wtorek, 28 czerwca 2022, 16:13\nOperator GTS zaprzecza informacji o wznowieniu tranzytu gazu przez Węgry\nInformacje o wznowieniu tranzytu gazu z Rosji na Węgry nie odpowiadają rzeczywistości.\nSzmyhal mówił o rekordowym wzroście inwestycji zagranicznych od czterech lat\nBezpośrednie inwestycje zagraniczne na Ukrainie w pierwszym półroczu wyniosły ponad 2,83 mld USD.\nNa Expo 2020 dzisiaj obchodzony jest Dzień Narodowy Ukrainy\nNa wystawie Expo-2020 w Dubaju odbędzie się dziś Narodowy Dzień Ukrainy.\nNarodowy Bank Ukrainy ustalił oficjalny kurs hrywny na 26,61\nW poniedziałek 4 października 2021 r. Narodowy Bank Ukrainy ustalił oficjalny kurs wymiany hrywny na 26,61 UAH za dolara - podaje Narodowy Bank Ukrainy na swojej stronie internetowej.\nNarodowy Bank Ukrainy ustalił oficjalny kurs hrywny na 26,62\nW piątek 1 października 2021 r. Narodowy Bank Ukrainy ustalił oficjalny kurs wymiany hrywny na 26,6175 UAH za dolara - podaje Narodowy Bank Ukrainy na swojej stronie internetowej.\nENTSO-E chwali postępy Ukrainy w przygotowaniach do synchronizacji\nW ramach wizyty roboczej w Brukseli minister energetyki Ukrainy Herman Galushchenko spotkał się z sekretarz generalną ENTSO-E Sonią Tvohig i przewodniczącym zarządu ENTSO-E Joachimem Vanzettą.\nMinisterstwo Finansów nie widzi zagrożeń dla wykonania budżetu do końca tego roku\nMinisterstwo Finansów nie widzi zagrożeń dla wykonania budżetu do końca tego roku.\n18,7 mld metrów sześciennych gazu wpompowano do podziemnych zbiorników\nWedług stanu na dzień 28 września do podziemnych magazynów gazu (PMG) wpompowano 18,7 mld metrów sześciennych gazu ziemnego.\nNarodowa Komisja ds. Regulacji Państwowej w Sferach Energetyki i Użyteczności Publicznej (NEURCU) przedłużyła do 1 listopada zakaz importu energii elektrycznej z Rosji i Białorusi.\nNarodowy Bank Ukrainy ustalił oficjalny kurs hrywny na 26,58\nW czwartek 30 września 2021 r. Narodowy Bank Ukrainy ustalił oficjalny kurs hrywny na 26 576 UAH za dolara - podaje Narodowy Bank Ukrainy na swojej stronie internetowej.\nŚrednia pensja w ciągu roku wzrosła o 22% - Państwowa Służba Statystyczna\nŚrednia nominalna pensja Ukraińców w sierpniu 2021 roku była o 22,3% wyższa niż w czerwcu 2020 roku i wyniosła 13997 hrywien.\nNarodowy Bank Ukrainy ustanowił kurs hrywny na poziomie 26,57\nNarodowy Bank Ukrainy w środę, 29 września 2021 roku, ustanowił oficjalny kurs hrywny na poziomie 26,5698 UAH za dolara - podał NBU na swojej stronie internetowej, poinformował Ukrinform.\nW II kwartale liczba pracujących wzrosła o 2,6% - Ministerstwo Gospodarki\nNa koniec II kwartału liczba pracujących w wieku 15-70 wzrosła o 2,6% w porównaniu z I kwartałem 2021 roku do 15,8 mln osób.\nNarodowy Bank Ukrainy ustalił oficjalny kurs hrywny na 26,66\nWe wtorek 28 września 2021 r. Narodowy Bank Ukrainy ustalił oficjalny kurs hrywny na 26,6556 UAH za dolara - podaje Narodowy Bank Ukrainy na swojej stronie internetowej.\nDyrektor BBG opowiedział od czego biuro rozpocznie pracę\nNowo utworzone Biuro Bezpieczeństwa Gospodarczego rozpocznie pracę od analizy głównych nielegalnych schematów i ich osłony korupcyjnej, a dopiero potem będzie wizytować firmy.\nUdane doświadczenie Polski na rynku gazu otwiera przed Ukrainą nowe możliwości - OGTSU\nPomyślne doświadczenie Polski we wdrażaniu planu wycofywania rosyjskiego gazu i dywersyfikacji źródeł dostaw błękitnego paliwa otwiera przed Ukrainą nowe możliwości.\nUkraina współpracuje z inwestorami od Ameryki po Azję, ale nie z wrogami - Myłowanow\nNarodowy Bank Ukrainy ustalił oficjalny kurs hrywny na 26,64\nW poniedziałek 27 września 2021 r. Narodowy Bank Ukrainy ustalił oficjalny kurs hrywny na 26,6422 UAH za dolara - podaje Narodowy Bank Ukrainy na swojej stronie internetowej.\nProjekt synchronizacji systemów energetycznych Ukrainy i Europy ma bardzo dobre wskaźniki - Hałuszczenko\nNarodowy Bank Ukrainy spodziewa się obniżenia stopy dyskontowej począwszy od II kwartału 2022 roku\nNarodowy Bank Ukrainy przewiduje, że cykl obniżek stóp dyskontowych rozpocznie się w II kwartale 2022 roku.\nW ramach programu „Dostępna hipoteka pod 7%” wydano kredyty na sumę 714 mln UAH - Ministerstwo Finansów\nW ramach programu „Dostępna hipoteka pod 7%” upoważnione banki podpisały 838 umów kredytowych na łączną kwotę 714,11 mln UAH.\nNarodowy Bank Ukrainy ustanowił kurs hrywny na poziomie 26,53\nNarodowy Bank Ukrainy w piątek, 24 września 2021 roku, ustanowił oficjalny kurs hrywny na poziomie 26,5272 UAH za dolara - podał NBU na swojej stronie internetowej, poinformował Ukrinform.


Final Fantasy 7 w Dreams - PPE.pl\nStrona głównaAktualnościFinal Fantasy 7 w Dreams. Świetna praca fana\nMedia Molecule stworzyło prawdziwego potwora. Bardzo długo czekaliśmy na premierę Dreams, ale produkcja nawet w programie Wczesnego Dostępu zachwyca. Fani tworzą ciekawe projekty, na bazie których mogłyby powstać pełnoprawne tytuły.\nFFVII Dreamake jak sama nazwa wskazuje to odtworzony etap z Final Fantasy 7 w Dreams. Na uwagę zasługuje tutaj odwzorowanie trzech bohaterów, odpowiedni interfejs, a pewnie znajdą się gracze, którym przypadnie do gustu taka wersja postaci.\nW sumie pozostaje tylko czekać na rozwój Dreams. Jak wiadomo deweloperzy wciąż pracują nad nowymi elementami, a w przyszłości mogą zaoferować nawet sprzedawanie swoich „marzeń”. Wszystko oczywiście zależy od zainteresowania, ale podobno twórcy w tym temacie nie mogą narzekać.\nWięcej o Dreams:


Święto strażaków w Papowie Biskupim. Jak obchodzili je druhowie? [zdjęcia] | Gazeta Pomorska\nMonika Smól 05.05.2018\nW Papowie Biskupim odbyły się gminne obchody Dnia Strażaka z udziałem druhów z jednostek OSP Dubielno, OSP Firlus oraz OSP Papowo Biskupie. Dla papowskich ochotników była to również okazja do świętowania 90. rocznicy działalności jednostki.- Dźwięk syreny strażackiej oznajmił zgromadzonym rozpoczęcie uroczystości. Korowód strażacki z pocztami sztandarowymi prowadzony przez Komendanta Gminnego dh Andrzeja Karbownika udał się na miejscowy cmentarz parafialny, gdzie na grobach zmarłych kolegów z OSP Papowo Biskupie zostały złożone znicze - informuje Bartosz wajda, sekretarz OSP Papowo Biskupie. - Mszę świętą ku czci św. Floriana w intencji strażaków odprawił proboszcz ks. kan. Stanisław Szuca. Po nabożeństwie uczestnicy uroczystości udali się na plac przed Gminnym Ośrodkiem Kultury. Powitania strażaków i zaproszonych gości dokonał prezes Zarządu Gminnego ZOSP RP w Papowie Biskupim wójt gminy dh Andrzej Zieliński. Oprócz przedstawicieli władz gminnych obecnością zaszczycił zastępca komendanta powiatowego PSP w Chełmnie bryg. Janusz Pietrak oraz wicestarosta chełmiński Wojciech Bińczyk.Wręczono odznaczenia zasłużonym druhom. Aktu dekoracji dokonał wiceprezes zarządu powiatowego ZOSP RP w Chełmnie dh Andrzej Karbownik. Uchwałą Prezydium Zarządu Wojewódzkiego ZOSP RP w Toruniu uhonorowano druhów:Złoty Medal "Za Zasługi dla Pożarnictwa":- dh Maciej Modrzyński (OSP Papowo Biskupie)- dh Andrzej Podlaszewski (OSP Papowo Biskupie)Srebrny Medal "Za Zasługi dla Pożarnicwta":- dh Mirosław Chmarzyński (OSP Dubielno)- dh Mirosław Gołasz (OSP Dubielno)- dh Sławomir Leszczyński (OSP Dubielno)Brązowy Medal "Za Zasługi dla Pożarnictwa":- dh Mateusz Gołasz (OSP Dubielno)- dh Dawid Leszczyński (OSP Dubielno)- dh Michał Kordowski (OSP Dubielno)Zwieńczeniem uroczystości był poczęstunek w Gminny Ośrodku Kultury. Niemałym zaskoczeniem był duży tort specjalnie przygotowany na okoliczność jubileuszu 90-lecia OSP w Papowie Biskupim.Zobacz także: Natalia Siwiec o mandatach: Najwyższy był za prędkość, lubię szybką jazdęźródło: przeAmbitni.pl/x-news Nadesłane Bartosz Wajda\nMateriał oryginalny: Święto strażaków w Papowie Biskupim. Jak obchodzili je druhowie? [zdjęcia] - Gazeta Pomorska\nŚwięto u strażaków z Chełmna - nietypowe, ale z awansami\nStrażacy Komendy Powiatowej Państwowej Straży Pożarnej w Chełmnie obchodzili swoje święto. Uroczysty apel odbył się w sali dowódczo-sztabowej komendy w szczególnych warunkach. Zagrożenie epidemiologiczne spowodowało, że niewiele osób mogło wziąć udział. Komendant powiatowy st.bry...\nBogu na Chwałę... Ludziom na ratunek! - dziś dzień św. Floriana. 4 maja, jak co roku świętują strażacy. Nietypowo, gdyż z powodu pandemii koronawirusa nie będzie większych uroczystości, bezpośrednich podziękowań od samorządowców czy mieszkańców. Postanowiliśmy więc pokazać naszy...\nstraż pożarna papowo...\npodpalacz w gminie p...\nZłapano podpalacza z gminy Papowo Biskupie i Chełmża\nRatowników z OSP w Papowie Biskupim wezwano do pożaru traw i pozostałości roślinnych - w Kucborku i Falęcinie. Po ugaszeniu pierwszego pożaru - w Kucborku - mieszkańcy wskazali druhom, że nieznana im osoba - prawdopodobnie podpalacz - poszła z psem w stronę Falęcina. Strażacy poj...\nW gminie Papowo Biskupie rozpoczął się okres zebrań sprawozdawczych w jednostkach OSP. Walne Zebranie Sprawozdawcze podsumowujące działalność w 2019 roku odbyło się już w OSP Papowo Biskupie. Naczelnik dh Andrzej Karbownik w sprawozdaniu wskazał, że jednostka wzięła udział w 87 a...\nPod patronatem Zarządu Oddziału Powiatowego Związku OSP RP w KP PSP w Chełmnie odbyły się eliminacje miejsko-gminne oraz powiatowe Ogólnopolskiego Konkursu Plastycznego "Zapobiegajmy Pożarom". Prace oceniała komisja w składzie: druh Andrzej Janowski - przewodniczący i członkowie:...


Trwa dramatyczna walka o życie mieszkanki Starego Pola! Pomóc może każdy – Elblag24 – Elbląg i region elbląski wiadomości\nMoja mam choruje od roku na raka trzustki. Przepracowała 20 lat w służbie zdrowia jako pielęgniarka w elbląskim szpitalu. Niestety nasza walka w Polsce dobiegła końca i musieliśmy szukać pomocy zagranicą. Znaleźliśmy możliwość leczenia zagranicą za pomocą proteinoterapii. Niestety leczenie wynosi ponad 120 tys. zł i nie stać nas na to. Ponadto wcześniej byliśmy na dwóch szczepionkach za 30 tys. każda – pisze nasz Czytelnik.\nO dramatycznej walce mieszkanki Starego Pola aż dwoma nowotworami już pisaliśmy. Jak informuje nas rodzina kobiety, sytuacja niepokojąco uległa zmianie.\n„Sytuacja u mamy znacznie się już zmieniała, ten rodzaj nowotworu zawsze szybko atakuje… Znaleźliśmy jeszcze ostatnią możliwą pomoc w klinice Protonoterapi w Niemczech. Po wysłaniu wszystkich wyników mamy lekarze ustalili, że mogliby w mamy przypadku użyć protonoterapii, aby postarać się zredukować co mogą i dać mamie jeszcze trochę czasu. Bez tego za dużo go nam nie zostało…\nTeraz potrzebujemy blisko 30 tysięcy euro, żeby zacząć leczenie. Nie możemy zapłacić na raty, co dodatkowo utrudnia sprawę… Wszyscy lekarze w Polsce już zakończyli leczenie mamy, wiec nic innego nam nie zostaje. Boimy się, tak bardzo się boimy… Ale walczymy ze wszystkich sił, by mama z nami została jak najdłużej. Nie wyobrażamy sobie bez niej życia…Bardzo prosimy – pomóż nam…”\nPrzypomnijmy, że do naszej redakcji dotarł dramatyczny apel rodziny 46-letniej mieszkanki pobliskiego Starego Pola. Kobieta walczy o życie, a to życie ma swoją wymierną, finansową cenę. Niestety bardzo wysoką. Poniżej ta dramatyczna historia.\nKoniec świata zawsze przychodzi nagle. Nie pomyślisz nigdy, że nieszczęście dotknie Ciebie, Twoich bliskich… Ale wtedy przychodzi śmierć, śmieje Ci się w twarz i wyciąga ręce po tych, których najbardziej kochasz. Teraz chce zabrać moją mamę… Rak trzustki – najgorszy, najbardziej podstępny, śmiertelnie niebezpieczny… Jest naszym wrogiem, którego musimy pokonać. To nic, że nie dają nam szans. My się nie poddamy. Będziemy walczyć o mamę do ostatniego tchu i właśnie teraz, gdy pojawił się cień szansy, musimy ją wykorzystać. Prosimy o pomoc…


ŚLĄSKIE POMAGA – DPS Zameczek\nDPS Zameczek - ŚLĄSKIE POMAGA\nDom Pomocy Społecznej „Zameczek” w Lublińcu informuje, że współrealizuje projekt pt.: ŚLĄSKIE POMAGA, współfinansowany ze środków Unii Europejskiej w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Śląskiego na lata 2014 – 2020, Poddziałanie 9.2.8. , realizowanego przez Regionalny Ośrodek Polityki Społecznej Województwa Śląskiego.\nW wyniku starań Powiatu Lublinieckiego, który składał wniosek, Dom Pomocy Społecznej „Zameczek” w Lublińcu uzyskał dofinansowanie w kwocie: 40250,00 zł.\nZ uzyskanego wsparcia DPS będzie mógł sfinansować wydatki poniesione w okresie od 1 lutego do 18 grudnia 2020 r. na następujące zadania:


A-10 / Zdjęcie ilustracyjne Foto: Pixabay License\n„Niewiele więcej będę mógł dodać w tym momencie, poza tym, że jesteśmy pewni celu, do którego dążyliśmy, wiemy, w co trafiliśmy” - powiedział sekretarz obrony. „Jesteśmy przekonani, że cel był używany przez tę samą szyicką milicję, która przeprowadziła ataki”.\nWedług sekretarza prasowego pociski zniszczyły wiele obiektów znajdujących się w punkcie kontroli granicznej, z którego korzysta wiele wspieranych przez Iran ugrupowań bojowych, w tym Kait'ib Hezbollah i Kait'ib Sayyid al-Shuhada.\n„Jesteśmy bardzo rozważni w naszym podejściu, jakiego można by się spodziewać” - kontynuował Austin. - „Pozwoliliśmy Irakijczykom i zachęcaliśmy ich do badania i rozwijania dla nas informacji wywiadowczych, co bardzo nam pomogło w doprecyzowaniu celu”.\nTa proporcjonalna reakcja wojskowa została przeprowadzona wraz ze środkami dyplomatycznymi, w tym konsultacjami z koalicjantami. Operacja wysyła jednoznaczny komunikat: prezydent Biden będzie działał na rzecz ochrony personelu amerykańskiego i koalicyjnego. Jednocześnie działaliśmy w sposób przemyślany, który ma na celu deeskalację ogólnej sytuacji zarówno we wschodniej Syrii, jak i w Iraku, powiedział Kirby.\n„Pozwólcie, że powiem, że jestem bardzo dumny z mężczyzn i kobiet w naszych oddziałach, którzy przeprowadzili atak. Jak można się spodziewać, postąpili bardzo profesjonalnie i jesteśmy wdzięczni za ich służbę” - powiedział Austin.\nRosyjskie samoloty również przeprowadzają dziesiątki nalotów na pozycje grupy Państwa Islamskiego (IS) na Pustyni Syryjskiej informuje portal BBC. Według grupy monitorującej samoloty Rosji wspierają operację syryjskich sił prorządowych w celu zabezpieczenia drogi między Homs a Deir al-Zour. Bojownicy IS przeprowadzili ostatnio serię śmiertelnych zasadzek i ataków typu "hit and run" w regionie. Ostatnio w środę podobno zginęło dziewięciu żołnierzy i milicjantów.\nSyryjskie Obserwatorium Praw Człowieka z siedzibą w Wielkiej Brytanii, które monitoruje wojnę w Syrii za pośrednictwem sieci źródeł, twierdzi, że trzech innych zginęło we wtorek, kiedy miny lądowe podłożone przez IS eksplodowały na pustyni w pobliżu al-Mayadeen, w południowo-wschodnim Deir al.-Zour. "To powrót brutalności do syryjskich miast. Państwo Islamskie próbuje wzmocnić swoją pozycję w Iraku. W wyniku rosyjskich nalotów we wtorek zginęło co najmniej 10 bojowników Państwa Islamskiego w prowincji Deir al-Zour i wschodniej Hama, podczas gdy nie było natychmiastowych doniesień o ofiarach w środowych atakach w rejonie al-Shawla.\nŹródło informacji: Pentagon / bbc\nWięcej w tej kategorii: « 8 Baza Lotnictwa Transportowego zabezpieczała przylot Wicepremiera, Ministra Obrony Słowenii. Pośród podchorążych studiujących w Lotniczej Akademii Wojskowej być może są już przyszli piloci samolotów F-35. »


Instytut Goethego w Barcelonie w bardzo udany sposób rozpoczął już wspieranie języka niemieckiego jako obcego w ramach koncepcji wielojęzyczności Komisji Europejskiej.\nWraz z British Council, Institut Français, Instituto Camões, Istituto Italiano di Cultura i katalońskim Instytutem Lingua Món przeprowadziliśmy imprezy, warsztaty i eventy propagujące naukę języków obcych.\nCo roku w kontekście - Sant Jordi - Festiwalu Książki i Róży odbywa się w Barcelonie bardzo lubiana przez publiczność impreza organizowana przez tutejszy Instytut Goethego we współpracy z w/w partnerami. Skierowana jest ona przede wszystkim do młodzieży i studentów i ma za zadanie promocję zainteresowania wielojęzycznością. Po eventach Jakim językiem mówi miłość? (2005) i Wytęsknione krajobrazy (2006) impreza roku 2007 zatytułowana była Bestiarium. Temat zrealizowany został w 6 językach: środkami poezji, satyry, tańca i śpiewu widzowie przenieśli się w liryczno-metaforyczny świat zwierząt i bajkowych postaci.\nW przyszłości wszystkie uczestniczące instytuty kultury chcą kontynuować wspólną koncepcję udanego projektu w zakresie wielojęzyczności, tym bardziej, że cel wielojęzyczności znajduje dużo uznania w katalońskich instytucjach oświatowych. Dzięki temu łatwiej i wydajniej możemy prowadzić wspólne akcje promocyjne i reklamowe i zyskujemy duży oddźwięk od odbiorców. Następna impreza na Sant Jordi odbędzie się w roku 2009.\nPartnerzy: British Council, Institut Français, Instituto Camões, Istituto Italiano di Cultura i kataloński Instytut Lingua Món\n23 kwietnia jest świętem narodowym Katalonii, dniem jej patrona - św. Jerzego. Tradycja nakazuje, aby tego dnia obdarowywać się nawzajem różami lub książkami. Zwyczaj ten łączy aspekt religijny – róża jest symbolem miłości , z aspektem kulturalnym w postaci książki. Święto to znane jest w całej Katalonii i jest w wielu miejscowościach najuroczyściej obchodzonym świętem ludowym.\nDzień świętego Jerzego jest dniem wspólnoty, kultury i respektu wobec innych.


Komfortowy osuszacz powietrza TTK 30 S - TROTEC\nTTK 30 S Strona główna\nJesteś tutaj: trotec.com - Produkty i usługi - Maszyny - HomeComfort - Osuszanie - Osuszacz powietrza serii HomeComfort - TTK 30 S\nKomfortowy osuszacz powietrza TTK 30 S\nIdealne urządzenie do zastosowania w małych pomieszczeniach\nTen podstawowy, mały i kompaktowy model osuszacza jest przeznaczony do poprawienia parametrów powietrza w pomieszczeniach do 15 m² lub w garderobach. Wydajność osuszania wynosząca 12l/dobę zapewnia utrzymanie odpowiedniej wilgotności i gwarantuje oczyszczenie powietrza z pyłów, kurzu itp.\nModel TTK 30 S został stworzony szczególnie do małych, ogrzewanych pomieszczeń. Dlatego możliwe było znaczne zmniejszenie emisji hałasu. Dzięki niskiej głośności, urządzenie może pracować w trakcie eksploatacji pomieszczenia.\nDodatkowo, model TTK 30 S jest wyposażony w dodatkowe złącze umożliwiające ciągłe odprowadzanie kondensatu. W ten sposób wyeliminować można konieczność ręcznego opróżniania zbiornika. Ten model osuszacza jest szczególnie przydatny do ciągłego osuszania małych pomieszczeń piwnicznych lub apartamentów letniskowych pozostających bez nadzoru.\nCicha praca osuszacza\nWysoka uniwersalność dzięki małej szerokości\nBardzo atrakcyjny koszt urządzenia osuszającego i\nIdealne urządzenie dla alergików\nDodatkową zaletą modelu TTK 30 S są jego małe rozmiary: Szerokość bliska szerokości pocztówki umożliwia ustawienie urządzenia w każdym miejscu i utrzymanie odpowiedniej wilgotności powietrza przy niskiej emisji hałasu.\nFiltr powietrza do TTK 30 S\nFiltr w TTK 30 S umieszcza się szybko i łatwo. W razie potrzeby można go oczyścić. Wyłapuje z powietrza kurz, pyłki i włosy.\n33,30 zł Cena brutto z podatkiem VAT\n27,07 zł Cena netto bez podatku VAT\nOszczędzacie Państwo : 49,73 zł\n139,88 zł 90,15 zł Cena brutto z podatkiem VAT\nOszczędzacie Państwo : 40,43 zł\n113,72 zł 73,29 zł Cena netto bez podatku VAT\nTTK 30 S z alternatywnymi produktami.:\nInstrukcja obsługi osuszacza budowlanego TTK 30 S (CS)\nInstrukcja obsługi osuszacza budowlanego TTK 30 S (DA)\nInstrukcja obsługi osuszacza budowlanego TTK 30 S (DE)\nInstrukcja obsługi osuszacza budowlanego TTK 30 S (EN)\nInstrukcja obsługi osuszacza budowlanego TTK 30 S (ES)\nInstrukcja obsługi osuszacza budowlanego TTK 30 S (ET)\nInstrukcja obsługi osuszacza budowlanego TTK 30 S (FI)\nInstrukcja obsługi osuszacza budowlanego TTK 30 S (FR)\nInstrukcja obsługi osuszacza budowlanego TTK 30 S (HR)\nInstrukcja obsługi osuszacza budowlanego TTK 30 S (HU)\nInstrukcja obsługi osuszacza budowlanego TTK 30 S (IT)\nInstrukcja obsługi osuszacza budowlanego TTK 30 S (LT)\nInstrukcja obsługi osuszacza budowlanego TTK 30 S (LV)\nInstrukcja obsługi osuszacza budowlanego TTK 30 S (NL)\nInstrukcja obsługi osuszacza budowlanego TTK 30 S (NO)\nInstrukcja obsługi osuszacza budowlanego TTK 30 S (PL)\nInstrukcja obsługi osuszacza budowlanego TTK 30 S (PT)\nInstrukcja obsługi osuszacza budowlanego TTK 30 S (RO)\nInstrukcja obsługi osuszacza budowlanego TTK 30 S (RU)\nInstrukcja obsługi osuszacza budowlanego TTK 30 S (SV)\nInstrukcja obsługi osuszacza budowlanego TTK 30 S (TR)


Pasjonatka Literatury: "Kwestia równowagi" Zoe Fishman\nTytuł: "Kwestia równowagi"\nKwestia równowagi to ciekawa powieść obyczajowa, będąca debiutem pisarskim autorki, o sile przyjaźni, miłości, nowych szansach i zmianach zachodzących w życiu każdego człowieka. Joga jest dla mnie zupełnie nową sprawą. Nigdy nie interesowałam się nią na tyle, aby zebrać jakiekolwiek informacje. W książce została przedstawiona niejako po macoszemu. Autorka nie wyjaśniła dokładnie pojęcia, ale zasygnalizowała pewne asany, czyli pozycje, w sposób dosyć nużący, co sprawiło, że nie wiedziałam, o czym czytam. Nie wciągnęłam się w temat na tyle, aby podjąć jakieś kroki w tym zakresie. W pierwszej połowie powieści akcja wlokła się niemiłosiernie, aby nabrać lekkiego przyspieszenia dopiero w drugiej, ale to i tak za mało, przynajmniej jak na mój gust. Budowa dialogów trochę sztuczna, a bohaterowie niezbyt wyraziści. Przyznam, że okładka zachęciła mnie do sięgnięcia po książkę, jednak wnętrze nie spełniło pokładanych weń oczekiwań. Pomimo tego polecam. Być może znajdzie swoich zwolenników.\nKsiążkę przeczytałam w ramach wyzwania: Czytamy powieści obyczajowe, Czytam opasłe tomiska oraz Debiuty pisarskie\nZoe Fishman pracuje w nowojorskiej agencji literackiej. Mieszka wraz z mężem w Nowym Jorku na Brooklynie. Kwestia równowagi to jej debiut literacki. [źródło informacji - okładka książki]\nAutor: Aneczka o 21:38:00\nEtykiety: 3/5, Fishman Zoe, obyczajowe, Prószyński i S-ka, romanse\nAga CM 10 maja 2014 23:02\nDawno nie czytałam powieści obyczajowej. Myślę, że to będzie dobra pozycja na wieczór.\nAneczka 10 maja 2014 23:18\nTrafny wybór. Jeżeli odczuwasz potrzebę przeczytania relaksującej książki, ta jest jak najbardziej odpowiednia :)\nKasia Roszczenko 11 maja 2014 09:22\nGdzieś mi mignął już ten tytuł. Ja dziś również biorę się za obyczajówkę dla odmóżdżenia :D A ten tytuł już sobie zapisałam.\nAneczka 11 maja 2014 20:19\nDobrze wiedzieć, że moje uwagi nie zniechęciły Cię do przeczytania książki :)\nMałgorzata Zaczytana 11 maja 2014 12:25\nLubię powieści obyczajowe, ale ta wydaje mi się nie do końca w moich klimatach :)\nAneczka 11 maja 2014 20:22\nDoskonale rozumiem. Podobnie było ze mną :)\nPaula 14 maja 2014 10:21\nCzytałam ją jakiś czas temu i nie pamiętam z niej nic. Znaczy - szału nie było;)\nAneczka 14 maja 2014 16:58\nNiedługo też o niej zapomnę. Potencjał książki nie został wykorzystany, a szkoda.\nkasia23112511 1 czerwca 2014 21:05\nMam trochę innych planów jeśli chodzi o powieści obyczajowe, więc chyba się jednak na ten tytuł nie skuszę :)\nAneczka 2 czerwca 2014 16:05\nrecenzje ami. 3 czerwca 2014 18:21\nZaliczam do Opasłych Tomisk za maj - jednocześnie proszę o to byś zostawiała zgłoszenia pod postem głównym wyzwania - pod postem głównym - bardzo bardzo proszę!\nAneczka 3 czerwca 2014 21:45\nZastosuję się :)


Czeczenia: nowy cud nad urną\n(6,12,2005 źródło Asme)\nW Czeczenii, okupowanej przez wojsko rosyjskie, odbyły się - mimo trwających wciąż działań pacyfikacyjnych - wybory do miejscowego parlamentu. Zgodnie z rosyjskim ustawodawstwem udział w nich wzięły jedynie stronnictwa ogólnorosyjskie, z których trzy według urzędowych danych zdobyły miejsca w republikańskim parlamencie. Zwycięstwo przyznano proputinowskiej partii "Jedinaja Rossija", która uzyskała większość w parlamencie. Po 10-15% przydzielono lewicowej oraz prawicowej opozycji, czyli komunistom oraz Sojuszowi Sił Prawicowych. (Nazwa partii rządowej "Jedinaja Rossija" oznacza jednolitą, względnie zjednoczoną Rosję i nawiązuje do haseł antybolszewickich carskich generałów o jedinoj i niedielimoj Rossiji, czyli całej i niepodzielnej Rosji. Oznaczało to brak zgody na samostanowienie krajów przez Rosję okupowanych, jak Polska lub Finlandia. W imię tych haseł admirał Kołczak odrzucił pomoc prezydenta Finlandii, barona Mannerheima, zaś gen. Dienikin sprowokował swą antypolską postawą wstrzymanie ofensywy na bolszewików przez marszałka Piłsudskiego podczas marszu "białej armii" na Moskwę. Po rozpadzie Związku Rad podstawową troską imperialnych elit rosyjskich jest utrzymanie kosztem dobrobytu ludności nienaruszalności terytorium Federacji Rosyjskiej. Oznacza to w sposób oczywisty odmowę prawa narodów nierosyjskich do samostanowienia).\nFrekwencję wyborczą określono na 60%, co kontrastuje z doniesieniami niezależnych korespondentów opisujących puste lokale wyborcze i mały tego dnia ruch uliczny. Ludność czeczeńska najwyraźniej zbojkotowała wybory, ale komisje wyborcze w sposób, który pamiętamy z PRL, i tak wpisały zgodne z odgórnymi wytycznymi "dane" odnośnie frekwencji i rozkładu głosów na poszczególne partie rosyjskie. Pamiętamy podobne cuda w pierwszych latach Polski Ludowej, gdy działało antykomunistyczne podziemie zbrojne spod znaku WiN oraz NSZ, zaś teoretycznie legalna opozycja w postaci Polskiego Stronnictwa Ludowego pod wodzą Stanisława Mikołajczyka usiłowała w oparciu o wolę większości wyborców przy pomocy kartki wyborczej odebrać władzę. Wtedy żartowano z goryczą: "urna wyborcza - cudowna szkatułka: wrzucasz Mikołajczyka, wychodzi Gomułka". A i za czasów tow. Edwarda Gierka, jak opowiadali mi koledzy pracujący w komisji wyborczej, przewodniczący komisji prawdziwe wyniki meldował przez telefon wyższej instancji w PZPR czy SB, zaś wpisywał do urzędowej dokumentacji wyniki podyktowane mu przez telefon. Wypisz-wymaluj, jak dziś w Czeczenii. Jest to zresztą stała praktyka na całym obszarze posowieckim. Prezydent Putin, który dziś gratuluje wyników wyborczych gen. Alu Alchanowowi - w ten sam sposób "wybranemu" prezydentowi Czeczenii, w czasie rewolucji pomarańczowej na Ukrainie również gratulował "zwycięstwa" swemu kandydatowi Wiktorowi Janukowyczowi. Powszechny zryw Ukraińców uniemożliwił ten przekręt wyborczy, podobnie jak rok wcześniej podczas "rewolucji róż" w Gruzji. W Czeczenii krwawy terror FSB, GRU i innych służb rosyjskich uniemożliwia ludziom takie protesty.\nI tym razem nie obeszło się od polskiego akcentu. Na ekranie telewizora w programach moskiewskiej RTR raz po raz migała twarz eksministra z czasów Leszka Millera - dziś deputowanego SLD Tadeusza Iwińskiego. Jak donosi prasa, uznał on czeczeńskie "wybory" za "ważny krok ku dalszej demokratyzacji". Widzimy więc, jak Sojusz Lewicy Demokratycznej wciąż rozumie demokrację. Niby tyle w nim zmian w obliczu, a mimo to wciąż z nich tkwi PZPR - czyli Płatni Zdrajcy, Pachołki Rosji. Tymczasem Tadeusz Iwiński powinien wiedzieć, że stan prawny w Rosji Putina jest krokiem wstecz nie tylko wobec standardów europejskich, ale nawet w porównaniu do Rosji carskiej po rewolucji 1905 roku. W rosyjskim zaborze Polacy mogli głosować na polskie stronnictwa polityczne. W Federacji Rosyjskiej narody nierosyjskie, w tym i Czeczeni nie mogą głosować na swe własne partie narodowe, ponieważ Prezydent Putin zakazał im udziału w jakichkolwiek wyborach, nawet lokalnych. Urzędowe wyniki wyborów w Czeczenii w równym stopniu odzwierciedlają preferencje jej mieszkańców, co wyrażałyby wolę Polaków, gdyby oznajmiono, że Polacy głosowali jak jeden mąż na partię "Jedinaja Rossija". Wyobrażacie, państwo, coś takiego, bo ja nie?! I tym się różnię od Tadeusza Iwińskiego.


Świętokrzyskie Włóczęgi : Przedwiośnie na przedzimiu i inne atrakcje najlepszej wycieczki w tym roku\ngrudniowe pola Zaskala\nByły też nieoczekiwane odkrycia – fakt, nie są to żadne zabytki architektury, ale takie strachy na wróble nieczęsto się trafiają.\nstrach na wróble? przynęta na turystów?\nI zwierzyna nam się po drodze przyplątała. Z właścicielem, który uciął sobie z nami małą pogawędkę. Potem zaś poszliśmy znanymi drogami w stronę Barbarki, gdzie tym razem nic nie fotografowaliśmy, bo nie chcieliśmy zanudzać czytelników znanymi widokami.\nZ Barbarki zamierzaliśmy pójść na Kamień Michniowski czarnym szlakiem, co nam się nadspodziewanie łatwo i szybko udało. Zaplanowanego postoju na Kamieniu nie było, bo wiało tam dosyć nieprzyjemnie.\nRuszyliśmy więc spacerowym krokiem szlakiem niebieskim w stronę Czarnego Lasu, gdzie znów nas dopadły nastroje wiosenne. No, może czasem późnojesienne. Nie wiem, dlaczego przy śniadaniu wycieczkowym powiedziałam, że musimy wyruszyć z gajówki Opal najpóźniej o trzynastej, żeby zdążyć na pociąg. Koledzy wyśmiali moją uwagę, bo było kilka minut po jedenastej, a do Opalu zostało nam lekko licząc pół godziny marszu.\nI tu się włączyli nowi ojcowie sukcesu naszej wycieczki, którzy na kolejnym odcinku trasy zapewnili nam niespotykany poziom atrakcji, że nie wspomnę o wydłużeniu czasu przejścia do Opalu do granic niewyobrażalnych.\nNie mogę wam pokazać tych skromnych pracusiów, ale efekty ich działań zaskoczyły nas wielce. Pamiętacie z poprzednich wpisów skromną kałużę na ścieżce szlaku w kierunku Burzącego Stoku? Możecie sobie przypomnieć,jak się rozrastała, zaglądając do tych linków (rok 2013, 2014 i 2015). Teraz pracowite bobry zamieniły ją w przecudnej urody rozlewisko. Niestety, nie zadbały o podstawienie gondoli dla turystów. A przecież naścinały sporo drewna, było z czego budować.\nI jak to przebrnąć?\ndowód na sprawność bobrów i ich uzębienia\nPunktualnie o godzinie 11 27 zeszliśmy ze szlaku i aż do 12 15 przedzieraliśmy się przez wszelkiego rodzaju podmokłe zarośla. Prowadzący co jakiś czas się zmieniali, bo jak tylko kto się natknął na bagno nie do przebycia, musiał się wycofywać, a wtedy prowadzenie przejmował inny optymista, któremu się wydawało, że „no ta ścieżka to na pewno prowadzi na suchy teren, bo jest pod górkę”. Jaka ścieżka? Pod jaką górkę? Ludzie, tu tylko był wybór: mokro, bardzo mokro albo nie do przejścia. I wszystko w chaszczach nie do przebycia. Ja uległam urokowi jednego prześwitu – o, się wpakowałam na dobre, koledzy musieli trochę poczekać aż się stamtąd wygramoliłam.\nmiłe widoczki na bagnisku\ntu się wpakowałam\nI w tych koszmarnych warunkach zobaczyłam cud natury – malusieńkie żywe kwiatuszki wawrzynka wilczełyko. 27 grudnia! Czyli chyba jednak to przedwiośnie.\nCzy to koniec atrakcji? Ależ skąd! Udało nam się wprawdzie znaleźć pierwszą niepodmokłą drogę, ale to jeszcze nie koniec przygód. Teraz musieliśmy wrócić do bitej drogi i szlaku, żeby dotrzeć na pociąg do Suchedniowa. Wracanie do drogi trwało do 12 55. Fajnie było – raczej sucho, chociaż czasem trafialiśmy na wycinkę drzew, a raz znów się niebezpiecznie zbliżyliśmy do Żarnówki i miejsc działania bobrów. Udało się ominąć i te przeszkody. Trochę nudno tu było, żadnych skoków i skłonów, no prościzna.\ndwa spotkania z Żarnówką\nKiedy już wyszliśmy na bitą drogę, a potem doszli do szlaku, to już nie było czasu na ceregiele. Zrobiło się fotkę Żarnówki, która dzięki bobrom robi się coraz szersza, a potem ruszyliśmy „z kopyta”, żeby zdążyć na pociąg. Przy gajówce Opal mieliśmy ok. 20 minut opóźnienia, więc zwiększyliśmy tempo marszu, żeby zdążyć. Udało się! Nawet kupiliśmy bilety w kasie.\nŻarnówka widziana z mostu na drodze\nA co ze statystyką? Dokonałam pomiaru długości trasy na mapie – to około 19 kilometrów, ale jest to długość bardzo umowna, bo przecież na najtrudniejszym odcinku mogliśmy pokonać niektóre fragmenty kilkakrotnie. Ale co tam, grunt, że wykaraskaliśmy się z tarapatów i w zgodzie oraz bez strat dotarliśmy do Skarżyska.\njal 28 grudnia 2015 06:34\nBobry dodały uroku tej trasie... wiosna w grudniu ?\nAnia 28 grudnia 2015 08:00\nBobry faktycznie zmieniają krajobraz swoimi działaniami. W efekcie jest pięknie, ale właściwie szlak na tym odcinku należy zamknąć i znaleźć jakąś inną drogę. W opisie trasy nie napisałam, jakie chaszcze musieliśmy pokonać - gałęzie uderzały w twarz, jeżyny czepiały się odzieży, a ręce mamy pokrwawione przez ich kolce. I to było w okresie niezbyt mokrym. Wolę nie myśleć, co by tu było wczesną wiosną, albo w przypadku "turystów" w adidaskach...\nJoanna D. 1 stycznia 2016 22:15\nAniu, wawrzynek bedzie mi zawsze przypominal pana Henryka Rogalé, ktory zgodnie z obietnicá przeprowadzil nas bezpiecznie ktorejs Wielkanocy przez podmokle okolice Bernatki by pokazac nam té rosliné w calym bogactwie rozowego kwiecia. Bratowa z wrazenia zgubila skorzana kurtké i musielimy sie po niá wrocic. Zauwazyla dopiero nad zalewem, kiedy zwolnilismy tempo. Na szczescie udalo sié kurtke odnalezc.\nMile wspominam wedrowki z panem Henrykiem. Niech spoczywa w pokoju.\nAnia 2 stycznia 2016 08:36\nPan Henryk pozostaje w mojej wdzięcznej pamięci dzięki odnalezieniu pomnikowego cisa na zboczu Świniej Góry. Byliśmy tam tego roku wiosną i jest na blogu jego zdjęcie.\nJego grób odwiedzamy corocznie 1 stycznia - wczoraj też byliśmy, lampki zapalone.


Męski portfel skórzany RONALDO MR-02L-CFL BLACK | Sklep Internetowy Galmark.pl\n» Męski portfel skórzany RONALDO MR-02L-CFL BLACK\nKod produktu: MR-02L-CFL\nPołyskujący męski portfel skórzany RONALDO MR-02L-CFL w całości wykonany z prawdziwej skóry licowej pierwszego gatunku. Portfel z wysokiej jakości skóry o standardowym rozmiarze. Solidnie wykonany i starannie wykończony portfel. Jest w stanie zmieścić wszystkie najpotrzebniejsze dokumenty, karty płatnicze oraz sporą ilość gotówki. W zestawie oryginalne pudełko producent.\nWymiary: 118 mm x 950 mm\n- 7 miejsc na plastykowe karty\n- 1 miejsce z okienkiem na zdjęcie bliskiej osoby\n- 2 prześwitujące kieszenie na większe dokumenty\n- oddzielnie zapinaną kieszonkę na drobne\n- 2 obszerne kieszenie na banknoty


Panele słoneczne z bakterii? Naukowcy są na dobrej drodze | markasblog\nBiofilm to wyższa szkoła jazdy w dziedzinie nanotechnologii i najnowszych badań naukowych. Wikipedia w tym temacie choć trochę nas oświeca co to jest właściwie.\nNaukowcą z MIT udało się stworzyć biofilm, który łączy komórki bakteryjne z materiałami nieożywionymi, np. z nanocząsteczkami złota, które przewodzą prąd oraz emitują światło. Naukowcy z nadzieją patrzą w przyszłość twierdząc, że taka materia, która swoją strukturą przypomina płytkę nazębną, może posłużyć do wytwarzania fotowoltanicznych paneli słonecznych lub „czujników biologicznych” które będą wykrywać toksyny w organizmie.\nW początkowych eksperymentach naukowcy wykorzystali bakterie E.coli, ponieważ zawarte w niej łańcuchy białkowe pomagały łączyć się bakteriom z materiałem nieorganicznym. Do modyfikacji i niejako zmuszenia bakterii do łączenia się z nanocząsteczki złota wykorzystywane były peptydy.\nZaangażowanie bakterii w produkcję biofilmu powoduje również, że taki materiał może uzyskać zdolności do zmiany struktury w zależności od warunków panujących w otoczeniu. Biorąc pod uwagę, że mówimy tutaj o połączeniu materiału żywego ze związkami przewodzącymi prąd na poziomie nanocząstek, to możemy być pewni, że w przyszłości będziemy mieli do czynienia z materiałami półprzewodnikowymi dostosowującymi się do aktualnych potrzeb.


Młodziutka, przyjazna sunia szuka kochającego domu!, • Częstochowiak 123163\nMłoda sunia (ok 2 lat), średnich rozmiarów - waży ok 12 kg.\nJest wesołm, pogodnym psiakiem. Ładnie chodzi na smyczy, jest towarzyska, przyjaźnie nastawiona do ludzi i dzieci.\nZ innymi pieskami też ok.\nPrzyjechała do nas z bardzo ciężkich warunków stała na pół metrowym łańcuchu od szczeniaka. Szuka domu, który otoczy ją miłością!\nJest zaszczepiona, odorbaczona i wysterylizwoana.\nWszystkie pytania prosimy kierować telefonicznie.\nNr ogłoszenia: 123163


Craftoholic BLOG: kwietnia 2015\nMam przyjemność ogłosić zwyciężczynię naszej rozdawajki :-)\nAby wygrać designerską, płócienną torbę oraz pakiecik minky, należało odpowiedzieć na pytanie:\n"Jaką zasadą kierujesz się podczas dobierania wzorów i kolorów?"\nDziękujemy wszystkim którzy wzięli udział w zabawie oraz za bardzo interesujące komentarze - zdajemy sobie sprawę, że nie łatwo jest odpowiedzieć na to pytanie i że wymaga ono głębszej refleksji ;-)\nAle żeby nie przedłużać oto wyniki:\nTreść wybranego przez nas komentarza:\n"Nieograniczone możliwości łączenia wzorów i kolorów - to było to, co tak wciągnęło mnie w świat patchworku. W przeciwieństwie do przestrzeni, w której żyję - o ograniczonej palecie barw, umożliwiającej relaks, bardziej uniwersalnej, świat tkanin nie ma granic. Szczególnie jeśli dotyczy to szycia dla dzieciaków. Słowa "zabawa", "radość" towarzyszą mi przy doborze tkanin i wzorów. Czasem oczarowana kolekcją tkanin poruszam się tylko w jej ramach, ufając projektantowi. Tak było szczególnie na początku patchworkowej przygody, kiedy materiały wybierałam właśnie w ramach jednej rodziny wzorów. Wraz z powiększającym się stosem tkanin, łączę coraz chętniej i odważniej. Cały czas jeszcze przede mną patchwork w stylu Rity Hodge z Red Pepper Quilts ale powoli, powoli zbieram się na odwagę :)\n- najważniejsze, żeby nie robić nic na siłę. "Może się jakoś ułoży" - jeszcze w moim przypadku nigdy nie zadziałało :)"\nKtórego autorką jest Pani Maja z bloga: https://betyipiernaty.wordpress.com/ ! :-)\nProsimy o przesłanie adresu potrzebnego do wysyłki nagrody na maila: aneta@craftoholicshop.com\nAutor: Aneta o wtorek, kwietnia 21, 2015\nKażda z nas lubi nosić rzeczy niepowtarzalne, dzięki którym czujemy się wyjątkowe. Podobno nie ma dla kobiety większej frajdy niż zakupy i sprawianie sobie przyjemności nowymi fatałaszkami. Ale czyż większej radości nie da nam stworzenie czegoś własnoręcznie? Jeśli w dodatku jest to część garderoby, która przyciąga spojrzenia i której nie posiada nikt inny? :-)\nNa taki właśnie pomysł wpadła Emila. Mimo, że z maszyną do szycia zaprzyjaźniła się stosunkowo niedawno powzięła sobie za cel stworzenie wyjątkowej - truskawkowej - spódnicy. Sprawdźcie same co z tego wyszło :-)\nKolor wybrany - można ciąć ;-)\nA co WY ostatnio uszyłyście dla siebie ? ;-)\nAutor: Aneta o środa, kwietnia 15, 2015\nWarszawa szyje - grupa dla miłośników szycia nie tylko ze stolicy!\nDzisiejszy post poświęcony będzie grupie Warszawa Szyje, społeczności łączącej fanów szycia i rękodzieła z całej Polski.\nGrupa działa na Facebooku od półtora roku i liczy ponad 4300 członków. Wszystkie wydarzenia z życia grupy zbierane są na stronie internetowej www.grupawarszawaszyje.pl, a informacje o aktualnościach publikowane są na bieżąco poprzez fanpage www.facebook.com/grupawarszawaszyje .\nGrupa w swoim założeniu miała być źródłem informacji i inspiracji dla jej członków, miejscem, w którym będą mogli porozmawiać o tym wszystkim, co nurtuje ich w trakcie powstawania ich dzieł: zaczynając od wyboru wykroju i tkaniny, poprzez proces jej zakupu, poszukiwanie jej w sklepach, aż po rady dotyczące wykańczania i rozwiązywanie technicznych problemów ze sprzętem.\nOd początku istnienia grupa kładzie duży nacisk na aktywizację jej członków. Flagowym cyklem są tzw. “wspólne szycia”, które mobilizują do regularnego stawania “oko w oko” z maszyną do szycia.\nPodejmując wyzwanie, członkowie grupy tworzą rękodzieło zgodnie w wybranym wcześniej tematem szycia. Nie ograniczają się jedynie do ubrań! Szyją zabawki, akcesoria, stroje karnawałowe dla dzieci.\nNa koniec każdej edycji powstaje podsumowanie i wspólna galeria prac. Do “wspólnych szyć” grupa angażuje firmy, które sponsorują upominki dla wybranych uczestników tego cyklu. Jest to pierwsza tego typu akcja cykliczna z nagrodami w Polsce.\nWarszawa Szyje wspiera też akcje charytatywne. Członkowie grupy wielokrotnie spotykali się, żeby szyć poduszki “jasie” do szpitali w ramach akcji “Uszyj Jasia”. Swoimi pracami wsparli również akcję “Słonie na balkonie”, podczas której wysyłali maskotki dla chorych dzieci.\nPod szyldem Warszawa Szyje odbywają się również kursy szycia. Grupa organizuje zajęcia na własną rękę, ale wspiera też istniejące szkoły szycia organizując w ich siedzibach dni otwarte, dzięki czemu grupowicze mogą obejrzeć piękne, inspirujące wnętrza oraz skorzystać z darmowych warsztatów.\nGrupa tworzy “Szyciową mapę Polski”, na której zbiera informacje na temat sklepów, szkół szycia, serwisów maszyn w całej Polsce. Codziennie do mapy dodawane są nowe punkty. Na bieżąco aktualizowane są informacje i opinie, jakie na temat konkretnych sklepów wyrazili członkowie grupy.\nNa stronie internetowej grupa prowadzi także cykl “Szyję z Warszawa Szyje”, w ramach którego bloggerzy z całej Polski nadsyłają wizytówki swoich blogów. Publikowane są również na Fanpage’u, dzięki czemu społeczność krawiecka dowiaduje się o wartych odwiedzenia blogach.\nGrupa stworzyła także program partnerski. Współpracujące z nią firmy udzielają rabatów na zakupy członkom grupy, fundują nagrody, zapewniają lokum na nasze spotkania.\nZapraszamy do odwiedzin Grupy Warszawa Szyje:)\noraz przypominamy o naszym konkursie w którym do wygrania jest designerska torba Roberta Kaufmana oraz pakiecik mięciutkiego minky!! :-) -KLIK-\nAutor: Aneta o czwartek, kwietnia 02, 2015\nWarszawa szyje - grupa dla miłośników szycia nie t...


Wspólny śpiew przyczynia się do lepszego i czynnego udziału wiernych we Mszy św. Często mówimy, że kto śpiewa ten podwójnie się modli. Przeszkodą dla wspólnego śpiewu jest często nieznajomość słów pieśni.\nKierowany troską o piękno liturgii ks. kan. Zenon Żmijewski proboszcz parafii Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny w Pokrzydowie dokonał wyboru tekstu pieśni śpiewanych w czasie liturgii Mszy św. oraz innych nabożeństw odprawianych w poszczególnych okresach roku liturgicznego i wydał parafialny śpiewnik pt. ,,Śpiewajmy Panu”. Wydanie śpiewnika zbiegło się z 15 rocznicą powstania Diecezji Toruńskiej oraz 15 rocznicą pobytu ks. Proboszcza w parafii. Mamy nadzieję, że śpiewnik trafi do każdej rodziny.


Relacja z debaty Mieszkania2030 „Pustostany – Niezagospodarowany potencjał mieszkaniowy” | #Warszawa2030\nRelacja z debaty Mieszkania2030 „Pustostany – Niezagospodarowany potencjał mieszkaniowy”\nOpublikowano 9 lipca 2017 Opublikowany przez: Radosław ZięboraKategorie: Aktualności\nÓsma debata z cyklu Mieszkania2030 była poświęcona warszawskim pustostanom. Wprowadzenie zrobiła Beata Wrońska-Freudenheim, zastępczyni dyrektora Biura Polityki Lokalowej Urzędu m.st. Warszawy, która przedstawiła podstawowe dane oraz zarysowała dotychczasowe działania miasta na rzecz zmniejszenia liczby pustych lokali.\nBeata Wrońska-Freudenheim, Biuro Polityki Lokalowej\nNie istnieje jednoznaczna definicja pustostanu – informacje, wyliczenia oraz dane statystyczne są różnie ujmowane. Pustostany to niezasiedlone obiekty bądź lokale. Jednak przyczyny takiego stanu rzeczy różnią się: mogą to być budynki jeszcze nieoddane do użytkowania albo już po oddaniu. Definicja obejmuje także budynki, które nigdy nie zostaną zasiedlone ze względu na zły stan techniczno-budowlany.\nNa potrzeby gospodarowania zasobem mieszkaniowym miasta Warszawy pustostany klasyfikuje się na:\npustostany w budynkach stale eksploatowanych i nieprzeznaczonych do rozbiórki, czyli puste lokale w tkance budynków zamieszkałych;\nlokale i budynki dłużej niezasiedlone z uwagi na parametry techniczne i budowlane – nie są i nie mogą być przeznaczone do zasiedlenia;\nniewyremontowane budynki, wobec których zgłoszone zostały roszczenia reprywatyzacyjne. Część z nich za około rok może zostać uwolniona w związku z tzw. małą reprywatyzacją – to tzw. śpiochy, do których najpewniej nikt się nie zgłosi. Ta kategoria lokali będzie mogła wówczas zostać wyremontowana i przywrócona do zasobu.\nJeśli chodzi o pierwszą kategorię pustostanów, to mamy tu jeszcze dwa rozróżnienia: poszczególne lokale, które nie nadają się do zamieszkania, jako że wymagają remontu; oraz mieszkania nadające się do wykorzystania i będące w bieżącym obrocie, które czasowo stoją puste w związku z naturalnym cyklem wyprowadzek. Lokale z tych dwóch kategorii to jest to, co jako gmina możemy wykorzystać do zasiedlenia. Według danych na koniec 2016 roku w Warszawie było około 2000 takich lokali – stanowiących dla nas, jako Miasta, przestrzeń do remontu, zasiedlenia i dalszego wynajmu. Stan zasobu podlega jednak dynamicznym zmianom, o czym warto pamiętać: pewne lokale się zwalniają, pewne zasiedlamy, a pewne – zostały już wyremontowane i są w trakcie zasiedlania. Na koniec grudnia 2016 roku w trakcie zasiedlania było 518 lokali.\nNaturalnym odruchem, gdy widzi się niezagospodarowany budynek, jest sprzeciw – jednak proszę pamiętać, że puste stoją najczęściej budynki z roszczeniami. Na ich remont nie możemy użyć środków publicznych.\nMiejski zasób mieszkaniowy jest utrzymywany i eksploatowany na poziomie dzielnicowym – Biuro Polityki Lokalowej dzieli z tymi jednostkami wspólne założenia. Na remonty pustostanów przeznaczamy coraz więcej środków – w stosunku do roku 2003 mamy dzisiaj ponad 2 razy więcej lokali oddanych do użytku. Zauważalna jest tendencja: co roku remontujemy więcej. 2017 to pierwszy rok, kiedy zakładamy, że wyremontujemy więcej, niż zostało zapisane w rocznym planie, czyli zakładamy rezerwę finansową na rzecz lokali, które zwolnią się w ciągu roku. Na same remonty pustostanów w 2017 roku przeznaczymy 41 mln złotych. Podkreślę, że to kwota wyłącznie na remonty lokali pustych. Zakładamy, że za tę sumę wyremontujemy ponad 2000 mieszkań. Nakłady na remonty pustostanów sukcesywnie się zwiększają, co pokazują dane liczbowe. Odzwierciedlają one, jak intensyfikujemy procesy remontowania i zasiedlania budynków.\nDochody ze wszystkich dzielnic z czynszów lokali mieszkalnych wynoszą 224 mln złotych, natomiast wydatki na samo utrzymanie techniczne zasobu, bez kosztów eksploatacji, czyli na takie potrzeby, jak: remonty, awarie, konserwacje i nowe budownictwo, wynoszą 240 mln złotych.\nJako że nasza debata odbywa się na Pradze-Północ, warto przyjrzeć się danym z tej dzielnicy – w stosunku do dochodów z czynszów lokali mieszkaniowych, nakłady na samo utrzymanie techniczne stanowią 170%.\nPraga-Północ, jako dzielnica objęta Programem Rewitalizacji, otrzymuje dużo dodatkowych środków. Pewne pozytywne w dłuższej perspektywie działania mogą jednak, paradoksalnie, przyczynić się do chwilowego wzrostu liczby pustostanów, mimo że docelowo służą poprawie jakości budynku oraz powstaniu pełnowartościowych lokali. Wykwaterowania w związku z pracami modernizacyjnymi i remontowymi powodują czasowe zwiększenie liczby pustostanów.\nNa Pradze-Północ w związku z modernizacją budynków do wykwaterowania jest przeznaczonych 315 lokali. Najczęstszą przesłanką jest wymiana stropów. Jest to zakres robót, których nie zrobimy, nie wysiedlając mieszkańców kamienic i nie dostarczając im lokali zamiennych. Na Pradze-Południe jest 85 lokali, które wymagają wykwaterowań. Duży wpływ na liczbę pustostanów w tej dzielnicy ma likwidacja substandardowego osiedla na ul. Dudziarskiej – to dodatkowo 150 lokali.\nNa liczbę miejskich pustostanów wpływają także nagłe przypadki, jak np. pęknięcie ścian w budynku, który jest położony bisko budowy metra. Tego rodzaju przypadki nie są ujęte statystycznie. Bywa, że w trakcie roku w sposób szybki, związany z przypadkiem losowym, trzeba wysiedlić lokatorów, zabezpieczyć budynek i zapewnić ludziom lokale zamienne, co powoduje zahamowanie procesu planowych remontów. Od 2006 roku udzieliliśmy pomocy ponad 18 tysiącom rodzin – ofiarom nagłych wypadków.\nPrezentacja – Beata Wrońska-Freudenheim\nAdam Cieciura, Zastępca Burmistrza Dzielnicy Praga-Południe\nKluczowe dla statystyk i wyliczeń na temat pustostanów wydaje mi się, aby je właściwie zdefiniować i skupić się tylko na tych lokalach, które nadają się do zamieszkania po przeprowadzeniu remontu. Innymi słowy, na tych, które są rozrzucone w tkance budynków zamieszkałych. Rzeczywiście, statystyki podają olbrzymią liczbę pustostanów w Warszawie, jednak dane te niejednokrotnie – chociażby na Pradze-Południe – wykazują budynki, które zgodnie z decyzją Powiatowego Inspektoratu Nadzoru Budowlanego są wyłączone z użytkowania; bądź budynki, które funkcjonują „w systemie hotelowym”, co oznacza lokale poniżej 10 metrów i z toaletami na zewnątrz. Takie budynki trudno w ogóle nazwać, z mojego punktu widzenia, pustostanami, a remonty tych „pustostanów”, jako pojedynczych lokali, w ogóle nie wchodzą w grę. Do rozwiązania problemu są potrzebne inne decyzje i inne rozwiązania.\nWedług mojej wiedzy na Pradze-Południe nadających się do zasiedlenia pustostanów jest około 900. Ponad 200 z nich znajduje się w budynkach objętych procesem zwrotowym. Mimo że my, jako urzędnicy, wiemy, że część z tych roszczeń jest na bardzo wstępnym etapie i nie ma możliwości fizycznego przekazania budynku przez państwo, to potencjalni lokatorzy – korzystając oczywiście z informacji publicznej na temat roszczeń – odmawiają wskazań w takich budynkach. Stąd, szczególnie w ostatnim czasie, praktycznie nie wskazujemy lokali do najmu w takich miejscach – ani osobom z listy oczekujących na lokal komunalny, ani nawet w przypadku wyroków eksmisyjnych do lokalu socjalnego.\nJeśli chodzi o likwidację substandardowego osiedla na Dudziarskiej, to sytuację dobrze opisała pani wicedyrektor Wrońska. Jest 150 osób do wykwaterowania stamtąd, a lokali – łącznie około 240. Ta liczba bardzo rzutowała do tej pory na statystki miejskich pustostanów. Na Dudziarskiej utrzymywał się stały poziom niezasiedlonych lokali – było ich około 30-40%. Do końca roku 2017, a być może w kolejnych miesiącach roku przyszłego, statystyki nadal będą uwzględniać te puste lokale, choć de facto budynki na Dudziarskiej nie będą nigdy zasiedlone.\nNa Pradze-Południe większość pustostanów znajduje się w budynkach pozbawionych centralnego ogrzewania. W budynkach nieprzyłączonych do miejskiej sieci ciepłowniczej remont pojedynczego lokalu nie rozwiąże problemu niezasiedlenia. Lokatorzy – i słusznie – nie chcą przyjmować lokali bez c.o. Wskazywanie do najmu socjalnego (lokale socjalne mogą mieć obniżony standard) tego typu mieszkań jest obarczone błędem logicznym. To sprzeczność, że obniżamy czynsz o kilkadziesiąt złotych osobie, która potrzebuje płacić jak najniższą stawkę, a jednocześnie wymagamy, żeby sama opłaciła koszt ogrzewania – średnio kilkaset złotych więcej w sezonie grzewczym.\nZatem z ogólnej – dość dużej – liczby pustostanów, o której mówiłem na początku, w zasobie dzielnicy mamy tylko około 200 tych mieszkań wolnych, które będą remontowane w tym roku i posiadają centralne ogrzewanie.\nDla budynków niepodłączonych do miejskiej sieci ciepłowniczej jedynym rozwiązaniem jest remont generalny wraz z doposażeniem w c.o. i dociepleniem. Może się to odbywać w ramach procesu rewitalizacji albo bez programów specjalnych – w ramach ogólnomiejskiego planu remontowego, jednak wiąże się z wysiedleniem całego budynku z lokatorów. Jest to warunek niezbędny.\nBudynki pozbawione centralnego ogrzewania są jednocześnie niedocieplone, często pozbawione tynków i nierzadko w fatalnym stanie ogólnym. Przy okazji modernizacji można by także zmienić strukturę lokali w takich miejscach. Na Pradze-Południe nadal występuje duża liczba lokali bardzo małych. Niektóre funkcjonują – zgodnie z zamysłem projektantów – w „systemie hotelowym”. Są to pojedyncze izby bez kuchni, bądź jedynie pokój z kuchnią. Toalety nadal znajdują się na korytarzu, a doposażenia, jakich się podejmujemy, dotyczą nierzadko – w związku z ograniczeniami metrażowymi – albo samego WC bez łazienki, albo prysznica w pokoju czy w kuchni. Takie działania, mimo że częściowo poprawiają jakość zamieszkiwania, to nie rozwiązują problemu. Jest to jednak nadal tworzenie i powielanie substandardu.\nPodsumowując, na Pradze-Południe liczba pustostanów nadających się do zasiedlenia po odpowiednim remoncie oraz posiadających centralne ogrzewanie wynosi 246. Dzielnicowy Zakład Gospodarki Nieruchomościami planuje w tym roku wyremontować 220 spośród nich.\nJednym z pytań, jakie padają podczas rozmów na temat pustostanów, jest: czy remonty zlikwidowałyby kolejkę oczekujących na mieszkanie w miejskim zasobie? Odpowiedź zawiera się w poprzedniej wypowiedzi – w mojej ocenie nie ma sensu remontować wszystkich pustostanów. Trzeba inną metodą zwiększyć zasób komunalny. Pojedyncze pustostany w budynkach, które są doposażone w centralne ogrzewanie, warto remontować. Jednak wydawanie pieniędzy na remonty pojedynczych lokali w budynkach bez centralnego ogrzewania i niedocieplonych – mija się z celem. W takich przypadkach trzeba wyprowadzić wszystkich mieszkańców z budynku i poddać go kompleksowej rewitalizacji, o ile się nadaje. Jeżeli się nie nadaje, to warto podjąć kierunkową decyzję o wybudowaniu w tym miejscu drugiego budynku komunalnego, bądź w ostateczności sprzedaży ziemi i przeznaczeniu pozyskanych środków na cele budownictwa komunalnego.\nRemonty pustostanów regulują przepisy o zamówieniach publicznych. Przeprowadzane są w ramach budżetu ogólnomiejskiego, a przy podejmowaniu decyzji liczy się skala inwestycji. Jeżeli – jak na Pradze-Południe – planujemy remont około 220 pustostanów, to cały proces musimy robić w ramach zamówień publicznych, nie możemy remontować każdego lokalu oddzielnie.\nDzielimy zamówienia tak, żeby nie wyłaniać jednego kontrahenta na remont wszystkich mieszkań, ale budżet rządzi się swoimi prawami. Niejednokrotnie środki spływają w ciągu roku, a nie na początku. Organizowanie przetargów na wybór firm remontowych w połowie roku jest utrudnione i powoduje wyższe ceny, jako że firmy w styczniu planują cały cykl budowniczy i ciężko jest w sierpniu czy we wrześniu znaleźć taniego i dobrego wykonawcę. Dochodzi aspekt praktyczno-organizacyjny i czynnik czasu: jeżeli w sierpniu organizujemy przetarg na remont lokali i dochodzi do odwołań od rozstrzygnięcia, to – podążając za procedurą – wprowadzamy ekipy na kilka-kilkanaście tygodni przed końcem roku. To dość ryzykowna pora na tego rodzaju prace.\nOdpowiadając za dzielnicowy wydział lokalowy, często spotykam się z mieszkańcami. Zdarzają się osoby niezadowolone ze standardu remontów. Pojawiają się dwie – przeciwstawne – opinie. Z jednej strony, że remont powinien obejmować większy zakres, ale z drugiej, że remont w zaproponowanym przez nas kształcie nie był lokatorom potrzebny, bo chcą inaczej pomalować ściany, inaczej to urządzić. Oczywiście mowa o mieszkańcach lokali komunalnych, których stać na remonty w większym stopniu.\nDzielnicowe ZGN-y podpisują tzw. porozumienia remontowe z lokatorami – wydaje się to dobrą praktyką, którą warto kontynuować. To rozwiązanie umożliwia najemcom remont we własnym zakresie i przyspiesza ogólny proces podnoszenia jakości zasobu.\nJako dzielnica rozważaliśmy współpracę z organizacjami pozarządowymi przy remontach. To na razie pomysł, jeszcze nie został na Pradze-Południe zrealizowany żaden taki projekt. Można by powierzać pustostany – głównie duże lokale o powierzchni powyżej 80 metrów, bo takich mamy sporo w zasobie – organizacjom pozarządowym, które remontowałyby je i tworzyły zasób lokali tymczasowych dla osób z listy oczekujących na lokal komunalny. Byłoby to rozwiązanie dla tych, którzy nie mają gdzie mieszkać przez czas oczekiwania – ten niejednokrotnie wynosi rok, do kilku lat. Jednak współpraca z NGOs-ami obarczona jest trudnościami formalno-prawnymi, bowiem organizacja pozarządowa musiałaby wynająć lokal jak użytkowy, a nie mieszkalny. Wynajęcie lokalu użytkowego na cele mieszkaniowe jest dość trudne. Tutaj przydałoby się jakieś rozwiązanie prawne, wystarczyłaby najpewniej uchwała Rady Miasta; które umożliwiałoby wynajmowanie lokali usługowych pod funkcję mieszkalno-hostelową dla osób, które nie mają gdzie się podziać. Takie osoby – przy wsparciu organizacji pozarządowej – własnym sumptem remontowałyby puste lokale, a następnie w nich mieszkały, oczekując na pełnowartościowy lokal komunalny zgodnie z miejscem na liście. Na Pradze-Południe staramy się, by czas oczekiwania nie przekraczał roku, ale wiemy, że w innych dzielnicach czeka się na tej liście przez wiele lat i przydałoby się rozwiązanie dedykowane osobom oczekującym.\nAnna Machalica opowiedziała o programie wychodzenia z bezdomności przy użyciu pustostanów. Program o nazwie „Druga szansa” działał na Woli w 2004 roku i zakładał zaangażowanie przyszłych lokatorów w remont pustostanów – przy wsparciu Stowarzyszenia Otwarte Drzwi. Pani Anna zaprezentowała zdjęcia lokali otrzymanych do remontu oraz stan po wszystkich pracach, przeprowadzonych przez uczestników „Drugiej szansy”.\nMachalica-Pułtorak: Druga Szansa po latach\nAgata Nosal-Ikonowicz z Kancelarii Sprawiedliwości Społecznej przedstawiła szeroki punkt widzenia organizacji lokatorskich.\nNosal-Ikonowicz: Bezdomność w mieście pustostanów – krajobraz neoliberalnej rzeczywistości\nAntoni Wiesztort, squat Syrena\nDomy bez ludzi to część problemu. Drugą częścią są ludzie bez domów. Osoby bezdomne wstydzą się swojej bezdomności – ich poczucie wstydu zostało wykreowane przez społeczne elity. Moim zdaniem dużo większym wstydem są domy bezludne, a ich obecność obciąża zarządców samorządowych i władze państwowe.\nModel neoliberalny, o którym wspomniała już Agata, jest dysfunkcyjny: z jednej strony mamy do czynienia z potężnymi niezaspokojonymi potrzebami, a z drugiej z marnotrawstwem zasobów. W całej Europie mamy teraz do czynienia z fenomenem, że na wolnym rynku, czyli w zasobie prywatnym, znajduje się więcej pustych mieszkań, niż jest łącznie osób bezdomnych. Głód mieszkaniowy sprzyja zarobkom deweloperów. Istnieje prosta zależność – jeśli człowiek pozbawiony jest możliwości zaspokojenia swojej potrzeby mieszkaniowej przy wsparciu samorządu, czyli permanentnie brakuje taniego mieszkalnictwa itp., to szuka czegoś innego, chociażby na wolnym rynku.\nWolny rynek ustala bańki spekulacyjne. Mieliśmy do czynienia z jedną w Hiszpanii w 2012 roku, później w Nowym Jorku. Jedną z cech bańki spekulacyjnej jest fenomen domów bez ludzi i ludzi bez domów. Najczęstszym symptomem kryzysu miejskiego są puste mieszkania.\nGdyby nagle uwolnić cały istniejący zasób mieszkaniowy – oddać do użytku stojące, puste mieszkania – ceny musiałyby spaść. Głód stałby się mniejszy, popyt – mniejszy, a ceny spadają w takiej sytuacji. Inwestorom mieszkaniowym chodzi naturalnie o to, żeby utrzymać bardzo wysokie ceny nieruchomości. Z perspektywy społeczeństwa jest to jednak szkodliwe, a konieczność zadłużania się na 30, 40 lat przez młode osoby znacząco obniża mobilność społeczną. Dokładnie z tym mamy do czynienia w Polsce.\nWarto postawić pytanie – czy jeśli lokal mieszkaniowy pozostaje niezamieszkany, to jest używany zgodnie z przeznaczeniem? Według nas – nie.\nOdrębną kategorię warszawskich pustostanów stanowią zreprywatyzowane i oddane budynki – wiele spośród nich po oddaniu w prywatne ręce stoi pustych. Dla każdego zwróconego budynku zawierana jest umowa na użytkowanie wieczyste. O tym warto pamiętać – reprywatyzacja nie wiąże się z przekazaniem na własność budynku, lecz z przekazaniem w użytkowanie wieczyste. Właścicielem pozostaje miasto, gmina.\nW treści zawieranych umów na użytkowanie wieczyste są dwa – interesujące z punktu widzenia dzisiejszej debaty – punkty. Po pierwsze budynek musi być utrzymywany w należytym stanie technicznym. Po drugie, jeśli nie są przestrzegane przez użytkowników wieczystych zasady umowy, a grunt nie jest użytkowany zgodnie z przeznaczeniem, miasto może zerwać umowę. Z tego rozwiązania skorzystano, kiedy zabytkowe koszary w Łazienkach były niszczone – władze Warszawy wystosowały do sądu wniosek o zerwanie umowy na użytkowanie wieczyste. Zdumiewające zatem, jak rzadko miasto korzysta z tego narzędzia wobec osób i firm, które notorycznie niszczą budynki mieszkalne oraz życie lokatorów. W środowisku lokatorskim o czyścicielach mówimy także niszczyciele. Dobrym przykładem jest budynek pod adresem Kępna 15 na Pradze-Północ, który dziś stoi całkowicie pusty – został „wyczyszczony” z lokatorów i oczywiście zniszczony. Odcinano wodę, gaz, niszczono klatkę tak, żeby nie można było przejść, po prostu doprowadzano go do ruiny, żeby móc wyrzucić lokatorów po reprywatyzacji. Co twierdziły władze miasta? Że są bezradne, znają sprawę, ale nie są w stanie nic zrobić. Była to chyba jednak bezradność z wyboru.\nDrugi przykład to budynek przy Nabielaka 9. Budynek nie istniałby, gdyby nie wkład i inicjatywa lokatorów, jako że po 1945 roku został przeznaczony do rozbiórki przez Biuro Odbudowy Stolicy. Został odbudowany wyłącznie nakładem dzikich lokatorów, m.in ojca Jolanty Brzeskiej. W 2006 roku, po przejęciu przez prywatnego właściciela, zaczęła się gehenna – podwyżki czynszów szybko doprowadziły do opustoszenia większości lokali. Straszenie, nękanie psychiczne i fizyczne, wycinanie drzwi, nawet w nocy, co oczywiście jest łatwiejsze, kiedy budynek stoi niemal pusty. Jolanta Brzeska ostatecznie została zamordowana, to wiemy. Kto jest za to odpowiedzialny? Czy nie są to, przynajmniej po części, osoby, które nie wywłaszczyły na czas czyściciela-niszczyciela, czyli nie skorzystały z możliwości wypowiedzenia umowy na użytkowanie wieczyste?\nKolejnym przykładem jest Wilcza 30, czyli kamienica, którą zajęliśmy po morderstwie Jolanty Brzeskiej. Wówczas padło hasło, że musimy sami zrywać społeczne umowy czy kontrakt z tymi, którzy traktują nas jak „wkładkę mięsną.” Kamienica przy Wilczej 30 skupia niemal wszystkie problemy, jakie od początku wiązały się z reprywatyzacją. Aby została pusta, czyli w żargonie właścicieli: wyczyszczona, odcinano tutaj wodę, gaz, wrzucano granaty dymne, podpalano strych itd. Mimo że lokatorzy wnosili opłaty za media: wodę, prąd, gaz, prywatny administrator „brał je do kieszeni”, a po pewnym czasie zniknął. Administrator budynku i użytkownik wieczysty nie płacili także użytkowania wieczystego dla miasta. Władze miały wszelkie podstawy – do tej pory mają – żeby go wywłaszczyć, wypowiedzieć mu użytkowanie wieczyste, ale z tej możliwości nie skorzystały.\nJedynym „sukcesem” – jeśli można tak nazwać reakcję po 10 latach dewastowania budynku i szykanowania lokatorów – jest kamienica przy Dahlberga 5, praktycznie już pusta, nie licząc rodziny Baranków. Tutaj także wrzucano granat dymny, na strychu mieści się 30 metrów sześciennych zwłok ptasich i kału, zatkane zostały przewody kominowe itd. Po 10 latach wymogliśmy na władzach miasta – będzie to pierwsza kamienica mieszkalna w Warszawie, wobec której zastosowano takie rozwiązanie – żeby zerwały umowę o użytkowanie wieczyste z de facto mafią reprywatyzacyjną. Za zniszczenia odpowiadają „najsłynniejsi” czyściciele: Mossakowski i Masalski. ZGN na własną rękę zaczął podejmować działania naprawcze, nie oczekując, że prywatny administrator usunie te 30 metrów sześciennych zwłok i kału. Mamy nadzieję, jako WSR Syrena, że ZGN nie wchodzi tutaj w rolę darmowego pracownika dla prywatnych czyścicieli, tylko w krok za usunięciem zniszczeń, zacznie budynek przejmować. Dostaliśmy taką obietnicę od burmistrza. Liczymy, że wypowiedzenie umowy na użytkowanie wieczyste stworzy precedens, za sprawą którego puste mieszkania, niszczone i czyszczone, będą wracać do miejskiej puli i zasilać zasób gminy.\nNa koniec chciałbym zwrócić uwagę na to, jak bezsilność wobec pewnych grup interesów koreluje z polityką twardej ręki wobec najbiedniejszych. Kryminalizacja biedy ujawnia się także w zapisach dotyczących pustostanów. Paragraf 22 miejskiej Uchwały o trybie wynajmu mieszkań mówi o tym, że ludzie, którzy decydują się na zamieszkanie w pustostanie będącym własnością prywatną, tracą prawo do wynajmu mieszkania komunalnego.\nZgadzam się z panem w kwestii relacji popytu i podaży mieszkań oraz przełożenia tej relacji na dostępność lokali w ogóle. W Biurze Polityki Lokalowej przyświeca nam cel, aby w Warszawie powstało jak najwięcej lokali na wynajem – żeby zmniejszyły się ceny najmu. Potwierdzam, wielu ludzi nie stać na kupno mieszkania, nie każdy musi także w ogóle chcieć kupić mieszkanie. W takiej sytuacji pozostaje wynajem lokalu komunalnego od gminy albo na rynku komercyjnym. Rozpoznajemy ten problem.\nSprostuję także informację przekazaną przez burmistrza Cieciurę – stołeczna uchwała reguluje kwestię wynajęcia lokalu na rzecz organizacji pozarządowej. Paragraf 41 przewiduje taką możliwość od sierpnia 2016 roku. Warunkiem jest jednak, że te organizacje muszą działać w ramach Ustawy o pomocy społecznej.\nWłaśnie to stanowi problem – dla powodzenia przedstawionego przez pana Cieciurę modelu wcale by nie musiały. Ustawa stawia bardzo wysokie wymagania, np. trzeba być organizacją użytku publicznego, trzeba prowadzić mieszkanie chronione itd. Gdyby utworzyć definicję mieszkania treningowego – rotacyjnego – to realizacja takiego modelu byłaby o wiele łatwiejsza, a grupa osób kwalifikujących się do pomocy mogłaby być większa.\nTakie działania są podejmowane – na przykład robimy podobny projekt na Mokotowie, w bezpośredniej współpracy z organizacją spełniającą kryteria formalne z Ustawy. Założenie jest takie, że czasami dobrze, kiedy dwie lub trzy osoby mieszkają razem w jednym lokalu pod opieką odpowiedniej organizacji. Projekt mokotowski dotyczy osób chorych psychicznie.\nProjekty podobne do „Drugiej szansy” realizują niektóre dzielnice: Mokotów, Ursus, na mniejszą skalę – Ochota, Śródmieście. Ich doświadczenia usprawniają działanie każdego kolejnego projektu. Z pewnością warto o sukcesie opowiadać burmistrzom kolejnych dzielnic, zarażać entuzjazmem, pokazywać korzyści.\nJeśli chodzi o współpracę z NGO-sami przy remontowaniu i zasiedlaniu pustostanów, to widzę w tym rozwiązaniu pewne zagrożenie. Państwo ceduje coraz więcej swoich obowiązków na tak zwany trzeci sektor. Czyli coś, co powinno być obowiązkiem miasta, bowiem otrzymuje ono na ten cel środki z naszych podatków, staje się obowiązkiem organizacji pozarządowej. Negatywnym przykładem jest Wielka Brytania, w której stopniowe cedowanie obowiązków państwa na NGOsy zaczęło się właśnie od mieszkań treningowych, od bardzo małych czy przejściowych prób zarządzania przez trzeci sektor zasobem komunalnym. Zaczęto rozbrajać siłę organizacji lokatorskich, które stopniowo przestały reprezentować lokatorów i bardziej wchodziły w rolę zarządcy, jakim jest miasto. Między 1988 a 2004 rokiem, czyli w erze thatcheryzmu, polityka mieszkaniowa tego kraju przeszła szereg transformacji – stopniowego cedowania obowiązków pomocy na organizacje pozarządowe. M.in. prywatyzowano zasób, brytyjski odpowiednik ZGN przestał istnieć, a obowiązki „tamtejszego ZGN-u” przejął trzeci sektor: fundacje, spółdzielnie itd. Z czasem doszło do pełnej prywatyzacji zasobu mieszkaniowego.\nCzy miasto powinno dawać substandardowe lokale do remontu? Czy stać nas na to, żeby wszystko wyremontować? Jakie rozwiązanie tego problemu warto według państwa przyjąć?\nNaturalnym wydaje się odruch, że jeżeli mieszkanie stoi puste, to dajmy je lokatorom, niech zrobią remont, bo się marnuje. Z drugiej strony można się zastanowić, po co stosować rozwiązania tymczasowe, skoro można jednym rzutem wyremontować w ciągu 3 lat wszystko, co należy wyremontować. To są decyzje, które tak naprawdę są przeciwstawne.\nZastanawiam się nad propozycją pana Wiesztorta – żeby jednak nie oddawać lokali organizacjom pozarządowym. Woli pan kuratelę miasta od kurateli NGO-sów? Najważniejsze w tego rodzaju projektach jest wzięcie spraw we własne ręce przez przyszłych lokatorów. Pan odmawia tej sprawności ludziom biednym. Dlaczego pan zakłada, że biedny zawsze będzie biedny?\nPamiętajmy, że społeczeństwo tworzymy po to, żeby w sposób jak najefektywniejszy zaspokajać indywidualne i zbiorowe potrzeby. Temu służy społeczeństwo. Już na etapie pisania polskiej konstytucji jasnym było, że potrzeba zasady solidaryzmu społecznego, zasady sprawiedliwości społecznej i że są potrzebne prawa socjalne. Dlaczego? Dlatego, że system rynkowy zawsze będzie tworzył grupy społeczne, które pewnych swoich potrzeb, np. mieszkaniowych, nie będą w stanie zaspokoić. Neoliberalizm to ideologia, która sabotuje państwo socjalne – idzie w odwrotnym kierunku; mówi: mniej podatków, mniej państwa, zmniejszmy usługi publiczne, oddajmy wszystko w prywatne ręce. Można powiedzieć, że neoliberalizm jest niezgodny z polską konstytucją ani w ogóle z systemem, który przyjęło większość państw europejskich.\nChciałam także odnieść się do kwestii wypowiadania umów użytkowania wieczystego przez miasto w przypadkach rażącego naruszenia ich zapisów. Stowarzyszenia lokatorskie apelują, żeby władze miasta przeanalizowały, w jakich sytuacjach możliwe jest wypowiedzenie umowy. Czyli – co użytkownik wieczysty musiałby zrobić, żeby miasto zdecydowało się wypowiedzieć umowę? Dysponując procedurą, dałoby się dyscyplinować niszczycieli, wywrzeć pewną presję.\nWłaśnie dostałam informacje od osoby, która zajmuje się tym problemem, że w kilku przypadkach zostały przygotowane dokumenty do wypowiedzenia użytkowania wieczystego z uwagi na doprowadzenie do złego stanu technicznego budynku.\nJolanta Zjawińska, Miejski Eksperyment Mieszkaniowy\nChciałam odnieść do opinii pana Antoniego, że jako trzeci sektor wyręczamy miasto w obowiązkach. Zgadzam się z panem i także uważam, że NGO-sy powinny się zajmować tzw. fanaberiami, a nie podstawowymi zadaniami gminy. Podobne zastrzeżenia mam do budżetu partycypacyjnego, który jest świetnym pomysłem, ale jeśli w jego ramach powstają i są realizowane projekty typu „remontujemy toalety w szkole”, to nie pełni on swojej roli. Jako organizacja pozarządowa mogę sadzić kwiaty na łące, opiekować się bezdomnymi zwierzętami itd., ale remontowanie toalet to, de facto, wykonywanie za jednostki miejskie ich podstawowych zadań. To nie powinno być rolą NGO-sów.\nZastanawiam się także, czy jeżeli wiadomo, że budynki objęte roszczeniami będą zwrócone w niedługim czasie, a znajdują się w nich lokale, które nadają się do zamieszkania i nie potrzebują środków na remont, to czy mogą być zasiedlane na czas określony?\nPotwierdzam, są zasiedlane, tylko nikt nikogo do zamieszkania nie zmusi. Wskazanie lokalu do najmu w takim budynku to pewna propozycja przedstawiona osobom z listy kolejkowej i mogą oni ją odrzucić. Do mnie wielokrotnie zgłaszają się m.in. przedstawiciele Kancelarii Sprawiedliwości Społecznej z prośbą o zmianę wskazania, żeby, jak to się mówi, lokatorzy nie wpadli z deszczu pod rynnę. Szczególnie w ostatnich miesiącach nikt nie chce mieszkać w budynku komunalnym, do którego są roszczenia. Osoby, które otrzymały propozycję wynajęcia lokalu w takim miejscu, po sprawdzeniu adresu, odmawiają jego przyjęcia. I tak dzieje się za drugim, trzecim, piątym i dziesiątym razem – lokal staje się pustostanem, bo nikt go nie chce przyjąć.\nDlaczego lokale mieszkalne oddaje się na biura? Dotyczy to głównie mieszkań w centrum miasta, z pełnym wyposażeniem, w budownictwie stacjonarnym. Dlaczego zamienia się 70-metrowe mieszkanie na biuro?\nMyślę, że przekazywanie lokali użytkowych na cele mieszkalne to nie jest dobry pomysł. Miasto potrzebuje rozwijać się także gospodarczo. Powinniśmy dbać o to, żeby w lokalach użytkowych prowadzona była jakaś działalność gospodarcza. Z bezdomnością jest oczywiście powiązana bezrobotność. Powinniśmy zachęcać do tego, aby w lokalach użytkowych powstawały miejsca pracy.\nProblemem, który nie został jeszcze dzisiaj poruszony jest zjawisko wynajmu komercyjnego mieszkań, które zostały przyznane jako komunalne czy socjalne. Na ten temat nie było żadnych danych. A warto zobaczyć, jak problem wygląda w poszczególnych dzielnicach. Z pewnością jest to używanie lokali niezgodnie z ich przeznaczeniem.\nOgromna liczba lokali użytkowych stoi pusta. Po prostu mają za wysokie czynsze. Jeżeli wszystkie czynsze zostaną obniżone tak, żeby wszystkie lokale użytkowe trafiły do użytku zgodnie z zamierzeniem, to ruch ten obniży czynsze w całym mieście. Wpłynie też na cenę najmów komercyjnych – przedsiębiorcy nie będą wynajmowali lokali mieszkalnych na swoją działalność, co im się obecnie bardziej opłaca, bowiem będą mogli ją prowadzić w lokalach na to przeznaczonych.\nOdniosę się do kwestii zwrotów nieruchomości. Warszawy nie odbudowali ci, co odzyskują teraz te budynki, tylko mieszkańcy, społeczeństwo. Dzisiaj, kiedy budynki stoją już odbudowane i przedstawiają dużą wartość, przychodzi taki właściciel czy spadkobierca i domaga się zwrotu. A koszty? Ten budynek w 1945 roku nic nie był wart! Zero, tylko grunt. Trzeba, żeby urzędnicy powiedzieli: „Ale zapłać za to, co myśmy tam włożyli!”\nPrzychodząc na debatę, spodziewałam się danych liczbowych na temat liczby pustostanów. Dziękuję za to opracowanie. Ostatnim razem dostaliśmy te dane chyba w 2011 roku przy okazji negocjacji przy tak zwanym okrągłym stole mieszkaniowym. Wtedy było to wymuszone konkretnym okolicznościami – otaczały nas kordony policji, i tak dalej. Dziś mamy drugi spis miejskich pustostanów i cieszymy się, jako Syrena, że urzędnicy wykonali tę pracę. Spodziewałam się także, że pani dyrektor Wrońska przyniesie opracowanie bardziej systemowe, odpowiadające na pytanie, w jaki sposób w ogóle dochodzi do tego, że w mieście tworzy się tyle pustostanów. Jaki proces doprowadza do sytuacji, że budynki stoją puste? Wydaje mi się, że miasto nie ma takiego opracowania, bo gdyby miało, to można by zatrzymać proces, a raczej proceder, pustoszenia lokali. Można policzyć koszt konkretnych działań, także pomocowych, i wyciągnąć wnioski dla całości funkcjonowania systemu. Tymczasem urzędnicy nie kierują się kalkulacjami ekonomicznymi – powoduje nimi dogmatyzm, jesteście ideologami neoliberalizmu. Pustostany także są niegospodarne. Czy miasto obliczyło wartość strat finansowych, które ponosicie i ponosimy, z tytułu, że tyle budynków stoi pustych? Albo wartość strat związanych z sytuacją, że budynek przejęty przez dewelopera stoi pusty przez 3,4,5 lat…Wszyscy wiemy, dlaczego stoi pusty – żeby kolejna zima zrujnowała dach, żeby budynek się zapadł, a PINB nakazał jego rozebranie. Wtedy oczywiście powstanie w tym miejscu luksusowy apartamentowiec z podziemnym garażem. Jeżeli deweloper przejmuje budynek i jest to budynek mieszkalny, to powinien go użytkować zgodnie z przeznaczeniem. Budynek powinien być zamieszkany. Jeżeli stoi pusty przez 5-10-20 lat, to dlaczego miasto nie pobiera opłaty za użytkowanie niezgodne z umową? Taką praktykę stosuje się we Francji, dzieje się tak czasem w Anglii, a czas maksymalnego dopuszczalnego przez prawo niezasiedlenia wynosi sześć miesięcy! Niezależnie od tego, że budynek znajduje się w rękach prywatnych, jeżeli stoi pusty, to jest to niegospodarność i władze miasta muszą nakazać właścicielowi coś zrobić.\nZwykle budynki nie są przejmowane przez dewelopera, tylko przez prawowitego właściciela, który niekoniecznie jest deweloperem.\nPytanie chyba dotyczyło tego, ile pieniędzy miasto potencjalnie traci z tego tytułu, że pustostany nie są wynajmowane.\nNie, pani pytała, jak to się dzieje, że budynki stoją tyle czasu puste i nie wiąże się to z żadną karą dla właścicieli.\nAle podobna sytuacja ma miejsce w zasobie komunalnym – jeżeli lokale nie są wynajmowane, nie ma przychodu dla miasta. Ponosimy finansową stratę.\nPrzypominam, że do zasobu miejskiego przyjmujemy ludzi także znajdujących się do tej pory poza nim, np. ludzi eksmitowanych ze spółdzielni, którym zasądzono prawo do najmu lokalu socjalnego. To stanowi połowę osób, które w ogóle oczekują na pomoc mieszkaniową miasta. Nie ma miejsca sytuacja – jak sugerowała pani Ikonowicz-Nosal – że najpierw, jako Biuro Polityki Lokalowej, podnosimy czynsz, lokatorów nie stać, by go w podanej wysokości płacić; następnie robimy eksmisje i mamy w zasobie mnóstwo lokali socjalnych. Albo pustostanów.\nDla naszego Biura ważne jest, żeby każdy lokal, który może być wyremontowany za racjonalne środki, został wyremontowany i wynajęty. Chcemy wynająć jak największą liczbę lokali – celem jest racjonalne działanie. Racjonalne działanie polega na tym, że wynajmujemy lokale jak najszybciej to możliwe, żeby nie stały puste.\nCiekawe rozpoznanie z lokalami użytkowymi – stoją puste, ponieważ żądana stawka czynszu jest za wysoka. I ludzie nie chcą jej płacić. Taka sama tendencja występuje w zasobie mieszkalnym! Mieszkania wynajmowane jako komunalne i socjalne to rozwiązanie dla osób najbiedniejszych z najbiedniejszych, warto spojrzeć na kryteria metrażowe i dochodowe uprawniające do takiego najmu. Jeśli podwyższa się czynsz trzykrotnie w ciągu 10 lat, a pensje, od co najmniej kilku lat, stoją na niezmienionym poziomie, to nic dziwnego, że lokale stoją puste. Żeby tak się nie działo, trzeba obniżyć czynsze i radykalnie zmienić kurs w stronę społecznej polityki mieszkaniowej. Rozumiem, że miasto cały czas musi dokładać do kosztów utrzymania zasobu, ale taka jest właśnie jego rola. Miasto nie jest firmą i nie musi działać dla zysku.\nRachunek przedstawia się następująco: liczba pustostanów wzrosła do 1500 w porównaniu z poprzednimi latami, a jednocześnie mówimy, że przyjęliśmy więcej osób do zasobu. Zatem jasne jest, że wyrzuciliśmy też dużą liczbę osób z tego zasobu, ponieważ skądś te puste lokale się biorą. Innymi słowy, mimo, że przyjęliśmy dużo lokatorów z zewnątrz, powiększyła się nam liczba pustych lokali. Rozumiem, że na statystyki wpływa reprywatyzacja, ale wiemy, że mniej więcej połowa wyroków eksmisyjnych to wyroki bez prawa do lokalu socjalnego. Bilans ostatnich lat jest taki, że były wysiedlenia i że mamy więcej pustych lokali.\nW ostatnich latach miasto rzeczywiście bardziej się interesuje losem eksmitowanych bez prawa do lokalu socjalnego i na mniejszą skalę eksmituje w takie miejsca, jak Przeworska czy hotele robotnicze. Nastąpiła odczuwalna poprawa. Jednak pytanie o wyliczenie utraconych korzyści wydaje mi się bardzo zasadne. Ile kosztuje utrzymywanie 3000 dostępnych, lecz pustych lokali? To olbrzymia liczba. Czy ktoś policzył czynsz, jaki mógłby wpłynąć do kasy miasta, gdyby ludzie mieszkali w tych lokalach? Wpływy pomogłyby zmniejszyć deficyt zasobu, prawda?\nOstatnie pytanie jest oczywiście spoza zasady solidaryzmu społecznego. Choć sama w nią wierzę – w to, że bogatsze grupy składają się, żeby te mniej zamożne miały zapewnione podstawowe warunki do życia. Oczywiście w tym celu został stworzony mieszkaniowy zasób gminy – i naturalnym jest, że trzeba do niego dopłacać. Długo nieużywane mieszkanie generuje kolejne koszty. Aby je przywrócić do życia, potrzeba dużego remontu. Więcej pustych mieszkań oznacza więcej osób, których potrzeby są niezaspokojone. Są to osoby bezdomne albo doświadczające ubóstwa mieszkaniowego. Oba zjawiska generują kolejne koszty w systemie służby zdrowia – bieda przyczynia się do pogorszenia stanu zdrowia – oraz ubezpieczeniowym, jako że w pewnym momencie staną się niezdolni do pracy i będą potrzebować świadczeń rentowych.\nKrótko odniosę się do wynajmu lokali mieszkalnych, jako usługowych. Są to bardzo sporadyczne sytuacje, jak pokazuje przykład Pragi-Południe, najczęściej w budynkach objętych dekretem Bieruta. Dotyczy to lokali dużych, o powierzchni około 90-100 metrów kwadratowych. W zasobie dzielnicy znajduje się obecnie około kilkanaście tak dużych lokali, natomiast rodzin wielodzietnych, 6-osobowych lub większych, praktycznie nie ma na liście oczekujących na miejski lokal. W ten sposób z dużych lokali tworzą się pustostany, a chyba lepiej by było, żeby znalazł się podmiot komercyjny, który taki lokal wynajmie, nawet jeśli wymaga to przekształcenia w lokal usługowy.\nWarto pamiętać, że na liczbę pustostanów-lokali użytkowych wpływa także atrakcyjność danej dzielnicy w oczach osób prowadzących działalność gospodarczą. Na Saskiej Kępie żaden lokal komunalny przeznaczony na usługi nie stoi pusty, zapewniam państwa. Tymczasem Praga-Południe nie jest aż tak atrakcyjną dzielnicą w oczach przedsiębiorców, żeby niektóre lokale wynajmować. Wtedy stoją one puste.\nW Polsce brakuje zgody, czym jest mieszkanie – prawem czy towarem? Po ‘89 roku skłaniamy się, jako społeczeństwo, ku odpowiedzi, że mieszkanie nie jest dobrem, lecz pewnym produktem rynkowym. Należę do osób, które uważają mieszkanie za dobro, ale dobro, które trzeba szanować. Znam dużo ludzi, którzy nie wywiązują się z obowiązków najemcy. Nie regulują czynszu, czasem latami, a potem są zdziwieni decyzją o eksmisji. Nie pomagają nawet oferowane przez miasto obniżki czynszu – tak zwane obniżki dochodowe – czy rozłożenie płatności na raty. Kiedy zastanawiałam się nad tym problemem oraz źródłami lekceważącego stosunku do dachu nad własną głową, doszłam do wniosku, że dużej części społeczeństwa brakuje informacji, rady, wsparcia. A oni tego potrzebują. Kiedy w ramach kolejnego projektu objęliśmy tego rodzaju wsparciem „czynszowym” 40 osób, znowu prawie 80% uczestników zaczęło regularnie wnosić czynsz i bieżące opłaty! Dla miasta zaległości czynszowe są poważnym problemem. Jeśli ktoś nie płaci czynszu, to ktoś inny musi ten czynsz za niego lub za nią zapłacić. Myślę, że należy w tych kwestiach być sprawiedliwym i obiektywnym, i nie używać argumentów demagogicznych. Natychmiastowe zagospodarowanie wszystkich miejskich pustostanów nie rozwiąże problemu głodu mieszkaniowego – trzeba szukać innych rozwiązań, nowych form budownictwa…\nPotrzebne są wyższe płace!\nWażna jest także wiedza, wymiana wiedzy i rzetelna, transparentna komunikacja. Innymi słowy, trzeba bardziej szczegółowo i konkretnie informować społeczność o stanie np. pustostanów. Na stronach miasta nie ma wykazów i danych, jakie zostały dzisiaj zaprezentowane. A gdyby było to powszechnie dostępne, już na wstępie byłoby mniej emocji, dyskusja stałaby się bardziej rzeczowa i konkretna. Sądzę, że należy umożliwić organizacjom społecznym nie tyle administrowanie zasobami lokalowymi, co wspieranie ludzi. Żeby mieszkanie, nawet prywatne, mogło uzyskać status mieszkania chronionego. Obecnie nie ma takiej możliwości. Część wyzwań i zadań, o jakich dzisiaj wspominaliśmy, można regulować poprzez prawo miejskie. Nie musimy być zależni od prawa ogólnego, a miasto może zmieniać swoje prawo. Tutaj jesteśmy za mało inicjatywni i nie proponujemy nowych rozwiązań.\nJaki procent lokali użytkowych obecnie wynajmowanych przez miasto ma stawki preferencyjne, a jaki – komercyjne?\nNa 9000 lokali wynajmowanych przez m.st. Warszawa – około 700 jest wynajmowanych przez organizacje pożytku publicznego. Organizacje pozarządowe z łatwością mogą wynająć lokal na potrzeby swojej działalności – nie muszą startować w konkursie i konkurować stawką. Chronieni są także rzemieślnicy.\nZaznaczam też, że jeśli gdzieś ujawniają się problemy, zachodzi potrzeba kontroli sposobu, w jaki lokal jest wykorzystywany przez najemców i jako Biuro otrzymamy informację – to sprawdzamy każdy zgłoszony adres. Mowa oczywiście o lokalach znajdujących się w zasobie miasta.\nMoją myśl wyraziła pani Anna Machalica. Nie należy używać skrótów myślowych i skrajności. Nie trzeba również zmieniać całego ustroju państwa, żeby polepszyć sytuację – wystarczy dobrze wykorzystać istniejące przepisy, również na poziomie samorządowym.\nChciałabym odnieść się postulatu, aby mieszkańcy sygnalizowali, że gdzieś znajdują się wolne – możliwe do zasiedlenia – pustostany. W każdej dzielnicy działa ZGN, zarząd gospodarowania nieruchomościami. Nie oczekujcie państwo przejmowania jego zadań przez mieszkańców i nie wyręczajcie się nimi. Według mnie brakuje jasno określonego standardu wykonania remontów pustostanów – ujednolicenie zakresów prac poprawiłoby efektywność całego procesu. Podam przykład negatywny dotychczas prowadzonej polityki wobec pustostanów: Ząbkowska 19. Od 17 lat budynek stoi wysiedlony i czeka na przekazanie do TBS-u. Na usta ciśnie się pytanie: jak często BPL organizuje przetargi na tzw. czynszówki? Zwłaszcza, jeżeli wiadomo, że miasto dokłada pieniądze do Ząbkowskiej 19, że ponad 10 lokali stoi pustych, nikt w nich nie mieszka.\nJeśli chodzi o przetargi na Ząbkowskiej, to organizujemy je tak, żeby przetarg obejmował więcej, niż remont jednego lokalu. Na poziomie indywidualnych umów najmu wygląda to tak, że – zwłaszcza, gdy nie dotrze do nich informacja o przetargu – lokal nie znajduje zainteresowania najemców i z tego względu stoi pusty. Przetargi organizujemy raz na pół roku, maksymalnie raz na rok, zależy od sytuacji. Nie organizujemy przetargu dla jednego lokalu. Ostatnio nasze Biuro prowadziło rozmowy z zarządami dzielnic i te zadania mają być przekazane do nich. O Ząbkowską warto zapytać zarząd Pragi-Północ.\nDebata „Pustostany – Niezagospodarowany potencjał mieszkaniowy” dot. nowej polityki mieszkaniowej Warszawy #Mieszkania2030 została zorganizowana przez Urząd m.st. Warszawy. Spotkanie odbyło się 12 kwietnia 2017 roku w Centrum Kreatywności Targowa 56.\nZachęcamy do zapoznania się z projektem Warszawskiej Polityki Mieszkaniowej!\n„Czynsze mieszkaniowe – Przerwać spiralę zadłużenia”.


Powołana przez Miasto Łomża i Polski Związek Działkowców wspólna Komisja Konkursowa miała nie lada orzech do rozgryzienia.\n- Tegoroczna edycja charakteryzowała się bardzo wysokim, wyrównanym poziomem zgłoszonych do konkursu działek. Komisja dokonując oględzin brała pod uwagę zarówno unikalność rozplanowania i zagospodarowania działki, jej estetykę i funkcjonalność, ale również wykorzystanie rozwiązań proekologicznych, w tym gromadzenie wody opadowej, stosowanie nawozów pochodzenia naturalnego czy posiadanie karmników lub domków dla ptaków – informuje przewodnicząca Komisji Konkursowej Dorota Bączek.\nZwycięzcami konkursu zostali państwo Danuta i Waldemar Jarosik, działkowcy z ROD im. Jakuba Wagi w Łomży. Ciekawa aranżacja działki z wykorzystaniem bogatej bioróżnorodności roślin na stosunkowo niewielkiej powierzchni, urzekające kompozycje kwiatowe, finezyjne kształty roślin i krzewów ozdobnych oraz oryginalne i unikatowe elementy małej architektury zauroczyły członków Komisji Konkursowej.\nNa podium stanęli ponadto pani Zofia Matysiewicz z ROD „Aster” (II miejsce), która idealnie wykorzystała nietypowy, trójkątny kształt użytkowanej przez siebie działki oraz pan Przemysław Boński reprezentujący ROD „Wiarus” w Łomży (III miejsce). Wśród laureatów znaleźli się także pani Ewa Cwalina – działkowiczka z ROD im. Jakuba Wagi oraz państwo Halina i Jerzy Makowscy użytkujący działkę w ROD „Aster” w Łomży.\n- Kilkanaście zgłoszonych do konkursu działek pokazało po raz kolejny ogromny potencjał łomżyńskich działkowców. Piękno może objawić się wszędzie i mieć wielowymiarowy charakter. Nie ma dwóch jednakowych działek. Różnorodność w wyglądzie ogródka, doborze roślin czy umiejętnego wykorzystania elementów małej architektury jest odzwierciedleniem charakteru, pasji i usposobienia jego użytkownika. Zawsze jednak stanowi owoc trudu i ciężkiej, codziennej pracy wkładanej przez działkowca, aby przestrzeń, o którą dba wyglądała wyjątkowo – zauważa Dorota Bączek.\nUroczyste wręczenie nagród zwycięzcom przez Prezydenta Miasta Łomża Mariusza Chrzanowskiego oraz Prezesa Okręgowego Zarządu Podlaskiego Polskiego Związku Działkowców Andrzeja Bojko odbędzie się w miesiącu sierpniu w Centrum Aktywności Turystycznej i Kulturalnej - „Domek Pastora” w Łomży.


Patryk Sz. (Patryk Sz.), Oslo, Kraków\nPatryk Sz. , (36 l.)\nNazwa użytkownika Patryk Sz.\nOdsłony profilu 1601\nWyjazd na zakupy do szewcji\nPatryk Sz. (Oslo, Kraków) - dodał(a) post do tematu\nposzukuje szkoły dla dorosłych dla nauki języka norweskiego lub kursu języka norweskiego (bokmål) w Ålesund. Dziękuje za pomoc.\nSuper dzięki wielkie! Można sie niezle osluchac z językiem.\nSzukam jeszcze czegos do nauki pisowni norweskiej zeby nauczyc sie nie tylko mowic ale tez pisac po norwesku. Oglądałem kilka stronek ale jak dla mnie za duzo sobie licza za nauke, wiec wciaz szukam czegos lepszego.\nA znacie może jakieś dobre strony do nauki słówek? Chciałbym zacząć uczyć się sam w wolnych chwilach. Znalazłem kurs na mojnorweski.pl za 369zl korzystał ktoś może i powie czy warto. Może znacie coś tańszego?\nPatryk Sz. (Oslo, Kraków) - ma nowego znajomego\nPatryk Sz. (Oslo, Kraków) - dodał(a) nowy wątek\nCzesc! Słyszałem ze sporo osob jeżdzi na zakupy do szewcji.\nMozecie polecic jakies tanie skepy ? Będe jechał razem z kumplem z Oslo\nZastanawiam się nad wykupieniem dostępu do mojnorweski.pl albo norweskiabc.pl niestety ceny nie wyglądają najkorzystniej może ktoś korzystał i powie czy warto wydawać tyle kasy ?\nTeż byłbym zainteresowany Czy ktoś poleci jakieś darmowe albo tanie sposoby na naukę norweskiego ? Pewnie część z was już uczyła się języka albo jest w trakcie więc może ktoś sie podzieli swoimi sposobami na nauke ?\nCześć, czy znalazłby się ktoś chętny do pomocy w przeprowadzce ze Stabekk do Oslo?\nAlbo może wiecie jak najlepiej przewieźć trochę rzeczy ? Nie będzie tego dużo ze 3 pudła i 2 walizki. Doradzi ktoś ?\nPo prostu zadzwoń. 48669954\nhej przeprowadzkę planuje na początek września\nHej! Kiedy chcesz przewieźć te rzeczy? Mam busa i chętnie pomogę za drobną opłatą -\nPatryk Sz. (Oslo, Kraków) - dodał(a) zdjęcie\nOrientuje się ktoś gdzie i kiedy rusza nauka języka?\nA może zna ktoś dobry sposób na naukę norweskiego przez neta? Albo poleci jakieś fajne książki. Niedawno przyjechałem szukać pracy a mówię tylko po angielsku i chciałbym zacząć naukę norweskiego.