Sztuka Osiągania Rezultatów w sprzedaży | 4VALUE\n4VALUE » Artykuły, Komunikaty » Sztuka Osiągania Rezultatów w sprzedaży\nNiezależnie od bieżących prognoz podstawowy cel większości organizacji biznesowych pozostaje od początku właściwie niezmienny i jest nim zwiększenie sprzedaży oraz szeroko rozumiana poprawa jej efektywności. Metodologie rozwoju sprzedaży i ich dopasowanie do zmieniającego się otoczenia ewoluują z czasem, przenosząc się w różne obszary i nowe media, jednak u swoich podstaw nadal funkcjonują jako podstawowe zasady doboru optymalnej ścieżki działania. Zasadne są więc pytania, jakie elementy wpływają na wzrost sprzedaży? Jakie parametry trzeba wziąć pod uwagę aby osiągać zamierzone cele? Czy szeroko rozumiane szkolenia powodują spodziewany wzrost efektów?\nHandlowiec potrzebuje celu, menedżer kierunku, a lider wizji.\nDopracowanie procesu osiągania rezultatów w każdej firmie trwa pewien okres czasu, gdyż wymaga on swoistej kalibracji. Pewnego doboru i przećwiczenia określonych parametrów, a po ich ustaleniu bądź uchwyceniu pewnego optimum utrzymaniu w tak zwanym stanie niestabilnej równowagi, z koniecznością ciągłego poszukiwania rozwoju.\nNa początku w każdej sprzedaży ważny jest niewątpliwie cel, czyli zdefiniowanie oczekiwanych rezultatów. I mimo, że powiedziano już na ten temat wszystko i każdy handlowiec wie, że cel powinien być SMART (sprecyzowany, mierzalny, ambitny, realny i terminowy) wciąż jest wiele problemów z tym związanych, a to dlatego, że zbyt często zakładamy, że wiemy jaki jest cel, ale go nie definiujemy konkretnie. Czasami na warsztatach robimy mały eksperyment. Proszę uczestników aby wyrwali po jednej kartce i mocno zgnietli w dłoniach. Następnie wydaję komendę „a teraz rzućcie” – zawsze kilka osób rzuca bez kierunku, kilka następnych osób pyta „gdzie?” – no właśnie – bez celu trudno trafić w cel. Następnie na flipcharcie rysuję koło i mówię – „a teraz trafcie w koło” okazuje się, że nawet jak jest już wyznaczony cel to trudno w niego trafić.\nW drugim kroku istotne jest abyśmy dopasowali do tego co chcemy osiągnąć odpowiednie aktywności, czyli ile działań, jak często powtarzanych, odpowiednio ukierunkowanych, oraz co ważne, odpowiedniej jakości powinniśmy skierować na rynek. W tym obszarze definiujemy strukturę sił sprzedaży, segmentację i targeting, strategię działania w każdym targecie oraz standard działania.\nTutaj także wciąż jeszcze zdarzają się przedstawiciele, którzy na szkoleniach podnoszą słynny wątek, „..a jak ja wykonuje plan w danym miesiącu i kwartale, a wiadomo to już w połowie okresu, to czy nadal muszę robić te dziesięć / dwanaście wizyt dziennie (ilość przykładowa)? Czy mogę sobie zmniejszyć ilość wizyt o połowę?” Ciekawe, że ten sam przykład na szkoleniach dla regionalnych kierowników, także potrafi czasami wzbudzić wątpliwości i dylematy – czy taka osoba przypadkiem jak poprosi nie może sobie zmniejszyć okresowo liczby wizyt? Cóż, ponieważ firma chce nie tylko wykonać założony cel, ale także pokonać konkurencje i osiągać założenia przez następne lata, pomijając już aspekt motywacyjny takiej postawy, to jakiej odpowiedzi można oczekiwać?. Innym zjawiskiem są przypadki gdy klienci targetowi dziwnym trafem znajdują się w bliskiej odległości zamieszkania przedstawiciela. Harvay Mackay w książce „MBA sprzedaży” mówi: „sukces występuje przed wysiłkiem tylko w słowniku” – nadając znaczenie wytrwałości i konsekwencji w dochodzeniu do wyznaczonych celów. W jednej z firm spotkałem przedstawicielkę, która 6 razy z rzędu wygrywała klasyfikację na najlepszego przedstawiciela TOP REP w swojej firmie. Powiedziała mi, że codziennie konsekwentnie robi tylko o jedną wizytę więcej niż należy, oczywiście dbając o ich jakość i zgodnie z targetingiem. O ile wie jej koledzy wykonują o jedną lub dwie wizyty dziennie mniej.\nKolejnym krokiem, który determinuje działania to zasoby, czyli właściwi ludzie ich wiedza i umiejętności. Tutaj wkraczamy na szeroki obszar jak wybrać „najlepszych z najlepszych”- ale tym zajmowaliśmy się już w numerze luty – marzec 2015, więc popatrzmy na wszystkie pozostałe elementy rozwoju, doskonalenia oraz szkoleń, które w znacznej mierze wpływają na zbudowanie, a następnie utrzymywanie określonego potencjału w zespołach sprzedaży.\nJest wiele podejść do zagadnień rozwoju i szkoleń w sprzedaży, bo z założenia działania w tym zakresie powinny przekładać się na wyniki. Nie chcemy jednak skupiać się nad sposobem mierzenia efektywności szkoleń, a raczej poszukać odpowiedzi jakich naprawdę handlowców w danej dziedzinie firma potrzebuje? Zawsze na pytanie co zrobić aby „szkolenia działały” odpowiadam, że niezbędny jest najpierw zaplanowany i wdrożony na odpowiednim poziomie proces sprzedaży, który omówiliśmy powyżej. Równoważnym zagadnieniem jest odpowiedź na pytanie jaki rodzaj handlowców potrzebujemy/chcemy mieć w naszej organizacji?\nPiramida rozwoju i dojrzałości w sprzedaży – Sztuka Osiągania Rezultatów\nI. Na pierwszym poziomie zakładamy, że duża ilość powtarzalnych wizyt w dobrym standardzie jest dla nas dużą wartością. Potrzebujemy więc sprawnych rzemieślników, którzy posiadając wiedzę, umiejętności z komunikacji, technik sprzedaży i negocjacji poprowadzą i domkną sprawnie dużą ilość transakcji w zaplanowanym czasie. Dobry „rzemieślnik sprzedaży” zna konkurencję i rynek i jest wciąż w cenie. Są obszary, na każdym rynku, gdzie takie podejście daje nadal największe efekty.\nII. Na drugim poziomie, relacje budujemy już w oparciu o posiadane dobre podstawy poziomu pierwszego. Tutaj zakładamy, że podstawowe umiejętności z komunikacji i sprzedaży są daleko niewystarczające, dlatego przedstawiciel tego poziomu wie jak świadomie budować swój autorytet naturalny u klienta. Świadomy jest także poczucia wartości, które dzielimy na: poczucie własnej wartości oraz poczucie własnej wartości u klienta. Niezależnie po której stronie to rozpatrujemy Nathaniel Branden wyróżnia „6 filarów poczucia własnej wartości” jako:\nświadome, celowe życie\nsukces i związki z ludźmi\nBazując na takich podstawach, szukamy inspiracji, rozbudowujemy naszą wiedzę o biznes klienta, a przedstawiciel własną osobą wspiera świadomie to co promuje. Osiąga partnerstwo w kontaktach/biznesie.\nIII. Na ostatnim poziomie jest to, co nazywamy sztuką osiągania rezultatów – inaczej mówiąc „biorę odpowiedzialność za to co robię”. Osoby na tym poziomie są świadome swoich możliwości i umiejętności. Potrafią obserwować, planować, analizować i działać łącząc to co najistotniejsze dla firmy, z tym co najkorzystniejsze dla klienta, a następnie przekładać je na rezultaty. Dysponują także pewnym rodzajem samoograniczenia, które nie pozwala wypaść im z osiągniętej równowagi, ani w samo zachwyt, ani też w niedowartościowanie po niepowodzeniach lub zmianie otoczenia, w którym działają.\nJak dobrać więc odpowiednie szkolenia w sprzedaży? Odpowiedź nie jest prosta. Na początku dobrze jest ujednolicić wiedzę i umiejętności, dlatego wybranie akademii sprzedaży, w której łączymy teorię z praktyką zakończoną certyfikacją w postaci egzaminu wciąż wydaje się najbardziej efektywne. „Pierwszy raz musiałem zapamiętać coś ze szkolenia” powiedział do mnie uczestnik akademii na korytarzu tuż po egzaminie. Istotnym elementem jest tutaj także przepracowanie z menedżerami omawianych na szkoleniach zagadnień i sposobu ich wykorzystania. Element wdrożenia odbywa się właśnie zaraz po szkoleniu na styku przedstawiciel – bezpośredni przełożony, gdy przełożony wie czego oczekiwać, jak takie działania wspierać i monitorować. Zachęcam także przełożonych aby na wspólnych wizytach z przedstawicielami zaraz po szkoleniu omawiali to co było przepracowane na warsztatach i jak to można wykorzystać w codziennej pracy. Samemu pracownikowi łatwiej wtedy implementować taką nową wiedzę i umiejętności. Oczywiście po cyklu szkoleń możemy także uruchomić trening „on the Job” czy to z trenerem/coachem wewnętrznym, czy zewnętrznym jako element wdrożenia.\nBiorąc pod uwagę, że akademia trwa około roku to w następnych dwóch latach szkolenia w uzupełniających obszarach wspierane coachingiem, mentoringiem, szkoleniami wewnętrznymi oraz wdrożeniem nowych osób, pozwolą utrzymać nam zespół na dobrym poziomie. Po tym okresie można zaplanować kolejny kompleksowy cykl szkoleń zogniskowany na rozwój nieco innych elementów. Za każdym razem uwzględniamy więc stopień zaawansowania zespołu, poziom osiąganych wyników (ile osób w zespole osiąga wyznaczone plany), strukturę tj. na ile są w nim osoby nowe, zakres przebytych szkoleń, poziom motywacji itd. W okresie po akademii dobrze jest także umożliwić indywidualny wybór dalszego doskonalenia umiejętności poszczególnym osobom w zespole, w zależności od ich potrzeb. Można to łatwo zorganizować w ramach firmy lub w szkoleniach otwartych.\nOczywiście pojedyncze szkolenia w określonym zakresie wprowadzające elementy rozwojowe, narzędzia, aktywności czy wiedzę także są efektywne gdy zadbamy o kilka parametrów równocześnie:\nto nie szkolenia działają, ale ludzie,\nmonitoring zwiększa efektywność działań w sprzedaży, dlatego trzeba wiedzieć co i w jaki sposób monitorować po szkoleniu,\nw przekładaniu zakresu szkoleń na działania i w konsekwencji na wyniki kluczowi są bezpośredni przełożeni tj. Regionalni Menedżerowie,\nefekty szkolenia widać tylko w odpowiednio ułożonym procesie sprzedaży.\nNa zakończenie nie muszę dodawać, że dobre szkolenie, czy działania rozwojowe powinien poprowadzić dobry trener. Ponieważ to właściwie temat na inny artykuł, przytoczę za Peterem Drucker’em. „Przepis na trenera – należy zmiksować wiedzę, doświadczenie, sztukę mówienia i charyzmę, a następnie okrasić pasją i miłością do ludzi”.\nJaki będzie więc ten rok dla gospodarki, dla Polski, dla każdego z nas? Biorąc pod uwagę, że wchodzimy właśnie w ostatni, tak obfity w dotacje unijne sześcioletni okres inwestycyjny, mamy szansę na najlepszy okres w historii Polski – i takiego właśnie Nowego 2016 Roku Państwu życzę.\nAndrzej Kochanek 8 lutego 2016 Artykuły, Komunikaty\n← Matematyka handlowa czyli finansowe aspekty współpracy z klientem\nOptymalizacja składki wypadkowej i dofinansowanie do BHP →


Odbojnice kauczukowe - odbojnice gumowe | Dla-Przemyslu.pl\n> Odbojnice przemysłowe>Odbojnice kauczukowe\nW celu zabezpieczenia konstrukcji budynku, linii technologicznych, stref dostaw lub miejsc parkingowych warto zainwestować w odbojnice kauczukowe. Produkty dostępne na naszej stronie internetowej sprawdzają się w codziennej eksploatacji. Są niezwykle wytrzymałe i odporne na zmienne warunki atmosferyczne.\n119,00 zł cena netto 105,00 zł\n65,00 zł cena netto 55,00 zł\n165,00 zł cena netto 145,00 zł\nOdbojnice kauczukowe – jedno rozwiązanie, wiele zastosowań\nArtykuły, które oferujemy, mogą być wykorzystywane w firmach o zróżnicowanym profilu biznesowym. Zapewniamy odbojnice kauczukowe przeznaczone do ochrony naroży, słupów, kolumn, elementów konstrukcyjnych hal. Osłony ustawia się również w pobliżu linii technologicznych, maszyn, regałów, bram wjazdowych oraz miejsc przeładunków. Ponadto, towary ułatwiają wyznaczenie ciągów komunikacyjnych w magazynach lub zakładach produkcyjnych.\nPo odbojnice kauczukowe sięgają także przedsiębiorcy chcący zwiększyć bezpieczeństwo na terenie parkingów oraz dróg wewnętrznych. Ograniczniki blokują koła pojazdów, chroniąc przed uszkodzeniami w obrębie dostępnej infrastruktury. Wyroby mogą być stosowane w środowisku o szerokim zakresie temperatur roboczych. Stąd też nadają się do montażu wewnątrz i na zewnątrz obiektów.\nOdbojnice kauczukowe – solidne i zgodne z normami prawnymi\nNasze wyroby wyróżniają się bardzo dobrą jakością. Ich parametry techniczne spełniają normy zawarte w unijnej dyrektywie CE 92/58 w sprawie wymagań dotyczących znaków bezpieczeństwa w miejscu pracy. Odbojnice kauczukowe są również zgodne z zaleceniami BHP – posiadają czarno-żółte lub biało-czarne zabarwienie, które jest widoczne z dużej odległości. Z uwagi na zróżnicowany asortyment i wymiary, ograniczniki oraz narożniki ochronne skutecznie zmniejszają ryzyko wypadków na terenie zakładu.\nOdbojnice kauczukowe wykonano z trudnościeralnej gumy o wysokiej wytrzymałości na uszkodzenia mechaniczne. Do produkcji niektórych modeli zastosowano kauczuk butadienowo-styrenowy SBR pozyskany w procesie recyklingu. Materiał ten cechuje się trwałością, do jego zalet należy również odporność na wilgoć, co sprawia, że osłony użytkowane są w wymagającym środowisku pracy.\nJak zamontować odbojnice kauczukowe?\nNasze produkty są łatwe do przymocowania. Odbojnice kauczukowe przytwierdza się za pomocą śrub lub kołków szybkiego montażu. Osłony na doki lub rampy przeładunkowe posiadają dodatkowo specjalne otwory montażowe. Modele zabezpieczające naroża ścian można również przykleić taśmą dwustronną samoprzylepną lub klejem, pamiętając jednak o dokładnym oczyszczeniu powierzchni.\nZapraszamy do składania zamówień. W celu kompleksowego zabezpieczenia obiektów zachęcamy do zapoznania się z naszymi pozostałymi produktami. Oferujemy m.in. odbojnice magazynowe.


Ekstrakcja danych z chmury - Forensictools - Forensictools\nStrona główna > Artykuły > Ekstrakcja danych z chmury\nWedług badań 29% użytkowników w USA wykorzystuje chmurę do przechowywania danych, a 90% z nich słyszało o usługach typu cloud. Oficjalne statystyki serwisu Dropbox mówią o ponad 50 milionach zarejestrowanych użytkowników, a ponad milion plików zapisywanych jest co 3 minuty.\nNajczęściej w chmurze przechowywane są zdjęcia i dokumenty tekstowe. Zatem chmura jest jedną, wielką skarbnicą dowodów dla śledczych. Dlaczego tak ważne jest żeby podczas dochodzenia wyodrębnić dane w chmurze? Przede wszystkim w sytuacjach, kiedy nie ma możliwości akwizycji danych z urządzenia mobilnego bo zostało ono zgubione, zniszczone lub obecne możliwości techniczne nie pozwalają na to. Ponadto, chmura może być dodatkowym źródłem dowodów, gdy właściciel urządzenia przechowuje część danych właśnie tam, żeby zwolnić pamięć urządzenia. Kilka narzędzi dedykowanych informatyce śledczej umożliwia ekstrakcję danych z chmury, ale zasady według których działają są mniej więcej takie same. Przede wszystkim eksperci informatyki śledczej pozyskują dane z urządzenia mobilnego poprzez oprogramowanie automatycznie wyszukujące hasła i tokeny do kont użytkownika. Nasz Oxygen Forensics Detective pobiera nawet zaszyfrowane poświadczenia z urządzeń iOS, Android i Windows Phone. Wspomniane poświadczenia wykorzystywane są do pozyskiwania dodatkowych danych z chmury.\nOxygen ForensicsCloud Extractor\n– pozwala na uzyskanie dostępu do iCloud, Google, Microsoft, serwerów e-mail, Facebook, Whatsapp itp. Cloud Extractor pozwala również ustawić okres czasu z jakiego eksperci informatyki śledczej chcą pozyskać dane (np. marzec – czerwiec 2016). To narzędzie dla informatyków śledczych efektywnie wizualizuje dane wyodrębnione z chmury, czyli zdjęcia, filmy, dokumenty, lokalizacje czy historię czatów. Oxygen Forensics Detective oferuje również głęboką analizę danych: śledczy mogą połączyć w całość dane z chmury pochodzące z urządzeń mobilnych, tworząc w ten sposób kompletną bazę danych do analizy. Dzięki temu można znaleźć wspólne kontakty wybranych użytkowników, lokalizacje, odtworzyć przemieszczanie się z danych geolokalizacyjnych lub analizować wszystkie elementy w jednym widoku na osi czasu. Na koniec dane wyodrębnione z chmury mogą być eksportowane do raportu i wykorzystane na drodze sądowej.\nTagi: chmura, cloud, GoogleDrive, iCloud, OneDrive


Hiszpańskojęzyczne kobiety, które wpłynęły na świat [Archiwum] - mLingua | Forum Tłumaczy\nmLingua | Forum Tłumaczy > Kultura i sztuka różnych krajów > Hiszpańskojęzyczne kobiety, które wpłynęły na świat\nView Full Version : Hiszpańskojęzyczne kobiety, które wpłynęły na świat\nZbieram pomysły, na listę hiszpańskojęzycznych kobiet, które w jakikolwiek sposób przyczyniły się (lub przyczyniają) do budowania historii, kultury, polityki, etc. Chodzi mi o takie osoby jak Frida Kahlo, Shakira, Isabel Allende, Rigoberta Menchú, etc.\nNiektóre z nich (jak te cztery) są bardzo znane ale zapewne nie wszystkie. Gdybyście mieli wymienić jakieś hiszpańskojęzyczne reprezentanki płci pięknej w kategorii pozytywnego wpływu na nasz świat, kogo byście podali?\nCzekam na propozycje. Mam też nadzieję, że ktoś odkryje przed nami jakieś nowe, ciekawe osobowości.\nToż to temat niewyczerpany...:) Postaram się przybliżyć kilka mniej znanych nazwisk (bo Evity Perón czy Penélope Cruz to raczej nie trzeba przedstawiać).\nCristina Fernández de Kirchner - prezydent argentyny (od 2007)\nMichelle Bachelet - prezydent Chile (2006-2010), pierwsza kobieta prezydent w Ameryce Łacińskiej.\n(obydwie panie znalazły się w 2008 roku w pierwszej trzydziestce najbardziej wpływowych kobiet świata wg Forbesa)\nDolores Ibárruri Gómez (1895-1989) (zw. La Pasionaria) - Baskijka, hiszpańska polityk, przewodnicząca Hiszpańskiej Partii Komunsitycznej, autorka słynnego hasła wojny domowej: ¡No pasarán!.\nRosalía Mera Goyenechea - najbogatsza Hiszpanka, założycielka spółki Inditex S.A. (firmy odzieżowej odpowiedzialnej za takie marki jak Zara, Pull&Bear, Bershka, Stradivarius, Oysho czy Massimo Dutti).\nSor Juana Inés de la Cruz (XVII w.) - meksykańska zakonnica, literatka, astronom, wybitna przedstawicielka Złotego Wieku! (jako kobieta nie miała prawa do wykształcenia, mogła jedynie zostać żoną i matką albo poświęcić się Bogu - wybrała to drugie, bo dawało więcej wolności. Prawdziwa feministka, rzeklibyśmy.)\nGabriela Mistral - chilijska poetka, laureatka literackiej Nagrody Nobla (1945; pierwszy Nobel literacki dla Ameryki Łacińskiej)\nAlfonsina Stroni - argentyńska poetka, wybitna przedstawicielka modernizmu.\nCorín Tellado - Hiszpanka, autorka najpoczytniejszych romansów (rekord Guinessa z 1994), z których niektóre zaadaptowano na telenowele (zdaniem M. Vargasa Llosy - "un fenómeno sociocultural").\nCelia Cruz (1925-2003) - kubańska piosenkarka występująca przede wszystkim w USA, propagatorka salsy\nIsabel Coixet - katalońska reżyserka ("Życie ukryte w słowach", "Moje życie beze mnie", Elegia").\nMaría Sabina (zm. 1985) - słynna, indiańska czarownica i uzdrowicielka - curandera, doczekała się piosenek na swoją cześć i biografii tłumaczonej na kilka języków.\nMatilde Montoya (1859-1939) - pierwsza meksykańska lekarka z tytułem naukowym\nYoani Sánchez- pierwsza i najsłynniejsza kubańska blogerka, gazeta "Time" uznała ją, bodajże w 2009 roku, za jedną ze 100 najbardziej wpływowych osób na świecie\nOmara Portuondo, także kubańska piosenkarka, która mimo swojego zaawansowanego wieku koncertuje do dziś. Genialny głos, genialna osobowość. Wywarła wielki wpływ na rozwój oraz propagowanie muzyki kubańskiej.\nPodrzucam dwa nazwiska, które pojawiły się w audycji RNE "Mujeres Malditas":\nMarga Gil Röesset - hiszpańska artystka zajmująca się rzeźbą i rysunkiem\nVioleta Parra - chilijska wokalistka, autorka tekstów, kompozytorka, rzeźbiarka\nAjć...nie zrozum mnie źle, ale zestawienei obok siebie Fridy, Allende i Shakiry trochę mnie zabolało.\nCo do kobiet, to proponuję dwie hiszpańskie pisarki okresu powojennego:\nCarmen Laforet - autorka "Nada" (1944), zdobywczyni Premio Nadal\nAna Maria Matute - premio Nadal, Cervantes, członkini RAE\nale zgadzam się z poprzedniczką. zestawienie Shakiry obok Fridy trochę uderza po oczach ;)\nEva "Evita" Perón;)\n"poprzednikiem", ale dzięki za wsparcie :P\nMogą też być kobiety z okreslu prekolumbijskiego? Polecam więc poczytanie o Malinche, tłumaczkę i kochankę Cortesa, która jest uznawana za naczelną zdrajczynię narodu azteckiego.\nUważam, że nie powinno się tu zapominać o przewspaniałej Katarzynie Aragońskiej - pięknej i silnej kobiety o wspaniałych zasadach i etyce , kierującej się swą mądrością w życiu z jakże 'trudnym' Henrykiem VIII.\nByła ona księżną Walii w latach 1499–1509 i póżniej królową Anglii jako pierwsza żona Henryka VIII\nTo jak wspominamy o Katarzynie Aragońskiej to warto wymienić Izabele Katolicką (1451-1504), która faktycznie sprawowała władzę w kluczowym okresie dla Hiszpanii, gdy upadł ostatni bastion arabski w Grenadzie i gdy pod przywództwem Krzysztofa Kolumba zaczęto podbijać Amerykę i wymordowywać jej rdzennych mieszkańców.\nTo może dodam jeszcze Ines Suarez,kobietę która "podbiła" Chile, zdobywała kraj podczas pierwszych wypraw w XVI wieku. Isabel Allende napisała o niej książkę "Ines,Pani mej duszy"\nDlaczego? Wszystkie trzy są 100% kobietami i wszystkie 3 tworzą kulturę. To, że każda w inny sposób, to chyba nie jest złe?\nPenelope Cruz też jest warta wzmianki :)\nZgadzam sie. Shakira jest ambasadorka kultury jezyka hiszpanskiego, nigdy nie zapomniala skad pochodzi, nie ukrywala. Uwazam, ze to zestawienie jesli chodzi o impakt kulturowy jest jak najbardziej na miejscu. To ze, stala sie skomercjalizowanym produktem nie odbiera wartosci artstycznej temu, co zrobila do tej pory.\nByla naprawde wzruszajaca, gdy otrzymala Oscara.\nZgadzam się, bardzo ciekawa postać, silna kobieta.\nNa marginesie, świetnie, że sięgnęłaś do historii, nie możemy się zamykać tylko w XX czy XXI wieku :) przykłady wpływowych kobiet hispanojęzycznych jest bardzo wiele.\nDorzucam jeszcze trzy kobiety, które co prawda oficjalnie nie mają narodowości krajów hiszpańskojęzycznych, ale są silnie związane z kulturą tego obszaru i tworzyły w języku hiszpańskim:\nFlora Tristán - urodzona w 1803 r. w Paryżu aktywistka i pisarka, walczyła o poprawę sytuacji kobiet i robotników\nAlejandra Pizarnik - urodzona w Buenos Aires w 1936 r., w rodzinie rosyjskich Żydów, poetka, tworzyła w j. hiszpańskim\nAlfonsina Storni - poetka urodzona w 1892, oficjalnie Szwajcarka, jednak żyła i tworzyła w Argentynie w języku hiszpańskim\nCesaria nie jest hiszpańskojęzyczna. Pochodzi z Wysp Zielonego Przylądka - dawnej kolonii portugalskiej, gdzie do dziś portugalski jest językiem urzędowym (razem z kreolskim, przeważającym w jej piosenkach). "Besame" to bodajże jedyna jej piosenka po hiszpańsku, nagrana na potrzeby filmu "Wielkie Nadzieje". :)\nManuela Sáenz, wieloletnia towarzyszka życia Simona Bolívara.\nPolecam "Generała w labiryncie" ;)\nFrida Kahlo-jako pierszwa przyszła mi do głowy.\nPierwsze napompowane usta Argentyny, czyli Cristina Fernandez de Kirschner, obecnie prezydent tego kraju.\nWe wspomnianej już przeze mnie audycji RNE "Mujeres Malditas" pojawiły się niedawno jeszcze dwie kobiety, które z powodzeniem mogą dołączyć do Twojej listy:\nDelmira Agustini - urugwajska poetka, urodzona w roku 1886 r., wpłynęła na rozwój prawa urugwajskiego w kwestii rozwodów i zginęła z rąk byłego męża, który nie potrafił pogodzić się z jej odejściem\nMaría Emilia Cornejo - poetka peruwiańska, urodzona w 1949 r., 23 lata później popełniła samobójstwo\nUwielbiam jej tworczosc, mialam okazje byc w jej domu przeksztalconym na muzeum...cudowne.\nW glowie tez pojawila mi sie jako pierwsza! Polecam film Frida dla zainteresowanych (i kreacje Salmy Hayek:)\nEva Perón, Izabella Kastylijska, Frida Khalo, Gabriela Mistral, Rigoberta Menchu: polecam poczytać o nich wszystkich, ponieważ ich historie są*niesamowite :)\nJako laik z tematów hiszpańskich też bym wskazała Evitę. A poza tym jeszcze (śmiechem hihem) Sofię Vergarę. Kobieta przekracza wszelkie bariery językowe i pokazuje, że mówiąc po hiszpańsku, warto i można nauczyć się angielskiego :D


7,72 (8348 ocen\ti\t1171 opinii) Zobacz oceny\nKinga | 2014-12-10\nNa półkach: Przeczytane, Ebooki, Przeczytane w 2014 roku\nChyba normą już jest, że wszystkie znane i popularne książki zawsze czytam z dużym opóźnieniem. Dzisiaj prezentuję swoją opinię na temat "Dotyku Julii". Lepiej późno niż wcale, prawda?\nJulia jest niezwykłą dziewczyną, ale też bardzo niebezpieczną. Dlaczego? Posiada dar, który pozwala jej zabijać, a konkretnie zabija samym dotykiem. Dziewczyna siedzi zamknięta w szpitalu psychiatrycznym i jest kompletnie odizolowana od innych. Jednak pewnego dnia do jej celi trafia Adam, który wygląda Julii znajomo. Jak rozwinie się ta znajomość?\n"Dotyk Julii" to taka typowa książka młodzieżowa z dystopijną wizją przyszłości i romansem, który zaczyna wysuwać się na pierwszy plan . W sumie to nie zachwyciła mnie ona aż tak bardzo, jak tego oczekiwałam, ale liczę na to, że w kolejnej części będzie dużo lepiej i ciekawiej. Początki bywają różne, a zakończenie tej części skutecznie zachęciło mnie po sięgnięcie po kolejny tom, bo jestem ciekawa, jak to się dalej rozwinie.\nBohaterowie nie powalają oryginalnością, to wszystko już było. I Julia, i Adam są dla mnie zbyt bardzo idealni, nazwałabym ich nawet trochę sztucznymi, brakuje im też wyrazistości, ale może w dalszych częściach coś się zmieni. Natomiast podobał mi się czarny charakter, czyli Warner, bo jest zdecydowanie najbardziej interesujący. Ogólnie występuje tutaj mocny podział na dobre i złe charaktery, a brakuje postaci pośrodku.\nMuszę wspomnieć o stylu autorki, który bardzo mi się podoba. Nie brakuje metafor, wszystko jest bardzo obrazowo opisane, zwłaszcza na początku, gdy poznajemy uczucia towarzyszące Julii. W ogóle początek to zdecydowanie najmocniejsza część całej książki, później jest już słabiej, bardziej przewidywalnie i schematycznie.\nKsiążka jest lekka, ale w końcu to młodzieżówka. Czytało mi się ją bardzo dobrze i przyjemnie, jest idealna na odstresowanie i ciężkie dni. Sama historia mnie zainteresowała. Chociaż miejscami jest trochę nudno, to wybaczam, bo to przecież dopiero pierwsza część. A potencjał jest, więc wierzę, że zostanie dobrze wykorzystany.


Gazetka promocyjna Żabka na iGazetki.pl\nGazetka promocyjna sieci sklepów Żabka pojawia się regularnie co dwa tygodnie w środę. Na kilkudziesięciu stronach znajdziemy mnóstwo promocji artykułów spożywczych, napojów czy alkoholi. Nie może zabraknąć również gorących posiłków typu panini z kurczakiem, hot dogów, kawy, a także na kilku ostatnich stronach artykułów potrzebnych w każdym domu, tj. chusteczki, papier toaletowy czy płyn do mycia naczyń.\nWiosną i latem gazetki promocyjne Żabki obfitują w promocje artykułów na grilla, tj. grill jednorazowy, węgiel drzewny i brykiet z węgla drzewnego Dancoal 2,5 kg, tacki do grilla, kiełbasa śląska Extra Tarczyński w opakowaniu 310 g, kiełbasa morlińska Morliny, kiełbaski wędzone z kurczaka Morliny czy kaszanka grillowa Olewnik w opakowaniu 500 g.\nProdukty dostępne tylko w Żabce\nWśród setek produktów w gazetkach coraz większą rolę odgrywają produkty do nabycia tylko w sklepach Żabka, tj. przekąski, dania gotowe czy napoje. Ogromną popularnością cieszą się hot dogi czy panini, które można zjeść na miejscu, ale także produkty gotowe do podgrzania w domu marki Szamamm, tj. spaghetti bolognese i carbonara, tagliatelle z kurczakiem w sosie szpinakowym, kotlet de volaille z puree ziemniaczanym, marchewką i groszkiem, panierowane polędwiczki z kurczaka, placki ziemniaczane, pieczona pierś z kurczaka z puree ziemniaczano-kalafiorowym i buraczkami, pierogi ruskie z boczkiem i smażoną cebulką, naleśniki z pieczonymi jabłkami i cynamonem, pancakes z czekoladą na maślance czy zupa ogórkowa z koperkiem, tajska z kurczakiem, pomidorowa ze śmietanką czy krem z dyni i mango.\nO drugie śniadanie dba marka Tomcio Paluch, czyli bagietki: andaluzyjska, grillowa, hot strips, z nuggestami, śródziemnomorska, kajzerki: z jajkiem, z szynką, kebab, z twarożkiem czy kanapki trójkąt, tj. z bekonem, cezar, z tuńczykiem, chorizo, z łososiem, pastrami lub z szynką. Jeśli chodzi zaś o płynne przekąski to najlepszym wyborem będą produkty Foodini, czyli smoothie Egzotycznie żółty, Kojąco zielony, Słonecznie żółty, Smacznie zielony, Czarująco różowy oraz Intensywnie czerwony.\nMarka Dobra Karma to gwarancja wartościowych produktów bez konserwantów i zbędnych dodatków. Warto spróbować m.in. sałatkę z dynią i kaszą bulgur, proteinową z komosą ryżową, lunchbox z kurczakiem i makaronem, lunchbox cezar z pieczonym kurczakiem czy z mozarellą i burakiem. Plant Hunter to marka produktów roślinnych, tj. spaghetti jak bolońskie, strogonow jak z kurczakiem czy kremowe tagliatelle jak z kurczakiem. Często w gazetkach promocyjnych sklepów Żabka pojawiają się również przekąski marki Haps, a wśród nich m.in. suszone chipsy z jabłka z sokiem z ananasa, nerkowce, migdały, orzechy włoskie i laskowe, orzeszki ziemne, kostki kokosowe, pistacje, rodzynki w czekoladzie, suszona żurawina z sokiem jabłkowym, mieszanka studencka czy kulki owsiane.


ERASMUS+ „Connect, Share and Get Enlighted „ | Urząd Gminy w Żychlinie\nJesteś tutaj: Strona główna / Aktualności / Wszystkie aktualności / ERASMUS+ „Connect, Share and Get Enlighted „\nERASMUS+ „Connect, Share and Get Enlighted „\nW dniach 10 listopada do 14 listopada 2015 r Dyrektor Zespołu Szkół w Żychlinie Pan Zbigniew Chrulski oraz nauczyciel języka angielskiego Pani Iwona Kciuk przebywali we Włoszech w miejscowości Cerignola. Wizyta odbyła się w ramach programu Erasmus+. W spotkaniu wzięli udział dyrektorzy i nauczyciele ze szkół partnerskich z Włoch, Polski, Turcji, Portugalii, Grecji, Słowacji, Chorwacji.\nUczestnicy projektu zostali uroczyście powitani przez dyrektora szkoły im. Dante Alighieri w Cerignolli, który oficjalnie otworzył realizację programu ERASMUS+ „Connect, Share and Get Enlighted „. Po krótkiej uroczystości odbyło się spotkanie połączone z degustacją lokalnych potraw.\nKolejne dni poświęcono pracy nad szczegółami projektu. Ustalono terminarz spotkań partnerskich oraz zadania do realizacji. Uczestnicy obejrzeli zrealizowany przez włoskich uczniów film pokazujący szkołę oraz prezentację poświęconą Włochom – położenie, zabytki oraz historię. Przedstawiono również prezentacje dotyczące państw partnerskich, wymieniano się doświadczeniami związanymi z przygotowaniem i udziałem w projekcie.\nNieodzownym elementem spotkań w ramach projektu, jest poznanie kraju partnerskiego, jego historii i najważniejszych zabytków. Uczestnicy projektu zwiedzili m.in. Alberobello, gdzie do Światowego Dziedzictwa UNESCO wpisano piękne małe domki zwane Trolli, a także Trani, gdzie głównym punktem miasta jest zamek oraz imponująca katedra znajdująca się nad samym morzem.\nOstatni dzień pobytu to odwiedziny w zakładzie Masionelo, producenta przetworów z oliwek, papryki, pomidorów i pieczarek oraz fabrykce oliwek Pavoncelli, gdzie produkuje się oliwę, jedną z najlepszych na świecie już od XIX wieku. Grupom partnerskim pokazano linię produkcyjną, zapoznano z historią zakładów. Na koniec każdy z uczestników otrzymał od właścicieli zestaw lokalnych przetworów.\nCałości dopełniło rozdanie certyfikatów


Zakup kominka jest kwestią : Nieruchomości\nDobór kominka jest sprawą niezwykle indywidualną, albowiem ma tu znaczenie kilka aspektów. Przede wszystkim należy wiedzieć jaki rodzaj domu się buduje oraz jakie ogrzewanie zostanie zamontowane. Osoby które zastanawiają się nad wyborem kominka muszą także wiedzieć jaką rolę ma spełniać ten element wyposażenia domu. Jeżeli tylko ma pełnić rolę atrakcyjną oraz ocieplać wieczorami atmosferę wtenczas nie musi to być wysokiej jakość kominek. Wystarczy mały przeciętny kominek powietrzny. Przetestuj piece Romotop. Natomiast jeśli ktoś pragnie mieć u siebie w domu trochę nowoczesności to może pomyśleć o zupełnie nowoczesnych modelach. Takie decyzje powinno się podejmować przy planowaniu rozmieszczenia pokojów. Kiedy rysowany jest projekt wówczas należałoby uwzględnić projekt kominka. Znając aktualnie nowoczesne kominki które powodują możliwość ogrzewania nawet całego domu, wolno się o taki postarać. Jeżeli niemniej jednak ktoś ma dylemat to może wpaść na portale na temat kominków. Są tam pokazane kominki wodne, kominki gazowe, elektryczne oraz można je obejrzeć. Wszelkie te modele są najczęściej na stanie sklepu skutkiem tego zawsze wolno zobaczyć jakiej wielkości on jest.


Nowy pracownik w PUK Zawiercie: został nim były prezydent Będzina, o którym “Super Express” napisał w 2007 roku, że pogryzł żonę. Na jakim jest stanowisku? PUK nie ujawnia – zawiercianskie.pl\nRadosław Baran ma 60 lat, w latach 2002-2010 był prezydentem Będzina z poparciem Platformy Obywatelskiej. Zapytaliśmy PUK Zawiercie, jakie są zarobki nowego dyrektora operacyjnego, kiedy rozpoczął i zakończył się konkurs ofert, w ramach którego został przyjęty, jakie kompetencje posiada, a także czy w procesie zatrudniania nie przeszkadzała komisji oceniającej informacja podana 13 lat temu przez “Super Express”. Na żadne z powyższych pytań nie otrzymaliśmy odpowiedzi.\n– W kwestii kompetencji oraz domniemanym zarzutów stawianych pracownikowi: nie stanowi przedmiotu udostępnienia w trybie tej ustawy (…). W kwestii naboru (konkursu) w spółce komunalnej: nie mamy do czynienia z pracownikiem samorządowym, nie ma więc obowiązku przeprowadzania konkursu, a co za tym idzie powoływania komisji konkursowej – czytamy w odpowiedzi PUK z 9 marca 2020 r. (w związku z koronawirusem publikacja tego tematu nastąpiła po kilkunastu dniach).\nCały tekst publikacji “Super Expressu” z 2007 roku dostępny jest TUTAJ. Redakcja Mediów Zawierciańskich próbowała skontaktować się z Radosławem Baranem. Bezskutecznie. Z nieoficjalnych ale potwierdzonych informacji wynika, że Radosław Baran pełni funkcję dyrektora operacyjnego w PUK.\nOto cała odpowiedź Przedsiębiorstwa Usług Komunalnych w Zawierciu:\nOtagowano:Przedsiębiorstwo Usług Komunalnych w ZawierciuPUK\n26 marca 2020 o 2:13 pm\nOdNowa to porażka. Temu Panu już dziękujemy. Brak słów. Wstyd.\n26 marca 2020 o 2:32 pm\nPan Prezydent uśmiecha się do lokalnych struktur PO ? Czyżby obawiał się że jego “wierni” i “niezłomni” koledzy oraz stowarzyszenie Odnowa (nie mające z nim nic wspólnego) nie zapewnią mu reelekcji w przyszłej kadencji ?\n26 marca 2020 o 2:58 pm\n…. i tak wygląda praca dla MŁODYCH ZAWIERCIAN….\nŁodnowa na 1000 FAJEREK…..\nCzy naprawdę w Zawierciu nie ma ludzi do pracy…. TYLKO wszystko napływowe w miejskich spółkach…..\n26 marca 2020 o 3:22 pm\nZAWIERCIANINIE przecież praca dla młodych była – paru tych “młodych” znalazło ją w spółkach podległych urzędowi zaraz po wyborach 😀 😀 co do kwalifikacji i doświadczenia to już różnie bywa ..\nPOlejny “przyjaciel” pana Łukaszka, folwark się rozrasta\n26 marca 2020 o 3:01 pm\n60 lat, faktycznie czas odnowy, kpina jakaś?\n26 marca 2020 o 3:18 pm\nA gdzie ta transparentność Konarskiego ?? To były tylko kłamstwa wyborcze !! Mata teroz łodnowiciela .\n26 marca 2020 o 4:44 pm\nPodpisaną Grażyna S to ciocia prezydenta?\nInternetowy szmatlawiec pisze:\n26 marca 2020 o 5:21 pm\nTen tekst superekspresu cytowany po 13 latach to dno „redaktorzyny” z zawierciańskie.pl. Zupełne dno.\n26 marca 2020 o 5:23 pm\nTo z kim Pan Konarski w końcu trzyma ? z PIS czy z PO ?? Dziękujemy za prace dla młodych zawiercian – Pani Szlek i ten Pan razem maja ponad 120 lat ….\n26 marca 2020 o 6:05 pm\nW mojej opinii trzyma się z tymi których aktualnie potrzebuje 😉 Romans z PIS wynika z potrzeby posiadania głosów w Radzie miejskiej. Natomiast w perspektywie reelekcji naprawdę uważasz że PIS posiadając mocną kandydatkę w postaci przewodniczącej rady miejskiej będzie chciał udzielić poparcia miłościwie nam panującemu ? 😀\nMiłośnik MIESZKA pisze:\n26 marca 2020 o 5:31 pm\nMieszkaniec to teraz twoja nowa ksywą? Szybko zmieniłaś. A jeżeli chodzi o twoją opinię to zgadzam się z tobą serce ty moje\n26 marca 2020 o 6:15 pm\nPracownikom zamiast dac podwyżki to nastepnego darmozjada. Pani. Szlek sobie przyjela i jak tu ma byc dobrze w tym zawierciu jak na tak dalej pojdzie to kasy wystarczy tylko dla dyrektorów a reszta niech za ochlapy robi\n26 marca 2020 o 6:18 pm\nco lubia wyborcy pewnej czesci drzewa ewentualnie jak zaplonie……BAJECKI\n26 marca 2020 o 6:35 pm\nA co na to Pani. Chawula i radni maja do powiedzenia czy tez cicho beda siedziec bo to co sie wyprawia w Zawierciu to szkoda gadać. Kiedy referendu sie pytam bo coś trzeba zrobic z tym calym cyrkiem w Zawierciu\n26 marca 2020 o 6:48 pm\nMam pytanie – czy spółkę komunalną, funkcjonującą prawie tylko dzięki rekompensacie płaconej przez Gmine za realizacje powierzonych zadań własnych stać na tak rozbudowany zarząd??? i czy to jest konieczne???? Przecież specjalistka Szlęk jest niezawodna, jedyna i nieoceniona!!!! Kiedyś byl sam Pan Laber i ogarniał wszystko – miasto było zadbane, pracownicy zadowoleni, straty nie było!!! Kolejny emeryt, jeszcze z innego miasta jest z pewnością kolejnym nieocenionym specjalistą!!! W Zawierciu brakuje takich!! PUK jest spółką w formule in – houe, co oznacza ze z Gminą ma zwartą umowę powierzenia, na podstawie której jest zobowiązany do realizowania zadań własnych gminy, za które dostaje rekompensatę w każdym roku z budzetu gminy!!! Co to ozancza ? a to, że wszystkie zadania, tj. odsniezanie, utrzymanie zieleni i porządku w mieście są ujęte w rocznych harmonogramach, za realizacje których dostaja kase z urzędu! Podobno miasto jest zadłuzone!!! Chyba sytuacja się poprawiła skoro nas stać na zbędne zatrudnienie! Gratulacje !\n26 marca 2020 o 6:54 pm\nA taka wojna była Pani Prezes o premie dla pracowników od poprzednika ( wtedy były pieniądze mieszkańców wydawane na ten cel) tylko wtedy nie było dyrektorów a teraz. Brawo pani prezes przecież to nie jej pieniądze tylko nasze mieszkańców Zawiercia Spółka utrzymywana przez UM Zawiercie. Może trzeba państwo radni przyjrzeć się tej spółce za jakie pieniążki wykonują usługi dla miasta. Przy takich kosztach napewno gdy by nie mieli powierzenia już ta Spółka by nie istniała. Szkoda tylko zwykłych pracowników bo z chojności pani Prezes napewno nie słynnie może tylko dla swoich\n26 marca 2020 o 7:09 pm\nI tu Pani ma 100 procentach racje powinni ich usunąć jak najszybcjej bo szkodza tylko miastu i mieszkancom Zawiercia jak by to bylo w prywatnej firmie to juz by ich nie bylo bo szkodza firmi i wizerunkowi\nPoprzedni wpisW Zawierciu uszyto kilka tysięcy maseczek ochronnych. Dzięki akcji m.in. wychowanek Zakładu Poprawczego i wolontariuszy grupy “Szyjemy Maseczki dla Medyków” i I LO\nNastępny wpis1120 osób z koronawirusem. 35 nowych zakażeń w woj. śląskim – w Katowicach i powiecie cieszyńskim


Wszystko na swoim miejscu - Bardziej Lubię Książki Niż Ludzi\nOliver Sacks || Tłumaczenie Jerzy Łoziński\nJeśli ktoś mnie zapyta o ulubione książki w medycznej tematyce, odpowiem, że generalnie interesuje mnie historia medycyny i mózg. A na pierwszym miejscu znajdzie się dwóch panów – Thorwald i Sacks. Obydwu warto poznać i trochę żałuję, że blogowaniem zajęłam się po tym, jak przeczytałam ich książki. Ale może kiedyś napiszę o nich osobny tekst – tymczasem dzisiaj chciałabym Wam opowiedzieć o ostatniej książce Olivera Sacksa. Mogliście go już spotkać na blogu – we wpisie o 5 książkach Sacksa, które warto przeczytać, w tekście o przedostatniej książce Rzeka świadomości i o autobiografii Stale w ruchu, która jest jedną z moich ulubionych książek w ogóle. O Sacksie mogłabym pisać długo, ale jeśli lubicie medyczne i mózgowe tematy, a jeszcze go nie znacie – to musicie poznać! W ramach ciekawostki – to on był pierwowzorem lekarza granego przez Robina Williamsa w Przebudzeniach.\nWszystko na swoim miejscu to zbiór ostatnich esejów Sacksa. Autor zmarł w 2015 roku i choć jest jeszcze kilka książek, których nie mamy przetłumaczonych na język polski, jakoś tak smutno, że na pewno już nic więcej nie powstanie. Jak już się Sacksa polubi, to można czytać jego książki bez końca – nie dość, że sam prowadził bardzo ciekawe życie, że opowiada o interesujących medycznych przypadkach, to dodatkowo jego książki są bardzo erudycyjne. Sacks nie ogranicza się tylko do medycyny – w esejach porusza naprawdę bardzo wiele tematów.\nI takim erudycyjnym zbiorem jest też Wszystko na swoim miejscu. Ja zachwyciłam się już na pierwszej stronie, bo dowiedziałam się, że my, czyli ludzie Zachodu nauczyliśmy się stylu pływackiego kraula w XX wieku od wyspiarzy Pacyfiku. Poznałam Humphry’ego Davy’a, brytyjskiego chemika i fizyka, poznałam też przypadek człowieka, który przestał się ruszać, a jak znowu zaczął, to umarł. Sacks pisze o tym, jak bardzo ważne są sny w chorobach neurologicznych (Pacjenci mogą czasami w snach przeżywać zapowiedzi chorób, które jeszcze się cieleśnie nie objawiły), o doświadczaniu boga w trzecim tysiącleciu i o czkawce i innych dziwnych zachowaniach. Mam poczucie, że eseje Sacksa są tak zajmujące, bo pisze o swoich doświadczeniach jako lekarza – był bardzo wyjątkowym lekarzem, dla którego pacjent był przede wszystkim człowiekiem, ale do tego Sacks żył ciekawością. I to właśnie widać w tych tekstach – dla niego pacjent nigdy nie był tylko suchym, medycznym przypadkiem. Za każdym nazwiskiem szła cała historia i opowieść.\nTez zbiór to książka-ośmiornica, jak ja to nazywam. Po przeczytaniu jednego tekstu nagle okazuje się, że masz zapisane trzy kolejne książki do przeczytania – na przykład Podróż wokół mojej czaszki węgierskiego poety i powieściopisarza Frigyesa Karinthy’ego (Dzisiaj zalewa nas wręcz potop pamiętników medycznych. Można powiedzieć, że w ciągu ostatniego dwudziestolecia ten gatunek wręcz eksplodował. I chociaż zmieniły się techniki medyczne, to niezmienne pozostaje ludzkie doświadczenie, a Podróż wokół mojej czaszki, pierwszy autobiograficzny opis wędrówki w głąb umysłu, pozostaje jedną ze zdecydowanie najlepszych.) Albo Kronika szaleństwa Michaela Greenberga, będąca zapisem załamania jego córki oraz miesięcy spędzonych w szpitalach psychiatrycznych.\nCo jeszcze znajdziemy w książce? Muzea, Zespół Touretta, starzejący się mózg, pierwiastki, chorobę kuru, rozdział o historii szpitali psychiatrycznych i śledzie. Dowiemy się też, czy poruszające się szybko słonie biegną i po co są nam potrzebne ogrody. Jest też nawet trochę kosmicznie, bo Sacks zastanawia się nad życiem na innych planetach. Pisze również o tym, jak czytanie wpływa na mózg. Mnóstwo, mnóstwo interesujących tematów, a wszystko połączone ze sobą w idealny sposób. Czuć też trochę pewnego rodzaju podsumowanie, zwłaszcza w ostatnich tekstach.\nTo piękna książka, która z jednej strony jest medyczna, ale z drugiej jest po prostu taka…ludzka. Sacks pięknie pisze o życiu i umieraniu. Nie stracił dziecięcego zachwytu nad światem, życiem i człowiekiem i naprawdę fantastycznie jest poczytać teksty kogoś takiego. Wierzę, że dają czytelnikowi dużo więcej, niż sama wiedza o konkretnych rzeczach ( co samo w sobie już jest wystarczające). Ja na pewno nie raz wrócę do tej książki.\nPoprzedni wpis Pytania z kosmosu\nEtykietymedycyna oliver sacks


Odpowiedzialność za naruszenie dyscypliny finansów publicznych - dowiedz się, czy możesz zostać pociągnięty do odpowiedzialności oraz jakie kary Ci grożą - Portal ZP\nOdpowiedzialność za naruszenie dyscypliny finansów publicznych - dowiedz się, czy możesz zostać pociągnięty do odpowiedzialności oraz jakie kary Ci grożą\nNiewłaściwe czy błędne decyzje w postępowaniu o udzielenie zamówienia publicznego mogą narazić Cię na wiele konsekwencji - od odpowiedzialności pracowniczej (upomnienie przełożonego, odebranie premii czy dodatku) przez odpowiedzialność finansową na podstawie ustawy Pzp (której podlega Twoja jednostka) aż po osobistą odpowiedzialność z tytułu naruszenia dyscypliny finansów publicznych.\nTen ostatni rodzaj odpowiedzialności jest dość dotkliwy, ponieważ dotyczy bezpośrednio osoby, która wykonuje czynności w postępowaniu o udzielenie zamówienia publicznego. Pracownicy nie każdej jednostki ponoszą jednak tego rodzaju odpowiedzialność. Z dalszej części tekstu dowiesz się m.in., czy podlegasz odpowiedzialności za naruszenie dfp, jaka kara może Cię spotkać w przypadku naruszenia przepisów ustawy Pzp oraz kiedy przedawnia się czyn i nie możesz być już pociągnięty do odpowiedzialności.\ndyscyplina finansów publicznychodpowiedzialność osobistapostępowanie o zamówienie publiczne\nZwiększenie środków na sfinansowanie zamówienia a formalne aspekty związane z oceną ofert\nPytanie: Jesteśmy po otwarciu ofert. Cena najtańszej oferty przewyższa kwotę przeznaczoną na sfinansowanie zamówienia. Przypuszczamy, że wkrótce otrzymamy więcej środków, jednak póki co nie mamy takiej gwarancji. Zbadaliśmy oferty...\nJustyna Andała-Sępkowska 18.10.2017\nUważaj! Uzupełnienie próbki przedmiotu zamówienia nie zawsze jest możliwe\nPytanie: Postępowanie dotyczy dostawy umundurowania i odzieży dla ratowników i personelu medycznego. Drugim obok ceny kryterium oceny ofert jest jakość. Prosiliśmy o dostarczenie próbek w celu sprawdzenia estetyki wykonania...\nDaniel Szczęsny 18.10.2017


SIEDLCE: Nad Zalewem można się kąpać - Siedlce się dzieje\nSIEDLCE: Nad Zalewem można się kąpać\nOpublikowano: śr, 8 lip 2020 10:51 2020-07-08T10:51:55.743Z\nWłaściciel ma zapłacić w sumie 30 tys. zł Skarbonka stanęła na ladzie, jest też zbiórka internetowa\nSIEDLCE: Czyja to torebka? Zguba do odebrania na komendzie\nWiadomości Próbki wody bada Sanepid\nSiedlce Zalew MarchewkaKąpielisko Sanepid\nKąpielisko nad Zalewem Muchawka jest obiektem ogólnodostępnym Miasta Siedlce. Jest ono czynne od 27 czerwca do końca sierpnia. Kąpielisko będzie strzeżone w godzinach 10:00 - 18:00 przez ratowników.\n- Prosimy o bezwzględne przestrzeganie regulaminu, który obowiązuje na terenie kąpieliska ( w załączniku) a także zasad bezpieczeństwa obowiązujących w czasie epidemii, przede wszystkim zachowania należytej odległości od siebie nawzajem - informują władze miasta.\nPróbki wody z zalewu zostały przebadane przez Powiatową Stację Sanitarno - Epidemiologiczną w Siedlcach i woda ta nadaje się do kąpieli.\nJakoś ciężko uwierzyć w rzetelnosc tych badan szczególnie gdy wchodzi się do Siedleckiego zalewu\nA do picia tez się nadaje?


Rybnik: w tragicznym wypadku zginął 35-letni rowerzysta | śląskie Nasze Miasto\nRybnik: w tragicznym…\nRybnik: w tragicznym wypadku zginął 35-letni rowerzysta\nzgm 21 października 2015, 11:29\nDo makabrycznego wypadku doszło we wtorek (20 października)około godz. 18 w Rybniku na ul. Zebrzydowickiej.\nZe wstępnych ustaleń wynika, że mężczyzna został potrącony, kiedy przejeżdżał rowerem przez oznakowane przejście dla pieszych. Wjechało w niego Audi A6 jadące w stronę Jejkowic. Uderzenie było na tyle silne, że rowerzysta został przerzucony na przeciwny pas ruchu i uderzony przez dwa inne samochody osobowe. W wyniku doznanych obrażeń, 35-latek zmarł na miejscu.\n22-letni kierowca audi był trzeźwy. Decyzją prokuratora, obecnego na miejscu zdarzenia, zarządzono przeprowadzenie sekcji zwłok mężczyzny. Dokładne okoliczności zdarzenia wyjaśni teraz postępowanie prowadzone przez rybnickich śledczych.\nNOWE To był niecodzienny bieg! Świdniczanie wskoczyli w piżamy i pobiegli charytatywnie. Zobacz zdjęcia\nNOWE Piłka ręczna. W SPR Olkusz rozpoczynają budowę nowej drużyny, opartej wyłącznie na wychowankach [ZDJĘCIA]\nNOWE Życzenia urodzinowe dla przyjaciółki, siostry, mamy czy cioci. Krótkie i zabawne życzenia urodzinowe dla niej 25.09.2021


NEWSROOM – FitKuchta | Dieta i Trening\nPrzed, w trakcie i po. Kilka rad okołotreningowego żywienia biegacza.\nCo Przed treningiem zdecydowanie powinniśmy dostarczyć organizmowi energię potrzebną do ćwiczeń. Dobór produktów powinien być uzależniony od rodzaju treningu, który masz w planach. Jeśli [...]\nOkołotreningowe źródła węglowodanów\nKasza, banany, suszone owoce, pieczywo razowe a może bagietka ? Miewacie dylematy po jakie źródła energii sięgnąć przed, podczas lub po treningu ? To, co jemy w okresie okołotreningowym ma [...]\nOrkiszowa rolada ze szpinakiem PRZEPIS\nVegan eksperyment kulinarny Czego potrzebujesz : ciasto drożdże (1/3 kostki) mąka orkiszowa (200 g) woda (4 łyżki) sól (1/2 łyżeczki) cukier (1/2 łyżeczki) olej (2 łyżki) farsz szpinak [...]\nMusli Cups <3\nWould U like a musli-cup of coconut tofu ? Zainspirowane w internetach, chwała twórcy pierwowzoru! Tradycyjnie zapodaję wersję dopasowaną do alergików. #glutenfree #dairyfree #eggfree Alergicy i [...]\nMajówka na diecie – know how + PRZEPISY\nWeekend majowy to dopiero początek hulanki przy grillu są świetnym momentem na samo-sabotaż. Myślę, że warto znaleźć swój sposób na to by cieszyć się wspólnie przyrządzonym posiłkiem, zjeść [...]\nPASZTET, którego nie da się skiełbasić.\nJest najmłodszym bratem mojego pasztetu wielkanocnego. Koncept zrodzony spontanicznie, ale zostanie tu na dłużej Czego potrzebujesz ? – fasolka szparagowa zielona 400 g – fasolka [...]\nDobre ranko! Wczorajszy wypadek przy pracy yummy & healthy Uwielbiam spontaniczne napady gotowania wczoraj w tak zwanym międzyczasie postanowiłam przygotować coś idealnego do wszamania na [...]\nAbsolutnie obłędne ! Inspiracja miała poczekać do jutra, ale nie mogę kryć przed światem nowej vegan receptury. Bez pardonu pojawiła się w mojej głowie podczas popołudniowego treningu i już wiem, [...]\nŚwiąteczne Promo – 40 %\nŚwiąteczna cena na wybrane usługi Konsultacja z analizą składu ciała 50 PLN Diet Coaching w nietolerancjach pokarmowych 270 PLN w pakiecie: – analiza składu ciała – tygodniowy [...]\nZima zima zima! Wypada żeby chociaż serce pozostało gorące Czerpię radość z kulinarnych eksperymentów, które poza smakiem mają mieć również walory zdrowotne, stąd ta zacna sentencja na dyniowych [...]


Społeczeństwo, edukacja, praca [Wielisława Warzywoda-Kruszyńska] << KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE\n01519 014860 17018452 na godz. na dobę w sumie\nAutor: Wielisława Warzywoda-Kruszyńska Liczba stron: 214\nISBN: 978-83-7969-771-7 Data wydania: 2015-07-10\nKsiążka stanowi forum przemyśleń w kwestiach, które znajdowały się w polu zainteresowań Jana Szczepańskiego: struktury społecznej i roli intelektualistów, pracy, szkolnictwa wyższego i nauczania socjologii, metod badawczych, socjologii jako dyscypliny naukowej. Zmieniły się czasy i paradygmaty w socjologii, natomiast paradygmat strukturalny jest znowu aktualny. Dezindustrializacja jest procesem, który determinuje los jednostek i całych społeczności. Praca stała się niepewna i fragmentaryczna. Inteligencja i intelektualiści ustępują miejsca specjalistom od różnych marketingów i public relations. Krystalizuje się struktura społeczna charakterystyczna dla gospodarki rynkowej. Ilościowe badania socjologiczne wypierane są przez metody charakterystyczne dla badania rynku.\nSocjologia zwraca się ku badaniom jakościowym, w tym biograficznym, których opracowanie wspierane jest przez programy komputerowe. Wzrasta wrażliwość socjologów na problemy etyczne badań, a zainteresowania prof. Szczepańskiego w dalszym ciągu trwale wpływają na działalność naukową łódzkich socjologów. Natomiast w Unii Europejskiej, której członkiem jest Polska, ujednoliceniu i standaryzacji ulegają systemy kształcenia.\n


Relove Tote Bag x Ola Niepsuj. Wyjątkowa torba z motywem graficznym naszej akcji Relove. Torba ma uniwerslny krój i jest wykonana z grubej bawełny o splocie panamowym (canvas). Tkanina jest dwustronna. Autroką ilustracji jest ceniona warszawska ilustratorka Ola Niepsuj. Torba występuje w dwóch wariantach graficznych.\nWymiary: 38 cm x 8 cm; uszy 4 cm x 63 cm\nCałkowita cena : 39 zł


livreczki nie wydałeś miodzio – więcej niz pierwsza czytanka\nT.S. Eliot „Hippopotamus”\nPo tym wszystkim, co ostatnio czytałam. Po zaskoczeniu tym, kto jest dzisiejszym Noblistą. Tak sobie myślę.\nCzy wydawcy książkowi zdają sobie sprawę, że blogerzy często mają ich za prawdziwych frajerów i obiboków? Wydają stosy poradników gwiazdeczek rodzimego autoramentu albo czytadła powszechne może na lotniskowych stoiskach, ale już nie w szanowanych księgarniach. W rezultacie daje to wrażenie, że nie posługują się żadnymi badaniami rynku, idą po najmniejszej linii oporu, licząc na lokalnych celebrytów lub zagraniczne pewniaki z pierwszych miejsc the best for easy reading sellerów.\nDzisiejszy Nobel literacki dowodzi, że nie zadają sobie nawet trudu, by rzucić okiem na, tak wydawałoby się istotne rankingi, jak te głoszące nazwiska kandydatów do nagrody. Niegdyś publikowany u nas Patrick Modiano, był starannie omijany w planach wydawniczych przez ostatnie dwadzieścia lat. Mimo tego, że był laureatem prestiżowej nagrody Goncourtów i poważnym kandydatem do Nobla.\nZajęci wciskaniem w rynek zwiędłych na mrozie stokrotek, uschniętych lawendowych bukiecików i innych chwastów z pogranicza chłamu i chiku, rodzimi wydawcy zapomnieli najwidoczniej na czym polega rozpowszechnianie literatury. I dali po raz kolejny wielkiego ciała. Którego w żadnym wypadku nie należy mylić z ciachem.\nNo chyba, że z zakalcem.\n9 października 2014 9 października 2014 · Zamieszczone w NA MARGINESIE ·\n22 uwagi do wpisu “livreczki nie wydałeś miodzio”\n9 października 2014 o 20:22\nWołanie na puszczy…\nomnipotencjo: trzeba czasem sobie powyć, choćby na puszczy i do księżyca 😉\n9 października 2014 o 21:50\nPo prostu stwierdzają, że u nas taka literatura czytelnika nie znajdzie i oni kaski nie zrobią takiej jak na tych Greyach, stokrotkach i czymś tam jeszcze.\nA teraz będą szybko nadrabiać i wydawać byle jak, byle było.\nKsiążki zaczynają wychodzić na allegro……\n9 października 2014 o 22:32\nTrzeba pochwalić decyzję akademii, bo faktycznie nie jest sztuką wybrać pewniaków. A sytuacja o której piszesz nie dotyczy tylko Modiano. Mnóstwo jest pisarzy, których wydano jedynie za czasów PRL.\nAle żeby nie być takim krytycznym, to trzeba też zwrócić uwagę, że poza kręgiem włochy-francja-hiszpania Modiano nie był szerzej znany.\nZobaczymy, co przygotują wydawcy. Obawiam się, że zaserwują nam co najmniej średni przekład w co najmniej średnim opakowaniu.\n10 października 2014 o 07:08\nw Anglii niestety podobnie: jakieś tam książki Modiano kiedyś były, teraz jednak nie do zdobycia. przy czym w Polsce przynajmniej się wezmą za tłumaczenia, tak jak w przypadku Munro było, a na wyspach wydadzą może ze dwie książki i na tym się skończy….\n10 października 2014 o 08:06\nNiemcy przez kilka ostatnich lat wydawali szanownego noblistę, ale żeby to świadczyło o wyczuciu, nie powiedziałabym. Pisarzy rzędu Modiano jest na pewno wielu, trudno wszystkich wydawać, zwłaszcza w Polsce, gdzie podobno czytelnictwo jest marne.\nWczoraj z ciekawości zaczęłam czytać „Zagubioną dzielnicę”, ale jak dotąd (jestem w połowie) szału nie ma.;(\nKilka sztuk jest przetłumaczonych, to minuta osiem i ktoś wyda. Nie, żebym zamierzała czytać, bo już kiedyś próbowałam i mnie akurat ten Mondiano usypia.\n10 października 2014 o 18:57\nnatanna: moze i tak. Choć nie mogę oprzeć sie wrażeniu ze jednak jest to trochę błędne myślenie wydawców. Książki Byatt, Atwood Jansson dla dorosłych sprzedaj się dobrze, choć nie należą do łatwych.\nKrzysztof: I wydaje mi się, że warto byłoby te PRLowskie wydania odkurzyć. Zaczynając od wznowienia takiej serii KIK chociażby. Zamiast zawalać księgarnie historiami o pieczeniu placków w prowincjonalnych kawiarenkach czy budową domów na Prowansji.\nTeż się trochę obawiam jaka będzie jakość tłumaczeń tekstów Noblisty, bo na pewno teraz każdy będzie stawiał na pośpiech, a nie na jakość.\npatrycja; To pewnie przez zbyt wielką wiarę w potęgę rodzimej literatury. Czyli będziesz miała lepiej od Anglików bo sobie przynajmniej po polsku Noblistę poczytasz 😉\nczytankianki: Może i sporo jest pisarzy pokroju Modiano, ale lepiej wydawać wszystkich w jego stylu, niż wszystkich kiepskich piszących po angielsku, jak to obecnie ma miejsce ;). Czytałam właśnie u To przeczytałam, że Zagubiona dzielnica strasznie schrzaniona w tłumaczeniu, może stąd te n brak zachwytu wynika.\nIza; Na razie zostaje polowanie na egzemplarze biblioteczne. chce przynajmniej spróbować, na czym rzecz polega.\nBuksy, idealizujesz chyba środowisko wydawnicze. Obecnie to tylko biznes, jak sprzedawanie pasztetu z dziadunia, nic więcej. Z kulturą, również tą wysoką, ma to niewiele wspólnego.\nZa to ciekawi mnie odbiór pisarza po otrzymaniu nobla. Mo Yan miał tak słabe noty na portalach czytelniczych, że jego książki przed nagrodą niemal za darmo można było brać (tylko po co, skoro były aż tak słabe?). Po wyróżnieniu oceny nagle poszły w górę – uciążliwa lektura nagle przeistacza się w wymagającą, nudna w kontemplacyjną, a zagmatwana w pomysłową? ;P Nie wypada przecież nie docenić noblisty. Czekam teraz nie tyle na wznowienia Modiano, ale zachwyty, których tak skąpił mu polski czytelnik do tej pory 🙂\n11 października 2014 o 11:47\nnone: Dzięki 😉\nmaiooffka: masz, rację ideał sięgnął pulpu 😉 dziwi tylko ro ciągłe zadęcie wydawców na kaganek oświaty w ciemny lud niosący. Tymczasem kaganek kopci mdłym zapachem karmelków i lukru.\nZachwyty nad Modiano już się zaczynają, chociażby w newsach na TVP Kultura. Tak czy siak, bliżej mi do tego autora niż do Mo Yana, więc pewnie choć jeden raz na czytanie się skuszę.\nTłumaczenie „Zagubionej dzielnicy” nie jest doskonałe, ale widać jak na dłoni, że oryginał wybitny też nie jest. Książka niestety nie zachwyciła, właściwie nużyła.;(\n11 października 2014 o 19:59\nczytankianki: To szkoda. Ale Proust też potrafi nużyc, wiec jakieś podobieństwo jest 😉\n12 października 2014 o 08:18\nAczkolwiek zgadzam się ze stwierdzeniem, iż nagroda Nobla nie zawsze przyznawana jest pisarzom wybitnym, to jednak uważam, że o wiele większe jest prawdopodobieństwo, że takiego pisarza warto czytać niż całe te stosy poziomkowo – celebryckiej „literatury:. Wchodzę do księgarni i widzę jedynie książki napisane przez panią z serialu, pana z programu rozrywkowego, panią co wygina ciało i pana, który brał udział w kolejnym szoł, a szukanie klasyki kończy się znalezieniem kiepskiego wydania lektur. Co gorsza nawet w bibliotece króluje popkulturowy szlam, wszystkie trzy książki Zoli przeczytałam już dawno. A kiedy proponuję bibliotece podarowanie paru książek to słyszę – przyjmujemy jedynie te, wydane po 2000 roku. :(.\nguciamal: Widzę, że chodzimy do tych samych księgarni ;). W mojej bibliotece jest jeszcze lepiej, bo zdaje się że wszystko co zostało wydane przed rokiem 2000 zostanie niedługo wyprzedane na kiermaszach starej książki. czasem aż oczy przecieram kiedy widzę jakie tytuły są wyprowadzane z pólek. I to po złotówce .\n12 października 2014 o 18:29\nModiano nie będzie wielkim sukcesem sprzedażowym, to oczywiste, bo też nie każdemu przypadnie do gustu francuskość, czyli – jak ja to nazywam – specyficzny, „monotematyczny klimat” i mono-stylistyczność. Słysząc nazwisko Modiano na myśl mi przyszedł Jean Echenoz, którego – według mnie – literacko wiele łączy (ze wskazaniem na styl i objętość powieści) z tegorocznym noblistą. Uważam, że powieści Echenoza są naprawdę dobre, (szczególnie te, które nie są fabularyzowanymi biografiami), niektóre wręcz rewelacyjne, choćby nagrodzone Goncourtem „Odchodzę”, a mimo tego jego powieści mają mało czytelników i są jeszcze gorzej oceniane.\nKwestia tłumaczenia, kwestia rozpoczęcia przygody z Modiano od „odpowiedniej” powieści, no i nie oszukujmy się – tak jak wcześniej wspomniałem – kwestia gustu czytelniczego. Ciekawy jestem, czy wydawcy wydadzą więcej jak 2-3 powieści Modiano, bo w to, że będą się one dobrze sprzedawać nie wierzę 🙂 Miło jakby się pokusili o wydanie kilkunastu powieści w jednym tomie (Gallimard wydało taką edycję), ale to dla naszego rynku wydawniczego jest to nie do pomyślenia, a co dopiero zrealizowania.\n12 października 2014 o 18:36\nKrzysztof: Ponieważ jakoś dałam rady francuskości Prousta to będę chciała sprawdzić, jak mi pójdzie Modiano. Myślę że jednak będzie dosyć mocno wydawany, taki Le Clezio też się powodzeniem u czytelników nie cieszył, a jednak był bardzo mocno widoczny na pólkach księgarń przez parę lat po otrzymaniu nagrody.\n12 października 2014 o 18:55\nJa też mam taką nadzieję, że będzie mocno i dobrze wydawany, bo Francja to nie tylko Proust, Camus i Houellebecq 😉\n12 października 2014 o 18:57\nKrzysztof: Obyśmy się mogli jak najczęściej o tym przekonywać 😉\n11 listopada 2014 o 16:45\nTrafne podsumowanie, tez sie przed takim nieprzyjemnym zalewem ksiazek bez tresci bronie. Chcialam napisac, ze na szczescie sa ksiegarnie, ktore tego syfu nie serwuja, tymczasem okazuje sie, ze obie w Trojmiescie juz zamkniete :((((\nTo, co mnie zdziwilo, to to, jak dlugo zajelo polskie wikipedii zaktualizowanie hasla o tegorocznym zdobywcy nagrody Bookera. Tutaj w Wielkiej Brytanii (naturalnie) poszlo blyskawicznie, tego samego wieczoru. W Polsce pomimo tego ze Flanagan byl tam wydawany, to zajelo pare tygodni…\nmagamara: U nas ostatnio otwarto księgarnię Bosza gdzie chłamu nie widać, za to są piękne albumy w dobrych cenach.Ciekawe jak długo się utrzyma.\nNie wiem ilu rodzimych wydawców wie co to Booker, wiec czegóż można oczekiwać od zwykłych twórców Wiki.


Pieczątka lekarska, pieczątka pielęgniarki i położnej – co powinna zawierać? - Baśnie, porady, nowinki i o wiele ...\nWłaściciele działalności gospodarczych mogą, ale nie muszą posługiwać się pieczątkami. Nie jest to bowiem regulowane żadnymi przepisami, a to, co znajdzie się na wzorze pieczątki, zależy tylko od jej właściciela. Sytuacja przedstawia się inaczej w przypadku wybranych zawodów. Należą do nich m.in. pielęgniarki, lekarze i położne. Przedstawiciele tych specjalizacji muszą posługiwać się pieczątkami z określonymi danymi. Co powinna zawierać pieczątka lekarska, pieczątka pielęgniarki i położnej? Sprawdźmy!\nZgodnie z rozporządzeniem Ministra Zdrowia z 21 grudnia 2010 roku w sprawie rodzajów i zakresu dokumentacji medycznej oraz sposobu jej przetwarzania, na dokumentacji indywidualnej oraz osobistej pieczątce pielęgniarki i położnej muszą naleźć się określone informacje.\nObowiązek zawarcia konkretnych danych na dokumentacji pociąga za sobą także konieczność zaprojektowania wzoru pieczątki w konkretny sposób. Dlaczego? Ponieważ na dokumentacji muszą znaleźć się dane osoby, która udziela świadczeń zdrowotnych, kieruje na konsultacje, leczenie lub badania. Danymi tymi są:\nNumer pozwolenia na wykonywanie zawodu.\nZgodna z prawem pieczątka pielęgniarki lub położnej musi zwierać wszystkie wskazane wcześniej dane. Wątpliwości może budzić tytuł zawodowy i specjalizacje. Aby je rozwiać, przedstawiamy kilka poprawnie zaprojektowanych wzorów pieczątek:\nMagister położnictwa lub magister pielęgniarstwa\nLicencjat położnictwa lub licencjat pielęgniarstwa\nWarto pamiętać, że licencjat nie jest tożsamy z licencją. W związku z tym należy odróżnić „licencjonowaną pielęgniarkę” od osoby posługującej się tytułem „licencjat pielęgniarstwa”. Licencjat jest tytułem zawodowym a licencja to urzędowe pozwolenie na wykonywanie zawodu.\nSpecjalistka w dziedzinie pielęgniarstwa epidemiologicznego\nKonieczne jest tu dodanie członu „w dziedzinie pielęgniarstwa epidemiologicznego”, a nie ograniczenie się do „specjalista w dziedzinie epidemiologii”, ponieważ informacja mogłaby być niezgodna z prawdą i wprowadzać w błąd.\nPieczątka lekarska – wzory i wymagania\nKażdy lekarz, który uzyskał prawo do wykonywania zawodu (i nie zostało ono ograniczone ani zawieszone), w praktyce lekarskiej musi posługiwać się pieczątką, którą stempluje wystawiane przez siebie dokumenty.\nWzór pieczątki lekarskiej musi zawierać:\nNumer pozwolenia na wykonywanie zawodu,\nSpecjalizacje (zgodnie z informacją na dyplomie).\nnumer umowy z NFZ, uprawniający do wystawiania recept;\nWzory pieczątek lekarskich znajdziesz na:


AI: Sztuczna inteligencja w grach wideo - Swiatobrazu.pl\nCoraz nowsze modele konsoli, lepsza grafika, nowy wymiar dźwięku i obrazu - Gry wideo to przemysł, który wraz z rozwojem nowoczesnych technologii nie przestaje zaskakiwać, a sztuczna inteligencja pozostaje nieodłącznym elementem ewolucji gamingu. Jak właściwie działa sztuczna inteligencja w grach wideo?\nCzym jest AI - sztuczna inteligencja?\nAby zwiększyć przyjemność z gry, gracze kupują coraz to lepszy sprzęt, instalują usługi typu VPN aby poprawić łącze internetowe, wybierają najlepsze routery. Coraz popularniejsza staje się również nowa koncepcja streamingu gier, dzięki czemu nie trzeba już pobierać dużych plików na komputer gracza. Gaming jest przemysłem, który rozwija się dynamicznie, a jego ważną częścią jest wdrożenie technik z zakresu sztucznej inteligencji.\nSztuczna inteligencja to technologia, która polega na uczeniu maszyn lub oprogramowania wzorców zachowań zbliżonych do ludzkich. System otrzymuje dane na temat zachowań użytkowników, przetwarza je, analizuje i na tej podstawie podejmuje działanie. W grach sztuczna inteligencja jest szczególnie widoczna w przypadku postaci niegrywalnych NPC, czyli bohaterów, na których zachowania gracze nie mają wpływu.\nWrogowie, sojusznicy lub inne postaci występujące w tle zachowują się dzięki temu mniej przewidywalnie, przez co rozrywka staje się ciekawsza. Rozwiązania z zakresu sztucznej inteligencji pomagają również tworzyć nowe mapy i wyzwania, a także wzbogacają poziomy trudności. Celem zastosowania sztucznej inteligencji w grach wideo nie jest jednak stworzenie bardzo silnego wroga, z którym trudno będzie wygrać, ale maksymalizacja zaangażowania gracza przez dłuższy czas oraz zwiększenie pola interakcji.\nEwolucja sztucznej inteligencji w grach wideo\nJednym z pierwszych przykładów zastosowania sztucznej inteligencji w grach był algorytm MiniMax w szachach. Komputer Deep Blue przeanalizował możliwe ruchy, a następnie odegrał słynną, zwycięską partię z mistrzem Garrym Kasparowem w 1997 roku. Szachy mają z grami wideo o tyle wspólnego, że każdy ruch gracza tworzy szereg możliwych reakcji, których ilość po każdym następnym działaniu ulegają pomnożeniu – drzewo decyzyjne.\nZakres wykorzystania sztucznej inteligencji w grach wideo ewoluował od zwiększania poziomu realizmu do tworzenia nowego wymiaru wrażeń i wprowadzania nowoczesnych rozwiązań całkowicie od zera – w zakresie scenariuszy, profilu postaci gracza czy zadań do wykonania. Już w latach dziewięćdziesiątych pojawiły się pierwsze gry wideo, takie jak kultowe już Age of Empires, w których maszyna otrzymała możliwość tworzenia taktyk i strategii w oparciu o działania gracza. W kolejnych latach programiści wdrażali algorytmy generujące proste, ale unikalne misje i cele.\nW Far Cry 3 zwierzęta uzyskały zdolność nie tylko przemieszczania się z jednego miejsca na drugie, ale również polowania, chowania się i ucieczki, a swoje nastawienie zmieniały w zależności od otoczenia. W The Sims po raz pierwszy twórcy wprowadzili system potrzeb – NPC potrafiły zakomunikować konieczność skorzystania z toalety czy zjedzenia posiłku, potrzebowały miłości i rozrywki, a także same podejmowały odpowiednie działania wykorzystując sprzęty dostępne w domu.\nW grze Black & White po raz pierwszy sztuczna inteligencja przyswajała wiedzę w trakcie rozgrywki w czasie rzeczywistym. Główny bohater otrzymywał zwierzątko, które miało zdolność uczenia się odpowiedniego postępowania na podstawie zachowań gracza. W 2014 roku przełomem okazała się gra Alien Isolation, gdzie producenci wykorzystali uczenie maszynowe by odblokować nowe zachowania wrogów w miarę rozwoju umiejętności gracza.\nTwórcy wciąż prześcigają się w propozycjach nowych rozwiązań. Klucz polega na wykorzystaniu sztucznej inteligencji w odpowiednim zakresie – tak, aby osiągała cele i jednocześnie nie była postrzegana jako nieludzki automat. Maszyna nigdy nie będzie bowiem w stanie odczuwać emocji ludzkich, takich jak empatia i dlatego doprowadzenie zachowań NPC do perfekcji mogłoby mieć skutek odwrotny do zamierzonego. Obawy wiążą się również z sytuacją gdy automatyka wymknie się spod kontroli i przebieg gry potoczy się na przykład w sposób niemoralny, który nie został przewidziany przez autorów gry.


Zakochana Jane, zakochana ...\nMiałam dziś optymistyczną ...\nCzytam mniej lub bardziej nałogowo\nO kinie i o innych świństwach\nStraszliwie kłamliwa gazetka\nNa co możesz przeznaczyć jeden procent swojego podatku:\nPomóż w przywróceniu zdrowia choremu na autyzm chłopcu\nKategorie: Wszystkie | A teraz cicho, bo będę przeżywać | Apolityczna | Czytam (zawsze) | Gotuję (czasem) | Oglądam (często) | Szukam roboty (co roku) | Z teorii bloga | Zawał (nigdy więcej)\nPożegnała się z nami (chwilowo mam nadzieję) nasza kochana, ceniona i zawsze mile widziana autorka blogu Bez Cukru, czyli aaabsolutnie_kupie.\nCzuję żal, przedziwne bowiem takie znikanie z tego mikroświata.\nCzuję nadzieję, że powróci.\nCzuję ciekawość: zmęczenie materiału to jest? Nuda? Gorączka życia? Postanowiła słodzić i uczciwość jej nie pozwala pokazywać się pod starym adresem?\nJa w każdym razie już tęsknię za tym internetowym bytem.\nKrzepi mnie, poza cukrem, tylko świadomość, że byt realny gdzieś tam istnieje wśród nas, może nawet nie tak strasznie daleko, z jednego miasta przecież jesteśmy.\nJeszcze nic straconego, ja tam się w jej okolicach pokręcę. I może to już nie będzie stara, dobra aaabsolutnie, ale będzie młoda, dobra Be.\n14:01, troppo_bella , A teraz cicho, bo będę przeżywać\nNie miałam pojęcia, jak mi to ciążyło. Niby człowiek starał się nie oglądać, nie słuchać, nie czytać, co tam na górze się toczy, ale jakoś wdzierało się wszystkimi otworami w ciało i tkwiło tam jak stupudowy ciężar (ile to jest sto pudów? Na pewno dużo), hamowało, powodowało myśli o ucieczce, jeśli nie zagranicznej, to przynajmniej wewnętrznej.\nOd wczoraj, od 22.55 zyskałam nową lekkość. Nowa energia. Wynik powyborczej nadziei. Nie powiem, obaw też trochę, ale czuję się pokrzepiona, że tyle osób, że kolejki pod lokalami, że dzięki mądrym współobywatelom nie będę już musiała oglądać panów Andrzeja z Romanem, że pospolite ruszenie, że młodzi dali głos. Cieszę się, dziś fruwam prawie jak w czerwcu 1989, przestaję myśleć o tym, jak wyciągnąć męża na emigrację.\nWiem, zobaczymy jak to będzie, ale jakoś odważniej patrzę w przyszłość.\n11:37, troppo_bella , Apolityczna\nTak trudno życie zamknąć w słowa, cierpię teraz na taką przypadłość, pewnie uleczalną, choć na razie nie pozwalającą mi pisać nic ponad to, co muszę, bo inaczej redakcja naśle na mnie płatnych morderców.\nBorykam się ze słowami, które nijak nie wyrażają niczego, w bladym stopniu odzwierciedlają to, co się kłębi w środku. Ciężko pisać cokolwiek, nie tylko na blogu.\nA piszę aktualnie:\nstałą rubrykę w pewnym periodyku oraz adaptację serialu -obie rzeczy, by zarobić na chleb powszedni oraz bułki z piekarni szwajcarskiej,\nserial z jedną moją koleżanką - dla przyjemności, nie tracąc jednak z oczu potencjalnych, przyszłych finansów oraz tęskniąc za władzą, jaką będziemy się cieszyć jako wyłączne autorki scenariusza,\noraz drugą książkę - dla własnej grafomańskiej satysfakcji, że pokonałam kryzys drugiej powieści, ale idzie jak po grudzie z powodów wyłuszczonych w pierwszym akapicie.\nNa każdym polu wojuję ze słowami jak Wiedźmin ze strzygami i niestety - bywa - polegnę czasem.\nCzy ma ktoś do polecenia muzykę wyzwalającą twórcze siły? Coś, co włączę i nagle myśli gładko i sprawnie dają się zamknąć w piśmie?\n13:04, troppo_bella , A teraz cicho, bo będę przeżywać\nZakochana Jane, zakochana troppo\nOj, troska o utrzymanie reputacji młodej panny to była kiedyś straszna rzecz. Zwłaszcza że tej nieszczęsnej reputacji wszystko mogło zaszkodzić, nawet chichotanie po kątach z kawalerem albo parugodzinne siedzenie z nim w dyliżansie. A nic już jej przywrócić nie mogło, żaden cud. A bez reputacji o mężu nie było co marzyć. Ani o bywaniu w towarzystwie. Ani o czymkolwiek. Jedno podejrzenie o utratę dziewictwa i szlus, koniec, życie przed dziewczyną zamknięte, a i jej siostry od tej pory bywają niemile widziane, zupełnie jakby to było zaraźliwe.\nA co do filmu Zakochana Jane, poza powyższymi refleksjami:\nniedobrze jest umieszczać Amerykankę o bardzo współczesnej urodzie w roli pewnej pisarki żyjącej 200 lat temu.\ndobrze jest popłakać sobie w ciemnym kinie na temat cudzych niezrealizowanych miłości.\ndobrze jest jak nastolatka zakochać się w postaci filmowej. Ta postać porusza widać czułe struny w sercu, więc chce się iść ponownie na ten w sumie przyjemny, choć średnio wartościowy filmik tylko i wyłącznie po to, by ponapawać się do woli chłopięcym urokiem Jamesa McAvoya w roli ukochanego Jane Austen.\nChyba pan McAvoy zdetronizuje w mym prywatnym rankingu najatrakcyjniejszych postaci filmowych Elijah Wooda w roli Froda we Władcy pierścieni.\nJames McAvoy grał również w Opowieściach z Narni. Wcielił się tam w Pana Tumnusa, fauna w czerwonym szaliku, i był prawie równie uroczy, mimo rogów, kopyt i koźlej (fauniej) bródki.\nNo co ja poradzę, że lubię niskich mężczyzn o chłopięcej urodzie. Ciekawe, co na to psychoanalityk?\n13:23, troppo_bella , Oglądam (często)\nCo rano spotykamy z trenerem w parku te same osoby:\nstarszego pana o figurze młodzieniaszka, który bez śladu zadyszki dokonuje kolejnych okrążeń jeziorka. Kiedyś wezmę od niego autograf;\npanią w średnim wieku, która w dresie i obuwiu trekkingowym szybkim marszem pokonuje kilometry, co dzień to szybciej, bo co dzień spotykamy ją bliżej naszego startu (a jej mety)\nukraińską nianię z parumiesięcznym chłopczykiem, która czyta mu ze śpiewnym akcentem pisma kobiece. Mały siedzi obok niej na ławce, bawi się swoimi paluszkami i słucha.\nPana, który elegancko ubrany jedzie rowerem do pracy ze słuchawkami na uszach (czego słucha??).\nPanów, którzy koszą trawę i zawsze się z nas śmieją (kiedy im się znudzi??)\nDwie panie z tłustym kundelkiem, który zawsze musi kawałek za nami pobiec. Panie wloką się za nim.\nDziewczynę w czarnym dresie, która na poręczy mostka robi streczing.\nPark jakby stworzony do biegania, a jednak mało ludzi ćwiczy. Może chodzą na aerobik lub siłownię? Pewnie jednak nie, niestety.\nMoże dlatego ta nacja taka ponura i szydercza. Mnie - odkąd ćwiczę - złośliwość znacznie się stępiła, a poziom optymizmu bardzo wzrósł.\nZaaplikowałabym mojego trenera paru osobom publicznym ze szczególnym uwzględnieniem głównych graczy w tegojesiennej kampanii.\nTylko czy on by chciał?\nDziś wybił tydzień, odkąd trenuję z moim osobistym (przez dwa miesiące) trenerem. Już od tygodnia co rano przez godzinę uprawiam z nim marszobiegi. W tym czasie ten miły mężczyzna opowiada mi, co i jak mam jeść, jak i co mam ćwiczyć oraz motywuje.\nEfekty? Są. O 23 zapadam w pościel i śpię nieprzerwanym snem do 6.50 (a przez ostanie pół roku nie przespałam porządnie jednej nocy).\nPojawił się niejaki u mnie optymizm, a nie grzeszyłam nim od czasu studiów.\nMój organizm sam mnie powiadamia, że minęła 8, 11, 15 i 18, bo o tych godzinach jadam.\nProściej się trzymam.\nW talii i na wadze nadal tyle samo, ale ostrzegano mnie: pierwsze prawdziwe efekty odchudzające po dwóch tygodniach.\nAle napawam się snem, śpię, zachwycona spaniem od wieczora do rana, nie oglądam już ciemności nocy o 2 nad ranem ani dramatycznych świtów o 5 rano. Jest fajnie. Nogi trochę bolą, ale nic to.\nRobimy pokój dla córki, bo chcemy rozdzielić dzieci. W tym celu musimy odgruzować wieloletnią graciarnię w najmniejszym pokoiku. Właśnie (przez trzy wieczory) zgłębiłam zawartość jednej półki. Stały tam liczne paczuszki opatrzone napisami "pamiątki".\nPo rozpakowaniu znalazłam tam:\n- zeszyty z mojej pierwszej klasy, czwartej klasy, siódmej klasy - od razu pokazałam dzieciom, żeby udowodnić, że można, he he, mamusia tak nie bazgrała, jak wy\n- wszystkie zeszyty ze studiów - po co ja je tyle lat trzymałam? Nie pokazałam dzieciom, bo strasznie zabazgrane\n- bibułę z lat 80. plus opaskę ze strajku studenckiego - od razu pokazałam dzieciom, że jestem kombatantką i że kiedyś to młodzież była ideowa, a teraz? Tylko te komiksy i internet\n- kilka roczników pisma Powściągliwość i praca - pokazałam dzieciom, że takie rzeczy się kiedyś czytało, a nie tylko te komiksy i internet (syn zauważył, że niektóre egzemplarze są niepoprzecinane u góry, ale pominęłam to milczeniem)\n- plakaty z teatru amatorskiego, w którym kiedyś występowałam - pokazałam dzieciom, że występowałam\n- zeszyty z rysunkami i szkicami, bo (przez dwa miesiące) chciałam iść na ASP - pokazałam dzieciom, że chciałam i rysowałam\n- listy miłosne od mężczyzn, których teraz średnio kojarzę. Wyrwałam dzieciom od razu, dorwały ponownie, więc musiałam spalić w wiaderku na balkonie. Sąsiad przyszedł i pytał, czy grillujemy. Myślałam, że z pretensją, ale on przyszedł z nadzieją.\n- pierścionek zaręczynowy od któregoś narzeczonego, z którym w końcu nie stworzyłam związku ani dzieci. Chyba mu powinnam zwrócić.\n- czterdzieści tomów pamiętników prowadzonych starannie od czwartej klasy podstawówki. Nie mam serca tego wyrzucić, nie mam siły tych bzdur czytać. Uderzyło mnie jednak, że od zawsze uważałam, że jestem gruba, leniwa i stać mnie na więcej. I kto mówił, że człowiek się rozwija? Nie pokazałam dzieciom, bo mi wstyd.\nMuszę jeszcze opróżnić osiemnaście półek.\n15:20, troppo_bella , A teraz cicho, bo będę przeżywać\nMiałam dziś optymistyczną randkę\nOd dziś optymistycznie. Dosyć rozdzierania szat, bo i co z takimi rozdartymi robić? W ramach optymizmu:\nMiałam dzisiaj randkę. Pan ów bardzo mi poprawia humor, bo bez przerwy gada, wesoło i głównie o mnie (albo o jedzeniu, dwa najbardziej interesujące tematy :-) oraz często i bez obrzydzenia na mnie patrzy. Widujemy się niemal codziennie. I to dłuuugo. Po takich spotkaniach wracam do domu z silnym rumieńcem, lekko zadyszana, oczy błyszczące.\nI co my razem robimy?\nMy się razem odchudzamy. Pan ów jest trenerem, który prowadzi tzw. stacjonarne wczasy odchudzające, co polega na tym, że zmusza mnie do uprawiania sportu w plenerze, dzień w dzień oraz podsuwa mi różne skuteczne sposoby na zmianę diety. Godzina marszobiegu czy nordic walking (po ludzku: łażenie z kijkami) dziennie czyni cuda. Jeśli nie w talii, to w duszy na pewno. Łydki bolą co prawda, ale powyżej tryskam energią, o, proszę popatrzeć.\nWięc od dziś pozytywnie, a od jutra jeszcze bardziej, bo będę miała kolejną randkę. Pardon, trening.\nW ramach eskapizmu eskapuję w ciemności kinowe przytulne jak matczyne łono i jak ono puste w godzinach porannych.\nWczorajsze odkrycie: Irina Palm.\nNiesamowity film o sile i godności kobiecej, wzruszający, śmieszny, krzepiący. O prostytutce? Tak, w pewnym sensie. Ale ani tu dosłowności, ani wulgarności, heroizm raczej przeplatający się z codziennością w złoto-szary warkoczyk.\nTyle to już czasu minęło, odkąd tu nie zaglądam. Nie marnuję jednak czasu, bo ciągle się zastanawiam, jak na jakiś czas zniknąć z reala, skoro się udało tak dobrze zniknąć z wirtuala.\nZniknąć z życia, tego prawdziwego, nie blogowego, i wrócić za jakiś czas, mądrzejsza, dojrzalsza, pełna energii, uporządkowana. Jest jakiś sposób na wakacje od siebie?\nJa jeszcze nie znalazłam. Jakieś rady?\nNajwrażliwsza część ciała\nWitajcie! Kopę lat! Dawno mnie tu nie było, od czasu gdy Tepsa amputowała mi najwrażliwszą część ciała, czyli Internet. Część ciała w końcu szczęśliwie mi odrosła, nie nacieszę się nią długo jednak, bo pryskam.\nNa wiochę, gdzie właśnie kombajny skończyły żniwa, gdzie tną komary, jedna kreska zasięgu komórki jest tylko na Oliwowej Górce, gdzie w ogrodzie lubczyk, tymianek, bazylia i mieta, więc aż przyjemnie gotować. Gdzie stół pod jabłonką, na stole laptop, w laptopie nowa książka, oby dobra, oby lepsza od pierwszej.\nMyślę o moich bloginiach i blogowcach, śnicie mi się czasem, niektórzy, a na wsi sny kolorowe, cytuję czasem niektórych, z innych garściami czerpię, i z przyjemnością poczytam Was po wakacjach.\nZatem otrząsam miejski pył ze stóp i znikam w podlaskich piachach.\nTP SA, niemal monopolistka, zmieniła imydż, ale w duszy pozostaje nadal totalitarną instytucją pełną pogardy dla klienta, tylko teraz owija to w miłe słówka biednych tzw. konsultantów, odbierających telefony od wściekłych abonentów.\nTak, opieprzyłam jednego pana z biura Tepsy, emitującego gładką watę słów, że on nic nie wie i że tak musi być. Przeprosiłam go co prawda, i powiedziałam, że wiem, że to nie jego wina, tylko firmy, ale co się nasłuchał... I rzuciłam słuchawką, bo się bałam, że jeszcze coś mi się wymknie. Ma pewnie dziennie takich telefonów setki, ciekawe czy jedzie na relanium.\nPluję sobie w brodę, że coś mnie podkusiło, żeby zmienić jedną, strasznie drogą opcję Neostrady na drugą, trochę mniej drogą, ale trochę szybszą. Zamówiłam w biurze, mieli włączyć tę nową opcję za jakiś czas.\nWracam do domu, zaglądam do internetu, a tu – niespodzianka! Jestem kompletnie odłączona! Zamiast uruchomić szybszą, wyłączyli mi wszystkie opcje! Okazało się, że technicy sprawdzają linię. Minęły dwa dni... Ile można linię sprawdzać?!?!? Zresztą nikt mnie nie uprzedzał, że będą jakieś przerwy. Ja odcięta od świata i źródeł zarobku oraz materiałów, bo wysyłam co napiszę, głównie mailem. Dzwonię co parę godzin do nieszczęsnych konsultantów, a oni mówią: nie wiemy, kiedy włączą. Może za parę godzin... Może za parę dni... Może i tydzień potrwa... Może i dłużej…\nKawiarenka internetowa teraz moim drugim domem.\nWstyd mi tylko za biednego chłopca do bicia z ich biura.\nZwiązek Młodych Pisarek\nNowe okulary przeciwsłoneczne niebezpiecznie fałdują teren - ciągle mi się wydaje, że idę pod górę, co właściwie miałoby rangę metafory, gdybym tylko nie podnosiła tak wysoko stóp przy każdym kroku. Ktoś wyprodukował straszne badziewie za 39 zł.\nLudzie patrzą na mnie dziwnie, niech patrzą, zmagam się z powierzchnią.\nMam właśnie randkę z pisarką. Kobietą, z którą będę mogła pogadać o tym, co boli i dręczy oraz cieszy piszącego człowieka, o tym, co tak nudzi tych wszystkich, którzy nie piszą, w sensie książek nie piszą.\nZdejmuję zniekształcające okulary, by nie dać zbyt dużego krokasa w kierunku mdl2 (http://jeszczerazodzera.blox.pl/2007/06/spotkania.html#ListaKomentarzy). Pisała, że jest niska, jeszcze ją zdepczę w tych moich paskudnych pinglach, co z tego, że dobrze wyglądają.\nZdejmuję. Słońce oślepia. Wychodzę wprost na nią.\nNiska, czyli mojego wzrostu.\nI wcale nie taka zadzierzysta, jak na blogu, gdzie lubi się łokciami rozpychać, dać kuksańca, w realu skupiona raczej, trochę introwertyczna, delikatna.\nNigdy nie mogę wyjśc z zadziwienia, jak bardzo człowiek różni się od swego dzieła. Gdyby Mdl2 wyglądała tak, jak pisze, byłaby buńczuczną pankówą z nastroszonym grzebieniem w kurtce z ćwiekami. Z inteligentnym błyskiem w oczach, rzucającą trafne i złośliwe dowcipy.\nNo, przynajmniej w niektórych wpisach.\nAle ja się nie boję, bo zżera mnie żądza dyskusji o pisaniu, wymyślaniu, wydawaniu, promowaniu, kreowaniu, bo mdl2 też wydała powieść, też pisze drugą. Od paru miesięcy mi się ta tematyka wylewa, nikt nie chce tego słuchać, mąż ziewa, koleżanki zmieniają temat, mama ucieka oczami i myślami.\nO rany, jak fajnie. Mdl porzuca początkową rezerwę, ja czuję się, jakbym ją znała przynajmniej od paru lat, zero barier, tematy płyną, bo czasu mało, jeden za drugim, zapominamy o ciastkach, które pachną bezskutecznie na talerzykach... Tyle mamy do powiedzenia...\nNo to powstał nieformalny Związek Młodych Autorek Jednej Powieści Piszących Drugą Książkę.\n15:28, troppo_bella , A teraz cicho, bo będę przeżywać\nPracowałam kiedyś obok Sejmu. Przeżywałam niemal co tydzień w okresie wiosennoletnim najazdy hutników, górników, rolników, przystojniaków z Samoobrony i obrońców życia, którzy blokowali drogi i dróżki, że trudno było dojść do samochodu czy przystanku.\nRozumiem jednak, że manifestacje i protesty są w demokracji naturalne i może zżymałam się na te korki, ale zżymałam się demokratycznie.\nWczoraj na ulice wyszły kobiety - pielęgniarki. Z płacami 1200 zł, z pokończonymi studiami (na ogół), niedoceniane, również niestety przez lekarzy, konieczne i niezbędne w każdym szpitalu i przychodni, przy każdej operacji i przeszczepie, fachowcy, do których mówi się "siostro".\nPolicja potraktowała je z buta.\nGórników i hutników - nigdy. Przystojniaków z Samoobrony - nigdy, nawet za poprzedniego rządu. Kobiety, które domagają się swoich praw, uznania ich pracy za ważną, również uznania finansowego, a głos mają cieńszy niż górnicy, i siły zdecydowanie mniej, zwłaszcza po tylu nocnych dyżurach, zostały spychane i odpychane przez dobrze odżywionych byczków, żeby ulica była przejezdna.\nNikt z rządu do nich nie wyszedł.\n13:49, troppo_bella , Apolityczna\nGłupie, miałkie tekściny do kobiecych pism\nNeptunica w odpowiedzi na mój poprzedni wpis napisała tak:\npomysl o kasie i ze jestes kobieta i sie prostytuuj spokojnie. wszystkie piszmy glupie, mialkie teksciny do kobiecych pism, od razu nam sie poprawi humor. jako kobiety mamy przeciez prostytucje we krwi, prawda? ktokolwiek cokolwiek glupiego i ponizej naswzego poziomu nam zaproponuje, zrobimy to predziutko i gzreczniutko, mimo paru zawahan...\nA ja się zaczęłam zastanawiać, czy poświęcając parę lat mojego zawodowego życia pisaniu w kobiecych pismach postępowałam niemoralnie?\nCzy to było zwykłe pisanie nieszkodliwych głupotek za dobre pieniądze, czy też jednak działanie na szkodę rodzaju kobiecego?\nBo przez te lata upewniłam się ostatecznie, że zawartością prasy kolorowej rządzi reklamodawca. To reklama ustala, o czym chodzą teksty na Zdrowiu, Urodzie, Modzie, Podróżach, Poradach, tzw. Kulturze. Nie pisze się źle o nikim/niczym, co potencjalnie mogłoby przynieść reklamy, a reklamodawcom, którzy już je wykupili, robi się loda na tysiąc sposobów w tekstach, zdjęciach, konkursach, krzyżówkach, wzmiankach, doborze gadżetów do sesji oraz dziale plotek.\nA wszystko służy tylko i wyłącznie temu, żeby kobiecie trochę poprawić humor, po czym wytworzyć w niej ssanie na reklamowane produkty, dzięki którym - jak gwarantuje pismo:\n- jej życie i figura się polepszy,\n- dzieci się staną grzeczniejsze,\n- stara matka wyleczy się z Alzheimera i nie będzie zawracać głowy,\n- a ty, czytelniczko, będziesz mogła w fajnych ciuchach (z naszej sesji) wyjechać w miejsce, o którym piszemy (nie za darmo, biuro podróży zorganizowało dla naszych dziennikarzy imprezę integracyjną),\n- a mężczyźni będą się ścielić u Twych wypielęgnowanych stóp z paznokciami pokrytymi lakierem Rimmel czy Srimmel, co - jak wiadomo - jest kobiecym rajem,\na przy tym wszystkim każemy tym kobietom wierzyć, że radzimy im szczerze, bezinteresownie i z prawdziwą troską o ich życie i samopoczucie (nabijając kabzę wydawcy zupełnie przy okazji).\nZ wykonania tekstu dla miesięcznika kobiecego właśnie zrezygnowałam. I znacznie mi ulżyło.\nNie chcę już chyba przykładać do tego ręki\nKiedyś myślałam, że te magazyny to taka wspólna zabawa: ja piszę, trochę niepoważnie, ktoś czyta, z przymrużeniem oka, razem się świetnie bawimy.\nTeraz widzę, że są osoby, które traktują te pisma jako wyrocznię, drogowskaz i latarnię morską. To mnie niepokoi, przez to trudniej się tym bawić\n07:33, troppo_bella , A teraz cicho, bo będę przeżywać\nBardzo cierpię, gdyż jakiś czas temu podjęłam się napisania tekstu do pisma kobiecego, a teraz wielkimi krokami nadchodzi dedlajn. Dawno nie pisałam nic do kobiecych magazynów, dawno w nich nie pracowałam, a co za tym idzie - dawno ich nie czytałam (nawet u dentysty w poczekalni ostatnio wyłożyli "Przekrój"), więc kompletnie odwykłam.\nCierpię, bo miałkość myśli, które produkuję i przelewam na monitor, zalewa mnie po uszy, jak bohaterkę filmu "Godziny" graną przez Julianne Moore. Czuję, że tonę, a tu jeszcze trzeba zadzwonić do paru specjalistów i zadać im tak kretyńskie pytania o tak idiotyczny problem, że nie wiem, czy zdołam je wypuścić zza zagrody mych zębów.\nMoże to, że jeszcze 3 lata temu uważałam to za miły i niekrępujący rodzaj zarobkowania, więc od razu odruchowo powiedziałam "Tak".\nCzłowiek się jednak rozwija, to jedyne co krzepi w tym całym przedsięwzięciu.\nJeśli ktoś mi napisze, że i na blogu piszę miałko, nie będę protestować, ale powiem, że tu robię to dla przyjemności, a tam dla pieniędzy.\nJak się nazywa robienie dla pieniędzy tego, co dla przyjemności robi się za darmo?\n11:26, troppo_bella , A teraz cicho, bo będę przeżywać\nNessun dorma. Vincero'!\nSiedzę zaryczana i ciągle przeżywam. Strasznie silne emocje wywołał we mnie króciutki klip, który obejrzałam dzięki wodzie.lekko.gazowanej, tutaj:\nA oto skrót do wzruszeń:\nPorusza mnie wiara w siebie tego człowieka o zabawnej fizis, porusza to, jakie skarby kryje on w sobie i że zawalczył, żeby to pokazać. I to jak pokazać!\nA najbardziej mnie porusza reakcja publiczności oraz jury, którzy od początkowego znudzenia i zażenowania marzeniami sprzedawcy telefonów komórkowych o krzywych zębach przechodzą przez zaskoczenie i niedowierzanie do niesamowitego entuzjazmu, a my przechodzimy te wszystkie fazy z nimi.\nA on tak śpiewa...\nNo i chwała Pucciniemu!\nDzięki, Wodo, za porcję porannego wzruszenia. Skąd Ty to wygrzebałaś?\n09:00, troppo_bella , A teraz cicho, bo będę przeżywać\nZ freudowskich pomyłek\nZ freudowskich pomyłek: właśnie napisałam trumianek (zamiast rumianku) i takie się dwuznaczne to ziółko zrobiło...\nA potem komputer pomyślał za mnie i poprawił mi słowo wyluzowuję na wylutowuję.\nWięc idę się trochę wylutować.\nJestem fujarą finansową. Gdyby zebrać do kupy całą kasę, na jaką ktoś mnie kiedyś naciął, wykiwał, nie dopłacił, zapomniał, nie oddał, zebrałoby się pewnie na becikowe dla pięćdziesiątki dzieci. Nie umiem o tym rozmawiać, nie umiem prosić, domagać się, targować ani stawiać.\nOstatnio zaproponowano mi udział w konkursie na wykonanie pewnego cyklu prac. Niechcący i nieoczekiwanie konkurs wygrałam, co mnie bardzo ucieszyło, do momentu, kiedy powiedziano, żebym zaproponowała sumę, którą za ten cykl chcę.\nMyślałam i w końcu wymyśliłam pieniądze, niżej których nie zejdę, bo mój wolny czas jest naprawdę cenny.\nAle kiedy zadzwonili z tamtej firmy, bałam się o tym powiedzieć. A jeśli to za dużo? A jeśli się oburzą? A jeśli to za mało i po raz kolejny wykiwam samą siebie? Zresztą w ogóle trudno mi wymawiać liczebniki w takiej sytuacji. Ot, romantyczne wychowanie.\n- A może pan coś zaproponuje - powiedziałam speszona, bojąc się, że wyskoczy z jakimiś obraźliwymi ochłapami, a wtedy ja będę musiała z tej robótki zrezygnować.\nI wtedy on wymówił sumę, która wydała mi się niewiarygodna, bo przewyższała o 150 procent tę moją sumę minimalną.\n- Ile? - spytałam słabym głosem, bo myślałam, że się przesłyszałam.\n- No wie pani, mamy ograniczony budżet, tyle mogę pani zaproponować - tłumaczył się pan.\n- Netto czy brutto? - zadałam kolejne pytanie, a głos chyba miałam dziwny, bo pan od razu i przepraszającym tonem rzekł:\n- Na rękę oczywiście!\nCiągle nie mogę w to uwierzyć.\nWygląda na to, że los postanowił mi zwrócić część tego utraconego becikowego...\n08:32, troppo_bella , A teraz cicho, bo będę przeżywać\nSzkoła żeńska (dedykowane Romanowi G.)\nA propos giertychowych pomysłów co jednopłciowych szkół: ja spędziłam rok w średniej szkole dla dziewcząt, prowadzonej przez zakonnice, więc wiem, czym to pachnie.\nTo pachnie kobiecym potem, zwłaszcza, gdy trzeba nosić mundurki (myśmy nosiły).\nBył to najgorszy chyba rok mojego życia (jeśli nie liczyć pracy na zmywaku we Włoszech w zakaraluszonej knajpie, wakacji z moim drugim facetem oraz okresu kolek mojego syna).\nJednopłciowa klasa miała swoją stadną strukturę, hierarchię, bardzo sztywny porządek dziobania, jak w wojsku. Żadnych frakcji, nic. Osobniczka alfa, beta i tak dalej, aż do powszechnie pogardzanej osobniczki omegi, którą na szczęście nie byłam ja, bo wbiłam się w strukturę odrobinę wyżej.\nTylko odrobinę jednak.\nSiostry stawialy na nauki humanistyczne, zgodnie z poglądem (wyrażonym dziś w Trójce przez obecną dyrektorkę mojej eks szkoły), że dziewczęta są dobre w humanistyce, więc można im odpuścić przedmioty ścisłe.\nTym sposobem z matmy i fizy miałam tam piątkę, bez żadnego wysiłku, co mnie samą żenowało, bo w poprzedniej szkole mało mnie nie oblano z tych przedmiotów, gdyż nieuk ze mnie był paskudny, a niewiedzę nadrabiałam gadaniem, co jednak na matmie nie działało.\nMimo modlitwy przed każdą lekcją, i duchu katolickim przepełniającym szkołę, laski myślały i gadały głównie o seksie, w tajemnicy przed siostrą dyżurującą na przerwie, jedna uczennica zaraz zresztą zaszła w ciążę, cztery kolejne zrobiły to w okolicach matury lub wkrótce potem, przez co nawet nie zaczęły studiów.\nZ żeńskiej szkoły pamiętam kobiety w habitach, intrygi i wzajemne kopanie dołków, lizusostwo na szeroką skalę, wiele ściegów szydełkowych, technologię produkcji kilku ciast (miałyśmy zajęcia z gotowania i szydełkowania). Robienia na drutach nie doczekałam, bo zmieniłam szkołę na taką z chłopakami, z którymi trochę przez ten rok oduczyłam się rozmawiać, więc się wdzięcznie czerwieniłam, gdy tylko się do mnie odezwali.\nPodobało się to niektórym facetom, może tym, którzy później pozakładali prawicowe partie.\nW ciążę udało mi się jednak wtedy nie zajść.\n14:04, troppo_bella , A teraz cicho, bo będę przeżywać\nTruskawki i Kenia\nRok temu siedziałam w pracy, która już zdążyła się stać nielubiana. Mama, gdy mnie chciała ujrzeć, przyjechała tam do mnie, z truskawkami, siedziałyśmy na trawniku pod oknem i prowadziłyśmy coś w rodzaju rozmowy przerywanej co chwila służbowymi telefonami na moją komórkę.\nSyna też raz za dnia zobaczyłam, przyjechał zwiedzać mój zakład pracy z klasą. Potem musiałam siedzieć jeszcze dłużej niż zazwyczaj, by nadrobić tę godzinę z dziećmi.\nZarabiałam mnóstwo, i nawet udało mi się czasem wydać parę groszy w drodze do pracy.\nKiedy dzieci zaczęły do mnie mówić "Proszę pani", złożyłam wymówienie. Równo rok temu. Chciałam jeszcze pożyć.\nMam czas powściekać się na dzieci, pozrzędzić na bałagan w mieszkaniu, poczytać głupią książkę i poblogować. Iść na bazarek, gdzie tańsze warzywa, bo i zarabiam dziesięć razy mniej. Jak po drodze spotkam znajomą, mam czas wdać się w pogawędkę i stać na ulicy przez godzinę w ferworze dyskusji.\nKosmetyki kupuję dużo tańsze, a po książki raczej chodzę do biblioteki, albo wymieniam się ze znajomymi. Bo na znajomych też mam czas.\nWrzody żołądka, takie z nerwów, już się prawie zaleczyły, a i głowa nigdy nie boli. Książkę napisałam, bo mam czas na pisanie tego, co chcę.\n- Co robisz? - pytają znajomi.\n- Trochę tego, trochę owego - odpowiadam, zgodnie z prawdą.\nA tu ten został wiceprezesem, ta redaktorką naczelną, ten headwriterem, ten starszym specjalistą, ten konsulem w jakimś pięknym miejscu. Ja stoję gdzieś z tyłu, coraz bardziej z tyłu i trochę żałuję, że nie stać mnie na weekend w Kenii.\nAle ich nie stać na dwa miesiące na wsi. Czasowo ich nie stać.\nJem truskawki, przypominając sobie nerwową z powodu czynników zewnętrznych rozmowę z mamą, sprzed roku, i chyba się cieszę z decyzji, którą wtedy podjęłam.\n13:35, troppo_bella , A teraz cicho, bo będę przeżywać\nMoje życie wiosną i latem dzieli się na TAM i TUTAJ.\nTUTAJ: internet, metro, pizza na telefon, bary sałatkowe, komórki, znajomi i przyjaciele w zasięgu ręki (stukającej w klawiaturę czy w klawisze telefonu), biblioteka, lody u Grycana w kilkudziesięciu smakach.\nTAM: skowronek rano, słowik w nocy, pająki po kątach; wieczne brudne stopy od biegania boso; jaśmin pachnie słodkim obłędem; komórka - jedna kreska zasięgu tylko na końcu ogródka; jak nie ugotuję, to nie zjem; na grządce mięta, melisa, tymianek i lubczyk; w sklepiku lody w czterech podstawowych smakach, ale za to po 50 gr; środek lokomocji - stopy w klapkach i rower po piachu; przyjaciele - ci, którzy przyjadą.\nDwa życia i sama nie wiem, które prawdziwsze.\n08:10, troppo_bella , A teraz cicho, bo będę przeżywać\nZbulwersowałam się dzisiaj. I to gdzie, w księgarni! Okładka najnowszej książki Paulo Coelho "Czarownica z Portobello" prezentuje ni mniej, ni więcej tylko kobiecy sutek! W powiększeniu!\nNa ulicach plakaty reklamujące tęże książkę mają sutek zaklejony czarnym kwadratem. Niby wszystko jak trzeba, ale na mój gust kwadrat jest nieskromnie za mały i trochę widać(szykuję list otwarty w sprawie powiększenia kwadratu, chętni do podpisywania niech się do mnie zgłaszają). A w księgarni?! Jak można?! Przecież tam wchodzą dzieci!\nMoim zasłoniłam oczy i wyszliśmy czym prędzej. Nigdy więcej!\n13:05, troppo_bella , A teraz cicho, bo będę przeżywać\nMichał Ż. właśnie czyta gazetę!\nWyskoczyłam właśnie z zakątka Kłapouchego na chwilę na dwór po gazetę, a tu od kiosku właśnie odchodził ktoś, kto obrzucił mnie płomiennym spojrzeniem swoich dwojga oczu i był to ni mniej, ni więcej Michał Żebrowski. Mieszka tu? Był przejazdem?\nChłopak jak malowanie, przez moje młodsze koleżanki niechybnie zostałby nazwany ciachem.\nNie macie pojęcia, jakie to uczucie, gdy takie ciacho rzuca wam płomienne spojrzenie. Może było ono taksujące, może oceniało moją przydatność na targowisku próżności, mnie jednak widok tego pięknego mężczyzny, który na mnie patrzy (zdecydowanie zbyt krótko), sprawił niekłamaną przyjemność.\nI równie niekłamaną sprawił mi jego widok, gdy odchodził ulicą. Dłuuugą ulicą, szczęśliwie, przez co o mało zapomniałam o tej gazecie.\nI choć całe życie zarzekałam się, że najseksowniejszym organem mężczyzny jest mózg i zawsze wolałam interesujących brzydali od regularnych rysów przystojniaków, to po raz pierwszy w życiu poczułam, że w tej estetyce płci przeciwnej coś jest.\nMam napływ testosteronu czy jak?\n17:21, troppo_bella , A teraz cicho, bo będę przeżywać\nKino było klimatyzowane - plus. Prawie puste - drugi plus. Popcorn wżarł się w ściany - minus. W niektórych rzędach zamiast siedzeń - kanapy - plus.\nFilm miał 170 minut - minus, bo każde z dzieci musiało iść do WC przynajmniej raz.\nJohny Depp był, w dużych ilościach - plus. Z intrygi niewiele zrozumiałam - minus. Te zmieniające się sojusze, zdrady i przegrupowania - odpadałam, jak przy Klossie.\nSpytałam potem dzieci, czy wszystko rozumiały. Wszystko - odpowiedziały bezczelnie. Z kim więc walczyli nasi bohaterowie? Z tymi drugimi - brzmiała odpowiedź.\nZawsze znajdą się jacyś drudzy.\nPiraci z Karaibów - część pierwsza - wielkie kino rozrywkowe dowcipne i pełne smaczków. Część druga - smaczki są nadal, niesamowity pojedynek na obracającym się młyńskim kole, ale gdzie wdzięk?\nCzęść trzecia - z racji braku immanentnego wdzięku filmu próba epatowania pomnożonym wdziękiem Johnego Deppa, ale co za dużo, to niezdrowo. Nie widziałam, że dożyję chwili, że będzie mi za dużo Johnego Deppa. Dożyłam.\nŚlub w czasie bitwy, między jednym sztychem a drugim - wejdzie do historii kina. Reszta - chyba nie.\nKoniec obiecuje kontynuację, widać to nieuzbrojonym okiem. Hmm.