Woods Thomas, Jak Kościół katolicki zbudował cywilizację zachodnią – Jacek Kwaśniewski\nHome » Reviews » Woods Thomas, Jak Kościół katolicki zbudował cywilizację zachodnią\nWydawnictwo AA, Kraków 2006\nJacek Kwaśniewski – recenzja\nRozdział I Niezastąpiony Kościół\nRozdział II Światło w ciemności\nRozdział III Jak zakonnicy ocalili cywilizację\nRozdział IV Kościół a uniwersytet\nRozdział V Kościół a nauka\nRozdział VI Sztuka, architektura i Kościół\nRozdział VII Początki prawa międzynarodowego\nRozdział VIII Kościół a ekonomia\nRozdział IX Jak katolicka dobroczynność odmieniła świat\nRozdział X Kościół a zachodnie prawo\nRozdział XI Kościół a zachodnia moralność\nThomas Woods jest historykiem, członkiem Instytutu von Misesa (USA) i autorem wielu publikacji z ekonomii i historii. Jest neokonserwatywnym obrońcą zasad wolnego rynku i katolickim tradycjonalistą. Książka „Jak Kościół katolicki zbudował zachodnią cywilizację” to, przeznaczone dla szerokiego kręgu czytelników, popularne zestawienie zagadnień, które łącznie dają obraz wpływu Kościoła katolickiego na powstanie cywilizacji europejskiej. Jej podstawową zaletą jest zebranie razem wielu wątków składających się na to, co sygnalizuje tytuł. Woods w dużej mierze powtarza listę tematów oraz sposób podejścia, które możemy znaleźć w poświęconych temu samemu tematowi książkach Alvina Schmidta. Książka Woods zyskała jednak znacznie szerszy od tamtych oddźwięk.\nPominąwszy fragmenty ściśle polemiczne a odnoszące się do pokutujących w USA, ale chyba nie tylko tam, mitów malujących chrześcijaństwo i katolicyzm, jako ostoję zabobonu i wstecznictwa, Woods koncentruje się na szeregu tematach poczynając od roli klasztorów średniowiecznych w zachowaniu starożytnej spuścizny intelektualnej, rozwijaniu technologii rolniczej i wielu dziedzin gospodarczych. Omawia także średniowieczny system uniwersytecki, stworzony i finansowany w przeważającej mierze przez Kościół. Odwołując się do idei Stanleya Jaki, prezentuje wpływ chrześcijaństwa na powstanie nauki nowożytnej. Po omówieniu wkładu Kościoła w rozwój sztuki, architektury i muzyki przechodzi Woods do prezentacji problematyki tworzenia prawa europejskiego. Pokazuje rolę Kościoła w powstaniu zrębów prawa międzynarodowego a za Haroldem Bermanem powtarza ugruntowaną już opinię, że nowożytny system prawa zachodniego ma bezpośrednie źródła w prawie kanonicznym, stworzonym w XII wieku w ramach rewolucji gregoriańskiej (od imienia papieża Grzegorza VII). Wymienia też scholastyczne prace poświęcone zjawiskom gospodarczym, co przesuwa de facto genezę nauki ekonomii aż do średniowiecza. Sporo miejsca poświęca tematom, które często umykają uwadze studiujących fenomen średniowiecznej Europy a mianowicie zjawisku zorganizowanej na wielką skalę pod patronatem Kościoła dobroczynności oraz ukształtowaniu pod wpływem chrześcijaństwa nowego systemu moralnego.\nWoodsa nie kusi teoretyzowanie, na przykład próba wyjaśnienia tych wszystkich elementów przez ich odniesienie do jakiegoś wspólnego mianownika. Pokazuje jedynie jak wiele faktów historycznych z różnych obszarów życia społecznego zawdzięcza swoje istnienie Kościołowi i podpiera swoje opinie i wnioski uznanymi autorytetami. Zdaje się mówić: faktów jest tyle, że mówią same za siebie.\nPo części ma rację. Znacząca rola Kościoła w stworzeniu europejskiej przestrzeni kulturowej nie budzi obecnie większych sporów w głównym nurcie badań historycznych. Brakuje jednak trochę w opisie Woods szerszego tła. Jakbyśmy nie cenili chrześcijaństwa i Kościoła w dziele budowy Europy i Zachodu nie wolno zapominać o innych elementach, które przyczyniły się do powstania fenomenu europejskiego i które są prawie z reguły uwzględniane w analizach historycznych, ekonomicznych i socjologicznych. Mam tu na myśli specyficzną geografię kontynentu, która razem z buforem ludów jego wschodniej części chroniła Europę przed nieskrępowanym zalewem hord azjatyckich, topografię sprzyjającą powstaniu systemu wielocentrycznego, umiarkowany klimat, spuściznę starożytności, zmienne otoczenie geopolityczne, barbarzyńskie korzenie, siłę kulturową chrześcijaństwa i rzymskiej tradycji w zderzeniu z barbarzyńcami najeżdżającymi Europę w wiekach od V do X itp. Są to elementy, które stworzyły na naszym kontynencie sprzyjającą chrześcijaństwu niszę. Zabrakło jej chrześcijaństwu wschodniemu, czy to z obszaru Bizancjum czy Bliskiego Wschodu.\nPo drugie, pewną słabością tej książki jest fakt, że nagromadzeniu faktów historycznych na poparcie jednej tezy zawsze można przeciwstawić inny zbiór faktów, które będą uzasadniać tezę przeciwną. W mojej bibliotece na jednej półce stoją obok siebie dwie książki o takim samym tytule „Kościół i nauka”. Autor pierwszej, znany i ceniony historyk francuski Georges Minois, dowodzi na ośmiuset stronach, że Kościół, poza krótkimi okresami, był jedną z głównych sił hamujących rozwój nauki. Autor drugiej, jezuita, José María Riaza Morales, uzasadnia, także na bogatym materiale faktograficznym, tezę przeciwną. Ten choćby jeden przykład pokazuje, że problemu roli chrześcijaństwa nie należy sprowadzać do prezentacji faktów. Ważna jest towarzysząca im refleksja teoretyczna. Musi to być jednak refleksja poważna, która uwzględni wiele różnych zjawisk i faktów.\nWracając zaś do książki Woodsa, przede wszystkim nie żałuję, że ją kupiłem i przeczytałem. Jest to może nieco dziwne stwierdzenie po dość ciepłym tonie dotychczasowych uwag, ale zadowolenie nie przyszło od razu. Choć spis treści zachęcał do lektury, to ona sama była trudnym egzaminem dla moich nerwów. Książkę napisał neofita z typowym dla tej formacji mentalnej entuzjazmem i duchem prozelityzmu. Chyba dla większego zasięgu rażenia Woods wybrał formułę niemal broszury propagandowej. Swoje wywody dość nachalnie podpiera autorytetami, które reklamuje jak w broszurach zacietrzewionych nienaukowców. Powołując się na kolejnych uczonych wymienia i ciągle powtarza ich tytuły naukowe oraz liczbę doktoratów, jakie owe znakomitości posiadają. Dodatkowo informuje czytelnika, że cytowani przez niego naukowcy są: słynni, szeroko znani w świecie, uznani, cenieni, jedni z najwybitniejszych. Tak pisane książeczki nauczyłem się już dawno obchodzić z daleka. Z drugiej jednak strony widać było, że Woods zna temat. Wspiera się na rzeczywiście znanych i cenionych, choć czasem kontrowersyjnych autorach. Gdyby tylko tak nachalnie do nich nie przekonywał …\nPewien niepokój budziła niewielka objętość (230 stron) książki relacjonującej tak olbrzymi temat. Istniało kilka możliwości: albo jest to niezwykle inteligentna synteza albo grafomańska eksplozja neofity z doktoratem lub wreszcie popularny, ale idący w dobrym kierunku opis zagadnienia tytułowego. Po zakończonej lekturze opowiadam się za ostatnią opcją.\nKsiążka okazała się dla mnie cenna, choć w nieoczekiwany sposób. Ponieważ wywody autora nie budziły czasem zaufania, bo wyglądały na podejrzanie bezkrytyczne, ale jednocześnie odwoływał się on do znanych naukowców, sięgnąłem do nich i ja. W ten sposób przeczytałem wreszcie prace Stanley’a Jaki, Harolda Bermana i opisy oraz recenzje wielu innych prac, z których korzystał Woods. Zmuszony do surfowania po Internecie w celu weryfikacji jego stwierdzeń, niespodziewanie znalazłem dużo interesujących i nieznanych mi wcześniej tekstów na temat roli chrześcijaństwa w rozwoju zachodniej cywilizacji. Moje surfowanie było jednak sterowane książką Woods’a. Tak więc praca, która wpierw mnie zdenerwowała, dała ostatecznie o wiele więcej, niż się po niej spodziewałem. Sporo się też dowiedziałem nowego, bo niektóre zagadnienia nie były mi w znane, jak choćby geneza prawa europejskiego.\nCzytelnik, który nie powtórzy mojej pracy nad tekstem, powinien przede wszystkim nie zrażać się nachalnym entuzjazmem i nieustannym zachwytem autora nad rolą Kościoła w historii. Wpływ Kościoła na rozwój zachodniej cywilizacji sprowadza się w tradycyjnych ujęciach do pewnego zbioru problemów, co do którego istnieje mniej więcej konsensus. Zagadnienia te Woods dobrze wymienił. Każde opisał skrótowo, pobieżnie, czasem bezkrytycznie, ale bez wpadek. Literaturę przedmiotu zna, choć zawsze możnaby mu coś zarzucić. Ale komu nie można? Brakuje w tej książce szerszego tła, ale o tym już mówiłem wcześniej.\nWciąż nie mam też pewności dla kogo jest ta książka w zamyśle przeznaczona. Wielu krytycznych, doświadczonych czytelników, którzy chcieliby poznać zagadnienie wpływu Kościoła na kształt naszej cywilizacji, pewnie zmrozi formuła tej książki, jakby przeniesiona z broszurek na przykościelnych stoiskach. Natomiast zwykłe pobożne niewiasty i bogobojnych mężów zapewne zniechęci trudny temat. Ale może się mylę.\nRozterki przy lekturze powiększa nienajlepsze tłumaczenie i niechlujna redakcja. Polszczyzna tłumaczenia często niemile zgrzyta a od czasu do czasu tłumaczenie ewidentnie szwankuje. Jak wtedy, gdy uczeni średniowieczni raz po raz nazywani są studentami. Zaś polska redakcja nie postarała się wskazać, które z pozycji wymienianych w bibliografii zostały już wydane po polsku. A jest ich już trochę.\nNa korzyść polskiego wydania trzeba powiedzieć, że książka jest wydana elegancko i estetycznie i może być upominkiem, który po odpakowaniu będzie dobrze wyglądał.\nJest to wprowadzenie do całości tematu, w którym autor polemizuje z potocznym poglądem, że Kościół katolicki to ostoja zabobonu a Średniowiecze to wieki ciemności. Autor wskazuje przykłady zdecydowanie pozytywnego wpływu Kościoła oraz wymienia naukowców, którzy o roli chrześcijaństwa i Średniowiecza mają zupełnie inne zdanie: Crombie, Lindberg, Grant, Jaki, Goldstein, Heilbron, Berman. Będzie o tym wszystkim mowa dalej.\nWieki V-VII to faktycznie upadek kulturalny, gospodarczy i polityczny Europy. Plemiona barbarzyńskie opanowywały Europę.\nAutor pisze krótko, kim byli barbarzyńcy. O Frankach, że nie przeszli na arianizm, a więc łatwiej było ich nawrócić jako prymitywnych pogan niż arian, muzułmanów czy wyznawców animizmu. Kościół zaczął nawracać Franków począwszy od króla Chlodwiga, którego chrzest miał miejsce około roku 496. Chrzest króla był równoczesną konwersją całego jego ludu. Przynajmniej formalną. Ale jeszcze 400 lat musiało upłynąć zanim wszystkie ludy Europy zostały nawrócone. Po nawróceniu musiał nastąpić długi proces faktycznej chrystianizacji ludu oraz wsparcia i przewodnictwa duchowego dla elit rządzących. Jednak w wiekach VI-VII dynastia Merowingów, zapoczątkowana przez Chlodwiga, słabnie. Władcy są nieudolni, coraz słabsi. Upadek Merowingów źle się odbił na Kościele, który związał się bardzo silnie z tą dynastią. Jednym z przejawów kryzysu były wewnętrzne walki o biskupstwa, traktowane jako dobra świeckie związane z bogactwem i władzą. Kościół Franków został jednak zreformowany dzięki wysiłkom misjonarzy irlandzkich i anglosaskich.\nW VIII wieku papiestwo zwraca się do Franków o wsparcie w reformie cywilizacji chrześcijańskiej i zagwarantowanie większego bezpieczeństwa. W ten sposób papiestwo odwraca się od Konstantynopola, z którym stosunki były napięte, bo Bizancjum zajęte było Arabami i Persami oraz zwykło bardzo energicznie i aktywnie wtrącać się w sprawy kościelne.\nW to miejsce Kościół zaczyna nawiązywać coraz silniejsze więzy z półbarbarzyńskimi Frankami. Kościół pomaga przenieść władzę od dynastii Merowingów do Karolingów i pod jego wpływem Frankowie zamieniają się w budowniczych cywilizacji europejskiej. Największy z władców dynastii Karolingów – Karol Wielki (768-814) staje się propagatorem szkolnictwa i sztuki. Wyniki tych działań to tzw. renesans karoliński: początek wielkiego przepisywania starożytnych tekstów w klasztorach, wielki dla przyszłości wynalazek minuskuły karolińskiej – jednolitych zasad pisania, m.in. wprowadzenie małych liter, odstępów między wyrazami. Po upadku dynastii Karolingów Kościół przejął inicjatywę w rozwoju szkolnictwa.\nŹródła monastycyzmu chrześcijańskiego: Egipt. Zachodni monastycyzm zawdzięcza najwięcej św. Benedyktynowi z Nursji. Założył wiele wspólnot a w roku 529 napisał Regułę, powszechnie przyjęty później zbiór zasad życia zakonnego i działalności klasztorów. Tradycja benedyktyńska stawiła wielki i skuteczny opór burzom, jakie się przetoczyły przez Europę w następnych wiekach. Wkład benedyktynów: do początku XIV wieku dali Kościołowi 24 papieży, 200 kardynałów, 7000 arcybiskupów, 15000 biskupów i 1500 kanonizowanych świętych.\nRola klasztorów średniowiecznych: ocalili rolnictwo, kultywowali wiedzę rolniczą, zajmowali się uprawą, hodowlą, sadownictwem, pszczelarstwem, osuszali grzęzawiska, karczowali lasy, wyrabiali sery, prowadzili winnice, zajmowali się połowem łososi. Każdy klasztor benedyktyński to szkoła rolnicza dla całego regionu. Osiadali na ziemiach najgorszych, bo były tanie a także dlatego, że chcieli być na uboczu.\nZ kolei cystersi słynęli z rozwoju technologii i jej rozpowszechniania. Sieć komunikacyjna między klasztorami: coroczne spotkania stworzyły efektywną sieć komunikacji i dystrybucji informacji. Tyle ile było klasztorów cystersów w XII wieku (742) tyle razy wszelkie ich wynalazki i pomysły były kopiowane po całej Europie.\nZakonnicy jako doradcy techniczni\nCystersi słynęli też z metalurgii. Byli czołowymi producentami żelaza w Szampanii od XII do XVII wieku. Ich domeny to m.in.: nawozy, wydobycie soli, ołowiu, gipsu, marmuru, wytop żelaza, zegarmistrzostwo. Byli aktywnymi propagatorami nowych technologii i mają niewątpliwy i duży udział w tym, że w średniowieczu maszyny były wprowadzane na skalę wcześniej niespotykaną. Zakonnicy pełnili tu rolę sprawnych i bezpłatnych doradców technicznych.\nCała literatura starożytnego Rzymu, która przetrwała do dzisiaj to efekt pracy kopistów klasztornych. A zatem, gdyby nawet Kościół nie zajął się twórczym wkładem to i tak ocalił księgi i dokumenty o kluczowym znaczeniu dla dalszego rozwoju cywilizacji. Woods opisuje, które klasztory i jacy zakonnicy najbardziej się przyczynili do dzieła przepisywania spuścizny starożytnych oraz w jakich dziedzinach.\nInteresująca pozycja, do której się w tym rozdziale Woods odwołuje:\nJean Gimpel, The Mediewal Machine: The Industrial Revolution of the Middle Ages, Nowy Jork, 1976\n(Ten rozdział kwituję kilkoma zdaniami, bo czytałem niedawno znacznie lepsze prace – patrz moja strona internetowa)\nKościół stworzył w średniowieczu unikalny w świecie system kształcenia wyższego i systematycznej pracy naukowej. Powstało bardzo liczne środowisko naukowe, obejmujące całą Europę. Uniwersytety i społeczność akademicka cieszyły się bardzo szeroką autonomią oraz specjalnymi względami, m.in. ochroną prawną taką, jaką posiadały osoby duchowne. Uniwersytety korzystały z ochrony papieskiej m.in. składając do Rzymu skargi i petycje oraz korzystając z protekcji kolejnych papieży. Woods opisuje następnie system kształcenia uniwersyteckiego i omawia, czym jest scholastyka – specyficzna metoda dyskursu naukowego w średniowiecznych uniwersytetach. Wskazuje m.in. dużą rolę logiki formalnej w prowadzeniu dysput naukowych.\nWoods powołuje się na interesującą pracę: David C. Linberg, The Beginnings of Western Science, Chicago, 1992\nCo istniało w samym katolicyzmie, co umożliwiło tak wielki rozwój nauki? Woods rekapituluje sprawę Galileusza.\nBóg „wszystko urządził według miary i liczby i wagi”\nWoods odwołuje się do prac Stanley’a Jaki i jego tezy, że idea racjonalnego i uporządkowanego wszechświata – w zasadzie niezbędna do rozwoju nauki – wymykała się innym cywilizacjom. Kultury niechrześcijańskie nie posiadały odpowiednich filozoficznych narzędzi, posiadały natomiast ograniczenia pojęciowe, które hamowały rozwój nauki.\nStanley Jaki, Science and Creation: From Eternal Cycles to an Oscillating Universe, Edinburgh, 1986\nW tych innych kulturach nauka cierpiała z powodu „komplikacji przy porodzie” – braku wiary w Stwórcę, który obdarzył Swoje dzieło spójnymi prawami fizyki. Wszechświat tamtych kultur to potężny organizm rządzony przez panteon często skłóconych i złośliwych bóstw, to niekończący się cykl powtarzających się narodzin śmierci i odrodzenia, tak świata ludzkiego jak i kosmosu i kultur. Wierzenia animistyczne (dość powszechne w starożytności): dusze posiadały nie tylko zwierzęta, ale i rośliny, żywioły i minerały. Tak ukształtowanym mentalnie ludziom pojęcie stałych praw natury było całkowicie obce. Upatrywanie w przedmiotach „istot żywych” wykluczało ich funkcjonowanie według stałych, określonych schematów.\nGrecy i Rzymianie: wszechświat pochodził z zasady boskiej, która nie różniła się zbytnio od samego wszechświata. W chrześcijaństwie boskość oddzielona od świata i udzielona Bogu, Jezusowi. Zwalczano elementy panteizmu propagując wizję świata jako królestwa porządku i rzeczy stałych.\nJaki nie zaprzecza osiągnięciom technicznym innych kultur, ale stwierdza, że nie przerodziły się one w formalne i stałe badania naukowe.\nJaki o starożytnej Babilonii: kosmologia Babilończyków to przekonanie, że porządek naturalny jest zupełnie niepewny i tylko coroczna ceremonia odkupienia zdolna powstrzymać totalny chaos. Nie sprzyja to myśleniu o stałych, odwiecznych prawach natury.\nIslam: osiągnięcia naukowe tamtego obszaru w średniowieczu zostały dokonane pomimo obecności islamu, który zwalczał postrzeganie świata rządzonego stałymi prawami, bo oznaczałoby to ograniczenie swobody Allacha.\nTomizm: swoboda Boga mogła spowodować, że świat wyglądałby inaczej. To, jak został jednak zbudowany możemy poznać tylko dzięki doświadczeniu, kluczowemu elementowi w metodzie naukowej. Naturę świata możemy poznać także dzięki temu, że świat jest racjonalny, przewidywalny i zrozumiały. Takie podejście:\nunika niebezpieczeństwa ugrzęźnięcia w apriorycznych spekulacjach na temat świata natury: jak „powinien” on wyglądać, jak byłoby „słusznie”, by wyglądał. Arystoteles, choć zgromadził mnóstwo obserwacji z uporem twierdził, że filozofia przyrody opiera się na racjonalnym dochodzeniu, bez konieczności przeprowadzania badań empirycznych.\nzakłada, że świat stworzony przez Boga jest zrozumiały i uporządkowany. Choć Bóg mógł stworzyć świat rządzony przypadkiem i bezprawiem, kłóciłoby się to z Jego porządkiem i racjonalnością. To dzięki poczuciu racjonalności i przewidywalności świata ówcześni Europejczycy mogli z ufnością przystąpić do badań naukowych.\nPoniżej książka specjalisty od spuścizny naukowej Jaki’ego. Oraz autorstwa tegoż autora bardzo interesujący i krótki opis poglądów Jaki’ego na genezę nauki:\nPaul Haffner, Creation and Scientific Creativity, Front Rogal, Va. 1991\nNiezbędnym elementem przejścia od starożytnej do nowożytnej fizyki było wprowadzenie pojęcia bezwładności. Woods pisze krótko o Buridanie (patrz moja recenzja książki Jaki’ego „Zbawca nauki”.)\nSzkoła katedralna w Chartres\nRozwinęła się w XII wieku. XII wieczna filozofia przyrody opierała się na przekonaniu, że przyroda jest autonomiczna i działa według ustalonych praw dostrzegalnych za pomocą rozumu. Odrzucała poglądy o boskości ciał niebieskich. Szkoła w Chartres w ciągu 15-20 lat XII wieku sformułowała odpowiednie przesłanki filozoficzne, zdefiniowała pojęcie kosmosu, z którego miały wyrosnąć wszystkie inne nauki specjalistyczne, rekonstruowała wiedzę z przeszłości. Wszystko to było świadomym dążeniem do rozpoczęcia nowego etapu ewolucji nauki zachodniej.\nCiekawa książka: Thomas Goldstein, Dawn of Modern Science: From the Ancient Greek to Renaissance, Nowy Jork 1995\nPozytywne skutki dla rozwoju nauk potępienia w roku 1277 niektórych tez Arystotelesa, m.in. tezy o rozumnej duszy poruszającej niebo i ciała niebieskie.\nNaukowiec w sutannie\nInformacja o wielkich duchownych będących naukowcami w wiekach XII-XVII\nNaukowe osiągnięcia jezuitów\nOpis znacznych osiągnięć jezuitów w tworzeniu i propagowaniu nauki. Ich udział w stworzeniu zegarów wahadłowych, pantografów, barometrów, teleskopów zwierciadlanych, mikroskopów. Wkład w takie dziedziny jak: magnetyzm optyka, elektryczność, astronomia, anatomia, logika, systemy przeciwpowodziowe, zjawisko dyfrakcji światła, sejsmologia.\nJezuici nieśli naukę do dalekich krajów (m.in. do Chin).\nOpinia J.L. Heibrona: kościół katolicki przeznaczył więcej wsparcia finansowego na rozwój astronomii od XI do XVIII wieku niż jakakolwiek inna instytucja i chyba od wszystkich innych razem wziętych.\nKościół katolicki odrzucił bizantyjską ideę ikonoklazmu (islamskiej proweniencji), czyli potępienia przedstawienia wizerunków świętych i Boga. Otworzyło to szeroko wrota europejskiej sztuce figuratywnej. Wkład Kościoła do kultury i sztuki bardzo wieloraki. Jednym z pomników średniowiecznej sztuki sakralnej są katedry. Woods zwraca uwagę, że Renesans, choć bogaty w osiągnięcia artystyczne, w dziedzinie nauki wniósł regres w porównaniu z fermentem średniowiecza.\nNauka a zwłaszcza geometria i perspektywa odegrały w sztuce europejskiej o wiele większą rolę niż w innych kulturach. Wynika to po części przynajmniej z wagi, jaką do geometrii przywiązywał Zachód i dawni ojcowie Kościoła, którzy sądzili, że w geometrii Euklidesa odkryją proces myślowy samego Boga.\nDoniesienia o bardzo złym traktowaniu mieszkańców Nowego Świata przez Hiszpanów wywołały szczere wyrzuty sumienia i oburzenie w ważnych kręgach hiszpańskiego społeczeństwa. Ten fakt był już sam w sobie ewenementem historycznym. Bowiem ani Attyla ani Aztekowie ani inni starożytni nie czuli potrzeby zadumy ani samokrytyki w związku z dokonywanymi hekatombami wśród obcych i wśród swoich.\nRefleksję zaczęli teologowie i duchowni ostro krytykujący hiszpańską politykę wobec Indian. Ich upór i determinacja doprowadziły do tego, że ostatecznie król Hiszpanii zlecił grupie teologów i jurystów opracowanie prawa dla urzędników królewskich w ich kontaktach z rdzennymi mieszkańcami Nowego Świata. Narodziły się prawa Burgos (1512) i Valladolid (1513) i Nowe Prawa (1541). Ich egzekucja była nieskuteczna, ale stanowiły one grunt do bardziej systematycznej pracy XVI wiecznych jurystów.\nPierwszym znanym teologiem zajmującym się prawami Indian był biskup Salamanki Francisco do Vitoria (1480 – 1546), znany z komentarzy dotyczących hiszpańskiego kolonializmu w Nowym Świecie, m.in. na temat prawa Hiszpanii do tamtych ziem, obowiązków wobec Indian, praw Indian.\nRówność wobec prawa naturalnego\nVitoria zaczerpnął od św. Tomasza ideę prawa naturalnego, które przysługuje człowiekowi z racji tego, że jest człowiekiem i nie może mu być ani nadane ani zabrane. Zastosował tę zasadę do badania praw Indian i wobec Indian i wyciągał wnioski, że Indianie, niezależnie od tego, czy ochrzczeni czy nie, posiadali te prawa, m.in. prawo do posiadania własnych rządów.\nO Francisco de Vitoria, czytaj w Wikipedii:\nTam również jego książka o prawach Indian i długi wstęp o życiu i dziele tego uczonego „De Indis De Jure Belli”.\nNajbardziej znanym krytykiem hiszpańskiej polityki kolonialnej był biskup Bartolome de Las Casas (1474 – 1566). Pozostawał pod wpływem prac szkoły z Salamanki. Przekonany był o rozumności tubylców a więc i o posiadaniu przez nich praw naturalnych. W przeciwnym wypadku byłby to, jego zdaniem, istotny defekt dzieła stworzenia, gdyby tak znaczna część rodzaju ludzkiego była pozbawiona rozumu. Wg Wikipedii „Był rzecznikiem pokojowej chrystianizacji i obrońcą Indian. Bronił ich przed kontyngentami złota, morderstwami i pracą niewolniczą. Podejmował próby poprawy ich ciężkiej sytuacji przez organizowanie samodzielnych kolonii indiańskich w dzisiejszej Wenezueli. Wielokrotnie jeździł w obronie Indian do Hiszpanii. Mimo wielu przeciwników był inspiratorem wydania przez Karola I “Nowych Praw” (promulgowanych w r. 1542), które zakazywały brania w niewolę i zmuszania Indian do pracy na plantacjach.”\nOdkrycie Ameryki zrodziło zatem ideę prawa międzynarodowego. Było to ważne osiągnięcie intelektualne. Państwo okazało się nie być autonomiczne w swych decyzjach odnośnie spraw zagranicznych i międzynarodowych. Podlegało w tej sferze ocenom moralnym. Katoliccy duchowni idąc śladami teologów średniowiecznych dali światu zachodniemu filozoficzne narzędzia służące równorzędnemu traktowaniu innych kultur. Woods: „Katolicka koncepcja fundamentalnej jedności rasy ludzkiej przeniknęła myśl szesnastowiecznych teologów w Hiszpanii, którzy nalegali na wprowadzenie uniwersalnych zasad regulujących kontakty między państwami. Jeśli odnosimy się krytycznie do hiszpańskich ekscesów w Nowym Świecie, nasze podejście zawdzięczamy moralnym zasadom ustanowionym przez katolickich teologów z Hiszpanii.”\nChoć tradycyjne poglądy głoszą, że myśl ekonomiczna zaczęła się od wieku XVIII, wielu ekonomistów za faktyczne korzenie nauki ekonomii uznaje osiągnięcia średniowiecznych scholastyków. Mikołaj z Oresme (XIV wiek) pierwszy sformułował prawo, zwane później prawem Kopernika-Greshama. Kardynał Thomas Cajetan de Vio (XV-XVI wiek) może być uznany za założyciela ekonomicznej teorii oczekiwań. Scholastycy rozpoczęli analizy, obecnie znane pod nazwą subiektywnej teorii wartości, wedle której o wartości decyduje subiektywnie odczuwana użyteczność danego towaru. Ta teoria zderza się z teorią wartości opartą na pracy (m.in. Smith, Marks). „Myśliciele XVI i XVII wieku znali ważne zasady ekonomii, rozwijali je i bronili zasad ekonomicznej wolności i gospodarki rynkowej. Od cen i zarobków po pieniądz i teorię wartości późni scholastycy o kilka wieków wyprzedzili innych pod względem rozwoju myśli ekonomicznej” (Woods za Chafuen’em).\nKatolicyzm wynalazł to, co możemy nazwać zachodnią dobroczynnością. Starożytna dobroczynność miała inną naturę, była o wiele mniejsza i wynikała z polityki państwa a nie z życzliwości wobec ludzi. Nie wynikała ze współczucia. Litość i miłosierdzie uznawane były za emocje patologiczne. Duch katolickiej dobroczynności wynikał zaś z istoty tej religii, z przykazania miłości.\nPierwsze szpitale a zakon joannitów\nTrwa dyskusja, czy w starożytności istniały szpitale przypominające organizacyjnie współczesne lecznictwo zamknięte. Od IV wieku Kościół zaczął na dużą skalę finansować zakładanie tego typu placówek. Po upadku Cesarstwa Rzymskiego klasztory stopniowo zaczęły przybierać formę ośrodków zorganizowanej opieki medycznej. Szpitale były także tworzone przez zakony rycerskie na fali krucjat. Wzorowy szpital joannitów w Jerozolimie stał się wzorem dla tworzenia podobnych placówek w Europie.\nZasięg dobroczynnej działalności Kościoła stawał się najbardziej widoczny, gdy go nagle zabrakło, np. po zerwaniu z katolicyzmem przez Henryka VIII w Anglii w XVI wieku. Klasztory rozwiązano, ich majątki skonfiskowano i sprzedano tanio wpływowym ludziom w królestwie. Zanikła związana z tymi klasztorami działalność dobroczynna. Nowe zasady gospodarowania majątkiem poklasztornym zrujnowały tysiące najbiedniejszych chłopów. Skala działalności dobroczynnej, której teraz zabrakło okazała się być znacznie większa niż przypuszczano i jej likwidacja pozostawiła prawdziwą pustkę. Podobne efekty przyniosła likwidacja majątków kościelnych w czasie Rewolucji Francuskiej.\n(opis tego rozdziału uzupełniony o informacje z innych pozycji literaturowych)\nHarold Berman stwierdził, że współczesne systemy prawne Zachodu są „świecką ostoją religijnych postaw i założeń, które znalazły odzwierciedlenie najpierw w liturgii, rytuałach i doktrynie Kościoła, a następnie w instytucjach, koncepcjach i wartościach prawa. Gdy historyczne korzenie nie są dobrze rozumiane, wiele elementów prawa wydaje się nie mieć żadnego mocnego uzasadnienia”. Berman opisuje bardzo znaczący na rozwój i kształt zachodniego prawa wpływ Kościoła i doktryny katolickiej.\nHarold J. Berman: Law and Revolution: the Formation of the Western Legal Tradition Law and Revolution, II: The Impact of the Protestant Reformations on the Western Legal Tradition\nPierwsze tysiąclecie było świadkiem połączenia roli Kościoła i państwa. Doktryna dwóch mieczy (Gelazjusz: świat rządzony przez dwie siły, duchową i świecką) słabo realizowana w praktyce. Świecka władza przejmowała coraz większą kontrolę nad sprawami duchowymi. W 325 roku to cesarz Konstatyn zwołuje sobór nicejski a nie dostojnicy kościelni. Podobnie czyni cesarz Karol Wielki zwołując sobór we Frankfurcie w roku 794. Frankowie sami mianowali odpowiadające im osoby na stanowiska kościelne. Do XI wieku władcy germańscy mianowali nie tylko biskupów, ale i papieży. W IX i X wieku problem stał się jeszcze poważniejszy. „Upadek centralnej władzy w Europie Zachodniej, spowodowany porażkami monarchów w Wikingami, Madziarami i muzułmanami stworzył okazję potężnym właścicielom ziemskim na zwiększenie ich władzy nad kościołami, klasztorami i diecezjami. Osoby świeckie mianowały opatów, proboszczów, biskupów.” (Woods).\nW XI wieku Kościół zainicjował reformę mającą przywrócić duchownym władzę w administrowaniu sprawami Kościoła. Reforma zaczęta przed intronizacją Hildebranda na Grzegorza VII (1073-1085), zwana od jego imienia reformą gregoriańską, polegała m.in. na odnowie moralnej duchowieństwa (potępienie świętokupstwa i nikolaityzmu). Jej realizacja zderzyła się z faktyczną dominacją świeckich w Kościele i nie mogła być skutecznie przeprowadzona bez władzy papieża w wyznaczaniu biskupów i kontroli innych wysokich stanowisk duchownych. Tak zaczął się spór o inwestyturę.\nReforma gregoriańska, czyli ułożenie nowych zasad stosunków między władzą świecką a duchowną, rozdzielających kompetencje obu stron i czyniących władze świeckie nieuprawnionymi do decydowania w sprawach kościelnych była procesem trwającym przeszło pół wieku (do połowy XII wieku). Był to proces pełen bardzo ostrych konfliktów, także z użyciem siły. Efektem reformy było m.in. powstanie kodeksów prawnych w Kościele i w państwie jasno przedstawiających władzę i obowiązki w Europie po wdrożeniu zasad reformy gregoriańskiej.\nW ten sposób powstało prawo kanoniczne, pierwszy zbiór praw w średniowiecznej Europie. Było wzorem dla wielu świeckich systemów prawnych.\nWoods: „Przed rozwojem prawa kanonicznego w XII i XIII wieku nie istniało w zachodnim świecie nic, co mogło przypominać współczesny system prawny. Od czasów powstania barbarzyńskich królestw w zachodnim cesarstwie rzymskim, prawo było ściśle związane ze zwyczajem i pokrewieństwem i nie uważano go za dziedzinę niezależną od tych rzeczy i zdolną dostrzec ogólne reguły, które mogłyby obowiązywać ludzi.” Prawo kościelne wyglądało przez reformą gregoriańską podobnie. Było luźnym zbiorem zasad i przepisów pochodzących z różnych źródeł: soborów powszechnych, ksiąg pokutnych, decyzji poszczególnych papieży, biskupów i ojców Kościoła, Biblii. Znaczna część prawa kościelnego miała charakter lokalny i nie była stosowana powszechnie.\nGdy reforma gregoriańska okrzepła w połowie XII wieku ukazał się traktat prawa kanonicznego, autorstwa Gracjana (Dekret Gracjana), napisany ok. roku 1140. Było to, jak pisze Berman, dzieło przełomowe, pierwszy tak obszerny i uporządkowany traktat prawny w historii Europy Zachodniej a może i w dziejach człowieka. Dekret Gracjana był próbą ogarnięcia całości prawa w powiązany wewnętrznie i spójny system.\nGracjan zebrał całość przepisów opartych na wymienionych wyżej źródłach, stosowane w praktyce zwyczaje i opracował kryteria ich oceny, oparte na rozumie, sumieniu oraz zasadach reformy gregoriańskiej z utrzymaniem pomysłu, że istnieje przedpolityczne prawo naturalne, któremu podlega każdy zwyczaj.\nByła to pierwsza kodyfikacja niezliczonych zbiorów praw, powstałych w Kościele w ciągu pierwszych dziesięciu wieków. Dekret Gracjana wszedł później w skład Corpus Iuris Canonici, opracowany na kształt Corpus Iuris Civilis cesarza Justyniana, kodeksu opracowanego w wieku VI, później zapomnianego i odkrytego ponownie w wiekach XI i XII.\nTworząc prawo kanoniczne Gracjan i inni stworzyli wzór, jak „z części zwyczaju, oficjalnego prawa i licznych innych źródeł, stworzyć spójny porządek prawny, którego wewnętrzna struktura tworzyła całość i w którym wcześniejsze sprzeczności były zebrane lub rozwiązane (Woods). „/…/ przy użyciu metody scholastycznej i teorii prawa naturalnego byli w stanie stworzyć z tych różnych źródeł, a także z istniejących zwyczajów ówczesnego społeczeństwa kościelnego i świeckiego, spójną i racjonalną naukę prawną” (Berman).\nEuropejscy juryści XII wieku wzorowali się na prawie kanonicznym tworząc swoje systemy prawne. Ważna była też zawartość prawa kanonicznego. Jego zakres był bardzo obszerny, obejmował m.in. dziedziczenie, własność, małżeństwo, procedury racjonalnego procesu sądowego. Rola prawa kanonicznego jako wzorca dla innych, świeckich kodeksów polegała również na tym, że poprzez „kodyfikację i ogłoszenie uporządkowanego kodeksu prawa, pożyteczne zasady wiary katolickiej trafiły do codziennych praktyk narodów europejskich, które przyjęły katolicyzm, ale które zbyt często nie wyciągały z tego wszystkich istotnych konsekwencji. Zasady te nadal odgrywają kluczową rolę we współczesnych porządkach prawnych /…/ Europy Zachodniej i nie tylko” (Woods).\nPrawo kanoniczne wprowadzało, korzystając także z prawa rzymskiego (kodeks Justyniana) zasady, które się stały następnie normą we wszystkich współczesnych systemach prawnych świata zachodniego. Przykładem może być ustalenie przestępczości czynu i stosownej kary. „Uregulowanie kar za popełnione przestępstwa w zachodniej cywilizacji wyłoniło się w religijnym środowisku będącym pod znacznym wpływem doktryny pokuty św. Anzelma. Opierała się ona głównie na idei, że naruszenie prawa jest przestępstwem wobec Sprawiedliwości i przeciw moralnemu porządkowi wszechświata. Jeżeli ów porządek miał być przywrócony, naruszenie to wymagało kary, a kara powinna odpowiadać temu, jaki był charakter i zakres naruszenia. /…/ Przestępstwo stało się w znacznej mierze bezosobowe, jako że działania przestępcze postrzegano mniej jako działania wymierzone przeciw poszczególnym osobom (ofiarom), a bardziej jako naruszenia abstrakcyjnej zasady sprawiedliwości, a zakłócenie moralnego porządku mogło być naprawione poprzez zastosowanie kary” (Woods).\nJak pisze Berman, te fundamenty i zasady głęboko zakorzeniły się w świadomości społeczeństwa zachodniego i są uznawane za oczywiste i naturalne. „Jednak współczesne kultury poza Zachodem Europy mają w istocie porządek prawny oparty na różnych rodzajach zasad i wartości, podobnie jak europejska kultura przed XI i XII wiekiem. W niektórych porządkach prawnych dominują poglądy na temat przeznaczenia i honoru, zemsty i pojednania. W innych są to poglądy dotyczące wspólnoty i przymierza; a w jeszcze innych – zniechęcania i usprawniania” (Berman).\nPoczątki naturalnych praw\nDoktryna praw naturalnych opiera się na tradycji sięgającej uczonych z XII wieku, komentujących Dekret Gracjana. W jego początkowych rozdziałach cytowane są rozliczne źródła (Biblia, sobory, ojcowie Kościoła, komentarze papieskie) posługujące się pojęciem ius naturale, co oznacza prawo naturalne. Różnie jednak to pojęcie było definiowane, czasem owe różne definicje przeczyły sobie nawzajem. Komentatorzy Gracjana starali się znaleźć właściwe znaczenie tego pojęcia. Byli wszakże ukształtowani w nowej, znacznie późniejszej kulturze, niż autorzy przez nich komentowani. W kulturze bardziej skoncentrowanej na człowieku i jego prawach. Definiowali więc czasem ius naturale „w subiektywny sposób, jako władzę, siłę, możliwość lub zdolność tkwiącą w człowieku” (Tierney).\nZaczęto przedstawiać przykłady takich praw, m.in. prawo w sądzie do obrony. Średniowieczni juryści zaprzeczali, by to prawo było przyznawane na mocy ustawy parlamentu. Miało to być naturalne prawo poszczególnych osób pochodzące od uniwersalnego prawa moralnego. Osoba je posiada z tytułu bycia człowiekiem. Nie może więc tego prawa ograniczać żaden władca. Takimi prawami uznano następnie prawa własności, samoobrony, niechrześcijan, małżeństwa. Jako prawa naturalne uznawano je za niezbywalne. Nie istnieje bowiem żadna władza nad prawami naturalnymi.\nZachodnie standardy moralności zostały w znacznym stopniu ukształtowane przez Kościół katolicki. Wiele z najważniejszych zasad zachodniej tradycji moralnej wywodzi się wprost z katolickiej idei świętości życia ludzkiego. Wyjątkowość i wartość każdego człowieka wynikła z posiadania prze niego nieśmiertelnej duszy była obca mentalności starożytnej.\nKatolicy potępiali a końcu znieśli dopuszczalne w starożytności praktyki dzieciobójstwa. Kościół, jako, że zaangażowany w krzewienie idei świętości życia, potępiał także samobójstwo, również posiadające zwolenników w świecie starożytnym. Dzięki Kościołowi udało się znieść walki gladiatorów, co było uznane przez wielu za bardzo istotną reformę o charakterze moralnym. Kościół potępiał pojedynki i istotnie też wpłynął na kształtowanie zachodnich koncepcji wojny sprawiedliwej.\nU schyłku starożytności, w czasach pojawienia się chrześcijaństwa, moralność seksualna osiągnęła szczególnie wysoki poziom zdegradowania (perwersyjne praktyki, upadek instytucji małżeństwa). Opisywali to liczni autorzy starożytni a niektórzy cesarze usiłowali temu przeciwdziałać. Zachowanie chrześcijan było zdecydowanie odmienne i robiło duże wrażenie. Samodyscyplina i dążenie do doskonałości moralnej przekładały się na ich obyczajowość seksualną i stosunek do małżeństwa. Kościół zmienił stosunek do cudzołóstwa, które wcześniej traktowano jako wykroczenie lub przestępstwo tylko w odniesieniu do cudzołożących kobiet.


Start › Wiadomości › Technologie › Pękło? Niech się goi!\nbadaniaekraneksperymentiphonemateriamateriałstanford universitywynalazekzhenan bao\nPęknięcia ekranów w smartonach zdarzają się dość często, a ich naprawa, niestety, jest kosztowna… a gdyby tak pęknięcia goiły się jak drobne skaleczenia na naszej skórze?\nByć może rozwiązaniem i spełnieniem takich fantastycznych oczekiwań będzie praca naukowców ze Stanford. Pracują oni nad materiałem, który właśnie się goi. Dodatkowo przewodzi prąd, dzięki czemu idealnie nadaje się jako następca używanych w tej chwili ekranów w naszych komórkach.\nTen kompozytowy materiał składa się ze sprężystego polimeru i mikroskopijnych cząsteczek niklu. Takie połączenie powoduje, że jest on wystarczająco sprężysty i przewodzi prąd. Obie te cechy są kluczowe we wszelkich urządzeniach elektronicznych.\nPrezentując swój najnowszy wynalazek naukowcy przecięli jego kawałek skalpetem, a następnie zetknęli jego końce. Po paru sekundach materiał odzyskał 75% swojej pierwotnej wytrzymałości oraz przewodności, a po 30 minutach zaprezentowana próbka odzyskała 100% swoich parametrów.\nPodczas eksperymentów ten niezykły materiał po 50 próbach cięcia i łączenia, rozciągania, zginania wciąż zachowywał się jak oryginał. Kierująca badaniami profesor Zhenan Bao stwierdziła, że teraz najważniejsze dla całego jej zespołu badawczego jest uczynienie wynalezionego materiału przezroczystym, aby można go było wykorzystać do owijania lub nakładnia na pęknięte powierzchnie.\nWięcej informacji znajdziecie tutaj.


Wysłany: 2019-04-29, 14:37\nOstatnio zmieniony przez johny 2019-04-29, 14:37, w całości zmieniany 1 raz\nWysłany: 2019-04-29, 14:45\nWysłany: 2019-06-14, 21:05\nW piątek wybieram się na grób Admirała Unruga. Jest ktoś chętny by dołączyć?\nGeneralnie plan jest taki. Ok 10 - 11 przybywam z mamą do Jastarni. Zostawiam mamę i lecę do Trojmiasta. Główny punkt to cmentarz na Oksywiu ale może coś by się jeszcze udało zwiedzić. Późnym popołudniem wracam do Łodzi.\nWysłany: 2019-06-14, 21:15\nNa razie mam inne plany, z których co prawda nie wiadomo, co wyjdzie,\nJakby mi się plany posypały, to dam znać.\nWysłany: 2019-06-21, 21:43 Dopełnilo się...\nMoi drodzy, już jestem w Łodzi z powrotem... Melduję wykonanie zadania! Dzisiaj za dnia spełniło się moje pragnienie. Pochylić się przed Admirałem Unrugiem na polskiej ziemi i oddać mu hołd!\nOk 15.30 stanąłem na oksywskiej skarpie.\nCmentarz marynarki Wojennej mimo, że nie jest zbyt duży robi bardzo dobre wrażenie. Centralnym jego punktem są mogiły Admirała Unruga, jego małżonki oraz jego podkomendnych, obrońców Helu, bestialsko zamordowanych przez komunistyczne zwierzęta. Warunkiem powrotu Admirała było odnalezienie ich szczątków, rehabilitacja i uroczysty pochówek. Tak też się w końcu stało.\nPanie Admirale dziękuję Ci za to co zrobiłeś dla naszego kraju!\nBędąc w Jastarni miałem kupić znicze ale nie zrobiłem tego, żywic nadzieję, że z pewnością będę mógł to zrobić pod cmentarzem. Niestety jedyny kiosk z kwiatami i zniczami pod cmentarzem był zamknięty... Powiedziałem sobie trudno, miałeś chłopie szczerą chęć ale nie udało się. Wsiadłem w auto i udałem się w drogę powrotną do Łodzi. Kilkaset metrów od cmentarza dostrzegłem otwartą kwiaciarnię. Krótka decyzja i znicze są a ja wracam na cmentarz zapalić je. Jeden dla dowódcy\na drugi dla jego podkomendnych.\nTo nie były znicze ode mnie. Zrobiłem to w imieniu całego naszego forum. Dopiero jak zabłysnęły płomienie spokojnie mogłem udać się do samochodu...\nOstatnio zmieniony przez johny 2019-06-21, 21:45, w całości zmieniany 1 raz\nWysłany: 2019-06-22, 08:17\nBrawo johny! Postscriptum do fantomasowego zlotu.\nWysłany: 2019-06-22, 08:50\nPan Admirał wreszcie ma godny pochówek. W ojczyźnie, dla której tyle zrobił i którą tak bardzo kochał. W Żninie został upamiętniony tak:\nPlik ściągnięto 7 raz(y) 2.24 MB\nPlik ściągnięto 8 raz(y) 2.54 MB\nPlik ściągnięto 6 raz(y) 2.54 MB\nWysłany: 2019-06-22, 12:48\nW Żninie został upamiętniony tak:\nSuper! Aż się łezka w oku kręci.\nWysłany: 2019-06-24, 13:05\nKilkaset metrów od cmentarza dostrzegłem otwartą kwiaciarnię. Krótka decyzja i znicze są a ja wracam na cmentarz zapalić je.\nJa też kupowałam znicz w tej właśnie kwiaciarni\nWysłany: 2019-06-24, 13:06\nWysłany: 2019-06-24, 13:13\nW najbliższy weekend wybieramy się w Bory Tucholskie, do Borzechowa.\nW planach rejs na Wyspę Starościńską, gdzie znajdują się ruiny zamku krzyżackiego!\nJedziemy pod namiot tutaj:\nWysłany: 2019-06-24, 14:48\nByście na święto żuru do Brześcia wpadli!\nWysłany: 2019-06-24, 15:16\nJedziemy do Wiewiórki w odwiedziny


Alfie triumfował w strugach deszczu - Psy.pl\nJak się okazuje, od pewnego czasu pies przebywa w Polsce – jest pod opieką Oli Szydłowskiej, znanej w kynologicznym świecie prezenterki psów rasowych, która zdobyła tytuł najlepszej handlerki na świecie podczas wystawy Crufts w Birmingham. – To pierwszy tytuł Best in Show Alfiego na międzynarodowej wystawie – mówi Diane Reid. – Alfie zgadza się ze wszystkimi psami, uwielbia zabawę i kiełbaski. Przyjechał do Polski, by uzyskać kilka championatów. Jest naprawdę piękny, pomaga mi też w junior handlingu. Mieszka z nami od ponad roku i mam nadzieję, że jeszcze trochę zabawi – mówi Ola Szydłowska.\nPetit basset griffon vendeen to rasa wyhodowana w regionie Wandea w południowo-zachodniej Francji pod koniec XIX w. Ten miniaturowy basset zachował swą łowiecką pasję, werwę oraz żywe usposobienie. Jednocześnie jest przyjazny wobec dorosłych i dzieci, potrzebuje jednak sporo ruchu. Petit basset griffon vendeen jest bardzo popularny we Francji.\nNa wystawie psy tradycyjnie najpierw rywalizowały o zwycięstwo w rasach, później w grupach FCI. W niedzielne popołudnie najlepsza dziesiątka walczyła o tytuł najpiękniejszego psa wystawy. Oceniał austriacki sędzia Erwin Deutscher. Do Leszna przyjechali sędziowie z kilku europejskich krajów. AM


Aukcje WOŚP 2020 w Opolu. Wśród licytacji rejs z prezydentem, nocne zwiedzanie zoo [WIDEO] - Opowiecie.info\n/Opowiece.info»Charytatywnie»Aukcje WOŚP 2020 w Opolu. Wśród licytacji rejs z prezydentem, nocne zwiedzanie zoo [WIDEO]\nAukcje WOŚP 2020 w Opolu. Wśród licytacji rejs z prezydentem, nocne zwiedzanie zoo [WIDEO]\n/ Anna Konopka /\t 9 stycznia 2020 / 13:39 0 Comments\nRejs Odrą z prezydentem Opola, podwójne zaproszenia na wszystkie koncerty festiwalu piosenki, nocne zwiedzanie ogrodu zoologicznego czy piłka z autografem Kuby Błaszczykowskiego i opolskich gwardzistów. To część z fantów przekazanych przez urząd miasta na 28. finał Wielkiej Orkiestry Świątecznej Pomocy.\nRejs po Odrze potrwa kilka godzin, a na pokład statku zabrać będzie można sześć osób. Sporą atrakcją będzie również z pewnością zwiedzanie opolskiego zoo… nocą.\n– Rozpoczniemy tuż po zamknięciu ogrodu, a cały spacer potrwa około trzy, cztery godziny. Jego długość będzie zależała oczywiście od pogody i samych zwierząt – mówi z uśmiechem Anna Włodarczyk z opolskiego zoo. – W czasie takie zwiedzania będzie możliwość obserwowania zwierząt w zupełnie innej aktywności niż w ciągu dnia. Niektóre z nich układają się do snu, jak gibony na wysokich słupach.\nAtrakcją będą m.in. nocne małpy, które normalnie siedzą na wysokich gałęziach w małpiarni, ale nocą są aktywne, biegają i żerują.\nMuzeum Polskiej Piosenki przekaże unikatową szansę na sesję w studiu nagraniowym pod okiem Jarosława Wasika, dyrektora tej instytucji oraz wokalisty i cenionego jurora ogólnopolskich festiwali.\n– Nasza nagroda przewiduje dwie godziny w edukacyjnym studiu nagrań z dyrektorem muzeum, który jest również trenerem wokalnym – mówi Kaja Marchel z Muzeum Polskiej Piosenki.\nSwoje fanty przekazał również Wydział Sportu UM Opola.\n– To piłka z autografem Kuby Błaszczykowskiego, opolskich gwardzistów, kielnię z budowy opolskiego Parku Sportu – mówi Beata Baraniewicz z Wydziału Sportu.\nMOSiR przygotował także zaproszenia na opolskie obiekty. Wśród nich są wejściówki na dzień meczowy z Odrą Opole. Licytować będzie można również koszulki sportowe i kalendarze.\nWśród innych aukcji podczas finale 28. WOŚP-u będzie można licytować m.in. lunch z senator Danutą Jazłowiecką czy voucher na przejazd quadem firmy Polaris.\n– Zachęcamy do udziału w licytacjach podczas finału w niedzielę a także na nasze aukcje na portalu Allegro. W internecie one potrwają do końca stycznia. Na ten moment mamy ponad 40 przedmiotów do licytacji – mówi Wojciech Murański, szef sztabu WOŚP Opole.\nWolontariusze WOŚP-u zachęcali do wspierania wielkiego finału Wielkiej Orkiestry Świątecznej Pomocy, który odbędzie się już w niedzielę, 12 stycznia.\n– Orkiestra przez ostatnie 27 lat przekazała dla Opola ponad 6 milionów złotych – przypomina Murański.\nPoprzedni artykułWielozadaniowa aplikacja mobilna gminy Murów jest już dostępna\nNastępny artykuł Masz problem z kadrą? Wynajmij pracownika w agencji pracy tymczasowej\n1 czerwca 2020, 11:30


Struktury logiczne Jednolitego Pliku Kontrolnego – e-Deklaracje – podatkowy serwis informacyjny\nJPK (Jednolity Plik Kontrolny) – to elektroniczna forma ksiąg podatkowych oraz dowodów księgowych o określonej strukturze logicznej. Oznacza to, iż struktura logiczna to sposób organizacji konkretnych informacji wewnątrz pliku. Pliki takie będą przesyłane przez podatników organom podatkowym.\nCelem wprowadzenia w/w ujednolicenia było by przede wszystkim zautomatyzowanie procesu wyszukiwania w księgach danych niezbędnych podczas czynności sprawdzających czy kontrolnych prowadzonych w odniesieniu do konkretnego podatnika.\nObecnie jakakolwiek weryfikacja dostarczanych przez podatników wydruków w formie papierowej czy PDF jest przede wszystkim czasochłonna. Jeżeli jednak zostanie wprowadzony JPK, i organy podatkowe będą dysponowały plikiem z danymi z ksiąg podatkowych oraz innych dowodów księgowych w odpowiednim formacie to będą mogły przefiltrować dostarczone dane w taki sposób, by wyszukać określone informacje, na przykład transakcje z konkretnym podmiotem.\nJakie będą struktury JPK?\nAby każdy podatnik mógł wygenerować ze swojego programu księgowego, magazynowego i fakturowego niezbędne pliki, program ten (jak również inne) musi posiadać odpowiednią funkcję. Dostawcy oprogramowania na pewno musieli już poznać struktury logiczne tych plików i będą je dostosowywać do obowiązujących niedługo przepisów. Taka informacja została udostępniona przez Ministerstwo Finansów na stronie: http://www.mf.gov.pl/kontrola-skarbowa/dzialalnosc/jednolity-plik-kontrolny.\nJakie istnieją rodzaje struktur logicznych JPK?\nNa w/w stronie opublikowano siedem struktur logicznych dotyczących plików zawierających dane z:\nJakie są poszczególne daty wejścia w życie obowiązku przesyłania plików JPK?\nNa samym początku należy podkreślić, iż oprócz obowiązku przekazywania plików JPK zawierających odpowiednie dane na żądanie organów podatkowych, podatnicy będą zobowiązani również do comiesięcznego przekazywania ewidencji zakupu i sprzedaży VAT bez takiego żądania ze strony organów podatkowych (z mocy samej ustawy).\nDaty wejścia w życie w/w obowiązku są zależne od wielkości przedsiębiorstwa, bowiem zależeć to będzie od statusu dużego, małego, średniego czy mikro przedsiębiorstwa. Tak więc, obowiązek comiesięcznego przekazywania plików JPK dotyczących ewidencji sprzedaży i zakupów VAT nastąpi dla:\ndużych przedsiębiorstw – od 1 lipca 2016 r.,\nmałych, mikro i średnich przedsiębiorstw – od 1 stycznia 2018 r.,\nZobowiązani podatnicy będą mieli obowiązek przekazywania do urzędu skarbowego tych rejestrów VAT w terminie do 25. dnia miesiąca następującego po każdym kolejnym miesiącu. Taki termin będzie niezależny od tego, czy dany podatnik składa deklaracje VAT miesięczne czy kwartalne.\nNatomiast obowiązek przekazywania na żądanie organu podatkowego plików JPK nastąpi dla:\nAutor e-DeklaracjeOpublikowano 13 czerwca 2016 16 stycznia 2017 Kategorie Nowości prawne


Mieszkanie na wynajem - Warszawa - Wola - MW-153410 - 57.00m² - Akces Nieruchomości - mieszkania Warszawa, domy Warszawa, działki Warszawa - sprzedaż i wynajem\nTRZYPOKOJOWE, ATRAKCYJNE, ZADBANE MIESZKANIE NA POGRANICZU WOLI I CENTRUM, 200M OD DWORCA CENTRALNEGO. Lokal po kapitalnym remoncie. CAŁE UMEBLOWANIE I WYPOSAŻENIE NIE STARSZE NIŻ 6 LAT. Zadbany budynek, czyste klatki. Mieszkanie z oknami na mały park między budynkami. Bardzo dobra lokalizacja. Pełna infrastruktura w najbliższej okolicy, 5min do CH Złote Tarasy. Świetna komunikacja w każdym kierunku: autobusy, tramwaje (2 przystanki do metra Centrum), busy, 5min do Dworca Centralnego.\nSymbol oferty MW-153410\nCZYNSZ W CENIE NAJMU!!! 2 pokojowe w kamienicy. Budynek po rewitalizacji - nowa winda, pięknie odnowiona klatka schodowa, nowa elewacja. Składa się z: salonu połączonego z aneksem kuchennym, sypialni, holu, łazienki z WC. Pokoje umeblowane - w salonie kanapa ...


Czym jest… nienawiść | Niezależna Gazeta Polska - NOWE PAŃSTWO\nNienawiść to na wskroś ludzka, silna emocja, która – jeśli nie jest kontrolowana – potrafi przejąć władzę nad człowiekiem i nim kierować. Może mieć charakter zarówno indywidualny, jak i grupowy – zawładnąć jedną osobą, ale też spajać całą grupę, nadając jej tożsamość; może być skierowana przeciw jednej osobie, ale też sięgać zbiorowości: grup ludzi, społeczeństw, kultur. Jest ogromną siłą, zawsze jednak niszczącą, związaną z destrukcją, niechęcią i wrogością. Jak pisze André Glucksmann: „Nienawiść nie jest ani wypadkiem przy pracy, ani przytrafiającym się gdzieś po drodze błędem. To fundamentalne pragnienie niszczenia, przepaść rozwierająca się pod stopami, wyczuwalna przez skórę otchłań, która nie znajduje się za nami, ale w nas i wokół nas. To radykalna i wywrotowa negatywność”.\nMax Scheler przeciwstawia nienawiść miłości. Obie są aktami duchowej preferencji. Miłość jest praaktem, czyli aktem podstawowym, fundamentem świadomości gruntującym życie emocjonalne i intelektualne człowieka, dzięki któremu otwieramy się na inne wartości. Nienawiść jest jej przeciwieństwem – ona życie emocjonalne i intelektualne tego gruntu pozbawia, sprawiając, iż człowiek nie potrafi otworzyć się na wartości, postrzega je w zupełnie przeinaczony sposób. Miłość kieruje wzwyż, ku najwyższym wartościom i byciu wyrazicielem tych wartości, nienawiść – ściąga w dół, ku negacji tego, co wartościowe. Akty nienawiści stają się w ten sposób nośnikiem zła. Miłość rozszerza


Osoby żyjące z HIV mogą mieć zdrowe dzieci - ŚwiatPrzychodni.pl\nPrzy zachowaniu ostrożności w kontaktach seksualnych, życie z osobą zakażoną wirusem HIV nie różni się od życia ze zdrowym partnerem. Pary, w których jedna z osób jest nosicielem wirusa, mogą mieć też zdrowe potomstwo.\nŻyjąc z osobą zakażoną, należy pamiętać o podstawowych zasadach higieny, np. by każdy miał własną maszynkę do golenia i szczoteczkę do zębów. Ponieważ może znajdować się na nich krew, istnieje niewielkie ryzyko przeniesienia za ich pośrednictwem wirusa na zdrowego partnera.\nHIV nie można zakazić się poprzez dotykanie drugiej osoby, podawanie ręki czy całowanie. Do zakażenia nie dochodzi też przez kontakt ze łzami nosiciela ani przez korzystanie z tej samej toalety, sztućców, naczyń czy książek.\nNosiciel wirusa powinien poinformować partnera seksualnego o swoim statusie serologicznym. Nie chodzi tu wyłącznie o lojalność względem partnera, ale też o odpowiedzialność karną - zgodnie z prawem osoba, która wiedząc, że jest zakażona HIV, naraża bezpośrednio inną osobę na takie zakażenie, podlega karze pozbawienia wolności do lat trzech.\nW Polsce jest wiele par, w których jedna z osób jest zakażona wirusem HIV, a druga nie. Pary te uprawiają seks, a jeśli przy każdym stosunku - od początku do końca - właściwie używają dobrej jakości prezerwatyw, zdrowy partner pozostaje niezakażony.\nJeśli stale przestrzega się zasad "bezpieczniejszego seksu", a zdarzy się, że prezerwatywa pęknie lub spadnie, co może narazić niezakażonego partnera, możliwe jest wykorzystanie profilaktyki poekspozycyjnej. Polega ona na przyjmowaniu przez zdrowego partnera przynajmniej dwóch leków antyretrowirusowych. Leki są skuteczniejsze, jeśli zaczną być przyjmowane możliwe najszybciej po narażeniu na zakażenie – najlepiej w ciągu dwóch godzin, a najpóźniej w ciągu 72 godzin, od wypadku. O postępowaniu w razie zaistnienia ryzykownej sytuacji warto porozmawiać z lekarzem prowadzącym osobę zakażoną, by zawczasu być przygotowanym na taką okoliczność.\nNależy pamiętać, że leki antyretrowirusowe zmniejszają ryzyko przeniesienia HIV na osobę niezakażoną, ale nie dają pewności, że do zakażenia nie dojdzie. Nie mogą więc zastąpić podstawowego środka ostrożności, czyli stosowania prezerwatyw. Trzeba też wiedzieć, że leki te mogą powodować działania uboczne i wchodzić w interakcje z innymi medykamentami.\nGdy para chce mieć dziecko\nWbrew obiegowym opiniom, pary plus/minus mogą mieć zdrowe potomstwo. Jeśli zdrowa kobieta planuje zajście w ciążę z zakażonym partnerem, możliwe jest zastosowanie tzw. metody "płukania plemników", polegającej na oddzieleniu plemników od pozostałych składników płynu nasiennego i podaniu ich bezpośrednio do macicy. Plemniki nie powodują zakażenia - HIV znajduje się w krwinkach białych, które są w płynie nasiennym.\nJeśli zajście w ciążę ze zdrowym partnerem planuje kobieta żyjąca z HIV, możliwe jest podanie jego nasienia do pochwy kobiety - bez kontaktu seksualnego.\nW sytuacji, kiedy oboje partnerzy są zakażeni, a para regularnie uprawia seks z zabezpieczeniem, by zmniejszyć ryzyko zakażenia innym szczepem HIV, można jej zalecić ograniczenie kontaktów bez zabezpieczenia tylko do okresów płodnych kobiety.\nCo prawda, zakażenie HIV może zostać przeniesione na dziecko w czasie ciąży i porodu, ale ryzyko to można zmniejszyć nawet do ok. 1 proc. W tym celu zakażona kobieta powinna przyjmować w czasie ciąży i porodu leki antyretrowirusowe. Ryzyko zmniejsza też rozwiązanie ciąży przez cesarskie cięcie - przed rozpoczęciem akcji porodowej - a także karmienie dziecka sztucznym pokarmem.\nDziecko urodzone z matki zarażonej wirusem, najpóźniej w ciągu 48 godzin otrzymuje leki antyretrowirusowe. Przed upływem 10 doby życia u noworodka przeprowadza się pierwsze badania w kierunku HIV.\nOtóż wyniki kilku dużych badań naukowych (sprawdzano kilkadziesiąt tysięcy stosunków par +/- bez zabezpieczenia) ostatecznie potwierdziły w tym roku, że osoby z niewykrywalną wiremią nie są zakaźne, tzw. kampania "U=U". Czyli leki w takim wypadku dają pewność braku zakażenia. Nie chce zachęcać do niestosowania prezerwatyw, ale autor artykułu powinien skonfrontować się jednak z aktualną wiedzą.


Przetwornice częstotliwości 230V\nPrzetwornice częstotliwości 400V\nPrzetwornice częstotliwości Siemens\nInteresujące fakty na temat przetwornic częstotliwości\nCo to jest przetwornica częstotliwości?\nJak działa przetwornica częstotliwości?\nJakie korzyści oferuje przetwornica częstotliwości?\nJakie typy przetwornic częstotliwości są dostępne?\nKryteria zakupu przetwornicy częstotliwości – na co należy zwracać uwagę?\nNajczęściej zadawane pytania dotyczące przetwornic częstotliwości\nPrzetwornica częstotliwości przetwarza przekazane napięcie zmienne z lokalnej sieci elektrycznej na napięcie zmienne o zmiennej amplitudzie i częstotliwości. W ten sposób można generować napięcia, które są dokładnie dopasowane do podłączonego urządzenia.\nPrzetwornice częstotliwości są stosowane głównie w celu poprawy rozruchu i prędkości obrotowej silników trójfazowych. Bez przetwornicy częstotliwości silniki te nie byłyby regulowane bezstopniowo, lecz mogłyby pracować jedynie ze stałą prędkością obrotową ustaloną przez sieć elektryczną.\nPrzetwornica częstotliwości może być przeznaczona do dwóch różnych trybów pracy:\nPodczas pracy jednofazowej, przetwornica jest podłączana do konwencjonalnej sieci prądu przemiennego. Nazwa trybu pracy odnosi się do napięcia zasilającego, które w tym przypadku jest jednofazowe.\nPodczas pracy trójfazowej konwerter jest zasilany prądem trójfazowym. Również w tym przypadku nazwa trybu pracy odnosi się do napięcia zasilającego, które w przypadku prądu trójfazowego jest trójfazowe.\nNowoczesny przetwornica częstotliwości w kompaktowej obudowie.\nZa pomocą przetwornic częstotliwości można ustawiać prędkości obrotowe do prędkości znamionowej silnika, bez spadku momentu obrotowego silnika. Jeżeli znamionowa prędkość obrotowa silnika, przy której silnik osiąga maksymalną moc, osiąga maksymalny poziom, spada moment obrotowy.\nAby w technologii napędu można było indywidualnie regulować prędkość obrotową silnika, napięcie zasilania silnika trójfazowego musi mieć zmienną częstotliwość. Musi być prawie oddzielony od częstotliwości wejściowej. W tym celu napięcie wejściowe sieci energetycznej o stałej częstotliwości przekształca się na napięcie stałe. Napięcie to jest wówczas szybciej taktowane na wyjściu. Poniższy schemat połączeń ilustruje montaż:\nBudowa i podzespoły\nSchemat zasady przetwornicy częstotliwości.\nMostek prostowniczy (dioda D1 - D6) „fałduje” ujemne półfale sinusoidalnych napięć prądu przemiennego w górę. Dzięki temu służą one również do zasilania następującego obwodu w ujemnym zakresie napięcia przemiennego. W praktyce oznacza to napięcie stałe z pewnym tętnieniem szczątkowym. W przypadku prostowania produkt posiada również zintegrowany filtr EMC Zapewnia to, że do przetwornicy częstotliwości nie dostaną się zakłócenia zasilania lub nie zostaną odprowadzone żadne zakłócenia.\nObwód pośredni (2)\nW obwodzie pośrednim znajduje się kondensator (C), który wygładza tętnienie szczątkowe napięcia generowanego przez prostownik. Cewki (L) są częściowo zintegrowane w obwodzie prądu stałego, aby tłumić duże wahania prądu. Cewki są mniej istotne dla zilustrowania funkcji.\nRozdrabniacz hamulca (przerywacz), który znajduje się również w obwodzie pośrednim, jest znacznie ważniejszy. Składa się on z elektronicznego przełącznika (tranzystor T7) i oporności hamowania (R). W ten sposób następuje konwersja nadmiaru energii, generowanej przez silnik w trybie ciągu, na ciepło i skuteczne hamowanie silnika.\nPrzetwornica przejmuje sterowanie silnikiem . Zasadniczo falownik można traktować jako układ sześciu przełączników elektronicznych (tranzystor mocy T1 - T6). Zawsze dwa tranzystory są połączone szeregowo, przy czym pomiędzy tranzystorami prowadzony jest przewód przyłączeniowy silnika na zewnątrz. Tranzystory są sterowane przez zaawansowaną elektronikę regulacyjną.\nElektronika regulatora (4)\nElektronika sterująca steruje tranzystorami mocy zgodnie z odpowiednimi potrzebami. W tym celu elektronika sterowana procesorem ma niezbędne wejścia dla potencjometru kontrolera lub odpowiednich systemów magistrali, takich jak EtherCAT, POWERLINK lub PROFIBUS-DP. Alternatywnie można również dokonać wymaganych ustawień za pomocą klawiatury z wyświetlaczem. Liczne zabezpieczenia i wyjścia komunikatów o stanie i awarii uzupełniają zakres mocy elektroniki.\nFiltr sinusoidalny (5)\nW technice napędowej generuje się masywne sygnały zakłócające poprzez przełączanie bardzo wysokich prądów. Z tego powodu silnik, a w szczególności izolacje, są mocno obciążone. Dlatego stosowane są filtry sinusoidalne, które eliminują wszystkie występujące zakłócenia i przekazują czyste napięcie sinusoidalne do silnika (M).\nSposób działania falownika\nStosunek szerokości impulsu do przerwy powoduje powstanie sygnału wyjściowego.\nW celu wytworzenia napięcia wyjściowego sinus, napięcie „0” powinno spaść do wartości maksymalnej, a następnie ponownie do „0”. W obwodzie pośrednim dostępne jest jednak tylko napięcie stałe o stałej wysokości.\nZ tego powodu stosowana jest modulacja szerokości impulsów (PWM). Oznacza to: Wysokie napięcie z obwodu pośredniego jest włączone i natychmiast ponownie wyłączone . Po krótkiej przerwie napięcie zostanie ponownie włączone i wyłączone. Ten rytm przełączania powtarza się w sposób ciągły.\nDołączony schemat ilustruje wpływ impulsów sterujących modulowanych szerokością impulsu. Nawet jeśli impulsy przełączające, które są zawsze takie same, nie wyglądają jak fala sinusoidalna, nadal mają efekt sinusoidalny w stosunku do prądu silnika . Wąskie impulsy przełączające z długimi przerwami między impulsami wytwarzają mały prąd. Szerokie impulsy z krótkimi przerwami wytwarzają wysoki prąd silnika.\nDla lepszego przeglądu na diagramie zaprezentowano tylko kilka impulsów sterujących. W praktyce jednak na sekundę wytwarzane są tysiące impulsów przełączających. Przy odpowiedniej konstelacji można indywidualnie zmieniać częstotliwość i amplitudę prądu silnika.\nW wielu zastosowaniach konieczne jest powolne uruchamianie się ruchów i precyzyjne sterowanie prędkością.\nDotyczy to nie tylko urządzeń przemysłowych lub maszyn. Nawet winda w budynku biurowym powinna się delikatnie uruchomić i równie delikatnie hamować.\nOprócz przyjemniejszego użytkowania, sterowanie z łagodnym startem ma również bardzo pozytywny wpływ na zużycie wszystkich ruchomych części mechanicznych i kół zębatych.\nW przeszłości napędy o kontrolowanej prędkości były możliwe tylko ze sterowaniem tyrystorowym oraz kosztownym i wymagającym dużych nakładów serwisowych silnikiem prądu stałego.\nDzięki przetwornicy częstotliwości można zastosować niedrogie silniki asynchroniczne , które również wymagają minimalnej konserwacji .\nDzięki przetwornikom częstotliwości można korzystać z tanich silników.\nPośrednia przetwornica częstotliwości do silników 0,75 kW.\nW przypadku opisanej wcześniej pośredniej przetwornicy częstotliwości napięcie przychodzące przepływa do prostownika, który następnie przepływa przez obwód pośredni napięcia stałego.\nW obwodzie pośrednim prąd jest wygładzany przez kondensatory buforowe i tłumiony przez cewki indukcyjne. Obwód pośredni zasila falownik, który dostarcza napięcie wyjściowe w żądanej amplitudzie i częstotliwości dla urządzenia, które ma być zasilane.\nNatomiast w przypadku falownika bezpośredniego (zwanego także falownikiem matrycowym) nie ma obwodu pośredniego. Zamiast tego kierunek częstotliwości jest wykonywany w jednym, dość skomplikowanym układzie połączeń z różnymi ścieżkami.\nZnaczącą zaletą falowników bezpośrednich jest możliwość sprzężenia zwrotnego i praca przy tej samej częstotliwości wejścia i wyjścia prawie bez strat. Potrzebują one jednak pełnego dopływu energii (w postaci prądu trójfazowego). Poza tym zapewniają stosunkowo niewielkie maksymalne napięcie wyjściowe.\nW przypadku przetwornic przystosowanych do zasilania z powrotem konwersja może mieć miejsce w obu kierunkach: Energia, która na przykład jest wolna podczas hamowania, może być również przesyłana z powrotem do sieci elektrycznej. Innymi słowy, przetwornica może być również używana jako generator Ten mechanizm jest szczególnie przydatny, gdy napędy muszą być często hamowane, na przykład w wirówkach, windach lub lokomotywach elektrycznych.\nDobrze wiedzieć: wybierz odpowiednie silniki\nPonieważ w przetwornicy występują wyładowania częściowe z dużymi zmianami napięcia i wysokimi końcówkami, izolacja uzwojenia silnika jest stosunkowo silna. Dlatego do pracy z przetwornikami częstotliwości należy używać wyłącznie określonych typów silników (patrz norma DIN VDE 0530-25). Niezbędne jest również okablowanie silnika zgodne z EMC.\nNastępujące parametry techniczne przetwornicy częstotliwości muszą być zgodne z wymaganiami zamierzonego zastosowania:\nJakie napięcie wejściowe jest dostępne? W zależności od modelu, przemienniki częstotliwości mogą przetwarzać sygnały 230 V, 400 V, 480 V lub 580 V lub prąd zmienny.\nNapięcie wyjściowe i maksymalna moc wyjściowa, którą może udostępnić przetwornica, muszą pasować do jej zastosowania. Typowe wartości mocy wyjściowej mieszczą się w zakresie od 0,1 do około 20 kW. Wartość kW oznacza kilowatogodzin, gdzie 1000 watów odpowiada mocy jednego kW.\nZakres częstotliwości przetwornicy musi również zawierać żądane wartości. Niektóre urządzenia wytwarzają jedynie częstotliwości zlokalizowane blisko standardowej częstotliwości wejściowa 50 Hz (na przykład 48 do 62 Hz). Inne konwertery pokrywają pełne spektrum od 0 Hz do 650 Hz.\nWiększość przetwornic częstotliwości można podłączyć do magistrali obiektowej lub Ethernetu, na przykład za pośrednictwem interfejsu Profibus. Zgodnie z normą IEC 61800-7 profile napędu, które są obowiązkowe, gwarantują, że falowniki różnych producentów zachowują się w taki sam sposób w terenie.\nOprócz złączy mocy, przetwornica może mieć dodatkowe wejścia i wyjścia. W tym celu można przykładowo podłączyć potencjometr do ustawiania częstotliwości wyjściowej. Większość nowoczesnych przetwornic częstotliwości posiada jednak klawiaturę i wyświetlacz cyfrowy, aby zapewnić wygodne dopasowanie do podłączonego silnika. Niektóre falowniki można skonfigurować indywidualnie za pomocą własnego języka programowania. Gotowy kod jest następnie ładowany do przetwornicy za pomocą innego interfejsu.\nJaka jest rampa częstotliwości?\nRampa jest trybem ustawień, w którym przetwornica stale podnosi częstotliwość napięcia wyjściowego od zera do żądanej wartości. W ten sposób można uniknąć nadmiernych prądów szczytowych podczas uruchamiania silnika. Zatrzymanie falownika działa również najlepiej z (wznoszącą się) rampą do częstotliwości.\nCzy każdy silnik znormalizowany IEC może pracować z przetwornicą częstotliwości?\nZasadniczo, ale ponieważ silniki są obciążone termicznie przetwornikami częstotliwości, w każdym przypadku w uzwojeniach powinny być zainstalowane izolacje fazowe. Ponadto należy dokładnie wybrać ilość biegunów silnika, a tym samym prędkość obrotową wirnika, aby uzyskać praktycznie praktyczny zakres regulacji również pod obciążeniem.\nCo to jest (obrotowy) konwerter?\nObracające się komponenty elektryczne (np. Silnik elektryczny i generator) są wykorzystywane w przetworniku do generowania zmiennych napięć wyjściowych. W przeciwieństwie do maszyny elektrycznej przetwornica częstotliwości nie zawiera żadnych mechanicznie ruchomych komponentów. Przetwornica spełnia zatem funkcję podobną do przetwornicy częstotliwości, jednak regulacja napięcia odbywa się w elektromechaniczny sposób.\nJaka jest różnica między przetwornicą częstotliwości a transformatorem?\nTransformator z stałym napięciem wejściowym może wytwarzać zmienne napięcie wyjściowe. Transformatory mogą jednak zmieniać tylko amplitudę napięcia, a nie jego częstotliwość. W przypadku skomplikowanych zastosowań AC i AC transformatory nie są wystarczające. Są one jednak często stosowane jako część w przetwornikach częstotliwości, na przykład w celu wytworzenia różnych poziomów napięcia.\nUwaga! Poniższy opis został przetłumaczony automatycznie.   Interesujące fakty na temat przetwornic częstotliwości Co to jest przetwornica częstotliwości? Jak działa przetwornica częstotliwości? Jakie korzyści oferuje przetwo...


Ubezpieczenie w górach i w podróży - Łukasz Supergan - podróże, góry, fotografia\nUbezpieczenie w górach i w podróży\nBy Łukasz Supergan\t2 lipca 2016 18 lutego, 2018 Poradnik\nWyjeżdżając w odległe, nieraz ryzykowne miejsce, nie zakładam z góry wystąpienia wypadku. Byłbym jednak nierozsądny, zupełnie lekceważąc jego możliwość.\nKiedy myślę o ubezpieczeniach w podróży, przychodzą mi do głowy trzy historie.\nPierwszą z nich był wyjazd w Tatry Słowackie i próba zimowego trawersu Tatr Zachodnich. Minionej zimy opisałem na blogu moment, w którym wyczerpany i przemarznięty wlokłem się wiatrołomami, próbując wydostać się z odległego zakątka tych gór. Siły opuszczały mnie, a ja wciąż znajdowałem się wiele kilometrów od osiedli. Ścieżki nie było, wokół mnie tylko kilkumetrowe zaspy. Po wczorajszym wpadnięciu do strumienia moje buty groziły odmrożeniami stóp. Bylem sam, bez kontaktu ze światem. Byłem już gotów wzywać ratowników Horskiej Slużby. Wiedziałem że koszty akcji ratunkowej mnie zabiją, doprowadzony do ostateczności byłem jednak gotów na wszystko. Nie wezwałem ich tylko z braku zasięgu. Gdybym to zrobił, do dziś spłacałbym może rachunek na kilkanaście tysięcy euro.\nDrugą jest przejście irańskiego Zagrosu i chwila bezmyślności, w której zdecydowałem się na bardzo ryzykowne zejście stromą, skalną ścianą. Byłem kompletnie sam, odcięty wśród potężnych urwisk. Kluczyłem w upale, niemal bez wody, wśród skalnego labiryntu uskoków, zastanawiając się, kiedy przyjdzie moment, w którym będę musiał wyciągnąć telefon lub SPOT-a i wysłać sygnał „mayday”. W Iranie nie istnieją służby ratunkowe w naszym rozumieniu. Istniał cień szansy, że z miejsca w którym byłem mógłby zabrać mnie helikopter, w przeciwnym razie nawet kilka dni musiałbym czekać, aż w odległym mieście znajdzie się jakiś zespół wspinaczy, gotowych do mnie dotrzeć. Czy mógłbym wówczas liczyć na wyrozumiałość Irańczyków? Być może. Była jednak spora szansa, że obarczono by mnie kosztami takiej akcji.\nZwiedzanie ruin Angkoru – szpital dla turystów powstał chyba z myślą o takich schodach.\nOstatnią historią jest mało ekstremalne przeżycie, jakim była podróż po Azji Południowo-Wschodniej. W trakcie wielomiesięcznego wyjazdu moja towarzyszka podróży nabawiła się kontuzji ścięgna. Nie gwałtownej, ale dokuczliwej i utrzymującej się tygodniami. W kambodżańskim Siem Reap, zapadła decyzja o wizycie lekarskiej. Na obrzeżach miasta znaleźliśmy szpital. Przypominał widmo, nowoczesny, pełen betonu i szkła, i kompletnie pusty. Szybko zrozumieliśmy czemu: był nieosiągalny dla Khmerów, stał tam tylko z myślą o turystach. Kilkuminutowa konsultacja lekarska kosztowała w nim 150 dolarów. Prześwietlenie czy USG wielokrotność tej sumy. Odeszliśmy z kwitkiem. Nie pokrylibyśmy tych kosztów, a podróżowaliśmy bez ubezpieczenia.\nWiele moich podróży odbyłem, nie mając żadnego ubezpieczenia. Plany na ten rok sprawiły jednak, że zacząłem myśleć o nim poważnie.\nZ Alp na koło podbiegunowe\nTen rok to dla mnie dwa kompletnie odmienne wyjazdy za granicę. Pierwszym jest pobyt w Alpach Francuskich i trawers masywu Mont Blanc. Drugim miesięczny treking przez Islandię. Obydwa łączy ryzyko przebywania samotnie w niesprzyjającym środowisku. Góry wysokie to ryzyko upadku, wpadnięcia do szczeliny, złapania przez burzę śnieżną czy uderzenia spadającym kamieniem. To ostatnie jest całkiem realne na drodze normalnej na szczyt, podczas przekraczania owianego złą sławą kuluaru „Rolling Stones”. Islandia to z kolei wędrówka przez pustkowie, często w złej pogodzie i bez możliwości znalezienia schronienia. Tu ryzykiem staje się wyziębienie organizmu, zgubienie drogi, upadek w trudnym terenie, możliwość porwania przez jedną z rwących rzek po drodze. Poziom ryzyka staje się wyższy niż podczas przejścia Łuku Karpat. Sprawiło to, że na poważnie podszedłem do szukania ubezpieczenia w podróż.\nDlaczego w ogóle przejmować się nim w Europie, gdy każdej ubezpieczonej osobie przysługuje darmowa opieka medyczna? Większość z nas, wyjeżdżając za granicę, zadowala się polskim ubezpieczeniem lub Europejską Kartą Ubezpieczenia Zdrowotnego (EKUZ). Idący w góry lub nurkowie, wybierają polisę pokrywającą uprawianie sportów ekstremalnych. Co jednak pokrywa każde z nich? Czy w ogóle warto się ubezpieczać, a jeśli tak – na co zwrócić uwagę?\nNie warto kwestii bezpieczeństwa sprowadzać do ubezpieczenia. Znam osoby, które doradzają, by w podróże wyruszać spontanicznie, bez planu. W moim przypadku jest to niewykonalne, regularnie trafiam bowiem do miejsc trudnych (góry wysokie, pustynia, wędrówka zimą), a także uznawanych za ryzykowne (w ostatnich latach np. iracki Kurdystan, pustynie Iranu czy pogranicze afgańskie). Takie przygody poprzedza wielomiesięczne zbieranie informacji, map i relacji, rozmowy ze znawcami tych terenów, ustalanie miejsc punktów zapalnych i miejsc bezpiecznych. Takie przygotowanie procentuje i to od niego polecam każdemu zacząć swoją podróż. Profilaktyka przede wszystkim.\nJadąc w góry nie zakładam wypadku. Sprawdzam jednak informacje na temat kosztów leczenia, transportu i akcji ratunkowej. Zasady różnią się mocno nawet pomiędzy krajami europejskimi i to nawet sąsiadującymi ze sobą.\nKlasyczny przykład: Polska i Słowacja. Akcje ratunkowe GOPR lub TOPR, także te z użyciem śmigłowca i angażujące duże zespoły ratowników, są darmowe. Akcja po stronie słowackiej jest w całości płatna, a kwota jaką zaserwują nam ratownicy zależy od wykorzystania (bądź nie) śmigłowca, ilości zaangażowanego sprzętu oraz liczby ludzi pracujących podczas akcji. Koszt skomplikowanej operacji, gdy konieczne jest wydobycie wspinacza z trudnej ściany, to 10-15 tysięcy euro, czasem nawet więcej.\nPodobnie jest w Alpach. Po stronie francuskiej śmigłowiec patrolujący rejon Mont Blanc zabierze nas w dolinę za darmo. Już 70 kilometrów dalej, w szwajcarskim Zermatt, ta sama akcja będzie kosztować tysiące franków, a pytanie o ubezpieczenie jest jednym z pierwszych, jakie zadają tamtejsi ratownicy. Po stronie włoskiej prawo zależy od regionu. Akcja ratunkowa co do zasady będzie tam darmowa, ale np. w dolinie Aosty – płatna. W Alpach niemieckich za ratunek nie zapłacimy prawdopodobnie nic, w austriackich – pełną stawkę. W Karpatach Rumuńskich akcja ratunkowa będzie prawdopodobnie darmowa, w górach Bułgarii – niemal na pewno płatna.\nNawet jeśli ratunek w danym kraju jest darmowy (czytaj: śmigłowiec wyciągnie nas z tarapatów za darmo), nie oznacza to darmowego transportu do szpitala, operacji i leczenia.\nEwakuacja poszkodowanego turysty pod szczytem Mont Blanc\nOK, zostaliśmy uratowani i dowiezieni do szpitala. Co dalej?\nW idealnej sytuacji kwestie leczenia rozwiązywać powinno ubezpieczenie zdrowotne. To, które mamy w Polsce, przenosi się na inne kraje Europy, dzięki EKUZ – Europejskiej Karcie Ubezpieczenia Zdrowotnego. To dokument, który poświadcza nasze prawo do korzystania z niezbędnych świadczeń zdrowotnych za granicą na koszt polskiego NFZ. Płacąc składki na powszechne ubezpieczenie, mamy prawy do otrzymania EKUZ. Daje ona dostęp do opieki zdrowotnej w innych krajach Unii Europejskiej oraz Norwegii, Islandii, Liechtensteinu i Szwajcarii. W razie potrzeby miejscowa służba zdrowia potraktuje posiadacza karty tak, jak osobę ubezpieczona w tym kraju. Nie oznacza to jednak darmowego leczenia. W zależności od państwa konieczne może być pokrycie części kosztów leczenia. I tu zaczyna się zabawa – co kraj to inne zasady.\nWe Francji państwo pokrywa najczęściej 80% kosztów leczenia. Pozostałych 20% pacjent musi pokryć sam. Nawet, gdy kasa chorych pokryje całość kosztów, poszkodowany musi uiścić opłatę ryczałtową – 18 euro za każdy dzień pobytu w szpitalu. Koszty transportu karetką pokrywamy we własnym zakresie, kasa chorych zwraca 65%.\nW Szwajcarii, poza płatna akcją ratunkową, pacjent ponosi 50% kosztów transportu karetką lub lotniczym pogotowiem ratunkowym.\nNa Islandii leczenie szpitalne jest zasadniczo bezpłatne, jeśli jednak trafimy na ostry dyżur do szpitalnego ambulatorium, islandzka służba zdrowia skasuje nas na 5000 koron za konsultację lekarską oraz 40% kosztów wizyty. Biorąc pod uwagę ceny tego kraju – suma potencjalnie niebagatelna. Transport medyczny to także interesująca pozycja: drogowy bądź lotniczy kosztuje jednolite i dość skromne 6200 koron.\nPosiadanie EKUZ ułatwia procedury lecznicze i może oznaczać prawo do darmowego zabiegu, jednak nie pokryje kosztów akcji ratowniczej, późniejszego transportu karetką i pobytu w szpitalu. Dodatkowo płatne mogą być badania i zabiegi specjalistyczne (RTG lub tomografia), a niemal na pewno płatny będzie transport medyczny do Polski. EKUZ zapewnia więc podstawowe ubezpieczenie, które na terenie Europy pokryje część kosztów leczenia. W razie wypadku w górach lub na pustkowiu nie będzie wystarczające i np. nie sfinansuje akcji śmigłowca, wartej 10 tysięcy euro.\nEKUZ jest bezużyteczna poza Europą, a więc tam, gdzie koszty leczenia bywają najwyższe. Klasyczny przykład to USA, gdzie cena leczenia szpitalnego sięga absurdalnych, z naszego punktu widzenia, kwot. Kilkaset tysięcy złotych za poważną operację to standard. Wysokie koszty leczenia za oceanem to powód, dla którego część firm nie ubezpiecza podróży do USA czy Kanady.\nCo wtedy? Pozostaje zbankrutować – lub zaopatrzyć się w dodatkowe ubezpieczenie.\nTatry Słowackie – wezwanie śmigłowca w tym miejscu kosztowałoby mnie co najmniej kilka tysięcy euro. Z zasypanych śniegiem wiatrołomów wydostałem się 36 godzin później.\nWysokie góry, daleka podróż – jakie ubezpieczenie je obejmie?\nKażda firma ubezpieczeniowa zaoferuje nam polisę w podróż. Oferty będą różnić się jednak wieloma szczegółami.\nPierwszym i moim zdaniem najważniejszym są koszty leczenia. To zazwyczaj od kilkudziesięciu do kilkuset tysięcy euro. Sumę tą może narzucić nam ubezpieczyciel lub ustalamy ją sami. Zdecydowanie polecam to pierwsze. Czemu? Bo po zrobieniu rozeznania na temat kosztów leczenia w danym miejscu wolę sam ustalić kwotę. W Europie koszt leczenia na poziomie 50 000 – 100 000 euro będzie niemal na pewno wystarczający. Na innym kontynencie (jak Ameryka Północna) warto pomnożyć ją dwu- lub nawet trzykrotnie.\nDrugim czynnikiem, który biorę pod uwagę są aktywności, jakie mogę wykonywać. Czy ubezpieczanie obejmie sporty ekstremalne? To, co robię w górach i podczas podróży – wejścia na wysokie szczyty, wspinaczka czy marsz przez pustynię – jest traktowane jako działania wysokiego ryzyka. Polisa, na którą się decyduję, musi je obejmować.\nPo trzecie – nawet jeśli ubezpieczenie obejmuje sporty ekstremalne, to czy obejmuje je wszystkie? Podczas moich dawnych alpejskich wspinaczek korzystałem z górskiego ubezpieczenia OEAV, popularnego wśród alpinistów i działającego na prawie całym świecie. Jeśli jednak w podróży próbujemy różnych sportów i aktywności, nie tylko górskich, ma ono bardzo istotne ograniczenie. Obejmuje sporty głównie górskie: speleologia, wędrówki piesze, wspinaczkę, narciarstwo i snowboard, spływy kajakowe, kanioning oraz wyprawy na rowerach górskich/trekkingowych. Nie obejmuje np. żadnego ze sportów powietrznych i większości wodnych. Co więc, gdy podczas Twojej podróży zechcesz zrobić kurs nurkowy, skoczyć ze spadochronem lub na bungee, polecieć balonem lub na paralotni? Niestety, OEAV, pomyślane jako ubezpieczenie górskie tych aktywności nie obejmuje. Nie podlegają jej również wypadki samochodowe bądź powstałe w pracy.\nNawet jeśli ubezpieczenie obejmuje sporty wysokiego ryzyka, warto dokładnie sprawdzić jakie zabiegi pokrywa. Będąc nurkiem sprawdź np. czy polisa pokryje koszty leczenia w komorze dekompresyjnej.\nPo czwarte – czy obejmuje koszty akcji ratunkowej? Dla mnie to kluczowe pytanie. Nastawienie złamanej nogi w słowackim czy szwajcarskim szpitalu nie musi być drogie, ale cena poszukiwań przez śmigłowiec będzie na pewno. 10 000 – 15 000 euro to sensowna kwota, jako warto się ubezpieczyć na wypadek samej tylko akcji. Niestety, wiele popularnych ubezpieczeń podróżnych oferuje koszty ratownictwa na poziomie 5 00 euro – to niestety za mało.\nPo piąte – czy obejmuje choroby tropikalne? To interesujący kruczek: niektóre towarzystwa ubezpieczeniowe zrzekają się odpowiedzialności za leczenie malarii, dengi czy żółtej febry. W idealnym przypadku ubezpieczenie powinno pokrywać koszty ich leczenia, także po powrocie do Polski.\nI ostatnie – czy ubezpieczeniem możesz objąć także swój sprzęt lub bagaż? Niektóre firmy mogą włączyć ich ochronę do naszej polisy, inne zrobią to ramach osobnego ubezpieczenia.\nJak ubezpieczam się na dwa nadchodzące wyjazdy? Gdyby przydarzył mi się wypadek w Alpach, w akcję mogłyby zaangażować się służby francuskie lub włoskie. Moja polisa musiała pokrywać koszty akcji poszukiwawczej z użyciem helikoptera. Musiała tez pokrywać koszty leczenia, łącznie z wielodniowym pobytem w szpitalu i pokrycie ewentualnego transportu do Polski. Podobnie w przypadku wyjazdu na Islandię: akcja ratunkowa potencjalnie jest tam bezpłatna, jednak koszty jakie poniósłbym w miejscowym szpitalu – duże. W tym roku nie udaję się poza Europę, gdyby tak jednak było, zwróciłbym uwagę czy polisa pokryje choroby tropikalne i sporty wodne (z naciskiem na nurkowanie).\nSzukając dla siebie właściwego wariantu, brałem pod uwagę te wszystkie czynniki. Po rozważeniu możliwych scenariuszy zwróciłem uwagę na jedno z nich – ubezpieczenie „W Podróży” firmy Gothaer. Ci z Was, którzy podróżują po świecie, mogą znać je dzięki karcie „Planeta Młodych”, której obsługę zapewnia właśnie ta firma. Wykupienie takiej karty nie było dla mnie wystarczające (limit 5 000 euro kosztów ratownictwa). „W Podróży” zapewnia jednak wszystko to, czego potrzebuję podczas górskiej czy pustynnej wyprawy oraz sporo świadczeń, które mógłbym wykorzystać np. w tropikach:\nkoszty leczenia na poziomie 100 000 euro (ustalone indywidualnie z ubezpieczycielem) w tym 6 000 euro kosztów poszukiwań i akcji ratunkowej,\ndodatkowych 10 000 euro kosztów ratownictwa – łącznie jest to więc 16 000 euro przeznaczonych na ewentualny przymusowy lot śmigłowcem w asyście ratowników,\nuwzględnia chyba wszystkie możliwe sporty wysokiego ryzyka: górskie, wodne, podwodne i powietrzne,\nobejmuje choroby tropikalne (choć w tym roku raczej mi nie grożą) i potencjalną utratę bagażu.\nPo spotkaniu i ustaleniu niezbędnego minimum, jakie musi spełniać polisa, firma Gothaer zaproponowała mi ubezpieczenie tegorocznych wypraw: trawersu Mont Blanc i przejścia Islandii. Z dużą przyjemnością mogę więc napisać, że będzie ona moim partnerem oraz ubezpieczycielem podczas obydwu tych przygód.\nZnane powiedzenie mówi „ekspercie, uważaj, lawina nie wie, że jesteś ekspertem”. Ubezpieczenie jest jak apteczka pierwszej pomocy czy kurs lawinowy – to jedna z tych rzeczy, które zabieram, mając nadzieję, że nigdy nie będę zmuszony ich użyć.\nPrevious PostWyspa Żywiołów - samotny trawers Islandii\nNext PostSprzęt na Mont Blanc. Co zabrać na Dach Europy?\n5 lipca 2016 o 05:59\nAlpenverein…. wazne na calym swiecie do 6 tys n.p.m. mam…nie kozystalem….\nOpinie ma dobre i kosztuje rocznie tyle co w Polsce kupno miesiecznej polisy na wyjazd.\nNie na całym. Nie obejmuje choćby Arktyki. Nie działa na Svalbardzie nie działa na Islandii i chyba nie działa na Grenlandii. Też mam OEAV ale niestety to nie recepta na wszystko. Nurkowo dochodzi DAN a na Arktykę trzeba szukać innego ubezpieczyciela.\n17 lipca 2016 o 03:30\nMarcin, a jak ubezpieczasz się właśnie na Arktykę?\nW górach jak najbardziej. Jeśli zechcesz skoczyć ze spadochronem lub nurkować – już niestety nie zadziała.\n5 lipca 2016 o 13:42\nwygląda bardzo fajnie. włącznie z polataniem i ponurkowaniem 😉\n26 czerwca 2017 o 01:40\nWorldNomads NIE obejmuje kosztów ratownictwa !!!\n5 lipca 2016 o 17:05\n7 lipca 2016 o 00:10\n15 sierpnia 2016 o 14:27\nPrzydatny artykuł. Dzięki!\nKrzysio M pisze:\n21 sierpnia 2016 o 18:40\nUbezpieczenie super a ja od sibie dodam waże tez, wybór mapy, to co prawda nie te góry ale dośc uniwerslane porady\n13 września 2016 o 08:27\nDobrze, że poruszasz tak prozaiczną rzecz jak ubezpieczenie. Wielu o niej zapomina, a czasem się możę przydać (lepiej by nie) o czym sam już wiesz. Warto propagować tą wiedze dalej i jak to mówią: przezorny zawsze ubezpieczony.


Jak ustawić sobie niewidzialny nick w Among Us? Jak w prosty sposób zaskoczyć znajomych - BOOP.pl\nJak ustawić sobie niewidzialny nick w Among Us? Jak w prosty sposób zaskoczyć znajomych\n13 października, 2020, 9:15\nO użytkownikach “no-name’ach”, czyli graczach bez nazwy.\nAmong Us pozwala każdemu na ustawienie swojej unikalnej nazwy, co praktycznie zawsze w różnego rodzaju grach wiązało się z tym, że ludzie kombinowali, w jaki sposób odróżnić się od wszystkich innych.\nW League of Legends było to między innymi używanie specjalnych znaków, w Overwatch korzystanie z obcych alfabetów. W Among Us gracze uznali, że najlepszym sposobem będzie zupełne usunięcie sobie własnej nazwy.\nDo Among Us zostanie wprowadzony system znajomych i nowa mapa i więcej\nNiewidzialny nick w Among Us\nUstawienie sobie tego typu nicku nie jest trudne, natomiast niestety, da się to wykonać tylko i wyłącznie w wersjach mobilnych. Oznacza to tyle, że z tricku mogą skorzystać gracze na Androidzie i iOS.\nZnajdujemy znak “„znak Unicode U + 3164” o nazwie “Hangul Filler”. Najłatwiej skorzystać z tego linku.\nNastępnie kopiujemy znak:\nPo skopiowaniu, wystarczy wkleić go zamiast nazwy gracza\nAby zmienić nazwę w Among Us na początek trzeba uruchomić grę, kliknąć opcję Local/Online Play. Kolejnym krokiem będzie opcja zmiany nazwy znajdująca się w górnej części ekranu i wprowadzenie tej, którą mamy w schowku.\nDlaczego ktoś chciałby to robić? Głównie ze względu na chęć wyróżnienia się i zaskoczenia swoich znajomych. Wiadomo, że to w pewien sposób utrudnia rozgrywkę w momencie, gdy korzystają z tego wszyscy. Dalej jednak można odróżniać graczy po kolorach.\namong usamong us niewidzialny nickno name among ustoh


Przepis na pomidorowa na kostce - myTaste\nPrzepis na pomidorowa na kostce\nTaki zestaw bije wszystkie inne na głowę. Zupa pomidorowa to mój zdecydowany faworyt. Kremowa, aromatyczna, pełna smaku\nSmaki, które kiedyś zakorzeniła we mnie moja Mama działają w sposób naprawdę magiczny. Jem ją w każdej postaci, z makaronem, z ryżem, ze śmietaną, z cukrem, bez cukru, nawet z brokułami się raz zdarzyło\n- papryka czerwona. Kroję fileta z kurczaka w kostkę i podsmażam na oleju z dodatkiem papryki mielonej, chilli jalapeno, oregano i bazylii\nDzisiejszy przepis nazwałam premium – dlaczego. Ponieważ zupa ta nie jest gotowana z dodatkiem kostki bulionowej (staram się jej już nie stosować) a wyłącznie na wywarze z warzyw\nBłyskawiczna zupa pomidorowa. Jeśli tak to przyda Wam się przepis na rozgrzewającą zupę. Stragany nadal pełne pysznych, słodkich, aromatycznych pomidorów musiałam więc\nPomidorowa to zupa znana absolutnie w każdym domu. -) Ale ile domów, tyle przepisów na pomidorową. Kremowa Zupa pomidorowa ze świeżych pomidorów- zapraszam\nTo ogórki w marynacie pomidorowej. Tak kto ma jeszcze czas to szybciutko do warzywniaka bo małe ogóreczki nadal są w sprzedaży i robimy sałatkę do naszych zimowych zapasów\npomidorowa z pomidorów...\nśmietana gęsta - ile potrzeba. na oliwie z winogron i z masłem zeszklić pokrojone w kostkę cebule i wyciśnięty w prasce czosnek posypane cukrem\nWczoraj nasz lasek za oknem wierzgał jak pies ogonem. wszystko za sprawą porywistych frontów, jakie nadciągnęły nad Warszawę\nZaczynamy. Pierś myjemy i usuwamy błony, następnie nacinamy ją robiąc kieszonki. Nacinamy dość głęboko, ponieważ tam będzie się znajdował farsz\nKlasyczna "sałatka pomidorowa po wiedeńsku" zawiera paprykę konserwową. I tak prawie codziennie, kartofle na zmianę z ziemniakami… Później odkryłam, że z tego łatwo dostępnego w naszym kraju przez cały rok bulwiastego warzywa, można stworzyć naprawdę wiele ciekawych potraw (np\nProsty przepis na wykorzystanie ulubionej przez wszystkich piersi z kurczaka. Spora ilość cebuli fajnie zagęściła sos, a pieczarki, kiszony ogórek i nuta czosnku nadały potrawie ciekawy smak\nPasty kanapkowe to bardzo ciekawy pomysł na urozmaicenie diety, a przy okazji można przemycić w nich wiele cennych składników\nNie będzie to jednak pomidorowa w wersji błyskawicznej. przepis na zupę pomidorową, która wszystkim smakuje\nMożna również przygotować ją bez mięsa na kostce rosołowej, ja gotuję na chudym kawałku mięsa. ) Tradycyjna jest po prostu wyśmienita niezbyt kwaśna, latem pachnąca świeżymi pomidorami, ale możliwa do przygotowania o każdej porze roku z koncentratu pomidorowego


Wojewódzki Fundusz Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej w Toruniu,WFOSIGW, Toruń Gmina Miasto Radziejów pierwszą EKOGMINĄ\nStrona GłównaAktualnościGmina Miasto Radziejów pierwszą EKOGMINĄ\nGmina Miasto Radziejów pierwszą EKOGMINĄ\nW minionym tygodniu zawarta została pierwsza umowa w ramach programu priorytetowego „EKOGMINA – dofinansowanie zadań z zakresu termomodernizacji i OZE realizowanych na potrzeby mieszkaniowe”. Beneficjentem została Gmina Miasto Radziejów, która środki finansowe otrzymane z Wojewódzkiego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej w Toruniu, przeznaczy na termomodernizację komunalnych budynków mieszkalnych przy ulicy Brzeskiej 49 w Radziejowie. W ramach przedsięwzięcia planuje się między innymi docieplenie ścian zewnętrznych budynków, docieplenie stropodachu, wymianę okien oraz wymianę drzwi zewnętrznych. Realizacja tego zadania pozwoli na redukcję emisji zanieczyszczeń wprowadzanych do atmosfery, a także ograniczenie zużycia ciepła oraz paliwa, co przełoży się również na oszczędności finansowe podczas sezonu grzewczego.\nWszystkie samorządy gminne zapraszamy do korzystania ze środków w ramach programu priorytetowego EKOGMINA.\nBudynek w końcowej fazie remontu:


Skutki zabójstwa gen. Souleimani-widziane z USA - Ślepa Mańka - NEon24.pl\nŚWIAT 14.01.2020 17:19 13 komentarzy\nczas leci szybko, ale ... jeszcze nie teraz.\npoza tym, wszystko to ch.. i pogoń za wiatrem.\nlukucjusz 14.01.2020 18:39:39\n"w jakiejś formie Izrael tak czy inaczej przetrwa"\nMoże będzie to forma do pieczenia.\nTolerancja prognozy Kissingera: 2-3 lata.\nlukucjusz 14.01.2020 19:00:19\n@Stara Baba 17:59:25\nNie było żadnego ostrzeżenia. Amerykanie musieli puścić plotę o tym że to była ustawka, w przeciwnym razie musieliby się przyznać że nic u nich nie działa w temacie bezpieczeństwa baz amerykańskich.\nTo z tego powodu jeżą się włosy na głowie.\n"I znów obywatel może mieć rozterki typu: o czyj i jaki wsad chodzi, o miejsce zdeponowania tego wsadu, czy może chodzi jakiś otwór jakiejś gimnastyczki czy może zadek obywatela ? :-)"\nChodzi Panu zapewne o Alinę Kabajewą. Nie chce Pana martwić ale raczej nie ma Pan u niej szans.\nBędzie się Pan musiał ograniczyć do zadków obywateli.\nPedant 15.01.2020 14:23:34


Orla Skała *** Szklarska Poręba - Unterkunft/Übernachtung\nOrla Skała *** - Szklarska Poręba\nPensjonat ORLA SKAŁA znajdziesz na południowo – zachodnich krańcach Polski, w najstarszej historycznie części Szklarskiej Poręby. Dawna baza wypadowa dla poszukiwaczy skarbów to dziś miejsce na idealny, rodzinny wypoczynek, dobrą zabawę, niezapomniane atrakcje. Bliskość szczytów Karkonoszy, najstarszych uzdrowisk, granicy Czech i Niemiec, przyroda oraz różnorodność zabytków sprawiają, że jest to miejsce niezwykle atrakcyjne turystycznie o każdej porze roku.\nORLA SKAŁA to nowoczesność i tradycja. Duży panoramiczny, współczesny*** pensjonat i 100 – letnia willa, które razem tworzą wyjątkową przestrzeń. Szykowne wnętrza, wyjątkowy desing, wyśmienite menu oraz bezglutenowa dieta na życzenie gości. Gwarantujemy Państwu miłą i kompetentną obsługę, a także pomoc w organizacji czasu wolnego. Służymy również informacją o okolicznych atrakcjach i aktualnych imprezach organizowanych w regionie.\nMając na uwadze wysokie wymagania naszych klientów, do dyspozycji Gości oddaliśmy: pokoje 1, 2 i 3 osobowe oraz pokoje rodzinne (maksymalnie dla 4 osób), salę konferencyjno- bankietową o powierzchni 300 m2, Salę Kryształową, Panoramiczną , Kominkową, Lobby gdzie z panoramicznych okiem rozpościera się przepiękny widok na góry, gabinet kosmetyczny oferujący szereg zabiegów upiększających oraz masaże, barek oferujący smaczne drinki oraz sezonowe rozgrzewające i orzeźwiające propozycje dla naszych Gości. Ponadto: bilard, dart, cymbergaj, domową smaczną zdrową kuchnię w formie bufetu szwedzkiego, na którym każdy znajdzie coś dla siebie- zarówno dorośli jak i dzieci. W naszych daniach znajdziecie Państwo zdrowe lekkostrawne opierające się na warzywach potrawy jak i elementy kuchni makrobiotycznej. Polecamy taras z parasolami kawowo- śniadaniowy, leżaki do wypoczynku, miejsce na organizację ognisko i grilla. Duży teren zewnętrzny 1,5 h.\nTel.: [+48] 757173402 [+48] 512472797\nPanel klienta | Sie sind Besucher: 11775\no niedziałającej stronie www.orlaskala.wszklarskiej.pl


Ćwiczenia na spalanie tłuszczu z ramion. Otłuszczone ramiona odejdą w zapomnienie | Fitness\nSzczupła sylwetka to jedno, a tłuszczyk, który gromadzi się tu i ówdzie to drugie. Wiele kobiet uskarża się otłuszczone ramiona, które są dla nich sporym problemem. Czy da się jakoś temu zaradzić? Proponujemy ćwiczenia na spalanie tłuszczu z ramion, a także inne metody.\nFot. gpointstudio/Getty Images\nIstnieje wiele przyczyn gromadzenia się tkanki tłuszczowej w okolicach ramion. Należy do nich zaliczyć m.in. słabą dietę, zbyt dużo rafinowanego cukru, brak ćwiczeń, a także zmiany w poziomach hormonów oraz starzenie się.\nOto 5 wskazówek, jak pozbyć się tkanki tłuszczowej zlokalizowanej na ramionach.\nŻeby utrzymać ramiona w ryzach i pozbyć się z nich nadmiaru tłuszczu, konieczny jest szczególny schemat ćwiczeń. Istnieją dwa podstawowe mięśnie ramion górnych - triceps i biceps — dlatego należy pamiętać o ich regularnym treningu.\nZobacz również: Trening na smukłe ramiona i uda oraz jędrne pośladki\nZobacz też: Obwisłe ramiona u kobiet. Jak temu zaradzić?\nDieta wspierająca spalanie tłuszczu\nZdrowe jedzenie nie wystarczy - musisz także jeść żywność, która spala tłuszcz i pomaga organizmowi efektywniej wykorzystywać energię, bez przechowywania nadmiaru tłuszczu w ramionach. Dodaj do swojej diety żywność taką jak: awokado, zielona herbata i ciemna czekolada, aby umożliwić swojemu organizmowi szybsze spalanie tłuszczów.\nNieużywanie pewnych partii mięśniowych (np. mięśni ramion), może prowadzić do nadmiernego gromadzenia się tłuszczu w tym miejscu. Nie zapominaj o rozciąganiu. Rób to każdego dnia o poranku oraz tuż przed snem. Rozciąganie opóźni proces starzenia się mięśni w miarę upływu lat, a także zapobiegnie urazom.\nHydratacja, czyli zachowanie odpowiedniego poziomu nawodnienia organizmu, jest kluczem do każdego procesu w naszym ciele, w tym komunikacji z mięśniami, co umożliwia cięższy trening i spalanie większej ilości tłuszczu.\nsmukłe ramionaćwiczenia na spalanie tłuszczu z ramionzmniejszenie tkanki tłuszczowejjak rozbudować ramionaćwiczenia na ramionaćwiczenia na mięśnie ramion\nJak ćwiczyć jogę w domu? "Ty już nie masz talii!". Zdjęcie fitnesski podzieliło internautów Gimnastyka twarzy – ćwiczenia na zmarszczki Ćwiczenia na boczki Drążek do podciągania - jaki wybrać? Na co zwrócić uwagę? Dehydratacja krążków międzykręgowych - co to jest i jak wygląda leczenie? Intensywny trening od znanej fitnesski. Tylko dla zaawansowanych! Na zdjęciach ta sama osoba. Niesamowita przemiana kulturysty Power walking - skuteczna metoda na zrzucenie zbędnych kilogramów “Pole dance świetnie kształtuje sylwetkę”. Wywiad z Mistrzynią Polski i Europy Pole Sport Katarzyną Bigos Co jeść po treningu? Odpowiednia dieta pomoże osiągnąć optymalne efekty Wiosłowanie sztangą w opadzie i na ławce. Czy wiosłować sztangą nachwytem czy podchwytem