Uwaga! Z dniem 1 sierpnia 2015 forum zostanie wyłączone. • Zobacz wątek - W imię Ojca i Syna ... i Rzeczypospolitej?\nW imię Ojca i Syna ... i Rzeczypospolitej?\nprzez Michał Apostata » 4 września 2010 , 20:08\nW czasach stalinowskich sędziami zostawali ludzie nieprzygotowani, zindoktrynowani papką zwaną "diamatem" i "histomatem" czyli podstawami "filozofii komunistycznej". Skończyło się to tak, że IPN do dzisiaj ściga tych, którzy z godłem za plecami skazali na śmierć polskich patriotów w imię "konieczności dziejowej" i innych "praw historii". Ponieważ Polska jest już oficjalnie wolna miejsce stalinowców zajęli księża katoliccy (a katolicyzm w historycznym przekładańcu zamienił się z marksizmem-leninizmem). Tak - materializm historyczny - zajęło - otwieranie drzwi Chrystusowi. Sędziom, prokuratorom i adwokatom pierze się mózgi w klasztorze ?Pustelnia Złotego Lasu? w Rytwianach w województwie świętokrzyskim a robi to osobiście przewodniczący Rady Prawnej KEP abp Andrzej Dzięga (który jest "mózgiem" instrukcji KEP o apostazji). Oto relacja z pierwszego spotkania w 2003 roku (odbywają się dorocznie w pierwszą sobotę czerwca):\nOkoło 60 sędziów okręgowych i rejonowych przybyło w sobotę 7 czerwca do pokamedulskiego klasztoru w Rytwianach na diecezjalne spotkanie sędziów. Gości powitał dyrektor Diecezjalnego Ośrodka Kultury i Edukacji "Źródło" ks. Wiesław Kowalewski. Przybyli uczestniczyli we Mszy świętej, której przewodniczył bp Andrzej Dzięga, a koncelebrowali: diecezjalny duszpasterz prawników ks. Jacek Staszak oraz ks. Wiesław Kowalewski. W homilii bp Dzięga mówił o odpowiedzialności sędziów, którzy w swoich rękach mają losy ludzkie. Zaapelował do zgromadzonych, aby jak Salomon ze Starego Testamentu, prosili zawsze Ducha Świętego o mądrość w rozstrzyganiu ludzkich spraw. Biskup sandomierski otworzył także wystawę zatytułowaną "Klasztor w Rytwianach", na którą złożyło się ponad 100 prac dzieci i młodzieży ze szkół podstawowych i gimnazjalnych powiatu staszowskiego.\nKościół interesuje tylko jedno - żeby sędziowie wydawali "dobre" wyroki, tzn. w sprawach związanych z Kościołem orzekali na jego korzyść. W 2006 roku abp Dzięga mówił o tym w niedającym się podrobić kwiecistym języku kościelnym:\n"Pan Bóg na indywidualnej drodze każdego z nas pragnie budować wielkie i dobre rzeczy. Potrzeba nam jednak szczerości i otwartości umysłu, odwagi intelektualnej i wielkiego serca, abyśmy umieli w codziennym życiu i pracy oddawać co Bożego Bogu, a co cesarskiego cesarzowi. W sytuacji, gdy zaistnieje jakiś konflikt wartości musimy umieć być świadkami ewangelicznych wartości i pomimo silnej nieraz pokusy nie dać się złapać na jakiś układ, na kompromis. Masz w ręku to wszystko, co jest ci potrzebne, aby znać Chrystusa i rozpoznając w znakach czasu jego myśl budować sprawiedliwy pokój i pełną nadziei przyszłość dla siebie i dla ludzi, którym służysz. Nie bój się zaprosić Chrystusa i dać się Jemu prowadzić"\nNa Order Lenina, tfu, Złoty Medal Prymasowski zasłużyła Pani Sędzia (obecnie w stanie spoczynku) Bronisława Kopeć mówiąc do arcybiskupa jak do towarzysza Bieruta, że jego instrukcje\n"które, choć nie jest łatwe, prawnicy bardzo sobie cenią i na miarę swoich możliwości dołożą starań, aby sprostać zadaniom stawianym przez Księdza Biskupa"\nPrzy tej okazji Kościół nie byłby sobą gdyby nie postarał się o zasądzanie nawiązek na Caritas. Diecezjalny dyrektor Caritasu, ks. Pitucha, mówił więc jakimż to dobrem Caritas będzie mógł "ubogacić" jeśli dostanie dzięki sędziom jeszcze kilka milionów złotych. Kościół nawet we własnej relacji nie bawił się w eufemizmy tylko wyłożył kawę na ławę: Ks. Pitucha, charakteryzując poszczególne dzieła prowadzone przez Caritas zwrócił uwagę na fakt, że posiada ona status organizacji użyteczności publicznej oraz wpis do rejestru instytucji na rzecz, których sądy mogą orzekać nawiązki. Ta ostatnia informacja była jednocześnie zachętą dla sędziów, aby orzekali nawiązki na rzecz Sandomierskiej Caritas?.\nNastępnie przy suto zastawionym stole "w ciepłej atmosferze towarzyskiego spotkania" (!!!) Kościół załatwiał swoje interesy z "niezawisłymi" sędziami - komu adopcja, komu ziemia, komu umorzenie śledztwa.\nTrzeba przy tym zaznaczyć, że to raczej wierzchołek góry lodowej niż jej obraz. Kościół ma swoich agentów, tzw. duszpasterzy prawników, w sądach i Okręgowych Radach Adwokackich (!) - w każdej diecezji. Adwokaci piszą np. bez wstydu:\n"W sobotę dnia 21 lutego 2009 roku po raz pierwszy w historii adwokatury polskiej wprowadzony został do Archikatedry na Wawelu w Krakowie nasz adwokacki Sztandar. Chorążym w poczcie sztandarowym był adwokat Piotr Ostrowski z asystą w osobach adwokat Anny Bojdeckiej-Eilmes i adwokat Marty Rytlewskiej. Ten przypadły im honor będą przypominać im wpisy do ich akt personalnych zgodnie z obowiązującym regulaminem. Rzecz to niecodzienna, bo i uroczystość, z okazji której uczestniczyliśmy we Mszy św. celebrowanej przez J. Em. Księdza Kardynała Stanisława Dziwisza, w koncelebrze J. Eks. Księdza Biskupa Tadeusza Pieronka".\nInnymi słowy życie palestry krakowskiej kręci się wokół kardynała i biskupa. Szukając sprawiedliwości w sądzie w sprawie związanej z Kościołem trzeba najpierw pytać "a jest pan wierzący". Bo ci już są podbici.\nhttp://serwis guru Psyka/kosciol-podbil-sadownictwo/\nPS. Teraz już wiecie dlaczego ksieża pedoflile dostają tak niskie wyroki - w zawieszeniu.\nRe: W imię Ojca i Syna ... i Rzeczypospolitej?\nprzez Michał Apostata » 22 stycznia 2011 , 13:09\nKolejny PiS-dzielcowy ekspert od spraw katastrof lotniczych...\nprzez Michał Apostata » 12 lutego 2011 , 14:52\nprzez Michał Apostata » 18 lutego 2013 , 13:39\nA Polaczki durnowate budują.... Za jakiś czas, gdy zmądrzeją będą zamykać....\nDuńczycy już poznali prawdę i ona ich wyzwala…\nDuński Kościół Ludowy zamyka 14 kościołów w Kopenhadze\nRada Diecezji Kopenhaskiej Duńskiego Kościoła Narodowego (Den Danske Folkekirken) na początku lutego podjęła decyzję o zamknięciu 14 stołecznych kościołów. Decyzja ta zapadła po szczegółowej analizie obecnej sytuacji oraz perspektyw na przyszłość 17 zagrożonych kościołów znajdujących się na terenie tego miasta (los pozostałych 2 świątyń zależy od wyników dalszych konsultacji, natomiast ostatni z listy Enghave Kirke będzie nadal funkcjonował).\nprzez Michał Apostata » 28 marca 2013 , 23:04\nTak się qurfa przenajświętsza panoszy zaraza rzymsko katolicka!\nCót! - czyli czeski film!\nW sali rady miasta w Opolu zawisł krzyż. Nie wiadomo, kto go powiesił\nKrzyż - niewielki, drewniany - zawisł nad wejściem najprawdopodobniej w środę wieczorem. Na czwartkowej sesji Rady Miasta stał się głównym tematem kuluarowych rozmów, tym bardziej, że żaden z klubów nie przyznał się do jego zawieszenia.\nhttp://wiadomosci.wp.pl/kat,1342,title, ... aid=1104fd\nprzez Marioosz » 29 marca 2013 , 00:13\nMichał Apostata napisał(a): [b] Na czwartkowej sesji Rady Miasta stał się głównym tematem kuluarowych rozmów, tym bardziej, że żaden z klubów nie przyznał się do jego zawieszenia.\nA może to pani sprzątaczka zawiesiła podczas przedświątecznych porządków\nprzez Michał Apostata » 30 marca 2013 , 12:35\nList ks. płka Zygmunta Goli szczycącego się stażem w korpusie wojskowych do generała Leszka Głodzia:\n„Mija 13 lat od powołania waszej Osoby na stanowisko biskupa polowego, 13 lat funkcjonowania hasła biskupiego „Militio pro Christo” (Walczę dla Chrystusa), które nabierało cech fałszu (…), zostało zbezczeszczone całokształtem zainteresowań niekościelnych, chciwością materialną, prostactwem zachowań, poniżaniem księży kapelanów, uwłaczaniem ich godności publicznych wyśmiewaniem nawet kapelanów z przeszłości, starszych od siebie. Ignorowaniem najmłodszych kapelanów, co w przypadku pierwszego kapelania świeconego przez was jako biskupa polowego skończyło się wielka tragedią: odebrał sobie życie przez powieszenie (31 letni ks. por. Dariusz S. kapelan 6 Brygady Desantowo-Szturmowej i 13 Pułku Lotnictwa Transportowego w Krakowie-Balicach popełnił samobójstwo 10 lutego 2001. dop. redakcji).\nTolerowany alkoholizm w rezydencji biskupa polowego oraz na probostwach niektórych parafii wojskowych, gdzie pełnią stale obowiązki kościelno-gospodarcze żołnierze służby zasadniczej, przynosi zgorszenie i deprawację młodych ludzi. Gorszące kadrę „manewry” towarzyskie gromadzące elitę karierowiczów zniesławiają Twoja Osobę, dla której ważniejsze jest „cin-cin” niż „Szczęść Boże”. Twój czas wydaje się dokonany. Odejście w porę i według własnej decyzji będzie dowodem odzyskania honoru, który strąciłeś z własnej winy i woli.”\nList publikowany na łamach FiM nr 9/2004\nprzez Michał Apostata » 2 kwietnia 2013 , 20:34\nWielebny Dziwowacz z Krakowa orzekł był w telewizornii - że 2 kwietnia roku panieńskiego Wielki Heros Cnót Wszelakich "wrócił do Domu Ojca".\nA co on kurfa przenajświętsza wcześniej już tam był? Kiedy?\n8 lat minęło od kitacji JPII a bogobojna Ziętkiewicz zabeczała w Polsacie, jak znękany baran że wieczorem będzie jakieś czuwanie.\nCzego będą pilnować, nie powiedziała.\nprzez Michał Apostata » 11 maja 2013 , 14:07\nJeżeli chcesz wykazać że coś obraża Twoje uczucia religijne? Na szczęście w IV RP możesz liczyć na pomoc prokuratury, sądów, ministerstwa sprawiedliwości i władz państwowych.\nOto poradnik, jak należy się obrazić:\nZdecyduj, co Cię obraziło. Wybierając rzecz, sytuację lub określone zachowanie pewnej osoby masz dużą swobodę. Postaraj się jednak, aby miało to pewien, choćby pośredni związek, z wiarą, obrzędami i symboliką Kościoła. Podajemy trzy przykłady, choć zastosowań może być mnóstwo, np:\n- kolczyk z krzyżykiem lub tatuaż w kształcie krzyża u nielubianej przez Ciebie osoby, jeśli dodatkowo ubiera się ona wyzywająco, zachowuje kontrowersyjnie lub krytykuje religię, to bezczelnie dopuszcza się profanacji\n- parafrazowanie słów lub naśladowanie gestów Papieża Polaka, zwłaszcza żegnanie się, nie będąc w kościele lub na kolanach, lub też brak należnego szacunku (jak niezdjęcie nakrycia głowy) w pobliżu kościoła, kapliczki lub krzyża\n- nieobyczajny dla Ciebie billboard reklamowy (dekolt, odsłonięte nogi albo i to co pośrodku), znajdujący się wzrokowo w pobliżu kościoła, pielgrzymki, procesji lub przechodzącego właśnie księdza, a nielicujący z powagą tego miejsca/wydarzenia/osoby, a zatem ewidentnie obrażający\nNastępnie sporządzasz zawiadomienie do prokuratury, w którym na wstępie koniecznie należy wyróżnić art.196 k.k. - OBRAZA UCZUĆ RELIGIJNYCH. Dzięki temu wymiar sprawiedliwości potraktuje Twoją sprawę priorytetowo, oddelegowując do jej rozpatrzenia i ścigania dodatkowych sędziów, prokuratorów i funkcjonariuszy.\nW zawiadomieniu należy także zaznaczyć:\nCo Cię obraziło (patrz wyżej) - wystarczy krótka wzmianka. Nie precyzuj, jaki element i dlaczego uważasz za obraźliwy, od tego jest prokurator. Jeśli oskarżony chce uniknąć wieloletniego więzienia, będzie musiał sam udowodnić, że nie miał zamiaru Ciebie obrazić.\nGdzie i kiedy obraźliwa sytuacja miała miejsce. Dla Twojej wygody, nie musisz tam być osobiście - możesz obrazić się zaocznie na nieoglądany w ogóle film, albo na nigdy nieodwiedzoną wystawę. Jeśli przeczytasz w prasie o jakimś kontrowersyjnym wydarzeniu, możesz śmiało dołączyć do grona osób, których uczucia zostały wówczas obrażone, poprzez wysłanie zawiadomienia.\nPamiętaj o obszernym i kwiecistym wyrażeniu swojego oburzenia, cierpień moralnych i kryzysu duchowego wywołanego tym wstrząsającym zajściem. Wspomnij o zszokowanej rodzinie, sąsiadach i wspólnocie parafialnej. Zapytaj retorycznie, jakim przykładem to będzie dla młodego pokolenia, oraz "A gdyby tu było przedszkole i wasz synek mały tędy przechodził?"\nPowołaj się na nauki Wielkiego Herosa Cnót Wszelakich czyli Ojca Świętego zwanego JP 2, 98 % wierzącej większości w narodzie oraz chrześcijańskie korzenie Europy. Nadmień, że komunistyczne czasy prześladowania wyznawców jedynie słusznego wyznania już minęły. Zakończ życzeniami przykładnego ukarania sprawcy.\nKopię zawiadomienia prześlij do proboszcza, kurii, Ministra Sprawiedliwości, Prokuratora Generalnego oraz przynajmniej trzech gazet, stacji radiowych (radio co_Maryja) i telewizyjnych w tym TV Trwam. Społeczeństwo ma prawo wiedzieć, jaka niewyobrażalna krzywda Ciebie spotkała, a organom ścigania lepiej pracuje się ze stadem dziennikarzy i fotoreporterów na karku.


The Crown – Sezon 1 - The Crown - naEKRANIE.pl\nThe Crown - Sezon 1\nSukces, jaki na całym świecie odniosło Downton Abbey, udowadnia tylko jak widownia kocha podglądać życie wyższych sfer, a na ich szczycie jest nie kto inny jak rodzina królewska. Scenarzysta Peter Morgan postanowił zrobić coś, czego nie ośmielił się zrobić nikt wcześniej. Przedstawił Królową Elżbietę i jej dwór jako normalnych ludzi, którzy dodatkowo są obarczeni rolą monarchów. Z zewnątrz blichtr i bogactwo, a za zamkniętymi bramami, w pomieszczeniach wypełnionych antykami mieszkają ludzie z takimi samymi problemami, rozterkami, uczuciami i przemyśleniami jak w każdym innym domu. Gdyby mogli szybko porzuciliby to życie na świeczniku. Od razu ostrzegam, że to nie jest odmiana Dynasty. Nie ma tu wielu płomiennych romansów, spychania ze schodów czy prób zabójstwa.\nGdy w Paryżu obejrzałem kilka fragmentów The Crown, byłem sceptycznie nastawiony do tego projektu. Nie sądziłem, że historia obecnej królowej Anglii może mnie zaciekawić. Po obejrzeniu pierwszego sezonu, a ma ich być w sumie sześć, wiem w jak dużym byłem błędzie. Netflix zrobił świetną robotę zarówno przy wyborze scenariusza jak i przeprowadzeniu castingu. Niebagatelne znaczenie miało również przeznaczenie rekordowego w skali serialu budżetu w wysokości 100 mln funtów. Lwia część tych pieniędzy poszła na kostiumy i to widać. Pierwsze odcinki przenoszą nas w czasy, gdy Elżbieta (świetna rola Claire Foy) była jeszcze radosną i uśmiechniętą księżniczką. Nieświadomą tego, co szykuje dla niej przyszłość. Mało kto pamięta ją z tamtych czasów. Nie jest to jednak serial dokumentalny. Twórcy pozwolili sobie na dozę fantazji, by nie zanudzić nas prowadzeniem historii jak w kronikach historycznych. Nie skupiamy się bowiem tylko na przyszłej królowej, ale na całym dworze. To on jest tu głównym bohaterem. To znakomity zabieg i zważywszy na to, że każdy sezon będzie opierał się na innym przedziale czasu z historii Wielkiej Brytanii, daje bardzo duże pole manewru w opowiadaniu historii i wprowadzaniu kolejnych postaci. Twórcy znakomicie pokazują frustrację księcia Filipa (Matt Smith), który nie zamierzał tak szybko zostać mężem królowej i wyrzec się swojego dotychczasowego imprezowego i frywolnego stylu życia. Dla mnie niewątpliwie mistrzem pierwszego sezonu jest genialny John Lithgow w roli premiera Winstona Churchilla. Podobnych barwnych bohaterów na dworze jest mnóstwo. Niektórzy pojawiają się na ekranie tylko przez chwilę, ale i tak zostają w naszej pamięci na tyle, że w pewnym momencie zaczynamy wypatrywać ich w tłumie, jak chociażby w odcinku ślubu Elżbiety z Filipem, księciem Edynburga. To na barkach tych anonimowych w dużej mierze bohaterów spoczywa ciężar opowiadania historii. Muszę przyznać, że ze swojej roli wywiązują się po mistrzowsku.\nTak jak Jude Law oczarował mnie swoją kreacją w The Young Pope, tak Claire Foy podbiła moje serce jako Elżbieta Aleksandra Maria Windsor. Mam wrażenie, że to rola stworzona specjalnie dla niej. Aktorka odgrywa swoją postać z należytym szacunkiem, ale i naturalnością. Pozwala swojej bohaterce na uśmiech oraz lekki dziewczęcy flirt z płcią przeciwną. Jestem w stanie jej uwierzyć, że tak właśnie zachowywała się królowa, gdy miała 25 lat. Foy udało się zbudować postać wielowymiarową, której losem zaczynamy się przejmować.\nNie ustępuje jej pola Matt Smith, dla którego rola w The Crown na 100% będzie udaną próbą odklejenia łatki „aktora grającego Doctor Who”. Widz czuje jego ból. Rozumie zranioną męską dumę i potrafi się z nim utożsamić. Współczuje, gdy patrzy jak dumny mężczyzna zostaje przez protokół dyplomatyczny zepchnięty na bok. Jego uszczypliwości w stosunku do królowej są jak wisienka na torcie. Co ciekawe Peter Morgan nie pozwala swojemu bohaterowi na zbyt burzliwe kłótnie z żoną. Wszystko rozgrywa się w dużym niedomówieniu, co tylko potęguje nastrój.\nPierwsze dwa odcinki zostały wyreżyserowane przez Stephena Daldry'ego, odpowiedzialnego za takie hity jak Billy Elliot czy The Reader. To on wprowadza nas w świat Pałacu Buckingham. Jednak prawdziwe brawa należą się Michele Clapton, która stworzyła przepiękne kostiumy warte fortunę. Jej przywiązanie do szczegółów procentuje w każdym ujęciu. Jest to zresztą jedna z osób pracujących na planie Game of Thrones, serialu, który również ma perfekcyjnie przygotowane kostiumy.\nMoim zdaniem The Crown jest kolejnym przykładem na to, że Netflix umie robić już znakomite seriale kostiumowe i nie szczędzi na swoje projekty budżetu.\nWolferton Splash (4 listopada 2016)\nHyde Park Corner (4 listopada 2016)\nWindsor (4 listopada 2016)\nAct of God (4 listopada 2016)\nSmoke and Mirrors (4 listopada 2016)\nGelignite (4 listopada 2016)\nScientia Potentia Est (4 listopada 2016)\nPride and Joy (4 listopada 2016)\nAssassins (4 listopada 2016)\nGloriana (4 listopada 2016)\nMisadventure (8 grudnia 2017)\nA Company of Men (8 grudnia 2017)\nLisbon (8 grudnia 2017)\nBeryl (8 grudnia 2017)\nMarionettes (8 grudnia 2017)\nVergangenheit (8 grudnia 2017)\nMatrimonium (8 grudnia 2017)\nDear Mrs. Kennedy (8 grudnia 2017)\nPaterfamilias (8 grudnia 2017)\nMystery Man (8 grudnia 2017)\nEpisode 1 (17 listopada 2019)\nMargaretology (17 listopada 2019)\nAberfan (17 listopada 2019)\nBubbikins (17 listopada 2019)\nCoup (17 listopada 2019)\nTywysog Cymru (17 listopada 2019)\nDangling Man (17 listopada 2019)\nImbroglio (17 listopada 2019)\nEpisode 9 (17 listopada 2019)\nEpisode 10 (17 listopada 2019)\nTBA (15 listopada 2020)\nEpisode 2 (15 listopada 2020)\nEpisode 3 (15 listopada 2020)\nEpisode 4 (15 listopada 2020)\nEpisode 5 (15 listopada 2020)\nEpisode 6 (15 listopada 2020)\nEpisode 7 (15 listopada 2020)\nEpisode 8 (15 listopada 2020)\nEpisode 9 (15 listopada 2020)\nEpisode 10 (15 listopada 2020)\nThe Crown: sezon 1 – recenzja


The Late, Late Show, Anakonda (J-T Kyrke Remix) - Vegim & A. Paul - Anakonda EP (File, MP3), Too Nice To Be Real - T99 - Too Nice To Be Real (Vinyl), Quand Je Sors Avec Toi (Broken Heart And A Pillow Filed With Tears), Reggae Queen, Parrot - Monty Python - The Monty Python Instant Record Collection (Vinyl, LP), Master Of The Wind, Pieces Of Eight - Styx - Pieces Of Eight (8-Track Cartridge, Album), Untitled - DJ Fashion (2) & Dj Fenix - Favourite Friends (CDr), Mumbai Rains - Zoobazar - 2 (CD, Album), Kodak - A Visual Fable (Vinyl, LP)\n8 Replies to “ W Dniu Gdy Spłonie Krzyż (Thurisaz Demo 2006) - Thurisaz (10) - Wstępując Na Trony Bohaterów (Cassette) ”\nRuna dla urodzonych w dniach listopada, ręcznie grawerowana na płytce z oksydowanego mosiądzu. Runa Thurisaz związana jest z aktywną ochroną.\nO wa księga, nazwana Starym Testamentem jest wypełniona po brzegi: Błogosławieństwami bogactwa bez robienia niczego, co znane jest również jako pasożytnictwo (Prz ), dobrobytem, kantowaniem innych narodów po tym, jak wywołali masową wojnę dla finansowych zysków (Za ), nawet jeśli ludzie dają finansowe żydom datki, to i tak mają być zabici (Wj ), doradztwa jak.\nPolityka opublikowano: + aktualizacja: + Zespół: Krzysztof Bałękowski, Wojciech Biedroń, Adam.\nSzanowni Czytelnicy, witam Was na drugiej odsłonie mojego bloga. Jestem historykiem, włóczykijem (niestety, nie umiem grać na harmonijce), przewodnikiem w górach i miastach oraz nauczycielem w gimnazjum i liceum. Ten krótki biogram pozwala się z grubsza zorientować w tematyce moich tekstów, do lektury których zapraszam.\nw podziękowaniu za obecność imię,data Wnętrze: To Ty w dniu Mojego Chrztu przy Mnie stałaś, Miłość,uśmiech i opiekę mi ofiarowałaś. Dziś nie potrafię ci własnymi słowami podziękować w podzięce serduszko moje chce ci darować Moi Rodzice Ciebie wybrali, gdy potrzeba będzie moje wychowanie Tobie przekazali.\nMar 13, · Jeśli ją ukryłeś, runa znajdzie sposób na pobudzenie jej: Thurisaz zechce zmusić cię do rozprawienia się z ciemnymi stronami twojej natury i chyba to jest często przyczyną, że wielu ludzi po zetknięciu się z runą Thurisaz rezygnuje w ogóle z pracy nad runami; runa ta zalicza się bowiem do najmocniejszych, a zarazem i.\nNiewielu już wierzy, że w demokracji rządzi lud. Czy jedna władza czy druga, wszyscy należą do masonerii i dodatkowo jeszcze hołd muszą złożyć w Izraelu. Żyjemy w totalnym zakłamaniu. Jezus Chrystus, Król królów, nie narzuca się ze swoją władzą - dał nam wolną wolę przecież (ale tylko do śmierci - później sąd). Niestety ludzie - łącznie z hierarchią katolicką.\nOrganizacja zapisów na sezon LATO w dniu 29 listopada. Szanowni Państwo, w najbliższą sobotę, 29 listopada, o godzinie otwieramy zapisy on-line na obozy w sezonie LATO dla wszystkich naszych klientów. W godzinach rezerwacje będą przyjmowane wyłącznie drogą elektroniczną za.


Grupa Freundschaft integruje wszystkie swoje usługi pod marką główną Freundschaft\nMocą niedawnych zmian strukturalnych i rebrandingu, dotychczas pod marką Freundschaft formalnie zintegrowane zostały kompetencje dawnych marek Scholz & Friends Warszawa, Emlab i The Digitals. Aktualnie ustalony i opublikowany został plan połączenia z agencją Booost.\nJako spółka giełdowa postępujemy według obowiązujących procedur, aby ujednolicić strukturę naszych marek i wzmocnić naszą pozycję rynkową. W miejsce kilku marek, teraz budujemy spójną, silną, nowoczesną i trochę przekorną markę Freundschaft, która konsoliduje pod swoim dachem kompetencje strategiczne, komunikacyjne, digitalowe, marketing experience oraz performance e-commerce - najbardziej potrzebne markom do efektywnej komunikacji w dzisiejszych czasach - mówi Anna Koszur, CEO Freundschaft.\nNiedawnym wykupem 100% udziałów w spółce Scholz & Friends Warszawa, Grupa Freundschaft rozpoczęła wdrażanie zmian w celu uporządkowania struktury i ujednolicenia wizerunku. Równocześnie, Grupa konsekwentnie poszerza grono swoich klientów, do którego ostatnio dołączyła marka ERLI.pl, oraz rozwija współpracę z kilkudziesięcioma stałymi klientami.


Poznaj Projekt Plus – Infrastruktura lotnisk i lądowisk\nAleja Krakowska 264 lok.3 02-210 Warszawa\n+48 695 880 039\nPoznaj Projekt Plus\nInfrastruktura lotnisk i lądowisk > Poznaj Projekt Plus\nW PROJEKT PLUS uczestniczą specjaliści od zarządzania portami lotniczymi, pomocy nawigacyjnych, systemów lotniskowych, zabezpieczeń p-poż., geodeci i architekci.\nWspółpracujemy z lokalnymi wykonawcami i branżystami w miejscu realizacji projektów.\nFirma działa 1995 roku. W branży lotniczej jesteśmy od 2006 roku. W 2013 roku przekształcona w spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością na podstawie przepisów KSH.\nKompleksowo sporządzamy dokumentację techniczną, projektową, wykonawczą i kosztorysy. Sporządzamy i kompletujemy dokumentację rejestracyjną i eksploatacyjną lotniska/lądowiska. Wykonujemy usługi budowlane. Przeprowadzamy procedury odbioru budowlane i lotnicze.\nNasze projekty o niej świadczą.\nLotnisko Radom – projekty budowlane i wykonawcze dróg kołowania, płyt postojowych, świateł podejścia\nLotnisko Chopina w Warszawie – projekty budowlane remontów stanowisk postojowych, wzmocnienia nawierzchni pasów startowych\nLotnisko Bagicz k/Kołobrzegu\nLotnisko Jelenia Góra – Analiza rozwoju lotniska\nLotnisko Suwałki – projekt budowlany\nLotnisko Michałków – projekt utwardzenia drogi startowej\nLotnisko Białystok Krywlany – projekt wykonawczy, budowa\nLotnisko Sochaczew – koncepcja\nLotnisko Gliwice – projekt budowlany i wykonawczy\nLądowisko Chrcynno k/Nasielska\nLądowisko Bagicz w Ustroniu Morskim\nLądowisko Pisarzowice k/Wrocławia\nLądowisko Wypaleniska – Solec Kujawski\nLądowisko Drahimek k/Czaplinka\nLądowisko śmigłowcowe Julianów k/Rawy Mazowieckiej\nLądowisko śmigłowcowe Sobota k/Poznania\nLądowisko Grodzisk Mazowiecki – Szpital Zachodni – LPR śmigłowcowe\nLądowisko Strzelce Małe – Szczurowa\nLądowisko Działyń k/Gniezna\nLądowisko Oleszyce – Lasy Państwowe\nLądowisko Połowce – Straż Graniczna\nLądowisko Wicko – Siły Zbrojne RP\nLądowisko Szpital Miejski Zabrze – analiza lokalizacji, nadzór, rejestracja\nBaza LPR Gorzów Wlkp. – budowa\nBaza LPR Opole – budowa\nAleja Krakowska 264 lok.3,\nBiuro: +48 695 880 039\nFirma działa od 1995 roku. W branży lotniczej jesteśmy od 2006 roku. W 2013 roku przekształcona w spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością na podstawie przepisów KSH.\nLOTNISKO CHOPINA 2 8 października 2020\nLOTNISKO CHOPINA 1 10 sierpnia 2020\nCopyright © 1995 - 2022 Projekt Plus Sp. z o.o.. Zarządzane przez WebCUBE.pl.


Tak powinien wyglądać nowoczesny serwis – The Verge\nTak powinien wyglądać nowoczesny serwis - The Verge\nTwórcy serwisów internetowcych mają zawsze nie lada problem – jak połączyć dobrą ekspozycję własnych treści z atrakcyjnością, przejrzystością i nowoczesnością? To udało się The Verge, nowemu projektowi Joshuy Topolsky’ego, byłego naczelnego Engadget. The Verge jest piękny i zapowiada się, że będzie jednym z najbardziej opiniotwórczych serwisów technologicznych w branży. Gdy Topolsky odszedł z Engadget szybko założył nowy projekt – ThisIsMyNext – w którym znalazło się miejsce dla kilku innych redaktorów Engadget. Jednak był to tylko mocny okres przejściowy, w którym przygotowywano The Verge. Warto było czekać. The Verge zachwyca prostotą, przejrzystością i wykorzystaniem przestrzeni.\nThe Verge zbudowano na podstawie sześcianów, które służą zarówno jako zajawki wpisów ze wstępem, jak i miejsce na ekspozycję dodatkowych treści. Poza tym przez stronę przewijają się widżety również atrakcyjne wizualnie. Górna, klasyczna belka, dużo przestrzeni i nienachalne reklamy – wszystko jest na swoim miejscu. Nawigacja jest przyjemna, a The Verge wygląda po prostu lekko. Tak samo jest z podstronami poszczególnych wpisów: nic nie zakłóca czytania i jest elegancko. Widać, że Topolsky czerpał trochę inspiracji z Engadget – widżet przedstawiający najważniejsze artykuły dziwnie przypomina Engadget, ale to nic złego, bo jest bardzo przyjemny.\nThe Verge przypomina układem trochę aplikacje webowe i w bardzo fajny sposób eksperymentuje z coraz modniejszym ostatnio zerwaniem ze standardową, kolumnową prezentacją treści.\nJako Spider’s Web kibicujemy The Verge, tym bardziej, że załoga Topolsky’ego to doświadczeni redaktorzy, którzy już na ThisIsMyNext udowodnili, że potrafią być atrakcyjni przy utrzymywaniu wysokiego poziomu treści.\nO The Verge na pewno usłyszymy jeszcze nie raz – bo tak powinien prezentować się nowoczesny serwis.\nTagi: bloglayserwisThe Verge


Światowej klasy solista, kompozytor i saksofonista. Jest najmłodszym muzykiem w historii, który wygrał Nagrodę Jazzpar Danii. Imponująca dyskografia Pottera obejmuje 15 płyt jako lidera i sidemana na ponad 100 albumach. Był nominowany do nagrody Grammy za pracę nad swoim solowym „In Vouge”, utworem z Joanne Brackeen w 1999 z albumu Pink Elephant Magic, nagrodzony Grammy za album w 2000 roku „Two Against Nature”. Występował i nagrywał z wieloma czołowymi muzykami, takimi jak Herbie Hancock, Dave Holland, John Scofield, Mingus Big Band, Jim Hall, Paul Motian, Dave Douglas, Ray Brown.\nJego ostatni album Ultrahang, to zwieńczenie okresu pięciu lat pracy ze swoim undergrandowym kwartetem : Adam Rogers na gitarze, Craig Taborn na Fender Rhodes i Nate Smith na perkusji.\nW końcu 1971 r. cały Silesian Blues Band rozpoczął ponad półtoraroczną współpracę z Czesławem Niemenem (jako grupa Niemen). Latem 1973 r. drogi muzyków rozeszły się, Niemen wkrótce założył Niemen Aerolit, a Silesian Blues Band przekształcił się w SBB. Skrót ten już wtedy rozwijano (wedle pomysłu Franciszka Walickiego, ówczesnego opiekuna grupy) jako „Szukaj, Burz i Buduj”.\nPierwszy album SBB został zarejestrowany 18-19 kwietnia 1974 r. Gdy trafił do sklepów późnym latem tego samego roku, jego pierwszy nakład natychmiast się rozszedł, osiągając na czarnym rynku nawet czterokrotne przebicie cenowe. Wypełniła go brawurowa, żywiołowa muzyka, odwołująca się do tradycji Jimi’ego Hendrixa i tria Cream, pełna szaleńczych solówek gitary i przesterowanego basu, ale i lirycznych fragmentów wykorzystujących brzmienie fortepianu.\nWraz z koncertami przychodzą kolejne nagrania, w tym mnóstwo nagrań radiowych, dokonywanych najpierw w studiach Programu Trzeciego Polskiego Radia, potem najczęściej w studiu Polskiego Radia Opole. Z takich nagrań powstaje drugi LP zespołu, „Nowy horyzont”, później zostaje zarejestrowana „Pamięć” i „Ze słowem biegnę do ciebie”. Każda kolejna płyta SBB to stopniowe odchodzenie od żywiołowego free-rocka na rzecz przemyślanych i rozbudowanych kompozycji, rejestrowanych z użyciem syntezatorów i bogato stosowanej techniki wielośladowej. Zespół współpracuje także z innymi muzykami, m.in. z Tomaszem Stańko, Tomaszem Szukalskim, Haliną Frąckowiak, Janem Błędowskim, Andrzejem Przybielskim.\nW 1977 r. SBB znajduje przedstawiciela na rynek zachodni w postaci firmy Aries z Getyngi. Dzięki temu zaczynają koncertować w RFN, Danii, Finlandii i innych krajach, które były oddzielone od Polski tzw. żelazną kurtyną. W listopadzie 1977 r. grupa nagrywa w Hannoverze swój pierwszy LP przeznaczony na rynek zachodni, „Follow My Dream”. W roku następnym powstaje „Welcome”, a zespół cały rok spędza w trasach koncertowych. Zmęczenie przyszło w 1979 r. Dała o sobie znać wyczerpująca praca ostatnich lat. Napięcie w grupie pomaga rozładować nowy członek zespołu, drugi gitarzysta, Sławomir Piwowar, wcześniej występujący z jazzową grupą Paradox i zespołem Niemen Aerolit. Jego pojawienie się to swoisty „oddech” dla muzyków, którzy powracają triumfalnie letnią trasą po nadmorskich amfiteatrach. Na początku 1980 r. nagrywają swój kolejny album, „Memento z banalnym tryptykiem”, który okazuje się być ostatnim LP tamtego SBB – jednocześnie LP najlepszym, najdojrzalszym i dobrze obrazującym drogę, jaką przebyła grupa od swojego debiutu.\nOkazją do reaktywacji grupy okazała się impreza „Trzy Dekady Rocka”, zorganizowana w lipcu 1991 r. przez Franciszka Walickiego w Sopocie. Ten jednorazowy, przeciętny występ nie pociągnął jednak za sobą dalszych działań. Kolejna okazja nadarzyła się jednak już w 1993 r., kiedy zaproponowano udział SBB w koncercie charytatywnym na rzecz dzieci w katowickim Spodku. Do wspólnego grania zaproszono Janusza Hryniewicza (śpiew, gitara akustyczna) oraz Andrzeja Ruska (gitara basowa). Kwintet dał kilka koncertów na przestrzeni dwóch lat (1993-94), by w maju 1994 r. wyjechać na tournee po klubach polonijnych w USA. Wyjazd zakończył się nagraniem kasety „Live In America ’94″, ponownym rozpadem zespołu oraz pozostaniem Jerzego Piotrowskiego w USA na stałe. W 1998 r. SBB powróciło na scenę z Mirosławem Muzykantem, młodym perkusistą, który miał już okazję współpracować z Józefem Skrzekiem w jego solowych projektach. To wcielenie pozostawiło po sobie trzy płyty koncertowe, wypełnione nowymi opracowaniami starych utworów i jedną premierową kompozycją („Całkiem spokojne zmęczenie”).\nWłaściwą działalność w składzie z Paulem Wertico otworzyła wiosenna trasa w 2001 roku, obejmująca Niemcy, Czechy i Polskę. W trakcie kilkudniowej przerwy w koncertach muzycy zarejestrowali także EP „The Golden Harp”. Jesienią zespół wszedł do studia, by nagrać pierwszą od 1980 r. studyjną płytę. W ten sposób powstały „Nastroje”.\nW 2006 r. grupa zagrała m.in. w katowickim Spodku i na warszawskim Torwarze jako gość specjalny Deep Purple (podobnie było w 2010 r.). Koncertowali również jako główna gwiazda Baja Prog w Meksyku. Na nowy materiał studyjny przyszło czekać do 2007 r., wtedy bowiem ukazał się album „The Rock” – pierwszy nagrany w nowym składzie. Paula Wertico zastąpił Gabor Nemeth, węgierski perkusista znany m.in. z Skorpio i Locomotiv GT. SBB wróciło do rockowych korzeni i taka też jest płyta „The Rock”. Zespół nagrał w nowym składzie także DVD „Four Decades” oraz z powodzeniem koncertuje w Polsce i poza jej granicami. Na początku 2009 r. ukazał się nowy album grupy, „Iron Curtain”, a jesienią 2010 r. – „Blue Trance”.


13.10.2019 - Strona 2 - Taktyczny Szczecin\nCzas głosowania minął 11 października 2019, 23:33\nPost autor: Van » 09 października 2019, 15:05\nDiabeł pisze: Krzekowo 3? Naprawdę? Ludzie proszę was.\nA co, zgarniesz ludzi bez transportu na mosty???\nNa krzaki co niektórzy mogą z buta dotrzeć.\nProponuję zrzutkę na autobus szkolny, bo chyba taki musiałby jeździć, żeby każdego zadowolić.. a najlepiej pod dom.\nSam mieszkam na lewobrzeżu, ba, najbliżej mi do Krzekowa.. a jakoś tam nie głosuję. Już się parę razy przenosiliśmy. Szkoda czasu.\nPost autor: Diabeł » 09 października 2019, 18:15\nJak mam miejsce zgarnę.\nRejestracja: 10 czerwca 2018, 15:38\nSkontaktuj się z sturmmann\nPost autor: sturmmann » 09 października 2019, 18:26\nWarszewo od listopada do marca mała ilość tubylców\nCałe życie się uczysz a i tak głupi umrzesz\nPost autor: Czaja44 » 09 października 2019, 18:41\nsturmmann pisze: Warszewo od listopada do marca mała ilość tubylców\nto chyba nie byłeś teraz ludzi więcej niż w lidlu na promocji. ( poszukiwacze grzybów, spacerowicze i rowerzyści oni maja zrobione trasy do enduro na naszych miejscówkach i maja na to pozwolenie sa tam legalnie )\nPost autor: Brzydal_bdg » 11 października 2019, 12:26\nCzy jedzie ktoś z okolicy Mickiewicza??\nPost autor: waYne » 11 października 2019, 23:57\nPrzypominam nieletnim o pozwoleniach oraz wszystkim o czerwonych znacznikach trafień oraz POZBIERANIU PO SOBIE ŚMIECI!!!!\nPost autor: Szopen » 12 października 2019, 15:03\nNa 99% bede\nRejestracja: 20 listopada 2014, 1:36\nPost autor: macieq » 12 października 2019, 17:27\nczy ktoś zabiera ze sobą chronograf?\nJeśli uda mi się dojechać to chciałbym sprawdzić swoje repliki...\nRejestracja: 18 czerwca 2019, 23:21\nPost autor: Pingwin » 12 października 2019, 17:52\nMam 2 wnioski racjonalizatorskie:\n1 - W pierwszym poście cały czas wisi info o sprzedaży znaczników stron na spotkaniach - można by zmienić na obowiązek posiadania jak info z "czerwoną" szmatą. W tej formie może być mylące dla nowych i ostatnio (XD) mieliśmy problem z ilością oznaczeń.\n2 - Jest trochę osób nowych, kilka niezrzeszonych - mogli byśmy przydzielić po kanale PMR z ustalonym DTS'em na każdą drużynę, jako "Public Team Chat". Oczywiście w kwestii użytkowników było by posiadanie radia do 0,5w aby sprostać przepisom.\nTemat na dział "Propozycje" i tam go wrzucę jeżeli nie zostanie zgłoszony jakiś dealkiller tutaj :]\nPingwin / Nei\nPost autor: Van » 12 października 2019, 19:08\nmacieq pisze: Witam,\njak mi transport nie zachleje to będę miał


Tajemnice Czarnej Wody - Numer 97 / 04.2013 - Policja 997\nTajemnice Czarnej Wody\nWszystko zaczęło się od aukcji internetowej. Mariusz Ziegert, młody policjant Wydziału Prewencji KPP w Starogardzie Gdańskim, rodowity Kociewiak i pasjonat historii w jednej osobie, wypatrzył w internecie ofertę sprzedaży kilkunastu pamiątek z okresu międzywojnia, związanych z Policją Państwową regionu Pomorza. Jak na lokalnego patriotę przystało, bez wahania przystąpił do licytacji.\nZałoga KP PP w Starogardzie Gdańskim. W drugim rzędzie od góry, drugi od lewej stoi Wawrzyniec Szóstak\nW tym niewielkim budynku mieścił się Posterunek Policji Państwowej. Dwa pokoje na górze zajmował komendant Szóstak z rodziną\nMł. asp. Mariusz Ziegert z tczewskiej drogówki, prywatnie pasjonat historii i poszukiwacz militariów\nMł. insp. Bogusław Ziemba, pierwszy zastępca komendanta starogardzkiej policji, prezentuje świadectwo ukończenia kursu przodowników PP przez Wawrzyńca Szóstaka\nKomendant Posterunku PP w Czarnej Wodzie Wawrzyniec Szóstak\nNie on jeden był zainteresowany oferowanymi archiwaliami, na które składały się policyjne podręczniki, fotografie oraz dokumenty służbowe sygnowane pieczątkami Komendy Powiatowej Policji Państwowej w Starogardzie Gdańskim.\nPOLICYJNE BIAŁE KRUKI\nKto choć trochę interesuje się historią policyjnych formacji, ten wie doskonale, że pamiątki z okresu II RP to prawdziwe rarytasy na rynku antykwarycznym, które szybko znajdują nabywców, i to niekoniecznie związanych z mundurową profesją. W tym jednak przypadku, jak to ustalił Mariusz Ziegert, najpoważniejszym jego konkurentem w internetowej aukcji był anonimowy przedstawiciel organów ścigania z woj. podlaskiego.\n– Wysłałem mu e maila – opowiada Mariusz, dziś młodszy aspirant tczewskiej drogówki – i po wymianie korespondencji zdołałem przekonać, żeby odpuścił sobie tę licytację i pozwolił mi wygrać. Tłumaczyłem, że te dokumenty powinny pozostać u nas, bo to przecież kawałek historii naszego regionu – Kociewia, i miejscowej policji.\nKolega z Białostockiego przyznał mu rację i w ten sposób policyjne cymelia trafiły do Komendy Powiatowej Policji w Starogardzie Gdańskim. Ściślej mówiąc, w ręce mł. insp. Bogusława Ziemby, pierwszego zastępcy komendanta powiatowego Policji, który – wtajemniczony w całą sprawę – nie tylko jej patronował, ale i wystarał się o środki na zakup cennych pamiątek. Kolektywnie więc postanowili (przy udziale jeszcze st. sierż. Rocha Rzoski, historyka z wykształcenia), że nie zostaną one zamknięte w szafie, ale posłużą do zapoczątkowania stałej ekspozycji poświęconej historii starogardzkiej policji (w przyszłości może nawet izby tradycji). Problemów z prezentacją eksponatów raczej nie będzie, ponieważ nowy, okazały budynek komendy ma przestronne wnętrze (w tym bardzo ładną salę odpraw i recepcję dla interesantów), gdzie z powodzeniem zmieszczą się gabloty i witryny ekspozycyjne.\nA pokazać będzie co, choćby te zakupione na aukcji podręczniki, m.in.: Służba śledcza dla organów bezpieczeństwa (z 58 rycinami) autorstwa ppłk. żandarmerii W. Stępka i kpt. Z. Hoffmanna Krystyańczyka z 1925 r., czy Kodeks karny obowiązujący na ziemiach zachodnich RP, również z roku 1925 (z odręcznymi uwagami właściciela); broszury informacyjne dla funkcjonariuszy PP, których próżno by szukać nawet w Bibliotece Narodowej, np. Krótkie wiadomości o prawach i przywilejach oficerów i szeregowych Policji Państwowej z tytułu ich służby (…) ze szczególnym uwzględnieniem postanowień ustawy emerytalnej (oprac. insp. Henryk Walczak, naczelnik Wydz. III KG PP, oraz podinsp. Aleksander Robaczewski z KG PP) czy Statut Kasy Samopomocy Szeregowych Policji Państwowej woj. pomorskiego z 1931 r. Odnaleziony zbiór uzupełniają fotografie i dokumenty służbowe st. post. Wawrzyńca Szóstaka (występuje też jako Szustak), ur. 1 sierpnia 1885 r. w Żabnie, pow. Śrem, w tym Świadectwo nr 72 z ukończenia kursu przodowników w Szkole Policyjnej w Grudziądzu, wystawione 22 grudnia 1925 r. przez Komendę Policji Państwowej Województwa Pomorskiego w Toruniu i poświadczone stosowną pieczęcią z orłem w koronie. Podpisali je: insp. Rudolf Wizimirski, ówczesny komendant PP Okręgu XII Pomorskiego (w latach 1922–1926), oraz komendant szkoły (podpis nieczytelny).\nŚLADAMI KOMENDANTA SZÓSTAKA\n– Zaintrygowała nas postać przodownika Szóstaka, kolegi po fachu sprzed 90 lat – mówi Mariusz Ziegert. – Z dokumentów wynikało, że przez kilkanaście lat był policjantem Komendy Powiatowej PP w Starogardzie Gdańskim, oddelegowanym do służby w posterunku w gminie Czarna Woda. To rzut kamieniem od nas, wybraliśmy się tam z Rochem Rzoską. Odnaleźliśmy ten budynek, dziś zajmowany przez rodzinę T., która weszła w jego posiadanie tuż po wojnie, z całym „dobrodziejstwem inwentarza”.\nPrzedwojenny posterunek w Czarnej Wodzie był jednoosobowy, mieścił się w niewielkim, prywatnym domu przy ul. Starogardzkiej, róg Polnej. Na parterze znajdowały się pomieszczenia biurowe, na piętrze dwupokojowe mieszkanie zajmował komendant Szóstak z rodziną: żoną i dwoma synami. W grudniu 1925 r., kiedy otrzymał awans na przodownika, miał równe 40 lat.\nTyle mówiły dokumenty. Żeby poznać więcej szczegółów z jego biografii, obaj policjanci pierwsze kroki skierowali na miejscową plebanię. Tam w księgach parafialnych odnaleźli daty nie tylko urodzin Wawrzyńca Szóstaka, ale i jego śmierci. O tym jednak, że była to śmierć tragiczna, z rąk hitlerowskich oprawców, dowiedzieli się z relacji najstarszych mieszkańców miasteczka. Ci, którzy go jeszcze pamiętali, zachowali o nim jak najlepsze wspomnienia. Ich zdaniem komendant Szóstak mógł uniknąć śmierci, gdyby tylko po wkroczeniu wojsk niemieckich zdecydował się na ucieczkę z Czarnej Wody, jak inni funkcjonariusze administracji państwowej. On jednak pozostał. Nie posłuchał ostrzeżeń.\n– Był spokojnym i bezkonfliktowym człowiekiem, sumiennym policjantem, który nigdy nie nadużywał swojego stanowiska i nigdy nikomu nie zrobił krzywdy. Może dlatego liczył, że Niemcy dadzą spokój szeregowemu stróżowi prawa? – zastanawia się Mariusz Ziegert.\nNiestety. 9 września 1939 r. w Czarnej Wodzie zjawili się hitlerowcy. Przyjechali na motocyklach. Najpierw wyciągnęli z domu Leona Landowskiego, nauczyciela i anty-faszystę, który publicznie, na łamach miejscowej gazety, piętnował zaborczą politykę Niemiec. Rozstrzelali go na drodze. Potem z odbezpieczoną bronią ruszyli do posterunku.\nWawrzyniec Szóstak widział, jak się zbliżają. Zabarykadował się w budynku, gdzie był sam (rodzinę prawdopodobnie wcześniej odesłał na wieś). Kiedy seria z automatu uderzyła w drzwi i okna budynku, wbiegł na górę ze służbowym mauserem w rękach. Ostrzeliwał się do ostatniego naboju. Hitlerowcy nie okazali mu łaski, został zamordowany. Jedna z wersji mówi o rozstrzelaniu, druga o powieszeniu na strychu, skąd dopiero po kilku dniach – w obawie przed Niemcami, którzy kategorycznie zabronili ruszać jego zwłoki – sąsiedzi potajemnie przenieśli jego ciało na pobliski cmentarz w Łągu i tam je pochowali.\nTAJEMNICE STRYCHU I SCHRONU\nZ dalszych ustaleń starogardzkich „detektywów” wynikało, że rodzina bohaterskiego komendanta Szóstaka wróciła do domu w Czarnej Wodzie. Wiadomo, że jeden z jego synów – Marian, był podczas okupacji aktywnym członkiem konspiracyjnej organizacji „Gryf Kaszubski” (utworzonej w 1939 r. i przekształconej w 1941 r. w Tajną Organizację Wojskową „Gryf Pomorski”). Przypuszcza się, że to właśnie mord dokonany na jego ojcu przyspieszył decyzję o przystąpieniu młodego Szóstaka do ruchu oporu. Skłonił też do urządzenia w byłym posterunku PP zakonspirowanego lokalu „Gryfa”, a w stojącym obok budynku gospodarczym (murowanej stodole) – prawdopodobnie – utajnionego schronu, w którym działała nielegalna drukarnia „Głosu Serca Polskiego” (organ prasowy „Gryfa”), a być może i radiostacja. Skąd to przypuszczenie?\n– W swoich poszukiwaniach śladów po komendancie Szóstaku – mówi mł. asp. Mariusz Ziegert – dotarliśmy z kolegą m.in. do Józefa Weltrowskiego, członka „Gryfa Pomorskiego”, historyka amatora z naszego regionu, specjalizującego się w badaniach ruchu oporu na Pomorzu. To on, uzyskawszy w 1999 r. informację o Marianie Szóstaku i jego działalności w podziemiu, zorganizował – wraz z członkami Fundacji na rzecz Odzyskania Zaginionych Dzieł Sztuki „Latebra” z Gdańska – akcję dokładnego przeszukania budynku byłego posterunku PP oraz zabudowań gospodarczych. Plon poszukiwań był bardzo obfity. Na strychu znaleziono m.in. ukryte 340 egz. „Głosu Serca Polskiego”, różne raporty i meldunki, m.in. dotyczące rozmieszczenia jednostek Wehrmachtu na Pomorzu, listy kolaborantów, a nawet plany miejsc ewentualnego desantu wojsk aliantów na polskim wybrzeżu. Odnalezione dokumenty zostały przekazane do Archiwum Państwowego w Gdańsku, a pozostałe przedmioty (m.in. baterie i inne podzespoły prawdopodobnie radiostacji) trafiły do Muzeum Kociewskiego w Starogardzie Gdańskim.\nZ pewnością najwięcej informacji o swym ojcu oraz dokumentach przechowywanych w budynku byłego posterunku Policji Państwowej mógłby udzielić sam Marian Szóstak. Mariusz Ziegert podjął próbę odszukania go poprzez Polski Czerwony Krzyż. Zdołał ustalić, że po wojnie wyjechał on do Wielkiej Brytanii, nie pozostawiając żadnego adresu. Według relacji Józefa Weltrowskiego Marian Szóstak uciekł z Polski już w 1943 r., kiedy gestapo trafiło na informację o przygotowywanym przez członków „Gryfa” zamachu na Hitlera. Inna jeszcze wersja głosiła, że powodem jego ucieczki z kraju były rozgrywki w łonie kierownictwa organizacji, które do dzisiaj budzą spory wśród kombatantów i historyków. Która z tych wersji jest prawdziwa – trudno przesądzić. Jedno jest pewne – ani Polski Czerwony Krzyż, ani brytyjski nie dysponują informacjami o losie Mariana Szóstaka.\nDo wyjaśnienia pozostaje jeszcze kwestia tajnego schronu ukrytego podobno pod stodołą należącą do Szóstaków. Tam miała się znajdować radiostacja, nielegalna drukarnia oraz archiwum organizacji. Wspomniana wcześniej fundacja „Latebra” z Gdańska poczyniła kiedyś wstępne kroki w kierunku jej odkrycia, ale obecni użytkownicy nieruchomości nie zgodzili się na zerwanie betonowej posadzki. Z pewnością przy dzisiejszych możliwościach technicznych udałoby się uniknąć dewastacji. Może więc warto podjąć jeszcze jeden wysiłek, aby ostatecznie rozwiać tajemnice Czarnej Wody? Myślę, że powinno na tym zależeć zarówno Instytutowi Pamięci Narodowej, jak i Policji.\n– Cały czas nurtuje nas pytanie – mówi mł. asp. Mariusz Ziegert – czy odnalezione w Czarnej Wodzie archiwum „Gryfa Pomorskiego” i dokumenty komendanta Wawrzyńca Szóstaka w komplecie ujrzały światło dzienne. Być może tak, jednak część z pewnością nie drogą oficjalną, lecz w tzw. drugim obiegu. Prawdopodobnie za sprawą jakiegoś domokrążcy skupującego okazyjnie wszelkie „starocie”, niektóre dokumenty trafiły do internetu. Niewykluczone, że część pamiątek po komendancie Szóstaku dalej poniewiera się po różnych tzw. pchlich targach. Kto wie, może kiedyś znów wypłyną na aukcji?\nAle czy Mariuszowi Ziegertowi, policjantowi z Kociewia i pasjonatowi historii, uda się trafić na nie i ocalić dla potomnych?\nzdj. Mariusz Ziegert i autor


MOJA PRZYSTAŃ: MOCNY AKCENT\nW końcu skończyłam malować komodę i z efektu nie jestem tak zadowolona jak myślałam że będę... Powiem szczerze, że muszę przyzwyczaić się do takiego stanu rzeczy.\nMiała być siwa a jest grafitowa, kolor siwy nie całkiem przypadł mi do gustu, po wyschnięciu wydawał się błękitny, z kolei ten wydaje mi się za ciemny. Panowie moi oczywiście są zachwyceni, komoda bardzo im się podoba i stwierdzili, że lepiej teraz wygląda, niż wtedy gdy była biała.\nJest tyle odcieni szarego, że podczas mieszania farb po prostu zgłupiałam i nie wiedziałam, na jaki kolor się zdecydować. Ostatecznie ten zostanie bo chwilowo mam dosyć malowania.\nA co Wy sądzicie, tylko piszcie szczerze, nawet jeśli Wam się nie spodoba:))\nKonikowi od Al tez dostał się ten sam kolorek:))\nW ostatniej chwili zdecydowałam się też na zmianę gałek, Anne podesłała mi link do pewnego sklepu z akcesoriami meblowymi, i padło na białe-ceramiczne.\nZ prawej strony podkładka pod gorące garnki ze sznurka jutowego, którą zrobiła mi teściowa, kolejna "się" robi:). W kuchni też planuje małe zmiany, mikroskopijne, planuję poszaleć w niej z materiałami:)\nPomalowałam też blat od stołu i zmieniłam gałeczkę od stoliczkowej szuflady. Stół zdecydowanie bardziej mi odpowiada tak pomalowany niż komoda.\nPo przemalowaniu komody okazało się, że mój ulubiony polarowy koc ma podobny kolor:)\nI rzut oka na całość:)\nAutor: ilona biskup o czwartek, lutego 28, 2013\nAnonimowy 28 lutego 2013 08:15\nMnie sie podoba :-)\nMysle, ze Ty tez sie przekonasz\nDagmara Kłok 28 lutego 2013 08:18\nCzy to jakaś epidemia na ten szary:))? Ja też ostatnio wariowałam z tym kolorem. No ale cóż, jest piękny:)). Komoda super.\nAgata 28 lutego 2013 08:23\nPodoba mi sie i to BARDZO :-) Slicznie wyglada i ten stol z "siwym" blatem i klosz lampki stojacej na komodzie jak ladnie pasuje :-) Pieknie jest :-D pozdrawiam\nPatti 28 lutego 2013 08:27\nU mnie w kompie kolor gołębi? Taki szaro - niebieski....do tej beżowej kanapy jakoś mi nie pasuje....zresztą mnie nigdy szarość nie komponowała sie z naturalnym drewnem , może dlatego .\nAle pomijając kolory bardzo podobają misie te świeczniki z "rozpoczętymi" świecami:))\nCałość jest spójna i wszystko bardzo fajnie wygląda. Mimo tego , że nie moje kolory .\nKasia 28 lutego 2013 08:37\nKolor piękny !!!! Bardzo podoba mi się nowa seria frontów kuchenny w Ikea w bardzo podobnym kolorze :)\nJa do swojej komódki, którą mam zamiar przerobić zamówiłam chyba te same czosnki porcelanowe ;)\nChatka Puchatka 28 lutego 2013 08:37\nJak dla mnie trochę za ciemno, ale jeśli jesteś zadowolona ze stolika to może podobnie przemalujesz komodę tzn. oczyścisz blat komody do koloru naturalnego drewna - taki komplet pozytyw-negatyw?\nElle 28 lutego 2013 08:38\nMoim skromnym zdaniem kolor jest idealny! Piękny, naprawdę! Komoda zyskała takiego szlachetnego wyglądu, jakby wzięta z francuskiego, starego domu. Gałeczki też dobrałaś cudnie - cała komoda prezentuje się fantastycznie.\ni stoliczek jest super :)\nAnkha 28 lutego 2013 08:41\nHmm... A ja komodą nie będę aż tak się zachwycać. Powinna być chyba trochę jaśniejsza. Bo przy takim ustawieniu pod oknem, kiedy jej front jest niedoświetlony, to wygląda trochę jak szary klocek. Jest niby ok, ale czegoś jej brakuje. Natomiast stoliczek bardzo fajnie Ci wyszedł! A komodzie może się poprawi jak już za oknem pełne słońce będzie a nie te szare chmury ;)\nElle 28 lutego 2013 08:41\nA odnosząc się do jednego z wyżej zamieszczonych komentarzy dodam, że połączenie szarego z kolorem surowego drewna jest doskonałe, bo bardzo je ociepla. Jest przytulnie i tak trochę eco :)\nPomysłowy Aniołek Rafi 28 lutego 2013 08:54\nwygląda całkiem nieźle , a w zestawieniu ze stolikiem nawet super :-)\ndobrze jest !\na jak Ci się znudzi zawsze możesz ją przemalować na inny kolor :-)\nja ostatnio preferuję róż i zieleń :-)\nPomysłowy Aniołek Rafi 28 lutego 2013 08:56\nlubię tu do Ciebie zaglądać :-)\nbozenas 28 lutego 2013 09:12\nMnie się podoba:)ale ja nieobiektywna mogę być ,bo ja uwielbiam czarne meble,a nawet mam takie w saloniku:))więc ten kolor jak najbardziej:)))pozdrawiam\nAnkha 28 lutego 2013 09:12\nAha! Zapomniałam napisać, że podkładka od teściowej super. Świetny pomysł z tą jutą na szydełku.\nDorota 28 lutego 2013 09:13\nMoim zdniem wyszło bardzo dobrze. Pewnie byłabys zadowolona gdyby wyszedł kolor o ton jasniejszy ale ten naprawde wyszedł fajnie. Nie jest za ciemny i idealnie pasuje do koloru stołu i pólek z książkami. Jest ok :)\nAtena 28 lutego 2013 09:15\nTa Twoja szarosc jest naprawde piekna, choc ja pewnie nie zdecydowalabym sie wprowadzic ja u siebie, za bardzo kocham biale meble.\nps:galki rewelacja lubie te ceramiczne\nAlicja 28 lutego 2013 09:18\nNie przepadam za bielą więc ten kolor bardzo pasowny :-).Lubię kolor we wnętrzach . Daje mnóstwo możliwości.\nanne 28 lutego 2013 09:29\nIluś :)) fajne to wyszło :)) podziwiam za odwagę :)) ja chyba boję się tak dużych zmian :)) a może boję się pracy z tym związanej ;))\ncieszę się, że link do gałek się przydał :))\nbiele_i_pastele 28 lutego 2013 09:37\nPięknie wygląda ta szarość. Aż zaczęłam się zastanawiać czy nie przemalować mebli łazienkowych :)\njerzy_nka 28 lutego 2013 09:57\nKomoda jest piękna w tym kolorze. Ale nie wiem czy pasuje do Twojego domu (jaśniejsza byłaby lepsza może, nie wiem). Gałki wybrałaś super.\ngdy kanapa była szara to byłoby super. Może szary koc?\nmonique 28 lutego 2013 14:14\nnio to ja się chyba ciutkę narażę :(( komoda bardzo ładnie wygląda ale mi też jakoś do Twojego domku chyba mniej pasuje .. Choć może się mylę bo jeszcze za świeżo .. Może jak się udomowi, przyjdzie jeszcze jakiś dodatek ?? Ale ja mam teraz fazę białą i dla odmiany wszystko maluję na biało :)) Pozdrowionka Iluś\nAnonimowy 28 lutego 2013 10:04\nIla,ja myślę,że należysz do osób,którym podoba sie szary ale niekoniecznie u siebie,bo lubisz drewno,wiklinę,naturę a szary przy nich nigdy nie będzie nat.wyglądał.Mi się szary podoba,ale żle się z nim czuję,osobiście szybko zmieniłam go na inny.Może z czasem się przyzwyczaisz,jeśli nie - farba w ruch albo szlifierka.Iwona\nAnia 28 lutego 2013 10:06\nMi się podoba bardzo, kolory świetnie ze sobą współgrają. Pozdrawiam :)\nkasiorkaa 28 lutego 2013 10:36\nIle osób tyle opinii. Komoda wygląda fajnie i lepiej jej niż w poprzednim wcieleniu. Stolik do mnie nie przemawia,ale trzeba brać poprawkę na to,że to tylko zdjęcie. Kiedy pisałaś o zmianie koloru, wyobraziłam sobie coś w odcieniu "orzech włoski" z duluxa. Pozdrawiam\nJomarowy Świat 28 lutego 2013 10:42\nWiesz co sobie pomyślałam? O taśmie dekoracyjnej.\nJest biała taka niby koronki lub jakiś inny motyw.\nKoszt w granicach 10 zł. a możesz brzegi, ranty lub wnętrze frontów drzwiach ozdobić. Myśle, że to mogłoby rozjaśnić mebelek i stworzyć go bardziej stylowym.\nJak teraz o tym piszę, to przychodzą mi na myśl piękne komody Catarzyny właśnie w szarościach :)\nbrydzia 28 lutego 2013 10:43\nKomoda mi się podoba ! co do stolika to zdecydowanie bardziej lubię połączenie bieli z z naturalnym drewnem. Ale u Ciebie całość wypadła nieźle.\nGałki cudowne !\nJustyna 28 lutego 2013 10:44\nTo tak jak z moimi ścianami w kuchni...dokładnie tak samo;)\nKomoda wyszła fajnie, szkoda tylko że różni się odcieniem od blatu stolika...odważna decyzja ale myślę że na plus;))\ncube-home 28 lutego 2013 10:48\nmnie sie podoba kolor- jest identyczny jak mebelki Vicki (zdjecia z maila)- jedyne co mi troszke przeszkadza to blat stolika...- ja bym chyba nie malowala. Komoda na 6!!!!\nika 28 lutego 2013 11:05\neeee, iluniu, fajnie to wygląda :) naprawdę, myślę że z czasem się do niej przekonasz :)\nmilka 28 lutego 2013 11:26\nBardzo ładny kolor :-)Kiedyś nie przepadałam za szarościami...teraz wręcz przeciwnie.\nA przede wszystkim wszystko do niego pasuje :-)\nMagiczna prezystań... 28 lutego 2013 11:30\nKOMODA ŁADNA ALE CHYBA CIUT JAŚNIEEJSZA BYŁABY TROSZKĘ JAKBY ŁADNIEJSZA HIHIIH...ALE I TAK FAJNIE WYGLĄDA..NO I PODKLADKA SUPER..BARDZO MI SIE PODOBA TAKA NATURALNA..SUPER:]\nalucha 28 lutego 2013 11:38\nMnie się podoba :). Z szarym niestety jest ten problem, że często może wyjśc zbyt niebieski :/. Tak miałam ze ścianami w sypialni. Na szczęście po kilku dniach jak farba porządnie obeschła ściany zrobiły się bardziej szare :).\nA możesz zdradzić co to za sklep? Zaczynam poszukiwania uchwytów do szafek kuchennych :).\nM.A.R.K.I 28 lutego 2013 11:41\nta komoda je nádherná .... ty knobky jí moc sluší .... Marki\niska_k 28 lutego 2013 12:08\nNo ja namawiajac na szary i biale galki wyobrazalam sobie jasniejszy kolor ale ten tez mi sie podoba. Pozdrawiam cieplutko\nBeti 28 lutego 2013 12:46\nDla mne komoda ok. ale stół wolałabym chyba natralny. Ważne żeby Tobie się podobało, bo jak widzisz ile osób, tyle zdań :))\nEwelina J-K 28 lutego 2013 12:52\nUwielbiam szarości więc jak dla mnie super! I gałki świetne :)\nChenia 28 lutego 2013 13:58\nJa to podziwiam za malowanie :) Gałki są piękne!\nzmysły i pomysły 28 lutego 2013 16:18\nKomoda cudna! Nie waż się ruszać!pozdrawiam:)\nRenata 28 lutego 2013 23:25\nIla moim zdaniem super. To zestawienie szarego z drewnem i wikliną jest absolutnie uniwersalne. Stworzyłaś klimat w którym doskonale wpiszesz dodatki rustykalne ale i nawet modern.\nWłaściwie masz świetną bazę do tworzenia przeróżnych aranżacji.\nJak dla mnie zestawienie idealne. Możesz spróbować z dodatkami w pastelowym różu czy rozbielonej żółcieni, mięty..... no po prostu co Ci do głowy przyjdzie.\nZ szarościami to fakt ciężko coś dobrać. Ostatnio robię pokój synka w szarościach i to kilku odcieniach. I też pozostawiłam trochę drewna.\nBardzo, ale to bardzo mi się podoba :)\nAneczka84 28 lutego 2013 23:30\nU mnie, podobnie jak u Patti, kolorek szaro-niebieski, ale dla odmiany bardzo podoba mi się stolik, połączenie tego koloru z drewnem, super :) Komodę chyba wolałabym nieco jaśniejszą, ale to tylko subiektywna ocena :) Podziwiam pracę :)\nGosia z Zapachu lawendy 28 lutego 2013 23:42\nKurde, a mnie się podoba. Kolor jest piękny. I jedyną rzeczą, któa mi się tutaj teraz troszkę gryzie, to kanapa. ALe na to też są sposoby. Ja kocham szary we wnętrzach i to na dodatek we wszystkich odcieniach. Buziaki pozdrawiaki:-)\nJagoda 1 marca 2013 00:18\nKolor mi się podoba :-) Ale do tego wolałabym mocne, białe ściany :)\nCienka 1 marca 2013 00:25\nMnie się bardzo podoba takie połączenie drewna z szarym. Sama planuje pomalować komodę właśnie na taki kolor :) tylko weny mi brak :P\nScraperka 1 marca 2013 00:37\nw pierwszej chwili pomyślałam, rzeczywiście za ciemna... myślałam, że będzie jaśniejsza i jakoś tak mnie zawsze bliżej do białego mebla:) ale po chwili jak spojrzałam na całość muszę powiedzieć , że wygląda bardzo ładnie i ten pomysł z przemalowaniem blatu! super:)\nnawet jak się Tobie znudzi, odmieni, możesz do bieli wrócić:)))\nMadeleineHandMade 1 marca 2013 01:02\ntrochę średni kolorek, ja wolę jasniejsze odcienie szarego\nllooka - K a r o l i n a 1 marca 2013 02:37\nNie u wszystkich musi być pastelowo! Ila brawo za odwagę. Uważam, że ten kolor świetnie uzupełnia się z naturalnym kolorem drewna. Lubię takie połączenia!\nTelewizor trochę tu wadzi;))) ale trudno żeby zmieniać co sezon;)))\nNadia Siewniak 1 marca 2013 03:33\nMnie się podoba kolor komody, ale blat stolika nie wygląda chyba za dobrze..ale ważne, żebyś ty była zadowolona!!!\nvinrouge 1 marca 2013 09:54\nTak ładnie tu u Ciebie, że troszkę się zadomowiłam. Bardzo podoba mi się prostota tych koników.\nPozwoliłam sobie zainspirować się Twoim wpisem z pięknymi motylkami na ścianie i teraz zagościły również u mnie :) Będzie mi niezmiernie miło jeśli mnie odwiedzisz.\nKalina 1 marca 2013 10:08\nPomysłowy Aniołek Rafi 1 marca 2013 11:58\nprzeniosłam się na Bloggera - tu naprawdę jest wiele wspaniałych blogów :-)\newelajna 2 marca 2013 01:21\nIla, jak Ty ładnie masz w swoim kąciku:)\nIdę połazić po Twoich postach niżej, bo to, co tu widzę brzmi i wygląda obiecująco...\nOla_83 2 marca 2013 11:07\nA mnie się podoba:-)))\nzielononoga 2 marca 2013 23:26\nZajrzałam aby się przywitać bo podglądam od dawna ale pierwszy raz komentuję.\nMnie komoda podoba się w takim odcieniu bardziej niżby była siwa (szczególnie jeśli odcień dawał odczucie błękitu), ja nawet chyba dla siebie zrobiłabym jeszcze ciemniejszą ;-) - u siebie planuję ściany szare i pewnie też dostanę kociokwiku od ilości odcieni szarego.\nMam pytanie z innej beczki - jutro mam zajęcia z dzieciakami i będziemy lepić wielkanocne ozdoby z masy solnej, a u Ciebie widziałam właśnie piękne wyroby i mam pytanie o przepis na masę aby była plastyczna i jednocześnie gładka. Niestety kiedyś już próbowaliśmy na zajęciach różne proporcje na masę solną i nigdy nie udało się uzyskać właściwej. Zdradzisz sekret? Pozdrawiam i zapraszam do siebie choć dopiero w blogowaniu raczkuję - zielononoga.\nila 3 marca 2013 05:45\nMoje proporcje masy solnej, to 1 kg mąki i 1 kg soli plus woda, tyle aby ciasto było plastyczne, tak jak ciasto na pierogi. W etykietach o masie solnej, wszystko na jej temat napisałam, sprawdź sobie:))\nzielononoga 3 marca 2013 08:03\nBardzo dziękuję, już idę sprawdzić :-).\nmolucha 3 marca 2013 02:57\nJa jestem zachwycona tą komodą w tym kolorze.\nCudownie wpasowałaś też stolik. Super pomysł miałaś z pomalowaniem jego blatu.\nJa jestem na wielkie TAK.\nPozdrawiam :) M\nLawenda 3 marca 2013 08:34\nHeh, do bieli zawsze można wrócić, albo i komodę przemalować na jaśniejszy odcień szarego... Uważam, że świetnie zgrywa sie kolorystycznie z blatem stolika, kocem i nawet abażurkiem lampki;-) Szarości to nie moja tonacja, w moim pokoju- pracowni ma wkrótce zagościć kawa z mlekiem..., niech no pan- mąż weźmie się tylko za pędzel;-) Jeśli Ty- i Twoi Panowie dobrze się czujecie zrobieni na szaro, to why not? Cieplutko pozdrawiam!\nbarabella 3 marca 2013 23:22\nkolor piękny, odwazny , brawo\nFlorentyna 30 grudnia 2018 06:44\nIluś, według mnie jest cudnie! Ciekawa jestem, czy koda została szara, czy też coś zmieniłaś? Czytam dalej, pewnie się dowiem. Buziaki na Nowy Rok 2019!\nBABECZKI MOCNO CYNAMONOWE\nOBIECANY PRZEPIS NA CHLEBEK:)))\nMAŁA GALERIA I TAKIE TAM INNE:))))\nRUSTYKALNE BABECZKI Z JABŁKAMI...


Festiwalowe sukcesy wokalistek PopArtu - ::4lomza.pl:: Regionalny Portal\nFestiwalowe sukcesy wokalistek PopArtu\n7-letnia Olga Szlesińska zdobyła srebrny dyplom podczas II edycji Międzynarodowego Festiwalu Młodych Talentów „Polsha Privet”. Olga rywalizowała w Białymstoku z prawie 60. uczestnikami z Polski i Białorusi, będąc najmłodszą wokalistką w konkursowej stawce. Zachwyciła jury umiejętnościami i interpretacją niełatwej „Piosenki drewnianych lalek”. W tej samej kategorii, śpiew estradowy 6-9 lat, wyróżnienie zdobyła 8-letnia Natalia Gryc. Obie dziewczynki są podopiecznymi Bernarda Karwowskiego i śpiewają w prowadzonym przez niego zespole PopArt MDK-DŚT.\nOdbywający się w Białymstoku i Supraślu Festiwal „Polsha Privet” to inicjatywa mająca promować artystyczną twórczość amatorów do 25 roku życia w zakresie śpiewu, tańca i rzemiosła artystycznego, adresowana do mieszkańców Polski oraz państw ościennych: Białorusi, Litwy, Rosji czy Ukrainy. Młodych wokalistów oceniało jury w składzie: wokalistka i pedagog Helena Mieszkuniec, prof. nadzw. dr hab. Cezary Szyfman i Jan Chocha z białoruskiego zespołu Bieły Son. Olga Szlesińska, mająca już na koncie inne sukcesy, przygotowała piosenkę, która wcześniej zapewniła jej zwycięstwo w wojewódzkim etapie konkursu „Mama, Tata i Ja”, ale w zupełnie innej wersji, z udziałem teatralnej lalki, wypożyczonej dzięki uprzejmości pani Mileny.\n– Zamiar był taki, żeby Olga była takim aktorem – opowiada jej mama Ewelina Szlesińska. – Dlatego była ubrana cała na czarno, bez żadnych świecidełek, tak lubianych przez dziewczynki. Miała być z tyłu i śpiewać, a na pierwszym planie miała być, animowana przez nią, lalka.\nPlan powiódł się, a przewodnicząca jury nie kryła słów uznania dla utalentowanej 7-latki.\nDobrze zaprezentowała się też inna podopieczna Bernarda Karwowskiego Natalia Gryc, wcześniej zdobywczyni drugich miejsc podczas festiwalu kolęd Radia Jard czy festiwalu BigBit, tym razem wyróżniona za wykonanie piosenki „Bo świat to my”, uczestnicząca też w dwudniowych warsztatach prowadzonych przez członków jury.\nOlga od niedawna dołączyła do składu PopArtu na stałe, Natalia jest jego podporą od jakiegoś czasu. Śpiewały już podczas czerwcowej premiery programu „To właśnie my!”, a słynący z odkrywania wokalnych talentów Bernard Karwowski nie kryje, że obie są bardzo utalentowane.\n– Olga jest bardzo muzykalna – ocenia Bernard Karwowski. – Ma niesamowity feeling, nawet ćwiczenia wokalne traktuje jak muzykę; czasem znad pianina aż się uśmiecham widząc, jak śpiewając jakieś skale nadaje im rytm i i podryguje przy akcentach i synkopach. Jest bardzo skoncentrowana, dosłownie chłonie wszelkie sugestie i uwagi, dotyczące interpretacji utworu i rożnych warsztatowych niuansów wykonawczych. Jest najmłodsza w grupie, a i w całej historii PopArtu jeszcze nie było 7-letniej wokalistki.\n– Natalia też ma bardzo dobre warunki wokalne, podobnie jak Olga, jest bardzo muzykalna, ambitna, a nawet powiedziałbym perfekcyjna. Nie poddaje się, kiedy zdarza nam się długo szlifować jakiś fragment utworu: dopóki nie będzie tak, jak powinno być – dodaje instruktor MDK.\npon, 06 listopada 2017 08:02\nData ostatniej edycji: pon, 06 listopada 2017 10:38:10


Fotel ogrodowy Miami 1058-1/2/3 43148\nStelaż z oparciem kwadratowym; konstrukcja z rur stalowych Fi 18 mm; malowany proszkowo.Poduszka z poprzecznymi przeszyciami i z brzegiem 2 cm. Wierzch poduszki z tkaniny bawełnianej, spód z lutrasilu; wypełnienie: pianka poliuretanowa owijana włókniną poliestrową. W górnej partii oparcia kieszeń umożliwiająca mocowanie do stelaża, w dolnej części mocowana do stelaża paskiem z gumy.\nSKU: 5904134431486 Kategorie: Sklep, Krzesła i fotele, Meble ogrodowe, Ogród Tag: Fotel ogrodowy Miami 1058-1/2/3 43148


Tag Rafał B. Pękała - Przystanek Historia\nTagi Rafał B. Pękała\nAutor: Rafał B. Pękała\nSprzączki i guziki z orzełkiem ze rdzy… Obraz ofiar Zbrodni Katyńskiej w pracach plastycznych młodego pokolenia, tom I\nParyż, rok 1841, dziesiąty rok emigracji po powstaniu 1830 r. W szpitalu dla nędzarzy umiera kapitan Józef Meyzner. Ma być pochowany we wspólnym grobie. Ostatnią rzeczą, jaką mogą zrobić polscy tułacze dla zmarłego, jest zapewnienie mu indywidualnego pochówku. I pewnie nikt nie pamiętałby tego wydarzenia i samego Meyznera, gdyby nie wiersz Słowackiego, który okazał się „trwalszym od spiżu” nośnikiem pamięci.


4 powody, dla których dzieci powinny ryzykować - Nasze Kluski\n3 sierpnia 2015 8 sierpnia 2016 Ola Jurkowska\nCoraz częściej nachodzą mnie różne wspomnienia z dzieciństwa. Wizje tego co robiłam wychodząc sama na dwór. Co myślałam. Jak sobie radziłam w trudnych sytuacjach. Kiedy podejmowałam ryzyko, kiedy odpuszczałam. Czego musiałam nauczyć się sama, przetestować sama, przemyśleć sama… I zastanawiam się, czy moim zadaniem jako rodzica jest na pewno tłumaczenie Kluskom wszystkiego, pokazywanie wszystkiego, pilnowanie na każdym kroku? Czy jednak są rzeczy, których muszą nauczyć się sami, a najlepsze co mogę dla nich zrobić, to po prostu usunąć się z drogi? Pewnie nie ma jednoznacznej odpowiedzi na to pytanie. Ale na pewno jest kilka powodów, dla których powinniśmy dać dzieciom szanse na podejmowanie własnego ryzyka.\n1. Złudne poczucie bezpieczeństwa\nŚwiat nie jest pozbawiony ryzyka. Jakbyśmy się starali i tak nie zapewnimy dziecku w pełni bezpiecznej przestrzeni. Czy nie lepiej zatem uczyć dziecko, jak ma sobie radzić z tymi niebezpieczeństwami, zamiast stwarzać iluzję, że niebezpieczeństwa nie ma. Czy to, że zabezpieczymy wszystkie kanty w domu, sprawi, że dziecko nigdzie nie napotka kantów? Raczej nie. Może więc lepiej, żeby wiedziało, że kanty są niebezpieczne i trzeba przy nich uważać.\nDobrym przykładem są tu „przygodowe place zabaw”, o których pisałam niedawno na portalu Dzieci są Ważne(Przygodowe place zabaw. Co dzieci potrzebują do twórczej zabawy?) , gdzie wcale nie ma więcej wypadków niż na placach zabaw, które teoretycznie są budowane tak, by minimalizować wszelkie ryzyko, np. brakiem kantów czy miękkimi wykładzinami. Być może właśnie dlatego, że na przygodowych placach zabaw dzieci wiedzą, że muszą uważać, bo nikt za nich tego nie zrobi. A „normalne” place powodują iluzję, że jest bezpiecznie i nie trzeba już tak bardzo uważać?\nPewnie że najlepiej uczyć się na cudzych błędach, ale jednak lekcje z własnych przemawiają do nas mocniej. Każde podjęte przez dziecko ryzyko jest dla niego lekcją. Wezmę do buzi gorący kawałek jedzenia i się oparzę? Następnym razem sprawdzę temperaturę zanim wsadzę coś do ust. Zastanów się, ile ważnych rzeczy w życiu nauczyłaś się metodą prób i błędów? Wydaje Ci się, że możesz przekazać to swojemu dziecku? A nie pamiętasz ile razy Tobie rodzice mówili „nie biegaj, bo się wywalisz”? Ile razy wyciągałaś z tego wnioski? Mam wrażenie, że są takie rzeczy, których każdy musi nauczyć się sam.\n3. Radzenie sobie z przykrymi emocjami\nPorażki wywołują przykre emocje. Smutek, złość, czasem bezsilność, frustrację. Są to naturalne ludzkie emocje, z którymi każdy powinien nauczyć się sobie radzić. Każdy wybuch takiej emocji może być dla dziecka lekcją, która pomoże mu lepiej funkcjonować w świecie. Oczywiście nie mówię, żeby na siłę dostarczać maluchom takich emocji, ale myślę że ograniczając sytuacje, w których mogą one powstać przez nadmierne kontrolowanie jego zachowania i otoczenia, działamy raczej na szkodę dziecka niż mu pomagamy. Nie chodzi oczywiście o to, żeby dawać dziecku jakieś szczególne lekcje – „To teraz ci tego zabronię, bo musisz się nauczyć radzić sobie z frustracją”. Chodzi mi raczej o to, żeby na siłę nie ograniczać wszystkiego, co może takie emocje powodować. Nie pozwalając dziecku podjąć ryzyka, z obawy że zakończy to się porażką i płaczem zmniejszamy okazję do nauki radzenia sobie z tymi emocjami.\nPodejmując ryzyko liczymy się z tym, że możemy ponieść porażkę. Ale możemy też odnieść sukces. A każdy sukces buduje w nas poczucie własnej wartości, pewność siebie i powoduje jeszcze kilka innych przyjemnych uczuć. Powinniśmy pamiętać, że nie pozwalając dziecku podejmować ryzyka, pozbawiamy je też możliwości odniesienia sukcesu.\nTo my jako rodzice ponosimy odpowiedzialność za nasze dzieci. Chęć uchronienia ich przed wszystkim co tylko możliwe jest naturalna. Ale życie jest pełne niebezpieczeństw, a podejmowanie i szacowanie ryzyka jest jego naturalną częścią. Myślę więc, że warto dawać własnym dzieciom szansę, żeby się tego nauczyły.\nJeśli podobał się Ci ten wpis proszę podziel się nim ze znajomymi. Wystarczy kliknąć w ikonkę pod tekstem.\noczywiście masz rację – trzeba dziecku zapewnić bezpieczeństwo, ale też – chyba przede wszystkim – nauczyć, na ile może sobie samo pozwolić i nie rezygnować jedynie z obawy przed porażką\nsama bym się chętnie nauczyła…\nszczególnie, że czasem jak to mówią „no risk, no fun”\nTak. I tu wracamy do tematu, który niedawno poruszałam – żeby czegoś nauczyć, coś przekazać – trzeba najpierw to umieć\nChcemy dać dziecku wszystko co najlepsze i uchronić go przed bólem, złem itp – myślę, że to jest powód przez który czasami przesadzamy z nadopiekuńczością. Powinniśmy dac dziecku swobodę, ale jednocześnie być obok by w razie potrzeby pomóc:)\nTeż myślę, że to raczej nie wynika ze złej woli rodziców. Ale czasem jednak myślę warto się zastanowić, czy to co robimy nie jest ze szkodą dla dziecka:)\nI bądź tu człowieku mądrym i odpowiedzialnym rodzicem, nie nadopiekuńczym helikopterem, ale też nie zimnym wychowawcą… Wiem, że nie należy mówić dziecku: „bo spadniesz”, bo wtedy nie skupia się na czynności, tylko na tym, żeby nie spaść. Staram się uprzedzać Młodego o możliwych konsekwencjach niebezpiecznych (dla mnie) zachowań, chociaż zdaję sobie sprawę, że jestem fatalistką :/ Wkurza mnie to, że moi rodzice nie pozwalali mi uczyć się na własnych błędach (zasada przekory oczywiście zadziałała, a potem sakramentalne „a nie mówiłam”). Im więcej wiem, tym gorzej się z tym czuję :/\nJuul pisał w Twojej Kompetentnej Rodzinie, że nadmiar wiedzy psychologiczno pedagogicznej u rodziców, może przeszkadzać:) Łatwo nie jest, chociaż mi zapewne pomógł fakt, że urodził się Micha. Obu na raz nie jestem w stanie zabezpieczyć, więc jakbym się nie starała, to i tak zawsze coś wyjdzie. Więc już lepiej niech wiedzą, że sami się muszą pilnować:)


Program ”in vitro” – kliniki boją się niejasności w umowach - Ruch Narodowy\nTo poważny portal i nie ma tu miejsca na rozważania ignorantów i niedouczonych głupoli\nchłopie weź się zastanów co ty piszesz, bo nie masz pojęcia o czym mówisz!!\nFabryki Ludzi w Szkle powinny być zakazane! In Vitro nie jest leczeniem niepłodności! To sztuczne zapłoenienie poza ustrojem matki. W Kaliforni można sobie zmówić już zapłodnione komórki w cenie kilku tysięcy $$$ bez prawa wyboru płci i rasy. Są to ludzkie zarodki pozostałe po procesie zapłodnienia i selekcji. Propozycja jest skierowana do par homoseksualnych.\nPRODUKOWANIE LUDZI ??? NIE !!!\nDla mnie „In Vitro” to paranoja, duże dzieci chcą sobie kupić laleczkę lub misia, a wiele dzieci czeka na odrobinę ciepła w domach dziecka\nIn Vitro, która daje możliwość na posiadanie dziecka jest szansą dla wielu par. Po pierwsze musicie zrozumieć, że jakość plemników drastycznie spada. Normy WHO zostały obniżone dla mężczyzn dwukrotnie, w przeciągu ostatnich 20 lat. Niestety coraz więcej par nie będzie mogła mieć dzieci. Drastyczny spadek płodności jest spowodowany złą jakością pożywienia, wszechobecna chemia, oraz niestety coraz częściej stresującym i siedzący trybem życia. Musicie zrozumieć, że dzieci, które są z in vitro wcale nie są obciążone genetycznie czy też chorobowo. Fakt ten wynika z czego innego, a z tego, że ciąże z in vitro są często po pierwsze mnogie, zawsze pożądana jest ciąża pojedyncza, po drugie, dzieci często rodzą się za pomocą cesarskiego cięcia. Dodatkowo rodzicie, którzy decydują się na in vitro bardzo często są zdecydowani i przebyli bardzo długą drogę w staraniu się o dziecko. I gwarantuje Wam, że takie dziecko jest Skarbem, które rodzice Kochają bezgranicznie!! Dlatego proszę Was nie oceniajcie negatywnie takich postaw, bo nie wiadomo, czy Wy albo Wasze dzieci będą mogły posiadać swoje dzieci.\nZgadzam się z Bovber… Giniemy jako naród. Już co 10 para ma problemy z prokreacją. Stres, praca 24h, niepewność jutra, zanieczyszczenie powietrza i sztuczna żywność to główne czynniki problemu. Powiecie – jak nie masz, to sobie zaadoptuj… myślicie, że to takie łatwe? Przepisy są durne a sam proces adopcji trudny. In Vitro to nie jest najważniejszy temat i największy problem Polski. Za 20 lat metoda będzie normalna jak inne metody – niegdyś zakazane, inaczej Polska wymrze. Wolę In Vitro niż napływ imigrantów i jakieś multi-kulti. Jeśli nie znacie problemu z „własnego podwórka”, nie krytykujcie i nie oceniajcie ludzi, którzy poddają się zabiegowi. Denerwuje mnie stwierdzenie „fabryka ludzi” czy twierdzenie, że InVitro jest skierowane dla par homoseksualnych. To niesprawiedliwe, by tak twierdzić! Ludzie zadłużają się na długie lata, by mieć wymarzone dziecko. Sprzedają majątek, by być rodzicami. Czy ci, których problem nie dotyczy mają prawo ich oceniać? Założę się, że ci, którzy tak twierdzą, nie mają pojęcia o problemie. Dziecko to nie „miś” czy „laleczka” jak ktoś napisał, że mu się tak kojarzy – źle ci się kojarzy! Obyście nie mieli takich problemów osobiście lub Wasze dzieci – ale ryzyko jest bardzo duże, bo co 10 z Was tego doświadczy i szybko zmieni zdanie, czego Wam nie życzę. InVitro jest ok, pod warunkiem, że na zdrowych zasadach. Inaczej za 20-30 lat będziemy niewolnikami w „polskim” państwie, gdzie panuje islam, mówi się po niemiecku lub arabsku, ale za to nie będzie InVitro, ups…. islam uznaje InVitro, więc będziemy niewolnikami w „polskim” państwie, gdzie panuje islam, mówi się po niemiecku lub po arabsku i jest InVitro, ale wtedy żaden z Was nie odważy się zaprotestować… Wolałbym, skupić się na realnych problemach kraju i Europy, których chyba nie brakuje i te problemy są realne. Media zaś podają bzdury jako pożywkę, by skłócić społeczeństwo. Pozdrawiam!\nDobrze, nie wiem na jakiej podstawie sądzicie, że InVitro to jedyna cudowna droga do posiadania dziecka. Nie zaprzeczam że posiadanie dziecka i tematyka bezpłodności jest trudna. Tylko problem w tym, że z tego co ja się orientuję to najczęstsza przyczyna niepłodności jest „idiopatyczna”. Co chcę tym komentarzem powiedzieć? Otóż z całego serca radzę poczytać o NAPROTECHNOLOGII. I z całym szacunkiem niestety dzieciaki z In Vitro poprzez właśnie mrożenie zarodków – mają większe prawdopodobieństwo chorób genetycznych. In Vitro nie jest ok, ok jest przeprowadzenie porządnych badań na PARZE a nie na kobiecie i rozłożenie rąk że się nie da. Da się wszystko tylko trzeba poszukać informacji.\ndv, zwróć uwagę na duży wzrost niepłodności nie tylko w Polsce ale i na świecie w ostatnich 10-20 latach. Czym według Ciebie jest to spowodowane? bo według mnie ewidentną przyczyną jest – chemizacja żywności, zanieczyszczenie środowiska, nieodpowiedni tryb życia do którego większość z Polaków i nie tylko Polaków jest zmuszona (bo kasa nie jest ważna ale żyj bez niej)!!! więc następnym razem jak będziesz pisał o eliminacji naturalnej… zastanów się trzykrotnie!!!


Rozliczanie umów zleceń • Zlecenia Oferia.pl\nŚredni koszt realizacji: 24,60 zł/osoba\nZlecę stałą obsługę w zakresie rozliczania umów zleceń (w formie kwoty brutto brutto)\nokoło 15 umów miesięcznie\n2020.03.18: Szanowni Państwo, w imieniu firmy S-TRADE Sp. z o.o. pragnę zaoferować Państwu kompleksowe usługi kadrowo-księgowe. Jeżeli są Państwo zainteresowani, proszę o kontakt w celu szczegółowego przedstawienia oferty. Pozdrawiam Małgorzata Guzel biuro@strade24.pl 505375900\n2020.02.03: Consulting-ProExpert - pełen zakres usług księgowych oraz kadrowo-płacowych. 16 lat doświadczenia w księgowości; certyfikat MF, certyfikat C.I.K.,aktualne ubezpieczenie OC, możliwość pracy zdalnej. Koszt obsługi 1 umowy zlecenie to 20 zł netto/24,60 zł brutto. Zapraszam do współpracy tel. 69 36 69 055, e-mail: consulting-proexpert@wp.pl\n2020.02.02: EM-Perfekt oferuje pełny zakres usług księgowych, kadrowo-płacowych. Posiadamy certyfikat MF, certyfikat C.I.K., ubezpieczenie OC, wieloletnie doświadczenie. Koszt obsługi 1 pracownika 30 zł miesięcznie (netto). Zapraszam do współpracy biuro@em-perfekt.pl.\nRADMAR USŁUGI KSIĘGOWE, RACHUNKOWOŚĆ PODATKOWA\n2020.02.05 (zmieniono 2020.02.05 o 08:42): Witam, chętnie podejmę się tego zlecenia. Proponuję 20 zł bruttto za 1 umowę. Wystawiam faktury. Zapraszam do kontaktu tel 601912700 oraz radmar116@wp.pl - pozdrawiam RADMAR\n2020.02.04: Dzień Dobry, Bardzo chętnie podejmę współpracę zdalną w zakresie rozliczania umów zlecenia. Proszę o więcej szczegółów na temat propozycji współpracy. Pozdrawiam.\n2020.02.04: Biuro z Warszawy zaprasza do kontaktu biuro@i-myoffice.pl, 696939433.Dokumenty odbieramy od klienta. Cena za osobe to 25 zł netto.\n2020.02.04: Dzień dobry, Biuro Rachunkowe Fuks chętnie podejmie się tego zlecenia. Pracujemy szybko, sprawnie i rzetelnie. Możesz z nami się kontaktować codziennie w godzinach 9-22, jesteśmy do Twojej dyspozycji. Pomożemy rozwiązać każdy problem. Nasze biuro mieści się w Warszawie /Wawer/ przy ul. Ogórkowej 45f lok.2 Dokumenty można do nas przesłać mailem, kurierem lub tradycyjną pocztą, oczywiście możemy również się spotkać-zapraszamy serdecznie. Posiadamy ubezpieczenie OC, aby każdy Klient czuł się bezpiecznie. W celu omówienia szczegółów wyceny zapraszam do kontaktu: tel. 517-566-772, email: biuro@fuks-rachunkowe.pl\n2020.02.03: Witam serdecznie, chętnie podejmę się współpracy. Cena 35 zł netto za pracownika miesięcznie. Zapraszam do kontaktu telefonicznego 609407713 oraz e-mail mariastasiv20@gmail.com Pozdrawiam Maria Stasiv\n2020.02.03: Witam, chętnie podejmę się zlecenia zdalnie, w cenie 15 zł brutto za umowę zlecenie. Zapraszam, Aleksandra Muller tel. 502 434 235.\n2020.02.03: Zapraszamy do kontaktu www.kbr-cma.pl tel 603287344\n2020.02.02: Witam, chętnie podejmę się tego zlecenia. Proponuję 15 zł netto za 1 umowę. Wystawiam faktury. Zapraszam do kontaktu tel 576703192 oraz biurorachunkowe.alibera@gmail.com. Pozdrawiam Adrianna Libera\nRachbet Biuro Rachunkowe\n2020.02.02: Witam, jestem zainteresowana podjęciem współpracy z Państwem. Rachbet Biuro Rachunkowe Beata Sajdych oferuję pełny zakres usług księgowych, kadrowo-płacowych. Posiadam certyfikat MF, ubezpieczenie OC, wieloletnie doświadczenie. Pracujemy na Insercie GT, szczegóły do omówienia tel. 664 940 130 lub mailowao: biurorachbet@wp.pl Zapraszam do kontaktu (koszt obsługi jednej umowy zlecenia/m-c 40 zł netto)


RUBBABU Mikro samochody zestaw Pozostałe zabawki dla najmłodszych i zabawki dla dzieci w sklepie Urwis\nNr katalogowy: WNSTOI0U1001232\nZestaw zawiera 8 świetnie jeżdżących autek. Zabawka pomaga w usprawnianiu motoryki malucha. Rubbabu stawia na rozwój sensoryczny poprzez zabawę. Zabawka przeznaczona dla najmłodszych dzieci, bezpieczna już dla niemowlaków.więcej\nZestaw zawiera 8 świetnie jeżdżących autek.\nZapytaj o produkt: RUBBABU Mikro samochody zestaw


Przy wybieraniu maszyn niezbędne jest zwracanie uwagi na różne elementy ofert dostępnych na rynku. Jednym z ważnych elementów wyboru ofert jest producent, który wyprodukował urządzenie. Producent maszyny to zapewnienie zarówno odpowiedniej obsługi urządzenia a jednocześnie dostęp od częś...\nDrewno jest łatwo dostępnym materiałem co między innymi pozwala na zapewnienie możliwości wybierania z bardzo szerokiego asortymentu wyrobów drewnianych. Jednocześnie drewniane materiały mogą się szczególnie dobrze sprawdzić w domach realizowanych w oparciu o tradycyjne rozwiązania stylistyczne. Bardzo ważne jest ...\nJak wybrać używane komputery?\nJeśli decydujemy się na komputery, w tym przenośne komputery ważne jest przede wszystkim określenie jakiego rodzaju funkcje wybierane urządzenie ma spełnić. Jednocześnie przy decydowaniu się na wybór komputera przenośnego bardzo ważne jest również decydowanie się na takie urządzenia ...\nUsługi transportowania samochodów\nW Polsce działa wiele firm oferujących usług transportowania. Wynika to między innymi z tego, że Polska jest jednym z krajów tranzytowych. Z tego powodu firmy mogą korzystać z bardzo rozbudowanego rynku usług. Jednocześnie firmy mogą oferować zarówno wyspecjalizowane a także kompleksowe ...\nOdporne na uszkodzenia tarasy\nTarasy w domach to elementy, które wpływają na prezentowanie się domu. Z tego powodu bardzo ważne jest decydowanie się na stworzenie zarówno trwałych a jednocześnie stylowych tarasów. Obecnie jest to znacznie łatwiejsze, gdyż można wybierać bardzo różne materiały budowlane. Dotyczy ...


Pensjonat Baron Sztutowo ul. Obozowa 11a uczę się z serwisem www.cousowy.pl\nul. Obozowa 11a, 82-110 Sztutowo\ntel. (55) 247-80-14, tel. kom. 606 430 142, 608-222-846\nPensjonat Baron na Facebooku\nLiczba odwiedzin od 01.01.2015: 11229 razy\n- wczasy rodzinne, weekendy\n- obozy sportowe, językowe, naukowe,\n- wesela, komunie\n- uroczystości bankietowe, bankiety\nCena dla grup zorganizowanych jest do uzgodnienia.\n- klimatyzowane sale konferencyjne\n(na 150 osób każda)\nPensjonat "Baron" położony jest w nadmorskiej miejscowości Sztutowo na terenie Parku Krajobrazowego Mierzeja Wiślana. Obiekt położony jest w sąsiedztwie lasu, oddalony jest 1800m od plaży. Oferujemy zakwaterowanie w komfortowych pokojach 1, 2, 3-osobowych oraz apartamentach. Wszystkie pokoje wyposażone są w łazienki, sprzęt plażowy. Na terenie obiektu znajdują się dwa baseny (zewnętrzny i kryty z hydromasażami), posiadamy również dwie klimatyzowane sale konferencyjne na 150 osób każda.\nNaszym gościom oferujemy pełne wyżywienie: śniadania w formie bufetu i nieporcjowaną obiadokolację.\nGmina Sztutowo położona jest blisko atrakcyjnych miejsc turystycznych.\nNa plażach w Sztutowie i okolicach można znaleźć wyrzucone przez Bałtyk kawałki bursztynu.\n6-cio osobowa wanna z hydromasażem\nhuśtawki, zjeżdżalnia dla najmłodszych\nogrodzony parking dla samochodów\nw odległości 50 metrów od obiektu znajduje się boisko sportowe\nmożliwość zorganizowania rejsów po Zalewie Wiślanym\nZapraszamy grupy szkolne i zorganizowane!\nGrupy zorganizowane w ramach bardzo atrakcyjnej ceny mogą korzystać w trakcie pobytu z: basenów, siłowni, z placów zabaw, z boisk do gry w siatkówkę, koszykówkę, badmintona oraz z sali do gry w tenisa stołowego, wypożyczalni sprzętu sportowego (piłki, paletki do tenisa stołowego, badmintona), wypożyczalni leżaków plażowych, oraz bezprzewodowego Internetu.\nPobyty grup rozpoczynają się obiadokolacją pierwszego dnia, a kończą śniadaniem ostatniego dnia pobytu.\nZapraszamy do Sztutowa na wspaniałe, cudowne wakacje nad morzem. Fantastyczny odpoczynek nad morzem, gdzie mieści się Pensjonat Baron. Tutaj cały rok spędzisz w atmosferze relaksu i wypoczniesz.\nNasza prezentacja w informatorze - Pensjonat Baron.


Tytuł: Hipacy chce się zakochać\nKot Hipacy ma już dość samotności – postanawia znaleźć sobie miłą kotkę na resztę życia. Okazuje się, że nie jest to takie proste, zwłaszcza gdy spotyka wyniosłą Lukrecję, zimną jak lód Ignację i Gryzeldę, z którą przeżywa niezapomnianą randkę w Muzeum Naleśników. Jak to jest być zakochanym, a jak samotnym? Jak można poznać prawdziwego przyjaciela? Czy inni są nam potrzebni, abyśmy mogli powiedzieć: "Tak! Jestem szczęśliwy"? Katarzyna Ziemnicka odpowiada na te dorosłe pytania najmłodszym...\nTytuł: Muszkatowie czyli Jeden za wszystkich, wszyscy za jednego\nKiedy Muszkatowie mogą wreszcie odetchnąć od uciążliwej opiekunki – w drzwiach ich domu zjawia się tajemniczy gość. Wieloimienny jest aniołem, ciapowatym i mocno nie na czasie z obecnymi realiami. W dodatku ma alergię na kłamstwo (co objawia się kichaniem i mocno utrudnia mu życie w dzisiejszym lekko zakłamanym świecie) i misję do wykonania – ma pomóc, tylko nie wie konkretnie komu. Natychmiast budzi sympatię wesołego rodzeństwa Muszkatów, zaraz też pakuje się wraz z nimi w poważne tarapaty. ...\nTytuł: Jaka to epoka?\nAutor: Strzembosz Marcin\nZobacz, jak od czasów epoki kamiennej do współczesności zmieniało się życie ludzi. Przyjrzyj się strojom, środkom lokomocji, sposobom spędzania czasu. Dowiedz się, kiedy powstało pismo, lokomotywa, coca-cola i wiele innych, otaczających Cię rzeczy. Na każdym rysunku wytrop te same postaci: Bogacza w złoto-pomarańczowych strojach, korzystającego z wygód i wynalazków kolejnych epok, rodzinę, ubraną na zielono niezależnie od epoki, zakochaną parę wyznającą sobie miłość, człowieka, który marzy...\nAutor: Longour Michèle\nTłumacz: Brzoza Bartosz\nW Twoim "Bawidocu" mnóstwo ciekawych widoków – odkrywasz z nim cały świat! Absolutnie fantastyczna książka dla dzieci. Interaktywne elementy, proste teksty i kolorowe obrazki sprawią, że dzieciaki będą chętnie poznawać różne zagadnienia. Co jest pod skórą? Co dzieje się z pożywieniem, które jemy? Do czego służy mózg? Czytasz i majsterkujesz, poznajesz nowe dziwy, co krok to niespodzianka, jesteś całkiem szczęśliwy. [Hachette Polska, 2009]\nTytuł: Naszyjnik królowej\nDetektywów para - Jacek i Barbara (tom: 3)\nTotalne zamieszanie. Jacek narzeczonym Basi??? Nie, nie, nie! Za to tato Basi spóźnia się na obiad, pojawia się dawno niewidziany wujek Karol, a na dodatek planowany jest remont kamienicy. I to akurat wtedy, gdy miasteczko ma odwiedzić... prawdziwa królowa! Tak! Najprawdziwsza! Trzecia część przygód młodych detektywów wprowadzi cię na trop licznych spisków i nieodkrytych tajemnic. Zaczynamy! [Dreams, 2013]\nTłumacz: Bielik Martyna\nNocna szkoła (tom: 2)\nZimne kalkulacje i porywy serca. Wielka polityka i szkolne troski. Drugi tom bestsellerowej sagi "Wybrani" zabierze Was ponownie do najbardziej ekskluzywnej szkoły w Wielkiej Brytanii i odkryje jej kolejne sekrety. Czy Allie pozna wreszcie największą tajemnicę swojego życia i rozwiąże zagadkę Nocnej Szkoły? Kim jest tajemniczy szpieg działający w Akademii Cimmeria? Czy szkoła jest gotowa na kolejny atak Nathaniela? [Wydawnictwo Otwarte, 2013]\nTytuł: Trio czarnej damy\nAutor: Gatti Alessandro (pseud. Adler Irene)\nSherlock, Lupin i ja (tom: 1)\nCo by się stało, gdyby Sherlock Holmes i Arsen Lupin byli najlepszymi przyjaciółmi w czasach młodości, zanim jeszcze stali się najbardziej znanym detektywem i złodziejem wszech czasów? Irena Adler, sprytna i rezolutna przyjaciółka, opowiada nam niesamowite przygody Holmesa i Lupina oraz zagadki, które razem rozwiązują. W pierwszym tomie bohaterowie rozwiązują swoją pierwszą zagadkę. Jest rok 1870. Troje przyjaciół spędza wakacje nad morzem. Jednak ich beztroskie odpoczywanie kończy się s...\nTytuł: Urodzona bogini: Część 2\nAutor: Cast P. C. (Cast Phyllis Christine)\nUrodzona bogini (tom: 2)\nMorrigan, córka potężnej kapłanki Rhiannon, budzi się w Sidecie, podziemnym królestwie na obrzeżach mitycznego Portholonu. Witają ją jako Nosicielkę Światła, obdarzoną niezwykłą mocą wybrankę bogini Epony. Tylko władcy Sidethy nie są jej przychylni. Chciwi i bezwzględni, od dawna lekceważą kapłanki bogini i potajemnie czczą Pryderiego, boga ciemności. Próbują zabić Morrigan, złożyć ją w ofierze złym mocom. Ale Pryderi nie chce odebrać jej życia, pragnie zawładnąć jej duszą. Nie grozi, tylko kusi...\nTytuł: Urodzona bogini: Część 1\nUrodzona bogini (tom: 1)\nMorrigan Parker w dniu osiemnastych urodzin poznaje prawdę o swoim pochodzeniu. Nie jest zwykłą dziewczyną z Oklahomy, lecz córką potężnej Rhiannon, kapłanki bogini Epony. To dlatego nie umiała znaleźć wspólnego języka z rówieśnikami. Podczas wycieczki do pobliskich jaskiń Morrigan ścigają tajemnicze szepty. Nazywają ją Nosicielką Światła, przekonują, że posiada boski dar odziedziczony po matce. To dzięki niemu jej dotyk rozświetla kamienie i leczy rany. Oszołomiona Morrigan traci przytomność… ...\nPęknięte Niebo (tom: 1)\nTrwa zwykłe amerykańskie lato. Siódemka najnormalniejszych nastolatków pod słońcem wybiera się na wakacje pod namiotami w lasach niedaleko miasteczka Fallville. Towarzyszy im przewodnik o imieniu Casey, pół-Indianin, jedyny dorosły w towarzystwie. Dzieciaki obozują w głuszy. Zabawa się nie klei, gdyż wszystkim przeszkadza gadatliwa Wendy, a Nick i Max zajęci są przygotowywaniem kawału, który ma przerazić dziewczyny i skłonić je do wprowadzenia się do namiotu chłopaków. Na domiar złego Casey –...\nTytuł: Pamiątka z Paryża\nAutor: Oziewicz Tina, Ambrożewski Jacek\nKolejny tom serii Mały Koneser – skąd biorą się figurki wieży Eiffla, które turyści przywożą ze stolicy Francji? Pewnego dnia w Paryżu dochodzi do dziwnego zdarzenia: na chodnikach, ulicach, placach kiełkują niezliczone żelazne pręty, które całkowicie dezorganizują życie mieszkańców i płoszą turystów. W tym samym czasie w paryskim Instytucie Nanobiotechnologii młoda laborantka bada dziwne nasionko, przypominające ułamany grafit ołówka... Naukowa analiza ujawnia zaskakującą prawdę: po 120 lata...\nAutor: Strandberg Mats, Bergmark Elfgren Sara\nEngelsfors (tom: 2)\nDruga część bestsellerowego thrillera "Krąg" – historii sześciu nastoletnich czarownic z mrocznego miasteczka Engelfors. Wybrańcy rozpoczynają drugi rok nauki w gimnazjum. Wakacje upłynęły im na pełnym napięcia oczekiwaniu na kolejny ruch demonów. Lecz teraz ku ich zdziwieniu zagrożenie nadchodzi z najmniej spodziewanej strony. Stopniowo staje się oczywiste, że w Engelfors dzieje się coś bardzo złego. Przeszłość splata się z teraźniejszością. Żywi spotykają umarłych. Krąg Wybrańców coraz bard...\nTytuł: Urwis na pidżama party\nMój niesforny szczeniak (tom: 4)\nZbliżają się urodziny Eli. Dziewczynka marzy o tym, aby zorganizować urodzinowe przyjęcie. Dziewczynka wie, że na przyjęciu nie może zabraknąć też Urwisa! Mama jednak obawia się, że piesek znów będzie się źle zachowywał i początkowo nie chce się na to zgodzić. Czy Urwis będzie w końcu grzeczny i nie popsuje urodzi Eli? [Zielona Sowa, 2013]\nTytuł: Zabawy z Urwisem\nMój niesforny szczeniak (tom: 3)\nW szkole zorganizowano Dzień Sportu i Ela boi się, że w każdej konkurencji będzie ostatnia. Wpada jednak na świetny pomysł: może przecież trenować razem z Urwisem! Ale czy skory do psot piesek może jej jakoś pomóc? [Zielona Sowa, 2013]\nTytuł: Zwierzęcy świat poezji wart\nAutor: Grys Krystyna\nTytuł: Zwierzaki z mojej paki\nAutor: Atabe Marbella\nKroniki skrzatów (tom: 1)\nKsiążka, którą wziąłeś do ręki, jest wyjątkowa. Nie znajdziesz w niej przemocy ani mrocznych postaci z horroru. Zachwycą Cię jednak piękne opisy, ciekawe dialogi i niezwykłe sytuacje, w jakich znajdą się bohaterowie tej baśni. Być może uda Ci się dzięki swojej wrażliwości dotknąć świata skrzatów, olbrzymów i innych dziwnych stworzeń. Poznasz niezwykłe życie złej czarownicy, która mimo zamrożonego serca, przyprowadza na zamek małego smoka i obdarza go uczuciem. Może zobaczysz rzeczy i zjawiska...\nDziewięć żyć Chloe King (tom: 2)\nPo rozprawieniu się z Łowcą na moście Golden Gate Chloe trafia do bezpiecznej kryjówki - posiadłości zamieszkanej przez potomków Mai, starożytnej rasy kocich wojowników. Jednak czy rzeczywiście jest tu bezpieczna? Wybucha wojna między członkami Stada i Bractwa Dziesiątego Ostrza, w której Chloe ginie po raz drugi, ale nie ostatni… Pierwszy tom był wprowadzeniem do trylogii. W tej części akcja zdecydowanie przyspiesza, a tajemnica goni tajemnicę. Nadal nie wiadomo, kto jest wrogiem, a kto pr...\nAutor: Donaldson Julia, Scheffler Axel\n"Była sobie czarownica, w kapeluszu bardzo dużym. Miała kota, rudy warkocz oraz skłonność do podróży." Zabawna książka znakomitego duetu Julia Donaldson & Axell Scheffler o czarownicy, magicznej miotle i o tym, co w życiu ważne. [EneDueRabe, 2013]\nTytuł: Majka i nowa siostrzyczka\nMajka (tom: 4)\nMajka ma malutką siostrzyczkę! Janka jest najsłodszym dzieciakiem na świecie i wszystko byłoby dobrze, gdyby nie to, że do paczki koleżanek przyczepia się jak rzep jakaś dziwaczna dziewczyna… Majka, Julka, Justyna i Alina próbują odkryć, o co jej chodzi, i obmyślają sprytny plan. Nie mają jednak pojęcia, jak wielka czeka je niespodzianka! [Nasza Księgarnia, 2013]\nTytuł: Majka i miłosny kogel-mogel\nMajka (tom: 3)\nMajka nie posiada się ze zdumienia – jej najlepsza przyjaciółka Justyna kompletnie straciła głowę dla jakiegoś chłopaka, a brat zachowuje się wyjątkowo dziwnie. Co gorsza, jeszcze dziwniej zachowuje się młodsza siostra Lena. O co w tym wszystkim chodzi? Czy Majka powinna ratować nieszczęśliwie zakochaną Justynę, czy może raczej przemówić do rozsądku rodzeństwu? [Nasza Księgarnia, 2012]\nKroniki Białego Królika (tom: 1)\n"Żałuję, że nie mogę się cofnąć w czasie i postąpić inaczej w wielu sprawach. Powiedziałabym swojej siostrze: nie. Nigdy nie błagałabym matki, by porozmawiała z ojcem. Zasznurowałabym usta i przełknęła te nienawistne słowa. Albo chociaż uściskałabym siostrę, mamę i tatę po raz ostatni. Powiedziałabym, że ich kocham. Żałuję... tak żałuję". Jej ojciec miał rację. Potwory istnieją... By pomścić śmierć rodziny, Alicja musi się nauczyć, jak walczyć z zombi. Nie spocznie, dopóki nie odeśle każdeg...\nTytuł: W zwierzęcym raju: Wierszyki dla dzieci\nTytuł: W świecie zwierząt\nTytuł: Pati, Laki i pluszaki\nTytuł: Parada zwierząt\nTytuł: O dzieciach czarnych, białych i w paski: Różne wierszyki i obrazki\n- Czarny kiermasz - Niedziela pod biegunem - Kocie oczy - Lekcja pływania - Szare i rude - Linoskoczek - Przechwałki - Słoniowy ząbek - Szmaciany skarb [Nasza Księgarnia, 1958]\nTytuł: Miętowy pocałunek\nAutor: McKain Kelly\nTęczowa Piękność (tom: 1)\nAbbie zawsze sama komponowała przeróżne mazidła kosmetyczne i płyny do kąpieli. Czy otwarcie salonu „Tęczowa piękność” to dobry pomysł, aby uratować rodzinę, która znalazła się w tarapatach finansowych? Na szczęście są niezawodni przyjaciele: Ben Summer i przystojny gitarzysta Marco. Czy Abbie i jej siostry czeka gorące lato... a może zbierają się nad nimi burzowe chmury? Dowiesz się, czytając następne książki z serii „Tęczowa Piękność”: „Truskawkowe Lato” i „Jagodowe Życzenia”. [Akapit Pr...\nTytuł: Sępia Góra\nAutor: Tomaszewiczowa Waleria\nBiblioteka Książek Różowych (tom: 65)\nTytuł: Dzień dobry! Dobranoc!\nKlub Malucha to nowa seria książek dla najmłodszych czytelników (1,5+). Piękne duże ilustracje, zrozumiały tekst i dużo fajnej zabawy. [Wydawnictwo Diecezjalne i Drukarnia w Sandomierzu, 2010]


BIP - Poradnia Psychologiczno - Pedagogiczna nr 20 > Menu Przedmiotowe > Deklaracja dostępności > Deklaracja dostępności\nPoradni Psychologiczno-Pedagogicznej nr 20 Warszawie\nPoradnia Psychologiczno-Pedagogiczna nr 20 w Warszawie zobowiązuje się\nzapewnić dostępność swojej strony internetowej zgodnie z ustawą z dnia 4 kwietnia 2019 r. o dostępności cyfrowej stron internetowych i aplikacji mobilnych podmiotów publicznych. Oświadczenie w sprawie dostępności ma zastosowanie do Biuletynu Informacji Publicznej Poradni Psychologiczno-Pedagogicznej nr 20.\nData publikacji strony internetowej: 2012-10-22\n1. niektóre pliki w tym PDF, nie są dostępne cyfrowo,\n4. niektóre elementy tekstowe nie mają możliwości zmiany rozmiaru czcionki,\n5. niektóre informacje przedstawiono jedynie w formie graficznej,\n6. na niektórych stronach brak możliwości zatrzymania lub ukrycia animowanych części interfejsu.\nDeklarację sporządzono dnia: 2020-09-22. Deklarację sporządzono na podstawie samooceny przeprowadzonej przez podmiot publiczny.\nW przypadku problemów z dostępnością strony internetowej prosimy o kontakt z Bartoszem Lewandowskim (administratorem sieci komputerowej) lub wicedyrektorem Wiesławą Szustkiewicz mailowo ppp20@edu.um.warszawa.pl lub telefonicznie 22 666 17 74.Tą samą drogą można składać wnioski o udostępnienie informacji niedostępnej oraz składać skargi na brak zapewnienia dostępności.\nSiedziba Poradni Psychologiczno-Pedagogicznej nr 20 w Warszawie:\nBudynek Poradni Psychologiczno-Pedagogicznej nr 20 w Warszawie, ul. Powstańców Śląskich 17, 01-381 Warszawa znajduje się na wspólnej,\nogrodzonej działce razem z Biblioteką Publiczną.\nPoradnia znajduje się przy ul. Powstańców Śląskich 17. Dojazd wyłącznie od ul.Sucharskiego. Dojścia piesze są od ulic Powstańców Śląskich i Sucharskiego. Przejścia dla pieszych nie posiadają sygnalizacji dźwiękowej. Chodnik dla pieszych nie ma wydzielonego pasa dla rowerzystów. Stojaki dla rowerów znajdują się przy wejściu do Poradni.\nNajbliższa stacja PKP Warszawa Włochy znajduje się w odległości około 2 500 m. Dojście na perony jest możliwe za pomocą schodów stałych, ruchomych i windy. Najbliższe przystanki autobusowe znajdują się w odległości około 300 m: Synów Pułku nr 129, 189. Najbliższe przystanki tramwajowe w odległości około 300 m: Synów Pułku nr 10, 13, 26, 27, Najbliższe miejsce parkingowe dla osób z niepełnosprawnością znajduje się bezpośrednio przy budynku w odległości kilku metrów od Poradni. Najbliższy postój taksówek przy ul. Człuchowskiej.\nWejście do Poradni jest oznakowane, bez schodów, wyposażone w drzwi jednoskrzydłowe przeszklone i dostępne dla osób na wózku inwalidzkim oraz matek z dziećmi w wózkach (szerokość przejścia powyżej 90 cm, brak progów). Budynek bez barier architektonicznych. Dojście piesze jest równe, z niewielkim nachyleniem, dostosowane do potrzeb osób na wózkach. Wejście do recepcji prowadzi przez wiatrołap, w którym jest tablica informacyjna. W recepcji znajduje się druga tablica informacyjna z wykazem pracowników pedagogicznych oraz telewizor, na którym wyświetlane są aktualne informacje dotyczące pracy Poradni oraz zasad korzystania z niej. Sala do obsługi petentów jest przestronna, usytuowana na parterze. Przy recepcji znajduje się szatnia. Brak pętli indukcyjnej oraz dostępu do tłumacza języka migowego w punkcie informacyjnym. W budynku nie ma oznaczeń brajlowskich.\nPetenci obsługiwani są na parterze i kierowani do poszczególnych gabinetów znajdujących się na I piętrze, na którym również znajduje się telewizor wyświetlający najważniejsze informacje. Schody są zabezpieczone barierką z poręczami na różnej wysokości (dla osób dorosłych oraz dzieci). Budynek wyposażony jest w windę.\nKorytarze są wydzielone szklanymi drzwiami bez mechanizmów ułatwiających otwieranie. Szklane drzwi są oznakowane. Możliwy jest wstęp z psem asystującym do wszystkich pomieszczeń budynku.\nOgólnodostępna toaleta dla osób z niepełnosprawnością znajduje się na I piętrze przy windzie. W toalecie jest przestrzeń manewrowa oraz swobodna przestrzeń do transferu bocznego. Brak systemu przyzywowego. Miska ustępowa jest wyposażona w obustronne poręcze. W pomieszczeniu znajduje się blat do przewijania dziecka.\nWprowadził Kamela Ewa (PPP nr 20) 22-09-2020\nAktualizujący Kamela Ewa (PPP nr 20) 22-09-2020\nZatwierdzający Zabłocka Maria 22-09-2020\n9/22/2020 utworzenie ext.EKamela ( PPP nr 20 )