Układanie wiązanek i bukietów. Stawka VAT\npowrót VAT Układanie wiązanek i bukietów. Stawka VAT\nPodatniczka w ramach działalności gospodarczej prowadzi kwiaciarnię. W działalności tej podatniczka wykonuje także usługi układania bukietów. W skład bukietów i wiązanek wchodzą produkty objęte zarówno 8%, jak i 23% stawką podatku VAT. Dotychczas, tj. do czasu zmiany przepisów od stycznia 2011 r., podatniczka stosowała stawkę podatku VAT w wysokości 7% - na usługę układania wiązanek i bukietów, niezależnie od stawek na towary zużyte do ich wytwarzania, ze względu na fakt, że dokonuje dostawy gotowego produktu (bukiety, wiązanki i wieńce).\nSprzedawane bukiety i wieńce są układane ze składników naturalnych oraz sztucznych, przy czym w skład wieńców lub bukietów wchodzą produkty żywe (kwiaty cięte) objęte 8% stawką VAT oraz dodatki żywe (liście) i elementy sztuczne, tj. wstążki, korale, motylki i inne objęte 23% stawką VAT. Zdecydowaną większość powstałego bukietu czy wieńca stanowią kwiaty cięte. Bukiety i wieńce są sklasyfikowane w grupowaniu w PKWiU 01.19.21.0 (kwiaty cięte i pączki kwiatowe).\nW opisanej sytuacji mamy do czynienia z dostawą, na którą składa się kilka elementów, a mianowicie przedmiotem dostawy są kwiaty cięte przybrane dodatkami żywymi (liście) oraz dodatkami dekoracyjnymi.\nO ile będące przedmiotem dostawy bukiety i wieńce mieszczą się w grupowaniu PKWiU - 01.19.21.0., to ich dostawę należy opodatkować stawką podatku VAT w wysokości 8% (na podstawie art. 41 ust. 2 ustawy o VAT w związku z poz. 1 załącznika nr 3 do tej ustawy).\nNależy podkreślić, że niniejszą interpretację oparto na założeniu, że sprzedawane przez Panią bukiety i wieńce faktycznie mieszczą się w PKWiU 01.19.21.0.\nTak uznał Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy w interpretacji indywidualnej z dnia 24 października 2011 r. (ITPP1/443-956/11/JJ).\nPrzeglądane 7726 razy\nukładanie wiązanek i bukietów\nkwiaty cięte i pączki kwiatowe\nWięcej z tej kategorii: « Usługi szklarskie. Stawka VAT\tMontaż trwałej zabudowy stolarskiej to roboty budowlano-montażowe »


Pozostałe akcesoria do manicure - Hurtownia fryzjerska progress.wrzesnia.pl\nStrona główna » Paznokcie » Akcesoria do manicure i pedicure » Pozostałe akcesoria do manicure\nAkcesoria pomocnicze do wykonywania manicure i pedicure to bardzo obszerna dziedzina kosmetyczna. Wszystko zależy od tego gdzie wykonywane są zabiegi. Wyposażenie profesjonalnego salonu kosmetycznego będzie znacznie różnić się od tego jaki będziesz mieć w domu. Pomimo wszystko nawet w domu warto postawić na akcesoria dobrej jakości i sprawdzonych dostawców, aby użytkować je przez dłuższy czas. Wybór akcesoriów będzie różnił się w zależności od tego jakie konkretnie zabiegi będą przeprowadzane. Warto zaopatrzyć się w wszelkiego rodzaju patyczki, kopytka, wzorniki, czy nawet miseczki do manicure, aby sprawnie i bez niespodzianek przeprowadzić wszelkie czynności.\nJak wybierać pozostałe akcesoria do manicure i pedicure?\nHurtownia fryzjerska Progress Września jest miejscem gdzie znajdziesz wszelkie niezbędne akcesoria o wysokiej jakości i staranności wykonania. Możesz zaopatrzyć się w artykuły jednorazowe lub wielorazowego użytku, wszystkie dostosowane do potrzeb profesjonalistów. Zaopatrz się w dobrej jakości patyczki pomocnicze do manicure, powinny być one wykonane z naturalnego tworzywa, bezpieczne są te z drewna różanego, czy pomarańczowego. Dobrze wyprofilowane będą bardzo pomocne przy odsuwaniu skórek, a przy tym delikatne dla miękkiej skóry. W hurtowni fryzjerskiej Progress Września znajdziesz również akcesoria metalowe, jak radełko, dłutko czy kopytko do skórek. Przy odpowiednim użytkowaniu są one całkowicie bezpieczne, pamiętaj jednak o ich systematycznej sterylizacji i czyszczeniu.\n3 Claveles Żyletki do hebla 10szt./op.\nDozownik z pompką Menda 160ml\nPałeczki do odsuwania skórek 9,5cm 5szt./op.\nPatyczki do manicure 11,5cm 10szt./op.\nPollie miseczka do manicure\nSeparator do palców 2-kolorowy\nSeparatory do pedicure jednorazowe 30par/op.\nWorki foliowe do pedicure 50szt./op.


Toksyczna relacja. Uwolnij się od niej z Psychoterapeutą Tychy\nStartBlog Toksyczna relacja. Uwolnij się od niej z Psychoterapeutą Tychy\n29 stycznia 2019 Przez Moje miejsce Leszko Komentarze wyłączone\nNiekiedy tkwimy w niej latami, niezdolni do podjęcia jakiejkolwiek decyzji. Innym razem podświadomie czujemy, że coś jest nie tak, jednak nie dopuszczamy do siebie myśli o rzeczywistej sytuacji. Toksyczna relacja, bo to o niej właśnie mowa, oplata nas niczym sieć. Dziś razem z Psychoterapeutą Tychy z gabinetu Moje Miejsce dowiesz się, jak rozpoznać taki związek – i co robić dalej.\nToksyczna relacja – czyli jaka?\nW każdym związku, nawet tym najbardziej zgodnym, zdarzają się nieporozumienia i chwile kryzysu. Fundamentem takiej relacji jest jednak wzajemny szacunek i miłość, przez co wszelkie konflikty czy powiedziane w emocjach słowa zostają właściwie przepracowane. Z kolei w toksycznej relacji podstawą związku jest szkodliwy mechanizm działania, zazwyczaj znacznie ograniczający jedną ze stron. Psychologowie wyróżniają wiele alarmujących zachowań, choć podkreślają, że te w dużej mierze zależą od toksycznego partnera. Oto kilka sygnałów, które powinny wzbudzić nasz niepokój:\nPróby odizolowania partnera od rodziny oraz przyjaciół;\nNieustanne wzbudzanie w partnerze poczucia winy;\nUmniejszanie sukcesów i lekceważenie potrzeb partnera;\nManipulacja i potrzeba ciągłej kontroli;\nStosowanie przemocy emocjonalnej.\nZerwanie więzów toksycznej, szkodliwej relacji jest złożone i czasochłonne. Aby w ogóle stało się możliwe, potrzebna jest świadomość – że to, co dzieje się wokół nas, jest krzywdzące, nieprawidłowe oraz bolesne. Dopiero takie postawienie sprawy pozwala przejść do dalszych etapów uwalniania się z toksycznej relacji. Przyznanie się, że Twój związek był trudny i wyniszczający sprawia Ci trudność oraz generuje tysiąc myśli na minutę? Specjaliści przyznają, że choć często jest to najcięższy moment, to jest to jednocześnie pierwszy krok do rozstania, a w rezultacie – do szczęścia.\nDrugi etap kończenia toksycznej relacji to pogodzenie się z sytuacją. Możemy wówczas płakać, dzięki czemu wyrzucimy z siebie wszystkie negatywne emocje, a także pozwolić sobie na słabość.\nNa każdym z tych etapów ważne jest wsparcie bliskich. Niezbędną w takich momentach pomoc można uzyskać także u psychoterapeuty Tychy, który pomoże przepracować wszystkie drzemiące w nas emocje.


Apartamenty/B&B Piwna 17/18, 80-831 Gdańsk, pomorskie\nUlica i numer domu: Piwna 17/18\nAdres strony WWW: www.piwna.gda.pl/\nTelefon komórkowy: 501 516 831\nAdres: Gdańsk, Długa 64/65\nPunkt widokowy na wieży Bazyliki Mariackiej\nAdres: Gdańsk, ul. Podkramarska 5\nAdres: Gdańsk, Stare Miasto\nAdres: Gdańsk, ul. Mariacka\nGdańsk to jedno z bardziej niezwykłych miejsc w Polsce. Każdego roku turyści z Polski i zagranicy wyruszają na zwiedzanie jego zakamarków i poznawanie tajemnic historii miasta. Mimo wszystko Gdańsk to nie tylko łamy historii, ale też wyjątkowa atmosfera i klimat. Między zwiedzeniem kolejnych zabytków można podziwiać uliczne występy, rozkoszować się widokiem starych kamienic, czy delektować smakiem kawy na Pobrzeżu.\nWokól gdanskiego Jarmarku Gwiazdkowego\nGdański Jarmark Gwiazdkowy w 2010 roku trwać będzie od 4 do 22 grudnia. W tym czasie warto odwiedzić Targ Węglowy choć raz, by poczuć świąteczną atmosferę!\nZwiedzenie Trójmiasta w dwa dni wydaje się niemożliwe? A jednak! Wystarczy tylko odpowiednia okroić plan podróży, a z pewnością uda się zobaczyć najcenniejsze zabytki Gdańska, Gdyni i Sopotu! Poniżej nasza propozycja!\nMiasto w zimie wcale nie musi być nudne, jeśli tylko rozejrzymy się wkoło. Wiele zimowych atrakcji, jak lodowiska, jarmarki bożonarodzeniowe i kuligi zajmują czas dzieciom i dorosłym. Prezentujemy kilka możliwych atrakcji w Gdańsku, które zapewnią wszystkim rozrywkę.\nGdanskim szlakiem bursztynowym\nPropozycja na weekend dla miłośników bursztynu lub tylko ozdobionej nim biżuterii. Pierwszego dnia zwiedzanie gdańskich muzeów z nim związanych oraz podziwianie Bursztynowego Ołtarza w kościele św. Brygidy. Polecamy wybrać się na tę wycieczkę podczas Jarmarku św. Dominika (pierwsza połowa sierpnia), kiedy można uczestniczyć w festiwalu bursztynowym. Drugiego dnia zapaleńcom polecamy wybrać się do Gdyni, aby odwiedzić Muzeum Inkluzji. Potem można wrócić na tzw. Bursztynową Piątą Aleję czyli gdańskie ulice Mariacką, Długie Pobrzeże i Długą na... zakupy.


Small Sapphire: stycznia 2014\nJestem! :) Egzaminy pokonane, można odetchnąć i wrócić do przyjemniejszych rzeczy - blogowania. Pierwszą rzeczą jaką zrobiłam po powrocie do domu z mojego studenckiego miasteczka to spaaaacer ;) Prawdziwy po lesie, po bialutkim czystym niedeptanym śniegu.\nNa mroźne i długie wyprawy koniecznie musimy pamiętać o porządnych, ciepłych butach. Warto w takie zainwestować i mieć je na kilka lat. To samo dotyczy się kurtki chroniącej przed wiatrem i mrozem. Są to rzeczy, na których nie ma co oszczędzać.\ncap / czapka – Cropp\njacket / kurtka – 4F\nSweter / sweater - SH (tutaj- a propos SH)\nsunglasses / okulary – no name\ntrousers / spodnie – Reserved\nshoes / buty – Nike\nŚnieżyce po samo "podwozie", ale on nie przejdzie? On?! ;).\nAutor: small saphire o czwartek, stycznia 30, 2014 10 komentarzy:\nEtykiety: Moda, Moja codzienność\nOd dzisiaj na blogu możecie się spodziewać nowej kategorii fit :). Moje cotygodniowe plany będą od tej pory lądować tutaj w każdy poniedziałek rano (mam nadzieję ;)) . Jest to w pewien sposób kolejny krok motywacyjny. Dodatkowo do każdego takiego wpisu będę wstawiać linki z filmikami, z których korzystam, lub jeżeli sama opracowuję trening to w miarę możliwości będę dodawać rozpiski, a może czasami i zdjęcia jak wykonać poprawnie dane ćwiczenia ;). Pod koniec miesiąca chciałabym robić takie podsumowania z 4 tygodni (Tym razem będzie 2 ;)) W ten sposób mogę analizować wyniki. Jeżeli będą niezadowalające to daje mi to znak żeby wziąć się w garść i cały czas je poprawiać. Opracowanie wszystkich rozpisanych treningów natomiast będzie dawać mi takiego pozytywnego kopa do dalszej pracy.\nPoniedziałek: Jillian Michalels Body revolution\nWtorek: Nogi, pośladki, łydki (3 serie) + talia\nŚroda: Jillian Michaels 30 day shred level 1 + brzuch\nCzwartek: ćwiczenia z piłką\nSobota: Jillian Michaels 30 day shred level 2\nNiedziela: Jillian Michaels Yoga\nZ treningów, które tu są zdecydowanie mogę Wam polecić ćw. na brzuch (są ciężkie, ale rezultaty\nwidać po krótkim czasie), na nogi (pupa i uda bardzo boooolą i o to chyba chodzi ;)- uwaga na drugi dzień po pierwszym treningu problemy z siadaniem na deskę haha ), Wszystkie poziomy z Jillian Michaels (przerobiłam wszystkie 3 i byłam mega zadowolona z efektu a męskie pompki nie były dla mnie żadnym problemem ;) ). Jillian Body revolution- ten trening podsunęła mi Ania i chwała jej za to ;) Świetny jest! Tutaj najbardziej poczułam ręce, a w szczególności triceps, być może dlatego, że najmniej się na nim wcześniej skupiałam i daje się teraz we znaki. Resztę treningów dopiero rozpracowuję, ale na pewno dam Wam znać co i jak ;).\nDo dzieła! Zacznij dobrze ten tydzień! ;)\nKto podejmuje ze mną wyzwanie pozytywnego poniedziałku? :)\nAutor: small saphire o poniedziałek, stycznia 20, 2014 16 komentarzy:\nJeżeli chcecie śledzić moje poczynania treningowe i nie tylko to zapraszam na profil instagramowy.\nJednym z postanowień noworocznych jakie sobie postawiłam było więcej wpisów związanych z aktywnością fizyczną. Dlatego dzisiaj trochę o tym co robię, aby mieć chęci do ćwiczeń i motywację.\nJestem osobą, która bez ćwiczeń nie potrafi żyć, Kilka dni bez jakiejkolwiek aktywności fizycznej sprawia, że czuję się jak flak, jestem bardziej zmęczona tym, że nie ćwiczę, niż kiedy pot spływa mi po czole ;) Oczywiście są też dni kiedy ten zapał jest nieco mniejszy :).\nDlatego co mnie wtedy motywuje?\n1. Przeglądam blogi fitness.\nI raczej nie chodzi tu o te, gdzie dziewczyny pokazują jak schudły (chociaż te też są bardzo motywujące, ale piszę tu o moich sposobach). Ja mam plan trochę przytyć, ale zdrowo :) Nie w tłuszcz, ale w mięśnie :) dlatego prawdziwe historie dziewczyn, którym się to udało i piszą o tym na blogach wstawiając jeszcze zdjęcia daje mi wiarę w to, że jednak jest to możliwe ;).\n2. Używam kalendarza i aplikacji w telefonie.\nUuuuwielbiam mieć wszystko rozpisane. Zapisując sobie treningi w kalendarzu mam czarno na białym co kiedy ćwiczyłam, a o jakich partiach ciała zapomniałam i że muszę je nadrobić. Oprócz kalendarza używam też aplikacji w telefonie ENDOMONDO. Jak dla mnie to świetne rozwiązanie. Można ustawić sobie rodzaj treningu i po skończeniu go sprawdzić ile kalorii się spaliło i jaką ilość wody należy przyjąć po ćwiczeniach, ale to nie wszystko. Sprawdźcie sami ;).\n3. Nowy zakup ćwiczeniowy.\nNie wierzyłam w to do czasu, kiedy w końcu sama nie kupiłam nowych butów do treningów. :) Poważnie nie mogłam doczekać się kiedy zacznę w nich ćwiczyć :D.\n4. Słit foteczki ;)\nChodzi mi tu bardziej o zdjęcie "przed i po". Pamiętam jak jakiś czas temu siostra zrobiła mi zdjęcia. Patrząc na nie teraz i porównując je ze zdjęciami robionymi niedawno widzę różnicę ;) Czyż to nie jest motywujące? :) Dla mnie bardzo!\n5. Pogłębianie wiedzy dotyczącej treningów i odżywiania.\nIm bardziej jestem świadoma tego co robię, po co to robię i jaki ma na mnie wpływ to co robię, tym bardziej chce mi się to robić ;) Ćwiczenia nie są tylko żmudnym wykonywaniem konkretnych ruchów w celu np. schudnięcia. Mając większą wiedzę na ten temat dla mnie te same ćwiczenia są nie tylko chudnięciem. Zdobywając więcej informacji wiem, że działają też na moje zdrowie, kondycje, bycie szczęśliwszym. W ten sposób aktywność fizyczna stała się stylem życia- na zawsze nie tylko do osiągnięcia wymarzonej figury.\nStosując się do tego punktu dostatnio dowiedziałam się na przykład bardzo ciekawych rzeczy na temat śniadań, poczytajcie sami :) (szukaj tutaj).\nTo tyle :) 5 rad to mało czy dużo? :) Zależy jak na to patrzeć. Dla tych co ćwiczenia są przyjemnością to nawet za dużo :) a tym, którym ciężko się zmotywować odsyłam do mojego wcześniejszego wpisu o tutaj ;).\nPowodzenia i czerpania samych pozytywnych chwil z treningów!\nAutor: small saphire o piątek, stycznia 10, 2014 14 komentarzy:\nAutor: small saphire o wtorek, stycznia 07, 2014 17 komentarzy:\nAutor: small saphire o czwartek, stycznia 02, 2014 10 komentarzy:


Jańcioland i okolice. Filmowe światy Jana Jakuba Kolskiego (e-book) - Grażyna Stachówna - Ebook w SwiatKsiazki.pl\nJańcioland i okolice. Filmowe światy Jana Jakuba Kolskiego (e-book)\nAutor: Grażyna Stachówna\nKategorie: E-booki / kultura i sztuka / kino teatr\nSeria: Horyzonty kina\nData wydania: 2021-10-08\nJańcioland i okolice. Filmowe światy Jana Jakuba Kolskiego Grażyny Stachówny to pierwsza monografia filmowej twórczości tego wybitnego reżysera i scenarzysty w pełni zasługującego na zaszczytne miano autora filmowego. Oznacza ono, że artysta wypracował własną poetykę kreacyjną, indywidualny i rozpoznawalny styl ekranowy, że jest wyjątkowy i niepowtarzalny. Jan Jakub Kolski stworzył – w ośmiu filmach fabularnych, dwu krótkometrażowych i czterech wideoklipach – Jańcioland, Mityczną Krainę, której nazwę wywiedziono od tytułu Jańcia Wodnika (1993). Osadzona w mazowieckim pejzażu, zaludniona niezwykłymi mieszkańcami, ma ona swą historię, tradycję i mitologię, emanuje ujmującą aurą, miłym urokiem i specyficznym humorem. Jańcioland stanowi początek i centrum twórczości Kolskiego. Kolejne jego filmy oddalają się od tej Mitycznej Krainy w kierunku coraz bardziej rozszerzającego się horyzontu, obejmując nowe terytoria, odrębne idee i zmieniającą się poetykę autorską.\nTak jak wielu miłośników polskiego kina i twórczości Kolskiego niejednokrotnie przekraczałem granice Jańciolandu, by zanurzać się w tej krainie wraz z kolejnymi filmami autora Pograbka, nigdy jednak nie czyniłem tego w towarzystwie tak kompetentnej przewodniczki jak Grażyna Stachówna. Jej książka stanowi doskonały przewodnik, który oferuje czytelnikowi możliwie kompletną wiedzę o twórczości Kolskiego, autorską propozycję jej odczytania i zarazem inspirację do samodzielnych wędrówek i poszukiwań.\n[z recenzji prof. dra hab. Piotra Zwierzchowskiego]\nGrażyna Stachówna – niegdyś profesorka nadzwyczajna w Instytucie Sztuk Audiowizualnych Uniwersytetu Jagielońskiego, autorka pięciu książek oraz ponad dwustu artykułów na temat filmu powszechnego i polskiego, redaktorka jedenastu tomów zbiorowych. Obecnie professor emerita – wreszcie może robić to, co naprawdę lubi: napisała książkę Jańcioland i okolice poświęconą filmom Jana Jakuba Kolskiego, pisze nową o Upiorze Opery jako udręczonym Innym, ogląda filmy i seriale tylko z happy endem, czyta grube powieści kryminalne, pasjonuje się śledztwami Cormorana Strike’a, fanuje Benedictowi Cumberbatchowi, słucha belcantowch oper i Elvisa Presleya, dzierga na drutach szaliki dla przyjaciół.\nNapisz recenzję o produkcie: Jańcioland i okolice. Filmowe światy Jana Jakuba Kolskiego (e-book)\nJańcioland i okolice. Filmowe światy Jana Jakuba Kolskiego\n36,50 zł 44,00 zł Oszczędzasz 7,50 zł\nNa fali nostalgii. Lata osiemdziesiąte i dziewięćdziesiąte w najnowszej kulturze i literaturze popularnej\nNa fali nostalgii. Lata osiemdziesiąte i dziewięćdziesiąte w najnowszej kulturze i literaturze popul (e-book)\nCzarno na białym. Gramatyka i sprawność pisania na B2\nKraina wielu bogów. Meksyk – Gwatemala – Kostaryka\nCarroll, Baum, Barrie. (Mito)biografie i (mikro)historie (e-book)\n26,50 zł 29,00 zł Oszczędzasz 2,50 zł\nCarroll, Baum, Barrie. (Mito)biografie i (mikro)historie\nOd Hemingwaya do powieści #MeToo. Gdzie jesteś, wielka prozo amerykańska?\nSynonimia słowotwórcza rzeczownika w polszczyźnie XVII i XVIII wieku (na materiale ze słowników Grze (e-book)\n13,50 zł 15,00 zł Oszczędzasz 1,50 zł\nKronika Thietmara (e-book)\nGramatyka? Ależ tak! Ćwiczenia gramatyczne dla poziomu A2 (e-book)\nWłasnymi słowami (e-book)\nPokolenie Przyjaciół. Zakulisowy obraz kultowego serialu (e-book)\n45,00 zł 49,99 zł Oszczędzasz 4,99 zł\nGra w film. Z zagadnień relacji między filmem i grami wideo (e-book)\nW cieniu Imperium Wschodzącego Słońca. Japoński projekt kolonialny i kultura filmowa w Azji Wschodni (e-book)\nAnatola Sterna związki z kinematografią (e-book)\nPiąta Aleja, piąta rano (e-book)\nPrzerwane emancypacje. Polityka ekscesu w kinie polskim lat 1968-1982 (e-book)\nTadeusz Kantor 1947. Nowoczesne doświadczenie z nauką, sztuką i Paryżem w tle (e-book)\nParadygmat polskiego romantyzmu w uniwersum filmowym (e-book)\nFilm w literaturze XXI wieku (e-book)


Serwis ZUS - Ubezpieczony w ZUS - co warto wiedzieć\n» DNI UBEZPIECZONEGO W ZUS\n» Ubezpieczony w ZUS - co warto ...\nData aktualizacji: 27.09.2012 r.\nPrzed przypadającymi na 8-12 października Dniami Ubezpieczonego w ZUS z Ewą Kosowską, dyrektorem Departamentu Ubezpieczeń i Składek w Centrali ZUS rozmawia Radosław Milczarski. Czy wgląd w moje konto ubezpieczonego w elektronicznym ZUS, jakim jest portal pue.zus.pl to skomplikowana sprawa? Na co powinienem zwrócić szczególna uwagę?Wgląd do konta ubezpieczonego jak też korzystanie z niego to czynność łatwa, prosta i przyjemna. Po zalogowaniu się do portalu pue.zus.pl pojawia nam się okno z menu podręcznym, podzielonym tematycznie na zakładki, np. w panelu ubezpieczonego: moje dane, ubezpieczenia i płatnicy, informacje o podstawach i składkach, subkonto. Przeglądając swoje dane ubezpieczony powinien zwrócić szczególną uwagę na poprawność danych identyfikacyjnych, ewidencyjnych i adresowych. Ponadto należy sprawdzić, czy figurujemy jako ubezpieczeni, to jest, czy na koncie znajduje się informacja o zgłoszeniach do ubezpieczeń oraz czy płatnik - czyli nasz pracodawca - odprowadza za nas składki w poprawnej wysokości. W interesie ubezpieczonego leży, aby opłacane składki odpowiadały faktycznie otrzymywanemu wynagrodzeniu. Jeżeli ubezpieczony pracował przed rokiem 1999, to winien zwrócić uwagę na informację czy ma naliczony kapitał początkowy - jeżeli oczywiście złożył stosowny wniosek. A jeżeli jeszcze tego nie zrobił, powinien jak najszybciej dostarczyć do ZUS odpowiednie dokumenty, zaświadczające o wysokości zarobków przed 1999 rokiem. ZUS informuje ubezpieczonych o stanie konta również listownie? Kto się może spodziewać podobnej przesyłki i czego się z niej dowie?Od roku 2006 Zakład Ubezpieczeń Społecznych przekazuje corocznie "Informację o stanie konta ubezpieczonego w ZUS" za dany rok wszystkim ubezpieczonym urodzonym po 31 grudnia 1948 r. W informacji podawane są dane m.in. w zakresie: wysokości zwaloryzowanego kapitału początkowego, pod warunkiem że ubezpieczony złożył wniosek o jego wyliczenie, wysokości hipotetycznej emerytury dla ubezpieczonych, którzy na dzień 31 grudnia danego roku mieli ukończone 35 lat, wysokości składek na ubezpieczenie emerytalne w podziale na miesiące (z wyłączeniem składek podlegających odprowadzeniu do otwartego funduszu emerytalnego i zewidencjonowaniu na subkoncie) za okres ostatnich 12 miesięcy kalendarzowych wg stanu na dzień 31 grudnia poprzedniego roku. Dowiemy się również o należnych i odprowadzonych składkach na otwarte fundusze emerytalne, a także, po raz pierwszy - o stanie składek należnych i wpłaconych zewidencjonowanych na tzw. subkoncie. Najbliższą Informację którą otrzymamy będzie Informacja o stanie konta łącznie za lata 2011 i 2012. Zakład przekaże ją w roku przyszłym. Często słyszy się, że prawie wszyscy mamy jakieś ubezpieczenie zdrowotne. To prawda że nie powinienem się nim martwić? Jeżeli ubezpieczony jest np. pracownikiem, zleceniobiorcą, to ubezpieczenie zdrowotne jest dla niego obowiązkowe i zostanie zgłoszony przez płatnika składek. Jeśli nie ma tytułu do obowiązkowego ubezpieczenia zdrowotnego może ubezpieczyć się dobrowolnie. W tym celu należy zwrócić się do Oddziału NFZ.Pozostając przy ubezpieczeniu zdrowotnym, czy mam jakieś obowiązki względem członków własnej rodziny?Oczywiście, że tak. Względem nas, jeżeli np. jesteśmy pracownikiem, obowiązek zgłoszenia do ubezpieczenia zdrowotnego ma nasz pracodawca, tak samo my mamy taki obowiązek względem naszych bliskich (dziecka, współmałżonka).I tak - osoby podlegające ubezpieczeniu zdrowotnemu powinny zgłosić także członków swojej rodziny, o ile spełniają wymagane warunki. Dla przykładu dziecko może być zgłoszone jako członek rodziny do ukończenia przez nie 18 lat, a jeżeli kształci się dalej - do ukończenia 26 lat.Ale jest to pewien wyjątek - jeżeli dziecko posiada orzeczenie o znacznym stopniu niepełnosprawności lub inne traktowane na równi - zgłoszenie jest skuteczne bez względu na wiek dziecka.To płatnik składek dopełnia za nas większości obowiązków związanych z naszym ubezpieczeniem. Jak możemy skontrolować, czy rzeczywiście tak się stało?Przede wszystkim uważnie śledźmy historię naszego ubezpieczenia, czy to korzystając ze swojego indywidualnego profilu na PUE, wchodząc na stronę, obserwując na bieżąco co się z naszym kontem dzieje, czy z corocznie rozsyłanej listownie do ubezpieczonych Informacji o stanie konta. Ponadto informacji o stanie konta i tym jak płatnik wywiązuje się ze swoich obowiązków możemy zasięgnąć w najbliższej placówce Zakładu Ubezpieczeń Społecznych. A nadarza się ku temu okazja, ponieważ w dniach 8 - 12 października w ZUS w całej Polsce odbędą się Dni Ubezpieczonego pod hasłem "Warto wiedzieć więcej" w ramach których możemy się dowiedzieć wszystkiego o swoim koncie, jak również o tym, na co na bieżąco zwracać uwagę.Jeżeli po zasięgnięciu informacji stwierdzimy nieprawidłowości, natychmiast interweniujmy u samego płatnika składek, lub też w najbliższej placówce ZUS. Możemy do tego wykorzystać specjalny formularz ZUS ZZU lub przedłożyć dowolnie sformułowane pismo, pamiętając o podaniu danych umożliwiających identyfikację (tj. imię i nazwisko, PESEL lub seria i numer dowodu tożsamości) oraz adresu. Szara strefa odbija się na naszych ubezpieczeniach. Co tracą pracownicy, którym szef wypłaca wynagrodzenie "pod stołem", lub od minimalnej dopuszczalnej wysokości?Strata jest ogromna, bo odbije się to na wysokości świadczeń z ubezpieczeń społecznych otrzymywanych przez pracownika. Nie tylko dziś - np. w przypadku choroby - na zasiłku chorobowym, ale także i w przyszłości - po prostu na naszej emeryturze. O której już dziś powinniśmy myśleć. W takim bowiem przypadku ubezpieczonemu na jego koncie ewidencjonowana jest składka obliczona od podstawy wymiaru wykazanej przez płatnika składek tj. od kwoty mniejszej niż faktycznie otrzymywane wynagrodzenie. Podobnie jest w przypadku prowadzących działalność gospodarczą oraz wolnych zawodów, którzy deklarują jako podstawę wymiaru składek kwotę często niższą niż realnie osiągany dochód. Oni również powinni pamiętać, iż to jakie składki płacimy dziś, przekłada się na nasze późniejsze świadczenia. Ich wysokość zależy od wysokości zewidencjonowanych składek na koncie. Jeżeli myślimy w kategoriach - dziś mniejsze obciążenia - musimy pamiętać, że w przyszłości adekwatnie mniejsze świadczenia. Niektóre grupy ubezpieczonych mogą liczyć na sfinansowanie swoich składek. Jakie to grupy i o jakie składki chodzi? Mamy trzy takie grupy, którym są finansowanie składki ze środków budżetu państwa. Pierwsza z tych grup to nianie, czyli osoby opiekujące się dziećmi na podstawie umowy uaktywniającej, którym do wysokości minimalnego wynagrodzenia składki na ubezpieczenia emerytalne, rentowe, wypadkowe i zdrowotne opłaca z budżetu państwa sam ZUS. Kolejna grupa to osoby pobierające zasiłek macierzyński, gdzie podstawą finansowanych dwóch składek: emerytalnej i rentowej jest wysokość pobieranego zasiłku macierzyńskiego. I ostatnia grupa to osoby przebywające na urlopie wychowawczym, gdzie finansowane są trzy składki: emerytalna, rentowa i zdrowotna. Wszystkie te preferencje związane są z realizacją polityki prorodzinnej państwa, a więc pośrednio poprzez swój cel wspierania demografii mają również pozytywny wpływ na systemem ubezpieczeń społecznych.Od pewnego czasu każdy ubezpieczony ma w ZUS nie jedno, a dwa konta. Obok tego podstawowego pojawiło się bowiem subkonto. Na czym polegają najistotniejsze różnice pomiędzy nimi?Każdy ubezpieczony w ZUS posiada swoje indywidualne konto, założone na podstawie pierwszego zgłoszenia do ubezpieczeń. Na nim ewidencjonuje się informacje przekazywane przez płatnika składek, a także przebieg ubezpieczeń: okres i tytuł ubezpieczenia, podstawy wymiaru składek, informacje o członkostwie w otwartym funduszu emerytalnym oraz informacje o wysokości należnych i wpłaconych składek Natomiast od maja 2011 r., czyli obniżenia procentowego udziału składek przekazywanych do OFE, w ramach konta ubezpieczonego Zakład prowadzi subkonto, gdzie gromadzone są składki, które przez zmianą, trafiłyby na nasze konto w OFE. Różnica polega na tym, że środki zgromadzone na subkoncie w przypadku rozwodu, unieważnienia małżeństwa oraz śmierci osoby, dla której Zakład prowadzi konto, podlegają podziałowi.Składki i odsetki za zwłokę zewidencjonowane na subkoncie na dzień 31 stycznia danego roku podlegają waloryzacji, która jednak nieco różni się od tej, której podlegają składki na koncie ubezpieczonego. W przypadku subkonta środki na nim zgromadzone waloryzowane są corocznie o średnioroczny wskaźnik dynamiki wzrostu PKB. Co ważne i o czym należy pamiętać, nasze środki zarówno na koncie, jak na subkoncie w ZUS, w wyniku waloryzacji nigdy nie mogą zostać zmniejszone.A jeśli ubezpieczony nie zdążył wybrać odpowiedniego dla siebie OFE, natomiast ZUS zdążył go wylosować i przypisał do jednego z funduszy? Czy jest to dla niego zła wiadomość?Absolutnie nie. Natłok codziennych spraw, szczególnie w początkowym okresie pierwszej w życiu pracy, może spowodować, że umknie nam termin w którym wyboru mogliśmy dokonać dobrowolnie. Nie ma w związku z tym jednak powodu do niepokoju. Składki ubezpieczonego przekazywane zostaną do wylosowanego funduszu i będą tam na siebie pracowały, a on może wybrać OFE które najbardziej mu będzie odpowiadało. Pamiętajmy, że do innego OFE możemy się bezpłatnie przenieść w dowolnym momencie.


REGULAMIN REKRUTACJI - po szkole podstawowej - 12liceum\n21 stycznia 2019 14 czerwca 2019\n1) Rozporządzenie MEN z dnia 14 marca 2017 roku w sprawie przeprowadzania postępowania rekrutacyjnego oraz postępowania uzupełniającego do publicznych przedszkoli, szkół i placówek (Dz. U. z 2017 roku poz. 586);\n2) Rozporządzenie MEN z 16 marca 2017 r. w sprawie przeprowadzania postępowania rekrutacyjnego oraz postępowania uzupełniającego do publicznych przedszkoli, szkół i placówek (Dz. U. z 2017 roku poz. 610);\n3) Rozporządzenie MEN z 11 marca 2008 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie zasad wydawania oraz wzorów świadectw, dyplomów państwowych i innych druków szkolnych, sposobu dokonywania ich sprostowań i wydawania duplikatów, a także zasad legalizacji dokumentów przeznaczonych do obrotu prawnego z zagranicą oraz zasad odpłatności za wykonywanie tych czynności (Dz. U. 2008, Nr 67 poz. 412);\n4) Ustawa z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i wolontariacie (Dz. U. nr 96 poz.873);\n5) Ustawa z dnia 14 grudnia 2016 r. Prawo oświatowe (Dz. U. z 2018r. poz. 996 ze zm.);\n6) Ustawa – Przepisy wprowadzające ustawę Prawo oświatowe (Dz. U. z 2017 poz. 60 ze zm.).\n7) Zarządzenie Nr 11/19 Małopolskiego Kuratora Oświaty w sprawie terminów przeprowadzania postępowania rekrutacyjnego i postępowania uzupełniającego, w tym terminów składania dokumentów do klas I publicznych szkół ponadpodstawowych, tj.: czteroletniego liceum ogólnokształcącego, pięcioletniego technikum, branżowej szkoły I stopnia, klasy wstępnej, o której mowa w art. 25 ust.3 ustawy Prawo oświatowe oraz do publicznej szkoły podstawowej dla dorosłych, na semestr pierwszy klasy I publicznego czteroletniego liceum ogólnokształcącego dla dorosłych i publicznej szkoły policealnej na terenie województwa małopolskiego na rok szkolny 2019/20.\nWszystkie dane kandydata niezbędne do przeprowadzenia rekrutacji wprowadzają do elektronicznej bazy systemu szkoły podstawowe, do których kandydaci uczęszczali (z wyjątkiem kandydatów spoza systemu OMIKRON, których dane do sytemu wprowadza szkoła pierwszego wyboru).\nW okresie rekrutacji (zgodnie z terminarzem ustalonym przez Małopolskiego Kuratora Oświaty) kandydaci, dla których XII LO jest szkołą pierwszego wyboru, składają w sekretariacie XII LO ujednolicony wniosek o przyjęcie do szkoły. (Obowiązuje wydrukowany wniosek wypełniony uprzednio elektronicznie w systemie OMIKRON)\nW pierwszej kolejności przyjmowani są laureaci konkursów przedmiotowych organizowanych przez kuratora oświaty oraz finaliści i laureaci olimpiad przedmiotowych organizowanych przez podmioty wskazane w wykazie Ministra Edukacji Narodowej na podstawie dołączonych do podania o przyjęcie do szkoły zaświadczeń o uzyskaniu tytułu laureata lub finalisty.\nKandydaci czynnie uprawiający sport, ubiegający się o przyjęcie do klasy o profilu sportowym dołączają do podania o przyjęcie do szkoły stosowne zaświadczenie z klubu sportowego w terminie określonym przez szkolną Komisję Rekrutacyjno-Kwalifikacyjną. Dokument ten stanowi podstawę ewentualnego zwolnienia Ucznia z zajęć wychowania fizycznego na zasadach określonych odrębnymi przepisami.\nKandydaci z wadami słuchu, wzroku, narządów ruchu i innymi schorzeniami dołączają do podania o przyjęcie do szkoły orzeczenie kwalifikacyjne publicznej poradni psychologiczno – pedagogicznej, w tym publicznej poradni specjalistycznej.\nDo XII LO będą przyjmowani kandydaci, według ustalonego w systemie rekrutacyjnym rankingu punktowego.\nWyniki egzaminu ośmioklasisty wyrażone w skali procentowej przelicza się na punkty rekrutacyjne według zasady, że jeden procent odpowiada 0,35 punktu w przypadku wyników procentowych z egzaminów z języka polskiego i matematyki, a z egzaminu z języka obcego nowożytnego 1 procent odpowiada 0,3 punktu rekrutacyjnego.\nOceny ze świadectwa ukończenia szkoły podstawowej przelicza się na punkty następująco:\nPo zebraniu wszystkich danych system OMIKRON automatycznie przydzieli kandydata do określonej szkoły i klasy na podstawie wskazanych przez niego preferencji wpisanych w ujednoliconym podaniu do elektronicznej bazy danych oraz sumy punktów uzyskanych z następujących składowych:\nA) wynik egzaminu ośmioklasisty – maksymalnie 100 punktów;\nwynik z egzaminu z j. polskiego maksymalnie 100% x 0,35 = 35 pkt,\nwynik z egzaminu z matematyki maksymalnie 100% x 0,35 = 35 pkt,\nwynik z egzaminu z j. obcego nowożytnego maksymalnie 100% x 0,3 = 30 pkt.\nC) szczególne osiągnięcia ucznia wymienione na świadectwie ukończenia gimnazjum – maksymalnie 18 punktów;\nD) świadectwo ukończenia szkoły podstawowej z wyróżnieniem (biało-czerwony pasek) – 7 punktów oraz aktywność społeczna – 3\n6.1 Kandydat za szczególne osiągnięcia wpisane na świadectwie może uzyskać maksymalnie 18 punktów, w tym:\nb) dwóch lub więcej tytułów laureata konkursu tematycznego lub interdyscyplinarnego -przyznaje się 7 punktów,\nc) dwóch lub więcej tytułów finalisty konkursu tematycznego lub interdyscyplinarnego -przyznaje się 5 punktów,\n6.2. Jeżeli kandydat ma więcej niż jedno szczególne osiągnięcie w zawodach wiedzy, artystycznych i sportowych, wymienione na świadectwie ukończenia szkoły podstawowej, maksymalna liczba punktów możliwych do uzyskania za wszystkie osiągnięcia wynosi 18 punktów.\n6.3. W przypadku gdy kandydat uzyskał w okresie ostatnich trzech lat kilka lokat punktowych w tym samym konkursie, uznaje się tylko jedną, najwyższą lokatę.\n6.4. Uzyskanie wysokiego miejsca w zawodach wiedzy innych niż wymienione w pkt 6.1 artystycznych lub sportowych, organizowanych przez kuratora oświaty lub inne podmioty działające na terenie szkoły, na szczeblu:\n7. Przedmioty punktowane ze świadectwa ukończenia szkoły podstawowej oraz realizowane w XII LO w wymiarze rozszerzonym w poszczególnych profilach przedstawia poniższa tabela:\nw wymiarze rozszerzonym\nJęzyki obce realizowane\nA Medialno – artystyczna\nj. polski, matematyka oraz dwa wybrane spośród:\nhistoria, WOS, plastyka, j. obcy\nB Psychologiczno – pedagogiczna\nj. obcy, biologia, WOS, historia\nbiologia, chemia, j. obcy\nbiologia, geografia, wychowanie fizyczne, j. obcy\nE Geograficzno – językowa\nj. obcy, geografia, WOS\ngeografia, j. angielski,\nj. obcy, chemia, fizyka, informatyka\n¹GJ (grupa językowa) czyli międzyklasowe grupy językowe realizujące JĘZYK WIODĄCY i język dodatkowy z listy:\nE1/E2² Do wyboru przez ucznia jeden z wariantów JĘZYKA WIODĄCEGO i języka dodatkowego:\nW oddziałach A, B i D język obcy wiodący jest realizowany jako przedmiot rozszerzony. W oddziale E jako rozszerzone realizowane są oba języki obce. W oddziałach C i F język wiodący realizowany jest na poziomie podstawowym.\nW przypadku osób zwolnionych z obowiązku przystąpienia do całości egzaminu ośmioklasisty, na podstawie art. 44zw ust. 2 i art. 44zz ust. 2 ustawy o systemie oświaty, przelicza się na punkty oceny z języka polskiego, matematyki i języka obcego nowożytnego, wymienione na świadectwie ukończenia szkoły podstawowej, przy czym za uzyskanie z:\n3. Dokumentami potwierdzającymi wolę podjęcia nauki w szkole są oryginał świadectwa ukończenia szkoły podstawowej i oryginał zaświadczenia o wynikach egzaminu ośmioklasisty, które kandydat składa wraz z kartą informacyjną niezwłocznie w szkole wskazanej przez system OMIKRON, najpóźniej w terminie ustalonym w Rozporządzeniu MEN. Niedostarczenie tych dokumentów w terminie oznacza rezygnację kandydata z przyjęcia do szkoły.\n4.1 Szkolna Komisja Rekrutacyjno – Kwalifikacyjna ogłasza wyniki rekrutacji uwzględniając zasadę umieszczania kandydata na liście zgodnie z kolejnością uzyskanych punktów.\n4.2 W przypadku, gdy o ostatnie miejsce na liście przyjętych do szkoły ubiega się większa liczba kandydatów, którzy osiągnęli tę samą, graniczną liczbę punktów w postępowaniu kwalifikacyjnym, pierwszeństwo mają kandydaci z problemami zdrowotnymi, ograniczającymi możliwości wyboru kierunku kształcenia ze względu na stan zdrowia, potwierdzonymi opinią publicznej poradni psychologiczno-pedagogicznej, w tym publicznej poradni specjalistycznej, a w dalszej kolejności kandydaci spełniający co najmniej jedno z kryteriów:\n1) wielodzietność rodziny kandydata (troje i więcej dzieci);\n6. Podstawą przyjęcia do konkretnej zajęciowej grupy językowej będzie wynik testu kwalifikacyjnego, do którego zobowiązani są przystąpić we wrześniu uczniowie klas pierwszych, określający poziom zaawansowania znajomości danego języka obcego.\n7. W uzasadnionych pisemnie wypadkach w trakcie roku szkolnego uczeń może zostać decyzją Dyrektora i uczących przeniesiony do grupy o innym poziomie zaawansowania.\n1. Odwołania od decyzji Szkolnej Komisji Rekrutacyjno-Kwalifikacyjnej w XII LO należy kierować pisemnie do Dyrektora Szkoły w terminie 7 dni od ogłoszenia list Kandydatów przyjętych do Szkoły.\n2. Dyrektor XII Liceum rozpatruje otrzymane odwołanie w terminie 2 dni roboczych od daty wpłynięcia.\n3. Decyzja Dyrektora XII Liceum jest w tej sprawie ostateczna.


Ella i John (2017) - Recenzje - FDB\nElla i John 6.0\nMałe kino o wielkich uczuciach bez fanfaronady, a z autentyzmem i dbaniem o detale. Wolność na czterech kołach! 8\nReżyser z doskonałym wyczuciem miesza historię o pójściu naprzeciw większości, dla poczucia może już ostatni raz całkowitej radości z kameralnym filmem o miłości. Lekkość przygód i nastrój nieprzewidywalności pięknie splata się z o wiele cięższym tematem – miłości w codziennym gestach, dbaniu o siebie nawzajem, przywiązaniu bezwarunkowym i prawdziwym realizowaniu deklaracji: oraz, że cię nie opuszczę aż do śmierci. Nie ma w tym całodobowego romantyzmu ani ckliwości – jest zmienianie bielizny mężowi, szukanie peruki przed odjazdem, ale w tym niuansach jest uczucie, które przetrwało wiele prób i definiuje pojęcie miłości bez wybiórczości komedii romantycznych – bo jest pełne naturalizmu, autentyzmu, prozy życia. Doskonale autor wprowadza nas w ich świat, który Ellen i John stworzyli sami i chcą w nim pozostać na swoich zasadach, do końca.\nW charakterze Opowieści o zwykłym szaleństwie, z czułością Miłości Hanekego i tezą Debiutantów powstaje dzieło delikatne, ale nieseparujące nas od zegarka, który odlicza czas jakim im pozostał. Bohaterowie zagłuszają go jednak życiem wypełnionym po brzegi przygodą, a nie odliczaj spoglądają na tarczę, tak jak społeczeństwo dalej stygmatyzuje starszych ludzi. A im się też nudzi! Ella i John nie żegnają się ze swoim życiem zza życia i nie zamieniają go w przetrwanie. Małe kino o wielkim uczuciu, nie do podrobienia.


Spływy kajakowe - Funwater.pl - wypozyczalnia skutery wodne, riby, motorowki, luksusowe jachty, kajaki, windsurfing, imprezy dla firm na wodzie, rejsy jachtami, organizacja regat, wynajem skuterow, teambuilding na wodzie, rafting, szkolenia motorowodne.\nSpływy kajakowe to świetna okazja na spędzenie czasu z przyjaciółmi i rodziną blisko łona natury. Organizujemy spływy po najciekawszych odcinkach polskich rzek. Na spływ możemy jednocześnie zabrać ponad 200 osób. Do dyspozycji klientów oferujemy najnowszy sprzęt: kajaki oraz pontony z pełnym wyposażeniem.\nSpływy kajakowe łączymy bardzo często z wyprawami quadami, samochodami terenowymi, skuterami wodnymi. Możemy ponadto zagospodarować czas wolny organizując bitwy paintball, zajęcia wspinaczkowe, strzelanie z łuków i wiele emocjonujących atrakcji.\nDla grup zorganizowanych i firm spływy organizujemy w całej Polsce!!!\nDla osób indywidualnych proponujemy:\nWisła: Janowiec - Kazimierz Dolny - Puławy - Dęblin, Mniszew - Góra Kalwaria, Świerże Górne - Mniszew, Kłoda - Góra Kalwaria, Dęblin - Warszawa, Puławy - Warszawa, Kazimierz Dolny - Warszawa\nChodelka: Chodel - Opole Lubelskie - Wilków - Kazimierz Dolny\nPilica: Lechanice - Sielanka, Budy Michałowskie - Warka, Warka - Mniszew, Biejków - Warka, Białobrzegi - Warka, Osuchów - Warka, Tomczyce - Warka, Nowe Miasto - Warka, Spała - Warka, Smardzewice - Warka, Sulejów - Warka, Przedbórz - Warka, Maluszyn - Warka\nRadomka: Ryczywół - Kłoda, Brzóza - Ryczywół, Goryń - Brzóza, Bartodzieje - Brzóza, Jedlińsk - Brzóza\nWieprz: Milejów - Lubartów, Jeziorzany - Baranów, Baranów - Obłap, Baranów - Niebrzegó, Kośmin - Dęblin\nBystrzyca: Prawiedniki - Zalew Zemborzycki, Osmolice - Zalew Zemborzycki, Piotrowice - Zalew Zemborzycki, Strzyżewice - Zalew Zemborzycki, Zalew Zemborzycki - Dworek Grafa, Turka - Zawieprzyce, Jakubowice Murowane - Zawieprzyce\nŁada: Sól - Bidaczów Stary, Sól - Bidaczów Stary - Łazory - Harasiuki, Sól - Harasiuki - Ulanów\nBukowa: Momoty - Łążek Garncarski, Momoty - Jastkowice\nWisła to największa z polskich rzek oraz jedna z nielicznych o nieuregulowanym korycie. Jej odcinki w Małopolskim Przełomie Wisły są z pewnością najpiękniejsze pod względem krajobrazowym. Spływu po Wiśle trwają od kilku godzin do kilku dni. Bogactwo przyrodnicze, wspaniałe widoki, historyczne walory przyciągają wielu amatorów sportów wodnych oraz turystów gotowych na przeżycie wypraw z dużą dawką adrenaliny!\nSPŁYWY KAJAKOWE CHODELKa\nChodelka ze swoimi dopływami obejmuje prawie cały obszar Kotliny Chodelskiej, do której przylegają obszary wierzchowinowe Płaskowyżu Bełżyckiego i Wzniesień Urzędowskich. Źródła Chodelki leżą w na krawędzi Wzniesień Urzędowskich, w okolicach wsi Kłodnica Górna, a w Chodelski Obszar Chronionego Krajobrazu Chodelka wpływa na zachód od Borzechowa. Na tej niedługiej rzeczce czeka na kajakarzy wiele utrudnień w postaci krzaków i drzew, wysiłek złagodzą jednak piękne widoki i cisza.\nSPŁYWY KAJAKOWE BYSTRZYCA\nSPŁYWY KAJAKOWE ŁADA\nSPŁYWY KAJAKOWE BUKOWA


Efekt cynamon na poziom cukru we krwi - Spadek cukru we krwi pigułek\nEfekt cynamon na poziom cukru we krwi\nPOZIOM CUKRU u diabetyka - cukrzycowe skoki glukozy nieplanowana ciąża i cukrzyca\nPoziom cukru we krwi po winogron wskaźnik poziomu cukru we krwi u dzieci 5 miesięcy, żywienie w cukrzycy czytać za darmo Mogę pić diabeton insuliny. Powikłania cukrzycy typu 1 zdjęć cukrzyca menu z otyłością, Stopa cukrzyca glukoza Słodkie dziecko z cukrzycą.\nWypij To Przed Snem A Twoja Waga Będzie Leciała W Dół Każdego Dnia Bez Wysiłku -Jak Szybko Schudnąć. leki stosowane w cukrzycy typu 2 ostatniej generacji\nKtóry wykazuje wysoki poziom cukru we krwi wskaźnik poziomu cukru we krwi u kobiet 14 lat, noc przesuwa z cukrzycą typu 2 diabetyków chleb stół jednostki. Medycyna w cukrzycy typu 2 cukrzycy Chemia cukrzyca, Statystyki w 2016 osób z cukrzycą dlaczego u noworodka może być podwyższony poziom cukru we krwi.\nMierzę swój poziom cukru po roku na diecie owocowej! ziemniaków i cukrzycą typu 2\nPodwyższone poziomy insuliny i cholesterolu we krwi Przyczyną wysokiego poziomu cukru we krwi we krwi kobiet, gimnastyka dla osób starszych z cukrzycą skutecznym lekarstwem na cukrzycę. Neurogenny moczówki prostej u dzieci cukrzyca sok trzcinowy, Jagody Goji właściwości dla diabetyków jak w krótkim czasie do normalizacji poziomu cukru we krwi, aby zmniejszyć ciężar.\nMężczyzna Jadł To i Pokonał Cukrzycę Naturalnie Bez Lekarstw i Insuliny trucizna cukrzyca\nIntymne życie z cukrzycą cukrzyca fasolki szparagowej, cholesterolu i cukru we krwi u osób starszych chleb wskaźnik insulina. Cukrzyca czy Pamela Centrum cukrzyca na oficjalnej stronie Novocherkassk, niż w leczeniu cukrzycy marskość ogranicza poziom glukozy we krwi w cukrzycy.\nRegulujemy cukier we krwi cynamonem i goździkami dieta dla wysokiego cukru we krwi przyczyn\nCukrzyca, skąd wznosi się poziom cukru we krwi Cukrzyca podczas ciąży konsekwencje dla dziecka, cukrzyca typu 2 Film Training dniowe leczenie dla chorych na cukrzycę. Obudowa dla dzieci niepełnosprawnych cukrzycy jako krzepnięcia krwi u pacjentów z cukrzycą, Leczenie cukrzycy w zawale diety dla utraty wagi z cukrzycą na insulinę.\nNaturalnie obniżamy poziom cukru we krwi! piec cebuli z cukrzycą\nOtrębów owsianych i cukrzyca Blood Sugar 07 maja wieczorem, cukrzyca poziom cukru we krwi nie może być zmniejszona Kreon w cukrzycy. Cukrzyca moczówka prosta nerkowa cukrzyca yorkshire terrier, spada objawy cukru we krwi niż można zmierzyć poziom cukru we krwi.\nJak wyleczyć się z cukrzycy, według Waltera Lasta napary herbaty dla pacjentów z cukrzycą\nDiabetycy w Wołgograd krople do oczu dla chorych na cukrzycę, czy pomidory podnieść poziom cukru we krwi czosnek w leczeniu cukrzycy typu 2. Standardy insulinowe dla dzieci zawód dla cukrzyków typu 1, Tydzień z cukrzycą typu 2 diety poprawić produkcję insuliny w trzustce.\nProsty i Skuteczny Sposób na Obniżenie Poziomu Cukru we Krwi pigułka redukuje apetyt dla diabetyków\nZasady w cukier krew z żyły, a różnica z palca Agawa cukrzycy, leczenie cukrzycy ból nóg Jak często przyjmować insulinę. Pomoc społeczna diabetyków imbir, aby zmniejszyć poziom cukru w cukrzycy, Korzyści dla pacjentów z cukrzycą w Uzbekistanie kroplomierzem z powikłaniami cukrzycy.\nUkryte Terapie, cz. 5 - Cukier - Jerzy Zięba - 30.09.2014 pisaki do podawania insuliny ceny\nStopa cukru we krwi na czczo kapilarnej ćwiczenia aerobowe dla chorych na cukrzycę, leki na cukrzycę co zrobić, gdy chory na cukrzycę. Michaił Bojarski i cukrzyca patogeneza cukrzycy insulinozależnej, leczenia sanatoryjnego cukrzycy u dzieci kiedy to przeniósł się do insuliny.\nCukrzyca – jak ją leczyć stewią i cynamonem? pierwsze objawy gangreny w cukrzycy\nZawód i cukrzyca Type 1 diabetes mąż i ciąża, morwa z cukrzycą, jak zrobić problemy psychologiczne dziecka z cukrzycą. Olej rybny na cukrzycę Ośrodków dla chorych na cukrzycę, stopa cukru we krwi kobiet 57 lat solony śledź w cukrzycy typu 2.\nTe 2 Składniki Pomogą Ci Utrzymać Prawidłowy Poziom Cukru We Krwi dlaczego organizm nie otrzymuje insuliny\nBiałko trzęsie dla diabetyków kupować co owoców przydatne dla cukrzyków, co jeść, gdy masz cukrzycę jak zwiększyć wrażliwość na insulinę. Książka o leczeniu cukrzycy typu 1 Jurij Zacharow Urządzenie do leczenia cukrzycy, cukrzyca typu progi Produkty z cukrzycą ciążową.\nRegulujemy cukier we krwi cynamonem i goździkami Sok z kapusty u pacjentów z cukrzycą\nStawka na insulinę u kobiet ryzyko cukrzycy statynami, korzyści cukrzyca i orzeszki ziemne lub szkody z moczówki prostej, która grupa niepełnosprawności. Doppelgerts Witaminy dla opinii cukrzycą cukrzyca paski testowe cena, insuliny w mięśniach budynku Świeże marchew z cukrzycą typu 2.\nJedz 1 Łyżkę Miodu i Cynamonu Dziennie a Zobaczysz Co Się Stanie cukrzycowy obrzęk oka\nCo trzeba zrobić test na cukrzycę drugiego typu efekt picia piwa na poziom cukru we krwi, cukrzyca pierwsze oznaki leczenia u dzieci insuliny należy podać. Cukrzyca typu 2 jest chleb otręby cukrzyca wpływa na stawy, niektóre cukier powinien być po posiłku w cukrzycowej typu 2 w 40 lat ćwiczenia i poziom cukru we krwi.\nNaturalnie obniżamy poziom cukru we krwi! możliwe jest dla diabetyków\nSok z cukinii w cukrzycy ceny dla wszystkich insulin, co zrobić ze zwiększoną insulinę cukrzycowa śpiączka patofizjologia. Leki stosowane w cukrzycy typu 1 opisem poziom cukru we krwi wzrasta rano, zawód i cukrzyca Diabetycy mogą twaróg.\nObniżamy cukier we krwi cukrzyca, jak leki zmniejszające cukru\nDiety dla utraty wagi dla diabetyków co do picia sok diabetyków, pyłek pszczeli dla diabetyków Seleznev herbata w cukrzycy. Żelaza naruszenie zawartości cukru we krwi przekracza norm Obwód glukometr TC normami poziom cukru we krwi, Wynajem pompa insulinowa Określenie cukru we krwi i cholesterolu w jednym urządzeniu.\nJedz Miód Z Czosnkiem Na Pusty Żołądek Przez 7 Dni i Zobacz Co Się Stanie Z Twoim Ciałem jak żyć z cukrzycą\nObciążenie insulina objawy cukrzycy., Federalna ustawa o chorych na cukrzycę oko maści insuliny. Kakaowy napój czy w cukrzycy typu 2 opieki pacjentów z cukrzycą typu 1 cukrzyca, badanie krwi na cukrzycę typu Jak jeść owoce w cukrzycy.\nHerbata cynamonowa pomagająca obniżyć poziom glukozy i cholesterolu zielona fasola dla diabetyków\nWrzody na zdjęciach z cukrzycą jak dłuższy produkują insulinę, dlaczego ból stóp u chorych na cukrzycę Życie ludzi z cukrzycą. Cesarskie diabetyków dostawy lub nie gdy na cukrzycę zaczynają kłuć insuliny, Co jest Pamela i można go jeść w cukrzycy Dlaczego insulina rośnie brzuch.\nNowe osiągnięcia w leczeniu cukrzycy typu 1 jak przyrost masy ciała w cukrzycy, kompot dla diabetyków na fruktozy kupić bieżnię dla chorych na cukrzycę. W leczeniu chorób skóry u chorych na cukrzycę jak ziemniaki jeść cukrzycy typu 2, Dawka insuliny dla diabetyków rodzynki mogą morele w cukrzycy typu 2.\nNaturalnie obniżamy poziom cukru we krwi! zapach acetonu oddechu powoduje cukrzycę\nMówić o cukrzycy dla szkoły cukrzyca Tote, co jest lepsze w cukrzycy typu 2 lub glyukofazh glyukofazh Długi dieta cukrzyca cukrzyca typu 1. Gastroskopia i cukrzyca co mogę jeść zboża dla diabetyków, naturalny sok może powodować cukrzycę insulina spowodowała wzrost.\n10 Rzeczy Których Mogłeś Nie Wiedzieć o Właściwościach Cynamonu jaki owoc zmniejsza poziom cukru we krwi u cukrzyków\nNiepełnosprawność, która opiera się na cukrzycę Darmowe leki, które korzystają z cukrzycą, czy możliwe jest, że osoby chore na cukrzycę mają Pamela Produkty dozwolone dla diabetyków. Leczenie drżenia dłoni na cukrzycę Uzdrowiciele Kazachstanu z cukrzycą, Najlepsze sałatki dla diabetyków Występy leczenia cukrzycy typu 1.\nCzy możliwe jest zastosowanie kastoreum w cukrzycy\nBanany dla puszki cukrzycowej\nInsuliny w organizmie w postaci pracy na co wpływa\nKrakersy może być dla diabetyków\nUrządzenia dla wyjawienia. poziom cukru we krwi\nInsulina strzykawki cena pióro Ukraina\nWypadanie włosów u chorych na cukrzycę typu 1\nNiż insulina podawana\nJedzenie dieta dieta dla chorych na cukrzycę


Dęblin i Puławy 1 - 3 sierpień 1944 roku.\nWalki 1 Armii Wojska Polskiego o przyczółki pod Dęblinem i Puławami\n1 - 3 sierpień 1944 roku.\nW ostatnich dniach lipca 1944 roku działania lewego skrzydła 1 Frontu Białoruskiego, które wysunęło się od 70 do 130 kilometrów dalej na zachód niż skrzydło prawe stworzyło dla Niemców zagrożenie dwóch ważnych kierunków: warszawskiego i radomskiego. Na tej właśnie flance 1 FB działała przesunięta z drugiego do pierwszego rzutu 1 Armia Wojska Polskiego.\nW okresie od 15 do 28 lipca armia znajdowała się w drugim rzucie operacyjnym, maszerując za 8 Armią Gwardii i 69 Armią będąc w gotowości wejścia do walki. Rozkazem d - cy Frontu z 24.07.44 r. armia winna maszerować w kierunku na Lublin, a następnie w wyniku sytuacji operacyjnej wejść do pierwszego rzutu i na rubieży Wisły zluzować, na odcinku ok. 26 km oddziały 8 AGw. Rozkaz nie precyzował wówczas czy 1 AWP po dotarciu do Wisły ma przejść do obrony czy też podjąć próbę sforsowania rzeki.\nzobacz - Stan bojowy wojsk 1 Frontu Białoruskiego na 17.07.1944 r.\nWieczorem 28 lipca 1 AWP osiągnęła głównymi siłami wyznaczone rejony. Armia była jednak bardzo rozciągnięta, a jej tyły znajdowały się w odległości nawet do 250 km na wschód. Z powodu braków w transporcie (w szczególności cystern i beczek), część materiałów pędnych, smarów czy amunicji znajdowała się w poprzednim miejscu stacjonowania w rejonie Kiwierc.\nDo walki z marszu mogły przystąpić 1, 2, 3 dywizje piechoty, 1 i 5 brygady artylerii i jednostki saperskie. Pozostałe związki czyli 1 BPanc, 4 BAPpanc, 2 i 3 BAH zostały unieruchomione brakiem paliwa.\n4 DP pozostawała na Ukrainie, a 1 BKaw. pełniła służbę garnizonową w Chełmie. Jak widać więc armia w praktyce posiadała siłę radzieckiego korpusu piechoty i liczyła właśnie w tym rodzaju wojsk ok. 35 tysięcy ludzi. Część jednostek dotarła do Wisły później w miarę dostarczania paliwa.\n1 DP miała przejść do obrony na prawym brzegu Wisły na odcinku od miejscowości Rycice do m. Gołąb natomiast 2 DP od m. Gołąb do m. Włostowice. 3 DP miała ześrodkować się na prawym skrzydle za 1 DP pozostając w drugim rzucie armii. 1 i 5 brygady artylerii otrzymały rozkaz zająć stanowiska ogniowe w pasie armii i móc ewentualnie osłaniać przejęcie stanowisk.\nCo ciekawe kiedy rano 28 lipca d-cy 1 i 2 DP wraz z grupami rekonesansowymi dotarli nad Wisłę nie zastano tam już oddziałów 4 KPGw, a jedynie ich oficerów, którzy zdali swe odcinki na podstawie mapy. Zapewne, gdyby pododdziały luzowały się na miejscu można by zdobyć wiele cennych informacji od dużo bardziej doświadczonych poprzedników. Później zresztą okazało się, że najbliższe oddziały prawego sąsiada czyli 174 pp z 57 DP znajdowały się dopiero w odległości 7,5 km od linii rozgraniczenia z 1 DP. Lukę tę (nie wiadomo dlaczego powstałą), zapełniono wysyłając patrol rozpoznawczy dozorujący wschodni brzeg Wisły. Z lewym sąsiadem 69 A posiadano styczność łokciową.\nDowódca 1 DP postanowił ugrupować dywizję w dwa rzuty. W pierwszym rzucie na prawym skrzydle 2 pp, na lewym 3 pp. 1 pp pozostawał w drugim rzucie, a w odwodzie pozostawał batalion szkolny i kompania rusznic ppanc.\nInaczej do organizacji obrony przystąpił d-ca 2 DP ugrupowując pułki w jednym rzucie: na prawym skrzydle 6 pp, w centrum 5 pp, na lewym 4 pp. 3 DP zajęła rubież obronną dwoma pułkami w pierwszym rzucie i jednym w drugim rzucie.\nWe wszystkich dywizjach zorganizowano PGA - pułkowe grupy artylerii wsparcia. Można stwierdzić, że pomimo pozostawania części oddziałów armii w tyle była ona przygotowana do obrony swojego odcinka. Po zajęciu stanowisk przystąpiono do inżynieryjnej rozbudowy obrony oraz rozpoznania terenu, rzeki i ugrupowania przeciwnika.\nZaznaczyć należy, że armia mogła lub też powinna otrzymać dane o nieprzyjacielu od d-ctwa Frontu, 2 APanc, która najwcześniej pozostawała w tym rejonie i od 4 KPGw ze składu 8 AGw, którego to oddziały miała luzować. W praktyce jakiekolwiek informacje otrzymano tylko od sztabu Frontu, które z zasady były mocno ogólnikowe. Tak więc sztab 1 AWP w kwestii rozpoznania musiał w zasadzie polegać wyłącznie na sobie. Rozpoznanie prowadzono poprzez obserwację jak i wysyłanie na zachodni brzeg grup bojowych. Mimo, że wszelkie te działania przyniosły pewien efekt co do organizacji obrony nieprzyjaciela to nie ustrzegnięto się błędów co do niemieckiej obrony. I tak np. błędnie zlokalizowano 55 pułk zmot. 17 DP jako oddział 17 DPanc. Zdobyto tylko jednego jeńca z zachodniego brzegu rzeki.\n30 lipca otrzymano od d-ctwa 1 FB rozkaz o przygotowaniu się do przeprawy przez Wisłę. Była to konsekwencja decyzji o forsowaniu rzeki na szerokim froncie i opanowaniu przyczółków na jej zachodnim brzegu. Już 29 lipca związki 69 A (1 FB) rozpoczęły walki na południe od Kazimierza Dolnego, a 13 A (1 FU) na północ od Baranowicz. Ponieważ wymienione przyczółki znajdowały się od siebie w odległości ponad 100 km umożliwiało to Niemcom swobodny manewr siłami. Aby to utrudnić, postanowiono związać siły nieprzyjaciela forsując Wisłę również w innych rejonach.\nW polskiej historiografii powstał spór czy armia przystąpiła do forsowania chcąc pomóc sąsiedniej 370 DP (69 A), która na jej lewym skrzydle prowadziła ciężkie walki na lewym brzegu Wisły. Jedni twierdzili, że gen. Berling podjął decyzję na podstawie rekonesansu z dnia 29 lipca, który rzekomo doprowadził do wniosku o słabości nieprzyjaciela. Trudno jednak wyobrazić sobie znając organizację dowodzenia w Armii Czerwonej by rozkaz o tego rodzaju operacji, jaką jest forsowanie rzeki przez armię mógł zostać wydany na podstawie pobieżnego rekonesansu i lokalnych uzgodnień między dowódcami sąsiadujących ze sobą armii. Choć nie wykluczone, że działania 1 AWP miały odciążyć 69 A to rozkaz o zgodzie na rozpoczęcie działań musiał wydać sztab Frontu.\nzobacz - Zestawienie składu bojowego 8 Agw, 1 AWP i 69 A na 1.8.1944 r.\nW rejonie rozlokowania 1 AWP teren po wschodniej stronie Wisły posiadał na lewym skrzydle masywy leśne pozwalające na skryte zbliżenie się do rzeki natomiast na prawym i w centrum było gorzej, dlatego też ruch w porze dziennej musiał być maskowany. W pasie działań armii znajdowało się wiele dolin i miejsc pozwalających na skryte umieszczenie stanowisk artylerii i dowodzenia. Na obu skrzydłach istniały dwie szosy dofrontowe połączone drogą rokadową, a także spora ilość dróg gruntowych.\nWisła w rejonie forsowania płynęła z prędkością od 0,6 do 0,8 m/s, a głębokość wahała się od 1,5 do 5,7 metra. Szerokość rzeki to ok. 500 m. Oba mosty na Wiśle - kolejowy w rejonie Dęblina i drogowy w rejonie Puław były zniszczone.\nNa rzece znajdowały się liczne wyspy i mielizny. Najdogodniejszymi odcinkami do sforsowania rzeki były rejony Dęblina, m. Gołąb i Puławy. W tych miejscach Wisła była najwęższa i posiadała dogodne brzegi. Dodatkowo w rejonie Dęblina można było wykorzystać ujście rzeki Wieprz, aby skrycie załadowywać promy i wypływać na Wisłę oraz zniszczony most do budowy kładki. Rejon Puław choć dogodny do organizacji przeprawy sprawiał problemy po drugiej stronie rzeki, gdyż teren podnosił się i był dogodny do obrony. Z drugiej strony opanowanie tego terenu dawałoby duże szanse na podważenie systemu obrony przeciwnika i wyjście na jego tyły, po czym uderzenie w kierunku południowym. Przy planowaniu bowiem miejsca forsowania należy wziąć pod uwagę nie tylko, które z nich jest najdogodniejszym pod względem inżynieryjnym i obrony nieprzyjaciela, ale również który z kierunków da największe korzyści taktyczne.\nPrzed frontem 1 AWP ustalono następujące oddziały:\n791 i 992 bataliony ochrony SS\n203 batalion policyjny\n9 roboczy batalion saperów\n1 i 2 bataliony ochrony\n24 pułk rezerwy (bez jednego batalionu) ze 174 Dywizji Rezerwy\n13 i 14 kompania 55 pułku ze składu 17 DP\nŁącznie przed frontem 1 AWP znajdowało się ok. 7 batalionów piechoty, ok. 5 dywizjonów artylerii, a także pododdział dział pancernych (być może z 17 DP), ponadto namierzono radiostację pracującą w języku węgierskim więc jest prawdopodobne działanie artylerii tej jednostki.\nzobacz - Siły i srodki nieprzyjaciela przed frontem 1 Armii WP na 31.7.1944 r.\nSiły polskie biorące udział w walce:\n1 Brygada Artylerii Armat (nazywana również ciężką)\n1 Samodzielny Pułk Moździerzy\n6 Samodzielny Bat. Pont - Most.\n7 Zmot. Bat. Sap.\n21 bat. pont. - most (radziecki przydzielony armii)\nod początku działań brały w nich udział 4 pappanc (4 BAPanc) i 8 pah (2 BAH)\nWedług planu jaki gen. Berling przesłał do sztabu 1 FB, na zachodni brzeg Wisły miały przeprawić się cztery wzmocnione bataliony. Działania te zabezpieczać miały cztery brygady artylerii, pułk moździerzy i pułk artylerii przeciwpancernej. 4 BAPapanc oraz 2 BAH dotarły na miejsce na tyle późno, że nie mogły być brane pod uwagę w artyleryjskim przygotowaniu działań na 1.08. Tylko 4 pappanc (4 BAPpanc) został uwzględniony w składzie PGA (pułkowej grupy wsparcia artyleryjskiego).\nW skład PGA obu dywizji biorących udział w walce weszła etatowa artyleria pułkowa i dywizyjna oraz moździerze 1 SPM i 8 pah. Natomiast w skład DGA (dywizyjna grupa artylerii mająca za zadanie głównie zwalczanie artylerii wroga) dla 1 DP weszła 5 BAC, a dla 2 DP - 1 BAA.\nDla zabezpieczenia inżynieryjnego wydzielono z 1 BSap. dla rejonu m. Stężyca - 6 pontonów z parku DLP, dla m. Wólka Profecka - 10 pontonów, a dla rejonu Puław - 12 pontonów. Część łodzi i tratew dywizje miały przygotować same. Dodatkowo dla przeprawy wydzielono 8 bat. sap. oraz etatowe pododdziały saperów dywizyjnych. Podziału środków przeprawowych dokonano zgodnie z decyzjami dowódców dywizji.\n1 DP miała za zadanie sforsować rzekę na wprost miejscowości Młynków wzmocnionym batalionem piechoty. Jeśli nastąpiłoby powodzenie należało przeprawić siły całego pułku i opanować rubież m. Głusiec - Zajezierze by zabezpieczyć budowę mostu.\n2 DP miała przerzucić na zachodni brzeg dwa wzmocnione bataliony i opanować m. Łęka i Jaroszyn. Ponadto jednym batalionem miała sforsować rzekę w rejonie na południe od mostu w Puławach po czym nacierać w kierunku Góry Puławskiej by tam połączyć się z oddziałami dywizji nacierającymi od strony Wólki Profeckiej.\nRozpoczęcie działań obu dywizji miało odbyć się w nocy bez przygotowania artyleryjskiego, aby wykorzystać moment zaskoczenia. Należy dodać, że dowódcy dywizji opracowując swoje plany zmniejszyli i ograniczyli siły rzutów czołowych i wbrew rozkazom sztabu armii ograniczyło je do wzmocnionych kompanii, a nie batalionów. Właściwie nie wiadomo dlaczego tak się stało i czy dowódca armii o tym wiedział choć zapewne tak. Być może zmniejszenie sił zostało wymuszone zbyt małą ilością przydzielonych środków pływających.\nDziałania 1 DP.\nźródło - A. Karpiński "Pod Dęblinem, Puławami i Warką" Wydawnictwo MON Warszawa 1967\nZaplanowane forsowanie Wisły przez 2 batalion 2 pułku piechoty, kompanii karnej i 1 kompanii 3 pułku piechoty w nocy z 31.07 na 1.08 nie doszło do skutku. Przyczyną tego było nieprzygotowanie środków przeprawowych i nie oznaczenie dróg przemarszu wobec czego oddziały zabłądziły. Wobec tego, że gotowość osiągnięto dopiero o godz. 5.00 dowódca dywizji gen. W. Bewziuk odwołał akcję i przesunął ją na godz. 2.00 dnia 2 sierpnia.\nO godz. 1.30 w nocy 2 sierpnia grupa zwiadu pułkowego przeprawiła się na lewy brzeg w rejonie jeziora na północny wschód od m. Głusiec nie napotykając nieprzyjaciela. Na Niemców natknięto się dopiero na wale przeciwpowodziowym w oległości ok. 300 - 350 m. od linii brzegowej. Wywiązała się walka, zwiadowcy ruszyli za uciekającym nieprzyjacielem, ale wobec kontrataku wycofali się na wał oczekując przeprawy 2 bat.\nWydaje się, że walka grupy zwiadowczej odbiła się ujemnie na późniejszych działaniach, gdyż obudziła czujność Niemców. Pierwszy rzut 2 bat. ok. godz. 2.50 mimo ostrzału artyleryjskiego na podejściach do zachodniego brzegu wylądował bez strat i osiągnął wał przeciwpowodziowy na pół - wsch od m. Głusiec. Druga fala desantu została już celnie ostrzelana na własnym brzegu min. został śmiertelnie ranny d-ca 2 bat. kpt. Prygun. Również po dopłynięciu do lewego brzegu drugi rzut został silnie ostrzelany wskutek czego żołnierze lądowali grupkami nie mogąc się połączyć i będąc pozbawieni dowodzenia.\nMimo krótkich nawał ogniowych wykonanych przez polską artylerię sytuacja nie uległa zmianie, a kontakt z drugim rzutem został zerwany. Próby nawiązania łączności nie udały się z powodu zrywania kabla przez silny prąd rzeki, a wysyłani oficerowie nie wracali. Dokładnie nie wiadomo jak przebiegała walka drugiego rzutu, gdyż jak napisał w swym sprawozdaniu d-ca dywizji nikt z niego nie ocalał. Być może poszczególne grupki żołnierzy połączyły się z pierwszym rzutem na wysokości wału przeciw- powodziowego.\nJeszcze gorzej przedstawiała się sprawa z z trzecim rzutem, który został rozbity jeszcze na rzece i tylko niedużej grupie wraz z działkiem 45 mm i 3 moździerzami 82 mm udało się wylądować na wyspie niestety ostrzeliwanej przez Niemców. Z trzeciej fali desantu tylko jedna łódka z działkiem 45 mm dotarła do zachodniego brzegu.\nTak więc do godz. 5.00 2 bat. zakończył przeprawę, ale prowadził ciężkie walki poszczególnymi grupami, będąc pozbawionym dowództwa i łączności ze wschodnim brzegiem, a środki przeprawowe zostały zniszczone. Trudno więc zrozumieć decyzję d-cy dywizji, który rozkazał dowódcy 2 pp ppłk W. Sienickiemu, gdy ten przybył do niego z meldunkiem by przygotował do przerzucenia na lewy brzeg 3 bat. Na czym bowiem miał się on przeprawić i gdzie skoro 2 batalion nie zdołał zabezpieczyć terenu dla dalszego forsowania rzeki.\nDo godz. 11.50 Niemcy całkowicie otoczyli i zniszczyli te siły 2 bat., które walczyły jeszcze na zachodnim brzegu. To właśnie tu miał miejsce meldunek radiotelegrafisty Michała Okurzałego o wzięciu ognia na siebie, gdyż jest otoczony.\nW czasie, gdy trwała walka 2 bat. dowódca dywizji zmieniając wcześniej ustalony plan, który przewidywał przejście kompanii karnej (d-ca ppor. J. Zieliński) po zburzonym moście kolejowym dopiero po wylądowaniu całości 2 bat., rozkazał nie czekać i o godz. 3.10 trzy plutony kompanii karnej rozpoczęły przeprawę. Kilkanaście minut po godz. 4.00 całość kompanii znalazła się na lewym brzegu po czym rozdzielając się na trzy grupy rozpoczęła posuwanie się w kierunku Obozu Traugutta, skrzyżowania drogi z linią kolejową i stacji kolejowej Zajezierze. Po natknięciu się na nieprzyjaciela przeszła do obrony. O godz. 6.00 wydano rozkaz o przejściu przez most 3 komp. 1 bat. (d-ca ppor. A. Ustinow). Została ona jednak silnie ostrzelana i pododdział dopiero po ponad 1,5 godzinie zdołał przejść na zachodni brzeg. Tu napotkano wycofujących się żołnierzy z kompanii karnej, a silny napór Niemców i ich próba odcięcia kompanii od mostu skłonił d-cę do wycofania się na własny brzeg. Wcześniej dowódca 1 batalionu kpt. S. Zagórski przesunął 2 kompanię w pobliże mostu celem udzielenia pomocy. Jednak ostrzał artylerii uniemożliwił ten zamiar. Niestety ogień polskiej artylerii nie był zbyt skuteczny i nie potrafił wyeliminować dział i moździerzy przeciwnika.\nPodobnie nieskutecznie rozwijały się działania 1 komp. 3 pp, która forsowała Wisłę w rejonie kol. Borowina. Co interesujące 3 pp (d-ca ppłk A. Archipowicz) w ogóle nie dostał wsparcia w środkach przeprawowych i miał swoje siły przerzucić przez rzekę na własnoręcznie wykonanych tratwach. Wobec silnego nurtu, który znosił tratwy i ognia przeciwnika obie próby podjęte o godz. 2.30 i 4.00 spełzły na niczym.\nOkoło godz. 12.00 d-ca dywizji rozkazał 2 pp przejść do obrony i na tym właściwie zakończyły się walki 1 DP o przyczółki na Wiśle. Przejęła ona od 2 DP część jej pasa obrony oddając jednocześnie przydzielone jej artyleryjskie środki wzmocnienia.\nDziałania 2 DP.\nW odróżnieniu od 1 DP, 2 DP (d-ca gen. A. Siwicki) rozpoczęła forsowanie w terminie choć z opóźnieniem. Z 6 pp do wykonania zadania wydzielono 3 bat., a w pierwszym rzucie miała działać 8 kompania. Choć osiągnęła gotowość w wyznaczonym terminie (godz. 2.00) to nie przystąpiła do przeprawy, gdyż Niemcy otworzyli silny ogień sprowokowany najprawdopodobniej zbyt głośnym zachowaniem żołnierzy desantu. Do rana 3 bat. zdołał przeprawić na dużą wyspę, na północny - zachód od Wólki Profeckiej całość sił i tam przygotowywał się do dalszej przeprawy. Jednak próby 8 komp. skończyły się niepowodzeniem, a dodatkowo nad ranem 1 sierpnia został ciężko ranny d-ca 6 pp ppłk P. Muzolf, którego zastąpił ppłk I. Goranin.\nPodobnie nieskuteczne działania prowadził 5 pp (d-ca płk A. Szabelski). Brak środków przeprawowych (podręczne prąd znosił do własnego brzegu) i silny ogień przeciwnika spowodowały, że tylko niewielka grupa z 2 kompanii dotarła do lewego brzegu. Jednak ogień nieprzyjaciela odrzucił ją na małą wyspę, na której zajęła obronę.\nZ tych samych przyczyn również na odcinku 4 pp (d-ca płk M. Melenas) doszło do niepowodzenia. Przeprawa opóźniła się, a prymitywne środki przeprawowe wpadały w wiry bądź wracały do własnego brzegu. Na skutek nie zachowania ciszy Niemcy dostrzegli przeprawę i otworzyli silny ogień. Z ponad 200 ludzi do zachodniego brzegu dobiło jedynie 70 wraz z dwoma ckm-i trzema moździerzami 82 mm. Zajęła ona obronę na półwyspie położonym ok. 700 m na północny - zachód od wzg. 116,5. Grupa ta nie posiadała stałej łączności ze sztabem dywizji i prowadziła ciężką walkę. W ciągu dnia zaniechano prób forsowania ze względu na silny ogień przeciwnika i ograniczono się do wsparcia artyleryjskiego pododdziałów 5 pp znajdujących się na wyspach i 4 pp na lewym brzegu.\nPo niepowodzeniach pierwszego dnia zarówno sztab dywizji jak i armii wyciągnęły wnioski i postanowiono wzmocnić 2 DP artylerią i środkami przeprawowymi. I tak: 6 pp mającemu za zadanie 3 batalionem wzmocnionym kompanią karną opanować wzgórze 117,6 i m. Łęka przydzielono dodatkowo dywizjon moździerzy 120 mm, 5 pp mający opanować rubież wzg. 117,8 - Jaroszyn otrzymał również dywizjon moździerzy i 4 pontony natomiast 4 pp na kierunku, którego jak się wydawało zarysowało się największe powodzenie został wzmocniony 7 pah (2 BAH), który dotarł już w rejon walk, dywizjonem z 1 BAA, a także 12 pontonami wraz z 8 bat. sap. Zarówno 4 pp mający za zadanie opanować m. Góra Puławska jak i 5 pp miały działać dwoma batalionami piechoty. Do artylerii wspierającej dywizję dołączyła 2 BAH.\nWiążąc nadzieję na sukces 4 pp właśnie na tym odcinku szczególnie starannie przygotowywano się do przeprawy. Kierownictwo objął tu d-ca 1 BSap. płk B. Lubański a na dowódców dwóch punktów przeprawowych wyznaczono oficerów z 8 bat. sap.\nAkcja III/6 pp, który miał rozpocząć przeprawę o godz. 1.00 dnia 2 sierpnia opóźniła się o 2 godziny ze względu na ostrzał artrylerii niemieckiej. O godz. 3.00 ok. 100 ludzi wraz z d-cą batalionu kpt. K. Matuszewskim dotarła do zachodniego brzegu i uchwyciła przyczółek. Od razu zostali zaatakowani przez wroga i znaleźli się w ciężkim położeniu. Następne bataliony 6 pp nie mogły przystąpić do forsowania z braku odpowiedniej liczby środków pływających i przeciwdziałania artylerii. Zdołały one jedynie zająć obronę na dużej wyspie położonej na północny - zachód od Wólki Profeckiej. Dalszego forsowania zaniechano, tym bardziej, że nadszedł świt. Z żołnierzami 3 bat. do godz. 17.00 utrzymywano łączność radiową, która później została utracona. Celem jej powtórnego nawiązania wysłano grupę zwiadowczą jednak nie osiągnięto rezultatu. Wieczorem 2 sierpnia dochodziły jeszcze odgłosy walki.\nPrzeprawa na odcinku 5 pp również nie osiągnęła sukcesu. 4 kompania próbowała przeprawy w dwóch pontonach, ale została silnie ostrzelana i poniosła duże straty. Tejże nocy ewakuowano rannych, a także dowieziono amunicję i żywność silnie ostrzeliwanej grupie żołnierzy z 2 komp., która poprzedniej nocy wylądowała na wysepce na wprost Jaroszyna. W kompanii zaginęło 51 ludzi, a na wyspie pozostało ok. 20 obrońców. Artyleria niemiecka działała w tym dniu szczególnie aktywnie, neutralizując wszelkie działania na odcinku 5 pp. Warto może zaznaczyć, że 4 kompanię wspierała kobieca drużyna ckm-ów z kompanii fizylierek 2 DP. Było to jedyne w czasie wojny wprowadzenie przez polskie siły zbrojne do bezpośredniej walki na pierwszej linii frontu regularnego pododdziału kobiecego.\nDziałający na głównym kierunku uderzenia 2 DP - 4pp pierwszym batalionem pod d-ctwem kpt. Chlustowa sforsował rzekę i uchwycił przyczółek w południowej części Góry Puławskiej. Niestety znów zawiodła łączność i przez cały dzień batalion prowadził ciężkie walki, bez kontaktu z dywizją. Nie zdołano również w nocy z 2/3 sierpnia dostarczyć amunicji i żywności.\n3 batalion dowodzony przez kpt. A. Iwanowa uzyskał lepsze rezultaty. Stało się tak dzięki lepszej organizacji przeprawy przez jednostki saperskie jak również celniejszemu ogniowi artylerii. Ułatwieniem było lądowanie na odcinkach uchwyconych przez 1 i 5 kompanię w nocy z 31 lipca na 1 sierpnia. Także łączność działała sprawnie co przekładało się na lepsze kierowanie ogniem wspierającej artylerii. Na zachodni brzeg przerzucono 770 ludzi.\nW ciągu dnia 2.08 wszystkie oddziały 2 DP będące na lewym brzegu prowadziły ciężkie walki obronne. Dowódca 2 DP najwyraźniej nie zdając sobie sprawy z położenia w jakim znajdują się oddziały postanowił kontynuować forsowanie również 3 sierpnia.\nW 6 pp na przygotowane tratwy załadowano kompanię moździerzy, ckm i pluton z 9 komp. Po dopłynięciu do zachodniego brzegu grupa ta została zaatakowana i zmuszona do odwrotu..\nNa odcinku 5 pp z powodu silnego ostrzału w ogóle nie doszło do przeprawy, a tylko ewakuowano część żołnierzy z 2 komp. pozostającej w obronie na wyspie.\nRównież forsowanie rzeki przez 4 pp nie doszło do skutku, gdyż d-ca dywizji zrezygnował z niego do czasu zorganizowania komunikacji z oddziałami walczącymi na lewym brzegu. Wysłano w tym celu grupę żołnierzy pod dowództwem por. Swarabowicza, która jednak nie natrafiła na własne oddziały i została rozbita. W tym czasie 1 bat. został zepchnięty na brzeg rzeki i bronił się resztkami sił. Natomiast 3 bat., do którego dotarła grupa z zaopatrzeniem w sile ok. 220 ludzi odpierał skutecznie ataki nieprzyjaciela w rejonie półwyspu na południowy - wschód od m. Góra Puławska.\nRano 3 sierpnia d-ca armii nie mając pełnego obrazu sytuacji rozkazał d-cy 2 DP kontynuowanie działań, jednak po otrzymaniu dokładniejszych danych odwołał ten rozkaz wobec braku perspektyw na powodzenie. Następnie polecił ewakuację pododdziałów dywizji na wschodni brzeg. Przy skromności środków przeprawowych przeciągnęła się ona do nocy z 4/5 sierpnia.\nPo zakończeniu działań w dniach 1 - 3 sierpnia w sztabie armii opracowano nowy, dużo realniejszy plan ponownego forsowania Wisły, wyciągając w zasadzie słuszne wnioski z błędów jakie popełniono. Nowa akcja miała się rozpocząć 8 sierpnia, jednak wobec zmiany planów sztabu 1 FB, 1 AWP została przerzucona w rejon przyczółka magnuszewskiego.\nW podsumowaniu działań należałoby zadać kilka pytań o błędy jakie popełniono w czasie walk o przyczółki.\nMimo podejmowania prób rozpoznania sił przeciwnika tak naprawdę niewiele o niej wiedziano. Sądzono, że Polacy zdołają zaskoczyć nieprzyjaciela, i że jest on nie przygotowany do obrony. Natomiast Niemcy posiadali w przybliżeniu ok. dywizji na zachodnim brzegu. Obrona była rozbudowana i odpowiednio nasycona artylerią co zresztą późniejsze działania rozpoznawcze w pewnym sensie potwierdziły. Trudno bowiem za poważną wziąć informację, że wybór kierunku forsowania dla jednej z dywizji powzięto na podstawie braku reakcji nieprzyjaciela na kąpiel gen. Świerczewskiego. Zapewne bardzo pożądanym byłoby rozpoznanie lotnicze.\nTrudno jest zgodzić się też z prezentowanym, przez niektórych zdaniem, że armia przystąpiła do forsowania z marszu. Przebywała nad Wisłą trzy dni, a taki np. czas dał marsz. Rokossowski 8 AGw na przygotowania do zdobycia przyczółka. Czujkow w zasadzie skrócił ten okres do jednego dnia i to właśnie przyczółek magnuszewski można powiedzieć został zdobyty z zaskoczenia, i z marszu.\nGłównym błędem jaki popełniono była szczupłość sił jakie postanowiono przerzucić w pierwszej fali desantu. Właściwie nie wiadomo dlaczego dowódcy dywizji zmniejszyli siły mające płynąć w pierwszym rzucie. Najprawdopodobniejszą odpowiedzią jest brak odpowiedniej ilości środków przeprawowych. Dowódca armii rozkazał przerzucić w 1 DP najpierw jeden batalion, a później cały pułk, a w 2 DP trzy bataliony. Pytanie w jaki sposób chcieli oni osiągnąć zakładane cele, a więc przede wszystkim zabezpieczyć przyczółki dla przerzutu dalszych sił pozostaje bez odpowiedzi. Pomysł by wykonać to zadanie siłami kompanii wobec przygotowanej obrony i przeciwnika już zaalarmowanego poprzednimi działaniami rozpoznawczymi wydaje się mało realny. Pewnym tłumaczeniem mogła by być niedostateczna ilość środków przeprawowych. Ale dlaczego nie alarmowali sztabu armii, że zadanie jest niewykonalne? Pytanie czy dowódca armii został poinformowany o tych zmianach. Zapewne tak.\nZadania postawione przed oddziałami mającymi dokonać desantu były zbyt rozległe.\nI tak np. kompania z 6 pp miała zająć rubież odległą od zachodniego brzegu o 3,5 km, odległość całkowicie nierealną. Właściwie wszystkie cele znajdowały się od 500 do 3500 metrów od brzegu Wisły i takie głębokości odpowiadały większym siłom niż wzmocnione kompanie.\nDla porównania 8 AGw określiła głębokość zadań w w pierwszym dniu forsowania Wisły na niezbyt duże mimo, że obrona na jej odcinku była słabsza, a dla opanowania przyczółka w pierwszym dniu wyznaczono 35 batalionów piechoty. Natomiast 69 A przerzuciła na lewy brzeg siedem batalionów piechoty. Zresztą pamiętając o większych możliwościach 8 AGw jeśli chodzi o środki przeprawowe to nie zapominajmy, że już w pierwszym dniu walk posiadała ona na przyczółku czołgi, działa pancerne i blisko 340 dział i moździerzy, podobnie jak 1 AWP nie mając zbudowanego mostu.\nNależało w pierwszym dniu użyć sił co najmniej dwóch pułków. Tym bardziej, że działania rozpoznawcze prowadzone w dniach poprzednich wykazały, że Niemcy posiadają dobrze wstrzelaną artylerię i broń maszynową odpowiadającą na każdą próbę przekroczenia rzeki.\nDlaczego przyczółki zdobyte przez 1 i 2 DP rozdzielała odległość prawie 10 km ?\nJak sztab armii wyobrażał sobie ich połączenie ? Właśnie połączenie przyczółków uchwyconych w różnych miejscach może dać gwarancję sukcesu, choć początkowo kilka małych przyczółków rozprasza wysiłek nieprzyjaciela, to jednocześnie ułatwia ich likwidację. Dlaczego od razu głównego kierunku działania nie wyznaczono na odcinku 2 DP ? Stąd najbliżej było do radzieckiego przyczółka 69 A i można było ewentualnie oczekiwać współdziałania.\nNasuwa się zresztą następne pytanie czy nie można było skoordynować działań z tym właśnie związkiem, który przechodził do natarcia 2 sierpnia i opóźnić własne. Choć to zapewne leżało w gestii dowództwa Frontu, które powinno wszystkim trzem armiom (8 AGw, 1 AWP i 69 A) dać rozkaz o jednoczesnym uderzeniu. Uniemożliwiło by to Niemcom swobodny manewr siłami.\nNastępnym błędem jaki popełnił sztab armii było rozproszenie wysiłku. Przy posiadanych środkach przeprawowych możliwe było zdobycie przyczółka, ale nie przez obie dywizje. Jedna z nich powinna była prowadzić jedynie działania pozorujące. Bez odpowiedzi pozostaje pytanie dlaczego dowódca armii postanowił użyć jedynie 1/4 posiadanych środków inżynieryjno - saperskich. To właśnie brak środków przeprawowych był główną przyczyną niepowodzenia. Wiadomym jest, że sukces desantu następuje tylko wówczas, gdy jest kontynuowane z coraz większą siłą. Tylko stały napływ nowych sił na przyczółek gwarantuje powodzenie.\nPowojenne tłumaczenia, że być może gen. Berling od początku uważał, że armia otrzymała jedynie zadanie działania demonstracyjnego, aby odciążyć armie radzieckie forsujące Wisłę nie wytrzymują krytyki. Skąd bowiem wiedziano, że desant nawet pozorowany nie może przekształcić się w sukces ? I jak przy szczupłości środków działać wtedy dalej ? Zresztą sam plan d-cy armii wcale nie przewidywał tak małych sił do forsowania. Jak na działania pozorowane straty były nie proporcjonalne. Co więcej praktyka udowodniła, że gdyby od razu w jednym miejscu zabezpieczono działanie odpowiednią liczbą artylerii oraz środków pływających powodzenie desantu było możliwe. Przecież pierwsza fala desantu z 1 DP dotarła do brzegu bez strat mimo, że Niemcy byli już zaalarmowani walką 2 DP. Podobnie dobrze zorganizowana akcja batalionów 4 pp odpowiednio wzmocniona pontonami pozwoliła przerzucić na lewy brzeg 770 ludzi.\nTylko wykorzystanie całego posiadanego sprzętu inżynieryjnego mogło dać gwarancję sukcesu. Tym bardziej, że nie tak trudno zrobić kalkulację potrzebnego sprzętu i zapewne powinien to umieć każdy dowódca saperów. W ówczesnej praktyce pontony dowożące pierwszy rzut desantu powinny zostać na przeciwległym brzegu. Mimo, że sprzętu potrzeba jest więcej to przyśpiesza się przeprawę następnych fal. A co mieli zrobić dowódcy pułków otrzymując po 2, 3 pontony, a co w razie ich zniszczenia (do czego zresztą doszło, 1 BSap straiła cały park przepraw) ?\nCzy nikt w armii nie wiedział, że przy tak dużej rzece i silnym prądzie podręczne środki w rodzaju tratew nie spełnią swego zadania i będą znoszone ? A co ze szkoleniem wioślarzy w sterowaniu, wiosłowaniu i nawigacji (dodajmy, że w czasie ciemnej nocy i szerokiej rzece często trzeba kierować się na azymut z braku widoczności brzegu) ?\n1 AWP w czasie szkolenia chyba nigdy nie przerabiała forsowania dużej przeszkody wodnej (choć istnieją informacje o takich szkoleniach w ramach dywizji czy były podobne na szczeblu armii nie wiadomo, praktyka pokazała, że jeśli tak no na wiele się nie zdały). O ile wśród niższej kadry i szeregowców większość żołnierzy nie posiadało doświadczenia o tyle większość wyższej kadry dowódczej to oficerowie radzieccy, którzy powinni posiadać jako taką praktykę czy wyszkolenie. Niestety ilość popełnionych błędów świadczy o czymś przeciwnym. Trudno zresztą np. zrozumieć jak w 1 DP nie oznaczono dróg dojścia do przeprawy co było powodem błądzenia pododdziałów czy nie zachowanie ciszy. To przecież szkolne błędy. Oczywiście w dużym stopniu dowódców tłumaczy krótki okres (ok. 12 godzin) od otrzymania rozkazów do rozpoczęcia działań.\nJeśli chodzi o artyleryjskie zabezpieczenie działań to od początku zbyt małą uwagę zwrócono na artylerię strzelającą na wprost, tak przydatną we wsparciu pierwszych fal desantu. I tak np. w dniu 3 sierpnia 3 pal miał wysunąć na brzeg dla bezpośredniego wsparcia desantu 24 działa 76 mm podczas, gdy poprzednio tylko po dwa działa 76 mm ( AD ). Dodajmy, że Niemcy użyli do zwalczania desantu dział pancernych, które zarówno dla dział strzelających powierzchniowo jak i artylerii pułkowej oraz dział 45 mm (ze względu na małą prędkość początkową i krótki zasięg) były bardzo trudnym celem. Tylko działa dywizyjne 76 mm mogły sobie z nimi poradzić.\nPozostaje też kwestia braku wykorzystania czołgów i dział pancernych z 1 BPanc i 13 PAS, które jako trudne do zniszczenia (możliwość manewru i opancerzenie) nie zostały wykorzystane właśnie jako działa strzelające na wprost ze wschodniego brzegu. A przecież w tej fazie wojny użycie czołgów do niszczenia celów po drugiej stronie przeszkody wodnej nie było jakąś specjalną nowinką taktyczną. Przy skali operacji siły artylerii były bowiem stanowczo za małe tym bardziej przy tak rozproszonych celach jakimi były trzy przyczółki. Istniała możliwość wzmocnienia artylerii pułkiem artylerii lekkiej z 3 DP, trzema dywizjonami dział pancernych SU-76, pułkiem dział pancernych SU-85 i choćby jednym pułkiem T-34 co dawałoby liczbę 129 dział. Dodatkowo od 1 sierpnia istniała możliwość wykorzystania 19 i 20 pułku (4 BAPapanc) z odwodu dowódcy armii.\nPojawia się kolejne pytanie po co w ówczesnej sytuacji dowódcy armii odwód ppanc, a dowódcom dywizji takiż odwód (dywizjony SU-76) ? Możliwość przerzucenia przez Niemców czołgów przez rzekę była żadna. Osobną sprawą jest stan amunicji. Wystąpiły poważne braki szczególnie w 1 Pułku Moździerzy. Charakterystyczne dla działań artylerii jest ilość zużytej amunicji przez artylerię organiczną i wspierającą 2 DP w dniach 1 - 4 sierpień:\n- dzień 1 - 73,2 %,\n- dzień 2 - 13,8 %,\n- dzień 3 - 6,8 %,\n- dzień 4 - 6,3 %.\nJeszcze jedną sprawą, na którą warto zwrócić uwagę to łączność. Jest to sprawa podstawowa jeśli chodzi o rozkazodastwo i tak ważne kierowanie ogniem przez oddziały wysadzone na wrogi brzeg. W wypadku opisywanych działań było w tym względzie fatalnie. Ani nie zabezpieczono łączności przewodowej przez rzekę (specjalne kable), ani łączności radiowej. Zupełnie źle przedstawiała się również sprawa sprawozdań i meldunków jakie wysyłano z dywizji do sztabu armii. Zarówno d-cy dywizji jak i d-ca armii nie posiadali pełnego obrazu sytuacji, a co za tym idzie popełniali błędy.\nI tak np. d-ca 2 DP wprowadzał w błąd dowódcę armii co do ilości przerzuconych na zachodni brzeg sił jak i działań nieprzyjaciela. Pozostaje pytanie czy sam nie miał pojęcia jak sprawy stoją czy też czynił to świadomie. Zasadniczo bowiem meldunki dowódców pułków odpowiadały rzeczywistości.\nJedynym chyba pozytywem z forsowania było zdobycie doświadczenia.\nTrudno bowiem stwierdzić na ile działanie 1 AWP miało wpływ na walki sąsiednich armii. Wydaje się, że raczej niewielkie. W sumie nieduże bowiem siły zaangażowali Niemcy dla odrzucenia polskich dywizji. Smutnym post scriptum dla opisywanych działań są walki o zdobycie przyczółków w Warszawie we wrześniu 1944 roku. Pomimo analiz i szkoleń nie wyciągnięto odpowiednich wniosków i wiele błędów powtórzono.\nW czasie opisywanych działań utracono:\n1 DP - ponad 500 ludzi zabitych, zaginionych i rannych. 268 kb, 141 pm, 8 rppanc, 40 rkm, 14 ckm, 3 moździerze 82 mm, 1 działko 45 mm.\n2 DP - ponad 700 ludzi zabitych, zaginionych i rannych. 275 kb, 123 pm, 23 rkm, 13 ckm, 24 rppanc, 5 moździerzy 82 mm, 2 działka 45 mm.\nzobacz - 1944 r., sierpień 2, Dęblin. - Sprawozdanie dowódcy 1 dywizji piechoty z działań bojowych dywizji w czasie forsowania rz. Wisła i walk o utworzenie przyczółka na lewym brzegu rzeki w rejonie m. Dęblin.\n30 lipiec 1944 r. godz. 21.00, Bałtów - biuletyn informacyjny nr 2 sztabu 1 Armii Polskiej:\n"(...) Drogą zwiadu wojskowego i obserwacji ustalono: wzdłuż zachodniego brzegu rz. Wisła (...) działa około 15 karabinów maszynowych. Odnotowano okopy i rowy strzeleckie. Na odcinku (...) działa 6 gniazd karabinów maszynowych i 8 karabinów maszynowych. (...) odnotowano około 12 zamaskowanych dział samochodowych. (...) Ogółem odnotowano ogień pięciu baterii artyleryjskich i sześciu grup moździerzy. Rozchód ogólny pocisków i min około 300 sztuk."\nJak widać już 30 lipca wiadomym było, że obrona niemiecka jest przygotowana.\n1 sierpień 1944 r., godz. 6.00. Nieciecz - meldunek bojowy nr 013 szefa sztabu 1 dywizji piechoty do szefa sztabu 1 Armii Polskiej o przyczynach niepowodzenia w działaniach o uchwycenie przyczółka na lewym brzegu rz. Wisła pod m. Dęblin:\n"1. W ciągu nocy nieprzyjaciel żadnej aktywności nie przejawiał.\n2. Zamierzone działania utworzenia przyczółka w nocy 1. VIII. 1944 r. nie udały się ponieważ:\n2 pp nie przygotował zawczasu środków przeprawowych, które podciągnął do rzeki dopiero o godz. 4.30. 3 pp podciągając do miejsca przeprawy łodzie rybackie uszkodził je (łodzie na skutek ciągnięcia ich po piasku i po kamieniach zostały przedziurawione). Gdy ludzie wsiedli na nie w celu odpłynięcia, łodzie zaczęły nabierać wody i tonąć. Żołnierze zdążyli dopłynąć do brzegu. (...)"\n1 sierpień 1944 r., godz. 18.00, Wólka Profecka - meldunek bojowy nr 349 d-cy 2 DP do d-cy 1 AWP o wynikach forsowania rz. Wisła i walk o utworzenie przyczółków w rejonie m. Puławy:\n"(...) W czasie przeprawiania się pododdziałów pułków nieprzyjaciel początkowo także nie wykazywał aktywności, oświetlając tylko ciągle swój brzeg.\nOd godz. 5.00, wówczas kiedy przeprawiające się pododdziały były już na zachodnim brzegu rzeki, nieprzyjaciel otworzył huraganowy ogień z około 13 ckm, 6 baterii moździerzy i 2 baterii artylerii; oprócz tego prowadził ogień na wprost przypuszczalnie z dział samochodowych.\nWiększość stanowisk ogniowych została obezwładniona ogniem artylerii.\nOd godz. 6.00 nieprzyjaciel nie wykazywał aktywności (...)\nOddziały 2 DP: (...) przeprawiły się na zachodni brzeg rz. Wisła i o godz. 7.00 umocniły się w rejonach: kompania 5 pp (...), i półtorej kompanii 4 pp (...)\nZe względu na nieterminowe przygotowanie się czołowe oddziały 6 pp na zachodni brzeg nie przeprawiły się. (...)\nZa niedbałe wykonanie rozkazu bojowego dowódcę 3/6 pp kpt. Matuszewskiego zdegradowałem do stopnia porucznika, dowódcę 8 kompanii por. Rudobielec zdegradowałem do stopnia podporucznika."\nZaiste ciekawy to przykład "poezji meldunkowej". Co bowiem z prawdą mają wspólnego zdania o braku aktywności nieprzyjaciela, zlikwidowaniu jego stanowisk ogniowych czy np. stwierdzeniu, że 4 pp przeprawił na lewy brzeg 1,5 kompanii, gdy w rzeczywistości było to raptem 70 ludzi podobnie zresztą jak w 5 pp. Brak wzmianki o zniszczeniu środków przeprawowych. Trudno się dziwić, że taka radosna twórczość wprowadzała w błąd d - cę armii i utrudniała mu podejmowanie właściwych decyzji.\n2 sierpień 1944 r., godz. 6.00, Nieciecz - meldunek bojowy nr 017 szefa sztabu 1 DP do sztabu 1 armii WP o działaniach w celu sforsowania Wisły w rej. m. Dęblin:\n"(...) O godz. 2.00 na zachodni brzeg rz. Wisła przeprawili się zwiadowcy 2 pp i nawiązali bój z nieprzyjacielem. Słychać było strzelaninę z automatów i huk pękających granatów. O godz. 2.30 wszystko ucichło. W tym też czasie zaczęła się przeprawiać przez rzekę reszta pododdziałów 2 batalionu. Od tej chwili żadnej łączności sztab dywizji z 2 pp nie ma. Kompania 3 pp o godz. 2.30 wypłynęła na 11 tratwach. Nurt rzeki zniósł tratwy w prawo i po dłuższym pływaniu tratwy przybiły do wschodniego brzegu rzeki koło mostu. (...)"\nTu podobnie jak w 2 DP szef sztabu dywizji delikatnie mówiąc nie informuje d-cy armii ilu żołnierzy z 2 batalionu mogło dotrzeć do zachodniego brzegu.\n2 sierpień 1944 r., godz. 6.30, Nieciecz - meldunek bojowy nr 018 d-cy 1 DP do d-cy 1 AWP:\n"2 pp w ciągu nocy 2.VIII przeprawił się na zachodni brzeg rz. Wisła i prowadzi walkę ogniową z nieprzyjacielem. (...) o 3 pp z powodu braku łączności dokładnie nie wiadomo nic."\nNastępny przykład radosnej twórczości. Tym razem d-ca dywizji wysyłając w pół godziny po szefie sztabu swój meldunek zwiększył siły przeprawione na zachodni brzeg z batalionu do pułku.\n2 sierpień 1944 r., Dęblin - informacja szefa sztabu 1 DP dla prokuratora 1 DP wyjaśniająca przyczyny niepowodzeń w czasie forsowania przez dywizję rz. Wisła pod m. Dęblin:\n"1. (...) Zgodnie z powyższym rozkazem forsowanie rozpoczął o oznaczonym czasie tylko 3 pp, 2 pp do świtu nie zdążył dostarczyć potrzebnych mu środków przeprawowych do podstawy wyjściowej i dlatego w akcji udziału nie brał. Forsowanie rzeki z 31.VII na 1.VIII między innymi nie udało się z powodu braku dostatecznej ilości i jakości środków przeprawowych.\n2. Powtórzone forsowanie rzeki w noc z 1 na 2.VIII podjęte przez 2 i 3 pp nie udało się. I w tym wypadku ilość i jakość środków przeprawowych była niedostateczna."\nTłumaczenie mało precyzyjne.\n2 sierpień 1944 r., godz. 16.00, Młynki - zarządzenie nr 016 szefa sztabu 2 DP:\n"Przeprowadzone forsowanie rz. Wisła pokazało, że dowódcy oddziałów nie docenili ważności niezwłocznej organizacji łączności z pododdziałami, które przeprawiły się przez rzekę. Na przykład 6 pp dotychczas nie ma łączności z batalionem, który przeprawił się na drugi brzeg. (...)\nDowódca dywizji rozkazał:\n1. Do godz. 18.30 2.VIII.1944 r. nawiązać łączność z pododdziałami, które znajdują się na lewym brzegu rz. Wisła. Nawiązać łączność telefoniczną i radiową.\n2. Łączność utrzymywać nieprzerwanie, niezwłocznie usuwać przerwy w łączności.\n3. Za brak łączności z pododdziałami, które znajdują się na lewym brzegu rz. Wisła, oddawać pod sąd szefów łączności oddziałów."\nTakiej konsekwencji brakowało od początku.\nPlan forsowania przez oddziały 1 Armii WP w rejonie Wólka Profecka - Puławy (4.08.1944 r.)\n"(...) Główne uderzenie wykona 2 DP + 1 spm + 3 pal + 4 b.art.ppanc przy wsparciu 1, 2, 3, 5 brygady artylerii (...) 1 DP uporczywie broni brzegu wschodniego (...) 3 DP w drugim rzucie przeprawia się przez zbudowany most (...).\nNa okres przygotowania przeprawy wszyscy szefowie służb łączności dywizji i armii zorganizują specjalne oddziały, z którymi prowadzić będą codzienne ćwiczenia z organizacji łączności przez rzekę Wisła.\nPrzeciągnąć przez rzekę Wisła środkami armii na odcinku forsowania dywizji podwodny kabel, nie mniej jak na dwóch łańcuszkach, z wyniesieniem na prawy brzeg rz. Wisły komutatora.\nSzef łączności dywizji - przeciągnąć środkami dywizji kabel na jednym łańcuszku z wyniesieniem komutatora na prawy brzeg rz. Wisły, skąd przechwycić wszystkie pułkowe linie na dywizyjny komutator i organizować ogólne dowodzenie pułkami.\nWszystkie przeprawione oddziały i pododdziały winny mieć ze sobą radiostacje. Zorganizować z nimi ciągłą łączność."\nJak widać wyciągnięto wnioski i postanowiono uderzać mocno i w jednym rejonie. Zauważono również jak ważna jest łączność (zwrócono uwagę na zrywanie kabla przez prąd wody).\n"Płynąłem w pierwszym rzucie w sile pięciu łodzi, a w każdej pluton wojska. Gdy byliśmy na środku rzeki, Niemcy otworzyli silny ogień z ckm-ów i moździerzy. W tym ogniu nasza łódź zdołała jednak dopłynąć do jakiejś wysepki. Wysiedliśmy, a łódź wróciła po następnych. Niektóre łodzie naszego rzutu zdołały dopłynąć bezpośrednio do niemieckiego brzegu. My musieliśmy pokonać jeszcze kawałek rzeki i w tym celu dowódca plutonu poszedł sprawdzić czy jest możliwość przejścia piechotą. Nie wiem jak to się stało, ale prawie na moich oczach zginął. Być może został trafiony i utonął. Po pewnym czasie jakąś przepływającą w pobliżu nas łodzią dotarliśmy na niemiecki brzeg. Natychmiast otworzyłem ogień z ckm, bo akurat przeprawiał się nasz drugi rzut. Niewiele to jednak pomogło, bo Niemcy otworzyli taki ogień z ckm-ów i moździerzy, że chyba wszystkie nasze łodzie zostały zatopione. Było około godz. 11.00, gdy nasz ogień począł słabnąć. W moim ckm-ie taśmy i skrzynki były próżne, podobnie było u innych. Nie mieliśmy łączności z naszym brzegiem. Niemcy poczęli obrzucać nas granatami, w wyniku czego byli zabici i ranni. Nie było wyjścia. Dowódca, por. Pruss powiedział, żeby każdy ratował się na własną rękę. Ktoś z naszych wywiesił kawałek białej szmaty. Niemcy przestali strzelać, myśmy też nie strzelali, bo nie było czym. Do samego końca strzelał tylko por. Pruss, który tam został zabity. Według Księgi Poległych zaginął on bez wieści dnia 2 sierpnia 1944 r. Moim zdaniem poległ on śmiercią bohatera. Tuż obok mnie walczył plut. Moniek Wrona - Żyd, z którym znałem się jeszcze z okresu, gdy byliśmy na terenie ZSRR. On, gdy usłyszał polecenie dowódcy, rozebrał się szybko i wskoczył do wody z zamiarem przedostania się do naszych na drugim brzegu. Widocznie zdawał sobie sprawę, że i tak zostanie przez Niemców zamordowany. Nie odpłynął więcej jak 10 metrów, gdy ujrzał go Niemiec i zabił serią z pistoletu maszynowego. W Księdze Poległych on również figuruje jako zaginiony. Gdy ogień ucichł, Niemcy otoczyli nas ze wszystkich stron i popędili do tyłu. Było już dobrze po południu, gdy dotarliśmy do jakiejś miejscowości. Tam wpędzono nas do szopy. Z mojej kompanii było nas trzech. Pod wieczór przyszedł gruby Niemiec i powiedział, że podoficerowie i Żydzi zostaną rozstrzelani. Czy chciał nas tylko nastraszyć, czy faktycznie tak się miało stać, tego nie wiem. Rezultat był taki, że natychmiast zerwałem dystynkcje podoficerskie, a świadectwo ze szkoły, które miałem przy sobie i inne dokumenty zniszczyłem.(...) Po drodze dołączono inną grupę i gdy przybyliśmy do Radomia, było nas ze 200."\n"Zadaniem zwiadu było uchwycenie przyczółka i rozpoznanie środków ogniowych nieprzyjaciela. Pluton przeprawił się w nocy na łodziach dostarczonych przez saperów. Grupa liczyła 17 ludzi. Przeprawiliśmy się szczęśliwie. Zarówno w czasie przeprawy jak i lądowania nie padł ani jeden strzał. Po wylądowaniu zalegliśmy i obserwowaliśmy teren. Nadal było cicho i spokojnie. Po jakimś czasie dostrzegliśmy w okopie ogień z papierosa. Część zwiadowców otrzymała zadanie zajęcia się Niemcem, który palił papierosa, a reszta prowadziła obserwację. W tym czasie ktoś ze zwiadowców kaszlnął. W okopach niemieckich dało się słyszeć poruszenie. Nie było sensu dalej się ukrywać. Na sygnał dowódcy plutonu z okrzykiem hurra rzuciliśmy się do okopów niemieckich. Zarzuciliśmy je granatami. Tak się złożyło, że naprzeciw nas było stanowisko erkaemu. Zniszczyliśmy je granatami. Wpadliśmy do okopu krzycząc i strzelając. Wśród Niemców powstał niesamowity popłoch. Zaczęli uciekać. Posłaliśmy gońca na nasz brzeg."\n"Byłem zwiadowcą w plutonie zwiadu konnego. Pluton nasz forsował Wisłę w pierwszym rzucie 2 batalionu. Przeprawiliśmy się na łodziach przygotowanych przez saperów. Przeprawa odbyła się sprawnie. Dopadliśmy brzegu i zaatakowaliśmy Niemców granatami. Miejscami dochodziło do walki wręcz. Działo się to wszystko w nocy przed nastaniem świtu. Udało nam się uchwycić niewielki przyczółek, skąd zaczęliśmy posuwać się w kierunku wsi Głusiec czy Zajezierze położonej w odległości około 3 kilometrów od Wisły. Niemcy zaczęli nas ostrzeliwać i okrążać."\n"Rano znaleźliśmy się już nad brzegiem Wisły. Ratowaliśmy się jak kto mógł. Ja wskoczyłem do wody. Nie pamiętam nawet, kiedy rozebrałem się do kaleson. Wziąłem pistolet w zęby i zacząłem płynąć. Ponieważ było mi niewygodnie, w wodzie pozbyłem się kaleson i po dość dużym wysiłku oraz długim zmaganiu się z wodą dopłynąłem do naszego brzegu. Pozostała tam jednak dość duża grupa żołnierzy, w tym kilku łącznościowców."\n"Kiedy zaczęły się przeprawiać następne pododdziały Niemcy otworzyli ogień z broni maszynowej i artylerii. Wisła pokryła się masą najprzeróżniejszych wybuchów. Pociski raziły ludzi i sprzęt. Wiele łodzi zostało rozbitych. Zdarzały się bezpośrednie trafienia w łódź i wysadzenie jej w powietrze razem z ludźmi."\n"Leżeliśmy w naprędce wykopanych okopach. Niemcy wiedzieli, że tam jesteśmy. Ostrzeliwali nas z broni maszynowej. Polowali też snajperzy. Do okopów przedostała się woda. Musieliśmy jednak leżeć, bo każde poruszenie się groziło śmiercią. Dopiero nocą mogliśmy się rozprostować. Nie wiedzieliśmy co mamy robić. Trwało to chyba ze dwa dni. W końcu dowódca kompanii por. Michał Palczewski zdecydował wysłać na nasz brzeg łączników i prosić o pomoc. Okazało się, że w całej naszej grupie pływam tylko ja i strzelec wyborowy kpr. Adolf Skotnicki. Wysłano więc nas. W ostatniej chwili Skotnicki, nie wiem dlaczego, gdzieś się zawieruszył. Zdecydowałem się sam przeprawić. Z wodą byłem obeznany. Pływałem na Syberii w Amu-darii. Płynąłem dość długo, bo znosił mnie prąd. Kiedy dobiłem do brzegu znalazłem jakiś płaszcz. Ubrałem go i udałem się na poszukiwanie swoich. Natknąłem się na jakiś posterunek, skąd przewieziono mnie do sztabu pułku."\n"Nieprzyjaciel silnie ostrzeliwał las, w którym byliśmy ukryci. Kompania moździerzy przeprawiała się jako ostatnia. Na łodzie załadowano dwa plutony. Ja ze swoim plutonem miałem przeprawić się na końcu. W czasie ostrzału pojawił się w naszym rejonie dowódca batalionu kpt. Piotr Prygun i polecił, abyśmy się przygotowali do przeprawy. On natomiast miał się przeprawić przed nami. Odchodząc powiedział: Do zobaczenia na drugim brzegu. W tym czasie został śmiertelnie ranny. Nasze dwa plutony nie przeprawiły się na drugą stronę. Prąd zniósł je na maleńką wyspę."\n"Po jakimś czasie Niemcy zaczęli nas atakować. Broniliśmy się jak umieliśmy. Ataki co pewien czas powtarzały się. Byłem przy jednym z cekaemów. Obsługiwali go starsi odemnie koledzy. Ja miałem karabin automatyczny tzw. SWT. Pomagałem im jak mogłem. Pamiętam, że wskutek zapiaszczenia często zacinał im się cekaem. Wtedy wyjmowano zamek, a ja nosiłem do Wisły i płukałem go w wodzie. Było zimno, padał drobny deszcz."\n"Radiostacja znajdująca się na stanowisku dowodzenia pułku odebrała sygnał radiowy z zachodniego brzegu. Przez radio mówił radiotelegrafista Michał Okurzały, który przedostał się na tamten brzeg. Dowódca radiostacji włączył tę rozmowę do sieci telefonicznej i było ją słychać we wszystkich telefonach. Treści dokładnie nie pamiętam, ale wynikało z niej, że nieprzyjaciel atakował nasze pozycje i był bardzo blisko. Okurzały prosił o skierowanie ognia artylerii. Jeszcze była informacja o zbliżaniu się żołnierzy wroga, a po niej słychać było tylko trzaski."\n"Do Wisły kipiącej od wybuchów min i pocisków artyleryjskich spadali z mostu i tonęli w jej nurtach zabici i ranni żołnierze."\nMapki i tabelki pochodzą z książki: A. Karpiński "Pod Dęblinem, Puławami i Warką" Wydawnictwo MON Warszawa 1967\nSprawozdanie d-cy 1 DP z "Organizacja i działania bojowe Ludowego Wojska Polskiego w latach 1943 - 1945 tom II cz. 1 wybór materiałów źródłowych" - praca zbiorowa, wyd. MON Warszawa 1962 r.\n"Organizacja i działania bojowe Ludowego Wojska Polskiego w latach 1943 - 1945 t. wybór materiałów źródłowych II cz. 1" - praca zbiorowa\n"Pod Dęblinem, Puławami i Warką" - A. Karpiński\n"Polskie Wojsko na Wschodzie od Mierei do Łaby" - K. Kaczmarek\n"Drugi Berliński" - A. Krajewski\n"Trzeci Berliński" - M. Kałłaur\n"Nie zdążyli do Andersa ( Berlingowcy )" - B. Dańko\n"Piechurzy Kołobrzeskiej Piątki" - J. Margules\n"Polski czyn zbrojny w II wojnie światowej, Ludowe Wojsko Polskie 1943 - 1945" - praca zbiorowa\n"Lenino - Warszawa - Berlin" - K. Sobczak\n"Wojsko Polskie na Wschodzie 1943 - 1945" E. Kospath - Pawłowski\n"Wojska inżynieryjno - saperskie LWP" - K. Didienko\n"Na warszawskim kierunku operacyjnym" - W. Wołoszyn\n"Wspomnienia, t. II Przeciw 17 Republice" - Z. Berling\n© copyright 2009, "bastion44"