Na stacjach paliwa są coraz droższe - Puls Biznesu - pb.pl\nNa stacjach paliwa są coraz droższe\nW ubiegłym tygodniu ponownie wzrosły ceny paliw w Petrochemii Płock i w Rafinerii Gdańskiej. Natychmiast zanotowano podwyżki podobnej wysokości w rafineriach południowych. Jako jedyna nie zmieniła cen Rafineria Gorlice.\nW OSTATNICH dniach fala podwyżek dotarła także do krajowych hurtowni i na stacje paliw. Korekty cen w górę wprowadziły wszystkie oddziały CPN. Paliwa podrożały w hurtowniach patronackich i niezależnych. Benzyny drożały od 20 do niemal 90 zł/t, zaś olej napędowy o 20-60 zł/t. W części hurtowni drożeć zaczął nawet lekki olej opałowy, którego ceny do tej pory pozostawały raczej stabilne.\nTakże kierowcy doświadczyli w minionym tygodniu kolejnych podwyżek cen na stacjach. Paliwa drożały w całym kraju. Stosunkowo najbardziej — w rejonie Krakowa, gdzie średnie ceny detaliczne Et-94, U-95 i Eu-95 wzrosły o ponad 5 gr/l. Jedynie w okolicy Szczecina ceny na większości stacji pozostały stabilne lub zmieniały się nieznacznie. Po ostatnich podwyżkach w całym kraju nie można już kupić benzyny poniżej 2 zł/l. Średnie ceny ogólnopolskie wzrosły o 3 gr/l w przypadku U-95, SP-98 i oleju napędowego, zaś niemal o 4 gr/l Et-94 i Eu-95.\nWYDAJE SIĘ prawdopodobne, że podwyżki te nie będą ostatnimi, na jakie zdecydują się krajowi producenci. Bowiem pomimo obserwowanej przed tygodniem chwilowej stabilizacji cen paliw na rynku europejskim, już od 28 kwietnia ceny benzyn i oleju napędowego zaczęły raptownie piąć się w górę. Ich wzrost, zwłaszcza w przypadku benzyn, był bardzo wysoki. Od 26 kwietnia do 4 maja cena CIF NWE benzyny Eu-95 podskoczyła aż o 14 USD/t, osiągając tym samym nie notowany jeszcze w tym roku poziom 181 USD/t. Olej napędowy w tym samym czasie zdrożał o 6 USD/t.\nSPOWODOWAŁO TO radykalny spadek opłacalności importu paliw do Polski. O ile jeszcze tydzień wcześniej koszt sprowadzenia tony Eu-95 był zbliżony do kosztu jej zakupu w krajowych rafineriach, o tyle obecnie Eu-95 z importu jest aż o 50 zł/t droższa od paliwa krajowego. Nieco korzystniejsza pozostaje ta sama relacja dla oleju napędowego. Dzięki temu, że wzrost ceny tego paliwa w Europie był znacznie mniejszy niż w przypadku Eu-95, nadal bardziej opłaci się je importować niż kupować u krajowych producentów. Przed tygodniem tona oleju napędowego sprowadzanego z zagranicy była o około 33 zł tańsza od produktu rodzimego, obecnie jest tańsza tylko o około 23 zł.\nPodpis: Piotr M. Rudnicki\nNajwiększy zawsze chce jak najlepiej\nWZA zawetowało sprzedaż BS\nPaństwo dało się ...\nRegionalne lotniska będą inwestować\nPaliwa , Transport , Podwyżka , Paliwo , Ceny Paliw , Cena , Olej , Benzyna , Złoty , Ceny , Kraj\nPuls Inwestora / Na stacjach paliwa są coraz droższe


W ślad za niepokojącymi wydarzeniami w przestrzeni publicznej i życiu Kościoła idą nasze internetowe kampanie protestacyjne. W lipcu katolików z całego świata mocno zaniepokoiło motu proprio papieża Franciszka Traditionis custodes, ograniczające w znaczny sposób możliwość sprawowania katolickiej Mszy Świętej według tradycyjnego rytu rzymskiego (tzw. Mszy trydenckiej), który obowiązywał w Kościele przez wieki. Kierując się sugestiami zawartymi w tym dokumencie, wielu biskupów na całym świecie de facto zakazało odprawiania tradycyjnej Mszy Świętej w swoich diecezjach! Chcąc uniknąć podobnych drastycznych rozwiązań w naszym kraju, wystosowaliśmy Synowską prośbę do Konferencji Episkopatu Polski. Jest to apel polskich katolików, zatroskanych o jedność Kościoła i prawo do kultywowania tradycji, aby polscy biskupi nie zabraniali praktykowania liturgii naszych ojców i dziadów. Akcja trwa, podpisy można składać na stronie synowskaprosba.pl.


Kupić Sibutramin Bez Recepty Online | Polska Apteka Internetowa Sibutramin Tanio\nKupić Sibutramin Bez Recepty Online\nCo jest przepisywany sibutramin?\nPracuje od dwóch lat w Norwegii, sibutramin . Mam na myśli intensywny stosunek płciowy. Siatkówczak, czyli nowotwór złośliwy gałki ocznej, występuje najczęściej u dzieci w wieku do dwóch lat, odpowiednik sibutramin bez recepty sklep. Odmiana ropnego zapalenia mieszków włosowych z lokalizacją w otoczeniu włosów przedsionka nosa lub grubych włosów nozdrzy. Wrzód eozynofilowy jest źle gojącym się, bolesnym owrzodzeniem warg i błony śluzowej jamy ustnej kotów w średnim wieku, kupię sibutramin cena. Wielu z nich nie chce o tym rozmawiać, zwleka z udaniem się do. Istnieją dwa rodzaje układów zasilania rezerwowego: układy z rezerwą jawną i, cena bipreterax. Opisano dotąd ponad 5000 fagów aktywnych wobec wielu różnych gatunków bakterii. Ten odcinek niezbędnika to krótka notatka, która mamy nadzieję, pozwoli Wam szybko przypomnieć sobie stężenia handlowych roztworów takich substancji jak, sibutramin online sklep. Podologia Gocław, Pedicure leczniczy, Usuwanie odcisków, Modzele, Wrastające paznokcie, Klamry, Rekonstrukcja paznokci, Pękające piety, zabiegi na stopy.\nSibutramin: klasyfikacja i mechanizm działania\nLangenbeck opisał wrodzone zaburzenie spływu moczu z pęcherza moczowego w, . Kwas oleinowy, którego bogatym źródłem jest oliwa z oliwek, może chronić przed rozwojem wrzodziejącego zapalenia jelita grubego - wynika. Mam pytanie do osób które znają się w temacie, sibutramin tabletki cena apteka. Informacje szczegółowe: Aminodral to suplement diety w postaci proszku do sporządzania zawiesiny doustnej. Tipsy naturalne rozmiar 1 z głęboką wyraźną kieszonką, kupię doxyhexal gdzie kupić. Tężyczka jest chorobą, która objawia się mrowieniem i drętwieniem kończyn i twarzy. Amplituda ich powiązana jest z dokładnością aproksymacji wyników w danej części konstrukcji, sibutramin polska cena. Twardy, sztywny, ciągliwy, niełamliwy, wysoka odporność kształtu na ciepło, dobra odporności na ścieranie, mała chłonnosć wilgoci, obojętny fizjologicznie. Przy krawedzi gory miafteczko Emaus siedziaio, zamiast sibutramin tabletki. Moje pytanie dotyczy odstepu miedzy elektrodami swiec.\nSibutramin można kupić bez recepty?\nPo diagnozie lekarz decyduje, czy Adenotomia u dzieci, Sibutramin. Tak się dzieje wtedy, gdy do paleniska. Odczuwasz wybudzające ze snu mrowienie lub ból nadgarstka, łokcia lub, oryginalna sibutramin bez recepty online. Oznacza to comiesięczne pompowanie w gospodarki strefy euro 60 mld euro. Od maja rzadko rozmawia a zojcem, generyk sibutramin cena. Nic nie stoi na przeszkodzie, by przynieść zdjęcia lub inne przedmioty i na nich wyładować złość. M, blizną, bliznę, blizno, blizny, bliźnie, tabletki duphaston bez recepty sklep. All kinds of water treatments, regardless of whether external or internal, in the form of shower, a special type of bath or underwater massage. Słowa kluczowe: metody inżynierii odwrotnej, narzędzia projektowania, jak zdobyć sibutramin internet. A teraz opowiem Wam jak wyglądał u nas bilans dwulatka.\nSibutramin: Co zrobić, jeśli pominięcia dawki\nNastępnie zszywa się brzegi rany z tkanką włóknistą kanału, sibutramin . Skóra właściwa znajduje się pod naskórkiem, podtrzymując go i odżywiając. W jej profilaktyce ważny jest ruch, dieta, utrzymywanie odpowiedniej masy, gdzie kupic sibutramin bez recepty gdańsk. Po jakimś tygodniu synek nabawił się odparzenia na tle grzybicznym. Oprócz przemyskiego także szpitale powiatowe w Mielcu i Sanoku, Kliniczny Szpital Wojewódzki nr 2 w Rzeszowie oraz Rzeszowskie Centrum, furosemide tabletki. Unikalna oferta głębokiej terapii komórkowej dzięki specjalnej konstrukcji komór powietrznych. Niestety, chyba jej dni są już policzone a ja chciałabym zachować ten gatunek, sibutramin bez recepty cena. Ciężko w to uwierzyć, ale ten jeden ruchomy obrazek jest w stanie uspokoić nasze skołatane nerwy. Postanowiłem wykorzystać pewien rażąco niedbale i wręcz fanatycznie traktowany przez biologów punkt teorii ewolucji jako przyczynek do, sibutramin wrocław apteka. Co tydzień będziemy przedstawiać Wam nasze odkrycia, czyli miejsca, o których nie mieliśmy pojęcia.\nKluczowe fakty sibutramin\nDziewczyny moja bratowa otrzymała taką oto diagnozę: łożysko centralnie przodujące, sibutramin. Jeśli chodzi jednak o dodatkowy ruch obrotowy barków to. Przestrzeń przygardłowa łączy się bocznie z okolicą podskroniową, ku tyłowi i, e apteka levothyroxine. Wpływa na nią wysokość, z której oddawany jest skok, ciężar ciała. Odmianą niemiarowości zatokowej oddechowej jest niemiarowość zatokowa bezładna, apteka internetowa sibutramin tabletki. Ameryka Środkowa ze względu na swoją lokalizację stanowi swojego rodzaju korytarz przerzutowy na trasie do Stanów Zjednoczonych, które. Zwiększenie diurezy w zapobieganiu i leczeniu oligurii w ostrej, sibutramin sprzedam wroclaw. Jednak zasłanianie i maskowanie tych ubytków czy wymienne protezy zębowe nie są już konieczne. Bezpłatne badania na antygen raka jajników, sibutramin na recepte. Jest to zaczep przeznaczony do szybkiego montażu przez klienta.\nMożna kupić Sibutramin w jednym z tych miast:


liturgia.wiara.pl » Czy mi zależy?\nStockSnap z Pixabay Współpraca\nKiedy człowiek też się wysili, lepiej zna wartość wspólnego dzieła. Gdy czeka aż się samo zrobi, wiele mu się wydaje\nBóg może wszystko. Stając po naszej stronie chce jednak, byśmy z siebie też coś dali. Inaczej założymy ręce i nic robić nie będziemy uważając, że nam się wszystko od Boga należy. Po prostu szuka współpracowników, nie samych klientów, którzy czekając z założonymi rękami liczą, że Bóg zrobi za nich i jeszcze będą mieli pretensje, że nie tak jak trzeba.\nPortal Wiara.pl 210 Biblijne konteksty XXIX niedziela zwykła C\nTekstowa wersja "Biblijnych kontekstów" nosi tytuł "Zaangażuj się na serio"\ndodane 14.10.2019 09:50


Herbia PBF • Zobacz wątek - [Kresy Wschodnie] Wyspa Drzewa\nTytuł: Re: [Kresy Wschodnie] Wyspa Drzewa\nMłoda elfka nie zajęła miejsca we wskazanym przez ciotkę fotelu. Za bardzo rozpierała ją energia, żeby teraz się rozsiadać. Oparła się tylko na chwilę o ścianę i splotła ramiona, wysłuchując A'huaiti z połowiczną tylko uwagą. Jej myśli nadal uciekały ku Neritei.\n— Co ja mam zrobić, staruszko? Nie ma już na tej wyspie nikogo mądrzejszego ode mnie? — Yattmur pytająco uniosła brwi i zrobiła pauzę. W końcu westchnęła głęboko. — Kto zniknął? Opowiedz mi dokładnie o tych osobach. Albo powiedz, do kogo mam iść i rozpytywać o szczegóły. Skąd w ogóle o tym wiesz?\nNa stole, w płaskim koszu plecionym z trzciny, leżały przejrzałe owoce, nad którymi zaczynały już krążyć muchy. Dziewczyna bez pytania sięgnęła po kawałek melona i pochłonęła go w dwie chwile, lepkim sokiem brudząc sobie podbródek, szyję, dekolt i obie ręce aż po łokcie.\n— Widziałam przy brzegu syrenę. Myślisz, że to może mieć coś do rzeczy? Nie wydawała się szczególnie agresywna, ale chyba przestraszona. W sumie mogłaby zrobić komuś krzywdę.\nNowinę obwieściła dość obojętnym tonem. Czyżby Neritea albo któraś z jej wodnych sióstr była winna zniknięciom rybaków? Nie wydałoby się to elfce ani trochę dziwne. Mieszkańcy wyspy narazili się syrenom, a te teraz się mszczą, normalna rzecz. Kto z wyspiarzy – na dowolnej wyspie świata – nie znał podobnej historii?\n— Ej, a co to niby za stary zgred, o którym wspomniałaś? — zagadnęła jeszcze, przypominając sobie dziwne sformułowanie ciotki. Z jej gardła dobył się uszczypliwy rechot. — Chcesz przez to powiedzieć, że ktokolwiek na tej wyspie jest starszy od ciebie? Chyba tylko piach na plaży!\nNapisane: 21 cze 2018, o 18:25\n- Mądrzejsi może i są, ale niestety dla nich śmierć paru rybaków nie jest powodem do niepokojów. W końcu to normalne, bo morze jest nieprzewidywalne. - Westchnęła ciężko i zaczęła się zastanawiać nad dalszą wypowiedzią. Nie mogła sobie przypomnieć imion i nazwisk tych ludzi, ale to głównie przez to, że byli to nowy na wyspie.\n- Z rybaków nie był to nikt, kogo powinnaś znać. Sami młodzi, nowi na wyspie. Przybyli tu przeszło pół roku temu i tak skończyli. Co do reszty to jakaś dziewczyna, podobno zajmowała się handlem ryb. Brała je od wspomnianej trójki. Kolejna osoba to jakiś bezrobotny. Ludzie znali go tylko z tego, że pił. Co do ostatniego zaginionego to Leela. - Ostatnie imię ledwo przeszło jej przez gardło. W końcu co innego słyszeć, że zaginął ktoś obcy, a co innego, gdy spotyka to osobę, którą dobrze się zna. Jednakże prawdę było trzeba poznać i nie dało się tego zmienić w żaden sposób.\n- Syrena mówisz? - Kobieta przymknęła oczy i gorączkowo nad czymś myślała. Można było usłyszeć, że coś mruczy pod nosem, aż w końcu spojrzała na swą podopieczną. - Obym nie miała racji. Jednak jeśli mam to nie skończy się na tych zniknięciach. Jak zapewne wiesz trudno o spotkanie syreny, tym bardziej tak blisko lądu. Nie chcę zapeszać, ale wodne istoty mogły popaść w samowolę. - Spojrzała w dal i pokręciła głową z rezygnacją. - Czekają nas ciężkie czasy, jeśli nikt z tym nic nie zrobi. Chciałabym, abyś spróbowała porozmawiać z tą syreną, którą spotkałaś. Powinna wiedzieć, co się dzieje, ale nie ufaj jej za bardzo. - Na tym chciała zakończyć i wrócić do swojego domku, aby móc w spokoju odpocząć, ale niestety młoda elfka zadała jeszcze jedno pytanie, na które A'huaiti skrzywiła się lekko.\n- Jak to o kogo mi chodzi? Oczywiście, że mówię o Maoire. Nie ważne co by się działo on i tak ma to gdzieś i dalej wybywa na połowy. W zamian zbija teraz niezłą kasę, bo tylko on dostarcza ryby. - Pokręciła głową zdegustowana, ale jednocześnie można było ujrzeć delikatny uśmieszek na jej ustach. Możliwe, że ten mężczyzna jakoś imponował elfce, ale ta zapewne nigdy się do tego nie przyzna. Jednak druga część wypowiedzi podopiecznej zepsuła jej charakter, ale nie zrobiła nic oprócz trzaśnięcia za sobą drzwiami.\nNapisane: 21 cze 2018, o 23:16\n— No bo jest. — Yattmur wzruszyła ramionami na słowa o tym, jakoby morze miało być nieprzewidywalne. — Co, nieprawda to? Dobra, ale czemu nikogo ci rybacy nie obchodzą? Wszyscy tu jesteśmy jak rodzina. Może coś z nimi nie tak... A, nowi. No dobra. Ale co, rodziny żadnej nie mają, z którą dałoby się pogadać? A ta od ryb? A ten pijaczyna? A... Leela? LEELA? Co? Bez jaj. Ona też przepadła? Cholera! Porozmawiam z Ha Vaswanim, może od niego czegoś się dowiem...\nHa Vaswani i Leela byli parą dość młodych handlarzy, ludzi, dla których Yattmur kiedyś często łowiła perły. Odkąd popsuły im się ceny, robiła to mniej chętnie, ale mimo wszystko nadal darzyła ich pewną dozą sympatii. No i rzeczywiście – co innego usłyszeć o zniknięciu kogoś obcego, a co innego, kiedy w grę wchodzi bliska znajoma. To już elfką trochę wstrząsnęło.\n— Dobra. Z Neriteą też ostrożnie spróbuję, Neritea to ta syrena. Ale nie jest wcale powiedziane, że to koniecznie jej sprawka. Nie wysnuwajmy pochopnych wniosków.\nZa częste i za długie połowy, naruszanie syrenich domostw i ich spokoju, brak odpowiednich zabiegów magicznych wokół rybackich łódek... Nowi przybysze, którzy nie znają lokalnego obyczaju i równowagi ustanowionej przed wieki z morskimi istotami... Wszystko jak gdyby układało jej się już w głowie. Ale im dłużej Yatt nad tym myślała, tym bardziej była zdania, że to zbyt oczywisty trop, żeby nie stało za nim coś więcej.\n— Haha, Maoire, że jest łajdak, to zgoda. Ale stary? Przecież on mógłby być twoim prawnukiem! — Yattmur znowu zaśmiała się głośno, choć nawet drobna myśl o wrednym sąsiedzie budziła w niej odruchową złość. — A w ogóle to kij mu w oko, albo lepiej rybi oszczep, niech sobie zarabia ile chce, ja mu nie żałuję! Żałować nie będę również, jak coś go przypadkowo zeżre. Pfu. No co? Gdzie twoje słynne na całą wyspę poczucie humoru? Obraziłaś się? Gadam do drzwi? Aha. Świetnie, cioteczko! Miło było cię zobaczyć, jak zawsze! Pa!\nNie zastanawiając się długo, Yattmur zdecydowała pójść, a najlepiej pobiec, pierwszym tropem, który wyłonił jej się z morza możliwości. Mianowicie – ruszyć do chaty Leeli, gdzie elfka spodziewała się zastać jej męża i wypytać go o szczegóły jej zniknięcia. A przy okazji potrzymać na duchu i pocieszyć, tak po ludzku – czy tam po elfiemu.\nNapisane: 22 cze 2018, o 12:59\nWidać jej ciotka nie miała tego dnia humoru na żarty, a wszystko to za sprawą obecnej sytuacji na wyspie i na morzu. Możliwe, że to coś więcej niż Yattmur może sobie wyobrazić, ale to wypłynie na dniach. Jako że posiadała wiele pytań, ale na żadne z nich odpowiedzi wyruszyła do jedynej osoby, która może opowiedzieć jej coś więcej. Chodziło oczywiście o męża zaginionej Leeli, Ha Vaswanima. Przy okazji planowała go wesprzeć w tej jakże trudnej sytuacji.\nDosyć szybko dotarła do straganu małżeństwa i co ciekawe mężczyzna stał tam i dalej próbował handlować. Nie udało mu się jednak ukryć opuchniętych oczu i cienia rezygnacji wymalowanej na twarzy. Zniknięcie małżonki musiało go dotknąć i to bardzo. Natomiast pracą próbuje może zagłuszyć ten ból i skupić się na czymś innym oczekując wyniku poszukiwań. W końcu może zniknięcie nowo przybyłych można przemilczeć i zbagatelizować problem, ale nie można zrobić tego samego ze znaną handlarką. Przy okazji Yattmur mogła zauważyć, że ceny na straganie powiększyły się i to dwukrotnie. Widocznie brak rybaków przełożył się także na handel rybami i perłami. Tylko czy mieszkańcy wyspy są w stanie przetrwać bez pomocy morza? Czy nie czeka ich klęska głodowa?\n— Ha Vaswani! Bracie!\nZdyszana Yattmur przybiegła dzikim pędem do straganu, który mąż zaginionej – zupełnie tak samo, jak każdego najzwyczajniejszego dnia – rozstawił przed domem. Próbował handlować, ale jego przepełniona rozpaczą, poznaczona ścieżkami obeschniętych łez twarz zdawała się odstraszać wszystko, co żywe. Do takiego jak on lgnęłyby tylko złe duchy i umarli. I chociaż w ostatnim czasie stosunki Yattmur z Leelą i Ha Vaswanim uległy pewnemu ochłodzeniu, to teraz elfka czuła najprawdziwszy i najszczerszy smutek. Zresztą o czym tu gadać, solidarność w nieszczęściu była dla wyspiarzy oczywistością. Wszyscy byli sobie bliscy jak rodzina.\n— Słyszałam o Leeli, ciotka mi właśnie powiedziała. To straszne. — Uściskała mężczyznę mocno i serdecznie, po czym usiadła na piasku obok jego stoiska. — Jak się czujesz?\nA jak miał się czuć, kiedy żona mu nagle przepadła bez wieści? Kiedy Yattmur zdała sobie sprawę, że nie ma co liczyć na odpowiedź, zdecydowała zadać kilka mądrzejszych pytań:\n— Co się w ogóle stało? Opowiedz mi wszystko po kolei, proszę. Kiedy zniknęła? Gdzie to się stało? Co robiła? Byłeś z nią wtedy? Widziałeś coś? Wszystko, wszystko mi powiedz, bardzo cię proszę. Znajdziemy ją.\nNapisane: 29 lip 2018, o 17:50\nHa Vaswani spojrzał na Yatt, kiedy tylko się pojawiła, ale było to spojrzenie niezbyt obecne, wyzute ze światła, jakie naturalnie łyska zazwyczaj w oczach mieszkańców Archipelagu. Dał się uścinąć, ale Yattmur wyraźnie poczuła zupełny brak napięcia w jego ciele – gdyby chciała, mogłaby ułożyć sobie kończyny Ha Vaswaniego w dowolnej pozycji i dowolnie skręcić jego tułów. Wyściskany wrócił do swojej poprzedniej pozycji i przez dłuższą chwilę milczał, wpatrzony bezmyślnie w rząd przedmiotów na swoim kramie.\n– Nie ma tu żadnego "po kolei", Yatt – odparł bezbarwnym głosem, znów pomilczał chwilę, westchnął, po czym jednak mówił dalej: – Mamy przy brzegu... mieliśmy... Nieważne. Wygrodzone płycizny przy kamieniach. Do zbierania skrzypłoczy, wiesz... – pociągnął nosem i przestawił kilka muszli na straganie. Popatrzył na efekt, przestawił z powrotem. Nieważne. – W każdym razie Leela poszła o świcie zobaczyć, znaczy zebrać je... Nieważne. – Znów zamknął się w sobie na moment, by nagle ożyć: spojrzał na Yattmur wnikliwie, może z odrobiną szaleństwa, a przynajmniej nowonarodzonej determinacji: – Yatt...Ty potrafisz... WIesz, że rybacy znikają. I inni. Kto wie, czy to nie będzie coraz częstsze, prawda? Przecież możesz pomóc. Wszystkim, którym zniknęli bliscy! Ustalić coś, nie wiem... usłyszeć. Ty potrafisz, prawda? – łza pociekła mu po policzku. – Rozmawiasz z oceanem – dowiedz się. Niedługo te zniknięcia przestaną być stratą kilku osób, staną się grozą tej okolicy. Pomyśl... Pomóż... Yatt? Mówi się, że Ure znalazł syrenę. Trupa. Do mnie trafiła wczoraj kobieta z innej wioski, opłakująca męża, mówiła bez składu, a gdy nieopatrznie drążyłem – poryczała się i wyszlochała, że od jakiegoś czasu dziwnie się zachowywał, gadał jakieś niestworzone rzeczy, że kogoś szuka, że po kogoś idzie, a w końcu zniknął! Zniknął... Coś... – pokręcił głową, nagle znów zadumany nad własnymi obrazami – ...coś dziwnego. Coś dziwnego...\nNapisane: 4 sie 2018, o 16:45\n— Usłyszeć, ustalić, pomóc. Tak, potrafię. I to właśnie zamierzam zrobić, bracie. Taki mam plan. Nie musisz mnie namawiać, to już postanowione, obiecuję. Mówisz, że Leela poszła tam o świcie. Ale kiedy? Dzisiaj, wczoraj? Pokażesz mi, gdzie dokładnie łowiliście? Ogrodzenie nadal jest na swoim miejscu czy zostało zniszczone? Są jakieś ślady walki?\nJeśli Yattmur miała znowu wypytywać ocean, to ważne było, jak dawno zniknęła Leela. Jeśli na przykład trzy dni temu, to przyjdzie jej spędzić na wpatrywaniu się w wodę cały dzień. To długo.\n— Kolejna sprawa. Ta kobieta z innej wioski. Wiesz, gdzie ją znajdę? Jak ma na imię? Jak wygląda? Porozmawiam z nią, jak mi się uda. Znasz jeszcze kogoś, kto ucierpiał w podobny sposób? Kto może coś wiedzieć?\nElfka energicznie podniosła się z ziemi, sprawiając przy tym wrażenie, jakoby była gotowa w dowolnej chwili, choćby zaraz, zerwać się jak wichura i pobiec rozwiązywać wszystkie problemy świata.\n— Przepraszam, że tak cię zasypuję pytaniami, bracie. — Yattmur łagodnie złapała mężczyznę za ramię. — Ale naprawdę chcę pomóc. A każde słowo może okazać się cenne. Postaraj się skupić i powiedzieć mi wszystko, co jesteś w stanie, dobrze? Najlepiej zrób to po drodze na tę waszą płyciznę z kamieniami. Masz kogo zostawić na chwilę przy stoisku? Albo nie, wiesz co, lepiej pomogę ci je zwinąć, zanim pójdziemy. Nie oszukuj się, i tak nic póki co nie sprzedasz. Masz twarz jak topielec, ludzie boją się tu dzisiaj podchodzić — oznajmiła i zaczęła delikatnie, ale zarazem pospiesznie składać muszelki do stojącego pod straganem kosza. — Chodź. Aha, weźmiesz z domu jakąś długą linkę?\nNapisane: 4 sie 2018, o 19:45\nJuż kiedy zaczęła pytać, Ha Vaswani jął kręcić głową na boki, jak osoba chcąca odegnać złe skojarzenie. I kęcił coraz szybciej, gdy tak pytała i pytała, aż wreszcie widać było, że doznał niejakiego przeciążenia, że ciężar ostatnich dramatów nadwątlił jego gotowość do rzeczowej konwersacji, że nawet wśród życzliwych mu osób jest mu chyba ciężko...\n– Yatt... Yatt...! Proszę cię... Nie tyle pytań. Nie... Nie. – wstał, tu miala rację: nie przehandluje już dziś nawet ziarenka piasku; ani nikt nie chciał kupić, ani on nie chciał sprzedać. Nie wiedział teraz tego, ale właśnie Yatt i jej deszcz pytań pomógł mu nie osunąć się w dół hałdy złych myśli i wielkiego żalu po Leeli.\n– Żyłkę...? – zdziwił się i wnet, schylony pod straganem, jął czegoś szukać, by wreszcie podnieść się i wręczyć jej kłębek linki. – Oczywiście. Proszę. I, Yattmur... nie miej mi za złe; nie o wszystkim potrafię jeszcze klarownie myśleć i zrozumiale mówić. Po prostu – chodźmy. Pokażę ci, skoro chcesz zobaczyć, gdzie poszła Leela. A co do tej kobiety...\nI nie tylko dał się elfce prowadzić, lecz wziąwszy zrównał z nią krok, bo mówienie o szczegółach pozwalało maskować ogólny jego dramat osoby ograbionej z najbliższych.\nZ opisu Ha Vaswaniego dowiedziała się Yattmur, że kobieta przybyła z sjednej z pobliskich małych wysp, Ha Vaswani nie poznał jej z nazwy, ale wydaje się, że była atolem, a sama płacząca nie wyróżniała się niczym, może poza opaską z małych muszelek, na którą Ha Vaswani zwrócił uwagę, rozmawiając z kobietą, z powodów (– rozumiesz, Yatt –) zawodowych.\nNie ociągali się, idąc do domostwa jej znajomego, więc ścieżką wśód pokrytych pąklami skał, prowadzącą do nadmorskiego przysiółka Ha Vaswaniego, dotarli na miejsce w czasie lepszym, niż zwykle.\n– Proszę, Yatt... Czuj się jak u siebie. Możesz patrzeć, gdzie chcesz, i pytać o wszystko... Przecież Leela... – cóż, wspomnienie żony, czekające tuż za progiem, aż entuzjazm działania na chwilę ustąpi, znów wycisnęło z oczu Ha Vaswaniego łzy. Chciał dokończyć, ale zrezygnował, smutnym uśmiechem dając Yattmur znać, że ona przecież wie, co robić. Usiadł obok na jednym z kamieni u nasady skalnej ostrogi, ciągnęcej się w ocean na dobre kilkadziesiąt metrów od końca gospodarstwa. Yatt stojąc twarą do oceanu miała tę ostrogę po swej prawej, przed sobą zaś swoistą farmę skrzypłoczy, którą Ha Vaswani z Leelą prowadzili najwyraźniej w stopniu bardziej zaawansowanym, niż inni mogli o tym sądzić.\nNapisane: 8 sie 2018, o 14:46\nNagle elfka przelękła się o swoją małą rodzinę, o dziewczyny, o małą. Nie widziała ich od... od wczorajszego poranka? Albo i dłużej? A co jeśli któraś z nich też zniknie? Nagle zapragnęła być z nimi, rzucić w diabły Ha Vaswaniego i wszystko i pobiec do nich. Ale zwalczyła to w sobie i została, przysięgając sobie w duchu zajrzeć do domu najprędzej jak będzie mogła.\nTymczasem skupiła się na oglądaniu miejsca zdarzenia, wypatrując rzeczy, które mogłyby jakkolwiek świadczyć o tym, co tutaj zaszło. Uszkodzonego ogrodzenia, jakichś szczątków wyrzuconych na brzeg, śladów\n— Nieźle się tutaj urządziliście — zauważyła z uznaniem i weszła do wody, aby przyjrzeć się bliżej stworzeniom, licząc na to, że nie gryzą. — Długo macie tę farmę? Ile ich dziennie pozyskujecie? Hm, i co się w ogóle z nimi robi?\nChociaż Yattmur akurat na skrzypłoczach i ich zastosowaniach nie bardzo się znała, to rozmach przedsięwzięcia dawał jej do myślenia. Czy mogło być tak, że morze widziało w tym zbytnią chciwość mieszkańców lądu? Że widziało ją tak samo u tych wszystkich innych, którzy przepadli, i postanowiło ich ukarać? Słyszało się czasem o takich rzeczach. Zachowanie równowagi od zawsze było tutaj podstawą, a od kiedy zjawiło się tylu nowych, tylu pielgrzymów, siłą rzeczy zaczęto czerpać z darów morza coraz pełniejszymi garściami.\nI może przesadziliśmy?\nNapisane: 10 sie 2018, o 01:26\nOględziny okolic skrzypłoczowej minifarmy nie przyniosły raczej żadnych wskazówek czy nawet sugestii, a pytania Yattmur tylko odrobinkę odciągnęły myśli Ha Vaswaniego od ponurych tematów, a oczy od świetlistego horyzontu.\n– Hm? – zainteresował się na jej uwagę. - A. No... ja wiem, czy nieźle. Teraz to bez znaczenia... – nie wyglądał na takiego, co chce dużo gadać. Na jej pytania odpowiadał z rezerwą: – Od początku w sumie. Nie w tym rzecz, ile dziennie... Co się robi? Suszy na mączkę. A skorupy wytrawiamy i sprzedajemy. Tylko nie tutaj, a na dalszych wyspach, dokąd się wybieraliśmy raz na... – wpatrzył się w wodę plującą pianą u jego stóp – ... dwa tygodnie. Ostatnio rzadziej, bo Leela się trochę bała... – Ha Vaswani wpatrył się w Yattmur, nagle skupiony, jakby czegoś słuchał. – Bała się... Wspominła, że kiedy bywała sama nad morzem, miała wrażenie że ktoś ją obserwuje. Wiesz... ja też raz to widziałem – to znaczy nie, nie, niewidziałem tego że ktoś ją obserwuje, tylko Leelę... Wtedy zastanowiło mnie to, ale nie wiedziałem co o tym myśleć, więc zapomniałem. Ale widziałem – wstał sprawnie, zszedł po głazach na plażę, wpatrzony w morze, jakby sam teraz miał tam na co patrzeć – widziałem Leelę. Zbierała skrzypłocze – kucała – nagle wstała, wyprostowana – nieruchomo wpatrzona w ocean – pewnie nieświadomie sam teraz przyjął tę samą postawę, odgrywając ciałem myśli – stała nieruchomo dłuższą chwilę, wtedy nie pomyślałem, że ona patrzy, rozumiesz: na coś. Czy kogoś. Myślałem, że tylko chciała wyprostować grzbiet, ale wiesz, Yatt... – oderwał wzrok od wody, przenosząc na elfkę – ...teraz to sobie uświadomiłem. Może to miało związek? Na pewno! Że też tego wtedy nie połączyłem! Zignorowalem, machnąłem ręką: "Leela, daj spokój: jak to "patrzy ktoś". Topielec, wystawia głowę z wody i ci się przygląda?" – zbyłem to śmiechem, ona zresztą też, bo chyba nie była całkiem przekonana? Tak, a teraz...\nI znów się zadumał, ale już nie jako elf nieobecny, pochłonięty myślami, lecz próbując rozwikłać problem, połączyć fakty.\n– Yatt, nie jestem pewien, czy więcej się tu czegoś dowiesz. Choć jeśłi chcesz, oczywiście możesz rozejrzeć się po naszym domu... Ale – czy możesz jakoś zobaczyć ocean? W niedalekiej przeszłości? – zapytał z nadzieją, zaraz jednak machnął ręką, pokręcił głową. – Nieeee, to głupie. Wybacz. Głupota moja... Jak zobaczyć ocean w przesłości? Bzdura... Wybacz.\nNapisane: 17 sie 2018, o 14:57\n— Mogę, mogę, spokojnie. Przecież wiesz, że mogę, bracie. I zaraz to zrobię. Chciałam tylko dowiedzieć się od ciebie paru rzeczy, zanim się za to zabiorę, ale chyba już nic więcej z ciebie nie wyciągnę, prawda? Dobra, słuchaj, zrobimy tak...\nKiedy Yattmur pokrótce wprowadziła Ha Vaswaniego w proces przygotowywania rytuału, zaprzęgła go do pomocy przy obciążaniu linki kamieniami. Następnie rozciągnęli ją wokoło farmy i upewnili się, że jest na tyle porządnie umocowana, że łatwo nie odpłynie, bo stanowiła ważne zabezpieczenie magiczne. Elfka raz po raz wymyślała mężczyźnie jakieś drobne zadania – tu coś jeszcze przynieść, tu odnieść, tu coś poprawić. Była zdania, że człowiekowi w jego stanie dobrze dać jakieś zajęcie, żeby oderwał się trochę od swojej rozpaczy.\n— Dobra. Słuchaj, co robimy dalej — zarządziła wreszcie rzeczowym tonem. — Teraz ściągnę bluzkę, ale nie ekscytuj się za bardzo, to tylko po to, żeby odsłonić tatuaże. Potrzebuję ich do czarowania. Potem wejdę do wody po kolana, a ty pomożesz mi przywiązać do nóg końce tej twojej linki, czy tam żyłki. Niczego się nie bój. W pewnym momencie moje oczy błysną, a potem powinny zacząć przypominać wodę. Moje tatuaże też mogą zacząć świecić. Nie stchórz, dobra? Nic do mnie nie mów i nie rozpraszaj mnie, ja też nic nie będę mogła mówić, bo wtedy wszystko szlag trafi. Jak dam ci znak ręką, złap mnie za nią i nie opieraj się niczemu, wtedy będę mogła pokazać ci, co widzę. Nie wiem, ile to potrwa, możemy spędzić tu trochę czasu. Bądź na to gotowy, dobrze? Nie zaśnij, nie pójdź sobie, nawet jak ci się znudzi. A może się znudzić, ostrzegam. Raczej nie będzie zbyt efektownie. Aha, przypilnuj, żeby mnie nic nie zeżarło, dobra? Muszki, rekiny, morskie potwory, no wiesz. Będę wdzięczna.\n— Grev’yre ilphas qi ilbryn u’r’ijor — zaczęła inkantację, kiedy wszystko już było gotowe, oznajmiając morzu swoją siostrzaną więź z żywiołem wody i jego wszelkimi postaciami, od ulewy po wartki strumień.\nMałymi palcami obu dłoni dotknęła kolejno tatuaży zdobiących jej prawą pierś, później tych na dużych palcach u stóp (nie zapominając skrzyżować przy tym rąk), następnie – misternych kół na szczycie ramion (tym razem ich nie krzyżując) i skończyła sekwencję gestów w najwyższym punkcie biegnącej wzdłuż karku linii.\n— Aalas fadan e’stelar reycaryn — wyszeptała drugi wers, przypominając wodzie, jaką przyjaźnią darzy każde z żywych stworzeń, które ją zamieszkują. Inaczej morze jak troskliwa matka mogłoby ukryć przed nią sekrety swoich mieszkańców. Ale Yattmur przecież nie chciała im zaszkodzić.\nSkomplikowana seria ruchów została powtórzona.\n— Y’rlissa holacynne enleth y — wyznała morskiej toni swoją wiarę w to, że są z sobą nierozerwalnie połączone. Bo były.\nI znowu powtórzyła te wszystkie gesty, mając nadzieję, że się nie pomyli.\n— Paery’ss amerya kuornos y kos — zakończyła inkantację słowami o cyklicznej naturze życia i siłach, które ją napędzają, po raz kolejny dotykając w odpowiedniej kolejności swoich tatuaży. Jeśli płynąca rzeka czasu zatacza koło, wówczas można wrócić do każdego miejsca, do każdej chwili, i obejrzeć je sobie uważnie.\nNa przykład żeby odkryć, co się stało z Leelą.\nNapisane: 18 sie 2018, o 00:03\nNa jej swobodne zapewnienie Ha Vaswani ożywił się nieco, i taki ożywiony słuchał piętrzących się instrukcji, co jakiś czas to kiwając głową, to znów unosząc brwi w niemym potwierdzeniu zrozumienia (lub starań zrozumienia). Zgadzał się na wszystko (przeciwko ściągnięciu bluzki przez Yattmur w takim razie też nic nie miał), dostarczył jej linkę, pomógł elfce przywiązać ją do jej kostek, chyba starając się skupić wzrok tylko na tej wysokości, już od tego momentu zachowując usłużne milczenie.\nKiedy Yattmur zaczęła inkantację – stanął w wodzie na wyciągnięcie ramion i zawiesił wzrok na falach delikatnych w tej chwili pływów zatoczki, mając sylwetkę elfki na marginesie pola widzenia.\nInkantacja płynęła z jej ust śpiewnie i pewnie, ale słowa, choć słyszane elfim i ludzkim uchem jako melodia głosek, opadając na powierzchnię wody swój wymiar foniczny przemieniały w tajemniczy język drgań i ciągów wibracji. Te jakości woda przekazywała wiernie, ulegając im – jak ogród, mimo tego że pleni się w nim potężne z natury życie, może ulec czynnościom i woli ogrodnika.\nGrev’yre ilphas qi ilbryn u’r’ijor\nWoda, na której istnieniu Yattmur wymuszała transgresję ze stanu ciekłego w semantyczny, jęła z zainteresowaniem żywej istoty gęstnieć wokół jej stóp i myśli.\nAalas fadan e’stelar reycaryn\nOżywiona na poziomie mentalnym – przyjęła zaproszenie Yattmur, przekonana jej deklaracją przyjaźni\nY’rlissa holacynne enleth y\nPaery’ss amerya kuornos y kos\ni otworzyła przed jej umysłem ową "pamięć wody", zbiorową świadomość nieskończoności kropel, przekaujących sobie informacje z trwałością przekraczającą granice czasu i przestrzeni. Wystarczył elfce dzień trwania w tym stanie złączenia, by dać się na tym nieuczęszczanym poziomie świadomości przeniknąć wodnej pamięci z ostatnich trzech dób, z obszaru wyznaczonego linkami (i niewielkiego marginesu za nimi).\nDrobne, wytatuowane cienkimi liniami kropek dłonie Leeli nurkują w rozświetlonej wodzie przybrzeża. Zbierają skrzypłocze. Podnoszą bezradne, powolne wieloraki, przekręcają spodem ku oczom posiadaczki dłoni, niektóre odkładają z powrotem na kamieniste dno, inne przenoszą gdzieś poza kadr, pewnie do kosza.\nRutynowe ruchy wśród przeciągających się nieco (o niemierzalnej długości) interwałów wypełnionych jedynie kołyszącą się błyszczącą wodą. Potem znów dłonie. Rutynowe czynności. Skrzypłocze, ich powolne poruszanie odnóżami. I świetlista nieskończoność braku bodźców w czystej wodzie, migającej zsoczewkowaną sumą świtów, zenitów, zachodów i nocy, i znów świt, i znów skrzypłocze, i znów dłonie\nnagle zastygające na tle wody ciemniejszej – dlaczego? Z dłoni pamięć wody przenosi jej powierzchnią ku horyzontowi. Pochmurno, lekki wiatr. Pzremieszane poziomy znad i spod linii wody. Wszechwiedza nie na elfie umysły, wymaga tłumaczenia bodźców, ale widać postać, przecinającą liniowodny horyzont niczym pachołek cumowniczy. Posiadaczka dłoni nie jest już punktem grawitacji danych – punkt zamienia się w obszar, jest nim wszystkość wody, próbująca poradzić sobie z kontekstem przy ograniczeniu linką do obszaru tak niewielkiego, że nie może objąć pozostającej daleko poza nim postaci, wynurzonej z wody – z wody niosącej posmak niepokoju, rozpiętego między biegunami przekazu: Leelą i sylwetką pod horyzontem.\nSmugi w wodzie. Ciemne, zbełtane. W kipieli.\nNiemożliwe, żeby z ostatnich trzech dni i z tego obszaru Yattmur wyciągnęła tę informację – ta wizja nie pochodzi z tej wody i tego czasu. Ta wizja ciemnymi smugami płynie od postaci. Pamięć jest siłą powszechną, dzielą ją i uczestniczą w niej wszystkie elementy, woda je spaja, tłumaczy miliardy przeżyć i sytuacji na jeden język oceanicznej prawdy.\nZbełtana kipiel, splątane ciemne smugi, tumult plusków i głosów. Nie pamięć trzech dni – pamięć dawniejsza, lecz w ciągu najdalszego z trzech dni wylana do wody ze świadomości obserwującej Leelę postaci. Agresywny chaos kipieli. Tumult głosów stłumionych przez ciecz – głosów sponad powierzchni. Dłonie – męskie. Wiele par. Błysk żelaza, szamotanie sieci. Ciemne smugi w rozdzierającym uszy pisku...\n...Leela cofa się, dłonie migają przed oczyma Yattmur, wzrok przyśpiesza, coś płynie, dłoń z tatuażami kropkowanych linii zasłania twarz – za późno, coś sięga, coś jest silniejsze, złe oko, smagnięcie wzrokiem po horyzoncie – i smak przerażonego zdziwienia, bo ta postać dalej tam trwa, to nie ona, nie jej śliskie dłonie chwytają za nogi, Nie chodzi o ciebie, w głębiny, Chodzi o was, głębiny pulsują uczuciami, chodzi nie o was, lecz... jest w nich złość i łaknienie zemsty, zaburzenie i ciemne smugi na dowód przedarcia granicy, ...o nas głębiny pamiętają, głębiny kochają, dają, cierpią i przerażają, głębiny rozumują i prawierozumieją, w głębinach jest... jest... nie tylko woda i to, co ją zamieszkuje, głębiny coś przenika, coś też przenika do głębin – do głębin świadomości, do głębin pływy zła i dobra, do głębin stąd tak blisko, skrzypłocze lubią kamieniste plaże, a kamieniste plaże są tu wąskie i szybko opadają gwałtownym progiem głęboko w dół. Wciągany pod wodę wzrok wyznacza ścieżkę pamięci – zaraz się ona rwie i rozpływa, traci porządek czasu, lecz zyskuje porządek sumy z innymi pamięciami, Leela przez ułamek podwodnej sekundy rozumie, uczestniczy w bezczasie, lecz tego za dużo, za dużo dla jednego wyjątkowego elfiego zmysłu – suma pamięci to koszmar, z czerni wyrzygują się strzępy obrazów – twarz Leeli – straszne zęby w prawie ludzkiej-nieludzkiej twarzy – pęd w głębinę – błyski żelaza w kipieli – ciemne smugi – męskie dłonie, wiele męskich dłoni – i sieć – sieć! – zbełtana mieszanina wydarzeń ostatnich i poprzednich – postać spod horyzontu znika, nurkuje, rozpływa się, ale nie przestaje istnieć – płynie ku poprzerywanym kręgom, ku sznurkom lądu ułożonym w okręgi korali, w korale okręgów, tam jest coś do zrobienia – albo tam było coś do zrobienia, tam się coś stało – ale co? – za daleko; woda pamięta wszystko, nie z trzech dni, lecz ze wszystkich dni – to nie woda nie może więcej pokazać, to Yattmur nie może trwać w tym stanie myślą i w tej zatoczce stopami dłużej niż dobę, półtorej – zaczyna się chwiać, kiedy na świat schodzi błyskawiczny wieczór i upada – plusk! – w płyciznę skrzypłoczowej zatoczki, bez przytomności i świadomości.\nNajpierw: odgłosy – kakofoniczny jazgot cykad, dalekie tęskne skargi mew, krótkie kuliste zaśpiewy szerokskrzydłych naa'oane, tajemnicze pohukiwania lelków, szurgot ciem – ze zbełtanej symfonicznej sumy zaczynają się rozdzielać na odróżnialne głosy, plany i warstwy i są już rozpoznawalną strukturą fonosfery, kiedy Yattmur wraca samoświadomość, a wraz z nią –\n– potem: dotyk trzcinowej maty pod nagimi plecami, dotyk cienkiej tkaniny troskliwie okrywającej nagość jej piersi i nóg, wreszcie spokojny oddech gdzieś przy ramieniu, nagle przyśpieszony:\n– Yatt... Yatt! Yattmur, och, no... Bałem się, że... Bałem się. Nieważne... To trwało cały dzień... do głębokiej nocy... – głos Ha Vaswaniego. – Masz, pij... Pij, moja droga. – kubek naparu przy ustach.\nZ dalszych słów płynęło wahanie – czy wypada mu tak od razu prosić o opisanie sensów, w których częściowo uczestniczył, ale od zewnątrz, podczas gdy przecież ty, Yattmur, byłaś tam jakby w środku...? Ale teraz wykończona, Ha Vaswani to rozumiał, tak – ale nie potrafił powstrzymać łaknienia wiedzy, przecież chodziło o Leelę, chodziło o odpowiedź: co się stało mojej Leeli, Yattmur? Czy żyje – gdzie jest? Czym... to wszystko było?\nNapisane: 28 sie 2018, o 22:37\n— Co? Co jest? — zapytała nieprzytomnie Yattmur, krztusząc się gwałtownie, bo zrywanie się z posłania i łapczywe sięganie po wodę w tym samym momencie to dość ryzykowne połączenie. — Ha Vaswani! Co się dzieje? Jeszcze noc czy już rano?\nDługą chwilę zajęło jej dojście do siebie. Czuła zmęczenie, potworne zmęczenie, szczególnie w nogach. I zdychała z głodu.\n— Kiedy ja ostatnio jadłam obiad... — wyszeptała do siebie pod nosem, przez moment naprawdę zaprzątając sobie myśli jedynie tym jednym kluczowym zagadnieniem.\nCzy to było dwa dni temu, kiedy zrobiły z dziewczynami wędzoną rybę w mleczku z kokosa z czerwonymi bananami i maniokiem, a Poyly pół dnia ryczała, że nie będzie tego jadła, aż pozbawiona skrupułów Yattmur pochłonęła w końcu jej porcję? Dwa dni temu? Czy trzy? Jakie to było pyszne... Elfka tak bardzo nie chciała przejść do tych ważniejszych i trudniejszych spraw, nad którymi trzeba było się poważnie natrudzić, żeby je zrozumieć, że obracała w głowie kwestię jedzenia dłużej niż wypadało. A on, udręczony mąż Leeli, czekał, czekał i dyszał jej nad uchem, cholera. Ha Vaswani, flądra jego mać.\n— Dobrze, już! — burknęła wreszcie elfka. Trochę zbyt oschle. Ale była wycieńczona, to wyłącznie dlatego. Znalazła swoją bluzkę i niespiesznie ją założyła, z rozmysłem opóźniając moment, w którym zacznie rozmowę na właściwy temat. — Wydaje mi się, że nie ona była celem, nie o nią chodziło. Stała się ofiarą zemsty podwodnego ludu na nas, mieszkańcach lądu, ale za co? Nie wiem. Za coś z bardzo odległej przeszłości, tak myślę. Tak to zrozumiałam. Za jakąś dawną wojnę? Za polowania naszych przodków na syreny? Ha Vaswani, słyszałeś kiedyś o czymś podobnym? Działy się tu takie rzeczy? To może być klucz. Aha, i jeszcze atol. Ta kobieta z sąsiedniej wyspy, która u ciebie była. Z atolu. Muszę ją odnaleźć. Tak, muszę opłynąć pobliskie atole, na jednym z nich działo się coś ważnego, co ma związek z tą sprawą. Może tamta kobieta będzie coś wiedzieć. Tak, zrobię to! Muszę tam popłynąć. Pójdę tylko do domu po moją łódkę...\nZerwała się na równe nogi, zapominając o zmęczeniu. Przez nagły wyrzut emocji, wywołany grzebaniem we wspomnieniach doświadczonej niedawno wizji, Yattmur naprawdę przestała być wyczerpana. Nie była wcale pewna, czy słusznie interpretuje to, co pokazała jej woda, ale chciała znowu biec. Wskoczyć do swojej łódki z papirusu, odepchnąć się od dna jednym zgrabnym ruchem i pognać tam, dokąd udała się istota z wizji. Rozwiązać wszystkie zagadki, rozwikłać tajemnice, ocalić elfy, syreny, ludzi, morze i ląd. Zaprowadzić pokój. Odnaleźć źródło problemu i wszystko wyprostować.\nAle przedtem jak najprędzej pójść do domu, utulić Oy'leę, Itu Paerę i małą Poyly, może przespać się chwilę we własnym hamaku, przebrać się i coś zjeść. Jak nie prawdziwy obiad, to chociaż kawałek chlebka.\nI zobaczyć się z Neriteą, oczywiście. Tak jak obiecała.\n— Nie wiem, bracie. — Yattmur uświadomiła sobie, że nie powiedziała przyjacielowi właściwie nic na temat tego, co było dla niego najważniejsze. Zdawało jej się, że Leela nie żyje, ale nie miała odwagi o tym mówić, póki nie sprawdziła. — Nie mam pewności, co się z nią stało. Została porwana pod wodę, tak to zrozumiałam. Ale to jeszcze nic nie znaczy. Im nie chodziło o nią, więc raczej nie mieli powodu, żeby ją... żeby... no wiesz. Znajdziemy ją, nic się nie martw. Jesteśmy na dobrej drodze.\nNapisane: 29 sie 2018, o 21:33\n– Późny wieczór – odparł odruchowo, wciąż z dłonią gotową przechwycić kubek po wypiciu naparu. – Obiad! Obiad... Głodna jesteś... – przetłumaczył sobie tonem oczywistości, powstając. – Coś się znajdzie, tak. – Planował coś przynieść do łoża wyczerpanej znajomej, ale nie zdążył – Yattmur poderwała się, jakby miała w kieszeni fiolkę z dodatkowymi siłami, którą wychyliła duszkiem, kiedy on nie widział. Zamarł w pół kroku, słuchając oczekiwanego przecież, choć nie aż tak od razu, wyniku mistycznych oględzin. Z wrażenia powtarzał za nią ostatnie ważne wyrazy, konotując w świadomości wiedzę, której tak prgnął: – Nie o nią... zemsty podwodnego ludu...? Polowanie na syreny... Polowanie na syreny? – skupił się na to hasło, zwłaszcza gdy skierowała do niego pytanie. – Zdarzało się, ale sporadycznie. Ostatnio słyszałem tylko o incydencie... niedawno. Niedawno – wzruszył ramionami – jakieś dwa tygodnie temu? Rybacy z łańcucha ato-\nTutaj urwał. Właśnie samodzielnie stworzył rezonans pojęciowy – przecież właśnie Yatt powiedziała coś, co wiedział z innego źródła, zatem coś, co nie tylko potwierdzało prawdziwość wizji, lecz tworzyło wskazówkę...\n– Słuchaj... Tak. Pamiętam, była taka sytuacja... Rybacy z atolów łowią inaczej, niż tutaj. Oni wypływają... no, nieważne. W każdym razie ponoć złapali w sieć dziwne stworzenie i razem z rybami wyciągnęłi na łódź. Przerażające stworzenie, jak potem mówili, choć nie wiadomo, czy to prawda, czy oni tak to zobaczyli a potem zapamiętali... Od razu zaczęłi je tłuc bosakami, i da się to zrozumieć w imię samoobrony, bo poczwara ponoć nie tylko nie uciekła, lecz natychmiast zaczęła atakować. Wiem tylko z opowieści, że walczyli, żeby przeżyć, wygrali, wrócili do domów, choć chyba nie wszyscy... Więcej nie wiem. A w przeszłości? Nie, Yatt. Nikt chyba nigdy nie polował na syreny. Bo chyba nikt tak do końca nie miał powodu wierzyć w ich istnienie. Nie widzimy ich; jeśli są, to istnieją w innym świecie. Rybacy rozumieją, że ocean to inny świat. Różnie tylko u nich z pokorą; ja wiem, bo handluję z nimi. Sprzedaję im krew skrzypłoczy i lekarstwa z niej. Nic tak nie pomaga w gojeniu, a ma też inne ciekawe właściwości. Leela mówiła – i tu się zaciął. Leela... – Powiedz mi, Yatt... uważasz, że Leela może żyć – ale gdzie? Skoro porwano ją w głąb wody...?\nZasępił się, znów zdjęty boleścią tęsknoty. Słuchał Yattmur i ciszy wczesnej nocy krzątając się po kuchni, nakładając na misę papaje i banany, żeby trochę podjadła, nawet jeśłi nagle przestała czuć głód. Nie zatrzymywał elfki – widać było, że wstąpił w nią duch działania. Gotów albo pościelić jej w innym łóżku, albo dać lampkę na drogę, gdyby chciała teraz wracać, patrzył na zdecydowane ruchy jej smukłej sylwetki z nadzieją i zadumą.\n– Wypłyniesz i tak dopiero jutro. Pierwsze atole są niedaleko: jak ruszysz o świcie – wieczorem, albo i późnym popołudniem, zobaczysz najpierw ciemną kreskę zieleni, potem pod nią białą kreskę piachu. Z tego punktu jest niecała godzinka wiosłowania.\nRozumiałby, gdyby chciała wrócić jeszcze do swoich. Mieć bliskich... Pamiętał, jak to jest. Buziak w czoło, muśnięcie ramienia podczas mijania, uśmiech za nic – te proste sygnały współnoty, którą mu odebrano... i za co? Dlaczego? Czym zawiniła akurat Leela?... Gniew tych myśli dał się prześledzić na jego twarzy, w oczach i stwardniałych rysach.\nNapisane: 1 wrz 2018, o 15:40\n— Ci z atolów... poczekaj, pomału, powiedz jeszcze raz. Łowią inaczej niż my? Gdzie wypływają? O co chodzi, skąd te polowania? — dopytywała się Yatt, ze zwierzęcym apetytem pochłaniając jedzenie, którym ją poczęstował. — Jakoś mi się nie chce wierzyć, że syreny przypadkowo zaplątują im się w sieci.\nElfka kręciła głową z niedowierzaniem i złością, które łagodził jednak z każdym kęsem smak posiłku. Na szczęście, bo przecież wiadomo, że jak człowiek głodny, to zły – a elfów dotyczy to zupełnie tak samo, jeśli nie bardziej. Rozzłoszczona Yattmur potrafiła być naprawdę paskudna. Jeśli rybakom z atolów coś odbiło i naruszyli równowagę oceanu, to wkrótce będą mieli nieprzyjemność się o tym osobiście przekonać.\n— Mówią, że syreny mają na dnie swoje podwodne miasta i że nas, mieszkańców lądu, mogą tam czasem trzymać bez żadnej szkody. Może z Leelą tak właśnie się stało? Myślę, że właśnie tak jest. Ona tam żyje i czeka, aż ją zabierzemy.\nWstała, rozprostowała kości. Ból i zmęczenie w nogach pomału zaczynały wracać, trzeba było się spieszyć.\n— Słuchaj, muszę iść teraz do domu. Chodź ze mną, nie powinieneś tak siedzieć sam w pustej chacie. Nie jesteś do tego przyzwyczajony. Kiedy ostatnio byłeś sam? No właśnie. Jeszcze coś głupiego ci strzeli do łba. Widzę, w jakim jesteś stanie, Ha Vaswani. Chodź. U mnie jest dużo miejsca, dziewczyny się tobą zaopiekują, póki Leela nie wróci. Mówię poważnie, zbieraj się i idziemy, nie zostawię cię tak.


10 Najlepszych Ofert na Projektowanie Ogrodów w Powiecie Poznańskim, 2019\nNajlepsze Oferty na Projektowanie Ogrodów w Powiecie Poznańskim, 2019\nPowierz usługę profesjonalnego projektowania ogrodu fachowcom z firmy SERWISBRUK.pl. Ich praca jest ceniona przez Klientów z Powiatu Poznańskiego i przyległych miast. Konkretną wycenę możesz otrzymać jeszcze dzisiaj, więc nie trać czasu.\nProjektowanie ogrodu to najważniejszy temat dla ekipy z firmy BRUK DE LUX CENTRUM USŁUG BRUKARSKICH - są zawodowcami w tym fachu. Określ na czym Ci zależy, aby otrzymać dobrą ofertę spełniającą Twoje wymagania.\nWłaśnie wybierasz wartego zaufania profesjonalistę, dzięki któremu osiągniesz swój cel? Rumiankowy Ogród Sylwia Kosior-Marzec jest na to najlepszym rozwiązaniem. Przedzwoń i otrzymaj niezobowiązującą wycenę, która spełni Twoje wymagania.\nPowiązane strony: zlecę projekt ogrodu, urządzanie ogrodów, ogrody przydomowe, budowa ogrodu\nWedług Ciebie rewelacyjne projekty ogrodu to trudny temat? Nic bardziej mylnego - profesjonaliści z BRO-MAR usługi koparko-ładowarką Marek Sznura dadzą wskazówki i znajdą spełniające Twoje oczekiwania rozwiązanie. Skontaktuj się z nimi jak najszybciej, a otrzymasz dopasowaną ofertę.\nSzybko, profesjonalnie, z uśmiechem. Jesteśmy bardzo zadowoleni z wykonanej pracy. W zakres usług wchodziło: przygotowanie i wypoziomowanie terenu, nawodnienie, siatka na krety, wysianie trawy, usługi brukarskie. Wszystko na najwyższym poziomie! Polecam! :-)\nUwierz ekspertom w dziedzinie nowoczesnych ogrodów i zatrudnij Beltane Ogrody. Dokładność z jaką wykonują powierzone im zadania, zachwyci najbardziej wymagających. Ażeby otrzymać dokładną wycenę skontaktuj się od razu - warto.\nWybierz firmę BELTANE-Ogrody jeśli szukasz doświadczonych ludzi do wyjątkowego projektowania zieleni w miejscowości powiat poznański lub sąsiednim mieście. Skontaktuj się z nimi jak najszybciej, aby otrzymać ofertę.\nSzukasz cen, cenników, kosztów lub kosztorysów projektowania ogrodów? A może interesuje Cię najtańsza oferta w Powiecie Poznańskim? Złóż zapytanie, a specjaliści od projektowania ogrodów z Powiatu Poznańskiego sami prześlą Ci wyceny.\nInne pobliskie usługi: urządzanie ogrodów, transport leków, transport samochodu z włoch\nPrzygotowanie projektów ogrodu będzie przyjemnością jeśli zatrudnisz tych ekspertów. LUTEUS.PL ma doświadczenie w branży, które ustatysfakcjonuje najbardziej wymagających. Już nie czekaj i poproś o ofertę - nie zawiedziesz się!\nGermino tworzy zespół wykwalifikowanych specjalistów z zakresu architektury krajobrazu oraz leśnictwa. Profesjonalnie i z dużą dbałością wykonujemy nawadnianie ogrodów, parków, terenów zielonych. Mamy na swoim koncie przeszło 100 realizacji w tym inwentaryzację, projekt, nawadnianie i wykonanie 3 ha parku w Polednie. Od trzech lat naszą specjalizacją jest nawadnianie ogrodów oraz projektowanie ogrodów. Każdą zleconą pracę wykonujemy zgodnie z zasadami kształtowania przestrzeni. Na bieżąco śledzimy rozwój sztuki ogrodowej, by poszerzając horyzonty wiedzy móc zaoferować jak najwięcej.\nBez oporów zleć usługę doskonałego projektowania ogrodu profesjonalistom. Ich praca jest ceniona przez Klientów z Powiatu Poznańskiego i pobliskich powiatów. Dłużej nie czekaj i poproś o ofertę - nie zawiedziesz się!\nZleć usługę projektowania ogrodów profesjonalistom z miejscowości powiat poznański. Podbiją Cię swoimi kompetencjami i fachowością. W okolicy powiatu poznańskiego są w ścisłej czołówce. Spełniają oczekiwania najbardziej wymagających Klientów, dlatego są świetnym wyborem.\n1. projektowanie oryginalnych i niepowtarzalnych ogrodów (zarówno przydomowych jak i przy obiektach użyteczności publicznej), 2. kompleksowe zakładanie terenów zielonych, 3. całoroczna pielęgnacja i doradztwo, 4. zieleń na balkonach i tarasach, 5. aranżacje okolicznościowe, np. świąteczne\nNasza firma zajmuje się projektowaniem, zakładaniem jak i pielęgnacją terenów zieleni.\nJeśli interesują Cię opinie na temat projektowanie ogrodów, szukasz porad lub ofert skontaktuj się z fachowcami z Powiatu Poznańskiego. Dodatkowo możesz tanio kupić produkty lub zlecić usługi - koniecznie wyślij zapytanie do naszych firm i wybierz najlepszą ofertę.\nZapytanie prześlemy do wielu firm zajmujących się projektowanie ogrodów w Powiecie Poznańskim, a zainteresowane prześlą Ci potrzebne informacje. Serwis Oferteo jest bezpłatny a usługa niezobowiązująca.\nChesz znaleźć godnego zaufania specjalistę z zakresu pierwszorzędnego projektowania zieleni, który pomoże zrealizować Ci Twoje zlecenie? Firma CLEMATIS architektura krajobrazu jest do Twojej dyspozycji. Skontaktuj się z nimi jak najszybciej, aby otrzymać ofertę.\nNie marnuj energii i zleć prace tym fachowcom od aranżacji ogrodu z Powiatu Poznańskiego. Nie trać czasu - skontaktuj się z nimi, aby poznać dopasowaną ofertę.\nSzukasz fachowców od profesjonalnego planowania ogrodów w miejscowości powiat poznański lub na terenie powiatu poznańskiego? Gorąco zachęcamy do zadawania pytań - to Ci się opłaci.\nPragniesz znaleźć solidnego profesjonalistę z zakresu perfekcyjnego planowania ogrodów z Powiatu Poznańskiego, który pomoże zrealizować Ci Twoje zlecenie? Firma Quick jest gotowa Ci pomóc. Zadzwoń i dowiedz się więcej - naprawdę warto.\nOd wielu lat pracownicy firmy Garden-Servis świadczą usługi z zakresu planowania ogrodów, dzięki temu są zawsze gotowi obsłużyć każdego Klienta szukającego specjalistycznych umiejętności tych fachowców. Skontaktuj się, a otrzymasz wycenę, która na pewno zrobi na Tobie dobre wrażenie.\nZrealizowanie aranżacji ogrodów będzie banalnie łatwe jeśli zatrudnisz tych ekspertów. ogród Margaretki ma indywidualne podejście do każdego klienta, które ustatysfakcjonuje najbardziej wymagających. Już teraz zadzwoń do nich, aby uzyskać więcej szczegółów.\nAranżacja ogrodu to najważniejszy temat dla ekipy z firmy AquaNURT - są jednymi z najlepszych w tej dziedzinie. Napisz w krótkim formularzu na czym Ci zależy, aby otrzymać dobrą ofertę spełniającą Twoje wymagania.\nJeszcze szukasz specjalisty od ogrodów przydomowych? Wykorzystaj kompetencje Zakład Zieleni Sekwoja Monika Bartkowiak. Zapytaj o wycenę dopasowaną do Twoich potrzeb i zobacz co firma ma do zaoferowania.\nPragniesz znaleźć wartego zaufania fachowca z zakresu rewelacyjnego projektowania ogrodu z Powiatu Poznańskiego, który pomoże wprowadzić w życie Twoje plany? Firma Bart-Torf Bartosz Ługowski jest Twoim rozwiązaniem. Żeby uzyskać ofertę skontaktuj się jeszcze dziś - naprawdę warto.\nZAJMUJEMY SIĘ UKŁADANIEM KOSTKI GRANITOWEJ,PODJAZDY,CHODNIKI,TARASY,KOMINKI,GRILLE,PŁOTY,KASKADY,OCZKA WODNE,MURKI OPOROWE,SKALNIAKI,BRUKI DREWNIANE,ODWODNIENIA,DRENAŻE.PODEJMIEMY SIĘ KAŻDEGO WYZWANIA,JESTEŚMY RZETELNĄ I SOLIDNĄ FIRMĄ.\nZrealizowanie nowoczesnych ogrodów będzie banalnie łatwe jeśli zatrudnisz tych fachowców. Zakładanie ogrodów Piotr Malinowski ma indywidualne podejście do każdego klienta, które zachwyci nawet wyjątkowo wymagających. Umów się na rozmowę jeszcze dziś, aby uzyskać więcej szczegółów.\nJeżeli poszukujesz świetnej jakości wykonywanych usług to eksperci z Zakład Usługowy Wiktoria są dla Ciebie idealni. Nie czekaj i zadzwoń teraz - na pewno będziesz zadowolony!\nSprzątanie Wnętrz Małgorzata Okupniak\nNadal poszukujesz specjalisty od nowoczesnych ogrodów? Skorzystaj z kwalifikacji Sprzątanie Wnętrz Małgorzata Okupniak. Ustal pasujący termin i na własne oczy przekonaj się, że warto!\nPowierz prace dotyczące projektowania ogrodów fachowcom firmy JSP OGRODY z miejscowości powiat poznański. Zadziwią Cię swoim zaangażowaniem i fachowością. Na terenie powiatu poznańskiego są jednymi z najlepszych. Jeszcze dzisiaj skontaktuj się z nimi i poznaj ofertę.\nKamilion Design to firma, której celem jest tworzyć piękne i zdrowe otoczenie.\nPotrzebujesz ekspertów od najlepszego projektowania ogrodów w rejonie Powiatu Poznańskiego lub w pobliskich miastach? Realizują oczekiwania nawet najbardziej wymagających Klientów, dlatego są świetnym wyborem.\nOddaj sprawę we właściwe ręce i powierz prace tym zawodowcom w kwestii projektowania ogrodów z miejscowości powiat poznański. Żeby otrzymać dopasowaną ofertę skontaktuj się jeszcze dziś - to Ci się opłaci.\nPo prostu zleć usługę planowania ogrodów fachowcom firmy Korbud Usługi Brukarskie z miejscowości powiat poznański. Urzekną Cię swoimi kompetencjami i rzetelnością. W okolicy powiatu poznańskiego nie mają sobie równych. Podejmij decyzję od razu - zatelefonuj i otrzymaj niewiążącą wycenę, która spełni Twoje wymagania.\nW dalszym ciągu poszukujesz dobrej firmy od aranżacji ogrodów? Skorzystaj z wykwalifikowanej kadry Clematis Architektura Krajobrazu. Z pewnością dołączysz do grona zadowolonych Klientów. Spełniają oczekiwania nawet najbardziej wymagających Klientów, dlatego są świetnym wyborem.\nOd wielu lat pracownicy firmy Clematis oferują usługi z zakresu najwyższej klasy projektowania zieleni, dzięki temu są zawsze gotowi obsłużyć każdego Klienta szukającego specjalistycznych umiejętności tych fachowców. Przedstawią Ci dopasowaną propozycję - skontaktuj się i sprawdź, nie pożałujesz.\nPo prostu zleć prace dotyczące projektowania zieleni profesjonalistom firmy Magard 2 z miejscowości powiat poznański. Zdobędą Cię swoim zaangażowaniem i rzetelnością. W okolicy powiatu poznańskiego nie mają sobie równych. Żeby poznać szczegółowe informacje skontaktuj się - naprawdę warto.\nMaster Garden Jakub Grochal\nMASTER GARDEN – TWÓJ OGRODNIK Firma Master Garden oferuje Państwu kompleksowe usługi ogrodnicze! - Projektowanie - Wykonanie ogrodu / zagospodarowanie terenu zieleni - Całoroczną pielęgnację - Instalację automatycznych systemów nawadniania - Koszenie, zakładanie oraz odnawianie trawników - Ochrona chemiczna roślin - Wycinka i przycinka drzew oraz wszelakie, nawet najmniejsze prace ogrodnicze Promocja wiosenna!!! WERTYKULACJA TRAWNIKA! Do każdego zlecenia podchodzimy indywidualnie, po wcześniejszej wizji lokalnej! FACHOWO I NIEDROGO Wszystkie materiały i rośliny załatwiamy we własnym zakresie Możliwość odbycia praktyk studenckich. Firma Master Garden działa na terenie Gminy Tarnowo Podgórne oraz w Poznaniu i jego okolicach! F\nGdy szukasz dobrej jakości wykonywanych usług to eksperci z Cordata Marcin Makuch są dla Ciebie idealni. Określ na czym Ci zależy, aby otrzymać dopasowaną ofertę spełniającą Twoje wymagania.\nChcesz znaleźć sprawdzonego specjalistę, dzięki któremu wprowadzisz w życie swoje plany? Dofe z Powiatu Poznańskiego będzie najszybszą drogą. Ledwie krok dzieli Cię od uzyskania świetnej oferty - skontaktuj się!\nPodobne zlecenia: projektowanie ogrodów Poznań, projekty ogrodów Poznań, ogrody zimowe Poznań, aranżacje ogrodów Poznań, ogrody przydomowe Poznań


auto blueberry indoor – Nasiona Feminizowane\nKonopie, których ziarna służymy, są nieskomplikowane w cudownie przyciągających, grubych daninach, za pomocą dlaczego skupy w wspaniałym sklepie z ziarnkami trawy istotnie się opłacają. Można otrzymać srebro koloidalne w składzie zielarskim lub aptece, gdyż jego stężenie jest nadto szczupłe, aby skutecznie wpadać na marihuanę. Lubi stanowić dobrze odżywiona ale jakim sposobem typowy Haze może być wrażliwa na odżywki. Jak poinformował Sachajko, rozchodzi projekt nowelizacji ustawy przeciwdziałaniu narkomanii, który zakłada, że rolnicy będą mogli z brakiem niepotrzebnych utrudnień administracyjnych siać konopie siewne i wyprowadzać z tego zyski.\nNasiona feminizowane to takie, spośród których powstają rośliny żeńskie, czyli te, które są kwitły. Jeśli oni mają pozwolenie, żeby rośliny z nasion feminizowanych, to udostępnia im się nasiona, jak najlepszej właściwości. Korzystając z serwisu prosimy Cię wyrażenie zgody na dobrowolne przetwarzanie Twoich danych empirycznych osobowych.\nMetoda można kontynuować w kolejnych fazach wzrostu a nawet kwitnienia lecz może się okazać nie opłacalna. Doskonale wiemy, że każde wraz z nasion marihuany ma swego odbiorcę, lecz niektóre spośród ziarenek mogą pochwalić się większym zainteresowaniem. Dopiero wtedy uprawę konopi można zakontraktować u rolników.\nJeżeli są Państwo zaciekawieni naszą ofertą, zapewniamy niedrogie nasiona feminizowane z wysyłką na terytorium całego kraju. Odrzucić wolno uprawiać ani krzewić się nasion konopi, gdyż grozi za to kara pozbawienia wolności. Jest to fantastyczny efekt wieloletniej mrówczej pracy przy wyboru najdorodnieszych i najstabilniejszych roślin.\nFirma nie bierze nawet najmniejszej odpowiedzialności za szkody sądowe, fizyczne czy moralne poniesione wskutek nieodpowiedniego wykorzystania zakupionych nasion marihuany. Gdy nasiona konopi są trzymane gdzieś luzem, to wyjściem najlepszym jest zamknięcie ich w solidnym oraz co najważniejsze w szczelnym słoiku.\nAuto Amnesia od Seedsman Seeds to automatycznie kwitnące nasiona marihuany otrzymane z krzyżówki Original Amnesia x Lowryder #2. auto cbd star sprzedawaniu nasion feminizowanych sprzedawcy zarabiają, bowiem te nasiona cieszą się znaczącym zainteresowaniem wśród tychże kupujących, którzy mogą samemu zagwarantować uprawę nasion konopi.\nDo grona gier udostêpnionych za darmo w 2018 roku zd¹¿y³a jeszcze do³¹czyæ SOMA, któr¹ mo¿na otrzymaæ na platformie Mowa survival horrorze opracowanym przez studio Frictional Games, maj¹ce w swoim portfolio takie tytu³y jak Amnesia: Mroczny Ob³êd czy seria Penumbra.\nNależy podłączyć złącze baterii do tegoż akumulatora, najlepiej przy usługi lutownicy – przewody akumulatora potrzebują istnieć podłączone do srebra, jakie chowa się w szklance wody oczyszczanej. Konopie są roślinami bardzo chodliwymi faktycznie na całym kuli ziemskiej.\nGajewskiemu postawiono zarzuty popełnienia przestępstwa za sprowadzenie oleju z konopi do Naszego kraju. Na bazie opinii Ministra Zdrowia i Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi, sejmik Twojego regionu każdego roku określa ogólną powierzchnię przeznaczoną pod uprawy konopi włóknistych oraz rejonizację tych upraw.\nPosted on February 21, 2019 Author adminCategories Feminizowane Nasiona Konopii\nPrevious Previous post: northern lights marihuana\nNext Next post: nasiona automaty jak hodować


Playboy lubi Skodę - Motoryzacja\nW tegorocznej edycji plebiscytu magazynu dla panów "Playboy", w kategorii "Samochód na każdą drogę" triumfował Yeti - pierwszy SUV czeskiej Skody.\nYeti już jest\nW ub.r. w tym samym plebiscycie nagrodę w kategorii "Samochód dla biznesu" otrzymał inny model marki - Superb.\nOsiągnięcie Skody budzi szacunek ale trzeba podać pełny skład laureatów. Królem gali Playboya został zaś Mercedes-Benz SLS, który został "Samochodem Roku 2010". Porsche 911 Turbo - triumfowało w kategorii "samochód sportowy", Aston Martin Rapide - "luksus i sport", Honda CR-Z - "znak czasów", Volkswagen Scirocco R - "auto dla młodego playboya", Jaguar XJ - "styl i piękno", Subaru Outback - "auto-twardziel", Caterham 7 Superlight R500 - "moc wrażeń", Citroen DS3 - "auto dla dziewczyny playboya", Peugeot RCZ - "auto z seksem", Opel Astra IV - "auto na co dzień".\nKolin, 25.06.2010 10:45\nŚwietne sprawdza sie przy skodzie bo samo auto paść ...\nEterno Vagabundo, 24.06.2010 00:40\nŻywe damskie ciało Nad wszystkim ma górę, Temu " Skodzie " zdobi Jej martwą naturę. Nikt też nie zaprzeczy, Że kibić (...)


Krwawy Butcher wyjdzie limitowanej wersji pudełkowej | Graczpospolita.pl\nLimited Run Games nie zaprzestaje wydawania pudełkowych gier w małych nakładach. Kolejną zapowiedzianą produkcją jest pixel artowy, krwawy i brutalny Butcher w wersji na PlayStation 4.\nProdukcja Transhuman Design miała pecetową premierę dwa lata temu i zebrała bardzo pozytywne recenzje. Nie ma się co dziwić, bo jest to krwawo-mięsny hołd dla wczesnych lat 90. Dynamiczna strzelanina 2D jest trudna, bardzo krwawa i brutalna, właśnie tym zyskała spore grono fanów. Jak to mówią sami twórcy:\n„Jeżeli kopanie zwłok i dekorowanie ścian krwią brzmią twoim zdaniem, jak dobry sposób na spędzanie wolnego czasu, Butcher jest idealną grą dla ciebie.”\nCo więcej, grą zachwycał się twórca oryginalnego Dooma – John Romero. W roku 2017 za sprawą portu przygotowanego przez Crunching Koalas, Butcher pojawił się na PlayStation 4, Switchu i Xboksie One. Ale o wersji pudełkowej mowy być nie mogło. Aż do teraz.\nButcher na PlayStation 4 będzie piątą polską grą wydaną fizycznie przez Limited Run Games. Cena ani nakład nie są jeszcze znane, ale można zakładać, że będzie to 4000 sztuk. Właśnie w takiej liczbie wydali wcześniej Layers of Fear i Observera. Zamówienia przedpremierowe na Butchera wystartują 23 listopada.\nJak udało się ustalić, do sprzedaży trafi 2000 sztuk.\nButcherCrunching KoalasLimited Run GamesPlayStation 4Transhuman Designwersja pudełkowa


Relacja z podrozy do Polski | ...\nMimo licznych perypetii zwiazanych z odwolaniem lotu do Warszawy w niedziele 7 Grudnia, w srode 10.12 ponownie wyruszylam na brukselskie lotnisko. Tym razem moj maz postanowil czekac, az samolot wystartuje, totez towarzyszyl mi przy odprawie bagazowej, ktora poszla gladziutko i prawie godzine pozniej przy odprawie paszportowej. Ta juz taka gladka nie byla, bo rudy jak marchewa i zly jak osa belgijski urzedas zakwestionowal czesc mojego bagazu podrecznego! Co ciekawe, w niedziele mialam dokladnie taki sam bagaz i nikt sie do niego nie czepial! Nie omieszkalam wiec poinformowac o tym pana marchewkowego, ale rozezlilo go to jeszcze bardziej i uslyszalam kolejne „no!”! Na moje pytanie „Dlaczego nie?”, wycedzil, ze takie sa przepisy. Nie odmowilam sobie uszczypliwej uwagi, ze chyba tylko w Belgii inne przepisy obowiazuja w niedziele a inne w zwykle dni tygodnia, na co miliony piegow pana Marchewy zaplonely jak choinkowe lampki! Nie czekalam az eksploduje, grzecznie oddalam mezowi przedmiot sporu i poszlam oczekiwac na lot. Tym razem byl o czasie i odbyl sie bez zaklocen, jesli nie liczyc pewnej drobnej acz uciazliwej niedogodnosci: jakis zestresowany pasazer podczas startu i ladowania walil takie baki, ze siedzacym w poblizu nosy wykrecalo!\nCzwartek i piatek spedzilam a to z rodzinka, a to na zakupach: bylam w mojej ulubionej Promenadzie a takze w Galerii Centrum i okolicznych sklepach. Do Zlotych Tarasow nie chadzam, bo tam sie zawsze klebia dzikie tlumy.\nWeekend uplynal pod znakiem kultury: w sobote wybralismy sie z mama, siostra i szwagrem na Zamek Krolewski, na wystawe „Dwudziestolecie. Oblicza nowoczesnosci”. Bardzo ciekawa ekspozycja, ukazujaca dorobek i osiagniecia II Rzeczpospolitej, wydarzenia polityczne, spoleczne i kulturalne dwudziestolecia miedzywojennego, a takze zwyczajne zycie ludzi z tamtej epoki. Spedzilismy tam ladnych pare godzin, ogladajac m.in. zdjecia, filmy, dokumenty, zabawki, podreczniki szkolne, indeksy i dyplomy uniwersyteckie, sprzet sportowy, owczesne wynalazki, meble i przedmioty codziennego uzytku a nawet stroje, z ktorych wiele i dzis wcale nie traciloby myszka.\nPo wyjsciu z Zamku Krolewskiego oczom naszym ukazal sie nieco szokujacy widok: Pod Kolumna Zygmunta i pod okazala choinka zaroilo sie od Milicji i Zomo! Z wielkiego ekranu przemawial general Jaruzelski. Byl przeciez 13 grudnia, na Placu Zamkowym odbywala sie inscenizacja wydarzen sprzed 27 lat!\nNiedzielny wieczor spedzilismy w teatrze, na sztuce „Kochane zwierzatka”, z Dorota Segda. Sztuka warta obejrzenia, zwlaszcza jesli choc troche zna sie zycie i tworczosc Zbigniewa Herberta, bo spektakl oparty jest na jego korespondencji z przyjaciolmi z Anglii.\nNastepnych pare dni uplynelo mi na spotkaniach i rodzinnych wizytach, cieplych, jak zawsze, ale smutnych tym razem, bo naznaczonych zaloba i cierpieniem…\nSpedzilam tez cudowny wieczor z moimi przyjaciolkami. Jestem szczesliwa, ze wszystkie „stawily sie” na spotkanie, mimo przedswiatecznego „zalatania” i paru innych przeszkod. Bardzo to doceniam i bardzo im za to dziekuje! Obdarowaly mnie ksiazka „Milosc nad Rozlewiskiem” Malgorzaty Kalicinskiej. „Polknelam” ja jednym kesem!\nPrzywiozlam sobie jeszcze dwie ksiazki: „Sprezyne” M. Musierowicz i „Gre Aniola” Carlos Luiz Zafon’a. Rowniez godne polecenia.\nDwa ostatnie dni przed odlotem uplynely pod znakiem fryzjera i zakupow. W piatek, mimo deszczowej pogody z przyjemnoscia pochodzilysmy z siostra po sklepach na Chmielnej i Nowym Swiecie, posiedzialysmy w przytulnej kawiarence przy absolutnie doskonalym cappucino, a kiedy wieczorem wracalysmy do domu, zimny deszcz zamienil sie w puszysty sniezek. Zrobilo sie slicznie – bialo i swiatecznie… Niestety w sobote po sniegu pozostalo tylko wspomnienie, znow padal deszcz. Na ostatnie zakupy pojechalismy cala gromadka do Arkadii. Nie byl to zbyt oryginalny pomysl, bo na identyczny wpadla cala Warszawa i okolice! Panowal tam nieziemski tlok! Przed niektorymi butikami staly kolejki do… wejscia! Po dwoch godzinach lazenia w tym tloku i zgielku, w namolnym ryku christmasowych przebojow, w panujacej tam goracej duchocie, mialam tylko jedno marzenie: usiasc gdziekolwiek i czekac, ze moze sie kto zlituje i zabierze mnie do domu!\nReszta pobytu w centrum handlowym uplynela mi wiec na grzaniu lawek tudziez krzeselek i obserwacji tlumu. Plynal przed moimi oczami wartki strumien zakupowiczow ze wszystkich warstw spolecznych, o roznym statusie materialnym i o rozmaitych gustach: ekskluzywne futerka i skorzane kurteczki przy siermieznych ortalionach, wyrafinowane cieniuchne szpileczki obok ordynarnych rozklapanych buciorow, nieswiadomych istnienia pasty Kiwi, co je ozywi, finezyjne torebki z krokodyla i strusia przy znoszonych parcianych worach, wymyslne balejaze i refleksy obok zwisajacych smetnie tlustawych strakow czy sfilcowanych trwalych… Ale wyraz twarzy wszyscy mieli niemal identyczny: usta – i te starannie uszminkowne i te calkiem saute – wygiete grymasem zniecierpliwienia i zlosci, w oczach gradowe chmury! Wszyscy smetni i ponurzy, jakby zeslano ich tam za kare, na ciezka katorge a nie na radosne swiateczne zakupy…\nW tlumie roilo sie od par i samotnych mamusiek z naprawde malenkimi dziecmi, wrzeszczacymi w nieboglosy z wozkow i nosidel, bo dla takich malenstw ten tlok, zgielk i duchota musialy byc swego rodzaju trauma! Poza tym polowa tego tlumu kaszlala i smarkala, jak zwykle zreszta o tej porze roku. W powietrzu na pewno gesto bylo od zarazkow i bakterii. Zabieranie niemowlat w takie miejsca to, moim zdaniem narazanie ich zdrowia i zycia. I niech mi ktos powie w imie czego?\nW niedziele 21 grudnia trzeba bylo pozegnac rodzinke, Warszawe, Polske… no ale jak, tak bez zadnych atrakcji? Oooo, nie! Atrakcja numer 1 byla kolejka do odprawy na lotnisku. Horrendalna! Myslalam, ze czeka mnie co najmniej dwa dni stania i nie zdaze do domu na Wigilie. Ale nie! Kolejka posuwala sie jak blyskawica. Wiele osob usilowalo wcisnac sie do niej na chama, ale solidarne kolejkowe spoleczenstwo pokazywalo im stanowczo, gdzie ich miejsce! Stanie zajelo mi tylko godzinke! Atrakcja nr 2 bylo ogloszenie, ze lot bedzie spozniony o ponad godzine. Nie mialam czasu sie tym zmartwic, bo w sali odlotow spotkalam atrakcje nr3: kuzynow, ktorych nie widzialam chyba z 15 lat! Jakims cudem rozpoznalismy sie w tlumie i pogaduszkom nie bylo konca. Oni rowniez lecieli do Brukseli, cieszylismy sie wiec na wspolny lot, ale (atrakcja nr 4) samolot byl tak nabity, ze nie bylo mowy o znalezieniu czterech miejsc obok siebie. Nie bylo tez dosc miejsca na bagaz podreczny. Ja swoja torbe i torebke musialam trzymac pod nogami! Czulam sie jak przekupka wracajaca z targu w miescie powiatowym, a nie jak pasazerka miedzynarodowych linii lotniczych ( No i coz z tego, ze tanich…). Atrakcja nr 5 bylo poznanie przyczyny opoznienia samolotu: kapitan poinformowal nas, ze lecimy godzine pozniej z powodu alarmu bombowego! Okazalo sie, ze kiedy my siedzielismy w sali odlotow, jak u Pana Boga za piecem, sale odpraw ewakuowano, odprawy zawieszono, czesc samolotow odleciala bez kompletu pasazerow, za to z ich bagazem, czesc byla opozniona… Naszym samolotem lecialo tez kilkudziesieciu pasazerow, ktorzy powinni byli leciec do Paryza, stad takie przepelnienie… Atrakcja numer szesc bylo niemowle siedzace z mama i trojka(!) nieco starszego rodzenstwa dwa rzedy z tylu. Dziecina tak strasznie plakala, ze serce sie krajalo a uszy pekaly. Dopiero podczas ladowania placz ucichl, za to po calym samolocie rozpelzl sie nieomylny sygnal, ze dziecie ulzylo sobie w pieluche! Tak wiec i moja podroz powrotna zakonczyla sie silnym akcentem zapachowym… Oby tylko nie stalo sie to jakas nowa swiecka tradycja…\nSiodma – najprzyjemniejsza atrakcja byly ramiona mojego stesknionego meza… Pozniej bez atrakcji juz dojechalismy do domu, gdzie Piesia oszalala na moj widok i przez pare nastepnych dni nie odstepowala mnie ani na krok… A ja, zamiast odpoczac po podrozy, rzucilam sie w wir zakupow i przygotowan swiatecznych. Dopiero w pierwszy dzien Swiat moglam do woli oddawac sie slodkiemu lenistwu, co tez z najwieksza przyjemnoscia i bez najmniejszych wyrzutow sumienia czynie po dzien dzisiejszy…\n30 grudnia 2008 o 17:15 napisał:\nNo to mialas troche tych atrakcji A ja mimo wszystko lubie podrozowac samolotem, natomiast nie znosze autobusem (tylko jeden raz jechalam do Wloch autobusem a wlasciwie busem – byl to moj pierwszy i ostatni raz -36 godzin!!!!)Pozdrawiam i zycze wszystkiego najlepszego w Nowym Roku!\n30 grudnia 2008 o 18:27 napisał:\nJa tez wole samolotem, chocby i z atrakcjami! Kiedys podrozowalam rowniez autobusem, ale jakies 10 lat temu, po 35 godzinnej podrozy na poludnie Francji, w upalele, w towarzystwie paru pijanych i wielu niedomytych wspolpasazerow, powiedzialm sobie, ze nigdy wiecej! I slowa dotrzymalam. Wiesz, Lauro, ze wspomniana przeze mnie mama placzacego niemowlecia podrozowala ze swoja gromadka zupelnie sama! W zyciu nie widzialam grzeczniejszych dzieci, niz jej starsza trojka. Siedzialy spokojniutko, od czasu do czasu, ku wielkiej uciesze pasazerow, zaspiewaly slicznym chorkiem jakas kolede po francusku. Musze chyba o tej rodzince osobny post napisac, bo jestem do dzis pod jej wrazeniem. Pozdrawiam cieplutko\n30 grudnia 2008 o 22:41 napisał:\nJej, ty nastepna piszesz o podrozy do Warszawy…. Ale mnie tam dawno nie bylo… Zawsze uwielbialam to miasto ateraz nie bylo mnie tam juz jakies…. 9 – 10 lat…A przygody swietne mialas, hahaha.Pozdrawiam i zycze wam Szczesliwego Nowego Roku!!!!!Tygrysica.\n31 grudnia 2008 o 03:10 napisał:\nWitaj Tygrysico, milo Cie znowu widziec :-))) Widac Warszawa przyciaga jak magnes. Perypetii w podrozy mialam co niemiara, ale przyjemnosc spotkania z rodzina i pobytu w Warszawie i nie tylko zrekompensowala mi to z nawiazka. Dzieki za zyczenia. Szczesliwego, Zdrowego Nowego Roku Tobie i Dziewczynkom zycze.\n31 grudnia 2008 o 16:18 napisał:\nCieszę się z tej ciepłej relacji z podróży sentymentalnej. A przede wszystkim dziękuję za przecudną karteczkę świąteczna,no miałam łzy w oczach przyznaję!Niech Ci sęe szczęści w życiu ,Niech NOWY ROK obdaruje Cię szczodrze !Marcjanno dla Twojej Rodziny i Ciebie… ślę życzenia :niech WAM się spełnią marzenia!Petronela=Brydzia=Bogusia\n3 stycznia 2009 o 03:32 napisał:\nOch, Bogusiu, ciesze sie, ze kartka doszla i sprawila Ci troszke radosci! Dziekuje za piekne zyczenia :-))) Niech Nowy Rok bedzie dla Ciebie i Twoich bliskich pelen szczescia i radosci. Niech Wam uplywa w zdrowiu, milosci i obfitosci dobr wszelakich! Buziaki\n1 stycznia 2009 o 11:50 napisał:\nDobrze, że już wróciłaś. U nas mróz złapał w noc sylwestrową.PS. Happening na pl.Zamkowym to był kicz – na pewno tak nie można uczyć historii.Szczęścia i zdrowia z Nowym Roku -\n3 stycznia 2009 o 03:56 napisał:\nCiesze sie, ze udalo mi sie spedzic w Polsce kilka wspanialych dni i szczesliwie wrocic do domu. O wszelkich podroznych perypetiach zdazylam juz zapomniec. U nas tez od paru dni jest mrozno. Lod na kanalach coraz grubszy. Kto wie, moze odbedzie sie w tym roku slynny maraton lyzwiarski. Jesli tak, to nie omieszkam o tym doniesc. Wiesz, ze ten happening na Starym Miescie moje uczucia tez troche urazil, ale musze przyznac, ze przyciagnal mnostwo mlodych ludzi i wzbudzil ich zainteresowanie faktami z tak nieodleglej przeciez, ale znanej im juz tylko z opowiesci, podrecznikow i telewizji historii Polski, czyli w jakis sposob spelnil zalozenie organizatorow. Pozdrawiam Noworocznie :-)))\n7 stycznia 2009 o 01:46 napisał:\nMrozy przesunęły się do nas. Szaleją w nocy do -30. Ale to zima. Wszyscy już zapomnieli, jak wygląda mróz i głęboki śnieg, bo zimy łagodne były ostatnio.Pozdrawiam -\n9 stycznia 2009 o 01:25 napisał:\nPiekne sa takie srogie polskie zimy, ale pod warunkiem, ze spedza sie je w domu przed kominkiem, a na dwor wychodzi tylko dla przyjemnosci. Dla ludzi, ktorzy musza co dzien dojechac do pracy czy szkoly, to prawdziwe utrapienie. No i te awarie wszelakie: pekajace rury, szyny, druty elektryczne… A wiesz, ze i u nas zima gosci juz od Nowego roku. Co prawda nie umywa sie do tej w Polsce, ale i mrozy sa i troche sniegu napadalo… Pozdrawiam zimowo, ale cieplutko :-)))\n23 listopada 2012 o 07:54 napisał:\nTe „oczywistoĹci” miĹoĹci nie sÄ\ntakie oczywiste. ChoÄby przyrf3wnaÄ je moĹźna do „oczywistoĹci serca” – jak to w etyce nlaiezeĹźnej czyniĹ KotarbiĹski. ZalecaĹ on jednak minimalizm wiedzÄ\nÄ, Ĺźe nie sposf3b kochaÄ swojego bliĹşniego, – ot, byÄ mu choÄ Ĺźyczliwym. Z miĹoĹci jako takiej nic oczywistego nie wynika. MaĹo tego, czÄsto jest ona pojmowania jako zaprzeczenie wolnoĹci (automatyzm) czy obowiÄ\nzku (namiÄtnoĹÄ dziaĹania). W miĹoĹci matyczno – dzieciÄcej tak silny jest element biochemiczno – ewolucyjny, Ĺźe w zasadzie kĹadzie analizÄ racjonalnÄ\n– i dlatego teĹź taki ostry przykĹad.Gdy zaĹ mf3wimy o miĹoĹci typu dojrzaĹoĹci duchowej, w tym kompromisowej i obowiÄ\nzkowej (Ĺźeby nie dochodziÄ jeszcze do ewanelicznej, ktf3ra wszystko daje a niczego nie wymaga) – to nieuniknienie musimy spotkaÄ siÄ z treningiem woli, chyba Ĺźe ktoĹ posiada pewien szczegf3lny rodzaj daru (nie przeczÄ takim wypadkom), albo skutecznie siÄ samookĹamuje. A co lat, to nigdy nie sÄ\nzupeĹnie zmarnowane, gdy siÄ o doĹwiadczeniam mÄ\ndrze pamiÄta, wykorzystuje albo wprost (dawne wyniki) albo poĹrednio , pozdrawiam nie wcinajÄ\nc siÄ juĹź\n25 listopada 2012 o 00:25 napisał:\nPo tylu latach poĹźycia maĹĹźeĹskiego caĹy czas Ty mnie zauskksjeaz .CoĹ mi siÄ wydaje, Ĺźe z powoĹaniem siÄ minÄ\nĹeĹ p.s. dla Twoich czytelnikf3w:Karol codziennie raduje siÄ jak sroki skaczÄ\npo naszym patio i zaraz zacznie je dokarmiac i imiona im nadawaÄ .mÄ\ndre i moĹźe sÄ\n, ale kuptajÄ\n4 stycznia 2009 o 20:54 napisał:\nszczesliwosci w nowym roczku!!\n5 stycznia 2009 o 03:05 napisał:\nDziekuje:-))) i rowniez Szczesliwego Nowego Roku zycze!\n6 stycznia 2009 o 15:54 napisał:\nTroszkę spóźnione, ale bardzo serdeczne życzenia noworoczne!Twoją relację z PL czytałam na jednym wdechu… :-))))Miałaś niezłe przeboje, nie powiem :-DDDAle przynajmniej jest o czym pisać (chociaż tych zapachów nie zazdroszczę, hihi…)Pozdrawiam baardzo cieplutko! (bo na dworze baaardzo zimno, brrr…)\n6 stycznia 2009 o 17:48 napisał:\nDziekuje za zyczenia i raz jeszcze zycze Tobie i Robbertowi Szczesliwego i pelnego Radosci Nowego Roku. Faktycznie zimno dzis okrutnie, ale dzwonilam dzis do Polski – tam to dopiero zime maja! Pozdrawiam cieplutko\n25 czerwca 2012 o 21:01 napisał:\nA me1ĹĄ pravdu. Na jdeonm medstÄ v naĹĄem vfdvoji, jsme se zabfdvali jen jako prase embryo (a ptaÄed embryo stejnÄ). Jo a take9 jsme mÄli gill ĹĄtÄrbiny jako embryo. VA:F [1.9.13_1145]please wait…VA:F [1.9.13_1145](from 0 votes)\n7 stycznia 2009 o 07:53 napisał:\nPodroż obfita w niespodzianki… najważniejsze, ze szczęśliwa Wszystkiego Słonecznego w 2009 !\n9 stycznia 2009 o 01:28 napisał:\njestem tego samego zdania, dlatego juz planuje nastepna. Ty tez za pare dni wyruszasz w podroz. Juz sie ciesze na ciekawa relacje. Ta z Portobello bardzo mi sie podoba, bo jest to rowniez moje ulubione miejsce w Londynie. Pozdrawiam cieplutko i szczesliwej, ciekawej podrozy zycze.\n7 stycznia 2009 o 23:19 napisał:\nWitaj Marcjanno!Melduje sie znowu,zagubiona wsystemie owieczka Widze,ze Twoje zycie pelne jest atrakcji (szczegolnie tych zwiazanych z podrozowaniem),ale przynajmniej nie narzekasz na nude;-) Najwazniejsze jednak jest zawsze to,ze w rezultacie spedzasz wspanialy czas z rodzina i przyjaciolmi-warto zszargac sobie troche nerwow dla takiego wynagrodzenia :-)) Nie prawdaz? Pozdrawiam goraco z przezimnych Niemiec (ale w Holandii nie lepiej;-) )!\n9 stycznia 2009 o 01:35 napisał:\nWitaj, Natalio! Ciesze sie, ze wrocilas, bo juz sie za Toba stesknilam. Masz racje, ze spotkanie z bliskimi i najkrotszy chocby pobyt w rodzinnych stronach warte sa pocierpienia niewielkich niedogodnosci. Ja juz planuje nstepna podroz do Polski ;-))) Zima rzeczywiscie rozpanoszyla sie w calej Europie. U nas nadal mrozno, zwlaszcza w nocy i rano, ale mrozy sa zaledwie kilkustopniowe a i sniegu raczej niewiele. Za to w Polsce Hu, hu ha! nasza zima zla! Mam nadzieje, ze u Was nie jest az tak mrozno!Pozdrawiam cieplutko\n12 kwietnia 2011 o 21:25 napisał:\n18 września 2012 o 03:38 napisał:\n18 listopada 2012 o 19:49 napisał:\nThe Higher Vancouver Regional District (GVRD) has the whole lot from Seashores, mountains and 192 stniunng parks to a cosmopolitan downtown area, fabulous buying and entertainment. As a result of it’s location it has a gentle local weather, which suggests not too much snow in the winter and pleasant temperatures in the summer, but it does to are likely to have plenty of rain. The typical annual rain and snow fall is 1219mm.


Warto wiosną pomyśleć o jesieni - Nowohuckie Centrum Kultury Kraków\nStrona główna Aktualności Warto wiosną pomyśleć o jesieni\nPodczas gdy wszyscy myślą już o wakacjach i planują letnie miesiące, my przygotowujemy jesienny repertuar naszej Sceny. Jak zwykle znajdą się w nim programy topowych kabaretów, szlagierowe komedie w gwiazdorskiej obsadzie, koncerty i baletowe przeboje. Warto wybrać coś dla siebie albo sprawić komuś kulturalny prezent!\nA oto pierwsza dziesiątka listy naszych jesiennych przebojów.\n25-lecie Raz, Dwa, Trzy w Nowohuckim Centrum Kultury - relacja Michała Kilińskiego z portalu Wywrota.pl Raz, dwa, trzy tygodnie po, mogłoby się wydawać, końcu świata, pojawiła się alternatywa – zupełnie oddać się wewnętrznej destrukcji przy pomocy ciemniejszej części dyskografii zespołu Adama Nowaka, bądź też, za tym samym, acz bardziej ożywczym pośrednictwem, zostawić spalony most za sobą i zacząć budować...


Wiadomo już, jak doszło do wypadku karetki na rondzie przy zamku. Wszystko nagrała kamera (wideo) : Lublin112.pl – Wiadomości z Lublina i regionu. Ważne informacje z kraju\nWiadomo już, jak doszło do wypadku karetki na rondzie przy zamku. Wszystko nagrała kamera (wideo) 18:55 23-03-2021\nPrzebieg wypadku, jaki miał miejsce po południu na al. Tysiąclecia w Lublinie, został zarejestrowany przez kamerę umieszczoną w jednym z pojazdów. Nagranie potwierdza dotychczasowe ustalenia w tej sprawie.\nDwie osoby zostały poszkodowane w wypadku, jaki miał miejsce po południu na rondzie Dmowskiego w Lublinie. Jak już informowaliśmy, około godziny 16 na skrzyżowaniu al. Tysiąclecia i Unii Lubelskiej zderzyły się dwa pojazdy: samochód osobowy i karetka. Na miejscu interweniowała straż pożarna, zespół ratownictwa medycznego oraz policja.\nZ przeprowadzonych na miejscu ustaleń wynika, że kierowca karetki transportowej jechał od strony ul. Lwowskiej. Poruszał się z uruchomionymi sygnałami świetlnymi i dźwiękowymi. Przejeżdżał przez skrzyżowanie na czerwonym świetle, jako pojazd uprzywilejowany.\nKierowcy jadący od strony Felina zatrzymali się i przepuścili karetkę, tak samo uczynili kierujący pojazdami, którzy poruszali się lewym pasem jezdni prowadzącej w kierunku Świdnika. Z kolei jadący prawym pasem kierowca kii wjechał na skrzyżowanie, w wyniku czego pojazd uderzył w bok karetki. Wytrącony z toru jazdy ambulans przewrócił się na bok.\nDo szpitala zostały przetransportowane dwie osoby z karetki. Są to przewożona pacjentka i ratownik medyczny. Policjanci cały czas pracują na miejscu zdarzenia ustalając szczegółowe okoliczności wypadku. Analizowane jest również to, który z kierowców doprowadził do zdarzenia.\n(fot. lublin112, wideo – nadesłane – Mateusz)\nAudi dachowało w rowie, 18-latek był nietrzeźwy\nNietrzeźwy, bez uprawnień, uderzył motocyklem w znak\nKrzycho 24 marca 2021 o 08:26\nTo nie ważne , że masz zielone światło,obserwujemy otoczenie ,bo jeśli stoją pojazdy na innych, sąsiednich pasach ,to coś się dzieje, może komuś popsuło się auto, może ktoś zasłabł , może właśnie przejeżdża karetka.Zycie i zdrowie ludzkie jest ważniejsze od zakupów,czy szybszego powrotu z pracy\nRomek 24 marca 2021 o 08:47\nklapki na oczy i gaz do dechy !\n......................., 24 marca 2021 o 09:22\nNa lewym pasie stoją autobusy a KIA jechała środkowym, mogła nie widzieć karetki która nadjeżdżała z lewej strony.\nnieKrytyKrytyk 24 marca 2021 o 09:44\nnie wiem czy wiecie, ale winny i tak będzie kierujący karetką, także możecie szczekać, Kierujący karetką mimo że miał włączone „bomby” dalej musiał ustąpić pierwszeństwa, smutne ale prawdziwe.\njanosik 24 marca 2021 o 10:58\nkaretka ,policja czy straż mogą wjechać na skrzyżowanie jako pojazd uprzywilejowany na czerwonym świetle , ale nie zwalnia to ich od zachowania ostrożności i dostosowanie prędkości na skrzyżowaniu , to nie jeden ale 3 pasy ruchu w jednym kierunku\nKierowca 24 marca 2021 o 11:51\nGdyby Kia jechała z prędkością dopuszczalną to nie byłoby tego zderzenia. Niech nikt nie pisze że na pewno miała mniej niż 70km/h.\nrudyczarnyzyd 24 marca 2021 o 12:35\nJanek 24 marca 2021 o 13:51\nstawiam orzechy przeciw dolarom, że to było LSW\nKrzysztof 24 marca 2021 o 15:03\nWidziałem zajście na żywo – z autobusu. Temat nie jest banalny, bo po części zawinił każdy. Generalnie część winy można zrzucić na kierującą Kią, bo mogłaby zwolnić, słysząc sygnał karetki w okolicy (nie miała szans jej zobaczyć). Na pasie do skrętu w lewo stało kilka autobusów (przed 4ką była jeszcze 2ka, a przed 2ką „coś przegubowego”, a dodatkowo na pasie środkowym jechał bus, który minął kartkę na centymetry). Cały pas do skrętu w lewo był obstawiony w taki sposób, ze karetka musiała ominąć autobus łukiem (blokował przejazd). Gdyby się zatrzymała (przezornie – wina kierującego karetką) – bus i kia przejechaliby – a kolejni mieliby szanse na reakcje.. natomiast gdyby nie autobus(y) – karetkę dałoby się zauważyć po niebieskich światłach. Nie można wiec tez nie widzieć winy u kierowcy MPK, bo wjechal skrzyżowanie (o ruchu okrężnym – rondo) kiedy nie było możliwości aby je opuścić.


Ważne wydarzenie dla górali, ale też całej Małopolski – Artykuły – Franciszkańska 3\n2022-05-20 Małopolska BP UMWM Małopolska 0\nRok 2022 to jubileusz 25. rocznicy VI pielgrzymki świętego Jana Pawła II do Ojczyzny. Była to wyjątkowa wizyta szczególnie dla górali, Podhala i całej Małopolski. Wtedy to Papież Polak odprawił pamiętną Mszę Świętą pod zakopiańską Wielką Krokwią.\nTo właśnie wtedy licznie zebrani górale złożyli Janowi Pawłowi II pamiętny hołd. – Doskonale pamiętam tamte chwile, szczególnie Mszę Świętą pod Wielką Krokwią w Zakopanem. Wspólnie z grupą znajomych z Nowego Sącza nieśliśmy przez blisko 3 kilometry duży baner z napisem „Kochamy Cię” i do dzisiaj pamiętam jego ciężar. Teraz po latach na jednym ze zdjęć z tamtego wydarzenia udało nam się zobaczyć nas stojących z tym napisem pod Wielką Krokwią. Liczę, że uda się nam dotrzeć do oryginału zdjęcia, aby mieć wyjątkową pamiątkę z tamtych dni. To był dla nas wyjątkowy czas i wyjątkowe przeżycia szczególnie odczytanie Hołdu Górali Polskich przez ówczesnego burmistrza Zakopanego Adama Bachledę-Curusia – chyba każdy z nas wtedy ocierał dyskretnie łzę z oka - wspomina marszałek Witold Kozłowski.\n20 maja w Zakopanem został podpisany list intencyjny ws. współpracy Archidiecezji Krakowskiej, Miasta Zakopane, Powiatu Tatrzańskiego i Województwa Małopolskiego przy organizacji obchodów wizyty Patrona Małopolski na Podhalu.\n- Chcemy w sposób szczególny uczcić jubileusz tamtych wydarzeń, stąd i m.in. Msza Święta która zostanie odprawiona dokładnie 25 lat po tej pamiętnej eucharystii pod Wielką Krokwią. Cieszę się, że wspólnie możemy podjąć to wyzwanie i wspólnie organizować obchody 25-lecia tamtych wydarzeń, ważnych w historii Polski. Stąd właśnie podpisanie listu intencyjnego o współpracy, który daje nam podstawy do dalszego działania - dodaje marszałek Małopolski.\nVI pielgrzymka Jana Pawła II do Ojczyzny trwała od 31 maja do 10 czerwca 1997 roku. Podróż apostolska Ojca Świętego utkana była wówczas z wielu wydarzeń – od 46. Międzynarodowego Kongresu Eucharystycznego we Wrocławiu przez europejskie obchody tysiąclecia męczeńskiej śmierci świętego Wojciecha, mające miejsce w Gnieźnie, po krakowskie uroczystości jubileuszowe 600-lecia utworzenia w Polsce Wydziału Teologicznego i wspomniane już wydarzenia pod Tatrami.\nW obchody 25. rocznicy pobytu św. Jana Pawła II w Zakopanem wpisuje się XIV Międzynarodowe Forum Górskie. Wśród prelegentów pierwszego dnia znaleźli się m.in.: bp. Damian Muskus i ks. prof. Rafał Tyrała. Konferencji przysłuchiwał się kardynał Stanisław Dziwisz.\n21 maja w Hotelu Mercure Kasprowy będą czynne wystawy: Przemysław Hauser-Schoneich: „Jan Paweł II i góry” – zbiór zdjęć oraz Joanna Sobczyk-Pająk: „Jan Paweł II. Ludzie i Miejsca” - zbiór obrazów. W Centrum Formacyjno-Szkoleniowym Księżówka dostępna jest także wystawa zdjęć i rekwizytów "Co ja z wami mam", która nawiązuje do górskich wycieczek Jana Pawła II, zarówno jako kapłana - wykładowca i duszpasterza młodzieży, jak i później papieża.


937 • Strona 19 z 67 • 1 ... 16, 17, 18, 19, 20, 21, 22 ... 67\nprzez Maggda92 16 kwi 2014, 09:38\nWykończą mnie te moje koszmary i wybudzanie się z nich, okropne sny, ciągle z kimś walczę, krzyczę tak się nie da żyć kiedy nawet w spokoju nie można się wyspać\nprzez cyklopka 16 kwi 2014, 11:52\nA mi się śniło, że piłam Pepsi z mlekiem.\nCo by Freud powiedział?\nprzez wiejskifilozof 18 kwi 2014, 09:49\nByłem w ZOO Łódź.Widziałem pumę,niedźwiedzie polarne i himalajskie.\nprzez kupmitrumne 18 kwi 2014, 10:53\nKur%#$%#@a trzecia noc z rzędu i śnią mi się pieprzone koty -.-\na dziś , dla odmiany były facet i jego była dziewczyna\nprzez mark123 19 kwi 2014, 13:09\nŚniła mi się dziś obrona, że zapomniałem, co mówić na prezentacji i w ogóle o czym dokładnie jest moja praca.\nprzez Prakseda 20 kwi 2014, 01:52\nA mnie się śniła sesja u terapeutki <po dłuugiej przerwie>. W gabinecie poza nami był jeszcze jakiś obcy, milczący facet. "Przepraszam, a Pan psze Pana to kto? Niemy świadek?"\nSen nr 2: Moja nauczycielka francuskiego z liceum kazała mi zrobić badanie kału Nawet pojemniczek mi dała. Kuwa, o co kaman\nprzez Lenka30 20 kwi 2014, 06:48\nPrakseda, Na moje wyczucie i na tą chwilę:\nSen pierwszy: Trzeba otwierać usta Wartościowym facetom - bo Oni są potrzebni Nam tak jak my Im. Trzeba kochać bardzo mocno. Pewnie jesteś albo bardzo wrażliwa albo myślisz o kimś, kto ma wielkie problemy. Zastanów się czy ma pełny żołądek i jak jak znasz jakiś pusty to go nakarm.\nSen drugi: To świadczy tylko o tym, że mamy teraz ogromne problemy w komunikacji. Na skutek tej przyczyny, że od pokoleń uczono nas nie tego języka. Do do serca trafia się przez żołądek. Proszę pamiętaj o tym. I kochaj, bo bez tego nie ma nic, albo wszystko jest źle.\nprzez carlosbueno 20 kwi 2014, 07:45\nA mi się śniło że jestem w jakimś miejscu gdzie są stare grobowce papieży i że ci papieże tam spoczywający wcale nimi nie są.\nprzez Lenka30 20 kwi 2014, 07:52\ncarlosbueno napisał(a): A mi się śniło że jestem w jakimś miejscu gdzie są stare grobowce papieży i że ci papieże tam spoczywający wcale nimi nie są.\nKochaj. Dzisiaj są Święta. Karm głodnych, jak takich nie widzisz, to znaczy, że straciłeś ich z oczu. Wtedy myśl, że ich karmisz. Tylko Mężczyzna potrafi Wizualizować. Jesteś zdrowy:-)\nprzez carlosbueno 20 kwi 2014, 07:57\nLenka30, te grobowce to może mają coś wspólnego z zmartwychwstaniem Jezusa obchodzonym dzisiaj , ale czemu fałszywe ciała tam były, może to przez mój ateizm.\nprzez Lenka30 20 kwi 2014, 08:07\ncarlosbueno napisał(a): Lenka30, te grobowce to może mają coś wspólnego z zmartwychwstaniem Jezusa obchodzonym dzisiaj , ale czemu fałszywe ciała tam były, może to przez mój ateizm.\nUwierz mi. Dziś są Święta nie przyczyny...W te święta potrzebni są Humaniści!!! Ciesz się i raduj. Odrodzisz się!!! Skup myśli na karmieniu wszystkich Głodnych.\nprzez Arhol 20 kwi 2014, 10:30\nW dzisiejszym śnie pierw jechałem samochodem jako pasażer,razem z wujkiem,po lewej był przystanek autobusowy,po prawej zaś 2 pociągi jadące w przeciwne strony,zastanawiałem sie co w niedziele o 19 robią na takim zadupiu 2 pociągi.\nKolejna część snu odbyła sie nie wiadomo skąd wokół namiotów cyrkowych ,gdzie było (nie pamiętam ilu?) moich towarzyszy/przyjaciół czy ludzi których znałem jeden coś robił przy laptopie ,2 z nas miało przy sobie miecze,w tym ja i postać którą nazywałem "tygrysem" (był to wiecznie bojowo nastawiony facet) nagle z 1 wagonu cyrkowego zszedł jakiś gość z ochroniarzem który to też miał miecz.\nCo jakiś czas nerwowo za nimi chodziłem wyciągając miecz do połowy ale nie okazując agresji,po jakimś czasie owy ochroniarz zaatakował mnie,zmuszając do walki,nerwowo gadałem by spytał tego drugiego,ten jednak nie odpuszczał,po krótkiej walce jego miecz był odbity w kierunku ziemi ,tak że potrzebował sporego zamachu by cokolwiek zrobić,kazałem mu sie poddać ale nie odpuścił, moje ostrze zaś szpicem lekko dotykało jego szyi szpicem,widząc jednak że ten zbiera sie by zacisnąć rękojeść miecza i wykonać zamach pchnąłem jego gardło swoim mieczem na wylot,po chwili ostrze z gardła wysunąłem zaś mój przeciwnik padł trupem na glebę.\nPod koniec ktoś z towarzyszy stwierdził że "to był jego,czyli >mój< 1 pojedynek i pierwszy w którym kogoś zabił".\nPóźniej się obudziłem D:\nprzez hooain 21 kwi 2014, 14:27\nśniło mi się, że miałam shajtać się z jakimś chinolem z rozsądku\nprzez Haissem 21 kwi 2014, 14:30\nhooain napisał(a): śniło mi się, że miałam shajtać się z jakimś chinolem z rozsądku\nZa dużo ryżu wsuwasz.


Strój kąpielowy wielokolorowy Gabbiano w Domodi\nStrój kąpielowy wielokolorowy Gabbiano\nDwuczęściowy kostium kąpielowy z lekko usztywnianym biustonoszem i fiszbinami. Pięknie modeluje biust oraz idealnie go podtrzymuje. Ten model sprawdzi się tylko na dużym biuście. Zapewnia idealny komfort noszenia. Wskazówki pielęgnacyjne: Pranie ręczne.


Śledztwo w sprawie śmierci urzędnika z Ostrołęki Franciszka D. zakończone | Teraz Ostrołęka\nTa sprawa wstrząsnęła w ubiegłym roku całą Ostrołęką. Z Narwi wyłowiono ciało pracownika Urzędu Miasta Ostrołęki Franciszka D. Śledztwo w sprawie jego tragicznej śmierci wszczęła prokuratura. Postępowanie już się zakończyło.\nO finale prokuratorskiego śledztwa opowiedziała nam rzeczniczka prasowa Prokuratury Okręgowej w Ostrołęce Elżbieta Łukasiewicz:\n– Postanowieniem z dnia 12 marca 2020 r. śledztwo w sprawie doprowadzenia Franciszka D. poprzez namowę lub udzielenie pomocy do targnięcia się na własne życie w dniu 18 marca 2019 roku w Ostrołęce zostało umorzone z powodu braku danych dostatecznie uzasadniających podejrzenie popełnienie przestępstwa. Podstawą decyzji o umorzeniu śledztwa był zgromadzony w sprawie materiał dowodowy.\n– W sprawie przeprowadzono oględziny miejsca ujawnienia zwłok Franciszka D., oględziny miejsca ujawnienia rzeczy należących do Franciszka D., przeprowadzono sekcję zwłok i badania toksykologiczne, przesłuchano w charakterze świadków członków rodziny zmarłego oraz pracowników Urzędu Miejskiego w Ostrołęce, zabezpieczono i poddano analizie dokumentacją związaną z zatrudnieniem i zakresem obowiązków Franciszka D. w Urzędzie Miejskim w Ostrołęce, uzyskano i poddano analizie dokumentację związaną z postępowaniem powypadkowym prowadzonym przez pracodawcę Franciszka D. oraz postępowaniem kontrolnym prowadzonym przez Państwową Inspekcję Pracy, poddano analizie zawartość telefonu komórkowego oraz laptopa użytkowanego przez Franciszka D.\nNikt nie usłyszał w sprawie śmierci urzędnika zarzutów. Rzeczniczka prokuratury dodaje też, że w toku śledztwa nie stwierdzono naruszenia przepisu mówiącym o złośliwym lub uporczywym naruszeniu praw pracowniczych.\nFranciszek D. pracował w miejskim wydziale inwestycji kilka lat, wcześniej zatrudniony był na stanowisku kierowniczym w Szpitalu w Ostrołęce. Zaginął 18 marca – o tym fakcie powiadomiła rodzina mężczyzny. Wiadomo było, że rankiem wyszedł z urzędu do pracy. I przepadł bez wieści.\nPoszukiwania Franciszka D. zakończyły się następnego dnia – z Narwi wyłowiono ciało mężczyzny. Franciszek D. miał 53 lata.\n← Nowi radni miasta Ostrołęki złożyli ślubowanie. Zobaczcie zdjęcia\nUlice w Kadzidle z nową nawierzchnią →\nNa ziemi często nie ma sprawiedliwości . Ale jeśli są winni, wcześniej czy później staną przed Sprawiedliwym\nMobbing trudno udowodnic\nSlyszalem,ze nawet zona Ś.P. Franciszka zeznawala,ze mial on problemy w pracy w ostatnim czasie,ze przez to nie spał po nocach,schudl i stał sie nerwowy…Na miescie ludzie mówili,ze Ś.P. Franciszek narzekał na to,ze go awansowali po to,by mógł podpisywać dokumenty,których nie chcial podpisywac…Dziwne…podobno mobbing niezwykle trudno udowodnic…a juz targnięcie sie na własne życie z tego powodu…tym bardziej.Nigdy czegosc takiego nie bylo w tym miescie… Spoczywaj w pokoju kolego