Osobniczy rozwój ekosystemów » Ekologia w ochronie srodowiska\nYou are here: Home > Ekologia > Osobniczy rozwój ekosystemów\nOsobniczy rozwój ekosystemów\nKażda grupa organizmów, czy to populacja, czy też biocenoza, powoduje zmiany w abiotycznym środowisku. Organizmy — przekształcając środowisko — modyfikują je zwykle tak, że stwarzają korzystne warunki dla rozwoju innych organizmów.\nKierunkowy proces stopniowego przekształcania się ekosystemów obejmujący zachodzące w czasie zmiany struktury gatunkowej i procesów biocenotycznych nazywamy sukcesją ekologiczną.\nSukcesji towarzyszą zmiany struktury gatunkowej biocenoz wymuszone zmianami warunków środowiskowych. Tak więc można powiedzieć, że sukcesja jest kontrolowana przez biocenozę, a środowisko determinuje jej kierunek. Punktem kulminacyjnym rozwoju jest powstawanie ekosystemu zrównoważonego, tak stabilnego, na ile w danych warunkach pozwalają czynniki ekologiczne.\nOstateczny, ustabilizowany i pozostający w równowadze ekosystem kończący rozwój nazywa się klimaksem.\nRozwój ekosystemu rozpoczynający się w przestrzeni, która nie była dotychczas zasiedlona przez żadną biocenozę, nazywamy sukcesją pierwotną.\nSukcesja pierwotna może rozpocząć się na świeżo odsłoniętym podłożu skalnym, piasku lub lawie wulkanicznej . W tych surowych i ubogich środowiskach zaczynają pojawiać się mikroorganizmy, porosty i mszaki, które mogą się rozwijać nawet na litej skale. Jest to pionierski zespół organizmów dokonujący w tych warunkach pierwszych zmian. Porosty stanowią pożywienie drobnych ślimaków, np. poczwarówek i mało wymagających drobnych stawonogów. Obumarłe szczątki porostów i wydaliny zwierząt zaczynają rozkładać destruenci. W ten sposób powstaje pierwszy ubogi ekosystem.\nWśród porostów, mszaków i w szczelinach skał zatrzymuje się pył przynoszony przez wiatr. Tam też gromadzi się detrytus. Powstająca masa organiczna częściowo przekształca się w związki próchniczne. Są to pierwsze stadia tworzenia się gleby, która utrzymuje wodę. Woda rozluźnia zgromadzoną materię organiczną i umożliwia rozwój detrytofagów. W tych warunkach mogą kiełkować zarodniki mchów, które nie mogły rozwijać się na nagiej skale. Mchy intensywniej przeprowadzają fotosyntezę, szybciej rosną aż wreszcie zagłuszają porosty. Wśród mchów gromadzi się w większej ilości materia organiczna, przez co warstwa gleby powiększa się. Rozwija się fauna glebowa i fauna mchów — wrotki Rotatoria, nicienie Nematodes, niesporczaki Tardigrada. Grubsza warstwa gleby umożliwia kiełkowanie nasion traw i ziół, zawleczonych tu przez wiatr. Sukcesja postępuje dalej, z czasem pojawią się tu krzewinki, potem krzewy, a na końcu — w naszych warunkach klimatycznych — biocenoza klimaksowa: las.\nSukcesja pierwotna przebiega powoli, np. rozwój lasu na piaszczystej ławicy trwa około 1000 lat. Ale na istniejącej już glebie, w ciągu 50-100 lat rozwinie się zbiorowisko trawiaste, a po około 200 latach pojawi się ekosystem leśny.\nRozwój ekosystemu na obszarze uprzednio zajmowanym przez inny ekosystem nazywamy sukcesją wtórną.\nSukcesja wtórna przebiega zazwyczaj szybciej ze względu na obecność już pierwszych roślin, a środowisko, które już przedtem było zasiedlone, stwarza korzystniejsze warunki dla rozwoju nowych biocenoz niż podłoże zupełnie jałowe -jak w przypadku sukcesji pierwotnej. Stosunkowo szybko przebiegają procesy sukcesji związane z odbudową terenów zniszczonych przez pożar, powódź lub inne klęski żywiołowe lub obszarów porzuconych przez rolnictwo.\nZmiany sukcesyjne obejmują nie tylko ekosystemy lądowe. W geologicznej skali czasu jeziora żyją stosunkowo krótko. Jeziora o niskiej zawartości substancji odżywczych charakteryzują się niewielką produkcją biomasy, dobrą przezroczystością i zawierają dużą ilość tlenu Są to jeziora oligotroficzne. W takich zbiornikach wodnych obieg materii jest intensywny. Dobre prześwietlenie wód umożliwia fotosyntezę nawet na większych głębokościach, a duża ilość tlenu przyspiesza rozkład materii organicznej i przez to szybki powrót pierwiastków biogennych do obiegu. Silnemu rozwojowi producentów towarzyszy zwykle zwiększenie się ich rozmiarów. „Nadprodukcja” fitoplanktonu umożliwia rozwój konsumentom, ale ci zwykle nie są w stanie przyswoić całego wyprodukowanego pokarmu, którego nadwyżka opada na dno w postaci obumarłego fitoplanktonu. Dogodne warunki rozwoju dużych roślin naczyniowych nie w całości wykorzystywanych przez konsumentów są też przyczyną opadania obumarłych części makrofitów na dno. Zbierające się osady denne rozkładane są przez reducentów. W wyniku tych procesów jezioro stopniowo wzbogaca się w deponowaną na dnie materię organiczną i staje się jeziorem mezotroficznym.\nPrzybywanie osadów dennych sprawia, że detrytofagi i reducenci nie nadążają ich przerobić. Olbrzymia masa destruentów oraz procesy rozkładu mułu zużywają duże ilości tlenu, którego przy dnie zaczyna brakować. Wskutek mieszania się wód (wiosną i jesienią) jezioro staje się coraz brudniejsze, co sprawia, że warunki świetlne dla roślin pogarszają się. Bogate w substancje odżywcze, mało przezroczyste, bogate w biomasę i ubogie w tlen to jeziora eutroficzne. Deponowanie na dnie dużej ilości materii organicznej powoduje zmniejszanie ilości dostępnego azotu i fosforu i pogłębia deficyt tlenu, a procesy gnilne powodują wydzielanie się trujących gazów, np. Nil, CH4, II, S. W tej fazie sukcesji jeziornej często następują zakwity glonów, zwłaszcza sinic, dla których brak azotu nie jest czynnikiem ograniczającym. Biomasa glonów podczas zakwitu jest ogromna, stąd do ich rozkładu zużywana jest olbrzymia ilość tlenu. Pojawiająca się przyducha i wzrost stężenia substancji toksycznych powoduje obumieranie wielu organizmów, zwłaszcza większych np. ryb i roślin naczyniowych. Ich szczątki zasilają dodatkowo muły denne. Ponieważ w warunkach beztlenowych osady zgromadzone na dnie jeziora nie sąrozkładane, doprowadza to do silnego jego wypłyce-nia. Proces zanikania jeziora postępuje też od brzegów, gdzie rośliny naczyniowe mają dogodne warunki rozwoju, gdyż w strefie przybrzeżnej (litoral), jak i na brzegu znajduje się obfitość substancji biogennych uwalnianych w procesach rozkładu. Odkładająca się latami na ich dnie materia tworzy gęste pokłady mułu. Jeśli detrytofagi nie nadążajągo przerobić, jezioro staje się coraz płytsze. Wypły-cenie brzegów prowadzi do przesunięcia się granicy wody i lądu. Z czasem dno zarasta roślinnością zanurzoną jezioro staje się stawem. Dalsze zmiany sukcesyjne zachodzą według kolejności: zbiorowiska bagienne – torfowisko – zbiorowiska traw – zarośla krzewiaste – las . Wiele jezior zanikło w ten sposób, zanim człowiek rozpoczął intensywną działalność gospodarczą.\nW trakcie sukcesji występuje ciągła wymiana gatunków roślin i zwierząt, przy czym te gatunki, które miały duże znaczenie w początkowych etapach zmian, tracą je w stadium klimaksu. W początkowych etapach rozwoju osobniczego (sukcesji) ekosystemu stwierdza się szybkie zmiany składu gatunkowego tak roślin, jak i zwierząt. W miarę upływu czasu skład gatunkowy roślin zwykle się ustalana określonym poziomie, natomiast ilość gatunków zwierzęcych zwiększa się.\nProcesom tym towarzyszy wzrost biomasy i kształtowanie się zespołów destruentów reprezentowanych głównie przez faunę glebową. Następuje też charakterystyczna przebudowa zależności pokarmowych. Łańcuchy odżywcze są początkowo liniowe, a następnie ulegają komplikacji; tworzą się sieci powiązań troficznych. Mimo że początkowe stadia sukcesji pierwotnej w ekosystemach lądowych charakteryzują się ubóstwem gatunkowym, intensywność produkcji jest duża. Wzrost różnorodności gatunkowej i pełny rozwój gleby stabilizuje ekosystem. Ma on większe możliwości buforowania (neutralizowania) wpływów środowiska abiotycznego. Jednak w miarę zbliżania się do stadium klimaksu produkcja ekosystemu zmniejsza się, ponieważ coraz większa jej ilość jest zużywana na oddychanie. W starym klimaksowym ekosystemie produkcja pierwotna netto może spaść do zera.


Prestiżowe, ręcznie rzeźbione łóżko SILVIA do materaca 200x200cm - Collecion Alexandra\n45 110,00 zł\nKlasyczne elementy połączone z ekskluzywnymi współczesnymi kreacjami to znak rozpoznawczy firmy Collecion Alexandra. Jest to młoda i dynamiczna rodzinna manufaktura, która projektuje bardzo prestiżowe meble i akcesoria. Dzięki wyjątkowo osobistej filozofii rozwija unikalną koncepcję z świeżej i niesamowitej perspektywy. Nie jest to tradycyjny producent mebli, ale odważny kreator sztuki użytkowej. To cała istota luksusu tej manufaktury\nWymiary Szerokość długość 235 cm (92,52 cala) Głębokość 235 cm (92,52 cala) Wysokość 101 cm (39,76 cala)\nMateriał WYKOŃCZENIE: PRANIE BIAŁY / SREBRNY NA DREWNIE; TAPICERKA: ELECTRA GOLD-GWIAZDA SZKLIWA; DO MATERACU 200X200 CM


„Tylko mi ciebie, Mamo, tylko mi Polski żal” - prasa.wiara.pl\nprasa.wiara.pl » Niedziela » „Tylko mi ciebie, Mamo, tylko mi Polski żal”\n„Tylko mi ciebie, Mamo, tylko mi Polski żal”\nWarszawa, archikatedra św. Jana Chrzciciela, 10 kwietnia 2012\nDobiega końca drugi rok od straszliwej katastrofy, dla której nazwę trudno znaleźć, niełatwo jest ją też zakwalifikować do jakichkolwiek temu podobnych wydarzeń. Wyjątkowo ciężko przychodzi to docieranie do prawdy, prawdy o tym, co wtedy, w ów kwietniowy ranek, stało się na lotnisku pod Smoleńskiem. Ale człowiek ma naturalne prawo do pamięci. Trzeba to brać pod uwagę.\nKard. Stanisław Ryłko w czasie pielgrzymki młodzieży do Loreto (24 października 2002 r.) podkreślił z mocą znaczenie pamięci. Odnosi się to do wszelkich środowisk ludzkich. „Ta bowiem pamięć w konsekwencji powinna przemieniać się w wierność, która ma strzec przed utratą daru; a dalej winna się stać odpowiedzialnością, aby nie dopuścić do zmarnowaniu daru; co więcej, powinna doprowadzić do podziwu duszy względem wielkości i bezinteresowności ofiarowanego i otrzymanego daru”.\nTragedia pod Smoleńskiem jest szczególnym darem, ofiarowanym najpierw tym, co polegli pod Katyniem, następnie darem wyjątkowym dla całej Polski, ale też i dla każdej osoby ludzkiej. Darem jest sam motyw, motyw w pełni szlachetny; wypływa on z przekonań religijnych, jest on mocno usytuowany w Piśmie Świętym. Pamięć o zmarłych. Często już Stary Testament nawoływał do tego, aby pamiętać, a tryb rozkazujący: pamiętaj albo pomnij daje o sobie znać przy różnych okazjach. Zresztą Ofiara Chrystusa, złożona na krzyżu, powtarzana w sposób bezkrwawy na ołtarzach, jest także pamiątką.\nI dziwić nas może to, że są ludzie, którzy nie chcą tego uznać. Jakby boją się pamięci. Ale na to nic nie poradzą. W ostatnich kilkunastu dniach liturgia przypomniała nam różne wydarzenia. Najpierw zatrzymajmy się przy uroczystym wjeździe Pana Jezusa do Jerozolimy. Dziwne byłoby nie zwrócić uwagi na szczery entuzjazm, jaki towarzyszył temu wjazdowi. Ale „niektórzy faryzeusze spośród tłumu mówili do Pana Jezusa: «Nauczycielu, zabroń tego swoim uczniom!». Odrzekł: «Powiadam wam: Jeśli ci umilkną, kamienie wołać będą»” (por. Łk 19, 39-40).\nPamięć to czyn\nPamięci nie da się zadusić. Nie udało się to w odniesieniu do Męczenników spod Katynia, nie może się udać w odniesieniu do tych, którzy pielgrzymowali na miejsce zbrodni. I chociaż nie dotarli do samych grobów, to jednak swoim męczeństwem, poniesionym w słusznej sprawie, najpierw ukazali grozę tego, co się działo przed 70 laty, a następnie oddając swoje życie, pielgrzymując w poczuciu obowiązku, wstrząsnęli sumieniami wielu ludzi.\nO tym świadczyły pierwsze dni żałoby. Tysiące zniczy i tygodnie trwające pogrzeby. O tym zapomnieć nie można, o tym zapominać nie wolno, gdyż jedna i druga krew została przelana za Ojczyznę. Jedna i druga krew ma użyźniać glebę naszych serc i umysłów, ale pod warunkiem, że będziemy o tym pamiętali. Jak pamiętali o krwi przelanej przez swoich poprzedników żołnierze Polski Podziemnej, harcerze, ale i wszyscy ludzie pielęgnujący leśne mogiły, stawiający na nich krzyże, kładący na nich kwiaty. I dlatego może budzić w nas zaskoczenie, ale też i słuszny niepokój, kiedy zaczęliśmy dowiadywać się, że na polskiej ziemi może zabraknąć miejsca dla uczczenia pamięci Prezydenta Rzeczypospolitej, jego Małżonki, ostatniego Prezydenta z uchodźctwa i 93 pozostałych uczestników narodowej pielgrzymki.\nZ tego to względu warto odwołać się do fragmentu z „Orlątka” Artura Oppmana „Or-Ota”:\nŻal – i to wielki. Jakże Polska jawi się słaba! Na własnej ziemi czuje się bezdomna, a setki tysięcy – jak za czasów rozbiorów – wędrują za chlebem. Traci własną tożsamość. Lekceważy kulturę przez wieki wypracowywaną. Gdzie się podziały te cnoty obywatelskie, do których odwoływał się ks. Piotr Skarga?\nPamięć i krzyż\nPotrzebna jest odwaga i silna świadomość. Mówi o tym bohater Marii Rodziewiczówny w nawiązaniu do dębu Dewajtis: „Tyle wieków on stał i wszystko przetrwał! Dziesiątki pokoleń go strzegło, broniło, aż Bóg za karę takich zesłał, co ni pamięci, ni ducha ojców w piersi nie mają. Najcięższy to dopust i próba! Co my warci bez pamięci starej sławy i cnoty? Skąd my ją odbudujemy i utrzymamy!?” („Dewajtis”, s. 206).\nA jednak jest nadzieja, jest perspektywa. Wskazuje na nią bł. Jan Paweł II, gdy pisze w „Myśląc Ojczyzna”:\nKtóra ze mnie przebiega ku innym...\ndodane 24.04.2012 22:46


Koronawirus mocno nas dociska | Życie Bytomskie\nJest źle. Rośnie ilość zakażonych, przedszkola i szkoły na kwarantannie, w szkołach średnich nauczanie hybrydowe, urzędnicy pracujący w domach, odcięte domy pomocy społecznej, kwarantanna w Operze Śląskiej, zamknięte placówki kulturalne, baseny i siłownie, a knajpy działają w sposób ograniczony.\nPod koniec minionego tygodnia mieliśmy w Bytomiu już 1364 zakażonych koronawirusem. To dużo, ale wciąż nie na tyle dużo, by nasze miasto zostało uznane za część strefy czerwonej. To się jednak może w każdej chwili zmienić. Na kwarantannie przebywało 85 bytomian, 12 przebywało w szpitalach. Oddział Obserwacyjno-Zakaźny Szpitala Specjalistycznego nr 1 przy ulicy Żeromskiego zwiększył ilość łóżek covidowych z 11 do 35. Wszystkie są zajęte, ale nie wszyscy leczeni to bytomianie. Trafia do nas wielu chorych z innych miast.\nNie ma problemu z dostępem do respiratorów. Jest natomiast problem z lekarzami i pracownikami medycznymi. Po prostu ich brakuje. Coraz częściej też czytelnicy dają nam znać, że pojawiają się problemy ze skontaktowaniem z lekarzami podstawowej opieki zdrowotnej. I nie chodzi tu o normalną wizytę, bo tę załatwić bardzo trudno, ale o popularną ostatnio teleporadę. Długie kolejki chcących się wymazać ustawiają się do mobilnego punktu drive thru działającego na parkingu przy Bytomskim Teatrze Tańca i Ruchu Rozbark. Pełne ręce roboty mają też członkowie nieustannie krążącego po mieście wymazobusu.\nMamy też nowe poważne obostrzenia rządowe. Wszędzie chodzimy w maseczkach, w środkach komunikacji społecznej zajęta może być maksimum połowa dostępnych miejsc. Zrozpaczeni są właściciele znowu pozamykanych siłowni, strach czują restauratorzy, bo lokale muszą być zamykane już o godzinie 21. Wszyscy już przeliczają straty. Miasto zamknęło basen, nieczynne jest radzionkowskie Centrum Kultury Karolinka, bo wykryto tam koronawirus. Premierę spektaklu musiano przełożyć w Operze Śląskiej, gdyż u jednego z artystów potwierdzono wynik pozytywny.\nUrzędnicy na zmiany\nNa nowych zasadach pracują urzędy miejskie. Są czynne, ale to się może zmienić. W Radzionkowie urzędników podzielono na dwa zespoły, które przychodzą do pracy co drugi dzień, by w razie wykrycia zakażenia Ratusz nie przestał całkowicie działać. W Bytomiu z kolei ci którzy mogą zostają w domach i pracują zdalnie. Przewodniczący bytomskiej Rady Miejskiej Mariusz Janas zaapelował do radnych, by bez uzasadnionej potrzeby nie przychodzili do urzędu. Zrobił to po tym, jak wybuchł skandal z jednym z rajców. Wiedział on, że jego żona jest chora, a mimo to pojawił się na ostatniej sesji i krążył po urzędzie. Potem sam się źle poczuł.\nSzkoły w napięciu\nGigantyczne kłopoty ma oświata. 19 października na hybrydowy tryb nauczania przechodzą wszystkie szkoły ponadpodstawowe. Chodzi o to, by w placówkach przebywało jak najmniej osób jednocześnie. W ramach nauczania uczniowie zostaną podzieleni na kilka grup, z których część będzie się uczyć w domach, a reszta w szkole. Co tydzień grupy te będą się zamieniać. Z najnowszego raportu płyną informacje o 7 uczniach zakażonych koronawirusem i 32 nauczycielach, u których potwierdzono pozytywny wynik testu. 960 uczniów z Bytomia przebywa na kwarantannie. Podobnie jak 93 nauczycieli, 32 pracowników administracji. U siedmiu z nich stwierdzono wynik pozytywny. Ze względów bezpieczeństwa, wiceprezydent Adam Fras, zwrócił się do dyrektorów placówek edukacyjnych, aby zawiesili organizację zajęć pozalekcyjnych, a także wprowadzili rygor noszenia maseczek i dezynfekcji.\nSkasowano zajęcia pozalekcyjne. Ponieważ pojawiły się przypadki zachorowań wśród pracowników, którzy prowadzą zajęcia w kilku przedszkolach, podjęto decyzję, by zrezygnować w nich z zajęć prowadzonych przez dochodzących nauczycieli i przenieść je w tryb zdalny. - Zamkniecie szkół i całkowite przejście w tryb nauczania zdalnego, to dla nas ostateczne rozwiązanie. Myślę tu o maturzystach, uczniach w klasach kończących roczniki, bo dla nich spokój i ciągłość procesu dydaktycznego jest bardzo ważna – stwierdza wiceprezydent Fras.\nKaczyski też na kwarantannie? Zdrowia i rozumu życzę\nTo cwaniak,jak koronowirus na ulicach-to on zabarykadowany na Nowogrodzkiej-tchórz\nPewnie niedługo będziecie słuchaź WOLNEJ EUROPY-zakładam\nBytomianie-wyrzu’cie intruz#w z Bytomia.\nKORONOWIRUS was zabije?\nZnamy metody zabijania\nRespiratory znam.Wiem jak ptarzysz na swoich,gdy maska zlozona i ekraan.i ekran pokazuje.\nludzie nie dalcie sie balamucic* przez Kaczynskiego-to #####!\nGdybym mieszkaldalej w Polsce-bylmym juz dawno sam,a tak mam swoich.TO PRAWDA\nCiekawe czy Kaczynski ma swoj prywatny respirator na Nowogrodzkiej-jak myslicie.\nMój pierwszy i ostatni kontakt z respiratorem.\nPrzed 4 laty nagle…ktoś z mej rodziny dostał zatoru.W głowie.\nNagle człowiek nie reagował na nic-tak to był silny zator.\nW szpitalu do którego dojechał od razu zrobiono tomografię i na oddział intensywnej terapiii i kardiologiczny,Natychmiast zrobili cewnikowanie żył.\nTen ktoś po zabiegu leżał pod respiratorem\nWielki zator w głowie.Ordynator szpita wzywa mnie i mówi,że istnieją duże zniszczenia w korze mózgowej,ale następne dni wykaśą,jak jest naprawdę.\nBez jakiegokolwiek ruchu pod respiratorem około tygodni.Myślaąrm,że widzę trupa.\nAle potem inny szpital i rehabilitacja,\nO dziwo sparaliżowana legwa strona powoli odzyskuje ruchy.Uciążliwe długie ćwiczenia i półroczny pobyt w szpitalu.źwiczenia,źwiczenia,źwiczenia.\nTeraz ten ktoś po kilkuletniej rehabilitacji samodzielnie chodzi i..tańczy.\nTam jedna w karetce nie trzeba było czekać.na zabieg !\nChwała niemieckiej służbie zdrowia-bo to potęga.\nO polskiej służbie zdrowia lepiej nie piszę,bo tam zobaczyłem partactwo wielkie.Inni byli świetni przed 49 laty-\nTak-na zdrowie trzeby płacić,nie na TVP\nJendrzej znowu zaśmieca…\nPanie Wołosz oby pan nie poszedł siedzieć za to że jedyniy urząd w okolicy otwarty jest w Bytomiu !!!!Zgroza pozakaza pan nas wszystkich!!!!!!!\nO respiratorach,władzy i bylejakości\nDOBRZE.że Kaczyński jeszcze panuje.\nBo jak inaczej nazwać...\nWielokropek też panuje.\nIstnieją różne interpretacje relacji o koronawirusie.\nNajlepszy jest ten z TVP info.Bo oni mają o co walczyć-O SWE PENSJE!!!!!\nTylko śycie ludzkie to nie zabawka,to nie temat do gry.\nTen wirus jest potężny.\nCzy tak jak Kaczyński.\nJak długo jeszcze,jak długo…\nBaranoland to taki piękny kraj-jak zapomniałem.\nJak ten mędrzec pisowski nazwał krainę...\nNie dywcaguję,bo nie chcę depresjonować” Męża Stanu"pisowskiego.\nPiękne kraje powstają w głowie polityka.czy ministra??\nKupiöem dzisiaj auto Volkswagen\nID.3 Dla mnie taniocha.Niech stoi w garazu,bo preciez ten wirus kiedys odejdzie..\nDenerwuje mnie,ze jestesmy bezsilni.Ale co z forsa robic?\nSukcesy i porażki. Wygrywają wybory, mają władzę, ale w pewnym momencie nieodmiennie upadają. Wtedy zazwyczaj próbują wrócić na szczyt, ale to nie… więcej >>>


Szukaj w SFD: szpagat\n[...] jest za zwieńczenie możliwości rozciągliwości i gibkości ciała. Powiedzmy sobie szczerze, jego wykonanie jest trudne, a ilość osób jakie znamy, które potrafią wykonać szpagat, jest niewielka. Osiągnięcie poziomu elastyczności tkanek, który pozwoli nam na wykonanie szpagatu, wymaga ciągłej pracy, determinacji i zaangażowania. Jednak, gdy [...]\nOdpowiedzi: 1 Ilość wyświetleń: 11258 Data: 1/18/2021 11:01:42 PM Ocena: 0\n[...] Każda karta odpowiada ćwiczeniom przypisanym do danego dnia. Życzę więc sukcesów ! Ostatnim elementem każdego dnia jest siedzenie w formie zbliżonej jak najbardziej do szpagatu przed długi czas aby pozwolić mięśniom zastygnąć rozciągniętymi. Można w międzyczasie obejrzeć film lub poczytać książkę. Wraz z kolejnymi dniami należy coraz [...]\nOdpowiedzi: 21 Ilość wyświetleń: 20000 Data: 6/9/2007 11:39:45 PM Liczba szacunów: 10\n[...] co o nim myliscie?:> Poradnik ten powstał zarówno dla osób trenujących już różne sporty oraz dla osób które by chciały zacząć od solidnej podstawy. Umiejętność wykonywania szpagatu jest bardzo przydatna, wiąże się bowiem z niezwykłym rozciągnięciem ścięgien ud oraz uplastycznieniem nóg. Po moim treningu zobaczysz efekty, a na dodatek trening [...]\nOdpowiedzi: 12 Ilość wyświetleń: 5225 Data: 4/9/2007 12:00:57 PM Liczba szacunów: 0\n[...] dni. Każda karta odpowiada ćwiczeniom przypisanym do danego dnia. Życzę więc sukcesów ! Ostatnim elementem każdego dnia jest siedzenie w formie zbliżonej jak najbardziej do szpagatu przed długi czas aby pozwolić mięśniom zastygnąć rozciągniętymi. Można w międzyczasie obejrzeć film lub poczytać książkę. Wraz z kolejnymi dniami należy coraz [...]\nOdpowiedzi: 15 Ilość wyświetleń: 4477 Data: 6/9/2007 10:57:07 PM Liczba szacunów: 0\nPowiem tak post jest dla osob co chca zrobic szpagat to jest taki trening ktory naprawde dziala ja po nim zrobilem szpagat po 20 cos dniach dokladnie nie pamientam ale szybko o to on . ROZGRZEWKA Przed przystąpieniem do ćwiczeń właściwych - rozciągających należy dokładnie rozgrzać mięśnie!!! Rozgrzewka jest kluczowym elementem we wszelakim [...]\nOdpowiedzi: 33 Ilość wyświetleń: 14502 Data: 4/12/2005 5:37:05 PM Liczba szacunów: 0\nCo sądzicie o tym planie treningowym na szpagat??? 1. ROZGRZEWKA Przed przystąpieniem do ćwiczeń właściwych - rozciągających należy dokładnie rozgrzać mięśnie!!! Rozgrzewka jest kluczowym elementem we wszelakim treningu a szczególnie przy rozciąganiu. Tak więc zabieramy się za rozgrzewkę: - Stajesz w rozkroku, nogi mniej więcej na szerokość [...]\nOdpowiedzi: 37 Ilość wyświetleń: 3701 Data: 1/3/2009 12:21:55 PM Liczba szacunów: 0\nNa poczatek sie przywitam - Witam :) Widzialem wiele postów na temat szpagatu, odnosnie porad, cwiczen, zalecen i przeciwskazan. Chcialem to polaczyc w jeden post w ktorym powinniscie znalezc dla siebie odpowiedz. 1. Na poczatek krotki opis szpagatu: - Szpagat jest to pozycja, w ktorej nogi sa wyprostowane, krok rozciagiegy maxymalnie pod katem [...]\nOdpowiedzi: 108 Ilość wyświetleń: 20000 Data: 2/8/2003 5:07:59 PM Liczba szacunów: 4\n[...] czarnym pasem, który ćwiczy karate już kilka lat. W tym zestawie który oferuję, znajdziesz to czego szukasz - ćwiczenia które sprawią, że będziesz mógł bez problemu wykonać szpagat. Ten gość zna się na rzeczy, nie ma tu żadnej fuszerki. Zobacz to, co jest dla niego codziennością i dzięki czemu zaszedł aż tak daleko (czarny pas to nie przelewki). [...]\nOdpowiedzi: 63 Ilość wyświetleń: 20000 Data: 12/23/2003 5:24:41 PM Liczba szacunów: 2\nWitam! Chcialbym sie dowiedziec jak sie rozciagac zeby zrobic szpagat. Aktualnie rozciagam sie dopiero od dwoch dni. Robie to w dni nietreningowe, czyli w pon.,sr.,czw. i sob. Chodzi mi glownie o cwiczenia jakie wykonywac. Ja robie cos takiego: opieram noge bokiem na stole np. i robie przysiad na drugiej, probuje zrobic szpagat i schodze w dol do [...]\nOdpowiedzi: 11 Ilość wyświetleń: 20000 Data: 11/23/2002 3:39:18 PM Liczba szacunów: 2\nHej mam na imie Ania i chciałabym nauczyć sie robić szpagat Tylko nie wiem jakie ćiczenia rościagające robić Jak ktoś by był tak uprzejmy i mi podpowiedział kilka ćwiczeń rościągających dzieki któreym bede mogła zrobic wreszcie upragniony szpagat Kiedys (jak miała około 9 lat teraz mam 14) umiałam szpagat ale nie doceniałam tego i przestałam [...]\nOdpowiedzi: 3 Ilość wyświetleń: 16729 Data: 4/29/2006 5:21:32 PM Liczba szacunów: 0\nWitam wszystkich. Jestem nowym userem na sfd.pl Szukam czegos na temat szpagatu a dokladnie chodzi mi o jakis konkretny trening - jakie wykonywac cwiczenia na poczatku, co pozniej i jakie na koncu. Moze ma ktos z Was wyprobowany, efektywny trening i chcialby sie nim podzielic. Co prawda znalazlem na forum na temat szpagatu [...]\nOdpowiedzi: 47 Ilość wyświetleń: 20000 Data: 1/5/2005 12:20:11 PM Liczba szacunów: 0\nWitam Od dłuższego trenuje rozciaganie aby zrobic szpagat, brakuje mi do ziemi gdzies 28/27 cm (chodzi o szpagat męski) i gdy dojde jak najnizej to czuje gorszy ból przy schodzeniu nizej niz jak zaczynalem sie rozciagac tak samo jest w biodrach jest większy ból. mam do was pytanie czy od 30 cm do ziemi sie gorzej rozciaga jak wy sie czyliscie przy [...]\nOdpowiedzi: 9 Ilość wyświetleń: 9725 Data: 1/16/2008 2:16:05 PM Liczba szacunów: 2\nHi ludzie, mam do Was 2 pytanka: 1. Jak w miare szybko można nauczyć się robić gwiazdę i jakie są najlepsze na nią metody (i najmniej bolesne przy uczeniu się)? 2. Jak można nauczyć się robić szpagat bez żadnej poważnej kontuzji? Z góry dzięki za odpowiedzi Marek\nOdpowiedzi: 6 Ilość wyświetleń: 20000 Data: 1/18/2002 3:37:59 PM Liczba szacunów: 0\nWitam! Mam pytanie odnośnie szpagatu. Mam 21 lat i chciałbym się nauczyć szpagatu. Słyszałem kiedyś od kumpla że w tym wieku szanse są bardzo niskie. Czy to jest prawda ? Czy może jednak w tym wieku można się tego nauczyć? Pozdrawiam!\nOdpowiedzi: 37 Ilość wyświetleń: 20000 Data: 8/20/2003 3:40:43 AM Liczba szacunów: 0\nChciałbym w możliwie krótkim czasie tak się rozciągnąć by móc zrobić szpagat, co polcacie?\nOdpowiedzi: 164 Ilość wyświetleń: 20000 Data: 8/13/2004 11:23:45 AM Liczba szacunów: 2\nChciałbym sie wam pochwalic ze dzis udało mi sie zrobic pełny szpagat turecki Zajęło mi to niecały rok z czego 1 miesiac w ogóle nie cwiczylem bo mialem operacje\nOdpowiedzi: 89 Ilość wyświetleń: 19021 Data: 10/14/2004 7:47:58 PM Liczba szacunów: 0\nJakie ćwiczenia i jak je wykonywać???\nOdpowiedzi: 77 Ilość wyświetleń: 20000 Data: 8/8/2005 3:44:32 PM Liczba szacunów: 0\nOd jakiegoś czasu zacząłem się rozciągać, jednak przy rozciąganiach takich jak szpagat męski, albo pozycja żaby (z jogi) zaczynam odczuwać blokadę. Czytałem trochę o tym i wydaje mi się że może to być spowodowane deformacja kości udowej która nazywa się Coxa Vara gdzie kąt między trzonem kości udowej a szyjką główki udowej jest mniejszy niż 120 [...]\nOdpowiedzi: 9 Ilość wyświetleń: 6963 Data: 6/21/2018 2:40:35 AM Liczba szacunów: 0\nCzy to możliwe żebym zrobił szpagat albo sznurek?\nCzy to możliwe żebym w wieku 18 lat zrobił szpagat? juz wczesniej troche ćwiczyłem.. Teraz nogi rozciągam na ponad ok 95'. Jeżeli to możliwe to średno po jakim czasie zdołam to zrobic i jakie ćwiczenia polecacie? superpower\nOdpowiedzi: 6 Ilość wyświetleń: 17696 Data: 10/20/2003 7:57:10 PM Liczba szacunów: 1\nOstatnio wyszukiwane: pierwszy cykl trening w domu chodzenie w ortezie niedoczynność wody tauryna gesta sperma bluberry gold standard salsa meldonium oxa odblok mk 677 ciąża Dieta na mase rodzice caffeine vita max pancake mini


Goebbels. Dzienniki. Tom 2: 1939-45 - Joseph Goebbels - ebook - Legimi online\nLegimi > Katalog ebooków i audiobooków > Goebbels. Dzienniki. Tom 2: 1939-45 - ebook\nGoebbels. Dzienniki. Tom 2: 1939-45 ebook\nOpis ebooka Goebbels. Dzienniki. Tom 2: 1939-45 - Joseph Goebbels\nOpinie o ebooku Goebbels. Dzienniki. Tom 2: 1939-45 - Joseph Goebbels\nFragment ebooka Goebbels. Dzienniki. Tom 2: 1939-45 - Joseph Goebbels\nTytuł oryginału: DIE TAGEBÜCHER VON JOSEPH GOEBBELS, K.G.Saur Verlag, München 1987, 1997–2006\nCopyright © for the Goebbels Diaries by Cordula Schacht Copyright © for the Polish translation by Eugeniusz Cezary Król, 2013 Copyright © for the Polish edition by Świat Książki Sp. z o.o., Warszawa 2013\nSłowo do tomu drugiego DziennikówJosepha Goebbelsa\nTempo, z jakim znika z księgarń pierwszy tom polskiej edycji Dzienników, pisanych w latach 1923-1939 przez ministra oświecenia narodowego i propagandy Rzeszy, pozwala sądzić, że publikacja ta cieszy się dużym zainteresowaniem czytelników. Również recenzje i omówienia, które się już ukazały, wskazują na docenienie wartości poznawczej tego źródła, podkreślając jednocześnie nieodmiennie negatywną opinię o jego autorze.\nJest nadzieja, że także tom drugi, a po nim trzeci staną się przedmiotem bacznej uwagi zarówno wielu zawodowych historyków, jak i badaczy środków masowego przekazu, politologów oraz socjologów, o miłośnikach tych dziedzin humanistyki nie wspominając. Tym bardziej że tomy te dotyczą II wojny światowej, kiedy to świat pogrążył się w wielkim i dramatycznym konflikcie, powodującym ogromne ofiary ludzkie i straty materialne, a również niezwykle głębokie i wielostronne konsekwencje, determinujące egzystencję tych, którzy wojnę przeżyli, a także ich dzieci i wnuków.\nNiniejszy tom Dzienników obejmuje okres od początku września 1939 roku do końca lutego 1943 roku. Trzecia Rzesza święciła wtedy triumfy militarne i polityczne. W pokonanym polu zostały Polska i państwa Europy Zachodniej, osaczona Wielka Brytania toczyła ciężkie boje o przetrwanie, na południu Europy zwycięski nazizm doprowadził do klęski Grecję i spowodował dezintegrację Królestwa Jugosławii. W czerwcu 1941 roku Trzecia Rzesza dokonała agresji na sprzymierzony dotąd Związek Radziecki. W Berlinie obiecywano sobie błyskawiczne zwycięstwo pancernych pięści Wehrmachtu i rychłą realizację podstawowego celu Adolfa Hitlera: zdobycia i zabezpieczenia na Wschodzie „przestrzeni życiowej” dla narodu niemieckiego. Stopniowo krystalizowała się koalicja prohitlerowska, składająca się z sojuszników kluczowych, stanowiących „oś” porozumienia (Niemcy, Japonia, Włochy) oraz z europejskich „partnerów młodszych”, uzależnionych od Trzeciej Rzeszy (Norwegia, Francja Vichy, Słowacja, Węgry, Rumunia, Bułgaria, „niezależne” Chorwacja i Serbia). Początkowo, mimo fatalnej indolencji włoskich sojuszników, dobrze rozwijała się niemiecka ofensywa w północnej Afryce. Równocześnie Japończycy uderzyli z zaskoczenia na amerykańskie Hawaje i w błyskawicznym tempie poczęli zajmować duże połacie Dalekiego Wschodu. Z Trzecią Rzeszą i faszystowskimi Włochami sympatyzowali, choć nie bez ograniczeń, dyktatorzy z Półwyspu Pirenejskiego: Francisco Franco z Hiszpanii i António Salazar z Portugalii. Obszary w Europie Środkowowschodniej, poddane bezwzględnej eksploatacji i zbrodniczemu programowi przekształceń etniczno-rasowych, przynosiły nazistowskim okupantom wymierne korzyści materialne i dawały nadzieję na realizację dalekosiężnego planu germańskiego osadnictwa. Rozpędzała się machina zagłady ludności żydowskiej i romskiej, dopracowywano szczegóły Generalnego Planu Wschód, mającego na celu wyniszczenie Polaków i innych Słowian w centrum kontynentu europejskiego.\nWszystkie te wydarzenia znalazły specyficzne odbicie w zapiskach Goebbelsa. Uzupełnienie stanowiły zapiski odnoszące się do sytuacji wewnętrznej Rzeszy, w szczególności do spraw kultury, która przynależała do kompetencji ministra propagandy. Studiował on regularnie raporty Służby Bezpieczeństwa SS i Urzędów Propagandy Rzeszy o stanie nastrojów ludności, a także specjalnie przygotowywane dla niego przeglądy prasy krajowej i zagranicznej, interesował go postęp prac dotyczących „odsuwania” Żydów na Wschód, przede wszystkim w podległym mu okręgu Wielkiego Berlina. Śledził też z uwagą problemy związane z egzystencją mieszkańców zajętych obszarów Europy Zachodniej i Środkowowschodniej. Sporo miejsca w wybranych i przetłumaczonych fragmentach Dzienników przypadło ziemiom Rzeczypospolitej, zarówno tym wcielonym bezpośrednio do Rzeszy, jak i tworzącym terytorium Generalnego Gubernatorstwa oraz zaliczających się, jak Wileńszczyzna, Białostocczyzna i Polesie, do struktur powstałych na okupowanym terenie Związku Radzieckiego.\nGoebbels przyglądał się bacznie działaniu okupacyjnych wielkorządców: gauleiterowi Gdańska i Pomorza Albertowi Forsterowi, gauleiterowi Warthegau, czyli Wielkopolski, Arthurowi Greiserowi, gauleiterowi Śląska Fritzowi Brachtowi, a także generalnemu gubernatorowi Hansowi Frankowi oraz gauleiterowi Prus Wschodnich i komisarzowi Rzeszy na Ukrainę Erichowi Kochowi. W tym rankingu swoistych zasług, czytaj: największej sprawności w dziele grabieży okupowanych terenów i wyniszczania miejscowej ludności, prym wiedli Greiser i Koch. Najgorzej wypadał Frank. Minister propagandy oskarżał go o wielkopańskie, iście monarsze zapędy, budowanie własnej pozycji kosztem interesów Rzeszy, wreszcie o korupcję i nepotyzm.\nSkoro mowa o zapiskach dotyczących kwestii personalnych, to stałymi gośćmi na kartach Dziennika z pierwszych lat wojny byli inni członkowie elity przywódczej Trzeciej Rzeszy. Goebbels, zabiegający nieustannie o awans w nazistowskiej hierarchii władzy, żywił szczególną nieufność do największych konkurentów, mogących i zresztą próbujących uszczuplić przynależną mu domenę propagandy i indoktrynacji społecznej. Na celowniku znajdowali się zwłaszcza odpowiedzialny za partyjną ideologię i administrowanie terenami okupowanymi Związku Radzieckiego Alfred Rosenberg i minister spraw zagranicznych Rzeszy Joachim von Ribbentrop. Z dużą ostrożnością autor Dzienników odnosił się do Heinricha Himmlera i Martina Bormanna, najwyraźniej respektując ich mocną pozycję. Ambiwalentny stosunek miał natomiast do Hermanna Göringa. Krytyczne i ironiczne opinie na temat sybarytyzmu i różnego rodzaju dziwactw Göringa przeplatały się z obawami o stan jego zdrowia nadszarpniętego wieloletnim morfinizmem, a zwłaszcza z troską o siły lotnicze Rzeszy, których renoma, a wraz z nią prestiż marszałka Rzeszy ogromnie ucierpiały po fiasku „bitwy o Anglię”. Goebbels nie tracił jednak nadziei, że wyrwany z nałogu i odpowiednio zmobilizowany Göring okaże się ważnym sojusznikiem na drodze do realizacji kluczowych celów stojących podczas wojny przed nazistowskim państwem.\nSzef Ministerstwa Oświecenia Narodowego i Propagandy kwitował w latach 1939-1942 z wielkim zadowoleniem militarne sukcesy Rzeszy i jej sprzymierzeńców, choć oczywiście nie należał do przychylnych recenzentów wysiłku wojskowego takich państw, jak Włochy i Węgry. Stosunkowo wcześnie dostrzegł też chmury zbierające się nad wojennym horyzontem Niemiec: wzmagający się od końca 1941 roku opór Armii Czerwonej, rosnące trudności niemiecko-włoskiego korpusu ekspedycyjnego w północnej Afryce i stopniowe aktywizowanie się ruchu oporu w okupowanych krajach Europy Zachodniej, a w szczególności w Jugosławii, Polsce i na zachodnich rubieżach Związku Radzieckiego. Dlatego też do strategicznych priorytetów Goebbelsa, co mniej lub bardziej dobitnie pojawia się w jego zapiskach diarystycznych, zaliczyć trzeba w 1942 roku sprawną realizację programu zagłady Żydów europejskich, ale także znalezienie rozwiązania dla trzech, ze sobą sprzężonych, zadań o kluczowym charakterze:\na) uruchomienie wszelkich rezerw ekonomiczno-społecznych, umożliwiających maksymalizację wysiłku wojennego Rzeszy, co znalazło wyraz w coraz bardziej natarczywym głoszeniu hasła totalizacji wojny;\nb) znalezienie sposobu na podzielenie koalicji antyhiterowskiej, formującej się od lata 1941 roku z udziałem stalinowskiego Związku Radzieckiego, do niedawna jeszcze, od czasu podpisania zbrodniczego paktu Ribbentrop–Mołotow, sojusznika Rzeszy w dziele przekształceń etniczno-terytorialnych w samym sercu Europy. Groza wojny na dwa, a właściwie na trzy i później cztery fronty, uwzględniając północną Afrykę i Włochy, popycha Goebbelsa do coraz bardziej gorączkowych poszukiwań partnerów do zawarcia seperatystycznego pokoju, a więc rozwiązania funkcjonującego z niejakim powodzeniem w schyłkowej fazie I wojny światowej;\nc) skłonienie Hitlera do zgody na zastosowanie wobec narodów zamieszkujących Związek Radziecki choćby początkowo najskromniejszych elementów programu politycznego. Miałoby to zagwarantować ich przynajmniej ograniczoną współpracę na platformie antystalinowskiej, co pozwoliłoby zneutralizować antyhitlerowski ruch oporu i przerzucić jakąś część wysiłku wojennego Rzeszy na gotowych do współpracy przedstawicieli miejscowej ludności. Goebbels poszukuje dla tego planu sojuszników wśród czołowych reprezentantów aparatu władzy Trzeciej Rzeszy, między innymi generalnego gubernatora Hansa Franka, a nawet do pewnego stopnia ministra Alfreda Rosenberga.\nStanowisko, jakie zajmie Hitler, miało podstawowe znaczenie dla tych trzech kwestii. Minister propagandy używał więc wszelkich perswazji, aby przekonać Hitlera do swoich planów. Starał się jednak działać ostrożnie i rozważnie, znając uwrażliwienie Führera na próby podważania jego dogmatów, zwłaszcza na tle rasowo-narodowościowym. Kontakty Goebbelsa z jego wodzem są w czasie wojny coraz częstsze i w związku z tym w Dziennikach pojawiają się obszerne relacje jego z rozmów z Hitlerem. Przypomnieć w tym miejscu wypada, że od lipca 1941 roku zmienia się zasadniczo styl zapisów: Goebbels rezygnuje z odręcznych, lakonicznych notatek w brulionach i dyktuje przybocznemu stenografowi swoje coraz dłuższe, publicystyczne wywody. Mnożące się spotkania z Führerem stanowiły dla autora Dzienników dowód na jego coraz mocniejszą pozycję w hierarchii nazistowskiej władzy. Goebbels, po gwałtownym zakończeniu romansu z czeską aktorką Lidą Baarovą, odzyskał już zaufanie Führera. Więcej nawet – niespożyta energia i inwencja naczelnego propagandysty Trzeciej Rzeszy stawała się coraz bardziej niezbędna do realizacji celów strategicznych narodowego socjalizmu.\nMimo to wspomnianych powyżej trzech priorytetów nie zdołał w omawianym okresie zrealizować. Rozmowy z Hitlerem, odnotowywane bardzo szczegółowo w Dziennikach z lat 1939-1943, pokazują daleko idące niezdecydowanie przywódcy Trzeciej Rzeszy, a także wiarę w szczęśliwy obrót sytuacji wojennej. Tym żył również autor Dzienników, tyle tylko, że dla niego źródłem wiary i nadziei pozostawał nieodmiennie Adolf Hitler, jego rzekomy geniusz i umiejętność pokonywania nadludzkich przeszkód. Po każdym spotkaniu z Führerem minister propagandy czuł, że „ma naładowany akumulator” i działał z coraz większą determinacją, choć zbliżał się nieuchronnie moment przełomu w wojnie, oddzielający pasmo sukcesów od nadciągającej katastrofy. Swoistą jej zapowiedzią, wtedy jeszcze tak niepostrzeganą, stała się przegrana kampania na froncie północnoafrykańskim ze sromotną porażką pod El Alamejn w czerwcu 1942 roku.\nKiedy jesienią 1942 roku zbierały się czarne chmury nad niemieckimi wojskami pod Stalingradem, propaganda Trzeciej Rzeszy prezentowała niczym niezmąconą pewność zwycięstwa, a mnożące się symptomy przegranej z zasady bagatelizowała. Katastrofa stalingradzka, definitywnie przypieczętowana w styczniu 1943 roku, spadła na niemieckie społeczeństwo niczym grom z jasnego nieba. Na ten właśnie moment przypadło „arcydzieło retoryki” Josepha Goebbelsa, czyli podjęta przez niego próba kompletnego odwrócenia znaczeń: przekształcenia ciężkiej klęski w rzekomo pożądane zrządzenie losu.\nW końcowej części niniejszego tomu czytelnik znajdzie zapiski Goebbelsa ukazujące od strony kulis zbrodniczy majstersztyk propagandy, jakim było przeprowadzenie manifestacji w Berlinie 18 lutego 1943 roku. Pałac Sportu stał się wtedy widownią największego popisu oratorskiego ministra propagandy i towarzyszącej temu tyleż fanatycznej, ile starannie zaaranżowanej erupcji entuzjazmu dla hasła wojny totalnej. „Wojna totalna to wojna najkrótsza” – taki napis widniał na olbrzymim transparencie rozwieszonym w Pałacu Sportu. Uzyskując poklask dla tego hasła, Goebbels przystąpił do realizacji jednego ze swoich priorytetów politycznych.\nJak pokaże dalszy bieg wypadków, intensyfikacja wysiłku wojennego przyniesie jego inicjatorowi niewątpliwy wzrost znaczenia w nazistowskiej elicie władzy; instytucjonalnym tego wyrazem będzie objęcie wpływowej funkcji generalnego pełnomocnika Rzeszy do spraw wojny totalnej. Dla Niemców będzie to oznaczać gwałtowne zwiększenie się wyrzeczeń, a co za tym idzie coraz większą liczbę ofiar wśród żołnierzy i ludności cywilnej oraz wielkie zniszczenia materialne. Co jednak zakrawa na ponury paradoks, wojna nie stanie się przez to ani krótsza, ani też zwycięska.\nTom Dzienników Goebbelsa, obejmujący notatki do połowy II wojny światowej, stanowi świadectwo triumfów reżimu Trzeciej Rzeszy. Jest to, zgodnie z naturą źródła, zapis subiektywny, momentami zakłamany i bałamutny, ale też nierzadko przenikliwy i odkrywczy, wnoszący wiele nowych elementów do stanu wiedzy na temat totalitarnego państwa hitlerowskiego w okresie jego pomyślności.\nI z tego ważnego powodu warto zajrzeć do zapisków dziennych ministra oświecenia narodowego i propagandy Rzeszy. Nawet jeśli osoba autora budzi uzasadnioną niechęć, a nawet odrazę, trzeba mieć świadomość, że przypadła mu rola jednego z kluczowych animatorów dramatycznych i tragicznych wydarzeń pierwszej połowy XX wieku.\nWczoraj: o brzasku z łóżka. Zaraz do biura. Jeszcze żadnych meldunków. W Gdańsku deklaracja przystąpienia [do Rzeszy]. Walki. Westerplatte i Gdynia ostrzeliwane. Dzwoni Forster: do teraz wszystko dobrze.\nReichstag: historyczne posiedzenie. Führer uzasadnia swoje posunięcia. Ułatwia Londynowi i Paryżowi drogę do porozumienia. Podziękowanie Moskwie. Problem Gdańska wyjaśniony.\n[...] Niestety nie mamy jeszcze Westerplatte. To nie jest dobre ze względów psychologicznych. W Gdańsku trwają także walki o [polski] urząd pocztowy. [...]\nU Führera. Jest wściekły, że Westerplatte nie jest bombardowane. Zaraz to zarządza. Tu nie wolno kierować się fałszywymi rachubami w związku z problemem własności.\nLondyn i Paryż ogłaszają powszechną mobilizację. To było do przewidzenia. Proponuję Führerowi, aby zaraz złożył stanowcze dementi do angielskiego rządu. Twierdzi on, że nie znał naszych propozycji. To jest kłamstwo! [...]\nPierwszy komunikat z frontu. Odnieśliśmy już bardzo miłe sukcesy. Ale jeszcze nie o rozstrzygającym znaczeniu. Usuwam z komunikatu pewne błędy psychologiczne. Radio kosztuje mnie wiele pracy. Muszę tam być czujny niczym pies myśliwski.\nGörlitzer donosi o sytuacji w Berlinie. Wszystko dobrze. Ludność jest poważna, ale opanowana. Berndt pracuje dobrze.\nMoja ustawa o karze śmierci dla słuchających zagranicznego radia została przyjęta przez Führera. To dobrze. Jedna z broni została wrogowi wytrącona z ręki. [...]\nPrzemawia Chamberlain. Ostro przeciwko nam. Mamy wycofać nasze oddziały, w przeciwnym razie Anglia i Francja wyciągną z tego konsekwencje. To samo podkreślają Henderson i Coulondre u Ribbentropa.\nOdczekać. Pracuję jeszcze do późnej nocy. Potem padam jak nieżywy na łóżko.\nWczoraj: [...] Sytuacja militarna przedstawia się mniej więcej tak jak wczoraj. Wieczorem jednak oczekuje się jeszcze na szczególny sukces. Walki o Westerplatte toczą się nadal. Führer nakazał użycie ciężkiej artylerii. Przełęcz Jabłonkowska została zdobyta. Polacy chełpią się swoim wojskowym bohaterstwem. To jednak jest jedynie na papierze. [...]\nW sytuacji zaszła osobliwa zmiana. Włączył się Mussolini i zaproponował zwołanie konferencji 6 mocarstw. Do tego czasu miałoby obowiązywać zawieszenie broni. Führer nie odrzuciłby takiego rozwiązania, pod warunkiem jednak, że miałby w ręku jakąś zdobycz. Dlatego też cały nasz wysiłek wojenny zostaje skierowany na odcięcie korytarza. [...]\nDuży spór o rozporządzenie dot.[yczące] zagranicznych rozgłośni. Göring, Frick i Gürtner nie chcą się posuwać tak daleko jak ja. Ich propozycja jest jednak dla mnie całkowicie niewystarczająca. Führer już zaaprobował mój projekt, ale Göring nie chce się z tym pogodzić. Robię wszystko, aby przeforsować mój projekt. [...]\nRosyjska misja wojskowa przyjeżdża do Berlina. Wielka korzyść dla nas. [...]\nWażny komunikat wojenny [OKW]: korytarz zaryglowany. Może doprowadzi to do dużego zwycięstwa. To byłoby dla nas nieocenione.\nDaladier i Halifax wygłaszają zaciekłe przemówienia. Poza tym jednak Londyn i Paryż zaczynają trochę mięknąć. [...]\nWczoraj: z samego rana z łóżka. O godz. 9 rano Londyn postawił nam ultimatum [z żądaniem odpowiedzi] do godz. 11: koniec z działaniami wojennymi i wycofanie wojsk. Inaczej wojna.\nZaraz do Kancelarii Rzeszy. Führer jest oburzony i nie myśli o tym, aby przyjąć to ultimatum. Dyktuje memorandum, w którym ostro uzasadnia [swoje odrzucenie]. Do tego odezwa do narodu, partii, frontu wschodniego i zachodniego. Zaraz nakazuję odczytać to w radiu.\nO godz. 11 przemawia Chamberlain. Ogłasza, że Anglia znajduje się z nami w stanie wojny. W ten sposób sytuacja staje się jasna. Chamberlain dopuszcza się dzikich wypadów pod adresem Führera. Churchill i Eden dokooptowani do gabinetu. Czy Londyn chce faktycznie iść na całość?\nParyż zostawia sobie czas na decyzję do godz. 5 [po południu]. Następnie jednak nie przekazuje formalnego wypowiedzenia wojny. Na Zachodzie będziemy się tylko bronić.\n[...] U Führera. Przedkładam mu całą koncepcję propagandy wojennej. Przeciwko Chamberlainowi i towarzyszom. Oddzielić przywództwo od narodu. Chwilowo oszczędzać Francję. Niemiecka potęga i władza. Führer jest bardzo pewny swego. Wszystko zależy od sukcesu na Wschodzie. Na razie Polacy stawiają jeszcze opór. Nasza Luftwaffe operuje bajecznie.\nCałe popołudnie dyktowanie [tekstu] ulotek. Dla Polski, Anglii, Francji. Niestety nasze rozgłośnie radiowe muszą często milknąć, aby uniemożliwić namierzenie się wrogim lotnikom. [...]\nWieczorem znów u Führera. Jeszcze raz przedstawia mi sytuację militarną. Sądzi, że Zachód będzie pozorował wojnę, tzw. wojnę kartoflaną. Od kiedy jednak wiem, że Churchill jest w gabinecie, trudno mi w to uwierzyć. Ale tak czy owak będziemy walczyć i pracować aż do zwycięstwa. Może jest to wielkie rozstrzygnięcie dla Europy w ogóle.\nNastępnie Führer wyjeżdża na front wschodni. Życzę mu wszystkiego najlepszego. Bardzo wzruszające pożegnanie. Jestem głęboko poruszony.\nJeszcze długa rozmowa z Göringiem. Jest on sceptycznie nastawiony do Anglii. Francja na razie jeszcze zwleka. Nikt jeszcze nie może powiedzieć, czy będzie to długa i ciężka wojna. Göring mocno wierzy w to, że nie damy się pokonać gospodarczo i wojskowo. Nie wie jednak, czy naród wytrzyma [trudy wojny]. O to zadbam. [...]\nNaród jest spokojny i opanowany, pełen gorzkiej determinacji. I tak powinno zostać.\nWczoraj: angielska propaganda chciałaby wbić klin między nasz naród i Führera. Przeciwdziałamy temu, postępując tak samo wobec Anglii. Radio angielskie chce opublikować listę niemieckich jeńców w Polsce. Tylko po to, aby skupić wokół siebie wspólnotę słuchaczy. Robimy to samo w stosunku do Polski. To jest nieustanna wojna tam i tu.\nMeldunek: angielski parowiec pasażerski „Athenia” storpedowany z 1400 pasażerami [na pokładzie]. Oburzenie w Ameryce. My jednak nie mogliśmy tego zrobić. Nowy meldunek: wszystkich uratowano. Aha! Czysty blef i trik propagandowy Churchilla i towarzyszy. Puszczam zaraz w ruch maszynę do składania dementi.\nPolacy robią dziką awanturę o [rzekome] okrucieństwa. To jest cała panorama zbrodni. Przede wszystkim bajeczka o zniszczeniu obrazu Matki Boskiej Częstochowskiej. Przewija się ona przez całą prasę światową. Polecam wysłać bombowcem do Częstochowy amerykańskiego dziennikarza Lochnera, aby ten mógł przesłać sprawozdanie na podstawie tego, co zobaczył na własne oczy. Mam nadzieję, że w ten sposób uda się ukręcić łeb kłamstwu.\nPrzedstawienie nowych wytycznych podczas konferencji prasowej [dla niemieckich dziennikarzy]: mocno atakować rząd angielski, lecz oszczędzać naród. Francji jeszcze zupełnie nie dotykać. W Polsce izolować naród od przywództwa. Wewnątrz [Niemiec] umacniać jedność i pomijać wszelkie kwestie konfliktowe.\nV.[on] Wedel raportuje na temat sytuacji militarnej. Mamy do odnotowania kilka sukcesów, lecz brakuje jeszcze wielkiego uderzenia. Na Zachodzie jeszcze żadnych działań bojowych. Wzdłuż całego frontu zachodniego nakazuję rozmieścić 800 transparentów z hasłem: „Jeśli nie zaatakujecie, nie będziemy strzelać. Nic od Was nie chcemy!”.\nSporo sobie po tym obiecuję. [...]\nWczoraj: nasza ofensywa nabrała stylu. Obszar przemysłowy [w Polsce] dostał się w nasze ręce w nienaruszonym stanie, zmierzamy do Krakowa, angielskie naloty na Wilhelmshaven i Cuxhaven zostały znakomicie odparte. A tak w ogóle to nasza Luftwaffe spisuje się wspaniale. Na Zachodzie nic nowego. [...]\nPolacy rozwijają przeciwko nam ohydną kampanię oszczerstw. Nie pozostajemy im dłużni. [...]\nKonferencja prasowa: jeszcze raz zaostrzenie wytycznych. Na razie ani słowa przeciwko Francuzom, ale bardzo ostro przeciwko Anglikom. [...]\nGöring jest przekonany, że wkrótce zadamy Polakom ostateczny cios. To byłoby błogosławieństwo. On jeszcze nie wie, czy powinien wierzyć w pokój na Zachodzie. Ribbentrop zrobił się za mało elastyczny przy artykułowaniu naszych żądań. Göring formułuje na jego temat jak najostrzejsze oceny. Mimo to jednak jesteśmy panami sytuacji. Jeśli dojdzie do wojny światowej, będzie ciężko, ale mimo to damy sobie radę. Göring jest oburzony na Włochów. Nie zasługują na nic innego jak na pogardę. [...]\nGrudziądz i Mława w rękach niemieckich. [...]\nGutterer przedstawia groteskowy plan: rozrzucić nad Anglią sfałszowane angielskie banknoty. 30% gotówki [znajdującej się w obiegu]. To powinno zachwiać całą angielską walutą. A gdyby Anglicy uczynili to samo nam! Polecam ten plan poddać dalszej analizie. [...]\nMüller powrócił z obszaru działań wojennych. Matka Boska Częstochowska jest jeszcze cała i zdrowa. Widział on potworne sceny walki. Polacy prowadzą zaciekłą walkę „zza węgła”. W każdym mieście z osobna trzeba łamać stawiany tam opór. Nasze oddziały walczą z prawdziwie bohaterską odwagą. Po poddaniu się polska ludność zachowuje się pokornie.\nLochner był w Częstochowie. Teraz informuje zagranicę. W ten sposób ukręcam łeb najgorszym angielskim, a przede wszystkim polskim kłamstwom o [niemieckich] potwornościach. [...]\nPolacy uruchomili prawdziwą fabrykę kłamstw. Ale to już na nic im się nie zda, a tylko zaszkodzi. [...]\nWczoraj: [...] Sytuacja militarna rozwija się nadal na naszą korzyść. Okrążanie Polski jest coraz bardziej zabójcze. Kraków wzięty. Na moją propozycję oddaje się przy grobie Piłsudskiego honory wojskowe. To będzie miało z pewnością korzystne skutki. [...]\nWarszawski rząd uciekł z Warszawy. Cel na razie jeszcze nieznany. Wygląda na to, że naród [polski] znajduje się w rozpaczliwym położeniu.\nPrzez całe popołudnie wytężona praca. Co chwilę przychodzą nowe informacje. Ale my jesteśmy szybcy i bezwzględni w obronie, nie darujemy Londynowi i Warszawie niczego. Niemiecka obrona przechodzi następnie w ofensywę. To dla nas nowy i niezwyczajny sposób prowadzenia wojny. Ale już się na tym wyznaję. [...]\nWczoraj: [...] Start bombowcem. Na poligon Groß Born (Borne Sulinowo). Reszta [drogi] samochodem. Führer mieszka w pociągu pancernym pośrodku lasu. Spotykam go, kiedy akurat omawia sytuację militarną. Wygląda znakomicie i dopisuje mu humor. Natychmiast przedstawia mi obraz sytuacji: Polacy na krótko przed całkowitym upadkiem. Siedzą w kotle. Ich położenie jest beznadziejne. Nasze czołgi prą niepowstrzymanie naprzód.\nMocarstwa zachodnie nie przejawiają aktywności. Führer chce najpierw zmiażdżyć Polskę. Potem będzie szukał pokoju na Zachodzie. To być może mu się uda. W każdym razie polska klęska odstraszy każdego agresora. [...]\nWieczorem przychodzi meldunek: niemieckie oddziały pancerne wdarły się do Warszawy. Victoria! Puszczamy to natychmiast przez radio w uroczystej oprawie. To jest wielka radość dla całego narodu niemieckiego. [...]\nWieczorem przestrajamy rozgłośnię Deutschlandsender na fale rozgłośni warszawskiej i w ten sposób możemy zwracać się do narodu polskiego. Wiele odezw i wiadomości. To wszystko oddziałuje bardzo dobrze i mocno. [...]\nWczoraj: nasze oddziały maszerują w szybkim tempie naprzód. Ich osiągnięcia budzą na całym świecie nieograniczony podziw.\nKonferencja prasowa: ustalenie wytycznych. Na Zachodzie nic nowego. Nasza dotychczasowa taktyka była całkiem właściwa. Uderzenie w Warszawę i Londyn. Oszczędzać Paryż. W ten sposób zajdziemy najdalej. Ulotki zrzucane przez Anglików są niewiarygodnie idiotyczne. Odpowiadać na nie byłoby zbytkiem honoru. [...]\nDzwoni Alfieri: na propozycję Duce Włochy chciałyby za pośrednictwem swojej prasy przetestować następującą kwestię: ustąpienie polskiego rządu, nowy rząd, który zawrze pokój, skierowany przeciwko Wersalowi i jego decyzjom dotyczącym granic. Wojna na Zachodzie po pokonaniu polskiej armii to nonsens. Odwlekam sprawę i dzwonię do Führera. Jest bardzo zainteresowany ofertą, przypuszcza jednak, że Mussolini chce w ten sposób doprowadzić do [zwołania] ogólnoeuropejskiej konferencji pokojowej. Upoważnia mnie więc, aby na razie dużo mówić o tej sprawie, dziękować Alfieriemu za każde wsparcie i przekazać mu, że nie mogłem porozumieć się z Führerem. Na frontach wszystko dobrze. Führer jest bardzo zadowolony. [...]\nWczoraj: [...] Moskwa mobilizuje część swoich wojsk. Przypuszczalnie rzuci się w stosownym momencie na resztę Polski.\nNa Zachodzie dochodzi do niewielkich starć, ale żadne nie ma znaczenia. Tam Anglia manifestuje większą niż kiedykolwiek dotąd wolę udziału w dużej wojnie. Ale to przecież jeszcze nie koniec pieśni. [...]\nW urzędzie [RMVP]: sytuacja militarna bardzo dobra. Dalszy postęp w okrążaniu Polaków. Jednakże z powodów bezpieczeństwa wycofaliśmy czołowe oddziały z centrum Warszawy. [...]\nZ Köhnem wypracowywanie ulotek dla zaplecza polskiego frontu. [...]\nZ Köhnem nowe projekty ulotek. Przede wszystkim dla Warszawy. [...]\nRozmowa telefoniczna z Alfierim. Mówię mu to, co ustaliłem z Führerem. Jest trochę niezadowolony i chce poczekać na definitywną odpowiedź Führera. Wierzy w nasze ostateczne zwycięstwo. Paryż byłby może gotowy na porozumienie, ale Londyn uparty. Także postawa Tokio jest na razie jeszcze nieprzejrzysta. W Rzymie panuje zdecydowany nastrój.\nZgodnie z umową zdradzam mu jeszcze trochę [wiadomości]. Nasza sprawa wygląda przecież znakomicie. Jedynie w Warszawie dochodzi do małej przerwy.\nNastępnie przekazuję Führerowi i Ribbentropowi informację o mojej rozmowie. Tam [w Rzymie] chce się przejściowo wziąć na przeczekanie. Problem, co teraz zrobi Rosja.\nNadajemy intensywnie na falach warszawskiego radia. Polacy są systematycznie nękani. [...]\nWczoraj: sytuacja militarna nie zmieniła się w sposób widoczny. Osiągnęliśmy linię Wisły i tym samym Polacy zostali całkowicie odcięci. Albo muszą nam teraz stawić czoło, albo się poddać. Wtedy liczba jeńców urośnie do niewyobrażalnych rozmiarów. Sama Warszawa nie jest jeszcze w naszym posiadaniu. Oczekuje się nadejścia piechoty. Łódź znalazła się w naszych rękach w stanie nienaruszonym. [...]\nToczy się wojna w eterze. Weszliśmy z naszym programem na częstotliwość niektórych rozgłośni polskich. Teraz w Polsce się nie wie, co jest autentycznie polskie, a co nie. To nam może wyjść jedynie na dobre. W ten sposób szerzymy jeszcze większą panikę. Potem każę zarządzić kilkugodzinną przerwę, aby wzmóc niepewność. W każdym razie Polacy nie zaznają już spokoju. [...]\nWczoraj: sytuacja militarna nie zmieniła się w istotny sposób. Wszystko zmierza do rozstrzygającego starcia. Polacy muszą się postawić albo poddać. Innej możliwości już chyba nie ma. Wygląda na to, że chcą fanatycznie bronić Warszawy metodami wojny partyzanckiej. Ale miasto jest całkowicie otoczone. [...]\nNa Zachodzie francuskie bataliony posunęły się już do przodu, ale powstrzymał je nasz ogień. Londyn deklaruje ponownie swoje zdecydowanie, że będzie walczył aż do końca. Przede wszystkim Eden wygłasza bardzo głośną i bombastyczną mowę. Polacy się znowu trochę odnaleźli i wszczynają wkoło awantury. [...]\nDługa rozmowa z dr. Leyem. Był na froncie zachodnim i odnotował tam dobre nastroje. Ale po części bazują one na tym, że ma się nadzieję, iż Francja nie potraktuje całej sprawy serio. Tak się przecież właśnie dzieje, po czym będziemy z całą energią walczyć i również zwyciężymy. Ley jest trochę przygnębiony, ale podnoszę go na duchu.\nFunk popełnia wiele błędów. Zamyka zakłady według schematu F [na wypadek wojny], a nie zapewnia ludziom pracy. W tym czasie mamy znowu prawie milion bezrobotnych. Tak nie można. Przy czym brakuje siły roboczej przede wszystkim w rolnictwie. Niezwłocznie nawiązuję kontakt z Darrém, aby przeciwdziałać tej niekorzystnej sytuacji. Funk robi zamach na strukturę płac, co psychologicznie jest bardzo niemądre. Powinien podnieść podatki, ale płace pozostawić nietknięte, przynajmniej na papierze. [...]\nRozmowa telefoniczna z Ribbentropem: Moskwa działa planowo. Chce uczestniczyć w podziale łupów. Zachęca się Litwę, aby wzięła sobie Wilno. Na razie nie chcę jeszcze telefonować do Alfieriego. Führer nie zamierza jeszcze [do niczego] się zobowiązywać. [...]\nWczoraj: sytuacja militarna przyniesie w efekcie polskiej armii Kanny. Broni się ona jeszcze pod Kutnem, ale nadaremnie. Los Warszawy jest w ten sposób przypieczętowany. Rosjanie się wprawdzie jeszcze nie ruszają, ale mimo to nie ma już dla Polski ratunku.\nKonferencja prasowa: nieco stopuję zbyt prostackie spoufalanie się z Moskwą. Trochę za daleko posuwają się w tym względzie nasze gazety, przede wszystkim te, które chcą przedobrzyć sprawę. Wiele cennych głosów neutralnych przychodzi nam z pomocą. OKW wydaje ostre oświadczenie przeciwko wojnie partyzanckiej. Zdławimy ją wszelkimi środkami. Nadzieja, że Polacy to w porę zrozumieją. [...]\nDr Dietrich wraca na jeden dzień do Berlina. Składa sprawozdanie: na froncie wszystko w porządku. Polacy znajdują się na straconych pozycjach. Rosja się jeszcze nie rusza. Wygląda na to, że chce wyczekać. Także Włochy nie są w tym momencie aktywne, ani dyplomatycznie, ani wojskowo. Francja jest trochę miękka, ale Anglia jeszcze bardzo twarda i nieustępliwa. Musimy, zanim będzie można rozeznać się w sytuacji, rozwiązać najpierw problem na Wschodzie. [...]\nWczoraj: [...] Rano lot na Górny Śląsk. W Godow (Godów) w pobliżu Góry św. Anny mieści się kwatera Führera. Najpierw jeszcze omówienie z Diewergem problemu Gdańska. Generalnie biorąc, w Gdańsku znowu dzieje się dobrze. Natomiast w Prowincji Poznańskiej wszystko ciągle źle wygląda. Przede wszystkim bardzo wiele kłopotów nastręcza nam działalność band.\nU Führera. Omówienie z nim sytuacji: nadal bardzo ostro atakować Anglię. Próbować odizolować rząd angielski od jego narodu, a Anglię od Francji. Francję należy oszczędzać. Pierwszy cel wojskowy to całkowite pokonanie Polski. Są po temu wszelkie możliwości. W bitwie pod Radomiem 60 000 jeńców. 100 000 [jeńców] oczekuje się jeszcze pod Kutnem. A więc idzie dobrze. Upadek Warszawy byłby psychologicznym ułatwieniem. Wojskowi chcą to osiągnąć za wszelką cenę. Ew.[entualnie] wkroczyłaby wtedy Moskwa, która opublikowała bardzo ostre oświadczenie w kwestii mniejszości [narodowych w Polsce]. Przez godzinę utrzymywała się pogłoska, że Moskwa wypowiedziała Polsce wojnę. Zaraz jednak poleciłem zdementować ją z Berlina.\nWłochy zachowują się bardzo pasywnie, pod pewnymi względami wprost nieprzyjaźnie. Mussolini wygląda na bardzo nadąsanego. Mimo to chcemy utrzymać przyjaźń. Dlatego mam utrzymać kontakt z Alfierim. Führerowi bardzo na tym zależy. [...]\nFührer wygląda dobrze i sprawia wrażenie, że też dobrze się czuje. Kiedy zostanie załatwiona sprawa na Wschodzie [w Polsce], chce on doprowadzić do jasnej sytuacji na Zachodzie. Nie potrzebuje wcale długiej wojny. Jeśli już wojna, to krótka i całościowa. Nie wolno zezwolić Londynowi na to, aby jeszcze raz powalił nas na kolana, wykorzystując czas i głód. [...]\nUpadła Gdynia. Znowu krok do przodu. Tu Polacy trzymali się dzielnie. [...]\nWieczorem zadzwonił Alfieri. Mówię mu tak ogólnie, ale nie mogę naturalnie dać precyzyjnych odpowiedzi na jego 4 pytania. Mówię, że trzeba to pozostawić samym Włochom, gdyż inicjatywa z naszej strony będzie oczywiście zinterpretowana jako oznaka słabości. On to także rozumie. Przedstawiam mu sytuację militarną. Jest zdania, że zarówno Anglia, jak i Francja przygotowują się na długą wojnę. Następnie wyraża on obawy z powodu naszej deklaracji o prowadzeniu bezwzględnej wojny. Powinniśmy dodać więcej uzasadnień. Po Polsce nikt niczego już nie oczekuje.\nChcemy teraz pozostawać w regularnym kontakcie telefonicznym.\nWynik tej rozmowy przekazuję Ribbentropowi. Również i on nie ma jeszcze jasności co do całej sytuacji. Odczekać, co zrobi Moskwa. Wtedy będzie można zobaczyć, co dalej. [...]\nWczoraj: pod względem militarnym: bitwa o Kutno toczy się dalej. Warszawa otoczona, ale jeszcze nie wzięta. Na Zachodzie pojedynek artyleryjski. [...]\nSzczegółowa narada z Amannem: na razie nie ruszać prasy kościelnej. Inaczej zrobi się krzyk. Finansuję zakup bezpłatnych egzemplarzy dla lazaretów i ośrodków dla uchodźców. Dopuszczenie prasy w zdobytej Polsce: na byłych terenach niemieckich tylko niemieckiej, poza tym także polska prasa pod nasze dyktando. [...]\nGóra telegramów do przestudiowania. Rosja gotuje się do skoku.\nRozmowa telefoniczna z Ribbentropem. Narada, jak najskuteczniej dobrać się Anglikom do skóry. Mocno depczemy im po piętach. [...]\nDzieci przybywają na moment ze Schwanenwerder. Są bardzo kochane, ale nie mam dla nich ani chwili czasu.\nSkontrolowanie antysemickiego filmu Leinen aus Irland. Wypadł bardzo dobrze. [...]\nWczoraj: sytuacja militarna rozwija się nadal na naszą korzyść. Zamyka się pierścień wokół Kutna. Polacy są na straconych pozycjach, mimo rozpaczliwych prób przerwania [okrążenia].\nPrzemyśl i Białystok w naszych rękach. Na Zachodzie jedynie wzmożona działalność artylerii.\nWarszawa będzie teraz atakowana. Zrzucamy ulotki z terminem poddania się, określonym na 12 godzin. Ponadto wysyłamy parlamentariusza, ale nie zostaje on przyjęty przez polskiego komendanta miasta. Teraz Polacy muszą za to zapłacić zbombardowaniem Warszawy. Musimy mieć to miasto i jeśli broni się go wszelkimi środkami, to my wszelkimi środkami musimy je atakować.\nMoskwa zaprzestała swojego sporu z Tokio w odn.[iesieniu] do granicy mandżurskiej. Porozumienie ma iść jeszcze dalej. Byłoby to dla nas istotnym ułatwieniem. Rosja powinna i musi napaść na Polskę. Tym samym pozbawimy Londyn i Paryż wszelkiej podstawy prawnej. [...]\nJeszcze pracuję do późna, gdy w środku nocy nadchodzi wiadomość: Moskwa o godz. 4 wkroczy do Polski na całej długości granicy, aby wziąć pod ochronę swoje mniejszości [narodowe]. Uczyni tak przy zachowaniu swojej neutralności i dlatego, że państwo polskie już nie istnieje. Uzasadnienie jest bardzo oryginalne, ale sam fakt to dla nas dar losu. Podziała w Londynie i Paryżu niczym wybuch bomby.\n 1 września 1939 r. Rada Ministrów do spraw Obrony Rzeszy wydała w efekcie zabiegów ministra propagandy „Rozporządzenie o nadzwyczajnych posunięciach dotyczących radia”. Przewidywało ono bezwzględny zakaz słuchania zagranicznych rozgłośni radiowych. Na lekceważących ten zakaz czekały surowe kary od konfiskaty radioodbiornika, przez ciężkie więzienie i obóz koncentracyjny aż po karę śmierci w przypadku rozpowszechniania (ustnego, pisemnego) zasłyszanych wiadomości.\n Zob. zapis z 2 września 1939 r., s. 3.\n Winston Churchill (1874–1965) – polityk brytyjski o orientacji konserwatywnej, następnie liberalnej, potem ponownie konserwatywnej. Wielokrotny minister w latach 20. XX w., przeciwnik polityki appeasementu wobec Trzeciej Rzeszy. Od września 1939 r. minister marynarki wojennej w gabinecie wojennym Neville’a Chamberlaina, w maju 1940 r. zastąpił go na stanowisku premiera. Utworzył rząd „koncentracji narodowej” z udziałem konserwatystów i przedstawicieli Partii Pracy. Zwolennik szerokiej koalicji antyhitlerowskiej. Dla Brytyjczyków symbol nieugiętej woli walki aż do zwycięstwa, od 1943 r. jego pozycja w polityce światowej słabła ze względu na rosnącą rolę ZSRR i USA.\n W oryginale: Kartoffelkrieg. Nawiązanie do bawarskiej wojny sukcesyjnej z lat 1778–1779 z udziałem Prus i Saksonii z jednej strony i Austrii z drugiej. Wojna, która nie przyniosła zresztą wyraźnego rozstrzygnięcia, toczyła się nadzwyczaj ospale, często na kartofliskach, gdzie wygłodniali żołnierze szukali pożywienia; stąd nazwa.\n 3 września 1939 r. niemiecki okręt podwodny zatopił brytyjski statek, gwałcąc w jaskrawy sposób międzynarodowe prawo morskie. Zginęło bądź utonęło 112 osób. Goebbels, najwyraźniej nie znając prawdziwego przebiegu zdarzeń, założył, że Wielka Brytania celowo zatopiła własny statek, aby wciągnąć do wojny USA; wśród ofiar było wielu Amerykanów. Kiedy w połowie września 1939 r. do dowództwa Kriegsmarine dotarł meldunek dowódcy okrętu podwodnego, przyjęto wersję, że była to pomyłka niedoświadczonego kapitana. Publicznie jednak trzymano się kłamliwej wersji, prawda o zatopieniu „Athenii” wyszła na jaw dopiero podczas procesu norymberskiego.\n Amerykański dziennikarz (zob. t. 1, 1934, przyp. 21) dał się użyć jako narzędzie propagandy Trzeciej Rzeszy i dopiero poniewczasie zrozumiał swój błąd. Jak na ironię, w 1939 r. został laureatem prestiżowej Nagrody Pulitzera za osiągnięcia w zakresie korespondencji zagranicznych. Pierwszy wydawca fragmentów Dzienników Goebbelsa (Zürich, 1948).\n Ani klasztor na Jasnej Górze, ani obraz Czarnej Madonny nie zostały we wrześniu 1939 r. uszkodzone.\n Innym pomysłem Goebbelsa było zainstalowanie na prawym brzegi Renu wzdłuż granicy niemiecko-francuskiej megafonów, z których płynęły dźwięki muzyki rozrywkowej. Zachęcało to ludność francuską, również żołnierzy, na drugim brzegu Renu do tańca, co było po stronie niemieckiej skrzętnie filmowane i puszczane w obieg propagandowy.\n Goebbels ma na myśli meldunki o okrucieństwach popełnianych przez wkraczające wojska niemieckie, które jego zdaniem nie miały nic wspólnego z rzeczywistością.\n Georg Wilhelm Müller – przywódca NSDStB we Frankfurcie/M., od 1933 r. w RMVP jako osobisty referent Goebbelsa w randze radcy ministerialnego, w latach 1940–1945 kierownik Wydziału Oświecenia Narodowego i Propagandy przy Urzędzie Komisarza Okupowanej Norwegii, od marca 1945 r. do końca wojny przedstawiciel ministra RMVP w sztabie naczelnego dowódcy Obszaru Zachód Wehrmachtu feldmarszałka Alberta Kesselringa.\n W oryginale: Franktireurkrieg, określenie pochodzi od fr. franctireur (dosł. wolny strzelec, partyzant, ochotnik niewcielony do regularnego wojska).\n Wiadomość o pojawieniu się 8 września 1939 r. po południu na zachodnich przedpolach Warszawy czołgów i patroli motocyklowych Wehrmachtu skłoniła ludowego komisarza spraw zagranicznych ZSRR Wiaczesława Mołotowa do wystosowania depeszy gratulacyjnej do swojego niemieckiego kolegi po fachu Joachima von Ribbentropa. Obie strony pilnie wyczekiwały upadku stolicy Polski. Niemcy spodziewały się szybkiego wypełnienia przez władze radzieckie zobowiązań wynikających z tajnego protokołu do paktu z 23 sierpnia 1939 r. ZSRR obawiał się zbyt wczesnego przekroczenia granicy Rzeczypospolitej, gdyż ciągle liczył się z interwencją zachodnich sojuszników Polski, a ponadto nadal jeszcze trwały walki z Japończykami na froncie dalekowschodnim.\n Willi Köhn (zob. t. 1, 1936, przyp. 126) w latach 1938–1939 konsul generalny Niemiec w Hiszpanii, od 1939 r. dyrektor Departamentu Zagranicznego w RMVP.\n Zob. przyp. 11.\n Aluzja do wielkiej bitwy (216 r. p.n.e.) w czasie drugiej wojny punickiej i zwycięstwa kartagińskiego wodza Hannibala nad legionami rzymskimi. Klasyczny przypadek zastosowania manewru okrążenia („manewr kannaeński”), dzięki któremu liczebnie słabsza armia pokonała dwukrotnie większe siły nieprzyjaciela. Porównanie całkowicie nieadekwatne do sytuacji we wrześniu 1939 r.\n W oryginale: die von der Partei des Guten.\n Chodziło o pytania dotyczące, generalnie biorąc, warunków zaprzestania działań wojennych.\nLeinen aus Irland (Irlandzkie płótno) – film fabularny z 1939 r. w reżyserii Heinza Helbiga, aktorzy: Siegfried Breuer, Irene von Meyendorf, Fritz Imhoff, Otto Treßler. Dyrektor generalny koncernu tekstylnego, z pochodzenia Żyd, chce zapewnić jednej z fabryk w Pradze zwolnienie od cła na dostawy płótna z Irlandii, co załamałoby rodzimą (niemiecką) produkcję płótna. Machinacje podstępnego dyrektora zostają w porę udaremnione, otrzymuje on dymisję, a krajowej produkcji płótna już nic nie zagraża.\n Goebbels żywił nadzieję, że po upadku Polski Wielka Brytania i Francja odstąpią od zobowiązań sojuszniczych.


Protokół Nr XLIX/2014 z Sesji Rady Gminy Osiek Jasielski z dnia 27 czerwca 2014 roku – Załęże w gminie Osiek Jasielski\nPrzedstawiamy Państwu pełny Protokół Nr XLIX/2014 z Sesji Rady Gminy Osiek Jasielski z dnia 27 czerwca 2014 roku udostępniony w Biuletynie Informacji Publicznej UG Osiek Jasielski. Zapraszamy do zapoznania się z jego treścią, zwłaszcza, że 3 radnych było przeciw nagrywaniu sesji, a 3 się wstrzymało od głosu.\nProtokół nr XLIX/2014 z Sesji Rady Gminy Osiek Jasielski z dnia 27 czerwca 2014 roku:\nAd.1. Otwarcia XLIX-ej Sesji Rady Gminy dokonał Przewodniczący Rady Gminy Osiek Jasielski P. Wojdacz Piotr witając wszystkich obecnych Radnych, sołtysów wsi, Wójta, P. Sekretarz, P. Skarbnika, P. Katarzynę Nowosielską – księgową Samodzielnego Publicznego Zakładu Opieki Zdrowotnej w Osieku Jasielskim, P. Józefę Romanek – kierownik Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w Osieku Jasielskim, Antoniego Marchewkę – dyrektora Gminnego Ośrodka Kultury w Osieku Jasielskim oraz P. Marka Rączkę – kierownika Gminnego Zakładu Komunalnego w Osieku Jasielskim.\nWeronika Gumienna – Zawadka Osiecka\nDaniel Socha – Mrukowa– nieobecność usprawiedliwiona\nKonrad Michnal – Świerchowa – nieobecność usprawiedliwiona\nZdzisław Gumienny – Pielgrzymka– nieobecność usprawiedliwiona\nMarek Kiełbasa – Proszę o przesunięcie punktu 12. tuż przed uchwałą w sprawie udzielenia absolutorium. Są to to uchwały bezpośrednio ze sobą powiązane.\nPrzewodniczący Rady – Jeśli będzie taka wola Wysokiej Rady, nie widzę problemu, by zamienić kolejność tych punktów.\nPoddaję pod głosowanie wniosek Radnego Marka Kiełbasy o przesunięcie punktu 12. przed uchwałą w sprawie udzielenia absolutorium.\n5 Radnych ,,WSTRZYMAŁO SIĘ OD GŁOSU”\n1 Radny był ,,PRZECIW”.\nPoddaję pod głosowanie zmieniony porządek obrad.\nKto jest za przyjęciem zmienionego porządku obrad?\nPrzewodniczący Rady – Wysoka Rado, mamy do zatwierdzenia dwa protokoły z Sesji Nr XLVII/2014 oraz XLVIII/2014. Oba zostały umieszczone w BIP-ie, były również dostępne w Urzędzie Gminy w biurze obsługi Rady Gminy.\nCzy są pytania, uwagi bądź sugestie związane z protokołem z Sesji Nr XLVII/2014?\nPoddaję pod głosowanie protokół z Sesji Nr XLVII/2014\nCzy są pytania, uwagi bądź sugestie związane z protokołem z Sesji Nr XLVIII/2014?\nPoddaję pod głosowanie protokół z Sesji Nr XLVIII/2014\n2 Radny ,,WSTRZYMAŁO SIĘ OD GŁOSU”.\nAd. 5. Informacja Wójta z wykonania uchwał podjętych na poprzedniej Sesji oraz z w okresie międzysesyjnym.\nAd.6. Podjęcie uchwały w sprawie zatwierdzenia rocznego sprawozdania finansowego Samodzielnego Publicznego Zakładu Opieki Zdrowotnej w Osieku Jasielskim\nPrzewodniczący Rady – Proszę o zabranie głosu przez P. Katarzynę Nowosielską – księgową SPZOZ.\nKatarzyna Nowosielska – Wysoka Rado, rok 2013 zakończyliśmy zyskiem w wysokości 66 702,99 zł. W porównaniu z rokiem poprzednim odnotowaliśmy niewielki spadek. W 2013 roku podjęliśmy prace inwestycyjne. Nasz wniosek dotyczący dofinansowania szybu i windy został pozytywnie rozpatrzony przez PFRON. Musieliśmy się przygotować do tego przedsięwzięcia. Konieczne były remonty i przeniesienie archiwum do piwnicy oraz pomieszczeń socjalno –administracyjnych. Usytuowanie windy było w pobliżu pomieszczeń, które będą w przyszłości wykorzystywane na cele medyczne. W 2013 roku podjęliśmy starania o to, aby przygotować się do wprowadzenia dokumentacji elektronicznej świadczeń medycznych. Z racji tego wykonaliśmy całą infrastrukturę teleinformatyczną. Wszystkie te elementy spowodowały, że w porównaniu rokiem 2012 zwiększeniu uległy koszty usług obcych, w skład których wchodzą prace remontowe. Pozostałe koszty w porównaniu z rokiem poprzednim nie uległy znacznym zmianom. Jeśli natomiast chodzi o przychody, nie było zmian dotyczących kontraktów z NFZ.\nPrzewodniczący Rady – Odpowiednio wcześniej odbyło się posiedzenie Rady Społecznej SPZOZ, która zaakceptowała zarówno bilans jak i rachunek ośrodka.\nPoddaję pod głosowanie Uchwałę sprawie zatwierdzenia rocznego sprawozdania finansowego Samodzielnego Publicznego Zakładu Opieki Zdrowotnej w Osieku Jasielskim\nO godz. 1220 obrady Sesji opuściła P. Katarzyna Nowosielska – księgowa SPZOZ.\nAd. 7 Przyjęcie sprawozdania z wykonania budżetu Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej z udzielonych świadczeń z pomocy społecznej, pieniężnych, w naturze i usług za okres od styczeń do grudzień 2013 rok.\nPrzewodniczący Rady – Proszę o zabranie głosu przez P. Józefę Romanek – kierownik GOPS.\nJózefa Romanek – Jak wiadomo, art. 110 ust. 9 ustawy o pomocy społecznej obliguje kierowników GOPS do sporządzania i przedkładania Wysokiej Radzie sprawozdań z działalności. Takie sprawozdanie zostało sporządzone w układzie narastającym według wydatków z okresu od stycznia do grudnia 2013 roku. W prawie wszystkich rozdziałach zauważalne jest znaczny wzrost wydatków.\nPrzewodniczący Rady – Wysoka Rado, czy są jakieś pytania, uwagi?\nKto jest za przyjęciem sprawozdania z wykonania budżetu Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej z udzielonych świadczeń z pomocy społecznej, pieniężnych, w naturze i usług za okres od styczeń do grudzień 2013 rok?\nAd. 8 Podjęcie uchwały w sprawie Regulaminu udzielania pomocy materialnej o charakterze socjalnym dla uczniów zamieszkałych na terenie Gminy Osiek Jasielski.\nPrzewodniczący Rady – Jakie zmiany zostały wprowadzone w Regulaminie?\nJózefa Romanek – Praktyka w realizacji pomocy materialnej dla uczniów uzasadnia potrzebę usystematyzowania wielu zapisów i doprecyzowania wielu kwestii. Pierwotnie pomoc taka była wypłacana przez Gminny Zespół Ekonomiczno – Administracyjny Szkół, jednak uchwała Rady Gminy przeniosła ten obowiązek na Gminny Ośrodek Pomocy Społecznej. Taki zapis musi być zawarty w Regulaminie. Ponadto doszliśmy do wniosku, że należy zmienić pojęcie ,,rodziny”. Zgodnie z ustawą o pomocy społecznej rodzinę tworzą wszystkie osoby wspólnie zamieszkujące i gospodarujące. Najważniejszą jednak zmianą jest sposób ustalenia wysokości stypendium szkolnego, które uzależnione jest od sytuacji materialnej oraz innych okoliczności występujących w rodzinie : bezrobocie, wielodzietność, rodzina niepełna, alkoholizm i wiele innych czynników. Do tej pory jeśli dochód na członka rodziny nie przekraczał 228 zł, stypendium szkolne wynosiło: 212 zł. Pułap ten został zmieniony. Aktualnie jeśli dochód na członka rodziny nie przekroczy 200 zł, stypendium szkolne będzie się mieścić w przedziale od 159 zł do 212 zł. Umożliwi to nam manewrowanie kwotami i pełne wykorzystanie otrzymanej dotacji.\nPoddaję pod głosowanie uchwałę w sprawie Regulaminu udzielania pomocy materialnej o charakterze socjalnym dla uczniów zamieszkałych na terenie Gminy Osiek Jasielski.\nO godz. 1228 obrady Sesji opuściła P. Józefa Romanek – kierownik GOPS.\nAd. 9 Przyjęcie sprawozdania z działalności Gminnego Ośrodka Kultury w Osieku Jasielskim za 2013 rok.\nPrzewodniczący Rady – Sprawozdanie z działalności GOK zostało wszystkim przesłane wraz z pozostałymi materiałami. Czy są jakieś uwagi, pytania?\nPoddaję pod głosowanie sprawozdanie z działalności GOK w Osieku Jasielskim za 2013 rok.\nO godz. 1230 obrady Sesji opuścił P. Antoni Marchewka – Dyrektor GOK\nAd. 10 Przyjęcie sprawozdania z działalności Gminnego Zakładu Komunalnego w Osieku Jasielskim za 2013 rok.\nPrzewodniczący Rady – Działalność GZK zakończyła się zyskiem. Proszę o zabranie głosu przez P. Marka Rączkę.\nMarek Rączka – Głównym powodem dodatniego wyniku finansowego jaki został osiągnięty przez Gminny Zakład Komunalny w 2013 roku było świadczenie usług polegających na utrzymaniu terenów i placów. Dzięki temu wypracowaliśmy zysk w kwocie 19.000 zł. Rok obecny zapowiada się jeszcze lepiej. Sprawozdanie zawiera szczegółowe wydatki oraz przychody w poszczególnych działach. Jeśli są jakieś wątpliwości, proszę o pytania.\nStanisław Mastej – Czy planowana jest rozbudowa sieci kanalizacyjnej na nowym osiedlu (od P. Sołtysa w górę ) w miejscowości Załęże?\nMarek Rączka – Kilka osób w tej sprawie było zarówno u Wójta jak i u mnie jednak do dzisiejszego dnia nie wpłynęło żadne podanie w tej sprawie. Mamy natomiast podanie o budowę wodociągu w kierunku Dębowca.\nPrzewodniczący Rady – Czy planowane są jakieś większe zakupy w tym roku?\nMarek Rączka – Jeśli środki na to pozwolą takie zakupy będą jednak na koniec roku. Obecnie mamy nieprzewidziane wydatki związane z naprawą pompy na oczyszczalni w Osieku Jasielskim w kwocie 6.000 zł oraz czyszczenie dyfuzorów w kwocie 10.000 zł.\nPoddaję pod głosowanie sprawozdanie z działalności Gminnego Zakładu Komunalnego w Osieku Jasielskim za 2013 rok.\nO godz. 1234 obrady Sesji opuścił P. Marek Rączka – kierownik GZK w Osieku Jasielskim\nAd. 11 Podjęcie uchwały zmieniającej uchwałę w sprawie podziału Gminy Osiek Jasielski na okręgi wyborcze, ustalenia ich granic i numerów oraz liczby radnych wybieranych w każdym okręgu\nPrzewodniczący Rady – Proszę P. Monikę Władykę o zabranie głosu i wyjaśnienie powodów dla których uchwała musi zostać podjęta.\nMonika Władyka – Konieczność podjęcia uchwały wynika z przepisów Kodeksu Wyborczego, który nakłada obowiązek aktualizacji uchwały podjętej w 2012 roku. Wprowadzone zmiany polegają jedynie na dodaniu poszczególnych numerów domów, jakie zostały nadane w tym okresie i zakwalifikowaniu ich do odpowiednich okręgów wyborczych.\nWójt – Co będzie z osobami, które zameldują się w okresie między podjęciem tej uchwały a wyborami? Nie będą mogli głosować?\nMonika Władyka – Na pewno nie, choć regulacja w tym zakresie na pewno zostanie jeszcze wystosowana.\nPoddaję pod głosowanie uchwałę zmieniającą uchwałę w sprawie podziału Gminy Osiek Jasielski na okręgi wyborcze, ustalenia ich granic i numerów oraz liczby radnych wybieranych w każdym okręgu.\nAd. 12 Podjęcie uchwały w sprawie zmiany Uchwały Budżetowej Gminy Osiek Jasielski na rok 2014 Nr XLII/247/2013 Rady Gminy Osiek Jasielski z dnia 30 grudnia 2013 roku\nPec Krzysztof – Wysoka Rado, w związku z podpisaniem umowy z Samorządem Województwa Podkarpackiego na dofinansowanie rozwoju ochrony gruntów rolnych, zwiększamy budżet zarówno po stronie wydatków jak i dochodów o kwotę 50.000 zł. Mamy również kwotę 2.321 zł, która wynika ze zwrotu nienależnie pobranych świadczeń rodzinnych. Są to jednak środki, które podlegają zwrotowi na rzecz budżetu państwa więc nie zwiększają dochodu. Jeśli chodzi o Wieloletnią Prognozę Finansową, należy podkreślić, że nie jest konieczna jej aktualizacja przy każdej zmianie uchwały budżetowej. Można to wykonać okresowo. Uchwała będące przedmiotem dzisiejszych obrad została zaktualizowana według stanu na dzień 30 czerwca 2014 roku. Proszę o ewentualne pytania.\nJanusz Bilski – Jakie drogi będą remontowane ze środków z FOGR-u?\nWójt – Do FOGR-u zostały zgłoszone trzy drogi. Otrzymaliśmy jedynie 50.000 zł dlatego pula nie wystarczy na realizację wszystkich zgłoszonych zadań. Z otrzymanych środków będzie remontowana droga w miejscowości Samoklęski. Była zgłaszana na pierwszym miejscu, ponieważ kosztorysowo była największa.\nTadeusz Łącki – Która to droga?\nWójt – To odcinek w kierunku P. Brączyka. Droga była już remontowana 2 czy 3 lata temu.\nMarek Kiełbasa – Proszę P. Skarbnika o odzwierciedlenie kwoty długu w stosunku do spłat w przyszłych latach. Jak wiadomo zmienił się nam sposób spłaty i zaciągania kredytów. Czy przyszłe lata pozwolą nam swobodnie spłacić posiadane zobowiązania w kwotach jakie widnieją w WPF?\nPec Krzysztof – Przelicznik, o którym kiedyś mówiliśmy pozwala nam spłacać zobowiązania w sposób wskazany w WPF. Jeśli dochody będą większe, wskaźnik będzie wyższy a co za tym idzie będzie pozwalał na spłatę większych kwot. Wskaźnik można ,,poprawić” poprzez wyłączenie wydatków i dochodów pochodzących z budżetu Unii Europejskiej. Te dochody i wydatki są wyłączane ze wskaźnika zadłużenia, o którym mówi WPF.\nPrzewodniczący Rady – Czy Komisja Budżetowa opiniowała zmiany w budżecie?\nWygonik Kazimierz – Tak oczywiście, Komisja Budżetowa zaopiniowała je pozytywnie.\nAnna Miśkowicz – Chciałam zadać pytanie dotyczące chodnika w miejscowości Markuszka. Na jakim etapie znajduje się aktualnie projekt? Do kogo mieszkańcy tamtego regionu mają się udać, by prosić o zrealizowanie przedsięwzięcia?\nPrzewodniczący Rady – To droga powiatowa, więc trudno nam jest się wypowiadać w tej kwestii, ale może P. Wójt powie parę słów na ten temat.\nWójt – Rozumiem, że chodzi Pani o drogę relacji Załęże – Osiek Jasielski. Opracowaliśmy projekt na chodniki przy drodze powiatowej. Podpisaliśmy nawet porozumienie z Powiatem w tej kwestii. Remontem czy modernizacją dróg powiatowych i chodników powinien zajmować się Starosta jako zarządca. Kilkakrotnie byliśmy w tej sprawie zarówno u Starosty jak i w Powiatowym Zarządzie Dróg jednak nigdy nie uzyskaliśmy decyzji pozytywnej. Postanowiliśmy wydać własne środki i opracować projekt na chodniki w miejscowości Markuszka oraz bodajże w Załężu w kierunku Dębowca. Dokumentacja została złożona w Starostwie, jednak Powiatowy Zarząd Dróg zaczął widzieć w tym problem doszukując się coraz to nowych braków i niekompletnych danych.\nAnna Miśkowicz – Czy złożyli to na piśmie?\nWójt – Tak oczywiście, korespondencja w tym zakresie jest dostępna. Należałoby jedynie odszukać stosowne pisma. W tym roku również wystosowaliśmy pismo do Starostwa, by wykorzystać sporządzone projekty.\nAnna Miśkowicz – Może swego rodzaju bodźcem byłyby podpisy mieszkańców popierających budowę chodnika?\nWójt – Myślę, że te podpisy były najprawdopodobniej już zbierane.\nAnna Miśkowicz – Od 5 lat na pewno nie.\nWójt – Zarówno Radni jak i P. Sołtys interesowali się tą sprawą, prosili, by Gmina włączyła się w proces pozyskania dofinansowania zadania. Opracowaliśmy projekty, które złożono w Starostwie i na tym etapie nasza rola się kończy.\nAnna Miśkowicz – Na jakim etapie zostały zawieszone rozmowy ze Starostwem Powiatowym?\nWójt – One nigdy tak naprawdę nie zostały zawieszone.\nPrzewodniczący Rady – P. Wójcie, ale może wróćmy do porządku obrad.\nMastej Stanisław – Chciałem jedynie dodać, że w ubiegłym roku na jednej z naszych Sesji był obecny P. Górczyk, który poruszył temat drogi powiatowej Dębowiec – Załęże – Osiek Jasielski oraz chodników. Wyraźnie zostało powiedziane, że Powiat nie posiada środków na takie zadania.\nAd. 13 Podjęcie uchwały w sprawie zmiany Uchwały Nr XLII/248/2013 z dnia 30 grudnia 2013 roku Rady Gminy Osiek Jasielski w sprawie uchwalenia wieloletniej prognozy finansowej Gminy Osiek Jasielski.\nPoddaję pod głosowanie uchwałę w sprawie zmiany Uchwały Nr XLII/248/2013 z dnia 30 grudnia 2013 roku Rady Gminy Osiek Jasielski w sprawie uchwalenia wieloletniej prognozy finansowej Gminy Osiek Jasielski\nO godz. 1251 ogłoszono przerwę\nObrady Sesji wznowiono o godz. 1305\nAd 14: Podjęcie uchwały w sprawie zatwierdzenia sprawozdania finansowego wraz ze sprawozdaniem z wykonania budżetu gminy za 2013 rok.\nPrzewodniczący Rady – Proszę P. Wójta o zabranie głosu.\nWójt – Będący przedmiotem uchwały budżet na rok 2013 uchwalony został 28 grudnia 2012 roku i zakładał dochody na kwotę 19.257.852, 06 zł, którą w wyniku późniejszych zmian budżetowych zwiększono ostatecznie do poziomu 21.454.126,17 zł. W ten sam sposób planowano wydatki i z kwoty: 17.568.375,74 zł podniesione zostały do 19.764.649,85 zł. Plan dotyczący realizacji dochodów budżetowych wykonany został w 93,3 %. Ich suma łącznie wyniosła 20.020.079,68 zł zaś ten, odnoszący się do wydatków został zrealizowany w 96,5 % 19.067.771,48 zł. Wydatki majątkowe zrealizowano w wysokości 6.364.191,73 zł co stanowiło 33,4 % wszystkich wydatków. Dochody własne osiągnęły 39,6 % a dochody z dotacji celowych z budżetu państwa wyniosły 25,6%, zaś zrealizowanie subwencji ogólnej osiągnęło poziom 34,8 % całości wykonanych dochodów gminy w 2013 roku. Kwota zadłużenia gminy z tytułu zaciągniętych kredytów i pożyczek na koniec zeszłego roku wynosiła: 6.669.315,92 zł, stanowiąc 33,5 % dochodów wykonanych w całym 2013 roku. Z kolei spłata kredytów, pożyczek wraz z odsetkami uszczupliła budżet gminy on 793.287,21 zł, tj. 3,7 % planowanych dochodów na rok 2013. Wysoka Rado, w roku 2013 były realizowane różne rodzaju inwestycje i przedsięwzięcia. Część nie została jeszcze zakończona. W każdej w zasadzie miejscowości zostały zrealizowane większe bądź mniejsze inwestycje. Mam nadzieje, że rok 2014 również będzie dla nas dobrym okresem.\nSkarbnik Gminy – Pec Krzysztof odczytał uchwałę Regionalnej Izby Obrachunkowej w Rzeszowie w sprawie sprawozdania rocznego Wójta Gminy Osiek Jasielski z wykonania budżetu gminy za rok 2013.\nPrzewodniczący Rady – Proszę o zabranie głosu przez P. Stanisława Masteja – członka Komisji Rewizyjnej Rady Gminy Osiek Jasielski.\nStanisław Mastej – członek Komisji Rewizyjnej Rady Gminy Osiek Jasielski odczytał protokół z posiedzenia Komisji z dnia 30 maja 2014 roku, w którym Komisja po uprzednim rozpatrzeniu sprawozdania finansowego, sprawozdania z wykonania budżetu za 2013 rok wraz z opinią RIO o tym sprawozdaniu oraz informacji o stanie mienia komunalnego Gminy Osiek Jasielski a także oceniając pracę Wójta nie stwierdziła żadnych uchybień w związku z czym wystosowała wniosek o udzielenie absolutorium Wójtowi Gminy Osiek Jasielski za rok 2013.\nPrzewodniczący Rady – Proszę Wysoką Radę o pytania.\nMarek Kiełbasa – Proszę mi wytłumaczyć dział: 750, Rozdz.: 75095 Par.: 3030. Jest tam kwota : 53.340 zł. Na jakie wydatki została rozdysponowana?\nSkarbnik – Kwota o jakiej Pan mówi to diety sołtysów.\nWygonik Kazimierz – Chciałbym przypomnieć Wysokiej Radzie o wydatkach majątkowych i inwestycjach jakie zostały zrealizowane. Uważam, że największym przedsięwzięciem jakie udało się zrealizować jest przebudowa drogi powiatowej Świerchowa – Osiek Jasielski – Samoklęski. Wkład Gminy wyniósł 1,5 mln zł. O tym trzeba pamiętać. Droga służy wszystkim mieszkańcom, ale w największym stopniu skorzystają z niej te trzy miejscowości. Pamiętajmy jednak, że jest to inwestycja przy dużym udziale Gminy Osiek Jasielski. Kolejna inwestycja to przebudowa Szkoły Podstawowej i budowa Sali gimnastycznej w Zawadce Osieckiej. Należałoby jeszcze wspomnieć o Podkarpackim Systemie e-Administracji Publicznej, w ramach którego zakupiono nowy sprzęt.\nPrzewodniczący Rady – Wysoka Rado, czy są jeszcze jakieś pytania, uwagi?\nPoddaję pod głosowanie uchwałę w sprawie zatwierdzenia sprawozdania finansowego wraz ze sprawozdaniem z wykonania budżetu gminy za 2013 rok.\n2 Radnych ,, wstrzymało się od głosu”.\nWójt – Wysoka Rado, oczywiście pamiętam o inwestycji remontu drogi powiatowej czy budowy sali gimnastycznej w Zawadce Osieckiej. Termin zakończenia przebudowy drogi powiatowej jest wyznaczony na ten rok dlatego też nie wspominałem o tych wydatkach, które jak zaznaczył Radny Wygonik są na pewno znaczne. Odnosząc się do pytania w sprawie chodnika w Markuszce, staramy się współpracować z Powiatem, jednak zbyt dużo dokładamy do zadań, które należą właśnie do Powiatu. Jeśli nie ma dobrej woli z drugiej strony to przedsięwzięcia typu budowa chodnika nie będą zrealizowane. Nie zapominajmy o projekcie budowy chodnika w Samoklęskach, który czeka na realizację już kilka lat. Nie zapominajmy, że droga powiatowa służy głównie mieszkańcom Świerchowej, Osieka Jasielskiego, Samoklęsk, Mrukowej i Pielgrzymki. Wiem dlaczego o tym wspomniał Radny Wygonik. Droga Osiek Jasielski – Załęże jest w opłakanym stanie. Robimy co możemy, jednak za tego Zarządu Powiatu wspólna realizacja jakichkolwiek inwestycji jest niemożliwa.\nAd. 15 Podjęcie uchwały w sprawie udzielenia absolutorium Wójtowi Gminy za rok 2013.\nPrzewodniczący Rady – Wysoka Rado, wszystkie wymogi formalne zostały spełnione. Czy ktoś chce zabrać głos? Są jeszcze jakieś uwagi, pytania?\nPoddaję pod głosowanie uchwałę w sprawie udzielenia absolutorium.\n1 Radny ,, wstrzymał się od głosu”\n1 Radny ,,był przeciw”\nWójt – Bardzo serdecznie dziękuję Wysokiej Radzie za udzielenie mi absolutorium. Praca w Radzie czy administracji oraz podejmowanie decyzji, które mają bezpośredni wpływ na wszystkich mieszkańców jest bardzo trudne. Staramy się wspólnie i wydaje mi się, że nie wychodzi nam to najgorzej. Inwestycje, które powstały przez te kilka ostatnich lat świadczą jedynie o tym, że bardzo dobrze zarządzacie środkami publicznymi i żadna złotówka nie zostanie źle wydatkowana.\nWładysław Świątek – Jedna sprawa dotyczy dróg gminnych, które miały być modernizowane jednak do dzisiejszego dnia żadna z nich w miejscowości Czekaj nie została wyremontowana. Druga kwestia związana jest z Gminnym Zakładem Komunalnym. W okresie jesiennym ubiegłego roku zakupiliśmy ciągnik. Miała być dokupiona cysterna, która umożliwi transport nieczystości z oczyszczalni ścieków. Do tej pory nie dokonano takiego zakupu. Uważam, że posiadając taki ciągnik należałoby zakupić kosiarkę, co umożliwiłoby wykoszenie terenów należących do gminy.\nWójt – Szkoda, że nie ma tutaj P. kierownika GZK. On w sposób szczegółowy wypowiedziałby się na ten temat.\nWładysław Świątek – P. Wójcie, kosiarka do ciągnika to koszt 2.000 zł.\nWójt – Obawiam się, że co najmniej 10-krotnie więcej. Wspominał Pan również o remoncie dróg gminnych. O które drogi Pan pyta?\nWładysław Świątek – Nie potrafię na tą chwilę wskazać odpowiednich numerów ale mamy już koniec czerwca. Kiedy będą remontowane?\nWójt – Uważam, że powinien się Pan osobiście zająć tymi remontami z racji pełnionej funkcji. Korzystając z udzielonego mi głosu, chciałem nadmienić, że byli u mnie mieszkańcy wsi Czekaj z zapytaniem co z kanalizacją. Niestety musiałem ich poinformować, że postawił Pan pewne warunki. Albo Pan wyraża zgodę, albo takiej zgody nie ma. Zdecydowaliśmy, że nie będziemy jej robić w Czekaju, ale w Osieku Jasielskim na nowym osiedlu.\nWładysław Świątek – Moja działka nie jest tutaj problemem. Są przecież inne sąsiadujące działki. Ja nie oddam 360 m2 swojej nieruchomości tylko dlatego, że jestem Sołtysem.\nWójt – P. Sołtysie, zaakceptowaliśmy fakt, że nie wyraził Pan zgody. Zmieniliśmy projekt.\nW czym był Pan pomocny? Wprost przeciwnie, przeszkadzał Pan. Rozmawialiśmy z właścicielami sąsiadujących działek, ale tak zostali nastawieni, że oni również nie wyrazili zgody. Jeśli jest wola współpracy to wszystko można zrobić.\nMarek Kiełbasa – Czy są jakieś plany związane ze skanalizowaniem pozostałych miejscowości? Moglibyśmy chociaż wykonać projekt.\nWójt – Jest Pan doskonale zorientowany w budżecie. Jeśli będzie nas stać na taką inwestycję na pewno będziemy ją realizować. Na dzień dzisiejszy jest to niemożliwe. Koszt skanalizowania czterech miejscowości jest ogromny.\nPrzewodniczący Rady – Wysoka Rado, proszę zabierać głos pojedynczo. Znów będziecie mieć pretensje, że protokół nie ujmuje Waszych wypowiedzi.\nPec Krzysztof – Wysoka Rado, nawiązując do kwestii projektów należy podkreślić fakt, że kończy się okres programowania 2007-2013. Rozliczane są projekty zarówno przez beneficjentów jak i instytucje pośredniczące. Uważam, że należy rozbudować sieć kanalizacji, ale w miarę posiadanych środków. Samo stworzenie dokumentacji na dzień dzisiejszy nic nie daje. Gmina posiada koncepcje rozbudowy kanalizacji na kolejne lata. Samo stworzenie mapy do celów projektowych to wydatek rzędu 100.000 zł. Poczekajmy na nowy okres programowania. Zobaczymy jakie będą możliwości i warunki finansowania. Wydawanie w tej chwili środków na coś co może się w ogóle nie przydać według mnie jest po prostu nierozsądne.\nMarek Kiełbasa – Wysoka Rado, jestem tu atakowany, ale wydaje mi się, że nie słusznie. Pytam jedynie grzecznie i spokojnie o tzw. plany przyszłe. Trzy lata temu zaproponowałem, by zrobić projekt częściowy. W pierwszej kolejności moglibyśmy skanalizować Samoklęski i Mrukową. Mielibyśmy o wiele niższe koszty, ponieważ byłaby jedna oczyszczalnia ścieków. Koszty kwalifikowane wyniosłyby przykładowo 4 mln zł, co w porównaniu z 13 mln zł stanowi ogromną różnicę.\nPrzewodniczący Rady – Panie Radny zna Pan budżet doskonale. Czy stać nas w tej chwili na wydatek rzędu 4 czy 5 mln zł? Niestety nie stać nas. O czym my w ogóle mówimy? Jeśli pojawi się program, z którego będziemy mogli pozyskać dofinansowanie, w którym prace projektowe będą kosztami kwalifikowanymi to na pewno z niego skorzystamy.\nPec Krzysztof – Panie Radny, nikt tutaj Pana nie atakuje. Proszę sobie wyobrazić jakie byłoby larum gdybyśmy wydatkowali te 4 mln zł bez zewnętrznego dofinansowania. Do tej pory nie było dobrego tego rodzaju programu. Panie Radny, jesteśmy jedną z lepiej skanalizowanych Gmin. Tym się chwalmy. Jedyną Gminą skanalizowaną w lepszym stopniu niż my jest Gmina Jasło.\nWygonik Kazimierz – Stworzyć etapowy projekt dla Samoklęsk wydatkując własne środki, które nie będą kosztem kwalifikowanym to nierozsądne. Przecież to są pieniądze.\nPec Krzysztof – Wysoka Rado, uważam, że system ,,Zaprojektuj i wybuduj” w jakim realizowaliśmy kanalizację jest rozwiązaniem najlepszym. Pozwala uniknąć przeciągania i zmian projektów. Gminy, które miały robione projekty i roboty oddzielnie miały ogromne problemy. Były nawet takie sytuacje, że się wycofywały z inwestycji.\nPrzewodniczący Rady – Czy są inne wnioski bądź pytania?\nObrady Sesji zakończono o godz. 13.47\nBIP UG Osiek Jasielski [dostęp 28 lipca 2014 r.]