Jaką firmę budowlaną wybrać? - gosciniecmurckowski.pl\nW ostatnim czasie na rynku pojawiło się wiele różnorodnych firm budowlanych. Coraz częściej wiele osób nie ma pojęcia, jaką firmę wybrać. Niestety zbyt duża różnorodność wcale nie prowadzi do tego, że znacznie łatwiej jest nam wybrać przykładowo firmę budowlaną z opolskiego. Więc czym się kierować w tym przypadku? Co jest ważne?\nWybór firmy budowlanej nie tak łatwy\nChoć na rynku w ostatnim czasie pojawiło się bardzo wiele różnorodnych firm budowlanych, wcale nie jest tak łatwo znaleźć dobrych fachowców.\nNiestety wiele osób nie ma zbyt dużego doświadczenia w tej branży i tym samym bardzo ciężko jest znaleźć dobrych specjalistów. Zatem jeżeli interesuje nas taka firma budowlana opolskie, gdzie możemy szukać specjalistów? Czym powinniśmy się kierować w tym przypadku?\nPrzede wszystkim jeżeli chcemy wybrać naprawdę dobrą firmę budowlaną i tak naprawdę cena wykonania różnych usług nie ma dla nas zbyt dużego znaczenia, powinniśmy kierować się przede wszystkim renomą takiej firmy.\nJest to bardzo ważne, ponieważ bez tego może okazać się, że mamy do czynienia z mało specjalistycznym przedsiębiorstwem, które nie ma zbyt dużego doświadczenia.\nNie powinniśmy zapominać także o tym, że jeżeli mamy w naszym domu lub też w mieszkaniu do wykonania bardziej specjalistyczne prace, powinniśmy dać znać odpowiednio wcześniej w takim przedsiębiorstwie. Dzięki temu otrzymamy od razu informację, czy firma jest zainteresowana wykonaniem takiego zlecenia oraz czy ma możliwości, aby się jego podjąć. Tym samym nie stracimy czasu, a także nie będziemy musieli w połowie prac poszukiwać nowej ekipy.\nPrzede wszystkim powinniśmy pamiętać o tym, że decydując się na gruntowny remont w swoim domu lub też mieszkaniu, będziemy potrzebować pomocy firmy budowlanej. W szczególności jeżeli są to prace związane z przebudową pomieszczeń lub też prace wymagające specjalistycznej wiedzy z zakresu montażu różnorodnych instalacji. W takich przypadkach warto już odpowiednio wcześniej zaplanować takie prace i tym samym znaleźć na rynku taką firmę, która nam w tym pomoże. Renomowane firmy budowlane z opolskiego oraz z innych regionów bardzo często mają odległe terminy. Tym samym jeśli nasi znajomi lub też rodzina polecają nam jakąś firmę, warto odpowiednio wcześniej ustalić termin i dopiero przygotowywać się do remontu, niż poszukiwać firmy na ostatnią chwilę. Dzięki temu będziemy mieć pewność, że wykonane prace będą bardzo precyzyjne i cały remont przebiegnie pomyślnie.


Little Black Girl: Kolorowego Nowego Roku!\nNo i mamy 2012. To pierwsza notka w tym roku, oczywiście nie ostatnia ;) Pogoda jest bardziej wiosenna niż zimowa, dlatego zdecydowałam się Wam pokazać w jeansowej kurtce, którą znalazłam na wakacjach w sh. Sweter również pochodzi z lumpeksu, kosztował 1zł, a kolor ma obłędny! Czerwona teczka od Wholesale-Dress idealnie pasuje do takiej zieleni. A Wam jak podoba się takie połączenie kolorów?\nkurtka/jakcet - sh\nszal/scarf - Carry\nNa koniec chciałam Wam pokazać nowości, które wkrótce pojawią się w mojej szafie: rozkloszowana spódnica, bluzka negatyw i beżowa marynarka <3 Wszystko pochodzi ze sklepu JesteśModna :)\nfamfaramfam 3 stycznia 2012 16:36\nsweter jest nieziemski! Uwielbiam go! ;d\ni uwielbiam połączenie kolorystyczne szala i rajstop, super! ;)\nśliczna torebka;) i ogólnie wszystko mi się podoba:D\nJulia 3 stycznia 2012 17:06\nŁadny outfit i nie powiem, ale zazdroszczę nowości! :)\nIlonamelia 3 stycznia 2012 17:33\nteczka jest świetna!\naz chyba sobie zamówię!\nmeg 3 stycznia 2012 18:47\nbardzo przyjemny zestawik i kolorki;-))\npocahontas 3 stycznia 2012 18:59\nDomischh 3 stycznia 2012 19:00\nMimo, że nie przepadam za zielenią to Twój sweterek mi się podoba. :)\nkatarzyna93 3 stycznia 2012 19:04\nZielony sweter wygląda cudnie <3\nKathy 3 stycznia 2012 19:11\nEmilyyy 3 stycznia 2012 19:26\nlove-makeup-fashion 3 stycznia 2012 19:29\nslicznie kicia jak zawsze;-));**\nlove-makeup-fashion 3 stycznia 2012 19:30\nee a wczorajnie bylo twojej podobizny na headerze prawda;>?? sliiczniee!:))\nRefleksja 3 stycznia 2012 19:35\nAquamarine 3 stycznia 2012 19:36\nSecret garden 3 stycznia 2012 19:53\nBardzo fajny zestaw;) Zakochałam się w Twoich butach;0 Aj i te nowości, stałam się fanka spódnicy;)\nlove-makeup-fashion 3 stycznia 2012 20:02\nwidac babel ze zwrocilas uwage hehehe :) mam go od dawna!\nLady E 3 stycznia 2012 20:04\nTorba jest rewelacyjna ;)\nZimnaHerbatka 3 stycznia 2012 20:27\nTorba fantastyczna ; >\nPoszukuję podobnej, tylko brązowej i hmm... starszej. ; D\nWer.onika 3 stycznia 2012 20:33\nile kosztowała Cię torba' na nasze'?- super:D\nMademoiselle Darja 3 stycznia 2012 20:45\nWer.onika 3 stycznia 2012 21:07\na wiesz może czy są jeszcze? bo szukam i nie widzę;< dziękuję za odp :*\nNatalii 3 stycznia 2012 21:25\ncuuuudowna torba :)\nAnonimowy 4 stycznia 2012 02:38\nFajnie wyglądasz, ciekawa jestem Twoich stylizacji z nowościami na które czekasz :)\nAnonimowy 4 stycznia 2012 10:01\nŚwietna stylizacja! Genialna torba! Czekam z niecierpliwością na nowości ;)\nblack pearl 4 stycznia 2012 12:06\nświetny kolor sweterka i torebka:)\nSara 4 stycznia 2012 12:24\nTwój sweter ma przepiękny kolor! ;)\nLetasha 4 stycznia 2012 13:15\nCo za szczęściara za 1zł wow! Świetna mieszanka, podoba mi się taki kontrast, a torba naprawdę boska, zazdroszczę.:)\nKatsuumi 4 stycznia 2012 14:53\nTorebka mnie zachwyciła! ;) Pozdrawiam i zapraszam do mnie w wolnej chwili :)\nAnonimowy 4 stycznia 2012 18:22\nz rzeczy które pokazałaś co będziesz mieć jedynie podoba mi się beżowa marynarka.\njeśli chodzi o stylizację- nie jest zła, ale nie trafiła mocno w moje gusta. podoba mi się ta torba :)\na co do swetra- kolor rzeczywiście ładny ale nie za bardzo przepadam za takim odcieniem zielenii. ale za 1 zł to opłacało się go kupić! zazdroszczę takich second handów- u mnie jest mało, a jak już, to zwykłe czarne swetry po 7, czasami 12 ;c\nKarolinka 4 stycznia 2012 19:14\nWodoodporna 4 stycznia 2012 19:54\njak zwykle nieziemsko ;)\nAnonimowy 4 stycznia 2012 20:19\nCałkiem fajnie to wyszło - wyglądasz świetnie.\nEjbii 4 stycznia 2012 20:22\nDillerka Czekolady 4 stycznia 2012 22:10\nBardzo fajne połączenie zielonego z czerwonym :)\nAnonimowy 4 stycznia 2012 22:52\nod dłuższego czasu obserwuję Twojego bloga i muszę przyznać, że z postu na post coraz bardziej mnie zaskakujesz i zachwycasz! jesteś piękną kobietą i masz świetne wyczucie stylu!\na co do outfitu, to rzeczywiście świetny sweter :D\npozdrawiam , truffle :*\n..::ramonies 5 stycznia 2012 14:13\nDaywear Dilemmas 5 stycznia 2012 15:13\nCiekawe połączenie... Jedynie zmieniłabym rajstopy na bardziej stonowane i gładkie, bo i tak dużo się tutaj dzieje.;)\nFriends. 5 stycznia 2012 15:28\nNaprawdę bardzo pozytywny blog. Będę tu wpadać częściej. ! ;) http://everyday-human.blogspot.com/ Zapraszam. Obserwujemy ;))\nMadeleine 5 stycznia 2012 17:17\nLubię Twojego bloga i stylizację;) świetne sh łupy :)\nLittle Black Girl 5 stycznia 2012 17:32\ndziękuję za każdy komentarz :) na prawdę biorę sobie to wszystko do serca i wszystko co złe staram się naprawiać ;)\nTheblackshortdress 5 stycznia 2012 17:37\nutkaaa 5 stycznia 2012 18:16\nfajne masz rajstopki :D\nBella 6 stycznia 2012 02:49\nBardzo fajna stylizacja,a do tego świetne zdjęcia! :) ..torebka cudowna! :) pozdrawiam! :)\nalix fashion 7 stycznia 2012 10:05\nmega połączenie czerwieni z zielenią ,naprawdę fajne\nAnonimowy 7 stycznia 2012 20:06


Karambol a ubezpieczenie: kto wypłaci odszkodowanie? - Ubea.pl\nStrona główna | Wiadomości | Karambol a ubezpieczenie: kto wypłaci odszkodowanie?\nKarambol a ubezpieczenie: kto wypłaci odszkodowanie?\nMgła, śliskie podłoże – jak udowodniły ostatnie tygodnie w takich warunkach znacząco wzrasta prawdopodobieństwo karambolu. Kto wypłaci odszkodowanie kierowcom poszkowanym w takim wypadku?\nW przypadku wypadków drogowych winny zdarzeniu jest zazwyczaj kierowca najeżdżający z tyłu na inny samochód. Ta generalna zasada nieco się komplikuje, kiedy mamy do czynienia z potężnym karambolem. Od kogo powinni żądać odszkodowania kierowcy poszkodowani w wypadkach na autostradach A1 czy A4?\nPrzed wypłatą odszkodowania trzeba ustalić sprawców\nCo może zrobić kierowca, by przyspieszyć wypłatę odszkodowania?\nPrzyda się ubezpieczenie AC\nAby móc wypłacić odszkodowanie, należy najpierw ustalić, kto i w jakim stopniu był winny całemu zdarzeniu. Podstawowa zasada jest następująca:\nza zniszczenie tyłu pierwszego samochodu odpowiada kierowca z drugiego auta.\nza zniszczenie tyłu drugiego samochodu odpowiada kierowca z trzeciego auta itd.\nKierowca pierwszego samochodu otrzymuje odszkodowanie z OC osoby kierującej drugim autem. Osoba z drugiego samochodu otrzymuje pieniądze z OC kierowcy z trzeciego auta, ale jedynie na naprawę tyłu swojego pojazdu. Pieniądze na naprawę przodu samochodu może otrzymać tylko z wykupionego przez siebie ubezpieczenia AC.\nZobacz, co zrobić po kolizji drogowej\nW przypadku karamboli rzadko jednak mamy do czynienia z taką modelową sytuacją. Często samochód ciężarowy popchnie kilka aut na siebie. Niejednokrotnie okazuje się, że pierwszy kierowca także złamał jakieś przepisy i ponosi część winy za wypadek. Może być też tak, że jakaś osoba zdążyła wyhamować, ale uderzające z tyłu auto sprawiło, że i tak wjechała na pojazd z przodu (w takim przypadku kierowca, który zdążył wyhamować, otrzyma pieniądze na naprawę zarówno przodu jak i tyłu auta).\nTo wszystko powoduje, że ustalenie dokładnych okoliczności zdarzenia przez policję trwa zazwyczaj bardzo długo. A dopóki notatka policyjna nie wskaże jednoznacznie odpowiedzialności poszczególnych kierowców, ubezpieczyciel może zwlekać z wypłatą pieniędzy.\nKierowcy powinni być jednak świadomi, że ubezpieczyciel zobowiązany jest do podejmowania samodzielnych i aktywnych działań w ramach postępowania likwidacyjnego. W praktyce oznacza to, że towarzystwa nie powinny jedynie czekać na zakończenie pracy przez policję.\nAnaliza relacji świadków, oględziny miejsca zdarzenia i uszkodzeń pojazdów – to wszystko jest możliwe, jeszcze zanim policja udostępni kompletny raport ze zdarzenia. Jeżeli zostanie zebrana odpowiednia ilość informacji, może się okazać, że przynajmniej niektórzy kierowcy otrzymają pieniądze nieco szybciej.\nZazwyczaj odszkodowanie powinno być wypłacone w przeciągu 30 dni od zgłoszenia szkody. Jeżeli jednak okaże się, że w tym terminie nie udało się wyjaśnić okoliczności wypadku (co w przypadku karambolu jest praktycznie pewne), pieniądze powinny być wypłacone w ciągu 2 tygodni od chwili ustalenia wszystkich ważnych czynników.\nKierowca nie powinien jednak czekać na odszkodowanie dłużej niż 90 dni. Wyjątkiem jest sytuacja, kiedy o wypłacie pieniędzy decyduje postępowanie cywilne lub karne. W takim przypadku odszkodowanie zostanie wypłacone dopiero po decyzji sądu.\nSprawdź, jak otrzymać wysokie odszkodowanie z OC\nWbrew pozorom pojedynczy kierowca także może przyspieszyć wypłatę odszkodowania. Właściciel samochodu powinien jak najszybciej wypełnić wszystkie wymagane dokumenty, zgłosić szkodę oraz wykonać własną dokumentacją fotograficzną swojego samochodu. Jeżeli osoba, która uderzyła w samochód danego kierowcy, przyznaje się do winy, warto wypełnić wspólnie oświadczenie.\nMimo wszystko po karambolu w najlepszej sytuacji są kierowcy, którzy wykupili dobrowolne ubezpieczenie AC. Jeżeli skala wypadku wskazuje, że ustalenie odpowiedzialności poszczególnych osób potrwa bardzo długo, warto się zastanowić, czy nie lepiej naprawić całą szkodę z polisy AC. Wadą takiego rozwiązania jest oczywiście utrata zniżek na tym ubezpieczeniu. Niewątpliwą zaletą szybkość wypłaty.\nZobacz, gdzie warto kupić mini AC


Odpłatność usług agenta – nowy artykuł | Umowa agencyjna\nW artykule omawiam kilka węzłowych kwestii związanych z wynagrodzeniem agenta (w kontekście definicji umowy agencyjnej) i stawiam m.in. takie tezy:\ncecha odpłatności dotyczy każdej umowy agencyjnej niezależnie od tego, czy działalność przyjmującego zlecenie ma się ograniczać tylko do „pośredniczenia”, czy też obejmować ma także „zawieranie umów” (brzmienie art. 758 § 1 KC może prima facie prowadzić do odmiennych wniosków);\nregulacja art. 758 § 1 KC, traktująca obowiązek zapłaty wynagrodzenia jako element przedmiotowo istotny umowy agencyjnej, nie pozostaje w sprzeczności z przepisami dyrektywy;\nnie ma przeszkód, aby strony umowy o stałe pośrednictwo umówiły się o nieodpłatne świadczenie usług przez pośrednika (w tym zakresie krytycznie odnoszę się do poglądów dr. K. Topolewskiego);\nobowiązek zapłaty wynagrodzenia winien ciążyć na dającym zlecenie (art. 758 § 1 KC nie precyzuje tej kwestii). Tym samym – przykładowo – nie jest umową agencyjną umowa między przedsiębiorcą poszukującym ochrony ubezpieczeniowej a brokerem ubezpieczeniowym, jeżeli broker uzyskuje wynagrodzenie wyłącznie od zakładów ubezpieczeń;\ndopuszczalne jest zastrzeżenie w umowie agencyjnej wynagrodzenia stałego (ryczałtowego) jako wynagrodzenia wyłącznego (w tym zakresie krytycznie odnoszę się do poglądów dr. K. Topolewskiego) – taka forma wynagrodzenia, jako jeden z wielu elementów, może jednak prowadzić do uznania danej umowy za umowę o pracę, a nie umowę agencyjną.\nW książce zostały opublikowane także inne artykuły dotyczące problematyki prawa dystrybucji:\nE. Rott-Pietrzyk, Rozszerzony zakres ochrony podmiotów świadczących usługi z zakresu pośrednictwa w DCFR (wzorcem dla polskiego ustawodawcy?);\nU. Promińska, Czy nadszedł czas na regulację umowy franchisingu?\nOsobiście zainteresował mnie również – dotykający kwestii bardziej ogólnych – artykuł dr. M. Spyry, Czy należy wprowadzić kategorię zależności ekonomicznej przedsiębiorcy do kodeksu cywilnego? W artykule tym Autor porusza m.in. problem ochrony strony słabszej ekonomicznie, dokonującej tzw. inwestycji specyficznych dla danego systemu (np. agent bankowy dokonujący inwestycji w wystrój placówki bankowej charakterystyczny dla danego banku).\nJest to problem, który ma znaczenie także na tle umowy agencyjnej (a jeszcze bardziej na tle umowy dystrybucyjnej i franchisingowej) – w kontekście ochrony pośrednika, który dokonał takich inwestycji, a któremu przedsiębiorca wypowiada umowę przed zamortyzowaniem się takich inwestycji.\nDlatego też wszystkich zainteresowanych powyższą problematyką zachęcam do lektury tej książki!


Złodziej z mgły [Lavinia Petti] << KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE\n00994 007213 21291188 na godz. na dobę w sumie\nZłodziej z mgły - ebook/epub\nAutor: Lavinia Petti Liczba stron: 472\nISBN: 978-83-8075-118-7 Data wydania: 2016-05-11\nWspaniała i magiczna podróż w poszukiwaniu utraconych wspomnień, która zachwyci wielbicieli Jonathana Carrolla, Carlosa Ruiza Zafona i Michaela Ende.\nPisarz Antonio M. Fonte odniósł międzynarodowy sukces, ale sława i bogactwo nie mają dla niego żadnego znaczenia. Roztargniony samotnik, niemal obsesyjnie unika ludzi. Pewnego dnia w stosie korespondencji od wielbicieli swej twórczości, znajduje list sprzed piętnastu lat adresowany do nieznanej mu kobiety. Ku jego zdumieniu – i nie ma co do tego wątpliwości – jego nadawcą jest… on sam. W liście opowiada o utraconych wspomnieniach i… o zamordowanym, być może przez niego samego, człowieku. Antonio niczego jednak nie pamięta. Czeka go długa podróż w głąb enigmy, do krainy ciągłych zmian i metamorfoz, w poszukiwaniu własnej tożsamości…\nPorównywana do 'Cienia wiatru' i 'Niekończącej się historii' cudownie nostalgiczna i pełna ukrytego piękna współczesna baśń dla dorosłego czytelnika, która zachwyciła krytyków we Włoszech, Francji, Niemczech i Hiszpanii.\nKsiążka ta miała dwa życia. Na początku przeznaczona była dla Antonia, pierwszego z Zagubionych Dzieci, i dla Marii, której udało się go odszukać. Teraz dedykuję ją również Fulviowi – budowniczemu domów i odważnemu podróżnikowi oraz Teresie, która mówiła wieloma językami, zanim zapomniała, jakie nosi imię.\nWstęp Trawa na wzgórzu oddycha. Ponoć ten, kto w chłodne zimowe noce wsłucha się w jej tchnienie, usłyszy zapomniane od lat opowieści. Historie niezwykłych ludzi, którzy żyli krótko i odeszli na zawsze, zniknęli pogrzebani na cmentarzu niepamięci. Jestem jedną z tych zapomnianych historii. Kiedyś ktoś wybrał dla mnie najgorszy rodzaj śmierci… Wtedy właśnie przestałam istnieć.\n1 Antonio M. Fonte Krople deszczu uderzały o zaparowane szyby baru. Za oknem przesuwały się postacie przechodniów, rozmazane jak na fotograficznej kliszy. Po chwili pospiesznie znikały we wnętrzach zatłoczonych sklepów i lokali, by przeczekać aż niebo wypłacze się i rozpromieni. Nagła ulewa w środku słonecznego dnia to zdarzenie dość nieoczekiwane, marzec lubi jednak płatać figle, a wtedy niejedno okazuje się zaskakująco możliwe. W kącie baru, pośród rzędów stolików i krzeseł, w ciżbie rozhisteryzowanych nastolatek, sfrustrowanych biznesmenów i znudzonych kelnerek, dostrzec można było niesforną masę czarnych loków, przetykaną pojedynczymi srebrnymi kosmykami. Spod skołtunionej czupryny wystawał czubek okazałego nosa, zwieńczony przekrzywionymi okularkami. Skupiony nad kartką papieru mężczyzna nie zauważył drepczącej wokół niego osóbki. – Czy szanowny pan ma może jeszcze na coś ochotę? – Poirytowany ton nie wróżył pokojowych zamiarów. Mężczyzna nawet się nie poruszył i sprawiał wrażenie, jakby nie usłyszał pytania. – Halo, mówię do pana. – Kelnerka o pełnych kształtach żuła gumę w rytm muzyki i poruszała energicznie wydatną szczęką. – Proszę pana! – dodała po chwili. – Proszę pana, bar jest pełen klientów, a pan wypił mleko już godzinę temu! – Nalegała, tupiąc przy tym nogą. Zaskoczony mężczyzna podniósł wzrok. – Niech się pani przesunie, zasłania mi pani światło. – Przemówił znużonym tonem i, nie bacząc na jej narzekania, wrócił do przerwanej czynności. Zdumiona kelnerka, która nie była zła z natury, otworzyła szeroko oczy i zastanawiała się, czy człowiek ten był niedosłyszący, czy zwyczajnie nierozgarnięty, a może i jedno, i drugie. W przypływie litości postanowiła zostawić go w spokoju i oddaliła się, miarowo przeżuwając. Mężczyzna odetchnął z ulgą, zadowolony, że uda mu się ukończyć rękopis jeszcze dziś po południu. Naturalnie czas już minął. Tekst miał być gotowy przynajmniej dwa tygodnie temu. A może nawet cztery, któż to wie, ale niestety nie okazało się to możliwe. Nie dalej niż w zeszłym miesiącu jakiś legwan dostał się do środka i wywrócił mu do góry nogami całe mieszkanie. Nieoczekiwanie wyskoczył z szafy w sypialni i zdemolował, co popadło. Potem pognał do łazienki, przycupnął na otwartej muszli klozetowej i ześlizgnął się w jej czeluści. Kiedy Antonio Fonte opowiedział tę historię swojemu agentowi, biedny Leopoldo Saetta nawet nie próbował z nim dyskutować i zrezygnowany poszedł do domu. Od tamtego czasu minęło kilka tygodni. Legwan pławił się już prawdopodobnie w wodach oceanu, a Antonio wreszcie zakasał rękawy i zabrał się do pracy. Jak zwykle, pisał ręcznie. Wielu uznałoby to za dziwactwo, ale on nigdy nie odstępował od tej żelaznej zasady. Nie lubił komputerów – zresztą one również miały go w głębokiej pogardzie – i nie ufał maszynom do pisania. Uważał, że ich denerwujący stukot był przyczyną obłędu, na który pod koniec życia cierpiała większość XX-wiecznych pisarzy. Przepisywanie dzieł powierzał w ręce nieznane. Takie miewał kaprysy, ale któż jeśli nie on mógł sobie na nie pozwolić? Od przeszło piętnastu lat wszystkie jego powieści dawały gwarancję wydawniczego sukcesu, choć dla niego nie miało to większego znaczenia. Właściwie nic już nie miało dla niego znaczenia. Pilnował tylko, by nazwisko „Antonio M. Fonte” zostało poprawnie wydrukowane na okładce. Niemal obsesyjnie udzielał w tej sprawie instrukcji każdemu wydawcy, ale na pytanie, co oznacza tajemnicza litera „M”, wciśnięta między imieniem a nazwiskiem, konsekwentnie odmawiał wyjaśnień. Uwielbiał również zamieszczać zagadkowe dedykacje, zrozumiałe jedynie dla tego, dla kogo były przeznaczone. Adresatką okazywała się zazwyczaj jego ulubienica Calliope – na wpół niewidoma syjamska kotka. Antonio podniósł wzrok znad kartki papieru i rozejrzał się po pomieszczeniu. Jego smoliste owadzie oczy, pomimo upływu czasu, zachowały jeszcze dziecięcy wyraz i blask. Parsknął z niezadowoleniem – dopiero teraz uświadomił sobie, że lokal był niemal oblężony. Nigdzie nie można zaznać spokoju! Nawet kawiarnie nie dawały już schronienia. Stłoczeni ludzie hałasowali niemiłosiernie, w pomieszczeniu zrobiło się gorąco i czoło miał zroszone potem. Nie chciało mu się już dłużej tu siedzieć, zwłaszcza że jakiś cocker spaniel uznał jego nogę za suczkę i już od kilku minut się o nią ocierał, a siedząca za plecami pisarza zdołowana czternastolatka głośno utyskiwała na życie, przeklinając dzień, w którym przyszła na świat. – Ludzie są chorzy. Jeśli nie na ciele, to na umyśle – po raz tysięczny powtórzył pod nosem Antonio, który od ludzi wolał trzymać się z daleka. – Mama zawsze powtarzała, że szaleństwo to choroba zakaźna. Wtem raptownie uniósł dłoń i dopisał coś w dole strony, po czym zebrał stos kartek, wyrównał jego brzegi o blat stołu i raz jeszcze rzucił okiem na ostatnie zdanie. Czas minął. Cyganie z Deraszkal wędrowali przez dwa tysiąclecia, by zdjąć klątwę starą jak świat. Nikomu z ich rodu nie było dane oglądać wschodów słońca. Brzmiało nieźle. „Pierwsze i ostatnie zdanie powieści stanowi połowę jej sukcesu”, pomyślał Antonio i podniósł się gwałtownie z krzesła. Krzesło runęło na podłogę, zahaczając o stolik, który uderzył w plecy siedzącego obok staruszka. Pod wpływem ciosu sztuczna szczęka wpadła mu do cappuccino. Nieświadom wywołanego spustoszenia, Antonio zostawił na stole pięć centów napiwku i zniknął za drzwiami baru. Dopiero po wyjściu na ulicę dotarło do niego, że pada deszcz. Urągając na marcową pogodę, osłonił głowę gazetą i, posapując, rzucił się w stronę nadjeżdżającego autobusu. Ku jego zaskoczeniu pojazd był pełen ludzi, ale oni go nie interesowali. W przeciwieństwie do każdego szanującego się pisarza, nie zwracał uwagi na bliźnich. Obojętne mu były ich historie, słowa czy charakterystyczne gesty. Spoceni, stłoczeni i poszarzali, z głowami pochylonymi nad telefonami najnowszej generacji, marzyli tylko o niedzielnym meczu piłki nożnej, pełnym brzuchu i dobrze schłodzonym piwie. Inaczej by ich tutaj nie było, nie jeździliby co wieczór zapchanym autobusem. Czym mogła zwrócić jego uwagę skulona na siedzeniu staruszka, która przeżegnała się w momencie, gdy C16 minął kościół Santa Maria Apparente? Antonio spoglądał dalej i widział więcej. Podświadomie wychwytywał szczegóły niezauważalne dla zwykłych śmiertelników, a banalne detale, takie jak okruszki wafelka na brodzie siedzącego obok mężczyzny, zielona plamka w prawym oku spoglądającej w jego stronę kobiety czy zadrapania na nadgarstkach przytrzymującej się poręczy uczennicy – niewątpliwie właścicielki niesfornego kota – w ogóle nie przyciągały jego uwagi. Wszystkie one stanowiły fragmenty cudzych historii i nie miały dla niego znaczenia. Całkowicie oderwany od rzeczywistości, czerpał inspirację ze snów. Codziennie wieczorem, przed przystąpieniem do pisania, odprawiał ten sam rytuał. Wypijał szklankę ciepłego mleka, wsuwał do ust wykałaczkę i pieścił futerko swojej jedynej muzy Calliope. Potem rozsiadał się wygodnie w głębokim fotelu i, ściskając w dłoni stary i niepasujący już do żadnych drzwi klucz z odłamaną końcówką, zasypiał. W chwilach błogiego odprężenia, kiedy zwolniony z obowiązków mózg mógł swobodnie cieszyć się nieograniczonymi możliwościami połączeń synaptycznych, przenosił się do krainy wspomnień. Zdarzało się, że klucz wysuwał mu się z uśpionych dłoni i spadał na ziemię, wydając przy tym delikatny dźwięk. Wtedy Antonio budził się i w stanie zawieszenia między jawą a snem zaczynał tworzyć. Przez uchylone drzwi do świata marzeń obserwował oniryczne wizje i miraże, które wbrew wszelkiej logice jawiły się wyraźne, wręcz namacalne. Potem wystarczało przelać je na papier i sukces murowany. Choć nie zawsze tak bywało. Miał bowiem w przeszłości trudny okres, który na szczęście trwał bardzo krótko. Gdy w wieku dwudziestu sześciu lat był już za stary, by rozpocząć studia, a także niewystarczająco atrakcyjny, żeby ożenić się z jakąś podstarzałą miliarderką, postanowił wsiąść do pociągu i wyruszyć na północ. Włócząc się po Europie, dotarł w końcu do Natzwiller, małej miejscowości w Alzacji, liczącej około sześciuset dusz i okrytej smutną sławą usytuowanego w jej pobliżu – mniej więcej w odległości strzału z karabinu – jedynego na terytorium Francji obozu koncentracyjnego. Z wrodzonego zamiłowania do horroru i grozy osiedlił się właśnie tutaj i zatrudnił się jako makijażysta nieboszczyków. Przez osiem lat terminował na usługach Śmierci, pudrując policzki francuskich zmarłych. W tym czasie, nie mając nic lepszego do roboty, ożenił się i po dwóch latach rozwiódł, ponieważ doszedł do wniosku, że trudno jest budować szczęście małżeńskie przy tak słabej motywacji. W ciągu ośmiu lat spędzonych w tętniącej życiem Natzwiller Antonio Fonte nigdy nie przestawał pisać. Pasję tę odkrył w sobie całkiem nieoczekiwanie – pewnego poniedziałkowego popołudnia, gdy umierał z nudów – ale zarazem czuł, że tkwiła w nim ona od zawsze, stanowiła jego nieodłączną część, jak mały palec u nogi lub ręki. „Prawdziwy pisarz”, powtarzał, „nigdy nie zastanawia się, kim chce zostać – on to po prostu wie”. Pisał więc z wewnętrznej potrzeby i właściwie niespecjalnie zależało mu, by inni czytali jego historie. Wolałby zatrzymać je dla siebie, jak klejnoty zbyt drogocenne, by obnosić się nimi publicznie. Pamiętał, że w młodości kochał ludzi i lubił z nimi przebywać. Przyglądał się im i pisał o nich. Robił to dla przyjemności i z dziecięcej ciekawości świata. Coś pękło w nim po rozwodzie. Miał trzydzieści cztery lata i, rozczarowany ulotnością życia oraz powszedniością śmierci, uznał, że jest uczulony na istoty ludzkie. Wrócił do Włoch i, zabarykadowawszy się w czterech ścianach swojego dawnego mieszkania, utonął w świecie wyobraźni. Zaczął tworzyć zupełnie inne opowieści, oderwane od życia wytwory fantazji. Przez długi czas dostęp do niego miała jedynie Calliope. W pewnym momencie postanowił jednak ujawnić się przed światem i wkrótce jego nazwisko – „Antonio M. Fonte” – dotarło na literacki Olimp. W pobliżu centralnej stacji kolejki linowej Funicolare wyskoczył z autobusu i zniknął w labiryncie zaułków dzielnicy Quartieri Spagnoli. Podążał wypełnionymi światłocieniem uliczkami. Czuł chłód bijący od mokrych trawników oraz zapach starych i przesiąkniętych stęchlizną kamienic. Skręcił w prawo i szybkim krokiem ruszył w kierunku niewielkiego placu Rosario di Palazzo, gdzie przeszło dwieście lat temu, a więc na długo zanim on się tu osiedlił, mieszkała sławna portugalska pisarka. Stamtąd dotarł do wąskiej jak kiszka uliczki Santa Teresella degli Spagnoli i, ledwie umykając przed grupą rozpędzonych na skuterach gówniarzy, zatrzymał się pod numerem siódmym. Umieścił klucz w zamku zacienionej bramy prowadzącej do zaniedbanej rudery, która nawet w czasach swojej największej świetności musiała wyglądać przytłaczająco. Na ukrytym wśród mizernych pnączy maleńkim domofonie nie mieściły się nazwiska lokatorów, więc przy każdym numerze mieszkania zaznaczono zaledwie ich inicjały. W przypadku Antonia figurowały dumnie litery „A.M.F.”. Pod czujnym okiem ciekawskich sąsiadek, wyciągających przez okna nieproporcjonalnie długie w stosunku do zwiotczałych ciał szyje, przekręcił klucz i pchnął bramę. Odpowiedziała przeciągłym skrzypieniem, a w ciemnym korytarzu, na wpół zalanym deszczem i z przeciekającą kanalizacją, ujrzał bladą i skurczoną postać dozorcy – pana Nicotiany. Rozpoznałby go nawet na tamtym świecie po zapachu drażniącej nozdrza mieszanki tytoniu i kawy, którą z pewnością przesiąknięta była również jego dusza. – Znowu te listy, panie Fonte! Listy! – Jakie znowuż listy, mój drogi Goffredo? – Są wszędzie, są po prostu wszędzie! – wykrzykiwał pan Nicotiana, machając przy tym rękami, a gdy Antonio, pokonawszy zaułek korytarza, zobaczył, co go tak turbowało, nie był w stanie odmówić mu racji. Naprzeciw drzwi do jego mieszkania zalegała góra korespondencji: zapieczętowanych listów, porozdzieranych paczek i osuwających się po stosie kartek. Goffredo Nicotiana nie przestawał denerwować się i pokrzykiwać, aż w końcu zaaferowany poślizgnął się na pliku kopert i gdyby nie Antonio, niechybnie by się przewrócił. – Już od tylu dni je dla pana odkładam! Obiecuje pan, że po nie przyjdzie, i co? I nic. A tu każdego ranka przychodzą następne. Chce pan zobaczyć, jak wygląda teraz moja dyżurka? Palca nie można wcisnąć! Jak pan ma w nosie swoich fanów, to ja też mam pana gdzieś! Dość już tego! A moja żona… Ooo, tylko niech pan nie udaje teraz niewiniątka, panie Fonte. Niech pan nie robi takiej miny. Pan dobrze wie, o co chodzi! I powiem więcej, moja żona też ma już tego dość! Zapowiedziała mi, że albo pozbędziemy się tych listów, albo ona pozbędzie się mnie. A teraz ja mówię do pana, panie Fonte, albo zrobi pan porządek z tymi szpargałami, albo ja wreszcie rozprawię się z panem! – wyrzucił z siebie jednym tchem dozorca i, purpurowy z wściekłości, stał ze zmarszczonym czołem i założonymi na piersiach rękami. Nie spuszczał wzroku z Antonia, kręcącego się nieporadnie wokół sterty korespondencji z wyrazem twarzy kogoś, kto w deszczowy dzień zapomniał ściągnąć pranie z linki. – W tej sytuacji to wolałbym już pozbyć się tych listów – wydukał niepewnie Antonio. – Szuja z pana! – warknął dozorca i miał już zamiar się oddalić, ale odwrócił się jeszcze i pogroził mu palcem. – I jak mówię, żeby usunąć, to znaczy, że definitywnie. – A może znalazłoby się miejsce na stry… – Pisarz nie zdążył dokończyć zdania. – Powiedziałem, że definitywnie! Rozumie się czy nie? – dorzucił kategorycznie pan Nicotiana, po czym obrócił się na pięcie i oddalił marszowym krokiem. Antonio westchnął zasępiony, ale kiedy przekroczył progi swojego zapuszczonego mieszkania i zamknął ostrożnie drzwi, bacząc, by kotka nie wymknęła się znowu na ulicę, postanowił natychmiast zapomnieć o tym niemiłym incydencie. Listy pozostały nietknięte.\n


Anthony Birchak okradziony podczas pobytu na UFC 177 – FIGHT24.PL – MMA i K-1, UFC\nZawodnik UFC na pewno miło nie wspomina ostatniego weekendu.\nAnthony Birchak (11-1, 0-0), walką z Joe Soto (16-2, 0-1 w UFC, 15# w rankingu UFC) miał zadebiutować w największej organizacji MMA na świecie. Do walki jednak nie doszło, ponieważ wskutek usunięcia Renana Barao (32-2 1 NC, 7-1 w UFC, 1# w rankingu UFC) z rozpiski to właśnie Soto zawalczył o pas wagi koguciej. Tym samym Birchak pozostał bez rywala i nie walczył w ten weekend.\nAle na tym nie koniec przykrych wydarzeń dla Anthony’ego. Kiedy były mistrz organizacji MFC wrócił z Sacramento zastał swój dom okradziony. Z relacji samego zawodnika wynika, że złodzieje zabrali dosłownie wszystko.\nTags: Anthony Birchak, fight24.pl, Joe Soto, mma, MMA, MMA INFO, MMA News, Renan Barao, TJ Dillashaw, UFC


Zestaw Repaskin Sunscreen SPF 50 Krem ochronny z filtrem + Hidraderm Hyal Cream Krem nawilżający - TopDrogeria.pl\nSESDERMA Zestaw Repaskin Sunscreen SPF 50 Krem ochronny z filtrem + Hidraderm Hyal Cream Krem nawilżający\nID produktu: 13301\n252,18 154,99 zł\nZestaw Sesderma zawierający:\nWskazanie: Preparat przeznaczony jest dla osób chcących zapobiec uszkodzeniom słonecznym. Ponadto polecany jest: dla skór dojrzałych, wrażliwych na słońce, osób stosujących środki medyczne powodujące nadwrażliwość na promieniowanie UV, dla jasnych karnacji i cer o fototypie I, II i III. Idealnie nadaje się dla skór naczynkowych, skór z zaburzeniami pigmentacyjnymi, oraz dla osób po zabiegach dermokosmetycznych.\nHidraderm Hyal krem to nawilżający preparat polecany szczególnie cerze suchej, odwodnionej i wrażliwej. Formuła kremu opiera się na kwasie hialuronowym o różnej masie cząsteczkowej (niskiej, wysokiej i bardzo wysokiej), tak, aby zapewnić działanie we wszystkich warstwach skóry. Kwas hialuronowy zapewnia optymalne i długotrwałe nawilżenie skóry, utrzymuje odpowiedni poziom wilgoci w skórze, zapobiegając jej odwodnieniu. Krem przywraca równowagę skóry po zabiegach z zakresu medycyny estetycznej, gdy skóra może być wrażliwa i podrażniona. Krem przynosi natychmiastowe uczucie komfortu i nawilżenia.\nWskazanie: Cera sucha, odwodniona, wrażliwa. Po zabiegach z zakresu medycyny estetycznej, fotostarzenie.\nAva Laboratorium ECO LINEA Krem na dzień stymulująco - ochronny 34,90 28,90 zł\nŁaźnia Agafii Maska do twarzy Witaminowa 9,50 zł\nAva Laboratorium PORE SOLUTION Wyjątkowo Bogaty Krem na noc zwężający pory 26,90 19,90 zł\nNowość Organic Therapy Super Lifting - serum do twarzy 23,90 zł\nAva Laboratorium PEPTIDE LIFT Reduktor zmarszczek - Krem Formuła Nawilżająca 27,90 17,90 zł\nAva Laboratorium L'ARISSE - Krem przeciwzmarszczkowy 50+ z retinolem 16,90 10,90 zł\nEcoLab MAN Krem do twarzy dla mężczyzn - Arnika i Karite 26,90 19,90 zł\nAva Laboratorium ECO Garden - Certyfikowany organiczny krem z ekstraktem z pomidora 40+ 28,99 20,90 zł\nAva Laboratorium ECO Garden - Certyfikowany organiczny krem z ekstraktem z marchwi 30+ 28,99 22,90 zł\nEcoLab Liftingujący Koncentrat do twarzy - Nawilżenie Ekstremalne 26,00 19,90 zł


Wiadomości24 » Cywilizacja » Historia » Powrót do przyszłości, czyli "migawka" społeczeństwa\nData dodania: 2007-07-31 13:37\nJest taki sposób myślenia, który wyprzedza wszystko i przez to staje się całkowicie nieczytelny i pozornie pozbawiony sensu. To podglądanie głębokiej przyszłości.\nPoza poziomem racjonalnego przewidywania pojawia się już całkowity chaos, ziemia niczyja pomiędzy teraźniejszością a przyszłością, której właściwości odgaduje się na pierwszy rzut oka na takiej samej zasadzie, na jakiej wróży się z fusów długie a szczęśliwe życie. Można przewidywać zmiany na przestrzeni godzin, dni, miesięcy, kilku-, kilkunastu lat. Patrzenie w głębszą przyszłość w powszechnej opinii racjonalistów nie jest już jednak żadną przenikliwością, a jeno zwykłą zabawą z nieznanym, które nawet nie wiadomo czy łaskawie zechce nadejść.\nWczesnochrześcijańskie wyczekiwanie rychłej paruzji - przykład oglądania się na rzeczy wieczne w swojej naturze - ustąpiło miejsca powszechnemu poczuciu trwałości, która - jak to udowadniał Baudrillard - nie ma już historii i jedynie kalkuje raz po raz dawne, prawdziwe wydarzenia. Śladu nie pozostało już po niepewności i tęsknocie Joachima z Fiore, który starał się przepowiedzieć dojrzewanie i śmierć świata. Wydarzenia 11 września, na gorąco uznawane za początek nowej ery i koniec spokojnego trwania historii najnowszej, okazały się nie wiele ważniejsze od nieustających problemów miłosnych i zdrowotnych gwiazd Hollywood. Być może resztki szacunku obawie o totalnie odległą przyszłość ostały się w popularności Lema albo osobliwej gdzieniegdzie działalności sekt zwiastujących rychły koniec świata, ostatnio zapowiadany szczęśliwie na rok 2012.\nTymczasem jakiś czas temu pojawiły się w internecie informacje o zaistnieniu brytyjskiego projektu internetowego „One day in History”. Realizowana w jesieni zeszłego roku akcja zakładała zebranie od internautów relacji o tym, jak wyglądał konkretny jeden dzień ich życia - 17 października 2006 roku. Baza wspomnień dostępna jest już na stronie projektu, dostęp będą mieli do niej również historycy, którzy w przyszłości chcieliby badać życie codzienne Brytyjczyków na początku XXI wieku. Ostatnio okazało się również, że British Library wspólnie z Windows Live Hotmail rozpoczęła kampanię polegającą na utworzeniu ogromnego archiwum e-maili wysyłanych i odbieranych przez mieszkańców Wielkiej Brytanii. Akcja potrwa cały miesiąc do końca maja, a organizatorzy liczą na utworzenie "migawki" społeczeństwa z 2007 roku, która potem będzie mogła posłużyć do badań następnym pokoleniom naukowców.\nTe dwa projekty to wyraz otwartego myślenia o przyszłości w kategoriach wieków. Kreowane jest w tym przypadku coś w rodzaju meta-historii, która stać się ma podstawą wizji historii dla przyszłych pokoleń. To także bardzo odważne postawienie pytań o to, co jest i co być może źródłem historycznym - czy blogi ze swoją dynamiczną strukturą mogą być za jakiś czas tak samo pomocne przy badaniu przeszłości jak pamiętniki XIX-wiecznych pensjonarek? Czy archiwalne zrzuty serwisów z archive.org\nbędą kiedyś analizowane przez historyków, tak jak teraz przegląda się archiwalne wydania starych gazet?\nBrytyjskie projekty są przełomowe może nie dlatego, że wykorzystują narzędzia internetowe do opisania pewnej przestrzeni społecznej rzeczywistości, ale dlatego, że zakładają przechowanie tej treści dla przyszłych pokoleń. Z materiałów tych urodzi się historia demokratyczna, stworzona z wielu równoprawnych wątków, które analizowane będą jak równe sobie, dzięki czemu ostatecznie pogrzebany zostanie XIX-wieczny paradygmat historii jako dziejów wybitnych jednostek, w której wartość świadectwa zależy od wykształcenia, pochodzenia i roli w państwie.\nRzecz ta jednak z drugiej strony wcale nie jest pewna, zważywszy na wspomniany już nadchodzący rok 2012.\nTagi: społeczeństwo internet historia przyszłość źródła futuryzm\nDuży plus. Ciekawy temat i ciekawy problem ... . Ciekawe jaki obraz pozostawimy po sobie, co wyłoni się z tego co dziś "zbierają" naukowcy ... ?\nbrawo Marcin. szkoda, że takie teksty przechodzą niezauważone niemal.\nKtoś skopiował moje myśli. Fajnie :)


Nie wiesz jak korzystać z internetu? W gminie Karsin za damo przeszkolą mieszkańców | Kościerzyna Nasze Miasto\nEdyta Łosińska-Okoniewska 16 września 2020, 12:55\nJeśli skończyłeś 25 lat i nie do końca radzisz sobie z internetem zgłoś się na szkolenie. Gmina Karsin rozpoczyna rekrutację na bezpłatne kursy w ramach projektu unijnego pn. „Akademia kompetencji cyfrowych dla mieszkańców województw pomorskiego, warmińsko–mazurskiego i podlaskiego”.\nCykl szkoleń obejmuje 7 modułów tematycznych w zakresie praktycznego korzystania z internetu, są to: „Rodzic w internecie”, „Mój biznes w sieci”, „Moje finanse i transakcje w sieci”, „Działam w sieciowych społecznościach”, „Tworzę własną stronę internetową (BLOG)”, „Rolnik w sieci” oraz „Kultura w sieci”.\n- Szkolenia są dla wszystkich chętnych osób, które ukończyły 25 rok życia i mieszkają w gminie Karsin lub innych gminach na terenie województwa pomorskiego. Nabór na szkolenia: wrzesień-październik 2020 r. - informują władze gminy. - Celem szkoleń jest podniesienie poziomu kompetencji cyfrowych mieszkańców niezbędnych do skutecznego korzystania z cyfrowych mediów w celach zawodowych, edukacyjnych i hobbystycznych.\nMożesz wybrać, czego chcesz się nauczyć\nI wariant: szkolenie jednodniowe (trwające 12 h),\nII wariant: szkolenie dwudniowe (każdego dnia po 6 h),\nIII wariant: szkolenie trzydniowe (każdego dnia po 4 h).\nWarto, aby ze szkolenia skorzystały również osoby z orzeczeniem o niepełnosprawności.\nZapisy na szkolenia przyjmuje Łukasz Datta z Urzędu Gmina Karsin.\nZGŁOSZENIA PROSZĘ PRZESYŁAĆ EMAILEM NA ADRES: [email protected] LUB TELEFONICZNIE POD NR TELEFONU: 503 582 188\nW zgłoszeniu należy podać tytuł szkolenia oraz preferowany wariant czasowy, imię i nazwisko oraz dane kontaktowe (email i telefon).\nProjekt trwa do 15.11.2020 r. i jest realizowany przez Urząd Gminy Karsin w partnerstwie z Fundacją Wspierania Zrównoważonego Rozwoju z Warszawy Jest finansowany w ramach Programu Operacyjnego Polska Cyfrowa na lata 2014 – 2020.


10 naprawdę potwornickich ciekawostek XII - Joe Monster\nIskier · 18 sierpnia 2017 07:00\nW tym odcinku doświadczymy lęku, spotkamy się z najgorszymi wynalazkami i ciężkimi chorobami, takimi jak auto-tune.\n#1. Podłożyli mu świnię\nTo było w 1131 roku, ale na pamiątkę tych wydarzeń do dziś bieganie po mieście z pastowanym kabanem nie jest uznawane za szczyt dobrego smaku. Ten gatunek świni nazywa się świnią wielką czarną angielską, a frazeologizm "podłożyć komuś świnię" najprawdopodobniej nie ma z tym wszystkim nic wspólnego.\nDzięki auto-tune'owi, a raczej przez auto-tune, nawet najgorsza muzyczna ślamazara może śpiewać i jest to o tyle problematyczne, że te największe beztalencia rzeczywiście z tego korzystają. Sztuczny, komputerowo poprawiany głos jest zmorą dzisiejszych czasów i odczłowieczył muzykę popularną do tego stopnia, że wiele osób już przyzwyczaiło się do piosenek brzmiących jakby śpiewał je upośledzony robot z zainstalowanym lektorem Ivona.\n#3. Orka poluje\n"Orki to takie pandy, tylko że w wodzie i mają płetwę", ale nie bez powodu w języku angielskim mówi się na nie "killer whales", czyli wieloryby mordercy. Wachlarz zabójczego arsenału jest bardzo duży i występuje w nim np. walenie (suchar na dziś) swoim cielskiem w ofiarę, tak by doprowadzać do niewielkich uszkodzeń i ran, które z czasem będą coraz większe i większe. Potrafią też wymęczyć pościgiem dorosłe osobniki i zabić wtedy ich młode. Wyglądają pięknie i chciałoby się je pogłaskać, ale to prawdziwe morskie mordulce.\nOkazuje się, że akrofobia jest bardzo naturalnym i pożądanym zjawiskiem. Występuje już u niemowląt, dowiódł tego eksperyment z połowy XX wieku, w którym niemowlęta wpuszczano na specjalny stół, którego część była przeszklona. Raczkujące dzieci kuszone zabawkami z drugiego końca stołu nie chciały wejść na przeszklony element, ukazujący pustą przestrzeń pod spodem. Podobnie działo się z większością zwierząt. Kolejne eksperymenty prowadzone w ostatnich latach sugerują jednak, że lęk wysokości nie jest wrodzony, a niemowlęta muszą się go nauczyć - tym razem użyto specjalnego toru bez szkła zabezpieczającego nad "przepaścią" i niedoświadczone dzieci po prostu spadały, a te nieco bardziej doświadczone sprawdzały wszystkie możliwości bezpiecznego przejścia.\nCo nas najbardziej interesuje to jednak to, że lęk wysokości nie istnieje w rzeczywistości wirtualnej. Badania prowadzone od połowy lat 90. XX wieku wskazały, że podczas symulacji (np. podróż na latającym dywanie) pacjenci mogą doświadczać zaniepokojenia, jednak nie jest to zwyczajny lęk wysokości i przez ćwiczenia z symulacjami można się z ostrej akrofobii zupełnie wyleczyć. Skuteczność takiej terapii szacuje się nawet na 90%.\nMetrowy robal wychodzący z naszej skóry nie brzmi jak nic przyjemnego i rzeczywiście, poza samym faktem noszenia w sobie robali, zakażeniu towarzyszy też niezwykle bolesne pieczenie w miejscu, w którym pasożyt opuszcza organizm. Choroba występuje w Afryce i Azji Środkowej, a do zakażenia dochodzi po spożyciu wody zainfekowanej larwami nitkowca.\nObiecująco wygląda statystyka zachorowań na przestrzeni ostatnich 30 lat. W 1986 roku stwierdzono 3,5 miliona zakażeń, w 2015 roku zarejestrowano już tylko 22 przypadki. Cykl życia nitkowca jest tak skonstruowany, że aby gatunek przetrwał, do zakażeń musi dochodzić co roku, więc jeśli w danym roku zupełnie się go wyeliminuje, to pasożyt najprawdopodobniej zniknie z naszej planety. Nie jest to niestety zadanie bardzo proste, bo przez większość czasu sądzono, że nitkowiec atakuje tylko ludzi, natomiast w ostatnich latach infekcje zaobserwowano także u psów.\nW naturze bardzo rzadko zdarza się sytuacja, w której to coś większego jest zjadane przez coś mniejszego. W tym przypadku widowisko jest o tyle spektakularne, że larwa wystawia się na atak żaby, a następnie przyczepia się do żabiego języka i nie puszcza, dopóki nie wyssie z żaby całego życia. Naukowcy oczywiście nie mogą być do końca normalnymi ludźmi i poświęcili wiele żab na obserwacje naukowe. Filmik z zarejestrowanym całym procederem można obejrzeć tutaj.\nZarówno miód, jak i ocet mają wiele zdrowotnych właściwości, jednak kiedy się je wymiesza, ich działanie w dużej mierze się znosi i miocet nie jest tak cudowny, jak mogłoby się wydawać. Dlatego właśnie podawany jest jako przykład wybitnej klapy spowodowanej "przedobrzeniem".\n#8. Infantylizm parafilyczny\nW wersji bardziej "zaawansowanej" przyjemność może być też wywoływana przez otrzymywanie kar cielesnych od osoby odgrywającej rolę rodzica, ale już najbardziej hardkorowo jest wtedy, kiedy kogoś podnieca to, że właśnie zwalił się w swoją pieluchę, a i tak, niestety, bywa.\nKolejną przykrą sprawą w takim przypadku może być też sytuacja widoczna na poniższym, popularnym ostatnio filmie. Cały tragizm polega na tym, że chłopak nie ma odpowiedniego fetyszu i wcale go to nie kręci. #najgorzej\nNiektóre niedźwiedzie dorastają do 650 kg i jest im naprawdę wszystko jedno, czy jeszcze żyjesz, czy nie, bo i tak im nie uciekniesz. Dobrą praktyką w trakcie ataku niedźwiedzia jest udawanie martwego. To nam daje parę minut doświadczenia w byciu martwym przez właściwym zgonem, który i tak nastąpi.\n#10. Lamborghini LM002 (1986)\nCiężko to przez gardło przechodzi, ale Lamborghini znane z produkowania najbardziej poruszających wyobraźnię i najzgrabniejszych na świecie ciągników rolnych i żółtych samochodów sportowych, wyprodukowało także tę kupkę sztucznego testosteronu. Samochodowi dostało się nie tylko za jego szpetny wygląd, ale także za to, do czego posłużył. Jest to bowiem cywilna wersja samochodu wojskowego i stała się ulubioną zabawką szejków i baronów paliwowych, co nie przykleiło najlepszej łatki ani marce, ani temu modelowi. Jeśli chodzi o jakość wykonania i same właściwości tego samochodu, to ciężko mu coś zarzucić.\nŹródła: 1, 2, 3, 4, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10,\nTagi: orka auto tune lęk wysokości miód ocet lamborghini\nOglądany: 115279x | Komentarzy: 58 | Okejek: 285 osób


Showing results for tags 'kluczyk'. - Omega Elite Klub\nSZAJBUS_SzeF posted a topic in Wnętrze\nSterownik centralnego zamka, kluczyk z pilotem, stacyjka\nSZAJBUS_SzeF posted a topic in Kupię\nSilnorękiemu nie działa centralny. Majster stwierdził zgon. Potrzebny sterownik centralnego zamka do b fl (numer obecnej centralki na zdjęciu). Niestety próba zakodowania pilota z omegi silnorękiego do mojej także zakończyła się fiaskiem - zgon. Potrzebny pilot/kluczyk z pilotem SPRAWNY! (Samo miganie diody nie świadczy o sprawności nadajnika) No i na koniec coś dla mnie - stacyjka do b fl. Zamienniki są tak słabej jakości że potrzebuję oryginał by dorobić pod swój kluczyk.


25.07.2018 r. Rada Nadzorcza Aplikacje Krytyczne Sp. z o.o. ogłasza postępowanie kwalifikacyjne na stanowisko Wiceprezesa ds. Finansowych. Ogłoszenie 25.07.2018 r Kwestionariusz osobowy.na Wiceprezes ds. Finansowych\nPiotr Towarek jako prelegent wziął udział w VIII edycji konferencji „Państwo 2.0”. Konferencja organizowana od 8 lat przez magazyn Computerworld to stała pozycja w kalendarzach osób odpowiedzialnych za kluczowe projekty z sektora IT, głównie te, realizowane na szczeblu centralnym. Honorowy patronat nad wydarzeniem objęła w tym roku Komisja Europejska, Ministerstwo Inwestycji\n10 tys. urzędników już wie wszystko o podatniku – wywiad z Piotrem Towarkiem. Aplikacja Krytyczne to spółka, która jednocześnie jest najpotężniejszych broni Ministerstwa Finansów walce z nierzetelnymi podatnikami. Ta spółka ma pozyskiwać i przetwarzać wszystkie dane, jakie\nKonkurs MinFinTech otwarty. MF wybierze najlepszych programistów IT i CS. Premier Mateusz Morawiecki otworzył drugi etap konkursu Ministerstwa Finansów „MinFinTech” (Warszawa, 14-15 listopada 2017 r.). Młodzi programiści mają miesiąc na stworzenie oprogramowania identyfikującego międzynarodowych oszustów VAT. W programie nie brakowało spotkań, dyskusji i warsztatów z udziałem przedstawicieli resortu finansów. Na laureatów konkursu czeka 150 […]


spresów do kawy, a te sprzęty, jak zresztą każde inne, też od czasu do czasu psują się. Dobrze, że są miejsca, w których można naprawić takie rzec\nDodane: 11-01-2020 04:39\nNaprawa ekspresów do kawy, w tym serwis ekspresów ciśnieniowych, to usługi, na które nie brakuje chętnych. Gros ludzi jest użytkownikami ekspresów do kawy, a te sprzęty, jak zresztą każde inne, też od czasu do czasu psują się. Dobrze, że są miejsca, w których można naprawić takie rzec\nNaprawa samochodu a regularny serwisJak sobie poradzić z niechcianymi gośćmi?Teraz I Ty Też Możesz znaleźć dobrego prawnika Nawet Jeśli Nie Masz O Tym Zielonego PojęciaTekst o kuchni polskiejPolityka cen transferowychTrudny temat - o ceremoniach pogrzebowcyh7 Niepodważalnych Dowodów, Faktów I Liczb, Które Pokazują Jak kupić klimatyzacjęCiepły dom - zadbaj o toOgólnie o szkodnikachO urządzaniu ogrodów w różnych stylachSzukając dobrego geodetyProwadzisz salon kosmetyczny? Dbaj o bezpieczeństwo klientówLaptopy łatwo się psująMeble eventoweSzkolenia BHPGo to Spain - You will not regretPraca w geodezji, łatwa czy trudna?Taksówka jako przykład transportu osobowegoO druku i reklamieSzczury - zagrożenie dla zdrowia Twoich bliskichDentysta ZabrzeCo oprócz paneli? Instalacje fotowoltaiczneWytwórnia energii na Twoim dachuZegarek na prezentJak wybrać sprzęt do kuchni?Geodezyjne mapki, kiedy są potrzebne? New data how to buy us auto parts Miej kontrolę nad światłemUpiększanie elewacjiDbanie o ogród- drzewka ozdobne


event w serwisie Kwieciste newsy dla Ciebie\nwypożyczalnia mebli poznań Meble na eventy i nie tylkoMeble na evet, wypożyczalnia mebli czy też wynajem mebli Poznań to oferty, które z całą pewnością zawsze będą w stanie zainteresować określone groni klientów. Nic zresztą w ty Czytaj dalej...\nDodane: 07:22 13- 02- 2020\nwypożyczalnia eventowa Szybkie umeblowanie imprezyNierzadko dzieje się tak, że planując jakąś uroczystość, np. wesele albo komunię i za lokalizację biorąc własny dom, nie jesteśmy w stanie zapewnić wszystkim uczes Czytaj dalej...\nmeble eventowe Najbardziej prestiżowe produkty z tej kategoriiJednym z kluczowych elementów w wystroju mieszkania są meble. Najbardziej prestiżowe produkty z tej kategorii, zabytkowe szafki, tudzież fotele potrafią koszto Czytaj dalej...\nmeble eventowe Najlepsza wypożyczalnia mebliOrganizujesz event, wydarzenie towarzyskie czy też dużą imprezę firmową? Potrzebujesz na to wydarzenie mebli, ale ich kupno nie jest Ci po drodze? W takim razie idealnym rozwi Czytaj dalej...\nDodane: 19:50 15- 01- 2020\nmeble eventowe wynajem Mogą zorganizować duże przyjęcie nie dokładającWypożyczalnia mebli eventowych to rodzaj biznesu, który od dłuższego czasu jest uważany za bardzo opłacalny. Coraz więcej firm potrzebujących meble na Czytaj dalej...\nmeble eventowe wynajem Stoły krzesła i kanapy znajdują sięStoły, krzesła i kanapy znajdują się w ofercie każdej firmy wypożyczającej meble na EVET. Możemy mieć pewność, że zamówione elementy umeblowania przyjadą na czas, a wy Czytaj dalej...\nwynajem mebli Warto pamiętać by zwracać pożyczone mebleBrak eleganckich mebli na ważną uroczystość? Taka sytuacja nie jest już problemem, bo wypożyczalnia mebli może zaoferować najróżniejsze zestawy, jak i pojedyncze sztuki. Do Czytaj dalej...\nwypożyczalnia stołów i krzeseł Wypożyczalnia mebliMeble na evet /event/ są już bardzo powszechne. Wypożyczalnia mebli to świetny punkt doraźnej pomocy ! W przypadku organizowania dużych przyjęć pomoc taka wydaje s Czytaj dalej...\nwypożyczalnia mebli eventowych Bardzo popularne jest organizowanie na tegoStolica województwa wielkopolskiego, czyli Poznań jest prężnie rozwijającym się miastem. Swoją siedzibę ma tutaj wiele firm i naturalne jest, że od Czytaj dalej...\nmeble eventowe Proste rozwiązania Z takiego rozwiązania chętnie korzystająChcesz samodzielnie zorganizować wesele, komunię, chrzciny a może rocznicę ślubu? Organizujesz event lub konferencję biznesową dla sporej l Czytaj dalej...\nmeble eventowe Z takiej uroczystości szybko wszyscy byJeśli ktoś potrzebuje meble na evet, to jak najbardziej warto postawić na wynajem mebli poznań. Profesjonalna wypożyczalnia mebli ma do zaoferowania szeroki wachlarz w Czytaj dalej...\nmeble eventowe poznań Meble z wypożyczalni są zawsze dobreOrganizatorzy imprez okolicznościowych wiedzą jak dużym wyzwaniem jest dopięcie wszystkich rzeczy na ostatni guzik. Jednym z nich jest znalezienie odpowiedni Czytaj dalej...\nkrzesła Chiavari wynajem Kraków Wynika to z tego, że coraz więcej zagranicznychWśród wielu produktów, jakie można dostać na rynku, jedne są bardziej pożądane, a inne mniej. Nie ulega Czytaj dalej...\nDodane: 04:38 21- 04- 2019\nwypożyczalnia parawanów Kraków Ekskluzywne meble dęboweEkskluzywne meble dębowe bardzo pięknie wyglądają. Nawet jeżeli są one nietypowe, to zawsze jednak przykuwają uwagę osób na nie patrzących i sprawiają, że Czytaj dalej...\nDodane: 12:41 15- 04- 2019\nwypożyczalnia krzeseł Chiavari Organizacja przyjęć okolicznościowychOrganizacja różnego rodzaju prestiżowych przyjęć może się odbywać w namiotach eventowych. Takie namioty są bardzo nowoczesne, a jednocześnie klasycznie Czytaj dalej...\nDodane: 22:32 13- 04- 2019\nwynajem mebli na eventy Wyposażenie hal eventowychOprócz samych namiotów mogą być stawiane także hale eventowe. Oczywiście samo ich stawianie jest bardziej skomplikowane od stawiania sa Czytaj dalej...\nDodane: 07:54 13- 04- 2019\nwynajem mebli na event Ława dębowa w miejscach użytkowychOsoby prowadzące gospodarstwa domowe mogą dokonywać zakupu różnego rodzaju ław dębowych. Jedne z nich pięknie wyglądają w domu, a inne mogą być używane w ogrodach. Czytaj dalej...\nwynajem mebli Małe stoły dęboweStoły dębowe sprzedawane są w różnych rozmiarach. Dlatego użytkownicy mebli mogą sięgać zarówno po niewielkie jak i duże stoły dębowe pozwalające na odbywanie przy nich rodzinnych spotkań. W Czytaj dalej...\nmeble na event Podczas rozwoju swojej firmy coraz częściej mamy ochotęPodczas rozwoju swojej firmy coraz częściej mamy ochotę przeprowadzić jakieś spotkanie biznesowe w większym gronie niż tylko właściciel i klient, albo na Czytaj dalej...\nwypożyczalnia mebli poznań Urodzinowy namiot eventowyW sprzedaży dostępne są różnego rodzaju namioty eventowe. Jedne z nich są przygotowywane z myślą o organizowaniu w nich przyjęć urodzinowych, a inne gościn rodzinnych i wesel. Ws Czytaj dalej...\nwynajem stołów Śląsk Wypożyczenie krzeseł ? dla kogo? Brak krzeseł na imprezie to stały problem osób, które zajmują się organizacją wydarzeń. Najczęściej eventy organizowane są w knajpach czy restauracjach, które krzesła posiadają, niemni Czytaj dalej...


Kuchnia elektryczna 4 płytowa wolnostojąca |\nKuchnia elektryczna 4 płytowa wolnostojąca\nJesteś tutaj: Tanake > Produkty > Obróbka termiczna > Kuchnie elektryczne > Kuchnia elektryczna 4 płytowa wolnostojąca\nSzkielet wykonany jest ze stali węglowej konstrukcyjnej, zabezpieczonej antykorozyjnie powłoką lakierniczą kolorze szarym. Obudowa oraz półka dolna wykonane są ze stali nierdzewnej, zaś płyty grzewcze z żeliwa. Płyty grzewcze ułożone są obok siebie – możliwość swobodnego przesuwanie garnków z jednego pola na drugie. Temperatura płyt regulowana jest za pomocą 4stopniowych pokręteł. 3stopniowa regulacja mocy płyt: 0,65 kW, 1,25 kW, 2,5 kW Termostat bezpieczeństwa. Pod płytami grzewczymi znajduje się wyjmowana taca.\nZobacz wszystkie Kuchnie elektryczne\nKod towaru: HET1040-063GL\nSzkielet wykonany jest ze stali węglowej konstrukcyjnej, zabezpieczonej antykorozyjnie powłoką lakierniczą kolorze szarym.\nObudowa oraz półka dolna wykonane są ze stali nierdzewnej, zaś płyty grzewcze z żeliwa.\nPłyty grzewcze ułożone są obok siebie – możliwość swobodnego przesuwanie garnków z jednego pola na drugie.\nTemperatura płyt regulowana jest za pomocą 4-stopniowych pokręteł.\n3-stopniowa regulacja mocy płyt: 0,65 kW, 1,25 kW, 2,5 kW\nPod płytami grzewczymi znajduje się wyjmowana taca.


Kolejny artysta wycofał się ze sztafety olimpijskiej! Paweł Małaszyński zrezygnował z niesienia ognia olimpijskiego, bo jego zdaniem, całe wydarzenie nabiera charakteru politycznego. Małaszyński jest kolejnym artystą, który wycofał się ze sztafety. Kilka dni temu podobną decyzję podjęła Reni Jusis .\nPopularny aktor postanowił zaprotestować przeciwko polityce Chin wobec Tybetu i zrezygnował z udziału w sztafecie olimpijskiej. Małaszyński liczy na to, że jego czyn posłuży zwróceniu uwagi na sytuację Tybetańczyków.\nByłem dumny, że będę niósł ogień olimpijski - symbol pokoju i jedności narodów. Jednak rozwój wypadków sprawił, że sztafeta z ogniem olimpijskim postrzegana jest już tylko jako poparcie polityki Chin. Entuzjazm wobec udziału w sztafecie gasł w miarę rozwoju sytuacji. Krwawe stłumienie zamieszek w Tybecie wzbudziło mój sprzeciw. W cywilizowanym świecie walka narodu tybetańskiego o prawo do samostanowienia bezdyskusyjnie zasługuje na wsparcie i pomoc - oświadczył w oficjalnym komunikacje Paweł Małaszyński.\nCoraz poważnej nad rezygnacją z udziału w sztafecie zastanawia się także kierowca rajdowy, Krzysztof Hołowczyc. Jak poinformowała gazeta.pl Hołowczyc w środę przedstawi specjalne oświadczenie w tej sprawie.\nChcesz wiedzieć więcej CZYTAJ.


Mercedes-Benz Trucks dostarczył klientowi kolejny lokalnie bezemisyjny i cichy elektryczny model eActros Cz.1 -ciężarówki i autobusy w auto motor i sport\nMercedes-Benz Trucks dostarczył klientowi kolejny lokalnie bezemisyjny i cichy elektryczny model eActros Cz.1\nJarosław Brach 2019-05-26\nMiędzynarodowy dostawca usług logistycznych Dachser w ramach testów integruje ze swoją flotą w pełni elektryczną, 2-osiową, 18-tonową ciężarówkę. Jest nią model klasy tonażowej ciężkiej – eActros. Umożliwia on dostawy do klientów w centrum Stuttgartu oraz zaopatruje mikrohub Dachser w miejskiej dzielnicy Heslach. Dziennie pokonywana odległość w regularnych operacjach wynosi około 80 kilometrów. Oficjalne przekazanie pojazdu odbyło się w dniu 23 maja w centrum logistycznym Dachser w Kornwestheim koło Stuttgartu.\nWykorzystywany eActros stanowi część „floty innowacyjnej” Mercedes-Benz Trucks, służącej do sprawdzania w praktyce wydania w pełni elektrycznego – praktycznych testów ciężkich pojazdów elektrycznych. Martin Kehnen, dyrektor ds. wynajmu i zarządzania kluczowymi klientami w niemieckiej filii Mercedes-Benz Trucks, wyjaśnia „eActros sprawdził się już w wielu praktycznych działaniach jako czysta i cicha alternatywa dla miejskich zadań dystrybucyjnych. Cieszymy się, że połączyliśmy siły z Dachser do praktycznego testowania eActrosa w jeszcze innym obszarze działalności, dzięki czemu chcemy zebrać cenne informacje, które pomogą nam dalej rozwijać pojazd w kierunku produkcji seryjnej”.\nCzysty transport drobnicowy dla obszaru Stuttgartu\nDachser użyje eActrosa do dostarczania do swoich klientów w centrum Stuttgartu ładunków drobnicowych, czyli przesyłek na paletach o masie powyżej 32 kg, które są zbyt duże i ciężkie do regularnej wysyłki paczek. Ponadto eActros obsłuży mikrohub Dachser w dzielnicy Heslach w Stuttgarcie, realizując przewóz artykułów w ramach dostaw tzw. ostatniej mili. Powierzchnia załadunkowa auta oferuje miejsce na 18 palet.\nOgólnie eActros stanowi integralną część – element konstrukcyjny koncepcji logistyki miejskiej „DACHSER Emission-Free Delivery”, cechującej się dostawą bez emisji. W jej ramach podmiot będzie dostarczać ładunki drobnicowe lokalnie w sposób wolny od emisji, początkowo w Stuttgarcie, ale później także w innych miastach. Tym bardziej, że z zasięgiem do 200 km samochód bez problemu pokrywa wymaganą dzienną odległość około 80 kilometrów między oddziałem Dachser w Kornwestheim a obszarem dostawy w Stuttgarcie. Ponadto załadunek w magazynie Dachser będzie się odbywać nocą.\nWarto tu wskazać, że od marca 2018 roku Dachser w Stuttgarcie i Berlinie eksploatuje dwa lekkie FUSO eCanter. Te wersje o dopuszczalnej masie całkowitej 7500 kg pełnią też kluczową rolę w bezemisyjnej mieszance taborowej Dachser.


Nowe Atomy przegrywają z nVidią ION?! | Gadżetomania.pl\nOstatnio duże piszemy o nowych procesorach Intel Atom o kodowej nazwie PineTrail. Producenci już zapowiadają pierwsze netbooki i nettopy z tymi układami. Z czym wiąże się przejście na nowe Atomy? Okazuje się, że zyski wcale nie są aż tak duże, jak nam wszystkim mogło się wydawać.\nZacznijmy od tego, że Intel przygotował trzy modele nowych procesorów - Atom N450 do netbooków oraz D410 i D510 do nettopów. Pierwszą i najważniejszą nowością jest to, że mają one zintegrowany układ graficzny oraz kontroler pamięci. Pozwala to zaoszczędzić sporo miejsca, a przez to tworzyć jeszcze lżejsze i cieńsze komputery i urządzenia przenośne. Poza tym, pobierać będą mniej prądu (od 1 do 2.5W) oraz wydzielać zdecydowanie mniej ciepła.\nN450 jest około 60 procent mniejszy od poprzednika i 20 procent wydajniejszy\nD410 oraz D510 są około 70 procent mniejsze i około 50 procent bardziej wydajne\nProblem polega na tym, że nic więcej się nie zmienia. To nadal procesory o taktowaniu 1.66GHz z 512kb pamięci cache i obsługą pamięci DDR2. Co więcej, cały czas maksymalna ilość RAM'u to tylko 2GB. Najgorsze jest jednak to, że najprawdopodobniej, pod względem grafiki, cały czas pozostają one w tyle za nVidia ION GeForce 9400M, nie mówiąc już o tym, że szykowana jest druga generacja platformy.\nWygląda na to, że przyszły rok cały czas będzie należał do nVidii i sytuacja ta nie ulegnie zbyt szybkiej przemianie. Szkoda, że Intel nie potrafi sprostać konkurencji…\nKontroler Nintendo Wii na nowej uwięzi... OCZ Onyx2 - pojemne i szybkie SSD, na które Cię stać! Jajka i kiełbasa prosto z automatu Wieżyczka z gry Portal 2 prawie jak Furby [wideo] Największy na Ziemi model Układu Słonecznego w skali 1:20.000.000 W dobie Internetu rzeczy hakerzy mogą zaatakować nawet przez lodówkę. Wywiad z Karoliną Małagocką z F-Secure IDF 2011 pod znakiem... ultrabooków z Ivy Bridge! [wideo] Chiński farmer skonstrował działający helikopter Światłowodowy kabel HDMI - co oferuje? Nowa siedziba Apple'a jak statek kosmiczny [wideo] Absolutnie niezbędny prezent dla każdego audiofila Recykling biustonoszy


Kolagenowa pielęgnacja ust 3 szt. - Sklep Colway\n» Kolagenowa pielęgnacja ust - Colway - 3 szt.\nKolagenowa pielęgnacja do ust Colway\nSkład kolagenowej pielęgnacji do ust\nSilny antyoksydant - hamuje procesy starzenia się skóry, odbudowuje warstwy lipidowe naskórka i zwiększa jego ochronę przed szkodliwymi czynnikami zewnętrznymi. Witamina C jeden z najskuteczniejszych antyoksydantów, poprawia elastyczność, delikatnie złuszcza i rozjaśnia, poprawia barierę lipidową naskórka i wzmacnia odporność skóry.\nJak pielęgnować usta za pomocą kolagenowego kosmetyku?\nKolagenowa pielęgnacja do ust Colway jest bezbarwna i bezwonna. Może być stosowana przez całą rodzinę, nawet przez najmłodszych jej członków.


Niedziela.pl - Fotogaleria - „Kierunek - Jasna Góra 2012”\n„Kierunek - Jasna Góra 2012”\nJury obradujące pod kierunkiem artysty plastyka dr. Włodzimierza Karankiewicza dokonało oceny ponad 300 fotografii zgłoszonych do VII edycji Konkursu Fotograficznego „Kierunek: Jasna Góra 2012”. Galeria zawiera prace nagrodzone, wyróżnione oraz kilka wybranych zdjęć.\nNa Jasną Górę przybyła pod hasłem „Odnów oblicze” 13 sierpnia 2018 r. 41. Piesza Pielgrzymka Diecezji Rzeszowskiej.


O lojalności – Blog: Twitter Twins\ndodany przez: Małgorzata Wanke-Jakubowska · 24 stycznia 2017\nLojalność. Lojalność w relacjach międzyludzkich, w pracy, biznesie, lojalność konsumencka, wreszcie lojalność w polityce. Zazwyczaj zwracamy uwagę na lojalność jako wartość, gdy dotknął nas jej brak, gdy na własnej skórze doświadczyliśmy pogwałcenia zasad lojalności. Czy każda lojalność jest cnotą?\nSam rdzeń tego słowa kojarzy się z deklaracją potocznie nazywaną lojalką. Opozycjoniści w czasach komunistycznych dostawali do podpisania zobowiązanie przestrzegania prawa, szczególnie często było to praktykowane w czasach stanu wojennego. Oświadczenie miało taką oto treść:\nNie było to zobowiązanie do współpracy ze Służbą Bezpieczeństwa (choć zdarzało się, że w powszechnym odbiorze tak było traktowane), ale podpisanie lojalki świadczyło o słabości i chluby nie przynosiło. Zarówno przez władze, jak i przez opozycjonistów było rozumiane jako deklaracja zaprzestania działalności opozycyjnej. W praktyce nie niosło za sobą żadnych zobowiązań, ale mogło służyć do dalszej presji i szantażu, nikt bowiem nie chciał, by taki dokument z własnoręcznym podpisem ujrzał światło dzienne. Deklaracja lojalności wobec reżimu komunistycznego to nie był powód do chwały. Była wstydliwie ukrywaną chwilą słabości. Taka lojalność nie była uważana za cnotę, podobnie, jak i lojalność wobec okupanta.\nWspółcześnie określenia „lojalka” używa się potocznie także w odniesieniu do niektórych pisemnych zobowiązań pracownika wobec pracodawcy, jak np. zobowiązanie do niepodejmowania pracy w firmie konkurencyjnej w okresie obowiązywania umowy lub przez pewien czas po jej ustaniu.\nLojalność wg „Słownika Wyrazów Obcych” Wydawnictwa Europa z 2001 roku pod redakcją naukową prof. Ireny Kamińskiej-Szmaj ma dwa znaczenia. Pierwsze to postawa charakteryzująca się przestrzeganiem przepisów prawa, zgadzaniem się z działaniami rządu lub władcy państwa (w tym rozumieniu mieściła się wspomniana wcześniej deklaracja lojalności) i druga to wierność wobec siebie osób połączonych wzajemnym zaufaniem, uczciwość w kontaktach międzyludzkich.\nZ drugim znaczeniem lojalności spotykamy się w życiu codziennym. Lojalność jest potrzebna w rodzinie, w gronie przyjaciół, w pracy. Kogóż nie zabolałby brak lojalności najbliższych. Dlatego z dużym niesmakiem przyjęłam wywiad, którego udzieliła niedawno jednemu z tygodników, siostra Mateusza Kijowskiego Marta Wiatr z anonsowanym na okładce tytułem „Mój brat szkodzi Polsce”. Abstrahując od oceny przywódcy KOD, elementarna przyzwoitość, uczciwość, właśnie LOJALNOŚĆ wobec bliskiej osoby, jaką jest brat, wymaga, aby w takiej sytuacji zachować powściągliwość. Jeśli nie potrafi go bronić, jeśli ocenia krytycznie jego działania, powinna milczeć. Właśnie dlatego, że jest jego siostrą, wie o nim więcej niż inni i tę wiedzę wykorzystuje, aby w trudnej dlań sytuacji przysłowiowo mu „dołożyć”. To było skrajnie NIELOJALNE. Dziwię się zresztą nie tylko jej, ale i dziennikarzom, którzy po takie metody sięgają, oraz redakcji, która nie tylko to publikuje, ale eksponuje jako temat tygodnia. Nie wszystko powinno być na sprzedaż.\n„Lojalność wiąże się z uważnym traktowaniem drugiego człowieka, wrażliwością prowadzącą do korekty naszej egoistycznej natury. Być lojalnym, to nie zdradzać, zwłaszcza dla korzyści. Lojalność wymaga dotrzymywania obietnic, zachowania w tajemnicy powierzonych sekretów oraz jednoznacznej postawy, w której nie ma miejsca na obgadywanie poza plecami. Z lojalności płynie także obowiązek obrony danego człowieka przed negatywnymi osądami oraz poczynaniami innych ludzi. A więc lojalność to coś więcej niż bierna postawa niekrzywdzenia” – ocenia Maria Szyszkowska. Zgadzam się z tą opinią.\nNaruszenie lojalności to najsilniejsza trucizna relacji intymnej – twierdzi z kolei Maciej Bennewicz. Zgoda, bo nic tak nie niszczy relacji między małżonkami jak właśnie nielojalność, choćby skarżenie się na współmałżonka rodzicom, rodzeństwu, nie mówiąc już o innych jeszcze bardziej niszczących przejawach nielojalności. Zbudowanie prawdziwej lojalności zajmuje lata… a jej zniszczenie tylko sekundy. Nielojalność niszczy dodatkowo związek w sytuacji, gdy dotknął go kryzys. To przysłowiowe dolewanie oliwy do ognia. Śledziłam nie tak dawno z bliska historię dwóch rozwodzących się par. W jednym przypadku doszło do gorszącego opluwania się nie tylko wobec znajomych i przyjaciół, ale wciągania w spór między małżonkami nieletnich dzieci. To szczególnie naganne i krzywdzące najsłabszych. W drugim, choć rozwód to zawsze dramat i porażka, obyło się bez wyciągania konfliktowych spraw na zewnątrz. Podoba mi się, gdy o byłym już współmałżonku nie mówi się źle właśnie w imię lojalności.\nPrzypominam, o rozwodach pisałyśmy na naszym blogu:\nmoja siostra http://twittertwins.pl/rzecz-o-rozwodach-dwie-historie/\ni ja http://twittertwins.pl/o-rozwodach-suplement/\n„Najważniejsza jest chyba lojalność w tym wszystkim, co się robi” – twierdzi Piotr Morawki, a Witold Gombrowicz w „Dzienniku” pisał nawet o lojalności wobec samego siebie: „gdy już nie ma czego się uczepić, człowiek może jeszcze uczepić się siebie, zasada tożsamości «ja jestem ja» jest nie tylko fundamentalną zasadą logiki, ale i ostatnią racją człowieczeństwa; i kiedy znika wszystko, pozostaje jednak to, że ja kimś byłem, byłem taki, nie inny; i lojalność wobec siebie samego objawia się nam jako ostatnie prawo, któremu jeszcze możemy podlegać….\nLojalność wobec przełożonych, ale i lojalność przełożonego wobec pracowników to ważna reguła porządkująca relacje w pracy. Pamiętam moją siostrę, gdy jako dyrektor Biura Informacji i Promocji na Uniwersytecie Przyrodniczym we Wrocławiu nigdy nie krytykowała podległych sobie pracowników poza biurem, zwłaszcza w obecności swoich przełożonych. Karciła, upominała, zwracała uwagę w cztery oczy, a chwaliła publicznie. Niestety, nie wszyscy odpłacali jej tym samym.\nLojalność wobec miejsca pracy i pracodawcy wymaga przestrzegania tych zasad także po rozwiązaniu umowy. Nie wyobrażam sobie, abym po 18-letnim okresie promowania uczelni jako rzecznik prasowy, teraz publicznie krytykowała poczynania władz uniwersytetu, na którym pracowałam. Lojalność wymaga, abym właśnie w jej imię, nawet, gdy nie wszystko mi się podoba, milczała. Pracowałam tam tyle lat, po prostu nie wypada.\nSzczególnego znaczenia nabiera lojalność w polityce. Wszak polityka to gra zespołowa, a jedną z najważniejszych reguł w relacjach między ludźmi to właśnie lojalność. Tak często, niestety, naruszana. Nie zapomnę czasów AWS, gdy nielojalne zachowania polityków w obrębie rządzącego wówczas ugrupowania były na porządku dziennym. Miałam wrażenie, że w krytyce wzajemnej, a zwłaszcza rządzących, byli bardziej zajadli niż opozycyjne SLD.\nLojalność rzecz jasna nie może oznaczać milczącego przyzwolenia na nieprawidłowości, naganne praktyki czy też sprzeczne z zapowiedziami zmiany. Ale ostatnią rzeczą jaką polityk powinien robić, to informowanie o swoich krytycznych ocenach poprzez nieżyczliwe media. Tak właśnie robili skłóceni wewnętrznie politycy AWS. I wiadomo czym się to skończyło. Polityka to gra interesów, ścieranie różnych koterii i frakcji, ale elementarna lojalność wymaga, aby spory załatwiać we własnym gronie.\nA co wówczas, gdy sprawy zaszły już za daleko i nie sposób przyzwalać na nieakceptowalne praktyki? Gdy przychodzi ten moment, że trzeba powiedzieć non possumus w imię wierności zasadom? Trzeba to powiedzieć, ale nielojalne byłoby w tym momencie atakowanie partii, której szeregi się opuszcza. Niestety, lojalną postawę zachowali w takich przypadkach nieliczni, a większość po przejściu do obozu konkurentów, wykazywała wyjątkową gorliwość w krytyce. Bez względu na merytoryczną ocenę, nielojalność jest nietyczna. Chciałoby się powiedzieć: nie wypada.\n„Stanem doskonałym byłby powszechny, wzajemny stan lojalności. Do tego warto dążyć. A na razie niekwestionowanym obowiązkiem każdego z nas jest lojalność ograniczona przynajmniej do grupy osób zaprzyjaźnionych. W tym zawiera się także zarazem lojalność wobec samego siebie. Najkrócej określiłabym lojalność jako jedną z właściwości charakteru człowieka przyzwoitego” – przytaczam znów słowa Marii Szyszkowskiej. Powiedziałabym nawet, że\nJest cienka granica między nielojalnością a zdradą.\nCelowo nie przytaczam nazwisk polityków na potwierdzenie moich ocen, nie chcę bowiem, by była to jakakolwiek deklaracja polityczna.\nNa koniec życzę wszystkim Czytelnikom, aby zawsze otaczało Was grono lojalnych przyjaciół. Sami bądźmy lojalni, bo to cecha ludzi przyzwoitych. I wybierajmy lojalnych polityków, są bardziej przewidywalni. Zapraszam do dyskusji.\nMnóstwo przykładów…Zacznę od pierwszego. Nasz kolega podpisał w niedzielę 14 grudnia lojalkę. Nawet nie wiedzieliśmy, że tak to się nazywa. W poniedziałek nam o tym powiedział – nie rozmawiajcie ze mną , podpisałem. Nikt nie miał do niego pretensji – był lojalny.\nWierność, lojalność to cechy, które cenię najwyżej. Nie każdy może być odważny, ale lojalny jak najbardziej.\nNigdy nie mówiłam o firmach w których pracowałam inaczej niż dobrze, nawet kiedy odeszłam. Może dlatego zatrudniano mnie z powrotem? Dwa razy odchodziłam z przyczyn osobistych.\nNo i nikogo nie obgaduję poza plecami. Jeśli mam pretensje to mówię w oczy, jeśli nie mówię to znaczy, że są to głupoty.\nPodobnie ze mną – wolę prawdę, nawet gorzką niż fałszywą przyjaźń\nDobry (jak chyba zawsze) tekst. Odczuwam deficyt lojalności w relacjach międzyludzkich – począwszy od tych najbardziej prywatnych, po te, które mają wymiar społeczny i polityczny. Z drugiej strony – i tego mi zabrakło w artykule – daje się zauważyć coś, co można określić jako źle rozumiana lojalność – w stosunku do przedstawicieli tej samej kasty zawodowej, opcji politycznej, grupy interesów itp. Równie dobrze można bowiem stwierdzić, że „jest cienka granica między lojalnością a zdradą”. Amicus Plato, sed magis amica veritas. Niestety nierzadko się zdarza, że veritas przegrywa w konfrontacji z lojalnością – wobec przyjaciela, brata, członka tej samej partii itp. Granica jest rzeczywiście cienka, dlatego należy wystrzegać się zarówno łatwych generalizacji, jak i indywidualnych potępień. W każdym razie – temat na czasie i dziękuję za jego podjęcie\nLojalność towarzyszy nam od zawsze i na każdym kroku, to prawdziwa sztuka, której składową musi być gwarancja uczciwego postępowania wobec siebie i innych. Od młodości rodzice uczyli nas rodzeństwo a była nas czwórka lojalności wobec siebie i powtarzali, że kiedy teraz nauczymy się jej w przyszłości nie będziemy mieli z nią problemów. I tak, jak pisze Pan Wiesław i ja również odczuwam deficyt lojalności w relacjach międzyludzkich. Odnoszę wrażenie, że dzisiaj niechętnie kierujemy się lojalnością a raczej uciekamy się do metod, które zagwarantują nam tylko realizację własnych celów. Zastanawia mnie fakt, co czują politycy zmuszani dyscypliną głosowania a więc nakazem wobec własnej partii głosują często wbrew wyznawanym przez siebie wartościom. Zawsze warto pozostać sobą niż udawać kogoś innego, bo lojalność obok zaufania i solidarności jest częścią kapitału społecznego.\nTym tematem przypomniała mi Pani Małgorzata jedno z pytań i fascynujacych dyskusji które prowadziłem na swoich zajęciach językowych: czym się różni lojalność od wierności? I czy pies może być lojalny? Bo wydaje się, że nie. Mówimy, że ktoś jest wierny jak pies, nie lojalny jak pies. Wierność jest bezwarunkowa. Pies pozostaje wierny nawet jeśli jego właściciel go „zdradził” czyli nie nakarmił lub porzucił. Lojalność z kolei jest zawsze warunkowa i rzecz rozbija się o walutę: Najemnik pozostaje lojalny tak długo jak ktoś mu płaci i nie ma drugiego, który zapłaci więcej. Walutą może być też uczciwość: jestem wobec Ciebie lojalny tylko jeśli ty „płacisz” tym samym. Lojalnym można być tylko wobec drugiego człowieka, trudno być lojalnym Polsce. Paderewski był jej raczej wierny 🙂\nTa dyskusja ma nieskończone pokłady sensu gotowe do eksploracji 🙂 dziękuję!\nLojalność to cnota trudna, bo nie zawsze sytuacja jest na tyle jednoznaczna, żeby odpowiedź na pytanie, jak należy się zachować, jest oczywista. Czasem trzeba wybierać między jedną a drugą lojalnością, ustalać priorytety. Unikając przykładów z bieżącej polityki posłużę się przykładem z literatury. Andrzej Kmicic, bohater sienkiewiczowskiego „Potopu”, typowy przedstawiciel ówczesnej szlachty, w dobrej wierze podejmuje się zobowiązań wobec księcia Janusza Radziwiłła, dodatkowo wzmocnionych przysięgą. Gdy odkrywa zdradę Radziwiłłów Janusza i Bogusława musi dokonać wyboru, między lojalnością wobec księcia, a lojalnością wobec Ojczyzny. Wybiera tę drugą, przechodząc na stronę konfederatów i króla Jana Kazimierza. Ten literacki przykład może być wzorem zachowań. Żeby zachować się przyzwoicie, trzeba niekiedy sprzeniewierzyć się lojalności. Zdarzyły mi się podobne sytuacje. Zawsze wówczas wybierałam przede wszystkim lojalność wobec własnych przekonań, wierność zasadom, lojalność wobec nadrzędnych wartości.\nZastanawiałam się właśnie, jak ująć w słowa swoje refleksje na temat lojalności… I bardzo utożsamiam się z tym, co napisała wyżej p. Maria. Świetny przykład postawy Kmicica! Dokładnie tak o tym myślę: „Żeby zachować się przyzwoicie, trzeba nieraz sprzeniewierzyć się lojalności.” Swoimi słowami powiem tak: granice lojalności wyznacza mi sumienie. Kiedy lojalność wymagałaby postępowania wbrew przekonaniom, wyznawanym wartościom, wbrew prawdzie, przestaje być wartością, którą chcę się kierować. Wybieram to, co zgodne z moim sumieniem. Podobnie jak Przedmówczyni, także i mi zdarzały się takie sytuacje. Lojalność tak – ale nigdy wbrew sumieniu!\nBloger z Sycowa pisze:\nDobry wieczór po raz pierwszy na łamach tego portalu! Ciekawe zagadnienie i rzeczywiście niełatwe. Warta rozważenia jest sytuacja gdy to grupa zrywa lojalność wobec jednostki i wobec wcześniejszych ustaleń, a nie gdy jednostka zrywa lojalność z grupą lub z drugim człowiekiem. Czy w ogóle możemy mówić o czymś takim jak „grupa i jej lojalność”, czy może ona zerwać lojalność wobec swoich członków? A może lojalność to tylko przymiot osoby? Weźmy np. rozstanie się z Prawem i Sprawiedliwością przez Kazimierza M. Ujazdowskiego. Czy złamał on zasadę lojalności czy może odwrotnie? Raz jeszcze dziękuję za ciekawy tekst.\nBardzo dziękuję za zainteresowanie tematem i ciekawe, pogłębiające problem komentarze. O swojej lojalności wobec poprzedniego pracodawcy wspomniała Ufka (nigdy nie mówiła źle i dostawała nową pracę). Podpisanie lojalki to też nie tragedia, ważne, by lojalnie przyznać się do tego i nie ma sprawy. Nikt nie miał pretensji, to oczywiste. O deficycie lojalności w relacjach międzyludzkich pisał Wiesław Pawlak i cienkiej granicy między lojalnością a zdradą, zaś Jędrek Stępień rozważał różnicę pomiędzy wiernością (bezwarunkową), a lojalnością, mającą uwarunkowania. Pozostałe głosy: Barbary Utecht, mojej siostry, Marii Różyckiej i Blogera z Sycowa wskazywały na sytuację, gdy lojalność może być sprzeczna z zasadami i sumieniem (ciekawy przykład Kmicica), a Bloger z Sycowa zwracał uwagę na nielojalność grupy wobec jednostki i tu padł przykład posła Kazimierza M. Ujazdowskiego, który odszedł z PiS, bo uznał, że to parta złamała obietnice, więc to ona okazała się nielojalna wobec polityków wiernym zobowiązaniom wobec wyborców. Ciekawa perspektywa, co pokazuje, że lojalność jest wartością niejednoznaczną, że jest o czym dyskutować. Dziękuję za pogłębienie tematu.\nNastępny wpis Studniówki. O dorosłości i dojrzałości\nPoprzedni wpis Pomagamy


Ekstraklasa: Piłkarze Wisły Kraków dostali cześć zaległych pensji - Ekstraklasa - najnowsze wyniki i relacje ze stadionów. dziennik.pl\n16.01.2019, 18:11 | Aktualizacja: 16.01.2019, 18:20\nPiłkarze Wisły Kraków / Shutterstock\nAkurat na moim koncie nie pojawiły się pieniądze, ale mnie to nie martwi. Mam nadzieję, że Wisła wybrnie z kłopotów, a wtedy i ja otrzymam to, co mi się należy. Jestem cierpliwy i mogę jeszcze poczekać – powiedział Brożek.\nPieniądze przyszły na konta piłkarzy i sztabu szkoleniowego. Wszyscy czekali na ten moment, W tej chwili głowy zawodników będą +czystsze+ i będą mogli spokojniej przygotowywać się do sezonu – wyraził nadzieję Stolarczyk, który liczy także na to, że będzie wiedział, jaką kadrą będzie dysponował.\nChciałem tu grać, ale nie ma takiej możliwości, bo klub potrzebuje pieniędzy. Gdzie trafię, wyjaśni się w najbliższych dniach – powiedział słowacki skrzydłowy.\nCzekam na wiadomości w tej sprawie, jesteśmy w stałym kontakcie z ich menedżerem. Decyzja należy do nich i zapadnie dzisiaj, najpóźniej jutro – wyjaśnił Stolarczyk, który liczy także, że kadra zostanie uzupełniona.\nKuba może już zagrać nawet w sobotnim sparingu z Garbarnią Kraków, ale może to być trochę później – ujawnił trener Stolarczyk. Do Wisły, po trzech latach, może wrócić też Łukasz Burliga, który rozwiązał kontrakt z Jagiellonią Białystok. 30-letni prawy obrońca mógłby załatać dziurę po Bartkowskim.\nZbigniew Boniek podał datę, kiedy Wisła Kraków może odzyskać licencję na grę w Ekstraklasie przeczytaj »\nTagi: wisla, piłka nożna, Kraków, Błaszczykowski, ekstraklasa, królewski


• DRZWI S� JESZCZE ZAMKNI�TE • SMS • u progu • dziewczyna truskawkowa • chwiejnie • Soulbook • Dziewczyna kt�ra ci nie da • Amelia roz dwudziesty pi�ty • Amelia roz dwudziesty pi�ty • Amelia roz dwudziesty pi�ty • delfinn szuka ksi��ki\t• Verri szuka ksi��ki\t• delfinn szuka ksi��ki\t• mojeksiazki szuka ksi��ki\t• delfinn szuka ksi��ki\t• - Bywamy gorsi ni� zwierz�ta. Wywiad • Osaczy� to�samo��. Wywiad z Carlem • - Jestem bardzo bezwstydna. Rozmowa • Odczytywanie Afryki. Wywiad z Marcinem • „Inni" w�r�d dzieci. Wywiad • - Wierz� w drugie wydania. Wywiad • PROJEKT MEFISTO Odcinek 1. czyta • Chichotnik, czyli ksi�ga �miechu i u�miechu • "Podr�e po Mazowszu" Lechos�aw Herz • Trzy po 33. Tylko bez hejtu! • "Wilno. Rodzinna historia smak�w" STRONA G��WNA


Manhattan - Film DVD, Blu-ray, 4k | Gandalf.com.pl\nManhattan (DVD) - opis produktu:\nManhattan reprezentuje gatunki: komedia. Film wyreżyserował Woody Allen. Nakręcony został w USA w 1979 roku. Dystrybucją filmu zajęła się Galapagos Sp. z.o.o.. Dostępne są następujące wersje językowe: polska, angielska, węgierska, turecka i napisy: polskie, chorwackie, greckie, węgierskie, islandzkie, tureckie, słoweńskie.\nJęzyk dźwięku: polska, angielska, węgierska, turecka\nNapisy: polskie, chorwackie, greckie, węgierskie, islandzkie, tureckie, słoweńskie\n37,24 zł 44.87\n32,32 zł 41.98\n-23% Manhattan film


Tyłem na ośle | Kulturalnie o Turcji\nTyłem na ośle\nPewnego piątku, kiedy Nasreddin Hoca przygotowywał się do wyjścia do meczetu, aby czytać nauki zawarte w Koranie, usłyszał: „puk, puk, puk” u swych drzwi. Jak tylko otworzył drzwii, zobaczył wszystkich chłopców z jego szkoły na podwórzu. „O co chodzi?” wykrzyknął zdziwiony.\n„Hoca Effendi, postanowiliśmy dzisiaj pójść z Tobą na nabożeństwo.” powiedział jeden z chłopców, mając poparcie całej grupy.\n„Z radością odprawię nabożeństwo,” powiedział Hoca, „ale nie jestem jeszcze gotowy do wyjścia. Poczekajcie tutaj, a ja za chwilkę do was dołączę.”\nHoca zamknął drzwi i szybko założył długi płaszcz i obszerny turban. Następnie pospieszył do drzwi, otworzył je, założył buty leżące u progu i pospieszył przez podwórze by dosiąść swojego osiołka. Ale w pośpiechu, usiadł na niego tyłem!\nChłopcy zaczęli się podśmiechiwać i sturchać się nawzajem, zastanawiając się jak Hoca wytłumaczy się z tego śmiesznego błędu. Tymczasem Hoca też się zadumał, ale trzymał się na baczności, zerkając to na jednego to na drugiego.\n„Domyślam się, że się zastanawiacie” rzekł, „dlaczego usiadlem tyłem na moim ośle. Mam swoje powody. Gdybym usiadł przodem na ośle i szedł przed wami, nie mógłbym was pilnować. Z drugiej strony, gdybym siedząc przodem na ośle, szedł za wami, nie byłoby to mnie godne, gdyż jestem waszym mistrzem. Dlatego jadę przed wami i mam was pod stała kontrolą.”


Chcemy dobrą grą przeprosić za poprzedni sezon | SPIN\nChcemy dobrą grą przeprosić za poprzedni sezon\nAneta Borkowska czwartek, 22 sierpnia 2013, 14:19 Sport\nMa być dobra koszykówka, widowiskowa gra i przede wszystkim zwycięstwa. Wszystko po to, by odbudować dobrą atmosferę, która kiedyś towarzyszyła siedleckiej męskiej koszykówce. Od prawie miesiąca chłopaki z SKK wylewają siódme poty na treningach by udowodnić, że druga liga jest nieporozumieniem.\n– Nie ukrywam, że tym sezonem chcemy przeprosić kibiców za poprzedni rok. Mam nadzieję, że dobrą koszykówką właśnie to zrobimy – mówi Wiesław Głuszczak, trener SKK. – Trochę zacinam się przy mówieniu druga liga, ale trzeba się wziąć z garść i dobrze przygotować – dodaje.\nCiężka praca trwa od 1 sierpnia. Na początku było rozbieganie nad siedleckim zalewem, potem doszły zajęcia na obiektach ARMS oraz siłownia.\n– Od prawie tygodnia trenujemy już po dwa razy dziennie na hali – tłumaczy Głuszczak. – Rano trening jest bardziej techniczny, po południu taktyczny. Nie zapominamy o siłowni – dodaje.\nW zespole zaszły duże zmiany. Na stare śmieci powrócili: Łukasz Ratajczak, Karol Dębski oraz Marcin Nędzi. Zasilić nowymi siłami zespół mają Dawid Neumann, Alan Weres oraz Wojciech Osiński. Z zawodników, których widzieliśmy na parkiecie w ubiegłym sezonie zostali: Kamil Sulima, Rafał Sobiło, Tomasz Gałan i Mateusz Bal.\n– Ta dziesiątka tworzy trzon zespołu. Oprócz tego trenują z nami jeszcze juniorzy, którzy być może dostaną szansę zagrania w pierwszym składzie jeśli spiszą się na sparingach i treningach – tłumaczy trener.\nPoza rotacją zawodników zmiany nastąpiły także w kadrze szkoleniowej. W tym sezonie Kamil Sulima będzie pełnił funkcję grającego asystenta. Jak mówi Głuszczak to dobra decyzja, gdyż Kamil poza ogromnym doświadczeniem żyje koszykówką i poświęcił jej całe życie. Poza tym w przyszłości ma on zostać pierwszym trenerem, więc będzie to dla niego dobre przygotowanie. On sam, jak mówi, nowej roli jeszcze czuje.\nSulima w nowej roli\n– To się zmieni jak zaczną się mecze – mówi. – Na razie na treningach służę pomocą kolegom z zespołu oraz trenerowi – dodaje.\nSiedlecki sport pamięta sytuacje, w których zawodnik zasilał kardę szkoleniową. Jak na razie takie połączenia dobrze się nie kończyły. Jakie odczucie ma Sulima?\n– Mam nadzieję, że odczaruję ten zły omen i będę tą pierwszą osobą, której coś wyjdzie jako grającemu asystentowi – mówi zawodnik. – Liczę, że nasza gra będzie dobra i odbudujemy atmosferę jaka towarzyszyła siedleckiej koszykówce. O mocnych stronach zespołu na razie ciężko mówić. To wyjdzie po pierwszych spotkaniach. Myślę, że siłą tego zespołu będzie jego młodość i waleczność – dodaje.\nPierwszy sprawdzian przed zespołem już w najbliższą sobotę (24 sierpnia). Tego dnia SKK Siedlce zagra mecz sparingowy z drużyną Znicz Basket Pruszków (I liga).\nKamil SulimaSiedlceSKK SiedlceSportWiesław Głuszczak


Auto-Master Sp. z o.o. opinie • Lublin Śródmieście, ul. Turystyczna 33a\nul. Turystyczna 33a, Śródmieście, 20-230 Lublin\nul. Turystyczna 33a, Śródmieście, 20-230, Lublin\nWarsztat samochodowy w Lublinie firmy Auto-Master Sp. z o.o. jest jednym z najnowocześniejszych warsztatów pojazdowych w woj. lubelskim. Firma swoje początki datuje na 1993 r. Auto-Master jest warsztatem kompletnym, mocno wyposażonym i doświadczonym świadczącym usługi mechaniki pojazdowej i elektroniki. Najważniejsze dla nas jest pełna zadowolenie Klienta, dające mu pewność jakości wykonywania u nas usług mechaniki samochodowej. Wiedza naszych mechaników pozwala nam na naprawę oraz obsługę pojazdów na najwyższym poziomie świadcząc wszystkie usługi samodzielnie. Obsłużymy każdy samochód, , lecz specjalizujemy się w mechanice, naprawie i diagnostyce BMW i MINI.W trosce o zaufanie naszych Klientów firma jest ubezpieczona od wykonywanych przez nas usług.\nKompleksowej obsłudze filtrów cząstek stałych DPF/FAP\nDiagnostyce i mechanice i naprawie BMW\nDiagnostyce i mechanice i naprawie Mini\nOmijać szerokim łukiem. Zostawiłem auto w celu wymiany zwrotnicy tylnego koła. Uprzedzono mnie że jeśli półosie będą zapieczone to mogą zostać uszkodzone podczas DEMONTAŻU. W efekcie półosie zostały uszkodzone ale podczas ponownego wmontowania je na swoje miejsce. Widać mechaniczne uszkodzenia po wewnętrznej stronie po uderzeniach na przegubie kulowym. Miejsca nie były wyczyszczone i i półosie były nabijane na siłę na piastę. Cały czas próbowano mi wmówić, że to przy demontażu. Tylko po co wybijać półosie z dyfra skoro tam jest montaż błyskawiczny, na śruby. Nie poinformowano mnie, dowiedziałem się tym gdy z przegubu zaczął się wydostawać olej.\nCelem wyjaśnienia właściciel pojazdu zgłosił się do nas z problemem wymiany uszkodzonej zwrotnicy na drugą używaną, został on poinformowany o możliwych uszkodzeniach półosi przy demontażu zwrotnicy, tym bardziej, że półoś była zapieczona i standardowy demontaż byłby nieskuteczny. Właściciel po kilkunastu tygodniach pojawił się ponownie w naszej firmie z żądaniem refinansowania przez nas zakupu nowej półosi, twierdząc, że co prawda został poinformowany o możliwych uszkodzeniach przy demontażu ale w jego opinii uszkodzenia powstały przy montażu, o czym już go nie informowaliśmy. Jednocześnie nie potrafił wyjaśnić, dlaczego podczas montażu zwrotnicy mielibyśmy uderzać w półoś, tym bardziej, że półoś nie była demontowana z pojazdu ( nie była odkręcana od mostu ), upierając się przy wypłacie odszkodowania za nową półoś. Zaproponowaliśmy zatem złożenie oficjalnej reklamacji i ocenę przez biegłego rzeczoznawcę rodzaju uszkodzeń i możliwości ich powstania przy montażu. Na to właściciel nie wyraził zgody. Nic nam nie wiadomo na temat wybijania półosi z mostu. Nie ma możliwości nabijania na siłę półosi na piastę w sytuacji, gdy półoś nie została zdemontowana z pojazdu. Właściciel nie potrafił również wyjaśnić sensu uderzania w półoś przy przegubie kulowym, jednakże upierał się przy swoim żądaniu wypłaty ceny nowej półosi bez możliwości obejrzenia przez nas pojazdu. No cóż, skończyło się na negatywnym komentarzu, który w żaden sposób nie odzwierciedla stanu faktycznego. Niestety takie sytuacje się zdarzają, jest nam tym bardziej przykro, że właścicielowi bardzo zależało na czasie, usługę wykonaliśmy ekspresowo bez dodatkowej opłaty.\nWreszcie trafiłem na warsztat gdzie znają się na robocie. Pojechałem tam z vw golfem z prośbą o usunięcie usterki - samochód nie jechał. Nadmienię że w poprzednim warsztacie chciałem żeby wymieniono świece i przewody, tak też zrobili, ale naciągnęli mnie jeszcze na cewkę zapłonową - po tej operacji samochód przestał jechać. W Auto master dokonano szczegółowej diagnozy przedstawiono mi jaka jest usterka, (usterką była pompka paliwowa i filtr paliwa) oraz co jeszcze powinno sie naprawić. Bardzo dobry kontakt, miła i grzeczna obsługa- mechanik po jeździe próbnej jeszcze raz wjechał na podnośnik i sprawdził czy wszystko jest na swoim miejscu. Dziękuję za miłą obsługę. A Panią która odbiera telefony pozdrawiam i szacunek za posiadaną wiedzę. Polecam niezdecydowanym\nTragedia. Wymieniony zawór EGR w Suzuki grand Vitara II na Siemensa podobno. Sam zawór prawie 1000 zł gdzie cena nowych zaczyna się od 350.\nRobocizna 350zl. Razem ponad 1500 zł i dalej wywala check engine. A pojechałem tylko na diagnostykę. Fakt blachy z innego województwa okres świąteczny to skasowali i nic się nie zmieniło. Równocześnie robione 3 auta i 1 mechanik który ma jakieś pojęcie. Reszta to jacyś praktykanci którzy nie wiedzą gdzie jest nawet skrzynka od bezpieczników w aucie. Śmiech. Po wizycie u mojego mechanika...zawór egr zaślepiony. A błąd pokazywało jako STALY i wywalało przy diagnostyce bo czujnik nie był podłączony od EGR i nie pokazywało w ogóle procentowego przepływu spalin z powrotem do silnika. Najlepiej pokasowac błędy i wstawić nowy 2x droższy zawór tyle że ten błąd stały i tak wywali prędzej czy później przy kolejnym uruchomieniu silnika. Przynajmniej zawór nowy choć można było wyczyścić stary i go zaslepic. Na to samo by wyszlo.Ale cóż 1500 piechotą nie chodzi przed świętami. Omijać!\nKlient zgłosił się do warsztatu z usterką silnika. Po diagnostyce komputerowej stwierdzono błędy : P0409, P0403 oraz P0486, ewidentna dysfunkcja zaworu EGR. Na życzenie klienta dokonano wyceny nowego zaworu i jego wymiany. Po naprawie samochód wykonał jazdę próbną i wrócił bez błędów. Skoro samochód jak klient twierdzi miał po naprawie błąd statyczny, to dlaczego klient wyjechał od nas z warsztatu bez błędów, skoro błędy statyczne się nie kasują? Kolejną wątpliwość budzi cena nowego zaworu EGR w wysokości 350,00 zł. Niestety nie jesteśmy w stanie do takiego samochodu zdobyć nowego zaworu EGR w takiej cenie, chyba, że używany, ale takich części nie posiadamy w sprzedaży dla naszych klientów. Kolejna wątpliwość to zaślepienie nowego EGR-a, w samochodzie założono nowy zawór, sprawny i prawidłowo pracujący, zgodnie ze stwierdzeniem klienta jakiś czujnik ( nie wiemy do końca jaki – ponieważ EGR nie posiada czujnika ) nie został podłączony, to dlaczego kolejny mechanik zaślepił sprawny EGR? Niestety z przedstawionego przez klienta opisu nie wynika do końca jasny zarzut w naszą stronę, poza jednym, iż wolałby taniej zaślepić EGR ( co nie jest naprawą samochodu a jego uszkodzeniem – samochód nie spełnia norm emisji spalin ) niż wymienić uszkodzony element na nowy, a to po dwóch tygodniach po naprawie i pełnej akceptacji kosztów. Nadmienimy również, iż Pan nie zgłosił się do nas z żadną reklamacją, jakoby usterka nie zastała skutecznie usunięta, chociażby telefonicznie. W następstwie „jego” mechanik zaślepił nowy zawór EGR.\nCo do pozostałych zarzutów:\nklient został przyjęty ekspresowo, prosząc o pilną pomoc ze względu na konieczność powrotu. W warsztacie było pełne obłożenie jednakże chcieliśmy pomóc. Z tytułu ekspresowego przyjęcia nie naliczono żadnych kosztów dodatkowych\nw naszym warsztacie nie zatrudniamy żadnych praktykantów\nwszelkie koszty zostały z klientem uprzednio uzgodnione i przez niego zaakceptowane\nsamochód wyjechał z naszego warsztatu bez jakichkolwiek błędów z układu recyrkulacji spalin.\nCo do „blach” z innego województwa – ceny mamy dla wszystkich takie same, no cóż ale i tak nadal uważamy, że warto pomagać!!!


5 sposobów na poprawę Twoich finansów | SuperSzpilki.pl\nWpis admin dnia 20 stycznia 2015\nWraz z nowym rokiem nowe postanowienia i plany. Wiele z nas z pewnością obiecało sobie systematyczne oszczędzanie, szukanie dodatkowych źródeł dochodów, zadbanie o swoje finanse. Nie jest to sprawa prosta, ale też nie aż tak trudna jak mogłoby się wydawać. Z pewnością niezbędne będzie trochę samozaparcia, dyscypliny i jakieś wyrzeczenia, ale jest to wykonalne. Da się! Aby pieniądze Cię polubiły musisz wyrobić pewne nawyki i nauczyć się zarządzać swoim budżetem. Oto 5 zasad, których przestrzeganie z pewnością wpłynie korzystnie na Twój portfel.\nNie bądź rozrzutna zaraz po wypłacie\nMoment, w którym na koncie pojawia się wypłata to z pewnością jedna z przyjemniejszych rzeczy. Jednak zdarza się, że tracimy wtedy czujność. Nachodzą nas pokusy, chcemy wydawać, kupować… Dajmy sobie chwilę. Niech nasza kasa spędzi noc w portfelu, a najlepiej dwie. Niech minie pierwsza „euforia”.\nTo jedno z najtrudniejszych zadań, ale bardzo skuteczne. Jak to zrobić? Pomyśl o swojej pasji. Może da się z niej wyciągnąć kilka groszy? Jeżeli masz manualne zdolności wykorzystaj je. Możesz robić biżuterię (w internecie znajdziesz mnóstwo materiałów na ten temat). Umiesz szyć? Ręcznie wykonane maskotki, kocyki, ubranka biją rekordy popularności (pod warunkiem, że są ładne). Malujesz? Może ktoś chętnie kupi Twoje obrazki? Rękodzieło jest obecnie w cenie, a internet to wielki rynek zbytu. Być może uda Ci się wykorzystać swoje zdolności i umiejętności? Może masz dobry temat na bloga, który też może generować dochód? Daj światu znać, że coś potrafisz. Nie spodziewaj się od razu kokosów, ale kilka dodatkowych złotych to zawsze jakiś początek. A może interes się rozwinie i zacznie przynosić duże zyski? Historia zna wiele przypadków, gdy dorywcze dorabianie na swojej pasji zmieniało się w dochodowy biznes i sposób na życie.\nWszyscy wielcy ludzie sukcesu planują. Koniecznie musisz znaleźć na to czas bo dzięki temu uzyskasz kontrolę nad swoimi pieniędzmi. Posiadając odpowiedni plan wydatków, i się go trzymając, unikniesz debetu. Zacznij od analizy swoich wydatków, które ponosisz każdego miesiąca. Pamiętaj, że pieniądze lubią być liczone! Jest dostępnych wiele aplikacji i szablonów arkuszy kalkulacyjnych, które pomogą Ci się z tym uporać.\nPrawdopodobnie najlepsza inwestycją jaką możesz poczynić, to inwestycja w siebie. Nigdy nie przestawaj się uczyć, zdobywaj nowe umiejętności. Kupuj fachową literaturę, korzystaj z kursów, szkół, szkoleń, zrób dodatkowe uprawnienia w swojej branży. Dzięki temu wzrośnie Twoja wartość na rynku pracy, a co za tym idzie, otworzą się przed Tobą nowe możliwości zawodowe.\nMusisz się cenić\nTo jak obecnie wygląda sytuacja na rynku pracy nie napawa optymizmem. Łatwo z pewnością nie jest. Jednak bez względu na to, musisz na tym rynku się cenić. Jeżeli uważasz, że zarabiasz w swojej obecnej pracy zbyt mało – nigdy nie będziesz zadowolona, szczęśliwa. poszukaj innej pracy. Nie musisz się od razu zwalniać. Rozsyłaj swoje aplikacje po godzinach.\nPodsumowując – planowanie, dyscyplina, rozwój i szukanie nowych rozwiązań – to podstawowe zasady, których przestrzeganie w sferze finansów, pomoże Ci osiągnąć większą niezależność. Do dzieła.\nPosted in lifestyle, samorealizacja Tagged planowanie, zarządzanie sobą\n← Jak schudnąć spacerując – 8 skutecznych metod\nSkuteczne sposoby na przeziębienie. Fakty, nie mity →\n15 marca 2015 o 17:42\nJa bym dodała do tego jeszcze systematyczne oszczędzanie. Nawet małych kwot. Z doświadczenia wiem, że działa\n18 marca 2015 o 21:46\nTaaaa… łatwo powiedzieć. Żeby odkładać trzeba mieć z czego.


Kuba Wojewódzki przeraził swoich fanów zdjęciem sprzed lat? "Pierwsze skojarzenie: Seryjny morderca" - Gwiazdy - MAXXX News | RMF MAXXX\ndate_range wtorek, 12 lutego 2019 (14:50)\nOstatnio ogromną popularnością cieszą się powroty do zdjęć z przeszłości; z tego powodu znani i lubiani chętnie publikują w sieci swoje fotki sprzed lat, a internauci nie kryją zaskoczenia ich metamorfozami. Podobnie było w przypadku Kuby Wojewódzkiego, który postanowił podzielić się swoją podobizną z czasów liceum. Jak bardzo się zmienił? Sprawdźcie!\n#1982 #liceum #damskaszatnia fan zespołu #republika oraz #grzegorzciechowski więcej szczegółów #nieautoryzowanaautobiografia ?\nMy new beast #bmwi3\nKuba Wojewódzki śpiewa dla Agnieszki Chylińskiej! Wystąpią w duecie? [WIDEO]\nKuba Wojewódzki znów zaskakuje! Tym razem nie chodzi jednak o kolejne wiadomości zamieszczone w jego niedawno wydanej autobiografii, a o... śpiewanie! Dziennikarz do tej pory raczej unikał tego typu występów, jednak dla Agnieszki...\nlabel Kuba Wojewódzki dziennikarz Prezenter zdjęcie


Archiwa: zdjęcia - Strona 2 z 9 - teclance.com\nParownica funkcjonuje podobnie niczym szybkowar – narzędzie wyposażone jest w zamknięty pojemnik na wodę, która doprowadzana jest w parę minut do stanu wrzenia.\nPojemnik nie powinien napełniany być po brzegi, aby para nie była nazbyt wilgotna, co mogłoby powodować zbytnie zmoczenie oczyszczanej nawierzchni.\nWesele to nie tylko przełomowa chwila dla młodej pary, ale również niezrównana i niezapomniana zabawa, z której wiele osób pragnie zachować ulotne wspomnienia. Chociaż pewne wydarzenia lub drobne niuanse zawsze pozostaną zapamiętane, bez wątpienia warto utrwalić wesele na pięknych, znakomitej jakości fotografiach, które na wiele lat będą przedstawiać wspaniałe momenty spędzone razem. Fotografia ślubna to współcześnie wspaniała, choć jednocześnie skomplikowana sztuka – zamyka w kadrach jedyne w swoim rodzaju chwile, które trwają nawet ułamki sekund, a czasem przy tym pokazuje charakter danej sytuacji.


Miksowanie - Prezenty i świeta\nHinduizm pozostawia swoim wyznawcom wolność w kwestiach filozoficznych. Każdy sam decyduje czy jest teistą, panteistą czy ateistą. Ma prawo wyboru czy uznaje Winszu, Śiwę czy też przyjmuje wiarę nieosobową. Teorie na temat powstania świata, zależności duszy i ciała człowieka również nie są zobowiązujące. Poglądy filozoficzne służą, zatem jedynie jako wskazówki, które można przyjąć albo też odrzucić. Tradycja wyróżnia sześć, darsan ( prawd), z których każda przedstawia inne rozumienie świata. Samkhja reprezentuje dualizm realistyczny. Fajne-buty m�łj ulubiony blog - uwielbiam sneakersy i lubię być na bie�źąco z trendami.