Kto czyta książki – żyje podwójnie: lipca 2019\n"Mój Torin" - K. Webster.\nKupi jej wszystko, jeśli z nim zamieszka.\nNie ma ludzi dziwnych. Są tylko tacy, do których trudniej dotrzeć. Dotknięci samotnością czekają na ten moment, w którym wreszcie komuś uda się wyrwać ich z twardej skorupy. A skorupa Torina bywa chwilami nie- do- przebicia. To było moje pierwsze spotkanie z prozą K. Webster i już w słowach kierowanych do czytelników dostrzegłam nutę wyjątkowości jej powieści. Opowieść o skomplikowanych życiowych sytuacjach, o bohaterach nieobjętych żadnymi schematami, o czystej miłości – której nie są w stanie zniszczyć żadne utrudnienia losu. Zainteresowani? Zapraszam zatem na recenzję książki „Mój Torin”.\nAutor: Weronika Tomala o 07:04:00 12 komentarzy:\nEtykiety: dramat, historia o miłości, romans, wydawnictwo NieZwykłe\nProlog "Dopóki nie zajdzie słońce" - Ewy Pirce.\nTo właśnie całkowicie i bezpowrotnie zmieniło życie Samuela Remseya. Przeszłość, którą chciał za sobą zostawić, nie pozwalała o sobie zapomnieć, pustosząc jego serce i umysł. Złamany, zraniony i pogrążony w smutku zapomniał o tym, co powinno stać się jego siłą – o rodzinie. Bez przerwy prowokował śmierć, śmiejąc jej się w twarz. Jednakże wszystko, co robimy, wraca do nas ze zdwojoną mocą. Przyszedł w końcu czas, że śmierć zadrwiła z niego. Został zepchnięty na samo dno egzystencji. Czekał na zgubę. Lecz zamiast tego otrzymał pomocną dłoń. Dzięki danej mu szansie uwolnił się od widm dnia wczorajszego, budując na nowo swoje życie. Pozorny spokój zaburzyła jednak osoba, która jako jedna z niewielu była w stanie w ciągu minuty zarówno go rozśmieszyć, jak i wyprowadzić z równowagi. Była jak mina przeciwpiechotna – niepozorna, ale cholernie niebezpieczna.\nAutor: Weronika Tomala o 05:52:00 4 komentarze:\n"Na przekór" - Agata Polte.\nOdrzucenie, przyjaźń i miłość w życiu młodej dziewczyny.\nŻycie bywa bardzo niesprawiedliwe, jednych dzieląc wszystkim, innych wszystkiego pozbawiając. I nie mówię tutaj o dobytku materialnym, ale o poczuciu przynależności, szczęścia i wsparcia, o tym, czego w pierwszej kolejności potrzebuje każdy z nas. Zdaje się więc, że bohaterka nowej powieści Agaty Polte należy do drugiej ze wspomnianych grup, do tej, w której człowiek miał okazję poczuć smak goryczy związany z utratą. Macie ochotę na powieść młodzieżową nieopartą wyłącznie na błahym wątku miłosnym? Zapraszam na kilka słów recenzji dotyczącej powieści „Na przekór”.\nAutor: Weronika Tomala o 13:02:00 6 komentarzy:\nEtykiety: literatura polska, powieść młodzieżowa, przyjaźń, wydawnictwo Zysk i S-ka\n"Ring Girl" - K.N. Haner.\nGdy w związki wkradają się sekrety... szykują się dramaty.\nKrólowa Dramatów i jedna z najpopularniejszych polskich autorek literatury erotycznej, tudzież romansów. Kreatorka mafijnej serii, całych cyklów bądź jednotomowych historii. Znana i lubiana K.N. Haner teraz częstuje czytelnika powieścią „Ring Girl” rozegraną w realiach świata bezlitosnego boksu. Książka o miłości, która nigdy nie powinna była mieć miejsca, o fałszywych obliczach ludzi, o nacisku zewnętrznym skontrastowanym z tym, co podpowiada serce. Co rozgrywa się na jej kartach? Szczegółów zdradzić Wam nie mogę, ale chętnie zabiorę Was na kilka słów mojej opinii. Jakie powieść zrobiła na mnie wrażenie?\nAutor: Weronika Tomala o 05:27:00 16 komentarzy:\nEtykiety: historia o miłości, literatura polska, romans, wydawnictwo Kobiece\n"Punk 57" - Penelope Douglas.\nListy, kłamstwo, nienawiść i tragedia.\nCzyli konfrontacja pisanych przyjaciół.\nNazwisko Penelope Douglas zdążyło już dość mocno zakorzenić się w mojej pamięci i to wcale nie za sprawą podobieństwa związanego z nazwiskami słynnych amerykańskich gwiazd kina. Kobieta uraczyła mnie historiami, które po prostu podbiły moje serce, toteż kiedy zobaczyłam w zapowiedziach „Punk 57” oznaczoną jej nazwiskiem, bez wahania wpisałam sobie tę powieść jako numer jeden na mojej liście obowiązkowych do przeczytania. Tym razem jednak zdarzyło się coś, czego nie przewidziałam. A lektura wywarła na mnie nieco inne wrażenie od tego spodziewanego. No w końcu literatura potrafi zaskakiwać czy to w jedną, czy w drugą stronę.\nAutor: Weronika Tomala o 09:55:00 12 komentarzy:\nEtykiety: hate-love, historia o miłości, międzynarodowy bestseller, wydawnictwo NieZwykłe\n"Może tym razem" - Kasie West.\nKwiaty, uroczystości, zwady i ... uczucie.\nKiedy potrzebuję powieści na poprawę humoru, takiej, która nie obciąży mnie emocjonalnie, ale i nie zawiedzie, wiem czego szukać. Bo kontakt z rozlicznymi książkami Kasie West dał mi wyraźnie do zrozumienia, że od jej prozy mogę oczekiwać właśnie czegoś takiego. Mistrzyni historii dla młodzieży, kolorowych, zgrabnie nakreślonych, typowo letnich klimatów, teraz zarzuca pomysłem ukrytym pod tytułem „Może tym razem”. Jak głosi okładka, opowieść o dziewięciu wydarzeniach i dziewięciu szansach na miłość. Co odnalazłam na jej kartach? I czy byłam zawiedziona?\nAutor: Weronika Tomala o 05:50:00 10 komentarzy:\nEtykiety: historia o miłości, Kasie West, powieść młodzieżowa, wydawnictwo Feeria young, Young Adult\n"Chłopak, którego nie było" - Elżbieta Rodzeń.\nCo James ma wspólnego z Kubą,\nchłopakiem z wyobraźni sprzed lat?\nW życiu człowieka przytrafiają się zjawiska niewytłumaczalne, takie, których nie widać gołym okiem, ale które się czuje. Nie znajdując na to trafnej definicji. Bywają sytuacje, które wydają się bezsensowne i dziwne, a jednak z czasem zaczyna wypływać na wierz ich prawdziwy i całkiem oczywisty sens. O takim przeznaczeniu i zdarzeniach, które choć nietypowe – uaktywniły się w przyszłości, pisze Elżbieta Rodzeń w niezwykłej powieści o miłości „Chłopak, którego nie było”. Przewrotny tytuł? Według mnie bardzo trafiony i niech taki wstęp będzie dla Was smaczkiem zachęcającym do zerknięcia w głąb mojej recenzji. Jakie powieść zrobiła na mnie wrażenie?\nAutor: Weronika Tomala o 06:03:00 14 komentarzy:\nEtykiety: historia o miłości, literatura polska, powieść obyczajowa, wydawnictwo Między Słowami\n"Narzeczona z second - handu" - Agata Bizuk.\nZdradzona, zwolniona, a to jeszcze nie koniec!\nKolorowa, ciepła, letnia okładka i prowokujący do uśmiechu tytuł. Niech Was nie zmylą. W środku czyha na czytelnika bowiem cała paleta poważnych, ludzkich rozterek i przewrotnych, życiowych decyzji. I zapewne z Narzeczoną z second-handu nie byłoby mi dane się zapoznać, wszak premiera książki miała swoje miejsce już jakiś czas temu, gdyby nie wznowienie tytułu. Dzięki serdeczności wydawnictwa Dragon miałam zatem okazję zetknąć się z piórem Agaty Bizuk. Czy jestem z tego faktu zadowolona? I komu może spodobać się ta książka? Zapraszam na kilka słów recenzji.\nAutor: Weronika Tomala o 09:11:00 8 komentarzy:\nEtykiety: literatura polska, powieść obyczajowa, wydawnictwo Dragon\nProlog powieści "Słodkie szaleństwo" - Belle Aurora.\nKochał już raz. Z całych sił. Jednak teraz nie ma śladu po tym uczuciu. Zostało złamane serce i córeczka, którą trzeba się zaopiekować. Nie ma wątpliwości, że serce Maksa zasługuje na drugą szansę. Helena Kovac poświęciła mnóstwo czasu nauce. Harowała jak wół, by ukończyć studia. Nie ma czasu na miłość. Ona nawet nie ma czasu na chwilę zapomnienia. Książki i praca to całe jej życie. Pozostałe sprawy są drugorzędne. Kiedy Max i Helena łączą siły, aby pomóc córce Maksa Ceecee, oboje są zaskoczeni niesamowitym przyciąganiem, które pojawia się między nimi. Cynik i pracoholiczka. Kiedy miłość w nich uderza, zwala ich z nóg. Ale miłość potrafi zadawać też ból. Max coś o tym wie.\nAutor: Weronika Tomala o 08:22:00 5 komentarzy:\n"Bad Boy's Girl. Tom 5" - Blair Holden.\nCzy związek na odległość ma jakiś sens?\nPiąty tom to już nie przelewki. Bohaterowie, którzy sumiennie podążają za czytelnikiem przez tak długi okres czasu, pozostawiają po sobie trwały ślad. I na pewno będzie też tak w przypadku postaci serii Bad Boy’s Girl, która co prawda nie należy do wielce oryginalnych czy emocjonujących, ale potrafi ująć lekkością i humorem zawdzięczanym pozytywnej Tessie. Od szkolnego środowiska, po dorosłość. Nadszedł czas ostatecznej konfrontacji z przyszłością, której w końcu trzeba będzie stawić czoła, by na dobre ukierunkować swoje życie. Jesteście ciekawi co słychać u tej, która niegdyś zmagała się z dodatkowymi kilogramami i u tego, który kiedyś ją gnębił? Zapraszam na kilka słów.\nAutor: Weronika Tomala o 18:05:00 13 komentarzy:\nEtykiety: historia o miłości, New Adult, powieść młodzieżowa, seria, wydawnictwo Jaguar\n"Czyste serce" - Jennifer L. Armentrout.\nNiespodziewany atak, nieprzewidziane uczucie.\nPierwszy tom serii Covenant przeprowadził czytelnika przez progi niebezpiecznego świata, w którym jeden nieostrożny ruch może wiązać się z nieodwracalną w skutkach klęską. W takim właśnie świecie przychodzi funkcjonować Alex, która skazana na wieczną rolę służącej otrzymała drugą szansę szkolenia w środowisku Przymierza. A wszystko za sprawą przystojnego protektora Aidena, w którym dziewczyna niefortunnie się zakochuje. To, jak sobie poradziła, mieliśmy okazję obserwować przy okazji historii ukrytej w powieści „Dwa światy”. Jej przygoda jednak jeszcze się nie skończyła. Ona dopiero się rozkręca. Po „Czyste serce”, czyli kontynuację jej losów, sięgnęłam zatem z czystą przyjemnością. Co zastałam na kartach książki?\nAutor: Weronika Tomala o 12:51:00 6 komentarzy:\nEtykiety: Jennifer L. Armentrout, paranormal romance, seria, wydawnictwo Filia\n"Raw" - Belle Aurora.\nA niech mnie, ten pokręcony typ jest... hipnotyzujący!\nPrzerażająca, choć w subtelny sposób. Kontrowersyjna, a jednak angażująca. Oburzająca gdzieniegdzie, szybko łagodząc jednak poczucie niesmaku. Dziś o książce balansującej na granicy ryzyka, na krawędzi tego, o czym pisać wypada. O powieści dla dorosłych dziewczynek, które lubią być czasami niegrzeczne. Belle Aurora, autorka słodkiej, ciasteczkowej serii wydawnictwa Niezwykłego, teraz wychodzi naprzeciw pokazując swoją jakże mroczną twarz. „Raw”, ufff, co tutaj się właśnie wydarzyło? Ocieram pokazowo czoło i zabieram się do sklecenie kilku sensowych słów. Nie będzie to łatwe, a wszystko przez to zakończenie…\nAutor: Weronika Tomala o 08:26:00 14 komentarzy:\nEtykiety: dark romance, erotyk, historia o miłości, seria, wydawnictwo NieZwykłe\n"Dziewczyna taka jak ja" - Ginger Scott.\nTeraz ona go ocali, czyli historia pełna tajemnic.\nPierwsza część dylogii Ginger Scott zachwyciła nie tylko mnie, ale także rzesze polskich fanów. Skąd mogę o tym wiedzieć? O żadną datę premiery kontynuacji nie pytano mnie tyle razy, ile razy miało to miejsce w tym przypadku. Historia o znikającym chłopaku, za którym ciągnie się nieustanny klimat tajemnicy, opowieść o przeszłości, która wciąż daje o sobie znać. Bo nierozwiązane sprawy prędzej czy później wracają. Jakby to było dziś, pamiętam zakończenie pierwszego tomu, które wprawiło mnie w osłupienie, wszak nie wiedzieć czemu spodziewałam się jednotomowej historii. Na premierę powieści „Dziewczyna taka jak ja” czekałam i ja. I wreszcie mogę Wam o niej opowiedzieć.\nAutor: Weronika Tomala o 22:31:00 9 komentarzy:\nEtykiety: dylogia, New Adult, powieść młodzieżowa, wydawnictwo Kobiece\n"Cedyno. Wysłannicy" - Melissa Darwood.\nWalka o uwolnienie, czyli wielki powrót.\nZnana z ponadprzeciętnej wyobraźni i elementów fantastyki przemycanych do literatury Melissa Darwood pozwoliła ujrzeć światłu dziennemu serii Wysłannicy, w której to kolejni bohaterowie odnajdywali swoje drogi w nowym świecie Guardian. Tutaj to, co prozaiczne miesza się z tym, co magiczne. A tuż obok ludzkiej miłości przewija się senna jawa. Nadszedł czas na trzeci tom. Co skrywa tajemniczo zapowiadająca się część „Cedyno”? Dzisiejszą recenzje sugeruję fanom fantastyki, ale przede wszystkim tym, którzy mieli okazję zapoznać się z poprzednimi tomami.\nAutor: Weronika Tomala o 07:41:00 10 komentarzy:\nEtykiety: fantasy, historia o miłości, literatura polska, New Adult, paranormal romance, powieść młodzieżowa, seria\n"Parabellum. Prędkość ucieczki" - Remigiusz Mróz.\nInne oblicze słynnego autora.\nDziś na językach znany Remigiusz Mróz, choć niekoniecznie w swojej popularniejszej odsłonie. Zostawiając na boku temat jego słynnych kryminałów oraz thrillerów psychologicznych, skupmy się na historii. Bo choć do tej z czasów szkolnych daleko, autor częstuje czytelnika autentycznym obrazem zamierzchłej Polski, realnym, choć oczywiście szlifowanym literacką fikcją. Wznowione wydanie cyklu Parabellum było dla mnie pierwszym zetknięciem się z taką wersją Remigiusza Mroza i obyło się bez obaw. Wszak tak zaufałam autorowi, że poszłam za nim tam, gdzie mnie zabrał, cofając się nawet do roku 1939. Co przeżyłam?\nAutor: Weronika Tomala o 23:27:00 12 komentarzy:\nEtykiety: historia, powieść historyczna, Remigiusz Mróz, seria, wydawnictwo Czwarta Strona\n"Dwa jabłka Adama" - Ewa Podsiadły-Natorska.\nŻona i kochanka pod jednym dachem? A jednak.\nBywają tacy bohaterowie książek, którzy pomimo tego, że nie zyskali naszej sympatii, w jakiś tam specyficzny sposób zapisują się w naszej pamięci. Kontrowersyjni, znajdujący się w patowych sytuacjach, wyraziści, albo życiowi. Mają w sobie to coś, co zachodzi za skórę. Na przekór niewinnej okładce. „Dwa jabłka Adama” to powieść, której należy się taki właśnie wstęp, bo pomimo tego, że budziła we mnie skrajne emocje dotyczące konkretnych sytuacji, budziła je. I to jest najważniejsze. Oryginalna, nieprzewidywalna, dziwna. Chyba tak mogłabym opisać ją ograniczając się do trzech słów. Chcecie poznać ją bliżej? Zapraszam na recenzję.\nAutor: Weronika Tomala o 22:46:00 13 komentarzy:\nEtykiety: dramat, literatura polska, nieszczęśliwa miłość, wydawnictwo Editio\n"The brightest stars. Pożar zmysłów" - Anna Todd.\nMiała nie związać się z żołnierzem...\nAnna Todd to pisarka, której nazwisko już zdążyło wpisać się do historii. Jej międzynarodowy bestseller, który doczekał się ekranizacji, zyskał wiele fanek na całym świecie. I choć jedni zarzucali jej rozwlekłość, inni oburzali prequelem mającym na celu przynieść wyłącznie materialny zysk, teraz warto zostawić słynny cykl za sobą, bo nadszedł czas na zupełnie nową serię. Serię z gwiazdami na czele. Opowieść o miłości, przed którą się wzbraniano, o traumatycznej pracy jaką niesie ze sobą wojskowa służba, o wspomnieniach, które nie chcą odejść oraz sekretach, które z czasem zawsze wychodzą z ukrycia. Zainteresowani tym, co proponuje autorka? Zapraszam na recenzję.\nAutor: Weronika Tomala o 07:54:00 13 komentarzy:\nEtykiety: Anna Todd, historia o miłości, New Adult, seria, wydawnictwo OMG books\n"Walcząc z cieniami" - Aly Martinez.\nKalectwo czy psychiczna bariera, co bywa gorsze?\nPierwszy tom „wojowniczej” serii Aly Martinez zdecydowanie pobudził mój apetyt na poznawanie kolejnych części. Autorka bardzo wyraźnie postawiła na słodko-gorzki wydźwięk swoich historii mieszając w życiu swoich bohaterów i obarczając ich autentycznymi i jakże dotkliwymi problemami. Bokser Till musiał zmierzyć się z panującą w jego świecie ciszą. Z czym zatem musi walczyć Flint? Opowieść o tragedii, nadziei, o próbach starcia z losem, o akceptacji – także samego siebie oraz niewątpliwie o wielkiej miłości, takiej, która pozawala przetrwać nawet największe dramaty. Ciekawi? Przed Wami „Walcząc z cieniami”.\nAutor: Weronika Tomala o 08:43:00 11 komentarzy:\nEtykiety: historia o miłości, międzynarodowy bestseller, romans, wydawnictwo NieZwykłe\n"Sekrety Julii" - Anna Płowiec\nHistoria w listach ukryta.\nŻycie pisze przewrotne scenariusze. Weryfikuje plany, miesza nam w marzeniach, sprawia, że człowiek zdaje sobie sprawę z kruchości chwili i tak też na pewno stało się w przypadku losów bohaterów nakreślonych ręką Anny Płowiec. Jako że miałam już okazję zapoznać się z twórczością tej autorki przy okazji jej debiutu i z delikatnych klimatów jej prozy byłam bardzo zadowolona, sięgnęłam także po „Sekrety Julii”, by przekonać się o jakiej miłości przenoszącej góry głosi okładka. A gór będzie tutaj całkiem sporo, więc wszystkie wielbicielki barwnych opisów i skropionych tajemnicą powieści obyczajowych zapraszam na kilka słów recenzji.\nAutor: Weronika Tomala o 09:16:00 10 komentarzy:\nPierwszy rozdział powieści "Mój Torin" Webster K.\nAutor: Weronika Tomala o 06:19:00 4 komentarze:\n"Wymarzony mężczyzna" - Kristen Ashley.\nKochanek, szef i była żona. Czyli od przygody się zaczęło.\nKażda z nas ma jakiś swój ideał mężczyzny czy to pod postacią wyobrażenia czy konkretnej osoby. Pragnienia dotyczące miłości bywają rozmaite, a udowadnia to Kristen Ashley w serii Mężczyzna marzeń pozwalając kolejno swoim bohaterkom następnych części zatonąć w ramionach gorących facetów. Nadszedł czas na czwarty już tom o jakże wymownym tytule „Wymarzony mężczyzna”. Na tę recenzję zapraszam na pewno fanki literackich bad boyów, książek skropionych sporą dawką seksu i ciętym dialogiem. Kim są zatem bohaterowie? Czas ich poznać.\nAutor: Weronika Tomala o 14:40:00 9 komentarzy:\nEtykiety: erotyk, historia o miłości, romans, seria, wydawnictwo Akurat\n"Listy zza grobu" - Remigiusz Mróz.\nPoznajcie Seweryna Zaorskiego.\nDziś będzie Remigiusz Mróz, a tego pana chyba nikomu przedstawiać nie trzeba. Choć długo wzbraniałam się przed jego twórczością, bo drażnił mnie ten medialny szum wokół jego osoby, jakiś czas temu uległam także ja, no i co tu dużo gadać - dołączyłam do grona jego fanów. Tym razem nadszedł czas na nową serię, w którym zamiast słynnej Chyłki pojawia się Seweryn Zaorski. Gotowi na thriller, w którym inteligentne zagadki gonią prywatne problemy bohaterów? Zapraszam na recenzję powieści z jakże wymownym i przywołującym dreszczyk emocji tytułem „Listy zza grobu”.\nAutor: Weronika Tomala o 14:54:00 9 komentarzy:\nEtykiety: kryminał, literatura polska, Remigiusz Mróz, seria, thriller, wydawnictwo Filia\n"Gdzie jest Olga?" - Danka Braun.\nZgon, zniknięcie, zagadka i nowa misja Filera.\nNie superbohater, ale człowiek z krwi i kości. Prywatny detektyw, Mirek Filer, który wyszedł spod pióra Danki Braun dał się już czytelnikom poznać przy okazji pierwszego tomu serii, mierząc się z zagadką morderstwa przy drodze krajowej 94. Jako że jednak praca w tym fachu nie kończy się na jednej sprawie, na drodze mężczyzny staje kolejne wyzwanie. Lubicie inteligentnie nakreślone kryminały z widoczną warstwą obyczajową? Doświadczona autorka stawia przed czytelnikiem tytułowe pytanie, które staje się główną zagwozdką akcji. Zapraszam na recenzję powieści „Gdzie jest Olga?”.\nAutor: Weronika Tomala o 17:24:00 9 komentarzy:\nEtykiety: Danka Braun, kryminał, literatura polska, wydawnictwo Prozami\nAutor: Weronika Tomala o 22:10:00 10 komentarzy:\n"Słowo do ciebie" - Kandi Steiner.\nMałe miasteczko, wielka tragedia i dzielony ból.\nCzy ucieczka przed przeszłością okazuję się dobrym wyborem? Czy warto spisywać siebie na straty rozdrapująca stare rany? Niektóre z dramatów wydają się na tyle silne, że blokują budowanie szczęśliwej przyszłości, podążając za człowiekiem na każdym kroku. Przekonują się o tym bohaterowie powieści „Słowo do ciebie” nieznanej mi dotąd autorki Kandi Steiner. Powieść o niezwykłej mocy miłości, rozegrana w klimacie małego środowiska i cudownej natury. Książka, która stylem przypominała mi historie kreowane przez pewną inną, słynną autorkę. Jaką? I czy warto pokusić się na poznanie tej powieści? O tym w dzisiejszej recenzji.\nAutor: Weronika Tomala o 22:54:00 8 komentarzy:\nEtykiety: historia o miłości, romans, wydawnictwo Kobiece\n"Płonąca namiętność" - K. Bromberg.\nŻyciowi bohaterowie. Tom 2.\nNieoczekiwana lokatorka w mieszkaniu strażaka.\nZdaje się, że jeden z przystojnych braci Malone, policjant Grant, znalazł już swoją wybrankę serca i zaznał upragnionego szczęścia. Otwarł tym samym nowy cykl K. Bromberg, pt. „Życiowi bohaterowie”, który teraz doczekał się wreszcie drugiego tomu. I nietrudno się domyślić, zerkając na tytuł i okładkę, że kolejny z braci okaże się strażakiem. Człowiekiem, który niesie ratunek, ale i sam niewątpliwie go potrzebuje. A że o namiętnych romansach kto jak kto, ale pani Bromberg pisać potrafi, musiałam się przekonać co w trawie piszczy. Jesteście ciekawi i Wy?\nAutor: Weronika Tomala o 06:40:00 14 komentarzy:\nEtykiety: dla dorosłych, historia o miłości, K. Bromberg, romans, seria, wydawnictwo Editio\n"Zimny kolor nieba" - Magdalena Majcher.\nRodzinna tajemnica i życie u boku tyrana.\nW powojennej Polsce, w której – jak się okazuje – nastał tylko pozorny spokój, ludzie wciąż nie mogli otrząsnąć się z rozegranych na ich oczach tragedii. Pozostał strach, obawa, pozostała pustka. Pozostały także „pamiątki”, które zmieniły bieg wydarzeń, na nowo zapisały ludzkie życiorysy nadając im konkretne kształty. Obrazuje to doskonale Magdalena Majcher w drugim tomie sagi nadmorskiej, opowiadającej o losach córki Marcjanny, bohaterki pierwszej części. Czy młoda dziewczyna odnalazła na Pomorzu swój dom? Czy poczuła się wolna w pozornie wolnej Polsce? Jakich decyzji dokonała?\nAutor: Weronika Tomala o 07:52:00 8 komentarzy:\nEtykiety: literatura polska, Magdalena Majcher, saga, wojna, wydawnictwo Pascal\nPierwszy rozdział powieści "Raw" Aurory Belle.\nAlexa Ballentine uciekła z domu, gdy tylko skończyła szesnaście lat. Wolała mieszkać na ulicy, niż dłużej żyć z ludźmi, którzy nie potrafili jej pokochać. Teraz, w wieku dwudziestu sześciu lat, mimo trudnych życiowych doświadczeń, ma pracę, którą kocha. Jest wykształconą, młodą kobietą i może pomagać innym ludziom.\nAutor: Weronika Tomala o 19:10:00 3 komentarze:\n"Zranić marionetkę" - Katarzyna Grochola.\nSłynna autorka powieści dla kobiet w mrocznym wydaniu!\nPoczytna autorka powieści obyczajowych skropionych dużą dawką lekkości i humoru nagle zrywa z gatunkiem, którzy przykleił się do niej jak rzep do psiego ogona, na rzecz kryminału. Tak tak. Katarzyna Grochola, której napawające optymizmem historie mieliśmy okazję oglądać także na szklanym ekranie, proponuje czytelnikom historię, w której nie brakuje ani trudnych tematów, ani napięć, patologii czy mroku. Nie ukrywam, że jako wielbicielka jej pióra byłam ogromnie ciekawa jak poradziła sobie z takim tematem i czy „Zranić marionetkę” to udany powrót na literacką arenę. Jesteście zainteresowani tym, co kryje się pod ciemną okładką? Ja już wiem.\nAutor: Weronika Tomala o 08:57:00 7 komentarzy:\nEtykiety: kryminał, literatura polska, wydawnictwo Literackie\n"Inne niebo. Tom 3" - Katarzyna Grabowska.\nCzy Julia podoła zadaniu i uratuje Burię?\nW gęstwinach lasu kryje się schronienie, ale także i zagrożenie. Julia wraz ze współtowarzyszami toczy bój o przetrwanie, ale i poszukuje tej właściwej drogi. A nie jest to takie łatwe, kiedy nie do końca wiadomo, kto jest wrogiem, a kto przyjacielem i komu można po prostu zaufać. Podróż zapoczątkowana powieścią Magia ukryta w kamieniu doczekała się kontynuacji, a teraz już także trzeciego, wieńczącego trylogię tomu. Jak wypadają dalsze losy bohaterki? I co skrywa „Inne niebo”?\nAutor: Weronika Tomala o 17:15:00 6 komentarzy:\nEtykiety: fantasy, literatura polska, trylogia, wydawnictwo Videograf\nPRZEDPREMIEROWO: "Too late" - Colleen Hoover.\nBezsprzeczny must have tego lata.\nSłynny Grey liczy sobie aż pięćdziesiąt twarzy. Ale przecież to tylko literacka fikcja. Tymczasem okazuje się, że niewiele mniej ma ich Colleen Hoover, amerykańska pisarka, która każdą swoją książką wprawia mnie w coraz większą konsternację i podziw. Skąd ona bierze pomysły na TAKIE historie!? Od niewinnych New Adult, po mocne erotyki, historie dla czytelników dojrzałych, tych chcących się zabawić, ale i doszukać jakiegoś głębszego przekazu. Kiedy po raz pierwszy zetknęłam się z zapowiedzią „Too late” wiedziałam, że nie będę zawiedziona, ale nie miałam pojęcia, że otrzymam aż taki przekrój wrażeń. No cóż, nie ukrywam już na wstępie, że dziś będzie tylko w samych superlatywach. I jeszcze lepiej. Wszystkie dorosłe czytelniczki zapraszam na recenzję.\nAutor: Weronika Tomala o 04:48:00 11 komentarzy:\nEtykiety: Colleen Hoover, dramat, nieszczęśliwa miłość, thriller psychologiczny, wydawnictwo Otwarte, zakazana miłość\n"Requiem" - Anna Bellon.\nPrzeszłość, dziś i jutro z melodią mszy żałobnej w tle.\nSkrywane tajemnice, spychane na boczny tor nieprzerobione problemy, na pewno jeszcze kiedyś uderzą, w najmniej oczekiwanym momencie. Ze zdwojoną siłą. Bo pamięć ludzka bywa złośliwa i otwiera kolejne szufladki wspomnień wtedy, kiedy na pewno byśmy tego nie chcieli. Przychodzi jednak taki czas, kiedy na drodze człowieka staje dobra dusza i okazuje się wielką szansą na normalne życie. Warto ją wykorzystać, otworzyć się i postawić na szczerość, choć jak się okazuje, nie jest to takie łatwe. Właśnie o takim przypadku pisze Anna Bellon w historii o młodych dorosłych, którzy zdążyli już poznać gorzki smak życia. Poznajcie Alka, Łucję oraz ich „Requiem”.\nAutor: Weronika Tomala o 08:13:00 8 komentarzy:\nEtykiety: historia o miłości, literatura polska, New Adult, wydawnictwo Filia


Archiwa: opoznienia-pociagow - Codzienny Poznań\nStrona główna » opoznienia-pociagow\nTragiczny wypadek na trasie kolejowej w Wielkopolsce. Duże utrudnienia na kolei\nDnia 16 kwietnia, 2021\nDo tragicznego wypadku doszło na trasie kolejowej Warszawa – Berlin / Frankfurt na terenie Wielkopolski. Na odcinku między miejscowościami Konin i Kramsk pociąg relacji międzynarodowej potrącił osobę znajdującą się na torach.\nPotrącenie przez pociąg na Dworcu Poznań Główny – opóźnienia na kolei!\nNa stacji Poznań Główny doszło do potrącenia mężczyzny przez pociąg. Występują opóźnienia w ruchu pociągów.\nAwaria sterowania ruchem na stacji Czempiń. Opóźnienia pociągów\nNa stacji Czempiń doszło do awarii sterowania ruchem, która spowodowała opóźnienia w ruchu pociągów.\nPoranne utrudnienia na kolei. Pociągi mają po kilkadziesiąt minut opóźnienia\nZ powodu porannej awarii na kolei, część pociągów do i z Poznania ma kilkudziesięciominutowe opóźnienia.\nZderzenie samochodu z szynobusem, utrudnienia na kolei w Wielkopolsce\nNa trasie Piła - Trzcianka doszło do zderzenia samochodu z szynobusem relacji Chojnice - Krzyż (POLREGIO). Ruch pociągów został wstrzymany, a przewidywany czas trwania utrudnienia do około 18:00.\nZderzenie pociągu z pojazdem budowlanym na Dworcu Poznań Główny – utrudnienia!\nNa Dworcu Poznań Główny doszło do zderzenia pociągu z pojazdem pracującym przy robotach budowalnych. Wstrzymano ruch pociągów w kierunkach Krzyż i Piła Główna do około godz. 20:00.\nDrzewo na sieci trakcyjnej i brak napięcia w sieci – utrudnienia na poznańskich stacjach kolejowych!\nW Poznaniu doszło do kilku utrudnień na stacjach kolejowych. Na odcinku Poznań Główny - Poznań Wola drzewo opiera się o sieć trakcyjną, dlatego konieczne było wstrzymanie ruchu kolejowego. Dodatkowo, na odcinku od Piątkowa do Kiekrza wyłączone zostało napięcie w sieci trakcyjnej.\nAwaria urządzeń sterowania ruchem na dworcu Poznań Główny\nDnia 8 czerwca, 2020\nNa dworcu Poznań Główny doszło do awarii urządzeń sterowania ruchem kolejowym. Ruch pociągów został wstrzymany.\nAwaria sieci trakcyjnej, utrudnienia na trasie kolejowej Szamotuły – Wronki\nDnia 3 czerwca, 2020\nNa trasie Szamotuły - Wronki, na odcinku Szamotuły-Pęckowo doszło do awarii sieci trakcyjnej. Ruch pociągów został wstrzymany. Uruchomiono autobusową komunikację zastępczą. Utrudnienia mogą potrwać jeszcze kilka godzin.\nPotrącenie przez pociąg w rejonie stacji Poznań Górczyn. Utrudnienia na kolei (Aktualizacja)\nDnia 20 lutego, 2020\nJak informuje PKP, w rejonie stacji Poznań Górczyn doszło do potrącenia człowieka przez pociąg Kolei Wielkopolskiej relacji Poznań-Nowy Tomyśl (PKM2 KW 77323). Występują utrudnienia w ruchu pociągów na trasie Poznań Główny - Poznań Górczyn.


fotoiczek: Tagi na dzisiaj: cyfra, ciemnia, obróbka, PS....\nWysłane przez iczek o godz. 12:06\nhmm... Piotrek: ktoś ci się jak nic włamał na bloga! O la boga!\n24 listopada 2009 13:10\nOdniosłem to samo wrażenie...\n24 listopada 2009 13:46\na ja wam powiem, że odbitka maskowana i dopalana jest lepsza, od tej niemaskowanej i niedopalanej, o!\n24 listopada 2009 14:06\nAleż to jest piękny przykład. Stworzyłeś iczku wpis a'la "dzieło otwarte" bo przykład i literki są otwarte na interpretacje.\nNajlepiej się tworzy za pomocą najdoskonalszych narzędzi. Takim narzędziem jest pisak i kartka. Podświadomie prowadzisz rękę po kartce. Nie zastanawiasz się jak rysować. Rysujesz. Pisak jest przedłożeniem myśli. Szybko, intuicyjnie. Naturalnie. No i Avedon tworzył analogowo. Rysując po odbitce.\nAle przecież asystent Avedona mógłby wprowadzić poprawki za pomocą maskownicy i papierków, albo... PSa :-))\nCzasem się zastanawiam, kiedy ludzie zatracą opcję rysowania i pisania ręcznego. To kwestia czasu, że podpis będzie papilarny. Historia zatoczy koło, gdy większość populacji piórem podpisać się będzie mogło jedynie poprzez wymowne "X" ...\n24 listopada 2009 14:47\nJa się pytam, gdzie się podział iczek? ;-)\n24 listopada 2009 15:02\nByć może Piotr doszedł w końcu do wniosku, że to nie narzędzie jest twórcą i że to nie narzędzie zastępuje fotografa.\n24 listopada 2009 15:05\nTo Avedon była kobietą? Rysia?!:)\n24 listopada 2009 15:10\npodobno tylko krowa nie zmienia swoich pogladow...ale ja uwielbialamm Cie za te konsekwencje. po co fotografujemy?dla innych ludzi? to wtedy chyba musimy poslugiwac sie tymi narzedziami(PS), chyba wtedy tak ale to tylko chyba.Na szczescie chyba.\n24 listopada 2009 17:21\nNo cóz prawda wyszła na jaw ... na początku to zawsze jest bolesne, ale z czasem godzimy się z rzeczywistością. Powróćmy więc do fotografowania i zakończmy wreszcie te spory. Na tegorocznej Paris-Photo po równo było klasycznych barytów zrodzonych na celuloidzie, polaroidów oraz cyfrowych printów powstałych na współczesnych matrycach. Najważniejszy był zachwyt ogldąjacych. Kogo obchodziło jak ...\n24 listopada 2009 21:29\nŻe niby Avedon rozgrzesza? A jak znajdziesz gdzieś notke Leibovitz: "No more fucking PS" to co? ;)\n24 listopada 2009 22:07\nJoanna Kustra pisze...\nCieszy mnie Piotrze Twoja stopniowa metamorfoza, tak widoczna w ostatnim czasie. Zaczynasz patrzeć na ewolucję fotografii nieco szerzej.\nFotografia jest iluzją i zawsze nią była. Niezależnie od tego czy kreujesz obraz przed naciśnięciem spustu (światło, sceneria, wizaż, stylizacje i inne upiększania, użycie konkretnego sprzętu etc. a nawet wybór kadru) czy też w postprodukcji (ciemnia, malowanie, maskowanie, wywoływanie na nieskończoną liczbę sposobów RAWa, fotoszopy i inne programy) - zawsze masz do czynienia z kreacją.\nOczywiście - jest wiele rodzajów fotografii i w każdym może być to bardziej lub mniej widoczne. Niezwykle istotny jest KONTEKST, w jakim pracę należy odbierać. Nie można wrzucać wszystkiego do jednego worka. Nie porównuje się zdjęć biednego dziecka z Afryki, ze zdjęciem dziecka z cukierkowej reklamy pampersa. Inne zastosowanie, inny cel, przekaz, może nawet inna grupa docelowa... Niby oczywiste, nieprawdaż? A jednak, jeśli weźmiesz portret - dajmy na to - Dragana i wrzucisz na forum, już za moment "puryści" napiszą Ci prawdę objawioną, że to nie jest fotografia, bo nie jest to realistyczne. A któż powiedział, że MUSI? Nie jest realistycznie bo taki był zamysł - to jest właśnie jeden z typów fotografii, gdzie pierwiastek kreacji jest zdecydowanie większy, bo ma inny cel.\nChyba zgodzisz się ze mną, że byłoby na świecie bardzo nudno gdyby wszyscy robili zdjęcia w ten sam sposób.\nJak pisałam - cieszy mnie, iż zaczynasz dostrzegać te odcienie szarości w poruszanej tematyce. W moim przekonaniu najgorsze jest, kiedy ktoś podchodzi do dyskusji z góry ustalonym, "jedynie słusznym" zdaniem (co samo w sobie przeczy celowi konwersacji). Widzi się wtedy wpisy przekonujące, że pewne techniki niektórych fotografów są bardziej SZLACHETNE niż inne. Jeśli malujesz pędzelkiem po odbitce lub maskujesz w ciemni możesz śmiało nazwać się ARTYSTĄ (jeszcze lepiej jeśli zlecasz to komuś innemu i sam nie brudzisz sobie rąk w tej wątpliwej praktyce). Natomiast jeżeli malujesz tabletem po zdjęciu, maskujesz w fotoszopie - nie waż się nazywać fotografem! Dlatego cieszy mnie, że zauważasz ten "cywilizacyjny progres". Gratuluje! :-)\n24 listopada 2009 23:44\nW tym miejscu pozwolę sobie na odrobinę prywaty ... bo skoro tym zdjęciem pragniesz "raz na zawsze zamknąć usta tym niewiernym i nierozumiejącym nic blogerom, którzy nie poddają się nurtowi zmian" - być może jest to dobry moment, aby z Twoich ust padło słowo przepraszam? Odnoszę się do jednego z Twoich wpisów na mój temat pod tytułem "czar czy tylko uuda", który w KONTEKŚCIE dzisiejszej notki dość dziwnie się czyta. Przypominam, że zarzuciłeś mi tam, że nie mogę "aspirować do rangi fotografa, a co najwyżej grafika czy retuszera".\nWarto napomknąć, że nie pokusiłeś się o odrobinę dziennikarskiej rzetelności i nie spróbowałeś zobaczyć tych kilku próbek z początków mojej przygody z fotografią w KONTEKŚCIE. Nie jestem przekonana czy powinno się formułować takie oceniające, kategoryczne i osobiste sądy na podstawie kilku prac z etapu raczkowania. (Słyszałeś zapewne o czymś takim jak "proces uczenia się"? ). Nie zastanowiło Cię, że nie było tam aktualnych prac?\nWykreowałeś trochę rzeczywistość (czyżby element iluzji w blogowaniu? :-) - przez co niektórzy na forach domagają się oryginalnych plików praktycznie z każdej mojej sesji! To niedorzeczne, abym nieustannie udowadniała, że jestem fotografem a nie co najwyżej grafikiem, retuszerem ... wielbłądem albo świętym mikołajem.\nWracając do meritum - szlachetne i jedynie słuszne techniki pradziadów ciągle lansowane przez "purystów" mają stanowić wyznacznik co fotografią jest, a co nią nie jest. Dlatego ponownie podkreślę, że cieszy mnie Twoja transformacja, bo gdyby takie podejście - jakie prezentowałeś nieugięcie jeszcze nie tak dawno, a które sam krytykujesz na początku tej notki - zawsze było ostateczne to fotografia nie byłaby dziś traktowana jako sztuka, ba! może w ogóle by nie istniała, ponieważ była stawiana kiedyś w opozycji do malarstwa. Dokładnie tak samo jak obróbka cyfrowa w stosunku do 'czystej fotografii', która jak się okazuję czystą nigdy nie była.\nTo jest jakaś prowokacja, ten wpis...\n25 listopada 2009 07:46\nJoanno, ujmują mnie Twoje zdjęcia, ich estetyka, kultura słowa oraz podejście do tego co robisz.\nProszę tak trzymać. Pięknie pozdrawiam.\n25 listopada 2009 09:10\nno to pięknie wkręciłeś publiczność !\n25 listopada 2009 10:39\nJoanna - pamiętam,że dyskutowaliśmy po tamtym wpisie. To była ciekawa wymiana poglądów. Ja nadal podtrzymuje swoje zdanie o tamtych pracach... bo do nich się odnosiłem. Nie do Ciebie personalnie. Jeśli już to do Ciebie w kontekście tamtych grafik...\nKontekst odnosił się więc do tego, co sama pokazałaś.\nIstniałaś i istniejesz jako twórca w pewnych kręgach i musisz brać odpowiedzialność za to, co widzą odbiorcy. To nie ja umieściłem tamtą stronę (którą zdjęłaś już dawno) na serwerze, tylko Ty :)!\nEtap raczkowania... hellooo?!\nJoanna - ta strona i to, co robiłaś dawno wyszło z pieluch kiedy umieszczałaś swoje foty na plfoto zbierając ochy i achy...\nA to były grafiki...\nA to są grafiki... dla mnie.\nPrzykro mi, że ludzie chcą widzieć oryginały Twoich prac...\nChoć w sumie co w tym dziwnego..?!!\nA co do wpisu powyższego...\nzostawiam otwarte domysły na temat mojej zmiany i progresu... :)\n25 listopada 2009 12:53\nPiotrze, cały czas mnie źle rozumiesz - ja nie mam nic przeciwko Twojej ocenie tamtych prac – gust indywidualna sprawa. Fajnie jest polemizowac mieć inne zdanie, to rozwija.\nCały czas chodzi mi o inny aspekt – a mianowicie, że jak już pisałam – nie wykonałeś solidnie swojej dziennikarskiej roboty. Przypominam, że decydujesz na podstawie tych prac, że NIE powinnam aspirować do rangi fotografa. Oceniasz CAŁĄ osobe, na podstawie KILKU prac. Gdybyś był fair, trzeba było pokazać moje wszystkie prace, zwłaszcza te AKTUALNE.\nPoza tym od kiedy plfoto jest wyznacznikiem profesjonalizmu? Piotrze, chyba nie myślisz poważnie, iż fakt, że ktoś zbiera ochy i achy na jakimś portalu świadczy o jego doświadczeniu tudzież profesjonalizmie - To jakiś totalny absurd!\nW przeciwieństwie do Ciebie, nie urodziłam się z aparatem przy oku, pierwszy raz apart do ręki wzięłam dokładnie 3 lata temu, co znaczy, że musiałam przejśc przez okres nauki - jak działa przesłona, dlaczego nie robi się zdjęć na tle prześcieradła, dlaczego światło jest tak ważne (ja nie najważniejsze) w fotografii etc. I świetnie to widać na pracach o których pisałeś (dla porównania, zdjęcia z ów strony były robione aparatem Olympus c-5000, teraz foce zdjecydowanie lepszej klasy sprzętem)\nSprawa prosta, przedstawiłes mnie przez pryzmat mojego pierwszego okresu focenia. Mam wrażenie, że zwiodła Cie moja popularność na portalikach, co kompletnie nie przekłada się na moje wówczas doświadczenie, warsztat a już na pewno nie profesjonalizm.\nJasne, zgadzam się z Tobą, że wystawiając swoje prace na ów portalach biorę odpowiedzialność za to, co widzą odbiorcy. Pozwólmy im jednak mieć pełny obraz mojej 3letniej pracy, jeżeli już decydujesz się o mnie pisać. Fair?\nTo tyle w tym temacie ode mnie :)\n25 listopada 2009 14:49\nPiotr, widzisz, bo wspolczesni szopujacy fotografie robia to dla efektu nazywanego przeze mnie "turbo-wizualizacja". Jakos trzeba sie przepchac, przecisnac przez te miliony kadrow still lub flow. Proces ten zaczal sie w momencie powstania lustrzanki albo jeszcze wczesniej, maloobrazkowego dalmierza, skok z mokrej lub suchej plyty byl niebywaly i zaczelo sie polowanie z czasem, kto pierwszy dotrze do odbiorcy. Dzisiejsza era cyfrowa to apogeum tego procesu. Odnosnie Twoich wczesniejszych wpisow, kto jest fotografem a kto grafikiem i czemu to sie plącze i łączy. Ja mysle, ze graficy i malarze sa po prostu w niekomfortowej sytuacji bo nie maja takiej olbrzymiej i nosnej platformy prezentacji jaka ma fotografia. Jako dziedziny pokrewne, podczepili sie po prostu pod nia, niejednokrotnie kopiac po zadach jednorodnych jej synow i corki ;). Odnosnie tego przykladu, to mi sie skojarzylo z wieprzowa poltusza, w ktorej zaznacza sie czesci do rozbiorki ;), gdyby co to rezerwuje patent na pomysl cyklu ;)\n25 listopada 2009 16:34\nZ pewnością prowokacja. No nie może być inaczej. Nieładnie się bawisz, Panie Piotrze :) A może właśnie ładnie...\n25 listopada 2009 17:11\nbez prowokacji by nie istniał. to jedyna siła tego bloga.\nWpis ten dowodzi jedynie tego, ze Avedon lubil robic korekte na papierze.\n25 listopada 2009 17:32\nAdamie, jak to "bez prowokacji by nie istniał"? Bez prowokacji to nie istnieje Doda. Mówiąc o prowokacji Piotra, miałam na myśli intelektualne branie pod włos. I dobrze, tak czy inaczej, rzadko Iczek głaszcze grzecznie ;)\n@r - żeby istnieć trzeba być twórcą - w tym sensie niejaka Lodzia, upss... przepraszam Dodzia - NIE ISTNIEJE!\n25 listopada 2009 18:31\nJa nie mogę :) Piotrze wkręcasz, Piotrze prowokujesz, Piotrze przez Twoje teksty ludzie nabywają się kompleksów, Piotrze Twoje teksty sprawiają, że ktoś czuje się mały, a nie powinien, Piotrze to przez Ciebie (ups... Twoje teksty) zadają sobie ludzie pytanie czy w ogóle mogą nazwać się fotografem (z drugiej strony któż to?), Piotrze, Ty to czynisz... choliba... Twoje teksty znaczy się :)\nDyskusja na temat "czystości" w fotografii, tudzież idea wyższości fotografii analogowej nad cyfrową jest dla mnie (sorki, ale dla mnie może być) bez sensu. Fascynują mnie natomiast Wasze, drodzy czytelnicy komentarze. Naprawdę czego Wy nie wymyślicie. Fascynujące.\nNa całe szczęście nie jestem fotografem. Nawet mało zdjęć robię. W zasadzie to nie umiem posługiwać się aparatem i gdyby nie program w cyfrowej małpce, który coś mi tam w aparacie ustawi to nawet jakieś zdjęcie przez przypadek wyjdzie. Ale mnie to nie martwi, bo jak chcę się trochę poczuć "artystą - fotografem" sięgam po PS.:)\nWybacz Piotrze, bo posłużę się Twojego autorstwa fotografią. Otóż nie jest to żadna filozofia dla kogoś, kto ma jako takie wyczucie światła, rozkładania się cieni, (dobrze byłoby trochę przestudiować fotek mistrzów)itd. oraz kto w stopniu jako takim (podkreślam jako takim) zna PS, kreować ze zdjęć robionych zwykłą cyfrową małpką fotki, które posłużyły Piotrowi jako ilustracja do wpisu "Dobra, bo zwykła". (Jeszcze raz przepraszam Cię Piotrze, za posłużenie się fotografią Twojego autorstwa, bo nigdy bez PS czegoś takiego bym nie uzyskał).\nWracając do wątku wykorzystywania PS. Mówię tu o delikatnym retuszu, o grze światła i cieni, o dorabianiu tła, które to wszystko jest na tyle sprytne i dyskretne, że efekt końcowy będzie przypominał zdjęcie idealnie technicznie wykonane. Ba z jednego ujęcia można porobić kilka ciekawych propozycji i rzucać je na blogu do oceny i prowokować, prowokować... :))))\nTo taki mały przykład wykorzystania PS, dla kogoś kto nie posiadł umiejętności fotografowania :)\nPozdrawiam, i niech żyje wolność!!! :)\n25 listopada 2009 18:48\ntak na marginesie :) jeśli ktoś używa słowa 'focenie' ... to chyba jeszcze nie dotarł do fotografii. a nawiązując do tematu, to musi być przyjemne uczucie, namazać coś flamastrem na odbitce i ze spokojem czekać aż printerzy przyniosą efekt. czy da się coś takiego wykonać w ciemni? (to oczywiście pytanie retoryczne) wyobrażam sobie jakiego nakładu pracy wymaga taka korekta. na szczęście dzisiaj można zrobić to w PS. Natomiast zupełnie inną historią jest sytuacja, kiedy 'fotograf' z kiepskiej fotografii, z słabym kadrem, światłem, nieciekawym plenerem, banalnym tłem, wymyśla cuda-nie widy, przy użyciu programu graficznego :) to już jest rozpacz na nie fotografia. tzn. gra pozorów, zalegająca sympatyczne portale foto. :)\n25 listopada 2009 21:13\nnajmilsze w takich zabiegach ciemniowych jest to, ze pomimo notatek jakie wykonuję, każde powiększenie jest inne, każde ma swój charekter... pewnie, że w PSie można taką korektę zrobić, ale... ale powiem prawdę, ja nie potrafię, za to w ciemni, wisząc nad maskownicą idzie mi to o wiele łatwiej. no i mam namacalny dowód swojej pracy (dla żony) w postaci powiększenia, które zawsze daję Jej do recenzji...\ndziwi mnie, że można nie pojmować, iż są ludzie stroniący, niepotrafiący (może celowo) pracować w komputerze i że ciągle robią to analagowo.\nmam analogową duszę, nawet płyt słucham głównie z winylu... co ja na to poradzę?\n25 listopada 2009 23:14\nhmm..joanna a czemuż to zdjeć nie robi się na tle prześcieradła ?\n26 listopada 2009 00:29\nSą dwa wytłumaczenia metamorfozy.\n1. Iczek kupił cyfrę\n2. Iczek zatruł się chemikaliami z ciemni\nInaczej nie potrafię sobie tego wytłumaczyć.\n26 listopada 2009 10:00\njedni lubią pomarańcze, inni jak im ręce śmierdzą.. (np od chemii)\n26 listopada 2009 10:05\n@Yoonson: Z mojego oglądu wynika, że osoby fotografujące cyfrą zwykle nie mają problemu z "pojmowaniem", że są osoby,które nie pracują na komputerach, które preferują pracę analogową. Spotykam się raczej z szacunkiem dla takich osób.\nProblem występuje częściej w drugą stronę. osoby przywiązane do tradycyjnych technik mają skłonność do zawłaszczania słowa "fotografia" wyłącznie dla ich własnych, często uprawianych latami, technik tworzenia obrazu. Mam wrażenie, że "obawa przemijania" rekompensowana jest groteskowym paternalizmem i poczuciem wyższości wobec tych, którzy postanowili korzystać z technik nowszych. Zakon takich prawdziwków lubi zebrać się raz na jakiś czas i bez dania racji autorytatywnie orzec kto jest fotografem a kto na to miano nie zasługuje. Nie dostrzegając nawet, że tym bardziej obnaża swoje własne strachy, swoją niepewność.\n26 listopada 2009 10:45\nZdecydowanie popieram głos Kraftsmana ... "dać mu wina mądrze gada"\nCo to za bzdury z tym PS. To tylko narzędzie takie samo jak powiększalnik...\nLudzie, kiedy wy to wreszczie zrozumiecie. Sztuka, w tym i Fotografia nie lubi ograniczeń.\nLepiej przyznajcie się, że brakuje Wam wyobraźni, fantazji, wiedzy ... Gadacie jak zakopmpleksione Polaczki z Wółki Wielkiej ... musiałem w końcu to powiedzieć... przepraszam i pozdrawiam\n26 listopada 2009 16:16\ne... osobiście uważam, ze prace wykonane ręcznie, takie jedyne w swoim rodzaju, niepowtarzalne mają większą wartość niż te, które można w setkach egzemplarzy "puścić" do wydruku.\nnie chcę być posądzony o przekonywanie do tezy, że ciemniowe powiększenie jest lepsze od tego "wyplutego" z komputera... ale niestety chyba już tak pozostanie, że to co masowe będzie z góry skazane na etykietkę "gorsze" i będzie przegrywać z dopieszczonymi, ręcznie wykonanymi pracami...\nNie chodzi tu narzędzie takie czy inne – ale o to, że każdy lubi mieć coś wyjątkowego i niepowtarzalnego.\nNo chyba, że jestem w błędzie i ludzie wolą mieć w domach jednakie obrazki: katolicy – reprodukcję obrazu „jezu ufam tobie”, a agnostycy „jeleń na rykowisku”…\n26 listopada 2009 16:42\nNo to wydrukuj trochę prac np. Gregorego Crewdsona ... nie masz plików ... jak szkoda ... Są limitowane, drujowane w zaledwie kilku egzemplarzach, sygnowane przez autora i ... naprawdę unikalne.\nPS. kosztują po kilkdziesiąt tysięcy za szt. (waluta nie gra tu roli ;-))\n26 listopada 2009 19:01\nwygląda na to że Aśka znokautowała cię w drugiej rundzie ;]\na właściwie to znokautowałeś się sam ;]\npozdrawiam Aśkę [panią fotograf] i pozdrawiam "printerów"\n26 listopada 2009 23:29\nDo Joanny. Napisałaś:\nWidzi się wtedy wpisy przekonujące, że pewne techniki niektórych fotografów są bardziej SZLACHETNE niż inne. Jeśli malujesz pędzelkiem po odbitce lub maskujesz w ciemni możesz śmiało nazwać się ARTYSTĄ (jeszcze lepiej jeśli zlecasz to komuś innemu i sam nie brudzisz sobie rąk w tej wątpliwej praktyce). Natomiast jeżeli malujesz tabletem po zdjęciu, maskujesz w fotoszopie - nie waż się nazywać fotografem!\nNie do końca rozumiem o co Tobie chodzi. O bycie artystą? Jest nim zarówno fotograf jak i malarz, grafik czy muzyk. Jeśli ktoś nie jest fotografem to nie znaczy, że nie jest artystą. Jesteś artystką, obojętnie czy robisz zdjęcia przetworzone, czy nie. Każde z nich określa się jako fotografię (widzę, że bardzo ci na tym określeniu zależy), bo fotografia nie wykształciła sobie odrębnego nazewnictwa na różne techniki.\nPiszesz o technikach szlachetniejszych i mniej szlachetnych. Odnieśmy się może do malarstwa, będzie nam łatwiej. W malarstwie masz zarówno olej jak i akwarele jak i graffiti. Każdy z wymienionych gatunków to sztuka. Czy któreś z nich jest bardziej szlachetne od drugiego??? Sądzę, że zdecydowana większość osób powie, że olej jest szlachetniejszy od akwareli, a ta z kolei od graffiti. Co nie pozbawia malujących akwarelami artyzmu!\nW fotografii sprawa jest 5x bardziej skomplikowana. Bo artyści nie powiedzą jaką drogą doszli do efektu końcowego. W malarstwie to widać. Odbiorca fotografii po samym efekcie końcowym nie odróżni montażu od "gotowca".\nW fotografii też jest jakaś hierarchia. Wyżej jednak się stawia np reportaż niż zdjęcia glamour. Z czym Ty się możesz nie zgodzić, ale chyba tak jednak jest (na pocieszenie - ja także nie robię reportażu tylko fotografuję modelki). Zdjęcia glamour żyją góra parę miesięcy. Dobry reportaż jest przywoływany nawet po latach. Ale absolutnie nie jest to powód by mieć z tego tytułu jakikolwiek choćby cień kompleksu!\nNie przejmuj się tym jak nazywane są Twoje zdjęcia. To tylko próba definiowania ich. To jak je nazwiemy nic nie zmieni w ich oddziaływaniu na odbiorcę, idącego ulicą i oglądającego Twoje zdjęcia na wystawach. Na normalnych ludzi. Krytykami jak ja (mi sie Twoje zdjęcia podobają!) czy iczek (sorry - mogłem?) się nie przejmuj. Próbujemy po prostu określać to co widzimy.\nTo wszystko jest bardziej skomplikowane. Mnie się podoba to co robisz, co nie znaczy, że nie będę czegoś krytykował. Są osoby, które nie uznają Cię za nr 1. Nie sposób się podobać wszystkim najbardziej. Nawet nie próbuj, bo się wpędzisz w nerwicę :) a to i tak jest skazane na niepowodzenie. Twoje zdjęcia podobają się zdecydowanej większości ludzi. Czego więcej oczekujesz??? Zostaniesz fotoreporterką by zdobyć uznanie jako "czysty" fotograf? Zdobyć uznanie u tego 0,5% ludzi u których go może nie masz? To bez sensu. By nie było wątpliwości. Moje uznanie masz. Wiem (z praktyki) jak trudne jest to co robisz.


Interkonektor gazowy połączy Polskę i Ukrainę - Wiadomości Znad Wilii Interkonektor gazowy połączy Polskę i Ukrainę - Wiadomości Znad Wilii\n20 stycznia, 2015 10:05\nInterkonektor gazowy połączy Polskę i Ukrainę\n„Ze mną przyjechali ministrowie konstytucyjni, ci którzy dzisiaj (…) rozmawiali ze swoimi odpowiednikami i omówili bardzo konkretne projekty współpracy” – mówiła polska premier. Oceniła, że ta formuła jest „podniesieniem naszych strategicznych relacji na zdecydowanie wyższy poziom”.\nO uruchomieniu przez Polskę programu kredytowego, w wysokości do 100 mln euro w ciągu 10 lat, poinformował premier Jaceniuk. Podkreślił on bardzo wysoki stopień relacji dwustronnych. „Wiele na szczeblu UE zależy od pozycji naszych oddanych partnerów z Polski. Wsparcie Polski to nie tylko zagraniczno-polityczne wsparcie Ukrainy, ale też finansowe wsparcie Ukrainy” – powiedział.\nJaceniuk podkreślił także po spotkaniu z Kopacz, że Europa mówi jednym głosem w sprawie rosyjskiej agresji na Ukrainę. „Ukraina walczy nie tylko o swoje bezpieczeństwo, ale o pokój i bezpieczeństwo całej Europy” – zaznaczył.\nPremier Kopacz potwierdziła deklaracje w sprawie pomocy dla Ukrainy. Jak zaznaczyła, dla władz w Kijowie liczy się nie tylko jej finansowy aspekt. „Wiemy, jak wielką wagę rząd ukraiński przywiązuje do reform” – mówiła.\nZapewniła, że Polska chce się podzielić swoim doświadczeniem zarówno w reformach samorządowej i deregulacyjnej, jak i w obszarze działań antykorupcyjnych i ustanowienia instytucji kontrolnych. Zwróciła uwagę, że w wizycie na Ukrainie nie bez powodu towarzyszą jej prezes NIK i szef CBA. Kopacz poinformowała, że podjęła decyzję o powołaniu pełnomocnika rządu ds. koordynacji działań wspierających reformy na Ukrainie. Dzięki temu nasza pomoc będzie zdecydowanie skuteczniejsza – zaznaczyła.\n„Chcę podkreślić, że chodzi tutaj nie o rewers rosyjskiego gazu, lecz o dostawę gazu z terminali LNG w Świnoujściu i Kłajpedzie” – mówił Jaceniuk podczas wspólnej konferencji prasowej. Dodał, że interkonektor umożliwi rocznie dostawę 10 mld metrów sześciennych gazu na Ukrainę.\nJaceniuk zaznaczył, że we współpracy dwustronnej szczególne znaczenie ma wymiana transgraniczna. Chodzi o ustawę o małym ruchu granicznym, z której korzysta po 150 tysięcy obywateli Polski i Ukrainy. „Możemy zwiększyć liczbę tych obywateli prawie do miliona” – wskazał.\nDodał, że właśnie na modernizację elektrowni na Ukrainie może zostać przeznaczona „pewna część kredytu”, którego Polska udzieli Ukrainie.\nDo kwestii tej odniósł się wieczorem na antenie Polsat News minister pracy i polityki społecznej Władysław Kosiniak-Kamysz. Powiedział, że pełnomocnik rządu odpowiedzialny za górnictwo węgla kamiennego w Polsce Wojciech Kowalczyk „w jak najszybszym czasie” ma spotkać się z ministrem ds. energii Ukrainy i uzgadniać możliwości sprzedaży polskiego węgla na Ukrainę. „To jest bardzo dobra informacja, bo potrzebujemy szerszych i większych rynków zbytu” – podkreślił Kosiniak-Kamysz.\nSzefowa polskiego rządu podkreśliła, że – mimo wagi inwestycji gospodarczych – „najważniejsze są inwestycje w przyszłość naszych społeczeństw”. „W rozmowach z panem premierem uzgodniliśmy, że będziemy dążyć do wzmocnienia więzi między naszymi narodami, zwłaszcza w młodym pokoleniu. Powołamy w przyszłości Polsko-Ukraińską Radę Wymiany Młodzieży, o co zabiegałam jeszcze będąc marszałkiem polskiego parlamentu” – powiedziała Kopacz.\nOceniła, że wymiana młodzieży to najlepsza inwestycja. „Przedstawiliśmy również naszym partnerom ukraińskim rozszerzony program stypendialny. Rozszerzamy naszą ofertę o wsparcie stypendialne dla ok. 500 studentów w roku 2015” – dodała polska premier.


Henri La Fontaine - Szkolnictwo.pl\tuczę się z serwisem www.cousowy.pl\nHenri-Marie La Fontaine (Lafontaine, ur. 22 kwietnia 1854 w Brukseli , zm. 14 maja 1943 tamże) – prawnik belgijski , laureat Pokojowej Nagrody Nobla 1913 .\nStudiował prawo na Wolnym Uniwersytecie w Brukseli , praktykował jako prawnik od 1877 . Był uznanym ekspertem prawa międzynarodowego, od 1893 wykładał na Nowym Uniwersytecie w Brukseli. W 1895 został wybrany senatorem z ramienia Partii Socjalistycznej. W tym samym roku współtworzył Międzynarodowy Instytut Bibliograficzny w Brukseli (z P. Otletem).\nWspółpracował z Międzynarodowym Stałym Biurem Pokoju , działał na rzecz zwołania haskich konferencji pokojowych w 1899 i 1907 . Od 1907 był przewodniczącym Międzynarodowego Stałego Biura Pokoju. W 1919 wchodził w skład delegacji belgijskiej na Konferencję Pokojową w Paryżu , następnie członek Zgromadzenia Ligi Narodów ( 1920 - 1921 ). Prace w międzynarodowym ruchu pacyfistycznym przyniosły mu Pokojową Nagrodę Nobla w 1913 .\nPracował nad uporządkowaniem materiałów historycznych arbitrażu międzynarodowego, opracował indeks alfabetyczny do drugiego wydania Classification decimale universalle ( 1927 ), założył pismo "La Vie Internationale". W latach 1919 - 1932 był wiceprzewodniczącym Senatu Belgii.\nsylwetka Henriego La Fontaine w języku angielskim\nInne hasła zawierające informacje o "Henri La Fontaine":\nInne lekcje zawierające informacje o "Henri La Fontaine":


Optymalizacja SEO Stron Zwoleń • SEO Optymalizacja Stron Internetowych WWW w Zwoleniu • Cena Koszt Usługi • optymalizacja dla wyszukiwarek internetowych Zwoleń województwo mazowieckie\nOptymalizacja SEO Stron Zwoleń ✅ 20 lat na rynku ✅ Ponad 1000 klientów ✅ Sprawdź nas już dziś! ☎ 608-310-139 ☎ Zwoleń województwo mazowieckie\nOptymalizacja SEO Stron Zwoleń\nNiezwykle ważnym następnym elementem jest tytuł strony (Meta Title) oraz opis strony (Meta Description) znajdujący się pod tytułem. Na podstawie tytułu wyszukiwarka ocenia tematykę Twojej strony. Jest on bezpośrednio widoczny w rezultatach wyszukiwania. Opis strony warto, by zawierał słowa kluczowe, krótki opis zachęcający do dalszego czytania. Nie należy także zapominać o linkowaniu wewnętrznym, odnośniki przekierowujące powinny być w zauważalnym miejscu.\nOptymalizacja dotyczy stron na cały kraj oraz zagranicę. Aktualnie jednak warto rozpocząć od skierowania jej na Twoje Zwoleń województwo mazowieckie\nPozycjonowanie Google to ogół działań, których celem jest uzyskanie lepszej widoczności strony internetowej w wynikach wyszukiwania Google. Pozycjonowanie Google Zwoleń opiera się w głównej mierze na technikach, które służą instrukcjom wyszukiwarki. Najczęściej Pozycjonowanie Google odbywa się wraz z optymalizacją stron SEO. Pozycjonowanie Google nie jest procesem jednorazowym. Powinno być wykonywane systematycznie, aby najpierw wypracować wysoką pozycję w wyszukiwarce Google, a następnie ją utrzymać.\nPod pojęciem Pozycjonowanie Witryn WWW kryją się wszelkie działania, które zmierzają do osiągnięcia jak najlepszej pozycji witryny w organicznych (niepłatnych) wynikach wyszukiwarek internetowych dla określonych słów kluczowych. Pozycjonowanie Stron WWW Zwoleń polega ono przede wszystkim na dostosowywaniu szyfrów stron internetowych do algorytmów konkretnych wyszukiwarek. Pozycjonowanie Stron WWW jest elementem marketingu internetowego, którego najważniejszym wynikiem jest korzystny i wartościowy ruch na stronie.\nOptymalizacja SEO Stron obejmuje wszystkie działania, które dopasowują witrynę internetową do osiągnięcia jak najwyższej pozycji w SERP (z ang. Search Engine Result Page) z zachowaniem wytycznych danej wyszukiwarki. Optymalizacja SEO Stron Zwoleń zmierza do ich ulepszenia, aby w oparciu o frazy kluczowe wywoływały cenny ruch. W ramach Optymalizacji SEO Witryn wyróżnia się dwa rodzaje usług – działania on-site (w obszarze strony) oraz działania off-site (poza stroną).\nTworzenie Witryn Internetowych jest złożonym, kilkuetapowym procesem, którego wynikiem jest rzutowanie przez użytkownika aktu HTML w przeglądarce internetowej, udostępnionego przez serwer www. Tworzenie Stron Internetowych Zwoleń wymaga zaplanowania struktury graficznej i tekstowej witryny oraz połączeń pomiędzy nimi. Odbywa się w oparciu o nowoczesne technologie (HTML5, CSS3 oraz PHP), które umożliwiają na wykonanie funkcjonalnych oraz responsywnych serwisów.\nTworzenie Sklepów Internetowych polega na konstruowaniach narzędzia do sprzedaży produktów online. Sklep internetowy to szczególny typ aplikacji e-commerce, który jest frakcją relacji B2C i B2B. Tworzenie Sklepów Internetowych Zwoleń opiera się na stronie www, na której klient zapoznaje się z propozycją oraz składa zamówienia. Sklep internetowe wykonywane są w oparciu rozmaite układy (np. SaaS, PrestaShop czy Magento), które umożliwiają na pełne dopasowanie funkcjonalne do charakteru danego sklepu.\nPozycjonowanie Lokalne (Local SEO) to szereg działań, których zadaniem jest wsparcie użytkownikowi szukającemu ustalonego produktu bądź usługi. Pozycjonowanie Lokalne Zwoleń polega na rzutowaniach wiadomości w wyszukiwarce na podstawie miejsc użytkownika, a przez to dotarcie do jak największej liczby potencjalnych klientów w okolicy. Pozycjonowanie Lokalne jest szczególnie ważne na rynku usług. Geolokalizacja wyników wyszukiwania możliwa jest dzięki wizytówce firmy w Google Moja Firma.\nAudyt SEO Strony Internetowej to jej analiza pod aspektem widoczności i nabywania ruchu z wyszukiwarki internetowej. Audyt SEO Strony Internetowej Zwoleń można przeprowadzić na dwóch obszarach – on-site i off-site. Audyt on-site obejmuje weryfikację kodu źródłowego strony, kompozycję serwisu i jej treści, a audyt off-site – polega na budowie linków zewnętrznych, prowadzących na daną stronę. Każdy Audyt SEO Strony Internetowej musi być poprzedzony określeniem celu, jaki ma być w jego rezultacie osiągnięty.\nPod wyobrażeniem Kampania SEM (z ang. Search Engine Marketing) kryją się działania promocyjne, do których zaliczyć można optymalizację stron internetowych czy kampanię linków sponsorowanych. Kampanie SEM Zwoleń jej celem jest uzyskanie wyższej widzialności danej witryny internetowej w wynikach wyszukiwania, zarówno tych naturalnych (do tego służą narzędzia SEO), jak i płatnych (AdWords). Kampania SEM bazuje na wyrażeniach kluczowych wpisywanych do wyszukiwarki przez użytkowników. Do jej rozpoczęcia niezbędne jest przeprowadzenie audytu strony internetowej.\nKampania Google Ads to reklamy online (graficzne, tekstowe i wideo) firmy Google, które docierają do potencjalnych odbiorców w momencie, kiedy są oni zainteresowani daną usługą lub wyrobem. Google Ads, inaczej odnośniki sponsorowane, umożliwiają promowanie firmy, prowadzące do zwiększenia sprzedaży i budowania świadomości marki. Kampanie Google Ads Zwoleń ich bonusem jest to, że pozwala ona na określenie grupy docelowej klientów, a równocześnie umożliwia różne formy rozliczeń, w zależności od wykonanej akcji.\nKampania Social Serwisy obejmuje płatne działania reklamowe, które realizowane są w serwisach społecznościowych, takich jak: Facebook, Instagram, LinkedIn, Twitter czy Pinterest. Ich celem jest dotarcie do użytkowników tych serwisów z konkretną wyświetlaną esencją. Kampanie Social Media Zwoleń to narzędzie bliźniacze do AdWords. Rozbieżność polega na tym, że reklama w serwisach społecznościowych jest bardziej interaktywna i wymaga zdecydowanie zwiększonej uwagi od osób, które ją nadzorują.\nAgencja SEO SEM to agencja interaktywna oferująca kompleksowe działania dla firm, mające na celu tworzenie marki i pozycji na rynku. Ich głównym zadaniem jest osiągnięcie dla strony klienta agencji jak najlepszej pozycji w wyszukiwarce. Agencja SEO SEM Zwoleń to fachowcy, w tym grafowie, informatycy, doradcy interesowi i copywriterzy. Obszar usług takiej agencji obejmuje: sporządzanie witryn www, audyt SEO, optymalizację strony internetowej, nabywanie linków zewnętrznych, kampanię Social Portale oraz content marketing.\nSMO (z ang. Social Serwisy Optimization) to termin, który odnosi się do dostosowania strony internetowej na potrzeby jej promowania w portalach społecznościowych. Najpopularniejszą formą SMO jest zlokalizowanie przy treściach w witrynie guzików, dzięki którym użytkownik może publikować posty na swoim profilu. Ponadto SMO Zwoleń obejmuje uwydatnienie strony internetowej w odsyłacze do fanpage’a w Social Media. Dobrze przygotowywane działania SMO przynoszą korzyści w formie zwiększenia prestiżu marki i jej widzialności w sieci, kontaktu z fanami, zwiększenia sprzedaży usług i produktów.\nOptymalizacja pod SEO jest wysoce skuteczną strategią awansu strony w hierarchii wyników wyszukiwania. Do jej znaczących zalet należy pozyskiwanie organicznego – a więc też i oryginalnego – ruchu na stronę, co znaczy, że wchodzą na nią przede wszystkim osoby potencjalnie zainteresowane ofertą, a wiele z nich w momencie odwiedzenia jej jest już w zasadzie gotowa na zakup. Gdy postawisz na właściwą optymalizację pod SEO, jej efekt będzie także niezwykle trwały, w przeciwieństwie do tego uzyskanego dzięki płatnej reklamie w wyszukiwarce Google.


Kupne leki. Historia przeszczepu flory jelitowej - Polskie Towarzystwo Wspierania Osób z Nieswoistymi Zapaleniami Jelita „J-elita”\nTowarzystwo J-elita » Kupne leki. Historia przeszczepu flory jelitowej\n26 lipca 2017 27 stycznia 2021\nGe Hong był chińskim lekarzem żyjącym w IV wieku, odznaczającym się niebywałą intuicją. Trudno stwierdzić, co było podstawą jego pomysłu, żeby zatrucia pokarmowe i biegunki leczyć fekalnymi zawiesinami. Od tamtej pory na kartach historii medycyny pojawił się szereg wzmianek o terapeutycznym wykorzystaniu tej kontrowersyjnej metody. Akcent polski to „brązowa zupa” – lekarstwo, które oczywiście należało spożyć. Jednak dopiero w XIX wieku odkryto zaskakującą skuteczność „kupnej” materii.\nOd razu należy sprostować, że to nie sam kał posiada nadzwyczajne właściwości lecznicze, ale bogata mikroflora, którą ukrywa. Mikroorganizmy jelitowe – których jest dziesięć razy więcej niż naszych własnych komórek – nie tylko uczestniczą w procesach trawiennych i odpornościowych, ale wywierają wpływ na funkcjonowanie układu nerwowego, metabolizm i prawdopodobnie inne, jeszcze nieodkryte aspekty działania ludzkiego organizmu. To dlatego tak często zaburzenia mikroflory przekładają się na stan zdrowia człowieka.\nSama koncepcja przeszczepu mikroorganizmów od osoby zdrowej do jelita osoby z zaburzeniami mikroflory brzmi jak prosty przepis na sukces. Niestety trudno mówić o prostocie w przypadku tak skomplikowanych chorób jak nieswoiste zapalenia jelita (NZJ), których dokładny mechanizm powstawania pozostaje tajemnicą.\nChoć etiologia NZJ jest nieznana, przypuszcza się, że przyczyna leży w nadmiernej reakcji układu odpornościowego na bakterie jelitowe. Skład mikroflory u osób cierpiących na tę chorobę odbiega od normy, jednakże badacze nie rozstrzygnęli, czy zmiana ta jest przyczyną stanów zapalnych, czy może ich skutkiem. Rzecz dodatkowo komplikują dość skomplikowane uwarunkowania genetyczne.\nDr Justin Bennet – amerykański gastroenterolog – cierpiący na wrzodziejące zapalenie jelita grubego doskonale wiedział, że NZJ stanowi istny medyczny węzeł gordyjski. Postanowił jednak zaryzykować i za pomocą lewatywy dokonał po siedmiu latach choroby przeszczepu zdrowego materiału fekalnego do swojego jelita. Choć przeprowadzony na własną rękę, eksperyment Benneta był pierwszą próbą zastosowania przeszczepu stolca w leczeniu NZJ. Próbą, która zakończyła się powodzeniem i poczesnym miejscem w prestiżowym czasopiśmie medycznym „Lancet”. Było to w 1989 roku.\nNiemal w tym samym czasie duńscy badacze, stosując tę metodę, wyleczyli sześć osób z przewlekłego zakażenia antybiotykooporną bakterią Clostridium difficile (C. difficile). Jednak jeszcze większy sukces odniosła grupa z Uniwersytetu Amsterdamskiego, która przeprowadziła solidne randomizowane badania kliniczne, podając 16 pacjentom przeszczep stolca. Niedługo po tym, 15 z nich mogło się cieszyć pełnią zdrowia. Kilka miesięcy po publikacji tych wyników terapia ta stała się oficjalnym, wiodącym i rekomendowanym środkiem zaradczym na zakażenia C. difficile.\nW okamgnieniu stworzono potencjalną listę chorób do wyleczenia przeszczepami stolca. Znalazły się na niej takie schorzenia jak: zespół jelita drażliwego, zapalenie zbiornika jelitowego, zespół metaboliczny, encefalopatia wątrobowa, zapalenie wątroby typu B, stwardnienie rozsiane, sepsa, autyzm i oczywiście NZJ.\nJak przedstawiają się rezultaty badań nad wpływem bakterii jelitowych na stany zapalne? Przede wszystkim są to przedsięwzięcia niewielkie w swej skali i dość znacząco różniące się od siebie – zarówno pod względem metodologii, przebiegu, liczby zaangażowanych pacjentów, jak i określenia, co uznajemy za pozytywny wynik. W przypadku choroby Leśniowskiego-Crohna remisję udało się osiągnąć w 28.4%-85.6% przypadków, w zależności od grupy badawczej. Zakres dla wrzodziejącego zapalenia jelita grubego wynosił 10.4%-40.8% – mniej zadowalający rezultat może wynikać z tego, że w tym wypadku stan zapalny powstaje w okrężnicy i odbytnicy, natomiast choroba Leśniowskiego-Crohna może wystąpić we wszystkich odcinkach przewodu pokarmowego.\nBardziej jednak na pierwszy plan wybijają się różnice w odsetkach osób, które odpowiedziały na terapię, co wynika ze wspomnianej małej skali badań i niespójności metodologicznej. Ta z kolei ma swą przyczynę w naszej nieznajomości patogenezy NZJ…\nW przypadku infekcji C. difficile terapia materiałem fekalnym jest o tyle prostsza, że mikroflora chorych osób jest przerzedzona przez wcześniejszą antybiotykoterapię. Dzięki temu nowe mikroby pochodzące z przeszczepu mogą dość łatwo zasiedlić ściany jelita i pokonać patogen przewagą liczebną. W przypadku NZJ nie istnieje żaden czynnik w postaci konkretnej bakterii chorobotwórczej, a liczebność mikroorganizmów jelitowych nie odbiega od normy.\nWciąż aktualna pozostaje zagadka: czy patologiczne zmiany w mikroflorze osób cierpiących na NZJ są przyczyną, czy też skutkiem choroby? Odpowiedzi może udzielić zaplanowane na większą skalę badanie kliniczne. Pierwszym jego etapem będzie zaaplikowanie do jelit chorych osób przeszczepu prawidłowej mikroflory. Jeżeli nastąpi remisja, będzie to dowód na główną rolę mikroorganizmów w rozwoju NZJ. W przeciwnym wypadku będziemy dysponować silnym argumentem na rzecz teorii wskazującej jako sprawcę NZJ układ immunologiczny. Badanie to może okazać się przełomem w rozumieniu interakcji układ odpornościowy-mikroflora, jak również w terapii omawianej choroby. Pierwsze prace będą miały na celu stworzenie nowej metodologii i miarodajnych procedur. Dobrym pomysłem może okazać się podanie pacjentom przed przeszczepem antybiotyków o szerokim spektrum działania. Dzięki temu ich mikroflora jelitowa zostanie przerzedzona i lepiej przyjmie nową, zdrową grupę mikroorganizmów.\nGra zdecydowanie jest warta świeczki. Opisane badania mają być przeprowadzone w Wielkiej Brytanii, Australii, Stanach Zjednoczonych oraz Chinach – ojczyźnie Ge Honga, który jako pierwszy odkrył ogromny medyczny potencjał tam, gdzie nikt inny nie podejrzewał…\nSkuteczność przeszczepu mikrobioty przejawia się w przywróceniu właściwej ekologii mikroorganizmów jelitowych poprzez zwiększenie ich różnorodności, która jest zmniejszona w NZJ. Jednakże jesteśmy w stanie to osiągnąć nie tylko przez przeszczep mikrobioty jelitowej. Obiecującym sposobem na zwiększenie różnorodności flory zdają się być również probiotyki i prebiotyki. Te znane dzisiaj, wykazują wyższą skuteczność we wrzodziejącym zapaleniu jelita grubego niż chorobie Leśniowskiego-Crohna.\nŹródłem kolejnych ulepszeń może być analiza zjawiska różnej skuteczności przeszczepów stolca od różnych dawców. Do tej pory wybór dawców wyznaczały: pozytywne przejście testów, które badały kondycję zdrowotną, w tym stan układu pokarmowego oraz występowanie chorób układu pokarmowego w rodzinie, ekspozycja na działanie antybiotyków, a także testy na zakażenia bakteryjne i wirusowe. Wraz ze zdobywaniem nowej wiedzy i narzędzi, coraz bardziej zbliżamy się do stworzenia mikrobioty przeszczepowej, która byłaby zindywidualizowana i szyta na miarę. Już dzisiaj obserwujemy upodobnianie się mikroflory biorcy do mikroflory dawcy. Rozważa się wzięcie pod uwagę takich czynników jak: reaktywność immunologiczna, stosowana dieta, a nawet kwestie, które nie mają bezpośredniego związku z dolegliwością, np. masę ciała dawcy stolca. Znany jest bowiem wpływ flory jelitowej na metabolizm, dlatego w przyszłości chętniej mogą być wybierani szczuplejsi dawcy.\npoprzednieNatemat: Walka o remisję i życie bez cierpienia i biegunki. Tych młodych ludzi musimy leczyć nowocześnie\nDalejBadanie kliniczne pacjentów z wrzodziejącym zapaleniem jelita grubego


Do gazoportu w Świnoujściu zawinął właśnie metanowiec Hoegh Gallant.\n21 stycznia 2019 Świnoujście\nDo gazoportu w Świnoujściu zawinął właśnie metanowiec Hoegh Gallant. To już 49 dostawa skroplonego gazu ziemnego do terminala. 50 już płynie!\nKolejna norweska jednostka, tym razem o nazwie Iberica Knutsen, spodziewana jest w naszym porcie 28 stycznia.\nJubileuszowa dostawa będzie pochodziła ze Stanów Zjednoczonych. Obecnie gazowiec z jubileuszowym ładunkiem znajduje się pomiędzy Florydą (dokładnie miastem West Palm Beach), a wyspą Wielka Bahama.\nWiększość z dotychczas zrealizowanych 49 dostaw pochodziła z Kataru. Pozostałe miały surowiec m.in. z Norwegii i Stanów Zjednoczonych. Dwa z 49 metanowców wiozły gaz potrzebny do rozruchu obiektu.\nW sumie do Polski przypłynęło drogą morską już około 3,7 mln ton surowca. Ponieważ 1 mln ton LNG to około 1,38 mld m3 gazu ziemnego, poprzez terminal do naszego systemu przesyłowego ze Świnoujścia wpłynęło około 5 mld m3 gazu.\n← W Świnoujściu zabrakło karetki dla mężczyzny, który uległ zaczadzeniu.\nW czwartek sesja radnych. Transmisja w internecie. →\nW Świnoujściu zabrakło karetki dla mężczyzny, który uległ zaczadzeniu.\nW Świnoujściu zabrakło karetki dla mężczyzny, który uległ zaczadzeniu. Do poszkodowanego mężczyzny przy ulicy Kujawskiej 4 przyjechał ambulans z Międzyzdrojów!...


Jakie wyroby mogą być stosowane podczas robót budowlanych? - Uprawnienia Budowlane\nWykonywanie robót budowlanych wymaga użycia wyrobów, które są zgodne z aktualnymi przepisami prawa (segregator aktów prawnych). Za wyrób budowlany uznaje się rzecz ruchomą, niezależnie od stopnia jej przetworzenia. Jest ona dopuszczona do obrotu, jako element pojedynczy lub element zestawu tworzącego integralną całość. Służy do umieszczenia jej w sposób trwały w obiekcie budowlanym. Stosowane wyroby budowlane to zarówno produkty chemiczne (mocno przetworzone), jak i materiały sypkie (nieznacznie przetworzone). Muszą być to produkty występujące w obrocie, czyli takie, które spełniają wszelkie obowiązujące normy. W tym celu niezbędne jest to, aby odpowiednie organy zaakceptowały ich dystrybucję oraz użytkowanie. Warto podkreślić, że wyroby budowlane to wyłącznie produkty, które bezpośrednio wpływają na stan obiektu.\nNie będą to więc elementy, które jedynie wspomagają proces budowy (np. narzędzia, folie, rusztowania). W przypadku użytkowania wyrobu budowlanego będącego częścią konkretnego zestawu istotnym jest, aby stosować wszystkie zalecane produkty (promocja 3 w 1). Tylko wtedy można osiągnąć całość, która będzie zaakceptowana przez organy nadzoru budowlanego. Nie można jednego elementu zestawu zastąpić zamiennym wyrobem budowlanym, ponieważ może to negatywnie wpłynąć na funkcjonowanie całego systemu. Wyroby budowlane muszą zagwarantować to, że obiekt budowlany będzie spełniał wymagania określone w przepisach prawa.\nZgodnie z art.5 ust. 1 prawa budowlanego podczas projektowania i budowania obiektu należy zapewnić:\na) bezpieczeństwo konstrukcji,\nb) bezpieczeństwo pożarowe,\nc) bezpieczeństwo użytkowania,\nd) odpowiednie warunki higieniczne i zdrowotne oraz ochronę środowiska,e) ochronę przed hałasem i drganiami, f) odpowiednią charakterystykę energetyczną budynku oraz racjonalizację użytkowania energii.\nLegalne wyroby budowlane oznakowane są symbolem CE. Jest to potwierdzenie tego, że produkty są zgodne z wszelkimi normami krajowymi oraz europejskimi (uprawnienia budowlane). Innym często spotykanym oznakowaniem jest znak budowlany. Zdarzają się również inne oznakowania potwierdzające dopuszczenie wyrobu do wykonywania robót budowlanych, jednak w Polsce są one bardzo rzadko stosowane.


PKO Ekstraklasa. ŁKS Łódź - Wisła Płock. Łukasz Piątek z niedosytem: Gdyby raz piłka inaczej się odbiła... - Sport WP SportoweFakty\nWP SportoweFakty / Mateusz Czarnecki / Na zdjęciu: Łukasz Piątek\nKrzysztof Sędzicki 16 Lutego 2020, 09:48\n- Oczywiście, że lepiej jest mieć jeden punkt niż zero. Ale my chcielibyśmy mieć trzy po takim meczu - twierdzi Łukasz Piątek, pomocnik Łódzkiego Klubu Sportowego po bezbramkowym remisie z Wisłą Płock w 22. kolejce PKO Ekstraklasy.\nTrzeba jednak przypomnieć, że ełkaesiacy pięć kolejnych ligowych meczów przed remisem z Nafciarzami przegrali. To ich pierwszy punkt w 2020 roku. Zawodnicy liczyli jednak na więcej.\n- Wisła miała sporo stałych fragmentów gry, które były groźne, ale udało się je wybronić. W drugiej połowie przejęliśmy już większą kontrolę nad meczem. Gdyby kilka sytuacji lepiej rozwiązać, mogłoby skończyć się golem. Jeśli szukać pozytywów, to - oprócz jednego punktu - gra na zero z tyłu. To na pewno - przyznał Łukasz Piątek.\nZ drugiej strony w ostatnich piętnastu minutach Rycerze Wiosny mieli taką przewagę i tyle sytuacji, że mają czego żałować. Od szczęścia (i oczywiście trzech punków) dzieliło ich bardzo niewiele.\n- Cieszy gra na zero, a punkt... też cieszy, bo lepiej mieć jeden niż zero. Ale my chcielibyśmy mieć trzy. Gdyby może troszkę inaczej piłka się odbiła, może inaczej spadła, pewnie udałoby się wykorzystać choć jedną sytuację. Gdybyśmy kilka razy lepiej zachowali się w polu karnym... teraz i tak tego nie zmienimy, a możemy szukać, gdzie brakowało - mówił pomocnik ŁKS Łódź.\nInną rzeczą, którą może cieszyć łódzki zespół, jest postawa młodzieżowców. Przemysław Sajdak oraz Adam Ratajczyk nie bali się zdobywać przestrzeni z piłką czy gdy 1 na 1. Co ciekawe, robili to częściej niż obecni na boisku Hiszpanie.\n- Mamy taki zespół, że każdy potrafi wziąć odpowiedzialność za grę, stworzyć sytuację - stwierdził dyplomatycznie Piątek - Z naszego punktu widzenia cieszy tak samo, gdy akcję wykreują Hiszpanie, jak i inni piłkarze. Jesteśmy drużyną - zakończył.\nDo bezpiecznej strefy ŁKS traci osiem punktów, a do piętnastej Wisły Kraków - pięć oczek. Należy jednak pamiętać, że zarówno trzynasta Korona Kielce, jak i Biała Gwiazda mają jeszcze mecze 22. kolejki przed sobą.\nCzytaj też relację z meczu ŁKS Łódź - Wisła Płock


Rozwiązanie adopcji - "zwrotki" - www.nasz-bocian.pl\nRozwiązanie adopcji - "zwrotki"\nPost autor: Elara » 21 lis 2008 18:59\nNewsweek nr 13/07, strona 78\nPozbawione biologicznych rodziców miały znaleźć miłość w rodzinach adopcyjnych.\nAsia ma 14 lat, ładne usta, niebieskie oczy. Bardzo lubi rysować. Ten rysunek zrobiła dla mamy. Nazywa ją Piękną Królową. Narysowała dla niej kwiatki. Podpisała: "Od [na forum nie tolerujemy wulgaryzmow - wiadomosc wygenerowana automatycznie], szmaciarskiej, podupconej, [na forum nie tolerujemy wulgaryzmow - wiadomosc wygenerowana automatycznie] [na forum nie tolerujemy wulgaryzmow - wiadomosc wygenerowana automatycznie] dla Pięknej Królowej. Asia". Lubi też pisać listy. Liścik pierwszy: "To moje wycie. Przez cały dzień biłyśmy się. Tata wychodził do pieca [kotłownia w piwnicy domu - przyp. red.], słyszał moje wściekłe wycie. Ludzie też słyszeli, jak wyje wyjec. Kiedy mama mówi, żebym się uspokoiła, to ja jak na złość: wyję wniebogłosy. Odzywam się do mamy chamsko. Podsumowanie: gdziekolwiek jestem, czy to w domu, w szkole, na ulicy, czy w kościele, otaczają mnie ludzie normalni, w miarę sprawiedliwi, a ja jestem nienormalna. [na forum nie tolerujemy wulgaryzmów! - informacja wygenerowana automatycznie]!".\nKolej na młodszą o dwa lata Basię. Długie blond włosy, równie ładna jak siostra. Żywe srebro. Wie, że Asia pisze listy i też próbuje pisać. Stawia koślawe literki:\n"Ja chowam pod urzeczko majtki, skarpety, bluski, i spodnie. A wszafie mam normalny burdel. W naszym pokoju jest syf oraz śmierdzi sikami". Potem następuje seria wyzwisk.\nMałżeństwo Anna i Krzysztof Wysoccy spod Krakowa zaadoptowali dziewczynki w 2000 roku. Miały wówczas 5 i 7 lat. Anna: wysoka, szczupła, zadbana blondynka. Rocznik 1955, zawód: nauczycielka. Sama była dzieckiem z bidula adoptowanym przed laty przez bezdzietne małżeństwo. - Rodzice dali mi wspaniałe wychowanie i bardzo dużo miłości. Mamę, schorowaną na alzheimera, kilkanaście lat wkładałam do łóżka i wyjmowałam. Jak lalkę. Odeszłam z pracy. Nie miałam czasu urodzić własnego dziecka. Tyle zawdzięczałam rodzicom, że postanowiłam spłacić swój dług - opowiada. Krzysztof podzielił dług żony. Przystojny, o spokojnym usposobieniu, ma warsztat samochodowy i bardzo dobrze zarabia. Zgłosili się do Ośrodka Adopcyjno-Opiekuńczego w Krakowie, zostali uznani za idealnych rodziców. - Wiedzieliśmy, że tam nie ma dzieci idealnych. Są tylko trudne. Ale właśnie takiemu dziecku chcieliśmy dać dom - mówią.\nMyśleli o jednym dziecku, ale ośrodek przekonał ich do wzięcia sióstr. Najpierw na święta.\n- Boże Narodzenie, rok 1999. Spać nam w nocy nie dały, szalały, skakały po łóżkach, goniły się. Myślałam: nie znają prawdziwego domu, nie umieją się zachować, nauczę je wszystkiego. To jest tak, że nawet jeśli widzi się, że dziecko jest nieznośne, to i tak chce się je pokochać - głos Anny staje się głuchy. - Człowiek myśli: miłość je wyleczy, naprawi. Ale miłość - jak się potem okazało - to nie wszystko. Anna i Krzysztof bardzo chcieli pokochać dziewczynki. Ale po czterech latach spędzonych w rodzinie Wysockich Asia i Basia trafiły z powrotem do domu dziecka. Na takie jak one mówi się: zwrotki.\nMamusiu, jesteś szmatą\nAsi liścik drugi: "Dzisiejszy dzień był okropny. Najchętniej mamę czasem rozszarpałabym albo udusiła, a taty myślenie jest głupie i czasem palnęłabym go w łeb. Chcę mamę sprowokować do bicia. Do mamy zwracamy się: mam w dupie mamę. Odnosimy się przekleństwami. Moje zachowanie jest skandaliczne. Dla mnie świat jest [na forum nie tolerujemy wulgaryzmów! - informacja wygenerowana automatycznie], a każdy przechodzień ulicy jest głupi, debilny, brzydki, nienormalny, gruby, chudy, jakbym Baśkę zabiła własnymi rękoma, to by mi to przyniosło ulgę. Asia". Czy ktoś jest w stanie pojąć takie dziecko?\nDziewczynki zawitały do spokojnego domu Wysockich w kwietniu 2000 r. Starsza nie wykazywała zainteresowania nauką, ale to przecież nie jest wada - uważała matka. Siadała więc, tłumaczyła, poświęcała dziewczynce czas. Basię posyłali na lekcje tańca i angielskiego, Asię uczyli rysunku. Młodsza chodziła do przedszkola. - I ciągle były skargi. Bo kradły: w szkole, przedszkolu, w sklepie, w warsztacie męża. Tłumaczyłam: - Córeczki, macie w domu słodycze, dużo jedzenia, nie musicie kraść. Poza tym brutalnie się biły. Do krwi. Asia potrafiła się sama okaleczać, przychodziła, pokazywała mi rozdrapaną rękę i się śmiała.\nAnna nie rozumiała, co się dzieje. Dzwoniła do ośrodka adopcyjnego: pomóżcie, jak z nimi postępować? "Krótko i za mordę - usłyszała radę. - Bierz pas, idź i przy całej klasie wlej Baśce, żeby ją zawstydzić."\n- I to był mój błąd. Poszłam do wychowawczyni, zapytałam, pozwoliła. Basia dostała dwa pasy, ale nic się nie zmieniło. Tylko ja czułam się podle.\nChodzili po psychologach, pedagogach. Ci rozkładali ręce. Rosła bezradność, gniew. Poczuli się oszukani przez ośrodek adopcyjny. - Dopiero po pięciu latach dowiedzieliśmy się, że ich matka jest upośledzona umysłowo. Dziś myślę, że oni nie mogli sobie z dziewczynkami poradzić, więc zataili wiele informacji, żeby ich się pozbyć\n- mówi z goryczą Anna Wysocka.\nOśrodek adopcyjny zaprzecza. Dyrektorka mówi, że Wysoccy znali przeszłość dzieci, mieli też możliwość spędzania z nimi czasu przed adopcją. Wiedzieli, z czym się będą musieli zmierzyć. Ale w pewien sposób ich rozumie. Anna czuła na sobie społeczną presję: chciała wypaść jak najlepiej, kładła duży nacisk na naukę dziewczynek. Ale jeśli dziecko spędza połowę dnia w szkole, a resztę na nauce, to jak mają się zawiązać więzi rodzinne?\nA dziewczynki robiły wszystko, żeby zwrócić na siebie uwagę. W przerażenie wprawiły pracowników warsztatu Krzysztofa, którzy pewnego razu zauważyli wiszącego na klamce kota. Miał szyję owiniętą szalikiem. Odwiązali. Kot przeżył. Zaczepiały na ulicy przechodniów: - Mama nie daje nam jeść, pije i bije.\nZaczęły się telefony od "życzliwych".\n- Ludzie dzwonili, że znęcamy się nad dziećmi, że wzięłam je, bo chciałam zarobić. Przecież adopcyjnym rodzicom państwo nie płaci! Nie pasowałam im do wizerunku matki. A przecież się starałam. Piekłam bułki do szkoły, a one nimi grały jak piłkami. Kopały... Wreszcie kompletnie się załamałam, bo raniły mnie bez końca. Musiałam pójść do psychiatry. Leczę się od trzech lat na nerwicę sytuacyjną. Długo w ogóle nie wychodziłam z domu. Bałam się, że ludzie mnie zagryzą, bo oddałam dzieci - opowiada Anna.\nKaruzela z boleściami\nAndrzej Malik z Wrocławia też się poddał. Był głową rodziny zastępczej dla siostrzenicy swojej żony. Jak większość rodziców, którzy oddali dzieci z powrotem do domów dziecka, początkowo nie chciał o tym rozmawiać. W końcu sam zadzwonił: - Robię to, by ludzie zastanowili się głęboko, zanim wezmą dzieciaki okaleczone psychicznie. Może umieją im pomóc specjaliści: psycholodzy, psychiatrzy. Ale w zwykłej rodzinie to są dzieci nie do uratowania.\nByła córka Andrzeja Malika - Karolina - ma dziś 16 lat. Mieszka w pogotowiu opiekuńczym Przystanek Dobrej Nadziei we Wrocławiu. - Nigdy nie miałam zabawek - opowiada, odwróciwszy ode mnie głowę tak, że widać jedynie profil jej twarzy. - Rodzice codziennie pili. Potem się rozwiedli. Matka? Kiedyś bardzo za nią tęskniłam, już nie żyje, zaćpała się. Przez nią wszystko złe w moim życiu. Ciągle sprowadzała facetów. Zabrała mnie policja, a potem pojechałam do cioci i wujka.\nAndrzej: - Była świadkiem orgii seksualnych matki, która biła ją tak, że uszami leciała krew. Zbadaliśmy ją, bo mieliśmy podejrzenia, że mogło dojść do molestowania. Ale - zdaniem specjalistów - nie doszło. Karolina natomiast chorobliwie kłamała. Kłamała na pytanie, czy się umyła, czy jest głodna. Kłamała na wszelki wypadek. Dopiero jak się upewniała, że dorośli poświęcają jej dużo uwagi - przechodziła na mówienie prawdy. To był mały dzikus: jeść chciała tylko chleb z musztardą albo zmoczony z cukrem.\nAndrzej był człowiekiem sukcesu: świetna praca w ubezpieczeniach, dwoje własnych dzieci. - Sądziłem, że poradzę sobie z dziewięciolatką po traumatycznych przeżyciach - wspomina.\nMałżeństwo Malików odwiedzało psychologów, rozmawiało ze szkolnym pedagogiem. Zabrali dziecko na kilka terapii. Na chwilę się zmieniała, a potem znów podbierała pieniądze, kłamała, nie chodziła do szkoły. Opowiadała sąsiadom niestworzone historie. Potwornie ich to bolało.\nKarolina pamięta, że to wujek poświęcał jej więcej czasu niż ciotka. - Ale to częściej były opierdziele, a nie rozmowy - zarejestrowała pamięć dziewczynki.\n- Za złe oceny w szkole, średnie zachowanie. W tej rodzinie wszystko musiało być idealnie. Puzzelek do puzzeleczka. A ja taka nie byłam. Czasem chodziliśmy na kręgle, lody, z psem... Ale nie było tego czegoś... Czułam się w tej rodzinie jak odludek. Brakowało mi takiego ciepła, jak czasami widać na reklamach w telewizji: mama przychodzi, przytula smutne dziecko i pyta, co się dzieje.\nZaczęła uciekać z domu. Błąkała się nocami po Wrocławiu. Spała na klatkach schodowych. Całe dnie jeździła autobusami. - Myślałem, że mnie coś trafi, jak się dowiedziałem, że zadała się z 40-letnim kierowcą autobusu - gotuje się Malik. - Wniosłem przeciwko niemu sprawę do prokuratury.\nRodzicom wydawało się, że stanęli na wysokości zadania: - Tłumaczyliśmy, że nie winimy jej za tę sytuację, że winien jest mężczyzna, który obdarowywał ją serduszkami i pluszakami... Że to jest z jego strony złe, że to zboczenie. Nie pomagało. W końcu doszliśmy do wniosku, że jej zachowanie jest konsekwencją trybu życia, jaki prowadziła jej matka. I że nie mamy już wpływu na to dziecko. Po kolejnej ucieczce nie odebrałem jej już z komisariatu.\nDyrektor pogotowia, w którym przebywa Karolina, Ryszard Zieliński, może powiedzieć tyle: z jakichś względów rodziców przerosło wychowanie Karoliny. - Choć nadal strasznie kłamie, to nie jest złe dziecko - mówi. - To jest dziecko zdruzgotane. I dodaje, że adopcja i rodzicielstwo zastępcze w Polsce, zamiast być formą pomocy dziecku, stały się przejawem pewnej mody. Reklamowanym jako rodzinna fotografia z Disneylandu, a nie widzianym jako perspektywa wieloletniej, ciężkiej pracy z dzieckiem.\nHania miała dwa latka i buzię w podkówkę, kiedy państwo Kamińscy zobaczyli ją w domu dziecka w Krzydlinie Małej. - Podoba się wam? To bierzcie - usłyszeli.\nWszystko, co miała Hania, to była szmaciana lalka, z którą potem nigdy się nie rozstawała i nie pozwalała jej nawet wyprać. Żona Adama zanotowała szybko: buty numer 11, wzrost 78 cm, rzeczy na dwulatkę. Wzięli Hanię po dwóch tygodniach. Zdjęcia z dzieciństwa. Hania na barana u taty, idą przez park. Hania na fotelu przed lustrem, mama kręci jej loki. Hania stoi w umywalce wypełnionej wodą, śmiejąc się do lustra. Hania robi szpagat, ma na sobie sukieneczkę baletnicy (do dziś pięknie tańczy). Szczęśliwa rodzina.\n- Żona była ode mnie o 10 lat młodsza i to głównie ona się nią zajmowała. Ja bardzo dużo pracowałem. Hania była ruchliwym, wszędobylskim dzieckiem - opowiada Kamiński, dystyngowany architekt po sześćdziesiątce.\nDwa lata temu żona zmarła. Po jej śmierci dopadła go depresja. Hani też nie było łatwo. Przestała w ogóle mówić o matce. Nie chciała chodzić na cmentarz. Nie była w stanie patrzeć na jej imię na nagrobku. W rodzinie wielkie oburzenie: niewdzięczna.\n- Nie chciałam żyć - opowiada Hania, a w tym czasie jej komórka wariuje od SMS-ów. - Zaczęłam palić papierosy, były wagary. Tata odprowadzał mnie pod szkołę, a ja i tak uciekałam. Mama... była taka ciepła. Czytała mi bajki wieczorami, głaskała mnie i siedziała przy moim łóżku. Jak mi mierzyła temperaturę, to tak mnie kołysała na kolanach. W bidulu nikt nie wie, że to nie była moja prawdziwa mama.\n- Tak naprawdę go nie znałam. Dużo pracował... Po śmierci mamy bardzo się z nim kłóciłam, wyzywałam go, atakowałam. Miał mnie dosyć.\nAdamowi po śmierci żony nie miał kto pomóc. Bo kto? Jego rodzina nigdy nie akceptowała dziewczynki. A Hania zakładała stringi, czym wprawiała ojca w zakłopotanie. Kamiński nie wiedział, jak sobie z tym wszystkim poradzić. Hania wymknęła mu się spod kontroli. Oddał ją więc do domu dziecka. Była jego córką dziesięć lat.\n- Gdyby to była moja biologiczna córka, to może odziedziczyłaby coś po mnie czy mojej żonie i nie byłoby takiej różnicy w charakterach? - zastanawia się. - Mnie czeka starość, chciałbym ją przeżyć w spokoju, bo już mocno oberwałem od życia. I boję się z jej strony niespodzianek. Wie pani... ją interesują starsze chłopaki...\nProblemem Adama jest też to, że nie ma grosza dochodu. Żyje z tego, co zdołał zaoszczędzić. Nie dostał ani zasiłku przedemerytalnego, ani renty po żonie.\n- Mówię córce: - Haniu, nie mam pieniędzy, żeby cię wziąć. W domu dziecka ubrali cię od dołu do góry. Ja bym ci tego nie mógł sprawić. I ona to rozumie.\nJednak nie potrafił zupełnie odrzucić dziewczynki, zapomnieć. Zabiera ją na wszystkie weekendy i święta. W domu Hania wciąż ma swój pokój.\nAnna i Andrzej Wysoccy wnieśli o rozwiązanie adopcji, ale sąd nie wyraził zgody. Odebrał im jedynie prawa rodzicielskie, ale muszą na dziewczynki płacić alimenty. Mecenas małżeństwa Wysockich - Krystyna Czubak - będzie chciała raz jeszcze wystąpić o rozwiązanie adopcji:\n- Czy jest sens dalszego utrzymywania tej fikcji? Trauma rodziców jest tak wielka, że stosunki między nimi a dziećmi już się nie nawiążą.\nPolskie prawo mówi, że aby rozwiązać adopcję, muszą być ku temu ważne powody. A to, na ile są one ważne, ocenia sędzia prowadzący sprawę. Beata Zientek, sędzia wizytator ds. nieletnich Sądu Okręgowego we Wrocławiu, która orzeka od wielu lat o rozwiązaniu adopcji, tłumaczy: - Najważniejszym powodem rozwiązania przysposobienia jest ustanie więzi pomiędzy rodzicami i dzieckiem. Analogicznie - jak między dorosłymi ludźmi - kiedy ustają więzi emocjonalne i dochodzi do rozwodu. Sąd kieruje się zawsze dobrem dziecka.\nAsia i Basia bezustannie się atakowały, gdy wróciły do domu dziecka. Ordynarnie wyzywały i biły do krwi. Młodsza Basia bierze leki psychotropowe.\nAsia przez pół roku nie chodziła do szkoły. - Spierdalaj - mówiła do wychowawcy rano, kiedy ją budził na lekcje. Pocięła sobie ręce. Teraz powoli się uspokaja. Unika kontaktu z siostrą. Pedagodzy podejrzewają, że dziewczynki obwiniają się nawzajem o to, że rodzice ich nie chcieli.\nAndrzej Malik nie widział Karoliny półtora roku. - Wiele mnie kosztowało, żeby poradzić sobie z tym bólem. Dla mnie była to po prostu utrata córki. Widać nie wystarczyło jej tylko kochać.\nKarolina oswaja kolejne odrzucenie. Cztery razy próbowała popełnić samobójstwo. Wciska głowę w ramiona. - Ogólnie teraz mało płaczę - mówi, choć łzy płyną jej po policzkach. - Dziękuję wujostwu za te sześć lat. Ale teraz chcę zostać sama.\nAdam Kamiński w przyszłym roku dostanie emeryturę. Wtedy, jak dobrze pójdzie, zabierze Hanię do domu. Ale postawił jej warunek: musi chodzić do szkoły. Niedawno chciał ją zapytać: - Haniu, kiedy ostatni raz powiedziałaś mi, że mnie kochasz? Ale wciąż tego nie zrobił.\nWięc sama ją pytam. - Nie pamiętam - Hania spuszcza oczy. - Ale wiem, że tata ma tylko mnie, a ja tylko jego. I jeśli on umrze, to zostanę sama jak pies. Chciałabym do niego jakoś dotrzeć, zacząć rozmawiać.\nPost autor: ktbs » 28 lis 2008 17:49\ntrudny tekst ale pokazujący bardzo wiele, żeby tylko ci którzy muszą umieli go odczytać i wyciągnąć wnioski\nPost autor: michalina0123 » 22 mar 2012 14:27\nTak, to trudny tekst.......\nPost autor: gapka6 » 22 mar 2012 21:05\nbardzo trudny tekst...no właśnie tak się zastanawiamy bo jesteśmy w kontakcie z dziećmi, obejrzałam papiery, 3 lata w ośrodku, z domu zabrane bo skrajnie zaniedbane...wydają się nam zupełnie zwyczajne, miło się rozmawia, dobrze odnajdują się w grupie i spokojnie reagują na opiekunów...ale...lęk jest. Najgorsze jest to, że w zasadzie wiek adopcyjnego dziecka ma niewielkie znaczenie, znaczenie ma co dzieci przeżyły, kim są...straszna loteria, bo z jednej strony nasze pragnienie dzieci, dzieci pragnienie rodziny a pomiędzy nami przeszłość dzieci, traumy, geny i nasze oczekiwania.


Strona 146 z 165: 1...143144145146147148149...165\n Średni ten nowy serial TVN I TVN7 "Zakochani po uszy"\n Typowa telenowela\n Czy znacie wyniki oglądalności tego serialu "Zakochani po uszy" ?\n Na TVN - milion i 22 tys osób\nTVN 7 - 180 tyś\nEdytowane przez Chudy dnia 22-01-2019 20:42\n Nie wiem jak to będzie jak ten serial przejdzie tylko do TVN7 ? Dla mnie ten serial powinien być na TVN-ie , A jakiś serial np.Szpital czy ukryta prawda na TVN7 . Przypominam że na jesień 2019 TVN wprowadza KONTYNUACJĘ SERIALI : 39 i pół (50 i co ? ) oraz na 99.9% Brzydulę . Z moich przemyśleń jak TVN7 teraz pokazuje 19+ od pierwszego odcinka więc chyba się przymierza do nadawania na tej stacji !.\n Tez tak sądzę ze na TVN powinień lecieć\n Agnieszka Woźniak-Starak poprowadzi Big Brother.


19-latek z Lęborka ukradł dekoder. Grozi mu 5 lat pozbawienia wolności | Dziennik Bałtycki\n19-latek z Lęborka ukradł dekoder. Grozi mu 5 lat pozbawienia wolności\nred 11.08.2016 Zaktualizowano 11.08.2016\nSkradziony przez 19-latka z Lęborka dekoder. Policja\n5 lat pozbawienia wolności – to kara jaka grozi 19-latkowi z Lęborka za kradzież dekodera telewizji cyfrowej w jednym z miejscowych salonów sprzedaży telefonów komórkowych.\nJak ustalili lęborscy policjanci, złodziej zamierzał go później sprzedać. Mężczyzna został wczoraj (środa) zatrzymany przez\nkryminalnych, którzy przeszukując jego mieszkanie znaleźli i zabezpieczyli skradziony sprzęt. Zatrzymany usłyszał już zarzuty. Teraz\nza kradzież odpowie przed sądem.\nLęborscy kryminalni zatrzymali w środę 19-letniego mężczyznę, który w ubiegły piątek w jednym z miejscowych salonów sprzedaży telefonów komórkowych, ukradł dekoder telewizji cyfrowej o wartości 700 zł.\nZłodziej wszedł do sklepu, skąd z okna wystawowego zdjął upatrzony przez siebie sprzęt, z którym po chwili uciekł. Jak ustalili policjanci, zamierzał go później sprzedać. Mundurowi szybko namierzyli sprawcę i przeszukując jego mieszkanie znaleźli i zabezpieczyli skradziony dekoder.\nZatrzymany usłyszał już zarzuty kradzieży. Grozi mu za to kara pozbawienia wolności do 5 lat.\nMateriał oryginalny: 19-latek z Lęborka ukradł dekoder. Grozi mu 5 lat pozbawienia wolności - Głos Pomorza\nGość 12.08.2016 10:59:52\nW dniu 12.08.2016 o 08:45, Gość napisał:\nTo pójdzie siedzieć za kawałek plastiku.\nSkoro to tylko kawałek plastiku, to jest niska szkodliwość społeczna. Ale ludzie skazywani są za jednego batonika czy cukierka, więc się niech złodziej cieszy, że nie dostał dożywocia lub kary śmierci.\nGość 12.08.2016 10:45:50\nW dniu 12.08.2016 o 08:11, GalAnonim napisał:\nPrzecie to sa atrapy ! nawet na spodzie jest naklejka aby nie podłączać do prądu\nGość 12.08.2016 10:44:56\nCo za kretyn.I kto kupi od niego taki dekoder,który musi jeszcze być aktywowany przez operatora.\nGalAnonim 12.08.2016 10:11:35\nGość 12.08.2016 08:54:38\nfaktycznie chory jak ,,wypocznie,,za nasze podatki zmadrzxeje,\ndoszkoli sie u fachowcow ukradnie TIRa ,pelnego np telewizorow\nkara taka sama ...........\nGość 12.08.2016 01:56:27\ntylko 5 lat ? dlaczego nie dożywocie ?\nGość 11.08.2016 20:30:41\nCzy kryminał, czy leczenie u psychiatryka, to jeden czort. Tak czy siak bez naszych podatków się nie obędzie. Ponadto teraz co drugi chodzi z papierami psychicznego. Teraz taka moda, a w razie czegoś sędziowie na takiego delikwenta patrzą bardzo ulgowo.\nGość 11.08.2016 20:12:13\nza co więzienie? Przecież to imbecyl ograniczony umysłowo i powinno się go wysłać na leczenie do "psychiatryka"\ntaki dekoder jest bezwartościowy (no może tylko dysk po wymontowaniu - o ile był)\n32-latek z Gdańska zatrzymany za pornografię dziecięcą


Chrzanów, Olkusz. Szpecące miasta reklamy mają zniknąć z ulic. Urzędnicy zabierają się za porządki | Dziennik Polski\nChrzanów, Olkusz. Szpecące miasta reklamy mają zniknąć z ulic. Urzędnicy zabierają się za porządki\nSławomir Bromboszcz 16.12.2018 Zaktualizowano 16.12.2018\nW Olkuszu rozpoczęły się prace mające na celu uchwalenie lokalnych przepisów tzw. ustawy krajobrazowej. Urzędnicy nie mają wątpliwości, że aktualnie na tym polu panuje „wolna amerykanka”.\n- Zbyt duża dowolność w umieszczaniu reklam i brak narzędzi prawnych po stronie gminy sprawiły, że przez lata problem się nawarstwiał. Najwyższa pora go kompleksowo rozwiązać - podkreśla Roman Piaśnik, burmistrz Olkusza.\nRadni już w połowie 2017 r. podjęli uchwałę dającą burmistrzowi zielone światło dla opracowania przepisów, które szczegółowo określą zasady i warunki sytuowania obiektów małej architektury, tablic reklamowych i urządzeń reklamowych oraz ogrodzeń, co z kolei umożliwi kompleksowe uregulowanie tych kwestii na terenie miasta i gminy Olkusz oraz poprawę wizerunku miejskich ulic i planów.\n- Przygotowywane obecnie przepisy mają przeciwdziałać niekontrolowanej lokalizacji i jakości obiektów reklamowych w przestrzeni miasta i gminy, jak również doprowadzić do poprawy ich jakości. Pożądanym efektem wprowadzenia tych lokalnych zasad jest wykreowanie wysokiej jakości estetycznej przestrzeni publicznej, wolnej od chaosu reklamowego - tłumaczy Agnieszka Kaczmarczyk, naczelnik Wydziału Urbanistyki i Ochrony Zabytków olkuskiego magistratu.\nOlkuscy urzędnicy postanowili bliżej przyjrzeć obecnym już reklamom w gminie. By nie była to tylko ich subiektywna ocena, gmina zleciła profesjonalną analizę ich oddziaływania. Ukazała ona liczne przykłady szpecenia krajobrazu przez nadmierne zagęszczenie i zróżnicowanie nośników reklamowych. Powodują one wizualny i estetyczny chaos przede wszystkim przez nadmierną, niekontrolowaną ilość barw, materiałów, faktur, rozmiarów i typów nośników reklamowych na ulicach i placach miejskich.\nNa wstępnym etapie konstruowania lokalnych przepisów nie ma wymogu konsultacji społecznych. Roman Piaśnik postanowił jednak już teraz zapytać o zdanie m.in. mieszkańców oraz firmy reklamowe.\n- Chcielibyśmy uporządkować naszą wspólną przestrzeń w porozumieniu z mieszkańcami i przedsiębiorcami. Dlatego gorąco zachęcam do poświęcenia kilku minut i wzięcia udziału w ankiecie - dodaje Roman Piaśnik.\nAnkieta dostępna jest na stronie internetowej magistratu, jest ona anonimowa. Badanie to ma na celu poznanie oczekiwań, które będą stanowiły istotną wskazówkę dla urzędników przy formułowaniu ostatecznego kształtu lokalnych przepisów.\nMieszkańcy Olkusza nie mają wątpliwości, że zmiany są potrzebne, by reklamy nie szpeciły dłużej miasta.\n- Jadąc głównymi drogami, szczególnie w centrum miasta ciągle widzi się reklamy. Większość jest krzykliwa, w ogóle nie zachęca do skorzystania z oferty, tylko szpecą miasto. Zasłaniają odnowione elewacje budynków - uważa Maciej Kuzaj, mieszkaniec Olkusza.\nReklamy w Chrzanowie\nUporządkować przestrzeń miejską zamierza również nowy burmistrz Chrzanowa, Robert Maciaszek. Zapowiadał to już podczas kampanii wyborczej i jest to jeden z jego priorytetów. Nie zamierza się jednak śpieszyć.\n- To skomplikowane. Dużo problemów przy wdrażaniu tej ustawy było w Krakowie. Będziemy się przyglądać, jak robią to inne miasta i uczyć na ich błędach. Czeka nas dużo pracy - mówi Robert Maciaszek.\nW Chrzanowie także jest co porządkować, bo główne ulice i centrum miasta pełne są banerów, wszelakich reklam oraz szyldów, z czego każdy jest „na inne kopyto”.\n- Gmina może wskazać, jakie formaty reklam i czy w ogóle będą dopuszczalne, czy będą to jedynie szyldy. To jest poważna zmiana. Wpłynie ona na wiele osób, nie tylko tych, którzy oglądają reklamy, ale również mieszkańców zarabiających na tym, wynajmujących przestrzeń i osoby, które się na niej reklamują - podsumowuje Robert Maciaszek.\nMateriał oryginalny: Chrzanów, Olkusz. Szpecące miasta reklamy mają zniknąć z ulic. Urzędnicy zabierają się za porządki - Gazeta Krakowska


Zapraszamy do zapoznania się ze zmianami jakie nastąpiły w świadczeniu nocnej i świątecznej opieki zdrowotnej w Małopolsce z dniem 01 października 2017r.\nOpieka zdrowotna nocna i świąteczna [ ] 1662 kB\nCzytaj więcej: Głośno i wyraźnie po polsku\nSystem Zbiórki Opakowań - PSOR\nProsimy o zapoznanie się z plikiem w załączniku na temat Systemu Zbiórki Opakowań - PSOR.\nSystem PSOR [ ] 389 kB\nPraca dla młodych - 13 nabór\nCzytaj więcej: Praca dla młodych - 13 nabór\nCzytaj więcej: Uwaga na oszustów! Dzwoniąc, podszywają się pod policjantów i chcą wyłudzić nasze oszczędności\n"Pomóż mi, a będę miał równy strat -m rozwój edukacji przedszkolnej w Gminie Sułoszowa"\nInformujemy, że w ramach projektu pn. "Pomóż mi, a będę miał równy strat -m rozwój edukacji przedszkolnej w Gminie Sułoszowa" współfinansowana ze środków europejskich jest wolne jedno miejsce dla dziecka z orzeczeniem o niepełnosprawności w Publicznym Przedszkolu w Sułoszowej. Zainteresowanych Rodziców prosimy o kontakt z dyrekcją Przedszkola.\nObowiązek składania deklaracji DRA-1\nZAWIADOMIENIE O WYBORZE NAJKORZYSTNIEJSZEJ OFERTY - wykonanie projektów zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego sołectw: Sułoszowa I, Sułoszowa II, Sułoszowa III, Wola Kalinowska i Wielmoża w gminie Sułoszowa