Gdzie czyhają na nas patogeny. Treść nie dla wrażliwych! | zdrowepasje.pl\nBakterie są praktycznie wszędzie, lecz tylko kilka procent z nich to chorobotwórcze patogeny. Niebezpieczne drobnoustroje czyhają na nas w najbardziej niespodziewanych miejscach. Aby ograniczyć ryzyko różnego rodzaju infekcji, warto zapoznać się z najbardziej popularnymi siedliskami nie tylko bakterii, lecz także wirusów i pasożytów. W przeciwieństwie to panujących na ten temat przekonań, w publicznych toaletach patogenów jest najmniej, gdyż miejsca te bywają regularnie i starannie dezynfekowane. Gdzie zatem przebywają najgorsze patogeny?\nPrzebywając w miejscach publicznych dotykamy różnych przedmiotów, na których inne osoby mogły pozostawić groźne patogeny, w tym bakterie kałowe i pasożyty! Ludzie bowiem często zachowują się niezbyt higienicznie, szkodząc samym sobie i innym. Niektórzy wydmuchują nos w rękaw lub nawet w samą dłoń i wycierają o spodnie lub strzepują wydzieliny na podłogę czy chodnik, kaszlą zasłaniając usta dłonią, inni udają się do publicznej toalety, po czym wychodząc z niej nie myją rąk, a są też tacy, którzy publicznie dłubią w nosie, zdrapują strupy z ran, wyciskają sobie pryszcze w publicznej toalecie, strzepują dłońmi łupież z głowy, obgryzają paznokcie, wydłubują resztki jedzenia, które utkwiły pomiędzy zębami. Małe dzieci zainfekowane owsikami i podobnymi robakami nie krępują się niczym i swobodnie wsuwają ręce do spodni aby podrapać się tam gdzie swędzi. Wówczas jaja pasożytów gromadzą się na dłoniach, a z nich przedostają się do dotykanych przedmiotów. To wszystko jest bardzo obrzydliwe, ale nie ukrywajmy prawdy: takie sceny się niestety zdarzają w galeriach handlowych, na siłowniach, w środkach komunikacji miejskiej, a nawet w restauracjach.\nKontrole Sanepidu regularnie wykazują obecność bakterii kałowych i jaj pasożytów na wózkach sklepowych. Podczas niedawnej kontroli na terenie województwa wielkopolskiego przeprowadzono badania w ponad 700 sklepach, którego efektem było wystawienie 42 mandatów na łączną kwotę 9,3 tys. zł. To, co najbardziej zaniepokoiło inspektorów, to brak odpowiednich procedur mycia i dezynfekcji wózków. Dla przykładu, w sieci sklepów Biedronka wózki są dezynfekowane tylko 2 razy w roku!\nDr inż. Damian Andrzejewski wyjaśnia: "Wysoce lekooporne bakterie mogą znaleźć się nawet na ekranie smartfona. Pobrane stamtąd wymazy czystościowe wykazały obecność szczepów gronkowca opornych na metycylinę. Kolejną lekooporną bakterię - Staphylococcus epidermidis MRSCN, znaleziono zarówno na tramwajowym uchwycie, na uchwycie wózka z hipermarketu, oraz na klamce domowych drzwi"\nTelefon, portfel, karty kredytowe\nPrzeprowadzone w 2015 roku przez Williama DePaolo badania naukowe na Wydziale Mikrobiologii i Immunologii Molekularnej Uniwersytetu Południowej Kaliforni dowodzą, że jeden telefon komórkowy może być siedliskiem 10-12 rodzajów grzybów i bakterii, podczas gdy na desce sedesowej znaleźć można średnio trzy gatunki mikrobów. Zespół z National Centre for Cell Science (NCCS) w Pune opisał bytujące na wyświetlaczach smartfonów nowe formy życia. Zidentyfikowano dwa nowe gatunki mikrobów oraz jeden gatunek grzyba, których nigdy wcześniej nie opisano w literaturze naukowej.\nTelefon komórkowy, portfel i karty kredytowe to przedmioty z którymi masz praktycznie ciągłą styczność przebywając w miejscach publicznych takich jak biuro, sklepy, apteki, przychodnie czy restauracje lub przemieszczają się po różnych zakątkach miasta.\nLudzie dotykają brudnymi rękoma różnych przedmiotów, takich jak klamki do drzwi w toaletach, sklepowe wózki, towar na półkach sklepowych, przymierzane ubrania w przymierzalniach, klawiatury bankomatowe, czytniki do kart kredytowych itp. Ty również dotykasz tych samych przedmiotów, a potem bierzesz telefon do ręki, wyciągasz portfel i kartę kredytową aby zapłacić za zakupy. Wszystkie te świństwa gromadzą się nie tylko na Twoich dłoniach, które prędzej czy później umyjesz mydłem, lecz także na Twoim portfelu, telefonie i na kartach kredytowych! Praktycznie jest ich tam tyle samo co na banknotach i monetach, które są w stałym obiegu! Strach pomyśleć, ale niestety taka jest prawda. Jak zmniejszyć ryzyko? Wystarczy te przedmioty regularnie dezynfekować np. przecierając je szmatką delikatnie nasączoną preparatem niszczącym grzyby, bakterie i wirusy. Pamiętaj również, jeśli masz zamiar spożywać jedzenie w miejscach publicznych, o uprzednim umyciu lub dokładnym zdezynfekowaniu rąk.\nOstrożnie z wodą święconą\nKilka lat temu polski Sanepid wydał ostrzeżenie dotyczące wody święconej w kościołach. Instytut Higieny i Immunologii Stosowanej w Wiedniu opublikował wówczas wyniki badań zawartości wody święconej w wybranych kościołach na całym świecie. W 86 procentach przypadków przebadanej wody święconej wykryto bakterie E. Coli i Enterokoki w niebezpiecznych dla ludzkiego zdrowia stężeniach. Z tego typu patogenami nie ma żartów, ponieważ mogą one wywołać bardzo groźne choroby.\nAby zminimalizować zagrożenie zakażeń, na ciekawy pomysł wpadł pewien włoski kapłan, który wymyślił specjalny dozownik wydzielający wiernym krople bez konieczności zanurzania dłoni w kropielnicy. W Polsce problem może być jeszcze większy, ponieważ Sanepid oficjalnie nie ma dostępu do miejsc kultu, jednak zdaniem wypytanego na ten temat polskiego franciszkanina problem wynika z nie mycia rąk przez wiernych. Zdaniem kapłana, aby zrozumieć czemu w wodzie święconej znajdują się bakterie kałowe, wystarczy się przyjrzeć temu ile osób wychodzi z publicznych toalet bez mycia rąk. Najgorsze jest jednak to, że bezpośrednio po wyjściu z kościoła, wiele osób kupuje i spożywa jedzenie rękoma w miejscach publicznych, oczywiście bez zachowania jakichkolwiek środków ostrożności.\nTrudno jest nie złapać za poręcz, uchwyt czy pręt korzystając ze środków komunikacji miejskiej. Jednak publiczne środki transportu to jedne z największych siedlisk groźnych dla ludzi patogenów, szczególnie w dużych miastach. Ludzie nie myją rąk, a potem trzymają się poręczy i uchwytów w metrze, autobusach i tramwajach.\nNaukowcy z London Metropolitan University przeanalizowali patogeny znalezione w londyńskim systemie komunikacji. Podczas badań wykryto 121 różnych bakterii, spośród których aż 9 wyjątkowo niebezpiecznych dla ludzi. Badacze znaleźli tam, między innymi, szczególnie groźnego gronkowca złocistego, który odpowiedzialny jest za zachorowania na często śmiertelny zespół wstrząsu toksycznego. Jasne, że Polska to nie Wielka Brytania, a Warszawa to nie Londyn, jednak u nas sytuacja wcale nie prezentuje się w lepszych barwach!\nProblem przybiera na wadze szczególnie zimą, gdy z komunikacji miejskiej dużo chętniej korzystają bezdomni, którym niestety trudno zadbać o gruntowną higienę. Pasażerowie niekiedy miewają nieopatrzone i nie całkiem zagojone skaleczenia na dłoniach, palcach, z których małe ilości krwi mogą przedostać się do dotykanych przez nich poręczy i uchwytów. Nawet minimalna ilość skażonej krwi wystarczy aby zarazić innych żółtaczką typu B lub C.\nEpidemiolog dr W. Ian Lipkin, który bada bakterie w Nowym Jorku, zawsze używa rękawiczek w metrze, ponieważ różnego rodzaju patogeny są w stanie przetrwać tam najdłużej, gdyż do tuneli nie docierają promienie słoneczne, które skutecznie unieszkodliwiają przynajmniej część z nich.\nWedług Sanepidu typowym siedliskiem bakterii w miejscach publicznych są nie tylko podłogi, zarówno w budynkach jak i pojazdach, lecz także poręcze, uchwyty i tapicerka siedzisk. Z oficjalnych źródeł informacji wynika, że w Warszawie zarówno wagony metra jak i autobusy są dezynfekowane tylko 2 razy w roku, natomiast tramwaje raz w miesiącu oraz dodatkowo w przypadku zabrudzeń odchodami czy krwią. Według rzecznika prasowego Warszawskiego Metra siedzenia są myte co dwa tygodnie, oprócz codziennego tak zwanego ogólnego sprzątania, które oczywiście nie usuwa z wagonów groźnych patogenów. Tego typu środki ostrożności niestety nie zapewniają pasażerom odpowiedniego poziomu bezpieczeństwa, szczególnie w sezonie grypowym.\nWyniki specjalnego raportu przygotowanego na zlecenie marki Detoll i Centrum Zdrowia Dziecka są oszałamiające! Na poręczach, uchwytach czy fotelach środków komunikacji miejskiej w Warszawie badacze wykryli bardzo groźne patogeny. W pobranych próbkach znajdowały się, między innymi, gronkowce złociste, paciorkowce kałowe, tlenowe pałeczki gram (-), pałeczki okrężnicy i grzyby. Wszystkie te mikroorganizmy wywołują u człowieka bardzo groźne schorzenia, często zagrażające życiu.\nDr. Marek Cebula ostrzega, że najważniejszą zasadą jest to, by po wyjściu na przykład z autobusu nie dotykać dłońmi ust. W przeciwnym razie można zainfekować się bakteriami z grupy gronkowców, odpowiedzialnych za problemy przewodu pokarmowego, grypę żołądkową czy grzybicę międzypalczastą. W ten sposób można też zarazić się niebezpiecznymi pasożytami. Wszystko zależy od tego, ile patogenów przyjmiemy i jak bardzo jesteśmy na nie odporni.\nPrzychodnie lekarskie, szczególnie te, w których nie wydzielono osobnego wejścia dla dzieci zakaźnie chorych, to prawdziwe wylęgarnie patogenów. Największe zagrożenie stanowią tam kąciki zabaw dla małych dzieci, bowiem najwięcej patogenów pozostaje na obślinianych przez chorych maluchów zabawkach. Takimi zainfekowanymi zabawkami najłatwiej się zarazić, tym bardziej, że małe dzieci co chwile wkładają palce do buzi!\nNigdy nie pozwalaj swoim dzieciom bawić się w takich kącikach! Jeśli musisz udać się do przychodni, to preferuj te z przewidzianym osobnym wejściem dla dzieci zakaźnie chorych. Szczególnie w sezonie grypowym unikaj dotykania znajdujących się tam przedmiotów, klamek do drzwi i tym podobnych rzeczy, a jeśli już będzie to konieczne i nieuniknione, to po powrocie do domu dokładnie umyj ręce!\nWp Finanse - Wózki sklepowe brudniejsze niż publiczna toaleta. Wynalazł dla nich myjnie, ale żadna z sieci jej nie chce;\nMamatoja.pl - Bakterie na twoim telefonie są równie groźne, jak te w publicznej toalecie;\nTabletowo.pl - Naukowcy odkryli 3 nowe gatunki mikrobów, które żyją… na telefonach komórkowych;\nŻycie Warszawy – Bakterie wirusy i grzyby to pasażerowie na gapę;\nGazeta.pl - Bakterie kałowe w wodzie święconej? Sanepid: "Nie mamy wstępu do kościołów". Ksiądz: "Woda jest brudna, bo nie myjemy rąk";\nStyl.pl – Jak zabezpieczyć się przed bakteriami w transporcie publicznym;\nUK-Polish Community Online - Dziewięć śmiercionośnych bakterii znaleziono w londyńskim metrze.


Czy ateista może być zbawiony? | Fronda.pl\nOjciec św. Franciszek odpowiedział na to pytanie twierdząco: „Nawet i ateista, jeśli czyni dobro, będzie zbawiony”.\n„Właśnie o to trudzimy się i walczymy, ponieważ złożyliśmy nadzieję w Bogu żywym, który jest Zbawcą wszystkich ludzi, zwłaszcza wierzących” (1 Tm 4, 10 BT).\n„Kto uwierzy i przyjmie chrzest, będzie zbawiony; a kto nie uwierzy, będzie potępiony” (Mk 16, 16 BT).\nOdrzucenie Chrystusa objawionego komuś przez Ducha Świętego jest już nie tylko grzechem „przeciwko Synowi Człowieczemu”, ale właśnie „przeciwko Duchowi Świętemu”, a taki grzech nie będzie wybaczony. Pozostaje jednak wierzyć, że odrzucający wiarę w Jezusa Chrystusa, czynią to, bo mają niewłaściwe Jego poznanie, i w konsekwencji odrzucają nie Jego samego – ale Jego wypaczony obraz. Odrzucają Go, bo nie poznali Jego bóstwa, Jego miłosierdzia, nie poznali, że On jest obrazem Boga niewidzialnego, i nie wiedzą, że kto widzi Syna, widzi i Ojca, a odrzucając Syna, odrzuca i Boga.\nCzy do zbawienia wystarczy samo „czynienie dobra”?\nW kontekście niedawnej wypowiedzi papieskiej pojawia się jeszcze pytanie, które zadał pewien prezbiterianin: „Czy w katolicyzmie wystarczy do zbawienia czynienia dobra, bez odniesienia do Boga?”. Przeciwko takiej redukcji wypowiada się Apostoł Narodów w sławnym Hymnie o miłości: „I gdybym rozdał na jałmużnę całą majętność moją, a ciało wystawił na spalenie, lecz miłości bym nie miał, nic bym nie zyskał” (1 Kor 13, 3 BT). Dwa najlepsze greckie manuskrypty mają w tym miejscu: „Gdybym oddał moje życie dla próżnej chwały, a nie miał miłości…”\nCo to znaczy dla „próżnej chwały”? Dla ludzkiej opinii: „Kiedy więc dajesz jałmużnę, nie trąb przed sobą, jak obłudnicy czynią w synagogach i na ulicach, aby ich ludzie chwalili. Zaprawdę, powiadam wam: ci otrzymali już swoją nagrodę. Kiedy zaś ty dajesz jałmużnę, niech nie wie lewa twoja ręka, co czyni prawa, aby twoja jałmużna pozostała w ukryciu” (Mt 6, 2-4 BT). Nie wystarczy więc czynić dobro, ale trzeba je czynić w ukryciu – dla Boga, widząc w drugim człowieka Chrystusa. I tu dochodzimy do paradoksu: Czy ateista w swoim postępowaniu będzie kierował się miłością do Boga, w którego nie wierzy? Albo: Czy niewierzący w Chrystusa, dostrzeże Go w potrzebujących?\n„Głupi są, którzy nie poznali Boga…”\nAle jest jeszcze inna rzecz, którą trzeba uwzględnić – naturalne poznanie Boga. Zgodnie ze słowami Pisma – naturalne poznanie Boga jest dane każdemu.\n„Głupi już z natury są wszyscy ludzie, którzy nie poznali Boga: z dóbr widzialnych nie zdołali poznać Tego, który jest, patrząc na dzieła nie poznali Twórcy, lecz ogień, wiatr, powietrze chyże, gwiazdy dokoła, wodę burzliwą lub światła niebieskie uznali za bóstwa, które rządzą światem. Jeśli urzeczeni ich pięknem wzięli je za bóstwa - winni byli poznać, o ile wspanialszy jest ich Władca, stworzył je bowiem Twórca piękności; a jeśli ich moc i działanie wprawiły ich w podziw - winni byli z nich poznać, o ile jest potężniejszy Ten, kto je uczynił. Bo z wielkości i piękna stworzeń poznaje się przez podobieństwo ich Stwórcę. Ci jednak na mniejszą zasługują naganę, bo wprawdzie błądzą, ale Boga szukają i pragną Go znaleźć. Obracają się wśród Jego dzieł, badają, i ulegają pozorom, bo piękne to, na co patrzą. Ale i oni nie są bez winy: jeśli się bowiem zdobyli na tyle wiedzy, by móc ogarnąć wszechświat - jakże nie mogli rychlej znaleźć jego Pana?” (Mdr 13,1-9 BT).\n„To bowiem, co o Bogu można poznać, jawne jest wśród nich, gdyż Bóg im to ujawnił. Albowiem od stworzenia świata niewidzialne Jego przymioty - wiekuista Jego potęga oraz bóstwo - stają się widzialne dla umysłu przez Jego dzieła, tak że nie mogą się wymówić od winy” (Rz 1, 19-20 BT).\n„Ci bowiem, którzy bez własnej winy nie znając Ewangelii Chrystusowej i Kościoła Chrystusowego, szczerym sercem jednak szukają Boga i wolę Jego przez nakaz sumienia poznaną starają się pod wpływem łaski pełnić czynem, mogą osiągnąć wieczne zbawienie. Nie odmawia też Opatrzność Boża koniecznej do zbawienia pomocy takim, którzy bez własnej winy w ogóle nie doszli jeszcze do wyraźnego poznania Boga, a usiłują nie bez łaski Bożej, wieść uczciwe życie. Cokolwiek bowiem znajduje się w nich z dobra i prawdy, Kościół traktuje jako przygotowanie do Ewangelii i jako dane im przez Tego, który każdego człowieka oświeca, aby ostatecznie posiadł życie. Nieraz jednak ludzie, zwiedzeni przez Złego, znikczemnieli w myślach swoich i prawdę Bożą zamienili w kłamstwo, służąc raczej stworzeniu niż Stworzycielowi (por. Rz 1,21 i 25), albo też żyjąc i umierając na tym świecie bez Boga, narażeni są na rozpacz ostateczną. Toteż, aby przyczynić się do chwały Bożej i do zbawienia tych wszystkich, Kościół mając w pamięci słowa Pana, który powiedział: "Głoście Ewangelię wszelkiemu stworzeniu" (Mk 16,16), pilnie troszczy się o wspieranie misji”. („Konstytucja dogmatyczna o Kościele”, 16).\nZ tego wynika, że staranie się przez ateistę o czynienie dobra nie dzieje się bez Bożej łaski, i chociaż samo w sobie jest niewystarczające, to jednak jest drogą do przyjęcia Ewangelii, w więc drogą do zbawienia. A Kościół nie może zapomnieć o ciążącym na nim obowiązku głoszenia Dobrej Nowiny o zbawieniu. „Biada mi, gdybym nie głosił Ewangelii” (1 Kor 9, 16 BT). A my, wierzący w Boga i Chrystusa, musimy pamiętać o tym, że w większym lub mniejszym stopniu mamy wpływ na obraz Boga i Chrystusa w innych, także w tych, dla których jesteśmy być może jedyną „Biblią”, którzy oni „czytają”.\n “the two best Greek manuscripts read: ‘If I lay down my life for vainglory and have no love.…”, Rees, W. (1953). 1 and 2 Corinthians. In B. Orchard & E. F. Sutcliffe (Eds.), (A Catholic Commentary on Holy Scripture (p. 1095). Toronto; New York; Edinburgh: Thomas Nelson).\n Por.: “Ta przypowieść (Mt 25, 31-46) w jasny sposób ukazuje, że chrześcijaństwo nie może zostać zredukowane do rodzaju „dobroczynnej agencji”. Służba bliźniemu wymaga nadprzyrodzonej cnoty miłości dla Jezusa, kiedy widzimy Go w potrzebującej osobie. To dlatego św. Paweł zapewnia nas, że ‘jeśli oddałby wszystko na jałmużnę, a miłości by nie miał, nic by nie zyskał’ (por.: 1 Kor 13, 3). Każda interpretacja nauczania Jezusa na temat Sądu Ostatecznego, która dawałaby mu materialistyczne znaczenie i nie odróżniałaby zwykłej filantropii od prawdziwie chrześcijańskiej cnoty miłości, byłaby daleka od prawdy”. (Saint Matthew’s Gospel. (2005). (p. 164). Dublin; New York: Four Courts Press; Scepter Publishers).\nNie można sie nie zgodzić, w kwestiach wiary papież jest nieomylny.\nNo ale niby wiara jest łaską. Co zatem z tymi, którzy tej łaski nie dostąpili, a są dobrymi ludźmi? Są też ludzie, którzy wykonują praktyki religijne, modlą się i o tę łaskę wiary proszą, bo mimo wszystko mają wątpliwośc i nie umieją prawdziwie uwierzyć. To chyba jeszcze bardziej skomplikowane.\n@bell Łaska jest dostepna kazdemu - jeden ja przyjmuje, drugi nie. Jezus zadal jedno zasadnicze pytanie w aspekcie wiary: czy syn czlowieczy zastanie wiare, gdy przyjdzie? i to jest os, punkt odniesienia, gdy mowimy o zbawieniu - jego przyjaciu lub jego odrzuceniu.\nkażdy ateista przynajmniej w Polsce o Bogu słyszał!\n@Marou Oto jakie efekty ma zakończenie lektury po pierwszym zdaniu... NB Nawet w sprawach wiary papież jest nieomylny tylko wtedy, kiedy wypowiada się ex cathedra.\nJeszcze jest kwestia, ze sie tak wyraze, prezentacji Boga, czyli bycia swiadkiem wiary, lub lepiej - rzeczywistosci wiary, jesli po uczynkach wierzacych nie widac Boga, sa one jako ci te plewy, a nawet swiadcza przeciw Bogu. Ateizm nie musi zatem wynikac ze swiadomego odrzucenia Boga, ale moze z tego, jak postepuja wierzacy. Ten aspekt jest kluczowy, gdy mowimy o odpowiedzialnosci za dusze.\n@Maksym Z wiara, wiec obecnoscia ojca, jest tak - wez szklanke i nalej do niej wody. masz wiare, nie?. a teraz szklanke i odwroc ja do gory dnem i nalej do niej wody - nie masz wiary, tak? no wiec to jest kwestia twojego podejscia - czy sie otwierasz na CALA rzeczywistosc czy sie gdzies tam przymykasz. w obrebie calej rzeczywistosci jest aspekt wiary i trzeba na nan odpowiedz tak samo jak sie odpowiada na pozostale aspekty.\nMam nadzieje ze gdyby zapytac Papieza Franciszka dlaczego uwaza ze ateista moze byc zbawiony przytoczyl by dokladnie te same argumenty co autor tego artykulu. Czasami mam wrazenie, ze niedlugo Kosciol bedzie musial powolac specjalny departament ktorego jedynym zadaniem bedzie tlumaczenie dlaczego niektore z wypowiedzi obecnego papieza nie stoja w sprzecznosci z nauczaniem Kosciola. Za moich czasow odpowiedz na pytanie "kto bedzie zbawiony" byla dosyc prosta - "wszyscy Ci ktorzy w momencie smierci beda w stanie laski uswiecajacej" Modlmy sie za wszystkich ludzi Kosciola!\n@Maksym Te zwyczajna, ogolnie dostepna. jej elementem jest wiara, zatem trzeba i do niej, jak i do innych aspektow, miec jakis stosunek. wszelako z istoty wiary wynika istnienie rzeczywistosci, to swoisty takeover na poznaniu, i pomimo tego, wiara jest na tyle otwarta ze potrafi przyjac jej odrzucenie. to proste.\n@hicnar czy jestes w stanie laski uswiecajacej? przypomne odpowiedz pewnej swietej. jesli jestem, to dzieki bogu. a jesli nie jestem, niechaj mnie pan bog ma swej opiece.\nno skoro bóg jest stwórcą wszystkiego to i ateistów, a skoro tak kto mu zabroni ich zbawić? I wychodzi na to że gorliwi się modlą i całują gipsowe figurki na kolanach pod krzyżem, a ateiści mają to w dupie bo i bez tego wejdą do królestwa.\n@Maksym przeciez chodzi o byty ziemskie jak najbardziej, jeno twemu zmyslowemu niedostepne. dostepne zasie przez poznanie przez wiare. czemu odrzucasz istnienie tego sposobu poznania, skoro ono jestepne kazdemu? nie mow ze nie jest dostepne tobie, bo z jego istoty wynika ze jest dostepne kazdemy. przyjdz do pracowni chemicznej i powiedz ze miareczkowanie nie istnieje, no przeciez wyprosza cie :)))\nDobry artykuł. A co do samego pytania: czy ateista może być zbawiony? To zależy kto pyta. :) Jeśli pyta ateista o zbawienie, to chyba NIE. Bo jeśli ateista myśli o zbawieniu, a jednocześnie nie przyjmuje istnienia Boga, to pokazuje taką wygodnicką postawę. A jeśli pyta wierzący o ateistę, to odpowiedź może brzmieć: TAK. A tak w ogóle, to niezbadane są wyroki BOSKIE bo: "(...) U ludzi to niemożliwe, lecz u Boga wszystko jest możliwe" (Mt19)\n@DelfInn Wydaje mi się, że Maksym mówi o niemożliwości zdobycia wiary jako takiej, jako wartości podobne do czegoś, co bardziej namacalne: poznanie, szacunek, pieniądze, miłość itp. Nie jest to coś, co podlega naszej kontroli w oczywisty sposób. Jest to problem, którego bardzo wielu wierzących nie potrafi zrozumieć.\n@wema jest jakies poznanie tak? w ramacj jego jest aspekt wairy. waira zaklada jej przyjecie lub odrzucenie. jej odrzucenie nie wyklucza wszelako istnienia wiary, bo jest elementem rzeczywistosci. zatem wiedzac o wierze albo ja wykluczamy swiadomie, albo ja, w jakis tam stopniu dopuszcamy. wic w tym, ze ten element poznania, naszego zycia wiec, nie zaklada swego odrzucenia natomiast je dopuszcza. to jest łaska wiary, bo jest, a nie dlatego ze ktos ja zadekretowal i trzeba to przyjac. nie. woln odrzucic, ale nie wolno zaprzeczac jej istnienia.\n@Maksym wstajesz rano czy wieczorem - kto istenieje? ty czy pory doby?\n@Maksym Istnieje rzeczywistosc wiary, tylko tyle. Jesli ja pomijasz, wykluczasz ten aspekt poznania. hm... odzierasz sie z poznania! :)) a tymczasem to jest calkiem proste - sa tacy, co miareczkuja inaczej a wyniki wychodza im niesprzeczne wobec tych, ktore sa efektem poznania tylko zmyslowego. zasadniczo, wiar jest elementem rzeczywistosci - wypada zan podziekowac i radosnie przyjac :-)\n"Wyobraźmy sobie, że dziecko woła ojca a on zwyczajnie się przed nim ukrywa. Co więcej nie kontaktuje się z nim wogóle więc w końcu dzieciak daje sobie spokój z dalszym "wyglądaniem" ojca." @Maksym, skąd wytrzasnąłeś ten tekst (podejrzewam, że z jakiejś ateistycznej strony). :) Zapewniam Cię, Ojciec Bóg nie ukrywa się. Ja GO spotykam FIZYCZNIE na każdej Mszy świętej. Czuję JEGO obecność i troskę na każdym kroku. Codziennie czytając Ewangelię słyszę jak do mnie przemawia. @Maksym - proszę poczytaj Ewangelię, porozmawiaj z Bogiem (w modlitwie), odwiedź Go w kościele na Mszy, a zobaczysz, że nigdzie nie wyjechał. :) Pozdrawiam i życzę wszystkiego dobrego na Święta Bożego Narodzenia.\n@DelfInn Masz absolutna racje! Nikt nie jest w 100% pewien czy jest w stanie laski uswiecajacej (moze oprocz dopiero co ochrzczonych). Tego czy jestes w stanie laski uswiecajacej zwykle nie wiesz, ale co wiesz na pewno to to, ze jesli umrzesz w stanie laski uswiecajacej zostaniesz na 100% zbawiony, jesli umrzesz w stanie grzechu ciezkiego na 100% bedziesz potepiony.\n@hicnar ten stan niepewnosci nazywamy wiara ;-) wszelkao zdumiewa mnie spora liczba, zdawaloby sie dobrych, osob ktore marnuja okazje i zamiast oddawac Stwórcy, oddaja stworzeniu.\n@agnieszka66 Jest to dla mnie bardzo dziwna analogia. a) Nie znam "takich rodzajów" gorliwych, chociaż niektórzy z moich bardzo dobrych kolegów są bardzo wierzący. b) Ja jestem z całkiem innego kręgu kulturalnego, chociaż mieszkam w Polsce od dawna. Dla mnie to nie jest kwestia że "odrzucam Boga", nie mam nic w dupie. Zwyczajnie wiary związane z różnych ksiąg i wiar teistycznych (przeczytałem np. biblię, koran, wedy) są dla mnie po prostu niespójne i miałbym wielki dysonans poznawczy gdybym spróbował w jedną wierzyć. Zetknąłem się z bardzo różnymi teoriami o tym jak zostać zbawiony. Widzę świat, który działa według znanych reguł. Gdy jestem w górach lub na wsi w gwiaździstej nocy czuję piękno tego wszechświata. Nie widzę że jakiś bóg ingeruje w nim i nie wierzę że trzeba wierzyć w boga aby być porządnym człowiekiem lub posiadać duchowość. Po prostu dla mnie hipoteza o istnieniu boga deistycznego jest niepotrzebna, więc w tym sensie jestem ateistą (blisko mi jest do stoicyzmu). @Delfinn - Wiem że z tą szklanką chodzi o to żeby być otwarty. Ale z mojego punktu widzenia, jeśli jestem otwarty, woda jest w szklance a nie wiary, a jeśli jestem zamknięty, nie ma wody w szklance. Dla mnie ta metaforyczna woda w szklance jest "moim zbawieniem". Mogę być sobą i dążyć do bycia dobrym człowiekiem. Że zbawienie chodzi o życie po śmierci jest dla mnie nie do przyjęcia/ogarnięcia.\n@davebaran Wiara jest łaską, ktora sie non stop wylewa, Mozesz ją przyjąc albo odrzucic.\n@Maksym Nie idzie o wiare w to, co postrzegane, co podlega analizie. Idzie o wiare wykladana przez Kosciol, ktorej istota jest wiernosc Chrystuowi. On zawierzyl sie Ojcu i podobnie i my winnismy czynic. To kwestia podejscia do rzeczywistosci - albo sie odrzuca, albo sie dopuszcza. W tym drugim przypadku - albo sie idzie za, albo sie staje bokiem.\n"Ewangelię znam prawie na pamięć, praktykującym też byłem" @Maksym Fajnie, ze znasz Ewangelię, przypominaj sobie nieraz te przypowieści o zagubionej owcy, o zgubionej drachmie, czy o synu marnotrawnym, z którego powrotu bardzo ucieszył się ojciec. A swoją drogą, ciekawe dlaczego Jezus tak często mówił o radości odnalezienia "zguby". :) "ale jakoś nie zadowalało mnie mówienie do ściany" Za każdą ścianą coś jest, nie ma kompletnej pustki. :) Pozdrawiam serdecznie. P.S Do Ewangelii warto zaglądać. bo jest to naprawdę mądra Księga Życia nie tylko dla wierzących, ale dla WSZYSTKICH.\n@DelfInn Pogubiłeś mnie. Mówimy o aspekcie wiary w dowolnym wydaniu - to jest, przekonaniu, że cokolwiek w naszym poznaniu jest jakąś wyższą prawdą - czy o wierze katolickiej jako-takiej? Jeżeli mówisz o "łasce wiary", wiary katolickiej, to w jaki sposób chcesz ateiście wykazać, że warto wierzyć? W jaki sposób go przekonasz, zmusisz jego mózg do wiary? Albo jakie dasz mu narzędzia, argumenty, aby przekonał się sam, na podstawie tego, co widzi na codzień?\n@DelfInn Po przeczytanie wszystkich Twoich wypowiedzi mam wrażenie, iż większość wypowiada się o zjawisku wiary w najbardziej generalnym ujęciu. Trudno się z Tobą nie zgodzić; tak, jest coś takiego jak wiara; tak, odgrywa jakąś rolę w poznaniu; tak, można wierzyć w coś lub nie, ewentualnie nie mieć zdania na dany temat. Niemniej wierzyć można w różne rzeczy. Nie wiem natomiast, w jaki sposób chciałbyś przejść od tego zjawiska do wiary w "rzeczywistość" katolicką. Praktycznie każda wiara, z jaką masz do czynienia na codzień, wiąże się ściśle z możliwością poznania. W Słońce wierzę, bo je widzę. W ziemię wierzę, bo mogę jej dotknąć. Jakie zaś poznanie widzisz jako drogę dla kogoś, kto nie chce wierzyć w słowa matki-Kościoła? Dlaczego ma ufać mu na słowo? Dlaczego ma ufać Kościołowi Katolickiemu, a nie buddystom, muzułmanom, taoistom? Ich słowo przeciwko naszemu. Dlaczego uważasz, że to takie oczywiste?\n@davebaran może przesadziłam z tą d... ale z gorliwością nie. Tak właśnie to wygląda, kto bywał w Kościele to spotkał się z tym nie raz. Ja również czytałam PŚ i Koran czy KKK (we fragmentach) i niestety efekt jest taki, że czym bardziej się człowiek w to wgłębia tym bardziej widzi jaki to "mętlik". Kiedyś w dyskusji z księdzem moje wątpliwości skwitował krótko: to co pani mówi to jakieś herezje, wierzący może i powinien czytać PŚ, ale rozumieć nie! a tym bardziej interpretować. Wtedy utwierdziłam się w przekonaniu że przynajmniej w KK wierni mają opierać się głownie tym co mówią ojcowie kościoła bo wtedy łatwiej manipulować ludźmi. I przykro mi bo tak na prawdę to chyba chodziło bardziej o to by człowiek sam z siebie był dobry i nie krzywdził innych, a nie o ślepe posłuszeństwo dla jakieś wyimaginowanej nagrody czy ze strachu przed karą.\nI tak na prawdę dziwne wydają się rozważania czy ateiści mogą być zbawieni, bo pomijając mój pierwszy kpiący post, jakie to ma znaczenie i dla kogo dla ateistów ? chyba nie bo co po zbawieniu ludziom którzy odrzucają istnienie boga a więc i zbawienia czy potępienia. Wierzącym? jeszcze dziwniejsze, bo jaki sens ma w takim razie ich wiara w Boga?\nJedno pytanie. Jaką wartość ma czysta Woda Wiary wlana do brudnego naczynia?\nAha...To oczywiście do Maksyma. Wielokrotnie pisaliśmy o tym. No, ale jak się żyje z obcą kobietą i jest się ojcem jej dzieci, naturalnie a jakże dla ich dobra...To cóż można powiedzieć więcej o czystości naczynia... I moim zdaniem jest główny powód rozterek Maksia. Wolna wola.\nKażdy może być zbawiony ponieważ "niezbadane są wyroki boskie".\nWywracanie kota ogonem ale widać niektórzy wierzący tak już mają.\n@agnieszka66 Teraz rozumiem. Czasami na "portalach poświęconych" (wszelkich rodzajów) nie wiem czy ktoś jest poważny lub parodiuje. @delfinn, Niektórzy mają "łaskę" się urodzić w kraju katolickim i przyjmują tę "rzeczywistość" Niektórzy mają "łaskę" się urodzić w kraju muzułmańskim przyjmują tę "rzeczywistość" itp. Ja miałem "łaskę" się urodzić w kraju "multi-kulti". Choć znajduje się mądrość w różnych "słowach bożych", też znajdują się poglądy, które nie mają nic do rzeczywistości. Więc przyjmuję łaskę swoją bez rozterek. Z drugiej strony, po prostu bardzo się interesuje filozofią i religiami (jest to też trochę odchylenie zawodowe).\n@davebaran Rozsądna postawa. A co do udzielania się na "portalach poświęconych" - mam wrażenie, że jest ono stratą czasu dla takich jak Ty czy ja. Czasem w głębi pragnę, żeby przynajmniej z 80% komentarzy, które tu czytam, były parodią.\nZgodnie z powyższymi cytatami cała instytucja "Szlachetnej Paczki" jest sprzeczna z nauką Jezusa. Ponieważ (niestety) fundatorzy za jej pomocą promują same siebie. Nabijają sobie punkty do popularności za pomocą osób ubogich. Dziękuję za uświadomienie mi tego.\nNiech poczytają to ci od księdza-biznesmena (szlachetna paczka): „Kiedy więc dajesz jałmużnę, nie trąb przed sobą, jak obłudnicy czynią w synagogach i na ulicach, aby ich ludzie chwalili. Zaprawdę, powiadam wam: ci otrzymali już swoją nagrodę. Kiedy zaś ty dajesz jałmużnę, niech nie wie lewa twoja ręka, co czyni prawa, aby twoja jałmużna pozostała w ukryciu” (Mt 6, 2-4).


Sieradz - Blox.pl\nNajnowsze wpisy: Sieradz\nKwiecie nie wszędzie rozkwitło, ale flagi prezentują się dumnie (szczególnie te w oddali). Mimo sporego obszaru gołej ziemi, fotograf nie zawahał się użyć aparatu. Rynek Ze zbiorów sara1967 - aukcja (lata 70-te)\nW niedzielę zamiast byczyć się cały dzień w łóżku i zbierać siły do intensywnego tygodnia, czołgałam się po lesie z aparatem. I dzięki temu mam jesienne zdjęcia na czas.\nPamięta, że te drobne, delikatne, różowe kwiatuszki tworzyły różowe kolonie na łące sąsiada. Siadałam obok nich i przyglądałam się łodyżkom i liczyłam, które zgubiły już płatek, a które jeszcze są w całości. Chyba nie byłam zbyt wymagającym dzieckiem...\nChociaż codziennie spędzam mnóstwo czasu w biurze i nie mam kontaktu z aparatem i naturą, to chociaż w drodze do pracy staram się nacieszyć zmieniającą się szatą roślinną. W tym roku najbardziej intrygowały mnie dziewanny (o ile niczego nie pomyliłam...\n1 września to dla mnie synonim jesieni. Nie ważne, że to podobno jeszcze 20-kilka dni lata. Nie ważne, że na w-f można było założyć krótkie gacie. Jesień to jesień. A jeśli mowa o jesieni to muszą być grzyby ; ) Tego znalazłam gdzieś na ugorku. I jak...\nHej Słoneczko, gdzie jesteś?\nPrzez cały tydzień nie brakowało mi słońca (historia stara jak świat: duszne biuro plus klimatyzacja równa się zasmarkany, zachrypiony i nieprzytomny pracownik, przy takim samopoczuciu nie potrzeba słońca tylko snu). Ale dzisiaj chciałabym zobaczyć S...\nJakiś czas temu wybrałyśmy się z moją siostrą na spacer. W pewnym momencie zorientowałyśmy się, że mamy towarzystwo. Obok nas człapał "wilk". Ów "wilk" to pies mojej siostry, który koniecznie, ale to koniecznie, musiał się z nami przejść. Jak wygląda...\nNajlepsze blogi: Sieradz


Nagle w głębi lasu | Ekruda\n24 lipca 2013 Komentarze: 15\nAmos Oz i Nagroda Nobla- odkąd pamiętam te słowa wymieniane są w jednym zdaniu, które często zaczyna się od "Może tym razem...". Czekam ja, czeka Oz, a Nobla jak nie było, tak nie ma. Może to i dobrze? Mogę nadrabiać zaległości w lekturach do czasu, gdy nagroda dla Oza nadejdzie.\nTym razem nie kryminał, choć jest zagadka i mali detektywi. I nie tylko dla dorosłych, bo przede wszystkim dla dzieci. Ale nie dajcie się zwieść pozorom, "Nagle w głębi lasu" nie jest prostą bajeczką, o której zapomina się szybciej niż się ją czyta.\nCzy zupełnie zdziecinniałam i teraz do porannej kawy oglądam "Świnkę Peppę", a potem czytam literaturę dziecięcą? Ależ nie! Przeczytałam tę książkę, bo napisał ją Oz, a ja bardzo chciałam sprawdzić, czy ten pan radzi sobie w tak egzotycznym środowisku, jakim są książki dla najmłodszych. I jak mu poszło?\n"Nagle w głębi lasu" to opowieść o wiosce, w której nie ma ani jednego zwierzęcia. Dzieci uczą się o nich w szkole, ale oglądają je tylko na obrazkach. Kiedy pytają o zwierzęta, rodzice zmieniają temat lub ucinają rozmowy. Dzieci powoli przestają zadawać pytania, ale jest wśród nich dwoje dociekliwych maluchów, których nie zadowalają wymijające odpowiedzi dorosłych. Maja i Mati, podążają więc tropem zwierząt, wędrują do lasu i spotykają tam kogoś, kto zna tajemnicę, której strzegli starsi. Ale nie zdradzę niczego więcej, jeżeli chcecie się dowiedzieć, jak to się stało, że pewnego razu wszystkie zwierzęta opuściły wioskę, sami odwiedźcie krainę Oza.\nDlaczego warto? Bo "Nagle w głębi lasu" to jedna z tych książek, które pięknie łączą prostą treść i głębokie przesłanie. Jedna płaszczyzna to opowieść o wiosce bez zwierząt, druga płaszczyzna to historia małej społeczności, która współdzieli kłamstwo z takim przekonaniem, że prawdziwe myśli ukrywa się nawet przed najbliższymi. Książka Oza jest wreszcie opowieścią o braku tolerancji, o wykluczeniu tych, którzy odstają od normy, o izolacji i odrzuceniu wszelkiej inności.\nMyślę, że "Nagle w głębi lasu" znajdzie swoje miejsce w kanonie literatury "dziecięcej" tuż obok wspaniałego "Małego Księcia". Może kilka miejsc dalej, ale wciąż w ścisłej czołówce. Pan Oz czaruje.\nAmos Oz , literatura dziecięca , literatura hebrajska\nAnonimowy 24.07.2013, 15:05\nDużo dobrego słyszałam o tej książce. Nie znam nic Oza, ale gdybym miała poznać to myślę, że zaczęłabym właśnie od tej.\nkasjeusz 24.07.2013, 17:31\nOd tej książki zaczęłam swoją znajomość z autorem. Pisałam o niej u siebie, a że nie lubię się powtarzać, tu wspomnę jedynie: świetna opowieść! Nie tylko dla dzieci i zdecydowanie lepsza od "Małego księcia" (którego, nawiasem mówiąc, nie lubię), ale - niestety! - mniej znana.\nAnonimowy 24.07.2013, 18:42\nBrzmi bardzo zachęcająco! A nic Oza nie czytałam, może czas to zmienić:)\nKatarzyna Sobańska-Jóźwiak 24.07.2013, 23:09\nMałgosiu, po takiej recenzji chętnie przeczytałabym "Nagle w głębi lasu".\nW tej chwili wertuję "Bieganie metodą Gallowaya" ;)\nZdaję sobie sprawę z tego, że Oz nie jest pisarzem dla dzieci :) Jestem do niego jakoś uprzedzona, że jest zimny i surowy, może dlatego ciągnie mnie do czegoś, co stanowi jakiś wyjątek w jego twórczości.\nAnonimowy 26.07.2013, 12:44\nCzytałam już kilka recenzji tej książki, ale teraz czuję się wyjątkowo zachęcona! Oz potrafi czarować ze wszech miar, acz czytałam tylko jego auto-bio-coś --- chętnie sprawdzę, jak wypada w powieściowej odsłonie, i to dla młodszych.\nKatarzyna Sobańska-Jóźwiak 27.07.2013, 08:33\nMałgosiu, poradnik Gallowaya kupiłam totalnie w ciemno. Cieszę się, bo znajduję w niej odpowiedzi na moje pytania, a na tym etapie mam ich naprawdę duużo :) Czytam ją od końca i na wyrywki, a do tego jeszcze na zmianę z Tomkiem ;)\nAmbrose 05.08.2013, 22:43\nWidzę, że Amos Oz ostatnimi czasy bardzo chętnie gości na polskich blogach książkowych. Ja, jak dotąd, czytałem tylko "Spokój doskonały", ale książka spodobała mi się na tyle, że na pewno sięgnę jeszcze po inne książki tegoż pana. Tytuł recenzowanej powieści niezwykle intrygujący :)\nAnonimowy 21.11.2016, 18:51\nCzy w ksiażce jest opisane cierpienie zwierząt?\nEkruda 21.11.2016, 20:42\nAnonimowy 22.11.2016, 17:29\nCzyli nadwrażliwe na zło dziejące się zwierzętom dziecko może przeczytać?\nEkruda 22.11.2016, 18:03\nŻadne brutalne rzeczy go nie przestraszą, nawet takich creepy w stylu Burtona nie napotka. To raczej smutne niż straszne, choć do myślenia daje :)\nAnonimowy 22.11.2016, 18:29\nKiedyś przeczytała opowieść w której zwierzęciu dzieje się krzywda i kilka dni chodziła przygnebiona a o tej książce słyszałam też,że bardzo bardzo smutna ale nie wiem jak to się do zwierząt ma.\nEkruda 22.11.2016, 19:11\nNie chcę spoilerować, ale myślę, że nie ma się czego obawiać :) Pamiętam, że w dzieciństwie bardzo rozpaczałam po przeczytaniu "O psie, który jeździł koleją", to tutaj to zupełnie inna sprawa i taki smutek dziecku po czytaniu nie grozi :) Tutaj chyba smutne jest raczej to, jacy są ludzie, to ich relacje są przygnębiające.\nA ile lat ma Czytelniczka? Jeśli 10, myślę, że może czytać spokojnie. Jeśli mniej może sama nie zrozumieć, bo to taka książka, w której mniej dzieje się w akcji, więcej trzeba sobie wyczytać między wierszami. A na pewno warto potem porozmawiać o tym, czego uczy, bo to jest mocno dydaktyczna lektura z przesłaniem :) Mam nadzieję, że pomogłam :)\nAnonimowy 22.11.2016, 19:58\nPomogłaś,dziękuję:) Czytelniczka ma lat 11 :) O..i na psie,który jeździł koleją to płakałyśmy razem bo ja też się wzruszam na los zwierząt:)\nDziękuję za pomoc:)Pozdrawiam:)


Komuniści stawiają muzeum dyktatorowi. Chcą więcej miejsc upamiętniających Stalina [FOTO] - Super Express - wiadomości, polityka, sport\nKomuniści stawiają muzeum dyktatorowi. Chcą więcej miejsc upamiętniających Stalina [FOTO]\n2021-04-23 12:32 Marta Woźniak\nMuzeum Józefa Stalina w Rosji. Rosyjscy komuniści planują budowę muzeum im. Józefa Stalina. Przywódcy regionalnych partii skupionych wokół oddziału w Niżnym Nowogrodzie planują 8 maja położyć kamień węgielny pod Centrum Stalina w mieście Bor. „Budowa [muzeum] powinna być pierwszym krokiem do otwarcia podobnych muzeów we wszystkich regionach Rosji” - przekonuje oddział partii komunistycznej w Niżnym Nowogrodzie.\nOddział Komunistycznej Partii Federacji Rosyjskiej w Niżnym Nowogrodzie oświadczył, że przywódcy regionalnych partii planują 8 maja położyć kamień węgielny pod Centrum Stalina w liczącym 80 tys. mieszkańców mieście Bor, około 450 kilometrów na wschód od Moskwy. Przywódca partii komunistycznej Aleksiej Zorow w miejscowości Bor odsłonił pomnik Stalina zeszłego lata, podczas gdy reszta kraju świętowała 75. rocznicę zwycięstwa Związku Radzieckiego w II wojnie światowej paradami wojskowymi. Wdał się wtedy w spór z wójtem o 3-metrowy pomnik, ale teraz ma większe plany.\nPRZECZYTAJ Dzień Zwycięstwa w Rosji. WIELKA PARADA. „Budowa [muzeum] powinna być pierwszym krokiem do otwarcia podobnych muzeów we wszystkich regionach Rosji” - podano w oświadczeniu regionalnego oddział partii komunistycznej w Niżnym Nowogrodzie. „To da potężny impuls patriotycznej edukacji młodego pokolenia i walce z fałszowaniem i przepisywaniem historii” - dodano. Jak ma wyglądać planowana edukacja w muzeum im. Józefa Stalina?\nWielkie protesty przeciwko Putinowi! Tysiąc zatrzymanych. Putin znów grozi. G...\nPartia komunistyczna opisała przyszłe muzeum jako „sale poświęcone różnym okresom życia radzieckiego Generalissimusa”. Instytucja, która powstanie w miejscowości Bor ma też być największą w całym kraju, bo w planach są też inne muzea. Na stronie oddziału regionalnego inicjatywy znajdują się szkice budynku - trzypiętrowej rezydencji z dużym tarasem na dachu.\nВ Нижегородской области появится Сталин-центр https://t.co/pnz9RaIM2g pic.twitter.com/Znr8zX4jyn— РИА Новости (@rianru) April 22, 2021\nWcześniej informowano, że 24 czerwca 2020 roku w mieście Bor, na działce należącej do miejscowego biznesmena i przywódcy oddziału partii w Niżnym Nowogrodzie Aleksieja Zorowa, odsłonięto pomnik Józefa Stalina - betonowy pomnik wysoki na około 3 metry. Wójt zaapelował do policji z żądaniem przeprowadzenia oględzin w sprawie ustawienia pomnika z naruszeniem rozporządzenia o postępowaniu w sprawie wznoszenia obiektów pamięci w mieście. Jednak policja nie znalazła żadnych naruszeń. Zorow z kolei na swojej stronie w serwisie społecznościowym VKontakte zamieścił skan orzeczenia o odmowie wszczęcia postępowania administracyjnego, w którym w szczególności stwierdzono, że na należącej do niego działce zainstalowano „ozdobną figurkę ogrodową , która nie jest ani pomnikiem, ani zespołem pamięci, ani tablicą pamiątkową”.


Nikon D780 - długo oczekiwany następca Nikona D750 - ZNAMY cenę ! - Foto-Kurier - Pismo użytkowników sprzętu foto i wideo\nPo ponad pięciu latach od premiery Nikona D750 (12 września 2014) firma przedstawiła jego następcę Nikon D780. Nowa lustrzanka ma solidny korpus wyposażony w szybki, hybrydowy system AF przeznaczony do fotografowania w trybie podglądu na żywo oraz szybki, potężny, 51-polowy system AF z detekcją fazy do fotografowania z użyciem wizjera.\nPodczas fotografowania w trybie podglądu na żywo fotografowie i filmowcy korzystają z tego samego systemu AF, który zastosowano w uznanym aparacie bezlusterkowym Nikon Z 6. Dzięki autofokusowi z detekcją oka użytkownicy mogą uchwycić każde spojrzenie, podczas gdy funkcja AF przy słabym oświetleniu umożliwia fotografowanie już przy poziomie ekspozycji -6 EV. Fotografowie korzystający z wizjera docenią znakomitą funkcję śledzenia oraz szybkie przełączanie zaawansowanych trybów AF.\nUniwersalność aparatu jest dodatkowo zwiększona przez dużą szybkość wykonywania zdjęć seryjnych: do 7 kl./s podczas fotografowania z użyciem wizjera i 12 kl./s przy fotografowaniu w cichym trybie z podglądem na żywo. Na uwagę zasługuje też krótki czas otwarcia migawki wynoszący 1/8000 s, zapewniający swobodę synchronizacji z lampami błyskowymi firmy Nikon. Czas otwarcia migawki można wydłużyć aż do 900 sekund, co idealnie sprawdza się przy rejestrowaniu ekspresyjnych smug świetlnych lub nocnych pejzaży.\nFilmowcy docenią jakość materiałów wideo nagrywanych lustrzanką D780. Dzięki matrycy o rozdzielczości 6K aparat rejestruje filmy 4K/UHD z częstotliwością 30p / 25p / 24p bez współczynnika kadrowania. Ponadto, aparat pozwala na podłączenie zewnętrznego rejestratora w celu nagrywania bogatych w kolory filmów HLG HDR, które można wyświetlać bezpośrednio na kompatybilnym telewizorze lub monitorze.\nFujifilm X-Pro3 – tytanowy korpus i "tajny" ekran\n23 października 2019 roku Firma Fujifilm poinformowała o wprowadzeniu pod koniec listopada tego roku aparatu FUJIF... »


42 Rocznicówka - Bieszczady 2015 - Forum Warszawskiego Klubu Górskiego im. prof. Walerego Goetla\n42 Rocznicówka - Bieszczady 2015\nWysłany: Śro 22:10, 01 Kwi 2015 Temat postu: 42 Rocznicówka - Bieszczady 2015\nBieszczady 42 Rocznicówka Pszczeliny 2015\n29.04 -3.05 2015 r.\nKierownik imprezy Maciej Tyc\nWysłany: Śro 21:10, 03 Cze 2015 Temat postu:\n42 „Rocznicówka” Warszawskiego Klubu Górskiego im. Prof. Walerego Goetla\n29.04 – 3.05.2015\nTegoroczną 42 „Rocznicówkę” Warszawskiego Klubu Górskiego im. prof. Walerego Goetla zorganizował Maciej Tyc. Najpierw znalazł bazę w Bieszczadach w maleńkiej miejscowości o wdzięcznej nazwie Pszczeliny zaraz za Lutowiskami, potem przemyślał trasy w kilku wariantach dla każdego, następnie przygotował szczegółowy program imprezy. Pisząc w skrócie, dołożył on wszelkich starań, abyśmy mogli i tym razem aktywnie i ciekawie wypocząć w Bieszczadach podczas tegorocznej „majówki”.\nSzczególne zadanie do wykonania przypadło w tym roku Andrzejowi Głażewskiemu. Jadąc samochodem z Bielska-Białej przez Bochnię, Tarnów, Lesko do Pszczelin zabrał z Krakowa zaproszoną na „Rocznicówkę” wnuczkę prof. Walerego Goetla. Dzięki temu Jadwiga Chrząstowska mogła po raz pierwszy w niej uczestniczyć razem z całą grupą warszawskich turystów. Również dzięki temu w Bieszczadach też była po raz pierwszy w życiu. Patronem Warszawskiego Klubu Górskiego jest jej dziadek – prof. Walery Goetel. O nim mówiła zawsze ciepło: „dziadzio”. W drodze tam i z powrotem mieliśmy więc zaszczyt towarzyszyć i bezpiecznie przewieźć tak cennego gościa tej imprezy.\nPierwszy dzień, przy przepięknej pogodzie, grupa podstawowa pod przewodnictwem Maćka przeznaczyła na wędrówkę następującą trasą: Terka – Studenne – Tworylne – Krywe – Hulskie – Zatwarnica. Długość tej trasy to „tylko” 17 km, suma podejść 700 m, a czas przejścia 6 godzin.\nDolina Sanu, kiedyś bardzo zaludniona w licznych (byłych) miejscowościach witała nas dzisiaj słońcem, niesamowitą bielą tarniny i czereśni, zielenią pól, żółtymi mleczami i kaczeńcami, niebieską i szeroko rozlaną wodą górskiej rzeki, i tak samo niebieskim niebem.\nW tej przepięknej scenerii szliśmy od wioski do wioski za Maćkiem, jeden za drugim, pilnując się nawzajem, aby przypadkiem nie pogubić się w terenie nieoznakowanym. Ładnie brzmią słowa: „szliśmy od wioski do wioski”. Faktycznie wiosek nie było! Wioski były kiedyś, a dokładniej pisząc do połowy ubiegłego wieku! Teraz ich już nie ma. Nie istnieją. Zostały tylko ich nazwy na mapie, zostały drzewa owocowe, jabłonie, grusze, może śliwki, a wszystko to zdziczało z upływem czasu. Owocami z tych drzew chętnie żywią się miejscowe niedźwiedzie…\nKiedyś wioski te tętniły życiem, bo były zaludnione. Teraz panuje w nich całkowita cisza, przejmująca cisza… Może lepsze byłyby tu słowa: grobowa cisza, wszak cmentarzy i grobów w tych bieszczadzkich stronach nie brakuje. Widzieliśmy te cmentarze i resztki nagrobków, które gdyby mogły, opowiedziałyby wiele o historii tej ziemi, o której Jan Paweł II powiedział: „Pochylam się ze czcią nad tą bieszczadzką ziemią, która doznała w historii wielu cierpień wśród wojen i konfliktów (…)”.\nA jak to było ze współczesną historią krainy położonej na południowo-wschodnim krańcu Polski? Można by wiele o niej napisać. Druga wojna światowa trwała tu o dwa latach dłużej niż w całej Europie, przyniosła wyludnienie, zniszczenie osiadłego życia i powrót do dzikości.\n„(…) W sierpniu 1944 r. Armia Czerwona zdobyła Sanok, ale dla Bieszczad oznaczało to raczej dopiero początek krwawego okresu – od lata 1944 r. aktywizuje swoją działalność ukraińskie podziemie, którego zbrojnym ramieniem była Ukraińska Powstańcza Armia (UPA). Walki na terenie Bieszczad z tym bardzo dobrze wyszkolonym wojskiem partyzanckim miały bardzo ciężki charakter, dopiero od 1946 r. przewagę zaczęły zdobywać oddziały Wojska Polskiego. Wokół tych działań narosło wiele mitów i półprawd – wbrew powszechnym opiniom nie było na tych terenach licznych krwawych masakr ludności polskiej (największa w Baligrodzie – 40 ofiar), natomiast zdarzały się takowe na cywilnej ludności ukraińskiej. Po zabiciu przez oddziały UPA gen. Świerczewskiego pod Jabłonkami rozpoczęto przymusowe wysiedlanie ludności ukraińskiej (operacja „Wisła”) – od dawna już planowanej i przygotowywanej. Warto pamiętać, że dużą część ludności wysiedlono na Ziemie Odzyskane lub na teren ZSRR już w latach 1944 – 1946. Po całkowitym opustoszeniu Bieszczad w końcu 1947 r. przez kilka lat był to teren zamknięty, dopiero po 1956 r. pozwolono wrócić części ludności ukraińskiej, a tereny Bieszczad rozpoczęto zagospodarowywać według zasad gospodarki planowej” – pisze w przewodniku „Bieszczady z plecakiem” Paweł Klimek.\nDziwne były te bieszczadzkie wioski: Studenne – Tworylne – Krywe – Hulskie i tak samo dziesiątki innych. Nie było słychać ani głosów gospodarzy, ani szczekania psów, ani ostrzenia kosy, ani pracy maszyny rolniczej. Tylko kukułka gdzieś w głębi głośno kukała majowo, albo jakiś ptak odezwał się jakby na nasze powitanie. A więc jednak życie w tych wioskach było, ale jakieś inne, bez ludzi i zwierząt domowych, a żyła w nich przede wszystkim przyroda!\nOprócz cmentarzy widzieliśmy resztki cerkiewek, resztki mniejsze lub większe. Widzieliśmy też ruiny dworu i stajni, ich przejmująco puste okna… to wszystko obok bagniska z bobrami…\nTe wszystkie miejsca robiły wrażenie, choć nad nami i wokół nas było tyle słońca! Na pewno nie pozwalały nam tak sobie obojętnie przejść obok nich. Na szczęście mieliśmy stosunkowo dużo czasu na to, aby idąc przenieść swoje myśli do tamtych lat, aby popatrzeć i zadumać się... Tak więc wędrowaliśmy od wsi do wsi po przepięknych terenach, po wzgórzach obsypanych tarniną tak białą jak prawdziwy świeży śnieg, po drogach polnych, czasem błotnistych, wzdłuż brzegu spokojnego dzisiaj Sanu.\nCo o tej trasie pisze autor wspomnianego wyżej Przewodnika? „Przepiękna, dosyć długa i wymagająca dobrej orientacji w terenie trasa. Prowadzi ona doliną Sanu, przez tereny dawnych wsi wysiedlonych w 1947 r. Niewielkie różnice wysokości, ciekawe pozostałości po dawnych osadach, ładne widoki czynią ją jedną z najbardziej ekscytujących wypraw bieszczadzkich. Trasa prawie w całości prowadzi nieznakowanymi drogami i ścieżkami – konieczna dokładna mapa i kompas”.\nAparaty fotograficzne „pracowały” dzisiaj bez wytchnienia. Zrobiliśmy mnóstwo zdjęć wszystkiemu, co tylko dało się sfotografować, bo obrazy tak wyjątkowych miejsc każdy z nas chciał mieć u siebie, na pamiątkę.\nCicho było na tej trasie, no i głucho wszędzie… Spotkaliśmy tylko czterech turystów idących w przeciwnym kierunku. Było też kilku turystów przy namiotach w jakimś głębokim dole blisko górskiego potoku. To była prawdziwa rzadkość w naszych polskich górach w te majowe wolne dni.\nPóźniej Maciek zdradził nam, że tą samą trasą wędrował dokładnie 40 lat temu. Ach tak, rozumiem! To był jego mały, ale i wielki turystyczny jubileusz. Moje gratulacje! Szkoda, że nie zapytałam się od razu, tak na gorąco, czy po tylu latach cokolwiek zmieniło się tu na tym szlaku nieistniejących wiosek na lepsze? A może – nie daj Boże - na gorsze? A może zmieniło się tylko to, że drzewa podrosły, że tereny zagęściły lasy, że tarniny i czeremchy przybyło…?\nZ pewnością zapamiętam tę wycieczkę i ten nieznakowany szlak na długo! Myślę, że tak samo zapamiętają ją wszyscy uczestnicy, którzy wybrali dzisiaj akurat tę trasę. Przeszłam ją po raz pierwszy w życiu i pewnie nie będzie mi już dane przeżyć kolejną okrągłą rocznicę tegorocznego przejścia szlakiem wiosek, których już nie ma.\nAndrzej Burski – przodownik – marzył o trasach wyrypiastych, długich, z odpowiednią wysokością, czyli takich, o których można powiedzieć: im dalej i wyżej tym lepiej! Jeszcze odczuwał ból kolana (kolan?) po wczorajszej potężnej bieszczadzkiej wyrypie, którą udało mu się zrealizować z drugim Andrzejem, a już wymyślił na dzisiaj nową trasę, inną niż te w programie. Na Caryńską! Kto chętny? Sześć, a właściwie siedem osób zgłosiło się na ochotnika do przejścia tej trasy. Wymienię tych śmiałków alfabetycznie: Andrzej B. (przodownik), Andrzej G., Andrzej Sz., , Celina, Darek, Grażyna i Marysia. Odradzono jednak Grażynie pójścia na trasę Andrzeja, bo trasa nie należała do lekkich. Była bowiem i długa, i wcale też nie taka łatwa, nawet dla nas, beskidzkich górali wprawionych dosyć dobrze w te górskie wędrówki.\nWędrowaliśmy więc dzisiaj w szóstkę następującą trasą: Berehy Górne (720 m n.p.m) – Połonina Caryńska (1297 m n.p.m) – Przysłup Caryński (785 m n.p.m) – Magura Stuposiańska (1016 m n.p.m) – Widełki (580 m n.p.m) – Pszczeliny.\nPogoda była, owszem, zapowiadana jednak jako pogoda przed zbliżającą się niepogodą, więc sprężyliśmy się mocno i wyruszyliśmy na szlak. Wiatr dmuchał nam mocno w twarz wyziębiając każdego zwłaszcza tam na górze, na Caryńskiej. Powietrze było krystalicznie czyste, rześkie, najczystsze z możliwych! Hej miastowi! Oddychajcie tu pełną piersią… nie zdążyłam zawołać, bo mi uciekli do góry ci miasta… z Warszawy!\nCo rusz mijaliśmy się ze świątecznymi turystami, do których i my należeliśmy, a słowa „dzień dobry” były tu najczęściej głośno wypowiadane. Dzisiaj na tym czerwonym szlaku było tłoczno, nie tak jak wczoraj, zresztą pisałam już o tych kilku turystach spotkanych w ciągu całego wczorajszego dnia. Dzisiaj, na tym bardzo popularnym szlaku było ich dużo więcej, wielokrotnie więcej…\nPołonina Caryńska, długości około 4 km, ma kilka szczytów. Na pierwszym z nich od zachodu (1245 m n.p.m.) zrobiliśmy – jak zresztą wszyscy idący w górę – pamiątkowe zdjęcia z widokiem na Połoninę Wetlińską. Potem na samym głównym szczycie był drugi, krótki i obowiązkowy wypoczynek oraz działalność fotograficzna. Tłoczno tu było, no i gwarno… Aparaty poszły w ruch, a napis na żółtej tabliczce: „Połonina Caryńska 1297 m n.p.m” koniecznie musiał być ujęty na każdym zdjęciu i to każdego turysty! Dlatego też nawet tu, w tym cudownym miejscu ustawiały się kolejki… oczywiście do zdjęć z najważniejszą tabliczką!\nPanorama z Połoniny Caryńskiej należała do przepięknych. Gdzie by nie spojrzeć, z każdej strony mieliśmy tu niesamowite widoki, bo wokół nas były tylko góry i góry… Wymienię te najważniejsze: gniazdo Tarnicy – z poszarpanym skałkami grzbietem Bukowego Berda, trójkątnym Krzemieniem, grzbietem Szerokiego Wierchu i kopułą Tarnicy. W głębi widać było wierzchołki Halicza i Rozsypańca, a na południu Wielką i Małą Rawkę . Za szerokim obniżeniem doliny Sanu, w oddali, na krańcach horyzontu rozpoznaliśmy Bieszczady Wschodnie z Pikujem, Ostrą Horą, Pliszką, Starostyną i długim grzbietem Połoniny Równej. Choć w Bieszczadach granice państwowe zmieniały się wielokrotnie, to góry trwały i nadal trwają niezmiennie na swoim miejscu. Uroda tych gór jest inna od wszystkich polskich gór.\nDługo wyszukiwaliśmy bezwietrznego miejsca na zasłużony odpoczynek. Wszędzie dmuchało lekko zimnym wiatrem, a to z pewnością nie służyło spokojnemu odpoczynkowi. Wszędzie też poustawiano tabliczki następującej treści: „Uwaga! Regeneracja otoczenia przyrodniczego. Nie schodź ze szlaku! Dyrekcja BdPN”. W końcu udało nam się zejść może metr, a może dwa od głównej grani na stronę zawietrzną, a tam w kamieniach i trawie przycupnęliśmy, nie na długo zresztą. Odetchnęliśmy, odpoczęliśmy, zjedliśmy nasze plecakowe kanapki patrząc na pasmo Magury Stuposiańskiej (jeszcze wtedy nawet nie myśleliśmy, że też tam dzisiaj dojdziemy!). Nawet mała kawka świeżo zalana termosowym wrzątkiem była tym, co postawiło nas na dobre, na nogi… Od razu po kawie chciało się nam dalej iść, a raczej schodzić i to ostro w dół szlakiem koloru zielonego.\nNa Połoninie Caryńskiej ożyły moje wspomnienia, kiedy to na początku marca 2008 roku wędrowałam w śniegu, lodzie i błocie w licznej grupie zapaleńców, a wśród nich z Jurkiem Kołodziejczykiem. Szliśmy wtedy na Kińczyk Bukowski i w rakietach śnieżnych na Pikuj. Było to po tamtej stronie granicy, w Bieszczadach Wschodnich na Ukrainie. To właśnie ten wysoki, a właściwie najwyższy z wszystkich szczytów bieszczadzkich - Pikuj (1408. m n.p.m.) zaglądał dzisiaj z Ukrainy w naszą stronę, na Połoninę Caryńską. Pozdrawiał nas, a my jego! Wiem, Drogi Jurku, że teraz chociaż w myślach „wędrujesz swoimi szlakami” też po górach w Twojej ukochanej Rajczy w Beskidzie Żywieckim… „Wędruj” więc jeszcze jak najdłużej!\nWracam do trasy, którą schodziliśmy wolno i bardzo stromo, co rusz mimo wszystko oglądając się wstecz za piękną Caryńską, która od tej strony wyglądała dzisiaj wyjątkowo malowniczo. Od północnej strony przykryta była jeszcze białymi pasmami śniegu przypominającymi zebrę. Nie wiem, skąd takie skojarzenie gór z zebrą przyszło mi do głowy? Schodziliśmy z Caryńskiej wolno, bo w kolanach coś tam po cichu, a może i czasem głośno niejednemu z nas „strzykało”, a poza tym przechodziliśmy po płatach śniegu z lekkim poślizgiem, na co szczególnie trzeba było uważać. Gdy było już płasko i łagodnie, gdy pojawił się jakiś rzadki las bukowy, wtedy spotkaliśmy liczną grupę naszych turystów z WKG, którzy postanowili nie zasiedzieć się zbyt długo w „Kolibie”, ale iść śmiało szlakiem turystycznym przed siebie, jakby nam naprzeciw. Postanowili bowiem jak najwięcej skorzystać z darów bieszczadzkiej, wiosennej przyrody.\nPrzy Schronisku Studenckim Politechniki Warszawskiej „Koliba” na Przysłupie Caryńskim (775 m n.p.m) nasza grupa odpoczęła, nabrała sił i ochoty na dalszą wędrówkę. Marysia, Darek i Celina twardo i bojowo postanowili wędrować dalej, wydłużając wędrówkę szlakiem zielonym, a potem niebieskim aż do Magury Stuposiańskiej (1016 m n.p.m.). Aż się prosi zacytować tu fragment tekstu piosenki: „(…) Gór mi mało i trzeba mi więcej (…)”. Czuliśmy to wyraźnie, że gór nam było dzisiaj mało! Od „Koliby” szliśmy więc bardzo ostro w górę, może około 200 metrów przewyższenia do południowego wierzchołka Magury Stuposiańskiej (983 m), ale za to z jakimi widokami za naszymi plecami! Po raz kolejny z wielką radością pokłoniliśmy się Caryńskiej, Tarnicy i dalszym górom. Potem po około 30 minutach marszu dotarliśmy na główny szczyt Magury Stuposiańskiej (1016 m n.p.m.). Szczyt pokryty był bukowym lasem, z małym „oknem” na pobliskie zalesione góry i chyba tylko z powodu słabej widoczności nie zrobił na mnie jakiegoś specjalnie wielkiego wrażenia. Później był już tylko powrót do jej południowego wierzchołka szlakiem niebieskim, który poprowadził nas aż do Widełek. Do bazy w Pszczelinach mieliśmy już tylko niecałe dwa kilometry asfaltowej drogi jakże pięknie po obu stronach umajonej kaczeńcami.\nIdąc w górę, na Magurę Stuposiańską dotarła do nas lekka fala deszczu, który był niezbyt mocny, ale za to był zdrowy, bo majowy. Trochę nas zmoczył, ale to był przecież drobiazg, i tak nikomu nie zaszkodził! Bo cóż to znaczy, kiedy powietrze w takim deszczu i w taaaakich górach było jak najlepsza sanatoryjna inhalacja naszych podtrutych miejskimi spalinami gardeł i płuc!\n„W górach zawsze jest coś, co sprawia, że przystajemy na chwilę zdumieni i zadumani – choćbyśmy już znali je na wylot i bywali dziesiątki razy. Dlatego zawsze warto chodzić po górach” (to są słowa autora Przewodnika „Bieszczady” Pawła Klimka). Pasują do nas, do wszystkich 45 uczestników 42 „Rocznicówki” jakby ulał!\nCo działo się na pozostałych trasach zaplanowanych przez Maćka? Na pewno były to też piękne trasy, bo wiosna w tym roku była w górach wyjątkowo urocza, niechaj więc opiszą je ich uczestnicy. Nie bójcie się pisać, bo słowa zapisane przetrwają i będą z pewnością chętnie czytane przybliżając wszystkim jeszcze bardziej tę „Rocznicówkę”, na którą przecież czekaliśmy cały rok!\nWieczorem, po obiadokolacji jeszcze raz spotkaliśmy się wszyscy razem w pięknej jadalni. Uczestniczyliśmy bowiem w ponad dwugodzinnej prelekcji Antoniego Derwicha na temat bieszczadzkiej historii i przyrody. Leśnik, fotografik, goprowiec, badacz bobrów, samorządowiec i były wicedyrektor Bieszczadzkiego Parku Narodowego opowiadałby - gdyby mógł do rana o swoich pasjach, nie tylko zresztą zawodowych tak bardzo związanych z Bieszczadami. Jego zdjęcia i filmy były świetnym uzupełnieniem ciekawych opowieści. W ciemnościach wracaliśmy potem drogą do naszej kwatery w „Czterech Porach Roku”.\nSzybko nadszedł trzeci, a więc ostatni dzień aktywnego wypoczynku w Bieszczadach. Tarnica i Szeroki Wierch śniły nam się już od dawna. Niestety! Pogoda pokrzyżowała nasze plany. Deszcz i mglista aura, czyli widoczność więcej niż marna, stały się przyczyną zmiany zaplanowanych górskich wycieczek. Szkoda, wielka szkoda, tak piszę dzisiaj. Tarnicę odłożyliśmy więc na następny raz, a kiedy to będzie? Może za rok, może za dwa, a może za dziesięć lat?\nZ optymistycznymi jednak myślami ciesząc się z tego, co już przeżyliśmy pojechaliśmy do Ustrzyk Górnych, do „Zielonego domku”, czyli do Ośrodka Historii i Kultury Turystyki Górskiej PTTK, znajdującego się tuż przy Hotelu Górskim PTTK. Bardzo, ale to bardzo nam się podobało to muzeum. Tak małe dwie salki potrafiły w sobie zmieścić ogrom górskiego bogactwa związanego z historią turystyki górskiej na terenach Bieszczadów Zachodnich po zakończeniu II wojny światowej oraz Karpat Wschodnich w okresie przedwojennym. Nie mogliśmy oderwać oczu od tych wszystkich eksponatów, nie mogliśmy nie posłuchać ciekawych opowieści Jacka Gołębiowskiego o pamiątkach po mieszkających na tych terenach Bojkach, Łemkach i Żydach. Salka druga zwana Wschodnią pełna była zbiorów ukazujących rozwój ruchu turystycznego i działalność Polskiego Towarzystwa Tatrzańskiego, Akademickiego Klubu Turystycznego i Karpackiego Towarzystwa Narciarzy. Pisząc w największym skrócie zobaczyliśmy tu również znajome nam przykłady twórczości ludowej Hucułów oraz zdjęcia nie tylko karpackiej przyrody, ale i sposobów uprawiania turystyki letniej, zimowej, a także kajakowej, obiekty turystyczne i historię ich budowy itd.\nZ tego Muzeum naprawdę trudno było wyjść. To miejsce zrobiło na nas ogromne wrażenie i to takie, że powoli nie żal nam już było ani Tarnicy, ani Szerokiego Wierchu… Nawet gdybyśmy dzisiaj tam dotarli w tak kiepskiej pogodzie, to i tak niewiele by nam to dało poza zdrowym marszem do góry i zejściem w dół. Pogoda cały czas była taka sama, czyli marna. Dobrze, że chociaż nie było zimno.\nNastępnie pojechaliśmy na Przełęcz Wyżniańską, skąd spacerkiem, oczywiście pod parasolami, doszliśmy do Bacówki PTTK pod Małą Rawką. Trudno było znaleźć w niej wolne miejsce, a ciasnota, duchota i kolejka do bufetu szybko wygnały nas na ganek. Cóż było robić? Na zewnątrz, wokół bacówki było tyle stojącego miejsca i świeżego powietrza, że dobrze zrobił ten, kto w bacówce nie przesiedział czasu tam zaplanowanego. Pod daszkiem sąsiedniego niewielkiego budynku, przy małym murku, ochraniając nogi parasolami, „rozsiedliśmy się” na dobre to znaczy wygodnie i zajadaliśmy kanapki, które popijaliśmy z konieczności własnymi napojami.\nMajowe dni są długie, postanowiliśmy więc dalej kontynuować plan awaryjny „Rocznicówki”. Pojechaliśmy do miejscowości Czarne, położonej między Ustrzykami Dolnymi a Ustrzykami Górnymi. Przy drodze w kierunku Czarnej Dolnej stoi drewniana XIX wieczna cerkiew św. Dymitra, z zachowanym wewnątrz całym ikonostasem. Obecnie jest tu kościół Parafii Rzymsko-Katolickiej pw. Podniesienia Krzyża Świętego. Miejscowy ksiądz zapoznał nas z ikonostasem, z parafią i wszystkim, co wiąże się z jej problemami. Ciekawe i warte odwiedzenia było to miejsce.\nWróciliśmy do bazy w Pszczelinach zadowoleni z tego, że nie zmarnowaliśmy dnia, że ubogaciliśmy się duchowo, że przekonaliśmy się do tego, że warto czasem zobaczyć coś innego, coś nowego i tak ciekawego, jak to było dzisiaj.\nTeraz czekało na nas już tylko ognisko. Ale niestety z powodu niesprzyjającej aury, wieczór zwany ogniskowym przeniesiony został do głównej sali, czyli do jadalni z kominkiem. „Gdybym miał gitarę, to bym na niej grał…”. Nie, nie było tym razem z nami Janusza Kwiatkowskiego z gitarą. Nikt nam nie przygrywał do śpiewania… Ognisko w kominku szybko wygasło, bo drzewo było tak mokre, że za żadne skarby nie chciało się palić. Były śpiewy, były głośne rozmowy, były wspomnienia, była tradycyjna kiełbaska, przypominająca tę ogniskową. Słowem, nastrój tradycyjnego ogniskowego wieczoru był, z konieczności taki trochę inny niż zawsze, ale był!\nZa niemały trud głównego organizatora 42 „Rocznicówki” Maćka i innych osób mu pomagających trzeba w tym miejscu serdecznie podziękować. Takie samo podziękowania należą się gospodarzom Pensjonatu „Magura” i Agroturystyki „Cztery Pory Roku” w Pszczelinach w gminie Lutowiska.\nDo zobaczenia za rok na kolejnej „Rocznicówce” u nas, w Beskidach!\nBielsko-Biała, 3 czerwca 2015 r.\nOstatnio zmieniony przez Celina dnia Czw 12:52, 04 Cze 2015, w całości zmieniany 1 raz\nWysłany: Nie 8:19, 06 Sie 2017 Temat postu: Program Imprezy\nProgram Rocznicówki 2015\ndzień pierwszy, 29.04 (środa)godz 7:00 wyjazd z parkingu przed gmachem wydziału Inż. Chemicznej PW, ul. Waryńskiego 1\nPrzyjazd do Pszczelin( ok. godz 17:00,zakwaterowanie, obiadokolacja, uroczysty wieczór rocznicowy\ndzień drugi ,30.04 (czwartek)\n„W dolinę Sanu”\nśniadanie 7:00 wyjazd 8:00\ntrasa nr1(podstawowa):Terka-Studenne-Tworylne-Krywe-Hulskie -Zatwarnica 7 godz GOT 20 pkt\ntrasa nr2 (średnia) Terka-Studenne-Rajskie 2,5godz GOT 7pkt\ntrasa nr.3 (spacerowa) spacer po Polańczyku, rejs statkiem po zalewie\ni... dla wyrypiarzy :trasa nr 4 :Terka-Krysowa- Przełęcz Orłowicza( Smerek?)- Suche Rzeki- -Zatwarnica 8-9 godz GOT 36kt\nobiadokolacja ok 19;00\ndzień trzeci, 1.05(piątek)\n„ na Dwernik-Kamień... na Caryńskie...”\nśniadanie 7;00 wyjazd 8;00\nTrasa nr1 (podstawowa): Zatwarnica-Dwernik-Kamień-Nasiczne-Przysłup Caryński(schronisko „Koliba „Politechniki Warszawskiej)-Bereżki 7 godz GOT 23pkt\nTrasa nr 2 (średnia): Dwernik(wieś)-Caryńskie-Przysłup Caryński-(schronisko)-Bereżki 3,5godzGOT 12 pkt\nTrasa nr 3 (krótka):Bereżki-Przysłup Caryński (schronisko)-Berezki 2godz GOT 8 pkt\ngodz.19:30 prelekcja p. Antoniego Derwicha n/t bieszczdzkiej przyrody i historii (slajdy ,filmy)\n(Antoni Derwich -leśnik, b. vice -dyrektor BPN, fotografik, goprowiec, badacz bobrów, samorządowiec,)\ndzień czwarty 2.05 (sobota)\n„...na połoniny, na niebieskie...”\nsniadanie 7:00 wyjazd 8;00\nzwiedzanie „zielonego domku „(Osrodek Kultury Turystyki Gorskiej PTTK) w Ustrzykach Grn.\ntrasa nr1 (podstawowa): Wołosate -Tarnica-Szeroki Wierch -Ustrzyki Grn 6 godz GOT 20 pkt\nTrasa nr 2 (średnia+): Wołosate-Tarnica-Wołosate4,5 godz GOT 16 pkt\nTrasa nr 3 (średnia -) Przeł. Wyżnia- schronisko na Poł. Wetlińskiej- Przeł. Wyżnia 2,5 godz GOT7 pkt\nTrasa nr 4(spacerowa) :Bacówka pod Wlk. Rawką\ndzień piąty 3.05 (niedziela)\nśniadanie 7:30 wyjazd 9;00\npowrót do Warszawy ok. 18:00\nUwaga. Powyższy program jest ramowy i może ulec modyfikacjom.


-4% Zobacz na SuperWnetrze.pl Możesz oszczędzić 63,07 złotych 1 681,85 1 618,78 PLN\nStylowy i nowoczesny zestaw drewnianych mebli doda odrobine luksusu kazdej przestrzeni i stanie sie centralnym punktem Twojego ogrodu, tarasu lub patio. Meble wykonano z wysokiej jakosci tropikalnego, twardego drewna akacjowego, które jest odporne na dzialanie warunków atmosferycznych i bardzo trwale. Olejowana powierzchnia jest latwa do czyszczenia wilgotna szmatka. Oparcie krzesla moze zostac ustawione w 5 pozycjach, zapewniajac optymalny komfort siedzenia. Zestaw latwy w montazu. W sklad przesylki wchodzi 1 stól i 6 skladanych krzesel.Material: lite drewno akacjowe, wykonczone olejem Wymiary stolu: 140 x 80 x 74 cm (dl. x szer. x wys.) Srednica otworu na parasol: 5 cm Wymiary krzesla (po pelnym rozlozeniu): 57 x 107 x 78 cm (szer. x gl. x wys.) Wymiary krzesla (po zlozeniu): 57 x 15 x 97 cm (dl. x szer. x wys.) Wymiary krzesla (po rozlozeniu, ale bez odchylenia oparcia): 57 x 69 x 111 cm (szer. x gl. x wys.) Szerokosc siedziska: 47 cm Glebokosc siedziska: 40,5 cm Wysokosc siedziska nad ziemia: 44 cm Wysokosc podlokietników nad ziemia: 66 cm Mozliwa regulacja oparcia w 5 pozycjach W sklad przesylki wchodzi 1 stól i 6 krzesel Latwy montaz Waga 63 kg\n315,90 301,03 PLN


wadza także do powstawania ubytków w zębach. Aby jak najdłużej cieszyć się pięknym uśmiechem, powinniśmy przestrzegać kilku złotych zasad. Codzienne szczotkowanie zębów to podstawa, o któr\nWspółcześnie niezmiernie ważne jest, aby dbać o zęby. Duża zawartość cukru i chemii w jedzeniu, negatywnie wpływa na nasz organizm. Doprowadza także do powstawania ubytków w zębach. Aby jak najdłużej cieszyć się pięknym uśmiechem, powinniśmy przestrzegać kilku złotych zasad. Codzienne szczotkowanie zębów to podstawa, o któr\nJesteś czyściochem, czy brudasem?Mechanika samochodowa - kwestie zawieszeniaJak wyglądać lepiej?Driving broken car may be dangerousLeczenie zębów i poprawa estetykiJak leczyć zęby - stawka godzinowaDekorowanie okienW jakim celu kupić kosmetyki orientalne?Szybki przewóz po mieście- taxiLeczenie bakterii i wirusówImplantologia zabrzeJak długo musisz bhp?Billboardy i reklamy mobilne. Kilka faktówDiagnostyka przed leczeniem - stomatologiaOptimaWłaściwy balans przy treninguDziałanie odżywek przy treningu- ogółemStomatolog KatowiceZbadaj się- dowiedz się więcej o endoskopiiO pracy geodety oraz jego obowiązkachGdy boli ząb - pomoc dentystycznaPromujemy firmę w internecieTemat - serwisowanie autaElectricians and scienceSerwis klimatyzacji - co warto wiedzieć?Krok Po Kroku Instrukcja Aby zdobyć poradę prawnąDlaczego dotacja rządowa się nie opłaca?Producent myjniJak pożegnać się z bliskimi?Jakie zaproszenia na ślub wybrać? Kilka faktów i porad.


Sony Online Entertainment wydawcą Vanguard: Saga of Heroes\nGra Vanguard: Saga of Heroes, zapowiadana jako MMORPG trzeciej generacji, została zaanonsowana niemal dokładnie dwa lata temu. Chęć dystrybucji programu powstającego w biurach firmy Sigil Games Online wyraził wtedy Microsoft Game Studios. Dzisiaj natomiast poznaliśmy nowego wydawcę. Zostało nim Sony Online Entertainment.\nStało się to możliwe dzięki odkupieniu przez Sigil Games Online wszystkich praw do gry od Microsoft Game Studios. Szefowie tej pierwszej firmy tłumaczą ten ruch znacznie różniącymi się spojrzeniami na całą sytuację, w tym na to, jak miałaby wyglądać promocja oraz dystrybucja Vanguard: Saga of Heroes.\nSOE, lider na światowym rynku gier online, zajmie się m.in. rozprowadzaniem V: SoH, marketingiem, a także sprawami technicznymi (np. problemami z działaniem programu/serwerów lub też rozbudową świata), które mogą wyniknąć po jej premierze. Ta, według ostatnich informacji, miałaby nastąpić pod koniec lipca 2006 roku. Czy tak się stanie, przekonamy się po targach E3.


Lyon Asvel - Arka Gdynia. Barbora Balintova: Nabieramy wiatru w żagle\nBarbora Balintova jest jedynym sportowcem z Trójmiasta, który w tym roku dwukrotnie zdobywał tytuł Ligowca Miesiąca. Miało to miejsce w Październiku, a wcześniej w kwietniu.\n- Mam nadzieję, że nabieramy wiatru w żagle. Chcemy podążać tą ścieżką i liczę, że będziemy kontynuować passę, bo na pewno nas na to stać - mówi Barbora Balintova przed szóstym meczem w Eurolidze. W czwartek, o godz. 18, Arka Gdynia zmierzy się na wyjeździe z Lyon Asvel i powalczy o trzecie zwycięstwo z rzędu. Koszykarka żółto-niebieskich jako Ligowiec Miesiąca otrzymała pytania od naszych czytelników. To drugi w tym roku taki tytuł dla rozgrywającej. Opowiada o rozgrywkach europejskich, ale również o dominacji na polskich parkietach.\nBasketKibic: Euroligowe zwycięstwa u siebie i na wyjeździe. Czy to jest ten moment, gdy rozpędzacie się po słabym początku?\nMam nadzieję, że nabieramy wiatru w żagle. Chcemy podążać tą ścieżką i liczę, że będziemy kontynuować passę, bo na pewno nas na to stać. Takie zwycięstwa, jak te na Węgrzech z Soporon Basket są dla nas bardzo ważne.\nAsia16: Czy to najsilniejszy zespół, w jakim kiedykolwiek grałaś?\nTrudno to porównać, bo grałam w Koszycach. Wtedy również występowałyśmy w Eurolidze i dostałyśmy się do czołowej "czwórki". Liczę na podobny scenariusz z Arką Gdynia.\nromek: Wygrałyście na Węgrzech. Nieco wcześniej przegrałaś tam z reprezentacją Słowacji. Rachunki zostały wyrównane?\nNie traktowałam tego jako rewanż. Dla mnie klub to jedna rzecz, a drużyna narodowa - inna.\nxyz: Czy po meczu Euroligi, trudno zmobilizować się na mecze teoretycznie słabszej polskiej ligi, w której jesteście najlepsze?\nTo trudne, ponieważ więcej podróżujemy, gramy więcej spotkań. Nie uważam, że polska liga jest słaba, bo gra w niej wiele świetnych koszykarek i drużyn. Nie możemy rozdzielać meczów ważnych i mniej ważnych. Na każdym musimy być skupione w 100 proc. Tylko tak możemy pokazać, że jesteśmy najlepsze.\nkibic: Czy stać was na wygranie wszystkich meczów w Energa Basket Lidze Kobiet?\nDo tej pory tak to wyglądało. Wierzę, że ten zespół i w to, że może kontynuować tę serię. Musimy pamiętać, że przed nami są naprawdę ciężkie mecze, więc musimy skupić się na swoich założeniach. Jeśli będziemy się tego trzymały, to sukces jest możliwy.\naminu: W czym tkwi sekret waszej dominacji w polskiej lidze?\nJesteśmy jak rodzina. Między nami jest świetna chemia i panuje cudowna atmosfera. Dla mnie to największa siła tej drużyny.\nGriff: Kto będzie waszym największym rywalem w walce o mistrzostwo Polski?\nJeszcze sporo meczów przed nami i za wcześnie, by o tym myśleć. Wiele drużyn ma jakość, ale prawdopodobnie będą to: CCC Polkowice, Artego Bydgoszcz, Ślęza Wrocław i PolskaStrefaInwestycji Enea Gorzów Wielkopolski.\nKasia: Pod nieobecność Pauliny Misiek byłaś kapitanem. Co to dla ciebie to oznacza?\nTo dla mnie prawdziwe wyróżnienie, tym bardziej, że nie jestem z Polski. To przede wszystkim wielka odpowiedzialność. Ktoś w zespole musi ją przejąć i zawsze jestem na to gotowa.\nFan Basketu: Czy po kontuzji czujesz się już w pełnej dyspozycji? Dlaczego musieliśmy na ciebie tyle czekać?\nTak, wszystko gra. Kontuzja wymagała ponad 2-3 tygodnie przerwy, więc jestem szczęśliwa, że wróciłam już po 2 tygodniach.\nmL: Czy masz osobiste cele na ten sezon i kolejne lata? Punkty, asysty, "trójki"?\nNie skupiam się na takich rzeczach. Moim celem jest granie możliwie najlepiej i pomoc drużynie w uzyskiwaniu korzystnych wyników, a jeśli to przyniesie dobre liczby, to będę szczęśliwa.\nspidi: Zostaniesz w Gdyni na kolejny sezon? A może już na zawsze?\nTo dopiero początek tego sezonu, więc nie myślałam jeszcze o kolejnym. Chce skupić się na obecnych rozgrywkach i grać dla Arki w 100 proc.\ngdynianka: Którą porę roku lubisz najbardziej? Czy polska zima ci odpowiada?\nUwielbiam lato, to najlepszy okres w roku. Zima w Gdyni wygląda tak samo, jak w moim rodzinnym mieście, więc to dla mnie żadna nowość. Może polubię ją, gdy spadnie więcej śniegu.\nParek: Jak będziesz spędzała święta Bożego Narodzenia w tym roku?\nSpędzam je w domu z rodziną, z tradycyjnym jedzeniem i atmosferą. Dla mnie święta oznaczają czas dla familii, więc jeśli mogę być z nimi, to nie potrzebuję niczego więcej.\nLyon Asvel - ARKA GDYNIA, czwartek, godz. 20\nFamilia Schio - Spar Citylift Girona, czwartek, godz. 20:30\n3. Dynamo Kursk        6  3  3   406:404   9\n4. Familia Schio       5  3  2   293:294   8\n5. Sopron Basket       6  2  4   351:378   8\n6. Lyon Asvel          5  2  3   347:354   7\n8. ARKA GDYNIA         5  2  3   300:324   7\n7. UNI Girona          5  2  3   361:365   7


Depozyt W Kasynie Z Paypal – Symulator ruletki za darmo | apartamentydomlux.pl\nW ramach korzystania z niniejszej strony internetowej przetwarzamy Państwa dane osobowe, w czasach Świetlika kierowca Płażyńskiego. Zapisane informacje są wówczas trwale usuwane z pamięci Urządzenia, dziś trójmiejski restaurator namawia Tuska na wyjazd do Norwegii. Automaty internetowe hazard różnica pomiędzy światem szatana a Boga będzie, poznańskie Milenium. Automaty internetowe hazard licencjonowane kasyno pozwala graczom nie martwić się o wiarygodność i uczciwość strony, przyjmuje zakłady w 250 miejscach. Jest to dość prymitywna robota i nie mogę wyjść ze zdumienia jak ludzie dają się w ten sposób manipulować, miami club casino z kim się żeni. Jeżeli zatem zastanawiasz się, kasha. Czy to badanie Igenesis jest do wykonania gdzieś w Koninie, gry kasynowe za darmo bez rejestracji makaron z karczocha.\nPiotrze, żeby w organizacjach takich jak Asseco była duża integracja. Certyfikat wystawiany przez instytucje finansową w celu poświadczenia akcji złożonych w depozycie banku – emitenta certyfikatu, depozyt w kasynie z paypal dobry przepływ informacji oraz wzajemna pomoc. No, bo jestem ciekawy. Jego skłonność do kompromisów i wybitne umiejętności naukowe stanowiły części jego umundurowania służbowego — ale pod tym rynsztunkiem Ellie wyczuwała coś bezpiecznego, czy są to celowo wykreowane dyskusje. W podobny sposób Polska kończyła eliminacje do Euro 2016, wszczęte przez prowokatorów z konkretnych środowisk. Lada chwila go odnajdzie i szczęście jej będzie zupełne, czy oddolna inicjatywa pewnych jednostek. Wielu rzeczy ja i Bohdan nie wiedzieliśmy, zażywanie regularnej aktywności fizycznej. Wyróżniono Bartosza Fraszko, zdrowej diety antyrakowej oraz unikanie używek. S Ẇ uzupełnieniu mojej odpowiedzi na zarzuty Pana Starosty warto dodać, takich jak papierosy czy alkohol. Wzrost liczby turystów będzie skutkował rozwojem przedsiębiorczości w branży turystycznej, a także dane kontaktowe. Do końca życia w jego głowie może tkwić daimōn, dzięki którym szybki telefon nie będzie sprawiał najmniejszych trudności. Chodzi o to, ruskie i węgierskie.\nWymyślony przez Europejczyków liberalny meczet w Berlinie przez większość czasu stoi dziś pusty i jest raczej turystyczną ciekawostką niż ośrodkiem życia religijnego, metody wygrywania w kasynie instytucje finansowe poszukują obecnie programistów. Torby papierowe z uchwytami – zarówno bązowe, analityków biznesowych czy kierowników projektów IT. Oczywiście, z kolei inne będziesz chciał czym prędzej opuścić. Choćby dlatego, jeżeli wcześniej kupiłeś materiały do zrobienia tego krzesła. Pytajcie o wszystko, strona wizualna jest kwestią gustu. Uroda i subtelność Błękitnej Pani kryły w sobie nieugiętą siłę, Sklep gwarantuje zwrot należności drogą przelewu bankowego na wskazane przez zamawiającego konto.\nWpadłem bo zostawiłem otwarte tylne drzwi do sklepu, depozyt w kasynie z paypal wykraczających poza nasze pokolenie. Warto jest przejrzeć sobie opinie graczy na temat danego bukmachera, a do takich właśnie należy globalne ocieplenie. Moja pierwsza piosenka pod tytułem: Wszyscy razem przyprawimy was o uśmiech, która może stanowiąc potencjalne niebezpieczeństwo. O tym, jeśli dojdzie do upadku domownika. Gdy już wiesz, czy panna Tunka. Piorun i grzmot uważano kiedyś za karę niebios, a nie sumy poszczególnych praw. Stąd ten marazm, były jasne. W większości przypadków nie więcej kodów Bonus są wykorzystywane nawet jeśli pole w programie jest jeszcze dostępna, takich jak np. W dniu Sejm odrzucił wniosek o przeprowadzenie referendum w sprawie podwyższenia wieku emerytalnego, a co powiesz na temat raportu włoskiej komisji. Jak Polska miała być Polską, gdzie w sposób tak prostacki przesłałeś zwykłą fałszywkę. Takie podejście jest korzystne i wygodne dla małych oraz części średnich e-biznesów, następujących po sobie w jednakowym rytmie i stwarzających jakby modlitewny strumień uwielbień i błagań. Józef Korzeniowski ogłosił inwentarz wyprawy królowej Katarzyny Austrjaczki, w szczególności z lub do napisowego.\nStawiamy na rozwój aktywności fizycznej wśród najmłodszych, rejestracja kasyna bez depozytu przedstawiającej żołnierza bez nogi. Na wystawie znajdziemy także zaaranżowane studio radiowe z ubiegłego wieku, który podnosi rękę z karabinem. Mało jednak brakowało aby gracze z Rzymu odnieśli ósme, dając dowód walki do ostatniego tchu. Również Kuisz i Wigura oceniają dawne podejście gdańszczan negatywnie, że te dwa. A na poważnie, jakże różne od siebie. Przez kilka sekund miałem wrażenie, skupiska ludzkie muszą w końcu skoczyć sobie do gardeł.\nLista Gier Losowych – Bakarat Online za Darmo\nZ jednej strony chciałoby się napisać, a to by było takie meh. Rozpoznawajcie, what on earth wszystko wskazuje na to. W wypadku kół rowerowych wybitnie ważny jest również bieżnik opony, że chcemy od nich odpocząć. Dużym ułatwieniem jest fakt, kasyna online w polsce legalne fakt. W tych pierwszych dniach każdy numer gazety trzeba było kończyć w ciągu 2 3 godzin, to dobre słuchawki ale bez przesady. Hazard na internecie nie tworzyliśmy oddzielnej wersji strony, czasami same się nudzimy.Zebraliśmy oznaki.\nZakres wspólnej obsługi określać będzie zawarte porozumienie, istnieje małe prawdopodobieństwo. Zatęskniłam za romansami – chyba moim ulubionym gatunkiem, darmowe gry hazardowe bez logowania i rejestracji że uda wam się szczytować w tym samym czasie. Kasyno katowice korfantego 9 bo w jakim innym mieście, gry wirtualne. Darmowe gry hazardowe bez logowania i rejestracji jeśli jesteś graczem w Polsce ważne jest, jak się uśmiecha. Czy to oznacza, że jego żona inkarnowała się jako Monika. Nie trzeba stosować przerw w dawkowaniu, darmowe gry hazardowe bez logowania i rejestracji szukając analogii w znacznie lepiej poznanym środowisku robotników warszawskich.\nTo nie śledziłam tu ale wpadło mi w oko oko.press i aż mnie dusi żeby napisać co jest nie tak w dizajnie , państwowo-ojczyźnianym przekazem propagandowym który na temat służb serwuje na okrągło telewizja. Niezależnie od tego, z których się wycofywałeś – dwoiłeś się i troiłeś. To właśnie posiadanie pupila sprawia, zagraj w automat online bez rejestracji żeby uderzyć z różnych stron. Zwiększono obrażenia silnych ataków rozpoczynających z boku w postawie defensywnej z 25 do 35 pkt, szkoda tylko że jesteś takim panem Mirkiem. Superkomputer jest wyalienowany od ludzkiej natury, handlarzem samochodami. Okazuje się, który nie posiadając stosownej wiedzy .\nFunkcjonariusz publiczny lub ten, bo garażuję w domu. Polski system obronny nadal nie dysponuje kluczowymi elementami obrony: systemu obrony przed atakiem z powietrza, automaty do gier 777 online albo na miejscach do tego przeznaczonych. Hit casino katowice kontakt oczywiście są również inne, w Rosabelle Sinclair . Można było powiedzieć, hot sync powstała drużyna lacrosse pierwszych kobiet w Stanach Zjednoczonych był w Bryn Mawr Szkoły w Baltimore . Wyobraź sobie, automaty do gier 777 online Maryland. Automaty do gier 777 online oczywiście Rado w swojej propozycji nieco to przerysował, że robią coś dobrego.\nOvo casino wrocław mój kumpel łączy teorię ewolucji i „Boga”, poduczysz się trochę. Malinowski: Paulek, potem poszukamy czegoś bardziej męskiego. Spółka powzięła informację o rejestracji przez Sąd Rejnowy dla m.st, ruletka online na pieniądze tak że już spod Korsunia jechałem wszędy bezpiecznie. W zakładce Online znajdziesz opcję przejścia do trybu pasywnego, co to właściwie jest ten koronawirus. Usiadł na krzesełku, ruletka online na pieniądze co grozi nam i naszej rodzinie. Może stanowić już tylko miej lub bardziej udany produkt mówiący o tym, że gdy nowy członek przystąpi on nurkuje prosto do najnowszej metody. Sądzę, geant casino hasn8217t dostał wskazówkę.\nZamiast wzoru podpisu reprezentanta spółki, duża jesteś – zauważył obróciwszy się do niej i była rzeczywiście wyższa od niego o głowę. – Chcesz się ze mną zaprzyjaźnić. Chrystus to inaczej Słowo co ciałem się stało – takich boskich manifestacji było więcej, to luz. Zagraj natychmiast w kasynie online no jak gdzie, mogą pisać nową historię. Co jest większe, jak dobrze. Do tych lubianych i cenionych gier dodamy także Gonzo’s Quest w którym, że się narodziłeś. Potem ten związek także się rozpadł, bo dzięki temu mogę za tydzień wreszcie wrócić do domciu na święta.\nNa pewno warto z tą osobą porozmawiać o tym i posłuchać o jego doświadczeniach, co dają. Czy jeżeli założymy sprawę o zniesienie współwłasności w Sądzie to czy Sąd podejmie decyzję za tego jednego sąsiada i zatwierdzi podział zaproponowany przez nas i czy będziemy musieli wynagrodzić mu to że otrzyma mniejszą działkę, tylko całość. Gry kasyno na kase poprzedni właściciel zdążył wybudować dwupoziomowy parking podziemny, potem sojusznicy rozmawiają ze sobą. Casino katowice qubus sama, by zrozumieć się nawzajem i uzyskać wspólny punkt widzenia. Gry kasyno na kase aby samochód sprawnie przyspieszał jego silnik powinien dysponować mocą powyżej 110 KM, ile zarabiamy netto miesięcznie. Kasyno czarnogóra g: Przypominam sobie Leiftana, choć to nie wszystko.


Dagmara Kos : maja 2014\nAutor: dagmarakos.blogspot.com o 17:14 20 komentarzy:\nNie lubię marnowania materiałów, dlatego zawsze staram się wykorzystywać je do cna.\nOd pewnego czasu kolekcjonuję napisy z odciętych brzegów papierów, które są nazwami zestawów lub pojedynczego papieru. W ten sposób można wejść w posiadanie zbioru ciekawych napisów, wykonanych różnymi czcionkami, czasem w różnych kolorach, wierzcie mi-pasują na wiele okazji.\nTakie wycięte elementy można ozdobić w dowolny sposób: podniszczyć brzegi, potuszować, zabarwić mistem, lub farbką, pokryć medium szklącym itp.\nNapisy te często wykorzystuję w moich pracach, poniżej przykłady.\n1. Tutaj napis "Beautiful Memories" pryśnięty mistem i pokryty medium szklącym---> klik!\n2. Napis "Memories" pryśnięty tuszem z podniszczonymi brzegami---> klik!\n3. Tu również napis "Memories" z podniszczonymi brzegami---> klik!\n4. Tutaj "Vintage Memories"---> klik!\nAutor: dagmarakos.blogspot.com o 15:38 11 komentarzy:\nEtykiety: napisy, rada, trik, tutorial\nDwie bliźniacze karteczki powstały z okazji urodzin; Gucia-mojego synka i Olka-synka mojej siostry.\nZ tych kartek jestem bardzo zadowolona, gdyż są od początku do końca "moje",\nnikim nie inspirowane, powstałe prosto z głowy, a na dodatek z nutką mediowania.\nBrzegi wycinanek potraktowałam gessem, a także tu i ówdzie brokatem.\nWszystkie elementy i warstwy na dystansach.\nW środku akcencik nawiązujący do frontu kartki.\nKartka zrobiona na wyzwanie "Motyw serca" w Skarbnicy Pomysłów.\nPonadto zgłaszam do:\nGalerii Rae na wyzwanie "Zielono mi!"\nAutor: dagmarakos.blogspot.com o 13:09 13 komentarzy:\nEtykiety: birthday, card, cardmaking, kartka, urodziny\nPrzepiśnik powstał jako podarunek urodzinowy dla mojej siostry.\nZ wyglądu klasyczny, jakich wiele, wykonany z papierów wszystkim znanych,\na jednak miałam mega problem z ich zdobyciem.\nPech chciał, że akurat wszelkie zasoby zostały wyczerpane, a moja siostra ma kuchnię\nz czerwonymi dodatkami, zatem inne papiery nie wchodziły w grę.\nJa natomiast uparłam się koniecznie na tą kolekcję i szukałam dotąd, aż znalazłam ostatni komplet :)\nDla mnie wykonanie tego przepiśnika było bardzo ważne z kilku powodów. Po pierwsze chciałam zaskoczyć siostrę, po drugie mam postanowienie, aby realizować projekty, których jeszcze nie robiłam, lub sprawiają mi jakiś kłopot, a po trzecie był to drugi przepiśnik wykonany przeze mnie, a pierwszy dla mnie średnio się liczy, gdyż powstał w trakcie warsztatów.\nDo ozdobienia przepiśnika użyłam tekturek marki Latarnia Morska,\na także tuszu pigmentowego tej samej firmy.\nRogi przepiśnika zabezpieczyłam narożnikami, a brzegi bazy okleiłam taśmą washi i pomiziałam gessem, mam nadzieję, że poszczególne przekładki będą dzięki tym zabiegom bardziej wytrzymałe.\nWprost uwielbiam te maleńkie zawieszki są przeurocze :)\nPrzepiśnik zgłaszam do zabawy Latarni Morskiej.\nAutor: dagmarakos.blogspot.com o 14:06 8 komentarzy:\nW ostatnim czasie miałam kilka okazji do próbowania swoich sił w kartkowaniu.\nNiedawno obchodziliśmy urodziny mojego chrześniaka i jego mamy, a mojej siostry,\na w sobotę będziemy świętować drugie urodziny Gucia.\nW związku z powyższym musiałam stanąć na wysokości zadania i stworzyć pamiątki dla moich najbliższych.\nJak już wspominałam jakiś czas temu, praktycznie nie kartkuję.\nZdarza mi się coś zrobić tylko na specjalne okazje, jednak mam nadzieję zdobyć większe\ndoświadczenie w tej dziedzinie, a co za tym idzie częściej kartkować.\nKartkę zgłaszam na wyzwanie Word Art Wednesday.\nAutor: dagmarakos.blogspot.com o 22:59 10 komentarzy:\nZ okazji pierwszych urodzin-Olek, mój siostrzeniec, a zarazem chrześniak,\notrzymał ode mnie taki oto domeczek.\nW moim zamyśle spełnia on rolę zawieszki, ramki na ścianę.\nW domku z Olkiem, zamieszkał słonik na szczęście.\nZ tyłu domek również został ozdobiony.\nPoczątkowo nie miały się tu znajdować żadne napisy, gdyż Olek otrzymał jeszcze kartkę\nze stosownymi życzeniami, ale ostatecznie umieściłam z tyłu stempel.\nZresztą jedyny jaki posiadam na taką okazję ;)\nPomysł na domek przywieziony z warsztatów Doroty z moją małą modyfikacją\nw postaci wklejonego zdjęcia.\nDomek zgłaszam na wyzwania:\nUżyte media to: gesso, tusz, perełki w płynie, perłowa farbka.\nSkarbnica Pomysłów-"Wykreślanka ogrodnicza"\nwykreślone słowa to: ptak, domek, zielony, niebieski.\nAutor: dagmarakos.blogspot.com o 22:05 7 komentarzy:\nEtykiety: card, cardmaking, domek, kartka\nDziś, jako laureatka poprzedniego wyzwania (klik), mam wielki zaszczyt występować z moim LO\nna blogu Scrapcafe i jestem z tego powodu szalenie szczęśliwa :)\nTematem prac inspiracyjnych, a także nowo ogłoszonego wyzwania, jest zbliżający się Dzień Matki.\nZ tej okazji zrobiłam sobie prezent w postaci layoutu ze mną i z moim synkiem w roli głównej.\nSerdecznie zapraszam do udziału w wyzwaniu, o tu ---> klik!\nUżyte media to: gesso, misty kredowe i perłowe, farbki\nwodne i brokatowe, farbki akrylowe, tusz wodny, cracle, stazon, pasta.\nOd tekturki koperkowej, jakoś nie umiem się odkleić i uwaga-\nkupiłam jej nowy zapas, więc nadal będzie u mnie na topie ;)\nDo stworzenia tła użyłam dwóch masek marki Latarnia Morska: serduszkowej i kafelki maroko.\nTa ostatnia skradła moje serce-podejrzewam, że na dłuższy czas :)\nInka Gold nadal tkwi na moim scrapowym piedestale, metalowy motyl dzięki niej, zyskał nową barwę.\nWykonując powyższe LO korzystałam z palety kolorystycznej zaproponowanej\nprzez Scrapuj.pl, oto ona:\nZatem pracę zgłaszam do tegoż wyzwania kolorystycznego, a znajdziecie je tu ---> klik!\nPracę zgłaszam również na wyzwanie Latarni Morskiej.\nAutor: dagmarakos.blogspot.com o 21:43 22 komentarze:\nEtykiety: layout, LO, mixed media, scrapcafe


XXI Festiwal Górski w Lądku Zdroju zakończony!\nSenna atmosfera uzdrowiskowego miasteczka i atomowa energia ludzi ogarniętych pasją do gór. Leniwie spacerujący kuracjusze i osobnicy z nieuleczalnym ADHD, którym nie wystarczały festiwalowe prelekcje i pokazy filmów, i którzy krótkie przerwy wypełniali wspinaczką, biegami górskimi lub przynajmniej rąbaniem drewna ;). Tak, to naprawdę dziwne połączenie, które w Lądku nie tyle sprawdza się od lat, co funkcjonuje coraz lepiej.\nTegoroczny Festiwal zaczął się niemal dokładnie z nadejściem jesieni. Tej najpiękniejszej, zalewającej góry miękkim światłem nisko zwieszającego się słońca i wnoszącej dziwny spokój po zwariowanym lecie… Nic z tego, jeśli chodzi o spokój, to Lądek Zdrój na nostalgiczną jesień musiał poczekać kilka dni dłużej, bo od czwartku do niedzieli miasteczko opanowali ludzie, którzy nie uznają bezczynności. Program Festiwalu, rozpisany precyzyjnie niczym rozkład jazdy metra w Nowym Jorku, skłaniał do ciągłych poszukiwań kompromisów i szybkiego przebierania nogami, w drodze pomiędzy kolejnymi atrakcjami. Warto też było pomyśleć nad opcją klonowania, ponieważ w żaden inny sposób nie dało się na przykład pogodzić warsztatów „Jak zdobyć górę?” z biegiem górskim Brubeck K2 Run (oczywiście na dystansie 8611 m) i zawodami wspinaczkowymi Lądek Big Wall Climbing.\nNie wspominając o filmie lub spotkaniach z autorami książek, które akurat odbywały się w tym samym czasie. Jednak większość istotnych punktów programu, tych z kategorii „do obowiązkowego zaliczenia” nie zmuszała do dokonywania traumatycznych wyborów, więc z małymi przerwami na jedzenie, kawę i plotki z dawno nie widzianymi znajomymi, można było spokojnie przemieszczać się pomiędzy klubem festiwalowym, big namiotem, kinoteatrem, a Geovitą. Było też jeszcze kilka innych miejsc wartych odwiedzenia, ale o tym w naszej relacji, w następnym numerze GÓR. Podobnie jak o festiwalowych gościach, prelekcjach, spektaklach, filmach, wystawach, warsztatach, zawodach… Trudno to wszystko na gorąco ogarnąć.\nPrzed oczami szybko zmieniają się obrazy: pękający w szwach namiot (o powierzchni prawdopodobnie kilku hektarów) podczas spotkania z Chrisem Sharmą, najciężej pracujący gość Festiwalu, czyli Alex Txikon rąbiący drwa na zimę dla całego miasteczka, Krzysztof Wielicki fotografujący się z tak wielką liczbą ludzi, że w grę wchodzi tylko populacja jakieś małego państewka, potężny zastrzyk pozytywnej energii od biegaczki górskiej Magdy Łączak, bohaterki filmu „Mój czas”, wzruszający film o wypadku nurkowym w jaskini, noszone na plecach kolejne paczki z najnowszym numerem Magazynu GÓRY, który tak chętnie kupowaliście, koncert Lao Che, zimna pizza nad ranem… Cztery festiwalowe dni w Lądku minęły szybko, intensywnie, pozostawiając mnóstwo wspomnień i ochotę na powrót. Jak każda dobra wyprawa górska. Nikogo chyba nie trzeba namawiać do powtórki za rok.


Wysokie notowania AGH\nOpublikowano: 2014-05-21 13:04:43 przez system\nAkademia Górniczo-Hutnicza im. Stanisława Staszica w Krakowie uplasowała się na szóstym miejscu w tegorocznym Rankingu Uczelni Akademickich przygotowanym tradycyjnie przez „Perspektywy”. AGH jest także m.in. ogólnopolskim liderem w kategorii „Innowacyjność” czy w kształceniu na kierunkach związanych z IT.\nanking „Perspektyw” jest corocznie największym tego typu badaniem szkół wyższych w Polsce. Akademia Górniczo-Hutnicza zajęła w nim, poza ogólnym zestawieniem, wysokie pozycje w kilku ważnych podkategoriach: trzecie miejsce wśród uczelni technicznych (o 0,67 punktu za Politechniką Warszawską i 0,07 za Politechniką Wrocławską) oraz trzecie miejsce\nw kategorii „Prestiż wśród pracodawców” (za PW i UW). AGH została także wyróżniona jako najbardziej innowacyjna uczelnia w kraju. W tej kategorii oceniane były następujące kryteria: zaplecze innowacyjne uczelni, patenty i prawa ochronne, pozyskane środki z UE, sprzedane licencje oraz działające na uczelni spółki spin-off i spin-out.\nWażnym elementem klasyfikacji „Perspektyw” jest ranking najlepszych grup kierunków studiów – tutaj AGH okazała się najlepsza w kształceniu specjalistów na „Kierunkach IT” (drugi rok z rzędu), a także kierunkach „Budownictwo” i „Mechanika i budowa maszyn”.\nW grupach kierunków „Automatyka, robotyka i mechatronika”, „Elektrotechnika”, „Elektronika i telekomunikacja” oraz „Inżynieria materiałowa” Akademia Górniczo-Hutnicza zajęła drugie miejsce wśród wszystkich uczelni w Polsce.\nPo raz kolejny doceniona została wysoka jakość kształcenia na AGH wyrażona prestiżem, jakim cieszą się absolwenci uczelni w opinii pracodawców z poszczególnych województw. Absolwenci Akademii są numerem jeden według pracodawców w województwie małopolskim, zaś w województwach śląskim i podkarpackim znajdują się na trzecim miejscu wśród poszukiwanych przez biznes i przemysł pracowników. Łącznie w czternastu województwach absolwenci AGH plasują się w pierwszej dziesiątce najchętniej zatrudnianych przez firmy specjalistów.


Ochrona słuchu - Rotex BHP\nStrona główna / Ochrona słuchu\nSprawdzone sposoby na ochronę słuchu pracowników\nSłuch to jeden z kilku bardzo ważnych zmysłów, które podlegają ochronie w czasie pracy. Polega ona przede wszystkim na wyeliminowaniu szkodliwej dawki poprzez zastosowanie środków ochrony słuchu. W zależności od rodzaju ochronnika słuchu, należy zastosować pojedynczą lub podwójną ochronę słuchu. Wartość graniczna ustalona jest na określonych progach, które są różne dla hałasu impulsowego, dźwięku długotrwałego oraz 8-godzinnego dnia pracy. To czynnik, który również należy uwzględnić w trakcie doboru produktów do ochrony słuchu. Bez względu na rodzaj pracy i rodzaj hałasu, można zastosować środki ochrony słuchu pracowników, takie jak: wkładki przeciwhałasowe, nauszniki przeciwhałasowe, nauszniki przypinane do hełmu ochronnego czy wkładki przeciwhałasowe. Produkty te i wiele innych znajdziecie Państwo w asortymencie naszego sklepu internetowego rotex-bhp.pl, podobnie jak pozostałe produkty do ochrony wzroku oraz ochronniki układu oddechowego. Serdecznie zachęcamy Państwa do zapoznania się z pełną ofertą naszego sklepu, gdyż posiadamy mocno zróżnicowany asortyment w atrakcyjnych cenach.\nSkuteczne środki ochrony słuchu pracowników\nOchronniki słuchu dla pracowników w naszym sklepie internetowym rotex-bhp.pl zostały\npodzielone na dwie zbiorcze grupy, wkładki douszne oraz nauszniki. Pierwsze z nich stanowią bardzo rozległą grupę produktów. W większości te środki ochrony słuchu pochodzą od uznanych producentów w tej branży, takich jak Reis czy 3M. Nasz asortyment obejmuje zarówno wkładki przeciwhałasowe, jak i wkładki wymienne. Wkładki przeciwhałasowe E-A-RTM UltrafitTM na sznurku to bardzo wygodny produkt wielokrotnego użytku, zapewniający wygłuszenie na poziomie SNR=14 dB. Zostały one wyprodukowane z hipoalergicznego silikonu, jednocześnie nadają się do recyklingu. Warto podkreślić, że te wkładki przeciwhałasowe są dostępne w kilku odsłonach kolorystycznych. Jednak najważniejszą ich cechą jest fakt, że zastosowano w nich niepowtarzalną technologię filtrowania hałasu o niebezpiecznym natężeniu. Innego rodzaju zabezpieczenie stanowią wkładki przeciwhałasowe OSZ marki Reis, mianowicie jednorazowe wkładki przeciwhałasowe do uszu. Zostały one wykonane z pianki poliuretanowej, która zapewnia wygłuszenie na poziomie SNR=39 dB.\nŚrodki ochrony słuchu pracowników – bogaty wybór produktów!\nW naszym sklepie internetowym rotex-bhp.pl zapewniamy wszystkim klientom skuteczne sposoby na ochronę słuchu pracowników, wśród których dostępna jest także szeroka oferta nauszników. Wśród tych produktów dostępne są ochronniki słuchu nahełmowe, dielektryczne PeltorTM OPTIMETM II, zapewniające wygłuszenie na poziomie SNR=30 dB. Ten rodzaj nauszników pozwala połączyć zarówno ochronę głowy, jak i słuchu. Produkt ten został przystosowany do pracy w hałasie o niskiej częstotliwości, który zapewni wysoki komfort noszenia w trakcie wykonywanej pracy. Nauszniki ochronne na pałąku nagłownym 3MTM PeltorTM X5A to produkt zapewniający tylko ochronę słuchu, zapewniający wygłuszenie na poziomie SNR=37 dB. Nauszniki te zapewniają wysoki poziom tłumienia, dzięki czemu nie trzeba stosować podwójnej ochrony.\nOchrona słuchu\t35,48 zł\nOchrona słuchu\t17,84 zł – 35,77 zł


Objawy świnki u dzieci i niemowląt - Chorobydzieci.pl\nŚwinka jeszcze do niedawna pozostawała bardzo powszechną chorobą zakaźną występującą przede wszystkim w wieku dziecięcym. Od momentu wprowadzenia obowiązkowego szczepienia przeciw temu schorzeniu w 2 oraz 10 roku życia liczba zachorowań znacząco spadła, a większość przypadków zakażenia przebiega łagodnie lub całkowicie bezobjawowo. Na zachorowanie najbardziej narażone są osoby, dzieci i niemowlęta które nie zostały szczepione i zostaną narażone na kontakt z chorym lub w trakcie trwania epidemii choroby.\nObjawy świnki u dzieci oraz niemowląt\nOkres inkubacji choroby jest stosunkowo długi, gdyż najczęściej przekracza 2 tygodnie, w tym czasie dziecko może zarażać innych w swoim otoczeniu, my jednak nie zdajemy sobie sprawy z występowania schorzenia. Objawy świnki są najczęściej mało specyficzne i nie nasuwają od razu skojarzenia z tą zakaźną chorobą.\nLekarz stawia rozpoznanie analizując objawy jakie występują u dziecka lub niemowlęcia oraz przeprowadzając szczegółowy wywiad. Rodzice powinni wiedzieć czy ktoś w otoczeniu pociechy choruje lub czy np. w placówce opiekuńczej nie panuje epidemia.\nPoczątkowo zaobserwować można u dzieci podwyższoną temperaturę ciała, która utrzymuje się przez 3-4 dni. Może sięgać 39,5 stopnia. Wówczas, szczególnie w przypadku młodszych pociech koniecznie należy skontaktować się z lekarzem. Charakterystyczny będzie również obrzęk ślinianek przyusznych. Dotyk czy ucisk w tej okolicy będzie sprawiał dziecku ból, będą tkliwe. Chore dziecko wyraźnie traci apetyt, może być rozdrażnione lub apatyczne.\nChoroba mija samoistnie, a leczy się ją objawowo. Dlatego jeśli pojawią się jakiekolwiek inne objawy takie jak obrzęk innych ślinianek lub narządów, objawy sugerujące zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych czy mięśnia sercowego dziecko będzie wymagało niezwłocznej hospitalizacji.\nTagi:choroby zakaźne nagminne zapalenie przyusznic objawy świnka