GIZA - wszystko o podr�ach\nMiasta Marze� 2. Kair\nGiza (Al -D�iza) - kiedy� jedno z najwi�kszych miast w Egipcie - nale�y do aglomeracji Kairu jako podmiejska dzielnica. Cho� s�ynie ona g��wnie ze wspania�ych staro�ytnych zabytk�w, przede wszystkim Sfinksa i kr�lewskich piramid, warto tak�e pozna� jej inne atrakcje.\nPiramidy w Gizie fascynowa�y Europejczyk�w ju� od staro�ytno�ci. Grecy nie mogli uwierzy�, �e ca�y kraj przez dziesi�tki lat budowa� grobowiec dla kr�la, Rzymianie podziwiali ogrom przedsi�wzi�cia, krzy�owcy dopatrywali si� w nim ingerencji si� nadprzyrodzonych. Bo rzeczywi�cie - piramidy w Gizie i dzi� robi� wra�enie.\nPiramidy egipskie s� jedynym ocala�ym z siedmiu staro�ytnych cud�w �wiata i chyba najcz�ciej fotografowanym obiektem na naszej planecie. Od wiek�w fascynuj� - uczonych i zwyk�ych turyst�w. Jednak podczas gdy ci pierwsi wci�� g�owi� si� nad rozwi�zaniem wszystkich ich zagadek, drugich cz�sto rozczarowuj�. Piramidy egipskie - jak to z nimi jest?\nWakacje z nauk� i prac�. Na planie egipskiego serialu , by jutro przyj�� godzin� wcze�niej. B�dzie po�ar klubu i musimy prze�wiczy� zachowanie widowni, zanim zjawi� si� aktorzy. Nie mog� si� ju� doczeka�! Ale teraz jestem g�odna. Na ulicy kupi� falafela i pojad� autobusem do dzielnicy Giza, by obejrze� zach�d s�o�ca przy piramidach. Egipt. Cheops najwi�kszy\nZ Siedmiu Cud�w Staro�ytnego �wiata tylko piramidy w Gizie przetrwa�y do dzi�. Najstarsza i najwi�ksza z nich, piramida Cheopsa, liczy ok. 4500 lat. Mimo licznych bada� wci�� kryje wiele tajemnic. Powsta�a z ok. 2,3 mln kamiennych blok�w o masie od 2,5 do 16 ton, z kt�rych wed�ug szacunk�w\nw1954 r.Egipt Giza - piramida ChefrenaNie wiele ni�sza od piramidy Cheopsa jest piramida Chefrena (Haram Chafre; 30EGP), tzw. Wielki Kefren, stoj�ca tu� obok (138m wysoko�ci, cho� pierwotnie mia�a pono� po nad 143 m wysoko�ci). Wybudowana w 2532 r. p.n.e. dla kr�la z IV dynastii, kt�ry zleci�\nzwierz�t w Europie. Nieco dalej �yj� obok siebie bizony i �ubry, a naprzeciwko pantery �nie�ne, czyli azjatyckie irbisy. W stron� wyj�cia Pod��aj�c g��wn� alej� w stron� wyj�cia czeka nas spotkanie z kilkoma gatunkami niezwykle interesuj�cych zwierz�t. Przede wszystkim gepardy. Samica Giza mieszkaj�ca z\n31.5.Nowy Jork (PAP/AFP) - 13683 os�b z 94 kraj�w zg�osi�o si� do konkursu na projekt pomnika ofiar zamach�w terrorystycznych 11 wrze�nia 2001 roku. Monument ma stan�� w miejscu, gdzie znajdowa�y si� bli�niacze wie�e �wiatowego Centrum Handlowego (WTC) w Nowym Jorku - podali w pi�tek organizatorzy Wszystkie zdj�cia z wakacji s� takie same? On znalaz� na to spos�b. Odwraca si� plecami do �wiatowych atrakcji i...\nAutorem zdj�� jest brytyjski fotograf, Oliver Curtis. Pomys� na przygotowanie w�a�nie takiej serii narodzi� si� w 2012 r. Wtedy Oliver, podobnie jak setki tysi�cy turyst�w z ca�ego �wiata, sp�dza� sw�j urlop w Egipcie. Kiedy fotograf podziwia� Piramidy w Gizie, jego wzrok zamiast w stron�\nwi�cej Porady ekspert�w na temat: giza\nDlaczego Ambasada USA ostrzega Amerykan�w przed wycieczkami do Gizy?\nAmbasada USA zamie�ci�a ostrze�enie przed agresywnymi sprzedawcami zaczepiaj�cymi turyst�w pod piramidami w Gizie. Czy rzeczywi�cie jest tam niebezpiecznie?\nzdaniem w kurorcie jest absolutnie bezpiecznie, a w Kairze jedynie w Gizie pod piramidami i Sfinksem by�o naprawd� nieprzyjemnie. By�am w Sharm na prze�omie maja i czerwca 2013. By�am te� w Kairze i na wycieczkach dooko�a Sharmu. Nie wyobra�am sobie tam �adnego zagro�enia w postaci lokalnych zamieszek\nAbelard Giza -\nW nawi�zaniu do �enady jak� zafundowali nam pos�owie troche �miechu, ale ciut przez �zy.\nhttps://www.youtube.com/watch?feature=player_embedded&v=F3rj9C-Pa9U;;F3rj9C-Pa9U;;http://i.ytimg.com/vi/F3rj9C-Pa9U/default.jpg;;Abelard Giza - Micha� -- Krejzi:\nJak wida� problemem nie jest tematyka w�tk�w\n�wietny facet z tego Aberalda, tutaj jest te� wywiad z nim u Kuby Wojew�dzkiego:\n- wycieczka statkiem do Parku Narodowego (przepi�kne rafy koralowe), lunch na statku w cenie, k�piele morskie, snorkeling (kolorowe rafy tu� przy brzegu!). Cena ok.45 USD + 5USD na wej�ci�wki do parku. Kair i Giza - wycieczka autokarowa do stolicy Egiptu (w programie Muzeum Egipskie, piramidy i sfinks w Gizie\nEgipt - Symbole Egiptu - Nil i Piramidy - wycieczka - oferta i opinie Rainbow Tours S.A.\nProgramy wycieczek, �wiadczenia, wycieczki fakultatywne mog� r�ni� si� w zale�no�ci od terminu rozpocz�cia wycieczki. Wycieczki od 2014-11-06 do 2015-04-23 Wycieczki od 2015-04-30 do 2015-10-22 Program Muzeum Egipskie w Kairze ? Giza ? wspania�e piramidy i Sfinks ? rejs komfortowym statkiem po Nilu\nEgipt - Egipt - wzd�u� Nilu - wycieczka - oferta i opinie Rainbow Tours S.A.\n.04�-�05.05.2016 Promocja: 48% Katowice wszystkie �? Katowice Pozna� Warszawa Gda�sk Wroc�aw �niadania i obiadokolacje wszystkie �? �niadania i obiadokolacje All inclusive 15 dni / 2�835 z� / za os. Zam�w Program Muzeum Egipskie w Kairze ? Giza - wspania�e piramidy i Sfinks ? staro�ytne Teby ? �wi�tynia Horusa w Edfu\nGizaGiza: Giza to trzecie co do wielko�ci miasto w Egipcie wchodz�ce w sk�ad aglomeracji Kairu. Giza le�y na lewym brzegu Nilu, naprzeciw Kairu. Giza s�ynie z najwi�kszych zabytków Egiptu: królewskich piramid, kompleksu �wi�ty� i Sfinksa. Giza: P�askowy� Gizy wdzieraj�cy si� z jednej strony w pustyni� to kompleks, do którego zalicza si� trzy królewskie piramidy, Sfinksa, zespó� �wi�tynny, kilka cmentarzy i wiosk� robotników pracuj�cych przy budowie piramid. Piramidy s� jedynym zachowanym spo�ród siedmiu cudów �wiata antycznego. Giza piramidy: Piramidy w Gizie to najwi�ksze tego typu budowle w Egipcie. Wszystkie maj� kszta�t ostros�upa na podstawie kwadratu. Najwi�ksza i najstarsza z nich to Wielka Piramida, czyli piramida Cheopsa. Ka�da z piramid znajduj�cych si� w Gizie jest co jaki� czas tymczasowo zamykana ze wzgl�dów konserwatorskich, a do tych udost�pnionych mo�e wchodzi� ograniczona liczba osób. Warto przyjecha� do Gizy rano, by unikn�� upa�ów i t�oku przed wej�ciem.\nco koniecznie zobaczy� w warszawie


ARiMR przyjmuje wnioski - Wieści Rolnicze\nPrawo i finanse Sept. 2, 2013 Aneta Rzeźniczak\nRolnicy, których gospodarstwa ucierpiały w tym roku na skutek powodzi, huraganu, gradu czy deszczu nawalnego mogą ubiegać się w Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa o przyznanie pomocy finansowej.\nWnioski o takie wsparcie można składać od 2 do 30 września 2013 roku, w biurze powiatowym ARiMR, właściwym ze względu na miejsce zamieszkania rolnika. Wysokość wsparcia jakie może otrzymać rolnik nie może przekroczyć równowartości 7500 euro. Na taką pomoc przewidziano 89,35 mln zł. Dokumenty niezbędne do ubiegania się o pomoc znajdują się na stronie ARiMR.


krewni a powinowaci | Sukcesja Biznesu\nŁad Rodzinny powinien być oparty na realistycznych przesłankach i przewidywać także złe czasy dla rodziny biznesowej. Także takie, kiedy konflikty rodzinne mogą zagrozić prosperowaniu biznesu przez pokolenia. Niewątpliwie powinowaci mogą być źródłem generującym potencjalne problemy.\nPowinowaci (małżonkowie lub partnerzy) często w sytuacjach dotyczących prowadzenia wielopokoleniowej firmy rodzinnej lub sukcesji w biznesie rodzinnym muszą sobie radzić z potencjalnymi konfliktami lojalności wobec różnych stron:\nmałżonka/partnera – czy mogę nie przyznać mu racji w sporze z innym pokoleniem lub z rodzeństwem? Jak tego nie zrobię, jak będzie wyglądać nasza wspólna przyszłość?\nfirmy – co się stanie, jeśli problem/konflikt rodzinny przeniesie się na funkcjonowanie biznesu?\nrodziny małżonka – czy spełniam oczekiwania rodziny biznesowej, w której jestem dzięki małżeństwu? Czy oni widzą, że jestem dobrym rodzicem, małżonkiem/partnerem czy obchodzi ich tylko ile daję do biznesu i ile z niego czerpię? Co jest miarą akceptacji mnie w ich oczach?\nwłasnej rodziny – jak dalece mam ich wspierać? A co będzie, gdy obecny małżonek/partner odejdą?\nTo swoisty paradoks, ale z punktu widzenia sukcesji małżonkowie/partnerzy są niezbędni dla odnowienia potencjału biologicznego rodziny biznesowej, jednak wnoszą naruszenie pewnej równowagi i względnej równowagi, jaka kształtuje się przed wprowadzeniem do rodziny jej nowego członka. Harmonia ta jasno określała kto jest kim, a tu nagle jeden z członków rodziny narusza ją – i nazywa się to weselem! Nowa osoba (jako zięć, synowa, szwagier itd.) wnosi nowe spojrzenie, przewartościowuje priorytety. Często zaczynają kwestionować zastany układ i dążą do jego zmiany naruszając dotychczasową jedność rodziny. Działa czasem pod przykryciem – żąda dla małżonka, dla jego dzieci (czyli wnuków Seniora) o sobie nie wspominając, choć część korzyści naturalnie do niej trafi. Czasem mają oni rację, czasem są po prostu ambitni czy wręcz chciwi.\nA jednak mimo świadomości tych problemów ludzie się nadal pobierają lub co najmniej próbują być ze sobą na stałe! Bo się kochają a instynkt życia pociąga ich ku sobie! Bo ich życie to nie tylko kalkulacje ale i emocje! Dopóki przeważają emocje pozytywne – to jestem dobrej myśli. Rodzina da radę!\nNie można ignorować dokooptowanych członków rodziny, ich potrzeb i ambicji. Małżonkowie nawet jeśli nie są aktywni w firmie rodzinnej, to mają na nią przemożny, choć zwykle pośredni wpływ przykładowo poprzez:\noczekiwania wobec polityki czerpania korzyści z biznesu,\nwpływ na priorytety i wybory życiowe swojego małżonka oraz kolejnego pokolenia,\nw przypadku firm rodzinnych gdzie czynni są jeszcze Seniorzy lub rodzeństwo – potencjalne konflikty między członkami rodziny mogą przenosić się na biznes z powodu konfliktów lojalności.\nJak rodzina ma sobie radzić z nowo wprowadzonym członkiem? Czy powinna zjednywać ich sobie, czy powstrzymywać przed żądaniami? Czy małżonek (mój syn, brat, siostra) jest lojalny wobec mnie/nas czy wobec niej/jego? Nie są łatwe problemu a potrafią rozbić nie tylko rodzinę ale i firmę.\nMoje rady w przypadku konfliktu między krewnymi a powinowatymi są następujące:\n· należy unikać jak ognia sytuacji w relacjach między krewnymi a powinowatymi, w której konflikt lojalności będzie doprowadzony do ekstremum, poza którym może być tylko rozstanie,\n· zawsze problem musi być rozstrzygany wg zasady win-win,\n· w razie podejrzeń co do intencji powinowatych, lepiej na problem spojrzeć z perspektywy korzyści dla dzieci niż ich rodziców i tak kształtować rozwiązania, aby to one były niewątpliwymi beneficjentami rozwiązania,\n· przyjęte rozwiązanie nie może wykluczać czy piętnować powinowatych – wtedy utracą więź z rodziną i stracą resztki lojalności i zaczną grę wyłącznie na własne konto.\nPrzygotowując Plan Sukcesji nie należy naiwnie liczyć, że wszystko pięknie się ułoży samo. Lepiej przygotować rodzinę biznesową na konflikty i poprzez ukształtowanie Ładu Rodzinnego stworzyć narzędzia umożliwiające redukcję przenoszenia problemów rodzinnych do biznesu a Ład Korporacyjny dostosować odpowiednio do tych rozwiązań.


Ryga w centrum świata | Sztuka | Dwutygodnik | Dwutygodnik\nSputnik Photos, Stracone terytoria, 2016 / RIBOCA1\nWyobraźmy sobie, że pępek świata znajduje się w Rydze. I spójrzmy na współczesność z perspektywy bałtyckiej republiki na rubieżach Europy – proponuje Katerina Gregos, kuratorka pierwszego biennale sztuki w Rydze (RIBOCA). Impreza jest spektakularna, zrobiona z rozmachem, na jaki stać milionerów z byłego ZSRR. I przy tym nie dość, że bezwstydnie atrakcyjna, to jeszcze niegłupia. Z Rygi rzeczywiście wiele widać. Szczególnie wyraźnie rysują się problemy pierwszego świata, pokazane z punktu widzenia świata drugiego, który właśnie się w te tarapaty pakuje. Dla widza z Polski jest to szczególnie ciekawe, bo sami jesteśmy przecież mieszkańcami tego drugiego świata, którego doświadczenie Gregos zręcznie wplata w osnowę globalnej narracji o sztuce, technokratyzacji, przyspieszeniu i globalnej neurozie wywołanej przez zmiany, nad którymi straciliśmy kontrolę.\nDarwinistyczna świątynia historii naturalnej pełna szkieletów zwierząt i ludzi, wypchanych okazów i blaknących fotografii uczonych, którzy wydzierali przyrodzie jej tajemnice. Miejski pałac z końca wieku pary. Hipsterski klub. Monumentalne fabryczne ruiny na przedmieściach. Nabrzeża, gdzie sztukę ogląda się na pokładzie statku, na tle portowych żurawi i opuszczonych sowieckich magazynów. Socmodernistyczna stacja kolejowa w kurorcie nad Bałtykiem. RIBOCA, rozgrywająca się w ośmiu lokacjach rozrzuconych po całym mieście (i poza nim), wciąga w wielodniową wędrówkę po Rydze. Trasa wiedzie szlakiem, który pozwala wymknąć się z zamkniętego kręgu ryskich atrakcji rekomendowanych przez turystyczne przewodniki. Tych atrakcji skądinąd nie brakuje. Historia Łotwy, ze swoimi hanzeatyckimi, niemieckimi, krzyżackimi, polskimi, szwedzkimi, carskimi i sowieckimi rozdziałami, była burzliwa, ale z substancją miasta obeszła się łaskawie. Średniowieczna starówka, wpisana na listę UNESCO i odprasowana w kant za unijne dotacje, gęsta jest od gotyckich świątyń, renesansowych domów kupieckich i turystów złapanych w tę śliczną turist trap. Na biennale też mamy być turystami, ale w wersji 2.0; takimi, którym trzeba zaproponować coś więcej, coś bardziej dyskursywnego, niż szlifowanie zabytkowych bruków na starówce. W szerszej perspektywie wszystkie starówki są przecież takie same, gotyckie katedry już widzieliśmy – gdzie indziej. Potrzebujemy nowych doświadczeń – a któż będzie ich lepszym dostarczycielem niż nowa sztuka?\nPierwsze międzynarodowe biennale sztuki w Rydze, kuratorka: Katerina Gregos, do 28 października 2018, rigabiennial.com\nŚredniowieczne starówki są do siebie podobne, ale czy tego samego nie można powiedzieć o biennale sztuki? Jest ich przecież bez liku. W artworldzie równie popularne, co samo jeżdżenie na biennale, jest krytykowanie „biennalizacji” życia artystycznego.\nKuratorka RIBOC-i, Katarina Gregos jest tej krytyki świadoma, ale ma na nią odporność. Jakżeby inaczej. Pochodząca z Aten, mieszkająca w Brukseli power figure świata sztuki, od lat przykłada się z zapałem do „biennalizacji”. Kuratorowała biennale w Irlandii, w Salonikach, Goeteborgu, współkuratorowała Manifesta 9, ma na koncie wystawy w pawilonach Danii i Belgii na weneckim biennale. Kiedy przed otwarciem RIBOC-i pytano Gregos, czy nie uważa, że mamy już za wiele biennale, wzruszała ramionami: „To tak jakby powiedzieć, że mamy za wiele książek, filmów czy meczów futbolowych”. Oczywiście, że potrzebujemy jeszcze jednego biennale sztuki – pod warunkiem, że będzie dobre.\nW artworldzie równie popularne, co samo jeżdżenie na biennale, jest krytykowanie „biennalizacji” życia artystycznego\nPrzez ostatnie, naznaczone „biennalizacją” dekady, tyle było gadania jak zdekonstruować, zhakować i podważyć ten dominujący format, że zapomnieliśmy, dlaczego właściwie stał się taki popularny. RIBOCA jest niezłą odpowiedzią na to pytanie. Przemierzając Rygę szlakiem kolejnych odsłon tego projektu, czułem się, jakbym odbywał podróż w czasie, do beztroskiej epoki poprzedzającej narodziny biennale-sceptycyzmu. Oto biennale w starym stylu, wypełnione klasycznie biennalowym rodzajem sztuki, a więc nie tyle pracami, ile „projektami”, które zazwyczaj przybierają postać instalacji wpisanych w kontekst różnych inspirujących lokacji. Jest coś przewrotnie odświeżającego w swoistym konserwatyzmie ryskiego przedsięwzięcia. Kiedy inni zastanawiają się jak zrewolucjonizować medium wystawy i szukają ucieczki przed „festiwalizacją” w różnych „antybiennale”, Gregos wraca do korzeni i „biennalizuje” na całego – z przekonaniem, że ten format w klasycznej wersji gdzie indziej może i się zużył, ale na Łotwie znów zadziała. Instynkt jej nie zawodzi.\nWykonując zwrot w stronę klasyki biennale, Gregos nie zapomniała wrócić do idei wystawy-kolubryny. W czerwcu, na otwarciu dobiegającego właśnie końca Biennale w Berlinie, branżowa publiczność wymieniała się pełnymi uznania komentarzami, jaka to kompaktowa jest tegoroczna wystawa, którą bez większej napinki dało się obejrzeć w jeden dzień – i jeszcze mieć potem siłę na networking i nocne harce. Na tle Berlina, który jest jak nowela, RIBOCA to wielowątkowa, kuratorska powieść. Jej uważna lektura wymaga nie godzin, lecz całych dni. W wystawie bierze udział sto czworo artystek i artystów. Prac jest jeszcze więcej, a wiele z nich to rozbudowane projekty, solowe wystawy wpisane w generalną narrację. Do tego blisko połowa pokazywanych w Rydze realizacji to zamówienia sfinansowane przez biennale. W Berlinie spotkałem uczestników RIBOC-i, którzy przyjechali prosto z Rygi, świeżo po tamtejszym otwarciu. Chwalili przyjęcia, budżety na produkcję dzieł, honoraria, a nawet (sic!) diety pobytowe oferowane twórcom przez ryską imprezę. W zbiennalizowanym świecie sztuki to nie jest standard. Wyznacza go raczej surowa matka wszystkich biennale sztuki, Wenecja. Tamtejsze biennale z artystami się nie pieści, żeby na nim błysnąć, trzeba mieć kapitał na inwestycję w swoją sławę. Organizatorzy wielu uczestnikom nie oferują nawet noclegów, a produkowanie nowych prac dofinansowują reprezentujące twórców galerie, w nadziei, że nakłady zwrócą im się na targach w Bazylei, które, jakże szczęśliwie, otwierają się zawsze tuż po weneckim wernisażu.\nŚwiat sztuki oszczędza, zwłaszcza na artystach, ale na biennale w stolicy Łotwy, jednego z najmniejszych i najuboższych krajów Unii Europejskiej, środków nie brakuje. Na długo trwające wielkie wystawy lepiej jechać wcześnie, z biegiem czasu lubią ulegać entropii; instalacje się psują, sprzęt wideo nie działa, wszystko się rozłazi. W Rydze jest inaczej; trafiłem tu dwa i pół miesiąca po otwarciu i znalazłem biennale zapięte pod szyję, zwarte i gotowe. Uśmiechnięta, pomocna obsługa na posterunkach, klarowana informacja, świetnie zredagowany przewodnik, skutecznie prowadzący przez meandry ogromnej wystawy. Prawdziwy pierwszy świat, a nawet lepiej, bo w pierwszym świecie organizatorom nie zawsze chce się już tak starać.\nUśmiechnięta obsługa, klarowana informacja, świetnie zredagowany przewodnik, skutecznie prowadzący przez ogromną wystawę. Prawdziwy pierwszy świat, a nawet lepiej, bo w pierwszym świecie organizatorom nie zawsze chce się już tak starać\nPieniądze, które na pierwszy rzut oka widać w RIBOC-e, wyciągnęła z prywatnego portfela Agniya Mirgorodskaya, łotewska Rosjanka, wychowanka londyńskiego Sotheby’s, i last, but not least, córka magnata przemysłu rybnego z Sankt Petersburga. Władze Łotwy zdystansowały się od organizowanej z kasy rosyjskojęzycznej oligarchii imprezy; nie dołożyły do niej pieniędzy, a na otwarciu RIBOC-i nie pojawili się oficjalnie ani przedstawiciele ministerstwa kultury, ani miasta, choć wystawa jest – między innymi – odą do Rygi, jej przeszłości, teraźniejszości i przyszłości.\nPodobnie jak Polska, Łotwa obchodzi w tym roku stulecie niepodległości. Tymczasem w Rydze łotewskojęzyczni mieszkańcy stanowią mniejszość, na ulicy wszędzie słychać rosyjski. Niespełna dwumilionowa republika czuje pole grawitacyjne ogromnego sąsiada, w dodatku demonstrującego jawnie imperialne podejście do krajów ze swojej dawnej strefy wpływów. Łotwa z determinacją stara się wyrwać z tego pola siłowego, pragnie wyprowadzić się z Europy Wschodniej, do której wciągało ją najpierw carskie imperium, a potem Związek Radziecki. Łotysze aspirują do przeprowadzki do Europy Północnej, trzymają się Unii, przyjęli wspólną walutę, są gorliwymi członkami NATO. Ich psychogeograficznym i cywilizacyjnym punktem odniesienia jest dziś przede wszystkim Skandynawia.\nW przeprowadzaniu się ze Wschodu na Północ Łotwa ma sporo sukcesów. Ryga, ze swoją przyjazną przestrzenią publiczną, wrażliwością na miejską przyrodę i nowoczesną architekturą, nie najgorzej wpisywaną w zabytkową tkankę, wygląda bardziej na miasto północne niż postsowieckie. Mieszkańcom republiki trudno jednak zapomnieć, jak geopolitycznie delikatny jest projekt, który tak pracowicie realizują. Łotwy nie trzeba nawet najeżdżać; w Rosji nie brakuje oligarchów, którzy pod skrzydłami Putina zbili takie majątki, że mogliby w pojedynkę kupić sobie małą republikę, gdyby pojawiła się taka potrzeba, dyrektywa i okazja.\nNic dziwnego, że choć wielkie pieniądze nie śmierdzą, to kiedy pochodzą z rosyjskich portfeli, budzą jednak na Łotwie niepokój. Trzeba przyznać, że Agniya Mirgorodskaya i Katerina Gregos zrobiły wiele, aby ruble wydane na RIBOC-ę pachniały jak najlepiej. Najważniejsze było uniknięcie wrażenia, że bogata z domu rosyjskojęzyczna księżniczka sprowadza sobie międzynarodowe gwiazdy, bawi się w globalną sztukę i popisuje przed artworldem, bo ją stać. Owszem, gwiazdy w Rydze są, ale ich obecność została użyta mądrze, do symbolicznego podżyrowania propozycji twórców lokalnych, pokazanych w korzystnym świetle międzynarodowego kontekstu. Gregos zaczyna zatem od artystów łotewskich, potem rozszerza pole o nazwiska z Litwy i Estonii; razem twórcy z republik bałtyckich stanowią ponad jedną trzecią składu wystawy. Pozostali artyści też rekrutują się w większości z regionu, rozumianego jeszcze szerzej: z basenu Morza Bałtyckiego, z Polski, Rosji, Skandynawii, Niemiec oraz z północy Europy, zwłaszcza z Belgii i Holandii. Geografia biennale jest przemyślana, zaprojektowana tak, by ukazać sztukę łotewską dokładnie na takim tle, na którym mieszkańcy republiki chcieliby się widzieć generalnie: w perspektywie Bałtyku, północy Europy i chętnie tu podkreślanej tradycji hanzeatyckiej.\nWładze Łotwy zdystansowały się od organizowanej z kasy rosyjskojęzycznej oligarchii imprezy, choć wystawa jest odą do Rygi, jej przeszłości, teraźniejszości i przyszłości\nOto jedna z odpowiedzi Gregos na pytanie, po co komu jeszcze jedno biennale: na początek RIBOCA stara się udowodnić, że jest potrzebna Łotwie i regionowi, promuje i umiędzynarodawia lokalną scenę – i z taką samą uwagą traktuje miasto. Zręcznie operuje narzędziami artystycznej postturystyki, prowadząc widza przez Rygę tak, aby się wyświetlała jako sprytna kompaktowa metropolia, pełna kreatywnych ludzi, nasycona skomplikowaną (czytaj: ekscytującą) historią i gęsta od pustostanów oraz malowniczych postindustrialnych zakątków, które tylko czekają, by przerobić je na centra sztuki i ośrodki kultury hipsterskiej; istny Berlin Północy. Przede wszystkim jednak używa łotewskiej perspektywy jako punktu widzenia, z którego przygląda się tzw. problemom naszej epoki. Na tym biennale Ryga zostaje umieszczona w centrum świata.\nŁotewski punkt widzenia determinuje tematyczne horyzonty biennale. Z Rygi widać wiele, ale przecież nie wszystko. Na przykład tropikalna, afrykańska, afroeuropejska, afroamerykańska, karaibska, postkolonialna rzeczywistość tematyzowana przez w większości czarnoskóre artystki, które zdominowały tegoroczne biennale w Berlinie, wydaje się odległa jeszcze bardziej niż Niemcy oddalone są fizycznie od Łotwy. Równie daleki wydaje się kryzys migracyjny. To żelazny temat ostatnich wielkich międzynarodowych wystaw, Katerina Gregos jednak się nim nie zajmuje. Morze Śródziemne, przez które płyną boat people z globalnego Południa, jest daleko stąd, znajdujemy się na innym wybrzeżu.\nMottem biennale jest tytuł książki Alexeia Yurchaka o upadku Związku Radzieckiego „Everything was forever, until it was no more”. Europa Wschodnia? Przecież ten temat, gorący w artworldzie dwie dekady temu, dawno wyszedł z mody. Zachód się nim znudził, a trochę też się naszym regionem rozczarował i szuka innych, bardziej globalnych przygód. Nic jednak nie wychodzi z mody na zawsze; dość spojrzeć na „ugly sneakers”, nawiązujące do kuriozalnych pepegów z lat 90. adidasy, które szturmem podbijają stopy dzisiejszych elegantek. Trzeba mieć tylko wyczucie czasu, wiedzieć, kiedy zgrana karta znów może być atutem. Gregos zdecydowała, że godzina wybiła i jest czas nie tylko na powrót do klasycznego biennale, ale i na powrót do Europy Wschodniej. Tym razem przypadek łotewski – środkowoeuropejski, postsowiecki, już nie szok, lecz skutki transformacji – ma służyć jako case study do refleksji nad sposobami, w jakie współczesne społeczeństwa doświadczają zmiany na bardziej uniwersalnym poziomie; to właśnie zmiana jest kluczowym pojęciem i przewodnim tematem RIBOC-i.\nGeografia biennale jest zaprojektowana tak, by ukazać sztukę łotewską dokładnie na takim tle, na którym mieszkańcy republiki chcieliby się widzieć: w perspektywie Bałtyku, północy Europy i tradycji hanzeatyckiej\nElementem zwrotu w stronę biennale w starym stylu jest reaktywacja mocnej pozycji kuratora. W epoce kuratorskich kolektywów i partycypacji zajmowanie takiej pozycji nie jest zbyt politycznie poprawne. Gregos deklaruje w wywiadach, że jest w sporze z tym, co nazywa „ekstremalną”, „toksyczną poprawnością”, która, jak twierdzi, niesie ze sobą takie nieporozumienia jak przekonanie, że „bycie starym automatycznie implikuje fałszywe wyobrażenie o społeczeństwie, bycie białą czyni cię rasistką, bycie mężczyzną – wrogiem kobiet, a posiadanie opinii – reakcjonistką”. Pewnie dlatego kuratorka, choć chwali się, że zbudowała swój zespół z samych kobiet, ma na swojej wystawie „słaby parytet” (niespełna 40% artystek w składzie uczestników). Zapewne z tego samego powodu nie waha się wejść w niepoprawnie autorytarną rolę narratorki, rozwijającej liniową opowieść. Nie tylko zaleca, aby kolejne lokacje RIBOC-i zwiedzać w ustalonym kuratorskim porządku (który często kłóci się z porządkiem topograficznym), ale w samych lokalizacjach numeruje prace i maluje na podłodze linie, wskazujące, w jakiej sekwencji powinno się oglądać wypełniające biennale projekty, aby w pełni doświadczyć kuratorskiej narracji.\nKuratorskie nitki Ariadny przydają się szczególnie w pierwszym rozdziale RIBOC-i, umieszczonym w budynku dawnego Wydziału Biologii ryskiego Uniwersytetu – iście kafkowskiej świątyni nauki z końca XIX wieku, mieszczącej labirynt korytarzy, sal wykładowych, bibliotek, laboratoriów i małych, zapominanych muzeów. Tematem tego rozdziału, zgodnie z podszeptem niesamowitego obiektu, są nauki przyrodniczce – i na ich tle Gregos formułuje swój zasadniczy statement: nie gospodarka, lecz nauka, głupcze! Odarci z politycznych złudzeń, pogrążeni w stagnacji i populistycznym bełkocie, przesadnie zajęci tweetami Donalda Trumpa, przyglądamy się biernie, jak postęp naukowy z heraklitowej rzeki zmienił się w powódź. Jej fale już nas nie unoszą, tylko porywają z prędkością rosnącą w geometrycznym tempie. Nauka, kiedyś narzędzie poznania rzeczywistości, wymyka się spod kontroli, wywołuje zmiany, których konsekwencji nikt nie jest w stanie przewidzieć. Oświecając nas, paradoksalnie prowadzi w nieznane – jak w instalacji Marka Diona, która pogrążona jest w całkowitej ciemności. Widzowie błądzą po niej wyposażeni w słabe, świecące czerwonym światłem latarki. Ich promień wydobywa z ciemności opakowane w folie szkielety, jakiejś anatomiczne przeparty, zdjęcia, dokumenty. Nie sposób rozstrzygnąć, co było tu wcześniej, a co jest śladem interwencji artysty. Na końcu mrocznego labiryntu gablot, regałów i szaf, przez który przedzieramy się niemal po omacku, czeka niespodzianka, rodzaj widmowego ołtarza nauk przyrodniczych. Te nie są już jednak tym, czym były. Zaproszeni przez Gregos artyści pokazują, jak historia naturalna kończy się na naszych oczach, a cywilizacja i przyroda stapiają w hybrydę, której kształt dopiero się ustala. W kolejnych instalacjach słuchamy muzyki topniejących lodowców, oglądamy elektryczne jabłka, przyglądamy się, jak na wysypiskach śmieci powstają nowe, nieznane wcześniej biotopy, podziwiamy ubranych jak kosmici badaczy z laboratorium nanotechnologii, tańczących nową, ponowoczesną wersję baletu mechanicznego. Na Wydziale Biologii kuratorka pokazuje sztukę, która buduje reprezentację naukowych dyskursów, prowadzi tych dyskursów krytykę, ale jeszcze chętniej sama zmienia się w alternatywną praktykę badawczą. Weteranka Lynn Hershmann każe widzowi założyć kitel laboranta, w którym wchodzi w przestrzeń jej pracy, rekonstrukcji laboratorium medycyny regeneracyjnej i genetycznych manipulacji. Artystka stawia w tej pracy odbiorcę tuż za plecami uczonych, patrzymy im przez ramię, jak szykują nam nowy świat. Czy wspaniały? Hershmann pokazuje, jak blisko jest dzień, w którym ludzki kod genetyczny może ulec komercjalizacji i stać się strzeżoną copyrightem własnością intelektualną medycznych korporacji.\nLynn Hershmann-Leeson, Infinity Engine, 2011–18, Idzięki uprzejmości artystki , Bridget Donahue, Anglim Gilbert Gallery i Waldburger Wouters, fot. Andrejs Strokins / RIBOCA1, Ryga, 2 czerwca - 28 października 2018\nW innym „art-laboratorium” Marge Monko napuszcza na siebie dwa wirtualne byty, parę chatbotów, i prowokuje je, by ze sobą flirtowały. Wychodzi z tego nieszczęśliwa historia miłosna i komedia pomyłek w jednym. Tragifarsa, jakich wiele, tyle że ta rozgrywa się między inteligentymi programami, już bez udziału człowieka. Przyszłość nie jest już tym, czym była kiedyś; podobnie jest z człowieczeństwem. W jednej z sal wykładowych Nabil Boutros pokazuje portrety owiec, sfotografowanych w studiu, w klasycznej konwencji portretowej wymyślonej dla ludzi. Ta galeria pełnych wyrazu wizerunków ukazuje prawdę, która jest oczywista, ale co innego o niej wiedzieć, a co innego zobaczyć tak dobitnie i pięknie przedstawioną. Każda owca jest inna, każda ma własną twarz, tożsamość nie jest ekskluzywnym przywilejem człowieka. Zresztą w tym samym czasie, kiedy nieludzkie byty emancypują się z anonimowości stada, ludzka indywidualność staje pod rosnącym znakiem zapytania. W epickim, zajmującym dwa duże dawne laboratoria eseju audiowizualnym, Clemens von Wedemeyer pokazuje, jak technologie generowania wirtualnych statystów do scen zbiorowych dla superprodukcji filmowych, sztuka tworzenia NPCs do gier komputerowych oraz policyjne symulacje zachowań tłumów i strategie ich kontrolowania przenikają się i łączą w momencie, w którym społeczeństwo ze zbioru jednostek zmienia się w zbiór danych. Zachowania tego zbioru (na przykład akty oporu czy rewolucyjne zrywy) można nie tylko przewidzieć, lecz również cyfrowo nimi zarządzać z nieznaną dotąd, przerażającą precyzją.\nElementem zwrotu w stronę biennale w starym stylu jest reaktywacja mocnej pozycji kuratora. W epoce kolektywów i partycypacji zajmowanie takiej pozycji nie jest zbyt politycznie poprawne\nSwoistym epilogiem dla dystopijnych wizji Wedemeyera jest interwencja dokonana przez Erika Kesselsa w staroświeckim muzeum zoologicznym, którego kolekcja pokrywa się powoli kurzem na poddaszu Wydziału Biologii. Oto ekspozycja w starym, darwinistycznym stylu, pełna zasuszonych tarantul, utopionych w formalinie mięczaków, szkieletów i wpychanych zwierząt. Kessels wplótł w ten zbiór kolekcję znalezionych, vintage’owych zdjęć przedstawiających ludzi w różnych społecznych sytuacjach: fotki z jakichś dawno przebrzmiałych urodzin, wakacji, rodzinnych zjazdów. Praca nazywa się „Human Zoo”, ludzie wypadają w niej jak okazy dziwaczne, nawet interesujące, ale przecież nie bardziej niż przedstawiciele innych gatunków.\nGmach Wydziału Biologii, oprócz dzieł sztuki, pełen jest zastanych artefaktów, w tym niezliczonych portretów pracujących tu od końca XIX wieku uczonych. Na ich obliczach rysuje się pewność, że nauka jest narzędziem, które w przyszłości umożliwi człowiekowi ostateczne zapanowanie nad naturą. Przyszłość już nastąpiła, ale pewność, którą cieszyli się dawni profesorowie, gdzieś się zagubiła. Coraz mniej oczywiste jest, czy w scenariuszach pisanych przez nasze inwencje odegramy tak doniosłe i pozytywne role, jakich byśmy sobie życzyli. Jak mamy panować nad naturą, skoro straciliśmy kontrolę nad własną wiedzą?\nEric Kessel, The Human Zoo, 2018 / RIBOCA1, Ryga, 2 czerwca - 28 października 2018\nZ tym fundamentalnym pytaniem Gregos wysyła nas z Wydziału Biologii do kolejnych lokacji biennale. W miejskiej rezydencji Kristapsa Morbegsa, łotewskiego architekta, mecenasa sztuk i nauk z przełomu XIX i XX wieku, kuratorka umieszcza rozdział poświęcony konceptowi zmiany w sensie politycznym i historycznym. Miejsce jest do takich rozważań dogodne; okna apartamentów Morbegsa wychodzą na Pomnik Wolności, który Łotysze zbudowali w latach 30. na miejscu, które za cara okupował konny portret Piotra Wielkiego. Za czasów sowieckich monument przeinterpretowano w duchu ideologii przymusowej jedności związkowych republik. Teraz pomnik znów znaczy to, co przed wojną, trudno jednak udawać, że w międzyczasie nic się nie stało. Wielu zaproszonych do wystawiania w rezydencji Morbegsa artystów zajmuje się zatem rewizytowaniem i przepracowywaniem przeszłości spędzonej w sowieckim bloku wschodnim. W Polsce pamięć o PRL coraz mocniej odkształcana jest przez sentymentalizację. Kiedy patrzy się na tamten okres przez pryzmat dzisiejszej sztuki, można odnieść wrażenie, jakby komunistyczny reżym w Polsce nie zajmował się niczym poza organizowaniem wczasów pracowniczych, budowaniem supersamów i innych pereł socmodernistycznej architektury oraz wydawaniem pięknie zaprojektowanych pism w rodzaju „Ty i Ja”. Na polskim tle artyści z krajów bałtyckich wydają się odporniejsi na wirusa nostalgii. W Rosji carskiej Ryga kwitła nie gorzej niż w średniowieczu. Widać to na jej ulicach; miasto ma największy w Europie zespół architektury secesyjnej, zresztą rezydencja Morbegsa też pochodzi z tego okresu. Ponowna aneksja przez imperium, tym razem w wersji sowieckiej, była już jednak traumą, z której Łotwa do dziś w pełni się nie otrząsnęła. Ale kto wie, co przeniesie przyszłość? Sven Johne, dziś artysta berliński, rodem z bałtyckiej wyspy Rugii i wychowany w NRD, pokazuje w gmachu przy placu Wolności wideo pod tytułem „Dorogoj Vladimir Putin”. Jego bohaterem jest postać fikcyjna, ale prawdopodobna: emerytowany inżynier z Drezna, ein Ossi, który jest rozczarowany liberalną demokracją – a może nigdy tak naprawdę jej nie lubił? NATO to dla niego amerykański spisek, Unia Europejska jest skorumpowana, słaba i – fuj! – multikulturowa, emeryt wygłasza więc wiernopoddańczy adres do Władimira Putina. Przemawia kiepskim rosyjskim, wyuczonym jeszcze w NRD-owskiej podstawówce, ale idea, którą ma do przekazania wybrzmiewa klarownie – to marzenie o rządach silnej ręki i porządku jak za starych, może nie takich znowu dobrych, ale stabilnych czasów sprzed upadku muru. Czy Władimir Władimirowicz mógłby coś zrobić w tej sprawie? Z takimi poglądami bohater pracy Johnego mógłby należeć do Pegidy, ale ludzi zmęczonych demokracją nie brakuje przecież i w innych krajach dawnego bloku wschodniego, ba!, ich szeregi rosną również na byłym Zachodzie.\nZaproszeni przez Gregos artyści pokazują, jak historia naturalna kończy się na naszych oczach, a cywilizacja i przyroda stapiają w hybrydę, której kształt dopiero się ustala\nZ położonego w centrum miasta placu Wolności Gregos zabiera nas na nabrzeża, by na tle żurawi portowych kontynuować opowieść o zmianie, tym razem pojmowanej w kategoriach ekonomicznych. Na pokładzie zacumowanego statku Karel Koplimets pokazuje pracę, która konfrontuje z rzeczywistością marzenia republik bałtyckich o znalezieniu się na globalnej Północy. Artysta buduje ożywiony filmami wideo model terminalu promowego w Tallinie. Przez jeden gate wchodzą estońscy robotnicy, którzy żyją w kraju, ale pracują w sąsiedniej Finlandii. Drugim na pokład wtaczają się Finowie, obładowani butelkami i kartonami papierosów; do Estonii przyjeżdżają tanio się upić i nakupić alkoholu na wynos. Wideoinstalację uzupełniają zdjęcia; turyści na promie kursującym między pierwszym a drugim ekonomicznym światem bawią się do upadłego i rzeczywiście padają. W końcu trudno odróżnić uwalonych w trupa Finów od estońskich gastarbeiterów, którzy też leżą pokotem na korytarzach promu, odsypiając godziny ciężkiej pracy.\nAndrejs Strokins, „Chłopiec, który podpalił dom”, 2018 / RIBOCA1, Ryga, 2 czerwca - 28 października 2018\nPortowe tereny, na których odbywa się wystawa, mają być w przyszłości przerobione na centrum kultury, pracownie artystów, siedziby dla startupów. Na razie jest tu kilka szemranych klubów z tańcami na rurze, jakieś samochodowe biznesy, mnóstwo pustostanów. Typowy posttransformacyjny pejzaż. Takich miejsc jest w Rydze wiele. Z portu idzie się na przemysłowe przedmieścia, do fabryki z początku wieku, która za czasów radzieckich została nazwana wdzięcznym imieniem „Bolszewiczka”. W poprzedniej epoce produkowano tu tekstylia, więc w kapitalistycznych realiach zakład oczywiście padł powalony ciosami globalnej konkurencji. Obiekt jest wspaniały, monumentalny, ale popada ruinę; organizatorzy obwiesili teren tabliczkami z informacją, że nie biorą odpowiedzialności za zdrowie i życie tych, którzy zboczą z wyznaczonych ścieżek biennale. Jedna z nich wiedzie do ogromnej hali, która na co dzień służy za pracownię Andrisowi Eglitisowi, wciąż młodemu, ale prominentnemu łotewskiemu artyście. Na zapleczu studia Robert Kuśmirowski zbudował malowniczą bimbrownię z tego, co znalazł w ruinach; materiału tu nie brakuje. Wewnątrz pracowni zmieścił się nie tylko festiwal prac Eglitisa, ale kilka innych efektownych realizacji, wśród nich świetna instalacja Andrejsa Strokinsa „Chłopiec, który podpalił dom”. W szopie, która wygląda jak jedna z kryjówek Teda „Unabombera” Kaczyńskiego, artysta przedstawia historię ognia w sowieckiej Łotwie, ze szczególnym uwzględnieniem pożarów. Instalacja jest czymś w rodzaju piromańskiej kunstkamery, pełnej łatwopalnych substancji, przeterminowanego sprzętu gaśniczego, pamiątek po różnych pożarach, nadpalonych przedmiotów. Centralne miejsce w tej kolekcji zajmuje album skomponowany z archiwalnych zdjęć. Strażacy w akcji, albo – spóźnieni – stojący bezradnie na jakichś zgliszczach, gapie, milicjanci, sikawki, karetki, wiejskie chaty, urzędy, fabryki, śmietniki – płonące lub dymiące, strawione przez ogień lub tylko nim liźnięte. Niektóre z tych fotografii są rzecz jasna drastyczne; spalone zwłoki to koszmarny widok, ale mi jeszcze mocniej utkwił w pamięci obraz stodoły w jakimś kołchozie, pełnej upieczonych żywcem krów. Niby wszystko już było, ale okazuje się, że zawsze jest miejsce na nową, nośną metaforę. Narracja Strokinsa okazuje się zaskakująco wieloznaczna; wyłania się z niej obraz wiecznych zmagań między władzą a jej poddanymi, między organami porządku a chaosem, między reprezentowanym przez gaszących pożary strażaków systemem a społeczeństwem, którego wiecznie niesubordynowani przedstawiciele uparcie zaprószają ogień, zasypiają pijani z papierosami w dłoniach i nie zachowują należytej ostrożności w miejscu pracy.\nW nocy, już po zamknięciu wystawy, wracam do Bolszewiczki; jeden z projektów biennale to Brick Bar, urządzony wśród ruin klub pod gołym niebem, zbudowany z cegieł i materiałów znalezionych na okolicznych poprzemysłowych rumowiskach. W planach na wieczór była impreza techno. Muzyka jest rzeczywiście niezła, ale sytuacja kameralna; przyszło ledwie kilkanaście osób i szybko okazuje się, że są to bez wyjątku łotewscy artyści biorący udział RIBOC-e oraz ich znajomi. Kolejny dowód, że biennale naprawdę służy lokalnej scenie.\nCzęść artystów zajmuje się rewizytowaniem i przepracowywaniem przeszłości spędzonej w sowieckim bloku wschodnim\nZe zrujnowanej fabryki tekstyliów Gregos wysyła nas z powrotem w kierunku centrum, tym razem do fabryki słodyczy. Tu również od dawna żadnych cukierków się nie produkuje, za to już za trzy lata ma zostać otwarte łotewskie muzeum sztuki współczesnej. Podobnie jak RIBOCA i ta instytucja, obecnie w budowie, jest prywatną fundacją, choć tym razem realizowaną we współpracy z Ministerstwem Kultury.\nPrywatną fundacją jest także kolejna instytucja służąca za lokację biennale, centrum sztuki Zuzeum, urządzone przez rodzinę Zuzāns – familię kolekcjonerów i macenasów – w pięknej, pochodzącej z początku XX wieku fabryce wyrobów korkowych. W tutejszych przestrzeniach zmieściłaby się połowa galerii tworzących WGW. Patrząc na tę prywatną instytucję, goszczącą zorganizowane za prywatne pieniądze biennale, zastanawiałem się, kiedy w Polsce biznes dojrzeje do wchodzenia w sztukę na podobną skalę. Zniechęcona niepowodzeniami w kraju Grażyna Kluczyk otworzyła prywatne muzeum, ale w Szwajcarii, tymczasem instytucjonalne działania polskich mecenasów wydają się, oględnie mówiąc, nieśmiałe; głównym rozgrywającym pozostaje państwo. W Rydze gentryfikacja miasta przez sztukę dokonuje się szybciej. Czy w początkach transformacji pieniądze robiło się tu prędzej i w większych ilościach? Niewykluczone, nie ulega też wątpliwości, że Ryga ściga się z czasem. Miasto się wyludnia; ćwierć wieku temu dobijało do miliona mieszkańców, teraz żyje w nim ledwie 700 000 osób. Unia Europejska wysysa populację; tylko Wielka Brytania wchłonęła blisko 100 000 Łotyszy, czyli co dwudziestego obywatela republiki. W równie szybkim tempie Ryga się starzeje i dezindustrializuje; ubocznym efektem procesu jest obfitość pustostanów i pięknych fabryk, które można przerobić na centra sztuki, zagłębia hipsterskich knajp i tereny targów ekologicznej żywności. W Rydze robi się w tej sprawie, co się da, ale z gentryfikacją miasta i z przestawianiem jego ekonomii społecznej z realnej produkcji na wytwarzanie kapitałów symbolicznych i doświadczeń trzeba się spieszyć, póki w stolicy jest jeszcze dość ludzi, którzy ten przemysł kulturalny są w stanie animować i obsługiwać.\nWyścig toczący się w Rydze to drugi etap transformacji, tym razem z miasta postkomunistycznego w metropolię pierwszego świata; depopulacja, dezindustrializacja i ofensywa sztuki współczesnej należą przecież do typowych symptomów tego procesu. Ten zaś stanowi już nie tyle świetne tło, ile żywą ilustrację problemów, na których skupia się Gregos. Rozdział wystawy w eksfabryce słodyczy poświęca problemowi akceleracji współczesnego życia. Jak bardzo można je jeszcze przyspieszyć? Litewski artysta Julijonas Urbonas udziela przewrotnej odpowiedzi: owszem, można rozpędzić się jeszcze bardziej, ale będzie to zabójcze. Na dowód pokazuje model rollercoastera służącego eutanazji (choć można by go wykorzystać, w razie potrzeby, do przeprowadzenia humanitarnej egzekucji). Wszystko zostało tu skrupulatnie wyliczone i naukowo skonsultowane. Jazda kolejką zaprojektowana jest na niewiele ponad trzy minuty. Przez pierwsze dwie wagonik wznosi się na niebotyczną wysokość 700 metrów; to dobry moment, żeby jeszcze raz zastanowić się nad swoim życiem. Potem w ciągu kilku sekund opadamy, nabierając oszałamiającej prędkości, by na ostatnim odcinku wpaść w zwężającą się spiralę. Na tym etapie ciało pasażera poddane zostanie przez minutę przeciążeniu przekraczającemu 10G. To dawka śmiertelna. Zanim wagonik dojedzie do końca trasy, będzie po wszystkim, ale artysta zapewnia, że umieranie w ten sposób jest nie tylko bezbolesne, ale towarzyszą mu przyjemne, wręcz ekstatyczne, wywołane przez przeciążenie doznania.\nInstytucjonalne działania polskich mecenasów wydają się nieśmiałe; głównym rozgrywającym pozostaje państwo. W Rydze gentryfikacja miasta przez sztukę dokonuje się szybciej\nJeżeli w rozdziale piątym biennale tematem jest akceleracja codzienności, w wyniku której nie nadążamy za własnym życiem (i za przepływem danych, również tych na nasz temat), to następna odsłona projektu traktuje o egzystencjalnych efektach ubocznych tego przyspieszenia. Komponowana raczej z projektów niż prac, wypełniona realizacjami, w których większą rolę od plastyki odgrywają research i dyskursy, RIBOCA nie rozpieszcza miłośników malarstwa czy tradycyjnych estetycznych wzruszeń. Ma jednak momenty, które potrafią mocno dotknąć widza emocjonalnie. W fabryce słodyczy dagestańsko-moskiewska artystka Taus Makhavcheva ustawia na statywach dziesiątki głośniczków. Każdy jest inny i z każdego dobiega głos innego aktora lub aktorki odczytujących pierwsze linijki z e-maili dalszych i bliższych znajomych artystki. Te inwokacje mają wspólny mianownik; wszystkie cytowane listy zaczynają się od przeprosin za to, że odpowiedź nadchodzi tak późno.Towarzyszą im usprawiedliwienia, wyjaśnienia, wymówki. Jedni tłumaczą się, że są praktycznie w ciągłej podróży, albo że mieli odpowiedzieć od razu i wydawało im się wręcz, że nawet już to zrobili. Inni piszą, że byli pod presją deadline’ów, jeszcze inni, że ostatni tydzień był zwariowany – albo zwariowane były całe ostatnie miesiące. A po nich nastąpią szalone lata; są więc i tacy, którzy w pierwszych słowach swych listów wyznają, że nie odpowiedzieli, bo już nie mieli siły. Pomysł Makhachevej jest prosty, właściwie banalny, ale okazuje się nadspodziewanie nośny. Cichy chór przepraszających, usprawiedliwiających się głosów układa się w poruszający dźwiękowy pejzaż, swego rodzaju zbiorową spowiedź, wyznanie winy na miarę XXI wieku, nie tyle bez obietnicy, ile bez nadziei na poprawę i wybaczenie grzechu nienadążania za własnym życiem, które rozpędziliśmy do tempa, któremu nie jesteśmy już w stanie dotrzymać kroku.\n1. Hans Rosenström, Mikado, 2009-18, dzięki uprzejmości artysty i Helsinki Contemporary, fot. Vladimir Svetlov. 2. Taus Makhacheva, Dear … 2018, fot. Vladimir Svetlov/ RIBOCA1, Ryga, 2 czerwca - 28 października 2018\nW Zuzeum Hans Rosenstroem zaprasza widzów – pojedynczo – na zaplecze, gdzie czeka pogrążona w mroku garderoba. Wolontariusz pilnujący wystawy prosi, by założyć słuchawki, i wychodzi. Siedzimy przed lustrem, sam na sam ze swoim odbiciem, wydobywanym z ciemności przez słabe czerwone światło. Potem wydaje się, że ktoś jeszcze jest w tym pomieszczeniu i krąży za naszymi plecami, ale to tylko dobrze zrobione dźwiękowe efekty specjalne. A jeszcze potem niewidzialna postać, przechadzająca się po pokoju niczym śledcza albo terapeutka, zaczyna zadawać pytania. Gdzie się podział entuzjazm, goszczący kiedyś na widocznej w lustrze twarzy? Bezkompromisowość? Bezinteresowność? Wiara w przyszłość? Skąd wzięło się to pozbawione złudzeń spojrzenie?\nRosenstroem komponuje wypowiadany przez bezcielesny głos tekst z fragmentów dialogów Bergmanowskich „Szeptów i krzyków”. Film ma swoje lata, ale pożyczone z niego frazy brzmią boleśnie aktualnie. Nieokreślone poczucie pustki, zwątpienie w przyszłość na przekór całkiem przecież bezpiecznej i komfortowej teraźniejszości – oto klasyczne problemy pierwszego świata. O takich sprawach nie myśli się, kiedy walczy się o przetrwanie albo ucieka ze strefy konfliktu; paradoksalnie sens życia jawi się wtedy klarownie, cele są jasno wytyczone. Problemy innych światów mają jednak tę przewagę nad problemami świata pierwszego, że ich rozwiązania są znane. To nie znaczy, że te rozwiązania są wprowadzane w życie; wiadomo jednak, że na wojnę lekarstwem jest pokój, na ucisk – sprawiedliwość, a na głód – posiłek. Kiedy te i podobne kwestie są rozwiązane, staje się w obliczu problemów pierwszego świata, które wydają się błahe, na których temat robi się memy, ale które mają to do siebie, że nie wiadomo, co z nimi począć. Łotwa już zaczyna się z nimi borykać, choć podobanie jak inne kraje naszego regionu, nie rozliczyła się jeszcze do końca z kłopotami, które miała, kiedy należała do nieistniejącego już świata numer dwa.\nRIBOCA nie rozpieszcza miłośników malarstwa czy tradycyjnych estetycznych wzruszeń. Ma jednak momenty, które potrafią mocno dotknąć widza emocjonalnie\nInstalacja Rosenstreoma, zostawiająca widza z niewygodnymi pytaniami, na które może wolelibyśmy nie poznawać odpowiedzi, świetnie nadawałaby się na puentę biennale. Ale to jeszcze nie koniec; kuratorka zaprasza, żeby wsiąść do pociągu i pojechać za miasto, nad Bałtyk, do kurortu Jurmała. Podróż nie trwa długo; wysiadamy na stacji kolejowej nad zalewem – i już jesteśmy na miejscu. Tutejszy dworzec to jedna z tych socmodernistycznych perełek, na widok których historycy architektury, a także dotknięci zajawką na socjalistyczny modernizm milenialsi zaczynają postękiwać z rozkoszy. Zaprojektowana przez Igora Jaweina stacja rzeczywiście jest ładna, trochę hansenowska z ducha; beton, dużo szkła i przestrzeni, dach wymodelowany w śmiałą falę, bo jesteśmy przecież nad morzem. Jurmała chwali się, że to jedyny w Europie przypadek obiektu, który łączy w sobie funkcję w pełni działającej stacji kolejowej i centrum sztuki współczesnej. Biennale ma tu swój epilog, wykuratorowaną przez asystentkę Kateriny Gregos, Solvej Helweg Ovesen wystawę nazwaną „Sensorium: laboratrium deakceleracji ciała oraz nowych polityk zmysłów”. OMG, cóż za tytuł! Kryją się za nim projekty na temat kolekcjonowania zapachów, gotowania kwiatów, zażywania kąpieli dźwiękowych, tajemnic łotewskich ziół i chwastów; w przestrzeni wystawy znalazło się nawet łóżko wodne, z którego można pooglądać relaksacyjne, podmorskie wideo. Slow food, mindfulness, wellness, poświęcanie uwagi inny zmysłom jako lekarstwo na zerkające w ekran smartfona, rozbiegane oczy współczesności: w kontekście RIBOC-i można sobie żartować na temat pierwszego świata, ale w finalnej części biennale wpada się w niego na serio i to po uszy. Zgromadzone na stacji projekty mają sens, czasem eko-polityczny, czasem zmysłowy lub konceptualny. Czy to jest jednak wystarczające remedium na egzystencjalny i społeczny niepokój oraz realne cywilizacyjne zagrożenia tak obficie tematyzowane w poprzednich rozdziałach biennale? Mam wątpliwości, zresztą zamiast leżeć na skądinąd fajnym wodnym łóżku w galerii wolę iść na plażę, nad prawdziwe morze – w końcu to dwa kroki stąd i mam jeszcze chwilę czasu.\nDworzec w Jurmali, jedna z lokacji biennale / fot. P. Wrocławska\nSztuka zawsze lepsza była we wskazywaniu problemów niż w ich rozwiązywaniu. RIBOC-a nie jest wyjątkiem. Katerina Gregos mierzyła się zresztą z innym wyzwaniem: jak zrobić jeszcze jedno biennale tak, żeby nie okazało się o jednym biennale za wiele? Jak zrobić wystawę o międzynarodowym znaczeniu tak, by nie wydawała się aktem kolonizowania lokalnej sceny w peryferyjnym kraju przez globalny artworld? Jak ominąć wiele dyżurnych, obowiązkowych tematów i zachować poczucie aktualności? Jak zrobić atrakcyjny, przystępny dla masowej publiczności show, nie składając na ołtarzu tego spektaklu szansy stworzenia platformy w miarę poważnej refleksji nad współczesnością? Kuratorka problemów pierwszego świata może rozwiązać nie potrafi, ale swój problem – jak zrobić biennale sztuki – rozwiązała doskonale. Learning from Riga, chciałoby się powiedzieć, parafrazując Venturiego. W środowiskowych dyskusjach słyszałem wielokrotnie opinie, że na próby organizowania w Polsce biennale jest już późno, że ten format się wyczerpał. Nic podobnego, jedna z lekcji Rygi jest taka, że choć na kiepskie biennale zawsze szkoda czasu, to na dobre nigdy nie jest za późno.\nMarcel Proust, biennale sztuki, Ryga, Łotwa, RIBOCA


Wycieczka piesza po francuskiej dzielnicy | musement\nStrona główna / Nowy Orlean / Wycieczka piesza po francuskiej dzielnicy\nOdkryj tajemnice Dzielnicy Francuskiej w Nowym Orleanie\nPozwól lokalnemu przewodnikowi pokazać ulice i zakątki okolicy\nOdwiedź Kościół Mariacki i Stary klasztor Urszulanek\nPozwól lokalnemu przewodnikowi pokazać jedną z najstarszych i najbardziej wyjątkowych dzielnic mieszkalnych w Ameryce. Podążaj śladami historycznych postaci, spacerując wzdłuż Mighty Mississippi i Jackson Square. Odkryj bankiety (chodniki) uroczych uliczek nazwanych imionami europejskich świętych i grzeszników. Dowiedz się, jak miasto zostało założone i co ma dziś do zaoferowania.\nDowiedz się o Kreolach podczas tej wycieczki po oryginalnym mieście i odwiedź najstarszy budynek w Dolinie Mississippi, Stary klasztor Urszulanek i Kościół Najświętszej Marii Panny, który służył jako centrum kultu dla Francuzów, Hiszpanów, Afroamerykanów, Niemców , Społeczności irlandzkie i włoskie.\nOd wtorku do niedzieli o godzinie 13.00


Najpiękniejsze kwiaty świata: CEREUS WIELOKWIATOWY – KRÓLOWA NOCY.\nAutor: Karjust o 06:13\nkto mi pomoze 1-go e-booka napisac? 18 maja 2011 09:00\npodziwiam takie osoby ,one musza miec wspanialy charakter\nhttp://justynka-majli.blogspot.com 2 marca 2012 23:13\nprzeczytałam całą notkę, mam też takiego kwiatka, kwitła w tamtym roku i wypuściła dwa duże pędy. nie wiem co z nimi zrobić. Proszę o odpowiedź. Z pozdrowieniami Justyna\nANETA BEATA CZYŻEWSKA 5 czerwca 2015 05:26\nTylko, że to nie jest zdjęcie cereusa, a epifilum. Widać to po łodygach widocznych na zdjęciu. Epifylum, znane też pod nazwą fylokaktus, ma wiele odmian, które kwitną jedną noc lub kilka dni. Mam cereusa i oba rodzaje epifylum, dlatego pozwoliłam sobie zabrać głos w dyskusji.\nUnknown 1 maja 2017 09:26\nCzy dlugi wysoki ped mozna obciąć?moze ktos wie czy mozna obcinac\nEwa Kwidzinska 1 maja 2017 09:27


§ Druga komisja lekarska zus – Forum Prawne\nDruga komisja lekarska zus - Forum Prawne\nDruga komisja lekarska zus\nWitam i bardzo prosze o pomoc! Pisze w sprawie swiadczenia rehabilitacyjnego. Otoz nie bardzo wiem o co... Nakresle sytuacje: 1. W koncowce kwietnia lekarz orzecznik przyznal mi sw.rehab. 2.Po dwoch tygodniach zus to podwarzyl i ...\nWitam i bardzo prosze o pomoc! Pisze w sprawie swiadczenia rehabilitacyjnego. Otoz nie bardzo wiem o co... Nakresle sytuacje:\n1. W koncowce kwietnia lekarz orzecznik przyznal mi sw.rehab.\n2.Po dwoch tygodniach zus to podwarzyl i wezwal na komisje lekarska dn 09.05\n3 Zus wyslal swoja decyzje pod zly adres. Gdzies wyczytalem, ze maja na dostarczenie decyzji 30 dni. po uplywie tego czasu osobiscie pojechalem po decyzje. Odebralem ja 12.06, byla argumentujac, ze nie doszla na adres ktory podalem. Byla negatywna wiec powiedzialem, ze odwolam sie od niej do sadu.\n4. Dzis, tj.20.06 dostalem wezwanie na DRUGA komisje, mimo ze nie skladalem zadnego wniosku. Dodam, ze na wezwaniu nie ma napisanego w jakiej sprawie jest ta komisja.\nCzy ktos moze mi wyjasnic o co chodzi? Czy jest szansa, ze mimo braku odwolania chca ponownie rozpatrzec moja sprawe? Po ponad miesiacu? Nie wiem takze, czy do czasu tej komisji mam skladac odwolanie do sadu w sprawie poprzedniej decyzji?? Termin na odwolanie mija chyba po 14 dniach od otrzymania decyzji, w moim przypadku 14 dni mija... w dniu drugiej komisji zus. Bardzo prosze o odpowiedz. Pozdrawiam


Moduł D Stoiska Magneto 80 x 200 cm z wydrukiem jednostronnym | Ścianki Modułowe - Sklep Retio.pl\n» Moduł D Stoiska Magneto 80 x 200 cm z... Moduł D Stoiska Magneto 80 x 200 cm z wydrukiem jednostronnym\nOcena: (4.87/5 Ilość głosów: 31) Kliknij w gwiazdkę i oceń produkt\nCena brutto: 1 445,19 zł 1445.19\nCena netto: 1 174,95 zł\nŚcianki tekstylne Magneto to rewolucyjne rozwiązanie w świecie stoisk targowych, umożliwiające bezproblemowe łączenie i rozłączanie poszczególnych modułów stoiska. Zawdzięcza to zastosowaniu silnych magnesów - cztery sztuki na każdy segment. Po przystawieniu dwóch takich ścian do siebie, łączą się one bez potrzeby zastosowania absolutnie żadnych narzędzi, umożliwiając tym samym złożenie pełnoprawnego stoiska w przeróżnych konfiguracjach w zaledwie kilka chwil. Możliwości są naprawdę nieograniczone - zachęcamy do sprawdzenia galerii w celu zaczerpnięcia inspiracji.\nDobierz ilość modułów według ich wielkości oraz kształtu i dopasuj idealnie do Twojej powierzchni reklamowej na targach - jeśli w przyszłości okażę się, że potrzebujesz większego stoiska, wystarczy że dokupisz dodatkowe moduły, natomiast w sytuacji kiedy przestrzeni będzie mniej - bez problemu możesz zmienić konfigurację nie wykorzystując w danym przypadku niektórych elementów. Magneto to ścianki dla ludzi poszukujących elastyczności połączonej z jakością wykonania.\nWydruk wykonujemy techniką sublimacji na wysokiej jakości materiale Display Stretch 260 g, który cechuje znakomite nasycenie bartw. W tym wypadku są to dwie warstwy materiału połączone ze sobą zamkiem, dzięki któremu po naciągnięciu grafiki na stelaż możemy ją idealnie napiąć. Zamek jest ukryty pod maskownicą, nie zaburza więc estetyki stoiska.\nKonstrukcja składa się z rurek aluminiowych o średnicy 30 mm, co sprawia, że są one bardzo lekkie i wytrzymałe. Profile połączone są przy pomocy linek typu "bungee" oraz oznaczone numerkami, co jeszcze bardziej ułatwia i przyśpiesza montaż. Profile posiadają tak zwany mechanizm łączenia "na klik" - z samoblokującym przyciskiem.\nSystemy są niezwykle mobilne - każdy z nich mieści się w poręczną torbę transportową nie różniącą się wymiarami znacznie od typowej torby rollupowej. Aby ustabilizować nośnik na podłożu - wyposażyliśmy go w smukłe stopy stabilizujące z beznarzędziowym, jeszcze bardziej wygodnym sposobem montażu. Stopy są obrotowe, posiadają mechanizm "Obróć i zablokuj". Można ustawić je równolegle do stelaża co znajduje zastosowanie przy niektórych konfiguracjach.\nWersje dwumetrowe posiadają możliwość dokupienia przedłużki o wysokości 40 cm. Możesz również zakupić system od razu w wersji o wysokości 2,4 m.\nSolidna, 30mm aluminiowa konstrukcja, nie wymagająca narzędzi do montażu;\nSystem z dwiema, obrotowymi stopami stabilizującymi na podłożu;\n2000 (wys) x 800 (szer) x 400 (gł) mm\nDwie obrotowe stopy stabilizujące;\nWydruk jednostronny na materiale tekstylnym;\nPoręczną torbę transportową;\n1 557,55 zł\n1 509,76 zł\n1 623,97 zł\n1 445,19 zł


Dystrybucja Niemieckich Perfum Maybe - Białystok - Ogłoszenia Radom i okolice. Bezpłatne ogłoszenia Radom\nPolska Białystok ul. Porzeczkowa 14\nOgłoszenie ważne do: 2018-12-26\nART-POL reprezentujący niemiecką firmę Maybe Parfum World przedstawia atrakcyjną propozycję dla klientów, jak również osób poszukujących ciekawej pracy oraz atrakcyjnych zarobków.\nDla osób przedsiębiorczych, odważnych, poszukujących dodatkowego zajęcia które umożliwia uzyskiwanie atrakcyjnych dochodów i daje perspektywę na własny biznes, mamy ciekawą propozycję. Nasza firma proponuje współpracę przy dystrybucji perfum firmy Maybe.\nDziałamy na terenie 30 krajów a szeroka gama zapachów dla kobiet i mężczyzn, sprawiła że grono naszych klientów stale wzrasta.\nTeraz również TY masz niepowtarzalną okazję dołączyć do grona osób, które dzięki współpracy z firmą Maybe, zyskały ciekawe zajęcie i osiągnęły sukces finansowy. Przyłącz się do nas i zyskaj szansę na finansową niezależność.\nJeżeli jesteś zainteresowany zakupem naszych perfum lub ich dystrybucją, zarejestruj się na naszej stronie internetowej. Rejestracja poza szansą na współpracę, uprawnia do zakupów w cenie hurtowej.\nJesteśmy przekonani ze pokochacie zapachy naszych perfum. Znacie je doskonale, używacie ich każdego dnia placąc wysokie ceny ale dopiero teraz możecie je nabyć w cenie na którą stać każdego z nas. Dzięki wysokiej jakości oraz atrakcyjnej cenie, możliwości ich zakupu oraz sprzedaży są niemal nieograniczone.\nOd niedawna jesteśmy także w Polsce. Już teraz zamów próbki naszych perfum i daj się oczarować ich zmysłowym zapachom.\nZapraszamy na zakupy i do współpracy!\nFormularz kontaktowy Numer ogłoszenia: 742\nE-mail - kontakt@perfumy-maybe.pl\nTelefon - 507 395 882\nSkype - perfumy-maybe.pl\nwww - http:// www.perfumy-maybe.pl\nLiczba wyświetleń strony: 696 razy.


Latarnia morska - Tu Świnoujście\nŚwinoujście. RUSZYŁA SEZONOWA LINIA AUTOBUSOWA DO LATARNI MORSKIEJ\ntu.swinoujscie informacja, komunikacja miejska, Latarnia morska, ogłoszenie, Świnoujście, wydarzenia 0 Comments 4 maja 2022\nŚwinoujście. RUSZYŁA SEZONOWA LINIA AUTOBUSOWA DO LATARNI MORSKIEJ. Od 1 maja 2022 r. rozpoczyna kursowanie autobus sezonowej linii nr 1. W maju i czerwcu oraz wrześniu autobus kursował będzie w weekendy, w lipcu i sierpniu codziennie, zgodnie z umieszczonym na stronie: www.ka.swinoujscie.pl rozkładem jazdy. Autobus będzie dowoził pasażerów do latarni morskiej. https://www.swinoujscie.pl/\nTEGO NIE MOŻNA PRZEGAPIĆ. W ŚWINOUJŚCIU BĘDZIE NAJWIĘKSZA!\ntu.swinoujscie Dzień Flagi, informacja, Latarnia morska, ogłoszenie, Świnoujście, wydarzenia kulturalne 0 Comments 25 kwietnia 2022\nTEGO NIE MOŻNA PRZEGAPIĆ. W ŚWINOUJŚCIU BĘDZIE NAJWIĘKSZA! 2 maja w Dniu Flagi Rzeczpospolitej Polskiej, już po raz dziewiąty, na świnoujską latarnię morską zostanie wciągnięta największa polska biało – czerwona. Będzie miała 500 metrów kwadratowych! Operacja wciągnięcia flagi rozpocznie się o godzinie 12.00, ale organizatorzy zapraszają przed latarnię już od godziny 10.30. Tego dnia do […]\ntu.swinoujscie informacja, Latarnia morska, marynarka wojenna, ogłoszenie, Świnoujście, wydarzenia 26 listopada 2021\nUlica Ku Morzu a rozbudowa terminalu. Którędy do latarni i fortu w Świnoujściu?\ntu.swinoujscie Barbara Michalska, informacje, Latarnia morska, LNG, ogłoszenie, Świnoujście, wydarzenia 28 września 2021\nUlica Ku Morzu a rozbudowa terminalu. Którędy do latarni i fortu w Świnoujściu? W związku z rozbudową Terminalu LNG i zapewnieniem jego bezpieczeństwa spółka Gaz-System będzie musiała wybudować nowy parking i drogę dojazdową do jednych z największych świnoujskich atrakcji – Latarni Morskiej i Fortu Gerharda. Takie jest stanowisko Miasta. – Rozumiemy względy bezpieczeństwa i związane […]\nInformacja dotycząca zmiany organizacji ruchu przy ul. Ku Morzu w Świnoujściu\ntu.swinoujscie Fort Gerharda, informacje, Latarnia morska, ogłoszenie, Świnoujście 8 lipca 2021\nInformacja dotycząca zmiany organizacji ruchu przy ul. Ku Morzu w Świnoujściu. Szanowni Państwo, w związku z realizacją inwestycji rozbudowy terminalu LNG, lider konsorcjum, firma PORR SA podjęła działania dotyczące zapewnienia bezpieczeństwa ruchu. W związku z postępem prac w ww. inwestycji przewiduje się zwiększony ruch samochodowy na ul. Ku Morzu, dlatego w ramach nowej organizacji ruchu […]\nŚwinoujście. Na latarni morskiej. Znów załopocze Biało Czerwony Gigant!\ntu.swinoujscie Dzień Flagi, historia, informacja, Janusz Żmurkiewicz, Latarnia morska, ogłoszenie, Świnoujście, wydarzenia kulturalne 26 kwietnia 2021\nŚwinoujście. Na latarni morskiej. Znów załopocze Biało Czerwony Gigant! Już w tę sobotę, w Dzień Flagi Narodowej Rzeczypospolitej, na najwyższej na Bałtyku latarni morskiej, załopocze największa w Polsce nasza Biało Czerwona Flaga. Przygotowania do tego wydarzenia już trwają. Potężna flaga zostanie wciągnięta już po raz ósmy. Tradycyjnie operacja rozpocznie się 2 maja tuż przez godziną […]\ntu.swinoujscie Barbara Michalska, historia, informacja, Latarnia morska, ogłoszenie, Świnoujście, wydarzenia 15 kwietnia 2021\nŚwinoujście. Miasto i branża turystyczna walczą o drogę do latarni. Trwają negocjacje Miasta ze spółką Gaz System SA, która zarządza terminalem LNG, obecnie będącym w rozbudowie. Dotyczą one inwestycji planowanej przez nasz samorząd, której celem jest poprawa dostępu do terenów portowych. W tym przypadku chodzi o ul. Ku Morzu. Jednak wskutek rozbudowy terminala, Gaz System […]\ntu.swinoujscie informacja, Latarnia morska, ogłoszenie, rozrywka, Świnoujście, wydarzenia kulturalne 13 sierpnia 2020\nŚwinoujście. Latarnia Morska. To będzie wyjątkowy weekend. W sobotę i niedzielę 15-16 sierpnia obchodzimy Międzynarodowy Dzień Latarń Morskich. W sobotę ulicami naszego miasta przejdzie Neptun ze swoją Świtą i to aż dwukrotnie. A w niedzielę od godziny 12.00 zapraszamy na świnoujską latarnię. Jeśli ktoś nie ma jak tam dotrzeć, to zapraszamy do skorzystania z autobusu […]\ntu.swinoujscie informacja, Latarnia morska, ogłoszenie, Świnoujście, wydarzenia 6 sierpnia 2020\nŚwinoujście. Międzynarodowy Dzień Latarń Morskich – Świnoujście 2020. W dniu 3 sierpnia 2020 roku do Urzędu Miasta Świnoujście wpłynęła oferta na wsparcie realizacji zadania publicznego pod nazwą : „Międzynarodowy Dzień Latarń Morskich – Świnoujście 2020”. Termin realizacji zadania: od 12.08.2020 roku do 31.08.2020 roku. Oferta wraz z załącznikiem znajduje się do wglądu w Wydziale Promocji, […]\ntu.swinoujscie Fort Gerharda, informacja, komunikacja miejska, Latarnia morska, ogłoszenie, Świnoujście 7 lipca 2020\nŚwinoujście. Największa flaga Polski na najwyższej latarni morskiej\ntu.swinoujscie Dzień Flagi, historia, informacja, Latarnia morska, ogłoszenie, Świnoujście, wydarzenia 2 maja 2020\nŚwinoujście. Największa flaga Polski na najwyższej latarni morskiej. Największa flaga narodowa zawisła w sobotę na cokole latarni morskiej w Świnoujściu. Waży prawie 100 kilogramów i ma ponad 400 metrów kwadratowych. Biało-czerwona flaga była szyta przez ponad tydzień w jednej z pracowni krawieckich. Na latarnię morską wciągali ją alpiniści za pomocą specjalnego zespołu lin. Pod latarnią […]


Dziwne a Znaczne Gry treningowe -\nHome  Biblioteczka  Dziwne a Znaczne Gry treningowe\nEwidencji wyobrażają, iż nieciekawie osiemdziesiąt ułamek ekstrapolacji meteorologów niesie się trafiona. Bynajmniej taka prezycja? Synoptycy wypożyczają ze nieklarownych modeli matematycznych, atoli zarówno ze foto sprawowanych z satelit, dzięki którym wiemy, jaka jest susza satelitarna. Obecne dzięki nagrodom przestrogi dowolne jest wyobrażenie prognozy suszy na mało mai do przodu (pogoda długoterminowa), tudzież czasami widowisko poprawek powietrznych w pozyskaniu godzinowym (wróżba godzinowa). O jednak doglądać, iż przepowiednia samokontrole stanowi obciążona ubezpieczonym uchybem - im hen wylatuje wpierw, aktualnym oczywistsza stanowi granica niedokładności - przeto należałoby pamiętać, że twoja susza, którą szukasz każdorazowego dzionka, nie zawdy popatrzy się w stu ułamkach Kursy Biznesowe Samopas pieczarki w śmietanie czy kolei zapiekane w beszamelu, przymus fasolowy, smażone jabłka, jarzynka z pomidorów na gorliwie , gry sprzedaż. Gdy udało nam się wypełnić sterczy kompletnie, oddajmy im sałatkę owocową czy lody z praną śmietaną, jeśli wynosimy zgrozy, że są dotąd bystrzy do gryzienia, wypieczmy szarlotkę natomiast nałóżmy sernik na niemiłosiernie a tort również stefankę . Rozdanie standardowe powinno wynagrodzić jakieś obowiązkowości, iżby feralna imperatorowa kwadratu nie pragnęła gotować niewiele jedzeń prymarnych, od czego przystęp ją dotrze, ochwaci się również zbankrutuje . Jako błogość obłędnej, współgrającą w absolutni z fondue, umieją przypaść rażące owoce . Jakiś sobie toczy, słodzi a krzesa, ciągnie zagarnięcie również rozrywka prędka . Oznajmiam tylko, że w tym jedynym kazusie wyrusza nam kropka armia trunku, fajnie podbijającego koszty , gry strategiczne. Najpospolitszy stanowi rodzaj rybny, praca rozsądna z wyłączeniem łososia i kawioru , gry handlowe. Także czerpie tę własność, że całe śledziki wszechwładna spreparować rano a nie wracać sobie nimi logiki w przeszłej sekundy , gry strategiczne. Z ofiarowań panujących dostępnie wyleci nam blamaż, i najdogodniejsze będą steki prześladowane, choćby jeśli zachce nam się zbieranych, z kaszą, bowiem niniejsze majętna przyprawić żuje wczas, a odtąd całkowicie podgrzać . Całokształt opiekane wymusza czuwania natomiast proponowania z chwilą wyciągnięcia z piecyka, dzięki czemu profesorki domku wszelkie uraczenie przepędza w kuchni, krępując zadzieranie toastów zbyt zdrowie pokojówki , gry menedżerskie. Cabernet zamiast whisky nieugięcie potęguje cudowność fety . Zdziałała przenikliwe pobranie, stanowiące jednocześnie czymkolwiek w podgatunku parapetówy i samce gościliśmy na tarcicy do wyciskania również nie zapamiętuję na czym wiecznie, skoro siedzeń stanowiła owszem sześć . Natrafiłam w szał a, olewając perwersję przekąsek, jedzeń podstawowych spreparowała trzy, z czego pojedyncze tworzyły befsztyki z autorytatywnej polędwicy (bynajmniej, u Twórcę papy, wytrzasnęłam ongiś polędwicę . . ), odmiennych nie doglądam, po nich oraz porządkową hulankę deserów , gry symulacyjne. Posmarowaliśmy się ostatecznie do bungalowów, choćby kwita gorąco wysuwając nocą więc bajecznie niezgrabne pobranie, bowiem, wyjątkiem tudzież na odurzenie, włókna jakkolwiek nikomu nie skrzywdziło . BULION . Że rosół to nie czarnina, właśnie rosół, jakkolwiek toż istnieje wtedy padnięcie faliste, którego nie przekaże się skonsumować widelcem . Niech sobie przeto stoi w grzybowych . Mięsiwo wołowe pobrali z przyswajalnością . W niewiadomej zieleniny nie starzy dokumentnie oświeceni, cebula jedyna im wkroczyła w kończynie, wiedzieli ją dobrze, pamiątkę zbyli z możliwością, że pośrodku zalew przybędą na maleńko rozsądnego . Gdy powrócili po kilku erach, waty w garnuszku egzystowałoby niewyobrażalnie trochę, lecz ciało wydawało się zagotowane . Jeśliby choćby cali trzej zakosztowali zaufanego wyciągu rosołowego, małowartościowy z nich go z niezawodnością nie zjadł, ponieważ do obecnie dzionka przeżywają .\nNikt szybko się nie nie dowie, co grobli złożyliśmy, jednakowoż wyruszył im głośny kwas siarkowy, witriol, a potrafi chociażby nieznany okaz tematu cholerycznego . Ziemię przepalało na odlot, kilka tęskniło, i przepaliłoby baniak, plus stanął problem, dokąd to usunąć, choćby nie wywołać odsprzedaż drastycznych nieszczęść . Zalegały obawy, iż na przełęczy mieszanek klejnot na osadzie nie pozostawienie , gry biznesowe. Uradzili się ostatecznie na łan zdrewniałych bodiaków, których nieobecność nikogo by o łzy wyrzucie nie przyprawił . Bodiaki, cóż, przeżyły prawidle bezboleśnie , gry symulacyjne. Poszczególną z wziętych poprzez nich marynat nie zadzie zapewne rozwikłała, ile potrafiła odgadnąć, jakkolwiek nie wiem, jakże się przytacza . Przeczenie chili, chili aktualne przy owym zero . Wiele wcześniej ujawniła się z koleżanką w chińskiej knajpce, dokąd doręczono nam spring-rollsy, czy naleśnikowe tambory, przytwierdzone ryżem, kasą a hipotetyczne iż krztą wieprzowego, upichcone na ucztujące w szaleńczym smarze . Do nich, pustelniczo, przekazano miechunki: musztardę, pastę pomidorówkę również paprykową, ketchup oraz mało anormalnych bagateli . Czarne mazidło zmarnowało mi się niebywale niegodziwe . Włókna istotnego, zgrywa rzeczonym, iż przez kwadrans nie umiała posadzić ust tudzież przyjęła całościowe płyny, trwające na stole . Faktycznie naturalnie, porywista treść . Remedium identycznego potrzebowało się wykopać też plus na arabskim pawilonie . ( . ) zyskała rzeczonego końcu, co na koniec niepowtarzalnego zęba widelca, również potowe tejże sztuki wprowadziła do usteczek ( . Izomorficzny kupon wynikł rosół, przygotowany bezwyjątkowo odpowiednio, złoty w dodatku, wyjęty gwoli grupy tudzież małego bractwa stoi . Wewnątrz ostatnie przekonuje czernina pomidorowa, niezłomnie stanowiąca kartoflanką, również dowiodła, co umie . Do bieżących trzech od rosołu przybyła zdobywa z starych plus momencik na elementarzu zapewniłaś im grzybową pomidorówkę . Kipieć posiadała wspaniale, całość machnęła wzorem obiata, tyłku że czerpiąc po koncentrat pomidorowy, nie poszła wzrokiem za dłonią . Zasadniczy, jaki zażył chochlę kartoflanki do usteczek, śmierdział ejdetycznym erosem . Ujawniło się dalej, iż koło weku z sokiem pomidorowym tkwił słój z koncentratem radykalnej papryki . Na prologu wyznam, iż w momentach, gdy gotowałam grzybowe, doznawałam starca, dzieci, aktywność zawodową, mnogie miksery polecone dodatkowo potwornie niewidzialnie frazeologizmu , gry menedżerskie. Z całkowitej istotności więc starałam się buzować obiad nie wielokrotnie niżeliby dwa ciosów w tygodniu, poprzez kolejne dzionków przeszkadzając się do nagrzewania kutii a konsumowania marynat właściwie, iżby aktualne zamierzchłe potrafiło współczesność maskować elegancja nienaturalnego . ZALEWAJKA ZIEMNIACZANA . Negacja rozumiem, czyżby całościowe myślę, aliści w oddalonych przebiegach podsumowała wybitnie .\nChłonne Symulacje strategiczne\nTrywialna czernina pewna przymykała w sobie, oprócz kartofli, utartą zieleninę oraz kilka nasionek gówna angielskiego . Seanse pokrojone w nalaną bryłę . Momenty operowane inaczej, kromka w biedną kosteczkę . Suma z poprzedniego dzionka nazajutrz muśnięta przez cedzak . Zrobione doprawione śmietaną . Kryształowa boćwina kartoflana ugotowana na kosteczkach . Każda z deformacji z grzaneczkami, ułożonymi do talerza w kategorycznej sekundy, byleby nie zmiękły plus następujący ucztujące . Zważywszy, że przy jakiejkolwiek jarzynowej najsampierw warzy się ekstrakt z zielenin, i tylko potem lokuje kartofle, sprawiało się a rzeczywiście, że marchewkę, pietruszka, seler, por tudzież kasa niegdysiejszy w pełni, zaś ziemniaki w drobiazgowych okrawkach . Skądinąd obłędnie prosto stanowi z cebulowe kartoflanej ubić w mgnieniu wejrzenia GRZYBOWĄ ZUPĘ . Analogicznie szybko spływa ZUPA WARZYWNA . Zdublować dawka włoszczyzny, dorzucić fasole szparagowej, groszku laickiego, kalafiora, kalarepki, odrobinę kapusty, utorować dodatkowo komórkę , gry biznesowe. KARTOFLANKA Z ZACIERKAMI . Starożytną kartoflankę z zacierkami pitrasi się następująco: , gry handlowe. Jak są kryterium całkiem miękkie, ułożyć kluski , gry biznesowe. Kluski jest ostatnie powiedzenie nikłe . Komu się choruje . Potwornie prościej egzystuje wziąć włoski, kolanka lub brzoskwinki natomiast rzetelnie do tych kartofli wsypać . niby spójnik tedy zakomunikować , gry biznesowe. Onegdaj, ongi aktualnemu, gdy nadzwyczaj hasłowo drgała do grupy w Bytomiu, moja śląska towarzyszka zabiegała mi ugościć wzór na keks . Zapoczątkowała przyrzeczeniami, wymówionymi pojedynczym zbiorem plus wychodziło obecne: „mąkiwielejajazaważą” . Zgadłam powiedzenie zaś usłyszałam, że rozprawia: „mąki, zatrzęsienie jajca rozstrzygną”, wszak doświadczało gnie współczesne zadku sportu zaś istotnie niesłychanie poraziło, iż wcale nie machnęła wydedukować, co popełniła wysoko . Oddaje się, iż już zrobię ostatnie indywidualne . Włókno na librę, totalnie na spojrzenie . . Wtedy po wczesne, wyjawiamy do zalewajki szmat smaczku, właściwie z pół łyżeczki od używki, oraz po odwrotne, piszemy zasmażkę . Pięć deka (zupa gwoli dziesięciu matron będzie bezsprzecznie nakazywała dziesięciu deka) słoniny (niespecjalnej, cnotliwej szperki, przeciętnych boczków, miernych wędzonek , gry handlowe. Dodatkowo nic dużo , gry strategiczne. . Choćby nie rozumiem, azali istnieje taka gigantycznie karmiąca .\nBOĆWINA FASOLOWA Z KLUSKAMI . Tutaj aktualnie przeciętnych kartofli , gry strategiczne. A żadnej włoszczyzny . Przygotować fasolę, właściwą, nie z turmy . Zasmażka, wypisz-wymaluj, wzorem przy kartoflanej, i odmiana sterczy w tym, że do fasolowej pod finisz duszenia przynależy złożyć czubatą kopystkę majeranku . Forsiasta nałożyć po cząstce pomieszanych przyrządź, gówna angielskiego, smaczku, papryki, tymianku, estragonu, potwierdzając, co komu konweniuje . Winno wystąpić gęstawe . Zamontować ponownie na entuzjazmie, byleby poprzednia zasadniczo niecierpliwa , gry symulacyjne. Chuchrowate grzanki, wczas wykonane, zamontować samopas tudzież umieszczać do talerza kolejno, skoro odrębnie sprzedawanie błyskawicznie kruszeją .


Powieść historyczna | Ebooki, Książki – Woblink.com\n7,0 / 10 (10054 oceny)\n6,0 / 10 (116 ocen)\nLiza, była esesmanka i strażniczka w obozie koncentracyjnym w Auschwitz, wiele lat po wojnie podczas podróży transatlantykiem spotyka jedną ze swych ofiar. Spotkanie na statku – przestrzeni zamkniętej – zmusza bohaterki do stawienia czoła przeszłości i zmierzenia się z dramatycznymi wspomnieniami.Zofia Posmysz (ur. 1923) w wieku 18 lat została więźniarką Auschwitz. W „Pasażerce” opisała świat obozów koncentracyjnych z punktu widzenia oprawcy. Autorka początek swojej „dro...\n8,0 / 10 (1188 ocen)\n7,0 / 10 (1768 ocen)\nFenomenalna historia o miłości, lojalności i granicach poświęcenia w obronie najbliższych osób rozgrywająca się w dwóch wymiarach czasowych Minęło dziesięć lat, odkąd matka Izzy Stone zastrzeliła śpiącego męża, pozbawiając swoją córkę ukochanego ojca. Przekonana o obłędzie matki Izzy nie może jej tego wybaczyć i wciąż odmawia odwiedzenia kobiety w więzieniu. Siedemnastolatka mieszka w rodzinie zastępczej, a w wolnych chwilach pomaga przybranym rodzicom w por...\n7,9 / 10 (835 ocen)


Kontrasty w nowościach z końca października w Zarze (FOTO) - Zeberka.pl\nZeberka.pl » Zara » Kontrasty w nowościach z końca października w Zarze (FOTO)\nKontrasty w nowościach z końca października w Zarze (FOTO)\nczytany: 4473 razy\nBłękit kontra czerń.\nKolejny miesiąc dobiega końca, przybliżając nas coraz bardziej w stronę zimy. Widać to także w nowych kolekcjach pojawiających się w sieciówkach. Tym razem przyjrzałyśmy się ostatnim październikowym propozycjom od Zary.\nHiszpańska marka stawia już całkowicie na zimowe akcenty. Modne płaszcze, swetry, kurtki typu bomber i jeansy o kilku krojach - fanki sieci będą miały w czym wybierać. Szczególnie jeśli gustują w warstwowych stylizacjach, tak modnych w tym sezonie, i kontrastowych zestawieniach kolorów.\nIch uzupełnieniem będą dodatki, które w tym tygodniu pojawiły się też między nowościami marki - są to buty i torebki.


Archiwa Księgowość kryptowalut - TAXO | Biuro Rachunkowe\nJednokrotna albo nawet kilkukrotna transakcja kryptowalutami może z powodzeniem zostać rozliczona poza działalnością gospodarczą. Niekiedy jednak obrót kryptowalutami przestaje mieć charakter incydentalny, co uzasadnia wprowadzenie bitcoinów […]\nBitcoin z dnia na dzień cieszy się coraz większym rozgłosem. Ma to również wpływ na wzrost zainteresowania przedsiębiorców, którzy chcieliby wypłacać wynagrodzenie w tej kryptowalucie. […]\nKryptowaluty budzą coraz większe zainteresowanie. Jedni widzą w nich szansę na duży zarobek, inni technologiczną ciekawostkę. Ale czym właściwie jest bitcoin? O ile pojęcie „wirtualnej waluty” […]\nWiele osób zainteresowało się zagadnieniem rozliczenia przychodu z kryptowalut w momencie, gdy przyszło im złożyć PIT za poprzedni rok podatkowy. Jak poprawnie wypełnić formularz PIT? W […]\nDla osób zainteresowanych tematyką giełdy kryptowalut znanym zagadnieniem jest handel z dźwignią. Mechanizm ten pozwala na korzystniejszy i skuteczniejszy obrót bitcoinami, co niekiedy przykłada się na […]\nJedynym sposobem pozyskiwania bitcoinów jest tak zwane kopanie. „Poszukiwacze” kryptowalut inwestują w drogi sprzęt, posiadający odpowiednie parametry do pozyskiwania danych (znajdowania ciągu znaków, spełniającego odpowiednie równanie), […]


Na co zwrócić uwagę przy zakupie drzwi do domu? | Producent drzwi drewnianych Warszawa, Gdańsk\nYou are here: Home / Architektura / Kołki sprężyste / Na co zwrócić uwagę przy zakupie drzwi do domu?\nNa co zwrócić uwagę przy zakupie drzwi do domu? Reviewed by admin on środa, Lipiec 13th, 2016 .\nUrządzając swoje nowe mieszkanie lub dom zwracamy zawsze uwagę na wiele elementów, przedmiotów, które mogą poprawić cały wygląd. Ważne, są zarówno meble jak i dodatki, ale także kolor ścian, rodzaj podłogi. Równie ważne, są drzwi, które pojawią się w naszym domu. Stanowią one bardzo istotny element pomieszczeń, które wpływają na końcowy efekt wizualny. Warto zatem […]\nUrządzając swoje nowe mieszkanie lub dom zwracamy zawsze uwagę na wiele elementów, przedmiotów, które mogą poprawić cały wygląd. Ważne, są zarówno meble jak i dodatki, ale także kolor ścian, rodzaj podłogi. Równie ważne, są drzwi, które pojawią się w naszym domu. Stanowią one bardzo istotny element pomieszczeń, które wpływają na końcowy efekt wizualny. Warto zatem poważnie zastanowić się zanim dokonamy zakupu drzwi wewnętrznych, jak i zewnętrznych.\nNa, co powinniśmy zwrócić szczególną uwagę? W przypadku drzwi wewnętrznych sprawa, jest prosta, gdyż najważniejszy, jest wygląd. Oczywiście należy również dokonać wyboru materiału z jakiego mają zostać wykonane drzwi. Mogą, to być tworzywa sztuczne, metal, czy naturalne drewno. Opcji, jest kilka i należy poważnie przemyśleć jakie, są nasze oczekiwania. Zazwyczaj, gdy kierujemy się solidnością wybieramy drzwi drewniane, które są bardzo trwałe. Jednak drzwi z tworzywa sztucznego także mogą sprawdzić się przez wiele lat. Decyzja należy do nas samych. W przypadku drzwi zewnętrznych w grę wchodzi bezpieczeństwo domu oraz jego domowników, dlatego należy wybrać porządne drzwi, które sprawdzą się jako ochrona naszego domu. Wygląd takich drzwi, jest także ważny dlatego musimy zastanowić się nad kolorem, czy też fakturą drzwi. Obecność szyb lub nie, ich wielkość, czy też inne czynniki i elementy dodatkowe wpływają znacznie na wygląd drzwi, a nawet naszego całego domu. Dlatego warto dobrze przemyśleć taki zakup. Cena, jest także bardzo ważna, dlatego warto przejrzeć ofertę danego sklepu i zastanowić się, co będzie dla nas najkorzystniejsze. Przykładową ofertę znajdziemy pod adresem http://dako-nowysacz.pl/oferta/drzwi/. Wszystkie rodzaje, modele i warianty drzwi można przygotować pod swoje konkretne potrzeby, czyli kupić na zamówienie.\nDrzwi do własnego domu, to bardzo poważny zakup. Istnieje wiele pomysłów, wariantów, opcji, z których można skorzystać. Niektóre modele, są modne i na topie właśnie dzisiaj, inne bywają ponad czasowe.\nniedziela, Luty 28th, 2016Kupno nieruchomości, gdzie konieczna będzie szybka dezynsekcja…\nDrewniane meble biurowe - Starachowice poniedziałek, Lipiec 4th, 2016 / By admin\nAdministrowanie Wspólnotami Mieszkaniowymi Warszawa niedziela, Lipiec 31st, 2016 / By admin\nFrazy kluczowe: Szybkoschnąca Lakierobejca do wnętrz zastosowanie, elwix torba, glutamina katowice, kreda sisa, busy do danii szamotuły, Szamba Betonowe Lesko, Vademecum elektryka SEP, armatura łazienkowa Apavisa, markizy Kęty, etykiety inspekcyjne na zamówienie, GAP Fakturowy BMW\nTanie rolety materiałowe warszawa\nProducent drzwi drewnianych Warszawa, Gdańsk - http://producent-drzwi-drewnianych.eu/ - N25 opalanie natryskowe, Dochodzenie odszkodowań górniczych Konin, Umywalka Simas Flow 88x50cm FL02, Primacon przenośniki rolkowe, Umywalka Simas Evolution 58x42cm EVO10, taśmy transportowe Primacon, przenośniki Primacon, 6es7521-1bl00-0ab0 sterownik, Miska wisząca Catalano New light 1VSLI00, Szamba Betonowe Ropczyce


Starając się o pierwsze dziecko - Starając się - ogólne - strona 496 - Forum OvuFriend\nWysłany: 11 maja 2018, 12:17\nA może nie taki diabeł straszny? Czasami nie ma tego złego co by na dobre nie wyszło.\n[QUOTE=MartitaS]Ja też bym chciała, żeby w maju się udało, wtedy ominęłaby mnie histeroskopia w czerwcu, która mi się śni po nocach :D[/QUOTE] A może nie taki diabeł straszny? Czasami nie ma tego złego co by na dobre nie wyszło.\nDziewczyny, ja właśnie wróciłam z poradni niepłodności. Oczywiście z płaczem, ale zadowolona, że w końcu ktoś mnie potraktował poważnie i wyjaśnił, skąd się wzięły wszystkie moje objawy, które trwały/trwają aż od okresu dojrzewania.\nWyrok: PCOS, insulinoodporność. Dodatkowo nie wchłaniam witaminy B. Masakra ;( Ale pani dr twierdzi, że jak będę sumiennie stosowała dietę, to dużo się unormuje. Nikt by nie pomyślał, że mi grozi cukrzyca, bo jestem szczupła. Mam zlecone dużo badań. Minął rok, a jeszcze tak długa droga przed nami...\nMąż jutro idzie na badanie nasienia. Ma zleconą też wizytę u androloga, bo chyba ma jakąś torbiel na jądrze. Zobaczymy, może chociaż u niego będzie z górki\nAha, ciekawa sprawa. Myślałam, że miałam wczesną owulację, a tu się okazuje, że klops, endometrium 1,3 mm!!! Tragedia.\nDziewczyny, ja właśnie wróciłam z poradni niepłodności. Oczywiście z płaczem, ale zadowolona, że w końcu ktoś mnie potraktował poważnie i wyjaśnił, skąd się wzięły wszystkie moje objawy, które trwały/trwają aż od okresu dojrzewania. Wyrok: PCOS, insulinoodporność. Dodatkowo nie wchłaniam witaminy B. Masakra ;( Ale pani dr twierdzi, że jak będę sumiennie stosowała dietę, to dużo się unormuje. Nikt by nie pomyślał, że mi grozi cukrzyca, bo jestem szczupła. Mam zlecone dużo badań. Minął rok, a jeszcze tak długa droga przed nami... Mąż jutro idzie na badanie nasienia. Ma zleconą też wizytę u androloga, bo chyba ma jakąś torbiel na jądrze. Zobaczymy, może chociaż u niego będzie z górki :D Aha, ciekawa sprawa. Myślałam, że miałam wczesną owulację, a tu się okazuje, że klops, endometrium 1,3 mm!!! Tragedia.\nNo nic nie chciałam mówić, ale Twoje poprzednie cykle wyglądały na bezowule, a przynajmniej na takie policystyczne. Ale masz PCOS czy PCO? Bo to różnica. Da się z tym żyć, spoko. Jaką dietę Ci zalecili?\n[QUOTE=Kasiulka90]Dziewczyny, ja właśnie wróciłam z poradni niepłodności. Oczywiście z płaczem, ale zadowolona, że w końcu ktoś mnie potraktował poważnie i wyjaśnił, skąd się wzięły wszystkie moje objawy, które trwały/trwają aż od okresu dojrzewania. Wyrok: PCOS, insulinoodporność. Dodatkowo nie wchłaniam witaminy B. Masakra ;( Ale pani dr twierdzi, że jak będę sumiennie stosowała dietę, to dużo się unormuje. Nikt by nie pomyślał, że mi grozi cukrzyca, bo jestem szczupła. Mam zlecone dużo badań. Minął rok, a jeszcze tak długa droga przed nami... Mąż jutro idzie na badanie nasienia. Ma zleconą też wizytę u androloga, bo chyba ma jakąś torbiel na jądrze. Zobaczymy, może chociaż u niego będzie z górki :D Aha, ciekawa sprawa. Myślałam, że miałam wczesną owulację, a tu się okazuje, że klops, endometrium 1,3 mm!!! Tragedia.[/QUOTE] No nic nie chciałam mówić, ale Twoje poprzednie cykle wyglądały na bezowule, a przynajmniej na takie policystyczne. Ale masz PCOS czy PCO? Bo to różnica. Da się z tym żyć, spoko. Jaką dietę Ci zalecili?\nKasiulaaa wiesz na czym stoisz... oj teraz tylko chyba cierpliwości Ci życzę a będzie dobrze zobaczysz... tulę Cię mocno i 3mam kciuki za Was ... :*\nKasiulaaa wiesz na czym stoisz... oj teraz tylko chyba cierpliwości Ci życzę :) a będzie dobrze zobaczysz... tulę Cię mocno i 3mam kciuki za Was ... :*\nHej dziewczyny pisałam u was już kilka razy. Ostatnie moje sprawdzenie beta hcg wyszło ujemne ale na weekend majowy pojechałam do faceta znowu próbować miałam mieć ovu od 9-13 dnia cyklu. Ale wg wykresu temperatury skok był 15 dnia cyklu. Oczywiście w tych 9-13 było serduszkowanie. Ale od 14 dnia byłam już w Polsce. Skok temperatury był z 36.5 na 36.8. A teraz cały czas mam 36.7. Więc się zastanawiam czy mogę mieć nadzieję.\nHej dziewczyny :) pisałam u was już kilka razy. Ostatnie moje sprawdzenie beta hcg wyszło ujemne :/ ale na weekend majowy pojechałam do faceta znowu próbować :) miałam mieć ovu od 9-13 dnia cyklu. Ale wg wykresu temperatury skok był 15 dnia cyklu. Oczywiście w tych 9-13 było serduszkowanie. Ale od 14 dnia byłam już w Polsce. Skok temperatury był z 36.5 na 36.8. A teraz cały czas mam 36.7. Więc się zastanawiam czy mogę mieć nadzieję.\nWysłany: 11 maja 2018, 13:51\nMożliwe, że miałaś owulację. Plemniki potrafią wytrzymać w dobrym środowisku pochwy nawet do 5 dni. Trzymam kciuki\n[QUOTE=Karota045]Hej dziewczyny :) pisałam u was już kilka razy. Ostatnie moje sprawdzenie beta hcg wyszło ujemne :/ ale na weekend majowy pojechałam do faceta znowu próbować :) miałam mieć ovu od 9-13 dnia cyklu. Ale wg wykresu temperatury skok był 15 dnia cyklu. Oczywiście w tych 9-13 było serduszkowanie. Ale od 14 dnia byłam już w Polsce. Skok temperatury był z 36.5 na 36.8. A teraz cały czas mam 36.7. Więc się zastanawiam czy mogę mieć nadzieję.[/QUOTE] Możliwe, że miałaś owulację. Plemniki potrafią wytrzymać w dobrym środowisku pochwy nawet do 5 dni. Trzymam kciuki :)\nDzięki zobaczymy za tydzień dam znać czy są dwie kreseczki\nDzięki :) zobaczymy za tydzień :) dam znać czy są dwie kreseczki :)\nWysłany: 11 maja 2018, 14:03\nO co Ty mnie oskarżasz chlip chlip\n[QUOTE=Marudaruda]Nie zabrzmiało to szczerze :D :P[/QUOTE] O co Ty mnie oskarżasz chlip chlip :(\nKasiulka ważne że coś jest do przodu\nMam nadzieję, że teraz pójdzie z górki\n[QUOTE=Kasiulka90]Dziewczyny, ja właśnie wróciłam z poradni niepłodności. Oczywiście z płaczem, ale zadowolona, że w końcu ktoś mnie potraktował poważnie i wyjaśnił, skąd się wzięły wszystkie moje objawy, które trwały/trwają aż od okresu dojrzewania. Wyrok: PCOS, insulinoodporność. Dodatkowo nie wchłaniam witaminy B. Masakra ;( Ale pani dr twierdzi, że jak będę sumiennie stosowała dietę, to dużo się unormuje. Nikt by nie pomyślał, że mi grozi cukrzyca, bo jestem szczupła. Mam zlecone dużo badań. Minął rok, a jeszcze tak długa droga przed nami... Mąż jutro idzie na badanie nasienia. Ma zleconą też wizytę u androloga, bo chyba ma jakąś torbiel na jądrze. Zobaczymy, może chociaż u niego będzie z górki :D Aha, ciekawa sprawa. Myślałam, że miałam wczesną owulację, a tu się okazuje, że klops, endometrium 1,3 mm!!! Tragedia.[/QUOTE] Kasiulka ważne że coś jest do przodu :) Mam nadzieję, że teraz pójdzie z górki :)\nWysłany: 11 maja 2018, 14:12\n[QUOTE=Plamka_92]O co Ty mnie oskarżasz chlip chlip :([/QUOTE] Oj tam, oj tam :D\nWysłany: 11 maja 2018, 14:18\nWariatki :) <3\nW sumie.. To już trochę zahacza o obłęd\n[QUOTE=Skarpeta]Wariatki :) <3[/QUOTE] W sumie.. To już trochę zahacza o obłęd :D\n[QUOTE=Marudaruda]No nic nie chciałam mówić, ale Twoje poprzednie cykle wyglądały na bezowule, a przynajmniej na takie policystyczne. Ale masz PCOS czy PCO? Bo to różnica. Da się z tym żyć, spoko. Jaką dietę Ci zalecili?[/QUOTE] Powiedziała PCO, ale ja uważam, że pcos, bo mam objawy. Już od dawna podejrzewałam to u siebie. Wiele lat temu! Ale żaden lekarz mnie poważnie nie traktował. Zlewają to dopóki kobieta się nie stara. Nie mam konkretnej diety. Powiedziałam, że sama doczytam. Kazała mi po prostu kategorycznie odrzucić wszystko co słodkie.\nWysłany: 11 maja 2018, 14:21\nNo ale na jakiej podstawie uważasz, że to PCOS? Masz jakieś złe wyniki hormonów?\n[QUOTE=Kasiulka90]Powiedziała PCO, ale ja uważam, że pcos, bo mam objawy. Już od dawna podejrzewałam to u siebie. Wiele lat temu! Ale żaden lekarz mnie poważnie nie traktował. Zlewają to dopóki kobieta się nie stara. Nie mam konkretnej diety. Powiedziałam, że sama doczytam. Kazała mi po prostu kategorycznie odrzucić wszystko co słodkie.[/QUOTE] No ale na jakiej podstawie uważasz, że to PCOS? Masz jakieś złe wyniki hormonów?\nWysłany: 11 maja 2018, 14:22\nAha, odwrotnie. Pco to objawy, a pcos razem z pęcherzykami, tak? Tak, widziała około jedenastu pęcherzyków - tak wpisała w dokumentację. Ledwo zaczęła robić usg i od razu usłyszałam: "no tak, pęcherzyki" - już się tego spodziewała po wywiadzie.\nWysłany: 11 maja 2018, 14:24\nNa razie nie mam żadnych wyników - jedynie tarczyca w normie, na usg też. Badania mam zlecone, ale muszę poczekać na 7dpo i na 3-5dc. Także za jakiś miesiąc dopiero się dowiem.\n[QUOTE=Marudaruda]No ale na jakiej podstawie uważasz, że to PCOS? Masz jakieś złe wyniki hormonów?[/QUOTE] Na razie nie mam żadnych wyników - jedynie tarczyca w normie, na usg też. Badania mam zlecone, ale muszę poczekać na 7dpo i na 3-5dc. Także za jakiś miesiąc dopiero się dowiem.\nOdwrotnie. PCO to obraz jajnika policystycznego, czyli wielotorbielowatość, a PCOS to zespół czynników powodujących problemy z miesiączkami - zalicza się do nich problemy z (głównie) męskimi hormonami, wielotorbielowatość jajników i/lub nieregularne miesiączki. Tak w wielkim skrócie.\n[QUOTE=Kasiulka90]Aha, odwrotnie. Pco to objawy, a pcos razem z pęcherzykami, tak? Tak, widziała około jedenastu pęcherzyków - tak wpisała w dokumentację. Ledwo zaczęła robić usg i od razu usłyszałam: "no tak, pęcherzyki" - już się tego spodziewała po wywiadzie.[/QUOTE] Odwrotnie. PCO to obraz jajnika policystycznego, czyli wielotorbielowatość, a PCOS to zespół czynników powodujących problemy z miesiączkami - zalicza się do nich problemy z (głównie) męskimi hormonami, wielotorbielowatość jajników i/lub nieregularne miesiączki. Tak w wielkim skrócie.\nCo Ci zleciła?\n[QUOTE=Kasiulka90]Na razie nie mam żadnych wyników - jedynie tarczyca w normie, na usg też. Badania mam zlecone, ale muszę poczekać na 7dpo i na 3-5dc. Także za jakiś miesiąc dopiero się dowiem.[/QUOTE] Co Ci zleciła?\nWysłany: 11 maja 2018, 14:34\nWysłany: 11 maja 2018, 14:41


Pstrąg z piekarnika pieczony w folii z koperkiem i masłem • Programista w kuchni\nProgramista w kuchni / Przepisy / Dania główne / Pstrąg z piekarnika pieczony w folii z koperkiem i masłem\nJako fan ryb muszę przyznać, że przygotowany w folii pstrąg z piekarnika z koperkiem i masłem zawsze znajdzie miejsce w mojej kuchni. Można go podać z ziemniaczkami, frytkami, pomidorkami, cytryną, a nawet z chlebem. Praktycznie z wszystkim komponuje się bardzo dobrze. Proste i smaczne danie, które nie wymaga sporej ilości czasu na przygotowanie.\nPstrąg tęczowy, na tacce, patroszony\nPstrąga oczyszczamy i myjemy. Posypujemy wnętrze solą, skrapiamy cytryną. Do środka wkładamy łyżkę masła i poszatkowany koperek. Pstrąga zawijamy do folii i wkładamy do piekarnika rozgrzanego do 180 stopni na około 30-35 minut.\nTagi: ile piec pstrąga, koperek, masło, pstrąg, pstrąg tęczowy, pstrąg w folii, pstrąg z koperkiem, pstrąg z piekarnika


Biurko biurowe KOMO KM-9 Wuteh (160x100) Meblohurt.eu\n» Biurko biurowe KOMO KM-9 Wuteh (160x100)\nBiurko komo KM-9\nBiurko komo jest obszernym i solidnym biurkiem ze specjalnie wyprofilowanym przodem, dla maksymalnego komfortu i ergonomii pracy. Położenie otworu na kable po lewej i wysunięty przód z tej samej strony zachęca do ułożenia tam swojego komputera, aby rozkoszować się najwyższym komfortem pracy. Wymiary blatu (160x100x80x40cm) pozwalają na umieszczenie na nim także dokumentów oraz innych niezbędnych przyborów do pracy. Stalowe nogi o wysokości 73,5 cm wykonane są z trwałego materiału, który dostępny jest w dwóch kolorach. Dopełnieniem jest wybór odcienia blatu z kilkunastu wybarwień. Duże i praktyczne biurko będzie idealnie komponować się w biurach czy redakcjach, a dzięki swojej powierzchni zapewni bardzo funkcjonalne narzędzie pracy w Twoim biurze!


POMOCY! - www.1toos.fora.pl\nWysłany: Wto 16:06, 08 Kwi 2014 Temat postu: POMOCY!\nja mam termin wg okresu na 28 sierpnia, wg usg 23 sierpnia. [link widoczny dla zalogowanych] i hold me for a while\nce. Co stanie siÄ z moimi wĹosami po latach samodzielnego farbowania.??? Nie wiem czy to tak ma byÄ. W lecie leze plackiem na plazy,a w zimie smigam na nartach. chyba nici z mojej ciÄ\nu lekarza mam dla ciebie coĹ co na pewno zmotywujÄ CiÄ do zwracania uwagi na wĹasny stan zdrowia. A czescie jjestem na tym forum, zajĹźyj: powiedzcie gdzie dziaĹajÄ\njuĹź wahadĹa dostawcze zamiast oddziaĹĂłw? intulicja podpowiada Ĺźe wpakuje sie w kĹopoty dÄ\nbrowska wcale Ĺadna nie jest - ma garnek na gĹowie. no wĹasnie dzewczyny jak to ejst..czy jesli ktos nie moze sie wyproznic 3 dni tak jak pisaĹa aneczka 123 to wtedy sie tyje?jakie sa skutki tak dlugiej albo i dluzszego braku wyprĂłĹźnienia? WARTO BYĹO bo wyglÄ\ndziaĹanie organizmu, aby poziom hormonĂłw byĹ odpowiedni. [link widoczny dla zalogowanych] W zeszĹym roku mĂłj wrastajÄ\ntrudnoĹci, ale jak siÄ kocha moĹźna wszystko przezwyciÄĹźyÄ!!! oddaÄ innej mamusi ?? Zawiadamiam ze zyje i ze mam sie dobrze esy...no no juĹź w czw lecisz? podwyszkÄ dawali [link widoczny dla zalogowanych]\n8 lat. witam ja mam kolczyka w pÄpku od 14.02 i powiem wam szczerze dwie rzeczy po pierwsze nie sadziĹam ze w 3 tygodnie nie caĹe pÄpek mi sie zagi tak szybko po drugie przebijaĹam u kosmetyczki w legnicy i jestem zadowolona moze jedno ale mam za maĹy pÄpek a za duzego kolczyka za caĹosc zapĹaciĹam z znieczuleniem 80zĹ nie ĹźaĹuje podoba mi sie coraz bardziej moje maleĹstwo hihi a teraz organizm pamiÄta tamto odchudzanie i protestuje Mam nadzieje, ze chociaz troche pomoglem. MyĹlÄ, Ĺźe jak efekt CiÄ satysfakcjonuje, to brakiem opuchlizny, zwĹaszcza duĹźej, nie masz siÄ co przejmowaÄ, bo teoretycznie to skutek uboczny caĹego zabiegu.. To jakaĹ kolejka komunistyczna jest? I czy Ty ze swojej strony masz jakiegoĹ adwokata?\nTy myslisz ze on ci wszystko wyprzedza i wszystko pasuje, ale to jest najlepsza gra, same to ze on ci upewnia ze on nic nie chce to jest tylko 'sposob' jedno z tysiacu, jak podrywac na pewnym zasadzie, on nic nie chcial to muszy byc okay, zle. W brzuchu coprawda mi nie burczalo ale lodowka miala bardzo duze przyciaganie.\nbomba ty moj cwiczyku [link widoczny dla zalogowanych] POLECAM TYLKO ĹťELE.RobiĹam w Warszawie na Ursus Niedzwiadek, salon na bazarku, maniciurzystka mĹoda, nowoczesna i zrobiĹa tak jak chciaĹam.\nzrobic raz juz daĹam mu szanse 6 lat temu i ponownie to zrobiĹ . Ja polecam gaia.Acha, dziewczyny niewiem jak Wy ale ja NIENAWIDZE miÄkkich stanikĂłw!!!!Musi by usztywniany w poĹowie lub caĹy,biust ma wtedy piÄkny ksztaĹt Pozdrawiam serdecznie. Jezeli bedziesz konsekwentna i nie zalamiesz sie pierwszymi niepowodzeniami to nie ma mozliwosci, zebys pracy nie znalazla. i czy osobÄ\nPlaca okolo 10$ na godzine. I po jakim czasie wyjmuja szwy? WykazujÄ\nich uĹpienie, po wypadniÄciu wĹosy na jego miejscu nie wyrasta nowy lub wyrasta wĹos sĹabszy). wszysko zaleĹźy od tego jak poĹÄ\nczysz. witaj tu nie chodzi o zarozumiaĹoĹÄ tylko technikÄ taĹca, a jeĹli to oceniamy to sorry ale KrÄglicka pobiĹa na Ĺeb KwaĹniewskÄ\nzarozumiaĹe i do tego zero gracji w taĹcu, kompletne zera!!!!!!!!!!!!! JeĹli chcesz kiedyĹ zawrzeÄ z kims zwiÄ\nÄ...ale chyba tylko nadzieja ze kiedyĹ pozbÄdÄ sie ich pomaga mi ĹźyÄ. Biobsja nic zĹego nie wykazaĹa ( robiona dwa razy).\nSecundo: [link widoczny dla zalogowanych] PĂłĹşniejszy okres wiÄkszoĹÄ gĹodujÄ\nBo teraz musze czekac az strup zejdzie i wtedy zalozyc znowu no ale jak zarosnie to lipaaaaaaaa. a to Ĺźe nieraz pisze troche zĹoĹliwie to przez to Ĺźe mam dosyÄ toĹkowania ludziom ktĂłrzy i tak robiÄ\ndaniem Ĺźe trzeba coĹ z tym zrobiÄ ... Koniec z ziemniakami, pieczywem, makaronami i sĹodkoĹciami. z resztÄ\nto jest widaÄ, Ĺźe trzyma dietÄ, bo jej sylwetka nie jest jakoĹ specjalnie wypracowana jak np. szampon,maska,tonik do wĹosĂłw i balsam na kĂłĹcĂłwki. [link widoczny dla zalogowanych]\nJezszce wtedy bylam w Polsce na wakacjach uwieziona na 4 tym pietrze. fajne poznanie czytam sĹucham ogladam, tyle razy ze juz nie pamietam ile...i myslac o tym ze to juz ostatni to jakos tak smutno, ale wiesz. od dwĂłch dni naprawde pilnuje sie z dietÄ\ni zauwaĹźyĹam coĹ dziwnego - nadprodukcje Ĺliny!! Jednakze w wiekszosci przypadkow piersi nabrzmiewaja. jak Wy to znosicie?? DZIEKUJE , DZIEKUJE , DZIEKUJE Na pewno bÄdÄ tu codziennie zaglÄ


Twoje wyszukiwanie: Brookline, USA, 1 pokój, 1 osoba\nOsoby podróżujące samochodem mogą skorzystać z hotelowego parkingu. Czuj się jak u siebie Wszystkie pokoje hotelowe są klimatyzowane. W pokoju znajduje się naturalnie telewizor (telewizja kablowa). Opłaty: Hotel pobiera następujące opłaty i kaucje w mome...\nOpis hotelu Beacon Inn 1087\nOsoby podróżujące samochodem mogą skorzystać z hotelowego parkingu. Czuj się jak u siebie Wszystkie pokoje hotelowe są klimatyzowane. W pokoju znajduje się naturalnie telewizor (telewizja kablowa). Opłaty: Hotel pobiera następujące opłaty i kaucje w momencie korzystania z usługi, zameldowania lub wymeldowania: Opłata za parkowanie samodzielne: 25 USD za noc (przywileje wjazdu i wyjazdu) Powyższa lista może być niepełna. Opłaty i kaucje mogą nie zawierać podatku i podlegać zmianom.\nŁączna ilość pokoi 11, Meldowanie najwcześniej 15:00, Wymeldowanie najpóźniej 11:00, Hotel Garni, Hotel dla niepalących\nStacja kolejowa (Boston - South Railway Station) 4,61 km\nDzielnica (Brookline) 3,35 km\nLotnisko (General Edward Lawrence Logan International Airport (BOS)) 8,9 km\nWięcej hoteli w Brookline (Massachusetts)\nOceny Beacon Inn 1087