Prezydia większości samorządów spotykają się rzadko, z trudem, z niechęcią, a zebrania najczęściej nie przynoszą oczekiwanych rezultatów. A jak tu pracować CAŁYM SAMORZĄDEM, jeśli nawet jego władze nie mogą niczego solidnie i we właściwym czasie ustalić? Jedyne lekarstwo, to tak obmyślić organizację i przebieg tych zebrań, żeby każdemu CHCIAŁO SIĘ brać w nich udział. Ba! Żeby każdy NIECIERPLIWIE CZEKAŁ na kolejne zebranie. Żeby je traktowano jako prawdziwą przyjemność. Niemożliwe? No, co ty! Możliwe. Trzeba tylko zabrać się do tego od odpowiedniej strony...\nDLACZEGO ZEBRANIA SAMORZĄDóW SIĘ NIE UDAJĄ?\nBo nazywają się "zebrania"\nzmuszają uczestników do siedzenia w bezruchu\ntrzymają ludzi głodnych\nbo prowadzą je przewodniczący\n"ZEBRANIA - ZADRĘCZANIA"\nJak słyszysz: "zebranie", albo "muszę iść na zebranie", to co przychodzi ci do głowy? Jakie masz skojarzenia? Mnie się to kojarzy z jakąś koszmarną nudą - kupa starych, napuszonych mantykołów siedzi z ważnymi minami, smęcąc coś na zmianę. Koszmar! Wszelkich zebrań unikam jak morowej zarazy, jeżeli od jakiegoś nie udaje mi się wymigać, zabieram kartki w kratkę, żeby w chwilach obezwładniającej nudy grać "w kropki". Bo nie wypada czytać książek.\nJak widać, mam złe doświadczenia. Ale ja jestem stara. Niedawno dowiedziałam się, że bardzo wielu ludzi w "wieku przedpoborowym" (czyli Twoich rówieśników), również ma w tej dziedzinie złe doświadczenia. I że nie cierpią zebrań. W tym wieku?!\nRodzice, jeśli w ogóle ze sobą rozmawiają, często opowiadają sobie, co działo się w pracy. Ci, którzy pracują na jakichś kierowniczych stanowiskach, albo należą do tzw. średniej kadry kierowniczej, spory ułamek swojego czasu pracy muszą spędzać na zebraniach. A ponieważ, jak wynika z badań amerykańskich socjologów, większość ludzi organicznie nie znosi zebrań, opowiadają o nich swoim rodzinom albo z niechęcią, albo nawet z gniewem. Dziecko rzadko (albo nigdy) ma okazję usłyszeć rozpromienionego ojca, mówiącego na przykład: "mieliśmy dzisiaj cudowne zebranie, na którym wypracowaliśmy rewelacyjny projekt usprawnienia produkcji...". Częściej słyszy: "przestańcie, do cholery, hałasować, miałem dzisiaj koszmarne zebranie!". Zresztą, zgodnie z naszą rdzennie polską tradycją, nawet jeżeli zebranie było owocne, to i tak w domu opowiada się raczej o tym, co człowieka wkurzyło i "co ten idiota zaproponował". I w ten sposób w głowach młodych ludzi powstają niekorzystne odczucia i oczekiwania w stosunku do zadziwiającego zjawiska ze świata dorosłych, jakim są zebrania.\nOkazuje się, że taki odbiór pogłębia jeszcze to, co widzą w telewizyjnych migawkach z prac sejmu. Bo w programach informacyjnych rzeczywiście pokazuje się tylko "ostrzejsze" fragmenty obrad: konflikt, pyskówka, afera, ktoś się kogoś czepia, ktoś coś wykrzykuje. Czy wszystkim nastolatkom zebrania źle się kojarzą?\nOczywiście, że nie. Są tacy, dla których "zebranie" jest słowem pustym – nie zetknęli się jeszcze z niechętnymi relacjami o "zebraniowej męce", nie kojarzy im się z niczym złym. Są też tacy, którym termin "zebranie" kojarzy się z czymś niesłychanie ważnym, dorosłym, wiedzą, na czym coś takiego polega i chętnie zabiorą się za IMITOWANIE czynności dorosłych.\nFranek był przez rok przewodniczącym samorządu w LO. Instytucja była bardzo tradycyjna, skostniała, nieruchawa. Koniecznie chciał, żeby "wreszcie zaczęło się coś dziać", żeby samorząd robił coś dla uczniów. "Naszą opiekunką była pani profesor WOS-u. Na pierwszym zebraniu nauczyła nas, jak przeprowadza się prawdziwe zebranie. I od tego momentu już nic nie zrobiliśmy w realu. Robiliśmy tylko zebrania. To była taka zabawa w urzędowanko: porządek obrad, protokoł, podpisywanie protokołu, ale po wyjściu z "zebranka" nie można było wyegzekwować nic. Żadnej prawdziwej pracy. Moim kolegom ta nowa zabawa spodobała się tak bardzo, że patrzyli na mnie jak na idiotę, kiedy chciałem robić cokolwiek poza zebraniami..."\nMAGIA SŁóW - ZMIEŃ NAZWĘ!\nChociaż dziwnie to brzmi, wiele można zmienić JUŻ SAMYM ZMIENIENIEM NAZWY.\nKiedy byłam warszawskim rzecznikiem praw ucznia, w moim biurze pracowało od kilku do kilkunastu uczniów szkół średnich: prowadzili sprawy interwencyjne, badania, własne programy naprawcze, akcje informacyjne. Każdy miał jakoś tam określony zakres zadań i obowiązków, swoje specjalizacje, ale – pracowaliśmy jako "team", a rezultaty naszej pracy zależały głównie od sprawnego myślenia, elastycznej organizacji i sprawnej wymiany informacji. Nie ma bata – w takich okolicznościach przyrody – trzeba się bardzo regularnie spotykać, wymieniać informacje, dyskutować, ustalać, decydować... Czyli – robić zebrania.\nAle ja nie cierpię zebrań. A regularne – mogłyby mnie zabić. Na pewno nie chciałoby mi się do nich przygotowywać, a konieczność prowadzenia sprawiałaby mi ból. I w czasie całego zebrania kombinowałabym tylko, co zrobić, żeby się jak najszybciej skończyło. Moi kumple też nie przypominali w niczym rasowych urzędników. Szczerze mówiąc, niezłe z nich były pistolety i potrafiliby rozpirzyć każdą nudną "imprezkę" tego typu.\nZaczęliśmy klasycznie – od zmiany nazwy. To się stało samo z siebie, kiedy formowaliśmy zasady naszej pracy. Komuś proces dochodzenia do poprawy sytuacji uczniów w szkole w jakiejś konkretnej dziedzinie skojarzył się z procesem produkcji bimbru (to były dawne czasy, wszyscy moi współpracownicy stykali się z tym zjawiskiem w swoich domach, albo u kolegów). Na początku nastawia się zacier: miesza podstawowe składniki, a one fermentują... I tak zostało. Spotykaliśmy się przynajmniej co tydzień na ZACIERACH. I wszyscy wiedzieli, jaki jest nasz cel. Szybko przelatywaliśmy przez punkt pierwszy: "Ogłoszenia parafialne" – informacje o tym, co w najbliższym czasie ma się zdarzyć, kto z kim rozpoczął jakiś projekt i jakiej pomocy potrzebuje, jakie nowe zasady organizacyjne zostały wprowadzone na próbę (np. że krótkie streszczenia nowych spraw będą wywieszane na pomarańczowym papierze na tablicy ogłoszeń i nie wolno ich zdejmować), a jakie się nie sprawdziły i trzeba je zmodyfikować (czyli – dalej myśleć). W czasie tej części wszyscy skrzętnie notowali, bo jak wiadomo, notowanie większości ludzi pomaga zapamiętywać. A potem już "nastawialiśmy zacier", czyli obrabialiśmy wybrany problem (albo – wybrane problemy). Ktoś (starannie przygotowany) sprawnie przedstawiał, o co chodzi.\n"Pawlak: Wycieczki szkolne są drogie jak diabli. Coraz więcej ludzi nie stać na to, żeby na nie jeździć. A szkoły cisną, bo firmy, które je organizują, dają nauczycielom prowizję za ilość sprzedanych miejsc. Najgorzej jest, kiedy takie biuro podróży obiecuje szkole bonusy na przykład w postaci kserokopiarki, materiałów biurowych albo telewizora do świetlicy. Właśnie wpłynęła taka skarga: biuro zaproponowało szkole, że za każdych 200 "przewycieczkowanych" uczniów będzie jej fundowało niezbyt zużyty komputer. I teraz ci, którzy "nie chcą wziąć udziału" w zdobywaniu dla szkoły komputerów, są traktowani jak jej wrogowie. Nigdy nie zgadniecie, kto to zgłosił: ośrodek pomocy społecznej! Parę rodzin zgłosiło się tam po zapomogi, żeby móc wysłać dzieciaki na te wycieczki..."\nPotem krótka dyskusja, co dalej robić, spisane przez Agatę w punktach propozycje, jak poprowadzić tę sprawę i co dalej robić z całym problemem:\nopracować raport – do przekazania kuratorowi oświaty i mediom:\nanaliza wszystkich "spraw wycieczkowych", które wpłynęły do tej pory (Ania i Mateusz – na najbliższy zacier)\nzaczynamy robić mapę problemu (- // -)\nwszyscy "prowadzą nasłuch" w swoich środowiskach (tzn. że każdy miał jeszcze dziś zacząć wypytywać wśród swoich znajomych, rodziny, w szkole o szkolne wycieczki: co niefajnego się z nimi wiąże)\nnawiązać kontakt z pokrzywdzonymi (Pawlak, za pośrednictwem ośrodka pomocy społecznej)\nNo i co, myślisz, że to... zebranie wyglądało tak elegancko, jak na papierze? W żadnym wypadku. "Zacier musi fermentować". To wszystko powstawało "w toku dyskusji", a raczej z towarzyszeniem wrzasków, gwizdów, ryków śmiechu, walenia pięściami w stół tych, którzy nie umieli głośno gwizdać i nie mogli się ze swoją zbawienną myślą przebić. Przewodniczący kiedy chciał, to kierował dyskusją (głównie pilnując, żeby każdy mógł dać swoje propozycje i żeby towarzystwo nie zjechało z tematu), kiedy nie chciał, to nie kierował. Agata zapisywała to, co najważniejsze. Helena – biurowy szczur, biegała po stole konferencyjnym, zabierała co się dało (chleb, serki, długopisy, notatki) i próbowała wciągać do swojego terrarium.\nBałagan? Jeszcze jaki!\nAle było wesoło. I na prawdę efektywnie. A przecież o to chodzi\nZRóB SWOJE I NIE ZANUDŹ SIĘ NA ŚMIERĆ!\nKiedy po lekcjach, na zebraniu zbierają się członkowie samorządu, to zbiera się tam grupa ludzi ZMĘCZONYCH WYMUSZONYM BEZRUCHEM I ZACHOWYWANIEM CISZY. Lekcje najczęściej nie są zabawne. Zmuszanie tych ludzi do zachowywania powagi i bezruchu przez kolejną godzinę – to dla wielu z nich prawdziwa tortura. Jeżeli będą mogli ruszać się w sposób nieskrępowany, pośmiać się, może nawet trochę porozrabiać, ich zmaltretowane mięśnie, ścięgna i kości nie będą dobijać się do mózgu: "Chodźmy stąd! Natychmiast!!!" Dadzą mózgowi popracować.\nJasne, że trudno zaczynać zebranie od dyskoteki... chociaż.... właściwie, dlaczego nie? Jeśli mielibyście do dyspozycji jakiś sprzęcik, dalibyście radę dostosować głośność odtwarzania do potrzeb otoczenia, to nawet, jeśli obok trwa lekcja, może utrwalić się zwyczaj „przetańczania” ostatnich parunastu minut przed rozpoczęciem zebrania. Oczywiście – nieobowiązkowo. Kto nie lubi, ten nie tańczy.\nA jak nie "dyskoteka"? Wymyśl coś innego. Nawet pozornie głupie zamieszanie przy robieniu herbaty, przestawianie stołów i krzeseł, przewieszanie czegoś na tablicy ogłoszeń, da mięśniom odrobinę tego, co im potrzebne. A w rezultacie – wszystkim będzie się pracowało znacznie lepiej. A Ty myśl dalej: co zrobić, żeby ludzie przed pracą umysłową mogli chociaż trochę się "pokręcić".\nW ŻADNYM WYPADKU NIE SADZAJ LUDZI W ŁAWKACH!\nLudzie wyrabiają sobie w czasie całego życia stereotypy zachowań: określona, powtarzająca się sytuacja wywołuje u nich wyuczone reakcje. Nie kontrolują tego. Na dobrą sprawę mózg załatwia to za nich sam. Bywa, że nawet jeśli próbują to przełamać – nic z tego nie wychodzi. Uczeń, który od kilku lat przez kilka godzin dziennie siada w ławce naprzeciw swojego nauczyciela, by go słuchać i notować, nie kręcić się, nie przeszkadzać, posadzony w takiej samej klasie i w takich samych ławkach – będzie miał trudności w aktywnym braniu udziału w zebraniu. Tak wygląda początek pracy wielu samorządów:\n"prymuski" siadają w pierwszych ławkach, wyciągają jakieś kajeciki i długopisy (czasami nawet będą próbowały coś zapisać, ale już wkrótce, z pewnym zażenowaniem, będą ich używały do dyskretnego obgryzania, pomachiwania itp.);\n"licencjonowani rozrabiacy" natychmiast po otwarciu drzwi od klasy galopują do jakichś ostatnich ławek i niemal natychmiast zaczynają gadać i zajmować się tym wszystkim, czym od ponad stulecia uczniowie zwyczajowo zajmują się we wszystkich ostatnich ławkach;\nci, dla których znalazło się miejsce przy oknie – już po chwili zaczynają gapić się w okno (jakoś tak jest, że przy oknie człowiek zamienia się w marzyciela. Doświadczyłam tego niedawno w czasie wywiadówki – na prawdę – trudno się opanować);\nSiadają i w najlepszym razie czekają, co powie im biedny, siedzący na miejscu nauczyciela przewodniczący. Na próby wciągnięcia do rozmowy większość z nich będzie reagowała jak... na klasyczną odpytkę! A ich mózgi? W najlepszym wypadku będą się starały COŚ SOBIE PRZYPOMNIEĆ. Tylko niektórzy będą w stanie COŚ WYMYŚLIĆ I ZAPROPONOWAĆ.\nKilka lat temu Maciek Ciechomski – student psychologii społecznej, który szkolił redakcje gazet szkolnych, opracował rady dla liderów samorządów – jak można uniknąć takiej wtopy.\n"Sztuka ustawiania krzeseł"\nHERBATKI – BATATKI\nTwoi koledzy mogą być niesamowicie zmotywowani do pracy. Mogą być najmądrzejszymi ludźmi na świecie, ale i tak niewiele osiągniecie, jeżeli z głodu będzie wam burczało w brzuchach, będzie chciało się pić itd.\nNawet sobie nie wyobrażasz, jak niesamowicie wpływa na kreatywność, efektywność i (tego byś się nie spodziewał) dyscyplinę pracy – ZWYKŁA HERBATA Z CYTRYNĄ I CUKREM. Im więcej cytryny i cukru – tym bardziej wpływa.\n"Ten sam patent stosuje się w górach. Zmęczeni i wyziębieni ludzie mogą się uratować dzięki wyssanej kostce cukru. A słodka herbata z cytryną jest najlepiej idącym "towarem" we wszystkich górskich schroniskach (nosi nawet dumną nazwę "herbaty turystycznej"). Cukier w przeciągu 15 minut trafia do krwioobiegu. Tymczasem pajda chleba – dopiero po 4 godzinach! W cytrynie jest witamina C - jest antyutleniaczem, podnosi energię."\nKumasz, jaki to ma związek?\nOstatnią rewolucję w myśleniu o tym, "jak działają ludzie" wywołał amerykański (Rosjanie długo twierdzili, że rosyjski) psycholog Maslow.\nOtóż to. Głodni i spragnieni będą myśleli głównie o jednym: skończyć, wyjść i coś „wciągnąć” do brzucha. Jeżeli część będzie głodna, a część po obiedzie w szkolnej stołówce, możesz się spodziewać rozmaitych drobnych sporów (niby to merytorycznych, ale pozbawionych sensu i rozwalających pracę) między głodnymi a sytymi. Głupie, ale prawdziwe. Jeżeli jeszcze musicie poczekać z rozpoczęciem waszego... zebrania (czyli tego, co już nazywa się zupełnie inaczej), aż część członków prezydium zje obiad (tzn. – poczekać musi ta część, która i tak, już teraz jest głodna), to możesz być pewien, że wiele na tym zebraniu nie osiągniecie. Bo jak mówi staropolskie przysłowie: syty głodnego nie zrozumie. I można dodać: widok sytego wkurza głodnego. Innymi słowy – kiepski start do "owocnej współpracy".\nNo i co z tym począć? Co możemy Ci poradzić? Naradźcie się nad tym wspólnie, poszukajcie rozwiązań. Bo z jednej strony świadomość takich problemów (pozornie drobnych) na pewno przyda się każdemu członkowi prezydium, żeby potem nie chodził po szkole i nie jęczał zdziwiony, że "tyle się naprzygotowywał do spotkania z jakąś grupą zadaniową, a oni trochę porozrabiali i powiedzieli, że już muszą iść..."\nA z drugiej strony, zastanów się: co by to było za prezydium, gdyby nie potrafiło się uporać nawet z własnymi problemami...\n"... trochę porozrabiali, a potem powiedzieli, że już muszą iść..." To częsta przypadłość samorządów.\nUczniowie mają niewiele czasu dla siebie. Wielu z nich ma dużo dodatkowych zajęć, a nauczyciele też was raczej nie rozpieszczają i ci, którzy mają zwyczaj odrabiać lekcje i uczyć się systematycznie – nie mają lekkiego życia. Dlatego trzeba szanować czas tych, którzy są gotowi go poświęcić dla wspólnego dobra. I to szanować w taki sposób, żeby oni widzieli, że jest szanowany. Zebranie musi odbywać się w określonym czasie: zaczyna się DOKŁADNIE o wyznaczonej godzinie i z góry wiadomo (najlepiej – już w momencie ogłoszenia, kiedy się odbędzie) o której się skończy. Wbrew pozorom, to nie jest taka wielka sztuka. Trzeba się tylko do takiego zebrania solidnie przygotować. Przede wszystkim – spisać szczegółowy plan zebrania. I zastanowić się, ile czasu trzeba będzie popracować nad każdym z tych punktów.\nTaaak, wygląda na to, że jednym z najistotniejszych dla powodzenia samorządu sprzętów może być... duży zegar z dobrą baterią. Popytaj wśród znajomych: parę lat temu masowo rozdawano takie w rozmaitych promocjach. Na pewno ktoś ma taki, niepotrzebny, na pawlaczu.\nMożna latać po szkole z półmetrowym plackiem (czyli tym zegarem) pod pachą, można zaczynać każde zebranie od łomotu krzeseł i stolików, przerabianych przed każdym zebraniem na "okrągły stół". Ale można też być samorządem-szczęściarzem, który ma do własnej dyspozycji... siedzibę! Czyli – własne pomieszczenie, które zagospodarowuje się według własnych potrzeb, gustów i pomysłów. Tu dodam, że są takie samorządy, które mogłyby mieć swoje pomieszczenie, tyle, że nikt nie wpadł na pomysł, żeby pogadać o tym z dyrekcją. Są też takie, które miały własną siedzibę, ale już nie mają, bo im ją z hukiem odebrano, kiedy się okazało, że dzieją się tam rzeczy... zakazane. I właśnie dlatego takie miejsce (dla uproszczenia nazwijmy je roboczo "Samorządownią") powinno mieć jasny, krótki, ale twardo przestrzegany regulamin. I to nie taki "raz na zawsze" – zasady muszą być uzupełniane i modyfikowane na bieżąco. Bo inaczej... będzie z tego tylko fura kłopotów i zadrażnień.\nW biurze Warszawskiego Rzecznika Praw Ucznia "zalągł się" nieformalny klub dla dzieciaków z okolicznych kamienic. Dzieciaków było kilkanaście, miały od 3 do 16 lat. A rzecz działa się w dużym, bo 42 m pomieszczeniu biurowym, w którym pracowało jednocześnie po kilka osób, gdzie bez przerwy dzwonił telefon i ciągle przychodzili obywatele, żeby zasięgnąć jakiejś porady, złożyć skargę, opowiedzieć o swoich problemach. Jak tu pomieścić dzieciaki, w dodatku, w dużej części "spod ciemnej gwiazdy"?\nRegulamin był początkowo prosty:\nTo jest BIURO – NIE RUSZAĆ PAPIERóW!\nNie wolno wnosić do biura ŻADNEJ broni. Wszystko należy zostawiać w "depozycie" w klopie (pudełko po butach na stercie makulatury – żeby maluchy nie mogły sięgnąć. Co jakiś czas zaglądaliśmy, co nasze dzieci "deponują" – kastety, noże, motylki, łańcuchy itd.)\nZero przemocy. Wyzywać też nie wolno.\nNie wolno przeklinać, kiedy są klienci albo ktoś rozmawia przez telefon.\nNie wolno pić alkoholu, ani nawet przynosić.\nJeżeli żaden pracownik nie może zająć się klientem, trzeba zaproponować mu herbatę, porozmawiać.\nNie wolno wynosić nic, co należy do biura.\nZ czasem pojawiały się nowe punkty, dopisywane do tej listy po burzliwej dyskusji całej społeczności na którymś z cotygodniowych zebrań. Np. że nie wolno pluć na korytarzu i przy schodach wejściowych, że nie wolno wrzucać chomikom ani myszkom nic, co mogłoby im zaszkodzić. Bzdety? Ano, właśnie. Głównym problemem naszych regulaminów jwst to, że mówią przede wszystkim o tym, co ma dla nas nikłe, albo zgoła żadne znaczenie. Dlatego wszyscy mają je w głębokim poważaniu. Łącznie z tymi paroma punktami, które są ukryte gdzieś tam między napuszonymi komunałami, a mają znaczenie zasadnicze. Regulamin musi być krótki i jasny dla tych, którzy z niego korzystają. Inaczej – może go nie być.\nDodam jeszcze, że regulamin "Klubu Leszczersów" (czyli ten z depozytem w wychodku) NIGDY NIE BYŁ ZAPISANY NA PAPIERZE. Wszyscy mieli go w głowach. I to jest ważne. Oczywiście – w szkole, do której chodzi kilkuset uczniów, to mogłoby być trudne do przeprowadzenia. Chyba lepiej spisać...\nkto może korzystać z "samorządowni"? Tylko prezydium, czy każdy, kto ma ochotę? Pierwsza wersja jest wygodniejsza, ale to jeszcze jeden sposób, by tracić szanse na współpracę reszty uczniów. Za to zasada "otwartych drzwi" daje wam szanse na pozyskiwanie kolejnych ludzi do konkretnych działań;\nkiedy "samorządownia" jest otwarta? Odradzam otwieranie na każdej przerwie. Na początku to jest bardzo atrakcyjny sposób spędzania wolnego czasu. Przez parę tygodni - da się wytrzymać. Potem – rujnuje człowiekowi życie prywatne. Proponowałabym ograniczyć się od razu tylko do długich przerw.\nkto ma klucz? Tylko ty, czy ktoś jeszcze? Ktoś musi być za to miejsce odpowiedzialny i lepiej by było, by był to ktoś inny – nie ty (najgorszy lider to ktoś, kto robi sobie "cały świat na mojej głowie"). To powinien być ktoś, komu możesz zaufać (chociaż można wliczyć w to parę małych awantur, kiedy nie wywiąże się ze swoich obowiązków tak, jak należy).\nKto sprząta? Kiedy?\nNo tak. Kto ma "samorządownię", ten ma gdzie powiesić zegar, może ustawić stoły i krzesła tak, żeby było jak najwygodniej, może liczyć na to, że co jakiś czas ktoś "skołuje" jakiś ciekawy mebel – fotel, regał, stolik, że z czasem ktoś przytaszczy lekko przechodzony elektryczny czajnik, ktoś inny starego "bumboxa", a może nawet pojawi się lekko rzęchowaty komputer z rzężącą drukarką. I z czasem życie stanie się cudne.\nTo, co dobrze jest zapewnić sobie u dyrekcji od razu, jeszcze nim wejdzie się do „samorządowni” pierwszy raz, to jej zgoda na absolutnie swobodne zagospodarowywanie ŚCIAN w tym pomieszczeniu. Nie wiem, co to jest, ale w bardzo wielu szkołach panuje jakiś nabożny stosunek do tynku – ma być gładki i nieosłonięty. Każde wbicie gwoździa jest traktowane jak zamach terrorystyczny, a przyklejenie czegokolwiek (nawet taśmą malarską) jak wandalizm. A przecież w takim pomieszczeniu "ściany muszą na siebie pracować"! Ogłoszenia, informacje, roczny kalendarz działań samorządu, zwykły kalendarz, plany z przyszłości, projekty plakatów informacyjnych... Wydaje mi się, że samorząd potrzebuje własnego pomieszczenia, żeby mieć w nim... własne ściany do zawieszenia tym wszystkim, co koniecznie trzeba mieć "na oczach".\nI jeżeli mogę coś doradzić, to nie przechowywałabym w "samorządowni" sprzętu nagłaśniającego i "błyskającego" do dyskotek. Coś w nim jest takiego, że każdy chce pomacać, popstrykać, obejrzeć, wypróbować. I szybko okazuje się, że różne części przestają się nadawać do wykorzystania. Ten sprzęt powinien jednak być upchnięty w jakimś niedostępnym magazynie.\nIm więcej Ciebie, tym mniej...\nPraca samorządu to najczęściej wspólne podejmowanie decyzji. To trudne wyzwanie, ile osób tyle pomysłów, i tyle racji. Często taka próba podjęcia przez parę osób decyzji kończy się kłótnią. A bywa że ci, którzy mają jakieś wartościowe przemyślenia czy pomysły siedzą cicho, bo nie potrafią się przebić przez wygadanych kolegów, albo "boją się wychylić", "nie chcą się wygłupić". To nie tylko problem samorządów czy uczniów, dorośli także mają z tym wielkie trudności, wystarczy popatrzeć na polityków. Na szczęście spece od komunikacji między ludzkiej znaleźli sposoby na szukanie porozumienia. Jednym ze sposobów jest facylitacja.\nNa przykład: wyobraźmy sobie, że samorząd postanawia zorganizować w szkole "Światowy Tydzień Mózgu". Przedsięwzięcie ciekawe, ale trudne. Decyzje, jako samorząd podejmujecie razem. Sami musicie zaplanować to wydarzenie, zorganizować prace, podzielić się obowiązkami. Jak może Wam w tym pomóc facylitator? (czyli osoba prowadząca facylitacje).\nOlek- no dobra, przedstawiam Ci Anię, która jest skarbnikiem, chodzi do drugiej klasy, Krzysiek to mój zastępca, z III b, Renata i Basia to pierwszaki, są członkami samorządu, Kamil i Agniecha są z trzeciej klasy, oni nie należą do samorządu, ale to oni wymymyślili żeby zorganizować ten tydzień mózgu, po za tym naprawdę są mózgowcami z biologii.\nMaciek- Na początku dobrze by było ustalić zasady, które będą pomagały wam w porozumiewaniu się między sobą. Zauważyłem, ze na początku spotkania bardzo przekrzykiwaliście się nawzajem, pierwszą zasadą niech będzie "mówi jedna osoba w tym samym czasie", macie inne pomysły? (ustala zasady pracy/ dyskusji)\nAnia- na mnie mówią "Nochal", może i mam duży nos ale nie lubię jak tak mnie nazywają\nMaciek- to drugą zasadą może być "nie przezywamy się"\nKuba- no a ja nie chcę, żeby ktoś mówił, że moje pomysły są do ...kitu\nMaciek- Wprowadźmy zasadę "nie oceniamy się nawzajem", zamiast mówić, że coś jest głupie, można powiedzieć nie podoba mi się. Nasz problem do rozwiązania to zorganizowanie Światowego Dnia Mózgu w szkole (określa problem, temat spotkania, czasem trzeba go bardziej skonkretyzować, tu wszyscy wiedzieli dokładnie o czym będą rozmawiać). Każdy na spotkanie przyszedł pewnie już z jakimiś pomysłami proponuję żeby spisać je a potem o nich porozmawiacie.\nO snach...głupia jesteś, nie odzywaj się pierwszaku, o snach, no nieźle, Śpiąca Królewna\nNa poniedziałek i wtorek mamy plany to może w środę niech będzie sztuczna inteligencja, tak jak zaplanowaliśmy z "pracą mózgu", niech też będzie o 12.00 w małej sali gimnastycznej.\n"Mózg kobiet i mózg mężczyzn" to ja mogę zrobić bo interesuję się tym, a pani od biologii na kółku biologicznym mi pewnie pomoże, no i dostanę pewnie 5 za to.\nZ pozoru może się wydawać, że ten facylitator to nic nie zrobił. Bez niego też byście sobie poradzili, jeśli tak się wydaje to znaczy, że zrobił kawał dobrej roboty, bo z tym facylitatorem to jest tak, jak w piosence Natalii Kukulskiej "Im więcej ciebie, tym mniej" ;). Facylitator ma nie być bohaterem spotkania. To Wy i Wasze pomysły grają tu główną rolę.


poniedziałek, 19 kwietnia 2021 09:34\nźródło: Stary Ratusz\nPowstały w ramach warsztatów organizowanych w Starym Ratuszu własnoręcznie wykonany ogródek, doczeka się swojej kontynuacji.\nKażdy, kto pamięta „Ogródek”, który powstał dzięki dofinansowaniu Fundacji Santander w Starym Ratuszu rękoma uczestników warsztatów, może być uspokojony. Ogródek ciągle jest i ma się świetnie. Pomysłodawcy cały czas go ulepszają i organizują warsztaty (w tej chwili online).\n- Jednak jakiś czas temu zgłosili się do nas młodzi herosi i obrońcy natury. Mowa tu o uczniach Akademickiego Liceum Ogólnokształcącego Milenium w Gnieźnie, którzy postanowili kontynuować nasze dzieło, dzięki udziałowi w ogólnopolskim projekcie „Czas do Młodzież”, organizowanym przez Caritas Polska i współfinansowanym ze środków Unii Europejskiej. Dzięki dofinansowaniu młodzież stworzy na dziedzińcu Starego Ratusza ogród sensoryczny według własnego projektu - informuje Stary Ratusz.\nW efekcie ma powstać przestrzeń stanowiąca ogród sensoryczny oraz komunalny przystosowany do potrzeb wszystkich mieszkańców, ze strefami dla osób z dysfunkcjami. Będzie to zacisze dla osób, które nie posiadają̨ własnych ogródków a chcieliby zaangażować́ się w życie lokalnej społeczności.


Czekanie na to, co przyniesie weekend - Bankier.pl\nCzekanie na to, co przyniesie weekend\nWall Street miała w piątek do przetrawienia raporty kwartalne spółek (o tym niżej), chińskie dane mówiące o spadku eksportu (ale tym Amerykanie rzadko się przejmują) oraz to, że podczas weekendu USA mogły już na Syrię uderzyć. Jak się okazało gracze mieli rację - w nocy okazało się, że takie uderzenie (USA, Francji i Wlk. Brytanii) miało miejsce.\nW piątek w USA opublikowany został tylko jeden raport makro - kwietniowy indeks nastroju Uniwersytetu Michigan (dane wstępne). Dowiedzieliśmy się, że wyniósł 97,8 pkt. (oczekiwano 100,5 pkt.).\nW piątek rozpoczął się sezon publikacji raportów kwartalnych przez amerykańskie spółki. Rozpoczęły trzy duże banki: Citigroup, Wells Fargo i JP Morgan Chase. Wszystkie te trzy banki opublikowały zyski i przychody nieco wyższe od oczekiwań (jak zwykle zresztą).\nReakcją była wyprzedaż akcji banków traciły po ponad dwa procent. W miarę uzasadnione było to w przypadku Wells Fargo, który oświadczył, że być może zapłaci jeden miliard dolarów w wyniku toczonego śledztwa. W przypadku pozostałych dwóch banków ceny spadały, bo inwestorzy najwyraźniej oczekiwali jeszcze lepszych wyników. To źle wróży bykom podczas rozpoczętego właśnie sezonu publikacji wyników.\nWall Street rozpoczęła sesję od wzrostu indeksów, ale bardzo szybko zawróciły i zabarwiły się nawet na czerwono. Czekanie na weekend w sytuacji, kiedy w każdej chwili sytuacja geopolityczna może się zmienić na niekorzyść zmniejszało chęć do kupna akcji. Nie na tyle jednak, żeby indeksy miały mocno spaść. Straciły, ale niewiele - S&P 500 0,29%, a NASDAQ 0,47%.\nGPW w piątek rozpoczęła sesję od niewielkich zwyżek indeksów, ale dość szybko WIG20 ruszył do góry. Rósł już dobrze ponad pół procent, ale od południa zaczął się osuwać. Nic sensownego z tego nie wynikło. Słaby początek sesji na Wall Street i niepokój zrodzony przez czekanie na geopolityczny weekend schłodziły rynek. WIG20 zakończył dzień zwyżką o 0,17%, a obrót był bardzo mały. Była to klasyczną sesja na przeczekanie.\nW piątek agencja ratingowa Standard & Poor's zaktualizowała swoją ocenę długu polskiego. Tym razem agencja zrezygnowała z elementu politycznego i podniosła perspektywę ratingu. Teraz jasne jest już, dlaczego złoty ostatnio był taki silny…\nAgencja napisała, że "Pozytywna perspektywa odzwierciedla solidne wyniki gospodarcze i fiskalne Polski i wskazuje na zwiększone prawdopodobieństwo podniesienia ratingu Polski w ciągu następnych 24 miesięcy. Możemy podnieść rating, jeśli gospodarka nadal będzie rozwijała się prężnie bez generowania znaczących zagranicznych potrzeb pożyczkowych i jeśli relacja długu publicznego do PKB pozostanie w wyraźnym trendzie spadkowym".\nDzisiaj ten czynnik, w połączeniu ze zdjęciem ciężaru, którym było czekanie na atak na Syrię (odbył się, Rosjanie nie ucierpieli, uderzenia zwrotnego nie będzie, rynki się ucieszą), doprowadzić powinien do wzrostu indeksów i być może do dalszego umocnienie złotego (chociaż równie prawdopodobna na rynku walutowym jest realizacja zysków w końcu dnia).


Leki Przeciwgrzybicze — Atopowe Zapalenie Skóry\nDiflucan January 01, 2005\nNazwa handlowa leku:Diflucan Nazwa międzynarodowa: FLUCONAZOLUM Nazwa rodzajowa : flukonazol Postacie występowania leku: płyn do wlewów dożylnych, kapsułki 50 mg,100mg,150 mg,200 mg, syrop:5 mg/ml Jak działa lek? Flukonazol należy do nowej klasy leków przeciwgrzybiczych - triazoli.Jest silnym i specyficznym inhibitorem syntezy steroli przez grzyby.Wykazuje duża swoistość w stosunku do wystepujących u grzybów enzymów zależnych od cytochromu P-450. Jest to antybiotyk przeciwgrzybiczy, który działa na grzyby, niszcząc ich błony komórkowe. ”‘Kiedy lek ma zastosowanie?\nNystatyna January 01, 2005\nPrzeciwgrzybiczy antybiotyk polienowy nie wykazujący działania przeciwbakteryjnego i przeciwpierwotniakowego. Wykazuje aktywność przeciwko Candida, Cryptococcus, Histoplasma, Blastomyces, Trichophyton, Epidermophyton, Microsporon i Aspergillus. Mechanizm działania Nystatyny polega na uszkodzeniu błony komórkowej grzybów. Nie wchłania się z powierzchni skóry i błony śluzowej. Nie jest rozkładany w przewodzie pokarmowym (wydalana z kałem w postaci nie zmienionej). Na rynku dostępne są następujące Nystatyny: NYSTATIN (CHINOIN) w postaci drażetek (1 drażetka zawiera 500 000 j.m. nystatyny), którą stosujemy w grzybicach przewodu pokarmowego wywołanych wrażliwymi grzybami, w profilaktyce leczenia antybiotykami o szerokim spektrum działania.\nOrungal January 01, 2005\nORUNGAL Itraconazolum Postać i dawka Kapsułki 100 mg. Skład leku Substancja czynna : itrakonazol 100 mg. Substancje pomocnicze: sacharoza, skrobia kukurydziana, shydrolizowany syrop skrobiowy, hydroksypropylometyloceluloza, glikol polioksyetylenowy. Skład otoczki: dwutlenek tytanu sól sodowa dwusulfonianu indygotyny sól sodowa erytrozyny żelatyna Opis działania i właściwości Itrakonazol, pochodna triazolu, działa na dermatofity(Trichophyton spp.,Microsporum spp.,Epidermophyton floccosum), drożdżaki(Cryptococcus neoformans, Pityrosporum spp., Candida spp., włącznie z Candida albicans, Candida glabrata,Candida krusei),Aspergillus spp.\nPigmentum Castellani January 01, 2005\n”‘Pigmentum Castellani “’ Skład fuksyna, fenol, rezorcyna, kwas borowy, aceton, etanol, woda oczyszczona. 1 g płynu zawiera: 4 mg fuksyny, 40 mg fenolu, 80 mg rezorcyny, 8 mg kwasu borowego. Wskazania do stosowania: Grzybice powierzchowne i głębokie skóry, liszajec zakaźny i pospolity , wyprysk i stany zapalne skóry różnego pochodzenia. Opis działania: Lek złożony, wywiera skojarzone działanie składników. Wykazuje działanie odkażające, w tym grzybobójcze , przeciwzapalne i złuszczające. Fuksyna i fenol wykazują działanie grzybobójcze, fenol działa również bakteriobójczo na większość drobnoustrojów.\nPolytar AF January 01, 2005\nSzampon leczniczy Skład: Substancje czynne: 1% mieszaniny dziegci, 1% pirytionianu cynku. Substancje pomocnicze: dietanoloamid kokosowy, laurylosiarczan trójetanoloaminy, karbomer 940, wodorotlenek sodu, glicerol, hydroksypropylometyloceluloza, Triton X-100, woda oczyszczona. Działanie: Dziegcie działają keratolitycznie, przeciwświądowo, antyseptycznie, obniżając syntezę DNA, hamują również namnażanie się komórek naskórka, co jest wykorzystywane przy leczeniu chorób skóry, w których występują nadmierne podziały komórkowe. Ma to szczególne znaczenie w łuszczycy. Pirytionian cynku jest czynnikiem bakteriostatycznym i przeciwgrzybiczym ograniczającym między innymi rozwój Pityrosporum ovale.\nStieprox January 01, 2005\n15mg/g (1,5%), szampon leczniczy Ciclopiroxi olaminum Należy zapoznać się z treścią ulotki przed zastosowaniem leku. Należy zachować tę ulotkę, aby w razie potrzeby móc ją ponownie przeczytać. Należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty, gdy potrzebna jest rada lub dodatkowa informacja. Lek ten został przepisany ściśle określonej osobie i nie należy go przekazywać innym, gdyż może im zaszkodzić, nawet jeśli objawy ich choroby są takie same. Jeśli nasili się którykolwiek z objawów niepożądanych, lub wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane niewymienione w ulotce, należy powiadomić lekarza lub farmaceutę.


Zadanie • Sole i wodorosole • z odpowiedzią - CKE - 2016 czerwiec - drugi termin - kursy Chemiawp.pl\nSole i wodorosole - 2016 czerwiec - drugi termin\nOrtofosforany(V) wapnia znajdują zastosowanie jako sztuczne nawozy fosforowe. Jednym ze źródeł ortofosforanu(V) wapnia [Ca3(PO4)2] jest minerał zwany fosforytem. Jako związek bardzo trudno rozpuszczalny w wodzie zawiera fosfor w postaci nieprzyswajalnej przez rośliny. Przeprowadza się go w dobrze rozpuszczalny w wodzie diwodoroortofosforan(V) wapnia.\na)Napisz w formie cząsteczkowej\nrównanie reakcji otrzymywania nawozu zwanego superfosfatem (w jego skład oprócz diwodoroortofosforanu(V) wapnia wchodzi siarczan(VI) wapnia), który powstaje w wyniku reakcji fosforytu z kwasem siarkowym(VI) (reakcja I)\nrównanie reakcji otrzymywania nawozu zwanego superfosfatem podwójnym (diwodoroortofosforan(V) wapnia), który powstaje w wyniku reakcji fosforytu z kwasem ortofosforowym(V) (reakcja II).\nRównanie reakcji I:\nRównanie reakcji II:\nb)Dokończ zdanie. Wybierz i zaznacz odpowiedź A. lub B. oraz uzasadnij swój wybór.\nKorzystniejszą metodą nawożenia gleby w celu uzupełnienia jej składu w fosfor jest stosowanie


Nie przekazywała pieniędzy na wskazane przez klientów rachunki bankowe. Przywłaszczyła 41 tys. złotych | Ełcki portal informacyjny\ndata 12 stycznia 2018\nPolicjanci pod nadzorem prokuratury prowadzą postępowanie w sprawie przywłaszczenia pieniędzy przez pracownicę punktu opłat. Do tej pory przesłuchanych zostało ponad 150 pokrzywdzonych. Są to osoby, których wpłaty nie trafiały na wskazane przez nich rachunki. Policja szacuje jednak, że pokrzywdzonych może być więcej. — Dlatego prosimy osoby, które dokonywały przelewów w punkcie opłat przy ul. Mickiewicza w Ełku w okresie od lipca do sierpnia 2017 r., a ich pieniądze nie dotarły na wskazywane konta o zgłaszanie się do komendy — mówi st.sierż. Agata Kulikowska de Nałęcz.\nPierwsze zawiadomienie o podejrzeniu popełnienia przestępstwa w tej sprawie policjanci przyjęli we wrześniu. Od tego czasu do policjantów zgłaszały się kolejne pokrzywdzone osoby. Są to osoby, które dokonywały przelewów gotówkowych w punkcie opłat. Z dotychczasowych ustaleń wynika, że właścicielka firmy nie przekazywała pieniędzy dalej na wskazane przez klientów rachunki bankowe. Policjanci przedstawili nieuczciwej kobiecie zarzut przywłaszczania pieniędzy w kwocie ponad 41 tys. W tej chwili zgłosiło się już ponad 150 pokrzywdzonych, zwykle są to osoby starsze, które dokonywały opłat za prąd, gaz czy czynsz. Szacujemy jednak, że osób pokrzywdzonych może być więcej. Dlatego prosimy osoby, które nie zrobiły tego do tej pory, o zgłaszanie się do komendy. Dotyczy to wpłat pieniężnych dokonywanych w punkcie opłat przy ul. Mickiewicza w Ełku w okresie od lipca do sierpnia 2017 r., które nie dotarły na wskazywane konta.


Chciał ominąć kombajn. Doprowadził do czołowego zderzenia - gostynska.pl - wiadomości - informacje - ogłoszenia – portal - Gostyń - gostynska.pl\nChciał ominąć kombajn. Doprowadził do czołowego zderzenia\n› Aktualności 9 miesięcy temu 16.07.2017\nArtykuł: Chciał ominąć kombajn. Doprowadził do czołowego zderzenia\nKolizja na drodze z Borku do Koźmina fot. arch. Życia Gostynia\nSobotnia noc nie była spokojna. Strażacy z kilku gmin zostali wezwani do pożaru stodoły w Czeluścinie - o tym piszemy TUTAJ, a gostyńscy policjanci ustalali okoliczności i przyczyny zderzenia czołowego samochodów osobowych, do jakiego doszło na drodze z Borku Wlkp. do Koźmina.\nOkoło godz. 22.15. „szosą koźmińską” (jak nazywają tę drogę mieszkańcy gminy Borek) jechał kombajn. Rolnik zjeżdżał z pola, ale po drodze doszło do awarii maszyny. Zatrzymał się, aby sprawdzić, co się stało. Na to najechał kierujący samochodem ford focus mieszkaniec powiatu krotoszyńskiego. - Podczas omijania unieruchomionego kombajnu, nie zachował szczególnej ostrożności i doprowadził do czołowego zderzenia z jadącym prawidłowo samochodem marki Kia - poinformował asp. sztab. Maciej Szymański, dyżurny KPP w Gostyniu. Kierowca forda najprawdopodobniej nie widział jadącego z przeciwka auta, którym kierował mężczyzna z powiatu poznańskiego.\nNa miejsce zdarzenia, oprócz funkcjonariuszy policji i straży, wezwano też ratowników medycznych. Pasażerki obu samochodów zostały odwiezione do szpitala w Gostyniu. Po przebadaniu przez lekarza, okazało się, że mają ogólne potłuczenia ciała, otarcia naskórka. Policja zakwalifikowała zderzenie jako kolizję. Sprawca został ukarany mandatem.\nNiby powinien heder zdjąć ale.... Są żniwa każdy chleb chce jeść. Tylko ślepy może nie widzieć kombajnu i nie zachować szczególnej ostrożności przy wyprzedzaniu czy innych manewrach widząc kombajn.\nCzyli uważasz że firmy transportowe też mogą łamać przepisy i lecieć tirami na łeb bo też chcą chleb jeść a jak szybciej dojadą na miejsce to będzie więcej chlebka przecież\nW odpowiedzi do "f" rolnicy jeżdżą lepiej niż ci sie wydaje ostatnio miałem przypadek na "koźmince" koleś na zakręcie pan i król drogi środkiem leci na zakrętach\nHeder powinien być ciągniety po drodze a rolnik dostał mandat?\nRolnicy to jak święte krowy w Indiach,bez oświetlenia,bez rejestracji bez OC,bez pomyślunku ale za to z pretensjami do całego świata a przynajmniej UE.\na czy nie jezdzisz przypadkiem bmw że tak piszesz?\nBrakuję pewnych informacji w tym powyższym opisie. Po pierwsze kombajn stał bez jakichkolwiek świateł, po drugie... on nie był zepsuty. Po zdarzeniu nagle i światła się załączyły i kombajn zaczął działać ?? Dla informacji, prędkości była przepisowa nawet poniżej ograniczenia.... po prostu bezmyślność rolnika , który nie pomyślał o zabezpieczeniu miejsca, oraz gapkowatość albo zapatrzenie się lub coś w ten deseń kierowcy forda.\nA skąd Ty To wiesz klamco!!! Tak się składa ze najechalem na ten wypadek jakieś 2 minuty po zdarzeniu i kombajny miał swiatla z tyłu i koguta włączonego. Po prostu stał w miejscu na poboczu bo mu pas pedny pękł!!! Więc baranie nie kłam!!!!!! Nie wyprzedza się na trzeciego!!!!!\n~ Lubię polski sprzęt\n9 miesięcy temu ocena: 65% 8\nTak jest jak się tak szybko jeździ, wcale mi nie żal tego dziada, na przyszłość pojedzie 4 razy wolniej, A rolnikowi życzę szybkiej naprawy i bezawaryjnych żniw oraz wesołego ich zakończenia.\nNo trudno zaczął się czas żniw i kierowcy powinni wziąć pod uwagę że będzie więcej maszyn rolniczych na drogach\nRolnikowi miał prawo przecież się zepsuć kombajn i gdzieś musiał stanąć a że komuś się spieszyło to są efekty a jak tam stałem żeby przejechać to pan z Forda mówił że miał kamerkę to bym sprawdził czy jechał przepisowo\ntak, miał kamerkę i jednak kombajn nie był oświetlony\nJakby uważał, to by się nic nie stało\nA przypadkiem heder od kombajnu nie przeszkodził mu w obserwacji drogi ?\nHeder kolego nie wystawal na drógi pas jezdni\nJak by jechał wolniej to by widział i by wychamowal


1945: Wyzwolenie czy następna okupacja? - ePiotrkow.pl - Piotrków Trybunalski\n1945: Wyzwolenie czy następna okupacja?\nArwo2 Środa, 18 stycznia 201217 5410\nCo roku w dniach 17-18 stycznia powraca dyskusja na temat wydarzeń, które miały miejsce w 1945 roku, gdy do centralnej Polski wkroczyły wojska sowieckie. Zakończyła się okupacja niemiecka, a władzę w Piotrkowie i innych miastach regionu przejęli Rosjanie i polscy komuniści. - Zaczęło się kolejne zniewolenie - mówią jedni. - Wygoniliśmy Niemców i znowu byliśmy wolni - słychać z drugiej strony.\n- Operacja wiślańsko-odrzańska rozpoczęła się 12 stycznia. Wzdłuż całego frontu wschodniego ponad 6 mln żołnierzy radzieckich spotkało się z 2 milionami żołnierzy niemieckich i 190 tys. ich sojuszników - resztkami armii sprzed 2 lat. Niektóre niemieckie oddziały prezentowały wysoką wartość bojową i były uzbrojone w najnowocześniejszą broń. (…) 1 Front Ukraiński Koniewa rozpoczął kampanię 12 stycznia i w ciągu dwóch tygodni dotarł na Śląsk. 1 Front Białoruski Żukowa zaatakował 14 stycznia i nieco ponad dwa tygodnie zajęło mu rozniesienie niemieckich wojsk w Polsce centralnej, tak jak armia niemiecka rozbiła nieszczęsnych Polaków na samym początku wojny - pisze Richard Overy („Krew na śniegu”). A jak sytuacja wyglądała w naszym regionie?\n- Nad ranem 18 stycznia miasto było niemal całkowicie w rękach wojsk radzieckich - pisze Włodzimierz Kozłowski w „Dziejach Piotrkowa Trybunalskiego”. - Jego utrzymanie było możliwe dzięki wejściu do akcji 6 Korpusu Zmechanizowanego pułkownika Wasyla Orłowa z 4 Armii Pancernej. Czołówki korpusu dotarły do Piotrkowa Trybunalskiego jeszcze w nocy i nacierały od południowego-wschodu. Stanowiła je 16 Brygada Piechoty Zmotoryzowanej pułkownika W. Rywża. Ponadto w walkach na zachodnich skrajach miasta brała udział 63 Brygada Pancerna płka Michała Fomiczewa, wchodząca w skład 10 Korpusu Pancernego płka Nila Czuprowa z tejże armii. Sforsowała ona Pilicę na północ od Przedborza i 17 stycznia dotarła do szosy Radomsko - Piotrków Trybunalski w pobliżu wsi Wola Niechcicka. Nad ranem przybyły z pomocą jednostki 102 Korpusu Piechoty gen. mjra Iwana Puzikowa z 13 Armii, co znacznie polepszyło sytuację oddziałów radzieckich. (…) Dnia 18 stycznia o godz. 14:30 padły ostatnie punkty oporu Niemców. Straty przeciwnika wyniosły 1 tys. żołnierzy, 18 czołgów, 16 dział pancernych i 950 pojazdów mechanicznych. Piotrków Trybunalski był opanowany i utrzymany aż do nadejścia jednostek piechoty prawego skrzydła 1 Frontu Ukraińskiego. (…) Szereg jednostek otrzymało nazwy „Piotrkowskich”.\nTyle Włodzimierz Kozłowski – autor tekstu „Wyzwolenie spod okupacji niemieckiej” opublikowanego w „Dziejach Piotrkowa Trybunalskiego”. Książka ta ukazała się w okresie PRL-u, stąd to co wydarzyło się w styczniu 1945 roku musiało być wyzwoleniem.\nSytuacja zmieniła się po 1989 roku, gdy na rynku wydawniczym zaczęły się pojawiać publikacje wolne od ingerencji cenzury. Dlatego m.in. dopiero po wielu latach mogliśmy przeczytać relację mianowanego przez komunistów wojewody krakowskiego Adama Ostrowskiego z czerwca 1945 roku, który tak opisywał zachowanie żołnierzy Armii Czerwonej w Polsce: „Od chwili kiedy po zwycięskim zakończeniu wojny rozpoczął się przemarsz oddziałów Armii Czerwonej na wschód, nastawienie ludności do żołnierzy sowieckich z początku bez zastrzeżeń życzliwe, a nawet przyjazne zaczęło stale się pogarszać. Powodem tego są wszędzie nadmierne rekwizycje i świadczenia nakładane na ludność, albo w większej jeszcze mierze wybryki żołnierzy Armii Czerwonej. Sprawozdania starostów powiatowych zawierają całe litanie wykroczeń przeciwko życiu i mieniu obywateli, napady, rabunki, zgwałcenia kobiet, nawet nieletnich dziewczynek, zabójstwa mężczyzn stających w ich obronie, są na porządku dziennym. (…) Stosunki te, wedle relacji z terenu ulegają dalszemu pogorszeniu. Rozgoryczenie, lęk i uczucie niepewności ogarnęło ludność do tego stopnia, że musi się rozważać tę sprawę za jedną z najtrudniejszych do załatwienia.\nWładze narzucone siłą nie cieszyły się sympatią społeczeństwa, do tego dochodziły zbrodnie żołnierzy radzieckich, demontaż i wywóz fabryk poniemieckich, a wcześniej także druga okupacja Kresów Wschodnich. Dlatego spora część społeczeństwa czekała na kolejną wojnę (tym razem ZSRR z Zachodem) i generała W. Andersa na białym koniu.\nAle wielu widziało to inaczej, o czym wspomina Jacek Kuroń współautor książki „PRL dla początkujących”. Znany opozycjonista i późniejszy minister w III RP pisze m.in. o wspomnianym wyżej wojewodzie Ostrowskim i rozterkach swojego ojca (działacza PPS).\n– Kiedy w 1945 roku zaczęła się odradzać PPS, ojciec pokazał mi instrukcję Londynu, która zakazywała wstępowanie do oficjalnie istniejących partii, a nawet do harcerstwa. Ale on sam jeszcze w Polsce PKWN-owskiej uznał, że należy wchodzić we władze i organizować państwo. Generalnie uważał, że „panowie w Londynie kurzyli cygara, kiedy naród walczył”. Mówił mi, że rząd londyński był pański, a w Polsce trzeba stworzyć rząd robotniczo – chłopski. Jednakże do komunistów i PKWN zniechęcało go do podporządkowania Moskwie. Mówił mi więc, że współpraca z komunistami jest złem, ale sam przyjmował urzędy w nowej władzy. Kiedyś przyjechał do nas sąsiad ze Lwowa, Adam Ostrowski – stary kolega ojca, PPS-owiec, w czasie wojny delegat rządu we Lwowie. Kiedy po akcji „Burza” Sowieci weszli do Lwowa, Ostrowskiego aresztowano. Z więzienia wyszedł jako człowiek nowej władzy, nowej PPS i wkrótce został PKWN-owskim wojewodą w Krakowie.\nNie wszyscy jednak chcieli pogodzić się z „wyzwoleniem” i walczyli: zbrojnie lub piórem. Większość społeczeństwa włączyła się jednak w życie państwa z ograniczoną suwerennością, tak jak to było w latach 1815-1830 w okresie Królestwa Polskiego.\nCzy styczeń 1945 był wyzwoleniem czy nową okupacją? Odpowiedź zna każdy z nas…\nPiotrków Wyzwolenie Okupacja Styczeń1945\n~maddox (Gość)19.01.2012 10:42\nA teraz nie okupacja jak UE narzuca akcyzę na paliwo ???\nA to UE weszła do Polski czy sami tam weszliśmy po demokratycznym referendum? Populizm w czystej postaci.\nCo do pytania postawionego w artykule, dla mnie odpowiedź jest oczywista. Oba typy okupacji pozornie ciężko porównać. Niemcy okupowali Polskę przez (dla uproszczenia) 6 lat, a sowieci przez 44 lata. Dodatkowo, główne zniszczenia jakie spowodowały Niemcy to straty w ludności i straty materialne. Straty z czasów buta sowieckiego to straty głównie mentalne i rozwojowe. Straty materialne można w miarę szybko odbudować, ludnościowe, zmiany w mentalności czy opóźnienia w rozwoju to straty odbudowywane przez całe pokolenia. Jedno i drugie to jak najbardziej okupacja, tylko inaczej wyglądająca. W sensie politycznym (narzucony ustrój i władza) jak i militarnym (obecność obcych wojsk i groźba interwencji w razie próby przeciwstawienia się) w oby przypadkach były takie same. Moim skromnym zdaniem straty po okupacji sowieckiej są mimo wszystko większe choćby ze względu na okres w jakim wywierała wpływ. Kilka lat zmian a kilkadziesiąt to zasadnicza różnica.\nKomentarz był edytowany przez autora: 19.01.2012 10:43\n~@ndzi (Gość)19.01.2012 08:29\nWolny kraj posiada - flagę,hymn,godło,walutę,wojsko,konstytucje,prawo,i granice Rzeczpospolitej- a co nam zostało?\n~Żwirek bez Muchomorka (Gość)18.01.2012 21:45\nCzy po wyzwoleniu była kolejna okupacja, czy nie była? A po kiego grzyba to całe gdybanie i roztrząsanie faktów, które musieliśmy po prostu przyjąć, bo nie było innego wyjścia? Inna sytuacja była po 1989. Ale jak historia pokazuje, Polak gdy ma wolność to nie wie, co z nią zrobić, odnaleźć się nie potrafi. Zamiast pójść własną drogą i zacząć budować silne państwo z silną gospodarką, podpatrując i wdrażając korzystne rozwiązania zarówno z krajów zachodnich jak i azjatyckich, dokonano demontażu polskiej gospodarki, rozprzedano i rozkradziono majątek narodowy. Fabryki, które przetrwały okresy wojen, jak i te które zbudowano po 1945, nie przetrwały przemian w latach dziewięćdziesiątych. I po tych radosnych przemianach Polska oddała swoją suwerenność na rzecz UE. Może to wynik tęsknoty za Wielkim Bratem, ZSRR? Może nie lubimy sami decydować o swoim kraju? Może zachodni "fachowcy" lepiej wiedzą, co jest nam potrzebne i jak powinniśmy mieć zorganizowane życie w Polsce? Jak ma się do tego coroczne obchodzenie Święta Niepodległości, skoro już nie jesteśmy suwerennym krajem? Sami siebie oszukujemy.\n~panek (Gość)18.01.2012 20:29\nZ tego co wiem cytowane były fragmenty z książek a nie prasy. Ponadto chyba nie jest łatwo takie rzeczy znaleźć; w internecie ich nie ma, więc musiał grzebać w książkach. bronię gościa, bo nie cierpie malkontentów wszystkowiedzących...\n~dreptak (Gość)18.01.2012 20:09\n- pisze Richard Overy („Krew na śniegu”). A jak sytuacja wyglądała w naszym regionie?\nTyle Włodzimierz Kozłowski – autor tekstu „Wyzwolenie spod okupacji niemieckiej” opublikowanego w „Dziejach Piotrkowa Trybunalskiego”. Książka ta ukazała się w okresie PRL-u, stąd to co wydarzyło się w styczniu 1945 roku musiało być wyzwoleniem.\nSytuacja zmieniła się po 1989 roku, gdy na rynku wydawniczym zaczęły się pojawiać publikacje wolne od ingerencji cenzury. Dlatego m.in. dopiero po wielu latach mogliśmy przeczytać relację mianowanego przez komunistów wojewody krakowskiego Adama Ostrowskiego z czerwca 1945 roku, który tak opisywał zachowanie żołnierzy Armii Czerwonej w Polsce:\nAle wielu widziało to inaczej, o czym wspomina Jacek Kuroń współautor książki „PRL dla początkujących”. Znany opozycjonista i późniejszy minister w III RP pisze m.in. o wspomnianym wyżej wojewodzie Ostrowskim i rozterkach swojego ojca (działacza PPS)\nNie wszyscy jednak chcieli pogodzić się z „wyzwoleniem” i walczyli: zbrojnie lub piórem. Większość społeczeństwa włączyła się jednak w życie państwa z ograniczoną suwerennością, tak jak to było w latach 1815-1830 w okresie Królestwa Polskiego.\nCzy styczeń 1945 był wyzwoleniem czy nową okupacją? Odpowiedź zna każdy z nas…\nI tylko o to mi chodzi. O to, żeby publicysta dodał choć troszeczkę od siebie do tego "przeglądu prasy", który tutaj zamieścił. Ale to mnie, bo przecież jestem idiotą i brakuje mi inteligencji. Chociaż? Wielokropek na końcu artykułu może być "przymróżeniem oka", a wielokropek na końcu postu Sz. ~Juzi aż kusi, żeby sobie domyślić słówko ... "inaczej". ;)\nNo, bo przecież nie wstawiali ich Szanowni bez zastanowienia.\n~I sekretarz KC PZPR (Gość)18.01.2012 18:40\nJak zobaczyłem towarzysza Sekretarza Miasta w Piotrkowskich Informacjach TV ze swadą tłumaczącego, że nasi radzieccy sojusznicy wyzwolili nas i dali nam bolszewicką władzę nad Polską, to wiedziałem, że dobrze umieściliśmy go w sojuszu z Prezydentem K.Ch. z Prawicy dla Piotrkowa. Przy okrągłym stole w 1989 oddaliśmy władzę nie oddając jej. Tylko cholera jasna ten wyrok na tow.gen.MSW co to sąd stwierdził, że były to zbrodnie komunistyczne. To mi się nie podoba.\n~juzia (Gość)18.01.2012 15:43\nDreptak to się nie przyznawaj, że nie masz własnego zdania. Ta końcówka jest ponadto dla inteligentnych...\n~dreptak (Gość)18.01.2012 15:32\nNie ma "głupich pytań", Droga(i) Luca. Są tylko głupie odpowiedzi. (vide: Twoja odpowiedź powyżej)\n~Luca (Gość)18.01.2012 15:21\nco to jest za głupie pytanie? tylko idiota myśli, że to nie była okupacja\n~dreptak (Gość)18.01.2012 14:13\nJa nie znam. Czy Autor ma jakieś własne zdanie na ten temat? I co więcej: czy potrafi to zdanie przekonująco uzasadnić?\nZakaz wstępu na teren Wapienników (55901)\n22-letni motocyklista zginął na drodze (27073)


Nie bój się stomatologa - http://dobry-dentysta.aiesec.rzeszow.pl/\nNie bój się stomatologa czyli stomatolog rybnik uzupełnić każdy rodzaj ubytku, a nawet braku zębów. Możliwe jest nawet odwzorowanie starego zęba w technologii CAD/CAM! Protezy ruchome, stałe, korony oraz implanty... Wszystko zależy od naszych w\nZdrowe zęby. Kilka poradNie bój się stomatologaDbanie o zdrowie, to też dbanie o zębyLeczenie zębów i jamy ustnej. Kilka faktówDentysta w centrum uwagiStomatolog w KatowicachNowoczesne metody w stomatologii - o implantachWartość tego jak leczyć zębyIdziemy do dentysty - poradnikCzy dentyści są tacy źliDentysta w centrum uwagiGabinet stomatologiczny zabrzeZęby stałe i ich protezyNie bój się stomatologaPod mikroskopem - nowoczesne metody leczenia w stomatologiiLeczenie kanałowe - nowe metody czyli endodoncjaCo warto wiedzieć o nowych technologiach... u dentystyDentysta w centrum uwagiKrótko o dentystach i leczeniu zębówWybierz dobry gabinetO zdrowym uśmiechuRegularne wizyty u stomatologaCzy dentyści są tacy źliLeczenie zębów i jamy ustnej. Kilka faktówNie bój się stomatologaKrótko o stomatologiiFakty i mity dentystyczneJak nie bać się dentysty? Poradnik dla pacjentówCo musisz wiedzieć przed wizytą u dentysty?Czy dentyści są tacy źli


Samochód ciężarowy zderzył się z krową | Portal Tygodnika „Sztafeta”\nHome News Samochód ciężarowy zderzył się z krową\nSamochód ciężarowy zderzył się z krową\nDodane przez: Redaktoron: Czerwiec 13, 2017 07:43 W: News, TarnobrzegBrak Komentarzy\nGwałtownym hamowaniem i zjechaniem na pobocze, zakończyła się jazda ciężarowego volvo z naczepą. Krowa pasąca się na pastwisku, uwolniła się z łańcucha i wbiegła na jezdnię wprost przed jego pojazd. Do kolizji doszło, w Baranowie Sandomierskim, na drodze wojewódzkiej nr 872. Zwierzę trafiło pod opiekę weterynarza. Przez dwie godziny na tym odcinku policjanci wprowadzili ruch wahadłowy.\nPolicjanci pracowali ma miejscu kolizji drogowej, do której doszło w sobotę po godz. 11, w Baranowie Sandomierskim. Jak ustalono ciężarowe volvo zderzyło się z krową. Jak ustalili policjanci, jedno z pasących się na pastwisku zwierząt, uwolniło się z łańcucha i wbiegło wprost pod koła ciężarówki. Za kierownicą volvo siedział 57-letni mężczyzna, był trzeźwy.\nW wyniku zderzenia zwierzę doznało licznych obrażeń i trafiło pod opiekę weterynarza. W pojeździe uszkodzeniu uległy drzwi, reflektor, zderzak i błotnik. Przez dwie godziny na tym odcinku, ruch odbywał się wahadłowo. Policjanci na właściciela zwierzęcia nałożyli mandat.\nLO im. KEN ma nowe boisko\nZbliża się XVII Jagodowy Festyn Rodzinny


Siła i urok kultury | Antymatrix\nNie miałem możliwości oglądania wczoraj spotkania premiera Donalda Tuska z Marcinem Mellerem i artystami. Sądząc jednak po wpisach Adama Szostkiewicza i Daniel Passenta na ich blogach, straciłem niewiele. W tym samym czasie akurat uczestniczyłem we Wrocławiu w dyskusji poświęconej polskiej prezydencji w Unii i roli kultury w polityce polskiej i europejskiej. Dyskusję zorganizował Instytut Obywatelski, a uczestniczyli w niej obok autora tego blogu Bogdan Zdrojewski, minister kultury i dziedzictwa narodowego, prof. Elżbieta Stadtmüller z Uniwersytetu Wrocławskiego i europoseł Jacek Protasiewicz.\nO programie kulturalnym na prezydencję pisze się ostatnio dużo, polecam tekst Bartka Chacińskiego w „Polityce” i artykuł Romana Pawłowskiego w weekendowej „Gazecie Wyborczej”. Pisze się dużo, bo dużo ma się dziać, czy z wielkim sensem to już inna sprawa. Jednym z najważniejszych wydarzeń ma być Europejski Kongres Kultury, zaplanowany na wrzesień we Wrocławiu. Prof. Zygmunt Bauman szykuje raport-scenariusze o kulturze europejskiej, hasłem przewodnim ma być „art for social change”, zjadą się także europejscy ministrowie kultury by wspólnie walczyć o zwiększenie roli kultury w polityce unijnej.\nW sposób zupełnie nieplanowany historia i bieg wydarzeń spowodowały, że najbliższe nam priorytety, jak Partnerstwo Wschodnie nie będą cieszyły się specjalnym zainteresowaniem reszty Europy zapatrzonej na Afrykę Północną. Kultura, z którą w tej chwili wszyscy w Europie mają problemy, może okazać się więc dobrym miejscem, gdzie Polska ma szansę na oryginalną inicjatywę. Europejskie problemy z kulturą polegają na coraz silniejszej świadomości „kapitulacji kulturalnej” (jak sprawę nazywa wprost Olivier Poivre d’Arvor z France Culture). Unia próbując realizować ze słabymi skutkami Strategię Lizbońską odsunęła kulturę na bok, dając jej jedynie w swych planach miejsce w przestrzeni rynku. Taka marginalizacja z jednej strony, z drugiej ekonomiczna instrumentalizacja kultury spowodowały, że walcząc o wzrost innowacyjności Unia podcięła się od kulturowe korzenie tejże innowacyjności. W tym samym czasie, czyli w pierwszej dekadzie XXI wieku Brazylia rozpoczęła przyspieszony rozwój, w którym kultura stała się m.in. jednym z najważniejszych narzędzi wpływania na zmiany społeczne i procesy walki z wykluczeniami. Po dekadzie widać wiele pozytywnych skutków.\nRównocześnie rozwijane są intensywnie koncepcje „soft power” (pisałem trochę o tym przedstawiając najnowszą książkę Josepha Nye „The future of Power”), Chińczycy od 2007 r. wpisali dyplomację kulturalną do swej globalnej strategii politycznej, Efektem są setki Instytutów Konfucjusza wyrastających jak grzyby po deszczu na całym świecie i miliardy dolarów wspomagających promocję chińskich wartości i kultury. Więcej o soft power piszę w tekście opublikowanym w witrynie Europejskiego Kongresu Kultury.\nCzas, żeby pozbierała się i Europa. Póki co Unia jest w stanie wymyślać dość żałosne inicjatywy zamieniające europejską przestrzeń kulturalną w skansen. Nieszczęsna nowelizacja ustawy o radiofonii i telewizji, która próbowała narzucić państwowa kontrolę na Internet miała przecież swój rodowód w beznadziejnej dyrektywie unijnej.\nW Polsce w ciągu ostatnich dwóch lat kultura stała się przestrzenią wielu ciekawych eksperymentów, nie tylko artystycznych, lecz także społecznych. Starania o tytuł Europejskiej Stolicy Kultury wyzwoliły w wielu polskich miastach niezwykłą aktywność, która już się przekłada na innych sposób komunikacji władz z obywatelami. Ruch Obywateli Kultury walczący o Pakt dla Kultury testuje nowe formy dialogu z rządem. Mamy sporo do pokazania, pokażmy więc.\n27 marca o godz. 12:04\t67880\n„Cywilizacja zmierza ku upadkowi, ale ja nie muszę spadać razem z nią.”- Stanisław Lem.\nTwórcy, artyści, ludzie, kultury powinni kierować się takim hasłem odnosząc je do kultury. Na razie zalewa nas coś, co do miana kultury nawet nie możne pretendować, wiec prawdziwym twórcom należy życzyć wytrwałości. I oczywiście należy wspierać ich działania, ale czy jakieś wielkie kongresy coś zmienią. Nie sądzę, do czasu do kiedy ludzie nie pójdą po rozum do głowy.\n27 marca o godz. 20:01\t67882\nJak ktoś ma więcej pieniędzy (Chiny, Brazylia), to ich wydaje więcej, jak ma mniej (Europa), to ich wydaje mniej i to cała różnica. Względne osłabienie Europy wynika z demografii i rozprzestrzenienia się kapitalizmu poza Europą.\nWiem, że wszystkiego się nie da czytać, ale polecałbym (wszystkim?) J.Attali „Zachód 10 lat przed totalnym bankructwem”. Ważne choć nudne. Ale Francuzi są na tym blogu popularni.\nJak samorządy myślą o kulturze, a państwo nie, to może należałoby zwiększyć ich udział w podatkach, kosztem państwa, co jest pomysłem neoliberalnym. Ale najpierw trzeba by zlikwidować dług państwa, czyli przeprowadzić neoliberalne reformy emerytur i neoliberalną likwidację ulg podatkowych. Aby było na kulturę i całą resztę więcej ludzi musi pracować. Samo się to nie zrobi.\nZ przejawami ekonomizacji mamy do czynienia także gdy czytamy o „przemyśle kultury”.\n27 marca o godz. 20:15\t67883\nJak się Polacy będą neoliberalnie przenosić ze wsi do miast i ze wschodu na zachód (także za granicę), co systematycznie robią, to będą mieli bliżej do: szkół, bibliotek, transportu publicznego, internetu itd.\nZ czasem coraz więcej Polaków będzie mieszkać za zachodnią granicą, poza zasięgiem pomysłów polskiego rządu i to Polskę uratuje. Odpływ pracowników będzie zmuszał rząd (ktokolwiek by w nim nie był) do oszczędności. Polacy za granicą rozmnażają się szybciej od zasiedziałych tam muzułmanów. Niemcy wschodnie potrzebują pracowników i mają infrastrukturę. Za 100 lat językiem urzędowym w Berlinie może być polski.\n27 marca o godz. 21:44\t67885\nzastanawiam sie czy aby nie żyjamy w innej czasoprzestrzeni?.. Jaka kultura??\n27 marca o godz. 21:50\t67886\n„Chińskie władze zdecydowały się skrócić czas obecności obrazu Jamesa Camerona w kinach, za oficjalny powód podając konieczność zwolnienia ekranów dla filmowej biografii Konfucjusza. ”\n„Mają promować chińską kulturę i język, a tym samym przybliżać światu wartości chińskiego modelu społecznego i chińskiego sposobu na rozwój, który ma być harmonijną, socjalistyczną alternatywą dla liberalnego kapitalizmu.”\nCzysty Bareja. Może byśmy im sprzedali nasze filmy?\nProszę o tej harmonii powiedzieć pracownikom chińskich fabryk.\nTak się nieprzypadkowo składa, że Avatary, Facebooki, Apple i Twittery to czysty liberalny kapitalizm. Rząd USA nawet o tym nie rozmawiał.\nKlęska Europy to kolejne bardzo grube uproszczenie (większa część świata mówi językami Europejskimi). Cały tekst napisany pod z góry założoną tezę, że potrzebna jest jakaś „strategiczna strategia” i centralne kierownictwo w stylu Komunistycznej Partii Chin, która się podczepiła pod Konfucjusza, w ramach promocji chińskiego nacjonalizmu.\n27 marca o godz. 22:34\t67887\nmyslę Krzysztowfie Mazurze , że Polacy bedą się przenościć z powrotem do Kraju szybciej niż myślimy. Przesadzasz pisząc, że coraz więcej Polaków bedzie poza zasięgiem itd…..,gdyż widze wyraznie że Polska ma sie dobrze 🙂\n27 marca o godz. 22:56\t67888\nPolska to taki śmieszny kraj, w którym Minister Kultury uczestniczy w międzynarodowych sympozjach kulturalnych nie mówiąc słowa po angielsku ani w innym obcym języku a na dodatek ma opinię świetnego ministra i intelektualisty.\n28 marca o godz. 8:34\t67889\ngdyby tylko minister kultury…\n28 marca o godz. 10:53\t67892\nilono @ istnieją elektoniczni tłumacze i byc może bedą tez mówić w obcym języku np. w 54 . Czy jak papuga mam umieć trzy czy lepiej mieć dostęp do 54 rech ?? miłego Ojczystego dnia 🙂\n28 marca o godz. 18:25\t67913\nOdnośnie promocji kultury popularnej.\nW GW jakiś czas temu stało napisane, iż w chińskiej klasie średniej popularne jest disco-polo. Może powinniśmy w to zainwestować?\nNe wiem czy to prawdziwa informacja, ale poziom intelektualny Avatara i disco polo jest ten sam, więc to brzmi prawdopodobnie.


1. A-derma Dermalibour - Opinie - Cena - Zamienniki - Ulotka - Skład • ZnamLek.pl\nstrona główna > pielęgnacja skóry > rany skóry > A-derma Dermalibour\nOpis i skład produktu A-derma Dermalibour\nA-derma dermalibour - krem regenerujący, 50 ml.\nA-derma Dermalibour to krem regenerujący, polecany do skóry nadwrażliwej i/lub podrażnionej, uszkodzonej w przebiegu dermatoz. Do stosowania w przypadku zapaleń skóry z podrażnieniami, podatnej (lub nie) na nadkażenia (liszaje i opryszczki), pęknięcia, podrażnienia okołoustne oraz w przypadku podrażnienia pośladków u niemowląt.\nformuła kremu oparta jest na owsie Rhealba, dzięki czemu łagodzi podrażnienia, odżywia i goi skórę. Dzięki połączeniu owsa i składników aktywnych, A-derma Dermalibour łagodzi podrażnienia, oczyszcza skórę i ułatwia odbudowę naskórka, działa regenerująco i antybakteryjnie. Dodatkowo kosmetyk zmiękcza, natłuszcza i chroni skórę.\n2-3 razy dziennie nałożyć krem na oczyszczony obszar skóry, przeznaczony do kuracji. W przypadkach ostrego podrażnienia pośladków u niemowląt wskazana jest aplikacja kremu co najmniej 5 razy dziennie, podczas zmiany pieluszki, po starannym oczyszczeniu skóry.\nA-derma Dermalibour opinie\nA-derma Dermalibour ulotka\nA-derma Dermalibour skład\nA-derma Dermalibour dawkowanie\nA-derma Dermalibour przeciwwskazania\nA-derma Dermalibour cena\nA-derma Dermalibour zamienniki\nA-derma Dermalibour zamiennik\nA-derma Dermalibour odpowiednik\nA-derma Dermalibour tańszy zamiennik\nA-derma Dermalibour czy działa\npodrażnienia skóry u niemowląt opryszczka zapalenia skórne krem regenerujący skóra podrażniona\nOpinie o A-derma Dermalibour\nDodaj opinię o A-derma Dermalibour


Dzialka na sprzedaż - Rozprza - Straszów - GS-12368 - 1270.00m² - WALISZCZAK Nieruchomości\nRozprza, Straszów Działka na sprzedaż\n60,00 zł/m2 cena: 76 200 zł\nOferta sprzedaży działki położonej w gm. Rozprza, w miejscowości Straszów.\nNieruchomość o powierzchni 1270m2.\nWymiary: 38m x 32m ( szerokość od frontu około 38m).\nDla działki wydane Warunki Zabudowy dla budowy budynku mieszkalnego jednorodzinnego wraz z niezbędną infrastrukturą.\nDziałka położona w spokojnej, urokliwej okolicy.\nW sąsiedztwie: domy jednorodzinne, pola uprawne, w niedalekiej odległości las.\nW odległości około 5 km od Rozprzy oraz 15 km od Piotrkowa Trybunalskiego.\nWraz działką nabywa się udziały w drodze dojazdowej.\nCena 60 zł/m2. - cena do negocjacji.


PRoto - 04.08.2020 - Na rynku pojawia się nowa agencja, skupiona na idei zrównoważonego rozwoju\nNa rynku pojawia się nowa agencja, skupiona na idei zrównoważonego rozwoju\nW sierpniu 2020 roku działalność rozpoczęła nowa agencja marketingowa – All Hands Agency. Jej działania skupione będą wokół idei zrównoważonego rozwoju – zajmie się opracowaniem, wprowadzeniem oraz realizacją strategii dla firm, które chcą przedefiniować swoje cele marketingowe. Agencja odpowiadać będzie także za CSR, public relations, komunikację kryzysową, digital marketing, social media i event marketing. „Misja All Hands to tworzenie przyszłości, w której sukces biznesu jest odzwierciedleniem dbałości o potrzeby otoczenia, a sławę i uznanie przynoszą projekty zmieniające świat na lepsze” – czytamy w informacji prasowej. Agencja uważa, że markom opłaca się postępować etycznie, a marketing może być nośnikiem uniwersalnych wartości.\nZałożycielem i CEO nowej agencji jest Paweł Sławski, który przez ostatnie dwa lata był partnerem zarządzającym w Arskom. Wcześniej Sławski związany był również m.in. z Ringier Axel Springer i międzynarodowym magazynem dla ojców „Fathers”, gdzie pełnił funkcję redaktora naczelnego. Był także wykładowcą akademickim w zakresie relacji z mediami.\n„All Hands to spełnienie wizji firmy, która skupia doświadczenie najlepszych ekspertów i dzięki ich wiedzy pomaga markom myśleć innowacyjnie – z dbałością o najwyższe etyczne standardy oraz odpowiedzialność swojego biznesu w każdym wymiarze. Myślę, że przyszedł moment na to, żeby połączyć swoje doświadczenie zawodowe z wartościami, w które wierzę. Osoby, które dołączyły do tej inicjatywy to dla mnie najwyższy znak jakości. Marketing produktów i usług wymaga obecnie nowego podejścia a my bardzo chcemy w tym pomagać” – mówi Paweł Sławski.\nStanowisko Head of Strategy agencji objęła Dobrosława Gogłoza. Jest ona założycielką stowarzyszenia Otwarte Klatki, które obecnie jest międzynarodową organizacją działającą w kilkunastu krajach. Gogłoza ma doświadczenie w budowaniu strategii organizacji i kampanii komunikacyjnych, tworzeniu misji i wizji oraz struktur organizacyjnych. W przeszłości współpracowała z firmami i organizacjami pozarządowymi związanymi z wieloma ruchami społecznymi, działającymi na różnych kontynentach.\nKolejnym członkiem All Hands jest Włodziemierz Gogłoza, którzy obejmie stanowisko Head od Corporate Sustainability. Gogłoza jest doktorem nauk prawnych, specjalistą w zakresie prawa w organizacji i zarządzaniu przedsiębiorstwami oraz współautorem podręcznika do historii myśli organizatorskiej. Wykładał również na uczelniach w kraju i zagranicą i współpracował z organizacjami pozarządowymi, doradzając w zakresie analityki i zarządzania.\n„Liczne analizy jednoznacznie wskazują, że firmom opłaca się być etycznymi. Największe sukcesy odnoszą dziś podmioty, których identyfikacja opiera się nie na tym co sprzedają, lecz do czego dążą lub za czym się opowiadają. Inspirująca misja będąca wyrazem autentycznych pasji ułatwia pozyskiwanie i utrzymywanie klientów. Jest ona także niezbędna dla utrzymania wysokiego zaangażowania pracowników, zwłaszcza w Polsce, która w świetle Global Purpose Index należy do światowej czołówki krajów wysokiego zorientowania pracowników na cele. Skuteczna komunikacja idei przyświecających firmom winna być więc kluczowym elementem każdej strategii biznesowej” – ocenia Włodzimierz Gogłoza.\nW agencji utworzono także stanowisko Head of Creative, które obejmie Patryk Bugajski. Bugajski przez ponad dwie dekady aktywnie działał w środowisku kultury alternatywnej, ma doświadczenie w pracy z organizacjami biznesowymi, pozarządowymi i międzynarodowymi instytucjami kultury, takimi jak Amnesty International, European Investment Bank Institute, British Council i Skanska. Przez wiele lat współpracował także z warszawskim klubem sportów walki – Academia Gorila. Jest również autorem wielu internetowych serii dokumentalnych, materiałów promocyjnych, relacji z wydarzeń i podsumowujących kampanie.\nJak przekazują twórcy agencji, All Hands mocno stawia na produkcję własnych treści eksperckich. Włodzimierz Gogłoza tłumaczy, że agencja w krótkim czasie planuje zostać „mocnym głosem” w dyskusjach, które są przedmiotem jej działania. Firma planuje również przekazywać część swojego rocznego zysku na skuteczne organizacje działające w obszarze zrównoważonego rozwoju. (ak)\nDOMXS w gronie klientów All Hands Agency\nAgencja odpowiada m.in. za komunikację z mediami czy tworzenie oraz dystrybucję specjalistycznych treści...\nSoligrano w gronie klientów All Hands Agency\nAgencja prowadzi m.in. działania z zakresu public relations oraz komunikacji w social mediach...\nOtwarte klatki to raczej atakowały firmy a nie promowały CSR


CCC buty - wiosna lato 2011- cz.1 (51 zdjęć - sandały, baleriny, klapki) - KobietaMag.pl\nCCC buty – wiosna lato 2011- cz.1 (51 zdjęć – sandały, baleriny, klapki)\nPo styczniowej zapowiedzi nadchodzącego sezonu przyszedł czas na właściwą odsłonę kolekcji CCC butów dla kobiet wiosna -lato 2011. Poczujesz się w niej jak gwiazda filmowa, szczególnie, że twarzą marki CCC została polska aktorka i modelka Magdalena Mielcarz.\nJedną z głównych ról w kolekcji wiosna lato 2011 będą odgrywać baleriny. Ich zaletą jest duży komfort chodzenia. W kolekcji znajdziemy mnóstwo zwariowanych modeli w typowo jaskrawych letnich kolorach z fikuśnymi dodatkami. Na wiosenno-letniej scenie wciąż są gladiatorki. Zwiewne i lekkie stanowią idealną alternatywę na upalne dni. W tym sezonie dostępne także w wersji na obcasie. Wśród wielu propozycji znalazło się miejsce także dla typowo letnich sandałków. Najmodniejsze to te zapinane wokół kostki z nieskończoną ilością paseczków i masą zdobień.\nKolorystyka kolekcji to intensywne, nasycone barwy: błękit, czerwień i róż. Nadal obecny będzie jednak kolor beżowy. Wiosną pojawi się w różnych odcieniach, często w obecności brązów. Wśród typowych wiosenno-letnich barw na plan pierwszy wysunie się także biel.\nW kolekcji marki CCC pojawią się także drapieżne printy w postaci motywów zwierzęcych a także wzory geometryczne i kwiatowe. Innym trendem będzie styl folkowy i etniczny.\nElementy ozdobne będą rodem z Dalekiego Wschodu. Wskazują na to obecne w kolekcji frędzle– symbol elegancji i bogactwa oraz cekiny. Zmysłowy i romantyczny klimat stworzą dodatki w postaci koronki, a bardziej drapieżny i rockowy uzyskamy dzięki zamkom i łańcuszkom.\nZobacz także CCC buty – cz.2 : CCC buty ? wiosna lato 2011- cz.2 (55 zdjęć ? wysoki obcas, koturny, szpilki, buty sportowe)\nAnia 6 kwietnia 2011 09:54\nButy śliczne! Już biegnę na zakupy 🙂\nm258 22 listopada 2016 22:33\nStrona główna → Moda → CCC buty – wiosna lato 2011- cz.1 (51 zdjęć – sandały, baleriny, klapki)\nButy damskie | CCC modne buty


Problemy z Klarstein - Page 3 - Sprzęt - Piwo.org\nJa niedawno kupiłem Klarsteina Brauhelda 30l i po pierwszym użyciu wszystko obyło się bez problemu najmniejszego. Stosunek wody do słodu 4:1, nic się nie zatkało i nie przypaliło. Po wsypaniu słodu trochę mi się zbrylił więc musiałem rozmieszać, ale grunt to nie szorować po dnie łygą, ja starałem się "poderwać" wszystko z dna kosza i dopiero później mieszać nie dotykając już dolnego sita. Jeszcze kłopot miałem z woreczkami z chmielem, zatykały odpływ i podczas gotowania musiałem tego pilnować i czasami zamieszać łygą (kupiłem używkę i nie było bazooki)\nOdpływ jest na tyle wysoko że z 1l na pewno poniżej zostaje, więc ciężko całkiem osuszyć dno (nie wiem jak to wygląda w Mundschenk). System antyprzypaleniowy dobrze odkręcić maksymalnie i tak zostawić, a regulować tylko górnym przelewem. Delikatnie coś przywiera, ale nie ma tragedii. Do czyszczenia polecam Enzybrew, 1-1,5h i znika cały syf, przypalenia, itp. bez szorowania.\nJak go rozbierał to zauważyłem że ten bimetaliczny termistor niby spoko, fajnie że jest, ale u mnie nie dotykał dna. Była taka szczelina 1mm zawalona cała pastą, po lekkiej modyfikacji mocowania (podgięciu delikatnym) zaczął ładnie przylegać.\nW małym kociołku 1600W to maksymalna moc grzania i na jego pojemność wydaje się że to dużo (w 30-35l jest 2500W, a 45l jest 3300W).\nEselchen 10 posts\nwizi 5 posts\nPowiem tak chłopaki, kupiłem swój kocioł niekompletny i z awarią za 4 stówki. Musiałem go rozebrać i złapałem się za głowę jedocześnie cytując Maxa z Seksmisji "ale tandeta". Pierwsze warki, to rzeczy\n17 minut temu, szczawiosław napisał:\n(nie wiem jak to wygląda w Mundschenk)\nNo to w nim łatwiej o przypalenie bo faktycznie do 0 może wypompować brzeczkę.\nEdited February 20 by user\nJak w waszych kociołkach działa sterowanie mocą grzania?\nU mnie w Royal Catering się zdziwiłem po tym jak podłączyłem przez watomierz. Okazuje się, że jak ustawię np. moc 1000W i zadaną temperaturę na XX stC to od początku grzeje na full czyli 2500W a dopiero na 3 stC przed osiągnięciem zadanej temperatury redukuje moc do zadanej czyli do powiedzmy 1000W. Z mojego punktu widzenia wydaje się to głupie, bo przy podgrzewaniu zacieru a w zasadzie brzeczki (zawierającej enzymy) pod koszem z zacierem z pełną mocą 2500W niszczone są enzymy przez punktowo za wysoką temperaturę. Pewnie ma to wpływ też na wydajność. Wolałbym żebym miał większą kontrolę nad mocą grzania... Ciekawi mnie czy w innych kotłach niż Royal jest inaczej...\nNie mam watomierza\nW dniu 28.04.2021 o 11:56, paulox81 napisał:


Czarodziejska współpraca | Śmietankowy Dom – • Lifestyle •Wnętrza • Rękodzieło\nCzasem nie wiadomo kiedy odblokujesz telefon, zerkniesz na powiadomienia i pyk, pojawia się uśmiech. Czasem miły komentarz, czasem like, czasem "rezerwuję", gdy wystawię rękodzieło na sprzedaż. Każdy dzień przynosi mi coś nowego, maile..zapytania.. Czasem zupełnie przypadkiem poznaję ludzi z którymi się zaprzyjaźniam, zostaję na dłużej. Czasem oprócz sympatii, pojawia się też chęć współpracy. Uwielbiam wspólne projekty z kreatywnymi osobami.\nPamiętacie moje ostatnie przemyślenia (przeczytacie o nich TU), dotyczące drogi moich zawodowych poczynań? Ostatnio podążam ścieżką z drogowskazem "akcesoria sesji foto", i podoba mi się ten kierunek.\nZanim Wam o tym opowiem, przypomnę Wam pewną starą balię, którą przemalowałam.\nOd początku wiedziałam, że owa balia nie będzie docelowo wazonem czy donicą na zdechłe badyle . Oczyma wyobraźni widziałam w niej skrzata, leśnego ludka siedzącego lub leżącego , uśmiechającego się półgębkiem, figlarnie wpatrzonego w obiekty aparatu.\nTo co zobaczyłam tydzień później przeszło moje najśmielsze oczekiwania...\nCzaaaary Maryy, Abrakadabra...\nPowiadam Wam jest taka dziewczyna która czaruje. Nie jest wiedźmą, czarownicą, ani dobrą wróżką. Mimo, że ma ziemskie pochodzenie macha magiczną różdżką wywołując uśmiechy , śmieszne miny, grymasy u małych elfów.\nJej magia to fotografia dziecięca.\nHania z Zaczarowany Obiektyw\nwykonała cudowną sesję z udziałem mojej starej balii.\nJestem absolutnie zauroczona.\nAnonimowy 24 marca 2016 12:42\nDziękuję :) Pięknie to napisałaś. Mam nadzieję, że nasza współpraca dopiero się zaczęła :)\nHappy Place 25 marca 2016 06:19\nZgadzam się z poprzedniczką - pięknie napisane! :-) Życzę Ci jak najwięcej takich projektów. Uściski!\nŚmietankowy Dom 29 marca 2016 02:47\nDzięki Aga. Ja też sobie tego życzę. Przebieram już nogami, aż kolejne fotki mi dotrą od fotografek.\nIris 26 marca 2016 12:53\nCudo :-) Z takimi akcesoriami sesja nie ma prawa nie wyjść dobrze.\nŚmietankowy Dom 29 marca 2016 02:48\nDziękuję. Miło mi\nUnknown 29 marca 2016 00:40\nSabina, świetny pomysł z tymi akcesoriami! A efekt zdjęć mówi sam za siebie, szkoda ze nie mam takiego bobasa :)\nDzięki. Mam nadzieję, że rozwinie mi się to.\nMarilyn 2 kwietnia 2016 05:59\nTylko pogratulować :-) Cudna sesja a balija boska :-)


Poprzez analizę redukcji związków azotu oceniono efektywność funkcjonowania komunalnej Oczyszczalni Ścieków w Tarnobrzegu w porównaniu z obowiązującymi normami. Jakie otrzymano wyniki?\nPodstawowym problemem procesu oczyszczania ścieków komunalnych jest eliminacja związków biogennych, głównie azotu i fosforu. Biogenami nazywamy z jednej strony związki niezbędne do budowy i funkcjonowania organizmów żywych, które wytwarzane są przez organizmy na skutek ich procesów życiowych. Z drugiej jednak strony mówimy o pierwiastkach, które przyczyniają się do wzrostu\nbiomasy organizmów wodnych, a w konsekwencji do zarastania zbiorników i zjawiska eutrofizacji [Dymaczewski i in. 1997].\nFormy azotu w ściekach\nW skład ścieków dopływających na oczyszczalnie miejskie (komunalne) wchodzą związki azotu o zróżnicowanym stopniu utlenienia m.in.: organiczne (mocznik, białko) i mineralne – nieorganiczne (azot amonowy, azotynowy i azotanowy) [Heidrich, Witkowski 2015].\nPodstawowymi formami azotu występującymi w ściekach komunalnych jest amoniak (NH4 –N) oraz związki organiczne. Od źródeł powstawania ścieków uzależnione są wzajemne proporcje tych dwóch zasadniczych form. Jednak za dominującą należy uznać postać organiczną, rozumianą przede wszystkim jako mocznik. Na wielkość tych proporcji ma wpływ zarówno czas dopływu ścieków na oczyszczalnie, jak i warunki występujące w kanalizacji sanitarnej, przez co udział azotu amonowego może wzrosnąć kosztem azotu organicznego. Azot nieorganiczny pojawia się w ściekach komunalnych w postaci rozpuszczonej (głównie w formie azotu amonowego), natomiast większość ścieków bytowych nie zawiera azotu nieorganicznego w formie utlenionej (NNOx- = NNO2 + NNO3). Te formy azotu mogą występować w ściekach przemysłowych [Czerwionka, Szyszko 2015].\nEfektem ubocznym produkcji przemysłowej są różnego typu odpady ciekłe, które zawierają składniki szkodliwe dla człowieka i środowiska naturalnego. Do najbardziej uciążliwych należą te, w których skład wchodzi azot w formie związków nieorganicznych. Takie związki azotu stosunkowo łatwo ulegają rozpuszczeniu w wodzie, przez co z łatwością rozprzestrzeniają się w środowisku i przyczyniają się do szerzenia zjawiska eutrofizacji oraz innych zagrożeń spowodowanych toksycznym oddziaływaniem niektórych form chemicznych azotu na organizmy żywe [Pawelczyk 2008].\nOsiągnięcie wymaganych standardów odnośnie jakości odprowadzanych do wód powierzchniowych ścieków oczyszczonych jest problematyczne w sytuacji wysokich stężeń związków azotu i dużych ilości wód zużytych. Przykładem tego jest produkcja przemysłowa, w tym np.: gałęzie przemysłu wytwarzającego nitrozwiązki i azotany organiczne w fabrykach tworzyw sztucznych oraz w zakładach produkujących materiały wybuchowe. Duża część wykorzystywanego w procesach nitrowania kwasu azotowego przedostaje się do ścieków produkcyjnych, które z kolei bardzo trudno jest i unieszkodliwić, i zagospodarować [Pawelczyk 2008].\nTrzecim podstawowym rodzajem ścieków (oprócz ścieków komunalnych i przemysłowych) są wody opadowe. Już w momencie trwania opadu deszczu zachodzą niekorzystne zjawiska dotyczące zmiany jakości wody, głównie poprzez kontakt wody z zanieczyszczeniami powietrza atmosferycznego. W celu zobrazowania skali zjawiska można posłużyć się przykładem. Polska charakteryzuje się średnim zanieczyszczeniem powietrza atmosferycznego. Podając za [Rybicki], na przykładowy zbiornik wodny o powierzchni około 100 ha rocznie opada 13700 kg azotu ogólnego, 472 fosforu ogólnego, 24000 kg siarczanów, 33,8 kg ołowiu i 3,17 kg kadmu. Ponadto do wód zbiornika przedostają się zanieczyszczenia wzdłuż linii brzegowej. Ładunki tych zanieczyszczeń uzależnione są od sposobu wykorzystania powierzchni oraz kąta nachylenia terenu [Rybicki 2001]. Charakterystyka jakościowa ścieków deszczowych jest bardzo trudna do ustalenia, ponieważ jest ona odzwierciedleniem warunków panujących w danej zlewni i jakości powietrza atmosferycznego. Ogólnie można określić, że ładunek zanieczyszczeń niesiony wraz z wodami opadowymi jest porównywalny z ładunkiem zanieczyszczeń pochodzącym ze ścieków komunalnych [Królikowska, Królikowski 2012].\nSkąd problem nadmiaru azotu w wodach zużytych?\nAzot stanowi główny składnik powietrza atmosferycznego – 78% jego objętości (pozostałe 21% – tlen). Jako pierwiastek azot krąży w przyrodzie w sposób ciągły. Pod wpływem czynników chemicznych oraz biochemicznych związki azotowe zmieniają swoją postać, biorąc udział w wielu procesach, m.in.: dezaminacji, amonifikacji, nitryfikacji czy denitryfikacji. Te same zjawiska zachodzą w wodach naturalnych. Azot, przechodząc z jednej postaci w drugą, przyjmuje formy zarówno organiczne, jak i nieorganiczne. Podczas oceny stopnia zanieczyszczenia wód związkami azotowymi bierzemy pod uwagę ich jakościowe oraz ilościowe występowanie. Amoniak występujący w wodach powierzchniowych (przy jednoczesnym braku azotynów) sugeruje świeże zanieczyszczenie wody ściekami gospodarczymi, czy też związkami organicznymi z zawartością azotu. W sytuacji jednoczesnego występowania i amoniaku, i azotynów, możemy mówić o „starym” zanieczyszczeniu. Natomiast, jeżeli zauważalna jest obecność azotanów, przy braku związków amonowych i azotynowych, najprawdopodobniej zostały zapoczątkowane procesy samooczyszczania się wody [Materiały 2001].\nOprócz azotu występującego naturalnie w środowisku i „napływającego” wraz ze ściekami (komunalne, przemysłowe, opadowe), kolejnym źródłem azotu jest rolnictwo. Przede wszystkim nawozy azotowe i ścieki rolnicze (odchody z ferm zwierzęcych bogate m.in. w azot). Nawozy azotowe cieszą się dużą popularnością zarówno w rolnictwie, jak i leśnictwie czy ogrodnictwie. Problemem jest jednak zjawisko przenawożenia gleb, czyli stosowania nadmiernej ilości tego „wspomagacza”. Zbyt duże ilości wprowadzanego do gleby azotu zamiast poprawy powodują utratę zdolności przyswajania przez rośliny składników odżywczych, a skutek nawozów może być odwrotny od zakładanego [Springall i in. 1992]. Nieprzyswojony przez rośliny azot oraz inne nawozy mineralne spływają do wód powierzchniowych i podziemnych, wzbogacając je w substancje odżywcze i tym samym zwiększają ich potencjał troficzny, czyli kształtują procesy eutrofizacji w ekosystemach wodnych.\nMiejska Oczyszczalnia Ścieków w Tarnobrzegu, wchodząca w skład Tarnobrzeskich Wodociągów Sp. z o.o., swoją działalność rozpoczęła w 1998 r. [Suchy i in. 2003]. Na oczyszczalnie doprowadzane są przede wszystkim ścieki bytowo-gospodarcze z niewielką domieszką ścieków przemysłowych (ok 5%), a także wody opadowe i infiltracyjne – 13,8% (wody podziemne pochodzące bezpośrednio z opadów lub powierzchniowych zbiorników wodnych) [Suchy i in. 2003].\nŚredniodobowy przepływ ścieków, na jaki została zaprojektowana oczyszczalnia wynosi Q =12 000 m3/d, tj 1,4 m3/s, co stanowi ok. 1,6 przepływu SNQ (przepływ średni niski) wynoszącego 84 m3/s w rzece. Ilość ścieków dopływająca do oczyszczalni w okresie bezdeszczowym wynosi Qśr.d.= 5 900 m3/d, natomiast Qmax.d. = 7 100 m3/d. Pod względem hydraulicznym średnie obciążenie oczyszczalni wynosi mniej niż 50% jej projektowanych możliwości, natomiast obciążenie ładunkiem zanieczyszczeń stanowi ok. 60% [Żmuda 2011].\nKomunalna oczyszczalnia ścieków w Tarnobrzegu jest oczyszczalnią mechaniczno-biologiczną, opartą o system osadu czynnego, składającą się z trzech części: ciągu mechanicznego, części biologicznej oraz linii przeróbki osadu ściekowego. Odbiornikiem ścieków oczyszczonych oczyszczalni jest rzeka Wisła.\nOznaczenia wartości poszczególnych form azotu (Nog= NNO2 + NNO3 + NKj) w ściekach surowych i oczyszczonych wykonano w akredytowanym Laboratorium Wody i Ścieków Miejskiej Oczyszczalni Ścieków w Tarnobrzegu. Próbki pobierano w okresie od listopada 2017 r. do kwietnia 2018 r., dwa razy w miesiącu w odstępie około dwutygodniowym, każdorazowo o godzinie 7.30, zgodnie z Polską Normą PN – ISO 5667 – 10, „Jakość wody; Pobieranie próbek”.\nNa podstawie przeprowadzonych 12 analiz w okresie jesienno-wiosennym 2017/2018 możemy stwierdzić, że w żadnym przypadku nie doszło do przekroczenia wartości wskazanych w rozporządzeniu (Dz. U. 2014 poz. 1800) i pozwoleniu wodnoprawnym oraz uzyskano wymagany, procentowy stopień redukcji (tab. 1).\nNa podstawie przeprowadzonych badań stężeń azotu w ściekach surowych i oczyszczonych, pochodzących z Miejskiej Oczyszczalni Ścieków w Tarnobrzegu, w okresie od 8.11.2017 do 18.04.2018, stwierdzono, że ścieki oczyszczone odpływające do odbiornika, jakim jest rzeka Wisła, spełniają wymagania, zarówno w stosunku do pozwolenia wodnoprawnego (15,0 mg N/dm3 i poniżej), jak i rozporządzenia (15 mg N/ dm3) (Dz. U. 2014 poz. 1800). Stopień redukcji azotu ogólnego wyniósł średnio 83%, co spełnia wymagania poziomu redukcji uregulowanego przez obowiązujące w Polsce prawo – 70-80% redukcji (rozporządzenie Dz. U. 2014 poz. 1800). Ponadto, dzięki przeprowadzonym analizom, które były wykonywane bez względu na panujące warunki atmosferyczne, potwierdzono, że na osiągnięty poziom redukcji związków azotu nie mają wpływu warunki pogodowe związane z występowaniem lub też niewystępowaniem opadów atmosferycznych [Młyńska i in. 2017]. Zauważono natomiast pewną tendencję, uzależniającą stopień redukcji związków azotu od temperatury. Mianowicie, im wyższa jest temperatura ścieków, tym ładunek azotu w ściekach oczyszczonych jest niższy. Dzieje się tak dlatego, iż wraz ze wzrostem temperatury ścieków dopływających w miesiącach letnich, spada ilość tlenu w komorze nitryfikacji (wewnątrz kłaczków panują warunki niemalże beztlenowe), czego konsekwencją może być symultaniczna denitryfikacja, a następnie niższe stężenia azotanów w ściekach odpływających. Odmiennie sytuacja wygląda zimą, kiedy temperatura ścieków jest niska (w okresie chłodniejszym odnotowano wyższe stężenia azotu ogólnego w ściekach oczyszczonych). Wraz ze spadkiem temperatury obniżeniu ulega skuteczność usuwania azotu. Temperatura odgrywa kluczową rolę w prawidłowym rozwoju bakterii żyjących w osadzie czynnym (głównie są to bakterie mezofilne), ponieważ spadki temperatur znacząco wpływają na obniżenie aktywności tych wrażliwych organizmów. Obniżenie temperatury do 11°C może skutkować zahamowaniem drugiej fazy nitryfikacji, czego konsekwencją jest wzrost ilości azotynów na odpływie. Spadek temperatury do około 5°C może powodować śmierć organizmów odpowiedzialnych za proces oczyszczania, a tym samym zanik samego procesu oczyszczania ścieków. Ponadto okres zimowy (w tym roztopy) wiąże się z dodatkową wodą spływającą wraz ze ściekami na teren oczyszczalni, co również może być przyczyną zakłóceń w prawidłowym funkcjonowaniu procesu biologicznego oczyszczania ścieków [Smyk 2014].\nZachowanie właściwego stopnia skuteczności procesów usuwania związków azotu na drodze nitryfikacji i denitryfikacji, jak to ma miejsce w tarnobrzeskiej oczyszczalni, zostaje osiągnięte, ponieważ w kolejnych obiektach technologicznych wchodzących w skład oczyszczalni zapewnione zostają odpowiednie warunki, związane przede wszystkim z dostarczaniem wystarczającej ilości materii organicznej, odpowiedniej ilości tlenu, utrzymywaniem optymalnego zakresu pH i temperatury ścieków [Młyńska i in. 2017].\nUwzględniając powyższe dane, należy stwierdzić, że pomimo wysokiego stopnia redukcji zanieczyszczeń efektem końcowym procesu oczyszczania ścieków są w dalszym ciągu ścieki, tyle że w wysokim stopniu oczyszczone pod względem zawartości związków azotu. Wody zużyte wprowadzane do wód rzeki Wisły przez tarnobrzeską oczyszczalnię odznaczają się niskimi stężeniami poszczególnych parametrów, spełniających wszystkie wymogi prawne, jednakże w dalszym ciągu obecnymi. Systematyczne dostarczanie nawet najmniejszych ilości związków biogennych, znajdujących się w ściekach oczyszczonych, przyczynia się do procesu dożyźniania wód, czego długotrwałe konsekwencje powodują degradację ekosystemów wodnych.\nPodstawowym zadaniem każdej oczyszczalni ścieków jest odprowadzanie do odbiornika ścieków oczyszczonych w jak najwyższym stopniu. Dodatkowym, równie istotnym zagadnieniem jest gospodarka osadowa. Usuwanie związków azotu ze ścieków uzależnione jest od wielu parametrów: temperatury, pH, stężenia tlenu rozpuszczonego, wieku osadu czy obciążenia ładunkiem zanieczyszczeń i in., i uzależnione jest przede wszystkim od wiedzy i doświadczenia osoby odpowiedzialnej za prawidłowe funkcjonowanie części biologicznej oczyszczalni. Prawidłowe zagospodarowanie osadów ściekowych uzależnione jest natomiast od chęci i troski przedsię\nbiorstwa o środowisko. Tarnobrzeskie Wodociągi Sp. z o.o., realizując projekt „Gospodarka wodno-ściekowa w Tarnobrzegu etap II” współfinansowany przez Unię Europejską w ramach Programu Operacyjnego Infrastruktura i Środowisko, przewidzianego na realizację w latach 2017-2020, wchodzi na nową drogę dbałości o środowisko jako nasze wspólne dobro. Celem technicznym projektu jest budowa instalacji suszarni osadów ściekowych w powiązaniu technologicznym Oczyszczalni Ścieków. Modernizacją zostaną objęte niemal wszystkie elementy procesu oczyszczania. Przyczyni się to do zwiększenia jakości pracy poszczególnych części technologicznych, a co za tym idzie – do zachowania tożsamości ekologicznej lokalnych terenów.\nTagi: oczyszczalnia ścieków, efektywność, Tarnobrzeg, redukcja, azot\nPisząc o ściekach opadowych autor zrobił to specjalnie czy wkradł się błąd? Przecież zgodnie z nowym Prawem wodnym to prawnie to już nie są ścieki, oczywiście inna sprawa co do ich jakości\nIzabela Kiełb-Sotkiewicz, technolog oczyszczania ścieków w Tarnobrzeskich Wodociągach Sp. z o.o.


CONMEBOL może dołączyć do Ligi Narodów - weszlo.com\nOpublikowane 16.12.2021 22:36 przez\nNie jest tajemnicą, że UEFA oraz CONMEBOL odrzuciły propozycję rozgrywania mistrzostw świata co dwa lata. Na mocy niechęci do pomysłów Arsene’a Wengera i Gianniego Infantino zacieśniły się więzi pomiędzy europejską, a południowo-amerykańską federacją piłkarską.\nW tym tygodniu UEFA i CONMEBOL dyskutowały na temat wspólnych planów i połączenia sił w walce z pomysłami FIFA. W wyniku spotkania zdecydowano, że Liga Narodów przejdzie ewolucję i stanie się turniejem międzykontynentalnym. Miałaby objąć również Amerykę Południową – można wyczytać w artykule Tomasza Włodarczyka (Meczyki). Dokładny kształt nowej Ligi Narodów nie jest jeszcze znany. W najbliższych miesiącach w Londynie powstanie również wspólne biuro UEFA i CONMEBOL.\nSiłą napędową realizacji mistrzostw świata w dwuletnich odstępach jest Arsene Wenger, który pełni funkcję doradczą w strukturach FIFA. Francuz chce, aby każdego lata odbywały się duże turnieje i spadła liczba meczów kwalifikacyjnych w ciągu roku.\nCONMEBOL FIFA Liga Narodów UEFA\nWenger, jebnij się w łeb i to tak porządnie…Mistrzostwa, co dwa lata xDDDDDDDDDDDDDDD Mafia ma za mało kasy czy o co tu chodzi?\nTo oczywisty spisek mający na celu pozbawienie naszej potężnej reprezentacji należnego miejsca w dywizji A i oddanie go jakimś Brazyliom czy innym Argentynom. Skandal!\nCzyli Polska i 3 inne podobne drużyny out do drugiej ligi – a w ich miejsce Brazylia, Argentyna, Urugwaj i Kolumbia. Niemcom i Francji znudziło się granie z ogórkami\nNo, ale jak to? Przecież wiele osób twierdzi, że Copa America to chujowy poziom, więc Polska na luzaku rozklepie Urugwaj, Kolumbię czy inną Brazylię 🙂 Więcej wiary, człeeku orkiestro 🙂\nPoziom chujowy, ale nikt nie twierdzi ł, że Polska rozklepie Kolumbię. Dla nas to i tak za wysokie progi.\nZ tego co mówił Zibi, to grupy A i B miałyby być poszerzone. No ale tak – cała idea NL powstała i jest rozwijana dlatego, że poważnym reprezentacjom przejadło się dawanie oklepu ogórkom w przerwach pomiędzy poważnymi rozgrywkami.\nNie obejrzałbyś Brazylia vs Polska, gdzie Wojtuś puszcza szóstkę?\nA co z krajami OFC?! One też powinny brać udział w lidze narodów!!!\nPiłkarze grający na najwyższym poziomie są coraz bardziej zmęczeni ilością gier. Wniosek? Sprawmy by musieli jeszcze więcej i coraz dalej podróżować na mecze, które są w zastępstwie sparingów. A co?!\nDostają tak gruby hajs za granie, że powinni grać cały rok co 3 dni.\nNiech reprezentację Bieguna Południowego też dołaczą\nJak zamiast MŚ co dwa lata będą na przemian MŚ i LN to co za różnica? Tylko kasa będzie szła do innej kieszeni\nDlatego wole MŚ co dwa lata. LN mogą jak dla mnie wypierdolić z terminarza.\nTEN Francuz który przeszedł do historii piłki że wydał 45 milionów euro na Granita Xhake niech że wstydu usunie się w cień usiądzie w domu przy kominku i zrobi wszystko żeby świat nie usłyszał już jego poronionych pomysłów.


GEOFORUM - Teledetekcja - Wyprawy BARI - BARI '76 Bagdad (Irak)\n3 sierpnia – 16 października 1976 r.\nWykonanie metodą fotogrametryczną inwentaryzacji zabytkowego budynku uniwersytetu Mustansirija w Bagdadzie\n-Zapoznanie się z najnowszymi osiągnięciami w dziedzinie budowy sprzętu geodezyjnego i fotogrametrycznego w zakładach Opton (RFN), Wild i Kern (Szwajcaria)\n-Promocja polskich przedsiębiorstw geodezyjnych w krajach Bliskiego Wschodu\nRyszard Rus – kierownik wyprawy\nJerzy Sikora (Politechnika Krakowska)\ndr Ryszard Florek – opiekun naukowy z WGG AGH\nJózef Kobiela – przedstawiciel OPGK Katowice\nMarek Dyga – lekarz\nStanisław Kempiński – kierowca\nMieczysław Ostrowski – kierowca\nRada Wydziałowa SZSP, Wydział Geodezji Górniczej AGH\nRada Uczelniana SZSP AGH, Okręgowe Przedsiębiorstwo Geodezyjno-Kartograficzne w Katowicach, Instytut Geodezji Górniczej i Przemysłowej AGH, Stowarzyszenie Architektów Polskich\nUniwersytet (medresa) Al-Mustansirija jest uważany za jeden z najstarszych tego typu obiektów na świecie. Ufundowany przez kalifa Al-Mustansira z dynastii Abbasydów został wzniesiony w latach 1227-34. Monumentalna dwukondygnacyjna budowla z olbrzymim dziedzińcem w środku powstała na planie prostokąta i zajmuje powierzchnię 4836 m kw.\nW czasach świetności nauczano tu m.in.: teologii, filozofii, matematyki, medycyny i farmacji. Uniwersytet służył studentom z różnych krajów islamskich i miał za zadanie zunifikowanie czterech ortodoksyjnych szkół prawa sunnickiego (każda z nich zajmowała osobny narożnik szkoły). We wnętrzach znajdowały się m.in.: biblioteka na 80 tys. woluminów, szpital, apteka, stołówka, łaźnia, sale do modlitwy, budynek miał także wodociąg. W hallu we wschodniej części zegar wodny wskazywał porę modlitwy i rozpoczynania zajęć, a dziedziniec zdobiły ogród i fontanna. Budowa kosztowała 700 tys. złotych dinarów.\nAl-Mustansirija w latach 20. XX wieku\nOd północnej strony do Mustansiriji przylegał budynek przeznaczony do nauki Koranu. W późniejszych czasach na jego miejscu wzniesiono meczet. W okresie podbojów tureckich, gdy nastąpił upadek Bagdadu, uniwersytet przestał pełnić swe funkcje. Na przestrzeni lat w budynku znajdowały się: gospoda, szpital, koszary i urząd celny. W 1936 roku obiekt przejęło Ministerstwo ds. Kultury. W 1945 roku Dyrekcja ds. Zabytków rozpoczęła kampanię na rzecz odnowienia zabytku. Rozpoczęto restaurację, która trwała do lat 80.\nCzechosłowacja, Węgry, Jugosławia, Grecja, Turcja, Syria, Irak, Syria, Liban, Turcja, Bułgaria, Grecja, Jugosławia, Włochy, Szwajcaria, Austria, RFN, NRD\nSamochód ciężarowy star 200 (wypożyczony z Przedsiębiorstwa Geologicznego w Kielcach)\nWzorem swych poprzedników, uczestników wypraw BARI ’74 i BARI ’75, grupa studentów Wydziału Geodezji Górniczej postanowiła zorganizować kolejną ekspedycję. Prace przeprowadzone w ramach Koła Naukowego Geodetów, w tym obozy naukowe w Tatrach, oraz rady starszych kolegów dawały nadzieję na następny zagraniczny wyjazd. Zadaniem ekspedycji miała być inwentaryzacja zabytkowego obiektu architektonicznego. Patronat nad wyprawą objął Polski Komitet ds. UNESCO, agenda ONZ zajmująca się m.in. ratowaniem zabytków światowej architektury.\nPóźną jesienią 1975 roku rozpoczęto korespondencję w poszukiwaniu potencjalnych współorganizatorów wyprawy oraz przedsiębiorstw i instytucji, które wsparłyby przedsięwzięcie od strony finansowej. Celem ekspedycji był pierwotnie Iran. Jednak z uwagi na niezbyt przychylną postawę strony irańskiej w kwietniu 1976 roku zdecydowano, że wyprawa pojedzie do Iraku. Jedna z propozycji, jakie otrzymało UNESCO, pochodziła z Narodowego Komitetu ds. UNESCO w Bagdadzie. Irakijczycy wyrazili chęć przyjęcia polskiej ekspedycji. Wybór obiektu miał nastąpić po przybyciu na miejsce.\nRównolegle trwały starania o zdobycie środków finansowych na pokrycie kosztów przedsięwzięcia. Wsparcia szukano wśród największych firm geodezyjnych w kraju. Pozytywnie odpowiedziało Okręgowe Przedsiębiorstwo Geodezyjno-Kartograficzne z Katowic, które w połowie stycznia 1976 r. zadeklarowało pokrycie złotówkowych kosztów ekspedycji (508 tys. zł). 4 marca podpisano stosowną umowę pomiędzy Instytutem Geodezji Górniczej i Przemysłowej AGH z jednej strony a Zjednoczeniem Przedsiębiorstw Geodezyjnych „Geokart” i OPGK Katowice (które wchodziło w skład Zjednoczenia) – z drugiej. Jej zabezpieczeniem było zobowiązanie podpisane przez studentów i opiekuna z AGH mówiące o pokryciu przez nich ewentualnych strat OPGK z tytułu nie wykonania prac.\nW siedzibie OPGK Katowice. W środku dyrektor Hubert Rak\nRamowy program wyprawy skonsultowano z dyrektorem IGGiP prof. Michałem Odlanickim-Poczobuttem oraz prof. Zbigniewem Sitkiem – światowym autorytetem w dziedzinie fotogrametrii, natomiast program gospodarczy i akwizycyjny opracowano w porozumieniu z szefem eksportu OPGK Katowice oraz członkami poprzednich ekspedycji.\nW kolejnych miesiącach program ramowy zmieniał się w szczegółowy. Kontaktowano się z zakładami produkującymi sprzęt geodezyjny w NRD (Zeiss Jena), RFN (Opton) i Szwajcaria (Kern, Wild) w celu umożliwienia wizyt w nich i zapoznania się z najnowszymi produktami. Zbierano informacje na temat trasy przejazdu, cen w poszczególnych krajach, warunków panujących w Iraku itp. Potrzebne były m.in. odpowiednie mapy drogowe do szczegółowego zaplanowania trasy, dane adresowe ambasad i instytucji, które mogły być pomocne w czasie trwania wyprawy, informacje o ciekawych miejscach na trasie przejazdu itp. Jednocześnie prowadzono rozmowy mające na celu wypożyczenie samochodu, sprzętu pomiarowego oraz uzyskanie dewiz.\nDopiero w czerwcu 1976 r. SZSP, po akceptacji przez Prezydium Zarządu Głównego(!), przyznało wyprawie 1300 dolarów na pokrycie kosztów paliwa oraz 303 dolary na opłacenie przejazdu promem. Ponieważ nie wystarczało to na wszystkie zagraniczne wydatki, 11 uczestników wyprawy przeznaczyło na ten cel indywidualne promesy (po 130 dolarów). Środkiem transportu, podobnie jak w dwóch poprzednich wyprawach, miał być samochód ciężarowy.\nPomiary Al-Mustansiriji z policjantem w tle\nNiestety, starania o samochód podjęte zarówno w fabryce w Starachowicach (star), jak i w Oławie (jelcz) nie odniosły skutku. Dopiero dzięki przychylności dyrektora Przedsiębiorstwa Geologicznego w Kielcach udało się wypożyczyć z tej firmy fabrycznie nowego stara 200. Ponadto przedsiębiorstwo oddelegowało na wyjazd dwóch zawodowych kierowców oraz dokonało przeróbki nadwozia. Udało się także kupić niezbędne części zapasowe i uzyskać dodatkowy komplet opon z fabryki w Dębicy, które miały przejść testy podczas wyprawy (nota bene nie nadawały się do niczego).\nZaplanowano także udział operatora Polskiej Kroniki Filmowej lub dziennikarza z krakowskiego oddziału TVP. Choć organizatorzy gwarantowali wikt i opierunek, to ani PKF ani telewizja nie były tym zainteresowane. Skończyło się na wypożyczeniu z Zakładu Fotogrametrii WGG amatorskiej kamery filmowej (16 mm) i kupnie 20 kaset z kolorową taśmą.\nOpiekunem naukowym wyprawy został dr Ryszard Florek, specjalista w zakresie fotogrametrii, za akwizycję i reklamę odpowiedzialny był natomiast inż. Józef Kobiela delegowany przez OPGK Katowice. Ekipę dziewięciu studentów WGG uzupełnił reprezentant ostatniego roku Wydziału Budownictwa Lądowego Politechniki Krakowskiej, który był odpowiedzialny za wykonanie opracowania architektoniczno-budowlanego. Członkiem wyprawy był także lekarz chirurg ze Szpitala Kolejowego w Krakowie.