Polowanie na Tirpitza - operacje przeciw niemieckiemu pancernikowi\nZatopienie pancernika "Tirpitz"\nZatopienie niemieckiego pancernika "Bismarck" było w 1941 roku jednym z największych sukcesów brytyjskiej Royal Navy. Marynarka wojenna aliantów często nie mogła się wykazać w walce, gdyż do bezpośrednich starć z przeciwnikiem dochodziło niezwykle rzadko. Los "Bismarcka" wstrząsnął niemieckim dowództwem, z Adolfem Hitlerem na czele. Cios zadany w samo serce hitlerowskiej marynarki wojennej mocno osłabiał potencjał bojowy Kriegsmarine, nie mówiąc już o aspekcie propagandowym porażki. Duma i chluba Kriegsmarine poszła na dno po zaledwie kilku dniach grasowania na Oceanie Atlantyckim, odnosząc niewielkie sukcesy. Hitler słusznie obawiał się o losy bliźniaczego pancernika. "Tirpitz" miał się ukrywać i nie narażać na konfrontację z przeciwnikiem. W konsekwencji - prócz psychologicznego efektu zastraszania - nie było z niego większego pożytku\nDuma Adolfa Hitlera\nW 1936 roku stocznia Kriegsmarine Werft w Wilhelmshaven (w maju 1945 roku był to przystanek końcowy polskiej 1. Dywizji Pancernej) rozpoczęła budowę wielkiego pancernika, który swą nazwę odziedziczył po admirale Alfredzie von Tirpitzu, twórcy potęgi niemieckiej floty z przełomu XIX i XX wieku. Jako matkę chrzestną okrętu wybrano córkę zmarłego w 1930 roku dowódcy. 1 kwietnia 1939 roku nastąpiła uroczystość wodowania "Tirpitza". Jego warunki były doprawdy imponujące i stawiały go ówcześnie w szeregu najpotężniejszych pancerników świata:\nWymiary - długość - 252 metry, szerokość - 36 metrów, wysokość - 15 metrów, zanurzenie - 8,7 metra\nWyporność okrętu - standardowo - 43 tys. ton, z ładunkiem do 53 tys. ton\nPrędkość maksymalna - 30,5 węzła\nZałoga - 2608 ludzi\nWyrzutnie torped - 8 wyrzutni kal. 533 mm\nSamoloty ochronne - do sześciu maszyn typu "Arado" Ar 196\nUzbrojenie (ilość i kaliber działek) - 8x380 mm, 12x150 mm, 16x105 mm, 16x37 mm, 78x20 mm\nOpancerzenie - burty - do 32 cm, mostek - do 35 cm, osłona głównej artylerii - do 36 cm\nMoc napędu - 138 tys. koni mechanicznych\nRadar typu FuMO 23\nTak wyposażony okręt stanowił prawdziwą potęgą na atlantyckich szlakach. Brytyjczycy z niepokojem, ale i dużym zainteresowaniem obserwowali niemieckie przygotowania do zwodowania pancernika, a następnie do użycia go w boju. Dowództwo niemieckie miało powody do zadowolenia, gdyż w stosunkowo niedługim okresie udało się stworzyć jednostkę na wskroś nowoczesną i zdolną do podjęcia się walki ze znacznie liczebniejszą marynarką brytyjską. W latach trzydziestych nastąpiła spora rozbudowa i modernizacja Kriegsmarine, co znacznie wzmocniło niemiecką marynarkę, stawiając ją na jednej z czołowych pozycji na świecie - zarówno pod względem liczby okrętów, jak i ich zaawansowania technologicznego. Główną siłę uderzeniową miały stanowić dwa śmiertelnie groźne bliźniaki - pancerniki "Bismarck" i "Tirpitz". Ich moc była oparta nie tylko na silne ognia, ale i efekcie psychologicznym, jaki pojawienie się obu okrętów wywoływało po stronie przeciwnika. Royal Navy bała się "Bismarcka" i "Tirpitza", zdają sobie sprawę z zagrożenia, jakie pancerniki stwarzały na atlantyckich szlakach. Pokazała to dobitnie II wojna światowa.\nRankiem 1 września 1939 roku Kriegsmarine ruszyła do boju, ostrzeliwując polskie pozycje na Westerplatte. Zdecydowanie słabsza Polska Marynarka Wojenna nie była w stanie stawić czoła przeciwnikowi. W tym czasie "Tirpitz" nie był jeszcze gotowy do służby, wciąż trwały prace nad jego ukończeniem. Okręt pozostawał w Wilhelmshaven, poza zasięgiem polskiej armii, ale już w polu rażenia brytyjskiego lotnictwa Royal Air Force. Początkowo Brytyjczycy nie kwapili się do zdecydowanych ataków, co wpisywało się w założenia tzw. "wojny siedzącej" toczącej się przy minimalnym zaangażowaniu sił i środków. Sytuacja zmieniła się po rozpoczęciu niemieckich operacji przeciw Norwegii i Francji w połowie 1940 roku. W efekcie także "Tirpitz" stał się celem ataków brytyjskiego lotnictwa. W nocy z 9 na 10 czerwca 1940 roku RAF przeprowadził operację nalotu, która zakończyła się spektakularną klapą. 11 z 14 wysłanych maszyn nadleciało nad cel i mimo zrzucenia ładunków nie udało się zaliczyć trafień. Kolejne naloty miały być dokładniejsze. Swoją drogą nasuwa się stwierdzenie, iż "Tirpitz" nie miał szczęścia do nieprzyjacielskich maszyn lotniczych, nawet jeśli początkowo udawało się mu uniknąć bezpośrednich trafień. Nie zdążył jeszcze ruszyć do akcji, a już padały wokół niego bomby.\nJuż dziesięć dni później, w nocy z 20 na 21 czerwca, niemiecki okręt po raz pierwszy poczuł na sobie ciężar alianckiej bomby - "Tirpitza" dosięgło kilka pocisków, jednak nie zanotowano większych strat. Podobne naloty, o różnym nasileniu ilości bombowców, trwały do pierwszych miesięcy 1941 roku. Co jakiś czas na niebie nad Wilhelmshaven pojawiało się alianckie lotnictwo, którego głównym celem było zadanie możliwie najcięższych uszkodzeń "Tirpitzowi". Na szczęście pancernika i jego załogi, bomby, jeśli w ogóle spadały w pobliżu, jedynie rozpryskiwały wodę dookoła okrętu, nie czyniąc mu szkody. Wreszcie 25 lutego 1941 roku okręt wszedł do czynnej służby. "Tirpitz" został oddany pod komendę kapitana Karla Toppa i wkrótce został przerzucony na Bałtyk, gdzie miał zostać poddany serii prób i przygotowań do boju. Ćwiczenia przebiegały pomyślnie, kiedy to zakłóciła je wieść o niefortunnym rejsie bliźniaczego "Bismarcka", który zatonął pod koniec maja 1941 roku. Majowa katastrofa Kriegsmarine zaważyła na losach "Tirpitza". Adolfa Hitler, obawiając się o swój drugi supernowoczesny okręt, postanowił oszczędzać pancernik i nie narażać na podobne niebezpieczeństwo. Dlatego też - głównie z inicjatywy dyktatora - przygotowano plan odesłania "Tirpitza" ku wybrzeżom Norwegii, gdzie mógłby przebywać względnie bezpieczny od alianckich samolotów. Fiordy miały stanowić bazę wypadową dla operacji głównie na Morzu Północnym. Załoga "Tirpitza" miała dokonywać korsarskich rajdów, zakłócając trasy zaopatrzeniowe aliantów z Islandii do Murmańska. 12 grudnia 1941 roku zapadła oficjalna decyzja - Hitler nakazał przerzucenie "Tirpitza" z Bałtyku do Norwegii. Jego śladem miały pójść również pancerniki "Scharnhorst" i "Gneisenau" oraz ciężki krążownik "Prinz Eugen" przemieszczony z Brestu. 10 stycznia 1942 roku kapitan Topp zameldował, iż jest gotowy do działania i w dwa dni później opuścił kilońskie wybrzeże, kierując się w stronę Skandynawii. Dowództwo Kriegsmarine przydzieliło okrętowi silną eskortę w postaci czterech niszczycieli, które bezpiecznie przeprowadziły "Tirpitza" do Trondheim, gdzie cała eskadra dotarła 16 stycznia. "Tirpitz" ukrył się w fiordzie Aas, 15 mil na wschód od Trondheim. Po raz kolejny Niemcom nie sprzyjało szczęście. Już w dzień po przybyciu pancernik namierzyło brytyjskie lotnictwo, co skłoniło aliantów do działania. Początkowo planowano rajd samolotów bombowych typu "Mosquito", które ze względu na specyfikę - głównie zasięg - mogły dotrzeć do norweskich fiordów. Każda wyprawa bombowa miałaby jednak mocno utrudnione zadanie z powodu ukształtowania terenu (pagórki i liczne zagłębienia) oraz silnej obrony przeciwlotniczej wokół "Tirpitza". Dodatkowo pancernika broniły urządzenia produkujące dym, który zasłaniał okręt tuż po pierwszym sygnale alarmowym.\nNie od razu dowództwo niemieckie zdecydowało się włączyć "Tirpitza" do działań przeciwko flocie aliantów. Początkowo do podobnego pomysłu odnoszono się z pewną rezerwą, co było pokłosiem przedwczesnego zatopienia "Bismarcka". Zagrożenie ze strony pancernika dostrzegli jednak Brytyjczycy, którzy szybko postanowili przeciwdziałać możliwości włączenia się do aktywnej walki "Tirpitza". Pancernik słusznie postrzegano jako potencjalnego głównego wroga w bitwie o Atlantyk. Sprzymierzeni postanowili przeprowadzić oryginalną operację, której głównym celem stało się ograniczenie możliwości manewru dowódcy niemieckiego okrętu w momencie uszkodzenia. Prawdopodobnie jedynym miejscem w basenie Kanału La Manche, do którego mógłby się ewentualnie skierować "Tirpitz" w celu dokonania niezbędnych napraw, było Saint-Nazaire. Niewielki port na zachodnim wybrzeżu francuskim, w pobliżu ujścia Loary, posiadał zbudowany jeszcze przez Francuzów ogromny suchy dok, który niegdyś miał stać się miejscem napraw liniowca "Normandie". Po wygranej kampanii francuskiej port oraz dok wpadły w ręce Niemców, którzy postanowili wykorzystać go dla napraw własnych okrętów. "Normandie Dock" stanowiłby zatem potencjalne miejsce ratunku dla "Tirpitza". Nic zatem dziwnego, iż w brytyjskim dowództwie zrodził się szalony pomysł zniszczenia doku w Saint-Nazaire, gdyż to na jakiś czas wyłączyłoby to miejsce z użycia i uniemożliwiło wykonanie manewru przerzutu "Tirpitza" w rejon ujścia Loary. Śmiały plan musiał być poparty doskonałą organizacją i opracowaniem uderzenia. Jeszcze w zimie 1941 roku powstał szkic ryzykownej operacji. Plan przewidywał użycie okrętu wyładowanego po brzegi materiałem wybuchowym, który miałby staranować keson zamykający dok. Następnie do akcji mieli wkroczyć komandosi wpływający do środka motorówkami. Ich zadaniem było zniszczenie urządzeń portowych. Po wykonaniu misji żołnierze ci winni zawrócić i dotrzeć do oczekujących na nich okrętów Royal Navy. Wybór okrętu-taranu wzbudził sporo kontrowersji. Strona brytyjska zaproponowała nawet polski niszczyciel "Burza", jednakże Polacy zdecydowanie odmówili użycia pięknej polskiej jednostki w samobójczej akcji. W efekcie zdecydowano się na amerykański niszczyciel "Campbeltown" dowodzony przez kpt. S. H. Beattiego. Całością planowania zajął się Lord Mountbatten. "Campbeltown" został odpowiednio przygotowany do zadania - na pokład wziął 24 bomby głębinowe wyposażone w zapalniki czasowe, a jego mostek poddano przebudowie, dokładając silną osłonę z płyt pancernych. Eskadra wspomagająca niszczyciel złożona była z kanonierki MGB-34 i ścigacza torpedowego MTB-74. W akcji wzięły też udział dwa niszczyciele, które na swój pokład zabrały 611 ludzi, w tym 256 komandosów, i 16 motorówek, użytych później podczas szturmu na port w Saint-Nazaire.\n26 marca 1942 roku grupa opuściła Falmouth i skierowała się ku wybrzeżom francuskim. Dowódcą operacji został komandor Robert Ryder. Defensywa portu była silna - bazę obsadzało blisko 5000 żołnierzy niemieckich wspomaganych przez artylerię na brzegu oraz mniejsze jednostki. Po zachodzie Brytyjczycy sformowali szyk bojowy i obrali kurs na Saint-Nazaire, gdzie dotarli po 1.00. "Campbeltown" został oświetlony przez niemieckie reflektory, a jego dowódca został wezwany do podania znaków rozpoznawczych. Beattie grał na zwłokę i przesłał znane Anglikom znaki jednego z niemieckich okrętów. Niemcy nie dali się jednak podejść, jednakże tracili cenne minuty, nie otwierając jeszcze ognia. Gdy pierwsze strzały dosięgły amerykański niszczyciel, Ryder był już blisko wrót doku. O 1.34 okręt uderzył w nie z impetem. W tym samym czasie komandosi dopłynęli do brzegu na motorówkach i rozpoczęli krótkotrwałą walkę. W kilku miejscach założono ładunki wybuchowe. Desantem kierował ppłk A.C. Newman. Na brzegu rozgorzała zacięta walka z zaalarmowanymi żołnierzami niemieckimi. Po półtoragodzinnym boju Ryder zarządził ewakuację, jednakże nie był w stanie podjąć z brzegu wszystkich komandosów. Odwrót przebiegał chaotycznie i pod silnym ogniem niemieckim. Oddział komandosów został rozbity, aż 169 z nich poległo, a blisko 200 dostało się do niewoli. Okazało się, iż tylko pięciu uniknęło losu pojmanych kolegów i przedostało się do Hiszpanii, skąd powrócili później na Wyspy Brytyjskie. Rankiem 27 marca na okręt "Campbletown" weszli niemieccy żołnierze, w tym sporo grupa oficerów, którzy sprawdzali uszkodzenia wyrządzone podczas nocnego rajdu Brytyjczyków. Pojmany Beattie był w tym czasie przesłuchiwany przez Niemców w budynku komendantury miasta. Niespodziewanie dla obserwatorów powietrzem wstrząsnął potężny wybuch. Ładunki założone w kadłubie niszczyciela eksplodowały z dużym opóźnieniem. Okazało się, iż Śluza Normandzka została doszczętnie zniszczona. Naruszono także konstrukcję tzw. Starej Śluzy. Misja Rydera została zakończona - mimo dużych strat liczebnych i poświęcenia jednego z niszczycieli dok w Saint-Nazaire został uszkodzony i nie nadawał się do użytku. "Tirpitz" nie miał się gdzie udać.\nSukces operacji "Chariot" był tylko wstępem do dalszych działań przeciwko pancernikowi. Do boju przeciwko niemieckiemu okrętowi zaangażowane zostało przede wszystkim lotnictwo, które nieustannymi nalotami miało nękać go u wybrzeży Norwegii. W trzy dni po wykryciu okrętu w pobliżu Trondheim Winston Churchill raportował, iż zniszczenie lub uszkodzenie pancernika jest "największym zadaniem na morzu obecnego czasu". Dlatego też już 30 stycznia została wysłana wyprawa, która wprawdzie nie dotarła do "Tirpitza", ale "przetarła" powietrzny szlak dla następnych eskadr bojowych. W pierwszej połowie marca Niemcy wreszcie zdecydowali się wypuścić pancernik z fiordu i użyć go do działań przeciwko brytyjskiej żegludze. Po nieudanych atakach na konwoje alianckie "Tirpitz" powrócił do Fattenfjord w pobliżu Trondheim. Tam trzykrotnie zapędzały się brytyjskie bombowce, jednakże ani razu nie udało się im trafić niemieckiego okrętu. Taka sytuacja utrzymywała się do lipca, kiedy to "Tirpitz" wyszedł na swoje pierwsze poważne łowy. Celem był zmierzający do Murmańska konwój PQ-17 składający się z 33 statków, 3 jednostek ratowniczych, zbiornikowca i eskorty. Wiózł on duże ilości broni dla walczącej na froncie wschodnim sojuszniczej Armii Czerwonej, dlatego jego bezpieczeństwo było szczególnie ważne. 2 lipca "Tirpitz" i "Admiral Hipper" przeszły do fiordu Vest, skąd następnie przeniosły się do fiordu Alta. Tam oczekiwały już inne jednostki Kriegsmarine. Wiadomości o przesuwaniu "Tirpitza" zelektryzowały Brytyjczyków, którzy postanowili rozproszyć konwój, aby uniknąć strat spodziewanych ze strony ataku pancernika. Po raz kolejny zadziałał efekt psychologiczny obecności "Tirpitza" w rejonie Morza Północnego. Agonia PQ-17 trwała długo, rozrzucone statki przebywające bez eskorty były niszczone jeden po drugim. "Tirpitz" wycofał się z walki 5 lipca, kiedy to został zaatakowany przez sowiecki okręt podwodny K-21 dowodzony przez kmdr Łunina. Wprawdzie trafienia Niemcy nie potwierdzili, lecz przesunęli swój największy okręt do Bogen. Stamtąd 23 października pancerny kolos przeniósł się do Fattenfjordu. Jesienią na losy "Tirpitza" ponownie wpłynęły rozkazy Adolfa Hitlera, który po nieudanych akcjach niemieckich okrętów nakazał ich wycofanie do norweskich fiordów. Pojawiały się nawet pomysły demontażu urządzeń bojowych, co w porę zarzucono jako koncepcję chybioną. Pomysł demontażu miał Hitlerowi wyperswadować dowódca Kriegsmarine Karl Dönitz. Następnie przeniósł największe jednostki do Altenfjodru. To tam miały się wkrótce rozegrać pasjonujące wydarzenia.\nSwego czasu Brytyjczycy podpatrzyli od Włochów ciekawą strategię operacyjną - Włosi posiadali bowiem specjalny oddział nurków, którzy montowali miniaturowe torpedy wewnątrz portów i w ten sposób niszczyli okręty przeciwnika. Silnie wpływający na taktykę floty Churchill postanowił opracować podobną strategię i wykorzystać zdobycze nowoczesnej techniki w walce z Niemcami. W kwietniu 1942 roku stworzono pierwsze jednostki miniaturowego typu, które po serii testów i prób oraz treningów obsługujących je nurków miały wejść do akcji. Jednym z głównych celów stał się doskonale strzeżony "Tirpitz", który mimo relatywnie niewielkiego zaangażowania wciąż siał postrach na atlantyckich szlakach. Zaplanowana na koniec października 1942 roku operacja zakończyła fiaskiem. Złe warunki atmosferyczne oraz duża odległość od Wysp Brytyjskich spowodowały, iż misja miała niewielkie szanse powodzenia. Okazało się jednak, iż jest to całkiem skuteczna droga do niemieckiego pancernika. Jeszcze na początku wojny komandor Varley i adm. Horton opracowali projekt zastosowania miniaturowej łodzi podwodnej, która miała niepostrzeżenie zbliżać się do okrętów i następnie atakować je z zaskoczenia. 24 marca 1942 roku przeprowadzono pierwszą próbę okrętu opatrzonego nazwą "X-3". Zanurzenie i testy przebiegły po myśli konstruktorów, rozpoczęto zatem rozbudowę tych nietypowych sił morskich. W 1943 roku miniaturowa flota brytyjska liczyła sześć jednostek "X", które szybko znalazły zastosowanie. Ich wymiary (około 16 metrów długości i nieco ponad 1,5 metra średnicy kadłuba) były niewątpliwie zaletą, gdyż utrudniały wykrycie okrętu przez przeciwnika. Dzięki ulepszeniom w zakresie komfortu wnętrza czteroosobowa załoga mogła podróżować 36 godzin w zanurzeniu. Okręty "X" osiągały zanurzenie 100 metrów poniżej poziomu morza i rozwijały prędkość do 6,5 węzła na powierzchni i 5 węzłów pod powierzchnią wody. Admiralicja ponownie postanowiła zaatakować "Tirpitza", tym razem przy użyciu sześciu miniaturowych okrętów podwodnych - "X-5", "X-6" i "X-7". "X-8" winien uderzyć na pancernik "Lützow" a "X-9" i "X-10" na "Scharnhorsta". Holowaniem małych jednostek zajęły się okręty podwodne normalnej wielkości, ciągnąc swoje miniatury na linach holowniczych.\n11 września 1943 roku rozpoczęto operację, której nadano kryptonim "Source". Niestety, znowu nie wszystko szło po myśli dowództwa brytyjskiego, gdyż po czterech dniach podróży zerwała się lina łącząca "X-7" oraz "X-8" z większymi okrętami podwodnymi. Na szczęście "X-7" dotarł do norweskiego fiordu. Załoga "X-8" miała pecha, bowiem ich okręt stracił sterowność, a marynarzy miniaturowej łodzi podwodnej awaryjnie podjął okręt "Seanymph". Wkrótce po tym "X-8" zatonął. Zatonął także "X-9", tyle tylko że jego załoga nie zdołała się uratować i 16 września marynarze stracili życie w tragicznych okolicznościach. 20 września eskadra zbliżyła się na 150 mil do wybrzeży Norwegii. Liny holownicze zostały zwolnione, a załogi miniaturowych łodzi podwodnych zdane na własny los. Skierowano się do Kaafiordu, gdzie znajdował się "Tirpitz" strzeżony przez sieci przeciw okrętom podwodnym oraz torpedom. Wieczorem 20 września 4 jednostki znalazły się w pobliżu metalowej zapory. Po całonocnej udręce spowodowanej trudnościami w przebiciu się do "Tirpitza" "X-6" dowodzony przez por. Cameron dotarł w pobliże pancernika. Niestety, "okręcik" został dostrzeżony przez załogę "Tirpitza" około 7.00. Marynarze rozpoczęli ostrzeliwanie niezidentyfikowanego obiektu. Cameron wiedział, iż nie zdoła się wymknąć z fiordu, dlatego też wyrzucił obie zabrane na pokład "X-6" miny i poddał okręt. Mniej więcej w tym samym czasie "X-7" dowodzony przez por. Place'a także dotarł w pobliże stalowego kolosa i o 7.20 zwolnił oba ładunki wybuchowe. Załoga nie wiedziała, jakim cudem udało im się przeniknąć w pobliże pancernika, nie wiedzieli też, jak się stamtąd wyrwać. Dlatego też, wiedząc, iż krótko po ósmej nastąpi wybuch, postanowili możliwie maksymalnie oddalić się od miejsca eksplozji. O 8.12 nastąpił wybuch. "X-7" wynurzył się i został ostrzelany przez Niemców. Wkrótce dowódca i jeden z członków załogi zostali wzięci do niewoli. Dwóm innym nie udało się uciec z tonącego okrętu. Zatopiony został także "X-5", którego wrak znaleziono w fiordzie po kilkudziesięciu latach. Prawdopodobnie i on zdążył pozbyć się ładunków wybuchowych pod pokładem "Tirpitza". Załoga "X-10" miała o wiele więcej szczęścia niż ich koledzy z pozostałych jednostek. "Scharnhorst" wypłynął z fiordu, co spowodowało, iż misja "X-10" nie miała racji bytu. Dlatego też dowódca okrętu postanowił wycofać się i odpłynąć. 28 września nastąpiło spotkanie z okrętem podwodnym, który zabrał miniaturową łódź do Wielkiej Brytanii. W wyniku ataku "Tirpitz" poniósł duże uszkodzenia i na długo został wyłączony z walki. Szalona operacja Brytyjczyków przyniosła nadspodziewane efekty. Do fiordu musiał wpłynąć "Neumark", którego załoga przez kilka miesięcy dokonywała niezbędnych napraw, aby przywrócić sprawność pancernika. Dopiero w marcu następnego roku "Tirpitz" powrócił do służby.\nLotnictwo wreszcie kończy sprawę\nDługotrwała naprawa na dobre wyłączyła "Tirpitza" z walk na Morzu Północnym. W praktyce "rekonwalescencja" nie miała zostać zakończona, gdyż jeszcze w lutym 1944 roku sowieckie bombowce rozpoczęły nowy sezon nalotów na pancernik przebywający w Altenfjordzie. Tym razem nie zanotowano trafień. Dopiero nalot 41 alianckich samolotów typu "Barracuda" z 3 kwietnia spowodował uderzenie 15 bomb w "Tirpitza". Znowu unieszkodliwiono głównego wroga. Tym razem na pełny kwartał. Przy okazji ataku 122 marynarzy poległo a 316 zostało rannych. Kolejne naloty mające na celu dobicie pancernika nie zakończyły się powodzeniem. Powodem były kiepskie warunki atmosferyczne, które przeszkodziły w operacjach z 24 kwietnia, 15 i 28 maja. W sierpniu pogoda poprawiła się na tyle, iż na niebie nad "Tirpitzem" znowu zaczęły się pojawiać alianckie samoloty. 22 sierpnia nie zaliczono trafień. Jednakże już w dwa dni później dwie bomby dosięgły pancernik. 29 sierpnia ponowiono atak, ale i tym razem lotnicy spudłowali. Nadrobili to z nawiązką 15 września, kiedy to dwie bomby tak niefortunnie trafiły pokład, iż całkowicie wyłączyły "Tirpitza" z walki. Dlatego też dowództwo niemieckie postanowiło sprowadzić go do roli baterii, przenosząc okręt do Tromso. Tam dzieła zniszczenia dopełniło 31 Lancasterów, które nadleciały nad port 12 listopada. Szybko zanotowano trafienia. "Tirpitz" nabrał mocnego przechyłu, w konsekwencji czego przewrócił się, zabierając na dno blisko tysiąc ludzi. Epoka superpancerników kończyła się, a niemiecka Kriegsmarine oddawała wojnę walkowerem, do ostatnich dni oszczędzając "Tirpitza", który stanowił dogodny cel dla kolejnych alianckich wypraw bombowych.\nZatopienie perełki niemieckiej marynarki wywołało wstrząs w dowództwie Kriegsmarine oraz u samego Hitlera, który przywiązywał dużą wagę do możliwej działalności korsarskiej "Tirpitza". Okazało się, iż nawet najlepszy okręt niemiecki nie jest w stanie obronić się przed nalotami alianckimi, nie mając zapewnionej odpowiedniej obrony. Nie wystarczyło maskowanie i ukrywanie się w norweskich fiordach. Konsekwentne zaangażowanie w akcję stopniowego niszczenia siły bojowej "Tirpitza" umożliwiło aliantom osiągnięcie ostatecznego celu, jakim było zniszczenie pancernika i zdecydowane zmniejszenie zagrożenia na szlaku konwojów. Sukces był także idealnym podsumowaniem rosnącej przewagi sprzymierzonych, którzy przechodzili do ofensywy na wszystkich frontach, niszcząc jednostki wroga nie tylko na lądzie, ale i na morzu. Zatopienie "Bismarcka", a następnie "Tirpitza" było wierzchołkiem góry problemów, z jakimi musiało zmierzyć się dowództwo Kriegsmarine. Opanowanie żeglugi na Kanale La Manche, następnie podbój kolejnych niemieckich baz morskich - to wszystko złożyło się na obraz końca wojny morskiej, która w konsekwencji rozkazów dowództwa niemieckiej marynarki i samego Hitlera nosiła znamiona wojny totalnej i bezwzględnej, obliczonej na wyniszczenie nieprzyjaciela. Początkowo brutalne metody prowadzenia walki sprzyjały agresywnie nastawionym Niemcom i ich sojusznikom, którzy odnosili spore sukcesy w starciu z wrogiem, często nieprzygotowanym do odparcia ataku. Z czasem jednak sytuacja aliantów na morzach i oceanach ustabilizowała się i umożliwiła im rozpoczęcie kontruderzenia, w którego efekcie kolejne jednostki niemieckie lądowały na dnie morza.


Najlepszy krakowski prawnik - RGK Radom\nDecydując się na dochodzenie odszkodowania od nieuczciwego wspólnika z mojej firmy, wiedziałem że sytuacja jest bardzo skomplikowana. Prawo finansowe oraz prawo związane z odszkodowaniami jest bardzo zawiłe, w związku z czym nie miałem pojęcia, czy uda mi się wywalczyć jakiekolwiek odszkodowanie. A zgodnie z moim przekonaniem należało mi się, ponieważ przez jego nieuczciwość musieliśmy zamknąć dobrze prosperującą firmę.\nDobry prawnik rozwiązuje problemy\nGdy zdecydowałem się wnieść sprawę do sądu, wiedziałem że może mi pomóc tylko skuteczny prawnik w Krakowie. Gdy udało mi się znaleźć osobę polecaną, od razu widziałem, że mam styczność z prawdziwym profesjonalistą. Okazało się, że prawnik przeprowadzał już kilka podobnych spraw, w związku z czym ma spore doświadczenie i może już na samym początku stwierdzić, czy roszczenie ma szansę zostać uznane przez sąd, czy cała sprawa przyczyni się tylko i wyłącznie do konieczności pokrycia kosztów sądowych. Jak się okazało miałem szansę na powodzenie, w związku z czym wybrany przeze mnie prawnik, zdecydował się na poprowadzenie mojej sprawy. Zaczęliśmy od najbardziej pokojowego rozwiązania, czyli wystosowanie przedsądowego wezwania do zapłaty (chodziło o kwotę, którą wniosłem do firmy, a którą przez nieuczciwość wspólnika straciłem). Niestety, zostało to zignorowane, więc wybrany adwokat reprezentował mnie w sądzie. Dzięki jego profesjonalnemu podejściu udało mi się wygrać sprawę.\nJak się okazuje w sądzie nie wystarczy mieć rację. Trzeba jeszcze umieć ją udowodnić. W związku z tym, gdy chciałem uzyskać odszkodowanie od nieuczciwego wspólnika, który naraził mnie na spore straty finansowe, zdecydowałem się zatrudnić prawnika. Specjalista w tej dziedzinie stwierdził, że mam szansę wygrać sprawę i znacznie mi pomógł w osiągnięciu tego celu.


TechEkspert 16 Oct 2017 17:45 10464 18\nW ramach trwającego konkursu konkursu na elektroda.pl jest szansa na zdobycie modułu Arduino Uno, moduł wyposażony jest w mikrokontroler ATMega328P taktowany rezonatorem kwarcowym 16MHz, zasilanie 5V. Na płytce znajduje się gniazdo USB-B pozwalające na zasilanie oraz komunikację (przesłanie programu ze środowiska Arduino, lub komunikacja z działającym programem). Gniazdo DC pozwala na zasilanie napięciem wyższym niż 5V (stabilizator AMS1117). Płytka wyposażona jest w konwerter USB<->UART co ułatwia integrację ze środowiskiem Arduino. Złącza na płytce pozwalają na podłączenie modułów rozszerzeń (shield). Na płytce znajdują się LEDy informujące o obecności zasilania, aktywności na liniach RX/TX interfejsu UART oraz LED połączona z wyprowadzeniem D13. Mikrokontroler i jego porty I/O pracują z napięciem 5V, dodatkowo wyprowadzone jest napięcie zasilające 3.3V jednak należy zadbać o konwersję poziomów logicznych dla układów zasilanych napięciem innym niż 5V. Na płytce Arduino Uno znajduje się przycisk reset, złącze ISP pozwala na umieszczenie programu z wykorzystaniem programatora, wykorzystując ISP można zmienić ustawienia fusebit mikrokontrolera (np. zmiana źródła taktowania na wewnętrzny generator RC) a nawet zrezygnować z bootloadera lub środowiska Arduino i przesłać skompilowany kod napisany w np. w Atmel Studio 7.0. Zastosowano konwerter USB<->UART CH340 i jeżeli nie posiadamy w systemie sterownika, to są one dostępne na stronie producenta:\nPobieramy aktualną wersję środowiska Arduino, (obecnie 1.8.4),\nnastępnie tworzymy nowy program (szkic) i wybieramy płytkę Arduino/Genuino Uno:\nNarzędzia-> Płytka->Arduino/Genuino Uno\nSchemat Arduino Uno - źródło.\nDo pierwszych prób migania diodą można wykorzystać programy przykładowe z materiału o Arduino nano. znajdziecie tam przykłady jak migać LED, jak płynnie zmieniać jasność LED oraz jak migać LED RGB w rytm muzyki.\nCzujnik wilgotności i temperatury AM2302 (DHT22)\nCzujnik AM2302 może pracować z napięciami 3.3-5.5V posiada 4 wyprowadzenia (jedno niewykorzystywane). Trzy wyprowadzenia wykorzystane są jako zasilanie (1), transmisja danych (2), oraz masa (4), więcej znajdziecie w nocie katalogowej: AM2302.\nPin wykorzystywany do transmisji danych należy połączyć z zasilaniem poprzez rezystor 5.1kom, DHT22 często występuje jako moduł zamontowany na płytce z trzema wyprowadzeniami, zwykle na płytce znajduje się rezystor podciągający pin "data" do "+" dlatego w przypadku modułu do połączenia z Arduino wystarczą tylko trzy przewody (zasilanie, dane, masa).\nDługość przewodów połączeniowych może sięgać nawet do 20 metrów. Pomiar wilgotności względnej w zakresie 0-99.9% wykonywany jest z rozdzielczością 0.1% i dokładnością +-2% w temperaturze 25 stopni C (błąd rośnie przy niskiej i wysokiej wilgotności). Pomiar temperatury w zakresie -40 do 80 stopni z rozdzielczością 0.1 stopnia C i dokładnością +-0.5 stopnia.\nW przykładzie wykorzystamy wyprowadzenie cyfrowe "2" Arduino do podłączenia linii danych DHT22.\nAby ułatwić sobie pracę wykorzystamy bibliotekę do obsługi czujnika:\nSzkic->Zarządzaj bibliotekami->Menadżer bibliotek\nWyszukujemy frazę "dht" i wybieramy "SimpleDHT by Winlin"\nWięcej informacji o bibliotece tutaj: https://github.com/winlinvip/SimpleDHT\nPoniżej przykładowy kod pobierający dane z czujnika, po jego uruchomieniu w monitorze portu szeregowego zobaczymy informacje o temperaturze i wilgotności:\nCzujnik wilgotności w okresie grzewczym może pomóc w decyzji o uruchomieniu nawilżacza powietrza. Czujnik wystawiony na zewnątrz mieszkania może pomóc w prognozowaniu pogody, duży wzrost wilgotności przy spadku ciśnienia może oznaczać naciągającą burzę.\nCzujnik temperatury i ciśnienia BMP180\nCzujnik pozwala na pomiar temperatury i ciśnienia, wykorzystany interfejs I2C, napięcie zasilania 1.8-3.6V więcej w nocie aplikacyjnej: BMP180. Czujnik zamontowany na płytce GY-68 posiada dodatkowe elementy elektroniczne ułatwiające podłączenie czujnika z Arduino Uno. Wyprowadzenie GND łączymy z masą, VIN z wyjściem 3.3V płytki Arduino, linie magistrali I2C do odpowiednio SDA i SCL.\nDołączamy bibliotekę do obsługi czujnika BMP180:\nWyszukujemy frazę "BMP085" i wybieramy "Adafruit BMP085 Unified by Adafruit"\nWięcej informacji o bibliotece tutaj: https://github.com/adafruit/Adafruit_BMP085_Unified\nPrzykładowy kod pozwalający na wyświetlenie danych z czujnika w monitorze portu szeregowego:\nObserwacja zmian ciśnienia może pomóc w prognozowaniu pogody, systematyczny spadek ciśnienia może świadczyć o nadchodzącym pogorszeniu pogody i opadach, systematyczny wzrost ciśnienia może prognozować pogodę słoneczną i brak opadów. Szybkie zmiany ciśnienia (od 4hPa w ciągu 3 godzin) mogą świadczyć o nachodzących wiatrach o sile zależnej od gwałtowności zmian ciśnienia. Jest też coś takiego jak ciśnienie "normalne" dla danej lokalizacji (zależy wysokości n.p.m), w oparciu o tą wartość można wykonać prosty sposób prognozowania jeżeli ciśnienie odczytane z czujnika oscyluje +-10hPa w okolicach ciśnienia "normalnego" to można spodziewać się zachmurzenia/umiarkowanej pogody, jeżeli ciśnienie odczytane jest wyższe o więcej niż 10hPa od "normalnego" to prognozujemy słoneczną pogodę, natomiast mniejsze o 10hPa od "normalnego" prognozuje opady deszczu/śniegu. Ciśnienie normalne wynosi 1013,25hPa na wysokości 0n.p.m dla swojej miejscowości możecie obliczyć ciśnienie "normalne" z wykorzystaniem wzoru barometrycznego tutaj online: http://www.altitude.org/air_pressure.php możecie policzyć ciśnienie "normalne" na określonej wysokości w warunkach normalnych.\nKolorofon LED RGB wykorzystanie FFT\nWykonajmy analizę FFT sygnału z mikrofonu dostarczonego na wejście ADC A0 Arduino. Wyniki transformacji FFT pozwolą na wysterowanie w rytm muzyki diody RGB z wykorzystaniem PWM (R-pin5, G-pin9, B-pin6). Dokładny opis FFT znajdziecie tutaj: FFT na ESP32 i Arduino.\nNa Arduino uno będziemy próbkować sygnał wyjściowy z częstotliwością 8kHz co pozwoli na analizę częstotliwości do 4kHz, długość bufora próbek dla FFT będzie wynosić 32 co w wyniku da 16 punktów wyniku FFT. Do środowiska Arduino należy dodać bibliotekę "arduinoFFT". Na poniższym filmie widoczna jest reakcja na przykładową muzykę:Link\nPoniżej testowy kod z którym możecie eksperymentować np. uzależniając stopień wypełnienia PWM od wybranych różnych częstotliwości:\nR4-C2 tworzą filtr dolnoprzepustowy dostosowujący pasmo sygnału wejściowego do częstotliwości próbkowania 8kHz.\nJakie macie pomysły na wykorzystanie Arduino Uno?\nPosts rating: 3218\nTechEkspert wrote 3804 posts with rating 3218, helped 12 times. Been with us since 2014 year.\nWypadało by zamieścić jeszcze schemat samego arduino.\nPomysły takie jak na wszystkim innym, tu się ameryki nie odkryje\nW zależności od potrzeb, choć to i tak raczej do zabaw hobbystycznych, albo jakichś prototypowych urządzeń. Ja bym chętnie na tym zrobił sterownik do ciśnieniowego ekspresu do kawy, przy odrobinie szczęścia można by było uczynić go dosyć mocno regulowanym - choć nie wszystkie tematy da się przeskoczyć.\n@piotr_go schemat typowy dla Arduino UNO, jedynie jako konwerter USB<->UART został zastosowany CH340,\nnie jestem fanem tego konwertera ale pewnie jego zastosowanie korzystnie wpływa na cenę, ja wolę np. CP2102 który można znaleźć np. w NodeMCU Amica z ESP8266.\n@siewcu do prototypowania, szybkich testów i eksperymentów te moduły nadają się bardzo dobrze, do użytkowników elektrody trafiło już trochę różnych modułów z gadżetów i różnych konkursów, później można spodziewać się różnych ciekawych materiałów w DIY i artykułach.\nnie jestem fanem tego konwertera ale pewnie jego zastosowanie korzystnie wpływa na cenę, ja wolę np. CP2102\nJa wole FTDI. Nigdy nie miałem z nimi problemu (od strony systemu) co w przypadku innych konwerterów nie jest takie oczywiste (zwłaszcza popularny PLxxxx). No i do FTDI moge dobrac sie przez biblioteki D2XX. Nie muszę znac nr wirtualnego COM, mało tego, wogóle taki COM może się nie pojawiać. Na i mam dostęp (nie we wszystkich FTDI) do pamięci EEPROM tego układu. Są wersje FTDI z IIC/SPI. No i VNC2. 2xUSB (także 2xHOST). Na VNC mozna pisac własne programy jak na ESP, więc w wielu przypadkach nie potrzeba mikrokontrolera.\nCH340G jest mega tani i co ciekawe działa "od kopa". Kiedyś się bałem takich tanich modułów, ale skoro są popularne, to znaczy, że działają\nKonwertery oparte o FTDI mają dużo często niewykorzystywanych funkcji\nSchemat dla ludzi nie korzystających ze środowiska arduino, żeby pinout był pod ręką.\nPoza tym zastanawiałem się po co LM358? (już znalazłem)\nW rodzinie konwerterów należących do CH340, sa układy z SPI,IIC. Co prawda nie można dobrać sie do konfiguracji układu od strony mikrokontrolera jak w FTDI, ale szkoda, że nie użyto konwertera z SPI. Dzięki temu, cenny USART byłby do wykorzystania w dowolny sposób.\n@Mikroprocesorowiec zraziłem się do FTDI gdy uruchomili akcję psucia urządzeń opartych o podróbki FTDI,\n@piotr_go czy mógłbyś zalinkować jakiś czytelny i otwarty schemat arduino uno?\nNie słyszałem o tym a to ciekawa informacja. Podobnie robi oprogramowanie SaleAE, ale jest na to sposób. Co do FTDI to na szczęście podrabiane są USB-USART, a ja używam USB-IIC/SPI i VNC2.\nDziękuję, dodałem link do schematu w pierwszym poście.\nJa miałem kilka urządzeń z FT232, wszystkie z ChRL - a tam ponoć same podróbki. Sterowniki tylko i wyłącznie ze strony FTDI, nie miałem nigdy żadnych problemów, żadne urządzenie nie padło.\nAle jaki FT232? Może byc BL (tego jak nie podłączysz zewnętrznego eeprom to raczej nie da sie "zepsuć"), FT232RL ma eeprom wewnątrz, więc to już inna bajka. Nie sadzę, aby modyfikowany był sam program w FTDI (czy producent przewidział taka opcję, jeśli tak to nie koniecznie zadziała ona na podróbce), raczej modyfikowana zawartość eeprom (obszar MTP).\nPytanie jakie dokładnie układy sa podrabiane? Czy najnowsze też? Jeśli już używam USB-UART to najczęściej FT230.\nRL. W większości właśnie w EEPROM grzebałem, z ciekawości\nZnasz mapę pamięci?\nMożesz tam zmienić VID, PID, funkcje CBUS, itp. Obszar konfiguracji zabezpiecza CRC i w razie jest złe przywraca standard, ale jest blisko 1kB do dowolnego wykorzystania. Można tam trzymać informacje typu kod licencji, czas pracy itp. Część tego obszaru można zobaczyć w FT_PROG.\nTylko mprog używałem, nic więcej mnie nie interesowało. Jakieś pierdoły z ciekawości jak coś potrzebowałem, tylko tyle.\nCzy ten sensor , czujnik AM2302 - można wystawić za okno . Płytka drukowana szybko ulegnie zniszczeniu . Jaki jest sposób ?\nJest to raczej czujnik wewnętrzny, ale gdyby znajdował się w odpowiedniej klatce/obudowie miałby szansę zadziałać.


Seria pożarów w Warszawie – Mieszkaniec\nTo już kolejny pożar w Warszawie w ciągu ostatnich kilku dni. W nocy z 15 na 16 maja palił się dach dwupiętrowego pustostanu na ul. Mińskiej 11 na Pradze Południe. Trzy osoby zdołały opuścić budynek, w którym spaliło się poddasze oraz część dachu. Z ogniem walczyło trzynaście zastępów straży pożarnej. Strażacy gasili ogień zarówno z drabin, jak również od środka budynku.\nDwa dni później na Białołęce zapaliła się elewacja budowanego bloku przy ul. Marywilskiej. Pożar był tak duży, że kłęby dymu były widoczne w odległych częściach miasta.\n19 maja, po godzinie 11.00, doszło do kolejnego pożaru przy ul. Kijowskiej na Pradze Północ. Zaniepokojeni mieszkańcy poinformowali straż pożarną. Podobnie jak to miało miejsce 17 maja, także dzisiaj, nad Warszawą były widoczne duże kłęby dymu. Okazało się, że pali się pustostan w sąsiedztwie Dworca Wschodniego, niedaleko nasypu kolejowego – dwadzieścia metrów od torów.\nNa miejscu, na początku pożaru działało pięć zastępów straży pożarnej. W drodze były kolejne jednostki. W tej chwili nie ma informacji o poszkodowanych osobach. Jak podaje tvnwarszawa.pl około godziny 12.20 trwało dogaszanie pożaru oraz rozbiórka spalonego drewnianego budynku.\nNiestety także w Wawrze, w nocy 19 maja, doszło w nocy do pożaru pustostanu (domu jednorodzinnego) przy ulicy Hertza. W pożarze ucierpiał człowiek. Poparzonemu mężczyźnie pomocy udzieliło na miejscu pogotowie ratunkowe. Poszkodowany został przewieziony do szpitala. Na miejscu pracowały trzy zastępy straży pożarnej. Akcja gaśnicza zakończyła się po godzinie 4.00. /om/\nŹródło: tvnwarszawa.pl, rdc.pl


Skorzystaj z naszego wsparcia i doświadczenia.\nW stworzonym specjalnie dla Państwa serwisie zamieszczamy\nwszystkie ważne informacje dotyczące zmian jakie zaplanowało\nMinisterstwo Edukacji Narodowej. Sprawdź jak zmieni się szkoła,\npodstawa programowa i jak wygląda harmonogram zmian.\nAkty prawne oraz harmonogram prac\nNajważniejsza zmiana dotyczy stopniowego odejścia od trybu 6 + 3 + 3 (6 lat szkoły podstawowej, 3 lata gimnazjum, 3 lata liceum) na rzecz trybu 8 + 4 (8 lat szkoły podstawowej, 4 lata liceum).\nWprowadzanie reformy rozpocznie się od roku szkolnego 2017/2018. Dzieci, które wówczas pójdą do 1. klasy, będą się już uczyły w trybie 8-letniej szkoły podstawowej, a uczniowie, którzy w roku szkolnym 2016/2017 będą uczyć się w klasie 6 w kolejnym roku pójdą do klasy 7.\nWprowadzeniu 8-letniej szkoły podstawowej i 4-letniego liceum towarzyszyć będzie także zmiana podstawy programowej. Harmonogram wprowadzenia nowej podstawy programowej języków obcych:\n2016/17 2017/18 2018/19 2019/20 2020/21 2021/22 2022/23\nklasa 1 SP klasa 1 SP klasa 1 SP klasa 1 SP klasa 1 SP klasa 1 SP klasa 1 SP\nklasa 2 SP klasa 2 SP klasa 2 SP klasa 2 SP klasa 2 SP klasa 2 SP klasa 2 SP\nklasa 3 SP klasa 3 SP klasa 3 SP klasa 3 SP klasa 3 SP klasa 3 SP klasa 3 SP\nklasa 4 SP klasa 4 SP klasa 4 SP klasa 4 SP klasa 4 SP klasa 4 SP klasa 4 SP\nklasa 5 SP klasa 5 SP klasa 5 SP klasa 5 SP klasa 5 SP klasa 5 SP klasa 5 SP\nklasa 6 SP klasa 6 SP klasa 6 SP klasa 6 SP klasa 6 SP klasa 6 SP klasa 6 SP\nklasa 1 GM klasa 7 SP klasa 7 SP klasa 7 SP klasa 7 SP klasa 7 SP klasa 7 SP\nklasa 2 GM klasa 2 GM klasa 8 SP klasa 8 SP klasa 8 SP klasa 8 SP klasa 8 SP\nklasa 3 GM klasa 3 GM klasa 3 GM klasa 1 LO klasa 1 LO klasa 1 LO klasa 1 LO\nklasa 1 LO klasa 1 LO klasa 1 LO klasa 1 LO klasa 2 LO klasa 2 LO klasa 2 LO\nklasa 2 LO klasa 2 LO klasa 2 LO klasa 2 LO klasa 2 LO klasa 3 LO klasa 3 LO\nklasa 3 LO klasa 3 LO klasa 3 LO klasa 3 LO klasa 3 LO klasa 3 LO klasa 4 LO\nUczniowie realizują dotychczasową podstawę programową\nUczniowie realizują nową podstawę programową\nZgodnie z powyższym harmonogramem w 2019 roku w LO spotkają się dwa roczniki uczniów\nProjekty podstaw programowych\nProjekt podstawy programowej wychowania przedszkolnego dla przedszkoli i innych form wychowania przedszkolnegoPobierz\nAktualnie obowiązujące akty prawne.\nUstawa prawo oświatowePobierz\nPrzepisy wprowadzające ustawę - prawo oświatowePobierz\n30 listopada 2016 – prezentacja projektów podstawy programowej kształcenia ogólnego do szkół podstawowych i ramowych planów nauczania, początek prekonsultacji\ndo 9 grudnia 2016 – termin nadsyłania opinii i uwag dotyczących ramowych planów nauczania dla szkół podstawowych,\ndo 15 lutego 2017 – opublikowanie rozporządzenia dotyczącego ramowych planów nauczania,\nluty 2017 – termin podpisania rozporządzenia w sprawie klasyfikacji zawodów szkolnictwa zawodowego,\nluty 2017 – opublikowanie rozporządzenia dotyczącego podstawy programowej kształcenia ogólnego do szkół podstawowych, branżowej szkoły I stopnia oraz szkoły policealnej,\ndo końca I kwartału 2017 – termin przedstawienia projektu podstawy programowej kształcenia ogólnego dla liceów ogólnokształcących, techników i branżowych szkół II stopnia,\ndo końca I kwartału 2017 – termin przedstawienia projektu podstawy programowej kształcenia w zawodach dla branżowych szkół i techników.\nZapraszamy do obejrzenia retransmisji z naszej e-konferencji\nTrenerzy: prof. UAM dr hab. Jacek Pyżalski, dr Karolina Kotorowicz-Jasińska\nJedną ze zmian jest także przekształcenie szkół zawodowych w dwustopniowe szkoły branżowe. W docelowym systemie uczeń, który ukończy szkołę podstawową, będzie mógł kontynuować naukę w 4-letnim liceum ogólnokształcącym, 5-letnim technikum lub 3-letniej szkole branżowej I stopnia. Po ukończeniu szkoły branżowej I stopnia, możliwe jest kontynuowanie edukacji zawodowej w szkole branżowej II stopnia, po której będzie można przystąpić do branżowego egzaminu maturalnego.\nWięcej informacji znajdziesz na stronie MEN.\nPrzejdź na stronę MEN.GOV.PL


Test NIFTY pro Strumień. Sprawdź GDZIE i jaka CENA badania\nBadaniaprenatalne.pl - Czym są badania prenatalne? Jak je wykonać? > NIFTY > Test NIFTY pro Strumień\nTest NIFTY pro w Strumieniu możesz umówić w autoryzowanej placówce lub w domu (bez dodatkowych opłat) – dostępne są szybkie terminy, nawet tego samego dnia!\nDowiedz się, gdzie w Strumieniu możesz zrobić oryginalny test NIFTY pro z ubezpieczeniem wyniku oraz dlaczego warto wykonać to badanie.\nTest NIFTY pro Strumień – autoryzowany punkt pobrań\nTest NIFTY pro – jak umówić badanie w Strumieniu?\nTest NIFTY pro Strumień – autoryzowane punkty pobrań\nSprawdź na mapie lokalizację punktu pobrań NIFTY pro w Strumieniu:\nTest NIFTY pro w Strumień- wizyta domowa\nW Strumieniu i w okolicy możesz umówić wizytę domową pielęgniarki. Aby wykonać test w domu, wystarczy umówić termin wizyty domowej w dogodnym dla siebie terminie. Na miejsce przyjedzie wykwalifikowana pielęgniarka i pobierze próbkę – krew do badań. Usługa wizyty domowej jest dostępna bez dodatkowych opłat.\nTest NIFTY pro w Strumieniu – umawianie badań\nUmów badanie NIFTY pro w Strumieniu telefonicznie pod numerem 578 217 111 lub przez formularz online na stronie badanienifty.pl tutaj.\nCena testu NIFTY pro w Strumieniu wynosi 2397,- i zawiera:\n“Przewagą testu NIFTY pro nad testami konkurencyjnymi jest jego najszerszy zakres. Wykrywa podstawowe aberracje chromosomalne, a więc zespoły trisomii 21, 18, 13, 9, 16, 22, ale także 85 aneuploidii, mikrodelecji i mikroduplikacji innych chromosomów. Tak szerokiego panelu wykrywczego nie ma żaden konkurencyjny test.\nData publikacji: 09/02/2021, Data aktualizacji: 22/02/2021


O postępach turbopapiestwa | Christianitas. Religia, kultura, społeczeństwo.\nO postępach turbopapiestwa\nKiedy czytam, że Papież Franciszek “zmienia nauczanie w sprawie kary śmierci” i zarządza korektę Katechizmu przypominają mi się słowa kard. Ratzingera:\nSobór Watykański I bynajmniej nie definiował papieża jako absolutnego monarchy, lecz wprost przeciwnie — jako gwaranta posłuszeństwa wobec posłanego Słowa. Pełnomocnictwo papieża związane jest tradycją wiary.\nTo nie jest pierwsza taka sytuacja, gdy Papież Franciszek coś zmienia. Właściwie zmiany są nieustanne. Czasem tak drobne, że wydają się nieistotne, czasem potężne jak ruchy związane z recepcją adhortacji Amoris Laetitia, za pomocą której niektóre episkopaty na świecie “zalegalizowały” życie w grzechu chrześcijan, za których odpowiadają (tak jakby można było w Kościele zalegalizować coś wprost sprzecznego z niezmiennym od początku Kościoła nauczaniem, nauczaniem pochodzącym do samego Pana Jezusa Chrustusa). Rzecz jasna nie sama zmiana jest problemem, ważne jest czego dotyczy. Kiedy Papież rozwija mniej dopracowane obszary doktryny społecznej - jak relacje pomiędzy człowiekiem a resztą stworzenia czy krytykę niesprawiedliwości nowoczesnego systemu ekonomicznego, mamy do czynienia z pożądanym rozwojem. Kiedy jednak wydaje się zaprzeczać słowom Pana Jezusa, jak w przypadku nierozerwalności małżeństwa, kiedy to, co było do dziś “p” nagle staje się “nie p”, jak dzieje się z wykładnią na temat kary śmierci, to znaczy że sam urząd papieski znajduje się w stanie jakiegoś nieuporządkowania. Jak napisał na Facebooku kolega redakcyjny Piotr Chrzanowski:\nBiblia, Ojcowie, Doktorzy, poprzednich 265 papieży vs. jeden artykuł katechizmu oparty na przemówieniu wygłoszonym przedwczoraj.\nTo żart, ale i rzeczywistość uzasadnienia najnowszej korekty Katechizmu. Jedyny przypis do zmienionego punkt Katechizmu odnosi do wypowiedzi papieża sprzed kilku zaledwie miesięcy. Również kilka miesięcy temu amerykański kanonista ks. Gerard Murray zwrócił publicznie uwagę, że “Papież nie może obudzić się rano i stwierdzić, że to, co było cudzołóstwem, od dziś nim nie jest.” A jednak właściwie dokładnie to się stało ze zmianą w sprawie kary śmierci. Jesienią 2017 r. Papież wygłosił przemówienie, a kilka miesięcy potem umieszcza przypis do niego jako główny głos autorytetu Kościoła w sprawie zmiany.\nPapież Franciszek - chcę wierzyć, że kierowany dobrymi intencjami - nie tylko jednak uruchamia kolejne procesy rozkładu wewnątrz Kościoła. Trzeba zaraz dodać, że on sam jest ofiarą sytuacji w jakiej się znalazł i w jakiej znajduje się Kościół. Trwająca przynajmniej od XIX wieku tendencja absolutyzowania roli Papieża w Kościele, która symbolicznie - od czasów Piusa XII - przeszła już w tendencję turbopapiestwa, dziś znajduje się w momencie przesilenia. Przesilenie polega - to silna egzemplifikacja tendencji - na tym właśnie, że robi się w ważnym dokumencie przypis do samego siebie z dnia przedwczorajszego.\nRzecz jasna, np. Jan Paweł II także w wielu swoich dokumentach umieszczał liczne przypisy do własnych wcześniejszych tekstów, a mniej do wypowiedzi Magisterium sprzed Soboru Watykańskiego II czy z dawniejszych autorów kościelnych. A jednak choć był on także bez wątpienia “superpapieżem” w najważniejszych sprawach po prostu rozwijał lub powtarzał naukę katolicką, co widać dobrze w przypisach do przygotowanego pod jego okiem Katechizmu. Nie brakuje tam odwołań do Ojców czy Doktorów. Papież Wojtyła także - mimo aktorskich tendencji - szanował swój urząd, co jest sprawą o znacznie szerszym znaczeniu niż przypisy. Czym jest ten urząd? Powiedział nam o tym kard. Ratzinger w cytacie przywołanym powyżej. Czy o Papieżu Franciszku można powiedzieć jeszcze, że “sprawuje Urząd”? Częściej wydaje się być bardziej niż urzędującym papieżem Kościoła jakiegoś rodzaju “wolnym przywódcą całego świata” - cokolwiek by to miało znaczyć.\nPapież Benedykt był krytykowany za “brak woli”, za “słabość”, za “brak przebojowości”, za to - nie obawiajmy się tego powiedzieć - że nie był “turbopapieżem”. Dziś jego postawa wydaje się wręcz proroctwem a nie słabością. Drogowskazem jakiego papiestwa potrzebujemy, jeśli rzeczywiście Kościół katolicki ma zachować widzialną jedność. Fundamentem urzędu papieskiego jest posłuszeństwo Chrystusowi w tradycji Kościoła, która nie jest jakimś rodzajem religijnej rutyny, ale rozpoznanym prawdziwym sposobem wierzenia, myślenia, diagnozowania świata i wreszcie działania. Owszem Papież ma się wsłuchiwać w “nowe porywy Ducha” i ma wspierać tych, którzy odkrywają Boga, ale na drodze Kościoła, a nie dostosowywać Kościół do świata i usiłować uczynić go “łatwiejszym” dla tych, którzy już go w praktyce opuścili.\n„Turbopapiestwo”, ultramontanizm, kult papieskiego absolutyzmu, jaki dziś opanował umysły wielu katolików to religijne manowce. Trzeba uznać, że Opatrzność dopuszcza na Kościół te trudne doświadczenia byśmy zobaczyli, że nawet Papież może stać się niebezpiecznym idolem, i że nie jest on przecież ponad Kościołem i ponad Chrystusem. Jest sługą sług bożych. Posługując się metaforą kolarską - jest kimś kto zamyka peleton i chroni by najsłabsi nie odpadli, jeśli tylko chcą pozostać na właściwej drodze.\n J. Ratzinger, Duch liturgii, Poznań 2002, s.149.\n Zob. D.C. McLean, Popes before Francis would have rejected his teaching on marriage: EWTN priest, lifesitenews.com, 14.12.2017 oraz T. Rowiński, Nawet Papież powinien być posłuszny, „Christianitas”, nr 70/2017.\n Zob. P. Krupa OP, Zrobiliśmy z Papieża superbohatera, „Christianitas”, nr 51/2013; T. Rowiński, Antyrzymski resentyment dzisiaj, „Christianitas”, nr 56-57/2014;\n Zob. P. Milcarek, Kim jest papież?, „Christianitas”, nr 51/2013.\n Zob. J. Ratzinger/Benedykt XVI, Nowe porywy Ducha: ruch odnowy w Kościele, Kielce 2006.


Jak podkreślają analitycy Raiffeisen Bank Polska, czwartkowe dane GUS o produkcji przemysłowej i sprzedaży detalicznej potwierdziły, że ich styczniowe rozczarowujące wyniki były jednorazowe. "Zarówno produkcja przemysłowa, jak i sprzedaż detaliczna przebiły nasze, jak i rynkowe oczekiwania. Dynamika produkcji wspięła się na poziom 6,7 proc. r/r wobec 1,4 proc. miesiąc wcześniej, przede wszystkim dzięki dobremu wynikowi sektora przetwórstwa przemysłowego, który wzrósł o 8,1 proc. r/r." - napisali w komentarzu.\nZauważyli, że od listopada ubiegłego roku "niezmiennie" w sferze spadków pozostaje wytwarzanie i zaopatrywanie w energię elektryczną, gaz i wodę. "Wzrosty produkcji odnotowało 29 branż wobec zaledwie 21 miesiąc wcześniej. Wśród liderów wzrostów znalazło się wiele branż o silnym udziale eksportu w finalnej sprzedaży (meble, pojazdy samochodowe, wyroby gumowe), ale także takie sekcje jak wyraźnie poprawiające się w ostatnich miesiącach wyniki produkcja tekstylna i produkcja odzieży" dodali.


Z archiwum, 24 listopada 1977: Niezrównany Dixie Dean\nSą starzy zwolennicy Evertonu, którzy wciąż przysięgają na grobowiec mamu, że to prawda: zdarzyło się to pod koniec lat dwudziestych, rano, przed meczem derby z przerażonymi Czerwonymi z Anfield. Dixie Dean, dumna z Evertonu i najlepsza nagroda piłki, która kiedykolwiek żyła, szła ulicą Victoria Street w Liverpoolu. Na chodniku naprzeciwko przechadzał niezrównanego bramkarza Liverpoolu, Elisha Scott. Dean kiwnął głową swojemu staremu wrogowi, gdy minęli – Scott instynktownie zanurkował przed sklepem ze szklaną szybą!\nTego nie przypomina Dixie Dean.Ale jak zawsze z nim jedna przędza wzbudza prawdziwą pamięć. “Jakiś bramkarz, z jakim widziałem, z czystej intuicji i zdolności i zwinności”, Leesh Scott był najlepszy. “Wieczorem przed każdą grą derbową, mówi Dean, wyśle do Scottu butelkę aspiryny z nutą:” Zdobądź Pewnie spać dzisiaj, bo będę na ciebie jutro – Bill Dean.\nWciąż wolałby się nazywać Billem. Po raz pierwszy znany jako Dixie przez Tranmere zwolenników w swoim pierwszym sezonie League w 1924 roku. W ich niewinności myśleli, że jego czarna mopa i brunatna skóra przebiegły dobrze i kochając z głębokim południem Ameryki.Z pewnością żaden skrawek nazwiskiem Dean na całym świecie nie uciekł przed prefiksem Dixie.\nDean był odpowiedzialny za wynalezienie “Dixie”. Można by również powiedzieć, że wymyślił punktację. On jest jedynym mężczyzną, który zdobył 60 bramek w sezonie League – więcej niż większość zespołów zarządza dzisiaj. On jest jedynym mężczyzną, który zdobył 37 hat hat w karierze. W swoich pierwszych 198 meczach dla Evertonu wygrał 200 bramek, kolejny rekord wszech czasów. W ciągu zaledwie 12 sezonów strzelił 353 bramek, które pokonały Bloomera w 352 w 22 sezonach. Wymieniają strony z innych zapisów…W sumie zdobył 373 bramki w 502 meczach. Uświadomił sobie dobrze, że jest celem gry dla Anglii.W tej chwili Dean ma 70 lat. Jego legendarny prawy odcinek został amputowany w ubiegłym roku. Chodził wszędzie na wózku inwalidzkim. Wdowiec, żyje zadowolony ze swoją córką na Wirralu. Jego wielka radość polega na tym, aby skręcić w dół, aby obejrzeć jego 10-letnią wnuczkę na lekcjach jazdy konnej. To i jego nigdy nie stracili miłości do wyścigów konnych. Jego miesiąc miodowy w 1931 r. Obejmował dwutygodniowe zwiedzanie torów wyścigowych w Wielkiej Brytanii. Teraz, po południu telewizyjnym, przewody telefoniczne towarzyszą mu przekleństwa.\nMózg piłki nożnej ufa i tego rodzaju rzeczy.Kiedy to przeczytasz, będzie przygotowywał się, aby ich ubrać w korytarzach w fabryce Ellesmere Port Vauxhall, gdzie ma mówić dziś ze swoim wielkim, starym przyjacielem Joe Mercerem. Wielki facet, który kiedyś wyglądał jak Jack Dempsey, a teraz wygląda inaczej, niż stary aktor Mervyn Johns, ma styl platformy, mówią, że przypomina Jack Benny, wraz z ręcznymi histrionami i niemal tak dowcipnym.\nPodobnie jak wiele nagrodzonych postaci, mówi, że miał udział w obronie ojcostwa Garnitury. Opowieść (którą oczywiście nie wierzę), którą obwieszcza w mówieniu, był taki w sądzie w Bristolu. Powiedział, że nigdy wcześniej nie widział kobiety w swoim życiu.Ale sędzia myślał inaczej po tym, jak babe zaczęła “kierować” piersi matki w sposób, w jaki Anglia skierował się do przodu. “Sprawa udowodniła, że dam tę damę £ 10 za tydzień”, powiedział dziób. – To dobrze, panie – powiedział Dean z uznaniem. “I myślę, że byłbym przygotowany do wyścigów w bobie lub dwóch!”\nDean został zwrócony do swojego ukochanego Goodison w zeszłym tygodniu, aby rozpocząć swoją nową biografię. Autor, Nick Walsh, cywilny służący w Liverpoolu i entuzjasta piłki nożnej, zmarł nagle po zakończeniu jego wspaniałego, męskiego rękopisu. Koncentruje się przede wszystkim na piłce nożnej, oczywiście w tych 14 latach między pierwszą grą dla Tranmere a ostatnim w Notts County w 1938 roku.Cała chwała jest kroniką złotego sezonu dla Everton i Anglii.\nStare legendy z ręki w dół siedzą dobrze w twardej oprawie.Jak nauczył się kopać z obu stóp podczas pierwszej pracy w szopie kolejowej Wirral, która była tak porażona szczurami, że nocni robotnicy zaczęli rywalizować o raz pierwszy uderzając o ścianę: najpierw wygrałeś, jeśli tylko Złamał ich plecami: Dean zwykle wygrał…\nJak zazdrosny Charlie Buchan był jedynym piłkarzem w 22 roku, który nie potrząsnąłby ręką po swoim 60-tym celu w 1928 roku…Jak on prawie pokonał kierownika obozu w Pathe News, który próbował zmusić go do pierwszego występu w filmie…Jak on tak hojnie przyjął młodego Tom Lawton do Goodison w 1937 roku: “Młody chłopak, wiem, że przyszedłeś, by zabrać moje miejsce – więc mogę cię nauczyć “A on zrobił – a Lawton stał się drugim najlepszym nagłówkiem w historii…\nPrzez długi czas prowadził słynny pub Chester” The Dublin Packet “, który odwiedził cały świat i jego żona, aby zobaczyć legendę We własnym czasie lunchu.Jego ostatnią robotą była nocna służba bezpieczeństwa. Odszedł na emeryturę w wieku 65 lat. W końcu swojej kariery zarabiał 8 funtów tygodniowo w zimie, 6 funtów latem. Kiedy wygrał Puchar Anglii w Everton w 1933 roku, jego premia wynosiła mniej niż 30 funtów. Kiedy grał w Anglii, miał wybór pamiątkowego medalu lub 6 funtów. Ale nic nie szkodzi zarobkom współczesnych graczy. Powiedział tylko: “Po prostu nie widzę, jak potrafią trafić w tych dywanikowych kapcie, jakie noszą w dzisiejszych czasach”. To “połowa bramkarza nie jest tak stara” Leesh Scott “.\nBrisbane Roar mianuje byłego piłkarza holenderskiego Fransa Thijssena jako trenera tymczasowego →


Studia Podyplomowe w zakresie cyberbezpieczeństwa | Wydział Cybernetyki\nOpis studiów: Studia podyplomowe w zakresie cyberbezpieczeństwa skierowane są do osób pragnących doskonalić umiejętności związane z szeroko rozumianym cyberbezpieczeństwem. Studia przeznaczone dla osób posiadających wykształcenie wyższe oraz określone doświadczenie na stanowiskach kierowniczych (minimum trzyletni staż pracy na stanowisku kierowniczym), zajmujących się zawodowo aspektami cyberbezpieczeństwa.\nStudia dostarczają wiedzy, umiejętności i kompetencji w zakresie: współczesnych zagrożeń cyfrowych, aspektów prawnych cyberbezpieczeństwa, kryptograficznych aspektów ochrony danych, zarządzania ryzykiem w zakresie cyberbezpieczeństwa, bezpieczeństwa systemów informacyjnych, systemów bezpieczeństwa sieciowego, data mining w cyberbezpieczeństwie.\nPrzykładowe przedmioty: Współczesne zagrożenia cyfrowe, Aspekty prawne cyberbezpieczeństwa, Kryptograficzne aspekty ochrony danych, Zarządzanie ryzykiem w cyberbezpieczeństwie, Bezpieczeństwo systemów informacyjnych, Systemy bezpieczeństwa sieciowego, Big Data w cyberbezpieczeństwie\nPrzewidywana liczba miejsc: min. 15, max. 20. Obowiązuje zasada kolejności zgłoszeń. Dla słuchaczy zamiejscowych istnieje możliwość odpłatnego zakwaterowania w hotelu WAT tel. (+48 261 837 925).\nTermin: od października 2019 r. do końca czerwca 2020 r. Zajęcia odbywają się w formie dwudniowych zjazdów (sobota-niedziela), w czerwcu 2020 r. obrona pracy końcowej.\nDokumenty należy składać do 30.09.2019 r. na adres:\n- po zakwalifikowaniu jednorazowo 9 900 zł lub w dwóch ratach: - I rata – 5 197,50 zł - płatna do 31 października 2019 r., - II rata – 5 197,50 zł - płatna do 24 lutego 2020 r.\nKonto: 91 1240 6960 0350 5448 0102 2305 (z dopiskiem: PSCB)\nOSOBA KONTAKTOWA: Czynności związane z naborem na studia podyplomowe prowadzi dziekanat Wydziału Cybernetyki – budynek główny II piętro p.268, tel.: +48 261 83 87 83 - paulina.rudnicka(at)wat.edu.pl


Regulamin Sklepu Internetowego Redro.PL\n§ 1: Postanowienia ogólne\nRegulamin określa warunki i zasady korzystania ze Sklepu Internetowego REDRO.PL, a także zakres odpowiedzialności.\nKorzystając z usług Sklepu Internetowego REDRO.PL użytkownik potwierdza, że zapoznał się z Regulaminem, a także akceptuje wszystkie jego postanowienia, zobowiązując się również do przestrzegania jego postanowień.\nWszelkie stosunki wynikające z umowy pomiędzy REDRO.PL a klientami podlegają ogólnym warunkom handlowym. Ewentualne odstępstwa rozpatrywane są wyłącznie wtedy, jeżeli zostały uprzednio potwierdzone między REDRO.PL oraz klientem w formie pisemnej lub zostały wyraźnie określone w niniejszych ogólnych warunkach handlowych.\nKlient zobowiązuje się do podania w formularzu zamówienia pełnych oraz zgodnych z prawdą danych. Podanie fałszywych danych skutkować będzie poniesieniem przez Klienta odpowiedzialności za wynikłe z tego faktu szkody.\nW sprawach nieuregulowanych w Regulaminie, w szczególności do składania oświadczeń woli w formie elektronicznej, stosowane są przepisy Kodeksu Cywilnego.\n§ 2: Zawarcie umowy\nPrzedstawione przez REDRO.PL w internecie lub innych mediach obrazy oraz wszelkie inne produkty nie są ofertą hadlową w rozumieniu art.534 Kodeksu Cywilnego, a jedynie zaproszeniem klienta do przedstawienia oferty kupna. Oferty kupna można składać poprzez przygotowane przez REDRO.PL formularze zamówień online.\nZłożone zamówienie przez Klienta stanowi zawarcie umowy kupna-sprzedaży i odbywa się w oparciu o obowiązujący Regulamin. Każdy zamówiony artykuł musi zostać skonfigurowany przez Klienta według jego życzeń. Należy zapoznać się z wszystkimi możliwościami konfiguracji i wziąć pod uwagę cenę całkowitą. Wszystkie ceny podane są zawsze z podatkiem i bez kosztów wysyłki.\nOferowane artykuły to jedynie motywy wzorcowe. Klient nie otrzymuje oryginalnego obrazu, a jedynie zgodną z motywem kopię przygotowaną na wybranym medium i według wybranej techniki.\nPo złożeniu zamówienia do Klienta zostaje wysłana wiadomość e-mail z podsumowaniem jego zakupów i prośbą o potwierdzenie zamówienia. Za początek terminu realizacji zamówienia przyjmuje się następny dzień roboczy po dniu, w którym płatność została zaakceptowana lub zaksięgowana.\nREDRO.PL zastrzega sobie prawo do odmowy wykonania usługi i realizacji zamówienia, jeśli produkty zawierać będą treści sprzeczne z prawem, dobrymi obyczajami bądź zasadami współżycia społecznego. Sklep zastrzega sobie również możliwość dokonywania zmian w cenach towarów znajdujących się w ofercie, jak również do zmian w zakresie wysokości kosztów dostarczenia zamówionych artykułów.\n§ 3: Warunki płatności\nREDRO.PL przyjmuje wyłącznie przedpłatę za zamówienie przyjęte do realizacji.\nPłatności za towary można dokonywać w formie przedpłaty na podany numer konta lub w systemie bezpiecznej płatności za pośrednictwem DotPay.\nPłatność uznaje się za zrealizowaną po zaksięgowaniu wpłaty na koncie. Złożenie zamówienia i zaksięgowanie płatności potwierdzane jest za pośrednictwem poczty elektronicznej. Klient ma możliwość monitorowania statusu zamówienia.\n§ 4: Warunki dostawy\nZamówione artykuły są wysyłane do klienta za pośrednictwem firmy kurierskiej, odbiór osobisty nie jest możliwy.\nKażdy produkt z oferty sklepu ma określony i podany w metryczce czas realizacji zamówienia. Upływa on od momentu zaksięgowania wpłaty na nasze konto. Zamówienia o różnym czasie realizacji wysyłane są po skompletowaniu całości zamówienia tj. po upływie czasu najdłuższego z podanych. W uzasadnionych przypadkach, sklep zastrzega sobie prawo do wysyłania każdego z produktów oddzielną przesyłką.\nKoszty dostawy wyliczone są dla poszczególnego zamówienia i pojawiają się w Konfiguratorze jako cena końcowa. Koszt dostawy naliczany jest do każdego zamówienia niezależnie od formy dostawy.\n§ 5: Uszkodzenia powstałe w trakcie transportu\nKupujący powinien sprawdzić stan przesyłki w chwili jej odbioru od kuriera. W razie stwierdzenia, że zawartość jest uszkodzona bądż nosi ślady otwierania nie należy kwitować odbioru przesyłki, tylko zażądać od kuriera sporządzenia protokołu szkody.\nKlient zobowiązany jest jak najszybciej poinformować sklep o próbie doręczenia uszkodzonej przesyłki.\n§ 6: Ograniczenie odpowiedzialności\nREDRO.PL nie ponosi odpowiedzialności za brak stałego dostępu do Sklepu Internetowego i szybkość działania systemu, a także błędy techniczne i elektoniczne powstałe w trakcie składania zamówienia, jeśli przyczyną ich powstania są czynniki, na które sklep nie ma wpływu.\n§ 7: Prawo odstąpienia od warunków umowy\nREDRO.PL jest serwisem produkcji na życzenie. Klient sam określa parametry zamówienia poprzez początkowy wybór zdjęcia, materiału, wymiaru wydruku aż do wyboru ewentualnych opcji wykończenia produktu. Produkcja realizowana jest więc od podstaw wg zlecenia Klienta. Poza wyjątkami szczegółowo opisanymi w art. 8 o warunkach reklamacji Klient nie ma możliwości odstąpienia od umowy.\nW związku z powyższym prawo do odstąpienia od umowy w trybie art.7 ust.1 ( czyli zwrotu towaru w terminie 10 dni bez podania przyczyny ), definitywnie nie przysługuje w przypadku następujących umów:\ndotyczących dostawy towarów, które zostały przygotowane i zrealizowane na specjalne zamówienie klienta, w tym fototapety, obrazy, plakaty, naklejki i inne produkty wykonane z galerii zdjęć REDRO\ndotyczących towarów, które zostały zamówione i będą wykorzystywane na użytek prowadzonej przez Klienta działalności gospodarczej\n§ 8: Reklamacja i zwroty\nREDRO.PL za zakupiony towar udziela 12-miesięcznej rękojmi, która obowiązuje od dnia dostarczenia produktu do Klienta.\nPodstawą reklamacji nie mogą być nieznaczne odstępstwa dostarczonego produktu od oferowanego w sklepie. Za nieznaczne odstępstwo uznaje się niewielkie różnice w formacie, rodzaju i jakości podłoża, co technologicznie w procesie produkcji jest nie do uniknięcia. Podstawą reklamacji nie mogą być także różnice w barwie rzeczywistego produktu w stosunku do koloru tego produktu, odwzorowanego przez monitor komputera. Sklep nie uzna również reklamacji w przypadku niewłaściwego obchodzenia się Klienta z produktem lub też jego nieumiejętnego montażu.\nSprzedawca jest odpowiedzialny względem kupującego (klienta), jeżeli rzecz sprzedana ma wadę zmniejszającą jej wartość lub użyteczność, jeżeli rzecz nie ma właściwości, o których istnieniu zapewniał Klienta sklep, albo jeżeli rzecz została Klientowi wydana w stanie niekompletnym. W takim wypadku Klient może żądać doprowadzenia produktu do stanu zgodnego z umową przez nieodpłatną naprawę albo wymianę na produkt nowy.\nReklamacje są uznawane, jeśli Klient w przeciągu 2 tygodni od momentu dostarczenia towaru zgłosi pisemnie e-mailem, faksem lub pocztą zauważalną wadę towaru czy błędną dostawę.\nJeżeli REDRO.PL dostarczy w ramach uzupełnienia realizacji dostawy rzecz pozbawioną wad, może żądać od Klienta zwrotu wadliwego towaru.\n§ 9: Odstąpienie od warunków umowy przez sprzedającego\nREDRO.PL zastrzega sobie prawo do odstąpienia od warunków umowy bez możliwości roszczenia odszkodowawczego ze strony Klienta w ciągu 7 dni od jej zawarcia w przypadku, gdy wystąpiły okoliczności niezależne od REDRO.PL., których nie można było przewidzieć. Podstawą odstąpienia w wyznaczonym terminie jest także ingerencja w strukturę sklepu przez osoby trzecie, na skutek czego uległa zmianie funkcjonalność, parametry serwisu oraz mechanizm składania zamówień i ceny.\nREDRO.PL zastrzega sobie prawo do odstąpienia od realizacji:\nzleceń naruszających dobra osobiste osób trzecich,\nzleceń zawierających jakąkolwiek formę przemocy, profanacji, pornografii oraz treści sprzecznych z obowiązującym prawodawstwem i ogólnie przyjętymi normami.\n§ 10: Prawa autorskie\nZakup towarów nie oznacza nabycia jakichkolwiek praw autorskich lub innych praw własności intelektualnej do zakupionych produktów.\nSprzedawane przez REDRO.PL produkty objęte są na całym świecie prawami autorskimi. Klient lub osoby trzecie nie jest upoważniony do produkcji, rozpowszechniania lub powielania produktów REDRO.PL.\n§ 11: Dane osobowe\nRejestrując się w sklepie internetowym klient wyraża jednocześnie zgodę na przetwarzanie jego danych osobowych w zakresie niezbędnym do realizacji zawartej umowy.\nPrzekazane dane osobowe Klienta są chronione zgodnie z ustawą z dnia 29.08.1997r. o ochronie danych osobowych. REDRO.PL dołoży wszelkich starań, by zminimalizować możliwość nieautoryzowanego dostępu do tych informacji przez osoby trzecie.\n§ 12: Postanowienia końcowe\nW sprawach nieuregulowanych niniejszym Regulaminem mają zastosowanie przepisy Kodeksu Cywilnego bądż innych uregulowań prawnych, odnoszących się do funkcjonowania serwisów i sklepów internetowych.\nREDRO.PL zastrzega sobie prawo do wprowadzania zmian w niniejszym Regulaminie.


Wrocław: ukradziony rower odnaleziono w lombardzie. Policja ustala, jak tam trafił • www.tuwroclaw.com\n2022-01-13, Autor: mh/mat.pras.\n– Sprawdzenie jednego z lombardów na ternie miasta potwierdziły, że wystawiony na sprzedaż rower to ten, który został skradziony na ul. Kazimierza Wielkiego – mówi sierżant sztabowy Rafał Jarząb z Komendy Miejskiej Policji we Wrocławiu.\nPojazd o wartości blisko 5500 złotych został już zwrócony jego właścicielce. – Policjanci będą ustalać, kto dokonał tej kradzieży i jaki sposób wrocławski lombard wszedł w posiadanie tego roweru – dodaje funkcjonariusz.\nPrzypomina też, że kradzież grozi kara do 10, a za paserstwo do 5 lat więzienia.\nTagi: rower, kradzież roweru, kazimierza wielkiego, lombard


Jose Ortega i Gasset - Sławni Hiszpanie - Przewodnik po Hiszpanii\nDorobek hiszpańskiej myśli naukowej i akademickiej jest niezwykle bogaty, a gdyby o każdym z wybitnych naukowców wywodzących się z Półwyspu Iberyjskiego chcieć napisać choć kilka zdań, owa antologia musiałaby liczyć kilkaset stron. Jednak słynni hiszpańscy naukowcy to nie tylko osiągnięcia na arenie naukowej. To także niezwykle bogate i interesujące, a czasem bardzo przewrotne życiorysy.\nFascynacja myślą filozoficzną, wyrabianie poglądów politycznych, czy ewolucja wraz z wiekiem i przeżytymi wydarzeniami – ilość faktów, które składają się na końcowy, rzeczywisty dorobek naukowy, jest imponująca. W przypadku Jose Ortegi y Gasseta – filozofa i antropologa – bohatera niniejszego tekstu, widać to jak na dłoni.\nFilozofia w opozycji do Kościoła\nSłowa mówiące o tym, że „Człowiek jest żyjącą niewystarczalnością”, najlepiej oddają istotę i dorobek naukowy słynnego hiszpańskiego filozofa Jose Ortegi y Gasseta. Ten znany na całym świecie madrycki naukowiec przez całą swoją karierę badawczą – dodajmy, że niezwykle bogatą, obfitującą w liczne publikacje i opracowania – zastanawiał się nad ludzkim losem oraz celem i sensem ludzkiego życia.\nJego rozważania wielokrotnie prowadziły go do zaskakujących wniosków, a słynne cycaty mistrza, takie jak ten użyty w pierwszym zdaniu niniejszego akapitu dowodzą, że głównym prądem, który nadawał ton filozofii Gasseta jest egzystencjalna niedoskonałość i cząstkowość, które powodują, że człowiek jest wyłącznie małym wycinkiem, drobnym elementem większej całości, zwanej światem. Poglądy Gasseta znalazły podatny grunt, a jego szkoła szybko doczekała się zwolenników na uniwersytetach i w wielu ośrodkach naukowych. Właśnie dlatego Jose Ortega y Gasset zalicza się do grona najwybitniejszych hiszpańskich humanistów czasów nowożytnych.\nLiberalne tradycje rodzinne\nUrodził się 9 maja 1883 roku w Madrycie. Jego późniejsze życie mogło zostać zdeterminowane przez fakt, że mały Jose przyszedł na świat w inteligenckiej rodzinie o dość liberalnych poglądach. Matka jego była bowiem znaną redaktorką jednej z gazet o profilu lewicowym, dlatego w rodzinnym domu Gasseta wiele czasu poświęcano na dyskusje o ludzkiej naturze, jej istocie i żądzach oraz namiętnościach, które kierują wyborami człowieka.\nHumanizm był zjawiskiem powszechnym w domu młodego filozofa i w dużej mierze ten fakt sprawił, że Jose od najmłodszych lat pragnął zająć się badaniem i opisywaniem ludzkiej natury. Pierwszy etap jego edukacji to szkoła prowadzona przez jezuitów w Maladze. Dla młodego antropologa wybór wręcz doskonały – sporo lekcji filozofii, etyki, duży nacisk na wszechstronne wykształcenie i humanistyczne poglądy, które stanowiły największy obiekt zainteresowania Gasseta, który co prawda osiągał dobre wyniki, również w ścisłych przedmiotach, jednak tym, co interesowało go najbardziej, były oczywiście nauki humanistyczne i to im poświęcał najwięcej czasu i uwagi.\nWażnym momentem w jego młodym życiu był wyjazd do Salamanki i spotkanie na swej drodze Miguela de Unamuno – filozofa, rektora miejscowego uniwersytetu, początkowo zafascynowanego polityką generała Franco, która jednak w coraz większym stopniu zaczęła go rozczarowywać, z uwagi na nacjonalistyczne podeście i brak poszanowania człowieka jako jednostki.\nNauka u Unamuno – choć była krótkim epizodem w życiu Gasseta, pozwoliła mu zrozumieć wiele nurtujących go zagadnień, co zaowocowało powrotem do Madrytu i podjęciem studiów filozoficznych. Jose Ortega y Gasset studiował również prawo. Uniwersytet w Madrycie ukończył w 1904 roku, uzyskując tytuł doktora.\nW tym momencie Gasset jest już okrzepłym filozofem, który potrafi o wiele głębiej wejść w istotę rozważanych przez siebie problemów, zaczyna publikować w liberalnym piśmie „Il Imparacial”, wydawanym w Madrycie. Jest to czas, w którym filozofia Gasseta skłania się ku stwierdzeniu, że człowiek jest istotą społeczną, a jednostki funkcjonują w zbiorach i tylko w otoczeniu innych są w stanie w pełni realizować siebie i swoje zamierzenia.\nMiędzynarodowa kariera naukowa rozpoczyna się w połowie pierwszej dekady XX wieku. Gasset, mający wtedy mniej niż 30 lat, wyjeżdża do Niemiec, gdzie podejmuje studia na tamtejszych uczelniach. Kształci się na uniwersytetach w Marburgu, Berlinie oraz Lipsku.\nPrzedwojenna edukacja filozoficzna, nieskażona jeszcze klęską I Wojny Światowej, ma decydujący wpływ na poglądy i kierunek naukowych rozważań Gasseta. Jak wielokrotnie później sam stwierdzi, to właśnie wyjazd do Niemiec pozwolił mu w pełni zrozumieć i ukształtować cel swojej naukowej wędrówki. Do okresu studiów w Niemczech wielokrotnie nawiązywać będzie w swoich licznych publikacjach naukowych i akademickich. Najwyżej ceni Hermana Cohena i Georga Simmela, pod wpływem których pozostaje przez długie lata, o czym pisze w jednym ze swoich esejów.\nPo powrocie do Hiszpanii, Gasset zostaje wykładowcą akademickim. W Wyższej Szkole Nauczycielskiej w Madrycie kształci przyszłych pedagogów. Odkrywa w sobie misję edukowania innych, jednocześnie samemu zgłębiając tajniki filozofii.\nKolejnym przełomem w jego naukowej karierze okazuje się rok 1910, w którym otrzymuje posadę profesora metafizyki madryckiego uniwersytetu. W tym samym roku światło dzienne ujrzała jego ważna i głośna rozprawa naukowa pt. „Adam w raju”, która opowiada o lękach, życiu i słabościach człowieka, a która w akademickiej Hiszpanii odbija się szerokim echem.\nRacjowitalizm i ewolucja poglądów\nPoglądy filozoficzne Jose Ortegi y Gasseta, choć ewoluują wraz z biegiem życia naukowca, najdokładniej określić można jako racjowitalizm. Zasadza się on na dwóch podstawowych tezach: pierwsza z nich mówi o tym, że człowiek wyłącznie na drodze racjonalnego poznania może zgłębiać istotę wszelkiej rzeczy, zaś drugi filar podkreśla, iż życie każdego człowieka stanowi jedynie niewielki ułamek większej, rzeczywistej całości. W pojedynkę nie jesteśmy w stanie uczynić niczego, dopiero jako społeczeństwo ludzie zdolni są do rzeczy wielkich.\nCzy zwłaszcza pierwszy punkt niniejszego twierdzenia, sprawia, że Gasset odrzuca naukę Kościoła, który przecież mówi, że aby zrozumieć świat i zjawiska, jakie na nim zachodzą, niezbędna jest wiara? Czy w katolickiej, zdominowanej przez klasyczną filozofię Hiszpanii, z początku XX wieku, takie poglądy filozoficzne mają jakąkolwiek szansę na coś więcej niż tylko powszechne potępienie?\nGasset nie uważa się za przeciwnika Kościoła. Jednak jego racjonalistyczne podejście, duże znaczenie empirycznego poznania oraz przewaga wiedzy i rozumu nad wiarą, znajdują się w istotnej kontrze, do powszechnego – zarówno w kościołach, jak i na hiszpańskich uczelniach i katedrach filozofii – nauczania Kościoła. Jose Ortega y Gasset nie obiera jednak wyraźnego kursu przeciwko nauczaniu teologicznemu, wręcz przeciwnie – w swoich esejach i książkach wielokrotnie podkreślał, że pragnie znaleźć porozumienie i pogodzić tezy zawarte w filozofii chrześcijańskiej ze swoimi własnymi poglądami.\nPoglądy głoszone przez Gasseta wnoszą spore ożywienie do świata filozofii, zdominowanej przez wybitnych teologów. Sam filozof zdobywa coraz większa popularność, a jego dzieła, ukazujące się w wielu językach i dostępne także w Polsce, stanowią istotny wkład we współczesne nauczenia filozofii, zarówno w odniesieniu do średniowiecznej scholastyki, jak i przy badaniu empirycznego podejścia.\nNie tylko praca naukowa i filozofia zajmowały czas słynnego myśliciela. Gasseta od zawsze interesowała polityka oraz jej wpływ na jednostki i masy. Gorąco wspierał republikanów, co zwłaszcza w okresie dyktatury, czyniło z niego jeden z największych autorytetów, sprzeciwiających się nacjonalistycznym rządom generała Franco.\nJednak nigdy nie zaangażował się politycznie na tyle, aby stać się czynnym uczestnikiem życia parlamentarnego. Aktywnie działał więc głównie na polu akademickim. Jego najgłośniejsza książka, „Bunt mas”, stanowi ukoronowanie dorobku socjologicznego i filozoficznego. Zawarte w niej tezy na stałe weszły do kanonu współczesnej filozofii. Jose Ortega y Gasset zmarł w rodzinnym Madrycie, 18 października 1955 roku.


Emilewicz o zakazie hodowli zwierząt na futra: będę rozmawiać z koalicjantami - Money.pl\nStrona głównaGospodarkaEmilewicz o zakazie hodowli zwierząt na futra: będę rozmawiać z koalicjantami\n| 14.09.2020 8:56\nEmilewicz o zakazie hodowli zwierząt na futra: będę rozmawiać z koalicjantami\nJadwiga Emilewicz chce dłuższego vacatio legis dla ustawy o zakazie hodowli zwierząt na futra. "Nie można całej branży powiedzieć, że za pół roku przestanie istnieć" - powiedziała na antenie RMF FM.\n(Flickr, Kancelaria Premiera)\nOd kilku dni głośno jest o projektowanej przez PiS ustawie, która wprowadza m.in. całkowity zakaz hodowli zwierząt na futra, uboju rytualnego czy trzymania psów na łańcuchach.\nSzczególne emocje budzi likwidacja ferm futrzarskich, która oznacza zniknięcie z rynku całej branży.\n- Co do zasady, jeśli mamy sytuacje, w którym zwierzęta hoduje się w warunkach nieludzkich, to one nie powinny mieć miejsca w cywilizowanym społeczeństwie - powiedziała wicepremier i minister rozwoju Jadwiga Emilewicz na antenie RMF FM. - Z drugiej strony nie możemy nagle powiedzieć całej branży, że za pół roku przestanie istnieć.\nZobacz także: Fermy futerkowe do likwidacji? To praca dla tysięcy osób w całej Polsce\nZdaniem wicepremier sprawę może załatwić wydłużenie vacatio legis. Obecna propozycja zakłada wejście ustawy w życie pół roku od jej przyjęcie. Dłuższy okres, jak mówi Jadwiga Emilewicz, da przedsiębiorcom czas na to, by się przygotować.\n- Będę o tym rozmawiać z koalicjantami - powiedziała wicepremier.\nW 2017 roku w Sejmie debatowano nad całkowitym zakazem hodowli zwierząt. Zakaz hodowli zwierząt futerkowych popierał wówczas także Jarosław Kaczyński. Nowe prawo zostało jednak wycofane, o co mocno starało się lobby futrzarskie, którego twarzą jest futrzarski przedsiębiorca Szczepan Wójcik.\nKolejne plany wprowadzenia zakazu Wójcik nazywa "zdradą", i uważa, że wprowadzając takie przepisy, PiS straci poparcie wśród rolników.\n- Ten, kto wprowadził Jarosława Kaczyńskiego w błąd, za kilka lat będzie przepraszał, bo aktywiści nie zakończą batalii na kwestii zwierząt futerkowych, a wieś przy kolejnych wyborach nie da się już oszukać. Przypomnę, że nie chodzi tutaj tylko o futerka, ale i ubój rytualny oraz drastyczne zwiększenie uprawnień organizacji ekoaktywistycznych. Myślę, że będzie to gwóźdź do trumny partii rządzącej. PiS zdradził rolników - komentuje w rozmowie z money.pl.\nTa ustawa to kpina To zupełnie tak jakby ktoś przerzucił śmieci ze swego ogrodu za płot sąsiada i stwierdził że posprzątał świat Jeśli ustawodawca chciałby rzeczywiście polepszyć los zwierząt to wpisałby jakieś wyższe standardy jakie mają obowiązywać przy ich hodowli Ta ustawa nijak nie wpłynie na popyt na futra i w innych rejonach świata będą ich po prostu produkować więcej, prawdopodobnie w gorszych warunkach a na pewno w warunkach na jakie nie będziemy mieć najmniejszego wpływu Jeśli animalsi mają dzięki tej ustawie spokój sumienia bo w ich okolicy zlikwidują fermę zwierząt futerkowych, a kilkaset kilometrów dalej powstanie nowa ferma to gratuluję im logiki Nie rozumiem co dla tych zwierząt ma za znaczenie po której stronie granicy będą nadal dręczone? Nie lepiej by było stworzyć ustawę w ten sposób aby to Polska wyznaczała nowe standardy w hodowli zwierząt futerkowych na świecie? Cywilizowana Dania jakoś nie ma dylematów w tej kwestii i to oni po prostu przejmą nasz rynek\nPan Kaczyński wpusci opozycję znowu w maliny. Brawo konfederacja.\nWielkie sieci handlowe zrezygnowały ze sprzedaży żywego karpia pod naciskiem tych organizacji (Viva). Teraz biorą się producentów futer i poniekąd za producentów drobiu, którym też się dostanie. Jutro się wezmą za producentów wołowiny i wieprzowiny. Wszyscy będziemy wegetarianami bo tak ekolodzy chcą i już.\nWielkie sieci handlowe zrezygnowały ze sprzedaży żywego karpia pod naciskiem tych organizacji (Viva). Teraz biorą się producentów futer i poniekąd za producentów drobiu, którym też się dostanie. Jutro się wezmą za producentów wołowiny i wieprzowiny. Wszyscy będziemy wegetarianami bo tak (pseudo)ekolodzy chcą i już..\nWielkie sieci handlowe zrezygnowały ze sprzedaży żywego karpia pod naciskiem tych organizacji (Viva). Teraz biorą się producentów futer i poniekąd za producentów drobiu, którym też się dostanie. Jutro się wezmą za producentów wołowiny i wieprzowiny. Wszyscy będziemy wegetarianami bo tak (pseudo)ekolodzy chcą i już.


Kotlety ryżowe z płatkami owsianymi. Wegetariańskie kotlety - przepis\nDługi weekend znów okazał się zbyt krótki. Na szczęście nie na tyle, by nie móc pobuszować choć odrobinę w kuchni. Postawiłam na lekkie, letnie dania, choć pogoda nie dopisała. Dużo warzyw, zieleniny, piękne kolory i zdecydowane smaki.\nTak powstały kotlety ryżowe z dodatkiem płatków owsianych, czyli kotleciki ryżowo-owsiane – rumiane, chrupiące, sycące, choć nie do przesady. Pełne smacznej energii na całe popołudnie. Smakują wybornie zarówno na ciepło, jak i na zimno, podane z soczyście zieloną sałatą lub ulubionym sosem.\nKiedyś polecałam Wam kotlety ryżowe z sosem pieczarkowym, dzisiejsza propozycja jest nieco inna, choć równie pyszna. Zdecydowanie bardziej letnia. Polecam!\nKotleciki ryżowo owsiane - wegetariańskie kotlety\n1 szklanka ryżu białego lub brązowego\nbułka tarta do panierowania lub panier bezglutenowy\nPłatki owsiane wsyp do miski. Wbij jajko i zalej zimnym mlekiem (opcjonalnie wodą). Odstaw na 1-2 godziny, by płatki wchłonęły wilgoć.\nW tym czasie ugotuj ryż. Studzę.\nGdy ryż jest zimny, dodaj go do płatków owsianych. Wymieszaj.\nDodaj siekany szczypiorek oraz natkę. Dopraw do smaku solą i pieprzem.\nZ masy formuj średniej wielkości kotleciki, dość mocno ściskając, by nie rozpadły się podczas smażenia.\nPanieruj w jajku i bułce i smaż na rumiano na oliwie lub oleju z każdej strony.\nDo sałaty dodaj posiekaną szalotkę, skrop sokiem z cytryny i oliwą. Oprósz solą i pieprzem do smaku. W innej wersji można całość skropić vinaigrettem lub dressingiem jogurtowym.\nKotleciki podawaj z sałatą.\npłatki owsiane ryż szczypiorek\nPrevious postKruche rogaliki pszenno kukurydziane z jabłkiem i rabarbarem\nNext postKlopsiki z pomidorkami koktajlowymi po włosku\n3 czerwca 2013\t13:39\nAle śliczne te kotleciki! Aż zgłodniałam :)\n4 czerwca 2013\t08:52\n3 czerwca 2013\t15:33\nCudowne i sycące! Uwielbiam ciemny ryż. Super przepis, okazuje się, że nawet w ścisłej diecie bezcukrowej można się najeść dobrze :)\nCieszę się, że przepis Ci się spodobał. Kotleciki są naprawdę pyszne.\n3 czerwca 2013\t22:08\nNo patrzcie, jakie oszukane kotleciki, a wyglądają niczym maleńkie, zapiekane serki :)\nZ przyjemnością pochłonęłabym cały talerzyk :)\n4 czerwca 2013\t08:51\nDla Ciebie zrobię nawet dwie, jeśli tylko zechciałabyś mnie odwiedzić :) A na mozzarellę w panierce już dawno miałam ochotę, przypomniałaś mi ;)\n4 czerwca 2013\t10:19\n12 czerwca 2013\t21:48\n14 sierpnia 2013\t18:54\nZrobiłam i żałuję, ze dopiero teraz je znalazłam . Są pyszne:)\n14 sierpnia 2013\t21:20\nBasiu, cieszę się, że Ci smakowały, ale w pierwszej chwili aż mi serce zamarło gdy przeczytałam, że żałujesz :) Pozdrawiam :)\n17 stycznia 2014\t08:54\nJeszcze jeden przepis z płatkami do kolekcji.\nPłatki jem prawie codziennie na śniadanie, tyle że zalewam je wieczorem gorącą wodą (nie wrzątkiem).\nMam pytanie. Czy w Twoim przepisie można zastąpić mleko wodą?\nNie przepadam za mlekiem.\n17 stycznia 2014\t09:00\nJa zawsze zapominam wieczorem zalać płatki, ot taka moja przywara ;)\nMyślę, ze kotlecikom nie zaszkodzi zamiana mleka na wodę.\n17 stycznia 2014\t09:19\nMam już taki wieczorny nawyk.\nZalewam płatki z całą domieszką różnych składników ( jeśli mogę link do przepisu na moje śniadanie). Zajmuje to dosłownie parę minut. Rano tylko dodaję cynamon, uzupełniam wodą z miodem i śniadanie gotowe. Polecam.\n17 stycznia 2014\t09:23\nMuszę wypróbować Twój sposób i w końcu się zmobilizować :)\n~Mariola Włodarczyk says:\n28 lipca 2015\t10:54\nTakie same robię w wersji wegańskiej czyli bez mleka i bez jajka…da się i tez są pyszne i zdrowsze :) ja dodaje przyprawę bez chemii o niewdzięcznej nazwie Przyprawa do drobiu :) w duuuuzych ilościach ;)


ETI Polam poszerza ofertę • Kaczmarek Electric SA\nETI Polam poszerza ofertę\nPodstawowe pole projektowe z osłoną aparatów posiada szerokość 250 mm i wysokość 150 mm. W polu podstawowym można zainstalować 12 aparatów modułowych o szerokości 18 mm. Oznaczenie kodowe pola podstawowego przedstawiają dwie cyfry przedzielone kreską 1-1, gdzie pierwsza cyfra oznacza szerokość, a druga wysokość.\nW bocznych elementach cokołu wykonano osłabienia umożliwiające usunięcie zaślepek i przeprowadzenie przewodów pomiędzy cokołami w zespołach obudów. Standardowa wysokość pojedynczego cokołu to 100 mm, ale konstrukcja umożliwia skręcenie ze sobą cokołów dla uzyskania docelowych wysokości.\nOtwory pod przepusty (standard FL21) wykonane są w dwóch rzędach. Ilość otworów pod przepusty zależy od szerokości obudowy. Standardowo obudowy HXS wyposażone są od góry w dwa rzędy przepustów membranowych przykręcanych śrubami M8 (EH-TKC-36-S) a od dołu w podwójne przepusty metalowe (EH2-AL-IPS).\nDolne przepusty pokrywają dwa sąsiednie otwory w standardzie FL21 a wylewana uszczelka zapewnia wysoki stopień ochrony IP. Każdy przepust metalowy posiada wciśnięte na stałe kołki M8 i przykręcany jest nakrętkami kołnierzowymi od środka budowy co znacznie ułatwia ich montaż i skraca czas prefabrykacji obudowy.\nPłyty montażowe PM-G dostępne są w czterech szerokościach: 250 mm, 500 mm, 750 mm oraz 1000 mm i w dwóch wysokościach: 1800 mm i 1950 mm. Wysokość płyt montażowych należy dobierać zgodnie z wysokością obudowy. Płyty PM-G x-12 przeznaczone są do obudów o wysokości 12 (1850 mm), natomiast płyty PM-G x-13 do obudów o wysokości 13 (2000 mm). Dopuszcza się zastosowanie kilku płyt montażowych w jednej obudowie pod warunkiem, że ich łączna szerokość nie przekracza szerokości obudowy. W tym przypadku konieczne jest zastosowanie belki usztywniającej zapewniającej możliwość przykręcenia płyt na środku obudowy. Belki usztywniające dostępne są w wersji BL-UA montowanej na tylnej ścianie obudowy oraz BL-UR z możliwością regulacji głębokości montażu płyty. Rant płyt jest dwukrotnie gięty (tworząc kształt litery „U”) co znacznie zwiększa wytrzymałość i umożliwia szerszy zakres zastosowań. Płyty montowane są w sześciu punktach na „plecach” obudowy lub na uchwytach umożliwiających regulację głębokości zabudowy.


Kąpieliska termalne - Słowacja – Veľký Meder\nKąpielisko termalne Veľký Meder - Regulamin dla Gości\nSzanowni Goście, chcielibyśmy, aby pobyt w naszym obiekcie basenów termalnych Veľky Meder był Was przyjemny oraz bezpieczny. Z tegopowodu przygotowaliśmy Regulamin dla Gości. Każdy z naszych Gości zobowiązany jest do zapoznania się z regulaminem przy wejściu do obiektu i stosowania się do jego postanowień.\nWstęp dla naszych gości mozliwy jest w godzinach otwarcia z ważnym biletem wstępu lub stałą kartą wstępu. Dzieci do lat 12 mogą wejść na teren obiektu tylko w towarzystwie osoby dorosłej. Obiekt może być w zarezerwowany dla szkół, organizacji społecznych i sportowych. Jeśli w obiekcie jest maksymalna liczba gości, prowadzący obiekt niemoże pozwolić na wstęp kolejnym osobom.\nWejście na teren obiektu może zostać zakazane osobom, których obecność mogłaby naruszyć bezpieczeństwo, porządek oraz czystość naterenie obiektu, bądź ich zachowanie jest niezgodne z dobrymi obyczajami. Z obiektu usunięty może zostać każdy, kto pomimo upomnienia naruszy postanowienia regulaminu lub nie zastosuje się do instrukcji pracowników obiektu oraz ochrony bez zwrotu za bilet wstępu. Zwierzęta nie mają prawa wstępu na teren obiektu.\nWszyscy goście są zobowiązani przed wejściem do basenu skorzystać z prysznica! W związku z bezpieczeństwem zakazujesię noszenia na terenie basenów i łazienkach z prysznicami napojów oraz środków toaletowych w szklanych opakowaniach.\nSpożywanie posiłków jest dozwolone wyłącznie w miejscach dotego przeznaczonych. Goście mogą ubierać się i rozbierać tylkow miejscach do tego przeznaczonych (kabinach) oraz w szatni. Basendla dzieci – brodzik, jest przeznaczony dla dzieci w wieku 3-6 lat. Wstęp dla osób dorosłych do brodzika jest zakazany. W basenach przeznaczonych do relaksu nie można uprawiać żadnych aktywności fizycznych, przebywanie w nich dzieci do 12 roku życia jest niezalecane. Goście zobowiązani są dbać o urządzenia i wyposażenie obiektu.\nWszyscy goście zobowiązani są do zwrócenia kosztów za szkódy przez nich zrobione, które dotyczą szkódwy posażenia obiektu lub rzeczy materialnych osób przebywających w obiekcie. Każdy gość zobowiązany jest zachować wysoką czystość, nie przeszkadzać rozmowami oraz swoim zachowanieminnym, nie wywoływać za dużego hałasu i dbać o swoje bezpieczeństwo – nie biegać po mokrych nawierzchniach. Pracownicy obiektu nie ponoszą odpowiedzialności za zranienia oraz urazy odwiedzających powstałe w wyniku ich braku uwagi lub naskutek nieprzestrzegania niniejszego regulaminu.\nZjeżdżalnie,ślizgawki oraz inne atrakcje, do których goście mają dostęp, wykorzystują na własną odpowiedzialność! Dzieci do 12 lat mogą korzystać ze zjeżdżalni pod opieką rodzica lub innej bliskiej osoby dorosłej. Każdy odwiedzający jest zobowiązany słuchać wskazówek dotyczących zarówno zjazdów na zjeżdżalniach, ślizgawkach, jak również pozostałych komunikatów oraz ostrzeżeń znajdujących się na terenie obiektu.\nZa ewewntualne zużycie strojów kąpielowych z powodu częstych zjazdów nazjeżdżalniach prowadzący obiekt nie ponosi odpowiedzialności. Odwiedzający zobowiązani są stosować się do instrukcji ratowników oraz upoważnionego personelu basenów. Ogłoszenia, instrukcje oraz ostrzeżenia mają pierwszeństwo nad aktualnymi przepisami.\nW przypladku złej pogody (burza / silny wiatr) odwiedzający zobowiązani są (względy bezpieczeństwa) opuścić baseny zewnętrzne - odkryte! Odwiedzający zobowiązani są do opuszczenia basenów 30 minut przed godzinami zamknięcia obiektu.Prowadzący obiektem odpowiada tylko za rzeczy zostawione wprzechowalniach, które znajdują się przy każdej kasie. Terenszatni wewnętrznych jest chroniony przez system monitoringu. Jeśli odwiedzający ze względu na złą pogodę zdecyduje się opuścić kompleks, kierwnictwo obiektu nie jest zobowiązane zwrócićkosztów biletów.\n- opalania oraz kąpieli bez strojów kąpielowych lub ich części.\n- wnoszenia do basenów sprzętu dmuchanego oraz piłek.\n- wzajemnego topienia się, wrzucania do wody oraz skakania do basenów.\n- bezpodstawnego wzywania pomocy.\n- palenia w zadaszonych miejscach i na terenie basenów zewnętrznych.\n- zabierania ostrych przedmiotów, ze szkła, które po rozbić mogłyby doprowadzić do zranienia siebie bądź innych gości.\n- wejść do basenów, zjeżdżalni oraz ślizgawek z gumą do żucia.\n- wykorzystywać wyposażenie i przedmioty przeznaczone do udzielania pierwszej pomocy bez uzasadnienia.\n- samowolnego przemieszczania sprzętów, urządzeń oraz mebli.\n- noszenia i używania jakiej kolwiek broni.\n- żądania od pracowników obiektu usług nie zgadzających się z niniejszym regulaminem dla odwiedzających.


Wesela Wałbrzych - Dom Weselny Pod Ulubionym Jaworem\nNa weselach znamy się jak nikt, ponieważ przygotowujemy je regularnie od lat. Organizację dobrej zabawy z pysznym jedzeniem chcemy zaoferować obecnie także Tobie. Dzięki naszemu zaangażowaniu i doświadczeniu poczujesz się w tym wspaniałym dniu jak prawdziwy gość, zapominając o konieczności dbania o każdy szczegół. Wszystko zorganizujemy tak, że na weselu będziesz się tylko dobrze bawić i zapomnisz o stresie towarzyszącym tego typu imprezom.\nNie będziesz musiał/a pilnować talerzyków, kolejności wydawania dań, czy martwić się o wystarczającą ilość napojów. Zapewniamy, że nasza oferta to naprawdę dobra propozycja dla Par Młodych mieszkających w Wałbrzychu.\nDom weselny – marzenie gości z Wałbrzycha\nNasz dom weselny w Jaworze to prawdziwa gratka dla Nowożeńców i ich gości z Wałbrzycha, którzy po szampańskiej zabawie na miejscu będą mogli skorzystać ze specjalnie przygotowanych miejsc noclegowych.\nZadbane otoczenie, elegancka gotowa na dobrą zabawę nawet dla 220 osób jednocześnie sala weselna, przestronny parking to tylko niektóre jego atuty.\nNasi dotychczasowi Klienci z Wałbrzycha podkreślają, że dom weselny Pod Ulubionym Jaworem ma w sobie wyjątkowy klimat i pozwala stworzyć tak dobrą atmosferę, za którą wręcz się tęskni. Jesteśmy bardzo wzruszeni takimi opiniami i dziękując za nie staramy się pracować jeszcze lepiej, by nie zawieść zaufania.\nPrzyjęcia weselne z pięknym plenerem dla Wałbrzycha\nPrzyjęcia weselne organizowane przez naszą załogę pozostawiają w uczestnikach z Wałbrzycha tylko dobre wspomnienia pięknie przygotowanego wnętrza, świetnej kuchni, ale także bajkowej okolicy pełnej zieleni. Nie sposób jej nie docenić i pominąć, zwłaszcza wiosną, latem i jesienią. Będziesz mógł zupełnie za darmo skorzystać z jej piękna na pamiątkowych fotografiach ślubnych.\nAby mieć pewność, że nikt nie wyprzedzi Cię w rezerwacji dogodnego terminu na wesele w naszym domu weselnym, najlepiej nie zwlekaj i skontaktuj się z nami jak najszybciej. Przy okazji zupełnie niezobowiązująco przekażemy więcej informacji na temat interesującej Cię imprezy, nie wyłączając atrakcyjnego cennika, aby wszystko już zawczasu zaplanować.\nWałbrzych – główne miasto aglomeracji wałbrzyskiej, zlokalizowane na Dolnym Śląsku, liczące ponad 120 tysięcy mieszkańców, niektóre źródła podają, że istniało ono już w 1191roku; ważny ośrodek kultury i nauki o bogatej historii; posiada szereg wartych uwagi zabytków i dobrą infrastrukturę, czynnie współpracuje z innymi miastami Polski, a także Malty, Włoch, Francji, Czech, Niemiec, Rosji oraz Ukrainy.


Stylowe małe mieszkanie w kamienicy - Urzadzamy.pl\nArchitekci ze studia SAS Wnętrza stanęli przed niełatwym zadaniem, zaprojektowania wnętrz małego mieszkania o powierzchni 36 metrów kwadratowych w przedwojennej kamienicy. Aby stworzyć wygodną, otwartą przestrzeń, maksymalnie wykorzystującą naturalne światło, zostały wyburzone wszystkie ściany działowe, które wcześniej dzieliły mieszkanie na małe pomieszczenia. Na nowo zaprojektowany układ funkcjonalny sprawił, że mieszkanie wydaje się dużo większe. Aranżacja wnętrz małego mieszkania w kamienicy W małym mieszkaniu powstał duży salon z aneksem kuchennym, sypialnia oddzielona od korytarza i salonu przesuwnymi ażurowymi drzwiami oraz łazienka z dużym prysznicem. Stworzeniu wrażenia większej przestrzeni sprzyjają lustra na frontach w kuchni oraz utrzymanie jasnej kolorystyki we wnętrzu. Zastosowano tu elementy charakterystyczne dla starych kamienic - rzeźbione gipsowe sztukaterie na ścianach i suficie oraz szczotkowany dębowy parkiet ułożony w jodełkę francuską. Te wszystkie stylizowane elementy kontrastują z nowoczesną zabudową kuchni, designerską lampą Vertigo w salonie oraz pozostałymi meblami. W kuchni na blacie jak i w niszy pod szafką został zastosowany monolityczny spiek kwarcowy sprowadzony prosto z Hiszpanii, który wspólnie z miedzianą baterią kuchenną nadaje charakter stonowanym kolorystycznie frontom kuchennym. Centrum salonu stanowi czarny rozkładany stół, do którego zostały dobrane lekkie w formie krzesła. W salonie wyraźnie wydzielono strefę odpoczynku – z szarą sofą, miedzianymi stolikami kawowymi stojącymi na czarnej bydlęcej skórze. W małej, ale zarazem przytulnej sypialni schowanej za ażurowymi drzwiami znalazło się miejsce na duże łóżko z pikowanym błękitnym wezgłowiem, które wraz z obrazami i poduszkami utrzymanymi w niebieskich tonacjach wprowadza kolor do wnętrza.\nSalon w małym mieszkaniu w kamienicy\nGipsowe sztukaterie jako stylowe dekoracje ścian\nGipsowa sztukateria na ścianach podkreśla stylowy charakter kamienicy. Dodatkowo znakomicie współgra z nowoczesnymi elementami wyposażenia. Materiały prasowe: SAS Wnętrza, fot.: Krzysztof Strażyński STUDIO\nNowoczesne dodtaki dekoracyjne w mieszkaniu w kamienicy\nNowoczesne meble i dodatki dekoracyjne znakomicie podkreslaja stylowe wnętrza kamienicy. Materiały prasowe: SAS Wnętrza, fot.: Krzysztof Strażyński STUDIO\nNowoczesne meble w mieszkaniu w kamienicy\nZnakomicie zaprojektowane nowoczesne meble pasują do małego mieszkania w kamienicy. Materiały prasowe: SAS Wnętrza, fot.: Krzysztof Strażyński STUDIO\nPołączenie starego z nowym w mieszkaniu w kamienicy\nIdealny mix starego z nowym - super nowoczesna lampa Vertigo zestawiona z sufitową rozetą. Nowoczesne miedziane stoliki kawowe, miękka sofa i skóra jako dywan na podłodze ze szczotkowanej dębiny ułożonej we francuską jodełkę. Wszystko to na tle stylowych gipsowych dekoracji ściennych. Materiały prasowe: SAS Wnętrza, fot.: Krzysztof Strażyński STUDIO\nAranżacja przedpokoju w kamienicy\nAranżacja przedpokoju łączącego salon z sypialnią i łazienką. Materiały prasowe: SAS Wnętrza, fot.: Krzysztof Strażyński STUDIO\nStylowa aranżacja przedpokoju w mieszkaniu w kamienicy\nW mieszkaniu w kamienicy przedpokój zawsze był integralną i zadbaną częścią mieszkania. Tak jest i w tym projekcie. Materiały prasowe: SAS Wnętrza, fot.: Krzysztof Strażyński STUDIO\nJasne kolory i lustrzane fronty w szafkach kuchennych sprawiają, że przestrzeń wydaje się optycznie większa niż jest w rzeczywistości. Materiały prasowe: SAS Wnętrza, fot.: Krzysztof Strażyński STUDIO\nAranzacja jadalni w strefie dziennej małego mieszkania w kamienicy\nW strefie dziennej pomiędzy kuchnią i salonem znalazło się miejsce na wygodny stół jadalniany. Materiały prasowe: SAS Wnętrza, fot.: Krzysztof Strażyński STUDIO\nWygodne szafy w sypialni\nAranżacja sypialni z nowoczesnymi, pojemnymi szafami, zaprojektowanym na wymiar, dokładnie do wnętrza. Materiały prasowe: SAS Wnętrza, fot.: Krzysztof Strażyński STUDIO\nNowoczesna aranżacja kuchni w kamienicy\nNowoczesna aranżacja kuchni idealnie pasuje do mieszkania w starej kamienicy. Materiały prasowe: SAS Wnętrza, fot.: Krzysztof Strażyński STUDIO\nAranżacja sypialni z niebieskim łóżkiem\nAranżacja małej sypialni oddzielonej ażurowymi drzwiami od przedpokoju. Niebieskie łóżko z pikowanym zagłowiem wprowadza kolor do aranżacji wnętrza. Materiały prasowe: SAS Wnętrza, fot.: Krzysztof Strażyński STUDIO\nAranżacja łazienki w mieszkaniu w kamienicy\nCzarno - biała aranżacja łazienki w mieszkaniu w kamienicy. Nowoczesne wyposażenie nawiązuje stylistycznie do aranżacji całego małego mieszkania. Materiały prasowe: SAS Wnętrza, fot.: Krzysztof Strażyński STUDIO\nCzarno-biała łazienka w mieszkaniu w kamienicy\nNowoczesne wyposażenie czarno - białej łazienki w mieszkaniu w kamienicy. Materiały prasowe: SAS Wnętrza, fot.: Krzysztof Strażyński STUDIO\nGipsowe sztukaterie zdobią także ściany łazienki w małym mieszkaniu w kamienicy. Materiały prasowe: SAS Wnętrza, fot.: Krzysztof Strażyński STUDIO