Tatrzańskie szlaki – zapis podcastu z Szymonem Ziobrowskim | 8academy\nHome Do kawy Podcast górski Tatrzańskie szlaki –...\nTatrzańskie szlaki – zapis podcastu z Szymonem Ziobrowskim\nJeśli chcesz dowiedzieć się gdzie wybrać się w Tatry po raz pierwszy albo o czym należy pamiętać przy wybieraniu trasy wycieczki, przeczytaj ten zapis podcastu.\nTo rozmowa, której tematem były tatrzańskie szlaki od tych łatwiejszych po najtrudniejsze po Polskiej stronie. Jakie wybrać na początek? A które wymagają większego doświadczenia. Czy w TPN planowane są drogi przypominające włoskie via ferraty? Na te i wiele innych pytań odpowiedzi udzielił dyrektor Parku.\nPiotr Czmoch: Witam w kolejnym odcinku Górskiego Podcastu 8a.pl. Dzisiaj gościmy w siedzibie Tatrzańskiego Parku Narodowego i rozmawiamy z Szymonem Ziobrowskim – dyrektorem TPN. Cześć Szymek!\nSzymon Ziobrowski: Cześć!\nP.Cz.: Właśnie sobie myślę, że taki dyrektor to ma klawe życie. Bierze sobie rano dwie bułki z serem, termos z herbatą i wyrusza na tatrzańskie szlaki.\nSz. Z.: Bierze dwie bułki, termos i idzie do biura. Siedzi w tym biurze od rana do późnego popołudnia i tylko patrzy przez okno, jak wszyscy turyści albo lokalni mieszkańcy zasuwają w góry. Jest to powodem ciągłych frustracji, zwłaszcza w zimie. Bo, oczywiście, bardzo się cieszę z tego, że wszyscy korzystają z gór, ale ja tak naprawdę mam czas na to w sobotę albo niedzielę.\nRzecz jasna z tych wolnych dni i możliwości spędzenia czasu wolnego w górach korzystam. Wkręciłem się ostatnio w górskie biegi i intensywnie zacząłem też chodzić na skiturach. Tak naprawdę od niecałego roku także w tygodniu popołudniami jestem w górach: czy to na Gęsiej Szyi czy też wbiegam na Halę Gąsienicową. (…)\nTatrzańskie szlaki – to temat rozmowy z Szymonem Ziobrowskim. (fot. archiwum TPN)\nP.Cz.: Nagrywamy ten podcast, gdy jest najdłuższy dzień, więc teraz faktycznie można sobie po pracy “poskakać”.\nSz. Z.: Teraz mamy komfort. Nie trzeba się stresować, że za chwilę zmrok zapadnie. Ale ja się przemieszczam dość szybko, więc udaje mi się wrócić przed zajściem słońca.\nP. Cz.: Będziemy publikować podcast w okresie wakacyjnym, więc wtedy na pewno przed Waszymi oknami będzie jeszcze więcej osób. Powiedz mi, jeżeli ktoś przyjeżdża w Tatry, gdzie powinien najpierw pójść? Jakie tatrzańskie szlaki będą optymalne? Może te w Tatrach Zachodnich?\nSz. Z.: To zależy od poziomu zaawansowania. Jeżeli jest to pierwszy raz, to na pewno trzeba wybrać te łatwiejsze tatrzańskie szlaki, począwszy od tras prowadzących do schronisk. Doliny reglowe, z moją ulubioną Doliną Strążyską, też są świetnym miejscem. Potem warto spróbować Tatr Zachodnich, gdzie zbocza są mniej eksponowane. Następnie – stopniowo – można wędrować po Tatrach Wysokich, ale najlepiej wybierać przede wszystkim te szlaki, które nie są ubezpieczone. Dopiero później można iść tam, gdzie jest po prostu trudniej, czyli na Orlą Perć czy Rysy. Według mnie fajną opcją w Tatrach Wysokich będzie wyjście na Szpiglasowy Wierch. Podejście jest tam dość proste i nieforsowne. Jakbym miał iść z moją trzynastoletnią córką, to pewnie na początku sezonu wybrałbym ten szlak.\nP. Cz.: Zastanawiałem się, przygotowując się do naszej rozmowy, o jakich szlakach możemy rozmawiać, gdy chodzi o trochę bardziej zaawansowanych i średniozaawansowanych turystów. Tak sobie pomyślałem, że poleciłbym im letnie wycieczki na Kościelec i Świnicę. Pozwolą one zapoznać się z terenem wysokogórskim. Dobrze mówię?\nSz. Z.: Tak! Świnica ma tę zaletę, że wszystkie bardziej eksponowane miejsca są tam ubezpieczone. Na Kościelcu jest nieco inaczej. Co jakiś czas turyści zwracali się do nas z wnioskami, żeby ten szlak ubezpieczyć. Wychodzimy jednak z założenia, że trzeba niektóre miejsca zostawić takimi, jakimi są. (…) Więc przede wszystkim Świnica – zwłaszcza, że można, by tam się udać, wcześniej wjechać kolejką na Kasprowy Wierch. W drugim rzędzie myślę, o Kościelcu.\nTrzeba też pamiętać o tym, żeby dobierać odpowiednio porę roku do tych wyjść. Bo zwłaszcza wczesną wiosna bywają tam miejsca, gdzie zalega śnieg. A z kolei od wczesnej jesieni zdarzają się płaty niewidzialnego lodu. Łatwo się tam poślizgnąć i spaść. Trzeba brać pod uwagę to, jaka była noc, czy nie było przymrozków oraz jak wyglądały dni poprzedzające. Trzeba dostosowywać te swoje wyjścia do własnych umiejętności, ale też do prognoz pogody. Już nie wspomnę o typowych zagrożeniach letnich, jakimi są burze, czego doświadczyliśmy w sierpniu ubiegłego roku.\nP. Cz.: Czy na szlakach na Świnicę i Kościelec turyści mogą się bać ekspozycji? A może właśnie tam mogą się do niej przyzwyczajać?\nSz. Z.: Na większości szlaków w Tatrach Wysokich ekspozycja jest takim elementem, z którym się trzeba oswoić. Moje doświadczenie jest takie, że pierwsze wyjścia przynoszą wewnętrzny niepokój. Jest on związany z tym, że nagle doświadczamy sporej ilości przestrzeni, która jest pod nogami czy w zasięgu wzroku. Trzeba do tego przywyknąć! (…) Dlatego te tatrzańskie szlaki, o których rozmawiamy, są dobre w tym kontekście. Na Świnicy można tego doświadczyć. Sztuczne ułatwienia sprawiają więc, że można się tam czuć w miarę bezpiecznie.\nA Kościelec? Tam tych sztucznych ułatwień nie ma i też doświadcza się tego powietrza. Z drugiej strony jest to fajne uczucie. Gdybym miał to porównać do innych miejsc w Polsce, to chyba wjeżdżając na jakiś wieżowiec można mieć podobne przeżycia. Ale tu jednak są zdecydowanie inne okoliczności. (…)\nDla takich widoków warto wędrować po Tatrach (fot. 8academy).\nP. Cz.: Wspomniałeś, że nie planujecie budowy sztucznych ułatwień na Kościelcu. A czy w innych miejscach są jakieś plany udostępniania i ubezpieczania szlaków?\nSz. Z.: Nie. My przede wszystkim uzgadniamy tego typu sprawy z TOPR-em i tutaj opieramy się na ich opinii. To zresztą wynika z ustawy o bezpieczeństwie i ratownictwie w górach. Do takiej wymiany korespondencji musi między nami dojść. No i mamy taką wspólną filozofię z naczelnikiem, że nie ubezpieczamy nowych odcinków szlaków. No chyba, że doszłoby do jakiegoś obrywu i faktycznie dane miejsce stałoby się bardziej niebezpieczne, niż było do tej pory.\nChcemy turystom zostawić takie odcinki, które właśnie nie są ubezpieczone. I Kościelec jest takim przykładem. Mieliśmy w planach ubezpieczyć przejście między Wołowcem a Kończystym Wierchem. Tam jest taki odcinek trochę bardziej eksponowany, ale to jest naprawdę krótki fragment. Muszę powiedzieć, że jak patrzę na ten pomysł z perspektywy czasu – a byłem tam niedawno – to nawet nie potrafiłem zidentyfikować tego miejsca, gdzie ten łańcuch miał być. Więc taka inicjatywa u nas wewnętrznie się pojawiła, ale ostatecznie odstąpiliśmy od tego pomysłu. Póki co – nie planujemy nowych, sztucznych ułatwień. Jedynie ograniczamy się do remontów tych, które już są. Na to mam podpisaną umowę z TOPR, które przegląda miejsca, które trzeba naprawić. Ten system dosyć sprawnie funkcjonuje.\nP. Cz.: Łańcuchy służą głównie do trzymania się. Natomiast ostatnio – chyba słusznie – propaguje się wpinanie się do nich, jak do via ferrat. Czy jeżeli będziecie wymieniać te łańcuchy, planujecie zrobienie takich typowych via ferrat, jak są w Alpach?\nSz. Z.: Nie planujemy. Mieliśmy takie dyskusje kilka albo kilkanaście lat temu, (…) ale uznaliśmy, że obecny system jest lepszy. Po pierwsze dlatego, że jest spójny z tym, co widać na Słowacji. A po drugie chodzi o to, że Polska, jako kraj generalnie płaski (góry typu alpejskiego to tylko i wyłącznie Tatry), nie ma takiej kultury górskiej, jak to jest we Włoszech, w Austrii czy we Francji. Tam jest ona na dużo wyższym poziomie. Znacznie więcej osób ma uprzęże, wie jak z nich korzystać, wie jak korzystać z lonż z absorberami lub jakiegokolwiek innego sprzętu, który pozwala poruszać się po via ferratach.\nA z drugiej strony równie dobrze można w ten sam sposób korzystać z łańcuchów. Może i karabinki nie przesuwają się po nich tak płynnie, jak po stalowych linach, ale da się to robić. To jest w stu procentach możliwe! Nie chcemy iść w tę stronę, ponieważ łańcuch daje jednak podstawę do dużo stabilniejszego chwytu. Biorąc pod uwagę to, że w Polsce lonże i uprzęże nie są aż tak powszechne, wolelibyśmy, żeby turyści nie szli na takie tatrzańskie szlaki i nie łapali się – po prostu – ręką stalowej liny.\n(…) Jeśli natomiast weźmiemy pod uwagę, zagrożenia związane z wyładowaniami atmosferycznymi, niebezpieczeństwo jest dokładnie takie samo. Lina stalowa przewodzi identycznie jak łańcuch. (…)\nP. Cz.: Ale trzeba powiedzieć, że nie jest konieczne posiadanie lonży, żeby iść na drogę z łańcuchami. Zabiera ją ktoś, kto się czuje niepewnie, albo – po prostu – chce jej użyć.\nSz. Z.: Tak, nie jest to konieczne, ale jeżeli ktoś się czuje niepewnie, ma jakieś obawy albo generalnie chce, to zalecam używanie tego typu sprzętu.\nA już zdecydowanie zalecamy na tych wszystkich trudniejszych szlakach używanie kasku. To jest zupełnie inna historia. (…) Kamienie latają w Tatrach dość swobodnie: za sprawą turystów lub siłami natury. (…) To budziło takie śmieszki jeszcze parę, paręnaście lat temu, ale też obserwujemy, że coraz więcej turystów jednak kask nosi. I bardzo dobrze!\nP. Cz.: My to widzimy także u nas w sklepie. W ostatnich latach jest dużo większe zainteresowanie lonżami i kaskami. A jeżeli już ktoś pierwszy raz chce dotknąć tych łańcuchów, zobaczyć na czym to polega, to Świnica chyba będzie dobrym pomysłem? Szczególnie, że tak jak mówiłeś na Kasprowy można wjechać kolejką (chociaż w sezonie letnim to bywa trudne i trzeba o tym wcześniej pomyśleć, bo jest dużo chętnych). Czy na tej Świnicy już konieczna jest lonża? Pytam, bo wydaje mi się, że to jest taki szczyt, który jeszcze można zdobyć bez jej używania.\nSz. Z.: Trudno jest odpowiedzieć na to pytanie tak wprost. To wszystko zależy od doświadczenia, preferencji, ale też pogody. Wiadomo, że jeżeli skała jest mokra, to łatwiej jest się poślizgnąć. (…) Wielokrotnie, nawet na Świnicy, widziałem osoby, które się totalnie blokowały – nie były w stanie zrobić ruchu. Więc jeśli ktoś nie ma doświadczenia, czuje się odrobinę niepewnie, to nawet lepiej na tatrzańskie szlaki mieć tą uprząż i lonżę w plecaku – na wszelki wypadek.\nP. Cz.: Jak już na Świnicy jesteśmy, warto wspomnieć obryw, do którego doszło na szlaku prowadzącym stamtąd na Zawrat. Planujecie uruchomienie tego szlaku? Chcecie wprowadzić jakieś dodatkowe zabezpieczenie?\nSz. Z.: Tak. Otrzymaliśmy z Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska pieniądze na remonty szlaków. Zresztą środki pozyskaliśmy też z instytucji unijnych. Będziemy w tym roku remontować wiele tras, między innymi tą. Nie jestem pewny, czy szlak, o którym mówimy, doczeka się remontu jeszcze w tym roku, bo te prace są rozpisane także na rok przyszły, ale zdecydowanie mamy to w planie. Wydaje się, że to gruzowisko już jest w miarę ustabilizowane. Nie leci tam już zbyt wiele kamieni. (…) Turyści mogą się więc spodziewać, że wreszcie udrożnimy to miejsce i ono będzie dostępne.\nWybierając się na szlak warto mieć na uwadze nie tylko jego trudność, ale i zmieniającą się pogodę (fot. 8academy).\nP. Cz.: To dobra wiadomość, bo mowa o niezwykle ważnym miejscu – wiele osób szło na Orlą Perć właśnie przez Świnicę. I właśnie o tym szlaku chciałbym trochę porozmawiać. Jesteśmy na Zawracie i wchodzimy na Orlą. Można chyba powiedzieć, że jest to najtrudniejszy szlak w Tatrach?\nSz. Z.: No tak, ale przede wszystkim ze względu na jego długość i pewien ciąg sztucznych ułatwień i ekspozycji. (…) Z drugiej strony szlak na Przełęcz pod Chłopkiem też nie jest prosty. Zwłaszcza, że tam tych sztucznych ułatwień wiele nie ma. Ja pamiętam taki moment, chyba w ubiegłym roku, kiedy schodziłem tamtędy i zalegały niewielkie płaty twardego śniegu. Biorąc pod uwagę, że ma się w głowie tą przestrzeń pod nami i prawdopodobieństwo lotu, ten szlak może wygenerować pewien poziom niepokoju. Na Orlej Perci tych sztucznych ułatwień jest sporo, więc jest się czego złapać. Gdybym miał wymieniać te najtrudniejsze trasy, to oczywiście znajdą się tu: Orla Perć, szlak na Przełęcz pod Chłopkiem i na Rysy. Ująłbym to w jednej kategorii.\nP. Cz.: Dokładnie te trzy tatrzańskie szlaki mam w głowie i chciałbym troszeczkę o tym porozmawiać. Na części Orlej Perci został wprowadzony ruch jednokierunkowy. To się – rozumiem – sprawdza i tak już będzie?\nSz. Z.: Tak.\nP. Cz.: Czy planujecie wprowadzenie jednokierunkowego ruchu na całości?\nSz. Z.: Nie dyskutujemy nawet o tym. To rozwiązanie dobrze funkcjonuje. Ono zostało wprowadzone między innymi dlatego, że ten odcinek bywał zatłoczony od Zawratu. Powodem było to, że kolejka generuje tam sporą ilość osób. Ta zmiana na pewno wpłynęła na bezpieczeństwo. Nie przytoczę tu żadnych konkretnych statystyk, ale wiadomo, jak tam było. To znaczy w momencie, jak szlak był dwukierunkowy, gdy osoby się mijały, dochodziło do zatorów w tych kluczowych miejscach. Dzisiaj można sobie swobodnie iść, bez konieczności wymijania kogoś, kto idzie z naprzeciwka.\nP. Cz.: Tam oczywiście już powinniśmy mieć lonżę i kask. Jak szacujesz czas przejścia od Zawratu do Krzyżnego przez takiego średnio sprawnego turystę? Ile powinno mu to zająć?\nSz. Z.: Z tym mam osobiście problem. Zdaję sobie sprawy, że czasy na tabliczkach odnoszą się raczej do średniozaawansowych turystów. Muszę przyznać, że poruszam się zdecydowanie szybciej, dlatego nie mam ich w głowie. Też nie chodzę tam zbyt często, bo nie mam takiej potrzeby. Myślę, że warto popatrzeć na czasy na tabliczkach. Jeśli ktoś planuje wycieczkę, to w zależności od poziomu zaawansowania i umiejętność poruszania się po tego typu terenie, trzeba albo uwzględnić ten czas, albo odjąć np. 20 procent lub 30 procent. Ja odejmuję tak mniej, więcej połowę.\nP. Cz.: Zachęcamy do odwiedzania serwisu 8academy. Znaleźć tam można wyczerpujące materiały. Artykuł o przejściu Orlej Perci oraz film. (…) Myślę, że z 8-9 godzin trzeba by sobie zarezerwować na Orlą Perć. Nie każdy kondycyjnie to zrobi. Tak naprawdę, oprócz trudności technicznych jest to szlak wymagający kondycyjnie. Ale nie trzeba go robić za jednym zamachem. Można zejść, prawda?\nSz. Z.: Tak, tak… Ja wielokrotnie przechodziłem ten szlak odcinkami, żeby sprawdzić, czy oznakowanie i łańcuchy są w odpowiednim stanie. Czasem także rekreacyjnie: wejście jednym szlakiem, zejście innym. Tych zejść jest kilka. Spokojnie można to podzielić na etapy. Osobom mniej zaawansowanym, które będą tam po raz pierwszy, nie doradzałbym zrobienia całej Orlej Perci za jednym zamachem ze względu na to, że generuje to poziom napięcia, jest też zmęczenie, które rośnie w miarę upływu czasu i sprawia, ze nasza uwaga maleje.\nTrzeba też pamiętać o tym, że w Tatrach, zwłaszcza w okresie letnim, często pojawiają się burze. Czasem przychodzą znienacka. Z tej perspektywy im dłużej przebywamy na grani, tym gorzej. Można oczywiście wyjść odpowiednio wcześnie i mieć pewien zapas czasowy.\nTak, jak tu mówimy – te wszystkie decyzje nie są oczywiste. Po prostu nie można stworzyć jednego wzorca dla wszystkich. Im więcej doświadczeń, im więcej przebywamy w górach, im sprawniej poruszamy się po takim terenie zero-jedynkowym (tu mam na myśli skalę trudności), tym bardziej możemy planować tego typu wycieczki. Chodzi też o nasze bezpieczeństwo i komfort psychiczny.\nP. Cz.: A jeśli chodzi o burze, korzystasz z jakiś aplikacji – radarów, które ostrzegają przed takimi zjawiskami?\nSz. Z.: Korzystam z jednej aplikacji pogodowej i uwzględniam wszystkie informacje, które tam są. Generalnie, jeżeli mam iść na jakąś dłuższą wycieczkę, która zajmie cztery czy pięć godzin, to wolę wyjść wcześnie rano. Wiadomo, że burze często pojawiają się popołudniami. Jeżeli idę gdzieś po południu, to – oczywiście – zaglądam do aplikacji, ale też obserwuję to, co się dzieje. Jeżeli niebo jest bezchmurne, albo tych chmur jest niewiele to ryzyko pojawienia się burzy jest niewielkie, wtedy tę decyzję podejmuję. Ale to znowu zależy od pewnych osobistych preferencji. To znaczy, jeżeli turyście dojście z punktu A do punktu B zajmuje odpowiednio dużo czasu, to nie powinien takich wyborów dokonywać, zwłaszcza wtedy, kiedy już jest po 12.\nP. Cz.: To przenieśmy się teraz na Rysy. Orla Perć uważana jest za taki szlak techniczny. Nie ma tam najwyższych szczytów, tylko jest graniówka. Za to Rysy, jak to Rysy – są najwyższe, a ludzie lubią wszystko to, co jest najwyższe. (…) By tam wejść, trzeba zmierzyć się z pewnym podejściem (chodzisz na skiturach, to też pewnie wyznajesz, takie zasady, że jak wycieczka nie ma tysiąca metrów w pionie, to się nie liczy). Na Rysy z Morskiego Oka jest chyba 1100 metrów, a od Palenicy 1300 metrów przewyższenia. Natomiast tam są inne niebezpieczeństwa, czyli spadające kamienie. Wiesz dobrze o tym, że we wrześniu w tygodniu potrafi tam być nawet 200 osób na szlaku, bo to miejsce strasznie popularne. Ja bym bardzo zalecał tam kask.\nSz. Z.: My zalecamy kaski na wszystkie tatrzańskie szlaki eksponowane, w tym także na Rysy. Nie różnicujemy, że na Rysy bardziej lub mniej, bo kamieniem można dostać wszędzie tam, gdzie jest stromo. Na Orlej Perci to się też zdarza (…). Są tam miejsca newralgiczne, gdzie czasem dochodziło do wypadków, w tym śmiertelnych. (…) Niewątpliwie Rysy pod tym kątem są o tyle charakterystyczne, że jest ciągłe niebezpieczeństwo dostania w głowę kamieniem. Ale na szlaku na Przełęcz pod Chłopkiem (…) też jest sporo tego typu miejsc. (…) Jak idziemy gdzieś, gdzie jest spora ekspozycja, wkładajmy kask! (…) Może idąc na Grzesia czy poruszając się po Dolinach Reglowych, kasku bym nie zakładał, bo nie ma takiej potrzeby, ale w Tatrach Wysokich raczej tak.\nP. Cz.: Jest taki szlak, jak Orla Perć, gdzie mamy komplet trudności, bo i płaty śniegu są tam częste, potem wchodzimy na Bulę Pod Rysami i są odcinki z łańcuchami, następnie docieramy już na grań i mamy sporą ekspozycję. Może to niektórych nie zatrzyma, ale tętno potrafi podnieść.\nSz. Z.: Wiadomo, że im bardziej stromo, tym szybciej tętno rośnie. Adrenalina również. Dodałbym jeszcze, że jest to o tyle ciekawy szlak, że trzeba dojść do Morskiego Oka nietypowym odcinkiem, czyli asfaltową drogą. Często też iść w tłumie, jakiego nie doświadczamy w innych miejscach w Tatrach, więc szlak zdecydowanie jest bardzo zróżnicowany.\nP. Cz.: Ile osób w sezonie przekracza bramkę na trasie do Morskiego Oka?\nSz. Z.: To oczywiście zależy od dnia, pogody, pory roku. Rekordy, które odnotowywaliśmy do tej pory to ponad 13 tysięcy osób w ciągu jednego dnia, a tak średnio – myślę – w sezonie wchodzi tam pewnie 8-10 tysięcy. (…) Dla nas zawsze newralgiczne są dwa momenty: długi weekend majowy i sierpniowy. Czasami też czerwiec (w zależności od tego, jak dni się poukładają). Wtedy tych turystów jest bardzo, bardzo dużo. Od wielu lat obserwuję też takie sytuacje we wrześniu czy nawet w październiku, kiedy pojawiają się bardzo stabilne prognozy pogody. To jest zresztą charakterystyczne dla jesieni, że czasem bardzo ładna pogoda utrzymuje się przez wiele dni. Ryzyko wystąpienia burzy jest wtedy stosunkowo małe i naprawdę bywa tak, że na drodze do Morskiego Oka pojawiają się wtedy tłumy ludzi.\nJa do tego podchodzę z jakimś optymizmem. To znaczy czasem zarzuca się nam, że pozwalamy na to, ale gdzie ci turyści mają chodzić? Ten amfiteatr wysokich szczytów jest jedynym miejscem, gdzie można doświadczyć tego niewątpliwie ładnego widoku. No i jakże zabronić tego ludziom, skoro to dobrze wpływa na ich psychikę oraz kondycję?\nKiedy przyjechali do nas koledzy ze Stanów Zjednoczonych, z jednego z parków narodowych i jechaliśmy samochodem drogą do Morskiego Oka, to oni nie mogli uwierzyć, że tak wiele osób na piechotę wędruje tym dziewięciokilometrowym odcinkiem asfaltu (…). Dla nich to była przedziwna sytuacja. Mnie to też cieszy, bo uważam, że aktywność i wysiłek są pożyteczne, więc niech turyści wędrują!\nWidoki jakich doświadczymy w Tatrach trudno porównać do innego miejsca w Polsce (fot. 8academy).\nP. Cz.: Nas w Europie może dziwić to, co się dzieje w Stanach. W Sequoia National Park – tam, gdzie jest największe i najsłynniejsze drzewo w USA – byłem świadkiem, jak pani usłyszawszy, że ma przed sobą 15-20 minut drogi, stwierdziła że to jest zbyt daleko i ona jednak tam nie pójdzie. A żeby dostać się do wspomnianego parku z jakiegoś większego miasta, to myślę, że trzeba było pewnie cały dzień jechać. Oni, faktycznie, są zupełnie do czego innego przyzwyczajeni, ale to jest temat na zupełnie inny podcast.\nAle te tłumy, które się pojawiają, część próbują wyjść wyżej. Dobrze wiesz, że internet potem huczy, bo pojawiają się zdjęcia ludzi w japonkach. Wy ostatnią – w związku z pandemią – przygotowaliście więcej materiałów edukacyjnych. Zresztą bardzo fajnych (gratulacje!). Czy prowadzicie też takie akcje edukacyjne offline? Na przykład, jak ktoś stoi przy Czarnym Stawie i mówi, żeby nie iść do góry, bo Pan/Pani jest źle ubrany/ubrana?\nSz. Z.: Unikamy tego typu działań. Znam wiele osób, które bardzo sprawnie poruszają się w sandałach po Tatrach. W ogóle myślę, że te zdjęcia i ta legenda klapek…\nP. Cz.: …oraz reklamówki….\nSz. Z.: Tak. Że to są jednak raczej wyjątki. To znaczy, że można to pewnie częściej zobaczyć na drodze do Morskiego Oka, ale na tym odcinku asfaltowym. Może też w drodze na Giewont, ale to są naprawdę sporadyczne przypadki. My obserwujemy zdecydowaną poprawę, jeśli chodzi o to, jak turyści są ubrani, jak są wyposażeni. Czasem aż nadto, bym powiedział, jak na te warunki.\nMam wrażenie, że jest mit nieprzygotowanego turysty – my go tak kalkujemy od wielu, wielu lat – ale to się bardzo zmienia. Sprzęt jest dużo bardziej dostępny, świadomość jest większa i to jest zasługa różnych podmiotów, które tutaj działają. Cała branża outdoorowa wykonuje bardzo dużo pożytecznych działań. Prasa jest dostępna. My robimy swoje, TOPR robi swoje. W jakimś sensie wszystkie te wypadki, które mają miejsce w Tatrach (zwłaszcza te spektakularne), również wpływają na świadomość, na to, że ludzie chcą się szkolić. Bardzo popularne są przecież wszystkie szkolenia zimowe związane z zagrożeniami lawinowymi. Chcą się uczyć tego, jak poruszać się w zimie po Tatrach, chcą się uczyć tego, jak bezpiecznie się poruszać w terenie trudniejszym, więc myślę, że (…) w tych wyższych partiach Tatr, takich totalnie nieprzygotowanych turystów zbyt wielu nie spotkamy.\nP.Cz.: Wspomniałeś jeszcze o szlaku na Przełęcz pod Chłopkiem. To jest taki szlak – mam wrażenie – może nie do końca zapomniany, bo ktoś tam chodzi, ale nie ma on renomy szlaku wysokogórskiego. Może dlatego, że wychodzi na przełęcz, a nie na żaden szczyt więc, chwała jest mniejsza.\nSz. Z.: Myślę, że ten szlak jest przede wszystkim trudny, z tego powodu mówiliśmy, że tam nie ma zbyt wielu sztucznych ułatwień, a jednak ekspozycja jest tam spora. Patrząc na Mięgusza spod Morskiego Oka i porównując go ze szlakiem na Rysy, to intuicyjnie chyba bym poszedł na Rysy. Ta ekspozycja jest spora i chyba dlatego ten szlak nie jest aż tak bardzo oblegany. Tak mi się wydaje, nie czytam w myślach turystów.\nTrasa na Rysy prowadzi na największy szczyt po polskiej stronie Tatr i najwyższy szczyt w Polsce, więc tutaj ta renoma niewątpliwie jest. Z kolei ten szlak, który idzie przez Szpiglasowy, pozwala zrobić pętle do Pięciu Stawów i wrócić do Morskiego Oka. A Przełęcz pod Chłopkiem jest po pierwsze trudna, a po drugie może mało spektakularna, ale ja lubię ten szlak. Nie chodzę tam zbyt często. Czuję się tam, jakbym był już w górach ze względu na to, że tam nie ma aż tylu ułatwień.\nP. Cz.: Ja mam w pamięci, że on jest taki ponury.\nSz. Z.: Też mam takie wrażenie. Pamiętam, że jak szedłem tam po raz pierwszy, to pomyślałem, że to jest szlak, co do którego miałbym chyba największy respekt w Tatrach. Może mi się to gdzieś z dawnych lat utrwaliło. Tak jak powiedziałem wcześniej – ja nie jestem jakimś częstym gościem parku.\nNa Rysy ze względu na tę ilość turystów raczej nie chodzę. Znam zdecydowanie bardziej urokliwe tatrzańskie szlaki. Jestem za to częstym gościem w Tatrach Zachodnich. Po prostu lubię tego typu teren, gdzie mogę poruszać się swobodnie i szybko. Są też super do biegania. Lubię tę część Tatr.\nP. Cz.: W Tatrach Zachodnich zawsze mnie irytowało, że tam się długo idzie doliną, żeby dojść do schroniska. Stamtąd dopiero wychodzi się w góry. Jeśli jestem w Tatrach Zachodnich, to na skiturach. A jak to wygląda w Twoim przypadku, przy bieganiu?\nSz. Z.: Okazuje się, że dojście czy dobiegnięcie do schronisk nie zajmuje wcale tak wiele czasu. Niedawno biegłem od skrętu do Doliny Chochołowskiej do schroniska i zajęło mi to tylko 40 minut. Wbiegnięcie na Grzesia to godzina z kawałkiem. Dystanse bardzo się skracają, w momencie gdy człowiek zaczyna się szybciej przemieszczać.\nMy, jako pracownicy TPN mamy ten przywilej, że w wiele miejsc jest nam łatwiej dojechać. Na przykład w stronę Chochołowskiej, co najmniej do Hucisk jedzie się samochodem. Nie zawsze jest to dobrze postrzegane przez turystów, ale ilość kontuzji związanych ze stawem kolanowym jest u nas dość duża.\nOstatnio kupiliśmy pierwszy profesjonalny elektryczny rower górski i jeden z naszych pracowników terenowych dostał go do testowania. Ja również kupiłem sobie prywatny rower elektryczny i jestem zachwycony tym środkiem transportu. Trochę przypomina zimowe poruszanie się na nartach skiturowych. Można dość szybko wyjechać, dosyć wysoko, schować rower w krzakach i pójść jeszcze wyżej. Mam nadzieję, że w przyszłości zamiast samochodów pracownicy będą poruszali się w ten sposób.\nOczywiście pozostają kontrowersje, że innym turystom nie pozwalamy poruszać się rowerami. To ma swoje uzasadnienie związane z degradacją szlaków. Ale z drugiej strony wolę, żeby nasi pracownicy poruszali się w ten sposób. To zdecydowanie przyspiesza możliwość patrolowania jakiegoś dłuższego odcinka szlaku.\nP. Cz.: Kończąc, zapytam się czy jeżeli ktoś już przejdzie najtrudniejsze tatrzańskie szlaki i ma ochotę na coś więcej, czyli chce zdobyć szczyty, na które szlak nie prowadzi, takie, jak np. Mięguszowiecki Szczyt Wielki czy Żabi Koń, jak ma to zrobić, żeby nie złamać prawa?\nSz. Z.: To jest bardzo dobre pytanie. Otóż generalnie W Tatrach obowiązuje zasada poruszania się po szlakach turystycznych. Natomiast zejście ze szlaku dotyczy przede wszystkim wspinaczy. By zrobić to legalnie w Tatrach, trzeba wpisać się do książki wyjść taternickich, czyli to swoje wyjście zarejestrować.\nZdaję sobie sprawę z tego, że jest dyskusja, czym jest wspinanie, ale to jest w miarę precyzyjnie opisane w odpowiednim zarządzeniu. Jest to poruszanie się od podnóża ścian skalnych ku górze. Wiem o tym, że to jest nadużywane. Niektórzy turyści pojawiają się na przykład w okolicach Mnicha i idą dalej w kierunku Mięguszy. My to weryfikujemy.\nTo znaczy zawsze, w przypadku, gdy strażnik spotka takiego turystę, może zadać pytani o drogę, na którą się wybiera i w razie potrzeby ukarać go mandatem. Oczywiście każdy ma prawo do podejmowania własnych decyzji, jak w przypadku przekraczania prędkości na drodze. Musi jednak liczyć się z konsekwencjami.\nP. Cz.: A wycieczka z przewodnikiem? Czy jest możliwa w przypadku takich szczytów?\nSz. Z.: Tak. Wycieczki z przewodnikiem są jak najbardziej możliwe. Wiemy o tym, że takie wycieczki przede wszystkim są bezpieczne. Trzeba pamiętać o tym, że nasze regulacje są często uzgadniane ze służbami odpowiedzialnymi za ratownictwo w Tatrach. Gdy przypadkowy turysta pojawia się w miejscu przeznaczonym dla wspinaczy, ryzyko wypadku rośnie.\nP. Cz.: Tutaj też zachęcamy do wysłuchania innego z naszych podcastów, w którym rozmawiał będę z Maćkiem Ciesielskim – przewodnikiem IVBV. Tam dosyć szczegółowo omówiony zostanie ten temat. W takim razie dziękuję za rozmowę.\nSz. Z.: Ja też dziękuję.\nZachęcamy również do obejrzenia podcastu w formie wideo:\nTatry dla początkujących - propozycje łatwych tras


Unknown 4 marca 2016 22:43\n"Niewinne" mi się podobają :)\nMiłka Kołakowska 4 marca 2016 23:38\nCiężko będzie mi się w marcu wybrać do kina, choć film "Niewinne" obejrzałabym z chęcią. Pozdrawiam :)\nAlannada 5 marca 2016 13:25\nWioleta Sadowska 5 marca 2016 14:07\nMam zamiar wybrać się w tym miesiącu do kina na jakiś film. Fajnie więc, że przedstawiłaś to zestawienie.\nSylwia (nieperfekcyjnie.pl) 5 marca 2016 16:35\n"Carol", "Niewinne" oraz "Bang Gang" to filmy, które chcę obejrzeć.\nonlypretender 5 marca 2016 18:11\nja z pewnością wybieram się na Wierną! pozdrawiam :)\nSubiektywna 5 marca 2016 19:49\nMyślę, że "Niewinne" i "Cuda z nieba" to coś na co z chęcią się wybiorę.\nWczoraj byłam na premierze "Historii Roja" i z marszu całym sercem polecam ten film. Naprawdę świetnie zrobiony, prawdziwy i poruszający, ciekawy nie tylko dla miłośników Żołnierzy Wyklętych❤\nZ wyżej wymienionych ciekawią mnie też "Niewinne" i "Zabójczyni"...\natociwynalazek 5 marca 2016 21:06\nPostaram się na niego wybrać. Dziękuję za polecenie :)\ni w tym momencie zamrłam, już wychodzi Wierna ?!\natociwynalazek 6 marca 2016 15:04\nUnknown 6 marca 2016 19:27\nPrzeczytałam wszystkie części "Niezgodnej" i już nie mogę się doczekać, żeby obejrzeć "Wierną" :)\nAngelika Ślusarczyk - Tylko magia słowa 6 marca 2016 21:52\nCarol muszę obejrzeć. ;')\nKsiążko, miłości moja. 7 marca 2016 16:34\nNiestety u mnie wypad do kina nie wchodzi w grę, będę musiała czekać na nowości na DVD\nAlicja P. 20 marca 2016 16:11\n,,Historię Roja" najbardziej chciałabym zobaczyć :)


Polski - Montague Keen: 03.06.2012\nSpróbuj odpocząć trochę, moja droga. Wiem, że to emocjonujące kiedy ludzie wychodzą, żeby rzucić trochę światła na sprawy, które się dzieją. Teraz się odkrywa, że wielkie umysły z przeszłości zostawiły wiele wskazówek w swoich pismach , które teraz wychodzą na światło. Moment jest doskonały. Wszystko się składa się w jedność, moja droga. Twój adorujący cię mąż, Monty.\nMontague Keen przez Weronikę Keen\nTlumacz: Elisabeth, edycja Krystal\nPosted by Diego Meclaine at 18:49


Jakie są typowe godziny pracy strażaka? | Lehrke\nNiektórzy mogą zostać zwabieni do zostania strażakiem z powodu awanturniczej natury tej pracy lub chęci pomagania ludziom. Inni, jednak, mogą być wyłączone przez godziny pracy wymagane strażaków. Strażacy nie pracują w zwykłe 8-godzinne dni, ani nie mają wolnych weekendów. Czytaj dalej, aby dowiedzieć się więcej na temat typowych godzin pracy strażaka.\nStrażacy zazwyczaj pracują na długie zmiany, które obejmują weekendy i święta. Zmiany te mogą się różnić w zależności od miasta. Dwa najbardziej powszechne rodzaje zmian dla strażaków to 24 godziny pracy, po których następuje 48 godzin wolnego, lub 10- do 12-godzinne zmiany przez trzy do czterech dni z rzędu.\nMedian Pay (2018) $49,620 rocznie\nPrognoza zatrudnienia (2016-2026) 7% wzrostu\nŚrodowisko pracy Niebezpieczne środowiska; wyższe niż przeciętne wskaźniki urazów i chorób\nEntry-Level Education Co najmniej dyplom ukończenia szkoły średniej lub GED; wykształcenie policealne może być wymagane w niektórych jurysdykcjach\nSzkolenie w miejscu pracy Akademia pożarnicza lub praktyka, z których ta ostatnia może trwać 4 lata\nWiększość miast w Stanach Zjednoczonych zatrudnia 24 godziny na i 48 godzin off system planowania dla strażaków. Harmonogram ten wymaga strażaków pozostać w remizie na okres 24 godzin i reagować na wezwania do pożaru w dowolnym momencie w tym okresie. Po tej zmianie następuje 48 godzin wolnego, po czym wymagana jest kolejna 24-godzinna zmiana. Zazwyczaj powoduje to, że strażak pracuje ponad 50 godzin tygodniowo. Średnio dziesięć z tych 24-godzinnych zmian jest zazwyczaj przepracowywanych w każdym miesiącu. Dodatkowy dzień wolny w każdym miesiącu jest ułożone w celu spełnienia Fair Labor Standards Act.\nChociaż nie tak powszechne, jak 24-godzinny system planowania shift, niektóre gminy wymagają, że strażacy pracują przez trzy do czterech dni z rzędu. Zmiany są zazwyczaj w ciągu dnia i są między osiem i 12 godzin dziennie. Harmonogram ten jest następnie 12- do 14-godzinnych zmian nocnych przez trzy do czterech dni. Następnie, strażacy mają trzy lub cztery kolejne dni wolne przed rozpoczęciem cyklu ponownie. Bez względu na rodzaj zmiany, strażacy mogą spodziewać się być zaplanowane na każdym z 365 dni w roku.


Gadu-Uncoder - Download\nOdzyskaj hasło z Gadu Gadu\nTen program nie jest już dostępny do pobrania. Poszukaj alternatyw w kategorii Łamanie haseł. Zobacz pełny opis\nMały, prosty, darmowy\nProgram może być używany do wykradania haseł\nProgram Gadu-Uncoder jest równiez kompatybilny z:\nMaksymilian Hebda | Więcej programów (1)\n5 / 10 ( 15 głosów )\nTen program nie jest już dostępny do pobrania. Poszukaj alternatyw w kategorii Łamanie haseł.\nGadu-Uncoder to darmowy program, który pozwoli Ci odzyskać zapomniane hasło do Gadu Gadu.\nGadu-Uncoder odczytuje zakodowane hasła w profilach użytkownika Gadu Gadu. Program znajdzie hasła każdego użytkownika Gadu Gadu zainstalowanego na danym komputerze. Jedynym warunkiem jego działania jest zapisanie przez użytkownika hasła GG w komunikatorze.\nJeśli nie chcesz poznać haseł innych użytkowników komputera, możesz odzyskać hasło bezpośrednio z Gadu-Gadu. Wystarczy utworzyć nowego użytkownika, podać że ma się już numer GG, następnie wpisać go w odpowiednie pole, a gdy poprosi o hasło, wciśnij Przyślij hasło. Serwer Gadu-Gadu wyśle zapomniane hasło na adres e-mail podany przy rejestracji. Jeśli e-mail nie został podany, albo został podany fałszywy, jedynym wyjściem jest użycie programu takiego jak Gadu-Uncoder.\nGadu-Uncoder skutecznie odzyska zapomniane hasło do Gadu Gadu. Jeśli nie możesz odzyskać hasła tradycyjnymi metodami, ten program rozwiąże Twój problem.\n— Zarządzanie hasłami —\n— Podobne tematy —Gadu-Uncoder\nGet FREE alternatives to Gadu-Uncoder


Zakup mieszkania w okolicy Warszawy - czy warto? - Relist.pl - read, list, feel at home\nRelist.pl – read, list, feel at home\nBaza interesujących artykułów z tematyki mieszkaniowej\nMapa strony portalu Relist.pl\nOferty mieszkań i domów\nInwestycje okiem Redakcji Relist\nZakup mieszkania w okolicy Warszawy – czy warto?\nby K. Żorko 5 listopada 2019 29 maja 2020\nWarszawa to miasto wielu perspektyw zawodowych, dlatego właśnie cieszy się ogromną popularnością wśród młodych osób przybywających do stolicy. Jeżeli planujesz przeprowadzkę i szukasz mieszkania na rynku pierwotnym, weź pod uwagę nie tylko Warszawę. Ciekawą opcją są tzw. miasta satelickie zlokalizowane pod Warszawą.\n60% ludności Polski, czyli prawie 24 miliony osób, mieszka w miastach. Reszta, ponad 15 milionów, zasiedla obszary pozamiejskie – wynika z raportu GUS-u ze stycznia 2019 roku. Jednak od kilku lat można zaobserwować systematyczne uszczuplanie dużych miast.\nJak wygląda rynek nieruchomości w Grójcu?\nW skali całego kraju populacja miast zmniejszyła się o ponad 37 tysięcy. 55 na 66 miejscowości powiatowych zanotowało spadek stanu liczebnego w stosunku do roku poprzedniego. Łódź, czyli trzecia co do wielkości aglomeracja w kraju, „straciła” 5137 mieszkańców. Ale jest też tendencja odwrotna. Warszawa zyskała 13 tysięcy mieszkańców, wynika z raportu GUS za 2018 rok.\nJest kilka rodzajów migracji. Część osób wyprowadza się na wieś, rezygnując z pracy w korporacji, inni zamieniają jedno miasto na drugie. Trzecim wariantem jest suburbanizacja, czyli zamiana centrum dużego miasta na jego peryferia.\nSuburbanizacja jest popularna szczególnie wśród młodych osób w przedziale wiekowym 28-39 lat, a najczęściej nabywanymi lokalami są z kolei mieszkania dwupokojowe o powierzchni 38-48 m2 umiejscowione w mniej prestiżowych dzielnicach dużych miast – wskazuje forsal.pl.\nMieszkanie Plus w Toruniu: budowa rusza w 2020 r.\nZalety zamieszkania pod Warszawą\nZakup mieszkania w jednym z satelickich miast Warszawy niesie za sobą wiele korzyści.\nArgument związany z kosztami zakupu lokalu mieszkalnego jest jednym z najmocniejszych. Różnice w cenie nabycia 1m2 powierzchni są diametralne – wynoszą nawet kilka tysięcy złotych. Dzięki temu możesz kupić większe mieszkanie za tę samą cenę albo mniejsze mieszkanie dużo taniej.\nZ dala od tłoku i smogu\nMieszkanie w Warszawie nie jest usłane różami. Stolica naraża Cię nie tylko na tłok, ale również ekspozycję na smog. Tymczasem mieszkanie w Markach, Pruszkowie czy Żyrardowie oznacza względny spokój i mniejsze zanieczyszczenie powietrza.\nDobra komunikacja ze stolicą\nMieszkając pod Warszawą, znajdujesz się z dala od miejskiego zgiełku, ale nie z dala od cywilizacji. Każde miasto satelickie zapewnia bardzo dobry dojazd do stolicy – zarówno samochodem, jak i środkami komunikacji publicznej. Z każdego miasta dotrzesz do Warszawy autobusem, pociągami oraz SKM. Nic Cię nie ogranicza.\nNajtańsze mieszkania w Polsce – dowiedz się więcej\nOceń ten artykuł!\nMieszkanie Plus w Toruniu: budowa osiedla rusza na początku 2020 r.\nKiedy deweloper nie wywiązuje się z umowy\nView all posts by K. Żorko →\nInwestycje w Poznaniu. Nowe projekty i finalizacje już realizowanych\nEurostat: liczba polskich singli zwiększyła się o ponad 800 000!\nZłe powietrze w metropoliach to nic nowego\nLuksusowa nieruchomość jako inwestycja, czyli kto ma najwyżej położoną sypialnię w Unii Europejskiej\nBaza Wiedzy Relist\nSerwis z propozycjami dla osób, które chcą kupić, wyremontować lub urządzić swoją indywidualną przestrzeń życiową. Dowiedz się wszystkiego co niezbędne podczas remontu, urządzenia i mieszkania w twoim domu.\nMapa strony Relist.pl\nCopyright © 2021 Relist.pl - read, list, feel at home. Powered by WordPress and Bam.


Pod koniec lat 90-tych, w Vancouver, mieście na zachodnim wybrzeżu Kanady, zauważono duży wzrost użycia narkotyków w iniekcjach i związanych z tym problemów, takich jak zakażenia HIV i śmiertelne przedawkowania. Władze miasta zdały sobie sprawę, że karanie nie jest rozwiązaniem, zaś w celu ograniczenia problemu przyjęto czterofilarową strategię narkotykową. Obejrzyj film, aby dowiedzieć się więcej o rewolucyjnych metodach stosowanych w Vancouver - InSite, pierwszy legalny pokój iniekcyjny w Ameryce Północnej i OnSite, czyli centrum detoksu i pomocy społecznej!\nKopenhaga jest domem dla tysięcy użytkowników heroiny żyjących na ulicy. Zgony z przedawkowania i zażywanie narkotyków na ulicach zszokowały społeczeństwo. Obecnie miasto wspiera mobilny pokój iniekcyjny, dzięki czemu użytkownicy nie muszą wstrzykiwać w miejscach publicznych, a w bezpiecznym pokoju, gdzie zapobiega się śmiertelnym przedawkowaniem. Zachęcamy do obejrzenia filmu HCLU/Drugreporter!\nFrankfurt jest jedną z europejskich stolic redukcji szkód. Kiedyś ulice przepełnione były scenami zażywania narkotyków, jednak we wczesnych latach dziewięćdziesiątych miasto otworzyło pokoje iniekcyjne, aby ograniczyć zjawisko przedawkowań i epidemii HIV. Współcześnie grupy użytkowników narkotyków, nazywane Feger Flotte, zbierają z ulic narkotykowe zanieczyszczenia.\nZürich we wczesnych latach dziewięćdziesiątych był przepełniony scenami zażywania narkotyków na ulicach, ale miasto przyjęło czterofilarową strategię narkotykową i wprowadziło nowe świadczenia w ramach redukcji szkód, obejmujące bezpieczne pokoje iniekcyjne, dzięki czemu sytuacja została znormalizowana. Szwajcarskie rozwiązanie jest sukcesem, dzięki któremu doszło do redukcji zgonów i cierpienia, a także innych szkód. Obejrzyj film HCLU/Drugreporter!\nBarcelona otworzyła pokoje iniekcyjne w każdej dzielnicy miasta, zapewniając alternatywne miejsce dla osób używających narkotyki na ulicach. Po początkowej niechęci mieszkańcy zrozumieli, że takie podejście pozwoliło zredukować związane z narkotykami szkody wyrządzane całemu społeczeństwu.


Wyjątkowy Dzień Kobiet w Korzkwach [ZDJĘCIA] - zpleszewa.pl - wiadomości - informacje - ogłoszenia – portal - Pleszew - zpleszewa.pl\nArtykuł: Wyjątkowy Dzień Kobiet w Korzkwach [ZDJĘCIA]\nGmina Pleszew. Około 40 pań bawiło się do późnych godzin nocnych w lokalu po dawnym sklepie w Korzkwach. Wszystko oczywiście z okazji Dnia Kobiet.\nOrganizatorami imprezy byli Anita Szczepaniak - radna miejska z Korzkiew oraz Kryspin Zięciak, sołtys wsi. Każda z zaproszonych pań otrzymała róże oraz czekoladę.\n- Główną atrakcją wieczoru było losowanie wśród przybyłych kobiet trzech bonów do salonu kosmetycznego Karoliny Sobańskiej. Mieliśmy też przyjemność gościć wyjątkowego gościa, którym był burmistrz Arkadiusz Ptak. Chciałabym serdecznie podziękować za szczególną pomoc przy organizacji tej imprezy panu Krystianowi Klakowi, firmie cateringowej ,,Catering-Gastronomia Paulina Wolińska” Czechel 4 oraz dyrektor szkoły w Kowalewie pani Elwirze Łuckiej, KGW Marszew, restauracji Bax, restauracji Lottos, Gastro Pleszew, drukarni Booklet, panu Frankowi Nowickiemu, panuMichałowi Grzelaczykowi oraz sklepowi Lewiatan Czermin - komentuje Anita Szczepaniak.\nCzy spirytus i tytoń też byli.\nCo zatkało kalalo


Unia Europejska nie zgodziła się na renegocjacje umowy. "Przygotowania do twardego Brexitu są słuszne"\nMichel Barnier, główny negocjator unijny ds. Brexitu powiedział, że „Unia Europejska nie renegocjuje porozumienia o wyjściu Wielkiej Brytanii z UE, włączając w to kontrowersyjną opcję Backstop”. Z kolei Martin Selmayr dodał, że przygotowania do twardego Brexitu są słuszne.\nWedług Michela Barniera alternatywa dla opcji Backstop mogłaby zostać opracowana już po Brexicie, jednak obecnie zawarte porozumienie w tej kwestii jest „jedynym operacyjnym rozwiązaniem dla problemu irlandzkiej granicy”.\nRzecznik Komisji Europejskiej powiedział w poniedziałek, że nie jest w stanie potwierdzić żadnej zbliżającej się wizyty Theresy May w Brukseli, jednak nie wyklucza takiej w niedalekiej w przyszłości. Z kolei rzecznik Downing Street potwierdził, że premier nie rozmawiała jeszcze przez telefon z żadnym z unijnych liderów o Brexicie od czasu przegłosowania poprawek do umowy w parlamencie.\nMichel Barnier napisał na Twitterze:\n- Pełna zgoda co do tego, że porozumienie dotyczące Brexitu nie może zostać ponownie otwarte. Backstop stanowi dzisiaj jedyne operacyjne rozwiązanie dla problemu irlandzkiej granicy. UE jest gotowa pracować nad alternatywnymi rozwiązaniami podczas transformacji.\nMartin Selmayr, który dowodzi przygotowaniami ze stroni Unii Europejskiej ws. twardego Brexitu, powiedział po spotkaniu z brytyjskimi parlamentarzystami, że „nikt” ze strony unijnej nie bierze pod uwagę renegocjacji i że przygotowania do Brexitu bez umowy są słuszne.\n- Spotkanie [z brytyjskimi ministrami – przyp. red.] potwierdziło, że Unia Europejska dobrze zrobiła rozpoczynając w grudniu 2017 roku przygotowania do twardego Brexitu – powiedział Selmayr.\nNa stronie rządowej opublikowano ustalenia dotyczące obywateli UE w przypadku twardego Brexitu\nCzy zawieszenie parlamentu było legalne? DZIŚ rozpoczyna się posiedzenie brytyjskiego Sąd Najwyższego w tej sprawie\nW dniu dzisiejszym Sąd Najwyższy Zjednoczonego Królestwa rozpocznie prace w sprawie zawieszenia prac brytyjskiego parlamentu. Dowiemy się czy decyzja o prorogacji podjęta przez premiera Borisa Johnsona...\nPetycja opublikowana na rządowej stronie, w środę wieczorem zbierała aż 1500 podpisów na minutę. W czwartek rano witryna uległa awarii, ponieważ tysiące osób próbowało w tym samym czasie podpisać online...\nMimo triumfalnej radości okazywanej wczoraj przez cały dzień przez Borisa Johnsona, zawarcie nowej Umowy ws. Brexitu z Unią Europejską wcale nie musi jeszcze oznaczać końca brexitowej sagi. Wspierająca...\nTusk spotkał się z Theresą May w Goeteborgu. Wniosek jest jeden: „Czas ucieka”!\nDonald Tusk spotkał się dzisiaj z Theresą May w Goeteborgu z okazji szczytu społecznego Unii Europejskiej. Oboje zgodzili się co do tego, że jeszcze wiele pracy trzeba włożyć w rozmowy dotyczące Brexitu...\n27 lutego w parlamencie brytyjskim zostanie złożony przez lidera Liberalnych Demokratów, wniosek o zorganizowanie drugiego referendum ws. Brexitu. Sir Vince Cable poprosił członków Independent Group o...\nBank of England ostrzega – Brexit będzie miał negatywny wpływ na gospodarkę\nPo raz pierwszy Bank Anglii tak mocno, jednoznacznie i wyraźnie opowiedział się przeciwko Brexitowi. Według „strażnika brytyjskiego funta” opuszczenie struktur Wspólnoty wpłynie w znaczący sposób na kondycje...\nAngela Merkel nie chce "twardej granicy" w Irlandii: "Mieszkałam za Żelazną Kurtyną, więc wiem zbyt dobrze, co to znaczy"\nKanclerz Niemiec, Angela Merkel, obiecała Irlandii unijne wsparcie w uniknięciu "twardej granicy" na Zielonej Wyspie. Zobowiązanie podjęła pomimo obaw, że w przypadku twardego Brexitu brak granicy może...


Lekarze w polsce - Wiadomości, zdjęcia i Newsy na temat w Money.pl\nMoney.plArchiwumPrzeglądaj wg tagówLekarze w polsce\nMoney.pl - tag lekarze w polsce\nPolska chce zatrudnić lekarzy ze wschodu. Radziwiłł: "to będzie służyć obu stronom"\n- Wydaje się, że otwarcie się na lekarzy ze Wschodu będzie służyć obopólnym interesom - ocenił minister zdrowia Konstanty Radziwiłł. Chodzi o możliwość zatrudniania lekarzy m.in. z Ukrainy i Białorusi. Zdaniem szefa MZ obecny mechanizm ich zatrudniania jest zbyt skomplikowany.\nManager - tag lekarze w polsce\nPrawo - tag lekarze w polsce


TST Group Polska - monitoring Kraków - Ogłoszenia Trójmiasto - ogłoszenia Gdańsk, ogłoszenia Gdynia, ogłoszenia Sopot\nJesteśmy jednym z liderów w Polsce, w branży systemów zabezpieczeń. Posiadamy ugruntowaną pozycję na rynku, wypracowaną przez lata doświadczeń i tysiace zadowolonych firm oraz klientów indywidualnych. Oferujemy szeroki asortyment produktów w zakresie systemów zabezpieczeń takich jak telewizja przemysłowa, systemy alarmowe, kontrole dostępu, domofony, urządzeń lan i wlan, akcesoria i osprzęt.\nSpecjalizujemy się również w rozwiązaniach IT. Produkty w naszej ofercie są na najwyższym poziomie, gwarantujemy ich jakość i finalne zadowolenie klienta. Współpracujemy z doświadczonymi specjalistami oraz wykwalifikowanymi technikami, dlatego nasze projekty zawsze przebiegają szybko i sprawnie. Zapraszamy do współpracy!


Więcej internetu w abonamencie - Biuro Prasowe Orange Polska\nAktualnie: Więcej internetu w abonamencie\nWięcej internetu w abonamencie (0)\nZ internetu korzystamy coraz więcej i coraz częściej. W styczniu tego roku klienci Orange wykorzystali średnio 2,35 GB transferu, a w czerwcu już 2,72 GB. Żeby było jeszcze ciekawiej – w styczniu 2015 było to „tylko” 1,3 GB. Dlatego idziemy z duchem czasu i zwiększamy pakiety danych, które macie w abonamentach w Smart Planach z urządzeniem i bez urządzenia. I to dość znacząco.\nW skrócie – w trzech planach pakiet powiększyliśmy dwukrotnie, w dwóch o mniej więcej połowę, a w jednym – Smart Plan LTE Wspólny z telefonem od 140,00 zł oraz Smart Plan LTE Wspólny bez telefonu 129,99zł wielkość pakietu internetu nie ulega zmianie. Jednak już teraz było to 20 GB, a więc całkiem sporo.\nWszystko rozpisaliśmy Wam w tabelce, by nie było niedomówień.\nopłata miesięczna w ofercie z telefonem od\nopłata miesięczna w ofercie bez telefonu\nbyło 0,3 GB\nbyło 1 GB\nbyło 2 GB\nbyło 5 GB\nbyło 10 GB\nCzęsto na blogu piszecie, że zapominamy o klientach abonamentu i skupiamy się na ofertach na kartę. Nie zapominamy 😉 Wszystkie te zmiany znajdziecie już na naszej stronie internetowej.\nA to dopiero początek dobrych wiadomości 😉\ninternet w abonamencie oferta\nDarmowa muzyka Spotify Premium w ofertach Orange (0)\nAktualnie: Jeśli Jaś się nauczy…\nJeśli Jaś się nauczy… (0)\n…to Jana obrobią. Wybaczcie, jeśli jakiś Jan poczuł się urażony, nic osobistego – to nie ja wymyśliłem bazowe powiedzonko 🙂 Taka myśl mnie naszła po ubiegłotygodniowej 10. Międzynarodowej Konferencji Bezpieczeństwo Dzieci i Młodzieży w Internecie, w której miałem okazję brać udział, a najbardziej wbiły mi się w głowę dwie liczby, które widzicie na fragmencie podsumowującego prezentację Oli Kuś z Fundacji Orange i Szymona Wójcika z Fundacji Dajemy Dzieciom Siłę rysunku autorstwa Ryślicielki.\nPowiecie, że 24 procent to niewiele. A ja Wam powiem, iż oznacza to ni mniej ni więcej, tylko, że jedno na czworo dzieci nie jest świadome tego, że najprawdopodobniej rozsiewa na cały świat swoje mniej lub bardziej wrażliwe dane. Dane, które mogą narazić je na ryzyko wyśmiania lub ostracyzmu w grupie rówieśniczej. Które mogą narazić rodzinę na atak niekoniecznie cyfrowych ale także prawdziwych przestępców, tych którzy mogą wyczyścić nie tylko bankowe konto, ale i mieszkanie do gołych ścian. Tych, które mogą wystawić dziecko na ryzyko padnięcia ofiarą phishingu, zarówno w świecie cyfrowym, jak i realnym (!) – pomagając przestępcy przygotować pułapkę tak, by ofiara jak najłatwiej dała się przekonać.\nTajemnicą poliszynela jest fakt, że ograniczenia wiekowe dla dzieci i wczesnej młodzieży w kwestii dostępu do serwisów społecznościowych to fikcja. Może zatem zamiast straszenia Facebookiem, czy Youtube’em, trzeba przytulić tego smoka, pogłaskać i spróbować oswoić? Zamiast poprzestawać na nie zawsze rozumnej krytyce social mediów, po prostu od początku pokazywać nie tylko ich wady, ale także zalety, do tego stopnia, by ewentualne konto założyć wraz z dzieckiem, ustawiając wspólnie kwestie związane z prywatnością, wyjaśniając w jaki sposób udostępniamy informacje wszystkim, a jak tylko przyjaciołom (i jak to zrobić), a także ustawiając odpowiednio trudne do odgadnięcia hasło. Ta druga liczba bowiem nie przeraża mnie aż tak bardzo, przy założeniu, żę na samym początku wymyślimy hasło takie, że przestępcom nie będzie się go opłacało łamać, a najlepiej dołączymy jeszcze dodatkowo czynnik autoryzacyjny (2FA). Nie ma bowiem co przesadzać i zmieniać haseł w mediach społecznościowych niczym w korporacji, co miesiąc, ale raz na rok już nie zaszkodzi. Warto też wiedzieć, że jeśli hasło nie będzie zbyt trudne i użyjemy bo również w jednym/kilku innych serwisach, to w zasadzie już możemy pożegnać się z naszymi mniej lub bardziej intymnymi informacjami.\nNo chyba, że się wstydzicie, bo sami nie wiecie – ale uspokoję Was, nie ma powodu do wstydu, człowiek uczy się przez całe życie, np. zaglądając do materiałów Fundacji Orange.\nnp. zaglądając do materiałów Fundacji Orange\nBezpieczeństwo dzieci i młodzieży w Internecie Fundacja Dajemy Dzieciom Siłę Fundacja Orange


Sukces Kliniki Budzik! Kolejne dziecko wybudziło się ze śpiączki\ngeb, źródło Klinika Budzik 13.10.2014 16:37\nKlinika Budzik zajmująca się dziećmi w śpiączce podała radosną informację. Budzik potwierdził wybudzenie kolejnego pacjenta! 14-latek był nieprzytomny przez trzy miesiące. Do placówki trafił we wrześniu. Teraz czeka go rehabilitacja.\nWielka radość i łzy. To, co czują rodzice i bliscy małych pacjentów Budzika, trudno opisać. Z wybudzenia pacjenta cieszą się wszyscy. Chłopiec był w śpiączce trzy miesiące.\nŚpiączka po wypadku nad wodą\nNiespełna 14-letni Mariusz w połowie lipca tego roku topił się w zbiorniku wodnym. Pod wodą był kilkanaście minut. Pomimo natychmiastowej reanimacji zapadł w głęboką śpiączkę.\nDo Budzika trafił w połowie września. Jak podaje placówka na swojej stronie - zaczął robić niewiarygodnie szybkie postępy. Teraz, ku radości najbliższych i personelu Kliniki jest już w pełni wybudzony!\nKlinika Budzik dla dzieci w śpiączce została wybudowana przez Fundację Ewy Błaszczyk "Akogo?" Działa od lipca 2013 roku. W tym czasie wybudziło się w niej 12 pacjentów. Leczenie w Budziku jest całkowicie bezpłatne, jest finansowane ze środków NFZ przy wsparciu Fundacji "Akogo?". Przez cały okres leczenia w Klinice z dzieckiem bezpłatnie przebywa jego rodzic lub opiekun, który jest włączony w proces rehabilitacji.


mała true rose\nmała pineapple cilantro\nEgzotyczne smaki i zapachy, których ambasadorami jest ananas i kokos. Zapachy zamknięte w świecy Yankee Candle, będą mogły towarzyszyć Ci każdego dnia. Słodkie, pobudzające zmysły, przenoszące Cię w krainę wiecznych wakacji, słońca i relaksu. Uzupełnieniem tego zapachu jest delikatna woń kolendry.\nmała honey blossom\nPoczuj swobodę i wolność, od rana spacerując boso po wilgotnej od rosy trawie. Ciesz się bliskością natury, wolnym czasem, niezależnością i zapachem miodowego piżma. Zapal świecę i przenieś się na łono natury!\nmała a child wish\nSłodkie, beztroskie czasy dzieciństwa. Zapach delikatnych i świeżych kwiatków rozsianych na zielonej łące, przepełnionej najróżniejszymi aromatami. Ile dziecięcych życzeń usłyszały już te kwieciste, wiosenne łany?\nmała spiced orange\nmała lovely kiku\nmała pink hibiscus\nmała champaca blossom\nmała orange splash\nmała sweet apple\nmała cranberry pear\nmała angel wings\nmała wild fig\nmała amber moon\nPokazuje 31 - 45 z 84 elementów


(C)Hadziaje do pieca, ciąg dalszy « Dziennik gajowego Maruchy\n« Zemsta antylustratorów – II część wywiadu z Romanem Graczykiem\nZmarł x. Luigi Villa »\nGdyby jednak zaakceptować logikę, którą kieruje się 23 – letni Dariusz M. należałoby przyjąć inną kwalifikację czynu sprawcy, a mianowicie postawić mu zarzut podżegania (art. 18§2 KK) do popełnienia czynu zabronionego, bądź to zabójstwa (art.. 148 KK), bądź spowodowania ciężkiego uszczerbku na zdrowiu (art. 156) własnego ojca i jego konkubiny. Dodatkowo w grę wchodzą bardzo niskie pobudki sprawcy.\nTymczasem niezawodna Nowa Trybuna Opolska, przez złośliwych nazywana Niemiecką Trybuną Opolską, przytacza po raz kolejny wypowiedź Kazimierza Kutza, zwolennika Ruchu Autonomii Śląska i antyklerykała, który przekonuje czytelników NTO, że Dariusz M. musi być zwykłym psychopatą, a konflikt występuje tylko na płaszczyźnie żartu.\nJuż sama osoba autora tych słów pozwala domniemywać, że jednak nie jest tak, jak on sam to przedstawia. Gdy nieznani sprawcy niszczą dwujęzyczne tablice w województwie opolskim to non – stop słyszymy o polskich szowinistycznych i nacjonalistycznych bandytach, a Szef Towarzystwa Społeczno – Kulturalnego Niemców na Śląsku Opolskim Norbert Rasch wyznacza kilkutysięczne nagrody za wskazanie sprawców.\nJednak gdy z drugiej strony dochodzi do czynów o wiele bardziej społecznie szkodliwych sprawę próbuje się przyciszyć, a sprawcę sprowadzić do poziomi psychopaty. Jednakże nie od dziś wiadomo, że Zębowice i okolice to zagłębie Mniejszości Niemieckiej na Śląsku. Jak pisze NTO: „Zębowice były jedną z pierwszych gmin, które uczyły regionalizmu. W centrum wsi stoi Dom Spotkań Polsko-Niemieckich, gdzie od kilku lat organizowane są Śląskie Biesiady Literackie. Na jednej z biesiad gościł słynny śląski reżyser Kazimierz Kutz.”\nWłaśnie widzimy efekty tej edukacji. Za ciąg dalszy dziękujemy.\nThis entry was posted on 2012-11-19 (Poniedziałek) @ 15:00:50\tand is filed under Polityka. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. Both comments and pings are currently closed.\nKomentarzy 9 do “(C)Hadziaje do pieca, ciąg dalszy”\n2012-11-19 (Poniedziałek) @ 15:12:33\nJak widać niemiecka V kolumna na Śląsku działa świetnie.\nMnie raczej martwi fakt niemieckich roszczeń co do ogromu ziem w wielu województwach. W niektórych gminach te roszczenia sięgają do 1/3 powierzchni całej gminy.\n2012-11-19 (Poniedziałek) @ 20:33:30\nja spotkałem się w wielkopolsce z określeniem „chadziaj” które można przedstawić na zasadzie „żula” pijaka, nieroba.. wiec może jednak tłumaczenie tego młodego człowieka nie jest aż tak bardzo pozbawione sensu..\n2012-11-19 (Poniedziałek) @ 21:32:21\n2012-11-19 (Poniedziałek) @ 21:39:09\n„…początkowo autor popełnił w nim błąd ortograficzny, pisząc „chadziaje” przez samo „h”. W tej sprawie wszczęto osobne śledztwo.”\nTo znaczy śledztwo w sprawie błędu ortograficznego?\nTo się, panie, porobiło… 🙂\n2012-11-19 (Poniedziałek) @ 22:38:25\nDo Jowram. 3\nNapisał Pan/i : „Prezes MW, R.Winnicki powiedział: „Ruch Narodowy ma dążyć do obalenia republiki, chociaż boją się tego lewaki i pedały”.\nTrudno zgadnąć, o jaką republikę chodzi, ale jak rozumiem pan R.Winnicki dokonał tym samym egzemplifikacji największych zagrożeń dla Polski. Myślę, że z tym wymienionym na końcu zagrożeniem możemy sobie poradzić i bez Ruchu Narodowego, wystarczy zewrzeć mocno poślady.”\nZ powyższego wynika,że nie jest trudno zgadnąć o jaką republikę chodzi. Proszę nie manipulować wypowiedzią opuszczając słowa wyjaśniające sens dla własnej satysfakcji z popisu retoryki.\n2012-11-19 (Poniedziałek) @ 23:13:07\n>Jeszcze zjadą się tutaj narodowcy i z głupiego wybryku młodego chłopaka zrobi się coś poważnego…\nTak będzie, bo po to był ten „wybryk”. Ci „narodowcy” będą ogoleni na łyso, w brunatnych koszulach i czarnych skórzanych płaczach. Będą płomiennymi obrońcami polskości i Kościoła itd itp a przy okazji wizyty we wsi kogoś pobiją, komuś innemu coś ukradną, zamówią „pięć piw” za które nie zapłacą i oddalą się w nieznanych kierunkach.\nWszystko zrelacjonuje WSI24, prokuratura podejmie energiczne śledztwo, a paryski syn Seweryna Blumsztajna napisze o tym artykuł, który przedrukuje żydowska gazeta dla Polaków.\n2012-11-20 (Wtorek) @ 00:56:29\n@ Darek (2)\nU nas na Pomorzu, chociaz nie byly to t.zw. ziemie odzyskane, do ok. 1950r. „chadziajami” nazywano przesiedlencow z obecnej Polski srodkowo-wschodniej (mazurzacych) oraz Kresow.\n2012-11-20 (Wtorek) @ 02:59:08\nW poprzednim artykuliku pisano, ze (c)hadziaj jest to gospodarz z rosyjskiego. Chyba blizsze prawdy jest znaczenie podane w @2 i 7.\nAlbowiem gospodarz po rosyjsku = chaziain, moze jednak chadziaj jest to fonetyczne „uproszczenie – znieksztalcenie”?\n2012-11-20 (Wtorek) @ 11:33:35\nRe:3. Pan Dariusz Kosiur błędnie informuje,że pochód zakończył sie pod Pomnikiem Dmowskiego. To nieprawda: pochód zakończył się na stadionie Agrykola ,a przed Pomnikiem Dmowskiego złożyły wieńce 3 osobowe delegacje MW i ONR ,resztą popędziła na stadion ; cześć pochodu na Gazetą Polską poszła pod pomnik Piłsudskiego. Reszta rozważań Pana Kosiura dośc celna ,z tym,ze obawiam iż Winnicki współpracuje z Nowym Ekranem czyli z WSI .Nadto proszę się przyjrzeć zdjęciu Winnickiego, a szczególnie jego uszom.


Zagraniczne prawo jazdy – odebranie po przekroczeniu o 50 km/h?\nWarto powrócić do tematu czasowego odbierania uprawnień przez policję, w kontekście kierowców zza granicy, a także osób posiadających zagraniczny blankiet prawa jazdy. Czy takie osoby mogą uniknąć utraty uprawnień? Czy w przypadku kontroli drogowej przy znacznym przekroczeniu prędkości lub prowadzeniu w stanie nietrzeźwości zostanie im odebrane prawo jazdy?\nKara również dla zagranicznych kierowców\nPrzekraczający prędkość kierowcy zza granicy nie zostaną potraktowani przez polskie służby ulgowo. Dokument potwierdzający uprawnienia do kierowania pojazdem zostanie im zatrzymany na podstawie art. 136 ust. 1a ustawy z dnia 20 czerwca 1997 roku prawo o ruchu drogowym:\n"Jeżeli prawo jazdy zostało wydane przez państwo inne niż Rzeczpospolita Polska i kierujący pojazdem nie ma miejsca zamieszkania na jej terytorium, prawo jazdy przekazuje się niezwłocznie staroście właściwemu ze względu na miejsce naruszenia przepisów prawa o ruchu drogowym. Starosta niezwłocznie przekazuje zatrzymane prawo jazdy do właściwego organu państwa, w którym zostało ono wydane".\nJak szybko organ zatrzymujący prawo jazdy przekaże blankiet dokumentu do zagranicznej instytucji? W komentarzu Wojciecha Kotowskiego (Prawo o ruchu drogowym. Komentarz. ABC 2011) do ustawy, możemy przeczytać:\n"Zatrzymane prawo jazdy policjant przekazuje organowi właściwemu do jego prawnego zatrzymania (art. 137 ust. 1 p.r.d.), z wyjątkiem przypadku, w którym podstawę zatrzymania prawa jazdy stanowiło podejrzenie jego podrobienia lub przerobienia, wówczas bowiem jest ono przekazywane do jednostki Policji zajmującej się ściganiem przestępstw. Przekazanie następuje niezwłocznie, przy czym granicę czasową stanowi termin nie dłuższy niż 7 dni. Wyjątek stanowi przypadek, kiedy zachodzi konieczność przeprowadzenia badania krwi lub moczu celem oceny stanu trzeźwości lub odurzenia. W takiej sytuacji prawo jazdy przekazuje się właściwemu organowi wraz z wynikiem badania, przy czym, gdy wyniku tego nie uzyskano, prawo jazdy należy zwrócić właścicielowi w nieprzekraczalnym terminie 30 dni".\nJeżeli kierowcy nie udowodniono stanu nietrzeźwości, to dokument uprawniajacy do jazdy musi zostać zwrócony w ciągu miesiąca. Takie regulacje mają zapobiegać przewlekłemu przetrzymywaniu przez służby prawa jazdy zagranicznego kierowcy.\nSkutki odebrania uprawnień\nUtrata uprawnień obowiązuje jedynie na terytorium RP. Ewentualne dalsze sankcje, związane z przekroczeniem prędkości w Polsce, zależą od regulacji prawnych w kraju osoby, która popełniła wykorczenie. Niemniej, zagraniczni kierowcy powinni pamiętać, że obecnie obowiązujące ograniczenia dotyczą równiez ich.


Nowe mieszkania w rozsądnych cenach - osiedle natura life\nHome » Nieruchomości » Domy, Mieszkania » Nowe mieszkania w rozsądnych cenach\nW ofercie firmy deweloperskiej Victoria Dom znajdują się nowoczesne lokale mieszkalne usytuowane w atrakcyjnych dzielnicach miasta. Dużym uznaniem wśród osób poszukujących dużych i przestronnych wnętrz cieszą się nowe mieszkania (Tarchomin jest jedną z dzielnic, gdzie najczęściej osiedlają się rodziny z dziećmi). Osiedle, na którym znajdują się proponowane nieruchomości lokalowe, jest odpowiednio zabezpieczone przed wizytami nieproszonych gości. Proponowane mieszkania (Tarchomin) są wykończone w bardzo staranny sposób. Cechą charakterystyczną w ich przypadku są duże tarasy i balkony, które można aranżować w dowolnie wybrany sposób. Rzetelność wykonania poszczególnych instalacji w obrębie oferowanych obiektów sprawia, że są one bardzo funkcjonalne. Na terenie osiedla z prezentowanymi mieszkaniami nie brakuje zieleni oraz miejsc, gdzie dzieci mogą spędzać swój wolny czas. W ofercie firmy Victoria Dom obok mieszkań dla rodzin nie brakuje również lokali, które pod względem metrażu są odpowiednie dla osób samotnych.