Stypendia unijne 2009 EFS - Powiat Międzychodzki\nProjekt „Stypendia unijne dla uczniów szkół ponadgimnazjalnych województwa wielkopolskiego” realizowany w ramach Zintegrowanego Programu Operacyjnego Rozwoju Regionalnego\nW wyniku oszczędności powstałych przy realizacji projektów w ramach ZPORR oraz wysokiego kursu Euro, wystąpiły tzw. wolne środki do dodatkowego kontraktowania. Dla Województwa Wielkopolskiego w Priorytecie 2 Zintegrowanego Programu Operacyjnego Rozwoju Regionalnego kwota ta wyniosła 9.139.915,72 zł (środki Europejskiego Funduszu Społecznego). Zarząd Województwa Wielkopolskiego postanowił przystąpić do realizacji projektu własnego w ramach Działania 2.2 Zintegrowanego Programu Operacyjnego Rozwoju Regionalnego w ramach Działania 2.2 Wyrównywanie szans edukacyjnych poprzez programy stypendialne. Projekt „Stypendia unijne dla uczniów szkół ponadgimnazjalnych województwa wielkopolskiego” realizowany będzie w porozumieniu z organami prowadzącymi szkoły ponadgimnazjalne.\nW dniu 27.04.2009r. Powiat Międzychodzki zawarł umowę z Województwem Wielkopolskim i pozostałymi powiatami województwa w sprawie przystąpienia do realizacji projektu stypendialnego „Stypendia unijne dla uczniów szkół ponadgimnazjalnych województwa wielkopolskiego” w ramach Zintegrowanego Programu Operacyjnego Rozwoju Regionalnego – Priorytet 2, Działanie 2.2 Wyrównywanie szans edukacyjnych poprzez programy stypendialne. Zgodnie z założeniami projektu, stypendysta będzie mógł otrzymać maksymalnie kwotę 2.500,00 zł. Środki na realizację projektu będą pochodziły z Europejskiego Funduszu Społecznego oraz Budżetu Państwa.\nNa Powiat Międzychodzki zostało przyznanych 66 stypendiów , po 250,00zł miesięcznie na okres roku szkolnego 2008/2009. Ogólna wartość stypendiów wyniosła – 165 000,00zł ,natomiast koszty administracyjne- 4.886,00zł. Ogólna wartość projektu to 169 886,00zł.\n,,Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego oraz ze środków budżetu państwa”.\nStypendia unijne w Powiecie Międzychodzkim\nStarostwo Powiatowe Międzychodzie informuje, że w wyniku oszczędności powstałych przy realizacji projektów w ramach ZPORR i wysokiego kursu Euro wystąpiły tzw. wolne środki, które mogą być przeznaczone na pomoc stypendialną dla uczniów szkół ponadgimnazjalnych.\na) pochodzą z rodzin znajdujących się w trudnej sytuacji materialnej, tzn. pochodzą z rodzin o dochodzie rodziny w przeliczeniu na osobę nie wyższym niż kwota uprawniająca do uzyskania świadczeń rodzinnych;\nDochód oblicza się za 2007 rok!!!\nKwota dochodu wynosiła w 2007 roku maksymalnie 504,00 zł netto w przeliczeniu na osobę w rodzinie lub osobę uczącą się i maksymalnie 583,00 zł netto, gdy członkiem rodziny jest dziecko legitymujące się orzeczeniem o niepełnosprawności lub orzeczeniem o umiarkowanym lub znacznym stopniu niepełnosprawności;\nb) posiadają stałe zameldowanie na jednym poniżej wymienionych obszarów:\n- na obszarach wiejskich, tzn. terenach położonych poza granicami administracyjnymi miast,\n- w miastach do 5 tys. mieszkańców,\n- w miastach do 20 tys. mieszkańców, w których nie ma szkół ponadgimnazjalnych publicznych kończących egzaminem maturalnym;\nc) pobierają naukę w szkole umożliwiającej uzyskanie świadectwa dojrzałości z wyłączeniem szkół dla dorosłych;\n2. Uczeń, aby otrzymywać stypendium jest zobowiązany systematycznie uczęszczać na zajęcia edukacyjne. Utrata stypendium następuje w przypadku przekroczenia limitu 10 godzin nieusprawiedliwionych w ciągu roku szkolnego;\n3.W przypadku, gdy liczba uczniów w szkole spełniających kryteria określone w pkt 1 jest większa niż liczba stypendiów do rozdysponowania pierwszeństwo w uzyskaniu stypendium mają uczniowie:\na) o najniższych dochodach w przeliczeniu na osobę w rodzinie lub dochodzie osoby uczącej się, z zachowaniem warunku o dochodzie na osobę w rodzinie, o którym mowa w pkt 1,\nb) którzy nie powtarzają roku szkolnego, chyba że wynika to z przyczyn zdrowotnych potwierdzonych przez szkołę,\nc) którzy rozpoczęli naukę w szkole ponadgimnazjalnej w tym samym roku kalendarzowym, w którym ukończyli edukację w gimnazjum i naukę tę kontynuują.\nW jakiej formie przyznawane jest stypendium?\nStypendia będą wypłacane w formie finansowej przelewem na konto wskazane przez stypendystę lub w formie gotówkowej w kasie szkoły.\nFormularz wniosku należy pobrać w szkole ponadgimnazjalnej, w której uczeń pobiera naukę lub ze strony internetowej Starostwa Powiatowego w Międzychodzie\nWypełnione wnioski wraz z niezbędnymi załącznikami będą przyjmowane wyłącznie w miejscach wskazanych przez dyrektorów w szkołach ponadgimnazjalnych, biorących udział w projekcie stypendialnym 8 maja 2009 roku do godziny 15.00.\nInformacje szczegółowe zawarte są w „Regulaminie przyznawania i przekazywania w roku szkolnym 2008/2009 stypendiów na wyrównywanie szans edukacyjnych dla uczniów szkół ponadgimnazjalnych Powiatu Międzychodzkiego umożliwiających uzyskanie świadectwa dojrzałości”\nTel. 095 748 87 46\numowa dla niepełnoletnich uczniów\nzawiadomienie o dochodach


Lubię tworzyć rzeczy piękne. Wywiad z Julianą Farbotką - CorazLepszyPortalBiznesowy.pl\nLubię tworzyć rzeczy...\nLubię tworzyć rzeczy piękne.\nRozmowa z Julianą Farbotką, właścicielką marki Farbotka\nJuliana Farbotka: Odkąd pamiętam, lubiłam tworzyć rzeczy piękne. Początkowo była to biżuteria i różne ozdoby. Kiedy uznałam, że właśnie tworzenie mody jest moim powołaniem zawodowym, postanowiłam zainwestować we własną firmę, aby zachować niezależność.\nJest Pani właścicielką cenionej marki Farbotka oferującej głównie torebki dla kobiet. Dlaczego zdecydowała się Pani właśnie na tę branżę?\nModa fascynuje mnie od wielu lat, a torebka to taki wdzięczny dodatek, który sama bardzo cenię. Chcę dostarczać moim klientom takie wyroby, z jakimi ja również się identyfikuję. Dzięki temu mamy szansę, aby polskie ulice zapełniły się barwnymi i nieszablonowymi kreacjami.\nPoczątkowo projektowanie i szycie torebek odbywało się w przydomowym biurze i warsztacie. Jednak wkładany wysiłek i pasja doprowadziły do pełnego rozkwitu firmy.\nKtóre torebki marki Farbotka sprzedają się najlepiej? Pytam tu zarówno o materiały, jak i o wzory torebek.\nDużą popularnością cieszą się torebki z pikowanego materiału. Są one bardzo trwałe, a ponadto uniwersalne – nadają się zarówno na lato, jak i na chłodniejsze pory roku. Jeśli chodzi o wzory, to jest to kwestia indywidualnych upodobań, jedni lubią etniczne aplikacje, inni wolą ich unikać.\nÀ propos wzorów – czym inspiruje się Pani, projektując wzory dla swoich produktów?\nWzbogacam swoją wiedzę o wzornictwie, korzystając z literatury. Moi bliscy wiedzą, że sprawią mi przyjemność prezentem w postaci albumu o folkowej tematyce.\nCzy może Pani określić, kto dokładnie stanowi grupę docelową Pani firmy?\nKolekcje są zaprojektowane dla konkretnych grup, i tak na przykład raz są to młode mamy, innym razem dzieciaki lub osoby uprawiające sport. Generalnie swoich odbiorców określiłabym jako dynamiczne osoby żyjące z pasją.\nDlaczego warto kupować torebki marki Farbotka? Na czym polega przewaga Pani firmy nad konkurencją?\nNasze torebki są zadbane w każdym detalu, tworzone z pasją... Myślę, że ludzie to czują i stąd płynie wyjątkowość naszych wyrobów.\nZmieniając wątek: jakimi wartościami kieruje się Pani w biznesie?\nZarówno w życiu osobistym, jak i zawodowym istotne są dla mnie wartości, które budują poczucie bezpieczeństwa, czyli uczciwość, lojalność, racjonalne działanie...\nMam poczucie sukcesu, kiedy patrzę wstecz na początki firmy i porównuję to ze stanem obecnym. Rozrósł się nasz zespół, klienci są zadowoleni, a ja rozwinęłam się w sferze profesjonalnej oraz pozazawodowej.\nTo, co traktuję jako porażkę, jest niewidoczne „na zewnątrz”. Są to wszystkie pomysły, które zrodziły się w mojej głowie, lecz ze względu na brak czasu lub niesprzyjające okoliczności nie zostały zrealizowane.\nKonkretnych planów jak zwykle nie zdradzamy, ponieważ stanowią one zwykle niespodziankę. Nie ustajemy w rozwoju i na pewno wkrótce czymś zaskoczymy naszych sympatyków.\nI ostatnie pytanie: jakie są 3 najważniejsze rady, jakich udzieliłaby Pani młodym przedsiębiorcom?\nPrzede wszystkim radzę im, aby wsłuchali się w siebie, rozpoznali swoje zainteresowania i pasje, bo to one wzbudzają w nas energię do działania. Po drugie, aby włączyli krytyczne myślenie i zastanowili się, jak można przekuć tę pasję w biznes. A trzecia rada jest taka, aby wierzyli w siebie, w swój sukces, nawet jeśli nie mają takiego wsparcia z zewnątrz.\n8 stycznia 2016 Wywiady\nTagi: Pomysł na biznes, Przewaga konkurencyjna, Wartości w biznesie, Uczciwość w biznesie, Sukces w biznesie, Porażka w biznesie


Kulinaria | strona3 | Voyage.pl\nPrzepis na cranachan\nGustujący w zbożu\nCranachan, od stuleci osładzający Szkotom trudy życia i niedogodności klimatu, z ich legendarną powściągliwością niewiele ma wspólnego. Nonszalancko łączy to, co najlepsze: gęstą śmietanę, wrzosowy miód, dobrą whisky, świeże maliny oraz piąty element, będący podporą tutejszej egzystencji – płatki owsiane.\nszkocja, kuchnia szkocka, whisky\nPierwszy numer polskiej edycji magazynu "Jamie" jest już w sprzedaży!\njamie, jamie oliver, magazyn kulinarny\nWiwat pełne kształty!\nLiczą się te okrąglutkie, najpulchniejsze. Od gustu i regionu zależy, czy będą słodkie, czy słone. Kluski gotowane na parze świetnie radzą sobie solo. ale potrafią też usunąć się w cień i sprawdzić jako danie do towarzystwa.\nKartacze najczęściej można spotkać na stołach w domach Suwalszczyzny i Podlasia oraz w barach letnich kurortów północno-wschodniej Polski. Na przykład w Augustowie. Nadzieniem najczęściej jest mięso, ale spotyka się także grzyby, kapustę kiszoną, a nawet ser. U nas tradycyjnie - z nadzieniem mięsnym.\nTen przepis tylko na pierwszy rzut oka wydaje się skomplikowany. W rzeczywistości jest bardzo prosty i sprowadza się do dodawania kolejnych składników. Więc do dzieła!\ncygański kociołek, przepis\nTradycyjnie pierogi wigierskie robiło się z czarnymi jagodami, ale dziś dodaje się różnych owoców: malin, truskawek, porzeczek, nawet brzoskwiń czy jabłek uprażonych wcześniej jak na szarlotkę. Można użyć również owoców mrożonych.\nSuwalszczyzna nigdy nie rozpieszczała swoich mieszkańców. Ziemia jest tu kamienista, klimat surowy, sąsiad od sąsiada oddzielony jeziorem. Ludzie żyją tu skromnie, za to zgodnie z rytmem przyrody. Tak samo jadają i gotują. Soczewiaki to jedno z popularniejszych dań.\n10 000 zjedzonych śniadań, 6500 wypitych kaw, 435 stoisk, 850 wybawionych dzieci, 320 uwędzonych ryb i 148 nawiązanych przyjaźni. Tyle Wydarza się co weekend w czasie targów śniadaniowych. Pierwszy ruszył przed dwoma laty na warszawskim Żoliborzu; kolejne – w Krakowie, Poznaniu i Trójmieście. Lada chwila także we Wrocławiu.\nPlastry pomarańczy w karmelu\nPomarańcze są, cukier też. Kupić trzeba rum, pistacje i wodę z kwiatów pomarańczy. Gdzie się kupuje wodę z kwiatów pomarańczy? Poniżej odpowiedź jak i przepis na smaczny deser.\npomarańcze, pomarańcze w karmelu\nWszystko w jej mocy\nW języku gaelickim nazwano ją uisge beatha – woda życia. Z początku aplikowana dla zdrowia i w dawkach homeopatycznych, whisky wrosła z czasem w szkockie menu, kulturę i pejzaż.


Wolne-dziennikarstwo.pl - Problemy nas nie opuszczają\nProblemy nas nie opuszczają\nProblemy nas nie opuszczają. Na samym początku byli sponsorzy, teraz kłopoty z fotografem, małe spięcia z niektórymi mediami. Jednak ze wszystkim trzeba sobie poradzić, musi wszystko być zapięte na ostatni guzik. Skoro już się w to tak zaangażowałyśmy i tyle osób w to wciągnęłyśmy- nie mamy wyjścia, wszystko musi się udać.\nNam też jest ciężko, atmosfera jest coraz bardziej napięta, staramy się rozłożyć pracę po równo dla każdej z nas, jednak nie zawsze jest to możliwe. Niestety. Chociaż wydaje mi się to nieodłącznym elementem organizowania czegoś z większą ilością osób.\nFotograf jest. Miał być inny, jednak z pewnych powodów wycofałyśmy się ze współpracy z nim. Zdjęcia najprawdopodobniej będą obywać się 9 kwietnia. Zostaną one wrzucone na oficjalnego fanpage’a jak również na stronę Wolnego Dziennikarstwa. Dodatkowo każda z dziewczyn dostanie płytę z nagranymi swoimi zdjęciami z sesji.\nJak na razie największą frajdą dla dziewczyn jest darmowe opalanie w jednym z opolskich solariów do czasu Wyborów.\nOczywiście nie zapomniałyśmy o publiczności. Chcemy też chociaż trochę wypromować Nasz kierunek, bo jednak mało osób słyszało o animacji kultury. Dlatego też, podczas przerw technicznych zaprezentują się talenty z Naszego roku. Dodatkowo wystąpi pewien artysta Uniwersytetu Opolskiego. Kto to taki? Ujawnimy to w przyszłym tygodniu.\nWczoraj pojawiły się wywiady video z dziewczynami!!! Zachęcamy do śledzenia zakładki MISS UO!!!\nKolejna przeprawa - Wywiady Wideo\nDziewczyny miały lekką dawkę tego, co czeka je 17 kwietnia. fot. Paweł Wojtun Był stres, drgające wargi, trzęsące się ręce - wywiady już nagrane. Nasze kandydatki wypadły\nKolejny ciężki dzień - ale idziemy do przodu!\nDzisiaj miało miejsce dość burzliwe zebranie. Tak to jest jak w jednym miejscu zbierze się 20 bab, każda ma coś do powiedzenia, a jeszcze gorzej jak jest z czymś problem. Całe szczęście jako


Legia Training Center z własną elektrownią słoneczną - Wyposażenie\nLegia Training Center z własną elektrownią słoneczną\n05 lis 2020 16:43\nInstalacja fotowoltaiczna na dachu Legia Training Center. fot. Janusz Partyka, Legiacom\nNa dachu Legia Training Center, najnowocześniejszego ośrodka treningowego w tej części Europy, zamontowano elektrownię słoneczną. Montaż odbył się pod koniec października. Wydajność paneli, moc wytworzonej energii oraz bezpieczeństwo na bieżąco kontrolować będzie elektroniczny monitoring.\n- Współpraca z EN2 Fotowoltaika to bardzo wartościowe partnerstwo. Pokazujemy nim, że Legia Training Center to nie tylko najnowocześniejszy obiekt pod kątem sportowym czy badawczo – rozwojowym, ale to także infrastruktura wykorzystująca nowoczesne i przyjazne środowisku rozwiązania energetyczne. Mamy nadzieję, że inne ośrodki treningowe w Polsce pójdą naszym śladem także w tym obszarze. Zakładamy też, że odpowiednia instalacja w okresie letnim będzie w całości realizowała zapotrzebowanie energetyczne LTC, co ma też określoną wartość finansową - mówi Członek Zarządu Legii Warszawa i Prezes Legia Training Center Tomasz Zahorski.\n- Cieszymy się, że możemy dołączyć do grona firm wspierających Legię Warszawa - najbardziej utytułowany klub oraz jedną z najsilniejszych polskich marek sportowych. Nasze partnerstwo rozpoczynamy wspólnym projektem „Legia włącza ekoprąd”, w ramach którego na dachu Legia\nTraining Center - najnowocześniejszego ośrodka treningowego w tej części Europy, zbudowaliśmy i uruchomiliśmy nowoczesną elektrownię słoneczną. Fotowoltaika to jeden z najszybciej rozwijających się sektorów OZE w Polsce. Zalety tej technologii dostrzegają wszyscy uczestnicy rynku - sektor prywatny i biznes. Elektrownia wykonana na LTC jest kolejną z serii dużych inwestycji, która trafia dziś do portfolio naszych realizacji - mówi Marcin Bugajski, Wiceprezes spółki EN2.\nfotowoltaika RSS Legia Warszawa RSS Legia Training Center RSS OZE RSS Legia włącza ekoprąd RSS EN2 RSS


Leasing samochodowy - Leasing samochodów ciężarowych\nTysiące spółek prywatnych pochwala decyzję o nabyciu samochodu ciężarowego, który jest im bezsprzecznie przydatny do postępu firmy. Nie mając pieniędzy na kupno samochodu ciężarowego, sporo przedsiębiorców zdecyduje się na leasing auta ciężarowego.\nCiężko wyobrazić sobie prawidłowe funkcjonowanie przedsiębiorstwa bez posiadania solidnego środka transportu. W przypadku firm zajmujących się transportem bądź przewozem, samochód ciężarowy wydaje się niewątpliwe nieodzownym elementem. Niejednokrotnie zastanawiamy się nad tym, co uczynić, gdy nie stać nas na zakup samochodu. Jedyną szansą na kupienie takiego samochodu jest wzięcie go w leasing. Dużo firm leasingowych świadczy leasing samochodów ciężarowych w błyskawicznej procedurze uproszczonej, z minimalnymi formalnościami oraz licznymi korzyściami na rzecz wlasciciela firmy. Decydując się na leasing samochodu ciężarowego każdy posiadacz firmy jest wstanie sprawniej panować nad kosztami, polepszyć tym samym płynność finansową przedsiębiorstwa jak i również oszczędzać na podatkach.\nCieszące się niezwykła popularnością spółki leasingowe proponują swoim konsumentom przejrzyste warunki leasingu samochodów ciężarowych, co gwarantuje całkowitą opiekę nad transakcją. Warto w takim razie skalkulować kwestia leasingu samochodowego.


Odzież reklamowa – wykorzystaj ubrania, by promować swoje produkty lub usługi - SukcesNaSzpilkach\nHomeKarieraWłasna firmaOdzież reklamowa – wykorzystaj ubrania, by promować swoje produkty lub usługi\nBluzy, czapki, spodnie czy kamizelki odblaskowe – odzież reklamowa jest produktem, po który przedsiębiorcy sięgają coraz chętniej. Poza ceną kusi również funkcjonalność takich wyrobów, można je bowiem wykorzystać do skompletowania strojów firmowych.\nNa komunikację marketingową składa się wiele elementów. Odzież reklamowa z całą pewnością jest jednym z nich, ponieważ można ją dowolnie zadrukować. A innowacyjne podejście pozwala stworzyć produkt końcowy, który zaskoczy odbiorców. Dodatkowym atutem odzieży reklamowej jest to, że może być używana przez szeroką grupę: poza tym, że noszą ją pracownicy, może być upominkiem wręczanym stałym klientom lub jedną z nagród rzeczowych w konkursie organizowanym przez firmę.\nKażdy podmiot zainteresowany nabyciem odzieży reklamowej ma do wyboru szeroką gamę produktów. W sklepach internetowych dostępne są m.in. polary, spodnie, T-shirty czy kurtki. Koszt zakupu takich wyrobów jest niski, więc na ich nabycie może sobie pozwolić praktycznie każda firma, i to niezależnie od branży, w jakiej działa.\nDziś odzież reklamowa sprawdza się zarówno w korporacjach, jak i mniejszych firmach. Chętnie sięgają po nią właściciele firm ubezpieczeniowych, budowlanych czy przedsiębiorcy prowadzący sieć sklepów i restauracje. Odzież firmowa nierzadko staje się strojem firmowym pracowników – w taki sposób ubrania z nadrukiem wykorzystują np. banki.\nBy zapamiętać firmę\nOdzież reklamowa znajduje zastosowanie w różnych firmach, co ma ścisły związek z tym, że współcześnie producenci ubrań, na których ma być wykonany nadruk, stawiają głównie na jakość. Za niewielkie pieniądze da się kupić ciekawe, dobrze uszyte elementy garderoby i wykorzystać je np. do upamiętnienia wydarzenia organizowanego przez firmę lub utrwalenia w świadomości konsumenta np. adresu strony internetowej.\nCo ważne, odzież firmowa może być użytkowana przez cały rok. W zależności od pory roku można zainwestować w odzież letnią, jesienną czy zimową. Dzięki dobremu pomysłowi i wykonaniu taka forma reklamy będzie się rewelacyjnie sprawdzała.\nWykorzystanie odzieży reklamowej przez firmy poszukujące ciekawych form promowania swoich produktów czy usług jest popularne również dlatego, że nie ma żadnych ograniczeń w zakresie druku na tekstyliach. Bez znaczenia są kolory ubrań czy struktura materiału. Oznacza to, że da się zrealizować każdy pomysł osób zainteresowanych odzieżą reklamową.\nDo zalet takiej odzieży zalicza się również duża powierzchnia, na jakiej może znaleźć się nadruk. Co istotne, większość firm, jak choćby wymieniona na początku artykułu, jest w stanie nanieść nadruk na dużą liczbę np. T-shirtów w krótkim czasie. W efekcie klient dostaje gotowy produkt w ciągu kilku dni.


Holandia: tutejsza "skarbówka" może wkrótce nie mieć jak ściągać podatków!\n24 18:23:12 sierpnia 2017\n"Systemy informatyczne w urzędzie skarbowym mają tak wiele błędów, że gromadzenie podatków może być zagrożone" - czytamy w holenderskiej prasie. Wydaje się to nieprawdopodobne, ale na co dzień Belastingdienst korzysta równocześnie z aż 600 (!) różnych starzejących się systemów. Nie dość, że nie są one modernizowane, to jeszcze urzędnicy umiejący z nich korzystać odchodzą stopniowo na emeryturę lub do innej pracy...\nNa początku tego roku, audytor generalny stwierdził że "ze względu na problemy organizacyjne pobieranie podatków było zagrożone, ale była to sytuacja przejściowa". Co innego jednak mówi się w mediach: "wewnętrzna ocena wskazuje również, że ciągłość procesu zbierania nie jest gwarantowana".\nOrgany podatkowe twierdzą, że faktycznie wiedza personelu na temat istniejących, często starzejących się systemów szybko zanika, jednak obecnie są już one aktualizowane tak, aby spełniały odpowiednie standardy. Równolegle zwiększana jest też wydajność systemu jako całości, a proces naprawczy ma się zakończyć do 2020 roku.\nGwoli ścisłości przypominamy, że mamy dopiero końcówkę sierpnia 2017...


W trakcie lotu musiałam napisać Luke'owi, że wreszcie jesteśmy wolni od długów.\n'Mam pieniądze na spłatę długów. Prześlę ci na konto sklepu Xx Sel.'\n-Cieszę się, że dałaś radę i zdobyłaś te pieniądze.-powiedział uśmiechnięty Harry-Ale powiedz, jak je zdobyłaś?-spytał.\n-Poczekaj. Zobaczysz może zaraz.-powiedziałam.\n-Przepraszam.-powiedziałam do stewardessy.-Czy mają państwo nowego Teen Vogue'a?-spytałam.\n-Oczywiście. Zaraz dam pani.-i odeszłam. Podała mi ją a ja ujrzałam siebie na okładce.\n-Dziękuję. Wreszcie pomogę bratu ocalić nasz sklep.\n-Wiesz, że mogłem ci pomóc?\n-Wiem. Ale nie chciałam nikogo pomocy. Zawsze dam sama sobie radę.-powiedziałam pewna siebie.\n-Jesteś chyba wyjątkowa, bo do Teen Vogue'a nie przyjmują byle kogo. I to na okładkę.-powiedział i pocałował mnie w policzek. Spojrzałam na śpiącą Emily i poszłam w jej ślady.\nKiedy zasnęła zacząłem czytać artykuł o niej. Ale jedyny przyciągnął moją uwagę.\n-Co czytasz?-usłyszałem przy uchu głos dziewczyny. Szybko zamknąłem gazetę.\n-Nic. Tak tylko przeglądam.-powiedziałem i pocałowałem ją w policzek.-Zaraz lądujemy. Obudź Emily.\n-Polubiła cię.-uśmiechnęła się lekko.\n-Cieszę się.-powiedziałem. Wylądowaliśmy, wzięliśmy wszystkie nasze walizki i pojechaliśmy taksówką pod hotel Le Bristol.\n-Dzień dobry. Nazwisko Styles. Miałem rezerwację na dwa apartamenty na 5 dni.\n-Przykro mi, ale mamy tylko jeden. Bardzo przepraszamy.-powiedziała lekko przestraszona kobieta tym kto przed nią stoi.\n-Ale jak to?!-podniósł głos i chyba lekko się zdenerwował. Pogłaskałam go po ramieniu w ceku uspokojenia się, ale to nic nie dało.\n-Możemy panu w zamian za to zapewnić całodobową ochronę. Oczywiście oddamy koszt.\n-Harry, przecież mi nie przeszkadza jeden apartament.-powiedziałam cicho do niego.\n-Ale mi tak!-powiedział.\n-Proszę. Więcej się to nie powtórzy.-powiedziała szybko i uciekła. Razem z nim poszliśmy do windy.\n-Sel, przepraszam. Nie powinienem tak reagować, ale wiesz że już zarezerwowałem więc niezbyt fajnie jest jak coś się odwoła. Przepraszam.-pocałował moje skronie i potarł moje ramiona.\n-No nie powinieneś. Ale wybaczam.-złożyłam w kącikach jego ust mocny pocałunek, który mógłby trwać dłużej gdyby nie Emily mówiąca fuuu i winda.\nHarry otworzył kartą drzwi i weszliśmy razem z naszymi walizkami. Było dużo miejsca do spania. Akurat dobrze, że prawie w każdym apartamencie są pokoje dla dzieci.\n-Gdzie mogę postawić swoje walizki?-spytałam Hazzę.\n-Mogę na kanapie.-wzruszył rękami.\n-Nie ugryzę cię. Możesz ze mną.-powiedziałam i pociągnęłam go do pokoju z walizkami. Kiedy już wszystko było w miarę poukładane padłam plackiem na łóżko. Emily siedzi sama w pokoju z iPadem i gra w Angry Birds.\nZamknęłam oczy i usłyszałam zamykanie się drzwi i ten charakterystyczny zapach.\n-Jeśli chcesz sama pobyć mogę wyjść.\n-Nie! Zostań!-szybko odpowiedziałam robiąc mu miejsce na łóżku. Położył się i oparł głowę na łokciu patrząc na mnie.\n-O czym myślisz?-zapytał odgarniając jeden z kosmyków moich włosów.\n-Nad życiem Harry. Jak się zmieniło.\n-Oczywiście.-uśmiechnęłam się szeroko.-Poznałam was, nie zamkniemy sklepu.\n-Moje również na lepsze. Poznałem ciebie. Kiedy na tamtej imprezie spotkałem ciebie, padał od ciebie taki entuzjazm. Nawet jeśli miałaś jakiś problem, potrafiłaś iść z nim przez całe życie uśmiechając się. Wiedziałaś, że dasz radę.\n-Pierw musisz uwierzyć, dopiero potem próbować tego dokonać. Inaczej to nie ma sensu.-powiedziałam mając już lekko przymknięte powieki.\n-Wiem, że to nie odpowiedni moment i miejsce do takich rozmów. Ale chcę się zapytać. Nie bierz mnie proszę za takiego, który myśli że każda leci na kasę.\n-O co chodzi?-wyprostowałam się.\n-Czy, czy ty lubisz mnie dlatego, że jestem TYM Harrym Stylesem, czy, że jestem tym Harrym z imprezy, którego nawet nie znałaś?-spytał wolno jakby się bał, że wybuchnę.\n-Nie jestem materialistką. Nienawidzę kiedy ktoś cieszy się jak ma kupę forsy. Czasami jest ona potrzeba. Sama tak niedawno powiedziałam, ale była mi potrzebna. Pieniądze to stan. Raz są, a raz nie. Jeśli myślisz, że lecę na twoją kasę to się mylisz. Nie chcę od nikogo pieniędzy kiedy ktoś mi zaoferuje pomoc. Sama chcę na to zapracować, bo tak zostałam nauczona. Nie jestem taka. Jeśli będziesz się dalej dręczył z tym, po prostu pomyśl zanim zaczniesz osądzać.-mrugnęłam do niego sarkastycznie okiem i szybko wyszłam. Byłam na skraju płaczu. Dlaczego? Dlaczego on? Myślałam, że na taką nie wyglądam.\nStanęłam przy oknie oglądając w całej okazałości Paryż nocą. Słyszałam jak wychodzi z pokoju podchodząc do mnie.\n-Jeśli masz zamiar mnie przepraszać to odpuść. Wiesz co mnie ciekawi, jaki dałam ci powód do takiego myślenia?-spytałam odwracając się do niego wreszcie. Jego oczy były lekko spuchnięte od płaczu i włosy potargane.\n-Selena, nie rozumiesz. Myślisz, że fajnie jest mieć u kogoś u boku kto cię lubi za One Direction lub za pieniądze, które mam w portfelu? Myślałem, że jesteś tą, która nie jest taka. I wreszcie moja podświadomość mnie nie zawiodła.\n-Skoro wiedziałeś to więc po co chciałeś to potwierdzić?\n-Żeby zobaczyć trzeba uwierzyć, żeby uwierzyć trzeba zobaczyć.-powiedział stojąc blisko mnie.\n-Myślisz, że po co zapraszałam cię do domu rodzinnego? Jesteś pierwszym, który tam był. Jesteś pierwszym, który dowiedział się prawdy o mojej rodzinie. Jesteś pierwszy, który dowiedział się o moich problemach. Wszędzie jesteś pierwszy, ale czy zawsze wygrywa pierwszy?-spytałam go.\n-Sel, wybacz mi. Przepraszam.-uklęknął i przytulił się do moich nóg.\n-Harry, przestań. To nie ma sensu. Po co się tak starasz skoro masz kogoś na oku?-powiedziała i poszłam do Emily pobawić się z nią. Na noc przebrana w piżamę wzięłam koc i poduszkę i położyłam się w salonie na miękkiej kanapie.\nNastępnego dnia obudziłam się dziwnie wyspana. Złożyłam przykrycia i poszłam się przebrać. Dobrze, że on jeszcze spał. Po cichu wyjęłam z szafy ubrania i poszłam do łazienki. Umyłam się i ubrałam. Na mój pech musiał się obudzić i właśnie ubierał koszulę.\n-Przepraszam.-wybąkałam pod nosem i zamierzałam już opuścić pokój kiedy dziwnym trafem drzwi były zamknięte.-Możesz otworzyć drzwi?-poprosiłam obdarowując go spojrzeniem. Oczywiście mój wzrok skierował się na jego nagą klatę i źle domknięte guziki.\n-Wybacz mi a otworzę.-tak postawił sprawę.\n-Harry! Nie bądź dzieckiem! Osądzałeś mnie o nic! Teraz domagasz się wybaczenia?\n-Selena, nie wiesz jak to jest spotkać dziewczynę, która jest normalna na swój sposób. Bałem się.\n-Czego? Czego się bałeś?\n-Bałem się, że mnie opuścisz. Nie dałbym rady gdybym pozwolił ci odejść. Sel, ja cię kocham.-powiedział cicho. Momentalnie się odwróciłam.\n-Harry ja ciebie też. Kocham cię tak mocno.-powiedziałam i rzuciłam się na niego z pocałunkami.\n-Nie kocham innej dziewczyny niż ciebie.-powiedział kiedy się oderwaliśmy.\n-A ja innego chłopaka. Ale ubierz się proszę.-poprosiłam.\n-Dobrze. Masz.-podał mi klucz. Wyszłam do pokoju Emily, ale ona siedziała w salonie i oglądała telewizję.\n-Idziemy dziś pod wieżę Eiffel?-spytałam siadając obok niej.\n-Taaak! A Harty też idzie?-spytała.\n-Tak idę. Chodźcie idziemy na jakieś śniadanie na mieście a potem pozwiedzamy.-powiedział i wyszliśmy z hotelu. Kocham go tak bardzo.\n•jeśli przeczytałeś / aś to skomentuj •\nAutor: Olivia Blake o 11:50 Brak komentarzy:\nObudziłam się kiedy poczułam, że ktoś mnie podnosi.\n-Harry, gdzie jesteśmy?-spytałam cicho mając jeszcze lekko przymknięte oczy.\n-Jesteśmy w Londynie w twoim mieszkaniu. Śpij.-powiedział, ale mi już się nie chciało. Nich mnie jeszcze niesie, chociaż coś pożytecznego zrobi. Weszliśmy do mojego mieszkania i Harry położył mnie na kanapie a Emily do pokoju gościnnego.\n-Zostaniesz?-spytałam kiedy już był obok mnie.\n-Muszę iść. Chłopaki będą się martwić.-powiedział i przytulił mnie.\n-Musisz? Będzie mi smutno samej. Proszę?-spytałam i pocałowałam go w ucho na co westchnął.\n-Dobrze. Zostanę, ale to ostatni raz.-no cóż, nikt się nie może oprzeć kobiecie, która całuje go za uchem i mówi to tak uwodzicielsko.-Musisz się spakować.-powiedział idąc za mną do kuchni.\n-Tak. Po południu. Chodź, pomogę ci.-poszliśmy do mojej sypialni. Wyjęłam spod łóżka niedużą walizkę i zaczęłam patrzeć co będzie mi potrzebne.-Jaką zabierasz bieliznę?-spytał oglądając szafę.\n-Jaką zabierasz bieliznę?-powtórzył wolniej jak do dziecka.\n-Nie musisz się wstydzić. Przecież widziałem kobiety w bieliźnie.-powiedział pewnie.\n-Przestań!-krzyknęłam na niego bo jeszcze bardziej mnie zawstydził. Zakryłam twarz włosami.\n-Ładnie ci w rumieńcach.-powiedział.-Ale teraz odpowiedz na moje wcześniejsze pytanie.\n-Mogę ci zawsze chętnie pomóc.-powiedział z nadzieją.\n-Panu podziękujemy.-zaśmiałam się i zaczęłam przeglądać szafkę. Harry położył się na moim łóżku i obserwował mnie.-Co jest takiego interesującego we mnie?-spytałam nie przerywając sobie.\n-Wszystko.-odpowiedział i nie przestawał wykonywania tej bardzo ciekawej czynności. Kiedy szukałam odpowiedniej bielizny spod spodu wyciągnęłam krwisto czerwony zestaw za bardzo seksownej bielizny, który dostałam od Lily na moje 18 urodziny. Nigdy jej nie nosiłam bo czekała na 'właściwy' moment. Oczywiście to nie uciekło uwadze Hazzy.\n-Ej weź ją ze sobą!-i oderwał się z transu wstając i zabierając mi ją.\n-Nieee. To nie pasuje do mnie.-powiedziałam.\n-Nigdy nie wiadomo.-powiedział cicho i uśmiechnął się zadziornie.-Zawsze mogę to sprawdzić.-powiedział cicho, ale to usłyszałam na co spaliłam buraka.\n-Nie biorę jej. Jest za bardzo...wyzywająca.\n-Nie jest. Jest...fajna!-powiedział.\n-Dla was facetów to każda jest fajna byle dużo odsłaniała. A nawet lepiej by było jakby jej w ogóle nie było.-powiedziałam co myślałam.\n-Nooo wiesz... .-chyba nie wiedział co powiedzieć bo usiadł na fotel myśląc.\n-No właśnie. Tak myślałam. Nie biorę jej i koniec.-odparłam i spakowałam następny zestaw czarnej koronkowej bielizny. Potem był biały i też czerwony, ale więcej zakrywał. Zabrałam ze sobą kilka bluzek i kilka bluz. Swetrów nie brałam bo niezbyt w nich lubię chodzić, ale mam kilka. Wzięłam kilka par jeansów i kilka par krótkich spodenek i szortów. Wzięłam trzy sukienki i zostały mi tylko buty i kosmetyki.\n-Odpocznij sobie.-odparł Harry łapiąc mnie za rękę na co wpadłam na jego kolana siadając na niego szerokim rozkrokiem. Oparłam głowę o jego ramię i poczułam jak zaczyna całować lekko moją szyję i za uchem. Zamknęłam oczy i wciągałam jego cudowny zapach. Położyłam dłonie na jego tors i zaczęłam kreślić palcami różne kształty po jego swetrze. Było nam dobrze i nie chcieliśmy przerywać tej chwili. Jedną dłoń włożyłam mu we włosy lekko za nie ciągnąć.\nNiestety musiał to ktoś a raczej coś przerwać. Mój telefon. Wyjęłam go szybko z kieszeni i odebrałam dalej siedząc na Harrym, który się wszystkiego przysłuchiwał.\n-Dzień dobry, czy rozmawiam z Seleną Gomez?\n-Tak a kto mówi?-spytałam i poczułam na ramieniu i szyi delikatne pocałunki. Chciałam żeby przestał bo nie mogę się przez niego skupić.\n-Z tej strony Jessica Marley, nie wiem czy mnie pamiętasz z parku. Ta od Vogue'a.\n-Ach tak! Pamiętam panią!\n-To dobrze. Mam dla ciebie pewną dobrą informację. Jesteś nową twarzą Teen Vogue'a! Ludzie się tobą podniecają. Są zachwyceni!-powiedziała.\n-Na prawdę?-powiedziałam szczęśliwa. Jeszcze te Harry'ego niekończące się pocałunki na moim dekolcie.\n-Tak! Masz moją wizytówkę?\n-Wyślij ma na tamten adres mailowy numer swojego konta. Przeleję ci pieniądze za sesję. I gratuluję. Ludzie z redakcji chcą więcej twoich zdjęć. Czy mogłybyśmy umówić się na sesję tak za dwa tygodnie?-spytała.\n-Oczywiście. Dziękuję i do widzenia.-szybko się rozłączyłam i z napadu emocji pocałowałam Hazzę prosto w usta. Oczywiście zaczął to odwzajemniać. Zębami przejechał po mojej dolnej wardze prosząc o wejście. Kiedy otworzyłam szerzej usta od razu wepchał tam swój język, który drażnił moje podniebienie. Pocałunkami przeniósł się na mój teraz już bardziej odsłonięty dekolt. Odpiął wszystkie guziki i ściągnął mi koszulę. Zaczął całować każdą moją pierś osobno. Nagle wstał a ja objęłam jego pas nogami i położył mnie na łóżko. Odpiął mi rozporek i ściągnął moje rurki. Całował linię mojej dolnej bielizny kiedy to ja zaczęłam nad nim górować. Rozpięłam jego koszulę i całowałam każdy jego tatuaż. Najbardziej podobały mi się jaskółki. Odpięłam pasek i rozporek i pozbyłam się jego bardzo obcisłych rurek. I takim oto sposobem zostaliśmy jedynie w samej bieliźnie. Chciałam tego bardzo. Harry chyba wiedział o co chodzi bo oderwał się na chwilę i spojrzał mi prosto w oczy.\n-Chcesz tego?-spytał patrząc mi prosto w oczy. Temperatura w sypialni było gorąca i intymna.\n-Chcę. Tylko bądź delikatny.-poprosiłam.\n-To nie jest twój pierwszy?\n-Nie.-odparłam a Harry z portfela wyjął srebrne opakowanie i szybko je otworzył. Ściągnął swoje bokserki i zrobił to co trzeba. Pocałował mnie w usta i zaczął znów nimi zjeżdżać niżej aż dotarł do moich majtek. Kiwnęłam mu żeby kontynuował. Ściągnął je i rzucił na fotel. Ściągnął mój biustonosz, który powędrował do reszty naszych ubrań.\nCzułam go doskonale. Sama przyjemność.\nPo tym wszystkim opadliśmy zmęczeni na siebie. Przykryłam nas kołdrą i zasnęliśmy. Nie wiem czy to było poprawne zachowanie, ale nie żałuje.\nChyba w nocy bo ulice były ciemne jedynie latarnie dawały jakiegoś światła, obudziłam się. Ubrałam na siebie mój satynowy szlafrok i poszłam do kuchni.\nPodeszłam do okna i zaczęłam nad tym wszystkim myśleć. Głownie o tym co niedawno się wydarzyło.\nNawet nie usłyszałam cichych kroków, dopiero poczułam jego ciepłe dłonie na mojej talii i podbródek na moim ramieniu.\n-Czemu nie śpisz?-spytał cicho. Miał na sobie same bokserki. Widok jego w samych opinających bokserkach i z roztrzepanymi włosami był podniecający. Nie jedna dziewczyna a nawet kobieta zabiła by mnie za to.\n-Nie wiem. Nie mogę jakoś.-i między nami zapanowała niezręczna cisza.-Czy to co się wydarzyło, czy żałujesz tego?-spytałam cicho dalej patrząc się na Londyn nocą.\n-Jaaa...nie. Nie żałuję tego. A ty?\n-Nie wiem. Nie wiem co mam o tym wszystkim myśleć.-powiedziałam.\n-Nie myśl. Po prostu powiedz co masz tutaj.-wskazał dłonią ma moją pierś.\n-Umysł mówi co innego a serce co innego.\n-Kieruj się sercem.-powiedział do mojego ucha na co przeszedł mnie dreszcz. Czuł to na co się uśmiechnął. Widziałam jego perfekcyjne odbicie w szybie.\n-Nie żałuje.-odparłam pewnie.\n-Chodźmy spać.-powiedział i zabrał mnie z powrotem do sypialni. Sprawdziłam tylko co u Emily i wróciłam do chłopaka.\nNastępnego dnia obudziłam się o 8.13 i szybko wstałam. Poszłam do łazienki i porządnie się umyłam. Włosy uczesałam w luźnego warkocza na boku a szyję musiałam zakryć pudrem po naszej ostatniej nocy. Zapomniałam bielizny więc musiałam w samym ręczniku pójść szybciutko do pokoju zabrać je. Nie ubiegło to uwadze jak zwykle czuwającego loczka.\n-Musisz się już ubierać?-spytał wyciągając głowę spod kołdry.\n-Ty też się ubieraj. Musimy niedługo jechać na lotnisko.\n-Mamy jeszcze czas. Wracaj do łóżka.-powiedział wyciągając do mnie rękę.\n-Nie. Ubieraj się.-rzuciłam w niego jego ubraniami a sama poszłam do łazienki się ubrać. Wyszłam z pokoju a ten dalej leżał.\n-Harry!-krzyknęłam na niego.\n-Poczekaj.-powiedział kiedy zaczął dzwonić jego telefon.\n-Cześć Louis. Tak jestem bezpieczny...jestem u Sel. Co? Pa zboczeńcu jedziemy do Paryża. Tak później ci wytłumaczę.-i zakończył.\n-Co Lou mówił?-spytałam ciekawska.\n-Nic ważnego. Idź rób śniadanie.-powiedział i łaskawie wstał.\n-Dobrze, już lecę skarbie.-odpowiedziałam mu sarkazmem. Poszłam do pokoju Emily, która jeszcze spała i zaczęłam ją budzić.\n-Emily, wstawaj musimy iść szybko jeść śniadanie bo zaraz lecimy do Paryża.-powiedziałam.\n-Idę już.-powiedziała i wstała. Wybrałam jej ubranka a sama poszłam przygotowywać śniadanie. Zrobiłam Hazzie omleta a mi i Emily owsiankę.\nI zszedł pan wielmożny Styles.\n-Dziękuję.-i pocałowała mnie w policzek.\nNa lotnisku byliśmy 30 minut przed odlotem. W kawiarence kupiłam mi i loczkowi po kawie na wynos a siostrze soczek. Równo o 10 wsiedliśmy do samolotu i: WITAJ PARYŻ!\n•jeśli przeczytałeś/aś to skomentuj•\nAutor: Olivia Blake o 11:27 1 komentarz:\nNastępnego dnia obudziłam się około godziny 10 i poszłam się ubrać. Na śniadanie zrobiłam sobie tosty z serem i szynką a do tego świeżo wyciskany sok z pomarańczy. Raz mogę zjeść tosty.\nDzisiaj muszę zrobić sesję, ale nie wiem kogo. Nagle dostałam SMS'a od Danielle.\n'Wyskoczymy gdzieś dzisiaj? :) X Danielle'\nSzybko do niej zadzwoniłam.\n-Hej. To co? Jaki masz pomysł na dzień?-spytała.\n-Mam do ciebie pytanie. Czy nie chciałabyś mi pomóc w takim projekcie na zajęcia?\n-Mam zrobić komuś sesję, ale nie wiek komu. Więc padło na ciebie.-zaśmiałam się.\n-Dobrze. Niedaleko Londynu jest taka łąka tam wyjdą idealne zdjęcia. Ubieram się i pojedziemy.\n-Dobra, przyjadę po ciebie. Jesteś u chłopaków?\n-Tak. Dobra lecę papa-powiedziała i się rozłączyła. Dobrze, że mam aparat. Schowałam go w pokrowiec, do torebki włożyłam telefon i portfel. Na nos włożyłam okulary i mogłam wychodzić.\nIch dom był ogromny!\nZ domu wyleciała roześmiana dziewczyna i szybko wsiadła witając mnie całusem w policzek.\n-Dziękuję. Liam pomógł mi wybrać.-pochwaliła się.-A! Harry się o ciebie pytał. I kazał cię pozdrowić.\n-Podziękuj mu i też go pozdrów.-zarumieniłam się.\n-Co jest między wami? Spędzacie całe dnie razem.-spytała ubierając okulary bo słońce dzisiaj grzało.\n-Jesteśmy przyjaciółmi chyba. Nic więcej.-odpowiedziałam i na tym skończyła się nasza rozmowa. Dotarłyśmy na miejsce i ujrzałam całą zieloną polane z pięknymi, dużymi drzewami i małą rzekę.\n-Ale tu pięknie.-zachwyciłam się.\n-Prawda? Harry tu zawsze przychodzi żeby przemyśleć różne sprawy.-powiedziała. Rozpakowałam sprzęt i ustawiłam. Danielle jeszcze poprawiła makijaż i mogłyśmy zaczynać.\n-Oprzyj się teraz o drzewo patrząc cały czas w obiektyw.-powiedziałam.-Genialnie! Dobrze możemy już wracać.-powiedziałam pokazując jej zdjęcia.\n-Selena Gomez Photography.-zachichotała.\n-Zapraszam cię teraz na obiad, za to że pomogłaś mi.-wsadziłam wszystko do samochodu i wracałyśmy powoli do Londynu. Zajechałyśmy do jakiejś małej restauracji na obrzeżach.\n-Ja poproszę spaghetti ze szpinakiem i shake bananowy.-powiedziałam do kelnera.\n-A ja spaghetti bolognese i też shake bananowy.-powiedziała uśmiechając się do mężczyzny.\n-Dobrze. Zamówienie niedługo będzie gotowe.-powiedział i odszedł.\n-Więc jak tam u was? Opowiadaj.-zapytałam.\n-Dobrze. Niall dalej szuka dziewczyny razem z Harrym. A ty mi powiedz, czy on ci się podoba?\n-Przystojny jest, ale...-no właśnie, nie wiem co powiedzieć.\n-Zakochałaś się w nim.-stwierdziła.-Widzę to po twoich oczach. Świecą tak kiedy o nim mówisz.-powiedziała.\n-Nie prawda... . Znamy się kilka dni. Nie mogę tego nazwać miłością.\n-Można. Ty też mu się podobasz. Liam mi mówił, że cały czas o tobie gada. Jesteś jego damskim odzwierciedleniem.-zakończyła i zaczęłyśmy jeść nasze dania. Po jedzeniu odwiozłam Dani i wróciłam do swojego mieszkania.\nKiedy położyłam się już na łóżku usłyszałam dzwonek telefonu. Ojciec.\n-Witaj Selena. Co u ciebie?-spytał jakby nic.\n-A o Luke'a?-zapytałam z ironią.\n-To co między nami jest to nie twoja sprawa.\n-Moja. Bo jestem jeszcze częścią naszej rodziny. Pogódźcie się!-powiedziałam zła już.\n-Kiedyś to na pewno nadejdzie. Ale nie po to dzwonię.\n-A po co?-odparłam zrezygnowana.\n-Wzięłabyś do siebie na kilka dni lub tydzień Emily? Nie mam z kim jej zostawić a razem z Carą wyjeżdżamy na małe wakacje.-powiedział.\n-Jutro albo nawet dzisiaj jak masz czas.-powiedział chyba szczęśliwy.\n-Dobrze. A jak tam u Cary? Jak jej praca?\n-A miło, że pytasz-to był sarkazm-Cara dostała awans. Jest szefową firmy dziennikarskiej.\n-Pozdrów ją i Emily ode mnie. Niedługo będę wyjeżdżać.-powiedziałam.\n-Miałem ci coś jeszcze powiedzieć. Bierzemy ślub.\n-Za miesiąc. Mam nadzieję, że przyjdziecie z Luke'em.\n-Zapytam się go. Ale nie zdziw się jeśli przyjadę sama.-odparłam.\n-Możesz wziąć kogoś. Dobrze ja idę spakować Emily.\n-Spakuj jej strój kąpielowy bo może gdzieś pojedziemy.-powiedziałam i się rozłączyłam. Sama nie chciałam jechał do Oxfordu. Mam pomysł, zadzwoniłam do Harry'ego.\n-Cześć Harry. Mam pytanie, czy nie chciałbyś mi towarzyszyć w drodze po moją siostrę?-spytałam z nadzieją.\n-Jasne! Kiedy jedziemy?\n-Przyjadę zaraz i pojedziemy.-powiedział i się rozłączył. Na dworze był silny wiatr i padał lekko deszcz. A rano było słoneczko... . Z szafy wyjęłam ubrania, które szybko ubrałam. Ubrałam płaszczyk i usłyszałam dzwonek.\n-Hej.-dałam mu całusa w policzek i zamknęłam drzwi.-Jedziemy moim czy twoim?\n-Moim.-zadecydował i wsiedliśmy.\n-Jak ci dzień minął?-spytałam.\n-Mieliśmy dzisiaj wywiad a potem wolne. A ty? Słyszałem od Danielle, że byłyście na sesji dzisiaj.\n-Tak, bo musiałam do projektu zrobić zdjęcia.-i między nami nastała krępująca cisza. W radiu leciała moja ulubiona piosenka Lego House Ed'a Sheeran'a.-Kocham go! Chciałabym pójść na jego koncert.-powiedziałam i zaczęłam cicho śpiewać.\n-Ładnie śpiewasz.-powiedział kładąc swoją dłoń na moim kolanie.\n-Nieee. Ty ładniej.-powiedziałam.-Zaśpiewasz mi coś?-spytałam z nadzieją.\n-Wstydzę się.-zaśmiał się.\n-Proooszę?-dałam mu mocnego całusa w policzek jak staliśmy na czerwonym świetle.\n-Dobrze.-odpowiedział i po chwili usłyszałam jego niski głos:\n-Masz piękny głos.-powiedziałam uśmiechając się do niego szeroko.\n-Dziękuję. Ty też.-powiedział i zabrał dłoń z mojego kolana. Dalszą drogę przesiedzieliśmy w ciszy. Podjechaliśmy pod dom mojego ojca, który był strasznie duży! I się strasznie zmienił.\nWyszłam razem z Harrym szybko biegnąc do drzwi, żeby nie zmoknąć.\nZadzwoniliśmy dzwonkiem i otworzyła nam brązowowłosa kobieta o imieniu Cara. Ugh...\n-Witaj Selena! A kto to za chłopak?-spytał wskazując na Hazzę.\n-To mój przyjaciel Harry.\n-Miło mi panią poznać.-powiedział i pocałował jej dłoń na co się zarumieniła.\n-Jaki ty miły! Wchodźcie, bo jeszcze zmarzniecie.-powiedziała wpuszczając nas do środka.\n-My na chwilkę. Bierzemy Emily i jedziemy. Nie będziemy wam przeszkadzać.-powiedziałam szybko.\n-Ale tak dawno cię nie widziałam! Lepiej się poznamy, napijemy się herbaty.-mrugnęła okiem do nas i poszła chyba zawołać ojca. Ja wzięłam Harry'ego na bok.\n-Czemu? Miła z niej kobieta!-zaśmiał się z mojej reakcji. No dzięki! Nawet mi nie pomoże.\n-Taaak! Strasznie, podrywa cię!-nie wiem czemu ale rozmawialiśmy szeptem.\n-Ooo zapamiętałaś moje imię!-uśmiechnął się.-A co? Zazdrosna jesteś?-spytał podchodząc jeszcze bliże mnie jeśli się w ogóle dało bliżej.\n-Nieeee? Po prostu mówię. Ale potem nie żal się jak cię zanudzi jej głosik.-powiedziałam i poszłam do kuchni obrażając się nawet nie wiem za co.\nUsłyszałam małe kroki ze schodów i Emily wbiegającą do kuchni.\n-Selena!-krzyknęła i rzuciła mi się w ramiona.\n-Emily! Jak ja cię dawno nie widziałam!-powiedziałam. Do kuchni wszedł pan Mr.Styles.-Emily, to jest Harry. Harry to Emily.-przedstawiłam ich sobie.\n-Cześć Harry.-powiedziała Emily wyciągając do niego swoją małą rączkę. Chłopak ją wziął na ręcę i zaczął kręcić w powietrzu na co dziewczynka śmiała się głośno i piszczała. A ja stałam i uśmiechałam na ten widok. Kiedy ją postawił do kuchni wszedł tata z Carą.\n-Selena! Córciu!-powiedział i mnie mocno przytulił. Potem spojrzał ma Harry'ego.\n-Dzień dobry panu. Jestem przyjacielem pańskiej córki. Miło mi pana wreszcie poznać.-powiedział i kulturalnie podali sobie "męski" uścisk.\n-Nic nie mówiłaś, że masz chłopaka.\n-To mój...-i nie pozwolono mi dokończyć bo Cara weszła z walizeczką Emily.\n-Proszę.-wręczyła mi.-Ma tam wszystko co będzie jej potrzebne. Uważajcie na nią proszę.\n-Dobrze. Będziemy. Mamy w plamach jeszcze pojechać do Paryża.-powiedział Harry na co ja się na niego popatrzyłam.\n-Na prawdę? To super!-powiedziała Emily.\n-Na prawdę?-szepnęłam do chłopaka na co ten puścił mi całuska. Zginę kiedyś przez niego.-Dobrze my już jedziemy. Miłych wakacji.-uśmiechnęłam się sztucznie, ale myślę, że się nie połapali.\n-To do zobaczenia.-siostrę posadziłam z tyłu i dałam jej iPada do grania.\n-Harry, po co jedziemy do Paryża?-spytałam.\n-Do Disneylandu.-uśmiechnął się.-Nie martw się. Ze mną jesteś bezpieczna.\n-W to nie wątpię.-odpowiedziałam mu. W czasie jazdy Harry dużo rozmawiał z Emily.\n-A wy jesteście razem?-spytała.\n-N..-i znowu i przerwał!\n-Tak. Jesteśmy.-powiedział na co spojrzałam się na niego spod łba.\n-To fajnie! A mieszkacie ze sobą?-spytała.\n-Nie.-odpowiedziałam szybko.-Emily śpij.\n-Nie chce!-powiedziała protestując.-Harry zaśpiewaj mi coś.\n-Jak zaśniesz.-powiedział patrząc na nią w lusterku.\n-Dobrze.-od razu się ucieszyła i przysłuchiwała się słowom wydobywającym się z jego ust. Śpiewał to co mi w drodze. Przymknęłam powieki i przysłuchiwałam mu się jeszcze raz. Jego głos był taki kojący. Nie! Stop! Nie możesz się zakochać w chłopaku, którego znasz kilka dni. I wtedy poczułam całusa za moim uchem.\n-Harry, proszę przestań. Nie przy dziecku.-powiedziałam opierając głowę o szybę i przymknęłam znów powieki i zasnęłam.\nAutor: Olivia Blake o 05:01 Brak komentarzy:\nNastępnego ranka obudziłam się około 10 i poszłam umyć twarz. Ubrałam się we wczorajsze ubrania bo nie miałam przy sobie na zmianę. Wzięłam szpilki do ręki razem z torebką i zeszłam na dół do kuchni. Tam byli już wszyscy.\n-Cześć Sel. Jak się spało?-spytała Lily podając kawę i naleśniki.\n-Dobrze, dziękuję.-odpowiedziałam i zaczęłam jeść. Dzisiaj musiałam iść na uniwersytet, ale dobrze że miałam na popołudnie. Kiedy już wszyscy zjedli poszłam się ubrać i razem z Alice pojechałyśmy do swoich domów.\nTam ściągnęłam swoją sukienkę i włożyłam do pralki. Wtedy przypomniało mi się, że zapomniałam oddać Harry'emu jego marynarki. Ale ją chociaż wypiorę a potem dam Lily do przekazania. Włosy lekko pofalowałam i zawiązałam sobie wysokiego kucyka. Ubrałam się i pomalowałam sobie usta. Wzięłam torebkę i mogłam wychodzić. Szybko dojechałam na zajęcia i weszłam do klasy pani Hyle.\n-Dzień dobry wszystkim!-powiedziała. Jest trochę surowa, ale zawsze uśmiechniętą.-Dzisiaj zajmiemy się wyglądem w świecie modelingu. Nie ważne jest tylko zdrowo się odżywiać, ale również uprawianie jakichkolwiek sportów. (...)-następna była lekcja z młodym profesorem McDeley. Prawie każda dziewczyna tu kocha się w nim. Oprócz mnie, Lily i Alice. Nie widzimy w nim nic ładnego.\n-Witajcie, będziecie mieć do zrobienia projekt o całym życiu modelek i modelów. Będziecie musieli zrobić sesje nie ważne komu. Ale musicie zrobić ją. Będziecie również musieli nauczyć się i napisać wszystko na co się składa życie modelki. Macie na to tydzień. Ten kto się nie nauczy na egzamin i tego nie wykona-zostaje wywalony ze szkoły. Jest to jeden z najważniejszych egzaminów w waszym roku. Liczę na was.-skończył i zaczęliśmy lekcję o szyciu również. W tym roku będę mieć masę egzaminów. Zajęcia skończyły mi się o 15, a że byłam głodna razem z dziewczynami pojechałyśmy na obiad do jakiejś restauracji.\n-Lily mogłabyś przekazać twojemu kuzynowi marynarkę?-spytałam.\n-Niezbyt, bo dzisiaj muszę robić projekt na jutro. Mam tak samo dużo pracy jak wy. Ale jak chcesz mogę ci podać jego numer telefonu.-zaproponowała na co przystanęłam. Wręczyła mi karteczkę z ciągiem cyferek.\n-Dzięki.-uśmiechnęłam się szczerze. Dokończyłyśmy swoje dania i wróciłyśmy do domów. Tam wyciągnęła kartkę i wpisałam w telefonie. Pierwszy sygnał, drugi, trzeci...\n-Halo?-rozbrzmiał niski głos w telefonie.\n-Hej Harry z tej strony Selena.\n-Cześć!-powiedział.-Co się stało, że dzwonisz?\n-Możemy się spotkać? Mam twoją marynarkę.\n-Dobrze. To za 10 minut?\n-Tak, ale nie znasz mojego adresu.-powiedziałam cicho się śmiejąc.\n-Ach tak...to wyślesz mi SMS'em?\n'Oxford Street 6/5c :**'\nSzybko poszłam się przebrać w zwykłe szare krótkie spodenki i bluzkę z Myszką Mickey. Ubrałam moje skarpetki też w Myszkę Mickey i poszłam zagotować wodę.\nKiedy czajnik zaczął piszczeć usłyszałam dzwonek. Wyłączyłam wodę i pobiegłam otworzyć.\n-Hej, wchodź.-otwarłam szerzej przed nim drzwi i wpuściłam go do środka.\n-Cześć. Ładnie mieszkasz.-powiedział rozglądając się.\n-Dziękuję. Napijesz się czegoś?-zapytałam idąc do kuchni.\n-Herbatę poproszę.-usiadł na krześle i obserwował każdy mój ruch. Kiedy chciałam mu podać kubek potknęłam się i wylałam na niego cały napój.\n-O jeju przepraszam cię najmocniej!-powiedziałam i wzięłam szybko ręcznik i zaczęłam suszyć jego koszulkę.\n-Nic nie szkodzi.-zaczął się śmiać.-Tylko trochę mokro mi..-powiedział na co się zarumieniłam.\n-Chodź ze mną. Powinnam mieć coś mojego brata.-powiedziałam i szybko poszliśmy do mojej sypialni. Wyrzuciłam całą szafę w poszukaniu jakiejś bluzy. Dobrze, że chociaż jego spodenki były suche.\nZnalazłam jakąś bluzę z Gap'a.-Ściągaj ją.-nakazałam. Zrobił tak jak kazałam i mi podał ją. Jego brzuch był tak umięśniony. I te tatuaże.\n-Fajne tatuaże.-powiedziałam.-Jeśli mogę spytać co oznaczają?-spytałam wskazując na motylka i na jaskółki.\n-Motyl, że rozświetlasz cały świat na różne kolory, a jaskółki wolność.-odpowiedział.-A ty masz jakiś tatuaż?-spytał dalej stojąc przede mną półnago.\n-Mam.-powiedziałam i odwróciłam się do niego bokiem.\n-Co on oznacza?-spytał i przejechał dłonią po literkach a mnie przeszedł dreszcz. Czuł się utysfakcjonowany, bo się szeroko uśmiechnął.\n-Pokochaj siebie.-uśmiechnęłam się na samą myśl, kiedy razem z Lily poszłam go zrobić. Było to rok temu.-Proszę. Możesz się ubrać.-powiedziałam podając mu bluzę.\n-Mógłbym zostać tak.-zażartował na co spaliłam buraka.-Żartuje.-i ubrał odzienie. Poszedł usiąść w salonie, za to ja wzięłam jego mokrą bluzkę i dałam do prania. I poszłam do niego.\n-Co jutro robisz?-spytał.\n-Jutro mam wolne. A co?\n-Może jutro pójdziesz z nami do wesołego miasteczka?-spytał.\n-Super! A kto będzie?\n-Chłopcy i dziewczyny ich. Danielle, Perrie i Eleanor.\n-Dobrze. O której?-spytałam.\n-O 12. Przyjadę po ciebie.\n-Dobrze. To co teraz robimy?-zapytałam.\nHarry wyszedł przed chwilą oczywiście mocno mnie przytulając i lekko mnie pocałował w szyję. Znowu te dreszcze...\nNastępnego dnia obudziłam się o 10 i poszłam od razu zjeść śniadanie. Wypiłam świeży sok z pomarańczy i poszłam się ubrać. Dzisiaj było strasznie ciepło więc pozwoliłam sobie na krótkie spodenki i top do brzucha. Włosy rozpuściłam i na głowę nałożyłam moje Ray Bany. Punktualnie o 12 usłyszałam dzwonek. Wzięłam małą torebkę i poszłam otworzyć.\n-Gotowa?-zapytał oglądając każdy cal mojego ciała.\n-Tak. Chodźmy.-powiedziałam i zamknęłam drzwi. Wsiedliśmy do jego samochodu i pojechaliśmy za Londyn do wesołego miasteczka. Było schowane w lesie i to sprawiało, że czuć się tam można było magicznie. Pod bramą stała czwórka chłopaków i trzy dziewczyny.\n-Hej Harry! Cześć Sel!-krzyknął Niall i wszystkie pary oczu spojrzały się na nas. Harry wziął mnie za rękę i podeszliśmy do nich. Dziewczyny wymieniły między sobą spojrzenia.\n-Hej! Ty pewnie jesteś dziewczyną Hazzy.-powiedziała brunetka w kręconych włosach.-Jestem Danielle.\n-Nie, nie, nie. Nie jesteśmy razem.-mówiłam szybko.\n-Aaaa, ale wyglądacie razem ładnie.-powiedziała na co poczułam jak Harry mocniej ścisnął moją dłoń.\n-Jestem Eleanor.-uśmiechnęła się druga brunetka.\n-A ja Perrie.-powiedziała blondynka.\n-Miło mi was poznać.-powiedziałam i wszyscy weszliśmy za bramę. Pierw poszliśmy na koniki. Ja siedziałam z Harrym. Trzymałam się na jego biodra.\nPotem poszliśmy na Roller Coster. Harry się bał, ale go przekonałam. Każdy miał parę oprócz Nialla. Ale jak on to powiedział: 'Wolę być sam z jedzeniem niż z dziewczyną' na co każdy wybuchł salwą śmiechu.\nChłopcy grali w grę, w której musieli zbić piłkami wszystkie butelki i wygrywa się ogromnego misia.\nHarry wygrał. A ja dostałam misia.\nW nagrodę dałam mu soczystego całusa po kąciki ust.\nW wesołym miasteczku spędziliśmy z 5 godzin. Do domu wróciłam około 17.\n-Dziękuję za zaproszenie i za misia.-uśmiechnęłam się do niego.\n-Ja też dziękuję.-powiedział i pocałował mnie w kąciki ust i mnie przytulił. Głowę wsadził w moją szyję i mnie wąchał i zębami lekko przejechał po mojej skórze na co lekko sapnęłam.-Kiedy masz zajęcia?\n-Aha. Dobrze to ja idę. Może jutro się spotkamy.-powiedział i jeszcze raz mnie pocałował i pojechał.\nAutor: Olivia Blake o 05:15 1 komentarz:\nNadszedł dzień urodzin Lily. Od samego rana jestem na nogach. Wstałam o godzinie 10 i ubrałam się. Zjadłam śniadanie w postaci owsianki i pojechałam do kosmetyczki, która ma mi zrobić paznokcie i makijaż. Kosmetyczka zrobiła mi zwykłe czarne paznokcie z małymi diamencikami. Dzisiaj postanowiłam na mocniejszy makijaż niż zwykle. Usta pomalowała mi na ciemny bordowy, oczy podkreśliła eyelinerem, rzęsy pociągnęła czarnym tuszem i podkreśliła moje kości policzkowe brązem. Teraz tylko czas na fryzjera.\nTam umyto i wysuszono mi włosy a potem je wyprostowali. Włosy miałam rozpuszczone, ale przełożone na lewe ramię. Zapłaciłam i pojechałam szybko do domu.\nŻeby nie zniszczyć ani włosów ani makijażu szybko się ubrałam. Usta jeszcze raz poprawiłam i spryskałam się moimi ulubionymi perfumami od Diora. Wzięłam torebkę i poszłam do samochodu.\nPo drodze miałam jeszcze zabrać Alice.\n-Hej! Wyglądasz bosko!-powiedziała uśmiechnięta na mój widok. Ale sama gorzej nie wyglądała.\n-A ty? Cudna sukienka!-dalej rozmawiałyśmy o tym ile będzie osób i jak Lily się postara. Oczywiście przyjechałyśmy szybciej żeby jej jeszcze pomóc.\nWeszłyśmy do domu jej rodziców i zobaczyłyśmy już gotową Lily.\n-Cześć dziewczyny! Chodźcie tu!-krzyknęła do nas o mało co nie spadając z drabiny. Dobrze, że chociaż nie miała ubranych szpilek tylko była na bosaka.\n-W czym mamy ci pomóc?-spytałam.\n-Ty Sel będziesz wieszać napis przed drzwiami a Alice, ty rozłożysz jedzenia i napoje. A jak skończysz to przygotujesz głośniki, leżą przy drzwiach.-mrugnęła do nas okiem i dalej wieszała balony i inne ozdoby. Ściągnęła szpilki i poszłam zawieszać napis 21st BirthDay Lily!\nZajęło mi to około godziny potem poszłam pomagać układać stoły. Kiedy już wszystko było gotowe, zaczęli schodzić się już pierwsi goście.\nRazem z Alice nalewałyśmy do szklanek napojów kiedy do kuchni weszła Lily z Marcem.\n-Cześć Marc!-uśmiechnęłam się i go przytuliłam.\n-Witaj Sel! Chyba wyładniałaś.-powiedział żartobliwie na co przyjaciółka walnęła go w ramię.\n-Hej Marc!-powiedziała Alice i dała mi całusa w policzek na przywitanie.\n-Hej Alice!-potem Lily poszła witać nowych gości a my rozmawiałyśmy z jej chłopakiem.\nKiedy już byli wszyscy oprócz kuzyna Lily i jego zespołu.\nKiedy rozmawiałam z jakimiś moimi koleżankami z uniwersytetu, podeszła do mnie moja przyjaciółka z piątką chłopaków.\n-Sel, chcę ci kogoś przedstawić.-powiedziała a zza jej pleców wyszli przystojni chłopcy ubrani w rurki.-To jest One Direction. Harry, Louis, Liam, Niall i Zayn.\n-Miło mi was poznać.-powiedziałam szeroko się uśmiechając do każdego.\n-Nam również.-powiedział chyba Louis jak dobrze zapamiętałam.\n-Usiądźmy może to pogadamy.-zaproponowała Alice na co wszyscy przystaliśmy. Zajęliśmy całe dwie kanapy.\n-Więc czym się na co dzień zajmujesz?-spytał Liam.\n-Studiuje.-powiedziała za mnie Lily.\n-Tak, studiuje modeling i pomagam bratu w sklepie muzycznym.\n-Fajnie.-uśmiechnął się Zayn. Potem wszyscy rozeszliśmy się w inne strony. Razem z Al poszłam tańczyć między innych. Chłopcy poszli po drinki a Lily tańczyła z Marciem.\nStałem z drinkiem w ręku oparty o ścianę i patrzyłem się na nią.\n-Spodobała ci się.-nie powiedział a stwierdził Lou. Ale jak można zakochać się w dziewczynie, którą się poznało niecałą godzinę temu.\n-Ładna jest. Ale nie zakochałem się.\n-Czemu z nią nie zatańczysz?-spytał również patrząc się na nią. Chyba wiedziała, że się na nią patrzymy bo się do nas szeroko uśmiechnęła. Te jej śnieżne zęby.\n-Nie wiem.-odpowiedziałem dopijając drinka i odkładając szklankę.\n-Idź.-popchnął mnie w jej stronę. Już zmierzałem w jej kierunku kiedy nagle zniknęła mi z oczu. Zauważyłem ją jak szła do jakiegoś pokoju z telefonem przy uchu. Postanowiłem odpuścić.\nKiedy szukałem łazienki, w jednym z pokojów usłyszałam płacz i krzyk. Szybko podszedłem i lekko uchyliłem drzwi. Zobaczyłem tam Selenę, która dalej rozmawiała. Ale nie była teraz szczęśliwa, z jej oczu wylatywały łzy i była zdenerwowana.\n-Nie możesz zamknąć sklepu!-krzyknęła do kogoś.-Znajdę pieniądze żeby spłacić długi Luke, proszę. Mama nigdy by tego nie zrobiła...jak?nie będę na pewno tańczyć w klubie nocnym. Proszę...Luke!-krzyknęła i szybko wyszła z pokoju wpadając przy okazji na mnie.\n-Przepraszam.-powiedziała chowając swoje łzy.-Słyszałeś?-spytała patrząc mi w oczy.\n-Tak...mogę ci pomóc.\n-Nie. Nie chcę nikogo pomocy. Chcę sama na to zapracować. Obiecałam. Przepraszam, ale muszę iść.-powiedziała i chciała mnie minąć, ale ją zatrzymałem łapiąc za ramiona.\n-Tak, ale nie tutaj. Chodźmy na podwórko.-powiedziałam. Na polu było strasznie ciemno, lecz oświetlał nas księżyc i lampiony porozwieszane dookoła. Usiedliśmy w altance. Zauważyłem na jej ramionach gęsią skórkę więc ściągnąłem swoją marynarkę i założyłem jej na ręce.\nW powietrzu unosił się mocny zapach jego Calvina Kleina.\n-O co chodzi z tymi pieniędzmi?-spytał wreszcie przerywając ciszę między nami.\n-Jak już wspominałam, moja mama miała kiedyś sklep muzyczny jeden z największych w Wielkiej Brytanii. Ale zginęła w wypadku samochodowym więc przepisała go na mojego brata. Ale sklep popadł w długi i nie mamy jak opłacić prądu. Ledwie starcza nam na nasze mieszkania i na moje studia. Znaczy moje studia opłaca ojciec i moje mieszkanie, ale mojego brata nie. Nie odzywają się do siebie od kiedy mój brat wziął mnie do siebie do Londynu, wtedy miałam 16 lat mój ojciec wściekł się. Ostatni raz byli na jego ślubie.\n-A masz jakiś pomysł na znalezienie pieniędzy?-spytał.\n-Nie...-odpowiedziałam podkurczając nogi pod brodę.\n-Dasz radę. Jesteś silna, widzę to.-powiedział.\n-Zrobimy sobie zdjęcie?-spytał na co się zgodziłam. Pierw jedno zdjęcie nie wyszło, bo zamknęłam oczy ale już drugie wyszło.\nKiedy usłyszeliśmy śpiewanie Happy Birthday, postanowiliśmy wrócić do środka. Miałam zostać na noc razem z chłopakami więc kiedy już wszyscy goście wyszli rozeszliśmy się do swoich pokoi.\n•przeczytałeś/aś to skomentuj•\nDziękuję bamboostick z urstyle.pl za wypożyczenie mi swoich stylizacji.\nPrzepraszam również, że nie dodałam rozdziału w czwartek, ale niektórzy z was jak przeczytali na 18, że musiałam załatwić swoje sprawy prywatne. Ale nadrobię to jeszcze jednym dodatkowym dniem bo zaczęłam ferie więc mam więcej wolnego czasu. :*\nAutor: Olivia Blake o 10:20 Brak komentarzy:\nJest godzina 17, zaraz przyjdą dziewczyny. Filmy gotowe, jedzenie też i kanapa rozłożona. Przydałoby się jeszcze przebrać. Poszłam szybko do sypialni i zaczęłam szukać jakiejś fajnej piżamy, w której mogłabym spać. Aż znalazłam cudny kombinezon z takimi fajnymi uszkami jak królik.\nWzięłam swojego laptopa i poszłam z nim do salonu. Usłyszałam dzwonek do drzwi i cichy śmiech dziewczyn. Poszłam otworzył.\n-Hejka!-powiedziały wesołe i wręczyły mi butelki wina i dużo słodyczy.\n-Dzięki, wchodźcie i do salonu.-pokierowałam je a sama poszłam odstawić wina, ale zabierając jedno i 3 kieliszki do salonu. Kiedy już one się przebrały, rozsiadłyśmy się wygodnie na kanapie i zaczęłyśmy pierw od Crazy, Stupid Love. Powiem tak, Emma Stone wyszła świetnie! Potem oczywiście jak na każdym babskim wieczorku są plotki o chłopakach.\n-A właśnie! Za dwa dni są twoje urodziny co planujesz robić wtedy?-spytała Alice.\n-Mam zamiar robić imprezę w domu po moich rodzicach. Pamiętasz Sel? Ten taki duży.-spytała.\n-Tak. Ślicznie tam jest. A kogo zapraszasz?-spytałam.\n-Was, mojego kuzyna z jego zespołem i znajomych z uniwersytetu no i Marca.\n-Aha. A właśnie, jak wygląda twój kuzyn?-zapytała Lily Alice. Z drugiej strony też mnie ciekawiło czy ten Harry okaże się tym chłopakiem, o którym myślę.\n-Daj laptopa.-poprosiła na co podałam jej sprzęt. Szybko swoimi pomalowanymi na wyrazisty czerwień paznokciami wpisała imię i nazwisko kuzyna i wyskoczyło masę jego zdjęć.-Proszę.-wskazała na jedno ze zdjęć.\n-I co o nim myślicie?-zapytała Lily uśmiechając się szeroko.\n-Ładny.-powiedziała Alice na co wszystkie odpowiedziałyśmy jej śmiechem.-Ale dobra dokończmy oglądać bo czas płynie.-i tak jak powiedziała tak zrobiłyśmy.\nNastępnego dnia obudziłam się z bólem pleców i szyi, ale co się dziwić jak we trójkę spałyśmy na sobie rozwalone. Oczywiście ja wylądowałam na podłodze, bo jakże inaczej! Wstałam poprawiając komputer, który by zapewne zaraz spadł. Przeczesałam włosy ręką i poszłam do kuchni zrobić śniadanie.\nDzisiaj akurat nie mamy lekcji z Alice, ale Lily ma na popołudnia więc mogę sobie poleniuchować, ale najprawdopodobniej razem z Alice pójdziemy do galerii kupić jakiś prezent Lily.\n-Hej...-powiedziała Al przecierając oczy.\n-Jak tam? Jak się spało?-spytałam podając jej pod nos talerz tostów i kubek z herbatą.\n-W miarę. Ale masz twardą kanapę.-no dzięki!\n-Dziękuję.-odpowiedziałam jej uśmiechając się sztucznie. Do kuchni weszła dziwnie radosna Lily.-Co ci jest?-spytałam.\n-Marc jest w Londynie! Harry też z chłopakami i przyjdą na moje urodziny!-powiedziała i zaczęła piszczeć na co Alice zmroziła ją wzrokiem.-Sorry...\n-To super! Jedziesz na zajęcia czy do niego?\n-Na zajęcia, ale wyjdę po dwóch lekcjach i do niego jadę.-i zakończyła się nasza rozmowa poranna. Pożegnałam się z Lily i razem z Alice postanowiłyśmy się doprowadzić do porządku.\nJa poszłam do łazienki w mojej sypialni a ona w holu.\nUmyłam włosy i je lekko pofalowałam. Usta pomalowałam na lekki róż i podkręciłam rzęsy i byłam gotowa. Ubrałam się i poszłam do Al, która już siedziała w kuchni.\n-Chodźmy.-zamknęłam mieszkanie i moim samochodem pojechałyśmy do Harrods. Odwiedziłyśmy Chanel, Zarę, Primark, New Look, Tommy Hilfigera. W TH kupiłam sobie płaszcz i buty a w Chanel sukienkę na imprezę Lily. Alice w TH kupiła sobie jeansy i koszulę a w Zarze buty i sukienkę na imprezę. Ale dalej nie miałyśmy prezentu dla naszej przyjaciółki. Weszłyśmy do Mac'a i kupiłam sobie nową szminkę bo stara mis się już łamie.\nAż wreszcie na wystawie Prady ujrzałam cudowną sukienkę najnowszej kolekcji. Powiedziałam Al żeby chwilkę poczekała bo muszę kupić tą sukienkę.\nWzięłam rozmiar Lily i od razu ją kupiłam. Zakochałam się w niej i nawet myślałam czy sobie takiej samej nie kupić, ale jednak nie, bo będą nowsze i wtedy sobie kupię.\n-Mam już dla niej prezent.-powiedziałam.\n-Ja też tylko musimy pójść do Swarovski'ego. Widziałam tam super zegarek!-powiedziała z ekscytacją w oczach.\nAl kupiła zegarek gdzie wygrawerowali jej napis na pasku Always Remember...\nAl wróciła do siebie a ja pojechałam jeszcze do sklepu zrobić zakupy bo w mojej lodówce już pusto po wczorajszej zabawie.\nKiedy stałam przy dziale z jogurtami poczułam wibrację w kieszeni. Szybko wyjęłam telefon i odebrałam nieznany mi numer.\n-Dzień dobry czy rozmawiam z panną Seleną Gomez?-odezwał się jakiś damski głos w telefonie.\n-Tak. A z kim mam przyjemność rozmawiać?\n-Z tej strony Mercedes Flayl, jestem główną redaktorką i fotografką gazety Glamour.\n-Ahh! Dzień dobry pani!\n-Słuchaj, dostałaś pana Scootera wizytówkę prawda?\n-Czy mogłabyś dzisiaj przyjechać na ten adres? Zrobiłybyśmy dzisiaj sesję.\nByło super na sesji! Mam taką cichą nadzieję, że zdam egzamin na pozytywną ocenę. ;)\nAutor: Olivia Blake o 06:13 Brak komentarzy:\nPowoli dobiegała godzina imprezy a ja jeszcze nie byłam gotowa. A za pół godziny przychodzi Lily. Przeszukałam całą szafę i nic dalej nie znalazłam.\nSiedziałam zmarnowana na podłodze aż usłyszałam dzwonek do drzwi.\nSzybko poszłam otworzyć i zza nich wyłoniła się piękna Lily.\n-Ale wyglądasz! Wow!-powiedziałam kiedy się okręciła.\n-A ty gdzie masz sukienkę?!-zapytała kładąc teatralnie rękę na biodro.\n-Nie mam się w co ubrać.-powiedziałam.\n-Idziemy.-wzięła mnie za rękę i poszłyśmy do mojej sypialni. Ja usiadłam na łóżku w samej bieliźnie a Lily zaczęła przegrzebywać moją szafę.-Mam!-krzyknęła wręczając mi wieszaki ubrań.\nUbrałam sukienkę, która była przepiękna! Trochę elegancji trochę sportu razem. Ubrałam szpilki i włosy wyprostowałam i mogłyśmy wychodzić.\nJechałyśmy taksówką, bo jeśli trochę byśmy wypiły to wrócimy autem.\nZapłaciłam kierowcy i weszłyśmy do klubu. Od wejścia czuć było zapach alkoholu i głośnej muzyki.\nPoszłyśmy do batu po drinki i usiadłyśmy na jednej z loży.\n-Więc co się dzieje?-spytałam.-Cały czas chodzisz smutna.\n-Cały czas nie ma Marca. Jest w trasie bo robi sesje. Tęsknie za nim.-powiedziała smutna.\n-Nie martw się! Przecież możesz u mnie mieszkać!\n-Dziękuję ci, że jesteś-przytuliła mnie mocno.-A u ciebie?-spytała.-Dalej nie znalazłaś sposobu na uzbieranie pieniędzy?\n-Niestety nie... . Ale mam nadzieje, że znajdzie się jakiś pomysł.-powiedziałam.\n-Ale wiesz, że zawsze możesz na mnie liczyć.-poklepała mnie po przyjacielsku po ramieniu.\nNastępnego ranka obudziłam się w moim łóżku nawet nie bolała mnie tak bardzo głowa bo mało wypiłam wczoraj. Musiałam niestety wstawać bo muszę iść na zajęcia. Ubrałam się i poszłam sobie zrobić shake'a bananowego i tabletki na ból głowy.\nKiedy już ból przeszedł wzięłam torebkę i pojechałam na uniwersytet.\n-Hej Sel!-powiedziała Lily łapiąc mnie na korytarzu.\n-Cześć Lily, jak tam po imprezie?-spytałam.\n-Ughh! Tak mnie głowa boli, że wybuchnę!-krzyknęła na co się zaśmiałam.\n-Dobra chodź na zajęcia.-każda poszła w swoją stronę. Ja poszłam do sali 3b a Lily do 10h. Teraz mam lekcje z panem Scooter'em.\n-Dzień dobry!-krzyknął swoim donośnym głosem.-Dzisiaj dam wam projekty, które każdy z was ma wykonać, albo obleje egzamin z tego przedmiotu. Więc tak, dam każdemu karteczkę z napisem gazety lub sesji. Waszym zadaniem jest zrobienie jak najlepiej sesji. Będę to oceniał więc się przyłóżcie. A teraz lekcja...\n-Dziękuję możecie wyjść.-powiedział profesor Scooter. Spakowałam notatniki i już chciałam wychodzić, lecz mężczyzna mnie zatrzymał.-Selena, możesz pozwolić na chwilkę?-spytał.\n-Dałem ci najlepszą gazetę a mianowicie Glamour. Wiem, że masz ambicje i potencjał i jesteś moją ulubioną uczennicą. Nie zwiedź mnie.\n-Nie zawiodę pana.-powiedziałam i się z nim pożegnałam. Wyszłam z klasy i poszłam do kawiarni mieszczącej się w uniwersytecie. Tam spotkałam Alice, która ze mną chodzi na zajęcia, więc przysiadłam się do niej.\n-Hej Alice!-uśmiechnęłam się.\n-Hej Sel. Jak tam? Co myślisz o tym projekcie?\n-Spoko jest. Możemy jakoś zobaczyć jak to wszystko działa.-powiedziałam i wzięłam sobie szarlotkę i ciepłą herbatę miętową.\n-Ja też! Mam sesję na jakąś okładkę książki czy magazynu. Może to słabo, ale to już coś. A ty? Gdzie masz?-zapytała ciekawa.\n-Jakąś gazetę, ale nazwy już nie pamiętam. A właśnie! Chciałabyś wpaść do mnie razem z Lily na babski wieczór?-spytałam.\n-Jasne! Czemu nie! O której i gdzie?\n-Na Oxford Street 6 apartament 5c. Na 18. Dobra ja idę bo muszę wracać, do zobaczenia.-pomachałam jej i szybko pobiegłam do samochodu i do domu. Napisałam tylko Lily wiadomość o wieczorku.\nPrzepraszam, że taki krótki, ale obiecuję że następne będą dłuższe.\nUwaga! Rozdziały pojawiać się będą w niedziele i czwartki!\nAutor: Olivia Blake o 12:34 Brak komentarzy:\nRozdziały pojawiać się będą w czwartki i niedziele. Komentarze motywują mnie do szybszego pisania.\nRozdział 10 - *miesiąc później* -Harry, nie chcę cię opuszczać.-powiedziałam cicho łkając. Łzy ciekły mi jak rzeka z oczu. Staliśmy we dwójkę nie mogąc się od siebie oder...\nIf you want to criticize me, first make sure that you are perfect...


Kościół wstawiennictwa nad Nerl – Siergiej Gierasimow ❤\nGłówna ⇒ 🎨Gerasimov Sergey ⇒ Kościół wstawiennictwa nad Nerl – Siergiej Gierasimow\nKościół wstawiennictwa nad Nerl – Siergiej Gierasimow\nDoktor sztuki Siergiej Wasiliewicz Gierasimow jest również znanym artystą ludowym i malarzem. Pokazał całą swoją miłość do natury, a mianowicie do pejzaży swoich rodzinnych miejsc w swoich obrazach. „Kościół wstawiennictwa nad Nerlem” odnosi się szczególnie do takich dzieł. Sam kościół powstał w czasach Andrieja Bogolyubskiego. Legenda mówi, że książę był bardzo smutny po śmierci ukochanego syna, który zginął walcząc w bitwie, i na pamiątkę jego zbudował kościół. Jest zbudowany na brzegu rzeki Nerl i po prostu zachwyca wszystkich swoim pięknem. Siergiej Gierasimow nie pozostał obojętny na takie piękno.\nNa płótnie, w kościele wstawienniczym nad Nerlem, autor wyróżnił kościół za najbardziej honorowe miejsce w centrum płótna, pośród pięknej przyrody. Całe zdjęcie po prostu świeci jaskrawymi kolorami. Wszystkie są tak nasycone, że wydaje się, że cały obraz był pokropiony iskrami. Autor narysował jasnozieloną trawę z przelewami żółtych kwiatów. Woda w rzece jest niebiesko-niebieska, po prostu przyciąga swoją czystością. Niebo jest jaskrawoniebieskie i pokryte białymi puszystymi chmurami. W rzeczywistości wcale nie przyciemniają jasnego dnia, ale wręcz przeciwnie, dają tajemnicę i tajemnicę.\nSam kościół jest czysty, jasny, biały, tylko dach i kopuły są odlane w złoto. Inny autor przedstawił młodą matkę z dzieckiem na plaży. Dziewczynka bawiła się i zbierała kwiaty, a jej matka była tuż obok. Ten szczegół wypełnia cały obraz życzliwością i ciepłem. Symbolizuje połączenie cudu i rzeczywistości w świętym miejscu.\nSpokój i spokój pochodzą z płótna Siergieja Gierasimowa o Kościele wstawienniczym nad rzeką Nerl. Majestatyczny kościół stoi dumnie na wzgórzu i strzeże spokoju parafian. Poczucie spokoju i ochrony odczuwa każdy, kto patrzy na ten wspaniały kościół wstawiennictwa na płótnie Siergieja Gierasimowa.\nKościół wstawiennictwa nad Nerl – Siergiej Gierasimow.\n← Saturn pożerający swojego syna – Francisco de Goya\nConestabile Madonna – Rafael Santi →


Co nowego - premiery maja 2019 - Książką po grzbiecie\n1. Gliniany most, Markus Zusak, 15 maja\nAutor kultowej “Złodziejki książek” powrócił! Tym razem pisze o pięciu braciach, którzy właściwie wychowują się nawzajem po tym jak ich mama zmarła, a ojciec odszedł. Tytułowy most ma również metaforyczne znaczenie – gdy ojciec wraca, bracia stają przed wyborem – czy odciąć się od przeszłości, czy spróbować przejść ponad krzywdami, aby odkryć prawdę i pogodzić się z tym, jak potoczył się los rodziny. Z dotychczasowych opinii czytelników można wywnioskować, że nie jest to porywająca fabularnie pozycja i wymaga dużo skupienia, nie polecam jej więc jako lekkiego czytadła na ciepłe urlopowe dni. To raczej propozycja dla osób, które chcą trochę zwolnić, spędzić czas w zadumie. Wydaje Nasza Księgarnia.\n2. Szwindel, Jakub Ćwiek, 15 maja\nMężczyzna otrzymuje w spadku po ojcu notatnik. Zapiski ojca nie są zwykłym dziennikiem. Są świadectwem działania legendarnej grupy oszustów. I zachętą do sięgnięcia po wielkie pieniądze, we współpracy ze wspólnikiem ojca. Jednak nawet wytrawnym oszustom przydarzają się potknięcia i niedoinformowanie, a wielki skok może okazać się wielką katastrofą. Kryminał od Ćwieka wydają Marginesy.\n3. Wiosna, lato, jesień, zima w moich rymach, Wanda Chotomska z ilustracjami Ewy Poklewskiej-Koziełło, 22 maja\nCoś dla najwspanialszych, czyli tych ledwo odrośniętych od ziemi czytelników, też musi być! Ukochana autorka wierszy, opowiadań i scenariuszy bajek w nowym wydaniu od Naszej Księgarni. Nie będę więcej pisać, po prostu spójrzcie na rozkład poniżej <3\nFragment książki “Wiosna, lato, jesień, zima w moich rymach” z ilustracją\n4. Wiedźmie drzewo, Tana French, 15 maja\nO tej książce mogliście już przeczytać w okazjonalnym wpisie na Dzień Św Patryka. A że jestem leniwą bułą, nie będę tworzyła nowego opisu, a przekleję go własnie z tamtego tekstu 😀\nThriller Tany French (urodzona w Vermont, ale mieszkała w Irlandii, liczy się!). Na tapecie beztroski Toby, który po traumatycznym wydarzeniu i już nie tak beztroski, dochodzi do siebie w domu, w którym kiedyś spędzał wakacje z kuzynami. W ogrodzie, w środku drzewa, zostaje znaleziona ludzka czaszka. Czyje to szczątki i co tam robią? Zaczyna się dochodzenie, rozgrzebywanie przeszłości. Czy możemy ufać Toby’emu? Czy to zdarzenie, które przywiodło go do domu wujka, było przypadkowe? Pewnie już się domyślacie, jaka jest odpowiedź Może zachęci Was to, że French poleca sam Stephen King.\n5. Po piśmie, Jacek Dukaj, 15 maja\nWisienka na torcie. Dżemik w pączku. Kremik w rurce i migdałek w rafaello.\nNie ukrywam, że jaram się jak włosy od prostownicy. Dukaj pisze o piśmie, a właściwie o jego zaniku. O tym, jak jest wypierane przez technologie, przez coraz to nowe możliwości, które dzięki tym technologiom zyskujemy. Ale czy ktoś, tworząc te technologie, myśli o tym co jednocześnie tracimy? Jakie następstwa będzie miało to, że człowiek staje się “maszyną do przeżywania”? Że smart diwajsy żyją życie za nas? Dukaju, edukuj.\nMiłość i książki!\nGliniany mostJacek DukajJakub ĆwiekMarkus ZusakPo piśmiepremiery maj 2019SzwindelTana FrenchWanda ChotomskaWiedźmie drzewoWiosna lato jesień zima w moich rymachzapowiedzi


Utworzono: wtorek, 29/01/2019\nZłodziej miał 35 lat, przyznał się do winy. Skradzioną kamerę odzyskano. Teraz grozi mu do 5 lat pozbawienia wolności.\nWłamano się do pomieszczeń gospodarczo - produkcyjnych na terenie Barlinka. Złodziej ukradł młot wyburzeniowy wartości 4 tys. zł. Po kilku dniach ponowienie włamano się do tych samych pomieszczeń. Tym razem skradziono przedmioty o wartości 2 tys. zł. Policjanci ustalili, że sprawca obu kradzieży jest ten sam, 22 - letni mężczyzna. Podjęte przez funkcjonariuszy czynności doprowadziły do jego zatrzymania. Ustalono, że skradzione przedmioty sprawca zbył w lombardach w Barlinku i Gorzowie Wlkp. Policjanci w całości odzyskali skradzione mienie. Wróciło ono do właściciela. Sprawcy grozi do 10 lat pozbawiania wolności.\n26 stycznia br. funkcjonariusze Referatu Prewencji, na terenie Barlinka zwrócili uwagę na samochód, którego kierowca na widok policjantów zaczął uciekać ulicami miasta. Nie reagował na sygnały od policjantów, którzy próbowali go zatrzymać. Po pościgu został jednak zatrzymany. Okazało się, że kierujący znajdował się w stanie nietrzeźwości. Teraz zajmie się nim sąd.\nUpier.....ć łapy przy łokciach siekierą na pieńku na scenie na rynku w Boże ciało. Nastepny bedzie sie bal pomyslec o tym zeby cos zniszczyc.\nCzłowieku chcesz, aby pół Barlinka chodziło bez rąk? Leczenie i rehabilitacja pójdzie ze wspólnej kasy. Nie opłaca się "upier...ć łap". Trzeba wymyslić inny, mniej kosztowny społecznie sposob na złodziei.\naż dziwne, że kamera jeszcze działała. Brawa dla Policji.\nWnioskuję o zainstalowanie jeszcze kilku rejestratorów obrazu (mogą być utajnione) a może uda się zachować "ścieżkę" w dobrym stanie. Prewencja, mości panowie\nOby prokurator o to wnioskowal a sąd pozwolił upublicznić te zdjęcia :)\nZłodziei , cwaniaczkow, tych co dewastują i niszczą mienie publiczne i nie tylko - karać maksymalnie\nzrobić im ładne zdjęcia, podpisać ich imieniem i nazwiskiem i wrzucić tutaj.\nPo takiej akcji tych winnych pouczyć, bądź dać mandat 50 zł i wypuścić. Niech żyją. Po takiej akcji nawet 5 zł z chodnika nie podniosą


Będziemy dyskutowali o zmianie przepisów, które miałyby ułatwić inwestycje budowlane na wsi dla produkcji zwierzęcej. Kto starał się o pozwolenie budowlane wie, jaka to dzisiaj jest droga przez mękę.\nMamy ogromny potencjał rozwoju rolnictwa, zwłaszcza produkcji zwierzęcej, która dobrze zorganizowana, prowadzona przez specjalistów znających się na temacie, może ustabilizować kondycję ekonomiczną gospodarstw. Nowoczesne budynki i najnowsza wiedza, prezentowane także w naszych dodatkach specjalistycznych „top świnie” i „top bydło”, pomagają produkować w sposób zgodny z wymogami środowiska, przyjazny dla zwierząt i akceptowalny dla nowocześnie pracującego rolnika. A co najważniejsze, dający satysfakcję i finansową stabilizację.\nNie wszyscy jednak mogą się rozwijać, bo są wsie, gdzie uzyskanie akceptacji społecznej i zezwolenia na budowę graniczy z cudem. Dlatego też postanowiliśmy podjąć ten temat i uczulić parlamentarzystów z Sejmowej Komisji Rolnictwa. Dzięki przychylności jej przewodniczącego, w Sali Kolumnowej Sejmu w Warszawie 11 maja odbędzie się spotkanie i dyskusja nt. poprawy prawa dotyczącego pozwoleń na budowę chlewni, kurników czy obór na terenach wiejskich.\nChętnych do wzięcia udziału w tym spotkaniu prosimy o zgłaszanie się do naszej redakcji. Tylko osoby z listy prowadzonej przez „top agrar Polska” będą mogły wejść do gmachu Sejmu. Prosimy o szybki kontakt – do 7 maja br., ponieważ liczba miejsc jest ograniczona.\nZgłoszenia przyjmujemy pod numerem telefonu: 061 869 06 60 oraz pod adresem e-mail: sekretariat@topagrar.com.pl.\nbudowa chlewniiSachajkoSejmtop agrar Polska


O 11,3% do 36,7 mln zł wzrosły w marcu 2014 r. szacunkowe obroty właściciela marek odzieżowych Top Secret, Troll, Drywash oraz sieci dyskontowej TextilMarket, w porównaniu do tego samego miesiąca poprzedniego roku. Lokomotywą wzrostu przychodów Grupy był segment dyskontowy, który urósł aż o 21%. Sprzedaż w części modowej utrzymała się na analogicznym poziomie do ubiegłorocznej.\nPozytywne opinie klientów Profi Credit o pożyczkach online\nZ bankowości elektronicznej korzysta już 35% konsumentów w Polsce. W odpowiedzi na coraz większe zainteresowanie usługami online Profi Credit wprowadziło do swojej oferty możliwość zaciągnięcia pożyczek w sieci. Opinie klientów Profi Credit zwracają szczególną uwagę na szybki dostęp do gotówki oraz formalności sprowadzone do niezbędnego minimum.


Czy można złożyć pracownikowi wypowiedzenie definitywne po wręczeniu wypowiedzenia zmieniającego - Infor.pl\nStrona główna » Kadry » Indywidualne prawo pracy » Zatrudnianie i zwalnianie » Czy można złożyć pracownikowi wypowiedzenie definitywne po wręczeniu wypowiedzenia zmieniającego\n01 grudnia 2010, 06:00\nWypowiedzenie definitywne dokonane przez Państwa w październiku 2010 r. jest skuteczne. Wypowiedzenie zmieniające z września br. nie musi bowiem doprowadzić do rozwiązania umowy o pracę. Wypowiedzenie definitywne stanie się jednak bezskuteczne w momencie złożenia przez pracownika oświadczenia o odmowie przyjęcia zaproponowanych warunków w wypowiedzeniu zmieniającym. Bezskuteczność ta wynika z tego, że po odmowie przyjęcia nowych warunków wypowiedzenie zmieniające spowoduje wcześniejsze rozwiązanie umowy o pracę niż złożone później wypowiedzenie definitywne.\nW przypadku złożenia przez pracodawcę wypowiedzenia warunków pracy i/lub płacy odmowa przyjęcia przez pracownika zaproponowanych nowych warunków powoduje rozwiązanie umowy z upływem okresu dokonanego wypowiedzenia (art. 42 § 3 Kodeksu pracy). Jeżeli pracownik przed upływem połowy okresu wypowiedzenia nie złoży oświadczenia o odmowie przyjęcia zaproponowanych warunków, uważa się, że wyraził zgodę na te warunki. W sytuacji więc, gdy pracownik przyjmie nowe warunki (nie złoży oświadczenia o ich odmowie), stosunek pracy między stronami będzie istniał również po upływie okresu wypowiedzenia zmieniającego. Z tego powodu dokonanie przez pracodawcę wypowiedzenia definitywnego w okresie trwania wypowiedzenia zmieniającego – i to z innej przyczyny – jest możliwe i dopuszczalne bez konieczności cofnięcia wypowiedzenia warunków pracy i płacy, a także bez potrzeby uzyskania na to zgody pracownika.\nPrzepisy prawa pracy i stosowane tutaj pomocniczo regulacje Kodeksu cywilnego o oświadczeniach woli (art. 61 Kodeksu cywilnego) nie wprowadzają zakazu wypowiedzenia umowy o pracę po uprzednim wypowiedzeniu warunków pracy i/lub płacy, a przed ustaniem stosunku pracy. Jednak każda czynność prawna powinna być dokonywana z uwzględnieniem jej charakteru i celu, któremu ma służyć. W omawianym przypadku nie można pomijać tego, że wypowiedzenie zmieniające (po złożeniu przez pracownika oświadczenia o odmowie przyjęcia zaproponowanych warunków) powoduje skutek w postaci rozwiązania umowy o pracę.\nW przedstawionej sytuacji definitywne wypowiedzenie z października 2010 r. nie może doprowadzić do rozwiązania umowy o pracę, skoro taki rezultat spowodowałoby wypowiedzenie zmieniające z września 2010 r., które po odrzuceniu przez pracownika nowych warunków płacowych może przekształcić się w wypowiedzenie definitywne. Z tego właśnie powodu wynika bezskuteczność wypowiedzenia umowy o pracę dokonanego po wcześniejszym wypowiedzeniu pracownikowi warunków pracy i/lub płacy, jeśli pracownik nie zgodzi się na nowe warunki.\nWypowiedzenie definitywne złożone przez pracodawcę po wcześniejszym wypowiedzeniu warunków pracy i/lub płacy może być skuteczne jedynie pod warunkiem, że pracownik przyjmie zaproponowane mu nowe warunki umowy.\nTak samo, jak w omawianym przypadku będzie również w sytuacji, gdy pracodawca złoży pracownikowi w tym samym miesiącu definitywne wypowiedzenie umowy o pracę po wcześniej dokonanym już wypowiedzeniu warunków pracy i/lub płacy. Wówczas do rozwiązania umowy o pracę doprowadzi złożone jako pierwsze wypowiedzenie zmieniające, jeśli stanie się definitywne po odmowie przyjęcia nowych warunków przez pracownika (nawet jeżeli odmowa ta zostanie złożona już po dokonanym przez pracodawcę drugim wypowiedzeniu).\nPracodawca złożył pracownikowi na początku października br. wypowiedzenie zmieniające z zachowaniem 1-miesięcznego okresu wypowiedzenia. Następnie 29 października br. z powodu pogorszenia sytuacji finansowej w firmie wręczył mu wypowiedzenie definitywne. Pracownik 2 listopada br. złożył pracodawcy oświadczenie, że przyjmuje nowe warunki zatrudnienia. W takiej sytuacji ze względu na przyjęcie nowych warunków pracy i płacy oraz złożone jeszcze w październiku br. wypowiedzenie, umowa rozwiąże się z końcem listopada z powodu dokonanego wypowiedzenia definitywnego. Gdyby pracownik nie przyjął nowych warunków zatrudnienia, wówczas dokonane później wypowiedzenie definitywne stałoby się bezskuteczne, a umowa rozwiązałaby się na podstawie wypowiedzenia zmieniającego.\nart. 30, art. 32, art. 36, art. 42 Kodeksu pracy,\nart. 61 Kodeksu cywilnego w związku z art. 300 Kodeksu pracy.\n• 1. Skuteczne cofnięcie przez zakład pracy wypowiedzenia pracownikowi umowy o pracę wymaga zgody tego pracownika mimo wcześniejszego odwołania się pracownika do sądu.\n2. Ponowne wypowiedzenie pracownikowi umowy o pracę dokonane w okresie pierwszego wypowiedzenia przez zakład pracy, będący w błędnym przekonaniu, że wypowiedzenie wcześniejsze zostało skutecznie cofnięte, jest bezskuteczne. (Uchwała Sądu Najwyższego z 23 października 1986 r., III PZP 62/86, OSNC 1987/10/156)\n• 1. Pracodawca, który wypowiedział pracownikowi umowę o pracę, może do czasu rozwiązania stosunku pracy dokonać ponownego jej wypowiedzenia, bez potrzeby uzyskania zgody pracownika na cofnięcie wcześniejszego wypowiedzenia.\n2. Prawomocne zakończenie postępowania w sprawie odwołania pracownika od wypowiedzenia umowy o pracę nie jest warunkiem dopuszczalności ponownego jej wypowiedzenia. (Wyrok Sądu Najwyższego z 18 grudnia 2002 r., I PK 49/2002, OSNP 2004/13/220)


Plany wakacyjne Polaków w cieniu koronawirusa. Wyniki badania “Future of Travel”. | Europ Assistance\nStrona główna » Centrum prasowe » Plany wakacyjne Polaków w cieniu koronawirusa. Wyniki badania “Future of Travel”.\nTegoroczne plany wakacyjne pokrzyżowała pandemia koronawirusa. Jednak jak wynika z badania „Future o Travel” przeprowadzonego w czerwcu br. na zlecenie Europ Assistance, aż 81% Polaków ma plany urlopowe w tym roku i zamierza na nie wydać średnio 3 340 zł. Większość osób wybierze wypoczynek w kraju (79%), a 1/3 rodaków planuje również urlop za granicą.


REGULAMIN SKLEPU INTERNETOWEGO ŁAZIENKA-REA\nSklep internetowy, działający pod adresem www.lazienka-rea.pl\nP.H. PODLASIAK ANDRZEJ CYLWIK,\nu. Przędzalniana 6L\nponiedziałek – piątek 7:00 - 14:45\n1.1. Sklep Internetowy dostępny pod adresem internetowym www.lazienka-rea.pl prowadzony jest przez ANDRZEJA CYLWIKA prowadzącego działalność gospodarczą pod firmą PRZEDSIĘBIORSTWO HANDLOWE "PODLASIAK" ANDRZEJ CYLWIK wpisanego do Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej Rzeczypospolitej Polskiej prowadzonej przez ministra właściwego do spraw gospodarki, posiadającą: adres miejsca wykonywania działalności: ul. Przędzalniana 60, 15-688 Białystok i adres do doręczeń: ul. Przędzalniana 6K, 15-688 Białystok, NIP 5421005380, REGON 050290967, adres poczty elektronicznej: biuro.rea@podlasiak.com.pl.\nKonta 28 1500 1344 1213 4008 0113 0000\nUprzejmie informujemy, iż przesyłki standardowo doręczane są od poniedziałku do piątku w godzinach 8.00 - 16.00. Jednak w przypadku towarów o większym gabarycie, wysyłanych na paletach firmą Rohlig-Suus, mają Państwo możliwość wybrania dokładnijszych godzin doręczenia. Dopłaty są następujące:\ndoręczenie w godzinach 8.00 - 11.00 - dopłata 30 zł brutto\ndoręczenie w godzinach 16.00 - 18.00 - dopłata 30 zł brutto\ndoręczenie w godzinach 18.00 - 21.00 - dopłata 50 zł brutto\nUsługa jest dostępna na terenie całej Polski z wyłączeniem kodów pocztowych rozpoczynających się liczbami 75, 76, 77. Przypominamy również o możliwości skorzystania z usługi wniesienia towaru do lokalu klienta, która jest dodatkowo płatna 100 zł brutto. W niektórych oddziałach istnieje również możliwość dostawy w sobotę, jednak ceny, jak i dostępność tej usługi, są zależne od poszczególnych oddziałów.\nW przypadku zainteresowania którąkolwiek z wymienionych powyżej usług prosimy o niezwłoczny kontakt mailowy lub telefoniczny.


Oddział w Krakowie poszukuje Kandydatów na stanowisko Przedstawiciela Handlowego.\nUtrzymywanie relacji biznesowych i obsługa bieżąca klientów firmy,.\nRealizacja planów sprzedaży i zadań wyznaczonych na podległym obszarze,.\nPokaż wszystkie praca: Centrum Motoryzacji P. Czyżycki sp. jawna - oferty pracy: Gnojnik\nBPTI LESZEK ŁYSOŃ\nSamodzielności i odpowiedzialności w działaniu.\nFirma Beskidzkie Przedsiębiorstwo Turystyczno-Integracyjne Leszek Łysoń - producent maseczek medycznych,.\nPokaż wszystkie praca: BPTI LESZEK ŁYSOŃ - oferty pracy: Zator\nBezpośrednia obsługa klientów detalicznych w zakresie składania zamówień, akcji marketingowych i promocyjnych, windykacji należności,.


Gliwice. Para 30-latków podejrzana o sutenerstwo - TVN24\nśląska policjaZatrzymanie pary podejrzanej o sutenerstwo\nPolicjanci z wydziału kryminalnego Komendy Wojewódzkiej Policji w Katowicach zatrzymali parę 30-latków, kobietę i mężczyznę, mieszkańców powiatu gliwickiego, którzy odpowiedzą za sutenerstwo - organizowanie procederu prostytucji i czerpanie z niego korzyści materialnych.\nZgromadzili obszerny materiał dowodowy, który pozwolił na ich zatrzymanie. Śledztwo w tej sprawie wszczęła Prokuratura Rejonowa Katowice-Południe.\nZwerbowali przynajmniej 15 kobiet\nJak ustalili śledczy, mężczyzna umieszczał na różnych portalach internetowych ogłoszenia o pracę. W ten sposób werbował kobiety, które dla niego pracowały. Wynajmował dla kobiet mieszkania, organizował im sesje fotograficzne wykorzystywane do późniejszych ogłoszeń o świadczeniu przez nie usług seksualnych i ustalał stawki godzinowe tych usług.\nMężczyzna werbował kobietyśląska policja\nNatomiast 30-letnia partnerka mężczyzny, według policji, odbierała telefony od potencjalnych klientów i umawiała ich. - System ten pozwalał kontrolować liczbę klientów, jak również ograniczał swobodę zwerbowanych kobiet. Przestępcy działali co najmniej od 2019 roku i zwerbowali przynajmniej 15 kobiet - informuje policja.\nW domu kokaina, maczety, pałki teleskopowe, kastet\nZatrzymani zostali doprowadzeni do Prokuratury Rejonowej Katowice-Południe. Zebrany w sprawie materiał dowodowy pozwolił na przedstawienie im zarzutów. Mężczyzna odpowie za zmuszanie do uprawiania prostytucji, nakłanianie do prostytucji i ułatwianie jej oraz czerpanie z niej korzyści majątkowej, posiadanie bez wymaganego zezwolenia amunicji i posiadanie narkotyków. Kobieta usłyszała zarzuty nakłaniania do prostytucji i ułatwiania jej oraz czerpania z niej korzyści majątkowej.


Wms w serwisie PEN - http://pen.walbrzych.pl/\nWms w serwisie PEN\nanteeo spedycja drogowa Ich praca ma bowiem bardzo dużeJeżeli działamy w branży transportowej, to z całą pewnością doskonale zdajemy sobie sprawę z tego jak ważną rolę odgrywa logistyka. Bez dobrej lo czytaj to\nwdrożenie anteeo spedycja Bo wielkość w logistyce nie maLogistyka to obecnie jeden z najważniejszych elementów profesjonalnej działalności. To planowanie, zaopatrzenie, transport, magazynowanie przeczytaj wszystko\nanteeo spedycja drogowa Oprogramowanie dla firmKażda firma, która świadczy swoje usługi, tym samym pomagając ludziom, musi mieć oprogramowanie, dzięki któremu może ona funkcjonować. Co przeczytaj wszystko\nsystem anteeo spedycja Informatyzacja dla logistykiBranża logistyczna jest bardzo wymagająca, jeśli chodzi o przepływ informacji i o szczegółowość danych. Bo nikt chyba nie wyobraża sobie doczytaj więcej\nKiedy iść do lekarza specjalisty?Na pomoc rodzinie- czyli psychoterapia rodzinnaPoznaj świat zabawekFolie grzewcze - w teorii i praktycePanele słoneczne i fotowoltaika. Z czym się to je?Dobry biznes- początki i planyTekst o stomatologii - poradnik pacjentaJa wybrać firmę tworzącą strony?Artykuł o prawieKolejne narzędzie Wolff - GreencutŚmiali Się Gdy Powiedziałem, że Chcę Szkolenie bhp Online. Ale Gdy Zobaczyli Jak ...Best oil solution to keep engine your car in the good shapeDobre i złe odżywki białkoweOgniwa, panele, kolektory słoneczne - kilka informacjiWhy You should visit Cracow?Chłodnictwo i klimatyzacja, a serwisKilka porad dla firm - o marketingu internetowymAre All-in-one printing devices any good?Dywanowe szaleństwoW gąszczu przepisów polskiego prawaJak kupić panele fotowoltaiczneOdzież medyczna - ważna jest higienaCo musisz wiedzieć o sprzęcie rehabilitacyjnymO prowadzeniu księgowościTaxi- symbol miastaPogrzeb - kontrowersyjna sprawaO tym, dlaczego warto kupować onlineCandida albicansPielęgnacja i naprawa skór. Co i jakNarzędzia do spawania


FORUM MIŁOŚNIKÓW PISMA ŚWIĘTEGO :: Zobacz temat - Jana 20:17\nFORUM MIŁOŚNIKÓW PISMA ŚWIĘTEGO Strona Główna » Dyskusje biblijne » Wersety biblijne » Jana 20:17 Poprzedni temat «» Następny temat\nWysłany: 2018-03-17, 11:54 Jana 20:17\n(17) Rzekł jej Jezus: Nie dotykaj się mnie, bom jeszcze nie wstąpił do Ojca mego;\nale idź do braci moich, a powiedz im: Wstępuję do Ojca mego i Ojca waszego,\ni do Boga mego i Boga waszego.\nNie dotykaj?nie zatrzymuj?\nTylko bez artykułów,tomów itd.\nOstatnio zmieniony przez Olus 2018-03-17, 11:54, w całości zmieniany 2 razy\nPozwól mi odejść, by w pełni dokonało się to co przygotował dla mnie i całej ludzkości Ojciec.\nA także że zaczyna się inny etap w naszych relacjach.\nMe mou aptou – po grecku: Forma gramatyczna greckiego oryginału sugeruje tu nie jednorazowe, lecz dłuższe dotknięcie, które umożliwia „trzymanie” dotykanego. Sens Jezusowego polecenia można więc przetłumaczyć:nie dotykaj mnie w sposób, który Mnie zatrzyma; nie krępuj mojej wolności dla spraw Bożych. „Jeszcze bowiem nie wstąpiłem do Ojca” – muszą się dziać sprawy Boże, historia winna biec według planu Ojca.\nWysłany: 2018-03-17, 12:45\nCzyli Jezusowi szkoda było na nią czasu?\n1. Oczywiście że nie! Skąd ten pomysł?\n2. Już nie będą widzieć się face to face. Jezus na zawsze ma pozostać w jej sercu, a ona ma pamietac co jej mówił i co dla niej uczynił.\nOlus, a jaka jest Twoja interpretacja?\nWysłany: 2018-03-17, 13:33\nNa moją trzeba jeszcze poczekać\n2. Już nie będą widzieć się face to face.\n1. Oczywiście że nie!\nJeśli Michał powiedziałby do Gosi nie zatrzymuj mnie\nbo muszę ugotować obiad lub iść do Heli\nto oznaczałoby,że Michałowi szkoda było\nczasu na Gosie i wolał gotować lub Helke.\nJezus po prostu powiedział żeby się nie "kleiła" tak do Niego zszokowana\nbo jest jeszcze czas i trzeba dać znać też reszcie.\nWysłany: 2018-06-21, 12:57\nMaria kurczowo chwyciła Jezusa, bo najwyraźniej pomyślała, że Nauczyciel zaraz uniesie się do nieba i ona już go więcej nie zobaczy. Jezus chciał ją upewnić, iż jeszcze nie odchodzi, dlatego powiedział jej, by przestała się go trzymać, ale poszła do uczniów i przekazała im wiadomość o jego zmartwychwstaniu.\nWysłany: 2018-06-21, 22:15\nJan.20:17\tNie dotykaj mnie=> Greckie "haptomai" znaczy: nie obejmuj mnie. Nie zabieraj teraz czasu, ponieważ masz jeszcze ważną misję do spełnienia. Powinniśmy pamiętać, żeby Prawdę nie trzymać jedynie dla siebie, ale żeby ją zwiastować innym.\nBom nie wstąpił=> I będę z wami jeszcze przez pewien czas.\nOjca waszego=> "Nie wstydzi się ich braćmi nazywać", Żyd.2:11.\nDo Boga mojego=> Jezus nie rościł sobie prawa być równym Bogu Ojcu. "Rzecze Panu (Jehowie Bogu): Nadzieja moja i zamek mój, Bóg mój, w Nim nadzieję mieć będę", Ps.91:2.\nWysłany: 2018-07-25, 20:52\nFORUM MIŁOŚNIKÓW PISMA ŚWIĘTEGO Strona Główna » Dyskusje biblijne » Wersety biblijne » Jana 20:17


Jeżeli to jest pomysł rządu na walkę z inflacją, to szybo się jej nie pozbędziemy. Wymowna reakcja na dziwne tłumaczenia minister Maląg - Crowd Media\nMinister Marlena Maląg stwierdziła, że czternaste emerytury są odpowiedzią rządu na inflację. – Mówimy inflacji stanowcze nie, czy też prosimy o dokładkę? – zapytał retorycznie w odpowiedzi Marek Belka.\nRząd walczy z inflacją?\nEmeryci i renciści dostaną w tym roku tzw. „czternastki”. Pieniądze trafią do nich w sierpniu. Marlena Maląg, szefowa resortu rodziny i polityki społecznej, skomentowała ten ruch rządu w rozmowie z PAP.\nJednak jej tłumaczenia wywołały kontrowersje. Zdaniem pani minister, oferowanie dodatkowych pieniądze to sposób rządu na… walkę z inflacją.\n– Wypłata również w tym roku czternastej emerytury to nasza odpowiedź na inflację, bo chociaż ma ona charakter zewnętrzny – walczymy z nią na wielu polach – powiedziała Marlena Maląg.\nEksperci oceniają, że jest wręcz przeciwnie – takie działania rzadu sprawiają, że inflacja wciąż rośnie.\n– Rada Polityki Pieniężnej od kilku miesięcy podnosi stopy procentowe. Rząd w tym samym czasie natomiast robi wszystko, żeby ta inflacja rosła dalej i jeszcze tłumaczy ludziom, że to, co robi, ma tę inflację obniżać. Jest dokładnie odwrotnie. Wszystkie instrumenty, które do tej pory wdrożono, były instrumentami, które podwyższały inflację – uważa Ludwik Kotecki, członek Rady Polityki Pieniężnej.\nTwierdzenie minister Maląg wymownie skomentował też Marek Belka.\nTagiczternastka Inflacja Marek Belka Marlena Maląg