Taisei - góry niskie - Page 3\non 16.12.17 21:15 • Re: Taisei - góry niskie\nBył typowym facetem z typowymi dla facetów odruchami. Kiedy dotknęła jego twarzy, machinalnie przechylił głowę jak wyziębnięty przy minus czterdziestu (i tak samo nagle zesztywniały) kot, lgnący do ciepła, byle tylko przedłużyć łączność z ledwo muskającymi go palcami, choć nic nie wskazywało na to, by Verity lada moment miała zamiar się odsunąć. Na trochę skupił się tylko na dotyku, przymrużając oczy i wpatrując się w twarz otoczoną zielonkawo-złotą aurą, wyłączony ze świata zewnętrznego praktycznie całościowo. Nie potrafił wyzbyć się przeświadczenia, że za sekundę Greenwood przegryzie wargę i zerwie kontakt, jak zawsze w sytuacjach, które wymagały pewności siebie – które wymagały czegokolwiek ponad przyjętą przez ludzi normę. Teraz jednak nie tylko wsunęła palce w jego włosy, ale stała blisko. Nadal. Powieki opadły o milimetr niżej, kiedy zdawał sobie sprawę, jak mur, którym obwarowała się dziewczyna, powoli zaczyna puszczać, trząść się w posadach, aż wreszcie walić do poziomu gleby. W filmach pozostawały jeszcze ruiny – w przypadku ludzi gruz był niewidoczny, poza tym nie stanowił żadnej przeszkody. Kiedy ktoś się odsłaniał, robił to całkowicie.\n- Bez żadnych testów.\nOtwierał już usta, jakby odpowiedź miał przygotowaną od samego początku, ale wtedy padło niespodziewane: „Tak albo nie” i wargi zacisnęły się z powrotem, wykrzywiając w lekkim grymasie niezadowolenia, bo kręcenie było mu wyjątkowo na rękę – przynajmniej dzisiaj. Wydał z siebie coś na pograniczu cmoknięcia i mlaśnięcia. Przywykł do stawiania mu warunków – matka chlubiła się w dyrygowaniu, a Ylva umarłaby z nieszczęścia, gdyby nie mogła wybierać tytułów gier albo losować miejsc, które trzeba odwiedzić w najbliższy weekend. Zwykle jednak sytuacja prezentowała się niegroźnie, dlatego nie zwracał na to szczególnej uwagi. Śmiać mu się teraz chciało na samą myśl, że cały ten czas za sznurki pociągały kobiety – wyłącznie one. Żaden ojciec, żaden nauczyciel, żaden starszy brat albo wyjątkowo precyzyjny i charyzmatyczny kolega.\nW ten sposób odpowiadają nawet dzieci w przedszkolu.\nBez kręcenia. Bez monologów. Proste pytanie.\nUdzielisz pani równie prostej odpowiedzi, Rū?\n- Jasne. – Głos miał zachrypnięty, więc odchrząknął i powtórzył już mocniej: - Tak. – błądząc spojrzeniem po jej twarzy, studiując każdy fragment gładkiej, lekko zaczerwienionej od płaczu struktury, wciąż z nieodłączonym wrażeniem stania na granicy, bo cała ta sytuacja, jej historia, nawet zejście do domu, który tak doskonale wyrył się w jego pamięci, który należał formalnie do niego i w którym się wychowywał przez wiele lat, każda z tych rzeczy wydawała się nierealna. Na tyle delikatna, że źle wyważone słowo mogło być w stanie przebić powłokę i roztrzaskać obraz jak szkło, pod którym kryłoby się prawdziwe oblicze sprawy - szare, monotonne, bez żadnych intryg, tajemnic i bez drugiego dna.\nGdzieś dalej zerwało się leśne ptactwo – trzepot skrzydeł i przeciągły skrzek sprawił, że kącik ust Rūki drgnął, a potem się uniósł, w nieco wynędzniałej kopii uśmiechu, która mimo słabego optymizmu i tak odjęła mu lat.\n- Chociaż już mi pomagałaś. – Zdobył się na lżejszy ton; o wiele bardziej mu taki pasował, nawet jeśli szczenięcy etap odepchnął w przeszłość, starając się nabrać dorosłej rozwagi. Zwykle jednak wyniosłość była fałszywa i wielu dostrzegało wyuczenie w jego ściągniętej w powadze twarzy, w ustach, które tylko cudem nie drżą od wściekłości, w oczach wciąż lśniących od letnich dni spędzonych nad jeziorem albo przed monitorem komputera.\n- Nie zauważyłaś, że na tobie polegałem? - pytanie padło, nim zdążył się ugryźć w język, ale zęby i tak mocno się zacisnęły pod natłokiem obrazów.\nWielokolorowe światła z dyskoteki Venus, plac zabaw z budką z lodami mijany w drodze z przedszkola, niewielki ciężar na ręce, gdy pomagał podsadzić dziewczynę do okna, miliardy dłużących się minut przeznaczonych na podnieś to do potęgi, a potem pomnóż, nawet zapach kurzu i wilgotne powietrze z piwnicy, które chłodziło ubranie i skórę – na samą myśl o tym wszystkim uśmiechnął się trochę szerzej i przechylił głowę, by wsunąć usta na jej nadgarstek. Szorstkie wargi musnęły skórę w przelotnym pocałunku, nim nie wyprostował się ściągając łopatki i nie zwrócił twarzy ponad Verity; w tle znów uderzenia skrzydeł zakłóciły spokój. Ktoś tutaj był. Nie na tyle blisko, aby dało się go usłyszeć czy zobaczyć, ale wystarczająco, aby atmosfera samotności przestała osiadać na tym miejscu jak sypiący z nieba śnieg.\nSpojrzał wyczekująco na dziewczynę.\non 17.12.17 14:12 • Re: Taisei - góry niskie\nPrzyglądał się nieznajomej, która wykonywała niewielkie lecz sprawne ruchy, które dla Masamune nie oznaczały nic specjalnego. Nie był w stanie dojrzeć cóż dziewczyna może robić oprócz delikatnego wiercenia się na kamieniu. Jego smutne i zrezygnowane oczy skierowane były na całą postać malującą się nieopodal. To co przykuło jego uwagę to czerwone ślepia, podobnej barwy jak jego własne. Przez jego głowę przeleciała myśl, że może ma do czynienia z innym Łowcą. Jednak nie zamierzał jeszcze zdradzać swojej osoby. W końcu nie tylko Łowcom przypisany jest ten kolor tęczówek. Może jest wymordowaną, która zaraz rzuci mu się do gardła, aby pozbawić go życia? Wszystko jest w końcu możliwe. Jednak w końcu przeciągającą się ciszę przerwały jej słowa. Po odczytaniu ich z ust dziewczyny szybko przetarł swoją twarz rękawem bluzy.\n-Niema takiej potrzeby.-odparł smutno-Wszystko w porządku.-dodał.\nChociaż samo pytanie miało być zapewne odbiciem piłeczki i ukazaniem braku chęci na udzielenie odpowiedzi, nie sprawiało to jednak problemu dla chłopaka, aby samemu udzielić odpowiedzi.\n-Nazywam się Masamune.-przedstawił się lekko skinąwszy głową-A jak ci na imię?-spokojny lekko drżący głos wydobył się z jego krtani.\nSam specjalnie nie był w stanie ocenić jak akurat brzmi ton jego głosu. Często zdarza się, że nawet podczas jednej ciągłej wypowiedzi może się zmienić kilka razy na co chłopak nawet nie zwróci uwagi. Bycie głuchym jest dość uciążliwe na dłuższą metę. Prowadzenie rozmowy jest dla niego jedynie możliwe wtedy kiedy widzi swojego rozmówcę. Toteż powoli zachodzące słońce nie ułatwiało mu tego w żaden sposób. Kiedy twarz nieznajomej przysłonił cień rzucony przez drzewo Masamune podszedł trochę bliżej, aby być w stanie dojrzeć słowa dziewczyny.\non 18.12.17 15:21 • Re: Taisei - góry niskie\nMiała przemożne wrażenie, że na chwilę stanęło jej serce. Kilkanaście sekund, w ciągu których jak zahipnotyzowana wpatrywała się w urwany ruch warg, oczekując aż popłyną spomiędzy nich jakiekolwiek słowa. Nie lubiła być zmuszona do stawiania twardych warunków. Zazwyczaj bezpieczniej czuła się w roli strony dostosowującej swoje zachowanie do wymagań kogoś innego, bowiem wpasować się w przygotowane przez kogoś miejsce było po prostu łatwiej. Decydowanie nie było jej mocną stroną z tej prostej przyczyny, że zawsze obawiała się dokonania wyboru, z którego druga osoba nie będzie zadowolona. Nawet teraz nie była w stanie zdobyć się na narzucenie własnego zdania; jeśli już, zmuszała Rūkę do podjęcia jednoznacznej i jasnej decyzji. To właśnie dlatego nie mogła oderwać odeń wzroku, zdając się trochę jak dziecko, wyczekujące zgody rodzica na zanurkowanie pod choinkę po prezenty. O ironio, nigdy nie spotkała jej taka sytuacja; do tej pory zawsze wymieniała się podarkami osobiście ze znajomymi, w domu też relacja była dwuosobowa, a w tym roku już w ogóle zapowiadały jej się Święta w pojedynkę.\nWreszcie pojawiła się i odpowiedź. Powieki zielonowłosej opadły wraz ze zbiegłym z płuc cichym westchnieniem. Chwilę później drobna dłoń wyślizgnęła się delikatnie z "powitalnego" uścisku, w którym nie wiedzieć czemu wciąż tkwili. Od niechcenia poprawiła otwartą klapkę górnej kieszeni w kurtce chłopaka i tam na razie pozostała, nie wiedząc co dalej ze sobą zrobić.\n- Zauważyłam - odparła cicho, podnosząc wzrok z powrotem. Z całego jej bytu promieniowały jednocześnie radość i spokój, tak bardzo kontrastujące z wciąż zaczerwienionymi oczami i czubkiem nosa. Wystarczyło kilka minut, by krzywa nastroju odbiła się w górę od absolutnego minimum i zaczęła zbliżać się do pionowej asymptoty. Zaróżowioną twarz rozjaśnił uśmiech, ciepły mimo nasilającego się wokół wiatru. Verity nigdy nie wątpiła, że została obdarzona ogromnym kredytem zaufania i to już od samego wstępu. Jeszcze dobrze nie wybrzmiało preludium znajomości, gdy wzięła na barki przyszłość edukacji trzech kolegów ze starszej klasy, choć sama jeszcze wtedy borykała się z zaległościami w materiale. Ale polegali na jej możliwościach i uwierzyli, że nie tylko przekaże im to, co sama umie, ale nawet nadgoni naukę do przodu, żeby nie pojawiły się żadne braki. Jeszcze większą sprawą było to, że młody panicz Kyōryū oddał w jej niepewne ręce własną maleńką siostrę. Choć przecież wystarczyłoby, żeby Greenwoodówna nie umiała poradzić sobie z atakiem paniki u dziecka lub nieopatrznie władowała się razem z małą pod pierwszy lepszy autobus. Wiele rzeczy mogło pójść nie tak i właśnie dlatego, że tak się obawiała niespodziewanej porażki, nie mogła nie być świadoma ogromu zaufania, jakiego jej udzielono.\nWyraźnie zamierzała coś jeszcze powiedzieć, ale niespodziewany dotyk warg na skórze odebrał jej mowę i wywołał nagły dreszcz przebiegający przez plecy. Gdzieś pod przeponą całe stado kolorowych motylków poderwało się do lotu, wymuszając zawstydzony uśmiech. Zaraz jednak odwróciła głowę w ślad za chłopakiem, obrzucając nerwowym spojrzeniem ścieżkę za swoimi plecami. W gruncie rzeczy obecność innych ludzi nie powinna być niczym niepokojącym, ale jednak sama świadomość tego, że kilkadziesiąt, a może kilkanaście metrów dalej przechodzili obcy, obdzierała obecną scenę z kojącej atmosfery samotności.\nWróciła wzrokiem do starszego, od razu dostrzegając nieznaczną zmianę w wyrazie jego twarzy. Lewa dłoń dziewczyny sama wysunęła się spomiędzy ciemnych kosmyków - krótszych niż te, które obserwowała przez długie minuty, próbując wydobyć z chłopaka współczynniki stechiometryczne równania reakcji, a których obraz miała wyryty w pamięci zaskakująco dokładnie - i opadła ma jego ramię, a za chwilę i druga dołączyła do swojej bliźniaczki.\nGdyby ktoś ją zapytał, co miała w tamtej chwili w głowie, całkiem szczerze odpowiedziałaby: nic. Działanie już nie zależało od myślenia, nie było uwarunkowane ustalonym z góry i przeanalizowanym na wskroś planem. Cokolwiek w tej chwili pociągało za sznurki panny Greenwood, nie było rozsądkiem ani grzecznym, wyuczonym wychowaniem. Zadziałał instynkt, znajdując wreszcie ujście dla kłębiącego się wewnątrz huraganu emocji. W momencie rozmytym jak poruszone zdjęcie postać zielonowłosej podniosła się na palce, podpierając ciężar na stabilnej sylwetce chłopaka. Lekko spierzchnięte wargi odnalazły najkrótszą drogę na wychłodzony wiatrem policzek, o milimetry mijając kącik roześmianych jeszcze chwilę temu ust. W kilka kolejnych sekund pięty dziewczyny znalazły się z powrotem na ziemi, a dłonie zsunęły się po materiale kurtki, wywołując jego cichy szelest. W końcu zahaczyła palcami o kieszenie i odchrząknęła nerwowo.\n- Chyba przydałoby się iść. Jesteś mi jeszcze winien wizytę.\non 22.12.17 19:36 • Re: Taisei - góry niskie\nRównież uważnie oraz bacznie przypatrywała się swemu nowemu, niespodziewanemu rozmówcy, lustrując sylwetkę jego i, przede wszystkim, twarz badawczym, wydawać by się mogło chłodnym - a tak naprawdę neutralnym, pustym oraz w większości pozbawionym emocji, nie wliczając w to zamaskowanych ostrożności i czujności - wzrokiem. Spięta - co na szczęście ukryte było w znaczniejszej mierze pod ciężką, czarną peleryną podróżną - i nieufna - to z kolei malowało się wyłącznie w umyśle, nie odbijając się w szkarłatnych tęczówkach czy wyrazie twarzy - nie wiedziała, co począć z tą rozmową i jak odnosić miała się do młodego, smutnego nieznajomego. Niby nie jawił jej się jako persona groźna oraz niebezpieczna, lecz z drugiej strony dawno już nauczyła się, że pozory mylą i prowadzą do katastrofalnych w skutkach sytuacji. Miała najszczerszą ochotę naciągnąć kaptur głębiej na głowę, ażeby schować w głębszym cieniu swoje lice i najlepiej w ogóle zniknąć z tego zakątka - jej przyodzienie, jednakże, nie posiadało ani mocy nadawania człowiekowi niewidzialności, ani też zdolności teleportacji na życzenie swego właściciela. Odetchnęła płytko, nie będąc nawet pewną tego, jak odgrywać powinno się rolę zwykłego spacerowicza czy osoby podziwiającej krajobrazy - jedyną rzeczą przychylną dla takiego scenariusza był rower oparty o pobliski, pokryty chropowatą korą konar.\nGłos młodego mężczyzny przesączony był smutkiem, który kontrastował silnie i potężnie z zaserwowaną przez niego odpowiedzią. "Wszystko w porządku" nie powinno w ogóle znaleźć się na jego języku i wargach, jeśli patrzeć na ton, widoczne, przetarte ślady po łzach jawiące się na policzkach oraz postawę. Nie chciała tutaj być - w Mieście 3 - i coraz bardziej przeklinała się w duchu za tę pochopną, nieprzemyślaną decyzję wdarcia się w objęcia tej zamkniętej pod kopułą metropolii, która oferowała więcej dla niej pułapek i potencjalnych zagrożeń niźli pozytywnych, dobrych rzeczy - już Desperacja była dla niej bezpieczniejszym miejscem, jako że Łowcy i wojskowi ze S.SPEC działali głównie tutaj, w M-3. Spoglądając na Masamune, jednakże, Karyuu zawahała się w swych przemyśleniach i planach jak najszybszego wydostania się stąd, ponieważ... bronić niewinnych rozbrzmiewało pod czaszką jej niby miliony dzwoneczków, ściskając ją za szybko bijące serce i wzniecając chaos w jej duszy. Mogła to był zasadzka. Mogło skoczyć się to dla niej masakrycznie i tragicznie. Lecz...\n- Ryuu - przedstawiła się cicho kawałkiem wziętym tak z jej imienia, jak i przypisywanego jej przydomku, nie chcąc rzucać nigdzie tutaj prawdziwą swą godnością. Pomoc pomocą, lecz więcej niepotrzebnego ryzyka nie zamierzała podejmować. Już wystarczająco się na nie wystawiła samym swym przywędrowaniem tutaj. Kiedy słońce poczęło zachodzić za czający się między drzewami horyzont, mężczyzna podszedł bliżej niej i wydawał się niezwykle skupiony na jej twarzy, zwłaszcza ustach. Mrugnęła lekko, sama z przyzwyczajenia i konieczności będąc obróconą ku niemu nieco bardziej swoją lewą stroną - delikatnie, niemalże niezauważalnie. Wtem, po zastanowieniu się i wewnętrznym przełamaniu, przesunęła się na kamieniu i poklepała wolne, stworzone wykonanym ruchem miejsce obok siebie w zapraszającym geście. - Podobno jestem wyśmienitym słuchaczem. - Bo sama mało się odzywa, preferując milczeć i trzymać się od wszystkich z daleka. Jednego przyjaciela zawiodła już w najgorszy możliwy sposób i nie chciała zniszczyć nikomu innemu jego cennego, wartościowego życia, dlatego też preferowała z nikim nie nawiązywać trwalszych, mocniejszych więzi.\non 30.12.17 3:59 • Re: Taisei - góry niskie\nKiedy odwróciła głowę, sam powiódł raz jeszcze w tamtym kierunku, spodziewając się osób przemykających między koślawymi drzewami. W starym, opuszczonym przez ludzką litościwość miejscu wydawało się to niemożliwe, ale wojskowy instynkt bezczelnie przeczył tej teorii. Dotychczas nie czuł się obserwowany, a już tym bardziej zagrożony, ale destrukcyjność przeświadczenia, że stojąc tu, gdzie stali, narażali się na ostrzał ciekawskich spojrzeń, skutecznie zniszczył atmosferę. Połowa umysłu nie chciała wierzyć, że ktokolwiek mógłby tu być. Zmysły nie zarejestrowały żadnych konkretnych, człowieczych dźwięków, w oczy nie rzuciła się ani jedna twarz. Ale podświadomość wołała: bierzcie nogi za pas, ktoś tu jest. A to uczucie uwierało nie na tyle, by było bolesne, ale wystarczająco, żeby uznać je za irytujące.\nPowinniśmy już iść, przemknęło mu przez myśl. Usłyszał w głowie własny, znudzony ton, dyktujący oczywistości od których jak najszybciej zachciało mu się zrealizować ten niezbyt rewelacyjny plan. Prawie się poruszył, ale zamarł w chwili, w której dłoń dziewczyny znalazła się na jego ramieniu. Choć nie mogła ważyć więcej niż oddech opadający na skórę to w tej jednej chwili bark przyjął ciężar tonowy.\nCiemne spojrzenie przekierowało się już na nią, ale głowa nie zdążyła się obrócić. Wyrobił się tylko z zarejestrowaniem takiej samej wagi na drugim ramieniu, a potem zimne usta dotknęły jego policzka, zostawiając po sobie ledwie muśnięcie.\nPowieki drgnęły w zaskoczeniu – to jedyna reakcja, jaka się pojawiła, nim nie zapanował nad mimiką.\nSzukał w głowie rozwiązań, próbował to jakoś wytłumaczyć, ale żaden element nie pasował do kolejnego. Nagle stawy sprawiały wrażenie zbyt zastałych, a cała sylwetka stwardniała na kauczuk, zrobiła się ociężała i nieposłuszna jego rozkazom. Z trudem udało mu się zwrócić twarz przodem do Verity, odruchowo chcąc pochwycić jej spojrzenie, ale zamiast tego, za każdym razem, gdy był już blisko zahaczenia wzrokiem o jej oczy, spoglądał niżej, zaciskając wargi.\nCzas galopował, wywołując lekkie rozdrażnienie, jakby ktoś zadawał mu naraz zbyt wiele pytań; seria przypominała wystrzały z karabinu samopowtarzalnego. Za dużo kosztowała go próba zapanowania nad chaosem, którego nie był w stanie przyhamować. Ze wszystkich niewiadomych jedna frustrowała najbardziej: co powinien zrobić? Co powinien zrobić, żeby nie obrać roli jej ojca, matki albo przyjaciół z M1?\nPowinniśmy iść – powtórzył tępo, jakby to cokolwiek zmieniało. Odchrząknął nagle, prostując ramiona i zadzierając głowę. Krew huczała mu w skroniach, w duchu klął na organizm, który nic sobie nie robił z konsekwencji gwałtownie przyspieszonego układu. Reagował po swojemu, naturalnie, choć jednocześnie Rūka nie widział nic naturalnego w cieple, którego go oblało i skurczu, jaki poczuł pod żołądkiem. Miał ochotę roześmiać się z bezsilności, bo czy serio musiał się przejmować czymś takim?\nMomoji całowała go częściej i ani razu nie zrobił z tego tak wewnętrznego show.\n- … jesteś mi jeszcze winny wizytę.\nNa twarzy nie drgnął mu już żaden mięsień, jakby dotychczas po prostu stali i czekali na to, kto odezwie się pierwszy. Wiele kosztowało go zachowanie spokoju. Przytaknął. Niemalże potulnie. Włożył w ten ruch całą swoją neutralność, ale i tak wydawało mu się, że wypadł sztucznie i zbyt dosadnie. Tak, był jej winny wizytę. Zwykły wypad do domu, co w tym wielkiego?\n- Chcę cię pocałować – palnął nagle, łapiąc ją za przedramiona. Głos brzmiał jakoś odlegle i zachrypnięcie, jakby nie należał do niego, a już na pewno nie do osoby, która stała tuż przed Verity. Bo od kiedy Kyōryū Rūka pytał kogokolwiek o zdanie? Z zaciśniętymi w linię ustami wpatrywał się pilnie w jej oczy, zniecierpliwiony i ledwo posłuszny, jakby wystawiła go na ciężką próbę, jakby się z nim droczyła. Więcej – jakby go szczuła z bezlitosną premedytacją. A jednak nie przekroczył linii, pomimo tego, że zdążył się już nieco pochylić, przybliżając swoją twarz do jej.\non 30.12.17 18:45 • Re: Taisei - góry niskie\nSystem się zawiesił. Zazwyczaj życie młodej panny Greenwood toczyło się według pewnych znajomych jej schematów, a na każdą potencjalnie zaskakującą sytuację miała choć zarys algorytmu, który podpowiadał, jak powinna się zachować. Zbierała doświadczenia od wszystkich koleżanek, które uwielbiały się wywnętrzać na temat swojego życia, czytała od groma książek, ale pewnie prędzej poradziłaby sobie musząc spędzić samotną noc na lodowej pustyni, niż w tej chwili. Na takie momenty nie miała planu, na takie słowa nie miała odpowiedzi. Obejrzała w życiu trochę lepszych i gorszych romansideł, ale w żadnym nie przewidziano podobnie pokręconego wątku. Rozum nie potrafił sobie poradzić z zadaniem, które przed nim postawiono i rozpaczliwie miotał się w poszukiwaniu pomocy. W realnym świecie nie minęło nawet jedno uderzenie serca, jednak myśli skłębione pod zieloną czupryną zdołały się już poukładać w każdą możliwą kombinację i każdą z nich odrzucić.\nAle już z kolejnym mrugnięciem umysł zaczął odzyskiwać jasność. Świadomość tego, że gdzieś za pokrytym jesiennymi kolorami listowiem drzew i krzewów mogą być inni ludzie, którzy zaraz będą tędy przechodzić, przestała się w jakikolwiek sposób liczyć. W ogóle świat zewnętrzny stał się jakoś dziwnie rozmyty, aż ciężko było rozróżnić kształty. Nic jednak dziwnego, bo wciąż wpatrywała się wyłącznie w ciemne oczy, widząc doskonale, gdzie są zwrócone. Wcale nie czekała, czy odwzajemni spojrzenie. Wiedza wydawała się sama nieznanym sposobem przenikać ją na wskroś, jakby była wewnątrz od zawsze, a nie potrafiła się ujawnić; jakby mówiła już tylko intuicja, nie rozsądek i logika, nie wyuczone schematy zachowań, nie definicje i porady z książek. Nie było widzenia, słyszenia, pozostało już tylko czucie. A czucie mówiło jej bardzo wyraźnie, że ktoś właśnie czeka na jej decyzję - ten sam ktoś, kto wydawał się nie słuchać nigdy niczyjej opinii. Wiedziała jednak, że to tylko złudzenie. Przekonać się o tym byłoby bardzo prosto. Choć ręce dziewczyny były uwięzione w stanowczym chwycie, odbijającym w sobie nieco nutę niecierpliwości, jednak ani przez chwilę nie dotkną jej choćby najmniejszy cień niepewności co do tego, że gdyby poruszyła się choćby o milimetr, nie powstrzymywałby jej. Ten sam człowiek, który przez lata mógł nie przyjmować rozkazów od nikogo, pozwoliłby jej się odsunąć, uderzyć, uciec - cokolwiek nawet najgłupszego przyszłoby jej teraz do głowy.\nAle przecież nie była okrutna. Wręcz przeciwnie, cały jej byt promieniował pozytywnymi emocjami, choć jeszcze kilka minut temu była obrazem rozpaczy. Trudno byłoby teraz szukać niedawno doskonale widocznego żalu. Uczyniwszy głęboki wdech, przeniosła wreszcie wzrok na zaciśnięte w wąską kreskę wargi. Ile czasu mogło minąć, dwie sekundy? Miała wrażenie, że nie odpowiada od wieków, a Rūka wyglądał tak, jakby oczekiwanie sprawiało mu ból.\nW gruncie rzeczy zielonowłosą też jakby coś rozdzierało od środka, zupełnie jak gdyby miała wybuchnąć, ale nie mogła. Zacisnęła palce na krawędziach obu kieszeni w kurtce chłopaka, aż pobielały i nachyliła się nieznacznie, póki nie wyczuła jego twarzy pod czubkiem nosa. Zostało tylko kilka marnych milimetrów. Bądź co bądź zawsze zostawiała mu ostatnie słowo, ostatnią decyzję, ostatni krok.\nZanim zwariuję od oczekiwania i sama to zrobię.\non 30.12.17 23:55 • Re: Taisei - góry niskie\n| zt x 2? Ty zrobisz zt? Znów nikt nie zrobi?\nZaschło mu w gardle. Próbował banalnej sztuczki, jaką przekazano mu na treningach, ale nawet ona nie zdała teraz egzaminu, zmuszając chłopaka do polegania na samokontroli wyrobionej przy Ylvie, matce, siostrze. Cierpliwość była jednak na wyczerpaniu, wyparowywała z sekundy na sekundę, marszcząc mu czoło jak marszczy się kawałek papieru na kaloryferze wcześniej przypadkiem zamoczony. Zniósłby odmowę bez problemu, byle wykrztusiła z siebie jakieś słowa; byle się poruszyła. Zamiast tego czuł jej nieruchomą dłoń na klapie kieszeni, gdzie pod materiałem kurtki tłukło się serce napędzane irracjonalną dawką... czego? Adrenaliny? I ona miała to słyszeć?\nPrzełknął ślinę, wdychając niespiesznie powietrze wymieszane zapachem lasu, drewna chaty, skóry Verity i szamponu jakiego używała. Chłód rozlał się po płucach, na kilka sekund uśmierzając ogień parzący ciało od wewnątrz. Czas się rozlazł, wydawał się jeszcze bardziej niewdzięczny i szyderczy. Ile jesteś w stanie się wstrzymywać? Po prostu weź to, co ci się należy.\nPoluzował uścisk, dopiero zdając sobie sprawę, jak mocno trzymał ją za nadgarstki. Prawdę mówiąc, planował już odpuścić, samemu rezygnując z pomysłu, bo miał dość czekania na odpowiedź, która mogła nigdy nie paść. Jednocześnie byłby wściekły, gdyby wbrew jej woli sięgnął po coś, co dawniej było wyszarpywane siłą przez mężczyznę, któremu przecież ufała. Gdyby zrobił coś, czego nie chciała, ale przed czym nie potrafiłaby się obronić.\nWsunął kciuk w środek jej dłoni, wcześniej przeciągając nim niespiesznie wzdłuż nadgarstka. Wyczuł szybkie tempo. Bała się go? Prawie się zaśmiał, zaciskając palce na drobniejszej dłoni i odsuwając ją od swojej piersi. Dość. Nie było tematu. Przecież nie jestem tym gnojkiem.\nNagle powieki Rūki drgnęły, a ciało się zatrzymało jak u myśliwego, który usłyszał trzask płoszonej zwierzyny. Przemknął pytająco wzrokiem po jej oczach, ale nie cofnął głowy. Słowa dotarły do niego z chwilowym opóźnieniem, ledwo przebijając się przez uporczywe dudnienie w skroniach; zresztą uderzenia serca czuł również w gardle, które ścisnęło się na dźwięk pozwolenia.\nPowieki przymrużyły się, w momencie, w którym przyciągnął ją do siebie. Ten jeden raz ograniczył całkowicie przestrzeń życiową dziewczyny, zmuszając ją do przysunięcia się, do przylgnięcia na tyle, by była świadoma wszystkiego. Od szelestu, jaki wydała z siebie kurtka, gdy Rūka pochylał się do przodu, po zapach dezodorantu, niepasujący do woni otoczenia. Jej dłoń w porównaniu do jego była mniejsza, o wiele mniejsza, ale czuł każdy jej milimetr, gdy opierał ją z powrotem na swoim torsie.\nMyśl, że miałaby się teraz zaprzeć była rozdrażniająca. I realna. Może dlatego każdy ruch był szybki i zniecierpliwiony; nie dałaby rady się wycofać nawet gdyby opcja zamigotała ostrzegawczo tuż przed jej nosem.\nUsta już dotykały jej ust. Dopiero wtedy, z pierwszym posmakiem, rozluźnił mięśnie i zapanował nad gwałtownością reakcji. Wolna ręka oparła się o zaczerwieniony przez mróz policzek Verity; pod opuszkami wyczuł zimne od wiatru włosy dziewczyny, w które zaraz wplątał palce. Lekko. Wpierw zrób to lekko – nakazał zdrowy rozsądek i już chwilę później rozległo się cmoknięcie. Gorący oddech padł na skórę jej twarzy, gdy opierał rękę o jej szyję. Pod palcami miał kark, pod kciukiem linię jej szczęki. To właśnie kciukiem naparł na kość, by zadrzeć ponownie jej głowę ku sobie. Kąciki własnych ust zadrgały w uśmiechu, nim ponownie nie musnął jej w krótkim pocałunku, zębami zahaczając o dolną wargę, która zaczerwieniła się pod wpływem uszczypnięcia. Ten zaczepny gest stał się oczywistym przekazem, że mimo subtelności nie traktował jej jak kogoś słabszego.\n„Puść ją. Jesteś nachalny” - rozgrzmiałby pewnie niski, rozbawiony ton, gdyby wiele lat wstecz nie wrzucono na pierwsze strony gazet informacji o śmiertelnym wypadku. Choć absolutnie nie było opcji, by Takeshi stał gdzieś z boku nadzorując swojego młodszego brata, Rūka faktycznie się odsunął. W ciemnych oczach pojawił się nieokreślony błysk. Chwilę później zabrał ręce, wyprostował plecy. Tylko po zagryzionych w uśmiechu ustach i chichocie tłumionym ostatkiem sił mógł udowodnić, że Kyōryū przed sekundą robił coś innego niż statyczne wgapianie się w koleżankę.\n- Teraz, panno Greenwood, można iść.\non 31.12.17 19:04 • Re: Taisei - góry niskie\nPrzez dłuższą chwilę panowała cisza. Sam nic nie mówił czekając na odpowiedź, a usta nowo poznanej osoby nie wskazywały na wypowiadanie jakiś słów. Przez chwilę zastanowił się jaki głos może mieć dziewczyna. Tego typu myśl często pojawiała się podczas rozmów. Jednak nie było opcji, aby poznał odpowiedź. Jego upośledzenie utrudniało mu to w stu procentach. Przyglądali się sobie nawzajem. Ktoś mógłby powiedzieć, że zachowują się jakby pierwszy raz widzieli innego człowieka. Smutek, który był zauważalny na jego twarzy, powoli zastąpiła go obojętność. Oczy przybrały bardziej bystry i chłodny wyraz. Ręce spoczywały w kieszeniach spodni, a kaptur zasunięty na głowę, rzucał lekki cień, który częściowo przysłaniał jego twarz. Oboje w swojej neutralności zdawali się być ostrożni. Jego sokole oczy pozwoliły mu na dostrzeganie najmniejszych ruchów wykonywanych przez dziewczynę. Szybkie lecz delikatne poruszanie się ramion sugerujące niespokojny oddech. W sumie nie wiedział czego może się spodziewać. Może jest niebezpieczna? A może należy do SPEC'u? Wraz z pojawieniem się tej myśli, jego umysł przeszyła strzała gniewu. Każde wspomnienie o niebieskich kończy się taką reakcją. Jednak nie był tego widać na zewnątrz.\nW końcu cisza została przerwana. Ruch ust był niewielki co sugerowało, że wypowiedziała swoje imię cicho jakby nie chciała, aby je usłyszał.\n-Miło poznać.-powiedział zachrypniętym, ale na swój sposób przyjaznym głosem.\nWidząc jak Ryuu zaprosiła go, aby usiadł obok chwilowo się zawahał. Przez moment nie wykonał żadnego ruchu, aby następnie powolnym krokiem podejść do kamienia, a następnie przycupnąć na nim obok Blondynki. Ze względu na niewielką powierzchnie, na której można było usiąść, odległość między nimi nie była specjalnie duża. Po raz pierwszy od dłuższego czasu znalazł się w tak niewielkiej odległości od osoby nowo poznanej. Przeważnie Mune stara się utrzymać jakiś dystans. Jednak tego wieczoru bliskość innej osoby mu nie przeszkadzała. Usłyszawszy kolejne słowa nie do końca wiedział co ma zrobić. Akurat trafiły na siebie dwie osoby, które nie lubią o sobie opowiadać. Masamune pomimo wewnętrznego smutku, nie specjalnie odczuwał potrzebę wyspowiadania się z niego. Jedyną osobą, której powiedział co stało się tamtego dnia jest Ryo i zapewne na razie tak zostanie. Chociaż nie wiadomo jak długo. Będąc w tak niewielkiej odległości od rozmówczyni dostrzegł kilka interesujących szczegółów, na które wcześniej nie zwracał uwagi, będąc głównie skupionym na ustach nieznajomej. Na swoich plecach miała swego rodzaju łopatę, która wydawała się dość nietypowym akcesorium, a raczej nie był to jakiś krzyk mody. Kolejnym co przykuło jego oko była jej twarz, sama w sobie. Delikatny kolor jej skóry, kobiece rysy twarzy, czarujący szkarłat oczu, a także coś tajemniczego. Miał wrażenie, że za tym spokojnym obliczem i chłodnym spojrzeniem kryje się coś innego. Coś na kształt smutku? Ostatnim co zwróciło jego uwagę był kolor jej oczu. Szkarłat, który na niego spoglądał przypominał ten sam, który spogląda na niego z lustra, kiedy się w nim przygląda.\n-Jesdeź może Łowcom?-zapytał przyglądając się jej z lekkim zaciekawieniem.\nJak zareaguje na to pytanie? Czy się spłoszy? A może skłamie? Nie kojarzył, aby widział ją w ściekach. Może była na jakimś długim wypadzie? Chociaż on sam specjalnie nie kręci się po korytarzach, więc nic dziwnego, że jej nie kojarzy. Chociaż zadanie tego pytania było dość niebezpieczne Mune nie zważał na to. Jest tylko kilka możliwych scenariuszy i miał nadzieję, że z każdego złego będzie w stanie wyjść obronną ręką.\non 31.12.17 19:57 • Re: Taisei - góry niskie\nIstotnie, oczekiwanie było męczarnią. Trudno jednak winić o nie nieszczęsną dziewczynę, która pierwszy raz w życiu stanęła przed podobnym dylematem. Musiało trochę minąć, nim doszła do porządku z własnymi myślami i uczuciami, których na chwilę obecną miała po prostu zbyt wiele. W tym całym kłębowisku potrzebny był przełom, najlepiej nagły. Nie myśl, nie słowo, ale czyn, który przerwie wreszcie tę zwariowaną karuzelę, od której lada moment przyszłoby oszaleć. Teraz, w tak niewielkiej odległości od rozwiązania, miała wrażenie bombardowania feerią przenikających się zapachów, migającym tuż przez oczami jednym obrazem, a jednocześnie absolutną ciszą. Z zewnątrz panował absolutny spokój leśnego ostępu, wewnątrz rozbrzmiewał harmider jakby huk setek tysięcy fajerwerków odpalonych w jednym momencie.\nPrzez chwilę myślała, że zemdleje. Pewnie w najbliższej chwili straciłaby cała utrzymywaną z takim trudem równowagę, gdyby nie została gwałtownie zmuszona do posłuszeństwa. Dostała dokładnie to, czego chciała, i czego gdzieś głęboko w duchu się spodziewała. Nie zamierzała jednak tego analizować, ani teraz, ani później, ani pewnie nigdy. Tuż pod prawą dłonią wyczuwała poruszającą się wraz z rytmicznie przyspieszonym biciem serca klatkę piersiową Rūki; sama była teraz przyciśnięta doń tak mocno, jakby był aparaturą podtrzymującą życie i każdy milimetr odległości mógł ją zabić. Lewa ręka dziewczyny prześlizgnęła się zręcznie i owinęła wokół pleców starszego, wywołując cichutki szelest nieprzemakalnego materiału. Miała zaskakująco mocny chwyt jak na tak drobną budowę, jednak czy nie raz widziano słabowite osoby wykazujące się niespodziewaną siłą w obliczu naglącej potrzeby? O tej obecnej można by nawet powiedzieć, że była nieco ekstremalna, aczkolwiek komunikat powinien być dość jasny. Była wrażliwa, temu nikt nie mógł zaprzeczyć; ale w tej chwili wiedziała, czego żąda i przyjmowała to z absolutną pewnością. Mogła być w przeszłości ofiarą, której wolę łamano, zaufanie zawodzono i wykorzystywano, jednak to była sytuacja tak odrębna i inna, że nawet nie przychodziła jej teraz do głowy. Po co miałaby sobie przypominać dawne tragedie, skoro tutaj i w tym momencie była po prostu szczęśliwa?\nKiedy chłopak się odsunął, w pierwszym odruchu cofnęła ręce i przycisnęła je do twarzy, wciągając powietrze aż po samo dno płuc. Za lekko rozsuniętymi palcami ukrywały się poczerwieniałe policzki, a tuż nad nimi roziskrzone oczy wpatrywały się prosto w postać naprzeciwko. Czarne źrenice wypełniała mieszanka z każdej strony nieodgadniona; jednocześnie zawstydzenie i rozsadzająca radość, a może i nawet nutka tęsknoty. Zaraz też równo z powolnym wydechem dłonie zwinęły się lekko i skierowały w dół, odsłaniając nieśmiały uśmiech.\n- P-powinnam ci teraz zrobić zdjęcie. Z takim uśmiechem - odezwała się cicho. - Tak właśnie wyglądasz najlepiej.\nUśmiech poszerzył się, pozwalając błysnąć rzędowi zębów przez ułamek sekundy. Zielonowłosa rzuciła ostatnie spojrzenie na stary, opuszczony dom i zgodnie skinęła głową. Spędzili tu już zdecydowanie zbyt wiele czasu i zbyt długi był postój - bo przecież wycieczka w góry ma polegać bardziej na chodzeniu. Poprawiła mimochodem włosy, odrzucając je za plecy, a wracając na ścieżkę prowadzącą wzdłuż zbocza pozwoliła sobie zacząć pierwszy lepszy temat, jak gdyby nigdy nic.\n[zt oboje - wreszcie]\non 15.01.18 1:03 • Re: Taisei - góry niskie\nTrafił swój na swego - można by śmiało i bez zawahania rzec patrząc na tę przedziwną, przez większość czasu tej swoistej rozmowy milczącą dwójkę. Wrażenie to spotęgowane było jeszcze bardziej po tym, jak smutek i melancholia czające się na twarzy Masamune rozpłynęły się, niczym kostki lodu położone na obdrapanym, wiekowym stole, w nicość, zastąpione śladami chłodnej obojętności oraz uważnej, ostrożnej neutralności. Oboje zdawali się trzymać emocje swoje i uczucia blisko siebie - związane, zakute w ciężkie kajdany i wrzucone do ciasnej, stalowej klatki - starając się za wszelką cenę nie dać im wydostać się na zewnątrz z wielowarstwowych okowów; nie dać im odbić się na twarzyczkach ich zalanych nie tylko łagodnymi cieniami kapturów, ale i pogłębiającymi się mrokami nadciągającego wielkimi, szybkimi krokami wieczoru. Jedno przyglądało się bacznie, ostrożnie drugiemu, które odwzajemniało w pełni i całkowicie te wnikliwe, skrupulatne obserwacje - przyjaciel nieznajomy czy wróg? Żadne z nich nie wiedziało, czym trudzi się ta druga osoba, co stawiało konwersację przez nich prowadzoną na wysokim poziomie dyskomfortu, nieufności i podejrzliwości. Lecz mimo tego ziarna ryzyka - tylko czekającego na kroplę wody i przyjazne promienie słoneczne wymagane do jego w pełnej krasie wykiełkowania - wbitego w grunt ich dzielący; mimo niezręczności wiszącej ciemnymi chmurami nad ich głowami; mimo rezerwy ucinającej słowa w gardle i szatkującej zdania, i wycinającej z nich istotne, ważne informacje, oboje dalej brnęli w tę rozmowę - nie ważne, jak szczątkową i nieskładnie posklejaną, i zalaną w sporej mierze drżącą flautą.\n- Również mi miło - odparła z trudem i ściśniętym niemalże boleśnie gardłem, dawno już nie mając okazji do takiej zwykłej dyskusji z drugim człowiekiem. Jednego niedawno, zanim znalazła się w górach tych niskich i przyjaznych, spotkała i jak najprędzej, bez wdawania się z nim w znaczniejsze interakcje wyminęła, podczas gdy z dwójką, z którą tu przywędrowała wymieniła, owszem, parę zdań, lecz były one zakrapiane odpowiedziami na zadawane jej, łaknące wyciągnąć z niej informacje mogące pomóc w wypełnieniu zlecenia pytania. Aktualna sytuacja - prawie normalna konwersacja - była z kolei czymś, z czym nie miała do czynienia na co dzień; co pozostawiało gorzkie, obce wrażenie na języku; co przypominało jej, jak biedne i rozklekotane są jej umiejętności społeczne. Przełknęła ciężko, kiedy kompan jej po chwili wahania postanowił skorzystać z oferty i przycupnął na w miarę wygodnym głazie tuż obok niej. Kamulec ten nie był nadzwyczajnie przestrzenny - czego naprawdę nie wzięła, ku swemu zagrzebanemu głęboko w duszy przerażeniu, pod uwagę - co sprawiło, że nieznajomy - Masamune - znalazł się bardzo, ale to bardzo blisko niej. Nie mogła powstrzymać reakcji swojego organizmu na ten nowy precedens - nawet gdyby chciała - spinając mięśnie, obniżając nieco głowę i delikatnie, z wstrzymanym oddechem się kuląc. Dreszcz, który przeszedł przez jej plecy był dodatkowym, niemiłym i zdecydowanie niechcianym elementem całej tej obecnej chwili, tak samo igiełki histerii wbijające się w jej galopujące, dudniące w uszach serce.\nZacisnęła bladą, smukłą dłoń na przodzie swojego ciężkiego płaszcza podróżnego, czując na sobie palące, oceniające spojrzenie młodego mężczyzny i próbując - z trudem, nie ma co zaprzeczać i ukrywać - uspokoić te trzęsące się płomienie niepokoju, popłochu i zaniepokojenia liżące jej żołądek oraz grasujące w jej umyśle, siejące spustoszenia w myślach i rozstrajające i tak już poszarpane nerwy. Wszelkie próby odzyskania w miarę sprawnej kontroli nad sobą - nad swoimi zdradzieckimi, potrzaskanymi emocjami i wewnętrzną, zaburzoną równowagą - poszły się paść w momencie, kiedy Masamune zadał jej jedno, proste, krótkie i jakże celne pytanie. Nim mogła przemyśleć swoją reakcję, swoje postępowanie, już poderwała się na nogi i odruchowo, instynktownie chwyciła za zawieszoną na plecach łopatę, ułamek sekundy później stojąc przodem do kompana ze swoim nietypowym orężem wycelowanym w jego gardło. Mrugnęła, dysząc i zaciskając boleśnie palce na rękojeści wiernej broni, i trzęsąc się lekko, i niemalże dusząc od paniki, i...\n- Kim jesteś? - Cywil wiedzący o Łowcach? Łowca? S.SPEC?\nMogła zagrać to inaczej, bezpieczniej, wmawiając - jak kiedyś, za tych dobrych oraz wypełnionych furią i wściekłością, i gniewem lat - że nosi szkarłatne, śliczne szkła kontaktowe; że wybrała się tu w poszukiwaniu paru roślin do doniczki; że nie ma pojęcia, czym w ogóle są Łowcy. Dzisiejszy dzień - i samo przebywanie w M-3 - jednakże, nie był łaskawy dla jej nerwów i psychiki, nadszarpując je masakrycznie i popychając ją skutecznie w kierunku tej wysokiej, niebezpiecznej krawędzi grożącej nawrotem Roztrzaskania. Pytanie Masamune, natomiast, najzwyczajniej w świecie przelało tę płytką, popękaną czarę.\non 19.01.18 17:30 • Re: Taisei - góry niskie\nTon oraz zachowanie Ryuu jakby nie do końca pasowałby do słów przez nią wypowiedzianych. Tak samo jak krótką chwilę temu słowa Masamune nie pasowały do jego zachowania. Nie chciał jednak drążyć tego tematu. Znają się zaledwie kilka chwil, a więc pytanie o coś sensowniejszego wydawało mu się nie na miejscu. Sam nie chciałby, aby zadawano mu w podobnej sytuacji bardziej osobiste pytania. Postanowił uszanować jej prywatność i nie rozgrzebywać tego tematu. Kiedy znalazł się bliżej niej, siedząc obok, a dzieląca ich przestrzeń liczyła zaledwie kilka centymetrów oprócz wcześniejszych spostrzeżeń, jego bystre oczy wyłapały jeszcze kilka rzeczy, chociaż teraz bardziej odnoszących się do zachowania nowo poznanej towarzyszki. Pomimo, że sama zaproponowała, aby usiadł obok niej na tym niewielkim kamieniu, nie przemyślała chyba jak niewielka odległość będzie ich dzieliła. Było po niej widać, że jego bliskość w bardzo dużym stopniu jej przeszkadza i wprawia w dodatkowe zakłopotanie. Starała się skulić, aby powiększyć dzielący ich dystans, jednak nie dało to za dużych efektów. Po mimo tego, że częściowo widział w niej swoje własne odbicie, teraz dało się zauważyć coś co ich różniło. Chociaż zapewne gdyby nie zaniżone samopoczucie, Mune stanąłby jedynie bliżej, zamiast siadać obok.\nPo zadaniu pytania czekał cierpliwie na odpowiedź, którą jednak nie został uraczony, a na pewno nie w prost. Dosłownie kilka sekund zajęło, aby dziewczyna siedząca obok, nagle znalazła się przed nim wymierzając bronią w jego gardło. Chłopak jednak wydawał się nie być specjalnie tym poruszony, tak jakby tego typu sytuacje były dla niego codziennością. Uczucie ciągłego smutku, beznadziei oraz pustki porządnie odbiły się na jego reakcjach w tego typu sytuacjach. Patrzył w żarzące się szkarłatem przestraszone oczy Ryuu, z odbijającym się lekkim ciepłem w swoich. Wolał jednak nie wykonywać żadnych ruchów, aby nie spłoszyć dziewczyny.\n-Spokojnie.-w jego zachrypniętym głosie dało się usłyszeć nutkę zrozumienia-Też jestem Łowcą.-odparł ze spokojem na twarzy.\nCzy ta odpowiedź mogła zapewnić mu bezpieczeństwo? A może po mimo jego przekonania okaże się tą złą? Nie wiedział czego może spodziewać się po Karyuudo. Chciał z jakiegoś powodu wierzyć, że nic mu nie grozi z jej strony. Jego pozycja nie zmieniła się nawet trochę. Siedział wyprostowany na kamieniu, z rękoma w kieszeniach oraz z łopatą wycelowaną w gardziel. Gdyby chciał zrobić jej krzywdę mógł to zrobić już wcześniej, kiedy nie była jeszcze tak bojowo nastawiona. Zanim zadał to pytanie. Odpowiedź miała go jedynie bardziej utrwalić w jego domysłach. Jednak gdyby był SPEC'em czy obywatelem po zobaczeniu czerwonych oczu najpierw by strzelał/wezwał pomoc, a dopiero potem pytał. Sam na własnej skórze mógł doświadczyć takiego zachowania, kiedy z powodu swojego rozkojarzenia wyszedł na miasto bez soczewek.\nW swego rodzaju sposób postanowi uwierzyć w Ryuu. Teraz już nie ma za dużej szansy na obronę. Może spróbować zrobić unik, ale już bez obrażeń się nie obejdzie. Może gdyby zrobił unik kiedy dziewczyna dopiero wymierzała cios to miałby większe szanse na wyjście bez szwanku, ale teraz nie miał za dużo alternatyw. Postanowił zdać się na jej łaskę. Jeśli będzie chciała zadać mu śmiertelny cios to w jakiś sposób spróbuje go unikną. Jednak woli zostawać przy myśli, że nic mu nie grozi.


kredyt inkaso praca opinie. Pożyczka bez zaświadczeń\nTypowa dokumentacja przepływu pracy jest prowadzona w 3 dla pracy socjalnej z rodziną dysfunkcyjną. WHO jest zainteresowana rozwijaniem wiedzy i umiejętności w tej dziedzinie. I autorzy w tradycyjnych i społecznych zastosowaniach. Organy administracyjne Wniego, administracyjne i po opłaceniu podatków, finanse publiczne oraz ochronę danych osobowych i dostęp do kredyt inkaso praca opinie informacji publicznej. I w jakiej pozycji pracujesz w firmie Kaczmarski Żanetko sposób. Byłym absolwentem Wydziału Zarządzania Studiami Doktoranckimi, Szkołą Przedsiębiorczości i Zarządzania. Jako usługa i transfer. RCA jest objazdową trasą systemu franczyzowego kredyt inkaso praca opinie. Pedagogiczny - nauczyciel - kuratorzy rodzinni 11. Utwórz scenariusze i wygeneruj swoje CV 3. Ma duże doświadczenie w zarządzaniu grupą pracowników i ponad 6-letnim doświadczeniem w pracy menedżera. W Międzynarodowym Człowie Polskiego Towarzystwa Studiów Międzynarodowych. - marketing wirusowy i polskie prawo kredyt inkaso praca opinie. Psychologiczne aspekty tworzenia udanej prezentacji kredyt inkaso praca opinie. Edukacja WKI jako obiekt przetwarzający dane osobowe. Bez przesady, tutaj ludzie pracują i wykonują swoją pracę, bez kredyt inkaso praca opinie żadnych zagrożeń itp. Wion są przykładami obszarów podlegających zarządzaniu kontrolą i konsekwencjami odmowy wydania karty III. Dlaczego trzeba co miesiąc wymieniać osobiste wynagrodzenia podstawowe. W pracy w grupach ćwiczenia praktyczne po ukończeniu szkolenia kwalifikacyjnego: Świadectwo ukończenia szkolenia w programie Microsoft Excel. Dostarczenie dokumentu autoryzacji wraz z unikalnym identyfikatorem użytkownika kredyt inkaso praca opinie. Materiały w ich zarysie, uzupełnione o aktualne prawodawstwo i dogłębny komentarz. WHO poprzez kontakt ze środowiskiem mają wpływ na jego wizerunek. Był trenerem i trenerem zespołu. Doświadczony audytor wewnętrzny, kierowany do kredyt inkaso praca opinie działu kontroli i kontroli organizacyjnej, zarządzania nieruchomościami. Zarządzanie przestrzeniami stołu i obiekty kredyt inkaso praca opinie. Analiza na podstawie matematyki ubezpieczeniowej i finansowej. Umowy cywilne po zmianach w 2016 r. Przekształcenie z budżetu samorządu terytorialnego w budżecie samorządowym lub stopa budżetowa 5. Słyszałem, że te pozytywne przesłania na forach są częścią pracowników Kaczmarskich. . . . .\npozyczki z komornikiem i krd poznań\nszybki pożyczka na dowod osobisty katowice 2014\nszybka pożyczka bez baz mapa


Blaty Resopal Ideal® Resoplex Straight Ahead® Płyty elewacyjne RESOPLAN® Resopal SPAStyling ® Laminaty HPL Resopal® Laminaty HPL Resopal Traceless® Płyty Kompakt HPL Resopal ® Laminaty HPL Resopal Unity®\nProdukty z HPL\nto uniwersalny klej kontaktowy najchętniej stosowany w meblarstwie do: laminatów HPL, pogrubiania płyt meblowych, klejenia obrzeży PCV i ABS.\nświetnie sprawdza się nawet na gładkich, niechłonnych podłożach, takich jak blacha czy płyta laminowana. Błyskawicznie odparowuje (1-3 minuty) zachowując gotowość do klejenia nawet przez godzinę! Nanoszenie systemowym pistoletem jest precyzyjne i oszczędne: płynnie regulujemy szerokość strumienia kleju w zakresie 2-35 cm. Pistolet nie wymaga czyszczenia! Przyklejenie 2 m² laminatu dekoracyjnego nie zajmuje nawet 10 minut. Klej jest dostępny w aerozolu o pojemności 600 ml oraz opakowaniach ciśnieniowych 13,6 l, 22 l, oraz 110 l. SPRAY-KON B707 to aerozolowa wersja kleju B700. Nanoszenie aerozolem jest precyzyjne i oszczędne: ruchoma dysza pozwala na regulację szerokości strumienia kleju. Jedno 500-mililitrowe opakowanie wystarczy do przyklejenia około 2 m² laminatu. Nadmiar kleju najlepiej usunąć rozpuszczalnikiem R505 dostępnym w ofercie sprzedaży naszej firmy.


Star Wars: Squadrons dostaje Baby Yodę | DLCompare.pl\nStar Wars: Squadrons dostaje Baby Yodę\n27 paź 2020, 15:17\nJeśli ktoś powie Ci, że ma wystarczająco dużo powodów, aby nie ufać EA, gdy mówi coś o grze, może nie być zbyt daleko od prawdy. Przynajmniej to możesz wydobyć z tego, co stało się ze Star Wars: Squadrons. Zaledwie kilka tygodni temu EA potwierdziło, że gra nie otrzyma żadnej dodatkowej zawartości po premierze, ponieważ gra była tylko pojedynczym pakietem i uważają ją za kompletną. Niedługo po tym, ogłoszenie okazało się nie do końca prawdziwe, ponieważ Star Wars: Squadrons otrzymuje DLC z okazji debiutu drugiego sezonu serialu The Mandalorian TV. To nie tak, że nie jesteśmy szczęśliwi, że to się dzieje. Przecież kto nie chciałby mieć w kokpicie figurki Baby Yody, jednocześnie unikając ognia wroga z pełną prędkością?\nNowy pakiet DLC o tematyce Mandalorian będzie dostępny za darmo dla wszystkich graczy Star Wars: Squadrons i będzie zawierał figurkę Baby Yody oraz kilka innych kosmetycznych elementów, aby spersonalizować swoje statki w grze. Będziesz mógł je odblokować grając w grę, choć EA nie sprecyzowała, co dokładnie będziesz musiał zrobić, aby je zdobyć. Wszystkie z nich będą dostępne w ramach bonusu Mandalorian Supply Drop, który zostanie zaktualizowany 28 października.\nByłoby naprawdę miło, gdyby wydanie tej małej aktualizacji zawartości oznaczało, że deweloperzy zmienili zdanie na temat zawartości popremierowej w Star Wars: Squadrons. Gra oferuje dość ekscytujące doświadczenie i stała się naprawdę popularna wśród fanów Star Wars. Rzecz w tym, że bez względu na to, co EA powie teraz na ten temat, nie będziemy pewni, co się stanie, i to nie bez powodu.


Osłona na ladę z pleksi 73cm x 65 cm wolnostojąca - kupuj online\n200,00 zł netto (246,00 zł zł brutto)\nilość Osłona na ladę z pleksi 73cm x 65 cm wolnostojąca\nWytrzymały i gruby materiał pleksi\nCzym jest osłona ochronna?\nOsłona na ladę z pleksi to produkt, który zapewni bezpieczeństwo twoim pracownikom oraz sprawi, że klienci będą czuli się bardziej komfortowo. Zadaniem tego produktu jest rozdzielenie pracownika i klienta, dzięki czemu ograniczony jest ich bezpośredni kontakt. Zachowanie dystansu jest szczególnie ważne w czasie wzmożonej zachorowalności na wirusy. Osłona ochronna z pleksi jest uniwersalnym rozwiązaniem do każdego punktu obsługi klienta. Montaż osłony to inwestycja w zdrowie pracowników, ponieważ chroni przed przedostawaniem się drobnoustrojów drogą kropelkową, przy bezpośrednim kontakcie z klientami.\nOsłona na ladę – zalety:\ntworzy dystans pomiędzy pracownikiem a klientem, dzięki czemu jest blokadą dla przenoszonych wirusów i zanieczyszczeń,\nmożliwość indywidualnego doboru wymiarów osłony sprawia, że jest uniwersalnym produktem, który można dopasować do każdego biurka,\nmateriał, z którego wykonana jest osłona ochronna, jest wytrzymały, dlatego produkt będzie służyć przez lata,\nprzezroczyste tworzywo nie stanowi przeszkody w bezpośrednim kontakcie,\ndołączone nóżki sprawiają, że osłona na ladę jest stabilna, a jej montaż można wykonać samodzielnie,\nprzestrzeń na dole osłony umożliwia przekazanie gotówki czy dokumentów.\nWykorzystanie osłony ochronnej z pleksi\nOferowana osłona ochronna to produkt, który zwiększa higienę w miejscach publicznych. Każdy kontakt pracownika z obsługiwanym klientem stanowi ryzyko przenoszenia wirusów. Dlatego też osłona na ladę to idealne rozwiązanie do wszystkich biur obsługujących interesantów, a także do sklepów. Na dużą ekspozycję na wirusy wystawieni są przede farmaceuci, dlatego montaż osłony ochronnej z pleksi w aptekach jest wręcz niezbędny.\nRealizacja zamówienia i dostawa osłon na ladę\nZamówienia można składać drogą mailową, telefonicznie lub poprzez formularz kontaktowy. Oferujemy dostawę kurierem na terenie całego kraju oraz za granicę. Czas wysyłki osłon ochronnych w standardowych wymiarach to zwykle 2 dni robocze.


Gdzie w góry zimą? Propozycje ciekawych szlaków na zimowe wędrówki.\nStrona Główna\tPolska\tGdzie w góry zimą? Propozycje ciekawych szlaków na zimowe wędrówki.\nprzez Anita & Paweł 11 grudnia, 2020\n11 grudnia, 2020 1 komentarz\nZima w polskich górach to nie tylko jazda na nartach czy biegówkach, spacery po Krupówkach i kąpiele w gorących basenach termalnych. Dla wielu są to również wędrówki po górskich szlakach i obcowanie z przyrodą. Czarujące zaśnieżone lasy, czyste zimowe powietrze, śnieg skrzypiący pod nogami i jak okiem sięgnąć lodowato zimne, ależ jak zachwycające krajobrazy. Nie ma lepszego sposobu na docenienie magii polskich gór jak wędrowanie po nich w mroźny pogodny dzień. Z dala od ruchliwych stoków i tętniących życiem kurortów można się w nich zatracić bez reszty. Jeśli jesteś miłośnikiem górskich wędrówek świetnie trafiłeś. Poniżej zestawiliśmy kilka ciekawych szlaków pieszych o różnym poziomie trudności łączących popularne punkty widokowe i przytulne górskie schroniska. Jesteśmy przekonani, że wybierzesz dla siebie odpowiednią trasę, a polskie góry zimą Cię zauroczą!\nGóry zimą – propozycja ciekawych szlaków pieszych\nI. Koziarz (943 m n.p.m.) – Beskid Sądecki\nII. Mogielica (1170 m n.p.m.) – Beskid Wyspowy\nIII. Turbacz (1310 m n.p.m.) – Gorce\nIV. Babia Góra (1725 m n.p.m.) – Beskid Żywiecki\nV. Małołączniak (2 096 m n.p.m.) – Czerwone Wierchy, Tatry\nVI. Grześ (1653 m n.p.m.) i Rakoń (1879 m n.p.m.) – Tatry\nGóry zimą – ważne informacje\nGóry zimą – oznakowanie szlaków\nZestawienie ciekawych szlaków górskich na zimowe wędrówki piesze rozpoczynamy od Beskidu Sądeckiego, a konkretnie od jednego z jego czterech pasm górskich, czyli Pasma Radziejowej. To w nim znajduje się nasz bohater, czyli szczyt Koziarza (943m). Ponieważ jego wierzchołek jest zalesiony to w 2015 roku postanowiono wznieść na nim wieżę widokową i umożliwić wędrowcom podziwianie z niej niesamowitych panoram na Gorce, Pieniny i majestatyczne Tatry. Sama wieża jest drewniana, ma obudowane schody i taras widokowy dzięki czemu możesz na nią wejść z łatwością nawet jeśli masz lęk wysokości. Dodatkowo zapewnia ona schronienie przed niekorzystnymi warunkami atmosferycznymi.\nNa szczyt Koziarza prowadzi łatwy, przyjemny i ciekawy widokowo szlak rozpoczynający się w Tylmanowej. Biegnie on początkowo obrzeżami lasu, leśnymi wąwozami, co jakiś czas przecinając polany i rozległe łąki z cudownymi sceneriami. Jednym z ciekawszych miejsc na jego przebiegu jest Polana Kolebisko, z której rozpościerają się niezwykłe widoki m.in. na Pieniny i Tatry. Tuż za nią do pokonania jest niewielki szczyt Jaworzynka, na którym krzyżują się dwa szlaki: zielony, którym podążasz z Tylmanowej oraz żółty z Łącka. I to właśnie ten ostatni pnąc się dość znacznie pod górę zaprowadzi pod wieżę widokową Koziarza.\nPolecany przez nas szlak na Koziarz:\nSzlak: zielony z Tylmanowej (parking koło szkoły) przechodzący na szczycie Jaworzynka w szlak żółty\nDługość szlaku w obie strony: około 11 km\nCzas przejścia: 4 godziny, przy czym zima może się znacznie wydłużyć!\nŁatwy szlak do pokonania\nSolidna wieża widokowa na Koziarzu oferuje piękne widoki na Gorce, Pieniny, Tatry\nKoniecznie weź ze sobą przekąski, wodę i herbatę w termosie, bo na szlaku nie ma schroniska!\nGóry zimą to przede wszystkim Beskid Wyspowy – przepiękna górzysta kraina położona w okolicach Rabki-Zdrój i Limanowej. Nie znajdziesz w niej sięgających nieba szczytów czy stromych skalnych urwisk. Góry nie tworzą tu długich pasm, lecz odosobnione, pojedyncze wzniesienia wyglądające niczym samotne wyspy, pomiędzy które wciskają się rozległe przełęcze. Tutejsze szlaki mają dość długie podejścia, a wiele szczytów oferuje bajeczne widoki na odległe masywy Babiej Góry, Gorce, Pieniny czy Tatry.\nSpośród wielu szczytów Beskidu Wyspowego, do których zalicza się m.in: Mogielicę, Ćwilin, Jasień, Modyń, Luboń Wielki, Wielki Wierch, Śnieżnicę, Szczebel czy Łopień my polecamy Ci zimową wędrówkę na ten pierwszy.\nMogielica (1170 m) jest najwyższym i naszym zdaniem jednym z najładniejszych wzniesień Beskidu Wyspowego. Tuż pod jej zalesionym wierzchołkiem zwieńczonym 22 metrową wieżą widokową, znajduje się największa polana w całym Beskidzie Wyspowym. Hala Mogielicy zwana też Polaną Stumorgową, to miejsce, z którego rozpościerają się cudowne panoramy. W pogodny dzień zachwycisz się pięknymi widokami nie tylko na okoliczne szczyty Beskidu Wyspowego, ale także na Pieniny, Gorce, a nawet pasmo Tatr i szczyt Babiej Góry.\nPolecany przez nas szlak na Mogielicę:\nSzlak: zielony z Przełęczy Rydza-Śmigłego w miejscowości Chyszówki – parking (plus kawałek szlaku żółtego ze szczytu Mogielicy do Polany Stumorgowej)\nDługość szlaku w obie strony: około 8 km\nCzas przejścia: około 3 godziny, przy czym zimą wędrówka na szczyt Mogielicy zajmuje praktycznie pół dnia.\nStosunkowo łatwy szlak do pokonania\nSzlak zielony pokrywa się częściowo z trasą narciarstwa biegowego. Trasa przecina polanę Wyśnikówka, która jest doskonałym punktem widokowym na Gorce i Babią Górę.\nWieża widokowa na Mogielicy zapewnia przepiękne widoki na Beskid Wyspowy, Pieniny, Babia Górę i Tatry. Zimą potrafi być oblodzona i śliska!\nKoniecznie weź ze sobą przekąski, wodę i herbatę w termosie, bo na szlaku nie ma schroniska.\nPo więcej szczegółowych informacji na temat szlaków prowadzących na Mogielicę oraz Ćwilin odsyłamy Cię do naszego posta POMYSŁ NA WEEKEND: BESKID WYSPOWY\nBył już Beskid Sądecki i Beskid Wyspowy. Pora więc na Gorce! Słyną one nie tylko z widokowych polan i leśnych ścieżek. W Gorcach możesz spotkać czarną salamandrę plamistą – symbol Gorczańskiego Parku Narodowego, zapoznać się z bogatą pasterską historią regionu i co najważniejsze zachwycić się wspaniałymi widokami na Tarty czy Pieniny. Choć w skład tego niezwykłego pasma górskiego wchodzi wiele szczytów w tym poście skupimy się na Turbaczu – najwyższej górze Gorców. Zimowa odsłona tego wzniesienia urzeka najbardziej. Błękit nieba i kontrastująca z nim biel śnieżnej pierzyny przykrywającej całą okolicę to cudowne widowisko. Do tego na szlaku zimą jest zdecydowanie mniej ludzi, a piękne widoki na trasie są praktycznie na wyłączność.\nNa Turbacz prowadzi gro tras biorących swój początek praktycznie w każdej miejscowości położonej u podnóża Gorców. Ze swojej strony szczególnie polecamy Ci zielony szlak z Kowańca w Nowym Targu. Jest on momentami nieco wymagający, ale zdecydowanie jednym z krótszych, co zimą odgrywa szczególną rolę. Co ważne trasie tej nie można odmówić uroku i zapierających dech widoków z mijanych po drodze gorczańskich polan. Ścieżka rozpoczyna się za kościołem w Nowym Targu Kowańcu, by przy pętli autobusowej rozdzielić się na szlak żółty i zielony. Ten pierwszy jest krótszy, jednak my proponujemy Ci podążyć szlakiem zielonym. Jest on zdecydowanie bardziej malowniczy! Początkowo biegnie przy prywatnych domach i przechodzi w las, by następnie pnąc się ku górze (można się troszkę zmęczyć) mija piękne gorczańskie polany, które na wiosnę pokrywają dywany krokusów.\nJednymi z piękniejszych polan na przebiegu zielonego szlaku z Kowańca są polany – Brożek, Sralówki. Ta pierwsza słynie z mieszczącego się na niej sanktuarium świętego Maksymiliana Kolbe wyznaczonego przez 3 suche drzewa postawione korzeniami do góry. Z kolei wizytówką Polany Sralówki są małe domki letniskowe powstałe z przerobionych bacówek.\nPo minięciu Bukowiny Waksmundzkiej i Wisielakówki, której towarzyszą piękne widoki dotrzesz pod Schronisko PTTK im. Władysława Orkana na Turbaczu. W schronisku serwują przepyszne pierogi z jagodami. Tu możesz troszkę się ogrzać i odpocząć przed atakiem szczytowym. Tak, tak szczyt Turbacza znajduje się dalej jakieś 500 metrów od schroniska i wiedzie przez niego szlak czerwony będący częścią Głównego Szlaku Beskidzkiego. W drodze powrotnej, aby nie wracać tym samym zielonym szlakiem proponujemy Ci na wysokości Wisielakówki odbić na szlak żółty i wrócić nim do Kowańca. Jest on krótszy, ale i mniej widokowy.\nPolecany przez nas szlak na Turbacz:\nSzlak: zielony z Kowańca w Nowym Targu (parking przy kościele lub w jego okolicy) i powrót szlakiem żółtym do Kowańca\nDługość szlaku w obie strony: około 16 km\nCzas przejścia: około 5-6 godziny, przy czym wędrówka zimą może się znacznie wydłużyć\nMiejscami wymagający szlak, szczególnie w początkowym odcinku i tuż przed samym schroniskiem\nMożliwość odpoczynku (noclegu) w Schronisku pod Turbaczem\nWeź ze sobą przekąski, wodę i herbatę w termosie\nPo więcej szczegółowych informacji na temat szlaków prowadzących na Turbacz odsyłamy Cię do naszego posta POMYSŁ NA WEEKEND: WYCIECZKA NA TURBACZ\nW naszym zestawieniu góry zimą – ciekawe szlaki na zimowe wędrówki piesze nie mogło zabraknąć Beskidu Żywieckiego z górującą nad nim Babią Górą! Wiedziałeś o tym, że Babia jest najwyższym poza tatrzańskim szczytem w Polsce? Określa się ją mianem „Królowej Beskidów”, „Matki Niepogód” lub „Kapryśnicy”. Oficjalnie Babia Góra to cały masyw, którego najwyższym szczytem jest Diablak. Potocznie zwie się go jednak Babią Górą. Według miejscowych opowieści na szczycie Diablaka stał kiedyś zamek, który zamieszkiwał sam diabeł. Zamku już dzisiaj nie ma. Została po nim kupa kamieni w postaci skalnego rumowiska w szczytowych partiach góry. Inni wierzą, że na Babiej nadal mieszka Czarnobóg – bóg zła, mrocznej magii i wojny. I chyba coś w tym jest, bo Babia Góra (1725 m n.p.m.) to jedna z najbardziej niebezpiecznych gór w Polsce. Pogoda zmienia się na niej diametralnie. Słońce niespodziewanie przechodzi w gwałtowny deszcz lub burzę śnieżną. Szczyt zazwyczaj spowija gęsta mgła, jest mega zimno, a wiatr chce urwać głowę! Czy zatem warto pchać się tam zimą?\nPrzy dobrej pogodzie i dobrej widoczności zdecydowanie tak! Babia Góra oferuje możliwość podziwiania cudownej panoramy Beskidu Zachodniego, w tym Gorców i zapierające dech w piersiach widoki na Tatry. Dodatkowo na jej wypłaszczonym i niczym nie osłoniętym wierzchołku oprócz wspomnianego wyżej rumowiska skalnego znajdują się dwa kamienne obeliski (pierwszy upamiętnia wejście na szczyt Józefa Habsburga, a drugi poświęcony jest Janowi Pawłowi II), poświęcona Józefowi Piłsudskiemu płyta skalna, figurka Matki Boskiej Królowej Babiej Góry oraz kamienny ołtarz polowy, przy którym we wrześniu odprawiana jest msza. Jest też zbudowany przez turystów kamienny mur, który nieznacznie osłania przed silnym wiatrem.\nJak zatem dotrzeć na Babią Górę zimą? Ze swojej strony polecamy Ci czerwony szlak z Przełęczy Krowiarki. Jest on zdecydowanie najkrótszy, ale momentami bardzo męczący szczególnie w swoim początkowym odcinku wiodącym przez las. Trasa ta przebiega przez inne szczyty masywu Babiej Góry w tym przez: Sokolicę (1367 m n.p.m.), Kępę (1521 m n.p.m.) i Gówniak (1617 m n.p.m.) oferujące piękne widoki na okolicę. Przy Sokolicy znajduje się pierwszy taras widokowy na trasie. Jest też ławeczka, gdzie możesz przez chwilę odpocząć. Później trasa zdecydowanie łagodnieje, podejścia stają się bardziej wypłaszczone i prowadzą początkowo przez zarośla kosodrzewiny, a następnie przez łąki wysokogórskie zwane halami. Otwarte tereny zapewniają cudowne panoramy. Niestety zaczyna tu już mocniej wiać i robi się zdecydowanie chłodniej.\nPamiętaj, że Diablak to bardzo kapryśna góra, na której pogoda lubi diametralnie się zmienić. Zabierz ze sobą ciepłe ubranie, przekąski i termos z gorącą herbatą! Z Babiej Góry możesz zejść tym samym szlakiem do Przełęczy Krowiarki lub wybrać alternatywną trasę – czerwony szlak do Schroniska PTTK na Markowych Szczawinach, a następnie bardzo łagodny wiodący praktycznie po płaskim terenie, lecz nieco nużący niebieski szlak do Przełęczy Krowiarki.\nPolecany przez nas szlak na Babią Górę (Diablaka):\nSzlak: czerwony z Przełęczy Krowiarki (parking płatny) i powrót szlakiem czerwonym do Schroniska PTTK Markowe Szczawiny, a później szlakiem niebieskim do Przełęczy Krowiarki\nDługość szlaku w obie strony: około 14 km\nCzas przejścia: około 6-7 godzin, przy czym wędrówka zimą może się znacznie wydłużyć!\nMiejscami wymagający szlak, szczególnie w początkowym odcinku do szczytu Sokolica i podczas zejścia z Babiej Góry w stronę schroniska\nBilet wstępu na szlaki Babiogórskiego Parku Narodowego to koszt 6 zł (normalny), 3 zł (ulgowy)\nMożliwość odpoczynku w Schronisku PTTK Markowe Szczawiny – niestety z przykrością musimy stwierdzić, że serwowane tam jedzenie jest wstrętne! Mamy wrażenie, że przygotowywane jest z torebki i smakuje potwornie.\nWeź ze sobą przekąski, wodę i herbatę w termosie!\nZabierz kijki, raki – mogą się przydać!\nNa Babiej Górze strasznie wieje, a pogoda lubi się tam diametralnie zmieniać, więc zabierz ze sobą dodatkowe ciepłe ubranie i latarkę czołówkę\nJeśli nie masz doświadczenia w górskich wędrówkach zimą nie wybieraj tej trasy na pierwszy raz! Zacznij od Koziarza, Mogielicy czy Turbacza.\nOczywiście z Babiej Góry możesz wrócić tą samą trasą co przyszedłeś z Przełęczy Krowiarki. Będzie ona znaczniej krótsza – około 9 km, z czasem przejścia 4-4,5 godziny.\nPo Beskidach i Gorcach przyszedł wreszcie czas na Tatry. Osobiście to właśnie po tych górach lubimy wędrować najbardziej. Tatry są jednak bardzo wymagające i potrafią być miejscami bardzo niebezpieczne. Wymagają odpowiedniej kondycji, przygotowania i wyposażenia. Bardzo szybko weryfikują umiejętności i siły. Nie wybieraj ich na swoje pierwsze zimowe wędrówki (no chyba, że są to tatrzańskie doliny). “Potrenuj” wcześniej w innych, niższych i mniej wymagających pasmach górskich typu: Gorce czy Beskidy. A gdy nabierzesz już wprawy i doświadczenia polecamy Ci przepiękny, malowniczy szlak wiodący przez Czerwone Wierchy w Tatrach.\nGwoli wyjaśnienia – Czerwone Wierchy leżą w Tatrach Zachodnich nad trzema dolinami: Cichą, Kościeliską i Doliną Bystrej. W ich skład wchodzą cztery szczyty: Kopa Kondracka (2 005 m n.p.m.), Małołączniak (2096 m n.p.m.), Krzesanica (2 122 m n.p.m.) i Ciemniak (2 096 m n.p.m.). Są one trawiastymi, łagodnymi i zaokrąglonymi wzniesieniami, których zbocza zazwyczaj kończą się stromo podciętymi, kilkusetmetrowymi urwiskami. Ich nazwa wywodzi się od tego, że jesienią przybierają przepiękne czerwono-brunatne kolory. Grzbietem Czerwonych Wierchów prowadzi łatwy szlak, jednak różnica wysokości na trasie i jego długość wymagają naprawdę dobrej kondycji. Dodatkowo, przy złej pogodzie, na szlaku bardzo wieje i potrafi on nastręczyć sporych trudności orientacyjnych.\nNa Czerwone Wierchy prowadzi szereg szlaków. Ze swojej strony polecamy Ci bardzo przyjemny szlak czerwony z Kasprowego Wierchu na Małołączniak (2096 m n.p.m.), a następnie powrót szlakiem żółtym z Kopy Kondrackiej do Kondrackiej Przełęczy i niebieskim szlakiem przez Schronisko PTTK na Hali Kondratowej do Kuźnic. Ponieważ mówimy tu o zimowej wędrówce, to aby znacznie zaoszczędzić na czasie i siłach proponujemy Ci wjechać koleją linową w Kuźnicach na Kasprowy Wierch (bilet wykup wcześniej on-line, aby nie stać w kolejce do kasy!) i z niego rozpocząć wędrówkę. Szlak czerwony prowadzi przez Goryczkową Czubę, Suche Czuby i Suchy Wierch na Czerwone Wierchy. Jest łatwy i przyjemny, ale długi! Na całym jego odcinku rozpościerają się zapierające dech w piersiach widoki na Tatry Wysokie w tym: m.in. na Rysy czy Gerlach, a z drugiej strony m.in. na Giewont czy majaczące w oddali Pieniny.\nPamiętaj o tym, że wcale nie musisz wędrować na Małołączniak. Szlak możesz skrócić już na Kopie Kondrackiej i zejść z niej żółtym szlakiem do Kondrackiej Przełęczy, a następnie niebieskim szklakiem do Kuźnic. Szlak niebieski w początkowym swoim odcinku z przełęczy do schroniska jest dość stromy i męczący! Dlatego po jego pokonaniu proponujemy Ci krótki odpoczynek i regenerację w malutkim i klimatycznym Schronisku PTTK na Hali Kondratowej. Z niego do Kuźnic będzie cię dzieliło jeszcze jakieś 2 -2,5 godziny wędrówki po miejscami kamienistym trakcie.\nPolecany przez nas szlak na Małołączniak (Czerwone Wierchy):\nSzlak: czerwony z Kasprowego Wierchu (auto zostaw na parkingu przy wjeździe do Kuźnic, tam czekają busy, które podwożą pod dolną stację kolejki na Kasprowy Wierch). Powrót szlakiem żółtym z Kopy Kondrackiej do Kondrackiej Przełęczy, a następnie szlakiem niebieskim do Kuźnic (dolna stacja kolejki). Następnie zjazd busem do parkingu.\nNa Kasprowy Wierch wjedź kolejką z Kuźnic, by zaoszczędzić na czasie – bilet zakup on line- unikniesz stania w kolejce!\nDługość szlaku w obie strony: około 13 km\nCzas przejścia: około 6-8 godzin, przy czym wędrówka zimą może się znacznie wydłużyć!\nSzlak łatwy, ale długi. Trudności może nastręczyć początkowy odcinek niebieskiego szlaku przy zejściu z Kondrackiej Przełęczy do Schroniska na Hali Kondratowej\nMożliwość odpoczynku i noclegu w Schronisku PTTK na Hali Kondratowej – przyjemne, małe schronisko serwujące smaczne ciepłe dania.\nZabierz ze sobą kijki, raki i latarkę czołówkę!\nWyjdź na szlak wcześnie rano!\nNa koniec naszego zestawienia góry zimą – ciekawe szlaki piesze polecamy Ci jeszcze jeden piękny widokowo szlak w Tatrach – najdłuższy ze wszystkich wymienionych. Prowadzi on na dwa szczyty: Grześ (1653 m n.p.m.) i Rakoń (1879 m n.p.m.) przez malowniczą Dolinę Chochołowską. Grześ to jeden z ładniejszych widokowo szczytów w Tatrach. Rozpościerają się niego wspaniałe widoki na całe Tatry Zachodnie, a nawet szczyty Tatr Wysokich. Żółta trasa do niego prowadząca nie sprawia jakiś większych trudności technicznych, lecz momentami jest dość stroma (w początkowym leśnym odcinku) za Schroniskiem PTTK na Polanie Chochołowskiej.\nJeśli czujesz się na siłach z Grzesia możesz podążyć dalej na szczyt Rakonia, z którego rozpościera się wspaniała panorama na grań Rohaczy i całe otoczenie Doliny Rohackiej. Szlak niebieski z Grzesia na Rakoń prowadzi bardzo łagodną granią, miejscami mijając kosodrzewinę. Z Rakonia możesz wędrować dalej na Wołowiec lub zrobić pętlę i zejść zielonym szlakiem przez Wyżnią Dolinę Chochołowską do Schroniska PTTK na Polanie Chochołowskiej.\nUwaga: odcinek zielonego szlaku zaczynający się Pod Wołowcem do Wyżnia Dolina Chochołowska jest bardzo stromy i konieczne może się tu okazać użycie raków i kijków. Dodatkowo wędrówka samą Doliną Chochołowską spod schroniska do parkingu pochłania kilka godzin!\nPolecany przez nas szlak na Grzesia i Rakoń:\nSzlak: zielony z parkingu w Dolinie Chochołowskiej, żółty na Grzesia spod Schroniska PTTK na Polanie Chochołowskiej. Niebieski z Grzesia na Rakoń. Powrót zielonym szlakiem przez Wyżnią Dolinę Chochołowską do Schroniska PTTK na Polanie Chochołowskiej i dalej na parking.\nDługość szlaku w obie strony: około 25 km\nCzas przejścia: około 9-10 godzin, przy czym wędrówka zimą może się wydłużyć!\nSzlak bardzo długi. Bardzo strome zejście do Wyżnia Dolina Chochołowska\nMożliwość odpoczynku i noclegu w Schronisku PTTK na Polanie Chochołowskiej\nZabierz ze sobą kijki, raki, czekan i latarkę czołówkę, bo zapewne będziesz doliną wracał po zmroku\nPamiętaj o tym, że góry zimą to nie przelewki i że do każdej wycieczki w góry zimą musisz się odpowiednio przygotować! Twoje bezpieczeństwo to absolutny priorytet.\nJeśli boisz się wędrować zimą po górach nie wychodź na szlak. Wybierz się lepiej na narty, na termy lub do spa.\nJeśli nie masz dobrej kondycji – nie idź w góry!\nMierz siły na zamiary. Góry zimą to nie przelewki. Pamiętaj, że musisz mieć jeszcze siłę, aby zejść ze szczytu, co naprawdę jest nie lada wysiłkiem!\nJeśli nie masz odpowiednich butów, ubrania i wyposażenia (kijki, raki, latarka, ew. czekan) – nie wychodź w góry zimą!\nJeśli pogoda jest niepewna, a GOPR czy TOPR informują o trudnych warunkach na szlakach lub o zagrożeniu lawinowym- pod żadnym pozorem nie wychodź w góry!\nObowiązkowo zainstaluj na swoim telefonie aplikację Ratunek, która w razie potrzeby, pozwoli ratownikom na szybkie udzielenie Ci pomocy.\nJeśli jesteś pod wpływem alkoholu – pod żadnym pozorem nie wychodź w góry!\nWędrówkę rozpocznij wcześnie rano, bo zimą wcześniej zapada zmrok\nO tym jak się odpowiednio przygotować do górskiej wędrówki szczegółowo opisaliśmy w naszym poście “JAK PRZYGOTOWAĆ SIĘ W GÓRY?”. Koniecznie do niego zajrzyj, aby bezpiecznie zaplanować swoją wędrówkę. Znajdziesz w nim mnóstwo cennych informacji, które na szlaku mogą okazać się bezcenne.\nNa koniec obalamy mit! Pamiętaj o tym, że poszczególne kolory szlaków wcale nie oznaczają ich stopnia trudności. Wprowadzono je po to, aby ich nie mylić ze sobą. Jedną z trudniejszych tras w Tatrach jest bez wątpienia ta prowadząca na Orlą Perć. Oznaczono ją kolorem czerwonym, tak samo jak asfaltową drogę prowadzącą do Morskiego Oka. Góry zimą to również bardzo często zawiane lub nieprzetarte szlaki oraz zaspy sięgające kilku metrów. Podczas przygotowania wycieczki musisz zawsze wziąć pod uwagę więcej czasu na przejście niż normalnie!\ngórskogórymałopolskiePolska na weekend


Numer zlecenia KATA776\nWarszawa Włochy-Trzy pokoje w odnowionej stylowej kamienicy 38m2 świeżo po remoncie\nMieszkanie położone jest na parterze malowniczej kamienicy, która znajduje się w najważniejszym punkcie dzielnicy Włochy. W odległości 100m od mieszkania znajduję się przystanek autobusowy, który daje nam bezpośrednie połączenie z najważniejszymi punktami orientacyjnymi w Warszawie. Szybki dojazd do centrum zapewnia nam pobliska stacja kolejowa Warszawa Włochy. Sama dzielnica posiada przepiękny park- Park ze stawami Cietrzewia- idealny na niedzielne długie spacery, czy codzienne wyjścia z psem.Komfort codziennych czynności poprawia obłożenie z każdej strony kamienicy sklepami. W obrębie kilometra mamy Lidl, Biedronkę, Żabkę oraz Tesco, Castoramę. Nieruchomość położona jest w bocznej uliczce, co zapewnia ciszę i spokój. Nieruchomość jest nowa. Została wyremontowana w całości z ogromnym wyrafinowaniem. Posiada wiele smaczków, o których chętnie opowiemy! Bądź pierwszym najemcą!\nZobacz jeszcze Podobne nieruchomości - Mieszkanie na wynajem, Warszawa, Włochy, Mikołajska\nMieszkanie na wynajem, Warszawa, Praga Północ, Stara Praga, Wrzesińska\nMieszkanie na wynajem, Warszawa, Ochota, Szczęśliwice, Grójecka\nJestem tutaj:HomeNieruchomość na wynajemMieszkanieWłochy\nNumer zlecenia: KATA776\nWarszawa, Włochy, Włochy, Mikołajska


Kąpać się w miejscach odpowiednio zorganizowanych i oznakowanych, będących pod nadzorem ratowników,\nZawsze stosować się do regulaminu kąpieliska i poleceń ratowników, opiekuna obiektu czy policjantów,\nNie wchodzić do wody wbrew zakazom ratownika oraz w czasie kiedy jest wywieszona czerwona flaga,\nPod żadnym pozorem nie wchodzić do wody po spożyciu alkohol lub pod działaniem środka odurzającego, Alkohol i pływanie to złe połączenie. Alkohol upośledza ocenę sytuacji, zmysł równowagi i koordynację ruchową (zwłaszcza w wodzie). Alkohol zmniejsza umiejętności pływackie i zaburza termoregulację organizmu.\nW czasie kąpieli nie krzyczeć i dla zabawy nie wzywać pomocy, jeśli faktycznie nie jest ona nam potrzebna,\nNie wchodzić do wody bezpośrednio po obfitym posiłku czy dłuższym opalaniu,\nNigdy nie skakać do wody w miejscach nierozpoznanych,\nNadzorować dzieci bawiące się w wodzie, również gdy potrafią pływać. Zwykłe zachłyśnięcie wodą może skończyć się utonięciem,\nKorzystając ze sprzętu pływającego zawsze sprawdzać jego sprawność i ubierać kamizelkę ratunkową. Bezwzględnie zakładać kamizelkę dziecku.\nKorzystając z materaca nie odpływać zbyt daleko od brzegu.\nPoznać swoje możliwości pływackie i nie przekraczać ich!\nPrzestrzegać zakazu skoków na głowę. Nigdy nie skakać do wody, w miejscu którego się nie zna.


Technologie & IT | Odkrywcy Świata - Part 3\n2 marca 2020 Odkrywcy Świata Technologie & IT\tZostaw swoja myśl\nJakich urządzeń używa się powszechnie do frezowania?\nFrezowanie, jako wymagająca czynność, która pozwoli na odpowiednie wykończenie metali, drewna czy tworzyw sztucznych wymaga również odpowiednich narzędzi, dzięki którym można ją wykonać precyzyjnie. Jakie\n23 lutego 2020 Odkrywcy Świata Technologie & IT\tZostaw swoja myśl\nJak często wymieniać części układu wydechowego?\nElementy układu wydechowego, które należy wymieniać Do najważniejszych elementów układu wydechowego zaliczyć należy kolektor spalinowy zbierający spaliny z cylindrów silnika i dostarczający je do jednej\nPompy przemysłowe to jedne z najczęściej wykorzystywanych urządzeń w różnych branżach. Przedsiębiorcy cenią je za uniwersalność, precyzyjną pracę i niezawodność. Jednak aby dana pompa spełniła\n24 stycznia 2020 Odkrywcy Świata Technologie & IT\tZostaw swoja myśl\nEfekty używane w filmach video\nNowoczesne technologie umożliwiają tworzenie coraz to nowszych i bardziej atrakcyjnych materiałów video, zarówno do filmów, klipów muzycznych, jak i na potrzeby rosnącej branży reklamowej. Odpowiednie\n23 stycznia 2020 Odkrywcy Świata Technologie & IT\tZostaw swoja myśl\nJednym z najważniejszych rodzajów obróbki metalu, aluminium, stali czy drewna jest frezowanie. Polega ono na oddzieleniu warstwy materiału (w formie wiór lub skrawków) za pomocą\n5 stycznia 2020 Odkrywcy Świata Technologie & IT\tZostaw swoja myśl\nCo to są telefony VOIP?\nZwykły telefon stacjonarny to sprzęt, który znajduje się w mieszkaniach większości naszych rodaków, mimo że powinien już dawno odejść w zapomnienie za sprawą nowoczesnych smartfonów.\nFelgi i odpowiednio dobrane do nich opony są ważnymi elementami każdego samochodu. Błędy popełnione na etapie ich wyboru i zakupu mogą pociągać za sobą liczne\n25 listopada 2019 Odkrywcy Świata Technologie & IT\tZostaw swoja myśl\nW jaki sposób można monitorować firmowe pojazdy?\nWłaściciele wielu przedsiębiorstw decydują się na zamontowanie w firmowych pojazdach specjalnych lokalizatorów GPS. Dotyczy to w szczególności firm transportowych, ale nie tylko. Jest to znakomity\n22 listopada 2019 Odkrywcy Świata Technologie & IT\tZostaw swoja myśl\nHosting czy serwer VPS?\nHosting czy VPS? Na to pytanie wiele osób stara się uzyskać odpowiedź. Tak naprawdę wszystko zależy od tego, do czego potrzebujemy takiej usługi. Ten tekst\n9 listopada 2019 Odkrywcy Świata Technologie & IT\tZostaw swoja myśl\nAwaria sprzętu biurowego – z czyjej pomocy najlepiej skorzystać?\nDobrze, a przede wszystkim sprawnie działający sprzęt to gwarancja wydajnego funkcjonowania każdego biura. Dlatego też w sytuacji awarii komputera, drukarki albo niszczarki należy zadbać o\nModa z przestrzeni lat lubi powracać. Nie inaczej dzieje się w przypadku aranżacji wnętrz. Drobne akcenty lub nawet całe wnętrza przywołujące na myśl poprzednie lata,


Mieszkania powiat wrocławski gmina Kąty Wrocławskie - sprzedaż mieszkań | Morizon.pl\nmieszkania mieszkania dolnośląskie mieszkania wrocławski wszystkie nieruchomosci Kąty Wrocławskie\nKąty Wrocławskie, Smolec Łubinowa\nMieszkanie w Smolcu, gmina Kąty Wrocławskie, przy ul. Łubinowej, o powierzchni 68,60 m², trzy pokoje na wysokim parterze w dwukondygnacyjnym budynku. Lokal zakupiony od dewelopera w 2015 roku. Budynek usytuowany na kameralnym, strzeżonym osiedlu. Mieszkanie składa się z: - pokoju dziennego z aneksem kuchennym o pow. 28,6 m² - pokoju o pow. 9,8 m ² - pokoju o pow. 14,6 m ² - łazienki z wanną i WC 6,7 m ² - przedpokoju z 2 szafami w zabudowie 8,9 m ² - balkonu - samodzielnego garażu na poziomie 0 o pow. 15,5 m ² z komórką lokatorską o pow. 1,2 m ² Mieszkanie jest dwustronne, z ekspozycją okien od strony zachodniej i wschodniej, jasne i przestronne. Wykończone nowocześnie, starannie, z użyciem materiałów dobrej jakości i dużym poczuciem estetyki. Kuchnia wyposażona w lodówkę, płytę indukcyjną, zmywarkę, piekarnik, okap podłączony do wentylacji (sprzęt z 2015 roku). Mieszkanie oferowane jest do sprzedaży z umeblowaniem i wyposażeniem widocznym na zdjęciach, gotowe do zamieszkania bez ponoszenia dodatkowych kosztów. Do mieszkania przynależy niezależny garaż i komórka lokatorska, których zakup jest obligatoryjny w cenie 20 tys zł. Wszystkie media gminne, ogrzewanie gazowe (własny piec dwufunkcyjny zainstalowany w łazience w zabudowie meblowej), czynsz ok. 300 zł miesięcznie +\nwrocławski, Kąty Wrocławskie ul.Mireckiego\nInwestycja Słoneczny Zakątek znajduje się w Kątach Wrocławskich, ul. Mireckiego (9 km od Wrocławia), jest realizowana przez dewelopera Sanbet Development. Inwestycja Słoneczny Zakątek jest w trakcie przygotowań z planowanym na 4 kw. 2021 roku terminem oddania do użytkowania. Cały projekt składa się z 96 nowych mieszkań. Budynki posiadają 4 kondygnacje naziemne wraz z parterem oraz nie posiadają kondygnacji podziemnych. Aktualnie w inwestycji Słoneczny Zakątek pozostało na sprzedaż 48 mieszkań o powierzchniach od 32 do 69 metrów kwadratowych w cenie od 6 100 zł za metr kwadratowy. Dostępne są lokale: 1-pokojowe o powierzchni od 32 do 42 m2 w cenie od 209 616 zł (5 mieszkań) 2-pokojowe o powierzchni od 44 m2 w cenie od 278 528 zł (11 mieszkań) 3-pokojowe o powierzchni od 44 do 69 m2 w cenie od 283 530 zł (32 mieszkania) Dla przyszłych mieszkańców deweloper Sanbet Development przewidział również: miejsca postojowe naziemne (117 miejsc)\nNowe mieszkania na sprzedaż Kąty Wrocławskie\nNowe domy na sprzedaż Kąty Wrocławskie


Policjant-robot (Dubai Media Office? Twitter)\n-Kolejna fala automatyzacji sprawi, że wiele zawodów, wykonywanych przez klasę średnią stanie się nieaktualne - stwierdził były prezydent USA Barack Obama.\nZmiany zdają się być nieuniknione, a dyktuje je rozwój sztucznej inteligencji, która powoli zadomawia się w kolejnych branżach, przejmując na siebie coraz więcej\nDo rewolucji na rynku pracy mają przyczynić się roboty. Ich aktywność do\nniedawna ograniczała się głównie do fabryk. Swoim wyglądem czy zachowaniem maszyny niczym nie przypominały swoich filmowych odpowiedników, ale i to ma ulec zmianie.\nNa to, by wizje snute przez kinematografów stały się rzeczywistością nie będziemy musieli długo czekać. Pierwsze policyjne roboty, kształtem podobne do człowieka, pojawiły się już w szeregach dubajskiej policji, a ich zadaniem ma być patrolowanie ulic. Rząd opiewającego w luksusy państwa zapowiedział, że do roku 2030, 25 proc.\nfunkcjonariuszy mają stanowić tego typu maszyny, zapewniając jednocześnie, że nie zastąpią one ludzi. To, że Dubaj zrealizuje swoją daleko posunięte obietnice robotyzacji zdaje się być bardziej prawdopodobne niż to, że dotrzyma on słowa o niezdehumanizowaniu aparatu przestrzegania porządku publicznego.\nZdaniem twórców raportu „The Future of Jobs” ludzkość stoi w przedsionku czwartej rewolucji przemysłowej. Pierwsza wywołana została popularyzacją maszyn napędzanych parą wodną. Kolejna, gdy wodę zastąpiono elektrycznością. Trzecia towarzyszyła rozwojowi technologii informacyjnych. Szeroko posunięta informatyzacja i dostęp do internetu zmieniły nie tylko sposób funkcjonowania przedsiębiorstw, lecz również całych społeczeństw. Czwarta rewolucja przemysłowa ma być\nprzedłużeniem poprzedniej. To właśnie kombinacja składająca się z nowoczesnych komputerów o wysokiej mocy obliczeniowej, robotów i rozszerzonych technologii informacyjnych ma być jej siłą napędową. Kluczową rolę odegra tu analityka Big Data i nabierająca mądrości sztuczna inteligencja.\nByły prezydent USA nie jest jedynym autorytetem, który zapowiada trzęsienie ziemi na rynku pracy. Andy Haldane, główny ekonomista Banku Anglii stwierdził, że 80 milionów pracowników w Stanach i 15 milionów w Anglii może stracić stanowisko na rzecz robotów. Potwierdzają to analitycy z Forrester. Jedna z najbardziej wpływowych firm doradczych na świecie prognozuje, że tzw. inteligentni agenci, czyli maszyny wzorowane na organizmach ludzkich, w nadchodzących latach pozbawią pracy 6 proc.\nspołeczeństwa. Gigantyczna fala zwolnień ma się rozpocząć już w 2021 roku, jednak już dziś na niebie widać małe chmury, zapowiadające wielką burzę.\nW Fukoku Mutual Life Insurance 34 pracowników dostało wypowiedzenie z powodu sztucznej inteligencji. Nowy system komputerowy, zbudowany na platformie Watson Explorer od IBM, ma ich zastąpić w obliczaniu wypłat osobom ubezpieczonym. Zarząd japońskiej firmy wierzy, że jego wdrożenie zwiększy produktywność o 30 proc., a inwestycja zwróci się w ciągu dwóch lat. Sztuczna inteligencja ma generować\noszczędności w wysokości ponad 4,5 mln zł rocznie, a jej utrzymanie w tym przedziale czasowym wyniesie prawie 500 tys. zł. Systemy analityczne tego pokroju, doskonale radzące sobie z interpretacją nieustrukturyzowanego tekstu, obrazów, dźwięku i materiałów wideo będą coraz popularniejsze w branży ubezpieczeniowej, co przełoży się na znaczącą redukcję zatrudnienia.\n- Powtarzające się zadania, takie jak parzenie kawy czy przygotowanie z góry określonych potraw, szczególnie w sieciach serwujących fast food z mocno ustrukturyzowanymi procesami i menu, łatwo podlegają automatyzacji - twierdzą autorzy raportu.\nZmiany w metodzie płatności i sposobnie zamawiania jedzenia do swoich restauracji\nsukcesywnie wprowadza Mc Donalds. W lokalach na całym świecie goście mogą nie tylko zamawiać ulubione hamburgery za pośrednictwem e-kiosków z ogromnym ekranem dotykowym, lecz również zapłacić za nie bez wchodzenia w interakcje z człowiekiem. Na razie koncern nie zrezygnował w pełni z obdarzonych ludzkim DNA kasjerów, ale kierunek zmian wydaje się oczywisty. Z kolei Greg Creed,\ndyrektor generalny Yum, do której należy m.in. amerykańska sieć restauracji Taco Bell, przewiduje, że mogą zastąpić ludzkich pracowników za około 10 lat. - Nie wydaje mi się, by wydarzyło się to za rok, lub nawet rok później, ale wierzę, że od 2025 r. do końca dekady zaczniemy oglądać dramatyczną zmianę, polegającą na tym, że maszyny zaczną kierować światem - powiedział Creed.\nRozwój sztucznej inteligencji odmieni również sektor analityki danych. Dzięki platformom DMP (data management platform) korzystającym z uczenia maszynowego można w czasie rzeczywistym dokonywać analiz, wykraczających poza ludzkie zdolności. Zdaniem Piotra Prasjnara, prezesa zarządu Cloud Technologies, dziś nawet najtęższe umysły nie mogą równać się zaawansowanym narzędziom do analityki\ndanych, które nie tylko prześwietlają historyczne informacje i śledzą te napływające na bieżąco, ale nawet proponują kolejne kroki, jakie firma powinna podjąć, by pomnożyć zyski.\n- Wykorzystanie danych oraz maszynowego uczenia ma obecnie kluczowe znaczenie na przykład dla reklamy internetowej. Dzięki analityce Big Data możemy identyfikować potencjalnych klientów oraz tym samym zwiększać skuteczność kampanii reklamowych on-line. Codziennie analizujemy miliardy odsłon stron internetowych i profilujemy miliony użytkowników. Przetworzenie takiej ilości danych i wyciągnięcie z nich wniosków bez użycia zaawansowanych algorytmów nie byłoby możliwe - uważa Prajsnar. Prowadzona przez niego spółka posiada największą w Europie hurtownię danych o zachowaniach i preferencjach internautów. Do analizy ponad 3 miliardów anonimowych profili użytkowników sieci Cloud Technologies korzysta z autorskiej\nplatformy DMP „OnAudience.com”, uzbrojonej w zaawansowane algorytmy uczenia maszynowego.\nTo, jak świat reaguje na technologiczne innowacje, zaburzające dotychczasowy porządek rynkowy, doskonale widać na przykładzie Ubera. Już dziś taksówkarze w swoich głośnych protestach posuwają się coraz dalej, blokując miasta czy fizycznie atakując kierowców, bardziej rozwiniętej technologicznie konkurencji. W wielu państwach politycy zdecydowali się podtrzymać przy życiu wymierający zawód\ntaksówkarza, delegalizując aplikacje pokroju Ubera. Podłączonych do respiratora kierowców taksówek czeka jeszcze kilka lat egzystencji, jednak ich dni są już policzone. Tak samo zresztą, jak dni kierowców Ubera, którzy pewnego dnia staną zapewne ramię w ramię z taksówkarzami, wspólnie protestując przeciwko autonomicznym pojazdom. Amerykański przewoźnik od jakiegoś czasu intensywnie testuje samoprowadzące się samochody, które w przyszłości mają stać się standardowym środkiem lokomocji\nzamawianym przez aplikacje. Mieszkańcy takich miast jak Tempe w stanie Arizona, czy San Francisco mogli przekonać się na własnej skórze, jak to jest zamówić przejazd w aplikacji Uber i nie zastać kierowcy na przednim siedzeniu.\nW 2013 r. badacze z Uniwersytetu Oksfordzkiego opublikowali listę zawodów najbardziej zagrożonych automatyzacją. Na pierwszym miejscu znaleźli się sprzedawcy kredytów i pożyczek. Drugie miejsce przypadło recepcjonistom i pracownikom udzielającym informacji. Następni na liście znaleźli się asystenci prawni, personel sprzedawców detalicznych, kierowcy, ochroniarze, pracownicy fast foodów, barmani,\npersonalni doradcy finansowi, reporterzy i korespondenci, muzycy i piosenkarze oraz prawnicy.\nZdaniem Piotra Prajsnara przetasowanie na rynku pracy i wiele stanowisk pójdzie w niepamięć, ale pojawią się nowe zawody, na które z pewnością będzie zapotrzebowanie. - Ważne, by nastawić się na ciągły rozwój i zdobywanie\nnowych umiejętności, nie koniecznie z branży, w której się obecnie pracuje. Wraz z rozwojem analityki Big Data wyłoniły się nowe zawody. Dziś Data Scientist to chyba najgorętszy z nich. Firmy biją się o takich specjalistów. W przyszłości rosnąć będzie zapotrzebowanie na inżynierów specjalizujących się w robotyce czy trenerów sztucznej inteligencji. To możemy przewidzieć, ale z pewnością powstaną inne zawody, o\nktórych dziś nikt jeszcze nie myśli - przewiduje Prajsnar.\nSuski moze spac spokojnie.\nTego zaden algorytm nie zasymuluje...


napięcie, nerwica, stres? - Forum Nerwica - Forum\nnapięcie, nerwica, stres?\nPrzez Gość bez_imienia, 1 Marzec w Forum Nerwica\nPiszę ten temat, ponieważ nie wiem co mi dolega od dłuższego czasu. Mężczyzna, 28 lat. Rodzina teoretycznie nie widzi żadnego problemu i jestem z nim praktycznie sam. Mianowicie mam ostatnimi czasy napięcie w sobie, którego nie mogę się pozbyć, czuję często stres, niezadowolenia z życia, ucisk w głowie, czasami są lepsze dni, aczkolwiek to trwa stanowczo za długo. Miewam obniżony nastrój, alkohol pomaga, aczkolwiek mam problem z wyluzowaniem się, jestem zblokowany, nadpobudliwy, miewam, ze nie mogę spać w nocy, mam wrażenie jakby ciągle coś mnie pobudzało jakieś nerwy, nie potrafie tego kontrolować, czuję się niezbyt dobrze, jakby znerwicowany. 6 miesięcy temu rozstałem się z dziewczyna, aktualnie nie mam pracy, ale staram się cały czas walczyć i iść do przodu, ale jest mi ciężko. Biegam, endorfiny pomagają tylko na jakis czas. Mam wrazenie, ze to nerwica, aczkolwiek staram się nie wmawiać tego. Nie jestem szczęśliwy, aczkolwiek mam dużo. Czy powinienem iść do psychologa? Proszę o pomoc i rozsądne komentarze.\nOczywiscie ze powinien pan isc do psychologa przeszla to samo nie leczylam i doprowadzilo mnie do nerwicy i stanów depresyjnych obecnie chodze juz do psychiatry i od kilku lat biore leki a gdybym wczesniej zaczela psychoterapie to moze bylabym dzisiaj zdrowa i bez psychotropów .powodzenia\nKtos jeszcze może pomóc?\nW dniu 1.03.2020 o 18:34, Gość bez_imienia napisał:\n6 miesięcy temu rozstałem się z dziewczyna, aktualnie nie mam pracy, ale staram się cały czas walczyć i iść do przodu, ale jest mi ciężko.\nMianowicie mam ostatnimi czasy napięcie w sobie, którego nie mogę się pozbyć, czuję często stres, niezadowolenia z życia, ucisk w głowie, czasami są lepsze dni, aczkolwiek to trwa stanowczo za długo. Miewam obniżony nastrój, alkohol pomaga, aczkolwiek mam problem z wyluzowaniem się, jestem zblokowany, nadpobudliwy, miewam, ze nie mogę spać w nocy\nW twoim przypadku nałożyły się różne ważne sprawy czyli brak pracy i zakończenie związku ok 7 miesięcy temu. Z tego opisu który tutaj został zacytowany wnioskuję że masz silną nerwicę i możesz mieć początki depresji. Jeżeli bierzesz jakiekolwiek leki, nie wolno ci pić alkoholu. Szczególnie przy lekach na uspokojenie, na nerwicę czy depresję. Alkohol w przypadku nerwicy czy depresji może tylko pogorszyć sytuację przez to też możesz być nadpobudliwy. To niezadowolenie z życia i na przemian lepsze i gorsze dni, obniżony nastrój to opis depresji. Plus problemy ze snem najczęściej występują przy nerwicy, jednak depresja to już kolejny etap. Więc nie powinieneś ale musisz iść do psychologa i być może psychiatry który będzie mógł ci pomóc, postawi diagnozę i przepisze leki które pomogą ci normalnie funkcjonować - bez alkoholu.\nOd jakiegoś czasu ze stresem walczę masażami w Bunkier Spa Medical i muszę przyznać, że to cudowna metoda na relaks. Szczególnie polecam ten masaż shiatsu.\nPrzez Gość ogłoszenia towarzyskie, 30 minut temu w Forum Seks\nPrzez Gość Alla, 1 godzinę temu w Forum Ginekologia\nPrzez doctordonam, 1 godzinę temu w Forum Gry i zabawy\nPrzez doctordonam, 1 godzinę temu w Forum Seks\nPrzez doctordonam, 1 godzinę temu w Forum Uroda\nbadanie hormonów tarczycy cykl miesiączkowy interna dziecko antykoncepcja hormonalna endokrynologia badanie krwi hematologia ciąża ginekologia\nCzy to depresja? Co robić?\nnerwica co dalej?


Wybrane modele systemowe rolnictwa, ich stosowalność w analizie i planowaniu przestrzennym; Biuletyn Informacyjny - Polska Akademia Nauk. Instytut Geografii i Przestrzennego Zagospodarowania - Institute of Geography and Spatial Organization PAS\nTitle: Wybrane modele systemowe rolnictwa, ich stosowalność w analizie i planowaniu przestrzennym ; Biuletyn Informacyjny - Polska Akademia Nauk. Instytut Geografii i Przestrzennego Zagospodarowania\nz. 30 (1980) : Wybrane modele systemowe rolnictwa, ich stosowalność w analizie i planowaniu przestrzennym Oct 2, 2020


Jakie działania podjąć, żeby pod postami zebrać więcej reakcji? Jak efektywnie zwiększać zaangażowanie fanów? Jak zbudować komunikację, by posty były ciekawe? Prowadzenie fanpage'a miejskiego niesie ze sobą wiele wyzwań. Z założenia takie miejsce zrzesza ludzi o różnych, często wykluczających się poglądach. Jak prowadzić fanpage, by budził zainteresowanie, nie wsadzając przysłowiowego kija w mrowisko? Jak więc zwiększać zasięg, budując profil ciekawie, a jednocześnie neutralnie? Prowadzenie fanpage'a miejskiego to bardzo odpowiedzialne zadanie. Wymaga wzięcia na siebie ciężaru wspierania w budowaniu wizerunku miasta. Na podstawie współpracy z miastem Gdynia podpowiemy, jaką strategię obrać, by zadowolić wszystkie strony i sukcesywnie zwiększać zasięgi.\nWydaje się, że najprostszym i najbardziej oczywistym sposobem jest inwestycja w reklamę. Jednak, jak ze wszystkim w życiu, działanie na jednym froncie zawęża zakres możliwości. Rekomendujemy zawalczyć o zasięgi również organicznie, inwestując w wartościowy, ciekawy dla ludzi content. Warto znać wszystkie dostępne możliwości, jakie daje Facebook. Ostatnio panuje urodzaj na nowe, ciekawe formaty. Tym bardziej, że Facebook, wprowadzając nowe możliwości, zachęca nas do ich stosowania, traktując je lepiej w algorytmie.\nVideo: format, który przeżywa swój prawdziwy rozkwit w social media. Rok 2018 ma być czasem boomu na formaty video, dlatego są one najlepiej traktowane przez algorytm.\nJednym z formatów, traktowanym przez algorytm jako video jest slideshow - narzędzie dostępne bezpośrednio z poziomu Facebooka. Nie musisz dysponować nagraniem. Po prostu dodajesz kilka lub kilkanaście zdjęć, następnie ustawiasz częstotliwość zmian. Od niedawna możesz także skorzystać z opcji dołączenia muzyki, która dodatkowo uatrakcyjni Twój materiał. Facebook oferuje bibliotekę darmowych plików z muzyką, automatycznie dopasowując ją do długości pokazu slajdów. Możesz także wykorzystać swój własny podkład, jeśli masz do niego prawa autorskie.\nDużo różnych możliwości dają także relacje na Facebooku. Możesz na nich przygotować połączenie zdjęć i filmów, poszerzając kanały dotarcia do odbiorców.\nNie można tu nie wspomnieć o transmisjach Live. Są preferencyjnie traktowane przez algorytm. Możesz je wykorzystać na dwa sposoby: nadając z pleneru lub przygotowując zaplanowaną transmisję. Obie transmisje wymagają różnego natężenia w przygotowaniach. O ile pierwsze mogą być spontaniczne i ewentualne niespodziewane zwroty akcji zostaną zaakceptowane przez odbiorców, tak relacje planowane wymagają długich przygotowań oraz odpowiedniego zaplecza technicznego.\nPoniżej przykład transmisji Live, jaką przygotowaliśmy dla miasta Gdynia z okazji tłustego czwartku:\nOmówimy darmowe aplikacje, które pomogą wzbogacić content o interesujące formaty.\nHyperlapse, czyli film poklatkowy, daje szerokie możliwości na fanpage'u miejskim. Maksymalna długość filmu uzależniona jest od wolnego miejsca w telefonie, jednak polecamy krótkie, zwięzłe formy, które nie znudzą obserwujących. Pozwala ustawiać prędkość zmian poszczególnych klatek. Domyślna wartość to sześciokrotne przyspieszenie, co oznacza, że film nagrywany przez 60 sekund zostanie odtworzony w ciągu 10 sekund. Za pomocą Hyperlapse'a można nagrać np. wschód czy zachód słońca i pokazać go mieszkańcom w postaci krótkiego poklatkowego filmu.\n🐝TIP! W tej aplikacji edycja nagrania nie jest możliwa, nie można także nakładać na materiał filtrów. Dodatkowo Hyperlapse dostępny jest dla użytkowników systemu iOS ( od wersji 7 w górę) lub iPhonów (wersja 4 w górę) oraz iPadów (od 5. generacji).\nBoomerang, czyli innymi słowy ruchome zdjęcie. To narzędzie tworzy zapętlone kilkunastosekundowe filmy. Jest bardzo proste w obsłudze, w krótkim czasie pozwala przetestować kilka różnych ujęć, wybrać właściwy kadr i zdecydować, którą wersję opublikować. Nie dość, że jest traktowane przez algorytm jako zdjęcie, to dodatkowo daje na tyle ciekawy efekt wizualny, że dodatkowo przyciąga wzrok.\nAnkieta: angażujący i bardzo użyteczny format dla fanpage'a miejskiego. Za jej pomocą można w prosty sposób zbudować dialog z obserwującymi, dając im możliwość wypowiedzenia swojego zdania przy użyciu jednego przycisku.\nMechanizm umożliwia realizację tego formatu na dwa sposoby: z użyciem zdjęć lub z użyciem gifów. Można wybrać czas trwania głosowania: miesiąc, tydzień lub dzień. Najbardziej popularne są ankiety jednodniowe.\n🐝TIP! Ankiet na Facebooku nie można promować.\nZ pewnością jest to format, który zwiększa zaangażowanie, jednak trzeba go realizować bardzo rozważnie, zwłaszcza na fanpage'u miejskim. Organizując konkurs, nawet na Facebooku, wchodzimy na pole unormowań prawnych, które należy bezwzględnie wypełnić. Organizator odpowiada za zgodną z prawem obsługę konkursu, który jest regulowany przez Kodeks Cywilny (art. 919-921).\nPromocje można przeprowadzać na stronach lub w aplikacjach na Facebooku. Do przeprowadzania promocji nie można wykorzystywać prywatnych osi czasu ani połączeń ze znajomymi (np. niedozwolone jest stosowanie rozwiązań typu „udostępnij na swojej osi czasu, aby wziąć udział w promocji”, „udostępnij na osi czasu znajomego, aby uzyskać dodatkowe udziały w promocji” czy „oznacz znajomych w tym poście, aby wziąć udział w promocji”)\nNależy w osobnym pliku umieścić regulamin konkursu i udostępnić go w osobnym poście. Wyłonienie zwycięzców nie powinno odbywać się poprzez losowanie, które podlega pod ustawę o grach hazardowych. Jeśli wartość nagrody wyniesie ponad 760zł, zwycięzca będzie zobowiązany do zgłoszenia jej do urzędu skarbowego.\nZ naszego doświadczenia najlepiej sprawdzają się konkursy z prostym zadaniem, typu Dokończ zdanie, Umieść zdjęcie. Zbyt skomplikowana forma może zniechęcić ludzi i konkurs może okazać się bezcelowy.\n🐝TIP! Konkursy nie mogą być udostępniane ani tagowane.\nCiekawym, angażującym ludzi formatem jest zagadka. Można tu stworzyć bardzo interesujący content, nawiązujący do miejsc, ludzi, historii związanych z miastem. Obserwujący chętnie biorą udział w tego typu zabawach.\nJest to typ posta, który nie tylko angażuje do wspólnej zabawy. Daje możliwość w lekkiej przystępnej formie przybliżyć historię miasta czy pokazać charakterystyczne miejsca w przestrzeni miejskiej.\nCykl, czyli jak upiec dwie pieczenie na jednym ogniu. Z naszego punktu widzenia jest to bardzo efektywny format. Przemyślany, ciekawy temat, ukazujący się w umówionych odstępach czasu wyrabia w odbiorcach przyzwyczajenie i zachęca do regularnego zaglądania na fanpage. Poniżej realizacja naszego pomysłu na cykl. Wybraliśmy ulice, które swą nazwę wzięły od osobistości, związanych z historią miasta. Przedstawiamy w nich biografię gdynian i osób, które zmieniły oblicze miasta.\nFacebook co chwilę podsyła nam nowe dodatkowe miejsca, w których można umieszczać content. Całkiem niedawno umożliwił z poziomu smartfonów dodawanie relacji, które są bardzo ciekawym kanałem umożliwiającym dotarcie do grupy odbiorców. Relacja pozwala udostępniać znajomym i obserwującym zdjęcia lub filmy, które są dostępne przez 24 godziny. Możesz udostępnić materiał w relacji z poziomu aplikacji Facebook, aplikacji Messenger albo Facebook Lite. Możesz także na Facebooku udostępnić swoją relację z Instagrama. Jest to idealne miejsce do informowania o aktualnościach\nTIP! Relacja na Instagramie udostępniona na Facebooku i w Messengerze będzie korzystać z Twoich istniejących ustawień prywatności relacji w aplikacji Facebook lub Messenger. Pamiętaj także, by przemyśleć kolejność prezentowanych przesłanych zdjęć lub filmów, gdyż nie możesz tego zmienić po udostępnieniu .\nPodsumowując, fanpage miejski to bardzo specyficzne miejsce, w którym jak nigdzie indziej trzeba zadbać o jakość i tematykę przekazywanych treści. Warto więc wesprzeć się ciekawymi formatami, które pozwolą zbudować wyjątkowe i przyciągające odbiorców miejsce.