Czynsz co ile się płaci | 797 014 014 | Pewny Lokal\n2022-05-09 (aktualizacja: 2022-05-13)\nCzynsz to opłata, którą musi wnosić każda osoba mieszkająca w budynku zarządzanym przez wspólnotę lub spółdzielnię.\nCzynsz za mieszkanie. Jak nalicza się opłaty?\nCzy po wykupieniu mieszkania płaci się czynsz?\nCzynsz za mieszkanie – co ile się płaci?\nW zależności od tego, czy posiadasz nieruchomość na własność, czy też wynajmujesz ją od kogoś, może pojawić się także konieczność opłacania czynszu najmu. Jak często poniesiesz taki koszt? Sprawdźmy!\nCzynsz z definicji jest opłatą za użytkowanie jakiegoś lokalu. Nieprecyzyjność tego opisu przysparza jednak sporo problemów, które kończą się niejednokrotnie nieporozumieniami między właścicielem a najemcą. Czasem doprowadza to nawet do strat finansowych. Czym więc dokładnie jest czynsz? Rzeczywiście jest to opłata za użytkowanie nieruchomości, ale można podzielić go na dwa typy:\nCzynsz administracyjny to taki, który wnosi się do wspólnoty lub spółdzielni zarządzającej budynkiem, w którym znajduje się lokal. Pieniądze, które zarządca otrzymuje z tego tytułu, przeznaczane są m.in. na fundusz remontowy, na gospodarowanie częściami wspólnymi (np. windą, klatką schodową itd.) oraz na sprawy administracyjne. Czasami czynsz zawiera także opłatę za część mediów, zazwyczaj wodę, śmieci i ogrzewanie centralne. Kwota czynszu zależy od wielu różnych czynników.\nCzynsz najmu to z kolei opłata, którą przekazuje się w ręce właściciela nieruchomości, w zamian za możliwość mieszkania w konkretnym lokalu. Dotyczy tylko osób, które wynajmują lokum.\nCzynsz administracyjny płacony jest zawsze, niezależnie, czy posiadasz mieszkanie własnościowe, czy wynajmujesz lokal. Czynsz najmu wnoszą tylko osoby, które wynajmują mieszkania. Jest to niejako wynagrodzenie dla właściciela nieruchomości.\nJeżeli chodzi o płatność czynszu, to najczęściej jest to raz w miesiącu. Szczególnie czynsz administracyjny jest rozliczany właśnie w takim okresie czasu. Raz do roku przeprowadzana jest weryfikacja i wtedy obliczane jest, czy konieczne jest dopłacenie jakiejś kwoty, czy też wręcz przeciwnie, pojawiła się nadpłata. W przypadku czynszu najmu sprawa jest oddana do dyspozycji właścicielowi mieszkania i najemcy. To oni uzgadniają, jak często płacony jest czynsz.\nNajczęściej również jest to rozliczenie comiesięczne, jednak zdarza się, że w umowie zapisuje się rozliczenia co trzy miesiące, czy co pół roku.\nPłacenie czynszu jest obowiązkiem, jednak częstotliwość zależy od decyzji osób zarządzających. Zanim podpiszesz umowę, dowiedz się, jak wygląda ta kwestia w Twoim nowym mieszkaniu.


Jak Skutecznie Uwodzic - Porady w ŚwiatKobiety.pl\nArtykuły na temat: jak skutecznie uwodzic\n.... Dyskretny flirt rozpocznij, kiedy jesteś w dobrym nastroju. Oczywiście w tym też możesz sobie pomóc - przypomnij sobie najprzyjemniejszy moment swojego życia i przywołaj odczucia, jakie wtedy ci(...) nie układaj ust w tzw. "kaczy dziób" - to wygląda tanio. Nogi - wyeksponuj je Chcesz wyglądać naprawdę kusząco? Kiedy zakładasz nogę na nogę postaraj się skrzyżować je jak najwyżej - nie tylko nogi...\n..., zatem, jak się zdaje, przynieść Robbie nie tylko uznanie dla jej aktorskiego kunsztu, ale i pozbycie się łatki seksbomby o urodzie lalki barbie, która towarzyszy jej od czasu osławionego "Wilka z Wall Street". Margot, która skutecznie uwodziła wówczas na ekranie nie tylko zapatrzonego w nią filmowego męża, ale i zachwyconą jej urodą i wdziękiem widownię, zachwycać nie przestaje i poza ekranem. Na...\n...antycellulitowo i nawilżająco, ponadto łagodzi podrażnienia, doskonale odżywia oraz skutecznie zapobiega wysuszaniu naskórka. Soczysty zapach świeżej limonki i trawy cytrynowej odświeża i relaksuje, pozwala(...) skórę. Olejek kawowy - opóźnia procesy starzenia i regeneruje skórę. Masło pomarańczowe - działa antycellulitowo i nawilżająco, ponadto łagodzi podrażnienia, doskonale odżywia oraz skutecznie zapobiega...\nWideo na temat: jak skutecznie uwodzic


Po raz 9. 1 września "na sucho" - PL.DELFI\nPo raz 9. 1 września "na sucho"\nponiedziałek, 31 sierpień 2015 г. 16:27\nJutro, 1 września, rozpoczyna się rok szkolny, a handlowcy po raz 9 ogrodzą stop taśmą stoiska z alkoholem.\nDyrektor wykonawczy Litewskiego Stowarzyszenia Spółek Handlowych Laurynas Vilimas zauważył jednak, że wielkich strat sklepy w tym dniu nie ponoszą.\n„W ogóle żadnych strat nie ma. Ludzie od dawna wiedzą o zakazie sprzedaży alkoholu 1 września i zaopatrują się dzień albo kilka wcześniej” - powiedział DELFI Vilimas.\nPoinformował też, że kasy są zaprogramowane w taki sposób, że niemożliwe jest zeskanowanie i sprzedaż alkoholu. Jest to zrobione, aby uniknąć wszelkich interpretacji i ze względu na pokusę.\n„W taki sposób można wyeliminować czynnik ludzki” - dodał Vilimas.\n1 września sprzedaż alkoholu jest dozwolona w spółkach żywienia publicznego, międzynarodowych pociągach, statkach, samolotach, w minibarach w hotelach oraz sklepach „duty free”.


Aedes wybuduje obiekt biurowy w Krakowie - Biura\nAedes wybuduje obiekt biurowy w Krakowie\nDodano: 21 lut 2013 11:30\nW Krakowie przy ulicy św. Łazarza w dzielnicy Śródmieście, rozpocznie się wkrótce budowa obiektu usługowo-biurowo-mieszkalnego. Generalnym Wykonawcą inwestycji został Aedes S.A., notowana na NewConnect spółka specjalizująca się w szerokim zakresie usług budowlano-montażowych. Wartość pozyskanego zlecenia wynosi ponad 8,48 mln złotych.\nRealizacja kontraktu rozpocznie się 4 marca 2013 roku, zaś planowany termin zakończenia został wyznaczony na okres 16 miesięcy od tej daty. Inwestorem jest krakowska spółka Studio Stare Miasto Sp. z o.o.\n= Projekt przy ul. św. Łazarza obejmuje wykonanie budynku z sześcioma kondygnacjami nadziemnymi, na których znajdować się będą lokale mieszalne oraz usługowo-biurowe. Ponadto, zlecenie obejmuje realizację garażu podziemnego (dwie kondygnacje), a także infrastruktury technicznej. Jest to kolejna inwestycja, stanowiąca dla nas wyzwanie ze względu na trudną lokalizację terenu prac. Plac budowy znajdować się będzie w centrum miasta, pomiędzy już istniejącą dość zwartą zabudową - mówi Maciej Targosz, prezes zarządu Aedes S.A.


Single malt na zimę zamiast tony węgla | naTemat.pl\nIdzie luty, kuj buty. Czy jakoś tak. Mnie zima oszczędza w tym roku ale większości z Was nie. Ale dla łyskożłopa to bardzo fajny czas, doskonały pretekst do degustacji ciężkich, „zimowych” destylatów. Za takie najczęściej uważa się szkockie whisky robione ze słodu jęczmiennego suszonego nad torfem. Najbardziej znanym regionem produkującym ten specyficzny w aromacie i smaku trunek jest wyspa Islay u zachodnich wybrzeży Szkocji.\nIslay to niezwykłe miejsce do produkcji whisky. Chociaż nie, wróć! Zaburzam ciąg przyczynowo-skutkowy. Islay to specyficzne miejsce z którego na przestrzeni wieków wyłoniła się niezwykła whisky słodowa. Wyspa jest dosyć płaska w porównaniu z sąsiednimi, zimna, wietrzna, goła i w dużym stopniu pokryta torfowiskami. Torf był kiedyś podstawowym paliwem w całej Szkocji. Na przestrzeni XIX i XX wieku destylarnie i słodownie stopniowo odchodziły jednak od używania go jako materiału opałowego w procesie produkcji, porzucając kopcące ciemnobrązowe kloce na rzecz nowych, tańszych i bezzapachowych paliw. Torfowanie słodu najdłużej utrzymało się na trudno dostępnych wyspach. I choć dziś szereg destylarni „na lądzie” powraca do tradycji i przynajmniej przez część roku używa mocno kopconego słodu, to jednak Islay z jej ośmioma czynnymi destylarniami nadal jest uważana za Mekkę wielbicieli „torfówki”. I słusznie.\nTo tyle tytułem bardzo ogólnego wstępu. Chciałbym polecić cztery różne whisky z Islay, wszystkie łatwo dostępne w Polsce i nie astronomicznie drogie (zdecydowanie tańsze od tony węgla). Praktyczna porada konsumencka, ot co!\nArdbeg Ten / 46% / 700ml / 170zł\nArdbeg to chyba najmodniejsza obecnie destylarnia na Islay. Od przejęcia jej w latach 90-tych przez Glenmorangie (obecnie część LVMH) i ponownego uruchomienia produkcji po ponad dekadzie niemal zupełnej bezczynności, marka zyskała status kultowy. Kiedyś świetnie znana tylko koneserom, teraz jest za wieloma z najlepszych barów świata. I bardzo dobrze. Ludzie, którzy pamiętają Ardbega „zanim był cool” mają oczywiście swoją własną, zazwyczaj gorzką, opinię o marketingu firmy ale do mnie to, co robi obecnie Ardbeg przemawia. Serce roście jak marki whisky przestają używać szkockiej kraty i panoramy gór jako dźwigni.\nDziesięcioletnia wersja, podstawowa, pomimo dziwnego – słownego – zapisu wieku, jest właściwie bardzo uczciwą propozycją. Wiadomo, czego się spodziewać. Warto dodać, że najnowsza partia jest doskonałej jakości. Starzona tylko w beczkach po burbonie, odznacza się świeżością i typową dla Ardbega cytrynową/limonkową nutą. No i oczywiście eksplozją torfowego dymu o dosyć ciepłej barwie. Ta dymna warstwa jest zbliżona do aromatu palonego drewna, może przywieść na myśl ubranie pachnące ogniskiem następnego dnia. Smak jest zaskakująco słodki z nutą bezy, marcepanu i białej czekolady, chociaż niektórym może być ciężko dostrzec niuanse zza zasłony brutalnego, popielistego smaku torfu. Niebo w gębie. Idealna whisky na wodę albo w piersiówkę na mecz. 90/100\nLagavulin 16 Year Old / 43% / 700ml / 240zł\nDestylarnia Lagavulin sąsiaduje z Ardbegiem. Z jednej do drugiej można podejść spacerem albo przejechać się rowerem (oczywiście nie po degustacji). Pomimo geograficznej bliskości, styl jest zdecydowanie odmienny. Nadal mamy do czynienia z mocno kopconą whisky ale tym razem destylat jest cięższy, bardziej oleisty, lepki. Bogatszy w związki siarki a uboższy w owocowe estry. Podstawowa, 16-letnia, wersja Lagavulina jest starzona w beczkach po burbonie i po hiszpańskiej sherry. Ten drugi rodzaj beczki, bogaty w taniny ale większy i mniej aktywny od amerykańskiego odpowiednika, gra ważną rolę w profilu smakowym tej whisky.\nAromat jest ciepły i słodki, dym jest nieco mniej intensywny niż w Ardbegu ale nadal bardzo wyraźny. Nieco jesienny, powiedzmy – palone liście. Dym podszyty jest suszonymi owocami, czuję śliwkę i rodzynki. Czerwone Haribo, trochę czekolady i karmelu. Aromat jest złożony i rozwija się w kieliszku, warto nalać więcej niż zwykle i poczekać. Smak jest intensywny, nieco gorzkawy, cierpki od tanin. Dym jest nadal ciepły, wypełnia usta, klei się do podniebienia. Owocowość jest przytłumiona za to na finiszu karmel i pralina grają pierwsze skrzypce. Gaśnie bardzo powoli. Otwórz i wyrzuć korek do kominka. 86/100\nLaphroaig 10 Year Old / 40% / 700ml / 150zł\nWsiadam na rower i pedałuję parę minut dalej na zachód wzdłuż południowego wybrzeża wyspy. Kolejna destylarnia na trasie to Laphroaig (wym. lafroig). Nieodżałowany pisarz, wspaniały krytyk i jeden z największych autorytetów świata whisky i piwa – Michael Jackson – napisał kiedyś, że Laphroaiga albo się uwielbia albo nienawidzi. Marka podchwyciła to i zamieniła w dosyć odważny slogan reklamowy. Slogan przyznać trzeba na wskroś prawdziwy a to rzadkość! Często mówi się o tej whisky, że pachnie szpitalem a to nie dla wszystkich miłe skojarzenie.\nRzeczywiście na początku zapach tej „dziesiątki” kojarzy się ze szpitalem albo raczej fotelem dentystycznym. Aromat torfu jest mocno ziołowy, prawie trawiasty. Przywodzi na myśl szałwię, rumianek ale i jodynę. Do tego pieczone czerwone jabłka, chleb żytni, biszkopty, pomarańczowa marmolada. Zapach jest niesamowity, niezapomniany, ciężko go pomylić z czymkolwiek innym. W ustach Laphroaig jest nieco lepki i dość słodki. Nadal medyczne skojarzenia chociaż dym jest na języku cieplejszy. Niestety, szybko wychodzi dosyć duży moim zdaniem mankament tej wersji – zbyt niska zawartość alkoholu. 40% nie pozwala górnym nutom się rozbujać bez względu na to, jak długo męczy się kieliszek mieszaniem. Nadmienię, że błąd ten jest naprawiony ze świetnym skutkiem w wersji Quarter Cask (48% / 170zł) i Cask Strength (w zależności od partii 55,3% do 58,3% / 200zł – trudno dostępna). Laphroaig zasmakuje świetnie w schronisku w Bieszczadach. 78/100\nBowmore 12 Year Old / 40% / 700ml / 150zł\nBowmore to trochę nietypowa destylarnia bo znajduje się w samym sercu miasteczka o tej samej nazwie. Mieszkanie naprzeciwko ma swoje zalety... jeśli lubi się specyficzny zapach towarzyszący procesowi zacierania słodu. Bowmore produkuje destylat nieco mniej torfowy niż sąsiedzi z południowego wybrzeża wyspy ale wątpliwości co do miejsca produkcji nie pozostawia. Słynny magazyn numer 1 ma podłogę nieco poniżej poziomu wody i stoi na samym brzegu Atlantyku, co rzekomo wpływa na walory whisky tam leżakującej.\nZapach jest łagodniejszy od poprzedników. Dym jest znowu drzewny, mniej gryzący, ciepły, bardzo przyjemny. Wyraźnie rysuje się profil cytrusowy, blisko skórki pomarańczy. Piernik, mleczna czekolada, świeży imbir, tymiankowy miód. Smak bardzo dobrze zrównoważony, od wejścia słodki, rozwija się w kierunku jabłek, gruszek, dojrzałego melona, bananów, goździków. Finisz cierpki, dym wraca falami. Ogólnie bardzo smakuje mi ten podstawowy Bowmore. Myślę, że byłby świetnym wstępem do picia „torfówek”. Niestety, podobnie jak Laphroaig, w swojej podstawowej inkarnacji cierpi na impotencję. 81/100\nJak zwykle zachęcam do nieufaności w stosunku do moich ocen. Próbujcie sami, piszcie, co myślicie.


GAZETKA 7/2015.pages - Dzieci\nNUMER 7/2015 (195)\nPISMO WSPÓLNOTY PARAFIALNEJ POD WEZWANIEM MATKI BOŻEJ\nWSZECHPOŚREDNICZKI ŁASK I ŚWIĘTEGO ANTONIEGO Z PADWY W JEDŁOWNIKU JUBILEUSZ 20 - LECIA POŚWIĘCENIA KRZYŻA\nHelena i Marek Osińscy\nJubileusz 20-lecia poświęcenia Krzyża u zbiegu ulic Pszowskiej i Górniczej od dłuższego czasu był tematem\nrozmów wielu z nas. Był jednym z tematów w Radzie Dzielnicy, w Stowarzyszeniu „Razem na Szybiku” i wśród samych\nmieszkańców. W ramach jednego z projektów Stowarzyszenia z udziałem Rady Dzielnicy i Braci Górniczej zostało przebudowane otoczenie Krzyża. Kosztowało to wiele pracy i pieniędzy, ale warto było. Najważniejszy jednak był dzień 20 czerwca 2015 roku, godz. 14.00, tj. czas jubileuszowej Mszy św. odprawianej przez naszych czcigodnych księży Eugeniusza\nKróliczka i Wojciecha Kamczyka. W tłumie zebranych wiernych można było dojrzeć projektanta i zarazem budowniczego\nnaszego krzyża – p. Henryka Piechaczka oraz wielkiego pomocnika ze strony ówczesnych władz miasta – p. Kazimierza\nCichego. Na zaproszenie pozytywnie odpowiedziała p. Cecylia Gęba – jedna z wielu członków zespołu ds. budowy krzyża.\nZa większość z nich jedynie pozostało nam pomodlić się o spokój ich duszy. Bardzo chcieliśmy, aby z nami byli księża:\nJanusz Ahnert, Dariusz Borowiec, Rafał Bogacki, prałat Bogusław Płonka, dziekan Janusz Badura, ale ze względu na swoje\nobowiązki mimo zaproszenia nie mogli przybyć.\nUroczystość rozpoczęła się przy pięknej pogodzie. W trakcie Mszy św. zostaliśmy obficie pokropieni wodą z nieba,\na na błogosławieństwo znów zaświeciło słońce. Po Mszy św. uczestnicy wraz z księżmi, dzięki gościnności pp. Mężyków,\nspotkali się przy kawie i herbacie na krótką wymianę opinii.\nTeraz będziemy czekać na kolejny jubileusz spotykając się w każdy trzeci piątek miesiąca w Godzinie Miłosierdzia\npod naszym Krzyżem.\nJedłownik to najstarsza dzielnica Wodzisławia,\nJego historia tak oto się przestawia:\nBardzo dawno temu niejaki komes Gosław panował na\nÓwczesny kościół wzniesiono właśnie na jego polecenie.\nW jakiś czas potem straszna tragedia miejsce miała,\nBurza gradowa wieżę kościelną zrujnowała.\nWe wsi ani jeden dom nie uniknął szkód,\nA na mieszkańców spadł niewyobrażalny głód.\nWtedy złożyli uroczyste ślubowanie,\nNowego kościoła wybudowanie.\nI wnet parafianie się zjednoczyli,\nW stworzenie domu Bożego całe swe serca włożyli.\nDość szybko zrealizowali te plany,\nW miejscu drewnianego stanął kościół murowany.\nPod wezwaniem św. Antoniego,\nBy ten patron uchronił parafię od nieszczęścia podobnego.\nDziś kilka wieków mija od tego wydarzenia,\nPodczas których nasza wieś nieustannie się zmienia.\nI choć taka niepozorna się wydaje\nWalczyć o rację bytu nigdy nie przestaje.\nMIĘDZY NAMI MINISTRANTAMI…\nKs. dr Wojciech Kamczyk\nLipiec i sierpień to ulubione miesiące\nwszystkich uczniów – wszak nie ma\nwtedy zajęć w szkole. Dla ministrantów\nnie jest to jednak czas wolny od służby\nprzy ołtarzu. Mimo wszystko części\nz nas udało się wziąć udział w kilkudniowym wyjeździe ministranckim do\nDni pomiędzy 18 a 22 lipca czternastoosobowej grupie ministrantów pozostaną na długo\nw pamięci. Wyprawa rozpoczęła się w sobotę wcześnie\nrano na dworcu kolejowym w Rybniku. Stąd wyruszyliśmy\ndzięki dobrodziejstwu kolei żelaznych do Zakopanego.\nMiejscem naszego pobytu był Dom Księży Misjonarzy\nWerbistów, któremu przewodził ojciec Jan Wichary.\nJeszcze tego samego dnia zdołaliśmy podziwiać widok na\nZakopane z Wielkiej Krokwii.\nDrugi dzień, niedziela, to oprócz porannej Eucharystii okazja do wędrówek po okolicy. O własnych siłach i na\nwłasnych nogach weszliśmy na Gubałówkę, skąd roztaczał\nsię wspaniały widok na Tatry. Stamtąd przeszliśmy na\nButorowy Wierch, skąd, już wyciągiem krzesełkowym,\nzjechaliśmy w okolice Krzeptówek. Tam mogliśmy\nodwiedzić piękne sanktuarium Matki Bożej Fatimskiej,\nswoją historią nawiązujące do zamachu na życie Jana\nKolejnego dnia, który początkowo zapowiadał się\ndeszczowo, spacerowaliśmy po Dolinie Kościeliskiej na\nterenie Tatrzańskiego Parku Narodowego. Szczególną\natrakcją dla niektórych było wejście do Jaskini Mroźnej.\nInnym wielką radość sprawiła możliwość delektowania się\nPrzedostatni dzień wizyty w Zakopanym spędziliśmy\nodwiedzając Pustelnię św. Brata Alberta Chmielowskiego.\nW tamtejszej kaplicy uczestniczyliśmy we Mszy Świętej.\nMogliśmy również zrelaksować się w zakopiańskim\nW trakcie wyjazdu nie zabrakło okazji do pogrania w piłkę\nnożną bądź w „uno”, a także możliwości spacerowania po\nSzczególne podziękowania należą się wszystkim rodzicom, którzy przygotowali nas do wyjazdu (za transport\ni „telefoniczne” wsparcie) oraz panu Jackowi Filasowi za\nopiekę nad grupą. Pozostaje jedynie nie rozwiązana kwestia i pytanie: dokąd wyruszymy w przyszłym roku?\nSŁUŻBĘ PRZY OŁTARZU\nI ZOSTAĆ MINISTRANTAMI\nNA ZBIÓRKI MINISTRANCKIE\nW SERCU PROBOSZCZA\nZakończyły się wakacje, rozpoczął się nowy rok\nszkolny. Wypoczęci, z nowym zapałem podejmujemy stare\ni nowe obowiązki i zadania. Wszystkim uczniom życzę, by\nbyli w nowym roku szkolnym, tak jak mówiłem w kazaniu\n1 września br., DOBRYMI UCZNIAMI. Nauczycielom,\nwychowawcom i katechetom życzę zapału i wytrwałości\nw nauczaniu i wychowywaniu. Rodzicom życzę umiejętnego wspierania wysiłków swoich pociech.\nW czasie wakacji, chyba z powodu wyjazdów,\nnasz kościół nie był przepełniony. Mam nadzieję, że po\nwakacjach nasi parafianie powrócą do większej gorliwości\nw uczęszczaniu na niedzielną Mszę św. Z nowym rokiem\nzachęcam do większego zaangażowania się w życie\nnaszej parafii, a szczególnie w życie poszczególnych\nDO WSPÓLNOTY KOŚCIOŁA WŁĄCZENI ZOSTALI: SAKRAMENT MAŁŻEŃSTWA ZAWARLI: DO DOMU OJCA ODESZLI: Genowefa MACIOŁEK\nwspólnot parafialnych. Chłopców zapraszam do grona\nministrantów, dziewczynki do Dzieci Maryi, wszystkie\ndzieci do Grupy Małych Misjonarzy. Szczególne słowa\nzachęty kieruję do młodzieży. Trwa ostatni rok przygotowania do Światowych Dni Młodzieży. Zapraszam Was!\nDobrze przygotujcie to wydarzenie. Zapraszam Was do\nOAZY. W naszej parafii działa wiele wspólnot modlitewnych i formacyjnych dla dorosłych. Każdy może\nznaleźć coś dla siebie. Szczegółowe informacje znajdują\nsię na stronie internetowej naszej parafii. Wystarczy\nwpisać w wyszukiwarce „parafia jedlownik”, a będziemy\nmieli dostęp do wielu informacji.\nW obecnym roku duszpasterskim, od 18 – 25\npaździernika, pragniemy przeżyć w naszej parafii „MISJE\nPARAFIALNE”, które wygłoszą nam Księża Oblaci NMP.\nJuż teraz zapraszam! Zarezerwujmy sobie czas!\nSzczegółowy program Misji przedstawimy za miesiąc.\n8 grudnia br. rozpocznie się, ogłoszony przez\nPapieża Franciszka, „Rok Miłosierdzia Bożego”. Postarajmy\nsię tak przeżywać ten okres, aby napełnić się darem\nKs. Eugeniusz Króliczek\nMaksymilian Antoni ELIASZ\nNikodem Jacek KLEIBERT\nOskar Krzysztof TASZKA\nPaulina Zofia FRANOSZ\nNatalia Agnieszka BUJOK\nRozalia Stefania GRZONKA\nBartosz Krzysztof KNESZ\nKacper Aleksander BURA\nFilip Lesław KAŁUŻA\nKarol Antoni SITKO\nEryk Adam OGROCKI\nPatrycja GAMŻA i Miron HEINZE\nUrszula HAWRYLUK i Tomasz CYHIL\nMonika BUCKA i Piotr SZLEZINGER\nDominika PŁACZEK i Tomasz BANDZAREWICZ\nAleksandra KAZEK i Marek WNUK\nKarolina WIECZOREK i Łukasz BŁAŻEJEWSKI\nBarbara FRANKOWSKA i Tomasz JURASZEK\nMarietta JASIAK i Sławomir FRAŚ\nLIST MISJONARZY DO WSPÓLNOTY PARAFIALNEJ W JEDŁOWNIKU\nZ Jezusem Chrystusem wkroczyliśmy w trzecie tysiąclecie od Jego narodzenia. On, Syn Boży, z woli\nBoga Ojca posłany na świat, rodzi się wśród ludzi jako człowiek i nasz Odkupiciel. Odrzucony przez możnych\nówczesnego świata, zwraca się do biednych, chorych, pogardzanych i grzeszników, zwiastując im Dobrą Nowinę.\nTyle dzisiaj złej nowiny wokół nas. Odbiera ona człowiekowi nadzieję, zniechęca do czynienia dobra, odbiera\nradość życia. Dlatego tak ważne jest głoszenie prawdy „iż tak Bóg umiłował świat, że Syna swego dał, aby\nkażdy, kto w Niego uwierzy, nie zginął, ale miał życie wieczne”. Bóg jest Ojcem bogatym w miłosierdzie, który\npragnie przyprowadzić wszystkie swoje dzieci do wiecznego domu w niebie.\nGdy patrzymy na historię Kościoła w minionych 20 wiekach, której częścią są również dzieje naszej\nparafii, widzimy w niej z jednej strony słabość ludzką, grzech i uwikłanie człowieka w różnorakie zło, ale\no ileż więcej widzimy w niej wielkiej, wzruszającej i wiernej miłości człowieka do Boga i do drugiego człowieka,\nzwłaszcza w potrzebie i wielorakim cierpieniu. Myślimy: jaki byłby dzisiejszy świat bez takich świadków Jezusa\njak św. ojciec Maksymilian Kolbe, bł. Matka Teresa z Kalkuty, bł. ks. Jerzy Popiełuszko czy św. Jan Paweł II?\nRównocześnie budzi się w naszym sumieniu pytanie: jakim świadkiem Jezusa jestem ja? On przecież powiedział: „Będziecie mi świadkami aż po krańce ziemi”. Skarb wiary i życia Bożego otrzymałem by nim żyć i dzielić\nsię nim z drugimi. Na moje i twoje świadectwo czeka żona, mąż, dziecko, sąsiad, kolega z pracy, parafianin.\nNasza Misja święta powinna stać się dla całej rodziny parafialnej czasem pogłębionej refleksji i modlitwy. Niech pomoże nam ona uradować się darem wiary i na nowo odkryć ten skarb Bożego życia, niech\nwzmocni naszą nadzieję i rozpali gasnącą miłość. W życiu niejednej rodziny i małżeństwa, w życiu niejednego\nmieszkańca naszej parafii, w umysłach sercach i sumieniach nagromadziło się wiele trudnych doświadczeń, które\nzamykają nasze serca przed Chrystusem, przed ofiarowaniem przebaczenia i wyciągnięcia ręki do zgody.\nTymczasem On tak nas umiłował, podzielił się z nami istnieniem, poszedł za człowiekiem, który musiał opuścić\nraj, i jest ciągle po stronie człowieka i naszych codziennych ludzkich spraw. On sam nas zapewnia: „Choćby\nojciec twój i matka twoja cię opuścili, to Ja, twój Bóg, nigdy o tobie nie zapomnę”.\nPrzez 26 lat św. Jan Paweł II wołał: „Nie bójcie się otworzyć drzwi Chrystusowi… On jeden wie, co\njest w sercu człowieka”. I woła nadal, chociaż przekroczył już próg nadziei, bo miłosierdzie Ojca oczekującego\nsyna marnotrawnego, wychodzącego mu naprzeciw, gdy wraca, jest wzruszające i trudno dalej się przed nim\nbronić. Kochani, na czas naszej Misji św. zostawmy więc wszystko, co może nam przeszkadzać w spotkaniu\nz Bogiem. Niech tylko On mówi do nas, niech On zmienia nasze serca, niech wlewa w nie miłość, zgodę i pokój,\nabyśmy na tej naszej ziemi byli świadkami wiary. Naszą Misję św. rozpoczniemy w niedzielę, 18 października,\na zakończymy w następną niedzielę, 25 października 2015 roku. Poprowadzą ją misjonarze Oblaci Maryi\nNiepokalanej z Kędzierzyna: ojciec Robert Skup i ojciec Franciszek Żok.\nDrodzy Rodzice! Stwórzcie w domu klimat sprzyjający uczestnictwu wszystkich domowników w tym\nszczególnym wydarzeniu. Pomóżcie zwłaszcza dzieciom i młodzieży.\nDrodzy Małżonkowie! Nie bójcie się dzielić ze sobą darem wiary.\nDroga Młodzieży! Św. Jan Paweł II pokładał w was tyle nadziei, bo jesteście Kościołem XXI wieku.\nWy zawsze szukaliście prawdziwych mistrzów życia. Wy jesteście młodością i przyszłością Kościoła, także\ni naszej parafii.\nDrogie Dzieci! Jezus czeka na was, aby wam błogosławić i uczyć, jak być Jego przyjaciółmi.\nDrodzy Chorzy, Cierpiący i Najstarsi Parafianie! Wy jesteście bardzo potrzebni teraz i w czasie Misji.\nSwoją modlitwą połączoną z ofiarą cierpienia, słabości i samotności możecie otworzyć dla Jezusa tak wiele\nMaryjo, Matko Jezusa, Kościoła i Matko nasza! Ty podjęłaś swoje zadanie w Nazarecie i wypełniłaś\nu stóp krzyża swego Syna. Ty stajesz się dla nas serdecznym przynagleniem, skierowanym do wszystkich dzieci\nBożych, aby wróciły do Ojca, wsłuchane w matczyny głos: „Zróbcie wszystko, cokolwiek wam powie”. Uczyńmy,\nco nam powie Syn, przyobleczmy wiarę w czyn.\nNie zamykajmy serc, zbawienia nadszedł czas, gdy Chrystus puka w drzwi może ostatni raz.\no. Robert Skup OMI\no. Franciszek Żok OMI\nNIEZWYKŁY, BO DIAMENTOWY\nOpole, 20 czerwca\n2015 roku. Nasz parafianin\npochodzący z Turzyczki, ks.\nJózef Rugor, obchodził swoje\nsześćdziesięciolecie kapłaństwa. Jako jedyny z naszej parafii\nżyjący z tego rocznika kapłan,\ndziesięć lat temu pięćdziesięciolecie kapłaństwa świętował\nu nas w Jedłowniku odprawiając swoją jubileuszową Mszę\nśw. Po święceniach kapłańskich,\nktóre przyjął 19 czerwca 1955\nroku w Nysie, ks. Rugor pracował w kilku parafiach. Jako\nwikariusz w Zabrzu w latach\n1955-1960, potem jako administrator parafii w Opawicy i parafii MB Szkaplerznej\nw Grabinie. W roku 1983 został mianowany proboszczem\nMB Nieustającej Pomocy w Opolu-Nowej Wsi Królewskiej.\nW wieku 75 lat przeszedł na emeryturę i zamieszkał\nw Diecezjalnym Domu Księży Emerytów w Opolu. Tam też\nobchodził swój jubileusz 60-lecia kapłaństwa. Wraz\nz trzema mieszkającymi również tam jubilatami odprawił\nswoją jubileuszową Mszę św. Byłam obecna na tej Mszy\nśw., ksiądz Józef odprawiał ją siedząc na wózku\ninwalidzkim, ponieważ w ostatnich latach choroba\nuniemożliwiła mu chodzenie.\nOstatnie dni spędził jednak w Domu Księży\nEmerytów. 6 sierpnia rano otrzymałam wiadomość:\nks. Józef Rugor zmarł. Przeżył 85 lat, a zmarł w pierwszy\nczwartek miesiąca. W „czwartek kapłański” Pan powołał\ngo do wieczności. „Wieczne odpoczywanie racz mu dać,\nPogrzeb odbył się w Nowej Wsi Królewskiej,\ngdzie ks. Rugor pracował przez 22 lata, w kościele parafialnym pw. MB Nieustającej Pomocy. Uroczystości pogrzebowej przewodniczył i Mszę św. sprawował ks. Biskup\npomocniczy Paweł Stobrawa. Obecnych było wielu księży,\nparafian, krewnych, były delegacje z poprzednich parafii,\nrównież grupa osób z Jedłownika, z ks. Proboszczem\nEugeniuszem Króliczkiem, za co dziękuję na prośbę jedynej żyjącej siostry ks. Józefa.\nKsiądz Józef Rugor był kuzynem mojego ojca,\nbyliśmy z nim uczuciowo bardzo związani, w dzieciństwie\nbyliśmy zabierani przez niego na wakacje do jego parafii\n(Opawica, Grabina), miło wspominam spędzony tam czas.\nAsystował też przy ślubach w naszej rodzinie. Często też\nnas odwiedzał, zawsze był miłym i oczekiwanym gościem.\nW ostatnich latach, kiedy nie mógł już jeździć samochodem, służyłam mu pomocą, gdy chciał odwiedzić swoich\nkrewnych albo nawiedzić cmentarz – grób matki, siostry\ni brata (ojciec zginął w Katyniu).\nWujek Józek był bardzo dobrym, spokojnym\nczłowiekiem o ujmującym uśmiechu. Dobrym i skromnym\nkapłanem – tak mówili o nim jego parafianie.\nW jego pokoju wisiał przepiękny obraz, który\nprzykuł moją uwagę: Chrystus Dobry Pasterz – Pan Jezus\ntrzymający w rękach małą owieczkę. Takim dobrym\npasterzem był też ks. Józef.\nPozwolono mi wybrać sobie pamiątkę spośród\nnależących do niego rzeczy. Wybrałam jeden z wielu jego\nróżańców. A siostra ks. Józefa podarowała mi jego\nkrzyżyk, piękny, wyrzeźbiony w drewnie. Są to dwie cenne\npamiątki, które mobilizują mnie do modlitwy za niego.\nŚLADAMI ŚWIĘTYCH WERBISTÓW\nTego lata dzięki 3-miesięcznemu urlopowi mojego syna o. Marcina (po 3 latach pracy misyjnej) miałam\nwielkie szczęście wspólnie z nim odbyć dwie piękne podróże do „źródeł Werbistów”, czyli miejsc urodzenia\nLiturgia odbywała się w kaplicy Domu Księży\nEmerytów. Biskup opolski Jan Bagiński wygłosił homilię\ni przedstawił życiorysy Jubilatów. Na Mszy św. obecne\nbyły rodziny, przyjaciele i znajomi księży. Po Mszy św. zaproszono nas na wspólny posiłek. Siedząc obok ks. Józefa\npomagałam mu zjeść obiad – po trzech wylewach\ndokuczał mu niedowład lewej strony ciała. Nie przypuszczałam wtedy, że to nasze ostatnie spotkanie.\nKilka dni później poczuł się bardzo źle,\nprzewieziono go do szpitala.\nŚw. Arnold Janssen – założyciel trzech zgromadzeń misyjnych urodził się 5 listopada 1837 r. w Goch\nnad granicą niemiecko – holenderską. Pochodził\nz pobożnej, wielodzietnej rodziny. Jego ojciec Gerhard\nbył właścicielem małej firmy transportowej. Arnold żył\nw atmosferze codziennej Mszy św. i codziennego różańca. Wspólna modlitwa rodzinna kończyła się prologiem\nz Ewangelii św. Jana: „Na początku było Słowo, a Słowo\nbyło u Boga i Bogiem było Słowo”. Późniejszy „apostoł\nnaszych czasów”, jak go nazywano, założone przez siebie\npierwsze zgromadzenie misyjne nazwał Zgromadzeniem\nSłowa Bożego (1875 r.). Jest to wspólnota kapłanów\ni braci zakonnych, w Polsce nazywanych także Werbistami. 5\nAby zintensyfikować pracę misyjną założył w 1882 r.\nZgromadzenie Sióstr Służebnic Ducha Św., zaś dla\nwspierania nieustanną modlitwą misyjnej działalności\nKościoła dał początek w 1896 r. Zgromadzeniu Sióstr od\nWieczystej Adoracji. Zmarł w opinii świętości 15 stycznia\n1909 r. Na jego nagrobku w domu misyjnym w Steyl\n(Holandia) widnieją trzy słowa: Pater Dux Fundator –\nOjciec Wódz Założyciel.\nW dniu 19 października 1975 r. w Niedzielę\nMisyjną papież Jan Paweł VI zaliczył ojca Arnolda do\nWielkość św. Arnolda\nJanssena polega na tym, że na\nco dzień żył Ewangelią i przejmował się tym, że jeszcze nie\nwszędzie jest przepowiadana,\nże nie ma jedności wśród\nchrześcijan, że w Niemczech\nnie ma seminarium misyjnego.\nMało kto widział go w roli założyciela wielkich zgromadzeń\nmisyjnych. Jeszcze jako kapłan\ndiecezji Műnster udawał się\ndo wielu biskupów w Niemczech i Austrii, by pozyskać\nprzychylność dla idei misyjnej.\nJeden z nich powiedział prorocze słowa: „Był u mnie rektor Urszulanek z Kempen.\nChce założyć dom misyjny. Proszę pomyśleć – nie ma\nniczego. Albo jest szaleńcem albo świętym.”\nA jednak świętym! Ale nie od razu. Przez wiele lat\nbył nauczycielem nauk ścisłych w gimnazjum. Nie był\nbłyskotliwy. Nie był porywającym mówcą. Nie miał zdolności muzycznych. Nie był typem menadżera, nie urzekał\nosobowością… A jednak jest coś „porywającego” w jego\nosobowości. Nade wszystko pełnił wolę Bożą. Jest Święty!\nGdy umierał 15 stycznia 1909 r., jego zgromadzenia\nliczyły 430 kapłanów, 400 alumnów, 566 braci, 558 sióstr.\nDzisiaj przeszło 10 tysięcy synów i córek duchowych ojca\nArnolda wywodzi się z 65 narodowości i prowadzi\ndziałalność misyjną na wszystkich kontynentach. Na osobie Arnolda Jansena spełniły się słowa apostoła: „Bóg\nwybiera to, co głupie w oczach świata, aby zawstydzić\nmędrców, (… ) co niemocne, aby mocnych poniżyć.! (por.\n1 Kor 1,27)\nUzdrowienie uznane przez kongregacją d.s. świętych jako cud za wstawiennictwem bł. Arnolda Janssena:\nCud zdarzył się na Filipinach w mieście Baguio. 14-letnia\nPamela Avellanosa spadła z roweru doznając ciężkiego\nurazu mózgu z utratą przytomności i głębokiej śpiączki. Po\nniewydolności oddechowej nastąpiło zatrzymanie oddechu. Lekarze nie byli pewni nawet życia w formie wegetatywnej. Babcia Pameli i siostry Służebnice Ducha Św. od\nWieczystej Adoracji rozpoczęły modlitwę wstawienniczą\ndo bł. A. Janssena z prośbą, aby Bóg ją uzdrowił. Rzeczywiście nastąpiła szybka poprawa, która doprowadziła do\n5 października 2003 r. papież Jan Paweł II\nkanonizował bł. Arnolda Janssena. Módlcie się drodzy\nparafianie do św. Arnolda Janssena. Bogu niech będą\ndzięki za możliwość poznania blisko osoby świętego oraz\nmiejsca jego urodzenia i pracy.\nHISTORIA PEWNEJ MIŁOŚCI (9)\n„Już nie ogranicza ich ułomność\nciała. Są blisko Miłości, co im życie\nTaki napis pojawił się na wspólnym nagrobku\nnaszych dzieci. Po ich śmierci, co bardzo mnie dziwiło, nie\nczułam pustki w domu. To tak, jak gdyby ciągle, byli obecni swoim duchem. Tak naprawdę miłość, którą do nich\nczułam, nie umarła, ale ciągle wzrasta. Ich wiara i nadzieja\numarła wraz z ich odejściem z tego świata, ale miłość trwa\nwiecznie i ta właśnie miłość jest tym, co nas łączy do tej\npory. Wierzymy przecież w świętych obcowanie. Nie, rozpaczy nie było. Owszem, smutek i tęsknota, ale nie rozpacz. Wiedziałam! Oni żyją teraz pełnią życia i oglądają\nBoga takim, jakim jest i tak naprawdę dopiero teraz\nświetnie się bawią, tańczą i fikają koziołki. Ale wrócę teraz\nmyślami w przeszłość i opowiem o tym, jak Kasia i Staś\nwzrastali w wierze. Przede wszystkim świat w którym żyli\nnie miał większego wpływu na ich sposób myślenia. Nie\nzostali skażeni złem tego świata. Absolutnie nie byli\ndwulicowi i to, co myśleli, to mówili. „Niech twoja mowa\nbędzie tak – tak , nie – nie” - powiedział Pan Jezus.\nW związku z ich prawdomównością czasami zdarzały się\nsytuacje, które wprowadzały mnie w zakłopotanie.\nNauczyciele uczyli ich wszystkiego tego, co o świecie\nwiedzieć powinni, ale to co powiedział im ksiądz czy\nmama o Bogu, przyjmowali jako prawdę absolutną. Nigdy\nnie narzekali na swój los, zawsze pogodni i chociaż we\nwczesnym dzieciństwie często dochodziło między nimi do\nkłótni czy nieporozumień, to wraz z ich dojrzewaniem te\nniemiłe sytuacje ulegały stopniowemu zanikowi. Czas\nprzygotowania ich do Sakramentów świętych był też dla\nnas wszystkich czasem odkrywania na nowo prawd wiary,\nktóre uległy nieco zapomnieniu. Przypomnienie, ale\ni pogłębienie wiary. Czytaliśmy Pismo Święte i Katechizm\nKościoła Katolickiego. W zawirowaniach, które były udziałem naszej rodziny, początkowo było bardzo mało miejsca czy czasu na te sprawy. Byłam za bardzo zmęczona\ni słaba. Ale teraz wiem, że gdybym wtedy więcej czasu\npoświęcała Bogu, nie byłabym tak zmęczona i słaba. Bo to\nwłaśnie Bóg jest naszą siłą! W dniu Bierzmowania Stasia,\nnasz dom zaszczycił swoją obecnością Ksiądz Biskup\nStefan Cichy i jego to błogosławieństwo spoczęło na\nKłótnie i nieporozumienia między dziećmi dawno\njuż były przeszłością. Od zawsze zależało mi na ich wzajemnej miłości i umiejętności dzielenia się tym co posiadają. A mieli się czym dzielić. Moi rodzice i dwóch moich\nbraci z rodzinami, którzy od jakiegoś czasu mieszkali\nw Niemczech, bardzo dbali o to, by Kasi i Stasiowi niczego\nnie brakowało. Słodycze, ubrania, zabawki. Wszystkiego\nmieli nadmiar i było się czym dzielić. Dzieci jednak, myślę\ntu o każdym dziecku, są z natury egoistami i właśnie\ndojrzewanie w wierze nauczyło Kasię i Stasia hojności\ni otwartości na potrzeby innych. Starałam się, jak mogłam,\nprzybliżyć im obraz Boga miłosiernego i kochającego, ale\nteż częsty udział we mszy świętej niedzielnej i karmienie\nswojej duszy Ciałem Chrystusa było tym, co otwierało ich\nserca. Jeśli pogoda była w miarę dobra, prowadziłam ich U WSZECHPOŚREDNICZKI\ndo kościoła także w tygodniu, po ten Chleb Życia.\nSzczególnie Kasia umiłowała to miejsce. Wieczorem,\nprzed snem, Staś rozpoczynał modlitwę, naśladując jakby\nksiędza i śpiewał: „Pan z wami”, a kończąc, znów w tej\nsamej tonacji śpiewał: „Niech was błogosławi...”.\nSpałam z nimi w jednym pokoju i słyszałam\npóźniej, jak szeptali Panu Jezusowi na ucho, w którym to\nszepcie kryła się ich spontaniczna modlitwa. I tak co\nwieczór, niezależnie od sytuacji. Bez modlitwy nie zasnęli.\nOboje mieli usposobienia bardzo wrażliwe, więc starałam\nsię, jak mogłam, ukryć moje cierpienia przed nimi.\nPoruszając się na swoich skuterkach nie byli już jakimś\nwielkim obciążeniem dla mojego kręgosłupa, a i pomoc\npielęgniarki, która wtedy przychodziła na trzy godzinny\ndziennie (bez sobót i niedziel), była dla nas błogosławieństwem. Niestety, szarugi jesienne i mroźne zimowe\ndni nie pozwalały wychodzić z nimi z domu. Nie zaniedbywali jednak niedzielnej mszy, którą z Łagiewnik\nnadawała telewizja. Niestety, nie było jeszcze wtedy szafarzy, którzy by przynosili Jezusa w komunii świętej do\ndomu. Teraz, w sytuacji w której jestem, tak bardzo doceniam możliwość przyjęcia Komunii w czasie choroby\nw domu. Naszym szafarzom należą się wielkie dzięki!\nKilka Mszy świętych odprawił w naszym domu\nksiądz proboszcz, który też co miesiąc przynosił im Pana.\nJezusa. Był też ich spowiednikiem i wielkim autorytetem.\nZresztą była to dla Kasi i Stasia podwójna radość, gdyż nie\ntylko przyjmowali tego dnia Jezusa w Eucharystii, ale\nmieli też okazję spotkać się z proboszczem, którego bardzo pokochali. Wyjeżdżając na swoje wędrówki po\nJedłowniku, najchętniej zahaczali o probostwo, by\nspotkać się z tatą, który pomagał przy budowie nowego\nprobostwa, ale też mieli nadzieję spotkać samego księdza\nproboszcza i jego mamę, którą nazywali babcią. Msze\nŚwięte odprawiane w domu - to było wielkie święto dla\ncałej rodziny i dla sąsiadów, którzy przyłączali się z ochotą\ndo wspólnej modlitwy w intencji Kasi i Stasia. Nie sądzę,\naby był jakiś przesyt. Wszystkie te praktyki religijne były\nwplecione w normalny rytm życia naszej rodziny. Msze\nświęte w naszym domu odprawiali i inny kapłani: ks.\nPodleski, ks. Michałowski, (byli to następujący po sobie\nkrajowi duszpasterze chorych). Na zakończenie wspólnie\nbiesiadowaliśmy przy stole. Była to agapa - uczta miłości.\nCzęsto jednak unikaliśmy skupisk ludzi ze względu na\ndefekt immunologiczny naszych dzieci, bo każda kolejna\ninfekcja bardzo pogarszała ich sprawność fizyczną. Dość\ndługo jednak sytuacja zdrowotna była stabilna, chociaż\nłatwo dało się zauważyć postępującą niepełnosprawność.\nStawali się coraz mniej samodzielni i coraz to bardziej\npotrzebowali pomocy drugiej osoby w codziennym życiu.\nAż do pewnego czasu. CDN.\ndla rodzin szensztackich\n3-5 lipca i 10-12 lipca 2015\nJuż po raz piąty rodziny szensztackie archidiecezji\nkatowickiej przeżywały swoje lipcowe rekolekcje w pałacu\nw Kokoszycach. Podczas, gdy dzieci miały swój program\nzabaw w urokliwym parku krajobrazowym, dorośli pod\nprzewodnictwem s. Celiny zgłębiali tajemnicę zbawczych\ni przemieniających więzi - charyzmat Ruchu Szensztackiego - bowiem utwierdzanie takich więzi zostało nam\npowierzone jako zadanie tworzenia Kultury Przymierza\nw obecnych czasach zagubienia i alienacji. Codzienne\nspotkania z Chrystusem w Eucharystii i modlitwie, skupienia podczas konferencji i refleksje na warsztatach miały\nw szczególności uświadomić nam ponownie wagę sakramentalnej więzi małżeństwa. Podczas rekolekcji nie\nzabrakło, jak zwykle, kawiarenki dialogowej (tzw. godziny\nszensztackiej) i prelekcji gościa - tym razem na temat\nniebezpieczeństw ukrytych w zabawkach i literaturze\nW I serii rekolekcji brały udział także Matki Szensztackie, które miały swoje zajęcia z s. Celestyną, pogłębiając tożsamość kobiety i matki.\nW każdej serii wzięło udział około 70 osób. Matka\nBoża obdarzyła nas podczas tych dni nie tylko zbliżeniem\ndo Boga i oderwaniem od zgiełku codzienności, ale\ni chwilami serdecznych spotkań i rozmów, podczas\nktórych mogliśmy zacieśniać więzi między sobą nawzajem.\nW ten sposób te słoneczne lipcowe dni wyrwane\nz kalendarza zadań, obowiązków i codziennej gonitwy\nnaładowały nasze duchowe akumulatory pozwalając\nwybiec myślą w przyszłość i wyrazić marzenie o własnym\nsanktuarium w archidiecezji katowickiej. Oby nasza Pani\npozwoliła je spełnić…\nW DRODZE DO KRAKOWA A.D. 2016\nwkroczyliśmy w ostatnią fazę\nprzygotowań do Światowych\nDni Młodzieży. Stąd potrzeba\nprzypomnienia i ponownej\nzachęty do włączenia się w to\n1. Do modlitwy w tej intencji i duchowych przygotowań. Żadne Boże dzieło nie przyniesie owoców bez modlitwy. Do niej, w intencji dzieła Światowych Dni Młodzieży\nw Krakowie zapraszamy i zachęcamy wszystkich parafian.\nMłodzież z kolei zapraszamy jednocześnie do udziału\nw przygotowaniach duchowych, których częścią są Msze\nśw. młodzieżowe oraz spotkania formacyjne w domu\nparafialnym w pierwsze piątki miesiąca. Odpowiednie\nprzygotowanie jest warunkiem udziału w ŚDM. Chęć\nuczestnictwa w proszę zgłaszać w zakrystii, kancelarii bądź\nu mnie osobiście (ks. Wojtek - [email protected]). Przy tej okazji\nproszę o podanie własnego maila, który będzie służył do\nkontaktu w okresie przygotowań.\n2. Do gościnności. W czasie „tygodnia misyjnego”\nchcemy przyjąć młodzież w naszych rodzinach. W kancelarii\ni zakrystii przygotowaliśmy specjalne formularze\nzgłoszeniowe - wymagane przez diecezjalne centrum przygotowań do ŚDM. Rodziny, które chcą to jeszcze uczynić,\nproszone są o wypełnienie tychże formularzy. Posłużą one\ndo tworzenia „bazy” noclegowej na terenie rejonu\nwodzisławskiego i ostatecznego zdecydowania jak liczną\ngrupę będziemy u nas gościć.\n3. Do włączenia się w tworzenie Parafialnego Centrum Światowych Dni Młodzieży. Jego zadaniem będzie\nkoordynacja wizyty młodzieży z innych krajów w naszej\nparafii (organizacja czasu, zajęć, towarzyszenie młodzieży,\nobsługa i wszelka pomoc, także zbieranie funduszy),\na także organizacja wyjazdu na wydarzenia centralne do\nKrakowa. Wolontariusze działający w tymże Centrum mogą\nliczyć na częściową pomoc w pokryciu kosztów wyjazdu do\nKrakowa. Więcej informacji w czasie pierwszopiątkowych\n4. Do udziału w ŚDM. Wiadomo już, że możliwości\nudziału w wydarzeniach centralnych w Krakowie jest wiele.\nZasadniczo można je sprowadzić do trzech typów\n(odpowiadające właściwym „pakietom pielgrzyma”):\ntyp A – 25-31 lipca 2016 (wyjazd tygodniowy do\nKrakowa, możliwość udziału we wszystkim\nwydarzeniach) – taka grupa organizowana będzie\nw naszej parafii;\ntyp B – 29-31 lipca 2016 (wyjazd weekendowy,\nudział w części wydarzeń, między innymi w Drodze\nKrzyżowej i czuwaniu oraz Mszy z papieżem);\ntyp C – 30-31 lipca 2016 (czuwanie i Msza Św.\nz Ojcem Świętym na tzw. „Polach Miłosierdzia”).\nO szczegółach można się dowiedzieć na spotkaniach w pierwsze piątki miesiąca.\nTata mioł na RZN’ach chody, bo był wysoko cynionym\nfachmanym w branży malyrskij i zaklepoł mi robota, choć\nech jeszcze niy mioł 16 lot. Majstrym mojim był kompel od\ntaty, taki ze szklanym okym. Pieron choć mioł jedym ślyp,\nwszysko widzioł i tak mi doł w dupa, że mi sie roboty\ni piniyndzy odechciało. Najprzoć musiołech wszyski konty\nna hali powymiatać i choć mi sie zdowało, że wszyski\nśmieci i szpyjny som pozbiyrane, to on zawsze jakijś maras\nznod, a jo dziób musioł mieć zawarty. Dobre poł roku\nmożnoch już robiył, zawołoł se mie i padoł: „ Podź sam ino\nbuks, dzisio mosz inkszo robota i fest odpowiedzialno.”\nZakludziył mie do konta hale\ni pokozoł mi stare, zaruściałe\nkoło, byndale sie nie ruszały,\nketa slecano, bez luftu...\ni padoł: ”To je moji nojlepsze\nkoło. Chca widzieć czegoś sie\njuż za te poł roku nauczył. Na\nszychta mo wyglondać jak\nnowe. Kapujesz? Mo sie\nświycić z daleka!” I poszoł.\nMyśloł ech, że sie rozbecza\nze złości, jak żech tego grata\nuwidzioł, ale niy było zlituj\nsie, był żech za pomogerea\nprzi dryjerowi i za to mi\npłaciyli. Dropoł żech tego\ngrata, żech aż plynckyrzi dostoł. Pucowoł żech, glancowoł,\na na koniec pietrulom naszmarowoł i zmazoł ech sie przi\ntymu jak dioboł. Doczkoł ech,\njako tyż ocyni ta moja robota\ni doczegoł żech sie. „To mo\nbyć opucowane koło?”\nI pazurom w bele jakim\nm i e j s c u p o k a z o w o ł . „Ty\nchcesz być dryjerym, ty dupo\njedna. Koła za 300 zł nie poradzisz wyglancować, a co dopiyro maszyna za 30 tysiyncy!” Wrało wy mie jak w keslu na prani, ale łeb żech mioł\nspuszczony jak koń pod potaczniom i pokazowoł ech\nogromno skrucha, a jak sie yno konsek cofnył, toch mu\nszlałchy z tego grata pora razy pietrulom poszmarowoł.\nZa jakijś czas, puściyli mie na maszyna. Maszyna! wielki\nsłowo. Stoł w rogu hali, kole narzyńdziownie, taki stary\ngepel na pasy transmisyjne, co jeszcze czasy „Wilusia”\npamiyntoł i tam mi kozali rolki na rymersko płoczka fyrlać.\nRobiył ech wszysko coch umioł, a tyn grat był tak rozkleprowany, żech wiyńcy noży wyszczyrbiył niż te wszyski\nrolki do kupy były wert. Majstry, kierowniki lotali kole tej\nszkorupy jak ze sraczkom i kombinowali jako by to polepszyć, żech se już myśloł, praca dochtorsko kery pisze abo\nco, ale widzieli niepeć, dali tymu pokoj, a mie przeciepli\nna inkszo maszyna. Na poczontek dali mi do dryjowanio\ntaki roztomańte bolce, ośki, kere nie musiały być za gynał\ni dwie, trzi cyntle nie przichodziyły w rachuba. Po poł roku,\nawansowoł żech na inkszo, lepszo dryjbanka, kaj żech\nmożno bez rok ,do zesranio, śruby kołkowe gwintowoł.\nPomału i ta robota wylaziyła mi karkym, no i na poważnie\nmyśloł żech o jakijś szkole.\nW 1957 roku pojechoł żech na urlop do mojigo ujcafarorza pod Czynstochowa. Ujec był pieronym szprytnym\npsychologym i poradziył mi dojś gibko wlyjś do sumiynio.\nPo pora „kozaniach” oświyciyło mi sie w kobylicy i padoł\nżech se-jo musza mieć matura! We wrześniu 57-go roku,\nprziszoł żech dojś urobiony ze szychty, zjod ech obiod\ni czytom w gazecie: „Technikum Mechaniczne dla pracujących w Gliwicach przyjmuje dodatkowe zapisy na pierwszy rok nauki w systemie zaocznym i wieczorowym”.\nMyśla se-spróbuja-i żodnymu żech nic nie godoł, wybroł\nech sie na drugi dziyń do Gliwic.\nPiyrszy roz byłech w Gliwicach. I co dali? Pytom sie kaj je\nulica Kozielsko i padali mi, że musza jechać tramwajym\nnumer 4 aż ku kinie „Apollo” i tam sie spytać, to mi\npokożom. Rychtyk było to pora metrow. Wlazuja do sekretariatu. Siedzioł tam taki starszy panoczek i sie mie pyto:\n- Proszę, pan w jakiej sprawie?\nTrocha mi halt pizło, ale zdonżył ech to wyjonkać:\n- Jo skuli przijyńcio.\n- Dobrze-godo-ma pan skończoną zawodówkę?\nMina mi trocha zrzedła i godom, że niy, ino podstawowka.\nWejrzoł na mie spod bryli i pado:\n- Hmm, to trzeba będzie złożyć egzamin wstępny z polskiego i matematyki.\nTeroz żech rychtyk poczuł, że mie dusi pod hyrdoniym\ni pomyśloł ech-ja, synku, to już mosz popapane.. Nie wiym\nrychtyk do teroz jako sie to stało, ale dojś pewnym głosym\n- Dobre. Moga zdować.\nDrugi roz se mie zmierzył spod oka, a za chwila, kero mie\nsie wydowała wieczno, odpedzioł:\n- Dobrze. Zdał pan. Jest pan przyjęty. Proszę na lekcje.\n- Pomału panie dyrechtorze (tak mi sie przed tym przedstawiył), jo niy mom żodnych heftow i żech przijechoł aż\nzza Rybnika yno sie spytać.\nA on mi na to, że tym bardzi szkoda kożdego dnia i tak\nżech wylondowoł w klasie.\nNa drugi dziyń, po szychcie, pozbiyroł ech wszystki papióry, pora heftów i zaczon żech sie wybiyrać.\n- Kaj ty sie pakujesz? - pyto sie tata.\n- Jo? Do Gliwic, boch sie tam zapisoł do technikum.\n- Kaj? Niy rob synku błoznow! Wiysz przeca dobrze jaki\nżeś je i lepszy dej tymu pokój.\n- Ale jo sie już zapisoł i wczora żech sie już uczył.\n- Rob co chcesz, ale mie już do tego niy miyszej. Jedno ci\nmoga pedzieć: jak ty ta szkoła skończysz, to jo byda\npiyrszy polski Ojciec Świynty.\nZagroł mi ojciec nojwyrszom sztimom na mojim „Jo” i\nprzisiyngnył żech se- choby reszta szkutów stracić, byłoby\npiyknie mieć fatra papiyżym! CDN.\nCZY JEZUS CHODZIŁ PO GÓRACH?\nNa tak postawione tytułowe pytanie odpowiedź\njest jedna: chodził, bo nie miał innego wyjścia. Mieszkał w\nNazarecie, miejscowości rozesłanej na zboczu góry, gdzie\nprzemierzanie różnych pochyłości terenu było codziennością .Jeszcze pod sercem Matki odbył podróż przez\ngóry do Ain Karem, też położonego na wzgórzach. Urodził\nsię w Betlejem – też na terenie górzystym.\nPubliczną działalność rozpoczął Pan Jezus od\nwspięcia się na górę Dżabal Quruntul wznoszącą się\nnieopodal Jerycha, a dziś znaną jako Góra Kuszenia. Samo\nJerycho jest jedną z najniżej na świecie, bo 270 m poniżej\npoziomu morza, położonych miejscowości, zaś Góra\nKuszenia wznosi się 350 m n. p. m. czyli ponad 800\nmetrów nad miastem. Tam też wszedł Jezus bez\nspecjalistycznego obuwia, lin i sprzętu, może w sandałach.\nStrome ściany, kamieniste zbocza, surowy, pozbawiony\nzieleni krajobraz i wiatr często tak silny, że dziś wstrzymywane są z tego powodu kursy kolei linowej łączącej miasto z zawieszonym na zboczu prawosławnym monastyrem\nJerzego Kosiby. W takiej scenerii stoczył Jezus\nwewnętrzną walkę z szatanem.\nPrzemierzając Ziemię Świętą nie sposób pominąć\nwznoszącej się samotnie na zachodnim krańcu Doliny\nJezreel góry Tabor. Od wieków była ważnym dla\nIzraelitów, ufortyfikowanym miejscem i świadkiem niejednej bitwy. To tam chcieli apostołowie pozostali z Jezusem\nw trzech namiotach, w towarzystwie Eliasza i Mojżesza.\n„Panie, dobrze nam tu być…” Dziś na wysoką 580 m n. p.\nm. Górę Przemienienia wjeżdża się krętą asfaltową drogą.\nZalesione, zielone zbocza i 15 ciasnych serpentyn sprawiają, że czujemy się tu swojsko jak w Beskidach, nie\nsposób oprzeć się skojarzeniu z wjazdem od Wisły na\nKubalonkę. Też wieje, ale jakoś inaczej, mniej strasznie.\nSzczyt góry ma postać dosyć rozległego płaskowyżu.\nZnajduje się tu prawosławny kościół Przemienienia\nPańskiego i Monastyr św. Eliasza oraz katolicka bazylika\nPrzemienienia Pańskiego pod opieką franciszkańskiej\nKustodii Ziemi Świętej, co poznajemy po charakterystycznym krzyżu na bramie. Już w XX wieku, w miejscu\nniegdysiejszych trzech kościołów mających przypominać\nwymarzone przez apostołów trzy namioty, stanęła piękna\ntrójnawowa bazylika zaprojektowana przez włoskiego\narchitekta Antonio Barluzziego.\nPrzez jej przeszkloną posadzkę można oglądać\nskaliste podłoże. Może właśnie w tym miejscu przysiadł\nPan Jezus podczas pamiętnej rozmowy tuż po Jego\nPrzemienieniu? To miejsce nie jest zatłoczone, ale żyje.\nW różnych miejscach trwa Eucharystia, albo ktoś się modli. Na drzwiach zakrystii napis po hebrajsku, arabsku i angielsku. Z tarasu widokowego rozległa panorama Doliny\nJezreel i widok na czterohektarowy obszar Parku Narodowego. Tak, Pan Jezus przyprowadził uczniów w miejsce 9\nniezwykłe pod względem historycznym, ale także przyrodniczym. Jeszcze dziś żyje tu niezwykła różnorodność\ngatunków roślin i zwierząt.\nKolejna góra, o której chcę opowiedzieć, to właściwie wzniesienie położone na północnym brzegu jeziora\nGenezaret, niedaleko Kafarnaum. Tutaj znów znak\nrozpoznawczy – wiatr, tym razem przywodzący na myśl\nDucha Świętego. Kościół na planie ośmiokąta, zaprojektowany również przez Antonio Barluzziego, słynie jako\n„forma idealna”. Posadzkę wokół ołtarza zdobi mozaika\nwyobrażając strumień łaski płynący z Eucharystii, okna\nzdobią witraże powiązane z ośmioma błogosławieństwami – według tradycji właśnie tu Pan Jezus wygłosił\n„Kazanie na Górze”.\njagnię, wznosi się złoto – błękitny Meczet Skały. Zaglądając przez okno można dostrzec zarys skały, na której\ndokonała się ofiara Abrahama. Inne jerozolimskie wzgórze\nto wielokrotnie wymieniany szczególnie w Księdze\nPsalmów Syjon. Żydzi czczą je jako symboliczne miejsce\nspoczynku króla Dawida, chrześcijanie odwiedzają przede\nwszystkim Wieczernik. Na Syjonie Pan Jezus ustanowił\nEucharystię. Za murami Starej Jerozolimy wznosi się Góra\nOliwna. Porośnięta niegdyś gajami oliwnymi, w których\nznajdowały się tłocznie oliwy. Getsemani – miejsce modlitwy Pana Jezusa okupionej krwawym potem. Nad\nmiejscem tej modlitwy wznosi się „Bazylika Narodów”\nnazwana tak, bo fundusze na jej budowę pochodzą\nz dwunastu państw z całego świata. Architekt, znów Antonio Barluzzi, wyeksponował skałę, na której miał klęczeć\nPan Jezus podczas modlitwy w Ogrójcu. Otoczona kutym\nornamentem przypominającym cierniową koronę,\nwywiera na patrzących niezwykłe wrażenie, za nią stoi Stół\nEucharystyczny. Msza św. w tym miejscu ma niecodzienny\nwymiar. Wnętrze kościoła tonie w półmroku o fioletowym\nzabarwieniu oddającym nastrój „ciemnicy”. Otoczenie –\nstare, wiekowe drzewa oliwne – dopełnia obrazu osamotnienia Jezusa w nieludzkim cierpieniu.\nI ostatnia „zdobyta” przez Pana Jezusa góra –\nnajtrudniejsza, najbardziej stroma i pełna cierpienia –\nwspinaczka na nią okupiona była upadkami, drwinami.\nWejście na tą górą położoną tuż za miastem trwało wiele\ngodzin, ale – udało się. „Wykonało się”. Golgota – dziś\nschowana pod kopułami Bazyliki Grobu Pańskiego.\nTo tylko niektóre góry i wzniesienia Galilei i Judei\n– krain, po których wędrował Syn Boży. Były świadkami\nduchowej walki i cierpienia, ale też chwały i Radosnej\nNowiny. Miejsca naznaczone Jego obecnością, o której\nprzypomina nie tylko górski wiatr…\nI jeszcze kilka wzgórz, na których bywał Pan\nJezus. Dziś wszystkie znajdują się w obrębie jednego\nmiasta. To Moria – tam, w miejscu ofiary Izaaka, stała świątynia, ty Maryja z Józefem przynieśli Dziecko niedługo po\nurodzeniu, tu pielgrzymowali i szukali zagubionego Dwunastolatka, tutaj też Pan Jezus nauczał i wyrzucał świątynnych przekupniów. Dziś pozostały fragmenty krużganków\ni zachodniego muru przyporowego pod którym wytrwale\nmodlą się żydzi. Samo wzgórze – w rękach muzułmanów,\na nad skałą, na której posłuszny Bogu Abraham miał\nofiarować długo wyczekiwanego syna, jak wiemy Pan Bóg\ndocenił oddanie Abrahama i w ofierze złożone zostało\nW sobotę 29 sierpnia odbyła się pielgrzymka ministrantów Archidiecezji Katowickiej do katedry Chrystusa\nKróla w Katowicach. Oczywiście, nie zabrakło na niej\ntakże ministrantów z naszej jedłownickiej parafii.\nRozpoczęliśmy o godz. 10.00 w kościele św. Apostołów Piotra i Pawła. Tam usłyszeliśmy krótką historię tej\nprokatedry, po czym w czasie konferencji ks. Paweł\nCzyrnik uświadamiał nam, że ministrant powinien być jak\nPSP, czyli: POMOCNY, SPRAWIEDLIWY, PRACOWITY.\nByła także okazja do spowiedzi. Następnie w uroczystej\nprocesji wyruszyliśmy do katedry Chrystusa Króla.\nChociaż pogoda nie zapowiadała się najlepiej: niebo\nbyło zachmurzone i wiał lekki wiatr, nikomu to nie\nW katedrze odbyła się najważniejsza część naszej pielgrzymki – EUCHARYSTIA pod przewodnictwem ks. Arcybiskupa Wiktora Skworca, który w czasie wygłoszonego\nSłowa Bożego powierzył nam misję prorocką, kapłańską\ni królewską. Mówił: „prorok to nie jest ktoś, kto przewiduje przyszłość. Prorok to świadek Boga”. Po Mszy św. słońce\ndało nam się we znaki. Organizatorzy przygotowali także\npoczęstunek: kołaczyki, napoje, popcorn, watę cukrową,\nlody oraz pyszny gulasz w Seminarium Duchownym. U WSZECHPOŚREDNICZKI\nPrócz tego było wiele atrakcji: napompowana zjeżdżalnia,\npokój niespodzianek, koło fortuny oraz pokaz iluzji\nw wykonaniu Tomasza Kabisa. Przy zakupie „Małego\nGościa Niedzielnego” otrzymywaliśmy losy, za które były\nróżne nagrody a nawet rower. Temu wszystkiego towarzyszyła grająca w tle muzyka. W pielgrzymce brało\nudział wielu ministrantów, księży opiekunów i animatorów. Dla wszystkich był to radosny i owocny dzień.\nW tym roku na szczęście ominęły nas upały, raz nieco zaskoczył deszcz. Wszyscy jednak szczęśliwie dotarliśmy na\nWszystko zaczęło się w Jedłowniku wczesnym\nniedzielnym rankiem, kiedy to najbardziej zagorzali\npiechurzy zapakowali swoje bagaże do czekającego\nw tym celu busa. Uroczystą, niedzielną Eucharystią\nrozpoczęliśmy pielgrzymowanie. Na drogę wyprawił nas\nKsiądz Proboszcz zapewniając o modlitwie parafii\ni prosząc o wzajemność. O 8.30 wyjechaliśmy autokarem\ndo Skarżyc koło Zawiercia, gdzie obok pięknego sanktuarium Matki Bożej Skarżyckiej rozpoczęliśmy wędrowanie.\nTrasa tego dnia wiodła przez ośrodek „Morsko”, Podlesice,\nobok rezerwatu Góry Zborów, Skały Kroczyckie, Zdów.\nOstatnie pół godziny marszu spędziliśmy w ulewnym\ndeszczu, stąd w ogromną radością powitaliśmy znajomy\nośrodek w Mirowie. Tam mogliśmy się wykąpać, ogrzać,\nwysuszyć, a wieczorem pomimo deszczu, zjeść ze\nsmakiem pyszne kiełbaski z grilla.\nKolejnego dnia trasa wiodła tzw. Gościńcem\nMirowskim w kierunku Żarek. W Żarkach-Leśniowie nawiedziliśmy sanktuarium Matki Bożej Królowej Rodzin.\nTam uczestniczyliśmy we Mszy Świętej, mogliśmy też\nodpocząć w pięknym otoczeniu Leśniowskiego sanktuarium i delektować się specjałami pobliskiej sanktuaryjnej\nkawiarenki. Kolejne kilometry zaprowadziły nas do Zrębic,\ngdzie w „Folwarku Zrębice” powitał nas gospodarz,\nubrany w strój szlachetki, zabawiając nas podczas\nwie-czornego posiłku. Całodzienna wędrówka nie\npozbawiła nas humorów i ochoty do niewielkich pląsów\noraz różnego rodzaju gier.\n28 czerwca - 1 lipca 2015 r.\nTradycją naszej parafii stało się już piesze pielgrzymowanie do sanktuarium Matki Boskiej Częstochowskiej. Również w tym roku ponad sześćdziesięcioosobowa grupa parafian (i nie tylko) wyruszyła na pielgrzymi szlak. Trasa wiodła ścieżkami Jury KrakowskoCzęstochowskiej, wypełniona była modlitwą, śpiewem,\nradością tworzenia wędrującej wspólnoty.\nTym, którzy nie raz już pielgrzymowali na Jasną\nGórę z naszą parafią nie trzeba tłumaczyć, że było warto.\nOstatni dzień wędrówki był jednocześnie tym\nnajbardziej wyczekiwanym. Najpierw przez Przymiłowice\ndoszliśmy do Olsztyna, gdzie zatrzymaliśmy się na Mszę\nŚwiętą i odpoczynek w pobliżu malowniczego rynku i ruin\nkolejnego na naszej trasie „Orlego Gniazda”. Następnie\nczerwonym szlakiem wyruszyliśmy przez Góry Towarne,\nKusięta, Rezerwat Zielona Góra do Częstochowy. Tuż po\nodpoczynku w okolicy Huty Częstochowa spotkała nas\nniespodzianka. Najpierw wyprzedziliśmy pieszą pielgrzymkę z pobliskiego Skrzyszowa, której towarzyszył\nks. Witek Tatarczyk, a następnie zostaliśmy obfotografowani i zasypani pytaniami przez redaktora „Gościa\nNiedzielnego” (kilka niedziel później można było o nas\nprzeczytać w dodatku katowickim do Gościa).\nNa Jasną Górę weszliśmy Alejami Najświętszej\nMaryi Panny. Już na samym początku zaskoczyli nas częstochowscy policjanci, którzy pomogli przedostać się przez\npierwsze skrzyżowania Alei, wstrzymując dla nas ruch.\nGdy dotarliśmy do szczytu od razu udaliśmy się do kaplicy\nCudownego Obrazu na chwilę osobistej, dziękczynnej\nmodlitwy. Następnie przeszliśmy do Domu Rekolekc y j n e g o Z g ro m a d z e n i a S i ó s t r M i ł o s i e rd z i a ś w.\nWincentego a Paulo, gdzie czekał już na nas ciepły\np o s i ł e k . W i e c z o re m w z i ę l i ś m y u d z i a ł w A p e l u\nJasnogórskim w kaplicy Cudownego Obrazu.\nŚroda była naszym parafialnym dniem modlitwy\nna Jasnej Górze. Rano dołączyli do nas inni pielgrzymi\nz parafii, między innymi ks. Łukasz Rączka oraz Siostry\nOpatrzności Bożej, które prowadziły pielgrzymkę\nautokarową. Spotkaliśmy się na Mszy Świętej pod\nobrazem Czarnej Madonny o godz. 8.45. Następnie\nodprawiliśmy Drogę Krzyżową, a po przerwie obiadowej\nmodliliśmy się w kaplicy Różańcowej. Do parafii powróciliśmy około godz. 18.00. W kościele powitał nas Ksiądz\nSenior Józef, wspólnie odśpiewaliśmy dziękczynne\n„Te Deum”. Radości nie było końca. Wszak to sama\nNajświętsza Panienka gościła nas w swoim domu. W tym\nmiejscu należy podziękować wszystkim pielgrzymom,\nktórzy poświęcili swój czas, siły, urlopy i nieśli intencje (nie\ntylko swoje) przez oblicze Maryi.\nPismo wspólnoty parafialnej p.w. Matki Bożej Wszechpośredniczki Łask i św. Antoniego z Padwy w Jedłowniku\nAdres: Wodzisław Śl. ul. Ks. A. Roboty 6\nTel. 32 453 00 00, 32 720 58 01 Nr rachunku bankowego: ING Bank Śląski 09 1050 1403 1000 0022 2092 3896\nRedaguje: zespół parafialny. Kontakt: [email protected]\nNakład: 350 egz. Druk: LEGIS.\nŚlōnzok ze Papuji Nowyj Gwineji


Jak praca z różnorodnością może pomóc w przejściu do edukacji stacjonarnej i byciu w szkole na nowo? - Blog CEO\n28 maja 2021dodany przezElżbieta Grab\nMaj jest Miesiącem Różnorodności. W tym roku maj jest też miesiącem otwarcia szkół i przejścia do edukacji stacjonarnej po kilku miesiącach lekcji online. Zarówno uczniowie i uczennice, jak i nauczyciele i nauczycielki mogą tę zmianę przeżywać w różny sposób.\nZ jednej strony wracamy do pewnego stopnia normalności, z drugiej jest to normalność nowa, w której może nam towarzyszyć poczucie zagubienia, ale też otwarcia na nieznane. Momenty przejścia, choć trudne, mogą być okazją do zadania sobie pytań – co tym razem chcemy zrobić inaczej, a co było i jest dla nas ważne i chcemy do tego wrócić.\nSzkoła z założenia jest miejscem spotkania, więc i miejscem różnorodności. W Centrum Edukacji Obywatelskiej mówimy o szkole włączającej i szkole otwartej jako o miejscu, które pracuje z różnorodnością rozumianą jako różnice i podobieństwa między grupami i osobami.\nWięcej o koncepcji edukacji włączającej przeczytać można w Zestawie narzędzi dla nauczycielek i nauczycieli Soci@LL.\nUwzględnianie różnych perspektyw\nPraca z różnorodnością rozwija wyobraźnię i empatię. Są to wartości, które mogą być bardzo wzmacniające w momentach zmian. Z okazji Miesiąca Różnorodności i z okazji majowych spotkań w budynku szkoły proponujemy kilka ćwiczeń, które mogą pomóc w wyobrażeniu sobie nowego wspólnego bycia w szkole. Proponujemy też zadawanie sobie pytań otwartych, do których warto wracać, by sprawdzać, co z naszych odpowiedzi jest dla nas nadal aktualne, a co jesteśmy gotowi i gotowe spróbować zmienić. Mamy nadzieję, że szukanie tych odpowiedzi może być też pewnego rodzaju przyjemnością.\nJednym z pytań otwartych, które stawiamy, zastanawiając się nad edukacją włączającą, jest to do kogo szkoła jest dostosowana. Dla kogo tworzymy szkolną czy klasową przestrzeń? Czyje potrzeby bierzemy pod uwagę i jak różnym osobom pomóc być w tej przestrzeni?\nNasze odpowiedzi mogą mieć przełożenie na działania podejmowane w klasie i w szkole. Aby dotrzeć do uczniów i uczennic o różnorodnych potrzebach, warto stosować w czasie lekcji zróżnicowane metody i podawać różnorodne przykłady obrazujące temat.\nCzymś, co służy dzieciom, które potrzebują przewidywalności, ale też służy całej klasie, bo buduje poczucie bezpieczeństwa, mogą być klasowe zwyczaje czy też małe rytuały. Warto np. ustalić powitanie czy pożegnanie lub stały sposób na rozpoczęcie zajęć od pytania „Jak się dzisiaj czujesz?”. Możecie też skorzystać z listy uczuć (sami ją stworzyć), z której każda osoba może wybrać to jedno słowo na tu i teraz. Rytuały te nie muszą zajmować wiele czasu.\nKolejnym ćwiczeniem, które możemy wykonać, by jednocześnie zachować krytyczne myślenie i pozwolić naszej wyobraźni działać, jest próba dotarcia do tego, jakie założenia leżą u podstaw organizacji pracy szkoły i sprawdzenie, czy wciąż działają. Co w funkcjonowaniu szkoły uznajemy za oczywiste i dlaczego?\nNa przykład: jak wygląda układ krzeseł w sali? Dlaczego tak jest? Dlaczego w szkole oceniane jest zachowanie? Dlaczego większość testów jest standaryzowanych? Jakimi podziałami kieruje się szkoła i dlaczego?\nI najważniejsze – czy z tych założeń wynikają dla nas jakieś przyzwyczajenia, które chcemy zmienić? Jak mogłaby wyglądać szkoła, gdyby którymiś z nich przestać się kierować?\nWażnym zagadnieniem w kwestii różnorodności i edukacji włączającej jest widoczność różnorodnych grup. Chodzi tutaj o to, by w szkole widać i słychać było nie tylko głos większości, lecz także mniejszości. Ważne jest także uwzględnianie różnych punktów widzenia w czasie lekcji, tak by nie była to tylko jednostronna narracja.\nPraca z różnorodnością to właśnie praca na rzecz zwiększania widoczności. Może ona polegać na tworzeniu możliwości docenienia różnych grup mniejszościowych, które są częścią szkolnej wspólnoty, otwarcia dla nich przestrzeni na opowiedzenie swojej historii, uczczenie swojego święta. Może to być także omówienie konkretnego wydarzenia historycznego z perspektywy różnych grup społecznych, które w nim uczestniczyły, czy omówienie tekstu pod kątem tego, jak w zależności od naszej sytuacji możemy go interpretować i jak różne rzeczy może dla nas znaczyć. Może to być także zadbanie o różne formy uczestniczenia, zabierania głosu w czasie zajęć – różnicowanie działań, praca w parach, grupach, zapisanie anonimowych wypowiedzi.\nDo rozumienia różnorodności potrzebna jest wielość perspektyw i głosów. Czasem można też w tych poszukiwaniach pozwolić sobie na spojrzenie z bardzo dużego dystansu i wraz z uczniami i uczennicami zgłębić kilka faktów, które podkreślają naszą niezwykłość. Faktem tym może być np. to, że mamy w sobie cząsteczki pochodzące z resztek gwiazd, które dotarły na Ziemię z różnych galaktyk. Albo to, że nawet siedząc w miejscu, w szkolnej ławce, mkniemy wokół centrum galaktyki z prędkością 220 km/s.\nPraca z różnorodnością uczy akceptacji różnic, otwartości na niejednoznaczność, na wielość tożsamości. Pomaga też radzić sobie z paradoksami, które rozpoznajemy w nas samych. Pozwala na zmianę zdania, na zgodę na to, że czasem nie jesteśmy do końca konsekwentni i to też może być w porządku. Z drugiej strony może właśnie świętując swoją różnorodność mamy szansę poczuć się w jakimś stopniu spójni – ze sobą i ze światem.\nElżbieta Grab - absolwentka wydziału Wiedzy o Teatrze Akademii Teatralnej oraz podyplomowych studiów z arteterapii Akademii Pedagogiki Specjalnej. Ukończyła kurs Teatru Forum i Szkołę Trenerów Dramy Drama Way oraz Akademię Edukatora Muzeum POLIN. Koordynatorka projektów edukacyjnych, edukatorka, autorka materiałów edukacyjnych. Od 2016 roku zaangażowana w działania na rzecz osób z doświadczeniem uchodźstwa. Współtwórczyni Nieformalnej Grupy Trzykrotność, któa pracuje z uchodźczyniami i migrantkami mieszkającymi w Warszawie.\n25 lat 25 lat CEO akcje charytatywne aplikacje do nauki aplikacje edukacyjne boże narodzenie budżet partycypacyjny dobrostan nauczycieli dyrektor szkoły działanie edukacja hybrydowa edukacja obywatelska edukacja zdalna epidemia film historia integracja jasełka język polski język polski zdalnie klasa książki dla dzieci lekcja lekcje online niepodległość patriotyzm pierwszy dzień wiosny pomysły na godzinę wychowawczą pomysły na lekcje postawy uczniów i uczennic praca z błędem praca zdalna projekt online projekty edukacyjne przedsiębiorczość rok szkolny 2020/2012 rozporządzenie MEN stopnie szkolenia dla nauczycieli techniki nauczania wakacje zarządzanie szkołą zasady w szkole zdalne spotkania święta


Trendy w ogrodzie: meble ogrodowe z rattanu - Serwis informacyjny\nStrona główna » Trendy w ogrodzie: meble ogrodowe z rattanu\nTrendy w ogrodzie: meble ogrodowe z rattanu\nLato zbliża się wielkimi krokami. Przychodzimy z pomocą wszystkim osobom, które jeszcze nie zadbały o wyposażenie tarasów i balkonów. W tym sezonie w modnych przestrzeniach zewnętrznych rządy sprawują meble ogrodowe z rattanu. Czym charakteryzują się plecione meble? Jakie modele warto mieć w swojej kolekcji? Sprawdź nasze rady i tchnij życie w swój ogród!\nEfektowne meble ogrodowe z rattanu – naturalnie do ogrodu\nMeble ogrodowe z rattanu wniosą na taras, balkon czy do altany niepowtarzalny klimat. W giętych formach, plecionej strukturze i naturalnym wykończeniu dostrzec można inspiracje stylem kolonialnym – mieszanką elegancji rodem z wiktoriańskiej Anglii z rzemieślniczą kulturą dawnych plemion azjatyckich i afrykańskich. Dekoracyjne sofy, krzesła, stoliki i dodatki harmonijnie wtapiają się w zieloną scenerię, stając się jej spójnym elementem.\nJak dbać o meble ogrodowe rattanowe?\nPamiętaj o tym, że rattan, podobnie jak inne naturalne materiały, „nie lubi” wilgoci. Aby ulubiony komplet służył Ci jak najdłużej, w okresie jesienno-zimowym zabezpieczaj go w suchym, przewiewnym miejscu. Nie czyść mebli na mokro – usuwanie kurzu miotełką lub szczotką w zupełności wystarczy. Przed rozpoczęciem sezonu zawsze impregnuj komplet.\nMeble rattanowe Vimine dla wymagających\nMeble rattanowe Vimine spełnią oczekiwania osób szukających do swojego ogrodu nieszablonowych rozwiązań. W katalogu producenta znajdziesz sofy, krzesła, fotele (w tym również modele bujane), jednoosobowe huśtawki i stoliki wyplatane w całości ręcznie według oryginalnych projektów. Rzemieślniczy kunszt wykonania widoczny jest w wykończeniu każdego detalu. Co ważne, do produkcji mebli i dodatków producent wykorzystuje wyłącznie ekologiczny rattan pochodzący z palm rosnących na uprawach prowadzonych w myśl idei zrównoważonego rozwoju.\ncuncambias.org záhradný nábytok akcia podsedáky na záhradný nábytok


Michał Skrzyński, Autor w serwisie Filmawka.pl | Strona 7 z 10\nFani Jeffa Lemira nie mogą narzekać na brak nowych komiksów z nazwiskiem tego Kanadyjczyka na okładce. To efekt tego, że autor Czarnego Młota już od ponad dziesięciu lat w zaskakującym tempie dzieli się za światem swoimi scenariuszami i rysunkiem, a w Polsce moda na niego to sprawa dalej stosunkowo świeża. Krótko mówiąc: jest co nadrabiać! […]\nMichał Skrzyński / 24.09.2020\nSobota rano, budzisz się koło dziewiątej, ktoś woła na śniadanie; chleb w jajku i herbata Saga, którą wyprosiłeś, bo w paczce miał być mały, pluszowy miś. Bierzesz ten idealny zestaw przed telewizor. Klikasz na pilocie “trójkę” i akurat trafiasz na nowy odcinek “pałer rendżersów”. Po czym budzisz się i przypominasz sobie, że masz 23 lata, […]\nMichał Skrzyński / 14.09.2020\n“Green Arrow”, czyli wysokojakościowe superhero nie tylko dla fanów Arrowerse [RECENZJA]\nMoi znajomi i moi wierni czytelnicy (mam nadzieje, że jacyś są!) zauważyli już pewnie, że nie jestem największym fanem superbohaterskiego duopolu. Męczy mnie jego powtarzalność i ciągłe ustępstwa scenariuszowe mające pozwolić na wewnętrzną spójność uniwersum. Jednak czasami mój konformizm daje o sobie znać i mam ochotę na coś powstałego pod czujnym okiem redaktorów z wydawnictwa. […]\nMichał Skrzyński / 12.09.2020\nGdybym prowadził swego rodzaju komiksowy pamiętnik, to pierwszą połowę 2020 roku opisałbym pewnie jako czas, w którym na dobre zatopiłem się we francuskim komiksie. Na początku roku przez długie tygodnie przeżywałem Codzienną walkę Emmanuela Larceneta, w trudach lockdownu trzy popołudnia osłodziły mi trzy kolejne tomy LastMana wydawanego w Polsce przez Non Stop Comics, aż wreszcie […]\nMichał Skrzyński / 12.08.2020\n“W dół, do ziemi”, czyli oldschoolowe sci-fi z prawie-Jedi na okładce [RECENZJA]\nGdy zobaczyłem okładkę W dół, do ziemi wiedziałem, że chce zrobić tę recenzję. Okładka tego albumu aż krzyczy “Hej! Jestem oldschoolowym sci-fi! Popatrz na tego gościa, który wygląda jak Jedi i tego dziwnego humanoida-słonia!”. Po lekturze mogę Wam powiedzieć, że tym razem nie przejechałem się na ocenianiu książki po okładce. Nie oznacza to jednak, że […]\nMichał Skrzyński / 07.08.2020\nPolscy fani Lovecrafta nie mogą ostatnio narzekać. W ciągu ostatnich lat nie tylko dostali nowe fantastyczne tłumaczenie autorstwa Macieja Płazy, publikacje zbierające niedostępne wcześniej po polsku dzieła Samotnika z Providence (obiecuje, że ostatni raz w tym tekście korzystam z tego określenia!), ale także kilka mniej lub bardziej udanych komiksowych adaptacji. Zaryzykuje stwierdzenie, że powoli można […]\nMichał Skrzyński / 04.08.2020\n“Szczurwysyny” – wojenna pocztówka z Gwinei Bissau [RECENZJA]\nŚwietnym przykładem tego, w jak dobrej sytuacji znajduje się obecnie polski czytelnik komiksów, jest to, że może w rodzimym języku przeczytać tytuł taki jak Szczurwysyny. To komiks niszowy do tego stopnia, że jestem głęboko przekonany, że jeszcze dekadę temu nie mielibyśmy okazji poznać go w naszym nadwiślańskim kraju. Szczurwysyny opowiadają o raczej nieznanym polskiemu czytelnikowi […]\nMichał Skrzyński / 29.07.2020\n“Sezon polowań” – eko-thriller z migracją w tle [RECENZJA]\nCzasami bierzemy do ręki komiks i mówimy do siebie (każdemu się przecież czasami zdarza. Czy… jednak nie?) “Co oni tam zmieścili na tych 88 stronach”. Wtedy pojawiam się ja i odpowiadam: Kompetentny, dobrze napisany thriller z całkiem pogłębionym rysem psychologicznym postaci, który przy okazji porusza ważne kwestie społeczne. Brzmi nieźle? No to super, ale po […]\nMichał Skrzyński / 13.07.2020\nPolski rynek komiksowy jest na tyle rozbudowany, że oprócz comiesięcznych premier od czasu do czasu trafi się również reedycja starszego tytułu. Taki zaszczyt jest oczywiście zarezerwowany dla pozycji kultowych i z pewnych względów ważnych. Dlatego nikogo nie powinien zdziwić fakt, że tytuły autorstwa najbardziej znanego polskiego rysownika – Grzegorza Rosińskiego, są regularnie wznawiane. Na początku […]\nMichał Skrzyński / 08.07.2020\n“Skóra z tysiąca bestii” – baśń emancypacyjna [RECENZJA]\nDawno, dawno temu, za górami, za lasami opowiadano nam bajki i baśnie, które były ugrzecznionymi przez Disneya historyjkami pozbawionymi sporej części oryginalnego klimatu. Ten trend od lat się odwraca i coraz częściej możemy przeczytać baśnie bliższe oryginałowi, a coraz więcej twórców i twórczyń pełnymi garściami czerpie z tego kulturowego DNA okołoeuropejskich baśni i bajek. Gdy […]\nMichał Skrzyński / 03.07.2020\nNowsze wpisy 1 2 … 6 7 8 Starsze wpisy


Krzesło Zac dsx szaro-białe designerskie - wysoka jakość wykonania i niepowtarzalny design - Selsey\nPrzedstawiamy oryginalne krzesło z kolekcji Zac dsx w zestawieniu szarości i bieli.\nDesignerska forma odmieni każde wnętrze, idealnie uzupełni nowoczesną przestrzeń lub doda wyjątkowego charakteru i przełamie klasyczny styl.\nKrzesło w całości wykonane jest z wysokiej jakości tworzywa sztucznego (Polipropylen PP), które wyróżnia się wysoką odpornością na zarysowania oraz urazy mechaniczne, produkt jest trwały a jego dodatkowym atutem jest minimalny wskaźnik chłonności wody, oraz wytrzymałość na wysokie temperatury, przez co rewelacyjnie sprawdzi się jako mebel ogrodowy. Zastosowanie takiego materiału jest bardzo praktyczne, ponieważ z łatwością można usunąć powstałe zabrudzenia.\nPodstawę tworzą cztery nóżki, które sprawiają, że krzesło jest stabilne i wytrzymałe. Siedzisko oraz fundament wykonane są w matowej kolorystyce.


Szampon Sleek Line Repair z jedwabiem 1000 ml - hurtownia kosmetyczna | Isabellenails\nTutaj jesteś: Strona Główna > E-DROGERIA>Fryzjerstwo>Szampony fryzjerskie>Szampon Sleek Line Repair z jedwabiem 1000 ml\nSzampon Sleek Line Repair z jedwabiem 1000 ml\nSzampon przeznaczony szczególnie do włosów zniszczonych, po zabiegach koloryzacji i trwałej ondulacji.\nW efekcie stają się one doskonale odżywione, pełne blasku i witalności. Po użyciu szamponu, włosy łatwo się rozczesują, są miękkie oraz podatne na układanie. Filtry UV chronią przed szkodliwym działaniem czynników zewnętrznych.\n*W sprzedaży w butelce bez pompki


Kamizelka odblaskowa na bieganie lub jazdę na rowerze (kobiety i mężczyźni, z kieszonką, biegi do joggingu, jazda na rowerze, motocykl, chodzenie)\nOpis:Kamizelka Odblaskowa do Biegania,Kamizelka na rowerze,Kamizelka bezpieczeństwa z kieszeniami\nKamizelka Odblaskowa do Biegania,Kamizelka na rowerze,Kamizelka bezpieczeństwa z kieszeniami\nDom > Products > Kamizelka wysokiej widoczności > Kamizelka bezpieczeństwa klasy 3 > Kamizelka odblaskowa na bieganie lub jazdę na rowerze (kobiety i mężczyźni, z kieszonką, biegi do joggingu, jazda na rowerze, motocykl, chodzenie)\nPackaging: 1PC Kamizelka odblaskowa do biegania na tor OPP\nwydajność: 10000PCS Reflective vest for r\nAbility Supply: 10000PCS Reflective vest for running Per Month\nTa wysokiej jakości kamizelka odblaskowa o wysokiej widoczności jest idealna dla każdej branży i każdego zastosowania. Ten odblaskowy kamizelka ochronna ma odblaskowy materiał, który można łatwo zobaczyć w dzień iw nocy oraz w szorstkich odcieniach. Pracownicy pracujący w pobliżu dróg, w których ruch przekracza 25 km / h, potrzebna jest kamizelka bezpieczeństwa ruchu drogowego, na przykład pracowników kolejowych, strażników itp. Studia przypadku wypadków motocyklowych wykazały, że 33% wypadków motocyklowych mogłoby zapobiec, jeśli motocyklista miałby nosić kamizelkę odblaskową. Ruch drogowy dla rowerzystów jest jeszcze większy dzięki rowerzystom noszącym mniej odzieży ochronnej niż motorcyclist. Rowerzyści muszą nosić kamizelkę na rowerze, aby zwiększyć widoczność podczas jazdy na rowerze. Większość kierowców zgadza się, że rowerzysta na kamizelce odbijającej na rowerze zwiększa odległość, na jaką kierowca wykryje rowerzystę. To znacznie obniża ryzyko wypadku. Zastosowanie w przemyśle: Lotnisko, obsługa bagażnika, budowa, rozbiórka, awaryjne, pierwsza odpowiedź, planowanie krajobrazu, chodnikowanie, policja, koleje, sanitaria, bezpieczeństwo, geodeta i TSA W pełni spełniają wymagania kamizelki normy ANSI / ISEA 107 w klasie 2, , Większą funkcjonalność, lepszą widoczność i wspaniały styl.\nMateriał: 100% poliester wysokiej jakości odblaskowy materiał, lekki i oddychający, zmywalny i trwały.\nWysoka widoczność i 360 ° Odblaskowe: Żółta kamizelka bezpieczeństwa jest dobra widoczność z dwóch-calowy odblaskowe paski wzdłuż talii, klatki piersiowej, ramion i pleców, które zapewniają 360 ° ochronę sprawia, że wyróżniają się z ciemności i podniósł łatwo przez reflektory samochód za czy Biegasz lub pracujesz przy słabym świetle.\nSzczegóły: Kamizelka bezpieczeństwa wyposażona jest w 1 przednie kieszenie z zamkiem błyskawicznym zamykanym na zatrzask, zaprojektowane z myślą o ułatwieniach dostępu, działa w tym, czego potrzebujesz. Wiele miejsc do wprowadzenia telefonu komórkowego, mała latarka, długopis, a nawet wizytówki. Dobrze sklasyfikowane i dostęp wygodny.\nZastosowanie w przemyśle: lotnisko, obsługa bagażnika, budowa, rozbiórka, awaryjne, pierwszy odpowiadający, planowanie krajobrazu, chodnikowanie, policja, kolejnictwo, sanitacja, bezpieczeństwo, geodeta i TSA\nCertyfikat: Materiał odblaskowy wysokiej jakości w pełni zgodny z normą ANSI / ISEA 107 w klasie 2. Kamizelki odblaskowe\nKamizelka odblaskowa odblaskowe zabezpieczeń Class2 bezpieczeństwa\nKamizelka Odblaskowa do Biegania , Kamizelka na rowerze , Kamizelka bezpieczeństwa z kieszeniami , Kamizelka Odblaskowa do biegania , Kamizelka odblaskowa biegania , Kamizelka odblaskowa dzieci , Kamizelka odblaskowa dla dzieci , Kamizelka Odblaskowa Kamienna


Wasze propozycje na gadżety klubowe FCP - Strona 69 - Forum Ford Club Polska\n18-12-2018, 16:29 #681\nA mogę prosić o jego login żeby się go o to spytać?\nWysłane z mobilnego centrum zarządzania kryzysem.\n18-12-2018, 16:42 #682\nLogin to Jacek\n18-12-2018, 16:44 #683\nOj czepiasz się Goście nie mogą oglądać obrazków w postach. Zarejestruj się klikając tutaj aby uzyskać pełen dostęp do forum. DZIĘKUJE Goście nie mogą oglądać obrazków w postach. Zarejestruj się klikając tutaj aby uzyskać pełen dostęp do forum.\n02-07-2019, 18:46 #684\nZnalazłem ostatnio takie coś Goście nie mogą oglądać obrazków w postach. Zarejestruj się klikając tutaj aby uzyskać pełen dostęp do forum.\n26-07-2019, 23:08 #685\nNapisał BS Ford Goście nie mogą oglądać obrazków w postach. Zarejestruj się klikając tutaj aby uzyskać pełen dostęp do forum.\npodobny mam za 10zł ze świebodzkiego we Wrocku Goście nie mogą oglądać obrazków w postach. Zarejestruj się klikając tutaj aby uzyskać pełen dostęp do forum. słuzy juz 2 rok\n27-07-2019, 01:04 #686\nPosiada ktoś naklejkę owalna fcp lub wie kto ma do kupienia?\n30-07-2019, 18:53 #687\nNo i o to chodzi aby służyło długo Goście nie mogą oglądać obrazków w postach. Zarejestruj się klikając tutaj aby uzyskać pełen dostęp do forum.\nBump: Przeglądając internet w poszukiwaniu części do foczki zszedłem do tematu gadżetów .\nhttps://www.olx.pl/oferta/koszulka-jestem-lordem-CID87-IDAVvRB.html całkiem dobry napis Goście nie mogą oglądać obrazków w postach. Zarejestruj się klikając tutaj aby uzyskać pełen dostęp do forum.Goście nie mogą oglądać obrazków w postach. Zarejestruj się klikając tutaj aby uzyskać pełen dostęp do forum.\nhttps://www.olx.pl/oferta/ford-st-CID5-IDAs4qb.html co to jest jakie ma zastosowanie ? Oczywiście widzę co jest napisane że naklejki na kołpaki ale jak ?\n31-07-2019, 08:43 #688\nnaklejka na to kółko w kołpaku zreszta taką naklejkę na dekielek alufelgi tez nakleisz, ale to przecież chińszczyzna Goście nie mogą oglądać obrazków w postach. Zarejestruj się klikając tutaj aby uzyskać pełen dostęp do forum.


Dziś obejrzałam...: Hobbit: Bitwa pięciu armii – książka a film, czyli pewien Hobbit na polu bitwy\nPani Styles 11 stycznia 2015 11:09\nBardzo fajna recenzja. Dla mnie momenty z Alfridem były słabe. Mogliby dać zamiast niego więcej krasnoludów. Tylko czekać na wersję rozszerzoną.\n+ w "Udział Turiel w walce i jej opłakiwanie Filiego są dodane." powinno być Kiliego ;).\nYoanna 11 stycznia 2015 13:52\nThx poprawione :-)\nAnonimowy 11 stycznia 2015 11:14\nKilka uwag. Świetną sceną było przybycie Daina i jego krótka i treściwa przemowa do oblegających Górę. W ogóle krasnoludy ustawiające się w szyku bojowym były super. Zastanawia mnie jednak następująca kwestia. W ostatnim trailerze jest scena salwy elfów z łuków w kierunku ... no właśnie kogo. Z kolei zostają oni ostrzelani ze stacjonarnych katapult (na pewno nie tych na trollach) i to chyba obsługiwanych przez krasnoludy - dokładnie nie widać. Kilka razy oglądałem tą część trailera i wydaje mi się, że doszło do starcia elfów z krasnoludami. W filmie tej sceny nie ma. Co o tym myślisz?\nYoanna 11 stycznia 2015 13:51\nZ tego co pamiętam krasnoludy zaczęły walczyć z Elfami. Obie armie na siebie ruszyły, ale gdy pojawiły się Orki wtedy Armia Krasnoludów skręciła. Głowy nie daję, do zweryfikowania na DVD :-)\n-W filmie Thorin pokonał Azoga, a Bolga pokonał Legolas :)


Kurs Kaligrafia i Lettering - eduweb.pl\nPędzel okrągły 05:36\nKorekta pełnej kompozycji 04:59\nAutor: Beata Kurek,\nWersje: ZIP 5,5GB Kurs w wersji Online zostanie udostępniony natychmiast po zakupie. Możesz pobrać go na dysk i wykorzystać w dowolnym czasie. Już w trakcie pobierania możesz oglądać lekcje w ramach naszego serwisu. Dowiedz się więcej\nBudowanie litery od podstaw\nProjektowanie letteringu to praca, która wymaga szeregu różnych sprawności. Aby ułatwić Ci opanowanie ich wszystkich, podzieliliśmy kurs na sześć mniejszych projektów. Każdy z nich w przystępny sposób przekazuje umiejętności związane z inną metodą tworzenia kompozycji literniczej. To wiedza uporządkowana w taki sposób, by jak najłatwiej było Ci ją zapamiętać.\nSzereg sposobów projektowania\nIm więcej znasz sposobow projektowania letteringu, tym bardziej różnorodne projekty jesteś w stanie przygotować. Dlatego w kursie pokazujemy Ci aż sześć różnych metod pracy nad przygotowaniem kompozycji literniczej. Możesz nauczyć się wykorzystywania narzędzi: brushpena, pędzla i stalówki, budowania napisu za pomocą komponentów, korygowania za pomocą kalki... a to dopiero połowa! Poszczególnych sposobów możesz uczyć się w dowolnej kolejności, a im więcej z nich poznasz, tym sprawniejszy będzie Twój własny proces projektowania letteringu.\nProces od szkicu...\nBardzo zależy nam, by pokazać Ci jak wygląda projektowanie letteringu już od najwcześniejszego etapu - pracy na papierze. Szkicowanie, kaligrafia i wykorzystanie różnego rodzaju narzędzi pisarskich to prawdziwa skarbnica wiedzy o budowie i detalach liter. A do tego to najbardziej kreatywna część procesu projektowania! Dlatego każdy z projektów w kursie zaczynamy od sesji rysowania odręcznego - za każdym razem prezentując inny sposób konstruowania napisu.\n...do skończonego projektu!\nSolidny szkic wymaga dobrego opracowania. Przeprowadzając Cię przez pełen proces projektowy, pokażemy Ci podstawy wektoryzowania letteringu w Adobe Illustrator, korygowanie kompozycji jako bitmapy w Adobe Photoshop, szybkie przechwytywanie napisu do postaci wektorowej z Adobe Capture oraz cyfrowe budowanie kompozycji literniczej z Wacom Cintiq.\nWiedza, którą otrzymujesz w tym kursie, to nie tylko sucha teoria, ale również wskazówki od praktyka z wieloletnim doświadczeniem, dzięki którym dużo łatwiej będzie Ci opanować materiał i poznać zasady profesjonalnej kaligrafi!\nsuper że eduweb bierze się za takie tematy! a kaligrafia robi się coraz popularniejsza :)\nKaligrafia, lettering, krój pisma 03:44\nPodstawowe terminy typograficzne, cz. 1 03:35\nPodstawowe terminy typograficzne, cz. 2 04:54\nDobór odpowiednich narzędzi 04:41\nPędzel płaski 03:00\nPędzel skośnie ścięty 02:22\nStalówka plakatowa 04:12\nBudowanie litery przez rozkładanie ciężaru\nEkstrema litery 03:09\nUstawienie dokumentu 03:49\nWektoryzowanie litery 05:42\nKorygowanie znaku 06:10\nSzkicowanie elementów dekoracyjnych 04:19\nDodawanie elementów dekoracyjnych 05:10\nKorygowanie ścieżek 07:53\nLettering z brushpenem\nRóżne warianty szkicu kompozycji 12:39\nOpracowanie szkieletu letteringu 10:17\nSzkicowanie z brushpenem 09:17\nKorekta letteringu na kalce 07:44\nUstawienia dokumentu i stroka 03:39\nOdrysowanie wektorowe letteringu, cz. 1 07:50\nOdrysowanie wektorowe letteringu, cz. 2 08:56\nKorekta pojedynczego słowa 04:50\nProjektowanie z użyciem komponentów\nMetoda projektowania 04:58\nSzkicowanie komponentów liter 04:34\nWektoryzacja komponentów 06:21\nKorekta elementów podstawowych 07:50\nBudowanie liter z komponentów 11:10\nDodatkowe elementy liter 07:58\nProjektowanie na zasadzie “kości, mięśni i skóry”\nMetoda projektowania i szkic kompozycji 10:18\nWektoryzacja kompozycji 04:57\nKorekta osi i detali letteringu 09:50\nKompozycje z pismem narzędziowym\nPlanowanie kompozycji 05:40\nOpracowanie kompozycji z pędzlem okrągłym 06:00\nOpracowanie kompozycji z pędzlem ściętym 04:23\nOpracowanie kompozycji ze stalówką 05:03\nKorekta kompozycji w bitmapie 07:51\nKorekta kompozycji z Adobe Capture 05:23\nCyfrowe szkicowanie letteringu\nO dostępnych narzędziach 02:55\nPraca z brushem 05:53\nKorygowanie szkieletu napisu 05:04\nOpracowanie napisu z Width Toolem 03:57


Wakacyjna pielęgnacja | PATTPUZZLE blog o modzie, urodzie i stylu życia\nWakacje mam już niestety za sobą ale chętnie podzielę się z Wami moimi rytuałami urodowymi, które wykonuję przed długo wyczekiwanym urlopem. Pragnę by wakacje były w miarę możliwości czasem relaksu i beztroski. Pomagają mi w tym następujące zabiegi pielęgnacyjne i kosmetyczne.\nNajwiększy nacisk kładę na pielęgnację skóry. Na jakieś dwa tygodnie przed wyjazdem robię intensywny peeling całego ciała. Używam scruby polskich marek i mogę polecić cukrowe peelingi firmy Paloma czy Tołpa.\nJeśli chodzi o skórę twarzy to jestem zwolenniczką peelingów mechanicznych czyli zawierających drobinki szafiru czy kryształki korundu, które ścierają martwy naskórek. Numer jeden to dla mnie Yoskine Peeling przeciwzmarszczkowy Dax Cosmetics. Obecnie używam naprzemiennie: Clinique 7 Day Scrub Cream i Noaby.\nNastępnie używam pianki brązującej (Vita Liberata 2-3 week Tan Mousse) by nie świecić białą skórą na początku plażowania. U mnie ta pianka sprawdza się fantastycznie. Więcej info TUTAJ.\nUwielbiam letnią serię kosmetyków Monoi de Tahiti Yves Rocher nie tylko za cudowny zapach ale również za to, że świetnie sprawdzają się na mojej skórze.\nHitem dla mnie jest rozświetlający olejek do ciała, który stosuję głównie na opalone nogi, ręce i dekolt. Złote drobinki nadają skórze świeżości, blasku i podkreślają opaleniznę.\nR Z Ę S Y\nNie wyobrażam sobie wakacji bez pomalowanych rzęs. A nakładanie na dzień wodoodpornej mascary, zmywanie i nakładanie na wieczór klasycznej nie bardzo mnie satysfakcjonuje. Dlatego już od paru lat funduję sobie "wakacyjne rzęsy" metodą 1:1. Jak widzicie na zdjęciach poniżej efekt przedłużania jest bardzo naturalny. Rzęsy świetnie się spisują w dość trudnych warunkach jak wiatr, intensywne słońce, chlorowana woda z basenu czy słona z morza. Takie rzęsy można zdjąć po około 4/5 tygodniach lub uzupełnić w gabinecie na kolejny miesiąc.\nJa korzystam z usług wspaniałej i godnej polecenia Olivii Nalewajko z Salonu Piękności Milord (aktualnie jest promocja i przedłużanie kosztuje 149 zł).\nD E P I L A C J A\nOdkąd poznałam depilację (bikini) woskiem Lycon nie wyobrażam sobie bez niej sezonu letniego. Taka depilacja ma same plusy. Jest w miarę bezbolesna i starcza na około 3 tygodnie. Szczerze polecam gabinet NYLaserCenter w Warszawie. Obsługa na najwyższym poziomie a ceny bardzo przystępne.\nMam duży problem latem z moimi włosami ponieważ bardzo szybko mój wypracowany, chłodny blond robi się obrzydliwie żółty. Bardzo ciężko jest mi go utrzymać przy dość intensywnej ekspozycji słonecznej. Chronię swoje włosy specjalną odżywką zawierającą filtry UV chroniące włosy i kolor. Do tego używam fioletowych płukanek by usunąć słomkowy odcień. Oczywiście staram się chronić całą głowę pod chustkami lub kapeluszami.\nNatalia Lelito 29 czerwca 2015 14:02\nStrasznie przyjemny blog, cudowny wygląd i ciekawe posty, będę częściej zaglądać :)\nPatrycja Bończewska 29 czerwca 2015 20:01\nŚwietny wpis Pati!\nSteezy PL 27 lipca 2015 15:26


Widzew – Górnik Łęczna 2:2. Łodzianie uratowali punkt. Od 0:2 do 2:2 – Newsio.pl\nWidzew – Górnik Łęczna 2:2. Łodzianie uratowali punkt. Od 0:2 do 2:2\nHome - Wiadomości - Widzew – Górnik Łęczna 2:2. Łodzianie uratowali punkt. Od 0:2 do 2:2\nWidzew Łódź – Górnik Łęczna 2:2. Fatalny finisz gości\nWidzew bardzo nonszalancko rozegrał końcówkę pierwszej odsłony. Najpierw świetnie spisał się Tomasz Tymosiak, który odebrał piłkę rywalom i pognał w kierunku bramki mając przed sobą jedynie ostatniego obrońcę i bramkarza. Pomocnik Górnika nie …\n2. liga: Widzew Łódź – Górnik Łęczna (skrót meczu)\nNic tego nie zapowiadało, ale ostatecznie Widzew Łódź zremisował na własnym stadionie 2:2 z Górnikiem Łęczna w meczu piątej kolejki 2. ligi. To goście przez większość meczu prowadzili. Straty pomógł odrobić kapitan miejscowych – Marcin Robak. Zdobył …\nWIDZEW ŁÓDŹ vs. GÓRNIK ŁĘCZNA WYNIK MECZU. Kolejny słaby …\nW piątej kolejce piłkarskiej drugiej ligi Widzew zremisował 2:2 z Górnikiem Łączna. Pewnie w Widzewie cieszą się z wywalczenia punktu. Długo zanosiło się na to, że łodzianie przegrają, ale ostatecznie gole w końcówce spotkania dały remis. Na pewno ten …\nWidzew remisuje, choć przegrywał już 0:2\nWidzew! Kilkanaście tysięcy fanów zadawało pytanie i jednocześnie sobie na nie odpowiadało. Niestety dla kibiców RTS, piłkarze pozostali na to głusi i znów zdecydowanie bardziej imponujący był doping niż gra zespołu trenera Marcina Kaczmarka. Ekipa z …\nWidzew nie potrafił zaproponować publiczności wiele ciekawego. Kilka dośrodkowań, kombinacji, ale wszystko o tempo za wolno, zbyt przewidywanie, nudno. "Widzew, grać" – kilkakrotnie krzyknęli łodzianie obecni na trybunach. Piłkarze nie potrafili jednak …\nWIDZEW ŁÓDŹ vs. GÓRNIK ŁĘCZNA MECZ NA ŻYWO [relacja LIVE …\nDziś o 18:50 drugi mecz w tym sezonie na stadionie Widzewa. Inny wynik jak zwycięstwo będzie porażką drużyny trenera Kaczmarka. Widzew jest faworytem, ale jak pokazały mecze przy al. Piłsudskiego bardzo ciężko łodzianom idzie gra przed własną …\nWidzew Łódź – Górnik Łęczna 2:2. Remis pozostawiający niedosyt …\nZrehabilitować się za porażkę sprzed trzech dni oraz sprostać faworyzowanemu rywalowi na jego boisku, przy ogłuszającym dopingu kilkunastu tysięcy kibiców – z takimi celami piłkarze Górnika Łęczna przystąpili do wyjazdowego spotkania z Widzewem …\nWidzew zremisował, choć przegrywał różnicą dwóch goli\nTrener Kamil Kiereś powiedział swoim zawodnikom przed początkiem spotkania, że może i stadion należy do Widzewa, ale boisko może być ich. Co prawda nie do końca tak było, jednak faktycznie RTS okazał się gościnny. Przed przerwą prezentował się …


Hermogen (Dołganiow) – Wikipedja, wolna encyklopedia\nWersja ortograficzna: Hermogen (Dołganiow)\n25 kwietnia 1858\n16 czerwca 1918\nEparhia tobolska i syberyjska\n14 stycznia 1901\nTeognost (Lebiediew), Włodzimież (Bogojawleński), Hieronim (Ekziemplarski), Jakub (Piatnicki), Marceli (Popiel), Borys (Płotnikow), Beniamin (Muratowski), Nikon (Sofijski)\nPalladiusz (Dobronrawow) 6 grudnia 1903\nHermogen, imię świeckie Grigorij Jefremowicz Dołganiow (ur. 25 kwietnia 1858 w guberni hersoneskiej, zm. 16 czerwca 1918 w okolicah Tobolska) – prawosławny biskup Tobolska.\nUrodził się w rodzinie byłego kapłana staroobżędowcuw. Studiował matematykę, prawo i historię na uniwersytecie noworosyjskim w Odessie. W 1890 pżyjął święcenia kapłańskie, ukończył studia w Akademii Teologicznej w Petersburgu. Pracował jako inspektor seminarium duhownego w Tyflisie, kturej rektorem – z godnością arhimandryty – został w 1898. Prowadził liczne działania dobroczynne i popularyzujące zasady wiary w mieście, w kturym pracował.\nW styczniu 1901 został biskupem pomocniczym eparhii saratowskiej, w 1903 – jej ordynariuszem. Ruwnież w tym mieście angażował się w twożenie nowyh klasztoruw prawosławnyh, budowę cerkwi i kaplic oraz wydawanie publikacji o tematyce religijnej. W czasie rewolucji 1905 zdecydowanie występował pżeciwko socjalistom i zmianom pżeprowadzanym na drodze rewolucyjnej, mimo słabego zdrowia organizował specjalne procesje, kture miały być wyrazem spżeciwu prawosławnyh wobec bieżącyh wydażeń. 6 lutego 1906 odprawił panihidę za zabitego w zamahu Iwana Kalajewa wielkiego księcia Sergiusza Aleksandrowicza Romanowa, w czasie kturej stwierdził, że wspułwinne jego śmierci było całe społeczeństwo, kture kwestionowało panujący pożądek społeczny. Domagał się ruwnież usunięcia z Rosyjskiej Cerkwi Prawosławnej części wspułczesnyh pisaży, ktuży jego zdaniem zaangażowali się w kżewienie idei spżecznyh z hżeścijaństwem. Działał w Związku Narodu Rosyjskiego. Działania Hermogena zyskiwały poparcie najbardziej konserwatywnie nastawionej części duhowieństwa prawosławnego – z uznaniem o nim wypowiadał się m.in. Jan Kronsztadzki.\nW czasie posiedzenie Świętego Synodu w 1911 podjął polemikę z jego prokuratorem w sprawie obżęduw pogżebowyh, w rezultacie czego został zawieszony i oskarżony o znieważenie Synodu pżed majestatem cara. Ze względu na odmowę wyjazdu z Petersburga i powrotu do Saratowa, motywowaną horobą, prokurator Synodu doprowadził do pozbawienia go godności biskupiej i pżeniesienia Hermogena do monasteru Zaśnięcia Matki Bożej w Żyrowiczah. Według niekturyh relacji car zgodził się na takie rozwiązanie także ze względu na otwartą wrogość biskupa wobec Rasputina. 25 sierpnia 1915 Hermogen został pżeniesiony do monasteru św. Mikołaja na Ugrieszy w eparhii moskiewskiej, zaś w dwa lata puźniej mianowany biskupem Tobolska, dokąd – na skutek protestuw ministerstwa wyznań religijnyh – dotarł dopiero w grudniu 1917.\nPo rewolucji lutowej i obaleniu caratu Mikołaj II listownie prosił biskupa o pżebaczenie, twierdząc, że nie mugł postąpić inaczej. Hermogen pżyjął pżeprosiny; w czasie pobytu byłej rodziny carskiej w Tobolsku był osobistym duszpasteżem zdetronizowanego cara, jego żony i dzieci. Chciał ruwnież pomuc Romanowom w ucieczce, do czego jednak nie doszło z powodu nieufności, jaką żywiła była caryca wobec człowieka niehętnego niegdyś Rasputinowi. W czasie pobytu w monasterah cieszył się wielkim szacunkiem miejscowyh wiernyh, był uważany za proroka (pżewidywał katastrofę monarhii w Rosji) i jasnowidza. Ruwnież w Tobolsku Hermogen głosił zdecydowanie antyrewolucyjne poglądy, wzywając wiernyh do czynnego spżeciwiania się bolszewikom. Twierdził, że ateizm i komunizm są obce narodowemu harakterowi Rosjan. Szczegulnie aktywny był po ogłoszeniu rozdziału państwa i Kościoła w 1918, kiedy poruwnywał żąd rosyjski do zabujcuw Chrystusa.\nZdecydowanie postępowanie hierarhy spotkało się z reakcją miejscowej Czeki: 13 kwietnia 1918 została pżeprowadzona rewizja w jego mieszkaniu, zapowiedziano ruwnież hęć jego zatżymania i pżesłuhania. Mimo tego w kolejną niedzielę biskup poprowadził tradycyjną, zabronioną procesję ulicami Tobolska, po kturej został aresztowany i oskarżony o zakłucanie pożądku oraz wzywanie do pogromu. Został pżewieziony do Jekaterynburga i uwięziony. W maju tego samego roku jego brat razem z grupą wiernyh wystąpili o uwolnienie duhownego pżed radą robotnikuw i żołnieży w mieście, po czym zapłaciła zażądany okup w wysokości 10 tys. rubli. Mimo tego hierarha nie został uwolniony.\n13 czerwca Hermogen razem z grupą innyh więźniuw został pżewieziony ponownie do Tobolska, a w tży dni puźniej bez sądu utopiony w żece Tuże. 3 lipca jego ciało zostało odnalezione na jej bżegu pżez mieszkańcuw wsi Usolsk, ktuży w tym samym miejscu dokonali prowizorycznego pogżebu. Obecnie znajduje się tam kżyż pamiątkowy, zaś ciało Hermogena zostało ponownie pogżebane w Tobolsku.\nZostał kanonizowany pżez Rosyjską Cerkiew Prawosławną w 1999 jako nowomęczennik.\n↑ Гермоген (Долганов)\nLongin (Korczagin) (2003–2020)\nIgnacy (Dieputatow) (od 2020)\nZakonnicy Monasteru Żyrowickiego\nZakonnicy monasteru św. Mikołaja na Ugrieszy\nTę stronę ostatnio edytowano 16 lis 2021, 04:07.


Guillestre — wszystkie restauracje Restauracje w pobliżu obiektu Dedans Dehors\nWszystkie miejsca warte uwagi w: Guillestre Atrakcje w pobliżu obiektu Dedans Dehors\nEuropa›Francja›Prowansja›Alpy Wysokie›Guillestre›Guillestre Restauracje› Dedans Dehors\n185 recenzje(-i) Nr 1 wśród 13 Restauracje w lokalizacji Guillestre Certyfikat jakości Francuska\nPokaż też MapaSatelitarna Aktualizacje mapy są wstrzymane. Przybliż, aby zobaczyć zaktualizowane informacje. Wyzeruj przybliżenie Trwa aktualizowanie mapy… Wróć do mapy Znajdź trasę Pres de l Eglise rue Sani, 05600 Guillestre, Francja 0492442907\nGuillestre, Alpy Wysokie 128 recenzji Rezerwuj La Bolee\nGuillestre, Alpy Wysokie 122 recenzji Regain\nGuillestre, Alpy Wysokie 86 recenzji Lacour\nGuillestre, Alpy Wysokie 20 recenzji Le Portillon\nGuillestre, Alpy Wysokie 41 recenzji Catinat Fleuri Restaurant\nGuillestre, Alpy Wysokie 42 recenzji Więcej L'Ardoise\nGuillestre, Alpy Wysokie 11 recenzji Kudeta\nEmbrun, Alpy Wysokie 123 recenzji Restaurant Le Galet\nMont-Dauphin, Alpy Wysokie 78 recenzji Zobacz wszystkie dostępne restauracje\nWyczyść wszystko Zacznij pisać recenzję lokalizacji Dedans Dehors Kliknij, aby ocenić\nTrwa aktualizowanie listy... Dedans Dehors — podobne obiekty, przeglądane przez podróżnych\nGuillestre, Alpy Wysokie Restaurant Le Galet\nMont-Dauphin, Alpy Wysokie Regain\nByłeś(-aś) w Dedans Dehors? Podziel się wrażeniami! Napisz recenzję\nPres de l Eglise rue Sani, 05600 Guillestre, Francja Lokalizacja:\nPytania? Uzyskaj odpowiedzi od pracowników i klientów obiektu Dedans Dehors.\nWskazówki dotyczące publikacji Otrzymuj powiadomienia o nowych odpowiedziach na Twoje pytania. Zadaj pytanie Zazwyczaj zadawane pytania: Czy w ofercie są posiłki bezglutenowe? Czy w obiekcie obowiązują zasady dotyczące ubioru? Czy psy mogą przebywać na zewnętrznym patio? W pobliżu obiektu Dedans Dehors Najlepiej oceniane atrakcje w pobliżu 61 recenzje(-i) Col de Vars\n116 recenzje(-i) Place-Forte de Mont-Dauphin\nPrzeglądaj wszystkie atrakcje Najlepiej oceniane restauracje w pobliżu 122 recenzje(-i) La Bolee\n128 recenzje(-i) Le Guillestrin\n24 recenzje(-i) Feuille De Banane


Ile możemy zyskać podpisując umowy przez Internet? - MamStartup\nPressroom infografika umowy Podpisz.to podpisywanie umów\nW zestawieniu porównaliśmy 8 najpopularniejszych firm kurierskich. Wzięliśmy pod uwagę dostarczenie przesyłki zwrotnej do godziny 17 dnia następnego.\nTą właśnie skromną wizualizacją chcemy uświadomić odbiorców, jak wiele tracimy na wysyłce dokumentów do podpisania, mając tak naprawdę możliwość zawarcia umów całkowicie online. Mimo faktu, iż infografika przedstawia jedynie aspekt finansowy całego procesu, wyobraźmy sobie, jak wiele czasu marnujemy na oczekiwanie na dokumenty zwrotne - dodaje Miłosz Sobczak, pomysłodawca serwisu Podpisz.to.\nSerwis niebawem ruszy w wersji Beta, dlatego jeśli chcesz zaoszczędzić na wysyłce dokumentów, zapraszamy do zgłoszenia się poprzez dodanie swojego adresu mailowego na stronie www.podpisz.to.\nPełny rozmiar infografiki znajduje się tutaj.