Mieszkamy na różnych powierzchniach, czasem dla trzy-osobowej rodziny mamy do dyspozycji małe mieszkanko, czasem zamieszkujemy we dwójkę kawalerkę – często oczywiście również metraż spełnia wszystkie nasze potrzeby, ale co, jeśli tak nie jest?\nTrzeba wówczas pomyśleć o sposobie na znalezienie odrobiny prywatności, kącika, w którym można się ‘ukryć’ przed światem tak, żeby wydawało nam się, że poza nami nie ma już nikogo.\nBohater naszego dzisiejszego wpisu nie służy jednak wyłącznie w celach powyższych (choć trudno ukryć – do takich zadań pasuje wprost idealnie), może być po prostu piękną i niecodzienną ozdobą naszego wnętrza – zupełnie bez celu użytkowego.\nO nim mowa. Znany z francuskich salonów i pałacowych komnat. Bohater nadwornych dam, wykorzystywany bardzo użytkowo – oprócz walorów prywatności, zapewniał także rozrywkę – tak tak, drodzy Państwo – kojarzycie na pewno sztukę decoupage’u – zdobienia powierzchni za pomocą serwetek (papierów ryżowych lub innych, tworzonych specjalnie w tym celu materiałów) – znudzone życiem damy na dworach rozpoczęły zwyczaj własnoręcznego zdobienia właśnie na parawanach. Korzystając z dostępnych wówczas materiałów, naklejały motywy kwiatowe, co zdolniejsze domalowywały dodatkowe zdobienia, tworząc prawdziwe dzieła sztuki. Ale wracając do tematu… Parawany towarzyszą nam od wieków. Nie ma się co dziwić – spokojnie można nadać im dumne miano ponadczasowości. Moda na nie nie przeminęła i nie zanosi się na to, aby miało to nastąpić.\nW dzisiejszym wzornictwie odnajdziecie parawany, stworzone z rozmaitych materiałów (od drewna, przez tworzywa sztuczne, wiklinę, aż po delikatny pergamin) – do wyboru, do koloru, uda Wam się znaleźć parawan w każdym możliwym kolorze, a ich styl dopasować można i do wnętrza klasycznego i do najnowocześniejszego – jak sobie życzycie. Projektowane dziś parawany spełnią także zróżnicowane potrzeby cenowe – możecie poszukiwać prawdziwie artystycznych dzieł sztuki, wykonanych z wysublimowanych materiałów, malowanych i zdobionych ręcznie, ale także całkiem prostych – i tym samym – niedrogich, dostępnych w wielu sklepach.\nTo nie koniec – jeśli macie zacięcie artystyczne i odrobinę zmysłu plastycznego – z powodzeniem możecie parawan wykonać własnoręcznie. Oprócz tego, że będzie idealnie dostosowany do Waszych potrzeb, będzie jedyny w swoim rodzaju – będzie również wprawiał wszystkich oglądających w zachwyt… Inspiracji, jak i z czego można go wykonać znajdziecie w internecie mnóstwo.\nMożecie wykorzystać go, jako swego rodzaju zasłonę, odgradzającą Waszą część sypialną w kawalerce, kącik, służący relaksowi w salonie, czy miejsce, gdzie łatwo możecie zmienić garderobę. Możecie również potraktować go, jako mebel ozdobny, element wystroju, który poza zdobieniem nie ma żadnych innych funkcji. Decyzja należy do Was :-)\nSalone del Mobile 2012 za nami.\nW Mediolanie, światowej stolicy dyktatury trendów, odbyły się po raz kolejny targi meblowe – wielkie wydarzenie dla świata designu wnętrzarskiego, projektantów, producentów i wielbicieli domowej sztuki. Targi trwały cały miniony tydzień – od 17 do 22 kwietnia. Zjechali się najwięksi, odbyło się wiele ciekawych rozmów, nawiązano nowe kontakty, ale przede wszystkim, zaprezentowano wszystko, co oglądać będziemy w katalogach i na wystawach prestiżowych salonów meblowych przez kolejnych 12 miesięcy. Nie zabrakło również polskiej reprezentacji światowego designu wnętrz.\nTo właśnie w tym miejscu inspiracje na cały kolejny rok czerpią projektanci, to tu zacne miejsca w czołówce najmodniejszych zdobywają nowe koncepcje, wzory i prezentowane style. Nic więc dziwnego, że producenci mebli i ich projektanci, mozolnie przygotowują się do tego wydarzenia – każdy chce zaprezentować się z jak najlepszej strony.\nTegoroczne statystyki przekroczyły najśmielsze oczekiwania – swoje kolekcje zaprezentowało ponad 1400 wystawców z całego świata. Liczba odwiedzających rośnie z każdym rokiem (i nie zanosi się na to, aby trend miał się zmienić).\nWzornictwo – jak zawsze – okazało się bogate, każdy mógł znaleźć coś dla siebie. Designerzy poszli w kierunku użytkowości mebli – mniej, niż w latach ubiegłych było wytwornych i oryginalnych, ale jednocześnie mało komfortowych w użyciu przedmiotów – lwia część ekspozycji nastawiona była na wyważoną harmonię pomiędzy klasą i elegancją, ciekawym stylem, przy zachowaniu walorów użytkowych.\nTargi się zakończyły, wystawcy wrócili do pracy, a nam pozostaje obserwować rynek w poszukiwaniu tegorocznych nowości i wyczekiwać kolejnych targów Salone del Mobile 2013 (również w kwietniu).\nTagi: salone del mobile targi wnętrzarskie mediolan\nAfryka dzika – mieszkanie w stylu etno.\nStyl etno jest bardzo wąskim, ale wbrew pozorom, dający spore pole do popisu stylem urządzania wnętrz. Prawdę powiedziawszy, zaskoczyła nas jego popularność. Widać, miłośników Afryki, tęskniących za dalekimi podróżami, wyprawami w nieznane i dziką naturą sawanny jest więcej, niż mogłoby się wydawać :-)\nDla kogo jest styl etno? Z pewnością przeznaczony jest tym, którzy z bezkresem Afryki mają z jakiejś przyczyny pozytywne skojarzenia – lamparcie cętki i żyrafy i figurki muszą mieć odzwierciedlenie w sentymencie do gorącego kontynentu.\nDziś wyszukanie akcentów, przydatnych do takiej aranżacji, nie stanowi najmniejszego problemu – raczej nie znajdziecie zbyt wielu sklepów, z zawężonym do takiego stylu asortymentem, akcenty jednak znajdziecie we wszystkich „normalnych” sklepach z wyposażeniem wnętrz.\nKolorystyka, która w takim wnętrzu powinna dominować, to natura – kolory ziemi – piaskowy, odcienie brązu, beże, połączenie powyższych z kontrastującą czernią, dodatkowo zieleń, pomarańcz, czy żółć. Wnętrze etno kolorystycznie ma całkiem zdecydowany charakter.\nWykończenie wnętrza – np. podłogi powinny mieć kolor naturalnego drewna, mogą to być laminowane panele, jednak im bliżej kolorystycznie naturalnym (najlepiej ciemnym) deseniom drzewa, tym lepiej.\nMeble użytkowe powinny mieć charakter masywnych, ciężkich, trochę wkraczających w styl kolonialny. I tu mile widziane naturalne drewno, ewentualnie fornir. Meble wypoczynkowe nie mogą być zbyt nowoczesne – wpisując się w koncepcję całości, masywne – dobrze wyglądają skórzane, lub przynajmniej doskonale skórę imitujące.\nCzas na dopełnienie, czyli dodatki, które w każdym – bez wyjątku – stylu, decydują o ostatecznym charakterze wnętrza.\nKoce, narzuty, poduchy – w stylu etno nie powinno ich zabraknąć, trudno także z nimi przesadzić, mile widziane wzorzyste – cętki lamparta, tygrysie pasy albo etniczne desenie roślinne. Swoje miejsce powinny znaleźć egzotyczne motywy roślinne – zarówno w rozumieniu żywych roślin, jak i obrazów, rysunków i grafik. Doskonałym pomysłem jest wykorzystanie fototapet – dostępnych wzorów etno znajdziecie bez liku.\nIdealnym uzupełnieniem są gliniane wazony (zwłaszcza duże, stojące na ziemi), gliniane i drewniane figurki, czy aranżacje z suchych traw, w styl doskonale wpisują się imitacje zwierzęcych skór – na podłodze, czy sofie, albo oryginalne (lub nie) afrykańskie instrumenty muzyczne (i nie trzeba na nich wcale grać :-)).\nCałości dopełniać powinno nastrojowe oświetlenie – w tej aranżacji powinno być go sporo.\nJak zawsze – ograniczeniem jest jedynie Wasza wyobraźnia – do stylu etno pasuje wiele. Wnętrza w stylu etno emanują ciepłem, są orientalne i za sprawą różnorodności dobieranych dodatków – oryginalne (trudno tu o powtarzalność).\nTagi: styl etniczny styl etno\nDrodzy Państwo, choć może nie do końca da się to odczuć, wiosna już w pełni i nawet, jeśli chłód odpędza od nas skutecznie myśli o gorących, letnich wieczorach pod gołym niebem – nie dajcie się oszukać aurze – lato nadchodzi! :-)\nNie martwcie się zupełnie, jeśli nie mieszkanie w domu z wielkim ogrodem, nawet najmniejszy balkon można urządzić tak, abyście znaleźli tam doskonałe miejsce na relaksującą, niedzielną kawę w lipcowy poranek.\nLatem będziemy szukali jak najwięcej okazji do spędzania wolnego czasu poza murami naszych mieszkań, najwyższa pora na letnie (wiosenne) porządki na Waszych balkonach (tarasach, loggiach, czy co tam w swoich gniazdkach macie :-)).\nPo minionym sezonie letnim, srogiej zimie, nie przejmowaliśmy się bałaganem, jaki chłodna aura pozostawiła na balkonach. Teraz jednak trzeba zakasać rękawy i zabrać się do roboty. Sklepy ogrodnicze wystawiły już w pełni swoją tegoroczną ofertę, możecie więc spokojnie zabrać się za przygotowania do sezonu 2012!\nZacząć najlepiej od koncepcji – przyjrzyjmy się powierzchni tarasu – przypomnijmy, co nie podobało nam się w ubiegłym roku, co przeszkadzało, czego nam brakowało, przemyślmy, o jakie nowe funkcjonalności moglibyśmy zadbać, rozejrzyjmy się w Internecie, poszukajmy inspiracji, ciekawych zdjęć i pomysłów, zaplanujmy budżet, jakim dysponujemy.\nPo takich przygotowaniach czas na wdrożenie.\nGorąco polecamy Wam zadbać o roślinność – nic tak nie cieszy oka, jak piękne, zielone pnącza, pachnące, kolorowe kwiaty – to ozdoby, które wymagają wprawdzie naszego zaangażowania i opieki, ale w cudny wręcz sposób oddają włożoną energię z nawiązką, tworząc przytulny, ciepły i radosny klimat.\nDrugim – wcale nie mniej ważnym – elementem są meble. Na tarasy i balkony stosujemy przeważnie meble ogrodowe, one bowiem są w stanie znieść kaprysy zmiennej polskiej aury (nawet latem). Oferta sklepów jest bogata, możecie wybierać i przebierać – począwszy od materiału, koloru, aż po gabaryty i kształty. Jeśli decydujecie się na meble drewniane, muszą być to sprzęty, przeznaczone na zewnątrz – niezabezpieczone w odpowiedni sposób drewno może nie przetrwać pierwszego deszczu. Doskonale w tej roli sprawdzają się modne w ostatnich sezonach plecione meble z tworzywa sztucznego, imitującego ratan.\nW kolejnym etapie wybierzcie oświetlenie – wieczorami rzadko czytamy na balkonie książki, dlatego też spokojnie możecie wybierać pośród klimatycznych, nastrojowych lamp – i tu koniecznie zwróćcie uwagę, aby były przeznaczone na zewnątrz (zabawa z prądem i wodą rzadko kończy się dobrze…).\nKiedy plan mebli i roślin zostanie wyczerpany, pozostają nam detale, którymi dopełnimy całości – obrus na stół, poduchy na krzesła, świeczniki i wszystko, co wpadnie Wam w oko, a co stanowi dla Was źródło radości – taras to miejsce, które ma służyć bezwzględnie radości, relaksowi, odpoczynkowi i musi, po prostu MUSI kojarzyć nam się pozytywnie.\nDo lata czasu zostało niewiele, zatem rodacy, do dzieła! :-)\nTagi: aranżacja tarasu\nO kolorach już było (tu: klik), poświęciliśmy im całkiem obszerny wpis z wyjaśnieniem, jak kolory wpływają na nasz nastrój i samopoczucie. W dalszym ciągu podtrzymujemy twierdzenie, że można w ten sposób sporo zmienić w swoim życiu. Wiadomo jednak, że nie zawsze mamy ochotę na gruntowne zmiany, kosztowne zakupy mebli, czy remont, który pozwoli nam zmienić kolory ścian i każdego z wnętrz.\nWtedy pozostają nam dodatki, o nich można by długo pisać – temat wydaje się być nieskończony. My jednak postanowiliśmy się dziś skupić na kuchenny drobiazgach, właściwie – nie tyle kuchennych, co stołowych.\nOstatnio poświęciliśmy wpis dekoracji stołu wielkanocnego – ale warto pamiętać, że nie tylko w święta jadamy posiłki. To codzienna czynność, wykonywana w pojedynkę, całą rodziną – jak kto lubi, czynność, która nas rodzinnie zbliża, poprawia relacje i pozytywnie wpływa na nasz nastrój. Dlaczego więc nie poświęcić większej uwagi codziennym posiłkom? Jako że nie jesteśmy blogiem kulinarnym, nie będziemy zasypywać Was oryginalnymi przepisami na smaczne obiady :-) (odsyłamy do profesjonalistów), podrzucimy Wam za to pomysł, godny wg nas uwagi…\nOdmień stół na wiosnę\nJadamy zawsze na tej samej zastawie, opcjonalnie mamy dwie – odświętną, przeznaczoną na przyjęcia, święta i inne ważne okazje i codzienną, na której jadamy obiady, śniadania i kolacje każdego dnia. Ta odświętna jest zwykle kosztowna, dlatego tak bardzo na nią uważamy, często to pamiątka – prezent ślubny, etc. Dość mało uwagi poświęcamy natomiast tej codziennej, która – bądź, co bądź – występuje w roli głównej na naszym stole kilka razy dziennie. Wymieniając ją na zupełnie ‘nowy model’ wcale nie musimy wydawać kroci, nie musimy poświęcać na to szczególnie dużo czasu, ani energii – a zmiana jest zaskakująco odczuwalna – dzięki niej każdy z posiłków będzie energetyczny, weselszy i nastrajający nas pozytywnie (jak wszystko, co nowe :-)).\nDo kompletu z zastawą, dokupić możecie nowe sztućce, serwetki w odmienionym – koniecznie wiosennym – kolorze, nowy obrus i żywe kwiaty w wazonie – najlepiej w kolorze, którego wcześniej nie kupowaliśmy. W ten sposób, za przysłowiowe grosze, możecie zupełnie odmienić każdy dzień w Waszym domu :-).\nChoć wydaje się to banalne, gorąco Was zachęcamy do takich drobnych zmian w swoich mieszkaniach – każdemu nudzi się powtarzająca się codzienność, odmiana dobrze wpływa na wszystkich – bez wyjątku!\nTagi: aranżacja wnętrz zastawa stołowa\nTynki strukturalne. Hit czy kit?\nDziś zajmiemy się tematem, na który największa moda już wprawdzie za nami, wciąż jednak, pozostaje ciekawą alternatywą dla poszukiwaczy inspiracji. Na pytanie, postawione w temacie odpowiedź jest prosta – „nie to ładne, co ładne, ale co się komu podoba” :-)\nObiegowe skojarzenie tynków strukturalnych z nudą, materiał zawdzięcza niewielkiemu polotowi, jaki związał się w Polsce z tematem – ściany strukturalne kojarzą się z tym samym, powielanym wzorem i identycznym wręcz efektem końcowym. Nie musi tak jednak być. Wystarczy trochę wyobraźni, a ciekawe pomysły przeistoczyć mogą wnętrze w zupełnie niepowtarzalny twór, wzbudzający westchnienia podziwu.\nTynki strukturalne, to nic innego, jak materiały budowlane, pozwalające nam wykonać powierzchnię dekoracyjną na ścianie w bardzo prosty sposób. Największa moda na nie panowała kilka lat temu, kiedy to znudzenie gładką ścianą pchnęło poszukiwaczy w kierunku czegoś, co zupełnie te ściany odmieni i co równocześnie nie jest tapetą. Producenci materiałów wykończeniowych nie zastanawiali się długo, zwłaszcza, że takie rozwiązania nie były obce poza granicami Polski.\nTak zaczęły powstawać rozmaite tynki strukturalne. Mówiąc najprościej, takie tynki pozwalają uzyskać trójwymiarowy efekt wizualny. Dzięki nim możemy tworzyć przetarcia, strukturalne żłobienia, a stworzone dzieło oprócz tego, że w interesujący sposób załamują światło, dają zupełnie inny efekt w ciągu dnia, inny przy stłumionym, wieczorowym świetle – doskonale maskują wszelkie niedoskonałości ściany. Są zatem pomysłem, wartym rozważenia w przypadku osób, których ściany ‘nadgryzł już ząb czasu’, a które nie chcą zatrudniać fachowej ekipy remontowej – tynki strukturalne możemy nakładać sami, nie ma w tym nic trudnego. A im bardziej nieregularny i zaskakujący będzie efekt końcowy – tym lepiej będzie wyglądało nasze dzieło.\nWiększość produktów nakłada się szpachlą na grubość od 1 do 5mm, do wykończenia i uzyskania strukturalnych efektów dostępnych jest szereg narzędzi – w zależności od tego, co chcielibyśmy zrobić. Tynki strukturalne dostępne są w gamie wielu kolorów do wyboru, jeśli poszukujemy delikatniejszych odcieni, możemy wybrać biały tynk strukturalny i bejcę wykończeniową, dającą znacznie bardziej ‘rozwodniony’ efekt odcienia.\nZatem to, co jest nam potrzebne, do wykonania struktury na ścianie, to wybrany tynk strukturalny, kilka narzędzi i trochę czasu. Bardzo ciekawe efekty można tworzyć, dekorując w ten sposób np. fragment ściany, albo jedną, wybraną w pomieszczeniu – niekoniecznie muszą to być wszystkie ściany. Za pomocą takich tynków, możemy także tworzyć na ścianach ‘obrazy’ – pomysłów jest nieskończenie wiele.\nJeśli temat Wam się podoba i zapragnęliście dowiedzieć się więcej, gorąco polecamy przeszukanie branżowych stron, na forach internetowych znajdziecie wiele wskazówek i fajnych pomysłów – przekonacie się, jakie to proste…\nA oto kilka przykładów tego, co z pomocą tynków strukturalnych możemy uzyskać:\nTagi: tynki strukturalne\nPonieważ czas świętowania za pasem i ponieważ bardzo często szukacie na blogach aranżacyjnych inspiracji, jak udekorować świąteczne stoły (ah, te statystyki :)) – wychodzimy naprzeciw Waszym potrzebom i skupimy się właśnie na tym.\nŚwięta oczywiście mają w sobie znacznie ważniejsze przesłanki, niż tylko to, jak wygląda nasz stół. Jednak, każda gospodyni, przygotowując się do czasu, kiedy przyjmuje gości, kiedy zjeżdża się cała rodzina - dokłada starań, aby wszystkie elementy, współgrając ze sobą – tworzyły ciepłą, świąteczną atmosferę.\nNie szukaliśmy sposobów, wymagających ponadludzkich starań, wyszliśmy bowiem z założenia, że w zabieganym świecie, nie ma czasu na to, aby kilka dni poświęcić samym dekoracjom – wybraliśmy więc dla Was to, co możecie przygotować w miarę szybko i bez większego wysiłku. Ponieważ Wielkanoc to również wiosna, królują przede wszystkim dekoracje naturalne, do których używamy rzeżuchy, kwiatów, z których zrobić można rozmaite kompozycje. Stół powinien być kolorowy...\nDo zrobienia takiej kompozycji potrzebne będzie dowolne szklane naczynie (wazon), jajka - najładniej wyglądają niewielkie i kwiaty. Jajka oczywiście musimy ugotować na twardo, pięknie wyglądają zafarbowane w pastelowych kolorach. Ugotowane jajka umieszczamy w naczyniu, wypełniamy całość wodą i umieszczamy w środku kwiaty - rozkładamy je tak, aby łodygi schowane były pomiędzy jajkami w niewidoczny sposób.\nDo wypełnienia naczynia można również użyć kolorowych cukierków (żelków). Aby stworzyć taką kompozycję, potrzebne nam będą dwa naczynia - w mniejszym umieszczamy kwiaty w wodzie, całość wkładamy do większego naczynia, a powstałą pomiędzy ściankami naczyń przestrzeń, wypełniamy cukierkami - tak, aby nie było jej widać.\nTaką dekorację z łatwością możemy stworzyć, wykorzystując to, co mamy pod ręką - może to być ozdobny kurczak, zajączek, małe pisanki i wkomponowane w to żywe kwiaty - pełna dowolność dla wyobraźni. Jeśli nie mamy sizalu (zielony element w doniczkach), możemy użyć do tego naturalnej trawy, rzeżuchy lub czegokolwiek, co jest zielone.\nŚwiąteczny stół będzie wyglądał pięknie nawet z tak prostą aranżacją - do jej wykonania zostały użyte skorupy po strusich jajach i żywe kwiaty (mogą być zarówno cięte, jak i w małych doniczkach - niewielkich na tyle, aby zmieściły się w skorupie). Skorupę należy stłuc z góry i wcale nie próbować jej wyrównać - nieregularne krawędzie dodają dekoracji uroku. Całość umieszczamy w szklanych naczyniach, wypełnionych czymkolwiek zielonym.\nOto proste dekoracje, przygotowane przez "królową" domowych pomysłów - Marthe Steward. Zafarbowane w dowolnych kolorach skorupki jajek tłuczemy z góry w nieregularny sposób, do umieszczamy w kieliszkach, do środka nalewamy wodę i tworzymy małe kompozycje z żywych kwiatów.\nJak widać, poza ozdobną gałązką, serwetkami w wiosennym, zielonym kolorze i ozdobną gałązką - nie trzeba już nic.\nDowolność jest ogromna, a akcesoria, potrzebne do stworzenia niepowtarzalnych, świątecznych dekoracji są banalne - wszyscy mamy je w zasięgu ręki. Samo przygotowanie to dosłownie kilka chwil. Nie potrzeba dużych inwestycji - ani finansowych, ani czasowych. O ile wigilijne stoły dekorujemy bardzo często w jednym, dominującym kolorze - Wielkanoc daje nam znacznie większą dowolność - im więcej barw mieni się na stole, tym weselej i radośniej on wygląda. Używajmy więc kolorowych kwiatów i wielobarwnych serwetek.\nPrzypomnimy jeszcze, świąteczne pisanki farbować możemy kupionymi barwnikami, ale również wywarami z ziół, warzyw i roślin (łupiny cebuli, sok z buraków, suszone jagody, marchew i wiele innych) - kolory będą trwalsze, jeśli zamoczymy gotową pisankę w occie, a bardziej błyszczące, jeśli natrzemy je oliwą lub olejem. Gotową pisankę możemy zdobić w dowolny sposób, używając igły (wydrapując w kolorowej skorupce wzory).\nMożemy używać zarówno jajek, gotowanych na twardo, jak i wydmuszek - te są znacznie delikatniejsze, a przez to trudniejsze w przygotowaniu, ale również i trwalsze ze względu na brak zawartości w środku :-).\nWszystkie zdjęcia zostały podlinkowane do serwisów, w których znajdziecie jeszcze wiele innych pomysłów na świąteczne dekoracje.


Głuszku, a może Marysia wyrobiła już wszystkie normy sakzowo-uczuleniowe i Twój drugi Maluszek nie będzie miał takich kłopotów.

Ja po porodzie najpierw miałam lekka dietę, typu gotowane warzywa, ryż, cielęcina. A po tygodniu, czy dwóch jadłam coraz "odważniej". Aż okzało się, że mogę jeść wszystko.:-)

\n[QUOTE="Mamoot, post: 2174530, member: 18034"] [B]Głuszku,[/B] a może Marysia wyrobiła już wszystkie normy sakzowo-uczuleniowe i Twój drugi Maluszek nie będzie miał takich kłopotów. Ja po porodzie najpierw miałam lekka dietę, typu gotowane warzywa, ryż, cielęcina. A po tygodniu, czy dwóch jadłam coraz "odważniej". Aż okzało się, że mogę jeść wszystko.:-) [/QUOTE]


JestemRodzicem.pl – serwis dla rodziców » Bezpłatne spotkanie z psychologiem klinicznym!\nBezpłatne spotkanie z psychologiem klinicznym!\nDodano: 31 października 2012r.\nTagi: Akademickie Centrum Psychoterapii i Rozwoju SWPS, pomoc psychologiczna, psycholog, Warszawa\nW ramach programu bezpłatnych konsultacji w Akademickim Centrum Psychoterapii i Rozwoju SWPS – odbędzie się spotkanie z psychologiem klinicznym. W czasie bezpłatnej wizyty- będzie można zdiagnozować przyczyny złego stanu psychicznego i zaczerpnąć pomocy w dalszym postępowaniu z zaistniałym problemem.\nZ pomocy może skorzystać każdy, kto doświadcza problemów natury psychologicznej. W ramach spotkań z psychologiem klinicznym (przewidziano do 3 spotkań dla każdego klienta) osoba poszukująca pomocy uzyska zarówno informację o diagnozie wraz z rekomendacją dotyczącą rodzaju pomocy, która jest najbardziej optymalna, jak i o tym, gdzie mogłaby tą pomoc uzyskać.\nJak mówi mgr Maja Filipiak, kierownik Akademickiego Centrum Psychoterapii i Rozwoju SWPS.\n” Diagnostyka powiązana z rekomendacjami dalszego postepowania w sytuacji problemów psychologicznych jest w Polsce usługą praktycznie niespotykaną. Konsultacje psychologiczne opierają się na rozmowie i terapii. Tymczasem zdarza się że klient, który przychodzi do psychologa nie jest gotowy na terapię, a bardziej zależy mu na zdiagnozowaniu źródła problemu i przemyśleniu dalszej ścieżki postępowania ”\nFilipiak dodaje: „że w ramach rekomendacji klient może uzyskać informacje o tym, jaki rodzaj postępowania, z punktu widzenia współczesnej wiedzy psychologicznej, wydaje się optymalny. Jeśli formą pomocy miałaby być psychoterapia to w efekcie takich konsultacji można precyzyjniej określić, jaki sposób pracy terapeutycznej byłby potencjalnie najlepszy.”\nSpotkania są bezpłatne. Program jest realizowany cyklicznie w związku z systemem praktyk dla studentów ostatniego roku psychologii klinicznej, którzy obserwują przebieg konsultacji przez lustro weneckie. Zarówno psycholog, jak i studenci obserwujący takie spotkania, są zobowiązani do zachowania tajemnicy zawodowej, w związku z informacjami, jakie powierza im na swój temat klient.\nJak podają organizatorzy: ” W programie mogą wziąć udział zarówno osoby dorosłe, jak też rodzice np. w sprawach związanych z problemami swoich dzieci. Wystarczy zadzwonić do Akademickiego Centrum Psychoterapii i Rozwoju SWPS pod numer 22 517 99 65. Konsultant udzieli odpowiedzi na wszystkie pytania, zaproponuje terminy spotkań i umówi na rozmowę z psychologiem. Zapisy prowadzone są w dni robocze w godzinach 9.00-20.00. Program trwa cały rok.\n« Baśnie, bajki, bajeczki\nŚwięto Niepodległości – bezpłatne warsztaty »


Meble rustykalne do naszego wnętrza – atmosfera, którą niewątpliwie doceni każdy | Zamilsteel\nMeble rustykalne do naszego wnętrza – atmosfera, którą niewątpliwie doceni każdy\nRustykalny styl aranżacyjny jest ostatnio modny – wie o tym bez wątpienia każdy amator architektonicznych nowinek.\nZ tego też powodu opłaca się mu się trochę lepiej przyjrzeć – być może okaże się, że pasuje on doskonale do wystroju naszego domu? W jakie artykuły opłaca się zaopatrzyć, urządzając dom w stylu rustykalnym?\nUrządzając pomieszczenie w rustykalnym stylu, warto zainwestować w porządne meble z korzenia, które zagwarantują nam wysoki komfort oraz modny wygląd całego pomieszczenia. Niewątpliwą korzyścią oferowaną przez rustykalne meble – dobry serwis: prymat.net/ – z korzenia jest to, że każda sztuka jest oryginalna. Nie musimy się w tej sytuacji obawiać o to, że ktoś skopiuje nasz pomysł na aranżację wnętrza, ponieważ jest to zupełnie niemożliwe. Meble takie ładnie połączą się np. ze ścianami w kremowo-beżowych kolorach – wnętrze zyska wtedy bardziej przytulny wygląd, który niewątpliwie zachwyci nie tylko gości, lecz również domowników. Niżej przeczytaj o drewnie tekowym lub kliknij .\nCiekawą alternatywą dla mebli z korzenia są meble z drewna tekowego. Charakteryzują się one nieco jaśniejszym odcieniem, z tego też powodu lepiej nie łączyć ich z jasnymi beżami. Będą się one natomiast doskonale prezentować na tle ścian w intensywnych, żywych barwach, tworząc piękny kontrast o walorach dekoracyjnych. Meble z drewna tekowego są też trochę tańsze niż ich odpowiedniki z korzenia. Więcej na – link do produktu.\nZ tego właśnie powodu warto w nie zainwestować, gdy dysponujemy ograniczonym budżetem – otrzymany efekt będzie analogiczny, a koszt znacznie korzystniejszy.


Endo Core-proste zasady skomplikowanej endodoncji - kursy, szkolenia, eventy - Infodent24.pl\nOrganizator: Smile Core\nGłówne założenia kursu :\njak przygotować zęba do leczenia kanałowego ?\njak opracować ujścia kanałów korzeniowych ?\njak opracować komorę i wykonać prawidłowy dostęp do kanałów korzeniowych ?\njak wstępnie opracować kanał, aby nie zmieniać jego fizjologicznego kształtu ?\nczy lepszy jest system maszynowy czy ręczne opracowanie ?\njakie są zasady ręcznego opracowania kanałów korzeniowych ?\njakie są zasady opracowania kanałów korzeniowych narzędziamy maszynowymi ?\njak skutecznie przeprowadzić etap płukania całego systemu korzeniowego ?\nktórą metodę wybrać do wypełnienia kanałów korzeniowych?\njak prowidłowo wypełnić kanał korzeniowy metodą ciągłej fali?\njak przygotować ząb do wypełnienia MTA? - krok po kroku\nkiedy stosować wypełnienie kanału MTA?\njak pracować materiałem MTA ? tips and tricks!!!\nWarsztaty praktyczne zakładają opracowanie dwóch kanałów korzeniowych narzędziami ręcznymi oraz maszynowymi.Przeanalizowanie krok po kroku zasad płukania systemu korzeniowego. Kursanci wypełniają również kanały przy użyciu systemu płynnej gutaperki. Zadaniem kursantów będzie również zamknięcie perforacji oraz wypełnienie kanału korzeniowego wykorzystując materiał MTA.\nPo kursie każdy z uczestników będzie umiał przygotować ząb do leczenia kanałowgo, opracować ujścia kanału oraz sam kanał przy użyciu narzędzi ręcznych i mechanicznych zgodnie z zasadami minimalnej utraty tkanek.\nNauczy się prawidłowego przeprowadzania procedury płukania systemu kanału korzeniowego.Pozna podstawowe zastosowanie, zasady zakładania i pracy z koferdamem oraz materiałem MTA.Nabędzie również umiejętności wypełniania systemu korzeniowego przy użyciu płynnej gutaperki.


Ciekawostki - O Kopalni Konin słów kilka... - Konin24.info\nInformacje » Ciekawostki » O Kopalni Konin słów kilka...\nO Kopalni Konin słów kilka...\nKonin 20.04.2021 13:05 (24 dni temu)\nGłówna siedziba PAK Kopalni Węgla Brunatnego "Konin" znajduje się w Kleczewie.\nKopalnia Węgla Brunatnego "Konin" powstała w czasie II wojny światowej. Niemcy rozpoczęli wtedy budowę kopalni wraz z zakładem przeróbczym, czyli brykietownią. Na bazie istniejącej infrastruktury rozpoczęto w 1945 roku eksploatację odkrywki "Morzysław". Początkowo wydobywano tam surowiec dla potrzeb miejscowej ludności, ale już rok później odkrywka zaczęła zaspokajać także potrzeby brykietowni. Od roku 1953 swoją działalność rozpoczęła odkrywka "Niesłusz". Swoją nazwę kopalnia otrzymała oficjalnie dwa lata później.\nElektrownia "Konin" swoją działalność zainicjowała w roku 1958. W latach 1967-1969 dobudowano elektrownię "Pątnów". Obszar całej kopalni obejmuje kilka powiatów oraz kilkanaście gmin. To właśnie na niej bazuje obecnie przemysł paliwowo-energetyczny regionu konińskiego i to on w dużej mierze decyduje o jego rozwoju gospodarczym.\nI chociaż działania na rzecz transformacji ekologiczno-energetycznej naszego miasta są obecnie intensyfikowane, to jednak OZE wciąż pozostaje "melodią przyszłości", choć - jak się mówi - stosunkowo niedalekiej...


Chcą mieć ciepło, ale nie zgadzają się na przekopanie ogródka | Dziennik Polski\nChcą mieć ciepło,…\nChcą mieć ciepło, ale nie zgadzają się na przekopanie ogródka\nCo jakiś czas w Starym Mieście powraca temat uciepłownienia. Chętnych do podłączenia się do miejskiej sieci ciepłowniczej jest wielu, ale do jednomyślności daleko. Są tacy, którzy chcieliby mieć centralne ogrzewanie, ale nie zgadzają się na przekopanie ogródków i położenie rur. Innych odstraszają koszty.\nOŚWIĘCIM. Mieszkańcy Starego Miasta podzieleni w sprawie podłączenia do miejskiej sieci ciepłowniczej\n- Chodzi o północną część dzielnicy. Przed 3 miesiącami odbyło się zebranie mieszkańców w tej sprawie. Wielu było zainteresowanych, ale potem sprawa rozeszła się po kościach - mówi Bogusław Sobala, przewodniczący Rady Osiedla Stare Miasto.\nPrzedsiębiorstwo Energetyki Cieplnej w Oświęcimiu, która odpowiada za dystrybucję ciepła w mieście, przeprowadziło rozeznanie wśród potencjalnych odbiorców w północnej części Starego Miasta. - Skierowaliśmy do mieszkańców ankiety z pytaniem, czy są zainteresowani podłączeniem do miejskiej sieci ciepłowniczej. Odpowiedzi było jednak niewiele. Na przykład na ul. Piłsudskiego z 39 ankiet zwrócono do nas 13, na Solnej z 29 otrzymaliśmy z powrotem 9, a z kolei na Krasickiego zainteresowanie podłączeniem wyraziło 6 osób, a ankiet rozprowadziliśmy tutaj 29. Z niektórych ulic w ogóle nie otrzymaliśmy odpowiedzi. Do końca jednak nie wiadomo, czy są przeciwni. Spotkaliśmy się także z odpowiedziami, z których wynikało, że ludzie chcą ogrzewać w ten sposób swoje domy, ale nie wyrażają zgody na przeprowadzenie sieci przez ich ogródki - mówi Jerzy Stachoń, dyrektor techniczny PEC.\nCzęść właścicieli budynków jednorodzinnych zniechęcają do podłączenia się do miejskiej sieci ciepłowniczej wysokie koszty ogrzewania. PEC przedstawił symulację kosztów w ujęciu średniorocznym na podstawie danych z sezonu grzewczego 2008/2009. Okazuje się, że za ogrzanie powierzchni 54 m kw. trzeba rocznie zapłacić ok. 1270 zł, jeśli jest to domek o powierzchni 100 m kw. to koszt wzrasta do ponad 2 tys. zł, a w przypadku 150-metrowego do 2500 zł. W przypadku domów o powierzchni w granicach 180 m kw. za ogrzewanie trzeba zapłacić od 3600 do 3800 zł.\nDo miejskiej sieci ciepłowniczej podłączonych jest 455 domków jednorodzinnych. Czy będą kolejne? W PEC twierdzą, że wszystko będzie uzależnione od zainteresowania. - Nie możemy sobie pozwolić na ciągnięcie sieci na długości 300 m, aby podłączyć jeden dom - dodaje przedstawiciel PEC.\nW Radzie Osiedla Stare Miasto planują kolejne spotkania mieszkańców, aby mieć pełniejszy obraz sytuacji. - Przy obecnych trendach związanych z ochroną środowiska, przy systematycznie rosnących cenach gazu, od tematu nie uciekniemy i prędzej czy później, staniemy przed koniecznością podjęcia decyzji. Myślę, że część ludzi będzie też zainteresowana alternatywnymi źródłami ogrzewania - dodaje przewodniczący osiedlowego samorządu.\nWieliczka buduje bazę dla gminnych autobusów. Wartość prac sięga 1,7 mln zł\nBudowa miejskiej bazy transportowej rozpoczęła się w ostatnich dniach. Zaplecze dla wielickiego taboru autobusowego, liczącego 12 pojazdów powstaje na terenie dawnej bazy Zakładu Gospodarki Komunalnej przy ul. Jedynaka w Wieliczce. Inwestycja, prowadzona z pomocą unijną pochłonie blisko 1,7 mln zł.\nbaza dla autobusów wieliczka\nbaza autobusy jedynaka wieliczka


Skoda i Fiat na czele bestsellerów - Motoryzacja\nSkoda i Fiat na czele bestsellerów\nListę najchętniej kupowanych przez polskich klientów modeli otwierają niezmiennie przedstawicielki Skody - Fabia i Octavia. W marcowym zestawieniu wyników te same modele zajmują również dwie pierwsze pozycje, w tej samej kolejności, podaje Instytut Badań Rynku Motoryzacyjnego Samar w swoim okresowym zestawieniu.\nSprzedaż Octavii wykazała wzrost zarówno w ujęciu miesięcznym (+5,3% rdr), jak i sumarycznym (+12,1%). Marcowy wynik sprzedaży Fabii jest o 12,4% większy niż uzyskany przed rokiem. To zresztą jedyny model w pierwszej dziesiątce rankingu, który zachował swoją lokatę sprzed roku i sprzed miesiąca. Octavia po dwóch miesiącach br. również była wiceliderem, ale rok wcześniej zajmowała III lokatę.\nIII miejsce tegorocznego podsumowania należy do Toyoty Yaris, która przed rokiem była na II pozycji, ale przed miesiącem - na V. Licząc od początku roku Yaris osiągnął sprzedaż w wysokości 2 787 szt., (-30,2% na przestrzeni roku). W marcu na zakup Toyoty zdecydowało się 998 osób (-33,4% niż przed rokiem).\nCztery kolejne lokaty na liście zajmują modele o rosnącej tendencji sprzedaży skumulowanej: poczynając od Fiata Punto (2 719 aut, +25,7%) i Fiata Panda (2 717 aut, +12,7%), przez Volkswagena Golfa (2 692 auta, +62,1%) po Kia cee’d, (2 626, +37,6%). Dalej znalazły się Opel Astra Classic (2 333 szt., -4,2%) i Ford Focus (2 253, -214%). Pierwszą dziesiątkę zamyka Toyota Avensis z wynikiem po I kw. br.: 2 067 sprzedanych aut (+48,6%), pisze IBRM Samar.\nNajbardziej dotkliwy spadek (o pięć pozycji) odnotował Peugeot 308, nieco łagodniejszy (o cztery) - Fiat Bravo. Rekordowy wzrost sprzedaży sumarycznej na przestrzeni roku osiągnął w ujęciu procentowym Ford Fiesta (+180,2%), w ujęciu ilościowym - Volkswagen Golf (+1 031 szt.).\nJokon, 04.05.2009 14:35\nA mnie dziwi czemu Bravo spadło skoro sprzedaż Punto wzrosła. Gdybym miał wybierać między tymi dwoma modelami, to raczej decydowałbym (...)


Data dodania: 03 luty 2018\nRok 1945 rozpoczął się ostrą ofensywą wojsk sowieckich na Ślasku. Hitlerowcy intensywnie likwidowali i opróżniali obozy zagłady, m.in. Kompleks „Auschwitz-Birkenau”. W dniach 17–21 stycznia wyprowadzono z tej fabryki śmierci ponad 56 tys. więźniarek i więźniów w pieszych kolumnach ewakuacyjnych na zachód przez Górny i Dolny Śląsk. Na trasę z Oświęcimia do Gliwic, jedną z dróg ewakuacji, wyruszyło co najmniej 16 tys. więźniów. Mrozy przekraczały minus 20 stopni i wielu z nich pomarło, także z pragnienia, już w czasie pierwszego etapu „Marszu Śmierci”. Trudno sobie wyobrazić jak okrutny los zgotowano ludziom załadowanym do pociągu, który z niewiadomych powodów skierowano na południe w kierunku Rybnika. Biorąc pod uwagę fakt, że pociąg towarowy składa się przeciętnie z 40 wagonów a do każdego, jak mówią świadkowie, ładowano 100–150 więźniów, musiało w tym pociągu być co najmniej 4 tys. ludzi.\nPociąg wyruszył z Gliwic 21 stycznia około godz. 22, a na pokonanie około 50 km potrzebował wielu godzin! Zatrzymał się w Rzędówce niecałe 8 km przed Rybnikiem. Mieszkańcy Rzędówki, Kamienia i Leszczyn usłyszeli strzały i krzyki. Kryjąc się obserwowali odkryte weglarki, w których transportowano wieźniów, oraz kilka zadaszonych wagonów przewożących eskortujących SS-manów i żołnierzy Wehrmachtu. Po kilku godzinach do konwojentów dołączyli żandarmi z posterunku w Leszczynach. SS-mani nakazali wtedy opuścić wagony tym więźniom, którzy byli zdolni do marszu. Pozostałych w wagonach, niezdolnych do marszu żandarmi z SS-manami zastrzelili. Wyznaczeni więźniowie usunęli z wagonów zabitych kolegów układając ich obok torów, a zatrudnieni w leszczyńskim majątku Ukraińcy pochowali ich w płytkim dole. Zdolnych do marszu uformowano w kolumny i poprowadzono przez las w kierunku Rybnika.\n29 lipca 1945 roku mieszkańcy Leszczyn i okolicy zorganizowali nad tą mogiłą pogrzebową uroczystość z udziałem bpa Juliusza Bieńka. W jej środku ustawili kilkumetrowy drewniany krzyż ze stosowną tablicą informacyjną. Jedenaście lat później umieszczono w tym miejscu nagrobną płytę - pomnik z kolejną tablicą. W maju 1958 roku ekshumowano 288 ludzkich szczątków przenosząc je na gliwicki cmentarz przy ul. Kozielskiej. Płytę nagrobną przeniesiono w 1959 roku na nowy cmentarz w Leszczynach. Osiem lat później, 8 maja 1966 roku, dzięki społecznemu komitetowi pod przewodnictwem Augustyna Klucznioka (ojca niżej podpisanego), wsparciu władz miejskich i powiatowych oraz pomocy okolicznych zakładów pracy, odsłonięto na wzgórku przy stacji Leszczyny (d. Rzędówka) potężny pomnik z piaskowca przedstawiający postać kobiety, która lewą rękę położyła na zranionym sercu, a prawą oskarżająco wznosi wysoko w niebo. W pomniku umieszczono urnę z prochami więźniów Auschwitz-Birkenau. W uroczystości brał udział ocalały z transportu Marian Markiewicz (Moniek Lewkowicz), po wojnie – mieszkaniec Leszczyn.\nWarto utrwalać pamięć i świadomość mieszkańców o tym wydarzeniu. Niestety krzyż na mogile wygląda już nie tak, jak na zamieszczonym zdjęciu sprzed kilku lat.\nKorzystałem z „Przewodnika wzdłuż tras ewakuacyjnych więźniów KL Auschwitz-Birkenau przez Gliwice, Rybnik i Racibórz“ Ireny Pająk oraz „Śladem krwi“ Jana Delowicza.


Przemysł - Strona 3 z 3 -\nDbanie o firmę aby zawsze była polecaną konserwacją podestów ruchomych\nZajmuję się naprawą urządzeń służących do pracy na wysokościach. Od wielu lat w branży udało mi się wyrobić dobre zdanie pośród lokalnych przedsiębiorców. Każdy zadowolony zleceniodawca, każdy klient był dla mnie na wagę złota, dlatego dbałem o jakość swojej pracy. Dzisiaj moja firma to polecana konserwacja podestów ruchomych Faktem jest, że od wielu lat mamy …\nDbanie o firmę aby zawsze była polecaną konserwacją podestów ruchomych Read More »\nWbrew pozorom jednym z bardzo ważnych elementów każdej większej firmy, która chce dbać o swoich pracowników jest zadbanie o ich komfort pracy. Temperatura to jeden z wielu czynników na jakie należy zwracać szczególnie uwagę. Dlatego też w przypadku gdy na terenie firmy nie panują specjalnie komfortowe warunki pracy należy zadbać o chłodnictwo przemysłowe najwyższej jakości. …\nSposób na chłód w firmie – agregaty wody lodowej Read More »\nWedług danych GUS małe i średnie przedsiębiorstwa w Polsce generują około 73% PKB. Na całym świecie sektor MŚP jest głównym motorem napędzającym gospodarkę. Hurtownia papierosów Marcin jest potentatem. W Polsce sektor ten jest jeszcze niedoceniany. Powoli programy rządowe i unijne starają się pomóc przedsiębiorcą. Jednak jak sami oni mówią to cały czas za mało. Jak …\nLokalny przedsiębiorca Hurtownia papierosów Marcin Read More »\nW dzisiejszych czasach bardzo często nie zdajemy sobie sprawy z tego jak ciężko pracują inni ludzie, abyśmy my mieli się w co ubrać w ciepłe i te zimowe dni gdy na dworze jest śnieg i zawierucha. To tak naprawdę od innych ludzi zależy w co i jak się ubierzemy, bo to oni szyją bądź produkują …\nProdukcja kurtek zimowych Read More »\nZmysłowe body dla kobiet


Wiadomości z terenu :: Zaparkuj klimatycznie\nGdzie już zaparkujesz\nWiadomości z terenu\nDzięki naszym działaniom z miesiąca na miesiąc rośnie liczba stojaków rowerowych w polskich miastach. O każdej nowej instalacji informujemy Was na bieżąco. Zobacz, gdzie powstały nasze ostatnie realizacje.\nPomarańczowe rowery i stojaki @ w Gdańsku!\nDo stolicy Pomorza zawitała akcja „Kręć kilometry, zaparkuj klimatycznie”\nMiejskie rowery i oryginalne stojaki w kształcie internetowej małpki @ pojawiły się w jednym z gdańskich centrów handlowych w ramach ogólnopolskiej kampanii społecznej Fundacji Allegro All For Planet.\nKażdy na żywo może sprawdzić, jak prezentują się główne nagrody w naszej akcji. Niedługo „pomarańczaki” powędrują z Gdańska do kolejnych polskich miast, w których zachęcać będą do kręcenia kilometrów na rowerze.\nOrganizatorem kampanii społecznej jest Fundacja Allegro All For Planet


Kamil Kotas: "Zarys dziejów parafii Rudyszwałd do roku 1945" | Rudyszwałd\nKamil Kotas: „Zarys dziejów parafii Rudyszwałd do roku 1945”\n18 sierpnia 2012, godz. 03:37\nWioska Rudyszwałd, tworząca parafię o tej samej nazwie leży w południowej części powiatu raciborskiego i należąc do dekanatu tworkowskiego, wchodzi w skład diecezji opolskiej. Miejscowość położona jest przy samej granicy z Republiką Czeską, skąd niedaleko do czeskich miast: Bogumina i Ostrawy. Bezpośrednio sąsiaduje z polskimi wioskami: Chałupkami, Roszkowem i Zabełkowem, a także z czeskimi: Hacią i Szylerzowicami.\nCelem niniejszej pracy będzie ukazanie zarysu dziejów parafii rudyszwałdzkiej od czasu pierwszego wymienienia jej w źródłach, aż do roku 1945, który to jest ważną cezurą w jej dziejach, a to chociażby ze względu na zmianę przynależności państwowej i migracje ludności. (…)\n(…) Dodatkowym argumentem, by zakończyć pisanie wybraną datą, jest nowa baza źródłowa wytworzona od tego czasu, której stopień zachowania pozwolił by pełniej przedstawić historię parafii niż jest to możliwe w przypadku wcześniejszych okresów, więc co za tym idzie, charakter i objętość pracy wykroczyły by poza ustalone granice. Opracowanie ma postać zarysu, gdzie ogólna historia wioski zostanie uzupełniona o nowe informacje, szczególnie z okresu międzywojennego oraz z lat 60. XIX wieku. Sprawy szkolne, choć przez wieki związane z Kościołem, nie zostaną uwzględnione w pracy, ponieważ były najszerzej dotąd poruszane, a dalsze dostępne materiały na ten temat pozwoliły by napisać taką samą pracę wyłącznie o szkolnictwie w Rudyszwałdzie.\nDotychczas ani wieś, ani sama parafia nie doczekała się pełnego opracowania swojej historii. Dzieje wioski do końca XIX wieku opisał doceniany badacz dziejów górnośląskich miejscowości\ni rodów szlacheckich – ksiądz Augustyn Weltzel. Na podstawie licznych kwerend przedstawił on ogólne dzieje wioski ze szczególnym uwzględnieniem kościoła i szkoły, zamieszczając także krótkie biogramy miejscowych duszpasterzy i nauczycieli. Na początku XX wieku ogólną historię wioski opisał Franciszek Godula, który, jak się wydaje, oparł się prawie w całości na pracy Weltzla, nie ustrzegłszy się przy tym błędów i wnosząc niewiele nowych informacji. Następnym, a zarazem najnowszym opisem historii wioski jest broszura, wydana po polsku i niemiecku przez miejscowe małżeństwo, miłośników historii, z okazji obchodów 700. lecia pierwszej wzmianki źródłowej\no wiosce. Umieszczony tam rozdział „Parafia, kościół, duszpasterze” zajmuje około 1/3 jej objętości, opisując również okres po II wojnie światowej. Dla okresu sprzed XX wieku, autorzy oparli się głównie na wspomnianym dziele Weltzla, i na informacjach zaczerpniętych z wydanych drukiem protokołów wizytacji kościelnych z XVII wieku, które Weltzel wykorzystał pobieżnie, mimo, że korzystał jeszcze z oryginalnych dokumentów. Z innych prac, na których łamach znalazł się Rudyszwałd, warto wymienić pozycję dotyczącą średniowiecznej organizacji parafialnej Górnego Śląska, gdzie króciutko zaproponowano w przybliżeniu czas powstania parafii, oraz\no pracy dotyczącej górnośląskich kościołów drewnianych, gdzie znajdują się informacje\no rudyszwałdzkich świątyniach.\nW pracy tej, konstruując ogólny obraz dziejów skorzystano z ustaleń powyższych autorów, ale w celu poszerzenia niektórych zagadnień sięgnięto do niewykorzystanych przez nich materiałów archiwalnych, drukowanych, czy innych, wykorzystywanych czasem przeze mnie podczas pisania pracy magisterskiej o dziejach sąsiednich Chałupek.\nPierwsza wzmianka o wiosce Rudyszwałd pochodzi z Księgi uposażeń biskupów wrocławskich – Liber fundationis episcopatus Vratislaviensis, którą przyjęło się datować na rok 1305, w czasie posługi biskupiej Henryka z Wierzbna, choć nie wszyscy mają być zgodni co do takiej datacji księgi. Przy nazwie Rudolfwald oznaczającej w tłumaczeniu „las Rudolfa” zapisano ilość należnych opłat należących się Kościołowi. Twierdzi się, że wioska powstała na terenach leśnych, wykarczowanych wskutek akcji osadniczej w końcu XIII wieku. Następna wzmianka,\na zarazem pierwsza poświadczająca istnienie parafii w wiosce pochodzi z roku 1376. Sugeruje się jednak, że parafia mogła powstać już w I połowie XIV wieku, ale niestety bez odpowiedniego uzasadnienia. Kolejna wzmianka o miejscowości pochodzi z roku 1447, kiedy to uwzględniono ją w wykazie Reigstrum de denario sancti Petri in ducatu opoliensi, gdzie wymieniono należne z tej parafii świętopietrze. Płacono wtedy jeden grosz srebrny z każdego gospodarstwa domowego, które posiadało bydło lub dochód 30 fenigów. Wiadomo, że Rudyszwałd aż do wykupienia go przez ród Lichnowskich w 1775 roku był cały czas częścią dóbr tworkowskich i wraz z nimi zmieniał swych właścicieli.\nW I połowie XVI wieku, na fali echa reformacji religijnej Rudyszwałd utracił status parafii\na mieszkańców skierowano do parafii w Tworkowie. Miejscowy kościół znalazł się wtedy w rękach protestantów, którzy odprawiali w nim swoje nabożeństwa, a na cmentarzu chowali swych zmarłych. Nie wiadomo na jak długo pozostał w ich rękach, ale przypuszcza się, że na pewno przez większość XVI i XVII wieku, pod którego koniec, około 20 miejscowych ewangelików chodziło już na nabożeństwa do lasu nieopodal pobliskiego Bogumina. Ostatecznie innowiercy zniknęli\nz wioski zapewne w wieku XVIII, choć nie mamy co do tego żadnych danych. W następnych wiekach spisy ludności z lat 1864 oraz 1910 wskazują tylko po jednym ewangeliku zamieszkałym we wiosce. To, że nie reaktywowano w XVII czy na początku XVIII wieku własnej parafii było spowodowane zapewne tym, że katolickich mieszkańców wioski było zbyt mało aby mogli utrzymać własną parafię, a być może i tym, że w regionie odczuwano wówczas deficyt księży, których część przeszła na protestantyzm. W tej sytuacji właściciel wioski, będący patronem parafii mógł zdecydować, że lepiej będzie ją zlikwidować i przyłączyć wiernych do innej parafii, której był patronem – do Tworkowa, w którym zresztą rezydował.\nDopiero z końcem XVIII wieku mieszkańcy zaczęli zabiegać o ponowne utworzenie parafii we wiosce. 31 sierpnia 1849 zrobiono w tym kierunku pierwszy krok i utworzono filię (lokalię) parafii tworkowskiej, a lokalistą został ks. Moritz Golutzki. Kapłan ten zmarł w roku 1878 i przez długi okres panował wakat na tym stanowisku, a to ze względu na pruską politykę tzw. Kulturkampfu. Parafią opiekował się w tym czasie ksiądz Porschke z sąsiedniego Zabełkowa, odprawiając mszę w Rudyszwałdzie co trzecią niedzielę. Dopiero w roku 1885 nowym proboszczem mianowano Augustyna Zedlera, który sprawował tę funkcję tylko do roku 1887. Jego następcą został Józef Gebel, który był w miejscowości do roku 1896. Za jego posługi duszpasterskiej filię podniesiono do rangi samodzielnej parafii, a stało się to dekretem z 28 lutego 1895 roku, wydanym przez kardynała Jerzego Koppa. Następcą Gebela, został w roku 1897 Karol Berg, a w okresie ponad rocznego wakatu na stanowisku parafią zajmował się znowu ks. Porschke. Za czasów ks. Berga, doszło do reformy administracyjnej archiprezbiteriatów, czyli jak byśmy dzisiaj powiedzieli dekanatów. Rozwój sieci parafialnej sprawił, że w roku 1912 utworzono dekanat tworkowski, w którego skład weszła parafia Rudyszwałd.\nW czasie duszpasterzowania ks. Golutzkiego wioska wykupiła się od płacenia corocznej dziesięciny. Zniesienie dziesięciny za odpowiednim odszkodowaniem na rzecz parafii umożliwione zostało przez ustawodawstwo pruskie z roku 1865. Na dojście do porozumienia w kwestii odszkodowania pomiędzy miejscowymi wiernymi a proboszczem nowe prawo zapewniało okres kilku lat. W Rudyszwałdzie sprawę zakończono 17 marca 1868 roku. Wioska musiał zapłacić 2213 talarów, 2 srebrne grosze i 2 fenigi. Z tego parafii przypadło 1806 talarów, 10 srebrnych groszy\ni 9 fenigów, a urzędowi kościelnego i organisty w jednej osobie 407 talarów, 2 srebrne grosze\ni 11 fenigów. Natomiast dominium musiało zapłacić 516 talarów, 8 srebrnych groszy i 10 fenigów, z tego parafii przypadło 509 talarów, 11 srebrnych groszy i 5 fenigów, natomiast urzędowi organisty i kościelnego 7 talarów, 12 srebrnych groszy i 2 fenigi.\nW końcu XIX wieku, miejscowy kościół przeszedł generalny remont. Świątynia pw. św. Jerzego miała pochodzić z XVII wieku i być fundacją Jana Jerzego Grotowskiego. W czasie remontu wzmocniono głównie ściany i wieżę. Prosty budynek miał posiadać także wysunięty, ośmiokątny chór.\nPo I wojnie światowej Rudyszwałd znalazł się w całkiem nowym położeniu. Za sprawą roszczeń terytorialnych nowo powstałych państw, jak Czechosłowacja i Polska doszło do zmiany granic w najbliższym otoczeniu wioski. W roku 1920 sąsiednie Szylerzowice wraz z tzw. Kraikiem Hulczyńskim przyznano Czechosłowacji. Następnie, po przeprowadzonym w roku 1921 plebiscycie górnośląskim, w którym w wiosce wygrała opcja przynależności do Niemiec stosunkiem głosów 354 do 115, dokonano takiego podziału regionu, że w roku 1922, sąsiedni, bezpośrednio przylegający do Rudyszwałdu Zabełków stał się wioską graniczną z Polską. Nie był to koniec zmian granicznych w bezpośrednim sąsiedztwie wioski. Na początku roku 1923, po korekcie granicy, przyznano Czechosłowacji sąsiednią Hać, natomiast do Rudyszwałdu przyłączono\nz Szylerzowic kolonię Rakowiec.\nW okresie międzywojennym chyba największym wyzwaniem dla parafian była budowa nowego kościoła. Dzięki zachowanym aktom dotyczącym tego przedsięwzięcia wiemy o jego początkach i ówczesnej sytuacji w wiosce. Pierwsze kroki w celu budowy nowej świątyni poczyniono w roku 1929. Zwrócono się wtedy o dotację do nadprezydenta Prowincji Górnośląskiej, bo wspomógł w tym przedsięwzięciu parafię odpowiednią dotacją. W piśmie skierowanym do niego przedstawiono ciekawą i obszerną argumentację ukazującą przy tej okazji uwarunkowania panujące w miejscowości. Przede wszystkim ówczesny, stary, drewniany kościół z XVII wieku miał być w złym stanie użytkowym. Ostatnich większych napraw i wzmocnień konstrukcji miano dokonać przed 25. laty, więc budynek był wyeksploatowany. Ze względu na kiepski stan wieży, nie można było nawet zamontować nowych dzwonów, więc od czasu I wojny światowej, kiedy to zabrano je na cele wojenne, brakowało ich w kościele. Stan budowli miał być głównym argumentem do wybudowania nowej, bardziej odpowiadającej potrzebom parafii. Kościół był też za mały, by pomieścić wszystkich wiernych. Tym bardziej, że uczęszczali do niego mieszkańcy domostw nazywanych Kolonią Zabełkowską, które zostały zbudowane na terenie Zabełkowa,\nale daleko od centrum tej wioski a blisko stacji kolejowej w Chałupkach. Tamtejsi mieszkańcy najbliżej mieli do kościoła w Rudyszwałdzie i tam też uczęszczali. Także część mieszkańców czeskiej Haci, uczęszczało do kościoła sąsiadów, gdyż ich własny położony był na przeciwległym krańcu tej rozległej wioski. Prośba o dotację była spowodowana tym, że wioska była wtenczas biedna i nie posiadała odpowiednich środków. W przededniu tzw. wielkiego kryzysu narzekano także na rosnącą inflację. Uzasadniano, że ciężkie warunki finansowe miejscowości zostały spowodowane poprzez przeprowadzenie granicy między tzw. Kraikiem Hulczyńskim\na Rudyszwałdem, czyniąc go wioską graniczną. Najboleśniejsze miało się okazać przecięcie powiązań gospodarczych, a szczególnie utrudnienia komunikacyjne z jego częścią przemysłową, leżącą wówczas na granicy z Ostrawą. Miał się przez to także zmniejszyć ruch na drogach wioski. Kolejną trudnością, którą zdecydowano się przytoczyć w piśmie, był fakt, że wioska ma charakter rolniczy, a rolnictwo miało się wówczas znajdować „w najgorszym położeniu”, do czego przyczyniły się nieurodzaje z lat 1924-1926. Jakby tego było mało, to finanse mieszkańców wioski zostały nadwyrężone poprzez podłączenie do niej sieci elektrycznej, co miało ich kosztować nieco ponad 36 tysięcy ówczesnych Marek. Kolejne koszty dla gminy były związane z budową drogi\nw wiosce, która miała zapewne dać lepsze połączenie od granicy państwa do pobliskich szos\nw kierunku Raciborza i Wodzisławia Śląskiego. Koszty tej inwestycji miały zostać przekroczone\no 400 Marek. Także wzmiankowane wyżej przyłączenie do wioski kolonii Rakowiec miało być dla niej uciążliwe. Rudyszwałd miał się powiększyć w ten sposób o 224. mieszkańców, należących\nw większości do stanu robotniczego, przez co mieli nie przynosić korzyści, ale stanowili nawet dodatkowe obciążenie. Z drugiej strony zwrócono jednak uwagę, że korzystnym było by, gdyby kolonię, należącą ciągle do parafii szylerzowickiej przyłączono do parafii rudyszwałdzkiej. Miano tu zapewne nadzieję, do partycypowania w kosztach budowy nowego kościoła przez mieszkańców Rakowca. Dodatkowym argumentem za taką zmianą przynależności parafialnej, miało być to,\nże dalsze podtrzymywanie ówczesnego stanu miało być niekorzystne… politycznie! Możliwe,\nże obawiano się, iż tamtejsi mieszkańcy zamiast zintegrować się w Niemczech, będą ciągle poddani wpływom czeskim. Na końcu pisma znowu odwołano się do argumentacji politycznej i zaznaczono, że w Rudyszwałdzie silne jest przywiązanie do niemieckości, co miało się przejawić w wynikach plebiscytu z roku 1921. Co więcej, sąsiedniej wiosce także starającej się o budowę nowego kościoła wytknięto korzystny tamże dla strony polskiej wynik plebiscytu. Sięganiem do argumentów politycznych, narodowych także chciano zapewne pozyskać przychylność nadprezydenta. Budowę nowego kościoła starano się także uzasadnić historycznie, wskazując, że świątynia parafialna stała we wiosce co najmniej od roku 1447 (nie wiadomo, dlaczego mieszkańcy nie odwołali się do daty 1376 – może nie była znana mieszkańcom?), podczas gdy w Zabełkowie dopiero w roku 1864 utworzono filię parafialną. Kolejne porównanie do Zabełkowa, może świadczyć, że wioska ta musiała być poważnym konkurentem w staraniu się o fundusze na budowę. Narzekano także,\nże z trzech położonych na końcu prowincji wiosek: Chałupek, Rudyszwałdu i Zabełkowa, to ten drugi jest w najgorszym położeniu. Zabełków miał składać się głównie z wielkich gospodarstw rolnych a Chałupki, należące do tamtejszej parafii miały być w lepszej sytuacji finansowej, ze względu na istniejące tam ważną, graniczną stację kolejową, czy przedsiębiorstwa, np tartak. Jak widać, przytoczone pismo jest bardzo ciekawe, ponieważ mówi dużo o tym co działo się w wiosce w latach 20. XX wieku, oraz pokazuje inwestycje i problemy mieszkańców, którzy jakby im było mało trudności chcą jeszcze budować nowy kościół.\nParafia nie uzyskała jednak środków na rok 1930 z funduszów prowincjalnych, ale polecono jej zwrócić się w tej sprawie do odpowiedniego ministra, a urzędowi budowlanemu w Raciborzu przygotować kosztorys i plany a także dokonać wizytacji Rudyszwałdu. Przeprowadzona wizytacja wykazała, że miejscowy kościół posiadał 200 miejsc siedzących i 100 stojących, podczas gdy wioska liczyła 1000 mieszkańców, z których 500 praktykowało. Zaznaczono, że liczba do liczby wiernych należy doliczyć 150 osób z miejscowości Hać i Szylerzowice, co razem dawało 650 osób, z których tylko 300 mogło pomieścić się w świątyni. Stwierdzono potrzebę powiększenia kościoła o drugie tyle miejsc i namówiono radę parafialną do podjęcia rozbudowy budynku. Koszty rozbudowy oszacowano na 80 000 marek, z czego 50 000 miał pokryć patron – książę Lichnowski, właściciel miejscowego dominium, kardynał Adolf Bertram miał dać 5000 Mk, dotacja państwowa miała wynieść 15 000 Mk, a parafianie mieli wykonać prace o wartości 10 000 Mk.\nPo jakimś czasie, 27 kwietnia tego roku rada parafialna znowu zmieniła zdanie i ostatecznie uchwaliła decyzję o budowie nowego kościoła. Kosztorys nowej budowli opiewał na sumę 110 000 Mk, z czego 82 278 Mk miał wynieść koszt wybudowania i prostego wyposażenia budowli jednonawowej z zakrystią i chórem, oraz kaplicą. Na dalsze 20 570 Mk wyceniono budowę wieży z przygotowaniem jej wnętrza, 5%, czyli 5 152 Mk przeznaczono na koszty prowadzenia budowy,\na 2000 Mk wyznaczono na koszty dodatkowe. Według przygotowanego projektu nowej świątyni miała ona mieć 700 miejsc dla wiernych, z czego 450 siedzących miejsc w nawie, 50 siedzących na emporze i do tego 200 stojących.\nNa budowę nowego kościoła według powyższego kosztorysu nie chciał zgodzić się wydział II rejencji opolskiej zajmujący się nadzorami nad szkołami i kościołami. Zwrócono uwagę, że jeśli postawienie nowej świątyni mogło by kosztować ostatecznie nawet do 150 000 Mk, to przebudowa drewnianej budowli była by do zrealizowania za 80 000 Mk. Przedstawiono nawet proponowany rozkład ciężaru finansowego w przypadku przebudowy. Patron wsparłby inicjatywę kwotą 45 000 Mk, mieszkańcy parafii wykonali by robociznę wartości 12 000 Mk a brakującą resztę chciano pozyskać od kardynała Bertrama (8000 Mk), 5000 Mk chciano zebrać z publicznej zbiórki a 10 000 Mk oczekiwano by jako wsparcie ze strony państwa. Zalecono także dalsze pertraktacje\nz mieszkańcami i patronem.\nW powyższej sprawie doszło do impasu. Jednak landrat raciborski po spotkaniu\nz proboszczem i radą parafialną jednogłośnie podtrzymali stanowisko budowy nowego budynku. Landrat podkreślił, że już od dłuższego czasu stara się, by na ten cel otrzymano dotację z programu rządowego pomocy wschodnim prowincjom, oraz, że podobne zabiegi o dotację czyni u kardynała Bertrama rada parafialna. Także przedstawiciel patrona parafii miał obiecać odpowiednie wsparcie. Postanowiono więc czekać na rozstrzygnięcie przydziału środków z rządu, a jeśli by to nie przyniosło rozwiązania, wtedy miano starać się o zmniejszenie kosztów budowy nowego kościoła. Oczekiwania na pomoc rządową nie przyniosły w najbliższym czasie efektów, gdyż wydział II doniósł, że jak w roku bieżącym, tak i w roku 1931 nie można oczekiwać środków na cele budów kościelnych, tak więc zalecono, by o budowie zadecydowano na podstawie aktualnych warunków.\nTyle wynika z materiałów zachowanych w opolskim archiwum państwowym. Szkoda,\nże kolejne tomy tej sprawy się nie zachowały i nie możemy poznać dalszych starań o budowę nowego kościoła. Kościół jednak w końcu zbudowano. W tym celu rozebrano najpierw stary, drewniany kościół, by w tym miejscu postawić nowy. Rozpoczętą w 1935 roku budowę według projektu architekta Ehla z Bytomia zakończono w roku 1936, i wtedy też 8 listopada odbyła się uroczystość jego konsekracji, w czym przewodniczył sam kardynał Bertram, nadając świątyni wezwanie Trójcy Świętej. Tak długi okres ubiegania się o środki na budowę musiał być spowodowany kryzysem gospodarczym, wobec czego rząd zapewne uznał, że jest wiele pilniejszych potrzeb do zaspokojenia niż budowa kościołów. Trzeba też wspomnieć, że również inne okoliczne wsie zbudowały w okresie międzywojennym swoje świątynie. Musiało to też\nw jakimś stopniu rodzić problemy w pozyskiwaniu środków, a także stwarzać konkurencję na tym polu pomiędzy parafiami. Można tu przywołać chociażby wyżej przytoczoną sytuację, kiedy rada parafialna z Rudyszwałdu wystosowując prośbę o pomoc finansową, porównując się z Zabełkowem chciała uzasadnić jakby swoje pierwszeństwo w kolejce na dofinansowanie.\nNowy, murowany kościół wybudowano łącząc styl gotycki z elementami neobaroku. Ten jednonawowy obiekt z niewyodrębnionym prezbiterium otrzymał wieżę wtopioną w korpus, występującą ryzalitowo z portalem zwieńczonym wimpergą. Do środka przeniesiono ołtarze boczne ze starego, drewnianego kościoła pw. św Jerzego, które zachowały się do dziś. Pochodzą\nz około połowy XIX wieku i mają cechy barokowo-klasycysyczne. W nich znajdują się obrazy barokowe z wieku XVIII, później przemalowane: w jednym św. Jana Nepomucena i św. Floriana,\na w drugim Matki Boskiej Bolesnej i św. Urbana. Z wcześniejszych wieków zachowały się także dwie późnogotyckie rzeźby z XVI wieku przedstawiające św. Barabarę i św. Katarzynę oraz gotycka wieżyczkowa monstrancja z XV wieku z przerobioną puszką na hostię.\nW międzyczasie starań o budowę nowego kościoła, w listopadzie 1931 roku na stanowisku proboszcza nastąpiła zmiana. Księdza Karola Berga, który duszpasterzował w Rudyszwałdzie przez 31 lat zastąpił Albert Himmel, kapłan z 17 letnim stażem posługiwania, któremu przypadła zasługa wybudowania świątyni. Jego kadencja przypadła na czas rządów narodowych-socjalistów\ni tragiczne lata II wojny światowej. W jej trakcie, 13 maja 1942 roku zabrano z parafii dzwony. Natomiast w ostatnich dniach wojny, kiedy przez wioskę przechodził front, od ostrzału artyleryjskiego ucierpiało prezbiterium i znajdujący się tam ołtarz. W ostatnich dniach kwietnia 1945 roku wioskę zajęli sowieci i był to dla parafii początek nowych czasów.\nWidzimy że dzieje parafii są ściśle związane, czy nawet równoznaczne z historią całej wioski, gdyż wiele aspektów ich funkcjonowania przeplatało się wzajemnie. Zresztą, jeśli weźmiemy pod uwagę rolę i pozycję Kościoła, jaką odgrywał on w wiekach wcześniejszych\nw lokalnych społecznościach, czy po prostu w życiu ówczesnych ludzi, np. poprzez prowadzenie duszpasterstwa i szkolnictwa, to trudno rozgraniczać historię wioski od historii parafii – w końcu to parafia funkcjonowała osadzona w realiach danej wsi. W historii parafii rudyszwałdzkiej widać,że również w niej – choć w skali mikro – zachodziły procesy, które kształtowały historię Śląska. Kolonizacja, reformacja i upadek parafii, zniszczenia wojny 30. letniej, przejście pod władzę Prus w XVIII wieku, czy też reformy w dziewiętnastowiecznych Prusach z uwłaszczeniem na czele.\nW następnym stuleciu, wioska znajdowała się kilka razy w nowym położeniu, i stawała przed nowymi problemami. Okres międzywojenny, w którym nastąpiła modernizacja i rozrost wioski, czy II wojna światowa, destrukcyjna w skutkach, której koniec przyniósł olbrzymie zmiany. W jej wyniku zmieniła się granica państwowa a także w pewnym stopniu doszło do wymiany ludności, chociaż do dziś wioska zachowała swój autochtoniczny charakter. Ksiądz Himmel musiał w roku 1946 opuścić parafię i wyjechał do Niemiec. Trudności powojenne i odbudowa wioski szły dosyć ciężko. Mimo, że w okresie PRL-u Kościół i parafie nie miały pełnej swobody działania, to życie wspólnoty rozwijało się. Co ważne, po wojnie doszło do zmian w administracji kościelnej: w latach 1945-1972 funkcjonowała w zachodniej części Górnego Śląska Administratura Apostolska Śląska Opolskiego, która przekształciła się później w diecezję opolską i w ramach której miejscowa parafia funkcjonuje do dziś.\nOczywistym staje się postulat dalszego badania dziejów parafii, szczególnie tych od roku 1945, których praca ta nie objęła. Wykorzystane w niniejszej pracy źródła i poruszone zagadnienia także nie są dla niej wyczerpujące. Należało by zwrócić baczniejszą uwagę na dokumenty przechowywane we wrocławskim archiwum archidiecezjalnym, które z całą pewnością mogą dostarczyć nam nowych, ciekawych informacji. Są to przede wszystkim, chyba nie wykorzystywane dotąd protokoły wizytacyjne z XVIII, XIX i XX wieku a także inne sprawozdania. Znajdują się tam również akta personalne duchowieństwa, w tym kilku księży służących w miejscowej parafii. Ze zbioru „Akta parafii i miejscowości” można wrócić do dokumentów przeglądanych przez A. Weltzla (sądząc tak po poruszonej przez niego tematyce\ni nazwach tych dokumentów). Na podstawie zachowanych akt można zająć się także historią miejscowej szkoły. W archiwum tym przechowywane są również parafialne metryki chrztów, ślubów i pogrzebów, które pozwoliły by opracować zagadnienia demograficzne i ludnościowe parafii. Obecny stan badań nad parafią rudyszwałdzką, sprawia, że było by pożądanym opracować wymienione źródła, tym bardziej, że nie doszukano się na razie innych materiałów do okresu sprzed II wojny światowej, które mogły by powiększyć naszą wiedzę na jej temat.\n– Archiwum Państwowe w Opolu:\n– zespół nr 1191: Rejencja Opolska: Wydział II – Kościoły i szkolnictwo, sygn. 712,\n– Archiwum Państwowe we Wrocławiu:\n– zespół nr 192: Komisja Generalna dla Śląska we Wrocławiu, sygn. III/13790,\n– Encyklopedia Powstań Śląskich, red. Franciszek Hawranek, Opole 1982\n– Gemeindelexikon für die Regierungsbezirke Allenstein, Danzig, Marienwerder, Posen, Bromberg und Oppeln. Auf Grund der Ergebnisse der Volkszählung vom 1. Dezember 1910, Heft 6: Regierungsbezirk Oppeln, Berlin 1912,\n– Inwentaryzacja krajoznawcza województwa katowickiego, Zeszyt 13: Gmina Krzyżanowice, oprac. Henryk Stasiński, Katowice 1994,\n– Katalog zabytków sztuki w Polsce, t. 7: województwo opolskie, zeszyt 13: powiat raciborski, oprac. Tadeusz Chrzanowski i Marian Kornecki, Warszawa 1967,\n– Lutsch Hans, Verzeichnis der Kunstdenkmäler der Provinz Schlesien, t. 4, Breslau 1894,\n– Schematismus des Bisthums Breslau und seines Delegatur-Bezirks für das Jahr 1899, a także za lata 1900, 1901, 1918, 1919, wyd. biskupstwo wrocławskie,\n– Triest Felix, Topographische Handbuch von Oberschlesien, Breslau 1865,\n– Visitationsberichte der Diözese Breslau, wyd. Joseph Jungnitz, Breslau 1904,\n– Dienwiebel Herbert, Oberschlesische Schrotholzkirchen, Breslau 1938,\n– Godula Franciszek, Historya Raciborza i okolicy, cz. 2, Bytom 1912,\n– Historia chłopów śląskich, red. Stefan Inglot, Warszawa 1979,\n– Historia Śląska, red. Marek Czapliński, Wrocław 2002,\n– Inwentarz zbiorów Archiwum Archidiecezji Wrocławskiej,\n– Jasita Krzysztof, Jasita Estera, Dzieje Rudyszwałdu, Racibórz 2005,\n– Kloch Bogdan, Najstarsze parafie Górnego Śląska. Średniowieczna organizacja parafialna Górnego Śląska w diecezji wrocławskiej, Racibórz 2008,\n– Myszor Jerzy, Kościół na Górnym Śląsku. Od diecezji wrocławskiej do archidiecezji katowickiej, Katowice 2008,\n– Panic Idzi, Historia osadnictwa w księstwie opolskim we wczesnym średniowieczu, Katowice 1992,\n– Pater Józef, Pfarrbucherverzeichnis für das Erzbistum Breslau, Regensburg 1998,\n– Weltzel Augustin, Geschichte des Ratiborer Archypresbiteriates, Ratibor 1885,\n„Zarys dziejów parafii Rudyszwałd do roku 1945” – Kamil Kotas\nStrona Rudyszwałdu ma już rok!\nStrona naszej miejscowości ma już rok!!! Rada Sołecka wraz z Sołtysem wspiera funkcjonowanie strony finansując serwer www oraz domenę www.rudyszwal...\nZawody o Puchar Wójta Gminy Krzyżanowice w Bolesławiu - 15.09.2012\nNasza ekipa OSP Rudyszwałd zajęła drugie miejsce w Gminnych Zawodach o Puchar Wójta Gminy Krzyżanowice, które odbyły się 15 września na boisku LKS w B...\nII Międzynarodowe Zawody Strażackie o Puchar Prezesa OSP Chałupki\nWyniki z kategorii Polska PO-5: 1. Roszków 25.60 sek. 2. Rudyszwałd 26.72 sek. 3. Krzyżanowice 29.80 sek. 3. Bolesław 29.80 sek. 5. Zabełków 33.9...


krusz-pol.pl - DUARTE L\nkrusz-pol.pl > Katalog produkt�w > DUARTE L\nSztaluga sto�owa Duarte L to ma�a, sk�adana, stabilna sztaluga z szerokim zakresem regulacji po�o�enia p��tna. Regulacja po�o�enia p�ki od 20 cm poni�ej blatu sto�u do 30 cm powy�ej blatu z r�wnoczesn� regulacja k�ta pochylenia zapewniaj� niezwyk�y komfort pracy artysty zar�wno w pozycji siedz�cej jak i stoj�cej. Suwak z dwoma elastycznymi silikonowymi pier�cieniami pewnie mocuje podobrazie. D�uga podstawa i ewentualne doci��enie zapewniaj�, �e sztaluga Duarte L jest wyj�tkowo stabilna. W celu doci��enia sztalugi w prostok�tnej przestrzeni podstawy nale�y po�o�y�: niewielki kamie�, woreczek z piaskiem lub co� ci�kiego, co� co �atwo mo�na odstawi� sk�adaj�c sztalug�.\nMateria�: drewno bukowe impregnowane olejem ro�linnym\nRegulacja k�ta pochylenia\nRegulacja wysoko�ci p�ki: od 20 cm poni�ej blatu sto�u do 30 cm powy�ej blatu\nWymiary: podstawa 38x45 cm, wysoko�� od 58 do 85 cm\nMaks. wysoko�� podobrazia: 50 cm


chwilówki » Kupon Sklep\nPomimo tego, że według wszystkich statystyk zarobki naszych rodaków w ostatnim czasie bezustannie rosną, oferty pozabankowych pożyczek wciąż cieszą się popularnością. Widać to chociażby po rezultatach wyszukiwania w Google – hasła takie jak Pożyczki bez bik Czeladź wyślij sms o treści: WNIOSEK na 7393 (3.69 zł za sms) wciąż zajmują pierwsze miejsca w propozycjach autouzupełnienia żądanej […]\n5 października, 2019 5 października, 2019 Doradca GSMLeave a Comment on Chwilówki Kołaczyce zawnioskuj i wyślij sms o treści: WNIOSEK na 7393 (3.69 zł za sms)\nSzybki zastrzyk pieniędzy może być przydatna gdy w planach zbliża się utęskniony urlop, wtedy przydadzą się oszczędności, które zbieramy latami. Ale co gdy nie mamy gotówki? kiedy uzyskać wymagane fundusze ?\n5 października, 2019 5 października, 2019 Doradca GSMLeave a Comment on Chwilówki Mrocza zawnioskuj i wyślij sms o treści: WNIOSEK na 7393 (3.69 zł za sms)\nekspresowy zastrzyk pieniędzy może być pomocna gdy w planach mamy oczekiwany urlop, W taki sytuacjach mogą przydać się gotówka, które gromadzimy latami. Ale co w przypadku gdy nie mamy gotówki? Jak szybko i bezpiecznie pozyskać fundusze ?\n4 października, 2019 4 października, 2019 Doradca GSMLeave a Comment on Chwilówki Rzgów zawnioskuj i wyślij sms o treści: WNIOSEK na 7393 (3.69 zł za sms)\nSzybki zastrzyk pieniędzy może być przydatna kiedy w planach zbliża się utęskniony odpoczynek, wtedy mogą przydać się gotówka, które zbieramy latami. Ale co gdy nie mamy zabezpieczenia finansowego?\nChwilówki Pabianice zawnioskuj i wyślij sms o treści: WNIOSEK na 7393 (3.69 zł za sms)\n4 października, 2019 4 października, 2019 Doradca GSMLeave a Comment on Chwilówki Pabianice zawnioskuj i wyślij sms o treści: WNIOSEK na 7393 (3.69 zł za sms)\n3 lipca, 2019 3 lipca, 2019 Doradca GSMLeave a Comment on Pożyczka zaplo Police wyślij sms o treści WNIOSEK na nr 7393\nW ciągu tych kilku dni nastąpiły poważne nowości w ustawie antylichwiarskiej. Premier Mateusz Morawiecki poparł wzór a jego ważne rozwiązanie, które liczy na zredukowaniu kosztów kredytu, głównie tego idealnego limitu pozaodsetkowego.\nMnóstwo osób decyduje się na kredyty pozabankow\n23 stycznia, 2019 23 stycznia, 2019 Doradca GSMLeave a Comment on Mnóstwo osób decyduje się na kredyty pozabankow\nNie warto zatajać, iż całe mnóstwo ludzi postanawia wziąć kredyty pozabankowe. Nie warto natomiast zatajać, iż takie pożyczki powinny z reguły być kojarzone z kłopotami finansowymi.\n23 stycznia, 2019 23 stycznia, 2019 Doradca GSMLeave a Comment on Myślisz nad tym, czy pożyczki będą właściwym wyjściem z Twoich problemów?\nMyślisz nad tym, czy kredyty będą właściwym wyjściem z Twoich problemów? Rzeczywistość przedstawia się tak, że kredyty nie zawsze są rozwiązaniem problemów.


Nowy backdoor znalazł nowy sposób wykorzystania programu TeamViewer\nDo niedawna analitycy bezpieczeństwa znali kilka rodzajów złośliwych programów wykorzystujących popularne narzędzie do zdalnej kontroli PC – TeamViewer – do uzyskiwania nieautoryzowanego dostępu do zainfekowanego komputera. Nowy trojan — BackDoor.TeamViewer.49 — wykryty w maju 2016 przez specjalistów firm Doctor Web i Yandex, jest tu wyjątkiem, ponieważ używa on tego narzędzia do zupełnie innych celów.\nW celu rozpowszechniania BackDoor.TeamViewer.49, twórcy wirusa użyli innej złośliwej aplikacji nazwanej Trojan.MulDrop6.39120, która jest, w rzeczywistości, fałszywą aktualizacją programu Adobe Flash Player. Plik wykonywalny wirusa Trojan.MulDrop6.39120 instaluje rzeczony odtwarzacz w systemie Windows. W tym samym czasie w skrycie zapisuje na dysku plik programu TeamViewer, wirusa BackDoor.TeamViewer.49 i wymagany plik konfiguracyjny. Podczas instalacji wyświetlane jest legalne okno instalatora programu Flash Player.\nBackDoor.TeamViewer.49 rejestruje siebie w usłudze autorun a następnie, działając w nieskończonej pętli, ale z określonymi interwałami, przypisuje folderowi zawierającemu plik wykonywalny narzędzia, złośliwą bibliotekę i plik konfiguracyjny atrybuty “ukryty” i “systemowy”. Jeśli to przypisanie atrybutów nie powiedzie się, trojan rozpocznie usuwanie z rejestru systemu wszystkich kluczy odnoszących się do narzędzia TeamViewer.\nCo więcej, w kodzie trojana osadzono kolejną zaszyfrowaną bibliotekę odpowiedzialną za realizowanie złośliwej aktywności wirusa BackDoor.TeamViewer.49. Biblioteka zawiera specjalnie wygenerowaną tablicę reprezentującą nazwy serwerów z których mogą być dostarczane instrukcje do wykonania. Wszystkie informacje wysyłane i odbierane przez wirusa są szyfrowane.\nAntywirusy Dr.Web wykrywają i usuwają wirusy Trojan.MulDrop6.39120 i BackDoor.TeamViewer.49, tym samym nie stanowią one żadnego zagrożenia dla naszych użytkowników.\nSpecjaliści Doctor Web dziękują firmie Yandex za udostępnienie do badań próbek trojana.


vanilla bicycles in the city: The Honey Tree\n(Ilona K./second-hand sweter, H&M tunic, Venezia shoes, vintage bag)\nZdjęcia po dwugodzinnym basenie i gimnastyce może nie są najlepszym pomysłem, chociażby dla włosów, które zanczynają po takich atrakcjach żyć własnym życiem. Wybrałam sobie chyba najzimniejszy dotąd dzień (co widać nawet po moim nosie), więc gdy tylko wróciłam do domu zagotowałam wodę na herbatę i owinęłam się najcieplejszym swetrem.\nSzary i brąz to jedne z ulubinych kolorów, szczególnie jesienią. W te dni kiedy jest ponuro i brzydko to owe ubrania same wychodzą z szafy. Można by dorzucić jeszcze czarny, ale ubranie się całej na czarno graniczyło u mnie z cudem, bo zawsze byłam przekonana, że ten kolor (który nie jest kolorem, haha) jakoś do mnie nie pasuje (mówię o zestawieniu ze sobą tylko i wyłącznie czarnych rzeczy).\nTeraz idę zaplanować mój dzień w moim nowym kalendarzu, który będę musiała Wam kiedyś pokazać. Może odwiedzę też jakiś second-hand? Tak dawno nie byłam, a trzeba uzupełnić szafę jesiennymi ubraniami :)\nJeśli znacie jakieś piosenki z playlisty na tym tumblrze bardzo bym prosiła o podanie tytułów. Wspaniałego weekendu!\nAutor: Olga o 01:00\nkelly 22 września 2012 01:10\nPolecam aplikację shazzam na smartfona (nie tylko iphone), mój właśnie stwierdził, że 1 - The last unicorn - Passenger. Postaram się sprawdzić dalej ;)\nkelly 22 września 2012 01:13\n2 - Maps - benjamin francis leftwich\n3 - Dancing on my own - Robyn\n4 - Dance,Dance,Dance - Lykke Li\n5 - Pictures benjamin francis leftwich\nOlga 22 września 2012 07:24\nOjej, bardzo Ci dziękuję <3 Muszę zacząć korzystać z tej aplikacji!\nKatsuumi 22 września 2012 01:49\nAle masz ladne wlosy! Super wygladasz :) Buziaki, zapraszam na nowy wpis ;)\nberry 22 września 2012 02:15\nKatarzyna B. 22 września 2012 03:19\nTen outfit naprawdę bardzo mi się podoba. Wyglądasz slicznie. Pozdrawiam!\nZakochałam się w tym sweterku ;)\nadkafashion 22 września 2012 03:55\nwłosy jak najbardziej ok. artystyczny nieład :)\nja też czarnych ciuchów nie nosze, bo mam zupełnie inny styl, a poza tym jestem bardzo szczupła i jakbym nosiła czarne ciuchy, jak to znajomi powiedzieli, zniknęłabym :D\nBasia 22 września 2012 04:02\nszarości i brązy to moje must have na jesień.\nbuty są zniewalające, Venezia to bardzo solidny i dobry sklep.\nstylizacja generalnie jest super, nic dodać nic ująć! perfettamente!\nada xoxo 22 września 2012 05:42\nFaustyna i Paulina 22 września 2012 06:17\nŚwietnie jak zawsze! Uwielbiam twoją torbę, buty i ciebie całą;* ;)\nWeronika. 22 września 2012 06:40\nJesteś śliczna! Naprawdę! W dodatku świetnie się ubierasz, bardzo lubię twój styl. A ta stylizacja bardzo przypadła mi do gustu. Piękna torba i pasek!\nAdrianna 22 września 2012 07:13\nCieszę się, że nie tylko ja w jesienną porę zaczynam uwielbiać szary kolor! Piękne zestawienie :)\nMarti 22 września 2012 07:46\nSuper wyglądasz! A co do playlisty to 4. to Coldplay- Every Teardrop is a Waterfall 10. Bon Iver- Flum 15. Sia-Breathe me Reszta nie wiem ;)\nOlga 23 września 2012 12:23\nDziękuję :) Lykke Li i Coldplay rozpoznałam, ale z innymi piosenkami miałam już większy problem\nalea 22 września 2012 13:51\nNone Diamonds 22 września 2012 14:02\nLove ur hair, shoes and bag! <3\nCone 23 września 2012 05:27\nTorba jest super :D\nA cała stylizacja to świetne połączenie :)\nlosttinafairytale 25 września 2012 10:22\nThis is so amazing! Especially love your shoes!\nDuśka 25 września 2012 10:54\nmega świetne ! :D\nblackberryfashion 25 września 2012 13:17\nGina 25 września 2012 13:31\nwidac ze stylizacja nie wymuszona na siłe, Masz bardzo ciekawy styl - dobry. Mnie sie podoba :)\nmiss-unbelievable 25 września 2012 13:56\nna luzie, modnie i bardzo dziewczeco!\nKlaudyna 26 września 2012 03:12\nPrzedostatnie zdjęcie cudowne! Wyglądasz super;) I Twoje włosy<3 idealnie komponują się z jesiennymi kolorami drzew.\ncaro.line 26 września 2012 13:17\nDziękuje Ci bardzo :) za miłe słowa i za odwiedziny !\nWspaniałe zdjęcia i buty niczym marzenie !!:)\npozdrawiam ! i takie pytanie z mojej strony: Moze masz ochotę na wzajemną obserwacje ?:)\nAnna ♥ 27 września 2012 05:04\nPo basenach w takiej zimnicy? Łykaj witaminy! :)\nOlga 29 września 2012 00:12\nHaha, jem dużo owoców i warzyw, więc może to jakoś zrekompensuje te straty :)


Treść orzeczenia II Ca 1828/14 - Portal Orzeczeń Sądów Powszechnych\nII Ca 1828/14 - postanowienie z uzasadnieniem Sąd Okręgowy we Wrocławiu z 2015-07-31\nSygn.akt II Ca 1828/14\nPrzewodniczący Sędzia SO Beata Stachowiak ( spr.)\nSędziowie Sędzia SO Piotr Jarmundowicz\nSędzia SR del. Małgorzata Dasiewicz-Kowalczyk\nProtokolant Izabela Grecka-Janik\npo rozpoznaniu w dniu 23 lipca 2015 r. we Wrocławiu\nz wniosku K. J.\nprzy udziale J. J. (1) ,A. K., J. S. ,R. S. (1),R. S. (2) i T. S.\no stwierdzenie nabycia spadku po K. S. (1)\nsygn.akt I Ns 702/13\nSędzia SO Sędzia SO Sędzia SR del.\nBeata Stachowiak Piotr Jarmundowicz Małgorzata Dasiewicz- Kowalczyk\nSygn. akt II Ca 1828/14\nSąd Rejonowy dla Wrocławia-Krzyków we Wrocławiu postanowieniem z 23 września 2014 r. stwierdził, że spadek po K. S. (1), zmarłej 11 maja 2013 r. we W., ostatnio stale zamieszkałej we W. przy ul. (...), na podstawie testamentu z 18 stycznia 2013 r. nabyli: synowie R. S. (2) i J. S. oraz wnuki R. S. (1), A. S. i T. S. – po 1/5 części każdy z nich, wszyscy wprost.\nSąd pierwszej instancji ustalił, że K. S. (1) zd. K., córka S. i A. zd. G., zmarła 11 maja 2013 r. we W., jako wdowa. Była dwukrotnie zamężna, posiadając z pierwszego małżeństwa dziecko, które zmarło mając 8 lat. Z drugiego małżeństwa z S. S. posiadała troje dzieci, wnioskodawczynię – K. J., oraz uczestników postępowania – R. S. (2) i J. S.. S. S. zmarł 23 stycznia 1999 r. Spadkodawczyni K. S. (1) 15 grudnia 1999 r. w kancelarii notarialnej we W. przed notariuszem J. J. (2) sporządziła testament pod nr rep. (...), powołując do całości spadku swoje dzieci oraz wnuki: syna R. S. (2) w 4/10 części, syna J. S. w 2/10 części, córkę K. J. w 2/10 części, wnuczkę J. J. (3), córkę Z. i K. w 1/10 części, wnuka R. S. (1), syna J. i W. w 1/10 części. Następnie, 23 kwietnia 2004 r. w kancelarii notarialnej we W., przed notariuszem J. J. (2) K. S. (1) sporządziła testament pod nr rep. (...), odwołując w całości testament sporządzony wcześniej, tj. 15 grudnia 1999 r. pod nr rep. (...). Jednocześnie spadkodawczyni ustanowiła porządek dziedziczenia, powołując do całości spadku dzieci oraz wnuki: syna R. S. (2) w 5/10 części, syna J. S. w 2/10 części, córkę K. J. w 1/10 części, wnuczkę J. D., córkę Z. i K. w 1/10 części, wnuka R. S. (1), syna J. i W. w 1/10 części. Kolejnym testamentem o nr rep. (...), sporządzonym 21 lutego 2008 r. przed notariuszem M. M. w kancelarii notarialnej we W., spadkodawczyni odwołała testament sporządzony 23 kwietnia 2004 r., powołując zarazem do całości spadku syna R. S. (2). Następnie, testamentem własnoręcznym, sporządzonym we W.18\nstycznia 2013 r., spadkodawczyni powołała do całości spadku syna R. S. (2) w 1/8 części, syna J. S. w 1/8 części, wnuka R. S. (1) l/8 części, wnuczkę A. S. 1/8 części, wnuka T. S. w 1/8 części.\nSąd Rejonowy ustalił stan faktyczny w oparciu o osobowe źródła dowodowe oraz zebrane w sprawie dokumenty. Z uwagi na istotę sprawy, decydujące znaczenie nadał dokumentom w postaci sporządzonych przez K. S. (1) testamentów. Zarówno te sporządzone w formie aktu notarialnego, jak i testament pisemny nie budziły wątpliwości Sądu, co do ich autentyczności. Ostatnim ze sporządzonych przez K. S. (1) testamentów był testament własnoręczny. Ważność i autentyczność tego testamentu nie została zakwestionowana przez uczestników postępowania. Testament ten spełniał ustawowe kryteria dla uznania jego ważności, został w całości sporządzony przez spadkodawczynię pismem ręcznym, posiadał datę, wskazano miejsce sporządzenia, zawiera rozrządzenie spadkowe oraz własnoręczny podpis. Pod względem formalnym prawidłowość testamentu z 18 stycznia 2013 r. nie budziła wątpliwości. Sąd pierwszej instancji wskazał, iż w treści testamentu pojawiła się sprzeczność. Spadkodawczyni z jednej strony zawarła stwierdzenie, że powołuje do spadku po niej określone osoby, jednak oznaczając udział poszczególnych spadkobierców, określiła go w ten sposób, że suma udziałów wynosiła 5/8. Artykuł 926 § 3 k.c. przewiduje możliwość zbiegu dwóch tytułów powołania do dziedziczenia, ustawowego i testamentowego. Część spadku może być dziedziczona z ustawy w przypadku, gdy w testamencie spadkodawca rozrządził jedynie częścią spadku, albo, gdy którakolwiek z kilku osób, które powołał do całości spadku, nie chce lub nie może być spadkobiercą. Stąd też ta sama osoba może jednocześnie dziedziczyć i na podstawie testamentu, i na podstawie ustawy. W ocenie Sądu pierwszej instancji, w sprawie przypadek taki nie zachodził. Nieprecyzyjność dyspozycji zawartych w testamencie nie przesądza jego nieważności. Pociąga natomiast za sobą konieczność dokonania wykładni, ustalenia treści dokonanych w nim rozrządzeń z uwzględnieniem reguł określonych w art. 948 § 1 i 2 k.c. Spadkodawczyni konsekwentnie od 1999 r., w trzech kolejnych testamentach, dokonywała powołania do całości spadku, niezależnie od tego na rzecz ilu spadkobierców dokonywała rozrządzenia. Zarówno w testamencie z 1999 r., jak i 2004 r. i 2008 r. dzieliła na wypadek śmierci całość spadku po niej. Brak było podstaw do uznania, że w ostatnim, własnoręcznym testamencie, K. S. (2) wyraziła wolę skorzystania z instytucji przewidzianej w art. 948 § 1 i 2 k.c.\nWcześniejsze testamenty zostały sporządzone w kancelariach notarialnych, w którym z pewnością spadkodawczyni mogła liczyć na pomoc przy dokonywaniu obliczeń udziałów. Na fakt, że określenie udziału stanowiło omyłkę matematyczną wskazywała również okoliczność wymienienia z imienia i nazwiska wszystkich, powołanych do dziedziczenia spadkobierców, przy jedynie błędnym przypisaniu ułamków w spadku. Nie mogło pozostawać bez znaczenia, że w chwili sporządzania testamentu spadkodawczyni miała 89 lat, a testament został sporządzony kilka miesięcy przed śmiercią. Według Sądu Rejonowego, wolą spadkodawczyni było rozrządzenie całym spadkiem w drodze testamentu, dlatego też stwierdzając nabycie spadku na mocy testamentu Sąd ten wskazał udział spadkobierców w częściach równych tak, aby orzeczenie odpowiadało woli spadkodawczyni, która powołała spadkobierców do spadku w częściach równych. Koszty postępowania, stosowanie do art. 520 § 1 k.p.c., zostały poniesione przez uczestników, zgodnie z ich udziałem w sprawie.\nOrzeczenie to całości zaskarżyła wnioskodawczyni – K. J., domagając się zmiany postanowienia przez stwierdzenie, że spadek po K. S. (1), zmarłej 11 maja 2013 r., na podstawie testamentu nabyli synowie R. S. (2) i J. S. oraz wnuki R. S. (1), A. S. i T. S. po 1/8 (co łącznie stanowiło 5/8) każdy z nich wszyscy wprost, natomiast w pozostałej części, tj., co do 3/8 spadek nabyli z ustawy: córka K. J. oraz synowie R. S. (2) i J. S. w częściach równych, tj. po 1/8, oraz zasądzenia kosztów postępowania, w tym zastępstwa prawnego, według norm przepisanych.\n- art. 926 § 3 k.c. przez jego błędną wykładnię oraz uznanie, że w stanie faktycznym nie znajduje on zastosowania, podczas gdy prawidłowa interpretacja tego przepisu prowadzi do wniosku, że dziedziczenie ustawowe, co do części spadku następuje wówczas, gdy spadkodawca nie powołał do tej części spadkobiercy;\n- art. 948 § 1 k.c. przez jego nieprawidłowe zastosowanie i przyjęcie, że w stanie faktycznym zachodziła konieczność dokonania wykładni treści testamentu z 18 stycznia 2013 r., podczas gdy jego treść nie budziła najmniejszych wątpliwości zarówno, co do osób uprawnionych do dziedziczenia, jak i wysokości udziałów im przypadających;\n- art. 233 § 1 k.p.c. przez przekroczenie przez Sąd pierwszej instancji zasady swobodnej oceny materiału dowodowego oraz arbitralne przyjęcie, jakoby wolą spadkodawczyni było rozrządzenie w testamencie z 18 stycznia 2013 r. całością majątku w udziałach po 1/5, a nie jak wprost wynikało z treści testamentu po 1/8.\nSpadkodawczyni mieszkała sama, odwiedzali ją synowie, szczególnie R. S. (2), który pomagał jej w bieżących sprawach życia codziennego – robił zakupy, dokonywał opłat, a także G. W., dla której spadkodawczyni była ciotką. Wnioskodawczyni – K. J. nie utrzymywała kontaktów z matką od 2008 r., od czasu sprawy w Sądzie Rejonowym dla Wrocławia-Krzyków we Wrocławiu, sygn. akt I Ns 1514/08 o podział majątku wspólnego i dział spadku po S. S.. Wnioskodawczyni uważała, iż matka niepotrzebnie zainicjowała sprawę sądową. Nadto wnioskodawczyni uważał, iż matka niesłusznie faworyzuje syna R. S. (2). Natomiast spadkodawczyni miała pretensje do córki K. J. o jej złe relacje z bratem R. oraz konflikty na tle korzystania z nieruchomości .\nSprawa o podział majątku i dział spadku zakończyła się prawomocnie postanowieniem z dnia 24 sierpnia 2012 r. o umorzeniu postępowania.\nDowód: - zeznania świadka G. W.;\n- częściowo przesłuchanie wnioskodawczyni K. J.;\n- przesłuchanie uczestnika postępowania R. S. (2);\n- przesłuchanie uczestnika postępowania J. S.;\n- przesłuchanie uczestnika postępowania T. S.;\n- przesłuchanie uczestniczki postępowania A. K.;\n- wniosek o podział majątku wspólnego i dział spadku ,protokół przesłuchania\nspadkodawczyni ( akta Sądu Rejonowego dla Wrocławia - Krzyków we\nW. o sygn. I Ns 1514/08.\nNa rok przed śmiercią K. S. (1) chciała zmienić ostatni testament notarialny, sporządzony 21 lutego 2008 r. Spowodowane to było faktem, iż syn spadkodawczyni R. S. (2) związał się z kobietą, która była jej opiekunką . Spadkodawczyni nie akceptowała tego związku ,gdyż uważała, że partnerce syna zależy tylko na pieniądzach, które uzyskał on ze sprzedaży darowanej mu wcześniej przez matkę nieruchomości .\n- przesłuchanie uczestników postępowania R. S. (2) ,\nJ. S. i A. K..\nW związku z zamiarem zmiany testamentu spadkodawczyni poprosiła G. W. o sprowadzenie notariusza, ponieważ chciała by jej ostatnia wola została spisana przez notariusza; K. S. (1) sądziła, że testament notarialny ma większą moc prawną i nie wiedziała, że testament może być sporządzony także własnoręcznie. G. W. nie mogła spełnić woli spadkodawczyni, poinformowała ją jednak, że testament będzie ważny, jeśli zostanie napisany własnoręcznie, opatrzony datą i podpisem. Spadkodawczyni spisując ostatnią wolę, nie wzorowała się na wcześniejszych testamentach notarialnych. G. W. była bezpośrednim świadkiem sporządzenia testamentu z 18 stycznia 2013 r.\nDowód: - zeznania świadka G. W..\nSpadkodawczyni miała świadomość, że przysługujący jej udział w majątku wspólnym wraz z udziałem w spadku po mężu stanowi łącznie 5/8 w majątku objętym ustawową wspólnością małżeńską majątkową i spadkiem po S. S. ; wiedziała, że dzieci po śmierci męża odziedziczyły w częściach równych udział wynoszący 3/8. K. S. (1) była osobą bardzo zorientowaną w zakresie swoich spraw majątkowych i uważała, że spadek po niej obejmuje udział wynoszący 5/8 w majątku wspólnym i w spadku po S. S.. Mając na uwadze ten ułamek policzyła, ile osób chce powołać do spadku. Zmieniając testament spadkodawczyni nie miała zamiaru powoływać córki do dziedziczenia .\n- przesłuchanie uczestnika postępowania J. S..\nSpadkodawczyni przekazała testament G. W. nie chciała, by syn R. S. (2), którzy we wcześniejszych testamentach był powołany do całości spadku, dowiedział się o zmianie rozrządzenia. G. W. miała ujawnić testament, zgodnie z wolą spadkodawczyni, dopiero po jej śmierci.\nApelacja podlega oddaleniu .\nSąd pierwszej instancji prawidłowo zastosował art. 948 § 1 k.c. słusznie uznając ,iż występujące wątpliwości, co rzeczywistej treści ostatniej woli spadkodawczyni, wyrażonej w testamencie własnoręcznym z dnia 18 stycznia 2013 r., wymaga dokonania wykładni tego testamentu .\nZ treści testamentu wynikało ,iż spadkodawczyni powołała do dziedziczenia po sobie dwóch synów oraz wnuki przeznaczając im po 1/ 8 części spadku. Słusznie Sąd Rejonowy uznał ,iż takie nietypowe określenie wysokości udziałów przeznaczonych dla każdego ze spadkobierców (po 1/8 łącznie 5/8 ) budziło wątpliwości, co do zakresu rozrządzenia. Jednocześnie, bowiem brak było zastrzeżenia, iż rozrządzenie dotyczy tylko części spadku , a zarazem zdanie „ oświadczam, że powołuję do spadku po mnie” wskazywało na powołanie do całości spadku .\nPodkreślić przy tym należy, iż prawidłowe ustalenie treści testamentu w drodze wykładni w sytuacji, gdy jego treść budzi wątpliwości, musi wyprzedzać badanie czy istnieją podstawy do zastosowania art. 926 § 3 k.c. Zasadnicze znaczenie ma ,bowiem wola testatora ,a nie literalne brzmienie testamentu.\nWykładnia treści testamentu jest zawsze bardzo trudnym zadaniem Sądu stwierdzającego nabycia spadku, jeżeli testament nie jest sformułowany jednoznacznie, a między spadkobiercami ujawnił się konflikt interesów. Licząc się z taką sytuacją, ustawodawca przewidział specjalne reguły wykładni testamentu, jako czynności prawnej, uznając za niewystarczającą ogólną normę dotyczącą tłumaczenia treści oświadczeń woli, zawartej w art. 65 k.c. Toteż w art. 948 k.c., który zawiera ogólną regułę interpretacyjną treści testamentu, znajduje się wskazówka, że testament należy tak tłumaczyć, aby zapewnić możliwie najpełniejsze urzeczywistnienie woli spadkodawcy; jeżeli testament może być tłumaczony rozmaicie, należy przyjąć taką wykładnię, która pozwoli utrzymać rozrządzenia spadkodawcy w mocy i nadać im rozsądną treść (por. Sąd Najwyższy w uzasadnieniu postanowienia z 29 kwietnia 2010 r., IV CSK 524/09, LEX nr 602304). Proces wykładni musiał uwzględniać wszystkie okoliczności ustalone w toku postępowania, w tym także osobiste cechy i kwalifikacje spadkodawczyni, istotne przy ocenie stopnia rozumienia przez nią używanych terminów prawniczych.\nDla ustalenia tych okoliczności konieczne było przeprowadzenie uzupełniającego postępowania dowodowego, albowiem wbrew stanowisku Sądu pierwszej instancji,\nzgromadzony przez ten sąd materiał dowody nie był wystarczający dla przeprowadzenia prawidłowej wykładni woli spadkodawczyni .\nSąd pierwszej instancji w ogóle nie przeprowadził postępowania dowodowego w kierunku faktów pozwalających ustalić, z jakich przyczyn spadkodawczyni postanowiła zmienić wcześniejszy testament notarialny oraz jakie okoliczności mogły mieć wpływ na treść testamentu w zakresie sposobu powołania spadkobierców. W szczególności Sąd pierwszej instancji nie dysponował materiałem dowodowym, który pozwalałby na przyjęcie, iż określając wysokość udziałów przeznaczonych dla poszczególnych spadkobierców spadkodawczyni popełniła jedynie błąd rachunkowy. W tym zakresie wnioskodawczyni trafnie zarzuciła naruszenia art.233§1 k.p.c.\nWobec powyższego Sąd Okręgowy kierując się obowiązkiem wynikającym z art. 670 k.p.c. i działając na podstawie art. 382 k.p.c. uzupełnił postępowanie dowodowe przeprowadzając dowód z zeznań świadka G. W. oraz przesłuchania stron, z wyjątkiem J. J. (3) ,która nie stawiła się na rozprawę .\nG. W. będąc świadkiem sporządzenia testamentu posiadała istotne wiadomości na temat przyczyn zmiany testamentu notarialnego z dnia 21 lutego 2008 r. oraz jego treści. Z relacji świadka wynikało, że na rok przed śmiercią K. S. (1) postanowiła zmienić testament notarialny z 21 lutego 2008 r. i powołać do spadku oprócz syna R. także innych członków rodziny. Spowodowane to było związkiem, jaki syn R. S. (2) nawiązał z kobietą, która miała być opiekunką spadkodawczyni. Związku tego spadkodawczyni nie akceptowała uważając, że kobiecie tej zależy wyłącznie na pieniądzach, które R. S. (2) uzyskał ze sprzedaży darowanej mu wcześniej przez matkę nieruchomości. Dlatego zmiana rozrządzenia testamentowego miała polegać na zmniejszeniu udziału R. S. (2) w spadku po niej. Swoich obaw, co do związku (...) spadkodawczyni nie kryła , co potwierdzili uczestnicy postępowania, w tym sam R. S. (2), podczas przesłuchania na rozprawie apelacyjnej.\nSpadkodawczyni wcześniejsze testamenty sporządziła w formie aktu notarialnego, bowiem dokumentom urzędowym przypisywała większą moc prawną. K. S. (1) chciała, by także nowy testament był sporządzony w tej właśnie formie. W związku z tym prosiła o pomoc w sprowadzeniu notariusza zarówno G. W., jak i syna J. S.. Ponieważ G. W. nie mogła spełnić tego życzenia, po uzyskaniu od świadka informacji o możliwości sporządzenia testamentu własnoręcznego spadkodawczyni podjęła decyzję o napisaniu nowego testamentu.\nG. W. nie ingerowała w treść testamentu ,a jedynie zobowiązała się ujawnić testament dopiero po śmierci K. S. (1) . Z zeznań świadka G. W. oraz uczestników postępowania R. S. (2) i J. S. wynikało, co wnioskodawczyni potwierdziła, że K. S. (1) mimo zaawansowanego wieku, była bardzo dobrze zorientowana w swych sprawach majątkowych. W szczególności spadkodawczyni posiadała wiedzę i miała świadomość sytuacji prawnej, w zakresie majątku wspólnego i majątku spadkowego, jaka powstała na skutek śmierci jej męża S. S.. Spadkodawczyni wiedziała, że uwzględniając przysługujący jej udział w majątku wspólnym wynoszący ½ oraz udział w spadku – ¼ , to łączny jej udział w obu tych masach majątkowych wynosi 5/8. Uczestnik postępowania J. S. podał przez Sądem drugiej instancji, „że mama doskonale wiedziała, co ma, bo ustalił to Sąd po śmierci taty, ona się tego trzymała” . Oprócz wskazanych wyżej dowodów osobowych okoliczność tę potwierdza także wniosek i stanowisko spadkodawczyni przedstawione w sprawie, która toczyła się przed Sądem Rejonowym dla Wrocławia - Krzyków we Wrocławiu o sygn. I Ns 1514/08 o podział majątku wspólnego i dział spadku. Dodać przy tym należy ,iż z także z przesłuchania wnioskodawczyni wynika, iż spadkodawczyni wiedziała, że ma największy udział w ”majątku” i chciała fizycznie podzielić nieruchomość inicjując sprawę sądową. Stanowi to dodatkowy argument wskazujący, iż w testamencie spadkodawczyni decydowała o tym swoim udziale w całości ,skoro sprawa o sygn.akt I Ns 1514/08 nie zakończyła się merytorycznym rozstrzygnięciem\nIstnieją, zatem podstawy do przyjęcia, iż spadkodawczyni sporządzając testament z 18 marca 2013 r. objęła swoją wolą cały swój majątek, rozumiany, jako całość udziału przypadającego K. S. (1) w majątku wspólnym oraz majątku spadkowym po S. S.. Wniosek taki jest uzasadniony także, jeśli zważy się ,iż spadkodawczyni we wcześniejszych testamentach powoływała różnych spadkobierców do całości spadku po niej, a nie zostały przedstawione przez wnioskodawczynię żadne argumenty ,ani dowody, które mogłyby wyjaśniać, dlaczego w testamencie z dnia 18 stycznia 2013 r. spadkodawczyni dokonała rozrządzenia tylko, co do części swego majątku , w szczególności specyficznie określonej, jako 5/8 ,a nie np. połowa czy ¾ tego majątku .Kwestii tej wnioskodawczyni nie potrafiła w żaden sposób wyjaśnić . Uzasadnieniem odmiennej wykładni testamentu nie mogło być tylko spostrzeżenie wnioskodawczyni, że spadkodawczyni w pierwszych dwóch testamentach nie pominęła\njej, a nawet uwzględniła jej córkę, co oznacza, że nie uważała jej za ”gorszego spadkobiercę”. Wnioskodawczyni nie uwzględniła jednak istotnej okoliczności, że od 2008 r. nie utrzymywała ze spadkodawczynią kontaktów, ponieważ w związku z wniesieniem sprawy o podział majątku i dział spadku między nią a matką istaniał konflikt . Wnioskodawczyni przyznała, że w okresie sześciu miesięcy przed śmiercią spadkodawczyni nie uczestniczyła w opiece nad matką. Zeznania świadka G. W. oraz przesłuchanie uczestników R. S. (2) i J. S., dowiodły ,że spadkodawczyni miała żal do córki o brak kontaktu i zaistniały konflikt.\nNadto z treści przesłuchania K. S. (1) w sprawie sygn.akt I Ns 1514/08 Sądu Rejonowego dla Wrocławia-Krzyków wynika, iż matka i córka pozostawały już wcześniej w konflikcie na tle korzystania z nieruchomości oraz relacji wnioskodawczyni z bratem R.. Fakty te dodatkowo uzasadniają taką wykładnię testamentu z dnia 18 marca 2013 r., iż spadkodawczyni w ogóle nie przewidywała powołania córki do dziedziczenia po sobie. Zdaniem Sądu Okręgowego skoro K. S. (1) nie ustanowiła córki spadkobierczynią w testamencie ,to jej wolą także nie było objęte powołanie córki do dziedziczenia na podstawie ustawy .\nNadto zdaniem Sądu Okręgowego sporządzenie przez spadkodawczynię aż czterech testamentów wskazuje, w sposób niebudzący wątpliwości ,iż wolą K. S. (1) zawsze było samodzielne decydowanie o porządku dziedziczenia po niej, właśnie w takiej formie prawnej, a tym samym wyłączenie reguł dziedziczenia ustawowego .W takim też kontekście należało odczytywać te postanowienia testamentu, które odnosiły się do wskazania wysokości poszczególnych udziałów. Ponieważ spadkodawczyni w istocie decydowała o całym swoim majątku, który wynosił 5/8 w majątku wspólnym i spadkowym po S. S., to przeznaczając dla spadkobierców po 1/8 części ,powołała te osoby do dziedziczenia całego spadku po niej w częściach równych .\nWskazać należy ,iż dokonując analizy zebranego w sprawie materiału dowodowego Sąd Okręgowy uznał za wiarygodne zeznania świadka G. W. .Zeznania tego świadka były logiczne, szczere i wraz z dowodami z przesłuchania uczestników postępowania oraz dokumentów stanowiły spójną całość. Zresztą w części zeznania te korespondowały także z przesłuchaniem wnioskodawczyni , na co wskazano wyżej .\nŚwiadek jest osobą bezstronną w tym znaczeniu, że nie znajduje się w kręgu potencjalnych spadkobierców i to niezależnie od tytułu powołania do spadku. Wynik postępowania w żaden sposób nie oddziaływał na sferę jej praw i obowiązków.\nŚwiadek, jako jedyna była bezpośrednim świadkiem sporządzenia testamentu z 18 stycznia 2013 r. To G. W. spadkodawczyni przekazała testament z zobowiązaniem ujawnienia go dopiero po jej śmierci, co w sposób oczywisty świadczy o wielkim zaufaniu, jakim spadkodawczyni darzyła świadka. Wnioskodawczyni w żaden sposób nie podważyła wiarygodności zeznań tego świadka. Bezsporna okoliczność, że świadek jest krewną uczestniczących w postępowaniu osób, nie mogła dyskwalifikować jej zeznań, zwłaszcza, że jest ona spokrewniona także z wnioskodawczynią. Dowód z przesłuchania strony jest subsydiarnym środkiem dowodowym, co wiąże się z faktem, że podmiot, którego bezpośrednio dotyczy wynik postępowania, bywa z reguły zainteresowany konkretnym korzystnym dla siebie rozstrzygnięciem sporu. Zeznającego cechuje często emocjonalne podejście do sprawy, które utrudnia dokonanie obiektywnej oceny i analizy postrzeganych zdarzeń. Niewątpliwie takie emocjonalne podejście w postępowaniu apelacyjnym prezentowała wnioskodawczyni, która została w testamencie pominięta .\nW konkluzji stwierdzić należało, że Sąd Rejonowy nie naruszył wskazanych w apelacji przepisów prawa materialnego, a to art. 948 § 1 k.c. przez jego zastosowanie oraz art. 926 § 3 k.c. przez jego niezastosowanie, które to przepisy w ustalonym stanie faktycznym pozostawały ze sobą w funkcjonalnym związku.\nZ tych wszystkich względów, apelację wnioskodawczyni – na podstawie art. 385 k.p.c. w zw. z art. 13 § 2 k.p.c., należało oddalić, jako bezzasadną.\nDodano: 29 września 2015 , Opublikował(a): Małgorzata Strugała\nOsoba, która wytworzyła informację: Beata Stachowiak, Piotr Jarmundowicz , Małgorzata Dasiewicz-Kowalczyk