Temat: Kupiłem sobie rower...\nTemat: Re: Kupiłem sobie rower...\nData: 2005-10-28 12:08:24\n[A może po prostu kupcie sobie rowery?]\nMamy, mamy, jeździmy, chwalimy sobie\n[poruszam sie po Warszawie wyłącznie rowerem]\nKolejny krok to kupno sakw, i w Polskę! Bo chyba nie poprzestaniesz na rowerowaniu miejskim?\n[Kiedyś na preclu (tym prawdziwym)]\nCiągle chyba jednak jestes najpierw górołazem niż rowerzysta. Dla cyklisty prawdziwym preclem jest ten rowerowy\nData: 2005-10-28 12:46:51\n>> Kolejny krok to kupno sakw, i w Polskę! Bo chyba nie poprzestaniesz na rowerowaniu miejskim?\nZuipełnie inaczej jeździ się po lesie niż po ulicach.\nAle co za truizmy w końcu ja tu piszę.\nZwłaszcza ze Wy tam koło Warszawy czy Lublina gór nie macie, a po płaskim to dla mnie istnieje tylko rower\nData: 2005-10-28 13:04:16\n>Tymczasem kolarze w miare cierpliwie odpowiadają na niekończące się te same pytania "jaki rower wybrać?", współczują komuś jak opisuje swoje zderzenie z samochodem, wspierają się w walce o ścieżki rowerowe, jeżdżą po całej Polsce na swoje imprezy, żeby pokazać że jest ich sporo itd.\nJako kolarz też wspieram walczących o ścieżki rowerowe i spośród grona PTTK-owców jestem dość osamotniony. Szybciej dogadam się w tych sprawach z Polskim Klubem Ekologicznym i Fedaracją Zielonych niż Komisją Turystyki Kolarskiej ZG PTTK. Ze strony wierchuszki tej Komisji nawet spotkałem się z "życzliwą" uwagą, że jestem jakąś piątą kolumną. Budujące!\nData: 2005-10-28 13:59:31\n"wspierają się w walce o ścieżki rowerowe, jeżdżą po całej Polsce na swoje imprezy, żeby pokazać że jest ich sporo itd."\nJest ich sporo. Na pomoc wladz lokalnych w sprawie ścieżek też liczyć nie mogą. Nawet jak władza tak jak nasza publicznie obiecała że wybuduje ścieżki na nasypie zlikwidowanej kolejki wąskotorowej.\nZmiany następują bardzo powoli, chociaż są regiony w kraju gdzie można sobie trochę pojeżdzić.\nPozdrawiam turystów rowerowych ( kolarzy -jakoś dziwnie dla mnie brzmi ) Zibi\nData: 2005-10-28 14:38:41\n> Kolejny krok to kupno sakw, i w Polskę! Bo chyba nie poprzestaniesz na rowerowaniu miejskim?\nJasne, że nie poprzestanę...\nTrzeciego dnia po kupnie rowerów zrobiliśmy prawie 100 kilometrów po Chojnowskim Parku Krajobrazowym. Na jutro (ma być piękna pogoda!) zaplanowałem 120 kilometrów po Kampinoskim Parku Narodowym. Nawet dzięki naszej bazie szlaków wyczaiłem fajny szlak roweowy po KPN-ie z którego na większości trasy skorzystamy.\nAczkolwiek rowerowanie miejskie, a szczególnie śródmiejskie podoba mi się bardzo.\nMyk, myk i fruuu między samochodami.\n> Ciągle chyba jednak jestes najpierw górołazem niż rowerzysta.\nTrudno aby dwa tygodnie na rowerze przekreśliły lata w górach...\n> Dla cyklisty prawdziwym preclem jest ten rowerowy\nBo ci cykliści to zawsze byli podejrzani...\nData: 2005-10-28 14:45:44\n> Zwłaszcza ze Wy tam koło Warszawy czy Lublina gór nie macie, (...)\nKarpaty mamy bliżej niż wy tam na Śląsku...\nData: 2005-10-28 18:30:20\n>kolarzy -jakoś dziwnie dla mnie brzmi\nJak sama nazwa wskazuje kolarz jeździ na kole. Nazwa ta jest powszechnie używana na Śląsku i w Czechach.\nData: 2005-10-28 18:36:16\n>Jak sama nazwa wskazuje kolarz jeździ na kole. Nazwa ta jest powszechnie używana na Śląsku i w Czechach<\nOk ! Najważniejsza jest promocja turystyki rowerowej. Ja się nią też zajmuję, prywatnie i jako przodownik turystyki kolarskiej)\nAle to chyba nie skomplikowało dyskusji.\nData: 2005-10-28 19:13:02\nTylko jak wyjaśnisz fakt że rower to faktycznie "kolo" ale kolarz to "cyklista" a kolarstwo to "cyklistika"?\nData: 2005-10-28 23:10:58\n>Tylko jak wyjaśnisz fakt że rower to faktycznie "kolo" ale kolarz to "cyklista" a kolarstwo to "cyklistika"?\nJak wynika z wygooglanego poniżej tekstu kolař to po prostu rowerzysta, a cyklista występuje równolegle tak samo jak u nas.\n... vidím u přechodu kolaře, který sedí na kole ...\n(... widzimy przy przejściu rowerzystę, który siedzi na rowerze ...)\nData: 2005-10-28 23:22:38\n> Pozdrawiam turystów rowerowych ( kolarzy -jakoś dziwnie dla mnie brzmi )\nMa Pan rację. Za moich najmłodszych lat jeżdżący na rowerach nazywali się cyklistami. O ile dobrze pamiętam z historii, jescze w okresie zaborów powstało Polskie Stowarzyszenie Cyklistów (a może poprostu Polski Związek Cyklistów). Później zaczęła występować nazwa "kolarstwo", która ostatecznie zastąpiła cyklistów. Po ostatniej wojnie nazwa kolarstwo przylgnęła już tylko do dyscyplin sportowych, a więc dziś mówimy "turystyka rowerowa" i "rowerzysta", choć jeśli powiemy "turystyka kolarska" - nie jest to błędem. Na Śląsku na rowerach (na kołach) nadal jeżdzą kolarze.\nData: 2005-10-29 07:25:27\nTyle tylko że mieszkając 4 lata w Pradze i regularnie oglądając transmisje z wyścigu pokoju a także chodząc do czeskiej szkoły nie spotkałem się w żywym języku ze słowem "kolař".\nData: 2005-10-29 08:50:00\n>kolarstwo przylgnęła już tylko do dyscyplin sportowych<\nTylko to miałem na myśli pisząc o turystyce rowerowej.Kolarze to "Wyścig Pokoju",itd. a ja po Górach Izerskich jeżdżę jak turysta "zmotoryzowany" czyli turysta rowerowy .\nPozdrawiam, do zobaczenia na górskich szlakach rowerowych. To przepiękne połączenie miłosci do roweru i do gór.\nData: 2005-10-29 09:06:49\nTrochę to jest tak jak z tym biletem kolejowy do Stalinogrodu, a i tak mozna na niego bylo dojechac do Katowic .\nja jeże od lat do miasta (mieszkama na saskiej Kepie, tylko rowerem, bo jak bym miał jechac autem, to na sama mysl skóra mo się marszczy na.... plecach . Do tego mam pare rowerow tym jeden skladak z pzred 32 lat wyszykowany super, ktorym dojeżdzam ty blisko po sklepach i mega takich, Nie strach go postawic, bo raczej nie skradna. lepsze rowery mam na dłuższe dystanse.\nMnie sie wydaje, ze to co robimy(uprawiamy? ) na rowerach (kołach, welocypedach itd) to jest raczej turystyka rowerowa, bo kolarstwo to inny (bardziej wyczynowy) sprzęt, przyodziewek itd.\nData: 2005-10-29 09:13:15\n>chodząc do czeskiej szkoły nie spotkałem się w żywym języku ze słowem "kolař".\nMój cytat pochodzi z jakiegoś czeskiego forum, a więc słowo jest niewątpliwie w użyciu\nData: 2005-10-29 09:17:56\n"...ja po Górach Izerskich jeżdżę jak turysta "zmotoryzowany" czyli turysta rowerowy ".\nMasz rowerek z silnikiem na te góry ? fajne!\nData: 2005-10-29 10:59:20\n>Masz rowerek z silnikiem na te góry ? fajne!<\nCzepianie się słówek mi nie przeszkadza ,może byc zabawne w Twoim wykonaniu.\nCi co chcieli to zrozumieli o co mi chodzi\nData: 2005-10-29 17:08:50\n>Ci co chcieli to zrozumieli o co mi chodzi\nMusieli bardzo chcieć.\nData: 2005-10-30 04:18:02\n>do zobaczenia na górskich szlakach rowerowych. To przepiękne połączenie miłości do roweru i do gór.<\nMiły Panie Zbigniewie, gdyby cofnął się dla mnie czas choć o 20 lat, to - towarzysząc na rowerze Panu, czy Panu Łukaszowi lub każdemu innemu forumowiczowi - sądzę, iż nie pozostałbym za bardzo w tyle. (Ale dziś moja ścieżka “rowerowa” to - biurko, łazienka, łóżko, łazienka, biurko).\nNapisał Pan: “To przepiękne połączenie miłości do roweru i do gór”. Tak, i ja też te obie miłości przeżyłem, choć w niewielkich (lecz bardzo urokliwych) podczęstochowskich górkach jurajskich (i lasach). Jednak moje powojenne szlaki w Sudetach i Tatrach nie były już rowerowe.\nTu, na Forum, pragnę się podzielić wrażeniami “rowerowymi” z okresu mojej chłopięcej młodości, tj. do czasu najazdu niemieckiego wermachtu na Polskę w 1939 r. Nie było wtedy żadnych zbudowanych “ścieżek rowerowych”. Jednak ścieżki rowerowe istniały - były stworzone zupełnie naturalnie - rozjeżdżone rowerami tuż obok rowów odwadniających przy szosach. Same szosy też były “drogami rowerowymi”, gdyż dominowały na nich rowery, a samochód pojawiał się na szosie kilka razy w ciągu godziny (na głównych traktach dojazdowych do Częstochowy, np.: z Warszawy, “miasta” Łodzi lub “Łodzi-miasta”, Katowic - kilkanaście razy).\nPonadto istniały także naturalne kręte ścieżki rowerowe na wierzchołki zalesionych lub skalistych jurajskich górek, wydeptane między drzewami przez pieszych. Rowery nie miały wtedy kilku trybów i przerzutek, toteż pod górę trzeba było pojazd pchać - za to wielką frajdą był zjazd powrotny na hamulcach po krętej ścieżce z wystającymi korzeniami. Nieroztropni w zderzeniu z drzewem ósemkowali koła i łamali widełki.\nW tamtym okresie 90 % dorosłych Polaków posiadało rowery (ilość kilkakrotnie większa,niż posiadaczy odbiorników radiowych - patefonów z tubą było jeszcze kilkakrotnie mniej, a samochodów osobowych jeszcze mniej), choć w porównaniu z cenami innych artykułów (i w porównaniu do dzisiejszych cen) - rowery były drogie. Rodziny o zamożności poniżej średniej mogły kupić używany dobry rower już po przystępnej cenie. Damskie rowery, oprócz ochrony na łańcuchu, posiadały jeszcze na tylnym kole (dla ochrony spódnicy) niciane kolorowe siateczki rozpięte między błotnikiem a piastą. Przy kierownicy, która miała różne kształty, znajdował się zaczep do umieszczenia latarki bateryjnej. Później rowery zaopatrywane były w prądnice.\nW 1930 r. ojciec kupił na raty za dwie (raczej niezłe) pensje doskonały rower angielski (lub niemiecki) z oponami firmy Dunlop (które bez własnego uszkodzenia miażdżyły potłuczone szkło). Już na początku 1933 r. miał urwaną nogę powyżej kolana w wielkiej katastrofie kolejowej i doznał ogólnych ciężkich obrażeń oraz silnego wstrząsu mózgu. Kiedy po 30 godzinach odzyskał przytomność, lekarze uznali to za cud Opatrzności. Skończyły się marzenia o życiu we względnym dobrobycie. Teraz cały trud utrzymania 4-osobowej rodziny (mój braciszek miał zaledwie 2 mies,) zdany był na dwie ciężko pracujące ręce matki. Ojciec, jako młody pracownik miał niewielki staż pracy, toteż otrzymywał małą rentę. Dla niego jedynym środkiem lokomocji (oprócz poruszania się o kulach) pozostał rower. Założył pedał z noskiem, drugi pedał usunął.\nPrzewracający się rowerzysta natychmiast wysuwa nogę, by się nią podeprzeć i uchronić od druzgoczącego upadku. Chyba nie potrzeba większej wyobraźni, by wiedzieć, co dzieje się, gdy kaleka podczas jazdy nagle przewraca się na stronę, po której brak mu nogi. A tak się wielokrotnie działo: gdy pieszy nagle z chodnika wtargnął prosto pod rower, na gołoledzi, na śliskim śniegu, w zamarzniętej koleinie śniegowej. Wielokrotnie prostowana była kierownica i rama rowerowa - jak to wytrzymał człowiek? Podziwiałem ojca za dużą odwagę! On był naprawdę wielkim rowerzystą i z rowerem nie rozstał się do samej śmierci.\nWe wrześniu 1939 r. wszyscy na rowerach (6-letni braciszek na bagażniku) uciekaliśmy przed frontem. W 1945 r. ojciec został pobity przez krasnoarmiejców, ponieważ bronił przed nimi roweru. Uratował go (i rower) nadeszły akurat ficer.\nRower dostałem w wieku 11 lat. Cóż to była za radość! Poznałem wtedy bardzo wiele dróg, dróżek i ścieżek w okolicach Częstochowy. Do dziś nie zapomniałem uroków tych samodzielnych wycieczek (wakacyjnych i niedzielnych - wolnych sobót wtedy nie było). Towarzyszyła tylko cisza (ale nie idealna - co wynika z dalszej części zdania), gra nowych (z dobrym protektorem) opon, skrzypienie sprężyn w siodełku, szum wiatru w uszach, chwilami muzyka przelatującego trzmiela; a w czasie jazdy zgodnej z kierunkiem wiatru - dźwięczny śpiew skowronków, odgłosy kos ścinających łąki i zboża. Tyle dla ucha. W zależności od pory (wiosna, lato, jesień) czuło się zapachy łąk, suszonego siana, zbóż, dymów z ognisk; nawet woń rozrzuconego obornika nie wydawała się zbyt przykra. W czasie przejazdów ścieżkami wśród łąk i łanów zbóż można było przystroić kierownicę i ramę roweru chabrami i kąkolem. A ten widok cierpliwie stojącego na jednej nodze bociana!\nSpecjalny urok miały tzw. majówki. W pogodne niedziele kto tylko mógł zabierał wałówkę, wsiadał na rower i do lasu... Wyjeżdżały całe rodziny z rodzinami sąsiadów. Umawiano się ze znajomymi. W lesie wystarczała mała polanka lub kawałek wolnego miejsca między drzewami, żeby zjawili się muzykanci z akordeonem i skrzypcami. Tańczono i śpiewano modne tanga, walce, sztajerki, mazurki, lambethwalki i in. Młodzi zawierali znajomości. Dla muzykantów leciały datki. A jakże zupełnie inaczej, niż w domu, smakowały przygotowane przez mamę wałówki. Wszystkie te “imprezy” odbywały się zwyczajowo bez udziału jakichkolwiek organizatorów.\nW wieku 19 lat uległem dość groźnie wyglądającemu wypadkowi. Mój rower miał niewidoczne nadłamanie widełek tuż pod ramą. Na zjeździe po spadku na kostce granitowej odpadło przednie koło wraz z tymi widełkami. Tylko dzięki zwinności nie zdarłem całej twarzy - doznałem tylko uszkodzenia kości nosowej.\nNa zakończenie jeszcze dodam, że w pracy zawodowej większość zajęć miałem w terenie (na delegacjach), i jeśli istniały odpowiednie warunki pogodowe, to (dla zdrowia i przyjemności) do miejscowości odległych do 40-45 km starałem się dojeżdżać rowerem.\nSerdecznie pozdrawiam! Pozdrowienia także dla wszystkich miłośników turystyki rowerowej.\nData: 2005-10-30 09:01:56\n>Tak, i ja też te obie miłości przeżyłem, choć w niewielkich (lecz bardzo urokliwych) podczęstochowskich górkach jurajskich (i lasach). Jednak moje powojenne szlaki w Sudetach i Tatrach nie były już rowerowe<\nWspaniały post, jakże różny od tych "nerwowych" postów "dominatorów" forum.Bardzo Koledze dziękuję za przedstawienie swojej drogi życiowej, jej związku z rowerem i górami.Będę chciał przedstawić tresć Kolegi młodym , moze coś z tego zrozumieją.\nChyba niepotrzebny ten trochę smutny ton wypowiedzi, przecież ja też kiedyś zsiądę z siodełka, przestanę wędrować po wysokich górach.Wszystkich to czeka ,chociaż z tonu wypowiedzi na forum wynika ze nie wszyscy mają tego swiadomość.\nKiedyś mniej mogłem łączyć te dwie wspaniałe pasje a od 11 lat mogę w pełni realizować swoje marzenia.\nTrudno pogodzić miłość do gór i turystyki rowerowej ale...Narazie dopóki siły pozwalają latem wędruję po szlakach upstrzonych dziesiątkami metrów łańcuchów, zarośniętych ściezkach czarnohorskich połonin ( kres Kresów) , wysokogórskimi tatrzańskimi dolinami. Jesień i wiosna umożliwia w górach "niższych" połączenie turystyki rowerowj i górskiej.\nJeszcze w tych aktywnych formach wypoczynku dominują góry ale pewnie za lat kilka czy kilkanaście te proporcje się odwrócą.\nPodziwiamie gór z rowerowego siodełka sprawia mi rónie wielką satysfakcję jak zdobycie "narodowych gór" Słowaków czy Ukraińców.\nJurę Krakowsko- Częstochowską znam z wędrówki pieszej.\nŻyczę duzo zdrowia, zyciowego optymizmu i serdecznie pozdrawiam. Zibi\nAutor: Salvator [83.25.177.123]\nData: 2005-11-01 17:53:02\nNo wsumie jest tak jak człowiek spedza zadużo czasu w lesie to dziczeje i mysli tylko o lesie ... :D\nData: 2005-11-01 22:25:58\n> Tymczasem kolarze w miare cierpliwie odpowiadają na niekończące się te same pytania "jaki rower wybrać?",\n> współczują komuś jak opisuje swoje zderzenie z samochodem, wspierają się w walce o ścieżki rowerowe,\n> jeżdżą po całej Polsce na swoje imprezy, żeby pokazać że jest ich sporo itd.\n> A my już w drugim czy trzecim poście w wątku potrafimy nabluzgać przedpiscy rozpętując\n> awanturę tylko dlatego że się z nim nie zgadzamy.\n> Pomyślcie o tym.\n> Atmosfera na tych i innych forach turystycznych i w szczególności górskich zależy od Was samych.\n> Jeżeli zwracacie się do siebie w taki sposób, że ja muszę usuwać całe wątki (jak to było ostatnio\n> - ani jedna wiadomość nie była na temat), to oznacza po prostu że jakaś dziwna frustracja spada na naszą gromadkę.\n> A może po prostu kupcie sobie rowery?\n> Jak widać pomaga!\nPrzed chwilą zmuszony byłem usunąć cały wątek.\nZresztą, na życzenie sporej liczby uczestników forum.\nPoziom wypowiedzi kolegów, którzy w nim dyskutowali spadł poniżej poziomu gruntu i twardo spadał dalej.\nCzy Wam chłopaki już naprawdę jesienna handra uderza do głowy?\nPiotr Rościszewski i Zbyszek Walczak - jeśli nie przyhamujecie z tonem swoich wypowiedzi, będę zmuszony na jakiś czas uwolnić forum od Waszej bytności. To samo dotyczy tych nowych uczestników, którzy zjawiają się na Forum tylko po to aby wziąć udział w wybranej pyskówce i zniknąć.\nAntek - jeśli nie przyhamujesz z pisaniem bełkotu bez treści - czeka Cię to samo.\nWkurzyłem się na Was jak diabli!!!\nI Wy chcecie, aby ktokolwiek Was i to Forum traktował poważnie?\nModerator i Administrator Forum PTTK\nData: 2005-11-01 23:37:01\n"Wkurzyłem się na Was jak diabli!!!\nI Wy chcecie, aby ktokolwiek Was i to Forum traktował poważnie?"\nWłaśnie dlatego zaglądanie i pisanie na forum przestało mi sprawiać przyjemność, powoli osiągamy poziom forum Onet-u (a, fe!). Wyraz swemu niezadowoleniu dałem zresztą chwilę wcześniej w wątku o weryfikacji GOT-u: jedno banalne pytanie dziewczyny rozpętało dyskusję na kilkanaście postów - istne bicie piany.\nMiejmy nadzieję, Łukasz, że masz rację - może to jesienna chandra (a propos, przez ch- ).\nSerdecznie pozdrawiam, z życzeniami większej kultury i rzadszej konieczności Twojej interwencji.\nData: 2005-11-02 08:08:42\n> (a propos, przez ch- ).\nTak się, kurcze, wahałem w tej sprawie, ale byłem taki zły, że nie chciało mi się spojrzeć, gdyż piana kapała mi z ust.\nWłaściwe persony zostały ostrzeżone i obiecać Ci mogę, że porządek przywrócimy. Wątek o GOT to jeszcze pikuś, dobrze, że nie musiałeś czytać tych idiotyzmów w wątku usuniętym. Forum ONET-u to przy tym pikuś. Gdzie Ci ludzie się tego uczą?\nData: 2005-11-02 08:17:07\n>Forum ONET-u to przy tym pikuś. Gdzie Ci ludzie się tego uczą?<\nUsunąć wątek i juz lepsze samopoczucie Łukaszu?\nMało Ci trzeba do szczęścia.\nData: 2005-11-02 12:13:44\n>Piotr Rościszewski i Zbyszek Walczak - jeśli nie przyhamujecie z tonem swoich wypowiedzi, będę zmuszony na jakiś czas uwolnić forum od Waszej bytności.\nPoczyłem się jak na boisku ping-ponga, gdy sędzia zawołał, żebym się nie powtarzał. Zastanawiam się, czy takie boisko jest komuś potrzebne.\nData: 2005-11-02 12:35:15\n"Zastanawiam się, czy takie boisko jest komuś potrzebne."\nZałóż koniecznie o tym nowy wątek.\nZbyszek już to zrobił.\nData: 2005-11-03 15:28:10\n> Jak w temacie - kupiłem sobie rower <\n> rowerowanie miejskie, a szczególnie śródmiejskie podoba mi się bardzo. Myk, myk i fruuu między samochodami. <\nPo Warszawie nie jeździłem (ani rowerem, ani samochodem), ale w czasach gdy mieszkałem we Wrocławiu (i nie miałem samochodu), jeździłem głównie rowerem i nieraz wychodziło szybciej niż autobusem "pospiesznym", o tramwajach nie wspominając. Tylko, że wrocławskie ulice są w takim stanie (a wtedy były w jeszcze gorszym), że w końcu rower się rozsypał\nA' propos rowerów - zajrzyj tam: www.prw.pl/index.jsp?id=181\nData: 2005-11-03 15:34:46\n> Za moich najmłodszych lat jeżdżący na rowerach nazywali się cyklistami. <\nSłyszałem jeszcze inne ładne określenie: pedalarze\nPozdrawiam wszystkich pedałujących. I zapraszam na szlaki rowerowe w rejonie Jeleneij Góry.\nData: 2005-11-03 15:36:45\n> Słyszałem jeszcze inne ładne określenie: pedalarze\nA propos komentator Eurosportu w bezpośredniej transmisji stwierdził, że Lance Armstrong to po prostu dziecko dwóch pedałów... . Nic dodać nic ująć\nData: 2005-11-03 15:38:37\nTo ś.p. Ciszewski popnoć powiedział tak kiedyś o Szurkowskim.\nData: 2005-11-03 15:39:52\nByć może. Ja to spotkałem n jakiejś stronie z kwiatkami dziennikarskimi gdzie było napisane o Armstrongu...\nData: 2005-11-04 15:54:07\nDo admina: prosze usunąć ten post z tego wątku, bo jest chyba nie na temat.\nData: 2005-11-04 15:56:18\nAleż jak najbardziej jest... anonimie\nData: 2005-11-04 15:58:04\nPrzepraszam, to nie moja wina. Tak niefortunnie działa to forum. Odpowiadałem na post kol. Łukasza, który się wciął w spokojną i miłą dyskusją o kołach, kolarstwie i rowerowaniu swoim tekstem o wycinaniu wątków.\nTylko że automat wcisnął moją odpowiedź pod Twoją. Przepraszam, nie planowałem tego.\nA co do dziecka dwóch pedałów, to i ja słyszałem że to o Szurkowskim było.\nI dodam jeszcze swoje 3 gr na temat kolarstwa i cyklizmu. Gdy w Warszawie powstawało Towarzystwo Cyklistów, to w mniej więcej w tym czasie powstawały w Wielkopolssce towarzystwa kołowników. Tak: "Kołowników". Spotkałem oryginalne dokumenty z taką nazwą m.in. w muzueum w Jarocinie.\nPozdrawiam kolarzy i rowerzystów\nData: 2005-11-04 17:11:16\n> Tak niefortunnie działa to forum.\nTo forum, Kolego, właśnie działa fortunnie. Jak odpowiadasz na jakiś post - wciśnij "odpowiedz" pod tym postem, a nie na końcu wątku i będzie działało. A to, że głupie phpBB nie obsługuje wątkowania i ludzie sie odzwyczaili, to już nie moja wina.\nPS. A wydaje mi się, że akurat Ty odpowiedziałeś na właściwy post...\nTo Woba nie pojął żartu.\nData: 2005-11-04 18:54:41\n> “A my już w drugim czy trzecim poście w wątku potrafimy nabluzgać przedpiscy rozpętując awanturę tylko dlatego, że się z nim nie zgadzamy”. <\nPojawiłem się na tym Forum 3 miesiące temu, zabierając głos ściśle w granicach określonych wątkiem. Jednakże dwoje moich adwersarzy wkrótce WYMYŚLIŁO “dyskusję” na bocznym, pozamerytorycznym torze - tylko po to, by pozwolić sobie po arogancku na ZŁOŚLIWE DRWINY, WYSZYDZANIE i obrażanie mnie!\nZrozumiałem, że jestem tu tylko intruzem nie posiadającym dostatecznej wiedzy o działalności PTTK, a tym bardziej o jego kadrach (serio - bez jakichkolwiek podtekstów).\nList, zamieszczony poniżej, przygotowałem o wiele wcześniej, toteż jego wstęp dot. “oazy” już się nieco zdeaktualizował.\nNa wstępie zacytuję fragment opinii napisanej przez Panią Monixer:\n... “to Forum jest oazą kultury i wyszukanych form (no, mogłoby być jeszcze lepiej, ale ideał to rzadkie zjawisko)”.\nTak! Ideał - to rzadkie zjawisko. Niestety w tej “oazie” trafić można też czasem na mętne “bajorko” o odmiennej, nieprzyjemnej woni.\nWłaśnie zamierzam powiedzieć o tym, co nie powinno zdarzać się na Forum. Zwykle wypowiadam się zwięźle i w sposób zrozumiały dla osób o przeciętnej inteligencji. Proszę mi jednak wybaczyć, iż dla osób uwielbiających “bajorka” zastosuję nieco “łopatologii”.\nGafa może przydarzyć się każdemu, ale szybkie zrozumienie jej i zdolność do przeproszenia jest wykładnikiem dobrego wychowania (kindersztuby) i kultury osobistej!\nPostanowień regulaminowych przestrzegają osoby kulturalne. A co z tymi bez właściwej kindersztuby? Należy mieć odwagę do ich UPOMINANIA, jak to uczynił w wątku “W Tatrach” Pan Krzychu S. (choć w meritum sprawy był moim adwersarzem): “Kończ Waść! Wstydu oszczędź!” (jego post z 4 VIII godz. 23.49 i uzupełnienie w poście z 7 VIII godz. 23.38): ““Cytat “Kończ Waść, wstydu oszczędź” [...] odnosi się [...] do żenujących wypowiedzi. Uważam, że Twoje posty skierowane do kol. Dreptańca są niesmaczne [...] Po prostu stanąłem w jego obronie””.\nNiestety, wobec niepoprawnych zadziornych osobowości żadne upomnienia nie odnoszą skutku. Pan “any” - już po powyższych upomnieniach - w poście z 10 VIII godz. 23.35 posunął się nawet do jaskrawego OBRAŻENIA mnie ZMYŚLONYMI pozamerytorycznymi FAŁSZYWYMI “zarzutami” (... “nagradzający zaufanych ludzi systemu”), a to tylko dlatego, że zabrakło mu przekonywających argumentów w merytorycznym sporze (czyt. post Pana Łukasza Aranowskiego do Pani Basi Z. z 4 VIII godz. 21.52 w wątku “W Tatrach”: “Argumenty Kol. Dreptańca są po prostu najlepsze z możliwych”.\nCzy to należy do zachowań kulturalnych i przyzwoitości, kiedy nie mogąc pokonać adwersarza merytorycznie, skacze mu się do gardła z wymyślonymi (podkreślam “wymyślonymi”) pozamerytorycznymi “zarzutami”, w arogancki sposób SZYDZI SIĘ z niego i OBRAŻA?!\nNiech takie postępowanie ocenią inni Forumowicze. Pan Krzychu S. już to odważnie uczynił.\nZacytuję jeszcze fragment postu Pana Łukasza Aranowskiego do Pani Basi Z., która (pomimo upomnienia udzielonego już Panu “any”) dzielnie sekundowała Panu “any” swoim niekompetentnym, aroganckim i przemądrzalskim “ględzeniem” (użyłem jej własnego słowa) na zmyślony przez nią pozamerytoryczny temat. Pan Łukasz: “Miałem fart - trafiło mi się PTTK, Koledze Dreptańcowi trafiła się Rada Zakładowa. [...] Z czego tu się śmiać??? Wyjaśnijcie mi, bo ja jakoś nie rozumiem!”\nUznaję obszerną wiedzę Pani Basi Z. w zakresie Jej profesji, ale znajomość (?!) ŻYCIA - to już inna “wiedza” - i robienie ze starszego o 30 lat od siebie człowieka - życiowego niedorajdy i głupka (i dawanie mu pouczeń) - jest aroganckim NIEPRZYZWOITYM RZEMĄDRZALSTWEM! (Każdy przemądrzalec ma wiedzy na zakalec). ZMYŚLANIE NIEPRAWDZIWYCH “faktów” i imputowanie ich swojemu adwersarzowi w celu NAIGRAWANIA SIĘ z niego też nie należy do przyzwoitości, ”żeby nie napisać gorzej” (cytat z postu Pani Basi Z. do Pana Łukasza).\nPowyżej przedstawiłem to, co nie powinno się zdarzać na Forum, tj. UCZUCIE WROGOŚCI do osoby, której nie dało się pokonać w sporze merytorycznym, i PRAGNIENIE DOKUCZENIA jej - gdy chore WYBUJAŁE AMBICJE nie pozwalają pogodzić się z porażką.\nJeżeli nie zostanę PRZEPROSZONY (przez młodszych ode mnie o całe pokolenie lub o dwa) za OBRAZĘ, DRWINY i robienie ze mnie (starego, wielce doświadczonego życiowo człowieka) niedorajdy i życiowego GŁUPKA - nie zmienię swojej opinii o poziomie kultury i dobrego wychowania tych osób (i to jest ZASADNICZY POWÓD, dla którego w tym wątku powyższą sprawę poruszyłem!).\nDla zaintrygowanych Forumowiczów, którzy chcieliby wyrazić własną opinię o tym, co psuje przyjemną atmosferę w tej “oazie”, czyli “jak ulepszyć Forum”, podaję niektóre linki do tej sprawy (wszystkie w wątku “W Tatrach”): Ala i Jurek 31 VII; Dreptaniec 2 VIII; Krzychu S. 2 VIII; Dreptaniec 3 VIII; any 3 VIII godz.22.27; Dreptaniec 4 VIII; Aranowski 4 VIII godz.21.52; any 4 VIII godz. 22.20; any 4 VIII godz. 22.27; Krzychu S. 4 VIII godz.23.49; Krzychu S. 7 VIII godz.23.38; bzycus 5 VIII; Basia Z. 5 VIII godz.9.26; Aranowski 5 VIII godz.10.10; Aranowski 5 VIII godz.10.16; Basia Z. 5 VIII godz.14.35; Aranowski 5 VIII godz.15.22; Basia Z. 5 VIII godz.15.48; Aranowski 5 VIII godz.16.27; replika Dreptańca 7 VIII; any 7 VIII godz.21.19; Dreptaniec 10 VIII; any 10 VIII godz.23.35; Dreptaniec 4 XI; Krzychu S. 7 VIII godz.23.38.\nKończę cytatem Staszka z wątku Wojtka B. “Jak nas widzą, tak (o) nas piszą”: “Co do obrzucania się błotem na forum - jest to wyłącznie kwestia kultury osobistej i wychowania”.\nSerdecznie pozdrawiam! Rozczarowany Dreptaniec-Anonim.\nList ten przygotowałem już o wiele wcześniej, lecz z obawy, czy nie zostanę jeszcze bardziej “pogryziony”, nie miałem odwagi wysłać go na Forum.\nData: 2005-11-05 23:07:43\nŁ> To forum, Kolego, właśnie działa fortunnie. Jak\nŁ> odpowiadasz na jakiś post - wciśnij "odpowiedz" pod tym\nŁ> postem, a nie na końcu wątku i będzie działało. A to, że\nŁ> głupie phpBB nie obsługuje wątkowania i ludzie sie\nŁ> odzwyczaili, to już nie moja wina.\nWcisnąłem "odpowiedź" we właściwym miejscu. Tak jak teraz. Zresztą w drzewku widać że dobrze wcisnąłem.\nProblem w tym, że gdy się chce obejrzeć "zobacz wszystkie posty w wątku" to one są sortowane wg czasu a nie wg drzewka. I stąd nieporozumienia.\nData: 2005-11-06 17:48:44\n> Problem w tym, że gdy się chce obejrzeć "zobacz wszystkie\n> posty w wątku" to one są sortowane wg czasu a nie wg drzewka.\n> I stąd nieporozumienia.\nDługo myślałem jak to sortować.\nSzczerze pisząc sam do tej pory nie wiem czy tak jest dobrze. Po prostu poszedłem za przykładem phpBB i ostatnie posty ukazują się na końcu. Jeżeli forumowicze uznają, że to błąd - zmienię.\nPrzypominam innym czytającym:\nChodzi o sortowanie postów na stronie ze wszystkimi listami w wątku. Np.:\nCzy mają być posortowane według daty, czy mają być spłaszczeniem drzewa postów?\nData: 2005-11-06 17:58:58\nja bym wolał spłaszczenie drzewa.\nData: 2005-11-06 18:38:46\nMnie sie wydaje, że wg daty. Jak szukam, które posty zostałymi wycięte, to patrzę po datach i łatwo wtedy by bylo znaleźć , bo KAZDY post skierowany na forum umieszczam kontrolnie w osobnym pakiecie na dysku i po stwierdzeniu, że został ocenzurowany biegam po drzewie jak wewiórka i szukam, żeby od razu zaznaczyć jego treść w kopii na dysku - kolorem czerwonym i mam wtedy szybko przegląd tego, co nie znalazło uznania z różnych, czasem absolutnie niejasnych powodów i podpadło pod cenzoren\nData: 2005-11-07 12:45:23\nJesli Pan Panie Dreptaniec poczuł się urażony moją pisaniną to bardzo serdecznie Pana przepraszam.\nPrzyznam, że dawno już zapomniałam o naszej dyskusji z początku sierpnia (zaraz potem wyjeżdżałam na ponad 2 tygodnie na Ukrainę i po powrocie nie wracałam do dawnych dyskusji). Zapomniałam też o co istotnie w tej dyskusji chodziło i nie przypuszczałam że tak długo będzie Pan chował urazę do mnie, którą w obecnym poście był Pan łaskaw wyrazić.\nJeśli Pan sobie życzy chętnie na spokojnie powrócę do spraw o których dyskutowaliśmy wtedy.\nO ile pamiętam chodziło o udostępnienie Morskiego Oka.\nOtóż ja jestem zdecydowanie przeciwna wszelkim ułatwieniom dostępu w góry - w tym kolejkom linowym, furkom góralskim czy wyciągom.\nDlaczego o tym bardzo chętnie podyskutuję w osobnym wątku.\nData: 2005-11-07 12:57:52\n> Jeśli Pan sobie życzy chętnie na spokojnie powrócę do spraw o których dyskutowaliśmy wtedy.\nJuż koledzy (A.D. i Any) raz powrócili parę dni temu i musiałem kasować. Dajcie mi chwilkę spokojnie popracować, a nie ciągle pilnować forum.\nNa wzór "dnia pieszego pasażera" chyba warto skrzyknąć "dzień sympatycznego forumowicza". Puścimy jakąś muzyczkę, zmienimy tło na różowe i zrobi się miło i przyjemnie.\nData: 2005-11-07 13:03:27\nJa po prostu nie przypuszczałam że dla kogoś rzeczy o których dyskutowaliśmy te 3 miesiące temu mogą być na tyle istotne, że aż do teraz o tym pamiętał i że tak długo czuł się urażony.\nTym bardziej że ja osobiście więcej już do tamtej dyskusji zupełnie nie wracałam.\nPrzeciez w powyższym memoriale Pana Dreptańca zostałam wywołana po nazwisku z 5 lub więcej razy, więc czuję się zobowiązana odpowiedzieć.\nOczywiście jeśli poczuł się urażony to przepraszam.\nWcale też nie muszę dyskutować jesli Pan Dreptaniec nie chce.\nAle jeśli chce - staję do dyspozycji.\nData: 2005-11-07 13:07:21\n> Błaaagaaam!!! Nieeeeee!!!\nPozwól, że jeszcze ja na chwilkę w tej materii.\nPana Dreptańca przeprosiłem przed kilku miesiącami, cytując, co zacytował pominął moje przeprosiny i krótkie wyjaśnienie.\nNie wiem dlaczego i nie zamierzam tego drążyć.\nDeklaruję ponownie gotowość do dyskusji w temacie, bez wycieczek osobistych i rad zakładowych.\nOczywiście za Twoim przyzwoleniem. I tyle w tym temacie.\nData: 2005-11-07 13:13:44\nNo właśnie, ja też proponuję dyskusję merytoryczną bez wycieczek osobistych i bez wzajemnego obrażania się.\nTym bardziej że niestety w Tatrach jest coraz gorzej i coraz więcej rejonów ma być udostępnianych (po stronie słowackiej).\nNo ja się obawiam że po prostu nam te Tatry zadepczą.\nAutor: Henek [83.29.64.243]\nData: 2005-11-07 13:39:40\n>a wzór "dnia pieszego pasażera" chyba warto skrzyknąć "dzień sympatycznego forumowicza". Puścimy jakąś muzyczkę, zmienimy tło na różowe i zrobi się miło i przyjemnie.\nNa wsi by Ci powiedzieli: co to za zabawa bez zadymy ???\nData: 2005-11-07 13:41:57\nOsobiście jestem zdania, że jeśli bez wątkowania - to wg czasu.\nJak ktoś chce wątek - ma do wyboru inne ustawienia.\nPo ostatnich zadymach usilnie dopraszam się o możliwośći "ignoruj tego forumowicza" i "ignoruj ten wątek".\nLub przynajmniej "oznacz ten wątek jako przeczytany".\nData: 2005-11-07 13:54:57\n>No ja się obawiam że po prostu nam te Tatry zadepczą.<\nDość chwilę się zastanawiałem, czy zabrać tutaj głos - w końcu zdecydowałem, że nie wysiedzę cicho. Bez obrazy Basiu, ale mam wrażenie, że Ty albo w Tatry nie jeździsz, albo opanowałaś sztukę fruwania czy jakiejś lewitacji. Mi też się serce kroi gdy widzę stosy śmieci wzdłuż szlaków, też mi się marzy samotność wśród górskiej przyrody. Ale my niestety nie urodziliśmy się 200 lat temu, żyjemy tu i teraz, i nie jesteśmy jedyni, którzy chcą przebywać w górach. Niestety, trzeba się tym dzielić z wszystkimi - nawet z tymi, którzy z tych gór chcą wziąść coś innego niż my i inaczej niż my.\nMiałem kiedyś znajomego, który twiedził, że po górach chodzi po to by je zadeptać, by były niższe. A chodził naprawdę sporo\nData: 2005-11-07 14:24:01\n> ...nie jesteśmy jedyni, którzy chcą przebywać w górach. Niestety, trzeba się tym dzielić z wszystkimi <\nDokładnie tak. Powinniśmy się dzielić nimi z tymi, którzy w górach przebywają stale. My tam jesteśmy gośćmi, przyroda jest u siebie. I dlatego nie można zadeptywać gór w sposób nie pozostawiający miejsca dla dziekiej przyrody.\nData: 2005-11-07 14:16:09\nW jednym masz rację - wyjątkowo rzadko jeżdzę w Tatry w sezonie, bo po prostu nie lubię tłoku.\nLatem jeżdżę w inne góry (np. na Słowację, Ukrainę) nie tak zadeptane.\nW Tatrach czasem pojawiam się wiosną lub jesienią.\nA w sobotę byłam w Beskidach, konkretnie na Pilsku. Spotkałam na szlaku może z 5 osób i były to spotkania bardzo miłe - z każdym zamieniłam kilka słów.\nCała tamta dyskusja sprowadzała się od tego jak dalece "ułatwiać" dostęp w góry.\nPadły między innymi argumenty:\n"Osoba starsza, dziecko czy osoba niepełnosprawna też ma prawo zobaczyć góry".\nOtóż ja osobiście (z całym szacunkiem dla osób starszych czy niepełnosprawnych) jestem zdania że nie.\nO ile uważam ze absolutnie wszelkie budynki użyteczności publicznej powinny być dostępne dla wózków inwalidzkich, to uważam również, że nie powinno być góralskich furek w Morskim Oku.\nTym bardziej że większość ich pasażerów to zdrowi ludzie w średnim wieku i mogliby śmiało przejść te 9 km pieszo.\nNiepełnosprawni i starsi stanowią może z 5 % wszystkich pasażerów furek, więcej jest rodzin z dziećmi.\nNie uważam jednak za konieczne aby każde dziecko już wieku lat 3 miało być obowiążek w Morskim Oku.\nDopuszczam oczywiście możliwość że grupa osób niepełnosprawnych mogłaby zorganizować wycieczkę w Tatry i wówczas _za specjalnym zewoleniem dyrekcji TPN_ mieliby prawo podjechać specjalnym busem do Morskiego Oka.\nNie róbmy jednak z wyjątków reguły.\nTak samo jestem zdecydowanie przeciwna dalszemu udostępnianiu gór poprzez budowę nowych wyciągów.\nTyle się słyszy o nowych planach gmin. To budowa wyciągu na Lipowską to budowa kolejki krzesełkowej na Babią Górę z Lipnicy Wielkiej.\nArgumenty podobne do tamtych, które w dyskusji 3 miesiące temu podał Pan Dreptaniec :\n"Osoby starsze i niepełnosprawne też mają prawo zobaczyć góry, więc dla nich ten wyciąg będzie jedyną dostępną możliwością osiągnięcia (i wstawić np. Lipowskiej lub Babiej)".\nOtóż ja się takiej argumentacji stanowczo sprzeciwiam.\nData: 2005-11-07 14:35:01\nJa też bym zostawił jak jest. Do tej pory nie przeszkadzało mi to. Jak potrzebne drzewko, to się przegląda wątek z drzewka.\nMoże co najwyżej mały komunikat na górze (już po ukazaniu się wszystkich postów w wątku) z informacją, że wątek posortowany wg czasu, żeby ktoś mniej zorientowany miał zielone na białym jak to działa.\nData: 2005-11-07 14:46:48\nA może by tak w ramach profilaktyki dołączyć do strony jakąś muzyczkę w tle. Tylko taką bardzo relaksacyjną, kojącą nerwy i nie wywołującą agresji.\nMuzyka, czy dźwięki w ogóle, ma kolosalny i niedoceniany wpływ na ludzie nastroje.\nNajlepszym przykładem jest wielkie miasto. Na jednej z mas krytycznych (czytelnicy tego wątku wiedzą co to takiego które się odbywają w miejskim hałasie, wśród ryku klaksonu kilkudziesięciu samochodów, doszło do siłowych rozwiązań - pani kierowca ze złości wjechała w rowerzystę, by wyładować stres.\nA w górach, czy w lesie, gdzie spokój i gdzie słychać tylko szum strumyków i ptasi świergot, ewentualnie skrzypienie łańcucha jeszcze mi się nie zdarzyło nikomu pokazać 'fak of' ani nawet wystawić języka.\nData: 2005-11-07 14:55:22\n> Na jednej z mas krytycznych (czytelnicy tego wątku wiedzą co to takiego które się odbywają\n> w miejskim hałasie, wśród ryku klaksonu kilkudziesięciu samochodów, doszło do siłowych\n> rozwiązań - pani kierowca ze złości wjechała w rowerzystę, by wyładować stres.\nGdy w zeszłym miesiącu byłem na Masie po raz pierwszy, to spodobało mi się bardzo. Lecz nie dziwie się, że osoba spiesząca się i uwięziona przez godzinę w samochodzie może przeżywać stres. Niezależnie od dźwięków...\nCo nie zmienia faktu, że na Masę Krytyczną będę jeździł od tej pory co miesiąc.\nData: 2005-11-07 15:31:28\n"Na jednej z mas krytycznych (czytelnicy tego wątku wiedzą co to takiego które się odbywają w miejskim hałasie, wśród ryku klaksonu kilkudziesięciu samochodów, doszło do siłowych rozwiązań - pani kierowca ze złości wjechała w rowerzystę, by wyładować stres."\nSuper! to mi się podoba, ale jaja! Kiedy jest najblizsza MASSA? Biorę wiec wtedy ten najmocniejszy z moich rowerów nie do zdarcia i stawię się niezawodnie. Serdecznie pozdrawiam ANToTrollek\nData: 2005-11-07 16:05:40\n>"Osoby starsze i niepełnosprawne też mają prawo zobaczyć góry, więc dla nich ten wyciąg będzie jedyną dostępną możliwością osiągnięcia (i wstawić np. Lipowskiej lub Babiej)".\nJak ktoś nie ma nóg, to nie zostanie mistrzem świata w biegach. Tak samo nie musi zobaczyć konkretnie Tej Góry. Może zadowolić się setką innych, przez które prowadzą szosy, a przy nich są parkingi z punktami widokowymi.\nCzytałem kiedyś o niepełnosprawnym bez nóg, który tak długo trenował, aż wyszedł na kilka dosyć wysokich szcztów, m.in. na Mont Blanc. Innym razem czytałem o grupie niepełnosprawnych, która na wózkach inwalidzkich dotarła na przylądek Horn, ajdąc na nich kilkadziesiąt kilometrów. I o nich można śmiało powiedzieć, że skorzystali ze swojego prawa do zobaczenia i zdobycia czegokolwiek zapragnęli. I olali wszystkie wyciągi, kutry i inne udogonienia.\nA jak ktoś jest leniwy, to po co mu budować wyciągi w środku parku narodowego?\nData: 2005-11-07 16:26:49\nTen drugi przypadek - przylądek Horn to brat Ryśka Pawłowskiego (tego znanego himalaisty), który miał tragiczny wypadek w czasie prac wysokosciowych i od tej pory jest przykuty do wózka. Ogromnie podziwiam ich determinację.\nJak się czyta o takich wyczynach to widać, że na prawdę chcieć to móc.\nAutor: Krzysztof Koterba [83.30.68.59]\nData: 2005-11-07 21:28:36\nNa początku sierpnia miałem szczęście wcześnie rano wchodzić z Wołosatego na Tarnicę. Byłem sam, byłem pierwszy, szedłem cicho (na tyle na ile można). Wchodząc na połoniny wypłoszyłem sarny - mimo mej wielkiej miłości do gór czułem się intruzem.\nData: 2005-11-07 21:36:57\nProblem w tym, że mało co jest białe albo czarne, zdecydowana większość spraw jest w różnych odcieniach szarości. Całkowicie zgadzam się z Tobą, że nie można budować wyciągów wszędzie gdzie ktoś sobie wymyśli, czy też dróg asfaltowych. Z zaniepokojeniem czytam o wyciągu na Lipowską, a wyciąg na Babią uważam za zbrodnię. Ale nie mogę zgodzić się z Twoim zdaniem, że osoby stare czy niepełnosprawne powinny potrzebować specjalnego zezwolenia na oglądanie gór, więcej - że nie mają prawa ich oglądać! (czepiam się słówek z premedytacją ). Mam wrażenie, że Ty Basiu się nigdy nie zestarzejesz i do samej śmierci będziesz w pełni sprawna - czego szczerze Ci życzę.\nObawiam się jeszcze czegoś innego, że jak zlikwidujesz furmanki do Moka, to albo liczba ludzi tam się nie zmniejszy (ew. o, jak piszesz, 5% tych co nie są w stanie dojść), albo zwiększy się w innym rejonie Tatr.\nA jeśli Pan Dreptaniec napisał, że należy wybudować wyciąg na Babią, to ... no nie wiem!\nP.S. Ja pod Pilskiem (na Miziowej) byłem dwa tygodnie temu - pogoda super, widoki cudowne, ludzi mało. Ale mój trzylatek nie ma tego szczęścia i na Miziowej musiał być bo ma kompletnie walniętych rodziców\nData: 2005-11-08 08:10:03\nPo pierwsze - nigdzie nie pisałam że p. Dreptaniec jest za tym aby budować wyciąg na Lipowską czy Babią.\nNapisałam wyraźnie, że potencjalni budowniczy tych wyciągów używają _tych samych argumentów_ co p. Dreptaniec, a mianowicie że góry są dla wszystkich.\nPo drugie - mam na pewno sporo więcej lat co Ty (sądząc choćby po wieku dzieci ) i sporo szczytów jest już poza moim zasięgiem.\nAle umiem się zadowolić tym do czego mam dostęp na miarę swoich możliwości i potrafię zdobyć sama bez "sztucznych ułatwień".\nStaram się w miarę dbać o swoją kondycję (chociaż jest to trudne z racji pracy non-stop przed komputerem).\nSatysfakcję sprawia mi to co osiągnę sama.\nPrzypuszczam, że wieku lat 70 satysfakcję sprawi mi to że np. samodzielnie dojdę na Halę Gąsienicową (oby tak było i obym nie rozchorowała się wcześniej).\n"Gdzie jest granica udostępnienia gór" ?\nJeden (tak jak ja) powie "żadnego udostępniania".\nDrugi "furki do MOka i kolejka na Kasprowy OK, ale nic ponadto"\nA trzeci powie "Jeśli udostępniony jest Kasprowy - to dlaczego nie ma być udostępniona Babia Góra ?"\nNo to gdzie jest ta granica ?\nP.S. Chodziłam ze swoimi dziećmi po górach od czasu kiedy mieli po 1,5 roku, ale jakoś nigdy nie korzystaliśmy z kolejek, wyciągów czy furek.\nJak byli mali to nosiliśmy ich z mężem w nosidełkach, od wieku około 3 lat dreptali na swoich nóżkach.\nWybieraliśmy na początek niższe górki (Pogórze, Beskidy) w Tatry (nie licząc dolinek reglowych) pojechali z tatą po raz pierwszy jak mieli 11 i 6 lat i od razu weszli na Czerwone Wierchy.\nTeraz mają za sobą niezłe osiągnięcia górskie (Kaukaz, Pik Czerskiego nad Bajkałem).\nData: 2005-11-08 08:48:09\n> Pana Dreptańca przeprosiłem przed kilku miesiącami, cytując, co zacytował pominął moje przeprosiny i krótkie wyjaśnienie. Deklaruję ponownie gotowość do dyskusji w temacie, bez wycieczek osobistych i rad zakładowych. <\nOto kopia “przeprosin” Pana Any:\n“Nie zamierzam nikomu prawić impertynencji, jeżeli ktoś, na podstawie moich poprzednich postów odniósł takie wrażenie, najmocniej przepraszam, nie było moją intencją ubliżanie komukolwiek [..] Ja zastanawiając się nad pańskim protestem pytam, a co z tymi, którym rada zakładowa przed trzydziestu laty także dała skierowanie na wczasy do Zakopanego, ale dzisiaj nie stać ich na przyjazd w Tatry?\nJeśli się “ktosiowi” najpierw “pluje w twarz, a potem mówi, że jeżeli “ktoś” odniósł takie wrażenie (że został opluty), to najmocniej przepraszam, nie było moją intencją ubliżanie... - to czy jest to “przeproszenie? a już po 10 wierszach wraca się znów do drwin o Radzie Zakładowej, by w następnym poście obelżywie uczynić niedwuznaczną aluzję o zafundowaniu Dreptańcowi wczasów jako nagrodę dla zaufanego człowieka systemu. Ponadto Pan Any skierował “przeproszenie” nie do mnie, tylko do jakiegoś “ktosia”.\n> Deklaruję ponownie gotowość do dyskusji w temacie, bez wycieczek osobistych i rad zakładowych. <\nPo co? w celu rozmycia sprawy wyszydzania Dreptańca?!\nData: 2005-11-08 09:09:10\n>No to gdzie jest ta granica ?<\nChyba już wiem - tam, gdzie każdy ją sobie we własnych przekonaniach postawi. Faktycznie nie ma sensu przekonywanie się kto ma rację, bo własne przekonania nie zależą od argumentów, ale raczej od własnego doświadczenia życiowego, który każdy z nas ma inne.\nPozostaje mieć nadzieję, że ci co decydują gdzie ma być ta granica ułatwień w udostępnieniu gór, będą ją mogli postawić w rozsądnym, choć pewnie mało kogo satysfakcjonującym, miejscu.\nData: 2005-11-08 09:12:34\n> Jesli Pan Panie Dreptaniec poczuł się urażony moją pisaniną to bardzo serdecznie Pana przepraszam. <\nUcieszyłbym się bardzo, gdyby nie to warunkowe “Jeśli”.\n> nie przypuszczałam że tak długo będzie Pan chował urazę do mnie <\n“Uraza” - to nie choroba, która przemija i zanika w pamięci. Uraza - to nieustający ból, który nie pozwala zapomnieć.\n> Jeśli Pan sobie życzy chętnie na spokojnie powrócę do spraw o których dyskutowaliśmy wtedy. O ile pamiętam chodziło o udostępnienie Morskiego Oka. <\nA ja, o ile pamiętam: dyskusja “o furkach” została zakończona i dalej JUŻ BEZ MOJEGO UDZIAŁU “dyskusja” (?!) wtoczona została przez pana Any i przez Panią Z. na boczny tor o wymyślonym przez Nich “FUNDOWANIU” przez Radę Zakładową niezaradnemu Dreptańcowi pobytu w Zakopanem i o jego niedołęstwie w organizowaniu sobie wczasów.\n> Otóż ja jestem zdecydowanie przeciwna wszelkim ułatwieniom dostępu w góry - w tym kolejkom linowym, furkom góralskim czy wyciągom. Dlaczego o tym bardzo chętnie podyskutuję w osobnym wątku. <\nDyskusję na temat dojazdów brekami do M.Oka zakończyła Pani z chwilą wjechania na boczny tor z wymyślonym rzekomym “fundowaniem” wczasów przez Radę Zakładową, po to, by wyszydzaniem Dreptańca odwrócić uwagę od porażki w dyskusji o “furkach”. Przy tym wykazała Pani (mimo iż to było w zakresie Pani profesji) znaczny niedobór wiedzy o “organizacji wypoczynku” w minionym ustroju (rady zakładowe NIKOMU NIE “FUNDOWAŁY” wczasów!).\nDyskusję “o furkach” uważam za zakończoną “protokołem rozbieżności” i jakiekolwiek powracanie do niej z moim udziałem - nie ma dla mnie żadnego sensu. Wznowienie takiej dyskusji miałoby jedynie na celu rozmycie sprawy wyszydzania Dreptańca. Trzeba było wtedy kontynuować tę (być może pożyteczną) dyskusję, a nie celowo zwekslować ją na boczny tor o wymyślonym “fundowaniu” wczasów Dreptańcowi.\nNie powrócę do tej dyskusji jeszcze z 2-ch powodów:\n1) na życzenie Pana Łukasza;\n2) jestem już na ostatniej drodze do bram cmentarza, a jeszcze mam wiele ciężkiej pracy do wykonania (być może już nie zdążę). Dla odprężenia się od codzienności zacząłem zaglądać na niniejsze Forum, bo interesowała mnie turystyka, a nie PTTK i jego skłócone kadry (przez 30 lat uprawiania turystyki nigdy nie skorzystałem z pomocy PTTK). Niepotrzebnie wplątałem się w dyskusję o “furkach”, co w końcu stało się dla mnie odwrotnością spodziewanego relaksu.\nPozdrawiam! A. Dreptaniec\nData: 2005-11-08 09:36:52\n> Argumenty podobne do tamtych, które w dyskusji 3 miesiące temu podał Pan Dreptaniec :\n"Osoby starsze i niepełnosprawne też mają prawo zobaczyć góry, więc dla nich ten wyciąg będzie jedyną dostępną możliwością osiągnięcia (i wstawić np. Lipowskiej lub Babiej)". <\nPani na pewno chce być traktowaną poważnie! Więc proszę dokładnie skopiować moje wypowiedzi i wskazać Forumowiczom (a szczególnie Panu Krzysztofowi Koterbie i Panu P. Rościszewskiemu!) miejsce, w którym Dreptaniec ww. argumenty napisał! Oj nieładnie, bardzo nieładnie! Zaczęła Pani tę samą “polkę”, jak 3 miesiące temu o “zafundowaniu” wczasów Dreptańcowi. I Pani coś wspomniała o “przeproszeniu”? Jacy jesteście z Panem Anym podobni do Siebie! Toteż nic dziwnego, że się wzajemnie komplementujecie i wzajemnie wspieracie..\n> Otóż ja się takiej argumentacji stanowczo sprzeciwiam. <\nData: 2005-11-08 09:46:40\n> ... to widać, że na prawdę chcieć to móc. <\nZawstydza mnie Pani! Od jutra zacznę intensywnie trenować wraz z wszystkimi niepełnosprawnymi, którzy zamiast zarabiać na swoje utrzymanie, będą trenować na jurajskich skałkach i karmić się bożą manną z nieba. Może za rok wejdę np. na Mnicha lub na Zamarłą od południa - ale czy spotkam na wierzchołku takich samych jak ja, którym też szajba odbiła?\nChodząc przez ...dzieści lat w koło wojtek po tych samych turystycznych szlakach, jakże daleko odeszła Pani od realnego ŻYCIA!. Widać, uważa się Pani za taką, co (w przeciwieństwie do Dreptańca) zgłębiła już wszystkie tajniki życia, co to już z niejednego pieca chleb jadła.\nZadeklarowała Pani przeproszenie - więc po co znów ALUZJE robiące z Dreptańca życiowego nieporadę. Ta “dyskusja” (napisałem w cudzysłowie, bo to nie jest żadna dyskusja - tylko dogryzanie staremu Dreptańcowi!) już nabrała charakteru “dyskusji” na bocznym torze w wątku “W Tatrach”.\nData: 2005-11-08 09:56:03\nSzanowny Panie Dreptaniec - niechże Pan nie czyta tego, czego nigdzie nie napisałam.\nNigdzie się z Paną nie nabijam, a piszę tylko o tym kogo podziwiam.\nJak napiszę, że mi sie podoba Banderas to też Pan to weźmie do siebie, bo nie jest Pan tak przystojny jak on ?\nData: 2005-11-08 10:01:17\nTo jak mam to rozumieć ?\nCzy przyjmuje Pan te przeprosiny, czy nie ?\nCo mam jeszcze napisać aby Pan się poczuł przeproszony ?\nData: 2005-11-08 10:00:58\n> A jeśli Pan Dreptaniec napisał, że należy wybudować wyciąg na Babią, to ... no nie wiem! <\nPańskie zdziwienie jest w pełni uzasadnione! Uprzejmie proszę przeczytać replikę Dreptańca z 8 listop. godz.9.36 na post Pani Basi Z.\n> P.S. Ja pod Pilskiem (na Miziowej) byłem dwa tygodnie temu - pogoda super, widoki cudowne, ludzi mało. Ale mój trzylatek nie ma tego szczęścia i na Miziowej musiał być bo ma kompletnie walniętych rodziców <\nCo to dziecko zawiniło, żeby się tak nad nim znęcać?! Przecież “ani nie było konieczne, ani nie było obowiązku” 3-latka tam ciągnąć.\nPozdrowienia! Stary Dreptaniec.\nData: 2005-11-08 09:57:21\n>Pani na pewno chce być traktowaną poważnie! Więc proszę dokładnie skopiować moje wypowiedzi i wskazać Forumowiczom (a szczególnie Panu Krzysztofowi Koterbie i Panu P. Rościszewskiemu!) miejsce, w którym Dreptaniec ww. argumenty napisał!\nNiejednokrotnie napisałem na Forum jakiś ostry tekst, ale nigdy nie miałem zamiaru nikogo obrażać i o wielu innych Forumowiczach można śmiało powiedzieć to samo. Po moich wypowiedziach bardzo często dyskusja zbaczała z głównego tematu i zaczynała zbaczać na tematy ambicjonalne dyskutantów, którym nadepnąłem na jakiś ich odcisk. Odnoszę wrażenie, że większość dyskusji jest tylko jakimś pretekstem do tego, żeby każdy mógł się wyżalić jaki to jest uciśniony przez resztę społeczeństwa, a przez resztę Forumowiczów w szczególności. I skoro społeczeństwo nie może go przeprosić, to szuka pretekstu, żeby zrobił to przynajmniej któryś z Forumowiczów. Czekam, kiedy zamiast ludzi przeczulonych na temat własnego ego pojawią się tu ludzie przeczuleni wyłącznie na problemy turystyki.\nPanie Dreptańcu! Nie sprawdzałem, kto ma rację, czy ktoś dokładnie powtórzył jakiś szczegół czyjejś wypowiedzi, czy też coś zaimprowizował z pamięci. Czy ktoś pochwalił Pana styl uprawiania turystyki, czy go skrytykował. Istotne jest to, że nie należy budować wyciągu na Babią i jest mocno wątpliwe, że należy wybudować wyciąg na Lipowską. Może lepiej wybudować wyciąg na Romankę. Zapewnione strome zjazdy na bij zabij, co spowoduje, że wyciąg ten będzie świecił pustkami i po kilku latach może go rozbiorą.\nData: 2005-11-08 10:09:38\nSzanowny Panie Dreptaniec - teraz to ja się denerwuję.\nProszę nie wkładać mi w usta rzeczy, których nigdzie nie napisałam.\nNapisałam, że osoby chcące budować wyciągi _używają podobnych argumentów co Pan_ i tyle. I nic więcej.\nData: 2005-11-08 10:18:17\n> Jak ktoś nie ma nóg, to nie zostanie mistrzem świata w biegach. Tak samo nie musi zobaczyć konkretnie Tej Góry. Może zadowolić się setką innych, przez które prowadzą szosy, a przy nich są parkingi z punktami widokowymi.\nA jak ktoś jest leniwy, to po co mu budować wyciągi w środku parku narodowego? <\nDodam jeszcze, że jak “kogoś” nie stać na szynkę, to niech zadowoli się kaszanką.\nZawstydził Pan mocno “ktosia”! I “ktoś” od jutra zacznie treningi.\nPańskie ALUZJE do Dreptańca są na poziomie poniżej pasa.\nData: 2005-11-08 10:38:58\n>Pani na pewno chce być traktowaną poważnie! Więc proszę dokładnie skopiować moje wypowiedzi i wskazać Forumowiczom (a szczególnie Panu Krzysztofowi Koterbie i Panu P. Rościszewskiemu!) miejsce, w którym Dreptaniec ww. argumenty napisał! <\nPowyższy tekst nie był skierowany do Pana ani do Pana Koterby. Wasze nazwiska wymieniłem dlatego, aby Pani Basia Z. zamiast rzekomo mojej wypowiedzi podała pradziwe moje teksty szczególnie do Waszych wiadomości, którzy na te fałszywe teksty już zdążyliście się powołać w Swoich postach. Pańska reakcja pod moim adresem nie ma żadnego uzasadnienia!\nData: 2005-11-08 11:00:18\nNależę do osób, które doskonale potrafią rozumieć język polski, szczególnie słowo pisane (sam też tworzę i piszę po polsku). Pani tekst odczytał tak samo Pan K. Koterba i każdy Polak odczyta go tak samo!\nJeśli Pani napisała tekst inaczej, niż chciała się wyrazić - to czyja to wina? moja?\nSerdecznie pozdrawiam! Stary Dreptaniec\nData: 2005-11-08 11:18:38\nCałą tę sprawę traktuję jako wypadek przy pracy i puszczam w niepamięć! Jeśli coś "przesoliłem" - też przepraszam!\nSerdecznie Pozdrawiam! Tym razem już w pogodnym nastroju stary Dreptaniec.\nData: 2005-11-08 11:38:29\n> My tam jesteśmy gośćmi, przyroda jest u siebie. I dlatego nie można zadeptywać gór w sposób nie pozostawiający miejsca dla dziekiej przyrody. <\nW roku 1968 szedłem po raz pierwszy szlakiem M. Oko - Opalone - Pięć Stawów - Szpiglasowy W. - M.Oko.\nZadeptane były wtedy wąskie paski gruntu tuż obok zbudowanej kamiennej drogi. Podobnie było w kilku następnych latach. Przez około 10 lat nie byłem na odcinku szlaku przez Opalone. To, co tam wtedy zobaczyłem, szokowało i wyciskało łzy z oczu. Na szerokim spłaszczeniu terenu “ścieżka” miała szerokość kilku metrów (zamiast zieleni - rozdeptane błoto!).\nNie miałem żadnej wątpliwości, iż sprawcami tej dewastacji nie byli indywidualni turyści, ale modne grupowe wycieczki zakładowe, które nie miały w zwyczaju chodzić gęsiego, ale grupując się wokół pilota czy przewodnika. Indywidualny turysta chodzi po drodze, tylko grupki lubią chodzić ławą.\nByłem turystą, ale nie byłem działaczem PTTK, ani organizatorem turystyki, wydaje mi się jednak, że zarówno Dyrekcja TPN jak i PTTK za mało interesują się akcją uświadamiającą. Nie wiem, jak to wygląda dzisiaj. Za “moich czasów” raczej nie dostrzegałem na ścianach schronisk afiszy propagandowych na ten temat.\nMoże by do biletów wstępu do TPN-u dodawać ulotkę formatu A-5 ze zwięzłym pouczeniem o sposobie chodzenia po ścieżkach i o skutkach dewastacji przyrody. Także pokazywać w telewizji (np. przy prognozie pogody) miejsca zniszczeń przez brak kultury niektórych “turystów” i nie bać się nazywać ich “po imieniu”.\nJeszcze jeden epizod zaciskający pięści: Na Giewoncie pojawił się student z workiem, który wyciągał palcami spomiędzy skał śmieci (m.i. zapałki, niedopałki). Nawiązałem z nim rozmowę (oczywiście o kulturze) celowo dość głośną, by usłyszeli ją inni turyści. Zapamiętałem akurat jednego stojącego tuż koło mnie i właśnie palącego. Kiedy student zszedł poniżej wierzchołka, ten cham (proszę mi wybaczyć!) wyrzucił ukradkiem niedopałek w pobliżu krzyża. Czy można w takich przypadkach opanować nerwy?!\nNie dziwię się zachowaniu Wojtka B. (Wojtku, pozdrawiam!), któremu też puściły nerwy, o czym napisał w wątku “Beskid Sądecki 2005”.\nData: 2005-11-08 12:01:56\nMam nadzieję wrócić kiedyś do innej dyskusji, już zupełnie spokojnie, w której akurat będę się z Panem zgadzać\nData: 2005-11-08 12:10:29\n"Zapamiętałem akurat jednego stojącego tuż koło mnie i właśnie palącego. Kiedy student zszedł poniżej wierzchołka, ten cham (proszę mi wybaczyć!) wyrzucił ukradkiem niedopałek w pobliżu krzyża. Czy można w takich przypadkach opanować nerwy?!"\nNie mozna! Mnie też czasem puszczają, a przecież jestem niesamowicie spokojny człowiek .\nMój pogląd na tema palenia przedstawiłem w lipcu do gazet. Teraz go pozwole sobie zacytować:\nTym razem nie będzie o Paskudzie z Zalewu Zegrzyńskiego ani o krokodylu z Okuninki, ani nawet o potworze z Loch Ness.\nPrawdziwą zmorą polskich plaż A.D. 2005 jest obrzydliwa, przerastała baba z papierosem. Kopci cały dzień. Niby na świeżym powietrzu, ale zawsze usadzi się od nawietrznej i wali człowiekowi dymem prosto w pysk.. Nawet jak człowiek zjada kanapkę. Żadnej kultury . Aż się jeść odechciewa. I żyć też!\nCzy nie mam obsesji? Pewnie tak, ale jak człowiek jest terroryzowany w domu przez niemożebnego kopciucha przez cały rok, to chciałby chociaż te parę tygodni odetchnąć naprawdę świeżym powietrzem. A tu się nie da – kurka wodna!.\nWładze Sopotu zakazały picia piwa na plaży w godz. od 22 do 9 rano. Bzdura totalna! Uzasadniając, że na plaży jest rano pełno butelek po winie (!) i petów. Wina prawie nikt nie pije, a puszki po piwie zbierają „złomiarze” na pniu.\nWięc może by tak zakazać palenia na plażach. Całkowicie. Całą dobę! Od maja do września? Co?\nI wtedy znikłyby z plaż paskudy. Może wtedy młode i ładne, jako już nie palące, łatwiej byłoby czasem pocałować, bo obecnie całowanie takiej przepalonej młódki, to jak całowanie się z popielniczką. Fuj!"\nData: 2005-11-08 12:04:21\n>> Zadeptane były wtedy wąskie paski gruntu tuż obok zbudowanej kamiennej drogi. Podobnie było w kilku następnych latach. Przez około 10 lat nie byłem na odcinku szlaku przez Opalone. To, co tam wtedy zobaczyłem, szokowało i wyciskało łzy z oczu. Na szerokim spłaszczeniu terenu “ścieżka” miała szerokość kilku metrów (zamiast zieleni - rozdeptane błoto!).\nMuszę Pana zmartwić - obecnie wygląda tam jeszcze znacznie gorzej, mimo że czas zbiorowych wycieczek już minął.\nTo znaczy, owszem nadal przewodnicy prowadzą zbiorowe wycieczki, ale po pierwsze to 98 % z nich kończy swoją trasę na asfalcie w Morskim Oku.\nA po drugie to obecnie zbiorowe wycieczki stanowią tak na oko 5 % ruchu turystycznego, większość turystów przybywa do Morskiego Oka i na okoliczne szlaki indywidualnie.\nPo prostu jest to teraz "cool" "modne" czy jak to nazwać.\nTuryści indywidualni w ogromnej niestety masie wędrują szlakami.\nWystarczy ze około 10 % tych turystów rzuci papier na ziemię, wystarczy że co 20 zejdzie ze ścieżki.\nTPN musiał zatrudnić specjalne firmy sprzątające odpadki ze szlaków (finansuje je z wpływów za bilety).\nŚcieżki rozdeptywane są również przez turystów indywidualnych, przede wszystkim wtedy, kiedy są źle zbudowane (chodzenie po nich jest niewygodne). Wtedy obok trasy ułożonej z kamieni pojawia się wydeptana ścieżka.\nPrzykłady można obejrzeć na następującej stronie internetowej:\n(str 12, zdjęcie u góry strony).\nCały artykuł ze str. 11 o wpływie schronisk na środowisko tatrzańskie jest zresztą bardzo ciekawy i oddaje obecny stan wiedzy.\nAutor: Henek [83.29.82.207]\nData: 2005-11-08 12:21:19\n>Kopci cały dzień. Niby na świeżym powietrzu, ale zawsze usadzi się od nawietrznej i wali człowiekowi dymem prosto w pysk.\nA co ja ma powiedzieć?\nWchowany w domu gdzie nikt nie palił, mieszkający w domu gdzie nie toleruje się palenia, pracujący w firmie gdzie nie toleruje się go także.\nData: 2005-11-08 12:36:07\n>Pańskie ALUZJE do Dreptańca są na poziomie poniżej pasa.\nUderz w stół, a nożyce się odezwą. Nie sądziłem, że jest Pan leniwy, ale skoro sam Pan tak twierdzi...\nA poniżej opasa to jak dotychczas nie mam aluzji.\nData: 2005-11-08 16:38:13\nPrzepraszam, że zapomniałem o Panu!\n> A poniżej pasa - to jak dotychczas, nie mam aluzji. <\nLubię dowcip i mam poczucie humoru.\nPozdrowienia! Drep-taniec na wesoło.\nData: 2005-11-08 20:06:50\n> Kiedy jest najblizsza MASA?\nJak zwykle - w każdy ostatni piątek miesiąca.\nData: 2005-11-08 20:43:53\nTam mają jechać:rowery, rolki, hulajnogi, deskorolki, wózki, itp. a godz 18 to juz ciemno, więc bedzie niezły burdel. Super! juz sie tam zarejestrowałem. dzki za info.\nData: 2005-11-10 15:14:00\nA ja zapraszam do odwiedzenia strony http://www.cayco.pl/rowery/\nDużo o rowerach i wszystkich problemach rowerzystów w wersji filmowo-telewizyjnej.\nA jak kogoś interesuje porównanie naszego chałupnictwa przy szlakach turystycznych (pieszych, rowerowych i innych) z przemysłem szlaków turystycznych USA to zapraszam do odwiedzenia stron http://www.americantrails.org/\ni wielu innych, do których linki tam się znajdują, np. do stowarzyszenia firm budujących trasy turystyczne. To ma się nijak do naszego biegania z pędzlem i kubełkiem farby.\nData: 2005-12-10 15:30:42\nKtoś napisał: "Kupiłem sobie rower..."\nSłyszałem, że dziś w Warszawie odbywa się Krajowa Narada Aktywu Kolarskiego PTTK (KNAK). Może ktoś z forumowiczów jest tam obecny, albo KNAK ma obsługę informatyka jak walny zjazd? W każdym razie, warto by było, gdyby ktoś opublikował tu wyniki wyborów.\nData: 2005-12-11 00:57:12\nPozwolę sam sobie odpowiedzieć na pytanie\nXV Krajowa Narada Aktywu Kolarskiego PTTK\n10 grudnia 2005 r. w Warszawie z udziałem 84 delegatów odbyła się XV Krajowa Narada Aktywu Kolarskiego. Obradom przewodniczył Jerzy Winsze.\nZebrani wysłuchali sprawozdania z lat 2002-2005 wygłoszonego przez przewodniczącego ustępującej Komisji Waldemara Wieczorkowskiego. W dyskusji głos zabrali m.in. J. Winsze (Szczecin) popierający wcielony w życie pomysł organizowania na zlotach centralnych szkoleń dla p.t.kol. z wydłużonym o dwa dni pobytem na mecie; B. Milewski (Płock) agitujący za wprowadzeniem dodatkowych stopni KOT; Zbigniew Boroński (Bydgoszcz) ponawiający kwestię systematycznego wytyczania nowych znakowanych szlaków rowerowych oraz udokumentowania już istniejących; Andrzej Gordon (Sekretarz Generalny ZG PTTK) gratulujący Komisji dobrej działalności, dziękujący niżej podpisanemu za permanentne przekazywanie informacji z życia Komisji do "Gościńca PTTK", nawołujący do wychowywania młodego pokolenia następców obecnych działaczy oraz informujący o zwołanym w Poznaniu spotkaniu przedstawicieli ZG PTTK i władz Wielkopolski w sprawie organizacji wakacyjnego II Zlotu - Tygodnia Studiów UECT (zarazem 55 CZTK) w Krajence; ks. Jerzy Grochowski (Siedlce) deklarujący, że omówi w środowisku duszpasterskim kwestię zdarzających się trudności z uzyskaniem pieczątki w kancelariach parafialnych do KOP i jednocześnie informujący, że prawie każda parafia posiada ozdobną pieczęć z wizerunkiem swego patrona i o tę właśnie powinni się ubiegać pielgrzymujący na rowerach turyści; Wojciech Malinowski (Szamotuły) wnioskujący o połączenie szkoleń i funkcji znakarskich piechurów i rowerzystów w jedną funkcję "znakarza"; Jarosław Głowacki (Siedlce) zachęcający do promowania\nnauczycieli sprawujących opiekę nad SKKT, zarazem podejmującym starania o swój awans zawodowy; Franciszek Wojczyk (Ozimek) podnoszący problem braku wystarczającej ilości pociągów dalekobieżnych z wagonami dla osób przewożących rowery; Stanisław Radomski informujący, że w posiadaniu O.PTTK Gliwice są wykonane za zgodą KTKol. ZG PTTK odznaki KOT, KOP, miniaturki odznak p.t.kol. oraz odznaki dla honorowych p.t.kol., które zainteresowani mogą nabywać po kosztach wykonania; Zbigniew Pawlik (Cieszyn) jako komandor 46. ogólnopolskiego zlotu p.t.kol. w Cieszynie rozdał zainteresowanym CD z regulaminem imprezy, a przy okazji śpiewając "Witamy was" zaprosił wszystkich chętnych na zlot oznajmiając przy okazji, że kto się zgłosi po terminie, będzie musiał uiścić o 20 zł wyższe wpisowe; Waldemar Wieczorkowski oznajmił, że istotne zniżki we wpisowym przewidziane są dla wpłacających tę opłatę przed terminem majowym, wynoszą one do 50 % należności w regulaminie.\nW jawnym głosowaniu, na wniosek ustępującej KTKol. ZG PTTK nadano godność honorowego p.t.kol. grupie 15 zasłużonych działaczy. Upominkami książkowymi w postaci najnowszego wydania "Kanonu krajoznawczego Polski" za aktywną i pełną zaangażowania pracę na rzecz Komisji Turystyki Kolarskiej w latach 2002-2005 wyróżnieni zostali Zbigniew Boroński, Marian Kotarski,\nJerzy Winsze, Roman Kościński, Michał Raczyński oraz Jan Rychlik i Waldemar Wieczorkowski.\nDelegaci jednogłośnie udzielili absolutorium ustępującej 13-osobowej Komisji, po czym w głosowaniu tajnym wyłonili skład nowego, tym razem 9-osobowego gremium (w nawiasie podajemy ilość uzyskanych głosów), które\nukonstytuowało się następująco:\n- Waldemar Wieczorkowski - Toruń (76 głosów) - przewodniczący Komisji\n(wybrany na drugą kadencję),\n- Stanisław Karuga - Katowice (53) - v-przewodniczący do spraw turystyki\nzagranicznej i UECT,\n- Marian Kotarski - Myszków (78) - v-przewodniczący, kierownik centralnego\nreferatu weryfikacyjnego odznak turystyki kolarskiej, współpraca z\n- Jerzy Winsze - Szczecin (64) - v-przewodniczący, szkolenie kadry,\n- Krzysztof Borkowski - Warszawa (51) - sekretarz, konkurs na najlepsze\nogniwo turystyki kolarskiej,\n- Jerzy Grochowski - Siedlce (63) - referent kardynalny KOP, turystyka\n- Wojciech Malinowski - Szamotuły (57) - ewidencja kadry,\n- Krzysztof Mieczkowski - Elbląg (57) - znakowane szlaki kolarskie,\n- Michał Raczyński - Nysa (53) - koordynator imprez centralnych.\nObrady zakończono przyjęciem uchwały programowej. Pełny zapis dyskusji oraz zagadnień omawianych na XV KNAK odzwierciedla protokół\nsporządzony przez kol. Wojciecha Malinowskiego. Narada miała sprawny przebieg; sekretariat prowadziła Jolanta Białek, całość organizacyjnie przygotowała z zespołem kol. Grażyna Orłowska-Rybicka.\nRelację przygotował prezes Klubu PTTK "M-2".\nData: 2005-12-11 20:56:49\nAndrzeju! Czemu nie piszesz ze swojego profilu?\nPrzywróciłem Twoje posty, a jeśli zapomniałeś swojego hasła pisz do mnie, to Ci podeślę.\nData: 2005-12-12 08:26:12\nMam pytanie do "kolarzy" bardzo merytoryczne:\nJak rozwiązać następujący problem i czy w ogóle było o tym mowa na spotkaniu.\nChcąc prowadzić obóz kolarski, obojętnie czy dla młodzieży czy dla dorosłych wg obowiązujących obecnie przepisów prawnych osoba prowadząca powinna mieć uprawnienia Instruktora Rekreacji Ruchowej ze specjalnoscią kolarstwo.\nJak to jest rozwiązywane przy prowadzeniu obozów i rajdów PTTK. Czy wszyscy dawni przodownicy turystyki kolarskiej ukończyli kurs IRR (niestety dość drogi i czasochłonny) ?\nNie dawno dyskutowaliśmy o tym z Jurkiem Kapłonem.\nOrganizujemy przy współpracy z COTG kilkanaście obozów w czasie przyszłych wakacji i jeden z kolegów chciał prowadzić obóz rowerowy. Jurek nie zgodził się na prowadzenie tego obozu przez osobę nie posiadająca uprawnień Instruktora Rekreacji Ruchowej ze specjalnoscią kolarstwo argumentując to tym że obozy PTTK muszą być prowadzone w pełni legalnie.\nZ tym ostatnim się oczywiście w pełni zgadzam, bo trudno się nie zgodzić.\nNa jakich zasadach sa organizowane inne obozy ?\nDokładnie to samo dotyczy zresztą obozów kajakowych.\nCzy zawsze osoba prowadząca obóz kajakowy posiada uprawnienie IRR ze specjalnością kajakarstwo ?\nAutor: ~Andrzej 3856843 [80.49.86.82]\nData: 2005-12-13 13:35:03\nNie wiem, czy na 100 % to dalej aktualne, ale na pewno kiedyś (rok temu?) było aktualne dla wycieczek.\n1. Jeśli wycieczka jest rowerowa a nie kwalifikowana kolarska, to nie obowiązują procedury, może ją prowadzić nauczycielka bez specjalnych uprawnień. O stopniu 'kwalifikacji' decyduje... dyrektor szkoły. Haha.\n2. Jeśli belfer ma uprawnienia ogólne (czyli chyba ten wspomniany IRR) to do prowadzenia kwalifikowanej imprezy kolarskiej potrzeba mu jeszcze stopnia 'przodownika tur. kolarskiej PTTK' (lub bodajże instruktora ZHP, o ile taki istnieje).\nCo prawda to kuriozum, że Min. Oświaty powołuje się na uprawnienia PTTK, ale powołuje się i dobrze.\nO ile nie zmieniono od tego czsasu przepisów, to poszukaj w rozporządzeniu tego zapisu.\nData: 2005-12-13 14:35:53\nCzy mógłyć podać ścisłe namiary cytowanego rozporządzenia (Dz.Ust. Nr) ?\nNiestety jest mi potrzebna precyzyjna podstawa prawna.\nAutor: Vdi [83.24.114.57]\nData: 2005-12-13 16:19:46\n> Czy mógłyć podać ścisłe namiary cytowanego rozporządzenia (Dz.Ust. Nr) ?\nData: 2006-01-18 12:51:23\n>Aczkolwiek rowerowanie miejskie, a szczególnie śródmiejskie podoba mi się bardzo.\na u mnie wręcz przeciwnie :D nie ma to jak jechać pustą drogą poza miastem.Cisza,ptaszki śpiewają,słoneczko świeci i tylko szum opon słychać a w mieśie samochody,spaliny...fuuu:/


Dlaczego w Szwecji jest 65,000 schronów przeciwatomowych? - Skandynawiainfo\nSzwedzkie schrony przeciwatomowe są wszędzie, musisz tylko wiedzieć, gdzie ich szukać. W kraju znajduje się około 65,000 tego typu obiektów, w których w przypadku wojny schronienie może znaleźć 7 milionów ludzi. Ostatni oficjalny raport stwierdza jednak, że należy zbudować więcej schronów.\nSchrony umieszczone w budynkach mieszkalnych, biurowych, garażach a czasem wbudowane w góry, są przeznaczone do ochrony mieszkańców Szwecji w przypadku wojny lub ataku.\nSchrony zostały zaprojektowane tak, aby ochronić ludność przed ‘wszystkimi rodzajami broni jakie mogą zostać użyte.’ Według Szwedzkiej Agencji Zarządzania Kryzysowego zapewniają one ochronę między innymi przed fala uderzeniową, bronią biologiczną, pożarami oraz promieniowaniem jonizującym.\n„Pierwszy schron został wybudowany w latach 40 zeszłego wieku, aby chronić ludność przed nalotami. Jednak większość została wybudowana w latach 50 i 60 w czasach, gdy powszechnie obawiano się wojny atomowej,” powiedziała Ove Brunnström z Agencji Zarządzania Kryzysowego.\nW 2002 roku rząd zdecydował się na zaprzestanie budowy nowych schronów. Jednak w tym roku rząd poprosił Agencję Zarządzania Kryzysowego o raport na temat przygotowania kraju do wojny. Agencją rekomenduje budowę nowych schronów. Co takiego więc się zmieniło?\n„W 2002 roku sytuacja w Europie była taka, że nie było konieczności budowania nowych schronów, dlatego od tamtej pory wybudowano ich tylko kilka. Jednak w 2014 roku sytuacja uległa zmianie,” wyjaśnia Brunnström. „Rząd zadecydował, że powinniśmy znów być gotowi na wojnę, tak jak byliśmy przed rokiem 2002.”\nAgencja przeprowadzała inspekcje w części schronów w ciągu ostatnich 15 lat, powiedział Brunnström. Ale dotyczyło to co roku tylko 1-2 procent wszystkich lokalizacji, co oznacza, że wiele schronów nie było sprawdzanych od ponad dekady. Dodał on: „Obawiam się, że świadomość ludzi o istnieniu tych schronów też jest obecnie na podstawowym poziomie, a może być problem z informacjami dla obcokrajowców. Informacje znajdują się na naszej stronie, ale są praktycznie całkowicie dostępne tylko w języku szwedzkim.”\nW opublikowanym właśnie raporcie, który dotyczy także szwedzkiego systemu ostrzegania, planów ewakuacji oraz zapasów między innymi masek gazowych agencja doradza modernizację schronów oraz budowę nowych dla 50,000 osób. To olbrzymi projekt, którego realizacja ma zająć 10 lat i kosztować 2 miliardy koron.\n„Przy takim poziomie zagrożenia jaki mamy dzisiaj, głównym priorytetem pozostaje ochrona mieszkańców przed konwencjonalnym konfliktem. Tak wygląda sytuacja od lat 70, kiedy zamiast budować wielkie konstrukcje, powróciliśmy do budowania małych schronów przeznaczonych do ochrony w przypadku ataków konwencjonalnych z lądu lub powietrza,” powiedział Brunnström.\nW ostatnich latach Szwecja zwiększa swoje wydatki na zbrojenia, przywrócono pewną formę poboru do służby wojskowej. Jest to spowodowane coraz mniej stabilną sytuacją w regionie Bałtyku, doniesieniami o rosyjskich szpiegach w Szwecji oraz rosyjskimi myśliwcami pojawiającymi się przy szwedzkich granicach.\nKolejnym sygnałem zwiększania swoich zdolności obronnych jest stałe umieszczenie od tego lata jednostek wojskowych na Gotlandii, ważnej ze względów strategicznych wyspie na Bałtyku.\nSzwecja jest krajem neutralnym i z tego powodu nie jest członkiem sojuszu militarnego NATO. Dlatego w dziedzinie swojego bezpieczeństwa musi być całkowicie samowystarczalna. Brunnström podkreśla, że jeśli chodzi o schrony to ochrona obywateli jest w Szwecji wyjątkowo dobra, w porównaniu z sytuacją w innych krajach. Tylko Szwajcaria ma więcej miejsca w schronach w stosunku do liczby swoich mieszkańców.\n„Miejsca w schronach wystarczy dla około 70 procent społeczeństwa. Nie mamy jednak pewności, czy są on właściwie rozlokowane.”\nAgencja rekomenduje budowę nowych schronów w Sztokholmie, okręgu Norrbotten na dalekiej północy, na Gotlandii oraz w rejonie Öresund i mieście Malmö. To według Brunnströma są obszary najbardziej narażone na ewentualny atak. Agencja oczekuje na odpowiedź rządu na raport i decyzje co do przyszłych schronów.\nSzwedzkie schrony oznaczone są poprzez znak niebieskiego trójkąta na pomarańczowym kwadracie oraz słowo ‘skyddsrum’. Mieszkańcy Szwecji nie są przypisani do konkretnych schronów i w przypadku ogłoszenia alarmu powinni udać się najbliższego z nich. Lokalizacja schronów jest przedstawiona na poniżej zamieszczonej mapie.\nTo jednak nie stanie się w ciągu jednej nocy: jeśli szwedzki rząd uzna, że kraj jest zagrożony wybuchem wojny, właściciele budynków, gdzie znajdują się schrony będą musieli je przygotować. Ma to nastąpić maksymalnie w ciągu 48 godzin, a schrony mają nadawać się do przebywania w nich do 3 dni.\nKażda osoba w schronie będzie miała zapewnione 0.75 metra kwadratowego powierzchni. Schronienia są także wyposażone w zapas wody, ogrzewanie, toalety oraz wentylację. Ze względu na możliwe alergie nie wolno do nich zabierać zwierząt.\nDroższy podatek drogowy w Sztokholmie


Zima nad jeziorem - Susan Wiggs\nJenny Majesky, właścicielka piekarni, w zimową noc traci cały dobytek podczas pożaru rodzinnego domu. Wśród popiołów i zgliszczy niespodziewanie odnajduje cenny skarb, który skłania ją do poszukiwania prawdy o najbliższych. Jenny jedzie do domku nad jeziorem i tam przy wsparciu Rourke?a McKnighta, przyjaciela z dzieciństwa, rozpoczyna podróż w przeszłość. Na skutek burzy śnieżnej oboje zostają odcięci od świata. Mają dużo czasu, by wyjaśnić nieporozumienia z dawnych lat. Tymczasem nieoczekiwanie\nKup książkę Zima nad jeziorem\nOpinie o książce - Zima nad jeziorem\nPrzeczytane:2017-01-19, Ocena: 5, Przeczytałam, 52 książki 2017,\n(Kliknij aby rozwinąć opinię) Powieść, która skrywa się pod tą klimatyczną okładką jest ciepłą, ale niepozbawioną dramaturgii opowieścią o młodej dziewczynie polskiego pochodzenia. Jenny traci wiele, ale zyskuje coś cennego. Jednak, żeby zyskać musi najpierw z przyjacielem z dzieciństwa przejść przez bolesne wspomnienia i wyjaśnić niedomówienia.\nPrzeczytane:2015-11-04, Ocena: 4, Przeczytałam, 52 książki - 2015 ,\n(Kliknij aby rozwinąć opinię) Hmm, nie była zła. Bohaterka zdaje sobie sprawę, że nie zawsze lepiej jest tam, gdzie nas nie ma. Dopiero, gdy opuszcza swoje miasteczko, dowiaduje się, że to tam jest jej miejsce na ziemi. Musi zaryzykować, bo inaczej już zawsze będzie myślała, że mogła wybrać inaczej, lepiej. Dobrze się czytało.\nPrzeczytane:2014-06-08, Ocena: 5, Przeczytałam, 52 książki 2014,\n(Kliknij aby rozwinąć opinię) Jenny Majesky, główna bohaterka książki, musi się zmagać z wieloma przeciwnościami losu: - matka ją zostawia i mimo, że zajmują się nią kochający dziadkowie, to jednak dziewczynka ciągle o niej myśli, - narzeczony ginie w wypadku, - chłopak, w którym jest zakochana traktuje ją jak przyjaciela, - śmierć dziadków, - pożar domu, i w końcu ktoś próbuje ją zabić. Ile człowiek potrafi znieść? Przeczytajcie, aby się tego dowiedzieć\nPrzeczytane:2014-02-10, Ocena: 4, Przeczytałam, 52książki/2014,\n(Kliknij aby rozwinąć opinię) Sympatyczne czytadło z polskimi korzeniami w tle, trochę książka kulinarna, trochę romans toczący się w małym amerykańskim miasteczku. Po serii kryminałów uznałam, że będzie to miła odskocznia, okazało się, że nie do końca tą odskocznią była bo i trup się znalazł i próba morderstwa też. Na pewno kilka przepisów wypróbuję, za jakiś czas sięgnę również po kolejny tom "Kroniki znad jeziora"\nDoktor Leah Mundy przez całe życie przenosi się z miasta do miasta, uciekając przed złą reputacją ojca. Kiedy trafia do małego miasteczka na pograniczu...\nPowielu latach Michelle wraca do swojego rodzinnego miasteczka, ponieważ dowiedziała się, że tylko ona może ocalić życie ojca. Nie zdaje sobie jednak sprawy...


Jaki napęd do bram przesuwnych? Dlaczego warto zainwestować w automatykę do bram? - DOORHAN\nBrama ręczna może być stosowana w przypadku rzadkiego otwierania i ciężaru nieprzekraczającego 150 kg. Jednak już wjazd do przydomowej posesji to minimum 6 cykli otwierania dziennie – 1 cykl to otwarcie i zamknięcie. Na osiedlach i wjazdach do obiektów przemysłowych to przynajmniej 100 cykli. Jaki napęd do bram przesuwnych będzie najlepszy? Ten artykuł ma na celu przybliżenie inwestorowi zalet systemów SLIDING zarówno w wersji Sliding-300/800 oraz Sliding-500-24V przeznaczonych dla domu, jak i w wersji Sliding-1300/2100 dedykowanej także celom przemysłowym.\nDla optymalizacji i wygody użytkowania zanim dokona się wyboru automatyki bramowej należy dokładnie przeanalizować kilka czynników, m.in. miejsce usytuowania bramy. W obszarze przesuwania bramy przykładowo nie może znajdować się furtka, bo będzie to stwarzać problemy w komunikacji, należy pamiętać również o tym, że najwygodniej wjeżdża się z ulicy pod kątem prostym.\nRozważając zakup i instalację tego typu urządzeń warto wziąć pod uwagę nie tylko masę i intensywność użytkowania bramy, ale także napięcie zasilania oraz cenę samego modułu.\nW bramach przesuwnych są używane specjalne mechanizmy składające się z przytwierdzanej do skrzydła zębatej listwy. Skrzydło może się swobodnie przemieszczać na swoich prowadnicach dzięki obrotom silnika elektrycznego i przesuwającej listwę zębatki.\nW ofercie firmy DoorHan znajdują się napędy do bram przesuwnych z serii SLIDING w których wykorzystano najnowsze rozwiązania techniczne również w tym zakresie. Dla napędów SLIDING 300/800 to listwa zębata RACK-8 (8mm grubości) dla 1300/2100 DHRACK (12mm) grubości. Istnieje możliwość spawania listwy zębatej do bramy, a w przypadku, gdy brama jest ocynkowana DoorHan oferuje specjalny system mocowania za pomocą przykręcanego C-profilu 24890/M oraz uchwytów DH24615-1 dla tulei dystansowych.\nNapędy do bramy przesuwnej godne polecenia\nNapęd elektromechaniczny SLIDING-1300 i SLIDING-2100 charakteryzują się ergonomiczną obudową, która podzielona jest na kilka sekcji oddzielającej silnik od jednostki sterującej. Wykorzystanie w nich nowoczesnych materiałów gwarantuje zwiększoną wymianę ciepła części mechanicznych, niezawodną pracę i wytrzymałość także plastikowych części korpusu.\nNapędy odporne na wszystko\nMotoreduktor Sliding-300/800 zanurzony jest w płynnym smarze, a w przypadku Sliding-1300/2100 jest to kąpiel olejowa. Taki zabieg techniczny pozwala podnieść wytrzymałość i osiągnąć zdolność do pracy nawet w warunkach -40 stopni Celsjusza.\nNowoczesny sterownik o wielu możliwościach\nWszystkie napędy SLIDING wyposażono w sterownik PCB-SL, który wspiera pracę w szerokim zakresie napięcia wejściowego, co umożliwia użytkowanie napędu w miejscach o niestabilnej elektryfikacji np. na odległych terenach wiejskich. Sterownik ten oferuje duże możliwość, m.in.: uruchomienia funkcji furtki (otwarcie na ok 1m) za pomocą specjalnego styku PED, do którego można podpiąć dodatkowy moduł radiowy DHRE-1. Poza tym płytka wyposażona jest w przełączniki DIP do sterowania dodatkowymi funkcjami napędu, takimi jak: spowalnianie przed wyłącznikami krańcowymi, blokowanie odbioru poleceń podczas ruchu bramy (pełne cykle), wybór kierunku obrotów silnika (w zależności od strony montażu napędu). A to nie wszystko. Istnieje również możliwość ustawienia pracy „Krok po kroku” (SBS) lub osobno – otwórz zamknij na osobnych zaciskach (Start, PED). Trzy potencjometry umieszczone na płycie umożliwiają: regulację czasu cofania po zadziałaniu wyłącznika krańcowego, czas auto zamykania, regulacja siły pociągowej.\nDodatkowe akcesoria, to jeszcze więcej funkcjonalności\nPCB-SL umożliwia też podłączenie dodatkowych urządzeń i akcesoriów. Do wyboru według upodobań i potrzeb pozostają: lampka sygnalizacyjna DOORHAN LAMP lub LAMP-PRO, syrena sygnalizacyjna DOORHAN SIRENA, fotokomórki bezpieczeństwa DOORHAN PHOTOCELL-N, przełącznik kluczykowy KEYSWITCH-N, panele kodowe KEYCODE (konstrukcja antywandalowa) i KEYPAD (bezprzewodowa). Zastosować można też: grzejnik uniwersalny DOORHAN HEATER, moduł otwierania bramy z telefonu GSM DOORHAN, moduł otwierania drzwi przez Wi-Fi DOORHAN SMARTCONTROL-2.\nKarta radiowa w napędzie bramy\nCentrala posiada wbudowaną kartę radiową obsługującą częstotliwość 433,92 MHz i umożliwia przechowywanie w pamięci do 60 pilotów nadajników oraz kolorowe zaciski ułatwiające okablowanie\nJaki napęd do bram przesuwnych będzie najlepszy?\nTaki który wyposażono w nowoczesne i zoptymalizowane pod względem technicznym rozwiązania.\nFunkcjonalność przedstawionych wyżej systemów SLIDING od firmy DoorHan jest bardzo szeroka, jednak to co istotne z punktu widzenia inwestora, przy całej swojej złożoności i zaawansowaniu technologicznemu urządzenia te pozostają proste w instalacji i obsłudze.\nJak dbać o rolety zewnętrzne i bramy rolowane zimą?\t(570) (Rolety) 03 listopad 2021


Czym mogą być spowodowane zaburzenia hormonalne, które wypływają na problemy z owulacją? Otóż, powodują je takie czynniki jak:\nDramatyczna zmiana wagi ciała\nCzęść problemów dotyczących niepłodności związana jest z brakiem owulacji lub jej zaburzeniami. Zazwyczaj problemy owulacyjne po prostu związane są z tym, że u danej kobiety w ogóle nie dochodzi do uwolnienia komórki jajowej. Należy podkreślić, że owulacja, jej przebieg i czas wystąpienia w cyklu miesiączkowym, uzależnione są od działalności hormonów.\nW skrócie można powiedzieć, że owulacja jest po prostu kontrolowana przez hormony płciowe kobiety. W związku z tym, jeśli poziom owych hormonów jest z jakiś powodów, zaburzony, wówczas zaburzenia mogą też objąć samą owulację. Pierwszym sygnałem, który powinien zaniepokoić kobietę, są nieregularne miesiączki. Wskazują one między innymi na zaburzenia owulacji. Lekarz ginekolog w takim przypadku powinien przeprowadzić drobiazgowe badania. Mogą one wykazać, że kobieta nie jajeczkuje w każdym cyklu, przez co może mieć spore problemy z zajściem w ciążę.\nInnym problemem dotyczącym owulacji jest zespół policystycznych jajników, w skrócie PCOS. Jego wystąpienie i zdiagnozowanie u kobiety może być przyczyną zaburzeń w jajeczkowaniu, bowiem wiąże się on z brakiem równowagi w zakresie poziomu hormonów. W jajnikach powstaje duża ilość małych torbieli, które mogą uniemożliwiać wystąpienie owulacji. Zespół policystycznych jajników jest diagnozowany na podstawie zleconych przez lekarza ginekologa badań krwi. Istnieją już metody, które pozwalają na leczenie PCOS. Są też dostępne terapie, pozwalające na aktywowanie owulacji. Dobór odpowiedniego sposobu leczenia danej pacjentki zależy od konkretnego przypadku i wybory dokonanego przez lekarza prowadzącego.


TYLKO NA PUDELKU: Była żona Artura Boruca nie odpuszcza: "Zobowiązał się do regularnych wizyt. Nigdy z tego nie skorzystał!" - PUDELEK\nCzwartek 11.07.2019 11:30\nArtur Boruc\tKatarzyna Modrzewska\nSpór pomiędzy Arturem Borucem a jego byłą żoną, Katarzyną Modrzewską, trwa od dawna, ale chyba nigdy jeszcze nie był tak zaogniony jak teraz. Modrzewska zarzuca Borucowi, że jest fatalnym ojcem i nigdy nie interesował się synem. Z kolei Artur uważa, że była żona ma wygórowane wymagania w kwestii alimentów. Na dowód opublikował wniosek Katarzyny o podwyższenie ich do 20 tysięcy złotych (obecnie piłkarz płaci 15 tysięcy miesięcznie).\nPrzypomnijmy: Artur Boruc odpowiada byłej żonie. Pokazał jej wniosek o podwyższenie alimentów!\nZ dokumentów przedstawionych przez piłkarza wynika, że Katarzyna wydaje miesięcznie na 11-letniego chłopca dwa tysiące na jego dojazdy do szkoły, tyle samo na sprzęt sportowy, 1,5 tysiąca na odzież oraz 900 złotych na jego ulubione owoce mango.\nZobacz: Była żona Boruca wydaje 900 ZŁOTYCH miesięcznie na… MANGO dla syna. Artur opublikował fragmenty pism sądowych\nWiele osób obserwujących i kometujących tę sprawę uważa, że takie wydatki są absurdalne. Udało nam się porozmawiać z osobą z otoczenia Katarzyny Modrzewskiej, która rzuca nieco inne spojrzenie na tę kwestię.\nTam są dwie istotne rzeczy, które nie mogą zejść z pola widzenia. Po pierwsze: my mówimy o milionerach, o ludziach bardzo bogatych. Tak jak on może jeść steki za pięć tysięcy, bo go stać, tak i dziecko może jeść mango, mieć komputery itd. Alimenty regulują dwie rzeczy - potrzeby dziecka i możliwości rodzica. Przy takich zarobkach możliwości ojca są nieograniczone.\nDruga sprawa to, że ojciec ma całkowicie wywalone w młodego, a zajmuje się wychowywaniem nie swojego dziecka, tylko jego żony - tłumaczy nasz informator.\nDodatkowo o komentarz poprosiliśmy samą Katarzynę Modrzewską.\nObowiązek alimentacyjny jest po obu stronach, w zależności od dochodów, ale wówczas, gdy oboje rodzice sprawują opiekę nad dzieckiem. Tu mamy sytuację, że ja w 100 procentach się z niego wywiązuję, a ojciec w ogóle! Poza tym, jego zarobki są nieporównywalnie większe - mówi kobieta. Mamy porozumienie podpisane przed rozwodem, w którym ojciec zobowiązuje się do regularnych wizyt, a jeśli on nie będzie mógł, to ja Alexa mam dowieźć. NIGDY z tego nie skorzystał! W tym postanowieniu zobowiązuje się do zakupu innych rzeczy. Nigdy tego nie zrobił!\nUzyskaliśmy dostęp do postanowienia, o którym mówi Modrzewska. Reguluje ono m.in. to, z jaką częstotliwością Artur powinien kontaktować się z dzieckiem. Spotkania miały się odbywać co najmniej dwa razy w miesiącu. W przypadku, gdyby Artur był za granicą, miał zapewnić synowi i jego matce przylot do siebie. Boruc miał też spędzać z synem jego urodziny oraz jeden tydzień wakacji. Dodatkowo zobowiązał się do kontaktowania z dzieckiem za pośrednictwem Skype’a trzy razy w tygodniu.\nJeśli chodzi o kwestie finansowe, Artur zgodził się na płacenie 15 tysięcy złotych miesięcznie na dziecko oraz 10 tysięcy na jego matkę, która w momencie podpisywania porozumienia (w 2009 roku) nie pracowała. Artur zobowiązał się też do zakupu "sprzętu sportowego oraz wyposażenia dziecka zgodnie z jego wiekiem i uzdolnieniami, a także zapewnienia mu podstawowych ubrań sezonowych adekwatnych do wieku i pory roku".\nModrzewska twierdzi, że z większości tych postanowień piłkarz się nie wywiązał.\nMyślicie, że Artur odpowie jej na te zarzuty?\nIvy 442 Skomentuj »\nGość 11.07.2019 11:34\nPieniądze pieniędzmi , nam szaraczkom nie mieści sie w głowach taka kwota ale to prawda - tu chodzi o milionerów , 15 tys na miesiąc to dla nich 15 zł . Sara kupuje droższe torebki jednorazowo . Dramat tego dziecka. Panie Arturze jest Pan nieodpowiedzialnym , małym człowieczkiem i kiedyś Pan tego pożałuje . Syn powinien napluć Panu w twarz . Koszmar . Biedne dziecko .\nGosia 11.07.2019 11:36\nBrak słów.To prawda że dla zwykłych ludzi takie alimenty to kosmos.Ale brak ojca jest ogromnym ciosem dla dziecka.Jak Alex ma się czuć gdy na Insta widzi cudowną rodzinkę tatusia i swoje rodzeństwo żyjące w luksusach.Nie przesadzajmy nawet 50 tysięcy miesięcznie alimentów nie zapełni pustki po ojcu.Bardzo kiepskie to ze strony ojca.\ngość 11.07.2019 11:33\ndobra wiadomo o co chodzi. Poznał nową kobietę i ma w nosie stare życie, dodatkowo Sarcia go podjudza\nDlaczego nie zaopiekował się synem kiedy jego mama odbywała karę pozbawienia wolności. Mógł nawiązać z nim więź. To już duży chłopiec****ewnie czyta te przepychanki z rodzicami. Robienie tego w mediach jest słabe. Priorytetem powinna być ochrona dziecka.\ngość 11.07.2019 11:31\nLudzie! to Wasze dziecko, zastanówcie się jaka krzywdę mu teraz wyrzadzacie?! Jak zawsze w takich potyczkach najbardziej cierpią dzieci :(\nKACZMAREK 11.07.2019 11:38\nmógł przynieść mango za 30 zł\nGość 11.07.2019 11:38\nGość: Mogła powiedzieć że dzieciak lubi pietruszke i codziennie je kilo, byłaby bardziej wiarygodna niż z mango po 4 zł za sztuke\nAle zlitych stekow i torebek hermesa dla hieny i tak nie przebije\nCzy ta telenowela sie kiedyś skończy???🙄🙄🙄\nBu 11.07.2019 11:39\nDziecko ma prawo żyć na tym samym poziomie co pozostałe dzieci ojca. W tym przypadku 5 tys złotych które chce płacić Boruc jest kpina! Masz to płac!\nGość 11.07.2019 11:39\nLudzie ogarnijcie się ! Ten chłopiec to czyta !!! Od rozwiązywania problemów są Sądy a nie instagram. Skończcie tę internetową walkę w kisielu.


Bohater o tysiącu twarzy - różne oblicza persony - FoolArt\nŁacińskie słowo persona, odnosi się do masek teatralnych, które aktorzy nosili w starożytnej Grecji i Rzymie. Carl Gustav Jung przejął ten termin. Jungowska persona jest maską, którą pokazujemy światu, naszą zewnętrzną osobowością, przez którą postrzegają nas inni. Nasze życie jest niczym teatralna sztuka, w której wcielamy się w rolę głównego aktora i często chowamy nasze prawdziwe oblicze pod społecznymi maskami. Przez ten sam pryzmat patrzymy też na innych ludzi.\nDojrzała persona powinna wyrażać naszą autentyczną indywidualność i niepowtarzalność, a nie być sztucznie wypracowanym tworem, czy też wyobrażoną tożsamością. Człowiek XXI wieku został opętany na punkcie złota. Agencje reklamowe prześcigają się w tworzeniu wizji szczęśliwego życia, w którym nie brakuje piękna, pieniędzy i seksu. Na piedestale stawia się postacie celebrytów – aktorów, sportowców, czy też piosenkarzy. Społeczeństwa z zapartym tchem obserwują życie swoich idoli, marząc o tym, żeby móc doświadczyć tego, co oni, chociażby przez jedną chwilę. Młodzi ludzie pragną kariery, sławy, miliona na koncie przed trzydziestką, jednak w całej tej gonitwie gubią swoją prawdziwą tożsamość. Pochłania ich disneylandowska wizja szczęścia, która każe im wierzyć, że nie ma czegoś takiego, jak śmierć, choroba, ubóstwo, czy cierpienie. Szukają złota w świecie zewnętrznym, zapominają jednak o tym, że alchemiczna tynktura była przede wszystkim złotem wewnętrznym – duchowym.\nMaski wykorzystywane były również w praktykach magicznych. Związane były z procesem przemiany. Inicjowany wkładał maskę personifikującą stan, do którego aspirował. Celem było rozbudzenie w sobie sił, które pozwoliłyby umrzeć dawnemu „Ja” i narodzić się nowej osobowości. Człowiek będąc tym kim jest , pragnie zmiany. Żeby ta jednak mogła nastąpić musi zacząć, niczym aktor odgrywać rolę, do której aspiruje. Z czasem gra aktorska stanie się tak naturalna, że maska, którą człowiek włożył wtapia się w jego osobowość – staje się częścią jego osoby. Dokładnie taką funkcję pełniły rytuały magiczne, w których poprzez odpowiedni nastrój, muzykę, stroje, a także konkretne gesty i słowa, rozbudzano w inicjowanym archetypową energię stanu, do którego aspirował. Rytuały te były często rytuałami śmierci. Inicjowany musiał symbolicznie umrzeć i narodzić się na nowo. Można to porównać do wędrówki Słońca, które musi zejść do podziemi, żeby następnie powrócić odrodzone w świetle poranka.\n„Jesteśmy i nie jesteśmy zarazem – życie jest ciągłą zmianą, jest ciągłym rodzeniem się i śmiercią.”, Heraklit z Efezu\nCiekawy obraz naturalnej przemiany można dostrzec w procesie przepoczwarzania się larwy w pięknego, dostojnego motyla. Pamiętać trzeba, że natura ma swoje własne rytmy, których nie można na siłę zmieniać. Przemiana następuje dokładnie wtedy, kiedy ma nastąpić, nie można przyśpieszyć, ani spowolnić tego procesu. Dokładnie tak samo wygląda to u człowieka. Opisany przez Junga proces indywiduacji (realizacji życiowego powołania i świadomego kierowania się jednostki w stronę mniej lub bardziej wyraźnego celu – sensu życia), podlega wewnętrznej konieczności. Natura człowieka, wymusza na nim podjęcie pewnych działań i decyzji. Jednostka, która wstąpi na tą drogę nie może z niej zawrócić. Mądrość życiowa, która jest następstwem podążania właściwą ścieżką, pozwala dostrzec siebie i świat z całkiem nowej perspektywy. Bohater mógłby wrócić do stanu, w którym był wcześniej, jednak zdaje sobie sprawę, że jego przeznaczenie prowadzi go w całkiem innym kierunku. Przekraczając pierwszy próg podjął decyzję i choćby chciał, nie czułby się dobrze wracając do dawnych schematów myślenia, czy też działania.\nPrzykładem postaci, która doświadcza tego typu przejścia jest Neo z Matrixa. Szary pracownik korporacji – Thomas Anderson, zamknięty w biurowym boksie poszukuje odpowiedzi na nurtujące go pytania, dlatego po pracy wciela się w hakera Neo, próbującego zrozumieć, czym jest Matrix. Chęć znalezienia odpowiedzi jest tak silna, że nie może spać po nocach. Nagle w jego życiu pojawia się Morfeusz (grecki bóg snów) i pokazuje mu, jaka jest prawdziwa natura rzeczywistości. Poprzedzone jest to dokonaniem przez Neo wyboru – czerwona pigułka reprezentuje tutaj ogień – aktywną energię, prowadzącą do przemiany. Niesamowicie istotne są słowa Morfeusza: „Jedyne, co oferuję to prawda, nic więcej”. Moment przebudzenia jest dla Neo momentem szoku. Prawda na temat rzeczywistości okazuje się na tyle bolesna i przytłaczająca, że bohater broni się przed jej zaakceptowaniem. Iluzje na temat tego, czym było jego dotychczasowe życie, rozwiewają się, niczym pył na wietrze. Dla Neo nie ma już drogi powrotu, przekroczył on próg i wstąpił na drogę indywiduacji. Człowiek nieświadomy tego kim był odszedł i narodziła się istota świadoma. Dalsze losy Neo pokazują w jaki sposób odkrywa i realizuje swoje prawdziwe powołanie.\n„W każdym z nas jest ktoś kogo nie znamy. Przemawia do nas w snach i tłumaczy że widzi nas zupełnie inaczej, niż my siebie.”, Carl Gustav Jung\nLudzie bardzo często próbują ukrywać swoją prawdziwą naturę w ścianach „biurowego boksu”. Obawiają się podążyć drogą bohatera – ścieżką życia, która stawia jednostce wyższe wymagania i domaga się od niego odkrycia i realizacji naturalnych potencjałów. Wolą bezpieczne życie, w którym większość zmian można przewidzieć. Zakładają oni dziesiątki masek, poprzez które upewniają siebie i świat, że wszystko jest w porządku, tymczasem głęboko wewnątrz nich burzą się potężne siły psychiczne, dla których zmiana jest czymś koniecznym. Przeszkody i wyzwania życiowe, to okazje, które pozwalają wyrzeźbić dojrzałą osobowość. Stwarzają one warunki, do zrzucenia niedojrzałych masek i dokonania przemiany wewnętrznej. Przejście ze stanu A do stanu B wymaga od nas założenia maski, która będzie reprezentowała nasze cele i aspiracje (stan B). Jeżeli faktycznie chcemy dokonać transformacji będziemy musieli na jakiś czas wcielić się w aktora, który odgrywa rolę, reprezentującą stan docelowy. W pewnym momencie okaże się, że stan B jest już czymś naturalnym, a my nie musimy używać maski, ponieważ stała się ona częścią naszej osobowości.\nTa inicjacyjna funkcja maski jest nieświadomie wykorzystywana przez guru rozwoju, którzy uczą, w jaki sposób wizualizować, afirmować, czy też pobudzać w sobie energię potrzebną do osiągnięcia swoich celów. Człowiek, któremu nie odpowiada jakość jego obecnego życia, chce zmiany. Buduje sobie mentalny obraz tego, czego pragnie, nasyca go emocjami i każdego dnia walczy ze sobą, żeby zmienić swoje działania, tak by pasowały one do wizji siebie z przyszłości. Czy jest to droga naturalna? Wszystko zależy od tego, czy cel, do którego dana jednostka zmierza, jest spójny z jej naturą. Jeżeli tak, to jest to świetny sposób na wprowadzenie zmian w jej życie. Problemy pojawiają się, gdy zaczniemy realizować cele, które nie są nasze, przy okazji gubiąc swoją własną tożsamość.\nWiększości osób znana jest historia Doriana Graya. Młody i piękny młodzieniec, który odziedziczył fortunę po zmarłym dziadku przyjeżdża do Londynu i dość szybko wpada w dystyngowane kręgi. Zafascynowany jego urodą malarz Basil Hallward, tworzy portret chłopaka, który uznaje za swoje największe dzieło. Wszyscy oczarowani są postacią młodego panicza. Pod swoje skrzydła bierze go, cyniczny lord – Henry Watton. Naiwny chłopak zaczyna ślepo wyznawać hedonistyczną filozofię swojego mistrza, w której liczy się tylko rozkosz, młodość i piękno, a każdą żądzę należy zaspokoić bez względu na konsekwencje. Dorian wypowiada życzenie, żeby jego portret starzał się zamiast niego. Nieświadomie zawiera pakt z diabłem. Zakłada on maskę, którą podsunął mu jego mentor i daje się pochłonąć swoim żądzom, co doprowadza go do utraty wszelkich skrupułów. Na zewnątrz – wiecznie piękny, młody, podziwiany przez innych, pożądany przez kobiety, natomiast wewnątrz kryjący demoniczną tajemnicę. Portret , który zapewnia mu wieczną młodość, pokazuje jego prawdziwą – mroczną twarz. Szpetota duszy Doriana jest wręcz przerażająca. Za wszelką cenę chce ją ukryć przed światem, dlatego trzyma obraz zamknięty na klucz i w momencie, gdy Basil chce go zobaczyć, dokonuje aktu morderstwa. Maskuje przed wszystkimi prawdę na temat tego, kim faktycznie jest.\nHistoria Doriana powinna być przestrogą dla ludzi, których ogarnął kult ciała i wiecznej młodości. Osoby takie całe dnie spędzają na siłowniach i w salonach piękności. Na piedestale stawiają swój wygląd i to, w jaki sposób będzie widziało je otoczenie. Często poza pięknym opakowaniem nie mają nic więcej do zaoferowania. Ich dusze są puste i próżne, dbają tylko o to, co na zewnątrz. Dla tego typu ludzi, pielęgnowanie maski, którą założyli, staje się celem ich egzystencji. W jednej z wersji baśni „Kopciuszek”, przybrane siostry w momencie przymierzania pantofelka dokonują samookaleczenia. Jedna z sióstr odcina sobie piętę, natomiast druga duży palec u nogi, tylko po to, żeby oszukać księcia i zostać jego żoną. Analogiczne sytuacje możemy zaobserwować wśród celebrytów, których obsesja na punkcie wiecznej młodości prowadzi często do fatalnych w skutkach operacji plastycznych, które zamiast upiększać, oszpecają ciało. A wszystko po to, żeby uciec przed starością – która zamiast być kojarzona z mądrością i doświadczeniem życiowym, jest dzisiaj wiązana ze śmiercią i szpetotą. Ciało jest świątynią duszy i należy o nie dbać, jednak stawianie go na piedestale prowadzi na manowce.\n„Człowiek nie jest duszą używającą ciała, lecz kompozycją duszy i ciała.”, Tomasz z Akwinu\nFacebookowy profil to nic innego, jak nowoczesne przedstawienie ludzkiej persony. To tutaj ludzie wrzucają zdjęcia i wpisy, poprzez które komunikują światu, kim są. Każdemu bardzo zależy na tym, żeby pokazać się, w jak najlepszym świetle. Poprzez zdjęcia i inne rzeczy, które udostępniają starają się pokazać swoją osobowość. Narzędzie jest świetne, jednak bardzo łatwo stracić umiar w jego używaniu. Ilość znajomych na Facebooku nie musi wcale świadczyć o tym, że dana osoba świetnie radzi sobie w relacjach interpersonalnych. Zdjęcia ze wspaniałych wycieczek, czy też drogich restauracji nie są równoznaczne z tym, że ktoś posiada dużo pieniędzy. Często facebookowy profil nijak ma się do tego, kim dana osoba jest w rzeczywistości. Wielką cnotą jest umiejętność dbania o swoją prywatność w mediach społecznościowych. Niestety ilość wartościowego kontentu jest wciąż niewielka. Ludziom zależy bardziej na tym, żeby się pokazać niż podzielić się czymś naprawdę ciekawym i inspirującym. Pijackie zdjęcie z imprezy zazwyczaj zbiera więcej lajków, niż mądry cytat, czy komentarz naszego znajomego, w którym wyraża swoją opinię na jakiś istotny dla niego temat. Wielkim niebezpieczeństwem internetowego świata jest to, że relacje pomiędzy ludźmi stają się coraz bardziej wirtualne.\nŻycie porównać można to wielkiego balu maskowego, którego uczestnicy skrywają swoje oblicza za wspaniałymi weneckimi maskami, które reprezentują personę (zewnętrzną osobowość, którą człowiek pokazuje innym). Słyszymy głos partnera tańca, dotykamy jego ciała, jednak nie wiemy, z kim mamy do czynienia, ponieważ jego oczy są ukryte. Dopiero zdjęcie maski pozwala dostrzec głębię osobowości, dlatego mówi się, że oczy są zwierciadłem duszy. Z tego powodu, grecka sentencja, wyryta w świątyni Apollina w Delfach zyskuje dzisiaj wielką moc. Gnothi seauton – poznaj samego siebie.\nWarto zastanowić się nad sensem życia. Spojrzeć na swoje dotychczasowe decyzje i ich konsekwencje, spróbować wniknąć w naturę naszych wyborów. Czy działaliśmy zgodnie z naszą naturą, czy też może próbowaliśmy robić coś wbrew samym sobie, żeby pokazać się innym w jak najlepszym świetle. Najważniejszą zasadą życia jest podążanie własną drogą, a wiąże się to z tym, że nie możemy zdradzać samych siebie. Maski, które próbują zabrać nam naszą indywidualność i niezależność powinny zostać roztrzaskane. Z drugiej strony będąc częścią wspólnoty powinniśmy umieć uszanować pewne konwencjonalności w niej panujące. Persona powinna podkreślać naszą prawdziwą naturę i jeżeli jej częścią jest dbanie o ciało, to nie powinniśmy traktować tego, jako czegoś złego. Wszystko wymaga jednak umiaru i jako osoba podążająca drogą indywiduacji, powinniśmy znaleźć równowagę pomiędzy światem wewnętrznym, a tym, co na zewnątrz. Przede wszystkim jednak działać zgodnie z własną naturą – podążać za głosem intuicji – serca, korzystając jednocześnie z mocy rozumu, dzień po dniu pozbywając się fałszywych masek, które nie pozwalają nam realizować swoich potencjałów. Okoliczności wymuszają na nas, żebyśmy w trakcie naszego życia przymierzyli tysiące masek. Sekret polega na tym, żeby roztrzaskać te, które są sprzeczne z naszą naturą.\nDorian Gray maska Matrix Morfeusz Neo persona przemiana\nPoprzedni postAnima – przewodniczka mężczyzny po świecie nieświadomości\nNastępny postNiewidzialne nici losu, a wolny wybór