Halloween 2021 – najwyżej oceniane horro...\nJesteś fanem horrorów? Jeśli tak, to lista najlepszych horrorów z 2021 roku jest właśnie dla Ciebie! Nie przedłużamy więcej: przeczytaj koniecznie!\nMiejsce 10 – Krwawe Niebo\nKrwawe Niebo opowiada historię kobiety cierpiącej na tajemniczą chorobę. Chcąc znaleźć na nią lekarstwo musi opuścić bezpieczny dom i polecieć do jedynego lekarza, który zgodził się jej pomoc. Niestety samolot, którym leci, zostaje przechwycony przez terrorystów, którzy zagrażają pasażerom, a także jej dziecku.\nChcąc ocalić swojego syna, zostaje ona postrzelona i pozostawiona sama sobie. Zaistniała sytuacja zmuszają do ujawnienia swojego mrocznego sekretu.\nMiejsce 9 – Ulica strachu – część 1: 1994\nGrupa nastolatków staje do walki z siłą, która od wielu pokoleń gnębi ich rodzinne miasteczko. Horror polecamy jedynie fanom brutalnego i krwawego kina: brutalnych i wymyślnych morderstw znajdziesz tutaj pod dostatkiem.\nTa wyjątkowo krwawa historia podbiła serca filmomaniaków z całego świata.\nMiejsce 8 – Gaia\nDwójka mężczyzn, którzy postanowili prowadzić niemal post apokaliptyczny tryb życia w parku, zdaje się wiedzieć więcej o zagrożeniu w dziczy, niż chociażby strażnik parku. Czy uda im się zapewnić bezpieczeństwo mieszkańcom pobliskich miast?\nMiejsce 7 – Dom z koszmarów\nPo zdradzie młode małżeństwo próbuje zacząć swoje życie od nowa, kupując wymarzony dom. Nawet historia morderstwa i samobójstwa poprzednich właścicieli zdaje się nie być przeszkodą do wykupienia luksusowego domu.\nJak się okazuje, czasem historia nie daje o sobie zapomnieć, a indywidualnie projektowane domy mogą nosić swoje własne sekrety.\nMiejsce 6 – Escape Room: Najlepsi z najlepszych\nDruga część popularnego horroru, który polega na zamknięciu kilku osób w prawdziwym Escape Room’ie. Tylko dwójka z nich wie, co ich czeka, a przyszłość maluje się tragicznie – czy i tym razem uda się przeżyć chociaż jednej osobie?\nMiejsce 5 – Censor\nEnid, której praca polega na usuwanie najbrutalniejszych scen z filmów zaczyna zatracać się w świecie kinematografii i traci poczucie rzeczywistości.\nCzy wyimaginowane obrazy popchną ją do najgorszych zachowań i instynktów? Przy kimś, kto nie odróżnia swojej wyobraźni od rzeczywistości, nie można czuć się bezpiecznie.\nMiejsce 4 – Ulica strachu – część 3: 1666\nMiejsce 3 – Ulica strachu – część 2: 1978\nMiejsce 2 – Kingdom: Ashin of the North\nNajłagodniejszy z polecanych tutaj horrorów: film bardziej przypomina film fabularny, stanowiący niejako odcinek specjalny dla popularnego serialu „Kingdom”.\nAshin, tytułowa bohaterka, traci całą rodzinę i swoje plemię z rąk najeźdźców, którzy dokonali na jej pobratymcach prawdziwej rzezi. W zemście po latach nie przeszkadza jej nawet tajemnicza choroba, która stawia na jej drodze nowe wyzwania.\nMiejsce 1 – Obecność 3: na rozkaz Diabła\nWysokie oceny filmów z serii Obecności nie dziwią już chyba nikogo. Śledztwo małżeństwa Warren tym razem zaczyna się w areszcie, gdzie mają kontakt z mężczyzną oskarżonym o morderstwo.\nFilm stawia przed nami duże wyzwanie: jeśli wierzymy w obecność Boga i aniołów, to nadeszła już pora na uwierzenie w ich całkowite przeciwieństwo.\nRanking pochodzi ze strony Filmweb i dotyczy jedynie horrorów z tego roku. Który z nich obejrzysz wieczorem w najstraszniejszą noc w roku?\nTagi: rozrywka horrory najlepsze horrory polecamy filmweb obecność 3 ranking horrorów halloween straszne filmy\nInternetowe audycje coraz popu...\nKorea Północna szykuje się do ataku?!


Konferencja. Rzecz / obraz / niezwykłość [pamięci Piotra Szackiego] Państwowe Muzeum Etnograficzne w Warszawie października PDF Free Download\nKonferencja. Rzecz / obraz / niezwykłość [pamięci Piotra Szackiego] Państwowe Muzeum Etnograficzne w Warszawie października 2010\nDownload "Konferencja. Rzecz / obraz / niezwykłość [pamięci Piotra Szackiego] Państwowe Muzeum Etnograficzne w Warszawie 28-29 października 2010"\n1 Konferencja Rzecz / obraz / niezwykłość [pamięci Piotra Szackiego] Państwowe Muzeum Etnograficzne w Warszawie października 2010\n2 Program konferencji: 28 października 2010 /czwartek/ Prowadzenie obrad: prof. dr hab. Czesław Robotycki 9.30 Rozpoczęcie rejestracji uczestników Powitanie, dr Adam Czyżewski /Państwowe Muzeum Etnograficzne w Warszawie/. Wspomnienie prof. dr hab. Zofia Sokolewicz /Instytut Etnologii i Antropologii Kulturowej UW/: Ekomuzeum i współczesność: wspomnienie o Piotrze Szackim Marcin Pios /Instytut Etnologii i Antropologii Kulturowej UW/: Człowiek, muzealnik, antropolog: o postawie badawczej Piotra Szackiego. /Przerwa na kawę/ Ze Studzianego Lasu Film Garnki ze Studzianego Lasu, reż. K. Chojnacki, P. Szacki, L. Mróz, dr Adam Czyżewski /Państwowe Muzeum Etnograficzne w Warszawie/: Neostreamline ze Studzianego Lasu dr Ewa Klekot /Instytut Etnologii i Antropologii Kulturowej UW/: Glina: o dyskursywnej nieprzekazywalności mētis dr Andrzej Perzanowski /Instytut Etnologii i Antropologii Kulturowej UW/: Narracja autobiograficzna jako źródło etnograficzne: Walerian Kułakowski ze Studzianego Lasu Dyskusja /Przerwa obiadowa/ Znaczenia muzeum Iwona Święch /Muzeum Historii Fotografii/, prof. dr hab. Jan Święch /Instytut Etnologii i Antropologii Kulturowej UJ/: Fluktuacje znaczeń muzeum: postscriptum do rozważań Piotra Szackiego o funkcjonowaniu niektórych pojęć w muzealnictwie, zwłaszcza etnograficznym dr Justyna Laskowska-Otwinowska /Państwowe Muzeum Etnograficzne w Warszawie/: Tradycja i wyobraźnia: tworzywo pracy muzealnej Marek Wołodźko /Instytut Etnologii i Antropologii Kulturowej UAM/: Sztuka współczesna i wystawiennictwo etnograficzne w przedstawieniu przedmiotu badań antropologicznych Magdalena Weronika Zych /Muzeum Etnograficzne im. Seweryna Udzieli w Krakowie/: Ogródek działkowy do życia koniecznie potrzebny: o kolekcji dzieło-działka. 2\n3 16.30 Dyskusja, przerwa na kawę. Obrazowanie dr Sławomir Sikora /Instytut Etnologii i Antropologii Kulturowej UW/: O filmie, antropologii Jeanie Rouchu i Piotrze Andrzej Różycki /reżyser, fotografik/: Piotrze, kto tak naprawdę tam w niebie garnki lepi? Joanna Bartuszek /Państwowe Muzeum Etnograficzne w Warszawie/: Przedmioty kalekie, czyli o wartości dokumentacji fotograficzno-filmowej w muzealnictwie Sonia Wilk /Muzeum Śląskie w Katowicach/: Obrazowanie rzeczywistości i nierzeczywistości jako opowieść o człowieku: refleksje na temat sztuki innej Dyskusja, przerwa na kawę Blok filmów Piotra Szackiego. 29 października 2010 /piątek/ Prowadzenie obrad: prof. dr hab. Jan Święch Życie rzeczy prof. dr hab. Czesław Robotycki /Instytut Etnologii i Antropologii Kulturowej UJ/: Piotr Szacki o rzeczach dr Jarosław Kolczyński /Warszawska Szkoła Filmowa/: O zaletach metody hermeneutycznej w badaniu rzeczy dr hab. Janusz Barański /Instytut Etnologii i Antropologii Kulturowej UJ /: O sprawczości przedmiotu (muzealnego) Karolina Dudek /Szkoła Nauk Społecznych IFiS PAN, Muzeum Etnograficzne im. Seweryna Udzieli w Krakowie/: W czym tkwi rzecz? Antyesencjalizm, doświadczenie i etnograficzne media Dyskusja, przerwa na kawę dr Antoni Bartosz /Muzeum Etnograficzne im. Seweryna Udzieli w Krakowie/: O dialogu z samym sobą poprzez przedmiot (czyli o tym, jak budowaliśmy wystawę Passages et repassages ) dr Hubert Czachowski /Muzeum Etnograficzne w Toruniu/: Życie rzeczy: o autonomii przedmiotów projekcie Joanny Wróblewskiej Maria Niemyjska /Uniwersytet Mikołaja Kopernika, Galeria Sztuki Wozownia w Toruniu/: Rzecz pozornie oczywista: o przedmiotach-atrapach w sztuce współczesnej Dyskusja. 3\n4 /Przerwa obiadowa/ Ewa Maciejewska-Mroczek /Szkoła Nauk Społecznych IFiS PAN/: Przedmiot służący dzieciom do zabawy : problemy ze współczesnymi zabawkami Magdalena Górecka /Muzeum Zabawek i Zabawy w Kielcach/: Z piaskownicy do inwentarza: o zabawkach na poważnie Tomasz Madej /Muzeum Azji i Pacyfiku/: Od prymitywnych narzędzi z epoki brązu, aż po współczesną maszynkę elektryczną: przyrządy do tatuowania, ich historia i kontekst Dyskusja, przerwa na kawę. Pamiętać dr Anna Weronika Brzezińska /Instytut Etnologii i Antropologii Kulturowej UAM/: Kronika wsi żuławskiej: kolekcja wspomnień o życiu lokalnym Michał Maleszka /Instytut Etnologii i Antropologii Kulturowej UJ/: O pamięci miejsca i historycznej nieciągłości Klara Sielicka-Baryłka /Państwowe Muzeum Etnograficzne w Warszawie/: Nieskończone przestrzenie pamięci w muzeum Dyskusja. Zakończenie konferencji. 4\n5 prof. dr hab. Zofia Sokolewicz /Instytut Etnologii i Antropologii Kulturowej UW/ Eko-muzeum i współczesność: wspomnienie o Piotrze Szackim Ksiądz profesor Tischner pisał o sobie, że najpierw jest człowiekiem, potem filozofem, potem kapłanem. Piotr Szacki podobnie, był przede wszystkim człowiekiem, potem etnologiem i muzealnikiem. To człowieczeństwo emanowało z niego niezwykłą życzliwością wobec ludzi, odczuwali i mówili o tym studenci i Jego współpracownicy. Pamiętam dobrze Piotra z okresu bezpośrednio po studiach, gdy tworzyliśmy Polskie Towarzystwo Filmu Etnograficznego i gdy razem z Jackiem Olędzkim, Lechem Mrozem i Krzysztofem Chojnackim uczestniczył w realizacji pierwszych filmów etnograficznych w Polsce. W późniejszym czasie, w latach 70. XX wieku wspierał mnie radą przy tworzeniu programu badań w ramach tzw. problemu Wisła. Wspomnę więc nasze rozmowy na temat koncepcji eko-muzeów, rozumianych jako zachowanie nie tylko pojedynczego zabytku, ale większej przestrzeni krajobrazowej oraz całościowej inwentaryzacji zagrody. W tej ostatniej koncepcji Szacki zrywał z zasadą inwentaryzacji wyłącznie przedmiotów określanych jako tradycyjne, z myślą o zachowaniu ich dla potomności, ale przyjmował zasadę opisu całości, zakładając, że przedmioty obecnie pomijane stają się w pewnym momencie także świadkami przeszłości. Wprowadzał w ten sposób współczesność do opisu etnograficznego. Wprowadzał też do niej człowieka, który swoimi działaniami nadawał kształt rzeczywistości, której ochrona stawała się zadaniem lub wręcz misją muzealnika.. 5\n6 Marcin Pios /Instytut Etnologii i Antropologii Kulturowej UW/ Człowiek, muzealnik, antropolog: o postawie badawczej Piotra Szackiego 1) Wprowadzenie scharakteryzowanie znajomości z Piotrem Szackim - działalność dydaktyczna Piotra Szackiego (mentor) 2) Streszczenie pracy magisterskiej na temat Piotra Szackiego - źródła, metoda zbierania materiału - tło współczesnej refleksji nad kulturą materialną - zawartość tematyczna pracy 3) Przedstawienie podejścia badawczego Piotra Szackiego - zakres zainteresowań Piotra Szackiego - metody prowadzenia badań (podejście do informatorów) - Prezentacja fragmentu filmy pt. Kierat do kruszenia kory z Suchowoli - Muzeum i wystawa muzealna - przedstawienie całościowej inwentaryzacji oraz filmu jako prób wprowadzenia obiektywnej metodologii badawczej (przykłady) 4) Podsumowanie 6\n7 dr Adam Czyżewski /Państwowe Muzeum Etnograficzne w Warszawie/ Neostreamline ze Studzianego Lasu Jedna z projektowanych lecz niezrealizowanych przez Szackiego wystaw posłuży tu za pretekst do sporządzenia szkicu tła, na którym można by umieść taką wystawę dzisiaj, zastanawiając się nad tym, dlaczego ludzkie ciało jest źródłem takich a nie innych form, tak a nie inaczej ukształtowanych artefaktów, już nie tylko rzemieślniczych, lecz także, a od dłuższego czasu nawet przede wszystkim, produkowanych fabrycznie przemysłowych. Refleksji wymagać będzie zarówno dobór pojęć, służących analizie tak spokrewnionych artefaktów, jak i teoria kultury, która to pokrewieństwo tłumaczyłaby lepiej, niż czynimy to w myśleniu potocznym czy bliskim potocznemu, używając prostych, mimetycznych zestawień (łącząc podobne z podobnym), chociażby określając proweniencję stylową. I z drugiej strony, ta poszukiwana teoria kultury musiałaby w pełni uwzględniać również wyjaśnienia należące do porządku emicznego, które do tej pory z reguły odrzucano jako wtórne racjonalizacje, archaiczne lub współczesne wersje rozumianej po frazerowsku magii sympatycznej. 7\n8 dr Ewa Klekot /Instytut Etnologii i Antropologii Kulturowej UW/ Glina: o dyskursywnej nieprzekazywalności mētis Piotr Szacki był autorem dwóch filmów, poświęconych wytwarzaniu ceramiki: pierwszy z nich pokazuje zainscenizowany na użytek etnografów wyrób naczyń na wolnoobrotowym kole we wsi Studziany Las; drugi poświęcony jest działającemu w czasie kręcenia filmu ośrodkowi garncarskiemu w Chałupkach. W obu filmach, których narracja konstruowana jest w oparciu o zasady etnograficznego realizmu, autor stara się pokazać pewną uniwersalną wiedzę o pracy garncarza; jego techné. Wynika to z przyjętej konwencji przekazu: realizm etnograficzny, choć ukazuje konkretne lokalne nisze ekologiczne, stara się przedstawiać wydarzenia poszczególne i ogólne zarazem, właściwe dla określonej formy życia. Narracja obu filmów, zdeterminowana przyjętą konwencją, ukazuje działania garncarza jako sekwencję rutynowo następujących po sobie czynności. Jednak sposób filmowania tych czynności czasem indywidualizuje je do tego stopnia, że każe myśleć o specyfice i zmienności poszczególnych kęsów gliny, naczyń czy wypałów. Garncarz-rękodzielnik osiąga sukces nie dlatego, że udaje mu się osiągnąć idealną powtarzalność warunków wypału, plastycznych właściwości gliny itd., choć stara się je jak najdokładniej kontrolować, lecz dlatego, że dzięki mētis potrafi dostosować tryb swej pracy do niepowtarzalności rzeczywistych zdarzeń. Dzięki mētis wie, kiedy konkretny kęs gliny nadaje się do toczenia, czy kiedy konkretny wypał dobiegł końca. Episteme i techne to jak pisze James C. Scott wiedza, należąca do zupełnie innego porządku niż mētis. Mētis ma charakter kontekstualny i szczegółowy, techne jest uniwersalna stąd jej współbrzmienie z konwencją realizmu etnograficznego; mētis dotyczy umiejętności konkretnej osoby, jej ręki i praktycznego działania; nauczyć się jej można tylko przez uczestnictwo. 8\n9 dr Andrzej Perzanowski /Instytut Etnologii i Antropologii Kulturowej UW/ Narracja autobiograficzna jako źródło etnograficzne: Walerian Kułakowski ze Studzianego Lasu W 1967 r. powstał niezwykły tekst: opowieść Waleriana Kułakowskiego, człowieka wówczas niespełna osiemdziesięcioletniego, będąca czymś, co dzisiaj nazwalibyśmy narracją autobiograficzną. Autor (w tym wypadku określenie dalece bardziej adekwatne niż informator ) był mieszkańcem wsi Studziany Las na Suwalszczyźnie, gdzie powstał jeden z ważnych filmów Piotra Szackiego. Opowieść, nawet jeśli została napisana z inspiracji etnografa, nie była ustrukturyzowana żadnymi narzuconymi wymogami; najwyraźniej autor własnoręcznie spisał ją na maszynie do pisania. Jest to szczególnie istotne z perspektywy współczesnej analizy narracyjnej. Swoboda opowiadania dana autorowi pozwala nam skupić się nie tylko na warstwie formalnej czy językowej. Być może istotniejsze jest przejście od pytania jak jest konstruowana narracja, do tego, o czym opowiada. Jakie aspekty życia zyskują, a jakie tracą na znaczeniu; jak egzystencja i doświadczenie jednostki umieszczone zostają w kontekście szerszych, ogólniejszych zjawisk społecznych czy historycznych. Perspektywa indywidualna pozwala dostrzec refleksyjny, świadomy wymiar uczestnictwa jednostki w życiu społecznym; nie tylko oddziaływania, jakim podlega, ale i ważne wybory, jakich dokonuje. Indywidualne historie życia dają ograniczone podstawy do ogólniejszych konstatacji na temat życia społecznego. Ich analiza oferuje jednak etnografowi unikalną szansę na dostrzeżenie dystansu, jaki nierzadko oddziela jego świat (świat ważnych problemów antropologicznych ) od egzystencji badanych, dla których często zupełnie co innego jest istotne. 9\n10 Iwona Święch /Muzeum Historii Fotografii/ prof. dr hab. Jan Święch /Instytut Etnologii i Antropologii Kulturowej UJ/ Fluktuacje znaczeń muzeum: postscriptum do rozważań Piotra Szackiego o funkcjonowaniu niektórych pojęć w muzealnictwie, zwłaszcza etnograficznym Współczesne tendencje w muzealnictwie konfrontowane są z rozważaniami Piotra Szackiego, dotyczącymi fundamentalnych zasad funkcjonowania tych placówek. W Polsce dyskusja wokół muzeów toczy się z pewnym poślizgiem" w stosunku do tzw. Zachodu i ubrana jest w efektowny język zorientowanego rynkowo przemysłu kultury lub w ściśle naukowy wykład z karkołomnymi niekiedy klaskadami interpretacyjnymi. W obu jednak przypadkach rzadko odwołuje się do praktyki muzealnej, która mimo zmian tendencji intelektualnych i myśli społecznej, wykazuje niezmienność i trwałość w dwóch czynnikach: zbiorów i tkwiących w nich możliwościach wywoływania doznań jako generatora funkcjonowania muzeum oraz ludzkiej kondycji, powracającej do pytań natury ontologicznej o poczuciu tożsamości, przemijania i sytuacji granicznych. 10\n11 dr Justyna Laskowska-Otwinowska /Państwowe Muzeum Etnograficzne w Warszawie/ Tradycja i wyobraźnia: tworzywo pracy muzealnej Obecność reprezentacji tradycji w muzeum etnograficznym to rzecz pożądana i oczywista: artefakty tradycji to bogactwo muzealnych wystaw i magazynów. Pamiątki tradycji, sens muzealnego istnienia, obrazują jednak nie tylko przeszłość, ale też wszechobecną zmianę kulturowo-społeczną. Tradycja jest bowiem twardym jądrem niemal każdej, a nawet, jak chcą niektórzy badacze, wręcz każdej zmiany. W proponowanym referacie skupię się na pokazaniu szerszego kontekstu funkcjonowania tradycji, zwracając uwagę na jej rolę w zmianie społecznej. Można powiedzieć, że tradycja realizuje to zadanie tradycyjnie. Jednak obok niej dostrzega się ostatnio coraz częściej inny narzędzie zmiany wyobraźnię. Dlatego w referacie będę wskazywać również na rolę wyobraźni w zmianie społecznej, sugerując możliwość jej wykorzystania w praktyce muzealnej. 11\n12 Marek Wołodźko /Instytut Etnologii i Antropologii Kulturowej UAM/ Sztuka współczesna i wystawiennictwo etnograficzne w przedstawieniu przedmiotu badań antropologicznych Od dłuższego już czasu można zauważyć, że przedmiot badań antropologicznych np. odmienność kulturowa, obcy, rozumienie innej kultury staje się przedmiotem zainteresowania różnych innych dyscyplin naukowych: psychologii międzykulturowej, socjologii kultury, kulturoznawstwa etc., co jest oczywiste. Ale również współczesna praktyka artystyczna w obręb swego zainteresowania włącza zagadnienia z obszaru tradycyjnych badań antropologicznych i mówi o nich językiem współczesnej sztuki krytycznej, co nie jest już tak widoczne i oczywiste np. dla etnograficznej praktyki muzealnej. Wypowiedzi na tematy antropologiczne w obszarze samej sztuki nie są może też liczne, ale sposób, w jaki sztuka wypowiada się o przedmiocie etnografii/etnologii/antropologii może być moim zdaniem bardzo inspirujący dla wystawiennictwa etnograficznego, które, operując językiem wypowiedzi wizualnej stawia sobie za najważniejszy cel ukazanie podmiotowej rekonstrukcji sensu i znaczenia prezentowanych obiektów i zjawisk kulturowych. W referacie przedstawię kilka sposobów recepcji w sztuce współczesnej zagadnień, które są domeną antropologii, np. możliwość poznania i interpretowania innej kultury (Laura Anderson Barbata), proces i możliwości komunikowania się pomiędzy kulturami (Lea i Pekka Kantonen). Przybliżę też postawę artystyczną, która umożliwia mówienie o współczesności za pomocą dyskursu etnicznego (Kim Sooja), jak również ujęcie w dyskurs kulturoznawczy zagadnień współczesności, jak choćby depresja (fotografia fińska). Następnie, w celach porównawczych, przedstawię kilka współczesnych realizacji wystawienniczych w muzealnictwie etnograficznym, pochodzących z Musée du Quai Branly w Paryżu, Muzeum Etnograficznego w Warszawie i Muzeum Etnograficznego w Toruniu. Formuła, którą posłużę się w porównywaniu tych przedstawień, będzie kategoria przeniesienia, odwołująca się do sytuacji, w której obiekt kulturowy (rzecz, przedmiot, zjawisko) po przeniesieniu z kontekstu macierzystego środowiska kulturowego w przestrzeń wystawienniczą bądź muzealną, pomimo założenia o podmiotowej rekonstrukcji jego pierwotnego sensu i znaczenia, nadaje mu swoje kolejne znaczenie, znaczenie własnej kultury edukacyjno-interpretacyjnej, odnoszącej prezentowane zjawiska do takich kategorii wyjaśniających, jak np. zrozumiały, cenny, dydaktyczny, estetyczny, unikalny, odmienny. Pokażę, jak kategoria przeniesienia wygląda w subiektywnej sztuce współczesnej i w obiektywnej nauce (muzealnictwie etnograficznym). Na koniec przedstawię dwie zupełnie odmienne realizacje wystawiennicze w muzealnictwie etnograficznym, które jak mniemam w perspektywie konstruowania ekspozycji muzealnej środkami wizualnymi, łączą w sobie na różne sposoby aspekt rozumiejący subiektywnej sztuki i wyjaśniająco-intepretacyjny obiektywnej nauki; będą to wystawa La Fabrique des images ( Tworzenie wyobrażeń ) w paryskim Musée du Quai Branly i wystawa Opowieści świętych figurek. Odsłona druga w Wielkopolskim Parku Etnograficznym. 12\n13 Magdalena Weronika Zych /Muzeum Etnograficzne im. Seweryna Udzieli w Krakowie/ Ogródek działkowy do życia koniecznie potrzebny: o kolekcji dzieło-działka Wiosną 2009 roku Muzeum Etnograficzne im. Seweryna Udzieli w Krakowie rozpoczęło projekt badawczy dzieło-działka. Badacze z kilkunastoosobowego zespołu spotykali się z działkowcami w rodzinnych ogrodach działkowych Krakowa, Katowic i Wrocławia. Te doświadczenia miejskiego ogródka stały się etnograficznym punktem wyjścia powstającej kolekcji projektu. W trybie badań terenowych, we wspólnej pracy badaczy i działkowców, powstaje zbiór wypowiedzi, relacji, materiałów wizualnych i przedmiotów, stanowiący opowieść o działkowaniu. Jednocześnie ów zbiór reprezentacji życia na współczesnej działce, oprócz posiadania znaczeń zupełnie nowych, koresponduje (zaskakująco) z dotychczas zgromadzoną w muzeum kolekcją. Chciałabym opowiedzieć o tym, jak łączą się te dwa światy. Przybliżając rozmaite perypetie i zakręty, towarzyszące powoływaniu antropologicznych dowodów na działkę, chcę także podzielić się refleksjami na temat możliwej dziś drogi kolekcjonowania w muzeum etnograficznym (w tym wypadku powoływania kolekcji projektu ) oraz wspomnieć o sposobach uruchamiania tak powstałego zbioru. Chciałabym także omówić planowaną wystawę, która zakłada m. in. przywołanie sytuacji działkowego ogródka. Ma on stanowić tło dla nieoczywistych przedmiotów, znajdujących się na działkach. Ważnym dopełnieniem wystawy stanie się internetowa prezentacja kolekcji. Jedną ze ścieżek, jakie tu zaproponujemy będzie wejrzenie w świat działek poprzez portrety roślin, wykraczające poza zielnikowe ramy. Będzie to także miejsce zorientowane na dialog z publicznością, jako że zaprosimy odbiorców do współtworzenia jednego z wątków. Wystawę, którą chcemy zamienić w przestrzeń rozmowy o doświadczeniu działkowania, otworzymy w kwietniu Refleksje z badań przedstawimy również w osobnej publikacji. 13\n14 dr Sławomir Sikora /Instytut Etnologii i Antropologii Kulturowej UW/ O filmie, antropologii Jeanie Rouchu i Piotrze Jean Rouch i Piotr Szacki zakończyli swoje życie w tym samym roku. Jednak zestawiając w tytule te dwie postaci nie chciałbym tworzyć fałszywej i naciąganej analogii, a raczej wskazać na kilka potencjalnych podobieństw, nie starając się jednocześnie zacierać różnic. Dla Roucha film był głównym miejscem wypowiedzi antropologicznej, dla Piotra raczej pobocznym, choć jednocześnie także bardzo ważnym. Rouch, choć jego twórczość filmowa bywa różnie dziś oceniana, uchodzi za jeden z filarów filmu antropologicznego, Piotr swoje filmy zwykł nazywać skromnie zapisami. Rekonstruując różne nurty w twórczości filmowej Roucha, chciałbym wskazać na pewną filozofię, jaka mu przyświecała i która przez jego twórczość prześwituje (której nie da się zresztą sprowadzić do jednego wzoru). Do tej konstrukcji chciałbym odnieść pewne pomysły interpretacyjne, dotyczące mojego spojrzenia na etnografię Piotra. Nie będzie to rzetelna analiza jego twórczości, lecz raczej zbiór sugestii i domniemań dotyczących Jego spojrzenia. Wystąpienie nie jest pomyślane jako tekst o charakterze wspomnieniowym, choć może zawierać takie elementy. Chodzi mi raczej o wskazanie na pewną szczególną opcję w uprawianiu etnografii. Wydaje się, że sugestia Claude a Lévi-Straussa, że antropologia może być osobliwym miejscem ucieczki i azylu, pasuje dobrze przynajmniej do pewnych osób, które podjęły tę osobliwą przygodę życia, jaką może być etnografia. Jak mniemam, całkiem nieźle przylega ona również do osoby Piotra. 14\n15 Andrzej Różycki /reżyser, fotografik/ Piotrze, kto tak naprawdę tam w niebie garnki lepi? Piotr w realizacji: w założeniu, idei i formie wykonania filmów o rękodzielnikach był muzealnikiem w 100%. W słowie, komentarzu do filmu ukazywał drugie oblicze: artysty. Może poety, a już na pewno pisarza-nowelisty, mistrza miniatur. Według mnie wierzył w głęboki sens istnienia muzeów jako przechowalni dorobku i dziedzictwa kultury ludowej. Ale był świadom, że przedmiot-narzędzie, które dostarcza do muzeum, to niezwykle okrojony element wiedzy o człowieku, jego kulturze, miejscu i czasie. Był najdoskonalszym znawcą kultury, która zbudowana była na samowystarczalności mieszkańców wsi, potrafiących z wszystkich elementów geologii i przyrody uczynić wiele narzędzi, które poprzez rozumienie natury, tworzywa i funkcji, było nadzwyczaj piękne w formie, co potrafił dostrzec właśnie Piotr. Stąd o twórcach tych narzędzi myślał jako o artystach. Piotr był swoistym klucznikiem tych skarbów. O ich twórcach mógł rozmawiać godzinami. 15\n16 Joanna Bartuszek /Państwowe Muzeum Etnograficzne w Warszawie/ Przedmioty kalekie, czyli o wartości dokumentacji fotograficzno-filmowej w muzealnictwie Tytułowe przedmioty kalekie to określenie użyte przez Piotra Szackiego w odniesieniu do muzealnych eksponatów, które są jedynie fragmentami rzeczywistości, pozbawione swojego naturalnego kontekstu i środowiska zdają się być nieczytelne. Ich uzupełnieniem może być opis słowny, ale przede wszystkim dokumentacja wizualna, która pomaga zrozumieć ów przedmiot, ożywić go, poprzez ukazanie procesu jego powstawiania i późniejszego funkcjonowania, co jest niezwykle istotne w odczytywaniu treści zabytku. Szczególnie rejestracja filmowa niematerialnych sfer kultury, jak: umiejętności, gesty ciała, a także zwyczaje i obrzędy jest nie do przecenienia w tworzeniu muzealnych kolekcji, wystaw czy opisów kultury. Trudno jest bowiem pokazać tego typu zjawiska poprzez przedmioty. Z tego też względu ich wizualne reprezentacje stają się materiałami zabytkowymi. Większość zgromadzonych w archiwum materiałów fotograficznych i filmowych ukazuje dawne sposoby życia, należące już do przeszłości: pracę, rzemiosło, zwyczaje, obrzędy. Świetnym przykładem wartości tego typu materiałów jest kolekcja zapisów filmowych wykonywanych przez Piotra Szackiego lub przy jego współudziale. Wiele tych filmów ma charakter wybitnie specjalistyczny i naukowy, a ich często słaba jakość techniczna i brak wyjaśniającego komentarza nie pozwala na szerszą popularyzacje. Mimo tego stanowią cenny materiał archiwalny i mogą posłużyć do wielostronnych analiz dla etnografów i antropologów. Są bowiem śladem minionej rzeczywistości, zapisem nieistniejących już technik rzemieślniczych czy obyczajów. Przede wszystkim jednak portretują człowieka w jego naturalnym otoczeniu, a także ukazują wiele niematerialnych aspektów kultury, wymykających się zwykłym dokumentacjom. Odkryte niedawno materiały video (których fragmenty przedstawię w czasie referatu) pokazują także warsztat badawczy etnografa, Piotra Szackiego, a wiec stają się jeszcze cenniejszym materiałem. 16\n17 Sonia Wilk /Muzeum Śląskie w Katowicach/ Obrazowanie rzeczywistości i nierzeczywistości jako opowieść o człowieku: refleksje na temat sztuki innej Zgodnie z definicją leksykalną obraz stanowi wizualizację przedmiotu, przestrzeni lub zjawiska. Obrazowanie (imaging) natomiast to termin znany między innymi z medycyny i najczęściej oznacza proces tworzenia obrazów w celu szczegółowego poznania ludzkiego ciała, a wykorzystywane jest najczęściej w diagnostyce. Przyjmując, że proces twórczy jest sposobem pozawerbalnego komunikowania się ze światem, można dokonywać prób poznania człowieka poprzez analizę wytworów artystycznych, stanowiących wykładnię jego osobowości. Sztuka inna, tak jak mówił o niej Aleksander Jackowski, to twórczość nieprofesjonalna, której najważniejszym wyznacznikiem jest przemożna chęć tworzenia i przekazania odbiorcom prawdy o sobie. Twórcy nieprofesjonalni (naiwni, intuicyjni, amatorzy) w różnorodny sposób rejestrują rzeczywistość oraz swój do niej stosunek, w różnorodny sposób ukazują także własne relacje ze światem realnym. Być może mimowolnie, ale jednak bardzo często chcą także odsłonić kawałek prawdy o samym sobie. Wprowadzają wtedy odbiorcę we własną intymność, posługując się symbolem lub przedstawieniami świata wyobrażonego, nierzeczywistego (unreality). Spośród twórców nieprofesjonalnych ciekawą grupę stanowią tak zwani twórcy nurtu art brut. Są to zazwyczaj osoby niepełnosprawne intelektualnie albo chorzy psychicznie, dla których sztuka bywa często jedynym sposobem komunikowania się ze światem zewnętrznym. Dla nich zazwyczaj jedynym światem realnym jest przestrzeń własnych przeżyć i emocji. Środowisko, otoczenie, to co dane jest w poznaniu zmysłowym, często bywa o wiele mniej realne od wyobraźni. Poza funkcją komunikacyjną sztuka art brut może również pełnić rolę mechanizmu, pozwalającego na społeczną rehabilitację osób odizolowanych, gdyż dzięki swoim wytworom zwracają nam one uwagę na to, że istnieją, czują, mają nam coś do przekazania. 17\n18 prof. dr hab. Czesław Robotycki /Instytut Etnologii i Antropologii Kulturowej UJ/ Piotr Szacki o rzeczach W 1996 roku Piotr Szacki zrealizował według własnego projektu czasową wystawę zatytułowaną Mieć. Los zdarzył, że pomagałem w przygotowywaniu tej ekspozycji, gdy trafiła ona do Muzeum Etnograficznego w Poznaniu. Poznałem wtedy bliżej Piotra Szackiego, a przy konkretnej pracy nad organizacją przestrzeni wystawowej przez całą noc (nie było ekipy technicznej) prowadziliśmy rozmowy o idei wystawy. Traktowano w niej rzeczy i przedmioty inaczej niż w tradycji ekspozycyjnej muzeum etnograficznego, zmuszając widza do wysiłku intelektualnego w odczytywaniu sensów innych niż naoczne, jakie niosły w sobie rzeczy. Ówczesny pomysł Piotra Szackiego uważam za prekursorski w wystawiennictwie etnograficznym i w moim referacie szczegółowo zostanie on zanalizowany. 18\n19 dr Jarosław Kolczyński /Warszawska Szkoła Filmowa/ O zaletach metody hermeneutycznej w badaniu rzeczy Współczesna antropologia w poszukiwaniu coraz bardziej subtelnych sposobów kontaktowania się z innymi rzeczywistościami kulturowymi zauważyła również rzecz/przedmiot w jej pierwotnym, a zatem stricte etymologicznym (dla nas) znaczeniu: res. Zdumieni odkryciem bezpośredniości przekazu, zaczęliśmy wątpić w uznane i śmiem powiedzieć dobrze wypróbowane metody badania rzeczy, które dowolną rzecz traktują przede wszystkim jako tekst. W niczym nie pomniejszając wartości tej zmiany punktu widzenia, chciałbym jednak upomnieć się o wyrównanie wag na szali i oczywistej krytyce jednostronnej optyki semiotycznej w badaniu rzeczy przeciwstawić zalety klasycznej metody hermeneutycznej. W telegraficznym skrócie ujmując problem, chciałbym sprawdzić zalety koła hermeneutycznego na wybranym przykładzie trójnogów (gr. tripod, łac. tripous), form, których użytkowe właściwości są oczywiste (stabilność) i które zarazem ostentacyjnie wykraczają poza historię garncarstwa lub meblarstwa. Dopiero w kole hermeneutycznym możemy zobaczyć, jak forma użytkowa przeobraża się w formę rytualną (o różnych funkcjach: ściśle kultowej bądź teurgicznej) i w ostatecznym rezultacie wytwarza skomplikowany dyskurs symboliczny. Nie ukrywam, że zamierzam sięgnąć do moich wcześniejszych badań nad symboliką trójnożności, ale tym razem chciałbym spiąć ze sobą modus existentiae tej szczególnej formy od epoki neolitu do epoki rewolucji francuskiej. Najistotniejsze pytanie, które kryje się w tych poszukiwaniach, dotyczy formy rzeczy jako źródła znaczeń i emocji, przenoszących rzecz z wymiaru fizycznego poza (meta) ten wymiar. Wkraczając na taką ścieżkę badań, nieuchronnie spotykamy się z roszczeniami antropologii do tłumaczenia zjawisk być może nie zawsze dających się ująć w prawa, wzorce, dyrektywy interpretacyjne itd. Wszelako lęk przed pułapką nadinterpretacji nie powinien obezwładniać. Być może to właśnie droga hermeneutyczna w największym stopniu zmusza badacza do autokrytycznej refleksji. 19\n20 dr hab. Janusz Barański /Instytut Etnologii i Antropologii Kulturowej UJ / O sprawczości przedmiotu (muzealnego) Jednym z najbardziej dyskutowanych teoretycznych dylematów nauk społecznych jest zagadnienie struktury/sprawczości, które dotyczy stopnia obecności zbiorowych form uprawomocniania wobec udziału jednostek w kreowaniu ludzkich światów życia (Bourdieu, Giddens, Rorty). Namysłu nad tą perspektywą nie może uniknąć również muzeologia (muzealnictwo), co znajduje wyraz w rozumieniu roli badacza kultury materialnej i muzealnika reprezentowanym przez Piotra Szackiego. W swych nielicznych wypowiedziach drukiem, jak i poprzez charakter organizowanych wystaw, wyrażał pośrednio pogląd o potrzebie większego skupienia na działaniu sprawczym, co pociąga poważne poznawcze konsekwencje dla rozumienia kultury materialnej, w tym przedmiotu muzealnego. Obiekt zainteresowania badacza zyskuje wówczas rys ujednostkawiający, przybliżając zarazem do fenomenologicznej prawdy przedmiotu, działania wytwórczego i odbiorczego. Epistemologiczną tego konsekwencją była również krytyka podejść scjentystycznych w muzealnictwie, które praktykuje się kosztem empatycznych, niesformalizowanych form oglądu, skupionych na jednostkowych walorach przedmiotów, procesów twórczych oraz ich znaczeń kulturowych. W tym zakresie Szacki był kontynuatorem muzeologii Wojciecha Gluzińskiego, jak również współczesnej mu anglosaskiej new museology (np. Susan Pearce). 20\n21 Karolina Dudek /Szkoła Nauk Społecznych IFiS PAN, Muzeum Etnograficzne im. Seweryna Udzieli w Krakowie/ W czym tkwi rzecz? Antyesencjalizm, doświadczenie i etnograficzne media W czym tkwi rzecz? To nieco przewrotnie postawione, tytułowe pytanie, to pytanie o procesy kontekstualizacji rzeczy. W jaki sposób ujmujemy rzeczy w procesie badawczym? W jaki sposób możemy o nich opowiadać, wykorzystując różne dostępne etnografom media? Zwrot ku doświadczeniu, dialogiczności i narracyjności w antropologii, nowe myślenie o rzeczach (szczególnie w nurcie radykalnej humanistyki, ANT, biografie rzeczy) i zainteresowanie badaniem wiedzy milczącej, przyniosły zmiany sposobów opowiadania o rzeczach. Na przykładzie wybranych projektów badawczych i wystaw muzealnych postaram się omówić te kwestie. Zwrócę także uwagę na sposoby wykorzystania różnych środków opisu i prezentacji. Coraz powszechniej przyjmuje się, że poza tekstem nie tylko film i fotografia, ale także wystawa muzealna mogą być równoprawną formą wypowiedzi etnograficznej. Muzeum jest wszakże medium, jak podkreśla Rossella Raggazzi. Nowe pomysły, kwestionujące wypracowaną dotychczas formę tego szczególnego artefaktu zachodniej kultury (krytyczne badania nad muzealnictwem i kolekcjami, muzeum jako boundary object i miejsce kulturowego wytwarzania obiektów), dały zresztą istotny impuls do zmiany myślenia o rzeczach, którego nie sposób pominąć w tym wywodzie. Obalenie hegemonii pozytywistycznej gabloty i odrzucenie jej jako radykalny gest, przywracający przedmiot człowiekowi i doświadczeniu, zrewidowało praktyki muzealnicze (hands-on-objects approach, czyli nacisk na taktylne doświadczanie przedmiotów; wystawa jako immersive experience). Rozważania o miejscu rzeczy w dzisiejszej praktyce antropologicznej chciałabym zakończyć refleksją na temat prowokacyjnego pomysłu stworzenia muzeum nowoczesnej kultury materialnej wysuniętego przez Daniela Millera. Miałoby ono zbierać i przechowywać współcześnie wytwarzane artefakty, by zachować je dla potomności. Według Millera projekt ten jest zgoła utopijny. Dotarliśmy do punktu, w którym świat nie poddaje się już naszemu porządkowaniu przekracza to nasze możliwości. Konieczne jest nowe podejście do budowania kolekcji. 21\n22 dr Antoni Bartosz /Muzeum Etnograficzne im. Seweryna Udzieli w Krakowie/ O dialogu z samym sobą poprzez przedmiot (czyli o tym, jak budowaliśmy wystawę Passages et repassages ) W swoim wystąpieniu chciałbym przedstawić eksperyment, który legł u podstaw tworzenia wystawy Muzeum Etnograficznego w Krakowie pt. Passages et repassages. (Na początku miała być kierowana do odbiorcy zagranicznego, proponując pole do dialogu kultur. Dziś planujemy pokazywać ją także w kraju.) Eksperyment ten łączy w jeden proces różne elementy: introspekcję, przywołującą przedmiot jako znak i tworzywo samoświadomości, próbę wytyczenia nowych ścieżek dostępu do etnograficznej kolekcji, poszukiwanie scenariusza i scenografii dla wyrażenia podobnych przeżyć i refleksji. Rozpoczynając pracę nad wystawą, wyszliśmy od osobistego doświadczenia grupy osób (zespół MEK oraz zaproszeni goście). Przywołaj w sobie ważne dla Ciebie wspomnienie z dzieciństwa, spróbuj je opisać, zastanów się, co znaczy dla Ciebie dziś brzmiało warsztatowe zadanie. Pod koniec dnia mieliśmy spisanych ponad czterdzieści iście proustowskich historii. Stopniowo docieraliśmy też do tego, jak owe zwyczajne na ogół zdarzenia wpłynęły na nasze życie i jak nas ukształtowały. Okazało się, że ważne miejsce w naszych wspomnieniach zajmują zwyczajne przedmioty, proste czynności. I że choć powtarzalne, dla każdego z nas mogą znaczyć coś innego. Idąc tym tropem, postanowiliśmy przeczesać muzealne magazyny i wydobyć z nich te obiekty, które były nam w tej perspektywie najbliższe i mocno rezonowały z materiałem z warsztatów. Z nich właśnie zbudowaliśmy naszą wystawę, a ściślej 13 przystanków, które można zwiedzać bez narzuconego kierunku. Uruchamiają one pytania o podszewkę życia widzianą poprzez przedmioty, zaś pamięć, świadomość, tożsamość stają się w tym ujęciu ciągłą pracą. Wszyscy posiadamy rzeczy. Nawet nie domyślamy się światów, które przed nami otwierają 22\n23 dr Hubert Czachowski /Muzeum Etnograficzne w Toruniu/ Życie rzeczy: o autonomii przedmiotów projekcie Joanny Wróblewskiej Komunikat jest prezentacją i odczytaniem idei na temat przedmiotów, ich roli w życiu człowieka, wzajemnych relacji, wpływu na tożsamość, zawartych w instalacji multimedialnej toruńskiej artystki, prezentowanej w październiku 2010 roku w Muzeum Etnograficznym w Toruniu. Sam projekt jest wg słów samej autorki "umiejscowiony w strefie granicznej, pomiędzy dokumentem a wirtualnym światem wyobrażeń", ale także wpisuje się idealnie we współczesny, interdyscyplinarny dyskurs o "tożsamości" przedmiotów. 23\n24 Maria Niemyjska /Uniwersytet Mikołaja Kopernika, Galeria Sztuki Wozownia w Toruniu/ Rzecz pozornie oczywista: o przedmiotach-atrapach w sztuce współczesnej Przedmiotem referatu będzie problematyka związana z rzeczami jako dziełami sztuki. Przedmioty od roku 1913, kiedy Marcel Duchamp wykonał swoje pierwsze readymade, zajmują w sztuce wiele miejsca. Oprócz przedmiotów gotowych pojawiły się obiekty preparowane przez artystów własnoręcznie lub wykonywane metodami przemysłowymi bez ich fizycznego udziału. Zadomowienie się przedmiotów w świecie sztuki przyczyniło się do powstania nurtów takich jak process art czy site-specific i tym samym zmieniło myślenie o przestrzeni ekspozycyjnej, prowokując pytania o miejsce oraz jego fenomenologiczny i semiotyczny potencjał. Nie mając ambicji prześledzenia historii przedmiotu w sztuce ani dokonania systematycznego opisu przemian przestrzeni ekspozycyjnej, zamierzam w niniejszym referacie zwrócić uwagę na jedną z dróżek, którą udały się rzeczy w najbardziej współczesnej sztuce. Interesować mnie będą przedmioty-atrapy i to, w jaki sposób nasycają one sensami przestrzenie, w których się pojawiają. Zagadnienie zamierzam prześledzić na podstawie twórczości dwóch polskich artystów: Roberta Kuśmirowskiego i Macieja Kuraka. Punktem odniesienia dla proponowanej refleksji będą teksty Arthura C. Danto skoncentrowane na uchwyceniu momentu, w którym przedmiot staje się dziełem sztuki, a kiedy nim jeszcze nie jest. Siła prac Kuraka i Kuśmirowskiego tkwi właśnie w nieustannym zacieraniu i przesuwaniu tej granicy. Służy temu zarówno implantacja niestandardowych elementów w obszar przestrzeni miejskiej, jak również tworzenie quasi-etnograficznych kolekcji rzeczy udających artefakty z odległych czasowo i przestrzennie kultur. Artyści aktualizują złożoną problematykę relacji sztuki i rzeczywistości w sposób odmienny niż twórcy awangardowi, ale bliższy tematom współczesnej humanistyki, pytając o status rzeczy w kontekście pojęć realności, reprezentacji, symulacji. 24\n25 Ewa Maciejewska-Mroczek /Szkoła Nauk Społecznych IFiS PAN/ Przedmiot służący dzieciom do zabawy : problemy ze współczesnymi zabawkami Tematem mojego wystąpienia będą rozważania na temat roli, jaką odgrywa w kulturze współczesnej zabawka jako przedmiot. Zabawki stanowią jeden z najistotniejszych elementów krajobrazu kulturowego tworzonego z myślą o odbiorcach dziecięcych. Razem z filmami, także animowanymi, grami komputerowymi, ilustracjami w czasopismach, tworzą wizualny świat dzieciństwa. Jako obiekty materialne wyróżnia je dodatkowo to, że wchodzą one w ścisłe interakcje z ciałem dziecka, zachęcając do dotykania, manipulowania itp. Warto więc przyjrzeć się zabawkom bliżej, zastanowić się nad ich statusem we współczesnej kulturze. Ich status jako przedmiotów jest bowiem niejednoznaczny, trudny do zdefiniowania wiąże się to z niejednoznacznym statusem ich projektowanych odbiorców, dzieci (Jacyno, Szulżycka 1999). Zabawka, choć jest rzeczą powszednią, niemal wszechobecną, bardziej niż większość przedmiotów wymyka się teoriom i klasyfikacjom. Dzieje się tak, ponieważ jej funkcjonowanie w kulturze daleko wykracza poza role, jakie odgrywać mogą przedmioty codziennego użytku. Jednocześnie zabawa zabawkami postrzegana jest jako doświadczenie uniwersalne, odwieczne. Osadzenie w tradycji stanowi jej legitymizację jako przedmiotu użytecznego. Rolę zabawki wyznaczają zaś dwa dominujące dyskursy: dyskurs postępu i dyskurs przyjemności. W moich badaniach dużą rolę odgrywało właśnie przyglądanie się (dosłownie) zabawkom. To między innym poprzez ich zewnętrzny wygląd, formę, wyrażane są znaczenia, przekazywane są sygnały od świata dorosłych do świata dzieci. Wygląd zabawki stanowi sygnał, dotyczący jej funkcji, możliwych sposobów zabawy. Wysyła komunikaty, dotyczące swojego związku ze społecznie kształtującymi się: wiedzą, władzą, płcią kulturową, klasą społeczną czy rasą. W swoim wystąpieniu proponuję przyjrzenie się zabawce jako przedmiotowi nieoczywistemu, którego znaczenie jest płynne, zmienne. Posiłkując się definicją zaczerpniętą ze słownika, według której zabawka to przedmiot służący dzieciom do zabawy (Szymczak1981), pokażę niejednoznaczność i nieostrość tej definicji. Bazując na przykładach trzech rodzajów przedmiotów (ant farm, lalki-reborny i zabawki edukacyjne), będę udowadniać, że zabawka to nie zawsze przedmiot, że może ona służyć nie tylko dzieciom i że głównym celem jej istnienia niekoniecznie jest zabawa. 25\n26 Magdalena Górecka /Muzeum Zabawek i Zabawy w Kielcach/ Z piaskownicy do inwentarza: o zabawkach na poważnie W tekście autorka stawia sobie pytania: o czym opowiadają zabawki, jak o nich opowiadać i czy zabawka w muzeum służy do zabawy? Na bazie zaprezentowanych przykładowych opisów obiektów wybranych ze zbiorów Muzeum Zabawek i Zabawy w Kielcach, formułuję tezę o narracyjnym charakterze zabawki-eksponatu, przeciwstawiając ją stereotypowym przekonaniom odbiorców oferty tegoż muzeum, którzy oczekują, że w takim miejscu zabawka nadal będzie podlegać konwencjonalnym zastosowaniom. Próbuję dokonać klasyfikacji sposobów odkrywania treści zawartych w zabawkach. Proponuję 4 kategorie, poprzez które można o zabawkach opowiadać: mikrohistoria przedmiotu, architektura wspomnień, treść ukryta w formie, od tożsamości przedmiotu do tożsamości podmiotu. Punktem wyjścia do postawionych problemów badawczych są osobiste, codzienne doświadczenia w pracy muzealnej (w dziale inwentaryzacji zbiorów i organizacji wystaw) podparte teorią z zakresu antropologii rzeczy. Referat uzupełnia prezentacja, dotycząca m. in. działalności wystawienniczej i edukacyjnej w Muzeum Zabawek i Zabawy. 26\n27 Tomasz Madej /Muzeum Azji i Pacyfiku/ Od prymitywnych narzędzi z epoki brązu, aż po współczesną maszynkę elektryczną: przyrządy do tatuowania, ich historia i kontekst Tatuaż jest jednym z najstarszych sposobów dekoracji ludzkiego ciała, występującym w każdej szerokości geograficznej. Na przestrzeni dziejów zjawisko to ulegało ciągłej reinterpretacji, od kontekstu rytualnego, aż po przedmiot estetycznej adoracji czy identyfikacji ze światkiem przestępczym. Odrodzenie tatuażu w Europie zawdzięczmy angielskiemu podróżnikowi Jamesowi Cookowi. W wydanej w 1773 r. relacji z wyprawy użył on po raz pierwszy wyrazu tattow. Termin ten pochodził od tahitańskiego słowa tatau, określającego onomatopeicznie sztukę zdobienia ciała. Słowo to naśladowało charakterystyczny dźwięk, powstający przy rytmicznym uderzaniu w narzędzie zaopatrzone w rząd drobnych zębów, które następnie przebijało skórę, trwale ją naznaczając. Przez stulecia tatuatorzy doskonalili narzędzia do zdobienia ciała. Poczynając od najbardziej prymitywnych, jak kijek zaopatrzony w cierń pomarańczy, igłę z nasączoną w pigmencie nicią, poprzez maoryskie uhi, birmański rylec, japoński zestawy igieł, skończywszy na elektrycznej maszynce ostatnim ogniwo w rozwoju tatuowania. Autor pragnie zwrócić uwagę na świat przedmiotów wykorzystywanych do tatuowania świat przedmiotów porzuconych poza główny nurt dociekań naukowych. Brak zainteresowania naukowców, podróżników czy misjonarzy był związany z pewną penalizacją zjawiska tatuowania poza nawias życia społeczeństw Zachodu. Był zwyczajem przypisywanym plemionom barbarzyńskim, znakiem marynarzy, środowisk marginesu społecznego aż po światek przestępczy. W pierwszej części autor przedstawi narzędzia i techniki wykorzystywane przez poszczególne plemiona do wprowadzania tuszu pod skórę, ich rolę i miejsce w praktyce tatuatora oraz rytuały, towarzyszące samemu procesowi. Dalsza część tekstu jest poświęcona kwestii ewolucji przyrządu do tatuowania oraz zmianie kontekstu. Autor opisuje rolę, jaką pełnią te narzędzia we współczesnej kulturze europejskiej. Ponadto omawia renesans tradycyjnych metod tatuowania, jaki obecnie ma miejsce w Europie. Ostatecznie podejmuje próbę analizy kontekstu, jaki jest nadawany narzędziom do tatuowania przez współczesnych artystów. Na pracę składają się materiały zebrane podczas badań prowadzonych do pracy doktorskiej. Prezentacja będzie poparta materiałem video. 27\n28 dr Anna Weronika Brzezińska /Instytut Etnologii i Antropologii Kulturowej UAM/ Kronika wsi żuławskiej: kolekcja wspomnień o życiu lokalnym Pamięć społeczna i pamięć jednostek, życie codzienne i odświętne, tradycja i zmiana, kategorie swój-obcy słowa wytrychy dla antropologa, kategorie, porządkujące świat będący przedmiotem obserwacji i naukowej refleksji. Zdobywanie informacji poprzez rozmowę, obserwację, przeglądanie starych dokumentów, albumów rodzinnych, rękopisów, po to, by móc opowiadać o tym świecie, by ocalać od zapomnienia, by pamiętać Niewyczerpane źródło informacji dla antropologa to kroniki, prowadzone przez nauczycieli, urzędników, proboszczów, dzieci i młodzież, pasjonatów i miłośników. Nigdy niewysychające źródło wiedzy o życiu lokalnym? O czasie pracy i czasie wolnym, o zabawach i pogrzebach, o dożynkach, roku szkolnym, świętach państwowych. Zdjęcia, wycinki z gazet, mapki, rysunki. Świat zatrzymany na kilkudziesięciu pożółkłych stronach, przechowywanych na najwyższej półce meblościanki. Dla etnografa rzecz bezcenna wraz z pakietem informacji o historii miejsca, dostaje gotową mapę mentalną, zapis emocji i pasji kronikarza. Gotowa opowieść o losach jednej z żuławskich wsi naznaczonej przez historię fala osadnictwa olęderskiego, wojny i klęski żywiołowe, zmiana składu ludności, powojennych osadników z całej Europy, dożynki partyjne, zburzenie kościoła ewangelickiego, zamknięcie przedszkola, śmierć pana Ambrożego, budowa nowej drogi Kronikarz ze swoim dziełem tworzy minimuzeum opowieści, gotowe show, w którym sceną staje się skrzyżowanie we wsi, aktorami są potomkowie reemigrantów z Francji, a głównym wydarzeniem ich ciężka praca i tworzenie funkcjonującej do dziś spółdzielni produkcyjnej. Czy kronika może być eksponatem muzealnym? Jak ożywić ten osobisty i subiektywny zapis rzeczywistości? Jak przedstawić czyjąś pamięć? Czy wciągnąć kronikę do muzealnej księgi inwentarzowej, czy zostawić ją na najwyższej półce meblościanki w mieszkaniu Kronikarza? 28\n29 Michał Maleszka /Instytut Etnologii i Antropologii Kulturowej UJ/ O pamięci miejsca i historycznej nieciągłości Intencją upamiętniania jest budowa mitu początku. Idąc tropem myśli Piotra Szackiego, chcę zapytać o ten mit w społeczności, w której pokoleniowy przekaz pamięci został przerwany. Jaką opowieść o początku snują ludzie, którzy swój dom znaleźli pośród ścian niebudowanych ich rękoma? Chcę poruszyć kwestię pamięci i upamiętniania na terenach tzw. Ziem Odzyskanych. Mój referat będzie oparty o materiał terenowy z obszaru Warmii i Mazur. Problem pamięci w interesującym mnie regionie to przede wszystkim kwestia wyobcowania pamięci indywidualnej lub społecznej od pamięci miejsca materialnych pamiątek minionej przeszłości. Oprócz szerszego problemu narracyjnych strategii, legitymizujących obecność osób lub grup w regionie, pozostaje jeszcze kwestia bezpośredniego radzenia sobie z zastanym nieswoim dziedzictwem. Pytanie, które chcę postawić, brzmi: w jaki sposób można snuć cudze wspomnienia?. Chcę spróbować naświetlić ten problem z dwóch perspektyw. Pierwszą z nich jest obraz rdzennej ludności regionu Warmiaków i Mazurów widziany oczami powojennych osadników. Jak wygląda to wspomnienie dziś, w momencie, w którym lokalną tożsamość związaną z tymi pogranicznymi grupami etnicznymi powszechnie uważa się za coś historycznego, minionego. Zamierzam skupić się na wymiarze traumatycznym, który przenika i definiuje wiele sposobów mówienia o lokalności. Właśnie ten aspekt wydaje się być kluczowym przy próbie opisania pęknięcia pomiędzy miejscem a pamięcią. Drugą perspektywą jest skupienie się na nowoprzybyłych i ich związku z historią miejsca. Zamierzam spojrzeć na przeszłość regionu oczami współczesnych zbieraczy regionalnych osobliwości. Chcę pokazać narrację o czasie początku zapisaną w apokryficznych opowieściach z burzliwego okresu końca drugiej wojny światowej. Chcę pokazać spojrzenie, które w materialnych reliktach niedawnej przeszłości widzi zagadkę, do której należy odnaleźć klucz. 29\n30 Klara Sielicka-Baryłka /Państwowe Muzeum Etnograficzne w Warszawie/ Nieskończone przestrzenie pamięci w muzeum Jak pokazać w ograniczonej przestrzeni muzeum wielowątkową, wielościeżkową pamięć rzeczy, wydarzeń? Historię i trwanie? Jak zrealizować ideę takiej wystawy, by inspirować, poszerzać konteksty, nie brnąc przy tym w stereotypy i zamknięcie spojrzenia li tylko na obiekt czy dokument w gablocie opatrzony podpisem? Podczas wystąpienia zaprezentowane zostaną wybrane realizacje wyjątkowych wystaw z całego świata, poruszające tę problematykę: poddane krótkiej analizie, posłużą jako punkt wyjścia do wstępnych rozważań nad ewentualną realizacją tego konceptu w naszym Muzeum. 30\nAutorzy i autorki Ewa Filipp Beata Kunat Sławomir Magala Robert McMurray Margaret Mead Krzysztof Olechnicki Sarah Pink Sławomir Sikora Samantha Warren\nEtnografia wizualna Etnografia wizualna Świat ludzi ma wymiar estetyczny Kultura składa się z symboli Zmysły odgrywają ważną rolę w nadawaniu i odczytywaniu sensu; zmysł wzoru kluczowy dla wielu osób Ewa\nPrzydatne informacje Źródło Finansowania: Narodowy Program Rozwoju Humanistyki  Nr grantu: 2bH 15 0264 83 Nr umowy: 0264/NPRH4/H2b/83/2016 Kierownik grantu: dr Ewa Klekot Wysokość dofinansowania: 150\nPanel dyskusyjny Odbiorca jako współtwórca nowoczesnego muzeum - relacja\nPL RU EN A A A Szukaj Panel dyskusyjny Odbiorca jako współtwórca nowoczesnego muzeum - relacja Muzeum Pamięci Sybiru, jako nowa placówka muzealna na etapie budowy siedziby i tworzenia wystawy stałej, wciąż\nEmocje- polityka-wspomnienia. Pamięć czasów transformacji dr hab. Edyta Pietrzak prof. AHE\nEmocje- polityka-wspomnienia. Pamięć czasów transformacji dr hab. Edyta Pietrzak prof. AHE Projekt "Connecting Memories/ Łączenie wspomnień" realizowanego pod patronatem programu Erasmus+ podejmuje tematykę\nMultimedialny przekaz. historyczny. Marek Woźniak\nMultimedialny przekaz historyczny Marek Woźniak 2004-08-19 1 Wstęp Czy potrzebujemy historii multimedialnych? Multimedia narzędzie, środek komunikacji, który przy pomocy obrazu, tekstu, dźwięku przekazuje


Metalowe mydełko z Duka. Kto wie jak to działa ? – eKuchareczka – blog o gotowaniu, kulinariach, karmieniu\nMetalowe mydełko z Duka. Kto wie...\nw: sprzęty fajne\nMuszę przyznać, że w całym moim żmudnym procesie długiej edukacji udawało mi się zawsze z powodzeniem zawalczyć o czerwony pasek, jednak piętą achillesową od pewnego momentu okazała się być chemia. Dziś oczywiście żałuję ogromnie, że poza wykuciem na pamięć tablicy Mendelejewa, nigdy nic absolutnie nie udało mi się z tej niewątpliwie fascynującej nauki uszczknąć ni zrozumieć.\nZabrnęłam już tak daleko, że nawet nie potrafiłam stwierdzić, czego dokładnie w tym wszystkim nie rozumiem. Z tego też powodu niestety nie wiem, dlaczego tak rewelacyjnie działa stalowe mydełko, które kilka miesięcy temu pewien bardzo zdolny i młody Pan Sprzedawca zarekomendował nam w DUKA, a teraz ja je zachwalam dalej http://www.dukapolska.com/katalog-produktow,produkt,basic-mydlo-metalowe\nOtóż mydło to w całkowicie tajemniczy dla mnie sposób niezawodnie zmywa z dłoni wszystkie niezbyt piękne zapachy, powstałe w wyniku obierania/siekania cebuli, czosnku, ryby, boczku itp.itd. Do dziś nie mogę w to uwierzyć, ale naprawdę działa – kto potrafi wytłumaczyć chemicznemu laikowi dlaczego?\nJak ktoś wie – proszę wysłać wytłumaczenie na monika@ekuchareczka.pl\nStal nierdzewna to stop żelaza i innego metalu, często chromu. Chrom tworzy na powierzchni stopu warstwę tlenku, chroniącą żelazo przed rdzewieniem. Ta warstwa może również reaguje z allicyną odpowiedzialną za zapach, dzięki czemu związek ten przylega do powierzchni stali, a nie do skóry na dłoniach. Poproszę mydełko po 8 latach 😀


Jak trwoga, to do boga! – Fenestra: Gazeta Studencka || Wydział Nauk Politycznych i Dziennikarstwa\nIbrahimović po kilku latach wrócił do Milanu. (źródło: sport.pl, AP Photo, Antonio Calanni)\nW 2010 roku strzelając 14 bramek w 29 meczach, poprowadził swoją drużynę do upragnionego mistrzostwa. W kolejnym sezonie jego indywidualne osiągnięcia były jeszcze bardziej spektakularne. Dwa lata po debiucie w barwach A.C. Milanu jego przygoda, ze względu na finansowe problemy potentata z San Siro, dobiegła końca. Dziś samozwańczy bóg futbolu wraca do miejsca, w którym dekadę temu wznosił się na wyżyny sportowego Olimpu. Zlatan Ibrahimović ma być zbawcą czerwono-czarnej części Mediolanu.\nPoniedziałkowe starcie z Sampdorią Genua miało być dla kibiców Rossoneri nawiązaniem do pięknej historii. Powrót Szweda na stadion San Siro przyciągnął ponad 60 tysięcy głodnych wygranej widzów. Forma Milanu w ostatnich sezonach pozostawia wiele do życzenia i pomimo ciągłych zapowiedzi rewolucji zawodnicy przybywający do Mediolanu nie spełniają pokładanych w nich nadziei. Inaczej ma być w przypadku Zlatana. Mecz z Sampdorią główny bohater zaczął jednak na ławce. W pierwszym składzie wystąpił za to Krzysztof Piątek, który dwoił się i troił w ofensywie, aby stworzyć zagrożenie pod bramką przeciwnika. Jego starania nie przyniosły oczekiwanych rezultatów między innymi za sprawą dwóch innych reprezentantów Polski, którzy efektywnie bronili dostępu do swojej bramki. Bereszyński i Linetty byli najmocniejszymi ogniwami Sampdorii. Pierwsza połowa meczu zakończyła się bezbramkowym remisem.\nPoczątek drugiej części spotkania dał do zrozumienia, że potrzebne są zmiany. Do rozgrzewki ruszyli przedstawiciele obu drużyn. Wśród nich znalazł się również wysoki zawodnik z ekscentryczną fryzurą. Zlatan został wprowadzony na boisko w 55. minucie, zastępując na nim Krzysztofa Piątka. Kibice w fanatycznej euforii podnieśli się z miejsc i przywitali starego idola w sposób niespotykany na większości stadionów. Szwed ruszył z przytupem i entuzjastycznie motywował swoich kolegów do celnych zagrań. Tych jednak było jak na lekarstwo. Duet skrzydłowych Suso-Calhanoglu ze swoją kiepską dyspozycją w tym sezonie nie pozwala zespołowi marzyć o sukcesach. Pozytywem spotkania z Sampdorią była natomiast postawa obrońcy Theo Hernándeza, który ofensywnymi rajdami raz za razem szukał gry chociażby ze Zlatanem. Do ostatniej minuty meczu żadna z drużyn nie umieściła piłki w siatce. Sfrustrowani kibice opuszczający stadion wygwizdali swoich zawodników.\nZ kim zdobywać punkty, jeśli nie z Sampdorią? W tym sezonie jest ona zespołem wyjątkowo słabym. Jeżeli jednak zawodnicy Milanu nie są w stanie strzelić gola na własnym stadionie ekipie, która traci je hurtowo, oznacza to, że Zlatanowi może być niełatwo nawiązać do pięknej historii sprzed lat. Do tego będzie potrzebował kompanów, którzy jak niegdyś legendarni Ronaldinho i Robinho, wspomogą go w walce o najwyższe cele. A o to może być w czerwono-czarnej części Mediolanu niesamowicie trudno.\nWielka Orkiestra – lecimy!


Tadeusz Muller i Lara Gessler startują z karierą w telewizji\nLara Gessler i Tadeusz Muller zaczynają karierę w telewizji. Co robią na co dzień dzieci słynnej Magdy Gessler?\nLara Gessler z wykształcenia jest cukiernikiem i właśnie występuje w programie „Ameryka Express”. Początkowo plotkowano, że w podróży „za jednego dolara” towarzyszyć jej będzie niedawno poślubiony mąż Paweł Pawłowski. Stało się jednak inaczej. Na towarzysza przygody wybrała swojego przyjaciela, projektanta mody – Piotra Sałatę.\n„Oboje nie traktujemy tego programu jak entree do kariery. Piotrek wie, ile jest wart, i nie potrzebuje zawodowej trampoliny”, tłumaczyła tę decyzję.\nNieoficjalnie wiadomo, że Lara została poproszona przez producentów, aby zabrała ze sobą do Ameryki męża. Wiedziała jednak, że będzie to dla niego krępujące, bo nigdy nie miał do czynienia z show-biznesem.\nOstatnio spacerując z mężem po Lesie Bródnowskim, wymyśliła swój nowy program. Nie zaproponowała go jednak żadnej telewizji, tylko postanowiła zrealizować w internecie. Podczas spaceru zgłodniała i zaapelowała do swoich followersów na Instagramie, aby polecili jej knajpkę z dobrym jedzeniem. Natychmiast dostała dziesiątki rekomendacji, z których wybrała niepozorne bałkańskie bistro, znajdujące się na osiedlu i wciśnięte między szkaradne bloki z wielkiej płyty.\n"Jedzenie okazało się znakomite i wtedy właśnie nabrałam ochoty, by opowiadać o takich niesamowitych miejscach. Nie planuję bawić się tam w krytykanctwo. To będzie taki serdeczny przekaźnik pozytywnych informacji. Przecież nie ma niczego lepszego niż dzielenie się dobrymi adresami", deklaruje Lara.\nCzas na Tadeusza Mullera?\nA co robi jej przyrodni starszy brat Tadeusz Muller, który do niedawna unikał mediów jak ognia.\nJak się okazuje, syn Magdy Gessler też odziedziczył talent kulinarny po mamie.\n„Moje hobby to tworzenie zdrowych receptur, (…) zrównoważony rozwój, podejście ekologiczne do jedzenia i świata”, opowiada Muller.\nWygląda jednak na to, że niedługo lepiej go poznamy, ponieważ upomniała się o niego telewizja. Wiosną przyszłego roku zobaczymy w TVN Style debiutancki program Tadeusza, w którym zajmować się on będzie tematyką zdrowej żywności, m.in. uczeniem, jak za pomocą jedzenia leczyć ciało i umysł. Niewiele osób\nwie, że dużą część roku młody Müller spędza w sekretnym miejscu pod Madrytem, gdzie żyje spokojnie, ekologicznie i właśnie w zgodzie z naturą.\nWczoraj o śmierci Piotra Gesslera poinformowała jego córka, Lara Gessler. Znany restaurator zmarł w wieku 63 lat. Magda Gessler na swoim Instagramie pożegnała swojego drugiego męża krótkim, ale wyjątkowo wzruszającym wpisem. Zobacz także: Magda, Mateusz, Marta... Poznaj rodzinę Gesslerów! Wyjaśniamy, kto jest kim w klanie restauratorów! Magda Gessler żegna Piotra Gesslera Piotr Gessler był synem znanego warszawskiego restauratora, Zbigniewa Gesslera. Z Magdą Gessler związał się po jej powrocie z Madrytu. W 1989 roku zostali rodzicami Lary, która wczoraj poinformowała o śmierci ojca: Dziś w nocy odszedł mój pierwszy, najlepszy przyjaciel. Moja najwyższa instancja we wszystkich dylematach. Mój spokój, miłość, dom. Kocham Cię tak bardzo mocno. Do zobaczenia Tato❤ Również gwiazda "Kuchennych rewolucji" wstawiła do sieci zdjęcie Piotra i napisała: Piotr Gessler — niezastąpiony tata Lary i Mikołaja oraz ojczym Tadeusza. Będzie nam go brak bez końca Ojczyma pożegnał również syn Magdy Gessler, Tadeusz: Niestety odszedł mój ojczym, tata, cudowny facet! To dla mnie olbrzymia strata. W najważniejszym okresie życia zastępował mojego ojca, przy jego boku mieliśmy wspaniałe dzieciństwo z Larą. Wrażliwy, empatyczny i troskliwy człowiek, genialny cukiernik i restaurator. Wielbiciel kotów, Hiszpanii i Jamesa Bonda. Pozostawił wpatrzone w niego i kochające trzy kobiety dla, których to najtrudniejszy czas z jakim przyszło się zmierzyć. Trzymajcie się dziewczyny! Wyświetl ten post na Instagramie. ...


Znalezionych wyników: 1114\nForum: Zdrowie i Uroda Wysłany: 2021-10-11, 16:25 Temat: Depilacja laserowa\nJa szukałem salonu depilacji laserowej w Krakowie, która specjalizuje się również w męskiej depilacji. Mam problem z plecami, jest to dla mnie niekomfortowo. O ile owłosiony tors mojej żonie bardzo odpowiada tak, jednak plecy musiałem golić maszynką. Było to dla mnie dość niekomfortowe. Znalazłem na https://www.gabinet-kosme...ja-laserowa.php ofertę salonu depilacji laserowej w Krakowie i umówiłem się najpierw na konsultację, a później rozpoczęliśmy serię zabiegów. Dziś jestem już po i cieszę się, że zdecydowałem się na depilację laserową. Ten salon ma bardzo dobre opinie depilacji laserowej w Krakowie więc byłem spokojny, ale nie sądziłem, że efekt będzie tak spektakularny.\nForum: Off-Topic Wysłany: 2021-10-10, 10:13 Temat: Auto po wypadku\nJeśli o lawetę chodzi to ja jakiś czas temu korzystałem z https://e-laweta.com.pl/ .Byłem na tyle zadowolony z usługi, że zapisałem sobie namiar na tych fachowców. W razie czego z pewnością skorzystam ponownie.\nTemat: Samochód do pracy\nForum: Off-Topic Wysłany: 2021-10-07, 12:38 Temat: Samochód do pracy\nSamochód do pracy również można po drodze uszkodzić. Ja w swoim uszkodziłem oponę i nie widziałem innego wyjścia jak szukać na szybko jakiegoś zakładu wulkanizacyjnego. Zależało mi na kimś w najbliższym otoczeniu i natrafiłem na https://wulkanizator.com.pl/wspolpraca/ .\nForum: Off-Topic Wysłany: 2021-10-05, 19:36 Temat: Reklama\nReklama to rzecz obecnie absolutnie niezbędna. W mojej ocenie obecnie najważniejsza będzie ta internetowa. To właśnie dzięki niej można dotrzeć do jak największej ilości odbiorców a tym samym naszych potencjalnych klientów. Jednak prowadzenie działań w tym zakresie wymaga szerokiej wiedzy. Dlatego też od razu zacząłem szukać fachowca, któremu można zlecić takie działania. Zdecydowałem się na Pana Piotra, którego znalazłem tutaj https://www.devagroup.pl/...emkrk17-on-line .\nTemat: jakie kolczyki\nForum: Off-Topic Wysłany: 2021-10-04, 09:10 Temat: jakie kolczyki\nMoim zdaniem najlepszym rozwiązaniem będzie zakup kolczyków ze stali chirurgicznej np. ze sklepu Elori Jewellery, który bardzo lubię. Mają spory wybór i mega atrakcyjne ceny. Co sądzisz o stali chirurgicznej? Ja uważam, że prezentuje się tak samo dobrze jak srebro.\nForum: Humor & Rozrywka Wysłany: 2021-10-01, 11:19 Temat: Tłumaczenia\nZnacie biuro Translation Street z Krakowa? Jeśli nie to na prawdę gorąco polecam ich w zakresie współpracy. U nas wykonywali tłumaczenia symultaniczne, które nie należą do najprostszych. My szukaliśmy kogoś sprawdzonego i polecono nam właśnie ich. Oferta tego biura znajduje się tutaj https://www.translationst.../symultaniczne/ może Ci w jakiś sposób też pomogę w tym zakresie. Pozdrawiam!\nTemat: Mechanik - kogo polecacie?\nForum: Off-Topic Wysłany: 2021-09-29, 22:13 Temat: Mechanik - kogo polecacie?\nCześć wszystkim, szukam mechanika warszawa ferrari. Oczywiście nie dla mnie, a dla mojego szefa. Na co dzień do pracy dojeżdżam rowerem. Niestety, jako asystentka dostałam to arcy ciężkie zadanie. Jak sami rozumiecie rower i wóz tej klasy nie mają za wiele wspólnego. Ktoś, coś?\nForum: Nasze codzinne i niecodzienne sprawy. Wysłany: 2021-09-29, 10:30 Temat: Zdjęcia 360 czy warto?\nHej, szukając jakiegoś innowacyjnego rozwiązania dotyczącego dokumentacji budowlanej natrafiłem na tą stronę http://build-lapse.com/zdjecia-360/ . Bardzo mnie ten temat zainteresował, jednak nie chcę podejmować ostatecznej decyzji w tej kwestii. Może wypowiedzieć się ktoś, kto już korzystał z tego typu usług? Z góry wielkie dzięki za pomoc.\nForum: Nasze codzinne i niecodzienne sprawy. Wysłany: 2021-09-29, 10:27 Temat: Czy oszczędzacie ?\nMoim zdaniem oszczędzać można na wiele sposobów i każdy jakoś oszczędza. Dla mnie firmą oszczędności są nawet zakupy internetowe. Można kupić tam wiele rzeczy taniej niż stacjonarnie a przede wszystkim można kupić szybciej niż stacjonarnie a to ogromna oszczędność czasu. Ostatnią rzeczą jakieś szukałem to produkty do pielęgnacji samochodu. Zanim jednak się na coś zdecydowałem skorzystałem z porad, które znalazłem na https://www.balttur.com.p...jest-potrzebne/ .\nForum: Off-Topic Wysłany: 2021-09-23, 18:17 Temat: Meble na zamówienie\nObecnie jest tak duży wybór mebli, że nie koniecznie trzeba robić meble na zamówienie. Wiem coś na ten temat, bo sam szukałem mebli do pokoju nastoletniej córki. Prześledziłem kilka stron i tutaj https://www.meblezbajki.pl/meble-mlodziezowe znalazłem te, na które ostatecznie się zdecydowałem. To producent takich mebli więc naprawdę jest w czym wybierać.\nForum: Studia Wysłany: 2021-09-22, 07:08 Temat: Pomysł na własny biznes\nProwadząc własny biznes nie można również zapominać o jego nieustannym rozwoju. Konkurencja obecnie jest tak duża w każdej branży, że nie można pozwalać sobie na pozostawanie w tyle. Trzeba iść z postępem. To możliwe jest dzięki nowoczesnym technologiom. Mnie interesowała ta, która usprawni pracę w dziale call center. Wirtualne call center Hellobot okazało się bardzo dobrym rozwiązaniem.\nForum: Humor & Rozrywka Wysłany: 2021-09-08, 10:54 Temat: napęd do bramy\nForum: Off-Topic Wysłany: 2021-09-06, 20:52 Temat: Nowoczesna kuchnia\nSkoro kuchnia jest nowoczesna to wyposażenie również musi takie być. My niedawno wyremontowaliśmy kuchnię, teraz zostały nam małe szlify jedynie. Żona zamówiła na https://yourhomestory.com.pl/kuchnia/noze-kuchenne/zestawy-nozy bardzo ładny zestaw noży. Pasuje nam na kuchenne meble idealnie.\nForum: Off-Topic Wysłany: 2021-09-06, 16:30 Temat: Dekoracje domowe\nDekoracje do domu to bardzo ważny element każdego pomieszczenia. To właśnie one dają klimat i ocieplają wnętrze. Mnie interesowały zasłony di dwóch pomieszczeń w domu i tutaj https://flhf.com.pl/asortyment/zaslony/hypnosis/ znalazłem te, na które się zdecydowałem. Prezentują się one naprawdę świetnie.\nForum: Zdrowie i Uroda Wysłany: 2021-09-06, 16:18 Temat: Sposoby na odchudzanie\nWedług mnie najlepszym sposobem na odchudzanie bez wątpienia jest dieta i regularny wysiłek fizyczny. U mnie bardzo sprawdziła się siłownia. Warto wiedzieć jak ćwiczyć a poradników na ten temat nie brakuje. Ja tutaj https://michalpoklitar.pl/cwiczenia-na-klatke-piersiowa-skuteczny-plan-na-jej-rozbudowe/ znalazłem ten, który naprawdę bardzo mnie zainteresował.


Google Caffeine – oficjalnie aktywny | Blog widzialni.pl - pozycjonowanie i SEO\nGoogle Caffeine – oficjalnie aktywny\nData publikacji: 9 czerwca 2010. 0\nDnia 08.06.2010 na oficjalnym blogu Google ogłosiło końcową fazę implementacji nowego systemu indeksującego sieć o nazwie Caffeine. Jak możemy tam przeczytać nowy system indeksowania internetu zapewnia „świeższe rezultaty wyszukiwania o ponad 50%” w porównaniu do wcześniej stosowanego. Jak mówi Google jest to największa kolekcja zawartości internetu jaką kiedykolwiek oferowali. Bez znaczenia, czy jest to news, post na blogu, czy forum dyskusyjnym, czy może nowy produkt w sklepie, użytkownicy wyszukiwarki będą w stanie wyszukać interesujące ich informacje, dużo szybciej niż dotychczas. Pojawią się one w indeksie wyszukiwarki wcześniej niż do tej pory.\nGoogle tłumaczy wprowadzenie Caffeine, rosnącymi potrzebami zarówno użytkowników internetu i ich wyszukiwarki jak i tych, którzy prowadzą własne serwisy internetowe, na których publikują treści. Internet ciągle rozkwita – obrazy czy filmy wideo, artykuły, bezustannie powstaje nowa treść. Użytkownicy pragną znaleźć jak najbardziej adekwatne i świeże informacje dotyczące interesującego ich tematu, w tym samym momencie wydawcy wszelkiego rodzaju treści pragną dotrzeć do swoich odbiorców, tak szybko jak to możliwe. Tym właśnie wymaganiom stara sprostać się Caffeine.\nRóżnicy między Caffeine a starym systemem obrazuje poniższy obrazek:\nJak widać stary system dzielił indeks wyszukiwarki na warstwy, niektóre z nich były aktualizowane częściej niż inne. Najniższa z nich była aktualizowana raz na kilka tygodni, aby odświeżyć zawartość starego indeksu wyszukiwarki, Google musiało przeanalizować całą sieć, co oczywiście wiązało się z opóźnieniem między momentem znalezienie nowej wersji strony, a jej aktualizacją w indeksie wyszukiwarki.\nW nowym systemie indeksowania – Caffeine – zawartość sieci analizowana jest bezustannie i globalnie w małych cząstkach. W momencie znalezienie nowej treści jest ona aktualizowana bezpośrednio w indeksie wyszukiwarki. Oznacza to bardziej aktualny indeks wyszukiwarki, co jest korzystne zarówno dla użytkowników jak i wydawców treści.\nGoogle porównując system Caffeine do stosu kartek papieru, mówi że wzrastałby on o około 5 kilometrów w górę każdej sekundy. Imponujące porównanie :).\nJeżeli chodzi o zmiany w algorytmie wpływającym na ranking wyników wyszukiwania, jak się okazuje Caffeine podobno nie wprowadza żadnych udoskonaleń. Zmiany takie były widoczne przez nas na początku maja. Wtedy Google również je potwierdziło, nie nazywając ich jednak po imieniu. Duża część osób już wtedy uważała, że to oznaki wprowadzenie Google Caffeine.\nKiedy naprawdę wprowadzono Caffeine? Czy ma on wpływ na ranking? Czy zmiany majowe mają związek z dzisiejszą informacją? Jak jest naprawdę, wie tylko Google!


Nowi zastępcy Komendanta Głównego Policji. – Niezależny Samorządny Związek Zawodowy Policjantów\nNowi zastępcy Komendanta Głównego Policji.\nUroczystość przekazania obowiązków nowym wiceszefom Policji odbyła się w sali generalskiej Komendy Głównej Policji. Po złożeniu meldunku głos zabrał Komendant Główny Policji. – Dzisiejszy dzień jest dniem pewnej zmiany, zmiany pokoleniowej. Moją decyzją podziękowałem za wieloletnią pracę i współpracę zastępcom komendanta głównego. W ich miejsce, na mój wniosek, Minister Spraw Wewnętrznych, wyznaczył ich następców. Jest to chwila dla mnie o tyle trudna, że ze wszystkimi panami komendantami, którzy odchodzą, pracowałem od wielu lat. Jest to moment, w którym chcę im serdecznie podziękować za wiele lat rzetelnej, sumiennej, pełnej poświęceń służby, w której dali z siebie wszystko, co najlepsze – powiedział nadinsp. Marek Działoszyński. Następnie komendant główny zwrócił się do odchodzących zastępców. – Pan generał Szwajcowski prowadził służbę kryminalną przez wiele lat. Robił w tej służbie reorganizację, restrukturyzację, osiągał jak najlepsze wyniki. Pan komendant Jarczewski należycie przygotował polską Policję do największego wyzwania, które przed nią, mianowicie Euro 2012 – sądzę, że będziemy kontynuować w tym obszarze wszystko, co zostało zaplanowane i przygotowane. Pan komendant Trela – wszyscy mamy świadomość, jak trudne wyzwanie wziął na siebie, jak przeprowadził przez okres słabych budżetów polską Policję, jak niejednokrotnie musiał walczyć z naszą mentalnością inaczej rozumiejącą logistykę, budżet, finanse w Policji. Jeszcze raz panom komendantom za wszystko dziękuję – powiedział komendant. Nadinsp. Marek Działoszyński pogratulował też nowym komendantom i zaznaczył, że przed nimi wiele wyzwań. – Myślę, że będą mnie wspomagać w trudnym zadaniu, jakim jest prowadzenie polskiej Policji na bardzo wysokim poziomie, bo takie mamy ambicje.\nNastępnie odczytano decyzje Ministra Spraw Wewnętrznych o odwołaniu z funkcji zastępców Komendanta Głównego Policji: nadinsp. Kazimierza Szwajcowskiego, nadinsp. Waldemara Jarczewskiego i nadinsp. Andrzeja Treli, a następnie o powołaniu ich następców: nadinsp. Krzysztofa Gajewskiego, nadinsp. Andrzeja Rokitę i insp. Arkadiusza Letkiewicza. Odczytano też laudacje zastępców szefa Policji.\nKolejnym punktem uroczystości były wystąpienia zdających obowiązki zastępców Komendanta Głównego Policji. Komendant Szwajcowski podziękował za wsparcie gen. insp. Andrzejowi Matejukowi i dyrektorom, z którymi współpracował. – Wyznawałem zasadę, że praca w Policji to gra zespołowa i dzięki temu można coś osiągnąć – powiedział. Zaznaczył, że zawsze stosował się też do dewizy: – Traktuj podwładnych tak, jak chciałbyś być traktowany przez przełożonego. Komendant Jarczewski podkreślił, że pracował w okresie, kiedy trzeba było m.in. przygotować Policję do prezydencji i do Euro 2012. Podziękował ciepło wszystkim, którzy współpracowali z nim przy tych zadaniach. Generał Andrzej Trela podkreślił, że ostatnie trzy lata były dla niego prawdziwym wyzwaniem. Podziękował przełożonym i współpracownikom, a także złożył gratulację swojemu następcy komendantowi Letkiewiczowi. – Mam pewność, że z tym zespołem wprowadzisz nowe i lepsze, bo to jest naturalne, to jest rozwój – powiedział Andrzej Trela. Na zakończenie głos zabrał gen. insp. Andrzej Matejuk, dziękując swoim podwładnym za okres współpracy i gratulując nowym zastępcom. – Jestem przekonany, że te osoby nie tylko dadzą radę, ale dokonają następnego przełomu – powiedział komendant.\nUroczystość zakończyło złożenie meldunku Komendantowi Głównemu Policji.\nMariusz Góra, fot. Marek Krupa


Venezia Pantofle męskie - 5573 PEL NERO - Buty360\nButy360 › Buty męskie › Półbuty › Oksfordki › Pantofle męskie - 5573 PEL NERO\nVenezia Pantofle męskie - 5573 PEL NERO\nTe Pantofle męskie - 5573 PEL NERO były tanio do kupienia w www.venezia.pl. Nadzwyczajne obuwie zarówno na co dzień, jak i szczególne okazje - Venezia. Pantofle męskie - 5573 PEL NERO cechują się swoją szczególną odpornością, a solidność ich stworzenia nie budzi nawet najmniejszych zastrzeżeń. Buty w perfekcyjnie wykonują swoją rolę,.. więcej »\nTe Pantofle męskie - 5573 PEL NERO były tanio do kupienia w www.venezia.pl. Nadzwyczajne obuwie zarówno na co dzień, jak i szczególne okazje - Venezia. Pantofle męskie - 5573 PEL NERO cechują się swoją szczególną odpornością, a solidność ich stworzenia nie budzi nawet najmniejszych zastrzeżeń. Buty w perfekcyjnie wykonują swoją rolę, w następstwie tego wybrane zostały już przez wielu gentlemanów. Ciekawy design tego modelu jest odpowiedni dla masy stylizacji. Poniżej natrafisz na pełen opis specyfikacji:\nPantofle męskie - 5573 PEL NERO. Kolor: czarny Wierzch: skóra cielęca, nabłyszczana. Futrówka: skórzano- materiałowa. Podeszwa: gumowa.\nProponowane tutaj oksfordki męskie wyróżniają się wyjątkową solidnością, co jest owocem wykorzystania wysokiej klasy materiałów do ich produkcji. Jeżeli wciąż nie posiadasz w swojej szafie oksfordki męskie bądź obuwie Pantofle męskie - 5573 PEL NERO nie spełnia Twoich wymagań - zerknij na nasze inne propozycje.\nSerdecznie zapraszamy do wyrażenia własnej opinii o butach Pantofle męskie - 5573 PEL NERO


Czy egzekucja w Sierotach zostanie wykonana? - Kopania, niech Cię piekło pochłonie! - Andrzej Słonawski - NEon24.pl\nSPOŁECZEŃSTWO 31.12.2012 11:01 3 komentarze\nWujku, czy będziesz nas bronił? Mnie i moje rodzeństwo? - chciałem odpowiedzieć dziewczynce, lecz wyręczyła mnie pani Małgosia – Na pewno!. Wujek z przyjaciółmi zrobią wszystko co tylko jest w ich mocy! Natalko, przecież nam to obiecał.\nMinął dzień 27 grudnia, dzień w którym rodzina Magdziaków, pomimo decyzji z23 lutego 2011r.,miała wydać dom w Sierotach. Pozostali oni w budynku który został zakupiony dla piątki zaopiekowanych w ich rodzinie dzieci. Pozostali dlatego że w dalszym ciągu są rodziną zastępczą, sprawują opiekę nad dziećmi które w tym domu spędziły ponad pięć lat. Są w dalszym ciągu „u siebie” w domu dla nich kupionym za pieniądze pochodzące ze zbiórek publicznych w Anglii, w New Castlle. W dużej części pochodzące od uczniów szkól i społeczności parafialnych.\nOdmówili opuszczenia domu ze względu na dobro umieszczonych tam dzieci. Dla tej czwórki, dla której dom w Sierotach został kupiony. Stał się ich środowiskiem rodzinnym.\nPomimo uzyskanej zgody Starosty na opuszczenie powiatu gliwickiego, odrzucili propozycje złożoną w imieniu Fundacji Nowy Ekran przez Ryszarda Oparę zamieszkania w domu, który w czerwcu został im zaofiarowany.\nAle, a może przede wszystkim, odmówili z powodu utraty poczucia sprawiedliwości. Tak ważnego elementu w wychowaniu dzieci, jak prawda, miłość i szacunek dla ludzi. O te wartości postanowili zawalczyć.\nWujku, czy będziesz nas bronił? Mnie i moje rodzeństwo?-chciałem odpowiedzieć dziewczynce, że tak, lecz wyręczyła mnie pani Małgosia–Na pewno!. Wujek zrobi wszystko co tylko jest w jego mocy! Natalko, przecież nam to obiecał. Pamiętam czerwcowy dzień, kiedy wraz z Magdziakami przyjechaliśmy do domu w Zalesiu, za brama którego dzieci zobaczyły uzbrojonych agentów ochrony. Natalka podeszła do mnie, mówiąc–Wujku, ty mnie naprawdę nie okłamałeś. Teraz to wiem.Mówiłeś prawdę !\nPismem z 23 lutego 2011r. Barbara Terlecka - Kubicius, dyrektor PCPR w Gliwicach powiadomiła Wydział Polityki Społecznej Śląskiego Urzędu Wojewódzkiego, że Fundacja Rodzinnej Opieki Zastępczej „Nasz Dom Zastępczy” podjęła decyzję że do czasu pełnienia przez Państwo Magdziak funkcji zawodowej rodziny zastępczej zezwala na zamieszkiwanie w budynku w Sierotach przy ul. Ogrodowej 2. Więc nic się nie zmieniło. „Państwo Magdziak, byli i są w dalszym ciągu środowiskiem zastępczym dla czwórki dzieciaków z FAS, wypełniają tę rolę, pokonują codzienne trudności, wraz z dziećmi idą do „przodu” udowadniając że warto poświęcać się dla chorych niechcianych dzieciaków. A mają pełne prawo do zamieszkiwania w Sierotach, w domu który został dla tej rodziny kupiony. Mają tam prawo mieszkać przede wszystkim Marzenka, Kubuś, Danielek i Natalka. Dzieciaki bezwiednie promujące łotrostwo tak Fundacji Rodzinnej Pieczy Zastępczej „ Nasz dom zastępczy” w Paczynie, angielskiej „New our familly” z New Castll, …”/ ostatnia-wigilijna-wieczerza-w-sierotach-laura-mowi-ze-jestesmy-normalnymi-ludzmi-i-tak-jest /\nMałgorzata, jako wyznaczona przez Sąd kurator dla czwórki rodzeństwa, zdecydowała się zgodnie z prawem , zgodnie z własnym sumieniem walczyć o sprawiedliwość i naprawienie krzywd wyrządzonych dzieciom przez Fundację „Nasz Dom Zastępczy”. Walczyć o naprawienie szkody wyrządzonej przez jej Prezesa magistra, Ireneusza Kopanię. Wraz z Piotrem postanowili walczyć tak długo, jak się da. Do końca.Który to może nastąpić już 3 stycznia 2013 r. Tego dnia los rodziny zastępczej, jak też dzieci w niej umieszczonych ma się rozstrzygnąć. 2 stycznia 2013 r. w Ośrodku Rodzin Zastępczych "Szansa" w Bytomiu-Stolarzowicach zapadną decyzje które podejmie dyrktor Andrzej Łabądz, który w oparciu o zapisy Ustawy o wspomaganiu rodziny i pieczy zastępczej, wyda opinie na temat możliwości dalszego funkcjonowania zawodowej rodziny zastępczej państwa Magdziak. Dzień później, Sąd Rejonowy w Wydziale Rodzinnym i Nieletnich, na podstawie wydanej dzień opinii, Łabędzia, zadecyduje o losie małoletnich, kierując się oczywiście ich „szeroko pojętym dobrem” Oby nie było to tylko postanowienie o odebraniu dzieci rodzinie z powodu braku bezpiecznego miejsca zamieszkania, tym samym sankcjonujące łotrostwo dawnego darczyńcy, Ireneusza Kopani. Oby postanowienie to,nie legitymizowało zbrodni dokonywanej na dzieciach. Zbrodni przed którą nie będziemy w stanie ich obronić. Decyzji która przyniesie korzyści Panu Prezesowi magistrowi, a zagrozi życiu i zdrowiu dzieci.\nAd vocem treści „Przed eksmisyjnego wezwania do opuszczenia nieruchomości”\nPanie Prezesie, magistrze Ireneuszu Kopania. Wiedząc iż jest Pan czytelnikiem „nowego Ekranu” polecam kilka uwag do Pana Prezesa mgr. Ireneusza Kopani ;\n(…) Z uwagi na toczące się postępowanie sądowe w sprawie sprawowania prze Państwa funkcji rodziny zastępczej, jak również inne niepokojące sygnały, które stanowią o nienależytym wykonywaniu tych obowiązków Fundacja nie może … (…)- warto pamiętać że to postępowanie zostało zainicjowane na podstawie pańskich Panie magistrze, fałszywych informacji i pomówień. Bezprawnego działania. Te „informacje” były przedmiotem rozważań Sądu, w trakcie których świadkowie wykazali kłamstwa przez Pana magistra tworzone.\nDziś wbrew pańskim wysiłkom, w dalszym ciągu mocą aneksu do umowy z PCPR Gliwice z października 2012 r, Magdziakowie są zawodową rodziną zastępczą dla czwórki rodzeństwa. Ten fakt sprawia, iż umowa najmu nieruchomości w sierotach jest ważną mocą oświadczenia z 23.02.2012 r. które złożył Pan wraz z małżonką, przed szefową PCPR p. Barbarą Terlecką Kubicius. Brzmi ono - „Przedstawiciele Fundacji (czyli Pan i pańska żona) oświadczyli iż zezwalają państwu Magdziak na zamieszkiwanie pod w/w adresem do czasu pełnienia funkcji rodziny zastępczej. Stosowne pismo w tej sprawie przedstawiciele Fundacji (czyli Pan i pańska żona) zobowiązują się wysłać do Śląskiego Urzędu Wojewódzkiego.”\n(…), co było by sprzeczne z motywami w/w umowy – Panie Prezesie magistrze, potraktowanie wieloosobowej zawodowej rodziny zastępczej państwa Małgorzaty i Piotra Magdziaków, zwłaszcza dzieci z tej rodziny, jako tła do brudnego interesu gromadzenia funduszy na zakup nieruchomości, stawia pana jako tego, który jako ostatni powinien wypowiadać się o tym co dobre, a co złe. Co jest sprzeczne, lub nie.\nWspólnie ze swoimi „partnerami” wykorzystaliście dzieciaki - Marzenkę, Jakuba, Daniela, Natalię i Laurę, do zbiórki publicznej, a zebrane fundusze próbujecie zawłaszczyć, wyrzucając dzieci z domu. Wyrzuca Pan Prezesie magistrze dzieci, dzieciaki dla których Anglicy ofiarowali swoje pieniądze.Doskonale Pan wie, że zbiórka nie była prowadzona na rzecz Fundacji Pana Prezesa magistra, czyli całej pańskiej rodziny, prawda?.\n(…) w imieniu Fundacji „Nasz dom Zastępczy” (a dlaczego to nie pisze Pan "imieniu własnym, mojej żony, mojej mamy i mojego syna" – przecież to rodzinny biznes, prawda Panie Prezeise magistrze? ) wzywam Państwa do opuszczenia budynku, będącego przedmiotem niniejszej umowy, położonego w Sierotach … (…)... pozostając bezprawnie w jej posiadaniu, mimo braku tytułu prawnego … (…) -warto w tym miejscu przypomnieć Panu Prezesowi magistrowi, oraz całej pańskiej rodzinie, że przed Sądem Rejonowym dla Gliwic, w Wydziale II Cywilnym zawisła sprawa z powództwa państwa Magdziak ouznanie umowy najmu z dnia 27 lutego 2012 r. za nieważną, oraz zapisanie w treści pkt. 4 Umowy - „ umowa zostaje zawarta na czas nieograniczony, tj. na czas w jakim państwo Małgorzata i Piotr Magdziak pełnić będą funkcję rodziny zastępczej, nie krótszym jednak niz do dnia 31 grudnia 2014 r.”,stosownie do złożonego oświadczenia przez Przedstawicieli Fundacji,czyli Pana i pańskiej żony z dnia 23 lutego 2012 r. oraz umowy z PCPR Gliwice na pełnienie funkcji zawodowej wielodzietnej rodziny zastępczej z dnia 13.12.2010 r. przez Małgorzatę i Piotra Magdziak.\nUfając iż rok 2013 będzie tym, w którym prawo upomni się o rozliczenie draństw przez Pana Prezesa magistra wyrządzonych, tak dzieciom pozostających w pieczy rodziny Magdziak, jak też tych dzieci dla których nie znajdował pan miejsca we własnym domu.\nPozostawiam Szanownego Pana Prezesa magistra z tymi życzeniami na Nowy Rok 2013.\nDobrze, że walczą z tymi załganymi demonami, których szefem jest Kopania...\nLecz, gdyby przegrali, o co łatwo w postbolszewickim systemie sądowym, czy prawnym — w PRL-bis często opanowanym przez mafię — to czy jest aktulna propozycja Ryszarda Opary zamieszkania w domu Fundacji, złożona im w imieniu Fundacji Nowy Ekran?\nAndy-aandy 31.12.2012 22:22:21\nNaturalnie. Dom dla rodziny jest gotowy na ich przyjecie.\nAndrzej Słonawski 01.01.2013 14:05:03\nniech drań wie, że ktoś mu depcze po piętach ...\nJedyną przyczyną sporu i solą w oku Kopani jest dom w Sierotach przy ul. Ogrodowej 2. Los dzieciaków, magister IK ma w głębokim poważaniu. Dobrze wiemy, czego się boi.\nflame 18.01.2013 20:20:00


Kosmetyki naturalne do twarzy – wznieś swoją pielęgnację na wyższy poziom! - StudioWomen.pl\nPielęgnacja twarzy jest ważna i potrzebna – to na niej widać nasze emocje, upływający czas, a także zmęczenie i stres. Twarz to Twoja wizytówka – każdy chce wyglądać jak najlepiej. Dlatego też ogromną wagę przywiązuje się do kosmetyków. Dlaczego warto stosować kosmetyki naturalne do twarzy na co dzień? Sprawdź, co powinno Cię w nich zainteresować.\nJakie kosmetyki naturalne do twarzy powinno się stosować?\nŚwiadoma pielęgnacja twarzy jest niezwykle potrzebna. Skóra w tym miejscu jest delikatna i bywa bardzo wrażliwa. Dlatego też codzienne stosowanie odpowiednich preparatów to gwarancja jej dobrej kondycji i spowalnianie czasu, który z biegiem lat staje się na twarzy coraz bardziej widoczny. Warto więc stosować regularnie peelingi, które pomogą złuszczyć martwy naskórek, dzięki czemu skóra będzie rozświetlona i wizualnie zdrowsza. Regularnie zapewne stosujesz też wszelkiego rodzaju kremy. Godne uwagi zatem będzie dla Ciebie naturalne serum, które działa nawilżająco, łagodzi podrażnienia i niweluje oznaki starzenia się skóry. Moc witamin zamkniętych w serum działa kojąco nie tylko na skórę, ale także na samopoczucie! Szeroki wybór cennych produktów znajdziesz nawet w internecie. Zobacz ofertę e-sklepu https://kosmetykinaturalnejustnature.pl/ – to specjaliści w dziedzinie naturalnych rozwiązań!\nKosmetyki naturalne – dla kogo będą odpowiednie?\nKosmetyki naturalne do twarzy są odpowiednie dla każdego! Niezależnie od tego, czy borykasz się z problemami związanymi z trądzikiem, suchą skórą, czy alergią, to właśnie ta grupa preparatów będzie odpowiedzią na Twoje potrzeby. Kobiety w każdym wieku i z każdym typem cery będą zachwycone efektami stosowania tych produktów. Ich proste formuły, pozbawione chemii i ciężkich substancji, które nie zawsze są akceptowane przez naszą skórę, skradną serce nawet najbardziej wymagającej pani.\nPowszechnie dostępne kosmetyki nie zawsze są dopasowane do wysublimowanych potrzeb Twojej skóry. Co więcej, bardzo często ich cena nie idzie w parze z jakością. Przeważnie drogeryjne kosmetyki są dość szeroko reklamowane, dlatego też ich cena jest odpowiednio wywindowana. Jeśli chodzi o gamę kosmetyków naturalnych, możesz liczyć na cenę adekwatną do jakości i wyjątkowego składu. Im mniej składników na etykiecie zobaczysz, tym lepiej. Dodatkowo to rozwiązanie ekologiczne – oparte na tym, co jest najlepsze na naszej ziemi.\nPamiętaj, że skóra kocha to, co jest blisko natury. Formuła pozbawiona sztucznych, chemicznych składników spotka się z dobrą reakcją Twojej twarzy i zaowocuje widocznymi na niej efektami!\nPoprzedni artykuł Babeczka z kubeczka – jak przygotować?\nNastępny artykuł Metamorfoza starej sukienki – jak sprawić, by stała się kreacją z „czerwonego dywanu”? Tylko sprawdzone rady\nStudioWomen.pl - Pokochaj piękno! > Uroda > Kosmetyki naturalne do twarzy – wznieś swoją pielęgnację na wyższy poziom!


Santonia Aug 22nd 2019, 9:28am +4\nmental 70 wybór skilli\nAug 22nd 2019, 10:59am\nDeko - Aug 22nd 2019, 11:50am\nLiked ToJaZlodziej’s post in the thread Zmiany w grze - dyskusja.\n@Art dziekujemy za tak niezbedne aktualizacje 19.5! Te wspaniale poprawki na pewno ulatwia nam gre! Czy jednak moglbym laskawie prosic o tak nieznaczaca aktualizacje jak przywrocenie zmiany kanalu? Rozumiem, ze nie zostala potraktowana jako priorytet,…\nWegielWBucie - Aug 22nd 2019, 11:48am\nQuote from LudifaT: “chwille posłuchalem tej rozmowy. I poziom slownictwa jakie prezentowały niektore osoby sięgał dna. Milego dnia zycze ” Też tak sądze.Patolin jak ch\nEragonss - Aug 22nd 2019, 11:48am\nQuote from Art: “Nagroda: Gdy ukończycie wszystkie misje, otrzymacie swój codzienny prezent, zawierający 1 z następujących przedmiotów: - Zwój Błogosławieństwa - Przepustka - Kamyk (5/20/100 szt.) - Odżywka - Pakiet Kamieni…\nForfa - Aug 22nd 2019, 11:48am\nItsDemonWolf - Aug 22nd 2019, 11:47am\nQuote from LudifaT: “chwille posłuchalem tej rozmowy. I poziom slownictwa jakie prezentowały niektore osoby sięgał dna. Milego dnia zycze. ” zapomniałem, wy jesteście tacy wrażliwi, że nawet mix was boli. nie musisz oglądać, nie martw się\nArt - Aug 22nd 2019, 11:47am\nDla kilku graczy każde potknięcie po naszej stronie to pożywka dla nich. Dlatego też zamierzam posprzątać ostatnie naście, jak nie dzieścia postów, które są po prostu nie na temat. Jeżeli dyskusja nie wróci na prawidłowy tor, zamknę wątek…\nWladcaForum - Aug 22nd 2019, 11:47am\nQuote from Lorint.: “Kiedyś to może i miałaś władze, teraz ta władza została Ci zabrana. ” Bo tak napisałeś? KK XD Quote from WladcaForum: “Informuję, że konto @Lorint. to tylko jakaś marna podróbka, proszę mnie z nim nie wiązać:> ” Wyjaśniony…\nDeko - Aug 22nd 2019, 11:46am\nLiked kAArter’s post in the thread Zmiany w grze - dyskusja.\nCo to za maraton kickania ch1 na tym rubinum.Nie byli przygotowani że więcej niż 5 osób zagra czy o co chodzi,Jak nie wywala klienta to chanel kilo trawy trzeba miec do tej gry zeby nie zwariowac.\ndavidek194 - Aug 22nd 2019, 11:46am\nFibo - Aug 22nd 2019, 11:45am\nObrażaniem kogokolwiek ani nie przyspieszycie przerwy technicznej ani nie naprawicie zmian kanału a jedynie swoje nerwy rozszargacie. Nasz team jest jaki jest ma swoich przeciwników jak i zwolenników ale musimy żyć ze sobą w symbiozie trochę my…\nArt - Aug 22nd 2019, 11:42am\nAisoN - Aug 22nd 2019, 11:37am\nAisoN - Aug 22nd 2019, 11:26am\nAug 22nd 2019, 11:50am


A co, jeśli są pęknięcia w zębach? Przyczyny i leczenie\nZachowanie zdrowych zębów we współczesnym świecie nie jest tak proste, ale możliwe. Technologia już dawno zrobiła krok naprzód. Zmiany nastąpiły nie tylko w sposobach leczenia niektórych chorób, ale także w produkcji materiałów na foki. Ponadto istniały różne leki, które mogą powstrzymać niszczenie szkliwa zębów. Aby tego uniknąć, należy regularnie odwiedzać gabinet dentysty i wykrywać zmiany. Pęknięcia w zębach mogą pojawić się w każdym wieku. Istnieje wiele przyczyn tego zjawiska.\nCo to jest tak niebezpieczne pęknięcia?\nKażde pęknięcie szkliwa zębów jest procesem patologicznym, a nie defektem kosmetycznym. Ostatecznie rozwój takiego zjawiska może prowadzić do poważniejszej choroby. Wszakże każdy ząb składa się z trzech warstw: szkliwa, stałej zębiny i miazgi, przez które przechodzą nerwy i naczynia krwionośne. Stopniowo pęknięcia stają się głębsze. Krawędzie pociętej emalii wchodzą w ruch, gdy szczęka jest zamknięta i otwarta. To powoduje początek bólu.\nW przypadku braku właściwej terapii pęknięcie rozszerza się.W wyniku tego powstaje kanał łączący jamę ustną z miazgą.Rozmiar może być nieznaczny. Jednak do tego kanału wkrada się ślina, resztki pokarmowe i bakterie. Często powoduje to rozwój procesu zapalnego. Co z kolei jest najeżone konsekwencjami. Po pewnym czasie następuje zapalenie dziąseł, a następnie próchnica.\nPęknięcia zębów najczęściej występują z powodu naruszenia zasad higieny osobistej, a także zasad żywienia. Do fizjologicznych przyczyn tego zjawiska można przypisać:\nZastosowanie niektórych leków, których składniki są w stanie przeniknąć ludzką ślinę.\nOstre zmiany temperatury. Zjawisko to obserwuje się, gdy używasz zarówno zimnych, jak i bardzo gorących produktów.\nRozcieńczanie szkliwa powoduje napoje gazowane, soki kwaśne i cytrusy.\nZastosowanie past do zębów o działaniu wybielającym, ponieważ zawierają one agresywne substancje.\nJest to najczęstsza grupa przyczyn niszczenia szkliwa. Najczęściej pęknięcia i żetony są spowodowane złymi nawykami. Należą do nich:\nOtwieranie butelek lub puszek z zębami.\nNawyk obgryzania twardych przedmiotów, takich jak ołówki, długopisy.\nDrobne obrażenia. Najczęściej występują u małych dzieci podczas gry.\nWszystkie te czynniki negatywnie wpływają na stan szkliwa zębów. Nieumiejętne usuwanie szkód może prowadzić do rozwoju nieodwracalnych procesów.\nRozszczepianie szkliwa zębów może występować w kilku kierunkach. Postępując w ten sposób, dokonano klasyfikacji pęknięć.Dentyści wyróżniają kilka odmian:\nPodział pionowy. Pęknięcie przechodzi przez cały ząb, dzieląc go na dwie części. W tym samym czasie podział zaczyna się w pobliżu korony i skierowany jest w dół do korzenia. Często takie deformacje wnikają głęboko w dziąsła.\nPodział poziomy. Jest to niewielkie uszkodzenie, które może spowodować oddzielenie małego kawałka zęba.\nPodział nachylony. Z reguły znajduje się po przekątnej. W przypadku braku terapii znaczna część zęba jest rozdrobniona.\nWewnętrzny. Podczas oglądania taki podział jest niewidoczny. Jednak po pewnym czasie prowadzi do poważnej komplikacji.\nŚlady pęknięć w zębach\nPodczas badania wzrokowego można wykryć pęknięcia powierzchniowe w przednich zębach. Z wewnętrznymi uszkodzeniami wszystko jest znacznie bardziej skomplikowane. Najczęściej znajdują się, gdy tkanka zęba jest zniszczona. Tak więc, aby wykryć naruszenia integralności powierzchni, wystarczy zjeść produkt barwiący, a następnie przeprowadzić kontrolę wizualną.Pęknięcie zęba( z przodu) będzie zauważalne nawet bez użycia specjalnych narzędzi.\nPonadto zakłócenie integralności powierzchni zębów powoduje nieprzyjemne odczucia. Drugą oznaką pęknięć jest ból. W tym przypadku uszkodzenie wpływa na miazgę.Często odczuwa się ból podczas żucia pokarmu, gdy szczęka jest zamknięta, a także podczas mycia zębów i nagłych zmian temperatury.\nskośne pęknięcia na zęby, zwykle przebrany licówki. Podział horyzontalny jest uleczalny. W niektórych przypadkach takie pęknięcia wymagają usunięcia miazgi. Jest to konieczne, gdy jest uszkodzone. Jeżeli pęknięcie na lub w pobliżu nasady dziąseł zębów Następnie prowadzi się albo całkowite wyleczenie lub usunięcie.\nZaburzenia pionowe są traktowane przez roztwarzanie i wypełnianie kanałów. Często konieczne jest instalowanie specjalnych koron. Jeśli podział sięga głęboko do korzenia, ząb zostaje usunięty. Jeśli chodzi o wewnętrzne podziały, często prowadzą one do poważnych powikłań i urazów. W tym przypadku ząb jest usuwany, a następnie wykonywana jest proteza.\nZłamanie zęba: co zrobić?\nAby zapobiec rozwojowi nieprzyjemnych konsekwencji, można zastosować różne metody. Mają one głównie na celu wzmocnienie szkliwa. Remineralizacja to jedna z najpopularniejszych metod. Dentyści zazwyczaj wyznaczają żele, które zawierają aktywne składniki: fluor, wapń, fosfor. Miękka formuła tego preparatu zapobiega mechanicznemu uszkodzeniu powierzchni zębów. Lek nie powoduje żadnego dyskomfortu.\nPo remineralizacji należy zamknąć pęknięcia w szkliwie zębów. Zapobiegnie to rozwojowi zjawisk patologicznych. Do tych celów często stosuje się lakier kompozytowy. Kompozycję nakłada się delikatnie na powierzchnię zęba, gdzie wysycha. Według badań europejskich, taki lek jest absolutnie bezpieczny dla ludzkiego zdrowia. Dzięki specjalnemu lakierowi możliwe jest wzmocnienie powierzchni zębów. Jednak sama powłoka jest krótkotrwała. Aby zaktualizować, należy odwiedzić dentystę raz na 6 miesięcy.\nJeśli powierzchnia zęba na specjalny lakier nie jest to możliwe, forniry są ustawione. Te produkty mają bardzo cienkie ściany i są wykonane z ceramiki. Podczas instalacji produktu uwzględniane są anatomiczne cechy i kolor szkliwa. Okleiny mogą całkowicie ukryć wady estetyczne, a także chronić zęby przed obrażeniami. Produkty są wybierane indywidualnie dla każdego pacjenta.\nPodczas opisanych powyżej procedur nie zaleca się stosowania związków wybielających. W razie potrzeby można całkowicie wyeliminować pęknięcia zębów. Leczenie powinno być wykonywane przez dentystę.W salonach kosmetologii takie problemy nie zostały rozwiązane.\nPrzyczepność i regulacje\nMoc Aby uniknąć pęknięć w zęby, muszą być chronione przed wstrząsami i urazami i powinien jeść prawo i rzucić palenie. Aby wzmocnić tkankę zęba w diecie powinny zawierać następujące produkty: ser\nodmian. Zawiera dużą ilość fosforu i wapnia.\nBazylia, koperek i pietruszka. Kompozycja zieleni zawiera olejki eteryczne, które promują lepszą dezynfekcję jamy ustnej.\nOwoce, warzywa i jagody, zawierające wiele witamin i minerałów.\nSoki, najlepiej naturalne. Nie zaleca się dodawania cukru do napoju.\nJest to lista, z której należy zrezygnować.Przede wszystkim:\nMocno zimne i gorące napoje.\nProdukty solone. Eksperci uważają, że sól sprzyja szybkiemu wypłukiwaniu wapnia z organizmu.\nspecjalistów Jeśli nie jesteś w stanie jeść zrównoważonej i porzucić złe nawyki, że dentyści polecam kupić w aptece specjalny kompleks minerałów, w którym kompozycja ma witaminę D. Substancja ta wspomaga wchłanianie wapnia. Ponadto należy przestrzegać niektórych zasad:\nPo każdym posiłku należy umyć zęby. Jeśli nie ma takiej możliwości, można przepłukać jamę ustną wodą lub specjalnym związkiem.\nW celu zapobiegania należy odwiedzić dentystę raz na 6 miesięcy.\nMożesz wypłukać jamę ustną za pomocą ziołowych wywarów. Do tego celu pasuje kora dębu, rumianku i szałwi.\nJeśli górna warstwa zębów jest rozrzedzona, a czułość jest zwiększona, wówczas pasty z efektem bielącym powinny zostać odrzucone.\nRegularnie trzeba masować dziąsła miękkim pędzelkiem. Pozwala to na zwiększenie przepływu krwi do tkanek.\nDo codziennego stosowania zalecane są pasty usztywniające.\nJeśli zęby wykazują pęknięcia, wtedy nie będą w stanie wyeliminować ich w domu. Ocali od dalszego zniszczenia tylko wizyta u dentysty. Warto zauważyć, że dzieci są bardziej podatne na to zjawisko, ponieważ zęby dziecka są łatwo zranione. Zignorowanie pęknięć na zębach nie jest tego warte, ponieważ mogą doprowadzić do rozłamu. W rezultacie tylko niewielki fragment może pozostać z całej struktury. W takich przypadkach ząb zostaje usunięty lub przywrócony. W tym celu można stosować szpilki, korony, materiał kompozytowy, a także implanty. Pęknięcie między zębami może również prowadzić do negatywnych konsekwencji. Problem polega na tym, że bardzo trudno jest go wykryć nawet u dentysty.