Plan treningowy (Siła i Moc) - Wersja 2 - Wspinaczka po trzydziestce\nStrona główna / Plany treningowe / Plan treningowy (Siła i Moc) – Wersja 2\nKategoria: Plany treningowe Tagi: gotowy plan treningowy, moc, siła\nNie potrafisz utrzymać przybloku? Nie jesteś w stanie ściągnąć się ze słabych chwytów? Nie umiesz dosięgnąć do oddalonej klamki? Odpadasz po godzinie treningu? Prawdopodobnie brakuje Ci siły i mocy! Ten plan pomógł Mikołajowi przeskoczyć z VI.1 na VI.2+ OS w skałach oraz z VI.2 RP na VI.3 RP w 8 tygodni.\nGotowy i dokładnie rozpisany plan treningowy poprowadzi Cię przez poszczególne fazy treningu siły i mocy. Znajdziesz w nim konkretne instrukcje ćwiczeń i filmy poglądowe oraz rozpisane treningi na poszczególne dni tygodnia. Gdy skończysz trening, łapa będzie Ci się zginała jak nigdy!\nPotrzebujesz dostępu do:\nSztangi, ławeczki i stojaka/klatki\nPrzyda się znajomość języka angielskiego (polskie filmy z instrukcjami ćwiczeń często są niedostatecznie dobre…).\nPlan jest w formie pliku PDF.\n50 stron wspinaczkowego mięsa!\nWersja II posiada 5 stron więcej. Poprawiono błędy w pisowni, dodano kilka ważnych informacji wstępnych oraz tabele z szybkim poglądem na plan w wybranym dniu + szybką listę filmów z ćwiczeniami. Zoptymalizowano progresję niektórych ćwiczeń.\n1 opinia dla Plan treningowy (Siła i Moc) – Wersja 2\nbularz – 30 października 2016\nproste i działa :)\nPakiet – Plan na 8 tygodni i Dziennik treningowy


publikacja 19.06.2019 14:10\nPiesza Praska Pielgrzymka Rodzin wyruszy po raz 36.\tTomasz Gołąb /Foto Gość\nRozpoczęliśmy wakacje. Czas odpoczynku, regeneracji sił, realizacji różnych planów. Jednak - jak zawsze przypominamy - nie jest to i nie może być odpoczynek od modlitwy i życia sakramentalnego, nie "wolne" od troski o relację z Bogiem. Wręcz przeciwnie - warto potraktować czas wakacji także jako zaproszenie do odnowy i wzrostu poziomu życia duchowego, do realizacji planów umacniających nas w wierze, przyjaźni z Bogiem, wspólnotą Kościoła - pisze bp Kamiński. Swoje słowa kieruje nie tylko do diecezjan.\nOrdynariusz warszawsko-praski przypomina, że wśród różnych propozycji na wakacje z Panem Bogiem znaczące miejsce zajmują pielgrzymki piesze na Jasną Górę - szczególnie te wędrujące na uroczystość Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny 15 sierpnia, ale także te zmierzające ku tronowi Matki Bożej Częstochowskiej na uroczystości 26 sierpnia.\n"Na oba te pątnicze szlaki z Diecezji Warszawsko-Praskiej wyruszają nasze pielgrzymki - tak będzie również w tym roku" - zaprasza bp Kamiński.\n36. Piesza Praska Pielgrzymka Rodzin rozpocznie się tradycyjnie 5 sierpnia rano uroczystą Eucharystią w sanktuarium Matki Bożej Ostrobramskiej, w parafii Narodzenia Pańskiego w Warszawie na Witolinie (ul. Ostrobramska 72). Licząca zwykle około 600 osób rzesza pielgrzymów będzie szła trasą z Warszawy przez Glinki, Warkę, Białobrzegi i inne miejscowości, by po pokonaniu 315 km stanąć na Jasnej Górze 14 sierpnia, w przeddzień głównych uroczystości maryjnych.\n"Wśród pięciu grup pielgrzymkowych jedna jest wyjątkowa - stanowi ewenement pośród innych pielgrzymek - Grupa Biała, w której pielgrzymują dzieci. Niecodzienny klimat i atmosfera modlitwy, wspólne świadectwo wiary, każdego dnia pogłębiające się doświadczenie wspólnoty w tym roku będzie przeżywane pod hasłem: W mocy Bożego Ducha" - zachęca ordynariusz. "Wszystkich, którzy rozsmakowali się już w tych jakże wyjątkowych rekolekcjach w drodze, ale także wszystkich, którzy jeszcze się wahają, tych, którzy od lat noszą to pragnienie w sercu, ale nie zdecydowali się na postawienie pierwszego kroku w pieszej wędrówce do Pani Jasnogórskiej - serdecznie zapraszam do wędrowania z Pieszą Praską Pielgrzymką Rodzin. Polecam ją także duszpasterskiej trosce kapłanów, modlitwie wspólnot parafialnych, życzliwości wszystkich wiernych. Zapraszam także do duchowego towarzyszenia zmierzającym ku Jasnej Górze pielgrzymom" - pisze bp Romuald, udzielając błogosławieństwa na pielgrzymkowy trud wszystkim organizatorom i pątnikom.\nPIESZA PRASKA PIELGRZYMKA RODZIN


Wróżenie z wykresów- czarownice w oparach absurdu - Starając się - ogólne - strona 2310 - Forum OvuFriend\nJa zawsze chciałam oddawać i kiedyś na Wampiriadzie dwa razy się pchałam, aż lekarz na mnie prawie nakrzyczał, że mi krew powinni przetaczać, a nie pobierać.\nAnemia. Hemoglobina prawie zawsze poniżej 10, rekord 7,6, norma od 12. Przy ostatnich badaniach już na granicy normy nawet czasem, ale oddawać można chyba od 13? Nie pamiętam. Od ponad 10 lat nie próbowałam oddać\nA byłabym świetnym materiałem, bo nie wzrusza mnie widok igieł, ba - lubię patrzeć jak mi coś gdzieś wbijają. No i żyły mam takie, że niewidoma pielęgniarka też by się wkłuła. Ale co zrobić, jak nie chcą to nie...\nJa zawsze chciałam oddawać i kiedyś na Wampiriadzie dwa razy się pchałam, aż lekarz na mnie prawie nakrzyczał, że mi krew powinni przetaczać, a nie pobierać. ;) Anemia. Hemoglobina prawie zawsze poniżej 10, rekord 7,6, norma od 12. Przy ostatnich badaniach już na granicy normy nawet czasem, ale oddawać można chyba od 13? Nie pamiętam. Od ponad 10 lat nie próbowałam oddać :) A byłabym świetnym materiałem, bo nie wzrusza mnie widok igieł, ba - lubię patrzeć jak mi coś gdzieś wbijają. :P No i żyły mam takie, że niewidoma pielęgniarka też by się wkłuła. Ale co zrobić, jak nie chcą to nie... ;)\nWysłany: 22 sierpnia 2016, 14:25\nNo niestety tak bywa z tym oddawaniem... Ja mam żyły bardzo marne, panie dziś stwierdziły, że naczynia włosowate. Nie wiem ile mi się jeszcze uda. Najchętniej bym oddawała płytki, bo tego zawsze mają mało, a mój poziom idealny. Niestety, z tymi żyłkami to nigdy nie będzie możliwe. Póki co cieszę się z każdej donacji przez 17 lat uzbierałam dopiero 5,4 litra\nNo niestety tak bywa z tym oddawaniem... Ja mam żyły bardzo marne, panie dziś stwierdziły, że naczynia włosowate. Nie wiem ile mi się jeszcze uda. Najchętniej bym oddawała płytki, bo tego zawsze mają mało, a mój poziom idealny. Niestety, z tymi żyłkami to nigdy nie będzie możliwe. Póki co cieszę się z każdej donacji :) przez 17 lat uzbierałam dopiero 5,4 litra\nMysh moj rekord to 7.2 hemoglobiny. Też mam słabe wyniki zawsze. Ale w pl mnie znają i wiedza ze wynik 12 to już cos i biora. Ale ja mam rzadką grupe krwi.\nNo i zawsze przed oddaniem przez kilka dni pije sok z porzeczki, jem suszone morele, pije zelazo musujace, itp. Zeby wynik trochę podkrecic. Maks jaki mi sie udalo osiagnac to 13.6 nawet lekarka byla wtedy zdziwiona.\nWiedzma jak chcesz to moge isc z Toba zeby Ci towarzystwa dotrzymac. Hanki Ci popilnuje w tym czasie\nMysh moj rekord to 7.2 hemoglobiny. Też mam słabe wyniki zawsze. Ale w pl mnie znają i wiedza ze wynik 12 to już cos i biora. Ale ja mam rzadką grupe krwi. No i zawsze przed oddaniem przez kilka dni pije sok z porzeczki, jem suszone morele, pije zelazo musujace, itp. Zeby wynik trochę podkrecic. Maks jaki mi sie udalo osiagnac to 13.6 nawet lekarka byla wtedy zdziwiona. Wiedzma jak chcesz to moge isc z Toba zeby Ci towarzystwa dotrzymac. Hanki Ci popilnuje w tym czasie ;)\nJa raz miałam wynik koło 12 i lekarka nie bardzo chciała mi pozwolić na oddanie. Jak obiecałam pobrać żelazo to puściła to był jakiś wybryk natury bo zazwyczaj wszystko w normie\nJa raz miałam wynik koło 12 i lekarka nie bardzo chciała mi pozwolić na oddanie. Jak obiecałam pobrać żelazo to puściła :) to był jakiś wybryk natury bo zazwyczaj wszystko w normie\nJak ja miałam 7,6 to lekarz kazał mi usiąść i spanikowany pytał czy dobrze się czuję, a ja nie wiedziałam o co mu chodzi (nie widziałam jeszcze wyniku) bo czułam się jak zawsze.\nJak ja miałam 7,6 to lekarz kazał mi usiąść i spanikowany pytał czy dobrze się czuję, a ja nie wiedziałam o co mu chodzi (nie widziałam jeszcze wyniku) bo czułam się jak zawsze. :)\nWysłany: 22 sierpnia 2016, 15:04\nWiem, ze to oklepany tekst ale ja do czasu az nie dowiedziałam sie o nietolerancji gluta miałam max hemoglobinę 10,5. Poczytaj sobie Myshko o tym czym grozi jedzenie gluta gdy ma sie jego nietolerancje. Dzis dobijam do zawrotnych wartości 13 bez wspomagaczy. Wchłanianie przez upośledzone komsku jelitowe nadal mam kiepskie i niestety większość tabletek doustnych słabo na mnie działa ale zaczęłam powoli przyswajać mikro i makro elementy z pożywienia. Celiakia nie zawsze objawia się problemami żołądkowymi ale przede wszystkim obniżoną morfologią krwi.\nWiem, ze to oklepany tekst :P ale ja do czasu az nie dowiedziałam sie o nietolerancji gluta miałam max hemoglobinę 10,5. Poczytaj sobie Myshko o tym czym grozi jedzenie gluta gdy ma sie jego nietolerancje. Dzis dobijam do zawrotnych wartości 13 bez wspomagaczy. Wchłanianie przez upośledzone komsku jelitowe nadal mam kiepskie i niestety większość tabletek doustnych słabo na mnie działa ale zaczęłam powoli przyswajać mikro i makro elementy z pożywienia. Celiakia nie zawsze objawia się problemami żołądkowymi ale przede wszystkim obniżoną morfologią krwi.\nhm. No to mi teraz zrobiłaś zagwozdkę\nNie znam celiakii, może się dokształcę zatem.\nDziękuję Warto sprawdzać takie rzeczy.\nhm. No to mi teraz zrobiłaś zagwozdkę :) Nie znam celiakii, może się dokształcę zatem. Dziękuję :) Warto sprawdzać takie rzeczy.\nWysłany: 22 sierpnia 2016, 15:38\nSpróbujcie tez pić pokrzywkę. Jedna dziennie wystarczy. Z Tadkiem w pierwszym trymestrze juz mi leciały wyniki. A Wladkiem jak mi wyniki po porodzie zrobili to lekarz sie śmiał, ze mogę iść oddawać.\nWysłany: 22 sierpnia 2016, 15:59\nwitam, witam, gdzie ta Marzu\nwitam, witam, gdzie ta Marzu :)\nOjejku, dopiero zaczęłam czytać a już się boję...\nCzy jest jakiś prosty sposób żeby sprawdzić czy się to ma, niekoniecznie przez gastroenteroskopię albo badanie DNA? Jakiś teścik - jem to jest dobrze jem tamto jest niedobrze? Jakich objawów wypatrywać?\nJej, ale poszalałam. Od razu panika. Ale nie wygląda to fajnie, zwłaszcza w połączeniu z niedoczynnością tarczycy, którą mam. Ech.\nOjejku, dopiero zaczęłam czytać a już się boję... Czy jest jakiś prosty sposób żeby sprawdzić czy się to ma, niekoniecznie przez gastroenteroskopię albo badanie DNA? Jakiś teścik - jem to jest dobrze jem tamto jest niedobrze? Jakich objawów wypatrywać? Jej, ale poszalałam. Od razu panika. Ale nie wygląda to fajnie, zwłaszcza w połączeniu z niedoczynnością tarczycy, którą mam. Ech.\nWysłany: 22 sierpnia 2016, 16:25\nKtora szcza na patola? Dzia albo jutro przyjdzie do mnie Ridz. (chyba ze znow sobie ze mnie jaja robi) mam planienie brazowe wiec chyba to to ;p\nEdit; chyba ze plamienie implantacyjne ;p by sie zgadzalo z moim seksem dzis by bylo 9 dni po seksie ;p\nWiadomość wyedytowana przez autora: 22 sierpnia 2016, 16:25\nKtora szcza na patola? Dzia albo jutro przyjdzie do mnie Ridz. (chyba ze znow sobie ze mnie jaja robi) mam planienie brazowe wiec chyba to to ;p Edit; chyba ze plamienie implantacyjne ;p by sie zgadzalo z moim seksem dzis by bylo 9 dni po seksie ;p\nWysłany: 22 sierpnia 2016, 16:34\nJa jeszcze nie. Trzymam do piątku\nEdit - Ciri, implantacja jak nic.\nWiadomość wyedytowana przez autora: 22 sierpnia 2016, 16:32\nJa jeszcze nie. Trzymam do piątku :) Edit - Ciri, implantacja jak nic. :D\nWysłany: 22 sierpnia 2016, 16:39\nHeheh ale wiecie ze jakby sie udalo to by bylo smiesznie. Znow wyjdzie ze pijane i najarane plemniory sa najlepsze ;p\nWysłany: 22 sierpnia 2016, 16:41\nbez paniki u mnie wyszło z wycinka z dwunastnicy, faktycznie sprawdzali kosmki jelitowe, z krwi nie wyszło, bo nie jadłam gluta od jakiegoś czasu już jak badałam, a trzeba było jeść 6 kromek białego pieczywa dziennie, a ja już umierałam na dolegliwości jelitowe. Inna sprawa, ze zawsze byłam najmniejsza, najchudsza, jadłam za trzech, a wyniki miałam kijowe, rodzina komentowała że mam "super przemianę materii" a ja tymczasem potrzebowałam żarcia, żeby cokolwiek przyswoić. Zaostrzyło się z ostrymi bólami brzucha około 30tki i wtedy rozpoczęłam szczegółowa diagnozę.\nWiadomość wyedytowana przez autora: 22 sierpnia 2016, 16:39\n[QUOTE=myshka84]Ojejku, dopiero zaczęłam czytać a już się boję... Czy jest jakiś prosty sposób żeby sprawdzić czy się to ma, niekoniecznie przez gastroenteroskopię albo badanie DNA? Jakiś teścik - jem to jest dobrze jem tamto jest niedobrze? Jakich objawów wypatrywać? Jej, ale poszalałam. Od razu panika. Ale nie wygląda to fajnie, zwłaszcza w połączeniu z niedoczynnością tarczycy, którą mam. Ech.[/QUOTE] bez paniki ;) u mnie wyszło z wycinka z dwunastnicy, faktycznie sprawdzali kosmki jelitowe, z krwi nie wyszło, bo nie jadłam gluta od jakiegoś czasu już jak badałam, a trzeba było jeść 6 kromek białego pieczywa dziennie, a ja już umierałam na dolegliwości jelitowe. Inna sprawa, ze zawsze byłam najmniejsza, najchudsza, jadłam za trzech, a wyniki miałam kijowe, rodzina komentowała że mam "super przemianę materii" ;) a ja tymczasem potrzebowałam żarcia, żeby cokolwiek przyswoić. Zaostrzyło się z ostrymi bólami brzucha około 30tki i wtedy rozpoczęłam szczegółowa diagnozę.\nHej Wiedźmy. Ja po wizycie. W małym skrócie:\n1. beta 1 - 7003, beta po 24h 9992. Więc przyrost nie powala, ale coś tam wzrosło.\n2. Robiliśmy usg, ale po cc mam niekorzystnie wywiniętą macicę. Po wielkich walkach z głowicą, zobaczyłam pęcherzyk ciążowy i coś tam w środku. Tętna nie zobaczyłam. Ona coś tam widziała, ale ja nie dałam rady się dopatrzeć. Według gin wygląda to na 6tc, więc ciąża trochę młodsza.\n3. W ramach gratisu mam torbiel na jajniku\n4. Za 10 dni kolejna wizyta i będziemy zakładać kartę ciąży.\n5. Mam cały pakiet badań ciążowych do zrobienia, więc wg gin jest OK.\nCzy się cieszę? Nie mam pojęcia Boję się przywiązywać\nWiadomość wyedytowana przez autora: 22 sierpnia 2016, 18:00\nHej Wiedźmy. Ja po wizycie. W małym skrócie: 1. beta 1 - 7003, beta po 24h 9992. Więc przyrost nie powala, ale coś tam wzrosło. 2. Robiliśmy usg, ale po cc mam niekorzystnie wywiniętą macicę. Po wielkich walkach z głowicą, zobaczyłam pęcherzyk ciążowy i coś tam w środku. Tętna nie zobaczyłam. Ona coś tam widziała, ale ja nie dałam rady się dopatrzeć. Według gin wygląda to na 6tc, więc ciąża trochę młodsza. 3. W ramach gratisu mam torbiel na jajniku 4. Za 10 dni kolejna wizyta i będziemy zakładać kartę ciąży. 5. Mam cały pakiet badań ciążowych do zrobienia, więc wg gin jest OK. Czy się cieszę? Nie mam pojęcia :/ Boję się przywiązywać\nWysłany: 22 sierpnia 2016, 18:10\nWłaśnie miałam ci pisac żebyś sikala skoro taki cudny seks byl;)\nMarzu trzymam kciuki.\n[QUOTE=ciri22]Heheh ale wiecie ze jakby sie udalo to by bylo smiesznie. Znow wyjdzie ze pijane i najarane plemniory sa najlepsze ;p[/QUOTE] Właśnie miałam ci pisac żebyś sikala skoro taki cudny seks byl;) Marzu trzymam kciuki.\nWysłany: 22 sierpnia 2016, 18:16\nMarzu rozumiem Twoj strach. Ale jesli gin chce zakladac karte ciazy to super! Mi dopiero w 10 czy 11 tygodniu zalozyli karte. Trzymam kciuki za dalszy rozwoj malego kropka\nBaronowa po takim seksie dziecko... Mrrrr przynamniej by mozna bylo mowic dziecku ze narodzilo sie z podnamiotowej milosci a nie jak u Liwii z gwaltu na tatusiu\nMarzu rozumiem Twoj strach. Ale jesli gin chce zakladac karte ciazy to super! Mi dopiero w 10 czy 11 tygodniu zalozyli karte. Trzymam kciuki za dalszy rozwoj malego kropka :D Baronowa po takim seksie dziecko... Mrrrr przynamniej by mozna bylo mowic dziecku ze narodzilo sie z podnamiotowej milosci a nie jak u Liwii z gwaltu na tatusiu :P\nCiri a to by byla niespodzianka kiedy sikasz na patyka?\nMarz no to czekamy na nastepna wizyte. Z tego co pamietam przy tych wartosciach beta jest juz wolniejsza i nie ma ogromnych przyrostow. To by sie zgadzalo\nCiri a to by byla niespodzianka ;) kiedy sikasz na patyka? Marz no to czekamy na nastepna wizyte. Z tego co pamietam przy tych wartosciach beta jest juz wolniejsza i nie ma ogromnych przyrostow. To by sie zgadzalo ;)\nHehehe nie zamierzam sikac bo mam w sumie nadzieje ze sie rozkreci... 1 wrzesnia mam wizyte u gina wiec mam nadzieje ze juz bedzie po okresie bedzie.\nWysłany: 22 sierpnia 2016, 18:32\nPrzy Liwii tez nie chcialas sikać\n[QUOTE=ciri22]Hehehe nie zamierzam sikac bo mam w sumie nadzieje ze sie rozkreci... 1 wrzesnia mam wizyte u gina wiec mam nadzieje ze juz bedzie po okresie bedzie.[/QUOTE] Przy Liwii tez nie chcialas sikać:P


Nowy malware. Jest się czego bać. Ebook. Leszek IGNATOWICZ. Księgarnia ekonomiczna Onepress.pl\nNowy malware. Jest się czego bać (ebook)(audiobook)(audiobook)\nCo to jest nowy malware i czy jest się czego bać?\nCyfrowy świat już na dobre wkroczył w nasze życie, lecz czy na pewno przyniósł same dobrodziejstwa? Wielu z nas tak zauroczyło się tym cyfrowym jarmarkiem różności, że się nad tym nie zastanawia...\nZagrożenia w wirtualnym świecie są bagatelizowane, a nawet świadomie ignorowane – to mnie nie dotyczy, bo w moim komputerze nie ma nic cennego, co warto ukraść. No to można ukraść sam komputer, czyli zamienić go w zdalnie sterowanego zombie.\nZnanym zagrożeniem w cyfrowym świecie są wirusy, lecz jakie to zagrożenie skoro mamy antywirusy? I jedno i drugie nie bardzo przystaje do rzeczywistości. Po pierwsze, dziś już prawie nie ma wirusów, a te nieliczne, które są, to raczej hybrydowy malware. A o tym, jak sobie radzą antywirusy ze współczesnym, czyli nowym malwarem, dowiesz się z tego ebooka.\nMalware to oprogramowanie instalowane bez świadomej zgody, a często i bez wiedzy użytkownika na komputerze lub smartfonie, realizujące różne szkodliwe funkcje. Od tak łagodnych, jak wyświetlanie niechcianych reklam (programy typu adware) do tak drastycznych, jak zaszyfrowanie plików użytkownika w celu wymuszenia okupu. A najczęściej będzie to potajemne wykradanie informacji z komputera lub smartfona ofiary i używanie ich w różnych celach. Może to być uzyskanie dostępu do konta bankowego i jego opróżnienie. Będzie to dotkliwa i realna strata, chociaż zaistniała w przestrzeni wirtualnej. Równie dotkliwa może być tzw. kradzież tożsamości, czyli nielegalne uzyskanie poufnych danych ofiary umożliwiających łatwą realizację różnych przestępstw w jej imieniu i na jej koszt. Mitem jest skuteczność antywirusów opartych na sygnaturowym rozpoznawaniu szkodników – technologii sprzed ponad 20 lat.\nChcesz się dowiedzieć, jak przenika do komputerów, ukrywa się w systemie i prowadzi szkodliwe działania nowy malware – przeczytaj darmowego ebooka, to tylko kilkanaście stron, lecz pomogą uniknąć problemów.\nPozycja bardzo krótka, więc i ja krótko: polecam!\nDarmowa przyjemna lektura. Plus za to że za darmo ale nie ma co się spodziewać szczegółowej wiedzy na temat malwaru, jest to zbiór informacji dla początkujących i chętnych dowiedzenia się czegoś nowego.\nTaki krótki przewodnik po zagrożeniach. Jest za darmo więc można przeczytać - ma z 10 stron. Daje ogólne pojęcie na temat malware oraz rzeczywistej ochrony przed nimi.\nMało szczegółów technicznych, bardzo podstawowe informacje, książka w sumie jest raczej artykułem na bloga, a nie książką. Pewnie OK dla osób nijak niewtajemniczonych w świat IT.\n2014-06-02 Data wydania ebooka często jest dniem wprowadzenia tytułu do sprzedaży i może nie być równoznaczna z datą wydania książki papierowej. Dodatkowe informacje możesz znaleźć w darmowym fragmencie. Jeśli masz wątpliwości skontaktuj się z nami sklep@onepress.pl.\nCo to jest nowy malware?\nPropagacja i funkcjonalności\nMalware na stronach WWW\nUkrywanie się w systemie\nZaciemnianie kodu (ang. obfuscation)\nKompresowanie binarne (ang. binary packing)\nWirtualizacja jako zaciemnienie kodu\nModyfikacja systemu typu rootkit\nRootkit trybu użytkownika (ang. User Mode Rootkit)\nRootkit trybu jadra - bootkit (ang. Kernel Mode Rootkit)\nUkryta komunikacja z serwerem nadzorującym\nZrób to sam - pakiet ZeuS\nCryptolocker, cyfrowy bandyta\nAntywirusy a nowy malware\nPodsumowanie – twarde fakty\nNowy malware. Jest się czego bać


Tomasz Drwal dla eurosport.pl: cz. 1 i 2 – FIGHT24.PL – MMA i K-1, UFC\nTomasz Drwal dla eurosport.pl: cz. 1 i 2\nTomasz „Goryl” Drwal to nasz jedyny reprezentant w organizacji UFC, dla której walczą najlepsi zawodnicy na świecie. Polak od kilku miesięcy mieszka w San Diego, gdzie przygotowuje się do kolejnych walk.\n17 stycznia w Dublinie „Goryl” wygrał z Ivanem Seratim przez nokaut w drugiej rundzie i ma zamiar namieszać w wadze pół-ciężkiej. Zapraszamy na CZĘŚĆ PIERWSZĄ wywiadu, którego Tomasz Drwal udzielił eurosport.pl\nPiotr Zwierzchowski: Czym jest dla Pana MMA?\nTomasz Drwal: Obecnie jest tym, czym chciałem, aby było dawniej, mianowicie jest to sposób na życie. Robię to, co lubię i robię to z wielką przyjemnością.\nJakie to uczucie, gdy wchodzi się do klatki przy wiwatującej 10-tysięcznej publiczności?\nW momencie wejścia na ring czy do klatki jest skupienie, koncentracja na przeciwniku oraz na walce, i oczywiście na tym, żeby dobrze się zaprezentować publiczności. Natomiast najlepszy jest moment po walce, zwłaszcza wygranej wtedy czujesz się po prostu niesamowicie. To uczucie jest chyba nie do opisania.\nNie miał Pan obaw przed wyjazdem z Polski do San Diego? Nie myślał Pan „jeżeli teraz mi się nie uda, to kończę z tym wszystkim”?\nJasne, że były obawy, zwłaszcza po tym wszystkim, co przeszedłem. Jechałem w nowe miejsce, do nowych nieznanych mi ludzi, ale na szczęście wszystko dobrze się skończyło. Ludzie są w porządku, mam idealne warunki do trenowania, a po tym jak zobaczyłem kilka treningów i uświadomiłem sobie jak wielkimi fachowcami są moi trenerzy, nie miałem podstaw, aby myśleć, że się nie uda. To po prostu musiało się udać\nWalka z Ivanem Seratim na gali UFC 93 była dla Pana najważniejszym pojedynkiem w karierze?\nTak, była ważna, ale to samo można powiedzieć o pozostałych walkach. W przypadku UFC zawsze muszę udowadniać, że mam odpowiednie umiejętności sportowy, że jestem klasowym zawodnikiem.\nCzy Serati czymś Pana zaskoczył?\nWydaje mi się, że nie, bo wszystko potoczyło się po mojej myśli. Gdybym jednak nie trenował tak intensywnie pod okiem moich trenerów, to wszystko mogłoby wyglądać inaczej. Serati to ceniony i silny zawodnik, który chciał mnie znokautować. Na szczęście byłem odpowiednio przygotowany i reszta to już historia.\nW debiucie przegrał Pan z Brazylijczykiem Thiago Silvą. Czy obawiał się Pan, że to koniec przygody z UFC?\nBardzo szybko staje się jasne, że „przygoda” to poważny biznes. Jeżeli masz kontrakt z UFC, to musisz spełnić kilka warunków. Jako zawodnik musisz być tym, kim UFC chce abyś był, w przeciwnym wypadku „przygoda” kończy się bardzo szybko. To ciężka praca, w której dyscyplina odgrywa ważną rolę. Nie ma czasu na odpoczynek. Nic nie zastąpi emocji i doznań w Oktagonie czy na ringu, ale poza ringiem jest to bardzo poważny biznes. Nie wystarczy wygrać lub przegrać by utrzymać się w UFC, trzeba się również zachowywać w odpowiedni sposób oraz podporządkować regułom organizacji – takie są wymogi. Obawiałem się, że to może być koniec, ale nie ze względu na porażkę z Thiago Silvą. Przewalczyłem dwie rundy i gdyby nie problemy z kondycją to walka mogła potoczyć się inaczej. Jednak prawdzie problemy pojawiły się później, ale jest to historia na inny wywiad albo książkę. Długo by opowiadać.\nW jednym z wywiadów powiedział Pan, że chce zdobyć pas mistrzowski UFC dla Polski. Ile lat daje Pan sobie na realizację tego celu?\nWszystko zależy od tego, jak często będę walczył.\nKażdy zawodnik ma swoją ulubioną technikę, którą stara się wykonać w trakcie walki. Z czego słynie „Goryl”?\nNie mam jednej ulubionej techniki. Myślę, że jestem dobry w zadawaniu ciosów w parterze (ground & pound – przyp. red.). Podczas treningów w Stanach Zjednoczonych zdałem sobie sprawę, że siła oraz wytrzymałość będą niezwykle pomocne przy zastosowaniu którejkolwiek z technik, czyli pomogą mi w zdominowaniu przeciwnika.\nDlaczego właśnie MMA a nie kickboxing lub boks? W Polsce nie zarabia się dużych pieniędzy w sportach walki. MMA jest słabo znane.\nTrenowałem kiedyś kickboxing i jest to bardzo fajny sport walki, podobnie jak boks. Jednak nie lubię, gdy coś mnie ogranicza. Mianowicie, w innych sportach walki nie można łapać rywali, obalać ich na ziemię, zakładać dźwigni lub duszeń. Boks oraz kickboxing są składowymi MMA, są to sztuki walki, które są wykorzystywane w tej dyscyplinie, zresztą jak sama nazwa wskazuje – Mixed Martial Arts (mieszane sztuki walki). Zarobki to oddzielny temat. W Polsce nie zarabia się dużych pieniędzy, ale wszystko jest w fazie rozwoju i mam nadzieję, że niebawem MMA będzie wystarczająco znane, a ludzie będą sobie zdawać sprawę, czym jest i na czym polega ta dyscyplina.\nMMA to ciężki kawałek chleba. Czy w UFC może Pan zarobić wystarczająco dużo pieniędzy, aby spokojnie żyć? W Polsce większość zawodników ma poważne problemy: brak pieniędzy na odżywki, na treningi i codzienne życie.\nDokładnie rozumiem ten problem, bo sam przez to wszystko przeszedłem. Dzięki organizacji UFC oraz firmie DNA moje życie zmieniło się na lepszy i mam nadzieję, że będzie jeszcze lepiej\nMMA znaczy dla ludzi w Polsce tyle, co „ręka, noga, mózg na ścianie” – brutalne, barbarzyńskie widowisko. Dlaczego? Czy zawodnicy MMA nie trenują? Nie przygotowują się odpowiednio do walk, nie przestrzegają diety, a kiedy wychodzą do klatki to za wszelką cenę starają się okaleczyć i połamać rywala i nie istnieją zasady fair-play?\nCi, którzy tak mówią, nie mają o tym najmniejszego pojęcia. Niedawno spotkałem starego znajomego, który nic nie wiedział o MMA oraz o całym cyklu przygotowawczym, przez który przechodzą zawodnicy. Zmienił zdanie dopiero, kiedy przez przypadek zobaczył program „The Ultimate Fighter”, w którym pokazane są m.in treningi zawodników do walk. Od tego momentu jest fanem MMA. Trenujemy bardzo ciężko a jednocześnie darzymy się wielkim szacunkiem i przestrzegamy zasad fair-play.\nDużym problemem jest doping w sporcie. Bez wyjątku czy to w kolarstwie czy też w golfie – wszędzie stosowane są niedozwolone specyfiki. Zawodnicy MMA nie wyglądają na takich, którzy nie korzystają z siłowni. Czy istnieje coś takiego jak ciche przyzwolenie na stosowanie środków dopingujących?\nNie istnieje żadne przyzwolenie i bardzo dobrze. Wszyscy mają równe szanse i zwycięstwo zależy tylko od odpowiedniego treningu bądź od szczęścia.\nCo Pana motywuje? Dobre pieniądze, chęć walki z najlepszymi czy też popularność?\nMotywacją jest dla mnie to, że wreszcie mogę robić to, co kocham i jeszcze mogę z tego żyć.\nW tym roku kończy Pan studia na krakowskiej AWF, czy to, czym Pan się zajmuje nie budziło kontrowersji?\nNa początku budziło kontrowersje, ale po jakimś czasie wszyscy się przyzwyczaili. Po prostu wcześniej nikt nie wiedział, na czym polega MMA oraz jak to wygląda. Obecnie zawsze, gdy mam pytanie, to mogę liczyć na Zakład Sportów Walki i Zakład Teorii Sportu, za co chciałem serdecznie podziękować.\nA jak zareagowała Pana rodzina?\nPowoli zaczynają to rozumieć i oczywiście mnie wspierają. Zwłaszcza, kiedy wracam po walkach bez kontuzji, są szczęśliwi.\nBył Pan w narożniku Pawła Nastuli podczas jego trzeciej walki dla organizacji Pride. Czy uważa Pan, że Nastula dobrze zrobił decydując się na walki MMA, czy też mógł skoncentrować się na trenowaniu nowych mistrzów w judo?\nTo pytanie pozostawię bez odpowiedzi.\nW Polsce MMA nie jest popularne, ale polscy zawodnicy radzą sobie coraz lepiej. Czy według Pana będziemy mieli większą ilość reprezentantów w największych organizacjach typu UFC, Dream lub Sengoku?\nTo jest nieuniknione. MMA to najszybciej rozwijający się sport na świecie. Poziom w Polsce wciąż wzrasta. Już teraz jest kilku wojowników, którzy bez większych problemów mogliby sobie poradzić w Oktagonie (klatka w UFC – przyp. red) lub na innych ważniejszych imprezach.\nTomasz Drwal wygrał z Ivanem Seratim na gali UFC 93 i mierzy coraz wyżej. Co Polski wojownik sądzi na temat popularności MMA w Polsce oraz o brutalności tego sportu? Jakie stawia sobie cele na przyszłość?\nPiotr Zwierzchowski: Tomasz Drwal w dziesiątce najlepszych sportowców Polski – realne czy nie?\nTomasz Drwal: W Polsce? Długo, długo, długo nie…\nMa Pan dopiero 27 lat, a więc jeszcze kilka lat startów przed sobą, jakie stawia Pan sobie cele w życiu pozasportowym? Chciałby Pan zasadzić drzewo i zbudować dom?\nOczywiście, że tak. Zasadzić drzewo, zbudować dom i dalej kontynuować pracę jako zawodnik MMA. Cel pozasportowy na chwilę obecną to jak najszybciej się obronić i zakończyć studia. Oprócz tego prowadzę swój własny klub pod nazwą Change Gym.\nGdyby Pana dziecko powiedziało, że chce walczyć na zasadach MMA, zgodziłby się Pan?\nJeżeli naprawdę by tego chciało, to dlaczego nie. Ale na pewno musiałoby mnie słuchać by dobrze wypaść na zawodach.\nDlaczego w Stanach Zjednoczonych zawodnicy MMA są traktowani na równi z innymi sportowcami, występują w reklamach największych koncernów sportowych, a w Polsce dalej są spychani na margines? Czy to wina społeczeństwa, które jeszcze niedorosło i nie rozumie MMA, czy też główny problem to brak promocji?\nFaktycznie, temat MMA w polskich mediach nie jest poruszany zbyt często. Jeżeli chodzi o społeczeństwo, to na pewno jest przygotowane na MMA. Czuję się zaszczycony, że mając możliwość walczenia w tak potężnej organizacji jak UFC mogę z każdą kolejną walką wprowadzać Polskę na mapę MMA.\nObecnie gale UFC mają lepszą oglądalność niż gale bokserskie, zawodniczy zarabiają dobre pieniądze. W Stanach Zjednoczonych widoczny jest ten „boom” na MMA?\nZawodnicy z UFC są traktowani w USA na takim samym poziomie jak piłkarze z Ekstraklasy w Polsce. Zresztą o tym, że MMA jest bardzo popularne, świadczy częstotliwość organizowania imprez takich jak UFC. Byłem na jednej z gal i widziałem jak reagowała publiczność. To, co tam się działo jest trudne do wyobrażenia. Wielkie show i doskonała zabawa.\nW boksie największe pieniądze dla siebie oraz dla stacji telewizyjnych zarabia Oscar de la Hoya. Kto jest „królem” MMA i gwarantuje ogromne zyski? Czy w ogóle jest taki zawodnik?\nNa pewno czołowi wojownicy z UFC oraz mistrz z Rosji Fedor Emelianenko.\nCi, którzy nie znają się najlepiej na MMA mówią, że dobry bokser na pewno pokonałby zawodnika MMA. W związku z tym następujące pytanie – czy Mike Tyson miałby szansę na zwycięstwo z wyszkolonym przekrojowo zawodnikiem MMA?\nWszystko zależy od tego jak Mike Tyson trenowałby do takiej walki. Gdyby przygotowywał się tak jak do swoich walk bokserskich, to mogłoby się to dla niego skończyć nie najlepiej. Jednak Tyson to wielki wojownik, ma serce do walki, więc uważam, że do pojedynku na zasadach MMA przygotowałby się odpowiednio. Tyson mógłby narobić sporo zamieszania w świecie MMA.\nMówi się, że MMA jest niezwykle brutalnym sportem, ale ilość kontuzji jest mniejsza i mniej groźna od tych odnoszonych w boksie? Jaka jest prawda?\nPosłużę się moim przykładem – na wszystkie walki, jakie stoczyłem miałem zaledwie raz podbite oko. Wiadomo, że zdarzają się ciężkie nokauty, jednak różnica polega na tym, że w MMA po nokaucie sędziowie nie dopuszczają zawodnika do dalszej walki. W MMA czasem zaledwie jeden cios wystarczy by zakończyć walkę. A ile ciosów w głowę przyjmują zawodnicy podczas jednej walki bokserskiej bądź w kickboxingu? Wystarczy policzyć. Bywa tak, że są trzy razy liczeni zanim konfrontacja zostanie zakończona. Zdarzają się wygrane na punkty, w których zwycięzca zadał 50 celnych ciosów, ale 48 przyjął. Co się dzieje z bokserem, który stoczył np. 40 takich walk? Nie dziwię się, że pięściarze mają później problemy zdrowotne. W MMA nie zawsze wygrywa się przez nokaut, istnieje wiele innych możliwości, dzięki którym można rozstrzygnąć walkę na swoją korzyść. Wszystko zależy od tego, w czym jesteś lepszy od rywala.\nKlatka (Octagon w UFC – przyp. red.) wzbudza wiele kontrowersji. Czy według Pana jest to swego rodzaju „atrybut”, który jest pomocny w walce, czy też gwarantuje bezpieczeństwo zawodnikom?\nWielokrotnie podczas zawodów Pride (nie istniejąca już organizacja MMA, w której walczył Paweł Nastula – przyp. red.) czy K1 zawodnicy wypadali z ringu i doznawali kontuzji. Może i klatka budzi kontrowersje, ale walka w klatce jest dużo bardziej bezpieczna od walki w ringu. Zawodnik nie wypadnie z ringu, a jeżeli dobrze wykorzysta klatkę podczas konfrontacji, to może się okazać bardzo pomocna. Bywało tak, że kiedy walczyłem w ringu, to przy próbie obalenia rywala wypadałem za liny. Widziałem równie sytuacje, w których zawodnicy znajdujący się w niekorzystnej pozycji, specjalnie uciekali za liny by sędzia przeniósł walkę na środek. Zdarzało się, że wypadali poza ring prosto na stolik sędziowski.\nWielu zawodników – zwłaszcza z Brazylii – mówi, że siłę daje im Bóg i to dzięki niemu wygrywają. Kilka lat temu bokser Michael Grant witał swoich rywali słowami: „Niech Cię Bóg błogosławi”, a następnie ich nokautował. Czy wiara może pomóc w takim sporcie jak MMA? Czy wiara jest dla Pana czymś ważnym?\nŻeby wygrać trzeba wierzyć w to, że wygrasz, że chcesz zwyciężyć. Wiarę trzeba mieć zawsze, bo bez wiary nie zajdzie się daleko. To jest głębokie przekonanie mentalne, psychiczne, które niekoniecznie musi wiązać się z religią, ale kiedy stajesz twarzą w twarz z przeciwnikiem, to musisz wierzyć, że jesteś przygotowany do walki.\nCzy czuje Pan strach, kiedy patrzy w ringu na rywala, czy jednak bardziej przerażający są ludzie, z którymi ma Pan do czynienia poza ringiem na przykład promotorzy?\nKiedy stoisz naprzeciwko swojego rywala nie czujesz nic poza jednym – chcesz jak najszybciej zacząć pojedynek i pokazać, na co cię stać. O wiele gorzej jest z ludźmi poza ringiem. Obecnie nie mam powodów by narzekać, wszystko jest dobrze, gdyż DNA Sports to prawdziwi profesjonaliści, ale w przeszłości było mniej ciekawie.\nCo jest najtrudniejsze w byciu zawodnikiem MMA?\nCzasem trudno ludziom, zwłaszcza w Polsce, wytłumaczyć czym się zajmuję, bo nie bardzo wiedzą, o co chodzi. Pytają „walczysz w klatce?”. Sądzę, że to się z czasem zmieni.\nJakie było Pana najgorsze doświadczenie w ringu, a jaką chwilę wspomina Pan najmilej i z największym sentymentem?\nW ringu nigdy nie miałem złych doświadczeń. Oczywiście, jak przegrywałem to byłem wściekły, ale traktowałem to jako dobrą nauczkę. Porażki dają dużą motywację do dalszej, cięższej pracy. Najlepiej jest, kiedy się wygrywa, to są chwile, które wspominam najmilej.\nKiedy może się spodziewać kolejnej walki z Pana udziałem i z kim chciałby Pan się zmierzyć?\nNa to pytanie jest jeszcze za wcześnie.\nJak długo ma Pan zamiar walczyć?\nTak długo jak to będzie możliwe.\nDemian Maia – wywiad\n4 thoughts on “Tomasz Drwal dla eurosport.pl: cz. 1 i 2”\nB-REAL(Cytuj)">wtorek, 17 lutego, 2009 o 22:17 B-REAL(Cytuj)\nDzięki, czekamy na drugą część 🙂\nDawid(Cytuj)">wtorek, 17 lutego, 2009 o 23:15 Dawid(Cytuj)\nDobry wywiad 😀 szczególnie ostatnie pytanie i odpowiedź 🙂\nOjo(Cytuj)">wtorek, 17 lutego, 2009 o 23:30 Ojo(Cytuj)\nBardzo fajny wywiad. Tomasz to mądry koleś i świetny figther. WIELKI RESPEKT.\nYoshi(Cytuj)">środa, 18 lutego, 2009 o 10:21 Yoshi(Cytuj)\nsuper wywiad 🙂 oby częściej wystawiali go do walk