Rasy psów z fałdkami. Poznaj pofałdowane piękności! | Psy.pl\nIch o kilka numerów za duże futerka, a właściwie skóra, sprawiają, że nie sposób się w nich nie zakochać!\nNiektóre rasy psów odznaczają się fałdkami. Słodki pofałdowany pyszczek szczeniaka wyzwala dobre emocje i chęć zaopiekowania się maluchem. Ale co z niego wyrośnie? Wiele lat temu znajoma pożegnała ukochaną jamniczkę Melę, która była jej przyjaciółką ponad 15 lat. Nie sądziła, że zdecyduje się na kolejnego psa, ale podczas wakacji spotkała czworonoga o dziwnym wyglądzie. Miał mocno pofałdowaną skórę na głowie i szyi, małe uszka i bardziej przypominał pluszową zabawkę niż żywe stworzenie. Ależ spodobała się jej ta pofałdowana mordka. Była to młodziutka szarpejka żartobliwie porównywana do małego hipopotama.\nPo zgłębieniu wszystkich możliwych opisów rasy znajoma poczuła, że taki właśnie pies mógłby wypełnić puste miejsce po Meli. Jest, co prawda, trochę większy od jamnika, ale według wzorca suczki mają około 44 cm, a więc jest średniej wielkości. Wkrótce w jej domu najważniejszym domownikiem stał się pomarszczony szczeniaczek, słodka Bela. Bela rosła, rosła i rosła i nagle okazało się, że to jakiś ponadnormatywny osobnik, bo osiągnęła rozmiary doga niemieckiego. To zaskakujące wynaturzenie, ale przecież liczyła się miłość do suni i to, że była naprawdę przywiązana do rodziny.\nRasy psów z fałdkami\nCzasem nawet mały shar pei wywołuje strach u niektórych osób, a co dopiero taki molos z groźną głową? Największym wyzwaniem były spacery. Każdy wolał przejść na drugą stronę ulicy. Pamiętam identyczne sytuacje, kiedy spacerowałam ze swoim dogiem niemieckim. No, ale dog to dog, zawsze jest olbrzymem! Wśród psów obdarzonych za dużą ilością skóry potężną posturą wyróżniają się mastif angielski i dog de Bordeaux.\nMastif angielski jest zrównoważony, nieagresywny, wręcz łagodny, ale jego wygląd, zwłaszcza czarna maska na pysku, odstraszy niejednego intruza. Podobnie dog de Bordeaux. O jego przyjaznym charakterze mogli przekonać się widzowie serialu „Rodzina zastępcza”, w którym psa Śliniaka grały Bos, Nestor i Mateusz, trzy psy właśnie tej rasy. Ruszały się jak słonie w sklepie z porcelaną, bo są raczej flegmatyczne, a jedynym problem było nadmierne ślinienie. Ale cóż, dla kogoś, kto pokocha tego cudownego molosa, ta przywara nie będzie miała znaczenia.\nDla miłośników psów mocno pofałdowanych są też rasy niewielkich rozmiarów, niezwykle urokliwe, a do tego łagodne jak baranki. To mops i buldożek francuski. Na ich widok przechodnie też przechodzą na drugą stronę ulicy, tylko właśnie na tę, po której przechadza się taki słodziak. Uroda wszystkich pomarszczonych psów przyciąga, ale trzeba pamiętać, że w fałdach skórnych mogą się rozwijać bakterie lub grzyby. Aby mieć zdrowego psa, trzeba o te fałdki regularnie dbać.\nShar pei to przedstawiciel rasy psów, która najbardziej kojarzy się z fałdkami. Kiedyś polował na dziki i antylopy, dziś sprawdzi się w roli towarzysza rodziny, a także stróża, bo jest odważny i nieprzekupny. Niech nas nie zmyli jego wygląd: choć przypomina pluszową zabawkę, ma silny charakter. To taki trochę dr Jekyll i Mr Hyde: uparty i posłuszny, wylewny i pełen rezerwy. Ten indywidualista, pies, który lubi chodzić własnymi drogami, wymaga dużo cierpliwości i konsekwencji w wychowaniu.\nDobrze dogaduje się z dziećmi, ale raczej starszymi – jest łagodny i chętny do zabawy. To pies jednego pana, choć przywiązuje się do całej rodziny. Lubi spacery, może towarzyszyć opiekunowi podczas joggingu czy jazdy na rowerze (jednak dopiero gdy dorośnie), ale wylegiwanie się na kanapie też sprawia mu przyjemność.\nMaść: każda jednolita z wyjątkiem białej\nJedna z najbardziej urokliwych ras. Ten ulubieniec najpierw chińskich, a potem europejskich władców to pies nad wyraz pogodny i przyjazny. Niebywale silnie przywiązany do właściciela, towarzyszy mu wszędzie, wślizgnie się za nim niepostrzeżenie nawet do łazienki. Krótkie nóżki mopsa nie zniosą dalekich wędrówek, ale 2-3 km jest w stanie pokonać, rzecz jasna nie w upalny dzień.\nZ kolei noce z pieskiem tej rasy mogą być trochę uciążliwe, bo choć w chrapaniu z buldogiem konkurować nie może, to jednak wydawane przez niego dźwięki dają się we znaki. Łagodny i cierpliwy będzie doskonałym przyjacielem nawet dla kilkuletnich dzieci. Pierwszym uczniem w psiej szkole nie zostanie, ale za przysmaczki zrobi wszystko. Nie można jednak z nimi przesadzić, by nie przytył.\nWielkość: pies mały, waga 6,3-8,1 kg\nMaść: beżowa z czarną maską i czarna\nCena psa z rodowodem FCI: 2400-4000 zł\nPotomek dawnych psów bojowych, które towarzyszyły Aleksandrowi Wielkiemu, Hannibalowi i rzymskim legionom, to dziś pies spokojny, stabilny i zrównoważony, co jest ważne w kontekście jego potężnej postury. Wrażliwy, mocno przywiązany do opiekuna, ale i do całej rodziny. Uczucia okazuje bardzo wylewnie (także dosłownie, bo przy okazji mocno się ślini), domaga się pieszczot i zainteresowania.\nBardzo źle znosi odizolowanie od rodziny, dlatego nie powinien być trzymany w kojcu. Lubi dzieci i jest wobec nich tolerancyjny, ale wspólne zabawy muszą się odbywać pod nadzorem dorosłych, bo to pies duży i ciężki. Dog de Bordeaux jest też dobrym stróżem i obrońcą, łagodniejszym od swoich przodków, ale czujnym i odważnym, a przy tym mało hałaśliwym.\nWielkość: pies duży, psy 60-68 cm, suki 58-66 cm\nMaść: jednolita – różne odcienie płowej\nKocha ludzi, w tym dzieci, i emanuje pogodą. Jest czworonogiem wesołym, ciekawskim i towarzyskim. Opiekunowi stale okazuje swoje oddanie. Jeśli ludzka rodzina nie odwdzięczy mu się odpowiednią ilością zainteresowania, bywa bardzo absorbujący. To świetny towarzysz zabaw dzieci i jeden z niewielu psów, które podporządkują się dziesięciolatkowi i wykonają jego polecenia.\nBuldog francuski łatwo aklimatyzuje się w różnych warunkach i nie jest kłopotliwy w utrzymaniu. Nadaje się nawet do małego mieszkania. Aktywny i energiczny przystosuje się też do spokojniejszego trybu życia. Buldożek jest dobrym przyjacielem dla każdego. Z jego wychowaniem poradzi sobie nawet osoba z niewielkim doświadczeniem, jeśli tylko będzie traktować pupila stanowczo, a jednocześnie łagodnie i serdecznie.\nWielkość: pies mały, 8-13 kg\nMaść: jednolicie płowa, pręgowana lub z niewielką ilością bieli; płowa, pręgowana lub nie, ze średnią lub przeważającą ilością bieli\nJakie jeszcze są rasy psów, które odznaczają się fałdkami? Mastif angielski, to ogromny, mocno zbudowany pies, z natury spokojny i flegmatyczny. Ważny jest dla niego bliski kontakt z człowiekiem, źle znosi samotność i trudno przystosowuje się do nowego otoczenia, nie powinien więc być narażony na zmianę właściciela. Choć ważniejsza jest dla niego ochrona ludzi niż terenu, sprawdzi się w roli stróża, bo jest czujny, a same jego rozmiary odstraszają intruzów.\nZe względu na wspomniane rozmiary właściciel musi koniecznie zadbać, by jego pupil poznał wcześnie podstawy posłuszeństwa. Nie powinno to sprawić kłopotu, bo mastif angielski szybko się uczy i chętnie wykonuje polecenia. Należy jednak postępować w stosunku do niego stanowczo i konsekwentnie. Powinien sobie z nim poradzić każdy, kto ma podstawową wiedzę o psach.\nWielkość: pies duży, wzorzec nie podaje dokładnego wzrostu i wagi\nMaść: brzoskwiniowa, srebrzysta, płowa i ciemna pręgowana – z czarną maską\nKoszty utrzymania: 180-300 zł miesięcznie\nPrzeczytaj więcej o tej rasie KLIK!


Wymarzona sypialnia - Doskonałe dekory - Sprawdź co oferujemy\nKażda kobieta marzy o przepięknej sypialni, która przypomina te z rodem z francuskich filmów i seriali. Mamy dla was wyjątkową propozycję, dzięki której być może zdecydujesz się na proponowane przez nas produkty. Sypialnia, która wam prezentujemy, posiada pomiędzy ścianą a sufitem styropianowe listwy dekoracyjne. Ich użycie powiększy optycznie każde pomieszczenie, sprawiając wrażenie, że jest ono przestronne i wysokie. Oprócz tego ozdobią sypialnie. Styropianowe listwy dekoracyjne zamontowane w sypialni będą, staną się jej nieodłączną częścią. Idealnie się wpasują w prowansalskie meble, bogato zdobione i przede wszystkim żłobione w drewnie.\nStyropianowe listwy dekoracyjne zostały również zainstalowane na ścianie tuż za dużym łóżkiem. Trzy symetryczne kolaże posiadają w swoich ramkach lustra, które przymocowane są do ściany. Dzięki temu, że ściany są w kolorze seledynowym, doskonale współgrają z białymi meblami.\nUniwersalność tego produktu sprawia, że listwy można zamontować również w przytulnej kuchni.\nW wymarzonej sypialni znalazły się dwie przepiękne komody ustawione po dwóch stronach łóżka. Położone na nich starodawne lampy urozmaicają całą aranżację. Ponadto na jednej ze ścian znajduje się ogromna również biała rustykalna szafa, której zdobienia są subtelne. Ponadto w sypialni znajduje się fotel wiszący, który podkreśli charakter całego wnętrza. Przyozdobiony jest on dobrze znanymi cotton bolsami, których światło nocą delikatnie rozświetla pomieszczenie. W sypialni stoi również toaletka, która posiada nieco w innym stylu, loftowe, czarne krzesło.\nTak umeblowana sypialnia potrzebuje na ścianach czegoś nieoczywistego. Taką role odegrają styropianowe listwy dekoracyjne. Z ich pomocą można stworzyć wnętrza, o jakich nam się nie śniło.


Rinspeed Etos. Samochód z dronem | Motofakty\n(mm) 17 grudnia 2015, 9:20\nZa samodzielne poruszanie się auta odpowiada system opierający się na ośmiu zewnętrznych kamerach HD. Hybryda o mocy 362 KM przyspiesza do 100 km/h w 4,4 s., a korzystając tylko z motoru elektrycznego możemy pokonać dystans 37 km / Fot. Rinspeed\nZa samodzielne poruszanie się auta odpowiada system opierający się na ośmiu zewnętrznych kamerach HD. Hybryda o mocy 362 KM przyspiesza do 100 km/h w 4,4 s., a korzystając tylko z motoru elektrycznego możemy pokonać dystans 37 km.\nWe wnętrzu nie znajdziemy klasycznej deski rozdzielczej, ale 21,5-calowe ekrany Ultra HD. Do dyspozycji kierowców jest m.in. system monitorowania gałek ocznych. Przykładowo obraz na lusterkach wyświetlany jest tylko wtedy kiedy na nie zerkamy.\nDodatkiem do auta jest dron dokowany na własnym lądowisku umieszczonym za tylną szybą pojazdu. Według producenta dzięki niemu będzie można np. wykonać zdjęcia, które natychmiast mogą zostać opublikowane w sieci. Za jego pośrednictwem kierowca może np. otrzymać także małe przesyłki.\nPremiera auta odbędzie się podczas styczniowych targów elektroniki użytkowej CES 2016 w Las Vegas.\nTo pierwszy samochód Rinspeeda, który nie zadebiutował w Genewie. Miał premierę w Las Vegas na targach elektroniki użytkowej CES 2016. Fakt wielce wymowny, co...


Boring Workshop 4. 25-26 Lutego 2020 - Warszawa - relacja z wydarzenia - Sigma Foto\nBoring Workshop to konferencja dla fotografów ślubnych – organizowana przez fotografów dla fotografów. Maciej Magic Suwałowski wraz z Markiem Parura już od kilku lat organizują inspiracyjne spotkania, na których fotografowie ślubni wymieniają się doświadczeniami oraz czerpią inspiracje od wykładowców. W tym roku wśród prelegentów był duet Two Mann Studios, prezentujący techniki pracy z lampami błyskowymi.\nNa wykładzie pokazali m.in. jak w swojej pracy wykorzystują Profoto A1X.\nBoring Workshop to ogromna dawka wiedzy oraz motywacji.\nNa naszym stoisku były dostępne obiektywy z mocowaniem Sony E, Canon oraz Nikon. Jako ciekawostki nie zabrakło aparatu Sigma fp, najmniejszego pełnoklatkowego aparatu bezlusterkowego na świecie. Modułowy bezlusterkowiec, poza bardzo wysoką odpornością na szumy matrycy, małą i lekką budową, oferuje możliwość nagrywania filmów z trybami i funkcjami wykorzystywanymi zarówno przez hobbystów jak i zawodowych operatorów. Dzięki możliwości rejestracji filmów w 12 bitowym RAW.DNG użytkownicy mają możliwość pełnej kontroli obrazu w procesie montażu i postprodukcji. Więcej o aparacie tutaj.\nfot. Time of Joy\nUczestnicy spotkania mieli również możliwość zapoznania się z obiektywami Sigma z linii Art. i Sport.\nNajwiększym zainteresowaniem cieszyły się portretowe obiektywy stałoogniskowe, bardzo dobre wrażenie robiła duża i ciężka\n105-ka, a dla poszukujących mniejszej wagi świetnym rozwiązaniem okazywał się obiektyw 85mm F1.4 DG Art. Nie możemy tu nie wspomnieć o najnowszym obiektywie reporterskim Sigma 24-70 F2.8 Art DG DN z mocowaniem Sony E. Ten reporterski „wół roboczy” szybki, ostry, pozwalający na swobodną i błyskawiczną zmianę ogniskowych w dynamicznych sytuacjach często okazywał się tym „czego mi brakowało”.\nZdjęcia: Time of Joy oraz Two Mann Studios dla Boring Workshop\nMajówka z SIGMA - warsztaty online fotografii dziecięcej pod okiem Ann Podsiedlik


bio-pak.com.pl – Page 7 – Site of bio-pak.com.pl\nUgniatać wszystko z wyjątkiem wody i mleka, które powinno być nakładane stopniowo, aby ułatwić wchłanianie.Instalacja przeznaczona jest dla 1 osoby lub maksymalnie 2 osób jednocześnie.Nie mam jednak nic z mojej głowy, że w pewnym momencie…\nGdzie kupić krem Fizzy SlimP w aptece w Niemczech najlepszy sposób na powiększenie piersi.Jeśli masz również problemy z piersią, to naturalne powiększenie piersi jest dokładnie to, co należy zrobić.Z tego powodu kobiety często starają się…\nDeoxymiroestrol, który stymuluje wzrost piersi, nadając jej raczej okrągły kształt.Wyjaśnił również, że używanie tego produktu będzie stale tworzyć automatyczną maszynę do rozrostu piersi.Pomaga również poprawić teksturę skóry i piersi dla większej gładkości.Ponadto ma także trwały…\nZamiast tego oficjalnie dołącza się do klubu rabatowego i dodatkowo otrzymuje puszki Kankusta Duo.Zamiast tego dołączasz do klubu rabatowego i otrzymujesz Kankusta Duo.Kankusta Duo można kupić na różne sposoby.Zawartość tabletek pokrzywy Kankusta Duo stymuluje uwalnianie…\nO co jeszcze mógłbyś poprosić?\nAby mieć pewność, że po raz kolejny kupujesz produkt, który naprawdę działa, radzimy przeczytać opinie klientów.Najbardziej szczere komentarze można znaleźć na blogach i forach, a nie na oficjalnej stronie produktu.Titan Gel Cream stosuje się umieszczając…\nWiele kobiet i coraz więcej mężczyzn chce odzyskać młodzieńczy wygląd. Występuje u osób w różnym wieku, zarówno 30 jak i 60 lat. Każdy potrzebuje wsparcia dla zmarszczek, które powoli, ale na pewno się pogłębiają. Niedawno…\nJeśli szukasz dekretacji ase stresu, stabilizować hormony, zwiększyć popęd płciowy, neutralizować kwasowość ciała i wybuchu system składników odżywczych, nie patrzeć dalej niż tej sekcji w sklepie żywności zdrowia zawsze ignorować: przejście suplementów. Wiem, co myślisz:…\nZ biegiem lat kobiety zaczynają mieć różne typy mnie. Przezwyciężenie młodości prowadzi do serii zmian cielesnych, o których nie myślałbyś nawet dziesięć lat temu. Jednym z nich jest to, że cykl miesiączkowy zaczyna stopniowo stawać…


Orędzie abp. Stanisława Gądeckiego na uroczystość Wszystkich Świętych i Dzień Zaduszny - Telewizja Polska SA\nOrędzie abp. Stanisława Gądeckiego na uroczystość Wszystkich Świętych i Dzień Zaduszny\nOrędzie abp. Stanisława Gądeckiego na uroczystość Wszystkich Świętych i Dzień Zaduszny Uroczystość Wszystkich Świętych zachęca do pogłębionej refleksji nad ludzką przemijalnością. Przechodzeniem z życia do życia. W tym roku orędzie wygłosił abp. Stanisław Gądecki.\nUroczystość Wszystkich Świętych zachęca do pogłębionej refleksji nad ludzką przemijalnością. Przechodzeniem z życia do życia. W tym roku orędzie wygłosił abp. Stanisław Gądecki.\n– W naszych listopadowych wizytach na cmentarzu nie idzie tylko o jesienny spacer, o chwilę refleksji czy spotkanie krewnych. Idzie przede wszystkim o naszą modlitwę. Zmarli nie tyle potrzebują naszych kwiatów, ile płynącej z serca modlitwy – mówił z okazji uroczystości Wszystkich Świętych przewodniczący KEP abp Stanisław Gądecki. Hierarcha w orędziu na antenie TVP 1 podkreślił, że właśnie takiej postawy należy uczyć młodych ludzi.\n– Święci zmierzali do Boga różnymi i niepowtarzalnymi drogami. W ich gronie są tacy, którzy przez całe życie pielęgnowali chrzcielną czystość sumienia, ale i tacy, którzy najpierw błądzili. Ludzi o trudnych nieraz charakterach, którzy wiele zła wyrządzili swoim bliźnim, ale potem się nawrócili – mówił abp Gądecki.


Aktualności | Gmina Wysokie\n06.09.2019 Są zewnętrzne środki finansowe na remonty dróg w gminie Wysokie. W ramach rządowego Funduszu Dróg Samorządowych Wójt Gminy Wysokie Dorota Dobrzyńska podpisała w dniu 6 września 2019r. umowę o dofinansowanie remontów ulic Czystej, Strażackiej i Jana... Więcej\nNowa karetka pogotowia ratunkowego trafi do Wysokiego\n04.09.2019 Podsekretarz stanu w Ministerstwie Zdrowia Sławomir Gadomski złożył wizytę w Lubelskim Urzędzie Wojewódzkim. Głównym celem przyjazdu było podpisanie umów o dofinansowanie na zakup dwóch nowych karetek pogotowia dla Wojewódzkiego Pogotowia Ratunkowego SP ZOZ... Więcej\nDożynki Wojewódzkie 2019 w Radawcu\n04.09.2019 Już w najbliższą niedzielę czyli 8 września 2019 na lotnisku w Radawcu odbędą się Dożynki Wojewódzkie. Tradycyjnie swoje stoisko będzie miała także Gmina Wysokie. Serdecznie zapraszamy. Więcej\n04.09.2019 Lubelski Wojewódzki Lekarz Weterynarii informuje, że w dniach od 20 do 25 września 2019 r. na terenie województwa lubelskiego zostanie przeprowadzone ochronne szczepienie lisów wolno żyjących przeciwko wściekliźnie. Więcej\n02.09.2019 Życzenia z okazji rozpoczęcia nowego roku szkolnego Więcej\n30.08.2019 Zgodnie z art. 90 d ust 1 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (tj. Dz. U. z 2019 r., poz 1481) stypendium szkolne może otrzymać uczeń zamieszkujący Gminę Wysokie znajdujący się w trudnej sytuacji materialnej, wynikającej z niskich dochodów... Więcej\nZwrot podatku akcyzowego. Ostatnie dni przyjmowania wniosków\n28.08.2019 Wójt Gminy Wysokie informuje, że od dnia 1 do 30 sierpnia 2019 r. można składać wnioski o zwrot podatku akcyzowego zawartego w cenie oleju napędowego wykorzystywanego do produkcji rolnej. Wnioski przyjmowane są w Urzędzie Gminy Wysokie, pok. nr 1. Więcej\nInformacja o spektaklach\n23.08.2019 Oferta spektakli, które odbędą się w Centrum Kongresowym Uniwersytetu Przyrodniczego w Lublinie Więcej\nPoprzednia ‹ 1 ... 4 5 6 7 8 9 10 ... 106 › Następna


ETUI CROSSBODY NA TELEFON XIAOMI REDMI 7 ŻÓŁTY - Cena, Kup teraz\nSkończ z wypchanymi kiszeniami i szukaniem XIAOMI REDMI 7 w torebce!\nEtui ANTI SHOCK to specjalna konstrukcja, której głównym zadaniem jest jak najskuteczniejsze pochłanianie wstrząsów i uderzeń. W rogach etui umieszczono specjalny element wypełniony powietrzem, który świetnie amortyzuje smartfona podczas upadku, co daje nam pewność, że XIAOMI REDMI 7 nie zostanie uszkodzony ani porysowany.\nWygodna smycz z regulowaną długością jest przyjemna w dotyku i nie obciera skóry. Etui Crossbody to najnowszy trend modowy wśród gadżetów do XIAOMI REDMI 7. A do tego jest niezwykle praktyczny i przyciąga uwagę.\nDzięki precyzyjnym wycięciom zapewnia dostęp do wszystkich portów i funkcji XIAOMI REDMI 7\nNapisz opinię - ETUI CROSSBODY NA TELEFON XIAOMI REDMI 7 ŻÓŁTY


Sheraton Russell Hotel (Nowy Jork, Nowy Jork) — Opinie o hotelach - TripAdvisor\nSheraton Russell Hotel Hotel butikowy, Nowy Jork\n45 Park Ave. At 37th St., Nowy Jork 10016 (Manhattan)\nMasz ciekawe zdjęcie? Możesz je dodać. Zdjęcia podróżnych (11)\nMiejsce nr 400 wśród 435 hoteli w Nowy Jork\nLiczba recenzji: 3 Nowy Jork — które hotele są na sprzedaż?\nNajpierw angielski Najpierw japoński Najpierw j. polski Dowolne kentito\n“Nie ma bardziej”\nTak Nie Ten hotel został zburzony w 2006 roku. Byłem tam przez wiele lat i myślałem, że będzie tam wstąpić. Jest to piękny nowy apartamentowiec. Doskonała lokalizacja .... spróbuj po drugiej stronie ulicy. Jak może to być nadal na trip advisor\nNowy Jork — zobacz kolejne recenzje (5), których autorem jest kentito jessicaTA\nPodróżnik Apple World “落ち着いたホテル”\nŚwietna oferta podobnego hotelu Casablanca Hotel Times Square Nowy Jork, Nowy Jork 2 591 recenzji Nadal szukasz hotelu? Nowy Jork — wysoko oceniane hotele\nByłeś(-aś) w Sheraton Russell Hotel? Podziel się wrażeniami! Napisz recenzję\nSheraton Russell Hotel — dodatkowe informacje\nAdres: 45 Park Ave. At 37th St., Nowy Jork 10016 Region:\nStyl hotelu: Miejsce nr 400 wśród 435 hoteli w Nowy Jork\nWłaściciele: A jak Twoim zdaniem przedstawia się sytuacja? Jeśli jesteś właścicielem lub zarządzasz obiektem Sheraton Russell Hotel, teraz możesz się zarejestrować, aby skorzystać z bezpłatnych narzędzi w celu uatrakcyjnienia ogłoszenia, zachęcenia gości do pisania recenzji lub napisania odpowiedzi na już przesłane opinie. Zarządzaj listą Powiązane hotele... Sheraton New York Times Square Hotel\n956 recenzji ABS:HotelCheckRates-d93555?&src=Hotel_Review&fromServlet=Hotel_Review&Action=QC_AlsoViewedAboveFold\n703 recenzji ABS:HotelCheckRates-d1783324?&src=Hotel_Review&fromServlet=Hotel_Review&Action=QC_AlsoViewedAboveFold\n737 recenzji ABS:HotelCheckRates-d1464151?&src=Hotel_Review&fromServlet=Hotel_Review&Action=QC_AlsoViewedAboveFold\n2 591 recenzji ABS:HotelCheckRates-d113317?&src=Hotel_Review&fromServlet=Hotel_Review&Action=QC_AlsoViewedAboveFold\n2 186 recenzji ABS:HotelCheckRates-d1503474?&src=Hotel_Review&fromServlet=Hotel_Review&Action=QC_AlsoViewedAboveFold\nNowy Jork, Nowy Jork The Tuscany - A St Giles Luxury Hotel\n314 recenzji ABS:HotelCheckRates-d93431?&src=Hotel_Review&fromServlet=Hotel_Review&Action=QC_AlsoViewedAboveFold\nNowy Jork, Nowy Jork Więcej The St. Regis Club at the Essex House, New York\n29 recenzji Nowy Jork, Nowy Jork The Roosevelt Hotel\n3 632 recenzji ABS:HotelCheckRates-d99766?&src=Hotel_Review&fromServlet=Hotel_Review&Action=QC_AlsoViewedAboveFold\nNowy Jork, Nowy Jork Four Points by Sheraton Manhattan SoHo Village\n515 recenzji ABS:HotelCheckRates-d1157456?&src=Hotel_Review&fromServlet=Hotel_Review&Action=QC_AlsoViewedAboveFold\nNowy Jork 10016\nNowy Jork — bezpłatny przewodnik Pobierz przewodnik opisujący najlepsze hotele, restauracje i atrakcje Zdjęcia Sheraton Russell Hotel (Zdjęcia podróżnych (11)) Nowy Jork — hotele w pobliżu\n4.0 z 5, Liczba recenzji: 1 017 Najnowsza recenzja 18 maj 2013\n4.5 z 5, Liczba recenzji: 2 093 Najnowsza recenzja 17 maj 2013\n4.0 z 5, Liczba recenzji: 736 Najnowsza recenzja 18 maj 2013\n4.0 z 5, Liczba recenzji: 3 269 Najnowsza recenzja 17 maj 2013\n4.5 z 5, Liczba recenzji: 2 175 Najnowsza recenzja 17 maj 2013\n4.0 z 5, Liczba recenzji: 3 108 Najnowsza recenzja 17 maj 2013\n4.5 z 5, Liczba recenzji: 826 Najnowsza recenzja 17 maj 2013\n4.5 z 5, Liczba recenzji: 618 Najnowsza recenzja 17 maj 2013\n4.5 z 5, Liczba recenzji: 1 311 Najnowsza recenzja 15 maj 2013\n4.5 z 5, Liczba recenzji: 1 121 Najnowsza recenzja 14 maj 2013\nHotel Monttis, Sucha Beskidzka\n3.5 z 5, Liczba recenzji: 17 Najnowsza recenzja 3 lis 2012\n4.5 z 5, Liczba recenzji: 57 TripAdvisor — informacje® Serwis TripAdvisor™ zapewnia recenzje, artykuły, rekomendacje i opinie na temat Sheraton Russell Hotel, Nowy Jork.


Fakty i mity n.t. elektrowstrząsów w terapii | ChangeMaker\nutworzone przez Artur Król | Lut 22, 2016 | Nauka i badania, Praktyka | 3 Komentarze\nWidziałeś to w wielu filmach… Ostateczny symbol odczłowieczenia pacjentów psychiatrycznych. Najgorsza kara na oddziałach zamkniętych. Krzesło elektryczne – wersja demonstracyjna. Jednym słowem: elektrowstrząsy (ECT).\nCzy faktycznie są tak złe, jak przedstawiają to filmy?\nCzy może jeszcze gorsze?\nElektrowstrząsy w terapii mają bezdyskusyjnie bardzo złą opinię. Tak złą, że większość osób jest w szoku, gdy dowiaduje się, że do dziś jest to terapia regularnie stosowana w medycynie (w Wielkiej Brytanii przeprowadza się średnio 12 tysięcy zabiegów rocznie). Jak to? Przecież to barbarzyństwo rodem z mrocznych wieków medycyny! To okrutny antyk, który powinien był odejść do lamusa razem z takimi zwyrodnieniami jak poddawanie lobotomii każdego problematycznego pacjenta!\nTrudno się dziwić, skoro filmy i seriale przywołują w nas dość negatywne wyobrażenie na temat terapii elektrowstrząsowej.\nNie bez wpływu jest też zapewne skojarzenie z wyrokami śmierci wykonywanymi przy użyciu krzesła elektrycznego. Skoro prąd może zabijać, jak mógłby być cywilizowaną metodą terapii?\nTyle tylko, że rzeczywiste zabiegi wyglądają „deczko” inaczej, niż w filmach czy serialach. Przede wszystkim standardowo prowadzone są pod pełną narkozą (choć są co do tego pewne dyskusje, o czym poniżej), wymagają zgody pacjenta, często prowadzone są w towarzystwie rodziny, a w wielu krajach wręcz w klinikach dochodzących.\nWspółczesne elektrowstrząsy wyglądają więc raczej tak jak poniżej – trzeba powiedzieć, że to dość nudny filmik, zdecydowanie nie tak dramatyczny, jak powyższe.\nPoczątek semestru? Początek roku szkolnego? Chcesz wesprzeć w nauce siebie, lub swoich bliskich?\nKurs Skuteczna Nauka, w 100% oparty na konkretnych, przebadanych rozwiązaniach, to prosty przepis na przyśpieszenie i usprawnienie procesu uczenia się. Tak, żeby ucząc się krócej zapamiętywać więcej. E-kurs dostępny na MindStore, tylko 79 zł za pełen program.\nNo dobrze, ale po co w ogóle robić elektrowstrząsy?\nPrzede wszystkim dlatego, że, jako metoda terapeutyczna, okazują się być zdumiewająco skuteczne. Dają wyraźną poprawę u ponad 50% pacjentów z poważną depresją (utrzymującą się ponad rok u połowy takich pacjentów, przy zastosowaniu dalszej terapii środkami przeciwdepresyjnymi). Zwłaszcza u pacjentów, u których same leki nie dają żadnych efektów (ok. 30% wszystkich osób z poważną depresją) może to być bardzo cennym wsparciem. Terapia elektrowstrzasowa sprawdza się zarówno przy jednobiegunowej depresji, jak i przy zaburzeniu maniakalno-depresyjnym, daje też całkiem dobre efekty w przypadku katatoni, niekiedy bywa używana jako wsparcie w przypadku schizofrenii.\nDokładny mechanizm jej działania nie jest przy tym jasny. Sama terapia sprowadza się do wywołania sztucznego napadu drgawkowego, nieco podobnego do tych występujących naturalnie np. w przypadku epilepsji. Podłączamy elektrody do czaszki (do jednej lub dwóch półkul, pierwsza wersja jest nieco mniej skuteczna, ale daje również mniej efektów ubocznych), przepuszczamy przez nie prąd, a ten prowokuje mózg do napadu. Nie ma pełnej jasności DLACZEGO taki napad tu pomaga, ale faktem jest, że pomaga. Najpopularniejsze teorie sugerują, że napad wywołuje w jakiś sposób zmianę w gospodarce neuroprzekaźnikowej, albo wpływa na mechanizmy regulujące poziom hormonów stresu, co z kolei przekłada się na nastrój,apetyt, poziomy energii czy sen.\nStandardowo elektrowstrząsy stosowane są – wedle reakcji pacjenta – między 6 a 12 razy, w kilkudniowych odstępach. Co istotne, terapię poprzedza podanie środków znieczulających, zwykle w formie pełnej, choć krótkotrerminowej narkozy. Istotne jest też sprawdzenie leków używanych przez pacjenta – niektóre z nich mogą utrudniać zabieg, np. podwyższając poziom napięcia niezbędny do uzyskania napadu (co z kolei przekłada się na większe ryzyko negatywnych skutków).\nTerapia ta nie jest pozbawiona skutków ubocznych, choć są one dla większości osób dużo mniej doskwierające, niż efekty samej depresji. Najczęściej występuje amnezja (zarówno wsteczna, jak i progresywna) oraz krótkoterminowe zmieszanie, konfuzja i majaczenie. Wsteczna amnezja dotyczyć może okresów na miesiące i lata przed zabiegiem, ale u praktycznie każdego pacjenta starsze wspomnienia powracają w ciągu maksymalnie siedmiu miesięcy od zabiegu. Trwałemu zatarciu mogą natomiast ulec wspomnienia sprzed kilku miesięcy przed zabiegiem (choć ciekawym pytaniem jest tu kwestia tego, czy sama poważna depresja nie ma wpływu na takie problemy z pamięcią). Progresywna amnezja dotyczy zwykle niezdolności do zapamiętania samego zabiegu i krótkiego okresu tuż po nim. Terapia obejmująca jedną półkulę daje zwykle nieco słabsze efekty terapeutyczne, ale niesie też sobą dużo mniejsze ryzyko utraty pamięci.\nBadania pokazują jednocześnie, że ECT nie wywołuje trwałych uszkodzeń w strukturze mózgu. Jest też w zasadzie najbezpieczniejszą -choć niepozbawioną ryzyka- formą leczenia poważnej depresji u kobiet w ciąży.\nOczywiście nie znaczy to, że terapia elektrowstrząsowa nie może być stosowana błędnie, pochopnie czy bezmyślnie. Zdarzają się niewątpliwie i takie przypadki, sam słyszałem o nich od znajomych pracujących w naszych oraz zachodnich szpitalach psychiatrycznych. To jednak wyjątki od reguły, a nie reguła.\nW praktyce największym zagrożeniem w ECT jest sama narkoza stosowana w terapii – ta bowiem może niekiedy mieć efekty uboczne, w bardzo rzadkich przypadkach nawet kończyć się śmiercią. Statystyki śmiertelności elektrowstrząsów po podaniu narkozy są jednak identyczne ze statystykami śmiertelności samej narkozy, co sugeruje, że jedynym zagrożeniem jest samo znieczulenie. (Ryzyko to, notabene, wynosi jeden do pół miliona.) Z tego jednak względu w wielu krajach toczy się obecnie dyskusja nad zmianą procedur, tak by pacjentów poddawać nieco słabszemu znieczuleniu, nie niosącemu ze sobą nawet takiego zagrożenia.\nElektrowstrzasy okazują się więc być całkiem użytecznym zabiegiem, któremu media, a zwłaszcza filmy i seriale, dorobiły bardzo niefajną gębę. Nie da się wykluczyć, że kiedyś stosowane były w sposób dużo mniej humanitarny, albo że czasami bywają nadużywane, ale absolutnym standardem jest to, że są to po prostu wartościowe i bezpieczne zabiegi, pomagające radzić sobie z bardzo groźnym i poważnym zaburzeniem. Warto na nie spojrzeć obiektywnie, bez emocjonalnej otoczki i docenić ich wartość.\nGranice opieki zdrowotnej – czas o tym…


Andrzej Ceynowa: Amerykański teatr sponsorowany...\nAmerykański teatr sponsorowany – sztuka dworska czy niezależna?\nAmerykanie od początku nie mieli kłopotu z określeniem istoty teatru: wiedzieli, że to czysta rozrywka i nieproduktywny sposób spędzania czasu, który lepiej by wykorzystać na pracę lub modlitwę. O tym, że teatr to sztuka, dowiedzieli się dopiero w XX wieku wraz z pojawieniem się modernizmu oraz nasilenia się amerykańskiej ksenofobii. Stąd teatr jako dziedzina sztuki został określony dla Amerykanina przez estetykę modernistyczną.\nAle nim mogli się przyzwyczaić do faktu, że dobrego dramatu nie muszą już importować z Europy, bo mają swojego geniusza – Eugene’a O’Neilla, przyszła Wielka Depresja lat trzydziestych. Wtedy wszyscy myśleli o pieniądzach, których nie mieli, a rząd federalny postanowił wprowadzić roboty publiczne jako sposób na ożywienie gospodarki. Jednym z programów w ramach ogłoszonych przez Roosevelta robót publicznych był Federalny Program Teatralny – pierwszy w dziejach przypadek, by rząd federalny USA zajął się subsydiowaniem sztuki1. To nie ważne, że rządowi chodziło o zapobieganie śmierci z głodu i rozruchom z powodu bezrobocia, a nie o sztukę; ważne jest, że Kongres USA dał się przekonać, iż warto wydać parę milionów dolarów by artystom dać możliwość pracy za mniej niż minimalną płacę, a ludziom darmowy dostęp do sztuki teatralnej.\nWszyscy byli szczęśliwi: artyści, bo mogli tworzyć spektakle ze stu czy nawet tysiącem aktorów na scenie, rząd – bo miał artystów z głowy, a mieszkańcy większych i mniejszych miast w całych Stanach bo za darmo mogli obejrzeć albo klasycznego Szekspira, albo “żywą gazetę”, na bieżąco komentującą wydarzenia polityczne. Nieszczśliwy był tylko Kongres, a właściwie biznesmeni i zaprzysiężeni wrogowie początków polityki socjalnej wprowadzanych przez Roosevelta. Z jednej strony Kongres nie tylko dokarmia tych darmozjadów, co to, ani sieją, ani orzą, a przynajmniej do czasów depresji tworzyli spektakle, bez zażenowania dające się oglądać tylko u boku “miłej ładnej panienki”, ale nigdy żony. Z drugiej strony ci niewdzięcznicy, miast w tych trudnych czasach dawać jeszcze więcej takiej rozrywki biznesmenom, którzy ich utrzymują, ględzą coś o upodleniu człowieka przez maszynę, o nędzy, rasizmie i linczach w pięknej Ameryce, a na scenie tak namiętnie krzyczą “strajk, strajk”, że widownia to podchwytuje i w tym nastroju wychodzi na ulice. Czysty komunizm! Nawet na musicalu nie można czuć się bezpiecznym, bo jakiś Związek Zawodowy Szwaczek wystawi Szpilki i igły, na który związkowy motłoch będzie się cisnął za biletami, a przyzwoity biznesmen będzie obrażany jako krwiopijca.\nW 1938 roku Kongres powiedział “Dość tego”, zredukował finansowanie Federalnego Programu Teatralnego do zera i tak zakończył ten nielegalny eksperyment, dla którego nie ma podstaw w Konstytucji USA. Wywrotowcami z teatru i filmu polecił zająć się Komitetowi Izby Reprezentantów do spraw Działalności Nie-Amerykańskiej. Miało być ładnie, a było wojowniczo i skończyło się na strachu – i to chyba po obu stronach.\nAmerykanom zajęło kilka dekad by odważyć się wrócić do tej niebezpiecznej idei dotowania teatru przez rząd. W międzyczasie musieli dalej walczyć z antyamerykańską postawą wśród dramatopisarzy: rząd poczuł się na tyle zagrożony, że Arturowi Millerowi odebrał paszport, gdy ten chciał wyjechać do Holandii na europejską premierę Czarownic z Salem, a Chaplinowi poprzez działania przewodniczącego Związku Zawodowego Artystów Filmowych o nazwisku Ronald Regan tak dobrał się do skóry, że ten zwrócił swój paszport i wyjechał ze Stanów, by tam nigdy nie powrócić. Kiedy jednak w 1965 roku Fundusz Braci Rockefellerów przedstawia raport Sztuki sceniczne: problemy i perspektywy2 o stanie finansowania teatru, w którego konkluzji zalecono, by rząd włączył się w subsydiowanie teatru jako instytucji kultywującej tradycję amerykańską w dramacie i podnoszącą jakość życia, Kongres za namową prezydenta Johnsona tworzy Narodową Fundację na rzecz Sztuki. Wmurowując kamień węgielny pod Centrum im. Kennedy’ego w Waszyngtonie, prezydent Johnson powiedział: “Żadna ustawa Kongresu ani Rozporządzenie Wykonawcze (prezydenta) nie może powołać do życia wielkiego muzyka czy poety. Ale możemy stać z boku i dodawać im zapału. Możemy tworzyć i wzmacniać atmosferę pozwalającą sztuce kwitnąć, a tym, którzy mają talent, korzystać z niego. I możemy starać się poszerzyć dostęp całego narodu do twórczości artystycznej”. Piękna idea, która przez następne trzydzieści lat przyświecała działaniom Fundacji i chyba nadal jej przyświeca.\nTylko od jakichś dziesięciu lat Fundacja znajduje się pod coraz ostrzejszym obstrzałem, który pięć lat temu, na wniosek Senatora Jesse Helmsa z Karoliny Północnej, tego “paleokonserwatysty” – jak nazwał go jeden z adwersarzy – o mało nie doprowadził do jej likwidacji poprzez jej stuprocentowe “odfinansowanie”, jak teraz poprawnie nazywa się obcięcie funduszy. Podniósł się jednak taki rejwach w prasie i środowiskach artystycznych – artyści zaczęli odmawiać nagród i odznaczeń państwowych przyznanych za osiągnięcia w sztuce, a niektórzy nawet demonstracyjnie odmawiali przyjęcia przyznanych i bardzo im potrzebnych dotacji rządowych – że Kongres w końcu ustąpił, i choć od tamtego czasu co roku zmniejsza fundusze przyznawane na subsydia dla sztuki – w tym teatru – o parę procent, to jednak w dalszym ciągu finansuje sztukę.\nFaktycznie trudno tu jednak mówić o finansowaniu sztuki, a szczególnie teatru. Na ponad 1500 istniejących w Stanach teatrów dotacje rządowe otrzymuje rocznie około 150 z nich, a otrzymane fundusze stanowią od ułamka do 5 procent ich budżetu. Jeśli wziąć pod uwagę fakt, iż według badań z 1995 roku sam teatr niekomercyjny w Stanach daje pracę 1,3 mln. osób i przynosi średnio rocznie 3,4 miliarda dolarów tylko w postaci podatku dochodowego od osób fizycznych, to 215 mln. dolarów przyznanych na finansowanie sztuki teatru nie jest nadmiernym wysiłkiem Kongresu3. Kongres jednak niechętnie trwoni pieniądze podatnika, który tej formy aktywności nie potrzebuje. Przynajmniej takie wnioski wyciągają jego przedstawiciele z faktu, że liczba osób odwiedzających teatry co roku zmniejsza się (w obecnym dziesięcioleciu statystyczny Amerykanin bywa w teatrze raz na 3 lata), a wartość biletów do teatru stanowi zaledwie ułamek tego, co wydaje się na bilety na mecze baseballa, nie licząc tego, co wydatkuje się na uczestnictwo w innych imprezach sportowych. W ten sposób nawet te 63 centy rocznie, które z dotacji na działalność artystyczną wypadają na koszt ponoszony na rzecz sztuki przez przeciętnego amerykańskiego podatnika, wydają się sumą zawrotną.\nO co tu chodzi? Przecież nie o te śmieszne pieniądze. Jak się wydaje, chodzi o zasady, o pryncypia. Z jednej strony artyści teatru nie chcą zgodzić się na likwidację dotacji rządowych, ponieważ samo otrzymanie takiej dotacji jest legitymizacją ich działania czy konkretnego przedsięwzięcia, która – tak się utarło – otwiera drogę do dotacji ze źródeł pozarządowych. Z drugiej strony pewne grupy społeczne bardzo głośno protestują przeciwko jakiemukolwiek udziałowi pieniędzy publicznych w finansowaniu spektakli czy instytucji teatralnych, które kiedykolwiek czymś im się naraziły. Tym protestom przewodzą: Amerykańskie Stowarzyszenie Rodzinne (American Family Association) pod przewodnictwem Donalda Widmona, narodowo fundamentalistyczny “Klub 700” Pata Robertsona, “Forum Orła” Phyllis Shlafley, Katolicka Liga obrony praw Religijnych i Obywatelskich i podobne organizacje. Ich celem jest sprowadzenie teatru do poziomu, na którym cała problematyka ograniczy się do tego, czego słuchać i oglądać mogą nawet dzieci, a poza tym nie będzie w stanie urazić najbardziej wyczulonego na zniewagi przedstawiciela którejkolwiek z grup religijnych, mniejszościowych, fizycznie upośledzonych czy innych (z wyjątkiem wszystkich “kochających inaczej”, którzy są wykluczeni z zasady i nieodwołalnie).\nChoć cenzura nie jest sprawą śmieszną, to gdy popatrzyć z boku, poczynania cenzora często pobudzają do śmiechu. Do jak zabawnych incydentów może dochodzić, niech świadczy następujący przypadek. W jednej ze sztuk wystawianych w teatrze w uniwersyteckim Boulder w stanie Colorado, tuż po wprowadzeniu przez miasto zakazu palenia tytoniu w miejscach publicznych, aktor na scenie przez minutę pali papierosa. Mimo iż wcześniej producent sztuki uzyskał od burmistrza zezwolenie na takie złamanie prawa, to jednak po proteście jednego z widzów, który zignorował informację na afiszach przy kasie i trzykrotnie przed samym rozpoczęciem spektaklu, że “na scenie pali się papierosy”, spektakl został zamknięty, a producent i nieszczęsny aktor, który musiał na scenie zapalić, bo tak kazał mu scenariusz, zostali ostrzeżeni, że po następnym takim wykroczeniu zostaną zaaresztowani przez policję. Nie pomógł nawet fakt, że aby odzyskać licencję producent zainstalował specjalne wyciągi nad sceną, aby trujące wyziewy – tym razem ziołowego a nie tytoniowego papierosa – nie przedostały się na widownię – spektakl łamiący prawo zakończył tam żywot. Walka artystów z głupim prawem trwa nadal4.\nNie zawsze jednak zatarg kończy się tak “niegroźnie” dla teatru dotowanego z kasy publicznej. W 1993 roku, aby nie narazić się na zarzut cenzurowania spektakli teatru częściowo finansowanego przez miasto rada Cobb County, przedmieścia Atlanty w stanie Georgia, postanowiła, iż w następnym roku 123 000 dolarów, które dotychczas były przeznaczane na wspomaganie działalności artystycznej i z których 41 000 miało przypaść w udziale miejskiemu teatrowi, zostanie w całości przeznaczone na działalność policji (i zero na sztukę), tylko po to, by teatr nie mógł wystawić komedii Terrence’a McNally Lips Together, Teeth Apart, w której się tylko mówi o homoseksualnym stylu bycia niektórych postaci scenicznych.\nWładze Anchorage na Alasce nie próbowały nawet udawać, że skreślają 22 000 dolarów z budżetu miasta, dotację dla działającego tam od 1984 roku “Out North Theatre” ponieważ bawią się w cenzorów. Jak powiedział Ted Carlson, członek stanowego Zgromadzenia, “Nie chcemy używać pieniędzy podatników na coś, czego nie może oglądać cała rodzina”5. Nie podobał im się repertuar teatru w którym były sztuki o anty-indiańskim rasiźmie i homofobii. Aby w czasie głosowania nad budżetem miasta, które odbyło się 9 grudnia 1997 roku nie było kłopotów ze stronnikami teatru, najpierw przełożono głosowanie na późniejszy termin, a gdy przeciwnicy obcięcia dotacji dla teatru wyszli, szybko “odłożone” głosowanie przeprowadzono.\nDlaczego rada miasta musiała posunąć się aż do zagrożenia samemu istnieniu swojego teatru, by “utrupić” jedną sztukę? Powodem jest obowiązująca interpretacja Pierwszej Poprawki do Konstytucji USA, która zakazuje Kongresowi uchwalania wszelkich praw mogących ograniczyć wolność słowa, chyba że jego wypowiedzenie mogłoby stanowić “natychmiastowe i rzeczywiste zagrożenie”6 lub byłaby to pornografia, czyli “utwór który, wzięty jako całość, [...] którego celem jest odwoływanie się do nieprzyzwoitych zainteresowań odbiorcy”7 i pozbawiony jest wszelkich walorów poznawczych, oświatowych, politycznych czy estetycznych8. Ta definicja pornografii, która przez sądy amerykańskie jest faktycznie stosowana od prawie 30 lat, sprawia, że w sądzie każda próba cenzurowania czegokolwiek kończy się przegraną cenzurującego (w ostatnich latach wprowadzono dodatkowy element definicji pornografii, tj. utwór w którym pokazywane są nagie dzieci). A więc w Stanach nie można cenzurować. Można za to chwycić się wszelkich innych środków, które umożliwią powstanie lub rozpowszechnianie jakiegokolwiek utworu, który się komuś nie podoba. I tego właśnie chwycili się przeciwnicy wszelkiego dotowania sztuki ze środków publicznych. Nie całkiem wygrali, ale przynajmniej doprowadzili do tego, że ze strachu przed “ostatecznym rozwiązaniem tej kwestii” komisje przyznające granty bardzo uważają, by pieniądze publiczne nie były w najdrobniejszym stopniu zaangażowane w przedsięwzięcie, które budzi jakiekolwiek kontrowersje. A więc finansowanie ze środków publicznych – tak, ale jak najmniejsze, a sztuka przez nie finansowana jak najmniej kontrowersyjna, czyli jak najmniej eksperymentatorska, łamiąca dotychczasowe kanony i tabu. Dopuszczalna jest tylko sztuka państwowotwórcza, prorodzinna, prokościelna, jednym słowem współczesna sztuka dworska.\nTeatr – nawet w pełni komercyjny – nie może się jednak utrzymać tylko ze sprzedaży biletów. Teatr to eksperyment, to ryzyko – artystyczne i finansowe – to budzenie ludzi do refleksji nad tym, co w naszym świecie złe i antyhumanitarne. W teatrze komercyjnym tylko około 5 proc. spektakli przynosi zwrot kosztów produkcji i jakiś dochód. Resztę inwestycji komercyjnych inwestorzy muszą wpisać w swoje “straty nadzwyczajne” i odpisać sobie od dochodu i podatku. Ale teatr komercyjny to już tylko mała wysepka ciągle kurczącego się Broadwayu (z więcej niż pięćdziesięciu pół wieku temu pozostało obecnie jedynie kilkanaście). Produkcja jest tam tak droga, że można w nich wystawiać tylko musicale (wtedy można za bilet żądać 60 do 150 dolarów), które mogą się zwrócić najwcześniej po 1,5 do dwóch lat przy założeniu, że widownia na wszystkich spektaklach będzie zajmowała co najmniej 90 proc. miejsc.\nJeśli tak jest, to może ratunkiem dla teatru dramatycznego jest sponsoring prywatny: wielkie korporacje, fundacje i prywatni donatorzy. Przyjrzyjmy się tym pierwszym. Wielkie korporacje od dawna dotowały teatr, a w ostatnim dziesięcioleciu przedstawiały siebie jako alternatywę dla dotacji państwowych. I faktycznie, ich dotacje kilkakrotnie przewyższają fundusze, które na działalność teatralną przeznacza państwo. Jest ich około 750. Odpowiedzialna za tą pozytywną zmianę jest idea korporacji “dobrego sąsiada”, który nie tylko dba o swój zysk, ale stara się podnieść jakość życia w otoczeniu, w którym działa, subsydiując działalność przede wszystkim artystyczną, kulturową i edukacyjną. Na pomysł wizerunku “dobrego sąsiada”, zastępujący wizerunek ponadnarodowego jastrzębia, który nie dba o ludzi, a tylko o swój zysk, korporacje wpadły, gdy zauważyły, że bezpośrednia reklama produktu jest coraz mniej skuteczna, a o wiele bardziej przydaje się przekonanie konsumenta, że zyski ze sprzedaży papierosów, benzyny czy pasty do zębów wracają do konsumenta w postaci sponsoringu. I mogą to być nawet spektakle kontrowersyjne – wtedy większe jest zainteresowanie prasy, więcej się o tym mówi i korporacja dodatkowo zyskuje miano nieustraszonego sponsora sztuki awangardowej. Idea wspaniała, tylko że korporacje stawiają dwa warunki: po pierwsze, chcą, aby w decyzjach jak wydawany jest każdy grosz, uczestniczył ich przedstawiciel, od którego decyzji zależy dalsze wypłacanie nawet już przyznanych pieniędzy, a po drugie by to, co sponsorują, nie tylko nikogo nie raziło, ale nawet by nie mogło się skojarzyć z czymś negatywnym, co odbiłoby się na odbiorze ich firmy. A więc znowu niezbyt delikatne przypomnienie, kto tu rządzi w jakim celu. A tym celem bynajmniej nie jest sztuka. Czyli teatr w stosunku do sponsorujących go korporacji jest w roli potulnego klienta, zależnego od wyniku finansowego, jaki przyniósł swojemu sponsorowi.\nFundacje prywatne od lat były najbardziej amerykańskim (czyli: daj pieniądze na dobry projekt, ale potem nie stawiaj żadnych warunków) sposobem sponsorowania teatru. W przeszłości bardzo często finansowały poszczególne sztuki, festiwale itd. Ostatnio jednak zmieniły swoją filozofię i wolą dotować (najczęściej przy pomocy tzw. dotacji równoważonych funduszami zdobytymi z innych źródeł prywatnych) istnienie ustabilizowanych instytucji, o wysokiej renomie, które znalazły już sobie miejsce w panoramie miasta czy stanu. Przy pomocy ich pieniędzy można zbudować czy wyremontować budynek, założyć fundusz powierniczy (endowment), a nawet zatrudnić artystów na roczne kontrakty, tylko nie można wystawiać sztuk. Nie ma tu więc sytuacji, w której teatr występuje w roki sługi, petenta, klienta łaski pańskiej, ale nie ma też wielkich nadziei, by taki teatr był teatrem nowatorskim.\nPozostają jeszcze indywidualni widzowie. Ci najczęściej sponsorują teatr wykupując abonament na 4-6 sztuk prezentowanych w danym teatrze w nadchodzącym sezonie i w ten sposób dostarczają mu środków na realizację repertuaru. Jeśli nawet trafi się tam sztuka, która komuś się nie spodoba, to i tak na następny sezon pozostanie kilka lub kilkanaście tysięcy subskrybentów, którzy zapewnią teatrowi 40-80 procent jego budżetu bieżącego. Tak więc subskrypcje dają teatrowi największą swobodę i niezależność.\nCzy jednak tych pieniędzy wystarczy, aby teatr utrzymał się bez dotacji? Nie. Dochody teatru niekomercyjnego z biletów stanowią zaledwie od 12 do 20 proc. jego rocznego budżetu na działalność artystyczną. Subskrypcje mogą dać następnych kilkadziesiąt procent. (NEA parę lat temu stwierdziła, że idealny teatr regionalny powinien z tych źródeł zdobywać nawet 50 proc. swojego budżetu). Pozostaje kilkadziesiąt procent bieżącego budżetu, który musi pochodzić z dotacji instytucjonalnych, które, jak widzieliśmy, obwarowane są wieloma zastrzeżeniami. A więc, najogólniej mówiąc, teatr amerykański musi być subsydiowany, musi – być teatrem w pewnym sensie “dworskim.” Na szczęście zawsze znajdzie się jakiś zwariowany meloman, który da pieniądze na teatr, który będzie go obrażał, ale sztukę teatru będzie posuwał naprzód.\n1 Najlepszym źródłem do poznania historii tego paroletniego epizodu w historii amerykańskiego teatru jest książka Hallie Flanagan, dyrektora tego programu, pt. Arena. (New York, Banjamin Bloom, 1940).\n2 The Rockefeller Brothers Fund. The Performing Arts: Problems and Prospects (New York, McGraw-Hill, 1965). Drugim, podobnym studium, było opracowanie Williama Baumola i Williama Bowena Performing Arts – The Economic Dilemma (New York, McGraw-Hill, 1966) w którym autorzy również zalecają większe i systematycznie zaangażowanie pieniędzy rządowych w rozwój teatru w USA.\n3 Dane wg Steven Samuels, Jeniffer Dineen, David S. Valde. 2Theater Facts 1995, “American Theater” 14/12, December 1997, s. 26-30.\n4 Informacja z serwisu internetowego poświęconego cenzurze sztuki w USA oraz artykuły w “Denver Post”.\n5 Carlson cytowany w Stephen Nunn. Out North Takes a Hit, “American Theatre” 15/1, January 1998, s. 72-73.\n6 Ten warunek został podany przez sędziego Sądu Najwyższego USA w uzasadnieniu wyroku w sprawie Schenk vs United States (1919).\n7 W sformułowaniu zaproponowanym przez American Law Institute brzmi to następująco: “A thing is obscene if, considered as a whole, its predominant appeal is to prurient interest, i.e., a shameful or morbid interest in nudity, sex or excretion and if it goes substantially beyond customary limits or candor in description or representation of such matters” (cyt. w The Report of the Commissionon Obscenity and Pornography. William B Lockheart, Chairman. Bantam Books, 1970, s. 364).\n8 Druga część tej definicji pochodzi z uzasadnienia wyroku w sprawie US vs Roth (United States Court of Appeals, 2d Circuit. Decision in U.S. vs. Roth, 1956.)\nW swoim uzasadnieniu sąd napisał: “All ideas having even the slightest redeeming social importance – unorthodox ideas, controversial ideas, even ideas hateful to the prevailing climate of opinion have the full protection of the guarantees [of the First and Fourteenth Amendments] unless excludable because they encroach upon the limited area of more important interests. But implicit in the history of the First Amendment is the rejection of obscenity as utterly without redeeming social importance” (cyt. wg The Report of the Commission on Obscenity and Pornography, Bantam Books, 1970:368).


Styczeń 23 2020 04:41:25\nORZYC Chorzele – BŁĘKITNI Raciąż 2-5 (0-2)\nLubowiedzki (46.Robaczek) – Burdach, Kostrzewa, Rykowski, Korotko ( 25. Michał Kawiecki) – Mateusz Kawiecki (65. Borkowski), Rzeżuchowski, Dąbrowski, G.Kawiecki – Rejs – Trzciński (15.Oleksik)\nCoraz mniej szczęścia mają zawodnicy Orzyca i coraz bardziej komplikuje się ich sytuacja w tabeli ligi okręgowej. W sobotnim meczu nie mogło z różnych przyczyn zagrać 6 zawodników, a po 20 minutach gry okazało się, że plac gry musiało opuścić kolejnych dwóch z powodu kontuzji. Najpierw Piotr Trzciński z rozbitym łukiem brwiowym odjechał karetką do szpitala, a po kilku minutach Łukasz Korotko z odnowioną kontuzją kolana zszedł z boiska. Niestety brak tylu zawodników spowodował, że gra Orzyca wyglądała chaotycznie i po szybko straconej bramce trudno było oczekiwać na dobry rezultat w tym meczu. Na przerwę Orzyc schodził przegrywając już dwiema bramkami, tracąc bramkę w 45 minucie po błędzie swojego bramkarza.\nNa drugą połowę Orzyc wyszedł już w innym ustawieniu i efekty tego szybko się pojawiły. W 51 minucie silnym strzałem z rzutu wolnego z około 25 metrów Dawid Burdach zdobywa kontaktową bramkę. W 55 minucie mamy już remis, kiedy to po ładnej indywidualnej akcji Kacper Rejs pokonuje bramkarza gości. A kilka minut później Orzyc powinien prowadzić, niestety Andrzej Dąbrowski nie wykorzystał stuprocentowej okazji ku temu. Na kwadrans przed końcem meczu to jednak przyjezdni wychodzą na prowadzenie. W 78 minucie Kacper Rejs marnuje dogodną sytuację do wyrównania stanu meczu, kiedy to znajdując się sam przed bramkarzem z Raciąża postanowił go przelobować, co mu się udało…..jednak przelobował i bramkę rywala. W końcówce spotkania goście zdobyli jeszcze dwie bramki, pierwszą strzałem z kilku metrów, a drugą z rzutu karnego i wysoko wygrali mecz.\nDodane przez bady dnia kwiecień 28 2011 17:23:09 0 Komentarzy ˇ 549 Czytań -\nPowered by v6.01.6 © 2003-2005 Theme Exclusive Red by: 693218 Unikalnych wizyt


Emerytury pójdą w górę! Jest oficjalna obietnica rządu | Społeczeństwo Pikio\nPikio Społeczeństwo Emerytury pójdą w górę! Jest oficjalna obietnica rządu\nEmerytura pójdzie w przyszłym roku w górę, potwierdziła mediom Elżbieta Rafalska, minister pracy i polityki społecznej. Znamy też wysokość podwyżek w ramach corocznej waloryzacji. Najwięcej - względem pobieranych świadczeń - zyskają najbiedniejsi z emerytów.\nEmerytura z przewidzianą na przyszły rok waloryzacją to jeden z ważniejszych tematów, którym interesują się polscy seniorzy. We wrześniu i październiku rząd mówił o najwyższym od lat wskaźniku - od kwietnia przyszłego roku świadczenia wzrosną o 3,26 proc.\nMamy to! Emerytura wyższa od marca. Sprawdź o ile\nProponowany wzrost, choć największy od lat, byłby dla najbiedniejszych emerytów ledwo odczuwalny. Przy dzisiejszej minimalnej emeryturze wynoszącej 1029 zł brutto podwyżka "na rękę" wyniosłaby ok. 30 zł. W kontekście inflacji stałaby się praktycznie nieodczuwalna.\nStąd pojawiły się liczne głosy, by biedniejszych emerytów liczyć nie "po procencie", a stałe kwocie. Początkowo mówiło się o podwyżkach rzędu 50 zł dla wszystkich emerytów pobierających świadczenia poniżej 2000 zł brutto. Dziś już wiemy, ze waloryzacja będzie jeszcze większa. Emerytura dla wszystkich, którzy nie przekraczają progu 2 tys. zł będzie powiększona o 70 zł. Pozostali emeryci, pobierający wyższe świadczenia, uzyskają podwyżkę według wskaźnika - o wskazywane już przez resort 3,26 proc. Pamiętajmy, że zwiększy się przy tym sama minimalna emerytura. W przyszłym roku skoczy w górę do 1,1 tys. zł brutto.\n- Planujemy zmodyfikowany mechanizm waloryzacji, który będzie polegał na tym, że emerytura najniższa zostanie podniesiona do kwoty 1100 złotych – cytuje minister Rafalską portal Se.pl. Szefowa resortu wskazała nowe rozwiązania w przyszłorocznej waloryzacji, zapewniając, że zyskają na niej wszyscy seniorzy.\nUkłon dla emerytów z niższymi świadczeniami\n- Nikt na tej waloryzacji nie straci - podkreśliła Elżbieta Rafalska. W ten sposób emeryt inkasujący dziś i w przyszłym roku 1100, 1500, czy 1800 zł brutto dostanie od marca 70 zł miesięcznej podwyżki. "Na rękę" wyjdzie to ok. 55 zł. Podobny wzrost będzie dotyczył rent. Przy całkowitej niezdolności do pracy będzie przysługiwało świadczenie w kwocie 1100 zł brutto, przy czasowej niezdolności - 825 zł. Przy emeryturze 2,5 tys. zł podwyżki wyniesie 81,5 zł, dopiero przy świadczeniach powyżej 3 tys. zł waloryzacja przekroczy 100 zł (wszystkie kwoty podawane w brutto). Za docenienie najbiedniejszych emerytów zapłacimy więcej niż pierwotnie planowano. Jesienią w resorcie mówiło się o wydatkach w budżecie państwa na kwotę ok. 7 miliardów złotych. - W tej planowanej wersji, wspierającej najbiedniejszych, będzie to koszt na poziomie 8,4 miliardów złotych - powiedziała minister pracy i polityki społecznej.\nRząd oficjalnie potwierdził podwyżki emerytur! Skorzystają na tym najbiedniejsi\nemerytura Elżbieta Rafalska waloryzacja emerytur 2019 podwyżka emerytury


Zwolnienie pracownika za naruszanie zasad współżycia społecznego w zakładzie pracy - Kadry w praktyce\nZwolnienie pracownika za naruszanie zasad współżycia społecznego w zakładzie pracy\nStosownie do art. 94 ust 10 jednym z podstawowych obowiązków pracodawcy jest kształtowanie w zakładzie pracy zasad współżycia społecznego. Przepisy kodeksu pracy (ani w ogóle prawa pracy) nie zawierają katalogu tych zasad współżycia społecznego. Generalnie chodzi tu o to, że zasady współżycia społecznego w zakładzie pracy oraz ich przestrzeganie ma znaczący wpływ nie tylko na atmosferę w pracy i relacje między pracownikami, ale również na wydajność i efektywność pracy zatrudnionych, a nierzadko również na takie czynniki, jak obecności w pracy. W interesie pracodawcy jest zatem, aby panujące w zakładzie pracy zasady współżycia społecznego były przestrzegane, zarówno przez pracodawcę, jak i pracowników.\nTe zasady współżycia społecznego to pewne normy i wzorce, które obowiązują w określonym czasie i określonym miejscu w relacjach między ludźmi (między pracownikami oraz między pracownikami i pracodawcą). Nadmienić należy, iż nie muszą one bezpośrednio odnosić się do organizacji pracy. Pracownicy mają po prostu obowiązek przestrzegania pewnych norm etycznych, moralnych i obyczajowych, uznawanych przez społeczność w zakładzie pracy. W tym zakresie problematyczne może stać się precyzyjne ustalenie, kiedy i jakim swoim zachowaniem pracownik te normy naruszył, a także którą z tych norm, gdyż ich katalog jest otwarty i może podlegać ciągłym zmianom.\nNie budzi jednak wątpliwości (również w praktyce kadrowej i doktrynie) pogląd, że naruszenie panujących w zakładzie pracy zasad współżycia społecznego pracownik może zatrudnienie stracić, w szczególności poprzez rozwiązanie z nim stosunku pracy bez zachowania okresu wypowiedzenia. Od razu zaznaczyć należy, iż naruszenie zasad współżycia społecznego może być przyczyną nie tylko wypowiedzenia umowy o pracę (uzasadniona przyczyna wypowiedzenia umowy o pracę na czas nieokreślony), jak również – jeśli jest naruszeniem ciężkim – rozwiązania umowy o pracę w trybie dyscyplinarnym.\nPrzestrzeganie zasad współżycia społecznego w zakładzie pracy jest jednocześnie – zgodnie z art. 100 §1 ust. 6 kodeksu pracy – jednym z podstawowych obowiązków pracowniczych. Obowiązek ten nie dotyczy jednak tylko pracowników. Także i pracodawca swoim zachowaniem powinien kształtować te zasady współżycia społecznego w zakładzie pracy oraz wpływać na ich przestrzeganie, a jednym z podstawowych narzędzi, które mu to umożliwiają, jest stosowanie sprawiedliwych i obiektywnych kryteriów oceniania pracowników. Pracodawca powinien również informować pracowników, akie zachowania w zakładzie pracy są nieakceptowalne, jakie są konsekwencje w przypadku ich wystąpienia i jakimi narzędziami i „sposobami” pracodawca zapewnia przestrzeganie zasad współżycia społecznego (kary porządkowe za przewinienia pracownicze, rozwiązanie umowy o pracę itp.). Ma również obowiązek przeciwdziałać jakimkolwiek oznakom dyskryminacji czy mobbingu. Jak stwierdził Sąd Najwyższy w swym wyroku z dnia 29 czerwca 205 roku sygn. I PKN 290/04 jeśli zasady współżycia społecznego w zakładzie pracy są naruszane przez określonych pracowników, pracodawca ma obowiązek podjąć stosowne i skuteczne działania, które zapobiegną niepożądanym zjawiskom w procesie pracy, włącznie z rozwiązaniem umowy o pracę z pracownikiem, który zakłóca prawidłowy proces pracy.\nSamo naruszenie zasad współżycia społecznego w zakładzie pracy może przybierać różne formy – może to być nawet plotkowanie czy rozpowszechnianie nieprawdziwych, oczerniających innych pracowników informacji. Niemniej jednak naruszeniem zasad współżycia społecznego jest również notoryczne spóźnianie się do pracy, głośne i „przeszkadzające innym” zachowania, używanie wulgaryzmów, bałagan w miejscu pracy itp. Zachowania te nie muszą być kierowane wobec określonej drugiej osoby – bałagan w pracy przeszkadza wszystkim, więc tego typu zachowania również naruszają zasady współżycia społecznego i muszą być zwalczane.\nZasady współżycia społecznego w pracy – zwolnienie pracownika za ich nieprzestrzeganie\nJeśli naruszenie zasad współżycia społecznego zdarza się sporadycznie lub jest gatunkowo lekkie, pracodawca nie musi od razu rozstawać się z pracownikiem. Może w celu dyscyplinowania go korzystać z przewidzianych w kodeksie pracy kar porządkowych – upomnienia czy nagany (a w niektórych przypadkach nawet kary pieniężnej). Natomiast jeśli to naruszanie zasad współżycia społecznego powtarza się czy pociąga za sobą daleko idące negatywne skutki, może samo w sobie stanowić podstawę do rozwiązania z pracownikiem stosunku pracy (np. wypowiedzenia umowy o pracę). Należy tu jednak zwrócić uwagę, iż aby można było je uznać za samoistną przyczynę rozwiązania stosunku pracy, to naruszenie zasad współżycia społecznego powinno nastąpić w zakładzie pracy. Pracodawca może oczywiście rozważyć rozstanie z pracownikiem, który te zasady współżycia społecznego narusza również poza zakładem pracy (np. oczerniając swoich współpracowników na forach i portalach internetowych czy w serwisach społecznościowych poza godzinami pracy). Obowiązek przestrzegania w zakładzie pracy zasad współżycia społecznego obejmuje również powstrzymywanie się poza miejscem i czasem pracy od takich zachowań, które wywołują lub potęgują wzajemnie negatywny stosunek współpracowników i konflikty w środowisku pracy.\nCo istotne, nawet pozornie mało znaczące przewinienia typu wprowadzanie nerwowej i nieprzyjemnej atmosfery w pracy, obrażanie innych współpracowników czy kierowanie w ich stronę wyzwisk mogą stanowić naruszenie zasad współżycia społecznego, skutkujące rozwiązaniem stosunku pracy. Podobnie, złośliwe wytykanie błędów, wyśmiewanie mniej doświadczonych pracowników, stosowanie przez przełożonych niesprawiedliwych zasad oceniania, a nawet nagminne i złośliwe donoszenie pracodawcy na innych pracowników mogą być uznane za naruszenie zasad współżycia społecznego w zakładzie pracy i już same w sobie stanowią podstawę do rozwiązania z takim pracownikiem stosunku pracy.\nW ekstremalnych przypadkach, jeśli naruszenie zasad współżycia społecznego przybrało szczególnie ciężką formę (naruszenie nietykalności cielesnej współpracownika, naruszenie jego dobrego imienia, zabór cudzego mienia itp.) pracodawca może z tego powodu rozwiązać z pracownikiem stosunek pracy w trybie dyscyplinarnym. Dyscyplinarka w przypadku każdego rodzaju umowy o pracę wymaga uzasadnienia, które powinno jasno wskazywać konkretną i obiektywną przyczynę zwolnienia pracownika w trybie natychmiastowym. Ciężkie naruszenie zasad współżycia społecznego, które pociąga za sobą jednoznacznie negatywne skutki, jest jak najbardziej konkretną i uzasadnioną przyczyną dyscyplinarki i pracownicy muszą mieć tego świadomość.\nKonkludując – jeśli pracownik nie przestrzega w zakładzie pracy zasad współżycia społecznego, to musi liczyć się z tym, że\npracodawca ma pełne prawo do wypowiedzenia mu umowy o pracę, natomiast jeśli to naruszanie zasad współżycia społecznego pociąga przybiera taką formę, że pociąga za sobą określone negatywne skutki (dla pracodawcy czy innych pracowników), to w grę wchodzi również dyscyplinarne zwolnienie pracownika.\nNastępny Szkolenie Zatrudnianie cudzoziemców w praktyce - kurs online z zaświadczeniem MEN »\nPoprzedni « Jak liczyć zaliczkę na podatek dochodowy i składkę zdrowotną przy niskim wynagrodzeniu pracownika?\nTagi: zasady współżycia społecznego w pracy\n4 lata wstecz


W tym roku jak i w latach poprzednich wszyscy uczniowie dostali darmowe podręczniki i ćwiczenia. Dbajmy o nie, okładajmy je w nieprzylepne okładki nie zaginajmy rogów. Książki wypożyczone z biblioteki stanowią dobro wspólne i mają służyć kilka lat.\nBibliotekarz: K. Mucha\nV edycja ogólnopolskiej akcji Noc Bibliotek odbędzie się w sobotę 5 października 2019 r. Noc Bibliotek to wielkie święto bibliotek i czytania – ogólnopolska akcja w niekonwencjonalny sposób zachęcająca do\nNARODOWE CZYTANIE - ŁASKARZEW 2019\nW tym roku lekturą Narodowego Czytania są nowele polskie. Uczniowie i nauczyciele naszej szkoły wzięli udział w tym wydarzeniu.\nDzięki staraniom pani dyrektor Moniki Krawczyk Biblioteka szkolna pozyskała nowe regały na książki.Są one wyższe i ładniejsze, a pomieszczenie stało się bardziej przestronne. DZIĘKUJEMY!\nWiosenne żonkile i hiacynty, kolorowe pisanki, wielobarwne witraże i złociste kurczaczki ożywiły skwer w centrum naszego miasta podczas tegorocznego Wielkanocnego Jarmarku. W słoneczny, niedzielny poranek nasi utalentowani uczniowie i ich\n.,,Czytanie książek to najpiękniejsza zabawa, jaką sobie ludzkość wymyśliła" Wisława Szymborska Uroczyste pasowanie na czytelnika We wtorek 2 kwietnia 2019r uczniowie klasy I naszej szkoły zostali uroczyście przyjęci w poczet


Jeśli zakupy IT, to tylko w Stanach - USBox Jeśli zakupy IT, to tylko w Stanach - USBox\nStrona główna » Jeśli zakupy IT, to tylko w Stanach\nOtaczamy się laptopami, smartfonami, tabletami, czytnikami e-booków. Wyrosło już całe pokolenie, które nie pamięta świata bez elektronicznych gadżetów. Użyteczność komputerów i innych urządzeń elektronicznych ciągle wzrasta, co dzieje się dzięki rozwojowi zarówno samego sprzętu, jak i sieci Internet. Po drugie, sprzęt IT jest coraz tańszy, co stało się między innymi dzięki bardzo dużej konkurencji na rynku. Dzisiaj firm produkujących i sprzedających komputery jest mnóstwo, a my mamy naprawdę spory wybór sprzętu.\nAlbo tak nam się wydaje. Kiedy ostatnio znalazłem dla siebie idealnego laptopa, okazało się, że żaden sklep w Polsce nie sprzedaje wersji, która mnie interesuje. Mieli zarówno słabsze, jak i mocniejsze wersje, ale „mojej” – nie. Polska okazała się za małym rynkiem na sprzęt tej klasy i gdybym był ograniczony do zakupów w Polsce, musiałbym pójść na kompromis. Po dokładniejszym zbadaniu sprawy okazało się, że sytuacja ta powtarza się dość często i z wieloma modelami nie tylko komputerów, ale także innych sprzętów elektronicznych – po prostu nie każdy model trafia do Polski. Niestety.\nPrawdziwy wybór sprzętu mają za to Amerykanie. Sklepy w USA, w tym sklepy internetowe, oferują praktycznie każdy wariant zarówno znanych w Europie sprzętów, jak i rzeczy, o których nigdy nie słyszeliśmy, a są równie lub nawet bardziej atrakcyjne, zarówno jeśli chodzi o parametry, jak i ceny.\nPrzyjrzymy się na przykład takiemu Best Buy. Firma, na której wzoruje się cały świat sprzedaży elektroniki ma jeden z najlepiej wyposażonych sklepów internetowych na całym świecie. Oferta składa się zresztą nie tylko z komputerów i tabletów, ale z szerokiej gamy produktów elektronicznych, takich jak telewizory (w tym także „smart tv”), sprzęt audio (głośniki, wieże), elektronikę samochodową (GPS), a nawet… meble, bo przecież trzeba gdzieś cały ten sprzęt postawić.\nBest Buy był przez chwilę obecny w Wielkiej Brytanii i Turcji, ale rynki te okazały się zbyt nasycone, by zyski spełniły oczekiwania akcjonariuszy i po kilku latach wycofał się z Europy. W USA jednak pozostaje jednym z najpopularniejszych sklepów z elektroniką. Z promocjami sięgającymi kilkudziesięciu procent wartości produktów, wyborem szerszym niż gdziekolwiek w Polsce i wreszcie dostępnością produktów zgodnie z amerykańskim kalendarzem premier – Best Buy to rewelacyjny wybór, jeśli chodzi o robienie zakupów IT.\nDrugim sklepem, do którego bez wątpienia warto zajrzeć szukając sprzętu IT jest Frys.com. Ten pełen promocji sklep z elektroniką użytkową to raj dla niezdecydowanych – bo czyż może być coś bardziej przekonującego, niż „Daily Deals”, czyli codziennie inne promocje, najlepsze danego dnia oferty, w których ceny potrafią spaść o kilkadziesiąt procent?\nW tym doskonale zaopatrzonym sklepie można kupić zresztą nie tylko niemal każdy komputer dostępny w dystrybucji w USA, ale także części do komputerów, doskonale podzielone na kategorie i w naprawdę przystępnych cenach, co czyni z niego świetne miejsce zakupów dla profesjonalistów z branży IT.\nWarto pamiętać, że kupując w Stanach możemy trafić na świetne produkty nieznanych w Europie marek. Trzeba zachować otwarty umysł i oprócz znajomych nazw wziąć w naszych zakupach pod uwagę także cenione w USA marki nie prowadzące sprzedaży w Europie. Jeśli tego nie zrobimy, mogą umknąć nam takie perełki, jak doskonałe telewizory od Westinghouse czy jedne z najładniej zaprojektowanych sprzętów audio firmy Harman Kardon.\nPodsumowując – jeśli chcesz naprawdę dużego wyboru, dobrych okazji i profesjonalnej obsługi – powinieneś dać szansę tym sklepom. Robiąc zakupy pamiętaj jedynie, ze w USA występuje inny standard gniazdek i wtyczek, przygotuj się więc na zakup odpowiednich przejściówek lub zamiennych przewodów do swoich nowych urządzeń!


Farba akrylowa Olive drab high lights A.MIG928 AMMO Mig Jimenez\n» Farba akrylowa Olive drab high lights\nKod produktu: A.MIG928\nFarba modelarska akrylowa "Olive drab high lights". Farby akrylowe AMMO Mig Jimenez są tak sformułowane, aby uzyskać maksymalną wydajność zarówno przy użyciu pędzla jak i aerografu. Kolory oparte są na RLM i Federal Standard, choć nieco rozjaśnione aby skompensować efekt skali dowolnego modelu. Rozpuszczalne w wodzie, bezwonne i nietoksyczne. Dobrze wstrząsnąć przed każdym użyciem. Buteleczka zawiera kuleczkę ze stali nierdzewnej, aby ułatwić mieszanie. Zalecamy rozcieńczalnik akrylowy A.MIG2000 do właściwego rozcieńczania. Farba wysycha całkowicie w ciągu 24 godzin.\nNumer katalogowy A.MIG928


Paradontoza | Stomatologia\nStrona główna » Stomatologia » Paradontoza\nJednak równie ważne jest obserwowanie…\nJednak równie ważne jest obserwowanie przez nas samych tego, co dzieje się w obrębie naszej jamy ustnej. Jeśli przywiązujemy do tego dużą uwagę, nie powinniśmy przeoczyć pierwszych objawów paradontozy. To częsta choroba zębów i dziąseł, zwykle pojawiająca się u osób starszych – powoduje ją naturalne cofanie się dziąseł, postępujące wraz z wiekiem. Jednak obecnie dotyka również wielu młodych ludzi. Wiąże się to z lekceważeniem jej pierwszych objawów. Najczęściej jest to krwawienie dziąseł podczas szczotkowania. Zaatakowane przez bakterie miejsce puchnie i boli. Przyczyną takiego stanu rzeczy jest narastająca i nieusuwana płytka nazębna, która zamienia się w twardy kamień. Jest on bardzo niebezpieczny, gdyż uszkadza dziąsło, które coraz bardziej odsłania ząb. W tak powstałej przestrzeni, między zębem a dziąsłem, gromadzą się bakterie powodujące zapalenie szyjki zębowej.\nPonadto ząb traci stabilność i…\nPonadto ząb traci stabilność i zaczyna się chwiać. Nieleczona paradontoza może spowodować nawet jego utratę. Dlatego tak ważne jest udanie się do dentysty już po zauważeniu pierwszych objawów. Jednak przede wszystkim, jak w wypadku wszystkich chorób, powinniśmy stosować profilaktykę. Dokładne szczotkowanie pastą przeciwko paradontozie i oczyszczanie przestrzeni międzyzębowych, a także usuwanie kamienia w gabinecie dentystycznym, pozwolą nam długo cieszyć się zdrowym stanem naszych zębów.\nWczoraj były imieniny: Bonifacego, Brunona, Jana. Jeszcze nie jest za późno - złóż życzenia.\nDzisiaj już nie zapomnij : Andrzeja, Henryka, Kingi. Zaskocz solenizantów.


Charakterystyka - Gmina Łambinowice\nW tym miesiącu: 6542\nW sumie: 26532\nŁambinowice to gmina leżąca w południowo – zachodniej części województwa opolskiego, licząca 13 sołectw i 2 przysiółki. Granice gminy opierają się o Dolinę Nysy Kłodzkiej na zachodzie i skraj Borów Niemodlińskich na wschodzie. Stanowią one naturalny rdzeń gminy.\nHistoria tej ziemi od zawsze uzależniona była od przebiegających tędy granic. Pierwsi ludzie pojawili się na tych terenach najpewniej w starszej epoce kamienia, w paleolicie. Świadczą o tym m.in. odkryte niedawno,bo w 2000 roku, w Sowinie, kompletne pracownie obróbki krzemienia i obozowiska.Były to tzw. wędrowne ludy leśne.Osadnictwo na szeroką skalę rozpoczęło się na obszarze gminy około XII – XIII wieku, kiedy to na nowo wyznaczonych terenach rozpoczęła się uprawa roli. Ludy rolnicze obrały szczególnie żyzną dolinę rzeki Nysy, zwłaszcza tereny dzisiejszych Bielic i Piątkowic, nieco później Mańkowic.\nW okolicach Piątkowic rozwijała się kultura amfor kulistych, zaś Bielice stały się znacznym miejscem sepukralnym- cmentarzyskiem. Prehistoryczne, neolityczne obozowiska w okolicach Wierzbia, Bielic, Mańkowic czy Piątkowic i Lasocic przekształciły się w średniowieczne osady rzemieślnicze, i grodziska.\nNazwy większości wsi obecnej gminy Łambinowice zapisane były po raz pierwszy na przełomie XII – XIV wieku. Pisano wówczas o Jessenitzy, Drogussow czy Zadurczicz. Mangoldi villa w 1300-nym roku to dzisiejsze Mańkowice. Nieco później, bo w XV – XVI wieku wymienia się Sowin, jako Sabine i Wiersbel czyli Wierzbie.\nDziś gmina to 123,7 km² i 7882mieszkańców. Obszar gminy był i jest nadal obszarem typowo rolniczym. Tym cenniejsze i bardziej wartościowe są najstarsze zabytki sakralne tkj. kościół w Bielicach, wzmiankowany w XV – XVI w., w Jasienicy, o rodowodzie z końca XIII wieku, noszące w sobie fragmenty XIV- wiecznych murów kościoły w Lasocicach i Mańkowicach, czy XVI wieczny kościółek malerzowicki.\nW ewidencji zabytków województwa opolskiego znajduje się ponad 70 obiektów z terenu całej gminy. Zewidencjonowanych jest około 75 stanowisk archeologicznych.\nRóżnie przedstawiały się układy ludnościowe na obszarze gminy. Jak się wydaje, we wczesnym średniowieczu, pod względem liczby ludności prym wiodły Bielice, niepisane centrum tych terenów i Jasienica; nieco później Mańkowice. W połowie XIX wieku dołącza do nich, liczące ponad 1000 mieszkańców Wierzbie, zaś na przełomie XIX – XX wieku Łambinowice. Obecnie największą wsią, jeśli chodzi o liczbę ludności i powierzchnię, są Łambinowice, liczące odpowiednio 2343 mieszkańców i 2592 ha. Następna jest Jasienica Dolna z 868 mieszkańcami, Bielice liczące 778 mieszkańców, i Mańkowice- 628 mieszkańców i Wierzbie- 613 mieszkańców.\nZnaczną wartością rolniczej gminy Łambinowice jest przyroda. Rzeka Nysa Kłodzka, na całej swej długości, została uznana za korytarz ekologicznyo znaczeniu europejskim. W jej dolinie, między Piątkowicami a Mańkowicami znajduje się 320- ha las. Wiekowe grądy i łęgi z dębami, wiązami, lipami i jesionami noszą cechy pierwotnych zbiorowisk leśnych porastających niegdyś brzegi rzeki. W najbliższej przyszłości planuje się tutaj utworzenie pierwszego w gminie częściowego rezerwatu przyrody “Mańkowice”, obejmującego 240 ha.\nOd dawnej wsi Klucznik, poprzez Łambinowice, Sowin do Wierzbia ciagną się Bory Niemodlińskie.Na terenie gminy obejmują około 1500 ha. W całości zostały one włączone w Obszar Chronionego Krajobrazu “Bory Niemodlińskie”, który z kolei pretenduje do statusu Specjalnego Obszaru Ochrony Natura 2000. Większość tych zbiorowisk to efekt przekształceń dawnej Puszczy Niemodlińskiej w XVIII i XIX wieku.\nPierwotne dąbrowy, tworzące Puszczę zostały wówczas wycięte a w ich miejsce wprowadzono sosnowe monokultury.\nZ pradawnej, historycznej Puszczy zachowały się tzw. ostańce, czyli kilkusetletnie okazy dębów.Pomnikowe ich egzemplarze można podziwiaćw Malerzowicach i Wierzbiu. Obwody drzew sięgaja nawet 6,6 metra a wiek około 500 lat. Krajobrazowo najciekawiej przedstawiają się obszary między Malerzowicami a Dworzyskiem, między Łambinowicami a Goszczowicami oraz na południowy - wschód od Sowina, w kierunku sąsiedniej gminy Korfantów. Falista, pagórkowata rzeźba terenu to znak działalności lodowca w okresie plejstocenu.\nHistoria nam bliższa nie obchodziła się łagodnie z terenami gminy, a o jej znakach należy pamiętać dla przestrogi. Ziemia ta nosi w sobie prochy kilkudziesięciu tysięcy ludzi! Bez względu na wyznanie, rasę czy narodowość to tysiące historii, tysiące indywidualnych dramatów, nieraz anonimowych i nieznanych.\nW 1862 roku władze pruskie wybudowały w Łambinowicach poligon wojskowy, który na stałe zrósł się z panoramą i historią gminy. Związane z tymi obszarami późniejsze wydarzenia nadały im specyficzny charakter, który ostatecznie sytuuje Łambinowice w rzędzie największych nekropolii wojennych w Europie.\nMimo głębokich związków z przeszłością, gmina Łambinowice to przede wszystkim rejon otwarty na przyszłość.\nJedną z głównych atrakcji poza terenami muzealnymi związanymi z I i II wojną światową są wspominane wcześniej tereny Borów Niemodlińskich, pól a także powyrobiskowe tereny ze zbiornikami wody oraz znakomite miejsca wędkarskie przy Nysie Kłodzkiej.\nMieszkańcy gminy podejmują szereg inicjatyw na rzecz swoich “małych ojczyzn”, społeczności Malerzowic, Łambinowic, Piątkowic, Wierzbia, Jasienicy Dolnej, Mańkowic, Bielic i Jasienicy Dolnej uczestniczą, z powodzeniem w programie “Odnowa Wsi Opolskiej”.\nZaangażowanie i otwartość mieszkańców powodują, że to właśnie Oni stanowią największą wartość tej ziemi.


Tam, gdzie zaczyna się mój self-care - Składniki Szczęścia\nTam, gdzie zaczyna się mój self-care\nSelf-care tłumaczymy jako dbałość o siebie. Na wspaniałym, instagramowym profilu „Praktyka dobra” przeczytałam, że: „Self-care to sztuka dbania o siebie, to odnalezienie spokoju i uważności w czynnościach poświęconych sobie, to pozwolenie sobie na pokochanie samego siebie”. Jak dla mnie – w punkt. Zwrot ten przypomina tym samym duży wór, do którego możemy włożyć bardzo wiele różnych działań i idei. W poprzednim wpisie pisałam już bardzo ogólnie czym dla mnie jest self-care. Jest to jeden z przewodnich tematów mojego bloga, dlatego też będę kolejno dzieliła się tym jak praktykuję self-care w swoim codziennym życiu. Dziś opowiem o tym, gdzie ma on swój początek?\nTo się najpierw czuje, a później robi\nSelf-care jest dla mnie przede wszystkim stanem umysłu. Czytając mojego bloga lub obserwując profil, który prowadzę na instagramie można dość łatwo zauważyć, że staram się żyć uważnie. To nie jest żadna filozofia. To raczej wynik doświadczeń i coraz lepszego kontaktu ze sobą. Praktykowanie uważności jest efektem szczerego przekonania, że kiedy patrzymy za bardzo za siebie lub za mocno chcemy zaplanować to co będzie, tracimy coś bardzo cennego. Tracimy „teraz”. Absolutnie nie chciałabym, aby następne zdania zabrzmiały złowieszczo, ale… Skąd w nas takie przekonanie, że to „teraz” jest nam dane z przydziału? Dlaczego nie szanujemy go tak, jak czegoś bardzo cennego. Obserwuję, że wiele osób z mojego otoczenia żyje tak, jakby codzienność, proste radości, zwyczajność była czymś nie dość, że niewystarczającym, to jeszcze im się ona po prostu należy.\nA gdyby tak popatrzeć na wszystko z perspektywy daru? Czegoś, co otrzymujemy, bo jesteśmy wyjątkowi? To troszkę tak, jak z przedmiotami. Czy zauważyłaś, że generalizując rzecz jasna, z większą łatwością przychodzi nam dbać o przedmioty, za które zapłaciłyśmy niż o te, które dostałyśmy za darmo? Ba! Często jak kupujemy coś drogiego, to później długo w ogóle z tego nie korzystamy, bo nam szkoda. Ja wyzbyłam się takiego podejścia. Nie mam już perfum, jeansów, czy butów na specjalne okazje. Ja mam specjalną okazję nawet idąc do pobliskiego warzywniaka.\nDo czego prowadzę? Ehh te moje dygresje. Prowadzę do tego, że mój self-care, moja dbałość o siebie, o swoje zdrowie i ciało zaczyna się od emocji. Stąd właśnie określenie, że self-care to według mnie stan umysłu. Moja pielęgnacja siebie zaczyna się od tego, jak odbieram skórą i sercem to kogo mam obok, co mnie otacza i co mi się przytrafia. Jestem na takim pięknym etapie swojego życia, w którym mogę po prostu cieszyć się każdą pierdołą. To niesamowite. Wystarczy tylko poświęcić czemuś uwagę i skupić nie jak na czymś, co jest oczywiste, ale na czymś, co jest wyjątkowe. Wtedy okazuje się, że jesteśmy nieprzyzwoicie bogate.\nZatem mój self-care zaczyna się od uważności i prowadzi, uwaga będzie kontrowersyjnie, do wiary. Nie mam jednak kompletnie na myśli religijności. W te tematy nie zamierzam się w ogóle zagłębiać. W co zatem wierze? Otóż porzuciłam analizowanie, rozkminianie i kalkulowanie na rzecz głosu, który mam w sobie. To jest piękne w praktykowaniu uważności, bo ona bliża Ciebie do siebie samej. Tak, wiem, że to brzmi troszkę zagmatwanie. Słowem – daję się prowadzić intuicji i piękne jest to, że całkiem nieźle się z nią dogaduję. Od kilku miesięcy zwracam się do niej regularnie i jak dotąd była wybitnym doradcą.\nSkoro już o emocjach mowa, to drugim ważnym elementem dbałości o siebie jest miłość. Jest moja rodzina. Wiem, że zabrzmi to teraz serio banalnie, ale nic na to nie poradzę. Uwaga. Rodzina jest dla mnie naprawdę najwyższą wartością. Jest przede wszystkim źródłem mojej siły. To dzięki najbliższej rodzinie miałam power, żeby zmierzyć się z trudnościami, jakie stanęły mi na drodze. To przyjaciele dają mi wiarę w to, że wszystko jest możliwe. Ich proste gesty, słowa, czasami ich milczenie, ich obecność i bezinteresowna troska to największy skarb, jaki można posiadać. Jestem cholerną szczęściarą.\nOd rodziny, jakże płynnie, przechodzę do kolejnego, totalnie wyświechtanego, wyeksploatowanego słowa jakim jest „dobro”, albo może nieco lżej – „życzliwość”. Dla mnie to znów słowo worek, do którego wkładam empatię, wrażliwość i codzienne gesty. Co to ma wspólnego z pielęgnacją siebie? Otóż ma mnóstwo. Człowiek składa się z energii. Po prostu ją wydziela podobnie jak zapach. To za jej sprawą czujemy się w czyimś otoczeniu dobrze lub nie. To ona sprawia, że do kogoś lgniemy, a kogoś innego unikamy. Często nie umiemy logicznie wyjaśnić dlaczego ktoś nam nie leży. Pewnie nie raz słyszałaś o energetycznych wampirach… Wracając do życzliwości. Jestem przekonana o tym, że dzieląc się tak zwanymi good vibes dzielisz się czymś, co kogoś karmi, odżywia, wspiera, albo po prostu chociażby daje uśmiech. Nie od dziś wiadomo, że szczery śmiech jest wspaniałym terapeutą. On budzi we mniej spokój.\nDopiero teraz zaczyna się to, z czym dużo łatwiej jest nas skojarzyć dbałość, czy też pielęgnację siebie. Dopiero teraz przychodzi czas na gesty, praktyki i rytuały związane także z tym co cielesne. Odżywianie, aktywność, pasje i zrównoważony rozwój. Według mnie wszystko zaczyna się od jakości patrzenia. Dopiero później przychodzi czas działania.\nPoprzedni wpis PODRÓŻ WGŁĄB SIEBIE. ZNASZ TEN KIERUNEK?\nNastępny wpis Psychoterapia – pielęgnacja umysłu i serca.\nEtykietyemocje intuicja medytacja naturalna pielęgnacja pielęgnacja rodzina self-care uważność wdzięczność


Samotnosc... - m-forum.pl\nMarch 14, 2008 in Psychologia\nWielu z nas ludzi dotyka straszna samotnosc. Jakie to uczucie byc samotnym?? Jest to chwila? wyrok a moze nasz wybór??\nwyrok a moze nasz wybór??\nZawsze masz wybór. Po za tym trzeba odróżnić samotność od bycia samemu bo to są całkiem 2 inne rzeczy\nHmmm... nie można być CA\nJak dla mnie to można być przez całe życie samotnym...\nI ja mam zamiar być do końca życia samotny...\nJa nie mówiłam akurat o dziewczynie/chłopaku chodziło mi o to, że nikt nie będzie przez cale życie sam jak palec. Są rodzice, dziadkowie, koledzy np. z pracy.\nMyślę, że samotnym jest się z wyboru. Przecież wśród ludzi jest się również samotnym ("Mały Książę"). No, a\nPo za tym trzeba odróżnić samotność od bycia samemu bo to są całkiem 2 inne rzeczy\nSlyszalem ostatnio na religi ze czlowiek ma 3 powoloania-do zycia w kaplanstwie, do zycia w malzenstwie i do zycia w samotnosci. Byc moze w ten sposob Kosciol tlumaczy ludziom samotnym ich sytuacje, ale dla mnie to bzdura. Kaplan czy malzonek jest w przewazajacej wiekszosci przypadkow osoba co najmniej zadowolona ze stanu rzeczy, natomiast spotkanie czlowieka samotnego i szcesliwego nie jest tak latwe (choc nie niemozliwe) bo chyba kazdy z nas szuka w zyciu innych ludzi, milosci i zrozumienia.\nJeśli jest to samotność z wyboru czuje się raczej ulge lecz jeśli na samotność zostanie się skazanym, odczuwa się cierpienie.\nW dzisiejszych czasach jest moda na bycie Singlem, więc osoby które są same ,mogą korzystać z życia bez zobowiązań -to jest plus ,po za tym nie wydaje mi się aby ktoś taki był samotny kiedy korzysta z życia spotyka na swojej drodze różnych ludzi, wiec oni zapewniają mu towarzystwo. Jeśli chodzi o taką samotność w sensie dosłownym że nie mamy przyjaciół, jesteśmy aspołeczni można to pokonać tylko trzeba być w życiu odważnym aby coś osiągnąć.\nOsoby samotne nie z wyboru z reguły nie są odważne bo tak to by dały rade znaleść kolegów. Uważam, że w dzisiejszych czasach dużo ludzi jest samotnych i to jest wielkim problemem, bo gdzie tak naprawde można znaleść prawdziwych przyjaciół? bo chyba nie w barze albo na ulicy. Każdy z nas ma kolegów, ale przyjaciel to co innego, on ci pomoże w trudnych chwilach, a nie wyśmiewa cie słabości lub inność.\nSamotnym można też być mając towarzystwo... i wielu nawet bardzo bliskich kolegów, którzy pomagają w trudnych chwilach i starają się... To jaki mamy stosunek do samotności i przyjaźni zmienia się po naszych trudnych doświadczeniach. Także brak jakichkolwiek bliższych doświadczeń z innymi ludźmi powoduje samotność. Gdy kogoś tracimy stajemy się ostrożniejsi i trudniej kolejny raz zaufać. Wydaje mi sie, że prawdziwych przyjaciół można znaleźć wtedy, gdy tak naprawde znamy siebie i nie boimy się tego pokazać innym. I czasem być może ktoś kto jest obok również szuka przyjaciela i także boi się wyśmiania. Warto próbować ich dostrzec w swoim otoczeniu...\nJestem osobą otwartą, mam przyjaciółke i osoby, którym na mnie zależy... mimo to chyba czasem czuje sie osamotniona w swoich rozmyślaniach, wśród ludzi.\nSamotność każdy postrzega troszke inaczej. Czasem może to być wybór, a czasem chwila, gdy czujemy sie osamotnieni.\nmysle ze w zyciu kazdego czlowieka nadejdzie taka chwila ze poczuje sie samotny w jakiejs sytuacji, mimo ze bedzie otoczony przyjaciolmi, zyczliwymi osobami. Naprzyklad jesli trzeba bedzie dokonac jakiegos waznego wyboru i ma sie swiadomosc ze nikt za nas tego nie zrobi, a wybor ten jest bardzo trudny, mysle ze wtedy czuje sie samotnosc, wie sie ze w tej chwili jestes tylko ty, to ty musisz sam zdecydowac... sa w zyciu takie sytuacje w ktore lepiej jest nie mieszac innych...\nJa juz sie przyzwyczaiłem do samotnosci , chociaz pogodzic sie z myslą że mozna cipke lizac a byc samemu ciezko jest takze cos bede robił w kierunku zeby z tego wyjsc :crazy:\nHuahuahau. ; D ; D ; D\nSamotność jest fajna. Chociaż po tym co napisał kolega wyżej, zaczynam się nad tym zastanawiać. ; DDD\nJa się czuję trochę samotna... Nie trochę, bardzo. Do pewnego czasu mi to nie przeszkadzało, bo miałam czas dla siebie, ale teraz jestem już znudzona samą sobą. Mam dość siedzenia w domu i w ogóle. Jasne, mam świetne koleżanki, ale ja potrzebuję kogoś więcej.\nSamotność jest dla mnie tylko tym co mam w środku siebie, bo na co dzień jestem wesoła, śmieję się z innym, ale tak na prawdę mam w głębi to uczucie, że kogoś mi brakuje... Może kiedyś...\nMoim zdaniem kazdy potrzebuje troszke samotnosci.. Ale gdy za dlugo jestesmy sami to zaczyna nam to przeszkadzac.\nJeśli chodzi o mnie to ja akurat jestem sam, a nie samotny i mi to odpowiada. Nie śpieszy mi się ze związkami ponieważ odpowiada mi obecny stan rzeczy w którym jestem wolny i niczym nieograniczony. Nie mam kompleksów na swoim punkcie i nie zamartwiam się tym, że wszyscy wokół mają dziewczyny, a ja jeden nie. Uważam, że jak spotkam dziewczynę z którą będę chciał być i która będzie warta tego, żeby dla niej porzucić ten stan błogiej wolności to zrobię to bez wahania, a do tego czasu dalej cieszę się wolnością . A co do tych samotnych to postarajcie się nie dołować tym, że jesteście sami, rozwijajcie swoje zainteresowania i prowadźcie tryb życia jaki wam najbardziej odpowiada, a na pewno znajdziecie przyjaciół i swoje miłości. Najważniejsze to się nie zamartwiać, a cały czas coś robić aby nie wyjść na nieciekawego samotnika, bo wtedy się na pewno nikogo się nie pozna.\nSamotność dla mnie to stan ducha zdecydowanie negatywny. Czuje sie to wtedy, kiedy zdaje nam się, że nie mamy nikogo bliskiego, jakiejś bratniej duszy i nie chodzi tylko o płeć przeciwną, ale kogoś, kto nas rozumie, komu jesteśmy potrzebni. Tak naprawdę to czasem złudzenie wywołane złym nastrojem. Trwać może czasem chwilę, czasem kilka lat ... różnie. Samotności nie wybiera się, skazuje nas na to los. Natomiast bycie samemu to świadomy wybór i przynosi człowiekowi pozytywne uczucia. Poprostu ktoś lubi własne towarzystwo, nie potrzebuje innych na jakiś czas, bądź na zawsze. Ja tak to rozumiem.\nJest różnica między byciem samym, a samotnością, jak już ktoś zauważył... gdybym czasami nie mogła być sama, to chyba bym zwariowała... :roll:\nSamotności nie wybiera się,\nTu sie nie zgodzę - na skutek różnych zdarzeń można stracić zaufanie do ludzi i człowiek jest wtedy samotny, mimo że wcale nie chce - po prostu nie umie inaczej, za bardzo go zraniono...\nTo tylko przykładowa sytuacja, ale obala Twoje stwierdzenie...\npostarajcie się nie dołować tym, że jesteście sami, rozwijajcie swoje zainteresowania i prowadźcie tryb życia jaki wam najbardziej odpowiada, a na pewno znajdziecie przyjaciół i swoje miłości.\nDokładnie - jak to ktoś kiedyś powiedział, miłość przychodzi wtedy, kiedy najmniej się jej spodziewasz... )\nJestem człowiekiem stadnym, przyznaję - lubię ludzi, lubię z nimi spędzać czas. Jednak mimo wszystko czasem po prostu łażę sobie sama ze swoimi myślami. Często w towarzystwie jest tak, że gdy się chce przez chwilę pomyśleć i się nad czymś zastanowić w ciszy, to reszta się pyta: "Co taka zamuła cię złapała?", "Co się stało?", "O czym tak rozmyślasz?". Ale ja w pewnych momentach nie chcę mówić, nie chcę rozmawiać, chcę hmmm... uporządkować swoje myśli. Gdybym zaczęła mówić o wszytskim, co w danej chwili myślę, z miejsca zostałabym wywieziona do białego pokoju bez klamki;)\nI tym, i tym. Są ludzie - zwani z ang singlami, którzy nie narzekają na brak towarzystwa, jednak za swoją miłoscią obdarzają własnie samotność. I nie ma to nic wspólnego z jakimś mizoginizmem.\nSamotność jest chyba częściej wyrokiem. Jest takie powodzenie "kto nie ufał innym, temu nie zaufają" (czy jakoś w ten deseń). Są ludzie, którzy traktują ludzi z pogardą, czują, ze są ponad wszystkimi i że ich nie potrzebują. Bywają chwile, gdy tylko drugi człowiek potrafi pomóc. Jednak wtedy ten, który uważał ludiz za shit także poczuje się shitem.\nŚwiadomy czy też nie wybór co do egzystowania w samotnym kręgu niesie ze sobą przykre doświadczenia i masę rozczarowań, lecz to wcale nie musi zwalniać od oddawania się pasjom i budowania życia wedle własnej idei. Nawet Schopenhauer mawiał, że samotność jest przeznaczeniem wybitnych umysłów.\nSamotność? Hm, myślę, że jest to świadomy wybór każdego ponieważ tylko i wyłącznie od nas zależy to jak się czujemy.\nSamotność to nic fajnego, ale nie jest wyrokiem na całe życie.\nSamotność pozytywna, z wyboru, jest dobra. Każdy powinien umieć czuć się dobrze z samym sobą, w kontakcie ja-świat. Samotny spacer w wiosennej bryzie, wyjście do kina (nikt nie trajkocze i można się raz chociaż na filmie skupić ) czy do kawiarni z książką w ręku. Albo po prostu- nocą czy rano w łóżku, w zgodzie z własnymi myślami. Dosyć często lubię być sama. Ale... pod warunkiem, że chcę.\nBo ta straszna, spędzająca tylu z nas sen z powiek samotność to samotność z przymusu, Wtedy, kiedy nie ma innego wyjścia. Ale na szczęście na świecie jest tylu ludzi, że taka samotność zawsze się kończy prędzej czy później. Chyba że sami się na nią skazujemy - i tu poniekąd zgadzam się z absentią ;]\negzystowania w samotnym kręgu\nKrag z istoty wyklucza samotnosc sensu stricto:roll:\nCos mi sie zdaje, ze nikt tu prawdziwej samotności (przez duze "s") nie doswiadczył... Mi to sie kojarzy z starym człowiekiem, który nie ma żadej rodziny a pies niedawno zdechł. Ma jednego sasiada z którym po '89 roku pokłócił sie o przebieg granicy i o komune. Od tamtej pory nie zamienili zdania. Sam gotuje zupe, sam oglada tv, sam idze spac i sam wstaje. Jedyne co mowi to "dzien dobry -> jak tam -> dobrze" do pani w małym sklepiku gdzie zawsze kupuje swieze bułeczki. Nie, ze mu smakują, po prostu zawsze tam kupował. Zawsze.\nSamotność taka, hmm, wyimaginowana, czyli mamy wszystko ale wydaje nam sie, ze nie mamy nic, to dziecinna igraszka umysłu i czysta próba izolowania sie w trudnych chwilach.\nSamotność, ta bez drugiej połówki, dla niektórych zaczyna byc pozytywem. Mnie to dziwi ale mało w zyciu widziałem.\nPrzewaznie prowadzi to do uczucia smutku, upadku mniemania o samym sobie i oczywiscie powolnej alienacji, zwykle towarzyszy temu introwersja a potem społeczna śmierć - izolacja. Kolorowo to nie wyglada, wiec strzezmy sie, powiem tylko zeaby sie tak zaniedbac trzeba sie - paradoksalnie - niezle postarac.\nKazdy (czyt. kazdy) potrzebuje afiliacji. Nie uzyska tego w jednej grupie, to za wszelka cene bedzie do tego dazyc w innej.\nSamotność dotyka nas wtedy gdy jesteśmy w takiej sytuacji gdy potrzebujemy by nas ktoś przytulił , a takiej osoby nie ma . Sama myśl o tym ze nie ma osoby która myśli o Tobie może powodować że poczujemy się samotni ...\nJa się czuje samotny ...


eNeMeF, czyli Nocny maraton Filmowy - Morąskie Forum Wolnej Wypowiedzi\neNeMeF, czyli Nocny maraton Filmowy\nw sobotę, 21 lutego\nod godz. 23:30 do około 6:30 rano\nw kinie Helios w Olsztynie\nspecjalna zniżka 20zł (dla osób zarejestrowanych na [link widoczny dla zalogowanych] które otrzymały zniżkowego smsa. Z jednym smsem ilość biletów dowolna)\n"ENEMEF: Oscary i Złote Globy to pozycja absolutnie obowiązkowa dla wszystkich kinomanów - cztery genialne, obsypywane nagrodami na całym świecie filmy, w tym dwa przedpremierowo! "Slumdog. Milioner z ulicy" i "Walc z Bashirem" to jedne z najgłośniejszych filmów ostatnich miesięcy, pokazywane na festiwalach, docenione przez krytyków i publiczność. Dopełnieniem tych dwóch najbardziej oczekiwanych filmów pierwszej połowy 2009 roku są dwa inne, obsypane kilkudziesięcioma nagrodami obrazy, wybrane na podstawie głosowania na repertuar ENEMEFów na naszej stronie - "Juno" i "Babel"."\nSLUMDOG. MILIONER Z ULICY (PRZEDPREMIEROWO) 120 min.\nUSA, Wielka Brytania, 2008reżyseria: Danny Boyle, Loveleen Tandan\nwystępują: Freida Pinto, Dev Patel, Anil Kapoor\nSPECJALNY POKAZ PRZEDPREMIEROWY (film wejdzie na ekrany polskich kin 27 lutego)!\nJeden z najgłośniejszych filmów ostatnich miesięcy, zdobywca czterech Złotych Globów, nominowany aż w dziesięciu kategoriach do tegorocznych Oscarów! To porywająca, barwna historia o wielkiej miłości do dziewczyny i życia. Film, którym Danny Boyle, reżyser tak kultowych filmów jak "Trainspotting" i "Płytki grób" powraca do wielkiej formy, oddając jednocześnie hołd hinduskiej kulturze. "Slumdog. Milioner z ulicy" to pozycja obowiązkowa dla wszystkich kinomanów. Historia, która wzrusza i bawi do łez. Na ENEMEFie ten wyjątkowy obraz do zobaczenia na tydzień przed polską premierą!\nJamal Malik, mieszkaniec slumsów Bombaju, w wieku 18 lat bierze udział w hinduskiej wersji "Milionerów". Od finałowej wygranej dzieli go ostatnie pytanie, jednak zanim zdąży na nie odpowiedzieć, aresztuje go policja. Funkcjonariusze chcą się dowiedzieć jak chłopak może wiedzieć tak dużo. Jamal opowiada prawdziwą historię dzieciństwa, przemocy i miłości swojego życia. To ulica była jego szkołą. Szkołą przetrwania...\nFILMWEB: Film został oceniony przez użytkowników serwisu [link widoczny dla zalogowanych] na 8.56.\nWALC Z BASHIREM (PRZEDPREMIEROWO) 90 min.\nFrancja, Niemcy, Izrael, 2008reżyseria: Ari Dolman\nscenariusz: Ari Dolman\nwystępują: Carmi Cna'an (głos), Boaz Rein-Buskila (głos)\nSPECJALNY POKAZ PRZEDPREMIEROWY (film wejdzie na ekrany polskich kin w kwietniu)!\nSensacja festiwalu w Cannes, zdobywca Złotego Globu, czarny koń w walce o Oscary, nagrodzony przez publiczność Warszawskiego Festiwalu Filmowego. Ma na koncie blisko 20 innych nagród i kilkadziesiąt nominacji.\nFilm dotyka niedalekiej przeszłości - Pierwszej Wojny Libańskiej, podczas której reżyser, Ari Folman, służył w izraelskim wojsku. Film Folmana, jest jednocześnie subtelny i przerażający, pokazuje wszystkie okropieństwa i cały bezsens wojny. Ta piękna animacja porusza jak niewiele innych filmów.\nPewnego wieczoru w barze stary znajomy opowiada reżyserowi Ari'emu o powracającym koszmarze. Każdej nocy śni mu się, że jest ścigany przez 26 psów, zawsze przez tą samą ilość. Mężczyźni dochodzą do wniosku, że ma to związek z misją izraelskiej armii, w której brali udział, podczas pierwszej wojny domowej w Libanie, na początku lat 80tych. Ari jest zaskoczony, że nie ma żadnych wspomnień z tego okresu w jego życiu. Gnębiony tą zagadką postanawia spotkać się ze starymi przyjaciółmi...\nFILMWEB: Film został oceniony przez użytkowników serwisu [link widoczny dla zalogowanych] na 8.06\nJUNO 96 min.\nUSA, 2007reżyseria: Jason Reitman\nwystępują: Ellen Page, Jennifer Garner, Jason Bateman, Michael Cera\nGenialny i prosty film o tym, co w życiu najważniejsze, zdobywca Oscara w 2008 roku za scenariusz. Ellen Page, grająca tytułową rolę stała się prawdziwą aktorską osobowością i jedną z czterech najmłodszych nominowanych aktorek do Oscara w historii nagrody Akademii!\nFILMWEB: Film został oceniony przez użytkowników serwisu [link widoczny dla zalogowanych]\nBABEL 142 min.\nFrancja, Meksyk, USA, 2006reżyseria: Alejandro Gonzalez Inarritu\nwystępują: Brad Pitt, Cate Blanchett, Gael Garcia Bernal, Mahima Chaudhry\nObraz z doborową obsadą: Brad Pitt, Cate Blanchett i Gael Garcia Bernal ma na koncie 6 nominacji do Złotych Globów, 7 nominacji do Oscarów, trzy nagrody na Festiwalu w Cannes oraz około 30 innych nagród i ponad 70 nominacji.\nAlejandro Gonzales Inarritu, meksykański reżyser, który zdobył rozgłos i sławę dzięki "Amores Perros" i "21 gramów" prowadzi swój nowy film tak jak poprzednie dzieła. To cztery dramatyczne historie, które przeplatają się ze sobą i ukazują, jaki wpływ mamy na życie ludzi, którzy znajdują się obok nas. Wg twórców ten film to wyraz rozpaczy dotyczącej tego, że ludzie nie potrafią się ze sobą komunikować. "Babel" opowiada o problemach współczesnego świata w przejmujący i prosty, a jednak niesamowicie wciągający sposób.\nFILMWEB: Film został oceniony przez użytkowników serwisu [link widoczny dla zalogowanych] na 8.05\nOstatnio zmieniony przez koniu dnia Wto 12:17, 17 Lut 2009, w całości zmieniany 2 razy\nWto 12:04, 17 Lut 2009\nWto 21:14, 18 Lut 2014\nTe polecam te filmy. Warto je obejrzeć.\nŚro 21:49, 05 Mar 2014\nWszystkie czasy w strefie CET (Europa). Obecny czas to Czw 13:26, 02 Lip 2020


Cennik:Syfony Producent: Fala, Geberit - dobra armatura wodna, łazienkowa i kuchenna. Najtańsza armatura sanitarna\n3 116,00 - 125,00 zł\n19 New Trendy\n1 Sanswiss | Ronal\nSzukasz różnorodnych elementów związanych z syfonami jak i samych syfonów? Mamy tu syfony oraz przedłużki i elementy odpływowe. Jeśli więc szukasz tego typu produktów, jesteś w odpowiednim miejscu. Duży wybór zapewni Tobie rosnąca w tym obszarze liczba produktów. Obecnie jest ich 3333. Dostępny wachlarz producentów w tym obszarze to 123. Do najbardziej zaufanych producentów należą: Hansgrohe, Alcaplast oraz McAlpine. Najchętniej wybieranymi dostawcami ofert w tym dziale byli ASTERSHOP, in360.pl i Leroy Merlin. Sprawdź także opinie o produktach, jakie zamieścili kupujący. Najczęściej kupowane oferty marki Hansgrohe to Hansgrohe Element zewnętrzny do Flexaplus S 58186000, HANSGROHE Flowstar S Zestaw G 11 52105000, a także HANSGROHE Exafill S, element zewnętrzny 58117820.\nSyfony6 produktów Producent:\nProducent: Geberit - Szwajcaria użycie - Do umywalek Charakterystyka - Syfon butelkowy - wytrzymały na korozję - tworzywo nienaturalne - Połączenie wtykowe rury odpływowej - G= 1 1/4 - dostępny...\nGeberit Syfon umywalkowy R 1 1/4"x40mm chrom błyszczący 151.035.21.1


Polska i USA podpiszą porozumienie o rozwoju sieci 5G - BiznesAlert.pl\nPolska i USA podpiszą porozumienie o rozwoju sieci 5G\n29 sierpnia 2019, 17:00 Alert\nUmowa ma zostać podpisana w trakcie rozpoczynającej się w niedzielę wizyty prezydenta Stanów Zjednoczonych, Donalda Trumpa. Rozmówca agencji Reuters powiedział, że w porozumieniu znajdzie się deklaracja, dotycząca potrzeby współpracy w dziedzinie bezpieczeństwa. Technologia 5G to standard sieci komórkowej nowej generacji, następca 4G.\nPolska ma stać się europejskim centrum produkcji Ericssona, jednego ze światowych potentatów telekomunikacyjnych – donosiła tymczasem czwartkowa „Rzeczpospolita”. Gazeta dodaje, że Szwedzi walczą z chińskim Huawei o prymat w dostawach sprzętu dla sieci 5G.\n„Według naszych informacji Ericsson postanowił przenieść znaczącą część produkcji urządzeń dla sieci 5G do Polski i tej kwestii poświęcone będą czwartkowe rozmowy (w Szwecji)” – informuje gazeta.\nInformacyjna Agencja Radiowa/Polska Agencja Prasowa\n5G cyberbezpieczeństwo cyberprzestrzeń cyfryzacja Polska Szwecja USA