Czwartkowy Autopilot Radia Gdańsk\nDrodzy słuchacze, to już koniec relacji drogowej. Dziękujemy za wszystkie przesłane informacje z pomorskich dróg. Następny Autopilot Radia Gdańsk w piątek od 6:00.\nBez zmian na Spacerowej w Gdańsku. Ta zakorkowana jest w obu kierunkach. W obie strony zakorkowany także leśny odcinek Słowackiego.\nNatomiast we Wrzeszczu Do Grunwaldzkiej postoimy na Hynka i Miszewskiego. Na Grunwaldzkiej korek w kierunku centrum od Abrahama do Galerii Bałtyckiej Zakorkowana Kartuska od Mysliwskiej po Leszczynową. Od Leszczynowej i Sikorskiego Armii Krajowej w Korkach do Havla i Łostowickiej a od Nowolipia stoimy przez Łostowicka do Armii Krajowej.\nCiasno na Warszawskiej w obu kierunkach. Od Radunicy po Rusocin w korku przez Pruszcz.\nKorki wciąż na siódemce między Leźnem a węzłem Karczemki. Stoimy też na Nowatorów do siódemki. W Żukowie korki w drodze z Gdańska i Chwaszczyna.\nKłopoty drogowe w Gdańsku - słuchacze alarmują\nJeszcze przed zjazdem do ZOO od strony Osowej, nitka do obwodnicy coraz wolniej się porusza. Więc już teraz w dwie strony robi się nieciekawie ale wiadomo do 16 niedaleko. Basia Zwalniamy trochę przed Matarnią w stronę Łodzi - informuje inny słuchacz.\nKoreczek na Jabłoniowej od granicy Miasta do obwodnicy, a pewnie i dalej. Prawie się nie rusza - pisze słuchacz, a drugi dodaje - I stłuczka na prawym pasie WZ za Jabłoniową, wiec korek\nUwaga, wysiadała sygnalizacja na skrzyżowaniach przy Galerii Bałtyckiej i Żaku. Alarmuje pani Beata z Gdańska.\nCoraz gęściej w Gdańsku\nŚcisk na Łostowickiej już do Armii Krajowej i na Armii Krajowej od Sikorskiego do Łostowickiej. Ciasno na Świętokrzyskiej w obu kierunkach między Havla a zbiornikiem retencyjnym. Od Myśliwskiej korek na Kartuskiej do Jabłoniowej. Od wysokości Zieleniaka ciasno w centrum Gdańska w kierunku Huciska.\nKorki na Polanki i Spacerowej\nKorek na Spacerowej w dół w kierunku Grunwaldzkiej. Powód to remonty. Jak informował nasz słuchacz - na wysokości Czyżewskiego ruch wahadłowy i stąd te kłopoty. Zator mamy także na Polanki do Opata Rybińskiego.\nNieco spokojniej na drogach Trójmiasta\nNa obwodnicy pozostają spowolnienia przy Szadółkach w stronę Gdyni i za Kowalami, na nitce do Łodzi.\nZ krajobrazu zjazdów nie znika aleja Armii Krajowej. Korek od Jabłoniowej. Słowackiego nie jest gorsza, bo stać trzeba od samej góry.\nSpacerowa odpuszcza, choć tego powiedzieć nie da się o Kielnieńskiej przez Osową.\nWspomnieć trzeba też o alei Niepodległości. Korek na jezdni do Gdyni, do zwężenia przy Kamiennym Potoku ciągnie się od wysokości ulicy Sikorskiego.\nW ciągu dnia proszę liczyć się z utrudnionymi warunkami jazdy. Będzie ślisko i mokro. Tak jak na wyjeździe z Obwodnicy Południowej Gdańska do ulicy Sucharskiego. Auto wpadło tam na bariery. Przejazd jest zwężony.\nMokra obwodnica spowalnia\nOd Kowal do Szadółek w stronę Gdyni i od Karczemek do Kowal w przeciwnym kierunku - takimi korkami wita kierowców Obwodnica Trójmiasta. Nie bez znaczenia są tu mokre jezdnie.\nKrajobraz zatorów zmienia się na zjazdach z ekspresówki. Armii Krajowej już z krótszym zatorem. Ten w kierunku centrum zaczyna się przy Jabłoniowej. Słowackiego za to stoi od samej Złotej Karczmy.\nW Sopocie aleja Niepodległości przed zwężeniem w kierunku Gdyni stoi od wysokości ulicy Marynarzy.\nWypadek za Wejherowem\nUtrudnienia w ruch na trasie z Wejherowa do Zamostnego. Na wysokości Góry Pomorskiej zderzyły się dwa auta osobowe. Przejazd jest poważnie utrudniony. Na miejscu dwa zastępy ratowników.\nDobre informacje z ZTMu w Gdańsku. Awaria sieci trakcyjnej na wysokości przystanku Stocznia SKM została naprawiona. Linie 7,8 i 10 wracają na stałe trasy.\nApogeum porannych korków na zjazdach z obwodnicy\nDo zatkanej od Źródlanej alei Armii Krajowej dołącza Słowackiego. Na trasie z Matarni do Wrzeszcza korek ciągnie się od wyjazdu z Budowlanych.\nSpacerowa z Kielnieńską też zatkana.\nW Gdyni numerem jeden jest Chwaszczyńska - nie tyle przez Karwiny co przed węzłem Kack. Tu korek już od Polifarbu.\nW rejonie krajowej 20 ponad kilometrowy korek przy dojeździe z Przodkowa do Miszewa. Przed Żukowem od Lnisk 1,5 kilometrowa kolejka.\nObwodnica Trójmiasta najbardziej spowolniona między Szadółkami a Kowalami w obie strony.\nI jeszcze Sopot. Przejazd aleją Niepodległości od Kościuszki do Haffnera zajmuje co najmniej kwadrans.\nDeszczowa aura spowalnia ruch na drogach\nWyraźnie reaguje na to Obwodnica Trójmiasta. Na jezdni do Łodzi ścisk jest w rejonie węzła w Owczarni. Podobnie za Kowalami i przed zjazdem na Pruszcz Gdański. Obwodnica Południowa Gdańska z korkiem od węzła w Lipcach do zjazdu na port.\nRośnie w siłę ścisk na alei Armii Krajowej w Gdańsku. Kolejka zaczyna się już w pobliżu Źródlanej. Do czasu przejazdu trzeba dopisać około kwadransa.\nW Sopocie już wyraźnie korkuje się aleja Niepodległości. Malczewskiego w korku niemal od Brodwina.\nUtrudnienia w kursowaniu tramwajów, w Gdańsku\nNa wysokości przystanku SKM Stocznia uszkodzona jest sieć zasilająca. Trwa naprawa. Tramwaje kursują przez aleję Zwycięstwa.\nSpore utrudnienia na ważnych dojazdach\nAleja Armii Krajowej numerem jeden na liście korków w Trójmieście i okolicach. Zator prawie od węzła Jabłoniowa.\nNiemałe korki także na sąsiednich dojazdach. Przykładem węzeł Straszyn. Wyjazd z Rotmanki zatkany przy Gerberowej. Starogardzka stoi już przed Radunią.\nSpowolnienie rysuje się na Obwodnicy Południowej Gdańska przed zjazdem na port.\nZwężenie alei Niepodległości w Sopocie Kamiennym Potoku na razie kierowcom głowy nie zaprząta.\nDerdowskiego w drodze z Kosakowa do Obłuża zatkana od połowy długości.\nWażne trasy już zakorkowane\nJuż za Lniskami zaczyna się spowolnienie na krajowej siódemce z Żukowa do Kokoszek.\nPrzejazd z Przodkowa do Miszewa jest spokojny. Gorzej na 20 przez Miszewo w kierunku Gdyni.\nTen wzmożony ruch widoczny także przed Chwaszczynem.\nNa 91 z Tczewa już przez całe Łęgowo jedziemy jeden za drugim.\nNa Amii Krajowej w Gdańsku korek już od Cedrowej i szybko rośnie.\nDzień dobry, rozpoczynamy czwartkowy Autopilot!


GAMP PAINTBALL WARSZAWA HALA PAINTBALLOWA Wizytówka\nOceny (1)4,00Opinie (1)dodaj nową opinię [+]Opis działalnościGAMP PAINTBALL WARSZAWA HALA PAINTBALLOWAPoczuj się jak w grze komputerowej czy w wojsku. Wszystko w pokojowych warunkach, bezpiecznie i pod dachem. W Warszawie przy ul. Wynalazek 3 powstała hala do paintballu . Fani strzelania kolorowymi kulkami z farbą, nie muszą już moknąć, ani odkładać gry na później z powodu pogody. Hala to 1200 mkw. postindustrialnego terytorium do walki. Zakamarki i przeszkody dają możliwość skradania się i pozostania niezauważonym. Do dyspozycji graczy jest tzw. RELAX ROOM znajdujący się na antresoli, gdzie grający oraz goście mogą odpocząć, pograć na konsoli oraz w bezpieczny sposób oglądać grę z okna widokowego. Dodatkowo na terenie hali znajduje się węzeł sanitarny, ogrzewane szatnie. Hala jest oświetlona. Więcej informacji: www.gamp-paintball.pl11 lip 2014michałOcena / dobrzedla mnie rewelacja- polecam\nDane kontaktoweGAMP...Adres Warszawa WYNALAZEK 3\nTelefon 508-996-444E-mail Kliknij aby zobaczyć adres emailinfo@gamp-paintball.plWWW www.gamp-paintball.plLokalizacja


Eau de Sandalwood Le Jardin Retrouve zapach - to perfumy dla mężczyzn\nEau de Sandalwood Le Jardin Retrouve dla mężczyzn\nEau de Sandalwood marki Le Jardin Retrouve to drzewne perfumy dla mężczyzn. Perfumy zawierają takie składniki, jak drzewo sandałowe. Perfumowe Nuty\nWięcej o perfumach po angielsku / More in English language about Eau de Sandalwood by Le Jardin Retrouve.\nEau de Sandalwood Recenzje Perfum\nTa strona zawiera informacje, recenzje, nuty perfumowe, zdjęcia, reklamy, plakaty i filmy dotyczące perfum Le Jardin Retrouve Eau de Sandalwood, ale nie gwarantujemy poprawności wszystkich danych. Jeśli posiadasz więcej informacji o zapachu Le Jardin Retrouve Eau de Sandalwood, możesz o nich nadmienić w recenzji perfum. Fragrantica posiada unikalny system klasyfikowania perfum Eau de Sandalwood marki Le Jardin Retrouve. Możesz kliknąć na właściwą cechę pod głównym obrazkiem, określającą dany zapach. Dodatkowo znajdziesz odnośniki do stron zewnętrznych / sklepów online, ale Fragrantica nie posiada wpływu na ich zawartość. Nie ponosimy odpowiedzialności za to, co znajdziesz pod tymi linkami, ani za konsekwencje ich odwiedzin. Recenzje użytkowników zapachu Eau de Sandalwood marki Le Jardin Retrouve reprezentują punkt widzenia poszczególnych osób, a nie opinie redakcji portalu Fragrantica.


Mall.pl bierze 9 500 mkw. w Distribution Park Wrocław - Wrocław - investmap.pl\n[Wrocław] Distribution Park Wrocław\ninwestor HINES POLSKA Sp. z o.o.\nWarszawa, 10 lipca 2015 r. – Mall.pl - internetowa galeria handlowa - podpisała umowę najmu 9 500 mkw. powierzchni magazynowej w Distribution Park Wrocław. Eksperci z firmy JLL doradzali Mall.pl w procesie wyboru lokalizacji i negocjowania warunków najmu.\nMichał Śniadała, Starszy Konsultant w Dziale Powierzchni Magazynowo – Przemysłowych JLL, komentuje: „Cieszymy się z możliwości współpracy z Mall.pl przy wyborze głównego magazynu firmy na terenie Polski. Za Distribution Park Wrocław przemawiała kombinacja takich czynników jak bardzo dobra infrastruktura transportowa, dostępność komunikacji miejskiej oraz atrakcyjne warunki najmu”.\nDistribution Park Wrocław to jeden z najnowocześniejszych parków magazynowych, zlokalizowanych w granicach administracyjnych Wrocławia. Kompleks położony jest w północnej części stolicy Dolnego Śląska, w bliskim sąsiedztwie drogi krajowej nr 5, biegnącej w kierunku Poznania. Zaledwie 2 km od parku magazynowego zlokalizowana jest trasa A8/S8, a 15 km na południe znajduje się autostrada A4 (Berlin-Wrocław- Kraków). Kompleks składa się z dwóch magazynów, o powierzchni ponad 46 000 mkw. Sprawność przeładunku towarów zapewnia 29 doków oraz 3 wjazdy z poziomu zero. W imieniu Hines Global REIT, właściciela parku, Hines Polska pełni funkcję zarządcy aktywów i zarządcy nieruchomości.\n[śląskie] KDWT nowym najemcą Distribution Park Sosnowiec


Hyperloop wiktoriańskich czasów (1863-1874)\nRetronauta.pl > Hyperloop wiktoriańskich czasów (1863-1874)\n2016-09-19 Hyperloop wiktoriańskich czasów (1863-1874)\n150 lat temu pod centrum Londynu i potem Nowego Jorku podziemną rurą pędziły kapsuły z pasażerami poruszane sprężonym powietrzem.\nBrzmi znajomo? Także w rurze poruszac się mają kapsuły Hyperloop, na które trwa obecnie "hype" w mediach.\nLondon Pneumatic Despatch Railway\nIdea poruszania obiektami w rurze nie jest nowa. Już w starożytności zauważono, że w rurze poruszać się mogą obiekty pchane ciśnieniem powietrza. W 1812 roku George Medhurst zaproponował to jako rozwiązanie do transportu ludzi. Koncepcję dalej rozwijali m.in. Vallance, Henry Pinkus, bracia Samuda. Teoretycznie jak i praktycznie w małej skali (jako popychacz kolejowego wagonika i poczta pneumatyczna).\nW 1859 roku dwóch brytyjskich dżentelmenów Thomas Rammell i Josiah Clark zaproponowało dla centrum Londynu podziemną sieć rur do transportu paczek i przesyłek (poczty). Kapsuła miała się poruszać cała w rurze. Było to wówczas centrum globalnego Imperium Brytyjskiego, w którym zbiegały się przesyłki z całego świata. Kapsuły łączyć miały oddalone od siebie dworce i sortownie pocztowe, tak aby poczty nie trzeba było transportować konno - już wtedy w Lonydnie były odczuwalne korki. Dlatego założyli oni firmę, która wybudowała pierwszy odcinek systemu London Pneumatic Despatch Railway (LPDR).\nZanim to się stało latem 1861 roku postawniono próbną trasę w Battersea, dziś dzienicy Londynu. Ta testowa linia miała długośc 413 metrów długości z zakrętami o promieniu do 91 m i nachyleniu od 1 do 22 stopnii.\nW środku rury położono tory o rozstawie 61 cm. Napęd stawowiła maszyna parowa o mocy 30 KM. To ona wytwarzała sprężone powietrze, które napędzały uszczelnione wulkanizowaną gumą kapsuły. Kapsuła ważąca około 3 ton osiągała w rurze prędkość do 60 km/h.\nZachowana do dziś w British Postal Museum & Archive kapsuła systemu LPDR (grafika: Mike Peel, Wikipedia (CC))\nW 1864 roku na wystawę w Pałacu Kryształowym w Londynie zbudowano trasę Crystal Palace Pneumatic Railway o długości 550 metrów. Podróż trwała 50 sekund. Linia operowała zaledwie kilka miesięcy.\nCrystal Palace Pneumatic Railway - warto zwrócić uwagę na kołnierz uszczelnijący\nLinia ta była sprawdzianem przed budową pneumatycznej kolei pomiędzy stacją Waterloo i Whitehall. W pojedyńczej kapsule podróżować miało 25 pasażerów. Z powodu m.in. kryzysu częściowo zbudowanej linii nie dokończono.\nKilka lat później, bo w 1870 roku zbudowano Beach Pneumatic Transit, demonstracyjny odcinek w Nowym Jorku. 22 osób podróżowało w tunelu pod Broadway'em o średnicy 2,4 m i długości 95 m. W ciągu roku działania sprzedano 400 tys. przejaźdzek.\nTunel planowano przedłużyć do 8 km do Central Parku. Po wielu przeszkodach ze strony władz, gdy w końcu udało się uzyskać pozwolenia na przedłużenie przyszedł krach giełdowy 1873 roku, który spowodował wycofanie się inwestorów. Tunel zamurowano z pojazdem w środku.\nLondon Pneumatic Despatch Railway Crystal Palace Pneumatic Railway Beach Pneumatic Transit Hyperloop\nUżytkowanie 1863-1874 1864 1870-1873 w planach\nLokalizacja Londyn Londyn Nowy Jork USA?\nCel towary ludzie ludzie ludzie i towary\n- średnica 2,2/3,3 m średnicy 3,0 na 2,7 m 2,4 m 2,2 m\n- długość 550 m 95 m 560 km\n- materiał stal cegła cegła stal\n- ciśnienie atmosferyczne atmosferyczne atmosferyczne 1/1000 atmosferycznego\n- wymiary 1,35 x 1,1 m\n- masa 3 t\n- pojemność - 22 osób\n- prowadzenie koła na torach koła na torach koła na torach poduszka powietrzna\n- prędkość 60 km/h 40 km/h 970 km/h


Doniczki do storczyków | Sklep Forvega.pl\nPodkreśl atrakcyjny charakter ozdobnych bylin z rodziny storczykowatych, sięgając po dedykowane im, niezwykle dekoracyjne doniczki do storczyków. Na liście oferowanych przez nas produktów znajdziesz mnóstwo wysokiej jakości donic wykonanych z lekkich, estetycznych i trwałych materiałów, wyposażonych w system nawadniający, co pomaga w stworzeniu roślinom optymalnych warunków do rozwoju.\nZadbaj o dobrą kondycję storczyków!\nStorczyki to jedne z najpopularniejszych gatunków kwiatów, jakie możemy spotkać w polskich domach. Ich zaletą, poza walorami dekoracyjnymi, jest długi czas kwitnięcia i brak konieczności częstego podlewania. Stosując specjalne doniczki do storczyków, z systemem nawadniającym, domowa uprawa tego typu roślin będzie jeszcze łatwiejsza. W ofercie przygotowanej przez sklep forvega.pl znajdziesz proste w użyciu zestawy do uprawy storczyków. Sprzedajemy m.in. doniczki na storczyki z plastikowym wkładem, miarką poziomu wody, knotem sznurkowym i specjalnym podłożem przeznaczonym do uprawy tych pięknych roślin. Zgodnie z instrukcją rośliny sadzimy bezpośrednie we wkładzie, który w razie potrzeby można wyjąć z dekoracyjnej osłonki. Dzięki zastosowaniu systemu nawadniającego doniczki do storczyków są idealnym wyborem dla osób, które często podróżują i którym zdarza się zapominać o regularnym podlewaniu kwiatów. Wystarczy co pewien czas sprawdzić poziom wody w osłonce i w razie potrzeby dolać jej odpowiednią ilość, zgodnie ze wskazaniami miarki. W sklepie czekają na Ciebie różnokolorowe doniczki dla storczyków i wiele innych donic przeznaczonych do użycia w domu, ogrodzie, na tarasie lub balkonie.\nDlaczego warto kupić doniczki do storczyków?\nZastosowanie estetycznej, odpowiednio zaprojektowanej doniczki do storczyków ułatwi uprawę tych niezwykle dekoracyjnych kwiatów, a przy okazji podkreśli ich piękny wygląd. W ofercie naszego sklepu internetowego znajdziesz również inne ozdobne donice do domu, w tym ich podświetlane wersje. Poznaj nasze produkty, a z pewnością znajdziesz stylową donicę o kształcie i kolorze dopasowanym do swoich potrzeb.\nDoniczka do storczyków Lechuza Orchidea 20 cm, antracyt\nDoniczka do storczyków Lechuza Orchidea 20 cm, biała\nDoniczka do storczyków Lechuza Orchidea 20 cm, czerwona


Paweł Olkowski znalazł nowego pracodawcę.\nAgencja menadżera „INNfootball” poinformowała, że doświadczony obrońca związał się dwuletnim kontraktem z Boltonem Wanderers.\n13-krotny reprezentant Polski dołączył do angielskiego zespołu na zasadzie wolnego transferu po tym, jak w czerwcu rozwiązał swoją umowę z 1. FC Köln.\nPrzed kilkoma miesiącami spekulowano, że 28-letni zawodnik może wrócić do kraju. Zainteresowanie jego usługami wyrażał Lech Poznań i Legia Warszawa. Pierwszy z wymienionych zespołów widział w nim dobrego następcę Roberta Gumnego, będącego wówczas o krok od zasilenia Borussii Mönchengladbach.\nOlkowski był skłonny dołączyć do ekipy z województwa wielkopolskiego, ale po wysypaniu się tematu przenosin utalentowanego defensora do Niemiec jego temat w „Kolejorzu” upadł. Przedłużające się rozmowy w tej sprawie nie pozwoliły mu także dojść do porozumienia z „Wojskowymi”.\nObrońca nie wykluczał, że latem ponownie rozważy swój powrót do Polski, ale ostatecznie zdecydował się obrać inny kierunek i w najbliższym czasie będzie miał okazję do gry na poziomie Championship w barwach Boltonu, gdzie w przeszłości występowali tacy nasi piłkarze jak Euzebiusz Smolarek, Jarosław Fojut, Grzegorz Rasiak, Przemysław Kaźmierczak czy Błażej Augustyn.\nTAGI: Paweł Olkowski 1. FC Köln Bolton Wanderers FC Polska Niemcy Anglia Oficjalnie


bazarek kosmetyczny: W walce o piękną cerę Merveillance expert, NUXE\nW walce o piękną cerę Merveillance expert, NUXE\nWe wrześniu do aptek wchodzi nowa seria kosmetyków NUXE. Jest nią linia Mervelliance expert dla kobiet po 40 roku życia. Kosmetyki mają być innowacyjne, ze względu na naturalne oleje oraz działanie czyli aglikację i deglikację białek. Dziś chciałabym Wam opowiedzieć czego dowiedziałam się na spotkaniu z marką.\nNasza skóra się starzeje, to wiadome. Skóra sucha, jak moja, robi to znacznie szybciej, dlatego warto zadbać o odpowiednie jej nawilżanie i ujędrnianie w każdym wieku. Dziś będzie coś dla osób 40+, które chcą przedłużyć dobry wygląd i kondycję swojej skóry. W tym właśnie ma za zadanie pomóc nam ta seria.\nNUXE uderza swoim produktem w kolagen, elastynę i wimentynę. Laboratorium marki odkryło, że za proces elastyczności fibroblastów odpowiada wimentyna- białko. To białko łączy się z cukrami w procesie glikacji i wpływa za starzenie się skóry. Jeśli szybko zadziałamy jesteśmy w stanie doprowadzić część tych białek do deglikacji i aglikacji, tym samym wspomóc poprawne ich funkcjonowanie.\nW linii Merveillance marka wykorzystała właściwości kwiatu liliowca i opracowała metodę ekstrakcji.\nW skład serii wchodzi pięć produktów, które pachną połączeniem jaśminu z ylang-ylang i wanilią. W zależności od przeznaczenia intensywność pięknej woni jest różna.\nbogaty krem na dzień\nJeśli chciałybyście zapoznać się ze szczegółami dotyczącymi tej linij, jak i cen sugerowanych przez producenta, zapraszam do pobrania tego pliku kilk.\nJeśli chodzi już o samo spotkanie, muszę powiedzieć, że było rewelacyjne. Dowiedziałam się wielu ciekawych informacji o samej marce oraz poznałam ludzi stojących za nią. Również spotkałam koleżanki "po fachu" co zawsze cieszy :)\nPrócz zestawu kosmetyków z nowej serii otrzymałam krem nawilżający i dwa olejki (przeboskie!).\nJeśli chodzi o wiek stosowania serii. Poprosiłam Michała, o z opiniowanie mi składu i powiedział, że spokojnie 30-35+ może stosować Merevellance expert. Ja już ją oddałam mamie :)\nLubicie kosmetyki NUXE?\nEtykiety: NUXE, pielęgnacja, Relacje\nKaczmarta - Kaczka z piekła rodem 4 sierpnia 2014 12:18\nFajnie wygląda ta seria, najbardziej chyba ciekawi mnie serum, ale chyba nie będę miała okazji wypróbowania :)\nbazarek kosmetyczny 4 sierpnia 2014 12:32\nNie nasz wiek, ale powiem Ci, że nałożyłam sobie raz serum i kilka razy krem pod oczy. Buźka zrobiła się bardzo fajna, choć dla mnie za bogata ta seria. Zawsze możesz ze słoiczkiem się zgłosić ;)\nUnknown 4 sierpnia 2014 12:51\nNie dla mnie jednak jest zachecajaca;)\nbazarek kosmetyczny 4 sierpnia 2014 12:54\nDziewczyny, które używają 25+ mówią, że dobre. Nie wiem, nie próbowałam :D\nSecretaddiction 4 sierpnia 2014 16:35\nJeszcze nie dla mnie heh:P ale pewnie te lata szybko zlecą:P\nbazarek kosmetyczny 4 sierpnia 2014 18:02\nJeszcze trochę nam brakuje ;)\nRarity 4 sierpnia 2014 16:58\nkiedyś jak będe starsza to wypróbuję a teraz to ewentualnie mami mogę kupić : )\nbazarek kosmetyczny 4 sierpnia 2014 18:06\nMoją mamę nie uczuliły te kremy więc kamień z serca. Ostatnio miała Flosleka to ja wysypywało ;/ O.O\nAnonimowy 4 sierpnia 2014 20:42\nTo mama zadowolona i uśmiech od ucha do ucha ;) wcale si nie dziwię ;)\nbazarek kosmetyczny 4 sierpnia 2014 21:39\nMam nadzieję :) Z niej wybredny tester jest.\nAnna Modzelewska 4 sierpnia 2014 21:06\nMojej mamie z pewnością również spodobałoby się :)\nbazarek kosmetyczny 4 sierpnia 2014 21:40\nMyślę że zapach by się jej spodobał :)\nDobre Dla Urody 4 sierpnia 2014 21:55\nPiękne zdjęcia Aniu, jestem zachwycona tą linią, tak, nawet z ciekawości, bym wypróbowała :)\nŚlicznie wyglądasz, zawsze jesteś taka uśmiechnięta na zdjęciach :)\nbazarek kosmetyczny 4 sierpnia 2014 22:27\nNa pewno warto wziąć chociażby samo serum, żeby było pod inny krem. Mega wydajne. Dziękuję :)


Meble kuchenne na wymiar Reda | 239 fachowców | 2021\nMeble kuchenne na wymiar w Redzie\nWykonawcy usługi Meble kuchenne na wymiar w Redzie\nCustom Made, Reda\nAgnieszka Czaja-Akurat, Reda\nTOTE MEBLE, Reda\n2 Be Eco, Reda\nNowak Łukasz Nowak-Nowe, Reda\nKJK Studio, Reda\nUsługi Ogolnobudowlane, Reda\nStolarstwo Klawik, Reda\nMrija meble świadczy usługi od 2000 roku\nFirma świadcząca usługi stolarskie, kuchnie pod zabudowę,szafy wnękowe, meble łazienkowe, biurowe.\nmobil mat, Reda\nDrewno-Pracownia Bartosz Klawa, Reda\nMeble kuchenne na wymiar Reda: Powiązane usługi\nMeble kuchenne na wymiar: ostatnie zapytania w Redzie\nwykonanie calej kuchni pod zabudowe\nCiche domkniecie, uchwyty na frontach ( otwieranie nie na docisk ). Fronty półmatowe/matowe, proste jednokolorowe Blat okleina, nie wiem jaka prosze o podpowiedz. Ksztalt L (odwrocone o 180 stpni) mój zamysł Od lewej: (1) Lodówka pod zabudowe, (2) blat/szafka ( dobrze wysuwane półki a'la szuflady ), (3) piekarnik pod indukcją, okap podszafkowy. (4) szafka w rogu (5) zlew jednokomorowy - (6) zmywarka pod zabudowe Narozna szafka otwierana po luku/kole. Chcialbym, aby kuchnia byla poreczna, siegajac po garnki z konca szafki nie chce wyciagac polowy pólki. Na górze jedynym wymaganiem jest zabudowany okap podszafkowy. Miejsca w kuchni jest malo wiec góre bym wykorzystal na tyle na ile sie da. Przyklad o czym myslalem do tej pory. Na górze szafki z pelnym frontem, jesli szkło to matowe nieprzeźroczyste.\nTermin realizacji zlecenia, to mniej więcej połowa stycznia 2020 r, w zależności od tego, jak pójdą inne prace. Proszę o podanie przybliżonego kosztu wykonania kuchni ze zdjęć.\nTermin realizacji zlecenia, to mniej więcej połowa stycznia 2020 r, w zależności od tego, jak pójdą inne prace. Całość z laminatu, fronty akrylowe, okucia najlepiej Blum albo MB. Proszę o podanie przybliżonego kosztu wykonania kuchni z projektu.\nwyspa kuchenna, szafki stojące, inne - opiszę w ostatnim kroku, szafki pod sprzęt do zabudowy\nPoszukuje wykonawcy do mebli kuchennych. Dzień dobry, Zwracam się z serdeczną prośbą o wycenę kuchni i podanie możliwego terminu realizacji w Redzie. W załącznikach przesyłam rysunki laika jak zgodnie z układem naszej przyszłej kuchni miały by wyglądać meble. Wszystkie szuflady z systemem samo domykającym się i podświetleniem od wewnątrz. We wszystkich frontach uchwyty typu „tip on”. Przesyłam również zdjęcia kuchni z podobnymi frontami aby zobrazować czego oczekujemy ;)\nWitam serdecznie, potrzebuje firmy która zajmuję się zabudową mebli kuchni na wymiar.\nJak dużo ocen dostępnych jest w kategorii Meble kuchenne na wymiar w Redzie\nW kategorii Meble kuchenne na wymiar w Redzie dostępnych jest 168 opinii, które wykonawcy zdobyli od swoich dotychczasowych klientów. Średnia wszystkich ocen w tej kategorii wynosi 4.95.\nIle będzie mnie kosztować realizacja usługi w kategorii Meble kuchenne na wymiar w Redzie?


Jakie aplikacje poprawią zdjęcie na instagramie? - musthavefashion.pl\nInstagram przeżywa teraz swoje złote czasy, coraz więcej osób zakłada tam swoje konto. Codziennie dodawanych jest setki tysięcy nowych zdjęć. Jeżeli posiadasz swoje konto na Instagramie lub planujesz je założyć – dowiedz się jakie aplikacje błyskawicznie poprawią wygląd zdjęć. Dzięki tym trikom Wasze fotografie będą o wiele bardziej atrakcyjne! Poznaj aplikacje do poprawiania zdjęć i lepszego planowania postów!\nJakie aplikacje poprawią zdjęcie na instagramie?\nObecnie chyba każdy mniej lub bardziej obrabia swoje zdjęcia za pomocą różnych aplikacji bądź opcji dostępnych bezpośrednio z telefonu. Ja również korzystam z wielu różnych rozwiązań, dzięki którym niektóre fotografie stają się o wiele bardziej atrakcyjne. Wybrałam 5 najciekawszych moim zdaniem aplikacji, dzięki którym Wasze zdjęcia będą o wiele ciekawsze! Wspomnę również o aplikacji, która pomoże Wam w ciekawy sposób rozmieszczać swoje posty na Instagramowym wallu. I właśnie od tej aplikacji zacznę mój przegląd aplikacji związanych z Instagramem.\nWarto też wspomnieć o telefonach, które posiadają świetne aparaty i oprogramowanie do robienia ładnych zdjęć. Ja robię zdjęcia telefonem Iphone 6S, choć szukam już czegoś z dużo większymi możliwościami foto i video. Jednym z ciekawszych modeli jest Sony Xperia XZ2, widziałam sporo pochelbnych opinii na temat tego telefonu. Wiele osób poleca mi też Samsunga Galaxy oraz Huawei (oczywiście wszystkie modele w najnowszych wersjach). Wpisujcie w komentarzu jakie posiadacie modele telefonów z dobrym aparatem. A tym czasem… zapraszam na przegląd ciekawych aplikacji!\nTa aplikacja pozwala na zachowanie spójności zdjęć na instagramie. Na chwile obecną Instagram nie posiada wglądu odnośnie tego jak nowe zdjęcie będzie komponować się z resztą jeszcze przed jego publikacją, Jak wiecie, profile na Instagramie opierają się często właśnie o specyficzny układ zdjęć, dlatego też warto zadbać o taką estetyczną stronę swojego profilu.\nDarmowa wersja aplikacji pozwala na zaplanowanie trzydziestu zdjęć w miesiącu. Poza tym, Planoly pokazuje podstawowe statystyki naszego konta. Liczbę wszystkich polubień i komentarzy, porównanie dwóch tygodni pod względem ilości dodanych zdjęć, komentarzy i polubień, średnią ilość polubień i komentarzy pod zdjęciem oraz najlepsze zdjęcia z poprzedniego tygodnia. W wersji płatnej statystyki zostały rozszerzone również do zestawień miesięcznych i rocznych. Na koniec podstawa tej aplikacji, czyli planowanie postów.\nźródło zdjęcia: planoly.com\nCzy zdarza Wam się sytuacja, w której na Waszym pięknym zdjęciu znajdzie się jakiś niechciany element? Na przykład podczas sesji w parku zauważacie, że w tle na każdym zdjęciu pojawia się niezbyt atrakcyjny… kosz na śmieci. Czy takie zdjęcia będą już do wyrzucenia? Nie! Wszystko dzięki aplikacji Adobe Photoshop Fix. Pędzlem możecie tu miejscowo rozjaśnić lub przyciemnić zdjęcie, wyostrzyć wybrane elementy, zmienić nasycenie i kolor, wygładzić i co najważniejsze…. zrobić korektę punktową przy pomocy łatki lub stempla. To bardzo przydatna funkcja!\nżródło zdjęcia: AppOnFly.com\nTo jedna z lepszych i bardziej popularnych aplikacji do obróbki swoich zdjęć na Instagramie. Dzięki niej można zapisać swój personalizowany filtr na Instagrama. Dzięki temu możecie mieć pewność, że wszystkie fotografie będą obrabiane w ten sam sposób. Poza tym aplikacja daje dostęp do siedmiu kategorii gotowych filtrów, a do tego pozwala tworzyć własne. Tak więc jeśli robicie zdjęcia w podobnym stylu i zawsze obrabiacie je tak samo, zapisane ustawienia pozwolą Wam nadać te same efekty jednym kliknięciem i wyregulowaniem intensywności filtra.\nKilka kliknięć i cera jest wygładzona, a uśmiech wybielony! Takie cuda osiągniesz dzięki aplikacji Facetune. Co ciekawe, ta aplikacja używana jest przez większość makijażystek, pewnie dlatego, że potrafi nadać charakter każdemu makijażowi. W aplikacji tej znajdziesz również takie opcje jak punktowe wybielenie “whitening” czy możliwość podkreślenia detali. Teraz perfekcyjne selfie jest w zasięgu Twojej ręki.\nTo jedna z pierwszych aplikacji do obróbki zdjęć, którą zainstalowałam na swoim telefonie i cały czas mi służy. VSCO została stworzona do nakładania filtrów. Poza standardowymi suwakami do zmiany wszystkich najważniejszych parametrów znajdziemy w niej także możliwość importu i eksportu zdjęć (działa to podobnie jak w Lightroomie), a także kopiowanie całej edycji z jednego zdjęcia na inne. Żaden Instagram, Snapseed, ani inne narzędzie nie ma presetów takiej jakości, jak VSCO.\nJakie aplikacje poprawią zdjęcie na instagramie – już wiecie!\nPaulina Zaborska says\n7 czerwca 2018 at 09:15\nVSCO czasami mnie tak wciągnie, że mogę godzinami siedzieć i przerabiać fotografie – wtedy nie ma dla mnie świata 🙂 Trzeba też pamiętać, że takie dopasowywanie się wszędzie nie musi być przymusem, a powinno być przyjemnością 🙂\nPozostaw odpowiedź Paulina Zaborska Anuluj pisanie odpowiedzi\nJak zmienić nawyki urodowe i żywieniowe jeszcze przed wakacjami? Za mną kolejna edycja warsztatów z Gwiazdą, organizowana przez portal Allaboutlife.pl....


Z tęsknoty za grafomanem (na marginesie Koktajlu z maku) | Wakat - Wakat Z tęsknoty za grafomanem (na marginesie Koktajlu z maku) | Wakat\nChociaż zjawisko grafomanii jest sprawą potencjalnie prostą i nad wyraz klarowną, choć zostało ze wszech miar omówione przez tuzy naszego literaturoznawstwa i krytyki, nie przestaje budzić zainteresowania, szczególnie w środowisku młodoliterackim (zwłaszcza zaś młodopoetyckim). Stosowane tam na ogół pojęcie odbiega jednak od formalistycznej definicji, która utrwaliło się w historii rodzimej literatury, np. za sprawą Edwarda Balcerzana, dla którego grafomania dotyczy nie autora i jego psychologicznych motywacji, ale konsekwentnego rozmijania się tekstu z uznawanymi za dopuszczalne i cenione regułami sztuki danego okresu. Jest to zatem pojęcie nie tyle psychologiczne, co stylistyczne, a za jego pomocą wartościujemy konkretne teksty, odnosząc je zawsze historycznie do obowiązujących i rozpoznanych przez nas ram estetycznych. To jednak nie przeszkadza, żeby tego lub owego autora nazwać na zasadzie krytycznej hiperboli grafomanem, dyskredytując jego nowy utwór, a przy tym całą właściwie twórczość w duchu zwyczajnego trollingu. Znacznie częściej bowiem mówi się dziś o grafomanach na zasadzie środowiskowego wykluczania, niż o grafomańskim utworze, choć tak byłoby chyba i sprawiedliwiej, i rzetelniej. A zatem zwycięża ujęcie psychologiczno-socjologiczne, czyli potępienie nieodpartej, chorobliwej potrzeby pisania i dzielenia się własną produkcją ze światem (to z kolei Słownik terminów literackich).\nSamo pojęcie grafomanii krąży gdzieś na orbicie krytycznoliterackiej pracy, nawiedza krytyków i badaczy w sposób niekiedy bardzo ciekawy, raz pesząc lub ostrzegając przed napisaniem recenzji z konkretnego tomu (jak mówić o grafomanii, nie zabierając miejsca wartym uwagi książkom?), innym razem służąc do konkretnych rozrachunków. Wobec kogo najczęściej formułuje się dziś takie zarzuty, nie trzeba się też specjalnie głowić. Stałymi obiektami są Jacek Dehnel i Szczepan Twardoch, swego czasu była to Dorota Masłowska, coraz częściej zaś Michał Witkowski. Dwóch pierwszych połączył w głośnym tekście o dziennikach Dariusz Nowacki, zarzucając obu brak pisarskiego wstydu. A jednak żaden z powyższych autorów nie może się nawet zbliżyć do grafomanów radykalnych, w swojej ostentacyjnej śmieszności tkwiących z pasją i zacietrzewieniem, jak choćby legendarny, utrwalony dzięki archiwizacyjnej pracy Tuwima Soter Rozbicki herbu Rozmiar. Gdybyśmy dziś sięgnęli po jego bajki i rymowanki, okazałoby się, że niektóre brzmią ciekawie, zabawnie, wręcz kampowo, bo starzejącej się (historycznie) grafomanii bliżej do kampu niż kiczu. A jednak pewne względy estetyczne i socjologiczne pozwoliły Tuwimowi i jego współczesnym mianować Rozbickiego królem polskich grafomanów. Gdybym pokrótce próbował odpowiedzieć jakie, pierwsza myśl kierowałaby mnie w stronę iście ziemiańskiej świadomości panowania nad polem literackim, świadomości dość butnej, ale też charakterystycznej dla silnych podmiotów, rozgoszczonych i zasiedziałych w nowoczesnej literaturze.\nTak pisał swego czasu Andrzej Skrendo: „Historia grafomanii jest zakryta, anonimowa, milcząca i niewidzialna, ale z pewnością warto ją uprawiać. Uprawa ta przypominać będzie z konieczności archeologię, nawet gdy skupi się na grafomanii współczesnej, gdyż literatura konstytuuje się poprzez wykazanie, że nie istnieje ciągłe przejście między nią a grafomanią (są jednak powody, by w to wątpić)”. Historia to długa, dotycząca wszystkich epok, ale też potencjalnie możliwa do opisania. W swojej rubryce „Koktajl z maku” w magazynie „Lampa” Marta Syrwid podjęła się po części takiego opisu. Skupiała się na współczesnych postaciach grafomanów, chociaż ukazywała je przez pryzmat konkretnych książek, które wespół z redakcyjnymi znajomymi zwykła nazywać „surowcem” (już to przesuwa jej pracę z dziedziny krytyki w stronę socjologii). Publikowane od 2009 roku krótkie tekściki zebrała następnie w książce Koktajl z maku (2014), opatrując je nieco dłuższym wstępem, w którym próbuje dokonać pewnej syntezy i zarysować, choćby szkicowo, sylwetkę współczesnego grafomana. Jej boje z utworami słabymi, jawnie niesprawdzającymi się w kontekście obecnie panujących mód i gustów, idą więc w ślady „Książek najgorszych” Antoniego Słonimskiego oraz Książek najgorszych i paru innych ekscesów krytycznoliterackich Stanisława Barańczaka, do czego autorka skromnie się zresztą przyznaje. Ze współczesnych lektur przypominają zaś nieco „Czarną teczkę Fidlera” z 8. Arkusza „Odry” z czasów jej świetności, gdy cięty język autora (lub autorów) pozwalał bezprecedensowo rozprawiać się z najgorszymi tomami poetyckimi. Różnica jest jednak taka, że Filip Fidler to pseudonim kilku co najmniej osób, piszących różnymi stylami i z różnym zacięciem polemicznym. Marta Syrwid to zaś konkretna persona, młoda prozaiczka (ur. 1986), autorka dwóch powieści (Bogactwo i Zaplecze), która występuje pod własnym nazwiskiem i tym samym naraża się na potencjalny ostracyzm. Jeśli jednak przyjrzymy się dobieranym przez nią pisarzom i spisanym tekstom, szybko okaże się, że po pierwsze bardziej cięty język miewają felietony Wojciechów Kuczoka i Orlińskiego, po drugie zaś dobór postaci polega na wyszukiwaniu osób balansujących na marginesie pola literackiego lub zupełnie w nim nieistniejących: zwycięzców lokalnych konkursów i autorów wydanych własnym sumptem książek, które zalegają w sklepach „wszystko po 5 złotych”. Spójrzmy na panteon nazwisk: Krzysztof Cezary Buszman (jego wybór wierszy Podróż z Aniołem Stróżem rozpowszechnia nadal Bernardinum), Piotr Przygodzki (końskowolski strażak-patriota), Katarzyna Grzyb (żona znanego siatkarza), Izabela Bill, Lusia Ogińska, Lech Ostasz, itd. Wielu z opisywanych w książce autorów wciąż tworzy, a z ich osobistych stron internetowych można by wnioskować, że ze sporymi sukcesami i to w wielu dziedzinach. A teraz na poważnie: nie uświadczymy u Syrwid krytycznoliterackiego rozmachu, wymachu ani zamachu w stylu śmiałych tez, że ostatnie trzy książki Bohdana Zadury to grafomania i krzywda dla całej jego twórczości, najbardziej niedoczytany jest Przemysław Owczarek, a Piotr Sommer mógłby przestać wreszcie udawać poetę i pogodzić się z rolą szarej eminencji naszej literatury. Takie tezy wzbudziłyby pewnie odpowiedni ferment, ale wymagałyby też odrobiny uzasadnienia, a na to niewiele jest miejsca pośród cytatów i biograficznych prztyczków.\nSyrwid nie ma jednak krytycznych ambicji i pisze o grafomanach w zupełnie innym celu, celu, który trudno momentami zdefiniować: czy bardziej chodzi jej o literackie anegdoty, o zbieranie kuriozów w duchu Tuwima, o przyczynek do rzeczywistej historii grafomanii, piętnowanie autorów dla dobra Literatury, wyśmiewanie ich z niskich pobudek celem dowartościowania własnej twórczości, czy też o wzbudzenie w czytelnikach litości? Czy idzie tu o pokazanie, jak nie powinna wyglądać współczesna literatura, czy też raczej o ocalenie w tym bigosie słownym (pardon ‒ makowym wywarze) cząstki czegoś wielkiego, o iście mesjański, beznadziejny gest wydobycia jednego zdania, jak zwykł to robić Karol Maliszewski? Całość kończy się wszak tekstem polecającym, zupełnie szczerze, zbiór opowiadań „krakowskiego dziwaka” Tomasza Lektornego (obecnie autora dwóch, wydanych własnym sumptem książek). Wiemy, dlaczego grafomanów czytał Fidler: żeby w młodoliterackim obiegu oddzielić ziarno od plew, żeby nie uchował się bez prześmiewczego odnotowania kolejny żenujący tom, który marginalny literacki grajdołek uzna w pewnej chwili za objaw geniuszu i krytycznego niedoczytania. Wiemy, dlaczego czyta ich wciąż Maliszewski: bo jest jurorem wielu lokalnych konkursików i nieskazitelnie, dziecięco wręcz wierzy w literaturę i sens składania słów w wiersze. Dlaczego jednak Marta Syrwid?\nW obrazowym wstępie do książki tłumaczy nam autorka swój zamysł, a właściwie zbieg okoliczności, który w postaci paczki grafomańskich wierszy Cezarego Buszmana przywędrował do niej z redakcji „Lampy” z propozycją opisania ich, co wkrótce zmieniło się w cykl „Koktajl z maku”. Podziwiam umiejętność układania zdań przez Syrwid, jej zdolność do budowania krwistych i zarazem zabawnych opisów, innymi słowy: podziwiam jej talent prozatorski. Wprowadzenie do książki, a więc krótka historia tego, w jaki sposób powstał Koktajl, jak autorka spisała pierwszy tekst w wynajmowanym mieszkaniu na poddaszu wilgotnej kamienicy, którą nazywa „hrabią”, nadaje się do analizy na zajęciach twórczego pisania. Gorzej, gdy przechodzi Syrwid do formułowania tez na temat współczesnego (i ponadczasowego ‒ jej zdaniem) obrazu grafomana. Mimo niewątpliwego oczytania autorki w różnorakich współczesnych kuriozach oraz pozornie zobiektywizowanych prób opisu zjawiska, wciąż nie rozumiem intencji autorki i głowię się nad specyfiką jej podmiotowej figury.\nNie czyni tego przecież z zawiści (odcina się bowiem we wstępie od takich motywacji), niespecjalnie też w imię konkretnej wizji literatury, bo takiej w „felietonach” Syrwid absolutnie nie znajdziemy. Koktajl z maku to raczej rodzaj środowiskowego paktu komunikacyjnego, wzajemnego poklepywania się po plecach, i jako taki ‒ z socjologicznej perspektywy ‒ można go opisać. Podskórne przeczucie, co jest szczególnie złe i grafomańskie, nabyte na podstawie współczesnych, nagradzanych lektur i podstawowego obycia kulturalnego, pozwala nam się pośmiać, gdy wespół z autorką śledzimy kolejne przejawy nieudolnego wierszoklectwa czy próżnych, prozatorskich eksperymentów. Automatycznie pokiwamy głową, gdy Syrwid przytoczy potencjalne osiem „objawów” grafomanii, wśród których znajdziemy: jawne błędy i dziwactwa językowe, self-publishing, nienawiść do środowiska i związane z nią szaleństwo, „porno-barokowe opisy”, dokładne rymy oraz szarlatanerię, czyli posiadanie prostych odpowiedzi na każde pytanie. Zgoda, o tych samych cechach pisali swego czasu Barańczak i Słonimski, to samo dostrzegał Tuwim, ba, o te same kategorie stoczyli boje historycy literatury, próbujący odzyskać twórczość księdza Baki. Może nawet bardziej syntetycznie wyraził to Dariusz Śnieżko, gdy w pamiętnym szkicu z „Pograniczy” z 1997 roku Fenomen grafomanii, albo na Heremenegildę Kociubińską paszkwil trzeci pisał o konieczności współwystępowania wyznaczników na trzech poziomach: w sferze podmiotu (narcyzm), stylistyki (epigoństwo) oraz świata przedstawionego (banały). Radykalną woltę na takie, substancjalne rozumienie grafomanii, które znajdziemy również u Syrwid, sformułował przed kilkoma laty Piotr Rysztowski. Rozprawiając się z wcześniejszymi tekstami Balcerzana, Skrendy, Śnieżki, Giedrysa i innych, pokazał przekonująco, jak bardzo historycznie zmienne, widmowe i przygodne są próby generalizowania na temat grafomanii oraz tworzenia jej definicji. Jemu samemu jawi się ona raczej jako nieistniejący obiekt historii literatury, retoryczny trop, który trzeba potraktować tylko i wyłącznie w kategoriach operacji językowych ‒ ironiczne podważenie systemu pojęć, w obrębie którego o literaturze rozprawiamy. Na tytułowe pytanie swojego artykułu odpowiadał więc zgoła odmiennie od poprzedników: skoro historia grafomanii jest wyłącznie historią pojęcia i jego nadużyć, nie zaś konkretnych dzieł, należy spojrzeć na nią pragmatycznie i operacyjnie ‒ nie jak na przedmiot historycznoliterackiej analizy, ale jak na innego, który dokonuje subwersywnego demontażu dyskursu.\nMożemy się spierać, czy grafomania jest przedmiotem badań, przyczynkiem do towarzyskich anegdot, które wszyscy sobie opowiadamy, czy też negatywnym biegunem pola literackiego. Problem w tym, że Syrwid swoich kategorii nie rozwija i nie problematyzuje, nie tylko na poziomie teoretycznym (nie można tego wymagać od książki zdającej przygodną relację z bieżącego życia literackiego), ale również krytycznym. Wyciąga ze swoich lektur podstawowe, podzielane przez wszystkich nie-grafomanów wnioski, przez co jej felietony tracą swój ironiczny charakter i przestają być opisem grafomanii w imię jakiejś estetyki, a stają się wypowiedzianymi na głos presupozycjami, przechodzącymi w anegdotki i znęcającymi się nad losową grupką pismaków. Ktoś się czasem poznęcać musi, ale też założenia o obiektywizującym charakterze rozpoznań i oddawaniu możliwie dużego pola samym autorom nie pozwalają językowi Syrwid w pełni się „rozhulać” i osiągnąć poziomu ironii zbliżonego np. do tekstów Adama Poprawy (jeśli już szukać wśród współczesnych). Tego brakuje jej momentami do idealnej gawędy towarzyskiej: błyskotliwości, bezczelności, sarkazmu nawet. Może by i ustawiło ją to na pozycjach wywyższającej się intelektualistki (którą i tak przecież pozostaje w opinii autorów przerabianego „surowca”), ale też dałoby odrobinę radości czytelnikowi, poszukującemu odczarowania grafomańskiego toku wiersza.\nNie tędy droga. Koktajl z maku to bowiem idealna literatura środka: bazująca na przesłankach i nie rozwijająca ich w żaden sposób, piętnująca to, co wyraźnie odbiega od stylistyki epoki, ale niezdolna (i niechętna) do formułowania tez tam, gdzie rzeczywiście mogłyby one zaboleć. Więcej ma wbrew pozorom wspólnego z Inicjałem z offu Agnieszki Wolny-Hamkało i Dobrze się myśli literaturą Ryszarda Koziołka, niż z Książkami najgorszymi. Tak jak Wolny-Hamkało pozorowała (co jej się zresztą doskonale udało) krytykę literacką, dokonując pastiszu konkretnych wierszy na prozę, a Koziołek pozoruje akademickie literaturoznawstwo, bazując na swoich poprzednich, błyskotliwych rozprawach, tak Syrwid pozoruje gest zoila, skłonnego do przeprojektowania literackiego pola. Ostatecznie nic się jednak nie dzieje, nic poza równaniem w dół: Inicjał z offu nie zaproponował, wbrew opiniom wielu zachwyconych czytelników, nowego i przystępnego sposobu pisania o najnowszej poezji, Dobrze się myśli literaturą nie nawiązało dialogu między wyspecjalizowanymi czytelnikami i obiegiem popularnym, a Koktajl z maku nie dokonał nawet fragmentarycznego rozpoznania stanu współczesnej grafomanii.\nAle załóżmy, że książka Syrwid stanie się pretekstem do rozważań na ten temat, a nie współczesnym kompendium. Zainspirowany dwoma felietonami, oglądam zdjęcia z wieczorów poetyckich jednej z bohaterek, o wrocławskiej zresztą proweniencji ‒ Izabeli Bill, która wraz z mężem, poetą i podobno krytykiem (nie miałem przyjemności), objeżdża lokalne biblioteki i domy spokojnej starości. Przypatruję się tej dziwnej zbieraninie ludzi: czytelnikom i słuchaczom poezji oraz utrwalonym na zdjęciach wierszokletom, w większości w sędziwym już wieku, którzy nigdy nie odbyli udanego spotkania z literaturą współczesną i nie nauczyli się wymaganych przez nią sposobów czytania… Może nie mogli ze względu na warunki socjalne, może nie chcieli, a może za szybko odnaleźli tę jedyną i niepodważalną wizję właściwego języka? Zaczynam w takich chwilach z pewnym przerażeniem myśleć o dwóch „obiegach”: tym lokalnym, finansowanym na poziomie gmin, z kieszeni burmistrzów i ze skromnych dotacji bibliotek, zawsze otwartym na koneksje i na samych grafomanów, przekonanych o własnej estymie, oraz o tym oficjalnym, zapewne niewiele odbiegającym od pierwszego, ale jednak tożsamym z podzielaną przez krytykę i akademię wizją procesu literackiego. W tym pierwszym literatura pełni przede wszystkim funkcje terapeutyczne, kompensacyjne i socjologiczne. Dla jednych jest ucieczką od rzeczywistości, sposobem wyładowania frustracji lub odreagowania konfliktów, dla innych np. przestrzenią wspólnotową, w której mogą się spotkać z podobnymi do nich „wrażliwcami” i „kaskaderami” i wraz z nimi podzielać poczucie wykluczenia z głównego nurtu oraz pielęgnować swoją ahistoryczną estetykę. W drugim obiegu funkcje te odeszły w cień na rzecz utrwalonej w XX wieku, ale przyświecającej całej nowoczesnej sztuce, zasadzie autonomii pola i wizji w miarę koherentnego, uhistorycznionego procesu.\nZ jednej strony tworzą więc Foks i Sosnowski, z drugiej Izabela Bill i jej mąż Tadeusz Lira-Śliwa, zupełnie sobie nie przeszkadzając, ale też nie mając możliwości porozumienia. Czy odbywa się tu bowiem jakaś walka o duszę? O czyją duszę? Z kim lub między kim a kim? Czy jedni powiedzieliby, że piszą w imię jakiegoś zmiennego pola estetycznego, a drudzy wystąpiliby ze z gruntu antynowoczesnymi hasłami, raczej w obronie wiecznych wartości (ekspresji, prawdy, emocji, poezji, itd.)? Czy te dwa plemiona w ogóle istnieją, a jeśli tak, czy są między nimi jakieś przejścia graniczne, jacyś twórcy lub zasady zdolne do mediacji? Innymi słowy: czy Sosnowski potrzebuje Bill, albo Bill Sosnowskiego? Z książki Syrwid się tego nie dowiemy, choć poznamy kilka nazwisk, których może lepiej nie poznawać…\nSkrendo był zdania, że nawet jeśli literatura piękna i grafomania nie tworzą ciągłych powiązań, to warunkują się wzajemnie, wyznaczając swoje dziedziny na zasadzie wykluczenia (a to by znaczyło, że się jednak potrzebują). U Dariusza Śnieżki przeczytamy inną, błyskotliwą tezę: „krzywe zwierciadło grafomanii karykaturalnie wyolbrzymia potoczne stereotypy poety, przebrzmiałe mitologie artysty. Gdy grafoman z dumą komunikuje siebie jako poetę, otacza się peleryną, którą wygrzebał drągiem z literackiego śmietnika”. W tych przebrzmiałych mitologiach widzielibyśmy więc wynaturzony obraz samej historii literatury, która powraca do nas w farsowej postaci i nachalnie domaga się uznania.\nAle wróćmy do socjologicznego ujęcia: czy wspólnota grafomanów (lub taka, która wokół grafomana się zawiązuje) jest wspólnotą poszukiwaną przez krytyka? Nie wydaje mi się. Dobry krytyk poszukiwać będzie zawsze czytelnika i autora, będzie zapraszał do komentowania i rozmowy, a więc organizował wokół literatury pewną sytuację komunikacyjną, z szansami na subwersję lub emancypację. Jedna natomiast rzecz szczególnie, w konstruowanym przez badaczy obrazie grafomana, nie pozwala myśleć o nim pozytywnie: megalomania. O ile pisarz nieudolny, popadający niejednokrotnie w kicz, będzie aspirował do bycia pisarzem coraz lepszym, o tyle megalomania grafomana nigdy nie pozwoli mu na dopuszczenie do głosu warunków własnej estetycznej porażki. Tymczasem bez tej możliwości, bez wątpienia w zasadność tez i legitymizujących je pól czy pozycji, dyskusja o literaturze nie ma prawa zaistnieć. Bez tego errotycznego (zapożyczę się u Agaty Bielik-Robson) aspektu nie ma miejsca na negację, a tym samym na żadną dialektykę, w której przezwyciężanie własnych ułomności pozwala ukonstytuować się jednostce w obrębie wspólnoty. Grafoman się nie myli, a zatem również nie rozmawia. Mylą się inni, oni, układ, i w tym sensie jest najbardziej fałszywym z proroków, jakich napotkać mogła grupa czytelników czy słuchaczy.\nCo zatem z owymi biedakami na zdjęciach ze spotkań Izabeli Bill? Czy zdają sobie sprawę, że uczestniczą w iluzji, w miernej symulacji literatury? Czy podzielają poglądy autorki i afirmują jej twórczość? Czy czerpią jakieś inne profity ze wspólnego uczestnictwa w takowym wieczorku poetyckim: natchnienie, nadzieję, poruszenie? Jednym z podstawowych aspektów sytuacjonistycznej rewolucji, którą zapowiadał Guy Debord wespół ze swoimi kompanami, była zmiana świadomości widza, a więc pasywnego, nieświadomego odbiorcy Spektaklu, w aktora, w konkretny, działający w ramach wspólnoty i zarazem wyemancypowany podmiot. To moim zdaniem jedna z ważniejszych funkcji sztuki, a jej krytyczny wymiar ma tu znaczenie pierwszorzędne: demaskuje pozorność twierdzeń, złudność rytuałów, kieruje kamerę na samego widza i każe mu do znudzenia wpatrywać się we własne ruchy, aż zrozumie on ich zadany automatyzm. Tego nie znajdziemy w opisywanych przez Syrwid przypadkach grafomanii, bo Spektakl i nadprodukcja, z automatyzmu wynikająca, są ich niezbędnymi komponentami. Jeśli więc nie potraktujemy grafomanii jako zjawiska z natury subwersywnego, co sugerował w swoim szkicu Rysztowski, jako pustego znaczącego, niełatwo będzie w konfrontacji z nią odnaleźć coś ponad protekcjonalny śmiech i cynizm lepiej usytuowanych gospodarzy literackiego pola. Widmo grafomana będzie nas nawiedzać w konwencji farsy, w teatrzyku cieni, po którym następuje zawsze czas na poważną rozmowę. Historia grafomanii pozostanie wtedy historią szaleństwa, spisaną przez zwycięzców i dla zwycięzców, towarzyskim zacieśnianiem więzów w doskonale rozumiejącej się, ekskluzywnej wspólnocie, sączącej makowe koktajle na elizejskich polankach.\n Zob. zwłaszcza S. Barańczak, Książki najgorsze i parę innych ekscesów krytyczno-literackich, wyd. II zmien., Poznań 1990; ale też monograficzne numery „Polonistyki” (8/2004) oraz „Ha!artu” (33/2010), a także tom Grafomania, red. M. Tramer i J. Zając, Katowice 2015.\n D. Nowacki, Blogaski w okładkach, czyli jak Dehnel i Twardoch pamiętniki wydali, „Gazeta Wyborcza” 03.11.2015.\n Por. Życie i sprawy Sotera Rozmiar Rozbickiego, ulubionego trubadura Warszawy i Obywateli Jarmarkowych, obdarzonego mianem króla grafomanów polskich, ktory sam zwał się Pacjentem Filozofii, nieporównanego autora bajek i piosenek / które poznał i zgłębił Julian Tuwim; teraz na nowo ku nauce rozrywce przypomniał Janusz Dunin; il. skompilował Ryszard Kuba Grzybowski, Łódź 1980; B. Bajak, Z prawdą na bakier ‒ o życiu Sotera Rozmiar Rozbickiego, „Acta Universitatis Wratislaviensis. Prace Literackie” 2004, nr 44, s. 101-121.\n A. Skrendo, O dziele grafomańskim, „Polonistyka” 2004, nr 8, s. 12.\n D. Śnieżko, Fenomen grafomanii, albo na Heremenegildę Kociubińską paszkwil trzeci, „Pogranicza” 1997, nr 1, s. 55.\n P. Rysztowski, Jak napisać historię grafomanii, „Teksty Drugie” 2012, nr 6, s. 346-357.\n D. Śnieżko, Dawni autorzy o grafomanii, „Przestrzenie Teorii” 2007, nr 8, s. 147.


Gdy Bóg powołuje... - Franciszkańska 3\nOd słowa do słowa Reportaże Gdy Bóg powołuje...\nRozmowy z mamami kapłanów przyniosły mi wiele wzruszeń. Bardzo się ucieszyłam, gdy zgodziły się otworzyć i opowiedzieć o sobie. Nie wiedziałam, że będą to tak piękne chwile. Najpierw rozmawiałam z panią Barbarą Komoszyńską.\n- Gdy syn idzie do seminarium, wszystko zaczyna się zmieniać. Od początku mieliśmy świadomość, że oddajemy nasze najstarsze dziecko Panu Bogu. Modliliśmy się, by syn dobrze rozeznał powołanie. Teraz prosimy, by w nim wytrwał. Zawsze może liczyć na nasze modlitewne wsparcie. Omadalmy każdy jego wyjazd i przedsięwzięcie, w którym bierze udział. Modlę się za niego każdego dnia. Przed Bogiem pamiętamy też o innych kapłanach - opowiada pani Basia. To ona pierwsza dowiedziała się o planach syna. Przyznaje, że trochę się tego spodziewała. - Wiedziałam, że codziennie uczestniczy w Mszy św. i czyta Pismo Święte. Kiedy przyszedł do mnie i powiedział, że idzie do seminarium, byłam nieco zaskoczona, ale czułam też radość i dumę. Jego kursowi koledzy stali się dla nas jak własne dzieci. Mówią do nas: „mamo” i „tato”. My nazywamy ich swoimi synami. Często do nas wpadają, z czego bardzo się cieszymy - podkreśla mama ks. Marcina Komoszyńskiego.\nPani Basia zaznacza, że syn zawsze może liczyć na wsparcie rodziców i rodzeństwa. Często są to zwykłe, codzienne sprawy, np. pomoc przy sprzątaniu, upieczenie imieninowego ciasta. - Cieszymy się, gdy nas odwiedza, choć zwykle wpada do domu jak po ogień. Kiedy organizujemy rodzinne uroczystości, staramy się tak dobierać terminy, by mógł być z nami. Zawsze powtarza mi, bym się o niego nie martwiła i skupiła się na pozostałych dzieciach - mówi moja rozmówczyni, podkreślając, że jeśli Pan Jezus powołuje z domu dziecko, to sam przychodzi w jego miejsce. - Doświadczamy tej Bożej miłości. Do dziś pamiętam, jak syn przyjechał do domu po święceniach diakońskich. Był z nami także podczas modlitwy wieczornej, do której klękamy całą rodziną. Modliliśmy się tak samo, jak każdego innego dnia, ale na koniec Marcin nas pobłogosławił. To było niesamowite, uwierz mi! Nasz syn nas błogosławił - opowiada ze łzami w oczach pani Basia.\nRównież pani Jadwiga Niewęgłowska jako pierwsza dowiedziała się, że syn chce zostać kapłanem. - Cieszyłam się i modliłam, bo zdawałam sobie sprawę, że choć to piękna, to jednocześnie trudna i odpowiedzialna droga. Taka inna, boska… Bo kapłaństwo opiera się na dialogu człowieka z Bogiem. Być mamą księdza to wielka radość i odpowiedzialność. Przeżyłam piękne chwile, doświadczyłam wielu wzniosłych uczuć, takich jak miłość, duma i szczęście. Syn Remigiusz zawsze może liczyć zarówno na nas, jak i rodzeństwo. Dużo modlę się w jego intencji. Proszę, by Matka Boża opiekowała się nim i go prowadziła. Został powołany do ważnych zadań, przywdział skromny strój i wielu czeka na jego słowo. Większe cele wymagają większej miłości i o tę miłość Bożą trzeba gorąco się modlić i zabiegać - mówi pani Jadwiga.\nKs. Remigiusz otrzymał święcenia dziewięć lat temu, ale dla jego mamy tamte wydarzenia wciąż są bliskie i świeże. - Zawsze ogarnia mnie wzruszenie, gdy mogę być na Mszy św., którą celebruje syn. Wielkim przeżyciem były też obłóczyny, prymicja i wyjazd na pierwszą parafię. Bardzo przeżywałam, gdy głosił swoje pierwsze rekolekcje. Do dziś pamiętam lata, gdy studiował w Rzymie, kiedy pisaliśmy do siebie listy. Ciągle przed oczami mam widok, kiedy leżał krzyżem przed przyjęciem święceń - wylicza pani Jadwiga.\nDwaj synowie w jednej osobie\nPiękne świadectwo daje też pani Dorota Mazurek, mama ks. Piotra. - Często mam poczucie, że jako matka kapłana jestem… mamą dwóch synów w jednej osobie. Widzę w nim moje dziecko, które znam od pierwszych chwil jego życia. Wspominam czasy przedszkolne i szkolne, jego pierwsze radości, sukcesy i porażki, jazdę na rowerze, lata spędzone w szkole średniej. W Piotrku widzę też kapłana. Wybrał życie, które nie do końca rozumiem i znam. To wciąż moje dziecko i zawsze nim będzie, choć z drugiej strony wiem, że teraz nie jest tylko mój, bo należy do Boga i innych ludzi - podkreśla pani Dorota.\nKs. Piotr pochodzi z wielodzietnej rodziny. Ma dwóch braci i trzy siostry. - Jest najstarszy. Nie narzucaliśmy mu, co ma zrobić ze swoim życiem. Kiedy powiedział, że chce być księdzem, poczułam radość. Po cichu marzyłam, by któreś z moich dzieci zdecydowało się na taką drogę. Była też nutka żalu, bo to przecież inne życie, którego do końca nie znałam. Gdy odjeżdżał do seminarium, wszyscy płakaliśmy, choć obiecywaliśmy sobie, że tak nie będzie. Wyjechał pod koniec sierpnia. Po raz pierwszy odwiedził nas dopiero na Wszystkich Świętych. Trudno było mi przyzwyczaić się do jego nieobecności. Początkowo nie wiedziałam, ile łyżek mam wyjąć, gdy nakrywałam do obiadu. Wliczałam go do grona domowników, mimo że nie był już z nami. Odwiedzaliśmy go w seminarium. Nie było łatwo, zarówno jemu, jak i nam, ale powoli się przyzwyczajaliśmy - opowiada mama ks. Piotra.\nNasza poszerzona rodzina\nPani Dorota zaznacza, że jej relacja z synem jest dziś nieco inna niż wcześniej, choć równie piękna. - Przyjeżdża do nas. Wiem, że ciągnie go do domu, nie zapomina o rodzeństwie. Moje dzieci wspierają się i pomagają sobie. Piotrek wpada do domu jak po zapałki, ciągle się spieszy, ale musimy do tego przywyknąć. Mnie jako matce chyba najtrudniej to przyjąć. Wiem, że syn inaczej niż ja patrzy na różne sprawy. Nie mogę i nie mam prawa pytać go o wszystko, bo wiem, że ludzie powierzają mu swoje tajemnice. Zapewne nie jest łatwo słuchać o problemach innych, sprawować sakrament pokuty. To musi być obciążające i wymaga wewnętrznej siły - zaznacza pani Dorota.\nPodkreśla, że modli się za wszystkie swoje dzieci. Nie ukrywa, iż robi jej się przykro, gdy słyszy negatywne opinie o kapłanach. - Dotyka mnie, gdy ktoś szkaluje księży. Wiem, że te osoby za jakiś czas i tak przyjdą do nich z prośbą o sakramenty czy inny rodzaj wsparcia. Kolegów syna - księży traktuję jak rodzinę. Mamy z nimi bliskie relacje. Wszystkich staramy się przyjąć serdecznie - zapewnia D. Mazurek.\nModlę się i wierzę\nPodczas rozmowy pani Dorota trzyma obrazek prymicyjny syna. Drżącym głosem czyta słowa, które ks. Piotr obrał za swoje kapłańskie motto: „Czym się Panu odpłacę za wszystko, co mi wyświadczył. Podniosę kielich zbawienia i wezwę imienia Pana”.\n- Może syn chciał swoim wyborem podziękować za wszystko, co dostał w życiu, za to, co otrzymała nasza rodzina. Być może Bóg wezwał go, bo wiedział, że się sprawdzi, pomoże innym, będzie w stanie wesprzeć tych, którzy tego potrzebują. Teraz jest rezydentem, pisze pracę doktorską. Doba jest dla niego za krótka, ciągle gdzieś się spieszy, ma dużo pracy. Martwię się o Piotra, ale jestem też dumna z syna. Modlimy się za niego i wierzymy, że z Bożą pomocą będzie szedł dobrą drogą, iż nic go nie wykrzywi, nie zniechęci do ludzi i kapłańskiej aktywności na różnych polach - kończy pani Dorota.\nWszystkim mamom kapłanów życzymy wielu Bożych łask, mocy Ducha Świętego i wsparcia najmilszej Miriam; niech Ona będzie dla Was przewodniczką w tym niezwykłym macierzyństwie!\nKs. Łukasz Kałaska, wikariusz parafii św. Brata Alberta w Łukowie:\nMama to dla mnie symbol nieustannej troski. Do dziś jest dla mnie tajemnicą, jak przeżywała wszystkie trudności życia rodzinnego. Dlatego tym bardziej podziwiam ją jako kobietę i matkę. Pochodzi z licznej rodziny. Jest prawie najmłodszym dzieckiem. Najstarszego rodzeństwa nie pamięta z czasów wspólnego życia pod jednym dachem. Rodzina od strony mamy liczy kilkadziesiąt osób, które przez lata łączyła osoba babci. Gdy odeszła, nadal byliśmy jednością, ale już nieco inaczej. Nikt nie śmiał wejść w jej rolę stania się „wodzirejem” w naszej rodzinie. Dla mnie był to cichy hołd oddany kobiecie, która pełniła funkcję nie do zastąpienia. Tym właśnie jest dla mnie matka. Jej głęboko zakorzenione pragnienie zachowania członków rodziny i zapewnienie im możliwości rozwoju jest nie do podrobienia przez mężczyzn. Kiedy poszedłem do seminarium, coraz bardziej czułem, że przestaję być tylko dla mojej rodziny. Gdy podejmowałem decyzję o kapłaństwie, rodzice nawet nie mówili, czy są „za”, czy przeciw. Z czasem odczytałem to jako ich ogromną mądrość. Zdaję sobie sprawę, iż mama inaczej niż ja przeżywa moje kapłaństwo i wszystko, co jest z nim związane -poczynając np. od egzaminów w seminarium, a kończąc na problemach życia kapłańskiego. Bardzo dowartościowujące dla mnie jest to, że nie jest nadopiekuńcza. Ufa, iż sobie poradzę. To jej wielka mądrość: wiedzieć, kiedy się wycofać. W trakcie seminarium ważne dla mojej mamy było to, czy jesteśmy radośni. Po powrocie z odwiedzin lubiła powtarzać, że w seminarium panuje wesoła atmosfera. W tonie jej wypowiedzi czuć było, jakby z jej serca spadał kamień. Nigdy nie pokazała, że miała problem z oddaniem mnie Kościołowi. Teraz nasze relacje się zmieniły. Kiedyś przeważnie tylko brałem. Obecnie wielką radość sprawia mi każda chwila, kiedy mogę być przydatny rodzicom. Zawsze mogę na nich liczyć, ale chcę, by wiedzieli, że oni również mogą na mnie polegać.


Czy faktycznie jest tak źle? - do3d.pl\nMiałem przyjemność ostatnimi czasy rozejrzeć się trochę po rynku usług finansowych oraz z ofertami nie tylko banków lecz także innych podmiotów pożyczkowych. Wydaje mi się zwłaszcza jeśli chodzi o pożyczki, że zasady korzystania z nich są jasne i przejrzyste więc dlaczego tak wiele osób ma problem ze spłaceniem swoich zobowiązań? Czy rzeczywiście prawdą jest, że najczęściej pożyczki zaciągamy do momentu aż nie stać nas na ich oddanie przecież to absurdalne zachowanie. Niestety po części takie informacje są jak najbardziej uzasadnione, wiele osób uważa pożyczki za atrakcyjną i niemal darmową formę podreperowania swojego budżetu. Nie zdają oni sobie sprawy a może nie chcą, że jest to produkt który ma na siebie zarabiać i to wcale nie mało wręcz przeciwnie ale o tym dowiadujemy się najczęściej w momencie gdy jest już zdecydowanie za późno na jakiekolwiek analizy. Jeśli dalej w takim tempie będziemy się zadłużać to raczej nie widzę szans na to by podmioty wycofały swoje produkty czy zmieniły koszta związane z możliwością skorzystania z takiej usługi dla nich to tylko dobry biznes i nic więcej.


Hokej.net - Valtonen: To było dobre zgrupowanie\n– W porównaniu z listopadowym pobytem w Gdańsku teraz wyglądaliśmy dużo lepiej jako cała drużyna i poszczególne piątki. Mieliśmy do dyspozycji 10 nowych zawodników, można było ocenić ich poziom i to, w jaki sposób mogą grać taki hokej, na jakim nam zależy. To było bardzo pożyteczne – dodał szkoleniowiec.\n– Oczywiście zawsze chcemy każde spotkanie wygrać. To normalne, po to się gra. Jednak na takie sparingi trzeba spojrzeć szerzej, nie tylko na ich rezultaty. Graliśmy dobrze z wymagającymi przeciwnikami. Widoczne były te elementy, które ćwiczyliśmy podczas treningów. Te pojedynki pokazały nam, że mamy w Polsce jeszcze dużo pracy do wykonania w przyszłości – podsumował Tomasz Valtonen.\n– Byli w Finlandii już wcześniej cały czas, potem mając dwa tygodnie wolnego polecieli do Chin, ale z powodu problemów z wizami wrócą na zgrupowanie dopiero 21 grudnia i zostaną przez kolejne cztery i pół miesiąca. Chińczycy wkładają duże pieniądze w hokej i sporty zimowe w ogóle. Prawie cała ich grupa olimpijska trenuje w Finlandii – dodał Valtonen.\nPolacy korzystali z obiektów ośrodka przygotowań Fińskiego Komitetu Olimpijskiego w Vierumäki.\n– To jest najlepsze na świecie miejsce dla treningów hokejowych i nie tylko. Naprawdę super – ocenił selekcjoner polskiej kadry.\nTagi: Tomek Valtonenselekcjoner reprezentacji Polskizgrupowanie w FinlandiiVierumakidwa spotkanieTUTO HockeyKeuPa HT\nhubal (2018-12-17 22:22:44)\nuważaj Tomek byś ich nie przetrenował bo będą mieli wymówkę po następnych przegranych


Czas i koszty dostawy - DIGITENT\nKoszty dostawy zależą od gabarytów i wagi towarów. Możesz je łatwo sprawdzić dodając towary do koszyka i wybierając opcję "Kurier". Jeżeli Twoja firma kurierska oferuje korzystniejsze warunki dostawy, składając zamówienie wybierz opcję "Odbiór osobisty lub kurier własny". W komentarzu do zamówienia koniecznie wpisz informację o sposobie wysyłki. Każdy produkt przed wysłaniem jest drobiazgowo kontrolowany, a potem starannie pakowany. Dokładamy również wszelkich starań, by terminowo dostarczyć każde zamówienie. Dlatego nasze produkty wysyłamy tylko sprawdzonymi firmami kurierskimi. Na zamówienie klienta odbiór towaru zlecamy wybranej firmie spedycyjnej. Dostawa jest realizowana zgodnie z regułą EXW Wodzisław Śląski (Incoterms 2010). Informacje o statusie przesyłki są przesyłane klientom drogą elektroniczną. Następnego dnia po nadaniu przesyłki otrzymasz mailem numer listu przewozowego oraz link do strony przedstawiającej status paczki.\nSprawdź zawartość przesyłki\nProsimy sprawdzić zawartość przesyłki w obecności kuriera. Reklamacje związane z uszkodzeniem przesyłki podczas transportu będziemy rozpatrywać wyłącznie za okazaniem protokołu szkodowego, potwierdzonego przez przewoźnika przesyłki. W przypadku zaginięcia przesyłki nasza firma złoży reklamację u przewoźnika. Jeżeli wykonałeś przedpłatę przelewem na konto, zwrot wpłaconej kwoty zrealizujemy po rozpatrzeniu reklamacji przez przewoźnika i przyznaniu przez niego odszkodowania za zagubioną przesyłkę.\nOdbiór osobisty lub kurier własny\nPamiętaj, że tylko osobisty odbiór towaru gwarantuje Ci terminową dostawę. Zamówiony towar możesz odebrać z siedziby naszej firmy od poniedziałku do piątku, w godz. od 8:00 do 15:00. Towar może również odebrać Twój kurier. Wystarczy, że poinformujesz nas o tym w komentarzu do zamówienia. O gabarytach zapakowanego towaru i gotowości do odebrania poinformujemy Cię mailowo.


Chłodziarka do wina CASO GERMANY WineChef Pro 40 - ceny i opinie w Media Expert\nJESTEŚ TUTAJ: Sklep Mediaexpert.pl AGD LODÓWKI I ZAMRAŻARKI Lady i witryny chłodnicze Caso Germany Chłodziarka do wina CASO GERMANY WineChef Pro 40\nKod produktu: 376933\nWino idealnie schłodzone, elegancka i pojemna\nChłodziarka do wina włoskiego producenta CASO GERMANY to połączenie wysokiej jakości i ciekawego wzornictwa w dobrej cenie. Delektuj się idealnie schłodzonym winem w domowym zaciszu lub zyskaj uznanie klientów podając im wino, które nie straci na jakości, dzięki profesjonalnej chłodziarce. Winiarka CASO GERMANY WineChef Pro 40 charakteryzuje się szerokością 59,5 cm. Wyposażona jest w pięć drewnianych półek, które pomieszczą łącznie do 40 butelek o standardowej pojemności. Dwuwarstwowe izolacyjne szkło oraz wysokiej jakości konstrukcja drzwi ze stali nierdzewnej zapewni doskonałe warunki do przechowywania trunków.\nCASO GERMANY WineChef Pro 40 wyposażona jest w elektroniczny termostat z cyfrowym wyświetlaczem, dzięki któremu użytkownik może precyzyjnie kontrolować temperaturę chłodzenia w zakresie od 5-22°C. Dwie strefy temperatur we wnętrzu winiarki pozwalają na bezpieczne przechowywanie różnych win w optymalnych warunkach. Przyciemniane szkło, które nie przepuszcza promieni UV chroni nasze trunki przed szkodliwym promieniowaniem.\nChłodziarkę na wino można kontrolować za pośrednictwem zintegrowanego modułu Wi-Fi z aplikacją CASO WineControl. Urządzenie monitoruje i zgłasza wszelkie komunikaty o błędach w kilka sekund, a my mamy pełną kontrolę nad pracą chłodziarki.\nWskaźnik temperatury, Oświetlenie wnętrza, Regulacja temperatury\nGwarancja na produkt: Chłodziarka do wina CASO GERMANY WineChef Pro 40


święto – Strona 3 – Kresy24.pl – Wschodnia Gazeta Codzienna\n12 Cze 201900 „Pogłębienie integracji przyczynia się do zachowania przyjaźni białorusko-rosyjskiej” Aleksander Łukaszenka złożył życzenia Władimirowi Putinowi i mieszkańcom Rosji z okazji ich święta, przypadającego dziś Dnia Rosji, czytamy w komunikacie służby prasowej prezydenta Białorusi. „To święto oznacza początek...\n19 maja 201910 Ukraina jest jedynym państwem na świecie, które nie będąc członkiem Unii Europejskiej z roku na rok coraz mocniej akcentuje jedność z krajami europejskimi, i na szczeblu państwowym świętuje Dzień Europy. Dzień Europy na Ukrainie został zatwierdzony w kalendarzu świąt państwowych nieco ponad 16 lat temu - 19 kwietnia...\nŁukaszenka wzywa przywódców b. ZSRR, by Dzień Zwycięstwa świętowali w Mińsku\n09 maja 201900 Przedstawiciele i szefowie państw postsowieckich powinni częściej spotykać się na Dniu Zwycięstwa na Białorusi, powiedział dziś Aleksander Łukaszenka. W stolicy Białorusi odbyła się w czwartek oficjalna ceremonia z okazji Dnia Zwycięstwa. Aleksandrowi Łukaszence towarzyszyli jego synowie Wiktor, Dmitrij i Nikołaj....\n07 maja 201900 „Bądźmy uczciwi wobec siebie, bez Piłsudskiego i Cudu nad Wisłą bylibyśmy częścią Litbelu” - mówił podczas uroczystego posiedzenia z okazji 25-lecia podpisania Traktatu między Rzecząpospolitą Polską a Republiką Litewską o przyjaznych stosunkach i dobrosąsiedzkiej współpracy konserwatysta Andrius Kubilius,...\n07 maja 201910 We wtorek, po tygodniu wielkanocnym, Kościół prawosławny na ziemiach Słowian wschodnich celebruje Radunicę, dzień w którym wspomina się zmarłych. Ro jedno z najstarszych świąt, wywodzących się jeszcze z tradycji przedchrześcijańskiej. Od 1990 roku Radunica jest na Białorusi dniem wolnym od pracy. Sensem Radunicy...\n25 Mar 201900 Po koncercie z okazji Dnia Wolności, który odbył się 24 marca w Mińsku, zatrzymano Zmiciera Daszkiewicza. Opozycjonistę aresztowano po tym, jak przemawiając na wiecu, z sarkazmem wezwał do świętowania rocznicy proklamowania Białoruskiej Republiki Ludowej tych, którzy na co dzień dławią wszelkie przejawy wolności,...\n21 Mar 201920 W sobotę (23 marca) Białoruski Dom w Warszawie organizuje obchody 101. rocznicy proklamowania Białoruskiej Republiki Ludowej. Święto nazywane przez Białorusinów "Dniem Woli" obchodzone będzie też w Wilnie. Tamtejsze organizacje pozarządowe organizują marsz pamięci Konstantego Kalinowskiego. Dzień Wolności (Dzień Woli)...\n21 Mar 201900 Prezes nieuznawanego przez władze Białorusi Związku Polaków Andżelika Borys została 21 marca przesłuchana, w związku ze wszczętą przeciwko niej sprawą związaną z organizacją przez ZPB jarmarku „Grodzieńskie Kaziuki”. Jak informuje portal znadniemna.pl, funkcjonariusze milicji na dowód tego, że to prezes ZPB...


Czy dopuszczalne jest udzielenie zgody następczej na zbycie udziałów w spółce z ograniczoną odpowiedzialnością? – Kompendium Prawne\nCzy dopuszczalne jest udzielenie zgody następczej na zbycie udziałów w spółce z ograniczoną odpowiedzialnością?\n31 stycznia, 2014 przez Piotr Dziurla\nRegulacje prawne zawarte w ustawie z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych (Dz. U. 2000 nr 94 poz. 1037 z późn. zm.), dalej zwaną ksh, wprowadzają – co do zasady – swobodny obrót udziałami w spółce z ograniczoną odpowiedzialnością. Zgodnie z art. 182 ksh zbycie udziału, jego części lub ułamkowej części udziału oraz zastawienie udziału umowa spółki może uzależnić od zgody spółki albo w inny sposób ograniczyć. Obrót udziałami jest zatem nieograniczony, o ile umowa spółki nie wprowadza konieczności uzyskania zgody spółki lub nie określa innych zasad ograniczenia zbywalności. Nie jest jednakże dopuszczalne wprowadzenie takich zapisów w umowie spółki, które by zakazywały obrotu udziałami w ogóle. „Rozwiązanie przyjęte w art. 182 k.s.h. zsynchronizowane jest bowiem z art. 57 k.c. i oznacza w praktyce, że sprzeczne z ustawą będą regulacje umowne bezpośrednio lub pośrednio wyłączające zbywalność udziałów. Nie chodzi tylko o wyłączenie zbywalności wprost, ale także o takie ograniczenie zbywalności udziałów, które czyni zbycie nadmiernie utrudnionym (np. zbyt długi termin na wyrażenie zgody przez spółkę na zbycie udziałów bądź na zgłoszenie przez wspólnika chęci nabycia udziałów innego wspólnika)” (Kidyba A. [w:] Komentarz aktualizowany do art. 1-300 ustawy z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych; pkt 3; LEX; 2013)\nJeżeli zatem umowa spółki stanowi, iż „zbycie udziałów uzależnione jest od zgody spółki” stosuje się przepisy art. 182 ksh § 3-5, chyba że wspólnicy zawarli w umowie spółki inne zasady dotyczące udzielenia zgody przez spółkę.\nW przypadku wprowadzenia do umowy regulacji kodeksowej, zgody udziela zarząd w formie pisemnej. W sytuacji, gdy zarząd odmówi wyrażenia zgody, sąd rejestrowy może zastępczo wyrazić zgodę na zbycie, jeżeli istnieją ważne powody. W tej sytuacji, spółka może w terminie wyznaczonym przez sąd rejestrowy przedstawić innego nabywcę, a w razie braku porozumienia cenę nabycia i termin jej zapłaty ustala sąd rejestrowy na wniosek wspólnika lub spółki, po zasięgnięciu, w miarę potrzeby, opinii biegłego. Z kolei jeżeli wskazana przez spółkę osoba nie uiściła ceny nabycia w wyznaczonym terminie, wspólnik może rozporządzać swobodnie swoim udziałem, jego częścią lub ułamkową częścią udziału, chyba że nie przyjął oferowanej zapłaty.\nNiezależnie od powyższego, zgodnie z treścią art. 182 ksh wspólnicy mogą w dowolny sposób ograniczyć zbycie udziałów wprowadzając np. wymóg podjęcia uchwały przez Nadzwyczajne Zgromadzenie Wspólników wyrażającej zgodę na zbycie udziałów przez wspólnika na określonych warunkach lub zastrzegając na rzecz pozostałych wspólników prawo pierwokupu lub prawo pierwszeństwa w nabyciu udziałów od wspólnika, który zamierza ze spółki wystąpić.\nW tym miejscu pojawia się pytanie, co w sytuacji, gdy jeden ze wspólników dokona zbycia udziałów bez wymaganej zgody ze strony spółki?\nDoktryna stoi na wspólnym stanowisku, iż udzielenie następczej zgody na zbycie udziałów jest jak najbardziej dopuszczalne. Prof. A. Kidyba twierdzi, iż „Zgoda może być udzielona zarówno przed dokonaniem czynności, jak również możliwe jest następcze wyrażenie zgody„ (Kidyba A. [w:] Komentarz aktualizowany do art. 1-300 ustawy z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych; pkt 3; LEX; 2013) Z identycznym poglądem można spotkać się u przedstawicieli szkoły prof. S. Sołtysińskiego, zgodnie z którą „w razie niedochowania wymogu uzyskania zgody spółki na zbycie udziałów, czynność prawna, której przedmiotem było rozporządzenie udziałami będzie obciążona bezskutecznością zawieszona (art. 63 KC) – do czasu udzielenia zezwolenia przez spółkę. Zgoda może być bowiem udzielona zarówno przed, jak i po dokonaniu czynności rozporządzającej.” (Andrzej Szajkowski, Monika Tarska [w:] „S. Sołtysiński/ A. Szajkowski/ A. Szumański/ J. Szwaja, Kodeks spółek handlowych, Tom II, Komentarz do artykułów 151-300″, 2 wydanie, Wydawnictwo C.H. Beck, 2005, str. 328-329).\nPowyższe wielokrotnie potwierdzał Sąd Najwyższy stwierdzając, iż „umowa zbycia udziałów, zawarta bez zezwolenia spółki z o.o. (do udzielenia którego właściwe jest zgromadzenie wspólników), stanowi czynność bezskuteczną, i zarówno wobec spółki, jak i w stosunkach między stronami. Umowa taka może stać się skuteczna dopiero wtedy, gdy stosowne zezwolenie zostanie udzielone.” (Wyrok Sądu Najwyższego z dnia 7 września 1993 r., II CRN 60/93) oraz „czynność prawna dokonana bez zgody wymaganej przepisem prawa (art. 182 k.s.h.) jest czynnością niezupełną (negotium claudicans) dotkniętą tzw. bezskutecznością zawieszoną” (Wyrok Sadu Najwyższego z dnia 9 lutego 2007 r., III CSK 311/06).\nW związku z powyższym, zbycie udziałów bez zgody wymaganej zapisami umowy spółki, niesie ze sobą te konsekwencje, iż czynność prawna na podstawie której nastąpiło przeniesienie prawa do udziałów jest ważna, jednakże bezskuteczna tj. nie wywołuje skutków prawnych w stosunku zarówno do spółki jak i pozostałych wspólników. Wyrażenie zgody, o której mowa w art. 182 k.s.h., można zatem udzielić następczo w trybie art. 63 Kodeksu cywilnego. Wyrażenie takiej następczej zgody ma moc wstęczną i wywołuje skutki prawne od chwili dokonania czynności prawnej, na podstawie której nastąpiło przeniesienie udziałów.\nKategoria: prawo spółek handlowych


Jak dbać o prawidłowe nawodnienie w trakcie wysiłku? - PoTreningu.pl\nNie ulega żadnej wątpliwości, że odpowiednie spożycie płynów w sposób istotny wpływa na ogólnie pojętą kondycję psychiczna i przede wszystkim fizyczną sportowców i osób aktywnych fizycznie. Kwestia prawidłowego nawodnienia dodatkowo zyskuje na znaczeniu w okresie około wysiłkowym, kiedy to utrata wody i elektrolitów jest nasilona, a zapotrzebowanie na płyny rośnie. Z niniejszego poradnika dowiesz się ile i co pić w trakcie wysiłku.\nOdwodniony nie jesteś sobą\nJuż stosunkowo niewielkie odwodnienie będące skutkiem niedostosowania spożycia płynów do bieżących potrzeb organizmu może w sposób istotny odbić się zdolnościach wysiłkowych oraz na samopoczuciu. Kwestia ta może mieć szczególne znaczenie w trakcie trwania zawodów – zaniedbania w tej materii skutkują uzyskiwaniem gorszych wyników. W przypadku gdy dojdzie do odwodnienia, poważnie zagrożona jest nie tylko „pozycja na mecie”, ale także prawidłowe funkcjonowanie układu krążenia i przesyłanie impulsów nerwowych, co w skrajnych wypadkach może prowadzić do bardzo poważnych konsekwencji zdrowotnych. Nie ulega wątpliwości, że zadbanie o odpowiednie nawodnienie w trakcie wysiłku jest kwestią najwyższej wagi. Pojawia się więc pytanie: jak o nie zadbać?\nCzy wystarczy po prostu gasić pragnienie?\nW przypadku osób o niskiej i średniej aktywności fizycznej, zazwyczaj nie ma potrzeby precyzyjnego odmierzania dziennej dawki płynów czy stosowania jakiś specjalnych strategii okołowysiłlkowych. Jeśli dieta zbilansowana jest w sposób w miarę prawidłowy, to tak naprawdę wystarczy polegać na sygnałach wysyłanych przez organizm, czyli pić wtedy gdy pojawia się pragnienie, starając się jednocześnie by nigdy nie było ono zbyt silne. Należy pamiętać o tym by pić przed, w trakcie i po wysiłku, ale na dobrą sprawę wystarczy po prostu nie ignorować choćby lekkiego uczucia pragnienia i mieć pod ręką mineralną wodę. W ten sposób możliwe jest utrzymanie prawidłowego poziomu nawodnienia u osób trenujących rekreacyjnie.\nW przypadku sportowców i osób ciężko trenujących sprawa jest bardziej skomplikowana i wymaga podjęcia odpowiednio zaplanowanych działań. Ważne jest nie tylko ustalenia odpowiedniej dawki płynów, ale także właściwy dobór napojów. W innym wypadku proces nawodnienia może nie przebiegać w sposób optymalny.\nZapotrzebowanie na płyny w trakcie trwania aktywności fizycznej\nUstalenie precyzyjnego zapotrzebowania na wodę w trakcie wysiłku do zadań łatwych nie należy. W grę wchodzi tutaj szereg czynników, które należy wziąć pod uwagę. Za szczególnie istotne uznaje się przede wszystkim rodzaj aktywności fizycznej i związany z nią wydatek energetyczny oraz wilgotności i temperaturę powietrza. Przykładowo w trakcie zwykłego marszu odbywającego się na równym terenie przy temperaturze powietrza wynoszącej 23 - 24°C i przy wilgotności oscylującej w granicy około 50% organizm potrzebuje około 250 - 300ml wody na godzinę. W przypadku biegu w tempie 4 min/km zapotrzebowanie na płyny jest nawet czterokrotnie wyższe. Jeśli bieg odbywał się przy wilgotności powietrza sięgającej 100%, podaż płynów trzeba byłoby zwiększyć jeszcze co najmniej o połowę nawet do dwóch litrów na godzinę. Jeśli wraz ze wzrostem wilgotności wzrosłaby temperatura, potrzeby ustrojowe byłyby jeszcze wyższe, aż przy pewnym pułapie niemożliwe stałoby się wykonywanie intensywnego wysiłku.\nSamodzielne określanie należytej podaży płynów w trakcie wysiłku\nW praktyce zaleca się by sportowcy trenujący i startujący w naszych warunkach klimatycznych spożywali około 400 do 600ml płynów w ciągu 90 – 120 min przed wysiłkiem fizycznym, następnie przyjmowali około 150 – 350ml co 15 – 20min jego trwania, a po jego zakończeniu przyjęli dodatkowo 900 – 1350ml płynu na każdy kilogram utraconej masy ciała. Warto ważyć się przed i po treningu i dokonywać stosownych wyliczeń, ujmując w rozrachunku dawkę wypitych w trakcie wysiłku płynów. Przykładowo jeśli po sesji treningowej Twoja masa ciała obniża się o kilogram, a w trakcie wysiłku wypiłeś 700ml wody, to całkowita utrata płynów wynosiła u Ciebie 1,7 litra. Możesz tę ilość podzielić sobie przez czas trwania wysiłku i będziesz wiedzieć ile potrzebujesz płynów w danej jednostce czasu, którą może być np. kwadrans.\nKwestia jakościowego doboru płynów jest równie ważna co kwestia dostarczania odpowiedniej ich ilości. W przypadku osób trenujących rekreacyjnie znakomicie sprawdzać się będzie woda, najlepiej o średniej lub wysokiej mineralizacji. Kiedy jednak treningi są częste i intensywne lub długotrwałe, to takie rozwiązanie może okazać się niewystarczające. Należy mieć na uwadze, iż organizm w trakcie wysiłku traci nie tylko wodę, ale również elektrolity takie jak sód oraz – w pewnym stopniu – potas. Napoje pite w przypadku dużych obciążeń wysiłkowych powinny zawierać przynajmniej pierwszy z wymienionych pierwiastków, w innym wypadku może dojść do stanu zwanego hiponatremią, który może wiązać się z zagrożeniem zdrowia, a nawet – życia!!! Dobrze także jak napój zawiera pewna dawkę węglowodanów, (stanowiących źródło energii dla organizmu w trakcie wysiłku), a także – wg niektórych źródeł – symboliczną ilość białka (ok. 1%).\nSkład napoju a tempo opróżniania żołądka\nSkład napoju ważny jest nie tylko ze względu na konieczność uzupełnienia poziomu elektrolitów i substratów energetycznych, ale także w kontekście szybkości procesu nawadniania, które związane jest z tempem opróżniania żołądka oraz wchłaniania wody i pozostałych składników w dalszych odcinkach przewodu pokarmowego. W tym kontekście znaczenie ma z jednej strony objętość spożywanego napoju, oslomalność (czyli zawartość składników osmotycznie czynnych w danym roztworze), a także – uwaga – jego temperatura.\nWarto sobie zapamiętać kilka ważnych zasad:\n- picie zbyt dużych ilości płynów na raz skutkować może nie tylko brakiem równowagi w tempie opróżniania żołądka, ale także powodować dyskomfort ze strony przewodu pokarmowego związany z zaburzeniem jego motoryki. Stąd też raczej zaleca się pić mniejszymi porcjami, a częściej, niż spożywać na raz duże dawki płynów w dłuższych dostępach czasowych;\n- im wyższa osmolalność napoju, tym wolniej opuszcza on żołądek. Osmolalność uzależniona jest nie tylko od abstrakcyjnie pojętej dawki składników osmolalnie czynnych, ale także ich masy cząsteczkowej. Przykładowo za optymalne stężenie węglowodanów uznaje się takie, które mieści się w przedziale od 5 do 10%, przy czym jeśli bazą napoju jest niskocząsteczkowa glukoza, to należy trzymać sie raczej dolnej granicy przedziału, gdybyśmy chcieli bazować na wysokocząsteczkowych frakcjach skrobiowych, to można byłoby istotnie przekroczyć podane wartości, zachowując pożądaną osmolalność. To właśnie dlatego taką popularnością cieszą się preparaty węglowodanowe zawierające w składzie amylopektynę. Nawet w wysokich stężeniach nie wykazuje ona tendencji do tworzenia hiperosmotycznych roztworów i nie zalega na żołądku;\n- temperatura napoju jest trzecią ważną kwestią, która wpływa na tempo opróżniania żołądka. Za najbardziej optymalne uznaje się płyny letnie i chłodne (8 – 16 °C, a wg niektórych źródeł 10 – 15 °C), ale nie – zimne. Jeśli spożywany płyn będzie miał bardzo niską temperaturę, to opróżnianie żołądka zostanie istotnie spowolnione, a nawadnianie – upośledzone. Zimne napoje przyjemnie się pije, ale w kontekście uzupełniania płynów nie stanowią optymalnego rozwiązania.\nPowyżej opisane aspekty maja szczególne znaczenie w przypadku sportowców i osób obciążonych dużym wysiłkiem fizycznym. Osoby biegające rekreacyjnie po parku, czy wykonujące trzy razy w tygodniu niezbyt wymagający trening siłowy nie muszą przyjmować specjalnych napojów ani stosować zaawansowanych strategii oceny i optymalizacji procesu nawodnienia.\nŹródła: ACSM Position Stands. Exercise and Fluid Replacement. Medicine & Science in Sports & Exercise. Feb. 2007. 39:377:390. doi: 10.1249/mss.0b013e31802ca597 · Gisolfi CV, Lambert GP, Summers RW. Intestinal fluid absorption during exercise: role of sport drink osmolality and [Na+]. Med Sci Sports Exerc. 2001 Jun;33(6):907-15


[POLSAT] Twoja Twarz Brzmi Znajomo - Strona 192 - Forum media2.pl\nDzisiaj jest 06 kwie 2020, 8:17\nStrona 192 z 1249\nPost autor: wiatriwoda » 08 sie 2015, 15:05\nTak wyglądają treningi Kwiatkowskiego\nhttps://www.facebook.com/twojatwarzbrzm ... =1&theater\nPost autor: Lupus28 » 08 sie 2015, 15:12\nPierwsze zdjęcie skojarzyło mi się z Edith Piaf.\nPost autor: cfcpoland » 08 sie 2015, 16:54\nMandaryny jeszcze nikt nie miał w programie, może tym razem będzie\nPost autor: patryk.nowak » 08 sie 2015, 21:00\nPrzed chwilą był pierwszy spot programu. Są wszystkie gwiazdy, ale nie są to fragmenty występów. Nie pamiętam szczegółów, ale powiem tak - wygląda super!\nPost autor: FankaTTBZ » 08 sie 2015, 21:05\nA do zaśpiewania jej ,,słynna" piosenka ,,Every night"\nPost autor: lukaa » 09 sie 2015, 16:47\nWybaczcie ze mnie nie było tyle czasu, ale sporo spraw. Samochód, moto kupić. Jeszcze gdzieś zgubiłem kartkę z zapiskami haha\nPowiem tak, że zmian w scenografii, jury, prowadzących brak. Jedynie co to DJ Adamus już nie sypie z rękawa wikipedią Zmian także niestety nie ma aby nagrywano to płynnie.. co chwilę przerwy techniczne etc. Ogólem 1h dłużej. Pierwsza wystąpiła Kasia Glinka. Nie chce pisać kto byl kim bo znów będzie draka Takie ciekawosci proszę pisać na pw o wersje:\n1.) Kto był kim\n2.) Kto był kim i będzie w nastepnym odcinku\n3.) Kto był kim i kto będzie w następnym odcinku (razem).\n4.) Mieszać wyżej + "kto wybrał)\nWystarczy cyfra powyżej i coś tam dopisać\nMozna powiedzieć że w pierwszym odcinku przed uczestnikami wystąpi zwycięzca poprzedniej edycji czyli @Stefff. Ale akurat tego nie nagrywali wtedy. Jak dobrze się domyślaliście były "cztery osiemniastki'\ni prawdziwy Tomasz Niecik\nktóry pożyczył bolida do teledysku. Troche słabo wyszło twarz taka bardzo sztuczna (kobieta). i siedziała tylko na kole a nie w środku auta.\nCo tu więcej gadać ;p\nPost autor: N-O-R-O-N » 09 sie 2015, 18:22\nJa tam nie będę wysyłał wiadomości na PW, bo chcę do końca być utrzymywany w niepewności, ale i zarazem ciekawości.\nInne, mniej ważne informacje mogą być dane na forum publiczne - a ze zwycięzcą poprzedniej edycji czyli Terazzino, to dość dobry pomysł, tak samo jak z Kaśką Skrzynecką kiedyś. Oby to był bardzo dobry występ, i bardzo wystrzałowe rozpoczęcie jesiennego sezonu.\nNo i jeszcze gość specjalny, ale to taki za którym zbytnio nie przepadam... Ale wszystko jest, jak narazie - OK. .\nPost autor: wiatriwoda » 09 sie 2015, 18:40\nI dlatego wszelkie info o charakterze spoileru typu kto kim będzie, co będzie śpiewał czy opinie o zwiastunach przed emisją programu niech będą umieszczane w spoilerach.\nTo tak na przyszłość do wszystkich.\nPost autor: N-O-R-O-N » 09 sie 2015, 19:21\nAle @lukaa pisał o tym, że takie ciekawostki na PW, co według mnie - jest jeszcze lepszym pomysłem, niż "tylko" oznaczanie spoilerem ws. tego kto kim będzie, i jaką zaśpiewa piosenkę.\nPost autor: wiatriwoda » 09 sie 2015, 19:25\nTak , tak , ale chodzi też o inne wieści , niekoniecznie z nagrania, często tu pisano , widząc zwiastun np. Liszowska beznadziejna jaki fałsz , albo Stef nie do poznania i fantastycznie.\nWstrzymać się do emisji lub pisać w spoilerze wcześniej wskazując co tam jest.\nPost autor: Medyk24 » 09 sie 2015, 20:23\nJa się spytam tylko o wykonawców, w których wcielą się uczestnicy, w końcu i tak z tydzień przed premierą będą latały w telewizji i w internecie zwiastuny tego odcinka i ciężko będzie zrobić sobie z tego niespodziankę.\nPost autor: wiatriwoda » 09 sie 2015, 21:14\nTak prezentuje się Monika na treningach :\nPost autor: N-O-R-O-N » 09 sie 2015, 21:18\nKilkanaście minut temu, Polsat pokazywał spot promujący jesienny sezon TTBZ - był on, jak dla mnie, całkiem dobry - chociaż czegoś mi jednak zabrakło. Schematem mi trochę zajechało... zabrakło większej pomysłowości, ale ogólnie oceniam go na: 6/10. .\nPost autor: Jordi » 09 sie 2015, 21:20\nMam to samo zdanie. Niby zamysł okej, ale tak specjalnych emocji we mnie nie wzbudził. Widać też po nim, że na największe gwiazdy kreują Glinkę, Kasprzykowskiego i Respondka.\nNa razie mamy bardzo dobrą zapowiedź MTBM, niezłą TTBZ i przeciętną TC z Polsatu.\nPost autor: Trzeciak » 09 sie 2015, 21:52\nSpot dość podobny do fragmentu spotu Polsatu na jesień 2014 dotyczącego tego programu.


Poczta śmietnikowa – genialny wynalazek bydgoskiego ratusza | Metropolia Bydgoska\nMetropolia BydgoskaBlogiPoczta śmietnikowa – genialny wynalazek bydgoskiego ratusza\nKonstanty Dombrowicz komentuje "aferę śmieciową".\nNa zdjęciu: Worki z dokumentami wśród śmieci znalazł dziennikarz Expressu Bydgoskiego, Wojciech Bielawa.\nByła do tej pory Poczta Polska – poczta normalna, poczta lotnicza. I oto jest nowość. Poczta śmieciowa. Rzeczywiście genialny w swej prostocie i jakże tani w stosowaniu wynalazek bydgoskiego ratusza. Korespondencję skierowaną do różnych adresatów po prostu wystawiamy w worku do śmieci przed drzwi budynku i po kłopocie. Bez znaczków oczywiście bo i po co, no i jakże tanio! I tak do odbiorcy, a nawet do innych nawet nie zainteresowanych tematem osób wiadomość dotrze. To także sposób na pozbycie się uciążliwych, nachalnych petentów piszących do prezydenta setki zbędnych listów w nieistotnych przecież sprawach. Niech wiedzą, że nie należy mitrężyć czasu prezydenta i urzędników jakąś tam pisaniną i koniecznością jej czytania. Niech wiedzą i wójtowie okolicznych gminy, a i inni nie wiadomo po co marnujący papier i tusz oraz koperty jak ich zbędną pisaninę słusznie się traktuje.\nA tak poważnie – jak wynika z publikacji gazetowych na temat nowego ratuszowego pocztowego wynalazku – przekazana poprzez wystawienie za ratuszowe drzwi do publicznej wiadomości korespondencja pochodziła z najbliższego otoczenia prezydenta, a więc także od jednego czy drugiego doradcy, od jednego czy drugiego pełnomocnika. I to te osoby, w tym zastępujący rzecznika prasowego doradca Sztybel są odpowiedzialni za tę pocztową aferę. Co ma do zawartości worków na śmieci firma sprzątająca, wywożąca śmieci czy ochrona? To przecież nie pracownicy tych firm zdecydowali o zawartości opróżnionych przez nich koszy na śmieci … jak się okazuje pocztowych skrzynek na korespondencję raczej. No tak , ochrona ratusza powinna pocztę śmieciową chronić – to prawda…\nZaufanie do ważnej przecież instytucji zaufania publicznego, która nie zachowuje tajemnicy korespondencji, zostało w sposób rewelacyjny podważone. Za funkcjonowanie ratuszowych mechanizmów generalnie odpowiada jedna osoba – prezydent miasta, obecnie pan Rafał Bruski. I czy to przypadkiem nie on powinien się sam zwolnić z pracy za podważenie zaufania do Urzędu Miasta i jego organów? Za ten pocztowy wynalazek, z którego z Bydgoszczy podśmiewa się cała Polska?


Czy bezpiecznie jest uprawiać seks w 3. trymestrze ciąży? | BabyBoom\nCzy seks pod koniec ciąży nie zaszkodzi dziecku? Czy nie wywoła porodu?\nWiele par na „ostatniej prostej” w ciąży zastanawia się, czy wciąż można uprawiać seks. Czy bezpiecznie jest kochać się w 3. trymestrze ciąży? Czy to nie zaszkodzi dziecku? Czy nie wywoła porodu? Jakie pozycje są dozwolone, a czego lepiej nie praktykować?\nJeśli ciąża przebiega bez zastrzeżeń i nie jest zagrożona, seks podczas ciąży jest nie tylko dopuszczalny, ale i wskazany. To dlatego, że umacnia więź partnerów, a i działa relaksująco. Sprawia, że czujesz się szczęśliwa i bardziej spokojna.\nBliskość wpływa kojąco, a pieszczoty i łóżkowe igraszki – zdecydowanie rozluźniająco. Te chwile, kiedy jesteście razem, umacniają wasz związek. Bliskość jest bardzo ważna dla obojga partnerów.\nWspółżycie w ciąży jest atrakcyjne z wielu powodów. Okoliczności sprawiają, że można kochać się zawsze wtedy, gdy przyjdzie ochota na seks. Nie trzeba też pamiętać o zabezpieczeniu przed niechcianym zajściem w ciążę. Zdecydowanie można cieszyć się swobodą i brakiem presji.\nWarto także pamiętać, że u ciężarnej kobiety zwiększa się przekrwienie sfer erogennych, co może przekładać się na większy popęd płciowy, a zwiększona ilość wydzieliny w pochwie sprawia, że seks jest bardzo przyjemny.\nW czasie ciąży kobiety w oczach partnerów zwykle zyskują na atrakcyjności: mają piękną cerę i włosy, a także ponętnie zaokrąglone kształty. Co ciekawe zmiany w wyglądzie ciężarnej, związane między innymi z przyrostem masy ciała czy zmianą kondycji skóry, na nastrój przyszłej mamy często działają niekorzystnie (co nie sprzyja zbliżeniom).\nDlaczego jeszcze warto uprawiać seks w ciąży? Specjaliści przekonują, że kobiety, które często współżyją w ciąży, mają mniej powikłań oraz sprawniej rodzą (to zasługa lepiej wytrenowanych mięśni miednicy). Ponadto stosunki płciowe w donoszonej ciąży (po 37. tygodniu) mogą przyspieszyć poród.\nU zdecydowanej większości przyszłych mam nie istnieją przeciwwskazania do współżycia podczas ciąży. Zdarza się jednak, że jest to niemożliwe bądź niewskazane. Gdy pojawiają się jakieś wątpliwości, dolegliwości bądź niepokojące objawy, należy tę kwestię omówić z ginekologiem.\nDlaczego 3. trymestr nie sprzyja życiu seksualnemu?\nPopęd płciowy jest zwykle niski na początku ciąży, w pierwszym trymestrze, zwiększa się w drugim i trzecim trymestrze ciąży, jednak naturalną rzeczą jest, że pod koniec ciąży apetyt na seks słabnie.\nKobieta odczuwa wiele dolegliwości, które towarzyszą w końcówce ciąży, zaczyna też myśleć o porodzie. Trzeci trymestr ciąży to spory ciężar ciała i duży brzuch, które utrudniają znalezienie komfortowej pozycji (nie tylko podczas seksu). Życia nie ułatwiają typowy dla tego okresu ból kręgosłupa, częste parcie na pęcherz, obrzęk nóg, ciężki oddech, opuszczenie się brzucha, ucisk na poszczególne organy wewnętrzne oraz bezsenność i zmęczenie.\nPopęd płciowy zdecydowanie obniża się także za sprawą działania hormonu laktacyjnego. Partner również może mieć mniejszą ochotę na seks. Boi się o ciężarną partnerkę i o dziecko - nie chce im zrobić krzywdy.\nKobieta na tym etapie ciąży, ze względu na duży brzuch, czuje się niekomfortowo (szybciej się męczy, jest jej ciężko). Wzrostowi libido nie służą obawy o komfort i zdrowie dziecka, a także wizja przyspieszonego, przedwczesnego porodu, kiedy jeszcze nie czas.Jeśli chodzi o przyszłą mamę, sprawę załatwi dogodna pozycję. Jeśli chodzi o dziecko, nie martwcie się, maluch jest bezpieczny, ponieważ chronią go wody płodowe, worek owodniowy i czop śluzowy.\nJeżeli ciąża jest zdrowa, podczas stosunków płciowych nie można zaszkodzić dziecku. Jest ono chronione płynem owodniowym, błoną oraz mięśniem szyjki macicy. Także męska ejakulacja i orgazm kobiecy nie stanowią zagrożenia dla ciąży.\nPod koniec ciąży penetracja seksualna i orgazm mogą wywołać skurcze Braxtona-Hicksa. To łagodne, niegroźne skurcze pojawiające się u większości kobiety pod koniec ciąży. Zdarza się, że po współżyciu powodują długie i nieprzyjemne twardnienie brzucha.\nPod koniec ciąży, w 3. trymestrze, jak najbardziej można pozostać aktywnym seksualnie i uprawiać bezpieczny seks, pod pewnymi warunkami:\nciąża nie może być zagrożona, musi przebiegać w sposób prawidłowy,\nnależy zachować ostrożność, wybierać pozycje komfortowe i bezpieczne,\ntrzeba unikać pewnych pozycji i praktyk seksualnych.\nPozycje zalecane i dozwolone w 3. trymestrze ciąży\nNiektóre pozycje - np. klasyczna - są naturalnie eliminowane ze względu na pokaźnych rozmiarów brzuch i tkliwe piersi. Poza tym, kiedy leżysz na brzuchu, macica i dziecko mogą utrudniać krążenie krwi.\nJakie pozycje wybierać? Takie, w których partner nie ugniata brzucha przyszłej mamy i w których to ona decyduje o głębokości penetracji (np. kiedy partner leży, a kobieta siedzi na nim). Sprawdzają się także takie pozycje, w których kobieta jest mało aktywna\nW 3. trymestrze ciąży wypróbujcie takie pozycje jak:\npozycja na jeźdźca,\nPoza pozycjami, które są niekomfortowe, nie są zalecane pozycje z głęboką penetracją, a także seks oralny, gdzie stroną czynną jest mężczyzna. Może się zdarzyć, że w okolice łożyska dostanie się powietrze i wywoła zagrożenie ciąży (jest nim zator powietrzny).\nNie należy również (podczas całej ciąży) stosować akcesoriów, które miałyby być wprowadzone do pochwy. Raczej trzeba też wstrzymać się z seksem analnym, głównie ze względu na ryzyko przedostania się bakterii wywołujących zakażenia z odbytnicy do pochwy, co stanowi realne zagrożenie dla dziecka. Seks analny nie jest uważany za bezpieczny w czasie ciąży, ponieważ może również podrażniać hemoroidy i powodować dyskomfort, ból, a nawet krwawienie.\nTrzeba także uważać z pieszczotami piersi, zwłaszcza brodawek, ponieważ powodują uwalnianie oksytocyny. Hormon ten wywołuje skurcze macicy i przyspiesza rozpoczęcie porodu.\nSeks w 3. trymestrze, w zdrowej ciąży, nie może wywołać przedwczesnych skurczów porodowych i wywołać tym samym porodu. Kiedy jednak nastąpią powikłania – niestety tak. Dlaczego tak się dzieje?\nSeks uwalnia oksytocynę, hormon wywołujący i podtrzymujący akcję porodową (dlatego warto się kochać, gdy poród się opóźnia). Z kolei męskie nasienie zawiera prostaglandyny, które przyspieszają rozwieranie szyjki macicy (jeśli ciąża nie jest zagrożona, szyjka staje się wrażliwa dopiero po 38. tygodniu ciąży).\nKiedy nie wolno uprawiać seksu w 3. trymestrze ciąży?\nPrzodujące łożysko, niewydolność szyjki macicy, zatrucie ciążowe, silne skurcze w podbrzuszu lub infekcje stref intymnych to sytuacje, które stanowią przeciwwskazania do uprawiania seksu w 3. trymestrze ciąży.\nWstrzemięźliwość należy również zachować w sytuacji, gdy:\ndoszło do krwawienia z dróg rodnych,\nzdiagnozowano łożysko przodujące lub nisko schodzące (od 20. tygodnia, wcześniej to norma),\ndoszło do skrócenia szyjki macicy, odpłynięcia płynu owodniowego, szyjka macicy zaczęła się rozwierać,\nciąża zagrożona jest z innych powodów.\nPamiętaj, że jeśli w trakcie stosunku poczujesz silny ból i wystąpi plamienie lub krwawienie, natychmiast skonsultuj się z lekarzem lub położną.\nPrawdą i ... nieprawdą jest, że seks uprawiany pod koniec ciąży może przyspieszyć poród. Może, ale nie musi stać się doskonałym sposobem na zakończenie ciąży przenoszonej – jako jeden z naturalnych sposobów na…


Pulsoksymetr. Jak działa i kto powinien go używać? | Blog Gratka.pl\nStrona główna Dom i Ogród Pulsoksymetr. Jak działa i kto powinien go używać?\nFot. istockphoto.com / Pulsoksymetr. Urządzenie do badania poziomu tlenu we krwi\nPulsoksymetr – małe urządzenie badające poziom tlenu we krwi, ma być przekazywany przez Ministerstwo Zdrowia pacjentom bezobjawowym z dodatnim wynikiem badania na COVID-19. Co to za urządzenie? Jak działa i co mierzy? Dlaczego urządzenie może być bardzo pomocne w czasie pandemii?\nZOBACZ | Akcesoria medyczne\nW czasie trwania pandemii koronawirusa pulsoksymetr możę odgrywać istotną rolę, gdyż sprawdzanie parametrów krwi pozwoli oszacować, czy chory przebywający w domu potrzebuje hospitalizacji.\nStan zdrowia osób, u których nie występują objawy lub są one łagodne, będzie monitorowany dzięki pulsoksymetrowi – wszystko po to, żeby odciążyć szpitale i placówki medyczne – mówi Minister Zdrowia Adam Niedzielski\nMinister dodał na konferencji prasowej 3. listopada 2020 r., że pulsoksymetry trafią do wskazanych przez lekarzy pacjentów za pośrednictwem Poczty Polskiej. Pierwsza ”partia” takich urządzeń trafiła już do Małopolski. Adam Niedzielski poinformował, że w tym regionie zostanie rozdanych 1500 pulsoksymetrów.\nPulsoksymetr jest urządzeniem elektronicznym pozwalającym na kontrolowanie saturacji krwi, czyli jej wysycenia tlenem. Nasycenie tlenem krwi powinno wynosić w zależności od wieku, wagi oraz kilku innych czynników od 93 do 99 proc. Gdy wynik saturacji okazuje się niższy, może to być sytuacja gdy występuje duszność. Dodatkowo może to być symptomem zatorowości płucnej.\nDo użytku domowego przeznaczone są dwa rodzaje pulsoksymetrów: nadgarstkowy i napalcowy (czasem też taki do nałożenia na małżowinę uszną). Ich obsługa nie jest trudna: wystarczy nałożyć sprzęt na palec bądź nadgarstek. Na wielu pulsoksymetrach występuje też obok pomiaru tlenu druga cyfra – wynik pomiaru tętna. Badanie trwa kilka sekund. Ten krótki czas oraz poręczność są jego największymi atutami.\nPulsoksymetr poleca się szczególnie pacjentom z chorobami układu oddechowego, serca, nadciśnieniem, cukrzycą, kobietom ciężarnym, pacjentom wymagającym stałej opieki oraz sportowcom.\nAktualnie, projekt przekazywania chorym pulsoksymetrów przez Ministerstwo Zdrowia nie jest jeszcze konkretnie przestawiony. Nie wiadomo np. kto będzie odpowiadać za dystrybucję sprzętu chorym. W planach jest stworzenie rządowego centrum monitoringu, które będzie odczytywać zapisy z pomiarów.\nMożna jednak takie urządzenie kupić w aptece lub za pośrednictwem serwisów aukcyjnych. Koszt zakupu pulsoksymetru na użytek domowy to od kilkudziesięciu do kilkuset złotych.\nLekarze podpowiadają, że pulsoksymetr warto mieć w domu nawet wtedy, gdy czujemy się zdrowi – warto wówczas badać sobie od czasu do czasu poziom saturacji we krwi. Będzie to poziom do którego będzie można się odnieść przy badaniach podczas choroby.\nPoprzedni artykułProdukcja świec w Europie. Polska liderem\nNastępny artykułNowe obostrzenia w Polsce. Zamknięte szkoły i galerie handlowe\nSzkodniki w ogrodzie. Jak z nimi walczyć?