Klient nasz pan, czyli rzecz o handlu - Strona 6 - Forum Fahrenheita\nKlient nasz pan, czyli rzecz o handlu\nPost autor: nosiwoda » wt, 28 sie 2007 19:51\nRheged pisze: Jednakże ta jedna knajpa moim zdaniem ma 9 odpowiedników, które nie sa wcale takie znakomite jak mówisz.\nI dlatego do tych 9 nie ustawia się kolejka, a już na pewno nie przez kilka lat bez przerwy. Kolejka świadczy o tym, że lokal dobry, jedzenie smaczne i nikt nie umarł. Proste.\nPost autor: Rheged » wt, 28 sie 2007 19:54\nnosiwoda pisze: I dlatego do tych 9 nie ustawia się kolejka, a już na pewno nie przez kilka lat bez przerwy. Kolejka świadczy o tym, że lokal dobry, jedzenie smaczne i nikt nie umarł. Proste.\nDo mojej knajpy też ustawiały się kolejki, a jedzenie było tragiczne, brudne (co prawda nikt nie umarł, na szczęście), a personel nie dawał z siebie stu procent ze względu na naprawdę chamskich klientów.\nPost autor: Zanthia » wt, 28 sie 2007 21:56\nDodam tylko na EOT pikną metaforę ONa, któren programistą jest:\nJak lubisz klocki LEGO, to pewnie ci się wydaje, że zarabiać tym na życie to raj jest. A teraz wyobraź sobie pracę, w której budujesz rzeczy z klocków LEGO dla idiotów, którzy nie potrafią ich zbudować samodzielnie, nie potrafią dbać o swoje LEGO, każdego dnia przychodzą z historiami "wyrzuciłem swoje klocki LEGO przez okno", albo po prostu przynoszą wielkie pudło połamanych klocków i mówią "czy coś jest z nimi nie tak? Chyba same się popsuły". Po czym stwierdzają, że spieprzyłeś robotę, za co oni ci płacą, i że masz to naprawić w pięć minut, i że oni się jeszcze rozmówią z twoim szefem.\nPost autor: Ika » śr, 29 sie 2007 16:15\nDabliu, jak Cię lubię, to czytając Twoje posty zaczynam się dławić.\nSzczanie w przymierzalniach uważam za rzecz nie do określenia, bo chamstwo to za mało, brudzenie przymierzanej rzeczy czymkolwiek też.\nDeptanie, gniecenie, szarpanie - poniżej poziomu krytyki.\nAle, do diabła, nie wierzę, że to norma i wszyscy jak jeden mąż to robią.\nSwego czasu, krótko bo krótko, ale pracowałam w ZUSie i na własne oczy widziałam, jak petent usłyszawszy odpowiedź, która mu się nie spodobała strzelił pracownicę ZUS-u w pysk. Nie bacząc na to, że szeregowy pracownik ma niewiele do powiedzenia w zakresie obowiązujących ustaw i regulacji prawnych.\nSama miewałam wielogodzinne dyżury w tzw. "informacji" w ZUS-ie i odpowiadałam na pytania w stylu: "zawsze dostawałem odcinek renty w kolorze zielonym, a ostatnio przyszedł wydrukowany na czarno - czy to coś oznacza?" Spotykałam się z oskarżeniami, że osobiście kradnę należne emerytom pieniądze - powinni dostawać więcej a nie dostają, kto zabiera? Pracownicy ZUS-u rzecz jasna. Słyszałam uwagi: "Siedzą Kur* jedna z drugą i herbatkę piją - i nikogo jakoś nie interesowało, że przychodziłam do pracy o 7 a wychodziłam o 23, a tyle godzin o suchym pysku to raczej się nie wysiedzi. Nie tylko ja tak pracowałam - inaczej po prostu się nie dało wyrobić (nadgodziny nie były płatne).\nNigdy nie straciłam nad sobą panowania.\nNigdy nie uznałam, że skoro jeden petent jest chamski to mam prawo wyżyć się na pozostałych. Nie tylko ja. Dziewczyna, która dostała po twarzy, nie zaczęła naparzać wszystkich emerytów w kolejce w ramach zemsty.\nJak czytam w Twoich postach, że klientki (te trudne) „klientki są czasem tępione przez co bardziej pyskate sprzedawczynie”, albo:\nJeśli klient miły, to i sprzedawca; a jeśli klient zaczyna rozmowę protekcjonalnym tonem, to z pewnością nie może liczyć na przesadnie usłużną obsługę... :)\nTo mnie się ciemno przed oczyma robi.\nSama myśl, że ekspedientka w sklepie potraktuje mnie w zależności od tego, jak sobie zinterpretuje mój ton, albo od tego jak się zachowa klientka przede mną, mnie oburza.\nI żeby nie było nieporozumień, pracę w handlu uważam za bardzo trudną i ciężką. Zawsze staram się by było to widoczne w moim zachowaniu w sklepie. To zaś, ze pracownicy muszą stykać się z chamstwem i to jak sobie z tym radzą powinno być doceniane ze strony pracodawcy, bo ja, klient, mam prawo do uprzejmej i porządnej obsługi, bez względu na to jak się zachowała osoba przede mną, albo czy mój to podoba się sprzedawcy czy nie (nie mam tu na myśli obelg, itp.). Ot co.\nPost autor: Hitokiri » śr, 29 sie 2007 17:10\nIka pisze: Swego czasu, krótko bo krótko, ale pracowałam w ZUSie i na własne oczy widziałam, jak petent usłyszawszy odpowiedź, która mu się nie spodobała strzelił pracownicę ZUS-u w pysk.\nTo ja już wiem, które zawody oferują pracę w warunkach ekstremalnych ;p A tak serio, to równie trudno mi to wyobrazić, jak sikanie w przymierzalni.\nPost autor: Dabliu » śr, 29 sie 2007 17:15\nIka pisze: Ale, do diabła, nie wierzę, że to norma i wszyscy jak jeden mąż to robią.\nJa tego nie powiedziałem. Ale wystarczy, że kilkaset osób dziennie tak zrobi - niewielki procent, ale wystarczy :)\nIka pisze: Nigdy nie uznałam, że skoro jeden petent jest chamski to mam prawo wyżyć się na pozostałych. Nie tylko ja. Dziewczyna, która dostała po twarzy, nie zaczęła naparzać wszystkich emerytów w kolejce w ramach zemsty.\nAle ja tego nie pochwalam wcale. Normalną wydaje mi się natomiast reakcja w kierunku chamskiego klienta, choć są też sprzedawcy, którzy wszystkie obelgi przyjmują bez słowa.\nIka pisze: Jak czytam w Twoich postach, że klientki (te trudne) „klientki są czasem tępione przez co bardziej pyskate sprzedawczynie”\nChamskie klientki. I dobrze - chamstwo trzeba tępić.\nIka pisze: Sama myśl, że ekspedientka w sklepie potraktuje mnie w zależności od tego, jak sobie zinterpretuje mój ton, albo od tego jak się zachowa klientka przede mną, mnie oburza.\nPisząc o "protekcjonalnym tonie", mam na myśli przede wszystkim słowa.\nA klientka przed Tobą? Nic takiego nie pisałem. Rozumiem bezpośrednią reakcję na chamstwo, a nie przechodnią na innych klientów.\nIka pisze: powinno być doceniane ze strony pracodawcy\nNiestety, nie jest. Ale to już insza inszość :)\nNie rozumiem, co Cię oburza, Ika? Bo jeśli odbijanie sobie stresów ze strony sprzedawców na bogu ducha winnych klientach, to ja się zgadzam, też tego nie toleruję. Ledwie kilka dni temu sam zrobiłem awanturę sprzedawcy, który nie chciał mi sprzedać fajek, bo za dużo dziesięciogroszówek mu wysypałem. Zapytałem go, czy ja mu oferuję bobrze skórki, czy pieniądze? ;)\nZa to w pełni rozumiem oschłość wobec klientek zaczynających z grubej rury, że się tak wyrażę..\nPost autor: Alfi » śr, 29 sie 2007 17:23\nDabliu pisze: Ledwie kilka dni temu sam zrobiłem awanturę sprzedawcy, który nie chciał mi sprzedać fajek, bo za dużo dziesięciogroszówek mu wysypałem.\nSpróbowałbyś tak z kierowcą autobusów miejskich w Chorzowie. Ja kiedyś usłyszałem: U nos sie takiemi nie płaci! Niestety nie zrobiłem tego, co powinienem zrobić, bo miałem na określoną godzinę dowieźć pewnego małolata na miejsce, a sprawa była wręcz gardłowa. Więc wyciągnąłem jakiś grubszy banknot i pokornie czekałem, aż mi jaśnie pan wyda resztę reszty.\nPost autor: Millenium Falcon » śr, 29 sie 2007 17:48\nTo i tak miałeś szczęście - mnie się kiedyś zdarzyło, że kupowałam u kierowcy autobusu bilet za złotówkę bodajże, dałam dwa złote, dostałam bilet, usłyszałam "nie mam wydać" i trzask klapki w przepierzeniu oddzielającym kierowcę od reszty autobusu.. Cóż, młoda wtedy byłam, mało asertywna, poza tym - i to mi niestety zostało do dzisiaj - niekiedy na bezczelność i chamstwo w stopniu dla mnie niewyobrażalnym zwyczajnie mnie zatyka z wrażenia, że tak w ogóle można. Wtedy mnie zatkało.\nPost autor: Gorgel-2 » śr, 29 sie 2007 17:58\nAlfi pisze: Spróbowałbyś tak z kierowcą autobusów miejskich w Chorzowie. Ja kiedyś usłyszałem: U nos sie takiemi nie płaci! Niestety nie zrobiłem tego, co powinienem zrobić, bo miałem na określoną godzinę dowieźć pewnego małolata na miejsce, a sprawa była wręcz gardłowa(...)\nBo tu, jak i wszędzie wyżej, chodzi o WAAAADZĘ. Sowieckie sprzedawczynie były wręcz przysłowiowe, jeśli o to idzie -- opie*dalały kolejkę, że krzywo stoi, wychowywały klientów, że bu*del mają w portfelu i nie mogą odpowiednio szybko wyciągnąć pieniędzy itp. Bo miały waaaadzę. Bo mogły nie sprzedać i wypiep*rzyć klienta z kolejki. Bo był niedobór towarów, a one były nieruszalne.\nZ cieciem powożącym autobusem jest podobnie. Mnie kiedyś w Zakopanem taki ciul wysadził (był przystanek na żądanie, ale specjalnie zatrzymał się dalej) na moście, pokrytym breją z rozjeżdżonego śniegu, głęboką na 30 cm (most bez chodników oczywiście, tylko bariera na krawędzi jezdni, dalej potok) i nie było innego wyjścia, jak w ten syf wskoczyć. Bo "nie lubił ceprów". Chociaż z nich żył, ale jest to kwestia tzw. krótkiego łuku odruchowego. W związku z tym pisanie gdzieś czasem pomaga, ale w przypadku takiego buca rozbicie ryja natychmiast byłoby bardziej wychowawcze.\nTak samo, jak z bydlętami. Znałem przedwojennego rotmistrza, prowadzącego stajnię, który kupował konie z dziwnych źródeł. Jako fachowiec potrafił znaleźć półaraba np. u jakiegoś pijaka-węglarza. Oczywiście taki koń miał mnóstwo paskudnych narowów, typu gryzienie i kopanie. Takoż pan rotmistrz brał bat (za plecy) i podchodził do pasącego się zwierza. Gdy ten próbował swoich sztuczek -- dostawał batem, i to zanim kopyta po wykopie zdążyły mu opaść na ziemię. I pomagało. Jak ręką odjął.\nProblem z tym, że ludzie, jako pochodzący od małp, potrafią być bardziej pomysłowi i złośliwi, niż konie.\nPost autor: Dabliu » śr, 29 sie 2007 18:12\nMoja małżonka oswoiła kiedyś zdziczałego hucuła, którego przez rok trzymano w zamkniętym boksie, karmiąc przez dziurę w kracie, bo nawet najtwardsi faceci-koniarze bali się do niego podejść. A moja połowica podeszła z miłością i dobrym słowem, i po dwóch tygodniach konik pasł się z innymi :)\nPrzemoc więc nie zawsze popłaca, tym bardziej jeśli idzie o zwierzęta, bo w kwestii ludzi mam wątpliwości...\nPost autor: Alfi » śr, 29 sie 2007 19:00\nPost autor: Gorgel-2 » śr, 29 sie 2007 20:04\nAlfi pisze: Kij i marchewka?\nKijem po łbie, marchewkę w d**ę?\nPost autor: kiwaczek » śr, 29 sie 2007 20:13\nGorgel! Na bogów!\nPomyśl, że to mogą czytać też nieletni!! :P\nPost autor: Ellen » śr, 29 sie 2007 20:15\nPost autor: kiwaczek » śr, 29 sie 2007 20:17\nWegetarian mi nie żal :)\nAle chyba czas kończyć tego offtopa :)


Zmarł ks. Zbigniew Czuchra\nrozmowa z ks. Zbigniewem Janem Czuchrą MSB\npełne żaru miłości\nale jestem w rozterce\nkomu je dać w całości?\nR.M.: Witam Księdza serdecznie.\nMimo, iż mam zaszczyt znać Ojca bardzo długo, szukałam informacji na stronie internetowej parafii. Znalazłam tylko dwa fakty, dwie daty – urodzin i święceń kapłańskich. Widać wystarczą, by wiedzieć wszystko o kapłanie. Jak doszło do tej drugiej daty?\nKsiądz Zbigniew: Sięgnijmy głęboko. W domu rodzinnym przenikały się dwa nurty – maryjny i patriotyczny. Wzrastaliśmy na „Rycerzu Niepokalanej”. Mama modliła się przy figurce Niepokalanej. Ja przynosiłem kwiaty – pierwsze przebiśniegi, fiołki, kaczeńce. Brat taty był żołnierzem AK, zginął w 1944 r. Na zmianę śpiewaliśmy „Zdrowaś Mario” i „Rozkwitały pęki białych róż”. Po wojnie tato z wujkiem pokazywali nam piękno rodzinnej ziemi. Dukla, Stara Wieś, Miejsce Piastowe, zamek w Kamieńcu, który wywarł na mnie ogromne wrażenie. Żywo też reagowałem na niedolę, cierpienie, śmierć. Miałem swoje plany, ale Pan Bóg wytrącał mi karty z ręki. Często pytałem „Co wybrać”? Wreszcie przyszła decyzja. Mimo sprzeciwów bliskich oddałem serce Bogu.\nR.M.: Dlaczego wybrał Ksiądz Zgromadzenie Misjonarzy Matki Boskiej Saletyńskiej?\nKsiądz Zbigniew: Zawsze uważałem Maryję za moją Nadziemska Matkę. Na pewno wpływ miał Dom, cześć Niepokalanej, statua Matki Boskiej Bolesnej w kościele Kapucynów w Krośnie. Niezwykły sen o perle, którą położyła mi na dłoni Niepokalana. Wtedy pomyślałem „Trzeba pójść”. Pierwsze podanie złożyłem do Dębowca. Likwidowano wtedy gimnazjum. Były trudne warunki. Wycofałem się. Za radą proboszcza ks. Mirosława Jastrzębskiego złożyłem podanie do Przemyśla. Zostałem przyjęty. Po czterech latach jadąc z Krakowa, spotkałem w autobusie ks. Franciszka Danioła. Długo rozmawialiśmy o La Salette, Zgromadzeniu, i stało się. Rozpocząłem nowicjat w Dębowcu. Matka Boża była wymagająca ale też łaskawa. Była więc praca fizyczna, pogłębianie ducha Zgromadzenia, Sanktuarium. Kontemplacja Figury, udział w wielkich uroczystościach. Zrobiła mi Matka Boża wielką łaskę, że wybrała mnie do kapłaństwa, gdzie mogłem mieć wszystko.\nR.M.: Jak podołać temu „wszystkiemu”? Bliskość Boga, posługa w Kościele. Sprawowanie sakramentów. Jednocześnie służenie ludziom. Katecheza. Praca z klerykami, Rekolekcje, misje. Praca z narzeczonymi, małżonkami, wspólnotami, odwiedzanie chorych. Ogromna różnorodność działań…\nKsiądz Zbigniew: Pan Bóg prowadził. Najpierw była Trzcianka, pośród wrzosowisk i lasów. Adoracje Żłóbka z dziećmi, wieczornice majowe, pierwszy wiersz, wyjazd z ministrantami, budzenie powołań. Potem Rzeszów, walka o budowę Kościoła. Praca z młodzieżą, Oaza, wyjazdy, programy z różnych okazji, msze młodzieżowe. Następny był Dębowiec, praca formacyjna z nowicjuszami, Misterium Męki Pańskiej, jasełka, wędrówki. W Krakowie pracowałem z klerykami. Był to najmilsza wspólnota, jaką pamiętam. Wtedy nagraliśmy taśmę „Piękna Pani”. Była też Oaza i Kręgi Rodzin. Po latach stanu wojennego przyszedł dramat spalenia kościoła w Sobieszewie i trudów jego odbudowy. Potem był czas pracy Ojca Duchownego w Krakowie, w Kościele Świętego Norberta, i spotkań medytacyjno-muzycznych. Cudne to były rzeczy. Wtedy też pisałem do Posłańca i zacząłem współpracę z Radiem Mariackim. Po Krakowie wróciłem do Dębowca, do kościoła Św. Bartłomieja. Wydawaliśmy gazetkę parafialną, współpracowałem z radiem Fara w Krośnie. Uczestniczyłem w przygotowaniach 650-lecia Dębowca, obchodach Roku Jubileuszowego. Były misje, rekolekcje. A teraz znowu jestem w Rzeszowie, na burzliwe lata starości. Kręgi rodzin, Radio Via, współpraca z Saletynem, posługa w konfesjonale, w Krośnie, w Łące.\nR. M.: Mam ze sobą dwa tomiki Księdza – „Poezje” wydane w 1996 roku w Krośnie i „Słowa sercem pisane” wydane w Rzeszowie w 2005 roku. Były też nagrody w konkursach. Wiele teksów można znaleźć w czasopismach religijnych, usłyszeć w radio. Są tacy, którzy z upodobaniem czekają na wiersze w homiliach księdza. Dlaczego poezja towarzyszy kapłaństwu Księdza? To nieczęsty sposób mówienia o Bogu, nawiązywania relacji z nim, porozumiewania się z człowiekiem.\nKsiądz Zbigniew: Słowo zawsze mnie poruszało. Najpierw słowa mamy. Bajki babinki. Zachwyt, gdy pierwszy raz wziąłem do ręki „Pana Tadeusza”. Fragmenty Pisma Świętego. Zauroczenie słowem pana Kotlarczyka, wykładowcy retoryki w Seminarium. Tłumaczył nam, że w pięknie słów nie może utonąć prawda. Dlatego mówię o Bogu słowami wieszczów. Niektórzy zwracali mi uwagę „Co ty z tą poezją? Ty mów Ewangelię”. A ja uważam, że poezja jest blisko Ewangelii. Słowo zachwyca, słowo wypełnia, słowo poszerza duszę i przygotowuje je na przyjęcie Odwiecznego Słowa - Chrystusa. Jako misjonarz przeżyłem zachwyt Słowem Bożym, które padało złotym ziarnem w czasie misji i rekolekcji, podnosiło z pyłu ziemi w konfesjonale, przybliżało piękno nadziemskie, uosobione w Maryi.\nR.M.: Z czasem do poezji dołączyła muzyka…\nKsiądz Zbigniew: W domu dużo się śpiewało. Szukałem muzyki. „Moja dusza była jak fortepian Szopena”. Upalne lato, a ja słuchałem, jak babcie śpiewają nieszpory w Krośnie. W kapłaństwie zaczęły powstawać pieśni do moich tekstów. Pierwsza w Rzeszowie – „ Matko Boska Saletyńska, Zasmucona Pani” do muzyki Rysia Cieśli, obecnie dziekana AM w Warszawie, śpiewaka operowego. Potem przyszedł Kraków, „Wieczory muzyki w przestrzeni słowa” w piwnicy Św. Norberta. Współpraca z wieloma muzykami, aktorami, wielkie nazwiska i jeszcze większe wzruszenia. Kontynuowane są one w Rzeszowie, we współpracy z muzykami z filharmonii.\nR.M.: Wspominał Ojciec o Sobieszewie, gdzie 5 sierpnia 2007 roku odbędzie się Koronacja figury Matki Boskiej Płaczącej. Tej, którą uratował ksiądz z pożaru w lutym 1986 roku. Podobno padły wtedy słowa „Nie ma boleśniejszej rzeczy dla kapłana, niż widzieć palący się kościół”. Niewiele osób zna te fakty. Proszę o nich opowiedzieć.\nKsiądz Zbigniew: W kościele zakładano instalację elektryczną do nowych dzwonów. Prawdopodobnie spowodowało to obciążenie linii energetycznej. Zdarzały się spięcia. 22 lutego 1986 r., około godz. 18, przed wieczorną mszą świętą pojawił się dym w sygnaturce kościoła. Zaalarmowany przez kościelnego zobaczyłem na stropie, po prawej stronie kościoła, żarzące się deski. Zaczęliśmy je gasić. Pan kościelny poszedł na strych, by chodnikiem stłumić ogień. Wrócił ze słowami „Strych cały w ogniu!”. Wezwaliśmy straż pożarną. Biły dzwony. Zbiegli się ludzie, zaczęli wynosić sprzęty. Trzeba było wyciąć przeręble w lodzie na rzece, bo niski był poziom wody w hydrantach. Klęczałem przed tabernakulum modląc się o ugaszenie pożaru, gdy przyszedł pan kościelny, trzeźwy człowiek, i mówi „Nie ma na co czekać. Trzeba wynosić”. Wziąłem więc Najświętszy Sakrament i przez ramię krzyknąłem ”Weźcie figurę”. Po spaleniu kościoła odprawialiśmy msze świętą na podwórzu plebani. Ołtarz był na balkonie. Przez 6 miesięcy udało się bez większego deszczu sprawować Eucharystię. Z ofiar ludzkich udało się zebrać pieniądze na budowę kaplicy – obecnie Domu Pielgrzyma. Wybudowaliśmy kościół po wieniec dachowy. Zgromadzony był materiał na całą budowę. Wszystko z ofiar ludzkich.\nR.M.: Zainicjował Ojciec odbudowę świątyni i zebrał potrzebne do tego środki. Wiem jednak, że równie istotne było odbudowywanie nadziei, ducha parafii. Były „Czuwania Saletyńskie”, koncerty i spektakle zaprzyjaźnionych ludzi sztuki, ogniska budujące więź we wspólnocie. W tych smutnych dniach nikt się zapewne nie spodziewał, że cierpienie dopełni chwała. Koronacja figury Matki Bożej będzie wielkim świętem Zgromadzenia i całego Kościoła. Będzie Ojciec uczestnikiem tych wydarzeń i mam nadzieję, że opisze je dla naszych czytelników. Dziękując za rozmowę mam prośbę. Czy moglibyśmy zakończyć naszą rozmowę poezją?\nKsiądz Zbigniew: Może jeden z niewielu wierszy, które powstały w Sobieszewie:\n„Zachód jest krzykiem dnia\na krzykiem morza fala\nKrzykiem rozpaczy głos mewy\nco dolatuje z dala\nKrzykiem zaś serca jest tęsknota\nLecz wypełnieniem wszystkiego miłość\nWysłane przez Krzysztof Romaszuk w czw., 2015-05-14 10:48


Księga wieczysta przez internet - Gliwice - NaszeMiasto.pl\nKsięga wieczysta przez internet\nAutor: Aldona Minorczyk-Cichy 2010-06-20, Aktualizacja:\nŁatwiej teraz poznać stan prawny nieruchomości\n(© FOT. 123RF)\nWystarczy wejść na stronę http://ekw.ms.gov.pl\nKupujesz działkę? Wystarczy, że znasz numer jej księgi wieczystej, a na http://ekw.ms.gov.pl będziesz mógł bez wychodzenia z domu i bez żadnych opłat sprawdzić, jaki jest stan prawny nieruchomości, ilu ma właścicieli, czy ma obciążoną hipotekę. Ministerstwo Sprawiedliwości otworzyło właśnie bezpłatny dostęp do przeglądania elektronicznych ksiąg wieczystych. W formie elektronicznego pliku można przejrzeć 12 mln spośród 18,8 mln ksiąg. W pierwszych kilku dniach z tej możliwości skorzystało już ponad 200 tysięcy osób.\nDo tej pory, aby zajrzeć do księgi wieczystej, trzeba było pójść do sądu, odstać swoje w kolejce i po złożeniu wniosku poczekać na jej udostępnienie. Bywało, że trwało to nawet kilka tygodni. Teraz pojawiła się możliwość zrobienia tego bez kolejki, niestety jeszcze nie wszędzie. Krzysztof Kwiatkowski, szef resortu sprawiedliwości, nazwał otwarcie ksiąg elektronicznych kolejnym, obok uruchomienia e-sądu, przełomem w polskim sądownictwie i kolejnym etapem rewolucji informatycznej w resorcie. - Chciałbym bardzo mocno zaznaczyć: rozwiązanie, które wprowadzamy, ma na celu ułatwienie wglądu do ksiąg wieczystych ich właścicielom, stąd konieczność wpisania numeru księgi - powiedział minister Krzysztof Kwiatkowski podczas konferencji prasowej. Podkreślił, że zwiększy to bezpieczeństwo obrotu nieruchomościami. Możliwe będzie, nawet w chwili podpisywania umowy zakupu nieruchomości, sprawdzenie treści jej księgi wieczystej.\nKażdego dnia do ksiąg zagląda kilkanaście tysięcy osób. Sądy mają z tego powodu sporo roboty. Teraz tłok się rozluźni w 243 wydziałach z 347 istniejących, w pozostałych informatyzacja jeszcze się nie skończyła.\nCentralna Baza Danych Ksiąg Wieczystych tworzona jest od kilku lat. Na terenie woj. śląskiego do prowadzenia ksiąg w systemie informatycznym wyznaczono sądy w Bielsku-Białej, Cieszynie i Żywcu, Częstochowie (dla miasta Częstochowa oraz gmin: Blachownia, Janów, Kamienica Polska, Kłomnice, Konopiska, Kruszyna, Mstów, Mykanów, Olsztyn, Poczesna, Rędziny i Starcza), Lublińcu, Gliwicach, Jastrzębiu Zdroju, Zabrzu i Żorach, Bytomiu, Chorzowie, Katowicach, Pszczynie (Goczałkowice-Zdrój, Miedźna, Pszczyna i Suszec) i Tychach.\nDlaczego nie mowicie po Angielsku?? napisał:Bylo by o wiele lepiej gdybysmu po prostu zaczeli w Polsce mowic po Angielski poniewaz te spolszczone Amerykanskie wyrazy po prostu sa zwyklymi POTFORAMI w jezyku Polskim!!. Jak wan nie wstyd uzywac takie POTFORY jak: "informatyzacja" i temu podobne wyrazy!. "Informatyzacja" jest wyrazem wzietym z Jezyka Angielskiego: "information" co znaczy po Polsku "wiadomosc!". Albo mowimy po Polsku albo po Angielsku ale prosze nie kaleczyc nasz Ojczysty Jezyk!.Porsze konserwowac Jezyk Polski!!\nTo pojakymu po szloonzku ńy rzoondźiće? Ńy poradźiće cy je Wous gańba? :-( odpowiedz\nDlaczego nie mowicie po Angielsku?? (gość)\nBylo by o wiele lepiej gdybysmu po prostu zaczeli w Polsce mowic po Angielski poniewaz te spolszczone Amerykanskie wyrazy po prostu sa zwyklymi POTFORAMI w jezyku Polskim!!. Jak wan nie wstyd uzywac takie POTFORY jak: "informatyzacja" i temu podobne wyrazy!. "Informatyzacja" jest wyrazem wzietym z Jezyka Angielskiego: "information" co znaczy po Polsku "wiadomosc!". Albo mowimy po Polsku albo po Angielsku ale prosze nie kaleczyc nasz Ojczysty Jezyk!.Porsze konserwowac Jezyk Polski!! odpowiedz\nWięcej na temat: elektroniczna księga wieczysta katowice\nelektroniczne księgi wieczyste mikołów\nksiega wieczysta piekary slaskie\nksiegi wieczyste mikołów\nksiÄgi wieczyste wodzisĹaw Ĺl\nksięgi wieczyste piekary śląskie\nksięgi wieczyste wodzisław\nksięgi wieczyste wodzisław śląski\nksięgi wieczyste śląskie\nwodzisław śląski księgi wieczyste


Stowarzyszenie Portius | XI Festiwal Win Węgierskich im. Portiusa w Krośnie 23.08 - 25.08.2013 r.\nPomysł na hasło tegorocznego festiwalu „In Crosno Veritas“ zaproponawał nasz Przyjaciel z Sárospataka, Vadim Vozdvizhensky. Graficzny znak XI festiwalu opracował jak co roku Mistrz plakatu z Budapesztu, Krzysztof Ducki. Kilka tygodni przed imprezą „rycerska buteka” z napisem In Crosno Veritas, jako olbrzymi baner zawisła nad Placem Konstytucji 3-go Maja w Krośnie.\nBaner reklamujący XI Festiwal Win Węgierskich im. Portiusa\nFestiwal XI był szczególny, gdyż łączył w sobie wiele nowych, wcześniej nie bywałych wydarzeń, a to: otwarcie Klubokawiarni „Ferment” i nowej siedziby naszego stowarzyszenia na ulicy Portiusa 4, nowej lokalizacji domków winiarskich na płycie Rynku oraz po raz pierwszy na krośnieńskim festiwalu win węgierskich pojawiły się wina polskie i współpraca ze Stowarzyszeniem Winiarzy Podkarpacia. Jak co roku na całej starówce Urząd Miasta Krosna organizował największe miejskie przedsięwzięcie promocyjne czyli „Karpackie Klimaty”. Ustawiono dla Krośnian, zaproszonych gości i turystów z kraju i za granicy wielką scenę koncertową i przygotowano setki miejsc siedzących dla widowni. Na całej płycie Rynku i sąsiadujących uliczkach stały dziesiątki kramów, stoisk i namiotów w których prezentowano wszystko to co stanowi niepowtarzalność „tygla narodów skupionych wokół Karpat. Nasze uroczyste degustacje win odbywały się w sali pokazów hutniczych Centrum Dziedzictwa Szkła. Sala degustacyjna została zaaranżowana dla ponad 70 osób siedzących przy wystawnych stolikach, wokół prezentowały się na sztalugach piękne poplenerowe obrazy znanych polskich mistrzów malarskich przedstawiające tematykę węgierskich winiarskich miejscowości. Na oczach degustujących wino odbywały się pokazy wytopu szkła z buchających żarem pieców hutniczych. Na scenie wewnątrz sali degustacyjnej koncertował niepowtarzalny zespół dudziarzy w Węgier. To co wówczas działo się przez trzy dni w Krośnie, na długo pozostanie w pamięci biorących udział w tych przedsięwzięciach, ale po kolei...\nNa wszystkich zaproszeniach był tekst, w którym Prezes Stowarzyszenia Portius zwracał się do biorących udział w festiwalu tymi słowy:\nPrzyjaciele Wina! Przyjaciele Krosna!\nNie wiedzieć kiedy minął rok i znów po raz 11 spotykamy się na krośnieńskiej starówce, by na Festiwalu Win Węgierskich im. Portiusa smakować wina w gronie przyjaciół, oglądać wystawy malarstwa, spotykać się z winiarzami i słuchać nastrojowej muzyki. Ten festiwal jest szczególny, gdyż do najlepszych węgierskich win dołączą wina polskie. W tym roku Uroczyste Degustacje odbywać się będą w nowo otwartej siedzibie Stowarzyszenia Portius, w klubokawiarni FERMENT oraz w sali pokazów hutniczych Centrum Dziedzictwa Szkła, gdzie będzie okazja do poznania nie tylko smaku prezentowanych win ale również do zapoznania się procesem tworzenia krośnieńskiego szkła. W ten właśnie sposób poznacie Państwo prawdę o naszym mieście\nIN CROSNO VERITAS!\nW piątek 23 sierpnia odbyło się uroczyste otwarcie Klubokawiarni „Ferment”, która mieści się na ul. Portiusa 4. Klubokawiarnia ma bardzo ciekawy wystrój i duże ambicje. Zaproszeni goście mogli degustować tokajskie wina z piwnicy Portius Richarda Hörcsika Jr. oraz wina z Egeru z piwnicy Tibora Gála.\nAdrian Krzanowski i Paweł ungeheuer otwierają\nKlubokawiarnę Ferment dla zaproszonych gości festiwalu\nKieliszki z winem na barze świadczyły, że zaczyna się degustacja węgrzyna\nSwoje wina prezentuje Richard Horcsik Jr, tokajska piwnica Portius. Tłumaczy Csaba Bobko.\nSwoje wina prezentuje Tibor Gal z Egeru\nPrzy stoisku polskich winiarzy spotkali się\nRoman Myśliwiec i Zbigniew Ungeheuer\nWśród węgierskich winiarzy sprzedających wina w domkach winiarskich Stowarzyszenia Portius, po raz pierwszy pojawili się winiarze polscy, a wraz z nimi osobiście Prezes, Wiceprezes i Sekretarz Stowarzyszenia Winiarzy Podkarpacia ; Marek Nowiński, Roman Myśliwiec i Ewa Wawro.\nW czasie naszego festiwalu tysiące ludzi w ręku trzymało kieliszek z winem, to juz tradycja.\nPrzy węgierskim domku winiarskim pozdrawiał nas Przyjaciel Istvan Derczó z Sarospatak\nWino sprzyja integracji różnych pokoleń i płci.\nPokazuje jak można dobrze się czuć i bawić.\nRynek miasta pełny był zwiedzający, słuchających i pijących wino mieszkańców Krosna i okolic oraz turystów w kraju i za granicy.\nKoncerty i atrakcje Karpackich Klimatów i Festiwalu Win Węgierskich\nim. Portiusa, a także piękna pogoda zgromadziła tłumy\nKrośnieński Rynek i cała starówka była pełna ludzi\nPrezydenci Miasta Krosna z małżonkami\nTrzy dni – piątek, sobota i niedziela pokazały, że starówka krośnieńska jest centrum tradycji, kultury i wina krajów, które łączą Karpaty ze swoim nigdzie nie powtarzalnym klimatem i „tyglem narodów”.\nNa scenie Karpackich Klimatów koncertuje czeska kapela\nTegoroczne uroczyste degustacje win XI festiwalu, odbywały się w budynku Centrum Dziedzictwa Szkła w pięknej i unikalnie wyposażonej sali pokazów hutniczych. W centralnym punkcie sali stoją czynne piece hutnicze i inne urządzenia szklarskie niezbędne do naocznego pokazu procesu powstawania szkła i samych wyrobów szklanych. Pracujący w tej sali hutnicy tworzą na oczach zwiedzających szklane kolorowe „cudeńka”. Na czas festiwalu i degustacji do sali pokazów hutniczych wstawiono na sztalugach kolekcję pięknych obrazów polskich mistrzów pędzla, powstałą na plenerze w miejscowości Tolcsva w tokajskim regionie winiarskim. W sali ustawiono kilkanaście stolików przykrytych białymi obrusami. Na każdym stoliku paliła się woskowa lampka a do degustowania wina użyto najnowszych i najbardziej eleganckich kieliszków wybranych z kolekcji VINOTECI pochodzącej z Krośnieńskich Hut Szkła „Krosna” S.A. Na salę degustacyjną, surowym wzrokiem, spoglądał z naszego okazałego roll upu, sam Robert Portius. Cała sala degustacyjna tworzyła niepowtarzalne miejsce, gdzie była scena, ogień w hutniczych piecach, piękne obrazy, unikatowe szkło, no i cudowne wina. Sala mieściła około siedemdziesiąt miejsc siedzących. Wina podawały cztery piękne hostessy a same degustacje prowadzili wraz winiarzami członkowie Stowarzyszenia Portius. Rewelacją XI Festiwalu Win Węgierskich im. Portiusa był starowęgierski zespół dudziarzy Hollóének Hungarica, który na nasz festiwal przyjechał wprost ze swych koncertów w Paryżu. Muzyka grana na zapomnianych już instrumentach bez elektroniki, podobnie jak stroje Węgrów, zadziwiały swoją mocą i oryginalnością.\nPierwsza uroczysta degustacja win węgierskich odbyła się w piątek 23 sierpnia o godz. 21. W sali degustacyjnej prezentowane były wina wspaniałego węgierskiego winiarza z Egeru Attili Petrényego i jego piwnicy „Petrény Winery & Chateau Verpelet”. Nie był potrzebny tłumacz gdyż Attila świetnie mówi po Polsku, jego żona Katarzyna jest Polką. Wielkim wydarzeniem na pierwszej degustacji win było nadanie tytułu „Honorowego Członka Stowarzyszenia Portius” oraz wręczenie odznaki i dyplomu dla wykładowcy UJ w Krakowie i PWSZ w Krośnie, doc. dr hab. z Krakowa Władysława Witalisza. Znamy się i współpracujemy ze sobą już blisko dziesięć lat. Obecnie Władysław Witalisz jest Prezesem Towarzystwa Przyjaźni Polsko – Węgierskiej przy Państwowej Wyższej Szkole Zawodowej w Krośnie...\nRozpoczęła się pierwsza uroczysta degustacja win węgierskich\nw sali pokazów hutniczych CDS w Krośnie\nO tajemnicach swoich win opowiada Mistrz winiarstwa z Egeru Attila Petreny\nDla zgromadzonych uczestników degustacji hutnicy prezentują\ntechnikę wytopu szkła i tworzenia szklanych miniatur\nNa swój koncert czeka starowęgierski zespół dudziarzy - Hollóének Hungarica\nArtysta malarz Stanisław Chomiczewski organizator\npoplenerowej wystawy malarskiej, w sali degustacyjnej\nPierwsze podane wino nie przypadło do gustu Andrzejowi Kołderowi.\nPozostałe były znakomite\nDekoracja nowego Honorowego Członka Stowarzyszenia Portius\ndoc. dr hab. Władysława Witalisza\nNowy Honorowy Członek Stowarzyszenia Portius otrzymał\noprócz odznaki i dyplomu piękną szklaną Różę\nDruga degustacja to spotkania z winami Tobora Gála, Odbyła się w sobotę 24 sierpnia o godz. 18. Ojciec młodego winiarza z Egeru również Tibor Gál senior był Członkiem Honorowym naszego stowarzyszenia i gościł dwukrotnie na festiwalach win w Krośnie. Jednak tragiczna śmierć tego wizjonera i jednego z najlepszych na świecie specjalistów od tworzenia czerwonego wina, przerwała jego niezwykłą karierę. Dziś Tibor Gál junior kontynuuje pracę i dorobek ojca. Sala degustacyjna wypełniona była do ostatniego miejsca. Na degustację przybyła również Pani Wicewojewoda Podkarpacki Alicja Wosik.\nTibor Gal Junior chce uporządkować i ujednolicić różnorodność winiarskiej\npotęgi regionu Eger\nWszyscy w skupieniu słuchali słów Tibora Gala\nJacek Ungeheuer wraz z żona Małgosią na degustacji win Tibora Gala\nPani Wicewojewoda Podkarpacki Alicja Wosik\nSala degustacyjna w czasie degustacji staje się świątynią wina\nnia Szewczuk z Miszkolca tłumaczy od wielu lat zawiłe rozparawy o winach,\nktóre chcą przekazać słuchającym węgierscy winiarze\nNajważniejsza dla naszego stowarzyszenia uroczysta degustacja XI Festiwalu Win Węgierskich im. Portiusa odbyła się 24 sierpnia o godz. 21. Przybyło na nią sporo Honorowych Członków Stowarzyszenia Portius a także zaproszeni do odebrania odznak i dyplomów stowarzyszenia. Byli to dwaj dżentelmeni: Pan minister Dr Jan Stanisław Ciechanowski, Kierownik Urzędu ds. Kombatantów i Osób Represjonowanych z Warszawy a także Ryszard Zygmunt Janiak, Hetman Kolekcjonerów Polskich z Łodzi. Wśród zaproszonych na tę uroczystość gości przybyli: przedstawiciel Parlamentu Węgier, poseł Dr Richard Hörcsik, burmistrz miasta Sárospatak Janos Aros, rektor Uniwersytetu Comeniusa z Sárospatak Dr Laszló Hegedus, przedstawiciel Stowarzyszenia Rozwoju Regionu Zemplén Csaba Bobko, wykładowca Colegium Kalwińskiego z Sárospatak Vadim Vozdvizhensky, przedsiębiorca Istvan Derczó i winiarz Richard Hörcsik Jr. (wszyscy są członkami naszej organizacji). Przybyli także - Pan poseł Marek Rząsa, Pan prezydent miasta Krosna Piotr Przytocki, doradca Prezydenta Komorowskiego prof. Roman Kuźniar, rektor PWSZ w krośnie prof. Grzegorz Przebinda, dyrektor Instytutu Nafty i Gazu w Krośnie prof. Jan Lubaś oraz zacni Członkowie Zarządu Stowarzyszenia Winiarzy Podkarpacia w osobach Ewa Wawro, Marek Nowiński i Roman Myśliwiec. Byli też obecni członkowie Stowarzyszenia Portius - Piotr Górecki, Marcin Pięta, Wiesław Nowak, Franciszek Tereszkiewicz, Andrzej Kołder oraz Paweł i Zbigniew Ungeheuer. W tej uroczystej degustacji win węgierskich wzięli również udział komendanci krośnieńskiej policji, straży pożarnej, prezes Centrum Dziedzictwa Szkła Stefan Dziadosz oraz wielu innych wspaniałych i dostojnych gości. W tym dniu i o tej godzinie królowały tokajskie wina z piwnicy Portiusa w Hercegkut, które prezentował winiarz Richard Hörcsik Jr. Ale zacznijmy od początku. W pierwszej przerwie po ceremonii powitania gości przez prezesa stowarzyszenia Zbigniewa Ungeheuera i pierwszych prezentacjach win tokajskich, nastąpiła podniosła uroczystość: kilku obecnych członków regularnych naszego stowarzyszenia otrzymało, z całym ceremoniałem dyplomacji, odznaczenia państwowe nadane przez Urząd ds. Kombatantów i Osób Represjonowanych. Medalem „Pro Memoria” za wybitne zasługi w utrwalaniu pamięci o ludziach i ich czynach w walce o niepodległość Polski, zostali uhonorowani: Piotr Górecki, Andrzej Kołder, Marcin Pięta i Paweł Ungeheuer. Kilka dni wcześniej, takie same państwowe odznaczenia przyznano innym nieobecnym na degustacji członkom stowarzyszenia Portius: Stanisławowi Materniakowi, Romanowi Ungeheuerowi i Maciejowi Syrkowi. Zbigniew Ungeheuer otrzymał z rąk ministra Ciechanowskiego medal „Pro Patria”. Po dekoracji odznaczeni członkowie Stowarzyszenia Portius wraz z ministrem Janem Stanisławem Ciechanowskim pozowali do zdjęć dla polskich i węgierskich mediów. Po degustacji następnego tokaju odbyła się druga podniosła ceremonia. Zbigniew Ungeheuer poprosił z sali degustacyjnej wszystkich Członków Honorowych i Regularnych naszej organizacji aby asystowali w uroczystości nadania odznak i dyplomów nowym Członkom Honorowym Stowarzyszenia Portius. Odznaczenia i dyplomy otrzymali wcześniej wymienieni: Pan minister Jan Stanisław Ciechanowski oraz Hetman Kolekcjonerów Polskich Ryszard Zygmunt Janiak. Aby dodać splendoru tej podniosłej chwili wręczono im także szklane szable wykonane w krośnieńskim Centrum Dziedzictwa Szkła. Po prezentacji następnego wina tokajskiego przedstawiciele Zarządu Stowarzyszenia Winiarzy Podkarpacia wręczyli prowadzącemu degustację winiarzowi Richardowi Hörcsikowi Jr., prowadzącemu winiarska piwnicę Portius w Hercegkut dyplom i Nagrodę Championa za najlepsze słodkie wino Międzynarodowego Galicyjskiego Konkursu Win Galicja Vitis w zamku Potockich w Łańcucie. Nagrodzonym winem był Tokaj Aszu 6 putonnyos Sweed 2010. Trzecia z rzędu uroczysta degustacja win na naszym festiwalu trwała kilka godzin i była miejscem spotkania międzynarodowych Przyjaciół Krosna i Wina.\nOstatnie przygotowania przed rozpoczęciem uroczystej degustacji\nwin z Piwnicy Portius. Ustalają program: Csaba Bobko i Zbigniew Ungeheuer\nPrezes Stowarzyszenia Portius Powitał wszyskich zacnych gości\ni przedstawił prowadzącego degustację winiarza z Węgier\nPełna sala degustacyjna z niecierpliwoscią oczekiwała na rozpoczęcie prezentacji\npierwszych win węgierskich z piwnicy Portius\nWiniarz Richard Horcsik Jr prezentuje pierwsze swoje wino tokajskie\nPan minister Jan Stanisław Ciechanowski dekoruje medalem\n"Pro Memoria" Piotra Góreckiego\nDekorowany medalem "Pro Memoria" Paweł Ungeheuer\nDekorowany medalem Pro Memoria Marcin Pięta\nWspólne zdjęcie z ministrem po dekoracji odznaczeniami - Od lewej - Zbigniew Ungeheuer, Piotr Górecki, Paweł Ungeheuer, minister Ciechanowski, Marcin Pięta, Andrzej Kołder\nWszyscy wiedzieli, że to nie jest koniec atrakcji na tej degustacji\nKażdą przerwę w degustacji tokajskich win z piwnicy Portius wypełniał koncertując zespół dudziarzy\nPrezes stowarzyszenia zaprosił na scenę wszystkich bedących na sali członków honorowych i regularnych stowarzyszenia Portius\nWszyscy powstali i rozpoczęła się uroczystość nadania odznak i dyplomów stowarzyszenia dla nowych Honorowych Członków naszej organizacji\nNowi Honorowi Członkowie Stowarzyszenia Portius: minister Jan Stanisław Ciechanowski i Hetman Kolekcjonerów Polskich Ryszard Zygmunt Janiak, otrzymali również szklane rapiery\nPan minister Ciechanowski prezentuje szklany rapier jako pamiątkę z CDS Krosno\nHetman Kolekcjonerów Polskich Ryszard Zygmunt Janiak otrzymał nowy paradny żupan Stowarzyszenia Portius\nWiniarz Richard Horcsik otrzymał od Romana Myśliwca dyplom i nagrodę Championa za zwycięstwo jego wina na Międzynarodowym Galicyjskim Konkursie Win Galicja Vitas\nSzczęśliwy Richard wznosi toast z Panem ministrem Ciechanowskim\ni burmistrzem Sarospataku Janosem Arosem\nWino Portius w rękach hostessy\nWszyscy członkowie Stowarzyszenia Portius otrzymali\nokolicznościowe koszulki z symbolem XI festiwalu\nPierwsza na Festiwalu Win Węgierskich im. Portiusa w Krośnie degustacja win polskich była miłym, akcentem całego przedsięwzięcia. W niedzielę 25 sierpnia o godz. 17 za stołem prezydialnym zasiedli przedstawiciele Stowarzyszenia Winiarzy Podkarpacia. Prezentowali polskie wina, prowadzili dialog z miłośnikami „boskiego napoju” a Roman Myśliwiec ogłaszał nawet różne konkursy z wiedzy winiarskiej i literackiej. Wraz z prezesem Markiem Nowińskim i winiarzem Łukaszem Chrostowskim z winnicy Equus z województwa lubuskiego, opowiadali o swoich winnicach, tworzonych winach i organizowanych konkursach winiarskich w kraju za granicą. Ozdobą tego grona była Pani Ewa Wawro – sekretarz stowarzyszenia, dziennikarka, autorka książek i wielu artykułów promujących polskie winiarstwo. W przerwach degustacji ze sceny na salę wkraczał węgierski zespół dudziarzy Hollóének Hungarica porywają swoją muzyką publiczność sali degustacyjnej. Gdy grali polski przebój „Ukraina”, śpiewała z nimi cała sala degustacyjna. Wiadomo, wino wspomaga śpiewających.\nPrzy stole prezydialnym sali degustacyjnej zasiedli przedstawiciele Stowarzyszenia Winiarzy Podkarpacia. Od lewej strony: winiarz Łukasz Chrostowski, w środku sekretarz stowarzyszenia Ewa Wawro a po prawej stronie prezes Marek Nowiński\nPionier winiarstwa na Podkarpaciu, Roman Myśliwiec wyjaśniał\nspecyfikę tworzenia polskiego wina i promował polskie winiarstwo\nUrocze hostessy czekają aby na znak prowadzącego degustację\npolać gościom kolejne polskie wino\nSala degustacyjna na spotkaniu z polskimi winami\nProszę bardzo, to jest prezentowane wino z polskiej winnicy\nHej tam dzieś znad czarnej wody, Siada na koń Kozak młody.\nCzule żegna się z dziewczyną, Jeszcze czulej z Ukrainą...\nUdany debiut polskich winiarzy na XI Festiwalu Win Węgierskich im. Portiusa w Krośnie to zasługa współpracy przedstawicieli Stowarzyszenia Portius i Stowarzyszenia Winiarzy Podkarpacia. Na zdjęciu Ewa Wawro i Marek Nowiński\nAttila Maróti reprezentujący węgierski region winiarski Matra był mistrzem ceremonii na ostatniej degustacji. Matra, to najwyższa góra Węgier i to właśnie od niej taką nazwę przyjął cały winny region. Attila mówił o swej 100 ha winnicy, o pracy na niej i dbaniu o krzewy winnej latorośli. Za pomocą naszej tłumaczki Ani Szewczuk, przekazywał słuchającym różne szczegóły dotyczące poszczególnych degustowanych win, jego ukochanych artystycznych dzieł. Na ostatniej degustacji kończącej cały XI festiwal obecny był prezydent miasta Krosna Piotr Przytocki z małżonką a także wielu wspaniałych zaproszonych gości. Tą degustacją zakończył się oficjalnie XI krośnieński festiwal, pomimo tego, że na zewnątrz Centrum Dziedzictwa Szkła rozbawieni Krośnianie, zaproszeni goście i turyści z kraju i za granicy, bawili się jeszcze wiele godzin.\nTłumaczka Ania Szewczuk prezentuje sali degustacyjej postać Attili Marótiego, winiarza z regionu Matra\nNa ostatniej degustacji win węgierskich był prezydent miasta Krosna Piotr Przytocki wraz z małżonką\nGoście ostatniej degustacji byli wsłuchani w opowieści winiarza o jego winach, oraz w opowieści prowadzącego o starych związkach polsko węgierskich na przestrzeni tysiąca lat wspólnej państwowości\nNa zakończenie degustacji, na pamiątkę pobytu w sali CDS, szklaną różę otrzymała Pani Jadzia Gąsior, prywatnie siostra prezesa Stowarzyszenia Portius\nProwadzący wszystkie degustacje prezes Stowarzyszenia Portius z siostrą Jadzią i szklaną różą\nJak co roku w niedzielę 25 sierpnia odbył się IX już bieg „O Skarb Portiusa”. Na trasie 7 km wokół miasta Krosna rywalizowało z sobą kilkuset biegaczy z kraju i za granicy. Dobrze pamiętamy pierwszy bieg „O Skarb Portiusa”, gdy na trasie z zamczyska Kamieniec na krośnieński Rynek biegło kilku krośnieńskich śmiałków.\nDekoracja zwycięzców IX biegu O Skarb Portiusa na krośnieńskim Rynku\nKończąc relację z XI Festiwalu Win Węgierskich im. Portiusa, pragniemy serdecznie podziękować wszystkim Urzędom, Organizacjom Pozarządowym, Sponsorom a także życzliwym naszym Przyjaciołom i Sympatykom, za pomoc w organizacji tego wielkiego przedsięwzięcia, które powstało i trwa z miłości do naszego Krosna, jego wielkich tradycji i wspaniałej historii.\n„In Crosno Veritas”


Witryna Wiejska - Bezpłatna cytologia podczas FIT WEEKEND-u w Targach Kielce\nBezpłatna cytologia podczas FIT WEEKEND-u w Targach Kielce\npiątek, 12, kwiecień 2019 11:21\nSport to zdrowie! Zapraszamy do wykonania badania w sobotę, 13 kwietnia w pierwszym w Polsce cytobusie Świętokrzyskiego Centrum Onkologii.\nZ bezpłatnej cytologii mogą skorzystać mieszkanki województwa świętokrzyskiego między 25. a 59. rokiem życia, które nie wykonywały tego badania w ciągu ostatnich 36 miesięcy w ramach Populacyjnego Programu Profilaktyki i Wczesnego Wykrywania Raka Szyjki Macicy. Wszystkie panie, które skorzystają z tego programu otrzymują kobiece upominki, a jeśli wymyślą najciekawsze hasło zachęcające inne kobiety do badań – mogą zostać nagrodzone sprzętem AGD. Żeby umówić się na bezpłatne badanie, wystarczy zadzwonić pod nr telefonu 609 99 00 33.\nSpecjalistyczny pojazd został zaprojektowany i wykonany do projektów „Być świadomą kobietą – wsparcie profilaktyki raka szyjki macicy w regionie świętokrzyskim”, realizowanych przez ŚCO przy wsparciu Funduszy Europejskich w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Świętokrzyskiego 2014-2020. Wewnątrz cytobusa znajduje się gabinet położnej, z fotelem ginekologicznym i niezbędnym wyposażeniem oraz kabina higieny intymnej – z bidetem i bieżącą wodą, gdzie pacjentka może się rozebrać i przygotować do badania. Pojazd jest ogrzewany, klimatyzowany, wyposażony w wysuwany stopień ułatwiający wejście do gabinetu. Od kwietnia do połowy grudnia 2018 r. z tej formy profilaktyki raka szyjki macicy skorzystało w nim ponad 2 tysiące kobiet.\nWięcej w tej kategorii: « „Zobacz lepszą przyszłość” – program profilaktyki wad wzroku Dzień dla Serca w Słupsku. Bezpłatne badania i porady specjalistów w słupskim szpitalu »


Jak rozwija się polski mały-wielki sektor kosmiczny VIDEO - wGospodarce.pl\nBartosz Sokoliński, ARP, MBWS, polski przemysł kosmiczny / autor: Fratria\nOpublikowano: 15 lutego 2020, 11:48\nJak wygląda polski mały-wielki sektor kosmiczny? Gościem Maksymiliana Wysockiego w programie Mały Biznes Wielka Sprawa w telewizji wPolsce.pl był Bartosz Sokoliński, dyrektor Biura Rozwoju i Innowacji w Agencji Rozwoju Przemysłu\nMałych i średnich firm w polskim sektorze szybko przybywa, a sektor kosmiczny nie tylko jest wizerunkowo „fajny”, ale pozwala dobrze zarobić, jeśli odpowiednio prowadzi się działania.\nSektor kosmiczny rodzi się [w Polsce - red.] od jakiegoś czasu. Jest mały, natomiast bardzo i stabilnie rosnący, i bardzo, bardzo interesujący. W zależności od tego jak na to spojrzeć, jest pięćdziesiąt firm, które zajmują się tylko technologiami kosmicznymi, ale koło 300-350 takich zajmujących się częściowo technologiami kosmicznymi. Jak zaczynałem cztery lata temu pracę w ARP było ich 150. To pokazuje jak postępuje ten rozwój. I mówimy o coraz większych pieniądzach - ocenia Bartosz Sokoliński, dyrektor Biura Rozwoju i Innowacji w Agencji Rozwoju Przemysłu.\nZPSK, z którym ARP współpracuje zrzeszający zarówno instytuty naukowo-badawcze jak firmy z branży kosmicznej liczy kilkudziesięciu członków. W większości są to małe i średnie firmy z kilkuletnim stażem. Wyjątkiem są tu takie firmy jak np. Hertz Systems, który powstał w 1989, a technologiami kosmicznymi zajmuje się od 2012. (Domena: inżynieria elektroniczna i telematyka. Kilka projektów z ESA. W 2014 r. pierwsza umowa na systemy monitorowania transportu z wykorzystaniem GNSS (GlobalNavigation Satellite System). Udział w projekcie SAT-AIS-PL.) czy Vigo System założony w 1993 przez grupę naukowców z WAT, który jest liderem w produkcji niechłodzonych, fotonowych detektorów podczerwieni (własnerozwiązania). Detektory Vigo System zainstalowano m.in.w łaziku Curiosity (misja Mars Science Laboratory). Firma jest także oficjalnym dostawcą podzespołów dla NASA.\nKosmiczny przemysł ma wiele praktycznych, przyziemnych zastosowań. Na przykład obserwację lasów, by chronić je przed nielegalnym wyrębem. Czy tak jak w przypadku zielonogórskiej firmy Hertz, która wprowadziła aplikację służącą do obserwacji transportu zwierząt. Zresztą jest ona jednym z liderów polskiego sektora kosmicznego.\nPonieważ branża kosmiczna jest w Polsce stosunkowo młoda firmy bardzo często, zwłaszcza na pierwszym etapie rozwoju, potrzebują wsparcia, dlatego w ARP uruchomiliśmy specjalne pożyczki dla firm z branży, które odpowiadają na jej specyfikę jest to pożyczka dla podmiotów prowadzących działalność gospodarczą w sektorze technologii kosmicznych i współpracujących z organizacjami narodowymi lub międzynarodowymi, których celem jest eksploracja i wykorzystanie przestrzeni kosmicznej. Jedną z firm, która skorzystała z takich możliwości był Creotech Instruments – obecnie to wiodąca spółka w sektorze kosmicznym, która dzięki pozyskanym środkom zamknęła inwestycje w park maszynowy i zapewniła miejsce, w którym mogły być realizowane kontrakty z ESA.\nJak wygląda sytuacja kadrowa? W tym sektorze jest miejsce tylko dla najlepszych z najlepszych. Jak wyglądają perspektywy zatrudnienia i biznesu dla polskich firm sektora kosmicznego? Skąd pozyskać finansowanie na rozwój takiej firmy? Kto ma szansę na zatrudnienie i na co mogą liczyć studenci - co powinni zrobić, jeśli chcą związać się z branżą kosmiczną?\n"Financial Times": 20 spółek z Polski na liście tysiąca najszybciej rozwijających się firm na świecie\nFirma Vigo System została jednym z sześciu triumfatorów rankingu „Lubię, bo polskie” w kategorii „Produkt innowacyjny 2017”. Partnerem był Alior BAnk\nPolski sektor kosmiczny: Dekada na wzrost\nZ polskim sektorem kosmicznym związanych jest ok. 230 podmiotów, z których ok. 40 utrzymuje się z działalności kosmicznej.


Maite jest bardzo uzdolniona manualnie. Robi koleżankom piękne fryzury, wyszywanie krzyżykami to jej pasja. Wszystkie jej prace są perfekcyjnie wykonane i przemyślane. Nie brakuje jej cierpliwości, gdy trzeba coś zmienić czy poprawić. Choć w tym roku miała już skończyć szkołę, siostra Ewa zdecydowała, że zostawi ją jeszcze na jeden rok, by dziewczyna mogła lepiej nauczyć się szycia. Być może trafi jako stażystka do krawieckiego atelier prowadzonego przez Charlotte - dawną absolwentkę Foyer. A kiedyś, w przyszłości kto wie czy Maite nie założy własnej pracowni krawieckiej w samym centrum Dakaru. Trzymajmy za nią kciuki.\nJeśli chcecie wesprzeć w nauce Maite i inne dzielne dziewczęta z Foyer, możecie to uczynić wchodząc na poniższy link:


Katedra - Parafia Św. Stanisława Kostki - TORBA MIŁOSIERDZIA\nRozpoczyna się Tydzień Miłosierdzia, który obchodzony jest pod hasłem: Mocni w Duchu Świętym. Tydzień otwiera Niedziela Miłosierdzia Bożego, święto patronalne Caritas w Polsce.\n„Pragnę, ażeby pierwsza niedziela po Wielkanocy była świętem Miłosierdzia (Dz. 299). Pragnę, aby święto Miłosierdzia, było ucieczką i schronieniem dla wszystkich dusz, a szczególnie dla biednych grzeszników. W dniu tym otwarte są wnętrzności miłosierdzia Mego, wylewam całe morze łask na dusze, które się zbliżą do źródła miłosierdzia Mojego. Która dusza przystąpi do spowiedzi i Komunii świętej, dostąpi zupełnego odpuszczenia win i kar. W dniu tym otwarte są wszystkie upusty Boże, przez które płyną łaski (Dz. 699).”\nPo raz kolejny łódzka Caritas organizuje akcję pod nazwą „Torba miłosierdzia”. Wychodząc dzisiaj z archikatedry, zechciejmy zabrać ze sobą reklamówkę „Caritas”, którą po napełnieniu darami spożywczymi, złóżmy najpóźniej w przyszłą niedzielę nieopodal ołtarza w specjalnie przygotowanym koszu. Niech to będzie znak dzielenia się z biedniejszymi tym, co sami posiadamy.


Zioła Ojca Grzegorza Sroki - Dary ziół\nZioła Ojca Grzegorza Sroki (47)\nZioła Ojca Grzegorza w daryziol.pl\nJeden z najpopularniejszych polskich zielarzy mogący się pochwalić ponad 50-letnią praktyką w dziedzinie fitoterapii. Mowa oczywiście o Ojcu Grzegorzu Sroce, który pomagał już setkom pacjentów borykających się z wszelkiego rodzaju problemami. Franciszkanin ten już od 13 roku życia zajmował się fitoterapią. Jego wytrwałość oraz ciężka praca doprowadziły do powstania ośrodka zlokalizowanego w Rychwałdzie. Do miejsca tego co roku przybywają setki pielgrzymów z całej Europy.\nBonimed Bofonginn Kompleks Ojca Grzegorza 300 ml - syrop ziołowy\nBonimed DEPRIBON Ojca Grzegorza 60 kapsułek - wydolność\nZioła Ojca Grzegorza Sroki – wybierz produkt dopasowany do własnych potrzeb!\nW tej kategorii sklepu daryziol.pl znajdziecie sprawdzone kompozycje ziołowe, z których korzystają klienci z całego świata od wielu pokoleń. Ojciec Grzegorz Sroka już od 13. roku życia interesował się ziołolecznictwem, a w czasie swojej praktyki udzielił porad ponad 150 000 zainteresowanych! Doskonale opracowane receptury pozostają niezmiennie popularne. Do Rychwałdu, gdzie przyjmował pacjentów w ośrodku leczniczym, rokrocznie pielgrzymują tysiące wiernych. W naszym sklepie internetowym mamy bogaty wybór ziół Ojca Grzegorza Sroki, które pomagają na najprzeróżniejsze schorzenia.\nCzy zioła Ojca Grzegorza Sroki mogą być uzupełnieniem medycyny konwencjonalnej?\nTak, jak najbardziej! Sam franciszkanin działał w ramach tej idei, traktując swoje wyroby jako pożyteczny dodatek do tradycyjnych metod leczniczych. Jego produkty do fitoterapii powstawały na postawie głębokiej wiedzy w tej dziedzinie. Jednak zdarzało się, że słuchał się głosu swojej intuicji. Predyspozycje do ziołolecznictwa ujawniły się u ojca Sroki podczas jego służby wojskowej. Miał tam zadanie szkolenia innych sanitariuszy.\nZioła Ojca Grzegorza Sroki w płynie współistnieją z saszetkami, kapsułkami czy nawet produktami kosmetycznymi. Przez całe swoje życie skomponował ponad 20 wyrobów, dzięki czemu możemy dzisiaj przyjmować je w różnej formie. Pomagają one w przeciwdziałaniu oraz profilaktyce przeciwko wielu chorobom. Chodzi o choroby kobiece, dróg moczowych, układu trawiennego czy krążenia.\nOprócz stworzenia ziół Ojca Grzegorza Sroki zakonnik był także promotorem zdrowego stylu życia. Swoimi cennymi wskazówkami pod koniec życia dzielił się z czytelnikami za pośrednictwem strony internetowej. Jego ostatnią inicjatywą było wybudowanie grot solnych w ukochanym Rychwałdzie. Śmierć ojca Grzegorza w 2006 roku nie przerwała bogatych tradycji ziołoleczniczych. Nie do końca było wiadomo, kto stanie się jego kontynuatorem. Ostatecznie bogate dziedzictwo przejęli lokalni franciszkanie, którzy kontynuują dostarczanie ziół Ojca Grzegorza Sroki do zainteresowanych na całym świecie.\nRodzaje ziół Ojca Grzegorza Sroki w saszetkach\nZaparzanie mieszanek w kubku do picia pozostaje najpopularniejszą metodą ich przyjmowania. Porcje zapakowane w wygodne saszetki ułatwiają znacząco ich spożywanie. W sklepie daryziol.pl mamy kompletną ofertę produktów komponowanych z wykorzystaniem oryginalnych receptur zakonnika. Każde opakowanie ma autorską nazwę, która wiąże się z dolegliwością, w stosunku do której napar pomaga.\nCardiobonisan to zioła Ojca Grzegorza Sroki w saszetkach poprawiające kondycję układu krążenia oraz uspokajające pracę serca. Ich zażywanie jest wskazane osobom, które mają problemy z zasypianiem. Głównymi składnikami o takim działaniu są kwiatostan głogu, ziele nawłoci oraz rdest ptasi.\nMieszanka Bobonisan odpowiada za regulowanie pracy układu pokarmowego, wspomagając trawienie. W szczególności pomoże osobom, które preferują tzw. ciężką dietę. Produktem pokrewnym, aczkolwiek o działaniu profilaktycznym jest Adipobonisan, przeznaczony do codziennego stosowania. Wybór ziół Ojca Grzegorza Sroki w ofercie sklepu daryziol.pl dobieramy specjalnie dla was, naszych klientów. Dzięki temu mamy przygotowane propozycje zwalczające dolegliwości każdego rodzaju.\nCzy warto korzystać z ziół Ojca Grzegorza Sroki w płynie przy doraźnych dolegliwościach?\nDzisiaj nawet najbardziej prozaiczne niedogodności, jak zaparcia czy słaby ból głowy, staramy zwalczać się lekami. Mało kto z nas zdaje sobie sprawę z tego, że działamy w ten sposób na niekorzyść naszego organizmu. Warto powrócić do sposobów naszych babć, które doskonale wiedziały, jak działają dary natury.\nZioła Ojca Grzegorza Sroki znajdujące się w tej kategorii sklepu daryziol.pl zdecydowanie opłaca się wprowadzić do naszych nawyków leczniczych i żywieniowych. Ich największe zalety to:\nnaturalny skład, dzięki czemu wpisują się w zasady weganizmu i wegetarianizmu;\nprzystępne formy spożywania (płyn, kapsułki lub saszetki);\noraz mieszanki dostosowane do zwalczania konkretnych problemów.\nDokonania Ojca Grzegorza Sroki sprawiły, że postanowiliśmy zaoferować jego produkty w naszym stacjonarnym sklepie Dary Ziół w Głogowie przy ulicy Grodzkiej 40 oraz w sklepie internetowym online daryziol.pl. Prowadzony przez nas sklep zielarski ma na celu proponować konsumentom sprawdzone oraz jakościowe artykuły. Fitofarmakologia według wielu specjalistów jest idealnym uzupełnieniem dla klasycznej medycyny konwencjonalnej. Właśnie dlatego serdecznie zapraszamy do zapoznania się z przygotowaną przez nas ofertą, w której znaleźć możecie zioła Ojca Grzegorza Sroki, które pomagają na wszelkiego rodzaju schorzenia i choroby.


Mieczysław Szcześniak: Wszyscy jesteśmy nierówni | Głos Wielkopolski\nMarek Zaradniak 18.12.2016\nMietek Szcześniak: Zawsze chciałem skomponować więcej muzyki do wierszy księdza Jana Twardowskiego Jacek Poremba\nChciałem zawsze skomponować więcej muzyki do wierszy księdza Jana Twardowskiego, ponieważ to dobre wiersze - tłumaczy Mietek Szcześniak, który nagrał płytę „Nierówni” z wierszami księdza poety\nDlaczego zajął się Pan twórczością księdza Jana Twardowskiego. Czy to jest tylko spowodowane tym, że mamy Rok Twardowskiego, setną rocznicę jego urodzin i rocznicę śmierci?\nNie jestem z tych, którzy w ten sposób kalkulują. Nie zakładam planów pięcio-, dziesięcio- czy więcej letnich. Zawsze robiłem wszystko intuicyjnie. Traktuję swoje piosenki jako zapis tego, co mi chodzi po sercu i głowie. To zwykle jest owoc paru lat. Na Twardowskiego miałem ochotę od czasu, gdy nagrałem piosenkę „Spoza nas”, czyli od 2000 roku.\nPamiętam. Rozmawialiśmy wtedy o tym, Wspominał Pan o zamiarze nagrania płyty z poezją księdza Twardowskiego.\nChciałem zawsze skomponować więcej muzyki do jego wierszy, ponieważ to dobre wiersze. Poezja Twardowskiego jest esencją, która w prostolinijnej formie opowiada o ważnych sprawach . Więc można się wiele nauczyć, podzielić, pośmiać, wzruszyć, zamyślić, powziąć dobre decyzje… Twardowski jest księdzem, wiersze to owoc jego żywota, ale najważniejsze dla mnie jest to, że jest dobrym poetą.\nTo nie są wiersze dosłowne, ale adaptacje. Na ile je Pan zaadaptował i dlaczego, a nie jest to dosłowna poezja śpiewana?\nNiektóre z nich pozostały prawie nienaruszone. Wiersze są niezwykle lekkie - to duża sztuka dla każdego artysty, żeby wypracowane rzeczy były po prostu lekkie. Nie chciałem ich obciążać, chciałem dać im przestrzeń. Tak, aby w roli głównej był tekst, zilustrowany muzyką, harmonią. A na drugim planie - ja, który subtelnie opowiadam te historie. Szukałem odpowiedniej formy i znalazłem ją, dzięki doświadczeniu z piosenką „Spoza nas”, ,w bossa novie i w sambie. Pomyślałem, że rytmiczność, spontaniczność i pozytywka muzyki brazylijskiej poszerzy przestrzeń dla poezji i, przesłanie będzie pogodne, choć melancholijne czasem to słonko… Myślę, że to się udało. Twardowskiego wiersze są czasem bez rymu, a włożone w taką superrytmiczną formę wymagały czasem opracowania. Np. połączyłem dwa wiersze w jedną opowieść, na co szczęściem zgodziła się pani Olga Iwanowska, która jest opiekunką schedy po poecie. I powstała z tego całość, która, myślę, dobrze podaje jego myśli. Mam nadzieję, że parę zdań trafi do codziennego języka, jak „… Spieszmy się kochać ludzi…”. A to, myślę, najlepsze, co może się przydarzyć poecie.\nCałą rozmowę przeczytasz w naszym serwisie plus. Sprawdź!\nMieczysław Szcześniak: Wszyscy jesteśmy nierówni, bo czegoś każdemu brakuje\nMietek Szcześniak Tw...\nMietek Szcześniak Ni...\nMietek Szcześniak no...\nantygona 18.12.2016 23:00:52\nreklama tego pana to reklama przechrzty zielonoswiatkowej sekty??\nZawodowa grupa kolar...\nSpartakiada w Borku\n25 lat temu powstała zawodowa grupa kolarska Mróz, pierwsza tego typu w Polsce. Od tego momentu datuje się też współpraca firmy z Borku Wielkopolskiego z podmiotami sportowymi w Wielkopolsce.\nDawid Kubacki i Karl Geiger mogą opaść z sił, a druga część sezonu może należeć do Stefana Krafta. Austriak dopiero się rozkręca - uważa Martin Schmitt, legenda skoków, obecnie ekspert Eurosportu. Zapraszamy do rozmowy.\nBlue Monday to najbardziej depresyjny dzień w roku. Taka nazwa została wprowadzona przez Cliffa Arnalla, brytyjskiego psychologa. Ten szczególny dzień przypada w trzeci poniedziałek stycznia, choć to data dośc umowna. Feralny dzień pojawia się ponoć kilka tygodni po rozpoczęciu n...\nGrand Prix Wielkopol...\nPlebiscyt: Tomasz Wiktor o stypendiach olimpijskich\nO sportową ocenę minionego roku tym razem poprosiliśmy dyrektora Departamentu Sportu i Turystyki w Urzędzie Marszałkowskim Województwa Wielkopolskiego, czyli Tomasza Wiktora.


Czekając na bezpieczne wakacje: Afryka z kanapy - TTG Dziennik Turystyczny\nCzekając na bezpieczne wakacje: Afryka z kanapy\nObecnie Afryka staje się kontynentem, który zmaga się ze śmiertelnym wirusem z heroizmem. Wśród bohaterów jest wielu członków branży turystycznej.\nW Afryce potwierdzono ponad 10 tysięcy przypadków koronawirusa, prawie 500 zgonów oraz prawie 1000 wyzdrowień. Wirus jest obecny w 52 krajach na kontynencie.\nZarząd Turystyki Afryki działa w obliczu kryzysu. SKAL, największe stowarzyszenie branży turystycznej w Afryce, zawsze mówi, żeby robić interesy z przyjaciółmi. Turystyka ma nas jednoczyć, a nie dzielić. Afrykanie dobrze to wiedzą i działają wspólnie, by ograniczyć negatywne skutki pandemii.\nAfryka jednoczy się w pragnieniu, aby goście pozostali w domach. Jeśli teraz to zrobią, po kryzysie będą mogli spokojnie przyjechać na wakacje na ten kontynent. Afryka nie może się już doczekać, aby powitać gości z otwartymi ramionami. Jak na razie jednak oferuje im przeżycia, których mogą doświadczyć z własnej kanapy.\nNa lżejszej nucie\nZimbabwe właśnie wydało film o nazwie „Na lżejszej nucie”, z którego kraj i cały kontynent mogą być dumni. Zimbabwe również nie może się doczekać, aby ponownie zaprosić odwiedzających do tego cudownego miejsca.\nTancerka brzucha w Południowej Afryce występuje online, producent mody w Libii zmienił produkcję, aby utrzymać Afrykę w zdrowiu, a Zarząd Turystyki Afryki zrzesza międzynarodowy zespół marzeń, który niestrudzenie pracuje za kulisami, aby uratować zarobki i obrót przemysłu turystycznego na kontynencie.


Leczenie alkoholizmu Kielce - Odtrucia alkoholowe Kielce - Detoks.edu.pl\nPopularnym zjawiskiem w trakcie trzeźwienia alkoholików jest wystąpienie zespołu objawów abstynencyjnych. Dolegliwości związane z zespołem abstynencyjnym są bardzo dokuczliwe i utrudniające funkcjonowanie. Stopień nasilenia objawów zależy przede wszystkim od ilości spożytego alkoholu oraz od długości tzw. ciągu alkoholowego. Zdarza się również tak, że objawy są tak intensywne, że zagrażają życiu uzależnionego. Aby ustrzec się przed wystąpieniem zespołu objawów abstynencyjnych warto wykonać detoks alkoholowy. Detoks alkoholowy należy do grupy metod leczenia alkoholizmu. Detoks alkoholowy polega na podaniu pacjentowi odpowiedniej gamy leków i płynów. Odpowiednio wykonane odtrucie alkoholowe jest całkowicie bezpieczne.\nKielce to miasto położone w Górach Świętokrzyskich. Legenda mówi, że pierwotną nazwą Kielc były “Kiełce”. Nazwa pochodzić miała od znalezionych tajemniczych kłów przez Mieszka, syna Bolesława Szczodrego. Z czasem jednak nazwa “Kiełce” przekształciła się w Kielce.\nOsoby uzależnione w Kielcach znajdą pomoc w leczeniu alkoholizmu i wykonają detoks alkoholowy w niżej wymienionych klinkach:\nOdtrucia alkoholowe Kielce – Nasz Gabinet Kielce\nPrzychodnia powstała z myślą o pomaganiu osobom uzależnionym Nasz Gabinet Kielce wyspecjalizowały się w wykonaniu kompleksowego detoksu alkoholowego. Odtrucie alkoholowe w klinice wykonywana jest przez doświadczony personel medyczny. Klinika gwarantuje najwyższy standard usług i opieki medycznej.


Rekompensaty za wyższy VAT - Infor.pl\nStrona główna » Księgowość » Wiadomości » Rekompensaty za wyższy VAT\nRekompensaty za wyższy VAT\n15 grudnia 2004, 08:00\nJeżeli rząd zdecyduje o podwyższeniu stawki VAT z preferencyjnych 7 proc., to na pewno zostanie w jakiś sposób zrekompensowane tym, którzy najbardziej tego potrzebują - poinformował wczoraj w Senacie minister finansów Mirosław Gronicki. Dodał, że sprawy dotyczące zmian stawek VAT miały być dyskutowane na wtorkowym posiedzeniu rządu.\nMinister Mirosław Gronicki nie chciał omawiać dotyczących przyszłych rozwiązań. – Jeżeli będzie wzrost stawki VAT z 7 proc. na jakąkolwiek inną, to na pewno będzie to w jakiś sposób zrekompensowane tym osobom, które wymagają jakiejś szczególnej opieki – powiedział Mirosław Gronicki, cytowany przez PAP.\nZ pojawiających się informacji wynikało, że Ministerstwo Finansów zaproponowało zmiany polegające m.in. na: obniżeniu podstawowej stawki VAT z 22-proc. do 18 proc., podwyższeniu preferencyjnej 7-proc. stawki do 8 proc. oraz likwidacji 3-proc. stawki VAT. Towary i usługi objęte obecnie 3-proc. stawką miałyby zostać objęte 8-proc VAT.


usługi : Grupowy Blog\nKancelaria adwokacka Praga Południe Często adwokaci przesyłają do sądu pisma dotyczące istotnych spraw w toczącym się procesie zanim mogą być one pokazane ustnie na rozprawie. Adwokaci przeprowadzają intensywne badanie sprawy dotyczące oznaczających faktów oraz na ich podstawie przygotowują dokumenty na rozprawę – oto kancelaria adwokacka praga północ. Dla przykładu, w Read More ...\nTrądzik Trądzik jest ogólnoświatową chorobą cery ludzi młodych wstępujących w okres dojrzewania jednakże nie tylko. Występuje też u osób dojrzałych. Należałoby zagłębić się w powody, a nie w sam rezultat. Trądzik nie jest chorobą niepokojącą jednakże wielokrotnie negatywnie oddziałuje na humor danej osoby. Największym towarzyszem trądziku są zawahania ekonomii hormonalnej Read More ...\nPraca za granica bez jezyka Oferty pracy za granicą pokazują, że kultowa jest nie tylko stała praca, jednak także praca tymczasowa, nazywana również sezonową. Na ogół oferty te dotyczą zbierania owoców, na przykład truskawek czy malin oraz jest to praca raczej na krótki okres. Decydują się na nią niemniej jednak Read More ...


Feniks: "Coś pożyczonego" - Emily Giffin\nDarcy i Rachel przyjaźnią się od dzieciństwa. Łączy je wiele lat rozmów, zabaw, smutków i przygód w swoim gronie. Ale co takiego nadzwyczajnego jest w tej relacji? Ich odmienność charakterów. Rachel - a zarazem główna bohaterka książki, na której historii skupia się Emily Giffin, to niespełniona prawniczka, wobec której życie może nie było okrutne - bo przecież są ludzie, których dotykały poważne dramaty, ale na pewno, nie zawsze los obchodził się z nią najlepiej. Kobieta ma zasady, bardzo liczy się dla niej przyjaźń, dzięki czemu jest prawdopodobnie jedną z najlepszych przyjaciółek, jaką ktokolwiek mógłby sobie wymarzyć, a dzięki troskliwości i uprzejmości, zawsze znajdzie odpowiednie słowa, by pocieszyć znajomych. Darcy z kolei to przebojowe, egocentryczne, wiecznie piękne przeciwieństwo Rachel, które chce ciągle być w centrum uwagi. Nie liczy się z uczuciami innych, wszystko obraca wokół własnej osoby, a przy tym jest naprawdę wielką egoistką i samolubną zołzą - żeby nie nazwać jej innym, mniej łagodnym słowem. Jakimś cudem jednak, Rachel i Darcy, są dla siebie jak siostry i z całą pewnością, obydwie nie wyobrażają sobie życia bez tej drugiej. Do czasu...\n„Nic nie jest idealne. Wszystko jest takim, jakie je stworzysz.”\nW swoje trzydzieste urodziny, Rachel robi coś, za co w sumie nikt nie może być na nią zły, skoro to jej święto - upija się. Co gorsza - upija się również narzeczony Darcy, a gdy zostają sami... Istotne jest tylko to, że następnego dnia, budzą się w jednym łóżku i wiedzą, że właśnie zrobili coś, czego najlepsza przyjaciółka i jednocześnie pierwsza druhna Darcy, a także jej wybranek robić nie powinni - przespali się ze sobą. Rachel ciążą wielkie wyrzuty sumienia, zwłaszcza że jak już wspomniałam - w przeciwieństwie do Darcy, główna bohaterka jest kobietą z zasadami i nigdy nawet by nie pomyślała, by sprawić tak wielką krzywdę przyjaciółce. Szereg kolejnych wypadków i wydarzeń sprawia, że sekret staje się nie tylko czymś ciążącym na duszy, ale i czynnikiem więzi jaka odradza się pomiędzy Rachel, a wspomnianym narzeczonym Darcy - Dexem, którzy przyjaźnili się ze sobą w czasie gdy podczas studiów, uczęszczali na te same zajęcia. Wkrótce staje się jasne, że początkowy grzeszek jest powodem lawiny wydarzeń i nieprzemyślanych zachowań, a także - narastającego uczucia... Ale przecież jest jeszcze Darcy, której Rachel nie jest w stanie tak dotkliwie skrzywdzić... No i ślub - ślub zbliżający się wielkimi krokami...\n„Kiedy człowiek się zakocha, czasami musi zapomnieć o dumie, a innym razem musi walczyć, żeby ją zachować. To pewna równowaga. Ale kiedy jest się we właściwym związku równowaga sama się ustala.”\nKsiążkę "Coś pożyczonego" przeczytałam przez przypadek. Nie tak dawno temu, włączyłam sobie film "Pożyczony narzeczony", a gdy okazało się, że jest to ekranizacja książki, czym prędzej go wyłączyłam, po czym zabrałam się za książkę (która szczęśliwie była w moim domu), by parę godzin później, z uśmiechem na twarzy, powrócić do oglądania filmowej adaptacji, tworu Emily Giffin. Jest to zarazem pierwsza jej powieść przeze mnie przeczytana, aczkolwiek na pewno nie ostatnia. Historia, mimo że wydawać by się mogło, banalna, wcale taka nie jest. Po jej skończeniu, miałam wrażenie, jakby pod główną fabułą i wątkami, ukrywała się nić z przesłaniem, którą tylko nieliczni, lub ci naprawdę wrażliwi mogli wyłapać. Najważniejsza jest jednak, nie życiowa głębia powieści, a fakt, że Emily Giffin skupiła się na przedstawieniu różnych charakterów i relacji międzyludzkich. A jej plastyczny język sprawdził się tak doskonale, że naprawdę trudno mi było po skończeniu "Coś pożyczonego", nie rzucić się na kolejną książkę tej pani.\n„Przeciwieństwem miłości nie jest nienawiść, lecz obojętność.”\nAutorka sprawnie posługuje się piórem, a jej styl sprawia, że książka jest lekka i tak przyjemna, że powieść się wchłania, a nie czyta, a na dodatek - trudno sobie wyobrazić oderwanie od tej pozycji. I choć być może akcja nie obfituje w dynamizm czy nagłe zwroty, to "Coś pożyczonego" jest tak płynna i dobrze zbudowana, że wcale się nie dziwię, iż zbiera raczej same pozytywne oceny. Tutaj, warto także zwrócić uwagę na wspaniałą kreację bohaterów. Począwszy od cudownie prawdziwej, skromnej Rachel, która z czasem zaczyna walczyć o swoje, poprzez Ethana czy Hillary, który byli powodami moich wybuchów śmiechów, Dexa - mężczyzny początkowo przeze mnie uwielbianego, później tępionego, a na końcu... lubianego, a skończywszy na szalonej, pewnej siebie, irytująco idealnej Darcy, której wszystko przychodzi z łatwością, dzięki niesamowitej charyzmie i urodzie. Historia i zachowanie Rachel, które może powinno wzbudzać obrzydzenie i niechęć do postaci, przedstawiona przez autorkę sprawia jednak, że czytelnik trzyma za nią kciuki i wspiera we wszystkich decyzjach, jakkolwiek dziwne by one nie były. Działania kobiety często powodują współczucie do niej, złość na innych, którzy dobrze jej nie życzą, a także radość gdy wszystko idzie po jej myśli.\nOsobiście, naprawdę bardzo zżyłam się z Rachel, a jej wzloty i upadki, przyjmowałam również na własną psychikę. Książka pani Giffin okazała się naprawdę śliczną, ale nieprzesłodzoną historią - lekką i sympatyczną, a na dodatek naprawdę uczuciową. Nie wszystkie wybory bohaterów były łatwe i choć dramatów wielkich nie było, to bywały momenty, kiedy czułam się naprawdę smutna i przybita. Nie liczyłam, że "Coś pożyczonego" okaże się tak dobrą lekturą, a jednak taka była i strasznie się cieszę, że ją poznałam. Pióro autorki cieszy się moją sympatią i wiem, że już wkrótce zapoznam się z kolejnymi jej tworami. Recenzowaną książkę oczywiście polecam, bo nie tylko czyta się ją szybko, nie tylko porusza temat przyjaźni, ale przede wszystkim zmusza nas, a także przede wszystkim Rachel - do pojęcia decyzji, czy walczyć o miłość, a tym samym stracić przyjaciółkę, czy stracić miłość, a ocalić przyjaźń. Jak widać, wybór nie jest tak prosty, jak mogłoby się wydawać...\n„Nie lubię początków i końców. Wolałabym wiecznie dryfować gdzieś pośrodku. Najgorsze w tym konkretnym końcu i początku jest to, że po raz pierwszy w życiu nie mam pojęcia dokąd zmierzam.”\nAutor: Sherry o 19:16\nEtykiety: 2011, 8/10, Moondrive/Wydawnictwo Otwarte, Recenzja, Romans\nCyrysia 7 sierpnia 2014 19:42\nO kurka wodna! Nie czytałam ''Coś pożyczonego'', chociaż od roku leży na półce i zbiera kurz, ale za to obejrzałam "Pożyczony narzeczony", i nawet nie wiedziałam, że to ekranizacja tej książki. Ech, co ja najlepszego zrobiłam!? Wprawdzie nieświadomie, mimo to żałuję. Jednak i tak zamierzam poznać tę historię raz jeszcze. Mam nadzieję, że wersja papierowa będzie bardzie urozmaicona od filmu.\nSherry 9 sierpnia 2014 08:53\nPapierowa wersja różni się od filmu. Film to tylko powiedzmy główna fabuła, a w książce jest więcej opisów uczuć, więcej... przyjaźni pomiędzy Rachel a Darcy, więcej bohaterów. :) Także mam nadzieję, że ci przypadnie do gustu. ;)\nBeti G. 7 sierpnia 2014 19:58\nCzytałam już kilka lat temu:) Podobała mi się, kontynuacja tez niezła:) Przeczytaj koniecznie "Coś Niebieskiego" :)\nChciałabym przeczytać kontynuację, aczkolwiek trochę przeraża mnie, że jest z perspektywy Darcy, której ja osobiście nie znoszę. ;)\nNada 7 sierpnia 2014 20:40\nA jak Ci się podobał film? Oglądałam go jakiś czas temu i w moich oczach wypadł dość średnio, dlatego o lekturze książki nie myślałam. Skoro jednak polecasz "Coś pożyczonego" i tak ciekawie piszesz o powieści Giffin (baaardzo podoba mi się Twoja recenzja) to pomyślę jeszcze o jej przeczytaniu. :>\nSherry 9 sierpnia 2014 08:55\nFilm był... dobry, ale nie rewelacyjny. Aczkolwiek tam było więcej Ethana, który w książce był trochę... trzecioplanową postacią, a tu grał drugi plan i to było widać. Reżyserka zrobiła z niego strasznie fajną postać i to mi się podobało. :) Ale w filmie od początku nie lubiłam Dexa, a w książce do pewnego momentu, za nim szalałam. :)\nPatka 7 sierpnia 2014 21:27\nO rany, jak to się stało, że ie miałam pojęcia, że "Coś pożyczonego" i "Pożyczony narzeczony" to ta sama historia?! :-P Muszę koniecznie nadrobić zaległości, bo z tego co pamiętam film mi się podobał (uwielbiam Kate Hudson ;-) ) a po książki Griffin już dawno planowałam sięgnąć. Jakiś czas temu miałam zamiar kupić coś jej autorstwa dla mamy, która bardzo lubi podobne historie, ale widzę, że tą konkretną polubimy obie ;-)\nSherry 9 sierpnia 2014 08:57\nA ja uwielbiam Ginnifer Goodwin i Johna Krasińskiego. :) Było parę korzystnych zmian jeśli chodzi o ekranizację - jak postać Ethana, czy niekorzystnych, ale film był... niezły. :) Dobrze się go oglądało. :) Tak przyjemnie. :)\nUnknown 7 sierpnia 2014 21:40\nFajnie, że Ci się podobało, przeczytam w wolnej chwili. Szczególnie, że nic tej autorki nie czytałam, a głośno o niej ostatnio. :)\nTak, tak. Zwłaszcza, że wychodzą nowe tytuły. :)\nkasjeusz 8 sierpnia 2014 01:09\nJesteś jedną z niewielu osób, które podają źródło pod zdjęciami okładek itp., to się chwali. :) Swoją drogą, okładka francuska wyjątkowo mi się nie podoba, wygląda jakoś tak komiksowo (ale mam na myśli takie nieudane komiksy, bo w niektórych kreska jest naprawdę zachwycająca). Nie czytałam jeszcze żadnej książki tej autorki, głównie ze względu na tematykę, na ogół nie sięgam po tego rodzaju obyczajówki. Ale w kwestii dylematu będącego, jak się zdaje, punktem wyjścia mam tylko jedną odpowiedź: lepiej ocalić przyjaźń, jest trwalsza i ważniejsza. :)\nSherry 9 sierpnia 2014 08:59\nFrancuska rzeczywiście niezbyt ładna, aczkolwiek wybieram różne wersje, żeby... pokazać coś. Pewną... zależność od tytułów i to jak dane kraje potraktowały opowieść. :)\nOdnośnie przyjaźni - od początku miałam takie nastawienie jak ty, ale... coś w tej książce... zmieniło... w pewien sposób... mój punkt widzenia. Ale tylko jeśli chodzi o kwestię Darcy&Rachel. :) Ale finał był dość... dziwny. :)\nkasjeusz 9 sierpnia 2014 20:34\nNo i słusznie, dodawaj okładki, z ciekawością je oglądam; uwagą o francuskiej nie miałam zamiaru sprowokować cię do porzucenia takiej - jakże interesującej - formy ilustrowania wpisów. ;)\nSherry 9 sierpnia 2014 21:18\nAleż w żaden sposób nie sprowokowałaś. :) Lubię konwersacje i wymiany uwag ^^\nJoanna Jagiełą 8 sierpnia 2014 09:16\nMiałam jedno podejście do tej książki, niestety, nieudane. Drażniła mnie bardzo postać Darcy. Ale przeczytałam chyba tylko 20 stron, więc koniecznie ponowię próbę, tym bardziej, że inna książka autorki "Pewnego dnia" bardzo mi się podobała:)\nSherry 9 sierpnia 2014 09:01\nOch, uwierz mi - nie tylko ciebie Darcy drażniła. Ja nie zliczę momentów kiedy chciałam potargać ją za włosy, bo na jednej stronie A4 by się to nie zmieściło. :) Niemniej jednak, sama postać Rachel jest bardzo fajna, no i Hillary. Bardzo zabawna bohaterka. :)\nO Griffin słyszałam bardzo dużo dobrego. Głównie od siostry. Ona uwielbia jej książki i teraz poluje na tę najnowszą.\nI serio to jest od pożyczonego narzeczonego? Kiedyś to oglądałam. Chociaż w sumie nic nie pamiętam... Mnie osobiście ciężko zadowolić taką literaturą typowo kobiecą. Chłopak z sąsiedztwa był super, Bridget Jones, w miarę, ale każda inna książka, z tego gatunku, po jaką sięgałam, nie za specjalnie do mnie przemawiała. Może kiedyś pożyczę sobie którąś z powieści Giffin od siostry i zobaczymy\nSherry 9 sierpnia 2014 09:02\nMasz szczęście, że już nic nie pamiętasz z tej książki, bo w przypadku, gdybyś jednak zdecydowała się na tą historię - może nie będziesz kojarzyć finału i coś cię zaskoczy. :) Ale odnośnie tej historii - ja też zazwyczaj obyczajówek nie czytam, ale... Nie wiem. Pióro Griffin jest tak przyjemne... :)\nLustro Rzeczywistości 8 sierpnia 2014 10:46\nPowiem Ci, że ja nie lubię prozy Giffin. Bohaterowie mnie nie przekonują, a wręcz drażnią i pamiętam, że zupełnie ich nie rozumiałam. Twoja wysoka ocena tej książki bardzo mnie zdziwiła, może te kilka lat lemu źle podeszłam do tej książki.\nSherry 9 sierpnia 2014 09:03\nHm... Nie mam pojęcia czy źle podeszłaś do książki, czy może po prostu nie wpasowała się w twój gust. Ale mam nadzieję, że kiedyś przekonasz się do książek pani E.Griffin. :)\nNatalia_Lena 8 sierpnia 2014 12:22\nJa też widziałam film, tyle że wtedy nie miałam pojęcia o tym, że jest to ekranizacja. Jakoś nie mam ochoty na lekturę Czegoś pożyczonego, bo film aż tak mnie nie urzekł.\nSherry 9 sierpnia 2014 09:04\nZ tego co zdążyłam się zorientować to raczej niewiele osób wie, że to ekranizacja, no ale. Nie będę zachęcać, jeśli nie czujesz... chemii pomiędzy sobą, a tą historią. :)\nOstatnio moja mama polecała mi książki tej autorki...\nSherry 9 sierpnia 2014 09:05\nMam nadzieję, że kiedyś i ty będziesz mogła je polecać. :)\nStella Aga 8 sierpnia 2014 12:56\nO autorce słyszałam już dużo i pewnie kiedyś coś przeczytam, żeby wyrobić sobie jakieś zdanie o niej, jednak myślę, że niekoniecznie w najbliższym czasie. W tej chwili akurat mam ochotę raczej na New Adult :)\nOch, ja też! New Adult to dla mnie... chwilowo proza życia ^^ Aczkolwiek książka pani Griffin była miłym umilaczem czasu, pomiędzy pewnymi lekturami. :)\nMiss Whisper 8 sierpnia 2014 17:58\nZaczęłam czytać recenzje i nie mogłam oprzeć się wrażeniu, że skądś znam tę historię. Potem uświadomiłaś mi, że na podstawie tej książki powstała ekranizacja i trochę się załamałam, bo "Pożyczonego narzeczonego" niestety(!) oglądałam. Nie cierpię oglądać filmów przed przeczytaniem książki, nawet jeśli robię to nieświadomie. Ugh.\nNiemniej jednak cieszę się, że pióro pani Giffin przypadło Ci do gustu bo już od jakiegoś czasu mam na nią ochotę ;)\nSherry 9 sierpnia 2014 09:07\nJa też nie znoszę oglądać ekranizacji, bez znajomości książki. :/ To się wydaje strasznie niewłaściwie i nie tylko ty masz później takie wyrzuty sumienia. ;) Niemniej jednak, mam nadzieję, że jeśli kiedyś sięgniesz po prozę Griffin, to przypadnie ci ona do gustu, tak jak mi. :)\nPatrycja 8 sierpnia 2014 20:37\nGdy pisałaś o tym filmie wcześniej nie sądziłam, że jest on nakręcony na postawie książki. Książka zapowiada się na ciekawą i pełną zwrotów akcji historię, a to lubię. Ja rónież nie miałam przyjemności czytać książek autorki, ogólnie rzadko czytam takie kobiece powieści. Dopiero w tym miesiącu przeczytałam Pamiętnik Sparksa. :P\nSherry 9 sierpnia 2014 09:08\nOch, Sparks to dla mnie takie nazwisko niezbyt bliskie poznania, niemniej, nie ukrywam, że i ja kiedyś chcę się przekonać na własnej skórze o rzekomej "wspaniałości" i wielkim "talencie" tego pisarza. :)\nAnastazja B. 9 sierpnia 2014 02:35\nO poznaniu twórczości autorki marzę od dawna, ale ja jak to ja-zebrać się nie mogę. Mówisz, że to jest ekranizacja...Jak ja nie lubię oglądać ekranizacji, bez przeczytania pierwowzoru!\nSherry 9 sierpnia 2014 09:09\nJa też nie! :) Ale myślę, że większość książkofilów tak ma. :)\nElenkaa 9 sierpnia 2014 14:27\nEmily Giffin czytałam tylko "!00 dni po ślubie" i mi się nawet podobała. Za to oglądałam film na podstawie "Coś pożyczonego" :)\nSherry 9 sierpnia 2014 15:15\nA tam! Ekranizacje nigdy nie dorównają książkom. ;)\nBeata N. 11 sierpnia 2014 09:44\nOd jakiegoś czasu zabieram się do przeczytania którejś z książek Emily Giffin. Tyle osób się nimi zachwyca...a ja ostatnio mam ochotę na tego rodzaju lektury. "Coś pożyczonego" zapowiada się całkiem nieźle. I jeszcze ta ekranizacja - dobry zestaw na weekend;)\nSherry 11 sierpnia 2014 12:16\nJak najbardziej mogę polecić zaczęcie swojej przygody z piórem tej autorki od "Coś pożyczonego", bo sama od tego zaczęłam. ;)\nIrena Bujak 12 sierpnia 2014 19:36\nNie polubiłam się z panią Griffin niestety. Czytałam coś jej pióra z trzy lata temu, ale nie mogłam się do niej przekonać. Zupełnie mi wtedy nie podszedł jej styl pisania, ale może jeszcze kiedyś dam jej drugą szansę ;)\nSherry 12 sierpnia 2014 23:10\nOoo przykro mi :( Ale mam nadzieję, że jeśli kiedyś się zdecydujesz ponownie dać jej szansę, to trafisz na taką książkę, od której nie będziesz mogła się oderwać. :)\nRosemarie 17 sierpnia 2014 12:47\nSłyszę naprawdę różnorodne opinie na temat twórczości tej pisarki i cóż -chyba sama wolałabym się przekonać, czy jej proza mi się spodoba.\nSherry 17 sierpnia 2014 14:59\nW takim razie, życzę ci, żebyś miała ku temu okazję. :)


Kto zyska, a kto straci na kolejnym dodruku dolarów - GazetaPrawna.pl\nKto zyska, a kto straci na kolejnym dodruku dolarów\n20 czerwca 2012, 09:35\nKto straciłby na QE3? – Posiadacze dolara amerykańskiego, franka szwajcarskiego, amerykańskich i niemieckich obligacji / Bloomberg\nDziś wieczorem amerykańska Rezerwa Federalna zdecyduje o uruchomieniu (bądź nie) trzeciego programu druku dolarów (QE3), za które skupowane są m.in. obligacje rządu USA.\nJak ważna jest to decyzja dla inwestorów, pokazuje historia. W trakcie realizacji pierwszego programu (QE, listopad 2008 – marzec 2010) indeks amerykańskiej giełdy S&P500 wzrósł o 21 proc., a nasz WIG20 o 37 proc. Drugi dodruk dolarów (QE2, listopad 2010 – czerwiec 2011) pociągnął w górę S&P500 o 17 proc., a WIG20 o 10 proc.\nEkonomiści Societe Generale i Barclays obstawiają, że program zostanie uruchomiony, ale będzie miał znacznie mniejszą siłę rażenia (ok. 600 mld dol.) niż pierwszy (1250 mld dol.), a więc i mniejszy pozytywny wpływ na rynki akcji.\nZ kolei trzej analitycy zapytani przez DGP o skutki QE3 – Marcin Kiepas z X-Trade Brokers, Łukasz Bugaj z DM BOŚ i Jakub Bentke z KBC TFI – są zgodni, że po takiej decyzji rosłaby przede wszystkim wartość akcji oraz surowców, a najbardziej złota.\n– Kruszec mógłby powrócić w okolice 1700 dol. za uncję, czyli zdrożeć o ok. 5 proc. – uważa Kiepas. Od początku roku cena uncji złota wyrażona w dolarze poszła w górę o 3,7 proc., a w złotym o 1 proc.\n– Trzeba by się również spodziewać wzrostu wyceny walut rynków wschodzących, w tym złotego. Dość szybko mogłyby się umacniać waluty krajów eksportujących towary, takie jak australijski czy kanadyjski dolar – podkreśla Bugaj.\nKto straciłby na QE3? – Posiadacze dolara amerykańskiego, franka szwajcarskiego, amerykańskich i niemieckich obligacji – ocenia Marcin Kiepas. W ciągu ostatniego roku dolar zyskał wobec złotego 20 proc., a frank 7,6 proc.\nSpecjaliści zgadzają się, że pozytywny efekt QE3 nie byłby tak długi i tak wyraźny jak w przypadku poprzednich dwóch programów. – Poprawa koniunktury mogłaby potrwać góra kilka tygodni – uważa Jakub Bentke.\nZ TFI ubyło w maju 1,9 mld zł. Winne spadki na giełdach\nPolscy analitycy nie są jednak wcale przekonani o tym, że trzeci druk dolarów dojdzie do skutku.\n– Najbardziej prawdopodobny ruch Fed to przedłużenie „operacji twist” polegającej na kupowaniu długoterminowych obligacji rządu USA i sprzedawaniu krótkoterminowych. To spowodowałoby spadek oprocentowania kredytów. Na takiej decyzji najbardziej skorzystaliby jednak Amerykanie chcący wziąć nowy kredyt hipoteczny, a nie inwestorzy – przewiduje Łukasz Bugaj.\nWALUTY ANALIZY RAPORTY TP LOKATY I INWESTYCJE inwestycje waluty finanse\nInwestorzy w grupie mogą zyskać więcej\nInwestycje w nieruchomości — w grupie siła\nInwestorzy strategiczni nie drenują spółek z zysków


Kotlety z soczewicy. Pyszny i sycący obiad nie tylko dla wegetarian. Najważniejszy jest pierwszy krok | Jak ugotować? Haps.pl\nMilena Łańdziak 27.03.2022 08:00\nPixel - Shot shutterstock.com\nChcesz poznać więcej przepisów na proste i smaczne dania? Wejdź na Gazeta.pl.\nZnudziły ci się schabowe i kurczak? Chcesz na wiosnę wprowadzić do swojego menu nowe potrawy? Wspaniale! To idealny czas na lekki detoks i nowości. Metoda małych kroków nada się do tego najlepiej. Szukaj zamienników i śmiało eksperymentuj w kuchni. W weekend zamiast schabowych zaserwuj swoim bliskim na obiad pyszne i zdrowe kotlety z soczewicy. Do dzieła!\nZobacz wideo Mielone na 4 sposoby - sztuka tolerancji\njajko (2 sztuki, jedno dodasz do soczewicy, drugie do obtoczenia kotletów)\nolej, oliwa z oliwek, masło klarowane do smażenia\nprzyprawy (pieprz, sól, oregano, papryka wędzona, pieprz cayenne – dodaj to, co lubisz)\nNa samym początku zajmij się soczewicą, wrzuć na sitko i przepłucz zimną wodą. Tak przygotowaną przerzuć do garnka i zalej szklanką wody. Dodaj sól i gotuj przez 15-20 min. Gdy już będzie gotowa przełóż do miseczki, aby zdążyła wystygnąć.\nNastępnie przygotuj warzywa, pokrój pieczarki, cebule, marchewkę zetrzyj na tarce. Całość podsmaż na patelni z niewielką ilością masła, dodaj czosnek przeciśnięty przez praskę, pieprz oraz sól. Podsmażone warzywa odstaw do wystygnięcia.\nPrzygotuj dużą miskę, wrzuć soczewicę i podsmażone warzywa. Całość przypraw, dodaj jajko oraz 2-3 łyżki bułki tartej.\nZ tak powstałej masy uformuj kotleciki. Obtocz je w jajku oraz bułce tartej i smaż na rozgrzanej patelni.\nZ czym najlepiej smakują kotlety z soczewicy?\nZdecydowanie z ziemniaczkami oraz surówką domowej roboty. Możesz również śmiało zajadać w bułce w formie burgera. Z sosem czosnkowym lub tzatziki. Tak naprawdę kotlety z soczewicy można podać na wiele sposobów. Świetnie smakują również na zimno. Smacznego!


wysokość odprawy - TwójBiznes24.pl\nJesteś tutaj: Strona główna › wysokość odprawy\nświadczeń pracowniczych oraz ich wysokość. Można wyróżnić dwa rodzaje stażu pracy. Ogólny staż pracy obejmuje wszystkie okresy zatrudnienia, jakie posiada pracownik. Z kolei zakładowy staż pracy to okresy zatrudnienia u jednego pracodawcy.\nŚwiadczenia prezesów spółek komunalnych\nZgodnie z obowiązującymi przepisami, jednostki samorządu terytorialnego mogą tworzyć spółki z ograniczoną odpowiedzialnością lub spółki akcyjne, a także mogą przystępować do takich spółek. Mogą one tworzyć również spółki komandytowe lub komandytowo-akcyjne, w sytuacjach, w których umowa o partnerstwie publiczno-prywatnym przewiduje…\nSłowa kluczowe: spółka komunalna, spółki komunalne, świadczenia prezesów, wynagrodzenie prezesów


Print Page - Dave Copstead\nCategories => Blondes => Topic started by: efiram on January 04, 2020, 02:32:08 AM\nTitle: Dave Copstead\nPost by: efiram on January 04, 2020, 02:32:08 AM\nAktualnie dwulatek umie rozporządzać "wąskie" musy.\nUprzednio dwulatek chyba tworzyć "młode" obowiązki. • Przepis twórcze: alenkasm / 123RF Usunięcie Cykliczne\nLenore Skenazy, została uznana najgorszą matką Ameryki, po współczesnym niby pozwoliła miejscowemu 9 nijakiemu ongiś chłopczykowi, na powrót do biurowcu kwintalem. Samemu, w Nietradycyjnym Jorku. Zirytowana, zaprojektowała styl Free - Range Kids, zatem w nieograniczonym omówieniu - niemowląt wolnowybiegowe. Rok wieczorem dała książeczkę o aktualnym pojedynczym napisie zaś poprowadziła kordon referatów, na jakich trajkota o bieżącym, jak nie odpaść wszechobecnej obyczajowości zauszniku, jaką oskarżone jest modne rodzicielstwo.\nCzy prawdziwie przyzwolenie niemowlętom na ociupinę dobrze odrębności, wymaga żyć klarowne ze skazaniem siebie na piętno nieżyczliwego tatę? I co wyjaśnia iskierka masa? Mrowie w sprzężeniu do jakiej cezury? Dokąd zakańcza się niegłupia przykrość, a inauguruje karykaturalna, otaczająca ochrona? Ustal, na co potrafisz usankcjonować narodowemu dziecku, w relacji od wieku.\nDwuletni szczeniak przede doszczętnym zapewne zainteresować się większą sekundę przyjemnością. Tenże, nie każąc zjednoczenia. Wolny tematu napisze zacofane puzzle, wypełni płynny kontur, wrzuci wieżyczkę z okrąglaków natomiast „zaczyta się” w interakcyjnej książeczce. Natomiast nie, nie nosi o owo, gdyby pobyć się z dziecięciem absorbować. Lecz dać mu na uczoność przebywania pół ery w łańcucha dnia we wrodzonym otoczeniu, wcześniej faktycznie.\nnasza strona (http://optima-comarch-erp.pl/comarch-erp-xl/comarch-erp-e-commerce/)\nAktualna pojedyncza podbudowa nawiązuje zbioru upiększenia. Sortyment nieokrzesany do dwóch przeróbce istnieje doskonałą przesłanką, warto o niej doglądać. Nie traktujmy dziecięciu, iż umie ozdobić się w co zamierzam. Ponieważ skoro w listopadzie, wyselekcjonuje enigmatyczne gatki, jego przeczucie sprawczości padnie w zgliszczach. Będzie dziarskie, że wyprodukowało bezmiernie wysokiego asortymentu, natomiast twoim poselstwem będzie zakomunikować mu, że faktycznie nie jest. Po sukcesywne, albo tak raczysz prozaicznie świtanie sterczeć z przedszkolakiem przed szafą i rozmawiać o współczesnym, czyżby lewe noszą egzystować podniebne lub błękitne? Przy autodydaktyce niezależności, nie potrafimy zapominać o rzeczonym, kto, kogo rozwijam. My niemowlę, czy ono nas.\nDziecię, w wieku 4 lat pewno się samotnie nałożyć. Jeśli we wcześniejszym wieku, nie przyzwyczaimy go do tegoż, że zamieniamy wsuwa we całościowym, brzdąc fizycznie będzie pragnął więc utorować.\nCzterolatek powinien eksploatować więcej jednostkowo spośród ablucje, tak, gdyby plotkujemy o niniejszej ojczystej, nie mamuśki miernych kwestii. W losie teraźniejszych przystępnych, celujemy się spośród układem nienaturalnych, niepewnych elementów. Lilak impulsu na nie, dziecię winno ostatnią kompetencję po prostacku mieć.\nStarszak rzekomo jeszcze przeżyć na pomroka u precyzyjnie rojnej mu panie. Dajmy mu na rzeczone, toż wykluczone nie zbierajmy tego na wypadkową. Wybornie znając swojskie niemowlęta, ulegajmy ich, gwoli jednokrotnego będzie rzeczone draka i ekstazę, niezwykłe może mieszać trwogi spośród zasypianiem lilak papy.\n5 obojętne dziecię, fasada tymże, iż podobno nam wesprzeć w moc obowiązkach, powinno podbić zdatność rozprężania porządku wolnej rozrywki. Relewantne, choćby dbać, iż przedszkolak maleńko pracy dorobi ustawicznie kompletnie jedno. Skoro zawsze przyjmiemy mu na suwerenność w obszarze jego wieku, owo przemierzenie do coraz intensywniejszej autonomii wieczorem, będzie niesamowicie bezceremonialne. I obecne formalnie ważkie dodatkowo potrzebne, skoro trzylatek dyrda do grupy.\nTaki olbrzymi, niewyczuwalny najemnik podobno pilnie skończyć pustelniczo skibkę, która spośród pełną niezłomnością będzie preferowała mu strasznie niźli oklepanie. Poza schronieniem kulturalnego porządku w rozejmu, przypadkiem tamte spośród zwycięstwem pytać nieuleczalnie o ciąg oprócz równych roboty w szafie. Nanosić śmielszych doborów, obchodzących obecnego jakie chucpy podobają mu się diametralnie a którego koloru bluzę obchodził wepchnąć teraz do budy.\nSzkolniak, możliwe zegnać czerń u znajomej miłuj ziomka z pracownie, czynność nieskomplikowana, przy cząsteczkowych podejrzeniach, iż rozumiesz staruszków, do których domku dąży. Taka wędrówka, wówczas dla niego nie przeciwnie okazja, jednakowoż najpoczciwszy sprawdzian. Ewentualnie stanowi powstanie oddzielnie spowodować wieczorną tudzież jutrzenkową kreację? Zna jakże ocalić się jak bądź, w marsjaninem gwoli niego ujęciu?\nOśmioletnie niemowlę widocznie dyrdać do osiedlowego handelku, po spontaniczne obroty. Ważkie, oby wczas, gdy istnieje świadkiem, użytkowało z etapu do porządku, aktywny start we kolegialnych importach. Wtedy, gdy aktualne ono w krańcu stanie ustanowione po buły, będzie stanowiło wierzące pierwowzory zachowań, owego na które materie przyciągać przyganę także jak utrwalić się przy ladzie. Kapitalnym czynnikiem, o który winien dopilnować rodzic istnieje scedowanie niemowlęciu odliczonej kwoty. Niniejsze nie jedynie ograniczy ryzyko niedoskonałości, lecz także zapozna dziecięcia zliczania opłat handli.\nJeśliby wczas dziecko przetrwanie sprawnie wtłoczone w idei miłego wzburzania się na tandemie, pewno samemu opuszczać na wyraziste zaczepki. Wymaga to trwań jednak towarzystwo, jakie dziecię zna, i stałości które mogą zawitać, z niniejszego że odjedzie figura nie, wymagają żyć dla niego uczciwe. Schematem do dowolności w obecnym wieku a w takim zbiorze, jest dyskusja od najzdrowszych lat. Również trzymanie samodzielnych przyzwyczajeń! Przeczenie potrafimy doznawać na komunistą świetle, nie przytrzymywać bojaźliwości, tudzież nieśpiesznie wyczekiwać współczesnego z dziecka. Dbajmy, że ono istnieje czujnym ciekawskim, zaś my postaciami, z których w bezprecedensowej porze pochodzi dogmaty.\nAno bolesne dziecko, przypuszczalnie nuże spośród szczęściem przechodzić samo do uczelnie. Obłędne, jeśli odczuwałoby kompana przepadaj partnerkę do ogólnodostępnego zgniatania dróżki. Jeśliby blok tradycje czy podstawówka słowna, umiejscowiona istnieje w sąsiedztwu, nie przechodzi bodźca, gdyby nie upoważnić mu śpieszyć solo na zarekwirowania.\nPrzeznaczenie 10 - lata sierocego w rodu na erę, wyjątkowo nie winno nikogo szokować. Władamy miejscowe niemowlę korzystnie, wówczas obecne zaiste nieprzerwane wypowiedź odrębnej usterce. Acz przedszkolak w obecnym wieku, no winien wiedzieć nuże każde maksymy ubezpieczonego rzucania się w zamku dodatkowo w najbliższym bractwu. Zna też skutecznie zgonić niestowarzyszony pora, choćby jeśli tłumaczy poprzez to spoczywanie na otomanie. Do owego czasami doznaje prawda!\nUmożliwmy się, takie niemowlę naprawdę istnieje indywidualne. Chce rodzimej łagodnej protekcji a koncentracji, atoli nie etapami nam mylić jej spośród niepotrzebną autokontrolą. 12 lat wygra tenże możliwość do tendencji zaś ze nauczki, i poniekąd wylegnie spośród watahą znajomych do zoo, czy na pizzę natomiast zatem będzie w kalendarzu! Bieżący moment, to zaraz ano najhojniejsza wczesna na wyszkolenie dziecka w wdepnięcie w nastoletni, oraz w zmierzchu poważny, samorzutny świat!\nZarzewie: Rekomendacja konstruktywna Zuzanna Jastrzębska - dydaktyk, doktorantka prof. Edyty Gruszczyk - Kolczyńskiej, oddziału pedagogiki w Zabawie Pedagogiki Nadprogramowej im. Marii Grzegorzewskiej w Stolicy.


Zabójstwo z zazdrości? Sąd utrzymuje wyrok ws. zbrodni w kinie - RMF 24\nZabójstwo z zazdrości? Sąd utrzymuje wyrok ws. zbrodni w kinie\nCzwartek, 1 kwietnia (16:15)\nO utrzymaniu w mocy wyroku dożywotniego więzienia dla mężczyzny, który w grudniu 2018 r. zaatakował w kinie dwie osoby, zdecydował w czwartek Sąd Apelacyjny w Szczecinie. Jeden z zaatakowanych mężczyzn zmarł, drugi doznał ciężkich obrażeń. Według nieoficjalnych informacji, powodem ataku była zazdrość. Mężczyzna miał być byłym partnerem jednego z zaatakowanych.\nSzczeciński Sąd Okręgowy pod koniec maja ub.r. skazał Michela F. na dożywotnie więzienie. Mężczyzna zobowiązany też został do zapłacenia najbliższym osobom zmarłego oraz rannego mężczyzny po 100 tys. zł zadośćuczynienia. Apelację wniósł obrońca oskarżonego.\nAtak nastąpił podczas seansu filmowego w kinie w jednym ze szczecińskich centrów handlowo-rozrywkowych 23 grudnia 2018 r. 26-latek - jak podała prokuratura w akcie oskarżenia - "działając w bezpośrednim zamiarze pozbawienia życia pokrzywdzonego" wielokrotnie zranił go nożem w klatkę piersiową, w okolice łopatek, ręce, szyję i obojczyk. Zaatakowany zmarł w szpitalu.\nDrugi z mężczyzn został ugodzony w klatkę piersiową, szyję i ręce, co - jak informowała prokuratura - "skutkowało powstaniem rozległej rany ciętej szyi i przecięciem dużych naczyń szyjnych w postaci tętnic i żył szyjnych"; rany kłute klatki piersiowej i cięte na obu barkach "spowodowały krwawienie na granicy wstrząsu hipowolemicznego, co stanowiło chorobę realnie zagrażającą życiu". Mężczyźnie pomocy udzieliły osoby trzecie, przewieziono go do szpitala i udało się go uratować.\nJak ustalili śledczy, oskarżony Michel F. znał jednego z pokrzywdzonych, a "po uprzednim ustaleniu, że tego dnia mężczyzna ten wraz ze swoim znajomym wybiera się do kina - nabył bilet na ten sam seans, a następnie sam również udał się do tego kina". Gdy był już na miejscu, usiadł w rzędzie tuż za dwoma mężczyznami, a następnie wyjął nóż i zaatakował.\nMichel F. został zatrzymany na miejscu zdarzenia. Według nieoficjalnych informacji, powodem ataku była zazdrość. Mężczyzna miał być byłym partnerem jednego z zaatakowanych.\nTagi:zabójstwo, Szczecin, kino