Dedykuję wszystkim tym, którzy komentarzami i mailami dali mi siłę, żeby dalej pisać <3\n– Ale one są podłe – wycedził Harry, z niedowierzaniem patrząc na stół Ślizgonów. Z każdą kolejną minutą jego ciało wypełniała coraz to nowa dawka furii, która nie pozwalała pozostać biernym na zaistniałą sytuację.\n– Nie mogę uwierzyć, że nas zdradziły – mruknął Ron, smętnie dłubiąc w jajecznicy. Z tego wszystkiego odechciało mu się jeść, a wszyscy doskonale wiedzą, że jeżeli Ronald nie jest głodny, to sprawa jest poważna.\nNawet nie zauważył, kiedy obok niego usiadła Lavender.\n– Dzień dobry, Monuś - Ronuś – zaświergotała mu do ucha i zarzuciła ręce na szyję, przyciągając go do słodkiego pocałunku. Harry wzdrygnął się i odwrócił wzrok, błagając w myślach Merlina i Godryka, żeby spuścili grom na tą irytującą dziewczynę. Niestety, nic takiego się nie stało.\n– Czyżby moje kochane słoneczko nie miało dzisiaj humoru? – zapytała troskliwie, głaszcząc Rona po głowie. Weasley wzdrygnął się, czego na szczęście nie zauważyła Lavender, która już dokładała mu na talerz porcję szpinaku.\n– Jedz, dobrze ci to zrobi. – Uśmiechnęła się do niego uroczo i odwróciła się do koleżanki, by zdać jej relację ze swojego nowego związku. Ron niechętnie spojrzał na zielone świństwo i jak najdalej odsunął je od jajecznicy i kiełbasek.\nHermiona nie mogła uwierzyć, że śniadanie w towarzystwie Ślizgonów może okazać się tak wspaniałym doświadczeniem. Wyobrażała sobie, że każdy w ponurej ciszy zjada swoje jedzenie i jak najszybciej ulatnia się z wielkiej sali, by powrócić do swojego ulubionego zajęcia – dręczenia niewinnych dzieci. Myliła się – i to jak bardzo!\nMalfoy, Zabini, Pansy i Nott przez cały czas opowiadali żarty, śmieszne anegdotki i próbowali dorzucać sobie do jedzenia różnych świństw – w tym przeterminowanych wyrobów Weasleyów (pochodziły one jeszcze z czasów, kiedy bliźniacy uczęszczali do Hogwartu i dopiero zaczynali swoją działalność) i różnych znalezionych przypadkowo insektów.\n– Malfoy, ostrzegam cię po raz ostatni, nie waż mi się wkładać tego, tego czegoś, do mojej owsianki! – krzyknęła ze śmiechem Hermiona, z całych sił trzymając nadgarstki Draco. Ślizgon nic sobie jednak z tego nie robił, a jego dłoń, w której spoczywał niewielki pająk, nieubłaganie zbliżała się do jej jedzenia.\n– Powinnaś czytać dziewczyńskie magazyny, Granger, pajęczaki to idealne źródło białka, które wpływa na poprawę cery i umacnia strukturę włosa! – powiedział z uśmiechem, jednak posłusznie zabrał rękę i wypuścił biedne stworzenie na wolność, kierując je uprzednio w stronę grupki dziewczyn. Nie minęła chwila, aż Amber poderwała się z miejsca, wrzeszcząc w niebogłosy. Malfoy zaśmiał się, na co Hermiona uderzyła go lekko w ramię.\n– To trochę niepokojące, że czytasz ‘dziewczyńskie magazyny’. – Hermiona pokazała mu język i powróciła do zajadania owsianki.\nDraco także zajął się swoim śniadaniem, jednak co chwila zerkał na siedzącą obok dziewczynę. Nie wiedział, jak to się działo, ale sama obecność tej na pozór irytującej Gryfonki dawała mu dziwne poczucie ciepła i bezpieczeństwa. Uśmiechnął się pod nosem, zdając sobie sprawę, że nawet nie chce mu się tego analizować.\nPo śniadaniu cała grupka postanowiła wybrać się na błonia, ponieważ mimo zimnego wiatru, pogoda jak na tą porę roku, była w miarę przystępna. Przynajmniej nie padało.\nUmówili się przy wyjściu za piętnaście minut. Hermiona i Ginny, idąc pod rękę przez korytarze zamku, śmiały się z historii Notta, o tym jak Draco i Blaise, pod dużym wpływem alkoholu, próbowali w środku nocy dostać się do gabinetu Snape’a. Oczywiście się im to nie udało, a zdenerwowany profesor, kazał im cały weekend szorować schowek i porządkować papiery w szkolnym archiwum.\nDopiero we wspólnym dormitorium Hermiona nagle posmutniała.\n– Nigdy nie przypuszczałam, że tak to się potoczy – westchnęła. – Mieliśmy być przyjaciółmi na zawsze, a zobacz, jak się to wszystko wyszło. Tyle lat byłam zakochana w Ronie, miałam nadzieję na cudowną bajkę, na to, że kiedy Voldemort zniknie my już zawsze będziemy beztroscy i szczęśliwi. Tak samo ty z Harrym – jak to możliwe, że wasz związek okazał się katastrofą? I jakim cudem zakolegowałyśmy się ze Ślizgonami? Ślizgonami! Dzisiaj podczas śniadania uświadomiłam sobie, że ich… chyba lubię.\n– Malfoya też? – zapytała Ginny z chytrym uśmieszkiem.\n– Na swój sposób… Potrafi być wrzodem na tyłku, jest arogancki i zadufany w sobie, ale tak, na swój sposób, Malfoya też lubię.\nGinny klasnęła w dłonie, a na jej ustach ukazał się ogromny uśmiech.\n– Nawet nie wiesz, jak mnie to cieszy… Znaczy, będę teraz spędzać dużo czasu z Zabinim z wiadomych względów, ale ty z Malfoyem będziecie mogli do nas dołączać i pochodzimy na podwójne randki i…\n– Umm, podwójne randki?! To, że lubię Malfoya nie znaczy, że od razu będziemy parą, jak w ogóle mogło ci to przyjść do głowy?! – krzyknęła Hermiona, a jej twarz pokryły rumieńce złości.\n– Spokojnie, tylko żartowałam – pisnęła Ginny i ze śmiechem wypadła z dormitorium. Granger przewróciła oczami i również skierowała się do wyjścia.\n– Ale ja i tak wam kibicuję – powiedziała nagle Weasley, kiedy dochodziły już do umówionego miejsca. Jej twarz, mimo nutki zadziorności, była poważna. Hermiona spojrzała na nią zdezorientowana.\n– Ginny, zrozum, że takie słowa sprawiają, że czuję się niekomfortowo.\n– Co takiego sprawia, że czujesz się niekomfortowo, Granger? – zapytał Malfoy, który nagle pojawił się na końcu korytarza.\n– Nic. – Hermiona oblała się szkarłatnym rumieńcem i posłała przyjaciółce mordercze spojrzenie. Ginny wzruszyła jednak ramionami i z zadowoleniem splotła swoją dłoń z dłonią Zabiniego.\n– A Pansy i Theo? – zapytała Granger, po wyjściu na błonia.\n– Może dołączą do nas później – odpowiedział wymijająco Draco.\nKiedy doszli nad jezioro na niebie zaczęły zbierać się burzowe chmury, jednak postanowili je zignorować. Rozłożyli się pod jedną z wierzb na dużym kocu, a Ginny wyjęła przenośne radyjko i włączyła muzykę. Malfoy za to wyjął spod płaczsza ognistą i z uśmiechem na ustach odkręcił korek, by po chwili wziąć łyk prosto z gwinta. Z szatańskim (bo diabelski zarezerwowany jest tylko dla Blaisa) wyrazem twarzy podał butelkę Hermionie.\n– Nie, dzięki – mruknęła, na co Draco przewrócił oczami.\n– Nawet nie spróbujesz, Granger?\n– Przez ciebie schodzę na złą ścieżkę, Malfoy – warknęła i wyrwała mu butelkę.\nOczywiście na jednej ognistej się nie skończyło. Ginny z Zabinim już po kilku kolejkach zerwali się ze swoich miejsc i zaczęli tańczyć, zabierając butelkę ze sobą. Jednak Draco, wcale tym faktem niezmartwiony, przywołał kilka z dormitorium.\n– Na zapas – wyjaśnił, widząc uniesione ze zdziwienia brwii Gryfonki.\nPrzez kolejne pół godziny siedzieli naprzeciwko siebie rozmawiając o wszystkim i o niczym. Dogadywali się niczym starzy znajomi, którzy po latach rozłąki muszą nadrobić wszelkie zaległości.\n– Nie jesteś nawet taka zła, kiedy tak bardzo się nie wymądrzasz, Granger – powiedział nagle, zaskoczony własną szczerością.\n– Ty też jesteś niczego… Och! – wykrzyknęła nagle, zrywając się z miejsca.\n– Co?! – Draco również wstał, sięgając do kieszeni po różdżkę.\n– Uwielbiam tą piosenkę!!!\n(od autorki: polecam włączyć tą piosenkę, słuchałam jej on repeat podczas pisania tego fragmentu: BEST SONG EVER - i nie, to nie ta 1D xD)\nDraco westchnął przeciągle i zirytowany pokręcił głową.\n– Wystraszyłaś mnie, idiotko! – Opadł na koc, jednak Hermiona pokrzyżowała jego plany na wylegiwanie się w towarzystwie alkoholu. Złapała go za ręce i pociągnęła na trawę, wprost pod gołe niebo, z którego powoli zaczął padać deszcz.\n– Masz zamiar moknąć? – zapytał, jednak na jego twarzy malował się cień uśmiechu.\n– It's not too late for two lost souls, we're not the only ones to lose control but we're in this together – odpowiedziała śpiewem, mając przy tym zamknięte oczy i machając ich złączonymi rękoma. A kiedy zaczął się refren, zaczęła wydzierać się tak głośno, na ile tylko pozwoliły jej płuca. Draco zaśmiał się na ten widok. Był to najbardziej szczery śmiech, jaki kiedykolwiek dało się słyszeć z jego ust. Wyplątał swoją dłoń z jej uścisku i wrócił na koc, nie spuszczając z niej jednak wzroku nawet na chwilę.\nHermiona zupełnie nie przejęła się jego odejściem i z dziecięcą radością dalej śpiewała i tańczyła. Mimo że deszcz trochę się nasilił, nadal bawiła się z zamkniętymi oczami, obracała się, machała rękoma, skakała i kręciła biodrami. Krople spływały po jej twarzy i wsiąkały w białą koszulkę, która szybko zaczęła prześwitywać i przyklejać się do jej skóry. Malfoy nie mógł oderwać od niej wzroku.\nI chociaż ta myśl go przeraziła, pozwolił jej zagnieździć się w głowie. Tak samo jak widokowi, który miał teraz przed oczami – Hermionie tańczącej w deszczu.\nEDIT: na razie brak\nMoże zacznę od tego, że przepraszam. Przepraszam, przepraszam, przepraszam. Wiem, że jeżeli chodzi o poprawianie rozdziałów to zupełnie sprawę schrzaniłam, Ale obiecałam rozdział 14 w okolicach wakacji, a jest tak jakby drugi tydzień...\nCały ten rozdział napisałam teraz. Zajęło mi to 3 godziny, ale nawet nie pamiętam, czy to dobrze czy źle, tak dawno nie pisałam :( Jest teraz dokładnie 3:26 rano i jedyne o czym myślę to żeby iść spać. Mam nadzieję, że moja Beta to sprawdzi w najbliższej przyszłości, ale pewnie rano ja też na to jeszcze raz spojrzę, bo pewnie są jakieś głupie byki, których moje zmęczone oczy nie są w stanie teraz wyłapać.\nWiem, że nic tak ogromnego jeżeli chodzi o fabułę się nie dzieje, to będzie dopiero w przyszłym rozdziale, który ukaże się (oby) niedługo.\nAle coś czuję, że moja wena wróciła, więc mam zamiar ją wydoić, dopóki nie zniknie (mam nadzieję, że nie brzmi to tak źle, jak potencjalnie może to brzmieć).\nJeżeli ktokolwiek doczytał do końca mojego wywodu, co u Ciebie słychać? Mam nadzieję, że masz świetne wakacje :)\nDobra, idę spać. Doobranoc <3\nAutor: Julita Stefaniak o 03:32 9 komentarzy:\nSą takie chwile... cz.II\nRozdział 14: 9 maja 2015\nHermiona stanęła przed drzwiami małego domu. Wzięła kilka głębokich wdechów i otarła resztki łez. Nieśmiało zapukała.\n- Już otwieram! - usłyszała dźwięczny głos i przygryzła dolną wargę. Drzwi otworzyły się powoli, a za nimi stanęła drobna blondynka.\n- Hermiono! - krzyknęła Luna i wyściskała dziewczynę. - Tak dawno cię u mnie nie było - powiedziała z urazą w głosie i wciągnęła ją do domu.\n- Przepraszam - mruknęła Hermiona i nerwowo rozejrzała się wokół. - Jest Neville?\nLuna zmarszczyła brwi.\n- Nie, wyszedł wcześnie rano. Co się stało?\nHermiona usiadła na sofie i podciągnęła nogi pod brodę.\n- Malinka! - mały skrzat pojawił się z cichym trzaskiem. - Zrób nam, proszę, herbaty i do jednej dodaj dwie kropelki eliksiru uspokajającego.\nMalinka ukłoniła się nisko i zniknęła. Hermiona spojrzała na Lunę zdziwiona.\n- Latają wokół ciebie Sarpanity* i ćwierkają tak radośnie, że uśmiech sam ciśnie się na usta.\nHermiona przewróciła oczami i zaśmiała się na słowa przyjaciółki.\nW tej samej chwili pojawiła się Malinka i postawiła tacę na stole. Luna podziękowała jej grzecznie, na co skrzat ukłonił się nisko i zniknął.\nHermiona głośno przełknęła ślinę i wzięła łyk gorącej herbaty, by zyskać na czasie.\n- Muszę odpocząć – westchnęła w końcu. – Na początku było tak idealnie, a teraz… Nie spędza już ze mną w ogóle czasu. Nie ma tej namiętności, co kiedyś.\nLuna pogłaskała ją po głowie i posłała pokrzepiający uśmiech.\n- On cię kocha. Wiesz, że chce dla ciebie, dla was, jak najlepiej – szepnęła jej do ucha, opierając czoło o jej głowę. – Ale rozumiem, że potrzebujesz czasu. Co zamierzasz zrobić?\n- Zarezerwowałam bilet na samolot do Bułgarii. Wylot jest dopiero jutro rano, dlatego chciałam zapytać, czy…\n- Nie ma sprawy, Hermionko – powiedziała Luna. – Spróbuję przekonać Neville’a, żeby nie mówił Draconowi o tym, że u nas byłaś, ani gdzie się wybierasz. Tu jesteś bezpieczna – dodała szeptem, a jej słodki oddech owiał twarz Hermiony. Dziewczyna przymknęła oczy i mocniej wtuliła się w przyjaciółkę. Nim się spostrzegła, została przeniesiona na górę, gdzie oddała się w troskliwe objęcia Morfeusza.\nDrzwi otworzyły się z cichym zgrzytem.\n-Czego? – warknęła Ginny, gdy tylko zobaczyła go u progu swojego domu. Malfoy oparł dłoń o framugę i zajrzał jej przez ramię.\n- Jest Hermiona? – zapytał poddenerwowanym głosem, na co brwi dziewczyny powędrowały wysoko w górę.\n- Czyżby kłopoty w raju? – uśmiechnęła się zajadle i zmrużyła oczy.\n- Zawsze miła i pomocna – warknął, odpychając ją na bok i bezceremonialnie wchodząc do domu. Rozejrzał się wokół i wszedł do salonu.\n- Wynocha stąd, Malfoy! – krzyknęła i wskazała mu drzwi.\n-Bo co mi zrobisz? – zaśmiał się podle. - Mała, bezbronna Weasley w gronie wrzeszczących rudzielców nie stanowi dla mnie żadnego zagrożenia.\n- Zdziwiłbyś się – wycedziła i wyciągnęła z kieszeni dżinsów różdżkę.\n- Kto to jest, mamusiu? – do pokoju weszła mała dziewczynka, ściskająca w ręku pluszowego misia. Wielkimi fiołkowymi oczami świdrowała Malfoya wzrokiem.\n- To, kochanie, jest bardzo niemiły pan, który właśnie wychodzi – Ginny uśmiechnęła się do dziecka przyjaźnie. Draco nie zwrócił uwagi na jej słowa i kucnął, by jego twarz znalazła się na wysokości twarzy dziewczynki.\n- Jak masz na imię? – Ginny aż podskoczyła na dźwięk jego głosu. Zniknęła pogarda i chłód, gdyby nie fakt, że widziała tą sytuację na własne oczy, nigdy by w nią nie uwierzyła i wyśmiała każdego, kto by twierdził inaczej.\n- Lily – powiedziała nieśmiało dziewczynka, mocniej ściskając zabawkę.\n- Powiedz mi, Lily, czy nie była u was przypadkiem taka śliczna pani z brązowymi włosami, która dawno temu przyjaźniła się z twoją mamą?\n- Ma pan na myśli Hermionę? – Draco kiwnął głową. – Niestety, proszę pana, od dawna się z nią nie widziałam. Czy jeżeli pan ją znajdzie, to przekaże jej pan, że bardzo za nią tęsknię? I, że chciałabym, żeby przychodziła do nas częściej?\n- Oczywiście, że jej przekaże, Lily i dopilnuję, żeby się z tobą skontaktowała – powiedział, po czym wstał z kucek. - Jak to możliwe, że dwoje tak niewychowanych rodziców ma taką uprzejmą córkę?\n- Chyba powinieneś już iść – warknęła Ginny i ponownie pokazała mu ręką drzwi. Gdy Malfoy wychodził usłyszał jeszcze cichy głos Lily.\n- Mamusiu, ten pan wcale nie był taki niemiły.\nKomentarz dziewczynki wywołał na jego ustach szeroki uśmiech, a w głowie pojawiła się dziwna myśl, że jego dziecko również będzie takie urocze.\nW Bułgarii świeciło słońce, kiedy samolot z Londynu wylądował na lotnisku w Sofii. Wiktor czekał na nią z bukietem tulipanów i wielką kartką z jej imieniem.\nTak dawno go nie widziała!\nRzuciła mu się na ręce, nareszcie znajdując dla siebie bezpieczne schronienie. Krum uniósł ją nad ziemię i obrócił kilka razy, sprawiając, że zaczęła się śmiać. Kiedy postawił ją powrotem pocałował ją w oba policzki i wziął pod rękę.\n- Tak się cieszę, że wreszcie do mnie przyjechałaś – powiedział, kiedy szli do mugolskiej taksówki. Jego angielski, ku uciesze Hermiony, uległ znacznej poprawie. W głębi zawsze ją irytowało, kiedy przekręcał różne wyrazy, a już w szczególności jej imię!\n- Wiem, Wiktorze, jakoś nie mogłam się zebrać. Ale, oto jestem.\nW liście, który wysłała mu poprzedniego wieczoru, nie wyjaśniła mu zbyt wiele. Napisała tylko, że potrzebuje chwili wytchnienia daleko od domu. Zdawała sobie jednak sprawę, że prędzej czy później musi mu powiedzieć.\nOkazja do tego nadarzyła się jeszcze tego samego dnia, kiedy siedzieli nad basenem w jego rezydencji. Wiktor zaproponował jej drinka, ale ona grzecznie odmówiła.\n- Dlaczego, Hermiono? Widzę, że jesteś spięta, to cię zrelaksuje – powiedział pewnym głosem i wstał z leżaka, by mimo odmowy i tak przygotować napój.\nMina Wiktora zmieniła się diametralnie. Jego twarz pokryła maska szoku, smutku i niedowierzania.\n- Z Malfoyem? – zapytał, a jego głos stał się nagle oschły.\n- To czemu przyjechałaś do mnie, a nie zostałaś z nim?\nOpowiedziała mu o wszystkim. Kiedy zaczęła płakać, Wiktor podszedł do niej i mocno ją przytulił.\n- Malfoy nie jest ciebie wart – powiedział w końcu, ścierając łzy z jej policzków. – Co będzie, kiedy urodzisz dziecko, a on znowu popadnie w wir pracy? Zostaniesz wtedy sama.\n- Naprawdę myślisz, że byłby do tego zdolny? - załkała.\n- Łudzisz się, że dziecko coś zmieni, prawda? Mylisz się, Hermiono. Może być nawet jeszcze gorzej. Dlatego... mam dla ciebie propozycję. Zostań tutaj, ze mną. Razem wychowamy to dziecko, będę dla niego dobrym ojcem, będę kochał jak swoje. A ty, Hermiono, już nigdy nie zapłaczesz, dam ci wszystko, czego potrzebujesz.\nHermiona wyrwała się z jego objęcia.\n- O czym ty mówisz? – krzyknęła z niedowierzaniem.\n- Proponuję ci lepsze życie. Pomyśl o sobie, o dziecku. Ja was nie porzucę i nigdy nie odłożę na dalszy plan. Przyrzekam, że dam ci wszystko. Kocham cię i zawsze kochałem. Stworzymy razem szczęśliwą rodzinę.\nHermiona wpatrywała się w niego wielkimi oczami. To, co teraz się działo wyglądało na jakiś nieprzyzwoity żart. Miała nadzieję, że Wiktor zaśmieje się zaraz i zapyta, jak mogła pomyśleć, że to prawda. Ale, on stał i patrzył na nią z powagą i pożądaniem.\n- Wiktor… - zaczęła. Krum złapał ją za rękę i delikatnie pogłaskał po policzku.\n- Wiem, że tak nagle wyskoczyłem z tą propozycją, Hermiono. Nie będę na ciebie naciskał. Zastanów się, kto da ci więcej szczęścia, ja czy on. Dla mnie odpowiedź jest banalna.\nDraco jak burza wpadł do ministerstwa. Nie zważając na zdziwione spojrzenia innych czarodziejów wbiegł do windy i, na swoje nieszczęście, stanął oko w oko ze swoją sekretarką, Melanie.\n- Draco! Myślałam, że dzisiaj wziąłeś sobie wolne – pisnęła ucieszona i złożyła na obu jego policzkach soczyste buziaki. Malfoy wzdrygnął się i odsunął na drugi koniec windy.\n- Bo wziąłem – powiedział niezadowolony, przeklinając Merlina, że też musiał trafić akurat na nią.\n- Wyglądasz na zdenerwowanego, co się stało? – zapytała, uśmiechając się do niego przymilnie.\n- Nic – odpowiedział krótko, przestępując z nogi na nogę. Kiedy wreszcie znalazł się na piętrze, gdzie znajdował się Departament Transportu Magicznego, wybiegł z windy, uciekając od Melanie i jej mdlących perfum. W ekspresowym tempie dostał się do Urzędu Teleportacji Międzynarodowej**.\n- Tak? – blondynka o brązowych oczach spojrzała na niego znad magazynu plotkarskiego i filuternie zatrzepotała rzęsami. – W czym mogę służyć, panie Malfoy?\nKobieta roześmiała się i odłożyła gazetę.\n- Panie Malfoy, nie zrozumiałam ani słowa!\n- Hermiona Granger – powiedział, na co brwi Katherine – jeżeli ufać napisowi na plakietce – powędrowały wysoko do góry.\n- Co z Hermioną Granger?\n- Czy była tutaj, dzisiaj lub wczoraj?\n- Nie mogę udzielić panu takiej odpowiedzi, nie jestem do tego uprawniona.\n- A co mogę zrobić, by było inaczej? – zapytał filuternie. Na policzkach Katherine wykwitły dwa soczyste rumieńce.\n- Wydaje mi się, że dobiega pora lunchu, jeżeli zaprosisz mnie na obiad, to powiem ci wszystko, co wiem, o Hermionie Granger.\nMalfoy zamyślił się na chwilę, ale uznał, że musi spróbować. Jak dotąd nie miał żadnego pojęcia, gdzie Hermiona mogła się udać. Nikt nie umiał udzielić mu odpowiedzi na to pytanie, a teraz pojawiła się nadzieja.\nDraco podczas obiadu z Katherine był mało rozmowny i patrzył na zegarek, chcąc jak najszybciej skończyć. Kate okazała się naprawdę uroczą osóbką i gdyby okoliczności były nieco inne, prawdopodobnie spędziłby miło czas.\n- Zależy ci na niej? – zapytała, gdy wracali już do urzędu.\n- Tak – nie musiał dodawać nic więcej.\n- Była tutaj wczoraj, mniej więcej około dziesiątej. Pytała, czy będąc w ciąży może teleportować się poza granice Anglii. Odpowiedziałam, że tylko w granicach kontynentu i po uprzedniej konsultacji z magomedykiem.\n- I co ona na to? – zapytał Malfoy, nieświadomie wbijając paznokcie w krzesło.\n- Kiwnęła głową i dopytała tylko, czy na pewno po konsultacji nie mogłaby teleportować się do Bułgarii. Zgodnie z prawdą odpowiedziałam, że tak, bo możliwość rozszczepienia wzrasta nawet do 70% dla kobiet przy nadziei, a…\nAle Malfoy dalej jej nie słuchał. Bułgaria! Jak on mógł na to nie wpaść.\n- Czy moje papiery są jeszcze ważne?\n- Możesz teleportować się nawet zaraz.\nHermiona siedziała przed kominkiem z kubkiem herbaty w ręku. Nie mogła uwierzyć, że propozycja Kruma była na poważnie. Przecież… nigdy nie dał po sobie znać, że żywi do niej głębsze uczucia. Ba, jako jedyny mówił jej, żeby słuchała głosu serca i jeżeli tego pragnie, związała się z Draconem. Pozostał prze niej, gdy większość jej przyjaciół bez wahania się od niej odwróciła.\nNie kocha Kruma, nie może więc przyjąć jego propozycji. Nie miała żadnych wątpliwości, że przy nim dziecko będzie w pełni szczęśliwe, ale nie mogła skreślić Malfoya. To jemu oddała swoje serce i mimo że mijał dopiero drugi dzień, ona już chciała się z nim zobaczyć. Przeżyli razem wiele cudownych chwil, które nie mogły zostać ot tak skreślone.\nW końcu oddała się w objęcia Morfeusza, tam szukając schronienia. Pogrążona we śnie nie usłyszała dzwonku do drzwi, ani zdenerwowanego głosu swojego narzeczonego. Nie zdawała sobie sprawy, że Wiktor właśnie w tej chwili kłamie i mówi, że wybrała pozostanie w Bułgarii.\nMalfoy poczuł, jakby dostał w twarz, ale szybko się otrząsnął. Już dawno zauważył pożądliwe spojrzenie Kruma, za każdym razem gdy przyjeżdżał do Anglii. Wiedział też, że Wiktor jest zdolny do wszystkiego.\n- Chcę to usłyszeć od niej – warknął, popychając Bułgara do tyłu i wchodząc do domu. Nie zważając na jego protesty wbiegł na górę.\n- Hermiono! – krzyknął, ale nie doczekał się odpowiedzi. Mocno podenerwowany, z dużą dawką adrenaliny we krwi wbiegł do ostatniej sypialni na piętrze, gdzie zastał ją leżącą na kanapie z zamkniętymi oczami. Stanął w drzwiach i przez chwile przyglądał się jej spokojnej twarzy. W końcu cicho do niej podszedł i wziął na ręce. Hermiona mruknęła przez sen i przytuliła się do jego torsu.\nMalfoy zszedł na dół, gdzie w towarzystwie pracownika ministerstwa Bułgarii stał Wiktor Krum. Draco uśmiechnął się zajadle.\n- Chyba nie mamy zamiaru jej budzić, prawda panowie? – zapytał, brodą wskazując na śpiącą Hermionę. – I ja już zmykam, przyszedłem tylko po swoją narzeczoną.\n- Nie masz prawa jej stąd zabierać – syknął Wiktor.\n- Ależ mam i właśnie to robię – odpowiedział Draco i posyłając Krumowi ostatnie spojrzenie wyszedł z domu.\n- A ty, co się tak szczerzysz? – warknął Wiktor do towarzyszącego mu kolegi.\n- Ładnie razem wyglądają.\nHermiona obudziła się z przeświadczeniem, że ktoś się na nią patrzy. I nie myliła się, o gdy tylko uchyliła powieki zobaczyła parę stalowych oczu.\n- Draco – szepnęła z ulgą.\n- Jestem tutaj, kochanie – mruknął, przyciągając ją do siebie i całując ją w czoło. – Przepraszam, że nie było mnie dla ciebie. Masz moje słowo, Granger, że już nie będę pracował ponad godziny. W końcu niedługo narodzi się mój dziedzic, muszę go dobrze wychować – zaśmiał się.\n- Nie chcę cię rozczarować, Malfoy, ale to będzie dziewczynka – powiedziała, całując go w nos.\n- A więc dziedziczka – szepnął, udając załamanego. – Mam przynajmniej nadzieję, że trafi do Slytherinu.\n*Stworzenia wymyślone przeze mnie na potrzebę opowiadania; nazwa: Sarpanitu – bogini mitologiczna, czczona jako bogini ciąży i narodzin\n** Urząd wymyślony przeze mnie na potrzebę opowiadania; żeby teleportować się do innych krajów trzeba mieć uprawnienia\nNo cóż, ten tekst powinien był pojawić się tydzień temu...\nPrzepraszam, ale w szkole miałam straszne urwanie głowy! Dopiero teraz mam trochę czasu, bo są matury. A moja szkoła wpadła na wspaniały pomysł, żeby cały kolejny tydzień zrobić nam wolny. Więc wydaje mi się, że przez ten tydzień siedzenia w domu (^^) uda mi się napisać rozdział 14 :)\nAutor: Julita Stefaniak o 16:46 2 komentarze:\nDruga część Są takie chwile... - 25 kwietnia 2015\n- Ludzie się na nas gapią – szepnęła Ginny, pochylając się w stronę Zabiniego i uśmiechając się do niego uroczo.\n- Po prostu nam zazdroszczą – odpowiedział cicho, głaszcząc ją po policzku. – Jesteś najpiękniejszą dziewczyną w pubie – dodał zadziornie i przyciągnął ją do siebie, łącząc ich usta w słodkim pocałunku. Ginny przysunęła się jeszcze bliżej i zarzuciła mu ręce na szyję.\n- Znajdźcie sobie jakiś pokój – warknął ktoś, a na dźwięk jego głosu mała Weasley podskoczyła w miejscu niczym oparzona.\n- Nie twoja sprawa, co i gdzie robimy, Potter – powiedział chłodno Zabini, łapiąc Ginny za rękę. – A jeżeli coś ci nie pasuje, to wypad! – dodał agresywnie, drugą dłoń zaciskając na różdżce.\n- Nie będziesz mi rozkazywał, śmieciu – Harry wbił swój wzrok w Rudą. – Widzę, że masz już nowego chłoptasia. Ciekawy jestem, jak Ron zareaguje na tą wspaniałą nowinę – zaśmiał się podle.\n- To nie jego sprawa. Twoja też nie – mruknęła wyraźnie zła. Chwilę jeszcze patrzyła wściekłym wzrokiem na Harry’ego, po czym upiła łyk Kremowego Piwa i ponownie skierowała swoją uwagę na Ślizgona.\n- Na czym to skończyliśmy? – zapytała, znów zarzucając Zabiniemu ręce na szyję. Blaise odpowiedział jej uśmiechem i wpił się w jej usta. Harry fuknął zirytowany i odszedł od ich stolika, kopiąc po drodze jakieś krzesło. Zabini zaśmiał się na ten dźwięk i zadowolony pogłębił pocałunek.\nResztę wieczoru spędzili w przyjemnej atmosferze. Rozmawiali, śmiali się i całowali, zupełnie nie przejmując się ciekawskimi uczniami, którzy już roznieśli wieść, że dwójka uczniów z nienawidzących się domów została parą.\nWychodząc z pubu natrafili na Pottera, który w kącie sali obściskiwał się z jakąś dziewczyną. Harry był wyraźnie zaangażowany, a jego prawa dłoń spoczywała niebezpiecznie blisko piersi towarzyszki.\n- Widać, że znalazł sobie pocieszycielkę – powiedział zniesmaczony Blaise, obejmując Ginny ramieniem.\n- Wojna strasznie go zmieniła – szepnęła smutno dziewczyna, wtulając się w Zabiniego. – Kiedyś nigdy by się tak nie zachował.\n- Potter to straszny ćwok, zawsze nim był.\n- Nie, Blaise, on…\n- Nie myśl o nim, wiewiórko – poprosił. – Nie jest wart nawet tego, byś na niego spojrzała.\nGinny odpowiedziała mu delikatnym uśmiechem, jednak jej oczy nadal pozostawały przygaszone. Drogę do zamku pokonali w milczeniu. Zabini odprowadził ją aż pod sam portret Grubej Damy.\n- Śpij dobrze – szepnął jej do ucha i złożył na jej czole pocałunek. – I proszę, nie smuć się już więcej.\nGinny kiwnęła głową, mocno go do siebie przytulając.\n- Jesteś kochany – powiedziała na pożegnanie, a już po chwili zniknęła w pokoju wspólnym. Zabini jeszcze przez chwilę stał w miejscu. Kto by pomyślał, że ta mała, ruda osóbka skradnie jego diabelskie serce?\nGinny miała zamiar spędzić resztę wieczoru w dormitorium. Musiała napisać esej z transmutacji na poniedziałek, a jeszcze się za niego nawet nie zabrała. Ruszyła w stronę schodów, kiedy drogę zastąpił jej Ron.\n- Gdzie byłaś? – zapytał chłodno, krzyżując ręce na piersi.\n- To nie jest twoja sprawa, nie jestem już dzieckiem – mruknęła i chciała go wyminąć, ale brat zagrodził jej drogę.\n- Odpowiedz mi – warknął nieprzyjaźnie.\n- W Hogsmeade, ale powtarzam, nic ci do tego – powiedziała wyraźnie podirytowana.\n- Jestem twoim bratem, Ginny! Zależy mi na twoim bezpieczeństwie! – krzyknął.\n- Ale, Ron, nic złego się nie dzieje! – wycedziła, szybko go wymijając, jednak on złapał ją za ramię.\n- Nic? Nic się nie dzieje? Umawiasz się ze śmierciożercą! – wrzasnął, a kilkoro uczniów spojrzało na niego z zaciekawieniem. Ginny wyrwała się z jego uścisku, a jej oczy zaszkliły się ze złości.\n- Blaise nie jest śmierciożercą – warknęła. – I nigdy nim nie był. Poza tym, wojna się skończyła!\n- Tak ci nakłamał? – żachnął się Ron.\n- Nie, widziałam jego lewe ramię, idioto! Nie ma na niej Mrocznego Znaku – powiedziała wyraźnie wściekła i szybko pognała do swojego dormitorium. Gdy tylko zatrzasnęły się za nią drzwi, głośno zapłakała. Osunęła się na ziemię, chowając twarz w dłoniach. Chwilę później z łazienki wybiegła Hermiona i mocno ją do siebie przytuliła.\n- Nie wiedziałam, że to będzie aż tak trudne – załkała, łzami mocząc przyjaciółce koszulkę. – Nie zdawałam sobie sprawy…\n- Cii, kochanie – próbowała ją uspokoić Hermiona. – To tylko chwilowe.\n- Ron nigdy nas nie zaakceptuje, tak samo reszta rodziny – szlochała, z trudem łapiąc oddech.\n- Oni chcą twojego szczęścia – szepnęła panna Granger. – Gdy tylko zrozumieją, że go kochasz, że jest dobrym człowiekiem, szybko się z tym pogodzą, zobaczysz – niestety Hermiona sama do końca w to nie wierzyła. Teraz jednak nie było to ważne.\nDraco wrócił do dormitorium wyraźnie przygaszony. Nie był do końca pewny, czemu, po prostu cały entuzjazm jakby z niego wyparował. Mechanicznie wziął prysznic i mimo wczesnej pory przygotował się do snu. Poprzedniej nocy nie spał dobrze, miał nadzieję, że tym razem nie będzie miał problemów z zaśnięciem. Przez chwilę leżał w łóżku, wpatrując się w sufit. Jego myśli krążyły wokół Granger. Cieszył się, że zakopali topór wojenny, chociaż wiedział, że nieoficjalnie nastąpiło to już wcześniej. Nie potrafił jej nienawidzić. Pomagała mu, wierzyła w niego, mimo ich burzliwej przeszłości w pewnym sensie się nim opiekowała. I jemu to pasowało.\nDraco nawet nie zauważył, jak zmorzył go sen.\nZnów był w Malfoy Manor. Szedł po schodach na górę, różdżkę miał uniesioną wysoko przed sobą. W domu panowała cisza, przerywana miarowym tykaniem zegara. Wiedział, że jego cel jest już blisko. Będąc na ostatnim piętrze rozejrzał się wokół siebie, jakby na coś czekał. Nie minęła minuta, gdy zza zakrętu wyłoniła się dziewczynka o złotych włosach spiętych w dwa urocze kucyki. Ubrana była w zieloną szatę. Gdy go zobaczyła, szybko do niego podbiegła.\n- Draco! – pisnęła, rzucając mu się na szyję.\n- Cześć, maleńka – szepnął chłopak, przytulając ją do piersi. – To już koniec, nie musisz żyć w cieniu.\n- Tak się cieszę! – wykrzyknęła ucieszona, całując go w policzek. Nagle Draco dostrzegł Lucjusza. Ojciec stał niedaleko ubrany w więzienną szatę z szaleńczym uśmiechem na ustach. Nim Draco zdążył cokolwiek zrobić ojciec wycelował w nich różdżkę i krzyknął:\n- Avada Kedevra!\nZaklęcie ugodziło przerażoną dziewczynkę. Z jej błękitnych oczu powoli ulatywało życie, znajomy blask znikał z nich bezpowrotnie. I ta jedna łza, która spłynęła po jej zimnym policzku.\nWiedział, że to sen, chciał się wreszcie obudzić. Nie mógł patrzeć na jej małe, delikatne ciało takie bezwładne w jego ramionach. Nie mógł żyć ze świadomością, że jest martwa! Rozejrzał się wokół siebie. Lucjusz zniknął, jednak jego okrutny śmiech nadal odbijał się echem od ścian ponurego korytarza.\nHarry Potter był wyjątkowym człowiekiem. Tak, zdecydowanie można było określić go w ten sposób. Dzięki komu udało się pokonać Tego-Którego-Imienia-Nie-Wolno-Wymawiać? No właśnie, dzięki Harremu. To on wybawił świat, to on był Wybrańcem.\nWłaśnie dlatego tak bardzo zniesmaczyło go zachowanie Ginny. Nie, nie zabolało, zniesmaczyło. Jak ona mogła odejść od niego i z pełną premedytacją pójść w ramiona niedoszłego śmierciożercy?! Niestety, ten plugawy śmieć nie miał na lewym ramieniu Mrocznego Znaku, nie zostało udokumentowane żadne jego przestępstwo. Był czysty. A takich ludzi bardzo ciężko wsadza się do Azkabanu.\nHarry mocno się zirytował, kiedy zobaczył ich razem w Trzech Miotłach. Nie mógł pogodzić się z myślą, że ktokolwiek wymienił go na takie ścierwo. Dlatego znów spotkał się z Mileną – śliczną Gryfonką, która zawsze robiła to, co chciał. Nie znali się długo, a spotykać zaczęli się dopiero tydzień temu, jednak Milena już planowała z nim swoją przyszłość. Potter zaśmiał się w myślach, widząc w głowie jej smutną minę, kiedy dowie się, że z nimi koniec.\nNagle jego myśli powędrowały do Hermiony. Czemu ta dziewczyna tak bardzo się zmieniła? Od zawsze miała mocny charakter, była niezależna. Jednak jej miłość do Rona kazała jej przy nich trwać. Robiła to, co chciał jej ukochany, a on dodatkowo z tego korzystał. Jakie wygodne było dla niego zrobienie smutnej minki i poproszenie o zrobienie pracy domowej. A teraz, nie dość, że Granger solidaryzowała się z jego byłą, to jeszcze jej stosunki z Malfoyem bardzo się poprawiły. Kiedyś nienawiść do Ślizgona również ich ze sobą łączyła. A teraz? Harry podrapał się po głowie. Ten obrót sprawy zdecydowanie mu się nie podobał.\nTej nocy Hermiona bardzo źle spała. Najpierw do późna rozmawiała z Ginny, a gdy wreszcie znalazła się w łóżku, długo nie mogła zasnąć. Cały czas myślała o Harrym, o tym, jak bardzo się zmienił. Kiedyś był takim dobrym, pogodnym chłopcem. Teraz, jedyne na co patrzył to czubek własnego nosa. Nawet sposób, w jaki mówił pokazywał, że miał bardzo wysokie mniemanie o swojej osobie.\nWoda sodowa uderzyła mu do głowy - pomyślała Hermiona zwlekając się z łóżka. Było wcześnie rano, ale dziewczyna nie zamierzała się dłużej wylegiwać. Gorący prysznic był wszystkim, o czym w tej chwili marzyła. Długo pozwalała, by ciepła woda obmywała jej ciało. Po przyjemnej kąpieli wreszcie wyszła z łazienki. Gdy stanęła przed szafą pierwszy raz nie wiedziała, co na siebie założyć. Nigdy wcześniej o tym nie myślała, po prostu brała pierwsze lepsze rzeczy z brzegu. Dzisiaj miała jednak ochotę ubrać się inaczej, ładniej. Spojrzała na zegarek – dochodziła ósma. Hermiona postanowiła obudzić przyjaciółkę, która zawsze potrzebowała dużo czasu, by się wyszykować. Uznała również, że powinna zwrócić się do niej ze swoim problemem.\n- Hermiono, całe życie czekałam na dzień, w którym poprosisz mnie o pomoc – zapiszczała dziewczyna, zupełnie się wybudzając. W dwóch susach pokonała dzielącą ją odległość od szafy i z pełną powagą zaczęła ją przeglądać.\n- To nie, Merlinie, co to w ogóle jest, to zdecydowanie się nie nadaje – mruczała pod nosem, przebierając koleje ubrania. W końcu skompletowała zestaw, dodając jednak swoją marynarkę.\n- W tym będziesz wyglądać przecudownie – powiedziała radośnie, klaszcząc w dłonie niczym małe dziecko. W czasie, kiedy Ginny brała prysznic Hermiona nałożyła przygotowane ubrania. Później, po zapewnieniu, że będzie wyglądać naturalnie, znów pozwoliła zrobić sobie makijaż. Gdy stanęła przed lustrem zupełnie się nie poznała. Przed nią stała śliczna dziewczyna ubrana w czarne rurki z wysokim stanem, białą koszulę luźno wetkniętą w spodnie i błękitną marynarkę. Na twarzy nie widać było ciężkiej nocy, jej czekoladowe oczy promieniały z zachwytu, a usta ułożone w delikatnym uśmiechu odsłaniały rząd białych zębów (jak na córkę dentystów przystało).\n- Łał, Ginny… - szepnęła tylko i objęła przyjaciółkę.\n- Już ci mówiłam, kochanie, trochę podszlifować twój styl i już wyglądasz jak modelka z prestiżowego magazynu – powiedziała Ruda. Ona sama prezentowała się nie gorzej – miała na sobie błękitną spódniczkę, krótki różowy sweterek i czarne botki.\n- Nie przesadzaj – mruknęła Hermiona, lekko się czerwieniąc.\nGdy zeszły na dół wzbudziły niemałe zainteresowanie wśród Gryfonów. Nawet Harry spojrzał na nie z podziwem, ale szybko jego oczy zaćmiła pogarda. Ginny prychnęła.\n- Hermiono, możemy pogadać? – drogę do wyjścia zagrodził im Ron, który chłodnym spojrzeniem zmierzył obie dziewczyny. Ginny niechętnie odeszła od nich na kilka kroków, zagadując siedzącego niedaleko Neville’a.\n- Rozmawiałem wczoraj z Lavender… - zaczął niepewnie, jednak po chwili w ciele zaczęła buzować mu adrenalina. – Czemu nie powiedziałaś mi, że nie chcesz już ze mną być? Miałaś zamiar zwodzić mnie za nos, chciałaś zagrać na moich uczuciach? – warknął, zaciskając dłonie w pięści, aż pobielały mu kłykcie. Hermiona cofnęła się o krok.\n- Nie wiedziałam, kiedy… - szepnęła, a jej oczy zaszkliły się delikatnie.\n- Biedna Hermionka, nie wiedziała kiedy powiedzieć mi, że już mnie nie kocha – zaśmiał się złowrogo. – Jesteś żałosna – stwierdził brutalnie.\n- Ron – jęknęła dziewczyna.\n- Dobrze, że nasz związek już się skończył. To była zdecydowanie strata czasu – powiedział, posyłając jej spojrzenie pełne pogardy i nienawiści. Hermiona nawet nie zauważyła, kiedy z jej oczu popłynęły pierwsze łzy. Weasley wyminął ją, agresywnie szturchając ją w ramię. Ginny doskoczyła do niej, szybko obejmując ją i wyprowadzając z pokoju wspólnego.\n- Co się dzieje z tymi Gryfonami? – warknęła Ruda, idąc razem z zapłakaną dziewczyną szkolnym korytarzem. Miała dość. Rozumiała, że Harry i Ron wyżywali się na niej, ale czemu Hermiona? Czym zawiniła w ich oczach? Weasley nie miała zamiaru tego tak zostawić.\n- Tym idiotom potrzeba zimnego prysznica – powiedziała pewnie i przystanęła w miejscu, zatrzymując przyjaciółkę. – Trzeba utrzeć im nosa! – zdecydowała, ocierając policzki panny Granger.\n- Co masz zamiar zrobić? – zapytała zdziwiona, próbując uregulować oddech.\n- Nie ja, kochanie, my – wytłumaczyła z chytrym uśmieszkiem. – Co najbardziej irytuje naszych Gryfonów? – zapytała, a jej mina nie wskazywała na nic dobrego.\n- Ślizgoni – szepnęła Hermiona, niepewna planów przyjaciółki.\n- No właśnie, Ślizgoni!\nGinny, nie dając Hermionie dojść do słowa, pociągnęła ją w stronę Wielkiej Sali. Po przekroczeniu progu od razu skierowała się w stronę stoły Slytheriunu – nie zważając na zdziwienie wszystkich uczniów. Z radosnym uśmiechem podeszła do Zabiniego i pocałowała go w policzek.\n- Cześć, możemy się do was dzisiaj dosiąść? – zapytała, wiedząc jakiej odpowiedzi może się spodziewać.\n- Jasne. Ginny, Hermiono, zapraszamy do najlepszego stołu w Wielkiej Sali! – Blaise uśmiechnął się i zrobił im miejsce. Panna Granger posłała mu nieśmiały uśmiech i usadowiła się obok przyjaciółki i Pansy. Parkinson wcale nie przejęła się jej obecnością.\n- Kawy? – zapytała, a ton jej głosu wydawał się zupełnie naturalny, wręcz przyjazny. Gryfonka aż zachłysnęła się powietrzem i ze zdziwieniem pokiwała głową. Chciała podzielić się tym z Ginny, jednak Weasley zajęła była swoim chłopakiem.\nMalfoy po niezbyt dobrze przespanej nocy zaspanym krokiem wszedł do Wielkiej Sali. Gdy tylko przekroczył próg wiedział, że coś się stało. Zdziwiony ruszył w kierunku swojego stołu, gdy spostrzegł coś nadzwyczajnego. Wśród Ślizgonów siedziały dwie Gryfonki i jak gdyby nigdy nic jadły śniadanie. Draco przetarł oczy kilka razy, jednak wzrok nie płatał mu figli.\nNiepewnie podszedł do Pansy i jak idiota sterczał tam minutę, po prostu się gapiąc.\n- Nie siądziesz? – zapytała Parkinson, przesuwając się, by zrobić mu trochę miejsca. Malfoy mechanicznie usiadł pomiędzy nią i Hermioną, po czym zaczął przyglądać się tej drugiej.\nChociaż nie chciał tego przyznać, Granger wyglądała nadzwyczaj seksownie. Do jej wręcz idealnego wizerunku nie pasowały tylko czerwone, lekko podpuchnięte oczy. Płakała.\n- Co się stało? - Draco świdrował ją wzrokiem. Nie wiedział dlaczego, ale widok jej smutnej miny powodował, że świerzbiły go ręce. Miał ochotę przywalić każdemu, kto przyczynił się do jej łez, ale jednocześnie zdobyć się na czuły gest wobec niej. Starał się nie analizować zachowania swojego ciała, które zdecydowanie nie należało do normalnych.\nGryfonka przełknęła ślinę, a po chwili pokręciła głową. Malfoy obrócił się, szukając wśród stołu Gryffindoru rudej czupryny. Szybko ją zlokalizował i z mieszanką triumfu i furii spostrzegł, że Ron patrzy wprost na nich, a ze złości wykręca sobie palce. Po jego minie łatwo dało się wywnioskować, że on był winnym w całej sprawie.\n- Weasley coś ci zrobił? – zapytał, a w jego głosie dało się wyczuć czułość?. Hermiona spojrzała na niego zdziwiona, ale jej oczy znów zaszły łzami. Pokiwała głową.\n- Nie martw się tym, co powiedział Wieprzelej. Organizm tego idioty nie wykształcił mózgu, nie oczekujmy więc, że kiedykolwiek powie coś sensownego – starał się ją pocieszyć Draco. Czuł wewnętrzną potrzebę, by sprawić, żeby znów była radosna.\n- Dziękuję – szepnęła Hermiona, a Malfoy odpowiedział jej uroczym uśmiechem.\nTak jak obiecałam, dzisiaj wstawiam rozdział 13. Mam co do niego mieszane uczucia, więc z niecierpliwością czekam na opinie. Smuci mnie trochę, kiedy widzę ile jest wyświetleń danego posta, a ile pod nim komentarzy. Nie muszą być one długie, zadowoli mnie jedno zdanie, jedno słowo.\nAutor: Julita Stefaniak o 18:34 20 komentarzy:\nRozdział 13: 11 kwietnia 2015\nweights me down*\nHermiona Granger całe dnie poświęcała nauce. Tylko to powstrzymywało ją od nadmiernego myślenia, które ostatnimi czasy miało na nią toksyczny wpływ. Za każdym razem, gdy zostawała sama i próbowała przypomnieć sobie jakiekolwiek szczegóły z minionych wakacji, ogarniała ją panika. Czuła się słabo, miała ochotę zwymiotować, jej ciało przepełniała adrenalina. Szukała w bibliotece jakiejś wskazówki, czegokolwiek, co by powiedziało jej, czemu tak się dzieje. Niestety, z marnym skutkiem. Przyjaciele zauważyli zmianę w jej zachowaniu, ale na szczęście taktownie nie poruszali tego tematu.\nJednak pewnego dnia Ron nie wytrzymał.\n- Mionko, możemy porozmawiać? – Hermiona wstrzymała oddech. Za każdym razem, gdy słyszała to pytanie, obawiała się, że ktoś poruszy temat tabu.\n- Martwię się – powiedział Rudy, siadając obok niej i łapiąc ją za rękę. Kciukiem rysował okręgi na zewnętrznej stronie jej dłoni. – Porozmawiaj ze mną – dodał już szeptem. Hermiona pokręciła głową, a do oczu napłynęły jej łzy.\n- Ron, proszę – jęknęła, szybko wstając. Weasley zerwał się na równe nogi i mocno ją do siebie przytulił. Dziewczyna próbowała się wyrwać, jednak to nic nie dało. Ron ani myślał ją puścić. Hermiona wybuchła płaczem, zmęczona walką. Wtuliła się w pierś chłopaka, który przyciągnął ją jeszcze bliżej siebie.\n- Wszystko będzie dobrze – szeptał, głaszcząc ją po głowie. Czuł, jak powoli uspokaja się w jego ramionach. – Wiedz, że zawsze możesz na mnie liczyć, możesz powiedzieć mi wszystko. Jestem tu dla ciebie.\nHermiona delikatnie się uśmiechnęła i wyswobodziła się z jego uścisku.\n- Dziękuję – powiedziała cicho i wspięła się na palce, by pocałować go w policzek. – Ale na razie chcę uporać się z tym sama – dodała smutno, po czym chwyciła książkę leżącą na stole i ruszyła w stronę dormitorium. W połowie drogi obróciła się w stronę Rona i pomachała mu na pożegnanie. Chłopak odpowiedział jej tym samym i uśmiechnął się, chcąc dodać jej otuchy. Był jej przyjacielem. Nie chciał jej zawieść.\nPatrzenie na nią sprawiało mu fizyczny ból. Nie mógł znieść tej chłodnej obojętności w jej oczach. Wolałby, żeby zaczęła na niego krzyczeć, obrażać, nawet szarpać. Poddałby się temu z przyjemnością. Wszystko byłoby lepsze niż to.\nWidział, że coś jest nie tak. Hermiona bardzo schudła, ubrania wisiały na niej jak na wieszaku. Uśmiech już nie gościł na jej ustach, nawet, gdy była z przyjaciółmi, nie dostrzegał tego błysku radości. Cienie pod oczami wskazywały na to, że ledwo spała. Bał się o nią. On, Draco Malfoy, martwił się. Wiedział, że wymazanie tak ważnej części życia z pamięci człowieka jest trudne, a złe wykonanie pozostawia po sobie okropny ślad.\nOd pół godziny wpatrywał się w jej plecy. Widział, jak pochyla się nad pergaminem. Mógł się założyć, że marszczy czoło i delikatnie przygryza koniuszek pióra. Lubił ten obraz, nie mógł tak po prostu wyrzucić go z pamięci, nie po tym wszystkim.\n- Malfoy! – syknęła Pansy, szturchając go łokciem.\n- Co? – warknął, posyłając jej spojrzenie godne bazyliszka.\n- Lekcja już się skończyła – powiedziała Parkinson, wrzucając wszystkie swoje rzeczy do torby. Draco poszedł za jej śladem, jednak jego myśli znów odpływały gdzieś daleko.\n- Draco, do kurwy nędzy! – wrzasnęła nagle Pansy i potrząsnęła nim porządnie. Malfoy spojrzał na nią zdziwiony, jednak doskonale wiedział, co ją tak wyprowadziło z równowagi. – Nie mam już do ciebie siły. Nie rozumiem, co się dzieje, a widzę, jak się męczysz. Wiem, że coś się stało w te wakacje. Musisz, musisz mi powiedzieć…\ntomorrow is bleeding\nFall into your sunlight **\n- Ja pierdolę – mruknęła, powoli wstając z miejsca. – To się porobiło…\n- Nie mów – warknął i schował twarz w dłoniach.\nPowiedział jej. Walczył ze sobą ze wszystkich sił, bał się jak cholera, ale powiedział Pansy. Wszystko. O tym, że Hermiona mu pomogła, że go wyleczyła, że ich nienawiść przerodziła się w coś innego. Coś, co jednym zaklęciem zniszczył Czarny Pan.\n- A to jeszcze nie wszystko – powiedział Draco z ironicznym uśmiechem. – Za swoje karygodne zachowanie powierzone mi zostało specjalne zadanie.\n- Jakie? – zapytała niepewnie, znów siadając obok niego.\n- Mam zabić Dumbledora.\nHermiona siedziała w dormitorium pisząc esej dla profesor McGonagall. Gdy zaczynała dziewiątą rolkę do jej pokoju wpadła Ginny.\n- Co robisz? – zapytała, podchodząc do niej i kładąc rękę na jej ramieniu.\n- A jak myślisz? – mruknęła, nie odrywając wzroku od pergaminu.\nGinny uśmiechnęła się i z przyjemnością rzuciła na łóżko.\n- Dumbledore znów wezwał do siebie Harry’ego. To już drugi raz w tym tygodniu – westchnęła Ruda, a Hermiona wreszcie na nią spojrzała.\n- Naprawdę? – ciągle zachodziła w głowę, po co dyrektorowi pomoc szesnastoletniego chłopca. To prawda, był Wybrańcem, ale jednocześnie dzieckiem.\n- Yhm – Ruda kiwnęła głową i głośno ziewnęła. - Słyszałaś, że Slughorn zamierza wyprawić jakąś imprezę w sobotę?\n- Tak, też zostałam zaproszona. Biedny Ron, on jako jedyny z naszej czwórki nie zakwalifikował się do Klubu Ślimaka - Hermiona uśmiechnęła się na myśl o przyjacielu. – Śmieszy mnie to, że Slughorn zapamiętał twoje imię, a na Rona mówi… Wallenby?\n- Panie – Lucjusz ukłonił się nisko. Tom podniósł na niego swoje czerwone oczy, a na usta wpełzł mu szatański uśmiech.\n- Tak, Malfoy?\nLucjusz wyprostował się, jednak jego głowa nadal pozostawała opuszczona. Nie śmiał spojrzeć na Czarnego Pana.\n- Snape właśnie przysłał mi sowę, że Draco znalazł bliźniaczą Szafę Zniknięć w Pokoju Życzeń. Gdy tylko ją naprawi, będziemy mogli zacząć próby – poinformował Toma trzęsącym się głosem.\n- Świetnie – Voldemort klasnął w dłonie ucieszony. – Widzę, że twój syn nareszcie poszedł po rozum do głowy. Wiadomo, co ze szlamą Granger?\n- Według Severusa szlama traci siłę. Wszystko idzie zgodnie z planem, mój Panie.\nRiddle kiwnął głową.\n- Już niedługo wygramy wojnę, moja droga – zwrócił się do Nagini i pogłaskał ją po głowie. – Świat będzie nasz.\n- Blaise wie? – zapytała Pasny, nalewając Ognistej do dwóch szklanek.\n- Nie – mruknął Draco, trzęsącą się dłonią sięgając po trunek. – Niech tak zostanie. Już widzę jego minę, jak dowiaduje się, co zaszło między mną a Granger. Nie zrozumiałby.\n- Nie doceniasz go, Smoku – powiedziała dziewczyna, jednym haustem wypijając zawartość naczynia. – Może jest impulsywny i wredny, ale jest twoim przyjacielem. Zawsze stanie po twojej stronie, nie ważne, co będzie się działo.\n- Nawet, jeżeli będę chciał odzyskać Granger? Zaakceptuje mój wybór? – Malfoy, nie fatygując się, by nalać whisky do szklanki, chwycił butelkę i zdrową pociągnął z gwintu. Po jego ciele rozeszła się przyjemna fala ciepła, a w głowie mocno zaszumiało.\n- Nawet nie wiesz, jak bardzo przywiązałem się do tej małej, wrednej, irytującej istoty. Przez te cholerne dwa miesiące zmieniła mnie, pokazała mi moją inną twarz. Widzisz? Pieprzę same głupoty. Dobrze, że nie jestem na tyle głupi, by pod jej oknem śpiewać mugolskie serenady.\nPansy uśmiechnęła się i wyrwała mu butelkę.\n- Faktycznie, pieprzysz – Malfoy zmroził ją spojrzeniem. – Ale spróbuj. Skoro raz się w tobie zakochała, nic nie szkodzi na przeszkodzie, by zrobiła to po raz drugi.\nDraco zaśmiał się nerwowo i zerwał z miejsca. Niczym szaleniec zaczął chodzić po pokoju. W końcu podszedł do okna i otworzył je na oścież. Chłodne powietrze przyjemnie łaskotało go po twarzy.\n- Nigdy nie będzie tak jak wcześniej. Po tym wszystkim nawet na mnie nie spojrzy.\nParkinson zmarszczyła brwi.\n- To ja mam być tym, który wprowadzi śmierciożerców do zamku. Znalazłem Szafę Zniknięć, gdy ją naprawię, Hogwart przestanie istnieć. A jeżeli na dokładkę zabiję Dropsa, mogę się pożegnać ze szczęśliwym zakończeniem – wyjaśnił oschle, po czym kilkoma łykami opróżnił butelkę do pusta.\nBrzydził się sobą. Nienawidził tego życia. Niestety, raz śmierciożercą, na zawsze śmierciożercą. Jedynym sposobem na wolność była śmierć.\n- Draco – szepnęła Pansy, przytulając się do niego. – Spróbuj. Może pokaż jej swoje wspomnienia? Wytłumacz jej sytuację, w jakiej się znalazłeś. Nawet jeżeli nie wypali, przynajmniej nie będziesz się zadręczał. To cię zniszczy.\n- Czy ty namawiasz mnie, żebym rozkochał w sobie „szlamę Granger”?\n- Widzisz? Przez tą cholerną dziewuchę sama zaczynam pieprzyć głupoty.\nI just want to see the stars with you *\n* Troye Sivan - The fault in our stars\n** Trading yesterday - Shattered\nWreszcie wstawiam trzecią część Obliviate. Kilka osób pytało mnie, kiedy wstawię, a ja muszę przyznać, że dopiero Wasze komentarze przypomniały mi o tym opowiadaniu.\nNotki zamierzam wstawiać co dwa tygodnie w soboty. Na początku każdego rozdziału będzie pojawiała się data kolejnego. Również w spisie treści, obok następnego jeszcze nieopublikowanego rozdziału w nawiasie napisane jest, kiedy wstawię. Na razie główną historię zamierzam przeplatać z opowiadaniami (Obliviate i Są takie chwile...), ale kiedy tamte się skończą zostanie tylko Zakazana Historia.\nAutor: Julita Stefaniak o 20:23 8 komentarzy:\nHermiona nieśmiało zapukała do drzwi, mocniej ściskając w ręku książkę od Obrony przed czarną magią. Nie wiedziała, jak Malfoy będzie się do niej odnosił po tym, jak „pobłogosławiła” związek Blaise’a i Ginny. Miała nadzieję, że chłopak zrozumie, że nie może zabronić im się spotykać. Teraz sama karciła się za to, że taka myśl w ogóle przeszła jej przez głowę. Działała pod wpływem impulsu, iskierki złości. Teraz, na spokojnie, wiedziała, że nic nie może zrobić.\nDrzwi otworzyły się z cichym zgrzytem, a za nimi stanął Malfoy. Malfoy, który z niewidomych dla Hermiony przyczyn był bez koszulki. Malfoy, którego mięśnie przyprawiłyby o zawroty głowy nawet McGonagall. Usta Granger otworzyły się delikatnie, a ona oniemiała. Chociaż nie chciała o tym myśleć, Draco bez koszulki był bardzo ponętny – tak wyrzeźbionej klatki piersiowej mógł mu pozazdrościć niejeden mężczyzna.\nMalfoy zaśmiał się pod nosem.\n- Wytrzyj ślinę, Granger – mruknął rozbawiony. – Zaraz zmoczysz całą podłogę.\nHermina otrząsnęła się z dziwnego amoku, a jej policzki pokryły się szkarłatnym rumieńcem. Nieśmiało weszła po pokoju, śledząc chłopaka wzrokiem. Pożądliwie patrzyła, jak zakładał koszulkę, a jakaś jej część chciała, by przestał. Gryfonka kolejny raz skarciła się w myślach i z trzaskiem zamknęła za sobą drzwi.\n- Jeżeli chodzi o Ginny i Blaise’a… – zaczęła niepewnie, ale on przerwał jej w pół zdania.\n- Wiem, my nie mamy na to wpływu, nie nasza sprawa, bla, bla, bla – Draco usiadł na łóżku i schował twarz w dłoniach. Pierwszy raz Hermiona widziała go takiego słabego i bezbronnego. Nie wiedziała, że Malfoy aż tak przejmie się związkiem Zabiniego ze „zdrajczynią krwi”, w środku jednak czuła, że chodzi o coś większego. Znacznie większego.\nNie wiedząc zbytnio jak ma się zachować, usiadła obok i spojrzała na niego smutno. Nagle zapragnęła mu pomóc, jakoś go pocieszyć, przytulić. Wyciągnęła w jego kierunku dłoń, ale zatrzymała ją w pół drogi i opuściła na miękki materac łóżka.\n- Jeżeli chcesz, możemy dzisiaj się nie uczyć, powiemy McGonagall, że źle się poczułeś… - zaczęła cicho, nadal nie spuszczając go z oczu.\n- Nie – znów jej przerwał i odwrócił się w jej stronę. Nagle na jego ustach pojawił się uśmiech, jednak nie ten ironiczny, tylko prawdziwy, szczery. – Chociaż chciałbym zobaczyć, jak okłamujesz McDziewicę.\nHermiona zaśmiała się na jego słowa, po czym, jak zwykle usiadła na podłodze i otworzyła książkę. Draco przez chwilę w ciszy jej się przyglądał. Widząc jej pytające spojrzenie, uśmiech Malfoya trochę się pogłębił, gdy ten wstawał, żeby przyszykować się do zajęć.\nOna w ciebie wierzy. Przemyśl to.\nMalfoy nie mógł w nocy spać. Kręcił się i wiercił, a sen nadal nie przychodził. Tyle działo się teraz w jego życiu, że nie wiedział, czym martwić się najbardziej. Anabell, sprawa sądowa, choroba Parkinson, idiota Zabini, a teraz do tego wszystkiego dochodziła jeszcze Granger. Westchnął i przetarł twarz dłońmi. Dlaczego wszystko musiało się tak strasznie pokomplikować?\nPrzekręcił głowę i spojrzał na szafkę nocną. Zegarek pokazywał drugą trzydzieści pięć. Draco przeciągnął się i zapalił lampkę. Chwilę mrugał oczami, próbując przyzwyczaić się do światła. Po chwili leżenia w bezruchu, włożył rękę do wnęki i wyjął z niej ramkę.\nUśmiechnął się na widok zdjęcia. Zawsze, gdy je widział, w jego wnętrzu roztaczało się przyjemne ciepło. Ona zawsze wyzwalała w nim takie uczucia. Była iskierką radości w ponurej rodzinie Malfoyów! Nie potrafił jej nienawidzić, chociaż tego oczekiwał ojciec. Kochał ją, swoją małą siostrzyczkę.\nHermiona obudziła się po piątej. Słońce jeszcze nie wzeszło, nad ziemią rozciągała się mleczna mgła. Cały zamek pogrążony był we śnie – większość uczniów nie wstawała tak wcześnie rano w weekendy, odsypiała bowiem ciężki tydzień. Jednak nie panna Granger. Ona nie lubiła spać długo, uważała to za marnowanie dnia. Poza tym, umówiona była na bieganie z pewnym bardzo przystojnym blondynem. Oczywiście, on tak naprawdę nic nie zmieniał, chodziło jej przecież o sam sport, prawda?\nHermiona przeciągnęła się, wydając siebie cichy pomruk. Szybko przebrała się w dresy i związała włosy w wysoką kitkę.\nNa dworze było zimno. Wiał chłodny wiatr, wprawiając liście w delikatny ruch. Hermiona ruszyła w stronę chatki Hagrida, jednak idąc przed siebie zauważyła postać siedzącą nad jeziorem. Zmrużyła oczy, ale z tej odległości nie mogła określić, kto to dokładnie jest.\nW miarę jak się zbliżała, dostrzegała coraz więcej szczegółów – szerokie ramiona, niesforne blond włosy. Uśmiechnęła się i cicho podeszła do chłopaka.\n- Cześć – powiedziała, a on uniósł głowę i skinął jej na powitanie. Usiadła obok i zaczęła bawić się źdźbłem trawy. Siedzieli w milczeniu, nie było to dla nich jednak coś niekomfortowego. Dobrze czuli się we swoim towarzystwie.\n- Wiesz… - zaczęła Hermiona, a Draco przeniósł na nią swój wzrok. Dopiero teraz dziewczyna zobaczyła jego cienie pod oczami i zmęczone spojrzenie. – Tak sobie pomyślałam…\n- No… - zachęcił ją do dalszej rozmowy Malfoy.\n- Nasze stosunki nieco się ociepliły i pomyślałam sobie…\n- Nie, Granger, nie zaproszę cię na randkę – zaśmiał się, a ona szturchnęła go w ramię.\n- Głupek – mruknęła. – Chodziło mi o to, że może byśmy tak oficjalnie zakopali topór wojenny – powiedziała szybko. Malfoy zamyślił się na chwilę.\n- Na serio tego chcesz? – tym pytaniem zbił ją z tropu. Zadał je takim miękkim głosem, którego wcześniej u niego nie słyszała.\n- Tak – odpowiedziała pewnie i wyciągnęła rękę na zgodę. Draco uścisnął ją z delikatnym uśmiechem.\n- Ale nie oczekuj, że zacznę się do ciebie zwracać po imieniu – powiedział zadziornie. – Dla mnie na zawsze pozostaniesz Granger. Tylko Granger.\n- I vice versa, Tylko Malfoy.\nPo śniadaniu Hermiona wróciła do pokoju. Usiadła na łóżku, opatuliła się kocykiem i chwyciła książkę od transmutacji. Z uśmiechem zatopiła się w lekturze, zapominając o świecie. Uczyła się w akompaniamencie deszczu, który właśnie zaczął padać.\nPo dwóch godzinach cała w skowronkach do dormitorium wróciła Ginny. Wyglądała na przeszczęśliwą.\n- Co się tak szczerzysz? – zapytała Hermiona, odrywając się od czytanej lektury.\n- Blaise zaprosił mnie na randkę – prawie wykrzyknęła i opadła na swoje łóżko. – Dzisiaj jest wyjście do Hogsmeade i idziemy tam razem. Jako para – Ginny była tak podekscytowana, że nie mogła usiedzieć na miejscu. Wspólnie podjęli decyzję, że koniec z ukrywaniem się. Postanowili, że nie będą więcej spotykać się po kątach.\n- To cudownie – Hermiona uśmiechnęła się, widząc stan, w jakim jest jej przyjaciółka.\n- A ty idziesz? – zapytała Ginny, otwierając szafę i przeglądając ubrania.\n- Nie wiem – odpowiedziała szczerze starsza Gryfonka, wzruszając ramionami. – Pogoda jest okropna, ale powinnam niedługo iść na jakieś świąteczne zakupy. W końcu już listopad!\n- Pogoda z każdym dniem będzie gorsza, Hermiono. Wydaje mi się, że powinnaś skorzystać z faktu, że temperatura jeszcze jest na plusie.\nPółtorej godziny później Hermiona opuściła dormitorium zaopatrzona w sporą kwotę pieniędzy i kurtkę przeciwdeszczową. Co prawda, deszcz już tylko kropił, ale pogoda w Anglii była zmienna niczym rozkapryszona kobieta – nigdy nie można być pewnym, co przyniesie dzień. W pokoju wspólnym zastała Harry’ego, który siedział na kanapie z dwa lata młodszą Gryfonką i, delikatnie mówiąc, obściskiwał się z nią. Hermiona nie wiedziała, że Potter miał nową dziewczynę. To prawda, ostatnio nie rozmawiali za dużo, ale raczej nie przeoczyłaby tak istotnego faktu. Wzruszyła jednak ramionami i już miała wyjść, kiedy drogę zagrodziła jej Lavender.\n- Cześć, Hermionko – Landrynka uśmiechnęła się sztucznie. – Mam do ciebie takie małe pytanko.\n- Tak? – zapytała, modląc się w duchu, że nie zajmie to długo. Perfumy koleżanki były tak słodkie, że aż mdliły.\n- Widziałam, że ostatnio nie rozmawiałaś z Ronem…\nAha, czyli o to chodziło. Wygląda na to, że panna Brown już ostrzy sobie pazurki.\n- Jesteśmy dobrymi koleżankami i nie chciałabym zrobić ci żadnego świństwa – Hermiona miała ochotę roześmiać się na głos. Gdyby tylko mogła, Lavender zrobiłaby wszystko, by zniszczyć jej życie. – Ostatnio dużo czasu spędzałam z Ronem i czuję, że między nami znowu coś zaiskrzyło. Chciałam więc zapytać, czy między wami definitywnie koniec.\n- Tak, Lav, między nami koniec. Jeżeli chcesz, to weź go sobie. Nasz już nic nie łączy – rzekła oschle, a Landrynka zapiszczała z radości.\n- Tak właśnie myślałam, Hermionko, ale musiałam się upewnić! – wykrzyknęła i posłała jej całusa. – To papatki!\nPanna Granger wywróciła oczami i szybkim krokiem wyszła z pokoju wspólnego. Jeszcze chwila w pobliżu tej żałosnej dziewczyny, a zupełnie straci wiarę w ludzkość.\n- Mon- Ron! – krzyknęła Lavender podbiegając do chłopaka. Rudy obejrzał się i nim spostrzegł dziewczyna wskoczyła mu w ramiona. – Idziemy razem do Hogsmeade?\n- Lav, mówiłem ci, że nie mogę. Nadal nie wiem, czy Hermiona nie żywi do mnie żadnych uczuć.\n- Och, Ronuś – monuś, ale ja wiem! Rozmawiałam z nią przed chwilą – zapiszczała i złożyła soczyste pocałunki na obu policzkach chłopaka. Ron zacisnął pięści.\n- Tak? – syknął, czerwieniąc się.\n- Powiedziała, że między wami definitywnie koniec! Czyż to nie cudownie?!\nWeasley poczuł się, jakby dostał w twarz. Nie mógł uwierzyć, że Hermiona mogła zrobić mu takie świństwo i nie powiedzieć mu prawdy. Zapewniała go, że potrzebuje czasu, żeby wszystko przemyśleć, a tymczasem podjęła już decyzję. A on próbował ją bronić przed Harrym! Uważał, że to w większości ich wina, a nie jej! Czyżby się mylił?\n- Coś jeszcze mówiła? – warknął.\n- Nie, kochanie – zaświergotała. Nagle w jej głowie pojawiła się „świetna” myśl. – Nie możesz pokazać jej, że jakkolwiek zabolało cię to, że nie miała odwagi powiedzieć ci tego wprost. Nie jest warta twojej złości, misiaczku. Udowodnij jej, że sam masz ją gdzieś. Ta wredna suka jeszcze nas popamięta.\n- Zostaniesz moją dziewczyną? – zapytał, po czym nie czekając na jej odpowiedź wpił się w jej usta i zatopił dłonie w jej miękkich włosach.\nHermiona chodziła po wiosce, oglądając wystawy różnych sklepów. Spacerując po wąskich alejkach zrozumiała swój błąd – nie powiedziała Ronowi, co zdecydowała. Była wręcz pewna, że właśnie w tej chwili Landrynka cytuje jej słowa. Żałowała, ale zadziałała pod wpływem impulsu – niestety, Lavender irytowała ją tak mocno, że traciła kontrolę nad tym, co mówi. Westchnęła, stając przed witryną jednego ze sklepów. Zaciekawiona weszła do środka. Pokój, do którego wkroczyła był bardzo przytulny i pachniał starym pergaminem. Panna Granger uśmiechnęła się i zaczęła rozglądać. Wokół porozstawiane zostały stare, antyczne przedmioty i wszystkie przykuwały uwagę dziewczyny. Miała ochotę dotknąć każdego, przyjrzeć się z bliska nawet najmniejszym detalom.\nPół godziny później spostrzegła cudowną bransoletkę. Została ona wykonana z jasnych białych koralików przeplatanych małymi okrągłymi szmaragdami. Na środku przyczepiony był srebrny owalny charms, jednak nie było na nim nic napisane.\n- Piękna, prawda? – usłyszała obok ucha i podskoczyła. Nie zauważyła, żeby ktokolwiek inny wchodził do sklepu.\nHermiona odwróciła się. Za nią stał wysoki, szczupły chłopak o brązowych włosach i czekoladowych oczach. Wyciągnął w jej kierunku dłoń.\n- Theodor Nott – przedstawił się i ukłonił szarmancko. – A ty musisz być Hermioną Granger, dziewczyną, która uczy naszego Smoka.\nHermiona kiwnęła głową, ściskając dłoń Ślizgona.\n- Zgadza się – uśmiechnęła się przyjaźnie i znów przeniosła spojrzenie na bransoletkę. – Tak, jest cudowna.\nTheo palcem dotknął jednego z koralików.\n- Na świecie są tylko trzy bransoletki wykonane w ten sposób. Jedyne, czym się różnią to kamień szlachetny. Bransoletka z szafirem znajduje się w Karolinie Północnej w Charlotte, a ta z rubinem niestety zaginęła. Ostatni raz widziano ją w Moskwie w 1954 roku. Niewiele osób zdaje sobie sprawę, że ta bransoletka ma dużą moc. Chłopak, który ją kupi, nie będzie w pełni świadomy tego, co robi. Uzna, że to świetny prezent dla dziewczyny, którą kocha, ale jeszcze o tym nie wie, albo nie będzie chciał się do tego przyznać.\nHermiona jak urzeczona słuchała Notta.\n- Kiedy delikwent będzie kupował ten prezent i go dotknie, na charmsie pojawi się imię dziewczyny, do której ta bransoletka ma trafić. To jest dopiero magia, prawda?\nGranger uśmiechnęła się i już miała coś powiedzieć, kiedy drzwi sklepu otworzyły się i stanął w nich Malfoy. Gdy tylko ich zauważył podszedł do nich wyraźnie podirytowany.\n- Wiedziałem, że cię tu znajdę, Theo. Nie pamiętasz, że byliśmy umówieni? – warknął.\n- Jakbyś był punktualny, to nie byłoby tego problemu – odpowiedział chłopak i wzruszył ramionami.\n- To ja już lecę – powiedziała Hermiona i zapięła kurtkę. – Miło było cię poznać, Theodorze – powiedziała i posłała mu ciepły uśmiech.\n- Ciebie również, Hermiono.\nDziewczyna zerknęła jeszcze przelotnie na Malfoya, po czym szybko opuściła sklep.\n- Piękna, prawda? – zapytał Theo i wskazał na bransoletkę. Draco wzruszył ramionami, jednak zaczął się jej przyglądać. Nott uśmiechnął się tajemniczo i ruszył w stronę wyjścia. Malfoy, gdy zorientował się, że przyjaciel wychodzi, ruszył za nim, zastanawiając się, czemu do jasnej cholery Theo tak się szczerzy. Gdyby tylko wiedział…\nDzisiaj udało mi się skończyć rozdział i moja beta sprawdziła go w ekspresowym tempie (dziękuję), więc od razu wstawiam. Szczerze mówiąc nie sądziłam, że dzisiaj napiszę aż tyle. Wczoraj byłam na osiemnastce brata i późno wróciłam do domu, a rano (raczej w południe xD) wstałam tak obolała, że nie chciało mi się nic. Chyba częściej powinnam chodzić na imprezy, bo jak zaczynałam miałam zaledwie stronę.\nAutor: Julita Stefaniak o 22:04 17 komentarzy:\nOpowiadania i szablon autorstwa ~hope~ . Motyw Prosty. Obsługiwane przez usługę Blogger.


Pranie bielizny – tak się to robi\nPodkoszulki z delikatnego jedwabiu, bokserki z bawełny organicznej i biustonosze z koronki – to, co nosimy bezpośrednio na skórze powinno być szczególnie wysokiej jakości, miękkie i oddychające. Tkaniny te są jednak również najbardziej wrażliwe, a bieliznę pierzemy szczególnie często. Z tego artykułu dowiesz się, jak sprawić, aby wysokiej jakości bielizna po kliku praniach wciąż wyglądała jak nowa.\nPranie bielizny: potrzebny jest instynkt\nJeśli chcesz wyprać bieliznę, czeka na Ciebie kilka wyzwań:\nPonieważ bielizna ma bezpośredni kontakt ze skórą, podczas prania trzeba pozbyć się nie tylko potu i plam, ale także bakterii.\nIstnieje wiele rodzajów bielizny, od zwykłej, bawełnianej, noszonej na co dzień, po luksusową bieliznę koronkową – nie wszystkie mają taką samą wytrzymałość. Dlatego też nie każda bielizna nadaje się do prania w pralce.\nTo właśnie bieliznę pierzemy najczęściej: majtki i bokserki zmieniamy codziennie, a biustonosze po najwyżej czterech lub pięciu użyciach. Z wszystkich części garderoby to właśnie bielizna ląduje w pralce najczęściej. Aby starczyła na długo, pomimo konieczności zachowania staranności należy obchodzić się z nią jak najdelikatniej.\nPranie bielizny – liczy się materiał\nW każdym przypadku odpowiednia obróbka w dużym stopniu zależy od materiału. Metki z instrukcjami prania często padają ofiarą wygody lub komfortu noszenia i są po prostu wycinane, szczególnie w przypadku majtek i biustonoszy. W takim przypadku przestrzegaj następujących zasad dotyczących temperatury i programu prania:\nBokserki, majtki i podkoszulki z bawełny można spokojnie prać w pralce. Do prania kolorów ustaw temperaturę od 40 do 60°C, w zależności od stopnia zabrudzenia, i użyj odpowiedniego detergentu zapewniającego ochronę kolorów. Białą bawełnianą bieliznę możesz prać nawet w temperaturze wrzenia, ale 40–60°C powinno wystarczyć.\nDelikatniejsze tkaniny zrobione z wiskozy lub koronki nie są tak odporne: należy je prać w 40°C, korzystając z delikatnego programu i używając odpowiedniego, delikatnego detergentu. Aby mieć pewność, że wszystkie bakterie i zapachy zostaną wyeliminowane, można użyć specjalnych, higienicznych środków do płukania. Mają działanie antybakteryjne lub neutralizują przykre zapachy. Tak delikatnej bielizny nie należy natomiast nigdy suszyć w suszarce.\nSzczególnie delikatne tkaniny – takie jak bielizna damska z jedwabiu – należy prać ręcznie. W tym celu namocz ubranie przez kilka minut w letniej wodzie z dodatkiem (antybakteryjnego) płynnego detergentu. Następnie wypłucz je w czystej, zimnej wodzie i osusz na powietrzu, najlepiej na ręczniku.\nAby bielizna funkcyjna i sportowa była jednocześnie czysta i zachowała efekt pochłaniania potu i regulacji temperatury, wymaga specjalnego traktowania. Panie w niskiej temperaturze, przy wolnych obrotach i przy użyciu specjalnego detergentu do odzieży sportowej pozwala zachować membranę hydrofobową odzieży sportowej w nienaruszonym stanie.\nDo prania odzieży sportowej nie wolno używać płynu zmiękczającego do tkanin. Dodanie płynu zmiękczającego do tkanin podczas prania zwykłej bielizny sprawi natomiast, że będzie jeszcze wygodniejsza, szczególnie jeśli zawiera bawełnę.\nPranie bielizny – oto specjalne zasady, których należy przestrzegać\nBiustonosze zwykle można prać w pralce – 30 do 40°C to całkowicie wystarczająca temperatura. Jednak nie powinno się wkładać biustonoszy do bębna bez ochrony: w przypadku biustonoszy z fiszbinami specjalna siatka do prania zapobiega luzowaniu się drutów i uszkodzeniu pralki lub pozostałych ubrań. Przed włożeniem do pralki należy zawsze zaczepić haczyki. Bieliznę z nadrukiem lub haftem wywróconą wcześniej na lewą stronę również można umieścić w siatce do prania, aby uchronić misterne ozdoby przed uszkodzeniem.\nPranie wiskozy – jak utrzymać ulubione ubrania w dobrym stanie


Mieszkania Szczecin ul. Mazurska - Ogłoszenia sprzedaży i wynajmu mieszkań przy ul. Mazurska w Szczecinie\nZachęcamy do zakupu 3 - pokojowego mieszkania o wysokim standardzie. Mieszkanie jest świeżo po remoncie, na nowo wymienione zostały takie elementy jak - instalacje, tynki, płytki, podłogi, armatura...\n1 350 zł 1350 PLN 49,14 m²\t27,47 zł/m²\nOferujemy Państwu do wynajęcia ładne mieszkanie w odnowionej kamienicy w ścisłym Centrum, w okolicach Jana Pawła. Lokal znajduje się na trzecim piętrze, składa się ze wspólnego...\n287 000 zł 287000 PLN 44,10 m²\t6 507,94 zł/m²\nNa sprzedaż trzypokojowe, nowe mieszkanie, inwestycja z 2019 roku. Nieruchomość położona na ostatnim piętrze powojennej kamienicy. Całość inwestycji została na nowo wybudowana. Położone nowe...\n271 000 zł 271000 PLN 41,60 m²\t6 514,42 zł/m²\nNa sprzedaż jednopokojowe, nowe mieszkanie, inwestycja z 2019 roku. Nieruchomość położona na ostatnim piętrze powojennej kamienicy. Całość inwestycji została na nowo wybudowana. Położone nowe...\n270 000 zł 270000 PLN 44,10 m²\t6 122,45 zł/m²\nPolecam nowe mieszkania o pow. 44,1 m2, położone na czwartym piętrze. W skład mieszkania wchodzi duży pokój, aneks kuchenny, sypialnia, łazienka z wc. Okna drewniane, pcv, drzwi...\n276 000 zł 276000 PLN 42,30 m²\t6 524,82 zł/m²\nNa sprzedaż dwupokojowe, nowe mieszkanie, inwestycja z 2019 roku. Nieruchomość położona na ostatnim piętrze powojennej kamienicy. Całość inwestycji została na nowo wybudowana. Położone nowe...\nDo wynajęcia atrakcyjne mieszkanie 3 pokojowe położone w Centrum Szczecina przy ul. Mazurskiej 8. Mieszkanie o powierzchni 43m2 składa się z 3 samodzielnych pokoi, z oknem oraz...\n283 400 zł 283400 PLN 44 m²\t6 426,30 zł/m²\n271 800 zł 271800 PLN 42 m²\t6 425,53 zł/m²\n1 500 zł 1500 PLN 51 m²\t30 zł/m²\nMieszkanie składa się z przestronnego salonu (26 m2) wyposażonego w rozkładaną kanapę z szezlongiem na której można się zrelaksować oglądając telewizję lub wypocząć zapadając...\n267 300 zł 267300 PLN 42 m²\t6 425,48 zł/m²\n!uwaga! zostały ostatnie 2 mieszkania 2 pokojowe! !uwaga!klient kupujący nie płaci 2% pcc! Zapraszamy do zakupu nowych mieszkań zlokalizowanych w niewielkiej odległości od Jasnych Błoni tuż przy...\n258 000 zł 258000 PLN 42 m²\t6 128,27 zł/m²\nPolecam nowe mieszkania o pow. 42,1 m2, położone na czwartym piętrze. W skład mieszkania wchodzi duży pokój, aneks kuchenny, sypialnia, łazienka z wc. Okna drewniane, pcv, drzwi...\n239 900 zł 239900 PLN 39 m²\t6 119,90 zł/m²\nRezerwacja !uwaga!klient kupujący nie płaci 2% pcc! Zapraszamy do zakupu nowych mieszkań zlokalizowanych w niewielkiej odległości od Jasnych Błoni tuż przy al. Jana Pawła II. Mieszkania powstają...\n270 000 zł 270000 PLN 42 m²\t6 413,30 zł/m²\n!uwaga! zostały ostatnie 3 mieszkania 2 pokojowe! !uwaga!klient kupujący nie płaci 2% pcc! Zapraszamy do zakupu nowych mieszkań zlokalizowanych w niewielkiej odległości od Jasnych Błoni tuż przy...\n260 000 zł 260000 PLN 42 m²\t6 146,57 zł/m²\nPolecam nowe mieszkania o pow. 42,3 m2, położone na czwartym piętrze. W skład mieszkania wchodzi duży pokój, aneks kuchenny, łazienka z wc. Okna drewniane, pcv, drzwi antywłamaniowe. Na...\n2 050 zł 2050 PLN 88 m²\t23 zł/m²\nDo wynajęcia piękny 3 pokojowy apartament o łącznej powierzchni 88 m2. Mieszkanie znajduje się na 4 piętrze 4 piętrowym budynku. Budynek jest monitowany oraz odrestaurowany z zewnątrz...\nKawalerka z miejscem parkingowym, ul. Mazurska\n160 000 zł 160000 PLN 26 m²\t6 177,61 zł/m²\n4/4 1 1945\nPolecam nowe mieszkania o pow. 25,9 m2, położone na czwartym piętrze. W skład mieszkania wchodzi duży pokój, aneks kuchenny, łazienka z wc. Okna drewniane, pcv, drzwi antywłamaniowe. Na...\nDo wynajęcia, w samym centrum Szczecina mamy wyjątkowe i nietuzinkowe 3-pokojowe mieszkanie o pow. 58 mkw na 3 piętrze kamienicy! To piękne mieszkanie jest utrzymane w stylu...\n1 200 zł 1200 PLN 46 m²\t26,20 zł/m²\nMieszkanie dwupokojowe zlokalizowane w oficynie w samym Centrum miasta w bliskim sąsiedztwie Urzędu Miasta i Jasnych Błoni. Dwa duże przejściowe pokoje na podłogach deski, okna pcv....\nDo wynajęcia 2 oddzielne pokoje w samym Centrum, pl. Rodła. Mieszkanie znajduję się na 3 piętrze w 4 piętrowym budynku. Okolica jest dobrze skomunikowana z reszta miasta. Mieszkanie jest...\n372 060 zł 372060 PLN 143 m²\t2 600 zł/m²\nPrezydent miasta szczecin ogłasza przetarg ustny nieograniczony na sprzedaż gminnego lokalu mieszkalnego wraz z udziałem w częściach wspólnych budynków oraz udziałem w nieruchomości...\n251 000 zł 251000 PLN 43 m²\t5 837,21 zł/m²\nPrzytulne mieszkanie 3 pok. w niskim bloku z balkonem. Powierzchnia mieszkania 43m2, rozkładowe. Salon ok. 15m2, sypialnie ok. 8/6m2 większa z balkonem. Kuchnia ok. 4,5m2 w zabudowie...\n354 000 zł 354000 PLN 71 m²\t5 005,66 zł/m²\nPosiadamy w sprzedaży piękne i przytulne 3 pokojowe mieszkanie w centrum miasta. Możliwa zamiana na mniejsze mieszkanie W centrum Mieszkanie usytuowane jest na drugim piętrze budynku...\n345 000 zł 345000 PLN 71 m²\t4 878,39 zł/m²\n1 700 zł 1700 PLN 31 m²\t55 zł/m²\nDo wynajęcia bardzo ładne 2 pokojowe mieszkanie w Centrum Miasta. Okolica cicha, spokojna, dobrze skomunikowana z resztą miasta. W pobliżu ch Galaxy. Nieruchomość znajduje się na 5...\n242 800 zł 242800 PLN 42 m²\t5 739,95 zł/m²\n398 000 zł 398000 PLN 110 m²\t3 618,18 zł/m²\nNa sprzedaż klimatyczne mieszkanie w centrum Szczecina przy Placu Lotników. Powierzchnia 110m2 składa się z trzech pokoi o wymiarach 28m2, 16m2, 22m2 (w trzecim pokoju 22m2 pierwotnie były...\n179 500 zł 179500 PLN 29 m²\t6 147,26 zł/m²\n250 500 zł 250500 PLN 44 m²\t5 732,27 zł/m²\nKawalerka wysoki standard, ul. Mazurska\n165 500 zł 165500 PLN 27 m²\t6 152,42 zł/m²\n340 000 zł 340000 PLN 69 m²\t4 894,20 zł/m²\nMieszkanie po kapitalnym remoncie, trzypokojowe z balkonem położone w Centrum Szczecina przy placu Odrodzenia. Mieszkanie znajduje się na trzecim piętrze w kamienicy. Całkowita...\n1 000 zł 1000 PLN 40 m²\t24,81 zł/m²\nDo wynajęcia bardzo ładna duża kawalerka o powierzchni 40,30 m2 po kapitalnym remoncie ,składająca się z pokoju, kuchni, łazienki oraz przedpokoju. Mieszkanie w pełni umeblowane do...


Lockdown. Rząd podzieli Polaków na „bezpiecznych i resztę”? - Biznes\nRząd intensywnie zajmuje się przygotowaniami do nadejścia czwartej fali zachorowań. Do połowy sierpnia 2021 roku ma zostać podjęta decyzja, jak wyglądać będzie lockdown. Politycy zarzekają się, że nie chcą wprowadzać restrykcji tylko dla zaszczepionych, pod uwagę brane mają być jednak wszystkie opcje podzielenia obywateli na „bezpiecznych i resztę”.\nLockdown na jesieni 2021 roku jest już nieunikniony. Rząd przyznał oficjalnie, że nadejściu czwartej fali zachorowań na COVID-19 nie da się zapobiec i pozostało tylko opracowanie sposobów na zmniejszenie liczby jej ofiar.\nOznacza to wdrożenie obostrzeń i restrykcji mających zmniejszyć mobilność społeczną i kontakty międzyludzkie. Totalnego lockdownu nie należy raczej się spodziewać, wciąż ścierają się jednak koncepcje jak uwzględnić fakt, że ponad połowa dorosłych Polaków poddała się szczepieniu przeciw COVID-19. Jak rząd zamierza oddzielić „bezpiecznych” od niezaszczepionych?\nLockdown. Inne zasady dla „bezpiecznych”, zaszczepionych Polaków?\nDo tematów poruszanych na zebraniach rządu dotarł „Dziennik Gazeta Prawna”. Rekomendacją Rady Medycznej ma być wyłączenie zaszczepionych z wszelkich restrykcji sanitarnych.\nRząd jednak boi się buntu społecznego, tym bardziej że najniższe współczynniki wyszczepienia w regionach skorelowane są z wysokim poparciem dla partii rządzącej. Narodowy Program Szczepień najmniejszą popularnością cieszył się na wschodzie kraju i to właśnie te rejony są pierwsze do zamknięcia w przypadku uzależnienia lockdownu od odsetka osób uodpornionych na koronawirusa.\nPomocną dłoń rządowi wysuwają przedsiębiorcy, którzy gotowi są wyręczyć polityków i samemu nałożyć obostrzenia na niezaszczepionych. Biznes apeluje do polityków o umożliwienie im tego poprzez przygotowanie przepisów dających prawną podstawę do niedopuszczania niezaszczepionych do pracy oraz odmawiania niezaszczepionym klientom obsługi.\nDGP ustalił, że takie rozwiązanie postrzegane jest przez rząd jako kuszące. Jego orędownikiem ogłosił się oficjalnie Jarosław Gowin. Prof. Jacek Męcina, doradca zarządu Konfederacji Lewiatan, wskazał na pozytywne aspekty wdrożenia przepisów dających pracodawcy wgląd w dane o zaszczepieniu (bądź nie) zatrudnionych.\nTaka wiedza umożliwiłaby skuteczniejsze zadbanie o bezpieczeństwo zatrudnionych, klientów oraz kontrahentów. Pracodawca mógłby podjąć odpowiednie działania organizacyjne, np. skierować osoby niezaszczepione do pracy zdalnej, jeśli oczywiście umożliwia to rodzaj wykonywanych obowiązków, lub przenieść je na stanowiska niewymagające bezpośredniego kontaktu ze współpracownikami, klientami itp.\nPrzedsiębiorcy wyliczyli, że jesienne zamrożenie gospodarki przyniesie 37 mld zł strat. Wdrożenie restrykcji tylko dla zaszczepionych obniżyłoby tę kwotę o 70 procent.\nOddanie obostrzeń w ręce przedsiębiorców to nie jedyna opcja rozważana przez rząd. „Wariantem minimum” jest zwolnienie z obostrzeń nie tylko zaszczepionych, lecz także osób z negatywny wynikiem testu.\nRząd zastanawia się także nad ograniczeniem osobom niezaszczepionym dostępu do lekarza: ta możliwa byłaby po obowiązkowym szybkim teście na COVID-19. Rozważana jest także możliwość zaostrzania limitów uczestników/klientów przebywających jednocześnie na terenie imprezy, sklepu bądź instytucji, przy jednoczesnym zwolnieniu z restrykcji osób zaszczepionych.\nLockdown koronawirus szczepionki pieniądze przedsiębiorstwo gospodarka


Sushi grodzisk mazowiecki bairda – Stegna pod sosną śliwice – cytrynówka na bimbrze\nSushi grodzisk mazowiecki bairda\nZ różnych powodów jedne dania uchodzą za bardziej wykwintne, inne – za mniej wykwintne. Co innego podamy swojej rodzinie na obiad w środku tygodnia, a co innego przygotujemy na wystawne przyjęcie, na którym gościem będzie nasz prezes z żoną. Sushi należało dawniej to dań podawanych na wyjątkowe okazje, ale wydaje się, że z czasem to danie stało się tak powszechne, że trudno dzisiaj zaliczyć je do kategorii luksusowych i wyjątkowych. Chyba większość z nas próbowała już Sushi Grodzisk Mazowiecki to miasto, gdzie miejsc na spróbowanie tego dania raczej nie brakuje. Danie to ma specyficzny smak, który można albo polubić albo znienawidzić. Wielu wegan przygotowuje również swoje – wegańskie wersje sushi, gdzie nie ma śladu ryby, ale za to jest na przykład awokado. Prawdziwe sushi stało się inspiracją do stworzenia pysznej, wegańskiej wersji. Tak jest z wieloma potrawami. Stąd na przykład popularność kotletów sojowych, które mają smakować jak prawdziwe schabowe albo popularność parówek sojowych, które mają przypominać prawdziwe parówki.\nponiedziałek, Czerwiec 12th, 2017Wizyta w palarni kawy\nStegna pod sosną śliwice-\nLikier smakowy Wśród wysokoprocentowych alkoholi od lat dużą popularnością cieszy się likier o smaku i...


Opcje binarne co to\nProponowane zmiany uniemożliwią albowiem firmom pożyczkowym naliczanie horrendalnych opłat i prowizji za udzielenie krótkoterminowych pożyczek i kredytów konsumpcyjnych. : Dziewczyny, to było Biblia znawcy i … Jak popróbować giełdy, nim zaczniesz na serio? 2015-04-20 eToro to wspólne zarabianie! More Information Odbierz opcje binarne co to zasłużone 500zł mBank a Allegro wychodzą z wybitnie ciekawą promocją! Od baty opcje binarne binomo opinie iż promocja jest dostępna dla nowych klientów, którzy w dniu bliskostąpienia do promocji nie są klientami mBanku, niestety.\nGród podwawelski w opcje binarne co to ze smogiem zdecydował się na kupno ekranu za 25 tys. Ciekaw jestem jakie jest Wasze fraza na Inwestycje typu Forex są jednym z obszarów rozpowszechnionych w świecie instrumentów finansowych. Parę dni temu na portalu „The Independent” pojawiła się ciekawa grafika , prezentująca funkcja utraty chamstwo ciała od liczby schwytanych opcje binarne co to w grze „Pokemon Go”.\nCałkiem nie należy abdykować z wystawienia negatywnej opinii, ale. 0 2013 11:31 Miska1 Podręczniki do 6 klasy. De facto podaż nie jest jest ca aż tak bogata gdyby chodzi o podstawowe gry – za to opcje binarne co to bez liku znajdą tu dla siebie miłośnicy zdrapek online, których jest na ten stronie na prawdę opcje binarne co to bez opcje binarne co to do wyboru – za różne stawki oraz wybitnie różnych typów.\npl , kryptowaluty Tweetnij Like Like 1 0 O Przemysław Ćwik Przeglądaj wszystkie posty Przemysław Ćwik Adnotacja 1 Czym możesz się podzielić? Ostatnim razem modyfikowany: -0001-11-30 00:00 2015-07-14 21:13 Rubin gasch "Nawet w PRLu moich dziadków rękodzielnik i urzędniczka niskiego opcje binarne co to jeżyć się było w na przełomie lat 50/60tych na zbudowanie domu i auto syrenka . Wytwórcy pompek a ekspanderów sugerują, iż są niniejsze bieżąco najsilniejsze triki na opcje binarne co to penisa.\nNależy klarownie powiedzieć, że osoby zadłużone mają z ograniczoną odpowiedzialnością wjazd do click the next document w Bankach. Z jego pomocą, możesz cofnąć się w czasie i osiągać interesy tak, jak na prawdziwym rynku. Dyrekcja opcje binarne co to postanowił dokonać zmiany nazwę marki, aby kojarzyła się z dotychczasowymi produktami, z których są dumni.\nopcje binarne up down broker opcji binarnych co to opcje binarne darmowe sygnały opcje binarne unia europejska opcje binarne bonus bez depozytu


RADZYŃ - Region - Sławomir Sałata: odwołanie mnie z funkcji prezesa PUK-u to szykany\nSławomir Sałata: odwołanie mnie z funkcji prezesa PUK-u to szykany\n2019-07-31 08:06:35 Artykuł czytany 577 razy\nW piątek, 26 lipca dotychczasowy prezes Przedsiębiorstwa Usług Komunalnych w Radzyniu Podlaskim Sławomir Sałata został odwołany ze stanowiska. Decyzja, na wniosek burmistrza Jerzego Rębka, została podjęta przez Radę Nadzorczą firmy. Jak informuje burmistrz, powodem było „poważne naruszenie przez niego zasad”, dotyczące zakazu równoległego zatrudnienia się w firmie konkurencyjnej dla PUK. Zdaniem Sławomira Sałaty to szykany i pretekst do usunięcia go z grona współpracowników burmistrza. Zapowiada wejście na ścieżkę sądową.\nPoniżej oświadczenie Sławomira Sałaty:\nKategorycznie nie zgadzam się z decyzja Rady Nadzorczej PUK w sprawie mojego odwołania ze stanowiska Prezesa Zarządu oraz argumentacją wnioskującego Burmistrza Miasta Jerzego Rębka we wniosku z dnia 24.07.2019r.\nUmowa menadżerska z PUK sp. z o.o. z dnia 27 września 2017 roku (na stronie Urzędu Miasta jest data 26 września 2019r. – to nie prawda), zakłada ograniczenia współpracy z innymi podmiotami konkurencyjnymi dla PUK w Radzyniu. Taki fakt nigdy nie nastąpił, a powoływanie się na podobne numery PKD w obu spółkach jest nieporozumieniem, manipulacją i słabym pretekstem do odwołania mojej osoby.\nOświadczenie burmistrza Jerzego Rębka: http://www.podlasie24.pl/radzyn/region/jerzy-rebek-slawomir-salata-powaznie-naruszyl-zasady-2afd7.html\nPan Sałata to fachowiec techniczny umysł, szkoda , chyba mógł zonie darmo doradzać...\nRodzinę- to zatrudniał Sałata\nTo Rębek nie jest Radzyniakiem???? Wow!!!\nBurmistrz miał rację !\nCzy przypadkiem w SABIE nie pracowali dodatkowo z urlopu pracownicy PUK ?\nPanie Rębek, wolny stołek jest, to moze kogoś z najblizszej rodziny warto byłoby tam osadzić. Czystki się panu zachciało?. Z drugiej strony, kim pan jest? przybłęda bo ja rodowitym Radzyniakiem. Jeszcze i pana odwołają, tylko czasu potrzeba.


Sklep internetowy - jak zacząć? - Praca - Andriskos\nPrzez Fredzik, September 7, 2011 na Praca\nNapisano September 7, 2011\nWitam, chciałbym zapytać jak wygląda tworzenie sklepu internetowego od zera. Jakie warunki prawne trzeba spełniać żeby takowy założyć, czy muszę sam wszystko zorganizować, czy istnieją firmy które mogą sprawy techniczne załatwić za mnie? Mam nadzieję że ktoś obeznany z tematem da radę mi pomóc :)\nSłyszałem, że najgrubszą rybą jest serwis shoper.pl ale nie znam nikogo zaufanego co by skorzystał z tej usługi, żeby jakkolwiek ten serwis zrecenzować, więc nie wiem, ale to tak czy owak jest mały problem. Jak masz pomysł i trochę gotówki na rozkręcenie no i oczywiście masz dryg do interesów to nie będzie kłopotu [;\nNapisano September 8, 2011\nWłaśnie zapasy gotówki nie są na tyle duże żeby wszystko postawić na jedną kartę, a potem ciułać od nowa w razie porażki :P\nNapisano July 27, 2013\nja zastanawiam się nad założeniem sklepu internetowego z biżuterią, ale właśnie nie wiem czy nie lepiej na początku spróbować tylko na allegro, co sądzicie?\nNapisano August 6, 2013\nPostaraj się o odpowiednie dotacje na założenie firmy lub kredyt. Zdajesz sobie za pewne sprawę, że będzie ciężko się "wybić" sposród ogromnej konkurencji, dlatego musisz zadbać o odpowiednią reklamę. Niezbędne będzie stworzenie odpowiedniego logo dla firmy. Musisz być charakterystyczny. Zadbaj o szczegóły bo one w brew pozorom są najważniejsze ;) Powodzenia!\nZanim ktokolwiek zacznie bawić się w drobny biznes, powinien się poważnie zastanowić czy jest w stanie zarobić na ZUS. To potwór : |\nProponuję zacząć od Allegro/eBay, a gdy interes się rozkręci zainwestować w coś lepszego.\nNapisano October 9, 2013\nNa początek wystarczy allegro + domena i jakaś prosta strona internetowa, z kontaktem itp. Niech ludzie mają już jakieś pojęcie o marce.\nPóźniej można skorzystać z Magento, PrestaShop, Istore czy też jeśli ma się trochę kasy to ogarnąć autorski skrypt.\nNapisano October 28, 2013\nZawsze można przed rozpoczęciem biznesu skorzystać z usług doradcy biznesowego, który pomoże znaleźć inwestora, dzięki temu będzie łatwiej. Zwróć się z taką prośbą do BestCapital.pl oni na pewno będą w stanie w początkowej fazie Ci coś doradzić. W końcu zakładanie własnej firmy to nie zabawa, a nie każdy musi być zarówno dobry w tym co robi i także w byciu biznesmenem.\nDużo jest w sieci poradników, komputer świat bodajże sprzedaje takie pozycje, proste, w przystępny sposób napisane.\nObcy Powered by Invision Community


Powiat kłodzki: Zatrzymani za jazdę po pijaku | Kłodzko Nasze Miasto\nPowiat kłodzki: Zatrzymani za jazdę po pijaku\nPo raz kolejny policjanci zatrzymali kierowców, którzy prowadzili samochody po pijaku.\nJeden z nich miał 3 promile i w takim stanie jechał ciężarowką krajową ósemką. Kierowca prawdopodobnie chciał wyjechać poza granice województwa dolnośląskiego. Policjanci ustalili, że nietrzeźwy kierowca obchodził w tym dniu 39 urodziny. Z kolei w Polanicy-Zdroju zatrzymany został 59 - letni kierowca samochodu osobowego, który miał półtora promila alkoholu i również obchodził w tym dniu swoje urodziny. Zgodnie z przepisami, za kierowanie samochodem w stanie nietrzeźwości grozi kara do 2 lat pozbawienia wolności. Równocześnie sąd może orzec zakaz prowadzenia pojazdów od roku do lat 10.


Weekendowe wypady za miasto są super, ale czasami warto wybrać się także do miasta. Jakie atrakcje czekają na Was we Wrocławiu? Poznajcie Wrocław.\nWrocław i okolice atrakcje\nTor Wyścigów Konnych Partynice – w sezonie wyścigowym warto wybrać się na wrocławski tor wyścigowy. Może zaryzykujecie i obstawicie wynik gonitwy?\nPokaz fontann pod Halą Stulecia – kompleks Hali Stulecia jest wart uwagi nawet bez fontann, ale dodają mu one uroku.\nOgród Japoński – latem warto wybrać się na spacer po leżącym na terenie parku Szczytnickiego Ogrodzie Japońskim.\nZamek Topacz i Muzeum Motoryzacji – zamek Topacz to piękny kompleks, gdzie dodatkowo podziwiać można zabytkowe auta.\nZamek na wodzie Wojnowice to gotycko-renesansowy zabytek, gdzie oprócz zwiedzania czeka Was pyszny obiad w zamkowej restauracji.\nZoo we Wrocławiu wyróżnia się Afrykarium, czyli ogromnym obiektem, w którym podziwiać można m.in. manaty, hipopotamy, rekiny oraz ogromną ilość różnych gatunków ryb.\nHydropolis to muzeum wody. Miejsce pełne niespodzanek i wiedzy!\nKaruzela w Parku Staromiejskim – w centrum Wrocławia skorzystacie z pięknej, stylizowanej na starą karuzeli. Opłata jest symboliczna i wynosi około 2 zł. W słoneczne dni kupicie tam także watę cukrową lub popcorn.\nTeatr Lalek – podczas wyjazdu zaplanujcie spektakl w Teatrze Lalek. Repertuar jest bogaty i dopasowany dla maluchów od 1,5 roku do ponad 10 lat.\nWrocław co i gdzie zjeść najsmaczniej?\nW mieście znajdziecie wiele dobrych restauracji. Zarówno na romantyczną kolację, jak i obiad z dzieckiem możecie wybrać się do Restauracji Art działającej przy Art Hotelu. To eleganckie miejsce z pyszną kuchnią i udogodnieniami dla najmłodszych w postaci kolorowanek i własnego pudełeczka kredek serwowanych do stolika. Na lody polecam Krasnoluda lub Polish Lody, a wegańskie ciastka dostaniecie w Alternatywy 4. Lubicie pizze? Spróbujcie tej w Niezłym Dymie!\nMam nadzieję, że weekend we Wrocławiu będzie udany!\n← Pokrzywa fakty których nie znasz mam ich 10 → Seriale historyczne ile jest w nich prawdy?


Wybór odpowiedniej firmy przeprowadzkowej – OSP Kończyce Wielkie\n14 lipca 2019 przez Ryszard Topolski\nKiedy pierwszy raz realizujemy przeprowadzkę, to mamy problem, aby wybrać odpowiednią firmę, która nam w tym pomoże. Dlatego powinniśmy już kilka tygodni wcześniej przed planowaną przeprowadzkową poszukać odpowiedniego rozwiązania, czyli firmy, która od wielu lat zajmuje się przeprowadzkami i ma duże doświadczenie w realizowaniu takich usług.\nJak zaplanować odpowiednią przeprowadzkę?\nPrzede wszystkim już kilka tygodni przed przeprowadzką powinniśmy pomyśleć o tym, aby zamówić odpowiednią firmę, która zrealizuję dla nas taką usługę. Będziemy mogli wtedy być spokojni o to, że w dniu, w którym musimy się wyprowadzić wszystko będzie zaplanowane i będziemy mieli odpowiedni transport, a także pracowników, którzy pomogą nam nosić bardzo ciężkie meble. Dodatkowo bardzo często firmy przeprowadzkowe oferują rabaty, kiedy zdecydujemy się na to, aby skorzystać z usług z dużym wyprzedzeniem. Ubezpieczenie oraz doświadczenie powinna posiadać każda firma, która realizuje transport przeprowadzki Poznań jest miejscowością, gdzie będziemy mogli również dokonać przeprowadzki biura firmy lub urzędu albo nawet biblioteki. Pracownicy firmy przeprowadzkowej doskonale wiedzą, że niektóre rzeczy muszą być bardzo dobrze zabezpieczone, ponieważ są bardzo cenne i mogą łatwo ulec uszkodzeniu. Firma, która ma już doświadczenie od wielu lat w branży przeprowadzkowej, doskonale poradzi sobie z każdym rodzajem przeprowadzki Niezależnie od tego, jaka jest odległość, a także w sytuacji, kiedy trzeba wykonać przeprowadzkę międzynarodową.\nPamiętajmy o tym, aby sprawdzić przede wszystkim ubezpieczenie, które pokryje jakiekolwiek szkody, a także dokładnie zapoznać się z warunkami umowy. Możemy również sprawdzić kilka oferty różnych firm przeprowadzkowych, aby porównać ceny i wybrać najlepsze rozwiązanie dopasowane do naszych potrzeb.\nPoprzedni wpisWoreczek strunowy jest znakomity Następny wpis Nity zrywalne - oszczędność czasu podczas montażu


Litery z dibondu Kraków ᐈ Litery przestrzenne i podświetlane\nStrona główna / Litery przestrzenne podświetlane i niepodświetlane / Litery z dibondu\nW swojej ofercie liter przestrzennych posiadamy także litery z dibondu. Litery z dibondu stanowią nietuzinkową formę reklamy, dlatego też, gdy zależy Państwu na czymś szykownym i eleganckim – warto wybrać ten właśnie produkt.\nDibon nie jest niczym innym, jak oryginalną nazwą producenta płyt warstwowych/kompozytowych. Jest on złożony z dwóch warstw aluminium oraz wewnętrznego rdzenia polietylenowego.\nOferujemy litery z dibondu różnego koloru i wykończenia (błyszczące lub matowe czy też tzw. szczotkowane aluminium oraz drapane złoto). Dibond występuje w płytach o grubości 2 mm i 3 mm.\nLitery z dibondu można również łączyć z innymi literkami np. ze styropianu czy też można je podświetlić lub mocować do ściany z zastosowaniem dystansów, zyskując przy tym niepowtarzalny efekt wizualny.\nWykonujemy między innymi litery z dibondu podświetlane:\nWykonamy dla Państwa każdy napis o dowolnym kształcie, formacie, wielkości i stylu.\nLitery podświetlane z boku\nProces frezowania liter


Wyspa gier Zombie Safari\nGrasz obecnie w Zombie Safari na darmowej wyspie gry. Zobacz tez inne ciekawe gierki w ktore mozna grac za darmo.\nOpis: Jedziemy terenówką i z paki strzelamy do zombiaków, zmutowanych psów, pająków, wilków, kamieni i nie wiadomo jeszcze czego. Za każdego zlikwidowanego natręta otrzymujemy kasę, którą wymieniamy na ulepszenia do naszego wozu i zyskujemy dodatkowy arsenał dla głównego strzelającego.\nDodano: 2011-05-24 23:59:37\nZagraj w inne gry tego typu co Zombie Safari na darmowej wyspie gier\nGryWyspaGier.pl to darmowy portal rozrywkowy z darmowymi grami online z polskimi opisami dla prawdziwych graczy. Gry Scooby doo Codziennie dostepne 24 godziny na dobe setki gier zupelnie za darmo!. Darmowe Gry Mario codziennie mozesz zagrac w nowa ciekawa gre na wyspie gier. Na stronie mozna grac w takie gry jak gry akcji, gry dla dziewczyn, gry logiczne, gry dla dzieci wyspa gier, ubieranki, smieszne gry i wiele innych nowych gier. Ben 10 gry Graj w Zombie Safari na darmowej wyspe gier on line!


Lista osób uprawnionych do wynajęcia lokali mieszkalnych w ramach programu „Mieszkania na start” w 2018 roku\n(ZAKTUALIZOWANE NA DZIEŃ 20 listopada 2018 r.)\nInformuję, że na tablicy ogłoszeń Urzędu Miasta Płocka ul. Zduńska 3 podano do publicznej wiadomości wykaz lokali mieszkalnych przeznaczonych do sprzedaży na rzecz najemców z następujących budynków: Pszczela 2, Pszczela 3, Traugutta 6.\nInformuje, że na tablicy ogłoszeń Urzędu Miasta Płocka ul. Zduńska 3 podano do publicznej wiadomości wykaz lokali mieszkalnych przeznaczonych do sprzedaży na rzecz najemców z następujących budynków: Jakubowskiego 9.\nInformuje, że na tablicy ogłoszeń Urzędu Miasta Płocka ul. Zduńska 3 podano do publicznej wiadomości wykaz lokali mieszkalnych przeznaczonych do sprzedaży na rzecz najemców z następujących budynków: Borowicka 3.\nInformuję, że na tablicy ogłoszeń Urzędu Miasta Płocka ul. Zduńska 3 podano do publicznej wiadomości wykaz lokali mieszkalnych przeznaczonego do sprzedaży na rzecz najemców położonych w budynkach: Kolegialna 43a m 13, Jaśminowa 3 m 60, Bartnicza 1 m 4, Krótka 10 m 20, Pszczela 3 m 182, Jakubowskiego 6 m 10, Jakubowskiego 3 m 24, Skłodowskiej 2 m 89 w Płocku.\nInformuje, że na tablicy ogłoszeń Urzędu Miasta Płocka ul. Zduńska 3 podano do publicznej wiadomości wykaz lokali mieszkalnych przeznaczonych do sprzedaży na rzecz najemców z następujących budynków: Bartnicza 6, Jaśminowa 1, Jaśminowa 4, Jachowicza 44, Obr. Westerplatte 9, 1 Maja 4, Braci Jeziorowskich 11, Kolegialna 13.\nInformuję, że na tablicy ogłoszeń Urzędu Miasta Płocka ul. Zduńska 3 podano do publicznej wiadomości wykaz lokali mieszkalnych przeznaczonych do sprzedaży na rzecz najemców z następujących budynków: Jasna 12, Słodowa 2, Jaśminowa 3, Krótka 5, Na Skarpie 8, Pszczela 2, Skłodowskiej 1.\nInformuję, że na tablicy ogłoszeń Urzędu Miasta Płocka ul. Zduńska 3 podano do publicznej wiadomości wykaz lokali mieszkalnych przeznaczonych do sprzedaży na rzecz najemców z następujących budynków: Bartnicza 1, Bartnicza 6, Gałczyńskiego 18/1, Jachowicza 44, Skłodowskiej 1, 1 Maja 4, Błonie 6, Bielska 24/1, Jasna 12, Mickiewicza 6, Na Skarpie 14.\nInformuję, że na tablicy ogłoszeń Urzędu Miasta Płocka ul. Zduńska 3 podano do publicznej wiadomości wykaz lokali mieszkalnych przeznaczonych do sprzedaży na rzecz najemców z następujących budynków: Dojazd 13, Jasna 12, Mickiewicza 6, Bartnicza 1, Bartnicza 2, Na Skarpie 4, Nowy Rynek 14, Słodowa 1, Słodowa 4, Słowackiego 23, Tumska 5, Traugutta 6.


BCS Sklep - Rejestratory BCS, Kamery BCS | Monitoring BCS\nMonitoring BCS - produkty\nPrezentujemy najbogatszą ofertę urządzeń do monitoringu wizyjnego oraz telewizji przemysłowej renomowanej marki BCS. Sprawdzone i polecane przez profesjonalistów urządzenia tworzące telewizję przemysłową BCS to: kamery przemysłowe BCS, rejestratory cyfrowe BCS oraz monitory i wideoserwery.\nProdukty marki BCS stanowią jedne z najlepszych połączeń przystępnej ceny oraz wysoko stosowalnej technologii. BCS świetnie sprawdza się w większości zastosowań, zarówno dla odbiorców prywatnych jak i małych i średnich firm do monitoringu wizyjnego posesji, domów, firm, biur, terenu budowy i parkingów.\nW najnowszej ofercie pojawiły sie nowoczesne i dopracowane technologicznie standardy monitoringu wizyjnego oraz zapisu danych audio-wideo w ramach prowadzonych obserwacji - kamery sieciowe IP i rejestratory sieciowe NVR, kamery HD-CVI oraz rejestratory HD-CVR. Do specyficznych zadań dynamicznego śledzenia obrazu najlepsze będą kamery obrotowe PTZ, które dzięki wykorzystaniu pulpitów sterujących umożliwiają ręczną obsługę kierunku i zakresu prowadzonej obserwacji otoczenia. Ponadto kamery obrotowe posiadają szerokie możliwości ustawienia automatycznego śledzenia zadanego obszaru, wraz z programowaniem ścieżek poruszania się głowicy kierującej obiektyw kamery.\nZapraszamy do kontaktu celem uzyskania informacji na temat możliwości technicznej oraz odpowiedniego doboru urządzeń do wszelkich zastosowań dozorowych i wykrywania niebezpieczeństw. Monitoring BCS to pewność trwałości i solidności wykonania urządzeń, gwarancja oraz sprawny serwis urządzeń tworzących małe i rozległę systemy monitorujące, ponadto kamery i rejestratory markowane logo BCS to wiele lat doświadczenia na polskim rynku oraz coraz nowsze technologie, które przy niższej cenie oferują znacznie lepsze możliwości. W ofercie dostępne są kamery obrotowe BCS - wraz z akcesoriami do sterowania mogą stanowić wysokiej klasy system monitoringu dozorowego zapewniając wysoki poziom bezpieczeństwa. Dla osób ceniących zalety systemów CCTV bardzo ciekawym rozwiązaniem będzie wykorzystanie kamer przemysłowych BCS oraz rejestratorów cyfrowych DVR BCS.\nKamera 4 w 1 BCS DMQ4200IR3\nRejestrator BCS CVR08024M\nKamera IP 2Mpx BCS-TIP3200IR-E-III\nKamera megapikselowa BCS TIP3200IREIII\nKamera obrotowa IP BCS SDIP4230A-III\nSieciowy rejestrator BCS-NVR0401X5ME-II /...\nRejestrator IP BCS NVR0401X5ME-II / NVR0401X5MEP-II\nw modelu BCS-NVR0401X5ME-P-II:\nZestaw wideodomofonowy IP BCS-VDIP6\nZestaw wideodomofonowy IP BCS VDIP6\nSieciowy rejestrator BCS-NVR04015ME-II / BCS-NVR04015ME-P-II\nRejestrator IP BCS NVR04015ME-II / NVR04015MEP-II\nw modelu BCS-NVR04015ME-P-II:


Najpopularniejsze kotły w Polsce | Moje blogowanie\nProfesjonalny system ogrzewania centralnego wciąż cieszy się największą popularnością w Polsce. O ile w najbliższym czasie planujecie wymienić własną instalację grzewczą w domu jednorodzinnym, to warto spędzić troszkę czasu na szukaniu obecnie najbardziej polecanych oraz przyszłościowych pieców. Bardzo wysokiej jakości piec na pellet jest najlepszym rozwiązaniem dla każdego gospodarstwa domowego.\nProdukt ten jest niesamowicie intuicyjny oraz szybki w obsłudze, zatem palenie w piecu nie będzie stanowiło dla was żadnego kłopotu. Jest to również najchętniej wybierany piec przez Mieszkańców polski. Raz zakupiony piec umożliwi wam cieszyć w swoim domu jednorodzinnym się idealnie działającym systemem grzewczym przez wiele, sporo lat.\nWśród polskich konsumentów ogromną popularnością cieszą się kotły Kostrzewa. Są to aktualnie zdecydowanie najchętniej wybierane kotły przez Mieszkańców polski. Warto zatem przeznaczyć troszkę czasu, by dowiedzieć się, dlaczego tak dużo osób stawia na ten produkt. Szukając idealnego kotła do domu jednorodzinnego staramy się znaleźć produkt, który będzie nam cudownie służył, jak najdłużej. Im dłuższy okres eksploatacyjny kotła, tym mniej środków finansowych wydamy w naszym życiu na kupowanie tego profesjonalnego sprzętu. Wielu z nas jest więc gotowych zapłacić troszkę dodatkowo za zakupienie solidnego , a oprócz tego trwałego kotła do domu jednorodzinnego. Kotły Kostrzewa doskonale spełnią wasze oczekiwania, gdyż jest to produkt praktycznie niezniszczalny, z którego będziecie korzystać nie tylko i wyłącznie wy, ale także w późniejszym czasie wasze dzieciaki.\nPolecana strona: piec na pellet.