Szef Parlamentu Europejskiego wezwał polski rząd do wyjścia z impasu. "UE potrzebuje Polski silnej i demokratycznej" - Świat - Najnowsze informacje z Europy i ze świata - polityka, komentarze, dyskusje dziennik.pl\nSzef Parlamentu Europejskiego wezwał polski rząd do wyjścia z impasu. "UE potrzebuje Polski silnej i demokratycznej"\n17.03.2016, 19:23 | Aktualizacja: 17.03.2016, 20:04\nMartin Schulz / PAP/EPA / STEPHANIE LECOCQ\nSzef Parlamentu Europejskiego Martin Schulz podczas wystąpienia na rozpoczęcie czwartkowego szczytu UE wezwał polski rząd do "znalezienia drogi prowadzącej do wyjścia z obecnego impasu". "UE potrzebuje Polski silnej i demokratycznej" - mówił.\n- Niezależny sąd konstytucyjny jest częścią systemu mechanizmów gwarantujących zachowanie równowagi w polityce. Obecna sytuacja oznacza, że te mechanizmy są zablokowane. W imieniu Parlamentu Europejskiego wzywamy polski rząd do znalezienia drogi prowadzącej do wyjścia z obecnego impasu i zaangażowania w debatę, która naprawi wady ostatnich reform - podkreślił szef PE.\nWe wtorek przed gmachem Trybunału Konstytucyjnego, który bada nowelę ustawy o TK autorstwa PiS, manifestował Komitet Obrony Demokracji. "Pokażmy, że walczymy o wolną Polskę, w której jest miejsce dla każdego" - mówił lider KOD Mateusz Kijowski.\nPrezydent Duda już na Węgrzech. Spotka się z Orbanem przeczytaj »\nTagi: Komisja Wenecka, Parlament Europejski, prawo i sprawiedliwość, pis, Trybunał Konstytucyjny, TK, Impas, polski rząd, Schulz\nMSZ: Rząd nie jest "głównym graczem" w konflikcie wokół TK\nDOBRZE BY BYLO GDYBY UNIA NAJPIERW ZROBILA U SIEBIE PORZADEK A W SPRAWY POLSKI NIE SIE NIE WTRACA.SAMI SOBIE DAMY RADE BEZ ICH POMOCY. LUDZIE Z PLATFORMY I NIEZALEZNEJ SA WYJATKOWO PODLI SZUKAJAC WSPARCIA W UE\nHerr Schulz wzywam was towarzyszu opamiętajcie się nie idźcie tą drogą, KOD już do was towarzyszu jedzie bronić demokracji a Polska sobie poradzi nie martwcie się towarzyszu. Z konsomolskim pozdrowieniem towarzysz\nW Polsce demokracja ma się lepiej niż w Niemczech. Najgorzej było za czasów PO/PSl ale to już nie wróci. Większość z nich PO/PSL i Nowczesna są podejrzani o zdradę interesów narodowych. Jeżeli nie znacie Konstytucji RP to najlepiej poczytać albo się nie odzywać.\n~Muła z Czerskiej\nTe resortowe bękarty czytaja konstytucję, ale tę która im spłodziła caryca Katarzyna a ankes dopisł Józiu Stalin.\nOd kiedy rządy 1 partii, to demokracja? Od kiedy ostrzejsze prawo inwigilacyjne to demokracja? Od kiedy partyjna telewizja to demokracja? Od kiedy dzielenie ludzi na gorszych i lepszych to demokracja?\nA co to Bruksele obchodza sprawy wewnetrzne Polski ? Nie wystarczy ze leniuchow Brukselskich musimy utrzymywac ? Nalezy wycofac sie z UE.\n9514 Zgłoś nadużycie\nPOLSKA DOPIERO TERAZ ZACZYNA BUDOWAĆ SWOJĄ SIŁĘ I DEMOKRACJĘ SZKOPSKI ZLEWACZONY ORANGUTANIE !\nHAHAHA...Ale pajac ten schulz\nJedynie co możesz panie Schulz! to cmoknąć kurd upla w tłusty zad!\njeżeli bardzo chcecie Polski w UE to powołajcie na jakieś intratne stanowisko prezesa TK :)\nBardzo dobry pomysł. Jestem za. Mam jednak uwagę, ze pracownicy w Komisji Europejskiej oraz parlamentarzyści winni mieć takie same uposażenie jak i odpowiednicy w ich kraju. Ani centa więcej. Będą bardzo duże oszczędności.\nwszyscy na spalonych pozycjach awansują na POsadki do UE\nNie zdziw się jak powołają. A ciebie nie. Wtedy możesz pluć ale to on dostanie awans, nie ty.\na coz to her dziennik milczy o tym kapusiu schetinesku.tego kapusia nalezaloby zawrocic do brukseli jak bedzie chcial wrocic!\ntego kapusia pod sad i na szubienice\nCzy pan Szulc wie, że w Polsce 90 % prasy jest rękach Niemców.? Powstał w Sejmie zespól złożony z posłów Kukiz15 i PiS majacy przenalizować za i pzreciw naszego członkostwa w UE,\nZ tego art. wynika, ze POLSKA NIE JEST PANSTWEM SUWERENNYM I demokratyczne glosowanie Polakow jest fiaskiem dla UE.Europejska Partia Ludowa zainteresowana klamstwem Schetyny Borysa usiluje wprowadzic NOWOA DEMOKRACJE w Polsce, bo Polacy w wyborach demokratycznych wybrali PIS i prezydenta Dude, ktorzy nie odpowiadaja Europejskiej Partii Ludowej Schultz oraz innym lewackim politykom.Ingerencja ZAGRANICZNYCH POLITYKOW W SPRAWY RZADU POLSKIEGO JEST TERRORYZMEM I NIE MA NIC WSPOLNEGO Z DEMOKRACJA. To jest DYKTATURA.\nPanie Schultz. Czy pan ma maturę ? Podobno nie. Jeśli to prawda , to lepiej pan zamilcz.\nNO WŁAŚNIE RZĄD PIS TO BANDYCKA SEKTA,OSZUKAŃCY ,KRĘTACZE,DYKTATORZY,NIE CHCEMY TYCH ŚWIŃ Z PIS\na tak naprawdę o co ci chodzi idioto\nŚwiń nie chce ale na PIS będę dalej głosował aby znów nie wrócili do władzy złodzieje, aferzyści, sprzedajne s k u r w y s y n y, targowica, czerwona zaraza.\nO co tej unijnej gadzinie chodzi? Przecież Trybunał Konstytucyjny został naprawiony i MOŻE ORZEKAĆ, a jeśli nie zacznie to Schulz powinien nasłać jakieś unijne komando, które ściagnie togę z prezeska i ogoli go na glacę, tak jak to przyjete jest w krajach cywilizowanych\nschulz zajmij sie lepiej jak niemieckie media informuja spoleczenstwo,ja znam historie narodzin 3 rzeszy,POLSKA to kraj normalny,pomimo ze niemieckie media jej szkodza\nA ja mam Pana Szulca w życi !!!\nślonzok, za to jo cie pszaja.\nHer Schulz hände weg von Polnisch\nHerr Schulz, Hände weg von Polen!\nProby ratowania Merkel kosztem dobra Europy - do tego ta baba chce zniesienia wiz dla Turkow. Co to ,przy niepilowanych granicach Turcji ozacza chyby jest jasne.\nSytuacją bez precedensu można nazwać fakt blokowania wyboru Polaka do ważnej międzynarodowej instytucji przez innych Polaków. Róża Grafin von Thun und Hohenstein oraz Julia Pitera storpedowały wybór Janusza Wojciechowskiego do Europejskiego Trybunału Obrachunkowego (ETO). Europosłanki PO wytknęły Wojciechowskiemu to, że jest z... PiS. Małostkowość i mściwość widoczna tym bardziej, że wcześniej europosłowie PiS poparli kandydaturę E. Bieńkowskiej na komisarza, a Kaczyński wsparł Tuska w staraniach o fotel szefa Rady Europejskiej\nkrowa dojna oddala się coraz bardziej a to ból podobny do tego który występuje podczas odrywania od koryta :))) wszystkiego najlepszego na nadchodzące święta :)))


Przekop Mierzei Wiślanej. Drogie marzenie prezesa Jarosława Kaczyńskiego na zdjęciach z lotu ptaka - zdjęcie nr 11\nPrzekop Mierzei Wiślanej. Drugi etap przekopu Mierzei Wiślanej obejmuje pogłębienie rzeki Elbląg i wzniesienie mostu obrotowego na wysokości Nowakowa. Koszt tych robót to 574 mln zł. Na zdjęciu: Zalew Wiślany i droga wojewódzka nr 501.


NTZR - nowe technologie, zakupy, różności | Nowe technologie, zakupy, Różności\nNTZR – nowe technologie, zakupy, różności\nNowe technologie, zakupy, Różności\nJak działa 3D? – Tomasz Rożek\nSharp LV-85001 – telewizor z rozdzielczością 8K\nAirbus konstruuje pasażerski samolot ponaddźwiękowy\nZobacz jak szybko budują Chińczycy\nCzy grozi nam zagłada?\nPosted: 22 Maj, 2016 in Pozostałe\nChciałem wam dzisiaj zaprezentować film pana Tomasza Rożka, który publikuje filmy na swoim kanale na YouTube. Nauka. To lubię, bo tak nazywa się ten kanał, zawiera różnego rodzaju ciekawostki naukowe. Pana Tomasz jest z wykształcenia fizykiem, więc jego filmy są naprawdę merytoryczne, jednak wszystko przedstawione jest w sposób bardzo przystępny oraz lekki.\nPosted: 20 listopada, 2015 in Nowinki techniczne\nJeszcze kilkanaście, a w niektórych domach kilka lat temu, królowały telewizory pracujące z rozdzielczością 768×576. Wraz z upowszechnieniem się telewizorów LCD oraz plazmowych, na ekrany zawitał obraz HD (1280×720) oraz Full HD (1920×1080). Od kilku lat oferowane są telewizory, które generują obraz w rozdzielczości 4K, czyli 3840×2160.\nPosted: 6 sierpnia, 2015 in Pozostałe\nPo raz pierwszy barierę dźwięku przekroczono w 1947 roku. Początkowo jedynie wojsko wykorzystywało maszyny zdolne do pokonywania prędkości dźwięku. Pierwszym samolotem pasażerskim tego typu był Tu-144, który powstał w 1968 roku. Wycofano go jednak ze służby w 1978 roku ze względu na liczne awarie.\nPosted: 3 kwietnia, 2015 in Pozostałe\nChiny to obecnie najdynamiczniej rozwijający się kraj na świcie – tysiące kilometrów nowych autostrad, nowe mosty, tunele, no i wieżowce powstające w … kilkanaście dni! Tak, to prawda Chińczycy wybudowali 57 piętrowy budynek w zaledwie 19 dni.\nPosted: 5 września, 2014 in Nowinki techniczne\nPewnie większość z Was oglądała film Terminator lub jemu podobne. Czy przerażała Was wizja inteligentnych robotów, które atakują ludzkość? Jeżeli tak to nie jesteście jedyni. Niedawno Elon Musk, południowoafrykański miliarder, stojący za takimi projektami jak Tesla Motors oraz PayPayl, wyraził niedawno swoje obawy na Twitterze.\nUSS Zumwalt (DDG-1000) – amerykański niszczyciel nowej generacji\nPosted: 14 kwietnia, 2014 in militaria\nStany Zjednoczone to największa potęga militarna świata. W 2013 roku państwo to wydało na zbrojenie bagatela 663 miliardy dolarów. Dla porównania drugie w zestawieniu Chiny przeznaczyły tylko” 99 miliardów na utrzymanie oraz modernizację swojej armii. Jak widać między resztą świata, a USA istnieje przepaść. Czytaj resztę wpisu »\nLG Nexus 5 – czy wart jest swojej ceny?\nPosted: 11 lutego, 2014 in Telefony\nO tym, że firma Google, to nie tylko najpopularniejsza na świecie wyszukiwarka, wie większość użytkowników Internetu. Ostatnio gigant z Mountain View wypuścił na rynek kolejnego smartfona z serii Nexus, który powstał we współpracy z firmą LG. Głównym założeniem konstruktorów tej linii urządzeń jest opracowywanie sprzętu, który ma przede wszystkim dysponować dopracowanym designem oraz wydajnymi podzespołami, które będą zapewnić komfortową pracę z zaawansowanymi aplikacjami.\nDla Windows Phone powstało już ponad 200 tyś. aplikacji!\nPosted: 10 grudnia, 2013 in Telefony\nMicrosoft właśnie ogłosił, iż ilość aplikacji dedykowanych dla systemu Windows Phone, osiągnęła liczbę ponad 200 tyś. Jest to niezbity dowód na to, iż firma z Redmond bardzo poważnie traktuje rynek urządzeń mobilnych.\nCzym są drukarki 3D i gdzie je wykorzystamy?\nPosted: 7 października, 2013 in Nowinki techniczne\nTagi: 3D, drukarki 3D\nOd pewnego czasu na łamach wielu serwisów internetowych przewijają się przeróżne informacje na temat tzw. drukarek 3D. Ostatnio głośna była sprawa „wydrukowania” broni palnej przy pomocy tego typu urządzenia. O co jednak tak naprawdę tutaj chodzi? Jak działają tego typu drukarki i czy będą miały jakiekolwiek znaczenie w życiu zwykłego człowieka?\nKoniec aktualizacji dla Windows XP!\nPosted: 22 sierpnia, 2013 in Komputery / konsole\nTagi: komputery, Microsoft, Windows XP\nJak informuje firma Microsoft, system operacyjny Windows XP przestanie być aktualizowany w kwietniu 2014. Pomimo tego, iż od jego wydania upłynęło 12 lat, to nadal cieszy się bardzo dużym zainteresowaniem, co z pewnością ucieszy przestępców komputerowych.


Założony przez 21 styczeń 2020 o 13:57\nGość26 marzec 2020 o 08:19\nGość Monika napisał:\nDecyzja jest na wytwarzanie i przetwarzanie odpadów\n1. Czy do określenia największej i maksymalnej masy odpadów oraz całkowitej pojemności dla stacji demontażu można wziąć ilości dopuszczone w operacie przeciwpożarowym?\n2. Czy do wyliczania wysokości roszczeń można przyjąć dwie stawki, tj 300 zł dla odpadów palnych i 1 zł dla niepałnych\nNajwiększą masa uzależniona jest od wielkości placu tego ze szczelna powierzchnia. Maksymalna - jeżeli w operacie jest podana to należy ja z operatu wziąć A jak nie ma podanej to można przyjąć że maksymalna to największa. Pojemność to jest ten szczelny plac wraz z drogami.\nJeżeli chodzi o obliczanie zabezpieczenia to jeżeli stacja demontażu nie ma pozwolenia na zbieranie A jedynie na przetwarzanie i wytwarzanie to wtedy bierzemy pod uwagę tylko odpady do przetworzenia czyli samochody. W przypadku posiadania decyzji również na zbieranie to mogą być różne stawki zabezpieczenia.\nTo w tym wypadku bierzemy pod uwagę tylko odpady przewidziane do przetworzenia - czyli samochody (masa tych samochodów x 300 zł). U nas przy placu 200 m2 było to ok 20 samochodów. Patrząc wstecz na masy pojazdów, które przyjmowaliśmy do stacji obliczyłam sobie, że średnio taki pojazd waży 1,100 Mg. Więc 20 x1,100 x 300 zł i wychodzi kwota zabezpieczenia. Wszystko się zgadzało - jesteśmy już po kontroli Wioś.\nGość26 marzec 2020 o 12:58\nDziękuje, bardzo mi Pani pomogła. . Czyli nie bierzemy pod uwagę odpadów powstałych w wyniku przetworzenia pojazdów , a magazynowanych na terenie stacji, tj. oleje , złom, tworzywa i inne?\nGość26 marzec 2020 o 13:45\nDokładnie.. Jeżeli nie ma decyzji na zbieranie to tylko bierzemy pod uwagę samochody oczekujące do przetworzenia czyli ta ilość która fizycznie możemy zmieścić na tym szczelnym placu.\nGość26 marzec 2020 o 14:03\nTylko w takim przypadku wychodzą u mnie jakieś ogromne sumy sumy zabezpieczeń .Na chwilę obecną na placu wg operatu jest 450 aut, (450 x 1,1 Mg=495 Mg ) to licząc po 300 zł wychodzi jakaś kosmiczna kwota, czy to normalne.? a może wystarczy podać i liczyć tylko odpady palne wbudowane w samochód (wg operatu ok 10 kg)?\nPrzed chwilą zadzwoniłam do Urzędu i Pani poinformowała mnie ,ze należy podać ilości do przetworzenia, czyli auta oraz ilości wytworzone,, powstałe z demontaż. Co o tym sądzić? W takim przypadku ta kwota pogrąży niejedną stację\nGość26 marzec 2020 o 14:21\nSkąd taka ilość? Ile macie szczelnie utwardzonego placu czyli tego z którego ścieki idą do separatora?\nCzy dzwoniąc do urzędu mówiła Pani że nie ma Pani decyzji na zbieranie? Bo jeżeli miałby Pani decyzję na zbieranie to owszem wtedy liczymy wszystkie odpady, ale w przypadku kiedy nie ma takiej decyzji tylko auta do przetworzenua\nGość27 marzec 2020 o 19:22\nPlac jest częściowo utwardzony trylinką, pozostały plac o podłożu mineralnym. Powiedziałam ,że decyzja jest dotyczy wytwarzania i przetwarzania. . Co Ppani o tym myśli?może powinnam jeszcze raz porozmawiać?\nGość28 marzec 2020 o 22:26\nMoże Pani spróbować.. moze urzedy roznie to interpretuja.. mi jasno Pani z Urzędu powiedziała, że do wyliczenia kwoty zabezpieczenia roszczeń bierzemy pod uwagę tylko odpady do przetworzenia, czyli samochody.\nSzczelnie utwardzonego placu (czyli tego z systemem odprowadzania odciekow do separatora) mamy 200 m2 więc wyliczylismy sobie, że na tych 200 metrach zmieścimy ok 20 pojazdów i to od tych 22 ton x 300 zł zapłacimy zabezpieczenie.\nI to na pewno było dobrze bo jesteśmy już po kontroli Wios.\nGość30 marzec 2020 o 23:45\nMam problem z wyliczeniem wysokości stawki zabezpieczenia roszczeń. Prowadzę stację demontażu - będą więc tutaj 2 stawki - 300 zł za pojazdy i odpady z nich pochodzące oraz 1 zł za metale.\nSą 2 pojęcia - maksymalna i największa ilość odpadów. Wg mnie maksymalna to ta co maksymalnie magazynuję w tym samym czasie a największa to ta którą mogłabym magazynować w tym samym czasie (czyli zależna od wielkości i pojemności instalacji). Nie bardzo więc rozumiem w jaki sposób ta największa ilość może być większa niż maksymalna. (jak technicznie mogę magazynować więcej niż mam na to miejsce?).\nZakładając, że w moim przypadku ta maksymalna masa jest mniejsza od największej - wyliczam wysokość stawki wg wzoru... i tu się pojawia problem bo chyba robię coś nie tak.\nZałóżmy, że w tej kategorii 300 zł magazynuję jednocześnie 100 Mg i w kategorii metali po 1 zł również 100 ton.\nS=300*100/(100+100) + 1*100/(100+100) i wychodzi mi jedyne 150 zł (wiem, że źle bo nikt by sobie nie zawracał głowy takimi zabezpieczeniami).\nStąd moje pytanie .. co źle interpretuje i gdzie robię błąd? (pewnie powinno być 300*100 + 1*100 i wtedy to ma sens.. tylko po co i dla kogo ten wzór?)\nWzór służy do wyliczenia stawki [zł/Mg], którą dopiero mnoży się przez masę odpadów.\nS=300*100/(100+100) + 1*100/(100+100) = 150,5 zł/Mg\nCzyli stawka 150,5 zł/Mg x 200 Mg = 30 100 zł\nCzy udało się ustalić jak należy to wyliczać, mam ten sam problem i taką samą działalność ?\nGość30 marzec 2020 o 23:50\nA jak wyliczyć zabezpieczenie roszczeń dla samych aut, np dla 100 sztuk, czy mógłby ktoś ponoć?\nGość31 marzec 2020 o 08:51\nDla samych aut to masa x 300 zł. Ja sobie średnią masę pojazdu przyjęłam na podstawie realnie przyjmowanych pojazdów w poprzednich latach i masa ta wynosiła u mnie ok 1,1 Mg (we wniosku napisałam skąd u mnie takie założenia). i wtedy 1,1x ilość samochodów (czyli np 1,1 Mg x 100 sztuk = 110 Mg) i dalej 110 Mg x 300 zł = 33000 zł.\nPrzypomnę, że zabezpieczenie roszczeń liczymy tylko od aut do przetworzenia - czyli tylko od tych, które mogą nam czekać na to przetworzenie (a czekać na przetworzenie mogą jedynie na szczelnie utwardzonym placu, z którego odcieki idą do separatora). Dlatego ilość pojazdów od której liczymy kwotę zabezpieczenia jest uzależniona od wielkości tej powierzchni (w decyzji mamy ten szczelny plac jako sektor magazynowania pojazdów - w naszym wypadku 200 m2, więc patrząc na realne wymiary samochodów - zmieścimy ok 20).\nJeżeli poosiadamy decyzję jedynie na przetwarzanie i wytwarzanie to tylko te auta liczymy, natomiast jeżeli mamy decyzję na zbieranie - wtedy bierzemy pod uwagę również inne odpady. (cały czas odnoszę się do działalności stacji demontażu pojazdów).


Ryszard Kozik 08.10.2021 15:59\nStaram się jednak spędzać z dziećmi jak najwięcej czasu, rozmawiając z nimi, bawiąc się, grając w gry i czytając. Mam i propozycje dla waszych dzieciaków, przetestowane na swoich, rzecz jasna.\nJako że niedawno skończyłem 50 lat, zacznę dziś od wydawnictwa dwa razy ode mnie starszego, które świętuje w tym roku 100-lecie. Lubię i poważam ich książki, a od kilku lat także gry Naszej Księgarni, bo zawsze sprawiają mnie i moim dzieciom dużo przyjemności.\nDla maluchów mam tym razem dwie książeczki z cyklu "Rok w lesie", kartonikowe opowieści o borsuku i wiewiórce, zabawne, sympatyczne, edukacyjne i interaktywne, bo trzeba czasem zwierzakom pomóc. Moje córeczki z przyjemnością je zagarnęły. Zuzia ucieszyła się też z książeczki "Wtorek ze słoniem" z cyklu "Dusia i Psinek-świnek", opowiadającego o przedszkolnych perypetiach dziewczynki i jej pluszaka.\nDusia i Psinek-Świnek. Wtorek ze słoniem / Bednarek Justyna\nMiłośnicy Muminków z pewnością sięgną po rymowaną "książkę z dziurami" Tove Janson "Co było potem" o Mimbli, Muminku i Małej Mi. "Zagadka czwartego piętra" to książka z cyklu "Detektywi z tajemniczej 5" Marty Guzowskiej (tej samej, która pisuje dorosłe kryminały), a "Mania z ulicy OKciej" rozpoczyna nowy książkowy serial Agnieszki Tyszki, autorki "Zosi z ulicy OKciej" (zaspojleruję, że Zosia oddała swój zeszyt siostrze...).\nNa deser proponuję książki: "Szachy. Wszystko, co trzeba wiedzieć o grze starej jak świat" (tytuł jest precyzyjny, więc nie rozwijam – grywamy w szachy w domu, więc mam nadzieję, że i moje dzieci grywały będą) i "Archeologia. Mumie, złoto i stare skorupy", która powinna zainteresować Roszka, starszego brata Zuzi i Zosi (i tu autorką tekstu jest Marta Guzowska). No i jeszcze klasyka, której w ofercie Naszej Księgarni nie może zabraknąć, czyli "Rasmus i włóczęga" Astrid Lindgren.\nZ Puciem lubimy się już od kilku lat. Niedawno w nasze ręce trafiły dwie nowe małe książeczki "Pucio zostaje kucharzem, czyli radości z jedzenia" i "Pucio chce siusiu, czyli pożegnanie pieluszki". Pierwsza z nich to wprowadzenie - Pucia i małych czytelników - w świat kulinariów. W drugiej Pucio chce zacząć sikać na swój nowy super nocnik z samolotem, a przy okazji pomaga dzieciom w pożegnaniu z pieluszkami.\nPucio chce siusiu, czyli pożegnanie pieluszki / Galewska-Kustra Marta\nPicturebooki to połączenie atrakcyjnej wizualnie formy z oszczędnym tekstem. W tych adresowanych do maluchów mamy zazwyczaj pięknie zilustrowaną krótką historyjkę z morałem. Moje córeczki Zuzia i Zosia bardzo je lubią. Roszek zdecydowanie woli nieco inną formę picturebooków, zawartością przypominających raczej literaturę popularnonaukowe niż bajki. Serię książek adresowanych zarówno do tych mniejszych, jak i ciut starszych czytelników zaczął wydawać w tym roku Znak.\nW sierpniu ukazały się w niej "Zakazane miejsca na świecie. Podróże magicznym dywanem" Patricka Makina. Japońska wyspa Hashima, amerykańska Strefa 51, paryskie katabumby, Rów Mariański, grobowiec Czyngis Chana, tajne archiwa Watykanu, ale też na przykład Air Force One, którym latają amerykańscy prezydenci – dlaczego te miejsca są zakazane, jakie tajemnice kryją?\nNa początku września do księgarń trafiły "Legendarne kradzieże" Soledad Romero Mariño. Skok na światowe centrum diamentów, napad na bank w Nicei, zniknięcie Mony Lizy z Luwru, napad na pociąg z Glasgow, młody haker włamuje się do Citibanku – te opowieści naprawdę wciągają! 29 września ukazała się książka "Milion ostryg na szczycie góry". Geolog Alex Nogués zabiera dzieciaki (książka adresowana jest do grupy 4+) w "podróż przez miliony lat". Odpowiada też na intrygujące pytania, na przykład takie: Co kryje w sobie ziemia? Co robi milion ostryg na szczycie góry? Gdzie znaleźć kości dinozaura? Czego można się nauczyć o historii Ziemi od skamieniałych mięczaków?\nMilion ostryg na szczycie góry / Nogues Alex\nLiczne picturebooki znajdziecie też w ofercie Zielonej Sowy. "Bałtyk" to ciekawa opowieść o tytułowym morzu i jego mieszkańcach, o tym, co na brzegu i na dnie, na wodzie i nad wodą, tuż pod powierzchnią wody i w głębinach. "Złodziej liści" to zabawna opowieść o pewnej nieco histerycznej wiewiórce, która biega po lesie i szuka tego, kto ukradł wszystkie liście. "Zmiataj" – wbrew pozorom i okładce – opowiada przede wszystkim o złych humorach, które dopadają nas znienacka i z którymi musimy nauczyć się sobie radzić.\nPięknie zilustrowana jest także książka Macieja "Z Lasu" Kostrzyńskiego "Plotki o zwierzętach", w której autor dementuje i obala różne mity dotyczące zwierząt, które czasem bywają zabawne, czasem zaś krzywdzące. Z książki tej wasze dzieci dowiedzą się m.in.: czy sójka naprawdę odlatuje za morze, suseł śpi jak suseł, a przysmakiem bocianów są żaby.\nKsiążki dla dzieci na ważne i trudne tematy\nBył "Kapitan Kiwi Pogromca straszaków", który pomagał dzieciom w oswajaniu codziennych lęków. Teraz, już jako "Inspektor Kiwi na tropie dobrych manier", wybiera się na przyjęcie, gdzie wszystkich stara się nauczyć, jak powinni się zachowywać. I jeszcze "Księżniczka Jula, Smok i Rycerze Niedorajdy" Stevena Lentona. Niby wszystko jest tu na swoim miejscu, ale Rycerze okazują się ciapami, a odważna i przebojowa Księżniczka i Smok (a raczej Smoczek) się zaprzyjaźniają. Ups, sorki za spojler.\nWydawnictwo Agora poleca uzupełnione wznowienie "Kuny za kaloryferem" Adama Wajraka i Nurii Selvy Fernandez. Zaczęło się od wrony o imieniu Kra – pisklaka znalezionego przez Adama Wajraka na warszawskim Żoliborzu. Potem Adam i Nuria Selva Fernandez przygarnęli jeszcze wiele innych zwierząt: wyrzucone z gniazda bociany, osierocone borsuki, małe wydry, kuny, nietoperze, jerzyki, srokosze czy gromadę sów. Swoje perypetie ze zwierzakami opisali czule i z humorem. Nowe wydanie dostało nową oprawę graficzną i dodatkowe zdjęcia, zostało też uzupełnione o dalsze losy podopiecznych pary.\nWydawnictwo Agora / Adam Wajrak i Nuria Selva Fernandez. 'Kuna za kaloryferem'\nWraz z Fundacją "Iskierka" Agora poleca też bardzo ważną książkę "O, choroba". To stworzona przez Bogusia Janiszewskiego i Maksa Skorwidera powieść graficzna o chorobie nowotworowej, przykład tego, jak można z dziećmi rozmawiać o trudnych tematach. Komiksowa forma pozwala dotrzeć do czytelników w różnym wieku. Książka nie tylko pozwala zrozumieć proces choroby, ale i pomaga w oswojeniu się z sytuacją i towarzyszącymi jej emocjami. Bohaterka książki jest 12-letnia dziewczynka, do której pewnego czerwcowego poranka przychodzi niezapowiedziany gość…\nO, choroba - fragment komiksu Boguś Janiszewski, Max Skowinder, Wydawnictwo Agora\nO bardzo trudnym temacie traktuje też książki Dominique de Saint Mars "PRZEMOC.NIE!" wydawnictwa Muchomor. To opowieść o tym, że przemoc zawsze jest zła, bez względu na to, czy jej doświadczamy, czy ją stosujemy. I jaką formę przyjmuje - słowną, cielesną, psychiczną... Książka uczy, jak sprzeciwiać się przemocy, pomaga też zrozumieć jej źródła, pokazuje, jak nad nią zapanować. W bardzo mądrej i potrzebnej serii edukacyjnej Muchomora ukazały się wcześniej książki "ZŁY DOTYK.NIE!" oraz "RASIZM I NIETOLERANCJA.NIE!".\nRozpędza się z powrotem jedno z naszych ulubionych wydawnictw – Zakamarki. "Tajemnica detektywa" to już 28. tom najpopularniejszej polskiej serii kryminalnej dla dzieci "Biuro Detektywistyczne Lassego i Mai" Martina Widmarka, więc polecać jej zbytnio mnie trzeba. Z muzeum w Valleby znika cenny obraz, a w miasteczku pojawia się niejaki Torkel Knot. Twierdzi, że jest wybitnym detektywem i szybko wskazuje winnego. Lasse i Maja podejmują jednak własne śledztwo.\nZ Albertem Albertsonem Zuza poznała się półtora roku temu i od razu się zaprzyjaźnili. Wszystkie ukazujące się nakładem Zakamarków książeczki Gunilli Bergström (niestety, zmarła niedawno) przeczytaliśmy po kilka razy i na każdą nową reagujemy entuzjastycznie, a w kategorii małych przyjemności moja córcia wyżej ceni książki z Albertem niż Kinder Niespodzianki i Śmiej-żelki. Najnowszy tom nosi tytuł "Niech żyje tata Alberta!", a tytułowy bohater ma problem, bo zbliżają się urodziny taty, a on nie ma prezentu…\nKsiążki bardziej edukacyjne\n"Rodzina Obrabków i urodzinowy skok" Andersa Sparringa to pierwsza część serii dla początkujących czytelników oraz do głośnego czytania. Członkowie rodziny Obrabków bardzo lubią zabierać cudze rzeczy. W każdym razie tata Zbiro, mama Cela i Elka. Niestety, Ture lubi robić tylko to, co dozwolone, i nie bierze niczego bez płacenia. Co z tego chłopaka wyrośnie? – martwią się rodzice i siostra. Zabawne i sympatyczne!\nWydawnictwo Dwie Siostry poleca serię zeszytów edukacyjnych dla przedszkolaków "Mądrale". Dla trzylatków są ćwiczenia rysunkowe "W królestwie Bazgraju", ćwiczenia matematyczne "Biedronka Pi" i ćwiczenia przyrodnicze "Spacer". Dla czterolatków ćwiczenia przyrodnicze "Kajak", ćwiczenia rysunkowe "Smocza historia" oraz ćwiczenia matematyczne "Pim i Po". Na pięciolatki czekają również ćwiczenia przyrodnicze "Działka", rysunkowe "Królewicz w mieście" i matematyczne "Pikselowy świat".\nW Królestwie Bazgraju. Ćwiczenia rysunkowe dla trzylatków / Czerniak-Chojnacka Dominika\nWięcej książek na ważne tematy\nI jeszcze jedna książka opowiadająca o trudnym temacie - "Wojna". José Jorge Letria i André Letria (ojciec i syn) stworzyli przejmującą, poetycko-malarską opowieść o tym, czym jest wojna. Rozprzestrzenia się jak choroba. Sieje śmierć i cierpienie. Zostawia ruiny, pustkę i ogłuszającą ciszę… Książkę docenili krytycy i jurorzy nagród literackich na całym świecie.\nBezpieczeństwo, przyjaźń, lojalność, wiara w siebie, odpowiedzialność za swoje czyny – to tylko część tematów poruszanych w książce "Zaczarowane przygody Tosi i Franka" Błażeja Przygodzkiego (wydawnictwo Wilga). To zbiór sympatycznych, mądrych i zabawnych opowiadań z życia tytułowego rodzeństwa. Dzięki bujnej wyobraźni, dzieci "podróżują" po świecie spotykając niesamowite postacie i przedmioty, takie jak: dinozaury, magiczne monety, statek kosmiczny i wiele, wiele innych.\n"Młodzi przyrodnicy. Rozpoznaję drzewa" Patrycji Zarawskiej to rozszerzenie serii "Młodzi Przyrodnicy". W książce znajdziecie się opisy gatunków drzew, które można spotkać w Polsce. Fakty i ciekawostki dotyczące poszczególnych gatunków zilustrowano pięknie i realistycznie. Fajna lektura przed wyprawą do parku lub lasu.\nDla maluchów wydawnictwo Wilga poleca też książeczki aktywizujące z serii "Wypukłe naklejki". W serii ukazały się m.in.: "Jednorożce", "Wesołe święta", "Pojazdy", "Wesołe elfy", "Słodkości", czy "Dinozaury". Można je przyklejać zgodnie z sugestiami, można też tworzyć z nich własne obrazki, co my akurat lubimy najbardziej.\nNa koniec coś dla nieco starszych dzieciaków: "Wichrowe Bzdurza" Dava Pilkeya (wydawnictwo Jaguar). To 10. i ostatni tom serii "Dogman", opowiadającej o super śledczym, będącym połączeniem detektywa i psa policyjnego. Wicher historii dmie w mieście, a zło nie śpi. Czy nieustraszony Dogman także tym razem skoczy na wysokość zadania? Obaj z Roszkiem nie możemy się doczekać zakończenia!\nŻyczę wam podobnie miłej lektury.\nAutor jest byłym dziennikarzem i redaktorem "Gazety Wyborczej", obecnie pracuje w Muzeum Krakowa. Książki i gry testuje na swoich dzieciach: 12,5-letnim Roszku, 5-letniej Zuzi i 3,5-letniej Zosi.


Ilona: Nowenna Pompejańska Działa! – Nowenna pompejańska\nIlona: Nowenna Pompejańska Działa!\nSięgnęłam po Różaniec w akcie ostatecznej desperacji…Ze łzami i brakiem nadziei…. Miałam problemy zdrowotne, które nie wierzyłam że cokolwiek jest w stanie usunąć…Lecz dla Boga nie ma rzeczy niemożliwych!!!\nNowenna nie jest łatwa…Mi zajmowała ponad godzinę dziennie, do tego trwa 54 dni… Ale wytrwałam i Łaska Boża na mnie spłyneła!!!!Objawy które udręczyły moje ciało, o których uleczenie się modliłam minęły z końcem nowenny!!!To naprawde cud!!!\nKategorie Świadectwa o nowennie pompejańskiej Tagi cierpienie, łaska\nCzy zechcesz coś więcej opisać na ten temat ?:) i dziękuje za świadectwo, 🙂


Na sprzedaż - recenzja gry - Przystanek Planszówka\nStrona główna Recenzje familijne Na sprzedaż\nZawsze chciałam wziąć udział w licytacji. Takiej z prawdziwego zdarzenia, z prawdziwymi pieniędzmi i z faktycznymi wartościowymi przedmiotami do wygrania. Jak łatwo się domyślić, póki co z tego nic nie wyszło – ani na dzieła sztuki ani na nieruchomości wystawiane za bezcen mnie (jeszcze) nie stać, a o licytacjach opuszczonych schowków i skrytek, nieopłacanych garaży pod wynajem itp. w amerykańskim stylu w polskich warunkach jakoś nie słychać. Skoro zatem o udziale w prawdziwej licytacji mogę na razie jedynie pomarzyć, to czas oczekiwania wypadałoby jakoś wypełnić i poszukać pudełkowego substytutu. Jako ratunek przyszło tym razem 2Pionki z polską edycją popularnej gry For Sale z 1997 roku.\nNa sprzedaż / fot. Przystanek Planszówka\nPonieważ kupujesz oczami…\nPierwsze, co można powiedzieć o „Na sprzedaż”, to że jest to jedna z najładniej wydanych gier w ostatnim czasie. Nie chodzi już nawet o samo opakowanie – z magnetycznym zatrzaskiem, dopasowane do zawartości (poza zwyczajowym w takim wypadkach problemem przechowywania żetonów monet), niewielkie i poręczne, ale przede wszystkim o ilustracje na kartach nieruchomości. Nie ma się zresztą co dziwić – w końcu to o ich zdobycie, a następnie korzystne wymienienie na czeki chodzi, muszą zatem być takie, żeby pojawiła się nagła żądza posiadania. Jak to mówią – kupujemy oczami, więc trzeba zrobić wszystko, by oczy chciały.\nNie ma co ukrywać – artyści spisali się w tym wypadku na medal! Ponumerowane od 1 do 30 karty nieruchomości (jednocześnie w ten sposób wyceniono poszczególne oferty) są zwyczajnie…śliczne. Wśród najtańszych ofert znajdziemy zatem mocno nadszarpnięty zębem czasu karton, domek na drzewie, budę dla psa, wychodek (z obowiązkowym wyciętym serduszkiem), stary domek letniskowy czy iście amerykański (i zniszczony) kamper. Z kolei w propozycjach dla bogatych (albo sprytnych licytatorów) pojawiają się liczne zamki, zameczki, mniejsze i większe rezydencje, a nawet stacja kosmiczna. Cóż, kto bogatemu zabroni, prawda? Pomiędzy nimi jest, rzecz jasna, szereg mniej lub bardziej zwyczajnych budynków. Gwarantuję, że przy pierwszych rozgrywkach na wpatrywanie się w grafiki należy zarezerwować dodatkowy czas, w przeciwnym wypadku możliwe są przestoje w rozgrywce.\nPonieważ wszystko ma swój cel\nOczywiście istotą rozgrywki nie jest kupowanie tylko tego, co się najbardziej podoba, ale umiejętne wcielenie w życie strategii prowadzącej nas do zwycięstwa. Każda partia składa się z dwóch części. W początkowej gracze licytują i nabywają nieruchomości. Jako waluta służą monety o nominale 1000$, a ich ilość startowa jest różna w zależności od liczby graczy biorących udział w rozgrywce. Jaką strategię najlepiej wybrać? Najuczciwiej byłoby powiedzieć, że nie mam pojęcia. Zdarzało mi się ostro licytować niezbyt atrakcyjne karty, zdarzało się zdobyć za bezcen bardzo dobre, a i regularnie pasować otrzymując karty mniej lub bardziej koszmarne.\nPierwsza faza rozgrywki trwa, dopóki wszystkie nieruchomości nie zostaną nabyte. W gruncie rzeczy sukces w tej fazie nie jest jeszcze aż tak istotny, gdyż pod względem drogi do zwycięstwa ważniejsza jest faza druga. W niej gracze starają się zdobyć czeki o jak najwyższym nominale. W odróżnieniu od poprzedzającej fazy, tutaj zagrywanie kart odbywa się w ciemno. Jeżeli w poprzedniej turze udało nam się zdobyć dużo „cennych” nieruchomości, będą one na pewno pomocne, by zdobyć najbardziej wartościowe czeki, jednak porządne blefowanie, cwaniackie zagrania, udawane pasowanie poprzez zagrywanie kart-koszmarków, mogą nawet najbogatszemu po pierwszej turze graczowi popsuć szyki. W tej fazie dużo istotniejsze również okazuje się stosowanie własnej strategii, odwoływanie się do socjotechnicznych sztuczek, a wreszcie – a może przede wszystkim? – trafne przewidywanie ruchów przeciwników. Dobra pamięć i kojarzenie, kto i co zdobył w poprzedniej turze, co już zagrał będą dodatkowym atutem. W efekcie, pomijając element licytacyjny, „Na sprzedaż” nieco przypominać może skrzyżowanie „Piotrusia” (bo ponumerowane karty) z „Memory” (wcale nie traktuję tego jako wady!).\nRozgrywka kończy się wraz z wyczerpaniem się puli czeków. W tym momencie pozostaje jedynie podliczenie zdobytych pieniędzy. Wygrywa ten gracz, który uzyska najwyższy – po podliczeniu kwot z wszystkich czeków i ewentualnych pozostałych z pierwszej tury monet – wynik.\n„Na sprzedaż”, podobnie jak podobne gry, najlepiej sprawdza się przy większej liczbie uczestników rozgrywki oraz przy ich dużej rotacji. Przy regularnym grywaniu w tym samym gronie (szczególnie w trzy osoby) stosowane strategie zwycięstwa dość szybko okazują się łatwe do przewidzenia. Poza tym – im więcej graczy, tym więcej emocji i związanej z nimi zabawy. Co za tym zatem idzie – tytuł ten może okazać się ciekawą alternatywą dla klasycznych imprezowych standardów.\nDla kogo granie w kupowanie?\n„Na sprzedaż” na pewno nie jest w czołówce moich ulubionych gier. Zdecydowanie wolę nieco bardziej skomplikowane tytuły i klasyczne planszowe „dzianie się”, a gry licytacyjne (wbrew wyobrażeniom o udziale w prawdziwych licytacjach) nie do końca odpowiadają moim oczekiwaniom. Wielbiciele tego typu gier będą zdecydowanie z „Na sprzedaż” zadowoleni. Gra ma bowiem wszystko to, co porządna gra licytacyjna posiadać powinna, a przy tym odznacza się dużą uniwersalnością oraz prostą, przyjemną mechaniką. Nie ma w niej może wiele zaskoczenia, czasem pojawia się dużo śmiechu (zwykle nieco złośliwego, gdy ktoś mocno zaszarżuje w licytacji i zdobędzie jakiś nędzny czek), nieco kombinowania, blefowania i umiejętnego przewidywania posunięć innych graczy.\nTytuł sprawdzi się świetnie jako rozgrzewka do zagrania w coś bardziej skomplikowanego lub gdy oczekujemy na spóźnialskich towarzyszy rozgrywek, w podróży (niewielkie rozmiary i solidne pudełko sprzyjają transportowi) czy jako krótki przerywnik albo w oczekiwaniu na inne rozrywki w ciągu dnia. Na wypadek, gdyby ktoś czuł niedosyt albo grywał w „Na sprzedaż” na tyle często, że pojawi się potrzeba choćby delikatnego urozmaicenia, to tutaj można znaleźć alternatywne czeki. Zawsze choćby drobna odmiana.\nOkiem UncleLiona – 7/10\nNależę do tych graczy, którzy czasem lubią sięgnąć po stare gry, gdyż pomimo upływu czasu, część z nich ciągle zapewnia całą masę pozytywnych emocji. Tikal, Alhambra, Książęta Florencji… Na sprzedaż. Przyjemny familijny tytuł, przerywnik między cięższymi tytułami. Jest to jedna z tych gier licytacyjnych (podobnie jak Modern Art), w którą partii z pewnością nie odmówię. A nowa oprawa graficzna działa jak dodatkowy magnes na graczy – niczym ten z pudełka.\nTytuł: Na sprzedaż\nGrafiki: Óscar Aguado, Alvin Madden, Catell Ruz, Uros Vuckovic, Klaus Wilinski\nNastępny artykułPlanszówki w Radiu Uniwersytet. Wracamy po przerwie!


Workflow - automatyzacja procesów biznesowych - FakturaVat - źródło wiedzy księgowej i podatkowej.\nWorkflow (z ang.) oznacza przepływ pracy. Jest to automatyzacja procesów biznesowych, w całości albo w części, podczas której dokumenty, informacje lub zadania przekazywane są od jednej osoby do następnej, zgodnie z odpowiednimi procedurami zarządczymi.\nSłowa „workflow” używa się w odniesieniu do oprogramowania, zwłaszcza wspomagającego pracę grupową. Ma ono wielkie znaczenie dla przedsiębiorstw, które chcą monitorować kierunki swoich działań oraz przyspieszyć i usprawnić pracę w wybranych działach. Program taki umożliwia:\nprowadzenie efektywnej pracy grupowej,\ntworzenie historii dokumentu,\nraportowanie postępu prac w obiegu,\nobsługę faksów, zeskanowanej poczty tradycyjnej, poczty elektronicznej według zdefiniowanych wcześniej procedur,\nobsługę formularzy, faktur elektronicznych lub faktur skanowanych,\ntworzenie harmonogramów obiegu dokumentów,\nelastyczną obsługę procesów przepływu dokumentów oraz informacji miedzy działami i jednostkami,\nudostępnianie, indeksowanie, gromadzenie oraz wyszukiwanie wszelkiego rodzaju dokumentów, tworzonych w działalnościach gospodarczych lub też przychodzących do niej z zewnątrz.\nW jaki sposób korzystać z workflow?\nOprogramowanie typu workflow skierowane jest do klientów zarówno z sektora finansowego, jak i z obszaru średniej i małej przedsiębiorczości. Program bazuje na przeglądarce www. Udostępniany jest na zasadzie Software as a Service – oprogramowanie jako usługa. Nie instaluje się go na dysku twardym komputera, a jedynie zakupuje dostęp do aplikacji internetowej. Po zarejestrowaniu się na portalu, można w korzystać z jego funkcjonalności.


BŚ: Czytając twój esej "Stosowane sztuki społeczne" („Krytyka Polityczna” 11/12, 2007), można odnieść wrażenie, że masz pretensje do ludzi, którzy nie potrafią znaleźć odpowiedniego języka do opisywania sztuki czy świata. Krytycy czasem mówią głupstwa, a przecież to oni są pasem transmisyjnym między dziełem a odbiorcą.\nWidz ogląda sztukę i, jak można się domyślać, często to, co zobaczył, pozostawia go w stanie niepewności. Taki jest paradygmat działania artystycznego – usuwać poczucie pewności. Tę pewność przywróci później krytyk swoim komentarzem, interpretacją. Pytanie, które jest dla mnie interesujące, brzmi: Jak krytyk steruje niepewnością widza i jakimi sposobami zamienia jego niepewność w pewność? Przedsięwzięcie krytyka jest nacechowane jego poglądami, albo raczej poglądami dyktowanymi mu przez jego środowisko, przez dyskurs krytyczny. Jest ideologiczne – frakcyjne, stronnicze (nie w złym znaczeniu tego słowa). Uczestnicy wymiany na rynku idei w sztuce są podzieleni niemal jak partie polityczne – np. przez swój stosunek do etyki działań artystycznych. Można też powiedzieć, że są przynajmniej dwie strategie działania artystycznego: pierwsza potwierdza rzeczywistość, druga ją kompromituje. Artysta może albo nasycić swoją pracę wieloznacznością, albo poprzez kompromitację rzeczywistości odkleić znaczone od dotychczasowych znaczeń. Krytyk może więc albo ratować rzeczywistość, ratując jej znaczenia; może np. negować wartość działania artysty – albo może pójść wskazanym tropem i produkować wraz z artystą nową wiedzę, nowe znaczenia rzeczywistości. W obiegu sztuki to krytykom została przyznana rola arbitra. I to oni mając wsparcie mediów i instytucji sztuki, decydują o jej prawomocnym obiegu. Bowiem milczą nie tylko artyści –- milczy też publiczność. I „polityczna sztuka”, tak jak i „polityczna krytyka”, powinna oddać głos i publiczności, i artystom. Bo polityka to przestrzeń debaty. A z tej przestrzeni usunięto głos publiczności i odebrano prawomocność głosowi artystów. Widać to wyraźnie w odpowiedzi Janka Sowy na esej Stosowane sztuki społeczne. Dla niego moja wypowiedź słowna to żart, artystyczny figiel, którego nie należy traktować poważnie. I wynika to z niewypowiedzianych założeń – że krytyk mówi poważnie, artysta nie.\nBŚ: Piszesz, że artyści powinni być świadomi swojej pozycji. Zrozumiałam to w ten sposób, że ludzie, którzy tworzą sztukę, powinni wiedzieć, co się dzieje w innych polach wiedzy o świecie.\nByć świadomym, co się dzieje w innych dziedzinach wiedzy, to być świadomym kontekstu, w jakim się pracuje. Świadomość swojej pozycji to raczej rozpoznanie miejsca sztuki w społecznych hierarchiach, w społeczeństwie, które znów jest klasowe. To rozpoznanie niewidzialnych reguł, jakie rządzą artystycznymi strategiami, i dyskursów, które „mówią artystami”. Zapewne równie często te dyskursy, te języki mówią krytykami. Tak, sądzę że powinny nas interesować inne dziedziny wiedzy. I interesują. Np. psychologia percepcji. Czy nasze języki są komunikatywne? Czy reakcją na nie nie jest wyparcie, odraza ze strony widza? Na ile języki sztuki są wydajne? Co powiedziano, a co zostało odczytane? Sztuka np. nie jest krytykowana za niekomunikatywność, bo podobno jedną z jej cech fundamentalnych jest wieloznaczność – wieloznaczność posunięta aż do wymazania funkcji komunikowania.\nAP: A jak z pracą nad nowym językiem?\nTak jest, pracujemy nad nowym językiem.\nAP: I udaje się? Czy inni artyści zaczynają cię popierać?\nNa pierwszy rzut oka wydaje się, że sztuka to nie gra zespołowa. W sztuce mamy do czynienia z taką pozorną indywidualizacją jak w kapitalizmie, który sprzedaje ciuchy mające podkreślić naszą indywidualność. Ale jak wychodzimy na ulicę, to się okazuje, że jesteśmy jednymi z wielu, którzy ubierają się w tę markę. Więc ci skrajni indywidualiści w sztuce, tacy niezależni, produkują swoje zindywidualizowane języki, a potem się okazuje, że z tego się układa style, prądy, manieryzmy – które zaprzeczają naszej indywidualności. Slavoj Žižek twierdzi, że nasze najbardziej wewnętrzne doświadczenie nie jest nasze. Słyszałem o samobójcy, który ubrał się w garnitur, krawat, wszedł do wanny z ciepłą wodą i się zadusił, nakładając na głowę foliową torbę. Dlaczego zrobił coś tak absurdalnego, jak wejście do wanny w ubraniu? Ponieważ kierował nim wstyd – projektował ten moment, gdy jego ciało zostanie znalezione, i chciał wtedy ładnie wyglądać. To jego najbardziej własne doświadczenie umierania zostało zawłaszczone przez spojrzenie innego. Unifikacja wypowiedzi odbywa się już na poziomie indywidualnego wyboru artysty – tego wyboru, który jest jakoby najbardziej własny, wolny, niezależny. Dorota Jarecka napisała swego czasu w „Gazecie Wyborczej”, że nie wyobraża sobie Kozyry działającej w jakiejkolwiek strukturze, systemie. Jakby art world nie była wielkim systemem galerii, muzeów, akademii, czasopism etc., w którym swoje miejsce mają nawet ci, którzy jeszcze nie rozpoczęli edukacji w szkołach artystycznych. Art world to system wzajemnych odniesień, a krytyk spełnia w nim rolę unifikującą języki sztuki, to on sprowadza nieznane do znanego. To krytycy wymyślają nazwy dla kolejnych stylów czy prądów. Jest też taki kłopot z tym językiem sztuki – językiem intuicji, przeczuć, nieracjonalności. Jest on kojarzony z tym, co kobiece, a to, co kobiece, jest pogardzane, gorsze, mniej ważne. Wiemy już, że rozstrzygnięcie między ważnością rozwiązań podsuwanych z jednej strony przez wyobraźnię, a z drugiej przez logikę jest arbitralne. Języki kultury – oparte na wyobraźni, przeczuciu, irracjonalności – są dyskryminowane na rzecz języków twardej racjonalności. A twarda racjonalność lekceważy na przykład dramaty ludzkie. Te dramaty, które eksponuje sztuka, np. literatura.\nBŚ: Czy władza krytyków jest bardziej bezpośrednia właśnie dlatego, że posługują się językiem, który nie jest językiem obrazu. Prymat słowa nad obrazem. Co jest silniejsze w oddziaływaniu?\nWładza krytyków bierze się z dysponowania przez nich autorytetem, legitymacją do zamieniania niepewności widza w pewność. Jeśli ja – artysta – będę usiłował w czymś widza upewnić, będzie to odczytane jako głęboko ideologiczne – prawdopodobnie tak czytano sztukę socrealistyczną. Moja wypowiedź musi produkować niepewność, aby była kojarzona z językiem sztuki i żeby mogła być miejscem interwencji krytyka. Niepewność jest raną, którą musi zaszyć krytyk. Wieloznaczność jest miejscem na interpretację. I ochroną sztuki przed „niewłaściwymi językami”. Taka jest rama funkcjonalna obiegu sztuki. Pierwszym wykroczeniem poza ramę może być tekst krytyczny autorstwa artysty, np. na temat prac innego artysty. Ale pewnie będzie czytany jako zwalczanie konkurencji. Drugie wykroczenie to redukcja wieloznaczności artefaktu – mówienie „otwartym tekstem” – otwarty tekst „nie wymaga” interpretacji i zwalnia krytyka z pracy. Trzecie wykroczenie to pytanie o kompetencję krytyka – zwyczajowo to krytycy pytają artystów o ich kompetencje. Jeśli zrobi to artysta, to wejdzie w nie swój rewir. Jeśli chodzi o siłę medium obrazowego, od wieków ludzie posługiwali się obrazami, żeby zdobyć albo potwierdzić swoją władzę, pozycję w hierarchii społecznej etc. Dzisiaj, kiedy obrazy pojawiają się wszędzie, na ulicy, w telewizji, w gazetach, ich władza staje się coraz potężniejsza. Strumienie obrazów przepływają przed nami i nie mamy nawyku rozszyfrowywania ich ukrytych, manipulujących treści, nie podchodzimy do nich tak podejrzliwie, jak do gazet, doszukując się ich ideologicznego kontekstu. Reklamy za nas przeżywają rozkosz, telenowele za nas przeżywają życie – jesteśmy zwolnieni z doświadczania... Kapitalizm zwalnia nas z doświadczania i zamienia w „tylko pracującą” ludzką maszynę. I trzeba dodać, że reklama bierze swoje narzędzia z języków sztuki, redukując jednocześnie swoje zadanie do wypowiedzenia sekwencji totalitarnych poleceń.\nBŚ: Czy potrzebne jest tłumaczenie z języka obrazów na język mówiony, czy artysta powinien tłumaczyć to, co miał na myśli?\nZdecydowanie tak. Ale robiąc to, wchodzi na teren zastrzeżony dla krytyków, dlatego pewnie spotka się z oskarżeniami o próbę narzucenia swojego rozumienia – jedynego słusznego rozumienia etc. Ale jak on nie przetłumaczy, to przetłumaczy ktoś inny. Dalsze podtrzymywanie opowiadanych treści jest obowiązkiem artysty. Obowiązkiem, bo ta gra nie jest całkiem fair – to w istocie spór, często wojna.\nAP: Mówiłeś o potrzebie posługiwania się nowym językiem, skąd się go bierze? Czy chodzi o to, żeby czerpać ze słownika jakiejś dziedziny nauki?\nJęzyki nauki są bardzo wydajne, to znaczy dobrze opisują rzeczywistość albo skutecznie zawłaszczają sposoby jej rozumienia i przedstawiania. Ale są to języki oświeceniowe – głęboko redukcyjne – eliminują emocje, subiektywność, marzenie, przeczucie, dramat. Trzeba więc zorientować się co ona – nauka – wie, żeby nie mówić językiem naiwnym i żeby naprawdę produkować wiedzę, albo nawet antywiedzę – czyli niewiedzę – władzę, ale wolność od znanego. To mogłaby być relacja zwrotna –my bierzemy od was, a wy od nas.\nBŚ: Czy wszyscy są gotowi na tę wymianę?\nTo jest oczywiście trudne, bo pojawiają się groźby, ironia, że nie damy rady.\nBŚ: Nie doznałeś chyba tego rodzaju reakcji?\nDoznałem wielokrotnie. Z czego ta groźba wynika? Z chęci pozostawienia niezmienioną relacji artysta–krytyk. W tej relacji to krytyk grozi mi wykazaniem mojej niekompetencji. W odpowiedzi Magdy Pustoły na „Stosowane sztuki społeczne”, w kontekście stwierdzenia, że sztuka domaga się „sprawdzenia” jej przez naukę, Pustoła pisze, że to grozi sztuce „infantylizacją na własne życzenie” – to jest groźba. I tu pojawia się ta asymetria siły – ja nie grożę wchodzącej na mój teren (na teren sztuki) Pustole infantylizacją. Nie mówię, nie zabieraj się do pisania o fotografii czy filmie, bo jesteś niekompetentna i czeka cię infantylizacja. Ona broni groźbami prawomocności swojej dziedziny (socjologii) jako posiadającej ekspercką wiedzę, użyteczną dla ostatecznego rozstrzygania sensów sztuki. Ona a priori jest silniejsza. Tym samym ona odrzuca moją ofertę – a to wynika, jakby to rzec, z przedustawnej siły nauki.\nBŚ: Wróćmy do tej słabości sztuki w skutecznym mówieniu. Słabości polegającej na wysyłaniu takich komunikatów, które są negowane przez widza. Czy masz wrażenie, że jesteś sam z myślą o naprawie tego stanu rzeczy, czy też jest to zbiorowe odczucie, które ty jedynie zapisałeś?\nNa pewno nie ja jeden się nad tym zastanawiam. To nie tylko moje jednostkowe wariactwo. Myślę, że sztuka nieustannie spotyka się z negacją swoich treści – sztuka bowiem jest wizerunkiem realnego. Jest obrazem świata, z którego usunięto spokój – spokój przejawiający się np. w postaci arbitralnego ładu, jaki produkuje nauka, czy patriarchalnych hierarchii, jakie wytwarza porządek społeczny. Sztuka usuwa ze świata przymus i złudzenie determinizmu. Zamiast tego stawia w centrum uwagi realne – realne, które jest efektem korozji autorytarnego ładu i po prostu ekspozycją obcości. Nagle zarysowana różnica między światem społecznie wyobrażonym, istniejącym jako nasza wspólna projekcja, tworzącym złudzenie bezpieczeństwa, a światem z wygaszoną projekcją – światem, jaki pokazuje sztuka, redukując go do realnego właśnie – ten świat jest nie do przyjęcia. Ten świat wywołuje odmowę. Odmowę wywołują również twarde, apodyktyczne sposoby mówienia, nastawione na wywołanie wstrząsu u widza. Ale np. Joanna Tokarska-Bakir mówi coś jeszcze innego. Jej zdaniem artyści nieznający wrażliwości społecznego uniwersum, nie są uprawnieni do ingerencji w nie. Ani nie znają komplikacji społecznego świata i jego praw, ani nie znają reakcji na próby jego „naprawy”. I to jest fakt. Ale jest tu ciekawe pęknięcie – otóż kiedy Tokarska-Bakir zwróciła się do mnie o udział w opisaniu problemu obrazów z katedry sandomierskiej, to zwróciła się świadomie do człowieka, który zgodnie z jej standardami jest niekompetentny (w dziedzinie nauk społecznych). Po co się zatem do mnie zwracała? Wydaje się, że doszła do ściany – sposoby działania w jej dziedzinie są efektywne i wydajne, ale i one natrafiają na swoje własne granice. Zwróciła się więc do „maga” który może więcej. Może przekroczyć granice jej dziedziny i działając „od środka”, dokonać poszerzenia horyzontu możliwości. Oczywiście możliwości te pozostają nieprawomocne – czysto heretyckie. Ale, o dziwo, łączące jej dziedzinę z zainteresowaniem widza –„niepojęte” z jej dziedziny zostaje przetłumaczone na „czytelne” dla laika. W dodatku sama dziedzina (antropologia) zostaje skażona heretyckimi praktykami, z którymi, jak się okazuje, część studentów Tokarskiej-Bakir i ona sama, świetnie sobie radzą. Na przecięciu dyscyplin pojawia się prostota i łatwość mówienia, którą laicy rozumieją. Dodajmy, że antropologia jest bardziej od sztuki wycofana, jako że stawia jedynie pytania. Sztuka produkuje jednak postulaty.\nBŚ: Czy nie jest trochę tak, że sztuka ciągle pozostaje jedynie przedmiotem badań, tzn. nie jest podmiotem, który może się w pełni wyrażać, nie może wejść w dyskusję.\nSztuka czasem sytuuje się jako przedmiot badań. Prefiguracją takiego stosunku do sztuki jest historia sztuki i krytyka – to one stwarzają ten model traktowania sztuki, jako fenomenu.Nagle język obrazów zostaje zamieniony w słowną interpretację – artyści nie posługują się słowem, krytycy nie posługują się obrazami – wymiany między nimi nie ma jak kontynuować. W tym miejscu popadamy w milczenie. To jest kolejna granica dyskursu sztuki.\nAP: Miałeś dużo spotkań w związku ze swoją wydaną niedawno książką "Drżące ciała" i z filmem "Polak w szafie". Czy widzisz zmianę, jeżeli chodzi o sposób rozmowy? Mówiłeś, że nie ma w ogóle wspólnego języka, pozwalającego mówić o sztuce, np. na spotkaniach z przedstawicielami świata nauki. Czy to się jakoś zmienia?\nNie wiem, czy jestem w stanie to zmienić. To raczej może zmienić np. Joanna Tokarska-Bakir. Jej autorytet jest w stanie to zmienić, a nie mój. Musi pojawić się agent z innego pola, a ona jest takim agentem. Jeżeli ona poświadczy, że mój język jest wartościowy, to wtedy jest szansa. Natomiast ja mogę mówić do ściany. Bo przecież zmiana roli jest największym nieszczęściem. Jak mówisz innym językiem, niż ten tobie przypisany, to wypadasz z roli. Nikt cię nie zrozumie, choćbyś mówiła proste rzeczy. To nie ten język, ludzie nie potrafią powiązać cię z tym językiem, zmieniasz identyfikację i skutek jest fatalny. Słowa przestają znaczyć – wysyłasz puste komunikaty. Koń mówi ludzkim głosem i choćby opowiadał tylko przygody Calineczki, nikt go nie zrozumie. To zaklęte rewiry, gdzie rozumienie związane jest z miejscem, z którego mówiący się wypowiada.\nBŚ: Artysta może zrobić oczywiście wszystko, ale nie przyjmuje konsekwencji własnych działań. Jako przykład podajesz Dorotę Nieznalską.\nNapisałem, że ona właśnie dlatego została tak okrutnie potraktowana, że jej głos jest poważny. Ja rozumiem pozew sądowy raczej jako reakcję obronną, a bronisz się przed czymś, co silnie atakuje, co jest mocne, z czym musisz podjąć walkę, czego nie możesz zlekceważyć. Wobec tego jest to dowód na siłę sztuki. W pewnym sensie musimy być wdzięczni za podobne manifestacje, które świadczą o ukrytej mocy sztuki. Powinniśmy podziękować takiemu rycerzowi prawdy, jakim jest np. Daniel Olbrychski. Paradoksalnie one zaświadczają o sile sztuki.\nBŚ: Czy zagęszczenie tych wszystkich trudności i granic nie będzie przeszkodą w przesunięciu sztuki na inne pozycje?\nZmiana pozycji jest konieczna dlatego, że rzeczywistość wokół nas się zmienia. Nie można np. ciągle definiować się w opozycji do polityki, bo to jest absurdalne w dzisiejszym świecie. Czasy kompromitującej polityczności minęły, a my ciągle trwamy w strukturach wyniesionych z przeszłości, więc musimy uruchomić myślenie o polityczności sztuki, o społecznym zaangażowaniu, o wywieraniu nacisku, o skutecznej ekspozycji treści w sferze publicznej, o zmianie strategii działania w miejscach wymuszających zamilknięcie. To są rzeczy, które są powiązane. Polityka jest w tym kraju świństwem, a jednocześnie jest to dziedzina, która najsilniej organizuje nasze życie zbiorowe i indywidualne. Odwracanie się sztuki plecami do niej i zaprzeczanie jest postawą archaiczną, którą trzeba wymienić na inną – ofensywną, konfrontacyjną.\nBŚ: Czy nie korcą cię definicje? Przedefiniowywanie, nadawanie nowego znaczenia słowom typu artysta?\nNo wiesz, korcą mnie. Artysta to jest rola społeczna, jedna z funkcji, które się podejmuje – z gotowymi skryptami, ze scenariuszami zachowań etc. Puste modele dzieł sztuki czekają na wypełnienie, języki krytyczne są ustalone i sfrazowane, słowniki terminów używanych przez krytykę gotowe, zadania artysty określone. Chodzi więc o to, żeby uciec od istniejącego. Aby to zrobić, musimy niestety rzucić się w pustkę definicyjną. Nie możemy się blokować jakąś definicją, bo do niczego nie dojdziemy. Popatrzcie na język krytyki, na te powtarzające się frazy, całe zdania brzmiące jak mantry – to nie tylko dowody rutyny, to sieci blokujące dostęp do innego czytania sensów sztuki i sformułowania innych jej zadań. Języki krytyki spełniają rolę utrwalaczy – propagują poznawcze niezmienniki, które narzucają widzowi nieustannie te same odczytania.\nBŚ: Jaka jest wobec tego kondycja sztuki i krytyki? I co wobec tego powinno być zrobione?\nSztuka również bywa konserwatywna. Nastawiona na konserwowanie swojej bezpiecznej pozycji, z której może bezowocnie krytykować społeczeństwo, albo uczestniczyć w zamienianiu niebezpiecznego w estetyczne. Wydaje się tymczasem, że dobiega końca czas postpolityki, zarządzania społeczną rzeczywistością przez fachowców. Na planszę wracają gracze. Czy sztuka chce być graczem, czy chce uczestniczyć w zabieganiu o kształt przyszłości? Język sztuki zmierza ku językowi bezgłośnemu, paradoksalnie ku zamilknięciu pomimo nieustannego wydawania głosu. Tym samym koroduje w sztuce jeden z atrybutów, który czyni nas istotami politycznymi: mowa. Pozostaje jednakże drugi: działanie. I w nim nadzieja.\nBŚ: Zastanawiasz się nad tym, jaka jest sytuacja sztuki w Polsce? Czy to, co dzieje się dzisiaj w Polsce, drastycznie różni się od tego, jaka jest sztuka na świecie?\nNie różni się – polska sztuka jest już fragmentem globalnej korporacji, jaką jest art world. Wielkie wystawy, takie jak np. Documenta w Kassel, formatują zainteresowania artystów – a tegoroczne Documenta są wielkim powrotem muzeum – można powiedzieć, że to nie jest wystawa artystów, ale wystawienników. Surowy przepych ramy, w jaką oprawiono sztukę w Kassel, dominuje nad jej treścią. Tegoroczne Kassel restauruje mieszczańskie muzeum i związane z nim hierarchie społeczne – jest apelem o wysoką pozycję dla sztuki. Jeśli jednak jest różnica, to taka, że polskie myślenie o sztuce jest silnie scentralizowane – wyborami artystów steruje niewidzialna centrala – centralna idea aksamitności, łagodności i wycofania języków protestu. Zdawałoby się, że sztuka (po kompromitacji peerelowskiego systemu centralnego zarządzania) powinna zmierzać ku polifonii idei – „od monoidei do pluralizmu motywacji” [Maria Janion]. Jednak zamiast „nieskończenie zróżnicowanego ruchu poetyk” [Przemysław Czapliński] obserwujemy dążenie do tożsamości z jednym lub kilkoma źródłami idei i artystycznych poetyk.\nArtur Żmijewski ur. w 1966, w 1995 ukończył Wydział Rzeźby Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie. Zajmuje się filmem, fotografią. Jest jednym z najbardziej uznanych w kraju i zagranicą polskich artystów. Najczęściej cytowana wypowiedź: ”Rzeczy, które uznałem za niemożliwe do wyrzeźbienia, starałem się opisać przy pomocy kamery. Film okazał się łatwiejszym medium. Staram się, aby moje filmy były czymś pomiędzy fikcją a dokumentem”. W 2005 roku reprezentował Polskę na LI Biennale w Wenecji – pokazał tam film „Powtórzenie”. Jest również redaktorem artystycznym „Krytyki Politycznej” określanej jako nadzieja polskiej lewicy, jedyna prawdziwa lewica, bądź też, sarkastycznie, kawiorowa lewica.\nAlicja Plachówna – socjolożka, brała udział w sandomierskich badaniach terenowych (prowadzonych przez prof. Joannę Tokarską-Bakir) i działaniach na obrazie, w rezultacie których powstał film „Polak w szafie”, napisała pracę magisterską pt. „Etyczne a estetyczne w twórczości Artura Żmijewskiego – próba analizy antropologicznej”.\nIlustracje, opisy filmów:\n<<„Oni” (2007) Żmijewski zaprosił do wzięcia udziału w „warsztatach plastycznych” cztery grupy: działaczki Akcji Katolickiej, młodych socjalistów, Młodzież Wszechpolską, młodych Żydów. Każda z grup wspólnie namalowała na płachcie papieru symbol, który miał najlepiej oddawać ich poglądy (np. w przypadku Młodzieży Wszechpolskiej był to Szczerbiec). Te same symbole zostały wydrukowane na T-shirtach, które nosili uczestnicy „zajęć”. Każdej ekipie przyporządkowany był jeden kolor koszulek.\nGrupy spotkały się i wymieniały opinie na ważne dla siebie tematy. Założeniem było, żeby komunikacja, odbywała się za pomocą działań plastycznych. W dużej mierze udało się ten pomysł zrealizować, uczestnicy projektu malowali, zamalowywali, wycinali (np. drzwi do kościoła), sklejali, budowali domy a potem je palili, sprejowali podłogę etc. Film stanowi dokumentację tych działań.\n<<„Polak w szafie” (2007) artysta został poproszony o sfilmowanie dyskusji, które wywiązały się w grupie studentów i ich profesor Joanny Tokarskiej-Bakir, na skutek i w trakcie badań terenowych w Sandomierzu i okolicach. W sandomierskich katedrze i kościele św. Pawła znajdują się XVIII-wieczne obrazy Karola de Prêvot przedstawiające Żydów dokonujących tzw. mordu rytualnego na chrześcijańskich dzieciach. Badania dotyczyły żywotności legend o krwi w opowiadaniach i przekonaniach mieszkańców tamtych terenów. Film jest zapisem rozmów badaczy po powrocie z terenu i zainicjowanych przez Żmijewskiego „działań na obrazie” (realizacji pomysłów badaczy związanych z problemem obrazów).\n<<„Powtórzenie” (film powstał w 2005r. w wersji 39. minutowej i reprezentował pawilon polski na 51. Biennale w Wenecji, w 2006r. powstała dłuższa wersja filmu trwająca 75 minut) jest repliką słynnego eksperymentu psychologa profesora Philipa Zimbarda, polegającego na zamknięciu w pomieszczeniach wystylizowanych na więzienie dwóch grup ludzi: jedni losują role osadzonych, inni strażników, osoby te są wyposażone w typowe więzienne atrybuty (uniformy, kajdanki, pałki, regulamin, używają numerów zamiast imion). Są zatem stworzone warunki ułatwiające silne wczucie się w role i wypełnianie obowiązków czy to przez „więźniów” czy „strażników”. U Zimbardo w eksperymencie wzięli udział studenci psychologii (otrzymywali 15 dolarów za dobę spędzoną w murach fikcyjnego więzienia), Żmijewski wykorzystał do swojego celu bezrobotnych, którym wypłacał po 120 złotych za przeżyte w „więzieniu” 24 godziny. Podobnie jak u Zimbardo, projekt Żmijewskiego kończy się przed czasem, zamiast 14. trwa 7 dni, jednak tym razem przerywają go sami uczestnicy.\n<<„Ogród botaniczny / ZOO” (1997); Żmijewski sfilmował w ogrodzie botanicznym w Birmingham grupę upośledzonych umysłowo i ruchowo dzieci, nie pytając o zgodę na to działanie opiekujących się nimi osób. Zestawił nagrane sceny z ujęciami egzotycznych zwierząt z pobliskiego ZOO. Pisał o tym: „I pomyślałem:co by było, gdybym zamiast współczucia dla (upośledzonych) dzieci utożsamił się z wstydliwie oddalanym uczuciem niechęci do cielesnej aberracji i wypełnił swoje serce obrzydzeniem? Utożsamiłem się. Posłużyły mi (one) do sprawdzenia, czy mam odwagę w wulgarny sposób zestawić (w formie obrazu filmowego) niezdolne do samodzielnego życia dzieci ze zwierzętami w ZOO. Potrafię. Potrafię to również pokazać publicznie, podpisując swoim nazwiskiem. O to zresztą chodziło – przyznać, że „zło” jest częścią mnie. Zapierając się go – zaparłbym się siebie. (...) Robiąc tę pracę, odczuwałem duży niesmak do pomysłu i do siebie. Okazało się, że to są rzeczy do przeskoczenia”(1).\n(1) Adam Szymczyk, „Kąty codzienności? Mentalne wynalazki?”, (w:) „Materiał”, nr 1:1997, ss. 10-11.\nIlustracje dzięki uprzejmości artysty oraz Fundacji Galerii Foksal.


Lubuskie: Bieliki rozpoczęły toki - RadioMaryja.pl\nJesteś tutaj: Strona główna / Informacje / Polska / Lubuskie: Bieliki rozpoczęły toki\n18 lutego 2018 20:23 /w Informacje, Polska\nBieliki na Ziemi Lubuskiej rozpoczęły toki i niebawem pierwsze samice złożą w gniazdach jaja – poinformował PAP Michał Bielewicz z Regionalnej Dyrekcji Ochrony Środowiska w Gorzowie Wlkp.\nBieliki to największe ptaki szponiaste występujące w Polsce, a zarazem jedne z najszybciej przystępujących do lęgów.\n„Długi okres inkubacji jaj oraz wychowywania piskląt, który trwa aż do końca sierpnia, zanim młode ptaki osiągną samodzielność, powoduje, że bieliki muszą się spieszyć z rozpoczęciem sezonu lęgowego” – wyjaśnił Michał Bielewicz.\nSamica bielika składa najczęściej jedno lub dwa jaja. Młode klują się asynchronicznie, po około 38 dniach inkubacji. Pisklęta przebywają w gnieździe ok. 10-11 tygodni, a po wylocie przebywają na drzewach wokół gniazda i przez kolejne 5-6 tygodni są karmione przez rodziców. Gniazdo bielika może osiągać 2,5 m.\nW Lubuskiem bieliki są pod opieką Regionalnej Dyrekcji Ochrony Środowiska w Gorzowie Wielkopolskim oraz leśników – pomoc polega na wyszukiwaniu nowych miejsc rozrodu i tworzeniu wokół nich specjalnych stref ochronnych oraz kształtowaniu krajobrazu leśnego w taki sposób, aby dostarczał bielikom potencjalnych miejsc gniazdowania.\n„Ważnym działaniem ochronnym jest również ochrona żerowisk bielików, polegające m.in. na zarybianiu jezior i starorzeczy oraz utrzymywaniu stref ciszy na jeziorach” – dodał Michał Bielewicz.\nZ monitoringu tych ptaków wynika, że w zeszłym roku w woj. lubuskim gniazdowało ok. 90–100 par bielików. Ptaki te najłatwiej zaobserwować w dolinach dużych rzek: Odry, Warty czy Noteci, a także w pobliżu kompleksów stawów rybnych i jezior.\n„Tradycyjnie pod koniec maja zostanie przeprowadzona akcja związana z obrączkowaniem młodych ptaków” – powiedział Michał Bielewicz Bielewicz.\nBielik to największy w Polsce lęgowy ptak szponiasty. Samice ważą nawet do 6 kg, rozpiętość ich skrzydeł dochodzi do 2,5 m. Samce są tylko nieznacznie mniejsze.\nDorosłe ptaki (powyżej 5. roku życia) są ciemnobrązowe, mają jasnopłowe szyje i głowy oraz śnieżnobiałe ogony i intensywnie żółte dzioby. Mogą dożyć 40 lat. W pary łączą się na całe życie, jedynie po śmierci partnera szukają innego.\nNa początku XX wieku bielik był w Polsce na krawędzi wymarcia. Jednak prowadzona od kilku dziesięcioleci intensywna ochrona gatunku i tworzenie specjalnych stref ochronnych sprawiły, że Polska populacja osiągnęła obecnie liczebność około 1000-1500 par lęgowych, stanowiąc trzecią co do wielkości populację w Europie.\nM. Morawiecki: Strona polska liczy na kontynuację porozumienia z Izraelem Białoruś: operator Biełsatu pobity przez milicjantów w lokalu wyborczym...


Gry i zabawy na lato, cz. 1 - PINEZKA\nDzieci ustawiamy w rzędzie przy mecie – narysowanej na ziemi linii. Dajemy im napełnione kubeczki z wodą, które stawiają sobie na głowie i przytrzymują jedną ręką. Ktoś z dorosłych woła „start” i uczestnicy zaczynają iść, starając się nie uronić ani kropli z podtrzymywanych kubków. Po dojściu do mety ustawiamy kubki na stole i sprawdzamy, w którym jest najwięcej wody – właściciel tego kubeczka wygrywa.\nPotem możemy zabawę modyfikować np. tak, że to zwycięzca decyduje, co będzie metą, np. „do brzegu morza” czy „do tamtego drzewa” itd.\nRysujemy linię na ziemi, a 2-3 metry dalej rysujemy równoległą do niej drugą linię, na której stawiamy butelkę (możemy napełnić ją wodą, by utrudnić zadanie, jeżeli uczestnicy są starsi). Dzieci stają przy pierwszej linii. My stajemy na linii, na której stoi butelka (dwa razy dalej od butelki, niż stoją dzieci, czyli ok. 4-5 metrów). Dzieci po kolei rzucają do butelki, próbując w nią trafić. Jeżeli któremuś z dzieci uda się przewrócić piłką butelkę, musi szybko do niej dobiec. My staramy się dobiec do butelki przed dzieckiem. Jeżeli jednak ono pierwsze dobiegnie, to przejmuje „władzę” nad butelką. Dorosły idzie wtedy za linię i rzuca piłką z pozostałymi dziećmi. Jeżeli uczestnikami są tylko dzieci, to „opiekun butelki” stoi w tej samej odległości, co pozostali (ci, którzy próbują w nią trafić) uczestnicy.\nMożemy też zbierać punkty: „opiekun butelki” dostaje 1 punkt za każdy rzut, po którym butelka nie została przewrócona. Wygrywa ten, kto uzbierał najwięcej punktów.\nDajemy dzieciom książkę, najlepiej typu „ilustrowana encyklopedia dla najmłodszych”. Jeżeli jest to dwoje dzieci, to jedna książeczka im wystarczy. Jeżeli dzieci jest więcej, każde dziecko musi dostać oddzielną książeczkę (mogą być różne) lub ilustrowany magazyn.\nNajpierw prosimy dzieci, by dokładnie przejrzały książkę (zakładamy, że nie ma ona więcej niż 24-32 strony), a potem prosimy, by obserwowały świat za oknem pojazdu. Jeżeli widzą coś, co jest na obrazku w książce, mają szybko powiedzieć, co widziały. Np. „O, widziałem dom!”\nGry i zabawy – część 2\ngry, Justyna, pomysły na zabawy, urlop, zabawy, zabawy na plaży, zabawy w podróży, zabawy z dziećmi


MATIZOL Dyspersyjna masa disprobit – Poznaj Matizol.pl\nAplikacja na suchych i wilgotnych podłożach\nDyspersyjna masa asfaltowa modyfikowana kauczukiem syntetycznym do wykonywania lekkich powłok hydroizolacyjnych oraz do renowacji i konserwacji pokryć dachowych. Masa jest idealna w polskich warunkach klimatycznych – tworzy powłoki o dużej odporności na spękania powstające na skutek mrozów (analogicznych do uszkodzeń dróg asfaltowych). Powstała powłoka jest odporna na działanie czynników atmosferycznych, wodę, słabe kwasy i zasady, na działanie substancji agresywnych zawartych w ziemi. Dzięki własnościom tiksotropowym powłoka nie spływa z pionowych powierzchni, nawet w wysokich temperaturach. Masę można nakładać na suche i wilgotne powierzchnie. Nie uszkadza styropianu.\nMasa asfaltowa modyfikowana kauczukiem\nHydroizolacje fundamentów typu lekkiego\nIzolacje podposadzkowe, piwnic, garaży, tarasów, balkonów\nGruntowanie podłoża po rozcieńczeniu wodą\n0,98 - 1,20\nCzas schnięcia 1 warstwy [h]\nZużycie - gruntowanie [kg/m² ]\nZużycie - powłoki hydroizolacyjne (na 1 warstwę) [kg/m² ]\nCegła, Beton, Papa bitumiczna, Bitumiczne pokrycie dachowe\nBIM-DS----#10 10002508 wiadro plastikowe 10 kg 44\nBIM-DS----#20 10002509 wiadro plastikowe 20 kg 27


MŚ 2018. Bezpieczne wybory Adama Nawałki Reprezentacja Polski\nPaweł Wilkowicz 04.06.2018 19:18\nKamil Glik swoją pechową przewrotką przywrócił odpowiednią hierarchię dylematów kadry. Pytanie, kto z rezerwowych pojedzie, a kto nie, przestało rozpalać emocje, gdy może trzeba będzie zasypywać dziurę przed bramką\nHiszpania na dwa tygodnie przed mundialem 2002 straciła podstawowego bramkarza, bo Santiago Canizares zranił się w łazience rozbitym szkłem. Brazylia na niecały tydzień przed pierwszym meczem w mundialu 2002 straciła najważniejszego defensywnego pomocnika, bo Emerson w gierce na koniec treningu bawił się w bramkarza i zwichnął bark. Czasami trafiają się cegły w drewnianym kościele, choć Kamil Glik znany był dotychczas raczej z tego, że - mówiąc Franciszkiem Smudą - nawet rzuconą cegłę by zagłówkował. Wielu od dawna by nie było w stanie grać, mając kolano w takim stanie jak on. Ostatnio doszły jeszcze problemy ze ścięgnem Achillesa. Ono było pod szczególnym nadzorem w Arłamowie. A na koniec los z tego wszystkiego zakpił. W poniedziałek miało ubyć znaków zapytania dotyczących kadry. A ich przybyło, mimo odchudzenia kadry do 24 piłkarzy, z rezerwowym Marcinem Kamińskim.\n0Trening pilkarzy reprezentacji Polski w Jastarni Fot. Kuba Atys / Agencja Gazeta\nW przypadku Mączyńskiego zdecydowały problemy ze zdrowiem\nPo pechowej przewrotce Glika te skreślenia w kadrze zeszły na dalszy plan, choć Adam Nawałka zrezygnował z jednego z tych piłkarzy, których miał przy sobie od dawna i powoływał go nawet wtedy, gdy się wszyscy pukali w czoło. A teraz, gdy Krzysztof Mączyński już dawno przekonał większość niedowiarków, że jest ważny dla kadry, zatrzymały go problemy ze zdrowiem: kolano, mięsień dwugłowy. Wątpliwości, czy Mączyński zdąży dojść do pełni sił mimo straconego finiszu sezonu w ekstraklasie (nie grał od początku kwietnia), były od początku zgrupowania. Wydawało się w pewnym momencie, że Mączyńskiemu udało się je rozwiać. Ale w chwili podejmowania decyzji w sztabie nie chcieli jednak ryzykować. To można zresztą rozciągnąć na całość wyborów Adama Nawałki: trener wybrał kadrę bezpiecznie. Drzwi trzymał otwarte od jesieni do czerwca: przepuścił Rafała Kurzawę, który nie grał w eliminacjach w ogóle, przepuścił Dawida Kownackiego, też bez choćby minuty w grze o mundial, przepuścił Jana Bednarka, który zagrał tę symboliczną minutę. Więc nie jest tak, że się zamknął w świecie sprawdzonych pomysłów. Ale gdy miał wątpliwości, to rozstrzygał je na niekorzyść nowych twarzy.\nBez odmładzania dla odmładzania\nTrener nie chciał odmładzania dla odmładzania. Wolał sprawdzonych, nawet jeśli ich trzeba było odbudować, jak Artura Jędrzejczyka, o którym mówią, że był jednym z największych wygranych Arłamowa. Czy podbudować, jak Sławomira Peszkę, który stał się dyżurnym "po co on go powołuje?" tej kadry, zmieniając w tej roli Mączyńskiego czy Thiago Cionka. Czy w wierze w Peszkę jest jakiś element trenerskiej przekory wobec podpowiadaczy, czy też zadań dla zadaniowca Peszki naprawdę nie jest w stanie wykonać nikt inny, to już tajemnica selekcjonera. W każdym razie przed poprzednim wielkim turniejem Nawałka potrafił wyłączyć sentymenty, gdy decydował o powołaniu choćby dla Sebastiana Mili, też ważnego dla atmosfery w kadrze. Potrafił też zrobić wiatr w podstawowym składzie, wystawiając Bartosza Kapustkę na mecz otwarcia, a Piotra Zielińskiego na mecz decydujący o wyjściu z grupy (Zieliński zagrał podczas Euro tylko 45 minut, ale to było i tak blisko dwa razy dłużej niż w całych eliminacjach). I przyzwyczaił do tego, że się przy wyborach nie kieruje widzimisię, samą intuicją, albo wiarą, że może się jakoś uda. Raczej woli dowód na przydatność zobaczyć w liczbach, podczas analizowania danych z klubów i treningów w kadrze.\nKto, jeśli nie Glik?\nPrzyzwyczaił też do tego, że problemów nie nazywa problemami, tylko wyzwaniami, albo okazją, żeby więcej pogłówkować. Więc raczej nie usłyszymy z jego ust, że ewentualne wypadnięcie Glika to dramat, cios i pora przykroić ambicje. Nawałka jest z tych trenerów, którzy widzą szklanki do połowy pełne, i którzy wierzą, że czasem strata ważnego piłkarza nie tylko boli, ale też mobilizuje pozostałych do jeszcze lepszej gry.\nA czasem zastępca chwyta szansę i zostaje bohaterem. Cztery lata temu nasi obecni grupowi rywale, Kolumbijczycy, jechali na mundial bez swojego Lewandowskiego: Radamel Falcao, klubowy kolega Glika, nie zdążył wrócić do formy po kontuzji. Wydawał się niezastąpiony w strzelaniu goli, aż się zaczął mundial i zaczęli szaleć James Rodriguez z Juanem Cuadrado. Hiszpanie w 2002 po stracie Canizaresa do bramki wstawili Ikera Casillasa. Brazylijczycy za Emersona - nieznanego zupełnie w Europie Gilberto Silvę, i pomknęli po mistrzostwo, a Silva do wielkiej kariery.\nCo nie zmienia faktu, że byłoby lepiej dla kadry i wszystkim lżej na duchu, gdyby wariantów awaryjnych nie trzeba było sprawdzać, a Kamil Glik leciał do Moskwy na mecz z Senegalem gotowy do gry. Nastroje były w poniedziałek minorowe, a pytania o szanse Glika kwitowane: no jakieś są. Ale kto z polskiej kadry miałby się z takiego urazu wykaraskać na czas, jeśli nie on?


Rejestracja bazy danych i masowych mailing - Secret Models\nHome » Specjalizacje » Informatyczne » Rejestracja bazy danych i masowych mailing\nChcesz bez problemów wysłać mailingi na skalę masową? Konieczna będzie rejestracja bazy w GIODO – bez tego możesz zostać oskarżony o nielegalne wykorzystywanie danych. Spokojnie, nie musisz się tym zajmować sam. Pomoże Cię agencja interaktywna Freshmail specjalizująca się w marketingu internetowym, a w szczególności w działaniach związanych z mass mailingiem. Znajdziesz tam również gotowe szablony do wysyłki mailingowej, które możesz edytować, udostępniać i wysyłać. Sprawdzisz, czym jest video content i jak używać, słowem znajdziesz wiele usług, dzięki którym wypromujesz swoją stronę (a co za tym idzie swoje produkty lub usługi) w sieci, zdobędziesz nowych klientów i zwiększysz zyski.\nNajlepsze usługi internetowe z Freshmail\nZapoznaj się ze szczegółami oferty Freshmail i daj się znaleźć w sieci. Ale – zanim znajdziesz wysyłać masowe maile reklamujące swoją firmę, nie zapomnij, że musisz zacząć od zgodności z prawem – rejestracja bazy w GIODO to podstawa. W tym także pomoże Ci Freshmail. Koniecznie sprawdź, w czym jeszcze!\nNasze przedsiębiorstwo prowadzi bardzo innowacyjny antykwariat online. Warszawa to siedziba naszej firmy, ale działalność dzięki internetowi prowadzimy na terytorium całej Polski. W naszej ofercie można znaleźć bardzo atrakcyjne eksponaty oraz zabytkowe produkty z różnego rodzaju metali szlachetnych - w tym ...


Sposób na bezpieczeństwo w firmie – ZygmuntBauman.pl\nZygmuntBauman.pl › Praca & Firma › Sposób na bezpieczeństwo w firmie\nWypadki pracowników w czasie pracy są czynnikiem, który może doprowadzić na skraj finansowej zapaści każdą niemalże firmę. Skala odszkodowań zdaje się rosnąć z każdym rokiem, szczególnie, że firmy ubezpieczeniowe wielu zobowiązań finansowych wobec poszkodowanych nie uznają, tłumacząc to nieodpowiednim przeszkoleniem pracowników czy błędnym oznaczeniem już w samej firmie. Co więc zrobić, by podnieść bezpieczeństwo własnych pracowników i uniknąć przykrych zobowiązań finansowych (ratując jednocześnie opinię i reputację samej firmy)?\nSedno tkwi w szkoleniach\nPodstawowym czynnikiem chroniącym pracowników przed nieszczęśliwymi wypadkami są oczywiście szkolenia BHP. Warto oczywiście skorzystać przy tej okazji z usług profesjonalnych firm je organizujących, jako że mają one największe doświadczenie w szkoleniach BHP. Dramatem jest natomiast indywidualny pracownik, który próbuje przeszkolić swoich kolegów urządzając im godzinną pogadankę, która zmienia się w wybuch ogólnej radości i śmiechu. Przeprowadzenie szkolenia BHP jest również podstawa dla zawarcia umowy z ubezpieczycielem, która będzie dla danego pracodawcy jak najbardziej korzystna. Drugim etapem ochrony przed wypadkami jest zorganizowanie w swojej firmie odpowiednich oznaczeń, by każdy pracownik mógł łatwo zlokalizować źródła potencjalnych wypadków (nawet oznaczenie wystającego progu może skutecznie ochronić przed upadkiem i przykrym urazem, jak na przykład złamanie ręki). Wszystko to dla dobra pracowników.\nBezpieczeństwo pracowników powinno być priorytetem dla każdego szefa. Warto więc skorzystać z usług firm organizujących szkolenia bhp warszawa, by uniknąć wysokich odszkodowań.


Jesteś tutaj: Strona główna » Artykuły » Nowe centrale alarmowe Bosch serii AMAX\nRodzina central alarmowych Bosch AMAX na chwilę obecną składa się z trzech centrach będących w stanie obsłużyć do 8, 32 i 64 linii dozorowych. Dzięki hybrydowemu trybowi pracy umożliwiają obsługę czujek przewodowych i bezprzewodowych oraz sprawiają, że instalacje alarmowe cechują się maksymalną elastycznością w rozbudowie i funkcjonalnością.\nDzięki wprowadzeniu na rynek nowych central systemu sygnalizacji włamania i napadu AMAX, Bosch powiększa swoją ofertę systemów przeznaczonych dla małych i średnich aplikacji. Ułatwia to również wprowadzenie nowej serii urządzeń bezprzewodowych RADION. Właściciele mieszkań, domów czy małych i średnich firm mają teraz do wyboru zarówno urządzenia przewodowe, jak i bezprzewodowe, co umożliwia lepsze dostosowanie systemu alarmowego do ich potrzeb.\nCentrale systemu sygnalizacji włamania i napadu AMAX\nWprowadzony w 2013 roku system sygnalizacji włamania i napadu AMAX 4000 został obecnie uzupełniony o dwie kolejne centrale - AMAX 3000 i AMAX 2100. Dzięki temu systemy alarmowe AMAX mogą obsłużyć trzy kategorie obiektów:\nAMAX 2100 jest przeznaczony do mieszkań i małych firm, obsługuje maksymalnie 8 linii dozorowych,\nAMAX 3000 jest systemem przeznaczonym do dużych mieszkań i średnich firm. Może obsługiwać maksymalnie 32 linie dozorowe,\nAMAX 4000 jest systemem umożliwiającym obsługę maksymalnie 64 linii dozorowych.\nPanele AMAX 4000 i 3000 mogą być użytkowane w trybie hybrydowym. Oznacza to możliwość obsługi zarówno czujek przewodowych, np. serii Blue Line firmy Bosch, jak i czujek bezprzewodowych nowej serii RADION. W przypadku panelu AMAX 2100 możliwe jest przyłączenie konwencjonalnych czujek przewodowych.\nNowa seria urządzeń bezprzewodowych RADION firmy Bosch obejmuje wiele różnych produktów, m. in. czujki ruchu PIR, czujki kontaktronowe do okien/drzwi, piloty bezprzewodowe czy bezprzewodowe czujki dymu. Oprócz budowy nowej instalacji można je wykorzystać do rozbudowy już istniejącego systemu sygnalizacji włamania i napadu. Nowa rodzina produktów bezprzewodowych RADION oferuje jeszcze jedną wyjątkową zaletę - dzięki zastosowaniu wzmacniaczy sygnałów (maksymalnie do ośmiu w systemie) możliwe jest zwiększenie zasięgu systemu bezprzewodowego do 1350 metrów. Automatyczne adresowanie pozwala na szybką integrację wszystkich komponentów RADION z centralą AMAX.\nWszystkie trzy centrale alarmowe AMAX oraz seria czujek bezprzewodowych RADION spełniają wymagania normy EN 50131, stopień 2. Systemy AMAX są dostępne w ośmiu wersjach językowych. Domyślne ustawienia uwzględniają 90% dostępnych funkcji, dzięki czemu użytkownik może w łatwy i szybki sposób zainstalować i uruchomić system. Do powiadamiania o alarmach wykorzystywana jest linia telefoniczna (PSTN), do dyspozycji są także moduły dodatkowe umożliwiające transmisję z wykorzystaniem protokołów IP oraz GSM/GPRS. Użytkownik ma także możliwość zdalnego dostępu do centrali dzięki oprogramowaniu A-Link za pośrednictwem złącza USB, dostępnego na płycie głównej centrali. Opcja przyłączenia czujek dymu do systemu pozwala wykorzystać centrale AMAX także do wykrywania pożarów.


DevilPage.pl - Manchester United - Merson: To smutne, jak bardzo United obniżyli loty\nMerson: To smutne, jak bardzo United obniżyli loty\n» 24 stycznia 2020, 16:53 - Autor: Rio5fan - źródło: dailystar.co.uk\nPaul Merson, który aktualnie pełni rolę eksperta Sky Sports, jest przekonany, że w składzie Manchesteru United wciąż znajduje się kilku piłkarzy, którzy nie spełniają standardów klubu z Old Trafford.\n» Piłkarze Manchesteru United muszą mierzyć się z ostrą krytyką ze strony ekspertów\nCzerwone Diabły po porażce 0:2 z Burnley wciąż zajmują piąte miejsce w tabeli Premier League. Klub do tej pory nie wzmocnił swojej kadry w trakcie zimowego okna transferowego.\n- Dlaczego Edowi Woodwardowi wciąż uchodzi na sucho w Manchesterze United? Ciągle słyszę, że ich skład kosztował o 100 milionów funtów więcej od Liverpoolu. Jak to jest możliwe? Niesamowite - stwierdził Merson.\n- Czasem oglądam mecze United i smutno się na to patrzy. Oglądając ich spotkania czuję się niekomfortowo. To nie jest Manchester United.\n- Tak wielu piłkarzy nie jest wystarczająco dobrych. Fred jest trochę lepszy, ale trzeba przyznać, że nie mogło być gorzej. Anthony Martial nie zdaje sobie sprawy, dla jakiego klubu gra. Nie jestem pewny, czy Victor Lindelöf i Harry Maguire są wystarczająco dobrzy, żeby grać w czwórce obrońców. Lepiej pasują do tercetu.\n- Aaron Wan-Bissaka zderzył się z wielką ceglaną ścianą. Burnley koncentrowało swoje ataki na nim. Daniel James musi trochę odpocząć, ponieważ stracił pewność siebie. Gdzie się podziały bramki Jessego Lingarda?\n- Ludzie mówią, że Manchesterowi United brakuje Scotta McTominaya. Jak wiele topowych klubów ustawia się po niego w kolejce? To smutne, jak bardzo United obniżyli loty. Nie ma co wspominać o czołowej dwójce. Manchester United nie powinien rywalizować o czwarte miejsce - podsumował Anglik.\nDwie zmiany w marcowym kalendarzu Manchesteru United\nAlexChapman1986: Wszystko jest robione nie w tej kolejności. Kiedy zawodników w składzie było więcej i przychodzili kolejni (albo obecnym przedłużano kontrakty) pensje szły w górę nieproporcjonalnie do wartości sportowych.\nJak teraz nie ma kim grać, to nagle wprowadzamy politykę zaciskania pasa i nie przeplacamy. Ok, ale nikt teraz nie zrobi dla nas promocji i w efekcie nikogo nie sprowadzimy. Taką politykę to było robić lata temu, jak można sobie było na to pozwolić i ławka była długa.\nJeszcze sezon, czy 2 zrobi się tu taki syf, że nikt z topu nie będzie chciał tu grać (to już się dzieje) . Zaczną wygasać kontrakty obecnym zawodnikom na których opieramy 11tkę i kto ambitniejszy zmieni projekt na Włochy, czy inną Hiszpanię itp. Dobrą kasę można zarobić też w innych klubach i do tego dołożyć jakieś trofeum czego w United długie lata nie zobaczymy.\n» 25 stycznia 2020, 11:44\nWszystko jest robione nie w tej kolejności. Kiedy zawodników w składzie było więcej i przychodzili kolejni (albo obecnym przedłużano kontrakty) pensje szły w górę nieproporcjonalnie do wartości sportowych. Jak teraz nie ma kim grać, to nagle wprowadzamy politykę zaciskania pasa i nie przeplacamy. Ok, ale nikt teraz nie zrobi dla nas promocji i w efekcie nikogo nie sprowadzimy. Taką politykę to było robić lata temu, jak można sobie było na to pozwolić i ławka była długa. Jeszcze sezon, czy 2 zrobi się tu taki syf, że nikt z topu nie będzie chciał tu grać (to już się dzieje) . Zaczną wygasać kontrakty obecnym zawodnikom na których opieramy 11tkę i kto ambitniejszy zmieni projekt na Włochy, czy inną Hiszpanię itp. Dobrą kasę można zarobić też w innych klubach i do tego dołożyć jakieś trofeum czego w United długie lata nie zobaczymy. To kwestia czasu.\nKlimaa: Prawda, czysta prawda.\nMy o tym wiemy ale nie ma żadnych decyzji wewnątrz klubu które mogłyby sugerować zmiany. Ciągle tylko słyszymy że "trener dostanie wsparcie" bla bla\n» 25 stycznia 2020, 10:22\nPrawda, czysta prawda. My o tym wiemy ale nie ma żadnych decyzji wewnątrz klubu które mogłyby sugerować zmiany. Ciągle tylko słyszymy że \_"trener dostanie wsparcie\_" bla bla\npazur: Za rozpasanie średnich piłkarzyków odpowiada zarząd. Przecież przedłużanie kontraktó wraz z podwyżkami, rozbestwiło tych nieudaczników. Za takie pieniądze to im się nie chce nawec podbiec. A co dopiero walczyć do upadu. Jeden Mata, McTomek i Rasz coś chcą. Reszta ma wywalone i wychodzi do gry bo musi, ale wie, że i tak nic się nie stanie jak oleją. I mamy efekt.\n» 25 stycznia 2020, 09:12\nZa rozpasanie średnich piłkarzyków odpowiada zarząd. Przecież przedłużanie kontraktó wraz z podwyżkami, rozbestwiło tych nieudaczników. Za takie pieniądze to im się nie chce nawec podbiec. A co dopiero walczyć do upadu. Jeden Mata, McTomek i Rasz coś chcą. Reszta ma wywalone i wychodzi do gry bo musi, ale wie, że i tak nic się nie stanie jak oleją. I mamy efekt.\nOficer: To ze Eriksen nie chce u nas grac to jest efekt tego marazmu z ostatnich lat. Gdyby facet wiedzial ze przyjdzie tu jeszcze 3-4 zawodnikow z dobra jakoscia i United mogliby wrocic na szczyt to rozmowa bylaby inna. Woli isc do Interu i walczyc o mistrza niz tu o lige europy...\n» 24 stycznia 2020, 19:53\nTo ze Eriksen nie chce u nas grac to jest efekt tego marazmu z ostatnich lat. Gdyby facet wiedzial ze przyjdzie tu jeszcze 3-4 zawodnikow z dobra jakoscia i United mogliby wrocic na szczyt to rozmowa bylaby inna. Woli isc do Interu i walczyc o mistrza niz tu o lige europy...\nprimasort: Żaden szanujący się piłkarz,stawiający karierę przed zarobkami nie przyjdzie grać dla OGSa.\n» 24 stycznia 2020, 20:33\nŻaden szanujący się piłkarz,stawiający karierę przed zarobkami nie przyjdzie grać dla OGSa.\ntrance: Eriksen w Interze za 20 mln. Łutfjut, jak tam?\n» 24 stycznia 2020, 19:11\nEriksen w Interze za 20 mln. Łutfjut, jak tam?\nOficer: Wydawalo sie ze to Mou poklocil sie z szatnia a to slabizna którą tu zastał i brak transferow wywolaly konflikty. Teraz nie dziwi mnie ze od Mistrza swiata Pogby oczekiwal poziomu i dyscypliny a kiedy tego nie bylo gosc siedzial na lawie. Dlatego tak lubił Scotta który pracował i robił to co kazal mu menadżer. Ole ma zupelnie inne podejscie i niczym strazak łagodzi ta atmosfere. Cieszy mnie tylko zmasowany atak na edka bo to co robil przez lata to kryminał. Moze ktos lub on sam pojdzie po rozum do glowy i zacznie odpowiednio działać.\n» 24 stycznia 2020, 18:37\nWydawalo sie ze to Mou poklocil sie z szatnia a to slabizna którą tu zastał i brak transferow wywolaly konflikty. Teraz nie dziwi mnie ze od Mistrza swiata Pogby oczekiwal poziomu i dyscypliny a kiedy tego nie bylo gosc siedzial na lawie. Dlatego tak lubił Scotta który pracował i robił to co kazal mu menadżer. Ole ma zupelnie inne podejscie i niczym strazak łagodzi ta atmosfere. Cieszy mnie tylko zmasowany atak na edka bo to co robil przez lata to kryminał. Moze ktos lub on sam pojdzie po rozum do glowy i zacznie odpowiednio działać.\nOldTrafford1988: Nie lubię Jose Mourinho, ale muszę posypać głowę popiołem, bo miał rację co do WIRUSA i do Martiala, obu powinno się sprzedać. WIRUSA wiadomo dlaczego, a co do Martiala to strasznie się zawiodłem, mieć takie umiejętności i przechodzić sobie obok większości meczów, przecież to widać jak mu się nie chce, gra jakby to robił za karę. Szkoda, bo z takimi umiejętnościami to mógłby być gwiazdą tej drużyny, a tak no cóż brak słów.\n» 24 stycznia 2020, 17:31\nNie lubię Jose Mourinho, ale muszę posypać głowę popiołem, bo miał rację co do WIRUSA i do Martiala, obu powinno się sprzedać. WIRUSA wiadomo dlaczego, a co do Martiala to strasznie się zawiodłem, mieć takie umiejętności i przechodzić sobie obok większości meczów, przecież to widać jak mu się nie chce, gra jakby to robił za karę. Szkoda, bo z takimi umiejętnościami to mógłby być gwiazdą tej drużyny, a tak no cóż brak słów.\nUnitedWeStand: Podobno (!!), Glazerowie zablokowali odejście Martiala oraz nie chcą dawać dużych kwot na piłkarzy bez renomy i wartości marketingowej. Co do Pogby, to na jego odejście jest nastawiony mocno negatywnie Adidas, bo United nie generowałoby już dla nich takich pieniędzy.\nByło pare takich informacji, ale ile w tym prawdy, to nie wiadomo, bo nigdy nie były to cytaty Glazerów ani dyrektorów Adidasa.\nTylko "podobno" Glazer zablokował transfer Fernandesa, "podobno" Glazer powiedział, że Martial, to Pele i nie odejdzie, "podobno" Adidas blokuje odejście Pogby do Realu.\nMimo wszystko, to już sam fakt, że takie domysły są, to tylko pokazuje w jakim miejscu stoimy gdzie wartość sportowa straciła znaczenie dla chwilowej wartości marketingowej, bo nie wierzę aby bez sukcesów były w dalszym ciągu generowane takie przychody, ba, Adidas ma pełne prawo nie wypłacić nam ogromnych pieniędzy jeżeli znowu nie zagramy w Lidze Mistrzów, a bez kwalifikacji do Ligi Europy, to straty będą jeszcze większe.\nJeżeli będziemy poniżej piątego miejsca - nie wiem czy szóste nam coś da - to trzeba będzie się spodziewać, że czeka nas ciężkie okienko transferowe, po którym skład może wyglądać jeszcze gorzej niż dzisiaj.\nCo do samego Martiala, to chłopak ma fajną technikę i tyle.\nNie bez powody od chyba dwóch lat nie jest powoływany do kadry i sztab woli od niego Giroud..\n» 24 stycznia 2020, 17:47\nPodobno (!!), Glazerowie zablokowali odejście Martiala oraz nie chcą dawać dużych kwot na piłkarzy bez renomy i wartości marketingowej. Co do Pogby, to na jego odejście jest nastawiony mocno negatywnie Adidas, bo United nie generowałoby już dla nich takich pieniędzy. Było pare takich informacji, ale ile w tym prawdy, to nie wiadomo, bo nigdy nie były to cytaty Glazerów ani dyrektorów Adidasa. Tylko \_"podobno\_" Glazer zablokował transfer Fernandesa, \_"podobno\_" Glazer powiedział, że Martial, to Pele i nie odejdzie, \_"podobno\_" Adidas blokuje odejście Pogby do Realu. Mimo wszystko, to już sam fakt, że takie domysły są, to tylko pokazuje w jakim miejscu stoimy gdzie wartość sportowa straciła znaczenie dla chwilowej wartości marketingowej, bo nie wierzę aby bez sukcesów były w dalszym ciągu generowane takie przychody, ba, Adidas ma pełne prawo nie wypłacić nam ogromnych pieniędzy jeżeli znowu nie zagramy w Lidze Mistrzów, a bez kwalifikacji do Ligi Europy, to straty będą jeszcze większe. Jeżeli będziemy poniżej piątego miejsca - nie wiem czy szóste nam coś da - to trzeba będzie się spodziewać, że czeka nas ciężkie okienko transferowe, po którym skład może wyglądać jeszcze gorzej niż dzisiaj. Co do samego Martiala, to chłopak ma fajną technikę i tyle. Nie bez powody od chyba dwóch lat nie jest powoływany do kadry i sztab woli od niego Giroud..\nGrayMid: A pamiętam jak niedawno pisałem właśnie to o Martialu, to się mnóstwo osób oburzało. A miałem rację - Martial ma talent, ale nie ma elitarnej mentalności i generalnie jest leniem, nie zależy mu.\n» 24 stycznia 2020, 22:24\nA pamiętam jak niedawno pisałem właśnie to o Martialu, to się mnóstwo osób oburzało. A miałem rację - Martial ma talent, ale nie ma elitarnej mentalności i generalnie jest leniem, nie zależy mu.\nAlexChapman1986: Właśnie o to chodzi, że trener nie jest od lubienia. Józek to fachowiec jakich mało i zarząd powinien mu dać więcej zaufania +transfery , zwłaszcza że wykręcał najlepsze wyniki od czasu SAFa. Zostaliśmy z sympatycznym Aleksandrem, który wg mnie nie ogarnia trenerki na tak wysokim poziomie.\nDo tego brak wsparcia zarządu i aż przykro mi patrzeć na takie United.\nWłaśnie o to chodzi, że trener nie jest od lubienia. Józek to fachowiec jakich mało i zarząd powinien mu dać więcej zaufania +transfery , zwłaszcza że wykręcał najlepsze wyniki od czasu SAFa. Zostaliśmy z sympatycznym Aleksandrem, który wg mnie nie ogarnia trenerki na tak wysokim poziomie. Do tego brak wsparcia zarządu i aż przykro mi patrzeć na takie United.\nFenek: "Nie możemy reagować na szum z zewnątrz" tak pewnie podchodzi do takich opinii nasz partacz.\n» 24 stycznia 2020, 17:13\n\_"Nie możemy reagować na szum z zewnątrz\_" tak pewnie podchodzi do takich opinii nasz partacz.