« Biedronka łączy seniorów i młodych w...\nStena Recycling po raz piąty organizuje... »\nŁącząc wiedzę sushi masterów z dostępem do nowoczesnych technologii i certyfikowanych składników, Sushi&Food Factor® uruchomił nowy projekt restauracyjny. Ninigi Sushi Bar to jedno z niewielu takich miejsc w Polsce o potencjale do wytwarzania świeżych zestawów sushi, których cechą jest wydłużony, w stosunku do klasycznych sushi barów, termin przydatności do spożycia.\nSushi&Food Factor® to firma z polskimi korzeniami o globalnym zasięgu działania. Od 2015 roku dostarcza na polskie i zagraniczne rynki produkty spożywcze, inspirowane wiodącymi kuchniami świata. Jest europejskim liderem, jeżeli chodzi o produkcję sushi, prężnie rozwijając pozostałe brandy wchodzące w skład portfolio – gotowe obiady, lunche, śniadania i przekąski.\nNajnowszym projektem Sushi&Food Factor® jest Ninigi Sushi Bar, którego powstanie jest efektem połączenia doświadczenia specjalistów od kuchni japońskiej z dostępem do nowoczesnych technologii. To, co wyróżnia znajdujące się w ofercie zestawy, to wyjątkowo staranne podejście do świeżości i smaku, gwarantowane dzięki współpracy z sushi masterami. Poza tym dzięki najwyższej jakości surowcom, przy wykorzystaniu najnowocześniejszej technologii, producent gwarantuje unikalne doznania kulinarne oraz bezpieczeństwo konsumpcji.\n- Sushi w Ninigi Sushi Bar produkowane jest wyłącznie na zamówienie i dostarczane do sklepów w ciągu 24 godzin od wytworzenia. Wszystkie surowce, które są wykorzystywane, posiadają niezbędne certyfikaty i badania, a gwarancją świeżości zestawów jest specjalny system wychładzania, który pozwala na uzyskiwanie dłuższego terminu do spożycia bez uszczerbku na jakości i smaku – mówi Agnieszka Nabiałek, koordynator projektu z ramienia Sushi&Food Factor®.\nW ofercie Ninigi Sushi Bar znajduje się kilka wyselekcjonowanych zestawów sushi, opartych o przebadane i certyfikowane składniki. Ryby i owoce morza pochodzą głównie ze zrównoważonych połowów oraz odpowiedzialnych hodowli (posiadane certyfikaty ASC, MSC, GlobalG.A.P.), z kolei ryż i warzywa – z upraw, które unikają szkodliwych dla środowiska zabiegów rolniczych. Także pozostałe komponenty, takie jak: tacki, folia, pałeczki czy saszetki – posiadają odpowiednie badania będące potwierdzeniem pochodzenia i gwarantem bezpieczeństwa.\nWarto dodać, że Ninigi Sushi Bar to wyjątkowe, autorskie opakowania zaprojektowane z myślą o eleganckim designie i efektownej ekspozycji rolek. Każda tacka posiada tzw. pierścień świeżości, będący gwarancją nienaruszalności opakowania. W pierwszej fazie sprzedaży opakowania będą także sygnowane naklejką „nowość”, zwracającą uwagę konsumentów na nową jakość w sklepach.\ntagi: Sushi&Food Factor , Ninigi Sushi Bar , innowacje , gastronomia , nowoczesne technologie , certyfikowane składniki , rynek spożywczy , gotowe obiady , lunche , śniadania , przekąski ,


Projekt: Eco Park (III) – Stadiony.net\nOpis: Eco Park (III)\nZespół George King Architects stworzył pomysł stadionu wzorowanego na krajobrazie doliny Stroud. Konkretnie na kopcach usypywanych przez pierwszych mieszkańców w neolicie. Stąd forma stadionu-kopca z alejkami prowadzącymi na szczyt, pozwalającymi nawet zajrzeć do środka z perspektywy dachu.\nWizja odpadła przed finałem, ale zdobyła wyróżnienie w trakcie konkursu ogłoszonego przez Forest Green Rovers FC. Jego celem jest zaprojektowanie przy zjeździe nr 13 z autostrady M5 wielkiego kompleksu sportowo-rekreacyjnego z głównym stadionem dla 5 tys. widzów (z opcją rozbudowy do 10 tys.). Całe założenie ma zająć 40 hektarów, uwzględniając 4 pełnowymiarowe boiska, w tym jedno z bieżnią, a także kryte obiekty treningowe. Całość znajdzie się ok. 9km od dotychczasowego stadionu Forest Green Rovers, The New Lawn.


Autor: Paulina Rycombel - In Gremio\nRozwój technologii kontra kodeks karny, część 2: atak socjotechniczny\nTechnologia, rozwój, prawo. W poprzednim artykule z cyklu rozwój technologii kontra kodeks karny przybliżyliśmy Państwu pokrótce problematykę zjawiska tzw. car-hackingu oraz reakcji ustawodawcy na to stosunkowo nowe zjawisko, nowe przestępstwo. [Więcej…] Rozwój technologii kontra kodeks karny, część 2: atak socjotechniczny\nKategorie: Aplikanci, In Gremio 137\nW dniu 23 marca 2019 r. w siedzibie Szczecińskiej Izby Adwokackiej odbyła się kolejna edycja izbowego konkursu krasomówczego aplikantów naszej Izby. Jak co roku, do „walki” przystąpili w znakomitej większości aplikanci II roku aplikacji adwokackiej. [Więcej…] Izbowy Konkurs Krasomówczy Szczecińskiej Izby Adwokackiej już za nami\nKategorie: In Gremio 130, Aplikanci


Chilgrove: zastrzeżeń w hotelach i pensjonatach, domki i kemping - Pensionhotel\nChilgrove Hotele, Pensjonaty, Domki, Apartamenty, Kempingi, Restauracje\nEuropa > England > Chilgrove\nChilgrove - wybierz swój hotel, pensjonat, domki obóz lub wynajem\nPensionHotel zaprasza do swojej stronie internetowej, gdzie Chilgrove znaleźć wiele ofert zakwaterowania w hotelu, pensjonacie, domki, apartamenty i pola namiotowe. Można zatrzymać się w hotelu wellness, pensjonat rodzinny, luksusowy apartament, domek rybacki lub obóz letni. W Chilgrove i jego okolicach znajdziesz wiele dziedzictwa kulturowego i naturalnego. Bezpośredni kontakt i rezerwacja online jest przeznaczony dla ciebie proste rezerwacji i udanej zacząć planować swoje wakacje. Łączymy listę restauracji w Chilgrove i rezerwacji.\nEngland > England > England > Chilgrove


Jeep Compass 2,2 CRD 4x4 Limited - Namiast(o)ka - NaMasce\nJeep Compass 2,2 CRD 4×4 Limited – Namiast(o)ka\nWojciech Krzemiński 12 marca 2014, 00:33\nDebiutował na salonie w Detroit w 2006 roku. Jego znakiem rozpoznawczym była kontrowersyjna uroda, ale także przystępna cena. Złośliwi twierdzą, że dobrze było jechać Compassem bo? nie trzeba było na niego patrzeć. Po face liftingu, który przeszedł w 2011 roku, nabrał wyrazu. I zaczął wreszcie wyglądać jak Jeep?\nNie podoba mi się określenie kompaktowy crossover, bo to takie ?niewiadomoco?. Ani kompakt, ani SUV. Ale jeżeli uprzemy się aby auto gdzieś zakwalifikować, to właśnie kompaktowy crossover pasuje do Compassa najbardziej. Auto proponuje podobną filozofię jak Nissan Qashqai. I podobnie kontrowersyjny design.\nPrezentowany Jeep ma dwubryłową budowę. Jest dość wysoki i wygląda potężnie. Szczególnie, przez przeprojektowany grill nadający autu typowej dla aut tej marki drapieżności. Także reszta samochodu sprawia wrażenie potężnej. Elementem dominującym w konstrukcji są poszerzone błotniki. To one nadają Compassowi wyglądu przyczajonego buldoga. Tył auta zmienił się najmniej, ale też w pierwszej odsłonie tego modelu był najmniej kontrowersyjny. Lekko obła tylna klapa, spore, wysoko umieszczone a więc mniej wrażliwe na uszkodzenie lampy i szeroki zderzak wyprofilowany tak, że pomaga w załadunku ? w sumie standard, ale w dobrym tego słowa znaczeniu.\nWewnątrz auto zmieniło się zdecydowanie bardziej niż na zewnątrz. Zmianę stylu wymusiła zmiana właściciela. Fiat, do którego należą choćby Alfa Romeo czy Ferrari nie mógł sobie pozwolić na firmowanie czegoś tak siermiężnego jak wnętrze pierwszej generacji Compassa. I poszło? Tam, gdzie królowały plastiki o jakości równie dobrej jak te z chińskich zabawek, teraz są chromowane wstawki, skórzana, elegancka trójramienna kierownica wielofunkcyjna, i przyjemny w dotyku materiał, z którego zrobiono deskę i podszybie. Dużo ładniej prezentują się również zegary, a także wyświetlacz i elementy konsoli środkowej. Stylem przypominają te z bardzo udanego, i równie amerykańskiego Journeya/Freemonta.\nPomimo sporego prześwitu, Compass nie jest na szczęście dramatycznie wysoki. Z jednej strony można nim bez problemów szturmować wysokie krawężniki. Z drugiej, za kierownicę wsiadamy bez potrzeby przećwiczenia kroku ?kankana?.\nNiemiłym zaskoczeniem (i tu niestety nic się w porównaniu z poprzednikiem nie zmieniło) jest ilość miejsca na tylnej kanapie. Auto jest wprawdzie rejestrowane jako 5-osobowe, jednak nie gwarantuje komfortu podróżowania dla całej piątki pasażerów. Owszem, w żadnym aucie tej klasy nie ma wygodnej, 3-osobowej kanapy, ale tylko tu pasażer ze środkowego miejsca nie bardzo ma co zrobić z nogami. No, chyba że lubi podróżować w pozycji zwanej kwiatem lotosu?\nCompass jest autem o sporych gabarytach. Mierzy 4448 mm długości, 1812 mm szerokości i 1718 mm szerokości. Rozstaw osi, 2635 mm, gwarantuje sporo miejsca w kabinie. Sporo, ale dla 4 osób. Dlaczego? Wyjaśniliśmy w poprzednim akapicie. Kompaktowy Jeep gotowy do jazdy waży około 1600 kg i pozwala na zabranie ładunku o łącznej masie 470 kg. To mniej więcej tyle, co konkurencja.\nW aucie brakuje nie tylko miejsca dla piątej osoby. Nie imponuje również pojemność bagażnika ? 458 litrów do linii okien to niestety mniej niż u konkurencji. Także po złożeniu tylnych foteli jest 1277 litrów, czyli niewiele więcej niż w niektórych autach segmentu B.\nSpod maski Compassa zniknął stary, głośny i za słaby dwulitrowy diesel ze słynnymi pompowtryskiwaczami. Na jego miejscu pojawił się dużo nowocześniejszy, 2,2-litrowy, 163-konny silnik z układem Common Rail. Nowa jednostka jest zdecydowanie bardziej dynamiczna (320 Nm już od 1600 obrotów!). W kwestii dynamiki do silnika nie mamy najmniejszych zastrzeżeń. Całe stado koni bardzo żwawo reaguje na pedał gazu i potrafi nieźle popchnąć do przodu auto o masie 1,6 tony.\nJeep Compass jest typowym kompaktowym crossoverem, a więc nie ma co szukać blokady dyferencjałów. Jest za to aktywny system 4×4 z inteligentnym układem Freedom Driver i tryb Lock (poprzez blokowanie sprzęgła osiowego utrzymuje napęd 4X4), który możemy aktywować w trudniejszych warunkach.\nCompassa wyposażono w manualną, 6-przełożeniowa skrzynie biegów. To co najmniej dziwne, gdyż auta z USA, szczególnie te ?uterenowione? są z reguły wyposażone w automat. Dlaczego nie Compass? Nie wiem, nie przeszkadza to w jeździe, ale szkoda?\nZawieszenie nie przypomina Wranglera czy Cherokee. Jeżeli już to raczej Grand Cherokee. Jest omalże komfortowe. Pracuje cicho i bezproblemowo. I o ile nie możemy pomarudzić nad głośnym zawieszeniem, o tyle niemiło zaskakuje ogólny poziom wyciszenia auta. A w zasadzie brak wyciszenia? Trudno nawet do końca powiedzieć, czy głośniejszy jest silnik, czy też więcej hałasu robi opływające niezbyt aerodynamiczny kształt auta, powietrze. W każdym razie w kabinie potrafi być głośno i już. Czy to bardzo przeszkadza? Szczerze mówiąc, po trzech dniach testu w zasadzie przestałem na to zwracać uwagę. A wiec, pewnie nie, ale?\nNie mam za to najmniejszych zastrzeżeń do prowadzenia. Jest idealnie neutralne. Czy na suchym, czy na śliskim (możemy zawsze użyć przełącznika Lock) auto nie ma tendencji do ignorowania poleceń kierowcy. Nie zauważyłem nad- ani podsterowności.\nPomimo 2,2-litrowego motoru i 160 KM mocy Compass bardzo wstrzemięźliwie konsumuje olej napędowy. Według producenta w mieście samochód powinien zadowolić się niespełna 8 litrami, na trasie prawie 6 litrów, a w cyklu mieszanym 6,6 litra. I w zasadzie, w naszym wczesnowiosennym teście, wyniki teoretyczne pokryły się z tymi osiągniętymi w realnym świecie. Różnica była na tyle nieistotna, że mieściła się w granicy błędu. Za ekonomikę, przed Amerykanami (Włochami?) chapeau bas.\nCompass to idealne auto do miasta, ale też do bezstresowego poruszania się tam, gdzie sołtys zwinął asfalt i nie dotarło jeszcze błogosławieństwo ?schetynówek?. Nie odbiega ceną od konkurencji. W wersji z napędem na przód i silnikiem benzynowym kosztuje minimum 82 500 zł. Na wersję na tzw. ?pełnym wypasie? trzeba wydać około 125 tysięcy (Limited). I jest to cena adekwatna do tego, co dostajemy w zamian.. Jak sfinansować zakup? Poza gotówką, poprzez usługi finansowe Fiat Bank i Fiat Leasing.\nW ofercie Fiat Bank finansowanie jest możliwe nawet bez wpłaty własnej. Dodatkowo Klient ma możliwość finansowania: ubezpieczenia spłaty kredytu, ubezpieczenia GAP, ubezpieczeń komunikacyjnych, wyposażenia dodatkowego samochodu, opłaty przygotowawczej i pakietu przeglądów okresowych.\nFGA oferuje też leasing operacyjny na okres od 23 do 59 miesięcy z minimalnym czynszem inicjalnym już od 0%. W FGA Leasing istnieje możliwość wliczenia ubezpieczenia samochodu w miesięczne raty leasingowe. W każdym momencie trwania umowy Klient może przełożyć miesięczną spłatę raty leasingowej bez ponoszenia żadnych dodatkowych kosztów. Rata zostaje przesunięta na koniec okresu leasingowania.\nCzy Compass jest namiastką Jeepa? Bzdura. To jest pełnokrwisty Jeep. Tyle że nie do walki z dziką przyrodą, ale raczej wysokimi krawężnikami i torowiskami tramwajowymi. Łączy praktyczność i wielozadaniowość crossovera z osiągami i ekonomiką samochodu kompaktowego. Nie boi się zimy, kiepskiej drogi czy dużych krawężników. Może i reprezentuje inną filozofię, ale wciąż tę, spod znaku amerykańskiej marki?\nKolejna edycja Honda Fun & Safety


Koniec wątku Kuba – Natasza\nOpublikowane w 02-08-2011 02-08-2011 przez admin\nA jednak scenarzyści nie mają litości dla postaci Kuby. W pierwszym powakacyjnym odcinku zobaczymy wzruszające sceny pożegnania z Nataszą. Jak podaje Super Express kobieta poprosi Ziobera aby po jej śmierci żył normalnie i cieszył się życiem bez niej.\nNie pomogą pieniądze, nie dojdzie nawet do przeszczepu…\nOrganizm Nataszy jest bardzo osłabiony chemioterapią.\nBędzie Wam brakować tego wątku?\nKategorieM jak Miłość Tagibiałaczka, Kuba Ziober, M jak Miłość, m jak miłość 844, m jak miłość 845, m jak miłość 846, m jak miłość po wakacjach, Natasza, Olga Serebryakova, Przemysław Cypryański\n9 odpowiedzi do “Koniec wątku Kuba – Natasza”\n02-08-2011 o 19:46\n03-08-2011 o 13:09\nNIE. nareszcie przestaną tak smęcić o tym…..ten wątek był beznadzieny\n03-08-2011 o 14:43\nWidz e GG że jesteś wieloserialowa nawet M jak miłość. Ja tam wchodzę z trzech powodów\n3. True Blood- od niedawna\n03-08-2011 o 15:22\nAnnie jak polubiłaś True Blood to polecam popatrzeć na inne tytuły. Ode mnie Gra o Tron 😛 Jeśli oglądasz TB to wiesz o co może chodzić, Jak poznalem wasza matke, chirurgów i modern family 😀\n03-08-2011 o 16:18\nJak poznałem waszą matkę -daruje sobie\nGrę o tron- słyszałam ale nie oglądałam i zamierzam to zmienić\nChirurdzy- oglądałam ich do 3 sezonu a potem spontanicznie\nModern Family- może może kiedyś\nDziękuję za propozycje!!!!\n03-08-2011 o 16:55\nTeż uważam, że to jeden z najgorszych watkow w M jak miłość. Aktorka kilka razy pokazała, że niestety ale nie potrafi zagrać uczuć. sceny płaczu to zupełna porażka. Scenarzyści jak widać słuchaja troche widzow, bo co komentarz to krytyka. Nie, nie będzie mi brakowało tego wątku. Ale błagam niech Kuba nie płacze w każdym odcinku 😉\n03-08-2011 o 17:01\nJak poznałem możesz sobie darować taki sobie serialik dla rozluźnienia chociaż Neil jako Barney jest genialny 🙂 Gra o tron zdecydowanie 🙂\n03-08-2011 o 21:39\nA ja tam lubię himym. Niektóre odcinki śmieszne. Do Gry o Tron zabieram się w ten weekend już wszyscy znajomi żyją tym serialem i musiałam wychodzić na bok, żeby mnie nie spojlerowali hehehehe Wiem, że ktoś umrze ale nie wiem jeszcze dokładnie kto więc niczego nie czytam. Z mojej strony polecam komediowo przyjaciół 🙂 ale to już chyba każdy widział 😀\n07-08-2011 o 12:46\nNie będzie . Nie lubiłam nataszy ;P Jak większości dziewczyn Kuby . Jedynie ta Ala wydawała mi sie w porządku .\nPoprzedni wpisPoprzedni Ksiądz w serialu – Top 7\nNastępny wpisNastępny Intrygantki – ćwierćfinał VI grupa [SONDA]


TREFL Gra Dino Safari Gry i zabawki dla dzieci w sklepie Urwis\nTREFL Gra Dino Safari\nNr katalogowy: WGTRFY0UE011658\nRodzaj: Edukacyjne , Planszowe\nWyrusz wraz z innymi podróżnikami na wyprawę swojego życia!Zwiedzając wyspę na środku Pacyfiku natrafiliście na coś czego nikt z Was nie mógł się spodziewać – dinozaury! Znajomi zapewne będą Wam zazdrościć! Niestety, aby uwierzyli musicie zrobić zdjęcia tym prehistorycznym stworzeniom, co może okazać się momentami bardzo niebezpiecznym zadaniem. Zwiedzaj wyspę, odkrywaj tajemnicze miejsca, a przede wszystkim rób dużo zdjęć! Ale uważajcie, dinozaury nie są przyzwyczajone do obecności ludzi na ich wyspie. Podczas gdy niektóre mogą się Was bać i będą przed Wami uciekać, dla innych będziecie jedynie smakowitym kąskiem. Pamiętajcie, że liczy się nie tylko ilość zdjęć, ale także to jakie Dinozaury udało się Wam uchwycić w obiektyw!Niech rozpocznie się Dino Safari! W pudełku gracze znajdą 5 wariantów rozgrywki, w tym 3 o zróżnicowanym poziomie trudności, wykorzystujące modułową planszę, żetony i karty zdjęć dinozaurów oraz pionki podróżników. Celem gry w tych wariantach jest jak najszybsze zrobienie zdjęć jak największej ilości dinozaurów. Niektóre z nich są roślinożerne i boją się fleszy aparatów, inne natomiast są mięsożerne, a nieznane błyski i dźwięki są je w stanie jedynie rozdrażnić…Zawartość pudełka:17 elementów planszy, 35 żetonów dinozaurów, 52 kart dinozaurów, 4 pionki graczy, 4 podstawki pod pionki, planszetka wytrzymałości aparatu, 4 znaczniki, instrukcja .\nEdukacyjne , Planszowe\n- 17 elementów planszy\n- 35 żetonów dinozaurów\n- 52 kart dinozaurów\n- 4 podstawki pod pionki\n- Planszetka wytrzymałości aparatu\n- 4 znaczniki\nZapytaj o produkt: TREFL Gra Dino Safari


Psy - wyczekiwani goście w hospicjum\nStrona główna » Psy – wyczekiwani goście w hospicjum\nPsy – wyczekiwani goście w hospicjum\n13 marca 2017 09:00 5 komentarzy\nWyczekiwani goście w hospicjum\nŚniadanie, leki, pampers. Potem obiad. Bolesna rutyna pacjenta hospicjum. Smutek. Nuda. Wreszcie błysk uśmiechu. Idą psy z wizytą, wyczekiwani goście! Przynoszą czułość i kilka łyków życia zza szpitalnych murów.\nPsy w hospicjum? W Polsce? Niemożliwe!\n– Tak reaguję, gdy od znajomych dowiaduję się, że w Hospicjum OO. Bonifratrów im. Świętego Jana Bożego we Wrocławiu psy odwiedzają pacjentów. Dzwonię tam następnego dnia i proszę, by pozwolono mi wziąć udział w takim spotkaniu. – Zapraszamy – odpowiada bez namysłu psycholog Dorota Błażewicz. Jest pochmurne, lutowe popołudnie. Zaraz za mną w drzwiach szpitala pojawia się „psia brygada” – Monika Krzyżanowska ze swoim Merlinem, czteromiesięcznym owczarkiem szetlandzkim, i Marcin Wierzba z dwiema suczkami – border collie Shamrock i sheltie Seven. Witamy się z panią psycholog, zostawiamy kurtki i żeby nie marnować czasu (tu naprawdę nikt nie ma go w nadmiarze…) ruszamy na górę, do pacjentów. Psy radośnie drepczą obok opiekunów. Przodem idzie pani Dorota – pyta chorych, kto ma ochotę pogłaskać czworonogi. Po chwili zwierzęta jako pierwsze śmiało wchodzą do pokoju na końcu jasnego korytarza.\nTaksówka pana Wojtka\n– Nareszcie są moje psy! – wita nas radośnie siedzący przy stoliku pan Wojtek. Nas, jak nas, tak naprawdę interesują go wyłącznie psiaki. Dwa starsze znają go już dobrze z kilku poprzednich wizyt. Seven radośnie przytula się do starszego, łysiejącego pana, a ten czule ją gładzi. – Oto twoja taksówka. Jak będziesz gotowa, pojedziemy do ludzi. Czekają na was – wyjaśnia suczce, która uważnie mu się przygląda. Zanim jednak ruszymy dalej, Dorota Błażewicz pyta współlokatora pana Wojtka, czy ma ochotę przywitać się z psami. Tak, ale nie ma siły tego powiedzieć, kiwa więc potakująco głową. Na znak dany przez Marcina Wierzbę maleńka Seven wskakuje ochoczo na koc na łóżku pacjenta. Większą Shamrock opiekun sam kładzie na pościeli. Jest za duża, by wskakiwać – mogłaby sprawić ból choremu. Gdy oba psy siadają obok leżącego mężczyzny, ten dotyka ich drżącą ręką. Powoli gładzi ich sierść i patrzy na nie. Nie uśmiecha się, ale jego twarz staje się spokojniejsza. Kilka minut głaska psy w skupieniu. W końcu Shamrock i Seven na komendę grzecznie schodzą z łóżka, a Monika Krzyżanowska kładzie na kocu małego Merlina. Malec liże po dłoni schorowanego człowieka. Gdy pani psycholog widzi, że pacjent jest już zmęczony, daje dyskretny znak. Psy meldują się przy balkoniku pana Wojtka, a Seven z gracją wskakuje na półeczkę, którą specjalnie dla niej zarezerwował właściciel pojazdu. – Chodź piesku, pojedziemy do innych – zachęca pan Wojciech. On tu jest dostawcą psiej radości. Nie ma konkurencji – większość pensjonariuszy nie może się swobodnie poruszać. – Od początku, gdy tylko pojawiły się u nas psy, wożę je od pokoju do pokoju. Tylko raz opuściłem wizytę, bo byłem na przepustce w domu – opowiada mi z dumą. – Zawsze czekam na nie. Przechodzimy do pokoju naprzeciwko. Tam uśmiechem wita gości pani Eugenia. Drobna, blada kobieta wprost promienieje, gdy zwierzęta wskakują na jej łóżko. Głaszcze je, całuje, pozwala się lizać po twarzy. Psiaki korzystają więc z okazji, zwłaszcza największa Shamrock. Pytam, czy mogę im zrobić zdjęcie? – Pewnie. Ale musi mi pan obiecać, że dostanę jedno, żeby pokazać córce. Bo ona w domu też ma psa. Bardzo go kochamy. Zresztą, ja kocham wszystkie psy – opowiada pacjentka. Druga z pań jest dziś bardziej zmęczona, ale podnosząc się z łóżka, wyciąga rękę do psiaków. Przybiegają od razu, a ona je głaszcze i po chwili na jej twarzy pojawia się uśmiech. Wydawało się, że jest bardzo skryta, ale po chwili zaczyna wypytywać psich opiekunów o ich zwierzęta – co lubią, jak zostały wychowane, jakiej są rasy. Wszyscy się śmieją, rozmawiają, żartują. Tylko pan Wojtek zachowuje czujność. Czeka przy drzwiach oparty o swój balkonik. Gdy pani Dorota daje znak, przenosimy się do następnego pokoju. – Mamy tu 22 pacjentów. Zwykle zdarza się jedna osoba, która nie chce, by psy się do niej zbliżały – wyjaśnia mi pani psycholog. – Nie dlatego, że się ich boi. Po prostu jest strasznie zmęczona. Chce mieć spokój – wyjaśnia.\nPages → 1 2 3\nchoroba hospicjum psy starość szpital wizyta psów wolontariat wolontariusze\t2017-03-13\nPsy – wyczekiwani goście w hospicjum Reviewed by on Mar 13 . Wyczekiwani goście w hospicjum Śniadanie, leki, pampers. Potem obiad. Bolesna rutyna pacjenta hospicjum. Smutek. Nuda. Wreszcie błysk uśmiechu. Idą psy z wizytą Wyczekiwani goście w hospicjum Śniadanie, leki, pampers. Potem obiad. Bolesna rutyna pacjenta hospicjum. Smutek. Nuda. Wreszcie błysk uśmiechu. Idą psy z wizytą Rating: 0\n27 lutego 2015 at 13:39\nWzruszający artykuł. Dobrze, że są jeszcze tacy ludzie na świecie, którzy bezinteresowanie potrafią sprawić radość innym.\n27 lipca 2014 at 19:52\nniesamowita i wspaniała idea 😀\n30 czerwca 2014 at 15:05\nPodoba mi się cel niesienia szczęścia w hospicjum z pomocą czworonogów:-)\n10 czerwca 2014 at 07:04\nCzytając artykuł czasami naprawdę łza kręciła się w oku. Dobrze, że jest ktoś, kto wpadł na taki oryginalny, a skuteczny pomysł pomagania 🙂\n3 czerwca 2014 at 17:45\nStarość niestety jest bardzo przykra. Szczególnie jeśli ktoś musi przebywać w domu opieki. Dobrze, że chociaż pies może przynieść odrobinę szczęścia, radości i bliskości.


Chciał zabić męża kochanki | Magazyn Detektyw - Part 2\nMimo początkowego oporu, a przynajmniej ostrożności, kobieta z każdym dniem brnęła w pozamałżeński układ. Spotykała się ze Sławkiem w ich stodole, gdy dzieci były w szkole, a Paweł w robocie. Wypadało po 5-6 razy w miesiącu. Początkowo bez kontaktów intymnych tulili się do siebie, rozmawiali o różnych sprawach, o których nie miała okazji pogadać z mężem, wreszcie doszło między nimi do miłosnego zbliżenia, które przypieczętowało ten romans. Elżbieta z wypiekami na twarzy wspominała te ekscytujące momenty, niecierpliwie czekała na kolejną schadzkę, wyglądała przez okno, czy gdzieś polną drogą obok domu na obrzeżach wsi nie przemknie cień kochanka.\nWkrótce konsekwencje romansu stały się jeszcze wyraźniejsze. Latem 1999 roku Elżbieta zaszła z kochankiem w ciążę i po dziewięciu miesiącach urodziła córkę, piąte dziecko w rodzinie. Paweł nie miał wątpliwości, że on jest ojcem, bo choć żona w ostatnim czasie ograniczyła z nim kontakty seksualne, to od czasu do czasu do nich dochodziło. Nie miał więc powodu, by coś podejrzewać. Musiał raczej zakasać jeszcze bardziej rękawy, bo – jak to się mówi na wsi – miał kolejną gębę do wyżywienia. Zwłaszcza że o programie 500 plus jeszcze nikt wtedy nie słyszał.\nElżbieta nie wyprowadzała męża z błędu, chociaż przeżywała dylematy moralne i zastanawiała się nawet nad rozwodem.\nByła jednak pewna, że Paweł nigdy na to nie pozwoli. Zimą 2002 roku planowała wyprowadzić się do swojej siostry, ale nie godził się na to jej 17-letni syn, który chciał być z obojgiem rodziców. Sławek namawiał kochankę, aby rzucić wszystko i wyjechać za granicę, na przykład do Niemiec lub w inną część Polski, jednak na podjęcie takiego kroku potrzebne były pieniądze, których nie mieli. Ostatecznie Elżbieta postanowiła zamieszkać w osobnym pokoju, choć Paweł mocno to przeżywał i kazał jej wracać do małżeńskiego łoża. Bez skutku.\nNadal tkwił w zaślepieniu, zgodnie z zasadą, że mąż dowiaduje się ostatni. Paweł był klasycznym tego przykładem. W listopadzie 2002 roku sytuacja dwojga kochanków stała się jeszcze dramatyczniejsza, albowiem Elżbieta znów zaszła w ciążę – oczywiście ze Sławkiem. Tymczasem pożycie małżeńskie z Pawłem praktycznie nie istniało od wiosny, gdy ostatni raz się z nim przespała. Obawiała się, że widząc jej rosnący brzuch w końcu i małżonek przejrzy na oczy, a wtedy niech Pan Bóg się nad nią zlituje… Nie było czasu na myślenie. W takiej sytuacji trzeba było działać. Kochankowie chwytali się różnych pomysłów. Sławek planował na przykład, że zabije Pawła w miejscu jego pracy, czyli w kotłowni, gdzie łatwiej zatrzeć ślady, albo potrąci go kradzionym samochodem, pozorując wypadek drogowy. Elżbieta nie protestowała, bo te pomysły wyrażały jej oczekiwania, a nawet życzenia. Gotowała była na radykalne posunięcia i gdy w połowie stycznia 2003 roku Sławomir oświadczył jej zdecydowanie, że zabije Pawła, udzieliła mu swoistego błogosławieństwa. Stanęło na tym, że ukradnie samochód i upozoruje nim śmiertelny wypadek.\nTrzy dni później kochanek pojechał z samego rana do pobliskiego Olsztyna i dotarł do cichej uliczki Kołobrzeskiej, gdzie zaczaił się przed szeregiem prywatnych garaży.\nObserwował je pewien czas, taksował sylwetki właścicieli, oceniając, czy poradziłby sobie z nimi…\nWreszcie przed godziną 8 zauważył starszego, drobnego mężczyznę, jak wchodzi do jednego z garaży, a potem wyjeżdża z niego oplem astrą i wysiada z wozu, by zamknąć drzwi. Gdy mężczyzna zamknął lewe skrzydło i wszedł do środka, Sławomir O. podbiegł do garażu i próbował zatrzasnąć drugie skrzydło, pozostawiając mężczyznę wewnątrz. Bezskutecznie, ponieważ drzwi miały blokadę uniemożliwiającą samoczynne zamknięcie się drzwi w chwili wyjazdu pojazdu z garażu. Gdy więc napastnik zmagał się z drzwiami, zauważył to właściciel auta, pytając: „Co ty robisz, człowieku?”. Wtedy Sławek wpadł do środka, pchnął go, aż ten wywrócił się na posadzkę. Złapał metalowy pręt, którym zaczął bić właściciela w głowę, zadając mu w sumie trzynaście ciosów. Gdy zakrwawiony i nieprzytomny mężczyzna przestał się ruszać, pozostawił go w środku, zamknął garaż na kłódkę, wsiadł do wozu i odjechał, zabierając ze sobą 70-centymetrowy pręt oraz klucze od pomieszczenia.\nTymczasem Romuald P., nikomu niewadzący właściciel opla nie pojawił się tego dnia w pracy, co wzbudziło zaniepokojenie kolegów i przełożonych. Pytana o powody nieobecności żona P. odparła, że jak zwykle wyszedł z domu, ale po drodze miał jeszcze zajechać do przychodni lekarskiej. Spojrzała przez okno w stronę garażu i stwierdziła, że drzwi były zamknięte. Była pewna, że wyjechał, a jeśli nie ma go w biurze, dlaczego nie zadzwonił z informacją, że zmienia plany. Gdy przez cały dzień nie odpowiadała również jego komórka, pani P. powiadomiła o tym zięcia, który zadzwonił na policję z pytaniem, czy na komendzie nie odnotowano jakiegoś zgłoszenia. Gdy nie uzyskał żadnych informacji, przyjechał pod garaż teścia, a że miał zapasowe klucze, otworzył drzwi i w półmroku dojrzał sylwetkę leżącej postaci. Włączył światło i stało się jasne, że to Romuald P. z głową w kałuży krwi. Sine ręce nie pozostawiały złudzeń – mężczyzna nie żył. Kilka godzin wcześniej jeszcze miałby szansę na przeżycie…\nZasadzka na konkurenta\nW tym czasie Sławomir O. wraz z kolegą jeździł czerwonym oplem po okolicznych wioskach, chwaląc się od niechcenia, że wóz dostał na przechowanie od mafii, z którą ma powiązania. Konfabulacja przychodziła mu tym łatwiej, że wcześniej wypił litr wina. Po eskapadzie zostawił pojazd w lesie. Nazajutrz Elżbieta powiadomiła go, że wieczorem nadarzy się okazja do wcielenia szatańskiego planu w życie. Sławek po godzinie 18 wyjechał na drogę, ale tego dnia nie zrealizował planu, ponieważ nie zauważył jadącego rowerem do kotłowni Pawła. Jednak czekając na ofiarę, usłyszał w radiu, że Romuald P. nie żyje, zaś policja szuka skradzionego samochodu. Rozpytywała o to również w R. Postanowił więc zostawić pojazd w lesie i przez trzy dni nie zbliżał się do niego.


Fonfara przegrał ze Stevensonem! - STsport : STsport\nFonfara przegrał ze Stevensonem!\nW nocy z soboty na niedzielę w Montrealu polski pięściarz wagi półciężkiej Andrzej Fonfara (25-3, 15 KO) stanął do walki o tytuł mistrza świata federacji WBC. Rywalem polskiego pięściarza był mistrz świata Adonis Stevenson (24-1-, 20 KO).\nFonfara rozpoczął pojedynek dość agresywnie starając się zepchnąć rywala do defensywy. Ta sztuka jednak mu się nie udała. Stevenson wyczekał polskiego pięściarza i już po pierwszym ataku przeprowadzonym zaledwie po półtorej minuty walki lewym prostym posłał naszego pięściarza na deski. Fonfara podniósł się z maty, ale do końca pierwszej rundy walczył w zasadzie o przetrwanie. Kilka dość mocnych ciosów spadło na głowę polskiego pięściarza i widać było, że jest dość mocno naruszony. Stevenson bił bardzo mocno i zrobił piorunujące wrażenie na Fonfarze, któremu mimo ataków rywala udało się dotrwać do gongu kończącego pierwsze starcie.\nKryzys w rundzie pierwszej nie zwiastował niczego dobrego w tym pojedynek. Polak do drugiej odsłony walki wyszedł jednak znów bardzo agresywnie i starając się uderzać akcjami lewy-prawy na górę starał się deprymować przeciwnika. „Superman” znów wyczekiwał możliwości zadania mocnego trafienia, jednak przez pierwszą połowę drugiej rundy był zmuszany do walki w dystansie. Widać jednak było, że każde mocne trafienie Stevensona robiło wrażenie na polskim pięściarzu. Kanadyjczyk starał się cały czas być w ruchu i nastawił się na ataki z kontry.\nTrzecia runda toczyła się pod dyktando Adonisa Stevensona. Wprawdzie Fonfara miał w tym starciu swoje momenty, jednak bardziej aktywny i skuteczny wydawał się w tych trzech minutach miejscowy bohater. Przez kolejne trzy minuty polski pięściarz starał się dogonić dużo szybszego rywala, ale nie udało mu się go dopaść. Piąte starcie to kolejny koszmar polskiego pięściarza. Dobry początek i kilka ataków wyprowadzonych w stronę Stevensona sprawiło, że rywal mocniej się uaktywnił. Po kilku atakach Fonfary jego przeciwnik dość szybko odpowiedział i ciosem na korpus posłał go po raz drugi w tej walce na deski. Fonfara podniósł się z maty, ale widać było, że bardzo mocne uderzenia Stevensona zrobiły na nim wrażenie. „Superman” był konsekwentny i bił dość mocnymi ciosami na korpus co ewidentnie osłabiało rywala.\nW szóstej rundzie wszystko rozpoczęło się dość dobrze dla Fonfary. Polak pozbierał się po poprzednim nokaucie i wydawało się, że łapie drugi oddech. Jak się okazało Stevenson tylko czekał, aby nasz zawodnik poczuł się bardziej pewnie i od połowy rundy znów zaczął dość mocnymi ciosami rozmontowywać wytrzymałość Fonfary. Po kilku ciosach na korpus Fonfara znów się skrzywił i widać było, że ciosy przeciwnika zrobiły na nim wrażenie.\nSiódme starcie rozpoczęło się od prób spychania Stevensona do defensywy. Próby te były jednak dość nieudane, ponieważ „Superman” znów dzięki dużo większej szybkości i celności zyskiwał sobie przewagę na mieszkającym w USA polskim pięściarzem. W rundzie ósmej tempo walki lekko spadło, choć Fonfara dość konsekwentnie kontynuował taktykę nakreśloną mu przez trenera. Polak parł do przodu i momentami trafiał rywala zmuszając go do defensywy. Stevenson boksował swoje i prawym prostym starał się zmusić polskiego pięściarza, aby jak najwyżej podniósł ręce. Stevenson pozwalał polskiemu pięściarzowi atakować licząc na to, że ten po raz kolejny odsłoni brzuch. Ta sztuka jednak mu się nie udała i to polski zawodnik mógł z tej rundy być bardzo zadowolony.\nPo dość ospałej w wykonaniu Stevensona rundzie ósmej starał się on dość agresywnie wejść w dziewiątą rundę. Jak się okazało był to z jego strony ogromny błąd, ponieważ po zaledwie kilkudziesięciu sekundach Fonfara serią ciosów posłał go na matę. Wyraźnie zaskoczony Stevenson zaczął uciekać przed polskim pięściarzem i widać było, że ma ogromne problemy z prowadzeniem walki. Fonfara czuł swoją szansę i starał się konsekwentnie atakować rywala. Polak szukał mocnych ciosów, które mógłby po raz kolejny naruszyć wytrzymałość rywala. Do końca tej rundy Stevenson starał się odpoczywać i widać było, że ataki polskiego pięściarza zrobiły na nim ogromne wrażenie.\nDziesiąte starcie rozpoczęło się od ataków Stevensona, jednak Fonfara dość szybko zaczął na jego ataki odpowiadać. Po minucie walki Stevenson trafił naszego zawodnika w krocze, jednak ten dość szybko doszedł do siebie. Stevenson postanowił skracać dystans i mocno atakować Fonfarę. Polak został zepchnięty do defensywy i można było wyczuć, że dużo gorzej czuje się on w półdystansie. Mistrz WBC atakował konsekwentnie chcąc ewidentnie zakończyć pojedynek przed czasem. Jak się okazało w dziesiątej rundzie ta sztuka mu się nie udała.\nJuż na początku jedenastej rundy Stevenson uderzył Fonfarę poniżej pasa. Jak się okazało była to zapowiedź frontalnego ataku jaki planował czempion WBC. Stevenson konsekwentnie atakował dolne partie ciała polskiego pięściarza licząc, że po którymś z nich Fonfara osunie się na matę. Fonfara pokazał jednak, że jest bardzo wytrzymały i przetrzymywał mocne ataki przeciwnika.\nDo ostatniej rundy obaj pięściarze wyszli dość mocno zmotywowani. Stevenson poszedł na polskiego pięściarza niczym buldożer i zepchnął go pod liny. Fonfara padł na matę, jednak nie było to spowodowane uderzeniem, dlatego też sędzia nie zdecydował się na liczenie. Fonfara starał się jak mógł odmienić losy tego pojedynku, jednak Stevenson na tyle sprytnie walczył, że przy każdym ataku polskiego pięściarza udawało mu się doprowadzić do klinczu. Ta runda była niesamowicie emocjonująca, ponieważ Stevenson do końca szukał swojej szansy na zakończenie walki przed czasem. Podobnie myślał polski pięściarz, który wcale nie miał ochoty oddawać pola przeciwnikowi.\nPojedynek był niesamowicie emocjonujący i brawa po tej walce należały się obydwu pięściarzom. Walka trwała pełne 12 rund, dlatego o jej wyniku zadecydować musieli sędziowie punktowi. Sędziowie punktując w tym pojedynku 115-110, 115-110, 116-109 jednogłośnie wskazali zwycięstwo Adonisa Stevensona. Polak jednak może być z siebie dumny, ponieważ pokazał naprawdę wielkie serce do walki i nie był z pewnością tzw. chłopcem do bicia.\nBrawa dla Andrzeja Fonfary, który pomimo porażki tym pojedynkiem z pewnością wywalczył sobie prawo do pojedynków z czołówką wagi półciężkiej pokazując, iż jest naprawdę wielkim wojownikiem.\nźródło: Łukasz Głowacki/boxingnews.pl


CETA - Pytania o Europę\nCETA, TTIP, cdn...?\n2 grudnia 2016 r., godz. 11.00 - 13.00\nCentrum Konferencyjne Zielna (sala Europa), ul. Zielna 37, Warszawa\nWokół umów handlowych Unii Europejskiej z Kanadą (CETA) i USA (TTIP) narosło wiele kontrowersji\ni mitów. Warto się z nimi zmierzyć – rozwiać je, a może potwierdzić.\nKomisja Europejska przekonuje, że umowy przyczynią się do wzrostu gospodarczego i zwiększenia zatrudnienia, że jest to szansa, której nie wolno przegapić. Krytycy umów wieszczą, że doprowadzą one do zniszczenia europejskiego rolnictwa czy standardów konsumenckich i zwiększą władzę wielkich międzynarodowych korporacji. Możliwe negatywne konsekwencje umów bywają, z jednej strony, demonizowane, z drugiej, bagatelizowane.\nNa razie to zwolennicy CETA mają powody do zadowolenia, bo umowa została podpisana i w przyszłym roku większość jej zapisów prawdopodobnie wejdzie w życie. Czy obowiązywanie CETA otworzy drzwi do wprowadzenia kolejnej, gigantycznej umowy handlowej TTIP? Jak trudności z przyjęciem obu umów wpłyną na przyszłość polityki handlowej UE?\nZapraszamy na kolejną debatę o Europie!\nStephen de Boer, Ambasador Kanady w Polsce\nMarzenna Guz-Vetter, Zastępca Dyrektora Przedstawicielstwa Komisji Europejskiej w Polsce\nLeokadia Oręziak, Szkoła Główna Handlowa\nMaria Świetlik, Akcja Demokracja\nMarcin Bosacki, b. Ambasador RP w Kanadzie\nModeracja: Aleksandra Sobczak, Gazeta Wyborcza, b. szefowa działu Gospodarka\nPodczas debaty zapewniamy tłumaczenie symultaniczne polsko-angielskie.\nDebata organizowana w ramach projektu, w którym dzięki wsparciu Parlamentu Europejskiego i Fundacji im. Friedricha Eberta Instytut Spraw Publicznych stara się inicjować debatę publiczną w tematach ważnych dla Europy i dyskutowanych przez Parlament Europejski oraz przybliżać Polakom tę instytucję.\nProjekt współfinansowany przez Unię Europejską w ramach programu dotacji Parlamentu Europejskiego w dziedzinie komunikacji.


Dworzec jak skrzydło Hermesa, tylko w Płocku - Przestrzeń publiczna\nWedług założeń projektowych pracowni Archidea rozbudowany zostanie kompleks dworcowy PKP w Płocku. Przedsięwzięcie obejmuje zespół o powierzchni całkowitej ponad 3,3 tys. mkw.\nInwestycję nadzoruje miejska spółka Rynex. W jej ramach zaplanowano rozbudowę, rewitalizację i termomodernizację dworca PKP przy ul. Dworcowej w Płocku. Przedsięwzięcie obejmuje zespół o powierzchni całkowitej ponad 3,3 tys. mkw.\nWiodącym symbolem założenia jest skrzydło Hermesa, greckiego boga dróg i podróżnych, skojarzone z dynamicznym charakterem komunikacji. Forma konstrukcji nawiązuje do budowy liści i drzew oraz do konstrukcji mostu - łącznika powiązanego z komunikacją i ruchem. Projekt architektoniczny przygotowała pracownia Archidea.\nObiekt łączy funkcje dworca kolejowego i autobusowego, zawiera powierzchnie komercyjne i parkingi. W parterze przebudowywanego budynku dworca zlokalizowano kasy, poczekalnię, punkt gastronomiczny i sklep wielkopowierzchniowy. Piętro budynku mieści galerię handlową, zaplecze administracji dworca i pokoje kierowców.\nZadaszenie dworca autobusowego mieści perony na 12 autobusów, postój taksówek i busów. Na realizacje wizji deweloper uzyskał kredyt w wysokości 10 mln zł w ramach inicjatywy Jessica. W postępowaniu przetargowym na wykonawstwo prac budowlanych najkorzystniejszą ofertę złożyła firma Wixbud.\nPłock RSS Archidea RSS Rynex RSS JESSICA RSS Wixbud RSS dworzec PKP RSS dworzec PKP Płock RSS skrzydło Hermesa RSS


Wielka historia świata t.12 Od drugiej wojny światowej - Wojciech Rojek - opinia o książce (23321) - Lubimyczytać.pl\nWielka historia świata t.12 Od drugiej wojny światowej /\nJacek | 2015-08-01\nJakoś nie mogłem się zdobyć na napisanie tej opinii. Bo od razu wiedziałem, ze będzie długa. Żeby więc nie męczyć niecierpliwych oceną podam, że nie mogę pozytywnie wyrażać się o syntezie historii po II wojnie światowej, w której nie ma wzmianki o mikroprocesorach, komputerach i transplantacji serca, czyli osiągnięciach drugiej połowy XX w. To cofa narrację historyczną o ponad sto lat - tak przedstawiano dzieje w XIX w. Czyli pisano o historii ustroju, sytuacji politycznej, wojnach i dyplomacji. I taki jest ostatni tom "Wielkiej Historii Świata". Niestety.\nCo jest - już wiemy. A czego nie ma? Nie ma ciekawych ilustracji, których zresztą jest dość mało. Rozumiem, objętość tomu. Ale jednak można było wybór uczynić lepiej. Nie ma ani jednej mapy. Pomijam losy Europy (ale - podział Niemiec, nowe granice po II wojnie światowej, rozpada Jugosławii i ZSRR - to spore braki), jednak w przypadku innych kontynentów to już poważna wada. Szczególnie dotyczy to wojen w Korei i Wietnamie, a także dekolonizacji Afryki.\nA teraz co jest, często błędnie, lub za dużo.\nNa stronie 162 autorzy wprowadzają w Polsce stan wojenny 13 listopada 1981 r. I obok informacja o oddaniu władzy przez komunistów w Polsce - tylko brak wzmianki, że właśnie padał Związek Radziecki i przestał narzucać swoja wolę państwom satelickim.\nNa stronie 229 obok zdjęcia w podpisie dziwna data (1982-1980), chyba dotycząca Josipa Broz Tito. To kolejny błąd korekty, ale i autorzy nie są bez winy.\nCały fragment poświęcony państwom europejskim roi się od szczegółów i faktografii i po prostu nuży. Zresztą, z niektórych treści można zrezygnować. Zwłaszcza, że dotyczą niemalże tylko spraw ustrojowych, politycznych i personalnych. Brak za to pogłębionego opisu sytuacji społecznej i gospodarczej. To wszystko można powtórzyć także w przypadku pozostałych kontynentów.\nBardzo rozbudowany fragment, poświęcony integracji europejskiej. Każde rokowania (nawet zakończone fiaskiem), każdy projekt, (choćby nigdy nie wyszedł poza fazę rozmów), każdy traktat (nawet później wielokrotnie modyfikowany) jest szczegółowo opisany. Po co? Poprawność polityczna? To ma być historia świata, a nie UE - na nieco ponad 800 stron ponad 90 poświęcono tej organizacji. Żeby jednak nie uznać, że to wszystko ma pokazać formowanie się zjednoczonej Europy - należy zauważyć, że już proces negocjacji z poszczególnymi państwami, włączanie nowych państw, negocjacje z nimi - są prawie nieobecne. Dlaczego? To tylko autorzy wiedzą.\nCały Bliski Wschód potraktowano jako jedność, bez dokładniejszego omówienia ważnych wydarzeń poszczególnych państw regionu. I jeszcze lapsus. Na stronie 400 pierwszy akapit kończy się zdaniem: "Rosjanie ze swej strony." Koniec cytatu! A tak przy okazji - na sytuację regionu aktywnie wpływały Stany Zjednoczone, za to ZSRR było bierne - taka konkluzja wynika z tekstu.\nNa stronie 429 użyto przestarzałego i obraźliwego dla wyznawców islamu terminu mahometanie. Przecież już dawno wycofano się z tego sformułowania, a poza tym są jeszcze muzułmanie...\nRozdział poświęcony Afryce to w ogóle nieporozumienie. historia została pokazana z punktu widzenia metropolii, chaotycznie, bez wgłębiania się w chronologię,geografię, języki, struktury lokalne. Powstał trudny do czytania tekst, a dla poszukującego informacji o poszczególnych krajach - całkiem nieprzydatny, bo w przeciwieństwie do np. Europy, pokazujący kolonie, a nie wolne państwa, także na przełomie tysiącleci. W dodatku niepodległość Ruandy, Burundi i Kongo została przedstawiona w rozdziale o Belgii (s. 35). To zbyt duża niekonsekwencja. Pozostają w kręgu wymienionych państw - konflikt w Ruandzie i Burundi bez pogłębionej refleksji, jakby ludobójstwo było zjawiskiem normalnym (tylko jedno zdanie na s. 509). Republika Środkowoafrykańska chyba w ogóle nie uzyskała niepodległości, choć pojawia się jako państwo niepodległe na stronie 509. Aha, jednak uzyskuje niepodległość - na stronie 582. Dyktatorzy słynący z bestialstwa (Amin, Bokassa, Mobutu) zostali potraktowani bardzo oględnie, jakby nic wyjątkowego nie robili. Interesuję się nieco historią Afryki i jestem całkowicie zawiedziony takim opisem burzliwych losów tego kontynentu (notabene poświęcono mu tylko 112 stron).\nMyślałem, że na kontynencie azjatyckim leży Kazachstan, Kirgistan i inne państwa postradzieckie Azji Centralnej, ale nie - napisano o nich bardzo, bardzo mało w części o losach rozpadającego się ZSRR. Chyba europocentryzm autorów zaszedł zbyt daleko.\nNa stronie 672 przeczytamy co działo się "po śmierci Kennedy'ego" (prezydenta)- choć nie dowiemy się, że zginął w zamachu, w przeciwieństwie do jego brata, Roberta (s. 624) i Martina Luthera Kinga. Dziwna luka. Nie jedyna, bo na stronie 694 po dacie 1972 od razu pojawia się rok 1986. Może miała to być wojna wietnamska, ale ją usunięto? W każdym razie jeśli ktoś nie sięgnie z własnej woli (bo odsyłacza brak) do rozdziału "Wietnam", to o konflikcie w Indochinach się nie dowie.\nTeraz uwagi ogólne. Brak jest ciągłości dotyczącej wpraw międzynarodowych w poszczególnych rozdziałach, odwołań do opisanych wydarzeń w innych partiach książki, trzeba szukać informacji, bo odsyłaczy brak (wystarczyło wskazać rozdział). Kapsuły są często przypisem, integralną częścią tekstu i ich pomijanie może wywołać niezrozumienie tekstu głównego.\nAle to wszystko można wybaczyć. Nie można wybaczyć braku podstawowego - informacji o kulturze, nauce, problemach społecznych i gospodarczych (te ostatnie są wzmiankowane, ale w formie zbyt skrótowej). Okrycia naukowe i techniczne, sport, sztuki plastyczne, film dla autorów to nie istnieje. Napisali historię w taki sposób, jak robiono to w XIX w. Nie zauważyli, że od tego czasu naukowcy dostrzegli rangę całościowego ujmowania dziejów w różnych, nie tylko polityczno-prawnych jego aspektach. I dlatego jak wysoko oceniłem pracę nad X tomem "Wielkiej Historii Świata", tak nisko oceniam dwa ostatnie tomy, a szczególnie XII, w którym wiele dałoby się skrócić na rzecz pełnego ujęcia historii. Czekam na porządne opracowanie dziejów dla tego okresu.


Zielone Puszczykowo: Dzień Puszczykowa\nJuż w najbliższą sobotę 22 czerwca na terenie Centrum Animacji Sportu (dawniej MOSiR) przy ul. Kościelnej odbędzie się doroczne święto miasta. Tym razem impreza nazywana tradycyjnie "Dni Puszczykowa" potrwa jeden dzień, zatem nazywamy ją zgodnie z ogólnie przyjętymi zasadami matematyki "Dniem Puszczykowa". W grupie Puszczykowo na portalu społecznościowym Facebook można przeczytać wiele krytycznych uwag pod adresem programu i organizatorów, ale chyba nigdy jeszcze program jakichkolwiek obchodów nie spodobał się wszystkim mieszkańcom i uczestnikom, więc nie będziemy tego wątku rozwijać.\nSzczegółowy program artystyczny prezentuje się tak:\nImprezę rozpocznie popularny poznański radiowiec Maciej Narożny (radio ESKA). Wtedy też wystartuje rajd puszczykowski i odbędzie się konkurs sceniczny z nagrodami.\nDo godziny 13 będą nas bawić laureaci Międzyszkolnego Festiwalu Piosenki Małolata\nPiosenkarka Majka Jeżowska wręczy nagrody dla najlepszych tenisistów, po czym rozpocznie koncert, w którym na pewno nie zabraknie ulubionych dziecięcych przebojów.\nW tych godzinach odbędą się prezentacje grup warsztatowych Biblioteki Miejskiej Centrum Animacji Kultury.\nWręczone zostaną nagrody dla najlepszych zawodników w rozgrywkach koszykarskich, szachowych, brydżowych i tenisa stołowego.\nDalszy ciąg prezentacji grup warsztatowych BMCAK oraz ogłoszenie wyników konkursu wiedzy o Puszczykowie "Spotkania z historią miasta".\nPodczas koncertu Bardabusz Orkiestra będzie trwała zbiórka charytatywna "Motyle dla Hospicjum"\nWystąpią puszczykowskie zespoły: Aluminium Overcast, Gustave, Mismatched\nFinał i dekoracja laureatów zawodów sportowych oraz finał rajdu puszczykowskiego.\nKoncert zespołu Żuki Rock&Roll Band\nKonkursy z nagrodami na scenie oraz finał i dekoracja laureatów zawodów sportowych.\nDyskotekaGwiazdą imprezy będzie zespół Raz Dwa Trzy, który zasłynął na początku lat 90. brawurowymi piosenkami autorskimi takimi jak "Czekam i wiem" czy "Nikt nikogo (i tak warto żyć)", a w późniejszych latach z dużym wdziękiem odświeżył piosenki Agnieszki Osieckiej i Wojciecha Młynarskiego. Ciesząc się z ich koncertu w Puszczykowie, żałować tylko można, że impreza nie odbędzie się na Zakolu Warty, gdzie energetyczna mozaika poetyckich tekstów i śmiałych aranżacji zyskałaby odpowiednią oprawę scenograficzną.\nKoncertom i konkursom towarzyszyć będą imprezy sportowe:\nPodczas Dnia Puszczykowa swoje stoiska ustawią jak zwykle organizacje pozarządowe. My szczególnie zachęcamy do spotkania i rozmowy z członkami współpracującego z Zielonym Puszczykowem - Stowarzyszenia Przyjaciół Puszczykowa. Oprócz nich będzie też można bliżej poznać działalność Fundacji Polskich Kawalerów Maltańskich, Enter Art oraz Klubu Olimpijczyka im. Marka Łbika. Związek Harcerstwa Polskiego zaprasza natomiast na szkolenie z pierwszej pomocy oraz naukę ustawiania ognisk. Ciekawie zapowiada się także kiermasz używanej książki przygotowany przez pracowników Biblioteki Miejskiej.\nJak pisaliśmy we wstępie nie wszystkim mieszkańcom program Dnia Puszczykowa przypadł do gustu. Pojawiają się różne zastrzeżenia, nie wyłączając zarzutów dotyczących formuły wyłaniania organizatora w ramach przetargu, który wygrała firma profile-Poznań s.c. prowadzona przez panie K. Godlewską i I. Urbanowicz. Zdecydowanie najlepiej tego typu wątpliwości wyjaśniać u źródła, czyli na posiedzeniu Komisji Edukacji, Kultury i Sportu. Tak się szczęśliwie składa, że komisja obraduje właśnie dzisiaj o godzinie 17.30 w budynku Urzędu Miejskiej przy ul. Podleśnej. W porządku obrad jest dyskusja dotycząca Dni Puszczykowa, zatem będzie to odpowiedni czas i miejsce, żeby ewentualne wątpliwości wyjaśnić.\nCzy konkurs wygrała TA pani Urbanowicz?\nŻona redaktora Urbanowicza, który redaguje Głos Puszczykowa?\nDziękuję za odpowiedź. Już w dniu wyborów wiedziałam, że wygrało KOLESIOSTWO\nWracając do tematu "Dni Puszczykowa" osobiście jestem wrogiem takiej formuły imprezy. "Jarmarczno-folwarczny" spęd na klepisku z udziałem "gwiazdy", przypalona karkówka i piwo za 8 PLN. I w tym miejscu dziwię się nawet, że była Pani Burmistrz nie zerwała z tą "tradycją". Czy "Miasto Ogród" naprawdę musi wydawać niekiedy setki tysięcy złotych na taki cel. Czy nie można np. przestawić sceny z CAK na ryneczek i zorganizować coś skromniejszego, ale przez całe lato. Dlaczego beneficjentem ma być jakaś gwiazda i agencja . Czy stać nas na coś więcej niż "małomiasteczkowe" myślenie? Ja na szczęście wyjeżdżam pomuzykować w okolicy Czaplinka (szkoda mi tylko, że nie usłyszę RazDwaTrzy)\nMarcin Muth 19 czerwca 2013 11:22\nPanie Michale, trafił Pan w sedno. Puszczykowo powinno się skupić na stworzeniu imprezy kulturalnej z prawdziwego zdarzenia. Cykl wydarzeń trwających od wiosny do jesieni odbywających się w plenerze (Zakole, pseudoRynek) ale także w charakterystycznych miejscach Puszczykowa (Muzeum Fiedlera, restauracje, CAK, szkoły) osadzonych w klimacie miasta łączących ze sobą kulturę, sport i rekreację mogłoby się wpisać w jedną, spójną formułę czegoś na kształt festiwalu. Już teraz dzieją się w naszym mieście ciekawe rzeczy, wystarczy tylko połączyć je spójną ideą, oprawą graficzną i nadać im odpowiedni rozgłos. Kiedyś rozmawiałem z poprzednią panią burmistrz o tym, że Puszczykowo oprócz strategii rozwoju potrzebuje spójnej strategii komunikacji i promocji. Idea oryginalnego puszczykowskiego festiwalu doskonale by się w taką strategię wpisywała.\nPanie Marcinie, już gdzieś o tym pisałem, ale powtórzę tutaj bo to miejsce odpowiednie dla takich komentarzy. W zeszłym roku świetowaliśmy 50-lecie Miasta. W końcu maja wpadłem na pomysł by w okresie letnim zorganizować w weekendy na Rynku koncerty pod robocza nazwą "Letnia Scena na Rynku" i przedstawiłem ten pomysł na Radzie Miasta. Niestety poza "werbalnym zainteresowaniem" nie było żadnego odzewu/pomocy. Miało to być miejsce prezentacji miejscowej twórczości. Sprawy zapełnienia sceny, nagłośnienia, oświetlenia należałyby do nas. Niestety okazało się, że ktoś tam jest na urlopie, delegacji itp. Musiałem podpisać umowę z Miastem, w której zobowiazałem się ubezpieczyć rzekomą imprezę masową, wykupić pozwolenie na użytkowanie pasa drogowego (tutaj miasto poszło mi na rękę - jedynie 10PLN) zawiadomić Straż Miejską i Policję i oczywiście za wszystkim biegać. Udało sie to raz, na więcej nie miałem siły... Słuchacze pytali "kiedy następny raz?" Przecież fajnie byłoby posłuchać, czy obejrzeć coś w piątkowy czy sobotni wieczór, usiąść na ławeczce na Rynku (po zamknięciu Biedronki z reguły wymarłym) Co robią ludzie w tzw. promocji miasta? Jak nie mają swoich pomysłów to niech wykorzystują dobre chęci i pomoc innych. Czy zawsze trzeba się kryć na "niemożnością" przepisami itd. Może czas na większe zmiany? Trochę sie wyżaliłem, ale naprawdę nie mogę patrzeć na kierunek zmian w naszym mieście.\nMarcin Muth 19 czerwca 2013 13:57\nPanie Michale, bardzo mi się podoba Pana pomysł i bardzo mi się nie podoba, że nie udało się go zrealizować. Może napisze Pan na adres zielone.puszczykowo@gmail.com. Może wspólnie uda się coś zmienić w naszym mieście. Pozdrawiam i czekam na kontakt.\nAnonimowy 19 czerwca 2013 14:12\nPomysł Pana Michała i mnie bardzo się podoba. Oprócz imprezy jak w najbliższy weekend, która wiele nowego do naszego miasteczka nie wniesie bo niczym szczególnym nie przyciągnie mieszkańców miejscowości okolicznych ( oprócz RAZ DWA TRZY rzecz jasna) przez całe lato możnaby skutecznie ożywić rynek, co jest przecież także intencją obecnie panującej nam "władzy". Wieczorne piątkowe lub sobotnie projekcje filmów kina letniego, koncerty, twórczość lokalna w każdej postaci, cokolwiek, na co byłoby zapotrzebowanie intelektualne mieszkańców. Jestem pewna, że chętnych byłoby mnóstwo, może nie od pierwszej imprezy, ale z czasem na pewno stałoby się to chlubną tradycją i atrakcją pożądaną (oby nie do kolejnych wyborów...). Brakuje nam w samorządzie osób widzących to miasteczko atrakcyjnym, chcących spopularyzować jego walory nie w sposób skomercjalizowany (np. markety....fe), raczej widzę gospodarzy swoich własnych spraw i tylko swoich, niewiele widzących poza obowiązkowymi sesjami i koniecznością zadecydowania o ...czymkolwiek. Cenię bardzo kulturalną aktywność Pani Beaty Witczak (pracownik CAK), która dość celnie znajduje artystów występujących w naszych progach. Może faktycznie coś razem uda się....\nAnonimowy 19 czerwca 2013 15:37\nCyt:Idea oryginalnego puszczykowskiego festiwalu doskonale by się w taką strategię wpisywała.\nOdp: Jeszcze za ostatniego lata M.O.T. zadałem pytanie znajomej Ali Kurczewskiej czy Zakole może być miejscem plenerowego koncertu muzyki klasycznej coś na wzór koncertu 3 tenorów. Odpowiedziała, że tak, Zakole może być.\nA zatem dodaję i taki pomysł.\nAnonimowy 19 czerwca 2013 16:08\nO proszę:) W ubiegłym roku nad jeziorem Maltańskim odbył się koncert symfoników poznańskich, kilkudziesięciu muzyków wykonywało utwory filmowe, które skomponował John Williams ( Harry Potter, Gwiezdne Wojny, Poszukiwacze zaginionej Arki.....). Wrażenia wspaniałe, zatem i podobne Zakole ma potencjał;)\nSzanowni Puszczykowianie, Pan Dydowicz ma rację, że powinno się zmienić formułę Dni Puszczykowa, choć niektórym takie właśnie imprezy pasują. Można jednak pogodzić :"watę na patyku" z trochę innym stylem kultury.\nOsobiście tęsknię za Muzyką na Zakolu - przepiękne imprezy muzyczne w plenerze, z Wartą w tle, których autorem i inicjatorem, pomysłodawcą był p. Piotr Horbulewicz, nasz mieszkaniec! Aż łza się w oku kręci - to był poziom!Marzyliśmy wówczas głośno w gronie znajomych, żeby w Puszczykowie organizować festiwale muzyki etnicznej - taki festiwal mógłby być naszym "znakiem towarowym" i doskonałą promocją miasta; Puszczykowo jest do tego stworzone! I może trochę pieniędzy wpłynęło by do kasy miasta (bilety itp.). W naszym mieście jest duży potencjał ludzki - wielu twórców, artystów wręcz niewykorzystanych.\nPamiętacie Państwo wspaniały recital p. Romy Zięby w CAK-u? Cudeńko, sala pękała w szwach; puszczykowianie to lubią!\nByła burmistrz Tabędzka potrafiła "wydobyć" lokalnych twórców i zaprosić ich choćby na Puszczykowską Jesień - niezapomniane imprezy artystyczne, wpasowane do miasta.\nA teraz - nic się nie dzieje, rynek martwy i cichy i nie ożywi go żadna biblioteka, choćby była Książnicą XXI wieku. Mamy ponoć Komisję Kultury, która w ogóle kulturą się nie zajmuje.\nRynek należy oddać ludziom kultury, (zróżnicowanej ale na odpowiednim poziomie), będzie to z pożytkiem dla miasta - dla wszystkich pokoleń. Ani urzędnik ani radny nie powinien zająć się tym tematem, bo tego nie "czuje".\npuszczykowianka - pozdrawiam\nDni Puszczykowa bez pomysłu zrekompensowała pogoda. Upał dał popalić a Burmistrz i Przewodniczący cały czas w garniturach; choćby krój i kolor uzgodnili przed wyjściem na radę, ... oj, przepraszam na scenę. Nie żebym miał do nich uprzedzenie ale odwróciło im się do góry nogami, na ulotkach wyborczych w koszuli a na relaks-festynie pod krawatem, jak sołtys i agronom.\nJak Państwa wrażenia "po"?\nAnonimowy 23 czerwca 2013 15:52\nMierny i ubogi w informacje plakat imprezy z malutkim herbem Puszczykowa, ciągłe zmiany w godzinach występów, żenujący poziom konferansjerki z wątpliwym poczuciem humoru, problemy z nagłośnieniem, słabiutka promocja imprezy. Byle jaki konkurs z nagrodą w postaci słoiczka miodu dla trójki dzieci- jako zapchaj dziura w czasie przełużającego się oczekiwania na koncert 'Raz, dwa, trzy'.\nNa szczęście dobra pogoda i świetni wykonawcy. Jak zwykle, genialna grochówka i dobrze przygotowane stoiska organizacji pozarządowych.\nZa 150 000 kwoty przetargu plus datki od sponsorów można było oczekiwać czegoś lepszego. Pozostaje rządać odpowiedzi na pytanie - dlaczego zlecamy organizację takiej imprezy firmie zewnętrznej, nie rozumiejącej specyfiki Puszczykowa. Przecież posiadamy 2 instytucje (CAK i CAS), które są powołane do organizacji życia kulturalengo i sportowego w mieście. Zatem albo jesteśmy jednak bardzo bogatym miastem, albo ktoś musiał zarobić...\nZ pewnością nie była to impreza porywająca, trochę wg mnie na zasadzie muszą Dni Puszczykowa być to coś trzeba wymyślić. Strojenie muzyków rozstroiło mnie na tyle dobrze, że poszłam do domu po czwartym utworze a i tak zauważyć się dało, że muzycy pracą ekipy nagłaśniającej nie byli zachwyceni. Doceniam stoiska - dla kazdego coś miłego!\nOchrona szwankowała - wpuszczali napranych na teren koncertu - tych którzy już leżeli ze 'zmęczenia' nie wyprowadzano, a w lesie zabrakło chociaż jednego pieszego patrolu policji, który wypłoszyłby pijących małolatów...\nNie dziwota, że cywilizowanych wypłoszyło...\n"Pijący małolaci" pili piwa, nie robiąc burd i trzymając kulturę, w dodatku wszyscy, których spotkałem byli pełnoletni, więc nie rozumiem problemu.\nAnonimowy 24 czerwca 2013 07:37\nDni (Dzień) Puszczykowa nie miały ducha a o braku radości nie wspomnę. Jedyne co dopisało to pogoda, choć nawet w nadmiarze.\nProgram zmieniany nie był satysfakcjonujący, bo rozczarowani byli ludzie, którzy przyszli na wybrany występ a tu go nie było bo zabrakło wcześniejszej informacji,konferansjer się nie sprawdził.\nBrakowało bardzo ławek przed sceną, przez co często było pusto bo ludzie zmęczeni upałem mogli przysiąść jedynie na piwku. Brakowało strażaków, którzy nie tylko zabezpieczają ale są wpisani "w krajobraz" festynu, dzieci były rozczarowane. Brakowało namiotu urzędu miasta - okazja do porozmawiania o mieście radnych z mieszkańcami; czyżby radni bali się dialogu? Najgorszą rzeczą były jednak decybele - w żaden sposób i w żadnym miejscu nie można było porozmawiać z sąsiadami a to przecież miłe spotkania "na luzie". Tych wydanych 150 tys. nie było widać...Tęsknię za imprezą na Zakolu - otwartej przestrzeni stworzonej na takie ludyczne imprezy no i jednak organizowane przez naszych, sprawdzonych pracowników CAK CAS.\nAnonimowy 24 czerwca 2013 08:53\nNie wiem czy nie było namiotu Urzędu Miasta? Moim zdaniem był nieformalny, za sceną i żelazną bramką dokąd nie wolno wchodzić publiczności. Tuż przed jak i w czasie koncertu RazDwaTrzy zaobserwowałem wychodzących i wchodzących w tamto miejsce radnych, z wyrazem ogromnego zadowolenia i zaczerwienienia na twarzach... Wiadomość pewna, wiele osób może to samo potwierdzić.\nMoim zdaniem obecny samorząd nie rozumie absolutnie,że puszczykowianie mają większe ambicje i potrzebują innego rodzaju kultury, na trochę wyższym poziomie. Dlatego tez obecnie miłościwie "panujący" samorząd nie rozumie dlaczego mieszkańcom zależy na WZOROWO funkcjonującej instytucji kultury jaką stanowi zintegrowane Centrum Animacji Kultury; a jak się czegoś nie rozumie to łatwiej zniszczyć!. Lepiej zrobić imprezkę dla gawiedzi - niech lud ma igrzyska, jest okazja do popicia. Państwo radni - nie o takie imprezy nam chodzi, do popicia każdy ma swoje towarzystwo jeśli chce! Gdyby komisja kultury choć trochę zajmowała się KULTURĄ w ciągu roku to znałaby zapotrzebowanie mieszkańców.... Szkoda lata - lepiej w naszych ogródkach\nSzkoda, prowincjonalna impreza dla szarej masy. Bywało lepiej i ambitniej. Jeśli rada nie korzysta z kultury to też o kulturze w naszej mieścinie niewiele wie i nie wie też, czego oczekują mieszkańcy. Nie da się nas zatkać suchą bułą - apetyty są większe - i niekoniecznie na kawior. Wystarczy porównać frekwencję na zakolu, gdy w środku dnia!!!! przy bębnach djembe bawiły się tysiące osób a tętno tego grania słychać było na kilometry....Takie imprezki drodzy radni to chyba dla Was, bo dla Puszczykowian niebardzo. Z szacunkiem dla wykonawców, bo Ci się postarali.\nAnonimowy 24 czerwca 2013 11:38\nJeśli to rzeczywiście organizowała żona redaktora Urbanowicza to mamy kolejny skandal.\nA któżby inny - ktoś musi się zaopiekować 150.000. z naszych podatków...\nCzy redaktor Głosu D.Urbanowicz też lubi grzybki z Puszczykowa? Bo to zaczęło się prawdziwe grzybobranie.\nAnonimowy 24 czerwca 2013 15:02\nPoczekajmy na recenzję w Głosie i Echu - murowany zachwyt.\nAgnieszka 24 czerwca 2013 16:48\nMoim zdaniem żenada, oprócz atrakcji na scenie nie było nic. Nie wiem na co organizatorzy wydali te pieniądze, zero atrakcji. Szkoda że to nie jest już samo co kiedyś. Powinni przywrócić dni puszczykowa na zakolu, dać jakieś lepsze i więcej atrakcji plus jakiś lepszy koncert, pomijają fakt że w tym roku były opóźnienia koncertu raz dwa trzy.\nAnonimowy 24 czerwca 2013 17:36\nBrak organizacji i brak informacji. Jedne z najgorszych Dni Puszczykowa jakie były. Ochrona zabezpieczająca imprezę, to jakieś jedno wielkie nieporozumienie. Brak zabezpieczenia przez straż pożarną, co powinien zapewnić organizator, a przecież mamy w mieście własną straż. (Szkoda tylko, że są oni niedoceniani). Dobrze że mamy tyle organizacji pozarządowych w Naszym mieście, chociaż one się spisały na medal.\nCzy zwróciliście uwagę jaka to była ochrona? I dlaczego nie było namiotu samorządowców a namiot organizatorów był za żelaznym parkanem jaki ustawia się wzdłuż tras demonstracji? Czy z czymś wam się to kojarzy? Przypominam że na tym blogu skutecznie zwołano wiec przed Urzędem w sprawie marketów. Na tym blogu także padały nawoływania do pikiety w czasie Dni Puszczykowa. Zwróćcie także uwagę na wywiad Urbanowicza z Bekasem, tam w jednym szeregu postawieni zostali strażacy, SPP i blog Zielone Puszczykowo jako zagrożenie dla tej ekipy władzy. To było by oczywiście nietrafną diagnozą gdyż wymienione organizacje są tylko przekaźnikami niezadowolenia, rzeczywistym przeciwnikiem tej ekipy są w coraz większej liczbie mieszkańcy. Rozczarowanie jest powszechne i coraz silniejsze.\nDni Puszczykowa to jedno z sekwencji programu Weekendy i Wakacje w Puszczykowie. Oczywiście ten program NIE ISTNIEJE. Będzie jak wygramy. Mamy takie pomysły że nie będziecie musieli wyjeżdżać stąd na wakacje. Do nas będą przyjeżdżać. Pieniędzy nie zabraknie. Kasa miasta tu nie potrzebna tylko odpolityczniona dobra wola.\nW naszym mieście więcej dla społeczności puszczykowskiej robią społecznicy niż, którzy biorą pieniądze by na rzecz mieszkańców pracować.