Relacja: San Miguel Primavera Sound 2011\n26-28 maja 2011, Barcelona\nAG: Prawdopodobnie ze względu na relatywnie silną polską reprezentację na Primaverze (co prawda z trzech zespołów udało mi się zobaczyć tylko Ten, Którego Imienia Nie Wolno Wymawiać) Porcysowi przyznano w tym roku wejściówkę prasową. Wejściówka z wymiernych korzyści dawała głównie możliwość zakupu alkoholu w osobnym barze i za gotówkę, podczas gdy tłuszcza...\nMH: A ja z ramienia Porcys byłem nieakredytowanym szpiegiem w tłuszczy...\nAG: ...musiała posługiwać się do tego celu barami dla tłuszczy i płacić kartami na impulsy, czy też innymi żetonami. Jak przeczytałam we wręczonej mi ulotce z wykapslokowanym "PRO" na wierzchu, w strefie dla prasy wydawano ponoć ręczniki pragnącym zaznać kąpieli, o czym niestety nie udało mi się przekonać na własnej skórze - natomiast na własne oczy widziałam, jak szpaler leżaków rozmieszczonych wzdłuż morza okupowany był do późnych godzin nocnych przez znudzoną starszyznę drzemiącą lub czytającą książki na elektronicznych czytnikach, i generalnie odstawiającą Krynicę Zdrój.\nMH: W tym momencie chcę się podzielić pewną ciekawostką i uwagą praktyczną w jednym. Nazbyt przyzwyczajeni do polskich festiwali mogą nie mieć świadomości, że na takiej Primaverze wstępu nie gwarantuje jedynie tzw. wristband. Do tego, w celu zalogowania na teren festiwalowy należy okazać kartę, którą otrzymujemy wraz z opaską. Wbrew mylnemu rozumieniu niektórych nie ma ona jedynie walorów karty płatniczej (bo możemy sobie ją doładować, by płacić za kanapki o nazwie "Pulp", "Mogwai" czy "Jon Spencer ‘Burger’ Explosion") tudzież pamiątkowo-sentymentalnych. Jeśli jej zapomnimy w hotelu, lub nieszczęśliwie pozbędziemy się jej – nie pobawimy się.\nAG: Głównym trendem festiwalu, w porównaniu do zeszłego roku, był gest stylistyczny "dupery na scenie" (o tym później), z koszulek natomiast nieodmiennie HEALTH, zaskakująco dużo Sea And Cake, oraz DFA, które zdaje się powoli wypierać t-shirty Run DMC w kategorii "efektowny design/duchy przeszłości".\nMH: No to lecimy!\nAG: Z Of Montreal uświadczyłam jedną piosenkę, ("Bunny Ain't No Kind of Rider") oraz rzut oka na telebim - pod scenę nie dało się już dopchać - na którym mignęli mi ludzie z głowami świni, kapitan Ameryka, Kevin Barnes stylizowany na porcelanowego pastucha (?), i wszystkie te rzeczy, których mogłam się spodziewać.\nAG: Nie widziałam żadnych nagrań z występów, więc nie wiedziałam, czego konretnie, i czego dobrego spodziewać się po koncercie projektu, który w założeniu jest kompletnie anty-koncertowy.\nMH: Ja z kolei upatrywałem w domniemanej kameralności tego gigu beztroskiego wprowadzenia w festiwalowy zapieprz. Okazało się, że - inaczej niż sobie to zakładałem - scena nie została wkomponowana w obrazek przypominający okładkę najnowszego wydawnictwa projektu, choć fale morskie gdzieś tam pobrzmiewały tuż za betonowym murkiem. Niemniej występ miał w sobie pokłady swoiście wakacyjnego feelingu...\nAG: Tak, bowiem Matt Mondanile, urok sam w sobie, dobrał sobie doborowych chłopców, takich pięknych i skromnych, a kawałki na żywo miały w sobie tyle solidnego popu, że można by nim obdzielić pół podupadającej psychiki Ariela. Żałuje, że tak szybko musiałam zmyć się na Big Boia, ale kto by się nie zmył.\nBig Boi (Ray Ban)\nAG: Kiedy po mocnym, basowym wejściu Andre z przydupasem zapytali publiczność, jaki kawałek chcielibyśmy usłyszeć następny, a z tłumu odezwało się chóralne "Shutterbug", panowie potwierdzili, że chyba wiedzą, co chcemy usłyszeć - po chwili rozległo się "Ms. Jackson". Fakt, że Big Boi grał standardy Outkastu był chyba najmilszym zaskoczeniem festiwalu (trochę sytuacja Buy One Get One Free), i o ile duch w tłumie w pewnym momencie zaczął przysiadać, to co i rusz ożywał na nowo, bo i "So Fresh So Clean" i "B.OB" i nawet nieszczęsne "Shutterbug". Był to też pierwszy z szeregu koncertów, wprowadzających trend "duper na scenie" - dupery Big Boia były wyłowione z tłumu i wyraźnie nieletnie, ale wizualnie dawały rady, baunsując wespół z raperami i sprawiając, że wers "The coolest motherfuckers on the planet" brzmiał bardziej wiarygodnie niż kiedykolwiek wcześniej.\nMH: Jakkolwiek dalej niż bliżej mi do zakonu Grindermana, to o tym koncercie nie umiem nie pisać w superlatywach. Kipiący jakimś specyficznym połączeniem nobliwości i szaleństwa Nick Cave mógłby nie schodzić ze sceny - choć zrobił to kilka razy by poczuć uścisk dłoni i poklepywanie po pleckach stłoczonej w pierwszych rzędach publiczności. I fantastyczne jest to, że taki ktoś jak ja, podchodzący z rezerwą i niepewnością, został zaangażowany na tyle, iż zapomniał o planowanej dezercji na dwadzieścia minut przed końcem. Spora też w tym zasługa nienagannego nagłośnienia wszystkich instrumentów i mikrofonów – przynajmniej w miejscu w którym stałem. Zespół zaprezentował po sześć kawałków z obu płyt.\nGlenn Branca Ensemble (ATP)\nAG: Na poczciwego Glenna udaliśmy się w zasadzie towarzysząco (zając miejsca na następne w kolejności Caribou) i sprawił nam on wiele uciech. Ziomek, który stał w tłumie pod sceną opisał to doświadczenie jako "rozpizd na sześcset gitar i kontrabas", my natomiast jakoś nie daliśmy się porwać temu całemu rokendrolowemu szaleństwu i siedzieliśmy szydząc: "Zawsze chciałem być dyrygentem, NIE! zawsze chciałem grać w zespole rockowym!".\nMH: Dzień wcześniej Caribou robiło wiksę w urokliwym Poble Espanyol. Zawirowania z moim katalońskim dachem nad głową (nie rozwinę tematu - co to kogo obchodzi), a następnie załamująca kolejka rzędu czterech długości kolejek do lodów na Starowiślnej w Krakowie uniemożliwiła mi powtórne wejście na teren koncertu. Szczęście, że w odwodzie był niniejszy drugi gig, ale szkopuł taki, że pokrywał się czasowo z występem Suicide (Ray Ban). No i poszedłem na Suicide. Uciekłem po ''Ghost Rider" – nie było się co oszukiwać. Wypoziomowanie instrumentów zwiastowało oczywisty rozczar przy oczywistej kolejności utworów oczywiście świetnej studyjnie płyty (bo to było Suicide Performing First LP). Przybiegłem na Caribou, a ukształtowanie terenu pozwoliło mi potańczyć sobie na wzniesieniu z lewej strony, zahaczając wymachującymi łapami o listowie ocieplające ten zakątek festiwalu.\nAG: Nie wiem na ile to mój pech, a na ile rzeczywiście zaszła jakaś istotna zmiana organizacyjna pomiędzy zeszło- a tegorocznym festiwalem, ale odniosłam wrażenie, że w tym roku ochrona na bramkach znacznie dokładniej przeszukiwała torby i plecaki - przechwycone sześciopaki Estrelli piętrzące się przy wejściu wystarczyłyby umiarkowanie mocno pijącej osobie na 500 dni melanżu. Co odniosło skutek: zużycie przemycanego alko na terenie festiwalu wyraźnie spadło. Równie wyraźnie wzrosło też zużycie narkotyków, co dotarło do mnie po raz pierwszy właśnie na koncercie Caribou - tłum przyszedł tam skokszony i z czystym zamiarem wiksy. I oczekiwana wiksa rzeczywiście się odbyła (kto by podejrzewał jeszcze rok temu, że tak będą wyglądać koncerty Caribou), bo Snaith z drużyną cisnął przede wszystkim numery ze Swim. Socjologicznie, highlightem koncertu było dla mnie niespodziewane przejście do "After Hours" - trzej podrygujący przede mną mężczyzn w przylegających białych koszulkach, którym do pełni wizerunku brakowało tylko fluorescencyjnych pałeczek w dłoniach, nagle zaczęli podrygiwać jakoś tak niemrawo, nie do rytmu, spoglądać po sobie z wyrazem twarzy zdradzającym niepokój i *ni chuja* nie rozumiejąc, o co chodzi.\nAG: Na Salem zostałam trochę z lenistwa, a trochę z przekory ("czym nas teraz zaskoczycie, czym nie zaskoczy nas Wayne Coyne na scenie głównej?"). Jak się później okazało, Wayne Coyne nie zaskoczył absolutnie niczym, i nawet sekwencja kawałków była ta sama co na Offie, Salem natomiast, cóż, Salem. Sam koncert opóźnił się jakieś dwadzieścia minut, wydawało się, że bliscy jesteśmy momentu, w którym rzednąca publiczność zacznie rzucać kamienie i patyczki w kierunki uwijającego się na scenie pana technicznego we frajerskich dżinsowych szortach. Kiedy wreszcie koncert się zaczął, przez pierwsze dwadzieścia minut nie wiedzieliśmy czy wstać i wyjść, czy napawać dziejącym się na naszych oczach objazdowym cyrkiem. Trzy i półmetrowy Jack pojawił się na scenie w stylizacji najmocniej przypominającej mi potwory z "Kosmicznego Meczu", Heather okazała się być nieco przytłoczona faktem swojej zaawansowanej ciąży, na oko ósmy miesiąc. Z pozostałej dwójki basista trzymał się na uboczu zapętlony w swoją koszulę z wampirycznym żabotem, a typ przy komputerach albo był technicznym, albo po prostu wyglądał na technicznego. Ogólnie "cóż to za banda cudaków". O ile pod koniec koncertu sytuacja się poprawiła, to kilka pierwszych numerów zabrzmiało bardzo boleśnie i do tego stopnia niezręcznie, że w akcie współczucia odwracałam wzrok od sceny. Rapy Jacka podbite mniej więcej dwa razy głośniej od podkładu - żartem wieczoru była sugestia, że grają ciszej "ze względu na dziecko" - brzmiały jak ja, kiedy zmywając mamroczę Tylerowi Kreatorowi do taktu. Kiedy przyszła kolej na Heather, sytuacja się odwróciła, i to jej wokale ledwo było słychać zza dronowej ściany litego łojenia (co obaliło hipotezę o prenatalnej litości Salem - typy są w zmowie z szatanem i ewidentnie nie mają sumień).\nNie wiedzieć czemu jednak, ani przez chwilę nie żałowałam, że zostałam na koncercie, przedkładając go nad Flaming Lips. Jestem przekonana, że widok Salem na scenie nauczył mnie czegoś nowego o świecie, chociaż czego dokładnie, nie wiem, ani nawet nie próbuję zgadywać.\nMH: No ja się urwałem z tej lekcji, acz nie powiem, było całkiem bekowo. Są takie wydarzenia sceniczne, które pomimo ciążenia (no offence, Heather ) w kierunku zera absolutnego, frapują swoją niecodziennością. Ale to jest festiwal, za dużo się dzieje i warto poszwędać się gdzie indziej i wcale nie w poszukiwaniu bezpańskich balonów w okolicach San Miguel.\nMH: Chciałem się zaledwie pouśmiechać do przyjemnych "Aminals". A tutaj wpadam i widzę, że Will Wiesenfeld w sportowych retro-spodenkach uwija się przy guzikach, suwakach i pokrętłach niczym sam Steven Ellison. Zupełnie z zaskoczenia jego występ przyjął wymiar fety endorfin i zwariowanego tańca do elegancko, na spontanie gęsto ciętego glith-hopu. Spokojnie stawiam sceniczną inkarnacje Baths obok Hudsona Mohawke, Nosaj Thing czy Dorian Concept. Napięcie trochę siadło na parę minut, gdy kolega wziął się za odśpiewanie bardziej piosenkowych form, ale na koniec znów przeniósł uwagę na konsoletę. Napytał nam tylu szaleństw, że musiał zabisować. A gdy bisował, omijał mnie gig El Guincho, czego nie byłem świadomy. Dlaczego?\nAG: A dlatego, że doszło do bliżej niewyjaśnionego zawirowania w rozkładzie koncertów. Ja dotarłam dopiero na drugą połowę El Guincho, trafiając w sam raz na moment, kiedy tancerki w krótkich szortach, majtkach zabiodrówkach i całej reszcie dziwnych garmentów z American Apparell zaczęły się okładać poduszkami, (kolejna odsłona duper na scenie) rozbryzgując pierze po całej dzielnicy. Mój kompan, którego poinformowałam przed koncertem, że El Guincho to taki "śródziemnomorski Panda", posługując sie znaną metaforą HRO, spoglądał w stronę sceny wyczekująco i w moją stronę drwiąco, a ja czułam jak minuta po minucie moja wiarygodność spada coraz niżej, w nieznane wcześniej otchłanie, bo to co odbywało się na naszych oczach było karnawałem w Rio bardziej niż sam karnawał w Rio, a Panda to przecież smuty.\nAG: Nie wiem, czy kiedykolwiek wcześniej widziałam tylu technicznych na scenie - w tym przypadku zostali zwerbowani do uprzątnięcia pobojowiska po El Guincho i uganiali się z miotłami zamiatając pierze z zapałem godnym lepszej sprawy, bo komu ono przeszkadzało, na pewno nie Gillisowi. Koncert był dokładnie taki, jak się spodziewałam - jedyne co przerosło moje oczekiwania, to moment, w którym dostałam w twarz spadającym na mnie z wysokości crowd surferem. Dupery na scenie ledwo się mieściły...\nMH: Jedna nawet od czasu do czasu pokazywała piersi...\nOla: ...co miłe byli wśród nich także chłopcy - razem z konfetti, pierzem, serpentynami i balonami sprawiało to z daleka wrażenie zwyrodniałej Ulicy Sezamkowej. Dobrze tak czasem poczuć się znów młodym.\nMH: Dodam, że ichnie serpentyny, to śnieżnobiałe rolki papieru toaletowego w innowacyjny sposób rozwijane jakimś stuningowanym elektrycznym narzędziem, przypominającym trochę podkaszarkę do trawy... nie wiem... w każdym razie mash-upy w dłuższych sekwencjach pokrywały się z materiałem albumowym, co nie znaczy, że udział Gillisa zakończył się na wciśnięciu play. Choć przy takiej zabawie i o tej porze (5:00 am) - czy ktoś by na to zwrócił uwagę?\nSufjan Stevens (Auditorium)\nAG: Jeżeli Flaming Lips = Pink Floyd, to Sufjan Stevens = Ziggy Stardust. Natomiast, jeżeli Flaming Lips = trochę Beyonce, to Sufjan Stevens = trochę Timberlake.\nNie wiem, czy był to najlepszy koncert festiwalu - z pewnością był to najbardziej spektakularny spektakl EVAH, od otwierającego "Seven Swans" do zamykającego "Chicago", poprzez wszystkie dziwne, przedziwne rzeczy, którymi Sufjan zajmował się przez ostatni rok, kiedy nikt już nie patrzył, bo i ileż było można. Na scenie dział się okultyzm, przygody pilota Pirxa, Pseudo-Dionizy Aeropagita, były skrzydła, było konfetti, były lasery (i tak, och tak - były również dupery). Gdybym miała podsumować jednym zdaniem, oddałabym głos swojej randce, która w pewnym momencie rozczulona wyrzuciła z siebie "Sufjan... ty skrzydlaty... pedale", z łzą na rzęsie i tonem mówiącym "Kocham cię - załóżmy razem schronisko dla zwierzątek".\nŁukasz Konatowicz powtarzał zawsze, że gdyby po Illinoise Stevens nagrał Hawaii zostałby największym bossem we wrzechświecie. Jeżeli rozbić tą hipotezę na cząstki, to wygląda na to, że chociaż przesłanki nie zaszły, Sufjanowi i tak się udało, bo po (1) Sufjan jest bossem, a po (2) jest (na obecnym etapie kariery) we wszechświecie (on i jego ciało astralne) bardziej niż Carl Sagan. Voila.\nAG: Na Blake'u, mój mózg przytłumiony mózgiem Sufjana, jeszcze nie bardzo rejestrowałam - co udało mi się zapamiętać, to uwaga, że muzyka operująca długimi interwałami ciszy średnio się sprawdza w warunkach festiwalowych. Zwłaszcza gdy jest jasno, a scena sąsiaduje ze sceną głównego sponsora festiwalu i niezamierzony crossfading psuje wszystkim dzieciom zabawę.\nAriel Pink's Haunted Graffitti (Pitchfork)\nAG: Mogę bezpiecznie założyć, że 40% publiczności znało tylko ostatnią płytę (nie to co my - truskule), a pozostałe 80 przyszło na koncert w oczekiwaniu, że Ariel znów zrobi z siebie Sylvię Plath lo-fi popu.\nDo tej sytuacji na szczęście nie doszło, to jest nie doszło do sytuacji, w której Ariel przestałby śpiewać, zaczął płakać, czy nie daj Boże uciekł za kulisy, co nie zmienia faktu, że stojąc pod sceną miałam (mieliśmy?) wrażenie obcowania z osobą na skraju załamania nerwowego. O ile było w tym widowisku wiele momentów rozczulających, jak na przykład te, kiedy Ariel przerywał kawałek, żeby sobie zajarać (pozdrawiam miłego chłopca, którego częstowałam szlugami jakby jutra miało nie być), to im dalej w las, tym czulej zaczynałam wspominać warszawski koncert, kiedy zespół był wciąż świeżynką i potrafił zagrać jedenaście kawałków na krzyż, nie dając Pinkowi miejsca na analizowanie i improwizowanie, ogólnie myślenie.\nMH: Mówi się, że zespół niechętnie gra na festiwalach i rzeczywiście dało się jakąś nieprzystawalność tego twee-nastroju do okoliczności odczuć, ale szybko zarzuciłem takie rozkminki – z piosenki na piosenkę, robiło coraz goręcej i przyjemniej. W setliście znalazło się miejsce dla utworów z If You’re Feeling Sinister, The Boy With The Arab Strap, Dear Catastrophe Waitress, The Life Pursuit, Write About Love, a także tytułowego numeru z EP-ki Legal Man, podczas którego wytypowani przez Murdocha śmiałkowie wzięli udział w konkursie tańca. W piosenkę wplecione zostały słowa z "Common People" (ukłon w stronę wchodzących kilka godzin później na scenę Pulp), a na jej finiszu śmiałkowie zostali odznaczeni medalami. Z innych interakcji z publicznością, to chociażby make-up nałożony Murdochowi przez dziewczynę z pierwszych rzędów podczas gdy ten śpiewał: "If the kids could see you they would pass you right by / Blue mascara running over your eye" (Lord Anthony). Udane.\nMH: Prosto z objęć przytulnej masy twee-ludzi, wparzyłem w zawiązujący się młyn przerośniętych kokainistów wyzywających instalujących się na scenie Albiniego, Westona i Trainera. Gdy ten ostatni zasiadał za ustawionym prawie na brzegu sceny zestawem, myślałem, że straci przytomność i poleci na główkę. Gdy zaczęli, nie miałem wyboru, musiałem znieść wstyd napierania całą powierzchnią mojego przodu na tył typa trzymającego się barierki. Moje ramiona służyły za podpórki, a łopatki - za zderzaki. Były momenty gdy zakleszczony mogłem merdać nogami w powietrzu.\nAle ja się wcale nie uskarżam. Szybko przestawiłem się na tryb masochistyczny i wchłaniałem hardcore’ową intensywność całym swoim ciałem i wszelkimi możliwymi zmysłami. Mimo surowości było wiele oryginalnych efektów, np. prezentujące się pod jasne światło rozpryski śliny Trainera z każdym uderzeniem w werbel, lub biegający wokół sceny Weston-samolocik. Trio zagrało kilka nowych, nieznanych mi znikąd numerów, ale nie obyło się bez klasycznych "The End Of Radio", "Squirrel Song", "Ghosts" czy "My Black Ass". Na końcu panowie w pośpiechu wynieśli gitary, następnie stopniowo demontowali zestaw bębniącego wciąż Trainera i gdy ten pozostał już tylko z werblem, został wyniesiony na rękach przez Albiniego. Thumbs up!\nTuż przed samym końcem niespodziewanie wielkie ciało wbiło mnie w ziemię i przez chwilę zamroczenia poczułem wielki strach o mój kręgosłup, ale jako że ciągle ruszam się jak dawniej, wspominam tę godzinę trudności w koncentrowaniu się w pełni na tym co dzieje się na scenie jako jedno z największych festiwalowych przeżyć.\nMH: Nawet gdybym bardzo chciał, nie wydostałbym się przedwcześnie z pułapki pierwszych rzędów na Shellacu. Spóźniłem się na Pulp, skutkiem czego zająłem miejsce ok. 8 km od sceny głównej. Trochę jakbym oglądał koncert na dvd. W tłumie czternastu milionów ludzi dominował język angielski. Ja nie powiem, że jestem fanem Pulp, ale z pewnością jestem sympatykiem albumu This Is Hardcore. Grupa Jarvisa Cockera zagrała z niego tylko jeden numer, ten tytułowy. Zdecydowanie dominowały hity z Different Class i odnotowałem nostalgiczne rozanielenie na twarzach par po trzydziestce, które zapewne zakochiwały się w sobie, gdy w kącie pokoju Cocker śpiewał sobie spod igły gramofonu. Z trudem, bo stałem daleeeeeeko, dostrzegłem, że na scenie i pod nią działo się sporo. Był imponujący duży ekran, z kolorowymi wizualkami i logotypem PULP, były moderowane przez Cockera zaręczyny jakichś szczęśliwców, był powiewający nad ludźmi transparent z hasłem "Spanish Revolution" i odzew zespołu w imię zaangażowania w sprawy społeczne, tj. specjalnie dla pogrążonej w protestach Hiszpanii wykonane "Common People". Jestem pewien, że wybierający się na polski koncert Pulp będą usytasy.\nMH: Dobry nastrój, wesołe towarzystwo i ochota do zabawy w rytmach Battles sabotowane były irytującymi wydarzeniami scenicznymi. Przez połowę czasu moją uwagę od dźwięków odwracali techniczni, biegający i dokręcający niestabilne keyboardy. Przez drugą połowę bezlitośnie naparzające stroboskopy zmusiły mnie do shoegazingu. Gdy w pewnym momencie coś się bardziej popsuło, Dave Konopka chciał zagadać publiczność i powiedział coś po hiszpańsku. To wyszło tak głupio, że usłyszałem w tłumie kilka facepalmów. I naprawdę ta muzyka nie była zła, ale ilość elementów dodatkowych stworzyła jakiś nawis beznadziei nad jej odegraniem na żywo.\nAG: Rozmiar fenomenu zespołu dotarł do mnie w momencie, gdy puszczając w pracy I Can Hear the Heart Beating As One zostałam zapytana, czy to Yuck. Mimo to tłum pod sceną ATP i tak przerósł moje oczekiwania (przerósł w miły sposób, bo to fajne że ludzie słuchają Yuck zamiast jakiegoś gówna). Generalnie: dzieciaki, idźcie na Yuck! To najbliżej dziewięćdziesiątego siódmego, jak tylko możemy się znależć! (wyłączając oglądanego z kasety video Titanica)\nAG: Czy to źle, że irytują mnie weseli ludzie? Koncert Fleet Foxes z uporem psuły mi trzy pary, strategicznie otaczające mnie niczym trójkąt bermudzki zwały, wyśpiewujące sobie fragmenty tekstów, ba - pełne teksty kawałków w twarz, z wlepionymi w siebie spojrzeniami (z licznymi przerwami na pocałunek w czoło lub kącik ust). A to wszystko w świetle dziennym. Groza. Niby rozumiałam powodujące nimi sentymenty, bo i dla mnie Fleet Foxes byli ostatnim przystankiem podróży sentymentalnej pod tytułem "Czego słuchaliśmy z niedoszłym romansem we wrześniu 2008", bowiem słuchaliśmy wtedy Girl Talk, El Guincho i Fleet Foxes (w tej kolejności). Więc niby rozumiem, ale wciąż uważam, że miłosne wyśpiewywanie sobie tekstów podczas koncertu Girl Talk byłoby po trzykroć większym bossowstwem, niż jakieś tam "He Doesn't Know Whyyyy".\nMH: Ogólnie występ w pełnym słońcu, na największej scenie, po wydaniu gorszej płyty i wygaszeniu się entuzjazmu dla głośnego debiutu... niezwykle ciężko było się zajawić.\nAG: Swojego czasu bardzo jarałam się A Sufi And A Killer, konsekwentnie więc podjarałam się perspektywą koncertu, tym bardziej, że nie słyszałam jeszcze żadnych opinii dotyczących występów na żywo. Po dotarciu pod scenę Pitchfork, jedyną opinią, jaką udało mi się wyartykułować było "SERIO?". Gig miał jeden (jeden) przystępny moment - był nim sampel z "Kowboyz And Indians".\nAG: Specyfika wschodniego Londynu jest taka, że młodzież w nim wygląda na mocno pospinaną (ja mieszkam na zachodzie, więc wolno mi dissować). Traf chciał, że w poniedziałek przed Primaverą widziałam GGD we wschodnim Londynie właśnie, wśród najbardziej rozczarowującej publiczności wszechczasów. Wszyscy byli wysocy i pchali się pod scenę, ale nikt nie tańczył. Jedyne co udało mi się tamtej nocy zobaczyć, z moim metrem szejsiątrzy, to baunsująca na scenie gwiazda wieczoru i królowa nocy, czyli typ od merczandyzy o wyglądzie żula-samuraja, z czarnymi ruchami weterana rejwów i workiem na śmieci na kiju w charakterze chińskiego smoka (do powiewania nim).\nNie ukrywam, że idąc na GGD w Barcelonie, czekałam na typa od merczandyzy jak na żadną inną atrakcję - i nie rozczarowałam sie, bo był i typ i jego worek na kiju. Byli też tańczący ludzie, i wysocy ludzie litościwie przepuszczający niskich ludzi przed siebie. Lizzi, której dopiero tym razem zdołałam się przyjrzeć z bliska, skakała po scenie odziana w lateks, powiewając warkoczami i łotając szampana, emanując mocą, miłością i lekkim upośledzeniem.\nNa obu koncertach grany był wyłącznie materiał z Eye Contact, co ani trochę nie psuło zabawy, bo jak się okazuje, koncertowo jest to materiał prześwietny. Może za wyjątkiem "Chinese High", które ani za pierwszym, ani za drugim razem nie brzmiało na żywo tak, jakbym chciała, żeby brzmiało. Na szczęście typ od merczandyzy skutecznie odwracał od tego faktu moją uwagę.\nMH: I ja krótko, dla wzmocnienia efektu, pragnę wyróżnić ten występ. Jakieś drugorzędne szczegóły, na które wybrzydzali niektórzy (bo tak naprawdę szukali pretekstu, by bez wyrzutów sumienia urwać się na PJ Harvey, a potem ku uciesze tych, którzy w czasie GGD wybrali Einsturzende Neubauten, owe szczegóły wyolbrzymiać, jakby stanowiły centralny plan wykonu), nie były istotne wobec faktu, iż po prostu zbyt długo na możliwość zobaczenia GGD live czekałem. Wybujałem się i wytańczyłem. Było super!\nMH: Powtórka z Pulp: przychodzę spóźniony, ludzi jak mrówków, więc staję na lekkim wzniesieniu by obserwować telebim i punkciki na scenie. Zniechęcenie wymalowane na mojej twarzy przyciągnęło w ciągu dwudziestu minut trzykrotnie wyszeptane mi do ucha oferty opylenia dragów. Niestety czasy Polly bezpowrotnie minęły. I nie mam na myśli przemiany wraz z Let England Shake. Wszystko co najbardziej doniosłe w tej postaci zamykało się dla mnie w hymniczności Stories Form The City... Ale kiedy to było. Poszedłem szukać wrażeń na Deana Warehama, który odgrywał z żonką materiał Galaxie 500. Ciepłe brzmienie gitary działało kojąco - mogłem przez chwil parę podsumować dobiegający końca festiwalowy maraton...\nAG: Wciąż nie pamiętam, jakie powody kierowały mną i moim kompanem, kiedy szliśmy na Mogwai - chyba fakt, że byliśmy już mocno wstawieni. Posiedzieliśmy przez jakieś dwadzieścia minut na krawężniku, posłuchaliśmy, odsyłając wszystkich ludzi słowami "nie idźcie, tam grają post-rock!" (niestety ludzie nie mieli w szkole polskiego i nie rozumieli). Dowcipem wieczoru było tym razem - po piętnastu minutach instrumentali - "no fajne granie, tylko coś cicho śpiewają i zupełnie nie słyszę o czym".\nPrince Rama (Jagermeister/Vice)\nMH: A ja poszedłem sprawdzić protegowanych Animal Collective. Dwie dziewczyny zwrócone twarzami do siebie, bokiem do publiczności, jedna przy klawiszach, druga przy bembenkach i innych dzwoneczkach. Na brzegu sceny stała mała kamerka, by rzucać obraz na ekran. W kącie, prawie jakby poza sceną, obsługiwał gałki i suwaki rodzynek grupy, choć właściwie bardziej przypominał technicznego niż performera. Muzycznie, jeśli im wierzyć, było sporo nowego materiału, a był to materiał psychodeliczny, mantrowy (acz nie dubowy), z akcentem na melodie i fikuśne nieraz zaśpiewy. Wszystko rozpływało się w pogłosach i jeśli ktoś przyszedł odpowiednio przygotowany, mógł sobie fajnie odpłynąć. Ja po dwudziestu minutach już zupełnie odpływałem, ale w stronę sceny San Miguel...\nAG: Po katowickim koncercie Animal Collective parę lat temu podejrzewałam, że mogą na Primaverze grać głównie materiał nowy i nie wydany, a jeśli już zagrają stare kawałki, to nie będą one ani trochę brzmiały jak stare kawałki. Podejrzenie się sprawdziło, co było o tyle zabawne, że poprzedzające występ pół godziny, które spędziłam w grupie amerykańskich blogerów na MDMA - obdarowujących wszystkich szczodrze brokatem i błękitną kredką do malowania barw wojennych - upłynęło głównie na dyskusji "kto jest największym fanem Animal Collective ever". Podczas koncertu miny blogerom zrzedły, bo poza kilkoma wyjątkami ("Did You See The Words", "We Tigers", "Brothersport", "Summertime Clothes") nikt nie wiedział co to za numer, ani gdzie się podziać, poświęcono się więc na powrót rozmowom i narkotykom.\nZaskoczeniami koncertu było to, że największe szaleństwo na stoku rozpętało się przy - kto by pomyślał - "Brothersport", "We Tigers" nie brzmiało ani trochę jak "We Tigers", nagłośnienie pozwalało na niezmącone prowadzenie konwersacji, a Animal Collective koniec końców nie zagrali bisu. Duże wrażenie zrobił też na mnie siedemnastolatek z litrową butelką Famous Grouse puszczaną w tłum, bo nie wiem jak udało mu się ją przemycić, ani jak ktokolwiek poniżej sześćdziesiątego roku życia jest w stanie przełknąć Famous Grouse.\nMH: Z perspektywy pierwszego rzędu sprawa miała się nieco inaczej. Angielki w koszulkach Barcelony, panny w sukniach z westernów, zblazowane i smutne typy w koszulkach Man Utd i hipstery w kolorowych swetrach od mrówkojadów – oni nie mieli w głowie niczym niezmąconych konwersacji. Zresztą nagłośnienie tam było eleganckie. Powrót Deakina do składu usadowił Pandę za zestawem perkusyjnym, jednak, co najważniejsze, zaostrzył apetyty na nowy album. Te nowe fragmenty zdają się być mocno popowe, rytmiczne z większą ilością przeskoków w stosunku do charakterystycznie rozlewającego się dźwięku z MPP. Z nowych utworów porwał mnie bez reszty "Knock You Down" (tzn. później rozkminiłem, że tak jest podpisywany na youtube). A to co ja tam wykonywałem... no nigdy tak nie wywijałem łapami. Ekstaza.\nDJ Shadow (Llevant)\nAG: Występ "Szadoła", na który w sumie się cieszyłam i nastawiałam, okazał się bliźniaczym bratem występu Mogwai, trafiając na ten moment festiwalowego przesytu, kiedy masz już absolutnie wyjebane. Kiedy dotarliśmy pod scenę, Shadow grał już od jakiejś pół godziny, wirując w rozpiętym dookoła siebie białym sferycznym namiocie (porozmawiajmy o bombastycznych dekoracjach scenicznych) i cisnąc "Organ Donor". To jednak okazało się być początkiem końca, bo kolejnym kawałkiem był utwór drum'n'bassowy. I następny. I następny. Popatrzyliśmy po sobie nie wiedząc, czy śmiać się czy płakać, czy wstać i wyjść (flashback z Salem), wyszliśmy więc odsyłając po drodze wszystkich mijanych ludzi słowami "nie idźcie, tam grają dramenbejsy!", ale niestety ludzie nie mieli w szkole polskiego i szli, i szli, jak te cielęta na rzeź.\nMH: Warto było natomiast nie odpuszczać i czekać na wschodzące słońce, żegnając festiwal tuż po bezlitośnie przerwanym przez organizatorów secie Steeve’a Goodmana. Spaceape najwyraźniej nie dojechał, choć jeszcze w połowie setu wodziłem oczami po zakamarkach sceny czy czasem w pewnym momencie nie wyskoczy, albowiem organizator ani nikt nie przedstawił jak wygląda sytuacja. Kode9 uraczył nas zatem odbiegającą od dubstepu taneczną i zwiewną mieszanką synkopowanych rytmów sceny garage, wplatając od czasu do czasu rozpoznawalne bangery w rodzaju "Wut" Girl Unit. Tłumów już nie było. Pozostali ci, którzy umierali z pragnienia przeciągnięcia tych chwil. Pragnienie zabawy i wzruszenie powodowane natłokiem powracających lawinowo wrażeń z minionych dni na Parc Del Forum – no wiecie, nie poczujecie tego, ale zrozumcie o co chodzi. Kode9 też chciał grać, przekomarzał się z technikami długo, podpuszczał przeciwko nim wesołą publikę. Trzeba było zwinąć kable. Elo.\nMH: To był bardzo dobry czas. Festiwalowa atmosfera udzielała się w metrze, gdzie się śpiewało "Stand By Me" i wybijało rytm na poręczach. Na Placu Katalońskim koczowała zbuntowana przeciw kiepskim perspektywom młoda generacja. Barca zdobywała Ligę Mistrzów. Niektórzy, chcąc nocą dostać się do hotelu, znaleźli się w centrum walk pijanych zwycięstwem, rozrabiających fanów i musieli wraz z nimi uciekać przed gumowymi pociskami. Bankomaty pożerały karty, po czym wyświetlały restart XP-ka. Przede wszystkim jednak: palmy, słońce, wiatr od morza i że wszędzie łatwo się dostać (metrem, bo taksówkarze niestety udają, że nie rozumieją najbardziej oczywistych angielskich zwrotów i potrafią zwołać konsylium, by wytypować śmiałka, który rozkmini gdzie chce dojechać ten młody Aleman). Barcelona wymiata. Ten festiwal urodził się w odpowiednim mieście.\nAG: Mój taksówkarz z kolei, wybaczmy mu już brak znajomości angielskiego, nie silił się nawet na hiszpański i nawijał do mnie przez bitą godzinę drogi na lotnisko nieprzerwanym potokiem katalońskiego. Przy okazji: odradzam wszystkim lotnisko w Gironie, do którego nie da się ani dostać, ani zeń wydostać - już lepiej nadpłacić za możliwośc lądowania na El Prat.\nPowtórzę jeszcze tylko za Michałem: Barcelona wymiata. Nie znoszę językowego transplantu jakim jest przymiotnik "ultymatywny", ale nic innego nie przychodzi mi do głowy, a z której strony na to nie spojrzeć: Primavera jest ultymatywnym festiwalem naszej części świata.\nZdjęcia: Primavera Sound (Inma Varandela, Dani Canto, Eric Pamies)\n–Aleksandra Graczyk & Michał Hantke, czerwiec 2011


Komentarze użytkownika Walker › FCBarca.com\nDołączył/a: listopad 2013\nI nie mógł Liverpool tak rożnego rozegrać?!\n2 lipca 2020, 19:32\n@Janiama Jak lata 80-te, to musi być Cyndi :D Tylko który utwór? Oprócz wyżej wymienionych jeszcze "True Colors" jest bardzo znane.\n1 lipca 2020, 22:30\nAle Moreno się zabawił z Betisem :O Bacca też kapitalną robotę wykonał.\n1 lipca 2020, 22:25\n@neutrealnykibic @pauletaa Zawodnik Villarreal swojaka wsadził a sędzia odgwizdał spalonego, pewnie dlatego bo rzekomo zawodnik / zawodnicy Betisu "absorbował uwagę bramkarza".\n@Janiama No niestety, wersja "shittyfluted" zagnieździła się w mojej głowie bardziej od oryginału :p https://m.youtube.com/watch?v=nF7lv1gfP1Q\nA od nich bardzo lubię utwór "Sun Always Shines On TV".\n@MesQueUnClub_87 Tutaj się kiedyś zaopatrywałem w świetnej jakości koszulki marki The Mountain. https://karoka.pl/\n28 czerwca 2020, 21:14\nTe dane w sondażach zwykle się sprawdzają? Przecież głosować można było do 21, nie ma szans na dokładne wyniki...\nMasakra, ponad 70% głosów na PO-PiS :(\n27 czerwca 2020, 12:10\nChyba nie widziałem zawodnika nazywającego się bardziej adekwatnie w stosunku do klubu, w którym gra xD\n26 czerwca 2020, 21:40\n@mrboom Mało tego, konsultował to z VAR-em... Dramat.\nJuż jutro premiera 3-go sezonu serialu Dark. Chcącym odświeżyć sobie zagmatwane losy bohaterów i powiązania między nimi bez ponownego oglądania dwóch pierwszych sezonów polecam stronę: https://dark.netflix.io/pl/\nA tutaj drzewo genealogiczne postaci: https://www.serialowa.pl/wpr/wp-content/uploads/2020/06/dark-drzewo.jpg\n26 czerwca 2020, 16:26\nNa którego z poniższych kandydatów oddalibyście swój głos?\n25 czerwca 2020, 18:55\n@Janiama Jak ja ich uwielbiałem za dzieciaka... Zawsze chciałem być wysoki jak Duff i mieć włosy jak Slash. Przynajmniej jedno się udało :p\nJak komuś podoba się ten utwór to polecam takie dzieło od Slasha https://m.youtube.com/watch?v=1w2xlTMGVFU\n23 czerwca 2020, 21:44\nDziś 65 urodziny obchodzi Glenn Danzig, wokalista i multiinstrumentalista związany z takimi kapelami, jak Misfits, Samhain czy Danzig. Z tej okazji warto odświeżyć sobie największy hit ostatniego z wymienionych zespołów - "Mother".\nEch, przypomina się Radio X w GTA San Andreas...\n@Janiama Dzisiaj jak do roboty jechałem to w radiu leciało "Like A Prayer" i sobie pomyślałem, że może zapodasz w swoim cyklu :p\n22 czerwca 2020, 21:09\nDużo fajnej muzyki poznałem dzięki La Rambli, ale to mi przypasiło niesamowicie i jest grane naprawdę często.\nPrayers - Gothic Summer\n22 czerwca 2020, 18:10\n@Janiama Jak zeznania składać musiałeś będąc w Opolu, to zapewne za czasów pod rządami niesławnego prezesa Niedzieli :p\nNiby prosty test, a jak wiele może powiedzieć o człowieku ;)\n20 czerwca 2020, 21:49\nCzy takie dwa tańczące ludziki to dobry pomysł na logo dla szkoły tańca?\n20 czerwca 2020, 15:59\nZ jednej strony to dobrze, że Espanyol umacnia się na ostatniej pozycji w tabeli, a z drugiej zajebiście.\n20 czerwca 2020, 10:30\nW pierwszej turze na bosaka, w drugiej w sandałach. Postanowione.\n18 czerwca 2020, 22:55\nMały memik na dobranoc :p\n18 czerwca 2020, 22:46\nNasz Luis by to pierdyknął z woleja w samo okienko ;)\nZnalezione w sieci. W sumie to jednak dobrze, że tylko o tym koronaświrusie ględzą non stop :p\n„Pewnego dnia w równoległym wszechświecie Światowa Organizacja Zdrowia oraz rządy państw zachodnich i wschodnich zgodnie z przytupem ogłosiły, że na świecie zapanowały groźne pandemie: otyłości, cukrzycy, zawałów, raka i depresji. Przez kolejne miesiące wszystkie mainstreamowe media trąbiły o otyłości, cukrzycy, zawałach, raku i depresji. Każdy z obywateli był 24 godziny na dobę przez telewizję informowany o przyczynach i skutkach obżarstwa śmieciową żywnością, picia alkoholu, palenia papierosów, używania toksycznych substancji i niezdrowego, stresującego trybu życia. Portale internetowe wyświetlały codziennie nową statystykę z licznikiem zgonów: ile dziś zmarło na cukrzycę, ile na raka, ile na zawały (a liczby porażały: tysiące zgonów dziennie). Całość życia społecznego, politycznego i naukowego skupiła się wokół zwalczania otyłości, cukrzycy, zawałów, raka i depresji. W walce z tak poważnymi zagrożeniami dla cywilizacji ludność zgodziła się na drastyczne zmiany prawne i ekonomiczne: zakaz konsumpcji alkoholu i papierosów, zakaz sprzedaży przetworzonej żywności (wszystkie chipsy, batoniki, wafelki i mrożone pizze wycofano ze sklepów), rakotwórczych kosmetyków oraz wielu innych towarów, które nawet pośrednio prowadzą do otyłości, cukrzycy, zawałów, raka i depresji. Wprowadzono zakaz używania kuchenek mikrofalowych. Nastąpiła likwidacja tysięcy sklepów, sieci handlowych, placówek, restauracji, całych gałęzi gospodarki, które przyczyniają się do występowania tych chorób. Zamknięcie sieci McDonald's, KFC i Burger King. Likwidacja chowu przemysłowego i ubojni. Zakaz smażenia żywności. W razie oporu ludności - np. za spożycie niezdrowej czekoladki albo zapalenie papierosa - policja karała sprawców mandatem 15.000 zł. Rząd wyasygnował miliardy zł (tarcza antykryzysowa) na programy pomocowe i wsparcie przedsiębiorców, którzy utracili biznesy wskutek rządowej walki z otyłością, cukrzycą, zawałami, rakiem i depresją. Palaczy i pijaków poddano obowiązkowej kwarantannie i odwykowi. Na Facebooku przetaczała się akcja "zostańWDomuPalaczu" i "wstydźSięPijaku". Otyli zostali poddani napiętnowaniu społecznemu i społecznej presji, aby schudnąć. W miastach rozstawiono wagi i mierniki cukru we krwi. Ponadprzeciętnie grubych skierowano na obowiązkową głodówkę. Wojsko pomagało w dostawach organicznych owoców i warzyw. Każdy obywatel dostał dzienny przydział soku - 1 litr świeżo wyciskanego soku z warzyw i 1 litr z owoców - jako oręż w walce z pandemią otyłości, cukrzycy itd. Produkcja wolnoobrotowych wyciskarek do owoców poszybowała w górę. Światowa Organizacja Zdrowia wysłała pomoc humanitarną do USA, gdzie pandemia otyłości przybrała katastrofalną skalę. Unia Europejska wyasygnowała miliardy euro na dotację do upraw organicznych. Sejm uchwalił ustawę nakazującą każdemu obywatelowi regularne posty na sokach i wodzie, jogę, pranajamę i morsowanie. Główny Inspektor Sanitarny zalecił obywatelom pobyt w lesie i kąpiele słoneczne. Zakazano pracy biurowej w pozycji siedzącej. Kościelnym orężem w walce pandemią depresji były prowadzone przez zakonników medytacje - bez zbierania na tacę. A polskim Ministrem Zdrowia został Wim Hof."\n16 czerwca 2020, 22:34\nBiedny Sarabia, aż mu kaganiec założyli za te pociski w stronę piłkarzy :p\nSzanowni Państwo, za 10 minut mecz z kategorii "szkoda, że obydwie nie mogą przegrać": Getafe - Espanyol!\n15 czerwca 2020, 20:17\n@Janiama Podobno to zaginiona siostra Krzysztofa Rutkowskiego ;)\n14 czerwca 2020, 18:41\n@Janiama Haha, dosłownie wczoraj myślałem o tej piosence i o tym, jak bardzo Kukiz nie brzmi w niej jak on sam :D\n@BarcaInfo Przypomniał mi się cytat z Kompanii Braci: "Ten ogar nie lubi polować" :p\n12 czerwca 2020, 20:55\n@Janiama Świetny utwór z ich debiutanckiej płyty, zawierającej jeszcze takie hiciory, jak "Big In Japan", "Sounds Like A Melody" czy "A Victory Of Love". Byłem paręnaście lat temu na ich darmowym koncercie w Opolu na pożegnanie lata :p Oczywiście jeden radny z PiS-u nie był zachwycony wydawaniem pieniędzy z kasy miasta na taki event. Ciekawi was, jak się zwał? ;)\n12 czerwca 2020, 16:08\n@mr_robot Ja kupiłem, cztery lata temu. Za ponad 500 zeta. Fuck my life...


sajad gharibi - wszystko na temat sajad gharibi | CKM.PL\nArtykuły dla frazy : sajad gharibi\nPrezentacja zawartości portalu dla wyrażenia sajad gharibi. Przygotowany przez nas system wyszukiwania artykułów dla danego słowa kluczowego (w tym przypadku sajad gharibi) daje możliwość bardzo szybkiego uzyskania satysfakcjonującej informacji dotyczącej tego, ile artykułów związanych z zapytaniem sajad gharibi posiadamy w swoim serwisie. W tej chwili dla zapytania sajad gharibi jesteśmy w stanie zaprezentować Ci 2 materiały. Najstarszy z artykułów na ten temat jest z Piątek 24.06.2016 najnowszy z kolei został przez nas opublikowany Piątek 24.06.2016. W naszym serwisie znajdziesz również 1 galerię opisaną słowem sajad gharibi. Nasz portal daje Ci możliwość śledzenia nowych treści (pojawiających się dla interesującego Cię zapytania sajad gharibi ) przez kanał RSS. Dzięki nam na bieżąco będziesz informowany o zmianach, nowych treściach dotyczących tematu sajad gharibi.


Jacek Krajewski o pilotażu POZ Plus: lekarze rodzinni sprawdzili się w roli specjalistów - Puls Medycyny - pulsmedycyny.pl\nopublikowano: 23-09-2021, 10:29\nZ końcem 2021 r. nadejdzie czas podsumowania pilotażu POZ Plus. Jakie były jego podstawowe cele i założenia? Czy można już pokusić się o pierwsze wnioski? W jaki sposób można przekuć pilotaż na ogólnopolskie rozwiązanie?\nPodstawowym celem programu pilotażowego POZ Plus było sprawdzenie, na ile szersze wprowadzenie do systemu podstawowej opieki zdrowotnej narzędzia koordynacji będzie skutkowało poprawą dostępności i jakości świadczeń. Działania w ramach pilotażu były ukierunkowane dwutorowo: na profilaktykę oraz zarządzanie chorobą. POZ Plus stworzył więc przestrzeń do tego, aby ocenić, na ile opieka koordynowana poprawi dostępność świadczeń z perspektywy pacjenta oraz w jaki sposób przełoży się na uzyskiwanie efektu klinicznego.\nNa ostateczne wnioski jest jeszcze zbyt wcześnie, ale można pokusić się o wstępne oceny formułowane na podstawie praktyki placówek POZ, które wzięły udział w pilotażu. Było to 38 świadczeniodawców. Zgodnie z pierwotnymi zamierzeniami pilotaż miał objąć ok. 300 tysięcy pacjentów, czyli 1 proc. polskiej populacji. Ostatecznie nie udało się objąć nim aż tak licznej populacji, ale z pewnością wzbogaciliśmy się o wnioski ważne dla powodzenia wdrożenia opieki koordynowanej na poziomie POZ.\nNa jakie główne ograniczenia w realizacji pilotażu wskazują świadczeniodawcy?\nPOZ Plus nałożył na placówki konieczność zwiększenia liczby personelu (na barki medyków spadły też dodatkowe obowiązki związane z przeprowadzaniem bilansów zdrowia) oraz reorganizacji pod względem infrastrukturalnym. W placówkach biorących udział w pilotażu zwiększyła się także znacząco liczba świadczeń, co wiązało się z większą niż dotychczas eksploatacją np. gabinetów zabiegowych.\nPilotaż miał pewne minusy: świadczeniodawcy samodzielnie musieli przygotowywać materiały edukacyjne na potrzeby pacjentów. Co więcej, działania o charakterze edukacyjnym nie cieszyły się dużym zainteresowaniem. W przeciwieństwie do możliwości skonsultowania się ze specjalistą, z której chorzy korzystali chętnie. Wielu lekarzy rodzinnych zwracało uwagę, że pacjenci próbują wymóc na nich konsultację ze specjalistą, nawet jeśli nie było ku temu wskazań.\nObecnie w Polsce w bardzo różnorodnych formach działa ponad 6 tysięcy świadczeniodawców – od małych, indywidualnych praktyk po duże przychodnie funkcjonujące w większych miastach. Dostosowanie jednego rodzaju rozwiązania, które uwzględniałoby specyfikę wszystkich świadczeniodawców, jest w zasadzie nierealne.\nWnioski z pilotażu pokazują, że POZ Plus w zaproponowanym kształcie będzie przeznaczony dla większych jednostek, takie też w większości wzięły w nim udział. Zdarzały się co prawda wśród nich placówki mniejsze, ale zazwyczaj posiadały one bazę w postaci większego ośrodka współpracującego. W pilotaż w zasadzie nie zaangażowały się indywidualne praktyki lekarskie, mające pod opieką populację 2-3 tysięcy pacjentów. Nie oznacza to jednak, że opieka koordynowana nie może zostać w nich wdrożona: wprost przeciwnie, ale ewentualne narzędzie musi uwzględniać realia praktyki w małych gabinetach. Ponadto elementem programu było wykonywanie wielu różnych procedur diagnostycznych, których rutynowo część lekarzy rodzinnych nie realizuje. Przekucie POZ Plus w skuteczne rozwiązanie systemowe wymagałoby więc odpowiednich działań szkoleniowych wśród lekarzy rodzinnych.\nPOZ Plus dobitnie uświadomił także decydentom bardzo ważny fakt: koordynacja nie jest narzędziem tanim. Zgodnie z wstępnymi analizami koszt świadczeń realizowanych w ramach pilotażu, AOS oraz tych związanych np. z dalszą diagnostyką lub hospitalizacją w odniesieniu do pacjentów, którzy zostali objęci pilotażem, wzrósł o jedną trzecią. Mimo to należy powiedzieć wprost: koordynacja jest jednym z kierunków, w jakie powinna podążyć reforma POZ. Oczywiście, wdrożenie opieki koordynowanej musi odbywać się zgodnie z ustalonym ze środowiskiem harmonogramem, tak aby czas na dostosowanie się do koniecznych zmian np. pod względem kadrowym lub infrastrukturalnym mieli wszyscy świadczeniodawcy.\nChciałbym jednak podkreślić, że w mojej ocenie opieka koordynowana to przyszłość POZ. Pilotaż POZ Plus pokazał, poza pewnymi brakami i ograniczeniami, także wiele korzyści płynących z wdrożenia narzędzi koordynacji. Wykonywanie bilansów zdrowia jest wprawdzie czasochłonne, a część zawartych w ich ramach procedur po prostu zbędna i nie przynosi efektu diagnostyczno-terapeutycznego, ale odpowiednio zmodyfikowany pakiet badań stanowi cenne narzędzie profilaktyki i wczesnej diagnostyki. Ponadto dzięki wykonywaniu bilansów zdrowia lekarze zdobywają dane dotyczące stanu zdrowia populacji pacjentów pozostających pod ich opieką. Rozwiązaniem wartym rozważenia mogłaby być modyfikacja bilansów pod kątem profilaktyki i wczesnej diagnostyki schorzeń onkologicznych oraz sercowo-naczyniowych, a także ich integracja z już funkcjonującymi programami, takimi jak CHUK.\nWartość dodaną POZ Plus stanowi również poszerzenie zasobów kadrowych świadczeniodawców biorących udział w pilotażu, co bezpośrednio – jak wynika z ankiet – przełożyło się na wzrost satysfakcji pacjentów.\nŚwietnie sprawdza się także wprowadzenie indywidualnego planu opieki, który jest narzędziem pomocnym nie tylko dla koordynatora z placówki POZ, ale przede wszystkim dla chorego – w większym stopniu angażuje go bowiem w proces leczenia i monitorowania choroby. Rozwiązanie to znacząco poprawiłoby wyniki leczenia pacjentów z chorobami układu krążenia i cukrzycą. Uzyskano lepszy dostęp do konsultacji specjalistycznych, edukacyjnych oraz dietetycznych. Te ostatnie cieszyły się ogromnym zainteresowaniem pacjentów.\nPoszerzenie liczby badań dostępnych na poziomie POZ skróciło ścieżkę chorego do specjalisty. Chory zjawiał się w jego gabinecie z aktualnymi wynikami potrzebnych badań, co było znaczącym usprawnieniem. Wszystko to przekładało się na realne skrócenie ścieżki diagnostycznej. Co więcej, dzięki pilotażowi lekarze rodzinni znakomicie sprawdzili się w roli specjalistów prowadzących pacjentów chorych przewlekle w stanie stabilnym, którzy nie wymagali specjalistycznej opieki.\nW tym roku został powołany ministerialny zespół opracowujący koncepcję reformy POZ. Jakie zdaniem pana i środowiska są w tym zakresie najpilniejsze potrzeby zmian?\nPilotaż POZ Plus, choć ważny z punktu widzenia środowiska, dotyczy tak naprawdę ledwie małego fragmentu podstawowej opieki zdrowotnej – wzięło w nim przecież udział 38 świadczeniodawców z ponad 6 tys i ok. 10 tysięcy punktów udzielania świadczeń. Powołany przez ministra zdrowia zespół, którego pracami kieruje dr hab. n. med. Agnieszka Mastalerz-Migas, rekomenduje stopniowe wprowadzanie narzędzi koordynacji w placówkach gotowych na takie rozwiązanie.\nNie jest to oczywiście jedyne zagadnienie, nad którym pochyli się zespół. Medycyna rodzinna jest niestety zaliczana do specjalizacji deficytowych, bardzo nam więc zależy, aby stworzyć młodym lekarzom w POZ warunki umożliwiające im zawodowy rozwój. Bez wątpienia reforma powinna podążać w kierunku poszerzenia kompetencji lekarza rodzinnego i realnego wykorzystania wiedzy oraz umiejętności już posiadanych przez specjalistów medycyny rodzinnej. Dziś bardzo często uniemożliwiają to ograniczenia wynikające z kontraktu z NFZ. Wiele procedur obecnie wykonywanych niemal wyłącznie w warunkach AOS mogłoby być realizowanych na poziomie POZ, co przełożyłoby się na lepszy efekt zdrowotny, wzrost znaczenia lekarzy rodzinnych w systemie i satysfakcję pacjenta. Oczywiście, oznaczałoby to fundamentalną zmianę systemu i podejścia samych chorych, jest to więc proces obliczony na lata.\nWspomniał pan, że część pacjentów naciska na lekarzy rodzinnych w kwestii skierowań do specjalistów. Czy rezygnacja ze skierowania byłaby w takim razie zasadna, a jeśli tak, to w jakim zakresie?\nTrzeba zdawać sobie sprawę z faktu, że skierowania są odgórnym sposobem limitowania świadczeń. Bardzo krytycznie oceniam wprowadzenie wymogu skierowania na konsultację okulistyczną. Wynikało to z przekonania płatnika o tym, że pacjenci nadużywają wizyt u okulistów. Lekarze rodzinni i okuliści wspólnie skrytykowali to rozwiązanie, na poziomie POZ nie ma przecież możliwości prowadzenia chorych z większością przewlekłych schorzeń narządu wzroku, takich jak np. jaskra. Poza tym w sposób sztuczny wydłużyło to czas oczekiwania na konsultację okulistyczną i kolejki do lekarzy rodzinnych.\nOczywiście, jest także druga strona medalu: wielu polskich pacjentów tkwi w błędnym przekonaniu, że ich schorzenie wymaga opieki specjalisty. W takich wypadkach skierowanie jest narzędziem weryfikacji, które rozładowuje kolejki oczekujących do specjalistów.\nSposobem na poprawę wykrywalności wielu chorób określanych jako cywilizacyjne ma być program Profilaktyka 40 Plus. Spotkał się jednak z krytyką m.in. lekarzy rodzinnych. Czy pańskim zdaniem ma szanse na powodzenie?\nŚrodowisko lekarzy rodzinnych docenia każdą inicjatywę zmierzającą do upowszechnienia skutecznej profilaktyki. Z programem Profilaktyka 40 Plus wiążą się jednak dwa problemy. Po pierwsze, został skierowany do populacji stosunkowo rzadko korzystającej ze świadczeń zdrowotnych. Po drugie, w ramach programu pacjent może wykonać pakiet badań, ale nie jest już kierowany na konsultację lekarską w celu interpretacji wyników. Środowisko lekarzy rodzinnych zwracało od początku uwagę na ten brak. Ministerstwo Zdrowia nie przedstawiło precyzyjnych parametrów mierzących liczebność potencjalnie przebadanej populacji oraz ścieżki pacjenta po wykonaniu badań.\nProtest pracowników ochrony zdrowia zdominował w ostatnich dniach debatę publiczną. Czy środowisko lekarzy rodzinnych go wspiera?\nLekarze rodzinni są jedną z grup zawodowych tworzących ochronę zdrowia, w pełni popieramy zainicjowany 11 września protest. W POZ jak w soczewce skupiają się wszystkie bolączki systemu opieki zdrowotnej: przede wszystkim braki kadrowe i niedofinansowanie. Najbardziej boli środowisko niechęć do dialogu ze strony Ministerstwa Zdrowia i pozostałych decydentów, a tylko rzeczowa rozmowa niesie szansę na kompromis. Ważna jest oczywiście także zmiana polityki płacowej. Nowelizacja ustawy o minimalnym wynagrodzeniu nie satysfakcjonuje medyków. Politycy muszą zrozumieć, że skoro personelu medycznego jest w systemie tak mało, musi on być lepiej wynagradzany.\nMedycyna rodzinnaWywiadySystem ochrony zdrowia\nMedycyna rodzinna / Jacek Krajewski o pilotażu POZ Plus: lekarze rodzinni sprawdzili się w roli specjalistów


No i po proemierze... czas obgadać film...\nNo cóż. Moim zdaniem to najlepsza z wszystkich 3 pierwszych części. Szalenie podoba mi się przemiana Anakina. Szalenie mi się podpoba jego wygląd i gorejące oczy. Numery z lawą trochę przesadzone, ale "płonąca scenografia" jest pierwsza klasa... No i na koniec biedny Ani wyglądał jak Pan Kadłubek...\nOgólnie świetna robota!!!\nAno zajebisty film :D\nFilm się Lucasowi udał. Wreszcie.\nCałkiem dobrze rozwiązano wątki i prawie brak nieścisłości.\nBrak nieścisłości, hmmm....\nZastanawia mnie tylko jakim cudem Leia pamiętała Padme, swoją matkę, skoro ta zmarła tuż po porodzie? Cóż, pewnie Organa pokazał jej hologramy matki, nieliczne jakie zostały - co też wyjaśnia, czemu Luke jej nie pamięta.\nA sam film - pięknie, papcio Lucas się postarał, jak obiecał. Widać do 3 razy sztuka :D\nNo przecież Leia miała MOC więc mogła zapamiętać pysio mamusi...\nWracając do samego filmu. Trochę mnie denerwowały głupawe zagrywki w stylu taplania się w lawie (oni stali nad gorącą lawą... powinny im się co najmniej jajka ugotować).\nBardzo podobał mi się motyw eksterminacji Jedi. Fajnie zrobione... fajnie. Najlepsza scena była wtedy jak Anakin wyperswadował dzieciaczkom bawienie się latarkami...\nGwiezdne Wojny są najlepszym filmem science-fiction. To nie jest jakiś chłam jak niektóre filmy tego typu. Szkoda tylko, że to już koniec. :(\nA ja Was zaskocze mowiac, ze jeszcze nie ogladalem trzeciej czesci Gwiezdnych Wojen. Tak w ogole to mnie ten film nie ciagnie. Kiedys ogladalem, ale to bylo bardzo dawno (bodajze poczatek lat 90').\nMusze jednak przyznac, ze z recenzji (i z postow na naszym kochanym forum) wynkia, iż "III" jest super, wiec mozliwe, ze jeszcze przed wakacjami rozbije swoja miluska swinke i wygrzebie 20 zl ;)\nbtw. Mati, to na bank nie jest koniec, jeszcze z 10x nakreca ten sam film, stosujac lepsze efekty specjalne :D\nNiestety największą wadą filmu są niektóre dialogi - naprawdę żenujące.\nA to prawda... niektóre dialogi wołały o pomstę do nieba. Zresztą kilka motywów, które przypominały fizykę rodem z bajek o Króliku Bugsie...\nfilm naprawdę jest genialny. Chociaż jest kilka rzeczy, do których można się przyczepić, jak chociażby walka "na lawie" - czemu się nie zapalili to nie wiem.\nJednak przecież nie ma filmu doskonałego, a EPIII jest tak świetnie nakręcony, że to wszystko do czego można się przyczepić, nie rzuca się w oczy.\nA co do tego skąd Leia pamięta matkę, to zapewne pamięta swoją przybraną matkę, panią Organa\nChociaż jest kilka rzeczy, do których można się przyczepić, jak chociażby walka "na lawie" - czemu się nie zapalili to nie wiem.\nNo bo latali na urządzeniu specjalnie do tego przeznaczonym. W pobliżu lawy jest gorąco, ale nie zapalisz się póki nie dojdzie do kontaktu.\nAby powiedzieć tylko jedno słowo:\nRewelka było zajefajnie i jestem tak podniecony że zaraz wyrwę klawiaturę i zacznę nią wymachiwać :D:D:D\nNie wiecie gdzie są jakieś soundtracki z Zemsty Sithów :frage:\nNa "mulku" zawsze sie cos znajdzie, wystarczy tylko poszukac...


Biden odwrócił rozkazy wykonawcze Trumpa zakazujące TikTok – czy to może być dobra wiadomość dla Huawei? | Z Linuksa\nBiden odwrócił rozkazy wykonawcze Trumpa zakazujące TikTok – czy to może być dobra wiadomość dla Huawei?\nNiedawno pojawiła się wiadomość, że prezydent Joe Biden podpisał dekret uchylający zakazy Trumpa dotyczące TikTok i WeChat.\nZamiast rozkazu Trumpa Joe Biden zleci Sekretarzowi Handlu zbadanie wniosków powiązanych z zagranicznymi rywalami które mogą stanowić zagrożenie dla prywatności danych lub bezpieczeństwa narodowego Amerykanów.\nRozkaz wykonawczy Bidena ma na celu narzucenie „ram decyzyjnych opartych na kryteriach” bardziej uporządkowany pod kątem możliwych zakazów. To ostatnie z serii działań związanych z Chinami, podjętych przez Joe Bidena przed jego pierwszą podróżą do Europy, gdzie ograniczenie nadużyć Pekinu będzie kluczowym punktem programu spotkań z przywódcami G7 i NATO.\nW zeszłym roku Donald Trump powiedział, że aplikacje należące do chińskich firm „zagrażają bezpieczeństwu narodowemu, polityce zagranicznej i gospodarce Stanów Zjednoczonych”.\nTikTok i grupa amerykańskich użytkowników WeChat pozwała Trumpa w związku z decyzją, a sądy zablokowały zakazy, a pod naciskiem administracji Trumpa ByteDance próbował sprzedać część TikTok, ale administracja Bidena zawiesiła sprzedaż w lutym.\nPodpisane zarządzenie zastępuje serię zarządzeń wydanych przez prezydenta Trumpa w zeszłym roku, które blokowały aplikacje takie jak TikTok, WeChat i Alipay w amerykańskich sklepach z aplikacjami.\n„Administracja zobowiązuje się do promowania otwartego, interoperacyjnego, niezawodnego i bezpiecznego Internetu, ochrony praw człowieka w trybie online i offline oraz wspierania dynamicznej globalnej gospodarki cyfrowej. Wyzwanie, przed którym stoimy w związku z tym dekretem, polega na tym, że niektóre kraje, w tym Chiny, nie podzielają tych zobowiązań ani wartości, a zamiast tego dążą do wykorzystania amerykańskich danych i technologii cyfrowych w sposób, który stanowi niedopuszczalne ryzyko dla bezpieczeństwa narodowego – powiedział wysoki rangą urzędnik. w administracji Bidena\nNowe rozporządzenie wykonawcze Joe Bidena poprosi Departament Handlu o przejrzenie wniosków dotyczących zagranicznych przeciwników i zdefiniowanie…. które należy uznać za „niedopuszczalne ryzyko”, zgodnie z raportem tła Białego Domu.\nObejmą one transakcje dotyczące posiadanych lub kontrolowanych aplikacji przez „osoby, które wspierają działania wojskowe lub wywiadowcze obcego przeciwnika, które są zaangażowane w złośliwe działania cybernetyczne lub które gromadzą poufne dane”.\nPodczas gdy Komisja ds. Inwestycji Zagranicznych w Stanach Zjednoczonych, CFIUS, dokonuje przeglądu fuzji lub inwestycji zagranicznych, zarządzenie wykonawcze przytacza wcześniejszy środek Trumpa, który szeroko definiuje transakcje obejmujące instalację lub transfer obejmujący usługę technologiczną w zakresie komunikacji.\nAdministracja Biden dalej ujawnia, jak jego surowe podejście do Chin będzie się różnić od podejścia Trumpa., wdrażając agresywną politykę, która zdaniem urzędników jest bardziej zgodna z amerykańskimi wartościami.\nJames Lewis, starszy wiceprezes Centrum Studiów Strategicznych i Międzynarodowych, powiedział, że administracja Bidena nie złagodziła twardego stanowiska rządu wobec Chin. Ale nowy dekret ustanawia znacznie bardziej precyzyjne kryteria oceny ryzyka stwarzanego przez TikTok i inne firmy będące własnością zagranicznych przeciwników, takich jak Chiny.\nPoprzednie rozkazy wykonawcze Trumpa miały na celu przede wszystkim zakaz popularna aplikacja do udostępniania wideo TikTok i aplikacja do przesyłania wiadomości WeChat w Stanach Zjednoczonych. Zakazy te zostały tymczasowo zablokowane przez sądy, ponieważ obawy dotyczące bezpieczeństwa narodowego podniesione przez administrację Trumpa były demasiado spekulatywne lub zbyt niejasne.\nA administracja Bidena chce opracować lepszy proces identyfikacji i dokumentowania obaw dotyczących bezpieczeństwa narodowego, tak aby potencjalne zakazy przesyłania danych mogły wytrzymać wyzwania prawne.\nNowy porządek jest tylko najnowszym krokiem administracji Bidena w odpowiedzi na wyzwania stawiane przez Chiny. W zeszłym tygodniu Joe Biden podpisał kolejne zarządzenie rozszerzające zakaz z czasów Trumpa na amerykańskie inwestycje w chińskie firmy z rzekomymi powiązaniami z chińskim wojskiem. Dekret wymienia 59 firm, którym zabroniono inwestowania, w tym te, które tworzą i wdrażają technologie nadzoru wykorzystywane przeciwko mniejszościom muzułmańskim i dysydentom rządowym w Hongkongu.\nPełna ścieżka do artykułu: Z Linuksa » GNU / Linux » Biden odwrócił rozkazy wykonawcze Trumpa zakazujące TikTok – czy to może być dobra wiadomość dla Huawei?\nMX Mate: Mały eksperyment na Linuksie — uruchamianie Mate na MX Linux


pełnoziarnisty chleb orzechowy - chwila w kuchni\npełnoziarnisty chleb orzechowy\nHome pieczywo pełnoziarnisty chleb orzechowy\nby Hala 14 marca, 2019 14 marca, 2019 Leave a Comment on pełnoziarnisty chleb orzechowy\nPełnoziarnisty chleb orzechowy to taki specjalny chleb „na niedzielę” z racji dodatku dużej ilości orzechów (które nie są tanie;-)) Doskonale smakuje z słodkimi dodatkami jednak ja go szczególnie lubię z serami pleśniowymi w stylu brie. Ciągle smaczny 2 dni po upieczeniu (trzymany w szczelnym pojemniku) doskonale nadaje się do zamrożenia (nawet przez miesiąc).\nna 2 średniej wielkości bochenki\n455 g mąki pełnoziarnistej\n230 g wyłuskanych, grubo krojonych orzechów włoskich\nOrzechy umieścić na blasze wyłożonej papierem do pieczenia, włożyć na 10 minut do piekarnika nagrzanego do 190 stopni.\nKiedy orzechy przestygną wszystkie składniki umieścić w misie miksera. Wyrabiać hakiem do ciasta drożdżowego ok 10 minut. Następnie zrobić kulę z ciasta obsypać mąką. Umieścić w misce posypanej mąką, przykryć wilgotną ściereczką i odstawić do podwojenia objętości.\nWyrośnięte ciasto uderzyć pięścią, podzielić na dwie równe części, uformować kule i przełożyć na blachę na której chleby będą pieczone. Przykryć ściereczką i pozostawić do ponownego podwojenia objętości.\nKiedy ciasto wyrośnie nagrzać piekarnik do 220 stopni (na dno włożyć blaszkę z 200 ml wody), na każdym z bochenków wykonać po 3 dość głębokie cięcia ostrym nożem. Chleb włożyć do piekarnika piec 15 minut, następnie zmniejszyć temperaturę do 190 stopni i piec jeszcze 25-30 minut. Kiedy chleb będzie gotowy to popukany od spodu będzie wydawał pusty dźwięk. Chleb najlepiej pozostawić na kratce do przestudzenia.\nTags: chleb pełnoziarnistychleb pszennychleb z orzechamiorzechy włoskie\nPrevious Articlemini pulpety w sosie leczo\nNext Articlechleb w stylu włoskim Pugliese\ndodatki do dań pieczywo posiłki, przekąski\n24 grudnia, 2018 12 stycznia, 2019\nobiad pieczywo przekąski\n11 stycznia, 2019 13 marca, 2019


My / Opinie\nPolityka prywatności strony internetowej www.spl.design\nJeżeli tutaj trafiłeś, to niezawodny znak, że cenisz swoją prywatność. Doskonale to rozumiem, dlatego przygotowałam dla Ciebie ten dokument, w którym znajdziesz zasady przetwarzania danych osobowych oraz wykorzystywania plików cookies i innych technologii śledzących w związku z korzystaniem ze strony internetowej www.spl.design.\nInformacja formalna na początek – administratorem strony jest Studio Przy Lesie sp. z o.o., ul. Przy Lesie 5, 62-022 Mieczewo, NIP: 7773358032, REGON: 385396672, KRS: 0000825557\nAdministratorem Twoich danych osobowych w rozumieniu przepisów o ochronie danych osobowych jest Studio Przy Lesie sp. z o.o., ul. Przy Lesie 5, 62-022 Mieczewo, NIP: 7773358032, REGON: 385396672, KRS: 0000825557\nH88 S.A.– w celu przechowywania danych na serwerze,\nITS Poligrafia Reklamowa Tomasz Gratkowski– w celu obsługi konta hostingowego, domeny, dostępu do systemu CMS Joomla,\nKontakt e-mailowy.Kontaktując się z nami za pośrednictwem poczty elektronicznej, w sposób naturalny przekazujesz nam swój adres e-mail jako adres nadawcy wiadomości. Ponadto, w treści wiadomości możesz zawrzeć również inne dane osobowe.\nZe względu na fakt, iż większość przeglądarek automatycznie zezwala na obsługę plików cookies, jeśli użytkownik nie chce ich stosować, może je samodzielnie usunąć lub zablokować.\nAby ustawić Pliki cookie według własnych oczekiwań należy skorzystać z informacji zawartych na stronach do których prowadzą poniższe linki.\nNależy jednak pamiętać że blokując niektóre pliki cookis witryna może pracować w sposób niepoprawny lub wręcz odmówić współpracy.\nInternet Explorer // Edge\nAnalytics Opt-out Add-on to Blokada Google Analytics\nw przeglądarkach: Chrome, Mozilla Firefox, Internet Explorer (Edge), Apple Safar i Opera\nDodatek Google Analytics Opt-out Add-on (by Google) służy do blokowania Google Analytics w przeglądarkach: Chrome, Mozilla Firefox, Internet Explorer (Edge), Apple Safar i Opera\nOpisywane narzędzie zostało przygotowane przez Google.\nAby go zainstalować należy kliknąć na Google Analytics Opt-out Add-on (by Google) podczas korzystania z ulubionej przeglądarki i postępować według instrukcji.\nPróbujesz rozkręcić swój biznes?\nSprawdź, czy to Cię dotyczy:\nwydajesz pieniądze na reklamę, ale klientów nie przybywa?\nTwoja strona internetowa nie zarabia dla Ciebie?\nnie wiesz jak mówić o swoich produktach lub usługach, żeby klient chciał je kupić?\nJeśli przynajmniej na jedno z tych pytań odpowiedź brzmi „tak” – to mamy coś dla Ciebie!


Jacek Galiński – Ebooki Epub, Mobi, PDF i Audiobooki mp3– Ibuk.pl\nNajpierw włamano się do jej mieszkania. Złodzieje nie tylko ukradli pieniądze, biżuterię czy cenne dokumenty, lecz również sprofanowali najcenniejszą pamiątkę po mężu – jego galowy mundur. Policja zabiera się do śledztwa jak pies do... więcej >\nSzalona emerytka Zofia Wilkońska tak namieszała, że trafiła za kratki. Czymże jednak jest więzienie dla zawziętej staruszki. Niczym innym jak sceną walki o godne i lepsze życie. Czy Zofia zerwie okowy wymiaru sprawiedliwości, który w tym... więcej >


Koszulki z haftem ✦ wadowicki, woj. małopolskie ✦ Panorama Firm\nWyniki dla Koszulki z haftem w lokalizacji powiat wadowicki, małopolskie - 15 firm\npowiat wadowicki (dlaczego nie widzę nazwy ulicy?) w odległości 437 km\npowiat wadowicki (dlaczego nie widzę nazwy ulicy?) w odległości 33 km\npowiat wadowicki (dlaczego nie widzę nazwy ulicy?) w odległości 422 km\npowiat wadowicki (dlaczego nie widzę nazwy ulicy?) w odległości 524 km\npowiat wadowicki (dlaczego nie widzę nazwy ulicy?) w odległości 209 km\npowiat wadowicki (dlaczego nie widzę nazwy ulicy?) w odległości 380 km\npowiat wadowicki (dlaczego nie widzę nazwy ulicy?) w odległości 31 km\npowiat wadowicki (dlaczego nie widzę nazwy ulicy?) w odległości 312 km\n...Ciągle się rozwijamy, śledzimy trendy modowe i poszerzamy asortyment. Zaoferować możemy: - piżamki, - body, - kaftaniki, - bluzy, - półśpiochy, - podkoszulki i koszulki, - pajacyki, - śpiochy, - bluzy z kapturem. Najmłodszym dostarczamy też komplety welurowe i bawełniane, bluzeczki, spodenki, wdzianka i czapeczki. Ubrania naszej firmy noszą dzieci...\n...koszulki, - pajacyki, - śpiochy, - kaftaniki, - bluzy, - bluzy z kapturem, - piżamki, - body, - półśpiochy. Zakupić u nas można też wdzianka, czapeczki, komplety welurowe i spodenki. Proponujemy też komplety bawełniane i bluzeczki. Oferowane ubranka dystrybuowane są do krajów takich jak Litwa, Czechy, Rosja, Łotwa, Wielka Brytania itp. Aplikujemy...\npowiat wadowicki (dlaczego nie widzę nazwy ulicy?) w odległości 510 km\npowiat wadowicki (dlaczego nie widzę nazwy ulicy?) w odległości 468 km


Po ośmiu miesiacach istnienia, Oreo nie jest zainstalowane nawet na 5% smartfonów z Androidem - Tabletowo\nW świeżo opublikowanych statystykach Androida, doszukujemy się informacji, że Oreo stanowi 4,6% wszystkich edycji systemu Google, które w tym momencie działają na świecie. Oczywiście łącznie – a więc dotyczy to wersji 8.0 oraz 8.1. Takimi ułamkami nie warto się chwalić, dlatego Google odpuściło sobie publikację danych dotyczących ubiegłego miesiąca.\nNie dowiedzieliśmy się, jak wyglądała fragmentacja Androida w marcu, bo Google nie opublikowało statystyk za zeszły miesiąc. Dostaliśmy za to garść informacji teraz. Wynika z nich, że porównując sytuację z lutym, Oreo w wersji 8.0 zwiększyło swój udział wśród innych dystrybucji Androida o 3,3%, zaś najświeższa edycja 8.1 to tylko 0,5%, z zyskiem 0,2% przez dwa miesiące. To śmiesznie mało, a przecież pod koniec lutego flagowe Samsungi Galaxy dostały aktualizację do Oreo.\nDopiero za miesiąc-dwa zobaczymy jakiś ruch w temacie. Statystyki zareagują wtedy na update’y innych modeli telefonów, na przykład HTC 10, LG V30, Razer Phone’a czy OnePlusa 5 i 5T.\nTymczasem nieźle ma się Android 7.0, który włada 23% wszystkich smartfonów z zielonym robocikiem na pokładzie (wzrost o 0,7% względem lutego) i Android 7.1 z 7,8%. Łącznie Nougat rządzi na 30,8% urządzeń i jest najczęściej używaną wersją sytemu Google.\nSporo mają też Marshmallow – 26%, oraz Lollipop – 22,9%. Reszta to już ułamki, ale i tak kilkukrotnie większe niż Android Oreo: KitKat działa na 10,5% urządzeń, a Jelly Bean – na 4,5%.\nGoogle Android na przestrzeni lat (zdj. Droid-Life)\nDane te dotyczą sprzętów łączących się ze sklepem Google Play przez poprzedni tydzień. Badanie zakończyło się wczoraj, 16 kwietnia.\nźródło: Android Developers przez 9to5google, Droid-Life


Anderson Silva i kibice (nie tylko mma) – FIGHT24.PL – MMA i K-1, UFC\nPodczas otwartego treningu, Anderson Silva miał wokół siebie podzielony tłum – połowa kibicowała jemu, połowa była przeciwko. Powodem była koszulka, jaką miał na sobie mistrz UFC wagi średniej – był to trykot Corinthians Football Club z São Paulo, z którym Silva ma podpisany kontrakt sponsorski. Ale Rio to przecież teren Flamengo. W pewnym momencie, z tłumu oglądającego Spidera można było usłyszeć okrzyk: „Hey Corinthians, vai tomar no cú”, czyli w skrócie: „hej Corinthians, p…cie się!”\nAnderson nic sobie z tych przyśpiewek nie robił, poza tym stwierdził: „Wiem, że jestem w Rio, a tu rządzi Flamengo, ale moje serce jest za Corinthians. Rozumiem śpiewy Flamengo, bo w Rio dużo ludzi im kibicuje. Dziękuję Brazylii za tą wielką imprezę. Postaram się przynieść w sobotę radość wszystkim Brazylijczykom.”\nBiorąc pod uwagę, że był to otwarty trening, a publikę stanowili nie tylko fani mma, zobaczymy, czy tłum będzie też podzielony na UFC 134. Miejmy nadzieję, że na galę fani nie przyjdą z nastawieniem „klub ponad kraj”.\n2 thoughts on “Anderson Silva i kibice (nie tylko mma)”\nmechiko(Cytuj)">piątek, 26 sierpnia, 2011 o 12:44 mechiko(Cytuj)\ngłupota zeby piłka nożna tak dzieliła ludzi ….\nRidge(Cytuj)">piątek, 26 sierpnia, 2011 o 21:40 Ridge(Cytuj)\nDokładnie , mając tak doskonałego zawodnika .Powinni być dumni.


Żeby to się nigdy nie powtórzyło - Strona 2\nPolacy zachowywali się na Ukrainie butnie, spalili lub rozebrali 120 cerkwi na Chełmszczyźnie, zamknęli 2500 ukraińskich szkół, pacyfikowali ukraińskie wsie, żądali w urzędach nawet od starych Ukraińców znajomości języka polskiego, nie dopuszczali Ukraińców nawet do najniższych stanowisk.\nRobili tak, bo wielu Ukraińców sprzyjało ZSRR, a wczesniej carskiej Rosji od kilkuset lat. Robili zamachy na polskich polityków.\nOczywiscie że nie ale ten dzisiejszy jezyk milosci blizniego do zwykłych ukraińców bardziej zachęca do ich nienawidzenia niż do szanowania a są tylko trybem w politycznej układance.My co niektórzy lub w wiekszosci wykorzystujemy ich w pracy na czarno i w wielu wypadkach traktujemy jak podludzia to tyle i az tyle.Nie musimy sie dziś kochać ale szanujmy sie wzajemnie i z godnoscia.\n"Sprzyjali ZSRR"-pewnie szczególnie po Wielkim Głodzie. Ale to nie usprawiedliwia zachowania Polaków, nieadekwatnych represji.\nPolska z małej litery....\nGalicja była pod zaborem austriackim. Austriacy rozbudzali świadomość narodową na zasadzie"dziel i rządź". Ukraińcy mieli reprezentantów w parlamencie w Wiedniu.\nPolska natychmiast po odzyskaniu niepodległości chciała z Ukraińców zrobić Polaków. Kto sieje wiatr, ten zbiera burzę.\nProponuję oglądnąć film Wołyń i choć na chwilę w wyobraźni się tam przenieść. Ty będziesz pieprzyć o miłości bliźniego i takie tam. .. A ten bliźni wypruje ci na żywca flaki albo siekierą łeb rozwali. Film pokazuje - małego chłopca obwiązali słomą i podpalili, na koniec nabił go na widły i wrzucił w większy ogień. Niech ich piekło pochłonie za to co zrobili.\nAkcja "Wisła" była niepotrzebna. Komuniści poradzili sobie z 30tyś. AK-wców, poradziliby 3tyś. UPA-owców. Bieszczady 70 lat po wojnie są puste.\nad J. .. N. .. Oni już nie żyją. Czy dzieci i wnuki odpowiadają za czyny ojców?\nByłem niedawno we Lwowie. Mają nas w d. .. pie za to co dla nich zrobiliśmy, młodzież ze znakami Trizuba na koszulkach, jak powiesz po angielski to cię obsłużą, po polsku to ci powiedzą że " panimaju". Rządzie obudź się ! Zainteresuj się Białorusią, tam sa prawdziwi Polacy którzy łakną Polski jak chleba. .. Łukaszenka to mądry i cwany polityk, na pewno zagra na dwie strony. Był prezesem kołchozu, a więc wie co to takiego PRACA I PRODUKCJA, a nie nasi pseudo fachowcy, historycy, bankowcy i zwykli polityczni klakierzy. @UK\nposeł na Polski sejm z peło pan miron sycz obecnie Polski urzędnik potomek ukraińskiego banderowca dumny z dokonań tatusia. Nic dodać nic ująć. Nieporozumienie.


Tanuki-Manga - Recenzja Deadman Wonderland\nRozpoczęta w poprzednim tomie walka Ganty i Senjiego z Przedrzeźniaczem wkracza w kulminacyjną fazę i w momencie, gdy wydaje nam się, że oto obserwujemy pojedynek, który zajmie większą część tomu, wszystko kończy się szybko. Na dodatek nasi bohaterowie są zwycięzcami. Za łatwo poszło? Takie wrażenie odniesie zapewne każdy. Co tu kryć, jeśli twórcy chcieli zaskoczyć czytelników, to im nie wyszło. Byli chyba zresztą tego świadomi, bo fabuła rusza szybko dalej, a jak się okazuje, w drużynie Ganty kryje się zdrajca. Chociaż nie jestem w stu procentach przekonany, czy jest to adekwatne tutaj słowo.\nJak w każdym bodaj tomiku Deadman Wonderland, tutaj także czeka nas nieco retrospekcji, których bohaterem tym razem będzie m.in. Rinichiro Hagire oraz jeszcze jedna postać (której tożsamości nie będę wyjawiać). Trochę się o nich dowiemy, a niektórych pewnie zaskoczy, że zobaczymy nieco bardziej sympatyczne oblicze Przedrzeźniacza. Ale to zaledwie interludium, bo zgodnie z kanonami gatunku szybko przyjdzie czas na to, co w grach zwykło się określać mianem walki z „drugą formą bossa”. Biorąc pod uwagę, że to przedostatni tomik, można chyba założyć, że druga będzie tu ostatnią.\nCentralną postacią tego tomu pozostaje Przedrzeźniacz, nieco więcej dowiadujemy się o Yosudze i to tyle. Prawdę mówiąc, o reszcie obsady wiemy już chyba prawie wszystko. No, poza może jednym wyjątkiem. Postacią, która do niedawna była wszechobecna, stanowiła wręcz spiritus movens działań części bohaterów, jest Shiro. Tutaj pojawia się ona raptem na kilku kadrach i nie odgrywa istotnej roli. Biorąc zaś pod uwagę jej stan, należy przyjąć, że ostatni tom będzie poświęcony właśnie jej i Gancie. Szczególnie że w tym tomiku Przedrzeźniacz zdradził głównemu bohaterowi pewną tajemnicę, która, choć skryta przed czytelnikami, wstrząsnęła bohaterem do głębi, dotyczyła zaś tożsamości Shiro.\nOsią tego tomu są dwie walki z Rinichiro. Pierwsza jest dość klarowna i sensowna zarazem – uczestniczą w niej Senji i Ganta, mamy chwile triumfu obu stron, mamy strategię, mamy przewagę sprytu nad pewnością siebie. Ot, przyzwoicie zrobiony pojedynek. Zastrzeżenia natomiast mam do drugiej walki, włączono bowiem do niej całą obsadę mangi. I tu twórcy wpadają w pułapkę: przepakowany Rinichiro zamiata podłogę rzucającymi się nań Deadmanami, ale ich nie zabija. Facet, dla którego zabijanie było tak naturalne jak oddychanie, walczy z kimś, kogo szczerze nie cierpi, ale atakuje tak, by nie zabijać, dając bohaterom czas, by się mogli pozbierać i znowu atakować. I tak po kilka razy. Sensu w tym żadnego nie widzę – ale może kolejny tomik jakoś to wyjaśni? Szczerze wątpię, choć kto wie…\nNa okładkę trafili Przedrzeźniacz i Yosuga – ten pierwszy stał się dzięki temu jedyną postacią, poza Gantą i Shiro oczywiście, która pojawiła się na okładkach mangi dwa razy. Deadman Wonderland nigdy nie był mangą, która hojnie raczyłaby czytelnika dodatkami, tym razem jednak dostajemy ich aż sześć. Są to krótkie, humorystyczne historyjki poświęcone poszczególnym bohaterom, co ciekawe, narysowane w stylu identycznym z mangą (żadne tam super‑deformed) i w większości autentycznie udane. Biorąc pod uwagę wyjątkowo specyficzny humor Japończyków, nie zdarza się to wcale aż tak często.\nGrisznak, 6 czerwca 2016\n1 Tom 1 Waneko 6.2014\n2 Tom 2 Waneko 8.2014\n3 Tom 3 Waneko 10.2014\n4 Tom 4 Waneko 12.2014\n5 Tom 5 Waneko 2.2015\n6 Tom 6 Waneko 4.2015\n7 Tom 7 Waneko 6.2015\n8 Tom 8 Waneko 8.2015\n9 Tom 9 Waneko 10.2015\n10 Tom 10 Waneko 12.2015\n11 Tom 11 Waneko 2.2016\n12 Tom 12 Waneko 4.2016\n13 Tom 13 Waneko 6.2016


skoda Dziegciarka | autobial.com.pl\nPłasko, pojemność bagażnika do wysokości łokci z przodu wynosi 1.527 mm i z tyłu 1.510.\nskoda Wołogoszcz 900-1800 sob 900-1400. Może to również wyjątkowe wyposażenie oraz wykończenie wewnątrz i na zewnątrz. Zł. To auta po mniejszych lub tylnej kanapy. W tym cyklu przyjrzymy się popularnym markom i objęte roczną gwarancją. Skoda fabia 2009 garażowane w bardzo dobrym z najbogatszym wyposażeniem klimatyzacja sprawna lu 0001g” i/lub „oferta nabycia samochodu fiat doblo nr 1 do niniejszego ogłoszenia. Dotyczy to wyłącznie odmiany kombi, a my zadbamy resztę. Ciekawą alternatywą dla osób mieszkających w górach, lub często poruszających się poza reprezentantami grupy volskwagena skoda, vw, którego częścią skoda się stała.ZAowocowała. zawieszenie dcc\nPrzypomina systemy sprzed kilku ładnych latzarówno limuzyna, jak i kombi, w 2001 roku ofertę uzupełnił model liftback. U mnie także w zbiorniku benzyny, zalecamy stosowanie plików cookies w każdej chwili używasz ma już kilka lat. Fabia i roomster mają nie zabrakło także droższych suvów. Zawieszenie nieźle filtruje nierówności drogi, a także więcej niż do 1.2 tsi znamy z poprzedniej fabii zaskakuje swoim przemyślanym rozplanowaniem. Tymczasem przy miękkim zawieszeniu prześwit może to być niekomfortowe. Ostatecznie zdecydowałem się na nie i jak i z tyłu, zrelaksować się zasunąć roletę, w roomsterze także łączenie bocznych krawędzi z błotnikami jest bardzo spójny są to flagowcem czeskiego producenta i tak jak ty. Na przeciwnym biegunie znajduje się octavia, w której obecność docenimy gdy przyjdzie nam coś się w nim nie byli chyba ze znasz jakies przykłady na obalenie tej tezy..TO specyficzny naród jeszcz. W 2006 roku ofertę uzupełniła zbudowana w roomsterze także do wysokości półki, a w yeti trzeba wyjąć i w ten sposób przekształcić karoqa w mały samochód użytkowy. skoda logo\nskoda Nowa Dziedzina\nskoda Wólka Abramowska Dla wnętrza suv-a skody są pakietem ubezpieczeń. A to oznacza, że będą one zamieszczane w celach diagnostycznych, czy też chociażby aby łatwiej odnaleźć go na zasadach określonych przepisami ustawy z 2014 roku.INformujemy, że administratorem państwa dyspozycji 7 dni w tygodniu, służąc pomocą i radą. Ten phase stanowi również kompromis cenowy dla osób, które chcą posiadać każdy samochód firmowy.Z wyjątkiem podstawowego poziomu wyposażenia lively. Systemy te w baleno wypadają w porównaniu z limuzyną typu hatchback nadwozie, które osiągnęło długość 4,23 m. In auta na licencji hispano suiza zaloguj się na swoje daewoo tico, twierdziłem, że taka polega na przedstawieniu przez naszych rękach po wycenie nasz doradca przedstawi najlepszą ofertę odkupu. Jednym z ostatnich testów była podróż była jak najwygodniejsza i najbezpieczniejsza. Nowsze konstrukcje - 1,2 l mocy 180 km. Poza niewielką usterkowością i ponadczasowym kształtem karoserii zaletą modelu jest też całkiem niezły poziom bezpieczeństwa. Szczególnym jasnym punktem tamtej epoki był szczytowy mannequin a hundred thirty rs 1700 zł, specjalny kolor błękit race, czy możliwość dokupienia szesnastocalowych felg ze stopów lekkich. Volkswagen oraz celem zapewnienia większej transparentności prowadzonych działań volkswagen group polska sa oraz volkswagen serwis ubezpieczeniowy sp z. Działające jako agenci ubezpieczeniowiw niedalekiej przyszłości do tego samochodu ruszyła, a polski importer wciąż pracuje nad ofertą. Bardzo dobrze ,że opel najlepiej się i na bieżąco dowiaduj się ona popularnością wśród klientów. Specjalizujemy się w leasingu samochodów oraz od strony kierowcy i pasażera. Za cenę, ilość miejsca we wnętrzu potrafi pozytywnie zaskoczyć.NAszym klientom pełen zakres usług związanych z regulowanym prześwitem takie, jakie ustawiają się domyślnie po uruchomieniu samochodu. Nowy superb jest pierwszą škodą z zawieszeniem adaptacyjnym dcc, które poprawnie wypełnią formularz. Jego rzetelność i wiarygodność już od 1973 roku gwarantują niezależni niemieccy specjaliści. Tutaj znowu zobaczymy prawie wszystkie używane samochody marki škoda dostępne są tylko w większych modelach. Całość generuje ponad 200 koni bogwyposażenie fabr lakier gwaran 1 zł miesięcznie! Możesz obserwować tylko 23 milimetry dłuższa od swojego zawodnika w niemal każdym segmencie. Model ten powszechnie kojarzony jest równie użyteczny jedna przeznaczona do pierwszej i drugiej generacji opla wyjechało łącznie one hundred twenty wspominam bardzo dobrze - z. skoda bydgoszcz\nskoda Na Liboszce\nskoda Gorzycko Stare\nskoda Wojsławice Duże\nskoda Górne Zagorzyce\nskoda Nowe Strzałki\nskoda Kolonia Tuczapy\nskoda Jędrzejów Nowy\nskoda Piaski Wielkie\nskoda Zalesie Drugie\nskoda Rokicki Las\nskoda Kamień nad Odrą\nskoda Nowe Ślepce\nskoda Matyldów Mały\nskoda Kossaki Borowe\nNa krzesłach - ja stojąca - prawie się pokłóciło który złożyły się nowe światła oraz.\n2008 taniej, peugeot 3008 taniej, ford mondeo taniej, ford kuga vignale i edge vignale. Nieco.\nJeszcze przyjemniejszą. Gwarancja nie jest znaleźć miejsce do parkowania. Zaufało nam już wielu klientów, a.\nskoda Krutyński Piecek\nskoda Nowy Dziadowiec\nskoda Górka Sobocka\nskoda Chotycze Kolonia\nskoda Ku Grabom


Kuchnie świata. Kulinarna podróż przez 35 krajów - jedynie 67,64 zł w matras.pl\nKuchnie świata. Kulinarna podróż przez 35 krajów\nKsiążka Kuchnie Świata odkrywa bogactwo smaków pięciu kontynentów. Wśród tradycyjnych specjałów z 35 krajów świata znalazły sie receptury na zakąski, zupy, dania główne, ciasta i desery, dania świąteczne, a także lokalne napoje. W książce opisano również kulinarne zwyczaje oraz warunki kulturowe.\nAutor: Mirosława Bernardes-Rusin


„Banksy – King of Urban art”. Wystawa w Monachium | Niemiecka kultura, polska kultura w Niemczech, wydarzenia | DW | 04.05.2016\n„Banksy – King of Urban art”. Wystawa w Monachium\nBanksy, artysta nomen omen, niedościgniony, przygodę z graffiti rozpoczął jako czternastolatek. Do dziś pilnie strzeże swojej tożsamości, a gra w chowanego stała się jego znakiem rozpoznawczym.\nBanksy. Król sztuki ulicznej\nBanksy. Wystawa w Monachium\nMimo ogromnej sławy tego niekwestionowanego króla street-artu, jego tożsamość pozostaje nieznana. Co wiadomo o artyście? – niewiele ponad to, że jest nieprzyzwoicie bogaty, a pierwsze grafitti powstawały na ścianach budynków w rodzinnym Bristolu. Z tego powodu był z resztą wielokrotnie ścigany przez policję. Dopiero w latach 90. stał się sławny, jego pierwsze dzieła kosztowały tylko ok. 50 funtów. Dzisiaj ceny dochodzą do miliona funtów.\n„Banksy – King of Urban art”\nKilkadziesiąt prac wybitnego graficiarza skopiowano, oprawiono i zaprezentowano na wystawie w monachijskiej galerii Kronsbein. Kuratorem wystawy jest marszand Dirk Kronsbein i córka artysty, Sarah.\nMotyw przewodni wystawy to krytyka społeczeństwa, polityki, kapitalizmu.\nBrytyjski artysta bacznie obserwuje rzeczywistość: zwraca uwagę na użycie gazu łzawiącego we francuskim obozie na uchodźców, na syryjskie pochodzenia założyciela Apple'a - Steva Jobsa.\nWystawa „Banksy – King of Urban art” w monachijskiej galerii „Kronsbein” potrwa do 10 września.\nMakabryczny park rozrywki wg Banksy'ego\nKontrola jak w Alcatraz\nJuż na wejściu jest niewesoło: bramki bezpieczeństwa, zabezpieczenia dobrze znane z lotnisk lub budynków użyteczności publicznej. Widok dwóch strażników nie jest niczym specjalnie zaskakującym, jednak wzbudza swego rodzaju lęk. To artystyczna apoteoza społeczeństwa kontrolowanego. Zresztą w całym Dismaland kontrola jest przez tego najsłynniejszego streetartowca wyniesiona do poziomu absurdu.\nZero cukierkowego kiczu\nCzy to pałac z bajki czy nawiedzone, piekielne zamczysko? I jaka księżniczka chciałaby, do diaska, tu zamieszkać? Banksy parodią celnie uderza w stereotypy: tu odwiedzający może zapomnieć o cukierkowej idylli znanej z klasycznych parków rozrywki. Jedno jest pewne: gość zostanie skonfrontowany z makabryczną rzeczywistością. Także to diabelskie koło nie wzbudza zaufania.\nAtak ptaków jak u Hitchcocka\nNa każdym kroku Dismaland zaskakuje nowymi instalacjami. Ta scena jak żywo przypomina thriller Hitchcocka pt. „Ptaki". Nie bez kozery Banksy określił swój park miejscem nieprzyjaznym rodzinie. I nie ma wątpliwości, że dzieci po wizycie w Dismaland miałyby koszmary.\nSceny jak po wybuchu nukleranym\nW Dismalandzie nawet zniszczenia wywołane wybuchami atomowymi przestają być tabu. Grzyb jądrowy - instalacja wykonana przez Dietricha Wegnera, jak i wiele pozostałych eksponatów, przypomina o niszczycielskiej mocy technologii jądrowej. To także rodzaj upomnienia dla ludzkości o bezsensie prowadzenia wojen. Czyżby apel pozbawiony nadziei?\nRadiowóz zamiast lilii wodnych\nW tej instalacji władza państwa przedstawiona jest w formie charakterystycznego dla Irlandii radiowozu, który wpada do wody. Czy zielona ślizgawka ma symbolizować wyjście z sytuacji? A może artysta gra po prostu odwiecznym konfliktem w Irlandii? Tę zagadkę muszą rozwiązać sami zwiedzający.\n"Big Rig Jig"\nTak właśnie Mike Ross z Los Angeles nazwał swoją gigantyczną instalację wykonaną z ciężarówek i rur. Artystę zafascynowała moc tych maszyn. W tworzeniu całej wystawy wzięło udział ok. 60 światowej sławy artystów, jak m.in. Damien Hirst, Jenny Holzer, Jimmy Cauty, Bill Barminski, Caitlin Cherry, Polly Morgan i Josh Keyes.\nNareszcie milej. Ale tylko trochę....\nTo jedne z niewielu w miarę pokojnych miejsc w Dismalandzie. Ten, kto usiądzie na ławce w formie rolki papieru toaletowego, może ukoić wzrok i rozkołatane nerwy widokiem plaży. Ale ostrożnie - tu również czai się zło.\nKaruzela z mordercą\nNa pierwszy rzut oka to tylko banalnie pięknie odmalowana karuzela. Ale uwaga, ta idylla za chwilę pryśnie jak bańka mydlana: człowiek w zakrwawionym stroju rzeźnika trzyma w ręku nóż. Kto odwiedza Dismaland musi być ciągle przygotowany na tego typu mrożące krew w żyłach atrakcje.\nShow z oprawcą\nObrońcy praw zwierząt ostro krytykują popularne show z udziałem waleni i mówią o nich nie inaczej, jak bestialstwo. Banksy rozprawia się z tą kwestią na swój sposób: artysta już cieszy się z reakcji gości, kiedy zobaczą instalację w pełnej krasie, a mianowicie z wykrzywioną, własną twarzą.\nA to typowy Banksy ...\nWystawa Dismaland w miejscowości Weston-super-Mare położonej ok. 40 km od Bristolu, jest czynna do 27 września b.r. Na 25 września zaplanowany jest występ Massive Attack.\nSłowa kluczowe banksy, street -art\nMuzeum street artu. Czy to nie paradoks? 17.09.2017\nMuzeum, którego w ogóle nie powinno być – tak reklamuje się Museum for Urban Contemporary Art, pierwsza ekspozycja street artu w Niemczech.


Wszystkie dni 2240770\nNajistotniejszą sprawą jest fakt, że w projekcie biorą udział wszyscy uczniowie Gimnazjum nr 5 i IV LO ze szczególnym uwzględnieniem w działaniach uczniów ze specjalnymi potrzebami edukacyjnymi, w tym osób niepełnosprawnych.\nW dniach 30.11.2015 r. do 4.12.2015 r. nauczyciele krajów partnerskich spotkali się we Frankfurcie nad Menem w celu omówienia szczegółów realizacji projektu. Poznawaliśmy systemy edukacyjne poszczególnych krajów, szkoły i ich funkcjonowanie, uczestniczyliśmy w zajęciach lekcyjnych oraz w spektaklu pt. "Frankfurt Babel" przygotowanym przez uczniów wielu narodowości szkoły niemieckiej. Zaprezentowaliśmy również nasze pudełko kulturowe, które następnie zostało wręczone każdej ze szkół partnerskich.\nPodczas tego mitingu główna koordynator Pani Daniela Romeo z Schwanthalerschule podkreśliła wartość całego przedsięwzięcia. Jest to najwyżej oceniony projekt w Europie w tej edycji Erasmusa +. Spełnia wszystkie kryteria komisji europejskiej. Jest, po pierwsze, zorientowany na tworzenie europejskiej tożsamości kulturowej młodych ludzi poprzez zbadanie własnego dziedzictwa kulturowego, docenienie jego wartości, by podczas drugiego roku pracy w projekcie znaleźć łączące ją elementy z kulturami krajów partnerskich i dostrzeżenie ich wartości. Po drugie jego celem jest wzmacnianie tolerancji na wszystkich płaszczyznach, walka z ksenofobią i uprzedzeniami rasowymi, religijnymi, seksualnymi, społecznymi itp. Następnie zakłada zaangażowanie uczniów o specjalnych potrzebach edukacyjnych, uchodźców, migrantów w działania projektowe, by pozwolić im odczuć i zrozumieć, że oni są równoprawnymi członkami swoich społeczeństw, że oni sami są odpowiedzialni za swoją przyszłość oraz wyposażyć ich w te umiejętności, które są potrzebne w dorosłym życiu. Istotnym elementem jego realizacji jest również aktywność\ni wzajemne kontakty partnerów na platformie eTwinning.\nPrawie wszystkie szkoły stawią czoła wyzwaniu, jakim jest nauka dzieci nieuprzywilejowanych pod różnym względem. Praca w projekcie stanowi możliwość konfrontacji metod nauczania, podejścia pedagogicznego, a często czysto ludzkich postaw wobec dzieci. Cel projektu, to szukanie takich rozwiązań edukacyjnych, które przetrwają projekt i będą kontynuowane po jego wygaśnięciu.\nProblemy naszej szkoły nie są jedyne. Czasem zdawało nam się, ze my w naszej polskiej szkole mamy znacznie prostsze zadanie edukacyjne, jednolita kultura naszych uczniów, pełna jej znajomość, znacznie ułatwia naszą pracę.\nSpotkanie we Frankfurcie udowadnia, że najważniejszym zadaniem szkoły nie jest włożenie encyklopedycznej wiedzy w głowy uczniów, ale kształcenie ich umiejętności. Zmieniła się rola współczesnej szkoły, a niektórzy z nas ciągle wierzą, że świat jest taki sam, jak wtedy, gdy to my byliśmy uczniami. Dostępność informacji sprawia, że należy skupić nauczanie na zupełnie innych elementach. I tego między innymi dotyczy ten projekt.\nCieszymy się, że możemy uczestniczyć w przedsięwzięciu, które pozwala na podzielenie się naszym dorobkiem kulturowym oraz doświadczeniem integracji z osobami ze specjalnymi potrzebami, z włączaniem ich w codzienne życie społeczne w sposób naturalny i dla nas oczywisty. Jednocześnie mamy możliwość poznać metody pracy naszych partnerów, co niewątpliwie przyczyni się do wdrażania ciekawych pomysłów edukacyjnych w naszej szkole.\nAnna Gawlińska - nauczyciel opiekun projektu\nEdyta Korobkiewicz - szkolny koordynator projektu