POPC: Generator wniosków [Aktualizacja] - KIKE - Krajowa Izba Komunikacji Ethernetowej\nWysłany przez Piotr Marciniak | 19 Lut 2016 | Dofinansowania\nCPPC udostępniło dziś po południu Generator Wniosków do POPC. Komunikat na ten temat dostępny jest w Aktualnościach POPC.\nGenerator umożliwia przygotowanie i zapisanie wniosku o dofinansowanie w postaci pliku xml oraz wygenerowanie pliku pdf. Pozwala również dla przygotowanych plików wygenerować sumy kontrolne niezbędne w procesie weryfikacji zgodności wersji papierowej i elektronicznej wniosku.\nUwaga! Przy wypełnianiu wniosku warto korzystać z Instrukcji obsługi Generatora, gdyż w przypadku części pól analizowane przez nas opisy mogą być nie do końca jasne lub sugerować konieczność wykonania dodatkowych, a nie zawsze potrzebnych obliczeń i analiz. Warto więc poświęcić kilka minut w/w instrukcji oraz Instrukcji wypełniania wniosku o dofinansowanie, gdyż ich lektura może oszczędzić na prawdę dużo czasu, którego do końca lutego nie zostało już wiele.\nTym razem jednak poza komunikatem, załączam nieco przemyśleń i podpowiedzi…\nUWAGA! Przykłady i uwagi umieszczone poniżej stanowią wyłącznie moje własne przemyślenia. Nie stanowią one dodatkowej instrukcji, a tym bardziej oficjalnej wykładni CPPC. Nie gwarantują pozytywnej oceny wniosku w poruszanych aspektach. W mojej ocenie jednak warto przynajmniej przedyskutować kilka problemów, z którymi piszecie i dzwonicie do KIKE. Typowe problemy, z jakimi możecie się spotkać przy wprowadzaniu wniosków, staram się opisać niżej licząc równocześnie na pogłębioną refleksję ze strony wszystkich instytucji odpowiedzialnych za nabór, dokumentację i wsparcie wnioskodawców.\nSzerszą analizę pierwszego naboru POPC przygotujemy już po naborze. W tej chwili skupiam się wyłącznie na wsparciu procesu generowania wniosków przez firmy, które od kilku miesięcy angażują dużo czasu w przygotowanie wniosków i mają ledwie tydzień do końca lutego. Możliwe, że podpowiedzi niżej oszczędzą Wam nieco czasu.\n1. Uruchomienie formularza trwa 1-5 minut. To efekt pobierania skądś tam danych, a nie tego, że się zawiesza coś u Was.\n2. Na etapie sporządzania wniosku problematyczny może okazać się pkt. 23 Generatora.\nOpisy kolumn sugerują, iż w Generatorze wskazane jest podanie cen jednostkowych poszczególnych komponentów budżetowych (KB) i ilości jednostek. Problem w tym, że nie zapominając o wrażliwości tego typu danych, Załącznik nr 4 ma kompletnie inną konstrukcję i nie wylicza wartości w ten sposób! Operuje zamiast tego pojęciem jednostek budżetowych (JB) złożonych z KJB i dopiero pośrednio z KB, a wyniki podawane w zakładce WS obejmują wyłącznie określone zbiorcze grupy budżetowe i łączne koszty danego typu wszystkich spełniających daną kategorię KB, bez rozbijania ich na poszczególne towary/usługi, ilości i ceny jednostkowe. Zerknijmy na zakładkę WS i kategorię 1.4 – która obejmuje po prostu “kable światłowodowe” łącznie.\nWracając do Generatora, w pkt. 23 nie ma zresztą miejsca, by osobno wprowadzać i opisywać np. ceny jednostkowe i ilości kabli 2J, 4J, 12J, itd… A przecież każdy z nich będzie miał inną cenę. Jak z tego wybrnąć?\nOczywiście można przeliczyć ręcznie wartości jednostek z KB, przez ilości w JB zmodyfikowane właściwym współczynnikiem w KJB. Możliwe też, że część firm stworzyło JB, z którymi nie będzie miało opisywanego problemu. O ile to możliwe? Bo nawet w przypadku, gdyby JB grupowała wyłącznie kable światłowodowe, to nadal każdy wykorzystywany typ miałby inną cenę jednostkową, a JB dodatkowo sumowałaby ilość wszystkich typów włókien. W każdym bądź razie ja nie widzę spójności obliczeń w Załączniku 4 z koncepcją wprowadzania kosztów w pkt. 23 Generatora.\nMoim zdaniem należy w tym właśnie miejscu sięgnąć na str. 25 w/w instrukcji wypełniania wniosku:\n“23. Zakres finansowy: (…) Uwaga: W przypadku, gdy w danej kategorii Wnioskodawca nie będzie mógł podać liczby jednostek i/lub wartości jednostki należy wpisać liczbę jednostek = 1, zaś cena jednostkowa będzie taka sama jak wartość z kolumny wydatki ogółem. “\nW efekcie wykonać sumowanie 2-3 kolumn (2016-2018) z tabel WS wpisując wynik w kolumnę “cena jednostkowa” i jako liczbę jednostek podać 1.\nW mojej ocenie na etapie oceny wniosku w przypadku krytycznych uwag ekspertów, należy ich odesłać do w/w fragmentu instrukcji oraz do Załącznika 4, którego zadaniem są m.in. obliczenia budżetu projektu w oparciu o KB, KJB i JB. A że w innej formie…? Cóż – dyskusję o braku spójności w dokumentacji zawieśmy na kilka dni. A eksperci mogą poddać analizie dane z Załącznika 4. Po to podobno wymaga się od wnioskodawców jego sporządzania.\n3. Błędy w obliczeniach?\nArkusz Generatora wydaje się generować pewne rozbieżności w obliczeniach wobec wartości wyliczanych w Załączniku 4. Różnice nie są duże, ale są. I prawdopodobnie są efektem zastosowanych zaokrągleń (co było dyskutowane swego czasu również w kontekście Załącznika 4). Ale powód może być inny. Jaki – nie wiem. Ale warto zerknąć na wyniki w zał. 4, zał. 3 i Generatorze i ew. może zwrócić uwagę na tą rozbieżność niezależną od wnioskodawcy składając wniosek?\nIle wynoszą różnice? Jak napisałem – niedużo. Możliwe, że będzie to wyglądało różnie w różnych wnioskach. Jeśli jednak zauważycie u siebie różnice, nie czujcie się osamotnieni. Dostałem potwierdzenie istnienia problemu z kilku źródeł. Oczywiście wątpliwość przekazałem do CPPC, ale na tym etapie zamrożenie Generatora i wiwisekcja problemu zabiłaby termin lutowy. Jeśli będzie u Was podobnie – warto może o tym napisać w piśmie do wniosku. Ot, na wszelki… by oceniający Wasz wniosek ekspert z marszu miał wyjaśnienie.\n4. Luka finansowa, a maksymalna kwota dofinansowania i maksymalna intensywność wsparcia.\nTo chyba największy problem i możliwe, że czekająca nas batalia na etapie oceniania wniosków. A może nie? Ale spróbuję opisać najczęstszy problem, z jakim do mnie zwróciło się sporo firm. Pytanie brzmi: Jak obliczyć lukę finansową, by móc uzyskać maksymalną kwotę dofinansowania przewidzianą dla obszaru interwencji?\nCałościowa analiza źródeł problemu, jaki opisują firmy jest długa i nie zmieści się w tym miejscu, ale w skrócie – wydaje się pochodzić od zamieszania, jakie wiąże się z utożsamianiem pojęć “luki finansowej” z “maksymalną intensywnością wsparcia” i niepewności, czy NPV ma być liczony dla luki, czy też wynikowej intensywności wsparcia.\nNie jestem analitykiem, ale jako przedsiębiorca analizuję obszar i wniosek tak samo, jak większość z ISP, więc spróbuję opisać problem “analogowo”. Zerknijmy na pierwszy z brzegu obszar.\nId_obszaru Województwo Powiaty Maksymalna kwota dofinansowania dla obszaru interwencji Maksymalna intensywność wsparcia dla obszaru interwencji\nPOPC01_020329 DOLNOŚLĄSKIE BOLESŁAWIECKI 4 219 094,00 61,00%\nCzym jest luka finansowa? To zgodnie z definicją zdyskontowana cześć kosztu inwestycji, która nie jest pokryta dochodem netto z projektu. Nieco to upraszczając, to różnica między kosztami i przychodami z projektu w określonym czasie. A ten moment obliczania – to nadal upraszczając – NPV.\nPomijając w tym miejscu kwestię dyskontowania kosztów, czy analizowania kosztów kapitału dalej uprośćmy… że jeśli projekt kosztuje 10 mln złotych (CAPEX i 10 letni OPEX), a po 15 latach wygeneruje 4 mln przychodów, to luka finansowa dla 15 lat wyniesie 6 mln. A więc dofinansowanie powinno wynieść 6 mln, a udział własny 4 mln. No i mamy sugerowany w naborze NPV=15 lat, bo po tym okresie osiągniemy zysk (oczywiście o ile przychody będą wyższe od OPEXu). Proste?\nMniej więcej byłoby, gdyby… nie fakt, że w projektach lukę mnoży się x 0,85 rujnując nie tylko obliczenia. Prześledźmy skutki.\na. Jeśli wyliczone w luce dofinansowanie spada o 15%, to o 15% rośnie udział własny. A więc większe koszty trzeba sfinansować z przychodów. Przy założonych przychodach – potrwa to dłużej. Nie 15 lat, a np. 22 lata. A to przekreśliłoby projekt.\nb. Jeśli założycie wyższe przychody, to po pierwsze mogą nie być one wiarygodne (bo usługi nie mogą kosztować dowolnie dużo), a po drugie przed pomnożeniem x 0,85 – projekt może okazać się na papierze tak wysoko dochodowy, że może nie kwalifikować się do dofinansowania.\nc. Ale jest i inny problem. Jeśli liczycie lukę kierując się m.in. maksymalną wartością dofinansowania, która to wartość powiązana jest przecież z maksymalną kwotą dofinansowania, to po pomnożeniu x 0,85, osiągalna kwota dofinansowania byłaby o 15% niższa, od teoretycznie maksymalnie osiągalnej zgodnie z tabelą listy obszarów.\nMoim zdaniem musi istnieć sposób na wykonanie obliczeń tak, by spełniając wymóg NPV lekko dodatni w 15 lat, móc uzyskać maksymalną kwotę dofinansowania. Strona publiczna deklaruje bowiem kwotowo, a więc jednoznacznie maksymalną kwotę dofinansowania dla obszaru interwencji. Nie da się tego zrobić, jeśli wartość luki finansowej miałaby nie przekraczać maksymalnej intensywności wsparcia. Bowiem jak napisałem wyżej – wyliczona luka automatycznie jest przeliczana x 0,85, a więc zawsze intensywność wsparcia, z której wynika kwota dofinansowania, jest o 15% niższa, od luki.\nWniosek nasuwa się jeden – licząc lukę nie należy kierować się maksymalną intensywnością wsparcia, jako progiem nieprzekraczalnym dla luki. Moim zdaniem dopiero wynik pomnożenia luki przez 0,85 nie może przekroczyć maksymalnej intensywności wsparcia wskazanej w tabeli. (uwaga, dla mazowieckiego mnożnik wynosi bodajże 0,80).\nNie znalazłem innego sposobu, by móc osiągnąć w obliczeniach do wniosku maksymalną kwotę dofinansowania zdefiniowaną dla każdego z obszarów interwencji z osobna.\nUwaga. To nie jest oficjalna wykładnia, a jedynie wynik symulacji finansowych, które wspólnie z częścią firm miałem okazję dyskutować. Oraz zwykła logika i zdrowy rozsądek wskazujące, że przypisana do obszaru kwota maksymalna, musi być osiągalna. Jeśli ktoś z Was znalazł inne rozwiązanie – piszcie. Jeśli nie – rozważcie w/w. Formalnie w pkt. 18 możecie wprowadzić lukę o dowolnie wyliczonej przez Was wartości, bez ograniczenia progiem maksymalnej intensywności wsparcia. Możecie więc sprawdzić różne warianty. Generator przelicza i tak dla dofinansowania wartość luki x 0,85.\nZe swojej strony deklaruję, iż w przypadku ewentualnych sporów w tym zakresie, warto wnioskować o wykazanie przez ekspertów innego sposobu na osiągnięcie maksymalnego, zadeklarowanego dla obszaru kwotowo poziomu dofinansowania. Mam nadzieję, że do tego jednak nie dojdzie. Ew. pozostanie dyskusja i ew. zgoda na korektę. Moim zdaniem nie ma jednak powodu, by obniżać dofinansowanie o 15%, bo i tak poziom dofinansowania jest obiektywnie dla wytyczonych obszarów niski.\n5. Składanie wniosków.\nCPPC w instrukcji do Generatora opisuje 3 sposoby składania wniosków o dofinansowanie. Biorąc pod uwagę szeroko zgłaszane przez środowisko i opisywane w mediach problemy z ePUAPem, proponuję nastawić się od razu na trzeci sposób:\n“…należy wygenerowany z Generatora formularz wniosku (plik XML oraz plik PDF) wraz załącznikami nagrać na elektroniczny nośnik np. płyta CD, DVD itp. Tak przygotowany formularz należy wydrukować z pliku PDF oraz tożsamą z nią wersją elektroniczną w formacie XML wraz załącznikami należy przesłać w sposób opisany w Regulaminie konkursu odpowiednio w ramach I osi POPC (§ 5 pkt. 7) lub II osi POPC (§ 5). O zgodności wersji papierowej i elektronicznej wniosku decyduje suma kontrolna.”\nOsobiście nie liczę na ePUAP. Istnieje uzasadnione niebezpieczeństwo, że pliki nie dotrą do miejsca przeznaczenia.\n6. Suma kontrolna.\nPamiętajcie o sumie kontrolnej! Nie jest to chyba nigdzie napisane w dokumentacji (?), ale w Generatorze jest narzędzie do obliczania sum kontrolnych wskazanych plików (obrazek po prawej). Jeśli nagrywacie pliki na płycie, gdy będą gotowe zaznaczcie je wszystkie poprzez “Wybierz pliki” i “Obliczcie” sumy ich kontrolne, a wydruk sum kontrolnych załączcie do wersji papierowej wniosku. Ja nagrałem plik “Generator wniosków CPPC – sumy kontrolne.pdf” dodatkowo na płytę, prócz wydruku do dokumentacji. Formalnie potwierdza to wersję plików załącznika elektronicznego w części papierowej. Nawet, jeśli to nadgorliwość, to dodanie dodatkowo sum kontrolnych nie może być błędem. A w jednej z moich rozmów z CPPC pojawiała się sugestia, by te sumy wygenerować. Stąd niniejsza propozycja dla Was.\nMam nadzieję, że powyższe przemyślenia pomogą Wam w opracowywaniu wniosków. Możliwe też, że po naborze zorganizujemy spotkanie dla firm aplikujących i wymienimy się spostrzeżeniami. KIKE planuje podsumowanie pierwszej odsłony POPC wiosną, gdy będą znane już pierwsze dane dot. złożonych wniosków. Na pewno też temat zagości na wiosennej Konferencji KIKE.\nNastępnyRuszyły zapisy na XVIII Konferencję KIKE


Kampanie reklamowe Bydgoszcz - Google Ads (AdWords) | BPS\nStrona główna Kampanie reklamowe\nPoprowadzimy za Ciebie płatne kampanie reklamowe takie jak Google Ads lub Facebook Ads. Dotrzemy do spersonalizowanej grupy klientów realnie zainteresowanych Twoimi produktami.\nKampanie CPC czyli cost per click (czy też PPC – pay per click) to forma reklamy, która umożliwia szybkie dotarcie do konkretnej grupy klientów poprzez umieszczenie sponsorowanej reklamy w wynikach wyszukiwania i na stronach współpracujących z Google. Rozwiązanie nastawione jest na natychmiastowy efekt, a klient płaci określoną kwotę za każde kliknięcie.\nReklamodawca określa słowa kluczowe, którymi jest zainteresowany, a następnie płaci tylko i wyłącznie, gdy użytkownik kliknie w wyświetloną reklamę. Reklamy mogą być umieszczane w formie tekstowej jak linki sponsorowane Google, w formie graficznej – banery, video czy mogą to być reklamą produktową. Reklamdawca sam wybiera formę jej wyświetlenia.\nZaletą takiego rozwiązania względem SEO jest niemal natychmiastowy efekt ponieważ reklamy sponsorowane umieszczane są z często w bardzo widocznych miejscach (np szczyt wyników wyszukiwania). Rozwiązanie ma jednak i wady – w momencie gdy środki, które zainwestowaliśmy w reklamę zostaną „wyklikane” to reklama zniknie z sieci do czasu ich uzupełnienia więc jest to rozwiązanie znacznie bardziej kosztowne.\nWarto zastanowić się nad łączeniem lub równoległym prowadzeniem różnych działań marketingowych np. kampanii płatnej Adwords z standardowym pozycjonowaniem. Więcej informacji znajdziesz tutaj: Pozycjonowanie stron w Bydgoszczy i nie tylko.


✔ Pomoc w założeniu firmy w Niemczech przez Carebiuro.at - CareBiuro\nJeżeli pracujesz i mieszkasz w Niemczech i potrzebujesz pilnie gotówki, to poszukać taniego kredytu i złożyć wniosek o kredyt pomogą Ci księgowi i doradcy finansowi polskiego biura księgowego Carebiuro. Nasz zespół sprawdzi czy spełniasz odpowiednie kryteria i wymagania wybranego przez siebie niemieckiego banku i pomoże w formalnościach, związanych z pozyskaniem kredytu.\nmożliwość korzystania z niemieckiej służby zdrowia dzięki posiadaniu obowiązkowego ubezpieczenia zdrowotnego\nKoszty prowadzenia firmy w Niemczech - swój biznes za granicą się opłaca\nGłówne koszty z jakimi musisz się liczyć to koszt rejestracja – ok. 20 €, wynajem lokalu na działalność firmy – zależny od Twojej kondycji finansowej – tu możesz też skorzystać z umowy użyczenia adresu zameldowania jaką oferuje kancelaria Carebiuro.de bez konieczności wynajmu lokalu oraz dalsze oczywiste koszty to regulowanie podatków do niemieckiego urzędu skarbowego Finanzamt. Koszty firmy jednak są równoważone korzyściami jakie wynikają z prowadzenia działalności w Niemczech.\ncarebiuro.at wspiera polskich przedsiębiorców w zakładaniu firm w Niemczech - wyręczamy przyszłych właścicieli firm w formalnościach:\nskompletowanie dokumentów, niezbędnych do rejestracji\nzłożenie wniosku rejestracyjnego do urzędu gminy\npozyskanie numery identyfikacji podatkowej oraz rejestracja do VAT\nzałożenie konta bankowego, na które będziemy otrzymywać wynagrodzenie\ndobór ubezpieczenia zdrowotnego w niemieckiej kasie chorych\nDzięki wsparciu merytorycznemu zespołu doradców biznesowych Carebiuro.at w skład którego wchodzą księgowi, specjaliści od ubezpieczeń i marketingowi Twoja firma budowlana z powodzeniem będzie działać na terenie Niemiec. Zaoszczędzimy dla Ciebie tysiące € - skutecznie, bez zbędnych formalności, fachowo. Zapraszamy do kontaktu z doradcami Carebiuro.at\ncarebiuro.at - partner Twojej firmy w Niemczech !


Akordeony - musiccenter.com.pl\nHohner Bravo III 96 czarny - akordeon klawiszowy\nSklep » INSTRUMENTY KLAWISZOWE » Akordeony\nHohner Bravo II 60 czarny - akordeon klawiszowy\nAkordeon klawiszowy w wersji junior.\nHohner Bravo II 60 czerwony - akordeon klawiszowy\nAkordeon klawiszowy. Najpopularniejszy w swojej kategorii !\nHohner Bravo III 96 czerwony - akordeon klawiszowy\nklawiszowy akordeon cyja kasta Hohner Bravo III 120 bas Hohner Bravo III 60 bas Hohner Bravo III 80 bas Hohner Bravo III 96 bas\nAkordeon to jeden z głównych instrumentów muzyków ludowych czy choćby Romskich twórców. Wbrew takim skojarzeniom, coraz częściej pojawia się także na koncertach metalowych, czego dowodem są fińskie grupy muzyczne. Uzyskanie znanych, swojskich brzmień wymaga jednak stworzenia skomplikowanego techniczne mechanizmu z miechem oraz dwoma klawiaturami. Specjalistami w tej dziedzinie są Hohner Bravo czy Welteister, którzy od lat dostarczają profesjonalnych rozwiązań dla akustycznych oraz cyfrowych akordeonistów.\nKlawiszowe klasyczne i guzikowe klasyczne\nDo tej grupy zaliczają się głównie akordeony chromatyczne, które różnią się sposobem ułożenia klawiatury. Guzikowe modele wydają się wygodniejsze i łatwiejsze dla początkujących, bowiem nie wymagają tak precyzyjnej jednoczesnej gry na dwóch klawiaturach oraz przesuwania palców. Instrumenty od różnych producentów mogą także charakteryzować się innym repertuarem basów oraz skali. U nas znajdziesz akordeony z 37 czy 41 klawiszami na prawą rękę oraz bardziej rozbudowane z 96 lub 120 klawiszami przeznaczonymi do gry lewą ręką. Dobrego brzmienia dodają im włoskie stroiki i komory kasetowe uszlachetniające głosy chóru.\nCyfrowe rozwiązania dla muzyków\nWciąż nie są idealne i nie mogą całkowicie zastąpić akustycznych akordeonów, jednak dzięki cyfrowemu systemowi pozwalają na bieżąco modulować barwę dźwięku, czy wzbogacać grę o partie smyczkowe. Jak swoi kuzyni, także posiadają miechy i klawiatury, a dźwięk na nich powstaje w podobny sposób. Ciekawą opcję w cyfrowym modelu jest jednak protokół MIDI, który umożliwia zapisywanie kompozycji oraz tworzenie nowych melodii.


Pożyczki a chwilówki na raty Chełmno - porównać\nStrona główna / Kredyty w Chełmnie / Pożyczki na raty\nPożyczki na raty przez Internet w Chełmnie\nTu znajdziesz wszystkie oferty chwilówek a pożyczek na raty, dostępne w Chełmnie w 2022 roku. Bierz forsę online przez Internet, nie wychodząc z domu. Porównaj propozycji i wybierz najtańszą - z większą kwotą, z mniejszą ratą.\nPożyczki ratalne w Chełmnie\nTym bardziej, jeżeli potrzebujesz gotówki i nie chcesz wydobywać ją z konta w banku, bo ta operacja potrzebuję czasu i może być obciążona prowizją. W przypadkach wyjątkowych, kiedy, na przykład, konto zostało zajęte przez komornika, przy otrzymaniu pożyczki poza bankowej na raty ominiecie banku w Chełmnie stanie się koniecznym.\nDla tego warto mieć sprawdzone biuro firmy pożyczkowej niedaleko sobie. Przedstawiamy tu najlepsze oferty pożyczek na raty, udzielanych zarówno przez Internet lub przez składanie wniosku w biurze, zaszeregowanie przez miasta. Z tego się dowiesz, gdzie się znajduję najwygodniejszy dla Ciebie oddział dużej firmy lub lokalny finansista, zajmujący się pożyczkami ratalnymi wyłączne w Chełmnie.\nDla tego polecamy korzystać z naszego serwisu, przedstawiającego oferty pożyczek pozabankowych na raty online w Chełmnie. Więcej informacji na poważny temat zawsze się przyda. Najlepiej to w ogóle nie mieć długów, ale, na wszelki wypadek, warto wiedzieć, jaka jest sytuacja z chwilówkami na raty w Chełmnie i w całym kraju.


Matura 2019. 7 maja obowiązkowy egzamin z matematyki na poziomie podstawowym | Edukacja | pulshr.pl\nMatura 2019. 7 maja obowiązkowy egzamin z matematyki na poziomie podstawowym\n7 maja o godz. 9 rozpoczął się obowiązkowy pisemny egzamin z matematyki na poziomie podstawowym. Po południu 144 maturzystów pisać będzie egzamin z języka łacińskiego i kultury antycznej.\n•7 maj 2019 10:30\nEgzamin z matematyki na poziomie podstawowym trwa 170 minut, na poziomie rozszerzonym - 180 minut. (fot. pixabay.com)\nWśród abiturientów zdających egzamin z matematyki na poziomie podstawowym 269,5 tys. to tegoroczni absolwenci liceów ogólnokształcących i techników. Pozostali (41 tys.) to abiturienci z wcześniejszych roczników. Są wśród nich zarówno osoby, które zdają maturę po raz pierwszy, jak i osoby, które chcą poprawić swój wynik (w tym osoby, które wcześniej nie zdały egzaminu z matematyki oraz osoby, które zdały egzamin, ale chcą mieć lepszy wynik niż uzyskały wcześniej).\nChęć zdawania egzaminu z matematyki na poziomie rozszerzonym zadeklarowało 22,8 proc. tegorocznych absolwentów liceów i techników.\nEgzamin z matematyki na poziomie podstawowym trwa 170 minut, na poziomie rozszerzonym - 180 minut.\nDo artykułu: Matura 2019. 7 maja obowiązkowy egzamin z matematyki na poziomie podstawowym


Wiadomości24 » Kultura » Książki » Odpowiednie dać rzeczy słowo...\nData dodania: 2010-01-05 16:22\nKsiążka Olgi Tokarczuk "Prowadź swój pług przez kości umarłych" zwyczajnie mnie urzekła, bo wprowadziła w świat, z którego istnienia zdawałam sobie wcześniej sprawę, ale... ona "nazwała go po imieniu".\nOpowieść traktuje o Janinie Duszejko, oryginalnej i inteligentnej kobiecie w sile wieku, która nie potrafi pogodzić się z tym, że ów wiek już ją zmarginalizował, zepchnął na bok. Żyje w Kotlinie Kłodzkiej, w świecie natury i żywiołów, w środowisku, które traktuje ją po prostu niepoważnie, a to dlatego, że Janina ma świat wartości zupełnie niezrozumiały dla tych tak zwanych zwykłych ludzi. Przede wszystkim jednak stawia opór wszelkiej hipokryzji, w licznych jej przejawach.\nKsiążka niecodzienna, pełna magii i refleksji, a przede wszystkim... odważna, bo nazywa po imieniu proceder, nad którym nasze społeczeństwo - w iluś tam procentach katolickie - patrzy z akceptacją bądź tylko z milczeniem, ale... czy milczenie nie jest tu również akceptacją? Chodzi o kłusownictwo oraz o polowania, organizowane masowo i z przyzwoleniem społecznym oraz... kościoła. Chodzi też o to, że patronem myśliwych jest... święty Hubert, który - jak mówi legenda - nie zabił jednak zwierzęcia, którego los był przez chwilę w jego rękach, że istnieją kapelani myśliwych i nierzadko księża, którzy obok przedstawicieli władz i biznesu, również polują. Że myśliwi karmią zwierzęta po to, by potem do nich strzelić. I jak to się ma do nauki o zabijaniu? Czy to nie jest hipokryzja?\nJanina Duszejko snuje refleksję na widok paśników i myśliwskich ambon (co za nazwa dla tego tragicznego miejsca!). "Chciałabym znać pismo zwierząt. Znaki, którymi można by pisać ostrzeżenia: "nie podchodźcie tam. To jedzenie niesie śmierć. Trzymajcie się z dala od ambon, nie wygłoszą da was żadnej ewangelii, nie dostaniecie tam dobrego słowa, nie obiecają wam zbawienia (...) Zabijanie stało się bezkarne. A ponieważ stało się bezkarne, to nikt go nie zauważa, nie istnieje. Gdy przechodzicie koło wystaw sklepowych, na których wiszą czerwone połacie poćwiartowanego ciała, to myślicie, że co to jest? Nie zastanawiacie się, prawda? (...) Zbrodnia została uznana jako coś normalnego, stała się czynnością codzienną. Wszyscy ją popełniają. Tak właśnie wyglądałby świat, gdyby obozy koncentracyjne stały się normą. Nikt by nie widział w nich nic złego..."\nWstrząsające? Dla mnie - bardzo... Albo krótkie i mądre: "My mamy światopogląd, zwierzęta - światoczucie..."\nTagi: recenzja Olga Tokarczuk Blake\n5* za ciekawą recenzję. A książkę na prawdę warto przeczytać, polecam.\nBardzo mi miło, Alicjo i Joasiu :)\nBardzo udana recenzja, 5*. Mnie tylko te wielokropki nieco przeszkadzają, w tego typu tekstach nie powinno się ich mnożyć. Ale to tylko moje zdanie. :-) Pozdrawiam serdecznie.\nŚwietna recenzja, zachęca do przeczytania tej książki - tym bardziej, że to niezwykła autorka. Zajrzę na Twoją stronę Katarzyno, bo Kraina Jezior to moje ukochanie. Pozdrawiam Cię serdecznie.


Do wygranej nawet 1000$ i monocykl Inmotion. - ecojazda.pl\nOdwiedzający oraz uczestnicy zawodów mieli okazje przetestować różne marki monocykli elektrycznych, transportu typu Singway, hulajnogi elektryczne oraz inne transporty temu podobne.\nProgram zabawy był dosyć różnorodny, od poszukiwania skarbów na jednokołowcach oraz pokonania przeszkód fizycznych po warsztaty i pokazowe występy rożnych marek. Imprezę mógł odwiedzić dosłownie każdy, ale żeby wziąć udział w zawodach trzeba było dużo wcześniej wysłać wypełniony formularz zgłoszeniowy na adres głównego sponsora, płacąc za udział 10$. koszulka pamiątkowa z nadrukiem kosztowała 19$ ale te nieznaczące koszty były warte.\nBo nagrody proponowane zwycięzcom naprawdę zachęcały do udziału. Wygrana wynosiła całe 1000$. Oprócz tego wygrani otrzymywali medale z symbolem monocykla elektrycznego a zwycięzca dodatkowo otrzymał monocykl elektryczny marki Inmotion.\nźródło: The Wheelies\nWięcej z tej kategorii: « Pierwszy motocykl jednokołowy z USA 6 zlot pojazdów elektrycznych w Żyrardowie »


Urząd Gminy Bukowsko | We wrześniu uczniowie wracają do szkół !\nWe wrześniu uczniowie wracają do szkół !\nDzieci i młodzież wrócą od września do szkół i przedszkoli. W założeniu każda szkoła i przedszkole rozpocznie rok szkolny 2020/2021 tak jak w poprzednich latach, a więc w formie stacjonarnej. Dotyczy to także uroczystości rozpoczęcia roku szkolnego. Tym, co odróżnia nadchodzący rok szkolny od poprzedniego (w początkowej części) to obowiązek przestrzegania bardzo licznych wytycznych sanitarno-epidemiologicznych.\nGłówną wytyczną jest bezwzględne przestrzeganie podstawowych zasad higieny: częste mycie rąk, ochrona podczas kichania i kaszlu, unikanie dotykania oczu, nosa i ust, obowiązkowe zakrywanie ust i nosa przez osoby trzecie przychodzące do szkoły lub przedszkola, regularne czyszczenie pomieszczeń. Uczniowie w klasach nie będą musieli nosić maseczek. Uczeń powinien mieć własne przybory i podręczniki, które w czasie zajęć mogą znajdować się na stoliku szkolnym, w tornistrze lub we własnej szafce. Nie powinien zabierać do szkoły niepotrzebnych przedmiotów.\nW miarę możliwości zapewni się taką organizację pracy i jej koordynację, która umożliwi zachowanie dystansu między osobami przebywającymi na terenie szkoły.\nGeneralnie zalecamy, by ograniczyć wchodzenie do szkoły osób trzecich. Rodzice lub opiekunowie mogą wchodzić z dziećmi do przestrzeni wspólnej szkoły i przedszkola, zachowując dystans 1,5 m od innych rodziców i pracowników szkoły czy przedszkola, przy czym powinni przestrzegać wszelkich środków ostrożności (m.in. osłona ust i nosa, dezynfekcja rąk).\nDo szkoły może uczęszczać wyłącznie uczeń zdrowy, bez objawów infekcji górnych dróg oddechowych, którego domownicy nie przebywają na kwarantannie lub w izolacji w warunkach domowych. Zawsze w sytuacji, gdy dziecko będzie przejawiać objawy infekcji górnych dróg oddechowych, konieczna jest jego izolacja i natychmiastowy kontakt z rodzicami, którzy powinni odebrać dziecko ze szkoły. Jest to standardowa procedura ostrożnościowa związana z trwającym stanem epidemii. Dyrektor szkoły określi sposoby szybkiej komunikacji.\nUczeń w drodze do/ze szkoły musi być zabezpieczony w środki ochrony osobistej. Na terenie szkoły nie ma obowiązku zakrywania nosa i ust. Może to robić dla zwiększenia własnego bezpieczeństwa. Mydło, ciepłą wodę i płyn dezynfekujący zapewnia szkoła. Przypominamy również, że na stronie MEN dostępne są ogólne wytyczne GIS, MZ i MEN do szkół i placówek, które obowiązują od 1 września 2020 r.\nW przypadku wystąpienia zagrożenia epidemiologicznego dyrektor szkoły, po uzyskaniu pozytywnej opinii Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego i za zgodą organu prowadzącego, będzie mógł częściowo lub w całości zawiesić stacjonarną pracę szkół i przedszkoli.


Czy przepisy zabraniają wykonywania prac ziemnych łopatami i...\nCzy przepisy zabraniają wykonywania prac ziemnych łopatami i szpadlami z trzonkiem metalowym podczas usuwania awarii sieci wodociągowej?\nPytanie pochodzi z publikacji Serwis BHP Czy przepisy zabraniają wykonywania prac ziemnych łopatami i szpadlami z trzonkiem metalowym podczas usuwania awarii sieci wodociągowej przez brygady firmy wodociągowej? Jak to wygląda z punktu widzenia ochrony przed ewentualnym porażeniem prądem?\nNie ma przepisów bezpośrednio zabraniających prowadzenia wykopów łopatami z trzonkami metalowymi. Niemniej pracodawca powinien, na podstawie przepisów o jego odpowiedzialności za stan bhp, organizować pracę w sposób bezpieczny. O odpowiedzialności tej stanowi art. 207 § 1 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy (tekst jedn.: Dz. U. z 2014 r. poz. 1502 z późn. zm.) - dalej k.p. Zgodnie z § 2 art. 207 k.p. pracodawca jest zobowiązany chronić zdrowie i życie pracowników przez zapewnienie bezpiecznych i higienicznych warunków pracy przy odpowiednim wykorzystaniu osiągnięć nauki i techniki. Pracodawca jest zobowiązany organizować pracę w sposób zapewniający bezpieczne i higieniczne warunki pracy. Obowiązkiem pracodawcy jest też, zgodnie z art. 226 k.p. dokonanie i udokumentowanie ryzyka zawodowego związanego z wykonywaną pracą oraz stosowanie niezbędnych środków profilaktycznych zmniejszających ryzyko. Taka ocena, wykonana na stanowisku usuwania awarii wodociągowej musi dać odpowiedź na pytanie, czy prace ziemne (wykonywanie wykopów) w pobliżu podziemnych linii lub kabli elektrycznych niosą za sobą potencjalne zagrożenie porażenia prądem elektrycznym. Konsekwencją takiego stwierdzenia powinno być m.in. unikanie wykonywania wykopów łopatami w całości z trzonkami metalowymi.\nO bezpieczeństwie i higienie pracy podczas prac ziemnych (wykonywanie wykopów) stanowi rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 6 lutego 2003 r. w sprawie bezpieczeństwa i higieny pracy podczas wykonywania robót budowlanych (Dz. U. Nr 47, poz. 401) - dalej r.b.r.b. Przepis § 143 r.b.r.b. stanowi, iż roboty ziemne powinny być prowadzone na podstawie projektu, określającego położenie instalacji i urządzeń podziemnych, mogących znaleźć się w zasięgu prowadzonych robót. Przepisy § 144 r.b.r.b. stanowią m.in.: ust. 1 - wykonywanie robót ziemnych w bezpośrednim sąsiedztwie sieci, takich jak: elektroenergetyczne, gazowe, telekomunikacyjne, ciepłownicze, wodociągowe i kanalizacyjne powinno być poprzedzone określeniem przez kierownika budowy bezpiecznej odległości, w jakiej mogą być one wykonywane od istniejącej sieci, i sposobu wykonywania tych robót; ust. 4 - prowadzenie robót ziemnych w pobliżu instalacji podziemnych, a także głębienie wykopów poszukiwawczych powinno odbywać się ręcznie.\nProducenci łopat proponują bezpieczne łopaty do prac w pobliżu podziemnych linii elektrycznych lub prac poszukiwawczych, gdy położenie kabli elektrycznych nie jest szczegółowo znane. Są to łopaty z trzonkami kompozytowymi lub z trzonkami osłoniętymi elementami nieprzewodzącymi prąd elektryczny.\nOdpowiedzi udzielono: 11 grudnia 2015 r.


Nasza firma budowlana istnieje na rynku od wielu lat wykonując zadania na obszarze województwa śląskiego. Dysponujemy świetnymi profesjonalistami i stąd też możemy działać nie tylko jako podwykonawca, niemniej jednak także generalny wykonawca. W gronie realizowanych przez naszą firmę...\nZdecydowanie się na internetowe szkolenia BHP to ogromny komfort oraz wygoda dla wielu zakładów pracy. Dzięki takim szkoleniom zaoszczędzić można bardzo dużo czasu , a ponadto nerwów, więc właściciele zakładów chętnie się na to decydują. Szkolenia BHP Katowice na platformach...\nNiezbędny jest Ci najwyższej klasy sprzęt BHP Śląsk? Jeżeli tak to powinieneś zaznajomić się z ofertą naszego biznesu. Mamy w naszych szeregach świetnych fachowców, którzy w razie konieczności poradzą jaki sprzęt p.poż należałoby wybrać i jaki sprawdzi się w konkretnych...\nGdy dokonujemy zakupów to staramy się pod wieloma względami oceniać sprzedawców. To bardzo bezpieczne zachowanie, ponieważ umożliwia nam dojść do wielu ciekawych wniosków. Warto zatem dowiedzieć się, jak wiele jest w stanie zaproponować nam sklep zoologiczny. Jest ich sporo w naszym...


POMPA FONTANNOWA WATER QUINTET CREATIVE\nWięcej indywidualizmu i niezwykle prosta obsługa.\nWysokiej jakości agregat fontannowy z indywidualnymi obrazami wodnymi dla elastycznej konfiguracji: stojącej lub zawieszonej.\nWariacje o różnej wysokości fontann (30 - 140 cm) oraz intensywności światła odtwarzane są w ramach stałych programów.\nMożliwość ustawiania na różnych podłożach.\nWytrzymała płyta spodnia zapewnia ochronę przed uszkodzeniami.\nBezpieczna, wydajna technologia 12 Volt.\nZestaw obejmuje: 5 pomp/dysz, sterowanie zewnętrzne, transformator i kabel.\nCiężar netto [kg] 11.90\nMaks. wysokość fontanny [m] 1.40\nŚrednica strumienia [mm] 5\nNumer katalogowy 50394\nCena: 3716 PLN


VSMPO Titan Ukraina: opublikowane dane za 9 miesięcy pracy / Evek\nVSMPO Titan Ukraina: opublikowane dane za 9 miesięcy pracy\nOd początku tego roku do września 2011 roku (włącznie) jednostka ukraińska AVISMA tytanu wydała około 227 ton rur tytanowych (około 286.500. Mierniki produkcji). W porównaniu z analogicznym okresem ubiegłego roku, VSMPO tytanu Ukraina zmniejszyła się wielkość produkcji o ponad 33,5%: (. 613.2 tysięcy metrów produkcji) 342,6 ton rur tytanowych zostały wyprodukowane w 2010 roku w charakterze spółki za 9 miesięcy. W szczególności, tytan bezszwowe rury produkowane przez gorącej deformacji, w tym roku Nikopol wykazały lepsze wyniki: 26,4 ton (w porównaniu do 25,2 ton w ubiegłym roku). A bezszwowe rury wykonane przez odkształcenie na zimno, VSMPO tytanu Ukraina produkowane przez pierwsze 9 miesięcy tego roku, 200.2 ton. To prawie 37% mniej niż w ubiegłym roku, kiedy w obiektach zakładu od stycznia do końca września ukazał 317.4 ton rur tytanowych marki. Założyciele «VSMPO tytanu Ukraina» jest rosyjska Spółka Akcyjna «VSMPO-AVISMA Corporation» i szwedzkim JSC «VSMPO tytanu Skandynawii.» Według danych opublikowanych na stronie internetowej firmy, elektrownia opisane powyżej mogą produkować około 700 ton rur tytanu rocznie. W ubiegłym roku zakład produkcyjny Nikopol przez 12 miesięcy wyniosła około 489 ton rur bez szwu ze stopów tytanu. W tym samym roku, gdy dynamika ostatnich 9 miesięcy trwa roczne wyniki spółki będą się wahać w znaku 300 ton.


Dormir opinie 2020: Bzdura czy cudowne lekarstwo? 5 niezaprzeczalnych faktów\nDoświadczenie z Dormir - Czy poprawa jakości snu odniosła poważny sukces w badaniach?\n9.1/10 7:11 Leopold Jaramillo\nJeśli ufamy niezliczonym opiniom, które stały się znane, wielu entuzjastom uda się poprawić jakość snu z Dormir. Nic dziwnego, że ten produkt z dnia na dzień staje się coraz bardziej popularny.\nBez wątpienia zauważyłeś również, które blogi obecnie zgłaszają Dormir. Czy ten produkt naprawdę pomaga poprawić jakość snu?\nO czym musisz pamiętać o Dormir?\nCelem produkcji Dormir była poprawa jakości snu, kupujący używają tego produktu w krótkim i długim okresie - w zależności od pożądanych rezultatów i różnych efektów dla ciebie. Entuzjastyczni mężczyźni i kobiety piszą o swoim wielkim sukcesie z Dormir. Co powinieneś zrozumieć przed zakupem w sklepie internetowym?\nW każdym razie jest to produkt oparty na naturalnych składnikach, który można spożywać bez wahania. Ten produkt opiera się na wieloletnim doświadczeniu oryginalnego producenta w tym obszarze problemowym. Ten fakt przychodzi ci naturalnie, kiedy realizujesz swoje życzenie.\nDzięki Dormir firma produkuje środek, który pomaga przede wszystkim poprawić jakość snu.\nW 100% skoncentrowany na tym, co jest dla Ciebie najważniejsze - rzadko się to zdarza, ponieważ większość rozmiarów rynku opracowuje preparaty, które powinny obejmować jak najwięcej obszarów, aby uzyskać jak najwięcej pozytywnych stwierdzeń. W związku z tym byłbyś np. B. konsekwentnie niedostatecznie zaopatrywany w przypadku suplementów diety.\nNic dziwnego, że niezwykle rzadko zdaje się na sukces tego typu produktów.\nMożesz dostać Dormir w oficjalnym sklepie internetowym firmy produkcyjnej, który wysyła bezpłatnie, szybko i łatwo.\nAktywna Dormir składników Dormir jest inteligentnie połączona i opiera się przede wszystkim na następujących głównych składnikach:\nUdowodniono, że rodzaj składników w żaden sposób nie decyduje o efekcie, ale także o ilości odpowiedniej dawki.\nSzczęśliwie, użytkownicy zdecydowanie nie muszą martwić się dawką produktu - wręcz przeciwnie: Te składniki zostały bardzo silnie zagregowane w świetle badań.\nDlaczego zdecydowana większość osób dotkniętych tą chorobą jest zadowolona z Dormir :\nBez wyjątku wszystkie składniki są wyłącznie suplementami diety naturalnego pochodzenia, które nie obciążają organizmu\nOszczędzasz sobie drogę do apteki i haniebną rozmowę na temat sposobów poprawy jakości snu\nProdukty służące do optymalizacji snu często można uzyskać wyłącznie na receptę - Dormir można kupić łatwo i niedrogo w Internecie\nPaczka i spedytor są proste i absolutnie pozbawione sensu - zamawiasz odpowiednio przez Internet i przechowujesz dokładnie to, co tam dotrzesz\nOto efekt działania Dormir\nZgodnie z oczekiwaniami, odpowiednie działanie Dormir dzięki specjalnej interakcji składników.\nJednym z powodów, dla których Dormir jednym z najlepszych produktów rzeczywiście promujących sen, jest to, że wykorzystuje jedynie mechanizmy działania, które powstały w samym ciele.\nW końcu ludzki organizm ma to wszystko w zapasie, aby poprawić jakość snu, i to tylko kwestia uruchomienia tych samych procesów.\nNa oficjalnej stronie producenta efekty te wyróżniają się:\nSą to odpowiednie efekty, które nie są wykluczone z produktem. Jednak musi być jasne, że wyniki te mogą być oczywiście silniejsze u poszczególnych osób lub bardziej miękkie. Tylko czek osobisty zapewni przejrzystość!\nZastanawiasz się teraz: czy występują niepożądane skutki uboczne?\nJak już dawno powiedziano, produkt opiera się wyłącznie na naturalnych składnikach, starannie dobranych i dobrze tolerowanych. W związku z tym jest dostępny bez recepty.\nJeśli spojrzysz na doświadczenia użytkowników, zauważysz, że nie doświadczyli oni żadnych niepożądanych okoliczności.\nBardzo ważne jest, aby wziąć pod uwagę instrukcje dotyczące ilości, ponieważ Dormir najwyraźniej niezwykle silny w eksperymentach, co jest zrozumiałym wyjaśnieniem tego wspaniałego postępu przez klientów. W każdym razie jest to lepsze niż Amarok.\nMoja rada jest taka, że kupujesz produkt tylko od oryginalnego producenta, ponieważ istnieją powtarzające się wątpliwe kopie z wątpliwymi składnikami. Jeśli zastosujesz przekierowanie w naszym tekście, zostaniesz przekierowany na stronę producenta, na której możesz polegać.\nDormir może uczynić wszystkich użytkowników gigantyczny krok dalej, jeśli Dormir o utratę wagi. To jest fakt.\nNigdy nie zakładaj, że możesz po prostu wziąć Dormir i natychmiast wszystkie problemy znikną. W tym momencie powinieneś być rozsądny.\nDo tej pory nikt nie osiągnął lepszej jakości snu. Osiągnięcie celów zajmie kilka dni, a nawet miesięcy.\nDormir pomaga spełnić Dormir życzenia. Nadal musisz wykonywać swoją pracę. Więc jeśli jesteś dorosły i chcesz poprawić swój sen, zdobądź Dormir, Dormir za procedurą i możesz się spodziewać, że rozwiążesz problem w odpowiednim czasie.\nProdukt jest mobilny przez cały czas i nikt go nie zauważa. W końcu wystarczy szybko spojrzeć na instrukcje producenta i na pewno nie będziesz mieć otwartych pytań na temat dawkowania lub efektów.\nW każdym razie Dormir regularnie Dormir się po pierwszym użyciu, a według producenta niewielki postęp można osiągnąć w ciągu kilku dni.\nIm częściej stosuje się Dormir, tym wyraźniejsze są wyniki.\nKlienci są tak entuzjastycznie nastawieni do preparatu, że po kilku latach używają go ponownie.\nW rezultacie wydaje się wskazane, oprócz pojedynczych raportów, które pokazują szybkie wyniki, wykazanie wytrwałości i stosowanie Dormir co najmniej kilka tygodni. Aby uzyskać więcej informacji, zwróć uwagę na nasze wsparcie.\nReferencje od konsumentów na temat Dormir\nZdecydowanie polecam zbadanie, czy istnieją pozytywne testy z lekiem. Obiektywne osądy stron trzecich dają obiecujący obraz skuteczności.\nW przeważającej części ocena Dormir obejmuje bezpośrednie porównania, raporty i wnioski od użytkowników. Dlatego teraz przyglądamy się obiecującym metodom leczenia:\nOgromny postęp dzięki pomocy sprzedawanego produktu\nUpewnij się, że są to obserwacje faktyczne jednostek. Rezultat tego jest wciąż bardzo porywający i, jak sądzę, można go przenieść do zdecydowanej większości - a później także do ciebie.\nJak tam moje CV?\nZarówno staranna kompozycja składników, duża liczba raportów użytkowników, jak i cena przekonują największą wątpliwość.\nMoim zdaniem testowanie to dobry pomysł. W oparciu o wiele testów i frustracji związanych z poprawą jakości snu, jest dla mnie jasne, że produkt wykazuje ekscytujący wyjątkowy przypadek. W przeciwieństwie do Venapro, jest to o wiele bardziej korzystne.\nPonadto łatwość użycia jest dużym plusem, co oznacza, że musisz zainwestować tylko kilka minut.\nNasz końcowy wniosek jest zatem taki, że zakup jest zdecydowanie dobrym pomysłem. Jednak przed przystąpieniem do zakupu dobrze byłoby Dormir nasze dodatkowe informacje na temat producentów Dormir aby upewnić się, że faktycznie kupujesz oryginalny produkt w najlepszej cenie.\nJeśli ktoś spojrzy na wrażenia z raportów z badań, skład składników aktywnych i zalety produktu w porównaniu z podobnymi podejściami, musi zagwarantować, że działa.\nWażne: pamiętaj o tym, zanim kupisz produkt\nNależy jeszcze raz wyraźnie powiedzieć, że należy zachować ostrożność przy zamawianiu produktu, biorąc pod uwagę wielu zewnętrznych dostawców, którzy naśladują popularne produkty.\nWszystkie przedmioty, które kupiłem, pochodzą z wymienionych linków. Dlatego radzę, aby zawsze kupować wyłącznie produkty od oryginalnego producenta.\nKupowanie Dormir online z nieautoryzowanych stron często ma negatywne konsekwencje dla twojego zdrowia i portfela.\nJeśli zdecydujesz się przetestować Dormir, upewnij się przy zamówieniu, że faktycznie korzystasz z polecanego przez nas sklepu internetowego - tylko tutaj jest najniższa cena sprzedaży, procesy wolne od ryzyka i dyskretne oraz określa oryginalne środki.\nZ ustalonymi przeze mnie adresami URL nie pozostawiasz nic przypadkowi.\nW każdym razie lepiej jest uzyskać większy wolumen, zwłaszcza, że oszczędności pozostają najwyższe w ten sposób, a niepotrzebne zamówienia są zapisywane. Zasada ta została ustanowiona dla wszystkich tego typu środków, ponieważ zrównoważone leczenie zapewnia największy sukces.\nRadzimy Ci zakup Dormir w najbardziej zaufanym źródle:


Starość opisałam lepiej niż młodość - Czas Kultury\nEwa Kraskowska Krystyna Kofta Krzysztof Witczak oraz inne głosy\nRozmowa stanowi skrócony i poddany zmianom redakcyjnym zapis spotkania z pisarką, które odbyło się w ramach Dnia z Krystyną Koftą na poznańskiej polonistyce 29 marca 2019 roku. Moderują Ewa Kraskowska i Krzysztof Witczak. Spotkanie poprzedziła minisesja naukowa, w ramach której referaty o twórczości pisarki wygłosili Inga Iwasiów, Arleta Galant, Lucyna Marzec i Krzysztof Witczak.\nKrystyna Kofta: Przed południem mówiłam o tym, co sobie przypomniałam: jak w 1968 roku uciekaliśmy przed zomowcami. Wbiegliśmy tutaj, na ostatnie piętro – właśnie w tym miejscu byliśmy. Przywiozłam ze sobą pierwszy dziennik z 1966 roku [pokazuje dziennik publiczności]. To był taki duży zeszyt. Rozcięłam go na pół, żeby nie nosić za dużo, bo byłam dość leniwa. A poza tym nie było papieru, oszczędzaliśmy strasznie papier. To się nazywa „zeszyt do ćwiczeń” – na tych ćwiczeniach siedziałam z obecnym tu Janem Komolką i są nawet ślady tego, ponieważ graliśmy w szubienice. Mam tu notatki:\n„Poniedziałek, 12 grudnia 1966 roku. Literatura od dziesiątej do dwunastej. Referat i koreferat »Koncepcja pieśni ludowej w Konradzie Wallenrodzie«. Referat zdecydowanie niedobry, koreferat idiotyczny. Oleś Labuda – śniadanie w »Uśmiechu«”.\nByła taka kawiarnia. Nie wiem, czy jeszcze jest – kawiarnia „Uśmiech”. Mieściła się przy Sienkiewicza, naprzeciwko okien mieszkania, w którym wtedy mieszkałam z rodzicami.\n„Jesteśmy z Mirkiem skacowani”.\n(Z Mirkiem, czyli z moim mężem – w roku 1966 wyszłam za mąż; na pierwszym roku studiów).\n„Jesteśmy z moim mężem po wczorajszym balu skacowani. Oleś Labuda wyłożył swoją koncepcję na teorię symbolu – w zasadzie stworzył nową. W piątek ma referat – to spotkanie trwało trzy godziny. Całe popołudnie obijałam się, a wieczorem poszliśmy z Mirkiem do Krynickiego. Rysiek Krynicki przedstawił nam temat, w zasadzie pracy doktorskiej o Peiperze i jego teorii psychologii postaci. Bardzo ciekawe”.\nMuszę tu powiedzieć, że nigdy tego doktoratu nie napisał. Leszek Dymarski będzie lepiej wiedział.\n„13 grudnia rano wyszłam z myślą pójścia na ćwiczenia z logiki, godz. 11. Spotkałam Baśkę Gaj i Johna Komolkę”.\nWtedy nazywany Johnem, bo był podobny do Johna Lennona i nosił okularki lenonki.\n„I byliśmy zamiast na ćwiczeniach w Półczarnej. Komolka wyszedł wcześniej. Zabrał numerek z szatni, ale jakoś palto mi wydali. Ponieważ jutro kolokwium z historycznej, usiłowałam się trochę uczyć po południu – teoria owszem, ale praktyka ani w ząb. O 19-tej poszliśmy jeszcze raz do Krynickiego. Potem, przed południem, uczyłam się trochę historycznej: materiał jest ogromny i nie sądzę, żebym napisała to kolokwium. Napisałam nie najlepiej. O 13:15 pojechałam na WF. Trochę mnie bolą mięśnie. Po WF-ie razem z Krystyną Białobok jadłyśmy obiad: krem pomarańczowy, kawę, drożdżówki, parówki z musztardą oraz oranżadę. Ledwo zdążyłyśmy na TOPL (Terenowa Obrona Przeciwlotnicza) na 15-tą. Myślałam, że mam wszystkie obecności, bo zawsze któraś za mnie krzyknęła, ale nie – w związku z tym, ponieważ lekarz pytał tych, co mają nieobecności, byłam pytana właśnie w momencie, kiedy ogrywałam Komolkę w szubienicę i dostałam z odpowiedzi dobry. Przez następną część dochodziłam, co jest kryterium oceny w wojsku i nie doszłam do tego. Potem dostałam jakiś telegram ze spółdzielni »Wenus«” – bo kiedyś pozowałam i zarabiałam trochę twarzą, ale się nie zgodziłam. Napisałam: „Pieniądze pieniędzmi, a potem widzieć swoją gębę na każdym płocie niezbyt miło”. Później jest opisany złośliwie wieczorek psychologów, na którym byłam z mężem.\n„Ćwiczenia z literatury od 10:15 do 12:00. Moja koreferentka wyszła z nerwów i to tak, że nawet nie sądziłam, że mi się uda do tego stopnia wyprowadzić ją z równowagi. To brzydkie, ale byłam zupełnie spokojna i złośliwa, a jej kilka razy oczka się zaszkliły. Przynajmniej się nie nudziłam. Skrytykowałam też dyskusję, w której wiele się mówiło, ale ładunek informacyjny był bardzo nikły”.\nTak wyglądały moje studia.\n„Potem zajęcia z logiki u Kmity. Powiedział: »Już się o panią obawiałem, ale zdała pani: trzy minus«”.\nTak wyglądają te dzienniczki:\n„W dniu 4 grudnia 1964 roku zawarto ustne porozumienie między UAM (reprezentowanym przez rektora prof. dra Gerarda Labudę) a obywatelką docent doktor Marią Koftową i na tej podstawie odzyskaliśmy część mieszkania przy ulicy Kantaka, gdzie mieściły się sale wykładowe”.\nTrzy izby z łazienką – pokój, kuchnia, korytarz i łazienka. Chciałam zaprezentować, jak wyglądały wtedy moje studia.\nEwa Kraskowska: Sporo tych zapisków diarystycznych wykorzystałaś w różnych swoich książkach; szczególnie w ostatniej, „W szczelinach czasu”. Jest tu i o Lubuskiej, i o ideologii na studiach… O tym, że Krystyna Kofta pisze dzienniki, wiemy nie od dzisiaj. Część z nich ukazała się w formie książkowej. Natomiast dopiero niedawno zdałam sobie sprawę, jak monumentalne jest to przedsięwzięcie diarystyczne; że są to dzienniki, które spisujesz nieomal codziennie od bardzo wczesnej młodości. Z historii literatury znam tylko jeden przypadek aż tak konsekwentnego dziennikopisarstwa – Zofii Nałkowskiej. Czy mogłabyś powiedzieć, jaką rolę w życiu i twórczości odgrywa dla Ciebie pisanie dzienników?\nK.K.: Nie wiem, co mogę powiedzieć. Po prostu je piszę. Na początku to był zapis tego, o czym nie mogę z nikim rozmawiać. To były dość intymne dzienniki. Pierwszy w ogóle zaginął. Dałam na przechowanie pewnemu studentowi prawa, a on wyemigrował. Nigdy go nie oddał. Potem pisałam już dzienniki nowsze. To się rozwijało przez pączkowanie i z tego później korzystałam. W tej chwili, kiedy zadałaś mi to pytanie, dotarło do mnie, że te dzienniki być może były próbą przed napisaniem czegoś innego. Byłam uważana za dość zarozumiałą dziewczynę, natomiast byłam bardzo skromna, wewnętrznie pełna pokory i prawdopodobnie bałam się zacząć pisać i dlatego pisałam najpierw dla siebie i dzienniki – zanim zaczęłam pisać powieści. To chyba tak było.\nE.K.: Tadeusz Drewnowski napisał kiedyś o Marii Dąbrowskiej – również wybitnej diarystce XX-wiecznej – iż w niemiłosierny sposób eksploatuje własne dzienniki w swoim powieściopisarstwie. Czy w Twoim przypadku jest podobnie?\nK.K.: To nie ja oceniam, tylko wy – krytycy, czytelnicy. Myślę, że trochę tak; dlatego, że dziennik jest warsztatem. Bardzo często w dziennikach robiłam ćwiczenia językowe i zapisywałam pomysły. Do tej pory mam takie dzienniczki mniejsze, w których zapisuję pomysły na wypadek, gdyby mi ich zabrakło, bo coś się zacznie ze mną dziać – różne rzeczy się dzieją z człowiekiem. Potem pomyślałam sobie, że jak zaczyna się coś dziać, to już nie ma ratunku i pomysł nie pomoże – można go rozpisać tylko wtedy, kiedy jest się w pełni władz umysłowych. Ale znałam reżyserów, którzy przychodzili do mnie i mówili: „Krysiu, słuchaj, mam podcięte skrzydła. Wymyśl coś”. I wtedy trzeba było coś wymyślić. A reżyser potrafił z tego coś zrobić.\nDla mnie dziennik jest warsztatem-zapisem, z którego mogę korzystać w powieści. Zwłaszcza w wydanych teraz „W szczelinach czasu” jest mnóstwo rzeczy z dzienników. Jeden cały miesiąc jest dokładnie przepisany z dziennika – 1970 rok, bardzo ważny miesiąc, wrzesień. Urodziłam syna. Są listy: moje, męża – nie wszystkie, ale wiele, dość zabawnych, bo wtedy nie było rodzinnych porodów i nawet mąż, partner, nie mógł wejść do szpitala. Uważano, że w ten sposób chroni się dzieci przed chorobami. I wszystko to opisałam w dzienniku, w tej klinice. To było niesamowite, bo myliłam daty, ale zostawiłam te pomyłki, bo zawsze dbałam o to, żeby to była prawda. Myślę, że jeśli korzysta się w powieści z dzienników, to ta prawda wychodzi.\nE.K.: Dziennik jest taką swoistą protezą pamięci, a fenomen pamięci, jak to w swojej książce określasz, zawsze Cię fascynował i fascynuje. Jedna z Twoich książek prozatorskich nosi tytuł „Złodziejka pamięci”. Jest bardzo osobista, przynajmniej jeśli się zna te rzeczy stricte autobiograficzne, wydawane w ostatnich latach. Czy przed rokiem 2000 wydawałaś takie narracje osobiste, jak autobiografia czy fragmenty dzienników?\nK.K.: Nie. Dopiero po chorobie.\nE.K.: No właśnie. Jestem czytelniczką książek Krystyny Kofty od debiutu powieściowego. Przeczytałam ten debiut – „Wizjer” – w roku, w którym się ukazał, a więc w 1978. To była książka, która zrobiła na mnie piorunujące wrażenie. Właściwie pisarstwo Krystyny Kofty towarzyszy mi bez mała przez całe moje życie. W miarę jak dojrzewałam, w miarę jak się starzeję, w zasadzie na każdym etapie życia znajduję w nim coś, co mnie wspiera. Ale po tych książkach osobistych powrót do książek wcześniejszych jest już zupełnie nową lekturą. Nie sposób czytać „Złodziejki pamięci” czy „Wizjera”, nie uruchamiając kontekstów autobiograficznych. Piszesz o sprawach, które dotyczą niekiedy rzeczy niesłychanie prywatnych, intymnych, takich, które ktoś inny być może chciałby zachować w sekrecie…\nK.K.: To niech zachowuje. Wydaje mi się, że mam w sobie różne tajemnice, które nigdy nie zostały opisane, są wewnętrzne. Nie wszystko, co się publikuje i jest osobiste, jest łatwe. Najtrudniej mi było wytrzymać książkę „Lewa. Wspomnienie prawej”. To jest prawdziwy dziennik, dziennik choroby. Po tym rzeczywiście czułam się obdarta ze skóry. Wszystko mnie dotykało, ale wiedziałam, że ta książka jest potrzebna. Dostałam z wydawnictwa propozycję, żeby napisać powieść na temat choroby. Najpierw pomyślałam, że zrobię bohaterką jakąś kobietę ciemnowłosą, tęgą, odpodobnię ją, ale włożę w ten worek siebie i swoje przeżycia; następnie – że to nie ma żadnego sensu i nikt w to nie uwierzy. Uwierzyłby, gdybym nie była chora i to wymyśliła. Tak, jeśli to jest moje, a ja tego nie dam, to będzie zupełnie fałszywe. I w związku z tym pomyślałam, że dam rok tego życia i to zrobiłam; ale potem miałam naprawdę ochotę się schować.\nA wracając do tego, o czym mówiłam, czyli o prawdzie i fałszu: w powieści „Chwała czarownicom” moja bohaterka zachorowała na raka mózgu (była operowana). Nie miałam wtedy pojęcia o swojej chorobie (przeszłam inny rodzaj raka), ale wymyśliłam to od początku do końca i wymyśliłam wygląd tego wyciętego raka. Tak się składa, że obok nas mieszka sąsiadka, pani doktor (anestezjolog), która wie, co, jak wygląda. Kiedy napisałam i wydałam książkę, zapytałam ją, jak wyglądają te preparaty i jej przeczytałam, co napisałam. Moja bohaterka była bardzo ciekawa i chciała swojego wyciętego raka dostać (tego chyba nie da się zrobić) – schowała go sobie w słoiku. Opisałam to. Moja sąsiadka Basia powiedziała: tak to wygląda. I wtedy sobie uświadomiłam, że kreacja jest czymś nadzwyczajnym i że wcale nie jest tak, że aby coś opisać, trzeba to polizać.\nE.K.: Krzysztofie, czytasz Koftę właściwie od niedawna.\nKrzysztof Witczak: To prawda. Od niedawna, acz dość intensywnie. Trafiłem trochę przypadkowo na pisarstwo Krystyny Kofty, ale zakochałem się w nim od razu. I myślę, że to miłość z wzajemnością, bo nasza współpraca przebiega dobrze. Chciałbym, żeby państwo posłuchali Krystyny Kofty w znaczeniu dziennikowym, bo cały czas mówimy o dziennikach trochę teoretycznie. Przygotowałem fragment, który trochę nas naprowadza na dzisiejsze spotkanie. Zastanawialiśmy się z profesor Agnieszką Kwiatkowską, kiedy ugościć Krystynę Koftę – chcieliśmy znaleźć jakąś konkretną datę, dzień mocno związany jej z pisarstwem. Wówczas pomyślałem o 30 marca 1978 roku, który jest oddany w „Monografii grzechów”. Przeczytam ten fragment:\n„30 marca 1978 roku. Czwartek. Komolian wczoraj wyjechał. Dziś dostałam autorskie egzemplarze »Wizjera«. Odebraliśmy je z Mirkiem z »Czytelnika«. Spotkaliśmy Andrzeja Heidricha, rozmawiamy o okładce, na której są moje rysunki. Jest z niej zadowolony, uważa, że farba mogłaby być bardziej czarna. Ja inaczej, sądzę, wypadło lepiej, niż oczekiwałam”.\n„Szapiro dumny jak paw z fotografii na okładce »Wizjera«, którą mi zrobił. Jest dziwaczna i tajemnicza, technicznie wygląda jak zdjęcie zrobione z legitymacji partyzanckiej. Jest na niej coś na moim ramieniu, jakaś ręka, nie wiadomo czyja. Ja wiem, to łapka Wawrzyna. Był mój teść. Dla niego wydrukowana książka to jest coś, sacrum druku”.\n„Wizjer” to była pierwsza książka, która wprowadziła Krystynę Koftę na salony literackie. Została zauważona i świetnie oceniona. Jak teraz, po latach, podchodzisz do pierwszej książki? Ile dla Ciebie znaczy? Czy nadal jest dla Ciebie najważniejsza, czy może już nie?\nK.K.: Nie wracam do swoich książek tak bardzo. Czasami, jeśli ktoś robił film, na przykład z „Pawilonu małych drapieżców”, musiałam przeczytać, bo pisałam scenariusz. Myślę, że „Wizjer” był bardzo ważny pod kątem języka – bo wtedy pracowałam nad językiem. Zawsze nad nim pracuję, ale wtedy pracowałam naprawdę ciężko. Było mi trudno, musiałam zapomnieć wszystko, czego się uczyłam na polonistyce. Podobnie jak po liceum plastycznym, kiedy chciałam malować – musiało parę lat minąć, abym zapomniała, że nie wolno używać za dużo bieli, że nie wolno operować za dużym kontrastem. Po prostu trzeba się wyzwolić. Dzienniki były przygotowaniem do pisania, a „Wizjer” był książką, z której napisania byłam zadowolona. Nie z całości, bo w tej chwili bym usunęła z niego część. Wyrzuciłabym tę historię Senii – jej romansu. Tam jest sporo rzeczy, które mogłyby zostać, ale na pewno bym to przycięła. Ta książka jest dojrzała. Pisałam ją dość długo, chyba byłam za młoda. Starość opisałam lepiej niż młodość. Pamiętam, jak Staszek Barańczak bardzo chwalił tekst i powiedział: „Możesz z tym iść do każdego wydawnictwa prosto z ulicy”. I tak było. Poszłam z Mokotowskiej do Czytelnika, bo miałam blisko. „Wizjer” dałam Ryszardowi Matuszewskiemu, z którego podręczników się uczyliśmy. Powiedział, żebym zaniosła do jakiejś młodej redaktorki. Powiedziałam, że nie mogę, że on to musi przeczytać, bo ona tego nie jest w stanie ocenić, a to jest moje pierwsze dziecko. Przyjął to, śmiał się. „Wizjer” w końcu poszedł bez poprawek, natomiast Staszek Barańczak zauważył, że tam jest pęknięcie. Myślał, że go nie zauważyłam; zauważyłam je, ale nie w takim stopniu, jak on to widział. Ludzie, którzy się znają na literaturze, patrzą inaczej niż autor. Pamiętam: przyjechał jakiś student Barańczaka ze Stanów i powiedział, że prowadzi z nimi zajęcia: „Pęknięcie konstrukcyjne w »Wizjerze« Krystyny Kofty”. To pęknięcie teraz bym zakleiła.\nK.W.: Jest to zastanawiające. Nie rezygnujesz jednak z tego pęknięcia i szczelin, cały czas o nich piszesz – więc być może zaklejenie nie byłoby dobrym rozwiązaniem. Twoja narracja często płynie meandrycznie. W jaki sposób podchodzisz do samej konstrukcji swoich książek? Niesamowite jest to, że często, na przykład w przypadku opowiadań, kiedy są wznawiane, dzielisz je, poprawiasz, nadpisujesz, traktujesz je jak palimpsesty.\nK.K.: Trochę tak jest, ale specjalnie się tym nie martwię. Wydaje mi się, że dopóki czuję, że trzeba coś poprawić, to jest dobrze. Nigdy nie pomyślałam o tym, co piszę: że to już jest to, o co mi chodzi, że nic nie trzeba poprawić. Nie wiem, jak inni pisarze, ale kiedy czytam książki innych, to ich też poprawiam. Z wielką trudnością znajduję coś, co mnie nie denerwuje i co mogę przeczytać od początku do końca. Mam dość specyficzny gust literacki. Na przykład czytam Irlandczyków. Bardzo ich lubię i odkrywam ten sposób pisania. Ostatnio odkryłam wspaniałą książkę Bernarda MacLaverty’ego. Pomyślałam sobie: „Będę czytać po dwadzieścia stron, żeby mieć na dłużej”. Zaczęłam czytać i pomyślałam: „To jest książka, którą mogłabym napisać”. Jest świetnie napisana, nie mogę się do niczego przyczepić. I nagle pojawiły się jakieś zgrzyty w tłumaczeniu. Poprawianie rzeczywistości – to nie jest łatwe życie. To przekłada się z literatury na życie. Jestem po prostu „poprawialska”: chciałabym ludzi też naprawić (wiem, że nie można), siebie chciałabym naprawić – wiem, że przemiany są możliwe. Mówiło się o tym, że jest to coś genetycznego – być może gdzieś to tkwi. Może być coś takiego, o czym nie wiemy, natomiast ostatnie odkrycia mówią, że nawet w wieku 90 lat niektóre komórki się odbudowują w pewnej części mózgu i to jest bardzo pocieszające dla ludzi w różnym wielu: dla młodych, dla starszych, dla zupełnie starych. Wszystko można poprawić. Trzeba nad tym pracować.\nDzień z Krystyną Koftą na poznańskiej polonistyce. Od lewej: Krzysztof Witczak, Krystyna Kofta, Ewa Kraskowska | fot. Monika Sidorowska\nBożena Chołuj: Mam pytanie, które mnie prześladuje. Pamiętam, że rozmawiałyśmy, kiedy była wystawiana Twoja sztuka we Frankfurcie nad Odrą. Powiedziałaś, że sztuka była bardzo udana i że masz taką fazę, że już nie chcesz pisać literatury fabularnej. Skąd ta niechęć?\nK.K.: Może jestem po prostu zmienna. Zużywa się materiał, staram się pisać felietony solidnie – by była pointa o czymś (ekonomia, filozofia, zawsze coś przemycam…). Z tego się żyje. Jak mnie ktoś pyta, czy można wyżyć z literatury, to mówię, że nie, ale z pisania tak. Zostawiłam sobie jeden felieton w „Twoim Stylu”; natomiast piszę książki i nie zastanawiam się nad tym. Jestem na tyle dojrzała, że piszę literaturę i chcę ją pisać, ale chcę ją pisać inaczej. Gdy rozmawiałam z tobą, byłam na innym etapie. Ciągle na nim jestem. „W szczelinach czasu” jest przygotowaniem do czegoś nowego; inaczej już piszę dzienniki – też są przygotowaniem do innego rodzaju pisania. Szukam czegoś i jeszcze tego nie znalazłam. Już nie mogę pisać tak jak do tej pory. Wszystko ulega przemianom – i nie wiem, co z tego wyjdzie. Może jakiś potworek.\nCiągle próbuję, nawet rysuję inaczej. Wcześniej był na przykład cykl obrazów: „Siedząca kobieta w oknie” (namalowałam trzy takie). Cykl dotyczył sposobu wyjścia z życia: wyskoczyć, nie wyskoczyć, a może jednak wyskoczyć. To były rysunki i obrazy dość tradycyjne. A teraz zaczęłam rysować inaczej. Nie wiem, czy są to prace lepsze. Może są gorsze – są trudniejsze do wytrzymania. Dla mnie były trudne do rysowania i malowania. Przez te rysunki inny rodzaj widzenia rzeczywistości, inną estetykę chciałabym przenieść jakoś na język. I z tym się borykam. Ciągle.\nInga Iwasiów: Bardzo mnie interesuje sama koncepcja procesu twórczego. To, co mówisz, dotyczy poszukiwania formy, poszukiwania języka. A czy myślisz też o jakiejś innej bohaterce? Czy istnieje jakiś rodzaj doświadczenia, stanu bohaterki, którego wcześniej byś nie opisywała? Jest to już bardzo bogata galeria postaci, sytuacji, wcieleń; wszystkie dają się opisać jako pochodna doświadczenia. Mówisz o wpływie twórczości autobiograficznej – czy można w ogóle wyjść poza krąg tego doświadczenia? Czy myślisz, aby znaleźć sobie takie miejsce, w którym nie byłoby takiego bezpośredniego dostępu do świata przez doświadczenie własne? Często rozmawiam o tym ze studentami. Nie akceptują oni tego, że pisze się o doświadczeniach. Uważają, że pisanie to kalkowanie. Natomiast pisanie jest doświadczaniem. Ale być może zadajemy sobie inny świat, taki, którego my same nie dotykamy.\nK.K.: To, co mówisz, jest jasne. Tylko na to pytanie chyba nie ma odpowiedzi. Szukam tego, o czym mówisz: innego rodzaju tematu, bohatera, bohaterki. Jedno jest pewne: nie będzie bohaterem mojej książki mężczyzna – nie wkraczam w te światy, bo tego po prostu nie umiem. Pisałam opowiadania o Bolu. Doszłam do wniosku, że jest słabe, mimo że się podobało, miało bardzo dobre opinie. Prawie wszyscy mężczyźni, którzy czytali te opowiadanka, mówili, że są świetne. Mnie się nie podobały. Jestem bardzo krytyczna w stosunku do siebie, to już wiem. Natomiast nie chciałabym, aby bohaterką była kobieta, która jest podobna do mnie. W różnych książkach tak bywało, ale to jest bohaterka zawsze składana (bohaterowie są składani podobnie jak ideał; nie chciałabym takiego Frankensteina lepić). Ciągle myślę. Wydałam teraz „W szczelinach czasu”, bo chciałam napisać tę książkę o PRL-u. Wydaje się, że jest potrzebna. Spotykam się często z młodymi ludźmi i słyszę, że nie mieli pojęcia, jak wyglądało nasze życie. Mój mąż, który jest profesorem psychologii społecznej, także rozmawia ze swoimi studentkami i studentami, doktorantkami i doktorantami – i mówi to, co ja: że młodzi ludzie nie wiedzą wiele o PRL-u; mają mylne wyobrażenie, że wtedy wszyscy walczyli. My wiemy, że tylko nieliczni walczyli, a reszta siedziała cicho. A ja piszę o PRL-u: myśmy się kształcili, kochali, pili, jedli. I to był czas wtedy oswojony (nie był normalny, jak się na to spojrzy z lotu ptaka). Chciałam to opisać – nie wiedziałam, że wyjdzie z tego taka gruba książka, że tyle będę musiała nad tym siedzieć. Teraz pracuję nad „Gdyby zamilkły kobiety” – to nowa wersja książki wydanej w 2006 roku. Jednocześnie już piszę i myślę, jak poradzić sobie z czymś, co będzie zupełnie nowe. I nie wiem jeszcze. I mogę odwrócić pytanie i zadać: czy też myślisz o czymś takim – rozproszonym i skupionym jednocześnie?\nI.I.: Myślę, że to jest bardzo jasne. Cieszę się, że powiedziałaś, że nie mógłby to być mężczyzna. Cieszę się w kontekście krytyki feministycznej i naszych zmagań ze światem, w których zaczynamy rozmowę od wyjaśniania, dlaczego tak jest, że płeć autorki jest istotna dla wizji świata, który przedstawia. Że są pewne cechy, które można nazwać organicznymi cechami tekstu, a nie wszystko jest możliwe do pomyślenia i skonstruowania – dobry pisarz potrafi napisać z perspektywy wielu instancji. Kiedy zadałam poprzednie pytanie – wydawało mi się, że najłatwiejszym sposobem będzie pisanie jako mężczyzna.\nK.K.: Nie podejmuję się pisać w męskim rodzaju. To jest za trudne. No i przecież tej „męskiej prozy” jest dość. Kobiety mają do napisania wiele niewyrażonych jeszcze swoich historii. To bym chciała dodać.\nLucyna Marzec: Gdybym mogła coś zamówić u Krystyny Kofty, to byłaby to powieść o latach 90. Jestem bardzo ciekawa, co się dzieje z Tobą w okresie transformacji. Bardzo wiele wiemy o Twoim PRL-u, a lata 90. łączą się przecież w twojej twórczości z nowymi gatunkami: od felietonu do powieści internetowej.\nK.K.: Powieść o latach 90. to można pisać do gazet. Poza tym PRL był innym okresem. Inaczej się pisało, inaczej się myślało. W tej chwili mamy wolność i możemy pisać – nie do wszystkich pism, ale jest internet. To już jest inny świat i ten świat nie przystaje do tego, co ja robię, do mojej literatury. Mogę się zajmować psychologią, ale właśnie takiej książki nie chcę napisać jako kolejnej. Dlatego pracuję nad czymś, co chciałabym, żeby było zupełnie inne i nowe. Ludzie myślą, że jak postawią tę małpkę lub hasztag i wejdą w internet, to już jest „nowoczesne”. Można napisać powieść z SMS-ów albo z maili. Można, owszem – to też będzie jakaś forma, ale ja tego na pewno nie zrobię. To straszliwie wtórne i nie umywa się do tego, co dzieje się z nami, kiedy sami piszemy SMS-y czy maile, natomiast zrobienie z tego książki uważam za chybione.\nAgnieszka Gajewska: Chciałam zapytać o Pani drogę do feminizmu. W wielu powieściach pojawiają się manifesty feministyczne. Skąd, oprócz doświadczenia osobistego, pomysły na taką formę?\nK.K.: Myślę, że manifest to jest zwykła forma wyrazu. W „Ciele niczyim” bawiłam się rozmaitymi formami (jest tam list, w którego napisaniu pomógł mi prof. Wydra), jednak w Manifeście matki Judyth jest zawarta pewna feministyczna prawda: wyraża mój pogląd na sprawę, jest w nim sporo feminizmu, takiego naturalnego. Ten manifest jest bardzo prosty – nigdy nie używałam języka feministycznego w literaturze, w sensie publicystycznym – jak na przykład męskie, szowinistyczne świnie (w literaturze międzynarodowej znane są takie rzeczy). W ogóle nie lubię się posługiwać cudzym językiem – a to był dla mnie cudzy język. W związku z tym wymyśliłam swój manifest. Powieść „Suki” też jest manifestem – w całości, to manifest pewnego rodzaju niezależności kobiecej i zależności, podległości i walki z tym. W języku feministycznym nazywa się to „siostrzeństwo”. Solidarności kobiecej jest więcej, ale ciągle jest jeszcze za mało. To widzimy teraz przy różnych sprawach politycznych. Dlatego się tym zajęłam: uważam to za ważny problem społeczny. Nie możemy przymknąć oka i odwrócić się plecami, udawać, że nie słyszymy, nie widzimy. W „Sukach” więc pisałam dość ostro, nawet trochę brzydziłam się tej książki, ale uważam, że była potrzebna. Czuję, że jest to rodzaj mojego prywatnego manifestu w tej sprawie.\nK.W.: Czy ten problem będzie w nowej wersji „Gdyby zamilkły kobiety”? Jest to, jak mówiłaś, książka trochę publicystyczna, trochę nawiązująca do Twoich korzeni, do analizy dzieła literackiego. Poruszasz w niej problemy związane z życiem publicznym, z myśleniem o kobietach w przestrzeni, na różnych polach. Oczywiście z perspektywy lat niektóre problemy już nie są tak aktualne. Czy ta nowa wersja będzie sposobem odpowiedzenia na pytanie, jak się zmienił świat, czy się poprawił na lepsze w ciągu tych ostatnich lat?\nK.K.: Uważam, że zmienił się na lepsze o tyle, że się o tym mówi. Kiedyś się o tym nie mówiło, a w tej chwili te rzeczy są na tapecie. Wyrzuciłam, trochę z bólem, rozważania biblijne na temat Adama i Ewy. Lubię takie rzeczy i trochę się też tym bawiłam. Usunęłam to, bo to jest książka publicystyczna, nie może być cegłą. Wyrzuciłam i zamiast tego są problemy, o których dziś mówię i o które należy walczyć. A należy o nie walczyć razem. Nie jest tak, że kobiety same to załatwią. Nie ma feminizmu bez mężczyzn – trzeba o tym pamiętać, ja pamiętam. Uważam, że mężczyźni rozumieją, jak im się wytłumaczy, o co chodzi.\nWracając do książki: jest w niej także rozdział o akcji MeToo w Polsce i na świecie. Jest też o kobietach, które sobie doskonale radzą w firmach, bo okazuje się, że jest przełożenie z tej kobiety domowej, która potrafi zarządzać budżetem; jest o alimentach, o niemożności ich ściągania; jest o samotnych matkach opiekujących się dziećmi z niepełnosprawnościami. W każdym razie będzie to książka znacznie bardziej aktualna, niż była.\nArleta Galant: Czy po opublikowaniu zapisków autobiograficznych były jakieś środowiskowe konflikty? Ktoś się obraził? Ktoś bardziej Panią polubił?\nK.K.: Były. Konflikty rodzinne też były, oczywiście, ale nikt z rodziny się nie obraził. Ze środowiskiem jest tak: opisuję rozmaite osoby w powieści lub w felietonach, ale to wygląda na to, że rozpoznają one innych, siebie zaś nigdy. Ludzie nie chcą siebie widzieć – naprawdę. Nie mam więc tutaj obaw, że ktoś się obrazi. Tego nie było. A środowiskowe konflikty były na innej płaszczyźnie: jak autorka „Wiórów” może pisać do „Twojego Stylu”? Pewien poeta, który mówił: „Jak ty możesz tam pisać?”, po dwóch latach – jak się okazało, że tam dobrze płacą – zapytał mnie: „A może byś zapytała Krystynę Kaszubę, może ja bym mógł tam pisać?”. Zapytałam, powiedziała: „Niech pisze”. Napisał trzy felietony – i Kaszuba powiedziała, że on nie umie pisać felietonów. Konflikt się skończył.\nE.K.: Drodzy Państwo! Ten dzień dla nas trwa od godziny dziesiątej; jest godzina piąta – więc myślę, że czas kończyć.\nK.K.: Chcę bardzo podziękować wszystkim osobom, które się przyczyniły do jego zorganizowania oraz wszystkim, którzy uczestniczyli w przedpołudniowej sesji i w popołudniowym spotkaniu. To jest niezwykle ciekawe, inspirujące. I zachęca mnie do pisania.


Źródło: inf. własna, Autor: Marta Zbylewicz, 2016-09-24 19:58:45\nWyniki drugiego dnia turnieju w Bielsku-Białej:\nFinlandia - Polska 1:3 (23:25, 20:25, 25:20, 19:25)\nNajwięcej punktów: Piia Korhonen 20 - Agnieszka Kąkolewska 14.\nNajwięcej punktów: Greta Szakmary 21 - Kertu Laak 23.\n1. Polska - 15 pkt 15:2\n2. Węgry - 10 pkt 13:9\n3. Estonia - 3 pkt 6:14\n4. Finlandia - 2 pkt 6:15\nEliminacje ME: Polki niepokonane w grupie C!\tEliminacje ME: pewna wygrana Polek na początek turnieju w Bielsku-Białej!\tEliminacje ME: komplet punktów Polek w grupie C!\tEliminacje ME: Polki rozbiły Estonki!\tEliminacje ME: trzysetowa wygrana Polek na inaugurację grupy C!\nPrzepisz podany kod: 560c


Stawanie się osobą asertywną a odbiór przez innych ludzi | Piękna Miłość - psychologia miłości\nWiele osób uczących się asertywnych zachowań boryka się nie tylko z własnymi słabościami, ale także z nieprzychylnym odbiorem ze strony niektórych ludzi. Tak zdarzyło się w przypadku naszej Czytelniczki, co opisała w komentarzu do posta „Jak można nauczyć się asertywnego zachowania?„:\n„Od czasu, kiedy zaczęłam wyrażać swoje emocje i mówić ludziom, że coś mi się nie podoba, coś, co jest związane ze mną, ludzie zaczęli się na mnie obrażać. Nie podoba im się, że mam własne zdanie, myślą, że jestem samolubna. A ja myślę o innych, tylko chcę w końcu sobie poświecić trochę czasu. Mam wrażenie, że nie dostrzegają moich potrzeb. Małgorzata T.”\nUczenie się asertywności to proces wymagający wytrwałości i pokonania lęku przed odrzuceniem, ponieważ kiedy Ty się zmieniasz, innym ludziom, przyzwyczajonym do Twojej uległej postawy, może to się nie podobać.\nJeśli jednak nadal będziesz odważnie wyrażała siebie, dbała o siebie i stawała w swojej obronie w razie potrzeby, inni nie tylko się z tym pogodzą, ale wzbudzi to w nich znacznie większy szacunek do Ciebie. Będą respektować granice wytyczone przez Ciebie.\nDodatkowo, możesz ich zainspirować do tego, aby także popracowali nad sobą!\nOsoby, które naprawdę Ciebie kochają i którym zależy na Twoim szczęściu, z radością przyjmą zachodzące w Tobie zmiany. Będą Cię wspierać i zachęcać do dalszych postępów.\nPrawdopodobnie znajdą się także tacy ludzie w Twoim otoczeniu, którzy nie zaakceptują Ciebie – bardziej autentycznej, prawdziwej, wyrażającej otwarcie swoje uczucia i potrzeby.\nNie przejmuj się tym. To naturalne. Nikt nie jest w stanie zadowolić wszystkich ludzi, zawsze znajdą się tacy, którym coś w Tobie – w Twoim sposobie myślenia, zachowaniach czy generalnie w stylu życia – nie będzie się podobało. Ważne, byś Ty nauczyła się akceptować ten stan rzeczy. Ćwicz się w uniezależnianiu od aprobaty ze strony innych ludzi!\nTo droga do wolności osobistej i kształtowania swojego życia zgodnie z Twoimi preferencjami, a nie pod dyktando innych!\nŻyczę Ci swobodnego i radosnego bycia sobą!\nCo robić gdy bliska osoba tkwi w toksycznym związku? (1/2) Toksyczny związek przysparza bólu osobom, które w nim tkwią, a także wiele zmartwień ich najbliższym – rodzicom, dzieciom, pozostałym krewnym i przyjaciołom. Wśród komentarzy do posta “Jak wyzwolić się z toksycznego związku?” znalazła się taka wypowiedź: “Moja córka od 5...\nBy Tomasz Kurzydłowski|2011-08-27T12:28:21+00:0005.03.2011|Categories: asertywność|5 komentarzy\nZachowanie asertywne nie jest przejawem egoizmu\n30.09.2014 | 0 komentarzy\n25.09.2014 | 0 komentarzy\nZabezpieczony: Asertywne stawianie granic w małżeństwie (4/4)\n31.07.2014 | Wprowadź swoje hasło, aby zobaczyć komentarze.\nAsertywne stawianie granic w małżeństwie (3/4)\n30.07.2014 | 0 komentarzy\nMoja osoba bardzo starała się być asertywna w związku, ale jednak bardziej asertywna okazała się moja partnerka, która doprowadziła do zakończenia dwu letniego związku, miesiąc temu.\nTeraz odbudowuje swoją asertywność od nowa, nie myślicie, że oboje partnerów będących bardzo asertywnymi w związku spowoduje jego rozpad???\nNie wiem, czy dobrze rozumiesz ideę asertywności. Asertywność to, najogólniej rzecz ujmując, bycie sobą – prawdziwym. To życie w zgodzie ze sobą. To także życzliwa i pełna szacunku postawa zarówno wobec siebie jak i innych osób. Asertywność może więc tylko sprzyjać szczęśliwemu byciu razem, jeśli jest wzajemna miłość i zgodność drogi życiowej.Kiedy oboje partnerzy są asertywni a ich związek się rozpada, dzieje się tak najczęściej dlatego, bo uznali oni, że sposoby, w jaki każde z nich chce żyć, nie pasują do siebie. Partnerzy czują, że bycie razem im już nie służy, że byłoby wbrew temu, co najlepszego wybierają dla siebie,… Czytaj więcej »\nZaczęłam zmieniać moją uległą postawę w pracy. Jak pisze Pani Joanna może się to komuś nie podobać i nie podoba sie to mojej szefowej. Kiedyś byłam "na każde zawołanie" i Ona sie do tego przyzwyczaiła. Kiedy zaczełam się czuć dobrze sama ze sobą, chciałam brać urlop kiedy chcę i ogólnie sama sobie organizować prace, szefowa, nie przyzwyczajona do takiego biegu wydarzeń karze mnie obcinajac mi premię, stanowiacą wiekszą część mojego wynagrodzenia. Mobilizuje mnie to aby zmieć pracę w której sposób zarządzania mi nie odpowiada. Mam nadzieję, że to że sama sie ze sobą teraz dobrze czuje pokona wszelkie przeciwieństwa.\nTrzymamy mocno kciuki za powodzenie Twoich zamierzeń!\nSzacunek i miłość do siebie sprawiają, że stopniowo rezygnujemy z relacji i sytuacji, które nam szkodzą, a zaczynamy przyciagać do siebie coraz milsze i korzystniejsze życiowe okoliczności.\nPielęgnuj swoją wiarę w najlepsze i odważnie po to sięgaj!\nMałgorzato ja również trzymam kciuki za ciebie!!\nZrobiłaś wspaniałą rzecz – inaczej nie warto żyć jeżeli nie można być sobą.\npozytywne myślenie miłość asertywność finanse nerwica rozwój związku ciało prawo przyciągania rozstanie kryzys w związku wdzięczność związek emocje rozwój osobisty śmierć toksyczna miłość zdrowie otyłość Nick Vujicic ekologia samoakceptacja Bóg optymizm książka wychowanie poznanie odpowiedniego partnera wygląd akceptacja psychologia pozytywna seks kompleksy motywacja lęk samoocena zazdrość atrakcyjność krytykujący partner terapia związków i małżeństw uczucia zdrada film rodzice medytacja szczęście duchowość


DE 30 Index Cash (.DE30Cash) Kwotowania, wykresy | Handel indeksami - RoboMarkets\nW naszym dziale "Wykresy" znajdziesz notowania online dla kontraktów CFD na indeksy. Przed tobą - wykres dla DE 30 Index Cash. Nie trzeba odświeżać wykresu dla DE 30 Index Cash, gdyż notowania są aktualizowane na bieżąco. Użyj notowań na wykresie do monitorowania ruchu ceny dla DE 30 Index Cash, a także analizowania jak instrument handlowy zachowywał się w przeszłości. Ostrzeżenie o ryzyku: rezultaty poprzednich operacji handlowych nie gwarantują tych samych wyników w przyszłości.


Ręcznik hammam beż/biały 170x100 cm\nŁazienka>ręczniki hammam>Ręcznik hammam beż/biały 170x100 cm\nKod produktu: BE/B/H\nRęcznik bawełniany hammam o wymiarach 170x100 cm. Wykonany z bawełny hydrofilowej (absorbującej wodę). Kolor beżowy w białe paseczki. Szybko schnie i jest bardzo lekki, dlatego jest idealny na basen, do sauny i na lato. Ma mnóstwo zastosowań.100% bawełna, waga 260 g


Dlaczego bałwan siedzi w lodówce? | Premiera książki Ł. Gorczycy i K. Gawronkiewicza już 15 listopada! – Kulturatka.pl – wydarzenia kulturalne w Krakowie\nDlaczego bałwan siedzi w lodówce? | Premiera książki Ł. Gorczycy i K. Gawronkiewicza już 15 listopada!\nCo wymyślili Roman Opałka, Marina Abramović, Julita Wójcik i Paweł Althamer? Tego wszystkiego dowiemy się z „Bałwana w lodówce”. Łukasz Gorczyca w zabawny i lekki sposób przybliża dzieciom świat rzeźby, malarstwa, performensu i fotografii. Proste historie o Bartku i Matyldzie zachęcają do odkrywania artystycznego potencjału w codziennych sytuacjach i są doskonałym punktem wyjścia do rozmów o sztuce z odbiorcą w każdym wieku. Dziesięć opowiadań dopełnia ponad sześćdziesiąt ilustracji stworzonych przez Krzysztofa Gawronkiewicza. Publikacja została wydana nakładem Fundacji Sztuki Polskiej ING.\nŁukasz Gorczyca – z wykształcenia historyk sztuki, współtwórca (wraz z Michałem Kaczyńskim) magazynu artystycznego „Raster”, a następnie galerii o tej samej nazwie – dziś jednej z najważniejszych prywatnych instytucji kultury w Polsce. Galeria Raster spopularyzowała w kraju i na świecie twórczość Wilhelma Sasnala i Grupy Ładnie.\nFundacja powstała w 2000 roku. Jej celem jest wspieranie rozwoju polskiej sztuki współczesnej, m.in. poprzez tworzenie kolekcji dzieł sztuki. Obrazy, fotografie i rzeźby zakupione do kolekcji są eksponowane w biurach grupy ING. Z uwagi na publiczny charakter zbiorów Fundacja Sztuki Polskiej ING często wypożycza prace na wystawy w Polsce i za granicą, a wizerunki dzieł udostępnione są w Internecie. Oprócz kolekcjonowania Fundacja organizuje wydarzenia i warsztaty oraz wydaje publikacje poświęcone sztuce. W 2015 roku nakładem Fundacji ukazała się książka „Sztuka w naszym wieku” – złożona z mini-esejów opowieść o świecie sztuki współczesnej.\nTytuł: „Bałwan w lodówce”\nData premiery: 15 listopada 2017\nWydawnictwo: Fundacja Sztuki Polskiej ING\nDystrybutor: Wydawnictwo Dwie Siostry\nTags: Krzysztof GawronkiewiczWydawnictwo Dwie SiostryBusiness & CultureFundacja Sztuki Polskiej INGBałwan w lodówceŁukasz Gorczyca\n„Murzyni…” Iwony Kempy na scenie Teatru Nowego [recenzja]\n„Blizna” Danuta Chlupová – premiera książki\n"Blizna" Danuta Chlupová - premiera książki


Każdy krok ma znaczenie |\nKażdy krok ma znaczenie\nW dniu 15.12.2017 roku Oddział Rejonowy Polskiego Czerwonego Krzyża w Ostrowcu Św. w auli Wyższej Szkoły Biznesu i Przedsiębiorczości zorganizował spotkanie profilaktyczne pod hasłem „Każdy krok ma znaczenie”.\nW ramach spotkania odbyły się:\n– etap rejonowy XXVI Ogólnopolskiej Olimpiady Promocji Zdrowego Stylu Życia\n– prelekcja P. Romana Latoszyńskiego „Każdy krok ma znaczenie”\n– prezentacja dotycząca wolontariatu pod hasłem „A może tędy droga?”\n„Każdy krok ma znaczenie” było to wspólne działania Polskiego Czerwonego Krzyża, Powiatowej Stacji Sanitarno – Epidemiologicznej, Wyższej Szkoły Biznesu i Przedsiębiorczości w Ostrowcu Św. zrealizowane z budżetu Powiatu Ostrowieckiego z okazji Światowego Dnia HIV/AIDS, który obchodzimy 1 grudnia oraz Dnia Wolontariusza obchodzonego 5 grudnia. W w/w spotkaniu udział wzięli uczniowie szkół gimnazjalnych i ponadgimnazjalnych oraz zwycięzcy etapu szkolnego XXVI Ogólnopolskiej Olimpiady Promocji Zdrowego Stylu Życia.\nGościem specjalnym spotkania był konsultant z zakresu HIV/AIDS P. Roman Latoszyński, który w ramach obchodów Światowego Dnia AIDS opowiedział o problemach związanych z HIV i chorobą AIDS. Poruszona została problematyka zachowań ryzykownych i używania środków odurzających. Celem spotkania było przekonanie młodzieży, aby swoje zdrowie traktowali jako najcenniejszy skarb i zdawali sobie sprawę, że jeśli w życiu popełnią błąd, nie będą mieli szansy by go naprawić.\nOR PCK Ostrowiec Świętokrzyski\nPolski Czerwony Krzyż obchodzi 100 lat\nW 2019 roku Polski Czerwony Krzyż obchodzi 100 lat działalności. Najstarsza polska organizacja humanitarna zainaugurowała tegoroczne obchody podczas konferencji prasowej, zorganizowanej 18 stycznia w Hotelu Bristol w Warszawie, gdzie w 1919 roku utworzono organizacjęczytaj więcej!\n„Dziel się uśmiechem”\nOd października 2018r. ruszyła kolejna VI edycja programu „Dziel się Uśmiechem”, w trakcie której odbywają się zajęcia edukacyjne w pięciu województwach w tym w woj. świętokrzyskim, min. w Kielcach. W dniu 8 stycznia, w szkole Podstawowej Nr 33 w Kielcach, w zajęciachczytaj więcej!


Katowice 1945-1950 (Zygmunt Woźniczka) książka w księgarni TaniaKsiazka.pl\nI. Wyzwolenie Katowic\nII. Wygląd miasta, obszar i ludność\nIV. Życie polityczne\na) Do połowy 1945 roku\nb) Od sierpnia 1945 do października 1947 roku\nReferendum ludowe 30 czerwca 1946 roku\nWybory do Sejmu Ustawodawczego 19 I 1947\nc) Od listopada 1947 do lipca 1950\nV. Podziemie, opór społeczny i aparat represji\nOpór i podziemie\nVI. Instytucje społeczno-kulturalne\nWydawcy i drukarze\nSceny teatralne i muzyczne\nOśrodki naukowe i szkolnictwo\nVII. Kościół i związki wyznaniowe\nVIII. Warunki bytu\nAprowizacja i handel\nKatowice stolicą regionu przemysłowego\nMonografia ma układ problemowo-chronologiczny. Opisuj ziemię raciborską po II wojnie światowej i wskazuję na kwestie związane z kształtowaniem się władzy ludowej, dotyka zagadnień ludności autochtonicznej takich jak: weryfikacja, repolonizacja, zmiana imion i nazwisk, walka z niemczyzną oraz...\nKsiążka Polsko-łużyckie zbliżenia. Język–literatura–kultura poświęcona jest twórczości Jurija Brězana i adresowana do grona miłośników języka, kultury i literatury Serbołużyczan. Refleksja o różnych aspektach pisarstwa J. Brězana, jego zaangażowaniu społecznym i sposobie postrzegania rzeczywistości...\n44,54 zł 54,99 zł Do koszyka dodaj do schowka\nPanie Włodzimierzu, sensacja! W Hamburgu wypłynęła „Żydówka z pomarańczami!“. Tak zaczyna się ta książka, ale też sensacyjna historia odzyskania zagrabionego w czasie wojny arcydzieła Aleksandra Gierymskiego. W „Uprowadzeniu Madonny“ Włodzimierz Kalicki i Monika Kuhnke opowiadają bowiem nie tylko...\nStephen Hawking uznawał podróże w czasie za niemożliwe – inaczej już najechałyby nas hordy turystów z przyszłości. A jednak wciąż podróżujemy w czasie dzięki książkom: pamiętnikom, kronikom, relacjom. Możemy zapuszczać się do zaginionych królestw i zapomnianych, na wpół legendarnych czasów, albo...\n47,39 zł 79,99 zł Do koszyka dodaj do schowka\n44,54 zł 59,99 zł Do koszyka dodaj do schowka


Lamborghini Huracan do driftu po tuningu Noviteca - SE.pl\n24.09.2016, godz. 16:22\nTrudno sobie wyobrazić, by auto z gigantyczną mocą i napędem na tylną oś służyło do czegokolwiek innego jak drift. No chyba, że lubimy tylko jak auto wygląda i pokazujemy się w nim na nadmorskich bulwarach, a nie torach wyścigowych.\nLamborghini Huracan LP580-2 oferowany jest przez włoską markę od roku. To nieco słabsza odmiana "baby Lambo", lecz zrezygnowanie z napędu na cztery koła było ukłonem w stronę kierowców. Novitec, który zajmuje się tuningiem włoskich maszyn, uznał, że „słabsza” wersja to po prostu za mało.\nDlatego też Huracan po modyfikacjach w firmie Novitec Torado ma 830 koni mechanicznych. To więcej niż Aventador LP750-4 Superveloce, który przenosi moc na asfalt poprzez cztery szerokie opony. Novitec nie podaje ilości niutonometrów jakie generuje silnik V10 o pojemności 5.2 litra, można jednak spokojnie uznać, że wartość odbiega od serii. Znacząco. Auto przyspiesza bowiem do setki w 3 sekundy, 0.4 sekundy szybciej niż "seria".\n830 koni mechanicznych uzyskano dzięki zamontowaniu dwóch turbosprężarek. Dodatkowo zainstalowano głośniejszy wydech. Lamborghini Aventador zmodyfikowane przez Novitec Torado ma mnóstwo karbonowych elementów nadwozia – maskę, obudowy lusterek czy gigantyczne skrzydło. Zmieniono zderzaki i progi. Cały body kit został sprawdzony w tunelu aerodynamicznym.\nNa 21-calowe felgi założono opony Pirelli P-Zero o rozmiarze 325/25 (z tyłu) i 245/30 z przodu.\nNovitec Torado nie podało informacji kiedy pakiet modyfikacji będzie dostępny dla klientów.\ntagi: Lamborghini Lamborghini Huracan Lamborghini Huracan LP580-2 Novitec Novitec Torado tuning v10 autor: Mateusz Lubczański


film Gdy samotna, stara wdowa umiera w swoim domu na przedmieściach Crythin, oddelegowany zostaje młody adwokat celem uregulowania jej majątku. Okazuje się jednak, że miejscowa ludność niechętnie mówi o...\nfilm Dixon Steele, hollywoodzki scenarzysta filmowy, specjalizuje się w kryminalnych opowieściach. Pewnego dnia, wskutek zbiegu okoliczności, zostaje posądzony o zamordowanie szatniarki. Z opresji stara...\nfilm Młody amerykański pisarz, Charles Horman znika bez śladu podczas puczu w Chile w 1973 roku. Jego żona, Beth, za wszelką cenę stara się go odnaleźć, nawet z narażeniem własnego życia. Zrozpaczonej k...\nJasna noc (2014)\nfilm Czwórka przyjaciół postanawia odwiedzić rodzinne strony. Seksualne napięcie oraz głęboko skrywane urazy z przeszłości szybko psują sielankową atmosferę.\nserial Mistrz suspensu, Alfred Hitchcock, prezentuje kilkanaście krótkich opowiadań. Historyjki są niezmiennie zaskakujące, często zawierają elementy horroru, komedii, suspensu i zjawisk nadprzyrodzonych.\nfilm John Aysgarth , bogaty i niestały w uczuciach mężczyzna, wiąże się z dziewczyną , wywodzącą się z statecznej rodziny. Małżeństwo nie jest udane, bowiem mąż nie zamierza się ustatkować, nie poświęca...\nfilm Archeolog Erica Baron odwiedza w Kairze antykwariat, którego właściciel, Abdu-Hamdi, pokazuje jej złoty posąg faraona Setiego I. Wówczas do sklepu wdziera się grupa napastników, którzy zabijają Ham...\n#dreszczowiec #przygodowy #thriller\nfilm Jean-Baptiste Pirelli (Sam Karmann) jest doświadczonym headhunterem. Korporacje korzystają z jego usług, by pozyskiwać najlepszych pracowników. Jednym z kandydatów na atrakcyjne stanowisko jest inż...\nfilm Prowadzący podejrzane interesy amerykański businessman Cosmo zamierza przejąć branżę rozrywkową w angielskim mieście Newcastle upon Tyne. Trafia przy tym na opór ze strony Finneya - właściciela klu...\nfilm W San Francisco Melanie Daniels spotyka w sklepie zoologicznym Mitch'a Brenner'a . Mitch szuka prezentu dla swojej młodszej siostry - pary papużek w sklepie zoologicznym. Gdy Mitch rezygnuje z zaku...\nTajemnicza dama (1944)\nfilm Robert Siodmak potwierdza tym filmem, iż ma szczególny talent do dreszczowców. Przed sądem staje architekt oskarżony o morderstwo. Miał jakoby zabić swą żonę. Zostaje skazany, ponieważ alibi jest s...\nfilm Kiedy Georges de Beauregard, który sfinansował "Do utraty tchu", zapytał Jean-Luc Godarda, czy pomoże mu spłacić długi, reżyser zjawił się w jego biurze z książką Donalda E. Westlake'a. T...\nfilm Clifford (Christopher Reeve), student Sidneya, autora sztuk teatralnych (Michael Caine), przesyła mistrzowi do oceny swój pierwszy utwór pt. "Deathtrap". Sidney stwierdzając, że jest dobr...\n#dreszczowiec #komedia kryminalna\nfilm Pod koniec XIXw w trakcie prac budowlanych przy kopaniu tuneli Londyńskiego metra, zostaje w jednym z odgałęzień uwięziona grupa górników, w większości Walijczyków wraz z rodzinami, które im pomaga...\nSzkoła szatana (1973)\nfilm Martha Sayers jedzie samochodem do siostry, znajdując się w stanie niewytłumaczalnego pobudzenia. Wyraźnie widać, że kierują nią niewidzialne moce. Na jej twarzy maluje się strach, i jak tropione d...\nfilm Nowy Jork, lata 50. XX wieku. Fotograf Jeff ulega poważnemu wypadkowi. Przez jakiś czas musi poruszać się na wózku inwalidzkim, dlatego całe dnie spędza w swoim niewielkim mieszkaniu. Jako że czerp...\nfilm Młoda studentka wybiera się z rodzicami w podróż do Nepalu. Początkowo jest przeciwna tej wyprawie, ale zmienia zdanie gdy spotyka przystojnego chłopaka. Oboje postanawiają odnaleźć tajemnicze zagi...\nfilm Młoda, bogata, ale poruszająca się na wózku Penny Appleby(S. Strasberg) przyjeżdża na Lazurowe Wybrzeże do posiadłości ojca(F. Johnson). W willi jest tylko atrakcyjna jeszcze macocha(A. Todd), ojci...\nfilm Emerytowany detektyw Nick Charles wraz z żoną Norą i nowonarodzonym synem przybywają do nowojorskiej posiadłości pułkownika Burra MacFaya . Na miejscu dowiadują się o groźbach, które pułkownik otrz...


Sukces Mikołaja Roznerskiego. Zagra czarny charakter w "Zniewolonej" - Pudelek\n| 10.01.2022 20:30\nSukces Mikołaja Roznerskiego. Zagra czarny charakter w "Zniewolonej"\nMikołaj Roznerski wystąpi w czwartym sezonie telewizyjnego hitu "Zniewolona". Ujawnia, że dostał rolę, mimo że nie mówi po rosyjsku. Czy po "M jak miłość" poradzi sobie z takim wyzwaniem?\nMikołaj Roznerski dostał rolę w ukraińskim serialu (Instagram)\nMikołaj Roznerski od około dziesięciu lat konsekwentnie buduje swoją "karierę", grając w "M jak miłość", ale też brylując na salonach. Ostatnio pojawił się na premierze nowej części "Kogla Mogla".\nWkrótce Roznerskiego czeka nowe wyzwanie. Okazuje się bowiem, że dostał rolę w ukraińskim serialu pt. "Zniewolona". Mikołaj pojawi się w czwartym sezonie produkcji emitowanej w Telewizji Polskiej.\nCo ciekawe, aktor przeszedł casting, mimo że nie nie zna języka rosyjskiego. Tekstu nauczył się fonetycznie.\nZostałem zaproszony na nagranie - ja, który nie mówię po rosyjsku. Przez trzy tygodnie uczyłem się tych wielkich monologów, które miałem do nagrania. I nagrałem. I jakoś tak się osłuchałem z tym rosyjskim, tak się przygotowałem, że oni pół roku milczeli. Więc pomyślałem sobie, że wow, byłem tak "świetny", że nawet tego nie skomentowali, że po prostu ich zatkało - żartuje w rozmowie z dziennikarką "Pytania na Śniadanie".\nNowa rola skłoniła Mikołaja do nauki obcego języka.\nOczywiście scenariusz dostałem cyrylicą, więc musieliśmy to wszystko przetłumaczyć. Uczyłem się roli, natomiast zacząłem już podstawy rosyjskiego chwytać, tak żeby móc się komunikować na planie - mówi.\nW serialu "Zniewolona" Roznerski zagra czarny charakter.\nGra w obcym języku wymaga ogromnego skupienia, ale ciepło mnie przyjęli - zapewnia.\nZobacz też: Olga Kalicka rozpoczyna karierę w Rosji!: "Nie znam języka, ale zostałam wspaniale przyjęta"\nNowe wyzwanie, super! Fajnie ze próbuje nowych ról i to w innym języku, powodzenia Mikołaj!\nNie znam z charakteru , ale z wyglądu 10/10 super\nTo spojrzenie amanta jest śmieszne\nMyślałem, że zagra drewno.\nI to jest ten sukces ?\nPasuje do niego ten strój, jak Sherlock Holmes, mógłby częściej dostawać takie rolę i grać w filmach gdzie akcja toczy się w starszych czasach.\nNie oglądam tego badziewia ,\nNo i super . Niech mu sie darzy . Jak kiedys Delagowi , w Rosji gral przez lata !\nswa sezony były naprawdę świetne. Ten trzeci to zupełnie jakby inny film, nie podoba mi się zupełnie. Zmiana głównej aktorki chyba zadecydowała o pogorszeniu tego serialu\nTen serial to tragedia.2sezony mega były.koncze z tym serialem\nPowiem wam,że od kiedy wymienili te aktorkę poprzednią,Katarinę Kowalczuk na tą co teraz gra-ciezko mi się ogląda ten serial.Jest mega nieciekawy i beznadziejne nowe osoby doszły.Ten polak co gra tego Jabłonowskiego czy jak mu tam-drewno Total,ale najgorsza jest ta główna bohaterka.Bedzie klapa bo juz mam zamiar nie oglądać dalej,tragiczna ona jest,zero talentu,tamya byla lepsza aktorsko i poza tym ona wyjechała do Hollywood,takze nie dziwię się,że jej ktoś zaproponował coś lepszego.Ta jest porażką...\nPoznałam go kiedyś w hotelu, baaaaardzo sympatyczny facet, aż się nie spodziewałam :)\nGratulacje!fajnie że udalo się mu dostać do serialu. Zawsze to inne doświadczenie,a że serial zyskał popularność w Polsce to tym lepiej dla niego,ludzie z chęcią to obejrzą.Chociaż po to żeby go zobaczyć\nktoś coś wie ...\nz tą głogowską jak piszą to prawda??? on z nią chodzi????\nz tą głogowskką to prawda ? on z nią chodzi????\nNo i super fajny aktor.\noczywiscie ze sobie poradzi z rola, takiego przystojniaka dawno nie mielismy, brawo i do przodu, powodzenia


Protestujący wdarli się do siedziby rządu Malty, domagają się dymisji premiera Muscata - TVN24\n10 grudnia 2019, 7:07\nOkoło 30 aktywistów o godzinie 7 rano wtargnęło w poniedziałek bocznymi drzwiami do siedziby rządu w Valletcie. Manifestanci, którzy mieli ze sobą bębny, gwizdki, flagi i megafony, usiedli i zablokowali wejście, skandując hasła nawołujące do ustąpienia premiera Josepha Muscata w związku ze śledztwem w sprawie zabójstwa dziennikarki Daphne Caruany Galizii.\n"Malta sięgnęła dna"\nZaskoczeni sytuacją policjanci i żołnierze ewakuowali dziennikarzy i zamknęli wszystkie drzwi do gmachu uniemożliwiając kolejnym aktywistom dołączenie do manifestacji. Do protestu nie mogła się przyłączyć między innymi siostra Galizii - Corrine.\nJak podaje Reuters, protestujący nie próbowali wchodzić na wyższe piętra budynku, gdzie znajdują się biura. W południe opuścili siedzibę rządu.\nAktywiści, którym nie udało się dostać do siedziby rządu, zablokowali jedną z głównych ulic w Valletcie.\n- Malta sięgnęła dna. Tu nie chodzi tylko o korupcję, chodzi o morderstwo polityczne - mówili przez megafon demonstranci.\nPodczas trwania protestu premiera Muscata nie było w budynku.\nOtoczenie premiera zamieszane w śmierć dziennikarki\nMuscat w związku z zarzutami dotyczącymi ingerowania jego otoczenia w śledztwo już 1 grudnia zapowiedział, że w połowie stycznia 2020 roku zrezygnuje z funkcji premiera.\nIstnieje domniemanie, że z zabójstwem dziennikarki jest powiązany były szef kancelarii Muscata, Keith Schembri, który zrezygnował ze swojej funkcji w listopadzie. Schembri, który został aresztowany, a następnie zwolniony z aresztu, zaprzecza, by dopuścił się przestępstwa.\nDaphne Caruana Galizia, która pisała o korupcji wśród maltańskich polityków, zginęła w zamachu bombowym przed swoim domem w pobliżu Valletty w październiku 2017 roku.\n53-letnia autorka popularnego bloga ujawniała najciemniejsze aspekty maltańskiej polityki, koncentrując się na przypadkach korupcji wśród miejscowych polityków, nie wahając się wskazać żony premiera Muscata. Atakowała premiera, a także szefa opozycji Adriana Delię. Pisała o maltańskich gangsterach i handlarzach narkotyków. Opublikowała ponad 20 tysięcy artykułów potępiających nadużycia władzy, przypadki korupcji i niewłaściwego administrowania.\nAutor: pp/pm / Źródło: PAP, Reuters, tvn24.pl\n2 grudnia 2019, 9:41\nAktualizacja: 2 grudnia 2019, 9:48


Pogoda Antzin ⇒ Prognoza pogody w Antzin • Pogoda na dziś ⇒ jutro, na cały, dzień, wieczorem w Hiszpanii METEOPROG.PL\nPrognoza pogody w Antzin na 29 11 - 03 12\nprognoza pogody w Antzin\nPogoda w Antzin: Bez opadów - opady nie są oczekiwane. Pochmurnie z przejaśnieniami - od 8-10\nPogoda w Antzin: Bez opadów - opady nie są oczekiwane. Niebo niewidoczne - 10 stopni chmur piętra niskiego.\nPogoda w Antzin: Bez istotnych opadów - 0, 0-0, 3 mm/12 h. Niebo niewidoczne - 10 stopni chmur piętra niskiego.\nPogoda w Antzin: Bez opadów - opady nie są oczekiwane. Zachmurzenie zmienne - od 1-3 do 6-9 stopni


Soraya Kolagen + Elastyna, krem tłusty z wyciągiem z sezamu i avocado, 50 ml - Portal Dbam o Zdrowie\nSoraya Kolagen + Elastyna, krem tłusty z wyciągiem z sezamu i avocado, 50 ml\nKrem z Kolagenem i Elastyną oraz wyciągiem z Awokado i Sezamu doskonale pielęgnuje i regeneruje skórę.\nAqua, Decyl Oletae, Ethylhexyl Stearate, Caprylic Trigliceride, Glycerin, Cetyl PEG/PPg-10/1 Dimethicone, Polyglyceryl-4 Isostearate, Hydrogenated Castor Oil, Ceresin, Persea Gratissima Fruit Oil, Sesamus Indicum Seed Extract, Tocopheryl Acetate, Retinyl Palmitate, Soluble Collagen, Hydrolyzed Elastin, PEG-8, Tocopherol, Ascorbyl Palmitate, Citric Acid, Ascorbic Acid, Sodium Chloride, Potassium Dihydrogen Phosphate, Di-Sodium Hydrogen Phosphate Dihydrate, Propylene Glycol, DMDM Hyndatoin, Iodoptopynyl Butylcarbamate, Parfum, Butylphenyl Methylpropional, Citronellol, Geranol, Hydroxycitronellal, Hydroxyisohexyl 3-Cyclohexene Carboxaldehyde, Linalool.\nkolagen i elastyna pochodzenia morskiego (odpowiedniki naturalnych protein skóry) - wyraźnie wygładzają zmarszczki, wspomagają utrzymanie naturalnej elastyczności i jędrności skóry.\nziarno sezamowe - zapewnia skórze odpowiednie wygładzenie i odżywienie, jest naturalnym filtrem słonecznym, który chroni skórę przed działaniem wolnych rodników.\nawokado - jest bogate w witaminy, ujędrnia i napina skórę, ma własności wygładzające i zmiękczające.\nPolecany jest do cery suchej i przesuszonej, a także wrażliwej. Doskonale się wchłania i jest idealny pod makijaż. Może być stosowany jako krem ochronny w zimie.\nKrem nanieść na oczyszczoną skórę twarzy i szyi oraz dekoltu. Delikatnie wmasować. Stosować codziennie rano i/lub wieczorem. Idealny jako baza pod makijaż.