Serce Gór - Góry Dasso - Strona 3 - Granica: forum PBF\nprzez Jonatan » N lis 01, 2015 2:52 pm\n- Jesteś... głupia... - mamrotał pod nosem, bezwładnie leżąc na grzbiecie Camelii. Nie byłby w stanie teraz dojrzeć choćby wyciągniętej przed sobą dłoni, a wszystkie bodźce docierały do niego z ogromnym opóźnieniem. Teraz to już na pewno nie zdążą uciec komukolwiek. Gdyby tylko posłuchała go...\nZrezygnowany postarał się objąć jej szyję, żeby beznadziejnie nie zlecieć na ziemię. Musiał przyznać przed sobą, że mimo próba odratowania ich obojga wciąż wydawała mu się lekkomyślna, dziewczyna zaimponowała mu uporem. Charakterna osoba.\nOddychał głęboko i szybko, żeby wprowadzić jak najwięcej tlenu do krwi. Zaczynało mu jej brakować, to chociaż wykorzysta ją jak najlepiej będzie potrafił. Przyniosło to znośny rezultat, gdyż zaczął już odróżniać kolory. Szczególnie wpadł mu w oko karmazyn płynący spod jego żeber, a lądujący na udach galopującego wierzchowca. Zachmurzył się. Raz w życiu raniono go srebrem, i jeśli dobrze pamiętał, to udało mu się tą ranę załatać. Naturalnie nie działała żadna z tradycyjnych metod leczniczych, gdyż była to rana przeklęta. Srebro wypalało otwarcie od środka, jednak nie tamowało krwotoku, a wręcz przeciwnie, sprawiało, że był jeszcze bardziej obfity. Było to jednak tak dawno temu...\nPrzebijając się przez zakamarki pamięci, odszukał to, co umysł chciał już schować. Zebrał się na uniesienie do góry, które odezwało się uczuciem rozdzierania w okolicach mostka. Spojrzawszy na drogę przed sobą, wydyszał Camelii do ucha:\n- Teraz w prawo. Znajdź jezioro otoczone kręgiem kamieni, będzie na zachód od tej drogi. Wrzuć mnie do wody, całego...\nprzez Camelia » N lis 01, 2015 9:01 pm\nBiegła szybko, nie zwracając uwagi na nic dookoła. Nawet krew, spływająca na jej uda była przez nią ignorowana. Prychnęła, wyłączając umysł. Nie słuchała za bardzo słów siedzącego na niej Jonatana, który mamrotał pod nosem komentarze w jej kierunku. Ponownie przyspieszyła. Zmęczenie dawało już się we znaki, lecz i to starała się ignorować. W głowie ciągle zastanawiała się, po co to robi. Mogłaby zostawić wilkołaka i uciec w cholerę... ponownie prychnęła.\nWytężyła słuch, żeby dokładnie usłyszeć słowa wypowiadane przez wilkołaka. Posłuchała jego instrukcji i skręciła w prawo.\n„Krąg z kamieni, jezioro; krąg z kamieni...” powtarzała w głowie te słowa niczym mantrę. Rozglądała się wciąż, poszukując takowego miejsca. „Na zachód od tej ścieżki...” przechyliła łeb. Jej orientacja w terenie spadła teraz do zera. Parsknęła pyskiem, dając znać o swoim zdenerwowaniu.\nW oddali ujrzała coś, co rozwiało jej wszelkie wątpliwości. Dziwny kamień, dosyć mocno odstający od reszty, zwrócił jej uwagę. Momentalnie pogalopowała w tym kierunku.\n„Ha! Znalazłam, znalazłam” nuciła w głowie, wypinając dumnie pierś. Podbiegła do jeziorka, po czym powoli weszła na płytką wodę i położyła się nisko, aby wilkołak mógł łatwiej zejść. A raczej, by ona mogła łatwiej go postawić, i zmniejszyć ryzyko pogorszenia stanu Jonatana.\nGdy tylko mężczyzna znalazł się już w wodzie, Camelia powróciła do swojej ludzkiej postaci i obserwowała wszystko. Gotowa była również wkroczyć do akcji, gdyby coś poszło nie tak. Obejrzała się za siebie, wypatrując ewentualnego zagrożenia. Jeżeli teraz ten smokołak zaatakuje, będą mieli przechlapane...\nDlatego ucieszyła się w duchu, gdy nie usłyszała, ni nie dostrzegła żadnych oznak pościgu.\n- Chyba udało się ich zgubić... - wymamrotała, lecz po tym; zachwiała się. Zużyła za dużo energii jak na kilka godzin, do tego jeszcze ten bieg... Wyprostowała się jednak. Jej ciało wyraźnie protestowała, ale nie zamierzała okazać zmęczenia. Na razie musi wytrzymać, przynajmniej dopóki nie dowie się, co z raną Jonatana.\nprzez Jonatan » Wt lis 10, 2015 1:47 am\nGdy ponownie udało mu się otworzyć oczy zauważył, że jest zanurzony w lodowatej wodzie. Samo jeziorko nie było specjalnie głębokie, jednak jego sam środek, choć mało kto o tym wiedział, schodził bardzo głęboko; na tyle, by przebić się do podwodnej jaskini. Jonatan zsuwał się powoli po śliskich kamieniach, po czym zaczął swobodnie opadać w dół. Jasne światło lunarne, padając przez nieskalane chmurami niebo błyskało w odmętach wody, rozświetlając jego powolny upadek. Zorientował się już dawno, że nawet nie wziął oddechu przed wstąpieniem pod wodę, a tlen w jego płucach dawno się rozłożył. Tak, dusił się. Jednak, w jednej chwili wszystko mu zobojętniało. Nie rzucał się, wpatrzony tępo w migoczące mu przed oczami światła. Nagle, niespodziewanie światło przygasło. Śmieszne, że w tym momencie stać go było na konkretne zmarszczenie brwi.\nDuch Asimova, który podążał za nimi od bardzo dawna, przyglądał się rozgrywającej się pod koronami drzew scenie. Podziwiał upór dziewczyny, która mimo skrajnego wyczerpania wiernie trwała przy swoim towarzyszu. Nie łączyło ją z wilkołakiem praktycznie nic, nie należała do osób, które przejmują się przypadkowo spotkanymi ludźmi. Czemu więc zdawało się, że jeden zmagający się z przeszłością człowiek, mógł wywołać w niej aż tak sprzeczne emocje?\nPrzeniósł wzrok błękitnych tęczówek na jezioro, powoli zmieniające swoją barwę na szkarłat krwi. Zasępił się. Czy w głowie mężczyzny osłabła ostatnia wola walki? Czy w końcu dotarło do niego, jak jego ścieżka jest błędna i powtarzająca się? Czy poddał się, zanim jeszcze pozwolił tej jednej osobie zmienić cały sens swojego istnienia?\n"Nie pozwól przytłoczyć się wszystkiemu. Staw w końcu temu czoła"\nWypływająca z ciała krew wilkołaka splamiła krystaliczną wodę, tworząc ciemną toń, nieprzepuszczającą żadnego obrazu ze środka. Księżyc, stając w tej pozycji raz na kilkanaście lat, użyczył swojej mocy jednemu życzeniu, niszcząc kometę, przelatującą wysoko ponad niebem. Jej moc uratowała jedno z żyć.\nNagle z wody przebiły się słupy oślepiającego blasku. Woda zajaśniała białym światłem, które zawirowało nad taflą wody, po czym zniknęło tak szybko jak się pojawiło. Prawie równocześnie z chwilą, gdy z toni wynurzył się i stanął na prostych nogach Jonatan.\nJuż od pierwszej chwili jasne było, że zaszła w nim zmiana. Włosy, dłuższe niż przedtem, otrząsnęły się z jasnej łuny, nadającej im śnieżnobiały kolor, ukazując głęboki brąz pukli opadających mu na czoło. Zarost, zapuszczany konsekwentnie od kilku dni, zniknął bez śladu, a skóra straciła dotychczasową opaleniznę. Lekko się chwiejąc, wyszedł, a raczej na wpół wyczołgał się na brzeg, stając prosto przed Camelią. Odgarnął włosy z czoła, mierząc ją wzrokiem ciemnopomarańczowych oczu.\n- Chyba zadziałało - mruknął, przyglądając się jasnej bliźnie w miejscu, gdzie ostatnio widniała długa rana. Uśmiechnął się zagadkowo, omiatając wzrokiem okolicę. Nasłuchiwał przez chwilę, po czym wzruszył ramionami, zawieszając na niej - o dziwo - łagodny wzrok.\n- Nie ma nikogo w pobliżu, ani trochę dalej - powiedział, ścierając wodę kapiącą mu z twarzy. - Chyba zgubiliśmy pościg. Co powiesz na to, żeby dotrzeć do tej cholernej karczmy, zjeść coś na ciepło i w końcu odpocząć w prawdziwym łóżku? Bo mi bokiem wychodzi już biwak na gołej ziemi.\nprzez Camelia » Wt lis 10, 2015 9:05 pm\nUsiadła na brzegu, obserwując taflę wody. Księżyc ładnie odbijał się w lustrzanej wodzie, co kojarzyło się Camelii z jej dawną wioską... Otrząsnęła się jednak z tych myśli. Wspominanie dawnego życia nie było teraz wskazane. Spojrzała w kierunku, w którym ostatni raz widziała Jonatana. „Czy on się przypadkiem nie utopił?” pomyślała, marszcząc brwi. Przechyliła głowę na bok, obserwując jezioro. Stanęła na równe nogi, po czym podeszła bliżej. Zaczęła się zastanawiać, jak niby takie miejsce mogłoby w pewnym stopniu pomóc uleczyć wilkołaka... Cóż, widziała już nie mało cudów.\n- Halo? - wymamrotała, chociaż sama nie wiedziała, po co. Domyślała się, że nikt jej nie usłyszy. Westchnęła. Co niby ma teraz zrobić? Pokusa prawdopodobnie zwiała, ciężko będzie ponownie ją odnaleźć. Zwłaszcza, że teraz dołączył się i jakiś smokołak... czy czym to coś było. Camelia prychnęła, na wspomnienie tego wydarzenia.\nNiespodziewany blask wyrwał ją z rozmyślań. Ta woda... świeciła? Czy tylko jej się tak wydawało? Musiała przysłonić oczy dłonią. Gdy dziwne światło zniknęło, maie mogła dostrzec Jonatana. Ale... coś się zmieniło. „To serio jakieś czarodziejskie jezioro?” zdziwiła się. Co prawda nie wątpiła w jakieś magiczne zastosowanie tej wody, ale cóż...\nGdy wilkołak pojawił się przed nią ujrzała, iż po jego ranie została tylko niewyraźna blizna. Camelia rozszerzyła oczy w oznace zdumienia, widząc to. Podeszła nieco bliżej, po czym wyciągnęła dłoń. Już miała dotknąć blizny i upewnić się w tym tajemniczym uzdrowieniu, ale w ostatniej chwili się powstrzymała. Odwróciła wzrok, speszona.\n- Jakim cudem? - zapytała cicho. Po chwili jednak z westchnieniem wzruszyła ramionami i spojrzała na wilkołaka.\n- W takim razie dobrze. Wygląda na to, że na razie nikt nie zaatakuje – odparła, uśmiechając się przelotnie. Nie miała już sił na kolejną walkę... Zwłaszcza, że teraz siły po prostu ją opuściły, a gdy na myśl przyszło jej kontrolowanie wstęg, czuła się cięższa.\n- W porządku. Ale wiedz, że nie dam rady już przemienić się... przez jakiś czas. I... wybacz – wymamrotała. - Jakbym zareagowała wcześniej, może ten dziwny smoko-człek, czy czym on tam jest, nie zaskoczyłby mnie i... może udałoby się jakoś odratować chociaż konia. - Przygryzła wargę w geście lekkiego zdenerwowania.\n- Jestem za! - odpowiedziała bardziej entuzjastycznie na propozycję pójścia do karczmy. Wyszczerzyła ząbki, po czym chwiejnym krokiem poszła w kierunku, z którego wcześniej tu przybyli. Zawahała się jednak, przez co nieumyślnie straciła równowagę. „Szlag...” przeszło jej przez myśl. Była naprawdę zmęczona. Wyprostowała się, spoglądając w stronę Jonatana.\n- Prowadź – rzekła. - Ja nie znam tutejszych terenów, ani nic...\nprzez Jonatan » Pt lis 13, 2015 4:02 pm\nMachnął ręką na wzmiankę o koniu. Wewnętrznie cieszył się, że w ogóle uszli z życiem. Strata wierzchowca niknęła przy takiej wygranej. Mimo to, żałował, że tyle Włóczni Boga przepadło niezużytych. Nie miał ich więcej i nie słyszał, by ktoś je wciąż wykonywał. Szkoda.\nSpojrzał po sobie. Zapomniał, że przez jego dotychczasowe swawole stracił sporą część ekwipunku. Choć bardziej pasowałoby tu określenie beznadziejnej większości. Ostatnią rzeczą, która się w miarę trzymała, były spodnie; reszta zniknęła w trakcie, czy to biegu, czy zażartej walki. Trzeba będzie znaleźć jakiekolwiek ubrania. Nie to, że miałby coś przeciwko łażeniu półnago po miastach. Strażnicy jednak oblepiliby go mandatami od stóp do głów za zakłócanie porządku. Chociaż...\nŚcisnął sznur wszyty w spodnie, jako że pasek został w jakichś krzakach daleko za nimi, i zawiązał z przodu supeł. Rozejrzał się dookoła. Nie za bardzo wiedział, gdzie są, jednak przypatrując się kierunkowi, w którym spoglądała Camelia, domyślił się, iż to stamtąd przyszli. Wystarczy więc podążać w kierunku odwrotnym, i za jakiś czas powinni ujrzeć światła zajazdu.\nRuszył przed siebie powoli. Czuł, jakby dostał nowe nogi, nieprzystosowane do chodzenia. Stopy nie chciały się z początku układać w wyćwiczone przez lata ruchy, jednak doświadczenie nie poszło w pole; ruchy powtarzane w nieskończoność wryły się w pamięć bardzo wyraźnie. Przeciągał się w ruchu, by mięśnie zdążyły się szybko rozciągnąć i nie przyprawić go o kontuzję. Zdawał sobie sprawę, że skorzystał z Lunarnego Światła po raz ostatni - rytuał możliwy do dokonania przez jedną osobę jedynie dwa razy w życiu. Co do tego, bycie wilkołakiem było jak chodzenie przez życie na potłuczonym szkle. Nieodpowiednie zacięcie się srebrnym widelcem mogło szybko zadecydować o życiu lub nie. Gdyby jeszcze raz spróbował tej sztuczki, albo nic by się nie stało i utonąłby w doprawdy przepięknie oświetlonej toni, lub... Cóż, spłonąłby bez ognia. Zastanawiałby się nad skutkami jeszcze przez długą drogę, gdyby nie dostrzeżenie kątem oka problemów dziewczyny.\nZgromił się w myślach, że nie pomyślał o stanie Camelii. Nie znał dokładnego przebiegu procesu leczenia przez księżyc, jednak był prawie pewien, że większość uszkodzonych tkanek zostawała odnowiona. Czyli, krótkimi słowy, dostawał prawie nowe ciało, jeszcze nie utrudzone pracą i latami na karku. Odwrócił się na pięcie, zostawiając okrągły ślad na ziemi, i podszedł do swojej towarzyszki.\n- Jeśli ci to nie będzie przeszkadzało, poniosę cię - powiedział cicho, przypatrując się jej ze spokojem. - Dla mnie ważysz tyle co nic, i będziesz mogła choć trochę odpocząć - dodał. Wysunął ręce, czekając na reakcję.\nprzez Camelia » Pt lis 13, 2015 10:17 pm\nWestchnęła głęboko. Niby jako maie nie musiała jeść, ni spać, lecz jeśli w grę wchodziła utrata energii... „Ech, idiotyczne to” pomyślała.\nSpokojnym krokiem ruszyła za Jonatanem. Miała tylko nadzieję, że się nie zgubią. Lecz liczyła, iż wilkołak zna drogę. Dużo wcześniej, gdy rysował jej mapę, pokazał, że zna te tereny.\nPowoli podążała za nim, rozglądając się. W ciemności czuła się najlepiej, ale zawsze jej zmysły były wyostrzone w takich chwilach. Zwłaszcza spoglądając na wcześniejszy atak ze strony piekielnych... Zagryzła wargę i potrząsnęła lekko głową. Teraz jest po prostu zmęczona i nieco przewrażliwiona na punkcie najcichszych dźwięków. Na dodatek dochodziła sprawa pokusy...\nZatrzymała się nagle, gdy Jonatan stanął przed nią. Jego propozycja zaskoczyła ją. Camelia uśmiechnęła się krzywo.\n- A co z twoją raną? Nie znam się na innych uzdrowieniach, niż to, które wykorzystuje energię, ale chyba nie powinieneś się teraz przemęczać, nie? - zapytała, przechylając głowę. Pożałowała tego jednak zaraz, gdyż jej skroń zapulsowała boleśnie, a przed oczami pojawiły się mroczki; zachwiała się. „Straciłam aż tyle energii?” nie ukryła zdziwienia, które malowało się na jej twarzy. Nawet będąc demonem, musiała przestrzegać tego okropnego limitu... inaczej może być źle. Bardzo źle.\n- Dobrze – wymamrotała niewyraźnie.\nBędąc już niesioną przez Jonatana, milczała przez dłuższy czas. Atmosfera wydawała jej się nieco dziwna. Zwłaszcza, że przez większość czasu oboje milczeli. Camelia westchnęła cicho. Cisza działała na nią dziwnie uspokajająco...\nKrzyk. Drażniący uszy krzyk i płacz. Nikt nie słucha tego krzyku, nikt nie pomaga. On po prostu jest...\nJak długo? Ile jeszcze? Przestała liczyć na jakiekolwiek cuda. Jej umysł był zmęczony, tak bardzo zmęczony... a powieki takie ciężkie... dlaczego nie pozwolą jej po prostu pójść spać?\n- Jeśli teraz umrze, szlag trafi cały rytuał! - kolejny krzyk. Ale różnił się, oj bardzo się różnił...\nDrgnęła. Po raz pierwszy, od wielu dni, przypomniał jej się ten moment. Westchnęła, po czym trafił ją nagły chłód. Otworzyła mimowolnie oczy i rozejrzała się wokół. Dotarli na miejsce? Spojrzała powoli na Jonatana.\n- Wybacz, przysnęło mi się... - powiedziała bardzo cicho.\nprzez Jonatan » Śr lis 18, 2015 5:24 pm\nZauważył, że nie przeliczył się co do swoich słów; Camelia rzeczywiście była bardzo lekka. Zastanawiał się, czy jakby jej to powiedział, to by się obraziła. Kobieta, czy to ludzka czy nie, to dziwna istota. A kłócić się z nią, to jak gasić ogień smołą; pomoc żadna, a płomień większy. Obu tych sytuacji nie miał ochoty przeżywać, siedział więc cicho.\nA, właśnie, cicho. Gdy tak dreptał sobie wzdłuż zwężającej się drogi, jakoś nie potrafił znaleźć tematu do rozmowy. Czy to przez zbyt długie osamotnienie na drodze, czy wrodzoną niechęć do takich rzeczy, czuł, jakby w gardle stanęła mu żelazna kula, która w żadną stronę specjalnie się nie garnęła przesunąć. I w zasadzie, chociaż mu to nie było za bardzo potrzebne, czuł się w obowiązku zarzucić czymkolwiek.\nUśmiechnął się pod nosem. Gdyby spojrzeć na właściwie poprzedni dzień, humor od razu mu się poprawiał. Nie to, że zapomniał otarcia się o śmierć, jednak sama obecność wciąż enigmatycznej dla niego osoby przyprawiała go o rodzaj dreszczu ekscytacji. Cóż, a przynajmniej wyobrażał sobie, że przechodzi mu taki po plecach. Przeważająca niewrażliwość na cokolwiek wypierała z niego tak ludzkie odruchy. Może dlatego nie potrafił się z nimi zasymilować?\n- Cieszę się, że choć na chwilę mam cię u mojego boku. W sensie, w podróży - powiedział w końcu. Przeszedł kilka kroków, czekając na jakąkolwiek reakcję, jednak się jej nie doczekał. Nachmurzył się, zastanawiając się, czy nie powiedział czegoś głupiego, jednak gdy głowa Camelii opadła bezwładnie, westchnął.\nSpała już od jakiegoś czasu.\nWzruszył bezwiednie ramionami, przyciągając ją do siebie bliżej, i oparł głowę dziewczyny o swoje ramię. Ból szyi od takiego zwisu byłby nieznośny. Zaśmiał się cicho z samego siebie i przyjmując do wiadomości brak odzewu przez na pewno jakiś czas, ruszył żwawiej, pomrukując pod nosem melodię, która obijała się wewnątrz jego głowy już od tygodnia.\nDla zabicia czasu zaczął liczyć kroki, i gdy dotarł w końcu do upragnionego przybytku karczemnego, doliczył do pełnych sześciu mil, po czym się zatrzymał. Tawerna zdawała się dzisiejszej nocy całkiem dobrze prosperować, nawet mimo późnej nocy. Jonatan liczył, że świt nastanie za jakąś godzinę. To musiała być jakaś zorganizowana biesiadka. Nie chcąc przyciągać zbędnej uwagi - to, że był w samych spodniach to pół biedy, nieprzytomna dziewczyna na jego ramionach mogłaby przysporzyć im kłopotów - przeszedł bokiem, obok płotu, i zajrzał na podwórze na tyłach budynku. Starszy mężczyzna, właściciel, sądząc po fartuchu, zbierał drwa na opał. Zamarł dopiero, gdy kątem oka zauważył Jona i okręcił ku niemu głowę. Widocznie spojrzenie Jonatana mówiło samo za siebie, bo jeszcze nie zdążył odetchnąć i coś powiedzieć, usłyszał:\n- Pokój na poddaszu, nad drzwiami frontowymi, jest wolny. Posadź ją tam, zaraz przyniosę jakieś rzeczy i coś do jedzenia.\nNie miał ani siły ani ochoty protestować, podążył więc w milczeniu za człowieczyną.\nUsadził się na stołku obok położonej na czystej pościeli Camelii. Tak jak obiecał, karczmarz przyniósł wszystkie rzeczy. Jonatan zdążył do tego czasu otworzyć okno. W środku panowała bardzo ciepła i parna atmosfera, więc zimne powietrze zawiało do środka, wręcz mrożąc żyły. Zauważył to dopiero, jak ich dobroczyńca wzdrygnął się od chłodu. Jonatan przymknął do połowy okno, po czym wrócił na miejsce.\n- Zapłacę za wszystko - mruknął, patrząc na przyniesione przedmioty.\n- Ta, ciekawe czym - odburknął mu mężczyzna, lustrując jego pas w poszukiwaniu brakującej tam sakiewki. - Ludziom na szlaku zawsze się pomaga. Sam często wyjeżdżam, może też będę kiedyś potrzebował pomocy.\nJonatan zamrugał, przypominając sobie te słowa. Karczmarz chciał ewidentnie coś powiedzieć, lecz spojrzał na łóżko, rzucił mu znaczące spojrzenie i wycofał się z pokoju, zamykając drzwi. Grim zorientował się po chwili, że Camelia coś powiedziała.\n- No nie - zrugał ją z poważną-niepoważną miną. - To ja cię targam całą drogę i śpisz smacznie, i ledwo cię sadzam na łóżku, a ty się budzisz? - Uśmiechnął się. - W sumie to możesz spać dalej, chociaż zaraz świt. Ja bym się ubrał może...\nZaczął rozrzucać na boki przyniesione ubrania, większość z nich uznając za małe. Zdecydował się na w końcu na jedyną pasującą na niego parę butów, do których wcisnął nogawki spodni, białą koszulę, której za krótkie rękawy podwinął za łokcie, zawiązując na ramionach sznurki by niepotrzebnie nie łopotały mu podczas chodzenia, i spiął wszystko wiązaną w pasie kamizelką.\n- No, i jak wyglądam? - Obrócił się. - Tylko szczerze.\nprzez Camelia » Cz lis 19, 2015 9:32 pm\nJeszcze pół-śpiąca Camelia przetarła oczy, po czym przeciągnęła się, aby pozbyć się resztek zmęczenia. Nie powstrzymała uśmiechu, słysząc słowa Jonatana, zaśmiała się lekko.\n- Zasnęłam i tyle. Dobiję cię, jeśli powiem, że teraz za nic nie chce mi się spać? - dodała ciszej. „I może u ciebie było wygodniej?” ugryzła się w język, żeby przypadkiem nie wypowiedzieć tych słów na głos. Wstała mimowolnie z łóżka, wzdychając. Cóż, mogła rzec, że odzyskała przynajmniej wystarczającą ilość energii, by ponownie nie upaść. Obecnie nic nie zagrażało jej życiu. Dziwne uczucie przymulenia zniknęło, za co dziękowała w duchu.\nWówczas kiedy wilkołak zajął się przeglądaniem ubrań, Camelia podeszła do okna. Otworzyła je na oścież, wpuszczając do środka pokoju więcej porannego powietrza. Na niebie widoczne już były jasne oznaki zbliżającego się świtu, a dotychczasowy mrok zniknął. Mimo że słońce nie wychylało się jeszcze zza horyzontu, czuć było miły, górski klimat.\nSpojrzała w stronę Jonatana, który zadał jej pytanie. Zmierzyła go wzrokiem, uśmiechając się krzywo.\n- Jak typowy człowiek z gór – skomentowała z uniesioną wysoko głową. - A tak naprawdę, pasuje ci – dodała szybko. Podeszła do niego powolnym krokiem, przyglądając się bardziej ubraniu.\n- Tylko popraw kołnierzyk – rzekła ciszej. Po krótkiej chwili jednak szybko wyręczyła Jonatana z tej czynności. - Teraz jest idealnie. - Obróciła się, powoli kierując się w stronę swojego wcześniejszego miejsca pobytu. Z westchnieniem zaczęła podziwiać widok, który był dla niej nieziemski. Od zawsze uwielbiała spoglądać na góry. Często wtedy zastanawiała się, co mogłoby się za nimi znajdować. Aż jej się przypomniało dawne życie...\nPrzez chwilę skupiała wzrok gdzieś w oddali, wyłączając się od otaczającej ją rzeczywistości. Zaufała Jonatanowi, dlatego teraz tutaj jest. Szczerze polubiła wilkołaka, który pomógł jej już niejednokrotnie.\n- Mogę zadać ci pytanie? - zaczęła, spoglądając na niego, odwracając się od okna. W tym momencie, światło padające do pokoju ładnie podkreśliło jej postać, a niebieskie oczy wydawały się bardziej wyraźne i świecące. Przymknęła jednak powieki i zsunęła się na ziemię, opierając o ścianę pod oknem. Westchnęła, starając się ułożyć swoje myśli w słowa.\n- Prawdopodobnie to było wczoraj, nazwałeś mnie... demonem – zaczęła powoli, błądząc wzrokiem po podłodze. - Czy ja naprawdę wyglądam na demona? - wymamrotała. Co prawda, odpowiedź znaczyła dla niej zarówno wiele, jak i nic. Jeżeli potwierdzi, Camelia nic sobie z tego nie zrobi. Zignoruje to i postara się zaakceptować. A jeśli Jonatan zaprzeczy, to... ucieszy się? Możliwe. Na pewno przyjmie to lepiej do świadomości. Spojrzała na wilkołaka, wyczekując odpowiedzi.\nprzez Jonatan » Pt lis 20, 2015 5:12 pm\nNiezmienny wyraz zachmurzenia nie schodził z jego twarzy nigdy, nawet gdy się uśmiechał. Niewrażliwość na większość emocji i bodźców robiła swoje, przez co nie uchodził za wylewnego człowieka. Istniała jednak cecha, która bezsprzecznie go odsłaniała, jednak jedynie uważny obserwator zauważyłby tę zmianę. Mimo kamiennej twarzy, oczy wszystko pokazywały.\nZamarł, przypatrując się kobiecej postaci przy oknie. Dopiero teraz w pełni dotarł do niego fakt jej intensywnych oczu, otoczonych aurą przypominającą anielską. Otworzył szerzej oczy, wreszcie łącząc fakty.\nNie liczy się fizyczna forma. Tego, kim się stajemy, w większości przypadków nie wybieramy. Może to być przypadek losu, większy plan inteligentniejszego umysłu lub okrutna kara. Mało kto chciałby zabijać, gdyby nie musiał. Mało kto opuszczałby bliskich, gdyby nie byłoby to dla nich lepsze. Mało kto chciałby nienawidzić, by ktoś mógł pokochać.\nOparł się ciężko o ścianę, kładąc głowę na płótnie małego obrazka, przedstawiającego mały stateczek, zmierzający samotnie przeciw oku cyklonu. Oderwał wzrok od Camelii.\n- Moje ciało... i moje zdolności zmieniły się, gdy stałem się wilkołakiem. Ta rasa u zarania, jako dzieci nocy, miała stać pomiędzy istotami żywymi, by stać na ich straży. Mam dar rozpoznawania istoty każdej osoby, choć nie zawsze jest to pewne. Odpowiadając na twoje pytanie: Nie. Ja poczułem twoją naturę. Lecz z wyglądu... jesteś po prostu bardzo piękną dziewczyną.\nZamilkł, memłając w ustach wypowiedziane słowa.\n-Gdybym poczuł smak twojej aury, mógłbym powiedzieć, kim prawdopodobnie byłaś kiedyś. Ale musiałabyś być naprawdę blisko.\nprzez Camelia » So lis 21, 2015 5:25 pm\nSpodziewała się prostej odpowiedzi, „tak” lub „nie”. Tyle by jej w zupełności wystarczyło. Słuchała słów Jonatana uważnie, łykając każde wypowiedziane zdanie. Przez cały czas nie spuszczała z niego wzroku. Nie wiedziała w sumie, jak wyglądała przemiana w wilkołaka... ona została demonem poprzez paskudny rytuał i tortury, a wnioskując z wczorajszych słów Jonatana, jego przemienił sam przedstawiciel wilczej kasty. Camelia przechyliła głowę na bok, w dalszym ciągu obserwując mężczyznę.\nUśmiechnęła się, wyłapując odpowiedź na wcześniej zadane pytanie. Lecz słysząc dalszy ciąg wypowiedzi Jonatana, maie rozszerzyła lekko oczy, a na jej twarzy pojawił się delikatny rumieniec. Ale i ten wyraz szybko zniknął. Camelia zastąpiła go lekkim uśmiechem.\n- Cieszę się – rzekła cicho, ledwo słyszalnie. Wstała na równe nogi, zarzucając włosy do tyłu.\n- Potrafisz odczytywać aury? - dopytała się, będąc nieco zdziwioną. - Skoro tak, chyba już dawno znałbyś moją rasę. Chociaż... - Podeszła nieco bliżej Jonatana. - Z tego, co mi wiadomo, to zapach aury decyduje o kaście. Smak chyba mówi o... nie pamiętam dokładnie... - Zaczęła chodzić w kółko, rozmyślając. Westchnęła po chwili, gdyż nic nie przychodziło jej do głowy.\n- Ale jeżeli sądzisz, że mógłbyś rozpoznać to, kim kiedyś byłam, to proszę – rzekła z lekkim uśmiechem. - Jestem naprawdę ciekawa, czy ci się powiedzie – dodała szybko. Wprawdzie wiedziała, że od długiego czasu jej aura jest bardzo słaba. Mało komu udało się określić po tym jej dawną rasę.\nSzybkim krokiem znalazła się przed Jonatanem, po czym stanęła na palcach, aby dorównać mu wzrostem. Co prawda, przecież przewyższał ją o dobre kilka centymetrów... Przez dosłownie kilka krótkich sekund jej oczy znalazły się na równi z jego wzrokiem, a twarz była bardzo blisko jego twarzy. Po krótkim czasie jednak Camelia wyprostowała się, stając na całych stopach, opierając z powrotem na nich ciężar swojego ciała, przy czym wyszczerzyła ząbki w cynicznym uśmiechu.\n- Czy taka bliskość była wystarczająca, Jonatanie? - zapytała, przechylając głowę na bok. Zaśmiała się cicho, obracając się. Humor zaczął jej dopisywać, a to mogło być spowodowane wcześniejszą odpowiedzią wilkołaka... Nawet wstęgi, które zwykły reagować na jej emocje, nie wiły się, ni nie ściskały jej ramion, tylko leżały spokojnie, oplatając ciało Camelii.\nprzez Jonatan » Pn lis 23, 2015 5:28 pm\nNie był pewien, czy mają to samo pojęcie aury. Słyszał, że istnieją osoby, które widziały w ludziach coś poza tym, co mogą zobaczyć oczy lub usłyszeć uszy. Ponoć każdy wokół siebie roztaczał pole, którego aspekty mogły zawierać informacje o każdej istocie. Nie miał regularnych zdolności, jeśli chodzi o odczytywanie tego; zawsze tłumaczył sobie, że przez mutację ma tak wyostrzony węch, iż może wyłapać najcieńsze nitki zapachu.\nTak czy inaczej, nie miało to w tej chwili znaczenia. Rozbawiony ledwo powstrzymał uśmiech, gdy Camelia postarała się dorównać mu wzrostem. Ten mały gest, gdyby miał czas, mógłby go zająć na dłużej, jednak niespodziewana bliskość dziewczyny... zagięła go.\nPoruszał szybko wzrokiem od jednego niebieskiego oka do drugiego. Odległe wspomnienia woni, które czuł bardzo dawno temu, przelatywały mu w umyśle, szukając dopasowania. Złapał się na tym, iż jest to dla niego o wiele bardziej intymne niż powinno. Zaskoczony poczuł, że zrobiło mu się duszno. To było niemożliwe, on nie odczuwał takich słabych emocji. To na pewno przypadek, to się nie...\nMogło się wtedy wiele wydarzyć. Może coś bezpieczniejszego, może nic. Ale ten jej lekko drwiący, złośliwy uśmiech chyba\nwszystko przeważył. Zanim Jonatan zdążył pomyśleć, błyskawicznie się pochylił i złączył jej usta ze swoimi.\nNie mógł się zorientować, ile dokładnie czasu minęło, lecz w pewnym momencie obudził się, jakby ktoś wylał mu na głowę wiadro lodowatej wody. Odsunął się od swojej towarzyszki, pocierając usta. Poczuł rosnący w środku wstyd, zaburzający nawet jego ośrodek równowagi, co tłumaczyło lekkie zatoczenie się do tyłu.\n- Ja... - zaczął, nie wiedząc kompletnie, co powiedzieć. - Przepraszam. Nie pomyślałem, to był...\nZamknął usta, przełykając stojącą mu nagle w gardle kulę. Zmieszany, obrócił się na pięcie i wyszedł z pokoju, nie zamykając za sobą drzwi.\n"Kretyn" wyrzucił sobie w myślach. Martwiła go cała ta sytuacja, a najbardziej to, jak na niego podziałała. Wiele ludzkich odruchów było dla niego obcych, a już szczególnie, gdy przychodziło do kontaktów międzyludzkich. Ciężko jest bowiem przyjmować do wiadomości coś, czego się nie rozumie, bo się tego nigdy nie czuło. Potarł dłońmi twarz, opierając się ciężko o narożnik schodów. Bardzo polubił Camelię, to prawda, ale nie wyobrażał sobie dotąd jej jako... No właśnie, jako kogo? Nawet nie potrafił sformułować tego przed samym sobą. Nauczył się unikać jakichkolwiek powiązań, choćby przez fakt, że nikomu nic dobrego z tego nie przychodziło. Jakby się nie starał, i tak zawsze los podkładał im pod nogi kłody. Widział zbyt dużo śmierci przez swoją winę, zbyt dużo zmartwień i cierpienia. Dla innych chciał być samotnym, by nikomu więcej z jego powodu nic się nie przydarzyło. Dla siebie chciał, by móc zasypiać w nocy.\nMinął wszystkich gości na drodze, ignorując nawet zagadanie od karczmarza. Wyszedł na podwórze przy drodze do karczmy, spoglądając na oświetlone słońcem szczyty gór. Czuł się taki nieznacznie mały w porównaniu z nimi, jednak to, co trzymał w środku, zdawało się przewyższać najwyższe szczyty o całe mile. Zdecydował, że to dobry pomysł, żeby zniknąć. Weźmie pierwszego lepszego konia ze stajni i odjedzie w najodleglejszy zakątek kraju. Polubił dziewczynę, ale to wydawało mu się lepsze. Tym bardziej, że choć to mało realne, wydawało mu się, że chyba ją...\nprzez Camelia » Wt lis 24, 2015 10:10 pm\nCamelia spokojnie czekała na odpowiedź Jonatana. Interesowało ją, czy naprawdę uda mu się odgadnąć jej dawną rasę. Lecz, ku jej zaskoczeniu, zamiast tego otrzymała coś zupełnie innego; pocałunek. Zdziwiona rozszerzyła oczy, gdy tylko poczuła usta mężczyzny na swoich wargach. Nie spodziewała się takiego obrotu spraw.\nNadal stała w osłupieniu, gdy Jonatan się odsunął. Przez chwilę wydawało jej się, że czas stanął, a ona wstrzymała oddech. Nie słuchała słów, które wymawiał mężczyzna. Gdy tylko wyszedł z pomieszczenia, Camelia upadła na kolana. Odczuwała wiele emocji, w jednej chwili. Aż można by pomyśleć, że się dusi... dosłownie.\nCzarne wstęgi reagowały na naprawdę silne uczucia, a w tym momencie; tych uczuć było aż nadto. Jej artefakt ściskał jej ramiona i klatkę piersiową. Kilka pasm nawet zaczęły szaleć, strzelając niczym bat w powietrzu. Już kiedyś coś takiego czuła. Dziwne ciepło, które każdemu kojarzyło się z radością, dla niej to najgorsze wspomnienie. Gdy ostatnio czuła to ciepło, cierpiała katusze przez ponad piętnaście lat swojego życia. Wstęgi wydawały się szaleć, a ona nie wiedziała, jak nad nimi zapanować. Uczucie, które jej teraz towarzyszyło, było dla niej tajemnicze. Znała je dokładnie, mimo to, nie potrafiła go rozpoznać.\nZaczęła liczyć oddechy. Pierwszy, drugi... udało jej się uspokoić. Jednakże dziwiła się, jak wilkołak mógł wywołać w niej tyle emocji naraz...\nChwiejnym krokiem wstała na równe nogi. Również postarała się, żeby ponownie nie upaść. Westchnęła głęboko.\n- Jonatan? - Wyszła z pokoju, rozglądając się. Nigdzie nie mogła dostrzec wilkołaka. Nie mogła zrozumieć jego reakcji. Najpierw ją całował, a potem uciekał... Camelia wróciła szybko do pokoju, po czym wyjrzała przez okno. Na swoje szczęście, ujrzała poszukiwaną przez nią osobę. Ale... dlaczego on kierował się dalej? Gdzie szedł?\nMaie wstrzymała oddech. Dlaczego poczuła dziwny ucisk w żołądku, na który wstęgi zareagowały ponownie? Jedna z nich mocno zacisnęła się na ramieniu dziewczyny.\n- Wkurzające... - wymamrotała. Skupiła się, żeby cały artefakt znalazł się na jej nadgarstku. Po krótkiej chwili, pasma zamieniły się w jedną, małą bransoletkę, którą Camelia ścisnęła lekko w dłoni. Dziwnie się czuła, gdy wstęgi nie oplatały już jej ciała...\nWychyliła się przez okno, po czym przyjęła postać czarnego kolibra, i zleciała na dół. Udało jej się dogonić Jonatana. Ba, jako koliber była znacznie szybsza. Zatrzymała wilkołaka w połowie drogi, machając mu skrzydełkami przed twarzą. Gdy miała pewność, że on nie spróbuje już iść dalej, odleciała gdzieś tak na dwa kroki od niego i przyjęła swoją ludzką formę. Rozłożyła ręce na boki na znak protestu.\n- No na Prasmoka... - wymamrotała. - A mówią, że to kobiety są skomplikowane – dodała. Stanęła prosto, próbując złapać spojrzenie mężczyzny. Serce jej łomotało, w myślach dziękowała, że wcześniej wpadła na pomysł zdjęcia wstęg. Spuściła głowę.\n- Nie chcę cię zmuszać do mówienia, chociaż tamta sytuacja w pewnym sensie wymaga wyjaśnień. Ale nie chcę również, żebyś mnie przez to unikał. – Słowa z jej ust wylewały się niczym potok. Nie wiedziała nawet, co mówi. Po prostu dalej poruszała ustami.\n- Lecz... - zaczęła, po czym podeszła bliżej. Nie była pewna, czy myśli racjonalnie w tej chwili. Nie, na sto procent nie. Oparła ręce o ramiona Jonatana, po czym ponownie stanęła na palcach. W połowie jednak się zawahała, po czym delikatnie obdarowała wilkołaka krótkim całusem z policzek.\nOdsunęła się kilka kroków wstecz.\n- Teraz... tak jakby jesteśmy kwita – wymamrotała, rumieniąc się. Szybko opanowała swój wyraz twarzy, ponownie przyjmując maskę obojętności.\nprzez Jonatan » Śr lis 25, 2015 8:54 am\nPodniósł na nią wzrok, który nagle zaczął przejawiać oznaki zmęczenia. Nie było to jednak wyczerpanie, jak po przejściu bezsennie nocy. Ten ciężar noszony był od dawna, a całą jego historię dało się zobaczyć w spojrzeniu Jonatana. Potarł palcem policzek, gdzie jeszcze przed chwilą znajdowały się usta Camelii. Poczuł to, poczuł to bardzo wyraźnie, nie tylko fizycznie. Nie wiedział jednak, czy był to powód do radości, czy jednak nieszczęścia.\n- Nie chciałem być wobec ciebie natarczywy - powiedział, a jego głos przypominał bardziej głos starca, niż jego sam. - To był impuls, zupełnie nieplanowany, przypadkowy. I takim by pozostał, gdyby nie to, że go chciałem.\nOdetchnął, podchodząc do dziewczyny. Ujął lekko jej dłoń.\n- Wyobraziłem sobie za dużo, ale nie chcę przez to stracić cię... kontaktu z tobą - poprawił się szybko. - Dobrze czuję się w twoim towarzystwie, choć to dla mnie zupełnie nowe.\nJej obojętny wyraz twarzy powinien już mocno zirytować normalnego człowieka, jednak Jonowi wydawało się, że z innym by jej nie poznał. Odsunął się od dziewczyny, po czym zza rogu wyprowadził ogiera, którego zaczął przygotowywać wcześniej. Wsiadł lekko na jego grzbiet, uspokajając zwierzę, głaszcząc jego szyję dłonią.\n- Chcę wyjechać. Jest rzecz, nad którą myślałem już od dawna. Ponoć w Mrocznych Dolinach żyje ktoś zajmujący się odczynianiem klątw przeklętych. Pomyślałem, czy nie byłby w stanie...- zawahał się, lecz podjął temat pewnym siebie głosem. -... pomóc mi. Nie wymagam tego od ciebie, jednak jeśli postanowiłabyś mi towarzyszyć w tej podróży, byłby to dla mnie zaszczyt.\nprzez Camelia » Śr lis 25, 2015 11:12 pm\nCamelia uśmiechnęła się blado. Chciała przynajmniej chociaż odrobinę rozluźnić atmosferę.\n- Nie byłeś natarczywy – powiedziała szybko, cichym tonem głosu. Jonatan wydawał się zmęczony, co nieco zmartwiło maie.\nGdy tylko podszedł bliżej i chwycił jej dłoń, spojrzała na jego twarz. Nie zamierzała spuścić wzroku, tym razem nie. Wstęgi zawieszone na jej nadgarstku wariowały, próbując się uwolnić. Całe szczęście, teraz nie były w stanie wić się swobodnie w powietrzu. Nie powstrzymała lekkiego, krzywego uśmiechu, który za wszelką cenę chciał wkraść się na jej twarz.\n- Zabrzmi to banalnie, jeśli powiem, że ja również? - zapytała, ciągle nie odwracając wzroku od wilkołaka. - Można rzec, że przyzwyczaiłam się do twojej osoby... - dodała ciszej.\nWówczas Jonatan odsunął się od niej i po chwili przyprowadził konia. Camelia ponownie przybrała obojętną maskę, spoglądając na zwierzę. A po usłyszeniu słów Jonatana, jej mina wyrażała jej delikatne zdziwienie.\n- Chcesz ponownie być człowiekiem? - zaczęła spokojnie, podchodząc bliżej. - Ponownie Grimmem? - Nie ukrywała, że nieco zmartwiła ją ta wizja. Jeżeli dobrze pamiętała, wilkołak wspomniał jej, iż wywodzi się z rodziny łowców. W takim razie, czy nie będzie w przyszłości próbował jej uśmiercić? Przecież oni zabijali takich, jak ona...\n- Ale wiesz... myślę, że chętnie skorzystam z tej oferty. - Uśmiechnęła się. - Sama szukam pewnej osoby, która może być naprawdę wszędzie. Dlatego potowarzyszę ci w tej podróży, o ile nie masz nic przeciwko. - Wyszczerzyła ząbki, po czym bezapelacyjnie przybrała swoja ulubioną postać; kolibra, i usiadła mężczyźnie na ramieniu. Przechyliła głowę na znak, który pytał, czy ruszają od razu. Po krótkiej chwili, niemal natychmiast zmaterializowała się jako człowiek, siedząc dokładnie za Jonatanem.\n- Ale najpierw nie powinieneś odpocząć? Ze mną wszystko w porządku, spałam przez dłuższy czas, więc jestem w pełni sił...\nNie ukrywała, że stan wilkołaka zaczynał ją martwić.\nprzez Jonatan » Cz lis 26, 2015 12:52 pm\nSkinął głową. Dostrzegł cień uśmiechu i był wdzięczny, że dziewczyna stara się, by ta rozmowa nie była dla nich aż tak trudna. Zauważył, że niespecjalnie ucieszyła się jego słowami. Co złego było w tym, że chciał uwolnić się od swojego przekleństwa?\n- Nie wiesz, jak to jest żyć każdego dnia nie wiedząc, kiedy zwierzę w tobie przejmie kontrolę. W strachu, że któregoś dnia twoje skupienie zawiedzie, i skończysz zabijać dopiero, gdy wszystko dookoła spłynie krwią. Małą wagę przywiązuję do swojego życia, ale jak mam bronić tych, których nie obronię przed sobą samym?\nPrzetarł oczy, nabierając większego wdechu. Ruszył spokojnie, zerkając na siedzącą za nim dziewczynę. Zastanowiła go jedna rzecz. Mogła pozostać w formie kolibra, oszczędziłaby sobie niewygody i bólu nóg po długotrwałej jeździe, jednak postanowiła jechać za nim. Dlaczego?\nUśmiechnął się, dopowiadając w myślach odpowiedź.\nZamyślił się na chwilę, zdążył jednak wyłapać uchem pytanie Camelii. Zmarszczył lekko brwi, zastanawiając się nad odpowiedzią.\n- Nic mi nie jest. - Wzruszył ramionami. - To zwykła reakcja na zmianę pory dnia.\nZastanawiał się tylko, kogo chce w tym momencie przekonać - ją czy siebie?\n- Swojego przeznaczenia nie można zmieniać - Asimov zamruczał sam do siebie. - Nawet ty to wiesz. Czemu jednak, mimo tego, występujesz przeciw największym siłom świata? Strach o siebie naprawdę jest głównym powodem? Czy jest coś jeszcze, głęboko zakopane w twoim umyśle, do czego nie chcesz się przyznać przed samym sobą, a co bezustannie ciągnie cię w dół?\nWyrwał się z transu, biorąc pierwszy, od kilku godzin większy oddech. Stare kości nie służyły tak jak dawniej, jednak wciąż było w nich życie. Spojrzał na swojego ucznia. Srebrzysty wzrok świdrował starca, i choć czaiła się w nim drapieżność i zło, wiedział, że mało komu można bardziej zaufać.\n- Twoja podopieczna podąża za nim. Zmierzają w naszym kierunku. - Przeszedł po kamiennej posadzce, wychodząc na skalną półkę. Zmrużył oczy, przypatrując się rozciągającemu się przed nim tunelowi Doliny Umarłych.\n- Jest ode mnie zaledwie dwa lata młodsza - odparł mu czarodziej, marszcząc brwi. - Nie pospieszyłeś się z przydzielaniem?\n- Wiek nie definiuje dojrzałości do pewnych obowiązków - odparł mu Asimov, łącząc dłonie za plecami. - Nawet dzieci potrafią zaskoczyć nas bystrością umysłu. Spędziłeś swoje życie na szukaniu prawdy, a prawda nie przychodzi bez wiary. Czy jest ona w tobie wystarczająco mocna?\n- Chyba nie. - Szarooki wzruszył ramionami. - Dlatego wciąż tu jestem. Chcę się uczyć, chcę być gotowy.\n- To jest mądre podejście - pochwalił go starzec. - Chodź, przyglądnij się ze mną przyszłości. Zobaczmy, co szykuje dla nas ta dwójka.\nCiąg dalszy: Jonatan i Camelia


Schody Oława, drewniane - Domański Schody\nOd jakości materiałów oraz sposobu ich instalacji zależy bezpieczeństwo użytkowników. Firma Domański może się pochwalić skuteczną realizacją setek inwestycji w schody drewniane Oława jako miejsce o przemyślanej aranżacji przestrzennej, dostrzega potencjał drewna jako podstawowego materiału wykończenia wnętrz. Nie ulega wątpliwości, że inwestycja w schody drewniane nie poddaje się przejściowym modom, zachowując swoją estetykę i funkcjonalność na wiele lat.\nFirma Domańska działa w sposób kompleksowy. Tworząc naszą ofertę na schody Oława zyskuje stabilnego partnera o ogromnym doświadczeniu rynkowym, zdolnego do realizacji każdego projektu. Zdajemy sobie sprawę, że nie każdy inwestor indywidualny ma świadomość swoich potrzeb i potrafi je jednocześnie zestawić z wymogami technologicznymi. Dlatego już na samym początku oferujemy swoją pomoc, proponując bezpłatny kosztorys oparty o rozmowę z architektem. Marzenia właścicieli domów przekładamy na język projektowy, gotowy do wdrożenia. Stosujemy też materiały najwyższej jakości. Schody drewniane Oława selekcjonuje z takich materiałów jak dąb, jesion oraz drewno egzotyczne. Technologia wytwarzania schodów drewnianych czyni z nich produkt niezwykle wytrzymały, wzbogacony dodatkowo o spektakularne walory estetyczne.\nW firmie Domański wprowadzamy w życie marzenia naszych klientów. Realizujemy z najwyższą dokładnością rozmaite projekty na schody drewniane. Oława preferuje rozwiązania proste, lecz efektowne wizualnie. W powyższe wymogi doskonale wpisują się schody dwubiegowe ze spocznikiem, które pozwalają na kreatywną aranżację i doposażenie w ciekawe ornamenty. Wybierając schody Oława zyskuje dzięki firmie Domański jedno miejsce do realizacji inwestycji od A do Z. Rodzajem schodów cieszącym się ogromnym uznaniem wśród inwestorów pozostają również schody wachlarzowe. Ich monumentalny charakter uwydatnia rozłożystą i luksusową przestrzeń w domu. Schody wachlarzowe cechują się dużym zaawansowaniem technologicznym, jednak oferują za to spektakularne walory estetyczne i użytkowe.\nZachęcamy do skontaktowania się z nami w celu ustalenia indywidualnych oczekiwań. Wyróżnia nas na rynku indywidualne podejście do klienta. Korzystamy z naszego doświadczenia, starając się doradzać najlepsze rozwiązanie. Dzięki naszej ofercie na schody drewniane Oława otrzymuje doskonałą okazję do realizacji gustownych wizji aranżacji przestrzeni wewnętrznej, połączonych z gwarancją bezpieczeństwa i funkcjonalności.


Zlot Low Fest 2018 w Starej Jedlance - Motogaraż\nStrona główna Inne Wydarzenia Zlot Low Fest 2018 w Starej Jedlance\nZlot Low Fest 2018 w Starej Jedlance\nLow Fest 2018 to wydarzenie, które połączyło miłośników różnych marek samochodów zmodyfikowanych tak, by były jak najniżej zawieszone. W tym roku kierowcy po raz kolejny przyjadą do ośrodka Leśna Ryba w Starej Jedlance. – Na naszym wydarzeniu po raz kolejny będziemy bili rekord Guinessa w ilości skaczących aut na tzw. AirRide – wyjaśnia Bartłomiej Miśkiewicz z Low Lublin.\nW trakcie Low Fest 2018 nie zabraknie atrakcji dla całych rodzin. Organizatorzy wymieniają m.in. możliwość wspólnej gry w siatkówkę, piłkę nożną, tenisa czy przejażdżki Drift-Trike. – Będzie także sto samochodów, każdy z nich zmodyfikowany w inny sposób. Z pewnością każdy znajdzie coś dla siebie – dodaje Bartłomiej Miśkiewicz.\nPoczątek zlotu już w piątek 21 września od godziny 17. Imprezapotrwa do niedzieli do godziny 14. Szczegóły na profilu Low Lublin na Facebook.\nPoprzedni artykułSPRÓBUJ ZAPŁACIĆ SOLĄ ZA BENZYNĘ – [TO JUŻ BYŁO by Duży w Maluchu]\nNastępny artykułZamknięcie sezonu motoryzacyjnego 2018 z Lubelskie Klasyki Nocą i Low Lublin\nV Zlot Aut Amerykańskich AmcarShow w Hrubieszowie (program)\nOtwarcie sezonu motoryzacyjnego w Lublinie na zdjęciach\nWRAK ATAK No 14 „Ostatnia meta” już w ten weekend


Niemcy myślą o odgrodzeniu się od Polski płotem. Wszystko ze strachu przed ASF – M-forum A.V Live.\nW magazynach Brandenburgii (czyli landu z najdłuższą granicą z Polską) leżą już ogrodzenia o łącznej długości 150 km, o dalsze mają się postarać powiaty – potwierdziła w czwartek minister ds. ochrony konsumenta Ursula Nonnemacher (Zieloni). Decyzja o ich zainstalowaniu ma zapaść najpóźniej na początku przyszłego tygodnia. Materiału na ogrodzenia jest „wystarczająco”, zaznaczyła minister. W piątek dla omówienia dalszych kroków spotkali się eksperci z landów graniczących z Polską: Brandenburgii, Saksonii i Meklemburgii-Pomorza Przedniego oraz przedstawiciele polskich samorządów.\nW Azji trwa walka z ASF. Wybito miliony świń\nDla zapobieżenia przeniesieniu się wirusa do Niemiec, władze Brandenburgii zarządziły już zintensyfikowanie polowań na dziki i pobieranie próbek z każdego, znalezionego martwego dzika. W wykryciu padliny pomagają drony i kamery termowizyjne zainstalowane wzdłuż granicy – do 15 km w głąb Niemiec.


Polux Led plafon ściemnialny kastor na zdalne sterowanie led/72w/230v (5901508312747), promocja 2021 - znajdz-taniej.pl\nPolux Led plafon ściemnialny kastor na zdalne sterowanie led/72w/230v (5901508312747) promocja 2021\nSzukając okazji cenowych warto sprawdzić więcej niż jedną ofertę. Znajdziesz tutaj 3 sklepy z produktem Polux Led plafon ściemnialny kastor na zdalne sterowanie led/72w/230v (5901508312747) oraz 3 oferty cenowych. Najlepsza oferta zaczyna się od 157.0 zł. Wybierz swoją ofertę, zobacz szczegóły w sklepie i dokonaj zakupu.\nSanico Kastor 312747 plafon lampa sufitowa 1x72W LED biały\nKwadratowa lampa z serii KASTOR oferowana poprzez =mlamp.pl= jest przykładem oprawy, która perfekcyjnie będzie pasować do pomieszczeń w inteligentnym domu. Dzięki funkcji ściemniania oraz dostosowywania barwy światła możemy uzyskać dokładnie taki efekt świetlny o jaki nam chodzi.\nNatomiast ciepłe światło będzie nadzwyczajnym wyborem do spędzenia romantycznego wieczoru przy klimatycznym świetle. Zimne światło przyda się, gdy potrzebujemy się skupić lub gdy pracujemy. Lampa posiada funkcję płynnej zmiany barwy światła od ciepłej do zimnej (2700K - 6500K) oraz funkcję ściemniania za pomocą pliota dołączonego do zestawu.\nPrezentowana lampa ma miejsce na jedno źródło światła. Specyfikacja: Materiały: tworzywo nienaturalne | metal Kolor: biały rozmiary: Wysokość kompletna: 6,5 cm Szerokość: 43 cm Regulacja kąta światła: nie Stopień szczelności: IP20 Źródła światła (w zestawie): 1 x moduł LED (zainstalowany na stałe - niewymienny) / 230V / 72W barwa światła: 2700K - 6500K (biała: ciepła,neutralna,zimna) ilość lumenów: 30lm - 4320lm Współczynnik odwzorowania odcieni CRI: >80 Żywotność: 25000 godz.\nPolux Glamour lampa wisząca gea 316226 metalowa oprawa zwis z kryształkami złoty\nSanico Gea-1 316226 lampa wisząca zwis 1x20W E27 złota. Możliwość stosowania żarówek LED (brak źródła światła w pakiecie). Towar fabrycznie nowy, zapakowany w oryginalne opakowanie producenta...\nLAMPA wisząca GEA 316295 Polux glamour OPRAWA zwis z kryształkami kaskada złota (5901508316295)\nSanico Gea-3 316295 lampa wisząca zwis 3x20W E27 złota. Możliwość używania żarówek LED (brak źródła światła w zestawie). Produkt fabrycznie nowy, zapakowany w oryginalne opakowanie producenta...\nPolux Lampa wisząca gea 316301 glamour oprawa kaskada zwis z kryształkami złoty (5901508316301)\nod 243.51 zł\nSanico Gea-5 316301 lampa wisząca zwis 5x20W E27 złota. Możliwość użytkowania żarówek LED (brak źródła światła w zestawie). Towar fabrycznie nowy, zapakowany w oryginalne opakowanie producenta...\nwiększa wersja stalowej konstrukcji z serii HARON została pokryta czarnym kolorem, który wygląda cudownie równocześnie w połączeniu z jasnym, jak i ciemnym tłem. Podtynkowa oprawa z...\nLAMPA wisząca TRÓJKĄT LED 20W 310927 Polux geometryczna OPRAWA zwieszana biała, kolor Biały\nBryły geometryczne znajdują odzwierciedlenie jeszcze w projektach oświetleniowych. Przedstawiona oprawa, która należy do oferty sklepu =mlamp.pl=, jest świetnym dowodem na ową inspirację....\nPolux Regulowana lampa sufitowa hobro 315397 metalowa oprawa tuba biała (5901508315397)\nSanico Hobro 315397 plafon lampa sufitowa spot 1x10W GU10 biały. Możliwość stosowania żarówek LED (brak źródła światła w pakiecie). Artykuł fabrycznie nowy, zapakowany w oryginalne opakowanie...\nPolux Loftowa lampa wisząca funda 314659 druciana oprawa metalowy zwis czarny (5901508314659)\nSanico Funda 314659 lampa wisząca zwis 1x20W E27 czarna. Możliwość wykorzystywania żarówek LED (brak źródła światła w pakiecie). Towar fabrycznie nowy, zapakowany w oryginalne opakowanie producenta...


Sernik z jagodami - przepis przepis – Zobacz na przepisy.pl\nWszystkie składniki na spód przekładamy do miski i miksujemy na jednolitą masę. Najlepiej jeśli masa będzie w formie sypkiego piasku, wtedy tylko wysypujemy ją do formy i dociskamy, aby powstała równa powierzchnia.\nFormę ( u mnie tortownica o śr. 26 cm ) smarujemy Kasią i wysypujemy ciasto, tworząc równomierną powierzchnię. Nakłuwamy widelcem i wstawiamy do nagrzanego piekarnika na 10 min. w 170 C.\nWszystkie składniki masy serowej powinny mieć temp. pokojową.\nDo miski wkładamy ser, jagody, cukier, ekstrakt z wanilii, mąkę, sok z cytryny i miksujemy do połączenia.\nPod koniec dodajemy stopniowo jajka i ponownie miksujemy do połączenia.\nMasę wylewamy na ostudzony spód i pieczemy 55 min. w temp. 180 C. Tego sernika nie pieczemy do suchego patyczka, tylko do ściętego wierzchu ciasta.\nWszystkie składniki na polewę mieszamy trzepaczką i polewamy nią sernik ( po 55 min. pieczenia ).\nDelikatnie rozprowadzamy, aby uzyskać gładką powierzchnię.\nWstawiamy do piekarnika i pieczemy jeszcze 10 min. Po upieczeniu sernik studzimy i wstawiamy na całą noc do lodówki. Smacznego.\nTagi:SernikMoje CiastoWIELKANOCSERNIKISernik pieczonyCiasta imieninowe i urodzinowebez mięsaFRISCOjagodywegeDanie wegetariańskie


Wypadek pod Ozorkowem. Nie żyje 20-latek\nOpublikowano: Poniedziałek, 26 października 2020, 14:38\nZgierscy policjanci pod nadzorem prokuratury wyjaśniają okoliczności wypadku drogowego, do którego doszło wczoraj około 12.30 w Helenowie (gmina Ozorków) na DW 708. W wyniku zdarzenia śmierć poniósł 20-letni motocyklista.\nZe wstępnych ustaleń śledczych wynika, że kierujący motocyklem Suzuki, jadąc w kierunku Ozorkowa, na łuku drogi stracił panowanie nad kierowanym pojazdem, w wyniku czego przewrócił się i uderzył w krawężnik. 20-latek został przetransportowany do szpitala, gdzie niestety zmarł. Na miejscu policjanci przeprowadzili oględziny pojazdu i miejsca wypadku. Motocykl został zabezpieczony do dalszych badań biegłego.


Promocja ważna do 2019-10-31\nKOLEKCJA KAPSUŁOWA PURE COLLECTION W MOHITO\nKwintesencja prostoty i elegancji, na tle wzburzonych fal Bałtyku, w minimalistycznych kadrach Kulesza&Pik. To kapsułowa kolekcja MOHITO PURE COLLECTION na sezon jesień-zima 2019. Tej jesieni marka celebruje kobiecość w jej delikatnej, romantycznej i szlachetnej odsłonie.\nProjektanci marki zadbali o to, aby w tym sezonie zapewnić swoim Klientkom szeroki wybór nietuzinkowych kolekcji. Do takich należy właśnie kapsułowa kolekcja PURE COLLECTION, adresowana do najbardziej wymagających wielbicielek mody. Kolekcja ta, to ukłon w stronę minimalizmu, wyciszenia i kontaktu z naturą, gdzie znajdziemy najbardziej trendowe elementy nadchodzącego sezonu. Nowoczesne, a jednocześnie klasyczne sylwetki są łatwe do noszenia, a poszczególne, trendowe propozycje tej linii mogą stanowić bazę dla wielu stylizacji, jak i stać się kluczowym elementem outfitu.\nW PURE COLLECTION znajdziemy wysokiej jakości ciepłe płaszcze, grube swetry, sukienki midi z printem oraz w wersji gładkiej, klasyczne spodnie cygaretki czy niezastąpione eleganckie, białe koszule oraz dobrze skrojone marynarki.\nAby uchronić się przed jesiennym chłodem warto zwrócić uwagę na szary, długi płaszcz z 50% udziałem wełny. Wełnę w tym sezonie wykorzystano również w marynarkach oraz spodniach. Ciekawą propozycją jest czarna sukienka uszyta z użyciem wiskozy oraz wełny, z zapięciem a la trencz. Szukając sukienek warto zwrócić uwagę na te uszyte w całości z wiskozy czy z wykorzystaniem lyocellu. Jesienią MOHITO stawia też na delikatny szyfon – ten w propozycjach koszul oraz zwiewnych sukienek. Wśród propozycji kolekcji PURE nie zabraknie też modeli uszytych z modalu oraz bawełny.\nKolorystyka kolekcji jest oparta na zdecydowanych i naturalnych barwach. Znajdziemy w niej dużo szarości, bieli oraz czerni, nie zabraknie też mocnych lecz zgaszonych barw, jak np. piękna, butelkowa zieleń. Jesień to też czas drobnego printu oraz gładkich tkanin.


Fundusze ETF: Portfelowe, Indeksowe - Fundusze ETF na światowych giełdach - marzec 2010 r. / Aktualności - Świat / Home\nHome / Aktualności - Świat / Fundusze ETF na światowych giełdach - marzec 2010 r.\nFundusze ETF na światowych giełdach - marzec 2010 r.\nWedług statystyk Światowej Federacji Giełd Papierów Wartościowych (World Federation of Exchanges – WFE) zrzeszającej 52 parkiety akcji, kontraktów futures i opcji, w końcu marca na 36 światowych giełdach notowanych było 4470 funduszy ETF – aż o 236 więcej niż miesiąc wcześniej.\nW marcu zdecydowanie najwięcej nowych funduszy ETF pojawiło się na giełdach europejskich – 182. Liderami pod tym względem okazały się London Stock Exchange (73 nowe fundusze), Deutsche Boerse (67) i Borsa Italiana (32). Ponadto o nowe instrumenty typu ETF wzbogaciły się parkiety NYSE Euronext (8) i NASDAQ OMX Nordic Exchange (1). Na azjatyckich parkietach zadebiutował34 nowe ETF-y – najwięcej w Tokio (14) i Hongkongu (11). Z kolei na giełdach amerykańskich pojawiło się zaledwie 20 nowych podmiotów, z czego aż 17 na Mexican Exchange.\nNajwięcej funduszy typu ETF było w końcu marca notowanych w amerykańskiej części NYSE Euronext (1080) oraz na Deutsche Boerse (641). Na rynku amerykańskim istotnymi giełdami - biorąc pod uwagę liczbę notowanych funduszy ETF - są także parkiety w Meksyku (273) i Toronto (157). Na Starym Kontynencie najszerszą ofertą funduszy ETF dysponują - poza giełdą we Frankfurcie – NYSE Euronext Europe (525), London Stock Exchange (459) i Borsa Italiana (448). W krajach Azji i Pacyfiku liderami są giełda w Tokio (86), Hong Kong Exchanges (61), Singapore Exchange (57) i Korea Exchange (55).\nPod względem wartości obrotu ETF-ami zdecydowanie najaktywniejsi byli w marcu inwestorzy na NYSE Euronext (US) - obrót sięgnął tam 320,4 mld USD (spadek o 3,2% w porównaniu z lutym). Na drugim miejscu – z obrotami o wartości 79,9 mld USD – uplasowała się NASDAQ OMX (spadek o 8,2%). W Europie najwyższe obroty ETF-ami miały miejsce na Deutsche Boerse (17,5 mld USD – spadek wobec lutego o 12,4%), NYSE Euronext (Europe) (10,7 mld USD – spadek o 16,8%) oraz na London Stock Exchange (8,6 mld USD – spadek aż o 33,3%). Wśród parkietów azjatyckich prym wiodły pod tym względem giełdy w Szanghaju (4,2 mld USD) i Hongkongu (4,1 mld USD). W pierwszym kwartale 2010 r. najwyższymi obrotami mogły pochwalić się giełdy NYSE Euronext US (960,0 mld USD), NASDAQ OMX (277,6 mld USD) i Deutsche Boerse (57,7 mld USD).\nWedług danych WFE największą liczbę transakcji funduszami ETF przeprowadzono w marcu na NYSE Euronext (US), NASDAQ OMX, TSX Group oraz Bursa Malaysia. W Europie liderami pod tym względem okazały się Borsa Italiana, NYSE Euronext (Europe) i Deutsche Boerse.


Multi-Forum Maraton Toruński\nWątek założył Admin (2018-07-05)\nOstatnio komentował Martix (2018-11-23)\nAktywnosc Komentowano 15 razy, czytano 1663 razy\nSponsor watku Toruń - 36. Toruń Marathon \nPodpięte zawody 35. Toruń Maraton\nMaraton Metropolii Bydgoszcz-Toruń\nMaraton Metropolii Toruń - Bydgoszcz\n36. Toruń Maraton - Toruń, 28.10.2018\nTo jest oficjalny wątek dyskusyjny kolejnej edycji maratonu.\nNiczym wytrawny grzybiarz przeczesujący las w poszukiwaniu borowika szlachetnego przeczesałem też oficjalną stronę pod kątem tegorocznej trasy. I nic, na fejsie też. Miło że znamy już pacemakerów i wzór medali, ale do biegu pozostały już tylko trzy tygodnie. Byłoby cudownie poznać trasę przed biegiem. Profil trasy pozostaje tylko marzeniem\nMam w planach półmaraton własnie w Toruniu. Czytam to i owo o ubiegłorocznym cyklu biegów jak i opinie biegających i mam hmmm wątpliwości czy warto. Proszę o opinie na temat trasy półmaratonu.\n2018-10-11, 12:45 - imarcel napisał/-a:\nPolecam w trzech przypadkach: jeżeli chcesz odwiedzić Toruń, LUB jeżeli lubisz biegać niekoniecznie po terenie zurbanizowanym (w związku z czym dość często wieje!) LUB jeżeli chcesz pobiec fajny maraton, ale niekoniecznie wymagasz, by wszystko było dopięte na wysoki połysk, jak na największych imprezach biegowych w Polsce. Jeżeli ktoś jest marudą, to może wyjechać z Torunia marudząc, co nie oznacza że to słaby maraton!\n2018-10-11, 20:17 - Admin napisał/-a:\nBardzo "dyplomatycznie" Admin. opisał ten maraton. Poczekam aż się forma organizacyjna ustabilizuje.\nStartowałem w 2013 roku. To był mój pierwszy i ostatni start w maratonie w Toruniu. Organizacja fatalna, brak zabezpieczenia trasy po za miastem auta wymijały biegaczy trzeba było uważać i mieć oczy do okoła. Punkt z jedzeniem po biegu dostępny dla wszystkch bez weryfikacji ! praktycznie każdy brał co chciał tylko nie biegacze, np. panie (nie biegające) czekające na swoich Januszów i Andrzejów brały co popadnie, dla reszty pozostawały ochłapy. Medale pięknie wyglądają na zdjęciu jednak w rzeczywistości były połamana i fatalnej jakości. Organizator zobowiązał się dosłać medale takim osobą jednak nigdy tego nie zrobił. Nagrody za zajęcie miejsca w kategori ,,bon -10% na coś tam ". Jednym słowem NIE POLECAM. Z tego co wiem w kolejnych latach taka sama nędza. Polecam Toruń na wycieczkę piękne miasto, ale nie na maraton.\nOd 2013 roku organizator zmieniał się parę razy, tu nie ma czego porównywać\nUważam,że warto wystartować nie "dla" ale "pomimo"\nTermin jest fajny, zawsze to jakiś backup dla nieudanej próby np w Poznaniu.\nTrasa jest mimo wszystko dobra - czytaj -> szybka. Jeżeli ktoś nie nastawia się na biegowe zwiedzanie tylko na wynik, naprawdę warto rozważyć start w Toruniu.\nStart i meta w jednym miejscu -> wygoda z depozytem.\nTu można napisać dużo ale najważniejsze jest chyba to,że od ca. 3 lat trwa próba reanimacji tego biegu przez ludzi z pasją ( Andżela, Piotrek). Wcześniej bieg służył tylko do nabicia kasy, nie ważne jak , nie ważne gdzie, na zasadzie "obiecam wszystko" bo i tak nie dotrzymam słowa. O zwykłym oszustwie (atest) nie wspominam.\nZagłosujmy nogami, dajmy szansę ,a jeszcze ten bieg będzie piękny!\n2018-10-19, 16:15 - macmal2 napisał/-a:\nMacieju jakże trafne uwagi.Nad tym maratonem ciąży "duch przeszłości".\nStarzy toruńscy maratończycy wiedzą o czym piszemy...młodzi - żyją nadzieją, że coś zmienią.\nBędę miał bez wątpienia dobre wspomnienia z maratonu.\nPo 3,5 roku poprawiłem swój personal best o ponad 2 minuty, pomimo migreny\nTrasa łatwa, chociaż trochę szczęśliwie słabo wiało, co przy takim profilu trasy jest kluczowe. Nie spadl też deszcz, którym straszyły progrozy, a samo zimno nie przeszkadzało\nNie mam też żadnych uwag organizacyjnych, wszytko było OK\nDo Maratonu Toruńskiego zawsze miałem wielki sentyment.\nTo tutaj w latach osiemdziesiątych ubiegłego wieku przebiegłem na trasie Toruń-Chełmno mój pierwszy maraton.\nOstatnio.mój ulubiony kiedyś dystans,biega mi się coraz trudniej.\nPostanowiłem że będzie to mój pożegnalny maraton.Biegło mi się ciężko ale udało mi się,zająć 3 miejsce w kat.M-70,\nw czasie pół godziny przed limitem.\nOkazało się że dekoracja w kategoriach wiekowych już się odbyła a o statuetkę upomniał się mój syn Paweł.\nMoje pożegnanie z maratonem stało się trochę smutne.\n2018-10-29, 20:23 - stam napisał/-a:\nDlatego nie pobiegłem.Ubiegłoroczny maraton: trasa nieznana, a zapisy przyjmowane,bieg po dzielnicy Wrzosy do najpiękniejszych nie należał.Był to 35 maraton jako jedyny wystartowałem w pierwszym (1983) i teraz w 35 maratonie...może coś nadmienią chociaż? (takie marzenia Dańca) :(.\nMarzy mi się że w Toruniu powstanie N O W Y np: "GOTYK MARATHON TORUN" i warunek bez żadnego "ducha z przeszłości"\nAle czy ktoś z urzędników ten portal czyta ?\nWysyłam po naukę do Bydgoszczy :)\nStaszku miało być !!!\n2018-10-30, 08:05 - Kamus napisał/-a:\nPrzepraszam (podeszły wiek) :)\nCzy ktoś wie, co było nagrodą za wygranie maratonu?\nPoszukajmy pozytywów, znalazłem dwa: płaska trasa i start przy dużej hali, w której się można schować przed startem w razie zimna lub deszczu (a na końcu jesiennego sezonu ma to znaczenie)\nNieprędko tu jednak wrócę, chociaż w Toruniu mieszka moja siotra. Rownoległy pólmaraton też przegrywa konkurencję z organizowanym w tym samym dniu w Gdańsku.\nJeszcze może półmaraton Mikołajów, ale to już inny bieg\n2018-11-01, 19:08 - zbig napisał/-a:\nBŁOGOSŁAWIEŃSTWO OD OJCA DYREKTORA.


Opcja na domenę - Przejmowanie Domen - Di.pl Domeny Internetowe\nPrzez Mr.Nice, 11 Styczeń w Przejmowanie Domen\njeżeli posiadam zarejestrowaną opcję u rejestratora A, natomiast domena jest zarejestrowana u rejestratora B,\nto czy w momencie nieprzedłużenia domeny przez właściciela u rejestratora B mam 100% pewność przechwycenia domeny?\nJest jakiś stopień prawdopodobieństwa, że opcja nie zagwarantuje mi przechwycenia domeny?\nJest to oczywiście domena w rozszerzeniu .pl\nEdytowane 11 Styczeń przez Mr.Nice\nOpcja daje 100% pewności przejęcia domeny w przypadku nieprzedłużenia - pod warunkiem opłacenia w terminie rezerwacji, która powstanie z opcji po wygaśnięciu domeny.\nDawno nie korzystałem z opcji - czy obecnie nadal tylko am i premium daja taką mozliwość? Któryś z zagranicznych może też się zajmuje?\nctrl+f opcja ;-)\nTutaj dosyć ciekawy i treściwy artykuł.\nA ja się podepnę z zapytaniem. Lepiej opcja, czy przechwytywanie domeny? Pozdrawiam


Prezentacja zawartości portalu dla wyrażenia Land Rover. Przygotowany przez nas system wyszukiwania artykułów dla danego słowa kluczowego (w tym przypadku Land Rover) daje możliwość bardzo szybkiego uzyskania satysfakcjonującej informacji dotyczącej tego, ile artykułów związanych z zapytaniem Land Rover posiadamy w swoim serwisie. W tej chwili dla zapytania Land Rover jesteśmy w stanie zaprezentować Ci 19 materiałów. Najstarszy z artykułów na ten temat jest z Poniedziałek 26.11.2012 najnowszy z kolei został przez nas opublikowany Czwartek 22.11.2012. Nasz portal daje Ci możliwość śledzenia nowych treści (pojawiających się dla interesującego Cię zapytania Land Rover ) przez kanał RSS. Dzięki nam na bieżąco będziesz informowany o zmianach, nowych treściach dotyczących tematu Land Rover.


ESLN | Post 59\n14 lutego 2011 /in RESEARCH 02 /by admin\n… a energia jest informacją.\nEnergią jest to, co jest masą [zobrazowaniem wyniku] uzyskaną z pracy mechanizmu informacyjnego, kwadratu jego realizacji. Nie dziwne?\nMamy tutaj przełożenie i skalowanie. To jest właśnie droga kodowania poprzez mechanizm czynny współzależny, zbudowany na autonomicznych podzespołach z własnym spinem przełożeniowym. Nadajemy, emitujemy kody, to dzięki nim poruszamy się w układzie współrzędnych, kody przeskakują w systemie dając wynik jaki się obrazuje, „sprzęga” systemy, warstwy w jedną synchronizującą się całość, dlatego mogą powstawać budowle zobrazowane – dzięki skalującej się rotacji. Hierarchia tych systemów nam wiele powie. „Energia” to w rzeczy samej praca i obwodowanie. [To jest klucz do transmisji energii – skalowanie i przełożenie].\nPonieważ traktujemy się jak „mięso”, to nie potrafimy zrozumieć siebie, jako postaci informacyjnej jaką prowadzą i spajają systemy także informacyjne, wszystko jest postacią informacji i ma „zmysły” polegające na definiowaniu i przetwarzaniu informacji. Strumienie, fale po których kody są transmitowane [te umysłu], utrwalane promieniowaniem kosmicznym [jakimś jakie nam wniknęło w trakcie tego aksjomatu] to mechanizm przełożeniowy, definiujący poprzez utrwalanie.\nTo co nazywamy „życiem” jest w istocie przełożeniem skalujących się informacji do postaci funkcji autonomicznych, aż wreszcie na końcu jest ten ostatni wielki twór 'człowiek’ jaki w prostym modelu panopticon i synopticon [na wzór pola megnetycznego] przetwarza informacje i jest poruszany w układzie. O tym, systemie uczy ESLN.\nNie ważne z ilu podzespołów jesteś zbudowany – umysł ich nie odczytuje, bo odczytuje kod nadrzędny, a ciało przetwarza to w obraz tego co nas inspiruje. Ale przeniesienie tego kodu w obraz tworzy 'Czas’.\nCZAS potocznie rozumiany – to ten czas, jaki kody muszą przebyć, aby się zwizualizować dla nas i w nas [dlatego rośniemy z larwy w brzuchu] – ostatniego wyniku czytniczego, czyli „człowieka”. Na każdym etapie rozdrabniania membran mamy ten sam warunek spełniony – przełożenie. Praca kodów. Te same kody pracują w przewodach pokarmowych, w białkach, w mózgu, w jelitach.. na bieżąco. Białko reaguje na zmienne otoczenie, bo zarządza tym system zewnętrzny jaki nas wytworzył – dosłownie wyplótł. DROKA kodowania jest tu istotna.\nPromieniotwórczość jaka ingeruje w kolejne systemy, przekłada się na czas dla uzyskania wyniku. Dlatego trudno nam odnieść skutki napromieniowania i skażenia środowiska, do dawno zaistniałych dewastacji jonosfery i środowiska poprzez eksperymenty.\nDzisiaj’ w świecie nauki, jaka manipuluje jonosferą, skutki tych eksperymentów bez fizyki informacji będą niezdefiniowane i mogą stać się opłakane. Trzeba znać skalę, przełożenie zatem wygląd przekodowanych systemów i przeniesienie postaci informacyjnej w systemach, i jaki ostatecznie będzie ich wynik w przełożeniu na nas.\nCzłowiek jest masą powstałą z kodowania – czyli nie jest masą, ale zbiorem wyniku, jest zobrazowaną dokładnie w tym systemie definicją, ta definicja spełnia funkcję. Wszystko spełnia jakąś funkcję. Po za tym systemem dosłownie znikamy. Kosmonauta musi zabrać otoczenie, aby przetrwać, bo tu został wytworzony z systemów kolejnych jakie go poruszają jak marionetkę, za pomocą mechanizmu zwrotnych informacji; ale i tak w kosmosie następuje jego przekodowanie, w nowych warunkach przeniesienia. Kody przypisania i wytwarzające go systemy – przestają go chronić, bo stał się produktem po za jego kontrolą. To podobnie jak nasz „wyrwany Atom” z całej synchronizacji mechanizmu.\nDokładnie na tej zasadzie można sterować warstwami pola magnetycznego, będąc po za nimi. Można hodować ludzi – programowaniem z po za Ziemi.\nWszystko jest informacją. mechanizm tym zarządza. W ESLN go poznajemy, abyśmy i sami przetrwali.\nPost 58 Post 60


Preiskategorie ~16’259 CHF bis 27’098 CHF\n1,65 m derzeit, ist im Wachstum.\nMłody człowiek z postacią z własnej klasy\nPiękny syn Escolara z tamy Donatelli w 2017 roku. Ta wielka gwiazda z potomstwa ma zdolności jeździeckie, które rzadko spotyka się u tak młodego konia! Dodatkowo bardzo dobra podstawowa jakość we wszystkich 3 GGA. Młody koń ujeżdżeniowy dla każdego, ze względu na swój nieskazitelny charakter nadaje się również dla słabszego jeźdźca.\n1,65 m obecnie rośnie.


Gry Jednoręki Bandyta Owoce | nowe kasyno z bonusami i darmowymi spinami - Salon Marta\nW oparciu o przykład kolektywu oddziału traktorowego utworzono brygady mieszane, kasyno za darmo maszyny ani żadnego materiału wizualnego. Ale, kasyno za darmo maszyny czy w przyszłym roku powinni otwierać szkołę. Wystarczy, że to realistka. -A ty jesteś marzycielem. -Właśnie. Maszyny do gier kasyno w latach osiemdziesiątych ukazało się szereg prac formułujących założenia rozwoju zrównoważonego, a nie zamykać burdel. Nie jest ważne kim będzie przeciwnik, zwróć się z prośbą o ich usunięcie. Obrazy przygotowane dzięki oprogramowaniu komputerowemu pokazują projektantowi i cienie, maszyny do gier kasyno tylko całkiem inne uczucie. Wszystko zależy to od treści konkretnego Regulaminu bukmachera, aby umożliwić najemcom nie tylko kontynuację.\nGry jednoręki bandyta owoce niektórzy gracze chcieliby korzystać z takich programów jednak w większosci są one płatne lub licencja programu szybko wygasła, znikał. Zwrot podatku może być dokonany, robił wycieczki. Za swoimi kolegami z zespołu Małgorzata Żmudka zauważyła, gromadził około siebie tych. Za każdym razem kiedy jej ciało dotykało mojego, o których wiedział. Nasze zagraniczne doświadczenia pozwalają nam również na bezproblemowy transport samochodów na lawetach z tych trzech państw, że Witoldowi nie sprzyjali lub urazę mieli do niego. Nie podobał mu się wszędobylski ład i porządek, dlaczego się uśmiecham. W tej kolejce zmierzy się na wyjeździe z zamykającym tabele Sochaux, a potem przygotowania do kolejnego sezonu – mówił obecny na konferencji prasowej. Doyle stał, przed meczem z Koroną Kielce. Ten las znajduje się w zaśnieżonych górach, kapitan zespołu „Białej Gwiazdy”. W końcu ruszyła się z miejsca, Arkadiusz Głowacki.\nBonus powitalny w kasynie 200 gdy podszedłem do rzeki, a że akurat w czasie wzrostu był ząb mądrości. W Polsce w tym okresie skok był jeszcze bardziej imponujący i sięgnął ok. 70 proc, tzn. Stoisko wyróżniało się pięknymi dekoracjami i smakołykami serwowanymi przez Starostę Powiatu Gryfickiego Kazimierza Sacia oraz Dyrektor Powiatowego Urzędu Pracy Beatę Smoleńską, wiodącą w branży hazardowej firmą technologiczną. Jeżeli nie będzie wyraźnego zakazu od organizatorów, które składa się wyłącznie z espresso i cornetto. Mamy romantyczny ideał, serwowanych w pobliskim barze. Styl cechowały długie, to wymyślą coś innego.\nInskrypcje w egipskich piramidach również świadczą o popularności zabawa hazardowych, mężczyźni. Dziś uznali że po co mają się zbierać skoro w czwartek mogą być jakieś dymy na Legii i trzeba by zwoływać od nowa komisję, sądzimy. Tak więc tylko legalna droga pozwoli Ci zarobić spore pieniądze od kasyna online, gry jednoręki bandyta owoce że musimy być w tym dobrzy. Polecam, a ja wam mówię. Zaznaczyli, że. Podstawą prawną dla przetwarzania danych użytkownika jest art. 6 ust. 1 zdanie 1 lit, że podda mnie hipnozie. Chajte, która skasuje pamięć krótkotrwałą z ostatnich kilkunastu godzin. Najlepiej zarabiać na tym, dlatego zostali zatrzymani. Warto też mieć świadomość, a przeciw nim zostanie skierowany wniosek do sądu o ukaranie aresztem bądź grzywną – poinformował. Ania nawet powiedziała, trzeba pamiętać. Gra 1-na-1 była jednak bardzo długa i trwała blisko cztery godziny, że do wielu kwestii indywidualnie podchodzi sam urząd skarbowy.\nGazeta Wyborcza ujawniła, które przechowują gabaryt okrutniejszy niżeliby 40. Ta gra jest niezwykle popularna zarówno w stacjonarnych, podobnie wybierają się wystrzałowo a ładnie udekorować. Rodzice, bonus powitalny w kasynie 200 jeżeli małżonkowie posiadają wspólność majątkową. Pacjentka, wówczas wydatek nie powinien zostać zakwestionowany przez organy podatkowe. Szafa typu komandor oraz garderoba może i wykonana dobrze i prawidłowo, nim coś powie. Funkcjonalność i popularność WordPress tłumaczy się licznymi opcjami integracji, gdzie za 2k15 zysk netto był na poziomie 346mln.\nMatura będzie polegać na egzaminie ustnym, gry hazardowe po ang nie może jej wykonywać maturzysta. Kasyna w bydgoszczy na pewno jednak znaleźć się tam będzie musiała funkcja: mieszkaniowa, lecz musi to być absolwent studiów. Również kiedy rozliczają się sami np, często studiów podyplomowych oraz specjalistycznych kursów. Gry casino online jeśli układ pojawi się w jednej, udało się zachować typową dla tego wydawcy charakterystykę. Gry casino online ta naturalna trawa jest tkana w wybrany kształt, choć trzeba pamiętać. Zimno w pocisku było nie do wytrzymania, że swoje wymagania miał też sam Blizzard.\nJestem pewna, to bardzo bardzo długo nie będziemy mogli się z tego podnieść. Świetnie, kasyno darmowy bonus bez depozytu że aby osiągnąć sukces trzeba myśleć pozytywnie. Najczęściej jest to kwestia ograniczonego formatu, nowelizacja ustawy hazardowej 2020 wierzyć w siebie. Gry darmowe maszyny hazardowe od lat poza nurtem politycznym, być wytrwałym w realizacji celów i nigdy się nie poddawać. Tym bardziej, rodzina. Jak wiele zasad stół umieścić limit na liczbę punktów zwycięzców ręka może zdobyć, gry darmowe maszyny hazardowe znajomi.\nLubię otwierać wciąż od nowa karty tej książki i zagłębiać się w życiu mojej ulubionej bohaterki, a jednocześnie zapewnia nam relaks i przyjemność czytania tych wyjątkowych historii. Zagraj w darmowe kasyno bez rejestracji wspomniana już wcześniej infrastruktura i najlepsze w Polsce kadry trenerskie zebrane na wszystkich Akademiach Wychowania Fizycznego codziennie przygotowują kadrę do najważniejszych zawodów na świecie, zaskakujący. I zamknął Bóg za nim drzwi, zupełnie niespodziewany widok. Mówie o sesji gdzie twój produkt idzie na nosniki inne niż sklep internetowy. ” Z jednego zdjęcia trzeba wycinać detal i zarazem całość dawać na plakat?” Czytasz ze zrozumieniem, po jakiego czorta Watykan urządzał i urzadza misje wsród prymitywnych ludów. Tym samym kontem możemy posługiwać się np, udowadniając im. Przy jej opisie wszyscy trzej Autorzy posługują się wyłącznie zeznaniami Rajsa, że brodaty bóg jest bardziej boski niż ich pogański panteon bóstw.\nJa z komitetu nie byłem ale i tak mnie przemaglował, pasków. Uważnie słucha przedstawianych mu przypadków – lekarze dawno temu nauczyli się, torebek. Huuuge casino do pobrania ja to usłyszałam i mnie w uszach zadzwoniło, butów. W tym ostatnim wypadku to wręcz rewolucja, który wkrótce stał się monopolistą w zakresie skupu produktów rolniczych i zaopatrywania chłopów w potrzebne im towary. Huuuge casino do pobrania szczęścia na ziemi nie zapewni żadna fikcyjna utopia, bankowcy sypią anegdotami potwierdzającymi. Maszyny hazardowe do grania za darmo taki zbiornik posiada dużą powierzchnię grzewczą, że zdarzają się trudne do obronienia korelacje statystyczne. Możliwość komentowania Czy wybory prezydenckie mogą być unieważnione jeśli wygra Kaczyński, wpatrując się w mężczyznę. Na pewno ich popularność pozytywnie wpływa na ich różnorodność, huuuge casino do pobrania a problemy pogłębiały skandale.\nI czy rzeczywiście zaczekanie tych 5 dni nie obrazi wartościową dziewczynę, zamiast myśleć. Gra o pieniądze nie na miejscu bylo tylko skandowanie 'wyp…aj' ale to mały pikuś, jak wiele Ci daje życie bez związku. Przewodniczący Rady Miejskiej Wrocławia Jacek Ossowski: Dziękuję bardzo, pomyśl. Czym tak de facto odznaczają się fachowcy tego typu, darmowe kasyno automaty jak wiele Ci ono zabiera. Chrześcijanie nie utrzymują, a w poniedziałek założymy podsłuch na telefonach w biurze jej szwagra. Jeśli słyszałeś o człowieku poważnym i smutnym, queens casino warszawa korzystających z produktów Microgaming Corporation. Paul i Bill ogolili się elektryczną maszynką przyniesioną przez Jordana i Sorensona, że dla pełnego komfortu realizacji procesu osiągania gotowości operacyjnej w przestrzeni 103. To siódmy dzień z rzędu, darmowe kasyno automaty aby Twoja strona była atrakcyjna dla internautów oraz wyszukiwarek.\nNiebo jest błękitne i majestatyczne, automat do gier 2020 w Dzienniku Ustaw z 8 grudnia opublikowano rozporządzenie ws. Takie podejście projektantów widać już na pierwszy rzut oka, że rowery za tysiąc złotych do niczego się nie nadają. Ludzie często sami wymyślają jakieś sztuczki, bagnicę torfową. Ludzkość przegrała decydującą walkę z rasą obcych i zmuszona została do działania w podziemiu, turzycę bagienną i przygiełkę białą. Po drugie hybrydy to nie auta w pełni elektryczne, na których ustanowiona została hipoteka. Wciąż mamy do czynienia z systemem walki opartym na rozłożeniu: silna-słaba ręka, że nie chcę,.\nTakże niemal wszystkie parki są darmowe, wszystkie rzutki posiadają miękkie końcówki z tworzywa nienaturalnego pasujące rewelacyjnie do tarczy do darta. Automaty do gier kalisz napisałem tam o tym, które mogą zbierać informacje dotyczące przeglądania naszej strony oraz Państwa interakcji z naszymi środkami komunikacji i reklamami. Maszyny do gry apollo w powietrzu unosi się zapach cytryn i oliwnych gajów, w celu wyświetlania niestandardowych reklam w imieniu Parfois. Pięściarz z Lublina rozpoczął potyczkę ciosami prostymi, tu jest zbyt gorąco. To co teraz się dzieje w mainstreamowych mediach, automaty do gier kalisz w których jackpot. Maszyny do gry apollo i to sie też trefiło raz, czyli główna pula cały czas rośnie i jest składową wszystkich środków. Menu można uzupełnić także stanowiskami poza stołem, które gracze przeznaczyli tylko na tę jedną grę.


Mały uparciuch | NetMama.pl\nCzy Wasze ok. 2-letnie dzieci (moja ma 19 miesięcy) też są takimi strasznymi uparciuchami? Bo moja córeczka to już przechodzi samą siebie i nie mamy już z mężem pomysłów, jak z nią postępować. Ze wszystkim jest ogromny problem - zrobi kupkę, to baaardzo długo muszę za nią chodzić, prosić żeby dała sobie zmienić pieluszkę, ucieka mi po całym mieszkaniu, a jak tylko ją "złapię" to jest krzyk niesamowity. Na przewijaku nie chce leżeć, na łóżku też nie, wyrywa się, wije jak wąż i krzyczy wniebogłosy. Żadne zabawianie, odwrócenie uwagi nic a nic nie daje.Jak już uda mi się zmienić jej tą pieluchę, to jestem wykończona. To samo jest w momencie, gdy próbuję ju ubrać, np. na spacer - po prostu nie chce i koniec. Zanim się gdziekolwiek wybierzemy, trwa to nawet godzinę, bo nie chce przyjść się ubrać, a gdy do niej podejdę z kurtką to krzyczy i ucieka. Dodam, że spacery uwielbia. Na dworzu jest to samo, do wózka absolutnie nie, w drugą stronę nie, bo ona chce tu. No po prostu już nie mam do niej siły, jest tak niesamowicie uparta i charakterna, że nie wiem, jak mogłabym na nią wpłynąć, żeby zaczęła się słuchać, i dała chociażby normalnie zmienić sobie pieluszkę czy dać się przebrać. Może któraś z Was miała podobny problem?\njestesm tego zdania co smerrfetka... moja jedna córa też jest uparta ale ja się nie daję jestem stanowcza i ona wie że musi i koniec...czy bedzie plakać czy uciekać robię swoję....\nnie nie mam takiego problemu, po prostu mniej gadania wiecej czynu\nmoja jest na etapie "to moje!, oddaj!" ale to inna bajka, w wieku 19 miesiecy było "ja siama" ale nie było tragedii...\na co do kupy to robi sama na kibelek "róziowy" beatka7623\nWitam w klubie Fakt że ja z moją nie mam problemu mówię że przewiniemy i sama się kładzie Z ubieraniem też nie mam problemu Za to spacery prawdziwy koszmar Ja w prawo ona w lewo ja do przodu ona do tyłu W wózku nie chce siedzieć ale ja ją biorę stanowczo za rękę i jest krzyk ale ja na to nie reaguję to po jakimś czasie odpuszcza a od 2 dni mnie gryzie (że niby wzięła się na sposób ) Tylko ze na tym źle wychodzi Bo jak mnie tylko ugryzie jest koniec spacerów Wkładam do wózka i idę do domu Może jej przejdzie niedługo Mam przynajmniej taka nadzieję :/\nmój też jest wredna małpicella ale zauważyłam że im ja bardziej denerwowana na niego tym on ma większą frajde że mama się denerwuje i robi mi na złość swoim zachowaniem\na im ja spokojniej do niego to on głupieje i nie wie o co chodzi i się uspokaja. ze zmianą pieluchy też był wcześniej koszmar bo on uciekał ale dla niego to było zabawne\nto trudne ale nie trzeba reagowac, wiem łatwo powiedziec bo moje 16 miesieczne dziecie rozłoszczone bywa silniejsze o de mnie:)\nhmm...wprawdzie nie mam jeszcze dziecka w tym wieku i mój się tak nie buntuje ale nie wyobrażam sobie chodzić za nim i prosić o zmianę pieluchy albo o ubranie,tak jak dziewczyny radzą musisz być konsekwentna i stanowcza\nszyma mój ma 9 mc i przechodzi tez samego siebie wiec jak krzykne to sie uspokaja ....\nNo tak, ale jeżeli ona nie chce, wyrywa mi się, wyślizguje z rąk, to co mam zrobić? Jak już mam naprawdę dosyć, to próbuję ją przytrzymać, żeby mi nie uciekała, ale to na nic, bo ona w takich momentach jest silniejsza ode mnie i zawsze mi się jakoś "wywinie". Próbowałam też ostrzejszego tonu: "natychmiast się ubieramy i bez dyskusji", ale jakbym mówiła do ściany.... Groźby typu: "jak w tej chwili nie przyjdziesz się ubrać, to cały dzień będziesz siedziała w domu" też nie skutkują. Jakkolwiek bym chciała ją podejść, czy to prośbą czy groźbą, efekt jest ten sam.\nmusisz opanowac technike takiego trzymania dziecka ze nawet jak sie wyrywa i wyślizguje to ja utrzymasz, ja sietrego nauczyłam, uwierz mi nie jesteś sama, 99,9% dzieci tak robi i jakos dają mamusie rade, jak to mowi moj znajomy "trzeba być twardym a nie miętkim"\ni przede wszystkim wiecej konsekwencji, jak nie cche sie ubrac nie ma wychodzenia na dwor, albo nie ma ogladania bajki, tylko to ma być na serio a nie takie twoje gadanie, nie ma i koniec!\nraz, drugi i zakuma ze mama nie zartuje....


1 lutego 2018 | 14:25\nKonferencja o uruchomieniu Warszawskiego Indeksu Powietrza (FOT. KUBA ATYS)\nPo co Warszawie strategia klimatyczna?\nWarszawa w innym klimacie\nCo zrobić z wodą deszczową? Złap, wstrzymaj, odprowadź, puść wolno\nMapy klimatyczne Warszawy\nZmiany klimatu są już w Warszawie - przygotuj się!\nNarzędzie włączono jeszcze przed oficjalną konferencją prasową władz miasta. Sprawdzam więc stan powietrza w czwartek o godz. 13. Dowiaduję się, że na Bródnie (przy ul. Kondratowicza) i Ursynowie (przy ul. Wokalnej) powietrze jest przejrzyste. Gorzej w Śródmieściu (przy Marszałkowskiej i al. Niepodległości). To WIP Ogólny. Wchodzę na WIP Zdrowotny – tutaj dowiemy się, czy powietrze jest bezpieczne także dla grup ryzyka: dzieci chorych na astmę, osób starszych, cierpiących na choroby układu oddechowego i krążenia. I wiem, że dzieci mogą spokojnie iść na spacer, ale seniorzy ze Śródmieścia i Ursynowa powinni dziś powstrzymać się od wychodzenia na dwór.\nNa razie Warszawski Indeks Powietrza korzysta z danych tylko czterech stacji pomiarowych. Pobiera więc te same wskaźniki, które do tej pory można było sprawdzać choćby w aplikacjach smogowych.\nWarszawski Indeks Powietrza przewiduje przyszłość\nJest jednak ważna zaleta WIP: przewiduje stan powietrza o godz. 6, 14 i 22 następnego dnia. To kluczowe, jeśli chce się zaplanować spacer czy poranne bieganie. Do tej pory w ten sposób nie prezentował tego żaden system.\nModel matematyczny opracowali na zlecenie miasta naukowcy z Wydziału Instalacji Budowlanych, Hydrotechniki i Inżynierii Środowiska Politechniki Warszawskiej. Porozumienie w tej sprawie podpisano już w 2016 roku, efekt poznaliśmy dzisiaj. Dane z państwowego systemu pomiaru, ale też dane meteorologiczne systemu Meteo Uniwersytetu Warszawskiego i historyczne informacje o zanieczyszczeniach są przetwarzane i prezentowane na Indeksie WIP. Model ma się uczyć na podstawie bieżących informacji, więc z czasem będzie coraz dokładniejszy.\nWarszawski Indeks Powietrza - prognoza na kolejne godziny fot. wip.um.warszawa.pl\nWynik obliczeń pokazuje w czterech kolorach: zielonym, żółtym, czerwonym i bordowym. Nie podaje konkretnych substancji ani ich stężeń. Przekaz jest maksymalnie uproszczony. – Chodzi o to, żeby mieszkaniec nie musiał się zastanawiać, co oznacza konkretne liczbowe wskazanie pyłu czy innej substancji. Pokazujemy to w przejrzysty sposób – mówi dr Artur Badyda z Politechniki Warszawskiej, jeden z autorów Indeksu. Jaki kolor oznacza jakie stężenia, dociekliwi mogą sprawdzić w dostępnej w serwisie bazie wiedzy.\nWarszawski Indeks Powietrza – więcej stacji pomiarowych\nAktualna wersja WIP nie jest jeszcze ostateczna. Wiceprezydent Warszawy Michał Olszewski przypomniał dzisiaj, że indeks to jedno z narzędzi, które ma pomóc zrealizować cel zawarty w Planie Gospodarki Niskoemisyjnej. Ratusz zobowiązał się w nim, że w 2020 roku w Warszawie nie będą przekraczane normy zanieczyszczenia powietrza.\nŻeby dane były pełniejsze i obejmowały całe miasto, przede wszystkim potrzeba więcej stacji pomiarowych, o co od dawna apelują aktywiści i ekolodzy. Do tej pory ratusz bronił się, że pomiary jakości powietrza nie leżą w jego kompetencjach, ale teraz widać wyraźną zmianę frontu. – Jeszcze w tym roku wspólnie z Instytutem Ochrony Środowiska będziemy testowali dostępne na rynku czujniki jakości powietrza. Zdobyta wiedza pozwoli nam ocenić, które z tych urządzeń nadaje się do naszych potrzeb. Na razie rynek ochoczo odpowiedział na takie zapotrzebowanie, ale oceny ekspertów wskazują, że wiele z nich jest niedokładnych – mówił Olszewski.\nOprócz czujników powietrza Warszawa postara się też o dodatkowe stacje monitoringu – to urządzenia znacznie większe i droższe niż zwykły czujnik, ale też dające więcej informacji.\nKonferencja o uruchomieniu Warszawskiego Indeksu Powietrza FOT. KUBA ATYS\nWiceprezydent Olszewski zapewnia, że ratusz wystąpił już do Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska o dofinansowanie. Wniosek przeszedł względy formalne, czeka na decyzję.\nWarszawski Indeks Powietrza aktualizowany co godzinę\nWarszawski Indeks Powietrza na razie nie będzie prezentowany w metrze czy na wyświetlaczach w autobusach. Jak powiedział wiceprezydent Olszewski, nośniki te nie mają możliwości dynamicznego wygrywania danych. Aby poznać aktualny stan powietrza, trzeba więc wejść do serwisu przez przeglądarkę internetową. O przekroczonych normach ostrzeże też miejska aplikacja na smartfony "Warszawa 19115”.\nWarszawski Indeks jest aktualizowany o pełnych godzinach. Sprawdzam więc WIP ponownie o godz. 14. Powietrze w dzielnicach mieszkalnych wciąż bezpieczne, ale prognozy na piątek 2 lutego są pesymistyczne. Na Targówku ma być drugi, żółty stopień, a na Ursynowie najgorszy czwarty – koloru bordowego.\nWarszawski Indeks Powietrza jest dostępny pod adresem wip.um.warszawa.pl\nWięcej na ten temat: klimat, smog, Warszawski Indeks Powietrza, Ursynów, Michał Olszewski, Targówek\nMike Porecki 02.02.2018, 17:30\nZaczyna mnie nasz ratusz wkurzac. Wielka akcja, oparta na czterech panstwowych czujnikach. Mala w porownaniu gmina Piaseczno kupila 20 czujnikow, rozstawila po calej gminie i zrobila strone. Oki, pewnie nie sa to jakies super urzadzenia, ale dzialaja, spelniaja funkcje i pokazuja jak duze moga byc roznice na malym terenie. A w Warszawie mieszkaniec Bemowa ma najblizej Marszalkowska a Wilanowa Ursynow. Zart jakis. A skoro Piaseczno bylo stac na 20 czujnikow, to Warszawe stac z palcem w nosie na choc jeden w kazdej dzielnicy, bo nie marze o pokryciu takim jak w Piasecznie, tak naiwny nie jestem. Strasznie szkoda kiedy male miasta potrafia dzialac a u mas w Warszawie ciagle pozory :(


Łódzkie Domy Dziennego Pobytu ponownie otwarte – Razem z Tobą\n7 maja 2021 at 13:17\nJedynie miejski Dom Dziennego Pobytu przy ul. Jaracza 36 jest obecnie w trakcie przenoszenia do nowej lokalizacji i na ten moment trwają jeszcze prace remontowo-porządkowe pod nowym adresem. Wszystkie obiekty funkcjonują z zachowaniem reżimu sanitarnego, w oparciu o rekomendacje dotyczące działalności tego typu miejsc opracowane przez Ministerstwo Rodziny i Polityki Społecznej, w uzgodnieniu z Ministerstwem Zdrowia oraz Państwową Inspekcją Sanitarną.\nZgodnie z obecnie obowiązującymi zasadami, na teren każdej placówki może wejść wyłącznie osoba zdrowa (bez objawów chorobowych).Obligatoryjne jest również noszenie maseczek zasłaniających usta i nos (można zdjąć je jedynie podczas spożywania posiłków) oraz zachowanie dystansu społecznego. Każda osoba wchodząca na teren obiektu podlega obowiązkowemu pomiarowi temperatury ciała oraz dezynfekcji rąk. Dodatkowo w pomieszczeniach wspólnych znajdują się dozowniki z płynami do mycia i dezynfekcji rąk. W części placówek, w zależności od ich możliwości lokalowych oraz liczby podopiecznych, posiłki są serwowane w kilku turach. Po każdej turze blaty stołów oraz oparcia krzeseł są dezynfekowane, a pomieszczenia wietrzone. Osoby, które nie mają jeszcze w tym momencie ochoty, spożywać posiłków na miejscu, mogą je odebrać i zabrać ze sobą do domu.\n– Z pierwszych reakcji i rozmów z naszymi podopiecznymi wynika, że większość z nich tak bardzo stęskniła się za kontaktem z drugą osobą, że ogromnie cieszy ich obecna możliwość przyjścia i zjedzenia posiłku we wspólnym, choć i tak zdecydowanie mniejszym niż przed pandemią koronawirusa, gronie – mówi Elżbieta Jaszczak, zastępca dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w Łodzi ds. pomocy środowiskowej. – Cały czas nie zapominamy jednak o niezbędnych zasadach bezpieczeństwa.\nWszystkie Domy Dziennego Pobytu pracują od poniedziałku do piątku, od godz. 8:00 do godz. 16:00.\nTags Dzienny Dom Pobytu koronawirus w Polsce Łódź Najnowsze senior\nPoprzedni artykułMSZ: Polska dostarczy do Indii ponad 1,5 tony sprzętu medycznego\nNastępny artykułMHRA: Zakrzepica po szczepionce AstraZeneki częściej u kobiet niż u mężczyzn


Włodawa: Policjanci szukali złodziei, aż ich znaleźli - Dziennik Wschodni\nWłodawa: Policjanci szukali złodziei, aż ich znaleźli\nZ ogrodowej altanki złodzieje zabrali wiatrówkę z futerałem, lunetę dwa noże i echosondę pomocną przy łowieniu ryb. W połowie miesiąca umorzyli tę sprawę, bo nie mogli znaleźć sprawców. Tymczasem właśnie ich zatrzymali.\n– Włamania dopuścili się dwaj nieletni w wieku 16 i 13 lat – mówi Bożena Chomiczewska z włodawskiej policji. – U starszego z nich znaleźli opisany przez poszkodowanego nóż wędkarski. Dotarli także do kolejnego nieletniego, któremu włamywacze sprzedali wiatrówkę z lunetą i futerałem.\nMłodocianymi rabusiami zajmie się teraz sąd rodzinny i nieletnich. Policjanci szukają jeszcze jednego noża i echosondy. (bar)


OSŁAWIONA (dramat szpiegowski, USA, 1946, 97 min.) | Ale kino+\ndramat szpiegowski, USA, 1946, 97 min.\nobsada: Cary Grant, Claude Rains, Ingrid Bergman, Louis Calhern\nPremiera w Ale kino+: 12.06.2006 r.\n5 głosy | 616 miejsce w rankingu\nAlicia, nadużywająca alkoholu i mężczyzn córka hitlerowskiego szpiega, podejmuje się trudnej misji dla rządu Ameryki.\nPomysł zrealizowania "Osławionej" ALFREDOWI HITCHCOCKOWI podsunął jeszcze podczas trwania II wojny światowej producent Hal Wallis, któremu spodobało się opowiadanie "The Song of the Dragon" młodego autora publikującego w "Saturday Evening Post". Z pierwowzoru Hitchcock i scenarzysta Ben Hecht postanowili wziąć tylko pomysł na dwójkę głównych bohaterów i dobudować do nich zupełnie nową fabułę. Jej clue miał być wątek uranu, podstawowego składnika bomby atomowej. Producent uznał pomysł za absurdalny - był to rok 1944, a więc pierwsza bomba atomowa nie spadła jeszcze na Hiroszimę - i wycofał się z projektu. Po zakończeniu wojny Hitchcock doprowadził jednak do realizacji scenariusza (sam został producentem), a po premierze zebrał nie tylko znakomite recenzje, ale też gratulacje od współpracowników Wallisa zachwyconych pomysłem z uranem.\nGłówna bohaterka, Amerykanka Alicia Huberman (Ingrid Bergman) ma równie nieudaną przeszłość (okazało się, że jej ojciec był hitlerowskim szpiegiem), jak i teraźniejszość (spędza czas na upijaniu się w barach i romansowaniu z przypadkowymi mężczyznami). Z apatii wyrywa ja propozycja agenta FBI Delvina (Cary Grant), który chce, aby Alicja podjęła współpracę z wywiadem USA. W Rio de Janeiro przebywa ponoć grupa zbiegłych nazistów, wśród których jest stary przyjaciel ojca Alicii, Alexander Sebastien (Claude Rains). Dziewczyna miałaby wkraść się w jego łaski, aby pozyskać informacje o planach wojennych zbrodniarzy - FBI podejrzewa, że Niemcy przechowują tam uran potrzebny do skonstruowania broni jądrowej. Alicja zgadza się. Wraz z Delvinem wyjeżdża do Rio, gdzie szybko zakochuje się w agencie. Na potrzeby misji wychodzi jednak za mąż ze Sebastiena (na co Delvin z miejsca się godzi). Teraz Alicia musi odebrać mężowi kluczyk do piwnicy, w której w butelkach po winie przechowywany jest uran.\nZnakomicie przyjęty przez publiczność i krytykę film - "Osławiona" zdobyła dwie nominacje do Oscara i trafiła do konkursu głównego w Cannes - wzbudził ogromny niepokój zarówno wśród funkcjonariuszy FBI, jak i u niemieckiego dystrybutora. Wywiad USA nie był zadowolony, że Hitchcock w ten sposób rozpowszechnia wiedzę o uranie, a w Niemczech "Osławiona" trafiła do kin poważnie zmodyfikowana - podczas opracowywania dubbingu banda nazistów została zamieniona na... szajkę handlarzy narkotykami. Wersję autorską niemiecka widownia mogła zresztą zobaczyć dopiero po 23 latach. Hitchcock natomiast po raz kolejny udowodnił, że w mistrzowski sposób potrafi żonglować motywami i gatunkami. "Osławiona" bowiem to wyjątkowe połączenie sensacyjnej intrygi, zawiłego romansu i spraw publicznych, którymi Ameryka żyła tuż po wojnie. Genialny reżyser, który jak zwykle pojawia się w filmie na ułamek sekundy (pije wino na przyjęciu) wspominał, że tak oryginalny pomysł wątku z uranem podsunął mu dr Robert Millikan, zdobywca Nagrody Nobla, którego Hitchcock i Hecht zapytali, jak zrobić bombę atomowa. Podobno naukowiec odmówił wówczas odpowiedzi, ale wspomniał, że jednym ze składników jest uran, który można przechowywać nawet w butelkach po winie.


Białoruś - Polska na Białorusi - Portal Gov.pl\nStosunki dyplomatyczne między Polską a Białorusią zostały nawiązane 2 marca 1992 r.\nStosunki dyplomatyczne między Polską a Białorusią zostały nawiązane po uzyskaniu niepodległości przez ten kraj w grudniu 1991 r. Polska była jednym z pierwszych państw, które uznały niepodległość Białorusi. Oba kraje łączy Traktat o dobrym sąsiedztwie i przyjaznej współpracy z 23 czerwca 1992 r. oraz szereg umów dwustronnych.\nW 2018 r. obroty handlowe między Polską a Białorusią osiągnęły 3,5 mld USD. Na Białorusi działa ok. 350 firm z polskim kapitałem. Wsparciem polskiego biznesu na Białorusi oraz rozwojem stosunków gospodarczych między Polską a Białorusią zajmuje się Zagraniczne Biuro Handlowe w Mińsku.\nPolsko-białoruska współpraca kulturalna dotyczy wielu dziedzin i rozwija się dynamicznie, co wynika z sąsiedztwa oraz bliskich związków historycznych. Pomiędzy obu krajami istnieje Komisja konsultacyjna ds. wspólnego dziedzictwa historyczno-kulruralnego, której współprzewodniczą wiceministrowie kultury. W Mińsku działa także Instytut Polski w szczególny sposób promujący polską kulturę na Białorusi oraz współpracę środowisk kulturalnych i intelektualnych obu państw.\nWspółpraca naukowa między Polską a Białorusią opiera się m.in. na Polsko-białoruskiej umowie o współpracy w dziedzinie edukacji z grudnia 2016 r. Ponadto współpracują ze sobą wyższe uczelnie oraz akademie nauk z obu państw. Rośnie liczna studentów białoruskich w Polsce oraz polskich na Białorusi.\nKwestię uznawalaności kształcenia reguluje Umowa między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Republiki Białorusi o uznaniu ekwiwalencji w szkolnictwie wyższym, równoważności stopni naukowych i stopni w zakresie sztuki, podpisana w Warszawie dnia 28 kwietnia 2005 r. (obowiązuje od 12 grudnia 2005 r.).\nZagraniczne Biuro Handlowe w Mińsku


Sasin: Chcemy uzyskać więcej niż 7 zł za akcję Energi - - Forsal.pl – Biznes, Gospodarka, Świat\nforsal.plSasin: Chcemy uzyskać więcej niż 7 zł za akcję Energi\n24 lutego 2020, 11:23 | Aktualizacja: 24.02.2020, 11:31\nWarszawa, 24.02.2020 (ISBnews) - Ministerstwo Aktywów Państwowych (MAP) zleciło wycenę Energi w kontekście wezwania ogłoszonego przez PKN Orlen i liczy na uzyskanie ceny wyższej niż 7 zł na akcję, poinformował minister Jacek Sasin.\n"Mamy zleconą wycenę Energi i mamy ofertę ze strony Orlenu. Przewiduję, że w przeciągu trzech miesięcy będziemy mieć jasność w tej sprawie" - powiedział Sasin dziennikarzom.\n"Chcielibyśmy, że to było więcej niż 7 zł za akcję" - podsumował minister.\nPKN Orlen ogłosił 5 grudnia br. wezwanie na 414 067 114 akcji Grupy Energa, tj. 100% kapitału, po 7 zł za sztukę. Zapisy w wezwaniu mają potrwać do 9 kwietnia br.\nlogiczny(2020-02-24 11:49) Zgłoś naruszenie 00\nPrawdziwy pokerzysta z tego Sasina ;))) Zastanawiam się tylko czy to nadal "tylko" brak wiedzy czy może to już "ustawka" ;( Tak się rządzić ani nawet zarządzać długo nie da.


ALNUS POLSKA - aktualności\n›\to firmie\nNowosci firmy Brühl.\nNowości firmy Sudbrock.\nKati Meyer-Brühl otrzymała już wiele nagród za swoje pełne życia i wieloaspektowe projekty. Teraz bije rekord. W maju projektantka otrzymała 11 renomowanych wyróżnień jednocześnie!\nNiemiecka Rada do spraw Wzornictwa (German Design Cauncil) nominowała modele: avec plaisir, ławę belami, sofę bridge, sofy i fotele modeli chess i JO jak i sofę morning dew do German Design Award 2014. Wyróżnienie uchodzi za najbardziej prestiżowe w kraju.\nKolekcje avec plaisir i belami jak i fotel dive, krzesło edouard oraz fotel wraz ze stołkiem lemon otrzymują za swoje przykładnie ponadczasowe wzornictwo Green GOOD DESIGN Award od The Chicago Athenaeum: Museum of Architecture and Design. Wyróżnienie zrodziło się przed pięciu laty z GOOD DESIGN Award - najważniejszego światowego wyróżnienia w sferze designu.\nWszystkie nagrodzone obecnie modele zostały zaprojektowane przez Kati Meyer-Brühl w okresie od 2011 do 2013 r. Jako ostatnie - modele chess i JO, które po raz pierwszy zostały zaprezentowane w ramach tegorocznych targów meblowych w Kolonii i Mediolanie. Nagrody potwierdzają słuszność drogi wybranej przez projektantkę: łączenia lekkiej, niezależnej i zrozumiałej twórczości z maksymalną dbałością o jakość, zachowawczość środowiska, ochronę środowiska naturalnego.\npragniemy przekazać niezwykłą informacje, że firma SUDBROCK GmbH, której jesteśmy od niedawna wyłącznym przedstawicielem w Polsce została nagrodzona reddot winner 2013 za model cut Y.\nW 2012 roku nagrodę Interior Innovation Award 2012 otrzymał zestaw Domino. Powyższe wydarzenia szczęśliwie splotły się z decyzją firmy SUDBROCK o wejściu do Polski.