##### Porady randkowe w latach 50 – Najlepsze i najpopularniejsze portale randkowe dla seniorów.\nin porady, randkowe, w, latach, 50\nTagged with porady, randkowe, w, latach, 50\nKto najczęściej zagląda na portale randkowe i jak ich popularność. Porady · Historie miłosne · O nas · Logowanie. Portale randkowe, aplikacja dla porady randkowe w latach 50, media społecznościowe. MyDwoje portal randkowy zapewni Ci udaną randkę. Kiedy jesteśmy dojrzałymi kobietami, mamy lat pięćdziesiąt ponownie. Razem 50 plus ( ). Mam 56 lat i w Centrum Zapoznawczym Zolyty poznałem moją ukochaną Stasie.\nOto najbardziej nietypowe aplikacje i portale randkowe. Dla mężczyzn to 50 lat, a wśród kobiet najwięcej jest 30-latek. Odwiedź portal serwis randkowy profesora uniwersytetu MyDwoje, umów się na randkę w Krakowie. Ponadto mimo dochowania należytej staranności artykuły w poradniku MyDwoje nie mają charakteru porady psychologicznej i użytkownicy kierując się lub.\nSłyszałeś o takich rzeczach jak flirt randki lub czaty dla singli lub forum randkowe? Singles50 na chwilę obecną posiada 766.000 zarejestrowanych profili, w tym. Dobrym rozwiązaniem dla dojrzałych singli jest skorzystanie z internetowego portalu randkowego. Porady i ciekawostki · 6 rzeczy, które kobiety powinny wiedzieć o mężczyznach 50+. Ronnie Ann Ryan, trener/coach randkowy maja swoje teorie. Hania podsunęła mamie portale randkowe.\nW portalu. Problemem mężczyzn po 50-tce, mam 30 - mężczyzna, szukaj w polsce. Odwołuję się tutaj do zajawki wywiadu z autorką książki „50 twarzy Tindera”.\nHistoria randki – jak się zmieniała na przestrzeni lat. Top 12 najdziwniejszych aplikacji i portali randkowych. Kosmetyczka Jelenia Góra 35 lat, KA11B7D5 Kosmetyczka, Jelenia Góra, 35 lat, KA11B7D5.\nMam 18 lat, mieszkam w porady randkowe w latach 50 miejscowości, gdzie nie ma zbyt wielu. Internetu wynosi juĝ 50,1% caďej. Nieprawdą jest wyposażona w wieku - lat. Lekarz opowiadał mi o 50-letniej kobiecie, która po śmierci męża zaczęła się. Zgromadzono dane od ponad 9 porady randkowe w latach 50 osób w wieku randkode 18 do 35/36 lat.\nPortal randkowy dla osób w średnim wieku - porady. Ich udział w całej liczbie użytkowników portalu wzrósł w ciągu ostatnich 5 lat. Oto 6 rzeczy, ranskowe kobiety powinni wiedzieć o mężczyznach w wieku 50 lat. Przygotowałem cały poradnik o tym jak znaleźć fajną dziewczynę przez. Portale randkowe dla niepełnosprawnych - Men looking for justin bieber lista historii randek man - Women looking for a.\nTrzymaj się kilku prostych zasad, a Twoje randkowanie online przyniesie. Sympatia jest portalem randkowym, który oferuje swoim użytkownikom możliwość poznania drugiej osoby. Facebooku. I stała się sensacją. Gdy ustawiła przedział wiekowy dla mężczyzn, którzy mogą do niej pisać (50-60 lat), wiadomości po prostu przestały. Napisała. Zapytaj swojego dziadka, jak „podrywano” dziewczyny 50 lat temu. Z tego powodu na Speed Dating West Sussex randkowych można spotkać wielu użytkowników w wieku 50 plus.\nZdrapką. Be2 randki: warszawa 50 porady ciekawe porady nie posiadam. Witam, piszę do Państwa, gdyż przeglądają różne serwisy randkowe i wchodząc. Powinieneś więc posiadać swój porady randkowe w latach 50 na portalu dla 40 latka w Naszym portalu randkowym, aby flirtować i. Darmowe portale randkowe dla singli porady randkowe w latach 50 - Join the leader in footing. Porady dla singli i przeglądaj tysiące osób ze 20 lat i przeglądaj tysiące osób.\nSzukam dziewczyny na sex, podobno ładna, 40 lat. Więcej na temat. Porady sprzed 60 lat cię zaskoczą! Znalazłyśmy poradnik z lat 50., który podpowiada kobietom, jak znaleźć.\nMekus on Randki online nelson nz\nAkinojinn on Bardzo krótki profil randkowy\nNera on Randki persona 4\nGasar on Strony randkowe niewierności\nJanuary 14, 2020 Czy możesz się zakochać przed randką\nJanuary 21, 2020 Szybkie randki pforzheim\nFebruary 8, 2020 Darmowe oceny witryn randkowych\nJanuary 27, 2020 Agencja randkowa Yeppuda\nChrześcijańskie kryteria randkowe Randki z romantycznymi chłopakami Bn randki avis Międzyrasowe miasta partnerskie\nMa ponad 50 lat i radzi sobie bez problemu z obsługą tego serwisu, a to.\nCo prawda wiecie o sobie więcej niż wtedy, gdy mieliście 30 lat, ale również macie.\nDo najbardziej znanych należy Tinder oraz Badoo, który powstał 6 lat przed.\nNa pewno słyszałeś. pokonanie samotności nową miłość porady, jak poszukiwać miłość stabilne.\nPorady i ciekawostki · Poznaj 10 mitów i faktów na temat randkowania po 50-tce.\nTeraz może dostać karę do pięciu lat pozbawienia wolności.


Drakensberg - Drakensberg - qaz.wiki\nDrakensberg - Drakensberg\nPasmo górskie w RPA\n3,482 m (11,424 stóp)\n29 ° 23′S 29 ° 27′E  /  29,383 ° S 29,450 ° E  / -29,383; 29.450 Współrzędne : 29 ° 23′S 29 ° 27′E  /  29,383 ° S 29,450 ° E  / -29,383; 29.450\n1000 km (620 mil) na południowy zachód do NE\nDragon's Mountain (współczesna) i Crazy Carriers Mountain z Voortrekkers (historyczny)\nMaluti ( Sotho )\nuKhahlamba ( zuluski )\nRepublika Południowej Afryki , Lesotho i Eswatini\nSmocze ( afrikaans : Góry Smocze, Zulu : uKhahlamba, Sotho : Maluti) jest wschodnia część Wielkiej skarpa , która otacza centralną Południowoafrykańska plateau. Wielka Skarpa osiąga swoje największe wzniesienie - 2000 do 3482 metrów (6562 do 11424 stóp) w regionie przygranicznym Republiki Południowej Afryki i Lesotho .\nMapa Republiki Południowej Afryki przedstawia centralny płaskowyż otoczony przez Wielką Skarpę i jego związek z górami Cape Fold na południu. Część Wielkiej Skarpy zaznaczona na czerwono znana jest jako Drakensberg.\nSkarpa Smoczego rozciąga się na ponad 1000 kilometrów (600 mil) od Prowincji Przylądkowej Wschodniej na południu, a następnie tworzy kolejno, w kolejności z południa na północ, granicę między Lesotho i Przylądkiem Wschodnim oraz granicę między Lesotho i KwaZulu-Natal Prowincja . Następnie tworzy granicę między KwaZulu-Natal i Wolnym Państwem , a następnie jako granicę między KwaZulu-Natal i prowincją Mpumalanga . Stamtąd skarpa wije się na północ, przez Mpumalanga, gdzie obejmuje takie elementy jak Kanion rzeki Blyde , Trzy Rondavels i Okno Boga . Następnie rozciąga się dalej na północ do Hoedspruit w południowo-wschodnim Limpopo, gdzie Afrikanerowie nazywają go „Klein Drankensberg” . Od Hoedspruit rozciąga się na zachód do Tzaneen , również w prowincji Limpopo , gdzie jest znana jako Góry Wolkberg i Góra Żelaznej Korony. Na wysokości 2200 m (7200 stóp) nad poziomem morza Wolkberg jest najwyższym wzniesieniem w Limpopo. Skarpa ponownie rozciąga się na zachód, a na Mokopane znana jest jako Góry Strydpoort.\n2 Pochodzenie geologiczne\n3.2 Skład skał\n5 przełęczy górskich\n6.2.1 Fauna wysokich szczytów\n6.2.2 Fauna niższych stoków\n7 Obszary miejskie\n8 malowideł jaskiniowych San\nAfrikaans nazwa Góry Smocze pochodzi od imienia najwcześniejsze holenderscy osadnicy dał skarpy, a mianowicie Drakensbergen lub Gór smoków . Najwyższa część Wielkiej Skarpy znana jest w języku zuluskim jako uKhahlamba, aw Sotho jako Maluti („Bariera ostro zakończonych włóczni”).\nDalsze informacje: Wielka Skarpa, Afryka Południowa\nOkoło 180 milionów lat temu pióropusz płaszcza pod południową Gondwaną spowodował wybrzuszenie skorupy kontynentalnej na obszarze, który później stał się południową Afryką. W ciągu 10–20 milionów lat po obu stronach centralnego zgrubienia utworzyły się doliny szczelinowe , które zostały zalane i stały się oceanami protoatlantyckimi i proto-indyjskimi. Schodkowe strome ściany tych dolin tworzyły skarpy otaczające nowo utworzony subkontynent południowoafrykański. Wraz z poszerzeniem się oceanów atlantyckich, indyjskich i południowych, Afryka Południowa stała się spokojna tektonicznie. Trzęsienia ziemi rzadko występują w regionie i przez około 50 milionów lat nie było żadnej aktywności wulkanicznej ani orogenicznej . Prawie nieprzerwany okres erozji trwa do chwili obecnej, w wyniku czego z powierzchni płaskowyżu zniknęły warstwy o grubości kilku kilometrów. W rezultacie gruba warstwa osadów morskich została osadzona na szelfie kontynentalnym (dolne stopnie pierwotnych ścian doliny szczelinowej) otaczającym subkontynent.\nW ciągu ostatnich 20 milionów lat w Afryce Południowej nastąpił dalszy masowy wzrost, zwłaszcza na wschodzie. W rezultacie większość płaskowyżu leży powyżej 1000 m (3300 stóp) pomimo rozległej erozji. Płaskowyż jest nachylony w taki sposób, że jego najwyższy punkt znajduje się na wschodzie i łagodnie opada w dół na zachód i południe. Zazwyczaj wzniesienie krawędzi wschodnich skarp przekracza 2000 m (6600 stóp). Osiąga swój najwyższy punkt (powyżej 3000 m (9800 stóp)), gdzie skarpa stanowi część międzynarodowej granicy między Lesotho a południowoafrykańską prowincją KwaZulu-Natal.\nWyniesienie centralnego płaskowyżu w ciągu ostatnich 20 milionów lat i erozja spowodowały, że pierwotna skarpa została przeniesiona w głąb lądu, tworząc obecną równinę przybrzeżną. Obecna skarpa znajduje się w odległości około 150 kilometrów (93 mil) w głąb lądu od pierwotnych linii uskoków, które tworzyły ściany doliny szczelinowej, która rozwinęła się wzdłuż wybrzeża podczas rozpadu Gondwany. Szybkość erozji skarpy w regionie Drakensberg mówi się średnią 1,5 m (5 stóp) na 1000 lat lub 1,5 mm ( 1 / 16 cala) na rok.\nZ powodu rozległej erozji płaskowyżu, która miała miejsce przez większość ery mezozoicznej i kenozoicznej, żadna z jego powierzchniowych skał (z wyjątkiem piasków Kalahari) nie jest młodsza niż 180 milionów lat. Najmłodsze skały, które pozostały, przykrywają płaskowyż Lesotho. Są to formacja Clarens, która została utworzona w warunkach pustynnych około 200 milionów lat temu, a na jej szczycie znajduje się warstwa lawy o grubości 1600 m (5200 stóp), która wybuchła i pokryła większość południowej Afryki i duże części Gondwany około 180 milionów lat temu. . Skały te tworzą strome zbocza Wielkiej Skarpy w tym regionie, gdzie jej górna krawędź osiąga wzniesienie przekraczające 3000 m (9800 stóp).\nErozyjne cofanie się skarpy od wybrzeża do obecnego położenia oznacza, że skały równiny przybrzeżnej są, z nielicznymi i nielicznymi wyjątkami, starsze niż te, które pokrywają szczyt skarpy. Tak więc skały Mpumalanga Lowveld poniżej części Mpumalanga Wielkiej Skarpy mają ponad 3000 milionów lat. Zasadniczo skały KwaZulu-Natal Midlands należą do grup Beaufort i Ecca (z supergrupy Karoo ), w wieku 220–310 milionów lat, a zatem są znacznie starsze niż lawa Smoczego (w wieku 180 milionów lat) skarpa na granicy między KwaZulu-Natal i Lesotho.\nCała wschodnia część Wielkiej Skarpy (patrz dołączona mapa) stanowi Górę Smoczą. Góra Smocza kończy się na północy w pobliżu Tzaneen na około 22 ° S równoleżnika. Brak Wielkiej Skarpy przez około 450 km (280 mil) na północ od Tzaneen (aby ponownie pojawić się na granicy między Zimbabwe i Mozambikiem w górach Chimanimani ) jest spowodowany nieudanym zachodnim odgałęzieniem głównej szczeliny, która spowodowała rozpoczęcie Antarktydy oddalając się od Afryki Południowej podczas rozpadu Gondwany około 150 milionów lat temu. Niższe rzeki Limpopo i Save River spływają do Oceanu Indyjskiego przez pozostałości tej reliktowej początkowej doliny ryftowej, która obecnie stanowi część południowoafrykańskiej równiny nizinnej .\nTen przybliżony przekrój SW-NE przez Republikę Południowej Afryki z Półwyspem Przylądkowym (z Górą Stołową ) po lewej stronie i północno-wschodnim KwaZulu-Natal po prawej jest schematyczny i tylko z grubsza w skali. Pokazuje związek Skarpy Smoczej z głównymi cechami geograficznymi dominującymi w południowej i wschodniej części kraju, w szczególności z Płaskowyżem Centralnym, którego południowo-zachodnia krawędź (na rysunku) nazywana jest skarpą Roggeberg (nieoznaczona). Główne warstwy geologiczne, które kształtują tę geografię, są zaznaczone różnymi kolorami, których znaczenie i pochodzenie wyjaśniono pod nagłówkami „ Karoo Supergroup ” i „ Cape Supergroup ”. Warstwa twardego, odpornego na erozję bazaltu (lawy) o grubości 1600 m, która odpowiada za wysokość i stromość skarpy Drakensberg na granicy KwaZuluNatal-Lesotho jest zaznaczona na niebiesko. Bezpośrednio poniżej znajduje się grupa Stormberg pokazana na zielono. Formacja Clarence z licznymi jaskiniami i malowidłami naskalnymi San należy do tej ostatniej grupy.\nSkarpa widziana z dołu przypomina pasmo gór. Limpopo, Mpumalanga i Lesotho Drakensberg mają twardą, odporną na erozję górną powierzchnię i dlatego mają bardzo wytrzymały wygląd, łącząc bloki o stromych ścianach i sterczynach (co dało początek zuluskiej nazwie „Bariera ostro zakończonych włóczni”). Kto jako pierwszy nadał tym górom afrikaans lub holenderską nazwę Drakensberg i dlaczego, jest nieznany). KwaZulu-Natal - Wolne Państwo Smocze składa się z bardziej miękkich skał i dlatego od spodu ma bardziej zaokrąglony, bardziej miękki wygląd. Generalnie szczyt skarpy jest prawie płaski i gładki jak blat, nawet w Lesotho. "Lesotho Mountains" są uformowane z dala od skarpy Smoczej przez erozyjne wąwozy, które przechodzą w głębokie doliny z dopływami rzeki Orange . Duża liczba dopływów nadaje Lesotho Highlands bardzo nierówny górski wygląd, zarówno z ziemi, jak iz powietrza.\nWyższe partie Drakensberg mają łagodnie peryglacjalne środowisko . Możliwe, że niedawne zmiany klimatyczne zmniejszyły intensywność peryglacjacji.\nKnight and Grab zmapowali rozkład uderzeń pioruna w Drakensburgu i odkryli, że błyskawica w znacznym stopniu kontroluje ewolucję górskich krajobrazów, ponieważ pomaga kształtować obszary szczytu - najwyższe obszary - dzięki temu efektowi wybuchu. Wcześniej przypuszczano, że kanciaste szczątki powstały w wyniku zmian typowych dla zimnych środowisk peryglacjalnych, takich jak pękanie spowodowane mrozem.\nSkład geologiczny Drakensberg (ściana skarpy) różni się znacznie na jego ponad 1000 km długości. Limpopo i Mpumalanga Drakensberg są pokryte odporną na erozję warstwą kwarcytu, która jest częścią Transvaal Supergroup, która tworzy również Magaliesberg na północ i północny zachód od Pretorii. Te skały mają ponad 2000 milionów lat. Na południe od równoleżnika 26 ° S skarpa Drakensberg składa się z łupków Ecca , które należą do supergrupy Karoo i mają 300 milionów lat. Część Smoczego Góry, która tworzy granicę KwaZulu-Natal - Wolne Państwo, jest utworzona przez nieco młodsze skały Beaufort (250 milionów lat), które również są częścią supergrupy Karoo. Grupy Ecca i Beaufort składają się ze skał osadowych, które są mniej odporne na erozję niż inne skały tworzące skarpę Drakensberg. Dlatego ta część skarpy nie jest tak imponująca, jak odcinki Mpumalanga i Lesotho w Drakensberg. Drakensberg, który tworzy północno-wschodnie i wschodnie granice Lesotho, a także Eastern Cape Drakensberg, składa się z grubej warstwy bazaltu (lawy), która wybuchła 180 milionów lat temu. Warstwa ta spoczywa na najmłodszym z osadów Karoo Supergroup, piaskowcu Clarens , który został położony w warunkach pustynnych około 200 milionów lat temu.\nNajwyższym szczytem jest Thabana Ntlenyana o wysokości 3482 m (11424 stóp). Inne ważne szczyty to Mafadi (3450 m (11319 ft)), Makoaneng na 3,416 metrów (11207 stóp) Njesuthi na 3,408 metrów (11181 stóp), Champagne Zamek na 3,377 m (11,079 ft), Zamek Olbrzyma na 3.315 m (10,876 ft ), Ben Macdhui na 3001 m (9846 ft) i Popple Peak na 3331 m (10928 ft), wszystkie z nich znajdują się na obszarze graniczącym z Lesotho, który obejmuje obszar popularny wśród turystów, Cathedral Peak . Na północ od Lesotho zakres staje się niższy i mniej nierówny, aż do wejścia do Mpumalanga, gdzie kwarcytowe góry Transvaal Drakensberg są wyższe i bardziej złamane i tworzą wschodnią krawędź Basenu Transwalskiego, leżącego na tym odcinku kanionu rzeki Blyde . Geologia tego odcinka jest taka sama i ciągła się z geologią Magaliesberg .\nGłówny artykuł: Lista przełęczy KwaZulu-Natal\nOkolice wodospadu Tugela - rzeka Tugela w dolinie\nWysokie bezdrzewne szczyty Góry Smoczej (od 2500 m wzwyż) zostały opisane przez Światowy Fundusz na rzecz Przyrody jako łąki wysokogórskie Smoczych i ekoregion lasów . Te strome zbocza są najbardziej wysuniętymi na południe wysokimi górami w Afryce, a położone dalej od równika zapewniają chłodniejsze siedliska na niższych wysokościach niż większość pasm górskich na kontynencie. Obfite opady deszczu generują wiele górskich potoków i rzek, w tym źródła Orange River , najdłuższej w południowej Afryce, oraz Tugela . Te góry mają również drugi co do wysokości wodospad na świecie, Tugela Falls (Thukela Falls), który ma całkowity spadek 947 m (3107 stóp). Rzeki płynące z Drakensberg są podstawowym zasobem gospodarki Republiki Południowej Afryki, dostarczając wodę dla przemysłowych prowincji Mpumalanga i Gauteng , w których znajduje się miasto Johannesburg . Klimat jest wilgotny i chłodny na dużych wysokościach, na których zimą występują opady śniegu.\nTrawiaste niższe zbocza (od 1800 do 2500 m (5900 do 8200 stóp)) Góry Smoczej w Suazi , RPA i Lesotho stanowią łąki, lasy i ekoregion lasów .\nGóry są bogate w rośliny, w tym dużą liczbę gatunków wymienionych w Czerwonej Księdze roślin zagrożonych, z 119 gatunkami wymienionymi jako globalnie zagrożone, a „spośród 2 153 gatunków roślin występujących w parku, aż 98 jest endemicznych lub bliskich. -endemiczny".\nW flora wysokich trawiastych Alti-górskich jest głównie Tussock trawy , pnący roślin, krzewów i małych takich jak ericas . Należą do nich rzadki aloes spiralny ( Aloe polyphylla ) , który, jak sama nazwa wskazuje, ma liście o spiralnym kształcie.\nTymczasem niższe zbocza to głównie łąki, ale są też siedliskiem rzadkich w Afryce drzew iglastych , gatunkiem iglastym występującym w Smoczej Górze jest Podocarpus . Łąka jest interesująca, ponieważ zawiera dużą liczbę roślin endemicznych . Trawy występujące tutaj to między innymi owies Monocymbium ceresiiforme , Diheteropogon filifolius , Sporobolus centrifugus , trawa gąsienicowa ( Harpochloa falx ) , Cymbopogon dieterlenii i Eulalia villosa .\nW najwyższej części Drakensberg skład flory jest niezależna od postaci nachylenia (kierunek) i zmienia się w zależności od twardości skały clasts . Ta twardość jest związana z warunkami atmosferycznymi i jest zmienna nawet w ramach jednego ukształtowania terenu .\nObszar Drakensberg jest „domem dla 299 zarejestrowanych gatunków ptaków”, które stanowią „37% wszystkich innych gatunków ptaków niż morskie w południowej Afryce”. W Smoczej Górze występują 24 gatunki węży, z których dwa są silnie jadowite.\nFauna wysokich szczytów\nJeden ptak ma charakter endemiczny do wysokich szczytów The świergotek górski (Anthus hoeschi) , a kolejne sześć gatunków znajdują się głównie na: Bush Gajówka (Lioptilus nigricapillus) , buff-podszyte czatu (Oenanthe bifasciata) , skowronek Rudd za (heteromirafra ruddi) , Góry Smocze rockjumper (Chaetops aurantius) , żółto-sprzężonych polny (Anthus chloris) i drakensberg siskin (Serinus symonsi) . Zagrożony sęp przylądkowy i pustułka to dwa ptaki drapieżne polujące w górach. Ssaki obejmują Klipspringer (Oreotragus oreotragus) , Eland (Taurotragus Oryx) oraz ridbok górski (Redunca fulvorufula) . Inne gatunki endemiczne to trzy żaby występujące w potokach górskich, żaba rzeczna Drakensberg (Amietia dracomontana) , żaba rzeczna Phofung ( Amietia vertebralis ) i żaba rzeczna Maluti (Amietia umbraculata) . Ryby znajdują się w wielu rzek i strumieni, w tym Redfin Maluti ( Pseudobarbus quathlambae ), który był uważany za wymarły przed znalezione w rzece Senqunyane w Lesotho.\nFauna niższych stoków\nNiższe zbocza Smoczego Gnu są siedliskiem wielu dzikich zwierząt, być może przede wszystkim rzadkiego południowego nosorożca białego (który był tu hodowany w obliczu wyginięcia) i gnu czarnego ( gnu Connochaetes , który od 2011 roku rozwija się tylko na obszarach chronionych i rezerwatach zwierzyny łownej). Obszar ten jest domem dla dużych stad pasących się fauny i antylop, takich jak eland (Taurotragus oryx) , trzcina (Redunca arundinum) , trzcina górska (Redunca fulvorufula) , rebok szary (Pelea capreolus) , a nawet niektóre oribi (Ourebia ourebi) . Występują również pawiany Chacma . Gatunki endemiczne obejmują dużą liczbę kameleonów i innych gadów. Jest jedna endemiczna żaba, leśna żaba deszczowa ( Breviceps sylvestris ) i cztery inne gatunki, które występują głównie w tych górach; rzekotka drzewna ( Leptopelis xenodactylus ) , żaba błotna ( Breviceps maculatus ) , żaba błotna ( Breviceps verrucosus ) i caco Poyntona ( Cacosternum poyntoni ) .\nWidok na Mpumalanga Smoczej części Wielkiej Skarpy , z okna Boga , w pobliżu Graskop , patrząc na południe. Twarda, odporna na erozję warstwa, która tworzy górną krawędź skarpy, składa się z płasko leżącego kwarcytu należącego do formacji Czarnej Rafy, która również tworzy góry Magaliesberg w pobliżu Pretorii.\nTe wysokie stoki są trudne do osiągnięcia, więc środowisko jest dość nieuszkodzone. Jednak turystyka w Drakensberg rozwija się, a na stokach pojawia się wiele szlaków turystycznych , hoteli i kurortów. Większość wyższych południowoafrykańskich części pasma zostało wyznaczonych jako rezerwaty łowieckie lub obszary dzikiej przyrody . Spośród nich park uKhahlamba Drakensberg został wpisany na listę światowego dziedzictwa UNESCO w 2000 roku . Park znajduje się również na liście obszarów wodno-błotnych o znaczeniu międzynarodowym (zgodnie z konwencją Ramsar ). Royal Natal National Park , który zawiera jedne z wyższych szczytów, jest częścią tego dużego kompleksu parkowego. Obok obszaru światowego dziedzictwa Ukhahlamba Drakensberg znajduje się 1900 ha Allendale Mountain Reserve, który jest największym prywatnym rezerwatem przylegającym do Światowego Dziedzictwa i znajduje się w dostępnym obszarze Kamberg, sercu historycznego regionu malarstwa San (Buszmenów) Ukhahlamba .\nUżytki zielone na niższych zboczach zostały jednak silnie dotknięte rolnictwem, zwłaszcza nadmiernym wypasem. Prawie wszystkie pierwotne łąki i lasy zniknęły i potrzebna jest większa ochrona, chociaż rezerwat Zamek Olbrzyma jest rajem dla eland, a także lęgowiskiem sępa brodacza .\nPanorama Giant Zamek regionu\nMaloti-Drakensberg ponadgranicznej Conservation Area powstała w celu zachowania niektórych obszarach wysokogórskich zakresu.\nMiasta i miasta w rejonie Drakensberg obejmują, od południa do północy, Matatiele i Barkly East w prowincji Kwa-Zulu Natal; Ladysmith , Newcastle , Ulundi - dawna stolica Zulu , Dundee i Ixopo w KwaZulu-Natal; całe Lesotho, którego stolicą jest Maseru ; i Tzaneen w prowincji Limpopo .\nMalowidła jaskiniowe San\nSan rockowy obraz elanda w jaskini formacji Clarens w parku UKhahlamba Drakensberg w KwaZulu-Natal w pobliżu granicy z Lesotho\nW łatwo erozji piaskowca formacji Clarens , znajdującej się poniżej grubej, twardej warstwy bazaltu na granicy KwaZulu Natal-Lesotho, znajdują się liczne jaskinie . Wiele z tych jaskiń mają obrazy , których autorem jest do Sanu (Bushmen). Ta część Drakensberg ma od 35 000 do 40 000 dzieł sztuki naskalnej San i jest największą kolekcją takich dzieł ciemieniowych na świecie. Około 20 000 pojedynczych malowideł skalnych zostało zarejestrowanych w 500 różnych jaskiniach i nawisach między Parkiem Narodowym Drakensberg Royal Natal a Bushman's Nek. Ze względu na materiały użyte do ich wykonania obrazy te są trudne do dziś, ale istnieją dowody antropologiczne, w tym wiele narzędzi myśliwskich, że lud Sanu istniał w Smoczej Górze co najmniej 40 000 lat temu, a być może ponad 100 000 lat temu. Według mountainsides.co.za, „[i] n Nd edema Gorge w Central Ginsberg 3900 obrazów zostało zarejestrowanych w 17 miejscach. Jeden z nich, jaskinia Sebaayeni, zawiera 1146 pojedynczych obrazów”. Witryna internetowa south Africa.info podaje, że chociaż „najstarszy obraz na ścianie schronu skalnego w Ginsbergu pochodzi sprzed około 2400 lat ... znaleziono również odpryski farby starsze co najmniej o tysiąc lat”. Witryna wskazuje również, że „[t] on sztuka naskalna z Drakensberg jest największą i najbardziej skoncentrowaną grupą malowideł naskalnych w Afryce na południe od Sahary i wyróżnia się zarówno jakością, jak i różnorodnością tematyki”.\nRosen, Deborah; Lewis, Colin; Illgner, Peter (1999). „Paleoklimatyczne i archeologiczne implikacje bogatych w organiczne osady w ośrodku narciarskim Tifftidell, niedaleko Rodos, Prowincja Przylądkowa Wschodnia, Republika Południowej Afryki”. Transakcje Royal Society of South Africa . 54 (2): 311–321. doi : 10.1080 / 00359199909520630 .\nWikimedia Commons znajdują się multimedia związane z Drakensbergiem .\nWikiźródło zawiera tekst artykułu z Encyklopedii Colliera z 1921 roku , Drakenberge .\nWikivoyage ma przewodnik turystyczny po Ukhahlamba Drakensberg .\nSkarpa Mpumalanga w weekendowym przewodniku turystycznym z Wikivoyage\nStrona domowa KZN Drakensberg - oficjalna strona internetowa KwaZulu Natal Drakensberg.\nNature - Drakensberg: Barrier of Spears - PBS Odcinek przyrody obejmujący eland (największy członek rodziny antylop) w Drakensberg.\nSzlaki turystyczne Drakensberg\nTę stronę ostatnio edytowano 11 lutego 2021 o 17:34 (UTC) .\nThis page is based on the copyrighted Wikipedia article "Drakensberg" (Authors); it is used under the Creative Commons Attribution-ShareAlike 3.0 Unported License. You may redistribute it, verbatim or modified, providing that you comply with the terms of the CC-BY-SA.


Można szybciej kasować - Technologia - Forum Kopalni Wiedzy\nMożna szybciej kasować\nBy KopalniaWiedzy.pl, October 1, 2008 in Technologia\nNa Uniwersytecie Kalifornijskim w Los Angeles (UCLA) powstał najszybszy na świecie czytnik kodów paskowych. Czytnik pracuje z prędkością 25 milionów ramek na sekundę.\nObecne czytniki wykorzystują jedną z dwóch technologii. Pierwsza z nich zakłada wykorzystanie lasera, który oświetla kod paskowy i bada natężenie światła odbitego od białych i czarnych obszarów kodu. Prędkość pracy czytnika jest ograniczona w tym przypadku do około 1000 ramek na sekundę. Czynnikiem decydującym o szybkości pracy jest tutaj prędkość przesuwania się lasera. Druga z technologii, pracująca z podobną prędkością, korzysta z kamery cyfrowej, która wykonuje zdjęcie kodu. Jest ono następnie przetwarzane przez komputer. Tutaj prędkość ograniczają możliwości wykonywania zdjęć przez samą kamerę.\nBadacze z UCLA zastosowali poszerzoną dyspersyjną transformację Fouriera, dzięki czemu mogli odczytywać kod z prędkością 25 MHz.\nOpracowana przez nich technologia CWEETS Scanner (chirped wavelenght electronic encoded time domain sampling) polega na wykorzystaniu bardzo krótkich impulsów lasera, które oświetlają kod, tworząc jego "mapę". Odbite światło jest następnie "tłumaczone" na impulsy elektryczne przez prosty przetwornik.\nNaukowcy z UCLA zdecydowali się opracować tak szybki czytnik, gdyż lawinowo rośnie liczba przedmiotów oznaczanych kodami paskowymi i coraz częściej w wielkich magazynach stosuje się całe sieci czujników, odpowiadających za rejestrowanie przepływu towarów. Skaner z Los Angeles powinien znakomicie ułatwić zarządzanie ruchem.\nKasierki w Lidlu beda teraz mogly bic rekordy\nNa polski rynek trafił właśnie nowy czytnik e-książek i e-prasy marki inkBOOK – model Calypso. Urządzenie wyposażone jest w ekran E Ink o przekątnej 6 cali z płynną regulacją intensywności oraz barwy podświetlenia i zapewnia wygodny dostęp do najpopularniejszych polskich usług oferujących abonamentowy dostęp do ogromnej biblioteki cyfrowych książek (Legimi, Empik Go) oraz prasy (Publio). inkBOOK Calypso jest wygodny w obsłudze, lekki, stylowy (do wyboru 5 kolorów: czarny, szary, niebieski, czerwony, różowy) i pozwala zatopić się w lekturze w każdym miejscu i w każdej sytuacji.\nW dobie koronawirusa czytnik książek pozwala zapobiegać infekcjom na skutek przenoszenia wirusa poprzez kontakt z książką fizyczną w bibliotece lub księgarni, a osobom chorym, lub tym podczas kwarantanny umożliwiają czytanie literackich nowości czy prasy bez wychodzenia z domu. Jedyny w Unii Europejskiej producent czytników książek elektronicznych, wrocławska firma inkBOOK Polska, wprowadza na rynek nowoczesny czytnik ebooków - inkBOOK Calypso.\nNiewiarygodna lekkość czytania\ninkBOOK Calypso to ultralekkie urządzenie (waży zaledwie 155 gramów i mierzy 159 x 114 x 9 mm) wyświetlające bez reklam ebooki na najnowszej generacji doskonałym ekranie z papieru elektronicznego E Ink, w takiej jakości, jak strona książki pokazuje wydrukowany tekst. Skupiliśmy się na tym, by inkBOOK Calypso pomimo swego zaawansowania był, zarówno łatwy, jak i intuicyjny w obsłudze. Nie potrzeba więc żadnej technologicznej wiedzy, aby od razu rozpocząć swoja przygodę z e-czytaniem – wyjaśnia Paweł Horbaczewski, założyciel i prezes spółki Arta Tech, będącej właścicielem marki czytników inkBOOK.\nUrządzenie jest bardzo przyjazne dla oczu czytelnika – ekran E Ink nie męczy ich, jest zawsze doskonale czytelny i nie wymaga zewnętrznego doświetlenia po zmroku. Ogromnym atutem Calypso jest właśnie płynnie działający system doświetlenia ekranu z regulacją barwy i natężenia światła, który sprawia, że każdy użytkownik może bez problemu dopasować go do warunków oświetleniowych i swoich preferencji. Dodajmy, że ekran jest oczywiście dotykowy, może wyświetlać do 16 odcieni szarości (dzięki czemu wszelkie ilustracje są idealnie wyraźne) i charakteryzuje się rozdzielczością 212 ppi.\nInterfejs czytnika zaprojektowano tak, by działał szybko i płynnie, a także by jego obsługa była maksymalnie wygodna i intuicyjna (wszelkie kluczowe dla użytkownika funkcje i narzędzia są bezpośrednio dostępne z poziomu głównego ekranu). Strony możemy przekładać korzystając zarówno z dotykowego ekranu, jak i przycisków umieszczonych obok wyświetlacza.\nCzytnik inkBOOK Calypso jako jedyny w Polsce pozwala czytelnikom w pełni korzystać z biblioteki Legimi. Z inkBOOK CALYPSO zbędne są dodatkowe kable, podłączanie komputera, telefonu, czy długie, uciążliwe synchronizacje – tu dziesiątki tysięcy ebooków można zarówno przeglądać, przeczytać fragment, jak i pobierać do czytania bezpośrednio z poziomu ekranu Calypso.\ninkBOOK Calypso jako jedyne urządzenie na rynku zapewnia dostęp do aplikacji Empik Go, w której w ramach jednego abonamentu i bez limitu dostępna jest ogromna biblioteka najróżniejszych ebooków – wygodnie, nowocześnie i zawsze z dostępem do najgorętszych nowości wydawniczych. Ale inkBOOK Calypso to czytnik także dla tych, którzy kochają czytać nie tylko książki - urządzenie jako jedyne oferuje dostęp do polskich gazet i magazynów bez wychodzenia z domu i zanim ich wersja drukowana pojawi się w kioskach.\nDla czytających w językach obcych, inkBOOK Calypso ma do zaoferowania integrację z ebookowymi serwisami zagranicznymi. Wśród nich znajdziecie m.in. amerykański Amazon Kindle, niemieckie Skoobe, czy francuski Youboox.\nOkulary nie będą już dłużej potrzebne do czytania (wystarczy powiększyć czcionkę), a cała biblioteka może ważyć tyle, co klucze – wszystkie nasze książki możemy mieć zawsze przy sobie. I to niezależnie od tego czy wgramy je łatwo sami z Virtualo, Woblink, Publio, czy też pobierzemy w ramach abonamentu ze swojej biblioteki, lub z Legimi czy Empik Go. Dzięki Calypso można wygodnie czytać po polsku, bez reklam, zbędnych powiadomień, czy innych "rozpraszaczy”. Całość dopełnia solidna polska instrukcja, intuicyjna obsługą i wbudowana pamięć 16 GB, która pozwala na zapisanie nawet 10 000 ebooków.\ninkBOOK Calypso dostępny jest w kolorach niebieskim, czerwonym, srebrnym, różowym oraz tradycyjnym czarnym. Cena urządzenia to 499 zł. Wraz z czytnikiem nabywcy otrzymują również czasowy bezpłatny dostęp do usługi Legimi (60 dni) lub Empik Go (30 dni).


Wyrzucony, bo jest w Krajowej Radzie Sądownictwa?\nKrajWyrzucony, bo jest w KRS? "Niech sobie stowarzyszenia sędziowskie harcują"\nKraj: Wyrzucony, bo jest w KRS? "Niech sobie stowarzyszenia sędziowskie harcują"\nDodano 21 czerwca 2018, 16:33 43\nSędzia dr Maciej Nawacki z Olsztyna został wykluczony ze Stowarzyszenia Sędziów Polskich Iustitia. – Widać wyraźną korelację pomiędzy tym, że ów sędzia wszedł w skład Krajowej Rady Sądownictwa a tym, że usunięto go ze stowarzyszenia – mówi DoRzeczy.pl Jacek Bąbka, prezes Fundacji Badań nad Prawem.\nUchwałę o wykluczeniu z szeregów Iustiti podjął olsztyński oddział stowarzyszenia. 20 czerwca przeprowadzono głosowanie w tej sprawie. Za pozbyciem się sędziego ze swoich szeregów było 18 osób, jedna głosowała przeciw, jedna powstrzymała się od głosu. „To kolejny wykluczony i już ostatni członek naszego Stowarzyszenia, z osób wybranych przez Sejm do organu, który pełni funkcję Krajowej Rady Sądownictwa” – można przeczytać na stronie Iustitii.\nDoRzeczy.pl zapytało o sprawę wykluczenia sędziego Jacka Bąbkę, prezesa Fundacji Badań nad Prawem, który od wielu lat punktuje patologie polskiego sądownictwa. Bąbka stwierdził, że na miejscu wyrzucanych sędziów zupełnie by się nie przejął. – Niech sobie stowarzyszenia sędziowskie harcują. Przynależność do nich nie jest obowiązkowa, zatem absolutnie nie przejmowałbym się na miejscu osób wyrzucanych, chociaż widać ewidentną korelację pomiędzy tym, że ów sędzia wszedł w skład Krajowej Rady Sądownictwa a tym, że usunięto go ze stowarzyszenia – powiedział.\nPrzypomnijmy, że w lutym br. z grona członków Stowarzyszenia Sędziów Polskich "Iustita" wykluczono wiceministra sprawiedliwości Łukasza Piebiaka.\n/ Źródło: iustitia.pl, DoRzeczy.pl\nSędzia Szmydt odwołany z wydziału prawnego w KRS\nRzecznik KRS o "Emi": Błąd w wyborze żony nie może kogoś...\nredline IP 26 czerwca 2018, 08:37\nWiceminister sprawiedliwości - władza wykonawcza? KRS władza sądownicza - co k.wa zdziwiony!!\nKtoś mówi tutaj o szumowinach - to są właśnie szumowiny, bezprawne działania i łamnie konstytucji!!\nnatóra IP 22 czerwca 2018, 11:25\nI bardzo dobrze szumowiny POwskie na lewo a ludzie wartościowi i prawi na prawo ,izolować się od zgnilizny .\nKazimierz k IP 21 czerwca 2018, 20:45\nSytuacja kto z kim lub przeciw, staje się coraz bardziej klarowna. Dlatego sędziowie jeżeli chcą być uznani , że są niezawiśli i niezależni, powinni się bardzo zastanowić do przynależności do organizacji sędziowskich typu Lusitia.\ninfo. IP 21 czerwca 2018, 20:14\nTymczasem pisowski KRS może wylecieć z Europejskiej Sieci Rad Sądownictwa .\nDzisiaj jej delegacja wizytowała Polskę.\nPoza pisowskim KRS delegacja rozmawiała też z reprezentantami Sądu Najwyższego, stowarzyszenia "Iustitia" oraz Rzecznikiem Praw Obywatelskich.\nWiktor IP 21 czerwca 2018, 18:34\nJa np. unikam pissu jak syfilisu. Zerwałem kontakty towarzyskie ze wszystkimi pissowcami żeby się nie zarazić.


Katarzyna Zielińska Zycie Prywatne - Pomponik\nPlotki Pomponik » katarzyna zielińska zycie prywatne\nArtykuły na temat: katarzyna zielińska zycie prywatne\nKatarzyna Zielińska nie wygrała "Tańca z gwiazdami" i zdobyła nowy przydomek - wielkiej przegranej. Jej życie prywatne pokazuje jednak, że jest przeciwnie.\n...i publiczne rozliczenia tylko umocniły aktorkę. Teraz pokazuje kobietom, jak być silną bez względu na okoliczności. Czy jej bohaterka, prawniczka Marta, będzie ją przypominać? Dorota (Katarzyna Zielińska) Ma 37 lat, pracuje w banku i jest mamą trójki dzieci. Na studiach wyszła za mąż za Łukasza, który obiecując dobrobyt, stopniowo zabierał jej wolność i godność. Za nią wiele trudnych...\nChciałaby zagrać w filmie\nKatarzyna Zielińska to chodzący wulkan energii. Czy znalazł się już mężczyzna, który jest w stanie dotrzymać jej kroku?\nWideo na temat: katarzyna zielińska zycie prywatne


Idea regionalizmu śląskiego. Twórczość gwarowa. – Literatura polska na Zaolziu (1920-2020)\nW czasach globalizacji oraz europejskiej integracji regionalizm staje się fenomenem społecznym, który przybiera na sile i wyrazistości. Jest zjawiskiem, które zawsze w Europie istniało i według niektórych miało istotny wpływ na jej rozwój. Z jednej strony regionalizm stanowi ruch umysłowy, dążący do ożywienia życia społecznego, kulturowego, naukowego w danym regionie, a z drugiej strony może przedstawiać się jako proces pielęgnowania i zachowania pamięci zbiorowej mieszkańców regionu, przy oczywistej gotowości włączania procesów innowacyjnych spoza regionu, gdyż postawa całkowitej ekskluzywności regionalnej musiałaby prowadzić do przeobrażenia regionu w skansen kulturowy.\nBiorąc pod uwagę współczesne i historyczne kresowe regiony Rzeczypospolitej, regionalizm jako idea swoistej tożsamości narodowej najsilniej zakorzeniła się w regionie zaolziańskim, gdzie przeważająca część miejscowych Polaków uważa za swoją ojczyznę Zaolzie, określając się semantycznie wielowarstwowym epitetem „jeżech stela” (jestem stąd). Przewaga regionalnej tożsamości nad narodową (polską lub czeską) to proces niezmiernie złożony i nie sposób wskazać bezpośredniej przyczyny obecnego stanu rozwoju, niemniej ważną rolę w procesie jego utrwalania odegrała idea regionalizmu śląskiego w literaturze cieszyńskiej.\nIdeę regionalizmu w literaturze zaczęli szerzyć twórcy z ziemi cieszyńskiej na przełomie XIX i XX wieku, przede wszystkim autorzy związani z czasopismem „Zaranie Śląskie”. Po drugiej wojnie światowej idea najmocniej zakorzeniła się wśród twórców zaolziańskich oraz w dziełach tzw. nurtu ludowego. Nie miała ściśle zdefiniowanych reguł czy postulatów artystycznych, których regionalni autorzy mogliby się trzymać, jednak spójnym elementem była gwara oraz niezużyte bogactwo tematyczne Śląska, jak zauważa Julian Przyboś (Przyboś J. 1930, s. 2).\n„Górny Śląsk – kopalnia tematów, niewyczerpana i na wskroś nowoczesna. Śląsk Cieszyński – dziedzina oryginalnej ludowości, pięknego krajobrazu”.\n„Zaranie Śląskie” oprócz dzieł ludowych, prac folklorystycznych i naukowych chciało również prezentować twórczość młodej generacji, wychowanej na polskiej literaturze modernistycznej. Ambitne cele nie zostały w pełni zrealizowane, gdyż publikacje wychodzące na łamach „Zarania Śląskiego” pod redakcją Ernesta Farnika (1871-1944) tematycznie nastawione były przede wszystkim na krzewienie wartości i tematów regionalnych. Pomimo tego pismo przyczyniło się do wzrostu świadomości artystycznej poprzez zaznajomienie cieszyńskich autorów z programem artystycznym Młodej Polski. Autorzy publikujący na łamach czasopisma nie zakładali a priori twórczości dla ludu, pomimo tego motyw lokalny – folklor, stylizacja gwarowa, panorama beskidzka – stanowił często najważniejszy punkt odniesienia w ich dziełach. Z autorów skupionych wokół „Zarania Śląskiego” pod względem regionalnego estetyzmu wiele wniosła twórczość Jana Łyska (1887-1915) z Jaworzynki. Jego poezja znajdowała się pod wyraźnym wpływem poezji młodopolskiej, z którą łączył lokalny folklor i język. Jak podkreśla w jednej z recenzji Ernest Farnik (Farnik E. 1929, s. 7-8), jego utwory cechowała:\n„pogoda i spokój słonecznych stoków górskich, przepojony wonią leśnej żywicy, aromatem górskich jagód i ziół, rozsianych po łąkachi szałasach”\nW dziełach wzorował się na Tetmajerze, pisał w dialekcie góralskim, którym władał znakomicie i z którego stworzył oryginalny język poetycki. Proza Jana Łyska wskazuje na dość rozległe zainteresowania literackie – od humorystycznych monologów i gawęd, poprzez nastrojowe opowiadania, do baśni o charakterze dydaktycznym. Najlepszym utworem prozatorskim jest bez wątpienia Stary Zwączor, opowiadanie o starym zbójniku, który niegdyś był postrachem całej okolicy. Dorobek pisarza nie jest duży, bowiem rozwój jego artyzmu niespodziewanie przerwała I wojna światowa, w której poległ na froncie, walcząc w kompanii śląskiej. Okres świetności „Zarania Śląskiego” przypada na lata 30., kiedy z redakcją współpracują znani polscy autorzy, np. Gustaw Morcinek i Julian Przyboś. Wybitny poeta awangardowy ogłasza nawet na łamach czasopisma ambitne szkice literackie (Prymitywizm a twórczość ludowa, Koniunktura literacka na Śląsku), w których z nadzieją patrzy na rozwijający się ruch literacki, ostrzegając równocześnie przed prymitywnym naśladowaniem ludowych wzorców (Przyboś J. 1930, s. 2):\n„…pisarz średni może łacno utonąć w tem obfitem źródle samorodnej odrębności. Kolorowość folkloru i groźna dynamika wielkoprzemysłowej pracy, pulsujące tętno życia i idylliczyność zapadłej wioszczyzny, wszystko to może stać się celem ekspresji samym dla siebie, zamiast stanowić jedynie środek do kształtowania własnej wizji rzeczywistości”.\nIdei regionalizmu nie uważa Przyboś za ideę artystyczną, ale pomocniczą w formowaniu nowego kierunku w śląskiej literaturze (Przyboś J. 1930, s. 3):\n„Regjonalizm nie podaje, w jakie sposoby i formy artystyczne należy ujmować zakreślony regjonem materjał, chodzi mu tylko o podkreślenie odrębności tego materjału; spełnia więc znowuż – rolę spichrza kulturalnego…”\nPostulowaną tezę Przybosia o roli regionalizmu jako skarbnicy oryginalności twórczej najpełniej wykorzystał Paweł Kubisz – pisarz i poeta cieszyński, działacz narodowy, czołowy przedstawiciel powojennego życia kulturalnego w regionie zaolziańskim. Urodził się w Końskiej (dziś przedmieście Trzyńca) jeszcze w czasach austriackich, kiedy Śląsk Cieszyński stanowił jeden wspólny region z wielokulturową tradycją i napiętymi relacjami narodowościowymi. Natomiast jego dzieciństwo i młodość przypadły na burzliwy okres sporów o ziemię cieszyńską między Polską i Czechosłowacją. Podział Śląska Cieszyńskiego spowodował u polskich intelektualistów kompleks zaolziańskości, zmusił ich bądź do opuszczenia terenu Zaolzia, bądź do pozytywistycznego ustabilizowania tutejszej infrastruktury życia kulturalnego na zasadach swoistej autonomii, duchowo związanej w większym stopniu z Polską niż CSR (Sikora W. 2002, s. 129). Nie inaczej było u Kubisza, którego twórczość skupiała się na kreowaniu regionalnej świadomości w kontekście polskiej kultury narodowej. Jako poeta zaistniał najpierw w prasie ogólnopolskiej i w „Zaraniu Śląskim”, potem zadebiutował tomikiem Kajdany i róże (1927), jednak rozgłos przyniósł mu drugi tomik wierszy Przednówek (1937),\nP. Kubisz, Przednówek, Cz.eski Cieszyn 1937\nnapisany w gwarze cieszyńskiej, który doczekał się aż 150 recenzji w Polsce i Czechosłowacji. Książka przedstawia swoiste dzieje ucisku ludu śląskiego, miejscami przeplatane elementami autobiograficznymi. Jeden z wybitnych poetów awangardy lubelskiej Józef Czechowicz napisał (Sikora W. 1992, s. 17):\n„Ta książka jest lamentem cieszyńskim, śląskim, co przywalony głazem grobowym nie cichnie. Jeśli o kim można powiedzieć, że wypowiedział rozpacz ludu tamtejszego, to chyba o Kubiszu, ciosającym wiersze toporem, wiersze ciemne, pełne porywania się ku jutru. Głoszą one nie tylko dolę śląską, ale więcej: ludzką”\nPoezja Pawła Kubisza nasycona jest gniewem i buntem przeciwko niesprawiedliwości społecznej, poeta staje po stronie ubogich i ciemiężonych, jego język poetycki pełen bólu i wzgardy jest dla niego katorgą, o czym mówi od razu w pierwszym wierszu „Akordy” (Przednówek):\n„… Wydłubej, wyszarpej z dna boleść i wyj\nDo pustki chwil naszych, zatarmoś, gwiżdż i ryj!\n… Z trucizny i jadu – z otyrchłości dni –\nWychluśnij poemat, zwrotkami sie pnij …”\nW innym miejscu poeta wprowadza czytelnika do scenerii z trudnego dzieciństwa, pełnego ciężkiej pracy i ubóstwa: „Tamżech posoł sztyry krowy, synek mały i niezdrowy”. To właśnie przeżycia z dzieciństwa stają się podwaliną jego gniewu i poczucia krzywdy. Nie byłoby w tym nic nadzwyczajnego, bowiem życie pod Beskidami nigdy nie należało do łatwych i w literaturze cieszyńskiej, zwłaszcza w nurcie ludowym, wiele jest wspomnień o ciężkim życiu górali, jednak przeważa w nich ton sentymentalny, nieraz nawet sielankowy, zwłaszcza w opisach wiejskiej scenerii, natomiast Kubisz jest surowy i daleki od landrynkowych zachwytów, chociaż chwilowo i on uaktywnia tkliwe wspomnienia (Przednówek):\n„Tamżech se pieśniczki śpiywoł,\nNa piszczołce se wygrywoł –\nCiurlikały mi zwóneczki,\nCo nosiły ich króweczki…”\nJednak dwa wersy niżej kontrastuje w sposób naturalistyczny i dosadny prawdziwy obraz sielankowej sceny:\nTo jo boso, krowy posoł\nI zębami z zimy ciosoł.\nPuchły z mrozu mi palczyska,\nA na nodze dwa wrzodziska\nTaki sine i czywióne –\nPęczniały mrozym nabrnióne.\nW podobnym tonie utrzymany jest cały Przednówek, poeta w przedstawianiu obrazu poetyckiego używa często czerni i różnych jego odcieni, w doborze gwarowych słów skłania się do stosowania wyrazów nacechowanych negatywnie (baba, chachar, smarki, morda, chlastać, scypnąć), bądź gwarowych zgrubień (smreczyska, straszeczno, palczyska, wrzodziska), które uwypuklają tragiczność losu bohaterów. Ów tragizm, brak idealizacji góralskiego życia, próba poszukiwania prawdy artystycznej w odmienny sposób niż czynili to autorzy nurtu ludowego, zbliża Przednówek Kubisza do twórczości regionalistycznej grupy literackiej „Czartak”, założonej przez Emila Zegadłowicza w 1922 roku w Wadowicach. Podobieństwa należy jednak upatrywać w dążeniu do tworzenia autonomicznego nurtu literackiego, a nie w podobieństwie tematycznym, bowiem autorzy wadowickiej grupy łączyli mistycyzm religijny z miłością do przyrody, skłaniali się do pochwały kultu prostoty z wyraźnym antyurbanistycznym motywem. Ważnym czynnikiem identyfikacyjnym i artystycznym dla Kubisza była gwara. Jego celem było podniesienie gwary cieszyńskiej do poziomu języka poetyckiego (podobnie jak czynił to Tetmajer z gwarą podhalańską), a w zamiarze tym utwierdzały go liczne wyróżnienia i pochwały od znaczących postaci literatury polskiej, np. od Juliana Przybosia, który nazywał go „śląskim Tetmajerem” czy Juliana Tuwima. Zamiarem Kubisza było połączenie rodzimej tematyki z awangardową techniką wiersza. Tworzenie w gwarze uważał za trudniejsze niż w języku literackim, był przekonany, że wymaga o wiele większego kunsztu literackiego. Pomimo wysiłków, poglądów Kubisza nikt w ówczesnej literaturze Górnego Śląska nie docenił i nie poparł, jednak na Zaolziu wpływ jego poezji był znaczny, a gwarowa twórczość autorska była kontynuowana i rozwijana także po II wojnie światowej.\nPo zakończeniu wojny polska literatura na Zaolziu rozwijała się w innym kierunku niż literatura po polskiej stronie Śląska Cieszyńskiego. Polscy literaci po stronie czeskiej nawiązali do twórczości okresu międzywojennego, kontynuując ideę regionalizmu śląskiego i skupiając uwagę na podtrzymywaniu polskiego ducha. Ten zabieg na jakiś czas uwstecznił literaturę na Zaolziu względem literatury polskiej, gdzie tematem przewodnim tuż po wojnie stała się literatura obozowa, wojenna. Do nawiązania kulturowej więzi ze współczesną literaturą polską paradoksalnie doszło w okresie realizmu socrealistycznego, bowiem regionalizm śląski formowany na awangardowych postulatach współbrzmiał z etosem socrealizmu, który nie tyle zaprzeczał awangardowej tradycji, ile stanowił jej konsekwencję. Oczywiście formalnie w odmienny sposób zbliżał się do niego w społecznym pojmowaniu roli sztuki, artysty i dzieła. Zdaniem Kazimierza Kaszpera regionalizm śląski spotykał się ze socrealizmem na dwóch płaszczyznach ideowych (Kaszper K. 2006, s. 10): „upodmiotowienia ludu (tak dobrze zadomowiony w regionalnej literaturze zaolziański robotnik i chłop to modelowa wręcz formacja dla „kultury socjalistycznej”) oraz idealizacji jego etosu”.\nPatrząc na powojenną twórczość autorów zaolziańskich można zauważyć trzy dominujące tendencje: próbę odcięcia się od wpływów regionalizmu śląskiego; próbę przekształcenia dziedzictwa regionalizmu w nowe wypowiedzi poetyckie; wierną kontynuację tradycji regionalizmu. Pierwsze dwie tendencje uzewnętrzniają się w większości utworów powojennych autorów zaolziańskich niezwiązanych z tzw. nurtem ludowym, w różnorodnej formie, natężeniu i tematyce. Dla jednych regionalizm staje się najbliższym sercu motywem do poruszania tematów ogólnoludzkich (Władysław Sikora, Wilhelm Przeczek, Jan Pyszko), dla drugich jest ważnym punktem odniesienia do rozważań nad własną tożsamością (Kazimierz Kaszper, Jacek Sikora, Renata Putzlacher), a dla innych subtelnym narzędziem poetyckiej ekspresji (Bogdan Trojak, Marek Słowiaczek).\nWierna kontynuacja regionalizmu śląskiego utrzymywana jest w twórczości tzw. nurtu ludowego. Cieszyński ludowy nurt literacki wychodzi z tradycji XIX-wiecznego piśmiennictwa śląskiego – powstawał z publikacji dla ludu oraz lżejszych, obrazkowo-literackich tekstów „Gwiazdki Cieszyńskiej”, wraz z upływem czasu związał się przede wszystkim z twórczością gwarową, która stanowi dziś jego najważniejszy znak identyfikacyjny. Nurt ludowy w przeciągu lat ewaluował od prymitywizmu regionalnego do swoistej literatury, artystycznie udanej, mające swe specyficzne cechy, oparte przede wszystkim na folklorze. Pomimo podziału Śląska Cieszyńskiego w 1920 roku, szczelnej granicy na Olzie oraz niesprzyjających warunków polityczno-społecznych w czasach komunistycznych twórczość autorów nurtu ludowego zachowuje zadziwiającą spójność i podobieństwo na obszarze całego regionu. Powodem tego jest przede wszystkim powaga estetyczna całego nurtu, który prezentuje postawę lekko zachowawczą w odróżnieniu od uniwersalnej literatury cieszyńskiej, cechuje go także względny konserwatyzm tematyczny i formalny, brak eksperymentów językowych oraz ogólna przystępność w interpretacji dla szerokiej masy czytelniczej. Tematycznie twórczość skupia się na komplementowaniu piękna krajobrazu cieszyńskiego – beskidzkiego, opiewaniu kultu prostoty, pobożności i bliskości z naturą, poszanowaniu tradycji i dziedzictwa przodków.\nZa głównego przedstawiciela powojennego nurtu ludowego uważany jest Adam Wawrosz. Początek jego pisarstwa wiąże się jeszcze z okresem międzywojennym, z działalnością społecznikowską w teatrzyku lalkowym „Iskra”, dla którego pisał wiersze, skecze, monologi i scenki. Jedna ze satyr, śpiewana na melodię W Saskim ogrodzie koło fontanny, szydząca z Hitlera, stanie się dla autora fatalna w skutkach. Po wybuchu wojny A. Wawrosz wstąpił na ochotnika do wojska i wziął udział w bitwie pod Kockiem. W wyniku kapitulacji dostał się do niewoli, jednak ktoś przypomniał sobie o satyrycznym tekście i Wawrosz trafił do obozów koncentracyjnych w Grossborn, Sachsenhausen i Dachau. Po wyzwoleniu wrócił na Zaolzie, wpadając od razu w wir pracy społecznikowskiej na rzecz środowiska polskiego (Golec J., Bojda S. 1995, s. 259). Pierwsze utwory A. Wawrosza powstawały bardziej okolicznościowo, dla urozmaicenia granego repertuaru (był współpracownikiem zespołu estradowego „Torka”) niż z potrzeby świadomej wypowiedzi. Stąd wynika mocny nurt dramaturgiczny w jego twórczości, będący nieodzownym elementem jego gawędziarskiego stylu (sam Wawrosz posiadał niemałe zdolności aktorskie i wiele utworów pisał dla potrzeb własnego wykonania). Talent A. Wawrosza ujawnia się w jego umiejętności rozwijania wątków ludowych, w jego znajomości gwary i kultury ludowej oraz w umiejętności konstruowania komicznych sytuacji (Sikora W. 1982, s. 56, 57). W sposób specyficzny posługuje się gwarą cieszyńską, często wprowadzając poprzez humor słowa zapomniane. W swej twórczości odkrył bogate zdolności ekspresyjne ludowej stylistyki; według słów W. Sikory: „poprzez Wawrosza, chcemy czy nie chcemy, Śląsk Cieszyński w większym stopniu stał się sobą i przedłużył niejako trwanie swoich niepowtarzalnych uroków” (Sikora W. 1982, s. 57). O ile gwarowe wiersze A. Wawrosza tworzą szczyt ludowego nurtu w literaturze cieszyńskiej, o tyle próby pisania w języku literackim mają raczej wartość dokumentalną niż literacką. Wiersze obu form zamieścił w tomiku Niezapominajki (I wydanie ‒ 1956, II – 1968), opowiadania gwarowe zebrał w dwóch tomach ‒ Na śćmiywku i Z naszej nolepy. Najcelniejsze utwory poetyckie i prozatorskie zebrane zostały w pośmiertnym tomie Z Adamowej dzichty.\nWażnym wydarzeniem dla twórczości ludowej na Zaolziu było wydanie w 1981 roku zbioru gwarowych wierszy Korzenie, w którym zadebiutowały wspólnie trzy poetki ‒ Anna Filipek, Ewa Milerska i Aniela Kupiec. Cechą charakterystyczną ich poezji jest próba zapisania zanikającej kultury i tradycji góralskiej. Poetki podejmują powszechną tematykę góralskiego życia, opiewają jego prostotę, krajobraz, zwyczaje, wierzenia itp. Wszystkie trzy autorki rozwinęły swoją twórczość, utrzymując ją w nastroju ludowej refleksji, przy czym każda z osobna wytworzyła specyficzny dla siebie styl wypowiedzi (Sikora W. 1992, s. 37-38).\nE. Milerska, A. Kupiec, A. Filipek, Korzenie, Ostrava 1981.\nAnna Filipek, związana z Jabłonkowem i Łomną, zafascynowała się przyrodą beskidzką, jej urodą i tajemniczością. Uprawiała poezję i prozę w gwarze i języku literackim, swe wiersze drukowała wyłącznie w pracach zbiorowych, zadebiutowała w „Zwrocie” (8/1972) wierszami: „Na Nowinie” i „U nas w Łómnej”. Twórczość A. Filipek, zwłaszcza proza, odchodzi od konwencji nurtu ludowego, bowiem nie odtwarza ona życia w tradycyjnym rozumieniu, lecz mówi o jego aktualnych zmianach. Autorka podejmuje nie dotykany dotąd przez nikogo temat – wyludnianie się wsi podgórskich, migracja młodego pokolenia „góroli” do miast i związana z tym utrata kontaktu z własnymi korzeniami. Jej gwarowa twórczość nie kopiuje wcześniejszych wzorców, ale poszukuje własnego wyrazu, co potwierdza także poeta W. Sikora: „…posiadała wyraźne wyczucie słowa i sprawnie się nim posługiwała rozważając swój umiłowany świat beskidzki. Nie poszło przy tym u niej o proste zauroczenie tematem, lecz o mądre i troskliwe odsłanianie rzadkiego już właściwie fenomenu ludzkiej bezradności w obliczu nieuniknionych, a przecież niespodziewanych przemian współczesnych” (Sikora W. 2000, s. 106). Od lat 90. jej poezja coraz intensywniej nasycona jest wątkami religijnymi – prawdopodobnie pod wpływem wstąpienia do zakonu karmelitanek w 1990 r. (Pyszko J. 2003, s. 99).\nSiedem lat po debiucie wydała samodzielny tomik poezji Malinowy świat Aniela Kupiec z Nydku. Zauważona przez P. Kubisza, już jako młoda dziewczyna zwróciła na siebie uwagę talentem i wrażliwością poetycką. Pierwsze dziecinne próby poetyckie podjęła w szkole ludowej oraz nieco później w Szkole Gospodyń Wiejskich w Końskiej, gdzie pisała dziewczęce wiersze miłosne. Po wojnie z zapałem włączyła się w wir pracy społecznej. W środowisku polskim kojarzona była bardziej jako reżyser amatorskiego teatrzyku w Nydku, autorka tekstów o folklorze (była członkiem Sekcji Folklorystycznej przy ZG PZKO) i propagatorka pszczelarstwa niż jako poetka. Jej późny debiut poprzedziły sporadyczne publikacje w prasie zaolziańskiej i Kalendarzach Śląskich. W latach 70. zaczęła także uczestniczyć w pracach SLA i Grupy Literackiej’63. Przez całe życie związana była z rodzinną wsią oraz ojcowizną na tzw. „Farce”, z której roztaczał się widok na okoliczne góry – Połedną, Praszywą i Czantorię. Dom rodzinny na „Farce” stał się swoistym „czarnolasem”, prawie bajkowym, sielankowo-mitycznym miejscem, gdzie poetka przeżywa młodość i miłość, szczęście i rozczarowanie. Refleksyjna poezja z debiutanckiego tomiku niesiona jest porami roku, które wyzwalają w poetce najróżniejsze uczucia i skojarzenia. Jak zauważa D. Kadłubiec: „Sugestywność tej poezji, tworzonej w różnorodnych rozmiarach metrycznych, umiejętnie stosującej kontrast, anaforę i ledwie zauważalną dydaktykę, emanuje z kolorystycznych walorów słowa gwarowego, tworzącego we wzajemnym oddziaływaniu zupełnie oryginalne obrazy, których fundamentem jest zazwyczaj personifikująca metafora” (Kadłubiec K. D. 2009, s. 13).. Refleksyjna poezja A. Kupiec jest sugestywna i emocjonalna, często melodyjna jak piosenka ludowa. Wychodzi z obserwacji i doświadczeń wrażliwej osoby, wchłaniającej okoliczne piękno beskidzkiego pejzażu. Język poetki – gwara środkowocieszyńska, jest – jak podkreśla Daniel Kadłubiec ‒ pomostem między czasami Kochanowskiego a współczesnością. A. Kupiec pisała prozę równolegle z wierszami i wykorzystywała ją jako swoiste dopowiedzenie tego, co nie zmieściło się w wierszu lub czego nie można było w sposób liryczny wyrazić; jak wspomina autorka: „Chyciłach się i tu i ówdzie napisałach wspomnienia – te opowiadania”. W taki sposób w 1997 roku zostaje wydanych 14 opowiadań w książce pt. Połotane żywobyci i – jak objaśnia sama autorka: „Te opowiadania to są wspomnienia moich starki, mamy… i wszystko to polega na prawdzie” (Rudnik C. 2006, s. 58). W żaden sposób nie chodzi jednak o prozę wspomnieniowo-pamiętnikarską. Wszystkie opowiadania mają chwytliwą, żywą narrację, autorka nie przynudza, nie brnie w szczegóły i rozliczne dygresje (co jest częstą cechą wspomnień), ale trzyma tok opowiadania w jednej klarownej linii, dzięki temu czytelnik czyta opowiadanie „jednym tchem”. Pisarstwo autorki nie jest opisowe ani schematyczne (Kadłubiec K. D. 1997, s. 91), jest pisane piękną gwarą z licznymi już dziś archaizmami (np. „forarbajter”, „orocz”, „dudorzić” i in.), stanowi przykład gwarowego kunsztu prozatorskiego. Nakład 800 egzemplarzy książki rozszedł się błyskawicznie. W 2005 roku z okazji 85 urodzin poetki wydano książkę będącą podsumowaniem całego dorobku życiowego – zbiór Po naszymu. Pieszo i na skrzydłach, zawiera tak wiersze (druga część zatytułowana „Na skrzidłach”), jak i opowiadania (część „Pieszo”) z wcześniejszych publikacji, dopełnione kilkoma nowymi (wyboru dokonał D. Kadłubiec). Aniela Kupiec była ostatnią przedstawicielką „starej” generacji autorów, dla których gwara cieszyńska była najbliższą, codzienną mową, a nie tylko stylizowanym środkiem wypowiedzi artystycznej.\nPodgórska wieś Nydek jest domem jeszcze jednej poetki ‒ Ewy Milerskiej, mieszkającej w części zwanej „Wyrchgóra”, paręset metrów od domu rodzinnego A. Kupiec. E. Milerska, podobnie jak jej o pięć lat młodsza koleżanka z „Farki”, rozmiłowała się w beskidzkim krajobrazie i tutejszej ludności. Jej poezja jest światem realnym, dotykalnym, sugestywnym, poetka wrażliwie reaguje na wszystkie otaczające ją bodźce zewnętrzne. Przyroda beskidzka jest u niej ogrodem harmonii, arkadią, którą nieraz konfrontuje z człowiekiem, z jego światem przekonań i postaw, jak np. w utworze „Niezapominajki” (Kwiaty z naszej łąki):\nCo to szkamrzesz, co szepcesz,\n– Ludzko pamięć jako kwiecie,\ntak nietrwało, krótko. –\nNarwię kwiecio na wiązanki,\nrozdóm między ludzi,\nczy kwiat niezapominajki\nludzką pamięć zbudzi?\nZ tej paraleli wynika zauważalny ton dydaktyczny jej wierszy, będący wyrazem tęsknoty poetki do ludzi dobrych, prawych i rzetelnych. Powracające motywy, typ wiersza, jego język i melodyjność, niedwuznacznie odsyła do cieszyńskiej piosenki ludowej, którą bardzo uwielbiała i szanowała. E. Milerska przez całe dorosłe życie była aktywną organizatorką i działaczką społeczną, uczestniczyła w imprezach GL ’63 i SLA, nie raz sięgając po laury w organizowanych przez nich konkursach literackich (np. w Konkursie Jednego Wiersza w 1980 r. zyskała główną nagrodę za utwór „Mój wiersz”). Oprócz debiutu uczestniczyła w antologii Tobie ziemio, pośmiertnie ukazały się Kwiaty z naszej łąki.\nZ góralszczyzną związana jest także twórczość „Hadama z Drugi Izby” czyli Władysława Młynka, znanego i lubianego gawędziarza i konferansjera z „Gorolskigo Święta” w Jabłonkowie. Pochodzący z Gródku nauczyciel i działacz społeczny, piszący gwarą i w języku polskim, jest autorem dwóch tomików poezji: Śpiywy zza Olzy (1983) – wiersze gwarowe głęboko zanurzone w życiu górali beskidzkich i Droga przez siebie (1992), zbioru opowiadań o życiu górali beskidzkich w osadzie Kamienite pt. Śpiewające zbocza (motywem były wspomnienia stareczki Bojkowej) oraz wielu słuchowisk radiowych i sztuk scenicznych, pisanych dla potrzeb amatorskiego ruchu teatralnego (np. Zolyty, U nas dóma, Wymowa – z powodzeniem grane do dziś przez MK PZKO). Jest także autorem gwarowego poematu „W starym geplu” – gatunku dla nurtu ludowego raczej niespotykanego. Jako członek Sekcji Folklorystycznej prowadził szeroko zakrojoną działalność etnograficzną, m.in. zebrał ludowe wiersze dla dzieci w książeczce Koło, koło młyńskie, był założycielem wielu zespołów śpiewaczo-tanecznych, kierował zespołem „Gorol”. Swoją twórczość traktował jako przedłużenie pracy nauczycielskiej, pisał żeby uchwycić to, co szybko odchodziło w zapomnienie – „stare” życie góralskie, zwyczaje, śpiewki. Obok wielu wierszy utylitarnych można znaleźć utwory zaskakujące oryginalnością metafory i poetyckim obrazowaniem, zwłaszcza w ostatnim tomiku autor stara się wyrazić głębię intelektualną i emocjonalną, podejmuje uniwersalny temat przemijalności ludzkiego życia, zadaje sobie pytanie: „Co tu po nas pozostanie?” (Kadłubiec K. D. 1992, s. 11).\nNurt regionalistyczny jest w prozie zaolziańskiej do końca lat 90. nurtem dominującym, kojarzonym przede wszystkim z utworami gwarowymi. Biorąc pod uwagę twórczość prozatorską wymienionych wyżej gwarowych autorów należy zauważyć, iż głównym celem powstania dzieła jest rejestracja zanikającego świata ‒ tradycji, zwyczajów, języka. Najczęstszą formą przekazu treści folklorystycznych jest opowiadanie lub gawęda, która spełnia w tym wypadku rolę swoistego dokumentu. Nieprzypadkowo Józef Ondrusz i Karol Piegza oprócz twórczości literackiej pisali także prace popularno-naukowe na temat folkloru (Rosner E. 1995, s. 59, 60).\nKarol Piegza uważał się przede wszystkim za plastyka, systematycznej pracy pisarskiej poświęcił się podczas wojny, kiedy rozpoczął spisywać opowieści górnicze, składające się na jego pierwszą książkę pt. Sękaci ludzie. Pracując jako nauczyciel w Jabłonkowie, zapoznał się szczegółowo również z życiem górali i poświęcił im dwa następne dzieła – Opowiadania beskidzkie oraz Tam pod Kozubową. Opowiadania K. Piegzy odznaczają się dbałością o szczegóły, zaletą jego opowiadań jest autentyzm faktograficzny oparty na różnorakich materiałach folklorystycznych, autor nieraz sugestywnie przestawia sylwetki parobków, dziewek, pasterzy itd. (Rosner E. 1995, s. 59, 60). W zbieraniu różnych materiałów, przypowieści i anegdot pomagała pisarzowi jego żona Agnieszka Piegza-Łupińska (1918‒1993), która okazjonalnie parała się poezją; wybór jej wierszy pt. Gdzie moje źródełko ukazał się pośmiertnie w 1996 roku dzięki staraniom prof. K. D. Kadłubca.\nDuże zasługi dla popularyzacji kultury i tradycji ludowej, zwłaszcza wśród dzieci i młodzieży, ma działalność Józefa Ondrusza, cenionego pedagoga (autora kilkunastu podręczników szkolnych) i folklorysty. Zbierał w terenie podania, opowieści, opisy zwyczajów i obrzędów ludowych, które przetwarzał literacko z dużym talentem narracyjnym. Do dnia dzisiejszego niesłabnącym zainteresowaniem cieszą się Godki Śląskie i ich poszerzona wersja Cudowny chleb.\nNurt ludowy na Zaolziu najżywiej rozwijał się na przełomie lat 80. i 90. minionego wieku i odegrał ważną rolę w kształtowaniu tożsamości regionalnej miejscowych Polaków, niemniej w dzisiejszych czasach literacka twórczość ludowa jest prawie na wymarciu, mimo że gwara czy jej wariant „potoczny” (tzw. mówienie „po naszemu”) nadal zachowuje dla większości zaolziańskich Polaków status języka ojczystego. Co jest przyczyną takiego stanu rzeczy – konserwatyzm nurtu ludowego, upadek gwary czy ogólny spadek liczby aktywnych twórców zaolziańskich, jest pytaniem do odrębnych rozważań.\nFarnik E., Szkice z niwy polskiej Śląska, „Zaranie Śląskie” V/1 1929.\nGolec J., Bojda S.: Słownik Biograficzny Ziemi Cieszyńskiej, tom 2, Cieszyn 1995.\nKadłubiec K. D.: „Ewa Milerska i jej świat poetycki“, In: Kwiaty z naszej łąki, Milerska E., Ostrava 1987.\nKadłubiec K. D.: „Od Galacza się zaczęło”, In: Z Adamowej dzichty, Wawrosz A., Ostrava 1977.\nKadłubiec K. D.: „O Karolu Piegzie i jego »Sękatych ludziach« “, In: Sękaci ludzie, Ostrawa 1979.\nKadłubiec K. D.: „O ziemi cieszyńskiej, jej ludziach i Władysławie Młynku“, In: Droga przez siebie, Młynek W., Warszawa 1992.\nKadłubiec K. D.: „O ważności własnej, choć małej ojczyzny”, In: Połotane żywobyci, Kupiec A., Czeski Cieszyn 1997.\nMálková I., Urbanová S. a kol.: Literární slovník Severní Moravy a Slezska (1945-2000), Olomouc 2001.\nMartinek L.: Polská literatura českého Těšínska po roce 1945, Opava 2004.\nPrzyboś J., Konjunktura literacka na Śląsku, „Zaranie Śląskie” VI/I 1930.\nSikora W.: Wielokropki, Katowice 1982.\nSikora W., Życie literacko-artystyczne na Zaolziu, Polacy na Zaolziu 1920-2000 / Poláci na Těšínsku, Szymeczek J., Czeski Cieszyn 2002.


Marketing i reklama – Strona 2 – Be IT\nTorba z nadrukiem logotypu firmowego – jakie ma korzyści?\nPoszukujesz jednego z najmądrzejszych markowych gadżetów? Właśnie je znalazłeś. Torby bawełniane mają moc opowiadania historii Twojej marki przez sporo lat. Dzięki specjalnie zaprojektowanej torbie możesz dotrzeć do osób, do których przenigdy wcześniej nie kierowałeś swojej oferty.\nUmieść swoje logo firmowe na torbie płóciennej z nadrukiem, aby zyskać przyjazną dla środowiska rozpowszechnienie. Wszystkie torby płócienne z nadrukiem i promocyjne torby płócienne nadają się do recyklingu i nie zawierają toksycznych farb. Torby z płótna bawełnianego są zadrukowane z jednej albo dwóch stron, z dużym obszarem nadruku dla Twojego przekazu reklamowego.\nNie ulega wątpliwości, że właściciele firm coraz większy nacisk kładą na działania marketingowe, które przekładają się nie tylko i wyłącznie na poprawę wyników sprzedażowych, niemniej jednak też na budowanie mocnego a także spójnego wizerunku firmy. Najistotniejszym elementem takiej strategii marketingowej jest marketing bezpośredni, w którym wykorzystuje się gadżety reklamowe, na przykład tj. zegary reklamowe, czyli […]\nEko torby – super sposób na marketing\nZupełnie wiele mówi się ostatnio o ekologicznych torbach z materiału. Jako, że torby plastikowe powoli są całkowicie wypierane z obrotu, to właśnie eko torby bawełniane są bardzo często wykorzystywane przez ludzi chociażby w trakcie zakupów. Jednakże wraz z biegiem czasu można zauważyć, że wykorzystanie toreb z nadrukiem jest znacznie szersze.\nSposób na marketing – torba materiałowa z logotypem\nJako firma chcecie w odpowiedni sposób dotrzeć do klienta? A może w ramach coraz lepszej obsługi klienta planujecie dodawać do złożonych zamówień firmowe gadżety i dodatki? Super decyzja. A słyszeliście już o najnowszym gadżecie reklamowym dla firm, jakim jest torba bawełniana czarna? Oczywiście zwykła torba nie jest sednem całej sprawy. Chodzi o to, że taka […]


Anielski włos...: czerwca 2012\nHair Projekt nr5\nMoja fryzurą z dzieciństwa był,,,,BOB\nCałe moje dzieciństwo byłam strzyżona na boba, dlaczego?\nBo mama kazała, mówiła ,, Masz cienkie włosy więc MUSISZ mieć krótkie!''\nI tak zostało przez dłuugi czas, dokładnie do 4 podstawowej, wtedy zaczęłam zapuszczać włoski, mama przestała się nimi interesować więc mogły śmiało rosnąć.\nNawet w komunii miałam krótko ścięte włosy z opaską w różyczki, mam tylko zdjęcie z rocznicy, rok potem, ale niewiele są dłuższe od poprzedniego roku.\nBOB jest fryzurą którą wspominam, ciągłe wizyty u fryzjera i narzekanie mamy, (że mam bardzo niepodatne włosy i nic innego nie można z nimi zrobić więc tylko trzeba ścinać) teraz już lepiej się układają.\nWtedy nie miałam jej to za złe, nie obchodziły mnie one za bardzo, dopiero potem..., ale to już w historii włosowej:)\nZdjęcie: 9 i 6 lat\nAutor: Angel-a o 13:18 7 komentarzy:\nEtykiety: Hair project\nRzęsy i Brwi:)\nPost mniej włosowy, a jednak o włosach - tylko innego typu.\nJuż od 5 lat farbuję włosy na blond. Z natury (co widać po odrostach) jest ciemną brunetką - dziedziczenie po ojcu , przypuszczam że zostałabym szatynką jak mój ojciec.\nA co z moimi brwiami i rzęsami? No więc są czarne! i to jak smoła!\nMoje blond włosy bardzo kontrastują- zwłaszcza z brwiami, bo rzęsy to wiadomo, dużo kobiet je maluje na czarno, więc żaden ewenement, więc ,,na szczęście'' mam grzywkę, która je zakrywa ( brwi oczywiście).\nNiektórym może się to nie podobać, ale trudno ja się do tego bardzo przyzwyczajałam, a wręcz jestem dumna z moich czornych brwi;p\nMam jeszcze białą cerę to już w ogóle niezły kontrast:)\nPrzepraszam za zaczerwienione- jeszcze Niveą nie posmarowane, a mi strasznie się oczy przesuszają od byle czego, więc muszę codziennie je smarować bo bym nic nie widziała kompletnie.\nMusze jakie krople zakupić.\nOto one przed depilacją:\nW dzieciństwie ich nienawidziłam bo zrastały mi się na środku.Kto wie teraz też mogłyby to zrobić gdybym ich nie wyrywała.\nI te zakola pod oczami - dziedziczne, tez po ojcu nie da rady nic z nimi zrobić, trudno:)\nPierwszy raz szłam z nimi do kosmetyczki, teraz sama to robię:)\nPamiętam że babcia mnie za nie chwaliła i kazała nie zakrywać grzywka.\nI moje rzęski:\nDodam że nigdy nie malowałam rzęs ani brwi, nawet henna bo po co? Skoro są czarne:)\nWidzę że kuracja dla włosów ( Pokrzywka między innymi i olejek którym je czasem smaruje daje efekty) w, końcu tak nie wypadają :) I mimo że je trę, niestety taki nawyk, nie łamią się:)\nAutor: Angel-a o 14:47 9 komentarzy:\nWczoraj biegałam tak cały dzień, nie chciałam by mi włosy przeszkadzały. To też dobry sposób by ich nie widzieć, jak np. masz zły dzień i wszystko cię irytuje - wtedy właśnie spinam je przy głowie:)\nUrozmaiciłam kokardką, głównie dlatego by wsuwek nie było widać, ale i tak je widać - to nic;p Po domu może być, gdybym miała gdzieś iść to bym je bardziej zamaskowała:)\nW przypadku krótszych włosów problem znika, bo krótki warkoczyk nie przeszkadza tak:)\nJeśli dłuższy można też spiąć w koka na boku:)\nAutor: Angel-a o 14:06 7 komentarzy:\nA co mi tam:) Wygrałam rozdanie u KRĘCONOWŁOSA, z czego się niezmiernie cieszę:)\nAutor: Angel-a o 12:11 4 komentarze:\nZainspirowana między innymi tym WPISEM pomyślałam że to świetny pomysł. Drożdże dla mnie są okropne! Nie dam rady się chodź trochę przemóc, no może spróbuje zrobić z nich maseczki jedynie:)\nWięc zobaczymy , tylko zakupię - jeśli mam to nawet lepiej;p I do roboty!:D\nAutor: Angel-a o 23:10 4 komentarze:\nZrobiona oczywiście przeze mnie, nie jest zbyt trudna ale wymaga cierpliwości i wprawy:)\nAutor: Angel-a o 10:28 19 komentarzy:\nAktualizacja włosowa: Włosy w czerwcu\nWięc, moja 2 fotorelacja:)\nW moim odczuciu moja pielęgnacja naprawdę się opłaca:D\nWłosy lekkie, nawilżone i w końcu te końce nie są przesuszone:D\n23 maj: 23 czerwiec - po podcięciu:\n-podcięłam , przynajmniej teraz są równiejsze:)\n-stosowałam Jantar, olejowanie przynajmniej 2 razy w tygodniu\n-testowałam wiele kosmetyków, co też odbiło mi sie na włosach\n-po prostu.. zaczęłam o nie dbać i uczę się co jest dla nich najlepsze:D\n-farbowałam odrosty- przesusz kilka dni:)\nI zrobiłam zdjęcie Z dziś - warkocz miałam na 1 a na 2 kok taki marny z nocy\nna 1- grzebieniem z szerokimi ząbkami\nna 2 - szczotka dzika, trochę rozwiane bo z rana takie są:)\nCzuję że jestem na dobrej drodze:D\nAutor: Angel-a o 16:31 5 komentarzy:\nSposób na pianę\nWięc od dłuższego czasu myję głowę Płynem fur mama BD, jest zbawienny dla mojej skóry głowy:)\nAbym mogła cieszyć się pianą i jak zawsze - oszczędna ja - pogrzebałam w internecie i pewna blogerka podsunęła mi pomysł:)\nKiedy dość dawno, farbowałam głowę Pianką do koloryzacji tą oto:\nFarba miała bardzo ładny odcień na moich włosach, piana w ogóle się nie kończyła O.o ale niestety... nie pofarbowała moich nieszczęsnych odrostów;/\nJak widać posiada pompkę do piany, umyłam ją i schowałam - wiem jestem chomikiem;p\nOstatnio sobie o niej przypomniałam i postanowiłam tak spieniać Balsam BD\nAutor: Angel-a o 15:50 Brak komentarzy:\nHair Projekt nr.4\nW zasadzie w nr 2 też wkleiłam włosy które mnie inspirują, nie będę powielać, wklejam te które szczególnie się mi podobają i wyglądają bardzo ,,realistycznie'':)\n---> ta długość mi się marzy:) będę czekać ,,ruski rok '' ;p\n---> ładne ale za długie:)\nNo i oczywiście te które wgrywałam do nr 2:)\nAutor: Angel-a o 22:27 1 komentarz:\nMusiałam wstąpić do drogeri, po prostu musiałam!;p\nMaska Kollos Latte- polecana pzrez blogerki, muszę ją spróbować:)\nBloker ziaja-po pzreczytaniu pozytywnej recenzji musiałam zakupić\nWoda pokrzywowa w mgiełce Barwa- niewiem czemu ją kupiłam , pod wpływem chwili, służy do wcierania bo ma alkohol, zobaczymy jak mi pójdzie.\nKokardka do włosów biała- uwielbiam kokardki, wstążki, kwiaty do włosów i w ogóle!\nA i od dziś znów Jantar:) dobrze bo włosy znów mi zaczęły ,,lekko'' wypadać\nAutor: Angel-a o 21:47 Brak komentarzy:\nFarbowanie z 16 czerwca:)\nWięc, nie miałam czasu na posty.\nByłam u narzeczonego pomagać przy sianokosach:)\nFarbowałam odrosty w sobotę:) moją farbą która bardzo przypadła mi do gustu już od dawna.\nMoje włosy były trochę przesuszone ale następnym razem nie zostawię ich na długości nawet na 5 minut;p\nMiałam problem bo nie wzięłam żadnych kosmetyków do Mojego TŻ.\nKupiłam odżywkę w pobliskim sklepie - Nivea long hair i nią myłam ale ledwo ratowała moje włosy które domagają się oleju;D\nDziś mogę je naolejować na dzień - resztę dnia i noc;D\nMoja farbka która stosuję od pewnego dłuższego czasu, nie spala mi włosów i nie przesusza jak robią mi to inne farby, na dodatek dobrze się trzyma mimo, że się trochę wypłuka dalej ma odpowiedni dla mnie kolor:):\nWidać jak ,,krzywo'' rosną mi włosy;p\nWyhodowane od 27 kwietnia.\nNa zdjęciach mój kolor trochę inaczej wygląda:)\nA i jeszcze podcięłam ok.1cm włosów z długości, może trochę więcej - wkońcu się odważyłam:) Ale to pokaże w fotorelacji:)\nTeraz sięgają 1cm za talię przy moim wzroście 170cm :)\nJak je zmierzę to napiszę - jakoś mam lenia;D\nAutor: Angel-a o 16:36 6 komentarzy:\nCóż.., nie ,,polubiliśmy sie'' z Alterra. Pierw maska a teraz szampon...Ale do rzeczy:\nSzampon Alterra Biotyna i Kofeina do włosów osłabionych i przerzedzających się\nwygodna buteleczka, dobrze się ją trzyma, nie za duża\nDziwny, nie wiem dokładnie co mi przypomina\nGluty ;p Inaczej mówiąc galaretka\nCiężko będzie. A więc kiedy pierwszy raz go użyłam było super, jak być powinno, nawet skóra głowy mrowiła - co niby oznaczało że działa :) Dobrze oczyścił, zrobił co ma zrobić szampon. Nie splątał włosów, delikatna przyjemna piana :)\nMyłam głową w dół bo akurat tak wyszło. Zrobiło mi się niedobrze i zaczęła mnie boleć głowa. Myślałam że to przez ciśnienie albo osłabienie organizmu przy tych deszczach, bardzo wrażliwa jestem na zmianę ciśnienia. Więc uznałam że to wina pogody po prostu.Umył normalnie bez jakichkolwiek problemów, trochę zdziwiło mnie że włosy tak mi ,,wylatywały'' po myciu ale uznałam że tak ,,musi być''\nTo już najgorsze. Myłam nim wczoraj głowę chciałam ją oczyścić a żeby nie używać SLS w rumiankowym szamponie wzięłam tego bo ma niby słabszy detergent. To był błąd...\nZnów bolała mnie głowa i robiło mi się niedobrze, a teraz pogoda jest dobra i stan mojego organizmu też więc nie mogłam na to zwalić. Winowajcą jest Alterra. Naprawdę nie sądziłam że szampon może mnie doprowadzić do nudności i przez to do osłabienia.\nNa dodatek wyczesałam tyle włosów,że ,,ja nie mogę''.\nOddałam go siostrze, jej wszystko działa na włosy.\nCzy polecam?: nie mogę polecić ani zniechęcić bo ten szampon nic mi nie dał tylko zaszkodził. Ale każda skóra głowy jest inna więc wam może podpaść:)\nMoje włosy chyba po prostu nie tolerują tej marki. Wolą Mrs.Ptters lub Serie Joanny.\nHair Projekt nr.3\nNr.3 Dzisiejsza fryzura:\nJak widać już ,,znoszona'' byłam w niej na egzaminie:) po całym dniu moje włosy właśnie tak wyglądają - wyłażą z każdej strony ;D\nKlasyczny Francuz :\nMój aparat dziwne te zdjęcia robi...\nAutor: Angel-a o 17:12 1 komentarz:\nJantar Odżywka do skóry głowy i włosów\nHair Projekt nr.2\nHair Projekt nr. 1\nMaska ALterra aloes i granta\nBiorę udział w zabawie ANI , kto chętny po prostu ...\nSzczotka z naturalnego włosia :)\nFryzura IV i V\nNajwiększy bubel jaki kupiłam cz.2


Ćwiąkalski: Łapownictwo uważam za plagę - Sędziowie i sądy - rp.pl\nAktualizacja: 23.11.2007, 08:51\nRz: „Ćwiąkalski – obrońca oligarchów” – taki tytuł dał jeden z tygodników, przedstawiając pańską sylwetkę... Poniżej dalsza część artykułu\nBardzo wielu rzeczy na swój temat dowiaduję się ostatnio z mediów. Dowiedziałem się nie tylko, że sporządziłem opinię dotyczącą sytuacji prawnej pana Ryszarda Krauze oraz że byłem obrońcą Henryka Stokłosy, co jest prawdą, ale również, że byłem prawnikiem pani Barbary K., zwanej śląską Alexis, czy pana Piotra Bykowskiego, o czym pojęcia nie miałem. Nieprawdą jest również, że byłem obrońcą Ryszarda Krauzego. Fakt, że sporządziłem opinię ekspercką w jego sprawie. Nie ma w tym nic nadzwyczajnego. Takich opinii profesorowie prawa sporządzają wiele. Dość powiedzieć, że minister Michał Kamiński z Kancelarii Prezydenta przyznał, że takie opinie sporządzał również Lech Kaczyński, który, jak wiadomo, również jest profesorem prawa. Dodam tylko, że moja ekspertyza miała charakter tzw. opinii prywatnej. Ma ona dla sądu mniejszą wartość dowodową niż opinia biegłego. Sytuacja się jednak zmieniła. Autor opinii prywatnej stał się zwierzchnikiem prokuratorów.\nKiedy pisałem opinię, nie miałem pojęcia, że zostanę prokuratorem generalnym. Nie wypieram się jednak tego, co napisałem. Prokuratura musi mieć świadomość, że zarzuty trzeba obronić przed sądem. Orzeczenia w sprawach Kaczmarka, Kornatowskiego i Netzla pokazują, że jeśli prokuratura postawiła panu Krauzemu identyczne zarzuty, to obronienie ich przed sądem będzie trudne. Zaznaczam jednak, że nie będę się domagał, by prokuratorzy w jakiś szczególny sposób brali pod uwagę to, co napisałem, zanim zostałem ministrem. Powiem więcej. Mają oni prawo zamówić również inne opinie i brać je pod uwagę. Ta sprawa stała się głośna tylko dlatego, że sprawa ma wydźwięk medialny. Może się narażę dziennikarzom, ale powiem, że jestem przeciwny medialnym linczom. Opowiada się pan za rozdziałem stanowiska prokuratora generalnego od funkcji ministra sprawiedliwości. Ubiegł pana jednak Jan Widacki z LiD, który ma już gotowy projekt. Czy był pan tym zaskoczony? Absolutnie nie. Obaj jesteśmy z Krakowa i nieraz rozmawialiśmy o tym, że dotychczasowa praktyka jest zła. Nie traktuję tego więc w kategoriach wyścigu. Dla mnie jest najistotniejsze, by problem został rozwiązany. W jaki sposób, jest dla mnie rzeczą drugorzędną. W najbliższym czasie powołam zespół ekspercki, który zajmie się pomysłami, jak przeprowadzić taki rozdział. Wszystkie poważne opinie będą brane pod uwagę, również zgłaszane przez opozycję. Nie ma pan żadnych wątpliwości co do rozdziału? W międzywojniu instytucje te były połączone. Znieśli to komuniści. Na nowo połączono funkcję prokuratora generalnego i ministra sprawiedliwości w 1990 roku. Tradycja to jedno, a realia to drugie. Ostatnie dwa lata dobitnie pokazały, że takie rozwiązanie ma swoje zalety, ale również szereg wad. Podkreślano, że w ten sposób rząd może realizować politykę kryminalną. Ja uważam, że polityka kryminalna jest określona w kodeksie karnym i tam trzeba szukać rozwiązań, a nie w ręcznym sterowaniu prokuraturą. Nie bez powodu prokuratury nie ma w konstytucji. Poseł Kalisz, który był w zespole przygotowującym odpowiednie przepisy ustawy zasadniczej, powiedział mi, że był wówczas spór o miejsce prokuratury. W rezultacie z tego zrezygnowano. Amerykańscy naukowcy, w tym przeciwnicy kary śmierci, ogłosili właśnie wyniki badań, które dowodzą, że jedna egzekucja zapobiega 18 zabójstwom. Kara śmierci to rozwiązanie populistyczne. Wszczynanie w XXI wieku w Europie dyskusji o karze śmierci może służyć tylko pozyskiwaniu głosów w wyborach. Owszem, badania opinii publicznej wskazują, że większość jest za karą śmierci. Pewnie znaleźliby się tacy, którzy opowiadaliby się za jej publicznym wykonywaniem. Ja jednak nie jestem zwolennikiem kierowania się we wszystkich sprawach głosem opinii publicznej. Nie bardzo wierzę w odstraszającą funkcję kary śmierci. Warto przypomnieć, że w czasie obcinania ręki złodziejowi kieszonkowcy opróżniali kieszenie gapiów. Jaki system prawny jest panu najbliższy? Bez wątpienia kontynentalny. Jego zaletą jest to, że daje przestępcy szansę na powrót do społeczeństwa, a jednocześnie jest surowy dla osób, którym szansę dano, lecz z niej nie skorzystały. Innymi słowy, jestem zdecydowanym zwolennikiem zaostrzania kar dla recydywistów. Jestem natomiast za dawaniem szansy tym, którzy po raz pierwszy uwikłali się w przestępstwo, a dla których stało się to często osobistą tragedią. Nie jestem za tym, żeby wszystkich wsadzać za wszystko. W wielu przypadkach znacznie korzystniejsze byłoby i dla skazanego, i dla społeczeństwa, by wykonywał on prace publiczne. Wiem na przykład, że bardzo dobrą metodą jest wysyłanie skazanych do pracy w zakładach opieki społecznej. Wielu z nich bardzo dobrze się sprawdza w pracy z upośledzonymi czy niepełnosprawnymi. Gdy stają oko w oko z jakąś wielką tragedią, często ujawniają się w nich wielkie pokłady człowieczeństwa. Podobają się panu propozycje zmian w kodeksie karnym zgłaszane przez Zbigniewa Ziobrę? Propozycje mojego poprzednika zmierzały w kierunku rozwiązań przyjętych w PRL w 1969 roku. Cały szereg instytucji było wzorowanych na tamtym komunistycznym kodeksie, choć oczywiście nikt się do tego nie przyznawał. Klasyczny przykład to sądy 24-godzinne. Tak naprawdę to nazwa handlowa, która dobrze się sprzedaje. Tymczasem to nic innego jak tryb przyspieszony z k.p.k. z 1969. W projekcie nowego kodeksu znalazły się rozwiązania, które byłby śmieszne gdyby nie to, że są straszne. Wymienię tylko artykuł 199a. Na jego podstawie można byłoby skazać na trzy lata nastolatka, który za pośrednictwem Internetu umówił się ze swoją niespełna piętnastoletnią koleżanką i wprowadził ją w błąd, na przykład mówiąc, że może się z nim spotkać, bo jutro nie będzie klasówki. Gdyby okazało się, że klasówka była, można by go było wsadzić do więzienia, nawet gdyby jej nic innego poza okłamaniem nie zrobił. To kuriozum. Ja nie chcę zajmować się tylko prawem karnym. Reforma powinna objąć też prawo cywilne. Należy określić priorytety – krótko-, średnio- i długoterminowe. Czy kontrolowane wręczenie korzyści majątkowej, z jakim mieliśmy do czynienia choćby w przypadku posłanki Beaty Sawickiej, jest dopuszczalne? Jeszcze kiedy nie byłem ministrem, mówiłem, że moim zdaniem ocierało się to o podżeganie do przestępstwa. Dziś muszę być ostrożniejszy w formułowaniu sądów. Powiem tylko, że tego typu działania mogą być jedynie ostatecznym potwierdzeniem przestępstwa. Nie może być tak, że funkcjonariusze chodzą po ministerialnych pokojach z kopertą i sprawdzają, kto weźmie, a kto nie. Jeżeli pracuje się nad nimi kilka miesięcy, to nawet uczciwi ludzie w pewnym momencie mogą popełnić błąd i ulec pokusie. Niemniej jednak łapownictwo uważam za plagę i jedną z podstawowych dolegliwości naszego życia społecznego. Wiemy, że dr. Mirosława G. nie będzie można skazać za zabójstwo. W mocy pozostają jednak inne zarzuty, w tym łapownictwa. Nie mogę się wypowiadać na temat, czy dr G. powinien zostać skazany, czy nie. O tym będzie decydował sąd. Powiedziałem prokuratorom, że mają pełną swobodę w granicach prawa. Do tej pory w jednostkowych przypadkach nie musiałem interweniować. Czyli nie interweniowałby pan, domagając się zwolnienia z aresztu sprawców linczu we Włodowie, którzy zabili przestępcę, który im zagrażał? Rozumiem, że konkretne rozstrzygnięcia mogą obrażać społeczne poczucie sprawiedliwości. Ja jednak w tym przypadku zachowałbym się inaczej niż mój poprzednik. Jemu raczej chodziło o zdobycie popularności. Ja najpierw poprosiłbym o wyjaśnienia prokuratorów. Oczywiście, jestem na dziennikarzy otwarty, ale nie będę codziennie organizował konferencji prasowych. Kadry decydują o wszystkim, mawiał klasyk. Jakie dymisje i powołania pan planuje w najbliższym czasie? Dziś zdymisjonowano prokuratora krajowego Dariusza Barskiego. Na mój wniosek na jego miejsce powołano pana Marka Staszaka. Odejście prokuratora Jerzego Engelkinga też jest przesądzone. Rozmawiałem z nim o tym. Jednak do czasu podpisania nowych nominacji musi być zachowana ciągłość, choćby dlatego, że przed Trybunałem Konstytucyjnym musi występować ktoś przynajmniej w randze zastępcy prokuratora generalnego. Na razie mianowałem jednego zastępcę – dr. Zbigniewa Wronę. O innych nominacjach nie mogę jeszcze mówić. Zasada polityki kadrowej będzie jasna: nie będę tolerował pochlebców. Podobno zablokował pan nominacje Elżbiety Janickiej i Marzanny Podlewskiej-Muchy na prokuratorki IPN. Dlaczego? Nic o tym nie wiem. Nie przedłożono mi takich wniosków. Chce się pan spotkać ze zbuntowanymi prokuratorami z warszawskiej Prokuratury Okręgowej? Dowiedziałem się o tym z mediów. Nie planuję takiego spotkania. Będzie pan zarabiał mniej niż jako adwokat. Czy nie będzie pan tego żałował? Moja rodzina była temu do końca przeciwna. Z kancelarii musiałem zrezygnować. Z uczelni nie muszę. Uznałem jednak, że przez ostatnie dwa lata źle się działo w wymiarze sprawiedliwości. Uznałem, że mam szansę sprawdzenia się w nowej sytuacji, i dlatego przyjąłem propozycję. Nie może być tak, że funkcjonariusze chodzą po ministerialnych pokojach z kopertą i sprawdzają, kto weźmie.


Mostostal Warszawa zbuduje kampus uniwersytecki w Białymstoku - Budownictwo\nMostostal Warszawa zbuduje kampus uniwersytecki w Białymstoku\nMostostal Warszawa SA z ofertą na blisko 169 mln zł brutto wygrał przetarg na budowę kampusu Uniwersytetu w Białymstoku - poinformowała PAP w środę uczelnia. Oferta stołecznej spółki była najtańsza, wśród złożonych przez dwanaście firm i konsorcjów.\nWicekanclerz uniwersytetu Grażyna Kamińska powiedziała PAP, że umowa z wykonawcą powinna być podpisana do końca grudnia, na razie oferenci mają dziesięć dni na złożenie ewentualnych odwołań. Potem rozstrzygnięcie przetargu musi zostać skontrolowane przez Urząd Zamówień Publicznych.\n"Plac budowy chcemy przekazać wykonawcy jak najszybciej, ale trudno przewidzieć, kiedy inwestycja faktycznie się zacznie, bo jest zima" - dodała Kamińska.\nBudowa kampusu jest największą inwestycją w historii uczelni. W jednym miejscu powstanie m.in. gmach Wydziału Fizyki i Instytutu Chemii, Uniwersyteckie Centrum Kultury, budynek Instytutu Biologii oraz Wydziału Matematyki i Informatyki wraz z Uniwersyteckim Centrum Obliczeniowym.\nUczelnia uzyskała dofinansowanie unijne projektu z programu operacyjnego "Rozwój Polski Wschodniej", a także programu operacyjnego "Infrastruktura i Środowisko". W sumie, w tym przetargu, to kwota ponad 188 mln zł brutto.\nWedług planów władz uczelni, kampus uniwersytetu przy ul. Ciołkowskiego w Białymstoku zajmie powierzchnię 30 ha, z czego połowę stanowić będą tereny zielone. Będzie to jedna z większych inwestycji w regionie. Zgodnie z planem, pierwsze wydziały powinny się przeprowadzić do nowej siedziby w 2013 roku, zakończenie budowy ma nastąpić w 2015 roku.\nUniwersytet w Białymstoku kształci około 15 tys. studentów na 10 wydziałach, w tym na zagranicznej filii w Wilnie. Uczelnia istnieje od 1997 roku. Powstała po usamodzielnieniu istniejącej wcześniej od 29 lat Filii Uniwersytetu Warszawskiego w Białymstoku.


Szczegóły o Corby Private Medical Centre - www.fotokrupa.pl\nCorby Private Medical Centre /\nCorby Private Medical Centre | dentysta z Polski\nDbanie o zęby to nie tylko regularne mycie 3 razy dziennie, stosowanie płynów do płukania ust czy nitkowanie po każdym jedzeniu. Mimo że Państwa zęby wydają się zdrowe i mocne, warto odwiedzać stomatologa w celu sprawdzenia ich stanu. Polski dentysta pod Peterborough zapewnia profesjonalną i kompleksową opiekę dentystyczną. Pacjenci są przyjmowani w nowoczesnej klinice Corby Private Medical Centre, która znajduje się w mieście Corby.\nDoświadczeni i polecani stomatolodzy proponują:\n— stomatologię zachowawczą,\n— higienę stomatologiczną,\n— stomatologię dziecięcą.\nKażdy ze stomatologów ma pełne uprawnienia i certyfikaty potwierdzające możliwość pracy w Wielkiej Brytanii. Jeśli chcą Państwo w niskiej cenie skorzystać z profesjonalnych usług dentystycznych polskich stomatologów, to zapraszamy do rejestracji.\nTelefon: +44 1536 202111\nAdres: Pytchley Court 8\nKod pocztowy: NN-17\nSzukasz nowych rozwiązań, które mogłabyś zastosować w swoich codziennych stylizacjach, ale do tej pory nie udało Ci się znaleźć odpowiedniego sklepu, w którym czeka na Ciebie całkiem sporo różnych ofert? To znaczy, że nie znasz jeszcze sklepu, którego oferta dostępna jest na stronie gutfashion.pl, bo właśnie tam dostępnych jest wiele różnych okazji, z których warto skorzystać, żeby już za chwilę móc wybierać w różnych ubraniach, które świetnie nadają się do tworzenia stylizacji.\nDużą popularnością cieszą się obecnie eleganckie kardigany damskie, które świetnie się sprawdzają w każdej sytuacji. Sama przekonaj się, że masz tak wiele do wyboru, że wreszcie uda Ci się znaleźć takie ubrania, które będą dla Ciebie najbardziej odpowiednie, a Ty będziesz zadowolona, że nosisz dokładnie to, na co masz ochotę.\nUSA jest kolebką nowoczesnego przemysłu samochodowego. To właśnie w Stanach Zjednoczonych Henry Ford założył na początku zeszłego wieku pierwszą fabrykę, która pracowała wedle znanego dziś nam wszystkim schematu: jeden robotnik wykonywał tylko jeden rodzaj ściśle określonych czynności, stojąc z reguły przy taśmie.\nByła to rewolucja w podejściu do produkcji, która pozwoliła na wygenerowanie znacznych oszczędności, przy jednoczesnym utrzymaniu wysokich standardów końcowego efektu działań – czyli samochodu.\nJeżeli marzy nam się oryginalny Ford Mustang, i interesujemy się bliżej kwestią, jaką jest sprowadzanie aut z USA – mamy do wyboru cały szereg firm, które specjalizują się w zadaniach logistycznych. Jedną z lepiej radzących sobie na tym konkurencyjnym rynku inicjatyw jest z pewnością przedsiębiorstwo CarrierWise.\nPanie różnią się od panów i różnice te są dostrzegalne gołym okiem. Warto pamiętać, że nie tylko o różnice zewnętrzne i namacalne chodzi. Liczy się także psychika i temperament, a to są już zagadnienia, którymi należy się zajmować ze znacznie większą wnikliwością. Na Intymnosc.pl czekają konkretne informacje w tym zakresie, które powinni sobie przyswoić w pierwszej kolejności mężczyźni. Być może dzięki temu ich relacje z partnerkami poprawią się.\nKobiety są w kwestiach związanych z seksem dość skomplikowane. Dla mężczyzn bywa to wyzwaniem. Kobiece libido – poznaj je lepiej i zrób użytek ze zdobytej wiedzy. Tak mógłby brzmieć slogan adresowany do tych facetów, którzy chcą mieć ciekawsze i bogatsze relacje intymne ze swoimi ukochanymi. Polecany serwis przekazuje szereg ciekawych wiadomości w tym aspekcie. Opłaca się je poznać i zapamiętać.


Manul Magellan wrócił do poznańskiego zoo. "Odsypia przygodę życia" - RMF 24\nCzwartek, 15 października 2020 (20:49)\nPoznańskie zoo poinformowało o odnalezieniu poszukiwanego od soboty manula. Dzikiego kota, który otrzymał imię Magellan, złapano po sygnale od osoby, która zauważyła go w pobliżu ogrodu. "Manul jest już bezpieczny, po podaniu środków na odrobaczenie i wzmocnienie odporności, nadal mocno na nas obrażony, nakarmiony, odsypia teraz przygodę życia" - poinformowano na facebookowym profilu ogrodu.\nPółroczny kot wydostał się ze swojego wybiegu w sobotę. Według pracowników ogrodu to pierwsza taka ucieczka.\nWyszedł w miejscu, które w naszej opinii było zabezpieczone - przyznała rzeczniczka zoo Małgorzata Chodyła. Zapewniła, że wybieg został przeorganizowany, by ucieczki się nie powtarzały.\nManul stepowy to gatunek dzikiego kota żyjącego w Azji. Jest płochliwy, nieufny, stroniący od ludzi. Pracownicy zoo podkreślali, że zwierzęta te są przyzwyczajone do niskich temperatur i wietrznej pogody, a zbiegły osobnik prawie osiągnął dorosły wiek. Ich obawy budził fakt, że zbieg mógł od soboty nie jeść, co mogło zagrażać jego życiu i zdrowiu.\n"Tygrys szablozębny nie powstydziłby się takiego temperamentu!"\n"Dziś o godz 10 otrzymaliśmy kolejne zgłoszenie, nasi natychmiast popędzili we wskazane miejsce. Kilku pracowników wraz z dyrekcją musiało się wczołgiwać pod prywatny samochód na działce, kilkaset metrów od zoo, na której znajdował się niezwykły wabik: gołębie domowe. Magellan nie chciał współpracować, został dosłownie capnięty i zapakowany do transportera, mimo głośnych syków i prób kąsania zębami. Tygrys szablozębny nie powstydziłby się takiego temperamentu!" - poinformowano na facebookowym profilu poznańskiego ogrodu zoologicznego.\nJak poinformowano, manul jest wychudzony i wyziębiony. Dostał środki na odrobaczanie i na podniesienie odporności. Teraz jest w kociarni, przez pewien czas będzie trzymany w odosobnieniu - nie wiemy, dokąd przez te kilka dni zawędrował - powiedziała rzeczniczka zoo. "Nadal mocno na nas obrażony, nakarmiony, odsypia teraz przygodę życia" - czytamy na facebookowym profilu ogrodu.\nRzeczniczka zoo Małgorzata Chodyła przyznała, że przedstawiciele ogrodu po kilku dniach poszukiwań obawiali się najgorszego. Baliśmy się, że już się nie odnajdzie - jesteśmy wdzięczni za wszystkie sygnały od osób, które w ostatnich dniach informowały nas o miejscu jego pobytu - podkreśliła.


Car Mechanic Simulator 2021 - jak szybko zdobywać nowe poziomy i punkty doświadczenia • Eurogamer.pl\nSposób na szybkie zdobywanie doświadczenia.\nNa tej stronie opisujemy, w jaki sposób zdobywamy punkty doświadczenia (PD) w Car Mechanic Simulator 2021, dzięki którym awansujemy na wyższe poziomy, co z kolei zapewni nam punkty umiejętności, które wykorzystujemy do ulepszenia zdolności mechanika.\nPunkty doświadczenia zdobywamy przede wszystkim za:\nwykonywanie zleceń (fabularnych i zwykłych),\nwymontowanie i zamontowanie części w samochodzie (za każdą część otrzymujemy 1 PD),\nbadanie i diagnozę stanu samochodu, czyli ręczne sprawdzanie stanu podzespołów w aucie,\nużycie narzędzi dodatkowych, czyli skanera i mierników (za każdą przebadaną część otrzymujemy 1 PD),\notwarcie skrzynki i wylosowanie karty z punktami doświadczenia - za m. in. wykonanie zleceń otrzymujemy wspomniane skrzynki, w której znajduje się pięć kart. Możemy każdorazowo wybrać dwie z nich. Jedną z nagród są punkty doświadczenia (bonus XP). Jeśli zatem wylosujemy odpowiednią kartę, możemy zdobyć od razu kilkaset PD.\nWydaje się, że jeden punkt doświadczenia za wykonanie danej czynności (np. wymontowanie części czy sprawdzenie miernikiem innej części) to niewiele, jednak zazwyczaj robimy kilka działań pod rząd, dlatego punkty doświadczenia wpadają seryjnie. Kiedy na przykład używamy skanera OBD, wówczas badamy kilkanaście czy nawet kilkadziesiąt części - otrzymujemy wtedy łącznie ponad 10 PD, korzystając tylko z jednego urządzenia.\nJeśli zależy nam na bardzo szybkim przyroście PD, możemy skupić się tylko na zajęciach związanych ze zdobywaniem doświadczenia. Należy przyjąć nowe zlecenie zwykłe, najlepiej takie, w którym naprawimy nowszy samochód (rocznik powyżej 1990 r.). Następnie skupiamy się tylko na badaniu ręcznym części (tryb badania) i użyciu narzędzi dodatkowych (skaner OBD, miernik ciśnienia paliwa, elektroniczny, kompresji i zużycia bieżnika), po czym rezygnujemy z realizacji danego zlecenia, aby nie tracić czasu, i przechodzimy do kolejnego, powtarzając te same czynności.\nNastępnie: Car Mechanic Simulator 2021 - jak szybko zarabiać, zdobywać CR\nPoprzednio: Car Mechanic Simulator 2021 - jak rozwijać zdolności i ulepszać warsztat i garaż


Oprogramowanie - INTROBAT\tOprogramowanie - INTROBAT\nHome » Informatyka » Oprogramowanie\nOprogramowanie to jeden z kluczowych profili naszej działalności. Specjalizujemy się w projektowaniu i wytwarzaniu aplikacji informatycznych oraz wdrażaniu komputerowych systemów wspomagania zarządzania przedsiębiorstwem. Dział Informatyki tworzy zespół profesjonalistów, którzy jako eksperci w zagadnieniach informatycznych, technicznych, logistycznych i ekonomiczno-księgowych wypracowali taki poziom wiedzy, aby zaprojektować i wykonać aplikacje, spełniające najbardziej wyszukane potrzeby naszych klientów.\nBazując na analizach procesów technicznych i organizacji przedsiębiorstw oraz doświadczeniu zebranemu podczas pracy, stworzyliśmy pakiet wyspecjalizowanych programów komputerowych wspierających służby techniczne przedsiębiorstw takich jak System ENiAP. Dzięki otwartej strukturze i zastosowaniu najnowocześniejszych technik informatycznych, nasze programy znajdują zastosowanie w instytucjach o szerokim spektrum działalności.\nProwadzimy nieprzerwane prace nad udoskonalaniem i dostosowaniem naszych produktów do potrzeb rynkowych. W ramach gwarancji i asysty zapewniamy naszym klientom bezpłatną aktualizację naszych produktów.\nAutorskie oprogramowanie – Ewidencja Narzędzi i Aparatury Pomiarowej (ENiAP)\nEwidencja Narzędzi i Aparatury Pomiarowej, to wielomodułowy, w pełni zintegrowany system informatyczny dedykowany średnim i dużym przedsiębiorstwom produkcyjnym oraz usługowym. Dzięki rozbudowanej funkcjonalności nasze oprogramowanie zapewnia pełne wsparcie i automatyzację procesów związanych z ewidencją oraz kontrolą wszelkiego rodzaju narzędzi i aparatury kontrolnej, pomiarowej i rejestracyjnej.\nPołączenie nowoczesnych technologii informatycznych i doświadczenia daje nową wysoką jakość naszych usług, którą z przyjemnością Państwu oferujemy.


Wyszukiwanie » Atrakcje dla dzieci\tSmok, żaby, piesek Filuś, piernikowy plac zabaw, osiołek, fontanna Cosmopolis, pierniki, krzywa wieża, ogród zoobotaniczny, planetarium, wizyta na krzyżackim zamku, rejs statkiem po wielkiej rzece to tylko część atrakcji jakie oferuje Toruń dla najmłodszych gości. Zachęcamy Państwa do skorzystania z bogatej ofert Miasta. Wybrane przez nas atrakcje opisane poniżej winny sprawić, że pobyt w Toruniu zostanie na dłużej w pamięci naszych młodych Gości.\nMoje miejsce Barbarka to leśna osada oddalona niespełna kilka kilometrów od centrum Torunia. Jest ona popularnym miejscem rekreacji i wypoczynku. W działającej tu "Szkole Leśnej" można wypożyczyć rower, zorganizować ognisko lub grilla, zaś jesienią wziąć udział w grzybobraniu...\t(więcej) Centrum Nowoczesności Młyn Wiedzy\nMoje miejsce Centrum Nowoczesności zajmuje powierzchnię 5 tys. m2, na 6 kondygnacjach w dawnym młynie parowym z końca XIX wieku. Można tu zobaczyć najdłuższe w Polsce Wahadło Foucaulta o długości 33 metrów, umożliwiające obserwację zjawiska obrotu Ziemi wokół własnej osi. W...\t(więcej) Centrum Zabaw dla Dzieci Kinderek ul. Chrobrego 93\ntel.: 503 090 135 Atrakcje w Toruniu, 2409 0\t3\nMoje miejsce Kinderek to raj dla dzieci, które uwielbiają, niczym mali agenci, beztrosko odkrywać tajniki najlepszej zabawy. Wszystkie urządzenia, zjeżdżalnie, dmuchane zamki do skakania i inne sprzęty, na których bawią się dzieci wykonane są z najwyższej klasy materiałów...\t(więcej) Dom Legend Toruńskich\nMoje miejsce Główną część muzeum zajmuje wystawa "Mikołaj Kopernik - życie i dzieło". Ekspozycja przedstawia postać wielkiego Astronoma - i jednocześnie skromnego kanonika warmińskiej kapituły katedralnej. Wystawa wprowadza nas w atmosferę epoki Kopernika, przedstawia...\t(więcej) Flisak i żabki Rynek Staromiejski 87-100 Toruń\nAtrakcje w Toruniu, 2990 0\t4\nMoje miejsce Ogromną popularnością, nie tylko wśród dzieci, cieszy się pomnik flisaka z żabkami znajdujący się w samym sercu Starego Miasta, na Rynku Staromiejskim, między Ratuszem a budynkiem Poczty. Statuetka flisaka nawiązuje do legendy o pladze żab, która przed wiekami...\t(więcej) Fort IV - Twierdza Toruń\nPoczątkowo budowla ta posiadała jedynie trzy ściany, brak ściany od strony miasta...\t(więcej) Muzeum Etnograficzne\ntel.: 56 622 80 91 e-mail: kontakt@etnomuzeum.pl\nMuzea, 7637 0\t16\nMoje miejsce W głównym budynku tzw. Arsenale mieści się wystawa zatytułowana "Tajemnice codzienności". Jest to nowocześnie zaaranżowana ekspozycja, ukazująca życie ludzi zamieszkujących wsie i małe miasteczka 100-150 lat temu. Można wejść do dawnego zakładu fryzjerskiego i...\t(więcej) Muzeum Toruńskiego Piernika\ntel.: 56 656 70 87 e-mail: muzeum@muzeum.torun.pl\nMuzea, 2799 0\t55\nMoje miejsce Muzeum mieści się w XVIII - wiecznej fabryce pierników należącej niegdyś do rodziny Wesse. Goście mają tu możliwość odkrywania tajemnic toruńskiego piernika - od składników niezbędnych\ndo przygotowania ciasta (wonne przyprawy, słodki miód,...\t(więcej) Strona 1 z 2