... nie chciałam wierzyć ...\nsobota, 26 grudnia 2009 21:58\nOdkrycie: 23.07.2000 roku pierwszy raz poczułam dziwne zachwianie równowagi; 21.09. 2000 roku pierwszy raz bez powodu upadłam na ulicy ; 08.02.2001 roku pierwszy raz poszłam do szpitala; 12.10.2001 roku pierwszy raz szłam o kuli; 02.09.2003 roku pierwszy raz usiadłam na wózku inwalidzkim ;\n12.05.2002 roku ostatni raz samodzielnie przeszłam przez ulicę ; 01.01.2003 roku ostatni raz prowadziłam samochód ;03.05.2003 roku ostatni raz kochałam się ; 29.11.2003 roku ostatni raz rozmawiałam przez telefon ; 15.03.2005 roku ostatni raz jadłam samodzielnie i tego dnia utraciłam resztkę wolności ciała i ostatecznie przestałam być niezależna. Stałam się myślącym warzywem, taką myślacą marchewką, może lepiej pietruszką, bo jest bardziej blada.\nCały dzień pachniał choinką, potrawami z kuchni, białym śniegiem za oknem i mimo miejsca, świąteczną gorączką. Wszyscy wszystkim składali świąteczne życzenia, przede wszystkim zdrowia. Dawniej takie życzenia uważałam za tandetne, składałam bardziej wyszukane, czasem wyrafinowane, zawsze bardzo osobiste. Dziś z uśmiechem przyjmowałam i składałam życzenia zdrowia i wiedziałam, czułam, że są prawdziwe.\n- Najważniejsze jest zdrowie, bo jak się je ma, można wszystko osiągnąć. Dlatego z całego serca życzę Wam jak największych efektów rehabilitacji w naszym ośrodku - przemawiał dyrektor, a ja ze wszystkimi kiwałam ze zrozumieniem głową. Nagle przypomniały mi się słowa Stanisława Tyma, że na Titanicu wszyscy byli zdrowi, a i tak nic im to nie pomogło i omal nie buchnęłam śmiechem. Później, w pokoju, patrząc przez okno na oświetloną i zaśnieżoną choinkę, myślałam o tym, co jest najważniejsze w życiu i doszłam do najbardziej oczywistego i banalnego wniosku. Najważniejsza w życiu jest miłość, ważniejsza od zdrowia, bo dzięki miłości można pokonać chorobę.\n. . . trzy wstępy. . .\nponiedziałek, 21 grudnia 2009 23:39\n" Jestem tylko ołówkiem w ręce Boga."\nWstęp pierwszy - do ludzi\nDzisiaj całuje mnie tylko osiemdziesięciodwuletnia ciocia. Jeszcze sześć lat temu całowałam się jak szalona z nowym facetem w moim życiu. Miałam czterdzieści lat, wyglądałam na trzydzieści, czułam się na dwadzieścia parę. Nie byłam piękna, ale znałam swoją kobiecość, jej siłę i bezwzględnie ją wykorzystywałam. Czułam się przede wszystkim kobietą, później właścicielką znanej agencji modelek, na samym końcu matką trójki dzieci. Byłam samodzielna, niezależna, podziwiana. Miałam duże mieszkanie, gosposię zajmującą się dziećmi i domem, dobry samochód, pomarszczonego psa i wakacje zagranicą. Dzieci chodziły do prywatnej szkoły, na basen i zajęcia tenisa, uczyły się dwóch języków. Rok wcześniej pozbyłam się z domu faceta, który bezskutecznie próbował zastąpić dzieciom ojca, a mnie męża, którego pozbyłam się z kolei parę lat wcześniej. Od trzech lat byłam szaleńczo zakochana, z wzajemnością, w jednym z listy stu najbogatszych Polaków. Oczywiście był żonaty, tajemniczy i niespotykanie inteligentny. Nie wiem czy bardziej kochałam jego ciało, czy mózg, wiem, że nigdy nie byłam bardziej szczęśliwa i równocześnie obolała.\nWłaściwie nie wiem o czym chcę pisać, czuję tylko, że jeżeli nie wyrzucę z siebie emocji, rozsadzą mi głowę i serce. Czasem myślę, że z perspektywy wózka inwalidzkiego stać mnie jedynie na napisanie nudnego kazania umoralniającego zdrowych ludzi. Czasami czuję, że mogę przekazać moje najbardziej osobiste przeżycia, doświadczenia i myśli, tworząc mądrą i wrażliwą książkę. Kiedyś łysy profesor filologii klasycznej, wymownie wskazując na siebie i stukając palcem w mój indeks, powiedział, że moimi włosami mogłabym obdzielić kilku łysych. Może napiszę tandetną telenowelę, bo tak, jak moimi włosami nadal mogę obdzielić łysych, tak moim losem mogę obdarzyć paru nudziarzy. Jeżeli wytrwam i napiszę historię mojego życia, to będzie tak samo nierówna jak ja, pogmatwana jak moje myśli, porwana jak moje wspomnienia, ale na pewno prawdziwa.\nPablo Cohelo napisał w „Alchemiku" , że każdy w życiu musi odnaleźć swoją legendę i za nią podążać. Podobno dziecko bardzo wyraźnie wie, jakie jest jego przeznaczenie, zna własną legendę, dopiero oczekiwania rodziców, wyobrażenia dziadków, uwagi nauczycieli czy kolegów zaciemniają obraz.\nWbrew własnym przeczuciom, wychowaniu, wygłaszanym poglądom, wbrew wszystkiemu co miałam i kochałam, pewnego dnia, porzuciłam drogę mojego przeznaczenia. Porzuciłam wszystko w co wierzyłam dla coraz większych emocji i coraz silniejszych doznań. Pracowałam nie po to, żeby zarabiać na utrzymanie domu, tylko żeby czuć adrenalinę kolejnych wyzwań. Jechałam samochodem, nawet odwożąc dzieci do szkoły nie po to, żeby dojechać, ale żeby jechać. Kochałam tym mocniej, im więcej było bólu, niepewności i nienormalności. Jeżeli przez chwilę było spokojnie, robiłam wszystko, żeby życie nabrało przyspieszenia. Moi pracownicy, znajomi, a przede wszystkim faceci mówili, że nie mogą za mną nadążyć. Byłam nieprzewidywalna dla innych i dla siebie. Moja ciocia, ta sama, która dziś jako jedyna mnie całuje, z niezadowoleniem powtarzała - z tego nie będzie nic dobrego . No... i wykrakała.\nDzisiaj tkwię w bezczasie, bezruchu i bezrobociu. Jestem nieuleczalnie chora. Stopniowo traciłam pracę, pieniądze, urodę, przyjaciół, wreszcie dzieci, aż zaskoczona i przerażona chorobą zamknęłam się w swoim własnym świecie. Zmęczona obojętnością najbliższych przestałam prosić, żeby mnie dostrzegali, a oni zaczęli mnie traktować jak mebel, ciężką szafę, której nie da się przesunąć. I tak oto utknęłam w wózku inwalidzkim na środku dywanu w moim pokoju. Dostaję jeść, jestem myta, czesana i ... to wszystko. Przekonuję siebie, że nie powinnam narzekać, bo inni mają gorzej. Zawsze może być jeszcze gorzej, tylko ... gdzie jest koniec tego gorzej...\nChciałabym wykrzyczeć wszystkim "chorym" , żeby nigdy się nie poddawali, nie pozwalali się poniżać i nie dawali sobie wmówić, że są nic nie warci. Najgorsze w chorobie jest przeświadczenie, że już niewiele można zrobić, że nie wypada niczego od życia oczekiwać, że jest się osobą gorszą, niewartą miłości i uwagi. Nie pozwalajmy zabierać sobie godności istoty żywej, czującej i myślącej. Wszystkim "zdrowym" chciałabym przypomnieć, żeby doceniali i byli prawdziwie wdzięczni za każdy krok, gest, oddech, bo jutro może wyglądać zupełnie inaczej. Życie jest cudem zawsze. Jeżeli przestanę myśleć, że mam prawo po prostu żyć i cieszyć się życiem, jeżeli pozwolę zamknąć się w domu, przykuć do wózka-symbolu mojej niemocy, już nigdy nie zobaczę słońca i rozgwieżdżonego nocą nieba. A ja chcę jeszcze poczuć zapach egzotycznego morza, wiatr od Himalajów, smak innego jedzenia.\nWstęp drugi - do Boga\nJestem na pustyni. Ty siedziałeś tam czterdzieści dni, żeby usłyszeć Boga. Mnie się wydaje, że przebywam na tym pustkowiu nieskończenie długo. Wiem, że dla Ciebie czas nie ma znaczenia, ale dla mnie ma. Mijają lata, a ja jestem coraz bardziej zagrzebana w piasku. Wołam Cię i odpowiada mi cisza. Jestem tak bardzo zmęczona, czuję się tak szaleńczo samotna, tak bardzo opuszczona. Utknęłam na samym środku pustyni i obojętnie, w którą stronę pójdę, mam jednakowo daleko. Szłam drogą próśb, zalewałam się łzami, modliłam żarliwie, modliłam bezmyślnie wyuczonymi zdaniami, próbowałam spokojnie przedstawić swoje argumenty, krzyczałam, może nawet bluźniłam, na pewno próbowałam Cię szantażować. Myślę, że nie traktujesz mnie poważnie, że moje sposoby na to, żebyś mnie wreszcie usłyszał odbierasz jak sztuczki małego dziecka, które chce od ojca wyłudzić zabawkę. Przecież mówisz, że mnie kochasz, że jeżeli będę prosiła, to dasz, że jeżeli będę pukała, to otworzysz. Od tak dawna dobijam się, a Ty nawet nie zapaliłeś światła przed domem, żeby było mi raźniej. Stoję tam jeszcze, mając nadzieję, że mnie usłyszysz. Każesz mieć wiarę, choć wiem, że możesz działać niezależnie od wielkości mojej wiary. Nie byłbyś Bogiem, gdybyś był od czegokolwiek uzależniony. Po co te gierki, po co ta cała cholerna nadzieja, która sprawia, że kolejny raz Ci ufam i oczekuję? Przyprowadziłeś mnie do siebie swoimi boskimi metodami, szłam jak po sznurku prosto w Twoje ramiona. Co takiego zrobiłam, że mnie zostawiłeś zupełnie samą? Dlaczego Cię nie słyszę, nie widzę, nie czuję; przecież się staram, musisz to widzieć. Próbuję odgadnąć czego oczekujesz ode mnie, ale wiesz sam, że nie jest łatwo odgadnąć boskie zamiary. Każdy psycholog mówi, że najważniejsza jest rozmowa między rodzicami a dziećmi, wtedy można rozwiązać każdy problem. Dlaczego nie chcesz ze mną porozmawiać?! Chociaż mnie wysłuchaj!\nJeśli nadal dajesz mi życie, daj żyć!\nWstęp trzeci - do moich dzieci\nMoja chęć życia odleciała jak ptak do ciepłych krajów i nie chce powrócić. Dlatego ostatnio jest we mnie trochę mniej radości. Założyłam sobie, kiedy się dowiedziałam na co choruję, że muszę żyć dopóki Michał nie ukończy osiemnastu lat. Dopięłam swego. Później okazało się, że Agnieszka jest w ciąży i poprosiłam Boga, żebym mogła zobaczyć wnusię. Znowu mi się udało. Dobrze pamiętam, co czułam, gdy moja mama umarła, a ja byłam w siódmym miesiącu ciąży z Jankiem. Bardzo mnie boli, że nie jestem w stanie w niczym Wam pomóc. Mam nadzieję, że nie jestem tylko ciężarem dla waszych młodziutkich psychik, ale moją nieporadną obecnością daję Wam odrobinę bezpieczeństwa. Kiedy umarła moja mama, razem z Nią pochowałam moje dzieciństwo i jedyną bezwarunkową miłość. Moja miłość, fizycznie niestety nienamacalna, jest w każdym moim oddechu i płynie do Was każdą moją myślą.\nNigdy nie lubiliście długich kazań. Jeśli nadal żyję i to wbrew wszystkim opiniom neurologów, żyję dla Was.\n...zaczynam. . .\nponiedziałek, 21 grudnia 2009 22:57\nNapisałam książkę, o sobie, swoim życiu, miłości, szczęściu bycia, radości tworzenia, cierpieniu, bólu duszy i ciała, nieuleczalnej chorobie i powolnym umieraniu. Chcę się z Wami nią podzielić. Może nie całą, ale będę wrzucała pokaźne kawałki\n. . . miłego czytania. . .


FORUM MIŁOŚNIKÓW PISMA ŚWIĘTEGO :: Zobacz temat - Moje przypisy do Księgi Rodzaju\nFORUM MIŁOŚNIKÓW PISMA ŚWIĘTEGO Strona Główna » Dyskusje biblijne » Biblia » Moje przypisy do Księgi Rodzaju\nMoje przypisy do Księgi Rodzaju\nWysłany: 2017-11-13, 11:37 Moje przypisy do Księgi Rodzaju\nCzytając wielokrotnie Pismo Święte, zapoznawałem się również z przypisami. Sprawiały mi one olbrzymią przykrość i powodowały rozgoryczenie oraz złość, gdyż po wielokroć podważają one słowa Pisma i nieudolnie (w mym odczuciu) tłumaczą Tekst Święty.\nKto umie dobrze czynić i nie czyni – ten grzeszy. Chcąc zatem przedstawić ludziom moje zrozumienie (które jak wierzę otrzymałem za sprawą Bożą) zabrałem się do napisania własnych przypisów.\nSkończywszy to zadanie, podaję tutaj link do Księgi Rodzaju, opatrzonej moimi przypisami:\nLink do pobrania: http://hostuje.net/file.p...3c975770e9d6d19\nJeśli ktoś skłonny byłby zapoznać się z moją pracą i wykazać mi błąd – jeśli źle piszę; bądź wyrazić poparcie – jeśli dobrze mówię; nie mogłoby być dla mnie większą radością.\nProszę zatem wszystkich miłośników Pisma Świętego – którzy zapewne obfitują we własne przemyślenia i mądrość, którą nabyli czytając Słowo Boże – by zapoznali się z moim dziełem i skomentowali jego treść.\nZ góry dziękuję za poświęcony mi czas. Niechaj Bóg będzie z wami. Amen.\nPS Nie posiadam stałego dostępu do Internetu, w związku z czym, trudno mi rozmawiać na forum, jednak postaram się jak najszybciej odpowiedzieć na wszystkie komentarze – choć może to trochę potrwać. Oczywiście nie spodziewam się wielkiego zainteresowania…\nWysłany: 2017-11-13, 13:18\nJa bym była skłonna, ale w żaden sposób nie potrafię tego linku otworzyć\nWysłany: 2017-11-29, 11:22\nBardzo dziwne, bo ja mogę ściągnąć,\nale jeśli to problem to może ten link pomoże:\nWysłany: 2017-12-06, 10:55\nJednak popełniasz ten sam błąd co "reszta" mnożąc każdy dzień razy 1000\nTo wbrew rachubie Jezusa,kontekstowi.Była praca czyli i świecenie szabatu,ale wąż to wąż itd.Całego nie czytałem.\nOstatnio zmieniony przez Olus 2017-12-06, 10:56, w całości zmieniany 1 raz\nWysłany: 2017-12-15, 15:21\n3. Bóg zatem rzekł: " Niech się stanie światło", i światło nastało.\nBóg stworzył światło wpierw jako ideę, dając podstawę do istnienia widzialnego świata. Światło czyli wszystkie rodzaje promieniowania. Wcześniej materia tylko istniała, teraz mogła oddziaływać na siebie i być łatwiej zrozumiana przez widzenie. Dopiero teraz świat mógł stać się widzialny (w naszym rozumieniu tego słowa) – obmyślił więc Bóg działanie fotonów, odbijanie się i pochłanianie światła tworzącego w ten sposób barwy, kolory itd.\n(3) I rzekł Bóg: Niech będzie światłość; i stała się światłość. Biblia Gdańska\nand God saith, `Let light be;' and light is. Young's Literal Translation\nByłbym bardzo ostrożny, nie sądzę, że Bóg stworzył "światło" po niebie i ziemi, ale raczej Światło istniało i zostało wniesione do świata.\nInnymi słowy, na początku Ziemia była jak ciemny pokój z zamkniętymi okiennicami. Wtedy Bóg rozkazał, aby okiennice były otwarte, pozwalając światłu na wejście do ciemnego pokoju.\nTo moje zrozumienie.\nOstatnio zmieniony przez Steve Sondej 2017-12-15, 17:26, w całości zmieniany 1 raz\nWysłany: 2017-12-16, 06:47\nKs. Rodzaju 1, Biblia Gdańska (3) I rzekł Bóg: Niech będzie światłość; i stała się światłość.\n1 List Jana 1, Biblia Gdańska (5) A toć jest poselstwo, któreśmy słyszeli od niego i zwiastujemy wam: Iż Bóg jest światłość, a żadnej ciemności w nim nie masz.\nMyślę, że "światłość" z Księgi Rodzaju 1:3 koreluje z 1 List Jana 1:5.\nOstatnio zmieniony przez Steve Sondej 2017-12-16, 06:49, w całości zmieniany 2 razy\nWysłany: 2018-01-16, 11:13\nJasne, możemy się różnić w niektórych kwestiach, ważne jednak by szukać prawdy.\nNie bardzo rozumiem, co masz namyśli mówiąc o „rachubie Jezusa” i „kontekstowi” świadczącemu przeciw liczeniu dnia Bożego, jako 1000 lat. Jeśli chodzi o tysiącletnią interpretację, nie sadziłem, że jest ona aż tak popularna.\nZa jej uznaniem mogę przytoczyć takie argumenty:\n– kontekst stwarzania, świadczy przeciw temu, by liczyć dzień Boży jako zwykłe 24 godziny, gdyż dopiero podczas stwarzania powstaje Słońce i Ziemia, nie może być więc raczej mowy o dniu ziemskim,\n– cytaty Biblijne (przytoczone przeze mnie w przypisach) potwierdzają tysiącletnią interpretację,\n– nadanie Sabatu przez Boga świadczy, że dzień stwarzania powinien być równym okresem czasu,\n– twierdzenie Jezusa, że Bóg pracuje podczas Sabatu, sugeruje, że Boży Odpoczynek (czyli Sabat) nie pokrywa się z ludzkim odpowiednikiem (zwykłym Sabatem),\n– apostoł Paweł w swych listach, mówi o Bożym Odpoczynku, do którego nieprawi mają nie wejść, jako o przyszłym czasie, który ma dopiero nadejść,\n– Objawienie apostoła Jana mówi o Tysiącletnim Królestwie Chrystusa, do którego mają nie wejść nieprawi, ten fakt zgadza się z tysiącletnią interpretacją, widząc w Tysiącletnim Królestwie, mający nadejść Sabat Boży,\n– tysiącletnia interpretacja zgadza się z alegoryczną interpretacją proroctwa Nabuchodonozora, według której ludzie mają rządzić się sami przez siedem czasów, nim uznają władzę Bożą.\nTysiącletnia interpretacja łączy więc w jedno, Księgę Rodzaju, Ewangelię, Proroctwo Daniela i Apokalipsę, dając naprawdę spójną interpretację proroctw Biblijnych. To właśnie sprawiło, że uznałem ją za najbardziej wiarygodną.\nCo do węża… Jasne, wąż to wąż. Wyobraź sobie jednak hipotetyczną sytuację, w której ktoś przeklina kreta: „Będziesz ślepy i będziesz rył nory w ziemi!”.\nTakie przekleństwo byłoby zupełnie bezsensowne, gdyż przecież kret i tak jest ślepy i ryje w ziemi. Nie miałoby żadnego sensu by ktoś w ten sposób przeklął kreta. W żaden sposób nie zmieniłoby to jego sytuacji.\nPodobnie nie ma sensu przekleństwo Boga, skierowane do węża: „Na swych piersiach i brzuchu będziesz się czołgał i proch będziesz jadł przez wszystkie dni swego życia” – jeśli zakładamy, że ówczesny wąż miał taką samą formę, jak ten obecny.\nJeśli wąż, który skusił Ewę, już czołgał się na brzuchu, przekleństwo Boga nie byłoby żadnym przekleństwem, lecz zwykłym stwierdzeniem faktu, który ma już miejsce.\nLogika wskazuje, że przekleństwo odmieniało los. Gdy Bóg przeklął człowieka, jego sposób życia musiał się zmienić. Podobnie przekleństwo węża, musiało odmienić jego życie.\nTo więc, że Bóg mówi: „na brzuchu będziesz się czołgał”, świadczy nam o tym, że wcześniej wąż na brzuchu się nie czołgał. Współczesna więc forma i zachowanie, węża, wynika z przekleństwa Boga, co oznacza, że wcześniej to zwierzę, musiało wyglądać inaczej.\nObjawienie zaś, nazywa Smoka: „pradawnym wężem”, co skłania do wniosku, że pierwotną formą węża był smok.\nPiszesz: „Całego nie czytałem.”. Przykro mi oczywiście to słyszeć, bo bardzo się starałem i pracowałem nad tym wiele miesięcy. Miałem też nadzieję, że może – rzadko spotykana – wersja LXX, kogoś zainteresuje… Bardzo jednak dziękuję, że jednak choć trochę, zajrzałeś!\nDzięki za przedstawienie interesującego punktu widzenia. Nie pomyślałem o tym. Jasne Bóg jest światłością. Myślę jednak, że jest tutaj opis stwarzania naszego świata. Światło więc znaczy w nim to co my nim pospolicie nazywamy.\nZauważmy, że Bóg poświęca aż jeden dzień na tą czynność. Nie wydaje mi się więc, by było to jedynie "otwarcie okien".\nBóg jest światłością w tym sensie, w jakim światło jest prawdą - czymś co nas oświeca i ożywia. Zwykłe zaś światło , w znaczeniu promieniowania, kolorów itd. mogło być wtedy stworzone.\nA przynajmniej ja tak to widzę. Pomyślę jeszcze nad tym. Bardzo, dziękuję za twoje wpisy.\nPozdrawiam cię bardzo. Niech Bóg będzie z tobą.\nPS Przepraszam, że tak późno odpowiadam, tak niestety wypadło…\nOstatnio zmieniony przez Ten_Smiertelny 2018-01-16, 11:14, w całości zmieniany 1 raz\nNie bardzo rozumiem, co masz namyśli mówiąc o „rachubie Jezusa”\nI tak upłynął wieczór i poranek (Genezis 1:5)\nIle według Ciebie trwał poranek i wieczór?\nPo 500 lat?\nkontekst stwarzania, świadczy przeciw temu, by liczyć dzień Boży jako zwykłe 24\ngdyż dopiero podczas stwarzania powstaje Słońce i Ziemia, nie może być więc raczej mowy o dniu ziemskim,\nMoże:3 Wtedy Bóg rzekł: «Niechaj się stanie światłość!» I stała się światłość.(Genezis 1:3)\nJak wyżej ,nie bardzo..\njako 1000 lat. Jeśli chodz\nZnaczenie wersetu który parafrazujesz\njest takie,że IHVH jest poza czasem\na nie daje prawo mnożenia czego\nkomu się podoba razy tysiąc..\nNo i był.Masz czynność dokonaną:odpoczął.\nPoza tym w przykazanie dekalogu mówi\no 24g dniach w nawiązaniu\napostoł Paweł w swych listach\nTak,do pełnego odpocznienia dopiero wejdziemy.\nNie bardzo bym chciał do tego mieszać dyskusje o tysiącleciu\nz tymi czasami możesz mieć racje,ale tydzień stworzenia nie trwał po 1000 lat\nJa to widzę inaczej.To Objawienia czyli jest pełne symboli,nawiązań.\nMesjasz nazywał faryzeji plemieniem żmijowym co nie oznacza\nże byli literalnym nasieniem węża który zwiódł w ogrodzie.\nOczywiście autor być może nawiązuje do węża z ogrodu\nale jako symbolu.A skoro literalny smok\nto zgadzasz się z jego wcześniejszym\nopisem z objawienia?\n- a na głowach jego siedem diademów\nPiszesz: „Całego nie czytałem.”. Przykro mi oczywiście to słyszeć,\nWybacz przeczytam całość.\nOstatnio zmieniony przez Olus 2018-01-16, 15:49, w całości zmieniany 5 razy\nWysłany: 2018-01-30, 10:18\nDzięki, odniosę się do wszystkiego, za jakiś czas. Jak wszystko przemyślę, w domu. Cieszę się, ze tak obszernie wszystko opisujesz.\nOstattnio, pisałem w pośpiechu w kawiarence i trochę pomieszało mi się przy w moim ostatnim poście, bo oczywiście w pierwszym dniu stwarzania, Bóg dał nie tylko światło, lecz stworzył również niebo i ziemię.\nMyślałem o tym stwarzaniu, czy też niestwarzaniu, „światłości”.\nRozumiem, że mówisz, że według Ciebie „"światłość" z Księgi Rodzaju 1:3 koreluje z 1 List Jana 1:5.”\n– w tym sensie, że Bóg nie tyle stwarza „światłość”, ile nią jest i przynosi ją na ziemię?\nSpójrzmy jednak na kontekst, z Rodzaju. Bóg dalej światłość nazywa dniem, a ciemność nocą. Jeśli uznalibyśmy, że „światłość” o której mówi, jest tożsama z Bogiem, nazwa „dzień” również musiałaby taka być.\nPoza tym, mówienie o dniu i nocy, sugeruje, że jest to, to, co zwiemy światłem. W tym sensie, argumentem za twoim zrozumieniem mógłby być cytat z Objawienia:\nObjawienie 21, 23. I miasto nie potrzebuje słońca ani księżyca, aby w nim świeciły. Albowiem jasność Boża oświeciła je, a Baranek jest pochodnią jego. 24. I będą narody chodzić w światłości jego, (…) 25. Bram jego nie będzie się zamykać w dzień, albowiem nocy tam nie będzie.\n22, 5. I nocy więcej nie będzie, a nie trzeba im będzie światła lampy ani światła słońca, bo Pan Bóg oświeci ich i będą królować na wieki wieków.\nJa jednak postawię kilka kontrargumentów.\nPo słowach Boga na temat światłości, Pismo mówi, że Bóg zobaczył, że światłość jest dobra, czy też uznał ją za dobrą i oddzielił ją od ciemności. Co też znaczy, że wcześniej światłość musiała być z ciemnością połączona. Dopiero Bóg wtedy ją „rozdzielił od ciemności”.\nSkoro zaś najpierw była z nią „nierozdzielona” to trudno by oznaczała Boga, w którym przecież nie ma żadnej ciemności – i nigdy jej tam nie było. Trudno też by istniała wcześniej, skoro dopiero wtedy Bóg określaj ją jako dobrą.\nDziwne byłoby też by Bóg określając światłość jako dobrą, określał samego siebie. Stwórca w końcu wiele ze swych dzieł, po stworzeniu określa jako dobre. Jest to powtarzający się wzór:\nBóg stwarza coś i zauważa, że jest to dobre.\nŚwiatłość nie jest tutaj potraktowana jakoś wyjątkowo, lecz jak wszystkie stworzenia wpisuje się w ten schemat.\nPrawda, wiemy, że Bóg jest „światłością” wiemy jednak również skądinąd, że Bóg jest „miłością” i „duchem”, oraz, że Boga nikt nigdy nie widział (1. List Jana 4, 12.).\nŚwiatło zaś widzimy doskonale i jest ono nawet podstawą widzenia – światło widzialne.\nZdaje mi się niebezpieczne twierdzić, że Bóg jest „światłością” w sensie dosłownym. Można by bowiem powiedzieć, że ci którzy czczą słońce, czczą światło – a więc Boga.\nPodobnie czciciele ognia mogliby mówić, że ogień świeci, a więc w ogniu widzą Boga, który przecież jest „Światłością”.\nTak można by mylnie pomyśleć łącząc list Jana i Księgę Rodzaju.\nJak jednak wtedy pogodzić to zresztą pism? – choćby Izajasza:\nKsięga Izajasza (LXX) 45, 7. Ja jestem tym który przyrządził światło i stworzył też ciemność; który daje pomyślność i dopuszcza niepowodzenie.\nRóżnie podają tłumaczenia: „stworzył” „tworzy” itd. światło i ciemność. Ja właśnie sądziłem, że ten cytat z Izajasza koreluje z Rodzaju:\nRodzaju (LXX) 1, 3. Bóg zatem rzekł: "Niech się stanie światło", i światło nastało. 4. I widział Bóg, że ono jest dobre. Wtedy oddzielił Bóg światło od ciemności. 5. Światło nazwał Bóg dniem, a ciemność nazwał nocą.\nMyślę, że Księga Izajasza, łączy się tutaj właśnie z Pierwszą Mojżeszową, mówiąc o stworzeniu dosłownego światła widzialnego.\nList Jana zaś (który przypomniałeś):\nMówi o światłości w takim sensie jak Chrystus, w Ewangelii Mateusza:\nEwangelia wg. św. Mateusza 5, 14. Wy jesteście światłością świata. Nie może skryć się miasto na górze leżące. 15. Ani też nie zapalają świecy i nie stawiają jej pod korzec, ale na świeczniku, aby świeciła wszystkim, którzy są w domu. 16. Tak niechaj świeci światłość wasza przed ludźmi, aby widzieli dobre czyny wasze i chwalili ojca waszego, który jest w niebiesiech.\n– a więc symbolicznie.\nInterpretuję to więc tak, że Księga Rodzaju, razem z Księgą Izajasza mówią dosłownie o świetle. List Jana zaś, wespół z Ewangelią, używają słowa „światłość” w sensie przenośnym.\nPodobnie mówi List Apostoła Pawła, do Efezjan:\nDo Efezjan. 5, 8. Niegdyś bowiem byliście ciemnością, ale teraz staliście się światłością w Panu. Postępujcie jako synowie światłości. 9. Bo owoc światłości polega na wszelkiej dobroci, sprawiedliwości i prawdzie.\nJasne jest tutaj, że Apostoł nie mówi, o światłości dosłownie, lecz w przenośni. Tak też i Bóg jest światłością w tym sensie, że jest pełnią dobroci, prawdy i sprawiedliwości – od Niego pochodzi wszystko co światłością nazywamy.\nStary Testament więc mówił o świetle dosłownie. Nowy zaś zaczął wykorzystywać termin „światło” w znaczeniu przenośnym. My zresztą robimy to dalej.\nMówiąc, że kogoś oświeciło mamy na myśli nie tyle, dosłownego zalania kogoś strumieniem fotonów, ile chodzi nam o to, że ktoś uświadomił sobie prawdę. W tym też sensie, jak sądzę, Nowy Testament mówi o świetle.\nW tym symbolicznym znaczeniu światłość oczywiście mogła istnieć od początku, jako cześć prawdziwego Boga, lecz w sensie dosłownego światła, mogła zostać uczyniona, po stworzeniu nieba i ziemi.\nTak ja to widzę, a co wy o tym sądzicie?\nPozdrawiam wszystkich obecnych i włączających się, w dyskusje.\nList św. Jakuba 1, 17. Wszelki dar dobry i każda wzniosła łaska z wysoka pochodzi, zstępuje od Ojca światłości, u którego niemasz odmiany ani cienia zmienności. 18. Bo z własnej woli zrodził nas słowem prawdy, abyśmy byli niejako początkiem stworzenia jego.\nWysłany: 2018-02-02, 22:02\nw pierwszym dniu stwarzania, Bóg dał nie tylko światło, lecz stworzył również niebo i ziemię.\nŚwiatłość tak, ale nie stworzenie nieba i ziemi.\nTo co jest napisane w Rdz. 1:1 jest, jako streszczenie, czy tytuł sprawozdania o stworzeniu. Odnosi się to do czasu, następującego od Rdz. 1:3 i trwa nadal jeszcze dzisiaj. Natomiast treść Rdz. 1:2 odnosi się do stanu z przed pierwszego dnia stwarzania.\nTak wyrażając się w podobieństwie treść Rdz. 1:1 można by wyrazić następująco: W przestrzni krajobrazu zbudowano osiedle (niebo) i nasz dom (ziemię). Wcześniej były one w planach architektonicznych i działaniach prawno - administracyjnych (przygotowawczych), co odpowiada treści z Rdz. 1:2.\nCo za ty przemawia? Przemawaia za tym użycie określenia stworzyć. W kolejnych dniach stwarzania, aż do dnia piątego, określenie stworzyć nie występuje. Pojawia się ono dopiero w dniu piątym i szóstym. Poza tym w dniu szóstym Bóg zamierzył uczynić człowieka na obraz i podobieństwo swoje, ale stworzył go wtedy tylko na obraz swój. Natomiast dokończenie tego zamysły następuje w dniu siódmym przez czynienie go na podobieństwo Boże, Rdz. 2:1-3; 5:1,2.\nPonadto z Rdz. 1:1 w związku z Wyj. 20:11 i 31:17 wynika, że w sześciu dniach Bóg uczynił niebo i ziemię, a nie stworzył. Natomiast siódmego dnia odpoczywa, co oznacza, że w sabat (7 000 lat) dokańcza dzieło swoje. Człowiek na podobieństwo Boże jest dokończeniem nieba i ziemi. Dzieło to ma wymiar duchowy, a nie fizyczny, tak jak w sześciu dniach stwarzania. Oznacza to, że Nowe Stworzenie jest duchowym dopełnieniem stworzenia nieba i ziemi z Rdz. 1:1.\nCzynienie prowadzi do stworzenia:\nTakie są Toldah (zrodzenia) nieba i ziemi podczas ich stworzenia, w dniu kiedy Pan Bóg czynił ziemię i niebo, Rdz. 2:4 na podst KS\nTekst pokazuje, że stwarzanie, następuje przez zradzanie w czasie czynienia. Dniem czynienia nazwane jest sześć dni stwarzania, Rdz. 1:30,31. To oznacza, że nie może chodzić o dni 24 godzinne.\nIstnieje światłość niedostępna, tak jak światło Szekina w Miejscu Najświętszym. Jest to światłość Boża duchowa, człowiekowi cielesnemu, zmysłowemu niedostępna. W tej światłości nie ma żadnej ciemności. To dzięki tej światłości świeci nasza światłość od pierwszego dnia stwarzania, Rdz. 1:3-5. O tej swiatłości jest napisane w J. 1:4,5: Swiatłość w ciemności świeci.\nWysłany: 2018-02-23, 11:50\nDziękję, za włączenie się w dyskusję. Odniosę się do wszystkiego za jakiś czas.\nDrogi Olusie, postaram się teraz odnieść do tego wszystkiego o czym pisałeś (w poście z 2018-01-16).\nDziękuję ci bardzo! Nie martw się jednak jeśli nie dotrwasz do końca, zdaję sobie sprawę, że to bardzo długi tekst i zapewne nie uniknąłem pewnych pomyłek i niezręczności, które mogą razić bardziej doświadczonego czytelnika.\nDziękuję ci, że wyrażasz chęć pomocy mi w tym dziele i w lepszemu zrozumieniu Pisma Świętego. Dziękuję!\nPoruszyłeś dwie ważne kwestie, sądzę, że temat nie jest jeszcze wyczerpany, odniosę się zatem teraz do nich.\n//////////////Kwestia długości dnia stwarzania.\nEwangelia św. Jana 11, 9. Odpowiedział Jezus: Czyż nie dwanaście godzin ma dzień?\nPrzyznaję, że nie zwróciłem uwagi na ten fragment (inaczej odniósłbym się do niego w przypisach)! Co dowodzi tylko, że należy bardzo uważnie czytać Pismo Święte i nie ustawać w tym. Mimo bowiem, że przepisałem Nowy Testament, ten fragment zupełnie mi umknął i nie pozostawił w pamięci żadnego śladu.\njest takie, że IHVH jest poza czasem\nkomu się podoba razy tysiąc...\nRacja. Apostoł Piotr pisząc w liście:\n2 List św. Piotra 3, 8. Niechże wam, najmilsi, to jedno tajne nie będzie, że u Boga jeden dzień znaczy tyle co tysiąc lat, a tysiąc lat jako jeden dzień.\nNie miał na myśli podawania nam wzoru który umożliwia odczytania długości dni stwarzania. Nie taki był cel jego pisma, gdyż dalej podaje:\n9. Nie ociąga się Pan w spełnieniu obietnicy swojej, jak niektórzy mniemają, ale cierpliwością się kieruje względem was, nie pragnąc niczyjej zguby, ale dążąc do tego, żeby wszyscy weszli na drogę pokuty. 10 Dzień Pański nadejdzie jako złodziej (…)\nPodobnie psalmista mówiąc:\nKsięga Psalmów [LXX] 89/(90), 4. Tysiąc lat w Twych oczach jest jak wczorajszy dzień, który przeminął, lub jak straż nocna.\nMa nie tyle na celu przekazać nam jakąś konkretną naukę odnośnie długości Bożego dnia, co pokazać wielkość Boga i jego ponadczasowość.\nJa jednak mimo temu kontekstowi, sądziłem, że te dwa cytaty zawierają dodatkową naukę, w sposób taki, jak to nieraz widzimy w Piśmie Świętym. By to wytłumaczyć, muszę posłużyć się jakimś przykładem. Niech to będzie więc np. jedno z proroctw odnoszących się do Chrystusa:\nProroctwo Ozeasza (tłumaczenie Wujka) 11, 1. Jak zaranie przeminęło, przeminął król izraelski. Ponieważ Izrael był dzieckiem, i umiłowałem go i z Egiptu wezwałem syna mego.\nRóżne są tu tłumaczenia, lecz jakby nie patrzeć, jasne jest, że kontekst świadczy to tym, że znaczenie tego cytatu jest takie, że Bóg umiłował naród Izraelski gdy był on jeszcze młody, wyprowadzając go z Egiptu (przez Arona i Mojżesza). Trudno dojrzeć tutaj jakieś proroctwo.\nBóg raczej poprzez Ozeasza skarży się w całej Księdze, że mimo miłości jaką okazał Izraelitom już od początku, oni okazali się niewierni. Tak świadczy kontekst i takie jest znaczenie tych wersetów.\nA jednak później okazały się mieć one dodatkowy sens prorocki:\nEwangelia św. Mateusza 2, 15. I pozostał tam aż do śmierci Heroda, aby się spełniło, co powiedziane jest od Pana przez Proroka mówiącego: Z Egiptu wezwałem syna mojego.\nTak więc proroctwo Ozeasza, prócz doraźnego sensu i znaczenia, zawierało również sens ukryty, spełniający się na Mesjaszu Jezusie Chrystusie – Synu Bożym.\nW podobny sposób sądziłem, że i wypowiedź Piotra, oraz psalmisty, może tak między wierszami, zawierać dla nas wskazówkę, odnośnie interpretacji Księgi Rodzaju. Bóg może bowiem, prócz doraźnego znaczenia, przekazywać w swym świętym tekście znaczenia ukryte.\nSpójrz zresztą Olusie, że również cytat który podajesz, nie ma doraźnie za zadania, uświadamiać nas o długości dnia:\nEwangelia św. Jana 11, 8. Rzekli mu uczniowie: Nauczycielu, dopiero co chcieli cię Żydzi ukamienować i znowu tam idziesz?\n9. Odpowiedział Jezus: Czyż nie dwanaście godzin ma dzień? 10. Jeśli kto chodzi za dnia, nie potknie się, bo widzi światło tego świata, ale jeśli chodzi w nocy, potknie się, bo nie masz w nim światła.\nJasne jest tutaj, że Jezus nie daje nam wcale nauki o tym ile trwa dzień. Mówi raczej, że jak jest na ziemi czas dnia (podczas którego człowiek jest bezpieczny) i czas nocy (niebezpieczny), tak też i teraz nic mu się nie może stać ze strony jego przeciwników, gdyż jeszcze nie nadszedł czas triumfu zła (czas ciemność), lecz jeszcze jest pora jego głoszenia (czas światłości).\nEwangelia św. Jana. 7, 30. Zamierzali tedy go pojmać, ale nikt nie podniósł nań ręki, bo jeszcze nie nadeszła godzina jego.\nEwangelia św. Jana. 9, 4. Mnie potrzeba wykonywać sprawy tego, który mię posłał, póki dzień jest; nadchodzi noc, kiedy nikt pracować nie może. 5. Póki jestem na świecie, jestem światłością świata.\nEwangelia św. Jana. 12, 35. Rzekł im więc Jezus: Jeszcze przez krótki czas jest wśród was światłość. Chodźcie, póki światłość macie, żeby was ciemności nie ogarnęły; a kto w ciemności chodzi, nie wie, dokąd idzie. 36. Póki światłość macie, wierzcie w światłość, abyście byli synami światłości. To powiedział Jezus, i odszedł, i ukrył się przed nimi.\nNa koniec zaś:\nEwangelia św. Łukasza 22, 53. Gdy codziennie wśród was bywałem w świątyni, nie podnieśliście rąk na mnie; ale ta jest godzina wasza i moc ciemności.\nTak więc słowa Jezusa: „Czyż nie dwanaście godzin ma dzień? Jeśli kto chodzi za dnia, nie potknie się, bo widzi światło tego świata, ale jeśli chodzi w nocy, potknie się, bo nie masz w nim światła.”, są odniesieniem do tego, że jest jakiś czas światłości, podczas którego jest bezpieczny i przypomnienie, że później to się zmieni i nadejdzie czas jego męki.\nJeśli więc słowa te mają stanowić dla nas wskazówkę odnośnie interpretacji dni stwarzania, to robią to w ten sposób jak i ja sądziłem odnośnie cytatu z listu Piotra – to znaczy: dodatkowo, między wierszami.\nWracając zatem do myśleniu o długości dnia stwarzania, chcę zapytać cię: jeśli ty te słowa Pana naszego Jezusa, bierzesz jako dosłowną informację odnośnie tego ile trwa dzień stwarzania, to jak to godzisz, że sam mówisz o 24godzinnym dniu, a Chrystus mówi tutaj o 12godzinnym?\nA Jezus mówi (jak przywołujesz): „Czyż nie dwanaście godzin ma dzień?”.\nTo w końcu 12 godzin ma dzień, czy 24?\nCzy sądzisz zatem, że Bóg pracował przez 12 godzin, a w nocy hmm… spał?\nJeśli chodzi o dekalog i przykazania, Sabat ustanowiony został na pamiątkę stwarzania i że jak Bóg odpoczął po sześciu dniach swej pracy, tak i człowiek ma wtedy odpoczywać. Zauważ jednak, że sabat nie był jedynie co 6 dni, lecz również i co 6 lat!\n7 dnia każdego tygodnia, ludzie mieli obchodzić sabat. Lecz i 7 roku każdego tygodnia lat, ludzie mieli obchodzić sabat ziemi.\nKsięga Wyjścia. 35, 1. Zebrawszy tedy wszystko zgromadzenie synów Izraelowych, rzekł do nich: 2. „Te są rzeczy, które Pan czynić rozkazał. Sześć dni będziecie robić; siódmy dzień będzie wam święty, sabat i odpocznienie Pańskie: kto by weń robił zabity będzie.\n25 1. I rzekł Pan do Mojżesza na górze Synaj mówiąc:\n2. „Mów synom Izraelowym i rzeczesz do nich: Gdy wnijdziecie do ziemi, którą ja wam dam, niech święci sabat Pański. 3. Sześć lat zasiewać będziesz pole twoje, i sześć lat obrzynać będziesz winnicę twoją i zbierać owoce jej; 4. ale siódmego roku sabat będzie dla ziemi, odpoczynek Pański: pola zasiewać nie będziesz i winnicy nie będziesz obrzynać.\nJeden i drugi zwany jest „odpocznieniem Bożym” i „Sabatem”, jeden i drugi też dzieje się po 6 okresach czasu pracy. Jak sądzę, widać stad, że Bogu nie chodzi (w określeniu Sabatu) o konkretną jednostkę czasu, lecz o odpoczynek po sześciu częściach, w części siódmej.\nJeśli (jak twierdzę) Bóg pracował przez 6 tysięcy lat i odpoczął w 7. tysiącleciu, zarówno Sabat ludzki (odbywający się po 6 dniach, w dniu 7.), jak i Sabat ziemi (odbywający się po 6 latach, w roku 7.) mógł być uczyniony na pamiątkę stwarzania.\nWidać powiązanie między tymi Sabatami i sądzę, że Bóg w dekalogu, nakazując czczenie Sabatu, ma namyśli oba Sabaty. A także – jak sądzę – ten trzeci, odbywający się po 6000 lat, w 7. tysiącleciu, jako Boży odpoczynek.\nJest więc w mym przekonaniu trzy Sabaty:\n– 7. dnia,\n– 7. roku,\n– 7. tysiąclecia.\nDwa pierwsze są zaś jedynie cieniami tego trzeciego, którego my jako chrześcijanie, mamy ostatecznie przestrzegać – wejść.\nDo Kolosan 2, 16. Niechże was tedy nikt nie sądzi w sprawach pokarmu albo napoju, albo też jakiego święta, nowiu czy szabatu. 17. Bo to są tylko cienie rzeczy przyszłych (…)\nTak, do pełnego odpocznienia dopiero wejdziemy.\nCieszy mnie więc, że tutaj się zgadzamy, jak jednak ty tłumaczysz te wersety:\nDo Hebrajczyków. 4, 1. Lękajmy się przeto, aby snadź dopóki jest w mocy obietnica wejścia do odpocznienia jego, nie zabrakło którego z was. 2. Bo oznajmiono ją zarówno nam, jak i im, ale im nie pomogło słowo słyszane nie złączone z wiarą w to, co usłyszeli. 3. A my, którzyśmy uwierzyli, wejdziemy do odpocznienia według tego, co powiedział: „Jako przysiągłem w gniewie moim, że nie wejdą do odpocznienia mego”, chociaż dzieła jego były dokonane od powstania świata. 4. tak bowiem wyraził się gdzieś o dniu siódmym: „I odpoczął Bóg dnia siódmego od wszystkich dzieł swoich” 5. A tutaj znowu:\n„Nie wejdą ci do odpocznienia mego”. 6. Skoro więc niewątpliwie wejdą tam niektórzy, a ci, którym to pierwej obiecano, nie weszli przez niedowiarstwo, 7. znowu wyznacza dzień pewien zwany „dzisiaj”, po upływie dłuższego czasu mówiąc przez Dawida, jak zaznaczono wyżej: „Dzisiaj, gdy posłyszycie głos jego, nie zatwardzajcie serc waszych”.\n9. A zatem dla ludu Bożego pozostaje jakiś dzień odpocznienia. 10. Kto bowiem wszedł do odpocznienia jego, ten tak samo odpoczął od dzieł swoich, jak Bóg od swoich. 11. Śpieszmy się tedy wnijść do odpocznienia tego, aby snadź nikt nie uległ przykładowi niedowiarstwa.\nJak widzisz zatem czas pełnego odpocznienia, do którego dopiero mamy wejść, jest tutaj porównany do czasu gdy Bóg odpoczął po stwarzaniu. Czas ten też Apostoł Paweł określa mianem „dnia odpoczynku”, czy sądzisz zatem, że będzie to 24godzinny dzień???\nJasne jest również, że Apostoł mówi tutaj, że „dzień zwany dzisiaj” trwa przez bardzo długi czas, nie może być więc tutaj mowy o dniu 24godzinnym.\nWidzisz zatem, że to nie ja połączyłem temat stwarzania, z tematem odpocznienia przyszłego w dniu odpoczynku – zrobił to Apostoł Paweł. Jak też cytowałem wyżej, Sabat zwany był „odpocznieniem Pańskim”, tutaj zaś jest „dzień odpoczynku”, co skłania do wniosku, iż odpocznienie, o którym mówi Apostoł Paweł, to prawdziwy duchowy Sabat, którego cieniami były jedynie wcześniejsze, mniejsze Sabaty.\nApostoł mówi więc, że dzień (zwany „dzisiaj” – w którym mamy nie zatwardzać serca) trwa dłuższy czas, oraz, że my odpoczniemy od swych dzieł jak Bóg, dopiero w przyszłym dniu odpocznienia. Jasne jest jednak chyba, iż ten przyszły czas odpocznienia nie będzie trwał jedynie 24godzn.\nPorównanie zaś go do Sabatu i czasu stwarzania, sugeruje, że ten ostateczny„dzień odpoczynku”, nastąpi po „sześciu dniach pracy”. W nich zaś widzę większość czasu ludzkiego bytowania na ziemi.\nJak też dowodzę w przypisach, przyjęcie, że ten „dzień odpoczynku” (na równi z dniem stwarzania) trwa 1000 lat, pasuje do 1000letniego królestwa Chrystusowego i symbolicznej interpretacji snu Nabuchodonozora.\nDodatkowo, jeśli dopiero w tymże „dniu odpocznienia” będziemy mogli odpocząć „jak Bóg”, oznacza, to, że w zwykłym Sabacie nie mogliśmy tak zrobić. Dlaczego jednak? Czy jeśli miałoby to trwać jedynie 24godziny, to czy wielu nie mogłoby zafundować sobie takiego 24godzinnego relaksu?\nJeśli zaś ma być to tysiąc lat, to rzeczywiście dopiero wtedy taki odpoczynek będzie możliwy.\nIHVH jest poza czasem\nJasne Bóg jest ponad czasem, nie sądzę jednak by zbytnie skupianie się na tym fakcie służyło zrozumieniu Go i Biblii. Te wszystkie fragmenty które mówią, że Bóg zdenerwował się, widząc to czy tamto, albo że oczekiwał na to czy na tamto, tracą sens, gdy skupiamy się zbytnia na idei pozaczasowego Boga.\nBóg cierpliwie czeka… Jak może cierpliwie na coś czekać, skoro jest poza czasem? Jak może być cierpliwy?\nNiech będzie mi wybaczone, porównywanie rzeczy wielkich z małymi. Myślę jednak, że zrozumieć Stwórcę możemy tylko przez patrzenie na Jego obraz – czyli człowieka (gdyż na Jego obraz stworzeni zostaliśmy).\nMyślę więc, że Bóg jest poza czasem w tym znaczeniu, w jakim pisarz jest poza czasem książki którą pisze. Tzn. nikt pisarzowi nie zabroni cofnąć się kilka kartek wstecz i coś dopisać (bądź skreślić), pisząc też początek, zwykle wie co będzie się działo dalej i może już wcześniej sygnalizować jakiś zwrot akcji, który pojawi się dopiero na końcu.\nPodobnie, a nawet lepiej, można porównać Stwórcę do programisty, który tworzy jakąś grę komputerową, na bieżąco wprowadzając w niej poprawki. Bóg mówi – i to się staje. Programista pisze – i to się w grze dzieje.\nJak więc programista może, jeśli chce, zatrzymać czas w grze, albo spowolnić go lub przyśpieszyć – tak i Bóg może to wszystko zrobić, ilekroć zechce. Może jednak programista pozwolić czasowi w grze płynąć swobodnie, jednocześnie wprowadzając w niej jakieś poprawki – tak i Stwórca naszego świata może tak robić.\nGdy spojrzymy na jakąkolwiek grę komputerową zawierającą w sobie cykl dobowy (dzień i noc), zobaczymy zresztą, że czas w grze płynie zawsze o wiele szybciej niż u nas. Przez naszą godzinę gry, w świecie komputerowym minie np. kilkanaście dni.\nGdybyśmy więc rozmawiali z jakąś sztuczną inteligencją (wymyśloną wzorując się na człowieku) żyjącą w „stworzonym” przez nas świecie wirtualnym, moglibyśmy powiedzieć jej, że nasz dzień, nie jest taki jak jej dzień, lecz że nasz dzień to tysiąc dni w jej świecie – i mogłaby być to dosłowna prawda.\nTak też sądzę, że Bóg żyje w jakimś systemie czasowym, który jest niezależny od naszego.\nTak również można sobie wyobrazić, że jakiś programista pracuje nad jakąś grą przez jakiś czas, wprowadzając na bieżąco jakieś poprawki, nowe jednostki i rzeczy, jednocześnie pozwalając czasowi w tej grze swobodnie płynąć. Tak, że w efekcie w grze mija już kilkadziesiąt lat, choć w realnym świecie programista pracuje dopiero od kilku dni. Wreszcie zmęczony pracą może programista wyłączyć grę lub spauzować ją, może jednak też pozwolić jej dalej działać, podczas gdy on odpoczywa.\nW podobny sposób wyobrażam sobie Boga podczas pracy.\nMasz czynność dokonaną: odpoczął.\nTo trochę tak jakbyś powiedział: „Na co ci urlop, skoro miałeś już w tamtym roku?”.\nBóg rzecz jasna wtedy już odpoczął, czy to jednak oznacza, że więcej odpoczywać nie zamierza? Zaraz ktoś powie, że Bóg odpoczynku nie potrzebuje, jednak jeśli Bóg nie chciałby odpoczywać, to i po stwarzaniu by nie odpoczywał…\nBiblia wielokrotnie mówi, że Bóg ciągle pracuje. Należy więc oczekiwać, że ponownie będzie chciał odpocząć, po pracy.\nWspomniane: „Nie wejdą ci do odpocznienia mego” – sugeruje, że Bóg planuje jakieś odpoczywanie; że ponownie zamierza odpoczywać.\nNaturalnym skojarzeniem jest, że skoro Bóg wtedy odpoczął po 6 dniach swej pracy, znów odpocznie po 6 dniach pracy. Jeśli jednak mają być to dni w naszym zwykłym rozumieniu (24gdzinne), to Pismo temu przeczy mówiąc:\nEwangelia Jana 5, 16. Dlatego prześladowali Żydzi Jezusa, że w szabat to uczynił. 17. Ale Jezus im odpowiedział: Ojciec mój działa aż do tej chwili i ja też działam.\nStąd wnosimy, że Bóg nie odpoczywa podczas zwykłego, ludzkiego Sabatu, nie jest więc on tym prawdziwym jego odpocznieniem. Które jednak nadejdzie, abyśmy mogli i my z Nim odpocząć, jako i On odpoczywa.\nWiesz… gdybyśmy stanęli sobie na jakiejś planecie, bardzo powolnie obracającej się wokół swej osi, wieczór i poranek mógłby tam trwać i po 500 lat…\nZnasz może również tą zagadkę: „Co to za istota która z rana chodzi na czterech kończynach, w środku dnia na dwóch, a wieczorem na trzech?”\nCzłowiek. Bo jako dziecko chodzi na czworaka, gdy jest dorosły na dwóch nogach, a na starość podpiera się laską.\nOsobiście uważam, że wyrażenia „upłynął wieczór i poranek” są używane w sensie przenośnym. Nie sądzę by Bóg spał, nie sądzę jednak też, by część swej pracy musiał wykonywać po ciemku…\nSądzę raczej, że są to wyrażenia mające pokazywać, że Bóg pracował bez przerwy.\nGdy mówimy: „Pracuję nad tym od świtu do nocy”, mamy na myśli, że poświęcamy się tej rzeczy zupełnie. Nie należy tego jednak traktować dosłownie. Ktoś kto mówi: „pracuję od świtu do nocy” nie ma na myśli, że nie je ani nie pije, ani też, że czasem nie pracuje nad tym w nocy. To jedynie takie wyrażenie oznaczające ogólne pełne zaangażowanie w daną sprawę.\nZresztą nie bardzo rozumiem jak ty to sobie wyobrażasz. Nastał wieczór – gdzie? We wszechświecie? Na Ziemi? Przecież jeśli na jednej półkuli nastanie wieczór, w innym miejscu może być środek dnia itd. Ciężko traktować to dosłownie…\nStworzenie światłości nie jest równoznaczne z ustaleniem czasu dla ludzi i ludzkiego. Prawda:\nRodzaju (tłumaczenie Wujka) 1, 3. I rzekł Bóg: „Niech się stanie światłość.” I stała się światłość. I ujrzał Bóg światłość, że była dobra, i przedzielił światłość od ciemności. I nazwał światłość Dniem, a ciemność Nocą. I stał się wieczór i poranek, dzień jeden.\nLecz dopiero później:\nRodzaju (tłumaczenie Wujka) 1, 3. I rzekł Bóg: „Niech się staną światła na sklepieniu nieba i niech dzielą dzień od nocy; i niech będą na znaki i czasy i dni i lata, aby świeciły na sklepieniu nieba, a oświetlały ziemię!” I stało tak. I uczynił Bóg dwa światła wielkie: światło większe, aby rządziło dniem i światło mniejsze, aby rządziło nocą, i gwiazdy. I umieścił je na sklepieniu nieba, aby świeciły nad ziemią, żeby rządziły dniem i nocą, i dzieliły światłość od ciemności.\nI widział Bóg, iż było dobre. I stał się wieczór i poranek, dzień czwarty.\nZatem dopiero w czwartym dniu stworzył Bóg Słońce i Księżyc, aby odmierzało ludziom dni i lata. I te też słońce, służy nam dając 24godzinny dzień.\nChociaż ogólnie masz tutaj rację: mogło być i tak, że przed powstaniem Słońca i Księżyca istniał cykl dnia i nocy – taki jaki znamy teraz na ziemi. Nie byłoby to sprzeczne z Pismem, ani niewykonalne dla mocy Bożej.\nWyżej wymienione jednak przyczyny, skłaniają mnie do interpretacji, że dzień Boży trwa 1000 lat ziemskich. Ciekawy jestem jak ty to odbierasz i czy jesteś wstanie jakoś mi na te argumenty odpowiedzieć.\nPrzechodzę zatem do drugiego punktu:\n//////////////Kwestia pierwotnego wyglądu węża.\nCieszę się, że tak twierdzisz\nBo są chyba nawet i takie teorie, że wąż zwiódł Ewę w ten sposób, że z niego powstał Kain. Którego pokolenie jakoby przetrwało, przez co mają być niektórzy niby dosłownym potomstwem Szatana…\nOczywiście masz tutaj rację. Potomstwo duchowe, nie cielesne, się liczy. I faryzeusze tylko w tym sensie byli potomkami Diabła, że kłamali jak on. Wąż bywa więc używany oczywiście czasem w znaczeniu symbolicznym – co naturalnie nie oznacza, że czasem nie może być przywołany dosłownie.\nStrasznie cieszy mnie, że tutaj się zgadzamy!\nSkoro zatem rozumiemy, że wąż nie wyglądał tak jak obecnie, możemy zastanowić się jak wyglądał.\nPo pierwsze zatem, nie czołgał się na brzuchu.\nTu się rozumiemy.\nA czy zgodzisz się ze mną też, że i inne cechy współczesnego węża zdają się mieć znaczenie symboliczne?\n– Podwójny język węża–\nwąż zwiódł ludzi przez kłamstwo,\nmieć podwójny język znaczy zaś być kłamcą – mówić raz prawdę raz kłamstwo (a więc dwie rzeczy).\n– Kły jadowe –\nz ust węża wyszła trucizna – fałszywa nauka, że człowiek może być równy Bogu,\nprzez co ludzie oddalili się od swego Stwórcy,\nCzy nie jest zatem tak, że współczesny wąż zawiera jad w swej paszczy, właśnie jako przypomnienie tego faktu?\nJa to widzę inaczej. To Objawienia czyli jest pełne symboli, nawiązań.\nale jako symbolu. A skoro literalny smok\nNie, no oczywiście, Objawienie jest pełne symboli\ni nikt opisu smoka nie bierze chyba dosłownie…\nCo nie znaczy jednak, by wcześniejszych słów, nie barć jako wskazówki,\ndającej możliwość zrozumienia wyglądu pierwotnego węża.\nDlaczego smok nazwany jest starodawnym wężem?\nCzy nie dlatego, że smok to stara, dawna wersja węża?\nCzy nie dlatego, że smok, to to co dawniej nazywano wężem?\nObjawienie św. Jana 12, 9. I zrzucony został ów smok wielki, wąż starodawny, nazwany "Diabłem i Szatanem," który zwodzi cały świat; i zrzucony został na ziemię i aniołowie jego zostali z nim zrzuceni.\nSądzę, że takie dodatkowe znacznie może mieć ten fragment\ni nie sądzę bym był tutaj jedynym.\nZostawmy to na chwilę na boku;\nwyobraź sobie, że masz przed sobą jakiegoś artystę\nspecjalizującego się w rysowaniu zwierząt i mówisz mu:\n„Wyobraź sobie, że wąż nie jest już jakimś żałosnym, upokorzonym zwierzęciem i nie musi czołgać się na brzuchu, lecz ma kończyny; i narysuj mi to!”.\nJak myślisz czy narysowałby tego węża w ten sposób:\nP. Uccello „Św. Jerzy walczący ze smokiem”.\nP. di Dono\nHahaha! Podobieństwo jest uderzające, tyle, że to walka ze smokiem! a nie wężem. [Przy okazji zwróć też uwagę na trzykrotnie zakręcony ogon, symbolizujący trzy szóstki…].\nTo wczesnorenesansowy obraz, przedstawiający smoka. Myślę, że wspomniany przeze mnie fragment Objawienia był właśnie przyczyną tego, że w całym średniowieczu smok był symbolem Diabła.\nMimo jednak, że w różnych legendach, obrazach i opowieściach, smok pełnił rolę Szatana, mimo też, że wynikało to z tego cytatu z Objawienia, ludzie nie rysowali go ani nie opisywali, tak jak dalej w Objawieniu.\nWszyscy zrozumieli, że opis smoka, jak podajesz: „barwy ognia,\n- a na głowach jego siedem diademów”,\nbył tutaj jedynie symboliczny.\nPodobnie też jak ja, zwrócili bardziej uwagę, na to, że został on nazwany:\ndlatego też te ilustracje, czy opisy, przypominały zwykle właśnie jakiegoś węża, który nie czołga się brzuchem po ziemi.\nOczywiście to, że kiedyś ludzie tak sądzili, nie jest jakimś wielkim argumentem, że tak rzeczywiście było. Chodzi mi jednak o to, że jasne jest, że dalszy opis jest celowo symboliczny. Wcześniejsze zaś zdania, mają jednak trochę inną wymowę:\nDiabeł/Szatan, czyli dawny wąż który zwiódł pierwszych ludzi w raju – czyli smok.\nBiblia zresztą wielokrotnie używa terminu „smok” w stosunku do zwykłego węża, traktując te słowa niemalże jako synonimy.\nProroctwo Jeremiasza 9, 11. I obrócę Jeruzalem w kupy piasku i w legowiska smoków, a miasta judzkie dam na spustoszenie, takiż nie będzie mieszkańców.\nJasne jest tutaj, że smoki o których mowa to zwykłe węże, zagrzebujące się piasku, a nie wielkie mistyczne istoty ziejące ogniem.\nNie wiem czy uznajesz Księgę Mądrości (ja uznaję), ale w niej widać to chyba najwyraźniej:\nKsięga Mądrości 16, 5.\n- Bo gdy na nich przyszedł srogi gniew dzikich zwierząt, ginęli od ukąszeń wężów szkodliwych.\n6. Nie na wieki jednak trwał gniew twój, ale dla pokarania na krótki czas byli zatrwożeni, mając znak zbawienia, aby pamiętali o przykazaniach zakonu twego.\n7. Kto się bowiem zwrócił, nie przez to był uzdrowiony, na co patrzał, ale przez ciebie, zbawiciela wszystkich;\n8. przez to zaś pokazałeś nieprzyjaciołom naszym, że ty jesteś, który wybawiasz od wszelkiego złego.\n9. Bo tamtych kąsanie szarańczy i much zabijało; i nie znalazło się lekarstwo dla duszy ich, gdyż byli godni, aby od takich byli wytraceni.\n10. Ale synów twoich nie przemogły nawet zęby smoków jadowitych, bo miłosierdzie twoje przyszedłszy uzdrawiało ich.\nJest to nawiązanie do tego gdy Bóg zesłał na Izraelitów plagę węży i przez Mojżesza dał znak węża miedzianego, by przez patrzenie na niego byli oni uzdrowieni.\nDokładnie i niezaprzeczalnie widać tutaj, że słowo „smok” używane jest zamiennie, ze słowem „wąż”.\nSens tego fragmentu jest taki, że gdy Bóg w gniewie wysłał węże do kąsania ludzi, to też w litości dla Izraela dał im ratunek, tak, że to kąsanie ich nie zabijało, w przeciwieństwie do plag egipskich, podczas których Egipcjanie padali od słabszych od węży szerszeni.\nWidać więc, że Izraelici łączyli pojęcie „smok” z wężem.\nNie było to powszechne, wśród ludów starożytnych. Przeciwnie, zwykle o smokach mówiono jak o wielkich i niezwykle silnych istotach, nijak nie podobnych do mikrego węża.\nJapońskie przysłowie: „Głowa smoka, a ogon węża” oznacza, że ktoś zaczął wspaniale, a skończył marnie. Widać w nim olbrzymie rozgraniczenie między smokiem, a wężem (mimo iż japoński – jak i chiński – smok, bardzo wielkiego węża przypomina).\nPodobnie też sądziło się i w innych ludach i narodach.\nIzrael zaś nazywał węża, smokiem – i na odwrót – traktując te pojęcia zamiennie. Gdyż pamiętał o tym, że te wielkie i niesamowite zwierzę, o którym krążyły opowieści i legendy, to w rzeczywistości, stary dobry wąż, zanim został przeklęty.\nTen wielki potwór, zwany później smokiem, pierwotnie zwał się wężem. Z czasem jednak został przeklęty, zmizerniał i ta mizerna forma była dalej wężem. Gdy zaś ludzie chcieli mówić o jego pierwotnej wspaniałości, wymyślili nowy termin: „smok”.\nW gruncie rzeczy jednak była to nazwa oznaczająca te samo stworzenie, dlatego też Biblia (jak pokazałem wyżej) używa tych terminów zamiennie.\nSkoro dowiodłem już, z grubsza, połączenie między terminami: wąż – smok. Przejdę teraz do powiązania: smok – dinozaur.\nSmok jest legendarnym zwierzęciem, lecz jak wiemy doskonale, legendy nie biorą się znikąd.\nJak już pisałem legendy i opowieści średniowieczne, oraz późniejsze, wynikały w dużej mierze z wiary chrześcijańskiej i tekstu Biblijnego, jednak, co z wcześniejszymi opowieściami?\nCzy nie wynikały one z pamięci o tym, że kiedyś na ziemi żyły takie potężne istoty?\nTrzeba mieć nie po kolei w głowie, aby sądzić, że starożytne opowieści o wielkich jaszczurkach, gadach, nie mają nic wspólnego ze szkieletami wielkich jaszczurek, gadów, które odnaleźliśmy – czyli tzw. dinozaurów.\nWiększą część historii ludzkości, wszyscy przekonani byli o istnieniu wielkich gadów – smoków.\nGdyby kości dinozaurów zostały odkryte w starożytności, bez wątpienia zidentyfikowano by je, jako smoki. Podobnie stałoby się w średniowieczu.\nTylko w epoce zlaicyzowanej i sceptycznej religijnie, możliwy był taki przekręt:\nTysiące legend, opowieści, podań i religii mówi o wielkich gadach olbrzymach, smokach.\nOdkrywamy kości takich zwierząt i na złość nazywamy je dinozaurami!\nCzysty absurd i szczyt nonsensu.\nReligia chrześcijańska mówiła o smoku, na długo przed tym jak jakakolwiek kość dinozaura została wykopana. Podobnie mówiła o królu Nabuchodonozorze, na długo nim „nauka” uznała jego istnienie.\nNa podstawie więc Biblii można było przewidzieć, że kiedyś odkryje się jakieś dowody odnoszące się do króla Babilońskiego – i tak się też stało. Podobnie można by na podstawie Biblii dojść do wniosku, że kiedyś odkryje się kości wielkich gadów, smoków – i tak w rzeczywistości było.\nNie da się zaprzeczyć temu, że Biblia, razem z legendami i mitami, przewidziała to odkrycie wielkich, pradawnych jaszczurek. Na złość jednak, uczyniono z tego argument przeciw niej.\nDzisiaj bowiem mówi się, że odkrycie kości „dinozaurów” przeczy prawdziwości Biblii.\nMimo, że Biblia przewidywała ich istnienie i mówiła o nich przed tzw. nauką!\nI rzeczywiście, bardzo dziwne byłoby, gdyby Pismo Święte nie wspominało nic o istnieniu tak wielkich stworzeń jakim były dinozaury. Ktoś mógłby użyć to jako argument przeciw Biblii. Było jednak przecież zupełnie inaczej…\nBez wątpienia zatem: dinozaury to smoki; a smoki to węże.\nPowróćmy zatem do rozważania o wężu, który nie czołga się na brzuchu.\nWiemy z Biblii, że był on jednym z najsprytniejszych, najbardziej przebiegłych, zwierząt.\nNasuwa się więc logiczny wniosek, że musiał być on rozpowszechniony na ziemi.\nGdzie zatem jego skamieniałości?\nNie odnajdujemy szczątek takiego zwierzęcia:\n[Ach! Jak bardzo podoba mi się ten twój rysunek! ]\nOdnajdujemy tylko szczątki dinozaurów. Wśród nich zatem należy szukać tego węża niepełzającego.\nAbstrahując już od smoka, spójrz sam, czy niektóre dinozaury nie zdają się być takimi wężami, które nie pełzają po ziemi:\nOlbrzymie wydłużone ciało, przywodzi na myśl węża, któremu ktoś dorobił kończyny. Porównaj go zresztą z twoją ryciną, czy podobieństwo nie jest uderzające?\nBóg stworzył wszystko piękne i niesamowite, sądzę, że i wąż pierwotnie taki był.\nSpójrz zatem na moją rekonstrukcję:\n[Narysowałem go specjalnie dla ciebie! Rysowanie łusek to koszmar!]\nWszyscy wiemy, że ewolucjoniści mają swój „model”, na którym pokazują jak to niby ludzie wyewoluowali od form prymitywnych. Jest to rzecz jasna, czysty nonsens.\nJa jednak mam swój model odwrotny. Sądzę bowiem, że po tym jak Bóg przeklął węża, zaczął on stopniowo przybierać znaną nam obecnie formę. Z pokolenia, na pokolenie, stawał się on coraz dłuższy i dłuższy, i coraz bardziej pochylony nad ziemią, aż w końcu został znanym nam wężem.\nZ obecnych współcześnie kości dinozaurów, łatwo byłoby ukształtować taki wzorzec degradacji. Wyjaśniałby on również różnorodność legend o smokach.\nTak się jednak składa, że gdy byłem już w zaawansowanym stopniu pisania tego postu, natrafiłem na stronę która porusza te zganienia – zarówno dzień stwarzania, jak i kwestię smoka/dinozaura/węża!\nZgadzam się z tym co jest tam napisane, poparte jest to jednak, w znacznej mierze, innymi argumentami (np. Księgą Ezechiela, czy dowodami kopalnymi), a ja nie chciałem ich tutaj powielać.\nProszę więc drogi Olusie, zajrzyj na nią i powiedz, czy to co tam pisze nie jest zupełnie przekonywujące:\n[url] http://potop-exodus.w.int...op/pytania.html [/url]\nNa tym jak sądzę, te dwa tematy kończą się. Z chęcią usłyszałbym co o tym sądzicie. Czy nie przekonuje was to? Jeśli nawet nie ja, to czy ta strona, wystarczająco tego nie udowadnia?\nBardzo dziękuję za uwagę i pozdrawiam wszystkich czytających, a w szczególności ciebie Olusie. Niechaj Bóg będzie z tobą i niechaj kieruje twoją drogą!\nMoje przypisy (o których mowa) można teraz przeczytać, także bez pobierania, bezpośrenio w internecie, na Portalu Pisarskim.\n[url] http://www.portal-pisarsk...-ksiegi-rodzaju [/url]\nWysłany: 2018-02-24, 15:28\nNasz dzień ma 12 godzin, ale nie Pański (1 000 lat), czy Boży dzień stwarzania (7 000 lat). Prorok Izajasz wskazuje, że nie powinniśmy się równać z Bogiem w jego myślach i drogach. Odpowiednio to stosując można to odnieść też do planów i dni Bożych, z którymi też nie możemy się równać:\nBo myśli (plany) moje, to nie myśli (plany) wasze, a drogi (dni) wasze, to nie drogi (dni) moje - mówi Pan, (9) lecz jak niebiosa są wyższe niż ziemia, tak moje drogi (dni) są wyższe niż drogi (dni) wasze i myśli (plany) moje niż myśli (plany) wasze. Izj. 55:8,9.\nPonadto w Zach. 14:6,7 wskazano na szczególny wieczór jakiegoś dnia:\n(6) „I nastanie dzień, który, nie okaże się, światłem instrukcji, powodującym krzepnięcie (pokrzepienie). (7) Okaże się jednostajny dzień, ten, wiadomy Jahwe (= Jehowie), nie dzień, nie noc, wszakże, czasu wieczornego, rozmnoży się światłość instrukcji. Zach. 14:6,7\nZ treści Zach. 14: 8,16 wynika, że nie może w nim chodzić o 24 godzinny dzień, ponieważ jest napisane: tak będzie w lecie i w zimie.\nWszyscy pozostali ze wszystkich narodów, które wystąpiły zbrojnie przeciwko Jeruzalemowi, będą corocznie pielgrzymowali, aby oddać pokłon królowi, Panu Zastępów, i obchodzić Święto Szałasów. .\nZnaczy to, że ten dzień wiadomy Jehowie będzie trwał wiele lat i będzie miał swój wieczór.\nUżywamy określenia, np. doba jakiegoś władcy. Może ona trwać bardzo rożną ilość lat w zalezności o tego ile lat dany władca panował. Doba taka też ma swój zmierzch, czy wieczór.\nWysłany: 2018-03-18, 04:11\nTen Śmierelnt napisał/a:\nJasne jest tutaj, że Jezus nie daje nam wcale nauki o tym ile trwa dzień. Mówi raczej,\nJego główną intencją było co innego,ale to też stwierdził.\ndzień to doba lub pół.\nTak i leżał na sofie z duchowym browarkie;)\nZwracałem uwagę,że masz tam czyność\ndokonaną,bo niektórzy to negują..\nzy sądzisz zatem, że będzie to 24godzinny dzień???\nhm widzę to raczej jako potwierdzenie ważności szabatu/7dn\nale zgadzam się,że to przedsmak tego co dopiero\nnadejdzie czyli "wielkie odpoczywanie";)\nOsobiście uważam, że wyrażenia „upłynął wieczór i poranek” są używane w sensie przenośnym\nTo nie jest proroctwo\ni gdyby była mowa o samych dniach prędzej bym się zgodził...\nPierw sterowanie manualne\na po stworzeniu planet,gwiazd-autoamtyczne\nNo a faryzesze byli reptilianami\na tutaj bym dyskutował..\nCzy gdyby wąż wcześnie był smokiem\nto w Genezis 3:1 nie użyto by słowa smok?\nAle tak ogólnie bardzoe ciekawie i obszernie piszesz.Dzięki.\nOstatnio zmieniony przez Olus 2018-03-18, 04:12, w całości zmieniany 1 raz\nWysłany: 2018-04-13, 11:05\nDziękuję za wszystkie komentarze i z chęcią poznam uwagi do dalszej części przypisów, jak i kolejne wpisy odnośnie poruszonych tutaj tematów.\nBardzo dziękuję za twoje komentarze!\nPrzyznać muszę, że odrobinę trudno było mi cię zrozumieć, zwłaszcza twój pierwszy wpis, z góry przepraszam więc, jeśli coś pomylę w odpowiedzi.\nMógłbyś trochę bardziej rozwijać swoje myśli?\nTo co jest napisane w Rdz. 1:1 jest, jako streszczenie, czy tytuł sprawozdania o stworzeniu. Odnosi się to do czasu, następującego od Rdz. 1:3 i trwa nadal jeszcze dzisiaj.\nRdz. 1:1. Na początku stworzył Bóg niebo i ziemię.\nTwierdzisz zatem, że ta czynność stwarzania trwa „jeszcze dzisiaj”?\nRodzaju 2, 1. Dokończone zostały tedy niebo i ziemia, i wszystka ich ozdoba.\nSkoro zaś zostało dokończone, to proces ten nie może trwać do dzisiaj.\nRozumiem, że słowa: „Na początku stworzył Bóg niebo i ziemię.” bierzesz jako tytuł sprawozdania o stworzeniu, które opisane jest dalej. Jeśli jednak tak by było, w tym opisie stwarzania nieba i ziemi, brakowałoby właśnie stwarzania nieba i ziemi!\nW Rdz. 1,2. czytamy bowiem: „A ziemia była pusta i próżna, i ciemności były nad głębokością, a Duch Boży unosił się nad wodami.”. W 1,2. jest zatem już ziemia wypełniona wodą, jeśli 1,1. jest tylko tytułem, to w takim razie kiedy sama ziemia została stworzona?\nJeśli „Na początku stworzył Bóg niebo i ziemię.” jest tytułem oznaczającym, że Bóg opisze nam zaraz w jaki sposób doszło do stworzenia nieba i ziemi, to gdzie w tym dalszym opisie opis stworzenia globu ziemskiego, to jest planety – skoro już w następnym zdaniu pokazana jest ziemia wypełniona wodą?\nKiedy ta pusta, niezamieszkana, ziemia zatem powstała? Wcześniej?\nJeśli jednak ma być to opis: „stworzenia nieba i ziemi”, to nie może zabraknąć w nim informacji o tym kiedy ziemia wypełniona wodą powstała.\nLogiczne zatem jest, że „Na początku stworzył Bóg niebo i ziemię.” jest nie tylko tytułem, lecz również opisem informującym o powstaniu zalanej wodami, pustej, ziemi, którą widzimy już w następnym zadaniu: „A ziemia była pusta i próżna, i ciemności były nad głębokością, a Duch Boży unosił się nad wodami.”.\nBóg stworzył więc wpierw wszechświat, razem z planetą Ziemią, pokrytą wodą. Ziemia była jednak pusta w tym znaczeniu, że nie było na niej życia, ani właściwie rzecz biorąc niczego innego poza skałą i wodą. Brakowało jej ozdoby.\nBóg zatem dalej przystraja i ozdabia ziemię. A gdy skończy mówi Pismo:\nTakie może być też znaczenie dalszej części, jak wspominasz:\nRodzaju 1,1. Na początku stworzył Bóg niebo i ziemię. (…)\n2, 1. Dokończone zostały tedy niebo i ziemia, i wszystka ich ozdoba. (…)\n(jak podajesz Rdz. 2:4 na podst KS) Takie są zrodzenia nieba i ziemi podczas ich stworzenia, w dniu kiedy Pan Bóg czynił ziemię i niebo,\nPodane przez ciebie zdanie mogłoby oznaczać koniec opisu stwarzania nieba i ziemi i przypominać, że samo niebo i ziemia zostało stworzone jednego dnia, jednak dalej w następne dni Bóg ziemię ozdabiał. Tzn. mówić o tym, że większość czasu zajęło Stwórcy ozdabianie ziemi.\nTak to mniej więcej tłumaczyłem to w Przypisach. Teraz jednak myślę, że pewnie miało to takie brzmienie:\nRodzaju 1, 4. „Takie były dzieje nieba i ziemi podczas ich stwarzania.” – Zdanie oznaczające koniec streszczenia 7 dniowego, opisu stwarzania.\nA dalej inna część:\nRodzaju 1, 5. „W dniu, kiedy Pan Bóg uczynił ziemię i niebo nie było żadnego krzewu polnego na ziemi ani nie wyrosło żadne ziele polne, bo Pan Bóg nie spuścił deszczu na ziemię i nie było człowieka który by uprawiał rolę.” – Opis wyjaśnienia jak doszło do uprawy roli, grzechu itd. Chyba najrozsądniej byłoby w ten sposób to odczytywać.\nPomyliłem się zatem w swoich przypisach…\nPoza tym w dniu szóstym Bóg zamierzył uczynić człowieka na obraz i podobieństwo swoje, ale stworzył go wtedy tylko na obraz swój. Natomiast dokończenie tego zamysły następuje w dniu siódmym przez czynienie go na podobieństwo Boże, Rdz. 2:1-3; 5:1,2.\nRodzaju 5, 1. To jest księga potomków Adama: Kiedy Bóg stworzył człowieka, na podobieństwo Boże uczynił go.\n2. Jako mężczyznę i niewiastę stworzył ich oraz błogosławił im i nazwał ich ludźmi, gdy zostali stworzeni.\n3. Adam żył sto trzydzieści lat i zrodził syna na podobieństwo swoje, na obraz swój, i nazwał go Set. (…)\n6. Set żył sto pięć lat i zrodził Enosza.\nFragment ten jasno wyjaśnia, że jest „księgą potomków Adama” czyli rodowodem. Nijak ten rodowód nie mówi o tym kiedy został człowiek stworzony na podobieństwo Boże. Mówi tylko, że wtedy kiedy Bóg stworzył człowieka, zrobił go na swoje podobieństwo.\n„Kiedy Bóg stworzył człowieka, na podobieństwo Boże uczynił go.” – sens tego jest taki, że wtedy kiedy człowiek został stworzony, stworzony został na podobieństwo Boże – nie mówi zaś kiedy. Nie ma tutaj też żadnej informacji o dokańczaniu czegokolwiek; ani tym bardziej o powtórnym stwarzaniu. Jest to jedynie przypomnienie, że Bóg uczynił ludzi na swój obraz – czyli podobieństwo.\nZresztą Bóg nie mógłby w dniu siódmym dokończyć stwarzania człowieka, gdyż wtedy odpoczywał. Bóg zakazał pracy podczas Sabatu, gdyż i sam podczas swego sabatu nie pracował.\nPonadto z Rdz. 1:1 w związku z Wyj. 20:11 i 31:17 wynika, że w sześciu dniach Bóg uczynił niebo i ziemię, a nie stworzył.\nZa bardzo czepiasz się słów. Uczynił z niczego – czyli stworzył.\nBóg jest Stwórcą, wszystko więc co czyni, stwarza,\nczłowiek zaś jest twórcą, wszystko więc co czyni, tworzy.\nZbytnie patrzenie na kreskę słowa, nie służy zrozumieniu, trzeba patrzeć na ducha słowa, czyli jego sens.\nPodobnie jest z obrazem i podobieństwem – to synonimy. Mówimy przecież, że ktoś jest do kogoś podobny jak z obrazka. Obraz maluje się właśnie na podobieństwo tego, kogo on ma przedstawiać. Jeśli więc człowiek stworzony został na obraz Boga, to również i na podobieństwo Boga.\nJeśli namalowalibyśmy obraz Kowalskiego, to byłby on jednocześnie jego podobizną/podobieństwem.\nNatomiast siódmego dnia odpoczywa, co oznacza, że w sabat (7 000 lat) dokańcza dzieło swoje.\nOdpoczywa czyli dokańcza?\nJa jak odpoczywam to nie pracuję, a jeśli pracuję to znaczy, że nie odpoczywam…\nBóg nie mógł siódmego dnia dokończyć dzieła swego, ponieważ siódmego dnia ODPOCZYWAŁ, a więc nie pracował.\nWujka Rodzaju 2, 1. Dokończone zostały tedy niebiosa i ziemia, i wszystka ich ozdoba. I dokonał Bóg w dzień siódmy dzieła swego, które uczynił; i odpoczął w dzień siódmy od wszystkiego dzieła, które sprawił. I błogosławił dniowi siódmemu i uświęcił go, iż weń odpoczął od wszelkiego dzieła swego, które stworzył Bóg, aby uczynił.\nBiZTB I Mojżeszowa 2, 1. Tak zostały ukończone niebo i ziemia oraz cały ich zastęp. 2. I ukończył Bóg w siódmym dniu dzieło swoje, które uczynił, i odpoczął dnia siódmego od wszystkiego dzieła, które uczynił.\n3. I pobłogosławił Bóg dzień siódmy, i poświęcił go, bo w nim odpoczął od wszelkiego dzieła swego, którego Bóg dokonał w stworzeniu. 4. Takie były dzieje nieba i ziemi podczas ich stwarzania.\nKontekst ustanowienia sabatu na pamiątkę tego dnia odpoczynku Bożego, wskazuje, że Bóg wtedy nie pracował, dlatego i podczas sabatu praca była wzbroniona. To miał być dzień odpoczynku od wszelkiej pracy, tak jak i Bóg od niej wtedy odpoczął.\nOznacza to, że Nowe Stworzenie jest duchowym dopełnieniem stworzenia nieba i ziemi z Rdz. 1:1.\nNowe Stworzenie może być tylko w tym sensie duchowym dopełnieniem nieba i ziemi, w jakim Nowy Testament jest dopełnieniem Starego; a nowe przymierze, ziszczeniem starego prawa.\nList Pawła Apostoła do Żydów 8, 13. Mówiąc zaś: "nowe" - przedawnił poprzednie. Lecz co się przedawnia i starzeje, bliskie jest zniszczenia.\nDo Galatów 6, 15. Albowiem w Chrystusie Jezusie ani obrzezanie nic nie znaczy, ani odrzezek ale nowe stworzenie.\nObjawienie/Apokalipsa Apostoła Jana 21, 1. I widziałem nowe niebo i nową ziemię." Albowiem pierwsze niebo i pierwsza ziemia przeminęły, a morza już niema. (…)\n4. "I otrze Bóg wszelką łzę z oczu" ich i nie będzie więcej śmierci, ani smutku, ani krzyku, ani boleści więcej nie będzie, gdyż pierwsze rzeczy przeminęły.\n5. I "siedzący na tronie" rzekł: Oto czynię wszystkie rzeczy nowe.\nJuż samo to, że ma być nowe stworzenie, oznacza, że stare zostało już ukończone. Jak Stary Testament został już spisany, nim przyszedł Nowy; jak stare przymierze zostało już zawarte, nim ujawniło się nowe; tak też i stare stworzenie dobiegło końca, nim nowe się objawiło.\nCiężko mi zrozumieć te słowa. Nie mam pojęcia kim/czym jest „Szekin”. Zdaje się też, że Biblia nie mówi nic o świetle w miejscu najświętszym…\nTy interpretujesz to jako światło… dosłowne?\nEwangelia św. Mateusza 5,14. Wy jesteście światłością świata. Nie może się skryć miasto leżące na górze. 15. Ani nie zapalają świecy i nie kładą jej pod korzec, ale na świeczniku, aby świeciła wszystkim, którzy są w domu. 16. Tak niechaj świeci światłość wasza przed ludźmi, aby widzieli uczynki wasze dobre i chwalili Ojca waszego, który jest w niebiosach.\nO tym, że często światło należy rozumieć przenośnie, pisałem wyżej w jednym z postów.\nNasz dzień ma 12 godzin, ale nie Pański (1 000 lat), czy Boży dzień stwarzania (7 000 lat).\nOsobiście uważam, że Boży dzień to 1000 lat, na co też przytoczyłem tutaj wiele argumentów, jak łączność tej interpretacji z 1000letnim królestwem, czy też snem Nabuchodonozora.\nTwój zaś 7000 letni dzień stwarzania, wynika według mnie z błędnego tłumaczenia Rodzaju 1: 4-5. Co wyjaśniłem wyżej. Nie ma zaś innych cytatów, ani wskazówek, potwierdzających to przypuszczenie.\nProrok Izajasz wskazuje, że nie powinniśmy się równać z Bogiem w jego myślach i drogach. Odpowiednio to stosując można to odnieść też do planów i dni Bożych, z którymi też nie możemy się równać.\nMy wszystko mamy w miniaturze.\nProroctwo Zachariasza jest bardzo tajemnicze i ciekawe. Różnie podają różne tłumaczenia, te które ty przytoczyłeś wygląda niestety dosyć słabo.\nJeszcze raz bardzo dziękuję, Pokoja, za twoje wpisy!\nZ chęcią dowiedziałbym się co myślisz na temat innych Biblijnych kwestii, które poruszyłem w przypisach do Księgi Rodzaju.\nBardzo ciekawi mnie też czy zechcesz jakoś odpowiedzieć mi, na przytoczone przeze mnie tutaj argumenty. Możemy przecież prowadzić ożywioną dyskusję, ku własnemu wzajemnemu zbudowaniu.\nBądź zdrowy i niech Bóg cię prowadzi!\nCieszę się bardzo z twojej odpowiedzi.\nTemat tych dwóch kwestii, trochę się już wyczerpał odpowiem więc tylko krótko.\nZwracałem uwagę,że masz tam czynność\nFakt, trochę tutaj przesadziłem…\nCzynność zdecydowanie jest dokonana.\nzgadzam się,że to przedsmak tego co dopiero\nCieszę się bo to chyba ważniejsza kwestia.\nPo prostu wychodzę z założenia, że Bóg odpoczywa cyklicznie, każdego siódmego dnia, a my możemy zwyczajnie wejść do jego odpoczynku lub też nie.\nRacja, to nie jest proroctwo.\nWszakże i my czasem używamy przenośni,\nchoć raczej rzadko prorokujemy…\nHa~! No, mogło tak być, jest to więc jakiś kontrargument.\nNo niestety, wiele jest dezinformacji…\nStatystyka to zwykle jedno wielkie kłamstwo,\nale czytałem, że 70% Amerykanów wierzy w UFO,\na tylko 50% podaje się za wierzących w Boga…\nwięc może niektórym łatwiej uwierzyć w złych reptylian, niż w Słowo Boże…\na tutaj bym dyskutował...\nEwangelia św. Jana 8, 44. Wy z ojca diabła jesteście i pożądania ojca waszego czynić chcecie. On był zabójcą od początku i w prawdzie się nie ostał, bo nie ma w nim prawdy; gdy mówi kłamstwo, z własnego mówi, gdyż kłamcą jest, i ojcem jego.\nMyślę, że mogłoby być, ale…\nJak pisałeś w liście, kwestie które tutaj poruszamy\nnie są jakoś niezbędne do zbawienia.\nMyślę zaś, że gdyby w Genezis była nazwa „smok” (zamiast „wąż”)\nto bardzo zaszkodziłoby to Pismu Świętemu –\ntzn. sądzę, że wielu niesłusznie „odbiłoby się” od tego fragmentu,\na może i od Pisma w ogóle…\nFragment kuszenia i tak niesłusznie przez wielu interpretowany jest jako symboliczna alegoria, gdyby jeszcze pojawił się w nim smok (!)... mogłoby być jeszcze gorzej…\nA ile śmiechu i szyderstw otrzymałaby wtedy Biblia – i wszyscy w nią wierzący – od racjonalistów i sceptyków! Drwiono by i szydzono ze wszystkich, że wierzą w smoki które przecież „jak wiadomo” nie istnieją. Działo by się to przez stulecia, na długo przed odnalezieniem kości „dinozaurów”.\nBóg zna przyszłość i wie do czego by to doprowadziło.\nTo jak wyglądał ten wąż który skusił Ewę\ni czy jest on tożsamy ze smokiem,\njest kwestią jedynie drugorzędną.\nSądzę, że nie byłoby sensu już na wstępie Biblii,\nw ten sposób utrudniać jej odbiór.\nPowiem tak: to taka kwestia dla zaawansowanych, człowieka małej wiary mógłby taki szczegół niepotrzebnie z miejsca odrzucić.\nPoza tym gdyby w tamtym miejscu było słowo „smok” potrzeba by jeszcze wyjaśnienia, że mienił się on w węża, a właściwie, że stracił kończyny i jest nam teraz znany pod nazwą węża. Co właściwie rzecz biorąc, jest dość skomplikowanym tłumaczeniem… No i ja sądzę, że samo słowo „smok” powstało po przeklęciu węża, jako wyraz jego dawnej formy… Co jeszcze skomplikowałoby cały opis.\nAle tak ogólnie bardzo ciekawie i obszernie piszesz. Dzięki.\nBardzo się cieszę, bo bałem się, że weźmiesz mnie za wariata.\nI to ja dziękuję za uwagę oraz chęć zajrzenia do mojej pracy\ni podzielenia się ze mną swoimi przemyśleniami i zrozumieniem. Dzięki!\nPozdrawiam was wszystkich bardzo serdecznie! Niechaj Bóg was prowadzi, abyśmy budowali Jego Królestwo. Amen.


Alfa Romeo powraca do Formuły 1 po ponad 30 latach - Aktualności - Auta, Samochody, Motocykle - Serwis Motoryzacyjny dziennik.pl - Dziennik.pl\nAlfa Romeo powraca do Formuły 1 po ponad 30 latach\n30 lis 2017 09:10\nAlfa Romeo wraca do Formuły 1 / Alfa Romeo / Photographer Alberto Feltrin\nAlfa Romeo z wyścigów Formuły 1 wycofała się w 1985 roku. Teraz, po ponad 30 latach włoska stajnia wraca do królowej sportów motorowych. Nowy zespół zostanie nazwany Alfa Romeo Sauber F1 Team.\nAlfa Romeo podpisała wieloletnią umowę o współpracy technicznej i handlowej ze szwajcarskim zespołem Sauber F1 Team. Tym samym bolidy z logo i w barwach włoskiej stajni wystartują w mistrzostwach świata Formuły 1 począwszy od sezonu 2018. Silniki dostarczy Ferrari.\nAlfa Romeo sport ma genach\nWłoska marka była mistrzem przedwojennych zmagań o Grand Prix - w 1925 r. pierwsze mistrzostwa świata zdominował model Alfa Romeo P2.\nW Formule 1 Alfa uczestniczyła od 1950 do 1988 roku - zarówno jako konstruktor, jak i dostawca silników.\nTuż po debiucie Alfa Romeo wygrała pierwsze dwa Mistrzostwa Świata Kierowców w 1950 i 1951 roku - bolidy prowadzili Nino Farina i Juan Manuel Fangio. W latach 1961-1979 stajnia z Italii współpracowała z kilkoma zespołami wyścigowymi F1 jako dostawca silników.\nW roli konstruktora Alfa Romeo powróciła do wyścigów w 1979 roku. A swój najlepszy wynik zdobyła w 1983 - zajęła 6. miejsce w klasyfikacji mistrzów świata konstruktorów. Z Formuły 1 Włosi wycofali się w 1985 roku.\nNa wideo można zobaczyć wyścigowe Alfy, które zgromadzono w Museo Storico Alfa Romeo w Arese.\nAlfa Romeo Sauber F1 Team Fomuła 1 wideo F1 alfa romeo


Apartamenty w Bildudalur - Oferty apartamentów w Bildudalur - eSky.pl\nApartamenty - Bildudalur\nApartamenty zapewniają maksimum prywatności i pozwalają wypocząć dokładnie tak, jak ma się na to ochotę. Wybierając nocleg w obiekcie tego typu, spędzisz przyjemny czas z rodziną, przyjaciółmi lub ukochaną osobą. Apartamenty w Bildudalur są przystosowane do różnych grup podróżnych, dlatego bez trudu znajdziesz miejsce z odpowiednią liczbą sypialni oraz udogodnieniami, których oczekujesz. W apartamentach w Bildudalur zapomnisz o tłumach turystów, wypoczywając w nacznie spokojniejszej atmosferze i oddając się swoim ulubionym formom relaksu. Ponadto apartament sprawdzi się, gdy podróżujesz służbowo i chcesz zamieszkać w komfortowym mieszkaniu w dogodnej lokalizacji. Do wyboru masz zarówno obiekty położone w centrum, jak i w pobliżu lotniska, dedykowane podróżnym przesiadującym się do następnego samolotu.\nBildudalur - najlepsze apartamenty\nJeżeli chodzi o apartamenty, Bildudalur charakteryzuje się bogatą ofertą obiektów o różnych standardach. Wśród nich szczególne miejsce zajmują luksusowe apartamenty, dzięki którym wypoczynek jest naprawdę wyjątkowy. Do wyboru masz apartamenty w Bildudalur z basenami, klimatyzacją, telewizją kablową i szybkim Internetem oraz wieloma innymi udogodnieniami. Czekają na Ciebie również obiekty przystosowane do szczególnych potrzeb rodzin z małymi dziećmi, alergików i osób niepełnosprawnych. W każdym z apartamentów w Bildudalur znajdziesz to, czego potrzebujesz. Jednocześnie spędzisz czas w spokojnej atmosferze z dala od ogromnych hoteli i zatłoczonych restauracji. Możesz skorzystać w apartamentach z opcji samego noclegu lub noclegu połączonego ze śniadaniem w zależności od Twoich preferencji.\n1. Jak znaleźć apartamenty w Bildudalur?\nDostępne apartamenty w Bildudalur w kilka minut wyszuka się poprzez eSky.pl. Po podaniu terminu zameldowania i wymeldowania, liczby gości oraz oznaczeniu rodzaju obiektu, wyszukiwarka wskazuje, które apartamenty na terenie Bildudalur posiadają wolne pokoje w wybranym czasie. Rezerwacji każdego dostępnego noclegu możesz dokonać online bez żadnego ryzyka - anulacja rezerwacji jest bezpłatna nawet na kilka dni przed dotarciem na miejsce. Płatność za pobyt jest pobierana przez serwis lub regulowana w apartamencie.\n2. Jakie udogodnienia znajdę w apartamentach w Bildudalur?\nUdogodnienia w apartamentach w Bildudalur są zależne od standardu całego obiektu i jego lokalizacji. W części apartamentów na gości czekają w pełni wyposażone aneksy kuchenne z miejscem do gotowania, zmywarką i zestawem do parzenia kawy. W innych obiektach dodatkowo można skorzystać z transferu z lotniska i na lotnisko, łóżeczka turystycznego dla niemowląt, prywatnego basenu, mebli ogrodowych oraz osobnego wejścia i strzeżonego parkingu. Niektóre apartamenty w Bildudalur przyjmują gości podróżujących ze zwierzętami.\n3. Gdzie rezerwować apartamenty w Bildudalur?\nRezerwacja apartamentów w Bildudalur jest możliwa przez serwis eSky.pl, który oferuje wyłącznie sprawdzone obiekty w Polsce oraz na świecie. Na stronie znajdziesz nocleg w ponad 100 krajach w każdym zakątku globu. Rezerwacji dokonuje się w pełni bezpiecznie, dokonując płatności za pomocą karty kredytowej lub PayU. Jeżeli plany podróży ulegną zmianie, rezerwacja może zostać anulowana bez żadnych kosztów. Dzięki temu opłatę za apartament w Bildudalur wnosi się na długi czas przed wyjazdem bez ryzyka utraty pieniędzy.\n4. Ile kosztuje apartament w Bildudalur?\nCena apartamentu w Bildudalur jest zależna od kilku czynników i zmienia się w czasie. Na jej wysokość wpływają termin rezerwacji, długość pobytu, liczba gości, typ wybranych udogodnień w obiekcie oraz lokalizacja apartamentu. Tanie apartamenty w Bildudalur są dostępne głównie poza szczytem sezonu w sporej odległości od centrum. Obiekty zlokalizowane w najatrakcyjniejszych okolicach kosztują więcej, a ich ceny dodatkowo rosną w okresie wzmożonego ruchu turystycznego.\nApartamenty w Valþjófsstaður


Neurologopeda Bydgoszcz - dr Agnieszka Kwiatkowska | Gabinet Usłysz Mnie\ndr Agnieszka Kwiatkowska, neurologopeda\nTerapia neurologopedyczna z osobami w stanie obniżonej świadomości, stanie wegetatywnym czy zespole zamknięcia to moja pasja. Kocham to co robię, bardzo lubię spotykać się z moimi Pacjentami i pomagać Im dać sygnał do świata, że są tam zamknięci w więzieniu swoich ciał.\nW tych dwóch zdaniach mogłabym zakończyć opis mojej osoby i tego co robię:)\nJeszcze może ostatnia moja duma czyli założyłam fundację JESZCZE DOPNĘ SWEGO, której głównym celem jest poprawa jakości życia min. osób w śpiączkach i nie komunikujących się werbalnie. Więcej informacji pod adresem www.jeszczedopneswego.pl.\nDla uzupełnienia dopiszę jeszcze kilka faktów z mojej pracy naukowej i dydaktycznej.\nUkończyłam 5-letnie studia magisterskie z pedagogiki o specjalności logopedia na Uniwersytecie Kazimierza Wielkiego w Bydgoszczy. Na tej samej uczelni napisałam i obroniłam rozprawę doktorską z psychologii na temat Funkcje czytania i pisania osób z obniżoną świadomością wybudzonych ze śpiączki. Specjalizację z neurologopedii uzyskałam na Uniwersytecie Mikołaja Kopernika w Toruniu.\nCałe moje zawodowe życie to terapia logopedyczna osób wybudzonych ze śpiączki, które nie odzyskały pełnej świadomości oraz dorosłych z afazją czy dyzartrią.\nChcąc dzielić się swoją wiedzą, szczególnie praktyczną wygłosiłam na konferencjach kilkanaście prelekcji na temat osób z ilościowymi zaburzeniami świadomości oraz ich możliwości komunikacji z otoczeniem. Przeprowadziłam wiele szkoleń i warsztatów szczególnie z zastosowania systemu C-Eye. Kształciłam i nadal kontynuuje pracę ze studentami z Uniwersytetów w Bydgoszczy i Toruniu.\nOd 2018r. pełnię też funkcję biegłego sądowego w dziedzinie logopedia specjalność: ocena świadomości oraz komunikacji osób w śpiączce, stanie wegetatywnych, stanie minimalnej świadomości, zespole zamknięcia, porażonych czterokończynowo bez logicznego kontaktu.\nTo co robię, spotkało się z uznaniem wielu osób. Dla mnie to wskazówka, że coraz więcej ludzi zauważa problemy człowieka zamkniętego w swoim ciele. Otrzymałam wraz z zespołem prestiżowe nagrody, m.in. Pierwszą Nagrodę Prezesa Rady Ministrów w kategorii „osiągnięcia naukowo-techniczne” dla zespołu Profesora Andrzeja Czyżewskiego za CyberOko czy też Dyplom Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego za projekt pod nazwą: „Cyber oko – system do badania stanu świadomości pacjentów zdiagnozowanych jako osoby w stanie wegetatywnym”.\nMedia pisały o tym czym się zajmuję i z jakimi osobami pracuję na co dzień:\nPrzeczytaj więcej o mojej pracy\nNeurologopeda, Współtwórca C-Eye


Zysk netto sektora bankowego wzrósł o 58% – Inwestycje.pl\nZysk netto sektora bankowego wzrósł o 58%\n„Wynik finansowy netto na koniec września 2021 r. wyniósł 9,4 mld zł i był wyższy o 3,4 mld zł (58% r/r) od wyniku osiągniętego na koniec września 2020 r. Wynik miesięczny we wrześniu 2021 r. wyniósł 0,4 mld zł i był niższy o 1 mld zł od wyniku z sierpnia br. (1,4 mld zł)” – czytamy w prezentacji KNF.\nW pozycji „utrata wartości lub odwrócenie utraty wartości” (tj. odpisy) odnotowano wynik w wysokości 4,88 mld zł (spadek o 50,5% r/r).\n„Według stanu na koniec II kwartału 2021 r., jeden bank komercyjny nie spełniał minimalnych wymogów regulacyjnych” – napisała Komisja.\nWartość kredytów wzrosła o 2,9%


Od rzemieślnika do biznesmena\nStrona główna >\tNauka > Od rzemieślnika do biznesmena\nData publikacji: 2017-11-24 23:01\nWywietleń: 1149 302498\nChcesz być szefem, zostań rzemieślnikiem - pod takim hasłem przez cały tydzień odbywały się warsztaty dla przedszkolaków i uczniów szczecińskich szkół w Zespole Szkół Rzemieślniczych. Warsztatom w piątek (24 listopada) towarzyszył ponadto pokaz fryzjerski, można było także skorzystać z porady profesjonalnych doradców zawodowych i obejrzeć rozgrywki trójek siatkarskich. Dzięki tym spotkaniom dzieci poznawały zawody, w których placówka przy ul. Chmielewskiego kształci swoich uczniów. Nauka w ZSR trwa trzy lata i prowadzona jest w 52 różnych zawodach, m.in. fryzjer, elektryk, mechanik, cukierni, tapicer, czy złotnik-jubiler. Jednocześnie w placówce odbywała się Wojewódzkiej Konferencji Koordynacyjnej Ośrodków Dokształcania i Doskonalenia Zawodowego, w której brali udział dyrektorzy wszystkich szkół branżowych województwa zachodniopomorskiego. Wydarzenia odbyły się w ramach Drugiego Europejskiego Tygodnia Umiejętności Zawodowych w Zespole Szkół Rzemieślniczych. ©℗\nLatanie nad Dąbiem [GALERIA]\nSadzą przedszkolaki, sadzą maturzyści [GALERIA]


Date(s) - 17 maja 2022\nMapa niedostępna Data/godzina Date(s) - 17 maja 202217:20 - 17:55 Lokalizacja Katedra w Łomży Kategorie Uwielbienie Zapisz się już teraz!\nMapa niedostępna Data/godzina Date(s) - 17 maja 202217:20 - 17:55 Lokalizacja Katedra w Łomży Kategorie Uwielbienie Przyjdź we wtorek na różaniec! W każdy wtorek od 17:20 do 18:00 w Katedrze zapraszamy na różaniec w Kaplicy Najświętszego Sakramentu prowadzony przez naszą wspólnotę. Zachęcamy do uczestnictwa.\nMapa niedostępna Data/godzina Date(s) - 17 maja 202217:20 - 17:55 Lokalizacja Katedra w Łomży Kategorie Uwielbienie Nie lękaj się – przeczytaj! Kilka myśli o ufności na niespokojne czasy… Czasy, w których żyjemy są niespokojne i ten niepokój może udzialać się również naszym sercom. Co robić? Jak sobie z tym wszystkim radzić? Przede wszystkim nie zapominajmy o tym, że mamy Ojca, który zawsze jest z nami i nie jest Mu obojętne, co dzieje się z Jego dziećmi. Co dalej? Twajmy w ufności, wytrwale się módlmy, starajmy się żyć bez grzechu, na...\nMapa niedostępna Data/godzina Date(s) - 17 maja 202217:20 - 17:55 Lokalizacja Katedra w Łomży Kategorie Uwielbienie Przyłącz się do różańca Codziennie o 21 przez Internet z możliwością dołączenia telefonicznie. Dołącz do różańca\nMapa niedostępna Data/godzina Date(s) - 17 maja 202217:20 - 17:55 Lokalizacja Katedra w Łomży Kategorie Uwielbienie Przyjdź na spotkanie Zapraszamy na spotkania otwarte naszej wspólnoty w każdy drugi i czwarty wtorek miesiąca. Rozpoczynamy o 18:00 Mszą Świętą w Katedrze w Łomży. Serdecznie zapraszamy 🙂\nMapa niedostępna Data/godzina Date(s) - 17 maja 202217:20 - 17:55 Lokalizacja Katedra w Łomży Kategorie Uwielbienie Przystąp do Skautów Uroczyste otwarcie 13-tego szczepu Skautów Króla w Łomży 16 października 2021 miało miejsce zamknięcie próby łomżyńskich Skautów Króla. Rozpoczęło się uroczystą Mszą Św. w Katedrze, przy której funkcjonuje Katolickie Stowarzyszenie Theoforos, przy którym powstał 13 w Polsce szczep SK. Kim są Skauci Króla? Jesteśmy grupą świeckich katolików, n...\nMapa niedostępna Data/godzina Date(s) - 17 maja 202217:20 - 17:55 Lokalizacja Katedra w Łomży Kategorie Uwielbienie Codziennie ok. godz. 21:00 modlimy się jedną tajemnicą Różańca Świętego w intencji członków naszej Wspólnoty oraz dzieł przez nas podejmowanych. Każda z osób lub rodzin rozważa w danym miesiącu inną tajemnicę, co pozwala na kontemplację wszystkich czterech części Różańca. Co miesiąc zmieniane są odmawiane tajemnice zgodnie z zasadą “o jeden w dół”, czyli ktoś kto obecnie odmawia Zwiastowanie Najświętszej Maryi Pannie, w następnym miesiącu modlił się ...\nMapa niedostępna Data/godzina Date(s) - 17 maja 202217:20 - 17:55 Lokalizacja Katedra w Łomży Kategorie Uwielbienie Osoby, które potrzebują modlitwy w jakiejkolwiek intencji prosimy o kontakt email na adres modlitwa@theoforos.pl lub wypełniając poniższy formularz. Imię i nazwisko (wymagane) Numer telefonu (opcjonalnie) Adres email (wymagane) Intencja (wymagane) Δdocument.getElementById( "ak_js_2" ).setAttribute( "value", ( new Date() ).getTime() );\nMapa niedostępna Data/godzina Date(s) - 17 maja 202217:20 - 17:55 Lokalizacja Katedra w Łomży Kategorie Uwielbienie Litanijna modlitwa spontaniczna – spontaniczna czyli wyrażana własnymi słowami, litanijna, ponieważ wezwania są powtarzane. Modlitwa prośby – prosimy w różnych swoich intencjach. Kończymy ją wezwaniem „Proszę Cię, Panie”, na co wspólnota odpowiada: „Prosimy Cię, Panie”. Modlitwa wstawiennicza – jest odmianą modlitwy prośby, w której prosimy w intencjach innych ludzi. Kończymy ją tak samo, jako modlitwę prośby. Modlitwa dziękczynienia – jest podziękowaniem z...\nMapa niedostępna Data/godzina Date(s) - 17 maja 202217:20 - 17:55 Lokalizacja Katedra w Łomży Kategorie Uwielbienie Krótka instrukcja do modlitwy: – Znajdź odosobnione miejsce, w którym możesz w ciszy spotkać się z Bogiem. – Przyjmij pozycję wygodną (ale nie za bardzo, żeby nie zasnąć). – Bądź tu i teraz, nie myśl, o tym co będzie zaraz, co zrobisz po modlitwie. Po prostu bądź w tym miejscu i w tym momencie tylko dla Boga. – Zrób znak krzyża. – Pomódl się do Ducha Świętego, aby uświadomił Tobie przed kim stajesz...


Rozwód pobicie gwałt agresja znęcanie przemoc probl psychiczne Poznań\nStrony zawarły małżeństwo. Z małżeństwa mają dwoje dzieci. Pożycie małżeńskie od początku nie układało się dobrze. Powód zachowywał się agresywnie wobec żony bił ją, kopał, wyzywał wulgarnie i to nawet w obecności dzieci, gwałcił; popychał ją nawet wtedy, gdy była w ciąży. Nie łożył też w wystarczającym stopniu na utrzymanie rodziny, co było przyczyną wystąpienia pozwanej o zasądzenie alimentów dla dzieci. Została też wszczęta przeciwko powodowi sprawa karna o znęcanie się nad członkami rodziny i przeciwko niemu wniesiony został akt oskarżenia.\nNa podstawie opinii wydanej przez psychologów Sądy obu instancji ustaliły, że:\na) Powód jest osobą bardzo egocentryczną w swoim myśleniu. Brakuje mu umiejętności zachowania dystansu, wczucia się w stany i uczucia innych osób, chęci zrozumienia ich rzeczywistych potrzeb, przeżyć, motywacji. Cechuje go zaburzenie osobowości prawdopodobnie o charakterze paranoidalnym. Odbiór przez niego rzeczywistości i jej ocena jest nieprawidłowa. Występuje u niego tendencja do urojeń, w szczególności prześladowczych, dotyczących braku wierności żony i jej lojalności. Ma tendencje do idealizowania siebie, wobec swojej osoby jest bezkrytyczny. Żywi niepodważalne przekonanie o własnej racji, jest niepodatny na zmiany, gdyż brakuje mu zdolności zdystansowania się od swoich poglądów. Ma silną tendencję do narzucania własnego zdania innym, dążenie do podporządkowania sobie partnera i dzieci. Brak subordynacji z ich strony wywołuje u niego silne wzburzenie emocjonalne. Reaguje wówczas gniewem, impulsywnie, agresywnie. Agresja może być werbalna, fizyczna, przybiera formę zachowań brutalnych wobec otoczenia. Powód ma trudności z kontrolą swoich zachowań, przewidywaniem ich skutków. Słabo rozumie odczucia innych, motywy ich zachowań.\nb) Pozwana wykazuje ogólne zrównoważenie emocjonalne z sytuacyjnie podniesionym poziomem niepokoju wewnętrznego. Jest osobą otwartą na kontakt z innymi, potrafi wchodzić z nimi w prawidłowe relacje oparte na zasadach partnerstwa, współpracy. Przejawia tendencje do podporządkowania się oczekiwaniom innych, posiada wysoką umiejętność przystosowania się do okoliczności kosztem tłumienia własnych potrzeb. Jej relacje z dziećmi są prawidłowe.\nc) System rodzinny u stron był zaburzony, niestabilny z powodu niewłaściwego funkcjonowania powoda w roli męża i ojca, które z biegiem czasu wywołało konflikt między stronami o eskalującym charakterze. Powód przyznał sobie pozycję hegemona wobec domowników. Uznał, że ma prawo i obowiązek dominować w roli męża i ojca, decydować o drobnych nawet sprawach rodziny. Gdy pozwana pozostając pod pełnym psychicznym wpływem męża, akceptowała ten stan, małżeństwo trwało. Dążenie pozwanej do zmiany modelu rodziny wywoływało u powoda sprzeciw. Przyjął postawę agresywną i krytyczną.\nd) Przyczyną konfliktu w małżeństwie stron było uwarunkowane cechami osobowościowymi powoda niewłaściwe funkcjonowanie w roli męża i ojca. Dopóki pozwana tolerowała istniejącą w domu sytuację, narzucany przez męża styl życia, pożycie trwało. Gdy zaczęła dążyć do zmiany stylu życia, budowy partnerskiego związku, spotkała się z oporem powoda, jego krytyczną, agresywną postawą.\ne) Sytuacja wychowawcza małoletnich dzieci stron jest niekorzystna. Zaburzają ją skutki i formy ujawniania się konfliktu małżeńskiego rodziców, warunkowane zaburzonym funkcjonowaniem osobowościowym powoda. Dzieci pozostają w pozytywnej relacji z matką. Pozwana dysponuje dobrymi predyspozycjami rodzicielskimi, wystarczającymi do samodzielnego sprawowania pieczy nad dziećmi.\nNa podstawie opinii biegłych psychiatrów, wydanej w sprawie karnej, Sądy obu instancji ustaliły, że powód nie cierpi na chorobę psychiczną lub upośledzenie umysłowe, miał zdolność rozpoznania znaczenia czynów i pokierowania swoim postępowaniem.\nW istniejącej sytuacji powódka po pobiciu przez męża uciekła z dziećmi do swoich rodziców i w tym samym roku powróciła. Druga ucieczka miała miejsce w podobnej sytuacji w której została pobita przez męża, a sama rzuciła w niego szklanką i uderzyła plastykowa łyżką. Następnie powróciła do wspólnego mieszkania z dziećmi a powód wyprowadził się do swoich rodziców i tam przebywa.\nZdaniem Sądu zupełny rozkład pożycia małżeńskiego stron uzyskał cechy trwałości w czerwcu. Winę za ten rozkład ponosi wyłącznie powód jako konsekwencję jego zachowań opisanych wyżej. Zachowanie się pozwanej wobec powoda, takie jak rzucenie szklanką w powoda, uderzenie go łyżką, napisanie do niego kilku kartek z obraźliwymi wyrażeniami, opuszczenie wraz z dziećmi wspólnego mieszkania, było - zdaniem Sądów obu instancji - dozwoloną reakcją na naganne zachowanie się powoda i nie można z tego tytułu przypisać jej winy w rozkładzie pożycia małżeńskiego (art. 56 § 1 i art. 57 § 1 KRO). Sądy podkreśliły także, iż pozwana odwiedzała powoda w okresie, gdy był on w szpitalu. Ze względu na zachowanie się powoda wobec pozwanej i dzieci oraz jego negatywny wpływ na nich, Sądy uznały żądanie eksmisji powoda za zasadne (art. 56 § 2 zd. 2). Wyrok Sądu Najwyższego - Izba Cywilna V CK 646/04\nRozwód pobicie gwałt agresja znęcanie przemoc adwokat radca prawny prawnik kancelaria Jarocin Gostyń Szamotuły Pleszew Czarnków Trzcianka Oborniki Kalisz Chodzież Piła Gorzów Wielkopolski Milicz ŚremRozwód pobicie gwałt agresja znęcanie przemoc adwokat radca prawny prawnik kancelaria Konin Koło Turek Nowy Tomyśl Leszno Wolsztyn Grodzisk Wielkopolski Gniezno Słupca SkokiRozwód pobicie gwałt agresja znęcanie przemoc adwokat radca prawny prawnik kancelaria Kórnik Luboń Swarzędz Opalenica Wągrowiec Krotoszyn Pobiedziska Pniewy Rogoźno MiędzychódRozwód pobicie gwałt agresja znęcanie przemoc adwokat radca prawny prawnik kancelaria Wronki Buk Kostrzyn Duszniki Kościan Września Ślesin Środa Wielkopolska Murowana Goślina Ostrów WielkopolskiRozwód pobicie gwałt agresja znęcanie przemoc adwokat Łódź Wrocław Warszawa Katowice Kraków Rzeszów Lublin Białystok Gdańsk Szczecin Zielona Góra Opole Śląsk Kielce Olsztyn BydgoszczRozwód pobicie gwałt agresja znęcanie przemoc Mosina Suchy Las Biedrusko Tarnowo Podgórne Puszczykowo Komorniki Dopiewo Przykona Kleczew Powidz Czerwonak Stęszew Kleszczewo Rokietnica\nPrevious PostUbezwłasnowolnienie z powodu zespołu otępiennego i otępienia\nNext PostPrzywrócenie władzy rodzicielskiej nad dzieckiem


Powstaje gra osadzona w realiach „Indiany Jonesa”! – Star Wars: Rebelianckie Szumowiny\nStrona główna/Gry/Powstaje gra osadzona w realiach „Indiany Jonesa”!\nPowstaje gra osadzona w realiach „Indiany Jonesa”!\nMikołaj Sałasiński Send an email 12 stycznia 2021\nNie jest to co prawda informacja dotycząca Gwiezdnych wojen, ale chodzi o drugie dziecko Lucasfilmu, w związku z czym uznaliśmy, iż warto o tym wspomnieć. Jak ogłosił oficjalny profil Lucasfilm Games, powstanie gra wideo osadzona w uniwersum Indiany Jonesa!\nTytuł produkowany jest przez należące do Bethesdy studio MachineGames, zaś jego producentem wykonawczym został Todd Howard, od lat będący ikoną amerykańskiego wydawcy, wykupionego niedawno przez sam Microsoft. Oczywiście całość zostanie stworzona pod nadzorem Lucasfilm Games – wydziału, którego powstanie ogłoszono zaledwie wczoraj, zajmującego się grami z uniwersów należących do Lucasfilmu.\nPoniżej obejrzycie krótki teaser nadchodzącego tytułu.\nNie znamy jeszcze daty premiery ani szczegółów projektu, jednak wszystkiego zapewne dowiemy się w nadchodzących miesiącach.\nBethesda Indiana Jones LucasFilm Lucasfilm Games MachineGames\n12 stycznia 2021 o 19:07\nTak!? A „Mass Effect” nie jest bratem/bliźniakiem dla „Gwiezdnych Wojen”? pomimo, że to BioWare, ale jednak Space Opera, która w przeciwieństwie do Star Treka ma same cechy wspólne? Proponuje rozwarzyć kierunek w jakim powinien zatem iść portal. Podoba Mi się, w kółko tu zaglądam. Pozdro dla Was.\nPS: fajnie, że czip17 wrócił na youtuby 😀\n13 stycznia 2021 o 00:33\nZapowiada się ciekawie. Już nie mogę się doczekać\nPingback: Ubisoft stworzy nową grę ze świata Star Wars! – Star Wars: Rebelianckie Szumowiny


Wtyczki Pinteresta dla witryn internetowych | Pinterest Business\nZapewnij obsługę Pinteresta w swojej witrynie za pomocą wtyczek\nKorzystaj z naszych narzędzi\nTe dostępne na stronie narzędzia mają dwie ogromne zalety: ułatwiają użytkownikom zapisywanie publikowanych przez Ciebie treści i pomagają Ci w ocenie skuteczności Twoich działań na Pintereście.\nZainstaluj przycisk Zapisz\nPrzycisk Zapisz zwiększa widoczność Twojej marki na Pintereście. Gdy dodasz ten przycisk na swojej stronie, oglądający będą mogli z łatwością zapisywać dowolne obrazy na Pintereście, wykazując tym samym zainteresowanie Twoją marką. Dzięki temu inni Pinnerzy również będą mogli zobaczyć publikowane przez Ciebie treści!\nPotwierdź prawa do strony i kanałów społecznościowych\nGdy potwierdzisz już prawa do swojej strony i kanałów społecznościowych, Twoje zdjęcie profilowe będzie wyświetlane przy każdym Pinie pochodzącym z tych źródeł. Zyskasz również dostęp do informacji o tym, które treści z Twojej strony są zapisywane przez inne osoby.\nWidżet umożliwia wyświetlanie na Twojej stronie internetowej Pinów, tablic oraz Twojego profilu na Pintereście. Dzięki temu odwiedzający mogą wchodzić w interakcje z Twoimi Pinami oraz zapisywać pomysły, które im się podobają.