Szef MSZ Tajwanu: Chiny chcą wszystko kontrolować. Pekin eksportuje autorytaryzm za granicę - - Forsal.pl – Biznes, Gospodarka, Świat\nforsal.plSzef MSZ Tajwanu: Chiny chcą wszystko kontrolować. Pekin eksportuje autorytaryzm za granicę\nSzef MSZ Tajwanu: Chiny chcą wszystko kontrolować. Pekin eksportuje autorytaryzm za granicę\n11 lipca 2019, 12:42 | Aktualizacja: 11.07.2019, 12:49\nKomunistyczne władze ChRL nie tylko narzucają autorytarny porządek chińskiemu społeczeństwu, zadając cierpienia muzułmanom, Tybetańczykom czy katolikom, ale też usiłują objąć swoim nadzorem resztę świata – ocenił w rozmowie z PAP szef MSZ Tajwanu Joseph Wu.\nWu mówił, że chińskie władze "chcą wszystko kontrolować", m.in. cenzurują internet w Chinach i usiłują siać dezinformację, by wpływać na procedury demokratyczne na Tajwanie. "I takie doświadczenia ma nie tylko Tajwan. Widzimy podobną sytuację w Australii, Nowej Zelandii, a kiedy mam okazję spotkać się z partnerami europejskimi, oni też widzą, że Chiny eksportują swój autorytarny porządek" - zaznaczył.\nObecnie nadzór rządu Chin nad społeczeństwem tego kraju "wydaje się być ostrzejszy niż w jakimkolwiek innym okresie po rewolucji kulturalnej" - uważa szef tajwańskiej dyplomacji. Jako przykład podał nadzór nad muzułmańską grupą etniczną Ujgurów w regionie Sinciang na zachodzie Chin, gdzie według obrońców praw człowieka i niezależnych ekspertów ponad milion osób może być arbitralnie przetrzymywanych w obozach internowania.\n"Jest to po prostu niewiarygodne, że oni mogli umieścić w obozach prawdopodobnie więcej niż milion Ujgurów, którzy po prostu wyznają inną wiarę niż władze chińskie, które wierzą w komunizm" - powiedział szef tajwańskiej dyplomacji.\nRząd w Pekinie utrzymuje, że ostra kampania w Sinciangu jest konieczna, by uchronić ten formalnie autonomiczny region przed wpływem islamskiego ekstremizmu, terroryzmu i separatyzmu. Władze początkowo zaprzeczały istnieniu sieci obozów, a obecnie miejsca, w których zamykani są Ujgurzy, nazywają "centrami szkolenia zawodowego".\nWu zwrócił uwagę, że mieszkańcy Tybetu – innego regionu autonomicznego ChRL - "cierpią już od dawna, a ostatnio sytuacja wydaje się pogarszać". Podkreślił, że chińskie władze przysparzają cierpień również ludności katolickiej. "Rząd chiński burzy kościoły, pali krzyże i próbuje sprawować kontrolę nad religią katolicką. Tak więc wszystko, co się dzieje, wskazuje na to, że rząd chiński kroczy ścieżką autorytaryzmu".\nWładze w Pekinie obawiają się, że religie mogą służyć "obcym siłom" do wywierania wpływu na chińskie społeczeństwo i propagowania w nim zagranicznych systemów wartości. W ramach kampanii "sinizacji religii", czyli nadawania jej "chińskiej specyfiki", Komunistyczna Partia Chin znacznie zwiększyła w ostatnich latach presję na grupy wyznaniowe i zacieśniła nad nimi kontrolę.\nPekin uważa rządzony demokratycznie Tajwan za zbuntowaną prowincję "jednych Chin" i nigdy nie wykluczył możliwości siłowego przejęcia nad nim kontroli. Polska, podobnie jak większość krajów świata, nie uznaje niepodległości Tajwanu i nie ma z nim formalnych relacji dyplomatycznych.\nNa początku 2020 roku na Tajwanie odbędą się wybory prezydenckie i parlamentarne, w których rządząca, proniepodległościowa Demokratyczna Partia Postępowa (DPP) zmierzy się z opozycyjną Partią Nacjonalistyczną (Kuomintang – KMT), opowiadającą się za zbliżeniem z Chinami. Obecna prezydent wyspy Caj Ing-wen z DPP będzie walczyć o reelekcję.\nPrzed objęciem w 2018 roku teki szefa resortu spraw zagranicznych Wu był m.in. ministrem odpowiedzialnym za relacje z Chinami kontynentalnymi, przedstawicielem Tajwanu w USA, sekretarzem generalnym DPP oraz doradcą prezydent Caj ds. bezpieczeństwa narodowego. Uważany jest za zwolennika niezależności Tajwanu od ChRL. Sam mówi o sobie, że jest "ostrym typem w kwestii chińskiej".\n>>> Czytaj też: Jaką strategię przyjmą USA w razie wybuchu wojny z Chinami lub Rosją?\nTagi:Chiny, świat, hongkong\nPE potwierdza: głosowanie ws. Ursuli von der Leyen odbędzie się 16 lipca


Witch Hearted: February 2013\no 9:24:00 AM 29 comments:\nJak już pewnie każdy wie dzisiaj są walentynki. Ja osobiście nie przepadam za tym świętem.\nJak dla mnie jest za bardzo komercyjne. Wszędzie tylko te czerwone serduszka, pluszaki i tego typu rzeczy.\nUważam, że to czysta głupota by miłość okazywać tylko w tym jednym dniu. Jeżeli się kogoś kocha, to powinno się to robić przez cały czas. Dlatego ja traktuję ten dzień jak każdy inny.\nMoże kiedyś, gdy znajdę swoją 'drugą połówkę' będę patrzeć inaczej na walentynki.\nPomimo mojego dość negatywnego nastawienia mam nadzieję, że wszyscy zakochani miło spędzili ten dzień :)\nA Wy jakie macie nastawienie do walentynek? Jak spędziliście ten dzień?\no 9:46:00 PM 22 comments:\nDzisiaj wybrałam się na małe zakupy. Ok. dwa tygodnie temu w tzw. chińskim centrum handlowym wypatrzyłam świetną bluzę. Dzisiaj wybrałam się tam z zamiarem kupienia jej. Niestety nie mogłam jej nigdzie znaleźć. Nie powiem, trochę się rozczarowałam, załeżało mi na niej. No cóż, mówi się trudno.\nZa to zamiast bluzy kupiłam genialne buty a'la emu. Szcególnie spodobał mi się ich kolor. Od razu się w nich zakochałam.\nKosztowały 62 zł. Są mięciutkie i wygodne. Absolutnie nie żałuję ich zakupu. Są cudowne ^^\no 10:08:00 PM 27 comments:\nZnowu zaczęła się szkoła. Trudno jest mi się przyzwyczaić do wczesnego wstawania. Podczas ferii strasznie się rozleniwiłam. Teraz niestety nie mogę sobie na to pozwolić. Czekają mnie sprawdziany, kartkówki itp.\nJestem zmuszona wziąć się za naukę. W tym semestrze muszę poprawić oceny. Będzie to jednak trudniejsze niż się spodziewałam. Z matematyki już mi wpadła trójka. No cóż, teraz będę się bardziej starać.\nOgólnie powrót do szkoły nie był najgorszy. Jakoś przeżyłam te pierwsze dni.\nP.s. Zmieniłam nazwę z Aiko na Karou.\no 6:52:00 PM 22 comments:\nNo i stało się. Dzisiaj kończą mi się ferie. Po dwóch tygodniach słodkiego lenistwa w końcu muszę wracać do szkoły. Znowu trzeba będzie wstawać wcześnie rano, uczyć się. Odzwyczaiłam się od tego podczas ferii. Minęły one zdecydowanie za szybko. Nie zdążyłam zrobić wielu rzeczy, które miałam w planach. W sumie to też trochę moja wina. Zamiast wylegiwać się powinnam się zmobilizować i wyjść na dwór. No cóż, wyszło jak wyszło. Mam nadzieję, że za rok będzie lepiej.\nPogoda od kilku dni jest okropna. Śniegu prawie nie ma. Za to jest pełno kałuży i błota. Gdybym miała wybór, przeczekałabym ten okropny okres w domu, pod ciepłym kocykiem.\nJa już kończę. Zaraz idę spać. Dobranoc! :)\no 11:13:00 PM 24 comments:


Khaki damski t-shirt sportowy basic PLUS SIZE - T-shirty For fitness sklep eButik.pl\nKhaki damski t-shirt sportowy basic PLUS SIZE\nKhaki t-shirt damski sportowy basic PLUS SIZE. Klasyczna, basicowa koszulka sportowa z krótkim rękawkiem. Zapewnia swobodę ruchów na co dzień i podczas uprawiania sportu, bez odkrywania ciała. Cienka, przewiewna tkanina wspomaga cyrkulację powietrza i odprowadzanie wilgoci na zewnątrz – w tej koszulce nawet na treningu poczujesz świeżość i komfort suchej skóry! T-shirt do ćwiczeń jest elastyczny, dzięki czemu doskonale dopasowuje się do sylwetki. Dodatkowo płaskie szwy nie powodują otarć i podrażnień skóry. Załóż do niego legginsy z naszej sportowej linii i pokaż innym i sobie jak atrakcyjnie można wyglądać nawet w czasie aktywnego spędzania czasu!


AB 14.07.2014 15:28\n- W czwartek sąd odwoławczy rozpatrzy zażalenie obrońcy Izabelli C. na decyzję o umieszczeniu jej na obserwacji psychiatrycznej w zakładzie zamkniętym - informuje portal warszawa.tvn24.pl. Wniosek o umieszczenie kobiety w zakładzie złożył prokurator, powołując się na opinię biegłych, którzy nie mogli ocenić stanu jej zdrowia.\nJeżeli sąd odrzuci zażalenie, Izabella C. trafi do ośrodka zamkniętego. Nie wiadomo jednak, czy sprawa zakończy się na jednej rozprawie - informuje portal.\nIzabella Ch. w nocy z 16 na 17 grudnia jechała mercedesem ul. Marszałkowską w kierunku warszawskiego Żoliborza. Na rondo Dmowskiego wjechała przy czerwonym świetle, uderzyła w inny samochód, skosiła słup sygnalizacji świetlnej, barierki, aż zatrzymała się na schodach przejścia podziemnego. Gdy policjanci zbadali ją alkomatem, okazało się, że jest pijana.\nKobieta zasłynęła na całą Polskę swoimi wypowiedziami przed sądem. Gdy sędzia zdecydowała w grudniu ub.r. o odebraniu jej paszportu, stwierdziła, że to "koliduje z jej planami na święta". Gdy w lutym jej adwokat walczył w sądzie o zwrócenie jej tego paszportu i wyznaczenie kilkunastotysięcznej kaucji, Ch. oznajmiła, ku zaskoczeniu mecenasa, że nie ma środków do życia. W efekcie sąd paszportu jej nie zwrócił.\nW maju warszawski sąd okręgowy zgodził się z wnioskiem prokuratury o skierowanie Izabelli Ch. na obserwację w zakładzie zamkniętym. Wcześniej kobietę badano trzykrotnie w tzw. warunkach ambulatoryjnych, ale biegli nie byli w stanie wydać opinii o jej poczytalności. Ich zdaniem niezbędna jest kompleksowa, trwająca zwykle cztery tygodnie obserwacja w zamkniętym zakładzie psychiatrycznym.\nWidać tego wymagał proces emancypacji tej Kobiety! Kto ośmiela się krytykować taką Kobietę, ten narusza Europejską Konwencję o Zapobieganiu i Zwalczaniu Przemocy Wobec Kobiet!!!!!!!!!!11111111oneoneone\nPozdrawiam, Madzia Czwartkowa.\nCzy to nie ta "obrończyni" krzyża pod pałacem?\ncoś czuję, że jeszcze będziemy tej ....... odszkodowanie płacić.\nnieźle wywija, jeśli nie mogą jej normalnie zbadać\nPo 4 tygodniach w psycholu zeświruje każdy zdrowy. Uznają ją więc za niepoczytalną, dzięki czemu uniknie kary.\nNo fakt, odpowiedzi jak nic wskazują na zaburzenia psychiczne .\nta pijaczka powinna trafić do więzienia, a o innych pijanych kierowcach w polskich więzieniach przeczytasz na : zyciewkrate.wordpress.com/2014/07/11/pijani-kierowcy/\nWkrótce w Sejmie...\nSiedem miesięcy za pieniądze podatników certolą się z walniętą ci.pą. W normalnym kraju byłoby po wyroku i wszyscy już by dawno zapomnieli o sprawie.\nA tutaj końca nie widać.\nTo państwo nie funkcjonuje.


Z wielką satysfakcją informujemy, że 15 lutego 2013 Centrum Leczenia Zeza - dr Beata Kaczmarek zmienia nazwę na Instytut Leczenia Zeza, jednocześnie przenosząc swoją siedzibę do nowej lokalizacji na ul. Twardowskiego 37 w Krakowie. Zmiany są podyktowane dynamicznym rozwojem ośrodka oraz stałym dążeniem do podnoszenia jakości usług.\nOd 2009 roku nieprzerwanie prowadziliśmy badania satysfakcji naszych Pacjentów. Bardzo uważnie wsłuchiwaliśmy się w ich opinie, przeanalizowaliśmy tysiące ankiet, które wypełniali, a zawarte w nich niezliczone podpowiedzi, pomysły i uwagi doprowadziły nas do powstania koncepcji zaprojektowania zupełnie nowego ośrodka, który sprosta ich wymaganiom.\nNajważniejszą zmianą jest nowy adres. Doskonale zdajemy sobie sprawę, jak bardzo wielu Pacjentów dociera do nas z najodleglejszych zakątków Polski i Europy, toteż podstawowym wyzwaniem było znalezienie takiej lokalizacji, która w jeszcze lepszym stopniu zapewni dogodny dojazd, zarówno samochodem, jak i komunikacją miejską z Dworca Kolejowego oraz Dworca Autobusowego. (Dla wszystkich tych, którzy po raz pierwszy wybierają się do nowego Instytutu, przygotowaliśmy szczegółowe wskazówki).\nProjekt architektoniczny Instytutu Leczenia Zeza został przygotowany przez pracownię architektoniczną KUMstudio, pod indywidualne wytyczne i założenia, z dużym naciskiem na unikatowe rozwiązania, spełniające wymagania kliniki o najwyższej jakości i standardzie usług.\nGłównym założeniem dla projektu Instytutu Leczenia Zeza było dostosowanie go do potrzeb najmłodszych pacjentów. Stąd we wnętrzu mnogość wykończenia ścian i podłóg na obło; unikanie detali ostrych oraz materiałów szklanych i metalowych; wykończenie detali oraz fragmentów meblarskich w kształtach organicznych, zaokrągleniach, w materiałach miękkich przyjaznych w dotyku; kolorystyka ponadstandardowo bogata, różnorodna, optymistyczna i przyjazna. Tym samym duch Instytutu Leczenia Zeza znacząco odbiega od stresującej i przytłaczającej estetyki szpitalnej.\nWnętrze zostało opracowane i zrealizowane w całości przez pracownię architektoniczną KUMstudio.\nT. 606 387 035\nAutorem projektu budynku jest architekt Jarosław Wilk, www.indygodesign.com.pl


Gefu - Multipenseta Piccolino | Barokko.pl\nStrona główna » Dom » Kuchnia » Do gotowania » Szpatułki, łyżki, wałki i akcesoria do ciasta » Gefu - Multipenseta Piccolino\nStrona główna›Dom›Kuchnia›Do gotowania›Szpatułki, łyżki, wałki i akcesoria do ciasta›Gefu - Multipenseta Piccolino\nNiezwykle funkcjonalna i praktyczna penseta – narzędzie przydatne w każdej kuchni niemal na każdym etapie gotowania. Została wykonana z trwałego i solidnego materiału odpornego na szkodliwe działanie czynników zewnętrznych - wytrzymuje temperaturę...\nNiezwykle funkcjonalna i praktyczna penseta – narzędzie przydatne w każdej kuchni niemal na każdym etapie gotowania. Została wykonana z trwałego i solidnego materiału odpornego na szkodliwe działanie czynników zewnętrznych - wytrzymuje temperaturę do 220 stopni C. Charakteryzuje ją łatwość w użyciu jak i w utrzymaniu czystości. Ze względu na niewielki rozmiar penseta nie zajmuje wiele miejsca w szufladzie. Obowiązkowy element wyposażenia każdej nowoczesnej kuchni.


Motor, czy Hutnik? Ważniejszy będzie jednak bilans bramek? - Dziennik Wschodni\nLubelski Związek Piłki Nożnej, aby rozstrzygnąć tę kwestię zwrócił się do PZPN. Regulamin rozgrywek III ligi mówi, że w przypadku takiej samej ilości punktów o wyższym miejscu w tabeli decydować mają bezpośrednie mecze między zainteresowanymi klubami. Tak się jednak składa, że z powodu zawieszenia rozgrywek może dojść do sytuacji, że nie uda się rozegrać rewanżów. Nie chodzi tylko o sytuację na szczycie tabeli, gdzie o pierwsze miejsce rywalizują Motor i Hutnik (obie ekipy mają po 36 punktów).\nTrzy kluby zajmujące lokaty 7-9,czyli: Avia Świdnik, Stal Kraśnik, a także Podhale Nowy Targ zgromadziły po 28 „oczek”. Po 25 punktów mają z kolei: Sokół Sieniawa i Wisła Sandomierz. A w dolnych rejonach tabeli po 16 uzbierały: Orlęta Spomlek Radzyń Podlaski i Jutrzenka Giebułtów.\nJak w takim razie rozstrzygnąć, kto powinien być wyżej? LZPN chciałby, żeby decydujący był jednak bilans bramkowy. O zgodę na zastosowanie takiego rozwiązania zapytał jednak piłkarską centralę. – Zwróciliśmy się do PZPN z pytaniem o wykładnię przepisów. Mamy dziewięć przypadków od trzeciej ligi do B klasy, gdzie trzy drużyny mają taką samą liczbę punktów i aż 33 przypadki, w których po dwa kluby zgromadziły taki sam dorobek. Kilka z nich dotyczy właśnie rozgrywek trzecioligowych. Po przeanalizowaniu regulaminu rozgrywek zdecydowaliśmy, jaką wykładnię chcemy zastosować. Uważamy, że lepiej będzie brać pod uwagę bilans bramkowy – wyjaśnia Konrad Krzyszkowski, przewodniczący Wydziału Gier LZPN.\nSkąd taka decyzja naszego związku? – W przypadku meczów bezpośrednich mówi się właśnie o dwóch spotkaniach. Tylko w takiej sytuacji można je stosować. W obecnej sytuacji, w jakiej się znaleźliśmy trudno powiedzieć, czy uda się rozegrać rewanże. Może się zdarzyć, że jednak nie wszyscy będą mieli okazję zagrać ze sobą po raz drugi. Chcemy, żeby kluby miały pewność, co do reguł jeszcze zanim wrócimy do gry i żeby mogły się do tego przygotować. Nikt nie chciałby powtórki z poprzedniego sezonu, kiedy jeszcze po zakończeniu rozgrywek nie było jasne, kto ma się utrzymać: Soła Oświęcim, czy Podlasie Biała Podlaska. Z tego powodu bardzo długo trzeba było czekać na terminarz rozgrywek, a nam jako związkowi ta sytuacja sprawiła wiele innych problemów.\n– Wiadomo, że ktoś na pewno będzie niezadowolony. Na razie sytuacja dotyczy przede wszystkim Motoru i Hutnika, ale nie jest powiedziane, że tak będzie po ostatnim rozegranym spotkaniu. Zasady meczów bezpośrednich nie da się też zastosować przy trzech zespołach, kiedy jedni rozegrali więcej meczów niż inni, a dodatkowo niektóre drużyny częściej zagrałyby na swoim stadionie. Mamy nadzieję, że w tym tygodniu dostaniemy odpowiedź od PZPN i przekażemy informację klubom – dodaje Konrad Krzyszkowski.\nNa razie LZPN szykuje się na wznowienie rozgrywek. Mówi się, że pierwsze mecze mogłyby zostać rozegrane w sobotę 30 maja, w środę 3 czerwca lub w pierwszy weekend czerwca. W zależności od tego, kiedy ruszy liga i czy rozgrywki zostaną przedłużone do 19 lipca w grę wchodzą dwa warianty: rozegranie 6-7 kolejek lub 9-12. Oczywiście, wszystko zależy od tego, czy epidemia koronwirusa w Polsce zostanie opanowana i piłkarze w ogóle dostaną zgodę na powrót na boiska.\nMirosław Hajdo (Motor Lublin): Najbardziej brakuje treningów z piłkami\nIII liga Lubelski związek piłki nożnej Motor Lublin Hutnik Kraków


autor: El Lagarto » wt 13.04.2021 0:54\nW wątku „Ognie niebios” – reedycja w kwietniu Tigillo, jako amator Abercrombiego , poprosił o polecenie „ciekawego dark fantasy”. Wątek jordanowski zboczył nieco z kursu (i chyba wygasł), więc niniejszym ustanawiam tu wątek poświęcony dark fantasy.\nZgodnie ze swoją nazwą termin „dark fantasy” nie jest zbyt jasny, ale w wikipedyjnych i okołofanowskich wpisach jako wyznaczniki podgatunku pojawiają się\n1. elementy horroru w mniejszym lub większym stężeniu: czyli więcej demonów, wampirów, grimuarów, przekleństw, nieumytych zębów niż w „zwykłej” fantasy\n2. realizm (oczywiście „realizm” na miarę fantastycznego uniwersum)\n3. zatarcie podziału na dobro i zło; brutalni i amoralni bohaterowie, zło triumfuje\nAbercrombie łapałby się na 2, 3 może jeszcze 4 punkt. Magia (czarna, biała czy różowa nieważne) u niego jest zjawiskiem niezbyt powszechnym,podobnie jak w „Pieśni lodu i ognia” Martina. Duchy i demony się zdarzają, ale to ludzie są najstraszniejszymi bestiami.\nJakie zatem powieści / cykle spełniają wszystkie 4 punkty? (Możliwe spojlery, ale niewielkie i mało znaczące)\n-J. Abercrombie „Pierwsze prawo” 2,3,4\n-K. E. Wagner „Kane Nieśmiertelny” punkty 1,2,3,4 Amoralny bydlak w mrocznym świecie, magia, demony, względny realizm\n-J. Vance „Umierająca Ziemia” 1,3,4 Dużo czarnego humoru, co trochę osłabia mroczność\n-R. E. Howard „Conan” „Solomon Kane” 1,3,4 Punkt 3 jest dyskusyjny. Conan jest amoralny, niby kieruje się własnym interesem, ale ma swój honor i jakoś tak wychodzi, że to on jest tym najuczciwszym złodziejem/zabójcą, który w dodatku ratuje świat/kobietę/królestwo (niepotrzebne skreślić). Z kolei Solomon Kane trzyma się sztywno swoich zasad moralnych, a stawanie w obronie słabych uważa za swój obowiązek. Solomon Kane nie łapie się na punkt 3. Ogólnie jednak twórczość Howarda, piszącego pod wpływem Lovecrafta, jest solidnym fundamentem dla późniejszej dark fantasy\n-P. Brett „Cykl demoniczny” 1,2,4 Z realizmem raz gorzej raz lepiej, ale Brett się stara.\n-S. King „Mroczna wieża” 1,2, 4 Roland jest z początku dwuznaczną postacią, podobnie jak Eddie. Jednak w ostatecznym rozrachunku Drużyna składa się z samych fajnych i pozytywnych gości/ń, może tylko lekko zakręconych.\n-M. Cameron „Syn zdrajcy” 1,2,4 Podział na dobro i zło w kolejnych tomach staje się coraz mniej oczywisty, ale głównych bohaterów trudno nazwać amoralnymi. W sumie sympatyczne skurczybyki. A kto nie jest bez wad?\nBTW @Tigillo jeśli nie czytałeś, polecam Milesa Camerona. Może w kanonie fantasy bym go nie umieścił, ale jest wystarczająco dobry, by go zarekomendować. Autor działa w grupach rekonstrukcyjnych, więc opisy walk są w moim mniemaniu realistyczne (choć zdarzają się męczące sceny zakładania zbroi). Jest też Kanadyjczykiem, więc jak opowiada o mrocznej i groźnej puszczy, też wie co pisze. Czasami przynudza, ale z umiarem.\nTymczasem w moim rankingu darkest of the darkest wygrywa Kane Nieśmiertelny. Tylko on spełnia wszystkie 4 punkty. Winszuję!\nautor: Fidel-F2 » wt 13.04.2021 6:27\nJeżeli wyrzucisz 1, to sporo dobrej literatury z głównego nurtu wejdzie w zakres. Ale jeśli wystarczą nieumyte zęby, to nawet Potop Sienkiewicza się załapie.\nI druga sprawa, odrzucenie klarownego podziału dobro-zlo imho nie jest elementem dark fantasy a warunkiem koniecznym dobrej literatury. Oczywiście to uproszczenie bo rzecz można zniuansować na mnóstwo sposobów. Chyba, że chodziło Ci o to, że wszyscy są źli, bez względu po której stronie barykady stoją.\nOstatnio zmieniony wt 13.04.2021 8:22 przez Fidel-F2, łącznie zmieniany 1 raz\nautor: Shadowmage » wt 13.04.2021 7:41\nNie jestem ekspertem od kategoryzacji, ale IMO punk z grozą można odpuścić. Dla mnie ważniejsze są kolejne trzy punkty. A skoro o misiach, to ja nigdy do DF nie zaliczylbym Bretta (słaba młodzieżówka bez klimatu - przynajmniej po pierwszym tomie) czy Kinga (no, może fragmentami - ale MW można w zasadzie wszędzie podciągnąć, taki miszmasz).\nautor: El Lagarto » wt 13.04.2021 10:43\nFidel-F2 pisze: Jeżeli wyrzucisz 1, to sporo dobrej literatury z głównego nurtu wejdzie w zakres. Ale jeśli wystarczą nieumyte zęby, to nawet Potop Sienkiewicza się załapie.\nPrędzej "Ogniem i mieczem", gdzie niewielką, ale istotną rolę ma czarownica Horpyna. A priori ma być element fantastyczny.\nNie zgadzam się, że klarowny podział na dobro i zło wyklucza dobrą literaturę. W takim układzie trzeba wrzucić do kosza nie tylko "Władcę pierścieni" i "Narnię", ale też "Pieśń o Rolandzie", cykl arturiański, dramaty Szekspira i Racine'a. Zacieranie granicy między dobrem i złem stało się modne w czasach nowożytnych. Dzieło Tolkiena m. in. dlatego miało taką siłę rażenia, że było jak wyjęte z innej epoki. Teraz fantasy w opozycji do Tolkiena znów wraca do brudu i amoralności.\nautor: El Lagarto » wt 13.04.2021 10:56\nShadowmage pisze: Nie jestem ekspertem od kategoryzacji, ale IMO punk z grozą można odpuścić. Dla mnie ważniejsze są kolejne trzy punkty.\nWszystkie składne definicje dark fantasy jakie znalazłem, to definicje bardziej fanowskie niż literaturoznawcze (może słabo szukałem). Dodatkowo ZACIEMNIA definicję termin "grimdark", który chyba należy rozumieć jako jeszcze mroczniejsze dark.\nKing łapie się do dark fantasy, choćby ze względu na tytuł cyklu\nLubię Bretta do połowy któregoś tam tomu. Jeśli to jest młodzieżówka, to tylko w takim sensie jak twórczość Juliusza Verne, który pisał dla dorosłych, a potem trafił na półki z literaturą młodzieżową.\nZmieniła się też pewnie definicja literatury młodzieżowej. Kiedyś opisy kazirodztwa czy gwałtu raczej nie trafiłyby na półkę dla nastolatków. A u Bretta takie rzeczy są.\nDark fantasy pisał Feliks W. Kres zanim to było modne. Znam jednak tylko pojedyncze opowiadania, więc w swoim zestawieniu go nie zamieściłem.\nautor: Fidel-F2 » wt 13.04.2021 11:39\nEl Lagarto pisze: Nie zgadzam się, że klarowny podział na dobro i zło wyklucza dobrą literaturę. W takim układzie trzeba wrzucić do kosza nie tylko "Władcę pierścieni" i "Narnię", ale też "Pieśń o Rolandzie", cykl arturiański, dramaty Szekspira i Racine'a.\nChyba nie przemyślałeś tej wypowiedzi. Po pierwsze wrzucanie zabytków do dyskusji o współczesnej literaturze jest pozbawione sensu.\n1. Nie kumam Narni i Racine'a więc nie pogadam ale... czuję, że tu też się potknąłeś.\n2. Cyklu arturiańskiego jest jakieś dwadzieścia siedem tysięcy wersji, więc wrzucanie wszystkiego do jednego kosza jest nie ten tego. Po drugie to zabytek nie literatura, wiec ma prawo być prosty jak drut, choć nie jest. Wszak clou programu to dylematy moralne.\n3.Władca pierścieni zupełnie tu nie pasuje i to na kilka sposobów. Masz tam ogromną paletę postaw, moralnych stanowisk i dylematów.\n4. Od kiedy to Pieśń o Rolandzie to dobra literatura? Zramolały, męczliwy zabytek i to wszystko.\n5. A w przypadku Szekspira to przywaliłeś jak dzik w sosnę i w zasadzie nie ma o czym gadać. Możesz się tylko zawstydzić.\ntak, że ten tego.\nEl Lagarto pisze: Teraz fantasy w opozycji do Tolkiena znów wraca do brudu i amoralności.\nmylisz z turpizmem i łopatologią\nautor: nosiwoda » wt 13.04.2021 13:15\nKlarowny podział na dobro i zło to w niedalekiej od nas fantasy chyba głównie Domagalski w trylogii krzyżackiej. Niestety, OIDP, to powodowało kiepskostrawność tych tomów - na tyle, że opowiadań i kontynuacji już nie zdobyłem.\nautor: El Lagarto » wt 13.04.2021 16:34\nFidel-F2 pisze: Chyba nie przemyślałeś tej wypowiedzi. Po pierwsze wrzucanie zabytków do dyskusji o współczesnej literaturze jest pozbawione sensu.\nDokładnie odwrotnie. Bez sensu jest pisanie o fantasy w oderwaniu od tych, jak piszesz. "zabytków". Fantasy odnosi się do mitów, legend, eposów, baśni - inspiruje się nimi, wzoruje na nich albo z nimi dyskutuje i je kwestionuje. Bez legend arturiańskich, "Beowulfa", "Iliady" i "Odysei" nie ma mowy o współczesnej fantasy. Nie ma Tolkiena, nie ma Sapkowskiego, nie ma Sandersonów, Abercrombiech, le Guin i Williamsów.\nZresztą dotyczy to w dużym stopniu literatury w ogóle. Większość dzieł kanonu odnosi się w jakiś sposób do "zabytków" czyli mitów greckich i/lub Biblii.\nSam zaś wspominałeś o DOBREJ literaturze, nie o WSPÓŁCZESNEJ. Przegapiłem coś? Gdzieś na forum wisi zakaz pisania o "zabytkach"?\n1. "Nie kumam Narni i Racine'a więc nie pogadam ale... czuję, że tu też się potknąłeś".\nWyjątkowo zabawny argument\n2 i 3 i 4. Mylisz cykl arturiański z późniejszymi trawestacjami i pastiszami. W oryginalnych legendach dokładnie wiadomo kto jest zły, a kto dobry. Bohaterowie błądzą i czasem dokonują złych wyborów.\nDylematy moralne mogą się pojawić tylko tam, gdzie istnieje moralność, czyli rozróżnia się dobro i zło. W amoralnym świecie nie ma dylematów, jest prawo silniejszego. Dylematy moralne pojawiają się i w cyklu arturiańskim, i w "Pieśni o Rolandzie", i u Tolkiena.\nPodział na dobro i zło nie oznacza z definicji tekturowych postaci. Ta paleta postaw, która występuje u Tolkiena może zaistnieć właśnie dlatego, że oprócz dłubania przy rasach, językach i krainach autor popracował też nad etyką postaci.\n5. To był Dzik Kalidoński. Sosny zdmuchiwał jednym parsknięciem. Sam mu nie dasz rady.\nautor: El Lagarto » wt 13.04.2021 16:50\nNie mylę. Turpizm i łopatologia też tam są w różnych proporcjach. Współczesna fantasy upodabnia się do literatury realistycznej ("mimetycznej" wg terminologii Trębickiego), ale jak się za bardzo upodobni, to przestanie być fantasy.\nautor: El Lagarto » wt 13.04.2021 17:11\nnosiwoda pisze: Klarowny podział na dobro i zło to w niedalekiej od nas fantasy chyba głównie Domagalski w trylogii krzyżackiej. Niestety, OIDP, to powodowało kiepskostrawność tych tomów - na tyle, że opowiadań i kontynuacji już nie zdobyłem.\nNie znam trylogii Domagalskiego...\nNie doczytałem jeszcze "Archiwum Burzowego Światła" Sandersona, ale.... Cykl jak najbardziej współczesny, podział na dobro i zło jest tam jak najbardziej widoczny. Antagoniści niekoniecznie są jednoznacznie źli, ale tak samo było i u Tolkiena (Gollum, Boromir, Saruman).\nTad Williams "Pamięć, smutek, cierń" - również mamy wyraźny podział na dobro i zło.\nMyślę, że znalazłoby się tego więcej.\nNa Swaroga! Awansowałem na Wędrowca!\nautor: Fidel-F2 » wt 13.04.2021 18:00\nOk, przepraszam, niepotrzebnie się odzywałem.\nautor: El Lagarto » wt 13.04.2021 18:03\nFidel przeprasza? Czas przygotować się na Apokalipsę.\nautor: historyk » wt 13.04.2021 18:05\nA dla mnie właśnie pkt. 1 jest obowiązkowy, a do odpuszczenia pkt. 3.\nMogę polecić dwie z trzech wydanych po polsku powieści z Ravenloft (settingu gry AD&D): Christie Golden, Wampir z mgieł i James Lowder, Rycerz Czarnej Róży (trzecią - Laurell K. Hamilton Śmierć mrocznego lorda - odradzam).\nDo dark zaliczyłbym też cykl Noreela Tima Lebbona (z elementami z new weird), Alana Campbella cykl Kodeks Deepgate, a także Hałas cykl Teatr węży (choć bardziej opowiadania, niż pięcioksiąg) i Piekary Necrosis. Przebudzenie, i właściwie też Komudy Jaksę (choć to już raczej grimdark).\nEl Lagarto pisze: Na Swaroga! Awansowałem na Wędrowca!\nTo po poznańsku łatynda\nFidel-F2 pisze: niepotrzebnie się odzywałem.\nautor: Whoresbane » wt 13.04.2021 18:43\nSkoro wymieniany jest "Necrosis" Piekary (świetnie się bawiłem i żałuję, że nie ma kontynuacji) to i cały Cykl Inkwizytorski. Bluzgi, demony, czarownice, masa skurwieli i gnid. Mhrok pełną facjatą. Pytanie też czy książkowe Gwiezdne Wojny to fantasy czy scifi?\nKane Nieśmiertelny i Umierająca ziemia zostały gdzieś porządnie wydane w twardych oprawach? Jako jedynych nie znam ich z Waszych list i zaciekawiliście mnie.\nautor: El Lagarto » wt 13.04.2021 18:51\nWhoresbane pisze: Kane Nieśmiertelny i Umierająca ziemia zostały gdzieś porządnie wydane w twardych oprawach? Jako jedynych nie znam ich z Waszych list i zaciekawiliście mnie.\nW twardej oprawie? O ile wiem tylko "Pajęczyna utkana z ciemności" , czyli I tom cyklu Kane. Wydawnictwo Amber.\nautor: Whoresbane » wt 13.04.2021 19:24\nNo i klops Może ktoś to kiedyś wyda ładnie w twardej i się zapoznam\nautor: bel_e_muir » wt 13.04.2021 20:04\nJak przeczytałam fragment "Mrocznej krucjaty" Wagnera, gdzie dzieci zamiast piłek kopią ludzkie głowy, w tym jedna dziewczynka przyznaje, że jej piłka to głowa jej mamy, to odpadłam. Jestem chyba zbyt wrażliwa na takie brutalne klimaty...\nautor: Whoresbane » wt 13.04.2021 20:17\nO kurde. Chore ale jeszcze bardziej chcę to w twardej oprawie\nautor: historyk » wt 13.04.2021 20:55\nWhoresbane pisze: Skoro wymieniany jest "Necrosis" Piekary (świetnie się bawiłem i żałuję, że nie ma kontynuacji) to i cały Cykl Inkwizytorski. Bluzgi, demony, czarownice, masa skurwieli i gnid. Mhrok pełną facjatą.\nNecrosis warto przeczytać, a cykl inkwizytorski niekoniecznie.\nWhoresbane pisze: Pytanie też czy książkowe Gwiezdne Wojny to fantasy czy scifi?\nNajstarsza trylogia to bez wątpienia cosmic fantasy, ale od drugiej trylogii (chronologicznie) skręca to coraz bardziej w space operę, bo "magia" dostaje "naukowe" uzasadnienie - midichloriany (może i z d... wyjęte, ale jednak "naukowe" uzasadnienie).\nKane był wydawany niemal jednocześnie przez PhantomPress i Amber. Amber wydawał na twardo.\nEl Lagarto pisze: O ile wiem tylko "Pajęczyna utkana z ciemności" , czyli I tom cyklu Kane. Wydawnictwo Amber.\nNie tylko. Jeszcze Pierścień z krwawnikiem (w PhantomPress - Krwawnik) i Wichry nocy (PhantomPress: Wichry Nocy, tak z "nocy" raz małą, raz wielką literą).\nPajęczyna utkana z ciemności w PhantomPress wyszła jako Pajęczyna Ciemności.\nPo polsku wyszło jeszcze jedno opowiadanie z Kane: Ktoś inny (antologia Barbarzyńcy, t. 1, Rebis 1991). Brakuje nam sześciu opowiadań i części powieści (tylko część autor zdążył napisać) + dwóch opowiadań z Kanem w czasach współczesnych (jest w nich narkotykowym dilerem i niemoralnym potentatem medialnym).\nautor: Whoresbane » wt 13.04.2021 21:37\nhistoryk pisze: Necrosis warto przeczytać, a cykl inkwizytorski niekoniecznie.\nPierwsze pięć tomów warto, potem wedle uznania czy się spodobało czy nie. Cykl ma swoje wzloty i upadki jednak tragedii nie ma.\nhistoryk pisze: Najstarsza trylogia to bez wątpienia cosmic fantasy, ale od drugiej trylogii (chronologicznie) skręca to coraz bardziej w space operę, bo "magia" dostaje "naukowe" uzasadnienie - midichloriany (może i z d... wyjęte, ale jednak "naukowe" uzasadnienie).\nW życiu bym nie polecił czytania czegoś z midichlorianami w tle. Miałem na myśli trylogię Dartha Bane. Mroku jej nie można odmówić i pomimo technologii międzyplanetarnej i komputerów to jednak fantasy. Magiczne moce, bestie, artefakty.\nhistoryk pisze: Kane był wydawany niemal jednocześnie przez PhantomPress i Amber. Amber wydawał na twardo.\nSprawdziłem na allegro, tylko pierwszy tom jest i nie za ładna ta okładka. Kolejnych nie ma z czego ostatni znajduje tylko wydania PhantomPress z cyckami na okładce i gladiatorem mordującą bazyliszka z Heroes III Okładka zacna ale nie pasuje do pierwszej a ja lubię mieć na twardo i ładnie na półce. Może jednak ktoś się skusi to porządnie wydać np. MAG\nautor: El Lagarto » wt 13.04.2021 21:58\nMam Phantom Press (Kane z bohomazami ), więc widocznie przegapiłem gdzieś ten tom II i III z Amberu. Wydaje mi się, że Amber miał ongiś wydać cały cykl Kane'a w całości, ale na dobrych chęciach się skończyło.\nTego kopania głowy nie pamiętam. Świat u Wagnera jest brutalny, ale raczej nie ma tam wiele epatowania obrzydliwością dla samego epatowania. Realia nieco przypominają przedhistoryczny świat Ery Hyboryjskiej Howarda.\nNieraz zastanawiałem się jak się ma Kane Wagnera do filmu "Nieśmiertelny" ("Highlander"). Pomysł na postaci podobny, tyle, że w filmie Nieśmiertelnych jest wielu (kilku? kilkunastu?).\nW sequelu "Nieśmiertelny 3: Mag" bohater walczy z wrogiem imieniem Kane. Tak jak Kane Wagnera, jest on potężnym wojownikiem i czarnoksiężnikiem jednocześnie (filmowy Kane jest jednak Mulatem, Kane Wagnera rudowłosym bladawcem). Zrzynali?\nW Wikipedii wyczytałem, że scenariusz "Nieśmiertelnego" był inspirowany "Pojedynkiem" Ridleya Scotta. "Pojedynek" z kolei powstał na motywach opowiadania Josepha Conrada-Korzeniowskiego, czyli wychodzi na to, że Connor Mac Leod miał nie tylko szkockie, ale też polskie KORZENIE O Wagnerze nie ma tam mowy.\nautor: bel_e_muir » wt 13.04.2021 22:08\nWhoresbane pisze: Sprawdziłem na allegro, tylko pierwszy tom jest i nie za ładna ta okładka. Kolejnych nie ma z czego ostatni znajduje tylko wydania PhantomPress z cyckami na okładce i gladiatorem mordującą bazyliszka z Heroes III Okładka zacna ale nie pasuje do pierwszej a ja lubię mieć na twardo i ładnie na półce. Może jednak ktoś się skusi to porządnie wydać np. MAG\nHaha, bazyliszek z Heroes III był jak ta lala! Ciesz się, że nie dali troglodyty... Albo Evil Eye - ten to dopiero brzydal, bazyliszek przy nim to pikuś.\nautor: El Lagarto » wt 13.04.2021 22:15\nNo to autor grafiki powinien wytoczyć twórcom Heroesów proces o prawa autorskie, bo okładka z Phantom Pressu ukazała się w 1991 r.\nBTW Może bazyliszek zamienił tę postać z cyckami w kamień i Kane dorwał go z zemsty?\nautor: Fidel-F2 » wt 13.04.2021 23:47\nłzy płyną mi strumieniami\nautor: nosiwoda » śr 14.04.2021 8:47\nWhoresbane pisze: Miałem na myśli trylogię Dartha Bane. Mroku jej nie można odmówić i pomimo technologii międzyplanetarnej i komputerów to jednak fantasy. Magiczne moce, bestie, artefakty.\nW trylogii Bane'a najbardziej mi się podobało, że kupiłem z kosza w markecie i na taniej za kilkanaście złotych łącznie, a opchnąłem w zeszłym roku za 150 zyla To było bardzo mhroczne.\nautor: El Lagarto » śr 14.04.2021 8:57\nZatem Bane został zbanowany z biblioteczki nosiwody...\nInny Bane występuje w historyjkach o Batmanie. Twórcą Batmana był Bob KANE. Przypadek? Nie sądzę.\nautor: Fidel-F2 » śr 14.04.2021 8:59\nnosiwoda Miałem kiedyś podobnie z kupą Pasikowskiego. Kupiłem z 1PLN sprzedałem za 100.\nautor: nosiwoda » śr 14.04.2021 9:08\nBardzo podoba mi się ten kontrast między opiniami: https://lubimyczytac.pl/ksiazka/71955/ja-gelerth\nautor: Fidel-F2 » śr 14.04.2021 9:33\nChyba będziesz musiał sam sobie wyrobić zdanie.\nautor: jezzo » śr 14.04.2021 11:34\nMam wrażenie, że OP pomylił dark fantasy z gritty fantasy, grimdarkiem czy po prostu nowoczesnym fantasy bez wyraźnego podziału dobro-zło. W ogóle przydałoby się właśnie takie rozróżnienie typu classic fantasy i new fantasy jeśli chodzi o traktowanie dobro-zło i podchodzenia do opowieści troszkę bardziej realistycznie, bo obecne podziały typu epic, high czy grimdark pod tym względem nie spełniają swojej funkcji. W kategorię epic/high wpada zbyt wiele rzeczy bardzo od siebie różnych, a grimdark jest zbyt wykręcony z kolei w drugą stronę i mocno stylizowany (Abercrombie...).\nDark fantasy to połączenie horroru z fantasy, z nastawieniem na horror, mroczny ton i uczucie grozy, mocno stylizowane na to, często z depresyjnym lub nihilistycznym tonem. Przynajmniej z taką definicją jestem ja zaznajomiony, dostępna na wikipedia https://en.wikipedia.org/wiki/Dark_fantasy\nOsobiście nie przepadam za horrorami i ten gatunek też z reguły omijam.\nMoim zdaniem nie ma to nic wspólnego z Abercrombiem, Martinem itp, bo te rzeczy nijak nie kojarzą mi się z horrorem. Z rzeczy wymienionych w punkcie pierwszym to się chyba łapią tylko Wagner (choć to takie sword&sorcery bardziej) i może King (nie czytałem).\nFidel ma dużo racji pisząc, iż odpowiedni podział dobro-zło i tworzenie szarych, ludzkich bohaterów to cecha dobrej powieści. Wyraźne podziały dobro-zło są z reguły nudne dla dorosłego czytelnika, a skrzywienia rażą.\nautor: historyk » śr 14.04.2021 13:32\njezzo pisze: Fidel ma dużo racji pisząc, iż odpowiedni podział dobro-zło i tworzenie szarych, ludzkich bohaterów to cecha dobrej powieści. Wyraźne podziały dobro-zło są z reguły nudne dla dorosłego czytelnika, a skrzywienia rażą.\nJednak się nie zgodzę. Obecny niejednoznaczny bohater - obowiązkowo straumatyzowany od dzieciństwa, zmagający się z nietolerancją rasową i oriantacyjnoseksualną, stał się znacznie nudniejszy od bohaterów nurtu tolkienowskiego. Przecież oni są odbijani od jednej sztancy. No i ile można czytać o losach popaprańców.\nautor: jezzo » śr 14.04.2021 13:56\nHistoryk, ale Ty nie napisałeś o niejednoznacznym, ludzkim, szarym moralnie bohaterze, a tylko zmieszałeś najbardziej popularną obecnie bohaterską kalkę ze swoim politycznym ideolo Popaprańcy są przerysowani i skrzywieni w stronę zła i amoralności, przez co nie pasują do bohatera o którym mówimy, a też oczywiście wolę dobrze napisanych bohaterów tolkienowskich od nawet nieźle napisanych poparańców.\nautor: El Lagarto » śr 14.04.2021 15:23\njezzo pisze: Mam wrażenie, że OP pomylił dark fantasy z gritty fantasy, grimdarkiem czy po prostu nowoczesnym fantasy bez wyraźnego podziału dobro-zło. W ogóle przydałoby się właśnie takie rozróżnienie typu classic fantasy i new fantasy jeśli chodzi o traktowanie dobro-zło i podchodzenia do opowieści troszkę bardziej realistycznie, bo obecne podziały typu epic, high czy grimdark pod tym względem nie spełniają swojej funkcji.\nTo mój pierwszy wątek, więc czuję się za niego odpowiedzialny.\nOP niczego nie pomylił. Dark fantasy, gritty, grimdark to chyba bardziej etykietki używane przez fanów oraz przez wydawców w celach marketingowych niż przez krytyków literackich. Na samym początku pisałem, że nie znalazłem w Internetach spójnej definicji "dark fantasy" sformułowanej przez literaturoznawcę. Wikipedia rzecz przydatna, ale daleko jej do ostatecznej instancji.\nBez problemu można wykazać, że "Władca pierścieni" to high fantasy lub sword & sorcery lub mythopoeic fantasy albo epic fanasy albo heroic fantasy (niepotrzebne skreślić). Z kolei "Gwiezdne wojny" to space opera czy science fantasy? Można toczyć na ten temat długaśne forumowe spory.\nZ "Matrixem" też prawdziwy gatunkowy ból głowy. Co to właściwie jest? Cyberpunk, post-apo, dystopia, fantastyka socjologiczna, inner space, theological sf, technothriller, dark future? Właściwa odpowiedź brzmi: i to, i tamto i owo. W rzeczywistości tzw. "podgatunki" SF i fantasy zazębiają się i wzajemnie przenikają.\nOstatnio zmieniony śr 14.04.2021 18:25 przez El Lagarto, łącznie zmieniany 1 raz\nautor: El Lagarto » śr 14.04.2021 15:50\nMieszacie tu dwa różne poziomy utworu. Jedno to wyraźny podział na dobro i zło w świecie przedstawionym. Drugie to psychologia i konstrukcja postaci.\nNajprościej mi to będzie wyjaśnić na Tolkienie. U Tolkiena:\n1) jest wyraźny podział na dobro i zło. Dobro ucieleśnia Iluvatar i Valarowie, zło Morgoth i Sauron. Jednak nawet Morgoth i Sauron byli kiedyś czystymi duchami, a Valarowie mają swoje słabostki.\n2) postacie są złożone, "szare" zgodnie z Waszym obrazowym określeniem:\n- Frodo ulega pokusie Pierścienia\n-Gollum ma odruchy dobrego serca\n- Gandalf i Galadriela mimo swej potęgi boją się mocy Pierścienia\n-Saruman wmawia sobie, że jego droga, to jedyny sposób\n- Boromir ulega pokusie Pierścienia\n- Sam nienawidzi Golluma itd. itp.\nJeszcze lepiej pokazuje to postać Turina. Turin Turambar jest postacią tragiczną, zawieszoną między dobrem i złem. Gdyby w Śródziemiu nie było dobra i zła, byłby tylko kolejnym rębajłą jakich pełno w fantasy.\nWyraźny podział na dobro i zło nie implikuje tego, że postaci będą jednowymiarowe i tak dobre, że aż nas zemdli. Z kolei zatarcie w utworze granicy między dobrem i złem nie gwarantuje, że postacie będą z automatu ciekawe i złożone. Równie dobrze mogą być wyciętymi z papieru półgłówkami.


Męczące zawody Seppiego\n1 lipca 2013 0 244\nW 1/16 finału Wielkiego Szlema trudne zadanie czeka Seppiego. Włoch zagra w poniedziałek z Del Potro i jest raczej skazywany na pożarcie przez Argentyńczyka.\nDel Potro jest wyżej sklasyfikowany w rankingu ATP ? na 8 miejscu przy 28 pozycji rywala. Posiada z nim pozytywny bilans bezpośrednich spotkań ? na 4 dotychczas rozegrane spotkania aż 3 padły łupem Argentyńczyka. Co ważniejsze, 3 najświeższe na swoją korzyść rozstrzygał właśnie Argentyńczyk. Najświeższe z nich miało miejsce w 2012 roku na Olimpiadzie. Wtedy to na kortach Wimbledonu lepszy był Del Potro, który wygrał 0-2. Podobnie będzie w poniedziałkowej IV Wielkiego Szlema?\nScenariusz bardzo możliwy, Seppi wprawdzie awansował do IV rundy Wimbledonu, jednak zostawił już sporo zdrowia na kortach i nie wygrywa zdecydowanie swoich spotkań mimo pozycji faworyta. W I rundzie niewiele by brakowały, by został wyeliminowany przez Istomina (ostatecznie 3-2). W III starciu zmierzył się z Nishikorim, którego ostatecznie wyeliminował 3-2. A więc 3 spotkania w Londynie i aż dwa spotkanie pięciosetowe z udziałem Seppiego.\nW poniedziałek jego rywalem będzie Del Potro. Argentyńczyk nie miał na razie zbyt wymagających rywali, nie mniej jednak odprawił Zemlję, Levine?a i Ramosa z Wimbledonu bez straty seta. W poniedziałek oczekuję, że nie wygra 3-0, ale na pewno poradzi sobie z Włochem. Typuję wygraną Del Potro.\nKurs na Del Potro wynosi 1.20, zaś za wygraną Seppiego Betclic płaci 4.20\nDel Potro, seppi, tenis ziemny


T-34 z Westerplatte - Magnum-x\nT-34 z Westerplatte\nDzisiejszy eksponat Lubuskiego Muzeum Wojskowego to jeden z najbardziej znanych i zarazem najciekawszych w Polsce egzemplarzy czołgów T-34. Swoją rozpoznawalność zawdzięcza przede wszystkim kilku dekadom spędzonym jako pomnik na Westerplatte. W tym okresie stał się obowiązkowym punktem wszystkich wycieczek, niezwykle często uwiecznianym na pamiątkowych fotografiach oraz pocztówkach. Chcąc nie chcąc został jednym z symboli tego miejsca.\nBezpośrednim impulsem do postawienia nowego pomnika była planowana wizyta I Sekretarza KPZR Nikity Chruszczowa, do której ostatecznie nie doszło. Czołg miał stanowić element łączący początek II wojny światowej z jej fazą końcową oraz upamiętniać polsko-radzieckie braterstwo broni, które – przynajmniej w świetle ówczesnej propagandy – doprowadziło do zakończenia wojny, zwycięstwa nad faszyzmem oraz wyzwolenia Polski. Do nadania sensu temu „dziwacznemu” połączeniu wykorzystano patrona 1. Brygady Pancernej – czyli właśnie Obrońców Westerplatte.\nWyżej wymieniony fakt spowodował, iż przez wiele lat badacze historii pancernej łączyli czołg z Brygadą, która zasłynęła choćby w boju pod Studziankami. Dodatkowo na boku wieży, prawdopodobnie tuż przed postawieniem pojazdu na pomnik, namalowano numer taktyczny 125 (który w 1945 r. nosił czołg z 2. plutonu 2. kompani 1. Brygady), a kilka warstw farby na wiele lat uniemożliwiło odczytanie numeru (a w tym przypadku numerów!) seryjnego wozu. Mit ten został ugruntowany w czasie gorącej dyskusji na temat losów pojazdu, jaka przetoczyła się na Wybrzeżu w drugiej połowie pierwszej dekady obecnego wieku. Przełomu w ustaleniu historii pojazdu dokonał dopiero red. Robert Michulec, który prawidłowo odczytał wyryte na pojeździe numery seryjne. Pierwszy z nich – 2205680 lub 2405680 (wątpliwość przy odczytaniu drugiej cyfry, która pozostała nawet po całkowitym ściągnięciu farby w trakcie remontu) – znajduje się na kratce na belce łącznej pojazdu. Wóz z takim numerem nie widnieje w żadnym z dokumentów Ludowego Wojska Polskiego. Jednak na tej samej belce, na jej lewym boku, widnieje drugi numer – 52209, który powtórzony jest również na spawie łączącym przednią płytę pojazdu z górną. Ten numer po raz pierwszy odnotowany został w rejestrach WP już w 1944 r., tyle że jako czołg T-34-85! To na podstawie tego zapisu Janusz Magnuski w znakomitej monografii Wozy bojowe LWP stwierdził, iż wóz z numerem 52209 był pierwszym T-34 z armatą D-5T w polskiej armii. Moment ten należy jednak przesunąć o kilka miesięcy, gdyż po pierwsze wymiana wieży w czołgu z większej na mniejszą i starszą wydaje się nieprawdopodobna (wymagałoby to wymiany również górnej płyty kadłuba), a co więcejw innych (co najmniej dwóch) dokumentach pojazd jest już zarejestrowany jako T-34-76. Najprawdopodobniej mamy więc do czynienia ze zwykłą pomyłką sporządzającego pierwszy z wymienionych tu dokumentów, która nastręcza historykom mnóstwa kłopotów.


barwa83 31 Sie 2015 08:17 2106 4\n#1 31 Sie 2015 08:17\nLinia energetyczna przebiega nisko nad działką, jest to linia biegnąca do sąsiada umocowana na szczycie domu mojej babci. Przechodzi ona dość nisko nad działka a mocowanie do szczytu jest stare. Myjąc auto muszę bardzo uważać na przewody które przebiegają dość nisko. Po za tym nie wyglądają za estetycznie. Na przeciw sąsiada postawiono słup od którego można by swobodnie pociągnąć linie do jego domu. Czy da sie z tym coś zrobić ? Do ZE babcia napisała 4 miesiące temu do dzis nie dostała odpowiedzi. Dorzucam zdjęcia\nimage.jpg Download (582.65 KB)\nimage.jpg Download (1.46 MB)\nimage.jpg Download (1.51 MB)\nimage.jpg Download (584.85 KB)\nimage.jpg Download (454.78 KB)\nimage.jpg Download (540.39 KB)\n#2 31 Sie 2015 09:13\nPrzechodzi ona dość nisko nad działka\nDość nisko, czyli ile?\n#3 31 Sie 2015 10:26\nPomijając pytanie kol. zbich70 na tak postawione pytanie ciężko odpowiedzieć. Poza tym, że da się coś z tym zrobić, tylko nie wiadomo kto ma to zrobić i ile to będzie kogo kosztować i kto musi na to dać zgodę. Linia wygląda na modernizowaną nie tak dawno, bo wykonana jest przewodem izolowanym.\nNie wiemy z jakiego słupa zasilane jest to przyłącze, nie przedstawił kolega żadnego planu sytuacyjnego, tylko same zdjęcia. Nie wiemy, co to za nowy słup postawiony "na przeciw sąsiada" - może jest to słup oświetleniowy, może jest to słup SN. Nie wiadomo, co jest w umowach przyłączeniowych, nie wiadomo, jakie umowy wiążą babcię i sąsiada.\n#4 29 Lut 2016 16:25\nczy sprawa została jakoś rozwiązana?\nBo jestem w podobnej sytuacji\n#5 29 Lut 2016 16:33\nCo ma mycie auta do wlz? Deszcz na niego nie pada? To linia izolowana...\nPodobne tematy do linia nad działka - linia energetyczna przebiegająca nisko nad działką\nCzego kolega oczekuje od forum?,Kolego lisiorrr333, nie wiesz o czym piszesz. Ja, w przeciwieństwie do Ciebie, mieszkam w wolnostojącym domu. Zapewnia... (106)\nHahaha jestem ślepa. Wyglada na to że będąc brunetka ogarnęłam temat jak blondynka :D linie mi się ponakladaly.. Przepraszam za fatyge, dziękuję bard... (7)\nOtrzymałem od rodziców działkę nad którą przebiega linia energetyczna 110kV. W postanowieniu z UM odnośnie zabudowy jest wymóg, że aby móc otrzymać po... (3)


Odczytać Ciechowskiego na nowo: tajemnica (radosna) „Republiki marzeń” - Więź\nOdczytać Ciechowskiego na nowo: tajemnica (radosna) „Republiki marzeń”\nŁukasz Mańczyk 28 września 2017\nGrzegorz Ciechowski podczas festiwalu w Jarocinie w 1985 roku. Republika zagrała słynny koncert „od nienawiści do miłości”, w którym udało jej się przekonać do siebie negatywnie nastawioną widownię. Z archiwum Anny Sztuczki, współautorki książki „My Lunatycy. Rzecz o Republice”, wieloletniej szefowej fanklubu Republiki\n„Republika marzeń” jest o tym, by nigdy, wbrew wszystkiemu, nie tracić nadziei. Tę niosła sztuka i może dalej powinna, po wyburzeniu najbardziej rażących budowlanych samowoli?\n„Tu na warszawskim bruku, w te dni zgiełkliwe, płomienne i oszałamiające, przenoszę się myślą do dalekiego miasta mych marzeń, wzbijam się wzrokiem ponad ten kraj niski […].\n[…] cały podkłada się niebu […] wrasta rok za rokiem w niebo.\n[…] Tam gdzie mapa kraju staje się już bardzo południowa, płowa od słońca, pociemniała i spalona od pogód lata, jak gruszka dojrzała – tam leży ona, jak kot w słońcu – ta wybrana kraina, ta prowincja osobliwa, to miasto jedyne na świecie.\nDaremnie mówić o tym profanom!\nDaremnie tłumaczyć, że tym długim falistym językiem ziemi, którym dyszy ten kraj w skwarze lata, tym kanikularnym przylądkiem ku Południowi (…) oddziela ten partykularz od zespołu krainy i idzie samopas, w pojedynkę, nie wypróbowaną drogą, próbuje na własną rękę być światem.\nMiasto to i kraina zamknęły się w samowystarczalny kosmos, zainstalowały się na własne ryzyko na samym brzegu wieczności.\n[…] mapa kraju staje się bezimienna i kosmiczna jak Kaanan” .\nSchulzowskie opowiadanie „Republika Marzeń” referuje do biblijnego Kaanan. Opowieść Ciechowskiego, wydana w 1995 roku pod szyldem II Republiki to ziemia obiecana konkwistadorom, których aktywność zapełnia utwór tytułowy. Głód Nowej Ziemi, przygód, zdobyczy. Ale zarazem koniecznych do życia dóbr, które stały się niedostępne na Starym Kontynencie. Sielsko opisany, ale jednak dramat zmuszonych do ukorzenienia w nowym miejscu.\nPodobna zresztą jak biograficzny powód tej wędrówki: by dziecko dwojga wygnańców z Warszawy urodziło się w spokojniejszym, wolnym od zagrożeń miejscu, w nowym lepszym świecie. „Bo jesteś mą perłą / hodowaną przez nasz ból”.\nPerłą jest mające się narodzić dziecko, jak i sama wybranka. Nowy dom, poza nadziejami, zostanie zbudowany także na katastrofie domu poprzedniego. „Tak nagą tak piękną / że rozbijam swoją łódź”.\nPowstały w wyniku pogodzenia się z koniecznością wyboru. „I niech tak już będzie / całuj do utraty tchu.”\nKtóry pozwala uciec od bólu starego miejsca i jego ludzi, ale dodatkowo, w geście pocieszenia, wprowadza do owej mitycznej krainy, na wzór tej, jaką przed laty stworzył Bruno Schulz. „Jestem poławiaczem pereł / na archipelagu snów”.\nPierwszym dzieckiem Ciechowskiego, narodzonym w związku z Anną Wędrowską, w tych zawiłych czasach, jest Helena.\nNatomiast drugim – Bruno, narodzony w Kazimierzu Dolnym nad Wisłą, w Republice Marzeń. Nosi imię nie tylko takie jak wychowawca Ciechowskiego w szkole podstawowej, matematyk, późniejszy dyrektor, być może adresat piosenki „Nie pójdę więcej do szkoły”. „Dyrektorze, no niech pan się zgodzi / bym mógł tu przychodzić / Myśli moje to same bazgroły / ja muszę do szkoły”. Przede wszystkim nosi imię takie jak patron tej związanej z przeprowadzką płyty, Schulz.\nOpowiadanie Schulza to kolejna inkarnacja Arkadii, ale taka, że nie czuć znamion repliki. Jest świeża, przekonująca i przede wszystkim: unikalna i uszyta na wymiar.\n„ […] niebo głębsze i rozleglejsze niż gdzie indziej […]”. Miejsce najlepsze z możliwych, co wynagradza niedogodności, które do niego przywiodły.\nA gdyby odczytać „Republikę marzeń” jako opowieść Ciechowskiego o odnalezieniu i skondensowaniu rodzinnego Tczewa w leżącym nad tą samą rzeką Kazimierzu Dolnym, jednym z najpiękniejszych miast (miejsc) w Polsce? Mającym jednak inną charakterystykę, historię.\nKiedyś żyjące z handlu spławianym zbożem. Teraz czerpiące głównie z estetycznych uroków Małopolskiego Przełomu Wisły. Z widokiem na kilka wzgórz, na których znaleźć można to co najważniejsze. Odbudowywane ruiny zamku. Wietrzne Wzgórze, aktualnie zajmowane przez franciszkanów. Góra Trzech Krzyży, pamiątka po zarazie morowej (cholerze), ale zarazem oczywiste nawiązanie do Golgoty. Punkt odniesienia, widoczny może nie zewsząd – natomiast stąd, z góry, zobaczyć można wszystko.\nChoćby Grodziarza, tutejszą rzekę, przeprowadzoną przez miasto systemem kanałów. W chwili gdy kamienna fosa wysycha, odbywają się w niej wystawy malarstwa i grafik.\nA gdyby odczytać „Republikę marzeń” jako opowieść o odnalezieniu rodzinnego Tczewa?\nKazimierz to także zupełnie świeża, pochodząca z lat 2005-2007 legenda żeńskiego klasztoru betanek, z ich przeoryszą, opierającą swoje decyzje na prywatnych objawieniach. Ignorowały mediację i kościelne kary. Wygnane z Kazimierza w drodze państwowej eksmisji komorniczej, swoje miejsce na ziemi znalazły w domu pielgrzyma diecezji łomżyńskiej, za zgodą tamtejszego ordynariusza. Tam już nikt już nie przeszkadzał im w przekształceniu się w zgromadzenie kontemplacyjne. Przestało też towarzyszyć zainteresowanie mediów.\nWracając do literatury, jest jeszcze coś poza Arkadią i coś poza toposem powrotu, w dojrzałym wieku, do rodzinnego domu.\nRedukcja pozwala badać zjawiska, zasady, na których ufundowany jest kosmos. Niedostępne, nieogarnialne z powodu jego wielkiej skali. „Gdy inne miasta rozwinęły się w ekonomikę, wyrosły w cyfry […] – nasze miasto zstąpiło w esencjalność. Tu nie dzieje się nic na darmo, nic nie zdarza się bez głębokiego sensu i bez premedytacji (…) Tu rozstrzyga się coś w każdej chwili, egzemplarycznie i po wszystkie czasy. Tu dzieją się wszystkie sprawy raz jeden tylko i nieodwołalnie.\n[…] armie pokrzyw, wybujałe i żarłoczne, pożerają kultury kwiatowe”. Okładka płyty to nie tylko seksistowskie zatykanie chorągwi zwycięskiej armii na ciele zdobytej, nagiej kobiety. Ale i zaburzenie proporcji, znanych z dostrzegalnego świata. To zresztą jeden z wyznaczników malarstwa artysty, którego obraz posłużył do zrobienia kolażu. O tym później.\nRepublika Marzeń to miejsce przyjazne do prowadzenia kontemplacji, ale i zarazem jej przedmiot, jak malarski plener.\nBruno Schulz był również malarzem. Malarzem jest również Jan Wołek, który ułatwił Grzegorzowi Ciechowskiemu odnalezienie się w „nowej sytuacji”, przeprowadzkę z Warszawy, w której doznał towarzyskiego wykluczenia. Wynajął mu własny dom, był jego przewodnikiem w nowym środowisku.\nMieli podobną sytuację: zaczynali nowe życie u boku młodych żon. Kto wie, może poza tym Jan był i mentorem, w miejsce niedawno zmarłego, upamiętnionego poprzednią płytą ojca?\nTo miejsce ma potencjał zatrzymania czasu, jak i potrzebnego resetu. Jak środek uspokajający pozbawiony skutków ubocznych. „Jak w stuletni sen zapadało miasto w tę wybujałość, nieprzytomne od pożaru, ogłuszone blaskiem”.\nEpifania (objawienie), niczym z gorejącego krzaka, to jeden z dodatkowych możliwych tropów, które można opisać. Jeden ze skutków zmiany otoczenia i zamieszkania w miejscu o nadzwyczajnych właściwościach.\n„Zatrzymywaliśmy się wreszcie na «Górce», przy karczmie murowanej i szerokiej. Stała samotnie na dziale wód, odcinając się na niebie rozłożystym dachem, na wyniosłej granicy dwóch opadających połaci. Konie dobĳały z trudem do wysokiej krawęǳi, ustawały same w zamyśleniu, jakby na rogatce dzielącej dwa światy. Za tą rogatką otwierał się widok na rozległy krajobraz, pocięty gościńcami, wyblakły i opalizujący jak blady gobelin, owiany ogromnym powietrzem, błękitnym i pustym”.\nMożliwość dopasowania kazimierskich miejsc do tej napisanej wcześniej narracji. „Tu zatrzymywaliśmy się na noc, albo też ojciec dawał znak i wjeżdżaliśmy w ten kraj rozległy, jak mapa, rozgałęziony szeroko gościńcami”.\nRaz jeszcze dzieciństwo, wraz z towarzyszącym mu imperatywem przekroczenia jego granic. O tym że oznaczają one jego kres, dowiedzieć się można dopiero po fakcie, niczym po zerwaniu jabłka, które kończy raj.\n„W tych dniach dalekich powzięliśmy po raz pierwszy z kolegami ową myśl niemożliwą i absurdalną, ażeby powędrować jeszcze dalej, poza zdrojowisko, w kraj już niczyj i boży, w pogranicze sporne i neutralne, gdzie gubiły się rubieże państw, a róża wiatrów wirowała błędnie pod niebem wysokim i spiętrzonym. Tam chcieliśmy się oszańcować, uniezależnić od dorosłych, wyjść zupełnie poza obręb ich sfery, proklamować republikę młodych. Tu mieliśmy ukonstytuować prawodawstwo nowe i niezależne, wznieść nową hierarchię miar i wartości. Miało to być życie pod znakiem poezji i przygody, nieustannych olśnień i zadziwień”.\nOkładka „Republiki marzeń” to zaburzenie proporcji\nRepublika Poetów, Artystów, taka jak Republika Uzupio (Zarzecze) w Wilnie. Takimi miejscem w Polsce, jak Zakopane w czasie Młodej Polski, jest teraz Kazimierz.\nW 1995 roku, zamiast pisać wszystko to, co przecież i tak już było, Grzegorz Ciechowski nadaje płycie po prostu tytuł: „Republika marzeń”. Całość zaś może się „zrobić” tylko poprzez opuszczenie tego co nagrane i totalne zamieszkanie tam, gdzie kieruje jedno z nienachalnych odesłań.\n„Chcieliśmy poddać nasze życie temu strumieniowi fabulizującego żywiołu, natchnionemu przypływowi dziejów i zdarzeń i dać się ponieść tym wezbranym falom, bezwolni i jemu tylko oddani. Duch natury był w gruncie rzeczy wielkim bajarzem. Z jej sedna wypływała niewstrzymanym strumieniem swada fabuł i powieści, romansów i epopei. Cała wielka atmosfera pełna była tłoczących się wątków fabularnych. Trzeba było tylko nastawić sidła pod niebem pełnym fantomów, wbić pal, grający na wietrze, a już trzepotały dookoła wierzchołka złowione strzępy powieści. Postanowiliśmy stać się samowystarczalni, stworzyć nową zasadę życia, ustanowić Theatrum mundi nową erę, jeszcze raz ukonstytuować świat na małą skalę wprawǳie, dla nas tylko, ale podług naszego gustu i upodobania. Miała to być forteca, blockhaus, ufortyfikowana placówka opanowująca okolicę.\nMarzyliśmy o tym, by okolica była zagrożona nieokreślonym niebezpieczeństwem, przesiana tajemniczą grozą. Przed tym niebezpieczeństwem i przed tą trwogą znajdowaliśmy w naszej fortecy bezpieczny schron i azylum. Więc okolicę przebiegały stada wilków, bandy rozbójników wałęsały się po lasach. Planowaliśmy zabezpieczenia i fortyfikacje, przygotowywali się do oblężenia pełni rozkosznych dreszczyków i przyjemnej trwogi. Bramy nasze wchłaniały zbiegów spod noży zbójeckich. Znajdowali u nas przytułek i bezpieczeństwo. Zajeżdżały przed nasze bramy w galopie kolasy ścigane przez dzikie bestie. Gościliśmy dostojnych i tajemniczych nieznajomych. Gubiliśmy się wśród domysłów, pragnąc przeniknąć ich incognito. Wieczorami gromadzili się wszyscy w wielkim hallu, przy świetle migotliwych świec, słuchaliśmy kolejnych historyj i zwierzeń”.\nTerminu „azyl” używa Ciechowski wcześniej. W booklecie poprzedniej płyty pt. „Siódma pieczęć” dziękuje Zuzie i Danielowi Olbrychskim „za azyl w Miećmięrzu”. Azyl to „schronienie udzielane przez państwo cudzoziemcowi prześladowanemu na terenie innego państwa”. Przenośnie: „schronienie, miejsce bezpiecznego pobytu”. Miećmięrz to wieś w okolicach Kazimierza Dolnego. Już wtedy ta okolica wypełniała go bezpieczeństwem, chroniła przed nadmiarem, zgiełkiem, na długo przed nieplanowaną decyzją zamieszkania tu, będącą pokłosiem dramatycznych wydarzeń.\nOpowiadanie Schulza pozwala dostrzec dalsze połączenia między „Siódmą pieczęcią” a następującą po niej „Republiką marzeń”. Nagraną po ciężkich przeżyciach, wtedy też dopisaną, uzupełnioną o polemiczne teksty, najbardziej doraźne w karierze G.C.\n„RM” rozwija zapoczątkowaną wtedy podróż do krainy dzieciństwa i życiowego debiutu, który w „ŚP” został ledwie zaznaczony (utwory „W ogrodzie Luizy”, „Podróż do Indii”). Artysta najwięcej opowiada o nim poza płytą, w filmie „Siódma Pieczęć”.\nSkrótowiec „ŚP” to skojarzenie ze Ś.P., „Świętej Pamięci”, nagrobną inskrypcją. Ten album wydaje się być przede wszystkim o śmierci. Dzięki temu kontekstowi (ceną za życie jest śmierć), wyeksponowany zostaje wątek szczęśliwego dzieciństwa w latach sześćdziesiątych w małym miasteczku i pierwszych doświadczeń. Arkadii nazwanej z imienia dopiero na kolejnej płycie.\n„ŚP” i „RM” to płyty o dwóch małych ojczyznach, tczewskiej i kazimierskiej. Ta pierwsza ma charakter powrotu, kroku wstecz. Jest z konieczności wyprawą do krainy umarłych, bo wielu aktorów tamtych wydarzeń nie żyje, a pozostali przy życiu zachowują się inaczej (jak w „Białej fladze”), mają diametralnie różny wiek, cele, przeżycia. Ta druga to krok w przyszłość, jej projekcja. Tym pewniejsza, że zbudowana na wyobraźni i uniwersalnych kodach sztuki, odporniejszych na zniszczenie, niepowodzenia, upływ czasu. Oparta na tym co było złe i dobre i zarazem nadziei, że wiedząc to, będzie lepiej.\nOpowiadanie Schulza pozwala dostrzec połączenia między „Siódmą pieczęcią” a „Republiką marzeń”\n„ŚP” jest odbiciem tego co było, pasywnie przyjmowanym refleksem. „RM” jest aktywna. Chodzi w niej o kreację, stworzenie pewnej, koniecznej umowności. Już nie dla siebie, ale dla dzieci rodzących się w ramach nowego rodzinnego projektu. Domu z przyjaznym ludzko-materialnym otoczeniem, umownej szklarni, niezbędnej do korzystnego wzrostu.\n„Nie bez przyczyny powracają dziś te dalekie marzenia. Przychodzi na myśl, że żadne marzenie, choćby nie wiedzieć jak absurdalne i niedorzeczne, nie marnuje się w wszechświecie. W marzeniu zawarty jest jakiś głód rzeczywistości, jakaś pretensja, która zobowiązuje rzeczywistość, rośnie niedostrzegalnie w wierzytelność i w postulat, w kwit dłużny, który domaga się pokrycia”.\nCiechowski, jego twórczość, to co czytał i przetwarzał ów król kompilacji, jest całe z toposów. Tak czy owak, trącał jednak właśnie t e same struny, co jego wielcy poprzednicy uprawiający różne rodzaje sztuk.\nGdybym musiał stematyzować, to „Republika marzeń” jest o tym, by nigdy, wbrew wszystkiemu, nie tracić nadziei. Tę niosła sztuka i może dalej powinna, po wyburzeniu najbardziej rażących budowlanych samowoli?\n„Dawno wyrzekliśmy się naszych marzeń o twierdzy, a oto po latach znalazł się ktoś, kto je podchwycił, wziął na serio, ktoś naiwny i wierny w duszy, kto je przyjął dosłownie, za dobrą monetę, wziął do ręki, jak rzecz prostą i nieproblematyczną. Widziałem go, mówiłem z nim. Miał oczy nieprawdopodobnie błękitne, niestworzone do patrzenia, tylko do bezdennego zniebieszczania się w marzeniu.\nOpowiadał, że gdy przybył w te okolice, o których mówię, w ten kraj anonimowy, dziewiczy i niczyj — zapachniało mu od razu poezją i przygodą […].\n[…] ujrzał w powietrzu gotowe kontury i fantom mitu zawieszone nad okolicą. Odnalazł w atmosferze przeformowane kształty tej koncepcji, plany, elewacje i tablice. Usłyszał wezwanie, głos wewnętrzny, jak Noe, gdy otrzymał rozkazy i instrukcje. Nawiedził go duch tej koncepcji zbłąkany w atmosferze. Proklamował republikę marzeń, suwerenne terytorium poezji. Na tylu a tylu morgach ziemi, na płachcie krajobrazu rzuconej między lasy, ogłosił panowanie niepodzielne fantazji. Wytyczył granice, położył fundamenty pod twierdzę, zamienił okolicę w jeden ogromny ogród różany”.\nTo szansa na stanięcie twarzą w twarz z Panem Bogiem, tym który na „ŚP” dokonywał głównie zniszczenia, tu zaś pomaga bohaterowi płyty się odbudować. Tomem Bombadilem z „Władcy Pierścieni”, który był długo przed tym, jak pojawiła się wieczna puszcza, gdzie obecnie mieszka i przyjmuje gości, podążających na spotkanie ze swoim przeznaczeniem, przygodą życia.\nSchulz, Tolkien, Ciechowski, a opowieść wciąż ta sama.\n„Błękitnooki nie jest architektem, jest raczej reżyserem. Reżyserem krajobrazów i sceneryj kosmicznych. Kunszt jego polega na tym, że podchwytuje intencje natury, że umie czytać w jej tajnych aspiracjach. Bo natura pełna jest potencjalnej architektury, projektowania i budowania. Cóż innego robili budowniczowie wielkich stuleci? Podsłuchiwali szeroki patos rozległych placów, dynamiczną perspektywiczność dali, milczącą pantominę symetrycznych alei”.\nJest jeszcze jedna postać kultury ważna w kontekście tej płyty, której nazwisko nie zostało wymienione. Duet Marty i Łukasza Dziubalskich nie stworzył w pełni samodzielnego projektu graficznego okładki. Jest to kolaż zdjęcia z dedykowanej sesji fotograficznej połączony z kolorystyczno-przestrzennym przetworzeniem. W booklecie przeczytamy „Elementy tła okładki Celnik”. Nie jest to rockowy pseudonim, jakiego mógłby się spodziewać typowy nabywca krążka, ale odesłanie do Celnika Rousseau, czyli Henriego Juliena Félixa Rousseau. „Był celnikiem. Gdy inni ćwiczyli się w sztuce, on pobierał cło”, można przeczytać w jednym z opracowań. Jednak to tylko upraszczające mgnienie.\nKazimierz Dolny do dziś jest miejscem spotkań i zamieszkania artystów\nNa uprawianiu sztuki skupił się dopiero po śmierci pierwszej żony, mając 41 lat i przez kolejne dwadzieścia lat walczył o uznanie. Długo był odrzucany i budził wrogość. Pierwszy wyciągnął do niego rękę Alfred Jarry, późniejszy autor „Króla Ubu”.\nStał się częścią bohemy. W ten odległy sposób Celnik Rousseau łączy się z Kazimierzem Dolnym, który w latach ’90 XX wieku, a i dzisiaj, jest miejscem spotkań i zamieszkania artystów.\n„Został zaproszony, ale nigdy nie został zaakceptowany”. Nawet wśród artystów jak on, pełnił rolę maskotki, odmieńca. W tym względnym intelektualnym dobrostanie.\nW ten sposób, poprzez samodzielny wybór motywu lub pośrednio, poprzez gest artystyczny duetu grafików, Ciechowski kontynuuje narrację odrzucenia zapoczątkowaną na „Siódmej pieczęci” („siódmy tomik wydawany za plecami literatów”). I na tej radosnej płycie jest jakby łyżka dziegciu.\nKonkwistadorzy Ciechowskiego żeglują do kontynentu, nazwanego potem Ameryką Południową. Rousseau maluje dżunglę amerykańską, z tym że zlokalizowaną w Meksyku. Nigdy w niej nie był, ale nie polemizuje z anegdotami, przypisującymi mu uczestnictwo w meksykańskiej misji wojskowej w młodości. W wojsku akurat służył. Jakoś przecież narodziły się jej obrazy. Miał odpowiedzieć, że wystarczyły paryskie zoo i ogród botaniczny?\nCelnik Rousseau odsyła do jeszcze jednego, szerokiego pola znaczeniowego. Jest pierwszym malarzem naiwnym (prymitywnym) który spotkał się z uznaniem. Ten kierunek cechuje świeże, skrajnie subiektywne spojrzenie, przywiązanie do szczegółu; odwołanie do świata świata magicznego i symbolicznego. Do życia codziennego, ale przeżywanego w sposób odnowiony, daleki od rutyny, pozbawiony przyzwyczajeń.\nChodzi o celowy zabieg, stylizację, samoograniczenie, a nawet samookaleczenie.\nTen kontekst rzadko pojawiał się w ustach krytyków płyty Republiki. Wymieniane przez nich mankamenty często nie są artystycznym błędem, ale oznaczają zamierzone przyjęcie stylu i konsekwentne wypowiadanie się w nim.\nCelowe uproszczenie, aż nadto widoczna idealizacja oraz nawiązywanie do wielkich poprzedników tego nurtu, a więc ustanowienie generalnej metafory jako obowiązującej formy kontaktu i dostosowanie konwencji/tła do zamierzonego komunikatu, jest być może jedynym sposobem wypowiedzenia programu pozytywnego w obecnym czasie. Ale już wcześniej np. Chrystus poprzez Ewangelię mówi, że tylko ubodzy posiądą klucze królestwa niebieskiego (Łk 4,18). Uproszczenie jest sposobem obejścia systemowej powagi, ale zarazem dotarcia do pokładów nadziei, których tenże system strzeże, nie chcąc by dobra nowina stała się udziałem większej liczby osób. Królestwo Boże, a więc najwyższy stopień istnienia, należy do ubogich i maluczkich.\nProblematykę takiego dyskursu dokładniej widać przekrojowo w kontekście trzech płyt II Republiki wydanych w latach ’90 XX wieku. Pierwsza, „Siódma pieczęć” (1993), poprzez zawarte w booklecie sigla z Księgi Daniela sugerowała, że aktualnie nie czas udostępniania najważniejszych tajemnic. Treść objawienia należy ochronić poprzez jego ukrycie. Drugą jest omawiana „Republika Marzeń” (1995). Natomiast trzecia, „Masakra” (1998), odwołuje się wprost do problematyki szeroko pojętego postmodernizmu:, końca imperatywu zabawy, pieniądza jako aktualnej miary wszech rzeczy, zbyteczności historii, niewyrażalności itp.\nCelnik, nie znający ponoć podstawowych zasad malarskich, niewykształcony profesjonalnie, to także symbol XX-wiecznego zatarcia granic między sztuką zawodową i amatorską. Nieumiejętność zastosowania kanonicznej perspektywy czy światłocienia dała zarazem możliwość poznania i docenienia wersji świata, która wcześniej nie była znana.\nUproszczenie u Ciechowskiego jest sposobem obejścia systemowej powagi\n„Ponieważ nie potrafił malować jak zawodowcy, wypracował na własny użytek szereg specyficznych technik. Przede wszystkim zawsze malował warstwami. Jeżeli na przykład tworzył pejzaż, najpierw malował niebo, potem nakładał roślinność i dopiero na końcu domalowywał postaci”. To jak kilka patentów Ciechowskiego w sztuce. Był wykształconym flecistą, natomiast po pianino sięgnął z konieczności, by zastąpić Adama Szałacha, profesjonalnego pianistę, który odszedł z zespołu. Jego pianistyka w pierwszych utworach była jak drugi instrument perkusyjny. Nie był również najlepszym wokalistą. Jedno i drugie miało natomiast wielką siłę wyrazu, która porwała bardziej niż to, co prezentowali zawodowi muzycy.\n„[Celnik Rousseau] Deszcz odtwarzał za pomocą przezroczystych kropel lakieru. Był obsesyjnie przywiązany do szczegółu, każde źdźbło trawy usiłował malować oddzielnie”. „Republika Marzeń”, utwór tytułowy płyty: „Gdy tak naga leżysz obok mnie / a tu spada nagły letni deszcz / tu jedna kropla / tu druga kropla […]”.\nOkładka „RM” nawiązuje przede wszystkim do obrazu „Sen” tego artysty. To jego ostatnie wielkie dzieło, a zarazem pierwsze, które wzbudziło powszechny podziw. W stosunku do oryginału, naga kobieta z okładki jest w odbiciu lustrzanym. Z kolei największe zainteresowanie odbiorców Ciechowskiego wzbudziła jego pierwsza propozycja, złożona z kolegami z I Republiki, „Nowe sytuacje”. Był to sufit, którego do końca życia nie był w stanie przebić.\nJeszcze innym możliwym kluczem odczytania tej płyty jest bliska prymitywistom estetyka kamp, która zdaniem jej teoretyków istniała od zawsze, natomiast jej zasady zostały skodyfikowane dopiero niedawno.\nKamp to, znacznie upraszczając, upodobanie w kiczu, przesadzie, odwrotności. Wyrażanie siebie, nie dbając o dominującą konwencję. Ostentacja, brak umiaru. Powiedziałbym, dominacja uczucia nad formą. Forma kontestacji.\nSystematyczne opracowanie tego trendu zapoczątkowała Julia Kristeva swoimi „Notatkami o kampie” (1964). Polski przekład Wandy Wertenstein ukazał się w „Literaturze na świecie” (nr 9 z 1979 roku). Ale i jego dalsza recepcja na polskim gruncie była mocno opóźniona. Omówienia i antologie tekstów zaczęły pojawiać się u nas dopiero w XXI wieku.\nKamp wpisuje się w afirmację języka kiczu przez Ciechowskiego\nKamp jakoś wpisuje się w afirmację języka naiwności i kiczu przez Ciechowskiego (przykładem utwór „W końcu”). Nieco związane z eksploracją krainy własnego dzieciństwa i lustrowania świata oczyma własnych, dorastających a potem dojrzewających dzieci. Ale też, bez względu na wiek, poszukiwanie dróg wyrażania uczuć, skazanych na niebyt.\nKamp rozgrzeszać też może zaprzestanie dalszych tekstowych poszukiwań. Stanie się miarą samym dla siebie. Zamiast nieustannej ucieczki, ewakuacji z pojęć które zostały zaatakowane nieważnością i banalnością do kolejnych, jeszcze nieznanych, które czeka ten sam los, strategia pozostania w miejscu, ich obrony i odzyskiwania, pod pierwotnymi nazwami.\nTo plan ukryty płyty II Republiki. Zawarty na znalezionej, sporządzonej w tych rejonach, czy też na nieistniejącej mapie?\nPo jej nakreśleniu trudniej tę pozornie tylko popową propozycję Ciechowskiego zlekceważyć.\n[…] niewyczerpane jest w pomysłach, w planowaniu, w napowietrznych preliminarzach — halucynuje architekturę ogromną i natchnioną, urbanistykę obłoczną i transcendentalną. Dzieła ludzkie mają tę właściwość, że, ukończone, zamykają się w sobie, odcinają od natury, stabilizują się na własnej zasadzie. Dzieło Błękitnookiego nie wystąpiło z wielkich związków kosmicznych, tkwi w nich, do połowy uczłowieczone, jak centaur, wprzęgnięte w wielkie periody natury, nie gotowe jeszcze i rosnące. Błękitnooki zaprasza wszystkich do kontynuacji, do budowania, do współtwórczości […].\nRepublika 2.0, otwarta na tych, którzy chcą wystąpić o jej paszport, a przynajmniej przyjadą tu spędzić wakacje.\n„[…] — jesteśmy wszak wszyscy z natury marzycielami, braćmi spod znaku kielni, jesteśmy z natury budowniczymi…”.\nKazimierz Dolny, 18 sierpnia 2016.\nMoże jeszcze suplement. Dodatkowe miejsce w Google Maps: były dom Grzegorza Ciechowskiego w Kazimierzu Dolnym. 51°19’10″N 21°56’30″E. Nazwa i lokalizacja mogą mieć znaczenie. Ale to dla tych, którzy skorzystają ze współrzędnych.\nTak, „to aluzja literacka. Kiedyś bardzo mnie [opowiadanie «Republika marzeń»] fascynowało. Ale tak naprawdę nie ma żadnego bezpośredniego odwołania do Schulza, bo nie śmiałbym. Wydaje mi się natomiast, że jest to bardzo zgrabne sformułowanie”.\nPytanie dlaczego G.C. który w swoich wywiadach nierzadko mnożył konteksty i tworzył je na długo po ukończeniu dzieł, odwoływał się a to do Ingmara Bergmana, a to Apollinaire’a, nagle nie chce stanąć oko w oko z Bruno Schulzem? Może właśnie to jest przedmiotem gry? Może, w kontekście trudnych warunków jej nagrywania, trwającego medialnego linczu i towarzyskiego ostracyzmu, utraty, „RM” ma swoją nieafirmatywną, gorzką stronę?\nMoże ten tytuł to w rzeczywistości gorzka ironia?\nKsięgarnia Akademicka przygotowuje się do wydania książki Łukasza Mańczyka „Czytanie Ciechowskiego”, obejmującej porównanie dotychczasowych narracji o Grzegorzu Ciechowskim i próby nowego odczytania jego twórczości.\n Bruno Schulz, „Republika marzeń” [opowiadanie], pierwodruk: „Tygodnik Ilustrowany” nr 29 z 1936 roku.\nWydanie krytyczne: „Opowiadania, wybór esejów i listów”, oprac. Jerzy Jarzębski, wyd. Zakład Narodowy im. Ossolińskich, Wrocław 1989.\nCytaty na podstawie: http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/schulz-republika-marzen, dostęp 2016/8/1.\nWłasne łamanie na dodatkowe akapity.\n Republika, „Republika Marzeń”, wyd. Pomaton EMI, 1995. Wielokrotnie potem wznawiana. Słowa G.C. Muzyka Leszek Biolik, G.C., Zbigniew Krzywański. Swojej kompozycji nie ma na płycie Sławomir Ciesielski.\n Republika, „Siódma Pieczęć”, wyd. Sound-Pol, 1993. Z bookletu: „Tak jak [założyła czarną szarfę na oczy w najmniej oczekiwanym momencie] mojemu Ojcu, któremu poświęcam wszystkie moje ostatnie wiersze. Grzegorz Ciechowski”.\n „Siódma Pieczęć”, sc., reż. Jędrzej Dudkiewicz, TVP 1993 [osobiste refleksje G.C. w związku z wydaniem płyty ŚP]. Następnie wersja rozszerzona o wypowiedzi osób bliskich osobiście i zawodowo pt. „Siódma Pieczęć Grzegorza Ciechowskiego”, sc. i reż. Jędrzej Dudkiewicz, TVP 2002.\n Wątki biograficzne na podstawie: Carolyn Keay: „Henri Rousseau”, wyd. Academy Editions, Londyn, 1976.\n Booklet albumu Republiki „Siódma Pieczęć”, wyd. Sound-Pol, 1993.\n Portret Apollinaire’a, w którym przypomina gnoma, jest ponoć nie efektem wizji artystycznej, ale wynika z nieumiejętności.\nTen bardzo ceniony przez Ciechowskiego poeta nie miał mu chyba tego ostatecznie za złe. Na jego nagrobku napisał kredą epitafium, które później zostało wykute w kamieniu: „Żegnamy Cię Dobry Rousseau / na pewno słyszysz nas / Delauney’a jego żonę Pana Quaval i mnie / pozwól naszym bagażom przekroczyć bramy nieba bez cła / Przyniesiemy Ci pędzle farby i płótno / abyś mógł spędzać swe święte nieróbstwo w promieniach prawdy Malując / jak niegdyś namalowałeś mój portret twarzą w twarz z gwiazdami”.\n Autor niepodany, „Malarz zwany Celnikiem”.\n Podobny zabieg zastosowano na wyborze Republiki, „Złota Kolekcja”, wyd. Pomaton EMI. Pierwsze wydanie miało miejsce 31/8/1999 za życia lidera. Wznowienie pośmiertne, 1/10/2005, zawiera lustrzane obrócenie zdjęcia zespołu.\n „Jesteśmy zespołem elitarnym”, „Dziennik Poznański” z 23/1/1996. Cytat przywołany w: Nieustanne…, s. 517.\nLeszek Gnoiński zwraca z kolei uwagę na bezpośrednie nawiązanie do Kazimierza Dolnego na RM: „Jesteśmy w niebie zgodnie z planem / w miasteczku które śniło nam się tak” („Mantra ma”) oraz na dzwony kościoła w „Celibacie”. Słychać je w całym Kazimierzu, a szczególnie przy prowadzącej doń ulicy Plebanka, gdzie mieszkali Ciechowscy (Por. „Nieustanne…”, s. 518).\nPłyta „RM” zazwyczaj jest opisywana jako oczyszczenie, czy wręcz „wywożenie gruzu”. Zawiera też wiele utworów polemicznych, które miały zostać nagrane niejako w zastępstwie replik medialnych na zarzuty wysnuwane pod adresem Ciechowskiego, tak silne że nie były wykonywane na żywo np. „Synonimy”. Więcej np. audycja radiowa z udziałem Leszka Biolika i Andrzeja Świetlika, „Fotograf Grzegorza Ciechowskiego: poznawaliśmy się do końca”. Inne utwory rozliczeniowe zamieszczone na „RM”, nie wpisujące się w opowiadanie Bruno Schulza, to „Trzeba uśpić psa”, „Józef K.”, „Celibat” i „Rak miłości” których celowo w kontekście opowiadania Bruno Schulza nie omawiam.\nNie omawiam również wpisującego się w tę poetykę zdjęcia autorstwa Andrzeja Świetlika, przedstawiającego Republikan wbijających sztandar w nagą kobietę. Nawiązanie do zdjęcia wojennego zatytułowanego „Sztandar nad Iwo Jimą”, wykonanego 23 lutego 1945 roku przez Joego Rosenthala, w toku niezwykle krwawych walk amerykańsko-japońskich, pierwowzoru późniejszego Pomnika Korpusu Piechoty Morskiej.\nur. 1978. Poeta, dziennikarz, samorządowiec. Jego tomik „Służebność światła” został wyróżniony nagrodą im. Kazimiery Iłłakowiczówny za debiut roku 2004. Wydał dwa kolejne tomy poetyckie: „affirmative” (Belgrad 2006) i „pascha 2007/punkstop” (2009). Jest autorem książki „Biserka” (reportaż uczestniczący), której bohaterką jest tłumaczka a tematem – proces tłumaczenia (wyd. Universitas, nagroda Krakowskiej Książki Miesiąca – wrzesień 2015). Mieszka w Krakowie.


kolorówka ⋆ Strona 3 z 10 ⋆ Kamejka\nJeśli jesteście tutaj ze mną na bieżąco to dobrze wiecie, że bardzo lubię pomadki tej firmy. Czy ta szminka również mi się spodobała? Zapraszam na wpis. 🙂 Kupowałam ją w drogerii i muszę przyznać, że wydawało mi się, że będzie wyglądać trochę inaczej. Ten odcień to nieoczywisty różowy kolor z domieszką fioletu. Pewnie nie przypadnie do gustu każdej z nas,…


Strona główna » Dozownik cyfrowy do zaworów dozujących TAD-200V - Ban Seok\nCena brutto (23% VAT): 2 840,84zł\nCena netto: 2 840,84zł\nCyfrowy dozownik TAD-200V jest przeznaczony do sterowania pneumatycznymi zaworami dozującymi (za wyjątkiem zaworów aerozolowych). Dozownik ten zapewnia szybkie otwieranie oraz zamykanie zaworu, przez co poprawia dokładność i powtarzalność procesu dozowania na poziomie 3%, co znacznie poprawia jakość dozowania materiałów w porównaniu z dozowaniem ze strzykawek i wkładów, dokładność dozowania z których wynosi 20%.\nCyfrowy dozownik TAD-200V wyposażony jest w 4-pozycyjny 7-segmentowy wyświetlacz LED czasu dozowania. Ten dozownik ma trzy tryby pracy:\n1) Ręczny - czas dozowania jest określony przez operatora (lub robota dozującego), przy tym na wyświetlaczu przedstawiany jest czas dozowania każdej dawki.\nWłaściwości te pozwalają na wykorzystanie dozownika TAD-200V jako wolno stojącego półautomatycznego systemu dozowania materiałów, takich jak pasta lutownicza, żel topnikowy, smary, kleje, materiały termicznie przewodzące, żywice, oleje, mieszaniny i inne materiały lepkie.\n• Funkcja zapamiętywania ostatniego ustawionego czasu dozowania\n• Sterowanie za pomocą pedału lub dozującego robota współrzędnych\nPrzełącznik nożny do dozowników\nPodwójny przewód do podłączenia zaworu dozującego\nWymiary (Sz x Gł x W) mm\nInstrukcja obsługi dozownika TAD-200V (PDF, ENG)


Kampania informacyjna Sprzątnij po swoim psie\nprojekt nr 6 P\n6 P. Kampania informacyjna "Sprzątnij po swoim psie"\nOsiedla: Mirków, Grapa, Nowe Wierzbno i Stare Wierzbno.\nProjekt zakłada przeprowadzenie społecznej kampanii motywującej do sprzątania psich odchodów. Kampania będzie skierowana do wszystkich mieszkańców miasta, nie tylko opiekunów psów.\nW ramach kampanii zostaną przeprowadzone następujące czynności:\n- zajęcia dla dzieci i młodzieży szkolnej przepr. przez Wydział Ochrony Środowiska i Rolnictwa w formie webinaru;\n- wcześniej przeszkoleni przez Wydział Ochrony Środowiska i Rolnictwa animatorzy (będą mieć ulotki) wraz z asystą Straży Miejskiej będę rozmawiać z mieszkańcami poruszając różne aspekty sprzątania po psach;\n- animatorów można wyposażyć w prosty szablon z napisem „Posprzątaj po swoim psie!” i spray, dzięki czemu będą mogli wykonywać małe graffiti na chodnikach (ta forma przekazu jest nieinwazyjna i nietrwała, ale bardzo łatwa do zaobserwowania) – opcjonalna czynność;\n- plakaty dot. obowiązku sprzątania psich odchodów zostaną powieszone w szklanych gablotach na przystankach autobusowych w mieście\n1 Projekt graficzny ulotek i plakatów oraz wydruk 50 szt. plakatów i 5000 szt. ulotek 3 000 zł\n2 Wykonanie szablonu i zakup sprayów 1 000 zł\n3 Wynagrodzenie dla animatorów 10 000 zł


Zlecenia na Montaż anten Oleśnica na Portalu Ekspert Budowlany\n21 Zleceń - Montaż Anten Oleśnica\nDam zlecenie na naprawę 1 anteny na balkonie, Namysłów\nPoszukujesz pracy jako specjalista od profesjonalnego montażu anten w miejscowości Namysłów lub w okolicznych miastach? Nie czekaj - zatelefonuj i otrzymaj propozycję współpracy, która Cię usatysfakcjonuje.\nDam zlecenie na dostrojenie 1 anteny na balkonie, Namysłów\nZlecę montaż 1 anteny na dachu, Kiełczów\nWybranie tego Klienta da Ci same korzyści i na pewno Klient, który pisze - "Zlecę montaż 1 anteny na dachu", nie pożałuje współpracy z doradcą takim, jak Ty. Szczegółową wycenę możesz wysłać jeszcze dzisiaj, dlatego nie zwlekaj.\nZlecę dostrojenie 1 anteny w ścianie, Mikowice\nOpolskie / Mikowice, 23 km od Oleśnica\nDam zlecenie na zakup z montażem 1 anteny na dachu, Nadolice Wielkie\nUsługi antenowe w Twoim wykonaniu to autentyczny majstersztyk? Jako idealny partner do powierzenia montowania anteny poznaj szczegóły zlecenia, które brzmi - Dam zlecenie na zakup z montażem 1 anteny na dachu. Żeby uzyskać dokładne informacje skontaktuj się - to Ci się opłaci.\nZakres prac: naprawa Miejsce mocowania anteny: dach Typ anteny: satelitarna Liczba anten: 1 Zleceniodawca: osoba prywatna Termin skorzystania z oferty: w ciągu 3 miesięcy...\nJako utalentowani pracownicy możecie spełnić oczekiwania z zakresu usług antenowych. Zlecenie brzmi "Zapytanie o dostrojenie 2 anten w ścianie". Zdecyduj się szybko - skontaktuj się i otrzymaj prośbę o wycenę, która na pewno Ci się spodoba.\nZlecę dostrojenie 1 anteny w ścianie, Trzebnica\nSzukane są doskonałe usługi antenowe w dobrej cenie. Zlecenie brzmi - Zlecę dostrojenie 1 anteny w ścianie. Jako firma z wieloletnim stażem, mająca odpowiednią kadrę do sprostania oczekiwaniom Klientów z zakresu montowania anteny, wyraź gotowość do przyjęcia zlecenia. Żeby uzyskać dokładne informacje skontaktuj się - warto.\nDolnośląskie / Komorowo, 27 km od Oleśnica\nJeżeli realizujesz zlecenia na doskonały montaż anten w i zależy Ci na atrakcyjnych warunkach to trafiłeś w dziesiątkę. Klient, który napisał zlecenie o treści "Zapytanie o montaż 1 anteny na dachu", jest gotowy zlecić Ci pracę jako doświadczonej firmie. Zaproponuj termin i na własne oczy przekonaj się, że warto!\nZapytanie o wymianę 1 anteny w ścianie, Kępno\nWielkopolskie / Myje, 45 km od Oleśnica\nMontaż anten w pobliżu miasta Oleśnica\nZlecę w Oleśnicy


Polak już strzela w Primaverze Milanu - Ligi zagraniczne - Włochy - Wydarzenia - PiłkaNożna.pl ');\nPolak już strzela w Primaverze Milanu\nPoniedziałek, 31 Lipiec 2017 22:05\nPrzemysław Bargiel dopiero rozpoczął treningi z AC Milan, a już zdążył pokazać się z dobrej strony.\n27 lipca treningi pod wodzą Gennaro Gattuso rozpoczęła młodzieżowa drużyna AC Milan - Primavera. Od początku w zajęciach udział bierze pozyskany z Ruchu Chorzów Przemysław Bargiel. Polski pomocnik świetnie spisał się już w pierwszym sparingu.\nW miniony weekend Primavera Milanu rozegrała dwa mecze towarzyskie. W pierwszym młodzi mediolańczycy pokonali Olginatese 1:0 po trafieniu Emanuele Torrasiego. W tym spotkaniu Bargiel jeszcze nie wystąpił, ale Polak znalazł się w podstawowym składzie na mecz z juniorami US Dro. Milan wygrał ten mecz 10:0, a Bargiel strzelił jednego z goli.\nKolejny mecz towarzyski Primavera Milanu rozegra 3 sierpnia. Rywalami piłkarzy Gattuso będzie Albinoleffe.\nPrzemysław Bargiel łączony był z Milanem już od blisko roku. Walczył o niego także Inter Mediolan, w którym Polak trenował w grudniu ubiegłego roku. W połowie lipca pomocnik został jednak graczem AC Milan. 17-latek jest wychowankiem Ruchu Chorzów, dla którego rozegrał pięć meczów w Lotto Ekstraklasie.


Po symulowanym ataku terrorystów w Barczewie olsztyńska policja publikuje oświadczenie, a prokuratura sprawdza, czy doszło do przestępstwa [AKTUALIZACJA] - Gazeta Olsztyńska\n2019-12-09 14:29:27 (ost. akt: 2019-12-10 13:51:03)\nPrzypomnijmy, że 14 listopada w barczewskiej szkole doszło do symulacji ataku terrorystycznego, która odbiła się szerokim echem w całej Polsce. Uczniowie, zupełnie zaskoczeni wtargnięciem do szkoły mężczyzn w kominiarkach i z bronią, byli bardzo wystraszeni. Część z nich, już po całej akcji, potrzebowała pomocy psychologicznej.\nNa konsekwencje nie trzeba było długo czekać. Dyrektorka szkoły straciła pracę, a burmistrz Barczewa, Andrzej Maciejewski, złożył zawiadomienie do prokuratury o możliwości popełnienia przestępstwa.\n- Z zawiadomienia o przestępstwie wynika, że dzieci bardzo przestraszyły się tego upozorowanego ataku terrorystycznego i post factum nie udzielono im żadnej pomocy psychologicznej - mówił Krzysztof Stodolny, rzecznik Prokuratora Okręgowego w Olsztynie, cytowany przez TVN24.\nZwolniona z pracy dyrektorka opublikowała w niedzielę w mediach społecznościowych post, w którym poinformowała, że o zaplanowanym alarmie wiedział zarówno burmistrz, jak i komendant miejscowej policji. Kobieta, przyznając, że znalazła się na SOR i z tego powodu tak późno udziela wyjaśnień, napisała też, że ani władze miasta, ani policjanci "nie zrobili nic żeby poznać szczegóły planowanego alarmu i ewentualnie doradzić. Byli bierni. Komisariat nie wysłał nawet patrolu". Odwołana dyrektor szkoły przyznaje też: "Czuję się zlinczowana na podstawie domysłów i półprawd, jakie pojawiły się w mediach".\nW poniedziałek swoje oświadczenie przygotowali także przedstawiciele KMP w Olsztynie. Jego treść publikujemy w całości.\noświadczenie policji KMP w Olsztynie Zespół Szkół w Barczewie atak terrorystyczny Barczewo Szkoła Podstawowa w Barczewie atak terrorystyczny w szkole\nO0o Roger #2832807 | 91.160.*.* 10 gru 2019 15:08\nXxxxxx #2832683 | 83.9.*.* 10 gru 2019 13:08\nCzy burmistrz zwolni teraz pracownika Wydziału Oświaty z ratusza który rzekomo nic nie wiedział o planowanych ćwiczeniach Podejrzewam że nie bo to jego człowiek\nprawda #2832674 | 91.231.*.* 10 gru 2019 12:57\nPrawda jest taka, że jeżeli burmistrz wiedział o ćwiczeniach (nie ważne jak by to nazwać) powinien zażądać konspektu itd ( przecież jakąś pedagogikę skończył). Jest to wyraźne niedopełnienie obowiązków organu sprawującego nadzór. Ale jak widać sam na siebie nie złożył zawiadomienia do prokuratury ( powinien podać się do dymisji, ale trzeba mieć charakter). Sadzę, że sprawa zostanie wyjaśniona dogłębnie ze sprawdzeniem odpowiedzialności przełożonych p. Dyrektor. Zawsze najszybciej wskazuje się winnego który nie możne się bronić.\ncoż #2832670 | 82.139.*.* 10 gru 2019 12:53\nKomentarz nisko oceniony. Kliknij aby przeczytać. niestety w Polsce nauczyciele sa bezkarni w swojej bucie i głupocie. Robią co im się podoba, wymyślają jakieś absurdy,w których później muszą brać udziała zarówno dzieci jak i ich rodzice. ta bzdurna akcja jaką wymyslili w tej szkole to kolejny przykład, że nauczyciele szkoły taktują jak osobne państwa, w których wyprawiają co chcą. Bo przede wszystkim to rodzice powinni być zapytani czy chcą, aby dzieci brały udział w takim traumatycznym wydarzeniu. A gdyby zostali chociaż poinformowani to mieli cy szanse uprzedzić swoje dzieci skoro pracownicy szkoły nie maja na tyle przyzwoitości, by dzieci poinformować i przygotować.\nJa #2832590 | 83.9.*.* 10 gru 2019 11:01\nDziś debil wszedł do szpitala w Oławie i zabijał ludzi z bliskiej odległości , ABW aresztowało Ukraińca który chciał wysadzić samochód pułapkę w centrum handlowym w Puławach w ramach ataku terrorystycznego ( ale na pewno uprzedził wszystkich żeby ich nie straszyć i nie narażać na niepotrzebny stres hahhahah ) ! I co teraz powiedzą Ci wszyscy płaczący i bojaźliwi ?! Brawo Pani Dyrektor , powinna być w Polsce postawiona jako wzór !!! A co do samej formy była przygotowana jak najlepiej . Konsekwencje powinien ponieść wójt za tą nagonkę i policja z a udawanie ,że nic nie wiedzieli. Ćwiczenia pokazały dzieciom co ich może spotkać , jak mają się zachować !!! A gdyby uprzedzić jaśnie zlamusowane dzieci to były by tylko śmiechy , żarty , zero powagi! Jeszcze raz brawo Dyrektor naszych czasów ! Godny naśladowania !!!


Sergio Ramos: Modrić zasługuje na nagrodę FIFA - Sport WP SportoweFakty\nSergio Ramos: Modrić zasługuje na nagrodę FIFA\n- Może są gracze z większym nazwiskiem i marketingiem, ale Modrić zasłużył na nagrodę - uważa Sergio Ramos, zdaniem którego Luka Modrić powinien zgarnąć statuetkę najlepszego piłkarza FIFA w 2018 roku.\nDawid Borek 11 Września 2018, 17:59\nKolega z drużyny pod wrażeniem Modricia. "To jego rok"\nChorwacki pomocnik został wybrany najlepszym piłkarzem MŚ 2018, a następnie odebrał nagrodę dla piłkarza sezonu UEFA. Teraz gablota Luki Modricia może powiększyć się o kolejną statuetkę - reprezentant Chorwacji znalazł się w gronie trzech finalistów plebiscytu FIFA The Best. O zwycięstwo powalczy z Cristiano Ronaldo i Mohamedem Salahem.\n- Jest świetnym zawodnikiem i wspaniałym przyjacielem. To jeden z niewielu graczy, z którego zwycięstwa będę cieszył się tak, jakbym wygrał ja. Jestem dumny, że mam w zespole takiego zawodnika. Może są gracze z większym marketingiem i nazwiskiem, ale Modrić zasłużył na tę nagrodę - stwierdza Ramos w rozmowie z "ESPN".\nTrudno nie odnieść wrażenia, że hiszpański pomocnik Realu Madryt w swojej wypowiedzi wbija szpilę Cristiano Ronaldo, który latem przeniósł się z drużyny Królewskich do Juventusu Turyn. Ramos zaprzecza jednak, by kierował swoje słowa w kierunku konkretnego piłkarza.\n- Jeśli nie ma nic konkretnego, co definiuje szanse na wywalczenie nagrody, to według mnie powinna ona trafić do Modricia - podkreśla Ramos.\nJeśli nagroda FIFA padnie łupem Ronaldo, dla Portugalczyka będzie to trzecie zwycięstwo w plebiscycie z rzędu.\nCzy Modrić powinien otrzymać nagrodę FIFA?\nSergio Ramos Piłka nożna Real Madryt Hiszpania Luka Modrić Primera Division Madryt Piłka w Europie Piłka nożna w Hiszpanii


Ukryta gra (2019) - Użytkownicy - Mediakrytyk\nUważam, że ocena na tę chwilę trochę zaniżona. Nie mamy do czynienia tutaj z kinem wybitnym, ale chyba Ukryta gra nie miała być kolejnym kamieniem milowym polskiej kinematografii.\nOtrzymujemy za to dobrze nakręcone i dobrze "wchodzące" kino szpiegowskie, które dostarcza pięknych ujęć monumentalnego PKiNu, odrobinę nerwówki i napięcia oraz świetną grę duetu Pullman-Więckiewicz.\n44. Gdynia #11: Komercyjny przeciętniaczek.\nFilm podobał mi się bardzo, lubię takie klimaty, podobała mi się rola Więckiewicza, Pullman też był jak zwykle świetny.\nCałkiem udane kino gatunkowe. Jest trochę niedociągnięć scenariuszowych (niektóre wątki dobrze byłoby skrócić, niektóre lepiej wyjaśnić, w niektórych momentach podbić stawkę i napięcie), ale ogląda się to całkiem przyjemnie. Aktorzy dają radę (niewielką, ale moją ulubioną rolą jest konferansjer zawodów szachowych), a już zdecydowanie świetnie wypadają zdjęcia, dekoracje i muzyka. Polecam.\nFilm miło mnie zaskoczył, gra aktorska jest świetna, w ogóle obsada bardzo dobrze dobrana. Sama fabula ciekawa, dobrze przedstawiona i trzyma w napięciu\nFilm do obejrzenia, chociaz tematyka nie moja to przyznaje, ze ogladalam wciagnieta w historie :) gra aktorska i ujecia tez na plus


Ślub Warszawa - wesele w Warszawie\nFirmy ślubne Warszawa\nWarszawa – znajdźcie wymarzone firmy z branży ślubnej!\nWarszawa to miejsce rozkwitające miłością. Rok do roku zakochane pary decydują się wziąć ślub właśnie tutaj. Co to oznacza? Przede wszystkim większe zainteresowanie usługami z branży ślubnej, które oferuje nie tylko Warszawa, ale też całe mazowieckie.\nOd czego zacząć organizację takiego dnia? Przede wszystkim od znalezienie najlepszych usługodawców, dzięki którym ten dzień będzie niepowtarzalny. A nie jest to zadanie łatwe, mimo że Warszawa i całe mazowieckie słynie z dużego wyboru profesjonalistów z branży ślubnej. Potrzeba nieco czasu i zaangażowania, aby znaleźć idealne outfity, zamówić świeże kwiaty na salę, wybrać ślubny bukiet, obrączki, kamerzystów, fotografów, dobry zespół weselny i atrakcje, które uświetnią ten dzień. To czasochłonne zajęcie. Na szczęście jest coraz więcej firm, które oferują swoje usługi i pomoc w zorganizowaniu ślubu i wesela marzeń. Wystarczy przejrzeć ogłoszenia z branży ślubnej, aby móc wybierać z setek ciekawych ofert w przystępnych cenach.\nmalenstwo88 Grudzień 11, 2017\nWarsaw, mazowieckie\tSprawdź\nLexus Grudzień 11, 2017\nGrodzisk Mazowiecki, mazowieckie\tSprawdź\nWeddingBar2012 Grudzień 11, 2017\nmotyloska Grudzień 11, 2017\nkingtrio Grudzień 11, 2017\nAsik137 Grudzień 11, 2017\nMonikaZ Grudzień 11, 2017\nWeekendowy kurs tańca SOS WESELE\nIAMDANCE Grudzień 11, 2017\nbeautiday Grudzień 11, 2017\nRóże z masy cukrowej do dekoracji tortu\nAgnieszka Grudzień 11, 2017\nsaleilokale Grudzień 11, 2017\nStroik z róż z masy cukrowej do dekoracji tortu\nOtrębusy, mazowieckie\tSprawdź\npalacykotrebusy Grudzień 11, 2017\nWarszawa i okolice, mazowieckie\tSprawdź\nskrzypce1 Grudzień 11, 2017\nlamariee Grudzień 11, 2017\nWesele w Artis Loft Hotel\nRadziejowice parcel, mazowieckie\tSprawdź\nArtis Loft Hotel Grudzień 11, 2017\nWarszawa - to miejsce, w którym znajdziecie najlepszych kucharzy i firmy, które zadbają o kulinarny aspekt wesela. Warto zacząć właśnie od tego, bo to kuchnia i wybór menu ma największe znaczenie na weselu. Jeśli jedzenie będzie dobre, to zabawa będzie udana – a jest się nad czym zastanawiać, bo menu może być tradycyjne lub pójść w stronę nowoczesności. Dziś wyjście poza ramy to nie problem, bo mazowieckie słynie z najlepszych, najbardziej utalentowanych kucharzy. Można ich szukać w domach weselnych lub zamawiając zewnętrzne firmy cateringowe, ale nie warto czekać, bo najlepsi fachowcy nie mają zbyt wielu wolnych terminów. Im dłużej będziecie się zastanawiali, tym mniejsza szansa na doskonałą kuchnię w dniu ślubu.\nŚlub i wesele nie mogą obejść się bez doskonałej oprawy muzycznej. Niezależnie od tego, czy wolicie muzykę klasyczną, czy rozrywkowy klimat typowy dla sielskich wesele, musicie podjąć decyzję o tym, kto ma zagrać na weselu. To żaden problem, ponieważ Warszawa, a nawet całe województwo mazowieckie skrywa naprawdę wielu uzdolnionych usługodawców – od kwartetów smyczkowych, przez wokalistów, instrumentalistów, aż po zespoły weselne, DJ-ów i wodzirejów na wesela. Wśród setek ogłoszeń osób i firm, które muzyką zajmują się na co dzień, z pewnością znajdziecie opcję, która uświetni wasz dzień i zapewni udaną zabawę do białego rana.\nOd niedawna pary, którzy przygotowują się do ślubu, mogą skorzystać z doświadczenia profesjonalnych konsultantów ślubnych (zwanych też wedding plannerami). To specjaliści, którzy pomogą zorganizować wesele marzeń i znaleźć najlepszych usługodawców weselnych. Nie tylko Warszawa, ale też całe mazowieckie to region, w którym jest wielu polecanych wedding plannerów. Ten fakt to dobra wiadomość dla wszystkich narzeczonych, którzy chcieliby zdjąć nieco ze swoich ramion ciężar organizacji tak ważnego dnia.


Rowerek biegowy Axer - Althea A24690 • | SuplementyiSport.pl\nRowerek biegowy Axer - Althea A24690\nKod produktu: A24690\nSeria: Axer Sport / Rowerki biegowe\nTyp: rowerek biegowy\nKolor: różowy, błękitny\nNasza cena 159.90PLNPLN\nRegulacja pionowa siodełka:\n85,5 x 59 x 40cm\n62,38 PLN79,98 PLN\n38,22 PLN45,80 PLN\n79,00 PLN135,01 PLN\n189,00 PLN219,00 PLN\n119,00 PLN179,00 PLN\n129,00 PLN189,00 PLN\nRowerek Biegowy AXER Althea - wspaniała przygoda dla początkującego rowerzysty\nWspólne przejażdzki rowerowe to najlepsza forma spędzania czasu z maluchem i okazja do kolekcjonowania cudownych wspomnień. Każdy z nas pamięta pierwszy rower i opanowywanie trudnej sztuki jazdy na nim. Zdarte kolana i rozpierajacą dumę, gdy udało się w końcu pognać przed siebie. Pojawienie się rowerków biegowych znacznie ułatwiło proces nauki. Dziecko uczy się utrzymywać równowagę, zachowując przy tym prawidłową, wyprostowaną postawę - w przeciwieństwie do rowerków czterokołowych, gdzie na ogół przechyla się na boki lub siedzi pochylone do przodu.\nLekki Rowerek Althea AXER to doskonały wybór dla Twojego dziecka. Pompowane 12-calowe koła, hamulec, rączki zapobiegające ślizganiu się małej dłoni, oraz certyfikaty, dla zapewnienia największego pozimu bezpieczeństwa w użytkowaniu.\nRowerek rośnie razem z dzieckiem, dzięki regulacji siedzenia od 34 - 44 cm i wysokości kierownicy od 50 - 59 cm, jest więc idealny dla dzieci od 18 miesiąca życia. Wyposażony został w solidną, stalową ramę i wygodne, piankowe siodełko. Najwyższa jakość oraz staranność wykonania, kolorowa, przykuwająca wzrok stylizacja czyli wszystko co najlepsze dla Twojego malucha.\nZ fantastycznym rowerkiem biegowym Althea AXER Twoje dziecko rozpocznie niezwykłą, rowerową przygodę!\nhamulec caliber break\nśrednica koła 12"-30,5cm\ngumowe,pompowane koła z błotnikami\nregulacja siedzenia od 34 do 44cm\nregulacja kierownicy od 50cm do 59cm\nmaksymalna waga użytkownika 50kg\nAxerRowerek biegowy Axer - Althea A24690