Biblioteka Scenariuszy Filmowych - rozmowa z Magdaleną Wleklik - PRZYGODY SCENARZYSTY\nRadość ze znalezienia zbioru polskich scenariuszy podczas pisania analizy „Cichej nocy” przysłoniła mi fakt, że za tym bardzo pożytecznym miejscem kryje się większa inicjatywa. Dlatego dzisiaj prezentuję wam rozmowę z Magdaleną Wleklik – współtwórczynią Biblioteki Scenariuszy Filmowych, projektu, który bardzo przysłuży się rozwojowi scenariopisarstwa w Polsce.\nCzym właściwie jest Biblioteka Scenariuszy Filmowych?\nSpełnieniem marzenia o swobodnym dostępie do polskich scenariuszy – tak to można ująć najkrócej. Za każdym krótkim wyjaśnieniem stoi jednak długa opowieść o tym, w jaki sposób marzenie się urzeczywistniło. Od momentu powstania Biblioteki w listopadzie zeszłego roku możemy mówić o przełomie, o konkretnym działaniu na rzecz rozwoju polskiej branży scenariopisarskiej. Biblioteka, którą w skrócie nazywam BSF, służy wszystkim zainteresowanym: adeptom sztuki do rozwijania warsztatu, krytykom do wnikliwszej analizy dzieł filmowych oraz naukowcom z różnych obszarów do prowadzenia nowych badań. To też możliwość dla rozwoju scenariopisarstwa jako dziedziny nauki, bo nadal brakuje kadry.\nOdkąd pamiętam, a jestem w zawodzie już 18 lat, pojawiały się pomysły o powstaniu jakiegoś rodzaju bazy polskich scenariuszy na wzór tych amerykańskich, ale wszystkie rozbijały się o dwa zagadnienia: przepisy prawne oraz warunki finansowe. Pomysł urzeczywistnił się dopiero, gdy trafił pod skrzydła Szkoły Filmowej w Łodzi. Tam uzyskał instytucjonalne wsparcie władz Uczelni oraz pilotaż ze strony Wydziału Organizacji Sztuki Filmowej i adiunkta Marka Rudnickiego. I oto rozpłynęły się wszelkie przeszkody. Kancelaria prawna opracowała regulamin BSF, na podstawie którego korzystanie z niej jest wolne, bezpłatne dla każdego użytkownika internetu. Najprostsze rozwiązania okazały się najskuteczniejsze. Uformował się czteroosobowy zespół i obecnie jesteśmy w fazie kompletowania scenariuszy do bazy.\nIle obecnie jest scenariuszy w bazie?\nNa tym początkowym etapie istnienia BSF dążymy do opublikowania pierwszej setki. Są\nto zrealizowane pełnometrażowe scenariusze fabularne. Nie wykluczamy, że w przyszłości zajmiemy się scenariuszami filmów dokumentalnych, animowanych, średnio i krótkometrażowych, seriali, a nawet treatmentów czy też storyboardów. Starsze dzieła powstały na maszynie do pisania, zdarza się, że ich czcionka wyblakła, papier pożółkł albo został pogryziony przez mole. To skomplikowany proces, gdyż każde wymaga przeczytania, czasem zredagowania, a następnie cyfryzacji. Śmieję się, że\nprzywracamy do życia scenariusze żywcem pochowane w archiwach, choć na szczęście większość tekstów otrzymujemy od twórców, których spotykamy i pozostawiamy w dobrym zdrowiu.\nSam proces udostępniania scenariuszy w Bibliotece obmyślił i opracował Jarosław Czembrowski, dyrektor biblioteki w Szkole Filmowej i redaktor naczelny portalu filmpolski.pl .Pamiętam, że przy pierwszym naszym spotkaniu pokazał mi napisany przez Andrzeja Wajdę jeszcze podczas studiów scenariusz. Takich perełek jest wiele i są one naszym kulturowym skarbem. Brakuje mi zrozumienia tego faktu przez państwowych urzędników, może w tym kierunku warto uskutecznić kolejne działania BSF.\nGdzie są dostępne scenariusze w ramach BSF?\nWirtualną bibliotekę można odwiedzić na dwa sposoby. Przez Łódzką Regionalną Bibliotekę Cyfrową albo przez znany\nwszystkim portal filmpolski.pl Aby otworzyć wybrany scenariusz, wystarczy wejść na stronę wybranego tytułu i otworzyć link „Przeczytaj scenariusz filmu”, który kieruje bezpośrednio do jego treści. Dostęp jest bezpłatny oraz wolny dla wszystkich, co wszędzie podkreślam. Udoskonalamy sposoby dotarcia zarówno do twórców, jak i do zainteresowanych. Od początku bardzo pomaga w tym Anna Uszyńska, która doprowadziła do uzyskania zgód na publikację większości dotychczas opublikowanych scenariuszy.\nPo przekroczeniu tej wyczekiwanej setki scenariuszy w bazie oraz unormowaniu się sytuacji związanej z epidemią koronawirusa, planujemy działania służące rozpowszechnianiu naszej idei. Ja sama, poprzez kilkuletnią już działalność w zarządzie Koła Scenarzystów Stowarzyszenia Filmowców Polskich oraz ze względu na zawodowe doświadczenia staram się możliwie skutecznie rozwijać zasoby BSF i nie ukrywam, że marzy mi się jej sukces. Jako zespół działamy wspólnie, w sposób otwarty, pełen poszanowania dla twórców, i co wydaje mi się najistotniejsze, bo przyczynia się właśnie do tej dobrej atmosfery – pro publico bono.\nZdajemy sobie sprawę, że nasze działania rozłożone na wiele następnych lat, a kto wie, może w pełni zaczną z niej korzystać dopiero przyszłe pokolenia scenarzystów, krytyków, naukowców i pasjonatów. Mamy nadzieję, że posłużą rozwojowi każdego z nich z osobna oraz profesjonalizacji całej branży w Polsce. Wierzę, że wszystkie działania sprzyjające temu sumują się i uzupełniają. Również pańska, panie Macieju, strona „Przygody scenarzysty”. Tytuł jest znaczący, bo pewnie niejedna i niejeden z nas zaczynał swoją zawodową przygodę od przeczytania tej właśnie książki Williama Goldmana.\nOd zawsze był problem z dostępem do polskich scenariuszy. Przez wiele lat nieliczne z nich były wydawane tylko w formie książkowej. Czy trudno jest przekonać posiadaczy praw (w przeważającej większości zapewne producentów) do powszechnego, ogólnodostępnego i darmowego udostępniania tekstów?\nPamiętam drastyczny przypadek z początków mojej zawodowej drogi, gdy pisałam na zamówienie pierwszy scenariusz dla teatru telewizji i na rynku nie dało się kupić żadnej profesjonalnej publikacji dla scenarzystów. Internet w Polsce był w powijakach, nie istniały księgarnie internetowe i nawet antykwariaty wyprzedały jakieś stare, ponad 10-letnie wydania scenariuszy Antonioniego. Kto miał w ręku, ten wie: czerwona okładka z czarnymi tytułami, między innymi „Powiększenie”, „Czerwona pustynia”, „Przygoda”… Wyprzedawano je na pniu. I wtedy to mój producent, Tomek Orlikowski, podarował mi jedną, dosłownie jedną, stronę scenariusza na wzór. Na jej podstawie napisałam „Żółtodzioby”, ze znakomitą, nagrodzoną rolą Sylwii Juszczak. Można więc powiedzieć, że byłam samoukiem, dopiero znacznie później zdecydowałam się na studia w Szkole Filmowej. Dlatego tak wierzę w ideę powołania Biblioteki Scenariuszy Filmowych.\nZasady umieszczania scenariuszy w Bibliotece są przejrzyste i korzystne dla właścicieli praw autorskich. Od początku działania spotkamy się przeważnie z pozytywnym odzewem środowiska. Jako pierwsi swoje scenariusze udostępnili tak wybitni twórcy jak Feliks Falk, Magdalena Łazarkiewicz, Andrzej Bart, Cezary Harasimowicz, Piotr Dumała, Filip Bajon i inni. Każdy twórca przekazujący nam dzieło w postaci własnego scenariusza w stosownym oświadczeniu potwierdza znajomość otwartego regulaminu BSF i wyraża zgodę na publikację.\nGdy korzystamy z zasobów archiwum Łódzkiej Szkoły Filmowej, archiwów producentów, zawsze robimy to za zgodą autorów scenariuszy lub spadkobierców praw do nich. Trzymamy stronę twórców. Co mnie mile zaskoczyło, to że nasza działalność prospołeczna jest zrozumiała, a kwestie finansowe w ogóle nie są poruszane podczas rozmów z autorami. Od nikogo nie usłyszałam pytania, czy i ile zarobi na umieszczeniu scenariusza w Bibliotece. Cały czas przyjmujemy teksty i zapraszamy do kontaktu na adres: biblioteka.scenariuszy@filmschool.lodz.pl, udzielania wsparcia medialnego oraz promocji BSF. Ona jest dla Was, nie dla nas.\nJak pani ocenia obecną sytuację scenarzystów na polskim rynku?\nNadal niezbyt satysfakcjonującą. Zeszłoroczne obniżenie kwoty stypendiów scenariuszowych w PISF, nieprzychylne zasady regulaminów konkursów, niewielka ilość festiwali dedykowanych scenarzystom, brak modeli współpracy między scenarzystą a reżyserem powodują, że trudno wejść do zawodu przede wszystkim młodym autorom. Chcieliby oni żyć z pisania, jednak brak ciągłości zatrudnienia powoduje, że zmieniają zawód, traktując film tylko jako hobby. Takie kasowanie talentów to ogromna strata dla polskiego kina. Środki z budżetu państwa nie pozwalają na finansowanie wszystkich ciekawych projektów, a wciąż za mało prywatnych inwestorów widzi sens w dofinansowaniu polskich filmów. Scenarzyści nie słyną z zaciętej walki o swoje interesy. A szkoda.\nSpore nadzieje wielu autorów pokłada w powstającym projekcie statusu artysty zawodowego, który ma zabezpieczyć ich przyszłość. Na pewnym etapie prac brałam udział w konsultacjach środowiskowych i zadziwiła mnie proponowana przez Ministerstwo Kultury kwota rocznego przychodu scenarzysty, która miałaby być minimum dla przyznania świadczeń. Nie mogę podać jej do publicznej wiadomości, ale moim zdaniem była ona dwukrotnie zawyżona. Politycy naprawdę myślą, że scenarzyści zarabiają krocie… A tymczasem udaje się to nielicznym. Muszę powiedzieć, że los jest dla mnie przychylny, bo zwykle mam podpisane umowy na rok naprzód. Pracy mi nie brakuje, ale nie ograniczam się tylko do filmu. Piszę również dla radia, czasem telewizji czy teatru, redaguję swoją drugą powieść. Do tego dochodzą tantiemy, o tak, te potrafią być naprawdę przyjemne. Zawód scenarzysty może być dochodowy i wygodny.\nAle widzę również następowanie pozytywnych zmian dla środowiska scenarzystów. Poprawa wypłacalności i obsługi twórców przez ZAPA czy ZAIKS jest w ostatnich latach zauważalna. Również duże zmiany na plus w zakresie szkolnictwa, a także większa chęć zrzeszania się scenarzystów.\nBSF to kolejna w ostatnim czasie, obok powołania Gildii Scenarzystów i pojawieniu się kilku nowych konkursów scenariuszowych, ważna inicjatywa skierowana do scenarzystów. Co, w pani opinii, jest jeszcze potrzebne, by polscy scenarzyści dalej się rozwijali?\nKażda inicjatywa jednocząca środowisko jest na wagę złota. Posiadając dwie organizacje o różnych kompetencjach: Koło Scenarzystów i Gildię Scenarzystów, zyskujemy na sile. Pozwala to wypracować wspólne postulaty, kierunki działania, daje szansę na większą słyszalność.\nNatomiast nie zgodzę się z panem, że konkursy scenariuszowe są dla nas wymarzoną inicjatywą. Otóż wcale nie są. Co z tego, że ciągle ogłaszane są nowe, skoro to tylko scenarzysta inwestuje swój czas i środki finansowe na utrzymanie, żeby potem wziąć w nich udział? Zwykle przegrywa w tym konkursie, a nawet jeśli jakieś pieniądze wygra, nie ma gwarancji, że scenariusz zostanie zrealizowany. Konkursy przypominają czasem loterię, a wygrywa w nich przede wszystkim organizator – szczególnie, gdy każe sobie płacić przy zgłaszaniu projektu. Znacznie korzystniejszy byłby rozbudowany system stypendiów ministerialnych, które wystarczyłyby scenarzyście na podstawowe utrzymanie i dałyby czas na napisanie projektu. W tej mojej propozycji ryzyko przynajmniej jest rozłożone na dwie strony: twórcę i urząd.\nMarzy mi się profesjonalizacja kadry filmowej i z czasem utworzenie wydziału scenariopisarskiego w dwóch największych polskich Szkołach Filmowych. A także powołanie choćby jeszcze jednego festiwalu dla scenarzystów, niekoniecznie w Warszawie, ale może przy którymś z ważnych festiwali filmowych oraz profesjonalny magazyn, może być tylko w formie cyfrowej, skierowany do scenarzystów. Parę miesięcy temu związałam się z portalem natemat.pl i prowadzę tam autorskiego bloga „Trzymam stronę twórców”, na którym opowiadam o swoich perypetiach zawodowych. Mam może trochę szerszy punkt widzenia ze względu na działalność w zarządzie Koła Scenarzystów, Bibliotece Scenariuszy Filmowych czy też wykładając w PAN. Kocham mój zawód za to, że każdy kolejny projekt filmowy jest wyzwaniem, intelektualną przygodą, często połączoną z podróżami, poznawaniem nowych ludzi, ich historii, poszerzaniem wiedzy o świecie. Dzięki niemu przeżywam swoją przygodę scenarzysty.\nKorzystając z okazji, chciałbym spytać o współdziałanie kierunków scenariopisarstwa i reżyserii w Łódzkiej Szkole Filmowej. Gdy ja studiowałem w Łodzi brakowało mi jakiejkolwiek interakcji z reżyserami, nie zdarzyło się by student reżyserii kręcił etiudę na podstawie scenariusza studenta scenariopisarstwa. Pamiętam, że jednym z argumentów za przeniesieniem scenariopisarstwa z Warszawy do Łodzi była chęć bliższego współdziałania tych dwóch kierunków. Czy przez te kilka lat to się udało? Czy studenci reżyserii kręcą część etiud na podstawie tekstów studentów scenariopisarstwa? A jeśli tak jest to efekt oddolnych inicjatyw studentów czy takie wymagania stawiają przed studentami władze uczelni?\nMój rok scenariopisarstwa był bodajże jednym z ostatnich roczników studium podyplomowego, prowadzonego w Warszawie\nprzy studiach filmowych na ulicy Puławskiej. Również słyszałam wtedy zapewnienia, że po przeniesieniu do Łodzi, zacieśni się relacja scenarzystów z reżyserami. Mniej więcej w tym czasie dostałam się na Wydział Operatorski i Realizacji Telewizyjnej, obserwowałam po sąsiedzku powstający kierunek dziennych studiów scenariopisarskich, mam więc rzeczywiście spojrzenie na dwie strony tego samego medalu. Nie słyszałam do tej pory o wielu pozytywnych przypadkach współpracy między kierunkami, jednakże nie obwiniałabym o to kadry profesorskiej. Pamiętam, że prof. Andrzej Musiał, prof. Jacek Koprowicz organizowali akcje przekazywania scenariuszy etiud studentom kierunków reżyserskich i operatorskich. Ja sama też przez kilka lat przekazywałam etiudy absolwentów Polskiej Akademii Nauk, ale zainteresowanie było znikome. Podobnie sprawa wyglądała na giełdzie scenariuszy, prowadzonej przez lata na stronie internetowej Koła Scenarzystów SFP.\nObronię też i studentów reżyserii czy operatorki. Studia są dla nich czasem bezpiecznego eksperymentu, zatem często zainteresowani są realizacją kina autorskiego. Inicjatywa powinna wyjść jednak od studentów. To oni mogliby organizować czytania scenariuszy na Uczelniach albo po zebraniu kilku scenariuszy, przekazywać je młodym reżyserom. Warto zmienić system. Ważne, aby scenariusze nie tylko czytać, ale o nich rozmawiać. Zawód scenarzysty nie polega tylko na siedzeniu przed laptopem, pisaniu i czekaniu na odkrycie, a konkurencja jest coraz większa, gdyż scenarzyści często nie mają wykształcenia filmowego. Znam prawnika, architekta czy psycholożkę, którzy z powodzeniem uprawiają ten zawód. Większość autorów nie wytrzymuje presji albo po kilku porażkach znajdują bezpieczną przystań w innym porcie. Od lat wykładam scenariopisarstwo w Polskiej Akademii Nauk, doradzałam kilkaset autorom, część z nich pozostała w zawodzie i spotykam ich na zawodowej ścieżce. I wiem jedno – talentu do pisania filmu nie da się nauczyć, ale wytrwałości w szlifowaniu własnego scenariusza już tak.\nTworzenie Biblioteki Scenariuszy Filmowych na pewno pochłania wiele czasu. Ma pani jeszcze czas na własne pisanie?\nJako zespół BSF zdajemy sobie sprawę, że to działalność rozłożona na wiele lat, a istniejemy zaledwie parę miesięcy. Nie\nzostaliśmy zasypani scenariuszami, jeszcze nie wszyscy wiedzą o istnieniu biblioteki, więc dziękuję za możliwość podzielenia się tą informacją na pańskim portalu. Jest to działalność, z której czerpię korzyści wyłącznie duchowe, więc oczywiście utrzymuję się z pracy scenarzystki, ale też reżyserki radiowej i wykładowczyni scenariopisarstwa.\nPracuję równolegle nad kilkoma projektami. Sporo czasu zajmuje dokumentacja, jeżdżenie za bohaterami i miejscami istotnymi\ndla historii, doczytywanie materiałów, rozmowa ze świadkami. Poza tym od dekady współpracuję z Polskim Radiem, piszę też od czasu do czasu do teatru albo prozę. Właściwie nie tyle istotna jest forma zapisu fabuły, co temat. Jeden lepiej wybrzmi w filmie, inny w słuchowisku, inny w teatrze, jeszcze inny w książce… Dlatego zachęcam wszystkich scenarzystów do pozafilmowego sprawdzenia się. Jeśli ktoś ma „dobre ucho” powinien spróbować pracy w radio i docenić jej kilka bonusów: wolność, szybkość realizacji – czasem od postawienia pierwszej litery w scenariuszu do premiery mija kilka tygodni – i gwarancję pracy z najlepszymi aktorami. Dla mnie to święta trójca scenarzysty, bo tak naprawdę liczy się tylko scenariusz zrealizowany, napisany z sercem, którym zajmie się najlepsza pod słońcem ekipa twórców. I tego nam wszystkim, scenarzystom, życzę.\nMagdalena Wleklik – scenarzystka. Absolwentka Scenariopisarstwa i Realizacji Telewizyjnej w PWSFTviT w Łodzi. Współtwórczyni Biblioteki Scenariuszy Filmowych (BSF) na tej Uczelni. Wykładowca warsztatów pisarskich w Instytucie Badań Literackich Polskiej Akademii Nauk. Sekretarz zarządu Koła Scenarzystów Stowarzyszenia Filmowców Polskich.\nstrona autorki: www.wleklik.com


Szukaj "pręciki" | KopalniaWiedzy.pl\nStrona główna > Szukaj "pręciki"\nWidzenie w stylu mruka\n29 czerwca 2012, 19:00\nMruk Petersa, zwany inaczej trąbonosem (Gnathonemus petersii), ma nietypowo zbudowaną siatkówkę, która pozwala na połączenie wrażliwości czopków i pręcików, tak by wykrywać bodźce o mieszanych barwach. Z drugiej strony grupowanie fotoreceptorów - czopki znajdują się w zagłębieniach z kryształami fotonicznymi, a pręciki pod spodem - umożliwia ignorowanie szumu przestrzennego.\nJeśli chodzi o kształt, komórki wolą nanodyski\n9 października 2013, 08:39\nPróbując odpowiedzieć na pytanie, w jaki sposób kształt nanocząstek wpływa na ich transport do komórek, naukowcy z Georgia Institute of Technology zauważyli, że ssacze komórki preferencyjnie internalizują hydrożelowe nanodyski (jednym słowem - wolą nanodyski od nanopręcików).\nNanosilniczki kontrolowane we wnętrzu żywej komórki\n12 lutego 2014, 12:59\nPo raz pierwszy w historii chemicy oraz inżynierowie z Uniwersytetu Stanowego Pensylwanii umieścili w żywych ludzkich komórkach napędzane falami ultradźwiękowymi i sterowane magnetycznie sztuczne nanosilniczki.\nWinogronowa ochrona siatkówki\n30 maja 2014, 11:18\nDieta wzbogacona winogronami chroni strukturę i funkcje siatkówki.\n27 października 2010, 15:45\nW siatkówce ryb głębinowych odkryto nowy typ fotoreceptora\n10 listopada 2017, 13:19\nU ryb głębinowych z rodzaju Maurolicus (Maurolicus spp.) odkryto nowy typ fotoreceptorów. Dzięki niemu dobrze widzą one o zmroku, gdy żerując, podpływają blisko powierzchni wody.\n10 grudnia 2014, 08:37\n10 grudnia 2008, 02:03\nPręciki w naszych oczach, oprócz umożliwiania nam widzenia w półmroku, pełnią jeszcze jedną, zaskakującą funkcję. Okazuje się, że ich osobnym zadaniem jest udział w odżywianiu drugiego typu komórek światłoczułych, czyli czopków.\nHybrydowy nos dla robota\n25 sierpnia 2010, 10:42\nElektroniczne nosy zatrudniono do wykrywania zepsutych materiałów na liniach produkcyjnych. Nie są one jednak zbyt dokładne. W założeniu kwarcowe pręciki mają drgać z inną częstotliwością, gdy zwiążą się z substancją docelową. Okazuje się jednak, że e-nos łatwo zmylić, gdyż nieco inne związki z cząsteczkami o podobnej wadze dają bowiem fałszywie pozytywne wyniki. Jak temu zaradzić? Skorzystać z wynalazków natury, w tym przypadku ze skrzeku żaby szponiastej (Xenopus laevis).\n12 października 2009, 20:21\nZheng Wang i jego zespół z Massachusetts Institute of Technology stworzyli pierwszy "zawór" dla mikrofal, czyli materiał, przez który mikrofale przechodzą tylko w jedną stronę. Fotoniczny kryształ stworzony jest z ferrytowych pręcików.\nZadziwiająco stabilne promieniowanie mikrofalowe ze Słońca Pierwszy taki przybysz spoza Układu Słonecznego ma już swoją nazwę Algorytm lepszy od radiologa Z posiadaniem psa wiąże się niższa śmiertelność\n© Copyright 2006-2017 KopalniaWiedzy.pl


Kolejna drobna zmiana w Menu Start w 19H1. Nowe wysuwane menu\nNajnowsza kompilacja 19H1 dostępna dla Insiderów wprowadza całkiem niespodziewaną nowość, jaką jest nowy Jasny motyw paska zadań i Menu Start. Jednak okazało się, że kolorystyka to nie jedyna zmiana. Łatwo ją przeoczyć, ale gdy już się ją zauważy, to staje się oczywista i również dotyczy Menu Start. Chodzi konkretnie o boczny panel z odnośnikami do Dokumentów, Zdjęć czy Ustawień.\nDo tej pory, gdy najechaliśmy na daną ikonkę, to pojawiał się mały napis, wyjaśniający do czego prowadzi dany odnośnik. Tak na wypadek, gdyby ikony nie okazały się wystarczająco znaczące. Teraz, gdy najedziemy na jedną z ikon, cały boczny panel się wysuwa, pokazując obok ikon wszystkie nazwy. Drobna to zmiana, a niektórzy mogą stwierdzić, że jest całkowicie zbędna. Faktycznie trzeba jednak przyznać, że menu to stało się teraz o wiele bardziej przejrzyste i prezentuje się wyjątkowo estetycznie.


samolubstwo – Badacze Biblii\nDrodzy Bracia, drogie Siostry! Mamy różne wykłady, niektóre zachęcają do pokuty, później do poznania Pana Jezusa. Do przyjęcia go jako swojego Odkupiciela. Ten wykład jest głównie dla tych, którzy już to zrobili. Dla tych, którzy nie tylko poznali swój grzeszny stan i uwierzyli, że tylko przez krew naszego Pana mogą otrzymać przebaczenie, ale też zdecydowali, Czytaj dalej…\nOpublikowano 12 listopada, 2018 12 listopada, 2018 2 komentarze


m i s s a i n t: z okazji dnia kobiet...\n...życzę sobie samych zajebistych zajebistości teraz i na wieki wieków amen. biorąc pod uwagę, że jestem panem kurczakiem, zakładam, że jestem jednak kobietą (wtf?)\nnic ciekawego, aczkolwiek, bynajmniej, tudzież, bądź, byłam dzisiaj w szkole (!), na zakupach też byłam i kupiłam sobie wszystko co potrzebne do zrobienia obiadu (i nie mówię tu o zupce z proszku i coca-coli zero) i będę robić obiad (!). Kurwa, starzeje się chyba, bo takie jakieś dziwne rzeczy robię. może mi jeszcze przyjdzie do głowy się dzisiaj uczyć (!?), to już w ogóle zagłada. jak tak dalej pójdzie to zacznę przychodzić rano i spać cztery godziny krócej... niż zwykle.\na teraz pora na moje kminki, bo bez nich życie jest chujowe. przykro mi, że w Polsce istnieje taka zależność, że zagrasz w jednym serialu i to w dodatku wzięty z castingu i od razu jesteś aktorem, albo zainwestujesz w Nikona D80 i jesteś fotografem (tak, tak, też doszłam do takiej wprawy, że liżę monitor i wiem jakim aparatem zdjęcie zostało zrobione xP) itd. (cała masa jest takich analogii) przykre to i bolesne, ale może nie do końca, bo jakby z takiego założenia wychodzić to jestem zawodowym projektantem, fotografem, malarką, pisarką, rysownikiem, modelką, stylistką, polonistką, tancerzem, filozofem, psychologiem i poręczą w supermarkecie.\nmiłego dnia, sUoDzIaŚnE bUzIaXy ;*\ntagi: ludzie, missaint, pan kurczak, rozkminy, tęposractwo\nDr Jodynaauskas 8 marca 2010 19:09\nJednym słowem- kurczak renesansu. No dobra, dwoma słowami.\npan kurczak 9 marca 2010 00:16\nDr Jodynaauskaus jak zwykle trafnie ;P


Czym dziś pachniesz Wizażanko? Część XIV - Strona 163 - Wizaz.pl\n2007-09-12, 00:05 #4861\n..nie wiem co napisać..u mnie jak bylo tak bylo,ale nie AŻ tak.Gdyby mnie tak któreś z rodziców potraktowało, znając siebie nie wytrzymałabym presji i ..nie byloby mnie już na świecie.Od ojca też nigdy słowa "przepraszam" nie usłyszałam..i wiem,ze nie usłyszę.Bo jak coś zrobi źle to nie dociera to do niego tak bardzo jest przekonany do swojej nieomylności.I jest ślepy na to,że może komus robić krzywdę.Twój ojciec potrafił uciec od toksycznej żony(Twojej matki).Moja mama tak nie zrobi i będzie cierpieć.Ja się w sumie uodporniłam tylko czasem to do mnie powraca jak zły sen.A w życiu jestem po prostu sama w swoim własnym świecie.Podziwiam Ciebie Sabbath,że mimo tych krzywd, których doznałaś ze strony Twojej matki potrafiłaś wyciągnąć do niej dłoń..nie wiem czy ja bym potrafiła..naprawdę nie wiem...\nswoją drogą zastanawia mnie skąd to się u rodziców bierze...ta niechęć..nienawiść..to traktowanie własnych dzieci jak zlo konieczne..jak coś niepotrzebnego co tylko przeszkadza...\n2007-09-12, 00:15 #4862\nTymeno gratuluję .\na na noc zapodam sobie resztki jesieni Micallefa.\n2007-09-12, 00:18 #4863\nMój ojciec uciekł tylko dlatego, że ona była jeszcze gorsza od niego. Swoje poprzednie dwie żony i córkę katował. W tym związku mógł bić tylko mnie i kiedy zaczęłam się stawiać poszedł poszukać babki z młodszymi dziećmi. Z resztą, co to za przyjemność bić dzieciaka, który nie płacze?\nGdyby tylko mnie chciał - poszłabym z nim. Ale nie chciał.\nEternity - nie gniewaj się, ale nie uodporniłaś się. Na to się nie da uodpornić.\nJesteś w bardzo trudnej sytuacji, bo nie możesz tak po prostu zerwać z domem- masz tam kogoś, kto jest Ci bliski i kto Ciebie potrzebuje. To paradoksalnie wiele utrudnia. Wiem, że najlepiej byłoby radzić Ci nakłonienie mamy do odejścia od ojca, ale wiem też, że to jałowy trud. Myślę... Myślę, że nie masz wyjścia. Musisz być silna.\nCzas edycji: 2007-09-12 o 00:39\n2007-09-12, 01:18 #4864\nFenris i jak spawdzałas Tendre Poison? Gdybys miała próbeczke byłabym chetna. Na allegro nie moge znalezc probek Tendre P., DV i Dune\nMoze wy kochane wizazanki macie te zapachy albo próbeczki? Strasznie chce poznac ostanie 2.\nNiestety jeszcze nie miałam okazji sprawdzić TP.\nZ tego co pamiętam, Dune jest paskudny i klasyczny\nAngel - HP nie testowałaś? No wstyd poprostu\nPrzez ostatnie 6 godzin instalowałam oprogramowanie do komputera, przy okazji też pograłam chwilę w Neverwinter Nights 2 (jak ładnie działa ). Już nie mam siły siedzieć przed monitorem. Co prawda komputer śliczny, wybrałam sobie super klawiaturkę (najważniejsze dla mnie ) i w ogóle, ale jakoś mnie to wszystko nie cieszy. Ja chcę mięciutkiego, cieplutkiego... faceta. Do d... jest samej.\nPachnę mlekiem, bo właśnie piję. Reszta wywietrzała (cynamon i odrobina Glorii).\n2007-09-12, 01:24 #4865\nNiczym nie pachnę - uleciało ze mnie wszystko...\nOd 2 godzin siedzę przed monitorem czytając ten wątek i drżę. Są to takie specyficzne "dreszcze" strachu i bezsilności, które pojawiają się bezwiednie i nagle paraliżują całe ciało pełnią swej mocy. Sprawiają ogromny ból fizyczny, a jeszcze mocniej działają na psychikę, bo "przetykają" myśli. Tak - "przetykają", to najwłaściwsze słowo. Uwalniają to, co spychamy na samo dno próbując o tym nie myśleć, banalizując problemy. Od bardzo dawna nie byłam tak smutna jak w tej chwili. Właśnie dotarło do mnie w całej okazałości, że nie doceniałam, nie doceniam mojej mamy tak, jak ona na to zasługuje... Zasługuje swą miłością, ciepłem, spokojem i czułością - mimo strasznego dzieciństwa jakie przeżyła wraz z czworgiem rodzeństwa "dzięki" swemu ojcu - tyranowi-alkoholikowi i zimnej jak lód matce. Nie będę tu zanudzać społeczeństwa całą historią jej życia, powiem tylko, że była straszna... I bardzo smutna.\nNigdy nie podziękowałam jej tak w pełni, od serca za to, że miała nadzieję i siłę... że stworzyła dom... rodzinę... dzieci, dla których otworzyła serce... i że jest wspaniałą matką. Najlepszą, jaką mogła być. Wspaniałą matką o smutnych oczach.\nDlatego dziewczyny.... Wiem, że to niewiele i przez sieć wygląda tak okropnie banalnie, sentymentalnie do bólu, ale... przesyłam Wam masę pozytywnej energii . I dziękuję (za wywołanie tych dreszczy).\n… jutro przytulę moja mamę. Najmocniej jak potrafię.\n2007-09-12, 08:34 #4866\nJak zimno brrrr.W ogole nie chce mi sie wysc z łózka .Dzis bede pachniec\n2007-09-12, 08:43 #4867\nBardzo obficie Amariage Mariage, super ciepłe i mają piękną bazę\n2007-09-12, 08:46 #4868\nRany, dziewczyny, włos się jeży na głowie po przeczytaniu Waszych postow.\nPodziwiam Was za Waszą siłę- tyle mogę napisać, bo sama jako dziecko z bardzo kochającej rodziny, nawet nie potrafię zrozumiec tego, co piszecie. Jesteście niezwykle dzielnymi ludźmi, chwała Wam za to.\nW temacie: na razie nic, ale będzie chyba Euphoria albo London, jeszcze nie wiem.\n2007-09-12, 09:00 #4869\nPink Sugar żel+EDT.Mój kochany cukierasek\n2007-09-12, 09:00 #4870\nStrasznie smutno tu się zrobiło wczoraj wieczorem\nPo cichu dziękuję Wam wszystkim za gratulacje.\n2007-09-12, 09:17 #4871\nTymeno, pochwal się koniecznie jak poszło w nowej pracy życzę powodzenia\nDziewczyny, powiem tylko tyle: podziwiam Was i gratuluję siły\n2007-09-12, 09:20 #4872\nNiestety ta statystyka to prawda, nie aż tak procentowo, coś ok. osiemdziesięciuparu procent, ale owszem. Masz szczęście.\nMoże trafiłaś tak, a nie inaczej, bo nie przytłacza się już ten ból każdego dnia, każdej godziny. Takie ciągłe przerabienie przeszłości ma wpływ na to jakiego mężczyznę kobieta DDA sobie wybiera. Wyszłaś z tego marazmu (w jakimś dużym procencie) i ominęłąś tę nieszczęsną statystykę. Oby tak dalej.\nA nie myślałaś może o terapii? Takiej dla siebie, żeby samej się z tym uporać, przerobić, przetrawić i pokochać siebie tak jak na to zasłujesz, bez bagażu przeszłości? Zastanów się, może da Ci to coś, czego Ci brak, np. podwyższy Twoją samoocenę.\nTakie nie rozwlekanie problemu we własnym sercu też jest jakimś wyjściem. I chyba nieźle sobie poradziłaś, z tego co piszesz tak wnioskuję. Powodzenia.\n"Nie potrafiłam przestać jej kochać" dało mi w pysk... Chyba strasznie wyrodnym dzieckiem jestem. Nie czuję miłości do matki, która nie dała mi normalnego dzieciństwa. Czasem jej wręcz niecierpię, jak np. w moje urodziny, gdy zadzwoniła z życzeniami i była naprana...\nWszystko mi jedno co robi i co się z nią dzieje. Jestem chyba wredniejsza niż o mnie myślą...\nPodziwiam. Nie wiem czy mogłabym dać matce opiekę, ale wiem że bym tego nie chciała.\nTak na przekór tematowi... słodki The Parfum.\n2007-09-12, 09:20 #4873\nCzytajac wypowiedzi Eternity, Kasiulki, Sabbath utwierdzam sie jeszcze bardziej w przekonaniu, ze najlepszym krokiem jakim w moim zyciu zrobilam to odejscie od meza i rozwod. Inaczej moja corka za pare lat by tak samo pisala o swoim ojcu, o swoim zyciu. Ciesze, ze moglam jej tego zaoszczedzic.\nW temacie: Burberry Brit Red\n2007-09-12, 09:30 #4874\nStrasznie wczoraj jak widze było smutno.\nPrzeglądnęłam temat ale raczej tak pobieżnie i:\nKasiulko, Eternity Sabbath.\nJestem pod ogromnym wrażeniem ze mimo "niezbyt dobrych" wzorców wyrosły z Was tak wspaniałe/fantastyczne kobiety.\nZaraz chyba zadzwonię do moich rodziców powiedzieć im jak bardzo byli i są kochani i wspaniali.\nZawsze bez względu na porę dnia miałam w nich oparcie.\nCzasami dostawałam przysłowiowego klapsa czy areszty domowe ale nigdy nie zadali mi bólu psychicznego.\nZdecydowanie do nich zaraz dzwonie i powiem im jak bardzo ich kocham.\nDziś pachnę Avignon.\nOstatnio jakoś Mnie napadło na ten zapach.\n2007-09-12, 09:33 #4875\nDziewczyny przytulam Was wszsytkie zbiorowo\nSmutno się trochę zrobiło, ale niestety w większości życie takie jest\nPachnę dzisiaj Shalimarem i jest mi strasznie zimno.\n2007-09-12, 09:38 #4876\nKochane po lekturze Waszych postów nie mogłam wczoraj zasnąć Wszystko, co piszecie o swoich rodzicach jest bardzo smutne\nJa również jako dziecko nie miałam sielanki w domu, również byłam "dzieckiem we mgle" z powodu ojca. Do tego moja babcia jest dla mojej mamy okrutną, bezduszną teściową. Straszne było patrzeć na rodziców, którzy nie potrafili się dogadać, nie potrafili sobie dać szczęścia. Straszne jest mieć ojca, który pije i obwinia za to swoje dzieci\nWychowywanie dzieci nie polega na stawianiu im zakazów, czy nakazów, na mówieniu, co jest dobre, a co złe. Rodzice uczą dzieci swoim własnym przykładem, a wielu dorosłych wogóle nie zdaje sobie z tego sprawy. Wychowywanie dzieje się jakby w podświadomości. Życia uczymy się od rodziców podświadomie, czerpiąc przykład z ich sposobu na życie. Dziecko musi rosnąć, dojrzewać w atmosferze miłości i w poczuciu bezpieczeństwa. Reszta przychodzi sama.\nCzego może nauczyć się malec, którego rodzice nie są szczęśliwi, w którego domu nie ma miłości, choć wszystko na pozór wygląda ok?\nCzłowiekowi, który ma za sobą takie dzieciństwo jest bardzo trudno przeciąć pępowinę, dużo trudniej niż osobie, która wychowywała się w szczęśliwym domu. On po części, choć zupełnie niesłusznie, obwinia się za całe rodzinne nieszczęście, czuje się z tym wszystkim mocno związany. Podświadomie.\nMi udało się od tego odciąć, spojrzeć na to wszystko z innej perspektywy, ale dopiero wtedy, gdy od tego daleko uciekłam. Wyjechałam po maturze do Niemiec - wbrew woli rodziny; zostawiłam wszystko, m.in. szkołę, ale postawiłam na swoim. Było mi bardzo, bardzo ciężko. Urodził się mój synek. Ówczesny mąż miał gdzieś życie rodzinne, nie chciało mu się pracować i dbać o nas. Wszystko było na mojej głowie, byłam zdana zupełnie na siebie. Ale niczego, co działo się w tym okresie mojego życia nie żałuję. Niczego. Wiele mnie to nauczyło. Nauczyłam się życia. jestem z tego naprawdę dumna i stanowi to dla mnie wartość.\nWróciałam po 6 latach do kraju. Mój ojciec w końcu spokorniał. Od 4 lat nie pije.\nMam partnera, o jakim nawet mi się nie śniło, którego spotkałam zupełnie przypadkiem, który pokochał mojego synka i od czwartego roku jego życia (a więc już od ponad 10-ciu lat) jest dla niego kochającym ojcem, który dla rodziny gotów jest zrobić wszystko.\nTeraz jestem szczęśliwa, jak nigdy dotąd. Wam również życzę tego z całego serca\nNie mogło być inaczej. Dziś musiałam założyć coś optymistycznego - Amour d'Amandier\n2007-09-12, 09:54 #4877\nczytajac Wasze wypowiedzi i przypominajac sobie swoje dziecinstwo i lata mlodziencze to stwierdzam, ze bylo szczesliwe. jedynej rzeczy nie moge tylko mamie wybaczyc to to,ze mnie i moje rodzenstwo bila-reka, pasek od spodni.... za zle stopnie. zawsze musialam miec same piatki i czworki.ja poweidzialam sobie,ze nigdy swojemu dziecku nie dam klapsa.\npachne dzis Narciso edt\nCzas edycji: 2007-09-12 o 10:15\n2007-09-12, 09:58 #4878\nJa się nie gniewam Sabbath Może rzeczywiście masz rację-nie uodporniłam sie ,ale nauczyłam się żyć z tym po prostu.I nie myśleć o tym.Przecież nie same złe chwile miałam w dzieciństwie.Jednak wiem,że gdyby ojciec był np taki jak jego siostry byłabym inna.Czułabym przede wszystkim,że rodzice stoją za mną murem.Że gdy stanie się coś złego albo powinie mi się noga kiedykolwiek-znajdę zrozumienie.A jest inaczej.Nie mówię im o swoich porażkach.Nawet jak na studiach nie zaliczyłam jakiegos przedmiotu to od razu słyszałam,że wiedział,że tak będzie.Nie mówię więc jak jest coś źle, bo zamiast mnie wesprzeć będzie pouczać.Z mamą więcej rozmawiam,ale i jej nie mogę powiedzieć wszystkiego..W sumie tylko mój Rafał jest osobą, której mogę cokolwiek powiedzieć.I moje obie siostry, które przeżywały to samo co ja.Moja mama od ojca nie odejdzie-ja jestem tego pewna.Nie raz jej pytałam w imię czego się poświęca.Oczywiście są dni gdy między nimi jest fajnie.Ale tak naprawdę nigdy nie wiadomo kiedy ojciec wpadnie w zły humor.Kiedyś wyładowywal wszystko na mnie i siostrach.Po kilku porządnych kłótniach ja mam spokój.One już dawno wyniosły się z domu.On zawsze wyżywa się teraz na mamie.Ale ja już nie boję się głosno stanąć po jej stronie tak jak było kiedyś.Bo kiedyś panicznie się go bałam\nWłaśnie dotarło do mnie w całej okazałości, że nie doceniałam, nie doceniam mojej mamy tak, jak ona na to zasługuje... Zasługuje swą miłością, ciepłem, spokojem i czułością - mimo strasznego dzieciństwa jakie przeżyła wraz z czworgiem rodzeństwa "dzięki" swemu ojcu - tyranowi-alkoholikowi i zimnej jak lód matce. Nie będę tu zanudzać społeczeństwa całą historią jej życia, powiem tylko, że była straszna... I bardzo smutna. [/FONT][/COLOR]\nNigdy nie podziękowałam jej tak w pełni, od serca za to, że miała nadzieję i siłę... że stworzyła dom... rodzinę... dzieci, dla których otworzyła serce... i że jest wspaniałą matką. Najlepszą, jaką mogła być. Wspaniałą matką o smutnych oczach.[/COLOR]\nTwoja mama Szara Rózo jest wspaniałą kobietą.Mimo tych krzywd , które doznała potrafiła być dla was ciepłą kochającą matką.Ja też czuję,że jeśli będę mieć dzieci będe się starała być dla nich przyjaciółką.Moja siostra, która ma już trójkę wspaniałych dzieciaków tak je własnie wychowuje.Dostają one od niej tyle czułości, ile ona nie dostała od rodziców przez całe swoje życie\nWiesz-myślałam kiedyś o terapii.Bardzo chciałabym się pozbyć tego kamienia niepokoju, który od zawsze tkwi w moim sercu.Chciałabym,żeby ktoś nauczył mnie inaczej spojrzeć na świat i innych ludzi.Ale z drugiej strony nie dowierzam psychologom.Tak naprawdę nie wiadomo do kogo się udać.Dlatego staram się sama z tym uporać\nBardzo możliwe,że zrobiłaś bardzo dobrą rzecz dla swojej córki.Ja od zawsze się zastanawiałam dlaczego moja mama jest z ojcem.Dlaczego nie rozstanie się z nim.Ja bym nie wytrzymała.Mój pierwszy mężczyzna, z którym byłam prawie 5 lat na początku był cudowny.Jednak im dłużej z nim byłam tym bardziej swoim zachowaniem zaczął przypominać ojca.Rozstałam się z nim i nigdy tego nie żałowałam.On teraz ma żonę i nie pozwala jej samej z domu wychodzić.Nie wiem jak traktuje swoje dzieci bo ich po prostu nie widziałam nigdy.Naprawdę jestem pewna,że gdybym miała takiego męża jak mój ojciec po prostu rozstałabym sie z nim.Moja mama tego nie zrobi.Ale ona wie,że ma we mnie wsparcie.Kocham ją naprawdę mocno.Do niego mam stosunek obojętny.\n2007-09-12, 10:02 #4879\nW temacie-jeszcze niczym na razie nie pachnę.Ale będzie to albo Shalimar,albo Cristobal.Jeszcze zobaczę\n2007-09-12, 10:03 #4880\nDzielne jesteście kobitki\nRównież miałam-mam podobny problem z ojcem. Rozwód rodziców nastąpił, gdy byłam trzylatką, no i od tego czasu ojciec zaniechał jakichkolwiek kontaktów ze mną. Tuż po zarejestrowaniu na wizażu założyłam na ten temat wątek - miałam dylemat czy uczestniczyć w pogrzebie matki ojca (również nie potrzebowała kontaktować się ze mną). Wówczas dziewczyny doradziły mi, żebym pojechała. Tak też zrobiłam, poczułam się spełniona, byłam też wówczas zadowolona z podjętej decyzji. Od dłuższego czasu myślę jednak tak:\nTeraz wiem, że nie warto było.\nRównie dobrze mogło mnie tam nie być. Po upływie jakiegoś czasu mogę z czystym sumieniem stwierdzić, że obecność na pogrzebie w niczym mi nie pomogła. Również podobnie jak u Ciebie Strachulcu, ojciec podczas tamtej uroczystości 1 RAZ obdarzył mnie spojrzeniem (dobrze go obserwowałam, nie mogłam nawet inaczej). I to wszystko. I nic więcej. Zero nawet chęci do porozmawiania.\nPrzez to stałam się chyba tylko jeszcze bardziej "olewcza" w tym temacie.\nPachnę Znowu Lou Lou-wspaniała z niej kobitka również Słodycz zmieszana z chłodem i dystansem, baba z pazurem i charakterkiem, jednocześnie otulająca niczym kaszmirowy szal. Same sprzeczności.\n2007-09-12, 10:05 #4881\nTaka Tako, zdrowiej szybciutko\nNo dobra, w drodze wyjątku pozostawię\nCo chcesz, bardzo zyciowy temat\nPodziwiam Ciebie Sabbath,że mimo tych krzywd, których doznałaś ze strony Twojej matki potrafiłaś wyciągnąć do niej dłoń..nie wiem czy ja bym potrafiła..naprawdę nie wiem...\nDziewczyny, przeczytałam Wasze wczorajsze posty i powiem tylko tyle - Kasiulko, Eternity, Sabbath - jesteście wspaniałe. Wspaniałe, że mimo takiego dzieciństwa potrafiłyście wyrosnąć na takie mądre, pogodne Kobiety.\nJa miałam w miarę normalne dzieciństwo (może pomijając ojca, który w wieku lat 50-paru chodził nocować do mamusi i wychodził z domu, kiedy przyjeżdżał ktoś z rodziny mojej matki). I moze tylko ta cholerna obojętność na wszystko, co się nie wiążało z tym, żebym miała co jeść i przechodziła z klasy do klasy. Czy mam jakieś uczucia, to już było nieistotne.\nKropeczko - moim zdaniem wcale nie jesteś wredna, tylko normalna.\nNie lubię o tym mówic i niewiele osób o tym wie, ale ja za swoją mamą wcale nie tęsknię. Wiem, jak okropnie to zabrzmi ale ja zupełnie nie odczuwam potrzeby pójścia na cmentarz na jej grób. Czasem myślę, że to taki podświadomy odwet - całe życie byłam jej obojętna, to ona mi też jest.\nRachel, nie martw się egzaminem - na pewno jest do przodu\nŻeby nie zapomnieć - pachnę Angel, kremik właśnie przyleciał i jest tak zimno, że palce mi niemal przymarzaja do klawiatury....\n2007-09-12, 10:07 #4882\nEternity, Kasiulko, Ines-ko, Sabbath - przytulam Was gorąco wirtualnie . Wasze historie są strasznie smutne . Zgadzam się z Eenax - tylko Wam pogratulować tego, że mimo tego wszystkiego są teraz z Was takie wspaniałe kobitki .\nTymeno, serdecznie gratuluję\nPachnę dziś Miss Dior Cherie . Wachałam się dziś strasznie między MDC i Safari. Ostatecznie MDC zwyciężyło batalię z powodu ... cukru . Jestem od tygodnia na diecie - mogę ukochane ciasteczka z czekoladą leżą w szafie i czekaja na lepsze czasy a mnie się tak strasznie chce słodkiego...\n2007-09-12, 10:09 #4883\nWrocław to miasto pełne specjalistów. Naprawdę. Jeśli zechcesz podam Ci na pw kilka namiarów. Zawsze można pójść, sprawdzić i wyjść. To nic nie kosztuje, a dać może dużo.\nNawet jak się nie obwinia, to robi za Matkę Teresę dla ubogich i chce ratować świat. Mnie 29 lat zabrało podjęcie ostatecznej decyzji i spakowanie betów. I stało się to tylko i wyłącznie za zasługą mężą, która postanowił, że z różnych względów mieszkanie kupujemy na mnie. Gdyby nie ta namiastka pewności i zabezpieczenia na przyszłość (choć materialna to konkretna), pewnie do dziś bym siedziała w domu "rodzinnym" albo nie siedziałabym już nigdzie...\n2007-09-12, 10:25 #4884\npachne Sensi i probuje sie odciac...\nmam 25 lat, 3 lata jestem mezatka... ponad 3 pracuje, 2 lata nie mieszkam z rodzicami...\nzreszta rodzicami ... moj stary wyjechal za granice kidy ja mialam 7 lati od tej pory po swiecie sie, dzieki szatanowi, szlaja...\nMoj stary charakter ma trudny - uderzyl mnie w zyciu 3 razy - to byly lekkie klapsy - jden a t, ze ie chialam jesc kotelta...\nMam 25lat, nie bylam bita a sie go boje - kiedy on podosi glos ja zamykam se w sobie, scisza mi sie glos i ozy lzawia...\nMam urlopu 3 tygodnie teraz, spedzam je w PL... bez mojego meza narazie - ale jest moj ojciec...\nJestem tu 3 dzien wydaje mi sie, ze 34 juz...wydaje mi sie, ze znow mam lta 14...\n'dlaczego ja nigdy nie biore jego strony, tylko tej po*******oej kobiety' czyli mojej mamy...\nstrone jego wzielam przedwczoraj, tzn wyluchal drugiej stroy, pobawilam sie w mediatora, delikatnie otworzylam - pwiedzialam mu, ze przez to jak bylo domu mialam mysli samobojcze i ze sie cielam...\n'postaram sie to naprawic'\nale sie nie ptrala - wczoraj juz moje ciecie byl tematem zartow, za co go nienawidze i juz nigdy sie nie otworze bo nie warto...\nNie chce mi sie juz patrzec jak meczy moja mame, nie chce mi sie patrzyc na to nonstop... chcialam miec rodzine - myslalam, ze sie zmienil, ze zrozumial ale nigdy nie zrozumie...\nto, ze czasem na 16 inut spusci z tonu - strach przed tym, ze mama zbierze sie w sobie i go zostawi...\ni niech to zrobi bo nie widzetego...\njego nie obchodzi ona, ja czy oja siotra - nasze probemy i radosci...\nmama mowi 'jestes miekka on to wykorzysta'\ni teraz juz wie, ze tak... i uz miekka nie bede...\ndzien bezklotni dniem stracnym i pommo TYLKO urlopu w domu i 25lat i meza, wlasnej kasy budze sie co rano swoim pokoju nasluchujac czy juz kogos zjechalk czy zarazzjedzie mnie 'bo talerzyk nie umyty'\non nigdy nie sprzata, nie gotuje...\n2007-09-12, 10:38 #4885\nNiektórzy do życia potrzebują "krwi" i łez innych osób, potrzebują stale upuszczać swoją truciznę, wylewać jad na innych. Dawno udowodniono, że istnieją wampiry energetyczne, ale ludzi, o których tutaj piszecie nawet nie wiem, jakim mianem możnaby określić Bardzo mi przykro\n2007-09-12, 10:38 #4886\nDość bliskie jest mi takie podejście. Osobiście nie rozumiem dlaczego ludzie cierpią po śmierci tych, którzy ich katowali.\nJeden z moich znajomych tak się załamał po śmierci matki, która go przy dobrych baletach w nocy w piżamie za drzwi wystawiała, że dwa lata się z tego zbierał. Siedzieli wspólnie z ojcem, popijali i wspominali jaką to (nagle) dobrą kobietą była tak ich żona i matka...\nMoja matka była mi bliska, były awantury, rzucanie butelkami, leciały k... i ch... i różne takie (wstyd przyznać, z moich ust, bo ona przecież nie ma problemu), ale była bliska, jak to matka, do czasu, gdy poprisiłam ją by pomyślała o mnie i o moim bracie i poruszyłam niebo i zimię, by jej znaleźć dobrego terapeutę, a ona po 3 razach oznajmiła mi, że to ja mam problem skoro po takich miejscach ganiam, nie ona, i że niczego jej nie wmówię...\nNa tym skończyła się nasza bliskość i moje uczucie dla niej. Od tej chwili powiedziałam: dość. Już mnie nie obchodzi co zrobi. Może się nawet zapić na śmierć. 30 lat matkowania matce to aż nadto.\nNie wiem czemu ja to piszę, pewnie jak dojdę do formy to pożałuję każdego słowa tu wrzuconego...\n2007-09-12, 10:48 #4887\nTymeno - dołączam się do gratulacji\nPrzeczytałam Wasze zwierzenia i przyznam, że ja także nie miałam różowego dzieciństwa. W zasadzie moje dzieciństwo skończyło się, gdy miałam 5-6 lat. Później musiałam być "dużą, rozważną dziewczynką". I opiekować się 6 lat młodszym bratem, którego zresztą bardzo, bardzo kocham.\nMoi rodzice nie dawali mi czułości, nie byli wylewni, jeśli chodzi o okazywanie uczuć. Nie pamiętam, żeby mnie przytulali, brali na kolana, całowali czy choćby głaskali po głowie... Być może robili to, gdy byłam malutka, ja jednak tego nie pamiętam. Mój tata nigdy nie skomplementował mnie, a przecież ojcec jest szalenie ważnym mężczyzną w życiu małej kobietki. Do tej pory ważniejsi są dla niego obcy ludzie i ich zdanie, niż najbliższa rodzina. Mama zawsze miała do mnie mnóstwo pretensji, porównywała do innych dzieci. Za czwórkę z klasówki zrobiła mi w III klasie karczemną awanturę. Musiałam być prymuską... A jednocześnie chciałam, by koledzy i koleżanki mnie lubili, nie odsuwali się ode mnie. Trudno to pogodzić.\nGdy miałam 7-8 lat zaczął się horror. Byłam molestowana przez wujka, który mieszka w tym samym domu (to mąż siostry mojej mamy, rodzice nie utrzymują z nimi kontaktów). Nie zgwałcił mnie, ale dotykał i całował w obrzydliwy sposób. Uczył mnie, jak mawiał. Pokazywał erotyczne zdjęcia i mówił, że kiedyś też będę taka, jak te roznegliżowane panienki. Czekałam i się nie doczekałam. Miałam straszliwe kompleksy, zerowe poczucie własnej wartości, nie czułam się kobietą, bo nie byłam taka, jak mi obiecano... Do tej pory mam problem z własną cielesnością. O molestowaniu nigdy nie powiedziałam rodzicom, bo bałam się. Bałam się, że sama jestem temu winna...\nMogłabym jeszcze wiele napisać, ale napiszę tylko, że od paru lat mam znacznie lepsze relacje z rodzicami, wiele mnie to jednak kosztowało. Leczenie, długotrwała terapia, zmagania z samą sobą i uprzykrzanie się mężowi. Jednak warto było, czuję się odrobinę silniejsza...\nDziś wybieramy się z Jasiem na prawdziwie jesienny spacer, będę pachnieć Automne Micallef .\n2007-09-12, 11:06 #4888\nMoja mama jest DDA, przeszła przez piekło ze swoim ojcem. I była moją przyjaciółką. Niestety. Zwierzała mi się m.in. z problemów małżeńskich z moim ojcem (zimny, nieobecny, nieczuły, nieakceptujący, odrzucający, krytykujący, wymagający-taki był wobec mnie), wypłakiwała mi się na ramieniu. "Wspierałyśmy się" nawzajem-o ile mała, przerażona dziewczynka, która kompletnie nie rozumie co się dzieje w jej rodzinie może wspierać znerwicowaną, pogrążoną w depresji matkę. I na odwrót. Mimo, że mama była nadopiekuńcza, zalewała mnie czułością i miłością, nie miałam w niej oparcia, nie czułam się przy niej bezpiecznie. Dziecko wyczuwa stany psychiczne rodzica (szczególnie kiedy ten dodatkowo jasno i wyraźnie je komunikuje).\nNie bierz, proszę, tego do siebie. Odnoszę się tylko i wyłącznie do pogrubionego zdania i tego co ono dla mnie znaczy. Mam alergię na zestaw: "matka+przyjaciólka".\nDziecko potrzebuje przede wszystkim tej pierwszej Kiedy dziecko dorasta, relacje stają się bardziej partnerskie niż komplementarne i wtedy przyjaźń może wyjść na pierwszy plan\nTerapię polecam z całego serca. Dzięki niej wyszłam z ciężkiej depresji, zaburzeń odżywiania i odstawiłam leki (antydepresanty). Warto zrobić to nie tylko dla siebie, ale też dla swoich (przyszłych) dzieci, na które NA PEWNO będą miały jakiś wpływ nieprzerobione problemy matki\nNapisałaś, że nie umiesz kochać. Rozumiem Cię doskonale Już jako dziecko nie miałam znajomych (byłam za bardzo wciągnięta w to, co dzieje się w domu). Teraz nie potrafię zbudować żadnej głębszej relacji z nikim. Mam kilku znajomych, ale prawie się z nimi nie spotykam. Przyjaciół, faceta niet. Kiedy pobędę z kimś przez kilka godzin, czuję okropne napięcie, które w końcu staje się nie do wytrzymania i uciekam.\nTakże żadne wyjazdy (chyba że mam osobny pokój, ale też długo nie wytrzymuję), dłuższe spotkania, zamieszkanie z kimś-o zgrozo , nie wchodzi w grę (mieszkam z mamą i bratem. Do nich jestem przyzwyczajona, ale i tak siedzę ciągle zamknięta w pokoju).\nJestem teraz w trakcie drugiej terapii, tym razem grupowej, i walczę o mozliwość przełamania samotności\nGdybys zdecydowała się kiedyś na terapię, dobrze jest wybrać terapeutę z certyfikatem Polskiego Towarzystwa Psychologicznego. Tu chyba powinna być lista: http://www.ptp.org.pl/\n2007-09-12, 11:16 #4889\nDemoniku - to straszne, co piszesz Brak mi słów po prostu...\nStraszne jest też to, że w tak w sumie niewielkiej grupie, jaka się tu spotyka, tak wiele dziewczyn miało traumatyczne doświadczenia z rodzicami. Można sobie tylko wyobrazić jaką to zjawisko ma skalę...\nJa wychowałam się całkiem bez ojce i , co dziwne, nigdy mi go nie brakowało. W dzieciństwie odwiedził mnie parę razy, ale ja traktowałam go jak intruza, obcego człowieka. Kiedy zginął w wypadku, nie pojechałam nawet na pogrzeb, nie mam pojęcia gdzie jest pochowany.\nUważam, że w tzw. niepełnej rodzinie można mieć wspaniałe dzieciństwo i dziwi mnie, że kobiety czasem "dla dobra dzieci" tkwią w chorych związkach.\nŚciskam Was mocno dziele, wspaniałe kobiety!\nChyba też wybiorę dziś Automne\n2007-09-12, 11:19 #4890\nSiostry, Kasiulko, Eternity, Sabbath,Kropko,Ines, Demoniku, strasznie to smutne o czym piszecie. Ja już prawie otrząsnęłam się z przykrych doświadczeń dzieciństwa, ale smutek, ten wewnetrzny, jest nie do opanowania czasami. Właściwie w każdej Waszej opowieści mogłabym odnaleźć cząstkę swoich przeżyć. Kasiulko ja to znam, przechodziłam przez to piekło. Tym bardziej mocno wirtualnie Was ściskam\nJak myslicie czym pachnę ...rózowym Innocentem, tylko z próbeczki. Ale juz niedługo przyleci do mnie różowy Angel.


Wirus ptasiej grypy powraca - biolog.pl\nWirus ptasiej grypy powraca: artykuł nr 3136\n2006-08-14 12:02:38 Medycyna\nPo raz pierwszy od końca zeszłego roku, w dwóch krajach Azji - Wietnamie i Kambodży - zanotowano nowe przypadku ptasiej grypy na fermach drobiowych. Epidemiolodzy w regionie obawiają się powrotu wielkiej epidemii tej, groźnej także dla ludzi, choroby. W sobotę 12 sierpnia kambodżańskie Ministerstwo Rolnictwa potwierdziło, że wirus, który zaatakował drób w graniczącej z Wietnamem prowincji Prey Veng, to wirus H5N1.\nTakże w Hanoi w piątek informowano o pierwszych w tym roku przypadkach ptasiej grypy na fermach drobiowych w kraju. Jeszcze niedawno władze wietnamskie utrzymywały, że udało im się opanować całkowicie epidemię, która spowodowała tu śmierć 42 ludzi i konieczność wybicia dziesiątków milionów sztuk drobiu.\nWietnam do tej pory znajdował się na pierwszym miejscu listy państw, w których ptasia grypa okazała się najgroźniejsza dla ludzi. W ostatnich dniach jednak wzrost zachorowań ptaków i ludzi na indonezyjskich wyspach sprawił, że w tym tragicznym rankingu prowadzi właśnie Indonezja. Wirus H5N1 spowodował tam najwięcej zgonów wśród ludzi - 44.\nOd końca 2003 roku - kiedy miała miejsce pierwsza epidemia ptasiej grypy w krajach azjatyckich - na chorobę tę zmarło na całym świecie 138 osób.


Przykazania idealnej imprezy planszówkowej | Kropka na planszy\nPrzykazania idealnej imprezy planszówkowej\nKropka / Wrzesień 11, 2015\nOstatnio uświadomiłam sobie jak miły będzie dla mnie przełom września i października. W Warszawie szykują się w krótkim czasie aż dwa większe wydarzenia: Board Game Heaven w ramach tegorocznego Pixel Heaven (25-27 września) oraz Planszówki na Narodowym (4 października). Sporo się od siebie różnią – Board Game Heaven jest częścią większego festiwalu z płatnym wstępem, Planszówki na Narodowym są natomiast darmowe (choć krótkie) – ale obydwa stanowią szansę na dopadnięcie kilku nieznanych mi wcześniej tytułów i dlatego właśnie z pewną niecierpliwością ich wypatruję. Odliczanie do nich jest też niezłą okazją na zastanowienie się, czego dokładnie oczekuję od wydarzenia planszówkowego. Tutaj zastrzeżenie: sama nigdy żadnego nie organizowałam, więc wszystko co napiszę będzie wynikiem przemyśleń osoby bywającej na tego rodzaju imprezach jako uczestnik (potrafiącej sobie jednak wyobrazić że czasem, pomimo najlepszych chęci, coś nie wyjdzie).\nA więc. Jeśli zostałabym organizatorem planszówkowego wydarzenia – za jakimi przykazaniami starałabym się podążać?\n1. Postaram się znaleźć dużo miejsca\nWiem, wiem. Łatwe to nie jest. Najczęściej spotykane miejscówki planszówkowe to duże hale, sale gimnastyczne i inne tego typu pomieszczenia – to, co akurat jest duże i akurat dostępne (zwłaszcza jeśli planszówki są częścią większej imprezy). Ciężko jest też przewidzieć zainteresowanie: wciąż odczuwam echa szoku jako przeżyłam, gdy okazało się, że do gigantycznego pyrkonowego Games Roomu w godzinach szczytu nie dało się wcisnąć szpilki.\nA co jeśli nie mamy dostępu do dużej sali? Jak pisałam przy okazji Polconu: zaskakująco fajny okazuje się podział przestrzeni do grania w kilku mniejszych pomieszczeniach. Planszówki na Narodowym zresztą stosują taką właśnie zasadę i też fajnie wypada w praktyce. Impreza dokłada bowiem pewien sensowny element: pomieszczenia są podzielone tematycznie. W zeszłym roku można było znaleźć między innymi salę z planszówkami historycznymi, osobno ustawione były te dla dzieci… Bardzo wygodne.\nAbsolutnie wszystko jest natomiast lepsze od największego koszmaru miejscówkowego: wąskich korytarzy. Miejsca mało, osób pragnących przejść akurat przez miejsce, które zajmuje z ledwością wciśnięte krzesło, na którym siedzisz dużo – po prostu nie jestem sobie w stanie wyobrazić dlaczego to rozwiązanie nie zyskało na popularności.\n2. I różnego rozmiaru stoły\nZbyt szczegółowo? Ależ nie! Część planszówek potrzebuje masy miejsca, część nie. Grać zresztą można zarówno w dwie osoby, jak i w gigantycznej grupie. Zaskakująco często ludzie zdają się o tym zapominać.\nNiedostarczenie wystarczającej liczby dużych stołów oznacza, że przedsiębiorczy lud będzie mniejsze stoliki łączył – i prędzej czy później może zacząć ich brakować dla innych. To się jednak zaczyna zdarzać rzadziej. Niedobór małych stołów prowadzi z kolei do sytuacji, w której z lekkim zażenowaniem rozgrywam partyjkę karcianego Dominiona na stole wielkości niejednej kawalerki. Nie chcę niegrzecznie zajmować tego miejsca, no nie chcę. Ale nie mam wyboru. Uwolnijmy kawalerki, dajmy również małe stoliki.\n3. Nie będę dusić ludzi\nAch, nieśmiertelny problem z zaduchem. Wyeliminować się tego w pełni nie da dopóki ludzkość nie zostawi za sobą tych paskudnych funkcji biologicznych wchodząc na wyższy stopień rozwoju. Trzeba więc jakoś sobie radzić. Najlepsze wyjście to oczywiście klimatyzacja – nawet jeśli weźmie się pod uwagę, że część ludzi po pewnym czasie klima wygania na zewnątrz. Ach, gdyby jeszcze Polska była miejscem, w którym klimatyzacja dostępna jest w każdym budynku! Ale tak pięknie jeszcze nie ma.\nJeśli więc nie mamy możliwości automatycznego uratowania naszych gości przed uduszeniem – to do organizatorów powinno należeć pilnowanie odpowiedniej wentylacji sali, znalezienie sposobu na ruszające się okna i tłumaczenie ludziom bezustannie je zamykającym, że świeże powietrze jest niestety potrzebne jeśli siedzisz nad grą kilka godzin.\n4. Głodzenie też nie jest najlepszą rzeczą\nPrzykazanie istotne zwłaszcza w przypadku imprez krótszych. W zupełności zgadzam się z zakazem jedzenia w Games Roomach. Co prawda podczas prywatnych spotkań robię rzecz nie do pomyślenia i stawiam jedzenie i picie obok planszy – jest to jednak trochę inna sytuacja, w której mam znacznie większą kontrolę nad ewentualnymi stratami. Ale podczas imprezy masowej, z grami wypożyczanymi przez mnóstwo losowych ludzi, spośród których wielu nie jest w stanie sprawdzić, czy na pewno zwracają wszystkie elementy? Brr.\nGry planszowe potrafią zająć sporo czasu. A skoro zahaczam już o hobbystyczną imprezę, oznacza to, że z dużym prawdopodobieństwem będę chciała zagrać w kilka rzeczy. Dobrze by było dać uczestnikom możliwość wyskoczenia na chwilę z Games Roomu na posiłek – gdzieś niedaleko. Jeśli muszę wsiąść w tramwaj aby coś zjeść, najpewniej już nie wrócę.\n5. Postaram się aby na miejscu był duży wybór gier\nNajpierw napisałam „duży”. A potem zmieniłam to słowo na „dobry”. Owszem, od wypożyczalni oczekuję oferowania co najmniej kilku tytułów, których nie miałam jeszcze okazji wypróbować – jednak niekoniecznie muszę w niej zobaczyć połowę bazy danych Board Game Geeka. Prawdę mówiąc, w dużej mierze zależy to od charakteru imprezy. Wydarzenia towarzyszące innym potrzebują przede wszystkim zestawu Games Room-owych klasyków. Rewelacyjnym przykładem tej zasady był Games Room tegorocznego Baltikonu. Konwent zdecydowanie nie był nastawiony na osoby grające – Games Room chyba w żadnym momencie się nie zapełnił w 100%, wśród sklepów nie było ani jednego stoiska czysto planszówkowego. Ale wybór gier w wypożyczalni i tak zapewnił całkiem dużo zabawy. Od samodzielnych imprez planszówkowych natomiast oczekuję trochę więcej – kilku rzeczy nieoczywistych, dla pasjonatów.\n6. Obsługa potrafiąca je wytłumaczyć też jest świetną sprawą\nChoćby tylko te klasyki – na szczęście częściej tak właśnie jest niż nie. Całkiem niezły jest pyrkonowy pomysł z listą gier, których tłumaczenia wolontariusze się podejmują. W idealnym świecie Kropki byłoby to uzupełnione jedną czy dwiema osobami gotowymi wyłożyć zasady choćby kilku z bardziej skomplikowanych gier dostępnych w wypożyczalni.\n7. A jak nie obsługa, to chociaż stoiska wystawców tłumaczących własne gry\nTo jest przykazanie będące pretekstem do chwili zachwytu nad tym cudownym zwyczajem. Jak wielokrotnie już pisałam, bardzo lubię poznawać na wydarzeniach planszówkowych nowe tytuły – czasem jednak żaden znajomy lub wolontariusz z obsługi nie przyznaje się do bliższej znajomości z instrukcją do jakiejś gry. I w tym momencie z pomocą przyjść może właśnie stoisko wydawcy. Nie wspominając nawet o tym, że od kilku konwentów kieruję moje kroki prosto do stolików z pokazami i pozwalam sobie coś nowego wytłumaczyć. W ten sposób wszyscy są szczęśliwi: i ja, po zagraniu w coś innego, i wydawca, od którego zapewne kupię tę czy inną rzecz.\n8. Przewidzę zainteresowanie grami hobbystycznymi\nEkhm. Co prawda dobrze wspominam zeszłoroczne Planszówki na Narodowym, rzeczy do roboty było w bród… Ale nie zapomniałam do tej pory, że do jednej sali nie dałam rady wejść. Z tego, co pamiętam, było to pomieszczenie z grami dłuższymi, hobbystycznymi, tymi zdecydowanie zaawansowanymi. Miało być ukoronowaniem spaceru po kolejnych planszówkowych krainach – ale nie wyszło. Sala była bowiem pełna, a przed drzwiami ustawiła się kolejka. No dobrze, kolejeczka, kilka osób. Ale czekanie okazało się odczuwalne i koniec końców z próby wejścia do pomieszczenia zrezygnowałam. Jednodniowa impreza za krótka jest na takie rzeczy.\n9. Będę pilnować elementów gier\nWażenie pudełek z grami, przed i po ich wypożyczeniu. Sama o tym usłyszałam podczas pogadanki z osobą obsługującą Games Room na zeszłorocznym Falkonie – ale ponoć na części planszówkowych imprez już ten system działa. Gorąco mu kibicuję, gdyż niewiele jest bardziej irytujących rzeczy niż stracenie pół godziny na inwentaryzację kolejnych egzemplarzy danego tytułu tylko po to, żeby przekonać się, że żaden z nich nie jest w pełni grywalny. Zdarza się to częściej niż bym chciała.\n10. I żadna z nich nie zniknie przed jego końcem\nRozumiem, że przy określonej godzinie zakończenia imprezy można odmówić wypożyczenia jakiejś gry jeszcze przed nadejściem tej godziny – gdyż po prostu nie ma już czasu na rozłożenie elementów, bez grania nawet. Ale zwijanie się wcześniej? Ugh. Na jednej z minionych edycji Avangardy chciałam jeszcze przed zakończeniem konwentu pograć ze znajomym w jedną czy dwie rzeczy – była godzina 12. Były to rzeczy o przewidywanej długości rzędu jednej godziny, a do oficjalnego końca konwentu jeszcze trochę czasu było. Teoretycznie idealna sytuacja, co nie?\nTylko że nie. Trzy raz pod rząd wypożyczano nam grę, po czym przychodzono do stolika i proszono o zwrot, gdyż ludzie z miejsca, z którego została wypożyczona już się zbierają do domu. Pech miał w tym swój udział, ale nie zmienia to faktu, że za udział w konwencie zapłaciłam – atrakcje powinny więc być oferowane przez cały czas jego trwania. Na mojej idealnej imprezie planszówkowej do takiej sytuacji by nie doszło. (Dlatego zapewne idealna impreza planszówkowa jest jedynie wytworem mojej wyobraźni.)\nP.S. Nie, nie porzuciłam głośno zapowiedzianego cyklu po zaledwie jednym wpisie. Aby jednak uniknąć zalania bloga tylko i wyłącznie przemyśleniami na temat ulubionych gier – na cykl będą przeznaczone notki wtorkowe. A więc do wtorku!\nWrzesień 11, 2015 in Różności.\n← Gry na jesienne wieczory: Arkham Horror\nGry na jesienne wieczory: Lords of Waterdeep →


Krynice: Ruszyły zapisy na Gminne Święto Sportu - Kronika Tygodnia\nKrynice: Ruszyły zapisy na Gminne Święto Sportu\nSześć konkurencji drużynowych i cztery indywidualne zostaną rozegrane podczas tegorocznego Gminnego Święta Sportu w Krynicach. Zawody odbędą się w pierwszą niedzielę czerwca (3 czerwca), a zapisy chętnych już się rozpoczęły.\nGminny Ośrodek Kultury zachęca do nadsyłania zgłoszeń zawodniczek i zawodników, którzy chcą się zmierzyć w turniejach piłki nożnej, siatkówki i przeciągania liny dla dziewcząt, chłopców, kobiet i mężczyzn. Mecze piłkarskie będą rozgrywane między drużynami 5-osobowymi, a w siatkówkę zagrają zespoły złożone z co najmniej 3 zawodników. Wśród konkurencji indywidualnych będą biegi w workach i biegi przełajowe, skok w dal z miejsca i rzut lotką do tarczy.\nZgłoszenia są przyjmowane do 25 maja, a szczegółowe informacje można uzyskać osobiście w GOK w Krynicach albo telefonicznie pod numerami: 84 663 01 07 i 785 927 714. Więcej szczegółów na profilu Fb Gminnego Ośrodka Kultury w Krynicach.


Nitkowe zapiski: choinka 2019.4\nDzisiaj szybciutko, króciutko.\nJako, że ostatni dzień miesiąca to wiadomo, gonimy z wyzwaniami.\nW kwietniu miałam plany na inny hafcik świąteczny ale szykowanie kartek wielkanocnych i braki w mulinach zmusiły mnie do zmiany. I padło na tego brykającego Mikołaja.\nSam haft, klasyk u mnie (muszę zacząć to zmieniać i wykańczać prace) docelowo będzie częścią większej całości więc jeszcze nie uprany i uprasowany stoi sobie w rulonie co by zagniotkami nie straszyć bo ja miętole w łapkach małe hafty.\nkanwa Aida biała 18\nmulina Ariadna i DMC metalizowana\nWłaśnie się zorientowałam, że Mikołaj szaleje na łyżwach a ja mu zapomniałam lodu wyszyć :D\nMikołaj oczywiście na zabawę do Xgalaktycznej Kasi wędruje, na ostatnią chwilę.\nKasiu przepraszam że jak zwykle ja na tyłach. Muszę nad tym timingiem popracować bo coś czuję, że w ostatnich godzinach masa dziewczyn podpina prace a Kasia ma chyba roboty po kapelusz i bez tego.\nUdanego majowego odpoczynku Wam życzę :*\nDziękuję za komentarze i obecność pomimo mojej mniejszej aktywności.\nDo następnego posta kochani❤\nAutor: Ana o 20:36\n... z minionej epoki 30 kwietnia 2019 20:56\nCzarna dama 30 kwietnia 2019 21:17\nAle fajnego gwiazdorka znalazłaś, ciekawe jak go zagospodarujesz :)\nelakochan 30 kwietnia 2019 22:30\nŚwietny hafcik, a z tą ostatnią chwilą nie tylko Ty tak masz, właśnie dopiero co się podpiełam :)\nDoriss 30 kwietnia 2019 22:50\nFajny ten rozbrykany mikołajek.\nCarpediem 30 kwietnia 2019 23:46\nŚwietny Mikołaj :) I ja ciągle pracuję nad tym timeingiem, ale i tak zawsze na ostatnią chwilę wychodzi :D Ważne jednak, że wychodzi :)) Pozdrawiam :)\nAgnieszka R 1 maja 2019 03:09\nBiała kanwa jak tafla lodu, Mikołaj sobie poradzi ;)\nTą 'częścią większej całości' mnie zaintrygowałaś. Ciekawa jestem gdzie docelowo 'wyląduje' :)\nCo do ostatniej chwili - lepiej podpiąć się późno niż wcale...jak w moim przypadku :( Moja wena gdzieś w sylwestra ostro zabalowała, do tego stopnia, że wróciła dopiero po 3 m-cach. Cieszę, że już jest, choć przez nią mam teraz pełne ręce roboty :) Ech....mnie to nie dogodzi :P\nxgalaktyka 1 maja 2019 07:30\nAniu...akurat mną to Ty się nie przejmuj, bo dla mnie umieszczanie Waszych prac w galerii to ogromna przyjemność.\nUwielbiam Wasze hafty i jestem pewna,że Twój słodki mikołajek będzie na pewno pięknie zagospodarowany.\nps.Mam nadzieję,że pokażesz go wtedy na blogu:)\nMałgosia X 1 maja 2019 10:48\nBardzo sympatyczny Mikołaj, Aniu, a jak nonszalancko wywija sobie prezentem. Super!\nKasiaS 1 maja 2019 13:35\nŚwietny Mikołaj :-) Widać, że zima, śnieg i lód to jego żywioł :-)\neda-1 1 maja 2019 20:00\nPiękny hafcik - Mikołaj przystojniacha:) Pozdrawiam:)\naga-craft 1 maja 2019 23:06\nUroczy jest, wesołek :)\nUla K. 2 maja 2019 02:49\nA jak zagospodarujesz swojego Mikołajka? Fajny wzór znalazłaś :) co do lodu to zależy jak go zagospodarujesz, ja zrobiłabym mu lód półkrzyżykami :) Dziękuję za Twój komentarz na moim blogu :) Dziękuję za odwagę :)\nLucyna 2 maja 2019 17:57\nSzczyptamagiii u Anny 5 maja 2019 11:29\nAniu fany hafcik wyszukałaś , mikołajek-łyżwiarz świetny :}\nCzekam na prace z nim w roli głównej .\nPozdrawiam ciepło :D Ania.\nraeszka 7 maja 2019 19:14\nSuper Mikołaja wyhaftowałaś :).\nBo Wielkanoc coraz bliżej


Węgry znoszą ograniczenia na zużycie gazu - Gaz\nWęgry znoszą ograniczenia na zużycie gazu\nWęgry zniosły w czwartek po tygodniu wszystkie ograniczenia nałożone na wielkich odbiorców gazu, czyli zakłady przemysłowe - ogłosił minister ds. energii Csaba Molnar. Ma to związek ze wzrostem temperatur.\nNa konferencji prasowej Molnar poinformował, że ograniczenia zniesiono o godz. 10.00.\nW odpowiedzi na rosyjsko-ukraiński konflikt gazowy 7 stycznia Węgry zezwoliły wielkim odbiorcom surowca na zużywanie go maksymalnie przez cztery godziny dziennie. Następnego dnia próg ustalono na 2,5 tys. metrów sześciennych gazu na godzinę.\nW tym czasie były temperatury minusowe. Wraz z ociepleniem zużycie gazu spadło do 58 mln metrów sześciennych dziennie wobec ponad 60 milionów poprzednio - podała spółka przesyłu gazu FGSZ. Ta tendencja ma się utrzymać w najbliższych dniach.


technika idzie do przodu, a ja się chyba starzeję… | wendigo blog\n← takie małe akcenty, które kocham w tym życiu…\nkolejna genialna ustawa →\ntechnika idzie do przodu, a ja się chyba starzeję…\nPosted on czwartek, 11 grudnia 2008, 2:58:50 - by wendigo\nChyba się starzeję ;) co raz mniej podobają mi się nowości… Po formacie (i wymianie pamięci RAM, tak! mam teraz 1GB + to co miałem) postanowiłem jednak przyzwyczaić się do wyglądu XPekowskiego (trza iść z duchem czasu, pewnie Visty i te inne przyszłe nie będą miały mojego ulubionego wyglądu W98 – czyli wyglądu prawdziwie komputerowego ;) ). Teraz wszystko jest takie opływowe, zaokrąglone, wypukłe, błyszczące, że aż rzyg, no ale co zrobić. Baa, ściągnąłem sobie nawet skórkę do Maxthona (to też jak zobaczyłem nową wersję Maxthona to gorzej mi się zrobiło ;) no ale udało się to przyzwoicie dostosować), skórka jest czarna (stylizowana na Aresa – ten program do ściągania), więc ładna, ale coś czuję, że też się nie odnajdę i wrócę do standardu za jakiś czas. Chociaż nie powiem, design Aresa właśnie i Windows Media Playera 11 jest całkiem ładny (no ale WMP 11 nawet nie ściągam, ostatnio mi procesor zżerał, to teraz nie ryzykuję, i wcale nie używam, bo SubEdit jest do wszystkiego dobry, a wszak w słuchaniu muzyki chodzi o słuchanie muzyki a nie oglądanie odtwarzacza). A Ares to jest już nawet przeglądarką internetową, no to akurat mi nie przeszkadza, niech jest na zdrowie ;) lubię go. Photoshopa CS2 znaleźć dziś to niemal cud. Już CS 3 i 4 są, a ja wciąż uważam, że dwójka ma opcji nawet w nadmiarze… Jeszcze żeby mi tak wtyczka do Power Project działała tak jak chcę, to może bym się jakoś z tym wszystkim pogodził ;) (także z tym, że teraz mam do wyboru albo wyświetlanie kontaktów na gg po kolei jak leci, albo grupa pod grupą… oczywiście nie wiem już co gorsze i co za debil uważa, że grupy kontaktów w formie drzewka są lepsze, chyba ktoś kto ma 15 kontaktów i 2 grupy, bo na pewno nie ktoś kto ma np. 50 kontaktów i 8 grup…).\nNiby wszystko pięknie ale… mam wrażenie, że gdzieś po woli zatraca się funkcjonalność na rzeczy wyglądu, a ja i tak byłem i jestem zwolennikiem prostoty (bo jak mam pośród tych wszystkich przepięknych, ale mało intuicyjnych przycisków szukać tego o co mi chodzi, no to sorry…). Bo to w sumie się rozchodzi o funkcjonalność, intuicyjność… tak szczerze, to z przeglądarek IE do najnowszej wersji był pod tym względem najlepszy (w najnowszej wciąż nie najgorzej wygląda), na drugim miejscu jest oczywiście Maxthon (toteż go używam) choć co wersja to gorzej. Firefox… da się tego używać (pomijając inne rzeczy, no ale mówimy o wyglądzie), ale już Opera ta czarna, no to ja się gubię. Google Chrome… szybka jest i ma parę fajnych funkcji ale ten wygląd (no ale może też się da zrobić to co w najnowszym Maxthonie, nie grzebałem w ustawieniach). Ja nie wiem, może to się komuś podoba, ale ja chcę mieć domek, strzałkę w prawo, strzałkę w lewo, czerwone kółko z krzyżem oraz zielone strzałeczki, bo wtedy wiem do czego służą te przyciski, a nie jakieś kółka, kwadraty czy cholera wie co tam jeszcze bo nim się skapnę, że to służy do odświeżania, a tamto to jest „wstecz” a jeszcze coś innego do wywołania strony startowej, to mnie prędzej chuj strzeli. Na prawdę.\nJakby się wszyscy uparli na zmiany, Interia na poczcie też parę kosmetycznych zmian wprowadziła. Ok – wiadomości w html-u otwierają się od razu – to jest w porządku, ale że mi nadawcy nie pokazuje całego (w widoku skrzynki) tylko tyle ile się w linii mieści, to mi się nie podoba, jakby nie mogli przenieść reszty do drugiej linii albo rozszerzyć tego okna. Foldery alfabetycznie są w porządku, niemożność zakładania podfolderów też mi nie przeszkadza, ale żeby te istniejące wcześniej podfoldery nie znikły… bo mam wrażenie, że jeden mi zniknął i lepiej żebym sobie nie przypominał co tam było. Bo jak sobie przypomnę, że miałem tam np. namiary na ludzi z Allegro, od których kupiłem coś, co jeszcze ma gwarancję, to Interia będzie biedna ;) Tak to już jest, 2 rzeczy na plus to 3 spieprzą.\nPrzynajmniej MiniOffice się rozbudował, a wciąż wygląda normalnie – to warte pochwalenia.\nEch, nie lubię pisać o takich przyziemnych sprawach ale czasem trzeba.\nJedyne co jest ładne, to moja nowa tapeta :D\nTen wpis został opublikowany w kategorii Bez kategorii i oznaczony tagami komputerowo. Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.


Wycena 4MASS SA (4MS) - BiznesRadar.pl\nWycena 4MS (4MASS)\n4MASS SPÓŁKA AKCYJNA\n223 395 564\n91 413 465\n4Mass S.A. jest spółką działającą w branży kosmetycznej w segmencie produkcji i dystrybucji produktów z kategorii make-up. Posiada swoje marki jak... 4Mass S.A. jest spółką działającą w branży kosmetycznej w segmencie produkcji i dystrybucji produktów z kategorii make-up. Posiada swoje marki jak również kreuje i produkuje marki dla innych podmiotów handlowych. Firma jest również importerem produktów wykorzystywanych w branży kosmetycznej z Niemiec, Francji, Chin, Korei, Wietnamu. 4Mass działa zarówno na rynku masowym (rynek drogeryjny, hipermarketowy, dyskontowy), salonów kosmetycznych oraz marketingu wielopoziomowego, inaczej zwanego MLM (ang. multi-level marketing) lub marketingiem sieciowym. Firma jest właścicielem dwóch marek kosmetycznych, PALU dedykowanej rynkowi kosmetyki profesjonalnej oraz CLARESA dostępnej w kanale drogeryjnym oraz MLM. Od kwietnia firma uruchamia specjalny, pierwszy w Polsce, program obsługi salonów kosmetycznych oparty na własnym, zaawansowanym oprogramowaniu informatycznym. 4Mass posiada własną produkcję oraz sklep wysyłkowy zlokalizowany na powierzchni ponad 2000 m2. Firma zatrudnia ponad 50 pracowników.\nul. Zygmunta Vogla 2A, 02-963, Warszawa, POLSKA\n+48 (22) 400 49 20


Francuski rząd chce znieść podatek dochodowy. Tuż przed wyborami | Informacje\n20 MAJA 2014, 19:49\nFrancuski rząd chce znieść podatek dochodowy. Tuż przed wyborami\nTydzień przed wyborami do Parlamentu Europejskiego socjalistyczny rząd Francji zapowiedział zniesienie podatku od dochodu dla 3 mln obywateli. Obietnica wzbudziła nieufność opozycji, opinii publicznej i komentatorów.\n- W 2010 roku 17 milionów Francuzów płaciło podatek od dochodu, trzy lata później aż 20 milionów. To stanowczo za dużo - powiedział premier Manuel Valls w ubiegłym tygodniu. - Między 2010 a 2012 rokiem prawica podwyższyła podatki o 30 mld euro, lewica przez ostatnie dwa lata o tyle samo - dodał. Zdaniem szefa rządu, nadmierne podatki zabijają konkurencyjność francuskiej gospodarki.\nFrancja "nie ma absolutnie zamiaru zawiesić dostaw" Mistrali do Rosji\nMimo kryzysu na Ukrainie oraz nacisków Waszyngtonu Francja sprzeda Rosji okręty... zobacz więcej »\nZ zapowiedzi rządu wynika, że zniesieniem podatku od dochodu zostanie objętych 1,8 mln gospodarstw domowych o najniższych dochodach (ok. 3 mln osób). To zdecydowanie więcej niż zapowiadane jeszcze tydzień wcześniej 650 tys. - Po konsultacji z prezydentem oraz ministrem ds. budżetu, doszliśmy do wniosku, że należy podjąć większy wysiłek w kierunku obywateli, by pokazać, że rząd dotrzymuje swoich zobowiązań - tłumaczył premier w piątek w telewizji Europe 1.\nW przyszłym roku podatku zatem nie zapłacą osoby o zarobkach na poziomie krajowej płacy minimalnej, czyli nieprzekraczających 14 tys. euro rocznie dla osoby samotnej, 28 tys. dla rodziny dwuosobowej czy 38 tys. dla rodziny z trojgiem dzieci. Ponadto, rząd zamierza obniżyć podatki emerytom. Tym samym, w przypadku emerytur do 1200 euro miesięcznie podatek dochodowy spadnie z 1000 do ok. 300 euro na rok. Nowe ulgi podatkowe będą kosztować skarb państwa ok. miliard euro rocznie. Kwota ta ma zostać sfinansowana dzięki bardziej skutecznej walce z oszustwami podatkowymi.\nUnia energetyczna to wspólne zakupy gazu i wzmocnienie infrastruktury przesyłowe... zobacz więcej »\nZłożone na kilka dni przed wyborami do europarlamentu (we Francji głosowanie odbywa się w niedzielę, podobnie jak w Polsce) rządowe zapowiedzi spotkały się z nieufnością opinii publicznej. Według niedzielnego sondażu Ifop, jedyne 40 proc. Francuzów wierzy, że rząd dotrzyma słowa.\nObietnice rządu nie pozostawiają wątpliwości w szeregach opozycji, która oskarża socjalistów o kupowanie głosów wyborców. - Na tego typu zapowiedzi, praktycznie w przeddzień wyborów, nikt się już nie nabiera. Nie można Francuzom obiecywać: obniżymy podatki w zamian za to, że na nas zagłosujecie. To już nie działa - powiedział Francois Philippot, wiceprzewodniczący skrajnie prawicowego Frontu Narodowego. - Te obietnice to tylko wytrych rządu, który od wyborów lokalnych (w marcu - red.) czuje, że jest niepopularny i robi wszystko, by uniknąć kolejnej wyborczej porażki - dodał przewodniczący centroprawicowej UMP Jean-Francois Cope.\nW 2010 roku 17 milionów Francuzów płaciło podatek od dochodu, trzy lata później aż 20 milionów. To stanowczo za dużo\n- Jeśli po wyborach rząd zmienia premiera i większość ministrów, wyznacza nowy kierunek działań i zapowiada do tego obniżkę podatków na kilka dni przed kolejnym wyrokiem w urnach, jest to niewątpliwie wyborcza kalkulacja - ocenił Francois d'Orcival, komentator polityczny tygodnika "Valeurs Actuelles".\nChoć obietnica wpisuje się w zapowiadaną przez rząd politykę zmniejszenia obciążeń podatkowych, komentatorzy nie zostawiają na niej suchej nitki, wskazując na jej wyborczy kontekst. - Ulgi podatkowe zostałyby tak czy siak wprowadzone w życie, ale należy zarzucić rządowi moment, w którym zapowiedzi dokonał - uznał Thomas Guenole. - Nie jest to zresztą pierwszy taki przypadek. Były socjalistyczny premier Lionel Jospin obiecywał przed wyborami prezydenckimi w 2002 r. nowy dodatek dla bezrobotnych.\nWedług poniedziałkowego sondażu BVA, na tydzień przed wyborami do europarlamentu to Front Narodowy cieszy się największym poparciem wyborców (23 proc.). Dalej plasuje się centroprawicowa opozycyjna UMP (21 proc.). Rządzący socjaliści z trzecim miejscem mogliby liczyć jedynie na 17 proc. głosów.


2014-12-22T08:12:00+01:00 eOstroleka.pl https://www.eostroleka.pl//luba/main/images/logo.jpg\nOstrołęka, 22 grudnia 2014, 08:12\nWczoraj rozpoczęła się kalendarzowa zima a według synoptyków w ciągu kilku najbliższych dni powinien pojawić się jej nieodzowny element – śnieg. Czy mamy szansę na białe Boże Narodzenie? Zobacz prognozę pogody dla Ostrołęki i okolic.\nWedług prognoz synoptyków do piątku na śnieg nie mamy szans. Będzie ciepło, wietrznie i deszczowo. Temperatura za dnia oscylowała będzie w okolicach 5 -7 stopni Celsjusza a w nocy spadnie do 0 do 1 stopnia.\nDopiero w drugi dzień świąt nastąpi nieznaczne ochłodzenia. Temperatura spadnie do około -1 stopnia i pojawią się niewielkie opady śniegu i deszczu ze śniegiem. Najbliższy weekend znowu przyniesie ocieplenie i ponowne opady deszczu. Do końca roku śniegu już raczej nie zaznamy.\nWięcej o: Ostrołęka, prognoza pogody Ostrołęka, prognoza pogody Boże Narodzenie Ostrołęka\nPierwszy śnieg w Ostrołęce w 2014 roku [ZDJĘCIA]


» LATAWIEC KITE DUOTONE DICE 2022 rozm. 10 CORAL RED\nLATAWIEC KITE DUOTONE DICE 2022 rozm. 10 CORAL RED\nZyskujesz 7 450 pkt [?] Punkty programu lojalnościowego Kupując produkty objęte programem lojalnościowym, zbierasz punkty, które następnie możesz wymienić na inne produkty dostępne w sklepie lub otrzymać stały rabat. Opcja dostępna tylko dla klientów zarejestrowanych.\nDice to wysokowydajny latawiec o wszechstronności wpisanej w jego DNA; celem było stworzenie latawca,\nktóry rywalizuje na najwyższym poziomie w wielu dyscyplinach. Lasse Walker używa go z niszczycielskim\nefektem podczas imprez BIG AIR na całym świecie, podczas gdy Tom Court prezentuje swoje umiejętności w\nparku i wykonuje najnowsze triki freestyle.Kluczem do tej wszechstronności są niesamowite talenty projektanta\nRalfa Grösela. Oferując zoptymalizowaną wagę, charakterystyka latania jest niesamowicie responsywna, dzięki\nczemu latawiec czuje się żywy w twoich rękach. Te cechy sprawiają, że latawiec nadaje się do latania na dużych\nwysokościach, gdzie potrzebujesz, aby był szybki przy loopach i płynnie przechodził do lądowania.Latawiec zapewnia\nrównież sporą ilość luzu na linkach podczas przy skokach unhooked tricks.\nWiele marek stara się mieć w ofercie wszechstronny latawiec, ale Dice idzie znacznie dalej; celem było stworzenie\nwszechstronnego latawca dla zaawansowanych jeźdźców, który mógłby stanąć na najwyższym stopniu podium w każdej dyscyplinie.


Strona główna Laptopy i notebooki ASUS ZenBook Pro Duo UX581\n11 999,00 PLN 9 999,00 PLN\nZenBook Pro Duo jest napędzany sześciordzeniowym procesorem Intel® Core™ i7, najnowszą kartą graficzną NVIDIA® GeForce RTX™ 2060 klasy gamingowej oraz superszybkim dyskiem. Ultrawydajne połączenie komponentów gwarantuje, że ZenBook Pro Duo błyskawicznie poradzi sobie z zastosowaniami na profesjonalnym poziomie, takimi jak wielopoziomowa obróbka zdjęć lub filmów, czy też renderowanie treści 3D.\nEkran NanoEdge 4K OLED HDR w laptopie ZenBook Pro Duo jest naprawdę niesamowity i wyróżnia się niemal bezramkową konstrukcją. Doskonały wyświetlacz dotykowy typu OLED zapewnia niewiarygodnie żywe kolory i bardzo głębokie czernie, oferując paletę kolorów klasy kinowej ze 100% pokryciem przestrzeni barwnej DCI-P3. Czyni to z niego niesamowicie wszechstronny panel do pracy i rozrywki. Bardzo smukłe ramki zwiększają stosunek ekranu do obudowy do niemalże bezramkowego poziomu 89%, zapewniając Ci większą powierzchnię ekranową i mniej elementów rozpraszających wzrok!\nW celu wyświetlania tak żywych i realistycznych kolorów, jak tylko jest to możliwe, laptop ZenBook Pro Duo obsługuje wyjątkowo szeroką paletę kolorów pokrywającą przestrzeń barwną DCI-P3 w 100% . Przestrzeń barwna DCI-P3 – powszechnie wykorzystywana w branży filmowej – jest coraz częściej preferowanym wyborem profesjonalnych twórców treści ze względu na zwiększony zakres kolorów możliwych do wyświetlenia.\nZastosowanie takiej palety sprawia, że zdjęcia oglądane na ekranie laptopa ZenBook Pro Duo wyglądają naprawdę oszałamiająco.\nTransferu danych przez Thunderbolt™ 3\n2.30 ~ 2.40 cm\nKlawiatura, ScreenPad™ Plus (14" 3840 x 1100(4K)


Ancelotti następcą Guardioli\nCarlo Ancelotti porozumiał się z Bayernem Monachium.\nJak dowiedział się "The Guardian", Włoch zastąpi Pepa Guardiolę po zakończeniu aktualnego sezonu. Bayern planuje oficjalnie potwierdzić decyzję na przestrzeni najbliższych kilku dni.\nWładze mistrza Niemiec już od jakiegoś czasu wiedziały, że Hiszpan nie chce przedłużyć swojego kontaktu i dlatego szybko zwrócono się do byłego szkoleniowca Realu Madryt. Ancelotti od czasu zwolnienia z "Królewskich" przebywał na urlopie, odpoczywając przed kolejnym wyzwaniem w karierze.\nPrzez ostatnie trzy dni przedstawiciele 56-latka omawiali z Bayernem szczegóły trzyletniej umowy i wszystko wskazuje na to, że zostanie ona zawarta. W niedzielę ma natomiast dojść do podania oficjalnego komunikatu w sprawie Guardioli.\n"Bawarczycy" liczą że wiadomość o zatrudnieniu Ancelottiego, trzykrotnego triumfatora Ligi Mistrzów, nieco złagodzi stratę Hiszpana, który w obu sezonach spędzonych w Monachium wygrał rozgrywki ligowe, a w aktualnym jest na dobrej drodze, by to osiągnięcie powtórzyć.\nMistrzowie Niemiec odczuwają poza tym pewność, że odejście Guardioli nie będzie miało wpływu na piłkarzy, czego dowodem jest przedłużenie kontraktów przez czterech kluczowych zawodników.\nTym samym powtarza się scenariusz sprzed kilku lat, kiedy informacja o zastąpieniu przez Guardiolę Juppa Heynckesa również pojawiła się w styczniu. W owym sezonie Bayern sięgnął po Ligę Mistrzów, triumf w Bundeslidze oraz krajowy puchar.\nDecyzja Hiszpana i wiadomości o zatrudnieniu Ancelottiego oznaczają, że były trener Barcelony prawdopodobnie zwiąże się z Manchesterem United lub City.\nTAGI: Carlo Ancelotti Bayern Monachium Pep Guardiola Włochy Niemcy Trenerzy\nAnglia, Hiszpania, Niemcy... Robben może zaliczyć czwartą topową ligę


Pulpeciki w sosie własnym - przepis - Mojegotowanie.pl\n(średnia 4.5 z 162 głosów)\nmięso wieprzowe np chuda łopatka 1 kg\nziele angielskie 4-6 ziaren\nlistek laurowy 2-3 szt\nmąka krupczatka do obtaczania\nMięso mielimy przez maszynkę, dodajemy do niego jajko, kaszę manną, sól, pieprz i dokładnie wyrabiamy. Formujemy pulpeciki, obtaczamy w mące krupczatce i obsmażamy na oleju. Obsmażone pulpeciku układamy w garnku dodajemy marchewke pokrojona w kostę, pietruszkę, listki, ziele angielskie. Gotujemy około 30 minut. Mąkę rozprowadzamy w małej ilości wody, wlewamy do pulpetów, zaprawiamy mąką. Doprawiamy do smaku solą i pieprzem.\nPyszne i szybkie danie na obiad. Można je podać z makaronem lub młodymi ziemniaczkami.\nRozpływa się w ustach!!\nPieczeń Basi w sosie własnym\nDANIE TO JEST PYSZNE I LEKKIE. ŚWIETNIE NADAJE SIE NA LEKKI OBIAD.


Promocja walentynkowa od Polskich Linii Lotniczych LOT! | Dubaj polski przewodnik, Safari - Podróże z Hubertem - promocje lotnicze i wakacje w Dubaju!\nPromocja walentynkowa od Polskich Linii Lotniczych LOT!\nZ okazji walentynek LOT przygotował dla swoich klientów specjalną ofertę promocyjną. Możemy otrzymać aż do 20% zniżki na bilety Polskich Linii Lotniczych, dzięki użyciu specjalnego kodu promocyjnego. Jak zdobyć kod promocyjny i jakie są warunki promocji?\nFot: Dreamliner LOTu\nPolskie Linie Lotnicze LOT miło zaskoczyły podróżnych swoją promocją walentynkową. Ze specjalnym kodem promocyjnym możemy uzyskać aż do 20% procent zniżki na bilety.\nKOD ZNIŻKOWY ➡➡ LOVE20\nJest to idealna promocja dla par, które szukają kierunku swojej romantycznej podróży. Promocja na bilety obowiązuje podróże po Polsce, Ameryce Północnej, Azji i Bliskim Wschodzie. Poniżej zamieszczamy warunki skorzystania z kodu promocyjnego z oficjalnej strony LOTu:\nPodstawę naliczenia zniżki od taryfy publikowanej na stronie www.lot.com stanowi kod rabatowy: LOVE20 dla lotów o numerach LO 1-3999.\nZniżka naliczana jest przy min. 2 osobach dorosłych na rezerwacji.\nKod rabatowy ważny jest do 14.02.2022.\nKod rabatowy dotyczy podróży w terminie od 1.03.2022 do 31.05.2022, z wyłączeniem okresu od 14.04.2022 do 20.04.2022 oraz od 29.04.2022 do 04.05.2022.\nZniżka dotyczy podróży w jedną oraz obie strony w LOT Economy Class.\nTagi LOT Lotnisko Chopina Polskie Linie Lotnicze Warszawa


POLITYKA - ŚWIAT 23.02.2012 10:50 10 komentarzy\nKto stanowi prawo ten ma władzę. Zaś do utrzymania władzy niezbędne są odpowiednio dobrane i wyszkolone kadry.\nAPARAT ZNIEWOLENIA I DEPRAWACJI PAŃSTWA POLSKIEGO cz. 22\nStruktura systemu zniewolenia.\nAby kontynuować dalszą prezentację kadr sądowego systemu zniewolenia Polski muszę omówić problem dokonanej przez okupanta nowego przeorganizowania "wymiaru sprawiedliwości", który miał stać się w jego dalekosiężnych planach fundamentem systemu permanentnej kontroli społeczeństwa polskiego.\nJak każdemu wiadomo ustrój państwa stanowi prawo, zaś o trwałości takiego sytemu prawnego stanowiącego podstawę ustroju państwa decydują kadry, czyli funkcjonariusze powołani w celu realizacji założeń ustrojowych państwa.\nA więc aby funkcjonował ustrój musi być odpowiednie dla tego ustroju prawo oraz, co niezmiernie istotne, właściwe kadry stojące na straży prawa. Ustrój zaś zabezpieczając swoją trwałość musi również zagwarantować sobie ciągłość kadrową dla jego funkcjonowania.\nPodstawy ustroju prawnego PRL-u zostały wprowadzone przemocą zaraz po zakończeniu II W.Ś. Proces zaś doboru kadr i właściwego kształcenia ich był procesem długotrwałym i ciągnął się przez cały okres istnienia PRL-u. Jednakże pomimo to, fundamentem kadrowym systemu byli ci funkcjonariusze, którzy zostali po odpowiedniej selekcji sprawdzeni w pierwszym okresie lat 1944-1956, a więc w okresie jawnego łamania praworządności i bezwzględnych represji dokonywanych w celu trwałego zainstalowania władz okupacyjnych na terytorium Polski Zachodniej.\nW celu osiągnięcia swoich założeń wobec Polski okupanci dostosowali wymiar sprawiedliwości do swoich potrzeb. Aby więc wymiar sprawiedliwości stał się jednym z elementów systemu represji i wprowadzenia trwałego zniewolenia "wyzwolonej" Polski, konieczne było dokonanie takiego przeorganizowanie i dobór kadr aparatu sądowego, aby stał się on jednym z elementów machiny represji. Najprościej było władzom okupacyjnym wykonać to za pomocą powołania zupełnie nowego i niezależnego od istniejącego już wymiaru sprawiedliwości i jego starych przedwojennych kadr. Takim nowym systemem organizacyjnym powołanym w ramach wymiaru sprawiedliwości miało być sądownictwo wojskowe. Organizację tego sądownictwa oparto na powieleniu wzorca sądownictwa cywilnego, ale jednocześnie upraszczając go. Chodziło o to, aby poszczególne ogniwa tak zorganizowanego wojskowego "wymiaru sprawiedliwości" stały się gęstą siecią mającą na celu uniemożliwienie wydostanie się ofiary z matni sądowego bezprawia. Ta koncepcja różniła się w sposób zasadniczy od koncepcji organizacji normalnego wymiaru sprawiedliwości, która opiera się na idei zapobierzeniu pomyłek sądowych i wzt. karaniu osób niewinnych.\nSystem sądownictwa wojskowego Polski "ludowej" i powstały na jego fundamencie system sądownictwa cywilnego w PRL-u opierał się na takim założeniu, żeby osoba niewygodna, lub wroga, dla ustroju państwa totalitarnego mogła zostać sprawnie i bez problemowo ukarana przy zachowaniu- oczywiście- pozorów prawideł państwa praworządnego.\nJak więc z powyższego widać istotne było to czego władze okupacyjne dokonały na samym początku wprowadzania nowych porządków prawnych na zajętej przez Armię Czerwoną terytorium Polski Zachodniej. Otóż aby utrwalić stan zniewolenia Polski i jednocześnie zabezpieczyć ciągłość prawną władz okupacyjnych (lub kolonialnych jak kto woli) wyodrębniono w sądownictwie wojskowym następujące szczeble organizacyjne:\n1. Wojskowe Sądy Rejonowe,\n2. Najwyższy Sąd Wojskowy,\n3. Departament Służby Sprawiedliwości,\n4. Zarząd Sądownictwa Wojskowego,\nW/w szczeble działały w ramach Ministerstwa Obrony Narodowej, a więc podlegość służbowa była podległością opartą na regulaminach służby wojskowej, a funkcjonariusze wojskowego "wymiaru sprawiedliwości" byli zawodowymi żołnierzami LWP lub zawodowymi żołnierzami Armii Czerwonej oddelegowanymi do pełnienia służby w formacjach LWP.\nPoza w/w strukturą organizacyjną w sytemie bezpośrednich sądowych represji działał na najwyższym szczeblu Ministerstwa Sprawiedliwości powołany specjalny zespół tajny- nieformalnie funkcjonująca tzw. Sekcja Tajna działająca w strukturze Ministerstwa Sprawiedliwości, w której pracach uczestniczyli min. najbardziej zaufani funkcjonariusze kierownictwa MS.\nNajwyższy Sąd Wojskowy będąc II Instancją WSR-ów został powołany Rozkazem Organizacyjnym nr.15 z dnia 2.09.1944 roku Naczelnego Dowódcy LWP. Rozkaz ten został włączony jako Aneks do Dekretu PKWN z dnia 29.09.1944 roku, który zobowiązywał najwyższe dowódctwo wojskowe do rozpoczęcia prac przez NSW już w dniu ogłoszenia Dekretu drukiem. Skład NSW jako II Instancji orzekającej miało stanowić 8, najbardziej zaufanych i sprawdzonych wcześniej w sądowym systemie wojskowego aparatu represji, sędziów. Rola ich miała polegać na zatwierdzaniu wyroków niższej instancji, nadając im glejt praworządności. Jednocześnie sędziowie NSW pełnili rolę nadrzędną nad sędziami WSR-ów, co sprowadzało się do tego, że wywierali naciski, doradzali oraz kontrolowali pracę sędziów niższego szczebla. Jak z powyższego widać postawa jaka była wymagana od sędziów NSW przez ustawodawcę polegała na bierności przy zatwierdzaniu wyroków niższego sądów wojskowych rzędu oraz aktywności podczas kontorli i doradzania sędziom orzekającym w WSR-ach.\nPrezesami NSW do 1962 roku byli:\n1. 22.07.44-22.11.45 Aleksander Tarnowski,\n2. 22.11.45-18.03.47 płk Aleksander Michniewicz,\n3. 18.03.47-02.11.47 płk Władysław Garnowski,\n4. 02.11.47-15.05.55 ppłk Wilhelm Świątkowski (Wilhelm Swiatkowski),\n5. 15.05.55-21.05.62 Jan Miłek.\nPo 1962 roku gdy NSW został wcielony w struktury MS jako Izba Wojskowa SN, kolejnymi prezesami byli:\n6. 21.05.62-25.11.71 Kazimierz Jankowski\n7. 25.11.71-07.04.75 płk Bogdan Dzięcioł,\n8. 07.04.75-29.06.90 generał brygady Kazimierz Lipiński,\n9.19.06.90- do chwili obecnej generał dywizji Janusz Godyń.\nMiędzy NSW, a IW SN została zachowana ciągłość personalna, gdyż wielu sędziów NSW kontynuowało swoją pracę w IW SN inni zaś orzekali w SN lub pracowali w MS na wysokich funkcjach kierowniczych.\nWykaz sędziów NSW:\n1. płk Feliks Aspis,\n2. płk Marian Bartoń,\n3. mjr Antoni Czarnowski,\n4. płk Marcin Dancyg,\n5. płk Kazimierz Drohomirecki,\n6. ppłk Józef Dziogwo,\n7. mjr Leo (Lew) Hochberg,\n8. mjr Mieczysław Janicki,\n9. ppłk Alfred Janowski,\n10.ppłk Teofil Karczmarz,\n11.ppłk Beniamin Karpiński,\n12. płk Oskar Karliner,\n13.ppłk Zygmunt Krasuski,\n14.ppłk Roman Kryże,\n15. płk Juliusz Krupski,\n16. (por ?) Jerzy Kwiatkowski,\n17. płk Kryspian Mioduski,\n18. płk Marian Muszkat,\n19.ppłk Edward Milewski-Mosezon,\n20. płk Piotr Parzeniecki,\n21. mjr Jan Radwański,\n22. (por ?) Arnold Rak,\n23. płk Roman Rawicz-Vogel,\n24. płk Marian Rozenblit,\n25. mjr Rubin Szwajga,\n26.( ? ) Mieczysław Szerer,\n27.ppłk Tadeusz Tomajer,\n28 płk Aleksander Tomaszewski,\n29. płk Aleksander Warecki,\n30.ppłk Mieczysław Widaj,\n31. płk Zygmunt Wizelberg,\n32. płk Henryk Zapolski,\n33. płk Bohdan Zwinklewicz.\nNie jest to pełna lista sedziów NSW, gdyż akta są niekompletne, a nazwiska sędziów zostały ukryte przed przeżuceniem ich do innych zadań specjalnych. Często też ci spośród w/w po zmianie nazwiska funkcjonowali w "wymiarze sprawiwdliwości" lub realizując inne zadania wywiadowcze.\nCiąg dalszy w następnych częściach...\nCzyli liczy się kadra\nniezmienna od 1945 ,była za okupacji bolszewickiej i jest za okupacji żydokomuny\nliberalkonserwatywny 23.02.2012 16:17:11\nPRAWO + kadry.\nJedno i drugie pozostało.\nCi co wmówili Nam, że nie ma potrzeby lustracji wśród funkcjonariuszy postkomunistycznego aparatu władzy, bo on z czasem sam się oczyści z "czarnych owiec"- cynicznie i świadomie oszukiwali Naród. Oni bardzo dobrze zdawali sobie sprawę, że rewolucję można obalić tylko kontrą, a nie na drodze ewolucyjnej. Natomiast droga ewolucji, jaką wmówili Nam oszuści okrągło stołowi, wyłącznie zakonserwowała na trwale postkomunistyczny układ w tzw. III RP, co obecnie nawet ślepiec potrafi już dostrzec.\nAdNovum 23.02.2012 18:38:48\nW reakcji na totalitarną władzę Socjalistycznej Partii Robotników Niemieckich, prof. Albert Einstein zaproponował takie równanie:\n“Zorganizowanej sile można przeciwstawić tylko zorganizowaną siłę."\nZnowu miał rację!\nZdzich 24.02.2012 07:16:50\nAlbert Einstein mądrym człowiekiem był.\nOn mimo że uciekł z jawnego totalitaryzmu niemieckiego, wiedział również, iż nawet państwo demokratyczne jakimi były USA może pod wpływem określonych sił stać się państwem totalitarnym.\nWiedział również o tym- znając mentalność nacji, z której się wywodził, że USA będąc największą gospodarką świata i jednocześnie państwem o niesamowitym potencjale intelektualny, może zostać wykorzystany jako narzędzie do przejęcia władzy nad Światem.\nStąd wynikała te jego jawna niechęć, aby wykorzystać zdobycze współczesnej nauki do produkcji super broni.\nps. A.Einstein nie był syjonistą.\nAdNovum 24.02.2012 08:48:38\nWiem o tym, AdNovum ;) Na bazie swoich odkryć naukowych, Einstein głośno proklamował, że Bóg istnieje.\nZdzich 24.02.2012 18:06:22\nOn nawet dowodził, że poprzez naukę fizyki zrozumiał, że nie ma innej możliwości stożenia i zrozumienia Universum praw fizycznych bez Boga.\nTen urodzony żydowski ateista usiłując dopracować swoją Ogólną Teorię Względności pojął, że nie da się jej "spiąć" bez uwzględnienia czynnika Boskiego.\nAdNovum 24.02.2012 20:29:14\nstworzenia- zamiast stożenia.\nAdNovum 25.02.2012 10:28:27\nPisze Pan o Ziemiach Zachodnich, ale rozumiem, że Pańskie artykuły dotyczą całej Polski?\nKOSSOBOR 26.02.2012 00:10:51\nPiszę o zachodniej części Polski tzn. tej jej części, która leży po zachodniej stronie rzeki Bug, i która wraz z tzw. "Ziemiami Odzyskanymi" stała się polską "ludową" następnie od 1952 roku nazwaną PRL-em, obecnie zaś III RP.\nJednocześnie wschodnia część przedwojennej Polski, zajęta przez sowietów 17.09.1939 roku jest poza granicami administracyjnymi Naszego Państwa.\nOczywiście fakt zaboru wschodniej części Polski przez ZSRR był bezdyskusyjnie zaakceptowany przez tzw. Wielką Trójkę i jednocześnie było elementem ustanowienia trwałego fungamentu nowego porządku Świata po II W.Ś. Ten ustanowiny wtedy porządek trwa do dnia dzisiejszego.\nAdNovum 26.02.2012 07:28:24\nNo proszę zobaczyć, co ta tresura komunistyczna ze mną zrobiła...\nKOSSOBOR 26.02.2012 23:57:19


[PHs] Falcones Ildefonso - "Katedra w Barcelonie"\n: [PHs] Falcones Ildefonso - "Katedra w Barcelonie"\nKsiążka ta jest napisaną z ogromnym rozmachem powieścią historyczną z fabułą umiejscowioną w Katalonii XIV wieku. Już w kilka miesięcy po wydaniu została ogłoszona najwspanialszą powieścią hiszpańską ostatnich lat i ja w pełni się zgadzam z ta opinią.\nOpowiada ona o losach Arnaua Estanyola, syna chłopa pańszczyźnianego. Ojciec głównego bohatera, Bernat Estanyol, uciekł ze swym synem przed okrutnym panem pańszczyźnianym do Barcelony, bowiem mieszkańcy tego miasta mieli wyjątkowe prawo nadane im przez króla - kto przemieszkał rok i jeden dzień w Barcelonie stawał się wolnym człowiekiem. Zarówno Bernata, jak i jego syna Arnaua, spotkała w tym mieście nie tylko rodość z wolności, ale także uciemiężenie i nienawiść. Arnau już od dzieciństwa traktowany był przez krewnych swego ojca źle, ale pomimo (a może dzięki temu) wyrósł na wspaniałego i prawego człowieka...\nLos Arnaua zmieszał się nierozerwanie z historią budowy obiektu wielkiego kultu maryjnego mieszkańców ubogiej dzielnicy barcelońskiej Ribera - kościoła Santa Maria del Mar, budowanego przez wiele lat przez ubogich ludzi morza dla swej Madonny. Również nasz bohater, Arnau, początkowo jako nastoletni tragarz portowy, bastaix, a później postawiony w wielu innych rolach, w których stawiało go życie, zawsze wspierał budowę tej wspaniałej świątyni.\n"Katedra w Barcelonie" jest debiutem Ildefonso Falconesa, będącego na codzień adwokatem. Praca nad tą książką zajęła mu pięć lat i wymagała od niego szerokich studiów nad historią średniowiecza w Katalonii. Autor wymalował w tej ksiażce swym lekkim piórem wspaniały obraz średniowiecznej Katalonii, urodę wspaniałych zakątków tej czarownej okolicy i pełną panoramę mieszkańców, począwszy od biedoty mieszkającej kątem w obcym domu, przez mieszczan barcelońskich aż po sposób zachowania i charakter szlachty i magnaterii tego kraju. Książka to zaiste wspaniała i szczerze polecam ja wszystkim, będąc pewnym, że każdy znajdzie w niej coś dla siebie...\nPS. O katedrze tej można poczytać i obejrzeć sobie jej zdjęcia między innymi w Wikipedii. Jest piękna.\nPrzeczytałam. Nie żałuję, ale specjalnie się nie zachwycam.\nMoże dlatego, że porównywano tę książkę do Cienia wiatru. Nie wiem co one maja ze sobą wspólnego, chyba tylko Barcelonę i na tym ich podobieństwo sie kończy.\nCień wiatru to jedna z najlepszych książek jakie ostatnio czytałam, Katedry do niej nie zaliczę. Ale mimo wszystko polecam, bo warto ją przeczytać. Autor ciekawie przedstawił tło historyczne i społeczne. Możemy dowiedzieć się wielu ciekawostek o średniowiecznej Katalonii i samej Barcelonie. Uświadamia nam też jak wyglądało życie w średniowieczu, gdzie było pełno zakazów i nakazów, kiedy działała inkwizycja, przed którą trudno było sie obronić, jak traktowano Żydów itd.\nOceniam na 6+/10\nMuszę tu znowu skorygować popularną opinię. Kamila, te książki przecież nie były porównywane: "Katedra w Barcelonie" i "Cień wiatru". Wydawca pisał tylko o tym, że "Katedra..." jest równie popularna jak "Cień wiatru". Nie wiem, dlaczego wszyscy sądzą, że to jest jakieś porównanie. Nikt nie odnosił się do treści tylko do popularności a to chyba jest różnica?\nKatedra to średniak. Cień wiatru to jedna z najlepszych książek ostatniego dziesięciolecia. Prawie się w niej zakochałem.\nWydaje mi się, że gdzieś to przeczytałam i na to właśnie się nastawiłam. Możliwe, że chodziło o popularność, a ja sobie wbiłam do głowy, że chodzi o treść. Nie będę się upierać\nNie żałuje, że przeczytałam. Nawet jeśli nie ma podobieństw między obiema książkami. Tak naprawdę, to Twoja recenzja zachęciła mnie do przeczytania i uważam, że warto było.\nWydaje mi się, że gdzieś to przeczytałam i na to właśnie się nastawiłam. Możliwe, że chodziło o popularność, a ja sobie wbiłam do głowy, że chodzi o treść.\nMaałam podobnie dlatego też mnie zaskoczyła, czegoś innego się spodziewałam, podobieństwem jest tylko osadzenie akcji w realiach historycznych niemniej nie żałuję, warto było. Akcja wciąga, a autor ciekawie przedstawia życie ludzi w średniowiecznej Barcelonie.\nAkcja wciąga, a autor ciekawie przedstawia życie ludzi w średniowiecznej Barcelonie.\nW sumie wciąga, zastanawia mnie tylko, czemu autor się tak uwziął na te swoje biedne bohaterki? Każdą niemal bez wyjątku zawsze spotyka tzw "los gorszy od śmierci". W zasadzie wszystko to o czym piszecie jest w tej książce i panorama społeczna i obyczaje i średniowieczne hiszpańskie pejzaże, ale nie oceniłabym jej tak wysoko jak Nieznany. Czegoś mi zabrakło. "Katedra w Barcelonie" porównywana jest do "Filarów Ziemi", ale te były jednak zdecydowanie lepsze.\nDo mnie nie przemówił język powieści - przez pierwszych kilkadziesiąt stron było blado i bez nadziei na polepszenie odłożyłam ją na bliżej nieokreślone "później". W końcu nie trzeba czytać wszystkiego .\n"Katedra w Barcelonie" porównywana jest do "Filarów Ziemi", ale te były jednak zdecydowanie lepsze.\nNie czytałem "Filarów", więc nie miałem porównania.\nKażdą niemal bez wyjątku zawsze spotyka tzw "los gorszy od śmierci".\nCóż poradzić, taka karma. I takie czasy...\nPrzeczytałam książkę bardzo szybko. Wciągnęłam się, ale zachwycona nie jestem. Ciekawie jest opisane życie chłopów, przesłuchania Inkwizycji. Zazwyczaj gdy w książce jest seks, to patrzę na nią łaskawszym okiem. Mimo tego, że tutaj było sporo, to nie wzbudziła ta książką szczególnych uczuć. Dla mnie jest średnia.