fajnafura.pl - ogłoszenia w internecie - Blogi.pl\nfajnafura.pl - ogłoszenia w internecie\nmar 09 2010 Jak kupić samochód?\nZastanów się co jest dla Ciebie najważniejsze w twoim nowym samochodzie. Musisz wiedzieć jak duże będą koszty utrzymania samochodu podczas jego eksploatacji i czy zapewni on bezpieczeństwo tobie i twojej rodzinie. Nie możesz zdać się na przypadek, ani na szczęśliwy traf. Weź sprawy w swoje ręce - Sam musisz zadbać o to by nowy samochód nie stał się skarbonką bez dna, czy uciążliwym przedmiotem, a źródłem radości i towarzyszem na co dzień jak i w twoich wyprawach.\nZakładam, że model samochodu masz już upatrzony - wiesz do czego będziesz go używać i czego ci potrzeba czy będzie to auto sportowe, kombi, terenowe, minivan, pickup czy SUV.\nJednak gdybyś miał jakieś wątpliwości zastanów się do czego to auto będzie ci najbardziej potrzebne. Gdzie będziesz jeździć? Po mieście, po drogach szybkiego ruchu, bezdrożach? Do czego będziesz go potrzebował? Do dojazdów do pracy, rodzinnych zakupów, odwożenia dzieci do szkoły, przedszkola czy może do wyjazdów weekendowych, wypadów na ryby?\nKiedy już określisz swoje potrzeby i to czy większość czasu spędzicie w mieście czy poza nim. Będziesz wiedzieć co jest ci potrzebne, wielki bagażnik na wózek, czy małe autko którym bez trudu zaparkujesz pod firmą, a być może auto na dalekie wyprawy, które podjedzie pod każdą górę i pokona wszelkie przeszkody.\nNie bez znaczenia są też koszty ponoszone na paliwo, dlatego jeśli jeździsz głównie po mieście raczej nie zainwestujesz w SUV- a, bo po pierwsze nie nacieszysz się jego możliwościami, a po drugie koszty jego utrzymania mogą zrujnować nie jeden domowy budżet. To tyle bo ty sam wiesz co będzie dla ciebie najlepsze i kierując się zdrowym rozsądkiem wybierzesz dokładnie taki model jakiego potrzebujesz.\nA teraz jeszcze zanim przejdziesz do wybierania koloru karoserii, tapicerki, i wyposażenia, zajmij się - mniej ciekawymi ale bardzo ważnymi wątkami z przeszłości twojego nowego samochodu. Zanim wyciągniesz portfel, dowiedz się o nim jak najwięcej. Pamiętaj - jego przeszłość decyduje o tym jak będzie się sprawdzał w przyszłości. Musisz wiedzieć z jakiego kraju auto pochodzi, ilu miało właścicieli, jak traktowali pojazd, co zostało w nim wymienione oraz ewentualne szkody powypadkowe, które mają wpływ na jego aktualny stan.\nZ pewnością już wybrałeś model i typ samochodu jaki chcesz kupić, ale to nie koniec porównaj go z innymi samochodami w tej kategorii. Sprawdź na internetowej giełdzie np. fajnafura.pl - co jest dostępne w tym przedziale cenowym i takim samym nadwoziem. Być może okaże się, że któryś z nich jest w czymś lepszy? Porównaj różne marki i koniecznie sprawdź jakie zdanie maja o nich inni. Rozumiem, że masz swój ulubiony model i wcale nie zamierzasz zmieniać decyzji, a ja nie chce Cię do tego namawiać, chcę byś dowiedział się jak najwięcej o swoim wyborze. Sprawdź co o nim sądzą użytkownicy, czy czymś ich ten samochód zaskoczył? Czytając opinie innych dowiesz się tego co chciałby ukryć przed tobą sprzedawca czyli czy ten model ma wady fabryczne, jakie są koszty napraw, czy naprawdę tak łatwo znaleźć do niego części zamienne, ile spala w mieście i poza nim. Kiedy już przejrzysz opinie innych będziesz wiedzieć czy twój wybór na pewno był trafny czy może czujesz rozczarowanie. Wiesz już jaki typ silnika jest najlepszy do tego modelu i czy na pewno ten rocznik będzie odpowiedni? Zwróć uwagę na awaryjność tego pojazdu. Nie przewidzisz co będziesz musiał wymienić w samochodzie przez okres jego użytkowania - to oczywiste, ale jeśli w opiniach powtarzają się głosy, że w tym modelu często nawala chłodnica, to prawdopodobieństwo, że i tobie się to przytrafi wzrasta. Najlepszą kopalnią wiedzy na ten temat są fora internetowe fanów i użytkowników danego modelu samochodu.\nKiedy jesteś przygotowany teoretycznie i wiesz czego możesz się spodziewać po samochodzie który wybrałeś i nie zniechęciły Cię opinie innych, a może wręcz zaostrzyły twój apetyt - czas przejść dalej do oglądania samochodów w realu. I tu masz wiele możliwości, możesz wybrać się na giełdę samochodową, szukać ofert w Internecie, wybrać się do komisu. Zacznijmy od ostatniego - są zwyczajne komisy i komisy dealerskie. Różnice między nimi są nie tylko cenowe, w dealerskim komisie możesz napotkać specjalne oferty gwarancyjne, oraz co ważne auta stamtąd są w lepszym stanie i mają udokumentowany przebieg i serwis. Ponadto zgodnie z ustawą auto z takiego komisu objęte jest rękojmią trwającą minimum rok. Oznacza to w tym wypadku że gdyby okazało się że samochód posiada poważne ukryte wady, można dochodzić swoich praw przed sądem. Zwyczajne komisy zazwyczaj pełnią tylko rolę pośrednika. Sprzedający zostawia tam swój samochód ustala jego cenę, a komis dolicza do niej swoją prowizję. Oznacza to też, że przy ewentualnych sporach może zasłaniać się brakiem informacji o poważnych usterkach od właściciela pojazdu.\nGiełda samochodowa ma tę przewagę, że w jednym miejscu możesz pooglądać interesujące cię samochody, sprawdzić czy do bagażnika zmieści się wózek, przyrządy wędkarskie, czy da się zamontować uchwyt na rowery. Najważniejsza jest zimna krew, nie możesz kierować się emocjami. W takim miejscu rzeczywiście może trafić się okazja, ale musisz pamiętać, że giełdy samochodowe to ulubione miejsce handlarzy i oszustów. Zachowaj szczególną ostrożność.\nInternet - znajdziesz w nim tysiące ofert, możesz precyzyjnie wyszukać dokładnie to co Cię interesuje. Zaletą jest też to, że możesz trafić na oferty od właścicieli, a nie od pośredników. Skontaktuj się z właścicielem interesującej cię oferty, poproś o więcej szczegółowych zdjęć, pamiętaj, że opis w Internecie może się różnić od stanu faktycznego. W trakcie rozmowy telefonicznej potwierdź wszystkie szczegóły i zapytaj o wszystkie interesujące Cię kwestie, tak by wyprawa na drugi koniec kraju nie okazała się niepotrzebnym wydatkiem. Nie ufaj ofertom z podejrzanie niską ceną, nie wpłacaj nikomu żadnych pieniędzy. Uważaj na naciągaczy którzy chcą zaliczki przed obejrzeniem pojazdu. Nie daj się nabrać na duże zainteresowanie autem. Niestety musisz być nie ufny i podejrzliwy.\nTo co? Zaczynamy, oglądamy samochody i rozmawiamy. Teraz się skoncentruj - bo nawet jeśli nie wszystkie wskazówki wykorzystasz, to jeśli choć jedna z nich ustrzeże Cię przed złym zakupem to będzie sukces.\nUmawiaj się na oglądanie samochodów w dzień, najlepiej w ładną pogodę. W nocy lub w deszczu niektóre usterki mogą się przed tobą „ukryć”.\nPodzielmy na początku typy sprzedawanych samochodów ze względu na ich przeszłość, oczywiście możesz wybrać tylko jeden interesujący i dotyczący Cię aspekt. Ale od nadmiaru wiedzy głowa nie boli.\nPrawie nowy. Taki dwu trzy latek, kusi najbardziej, jest prawie jak z salonu, mało zużyty, z nowoczesnym wnętrzem i rozwiązaniami, które nie zdążyły się jeszcze zestarzeć, a na dodatek ta cena. W salonie zapłaciłbyś o wiele drożej za ten sam samochód, więc co z tego że rocznikowo jest ciut starszy. Taki zakup to smakowity kąsek. I rzeczywiście może tak być, że osoba która go sprzedaje znudziła się nim i chce znów upić sobie nowy. Znajdzie się tu jak zawsze jakieś „ale” Ty nie możesz zakładać, że tak właśnie jest musisz być w tym wypadku wyjątkowo czujny bo równie dobrze auto było przez te kilka lat mocno zajeżdżane lub mogło mieć wypadek, a właściciel zadbał o to żeby tego teraz nie było widać.\nPierwszy właściciel. Ten człowiek zna autko na wylot, i na pewno jest z nim silnie związany. To z jednej strony dobrze, kochał je więc o nie dbał, a historia auta jest jaśniejsza. Z drugiej strony nie będzie chciał go oddać za niską cenę. Może głupio to zabrzmi ale auto przyzwyczaja się do człowieka i jeśli do tej pory jeździł nim jeden człowiek to nie musiało przyzwyczajać się do kolejnych stylów jazdy, bo każdy przecież jeździ trochę inaczej.\n2,3, 5 właściciel Im więcej właścicieli tym auto bardziej zniszczone, wyeksploatowane, a co za tym idzie będzie potrzeba większego nakładu pracy i gotówki żeby doprowadzić je do porządku.\nPowypadkowy Takiego auta nie polecam, można je kupić co najwyżej na części, ich uszkodzenie jest zbyt poważne by można było to zlekceważyć, są niebezpieczne więc jak chcesz nim normalnie jeździć? Auto po poważnym wypadku to ryzyko i dla twojego życia i portfela bo będzie wymagało fachowej i kosztownej naprawy, nie wspominając już o licznych awariach powypadkowych.\nSkładane auto to dopiero niebezpieczny wynalazek, ten samochód złożony jest z co najmniej 2 innych aut tego samego modelu. Tak, z wierzchu może być to nawet niedostrzegalne, ale to wcale nie oznacza, że będzie Ci dobrze służył. Pamiętaj Polak potrafi i z dostępnych na rynku połówek i ćwiartek rozbitych, wycofanych z ruchu pojazdów zrobi jeden i będzie Ci wmawiać, że jest idealny. Odbudowany samochód z zewnątrz wygląda dobrze, do geometrii też nie można się doczepić, a od spodu? Łatwo dostrzeżemy podejrzane zgrubienia, lub skrupulatne zabezpieczenie biteksem, pokrywające tylko część płyty podłogowej. To miejsca w których machnięto ręką na ukrywanie linii spawu. Co zrobić kiedy mamy wątpliwości co do oryginalności samochodu? Najprościej sprawdzić grubość lakieru, czyli wziąć rzeczoznawcę, który określi czy pojazd był zespawany, lakierowany, szpachlowany czy naprawiany. Do pomiaru najlepsze są skalibrowane mierniki elektroniczne, nie polecam za to sprawdzaczy z magnetycznym długopisem bo dają one tylko szacunkowy wynik i mają dużą skale błędu.\nSamochód tuningowany lub sportowy takie autko często należy lub należało do młodego kierowcy, i jak się domyślasz pewnie je „piłował” i może zdarzyć się, że jest już mocno wyeksploatowane. Weź przede wszystkim pod uwagę silne zużycie silnika i zawieszenia. Jest też większe prawdopodobieństwo, że brało udział w stłuczce, a nawet poważnym wypadku.\nAuto firmowe, taksówka Czego się możesz spodziewać - wielki przebieg, wyeksploatowanie i zaniedbanie. Firmowe samochody nie mają łatwego życia. Wielu użytkowników z czego żaden nie jest z nim związany emocjonalnie. Cztero, czy pięcioletni pojazd może mieć przebieg nawet pół miliona kilometrów. Jest co prawda szansa, że kilkuletni samochód firmowy był naprawiany w ASO. W wypadku taksówek nie należy na to liczyć. Regułą jest to, że im samochód starszy, tym bardziej prawdopodobne, że był naprawiany jak najniższym kosztem. Taki zakup trzeba dobrze przekalkulować nawet w przypadku samochodów młodych jedno, dwuletnich i serwisowanych w autoryzowanym serwisie i będących na gwarancji, ponieważ ich cena będzie wysoka.\nSamochód z zagranicy Tu oprócz typowego przyglądania się pojazdowi musisz dokładnie zajrzeć w dokumentacje. Najpierw zweryfikuj jej prawdziwość, a potem jaka część formalności została już załatwiona, a co spadło by na ciebie. Wszystkie etapy wykupu i przewozu auta do kraju muszą mieć swoje odzwierciedlenie w dokumentach z odpowiednich urzędów. Czyli np. wyrejestrowanie auta w kraju pochodzenia, opłatę cła, zapłatę lub zwolnienie z podatki VAT i rejestrację. Co najbardziej kusi w takim zakupie? Auta z krajów starej UE mają lepsze wyposażenie i są zazwyczaj w lepszej kondycji dzięki tamtejszym drogom. Jest też większe prawdopodobieństwo na to, że właściciel wykonywał przeglądy i naprawy w autoryzowanym serwisie.\nPojazd po remoncie kapitalnym Kapitalny remont tuż przed sprzedażą, trochę to podejrzane. Kiedy remontujesz auto na sprzedaż robisz to jak najniższym kosztem inaczej nie miało by to sensu ekonomicznego. Może być też tak że auto nie było naprawiane wcale a właściciel twierdzi, że wymienił te części których akurat nie jesteśmy w stanie skontrolować. Najlepiej to sprawdzić, potwierdzeniem będą rachunki lub przegląd w wyspecjalizowanym serwisie.\nTeraz czas na rozmowę, po pierwsze dowiedz się czy sprzedający jest właścicielem auta, to bardzo ważne. Właściciel ponosi większą odpowiedzialność za to co powie, handlowiec zawsze może zasłonić się nie wiedzą. Nie dowiesz się przede wszystkim nic o przeszłości auta, a nawet jeśli coś Ci o nim opowie to nie koniecznie będzie to prawda. Historie o tym, że samochód był mało używany bo należał do starszej kobiety, która jeździła nim tylko czasami na zakupy - można włożyć między bajki. Tak samo jak to, że sprowadzone auto z Niemiec należało do dziadka który co najwyżej raz w tygodniu jeździł nim do kościoła po tamtejszych równych jak stół ulicach.\nMoże być też tak, że auto jest powypadkowe i zostało specjalnie „zrobione” na sprzedaż. Nie śpiesz się nawet jeśli słyszysz, że to niesamowita okazja, bo może się okazać że przepłaciłeś. Nie daj się nabrać na stare sztuczki jak drugi zainteresowany zakupem auta, bardzo prawdopodobne że to znajomy sprzedawcy, a kiedy zaczyna zachwalać auto, bagatelizować krytyczne uwagi to prawie pewne, że jest podstawiony. Skoro jest taki zachwycony to sam by go kupił ;).\nIdealną sytuacją było by gdybyś trafił na właściciela i to uczciwego. On opowie Ci co wymieniał w samochodzie, dlaczego, co w najbliższym czasie będzie trzeba wymienić – w używanym samochodzie nie powinno Cię to zaskoczyć, a chyba lepiej, że wiesz o tym już teraz, a nie po fakcie.\nW czasie rozmowy o aucie nie zapomnij dowiedzieć się o czegoś o człowieku który go używał i do czego. Jeśli był to samochód firmowy może mieć wielki przebieg, być już mocno wyeksploatowany, no i użytkownicy nie dbali o niego jak o własne auto. Dowiedz się dlaczego właściciel chce go sprzedać, jeśli służył dobrze, nie było z nim kłopotu, był taki idealny jak mówi to czemu chce się go pozbyć? Musisz sobie zdać sprawę, że najczęściej powodem sprzedaży, tak naprawdę jest chęć pozbycia się samochodu, który okres świetności ma już za sobą lub ten moment właśnie się zbliża, a auto jest w złym stanie technicznym. Drugim najczęstszym powodem jest chęć zarobku, sprzedający kupuje samochód za granicą lub w kraju podrasowuje go trochę i sprzedaje z zyskiem. W obu przypadkach właściciel chce na tobie zarobić. Zmartwi Cię również moje kolejne stwierdzenie. Jest niewiele dobrych odpowiedzi na pytanie „dlaczego sprzedaje pan auto?” Chcesz przykład? Jeśli dlatego, że pogorszyła mu się sytuacja życiowa i nie stać go już na samochód, to będzie on zaniedbany bo skoro nie ma pieniędzy - nie pakował ich w pojazd. A może ma już drugi samochód i próbuje sprzedać ten? Dlaczego się tak śpieszył z zakupem nowego, czyżby strach było jeździć starym?\nRozmawiaj i nie bój się pytać - im więcej mówi sprzedawca, tym większa szansa, że się z czymś wygada. Ty zyskujesz wtedy szanse na zaobserwowanie czy przypadkiem nie próbuje cię okłamywać. Niestety nie dam Ci stuprocentowego przepisu na poznanie czy człowiek Cię kłamię, są jednak takie gesty i zachowania, które powinny zapalić u ciebie czerwona lampkę. Jeśli kiedyś uczyłeś się lub czytałeś o przekazach niewerbalnych to za pewne wiesz o czym mówię. Informacje o człowieku z którym rozmawiasz docierają głównie nie przez słowa, a przez gesty, mowę ciała i ton głosu. Kiedy próbuje Cię kłamać męczy się. Masz okazje to zdemaskować, zwróć uwagę na typowe objawy np. nie patrzenie rozmówcy w oczy, lecz też wszystkie takie zachowania jak drapanie, dotykanie nosa; zakrywanie, dotykanie szyi czy innych części ciała i to wcale nie z zimna. Kłamca kiedy nie wie co powiedzieć zwleka, chrząka, pokasłuje, albo popełnia błędy językowe, wszelkie zająknięcia świadczą o braku skupienia i obecnym w wypowiedzi drugim dnie. Wtedy głośno i nieudolnie wypowiadane pochwały są tylko przykrywką. Gesty zamykające ciało jak jego skrzyżowane ręce lub nogi ukrywanie wewnętrznej strony dłoni mówią o niepewności, poczuciu zagrożenia i niechęci otwarcia się.\nNie udowodnisz w ten sposób oszustwa ale staniesz się ostrożny. Pamiętaj, że nie wszystkie gesty musisz odczytywać właśnie w ten sposób. Osoba sprzedająca Ci auto może po prostu jest nieśmiała, a jej niepewność wynika z tego, że nie wie czy zaproponowała odpowiednią cenę, (przecież teraz jej nie zmieni), poza tym oceniacie jego samochód, marudzicie dopytujecie, a to zwykły człowiek który chce sprzedać autko.\nPozwól po prostu działać swojej intuicji jeśli czujesz, że coś jest nie tak, jego uśmiech jest nieszczery, a pot na czole tego człowieka nie ma związku z pogodą zaufaj sobie to twoja podświadomość odczytuje niewerbalny przekaz.\nPrzejdźmy teraz do sedna czyli przedmiotu o którym ciągle mówimy. Trzeba się mu przyjrzeć całemu i każdej części z osobna.\nOcenę karoserii przeprowadź w świetle dziennym i w miejscu w którym będziesz mógł trochę oddalić się od auta, żeby dojrzeć niewielkie ogniska korozji czy inny odcień niedawno malowanych części lub źle dopasowane elementy. Korozja karoserii to po prostu proces utleniania się materiału pod wpływem wilgoci i związków chemicznych z atmosfery i drogi. Najczęściej zachodzi na elementach nadwozia i podwozia, które mają najczęstszy kontakt z wodą i są najbardziej narażone na uszkodzenia mechaniczne powstałe podczas jazdy. Najszybciej rdza dotyka takie elementy : w pierwszej kolejności pokrywa silnika i bagażnika, błotniki, okolice wlewu paliwa, miejsca połączeń zawiasów oraz dolne krawędzie drzwi, a także powierzchnie styku wszelkich uszczelek z karoserią.\nKorozje potraktuj jak wskaźnik jakości samochodu, który chociaż zawsze ulega rdzewieniu to stopień uszkodzeń powinien być jak najmniejszy i zachodzić jak najwolniej.\nDrobne uszkodzenia lakieru od kamyków, myjni automatycznych czy też spowodowane obiciami drzwi innych samochodów są normalne, ich brak może sugerować, że auto było kompletnie malowane. Warto więc zapytać sprzedawcę dlaczego je malował.\nZwracaj uwagę na ślady łączenia warstw lakieru, jeśli powierzchnia jest szorstka czy podejrzanie błyszcząca to może być oznaka niedawnego malowania, lakier nie może mieć różnych odcieni niemal zawsze są one wynikiem źle dobranej farby na świeżo malowanej powierzchni lub po prostu procesu starzenia się powierzchni lakierowanej.\nNierówne zagłębienia w lakierze pionowe lub poziome to skutek pośpiesznego szlifowania podkładu, na który nakładany był lakier. Natomiast pojawiające się z czasem pęknięcia i rozwarstwienia w lakierze są oznaką mało starannej odnowy uszkodzonego elementu. Pęcherze pod lakierem, wybrzuszenia wokół szyb, klamek oraz na wszelkich krawędziach i załamaniach karoserii to objaw postępującej korozji, która rozwija się pod warstwą lakieru, co jest wynikiem złego stanu samochodu lub wcześniejszego pośpiesznego malowania. Śladami po takim niedawnym i pośpiesznym malowaniu lub pozornej odnowy są resztki pasty polerującej pozostawione na uszczelkach, a także w trudno dostępnych szczelinach karoserii. Zgrubienia pod powłoką lakieru na zderzakach czy innych elementach wykonanych z tworzyw sztucznych są najprawdopodobniej wynikiem ich naprawy - termicznego klejenia.\nZderzaki i błotniki nie mogą nosić śladów odkręcania. Śruby nie odkręcane są pomalowane i oczywiście ma na nich śladów i zarysowań od klucza czy śrubokręta. Nadkola z błotnikiem i zderzakiem powinny być tym złączone tym samym rodzajem elementów mocującymi.\nPodłużnica - to element karoserii, zamocowany jest do niego silnik, jeśli jest na nim rdza może to świadczyć o poważnym wypadku, lub złym stanie auta. Co jak co ale podłużnica musi być w idealnym stanie, żadnych śladów po naprawach, spawaniu ani rdzy.\nW ogóle na spawy powinieneś być uczulony, (zwłaszcza jeśli czytałeś o autach składanych) jeżeli znajdziesz jakieś niesymetryczne łączenia w przedziale silnika i w bagażniku może to oznaczać że pojazd został mocno uderzony w prawy przód i wymianie uległa przednia prawa ćwiartka karoserii.\nWilgoć wyczuwalna w podłodze auta jest oznaką, że woda przedostaje się do jego wnętrza, może to świadczyć o powypadkowej przeszłości samochodu i oczywiście znacznej korozji jego podwozia, może się tez zażyć, że to typowa wada konstrukcyjna.\nNo i przyjrzyj się wszystkim nawet najmniejszym zadrapaniom samochodu może się okazać, że pod lakierem jest inny kolor skrywany pod wierzchnią warstwą farby.\nSzyby – jeśli przednia ma wyraźny ślad po wycieraczkach to jak się domyślasz może to świadczyć o dużym przebiegu. Pęknięta szyba jest do wymiany, lekkie odpryski można naprawić w wyspecjalizowanych firmach. Szyby nigdy nie wymieniane mają te same oznaczenia, nazwę producenta, i datę produkcji - tę samą lub zbliżoną.\nPodobnie reflektory przednie i tylne. Po sprawdzeniu ich działania popatrz na daty produkcji, nazwy producenta, identyczności konstrukcji, kloszy i zamocowań.\nOpony – wymogi dotyczące ogumienia wyglądają tak : bieżnik ma mieć większą głębokość niż 1,6 milimetra, oznaczone to jest na każdej oponie punktem kontrolnym, trójkątem lub skrótem TWI. TWI to nic innego, jak rowek bieżnika o głębokości mniejszej o 1,6 mm od głębokości pozostałych rowków w oponie. W zużytej oponie pracująca powierzchnia bieżnika wyrównuje się z powierzchnią punktu kontrolnego. Jeśli opona zużyta jest bardziej po jednej ze stron oznacza to że auto ma źle ustawioną zbieżność kół lub zwichrowaną geometrię nadwozia. Wszelkie uszkodzenia na oponach są niedopuszczalne, nacięcia, bąble wzdęcia, jeśli tak owe się pojawiają może to świadczyć o uszkodzeniu jej wewnętrznej konstrukcji.\nZanim jeszcze zaczniemy wsłuchiwać się w błogie mruczenie silnika, koncentrować się na odgłosach stukania zastanawiać się nad stanem zawieszenia, biegów przyjrzyjmy się wnętrzu bo to wiele mówi o przeszłości auta.\nLicznik kilometrów – Nie możesz mu ufać. I tu można by postawić kropkę. Licznik to ostatnia rzecz jaka powie Ci o liczbie przebytych kilometrów tym pojazdem. No chyba że trafi się uczciwy sprzedawca, ale tego nie możemy założyć. A jak się domyślasz obecnie cofnięcie licznika nie stanowi większego problemu są nawet wyspecjalizowane firmy które za kilkadziesiąt złotych są w stanie dowolnie cofnąć wskazania elektronicznego licznika.\nWnętrze – najszybciej zużywa się to z czego korzysta kierowca i od tego zacznij. W aucie z dużym przebiegiem fotel kierowcy jeśli jest wytarty i ma wypłowiałą tapicerkę, a siedzisko jest zapadnięte a sprężyny ponaciągane lub pozrywane. Na mocne zużycie samochodu wskazuje przetarta od wsiadania i wysiadania tapicerka po lewej stronie oparcia.\nPasy – do wymiany kwalifikują się poprute czy poprzecinany, sprężyny napinające w kiepskim stanie też świadczą o dużym przebiegu lub użytkowaniu auta na krótkich trasach.\nDrążek zmiany biegów – Jego osłona nie powinna być popękana, a on sam wytarty. Dobrze jest sprawdzić przy okazji, co się znajduje pod nim, ponieważ często jego osłona jest wymieniona a pod spodem znajdziemy popękane wytłumienia, które mogą świadczyć o dużym przebiegu.\nKierownica – używana często i długotrwale jest wytarta albo cała albo w jednym miejscu od manewrów jedną ręką. Jeśli jednak koło kierownicy jest w dużo lepszym stanie niż jej środek, lub powierzchnia poduszki powietrznej (w nowszych modelach) to znaczże kierownica została wymieniona.\nNakładki pedałów – One zużywają się najszybciej zwłaszcza w samochodach jeżdżących po mieście jak samochody firmowe, taksówki, czy firmy ochroniarskie, jeśli są zbyt nowe pewnie były wymieniane.\nWłączniki świateł – Wytarte oczywiście oznaczają duży przebieg, czasami możesz to stwierdzić dopiero po zmierzchu po włączeniu świateł przy podświetlonej desce rozdzielczej.\nPopielniczka – jeśli jesteś niepalący z pewnością po wejściu do samochodu od razu zorientujesz się czy było tam palone, ale nie możesz zdać się tylko na węch. Koniecznie otwórz popielniczkę i przyjrzyj się jej otoczeniu, ślady popiołu czy przypalony plastik to dowody na palenie we wnętrz. Niepalącemu nabywcy może to przeszkadzać i pewnie będzie od razu planował pranie tapicerki by pozbyć się z niej zapachu dymu.\nZapach wnętrza – stęchlizna, zacieki na tapicerce mogą świadczyć o tym że do samochodu dostaje się woda lub co gorsza, że auto jest popowodziowe, sprawdź od razu jak wygląda wykładzina podłogowa czy nie jest przypadkiem nadgnita lub wilgotna.\nKluczyki – Ich zniszczenie, świadczy o dużej eksploatacji pojazdu, chyba że właściciel auta naprawdę nie dbał o nie.\nElektryka – ponieważ przy kupnie auta nie możesz ufać na słowo sprawdź czy wszystko działa. Elektryczne szyby, centralny zamek, lusterka, oświetlenie wewnątrz auta, radio i szyberdach.\nKsiążka serwisowa – W przypadku prawie nowych aut będzie tam pełna dokumentacjach o przeprowadzonych w autoryzowanych serwisach przeglądach i naprawach. Każdy wpis w książce powinien zawierać informacje o rodzaju czynności serwisowej, wymienionych częściach, zdiagnozowanych usterkach wszystko z datą, pieczątką serwisu i wpisanym przebiegiem pojazdu przy jakim miała miejsce naprawa. Ale jeśli samochód nie jest już na gwarancji od kilku (czasem już ładnych) lat jest niewielkie prawdopodobieństwo, że pojazd był serwisowany. Oczywiście nie przemawia to na jego korzyść ale tak już jest, że ceny w serwisach są wysokie, a korzystanie z nich wcale nie podwyższa ceny auta, pozostaje Ci po prostu wierzyć, że właściciel wybrał dobrego mechanika takiego, który znał się na swojej robocie.\nJeśli kupujesz samochód który ma już parę - paręnaście latek to oczywiste, że ma i przebieg i zużyte wyposażenie wnętrza, sęk w tym by było zużyte jak najmniej i zadbane. W końcu nie po to kupujesz auto by teraz wymieniać, doczyszczać, czy zaszywać po poprzednim właścicielu.\nTeraz podnosimy maskę i patrzymy co tam ciekawego się dzieje. Oczywiście kusiło Cię to już wcześniej ale sam wiesz że już wierzch auta mógł zniechęcić. Od czego zaczynamy? Od zapachu. Dym w przedziale silnika lub zbyt mocny zapach spalin to mocna poszlaka która dowodzi nieszczelności w początkowym odcinku układu wydechowego.\nDalej - szukamy wycieków wszelkich płynów jak olej silnikowy, płyn układu chłodzenia oraz płyn z układu wspomagania kierownicy.\nZaolejony silnik lub wycieki to znak, że trzeba jak najszybciej wymienić uszczelki, olej najczęściej wycieka na połączeniach głównych części silnika. Czyli oglądamy korek wlewu paliwa, łączenia osłony głowicy z głowicą, głowicy i bloku silnika, miski olejowej i bloku silnika, okolice filtra oleju i pompy olejowej ewentualnie turbosprężarki i korek spustu oleju.\nPopatrzmy co się stanie jeśli odkręcimy podczas pracy silnika korek wlewu oleju, lub wyjmiemy wskaźnik poziomu oleju - jeśli rozchlapuje się olej, a z silnika wydobywa się dym to nie wróży nic dobrego.\nSilnik – jeśli jest ok. to powinien odpalić od razu. Jeśli tak nie jest to zazwyczaj jest coś nie tak z :\nrozrusznikiem – poznasz kiedy przekręcisz kluczyk i usłyszysz metaliczne zgrzyty i dźwięki.\nakumulatorem – nie naładowany akumulator daje taki sam efekt, zresztą niskie napięcie w akumulatorze powoduje też uszkodzenie alternatora.\nSprawdź kilka razy jak odpala się silnik, czy za każdym razem jest wszystko w porządku i jak zachowują się wtedy kontrolki. Jeśli silnik na luzie pracuje nierówno może to oznaczać uszkodzenie sondy lambda, a jej wymiana pociągnie Cię mocno po kieszeni.\nI jeszcze poduszki silnika, amortyzują one drgania silnika podczas odpalania i jazdy, jeśli są uszkodzone powodują nieprzyjemne drgania wewnątrz auta.\nWycieki z chłodnicy są również niebezpieczne uszkadzają przewody gumowe, pompę wodną, samą chłodnicę głowicę i nawet blok. Popatrz na ciesz chłodzącą powinna być klarowna, nie śmierdzieć spalinami, a na brzegach zbiornika powinno być czysto, bez żadnych spienień mazi czy innych brudów, wokół wskaźnika oleju czy na korku wlewu oleju też nie powinno być mazi - inaczej może to oznaczać, że uszkodzona jest głowica lub uszczelka, lub co gorsza że ciesz przedostaje się do układu smarowania silnika. Uwagę należy też zwrócić na opiłki metalu uczepione na wskaźniku poziomu oleju, które są dowodem na daleko posunięte zużycie jednostki napędowej.\nŚwiece nie powinny być pokryte czarną sadzą, czy nalotem, najlepiej żeby były szare czy brązowe.\nKoła pasowe i paski - tu same oczywistości koło musi być idealnie koliste i nie mieć ostrych krawędzi, a paski nie mogą być ani zbyt luźne ani popękane inaczej są do natychmiastowej wymiany. Możliwe i akceptowalne ugięcie paska nie może przekraczać jednego centymetra. Przyjrzyj im się podczas pracy raczej nie powinny się rzucać na wszystkie strony a być stabilne.\nPopatrzyłeś już co jest pod maską? A teraz zobacz czy wszystko rzeczywiście jest ok. i przejedz się na tył samochodu do miejsca z którego wydostaje się to co przetwarza się z przodu czyli do rury wydechowej. Zobacz jakie są spaliny, niebieskie zabarwienie dowodzi na silne wyeksploatowanie silnika, czarne mogą oznaczać że trzeba wyregulować układ paliwowy nie dotyczy to diesla gdzie ciemniejsze spaliny są dopuszczalne. Białe to prawdopodobnie uszkodzenie uszczelki głowicy albo głowicy silnika lub bloku silnika.\nSama rura nie powinna być pokryta czarnym tłustym osadem bo jeśli tak to zbyt wiele oleju przedostaje się do komór spalania, a tym samym o uszkodzeniu elementów silnika takich jak: uszczelniaczy, zaworów lub pierścieni.\nAmortyzatory i przednie zawieszenie - jak wszystko nie może być zbytnio skorodowane. Amortyzator z pewnością nie jest w pełni sprawny jeśli jest zaolejony i dodatkowo ma od dawna uszkodzone, popękane osłony. Przeguby trzeba wymienić jeśli po skręceniu kierownicą do maksimum (w trakcie jazdy) słychać stukanie.\nElementy gumowe sworzni wahaczy, końcówek drążków kierowniczych, osłon przegubów i innych elementów zawieszenia jeśli są popękane trzeba je szybko wymienić.\nAuto w ruchu - czyli jazda próbna – Zaobserwujesz jak auto zachowuje się na drodze i jak Ty się w nim czujesz. Przejażdżka nie powinna być zbyt krótka i powinna obyć się na różnych nawierzchniach, oczywiście nie tylko na prostej drodze, tak żebyś mógł trochę pokręcić kierownicą i wyczuć autko. W tym czasie sprawdzisz zawieszenie, zachowanie układu kierowniczego, hamulców. Na skrzynie biegów możesz też poświęcić chwile. Drążek zmiany biegów nie powinien drżeć zbyt mocno, biegi powinny wchodzić lekko, bez oporów i zgrzytów, i dokładnie tam gdzie chcemy jeśli musimy szukać biegu to elementy skrzyni biegów są uszkodzone.\nW trakcie jazdy największą uwagę zwrócisz na zawieszenie. To uszkodzenie wahaczy, sworzni wahaczy, łącznika stabilizatora czy tulei gumowych powoduje stukanie na wybojach. A jeśli na chwile puścisz kierownice, (oczywiście na pustej, prostej drodze) auto powinno jechać prosto jeśli nie to albo wahacz albo drążek kierowniczy jest uszkodzony, ewentualnie wystarczy ustawić zbieżność. Jeśli auto się za bardzo kołysze po najechaniu na dziurę czy nierówność albo traci przyczepność podczas hamowania, prowadzi się niepewnie to objaw uszkodzenia amortyzatorów lub sprężyn. Odwiedź też stację diagnostyki pojazdów, jeśli jesteś przekonany do zakupu tego samochodu nie będą to pieniądze stracone, no i reakcja właściciela na tę propozycję też Ci dużo powie;)\nKiedy już myślisz, że to koniec, że auto jest idealne, świetnie spisało się na jeździe próbnej, a w trakcie oględzin nie doszukałeś się żadnych ukrytych wad, które by go dyskwalifikowały masz jeszcze do sprawdzenia kilka drobiazgów których nie możesz sobie odpuścić.\nPorównanie numerów nadwozia samochodu z numerami w dowodzie rejestracyjnym auta. Numer nadwozia wyrażony za pomocą kodu VIN (Vehicle Identification Number), składa się z 17 znaków. Ma go każdy produkowany obecnie pojazd, jest to specyficzny określony międzynarodową normą numer, można z niego odczytać pochodzenie samochodu, producenta, typ pojazdu, wersje wyposażenia, silnik, ilość poduszek powietrznych, model i inne wewnętrzne oznaczenia producenta. Jeśli znasz ten numer poszukaj informacji w Internecie z łatwością go odszyfrujesz.\nGdzie tego numeru szukać? Najłatwiej na tabliczce znamionowej. Zwykle umieszczona jest na wewnętrznej stronie przedniej ściany, tuż obok drzwi, bądź na stopniach wejściowych w pierwszych drzwiach. Numery te wybite są również na nadkolu lub naklejone na podłodze bagażnika. Jeśli auto nie ma oryginalnej tabliczki, a tzw. zastępczą wydaną przez stację kontroli pojazdów to znaczy, że auto przeszło kapitalny remont wraz z wymiana podwozia.\nPrzebite numery nadwozia to nie byle co, fałszowanie tych numerów może oznaczać, że auto było kradzione, albo właściciel chce ukryć jego faktyczny rocznik. W takich wypadkach choćby była to super okazja i twój wymarzony idealny samochód musisz szukać nowego, ten jest spalony.\nTeraz sprawdzamy dokumenty, w dowodzie rejestracyjnym zapisane są wszystkie dane samochodu, właściciela i ewentualnego współwłaściciela auta, oraz informacje o zamontowanej instalacji gazowej i haku holowniczym. Auta rejestrowane po 1 lipca 1999 roku mają Kartę Pojazdu czyli dokument który jest „przypisany” do auta i zawiera jego historię oraz podążają za nim przy każdej zmianie właściciela.\nNajważniejsze jednak jest, aby wszystkie dane z dokumentów zgadzały się z danymi rzeczywistymi a także miały tę samą treść. Przykładowo właściwy numer karty pojazdu wpisany do dowodu rejestracyjnego, nr nadwozia, nr silnika itd.\nTeraz to już pozostała tylko negocjacja ceny. Zazwyczaj jest tak, że sprzedający mówi swoja cenę, kupujący swoją i negocjując spotykają się w połowie drogi. Nie odpuszczaj sobie tego bo jest nie pisana reguła, że sprzedający do swojej ceny dodaje trochę. Robi to dlatego, że spodziewa się targowania i wie, że coś będzie musiał opuścić. Jeśli więc przystaniesz na jego startową cenę to z wielkim prawdopodobieństwem przepłacisz. W tym momencie wykorzystaj wszystkie wady pojazdu o których nie zostałeś poinformowany, w końcu koszty naprawy poniesiesz Ty. Poszukaj poradnika dotyczącego negocjacji i zastosuj kilka z podanych tam technik, oczywiście z umiarem bo jeśli zależy Ci na tym samochodzie nie chcesz chyba sprzedającego wystraszyć tak aż się wycofa ze sprzedaży.\nCena ustalona, Ty zadowolony, sprzedawca ciut mniej pora na formalności. To może i nie miłe ale niestety obowiązkowe i nie do przeskoczenia.\nNajpierw kasa – boisz się, że ktoś Ci sprzątnie auto sprzed nosa, albo idziesz załatwić kredyt i chcesz zaklepać sobie pojazd. Wpłacasz więc zaliczkę sprzedającemu, zaliczkę – pamiętaj to ważne. Musicie przy tym sporządzić dokument potwierdzający, że sprzedawca otrzymał wymienioną tam kwotę. Dlaczego to zaliczka? Bo zaliczka podlega zwrotowi jeśli z transakcji nic nie wyjdzie, zupełnie inaczej jest z zadatkiem – jego możesz nie odzyskać. Oba słowa mają inne znaczenie prawne więc jeśli np nie dostaniesz kredytu - sprzedający nie będzie miał obowiązku oddawać Ci wpłaconych mu pieniędzy. Mały błąd w dokumencie może Cię więc sporo kosztować.\nTeraz papiery - Musisz mieć dwie kopie umowy kupna-sprzedaży, jedna dla Ciebie i jedna dla sprzedającego. Istnieje pewna pokusa przy podpisywaniu tej umowy, a mianowicie aby wpisać niższą kwotę i zapłacić mniejszy podatek. Tu jednak jest pewien haczyk, jeśli okaże się ze auto ma jakieś ukryte wady, czego Ci oczywiście nie życzę - to odzyskasz tylko tę kwotę którą tam wpisałeś.\nWłaściciel po sprzedaży przekazuje Ci OC i ty jako jego nowy posiadacz podejmujesz decyzję czy kontynuować ubezpieczenie w tej samej firmie czy ją zmienić. Oczywiście musisz się w obu przypadkach zgłosić do ubezpieczyciela, a oni dokonają przeliczenia polisy i wyznaczą jakie będą składki. Masz na to 30 dni.\nNie zapomnij też o dowodzie rejestracyjnym który musi dać Ci sprzedający, książkę serwisową jeśli oczywiście takową posiada i instrukcje obsługi bo może się przydać.\nPo podpisaniu umowy i dopełnieniu formalności ze sprzedającym pora na rozliczenie się z państwem. Twoim obowiązkiem jest wypełnienie formularza PCC-3/PCC-3A jeśli kupujesz auto od osoby prywatnej (inaczej jest jeśli dostaniesz na auto rachunek albo fakturę VAT).\nKupujący zobowiązany jest zapłacić podatek od czynności cywilnoprawnych w wysokości 2% od ceny pojazdu, złożenie deklaracji i zapłacenie tego podatku ciąży wyłącznie na kupującym. Masz na to 14 dni od daty zawarcia umowy.\nTeraz pędzisz do następnego urzędu. Urzędu Komunikacji. Wiem przeraża Cię myśl o tym ale będzie dobrze. Rejestracja w urzędzie zaczyna się od wypełnienia wniosku który jest dostępny na miejscu. Zabierz ze sobą dokument potwierdzający nabycie pojazdu czyli umowę kupna – sprzedaży (opłaconą już w urzędzie skarbowym) no albo fakturę czy rachunek jeśli kupowałeś od kogoś kto prowadzi działalność. Dowód rejestracyjny i jeśli badania techniczne pojazdu są nie aktualne będziesz potrzebować zaświadczenie ze stacji kontroli pojazdów o pozytywnym wyniku takiego badania. I jeszcze potwierdzenie umowy z ubezpieczycielem i kartę pojazdu.\nKoszt całkowity rejestracji, po uwzględnieniu wszystkich wymaganych dokumentów, wykupieniu nalepek kontrolnych i legalizacyjnych, wykupieniu tablic i dowodów powinien wynieść ok. 170 zł. Wydatek może się zwiększyć o 75 zł w momencie, kiedy nie posiadamy karty pojazdu. Mam nadzieje, że w twojej miejscowości panie z okienka w starostwie są młode miłe i nastawione pozytywnie do klienta - tak by w razie pytań udzieliły Ci kompetentnych odpowiedzi.\nKiedy już załatwiłeś te wszystkie formalności wiesz co masz zrobić? Wsiąść w swój samochód i wyjechać. Domyślam się, że przecież stan techniczny auta jest Ci znany, a wszelkie codzienne sprawy już załatwiłeś. Ma na myśli wymianę oleju, sprawdzenie ilości płynów i naciągnięcie pasków, świateł i wycieraczek.\nMiłego użytkowania. A jeśli kiedyś będziesz chciał sprzedać swoje autko będziesz już wiedział jak się do tego przygotować.\nfajnafura : : samochody, komisy, używane samochody


Dzisiejsze czasy determinują to, że każde produkty muszą być stworzone w szkoła nienaganny. Klient zakupując produkt wyraża swego rodzaju umowę ze sprzedawcą oraz producentem. Sprzedawca oczekuje od nabywcę zapłaty dużej kwoty w właściwym czasie. Klient oraz oczekuje od sprzedawcy jakości wykonania, bezpieczeństwa, niezawodności i innego zadowolenia.\nDodatkowo dla wszystkiego mężczyzny ma się również gwarancja wytwarzana przez producenta też możliwość naprawy danego sprzętu. Można pokusić się o stwierdzenie, że zadowoleni klienci są firmie markę. Każde przedsiębiorstwo, któremu zależy na jakości musi dbać o odpowiednie imię firmy. Zawiera się tutaj zadowolenie każdego użytkownika. Nie można przyjąć do rzeczy, kiedy chociaż jeden klient poczuje się niezadowolony lub źle potraktowany przez firmę. Jest obecne po prostu nie do pobrania!\nMożna stwierdzić, że wszystka ta nagonka dotycząca produktów, sprzętu i towarów złej wartości jest szeroką zaletą dzisiejszych czasów. Użytkownik że poczuć się bezpiecznie kupując towar czy daną usługę. Taki stan prac istnieje jednocześnie przydatny dla uczciwych przedsiębiorców. W postaci, gdy użytkownik im ufa są oni w mieszkanie łatwiej nawiązać spośród nim kontakt. Mogą zaliczyć na prośby konsumentów i stawić czoła problemom proponowanym przez użytkowników. Jeszcze parę lat temu taki stan pracy byłby oddaj nie do pomyślenia.\nJakość wykonania bierze się obecnie praktycznie we wszelkich segmentach sprzedaży i na całkowitych jej szczeblach. Chodzi tutaj także o towary tanie, kiedy i ważne. Traktuje to również branżę sprzedaży przedmiotów kuchennych. Często widzimy się ze sprzętami dobrze wykonanymi dokładnie w kuchni. Konsumenci cenią sobie jakość spożywanego posiłku i smak. Dlatego tak wybierają rozwiązania, które im toż zapewniają. Wszystkie cele w kuchni muszą być otwartej jakości. Przysłowiowe noże muszą istnieć jednak naostrzone!\nRównież noże do krajalnicy pragną być spowodowane z materiałów najdoskonalszej klasy. Stanowi ostatnie szczególnie znaczące dla klienta. W meblach kuchennych takich jak krajalnice szczególnie istotna jest niezawodność.\nUznawane istnieje wyjątkowo bezpieczeństwo. Noże do krajalnicy wymagają istnieć utworzone w taki rodzaj, aby zachować użytkownika przed zacięciem się.\nJak widzimy cały świat idzie bardzo prosto do przodu. Klienci coraz bardziej liczą się z sytuacją wykonania. Wszyscy musimy zdać sobie spośród ostatniego rzecz!


Topshop BARNABY Botki black - Buty360\nButy360 › Buty damskie › Botki › Botki klasyczne › Topshop BARNABY Botki black\nProponowane Topshop BARNABY Botki black były tanio do kupienia w www.zalando.pl. botki klasyczne damskie super prezentują się podczas jesieni, kiedy to zmieniają się stylizacje kobiet. Topshop staje przeciwko wszelkim oczekiwaniom, tworząc buty Topshop BARNABY Botki black, dzięki którym poczujesz się kobieco niezależnie od zaistniałej sytuacji. To, co zasługuje na.. więcej »\nProponowane Topshop BARNABY Botki black były tanio do kupienia w www.zalando.pl. botki klasyczne damskie super prezentują się podczas jesieni, kiedy to zmieniają się stylizacje kobiet. Topshop staje przeciwko wszelkim oczekiwaniom, tworząc buty Topshop BARNABY Botki black, dzięki którym poczujesz się kobieco niezależnie od zaistniałej sytuacji. To, co zasługuje na największą uwagę w tym modelu to duży poziom wytrzymałości i dokładne wykonanie.\nTopshop BARNABY Botki black, materiał zewnętrzny: włókno, materiał wewnętrzny: skóra ekologiczna/materiał, podeszwa: tworzywo sztuczne, wyściółka: włókno, podeszwa: tworzywo sztuczne, Kształt obcasa: obcas słupek, materiał zewnętrzny: włókno, nosek buta: okrągły, wyściółka: włókno, wzór: kolor jednolity, materiał wewnętrzny: skóra ekologiczna/materiał, wysokość obcasa: 7.5 cm, zapięcie: brak, materiał: włókno.\nJeżeli dany model niekoniecznie Ci się podoba, to z pewnością widoczne niżej botki klasyczne damskie powinny trafić w Twój gust. Jeżeli mamy na myśli Topshop to do wyboru jest wiele prestiżowych modeli, które cieszą się dużym wzięciem wśród kobiet ceniących wysoką jakość wykonania i zapadający w pamięci wygląd. Nie czekaj i poznaj naszą propozycję i kup wybrane botki idealne dla siebie.\nSerdecznie zapraszamy do wyrażenia własnej opinii o butach Topshop BARNABY Botki black


na oscara [„Witaj w klubie”] « jest filmowo!\nMar14 by _encore_\n„Skrojony na Oscara”, „na miarę Oscara”, „oscarowy” to wyrażenia i dla widza, i dla krytyka filmowego rodem z Polski mające wydźwięk raczej pejoratywny. Nagroda Akademii nie ma u nas specjalnego posłuchu. Nie znaczy to, że filmy do niej nominowane są złe. W naszych oczach bardziej: zbyt amerykańskie, a przez to słabo przyswajalne. Taki na szczęście nie jest „Witaj w klubie” Jeana-Marka Vallée. Bo choć amerykańskości nie sposób mu odmówić, to przekaz płynie z niego na wskroś uniwersalny.\nJest to opowieść o Ronie Woodroofie, Teksańczyku, u którego zdiagnozowano zakażenie wirusem HIV. Usłyszawszy wyrok – około trzydziestu dni do śmierci – pełen hulaszczego życia Ron postanawia walczyć o siebie. Pełen determinacji organizuje lewy ośrodek wsparcia, pomagając przy okazji i innym nosicielom letalnej bakterii. A że jak wiadomo Teksas słynie ze skrajnego konserwatyzmu, Woodroof nie ma lekko, spotykając się raz po raz z rażącą homofobią. Tym bardziej, że i sam – mówiąc oględnie – nie pała tolerancją do – pozostających w większości spośród chorych jak on – ludzi o różnorakich preferencjach seksualnych. Nie poddaje się jednak i toczy swoją bitwę z cierpieniem, środowiskiem i służbą zdrowia.\nJean-Marc Vallée miał o tyle łatwo ze swoim filmem, że pracował z precyzyjnie skonstruowanym scenariuszem. W historii Woodroofa nie ma miejsca na niespodzianki, dramatyczne zwroty akcji, poglądowy bipolaryzm czy prowokacje. Ale i na ckliwość oraz emocjonalne szantaże. Klasyczną fabułę Vallée zręcznie przekłada na popkulturowy język filmu. Narracja prowadzona jest miarowo, w żwawym tempie, pełno w „Witaj w klubie” inteligentnego humoru i pozytywnej energii. Film Vallée po prostu chce się oglądać, mimo szeregu myślowych skrótów czy uproszczeń. Popkultura ma swoją cenę. Ale Akademia chętnie za nią płaci.\nJednak ani świetny skrypt, ani umiejętności reżysera nie odniosłyby skutku, gdyby nie pierwszorzędne kreacje aktorskie. Matthew McConaughey dorzuca do portfolio wybitną rolę, zaliczając kolejny sezon (po rolach w „Magic Mike” i „Uciekinierze”) do niezwykle udanych. Wychudzony, z tradycjonalistycznym wąsem i zaczepnym usposobieniem wypełnia definicję roli drapieżnej i wielkiej. I jak najbardziej oscarowej. Następująca w nim przemiana zawiera w sobie czystą prawdę, dzięki niej staje się niepatetycznym herosem. Nie ustępuje mu w niczym Jared Leto jako transwestyta Rayon – wymuskany, autentyczny i ani trochę nie przesadny. Ich relacja jest spiritus movens filmu Vallée, ich role – jego wartością.\n„Witaj w klubie” to kino wiarygodne, z budującym przesłaniem i choć nieco schematyczne, to nie rezonerskie i nachalnie moralizatorskie. Przypomina nieco „Pół na pół” Jonathana Levine’a z nieodstającą od gwiazd filmu Vallée rolą Josepha Gordona-Levitta. Kanadyjski filmowiec ma szansę dzięki niemu osiąść w Hollywood na dłużej. Bo to film na miarę Oscara. I do tego dobry film.\n← tajemnica judi… i stephena [„Tajemnica Filomeny”]\nsacro-fantasy [„Noe: Wybrany przez Boga”] →\n2 comments on “na oscara [„Witaj w klubie”]”\nŚroda, 30/04/2014 o 10:38\nMatthew McConaughey coraz częściej mnie zaskakuje! Witaj w Klubie i Detektyw pokazują, że jest bardzo dobrym aktorem 🙂 Na szczęście odszedł już od ról picusiów glancusiów 🙂 Podobnie jak Brad Pitt i Leo DiCaprio 🙂 Będzie z niego pożytek 🙂\nPiątek, 02/05/2014 o 16:44


W Burowcu też walczą ze smrodem... Czuć już w centrum... - Katowice informacje ciekawe artykuły\nW Burowcu też walczą ze smrodem... Czuć już w centrum...\nDodano: 2018-08-10 16:45\nNie tylko mieszkańcy Dąbrówki mają powody do narzekania, ale i ludzie z okolicznych dzielnic. Kilka dni temu nieprzyjemny zapach śmieci czuć było nawet w śródmieściu. Co więcej, w Burowcu pojawiają się też nowe składowiska śmieci...\nO śmierdzącym problemie mówi się od kilku miesięcy, a sytuacja nie ulega poprawie (z podobnym problemem od lat walczy Zabrze). Brzydko pachnie w Dąbrówce Małej, Burowcu, a problem rozprzestrzenia się także na Szopienice i Milowice. Winowajcą jest, prawdopodobnie, stacja przetwarzania odpadów (i kompostownia), ale ta informacja nie została jeszcze potwierdzona. Wiadomo jednak, że tuz obok działają też dwie oczyszczalnie ścieków, a w pobliżu płynie Brynica, która, podobnie jak Rawa, w ciepłe dni wyraźnie o sobie przypomina.\nDziałacze z RJP i Stowarzyszenie Przyjaciół Dąbrówki Małej i Burowca utworzyli nawet wydarzenie na facebook'u oraz stronę "Odór w dzielnicach", które zachęcają do zgłaszania problemu odpowiednim służbom.\nZbieramy dane dla urzędu miasta i spółek miejskich w jakich godzinach, dniach, porach, czuć chemikalia i odór fermentacji w naszych dzielnicach: Dąbrówka Mała, Burowiec, Szopienice, Milowice. Prosimy o próbę opisu zapachu. Ważne, zgłaszajcie smród na straż miejską tel.986. Pomiary spektrometrami i czujniki w dzielnicach to priorytet- trzeba ustalić kto i czym smrodzi! Warto informację o wyczuwalnym odorze przesyłać mailowo do:\na) Prezydent@katowice.eu (mail prezydenta miasta),\nb) KS@katowice.eu (mail Wydziału Kształtowania Środowiska Urzędu Miasta Katowice).\nKoniecznie maile należy wysyłać także do instytucji, które mają dbać o środowisko:\nc) sekretariat@katowice.wios.gov.pl (Wojewódzki Inspektorat Ochrony Środowiska w Katowicach).\nDoradzono nam, by mieszkańcy zgłaszali sprawę także do następujących instytucji:\nd) Wojewódzka Stacja Sanitarno-Epidemiologiczna\nw Katowicach - mail: wsse.katowice@pis.gov.pl\ne) Wydział Ochrony Środowiska Urzędu Marszałkowskiego Województwa Śląskiego - mail: srodowisko@slaskie.pl\nTo szczególna prośba kierowana do Mieszkańców dzielnicy\nIm więcej zgłoszeń od mieszkańców, tym większe szanse na to, że problem będzie zauważony. Wystarczy kilka słów opisu zapachu, data, godzina, rejon (ulica / osiedle), gdzie zapach był wyczuwalny; warto w mailu poprosić urząd "o podjęcie działań w tej sprawie". Dwuzdaniowy mail wystarczy, ale im ich będzie więcej, tym wyraźniej pokażemy, że w naszych dzielnicach jest duży problem.\n* URUCHOMIANO SPECJALNY NUMER DO ZGŁASZANIA SMRODU: 662 189 376, należy podać datę, godzinę, miejsce jego występowania i najlepiej spróbować krótko opisać rodzaj zapachu oraz skale uciążliwości od 1 do 10.\nInformację mają być nanoszone na mapę, następnie porównywane z kierunkiem wiatru w danym dniu i godzinie aby potwierdzić lub nie, że wieje z terenu MPGK.\nWydawać by się mogło, że to jedyny problem, ale w Burowcu co jakiś czas ktoś wysypuje odpady budowlane do wąwozu nieopodal dawnej linii kolei piaskowych. Trafiają tam treści wywożone z placów budowy (m.in. z budowy basenu przy ul. Hallera, jak podaje portal infokatowice.pl).\nHotel Silesia pod młotek. Co dalej?dodano 16 godz. temu\nZmarł Bernard Krawczykdodano 16 godz. temu\nSzał na rowery miejskie trwadodano 21 godz. temu\nKato Bike Festiwal - Trzy Stawy [ZDJĘCIA]dodano 2018-08-12 11:15\nNadchodzi Śląski Festiwal Nauki. Zaproszą Muska!dodano 2018-08-11 19:00\nObiekty szybu Poniatowski przejęte przez Katowicedodano 2018-08-08 09:15\nDo Katowic wraca Marsz Równościdodano 2018-07-30 22:15\nTrzy stawy przetnie kolejna droga?dodano 2018-07-25 22:15\nŚwięto wojska w Maciejkowicach dodano 2018-08-14 10:00\n14-latek ukradł wujkowi samochód dodano 2018-08-14 12:45\nPolicja poszukuje świadków kolizji dodano 2018-08-13 15:45\nDopalacze albo życie dodano 2018-08-14 07:45


Falon puka do drzwi pierwszego składu. Czy Smuda mu je otworzy?\nDwudziestoletni pomocnik umowę z działaczami Widzewa podpisał pod koniec sierpnia. W debiucie zdobył zwycięską bramkę przeciwko Olimpii Zambrów (1:0). Choć gra niewiele, na koncie ma tyle samo goli co Michał Miller.\nW spotkaniu z Olimpią Kacper Falon zameldował się na boisku w 83 minucie. W doliczonym czasie gry wykorzystał zagranie Daniela Mąki i skierował piłkę do bramki. Dzięki temu trafieniu Widzew wzbogacił się o trzy punkty.\nTo jednak nie poprawiło sytuacji piłkarza, który w kolejnym meczu, przeciwko Huraganowi Morąg (1:1), pojawił się na murawie jeszcze później, bo w 86 minucie. Dopiero w Wikielcu Falon otrzymał od Franciszka Smudy zdecydowanie więcej czasu na pokazanie swoich możliwości – w przerwie zmienił Daniela Świderskiego. Jako jeden z nielicznych zawodników Widzewa nie musi wstydzić się po remisie z najsłabszą drużyną trzeciej ligi. Zrobił to, co do niego należało. Zdobył bramkę, która dała łodzianom prowadzenie 2:1.\nW tym sezonie na boiskach III ligi Falon uzbierał zaledwie 83 minuty. Choć to nawet nie jedno pełne spotkanie, zdążył w tym czasie strzelić dwa gole. Tyle samo, co Miller, który gra zdecydowanie więcej. – To, że wchodzę na boisko przy stykowych momentach mobilizuje mnie podwójnie. Nie wchodzę przy wyniku trzy czy cztery zero, gdy wszystko jest już poukładane, tylko w momentach, w których nie można pozwolić sobie na najmniejszy błąd. To pokazuje, że sztab szkoleniowy we mnie wierzy – uważa pomocnik. Nie zaszkodziłoby, gdyby Smuda uwierzył w dwudziestolatka jeszcze bardziej i dał mu szansę gry od pierwszej minuty.\nNiestety mało realne wydaje się, że nastąpi to w najbliższej kolejce przeciwko Pelikanowi Łowicz. Widzew przed własną publicznością będzie chciał zrehabilitować się za blamaż w Wikielcu, a Smuda w takich wypadkach niechętnie stawia na młodych zawodników. – Po remisie z GKS każdy z nas jest rozczarowany i rozgoryczony. Musimy jak najszybciej wrócić na właściwe tory. Nie pozostaje nam nic innego, jak uczynić to już w najbliższym spotkaniu – zaznacza Falon.


Zespół Rafael zawiesił działalność artystyczną i koncertową.\n05.04.2008 - Z przyjemnością informuję, że w dniu dzisiejszym strona zespołu wraca do życia i choć zespół nie działa już ani na próbach ani na koncertach i nie udziela się artystycznie, to wraca z promowaniem na stronie tego co już było.\nOdezwały się głosy, że kiedy artysta przestaje działać to dzieło pozostaje i żyje dalej własnym życiem.\nJest więc pragnienie by witryna pełniła taką funkcję historyczną. Ludzie mają kontakt z artystą, a artysta z ludzmi poprzez dzieło jakie pozostawia.\nRafael nie nagrał i nie wydał płyty, niech więc strona bedzie takim dziełem które łączy ;) Dla znajomych na stronie wspomnienia z koncertów, a muzyka niech gra jak nie na koncertach to przez WWW i niech toczy się własną drogą.\nStrona przeszła małą aktualizację techniczną, została uzupełniona o nowe niepublikowane zdjęcia. Dodane zostały na nowo utwory w wersji demo i live, można też obejrzeć video z koncertów. Na nowo działają forum i księga gości, stare niestety przestały działać.\nZapraszam do korzystania ze strony.\n20.10.2005 - Ważna informacja odnośnie zespołu:\nInformujemy, że zespół Rafael zawiesił działalność artystyczną i koncertową.\n20.10.2005 - Informujemy, że z przyczyn technicznych od kilku dni nie działa forum zespołu.\n28.07.2005 - I po Slocie... Wróciliśmy cało i zdrowo. Było naprawdę przyjemnie, koncert na małej scenie grało nam się dobrze. Koncerty gwiazd, warsztaty i imprezy do rana przeżyliśmy naprawdę wspaniale. Pozdrawiamy całą publiczność i zespoły 004 i Weed, z którymi razem wystąpiliśmy w Wozowni.\n04.07.2005 - KONCERT - 9-go lipca (sobota), godz. 19.00, w ex-KAKTUSie (w budynku MDK)! Zagrają The Creekbad, Rafael i The Colt!!! Wstęp 3 zeta.\n07.06.2005 - W najbliższym czasie zagramy na dwóch festiwalach: pierwszy z nich to "Najdłuższy" dnia 18 czerwca w Poznaniu w klubie "U Bazyla" Drugi z nich to SLOT ART FESTIVAL( http://www.slot.org.pl/). Gramy tam 20-go lipca o godzinie 19.00\n19.04.2005 - W dziale WIARA można przeczytać świadectwo Kamila\n01.03.2005 - Nagrywamy demo, bębny w studio, gitary w warunkach domowych a wokal w naszej sali prób. Zobaczymy co to wyjdzie, jak to wyjdzie ;)\n15.02.2005 - Jak widać strona ma nowy "design", dział BAND został nieco poszerzony. Zapraszamy\n30.01.2005 - Wiele osób pytało nas ostatnio odnosnie zmian w składzie zespołu, jak również czy cos nagramy. Odpowiedz można przeczytać na FORUM W DZIALE RAFAEL - zespół.\n26.01.2005 - Dnia 29 stycznia 2005 tj. w sobote, w Łazach, w barze "Zodiak" odbedzie się koncert. Zagra oczywiście RAFAEL jak również 3 inne zespoły. SZCZEGÓŁY NA FORUM W DZIALE KONCERTY\n17.01.2005 - Na forum, w dziale DOWNLOAD, zamiescilismy link do naszego utworu Joel nagranego na koncercie w Zawierciu.\n14.01.2005- Dnia 22 stycznia 2005 w Zawierciu, klub "Pirania" odbedzie się koncert. Zagra oczywiście RAFAEL jak również 3 inne zespoły. SZCZEGÓŁY NA FORUM W DZIALE KONCERTY\n08.01.2005 - Strona przeszła aktualizacje techniczną, zmieniła troszkę wygląd. Dodane zostało forum, na którym możecie poruszać wiele tematów, dyskutować i wymieniać się poglądami, zapraszamy do udziału. W dziale fotki zobaczyc można nowe zdęcia z koncertów, dodani zostali autorzy wszystkich zdjęć. Mozna także sprawniej niż było to dotąd pobrać sobie nasze mp3 ponieważ zostały przeniesione na szybszy serwer.\n02.03.2004- W dziale fotki zamieszczone zostały zdjęcia z koncertu na zakończenie lata, który odbył się 29.08.2003 w Łazach.\n01.03.2004- No, długo nic nie było czas więc na uzupełnienia. W grudniu 2003 do zespołu dołączył drugi gitarzysta Rafał (ex Noseblant). W dziale biografia została zamieszczona historia zespołu wg Kamila, a niedługo pojawią się nowe zdjęcia z koncertów.\n27.09.2003 - W dziale fotki są nowe zdjęcia z koncertów w Kaktusie (Myszków 01.05.2003) i w Zawierciu (28.06.2003). Możecie przeczytać również historię zespołu napisaną przez Łukasza.\n29.08.2003 - Zamieścilismy 3 nasze piosenki. Są one dostępne w dziale muza\n13.08.2003 - Strona została zamieszczona na serwerze kdm.pl


w odpowiedzi na konkurs ogłoszony przez Urząd Marszałkowski Województwa Kujawsko-Pomorskiego w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Kujawsko-Pomorskiego na lata 2014-2020 Oś Priorytetowa 8 Aktywni na rynku pracy Działanie 8.4 Godzenie życia zawodowego i rodzinnego Poddziałanie 8.4.1 Wsparcie zatrudnienia osób pełniących funkcje opiekuńcze firma TOP-PROJEKT Krzysztof Derbiszewski złożyła wniosek o dofinansowanie projektu pn. „Pracująca Mama”.\nProjekt skierowany jest do 46 niepracujących mieszkanek Grudziądza, powiatu grudziądzkiego lub golubsko–dobrzyńskiego w wieku aktywności zawodowej wyłączonych z rynku pracy w związku ze sprawowaniem opieki nad co najmniej jednym dzieckiem do lat 3 lub powracające na rynek pracy po urlopach macierzyńskich/rodzicielskich/wychowawczych.\nZe względu na możliwe formy pomocy w projekcie wyróżnione są dwie grupy uczestniczek:\nKobiety powracające do pracy po urlopie macierzyńskim lub rodzicielskim (w dniu przystąpienia do projektu są osobami pracującymi) – pomoc finansowa w formie dofinansowania opieki nad dzieckiem w wysokości maksymalnie 600,00 zł. miesięcznie na dziecko przez okres\nKobiety wyłączone z rynku pracy w związku ze sprawowaniem opieki nad dzieckiem\n(w dniu przystąpienia do projektu pozostające bez pracy, w tym także w trakcie urlopu wychowawczego) – pomoc finansowa formie dofinansowania opieki nad dzieckiem w wysokości maksymalnie 600,00 zł. miesięcznie na dziecko oraz obligatoryjne wsparcie aktywizacyjne.\nZapraszamy wszystkie Mamy, które myślą o powrocie na rynek pracy do uczestnictwa w projekcie „Pracująca Mama”.\nWszystkie informacje dotyczące projektu dostępne są na stronie http://www.top-projekt.eu/\nlub pod numerami 669 330 036 lub tel/fax 91 820 66 90 .


Smutny los chrześcijańskich demokratów — Klub Jagielloński\nPopularność chadecji po wojnie wynikała z tego, że wydawała się świetną odpowiedzią na klimat Europy doświadczonej tragedią.\nPartie chadeckie dostosowywały się do sekularyzacyjnych trendów, przeobrażając się z ugrupowań ideowych w catch-all parties.\nŹródłem porażki chadecji było nie tylko rozmycie ideowe, lecz także to, że w 20 lat po wojnie wyczerpała się jej oferta polityczna.\nCentrowość chadecji przestaje być jej atutem. Dziś grozi jej albo ustąpienie pola socjaldemokratom albo licytacja w wojnie kulturowej.\nStara chadecja uzyskała prawdziwą dominację dopiero po II wojnie światowej. Potrzebne były dwa samobójstwa Europy, aby umiarkowani chrześcijańscy demokraci rozpoczęli skuteczny marsz po trwającą kilka dekad hegemonię. Ich projekt polityczny z obiektywnych przyczyn się wypalił. Historia dowodzi, że nowa chadecja, jeśli ma jakkolwiek zaistnieć, musi od nowa przemyśleć swoje fundamenty.\nW czerwcu 2017 r. Bundestag podjął historyczną decyzję. Odtąd pary homoseksualne w Niemczech mogą zawierać małżeństwa i adoptować dzieci podobnie jak pary heteroseksualne. Za przyjęciem takiego rozwiązania głosowało 393 posłów, a przeciwko – 226. W tej ostatniej grupie znalazła się również kanclerz Angela Merkel, która w późniejszym wywiadzie oświadczyła nawet, że w myśl niemieckiej Konstytucji małżeństwo to związek pomiędzy mężczyzną a kobietą. Ale te konserwatywne stanowisko pani kanclerz nie przysłoniło faktu, że za przyjęciem ustawy głosowało również 75 posłów z CDU/CSU.\nStało się to często przywoływanym symbolem moralnego upadku europejskiej chadecji i powracających pytań o to, jak wiele wspólnego z chrześcijańskimi korzeniami mają jeszcze ugrupowania kojarzone z tym nurtem. By lepiej zrozumieć obecny charakter partii chadeckich, a także odpowiedzieć na pytanie dotyczące możliwości ich ponownego nawrócenia na chrześcijaństwo, trzeba prześledzić losy partii chrześcijańskich od ich XIX-wiecznych korzeni, przez ich powojenny sukces, aż po poważny kryzys w drugiej połowie lat 60. XX wieku.\nMyśląc dziś o tragedii II wojny światowej, przywołujemy najczęściej takie obrazy: bomby spadające na miasta, druty obozów koncentracyjnych, drogi pełne cywilów niosących swój dobytek na plecach, kolumny czołgów, żołnierzy. Prawie sześć lat zmagań przyniosło niewyobrażalne straty, zarówno ludzkie, jak i materialne. Liczbę ofiar trudno dziś oszacować, różne wersje mówią nawet o 70-80 milionach osób, które straciły życie w wyniku działań wojennych, a także związanych z nimi chorób i głodu. To tak, jakby w ciągu zaledwie kilku lat z powierzchni ziemi zniknęły dwa państwa wielkości ówczesnej Polski. Jednak, skupiając się na tych, którzy polegli na froncie, w komorach gazowych czy pod gruzami walących się budynków, często zapominamy o drugiej stronie tej dziejowej tragedii – dramacie tych, którzy przeżyli.\nOczywiście trudno to porównywać. Los tych, których życie zakończyło się w tragicznych okolicznościach, z całą pewnością jest najmroczniejszą kartą wojennej historii. Ale skala ich cierpień często przysłania obraz powojennego świata, który dla Europy zaczął się 8 maja 1945 r. Choć w przemówieniach ówczesnych przywódców królował optymizm i zapewnienia o nowym świecie pokoju, nowym początku historii i wielkim zwycięstwie wolności, to powojenna rzeczywistość często okazywała się brutalna. Wiele miast pozostawało zrujnowanych w stopniu uniemożliwiającym normalne życie, brakowało jedzenia, infrastruktura transportowa w znacznym stopniu nie nadawała się do użytku.\nWielu ludzi wciąż tkwiło w tymczasowych obozach, inni stracili dach nad głową bądź zostali wysiedleni ze swojej rodzinnej ziemi w związku z powojennymi zmianami granic. Na ulicach największych miast można było spotkać dziesiątki tysięcy bezdomnych dzieci, które straciły rodziców. Spowodowana wojną brutalizacja życia również nie ustąpiła wraz z podpisaniem aktów kapitulacji. Panowała przemoc i przestępczość, tym trudniejsze do opanowania, że struktury państw dopiero dźwigały się z powojennego upadku. Ludzie na własną rękę musieli radzić sobie z wojennymi traumami, wspomnieniami morderstw i gwałtów, a często również z poczuciem winy. To ostatnie dotyczyło przede wszystkim obywateli Niemiec, Włoch czy Austrii, ale po pierwsze, i w innych krajach kolaborantów nie brakowało, a po drugie, niełatwe decyzje podjęte w czasie wojny, podyktowane wolą przetrwania, często nie dawały powodów do dumy.\nPrzede wszystkim jednak tragiczne trzy dekady w historii Europy zapoczątkowane zabójstwem arcyksięcia Ferdynanda w Sarajewie postawiły jedną sprawę jasno: bez radykalnej zmiany zasad gry kontynent pogrąży się w spirali autodestrukcji. Pierwszą wojnę światową często określano jako tę, która zakończy wszystkie wojny (nawet architekt powojennego ładu, prezydent Woodrow Wilson przywoływał tę frazę), jednak wrzesień 1939 r. i to, co nastąpiło później, pokazało, jak bardzo się mylił.\nŻaden konflikt zbrojny nie był w stanie wyeliminować wszelkich napięć i zapobiec przyszłym starciom. Rozwój militarnej technologii sprawiał, że koszt kolejnej konfrontacji mógł się stać niemożliwy do przyjęcia: dwie bomby atomowe zrzucone przez amerykańskie bombowce na dwa japońskie miasta obwieściły światu, że następna światowa wojna może być zarazem tą kończącą wszystko. „Dostaliśmy ostatnią szansę. Jeśli nie wymyślimy lepszego i bardziej sprawiedliwego systemu, czeka nas armagedon” – powiedział generał Douglas MacArthur w radiowym przemówieniu tuż po kapitulacji Japonii.\nW 1989 r., patrząc na postępującą degradację bloku komunistycznego, Francis Fukuyama opublikował na łamach „National Interest” słynny tekst, w którym dowodził, że oto druga (po faszyzmie) alternatywa dla liberalnej demokracji i kapitalizmu upada, a ponieważ innych propozycji nie widać, zachodni model wreszcie zatriumfował i tym samym historia dobiegła końca. Przywódcy powojennego świata dalecy byli od podobnego optymizmu. Ciężar toczącej się historii był aż nadto oczywistym brzemieniem i nic nie wskazywało na to, by wkrótce miało ono zniknąć. Jeśli chcieli historię zakończyć, musieli to zrobić samodzielnie. Takie pobudki tłumaczą przede wszystkim powstanie nowego ładu międzynarodowego i tworów, takich jak Organizacja Narodów Zjednoczonych, Bank Światowy czy Międzynarodowy Fundusz Walutowy, a także późniejszy impuls do rozpoczęcia procesu integracji europejskiej. Na gruncie polityki państwowej te same okoliczności spowodowały historyczny sukces partii chadeckich w wielu państwach Europy Zachodniej.\nKorzenie chrześcijańskiej dominacji\nPoczątki chrześcijańskich partii politycznych w Europie sięgają XIX wieku, choć ówczesne nastawienie, zwłaszcza Kościoła Katolickiego, do demokracji cechowało się głęboką nieufnością. Polityka w nowoczesnym wydaniu była produktem oświeceniowych idei i rewolucji francuskiej. Pod koniec wieku nastawienie Kościoła uległo jednak znaczącej zmianie, a pierwsze jaskółki zapowiadające korektę kursu pojawiły się, jeszcze zanim światło dzienne ujrzała encyklika Rerum novarum, stanowiącą swoisty program polityczny dla katolickich ugrupowań, którą papież Leon XIII opublikował w 1891 r.\nPierwszy przełom nastąpił w Belgii, państwie, które po 1830 r. uniezależniło się od Holandii i ukonstytuowało jako nowy twór. Już w latach 50. zaczęły się tworzyć rozmaite ugrupowania konserwatywne i katolickie zrzeszenia, które w 1869 r. dały początek Partii Katolickiej. Paliwem jej sukcesu stała się wojna o miejsce religii w systemie edukacyjnym. Rządzący wówczas Belgią liberałowie zdecydowali się na sekularyzację szkół i odebranie rządowego wsparcia dla szkół katolickich. Spotkało się to z ogromnym sprzeciwem katolików i w 1884 r. wyniosło katolicką partię do władzy, którą utrzymała aż do 1918 r.\nPartie katolickie rozwinęły się również w Holandii, Austrii, a także w Niemczech, gdzie przykładem wczesnych sukcesów chrześcijańskich ugrupowań w europejskiej polityce może być Niemiecka Partia Centrum. Powstała w 1870 r., by bronić katolików przed intensywną polityką sekularyzacyjną, zapoczątkowaną przez kanclerza Ottona von Bismarcka w ramach Kulturkampfu. Partia Centrum odniosła względny sukces polityczny – była kilkukrotnie trzecią największą partią w Reichstagu, choć nigdy nie osiągnęła pozycji porównywalnej z belgijską Partią Katolicką. Jej koniec nastąpił w 1933 r. wraz ze wzrostem potęgi NSDAP i eliminacją przez Hitlera konkurencji politycznej. Stało się tak, mimo że Partia Centrum zagłosowała wcześniej za specjalnymi pełnomocnictwami zwiększającymi władzę kanclerza. Partia została reaktywowana po wojnie, ale już nigdy nie odzyskała wcześniejszego znaczenia.\nHistoria jej poparcia dla hitlerowskiej dominacji dobrze obrazuje dylemat, przed którym stanęły ugrupowania konserwatywne i katolickie w wielu krajach. Dziś bardzo łatwo oceniać tę historię, co często nadal czyni strona lewicowa. Pamiętajmy jednak, że wobec rosnącej potęgi faszyzmu z jednej strony, a narastającego zagrożenia bolszewickiego z drugiej często środowiska katolickie były zmuszone wybierać mniejsze zło. W związku z wojującym ateizmem, materializmem i jawną wojną z Kościołem, proponowaną przez komunistyczną międzynarodówkę, decyzja często wypadała na korzyść ugrupowań faszystowskich. To nie tylko oznaczało spadek znaczenia części partii katolickich w okresie bezpośrednio poprzedzającym wybuch wojny, ale też obciążenie, które nie pozwoliło na powojenną odbudowę ich znaczenia.\nJednak to, co wyeliminowało z gry jednych, dało niezwykłą szansę innym. Tony Judt, opisując czynniki, które złożyły się na powojenny sukces chadecji, wymienia przede wszystkim ich monopol na głosy katolików. Niemieckie CDU, włoska Chrześcijańska Demokracja czy Ruch Republikańsko-Ludowy we Francji mogły wykorzystać kompromitację (bądź delegalizację) ugrupowań naturalnie walczących o podobny elektorat i samodzielnie zgarnąć pełną pulę. Chadecy zyskali też sporą przewagę w bardziej wówczas konserwatywnym i zorientowanym na rodzinę elektoracie kobiecym. W wielu krajach dopiero okres międzywojenny przyniósł kobietom prawa wyborcze, a po wojnie te rozszerzenie elektoratu ujawniło się w pełni – nawet dwie trzecie głosujących kobiet poparło Ruch Republikańsko-Ludowy w wyborach w 1952 r.\nPrzede wszystkim jednak Chrześcijańscy Demokraci stali się idealną odpowiedzią na zapotrzebowanie swoich czasów, odpowiedzią na koniec świata, który właśnie się wydarzył. Konserwatywny przekaz i promocja rodzinnych wartości dobrze trafiały w oczekiwania zmęczonych wojną społeczeństw wchodzących w okres gwałtownego baby boomu. Jako ugrupowania lokujące się na prawicy chadecy stanowili też tamę dla ekspansji partii komunistycznych, które na powojennym gruncie szybko zyskiwały popularność. Byli też zdeklarowanymi przeciwnikami nacjonalizmów (na gruncie chrześcijańskiego uniwersalizmu). Obawa ponownego odrodzenia nacjonalizmów w wydaniu nazistowskim czy faszystowskim wciąż pozostawała żywa w latach tuż po zakończeniu globalnego konfliktu.\nRównież stosunek chrześcijańskich demokratów do państwa i wolnego rynku powodował, że ich program stał się doskonałą odpowiedzią na powojenne potrzeby, czas, kiedy rola rządów w koordynowaniu procesu odbudowy, a także socjalnego zabezpieczania podstawowych potrzeb obywateli musiała być duża i spotykała się z raczej powszechną akceptacją. Ta linia programowa chadeków miała również dwie dodatkowe zalety. Po pierwsze, tworzyła platformę porozumienia z socjaldemokracją, która stanowiła drugą najważniejszą siłę polityczną powojennej Europy. Choć pozornie obydwa nurty dzieliła ideologiczna przepaść, to jednak nietrudno było im znaleźć wspólny grunt w kwestiach państwowego interwencjonizmu, konieczności budowy państwa dobrobytu, bardziej sprawiedliwych stosunków pracy czy regulacji biznesu.\nChadecka wizja państwa i zdecydowane odrzucenie komunizmu odpowiadały również na nastroje w Waszyngtonie, który wciąż otrząsał się z wielkiego kryzysu lat 30. XX wieku, gdzie silny był wpływ polityki New Deal i akceptacji dla państwowego interwencjonizmu. Znaczenie amerykańskiego poparcia w powojennej Europie było przecież niebagatelne. Z jednej strony poprzez plan Marshalla USA kładły wówczas fundament europejskiej odbudowy, z drugiej, przede wszystkim w Niemczech Zachodnich, wciąż były kluczowym przedstawicielem aliantów, z którym należało się porozumieć co do przyszłości kraju. Zatem i tutaj chadecy idealnie się wpasowali.\nWreszcie, zdaniem Judta, chadekom sprzyjał… wiek przywódców partii w poszczególnych państwach. Konrad Adenauer, Alcide De Gasperi, Robert Schuman i inni urodzili się jeszcze w wieku XIX, a polityczne kariery rozpoczynali często przed I wojną światową. Jak pisze autor Powojnia, „ci starzy ludzie, którzy odbudowywali zachodnią Europę, uosabiali kontynuację. W okresie międzywojennym panowała moda na to, co nowe i nowoczesne. Wielu ludzi – nie tylko faszyści i komuniści – uważało systemy parlamentarno-demokratyczne za dekadenckie, pogrążone w stagnacji, skorumpowane i niezdolne realizować zadań nowoczesnego państwa. Wojna i okupacja rozwiała te złudzenia, jeśli nie wśród intelektualistów, to wśród ogółu wyborców. W zimnym świetle pokoju nudne kompromisy konstytucyjnej demokracji nabrały atrakcyjności.” Dlatego „ci starzy ludzie” dostali od wyborców bardzo silny mandat.\nPierwsze powojenne wybory w Zachodnich Niemczech z 1949 r. przyniosły sukces socjaldemokratów (SPD), którzy otrzymali prawie 30% głosów. Jednak to założona przez byłych polityków Partii Centrum CDU sformowała rządzącą koalicję (wraz z bawarską CSU, liberałami z FDP i narodowo-konserwatywną DP), a pierwszym powojennym kanclerzem został Konrad Adenauer. Chadecy rządzili nieprzerwanie do 1969 r., a później od 1982 do 1998 r. i znowu od 2005 aż do dziś.\nWe Włoszech Chrześcijańska Demokracja zwyciężyła już w pierwszych wyborach w 1946 r., a potem we wszystkich kolejnych, aż do 1992 r. Mimo zawirowań włoskiej polityki w ciągu tych pięciu dekad współtworzyli wszystkie gabinety (blisko pięćdziesiąt!), a premier niemal zawsze wywodził się z ich szeregów (wyjątkiem był socjalista, Bettino Craxi, który rządził w latach 1983-87). Kres dominacji położyła dopiero ogromna afera korupcyjna i słynne śledztwo rozpoczęte w 1992 r., znane jako mani pulite (wł. czyste ręce). Skandal wywrócił do góry nogami włoską politykę, pogrzebał dotychczas dominujące partie, w tym chadeków.\nW Belgii partia chadecka zwyciężyła we wszystkich wyborach od 1946 do 1968 r. (choć dwukrotnie nie udało jej się sformować rządu), a jej pozycji zaszkodził dopiero podział ugrupowania ze względu na nasilające się napięcia między grupami językowymi. Z kolei w Holandii chadecy współtworzyli wszystkie rządy od 1946 do 1966 r. Później zaczęli tracić na znaczeniu ze względu na postępującą sekularyzację. W Luksemburgu partia chadecka zwyciężyła we wszystkich wyborach po 1945 r. i wciąż pozostała największą siłą parlamentarną (choć aktualnie w opozycji). Austriacka Partia Ludowa współtworzyła wszystkie rządy od 1945 do 1966 r. i później od 1986 r. aż do dziś. Zdecydowanie słabszą pozycję uzyskał francuski Ruch Republikańsko-Ludowy, który odegrał ważną rolę zaraz po wojnie, ale począwszy od wyborów z 1951 r. stopniowo tracił na znaczeniu, a w latach 60. zniknął zupełnie.\nTen pobieżny przegląd osiągnięć ugrupowań chadeckich w krajach Europy Zachodniej pokazuje bardzo wyraźnie, że pierwsze dwie dekady po zakończeniu II wojny światowej były okresem niemal całkowitej dominacji tego nurtu (z wyjątkiem Francji). Wiele partii nie przetrwało jednak zawirowań lat 60., a te, którym się udało, musiały się pogodzić ze znacznymi przeobrażeniami.\nDo tego czasu chadecja zdążyła nadać ton powojennej odbudowie i stworzyć europejskie państwa dobrobytu. Wzajemne powiązania (nie tylko ideowe, ale również personalne) tych ugrupowań odgrywały kluczową rolę w polityce swoich krajów. Pozwoliło to stworzyć podwaliny integracji europejskiej. Do dziś w Parlamencie Europejskim dominuje frakcja chadecka (EPP), ale trudno nie odnieść wrażenia, że to nie nauczanie Kościoła wyznacza dziś kierunek rozwoju Europy. By lepiej zrozumieć tę sprzeczność (chadecy u władzy, ale bez chrześcijańskiej agendy), konieczne będzie przyjrzenie się kryzysowi chrześcijańskiej demokracji po 1965 r.\nDemokracja, ale czy chrześcijańska?\nPierwszym i najbardziej oczywistym powodem osłabienia poparcia dla chadecji jest oczywiście rewolucja obyczajowa późnych lat 60. Nowe pokolenie niepamiętające już wojny i wychowane w dobrobycie stawiało sobie inne cele niż to dwie dekady wcześniej. W sferze światopoglądowej lokowało się zdecydowanie po lewej stronie sceny politycznej, odrzucało dotychczas dominujące wartości. Zmienił się więc polityczny wiatr, a społeczeństwa Europy Zachodniej coraz mocniej się liberalizowały i sekularyzowały.\nUgrupowania chadeckie, którym udało się przetrwać tę zmianę wiatru, najczęściej zapłaciły za nią rezygnacją ze stawiania wartości chrześcijańskich w centrum swojego przekazu. By nie stracić wyborców, liberalizowały się wraz z nimi. Nie przychodziło im to zresztą z wielkim trudem. Lata współrządzenia z partiami socjaldemokratycznymi (w Niemczech, Włoszech czy Austrii) oraz postideologiczny klimat powojennej Europy stopniowo transformowały te ugrupowania w kierunku catch-all parties, czyli takich, które mogą szukać wyborców wszędzie (Niemcy określają to zjawisko jako Volkspateienv – partie ludowe).\nTo jednak niepełna odpowiedź na pytanie o kryzys chadecji. Innym istotnym czynnikiem było wyczerpanie się politycznego programu chadecji zaproponowanego po zakończeniu wojny. Zestawienia postulatów wspólnych dla partii chadeckich w całej Europie dokonał niedawno Michel Gurfinkiel na łamach „First Things”. Szybki przegląd tej listy pozwoli zobaczyć, w jaki sposób się ona zdezaktualizowała: chadecje opowiadały się więc za wolną przedsiębiorczością, ale rynkiem regulowanym przez państwo, rządami prawa i stabilnymi demokracjami, państwem dobrobytu, zapewniającym bezpieczeństwo rodzinom – wszystkie te elementy w połowie lat 60. wydawały się już faktem dokonanym. Chrześcijańscy demokraci stawiali także na pojednanie między europejskimi narodami i wzajemną współpracę gospodarczą, która z kolei miała umocnić Europę Zachodnią i obronić ją przed narastającym zagrożeniem ze strony Związku Radzieckiego. Jednak NATO powstało w 1949 r., a traktat rzymski ustanawiający Europejską Wspólnotę Gospodarczą podpisano w 1957 r. Pojednanie między narodami w znacznym stopniu się dokonało, a współpraca między nimi, zarówno obronna, jak i gospodarcza, została nawiązana. Nawet zagrożenie komunizmem stało się mniej oczywiste, jeśli nie dla przywódców państw, to dla społeczeństw, które w dobie rewolucji 1968 r. coraz częściej głównego wroga widziały w bezideowym kapitalizmie.\nW eseju The End of Christian Democracy Jan-Werner Müller argumentuje, że dalsza erozja chadeckiej ideowości przyszła po 1989 r., kiedy w państwach wyzwolonych z jarzma komunizmu nie doszło do ekspansji partii chadeckich, co zbiegło się w czasie z upadkiem Chrześcijańskiej Demokracji we Włoszech. Müller opisuje, gdy we wczesnych latach 90. kanclerz Niemiec, Helmut Kohl, i Wilfried Martens, były premier Belgii, a wówczas przewodniczący EPP, podjęli decyzję, by dla utrzymania przewagi frakcji chadeków w Europarlamencie zrekrutować do niej partie, których przywiązanie do chrześcijańskich wartości było co najmniej dyskusyjne. Ta decyzja okazała się brzemienna w skutki, kiedy do Unii dołączył szereg państw z dawnego bloku komunistycznego. Nastąpiła dalsza ekspansja EPP, jeszcze bardziej rozmywająca jej ideowy kształt.\nChrześcijańskie ugrupowania w Europie od początku były próbą odpowiedzi na zapotrzebowanie epoki. W wieku XIX wyrażały sprzeciw wobec liberalnych tendencji (sekularyzacji szkół w Belgii, Kulturkampfu w Niemczech) i jednocześnie były próbą zaadaptowania chrześcijaństwa do nowego modelu politycznego – demokracji. Przeżyły poważny kryzys w dobie międzywojennych autorytaryzmów, by odrodzić się po wojnie w postaci zwycięskiej fali, która zalała Europę. Znowu były odpowiedzią na potrzeby tamtych czasów – powojenną ruinę i powszechną biedę, niepewność jutra, brak stabilności i zagrożenie nowym totalitaryzmem ze Wschodu.\nTa odpowiedź okazała się sukcesem. Powstały nowe, stabilne demokracje, opiekuńcze państwa dobrobytu, a zagrożenia zeszły na dalszy plan. Jednak wraz z tą poprawą sytuacji zmniejszyło się zapotrzebowanie na chadecję. W tym samym czasie polityczny nurt epoki wyraźnie skręcał w lewo, a społeczna pozycja Kościoła malała. Partie chrześcijańsko-demokratyczne musiały więc albo odejść, albo się dostosować. Historia dostarcza przykładów na każde z tych rozwiązań. Te partie, które ów przełomowy moment przetrwały, znalazły się jednak daleko od swoich chrześcijańskich korzeni. Tymczasem ich dotychczasowe kompromisy mogą nie wystarczyć, by dalej pozostać liczącą się siłą polityczną.\nW zakończeniu swojego eseju Jan-Werner Müller pisze o dylemacie, przed jakim stanęli współcześni europejscy chadecy. Z jednej strony ich cele gospodarcze nie różnią się znacząco od tych prezentowanych przez socjaldemokratów. Z drugiej strony ich ideologiczna miałkość, która do tej pory mogła być uznawana za atut, będzie coraz silniej kwestionowana przez nową falę ugrupowań nazywanych populistycznymi. Ryzykując licytację w kulturowej wojnie, by powstrzymać napór nowej prawicy, mogą stracić centrum. Pozostając w centrum, najprawdopodobniej będą tracić na rzecz socjaldemokratów i nowych ugrupowań lewicowych, które staną się bliższe społecznym trendom. Wydaje się więc, że długofalowo, niezależnie od swoich zdolności adaptacyjnych, współczesna chadecja będzie powoli odchodziła w cień.\nCzy może ją zastąpić nowy ruch chrześcijańskich demokratów, którzy chrześcijanami okażą się już nie tylko z nazwy? Najbardziej oczywista odpowiedź jest negatywna: sekularyzacja, rozpad tradycyjnej rodziny, zmierzch tradycyjnych postaw i wartości nie będą sprzyjały temu odrodzeniu, chyba że dojdzie do tragicznego przełomu. Pierwszy sukces chadecji przyszedł po latach niewyobrażalnych cierpień, pokrótce opisanych w pierwszej części artykułu. Narodził się z potrzeby końca świata, konieczności nowego otwarcia pozwalającego ustabilizować rozdygotany kontynent. Czy można sobie wyobrazić powtórzenie takiej sytuacji?\nKilka lat po poważnym kryzysie gospodarczym i w czasie, kiedy rozwija się następny, kiedy narastają wewnętrzne antagonizmy mogące rozsadzić wspólnotę europejską, kiedy słabnie wspólnota transatlantycka, a świat obserwuje narodziny nowej rywalizacji między mocarstwami, kiedy kryzys migracyjny wciąż grozi nawrotem, a ten pandemiczny wydaje się daleki od zakończenia, tak dramatyczną przyszłość coraz łatwiej sobie wyobrazić. Należy mieć nadzieję, że żaden apokaliptyczny scenariusz się nie spełni i należy robić wszystko, by do tego nie doszło. Ale gdyby jednak kolejny koniec świata jednak był potrzebny, chadecja znów może otrzymać swoją szansę. Pytanie tylko, czy nie zabraknie wówczas sprawiedliwych, którzy mogliby ją wskrzesić.\nKonstanty Pilawa, redaktor naczelny czasopisma idei „Pressje”, w tekście otwierającym rocznik Klubu Jagiellońskiego pt. „Nowa chadecja”: Nowa chadecja a kryzys Kościoła w Polsce Andrzej Kohut w najnowszym KluboTygodniku o walce z nierównościami społecznymi w USA i zmianach w amerykańskiej kulturze: Zasypanie nierówności pieniędzmi to za mało, żeby przywrócić solidarność społeczną [VIDEO] Przypominamy dokumenty założycielskie Platformy Obywatelskiej: Deklaracja Ideowa PO, Deklaracja Krakowska, Plan Rządzenia. Przypominamy korzenie Platformy Obywatelskiej


Hdt - Blox.pl\nNajnowsze wpisy: hdt\nNo, prawie wiosenne. Ale przecież robi się coraz cieplej, prawda? Zielony sobie poradzi: Pryzmat: Karmelowy spokój: Granatowe oczko: Królewna Śnieżka: A dla kontrastu - kilka węgielków. Tajemnica diamentów: Koła czasu: Magia równonocy: Gwiezdny p...\nwiosennie i na okrągło\nMiędzy niciarką i maszyną udało mi się wysupłać kilka nowych par. Na pierwszy rzut idą koła - to mój ulubiony ostatnio wzór. Dawno temu w trawie: Pożegnanie z Afryką: Zaplątani: B-W: Ed prosto z drzewa:\nOdkąd dzięki Weraph trafiłam na tego bloga , chodziło za mną farbowanie nici. Bądźmy szczerzy, takich melanży i takich kolorów w sklepach nie znajdę, a moje zamiłowanie to nich jest chyba ogólnie znane, więc myśl wydawała się kusząca. Tym bardziej,...\nNajlepsze blogi: hdt


Dwór w Jełmuniu • NewsBar\nDwór w Jełmuniu. Fot Newsbar.pl\nCoraz więcej wschodniopruskich dworów i pałaców odzyskuje dawną świetność. Przykładem może być dwór w Jełmuniu (dawnej niem. Allmoyen), w gminie Sorkwity, który jeszcze kilkanaście lat temu chylił się ku upadkowi.\nKlasycystyczny dwór pochodzi z drugiej połowy XIX w (własność rodziny von Woisky). Dwór założono na rzucie prostokąta, parterowy z przestronnymi piwnicami, przykryty dachem dwuspadowym. W elewacji frontowej (od strony parku i jeziora) ryzalit z trzema półkolistymi arkadami w przyziemiu, zwieńczony trójkątnym naczółkiem, poprzedzony półkolistym tarasem.\nDwór posadowiono na wzniesieniu, w punkcie środkowym zespołu, między parkiem schodzącym ku brzegom jeziora, a czworokątem podwórza gospodarczego. W pobliżu dworu, na sąsiednim wzgórzu, zachował się cmentarz rodowy właścicieli dworu. W jełmuńskim dworze właścicielka prowadzi pensjonat.\nPoprzedni artykułNajwyższa stopa bezrobocia w kraju\nNastępny artykułAle wiocha – spacer po rodzinnej miejscowości arcybiskupa\n„Okolice Ostródy” 2012 r. Tadeusz Prusiński Ostatniego dnia stycznia 1969 zamknięto pierwsze morąskie kino. Działało pół wieku, z jedną tylko, ponadroczną, przerwą. Po wojnie nadano mu nazwę...\nWspólnie ze Stowarzyszeniem "Pojezierze" i we współpracy z Archiwum Państwowym w Olsztynie przygotowaliśmy prezentację multimedialną o tajnej wyprawie Mazurów na konferencję pokojową w Paryżu...\nWładza wkracza nam z butami do szkół i domów, czasami w mundurach i z długą bronią. Na razie w strefie przygranicznej, gdzie PiS ćwiczy...\nNa reszelskim zamku znów króluje sztuka. W ub. r. Muzeum Warmii i Mazur osierociło miejscową galerię zamkową. Lokalni artyści powołali Stowarzyszenie Kulturalne Zamek w...


Głosów drugi raz nie przeliczą, bo zostały zniszczone. A Babą Jagą być nie chcą | Express Bydgoski\nGłosów drugi raz nie przeliczą, bo zostały zniszczone. A Babą Jagą być nie chcą\nSławomir Bobbe 31.10.2015\nKoordynator BBO Michał Sztybel obiecał wyjaśnić kontrowersje wokół sposobu liczenia głosów. Zapewnia jednak, że nieprawidłowości nie było Tomasz Czachorowski\nDziałacze społeczni ze Szwederowa twierdzą, że w głosowaniu w Bydgoskim Budżecie Obywatelskim nie wygrały inwestycje z największą liczbą głosów.\n- Mamy zastrzeżenia do wyników głosowania w Bydgoskim Budżecie Obywatelskim. Dochodzą sygnały z kilku rad osiedli, że liczba złożonych podpisów pod projektami była wyższa niż napisano w podsumowaniach BBO. I to nawet biorąc pod uwagę, że część głosów była nieważna - mówi Bogusław Deja, przewodniczący Rady Osiedla Szwederowo. - Pani Alicja Witkowska-Araszkiewicz (inicjatorka Komitetu Społecznego na Rzecz Rewitalizacji Dzielnicy Szwederowo - red.) złożyła około 490 podpisanych głosów pod projektem rewitalizacji skweru Tadeusza Nowakowskiego. Inna osoba złożyła ich 100. Już to daje wynik 590 głosów pod projektem, nie licząc innych, które zapewne też popierały ten pomysł - mówi Bogusław Deja.\nGłosowali na skwer\nRadzie bardzo zależy na tym, by skwer, który mógłby być jedną z wizytówek Szwederowa, odzyskał dawny blask.\n- Tymczasem opublikowane wyniki wskazują, że liczba wszystkich głosów oddanych na ten pomysł wyniosła 45 - dziwi się przewodniczący.\nZaledwie 11 głosów więcej miał projekt wymiany nawierzchni drogi dojazdowej i chodnika budynku przy Zespole Szkół nr 30. 37 głosów więcej - projekt przebudowy chodnika przy ul. Leszczyńskiego 41a. Dwa projekty załapały się na finansowanie, trzeci już nie.\nPikanterii sprawie dodaje fakt, że dwa wygrane projekty dostały negatywną opinię rady osiedla, podczas gdy rewitalizacja skweru i budowa zadaszenia sceny plenerowej przy MDK przy ul. Leszczyńskiego takie poparcie miały.\n- Każdy głos mamy zapisany w aplikacji. Wiemy, który z urzędników wpisywał do systemu jakie karty - zapewnia Michał Sztybel, koordynator Bydgoskiego Budżetu Obywatelskiego. - Urny, do których można było wrzucać swoje głosy, były dwukrotnie opróżnianie, zawsze sporządzano z tego protokół. Nie ma możliwości, by pomylono się w liczeniu - zapewnia koordynator.\nAle głosów nie można przeliczyć ponownie, bo ich nie ma - wszystkie karty zostały komisyjnie zniszczone.\n- Otrzymaliśmy dwa oficjalne pisma z prośbami o informacje dotyczące głosowania. Oprócz projektu dotyczącego skweru, było również pytanie o wiatę przy MDK na ul. Leszczyńskiego - tłumaczy Michał Sztybel. - Przyglądamy się sprawie i oczywiście odpowiemy zainteresowanym. Moim zdaniem, zawinił raczej czynnik ludzki, być może osoby, które deklarują, że złożyły określoną liczbę głosów, złożyły ich w praktyce mniej. Sporo było też głosów nieważnych (784, 3,5 procent głosów - red.).\nKażdy głos mamy zapisany w aplikacji. Wiemy, który z urzędników wpisywał do systemu jakie karty. - Michał Sztybel, koordynator BBO\nJednak system wyboru projektów i oceniania ich przez osiedlowe rady budzi ich sprzeciw. - Udzielanie poparcia lub negatywne ich opiniowanie nie ma sensu. Teraz zrobiono z radnych osiedlowych baby jagi. Teraz wini się nas, że projekty, które zaopiniowaliśmy negatywnie, nie trafiły do finansowania. Tymczasem popieramy wszystkie pomysły mieszkańców, ale uważamy, że takie inwestycje jak chodniki czy drogi powinny być realizowane z budżetu - w końcu też płacimy podatki i powinniśmy mieć udział w ich redystrybucji. I stąd negatywne oceny dwóch pierwszych projektów na Szwederowie. Ale uzasadnienia mieszkańcy przecież nie widzą - mówi Bogusław Deja.\nJan Kwiatoń, przewodniczący Rady Osiedla Nowy Fordon, twierdzi, że konieczna jest zmiana w funkcjonowaniu rad osiedli. - Planujemy spotkanie wszystkich rad i prezydenta oraz osób zajmujących się samorządnością. Mam nadzieję, że dojdzie do niego jeszcze w tym roku - mówi Jan Kwiatoń. - BBO powinien być faktycznie wyborem mieszkańców, obecny system tego nie zapewnia. O wszystkim i tak decydują urzędnicy - uważa przewodniczący.\nZa przykład podaje salę widowiskową przy ul. Piwnika Ponurego. - Sala została zbudowana, tyle że zabrakło środków na jej wyposażenie. Wnioskowaliśmy o to do BBO, bo sala nie ma ani siedzisk, ani oświetlenia, ani nagłośnienia. Ale nic z tego, będziemy budować kolejny plac zabaw.\nMoim zdaniem: Budżet do poprawki\nSposób wybierania projektów do BBO cały czas się zmienia, ratuszowi urzędnicy poszukują optymalnego wariantu głosowania. Do prac tych warto byłoby też zaprząc rady osiedli.\nRady całkiem słusznie argumentują, że niewielkie pieniądze z budżetu obywatelskiego nie powinny być przeznaczane na budowę chodników (bo to zadanie miasta). Inni wskazują, że projekty zgłaszane przez mieszkańców nie mają szans w głosowaniu z pomysłami, które forsują szkoły czy instytucje, potrafiące wokół takiego pomysłu zmobilizować rodziców dzieci z danej placówki. Czy jednak ktoś osiedlowych radnych posłucha? (sb)\nLeszek Lyczmański 23.11.2015 09:24:07\nJestem autorem pomysłu przebudowy chodnika przy ul. Leszczyńskiego 41a. Na etapie opiniowania zgłoszonych projektów skontaktowałem się z przewodniczącym Rady Osiedla Szwederowo - p. Deją z prośbą o pozytywną opinię Rady. Odpowiedź była jednoznacznie negatywna na temat proponowanego przeze mnie projektu oraz samej istoty konkursu.\nPostanowiłem więc samodzielnie poprowadzić skuteczną kampanię na rzecz projektu i w jej konsekwencji projekt zdobył największą liczbę głosów na Szwederowie. Bardzo proszę o uszanowanie wyniku konkursu. Doceniam pracę wszystkich członków Rady Osiedla Szwederowo, dlatego też chętnie włączę się w przyszłym roku w zdobywanie głosów na rekomendowane przez nią projekty.\nTrzymajmy się razem dla dobra Szwederowa!


Męczennik, patron Polski, benedyktyn.\nUrodził się w czeskich Libicach w rodzie książęcym Sławników.\nUczęszczał do szkoły benedyktyńskiej, a wyższe wykształcenie zdobył w Magdeburgu, najlepszej uczelni na północy, pod opieką tamtejszego arcybiskupa Adalberta. W wieku 26 lat otrzymał święcenia kapłańskie.\nWracając z Niemiec zatrzymał się w Pradze i za namową księcia Przemyślidów, Bolesława Pobożnego, objął w 983 r. diecezję praską po zmarłym biskupie Dytmarze. Młody biskup rozpoczął pracę duszpasterską wizytując diecezję, słowem i przykładem dając wyraz zasadom życia chrześcijańskiego, potępiał wielożeństwo i rozwody, odwiedzał więźniów i chorych, protestował przeciwko sprzedawaniu chrześcijan kupcom arabskim i żydowskim. We śnie miał mu się pojawić Chrystus i zapytać: "Oto jestem znowu sprzedany, a ty śpisz?"\nWojciech, jako nowy biskup nie spotkał się z aprobatą i zrozumieniem prażan, doszło też do zatargów między książęcymi rodami Przemyślidów i Sławników. Po pięciu latach pasterzowania opuścił Pragę i udał się do Rzymu, aby usprawiedliwić swoją decyzję porzucenia diecezji. Przez cztery lata przebywał wraz ze swym bratem Radzymem w dwóch najsławniejszych klasztorach benedyktyńskich na Monte Cassino i na Wzgórzu Awentyńskim, gdzie znajdowali się również bazylianie obrządku bizantyńskiego.\nW klasztorze na Awentynie złożył w 990 r. benedyktyńskie śluby zakonne. Na usilne prośby Bolesława Pobożnego Wojciech powrócił w 993 r. na praskie biskupstwo, jednakże z powodu waśni rodowych Werszowców ze Sławnikami oraz sprzeciwów diecezjan wobec nakazu przestrzegania zasad wiary i moralności ponownie opuścił Pragę. Przez Morawy udał się na Węgry, gdzie na dworze księcia Gezy i jego żony Adelajdy, siostry Mieszka I, otrzymał bliższe informacje o polskim władcy.\nBiskup Wojciech znał Polskę tylko z relacji, ale stał się jej przyjacielem. Wyrazem tego były starania u papieża i u założyciela zakonu kamedułów, św. Romualda, by wysłać do naszego kraju misjonarzy. Ponadto zabiegał dla Polski o przyjaźń cesarza niemieckiego Ottona III, którego był spowiednikiem. Z posiadanych informacji o Mieszku I i Bolesławie Chrobrym biskup Wojciech uważał i wskazywał innym, że dobro powszechne wymaga, aby Polska była silnym państwem w Europie.\nNa podstawie ustaleń w Rzymie na spotkaniu papieża z cesarzem Ottonem III i biskupem Wojciechem w 996 r. utworzona została nowa prowincja kościelna w państwie Piastowskim z biskupem Wojciechem Sławnikowicem. Biskup Wojciech przybył w 997 r. z planami misyjnymi do Polski na dwór Bolesława Chrobrego. Był witany z największymi honorami, a książę Bolesław ufundował w swej hojności kilka klasztorów benedyktyńskich, m.in. w Trzemesznie.\nAbp Wojciech rozpoczął misyjną działalność od nawracania Pomorzan, ochrzcił gdańszczan i tamtejszego księcia. Następnym etapem były ziemie Prusów na prawym brzegu Wisły. Wojciech odprawił przydzieloną mu przez księcia Bolesława eskortę rycerzy, narażając życie wyprawił się w głąb pogańskich Prus tylko z kilkoma klerykami i uczniami. 23 kwietnia 997 r. poniósł tam śmierć męczeńską. Został zabity strzałami z łuku, a jego głowę odcięto i wbito na pal. Ciało Wojciecha wykupił Bolesław Chrobry i z honorami pochował w Gnieźnie.\nWojciech już w 999 r. został wpisany w poczet świętych, a w czasie zjazdu gnieźnieńskiego w 1000 r. obrano go patronem nowo utworzonej w Polsce metropolii. Jest jednym z głównych patronów Polski, a także patronem Czech i Węgier.\nJego wspomnienie przypada na 23 kwietnia.