sc Girl Almighty | Niall Horan Fanfiction: Siódmy\nsobota, grudnia 5\n– To z każdą chwilą robi się coraz zabawniejsze. Czy ty próbujesz grozić? – Po raz kolejny wyśmiał Sky prosto w twarz.\nBył tak cholernie bezczelny i jedyne, co trzymało dziewczynę w ryzach, to chęć dowiedzenia się wszystkiego. Nienawidziła, kiedy ludzie specjalnie próbowali uniknąć tematu. To działało na nią niczym płachta na byka. W tym wypadku ona była bykiem, a Horan powoli ukazującą się płachtą.\n– Grzecznie proszę, abyś wyjaśnił mi, co tu robię, skoro, rzecz biorąc, to ty przeszkodziłeś w tym Harry'emu. Jestem wmieszana w coś, o czym nie mam pojęcia i boję się o mojego brata, chociaż powinnam być na niego zła. Prawie w ogóle się nie odzywam, do tego nie miałam kontaktu z rodziną od kilku dni. Wyobraź sobie, co oni muszą czuć. A najgorsze jest to, że nawet nie znam powodu tego wszystkiego!\nWzięła głęboki oddech. Było jej słabo, a wszystko wokół zaczęło wirować. Nie powinna była krzyczeć. Niall zaniepokojony owinął ręce wokół jej drobnego ciała. Zauważył, że dziewczyna osuwa się, prosto w jego ramiona. Miał wrażenie, że na kilka sekund Sky otworzyła oczy, lecz potem znów opadła bezwładnie. Kiedy zemdlała, nie wiedział co robić. Nigdy przedtem nie znalazł się w takiej sytuacji. Postanowił podnieść ją i przytulił do swojej klatki piersiowej. Kopnął drzwi, aby się zamknęły i powoli ruszył schodami w górę.\n– Liam! Przynieś wodę do mojego pokoju! – krzyknął w głąb mieszkania, mając nadzieję, że przyjaciel go usłyszy.\nNajdelikatniej jak umiał, nachylił się, żeby łokciem otworzyć drzwi do sypialni. Ułożył Skylet w swoim łóżku i spanikowany obrócił się wkoło, wymachując rękoma. Szukał w pomieszczeniu czegoś, co pomogłoby mu obudzić dziewczynę. Nie tylko wydawało się to głupie, ale również było, więc Niall zażenowany usiadł na łóżku obok Sky i czekał na Liama. Zjawił się kilka minut po tym z zdezorientowaną miną.\n– Wszystko w porządku? Co ty jej zrobiłeś? – zapytał spanikowany i podbiegł do dziewczyny.\nSprawdził jej puls i delikatnie zmoczył jej twarz wodą. Zachowywał spokój, nie chcąc doprowadzać przyjaciela do większego zaniepokojenia. Liam polecił Niallowi ochłonąć. Jednak on stwierdził, że jedyne, czego chce, to wiedzieć, że z dziewczyną wszystko w porządku. Brunet jak najbardziej to zrozumiał.\n– Dzień dobry, ślicznotko. – Skylet usłyszała nad sobą męski głos. Gdzieś go już słyszała.\nStarała się otworzyć oczy, ale wymagało to od niej znacznie więcej wysiłku, niż normalnie. Czuła jak jej głowa buzuje. Deja vu. Po otwarciu oczu zauważyła tego samego bruneta, którego widziała rano w kuchni.\nKiedy próbowała usiąść, chłopak przyparł ją z powrotem do łóżka. Miał o wiele większe mięśnie od Nialla, a jego twarz była życzliwsza. Całkiem inna od tej, którą zapamiętała z rana. Wydawał się być inny od Horana. Nie miała pojęcia, jak dwie tak różne osoby, mogą przebywać razem. Zastanawiała się, jakim cudem Niall jeszcze nie zdemoralizował tego chłopaka.\n– Co ja tu robię? – powtórzyła pytanie donośniejszym głosem.\n– Zemdlałaś, Niall cię przyniósł. Musiał pilnie wyjść, chociaż nie chciał cię tu zostawić samej. Zupełnie, jakbym nie istniał – zażartował.\n– Niall? – Kiwnął głową. – Czy my myślimy o tym samym Niallu Horanie?\n– Słuchaj. Wiem, że Niall nie za często używa mózgu. Nie zdarza się to cały czas. Jest w bardzo trudnej sytuacji. Po prostu nie wie, co ma robić. Nawet nie planował twojego porwania. Spotkał cię na ulicy i stwierdził, że jeżeli cię porwie, to Styles zrobi, co będzie chciał. Jesteś jego największą słabością.\n– Ale dlaczego Niall chce, żeby Harry robił, to co mu każe? – zapytała. – Może ty mi w końcu wszystko wytłumaczysz. – Westchnęła.\n– Horan chce, żeby twój brat dla niego pracował. Chcesz coś do picia?\n– Na czym polega ta praca? – Skylet zignorowała jego pytanie.\n– Jakieś transakcje z firmami, handel. Trochę na początku śmierdzi, ale potem ten zapach w ciebie wsiąka – powiedział, jakby od niechcenia.\n– Nielegalnie... – wyszeptała.\nPoczuła, że znowu kręci jej się w głowie.\n– Mógłbyś mi przynieś szklankę wody? – zapytała słabym, ochrypniętym głosem.\nBrunet w pośpiechu zbiegł na dół i z szybkością błyskawicy wrócił z wodą, którą podał delikatnie dziewczynie. Usiadł z powrotem na swoim miejscu, na łóżku tuż obok Skylet. Kiedy skończyła pić, odstawił jej szklankę na szafkę nocną.\n– Czy kiedyś już się to zdarzało? – zapytał, zaniepokojony stanem dziewczyny.\n– Nie, ale odkąd tu jestem nie dzieje się nic dobrego. – Westchnęła.\n– Witaj w naszym świecie. Od lat nie działo się tu nic dobrego. – Uśmiechnął się pocieszająco.\nRozmawiali jeszcze dłuższą chwilę. Liam wygodnie rozłożony był w nogach dziewczyny, a ta siedziała, opierając się plecami o wezgłowie. Czuli się w swoim towarzystwie bardzo dobrze, a Sky w końcu miała z kim porozmawiać na całkowicie inne tematy, niż to co się aktualnie działo w jej życiu. Zaczynali dyskutować o pogodzie, twierdząc, że nie lubią ciepła i zdecydowanie kochają jak jest zimno, ale nienawidzą zimy. Potem przeszli na ich zainteresowania. W tamtym momencie zdania się podzieliły. Ale dzięki temu mieli tylko więcej tematów. Liam powiedział, że uwielbia biegać, a wtedy blondynka wtrąciła, że ona wcale za tym nie przepada, ale nie może przeżyć bez pływania. I że bardzo jej tego brakuje, odkąd Horan ją porwał. I w ten sposób temat zszedł na blondyna. Dziewczyna zaczęła o niego wypytywać jego najlepszego przyjaciela. Nie był skory do plotkowania, chociaż Sky widziała, jak jego oczy iskrzyły się, kiedy tylko się przełamywał. To było zabawne, że pomimo swojej „pracy” Liam to ogromny plociuch. Czy osoby takie jak on nie powinny umieć trzymać języka za zębami? A może to dlatego, że brunet wiedział, że może jej zaufać?\nKiedy znudziło im się leżenie, a Niall nadal nie wracał, postanowili zejść na dół. Bez większych celów usiedli na kanapie i kontynuowali to, co zaczęli w sypialni. Nagle dziewczynie zaburczało w brzuchu. Zirytowana dotknęła go dłonią i odchyliła głowę, która opadła na oparcie kanapy.\n– Tak bardzo nie chce mi się ruszyć do kuchni – jęknęła, spoglądając na chłopaka.\nLiam powiedział, że jeśli to jej sposób na przekupienie go, żeby to on ruszył cztery litery – to nie działa. Ale okazało się, że on też zgłodniał. W końcu dochodziło późne popołudnie. Kiedy chciał zamówić pizze, Skylet odrzekła poważnym tonem, że nie zje tego świństwa, chyba, że będzie dużo warzyw.\n– Masz ogromne szczęście, że jesteś urocza – zaśmiał się i spełnił prośbę blondynki, kierując się na taras, aby mieć lepszy zasięg.\n– Jestem urocza? – Zdziwiona mruknęła sama do siebie i podeszła do telewizora, szukając ciekawych filmów.\nJak się okazała chłopacy nie posiadali nawet jednego godnego uwagi przedmiotu, więc zawiedziona usiadła z powrotem na sofie.\n– Liam, czy macie może inne filmy, niż akcji, albo sensacyjne?\n– Gdzieś powinny leżeć wszystkie części American Pie – wypowiedział, zbyt poważnie, by dziewczyna mogła wziąć to do siebie.\n– Jeśli w ten sposób proponujesz mi robienie różnych świństw, to ja dziękuję, Payne! – zawołała głośniej.\n– Chciałabyś – prychnął, zjawiając się tuż obok. – Pizza zamówiona! Wziąłem więcej, Niall zaraz powinien się zjawić.\n– Pewnie będzie mi kazał wrócić do piwnicy – mruknęła.\nLiam tylko zaśmiał się pod nosem, na co otrzymał zdziwione spojrzenie od blondynki. Pomyślał, że ona i jego przyjaciel są do siebie bardzo podobni. Stanowczy, sarkastyczni, nieprzewidywalni, ale również bardzo opiekuńczy. Trochę szkoda mu było tej dziewczyny. Skylet zdecydowanie była zbyt mądra, żeby pakować się w takie samo gówno, w jakim oni tkwią od dawna. Horan, nie pytając się jej o zdanie, wciągnął ją w nie. Zachował się tak bardzo egoistycznie. Ale Liam czuł, że to wszystko nie działo się z przypadku. Jeśli ktoś tam z góry z nich kpił, to chyba jeszcze nie zdawał sobie sprawy, że ich żarty były o wiele bardziej mroczniejsze.\nPo około godzinie do domu razem z dostawcą pizzy przyjechał Niall. Był zdenerwowany. Aż szkoda było owego dostawcy, na którym to Horan wyładowywał swą złość. Liam czym prędzej zapłacił mu wyznaczoną sumę, aby bardziej go nie straszyć, a Nialla praktycznie wrzucił do pomieszczenia.\n– Jeśli tak ma wyglądać twój powrót do domu po każdej akcji, to chyba ciebie powinienem zamknąć w tej piwnicy.\n– Gdzie ona jest?! – wykrzyknął, puszczając słowa przyjaciela mimo uszu.\n– No chyba śnisz, że pozwolę ci do niej pójść.\n– Oddychaj, Horan. Nie chcemy, żebyś zrobił coś głupiego – powiedziała Skylet, wchodząc do salonu.\n– Zadzwoń do swojego braciszka i powiedz, że jeśli nie przestanie wysadzać moich magazynów to dostarczę mu twoją głowę.\nPodał jej telefon, łapiąc za broń, którą miał ukrytą za białą koszulką. Jej dobry humor opuścił ją w mgnieniu oka, kiedy poczuła zimną stal na swoim czole. Niepewnie sięgnęła po komórkę, wystawioną w jej kierunku. Numer był już wybrany. Jej zadaniem było jedynie dotknąć zieloną słuchawkę i powiedzieć te kilka słów.\nSwoje przerażenie ukrywała pod obojętnością. W tamtym momencie naprawdę zaimponowała Niallowi swoją zimną krwią. Nie zawahała się. Pewnie przyłożyła telefon do ucha, sprawnie nie dotykając pistoletu. Wszystkie ruchy robiła automatycznie. W głowie układała formułkę, którą miała wypowiedzieć zaraz po odebraniu połączenia. Nie chciała wdawać się w dyskusje z bratem. Może to dlatego, że bała się w tamtej chwili. Nie była jednak pewna, czy bardziej nieprzewidywalnego zachowania Nialla, czy raczej reakcji Harry'ego. Bądź jej samej. Zdecydowanie sobie nie ufała. Przynajmniej wtedy.\n– Nawet nie wiesz, jak świetnie się bawię.\nKiedy Sky usłyszała jego głos, ręka nieznacznie jej drgnęła. Nagle całe zdanie, które miała przygotowane zostało przez nią zapomniane. Była na siebie zła i nawet nie potrafiła sobie wybaczyć. Co za chora sytuacja. Ale przecież zawsze taka dla siebie była. Rygorystyczna.\n– Harry – szepnęła.\nNiespodziewanie z jej oczu wydostały się łzy. To w sumie trochę zabawne, bo nawet nie poczuła kiedy się gromadzą. A to był kolejny powód jej zdenerwowania na siebie. Skylet Styles płakała przed Niallem Horanem. Największe upokorzenie, jakiego mogła w życiu doświadczyć. Zrobiła to już drugi raz odkąd tu była. Drugi raz pokazała swoją słabość wrogowi.\n– Skyle. O Boże. Kochanie, wszystko w porządku? Czy on cię – w tamtym momencie jego głos również się załamał. – Czy on cię skrzywdził?\n– Harry, powiedział, że jeśli nie przestaniesz, on mnie zabije. – Pociągnęła nosem. – Ratuj mnie.\nWtedy Horan wyrwał z jej ręki telefon i przyłożył do ucha, nie odrywając broni od jej czoła\n– Wiesz, że jestem w stanie to zrobić.\nI się rozłączył. Najzwyczajniej w świecie, bez żadnych ceregieli, zostawiając osłupiałego Harry'ego, który pierwszy raz w życiu bał się tak mocno, że nie wiedział co zrobić. Czuł jednak, że ten strach przeradza się w bezsilność. A to w końcu bezsilność najbardziej niszczy ludzi. Wbrew pozorom, nawet tych najpotężniejszych.\n"Są takie noce, przyjacielu, kiedy świat się kończy. Świat odchodzi i zostawia nas z rozszerzonymi źrenicami i bezradnie opuszczonymi rękoma"\nWow, dość długo mnie tu nie było. I z przykrością muszę Wam oznajmić, że tak właśnie wszystko będzie teraz wyglądało. Wiecie, czasami mam takie chwile, kiedy piszę rozdział i czuję, że mogłabym napisać ich kilka. A potem nagle to znika. I kończę. Zawsze staram się jednak ciekawie zakończyć i mam nadzieję, że to dostrzegacie ^^\nChcę jeszcze tylko powiedzieć, że jak pewnie zauważyliście na blogu widnieje nowy szablon! Jest to robota cudownej Scar, której po raz kolejny bardzo dziękuję ♥\nJeśli chodzi o sprawy organizacyjne, to pojawiła się zakładka "Spis Treści". Są tam również umieszczone daty. W tych dniach mogą pojawić się rozdziały. To są takie wstępne terminy. Zauważyłam, że narzucanie sobie dni i godzin nie wypala.\nPiszcie co myślicie o zachowaniu Nialla. Trochę się wyjaśniło, nie? W kolejnych rozdziałach akcja się jeszcze bardziej zaostrzy! Zostańcie ze mną i naszymi bohaterami! ☺♥\nAutor: Muffy o 18:18\nDominika J 12/05/2015\nNaprawdę super piszesz. Z niecierpliwością czekam na następny rozdział. A tymczasem zapraszam do mnie :\nDziękuję za cudowny komentarz! Na pewno wpadnę <3\nWspaniały rozdział ! :)


tu-kamil 20 listopada 2020 At 19:25\nPop to obraźliwe określenie kapłana prawosławnego stosowane przez katolików i oznacza “klecha”. Na prawosławnego kapłana mówi się ksiądz lub batiuszka czyli ojczulek. Dowiedziałem się w tym roku na wczasach na Podlasiu przy zwiedzaniu cerkwi\nObywatel MK 20 listopada 2020 At 21:05\nkopyr 21 listopada 2020 At 17:52\nDrummond 22 listopada 2020 At 15:11\nEvangero 21 listopada 2020 At 08:38\nCelibat został wprowadzony przez Grzegorza XVII w XI, i miało to podłoże ekonomiczne. W Polsce (w innych krajach pewnie również) jeszcze dwa wieki trwało “utrwalanie celibatu”. Czyli przez ponad tysiąc lat, księża mogli legalnie zakładać rodziny, potem przyszedł “Grzesiek” i zakazał, oficjalnie, bo nieoficjalnie wiadomo jak jest… Moim zdaniem celibat jest największą obłudą/wynaturzeniem kościoła katolickiego… W Biblii w księdze rodzaju jest napisane: “Bądźcie płodni i rozmnażajcie się, abyście zaludnili ziemię i uczynili ją sobie poddaną” (Rdz 1,28)” I nie ma tam gwiazdki *nie dotyczy księży katolickich po XI wieku… W nowym testamencie nie ma słowa o celibacie…Po to Bóg dał ludziom popęd, aby się wiązali w pary i rozmnarzali… Przez celibat odeszło wielu uczciwych księży, którzy się zakochali i nie chcieli żyć w obłudzie. Natomiast zostało wielu księży “obłudników”, kturzy mjaą kogoś na boku… Jak przychodzi do mnie ksiądz po kolędzie, i zaczyna prawić o dzieciach i rodzinie… Aż chce mi się zacytować Linde z Psów: “Co ty kur*a wiesz o dzieciach i rodzinie?! Ale żona mi nie pozwala… 😜\nObywatel MK 21 listopada 2020 At 08:44\nZ kurwą? Do księdza? Taki z Ciebie katolik? 😝\nEvangero 21 listopada 2020 At 09:06\nA czemu nie? Ksiądz to jakiś święty?? 😜 Znam jednego księdza, który starym rowerem w podartej sutannie śmiga do szpitala wspierać wiernych. Ale to wyjątek… Natomiast znam w moim mieście przypadki trzech księży którzy mają tzw “babe na boku”. Dwóch nawet “zmajstrowało” dzieci… Więc czy ten celibat to nie obłuda???? Pomijam księży którzy otwarcie żyją w luksusie. Jeden ma audi z tego roku, drugi BMW z zeszłego roku… Nie ukrywają że lubią luksus… W skali Polski to jest całkiem poważny procent księży. I śmiem twierdzić, że tych z prawdziwym powołaniem jest mniejszość… Czym Ci obłudni księża różnią się od faryzeuszy gromadzących srebrniki…\nEvangero 21 listopada 2020 At 18:07\nP.S. To już ktróryś raz, gdy ktoś po mojej wypowiedzi zakłada że jestem katolikiem… Podobno Polska to otwarty i tolerancyjny kraj… podobno… Bo w praktyce każdy zakłada, że każdy Polak to katolik… I każdy kto ma inne poglądy, wiarę, kolor skóry, orientację jest w Polsce “tolerowany” pod warunkiem że nie mówi tego głośno….\nEvangero 21 listopada 2020 At 08:54\nCo do Prawosławnych, to magiczne słowo “autokefaliczność”… Czyli rosyjski kościół prawosławny popier Putina, ukrainski Zełeńskieko, polski Tuska czy tam Jarka… 😜 W każdym kraju jest niezależny i może popierać kogo chce. Nie ma Papieża czy Cara… Do tego można poczytać o staroobrzędowcach. Byli prześladowali w Rosji, i np. w Polsce mają swą siedzibę w rejonie Suwałk, bo Suwałki byłu z zaborze pruskim… Do tego Unici. Prześladowanie Unitów w zaborze rosyjskim. Czym różni się NEOUNICKA cerkier w Kostomłotach, od innych unickich… Do tego Łemkowie, czym różnili się od Ukraińców. Dlaczego masowo powracali z Unii na Prawosławie w pierwszych latach XX wieku. Po co utworzono Apostolską Administrację Łemkowszczyzny… A i tak komuniści po wojnie wysiedlilii Łemków razem z Ukraincami… Więc w kościele prawosławnym nie jest problemem że rosyjski kościół popiera Putina… bo tam od wieków jest dużo bardziej skomplikowana sytuacja niż w katolickim czy protestanckim


VirTool:Win32/Ursnif.B Usuwanie Przewodnik - Skasować VirTool:Win32/Ursnif.B Z komputera - zakaeniepoprawa\nVirTool:Win32/Ursnif.B Usuwanie Przewodnik – Skasować VirTool:Win32/Ursnif.B Z komputera\nVirTool:Win32/Ursnif.B – Instrukcje Aby Skasować VirTool:Win32/Ursnif.B – Usuńac VirTool:Win32/Ursnif.B\nVirTool:Win32/Ursnif.B komputer osobisty pasożyta przez Trojan rodziny choroby, która jest dystrybuowana przez osobowych hakerów komputerowych w celu maszyny nieefektywne klientów bez uprzedzenia. Ten konkretny patogen trojan może być wykorzystywany do pobierania dodatkowej go i działa kilka bardzo podejrzanych oraz nieetycznych plików wykonywalnych na urządzenia losowo użytkownika i plików danych pochodzi z niebezpiecznych kodów do zrobienia wiele szkodliwych działań. Ponieważ naukowcy odkryli ochrony komputera, VirTool:Win32/Ursnif.B zwykle opierają się włamaniami internetowej Explorer do infekowania dowolnego komputera osobistego. Normalnie, ten konkretny wirus atakuje komputer klientom wewnątrz oprócz przeglądarki lub różnego innego rodzaju BHO, co naprawdę jest. dll i stwierdzono pracować od ekspansji Microsoft Internet klienta. Aby dostać się do komputera wirusa Trojan wirusy nie dostanie zezwolenia bezpośrednio jednak zwykle trwa pomocą zakraplacza Trojan kierować losowych komputera osobistego użytkownika. Jest tak wiele niebezpieczne pobieranie on-line, który zawiera wirusy VirTool:Win32/Ursnif.B i podróż w internecie dołączone wraz z wiadomości e-mail śmieci lub fałszywego programu aktualizacjami.\nSzczególna VirTool:Win32/Ursnif.B nie jest rozpoznawany do zaatakowania bezpośrednio wpłynąć na komputer osobisty, ale, faktycznie wykorzystuje swoje szkodliwe operatorom uzyskać instalując dodatkowe ryzyko szkodliwego oprogramowania do wykonywania czynności bezprawnie pewne szczególne. Wszystko to rodzaj procesu uznaje się wystąpić z wykorzystaniem serwerów internetowych Command & kontrolne tego trojana wirusa wirusy urządzenia docelowego Link bezpośrednio z serwerów C & Chemical. To pozwoli hakerom osobiste komputerze oraz cyber na kucharzy domowych do podjęcia osobistej oraz poufnych informacji użytkownika programu, a tym samym wykonywanie naruszenia ochrony na komputerze. Ten rodzaj działalności z pewnością spowoduje wiele kłopotów w celu konsumenta systemu, a nawet dużej ilości redukcji pieniędzy. Stąd wykorzystanie urządzenia do skanowania systemu Windows jest zawsze zalecane, aby komputer konsumenta do szybkiego pozbycia oraz usuwania wirusów VirTool:Win32/Ursnif.B.\nVirTool:Win32/Ursnif.B – VirTool:Win32/Ursnif.B Usuwanie Przewodnik – Skasować VirTool:Win32/Ursnif.B Z komputera\nJak się dowiedzieć, co najmniej komputer jest zainfekowany, czy nie VirTool:Win32/Ursnif.B\nDodaj liczba złośliwego oprogramowania i wirusów, takich jak wewnątrz komputera, który VirTool:Win32/Ursnif.B zużywają dużą część zasobów komputera i doprowadzić do nieprawidłowego działania komputera.\nVirTool:Win32/Ursnif.B stworzenie sytuacji, w której kradzież tożsamości użytkownika zawsze obawiać się utraty swoich cennych informacji.\nKliknij tutaj aby pobrać i usunąć VirTool:Win32/Ursnif.B Od Hasło PC\nJak odinstalować program VirTool:Win32/Ursnif.B z Win XP\nKrok 2 : Jak usunąć VirTool:Win32/Ursnif.B z Registry Entry\n4. Znajdź wszystkie złośliwe rejestrów wpisów związanych z zakażeniem VirTool:Win32/Ursnif.B i szybko usunąć.\nKrok 3 : Jak usunąć VirTool:Win32/Ursnif.B z Control Panel w systemie Windows XP\n6. Teraz przewijania myszy i wybierz VirTool:Win32/Ursnif.B i inne programy, które twój znalezisko podejrzane lub nie zainstalowane wewnątrz komputera.\nKrok 4. : Jak pozbyć VirTool:Win32/Ursnif.B z Menedżera zadań\nPodręcznik Pomoc proces usuwania odinstalować VirTool:Win32/Ursnif.B z systemem operacyjnym Windows. To jest dobre dla tych użytkownika komputera, który używasz go z więcej czasu i mają doświadczenie, jak pracować z to ustawienie. Ale jeśli jesteś nowy na komputerze i mają mniejszą wiedzę techniczną, to może być niebezpieczne dla komputera. Oznacza Zamiast korzyści trzeba zapłacić ogromne straty, które nigdy nie można sobie wyobrazić off. Stąd W takiej sytuacji korzystać z automatycznego narzędzia do usuwania VirTool:Win32/Ursnif.B.\nAutomatyczne narzędzie do usuwania VirTool:Win32/Ursnif.B: Jak pozbyć się automatycznie VirTool:Win32/Ursnif.B\nKliknij tutaj aby usunąć VirTool:Win32/Ursnif.B\nKorzyści z automatycznego narzędzia do usuwania VirTool:Win32/Ursnif.B\nJak korzystać z narzędzia do usuwania Automatyczne VirTool:Win32/Ursnif.B\n4. Użyj System Guard do ochrony komputera przed VirTool:Win32/Ursnif.B\nUsuń VirTool:Win32/Ursnif.B, usuwanie VirTool:Win32/Ursnif.B, VirTool:Win32/Ursnif.B pozbyć, wyeliminować VirTool:Win32/Ursnif.B, jak odinstalować VirTool:Win32/Ursnif.B, VirTool:Win32/Ursnif.BOdinstaluj, Jak usunąć VirTool:Win32/Ursnif.B, Usuń VirTool:Win32/Ursnif.B\nadmin May 9, 2016 Trojan\n← Instrukcje To Usunąć Guardbox Korzystanie Automatyczny Usuwanie Narzędzie\nDowiedz zgodnie z instrukcjami aby Usuń Xl415.com →


① Znalezione oferty dla "amber"\nOferty noclegowe dla hasła "Amber"\nAugustów, Turystyczna 81, (Hotel)\nNajnowsza opinia: Spędziłem tam z żoną cudowny czas. Aqua Park świetnie wyposażony, a podczas ładnej pogody spacery nad jeziorem i zbieranie grzybków w lesie. Jedzenie w restauracji też ok. (Tomek)\nDwupoziomowy Apartament Salt8Pepper\nGdańsk, Mickiewicza 45/8, (Apartamenty)\nZapraszamy do naszego dwupoziomowego, komfortowego apartamentu (ok. 60 m2 powierzchni użytkowej, po podłodze ponad 100m2) zlokalizowanego na poddaszu klimatycznej kamienicy z 1912 roku Gdańsku. Apartament został zaprojektowany i urządzony z delikatnym powiewem nowoczesności, z myślą o tych... [więcej]\nSopot, Mieszka I 7, (Apartamenty)\nZapraszamy Państwa do spędzenia urlopu w doskonale zlokalizowanym, komfortowym apartamencie w Dolnym Sopocie. Apartament miesci się na I piętrze niskiej kamienicy bardzo blisko plaży (ok. 300m) oraz od serca Sopotu czyli ulicy Bohaterów Monte Cassino i molo (ok. 500 m). Apartament składa ... [więcej]\nSopot, Chrobrego 1a/10, (Apartamenty)\nApartament Patio Mare Amber znajduje się w budynku wyróżnionym za projekt architektoniczny, położonym w centrum Sopotu. W tym apartamencie z własnym wyżywieniem można korzystać z bezpłatnego bezprzewodowego dostępu do Internetu. W tym samym budynku mieści się klub fitness z sauną, a p... [więcej]\nŁeba, Kwiatowa 16, (Kwatery prywatne)\nZakopane, Zamoyskiego, (Kwatery prywatne)\nApartament AMBER zlokalizowany jest w samym sercu Zakopanego. Dzięki takiemu umiejscowieniu mają Państwo blisko zarówno do Krupówek jak i w góry. W odległości około 500 metrów znajduje się Wielka Krokiew oraz wyciągi narciarskie . Nasz obiekt położony jest w pobliżu centralnego Ośr... [więcej]


Bernard Nowak CZTERY DNI ŁAZARZA. Non fui, quod eram, Nunc sum, dum morior. Rozdział I - PDF\nBernard Nowak CZTERY DNI ŁAZARZA. Non fui, quod eram, Nunc sum, dum morior. Rozdział I\nDownload "Bernard Nowak CZTERY DNI ŁAZARZA. Non fui, quod eram, Nunc sum, dum morior. Rozdział I"\n1 Bernard Nowak CZTERY DNI ŁAZARZA Non fui, quod eram, Nunc sum, dum morior. Rozdział I Umówił się z Dorotą koło przystanku. Dziewczyna już czeka, Andrzej nie podchodzi jednak od razu, lecz dawszy z daleka znak że zauważył, skręca do księgarni. Ma szczęście akurat przywieziono nowości; zdążyłby jeszcze zobaczyć blaszane pudło stojącego na zapleczu samochodu. Znudzony kierowca siedzi w szoferce i oparłszy się na plastikowym kole kierownicy dopala resztkę papierosa. Ten od noszenia paczek uprząta papiery i wpycha je do pełnego już kubła. Strużka trocin na brudnych resztkach śniegu znaczy drogę; robotnik jest jak goniec poruszający się po utworzonej z rozkładu domów, trawników i parkingu szachownicy. Widziany z góry obraz ulega skróceniu i chwilami z całej postaci zostaje tylko główka, linia ramion i stopy. Tak jest wtedy, gdy wysuwające się na przemian nogi znajdują się blisko pojemnika; gdy podchodzi do wozu, kąt widzenia ulega zmianie i można widzieć niebieski drelich i zamazane rysy twarzy. Andrzej stoi w kolejce po książki dla dzieci. Zbliżywszy się do lady rozmawia o czymś ze sprzedawczynią (słowa giną w przytłumionym gwarze sklepu), ta kręci przecząco głową, on robi zrezygnowana minę, sięga po portfel i płaci. Teraz idzie ku wyjściu. Nie; dołącza do drugiego z ogonków, kupuje podwójną płytę Demarczyk i owinięty w groszkową obwolutę tom opowiadań Babla. Przez szybę księgarni widzi spacerującą tam i z powrotem dziewczynę: Nieźle dziś opakowana myśli przebiegając wzrokiem postawną figurę i długie, zgrabne nogi. Dorota jest akurat na wysokości przystanku; zatrzymuje się i robiąc coś na kształt skręcającego się wokół własnej osi półobrotu, siada założywszy nogę na nogę. Patrzy z wyrazem zniecierpliwienia w stronę sklepu; Andrzej zauważa to, waha się przez chwilę i prosi ekspedientkę o jeszcze jeden album. Jest teraz w drzwiach księgarni; prawa ręka podnosi brzeg kurtki i wkłada portfel do tylnej kieszeni spodni, lewa ściska pod pachą ryzę papieru; sama dłoń zajęta jest płytami i książką. Andrzej robi zanim udaje mu się do końca zorganizować małą pantomimę i usuwa się przed idącymi ku wejściu ludźmi.\n2 Dorota spieszy z pomocą, uśmiechając się do niego jakby całym ciałem sygnał i znak jednocześnie. Andrzej odwzajemnia uśmiech patrząc jej w oczy i znów przebiegając wzrokiem od stóp do głów. Mówi coś; Dorota kiwa głową, on pochyla się w jej stronę i wolną ręką dotyka ramienia. Dziewczyna słucha uważnie, a gdy on kończy, uśmiecha się znowu, podnosi dłoń na znak pożegnania i robi krok do tyłu. Jeden, drugi, potem większy, a teraz odwraca się do niego plecami i odchodzi. Andrzej patrzy za nią przez chwilę ( Zdrowe ma turbo ta mała, no ) i odwraca się także i rusza w przeciwną stronę. Dziewczyna idzie wzdłuż wystaw, rzucając na nie w przelocie okiem Światełka pierwszych choinek oprószają lekkim blaskiem papierowe dekoracje. Już prawie wplątała się w zajęty przedświątecznymi zakupami tłum. Andrzej dochodzi do rogu budynku i skręca przy samej ścianie; zza następnego wyjeżdża aluminiowa buda samochodu i ostrożnie, by nie oberwać narożnika, wytacza się ku głównej ulicy. Winrych mija pierwsze trzy wejścia ustawionego na zapleczu sklepów bloku i znika w czwartym, od lewej strony licząc. Nie korzysta z windy; wchodzi na drugie piętro i zatrzymawszy się naprzeciwko schodów naciska na guzik dzwonka. Przyciska jeszcze raz, rozgląda się dokoła, a teraz wyjmuje klucze i nerwowymi ruchami manipuluje przy zamku; wygląda trochę jak przedpołudniowy złodziej. Przekracza szybko próg i zamyka drzwi nie przekręcając gałki zasuwy. Zagląda do dużego i małego pokoju w mieszkaniu jest pusto. Ściąga szalik, czapkę i rzuca je na etażerkę; w tym momencie otwierają się drzwi staje w nich Dorota. Przynaglana ruchem ręki przekręca za sobą klucz na klatce słychać jego krótki chrobot. Po minucie wszystko cichnie. Gdzieś na górze stuka blaszana winda, szyb wypełnia się szumem, potem drugie stuknięcie; krótki pisk wyjściowych drzwi i cisza. Teraz przygotowują miejsce. Najpierw trzeba zdjąć pościel, wyjąć z łóżka materac i położyć go na parkiecie. Postawić na materacu stolik, przykryć blat kocem, na kocu rozpostrzeć folię i dopiero na to maszynę. Dorota robi resztę: włącza radio i otwiera na oścież drzwi łazienki tak, by oparłszy się na wejściowych, tworzyły wraz z przewieszonym przez nie drugim kocem izolująca od klatki schodowej warstwę. Dla dodatkowego szmerku dziewczyna odkręca lekko kran nad wanną, a następnie nastawiwszy wodę znosi do pokoju popielniczki i wykłada na drugą z etażerek zapas papierosów. Andrzej kończy mieszanie farby i przelewa ją ostrożnie do butelki, na którą nakłada spęczniały od niewłaściwego używania smoczek. To niemowlę musiałoby mieć ze czterdzieści kilo śmieje się Dorota. Weź, proszę, rozpakuj i roztrzep papier, dobrze? Co pijesz, herbatę czy kawę? słyszy w odpowiedzi.\n3 Teinę, ale za chwilę. Nie chce się dać Suwerenna I głośno: Chodź, pomożesz naciągnąć. Dziewczyna przerwawszy wyjmowanie ryz podchodzi do powielacza. Kręci powoli korbką, gdy on rozprasowuje matrycę na wałku. Chińska? rzuca instynktownie. Uhm. Poprawia coś przy powielaczu, gdy ona przynosi herbatę, stawiając jedną szklankę na stoliku, drugą na etażerce. Rozkłada ponownie na papier; z wiszącego na ścianie portretu patrzy na nich nieznany mężczyzna jego oczy śledzą każdy ich ruch, obojętnie w którym miejscu. No, można zaczynać i bierze do ręki butelkę z farbą. Dorota podnosi się z kucek i ostrożnie, jakby bała się coś stłuc, zagląda mu przez ramię. Papier szeleszcząc wysuwa się z drugiej strony, jeszcze nie bardzo zadrukowany. Dziewczyna bierze kartkę i przygląda się wydrukowi. Następne będą lepsze mówi Andrzej trochę za szybko, najwidoczniej chcąc uprzedzić jej ewentualne uwagi. Chcesz papierosa? Dziewczyna podchodzi do niego z paczką w ręku. Później. Wyjmij z szafy śrubokręt i kombinerki. Straszne z ciebie skorpionidło próbuje jeszcze raz, ale Andrzej nie pozwala jej dokończyć. Przestań z tymi bzdurami, weź się do roboty. Dorota znika w drugim pokoju, on zatrzymuje powielacz i pociąga ze szklanki mały łyk herbaty; gorąca, musi jeszcze odczekać. Sięga po zapałki i papierosa, ale nie zapala; trzymając go w opuszczonej ręce zbliża się teraz do etażerki i miesza farbę dolewając rozpuszczalnika tak długo, aż uzyskuje konsystencję śmietanki. Podnosi kijek i patrzy, jak reszta smołowatego likworu spływa do słoika; odstawia go na wyścieloną gazetami półkę. Torba służąca do ekspedycji stoi przy ścianie; podchodzi i szuka czegoś wyciąga krem. Niewielka ilość pod paznokcie, na dłonie kartoflanka, zakładanie rękawiczek i już na dobre może się wziąć do druku. Lubisz to robić, nie? Dorota wyjmuje mu z ręki papierosa i podpala; zwraca go z delikatnym śladem szminki. O czym mówisz? O tym, czy o t y m? No, co do tego, to nie mam wątpliwości śmieje się, zadowolona z symetrii. Lubię tylko rzeczy zakazane kończy rozmowę pochylając się nad maszyną. Zdejmuje sweter, koszulę i nie patrząc w stronę dziewczyny podaje jej skłębiony tłumoczek. Gorąco tu jak w kotle mówi czując, że Dorota mierzy go taksującym wzrokiem; obnażony tors porusza się w rytm dobrze już rozkręconej korbki. Byle się nie zaczęło chrzanić dodaje,\n4 mówiąc bardziej do siebie niż kogokolwiek; nie może się uspokoić. Spójrz zwraca się teraz do dziewczyny ten już całkiem elegancki. Będzie dla pana porucznika Do Izby Pamięci. Dorota milczy; najwyraźniej nie ma zamiaru śmiać się z jego żartów. Andrzej zmienia temat. Ułóż wydrukowane na półce, dobrze? Widzi ją kątem oka; dziewczyna wstaje, zgniata żar papierosa i wziąwszy z odbiornika zadrukowane kartki stuka nim o brzeg stołu. Jest wyraźnie zła: to za brak dostępu. Kończąc druk pierwszej strony, dziewczyna pomaga założyć nową matrycę; zużytą zawija w niedodruki i wrzuca do kosza. Mała przerwa: Andrzej ostrożnie, by nie pobrudzić paczki, sięga po papierosa. Mieszkanie przesiąknęło już odorem farby, dymu i rozpuszczalnika; chłopak wstaje i narzuciwszy na ramiona sweter, otwiera balkonowe drzwi. Ona obserwuje go zmrużonymi oczyma, jakby chcąc zorientować się w szansach. Wyczuwając to, mówi trochę spłoszony: Wiesz, ostatnio jak tu byłem Acha przerywa sam sobie nie zapomnijmy o kuble; właściciel miał pretensje, że zostawiłem pełno śladów. No więc ostatnio peroruje dalej wyobraź sobie, że ktoś dzwonił. Pukał do drzwi, próbował też otworzyć kluczem możesz sobie wyobrazić, jak się czułem Podwójny błąd; wcale go nie słucha: stoi przed umieszczonym na drzwiach szafy, odbijającym ostatnie promienie zachodzącego słońca, lustrem. Zawsze zostawiam klucz w zamku trzyma się kurczowo zadanego sobie raz na zawsze tematu. jednak wtedy od razu wiadomo, że ktoś jest. Myślałem: Trzy latka, czy pięć?, nic więcej. Drugie piętro, pod oknami niby trawnik ale ucichło. Poszedłem do ludzi, którzy pośredniczyli w załatwianiu tej mety nie miałem siły kończyć wiesz, co się okazało? Wyobraź sobie zwraca się do dziewczyny jeszcze mocniej, ta siada z rezygnacją że zapomnieli powiadomić o dniu druku i gospodarz dobijał się do własnego mieszkania! Nie zdążyli, kurwa, no! Czuje, że przesadził: przez ostatnie zdanie przebija egzaltacja. Wstaje, by zatrzeć wrażenie, dopala papierosa i zamyka balkonowe drzwi. Dorota podnosi się także jakby chciała spróbować, czy jednoczesność ruchów może choć trochę przybliżać; z lustra patrzy na niego dwoje czujnych, pełnych wyrzutu oczu. Podłóż czysty, a zadrukowany od razu do nesesera ściąga ją z obłoków na ziemię. Dziewczyna bierze się do roboty, znowu zborna i sensowna. Druga strona idzie lepiej: z przyjemnością kręci korbką, czując w dłoni jej wyślizgany przez poprzedników owal. Najlepiej byłoby robić wszystko samemu, obywając się bez towarzystwa i niepotrzebnych komplikacji. Idealna konspiracja, tylko że w razie wpadki Tak mu się wydaje; zapomniał, że bez pomocy i opieki innych nie mógłby jak przez wiele lat zrobić nic. Kończą, pakują biuletyn do torby i biorą się do porządków tak samo, tylko w odwrotnej kolejności, wyciera powielacz nasączoną denaturatem szmatką, owija w koc i wstawia do szafy.\n5 Czyścioszek z ciebie; musi błyszczeć jak lusterko No, właśnie: jedno więcej. Andrzej przechodzi do łazienki, ona siada na krześle najwyraźniej nie ma zamiaru wychodzić. Pochylony nad wanną zmywa farbę z rąk: wokół skórek nagromadziła się cienka warstewka czerni, która dla wprawnego oka nie zostawi żadnych wątpliwości. Na dokładne oczyszczenie nie ma jednak czasu, doszoruje w domu. Dowód dla Ewy Jeszcze trochę, a będą jak pozorujący pracę malarze. Wodospad z kranu spłukuje wymieszaną z proszkiem farbę i płynąc do kratki, pozostawia na bokach wanny brudny, przyczepiający się do zdartej emalii ścianek ślad. Pamiętać o piecyku, bo wypieprzy całą chałupę. Dopiero by się wybebeszyło!. i kosz. Jak praczki nad strumieniem bierze do ręki prysznic i zmywa dno jest czystsze niż przedtem. Pewnie ją jednak bzyknę koncypuje coś jej się należy. Usługa za usługę Opuszcza klatkę łazienki i wraca do pokoju. Masz pilniczek? rzuca w stronę dziewczyny; będzie brał na błysk. Dorota podaje bez słowa, zajęta oglądaniem papierosa i paznokci. Podchodzi z boku i omijając szyję opuszcza rękę na jej piersi; nie musi hipnotyzować rozmową, zrobił to zupełnie nieźle parę miesięcy temu. Sama wchodzi w ręce, więc co? wymyśla najłatwiejsze usprawiedliwienie. Łaskocze Dorota przyciska rękę przechyloną głową, udając, że papieros i dłoń są nadal bardzo interesujące. Andrzej czeka, dopóki ona nie wstanie i nie zadeklaruje się całkowicie; obejmuje ją tak, że wygląda to na czułość. Ale trwa krótko. Teraz dziewczyna otacza go ramionami w pasie, a głowę opiera na obojczyku; spadające włosy zakrywają twarz. Jego ręce wędrują pod sweter i przesuwają się na wysokość stanika: jednak zostaje tam, a druga wydostawszy się na światło zmierza bez dłuższych ceregieli do powiększonego materiałem dżinsów wzgórka. Nieźle wykombinowane: twarda osłona i te delicje. Zna się Stary na kontrapunkcie Zapuszcza palce we włosy i nawijając na nie kosmyki pociąga leciutko, by połączyć chwile oczekiwania z małymi, zapowiadającymi możliwość większych, dawkami bólu. Nie trzeba nawet zerkać na twarz efekt pewny. Środkowy palec trafia na mały supełek dziewczyna wzdryga się, jakby ktoś dotknął jej zwoju nerwów. Przechodzą do małego pokoju. Andrzej dotyka jej pleców tak długo, aż ciało nastroszy się maleńkimi basztami gęsiej skórki. Rzuca okiem na odbicie w lustrze, ile w nich było napięcia. Czuje się tak, jakby podglądał sam siebie. Oczy Doroty są szczelnie zamknięte. Wysyła następny pocałunek; dopiero w tej chwili przegina się w jego stronę i przyciska kurczowo, że bez wyrzutu zastyga oparta i wtulona. Stoją na środku, o krok od z lekka katafalkowatego łóżka, pochłaniani powoli przez szarówkę dnia Andrzej czeka, aż Dorota wygrzebie się z sentymentalizmów i będzie w stanie przejść do rzeczy.\n6 Noo, zanosi się na dłuższe mizdrzenie, nie zdążę rozwieźć. Może maleńkie przyspieszonko? i podrażnia powiększone już stuki. Nawet one stwardniały, chcąc w przyspieszonym kursie dorównać sytuacji, tylko dziewczyna nadal niezdecydowana. Próbuje przechylić ją w stronę posłania. Nie, proszę cię Przełamując opór dziewczęcego kręgosłupa kładzie ciało na chłodnawy koc. Przysuwa się szybko jak mistrz ceremonii, który boi się wypaść z rytmu i stara się wsunąć kolano między podkurczone nogi. Uda są ściśnięte, trzeba więc odwołać się do wypróbowanego sposobu: wpycha kolano na wysokości łydek i rozszczepiając uścisk rozluźnia zwarcie. Teraz drugie i po kłopocie. Dorota ulega z zamkniętymi oczyma. Leży nieruchoma, jakby w innym porządku piersi rozpadły się na boki, ręce są bezużyteczne, a włosy strzegą wyrazu odwróconej twarzy. Ukryty przez dom i zmierzch, zwolniony od patrzenia w jej oczy, odwraca dziewczynę na bok i, pochyliwszy sylwetkę ciała w przód prawie jakby się chciał wdrapywać na szczyt bodzie głową w niewidoczną przeszkodę. Dorota nie wytrzymuje i poddana regule bezwarunkowego refleksu znów bierze go w ramiona. Nie tak mocno, kochanie. Zwalnia usatysfakcjonowany teraz może chwilę odetchnąć: Niezła próba na zawory. Do akcji wchodzą dłonie; jedna zajmuje się obróbką piersi, palce drugiej przebiegają wzdłuż szczytów i z wysokości kontrolują sytuację. Ściśnij mocniej, dobrze? dolatuje ją z góry, teraz pomruk aprobaty, nagroda za dobrze wykonane polecenie. Przysuwa ją sobie bliżej; tak jest idealnie. Przyciska wargi do szyi i podążając skokami przyssawki w górę, błądzi językiem po pokarbowanych labiryntach zagłębień, grzbietów i przełęczy różowy płatek małżowiny zdaje się być stworzony specjalnie do schrupania. Zerka na twarz: zamknięte oczy, rozpalone policzki, uchylone usta zupełnie rozbrojona. Tylko zaciśnięte na plecach ręce ograniczają swobodę: Andrzej czeka, aż dziewczyna zluzuje nelsona i umożliwi dalszy ciąg. Teraz idą równolegle: Andrzej przesuwa się w dół i przystępuje do decydującej fazy przez gorącą twarz dziewczyny przebiega grymas. Prawie ugotowana, brakuje kilkudziesięciu sekund, które trzeba wytrzymać nie będzie czasu na powtórki. Bylem zdążył wyskoczyć Nie pytał czy można, a teraz jakoś głupio: nawet nie miał czasu włożyć pod poduszkę. Trudno, będzie leciał na bosaka. Łuk kręgosłupa napina się, filtry z trudem trzymają obydwoje dochodzą do zenitu. Nie, Andrzeju, błagam dziewczyna wyrzuca z siebie ostatnie rezerwy. Zaciska zęby, oczy miotają się po orbitach z białym błyskiem strachu, ciało wykręca się, zastyga i prawie natychmiast rozluźnia; mięśnie rezygnują z dalszego stawiania oporu. Andrzej zamyka oczy i przyciąga ją jeszcze bliżej; Dorota całuje obnażony tors jakby łapała oddech każde dotknięcie ust kończy się\n7 ledwie słyszalnym świstem. Teraz przyspiesza: skoncentrowany na podnieceniu uderza raz za razem, kurczy się i drętwieje, aż nagle odskakuje jak oparzony i natychmiast pada na dziewczynę ściskając penis dwoma podbrzuszami. Sperma zlepia ciała mażąc brzuchy i sklejając polokowane włosy wzgórków. Chwila na dojście do siebie i podnosi powieki. Koniec. Zaczynają się pocałunki: obejmuje go dłonią za szyję, a przyciśnięte do policzków usta przesuwa ostrożnie w stronę warg. Pozwala na to i zamyka oczy. Palce przesuwają się po brwiach i schodząc łukiem na kość policzkową wracają wierzchołkiem nosa i wąskim przesmykiem między brwiami na rozległe płaty czoła. Nie broni się zbytnio, wiedząc, że to nieuniknione; potrzebuje zresztą chwili odpoczynku. Wiesz dolatuje go z przesuniętych do ucha ust mogłabym cię tak całować całe życie. Hm, trochę długawo Powstrzymuje się jednak od komentarza: Parę tekstów musi sprzedać, trudno. Czeka na więcej, ale ona nie mówi już nic. Splata palce z jego dłonią i w atawistycznym odruchu podnosi całość konstrukcji do ust. Spogląda zawstydzona w kierunku głowy, tak jednak nic się nie dzieje; widziana od doły broda porusza się jednostajnie, jakby żuł gumę. Bardzo mi z tobą dobrze, wiesz? wypuszcza z siebie i przycicha; Wstaw jakiś bałach, bo aż nieprzyzwoicie. Co ją dziś wzięło? Nie musi: zorientowała się i zaprzestaje dalszych prób. Leżą w milczeniu czekając, aż upłynie zezwalający na pozbieranie się z barłogu czas; lustro ogląda obojętnie uchylające się parzystości ciała. Dorota z głową odwróconą patrzy w ścianę. Wiesz odzywa się dziewczyna dziwnym tonem. Nie chcę się już więcej spotykać. Andrzej sięga po papierosa. Nigdy mnie nawet nie przytulasz Daj mi też próbuje włączenia w akcję; Andrzej podaje jej małą paczkę. Dym unosi się pod sufit i rozsnuwa w ledwie widoczną mgiełkę. Przestańmy się widywać dawkuje dalej. Nie dzwoń już do mnie, dobrze? Zerka w jej stronę; popiół z papierosa może w każdej chwili spaść. Ostrożnym ruchem przysuwa popielniczkę bliżej tak jakby ten gest miał starczyć za pojednanie. Dochodzę do wniosku, że Żeś taki sam, jak inni. Andrzej milczy. Teraz, poniewczasie, ma do siebie pretensję, że znów dał się wciągnąć; czuje się jak oblepiony ławicą remor. Kiedyś sądziłam zaczyna po księżowsku i urywa. Powiedz coś, bo nie wytrzymam! hamuje wybuch, a teraz, oparłszy się na łokciu (pierś wisi jej śmiesznie) prawie krzyczy: Czy choć raz pomyślałeś, co ze mnie robisz? Pogotowie seksualne znalazłeś, czy co?! Ze złą, opiętą mięśniami twarzą opada na poduszkę i naciąga koc aż pod brodę. Nie rozumiem, jak ona to znosi.\n8 Kto? No, twoja żona. To jakiś anioł. Tylko nie zaczynaj tu żalów! Nie wiem. Myślę Myślisz? To nie do wiary! Teraz Andrzej podrywa się i opiera na przedramieniu. A ty nie wiesz, czemu to robimy?! My, bo przecież cię nie gwałcę! Więc mi tu nie moralizuj i nie rób ze mnie skurwysyna. Obydwojeśmy dobrzy, jeśli już. Tyle tytułem ustaleń. Zaciąga się dymem i zaczyna tekst innej bajki. Nie widzisz, że robimy to, by czuć się bezpieczniej? Znana sprawa; jesteś po trochu jak tamte łączniczki Jędrusiu, co mi tu będziesz opowiadał znam tę taśmę na pamięć wyhamowuje jego zapędy. Wykładowca się znalazł! prycha z lekceważeniem. To miło, że pamiętasz Robiliśmy to, bo mieliśmy ochotę i ty i ja. A teraz zaczynasz się boczyć, że niby samo ciupcianie. Nie bądź przynajmniej trywialny. Wiesz, kiedy ci się zmieniło? Stary chwyt Jak ci powiedziałem o Ewie. Więc powiem ci jeszcze, że robię, by było ciekawiej. Mniej nudno, wiesz? Nudzisz się ze mną? Ach! Nudzę się już i ze sobą! Zobacz: jest miło? Przyjemnie? To dobrze, to już coś. Po co od razu wyciągać najcięższe armaty? Trochę radości, oddechu, luzu chyba każdy ma prawo, co? Wiesz? odzywa się, jakby go w ogóle nie słuchała. Nie jestem przekonany, czy to lepiej dla twojego dziecka Że będzie z tobą, ale bez miłości. Lekturę pedagogiczną czytałaś? odpala bez namysłu.. Dziewczyna podnosi się gwałtownie i sięga po sweter. Pardon, nie chciałem I próbuje przełamać sytuację jeszcze inaczej: Oczywiście, można spytać, jak to łączę z no, z kręceniem korbką. Ale to się miksuje samo, nie za darmo zresztą. Mówisz to każdej? Spuszcza nogi na parkiet I dają się złapać? Ze mną w każdym razie koniec: to masz z głowy. Pochyla się i szuka w ciemności wyłącznika lampy: światło. Ubiera się; szuranie stóp, trzask gumek i elastycznej bielizny. Zapomniałbym Jeszcze coś niejasne? Proszę, to dla ciebie I podaje jej album Demarczyk. Ach, rozumiem; na otarcie łez! Nie reaguje.\n9 Na klatce odpowiada mu krótkim Cześć i kieruje się do drugiego wyjścia; symetria zostaje złamana do reszty. Zrobiło się późno; trzeba rozwieźć nakład taksówką. Jadą teraz na Czuby, prosto pod prąd wracających z kościoła samochodów i nieprzebranych szpalerów ludzi, tak gęstych, że wylewających się chwilami na jezdnię. Jest przekonany, że to w związku z jakimś świętem, lecz kierowca wyprowadza go z błędu. Na dwa dni przyjechał do miasta Nardelli i prowadzi tu uzdrowicielskie seanse. Mrowie chorych i cierpiących idzie przez cały dzień jak do cudownego źródła. Myślałem, że pan także zagaduje taksówkarz, przyglądając mu się w lusterku. Koło samego kościoła zmuszeni są przystanąć tutaj ulice należą już całkowicie do pieszych. Światła samochodu uderzają w las ciemnych sylwetek, które prawie że dotykając maski opływają go ze wszystkich stron. Dobrze, że to peryferie odzywa się znów kierowca Zablokowaliby całe śródmieście. I tak zablokowane odpowiada Andrzej. Jest zadowolony, że za pomocą banalnej rozmowy może się oderwać od związanych z Dorotą myśli. Tak? A co znowu? Feralna trzynastka. Ach rzeczywiście! Jeszcze tam dziś nie przejeżdżałem. Za oknem kłębi się jak w ulu. Porządkowi z białoczerwonymi opaskami sprawdzają karty wstępu i wpuszczają kandydatów na przykościelny cmentarz. Tłum potencjalnych ozdrowieńców przeciska się przez wąską gardziel przejścia i zajmuje miejsce w kwadratowych sektorach. Przypominają mu się inne opaski, ale nic nie mówi; w najlepszym wypadku facet weźmie go za kapusia. Na czym właściwie polega jego metoda? Dokładnie nie wiem, ale moja mówiła, że to inaczej niż u Harrisa. Żona była? Oczywiście. Kierowca odwraca głowę i uśmiecha się porozumiewawczo. Ona musi być wszędzie. Ustawiają się w szeregi i podają sobie ręce, a on kieruje z platformy i ten jego duch płynie aż do ostatniego. I to się jakoś czuje? Panie, nie wiesz pan? Ludzie chcą w coś wierzyć. No tak zgadza się na zakończenie. Terapia grupowa; razem czują się lepsi dodaje trochę na wyrost.\n10 Przypominają mu się dwaj koledzy, którzy po wprowadzeniu stanu wojennego rzucili się w wir działalności, a potem nie widząc natychmiastowych efektów zaczęli przesiadywać całymi popołudniami w kościele. Już nawet ksiądz ich wyganiał ( Kobietom byście pomogli! ), więc zapisali się do chóru i trzy razy w tygodniu ćwiczą suplikacje. Dalej pana nie zawiozę szofer zatrzymuje wóz. W tamtym tygodniu musieli mnie wyciągać traktorem. Miasto błotem brukowane zgadza się Andrzej i płaci. Bierze neseser i rusza ku blokowi. Na górze krótki dzwonek, potem dłuższy, hasło, podanie paczki i wraca do czekającej windy. Idzie teraz w kierunku postoju. Z daleka widzi, że tamtej taksówki już nie ma, może być spokojny. Wręcz tą samą drogą; samochód z trudem przedziera się przez tłum. Dopiero za rondem wjeżdżają w prawie pustą wiodącą ku dworcowi arterię. Tu, potem Tatary i nigdzie więcej nie dam rady. Na Czechów wezmę razem z maszyną Poszła to poszła, Bóg z nią wraca myślami do Doroty. Szkoda, bo w tych grzechach była przednia. Bijący w nozdrza odór cukrowni informuje, że znajdują się blisko celu. Wysiada wcześniej niż potrzeba, przecina mały placyk i dochodzi do tylnej części okolonego ogródkiem domku. Przedarłszy się przez zaniedbany sad, wystukuje znak na znajdującej się tuż nad ziemią szybie okienka. Zasłona odsuwa się, w żółtym świetle miga czyjaś twarz, firanka opada; teraz szuranie kroków w drewnianej sionce. Drzwi się uchylają mężczyzna z kłódką staje na progu. Noo mówi podając dłoń. Zaczynałem się już denerwować. I wskazuje na widoczny przez zasłonę drzew stacyjny zegar. Wszystko w porządku uspokaja Andrzej. Maleńka awaria. Człowiek czeka ponad godzinę. Co ja za to mogę? Przeproś go. A ty przeprosisz jego starą, dobra? Bierze dwie duże paczki i salutując do pustej głowy odwraca się na pięcie. Będąc już w sionce, dorzuca jeszcze przez ramię: Idź lepiej koło bazy jest ich dziś pełen dworzec. O kay mówi Andrzej z uśmiechem; zwiadowcze nawyki eks sierżanta przyprawiają go o dobry humor. Słuchaj przypomina sobie w ostatniej chwili. Miałeś mieć coś dla mnie. Tamten zatrzymuje się i drapie z zafrasowaniem po karku. Powiem ci szczerze: mam, ale Ledwie dla moich starczy. Ci twoi chodzą do biblioteki, a tamci No zgoda. Znika w sieni i za chwilę wraca z dwiema niewielkimi paczkami. Andrzej bierze i wbrew przestrodze kieruje się w stronę dworca; musi kupić papierosy.\n11 A tam rzeczywiście aż niebiesko. Ściśnięte paskami brody srożą się na każdym kroku, ale oczy jeśli spojrzeć uważniej są już tą zabawą najwyraźniej znudzone. Wzięci w sołdaty chłopcy łażą po stacji bez większego przekonania, starając się pozostać choć kilka kroków w tyle za służbowo wyprężonym szefem odwachu; tylko on jeden przejął się nowym ukazem. Równie znudzeni są pasażerowie ani jedni, ani drudzy nie zwracają na siebie większej uwagi. Ten okupant czy inny, wszystko jego miną jak poprzednicy. Andrzej wciska się między załadowane ludzkimi chmarami ławki i staje w kolejce. Nagle czuje, że ktoś chwyta go za łokieć. Panie szanowny, bilety do Hrubieszowa to tu? Opanowuje się prawie natychmiast; okutana w chustkę babina przygląda mu się z zainteresowaniem. Nie, proszę pani, to tamta kolejka. O Jezu, jak dużo wzdycha kobiecina patrząc na niego chytrymi oczyma małej kombinatorki. A w tej by nie można? Andrzej śmiejąc się kręci głową; już odreagował. Gdzie oni, panoczku, tak jadą? dziwi się, towarzyszka. Pewnie na ziemie odzyskane To są proszę pani repatrianci żartuje. To na tej wojnie też my coś odzyskali? pyta się szybko stara i chowa uśmiech za osmoloną chustkę. Do widzenia panu, wesoły z pana człowieczek. Dobrej żony panu życzę, wesoły panie i odchodzi szurając walonkami. Najbliżsi z repatriantów podnoszą na chwilę głowy, patrzą półprzytomnym wzrokiem i chowają się na powrót w głębiny szarych gałganów. Kupiwszy zapas tytoniu przeciska się do wyjścia, okraczając porozstawiane tobołki; neseser i paczki z papierosami upodobniają go do zwyczajnych podróżnych. Stoi w drzwiach patrząc z góry na przykryty kopułą światła plac; teraz idzie niespiesznym krokiem w dół, grając instynktownie rolę niepewnego na obcym terenie przybysza. W ostatniej chwili wskakuje do autobusu. Tłum o ołowianej cerze jakby tu wszyscy pracowali w kopalniach popycha go raz do przodu, raz do tyłu; pod nogami plącze mu się neseser. Dopiero przy bazarze robi się luźniej: siada przy oknie, starając się upchnąć bagaż pod siedzenia to w nadziei, że w razie czego będzie się mógł go wyprzeć. Przed czerwonymi światłami zrównują się z czekającym na zmianę sygnału trolejbusem. Andrzej z ciekawością zagląda do tych, z którymi, oddzielony podwójną szybą, jechać będzie przez chwilę w jednym kierunku. Natrafiwszy wzrokiem na kobietę o rysach tak nieregularnych, że byłaby wymarzonym modelem dla Picassa, z trudem powstrzymuje uśmiech. Reszta zamkniętych\n12 w szklano blaszanym inkubatorze androidów nie wygląda zbyt interesująco; poddani codziennej putryfikacji, upodobniają się w marnym świetle do zrezygnowanych pasażerów wjeżdżającej w fantasmagoryczny krajobraz więźniarki. Nic to myśli Andrzej. Idą święta: naród się obmyje, poubiera, podje będą wyglądać jak żywi. Trolejbus rusza pierwszy ma niespodziewanie lepszy start i trzymając się drucianej orbity z każdą sekundą przesuwa się o kilka centymetrów do przodu. Andrzej odnosi wrażenie, że jakiś kosmiczny nauczyciel chce mu przypomnieć einsteinowską zasadę względności. W ostatniej chwili widzi jeszcze dwóch gestykulujących ku niemu z tylnego siedzenia chłopców rozbawieni przesyłają mu tajemnicze znaki i próbują wyrazić coś rozhuśtanymi w dowcip minami. Ich usta wykrzywiają się w niesłyszalnych dramatycznie wykrzykiwanych słowach. Zdąża jeszcze odwzajemnić się porozumiewawczym uśmiechem na skrzyżowaniu autobus skręca w lewo i zaimprowizowane doświadczenie dobiega końca. Bogdana nie zastaje ma drugą zmianę. W domu jest tylko żona. Wyjąwszy z torby przeznaczone dla punktu paczki kładzie je na blokującej przedpokój lodówce. Niech pani to dobrze schowa, pani Zosiu. Zawsze myślę, że dzieci państwa wiedzą za dużo. Pan się nie martwi, panie Radku nie znają tu jego prawdziwego imienia. Prędzej pan sypnie, niż one ukazuje w uśmiechu przerzedzone zęby i natychmiast ściąga wargi. Znają się prawie dwa lata, ale ciągle jest skrępowana. Drucikami. Napije się pan herbaty? Nie, dziękuję bardzo, muszę lecieć. Jak zwykle ośmiela się. Przekazać coś Bogdanowi? Tylko to wskazuje ręką na pakunki. Będzie wiedział. Ale lepiej niech pani to sprzątnie; będziemy spać spokojniej. Nie ma mowy o zdążeniu gdziekolwiek więcej: Najważniejsze objechałem stara się zbagatelizować opóźnienie. A z czwartego biorą i tak jutro. Na placyku przed sklepami po drodze z fabryki do osiedla mija go znajoma sylwetka. Cześć Radek mówi z mroku czarny kadłub; dopiero wszedłszy w światło wystawy objawia się jako Bogdan. Ty nie w pracy? Wróć na chwilę rzuca i nie zatrzymując się omija go jak nieznajomego. Kiwa głową na zgodę i skręca, by nie deptać tamtemu po piętach, do spożywczego. Zdegustowany, z obojętną miną jak ubek, którego bawią już tylko polowania na ludzi przechodzi wzdłuż regałów. Cztery oparte o ścianę panienki zerkają na niego z niechęcią; zbliża się osiemnasta. Co one tu robią, lubelskie krasawice? myśli. Chyba pracują; gdyby one nie pracowali, to by one tak nie stali Majonez u was jest? pyta znienacka.\n13 Już zamykamy to ta wyższa, bystrzejsza. Nie ma. A co jest? Patrzą na niego, jakby spadł z księżyca. To, co widać. Acha odpowiada błyskotliwie. Chce dodać coś jeszcze, ale nic szczególnego nie przychodzi mu do głowy; zresztą tamten już chyba odszedł. Zostawiwszy pusty koszyczek przy kasie (kasjerka w ciąży) wychodzi. Bogdan siedzi przy stole i zajada makaron z jajkami. Na jego widok podnosi się i idzie do kuchni po popielniczkę. Stało się coś? pyta Andrzej. Zapomniałeś o zasadach? Co ty? Noc, że oko wykol No, no, złe nie śpi. Zapalają. Bogdan patrzy na tylko co przyniesione paczki, zerka na Andrzeja, a teraz odwróciwszy wzrok pyta: Co tam znowu masz? Gazetę i dwie rzeczy; referat Chruszczowa i o rewolucji na Węgrzech odpowiada udając, że nie zauważył jego niechęci. Co ty dzisiaj tak wcześnie? Nie mają co robić wyjaśnia żona. Materiału brak. Ile pan słodzi, panie Radku? Półtorej, jeśli można. Można, można, czemu nie? błyska oczyma z konwencjonalną zalotnością, którą może teraz kokietować; mąż w domu. Po ile? Bogdan wzdyma wargi, robiąc zawczasu pełną dezaprobaty minę. Dziękuję bardzo mówi do kobiety stawiającej na blat stołu dwie szklanki w metalowych koszyczkach. Chruszczowa po sto pięćdziesiąt, a ta druga po dziewięćdziesiąt. Z pierwszej dycha dla Komisji. Cenę drugiej, jeśli chcecie, możecie zaokrąglić, oczywiście informując. Razem jest zresztą napisane dwanaście kawałków. Pamiętaj o dwóch do biblioteki dodaje, jakby chciał zmienić temat. Bogdan milczy chwilę, pociąga kluboro i nie patrząc w oczy mówi: To ci nie pójdzie, Radku. Ludzie chcą czegoś innego Za dużo i za drogo dorzuca. Czego za dużo? Andrzej zaczyna się denerwować. Na dziesięć tysięcy ludzi za dużo? A sześć stów za pół bani, to nie za dużo? Milczenie, więc przyciska jeszcze: Skąd ty wiesz, czego ludzie chcą? Wróżb Michaldy, tak? Może ty nie chcesz, i tyle! Mnie to nie musi pójść dodaje już spokojnie. Puszczę wśród studentów, nie ma zmartwienia.\n14 Sięga po papierosy paczka jest pusta. Waha się, lecz nie chce mu się wstawać po nową. Zapal mojego Bogdan posuwa po blacie biało czerwone resztki. Nie, dziękuję. I łagodzi: Kaszlę po nich. No to czego chcą? Wyszyński by poszedł I coś o Katyniu klaruje nieco speszony, pomagając sobie dla śmiałości ręką. Zapiski jeszcze będą, ale Katyń dopiero w przyszłym roku.. To co oni? denerwuje się, ale jakby trochę na wyrost, jakby chcąc doszlusować do reakcji Andrzeja. Robią takie bzdury, a rzeczy potrzebnych nie ma! To nie są bzdury, Bogusiu odpowiada patrząc na palce z odciśniętymi śladami ciężaru. Spodziewałeś się granatów? Tamten śmieje się nerwowo i porusza na krześle. Andrzej przebiega taksującym wzrokiem jego drobną sylwetkę, Bogdan wyłapuje to i, bawiąc się listkami sztucznych kwiatów, mówi dla złagodzenia sytuacji: Prawidłowo zapadnięta klatka piersiowa, co? Ty, Radku podnosi na niego oczy lubisz mądrze gadać. Uczenie. Ale z robolami tak się nie gada; z nami musisz wypić, przekląć, porobić razem, o! Wtedy zrozumiesz. Coś ci powiem! Jest zły; znów ta łopatologia. Zaraził się nią chyba na zawsze. Po pierwsze nie opowiadaj, że robotnik to jakieś orientalne zwierzę, bo i tak dosyć was zakłamano. Czarna magia, wielki niemowa! A poza tym, to na razie gadam tylko z tobą. Jeśli zgadzasz się być robotnikiem, toś już przegrał. Masz starać się nim nie być o to idzie, a nie jakieś napisy na murach, plakietki i klasery! Jakie ty masz wykształcenie? dopada go jeszcze bardziej. Bogdan wypina tę prawidłowo zapadniętą pierś i uderzywszy się w nią otwartą dłonią, mówi z nutą dumy: Wałęsowskie! To się, kurwa, ucz! Nie wytrzymuje i rzuca tomik, który śliznąwszy się po blacie stołu uderza w kryształowy wazon; trzy sztuczne róże drgają jak obudzone. Bo nawet do takiego Wałęsy ci bardzo, ale to bardzo daleko. A on robi to już dziesięć lat! I obraca się między większymi gwiazdami niż ja czy ty. No, no Bogdan cofa się obrażony. Nie musisz zaraz przeklinać i szuka wzrokiem małżonki. Nie?! Już nie muszę? A słyszałem przed chwilą, że to obowiązkowe!\n15 Rozdział II Czy stojący naprzeciwko samochód może być ich? Za dwadzieścia minut, ktoś ze spieszących do pracy otworzy furtkę; mogli zdecydować się na czekanie, by nie korzystać ze stawiającego wszystkich na nogi dzwonka. Przez lekko uchyloną zasłonę Andrzej Winrych patrzy na ulicę ze spokojną rezygnacją; tym razem mieszkanie ma czyste. Kilkunastu ludzi po przeciwnej stronie Krynicznej porusza się ospale wokół przystanku. Drzemiący, w niemyśleniu, pamiętając jeszcze tylko co opuszczone pielesze, wyglądają jak chmara czarnych much; wiata przystanku chroni je przed chłodem. Jeden z nich wysiada z samochodu Andrzej widzi przez siatkę gałęzi czarne, resortowe buty obchodzi wóz dokoła i wsiada z powrotem. W pokoju radio nadaje barokowy koncert; za dziesięć szósta. To na pewno oni któż mógłby być tak punktualny i kto wstawałby tak wcześnie, by teraz marnować ranne minuty? Zapala papierosa. Wsparty brodą na dłoni balansuje ciężarem ciała między krzesłem a blatem stołu: to i kłęby regularnie wypuszczanego dymu upodobniają go do wielkiej zabawki. Jego też nauczyli wstawania, wyglądania, oczekiwania jego, wiecznego śpiocha. To jedna z dobrych stron tej całej wojny Przez kilka miesięcy czekał na głos budzika, a teraz sam, zanim zegar zdąży zadzwonić, podnosi się i podchodzi do okna. To już rytuał: lekko uchylona firanka, leżące pod ręką rzeczy, chlebak przy drzwiach ubranie się i wyjście zajmują trzy minuty, mniej niż trzeba na obudzenie i zejście do furtki. To rola Ewy, podczas gdy on ma już być po drugiej stronie budynku. Wchodzą, oni do środka, a on w tym czasie chwyta taksówkę i jedzie do tylko jemu znanego kolegi. To scenariusz: próbę generalną miał kilka dni temu, kiedy Marek zauważywszy białego malucha z dwoma panami w ceratach w środku pomagał spakować wszystko co trefne, a potem w mig przeskoczył w ogródek sąsiadów, prosto na kompletnie oszołomionego psa; nie wiedział czy ucieka z Hadesu, czy właśnie tam wpada. Do furtki było ze trzydzieści metrów: biegł słysząc za sobą szczekanie i obawiając się, że będzie zamknięta; wydostał się jednak bez przeszkód. Dalej poszło już spokojnie: prześliznąwszy się przez światła Botanicznej, wszedł w ciemne, niczym nie przypominające terenu dawnego uzdrowiska tereny, przeszedł mostkiem nad mało leczniczymi wodami Czechówki i ostukawszy błoto z butów, dotarł asfaltem do Puławskiej: tam zatrzymał taksówkę. Żadna zasłona się nie uchyliła, niczyja ciekawa twarz nie wyjrzała nieznani bliżej sąsiedzi siedzieli prawdopodobnie przed telewizorem. Fosforyzujące wskazówki zegara dzielą tarczę na połowę: szósta, mogą wchodzić. Ale tamci ciągle nie ruszają chyba rzeczywiście postanowili czyhać na pierwszego domownika. Mija minuta, potem druga, czas zaczyna się wlec, a na dole nic się nie dzieje. Do przystanku podjeżdża kolejny autobus, tłumek wsiada, gromadzą się następni, dnieje z minuty na minutę. Andrzej sięga\n16 po drugiego papierosa ( Znowu palisz na czczo, na twoje wrzody to w sam raz słyszy w wyobraźni komentarz Ewy), pociera zapałkę tak, by płomień nie mógł być widoczny z ulicy, ale nie zdąża się nawet dobrze zaciągnąć do fiata podchodzą dwaj mężczyźni w zielonych kurtkach i z futerałami na sztucery wsiadają tylnymi drzwiami i wóz rusza w kierunku Alei Warszawskiej. Myśliwi! Dyrektory! Tu się umówili! Wciąga powietrze do płuc, przytrzymuje je jakby napięcie nadal trwało i wypuszcza razem z resztkami tłumionego śmiechu. Zmęczenie. Rozluźnienie. Pustka. Zdarzenie bez puenty. Przeciągając dłońmi po twarzy, jakby chciał zetrzeć niepotrzebny już wyraz determinacji, wstaje. Przechodzi do kuchni, zamykając po drodze drzwi sypialni dym papierosa mógłby obudzić Ewę i postanawia wziąć prysznic. Potem pójdzie po mleko, odprowadzi Piotrka do przedszkola, a późnej zobaczy, co ma na dziś zaplanowane. Patrzy na ogród, gdzie spod resztek śniegu wstają porozrzucane jeszcze latem zabawki. Jesień, obdarłszy naturę z miąższu liści i traw, odnalazła bezskutecznie poszukiwane zguby; wiaderko, plastikowy młotek i kielnię, traktor i samochodziki; w szkielecie krzewu tkwi zawieszony czyjąś rączką cynobrowy niedźwiadek. Zabawki skierowują jego myśl do pozostawionego w przedszkolu Piotrka: Dorośli wymyślili je, by móc nie zajmować się dziećmi powtarzał wielokrotnie, a teraz widzi sam, że nie ma dla niego zbyt wiele czasu; może właśnie dlatego nagromadziło się w nim tyle czułości. Teraz bierze prysznic: nocne brudy i zaspania spływają do zakratkowanego kanału. Włosy sterczą na wszystkie strony; potrząsając głową jak mokry psiak, sięga po szczotkę. No tak, z przodu zaczynamy łysieć mówi do odbicia w lustrze. Ostatnia wysepka odpływającej młodości, dzieciaku. Otwiera drzwi do sypialni; Ewa położyła się na powrót, nie śpi jednak uśmiecha się przepraszająco. Jeszcze chwilkę, zaraz wstanę Zagląda do kuchni. Resztki po śniadaniu czekają na sprzątnięcie, póki jeszcze obywa się bez wymówek. W pokoju kartkuje leżący na stole notatnik; umówić się z R. na przewóz maszyny, załatwić sprawy z panem Pietraszkiewiczem, spotkanie u Ilony, wyrzut paczek z piwnicy, no i reszta wydruku. Jak na jeden dzień, wystarczy. Wraca do kuchni z łazienki dolatuje szum wody; odwinięty brzeg kołdry i poduszkę z odciśniętym kształtem głowy ciepła forma po ciepłym ciele, które zmartwychwstaje codziennie do nowego życia. Zaparza herbatę i dla niej, bo sam też mimo wszystko lubi, gdy o nim pamięta. W drzwiach łazienki staje Ewa z zawiniętą w turban ręcznika głową: uśmiecha się, jakby chciała wyczuć jego nastrój. Będzie coraz bardziej przypominać swoją matkę. Czasami już plecie\n17 jak tamta Andrzej pokrywa spostrzeżenie mającym przypominać uśmiech grymasem i wraca do swojego gabineciku. Wczoraj w nocy zbyt był zmęczony, więc postanowiwszy najprostsze załatwić teraz sięga po pióro i wynotowuje zdanie, które weszło mu w mózg jak drzazga: Czen z dygocącymi powiekami odkrywał w sobie boleśnie, aż do mdłości, nie bojowca, jakim by chciał być, lecz ofiarnika. Dochodzi dziesiąta. Zostawia niedopitą herbatę i naciągnąwszy kurtkę, wychodzi na powietrze. Cześć, staruszku, a ty gdzie? słyszy znajomy głos. Odwraca głowę: z drugiej strony ulicy idzie ku niemu imiennik z Zamościa. A ty tu skąd? dziwi się. Do ciebie; Zbych nic nie mówił? Kręci głową. Nie widziałem go ze dwa miesiące. A to ofiara, no! Miał wstąpić jadąc do Puław ma przecież tak blisko! To nic nie masz? Stawia na suchym skrawku chodnika ortalionowy neseser; ruch pełen zniechęcenia i złości. Wróć się na chwilę, dasz chociaż herbaty. Zmarzłem jak gówno i w dodatku na darmo? Musisz coś zdobyć; dwadzieścia po piątej mam odjazd. Wchodzą do mieszkania, gdy Ewa kończy przyrządzanie kanapek; drugie śniadanie. Woda wyciąga, nie? śmieje się Andrzej z jej apetytu. Teraz, przy gościu, chciałby być nawet dowcipny. Raczej funkcja kompensacyjna replikuje ostentacyjnie i spogląda na imiennika, czy będzie jej sprzymierzeńcem. Andrzej przebiega w myślach plan dnia. Kwadrans po czwartej decyduje Bądź przy Staszicu, masz tam postój. Znowu ci coś wypadło? wtrąca Ewa; najwyraźniej pragnie polaryzacji. O czwartej wychodzę do lekarza; znów powlokę Piotrka ze sobą? Przecież wiesz, że środy mam zablokowane. Wczoraj miałeś też odcina się, choć wie, że nic nie zmieni. Inni nie mają wcale i żyją, nie? Andrzej decyduje się, mimo obecności gościa, na konfrontację; inaczej nie ucichnie. Skończ już te ględuły Ile ci przygotować? zwraca się do wysłannika. Jędrusiu, pójdzie wszystko, u nas posucha, jak na przednówku. Pyszne te kanapki, Ewa łagodzi jej złość. Pardon na chwilę, skoro już jestem w domu mówi Andrzej i sięgnąwszy po leżącą na parapecie okna książkę, znika za drzwiami łazienki.\n18 Zobacz, czy to nie bezczelność: wrócił zrobić kupę! Ewa próbuje wciągnąć gościa w wir domowych frustracji. Przychodzi na kąpiel, spanie i nic, nic więcej! Niczego się nie tknie, w niczym nie pomaga, już nie mam sił Siedzę tu opuszczona jak Biłgorajka. Imiennik wstaje, by wziąć z półeczki czosnkową sól. Musisz go zrozumieć, Ewuniu To dla niego bardzo ważne. Musisz to jakoś przetrzymać. Ciągła prowizorka nie małżeństwo! I wszystko na moich barkach, a ten sobie fruwa! Wiesz jak to jest: od piekła oderwany, do nieba się nie dostał. U nas też rozpieprz, szkoda słów. Gdzie nie zajrzysz, tam się rozpada. Ty spod jakiego jesteś znaku? Bliźnięta podnosi wzrok i czeka na dobre wieści. No to masz ciężko. Ale to dobrzy opiekunowie; cierpi się, cierpi, w końcu jednak zmartwychwstaje. W końcu to będzie za późno, jak chcę teraz. Andrzej wraca z łazienki słyszał ostatnie słowa. Złapała wolnego słuchacza Ulżyłaś sobie? A ty? odparowuje. To co, Jędrek, lecimy. Postanawiają zrobić sobie spacer aż do pętli; będą mogli swobodnie porozmawiać. Szanuj ty ją, to dobra dziewczyna mówi gość, schodząc przed nadjeżdżającym samochodem na rozmiękłe pobocze. A z ciebie niezły gagatek, nie ma jej czego zazdrościć Ma z tobą trzy światy. A powinna mieć jeden? broni się. Osobiście jestem za symultanką. Nie bądź taki filozof. Rozregulujesz ją całkowicie, a pamiętaj, że rodzina jest podstawą I pokój, nie? prycha przez nos. Pleciesz jak komuna. Nie strugaj głupka mówi ten drugi. Dobrze wiesz, o co chodzi. Donata też niełatwa, trzeba się jednak jakoś trzymać. Boję się, że jest w ciąży Puszczasz się na okrągło, więc i wściekła; to wszystko z niedojebu. Przychodzi wiosna, świeży towar, to ty zaraz z ptakiem w pole. Andrzej jest speszony; spodziewał się morałów, ale nie od niego. Chyba masz rację mówi. Czas zamknąć kolekcję dodaje w nadziei, że w ten sposób zamknie i rozmowę. Przybysz rzeczywiście milknie. Wdrapali się już na górkę i teraz przyspieszają kroku. Andrzej milczy, gość taktownie zmienia temat: Ale syf, co? Czy tobie też nic się nie chce? Syf na całego, robi się strasznie chujowy kraj. Wiesz, do nikogo się nie ruszamy, kiśnie się w czterech ścianach, nie wysuwa łba Trzeba staruszku, pryskać stąd jak najprędzej, tu będzie wielki łagier. Ucz się ruskiego, to przynajmniej zostaniesz kapo; my bierzemy paszporty i chodu. Tylko się komuś nie wygadaj!\n19 A Jazz na Kresach? nie przegapia okazji do rewanżu. Imiennik wzrusza ramionami. Ja ci mówię, stary, łagier á la Russe. Jeszcze trochę i podłączą nas komputera. Jak się polepszy w co nie wierzę to może i wrócimy. Andrzej jest zadowolony; zaraz mu się odwdzięczy. Na gotowe? pyta. Nie popisuj się, ty kucharzem nie będziesz. Tak? Ronnie zrobi za nas, nie? Albo Karol wyjedna po znajomości. Chociażby nie ustępuje. Czerwony już czuje pętelkę, długo nie pociągnie. Tak, wiem. Do osiemdziesiątego czwartego. Zbliżają się do rogatki i zapałają papierosy. Paru ludzi spogląda w ich kierunku, ale tak jak się patrzy na wchodzących do kawiarni na poły machinalnie, na poły z ciekawości. Trolejbusy, cztery czy pięć, stoją zbite w gromadkę, kierowcy grają w jednym z nich w karty. Andrzejku, chyba mam prawo, nie? Nie zamierzam siedzieć w tym szambie całe życie. Jedź, jedź, krzyż ci na drogę. Dobry moment wybrałeś. Tam przynajmniej będziesz wolny mówi z ironią. Pies z kulawa nogą cię nie zaczepi. Istna arkadia. A plakietkę to sobie przyczep na czole. Prawie naprawdę zrobił się zły; temat go poprowadził. Nie przebudzaj odzywa się sobowtór. Na kazania mu się zebrało Nasmarujesz gniota jak nic i to z tezą! Ja? pyta zdezorientowany. Skąd on to wie? zastanawia się czując, jak rumieniec oblewa mu twarz. Ty, ty śmieje się tamten prawie że tryumfalnie. Ewka mi mówiła Powiem ci szczerze: nie poznaje cię. Gdzież twoja słynna ironia, ostrze, zabawy? Strasznie sprymitywniałeś ciągle tylko o jednym. Ta to mnie kiedyś sprzeda. I głośno: Jak się o tym nie powie, to nie ma się prawa o niczym. Zdaje się, że znalazłeś sens życia, co? Jędrusiu, oni umrą ziewając i czytelnicy, i glina. To też metoda broni się odruchowo. Jeszcze nie odzyskał niedawnego animuszu. Nie można jechać samą powagą i to na jednym temacie dodaje. Jest jeszcze życie, inne sprawy dookoła, a ty nic już nie widzisz. Ty już tak, jakby szło na śmierć i życie. A nie? Oczywiście, że tak, ale śmiechem zajebiesz ich wcześniej niż czymkolwiek. To przede wszystkim śmieszne, żart, grotecha kilku sekciarzy i w ten też sposób trzeba wymierzyć im sprawiedliwość. A nie jakimś produkcyjniakiem.\n20 Przynajmniej w jednym jest gotów przyznać niespodziewanemu gościowi rację: wszystkie światy zamknęły się przed nim na dziesięć spustów i zostało tylko to jedno wyjście, ku któremu idzie teraz całym ciężarem zdesperowanego nieudacznika. Czasami, będąc u kogoś w gościach, zdarzało się, że rezygnował z rozmowy i stojąc przy oknie patrzył po okolicy; przyglądał się zamkniętym w blokach ludziom, otwartym drzwiom restauracji, wracającemu skądś gronu znajomych czy przyjaciół i czuł, że wszystko to przestawało dla niego istnieć. Jedna jedyna sprawa nie cierpiała zwłoki: skleić siebie jeszcze raz, na innych zasadach, siłą woli i uczucia, tchnąć w ociężałą martwotę błysk bożej iskry tak, by blizny zarosły, szwy okazały się niepotrzebne, a w klatce znów zaczęło stukać, ale nie mówi mu jeszcze tego, tylko przyglądając się rozgniecionemu butem petowi, strzela: No cóż, zazdroszczę ci swobody, domorosły Dionizosie. Ludzie giną, ale trzeba się śmiać. Odpieprz się oddaje mu z wyżyn swojego metapoziomu. Mentor się znalazł! Zawsze ginęli. Na mój gust jesteście za smutni; zobaczysz wpadniesz w jakieś masochizmy. Już teraz leci od ciebie ostrym sadyzmem. Trudno się zarykiwać stojąc po pas w gównie. I ze spluwą na karku. Coś ci powiem: umówiłem się kiedyś z facetami na ósmą rano, zajeżdżam nie ma go. Dzwonię do domu śpi. A która to godzina? pyta. A wpół do dziewiątej odpowiadam. Zobacz pan on na to a to ci kurwa ta komuna, no! Ty już tak samo. Jędruś neofita, to ci dopiero, no! Dojadę tym do Unickiej? To lecę; kwadrans po, tak? I z biglem, mój drogi, z biglem, ludzie chcą rzeczy wesołych, smutasów mamy dosyć. Wymijając kałuże przebiega jezdnie i wskakuje do trolejbusu; kierowca zamyka drzwi z głośnym klaśnięciem i szarpie pojazdem w przód; Andrzej widzi jeszcze jak imiennik, chwiejąc się w środku, macha mu ręką. Mógłby jechać razem z nim, ale udał, że mu nie pod drodze chce zostać sam. To było jak obuchem, same niespodzianki, a powinien być przygotowany na jeszcze większe. Wiedział to prawie bez niczyjej pomocy, jednak rozmowa uświadomiła mu wszystko już bez ogródek. I nie chodzi wcale o tego produkcyjniaka, który może choć wcale nie musi powstać; chodzi o niego samego. Dokoła, jak okiem sięgnąć, rozciąga się teren przykryty kloszem ich nowego nieba, gdzie pleśnieją nieprzebrane egzemplarze podobnych mu osobników, którym tak zwane jedyne życie obraca się w parodię i absurd. Trzeba to w końcu przełamać, dobyć z siebie normalny, przywalony teraz zwapnionymi schematami głos by tamto nie stanowiło już dłużej gorzkiej esencji dni. Wykolejenie, zagubienie dotychczasowych orbit może być nie tylko szansą patrzenia z dystansu, ale może stworzyć dogodny moment dla wykreślenia nieuchwytnych dotychczas w swej finezji epicykli i enklityk. Musi to wycierpieć i przejść najważniejszą inicjację, bo powrotu nawet i za trzydzieści sześć tysięcy lat nie będzie.\n21 Trolejbusy stoją w miejscu, jakby czekały na lepszych pasażerów. Już prawie żałuje, że nie pojechał tamtym, gdy u wylotu Żołnierskiej ukazuje się beżowa wołga ; Andrzej rozpoznaje olbrzymiego kierowcę o fizjonomii Szwejka to ten, który słucha przez radio drugiego programu telewizji. Okna sklepowych wystaw podają sobie odbicie wozu, jakby tam, za szybą, jechał ktoś drugi, patrzący czujnie i trudny do zgubienia. Kolejki, wszędzie kolejki najdłuższa stoi przed Goplaną ; święta, kilka dni zadekretowanej życzliwości. Na rondzie skręcają w lewo i czekają, aż grupki pieszych przetasują się na nowe strony. Trafia na śniadanie: R. proponuje mu herbatę, Andrzej godzi się chętnie ( Piję jak ciężarna ), bo każda wypita o tej porze szklanka przywołuje go do dziennego porządku, rozbudza i podnosi ciśnienie. Uzgadniają, że przerzut załatwia w szczycie, gdy możliwości kontroli są minimalne. Andrzej opowiada o porannym zdarzeniu, R. uśmiecha się i trochę protekcjonalnym tonem (to jego specjalność) powtarza starą prawdę, że nie ma ich co przeceniać, ale też nie wolno lekceważyć. Przyjedzie po piętnastej, sam otworzy bramę, załadują i pojadą na nowe miejsce. Z Ruskiej idzie w kierunku bazaru tak szybko, że trudno za nim zdążyć. Wplątuje się w tłum, przecina plac i minąwszy bez słowa zaczepiające go Cyganki, a potem jeszcze już po drugiej stronie trasy czujnych jak ratlerki cinkciarzy, wdrapuje się na Starówkę. Przechodząc pod rusztowaniami musi schylić głowę; teraz znika w zniszczonej bramie kamienicy. Stary nie otwiera na pierwszy dzwonek; po drugim pyta Kto? i dopiero wtedy uchyla drzwi czarny pekińczyk wyślizguje się między nogami na korytarz i merda przyjaźnie ogonem. Witam serdecznie, panie Mieczysławie; miałem być w sobotę mówi Andrzej. Chodźmy, chodźmy, bo ta wiedźma już pewnie podgląda Przekręca klucz. Kawa czy herbata, panie Darku? A może maleńkiego? Mam nalewkę Siedmiu Złodziei i robi filuterne oko. Nie, za kieliszek dziękuję; nie pijam, a o tej porze to już nigdy. Może małą czarną, dobrze? Przeprasza gościa i znika za przepierzeniem druga część pokoju to niby kuchnia. Turystyczny stolik, prymus, dwa taborety i zlew wszędzie pełno szklanek, słoików po dżemie, nieumytych talerzy, popielniczek i garnków; prowizorka. Myje szybko dwie najmniej zabrudzone, stawia na ścierce i sięga po młynek. Nasypawszy kawy, przechodzi do pokoju. Andrzej patrzy, jak stary klęka na dywanie i maca ręką za kontaktem: materiał szlafroka osuwa się i ukazuje starcze, pocętkowane uda. W pierwszej chwili chce odwrócić wzrok, ale zatrzymuje go i przygląda się dokładnie: małe krwiaczki! przez resztę owłosienia wyraźnie widać ich fiolet. Pies, podszedłszy do pana, trąca go nosem.


budowlany - odLudek.pl katalog lepszych stron - 1 -\nZobacz strony związane z tagiem: budowlany\nNowoczesna i doskonale zaopatrzona hurtownia budowlana KONZBI to najlepszy wybór dla wszystkich osób, poszukujących wysokiej jakości materiałów budowlanych. Zapewniamy szeroką paletę wyboru, jeśli chodzi o elementy budowlane i materiały wykończeniowe. Oprócz tego nasza hurtownia budowlana KONZBI oferuje liczne elementy łączeniowe i akcesoria budowlane, a także specjalistyczne narzędzia. Zachęcamy do zapoznania się z pełną ofertą naszej hurtowni, jaka znajd\t...\nKostka brukowa to doskonały budulec dzięki któremu możemy zmodernizować wolną powierzchnię na naszej działce.\nTo wynik kilku ważnych czynników. Twierdzimy iż najważniejszym argumentem dla którego warto posłużyć się tym produktem jest jego niezmiernie duża wytrzymałość na uszkodzenia mechaniczne, trzeba nadmienić że bardzo dobrze znosi równierz niekorzystne warunki pogodowe.\nOgromnie dużym atutem owego towaru jest bardzo szeroki wybór na dzisiej\t...\nData dodania: 20.05.2015 o godz: 8:46


Trzylatka błąkała się samotnie po Wrocławiu, matka była pijana. Kobiecie grozi kara pozbawienia wolności do 5 lat | Mamotoja.pl\nTrzylatka błąkała się samotnie po Wrocławiu, matka była pijana. Kobiecie grozi kara pozbawienia wolności do 5 lat\nTrzyletnia dziewczynka samotnie błąkała się po ulicach Wrocławia. Jej matka była w tym czasie pijana. Sprawą zajęła się prokuratura.\nW piątek (22.10.2021 r.) kilkuletnia dziewczynka błąkała się po ulicach Wrocławia. Dziecko było ubrane bardzo nieadekwatnie do pogody – dziewczynka miała na sobie jedynie letnią piżamkę i szła boso. Trzylatka była także bardzo przestraszona. Cała sytuacja wzbudziła niepokój jednej z przechodzących kobiet, która zawiadomiła policję.\nMatka dziewczynka była w stanie upojenia alkoholowego\nPolicja przybyła na miejsce wraz z ratownikami medycznymi. Dziecko zostało zabrane do szpitala. Na miejscu okazało się, że dziewczynka jest zdrowa, a jej życiu nic nie zagraża, była jedynie przemarznięta. Policji szybko udało się odnaleźć matkę dziecka – przebywała ona w jednym z mieszkań niedaleko miejsca znalezienia trzylatki. Jak donosi TVN24, ojciec dziewczynki w tym czasie był w pracy.\n„Okazało się, że dziewczynka mieszka w jednym z mieszkań w okolicy, gdzie została znaleziona. Jej matka znajdowała się pod wpływem alkoholu. Badanie wykazało ok. 1,5 promila tej substancji w organizmie” – powiedział w rozmowie z Wirtualną Polską sierż. szt. Paweł Noga z policji we Wrocławiu.\nZarzuty dla matki dziecka\nMatka dziewczynki, która samotnie błąkała się po ulicach Wrocławia, już usłyszała zarzuty. Kobiecie grozi kara pozbawienie wolności od 3 miesięcy do 5 lat. W poniedziałek (25.10. 2021 r.) mamie zaniedbanego dziecka został postawiony zarzut z art. 160 Kodeksu karnego – dotyczy on bezpośredniego narażenia dziecka na utratę zdrowia lub życia.\nPolicja zapowiedziała także, że o całym zajściu zostanie poinformowany również sąd rodzinny, który zdecyduje o przyszłości dziewczynki.\n1,5-roczne dziecko zmarło po wizycie w szpitalu. Tej tragedii można było uniknąć!


Uzyskaj własną nazwę domeny dla swojej japońskiej strony internetowej dla nauczycieli biznesu\nBlackbell to najlepszy sposób na stworzenie strony internetowej dla twojego japońskiego biznesu\nTutaj w Blackbell wiemy, jak ważna jest strona internetowa twojego japońskiego nauczyciela, aby mieć własną nazwę domeny. Sprawia, że wyglądasz profesjonalnie i pozwala, aby Twoja tożsamość firmy błyszczała. Ułatwiliśmy więc tworzenie strony internetowej i zakup własnej nazwy domeny na tej samej platformie.\nBlackbell pozwala Ci stworzyć swoją stronę internetową i promować i sprzedawać swoje japońskie usługi opiekuna online . Zarządzaj treścią, płatnościami, obsługą klienta i osobistym kalendarzem w podróży dzięki naszej aplikacji mobilnej.\nZbuduj stronę internetową swojego japońskiego nauczyciela - nawet jeśli jesteś nowicjuszem\nUżyj tej platformy, aby stworzyć stronę internetową dla swojego japońskiego biznesu opiekuna. Zaskocz swoich klientów atrakcyjną prezentacją dzięki uprzejmości Blackbell .\nUzyskaj własną nazwę domeny dla japońskiego biznesu opiekuna\nDzięki Blackbell możesz łatwo kupić nazwę domeny podczas tworzenia swojej japońskiej strony internetowej dla nauczycieli.\nMamy wszystko, czego potrzebujesz, aby Twój japoński nauczyciel biznesu wyglądał jak najbardziej profesjonalnie.\nTak wiele platform Blackbell może zrobić dla twojego japońskiego biznesu\nCykliczne subskrypcje - jeśli klient ufa japońskim opiekunom , wystarczy skonfigurować subskrypcję cykliczną.\nZarządzaj swoim położniczym biznesem na telefonie komórkowym\nStwórz swoją stronę internetową do nauczania śpiewu - Sprzedawaj swoje usługi śpiewania online\nKorzystaj z oprogramowania do zarządzania biznesem dla swoich sklepów zoologicznych


Zatrzymana w związku z usiłowaniem zabójstwa - Chojnice24.pl\nKPP Chojnice - 2014-03-24 14:58:43\nPolicjanci z Komisariatu Policji w Czersku zatrzymali kobietę podejrzaną o usiłowanie zabójstwa. Do zdarzenia doszło w minionym tygodniu w jednym z mieszkań na terenie miasta. Jak ustalili funkcjonariusze, starsza kobieta została napadnięta i pobita. Prokurator, na podstawie zebranych dowodów, zdecydował o przedstawieniu zatrzymanej zarzutu usiłowania zabójstwa. W sobotę policjanci doprowadzili ją do aresztu, gdzie zgodnie z decyzją sądu spędzi najbliższe trzy miesiące. Za usiłowanie zabójstwa grozi kara pozbawienia wolności na czas nie krótszy niż 8 lat, 25 lat albo kara dożywotniego więzienia.\nW minionym tygodniu policjanci z Czerska zostali powiadomieni o pobiciu starszej kobiety, do którego doszło w jej mieszkaniu. Ze wstępnych informacji wynikało, że funkcjonariusze mają do czynienia z przestępstwem uszkodzenia ciała, którego dokonał nieznany sprawca.\nNa miejscu zdarzenia pracowała grupa dochodzeniowo - śledcza i technik kryminalistyki, który zabezpieczał ślady. Kryminalni bardzo szczegółowo sprawdzali wszystkie informacje, a mundurowi przesłuchiwali świadków. Następnego dnia zatrzymali kobietę, którą podejrzewali o popełnienie przestępstwa. Śledczy zebrali materiał dowodowy, z którego wynika, że sprawczyni działała z zamiarem pozbawienia życia mieszkanki Czerska. W piątek prokurator prowadzący śledztwo przedstawił 22-latce zarzut usiłowania zabójstwa. Dzień później sąd aresztował ją na okres trzech miesięcy.\nUsiłowanie zabójstwa zagrożone jest karą pozbawienia wolności na czas nie krótszy niż osiem lat, dwadzieścia pięć lat pozbawienia wolności albo dożywocia.\nTagi: Czerskusiłowanie zabójstwa


Komunikat fitosanitarny - 16.06\nDodano: 16-06-2021, 09:46\nProwadzone lustracje fitosanitarne przez Doradców na obszarze całego kraju wykazują statystycznie średnie porażenie roślin uprawnych przez patogeny jak i średnie występowanie i żerowanie szkodników ale jakościowo mamy już wszystko na polach zbóż jak i rzepaku.\nZaczynając od końca na południu Polski identyfikujemy pierwsze infekcje fusarium kłosa jak i septoriozy plew i kłosa. Te dwa patogeny w tych warunkach pogodowych szczególnie na południu kraju mogą w tym roku stanowić problem także tam gdzie przed nami zabiegi na T3 należy je wykonać z dużą starannością i doborem jak najbardziej skutecznych fungicydów na te patogeny. Oczywiście nie zapominamy o tych chorobach, które zostały przepuszczone w poprzednich zabiegach na T2 czyli mączniaku prawdziwym , rdzach czy septoriozie. Przy szkodnikach po przeprowadzonych sygnalnie w kilkunastu miejscach w regionach czerpakowaniach zwracamy uwagę na intensywne wyloty oraz składanie jaj a w kilku miejscach wylęgu larw pryszczarka zbożowego. Przy okazji nie zapominajmy o zabiegach na mszyce w tym mszyce zbożowe oraz mszycę czeremchowo zbożową, której ilościowe naloty zwiększają się z dnia na dzień. W perspektywie czasowej zwracamy Państwu uwagę, iż w tym roku możemy mieć problem na zachodzie kraju z żerowaniem na kłosach postaci dorosłych łokasia garbatka z biegaczowatych. Garbatek bo żerując na kłosie „wyszczerbia” je.\nRzepak to już raczej tylko rejestracja tego co się nie udało skutecznie zwalczyć aczkolwiek, tam gdzie dysponujemy odpowiednim sprzętem można w dalszym ciągu pilnować infekcji zgnilizny twardzikowej, szarej pleśni oraz czerni krzyżowych a także nalotów II pokolenia zarówno pryszczarka kapustnika jak i chowacza podobnika. Ostatnimi czasy zauważa się intensywne tworzenie się kolonii mszycy kapuścianej. Jak na razie nie potwierdzają się duże infekcje Verticilium. Za to lokalnie pojawiają się niestety okazy z infekcjami fitoplamz, gdzie wektorami tej groźnej bakterii są skoczki.\nBurak cukrowy to w tym roku o tej porze szczególnie problem z intensywnie nalatującymi z krzewów ozdobnych kaliny, jaśminowca, czy trzmieliny mszycami trzmielinowo burakowymi, które przypominam są wektorami wirusów żółtaczki buraka.\nKukurydza to w dalszym ciągu walka szczególnie z uporczywymi chwastami oraz z żerującymi larwami muchówki ploniarki zbożówki a także przygotowanie do walki z omacnicą prosowianka, której gąsienice masowo się przepoczwarczają i już mamy pierwsze wyloty motyli w południowo wschodniej Polsce. Proszę skorzystać z wiedzy na ten temat u Doradców PROCAM oraz Bio-Lider, którzy w tej materii wykorzystują dane z pułapek świetlnych, feromonowych ora z hodowli sygnalizacyjnych (patrz zdjęcie).\nOdnośnie ziemniaków to już pojawiły się pierwsze infekcje i alternariozy oraz niestety zarazy ziemniaka. A co do żerowania i składania jaj przez stonkę ziemniaczaną to są już przekroczone zeszłoroczne normy. Pilnujmy tez nalotów mszycy brzoskwiniowo ziemniaczanej będącej wektorem bardzo groźnych wirusów ziemniaczanych.\nZapraszamy do kontaktu z Doradcami PROCAM


Kasia Cichopek pochwaliła się kolejnym wnętrzem mieszkania. Co za elegancja. Zycie\nKatarzyna Cichopek jest nadzwyczaj czynna w mediach społecznościowych, pokazując regularnie fragmenty swej codzienności, albo używając jej do promowania produktów i usług.\nBywa też tak, że przedstawia projekty zawodowe, demonstruje własne propozycje stylizacji, a także aranżacji wnętrz mieszkania. Teraz natomiast internauci mogli podejrzeć niewidziane dotychczas pomieszczenie.\nKatarzyna Cichopek pochwaliła się holem\nKasia systematycznie publikuje na instagramowym profilu świeże zdjęcia cieszące się sporym zainteresowaniem fanów i ciekawskich internautów. W ostatnim czasie opublikowała zdjęcie pokazujące ją w dresie welurowym uchylającym rąbka tajemnicy związanej z jej płaskim brzuchem.\nMimochodem przedstawiła odrobinę elegancko zaaranżowanej kuchni, w większości świecącej bielą. W najświeższym poście ujawniła, że w piątek wieczorem spotka się z laureatami organizowanego przez jej markę konkursu.\nWychodzę. Dziś spotykam się ze zwycięskimi klientkami mojej marki @yacichopek na kolacji - napisała w opisie do zdjęć, na których ubrana jest w "małą czarną" i czarne szpilki ze złotymi obcasami.\nJak można zauważyć, jasne, siwe kafle umieszczone są na podłodze holu, który odcięty jest brązową podłogą salonu. Ciemniejsze szarości i brąz ładnie odznaczają się na bieli dominującej w większości pomieszczeń.\nO tym się mówi: Beata Kozidrak ma nowego partnera. Jest młodszy o 17 lat. Kim jest tajemniczy mężczyzna\nNie przegap tego: Rafał Szatan mierzy się z problemami zdrowotnymi. Konieczna jest operacja. Co dolega mężowi Barbary Kurdej-Szatan\nWysłano: 29.01 09:16


TRWA NABÓR WNIOSKÓW OD PRACODAWCÓW\nZapraszamy Pracodawców do składania wniosków i uzyskania środków finansowych w formie:\nRefundacji kosztów wyposażenia lub doposażenia stanowiska pracy, np. na zakup urządzeń lub maszyn\nRefundacji części kosztów wynagrodzenia pracowników w ramach prac interwencyjnych\na także do organizacji STAŻY i przygotowania przyszłego pracownika na potrzeby firmy przez okres 3-6 miesięcy nie ponosząc żadnych kosztów poza wstępnymi badaniami lekarskimi.\nPrzyjmowanie wniosków prowadzone jest do wyczerpania środków finansowych.\nPRACODAWCO, jeśli potrzebujesz pracownika:\nZgłoś ofertę pracy:\ne-mailowo: praca@mup.lublin.pl wypełniając druki\nInfolinia dla pracodawców: tel. 81 466 52 44 lub Informacja MUP: tel. 81 466 52 52\nStrona internetowa: www.muplublin.praca.gov.pl zakładka: Dla pracodawców i przedsiębiorców\nIlość odsłon: 2956792


Pier One Oksfordki schwarz - Buty360\nButy360 › Buty damskie › Półbuty › Oksfordki › Pier One Oksfordki schwarz\nPier One Oksfordki schwarz\nTe Pier One Oksfordki schwarz były tanio do kupienia w www.zalando.pl. oksfordki damskie pełnią rolę obuwia codziennego użytku w kobiecej garderobie. Trzeba zaakcentować, że marka Pier One jest doceniana przez panie z całej Polski. A tym razem chodzi o piękne Pier One Oksfordki schwarz, które perfekcyjnie dopasują się do kształtu stopy. Zobacz.. więcej »\nOksfordki damskie Pier One\nTe Pier One Oksfordki schwarz były tanio do kupienia w www.zalando.pl. oksfordki damskie pełnią rolę obuwia codziennego użytku w kobiecej garderobie. Trzeba zaakcentować, że marka Pier One jest doceniana przez panie z całej Polski. A tym razem chodzi o piękne Pier One Oksfordki schwarz, które perfekcyjnie dopasują się do kształtu stopy. Zobacz szczegółową specyfikację butów i przekonaj się z jakiej przyczyny są tak popularne.\nPier One Oksfordki schwarz, materiał zewnętrzny: skóra, materiał wewnętrzny: skóra ekologiczna/materiał, podeszwa: tworzywo sztuczne, wyściółka: skóra, podeszwa: tworzywo sztuczne, Kształt obcasa: obcas słupek, materiał zewnętrzny: skóra, nosek buta: okrągły, wyściółka: skóra, wzór: kolor jednolity, materiał wewnętrzny: skóra ekologiczna/materiał, wysokość obcasa: 2.5 cm, zapięcie: sznurowanie, materiał: skóra.\nJeżeli chciałabyś rzucić okiem na więcej podobnych modeli to na buty360.pl zobaczysz oksfordki damskie firmy Pier One. Namawiamy do skorzystania z rozbudowanego systemu wyszukiwania, który pozwoli na szczegółowe określenie takich wartości jak cena, kolor czy numer butów.\nSerdecznie zapraszamy do wyrażenia własnej opinii o butach Pier One Oksfordki schwarz


Dodane: 30-08-2021 01:19\n> Nasza firma posiada oddziały w różnych lokalizacjach. Dlatego na czas tego specjalnego szkolenia jedna grupa pracowników może uczestniczyć w nim z innego miejsca lub działu niż pozostali pracownicy, którzy pracują w innych oddziałach naszej firmy. Bardzo wygodne dla nas wszystkich byłoby zrobienie tego online, ponieważ każdy pracownik może uczestniczyć w takim kursie kiedy chce i jak często chce, bez konieczności podróżowania gdzieś daleko tylko po to, aby codziennie w określonych godzinach brać udział w zajęciach szkoleniowych prowadzonych specjalnie na jego stanowisku pracy.\nJak uczyć bhp - zmiany w 2020Oni Już Wiedzą Jak przejść szkolenie z bhp, Odbierz Dostęp Zanim O 11:11 System Wyłączy RejestracjęSzkolić z bhp w Białymstoku? Tak czy nie?Sprawdzone metody jak szkolić z bhp w BiałymstokuKrótki poradnik jak szkolić z bhp, który zmieni wszystkoW jakim celu obsłużyć bhp?Czy w 2022 będziesz mógł zadbać o bhp?Od kiedy zmiany w tym jak zadbać o bhp?12 Największych Kłamstw O Tym Jak bhp7 sposóbów na to jak przejść szkolenie z bhpCzy można uczyć bhp w pracy?Jak szkolić z bhp w Białymstoku Od RękiSymulacja dachowaniaCena tego jak odbyć kurs bhpWartość tego jak uczyć bhp w 2020Wartość tego jak pracować z bhp w 2021Śmiali Się Gdy Powiedziałem, że Chcę zadbać o bhp. Ale Gdy Zobaczyli Jak ...Czy da się w 2020 szkolić z bhp w Białymstoku?Uczyć bhp profesjonalnie?DachowanieJak szkolić z bhp we Wrocławiu i się nie nudzić?Czy można szkolić z bhp w Gorzowie w niedzielę nie handlową?Czy opłaca się bhp?Uczyć bhp profesjonalnie?Wycena tego jak zadbać o bhpNowe podejście w 2021 jak odbyć kurs bhpPrzejść szkolenie z bhp? Szybko!Outsourcing BHP WarszawaJak w 2022 obsłużyć bhp na sto procent!Ciekawe kto może uczyć bhp?


Jak z pasji zrobić biznes? Cz 2/2 - Wysyłamy bojowniki do większości krajów Europy i Azji.\nJak z pasji zrobić biznes? Cz 2/2 – Wysyłamy bojowniki do większości krajów Europy i Azji.\nDruga część rozmowy z Dariuszem Tomasiakiem w temacie:\n„Jesteśmy pierwszym i jedynym w Polsce prawdziwym Betta Shopem. Nasz sklep otworzyliśmy na początku 2017r. Od początku jego istnienia, postawiliśmy sobie za cel, sprzedaży tylko i wyłącznie wysokiej, selekcjonowanej klasy ryb. Od 2 lat bardzo konsekwentnie podchodzimy do tego założenia. Zajmujemy się dostarczaniem unikalnych bojowników, preparatów, pokarmów, zestawów akwariowych oraz roślin. Wszystkie nasze produkty są ukierunkowane i często produkowane tylko i wyłącznie dla bojowników”


zdjęcia - katalog.ilu.pl - nowoczesny katalog stron www - 1 -\nFotografikon świadczy usługi z zakresu fotografii ślubnej. Kompeksowa i profesjonalna obsługa w zakresie oprawy fotograficznej, a ponadto miła atmosfera to z całą pewnością główne zalety naszej oferty. Nowoczesny album przygotowany za każdym razem na indywidua\t...\nBlog z najlepszymi śmiesznymi zdjęciami jakie ukazały się w internecie. Administracja oraz użytkownicy dbają o to by na portalu znalazły się same odjechane zdjęcia oraz filmiki. Wiele osób dodaje własne materiały, a bardzo duża ilość ogląda oraz ocenia wybryki\t...\nStrona zajmuje się podróżami, turystyką i wszystkim co z tymi tematami związane. Zapraszamy do odwiedzania naszej strony w celu zapoznania się z tematami takimi jak najciekawsze miejsca w Europie i na świecie oraz cenne porady odnośnie podróżowania. Znajdą pań\t...\nPoszukujesz firmy, która wykona dla Ciebie bądx twego przedsiębiorstwa usługę skanowania laserowego bądź skanowania 3d? 3dskangeo to firma świadczące tego typu usługi na najwyższym poziomie. Firma łaczy wysoka jakość usług z atrakcyjnymi cenami. ...\nData dodania: 23.10.2015 o godz: 11:35\nJest to portfolio Moniki Chitry, fotografa ślubnego z Rzeszowa. Na stronie znajdziesz przykłady jej dotychczasowych prac. Pani Monika zajmuje się fotografią ślubną, plenerową, reportażową oraz studyjną. Oferta jest niezwykle bogata i konkurencyjna cenowo. Moni\t...\nPragniesz zmienić aranżację Twojego salonu? Mamy coś specjalnie dla Ciebie. Sklep internetowy Wobeline zachęca do zapoznania się z jego ofertą. Naszym celem najwyższym jest świadczenie usług na możliwie najwyższym poziomie. Składane w naszym sklepie zamówienia\t...\nNaszymi stałymi współpracownikami są punkty kamieniarskie i fotograficzne\t...\nNa stronie znajdziesz tapety i zdjęcia dziewczyn. Jest tu bardzo duży wybór pod względem rozdzielczości jak i kategorii, np. znajdziesz tu Azjatki, Polki czy aktorki Bollywood a wszystko za darmo. Zapraszamy.\t...\nData dodania: 17.08.2010 o godz: 14:14\nNasza firma specjalizuje się od samego początku działalności w realizowaniu profesjonalnych zdjęć produktowych oraz modowych. Zapewniamy również wykonanie fotografii wizerunkowej. Posiadamy wieloletnie doświadczenie, co pozwala nam zapewnić wysoki standard usł\t...\nJesteś fanem skoków narciarskich? Lubisz obejrzeć konkurs z udziałem naszych najlepszych zawodników? Zapraszamy na nasz serwis. U nas codziennie znajdują się wiadomości ze świata skoków narciarskich. Teksty piszą prawdziwych fanów skoków narciarskich, dlatego ...\nCzy wiesz, że zdjęcia jakie robisz zwykle są amatorskie oraz nie podlegają żadnej ocenie? To tylko twoja przyjemność oraz zabawa, w której bierzesz czynny udział. Jeśli chcesz, żeby twoje zdjęcia wyglądały jak z prawdziwego zdarzenia, zachęcamy do nas. Jesteśm\t...\nFotograf Płock. Fotoreportaz slubny. Chcesz posiadać wyjątkowe zdjęcia ślubne najwyższej jakości, które w eleganckich kadrach zatrzymają chwile twojego ślubu? Jeśli tak koniecznie musisz odwiedzić tę stronę. Zawodową fotografią zajmuję się już niespełna dwadzi\t...\nW dużym skrócie chcemy Państwu zaproponować nową jakość filmowania z powietrza. Jesteśmy przygotowani na różne sytuacje i różne oczekiwania. Załóżmy, że zastanawiasz się, co może być świetną wizytówką prowadzonej przez Ciebie działalności. Można powiedzieć, że\t...\nData dodania: 30.03.2017 o godz: 1:37\nzawarcie małżeństwa to jedna wyjątkowych chwil w naszym życiu, której towarzyszą wielkie przeżycia. Tenwyjątkowy moment warto utrwalić na fotografii, by piękne chwile zostały w nie tylko w pamięci Państwa Młodych i gości, były też cudną pamiątką na lata. fotog\t...\nData dodania: 02.10.2016 o godz: 11:37


Jak reagują pozwani przez RIAA? | prawo | VaGla.pl Prawo i Internet\nRobert zarzucił koncernom zrzeszonym w Recording Industry Association of America, że naruszają prawo antymonopolowe, uczestniczą w zmowie przestępczej mającej na celu wprowadzenie sądów w błąd, zarzucił im również, że bezpodstawnie oskarżają ludzi.\nDziś szesnastolatek, ale jako jedenastolatek został wskazany przez RIAA jako pirat. Jego czterdziestodwuletnia matka, Patti Santangelo, została pozwana w związku z rzekomym piractwem syna w 2005 roku. Sam chłopak twierdzi, że RIAA nie dysponuje żadnymi dowodami na to, że niezgodnie z prawem rozpowszechniał pliki zawierające chronione przez prawo autorskie utwory. W grudniu zeszłego roku RIAA porzuciła powództwo przeciwko matce i postanowiła pozwać syna oraz jego siostrę Michelle (dwudziestoletnią). Dziewczyna została zobowiązana do zapłaty ponad 30 tys dolarów ($30,750), powodem zaś wydania takiego nakazu było to, że nie wdała się w spór (zatem - jeśli dobrze rozumiem - sąd wydał wyrok zaoczny). Chłopak ma zaś pełnomocnika i wraz nim postanowił walczyć. Domaga się procesu z obecnością ławy przysięgłych (jury trial).\nTo jedna z możliwości reakcji na pozwy RIAA. Inną miała Catherine Lewan. Została pozwana przez RIAA za to, że korzystała z serwisu KaZaa i w ten sposób naruszała prawa autorskie. Catherine podpisała ugodę pozasądową i w ten sposób uniknęła procesu (ale musiała zapłacić żądaną przez RIAA kwotę). Cóż było potem? Potem Catherine postanowiła wystąpić z powództwem przeciwko KaZaa (w ten sposób rozpoczęła się sprawa Lewan v. Sharman, U.S.Dist. Ct., N.D. Ill 06-cv-6736; pozew zbiorowy dostępny jest w internecie).\nPozew ma charakter pozwu zbiorowego. W przypadku wygranej - wszyscy użytkownicy KaZaa, którzy zostali pozwani przez RIAA będą mogli domagać się od spółki Sharman zadośćuczynienia. W swoim pozwie Lewan zarzuca operatorowi serwisu KaZaa, że reklamował swoje usługi jako darmowe pobieranie ("free downloads"), tak opracował oprogramowanie, że na dysku użytkownika tworzony był katalog udostępniony wszystkim użytkownikom sieci p2p (a tym samym doprowadzając do tego, że użytkownik KaZaa potencjalnie stawał się osobą nielegalnie publikującą utwory chronione przez prawo autorskie). Ciekawym zarzutem jest to, że operator KaZaa miał instalować oprogramowanie szpiegowskie (spyware), które udostępniało zasoby dysku twardego użytkownika, nawet wówczas, gdy użytkownik ten usunął oprogramowanie KaZaa ze swojego dysku...\nWarto pamiętać, że spółka Sharman Networks zawarła z branżą muzyczną i filmową ugodę, na mocy której wszystkie pozwy ze strony tej branży zostały wycofane za cenę 115 milionów dolarów. Ludzie z Sharman Networks pewnie nie spodziewali się, że teraz zaczną ich pozywać użytkownicy poszukujący "regresu" (celowo w cudzysłowie) od spółki w związku z pozwami jakie RIAA cały czas wytacza użytkownikom (por. Kazza z branżą zawarła milionową ugodę).\nMożna i tak, można i siak...\nO sprawie Roberta Santangelo czytaj:\nAccused of piracy, teenager countersues\nBeleaguered Teen Accuses RIAA of Extortion\nRobert Santangelo bites back\nCzytaj również o działaniach Catherine Lewan:\nMusic fans sue Kazaa in class action\n« W Holandii dwóch skazanych za botnet | Mniej kradzieży, coraz więcej syntetyzowania tożsamości »\nMoim zdaniem to bardzo\nPn, 2007-02-05 16:16 by Just\nMoim zdaniem to bardzo ciekawy aspekt dyskusji o problemie P2P. Ciekawe jak sądy polskie podeszłyby do roszczeń odszkodowawczych przeciwko udostępniającym programy do wymiany plików? Zapewne pojedyńczy uzytkownicy nie będą mieli tyle determinacji aby walczyć przed sądem. Ale trwają coraz poważniejsze dyskusje nad wprowadzeniem do kodeksu postępowania cywilnego instytucji powództw zbiorowych. W styczniu odbyła się konferecja na ten temat w komisji kodyfikacyjnej prawa cywilnego:) Ciekawe, czy za kilka lat odpowiedzią na falę pozwów przeciwko korzystającym z programów P2P będą zbiorowe powództwa odszkodowawcze przeciwko udostępniającym oprogramowanie? Aspekt "konsumencki" wydaje mi się być jeszcze bardzo ciekawym polem do debaty :)