Regulacje prawne z zakresu BHP - PDF\nDownload "Regulacje prawne z zakresu BHP"\n1 Wieliczka, styczeń 2014 r. Regulacje prawne z zakresu BHP materiały na szkolenie okresowe dla Przewodników po Kopalni Soli Wieliczka i podziemnej ekspozycji MŻKW mgr inż. Wojciech Jakubiak Kierownik Działu Robót Górniczych KSW TT\n2 Regulacje prawne z zakresu BHP USTAWA z dnia 9 czerwca 2011 r. Prawo geologiczne i górnicze (Dz. U. z 2011 r. Nr 163, poz. 981), ROZPORZĄDZENIE MINISTRA ŚRODOWISKA z dnia 16 grudnia 2011 r. w sprawie określenia zlikwidowanych podziemnych zakładów górniczych (Dz. U. z 2011 r. Nr 286, poz. 1686), ROZPORZĄDZENIE MINISTRA GOSPODARKI z dnia 28 czerwca 2002 r. w sprawie bezpieczeństwa i higieny pracy, prowadzenia ruchu oraz specjalistycznego zabezpieczenia przeciwpożarowego w podziemnych zakładach górniczych (Dz. U. z 2002 r. Nr 139, poz. 1169, z 2006 r. Nr 124, poz. 863, oraz z 2010 r. Nr 126, poz. 855, stan pr r.), ROZPORZĄDZENIA MINISTRA ŚRODOWISKA z dnia 16 lutego 2012 r. w sprawie planów ruchu zakładów górniczych (Dz. U r.,poz. 372), ROZPORZĄDZENIE MINISTRA GOSPODARKI z dnia 12 czerwca 2002 r. w sprawie ratownictwa górniczego (Dz. U. z 2002 r. Nr 94, poz. 838 oraz z 2004 r. Nr 102, poz. 1073, stan pr r.), Dokumentacja prowadzenia ruchu turystycznego i sanatoryjnego oraz organizacji zebrań i spotkań okolicznościowych w wyrobiskach podziemnych Kopalni Soli Wieliczka styczeń 2010 r., wraz z aneksami, Regulamin przewodnictwa po Kopalni Soli Wieliczka i podziemnej ekspozycji Muzeum Żup Krakowskich z 2011r.\n3 Regulacje prawne z zakresu BHP\n4 USTAWA z dnia 9 czerwca 2011 r. Prawo geologiczne i górnicze Art Ustawa określa zasady i warunki podejmowania, wykonywania oraz zakończenia działalności w zakresie: 1) prac geologicznych; 2) wydobywania kopalin ze złóż; 3) podziemnego bezzbiornikowego magazynowania substancji; 4) podziemnego składowania odpadów. 2. Ustawa określa także wymagania w zakresie ochrony złóż kopalin, wód podziemnych oraz innych elementów środowiska w związku z wykonywaniem działalności, o której mowa w ust. 1 4\n5 USTAWA z dnia 9 czerwca 2011 r. Prawo geologiczne i górnicze Art Przepisy ustawy, ( ), stosuje się odpowiednio do: 2) robót prowadzonych w wyrobiskach zlikwidowanych podziemnych zakładów górniczych, ( ), w szczególności turystycznych, leczniczych i rekreacyjnych; 2. Minister właściwy do spraw środowiska określi, w drodze rozporządzenia, zlikwidowane podziemne zakłady górnicze( ). 5\n6 ROZPORZĄDZENIE MINISTRA ŚRODOWISKA z dnia 16 grudnia 2011 r. w sprawie określenia zlikwidowanych podziemnych zakładów górniczych 1.Rozporządzenie określa zlikwidowane podziemne zakłady górnicze, w wyrobiskach których do prowadzenia robót w celach innych niż określone ustawą ( ), w szczególności turystycznych, leczniczych i rekreacyjnych, stosuje się odpowiednio przepisy tej ustawy: 1) kopalnia soli "Bochnia" w Bochni; 2) kopalnia soli "Wieliczka" w Wieliczce; 3) kopalnia węgla kamiennego "Guido" w Zabrzu; 4) kopalnia węgla kamiennego "Królowa Luiza" w Zabrzu. 6\n7 USTAWA z dnia 9 czerwca 2011 r. Prawo geologiczne i górnicze Art W rozumieniu ustawy: 5) obszarem górniczym jest przestrzeń, w granicach której przedsiębiorca jest uprawniony do wydobywania kopaliny, podziemnego bezzbiornikowego magazynowania substancji, podziemnego składowania odpadów oraz prowadzenia robót górniczych niezbędnych do wykonywania koncesji; 9) przedsiębiorcą jest ten, kto posiada koncesję na prowadzenie działalności regulowanej ustawą; 12)robotą górniczą jest wykonywanie, utrzymywanie, zabezpieczanie lub likwidowanie wyrobisk górniczych oraz zwałowanie nadkładu w odkrywkowych zakładach górniczych w związku z działalnością regulowaną ustawą; 17)wyrobiskiem górniczym jest przestrzeń w nieruchomości gruntowej lub górotworze powstała w wyniku robót górniczych; 7\n8 USTAWA z dnia 9 czerwca 2011 r. Prawo geologiczne i górnicze 18)zakładem górniczym jest wyodrębniony technicznie i organizacyjnie zespół środków służących bezpośrednio do wykonywania działalności regulowanej ustawą w zakresie wydobywania kopalin ze złóż, a w podziemnych zakładach górniczych wydobywających węgiel kamienny wraz z pozostającym w związku technologicznym z wydobyciem kopaliny przygotowaniem wydobytej kopaliny do sprzedaży, podziemnego bezzbiornikowego magazynowania substancji albo podziemnego składowania odpadów, w tym wyrobiska górnicze, obiekty budowlane, urządzenia oraz instalacje; 19)złożem kopaliny jest naturalne nagromadzenie minerałów, skał oraz innych substancji, których wydobywanie może przynieść korzyść gospodarczą; 8\n9 USTAWA z dnia 9 czerwca 2011 r. Prawo geologiczne i górnicze Art Osoby wykonujące czynności: 1) kierownika oraz zastępcy kierownika ruchu zakładu ( ): o) w zakładach prowadzących działalność określoną w art. 2 ust. 1 pkt 2 lub 5, 2) kierownika oraz zastępcy kierownika działu ruchu zakładu górniczego ( ) w poszczególnych rodzajach zakładów górniczych ( ) wymienionych w pkt 1, 3) w wyższym dozorze ruchu zakładu górniczego albo zakładu w poszczególnych rodzajach zakładów górniczych albo zakładów wymienionych w pkt 1, 4) w średnim i niższym dozorze ruchu zakładu górniczego w poszczególnych rodzajach zakładów górniczych wymienionych w pkt 1 lit. a-c, - są obowiązane posiadać kwalifikacje określone ustawą. Art Stwierdzenie kwalifikacji do wykonywania czynności: ( ) - następuje w drodze świadectwa wydanego przez dyrektora okręgowego urzędu górniczego. 9\n10 USTAWA z dnia 9 czerwca 2011 r. Prawo geologiczne i górnicze Art Osoby wykonujące czynności w średnim i niższym dozorze ruchu zakładu górniczego w poszczególnych rodzajach zakładów górniczych ( ) są obowiązane posiadać określane przez przedsiębiorcę (...) przygotowanie i doświadczenie zawodowe do wykonywania tych czynności, a także znajomość: 1) przepisów prawa geologicznego i górniczego oraz innych przepisów stosowanych w ruchu zakładu górniczego, 2) zagadnień związanych z prowadzeniem ruchu określonego rodzaju zakładów górniczych i występujących w nich zagrożeń - w stopniu niezbędnym do wykonywania tych czynności. 10\n11 USTAWA z dnia 9 czerwca 2011 r. Prawo geologiczne i górnicze Art Ruch zakładu górniczego prowadzi się w sposób zgodny z przepisami prawa, w szczególności na podstawie planu ruchu zakładu górniczego, a także zgodnie z zasadami techniki górniczej. ( ) Art Plan ruchu zakładu górniczego sporządza przedsiębiorca, odrębnie dla każdego zakładu górniczego. 2. Plan ruchu zakładu górniczego określa: 1) strukturę organizacyjną zakładu górniczego, w szczególności przez wskazanie stanowisk osób kierownictwa i dozoru ruchu; 2) szczegółowe przedsięwzięcia niezbędne w celu zapewnienia: a) wykonywania działalności objętej koncesją, b) bezpieczeństwa powszechnego, c) bezpieczeństwa pożarowego, d) bezpieczeństwa osób przebywających w zakładzie górniczym, w szczególności dotyczące bezpieczeństwa i higieny pracy, e) racjonalnej gospodarki złożem, f) ochrony elementów środowiska, g) ochrony obiektów budowlanych, h) zapobiegania szkodom i ich naprawy. 11\n12 USTAWA z dnia 9 czerwca 2011 r. Prawo geologiczne i górnicze 6. Plan ruchu zakładu górniczego sporządza się na okres od 2 do 6 lat albo na cały planowany okres prowadzenia ruchu, jeżeli jest on krótszy. 7. Wniosek o zatwierdzenie planu ruchu zakładu górniczego przedkłada się organowi nadzoru górniczego właściwemu dla miejsca wykonywania robót objętych planem, ( ). 8. Wniosek o zatwierdzenie planu ruchu zakładu górniczego przedkłada się co najmniej na 30 dni przed dniem zamierzonego rozpoczęcia wykonywania robót. 11. Plan ruchu zakładu górniczego zatwierdza właściwy organ nadzoru górniczego, w drodze decyzji, po uzyskaniu opinii właściwego wójta (burmistrza, prezydenta miasta). 12\n13 USTAWA z dnia 9 czerwca 2011 r. Prawo geologiczne i górnicze Art Zmiany planu ruchu zakładu górniczego dokonuje się w formie dodatku do planu, w trybie: 1) przewidzianym dla zatwierdzenia planu ruchu zakładu górniczego; 2) uproszczonym - jeżeli zmiany nie dotyczą bezpieczeństwa powszechnego, bezpieczeństwa pożarowego, bezpieczeństwa osób przebywających w zakładzie górniczym, bezpieczeństwa ruchu zakładu górniczego, gospodarki złożem, ochrony środowiska, robót budowlanych, ochrony obiektów budowlanych oraz zapobiegania szkodom i ich naprawy. 4. W przypadku dokonywania zmiany planu ruchu zakładu górniczego w trybie uproszczonym: 1) dodatek do planu ruchu zakładu górniczego podpisuje kierownik ruchu zakładu górniczego, który realizuje plan oraz zatwierdza przedsiębiorca; 2) zatwierdzone przez przedsiębiorcę dodatki do planu ruchu zakładu górniczego ewidencjonuje się w karcie zmian; 3) aktualną kartę zmian, wraz z zatwierdzonymi dodatkami do planu ruchu zakładu górniczego, przekazuje się do właściwego organu nadzoru górniczego nie rzadziej niż co kwartał. 13\n14 USTAWA z dnia 9 czerwca 2011 r. Prawo geologiczne i górnicze Art Minister właściwy do spraw środowiska określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe wymagania dotyczące treści planu ruchu zakładu górniczego ( ). Art Odstąpienie od zatwierdzonego planu ruchu zakładu górniczego jest dopuszczalne tylko w przypadku powstania zagrożenia bezpieczeństwa ruchu zakładu górniczego lub jego części, bezpieczeństwa powszechnego lub środowiska. 2. W przypadku odstąpienia od zatwierdzonego planu ruchu zakładu górniczego przedsiębiorca jest obowiązany niezwłocznie podjąć działania konieczne dla ochrony zdrowia i życia ludzkiego, zabezpieczenia obiektów zakładu górniczego, bezpieczeństwa powszechnego i ochrony środowiska. Działania te nie mogą być niezgodne z zasadami techniki górniczej oraz zasadami bezpieczeństwa i higieny pracy. 3. O dokonanym odstąpieniu przedsiębiorca niezwłocznie powiadamia właściwy organ nadzoru górniczego ( ). 14\n15 ROZPORZĄDZENIA MINISTRA ŚRODOWISKA z dnia 16 lutego 2012 r. w sprawie planów ruchu zakładów górniczych 1. Określa się szczegółowe wymagania dotyczące treści planu ruchu: 13) zakładu prowadzącego działalność określoną w art. 2 ust. 1 ustawy ( ) Prawo geologiczne i górnicze w załączniku nr 13 do rozporządzenia. 1. Nazwa i dane teleadresowe podmiotu oraz zakładu. 2. Charakter oraz miejsce wykonywania działalności. 3. Sposoby łączności: zakładu, obiektu terenowego, jednostki terenowej. 4. Podstawowe dane geologiczne, hydrogeologiczne oraz geologiczno-inżynierskie niezbędne do bezpiecznego wykonania robót objętych planem ruchu. 5. Charakterystyka wykorzystywanych wyrobisk górniczych, z uwzględnieniem sposobu ich utrzymania w bezpiecznym i funkcjonalnym stanie. 6. Zakres wykonywanych robót górniczych i likwidacyjnych. 7. Roboty geologiczne i roboty wiertnicze. 15\n16 ROZPORZĄDZENIA MINISTRA ŚRODOWISKA z dnia 16 lutego 2012 r. w sprawie planów ruchu zakładów górniczych 8. Sposób zagospodarowania kopaliny uzyskanej w trakcie robót. 9. Sposób wykorzystywania wyrobisk, w szczególności w celach turystycznych, leczniczych, rekreacyjnych lub utrzymania systemów odwadniania. 10. Sposób odwadniania zakładu. 11. Organizacja robót strzałowych wraz z organizacja służby strzałowej. 12. Dane techniczne i parametry ruchu: 1) urządzeń wyciągowych w szybach i szybikach ( ); 2) stacji wentylatorów głównych ( ). 13. Dane techniczne urządzeń stosowanych do wykonania robót, likwidacji obiektów, urządzeń oraz instalacji. 14. Podstawowe dane techniczne obiektów budowlanych i urządzeń energetycznych zakładu. Projektowane roboty budowlane w obiektach budowlanych zakładu według wzoru nr Zasilanie zakładu, jego obiektów terenowych i jednostek terenowych w energię elektryczną. 16\n17 ROZPORZĄDZENIA MINISTRA ŚRODOWISKA z dnia 16 lutego 2012 r. w sprawie planów ruchu zakładów górniczych 16. Organizacja służby dyspozytorskiej i sposób ewidencji osób przebywających w wyrobiskach. 17. Charakterystyka zagrożeń naturalnych związanych z prowadzona działalnością*). 18. Charakterystyka zagrożenia pożarowego, stref zagrożenia wybuchem oraz miejsc i pomieszczeń zagrożonych powstaniem atmosfery niezdatnej do oddychania. 19. Przewietrzanie: 1) sposoby regulacji i zabezpieczeń: a)grupowych i rejonowych prądów powietrza, b) połączeń pomiędzy prądami powietrza doprowadzanymi od szybu wdechowego a odprowadzanymi do szybu wydechowego, c) podsieci wentylacyjnych; 2) harmonogram niezbędnych robót związanych ze zmianami w sieci wentylacyjnej; 3) pomiary temperatury i dopuszczalnych stężeń gazów w 17 powietrzu.\n18 ROZPORZĄDZENIA MINISTRA ŚRODOWISKA z dnia 16 lutego 2012 r. w sprawie planów ruchu zakładów górniczych 20. Czynniki szkodliwe dla zdrowia: zapylenie, hałas, wibracja, temperatura oraz substancje toksyczne. Miejsca i źródła ich występowania. Profilaktyka. 21. Opis sposobu zabezpieczenia miejsca wykonywanych robót w razie ujawnienia przedmiotu o charakterze zabytku. 22. Zasady dokonywania pomiarów i obserwacji oraz wpływów prowadzonych robót na: powierzchnie, środowisko i warunki hydrogeologiczne w rejonie robót. 23. Opis transportu ludzi, sprzętu i materiałów. 24. Przewidywane środki, w tym organizacyjne i techniczne, niezbędne do zapewnienia bezpieczeństwa pracy i bezpieczeństwa powszechnego oraz ochrony poszczególnych złóż kopalin i innych elementów środowiska, jeżeli w granicach przestrzeni prowadzenia robót są planowane bądź prowadzone roboty związane z poszukiwaniem lub rozpoznawaniem złóż kopalin lub wód podziemnych albo jeżeli przestrzenie prowadzenia robót sąsiadują z obszarami górniczymi. 18\n19 ROZPORZĄDZENIA MINISTRA ŚRODOWISKA z dnia 16 lutego 2012 r. w sprawie planów ruchu zakładów górniczych 25. Ochrona środowiska, ze szczególnym uwzględnieniem zamierzeń w zakresie: 1) ochrony powierzchni; 2) rekultywacji gruntów po działalności; 3) gospodarki odpadami; 4) gospodarki wodno-ściekowej, (...); 5) ochrony powietrza przed zanieczyszczeniem (...); 6) ochrony przed hałasem i wibracjami (...); 7) przechowywania substancji toksycznych i źródeł promieniowania jonizującego. 26. Organizacja opieki lekarskiej, w tym udzielenie pierwszej pomocy przedmedycznej. 27. Szkolenie załogi. Załączniki do planu ruchu 1.Struktura organizacyjna zakładu, (...). 2.Mapy pochodzące z zasobu dokumentacji kartograficznej (...) 19\n20 USTAWA z dnia 9 czerwca 2011 r. Prawo geologiczne i górnicze Art Ruch zakładu górniczego prowadzi się pod kierownictwem i dozorem osób posiadających wymagane kwalifikacje. 2. Osoby wykonujące czynności w ruchu zakładu górniczego szkoli się w zakresie znajomości przepisów i zasad bezpieczeństwa i higieny pracy, w tym bezpiecznego wykonywania powierzonych im czynności. Osoby te nie mogą być dopuszczone do pracy w ruchu zakładu górniczego, jeżeli nie wykażą się dostateczną znajomością tych przepisów i zasad. 3. Szkolenia organizuje i prowadzi przedsiębiorca lub na jego zlecenie jednostka organizacyjna prowadząca działalność szkoleniową. 4. Ten, kto trudni się szkoleniem osób wykonujących czynności w ruchu zakładu górniczego, jest obowiązany posiadać odpowiednią kadrę oraz niezbędne środki umożliwiające właściwe szkolenie. 5. Szkolenie osób, ( ) podziemnego zakładu górniczego odbywa się na podstawie programów szkolenia, ( ). 20\n21 USTAWA z dnia 9 czerwca 2011 r. Prawo geologiczne i górnicze Art Przedsiębiorca jest obowiązany: 1) rozpoznawać zagrożenia związane z ruchem zakładu górniczego i podejmować środki zmierzające do zapobiegania i usuwania tych zagrożeń; 2) posiadać odpowiednie środki materialne i techniczne oraz służby ruchu zapewniające bezpieczeństwo pracowników i ruchu zakładu górniczego; 3) prowadzić ewidencję osób przebywających w zakładzie górniczym, przez wskazanie imienia i nazwiska oraz stanowiska służbowego; 4) oceniać i dokumentować ryzyko zawodowe oraz stosować niezbędne rozwiązania zmniejszające to ryzyko, w tym przez sporządzenie dokumentu bezpieczeństwa i ochrony zdrowia; 5) posiadać i odpowiednio przechowywać dokumentację prowadzenia ruchu zakładu górniczego; 6) ( ) 21\n22 USTAWA z dnia 9 czerwca 2011 r. Prawo geologiczne i górnicze Art Złoża, pokłady, wyrobiska, ich części oraz inne przestrzenie w zakładach górniczych, w których występują następujące zagrożenia naturalne: tąpaniami, metanowe, wyrzutami gazów i skał, wybuchem pyłu węglowego, klimatyczne, wodne, osuwiskowe, erupcyjne, siarkowodorowe, substancjami promieniotwórczymi, podlegają zaliczeniu do poszczególnych stopni, kategorii lub klas zagrożeń, według kryteriów określonych w przepisach wydanych na podstawie ust Zaliczeń, o których mowa w ust. 1, dokonuje kierownik ruchu zakładu górniczego w oparciu o dokumentację ( ). 4. Minister właściwy do spraw środowiska określi, w drodze rozporządzenia: 1) kryteria oceny zagrożeń naturalnych, ( ), zależnie od rodzaju kopaliny, natężenia zagrożeń, przestrzeni występowania zagrożeń oraz rodzaju zakładu górniczego,( ) 22\n23 USTAWA z dnia 9 czerwca 2011 r. Prawo geologiczne i górnicze Art Kto spostrzeże zagrożenie dla ludzi, zakładu górniczego lub jego ruchu, uszkodzenie albo nieprawidłowe działanie urządzeń tego zakładu, jest obowiązany niezwłocznie ostrzec osoby zagrożone, podjąć środki dostępne w celu usunięcia niebezpieczeństwa oraz zawiadomić o niebezpieczeństwie najbliższą osobę kierownictwa lub dozoru ruchu. 3. W przypadku powstania stanu zagrożenia życia lub zdrowia osób przebywających w zakładzie górniczym, niezwłocznie wstrzymuje się prowadzenie ruchu w strefie zagrożenia, wycofuje się ludzi w bezpieczne miejsce i podejmuje się niezbędne działania, w tym środki dostępne w celu usunięcia stanu zagrożenia. 4. Kierownik ruchu zakładu górniczego jest obowiązany niezwłocznie zawiadomić właściwy organ nadzoru górniczego, ( ) o każdym wypadku śmiertelnym, ciężkim lub zbiorowym, zgonie naturalnym, jak również o związanych z ruchem zakładu górniczego niebezpiecznych zdarzeniach, stwarzających zagrożenie życia, zdrowia ludzkiego lub bezpieczeństwa powszechnego. 5. Kierownik ruchu zakładu górniczego, ( ), jest obowiązany zawiadomić właściwy organ nadzoru górniczego ( ), o każdym wypadku zaistniałym w zakładzie górniczym, ( ). 23\n24 USTAWA z dnia 9 czerwca 2011 r. Prawo geologiczne i górnicze Art Minister właściwy do spraw gospodarki w porozumieniu z ministrami właściwymi do spraw pracy, spraw wewnętrznych oraz środowiska określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe wymagania dotyczące prowadzenia ruchu poszczególnych rodzajów zakładów górniczych, w zakresie: 1) bezpieczeństwa i higieny pracy, w tym oceniania i dokumentowania ryzyka zawodowego oraz stosowania niezbędnych rozwiązań zmniejszających to ryzyko, 2) bezpieczeństwa pożarowego, 3) gospodarki złożami kopalin w procesie ich wydobywania, 4) przygotowania wydobytych kopalin do sprzedaży, 5) ochrony środowiska, 6) podstawowych obiektów, maszyn i urządzeń zakładu górniczego, 2. ( ). 24\n25 USTAWA z dnia 9 czerwca 2011 r. Prawo geologiczne i górnicze 3. Prezes Wyższego Urzędu Górniczego może, na wniosek przedsiębiorcy, w szczególnych przypadkach uzasadnionych warunkami bezpieczeństwa lub gdy jest to niezbędne do wprowadzenia postępu technicznego, przeprowadzenia prac naukowo-badawczych lub doświadczalnych, wyrazić zgodę na odstąpienie przez przedsiębiorcę od określonych wymagań przewidzianych w przepisach wydanych na podstawie ust. 1 i 2, określając szczegółowo zakład górniczy, zakres odstąpienia oraz warunki jego stosowania. Zgodę, w drodze decyzji, wyraża się na czas oznaczony, nie dłuższy niż 5 lat. 25\n26 USTAWA z dnia 9 czerwca 2011 r. Prawo geologiczne i górnicze Art Ratownictwo górnicze tworzą: 1) służby ratownictwa górniczego przedsiębiorcy; 2) podmioty zawodowo trudniące się ratownictwem górniczym. 2. Do zadań służb i podmiotów, o których mowa w ust. 1, należy: 1) niezwłoczne niesienie pomocy w przypadku zagrożenia życia lub zdrowia osób przebywających w zakładzie górniczym, bezpieczeństwa ruchu zakładu górniczego lub bezpieczeństwa powszechnego; 2) wykonywanie prac profilaktycznych - prace te mają na celu zapobieganie bezpośredniemu zagrożeniu bezpieczeństwa osób lub ruchu zakładu górniczego ( ). 3. Kierownik ruchu zakładu górniczego odpowiada za stan ratownictwa górniczego w zakładzie górniczym, a kierownik podmiotu zawodowo trudniącego się ratownictwem górniczym - za stan ratownictwa górniczego w tym podmiocie. 26\n27 USTAWA z dnia 9 czerwca 2011 r. Prawo geologiczne i górnicze 6. Przedsiębiorca jest obowiązany: 1) posiadać własne służby ratownictwa górniczego albo powierzyć realizację tego obowiązku w całości lub w części podmiotom zawodowo trudniącym się ratownictwem górniczym; 2) posiadać plan ratownictwa górniczego; 3) zapewnić stałą możliwość udziału w akcji ratowniczej zawodowych specjalistycznych służb podmiotu zawodowo trudniącego się ratownictwem górniczym, ( ). 7. Podmiot zawodowo trudniący się ratownictwem górniczym jest obowiązany na wezwanie przedsiębiorcy lub kierownika ruchu zakładu górniczego zapewnić stałe uczestnictwo w akcji ratowniczej zawodowych specjalistycznych służb, ( ). 10. Plan ratownictwa górniczego sporządza się dla każdego zakładu górniczego. 27\n28 USTAWA z dnia 9 czerwca 2011 r. Prawo geologiczne i górnicze 11. Plan ratownictwa górniczego określa sposób wykonania obowiązków w zakresie ratownictwa górniczego, w szczególności: 1) organizację służb ratownictwa górniczego i służb pogotowia w zakładzie górniczym; 2) możliwość stałego udziału w akcji ratowniczej zawodowych specjalistycznych służb podmiotu zawodowo trudniącego się ratownictwem górniczym (...); 3) niezbędne wyposażenie w sprzęt ratowniczy; 4) sposób prowadzenia akcji ratowniczej. 12. Plan ratownictwa górniczego oraz zmiany w tym planie zatwierdza kierownik ruchu zakładu górniczego. Plan ten na bieżąco aktualizuje się w zakresie ustalonym przez kierownika ruchu zakładu górniczego. 13. W zakładzie górniczym organizuje się drużynę ratowniczą oraz odpowiednio wyposażoną kopalnianą stację ratownictwa górniczego. (...). 28\n29 USTAWA z dnia 9 czerwca 2011 r. Prawo geologiczne i górnicze Art Minister właściwy do spraw gospodarki w porozumieniu z ministrami właściwymi do spraw wewnętrznych, środowiska oraz zdrowia określi, w drodze rozporządzenia: 1) organizację, szczegółowe zadania i wymagania dla służb ratownictwa górniczego przedsiębiorcy oraz podmiotu zawodowo trudniącego się ratownictwem górniczym, 2) szczegółowe wymagania dotyczące specjalistycznych badań lekarskich, specjalistycznych badań psychologicznych oraz specjalistycznych szkoleń w zakresie ratownictwa górniczego, w tym przypadki, w których te szkolenia są przeprowadzane przez przedsiębiorcę, 3) szczegółowe wymagania dotyczące dokumentacji w zakresie ratownictwa górniczego oraz planu ratownictwa górniczego, 4) sposoby współpracy przedsiębiorcy oraz podmiotu zawodowo trudniącego się ratownictwem górniczym, ( ), 5) przypadki, w których wykonuje się prace profilaktyczne, 6) sposoby prowadzenia akcji ratowniczych w zależności od rodzaju i natężenia zagrożeń występujących w zakładach górniczych ( ). 29\n30 ROZPORZĄDZENIE MINISTRA GOSPODARKI z dnia 12 czerwca 2002 r. w sprawie ratownictwa górniczego 1. Rozporządzenie określa: 1) organizację, szczegółowe zadania służb ratownictwa górniczego przedsiębiorcy oraz podmiotów zawodowo trudniących się ratownictwem, w tym Centralnej Stacji Ratownictwa Górniczego, 2) wymagania w zakresie wyposażenia technicznego ( ), 3) szczegółowe zasady tworzenia i zatwierdzania planu ratownictwa górniczego, 4) wymagane kwalifikacje zawodowe, zdrowotne i wiekowe członków drużyn ratowniczych, 5) szczegółowe zasady szkolenia z zakresu ratownictwa górniczego, 6) zasady prowadzenia akcji ratowniczych w zależności od rodzaju zagrożeń naturalnych, występujących w zakładach górniczych. 30\n31 ROZPORZĄDZENIE MINISTRA GOSPODARKI z dnia 12 czerwca 2002 r. w sprawie ratownictwa górniczego Ratownictwo górnicze tworzą służby: 1) ratownictwa górniczego przedsiębiorcy, 2) Centralnej Stacji Ratownictwa Górniczego lub innego podmiotu zawodowo trudniącego się wykonywaniem czynności w zakresie ratownictwa ( ). 2. Zadaniem służb, ( ) jest niezwłoczne niesienie pomocy w razie zagrożenia życia lub zdrowia pracowników zakładu górniczego oraz innych osób znajdujących się w zakładzie górniczym, a także w przypadku zagrożenia bezpieczeństwa ruchu zakładu górniczego powstałego w szczególności wskutek: pożaru, wybuchu gazów lub pyłu węglowego, wyrzutu gazów lub skał, wdarcia się wody do wyrobisk, zawału, tąpnięcia, otwierania wyrobisk izolowanych, penetracji nieczynnych wyrobisk, erupcji płynu złożowego, wydzielania się siarkowodoru i awarii energomechanicznej, a także zagrożenia bezpieczeństwa powszechnego. 3. Do zadań służb, o których mowa w ust. 1, należy także wykonywanie prac profilaktycznych; ( ). 31\n32 ROZPORZĄDZENIE MINISTRA GOSPODARKI z dnia 12 czerwca 2002 r. w sprawie ratownictwa górniczego Dla każdego zakładu górniczego sporządza się plan ratownictwa, który w szczególności powinien określać sposób prowadzenia akcji ratowniczej w przypadku zagrożenia bezpieczeństwa ludzi lub ruchu zakładu górniczego spowodowanego: pożarem, tąpnięciem, wybuchem gazów lub pyłu węglowego, wyrzutem gazów i skał, zawałem wyrobiska, wdarciem się wody do wyrobisk górniczych, otwieraniem wyrobisk izolowanych, penetracją nieczynnych wyrobisk, erupcją płynu złożowego, wydzielaniem się siarkowodoru, ( ) oraz awarią energomechaniczną. 2. Plan, ( ), powinien określać sposób wykonania obowiązków w zakresie ratownictwa górniczego, a w szczególności: 1) organizację służb ratownictwa i służb pogotowia w zakładzie górniczym, z uwzględnieniem: a) adresów i numerów telefonów osób kierownictwa i dozoru ruchu przewidzianych do kierowania pracami ratowniczymi i pomocniczymi podczas prowadzenia akcji ratowniczej oraz kolejności ich powiadamiania, b) obsady kopalnianej stacji ratownictwa górniczego, liczby zastępów i sposobów powiadamiania ratowników, c) lokalizacji i wyposażenia pomieszczeń niezbędnych do 32 prowadzenia akcji ratowniczej,\n33 ROZPORZĄDZENIE MINISTRA GOSPODARKI z dnia 12 czerwca 2002 r. w sprawie ratownictwa górniczego d) systemów łączności, e) adresów i numerów telefonów organów administracji publicznej i instytucji, które powiadamia się o powstałym zagrożeniu, 2) służby obowiązane do współpracy ze służbą ratownictwa w zakładzie górniczym, ze wskazaniem ustalonego zakresu współpracy, 3) możliwość stałego udziału w akcji ratowniczej zawodowych specjalistycznych służb jednostek ratownictwa, 4) niezbędne wyposażenie w sprzęt ratowniczy, ze wskazaniem: miejsc składowania, sposobu transportu i osób odpowiedzialnych za terminowe wyposażenie w ten sprzęt, 5) organizację pomocy medycznej podczas akcji ratowniczej, z uwzględnieniem: a) nazwisk, miejsc pracy i zamieszkania oraz numerów telefonów personelu medycznego, b) sposobu organizowania pomocy medycznej i doboru właściwych środków w zależności od rodzajów zagrożeń, 6) koordynację, o której mowa w 8, przez jednostkę ratownictwa oraz plan wzajemnej pomocy zakładów górniczych, 7) dokumentację prowadzenia akcji ratowniczej, 33\n34 ROZPORZĄDZENIE MINISTRA GOSPODARKI z dnia 12 czerwca 2002 r. w sprawie ratownictwa górniczego 8) sposób zwalczania zagrożenia pożarowego z uwzględnieniem: a) wykazu miejsc szczególnie zagrożonych powstaniem pożaru, b) sposobu wycofania ludzi ze strefy zagrożenia, c) parametrów wentylacyjnych, map i schematów niezbędnych przy prowadzeniu akcji pożarowej. 3. Kierownik ruchu zakładu górniczego zatwierdza plan ratownictwa. 5. Plan ratownictwa powinien być na bieżąco aktualizowany; zakres aktualizacji planu ratownictwa ustala kierownik ruchu zakładu górniczego. 6. Z treścią planu ratownictwa powinny być zapoznane osoby wymienione w planie, odpowiedzialne za wykonywanie określonych zadań podczas prowadzenia akcji ratowniczej. 10. W zakładzie górniczym powinna być zorganizowana drużyna ratownicza oraz odpowiednio wyposażona kopalniana stacja ratownictwa górniczego. 34\n35 ROZPORZĄDZENIE MINISTRA GOSPODARKI z dnia 12 czerwca 2002 r. w sprawie ratownictwa górniczego 12. W skład drużyny ratowniczej zakładu górniczego wchodzą: 1) kierownik kopalnianej stacji ratownictwa górniczego, 2) zastępcy kierownika kopalnianej stacji ratownictwa górniczego, 3) ratownicy górniczy, 4) mechanicy sprzętu ratowniczego, 5) osoby posiadające wymagane kwalifikacje w zakresie zwalczania zagrożeń górniczych i prowadzenia akcji ratowniczych, wyznaczone przez kierownika ruchu zakładu górniczego, po uzyskaniu ich zgody; osoby te wchodzą w skład drużyny ratowniczej zakładu górniczego jako specjaliści W przypadku wystąpienia zagrożenia życia i zdrowia pracowników zakładu górniczego, bezpieczeństwa ruchu zakładu górniczego lub zagrożenia bezpieczeństwa powszechnego, w związku z ruchem zakładu górniczego niezwłocznie podejmuje się i prowadzi akcję ratowniczą. 2. Przepisy rozporządzenia stosuje się odpowiednio do osób niebędących ratownikami, a uczestniczących w akcji ratowniczej. 35\n36 ROZPORZĄDZENIE MINISTRA GOSPODARKI z dnia 12 czerwca 2002 r. w sprawie ratownictwa górniczego Akcję ratowniczą prowadzi kierownik ruchu zakładu górniczego, a do czasu jego przybycia - najwyższa funkcyjnie osoba kierownictwa albo dozoru ruchu obecna w zakładzie górniczym. 2. Do czasu objęcia prowadzenia akcji ratowniczej przez najwyższą funkcyjnie osobę kierownictwa albo dozoru ruchu, o której mowa w ust. 1, akcję prowadzi dyspozytor ruchu zakładu górniczego przeszkolony w zakresie prowadzenia akcji ratowniczej i posiadający odpowiednie uprawnienia potwierdzone zaświadczeniem wystawionym przez właściwą jednostkę ratownictwa górniczego Podczas akcji ratowniczej decyzje dotyczące jej prowadzenia podejmuje jednoosobowo kierownik akcji ratowniczej. 2. Każda akcja ratownicza powinna być prowadzona zgodnie z planem ratownictwa, ( ). 36\n37 ROZPORZĄDZENIE MINISTRA GOSPODARKI z dnia 12 czerwca 2002 r. w sprawie ratownictwa górniczego 84. Kto spostrzeże stan zagrożenia, ( ), powinien: 1) niezwłocznie ostrzec osoby zagrożone, podjąć działania mające na celu usunięcie niebezpieczeństwa oraz zawiadomić o niebezpieczeństwie dyspozytora ruchu zakładu górniczego lub najbliższą osobę kierownictwa albo dozoru ruchu, 2) wspólnie z innymi osobami zorganizować, przy najbliższym aparacie telefonicznym lub innym środku łączności, punkt łączności z dyspozytorem ruchu zakładu górniczego, w celu stałego utrzymywania z nim kontaktu i pośredniczenia w porozumieniu się osób kierujących akcją ratowniczą z pracownikami przebywającymi w miejscu zagrożenia lub w jego sąsiedztwie, 3) podporządkować się ściśle poleceniom dyspozytora ruchu i osób kierownictwa lub dozoru ruchu. 37\n38 USTAWA z dnia 9 czerwca 2011 r. Prawo geologiczne i górnicze Art Przy wykonywaniu nadzoru i kontroli upoważnionym ( ) pracownikom organów nadzoru górniczego, ( ) przysługuje, po okazaniu legitymacji służbowej, prawo: 1) całodobowego wstępu, wraz z pracownikami pomocniczymi, rzeczoznawcami i niezbędnym sprzętem do: b) miejsc wydobywania kopalin, c) zakładów górniczych, d) siedzib, obiektów i urządzeń podmiotów zawodowo trudniących się ratownictwem górniczym, 2) dostępu do niezbędnych informacji, urządzeń i dokumentów; 3) żądania pisemnych lub ustnych informacji oraz wzywania i przesłuchiwania osób; 4) żądania udzielania wyjaśnień w zakresie niezbędnym do sprawowania nadzoru i kontroli; 5) legitymowania osób w celu stwierdzenia ich tożsamości, jeżeli jest to niezbędne dla potrzeb kontroli; 6) żądania okazania dokumentów i udostępniania niezbędnych danych; 38 7) ( ).\n39 USTAWA z dnia 9 czerwca 2011 r. Prawo geologiczne i górnicze Art W przypadku uzasadnionej potrzeby, w szczególności w celu zapewnienia bezpieczeństwa osób, o których mowa w art. 153, ( ) organy nadzoru górniczego mogą żądać udzielenia stosownej pomocy przez Policję. 2. Osoby wykonujące czynności, o których mowa w art. 153, nie mają potrzeby uzyskiwania przepustki bądź innego zezwolenia. Nie podlegają one przeszukaniu przewidzianemu w regulaminie wewnętrznym kontrolowanej jednostki organizacyjnej. Stosuje się do nich natomiast przepisy bezpieczeństwa i higieny pracy obowiązujące w kontrolowanej jednostce organizacyjnej. 3. Kierownik kontrolowanej jednostki organizacyjnej oraz kontrolowany są obowiązani umożliwić przeprowadzenie czynności kontrolnych. 39\n40 USTAWA z dnia 9 czerwca 2011 r. Prawo geologiczne i górnicze Art Organami nadzoru górniczego są: 1) Prezes Wyższego Urzędu Górniczego; 2) dyrektorzy okręgowych urzędów górniczych; 3) dyrektor Specjalistycznego Urzędu Górniczego, zwanego dalej "SUG". 40\n41 USTAWA z dnia 9 czerwca 2011 r. Prawo geologiczne i górnicze Art Organy nadzoru górniczego sprawują nadzór i kontrolę nad ruchem zakładów górniczych, w szczególności w zakresie: 1) bezpieczeństwa i higieny pracy; 2) bezpieczeństwa pożarowego; 3) ratownictwa górniczego; 4) gospodarki złożami kopalin w procesie ich wydobywania; 5) ochrony środowiska i gospodarki złożem, w tym według kryterium wykonywania przez przedsiębiorców obowiązków określonych w odrębnych przepisach lub na ich podstawie; 6) zapobiegania szkodom; 7) budowy i likwidacji zakładu górniczego, w tym rekultywacji gruntów po działalności górniczej. 41\n42 USTAWA z dnia 9 czerwca 2011 r. Prawo geologiczne i górnicze Art Przy wykonywaniu nadzoru i kontroli właściwy organ nadzoru górniczego: 1) nakazuje usunięcie nieprawidłowości powstałych wskutek naruszenia przepisów stosowanych w ruchu zakładu górniczego lub warunków określonych w planie ruchu zakładu górniczego, ( ); 2) w przypadku bezpośredniego zagrożenia dla zakładu górniczego, jego pracowników, bezpieczeństwa powszechnego lub środowiska, może w całości lub w części wstrzymać ruch tego zakładu lub jego urządzeń, określając warunki wznowienia ruchu tego zakładu lub urządzeń; 3) może nakazać podjęcie niezbędnych środków profilaktycznych, ( ); 4) może nakazać dokonanie określonych czynności, niezbędnych dla zapewnienia prawidłowego prowadzenia ruchu zakładu górniczego, innych niż środki profilaktyczne. 3. Decyzje wydane na podstawie ust. 1 pkt 1 lub 2 podlegają rygorowi natychmiastowej wykonalności. 42\n43 USTAWA z dnia 9 czerwca 2011 r. Prawo geologiczne i górnicze Art Kto w przypadku: 1) spostrzeżenia zagrożenia dla ludzi, zakładu górniczego lub jego ruchu, uszkodzenia albo nieprawidłowego działania urządzeń tego zakładu, nie dopełnia obowiązku w zakresie niezwłocznego ostrzeżenia osób zagrożonych, podjęcia środków dostępnych w celu usunięcia niebezpieczeństwa oraz zawiadomienia o niebezpieczeństwie najbliższej osoby kierownictwa lub dozoru ruchu, 2) powstania stanu zagrożenia życia lub zdrowia osób przebywających w zakładzie górniczym, nie dopełnia obowiązku w zakresie niezwłocznego wstrzymania prowadzenia ruchu w strefie zagrożenia, wycofania ludzi w bezpieczne miejsce i podjęcia niezbędnych działań w tym środków dostępnych w celu usunięcia stanu zagrożenia, podlega karze aresztu albo grzywny. 2. ( ). 43\n44 ROZPORZĄDZENIE MINISTRA GOSPODARKI z dnia 28 czerwca 2002 r. w sprawie bezpieczeństwa i higieny pracy, prowadzenia ruchu oraz specjalistycznego zabezpieczenia przeciwpożarowego w podziemnych zakładach górniczych 1. Rozporządzenie określa szczegółowe zasady bezpieczeństwa i higieny pracy, prowadzenia ruchu oraz specjalistycznego zabezpieczenia przeciwpożarowego związanego z ruchem w poszczególnych rodzajach podziemnych zakładów górniczych, a także szczegółowe zasady oceniania i dokumentowania ryzyka zawodowego oraz stosowania niezbędnych środków profilaktycznych zmniejszających to ryzyko w formie dokumentu bezpieczeństwa i ochrony zdrowia pracowników zatrudnionych w ruchu tych zakładów. 44\n45 ROZPORZĄDZENIE MINISTRA GOSPODARKI z dnia 28 czerwca 2002 r. w sprawie bezpieczeństwa i higieny pracy, prowadzenia ruchu oraz specjalistycznego zabezpieczenia przeciwpożarowego w podziemnych zakładach górniczych Przepisy rozporządzenia stosuje się do: 1) przedsiębiorców, 2) pracowników zatrudnionych w ruchu podziemnych zakładów górniczych, zwanych dalej "zakładami górniczymi". 2. Przepisy rozporządzenia stosuje się odpowiednio do: 1) podmiotów wykonujących w zakresie swej działalności zawodowej powierzone im czynności w ruchu zakładu górniczego, zwanych dalej "podmiotami", 2) osób niewymienionych ( ), jeżeli wykonują prace lub przebywają w zakładzie górniczym. 3. Przepisy rozporządzenia stosuje się także odpowiednio do: 1) likwidacji zakładu górniczego, 2) wykonywania robót geologicznych w podziemnych wyrobiskach górniczych, 3) prowadzenia robót podziemnych z zastosowaniem techniki górniczej, określonych w odrębnych przepisach, 4) składowania odpadów w podziemnych wyrobiskach górniczych. 45\n46 ROZPORZĄDZENIE MINISTRA GOSPODARKI z dnia 28 czerwca 2002 r. w sprawie bezpieczeństwa i higieny pracy, prowadzenia ruchu oraz specjalistycznego zabezpieczenia przeciwpożarowego w podziemnych zakładach górniczych Kierownik ruchu zakładu górniczego jest odpowiedzialny za: 1) prawidłową organizację i prowadzenie ruchu zakładu górniczego, 2) ustalenie zakresów działania poszczególnych działów ruchu oraz służb specjalistycznych zakładu górniczego, 3) właściwy oraz zgodny z przeznaczeniem dobór maszyn, urządzeń, materiałów, wyrobów z tworzyw sztucznych oraz środków strzałowych i sprzętu strzałowego, tak aby nie stwarzały zagrożenia dla bezpieczeństwa i zdrowia osób oraz środowiska. 2. W zakresach działania, o których mowa w ust. 1 pkt 2, określa się w szczególności sposób: 1) koordynacji prac wykonywanych przez poszczególne działy ruchu i służby specjalistyczne oraz prac wykonywanych przez pracowników podmiotów, 2) wykonywania nadzoru nad pracami, o których mowa w pkt 1, 3) używania maszyn i urządzeń w zakładzie górniczym. 3. Kierownik ruchu zakładu górniczego wykonuje swoje obowiązki przy pomocy podległych mu osób kierownictwa i dozoru ruchu zakładu górniczego, zwanych dalej "osobami kierownictwa i dozoru ruchu". 46\n47 ROZPORZĄDZENIE MINISTRA GOSPODARKI z dnia 28 czerwca 2002 r. w sprawie bezpieczeństwa i higieny pracy, prowadzenia ruchu oraz specjalistycznego zabezpieczenia przeciwpożarowego w podziemnych zakładach górniczych W zakładzie górniczym powinna być zorganizowana i wyposażona w odpowiednie środki techniczne służba dyspozytorska ruchu. 2. Zadaniem służby dyspozytorskiej ruchu jest bieżąca kontrola ruchu i stanu bezpieczeństwa wykonywania pracy. 3. W skład służby dyspozytorskiej ruchu wchodzą w szczególności dyspozytorzy ruchu posiadający stwierdzone kwalifikacje osoby wyższego dozoru ruchu w specjalności górniczej. 4. Szczegółowy zakres działania służby dyspozytorskiej ruchu oraz jej organizację ustala kierownik ruchu zakładu górniczego. 5. Wymóg posiadania kwalifikacji dyspozytorów ruchu, o którym mowa w ust. 3, nie dotyczy dyspozytorów w zakładach prowadzących roboty podziemne z zastosowaniem techniki górniczej. 47\n48 ROZPORZĄDZENIE MINISTRA GOSPODARKI z dnia 28 czerwca 2002 r. w sprawie bezpieczeństwa i higieny pracy, prowadzenia ruchu oraz specjalistycznego zabezpieczenia przeciwpożarowego w podziemnych zakładach górniczych 16. Pracownik może być dopuszczony do pracy w ruchu zakładu górniczego, jeżeli: 1) posiada wymagane kwalifikacje lub potrzebne umiejętności do wykonywania pracy, 2) odbył aktualne przeszkolenia w zakresie bezpieczeństwa i higieny pracy, 3) posiada dostateczną znajomość przepisów oraz zasad bezpieczeństwa i higieny pracy, 4) w wyniku badań lekarskich oraz innych wymaganych badań został uznany za zdolnego do wykonywania określonej pracy. 20. W zakładzie górniczym prowadzi się ewidencję osób zatrudnionych na powierzchni i przebywających w wyrobiskach oddziałów, stosując odpowiedni sposób ewidencjonowania, pozwalający w szczególności na ustalenie liczby osób znajdujących się w tych wyrobiskach oraz umożliwiający ich identyfikację. 48\n49 ROZPORZĄDZENIE MINISTRA GOSPODARKI z dnia 28 czerwca 2002 r. w sprawie bezpieczeństwa i higieny pracy, prowadzenia ruchu oraz specjalistycznego zabezpieczenia przeciwpożarowego w podziemnych zakładach górniczych Przebywający w wyrobisku powinien posiadać przy sobie znaczek kontrolny lub inny identyfikator i okazywać go na żądanie osób kierownictwa i dozoru ruchu lub osób uprawnionych do przeprowadzania kontroli. 2. Na lampie górniczej i sprzęcie oczyszczającym (pochłaniaczu ochronnym) osoby przebywającej w wyrobisku umieszcza się widoczny numer, zgodny z numerem znaczka kontrolnego lub innego identyfikatora Osoby niezatrudnione w ruchu zakładu górniczego mogą przebywać w wyrobiskach tylko za zgodą kierownika ruchu zakładu górniczego i w obecności wyznaczonego pracownika zakładu górniczego. 2. Obowiązek uzyskania zgody, o której mowa w ust. 1, nie dotyczy osób upoważnianych do przeprowadzania kontroli. 49\n50 ROZPORZĄDZENIE MINISTRA GOSPODARKI z dnia 28 czerwca 2002 r. w sprawie bezpieczeństwa i higieny pracy, prowadzenia ruchu oraz specjalistycznego zabezpieczenia przeciwpożarowego w podziemnych zakładach górniczych Zakład górniczy wyposaża się w: 1) ogólnozakładową łączność telefoniczną umożliwiającą porozumiewanie się w wyrobiskach i z powierzchnią, 2) ogólnozakładowy system dyspozytorski obejmujący w szczególności: a) system alarmowania pracowników zatrudnionych w wyrobiskach na wypadek zagrożenia wymagającego wycofania ludzi z poszczególnych miejsc pracy, b) system kontroli stanu zagrożeń. 2. Pracownicy zatrudnieni w wyrobiskach powinni być zaznajomieni ze znaczeniem sygnałów alarmowych i sposobem ich nadawania. 28a. Wyrobiska korytarzowe oznakowuje się zgodnie z ustaleniami kierownika ruchu zakładu górniczego, w sposób umożliwiający orientację osobom przebywającym w tych wyrobiskach. 50\n51 ROZPORZĄDZENIE MINISTRA GOSPODARKI z dnia 28 czerwca 2002 r. w sprawie bezpieczeństwa i higieny pracy, prowadzenia ruchu oraz specjalistycznego zabezpieczenia przeciwpożarowego w podziemnych zakładach górniczych Zakład górniczy powinien posiadać: 1) odpowiednio zorganizowaną i wyposażoną służbę przeciwpożarową, 2) sprzęt przeciwpożarowy i ratowniczy oraz środki gaśnicze, 3) plan akcji przeciwpożarowej dla podziemnej części zakładu górniczego, 4) regulamin organizacji i wyposażenia służby przeciwpożarowej na powierzchni - zakładowej straży pożarnej lub innej jednostki ratowniczej, uzgodniony z właściwą terenowo komendą Państwowej Straży Pożarnej W zakładzie górniczym wyznacza się drogi ucieczkowe, które powinny być odpowiednio oznakowane. 2. Aktualne schematy dróg ucieczkowych z oddziałów górniczych umieszcza się w miejscach, w których dokonywany jest podział pracy. 51\n52 ROZPORZĄDZENIE MINISTRA GOSPODARKI z dnia 28 czerwca 2002 r. w sprawie bezpieczeństwa i higieny pracy, prowadzenia ruchu oraz specjalistycznego zabezpieczenia przeciwpożarowego w podziemnych zakładach górniczych 351. Właściwy organ nadzoru górniczego, co najmniej raz w roku, sprawdza stan przygotowania zakładu górniczego do prowadzenia akcji przeciwpożarowej W wyrobiskach niedozwolone jest posiadanie lub palenie tytoniu oraz posiadanie środków do wzniecania ognia. 2. Kierownik ruchu zakładu górniczego zapewnia przeprowadzenie, co najmniej raz w miesiącu, szczegółowych kontroli w zakresie przestrzegania zakazu, o którym mowa w ust. 1. KONIEC PREZENTACJI 52\nRozporządzenie Ministra Gospodarki. z dnia 12 czerwca 2002 r. w sprawie ratownictwa górniczego\nWYŻSZY URZĄD GÓRNICZY DEPARTAMENT PRAWNY Rozporządzenie Ministra Gospodarki z dnia 12 czerwca 2002 r. w sprawie ratownictwa górniczego (Dz. U. Nr 94, poz. 838, z 2004 r. Nr 102, poz. 1073 oraz z 2007 r.\nDz.U.02.94.838 (tekst ujednolicony przez Z.W./ZZG w Polsce) ozporządzenie Ministra Gospodarki z dnia 12 czerwca 2002 r. w sprawie ratownictwa górniczego (Dz. U. Nr.94 z dnia 1 lipca 2002 r) Na podstawie\nDZIENNIK USTAW RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ " " Warszawa, dnia 30 marca 1995 r. Nr 33 TREŚĆ: Poz.: ROZPORZĄDZENIE 162 - Ministra Przemysłu i Handlu z dnia 8 lutego 1995 r. w sprawie organizacji, zadań i wyposażenia\nustawa z dnia 9 czerwca 2011r. Prawo geologiczne i górnicze /Dz.U. 2011 nr 163 poz. 981 ze zm./ - dalej pgig\nmgr inż. Lidia Król ustawa z dnia 9 czerwca 2011r. Prawo geologiczne i górnicze /Dz.U. 2011 nr 163 poz. 981 ze zm./ - dalej pgig Ruch zakładu górniczego prowadzi się w sposób zgodny z przepisami prawa,\nOkręgowy Urząd Górniczy we Wrocławiu Jak załatwić sprawy? Sposoby przyjmowania i załatwiania spraw Podstawowym aktem prawnym regulującym sposób przyjmowania i załatwiania spraw przez organ administracji\nOkręgowy Urząd Górniczy w Gliwicach Jak załatwić sprawy?\nOstatnia aktualizacja 09 luty 2012r. Okręgowy Urząd Górniczy w Gliwicach Jak załatwić sprawy? Sposoby przyjmowania i załatwiania spraw Podstawowym aktem prawnym regulującym sposób przyjmowania i załatwiania\nZARZĄDZENIE Nr 9 PREZESA WYŻSZEGO URZĘDU GÓRNICZEGO. z dnia 15 kwietnia 2009 r.\nDz.Urz.WUG.09.5.37 ZARZĄDZENIE Nr 9 PREZESA WYŻSZEGO URZĘDU GÓRNICZEGO z dnia 15 kwietnia 2009 r. w sprawie trybu wykonywania czynności inspekcyjno-technicznych przez pracowników Wyższego Urzędu Górniczego\nWarszawa, dnia 31 maja 2017 r. Poz ROZPORZĄDZENIE MINISTRA ENERGII 1) z dnia 16 marca 2017 r. w sprawie ratownictwa górniczego\nDZIENNIK USTAW RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Warszawa, dnia 31 maja 2017 r. Poz. 1052 ROZPORZĄDZENIE MINISTRA ENERGII 1) z dnia 16 marca 2017 r. 2), 3) w sprawie ratownictwa górniczego Na podstawie art. 124\nOstatnia aktualizacja: 28 września 2016r. Okręgowy Urząd Górniczy w Poznaniu Jak załatwić sprawy? Sposoby przyjmowania i załatwiania spraw\nOstatnia aktualizacja: 28 września 2016r. Okręgowy Urząd Górniczy w Poznaniu Jak załatwić sprawy? Sposoby przyjmowania i załatwiania spraw Podstawowym aktem prawnym regulującym sposób przyjmowania i załatwiania


Kobieta zapadła w śpiączkę, gdy nosiła pod sercem dziecko. Wtem stał się cud. Co takiego się wydarzyło. Zycie\nKobieta zapadła w śpiączkę, gdy nosiła pod sercem dziecko. Wtem stał się cud. Co takiego się wydarzyło\nZrządzenie losu sprawiło, że wszystko wróciło do normy.\nNikt nie spodziewał się, jak potoczy się ta niezwykła historia. Dziewczynie nie dawano większych szans na normalne życie, przewidywano, że udar zmieni wszystko. Tymczasem stał się prawdziwy cud.\nCiężarna trafiła do szpitala. Później stało się coś niezwykłego\n21-latka, o której opowiada ta historia, to Paulina Kot. Jak podaje portal Lelum, w szpitalu znalazła się ze względu na udar. Była w drugim miesiącu ciąży, nikt jednak nie wróżył jej szczęśliwej przyszłości.\nCiąża. Źródło: Youtube\nPaulina po przejściu udaru była w stanie krytycznym. Trwała walka z czasem – lekarze za wszelką cenę starali się uratować młodą kobietę, nikt jednak nie sądził, że jeszcze kiedyś wstanie o własnych siłach.\nI choć nie straciła ciąży, to ona sama zapadła w śpiączkę.\nCiężarna w momencie diagnozy miała już rozległe porażenia, m.in. języka, mięśni twarzy i krtani, gardła oraz kończyn. Samodzielnie nie tylko nie chodziła, ale nie poruszała się, nie oddychała, nie przełykała i nie mówiła. Ciąża wykluczała podawanie części leków.\nW końcu z oddziału intensywnej opieki trafiła na oddział rehabilitacji neurologicznej, a gdy chciała odpowiedzieć na słowa innych – mogła tylko zamykać i otwierać oczy.\nWtedy stał się cud. Paulina zaczęła powoli zdrowieć. Urodziła zdrowe dziecko, a teraz już może poruszać się o własnych siłach, z drobną pomocą kogoś z otoczenia.\nWysłano: 08.12 11:02


Gołąbki w sosie grzybowym lub pomidorowym\n• Kapusta włoska lub stożkowa, ewentualnie jarmuż\n• Mielone mięso z udźca indyka\n• Skórka i sok z limonki\n• Kasza jęczmienna – może być też kuskus lub bulgur\n• Kmin mielony\n• Pomidory krojone w puszce\n• Ulubione grzyby – mogą być mrożone\nPora siekam i wrzucam do mięsa mielonego. Dodaję do niego skórkę, sok z limonki oraz świeżo starte ząbki czosnku. Farsz solę sporą ilością soli, dodaję łyżeczkę kminu oraz garść siekanego koperku. Do gołąbków ugotowałem al dente kaszę jęczmienną, w proporcji 2 porcje mięsa/1 porcja kaszy. Farsz mieszam i ewentualnie doprawiam, jeśli jest taka konieczność.\nW garnku sparzyłem kapustę włoską. Wcześniej odciąłem od niej głąba, żeby liście lepiej odchodziły. Farsz zawijam w ciepłe liście. Gołąbki układam jak najciaśniej w garnku. Posypuję je liśćmi laurowymi, odrobiną ziela angielskiego. Zalewam je wodą, w takiej ilości, żeby je przykryła. Gotuję ok. godziny.\nDo gołąbków przyrządzę sos pomidorowym z grzybami. Siekam sporą garść oliwek, kilka ząbków czosnku. Pół cebuli kroję w drobną kostkę. Grzyby siekam. Na patelni rozgrzewam trochę oleju rzepakowego. Wrzucam cebulę, czosnek i oliwki. Chwilę podduszam. Później dodaję jeszcze grzyby. Smażę, co chwila mieszając. Dodaję sól i pomidory krojone w puszcze. Mieszam. Na koniec dodaję sporą ilość koperku – ilość zależy od tego, jak bardzo go lubicie\nGołąbki polewam sosem i dekoruję koperkiem.


Polecamy: Bądź moją przyjaciółką! - Planeta Kobiet\nPolecamy: Bądź moją przyjaciółką!\nBędąc młodą dziewczyną miałam wiele przyjaciółek – w każdej szkole inne. Sporadycznie spotykałam i takie, z którymi relacja potrafiła przetrwać do dziś. Nieraz poczułam rozczarowanie, hipokryzję, przykrość z ich strony, kończącą się nawet łzami. Dopiero będąc „dorosła” zrozumiałam, że przyjaciel to określenie, którego nie można nadużywać. To niesamowita wartość, na jaką trzeba ciężko pracować.\nJak to w relacji matki z córką bywa, nie zawsze było pięknie i kolorowo. Dochodziło do sprzeczek, bolesnych wymian zdań, przykrości. Często słyszałam z jej ust: „Będziesz matką to zrozumiesz (…)”\n(Więcej znajdziesz w książce „Dziewczyna w trampkach” Małgorzaty Kapuściak – http://dziewczynawtrampkach.pl/produkt/ksiazka-dziewczyna-trampkach/)\nMoja relacja z mamą i była i jest właśnie taka – pełna wzlotów oraz upadków. Spowodowane to było wieloma czynnikami: różnica wieku, światopoglądu, tempo życia, problemy. Chociaż myślę, że nieraz brakowało odwagi, a także rozmowy…\nOpierając się właśnie na tych dwóch filarach, jak odwaga i rozmowa, potrafimy zdziałać cuda budując relację z drugą osobą, a jak dochodzą do tego jeszcze uczucia, to sukces murowany. Moja mama zawsze potrafiła wyczuć moment, kiedy miałam gorszy dzień albo zmagałam się z jakimiś trudnościami. To właśnie jest ta magia więzi matki z dzieckiem, która powstaje już od samego początku. Choć dla wielu to takie oczywiste, często o tym zapominamy, niedoceniamy.\nWidząc tych młodych ludzi - zagubionych, szukających wsparcia i zrozumienia, przypominam sobie siebie. Te same dylematy, obawy, niewiedza, które nurtowały i mnie na co dzień. Na przestrzeniach tych kilkunastu lat one się nie zmieniły, a jedynie czasy, w jakich żyjemy. Nastolatek boi się odrzucenia, zranienia, osamotnienia. Nieraz podejmuję próbę walki, ale widząc brak rezultatów szybko odpuszcza i wprowadza dystans, którego w miarę upływającego czasu trudno zmniejszyć. A następnie szuka ucieczki, którą nie zawsze jest tylko smart fon! On nie zawsze powie o swoich problemach i o tym, że Ciebie potrzebuje – Droga Mamo.\nPamiętam, że pomimo wielu przeżyć, porażek, licznych chwil zwątpienia w siebie zawsze była przy mnie ona – moja mama (…)” (fragment rozdz. Moja mama – Moja bohaterka, „Dziewczyna w trampkach” - http://dziewczynawtrampkach.pl/produkt/ksiazka-dziewczyna-trampkach/ )\nP.S. Opisując przygody „Dziewczyny w trampkach” postanowiłam ukazać autentyczność moich przeżyć, z którymi musiałam się zmierzyć będąc nastolatką, studentką, dziewczyną, która małymi krokami wkraczała w dorosłość. Zbierając swoje doświadczenia, wnioski po doznanych porażkach, refleksje w jedną całość, Dziewczyna w trampkach stała się nie tylko źródłem inspiracji, ale też wsparcia i zrozumienia dla młodego czytelnika oraz ich rodziców.


Silcare Quin, sól karnalitowa z Morza Martwego do stóp i ciała, gruboziarnista, 300 g - cena | Apteka Internetowa Gemini\nSilcare Quin, sól karnalitowa z Morza Martwego do stóp i ciała, gruboziarnista, 300 g\nCena jednostkowa: 2,86 zł za 100 gram\nSilcare Quin sól karnalitowa z Morza Martwego do stóp i ciała to w 100% naturalny produkt o bogatych właściwościach pielęgnacyjnych. Dzięki zawartości szerokiej gamy pierwiastków: magnezu, potasu, wapnia, żelaza, chromu, manganu i cynku - odświeża, wygładza i rewitalizuje skórę, poprawiając jej elastyczność i miękkość. Nie narusza przy tym jej naturalnego pH. Co więcej, kąpiel z dodatkiem soli działa odprężająco.\nOdświeżająca pielęgnacja stóp i ciała.\nKąpiel całego ciała: do wanny napełnionej wodą o temperaturze ok. 27-38°C wsypać 2 duże łyżki soli i kąpać się maksymalnie przez 30 minut. Aby kąpiel była przyjemniejsza, do wody można dolać kilka kropel ulubionego olejku eterycznego.\nKąpiel stóp: w celu uzyskania optymalnych rezultatów należy rozpuścić 2-4 łyżki soli w 4 l wody i moczyć stopy przez 7-20 minut.\nMaris Sal (sól z Morza Martwego).\nKąpieli solankowych nie należy stosować w przypadku: chorób naczyń wieńcowych, nadciśnienia, nadczynności tarczycy, czynnej gruźlicy, ciąży.\nProdukt nie zawiera barwników ani kompozycji zapachowych.\nProdukt nie narusza naturalnego pH skóry.\nDelia Good Foot, ziołowa sól do kąpieli stóp, 570 g


Przeprawy Promowe - Promy z Agia Marina do Hydra. Porównaj ceny, sprawdź rozkłady\nStrona Główna / Europa / Wyspy Sarońskie / Hydra / Prom Agia Marina do Hydra\nAgia Marina - Hydra jest jedną z naszych najpopularniejszych tras i w czasie sezonu bilety szybko się wyprzedają\nPrzewoźnicy Promowi - Agia Marina - Hydra\nProm Agia Marina do Hydra\nAgia Marina Hydra polaczenie laczy Wyspy Sarońskie z Wyspy Sarońskie. Obecnie jest tylko jeden operator obslugujacy te polaczenia, Anes Ferries. Polaczenie odbywa sie do 1 razy tydzien ktore trwaja mniej wiecej 2 godziny 10 minuty.\nDlugosc przeplyniecia Agia Marina Hydra zmienia sie z sezonu na sezon, tak wiec proponujemy sprawdzac najnowsze informacje na zywo.


Albin Siwak – Bez strachu (fragment) « Dziennik gajowego Maruchy\n« Wielkanoc – Święto Zmartwychwstania\nMars napada! »\nKoledzy mówili mi jednak że uchwałę tę wymyślono i wprowadzono w życie wyłącznie z mojego powodu. Mimo że byłem w Libii, byłem przecież nadal członkiem Komitetu Centralnego i bano się, że zabierając głos, mogę pokrzyżować plany najwyższej trójce, to jest – Jaruzelskiemu, Siwickiemu i Kiszczakowi.\nOd paru lat wiedziałem, że nastąpi zmiana ustroju, gdyż informacje, jakie otrzymywałem zawsze były prawdziwe. Więc i tą, że Polska jako pierwsza w bloku socjalistycznym rozpocznie proces zmiany ustroju, traktowałem poważnie i wierzyłem w to.\n„Więc Wam powiem, że ta lawina już ruszyła i w Polsce nie ma już ludzi, żeby ją zatrzymać” – powiedziałem. Na te słowa też oznajmili, że się mylę. Następnego dnia odlatywałem. Przechodziłem specjalnym przejściem, a w salonce VIP zebrało się ponad sto odważnych osób, mówię odważnych, bo dokładnie odnotowano kto przyszedł mnie pożegnać. I tu powtórzyłem to samo zdanie: „Zobaczymy się w kapitalizmie, a nie socjalizmie”.\nWielu z nich przychodziło już wcześniej do mnie i mówiło: „Albin, czemuś ty taki głupi. Chodź do nas, a nie będziesz żałował. I tak rozdrapią to wszystko, jeśli my nie weźmiemy w porę”.\nOficjalnie wieszali psy na działaczach Solidarności, nieoficjalnie – spotykali się i przy wódce robili plany jak przejąć konkretne zakłady. Kiedy moi towarzysze i ich koledzy z Solidarności zorientowali się, że ja odmawiam wchodzenia w taki układ, to po roku 1989 uknuli, że wszyscy mądrzy i inteligentni, którzy ze mną trzymali, teraz się mnie wstydzą i unikają.\nWracam jednak do roku 1989. Moja żona i dzieci otrzymywały urlop co roku, ale nigdy razem ze mną. Z początku nie mogłem zrozumieć dlaczego, dopiero mój przyjaciel z MSW, gdy przyjechał do mnie wyjaśnił mi dwie sprawy. „Dają ci, Albin co roku służbowy samochód jak jesteś na urlopie?” – pyta. „Tak, dają”. „A zastanawiasz się, co ty wozisz w tym samochodzie i z kim rozmawiasz? Jutro – mówi przyjaciel – przyjadę do ciebie z kolegą i zobaczymy co ty wozisz w tym samochodzie”.\nNastępnego dnia ustawili w mieszkaniu aparaturę i przyjaciel zaproponował, że pojedziemy na spacer. Odjechaliśmy kilka kilometrów i w tym czasie rozmawialiśmy o wielu sprawach. „Myślę, że wystarczy. Jedziemy do domu” – mówi. A tam kolega przyjaciela puścił nam przez głośnik wszystko to, co obaj rozmawialiśmy. „Nie będziemy usuwać z samochodu tego, co tam włożyli. Ale ty musisz wiedzieć z kim rozmawiasz i co mówisz. A przede wszystkim, fakty świadczą za tym, że chcą cię złapać z jakąś dziewczyną. Uważają, że skoro jesteś sam, bez żony, a dom stoi pusty to musi to nastąpić”.\nPoradzili mi co zrobić z tą aparaturą w samochodzie i telefonie w domu. Dali mi magnetofon i wspólnie napisaliśmy piosenkę, nagraliśmy ją i teraz puszczałem ją w samochodzie, a piosenka była wulgarna i określała tych, co podsłuchują takimi epitetami, że sam się dziwiłem, że mogłem coś takiego zaśpiewać. No, ale spędziłem trzydzieści kilka lat na budowie to „łacina” była mi dobrze znana.\nPewnego dnia dzwoni ktoś do mnie, kładę słuchawkę na podłodze obok magnetofonu i puszczam swój utwór, wreszcie człowiek po drugiej stronie nie wytrzymuje i krzyczy do mnie: „Panie, wystarczy, że w samochodzie godzinami słucham kto ja jestem i komu służę, a pan w domu to samo. Daj mi pan popracować i żyć. To moja praca i nie obrzydzaj mi pan jej”.\nOd tamtej pory przestałem więc nadawać swój utwór, ale żadnych rozmów też nie było.\nI właśnie w 1989 roku, będąc na urlopie w Polsce, spotkałem znajomego. Od pierwszego słowa zaczął mi opowiadać, że jadą z żoną na wycieczkę do Związku Radzieckiego. „A co ty teraz robisz?” – spytał mnie. „Nic, mam jeszcze badania na choroby tropikalne i amebę, a potem wracam do Libii”. „To może byś z nami pojechał na tę wycieczkę?” – proponuje. „Nie pojadę, bo nie mam złotówek to raz, a po drugie mam tylko tydzień czasu”. „Tydzień to starczy – zaczął się cieszyć mój przyjaciel – a złotówki my mamy i za ciebie zapłacimy”. No i prawie że siłą mnie na tę wycieczkę zabrali, ale nie żałuję, bo spotkałem w Moskwie osobę, o której dużo słyszałem, ale nigdy osobiście nie spotkałem.\nPierwszego dnia pobytu w Moskwie zdecydowałem, że nie pójdę ze znajomymi do muzeum na Kremlu, gdyż znam go na pamięć, tylko zostanę w hotelu. „Nigdy tego nie zobaczycie jako wycieczka, gdyż te najważniejsze sale i eksponaty nie są udostępniane i ani Rosjanie, ani wycieczki zagraniczne nie oglądają tego co pokazują gościom z bratnich partii. Zobaczyć jednak warto i to co pokazują, idźcie koniecznie” – mówię im.\nGdy po śniadaniu znajomi pojechali na cały dzień, ja zacząłem dzwonić do kilku osób, które przez pięć lat jako członek biura politycznego blisko poznałem. Nie miałem żadnego planu ani wybranej osoby, zdając się na to, kto z nich będzie w domu i kto zechce się ze mną spotkać. Gdyby były to lata panowania Berii, dzwonienie z hotelu do np. marszałka Kulikowa czy Kostikowa wywołałoby natychmiast alarm, zaraz miałbym pod drzwiami opiekę, która by już oka ze mnie nie spuściła dopóki byłem na ich terenie.\nAle to był rok 1989, w Polsce następują radykalne zmiany, u nich uciekają Żydzi, wyżsi oficerowie KGB i NKWD, w pośpiechu do Izraela i na zachód. Beria nie żyje, a na Łubiance – mateczniku żydowskiej władzy – popłoch po tym, co zrobił marszałek Żukow. Więc i telefonami moimi nie było się komu zainteresować.\nOkazało się jednak, że marszałek Kulikow jest akurat na Krymie w ośrodku rządowym „Jużny”, a Kostikow wyjechał gdzieś na ryby, nie mówiąc nawet żonie gdzie. Kolejnego miałem w notesie zapisanego Aleksego Meresjewa, byłego pilota myśliwca z czasów wojny. Napisano o nim książkę pod tytułem „Opowieść o prawdziwym człowieku”. Został strącony poza linią frontu na terenie zajętym przez Niemców, miał zmiażdżone obie nogi do kolan i w takim stanie w zimie czołgał się kilka dni do swoich do linii frontu. Wyleczył się, ale obie nogi miał amputowane. Mimo to do końca wojny latał ponownie jako pilot myśliwca na specjalnie dla niego skonstruowanym myśliwcu. Poznaliśmy się w wyniku pewnych zdarzeń, co opisałem to już w „Trwałych Śladach”.\nPrzyznam się, że czytając o nim książkę myślałem, że napisano ją w celach propagandy i że, naprawdę tak nie było, ale mogłem sam dotknąć jego protez i sprawdzić. Aleksy okazał się człowiekiem bardzo miłym i przy późniejszych wizytach w Moskwie odwiedziłem go dwa razy. A ponieważ zawsze mnie zapraszał to spróbowałem i teraz zadzwonić. Okazało się, że jest i prosi mnie, żebym zaraz przyjechał, nawet wysłał po mnie swój samochód. Nie widzieliśmy się parę lat, ponieważ ja byłem w Libii. On już powinien być na emeryturze lub jako inwalida wojenny odpoczywać, ale był człowiekiem-historią, człowiekiem-symbolem, o którym zrobiono dwa filmy fabularne, więc reprezentował weteranów, których po wojnie było bardzo dużo.\nPrzywitał mnie bardzo ciepło i, pokazując ręką przedstawił mi starszą panią mówiąc krótko, bez imienia – Rusłanowa. Z początku nie poznałem tej pani i nie skojarzyłem jej z główną sprawą, jaka miała miejsce za czasów Berii. W Rosji jest wiele takich samych nazwisk i to uśpiło moją uwagę.\nKojarzyłem natomiast, że musi być osobą zasłużoną, skoro jest u Meresjewa. Tu pierwszy lepszy weteran nie mógł być i tak swobodnie się zachowywać. Zaczęliśmy rozmawiać i ja opowiadam, że jestem z przyjaciółmi prywatnie na wycieczce, a że znajomi Rosjanie mówili, że jak tylko będę w Moskwie, żebym do nich zadzwonił, więc dzwoniłem, ale marszałek Kulikow odpoczywa na Krymie, a inni się porozjeżdżali.\nNa dźwięk nazwiska Kulikow starsza pani zareagowała natychmiast: „Wy znacie się z marszałkiem?” – pyta. Mówię że tak. „Dobrze się znacie?” – spytała znów. „Myślę, że dość dobrze, na tyle, że mogę powiedzieć, że jesteśmy przyjaciółmi”. „A chcecie z nim rozmawiać?” – spytała ponownie. „Chcę, ale nie mam takich możliwości”. „Zaraz będziecie z Wiktorem rozmawiać” – powiedziała.\nPodeszła do biurka i powiedziała do mikrofonu: „Połączcie nas z Jużnym na Krymie, z marszałkiem Kulikowem”. Za chwilę kobiecy głos mówił: „Marszałek jest na plaży, podajcie swój numer, a my oddzwonimy”. Rzeczywiście, za kilka minut tubalny głos marszałka grzmiał w głośniku.\n„Wiktor, tu Rusłanowa, jestem u Aloszy w biurze, a do niego przyjechał Polak, który mówi, że jesteście przyjaciółmi, jego nazwisko – Siwak”.\n„Oczywiście, że to mój przyjaciel” – mówił marszałek i zaczął mnie pozdrawiać i witać. „A co ty robisz w Moskwie?” – spytał mnie. Mówię, że jestem przejazdem z przyjaciółmi i jedziemy jutro na Krym. „No to świetnie! – mówił marszałek – bo ja jestem w „Jużnym”, to znany ośrodek rządowy. A kiedy dokładnie i gdzie przyjeżdżasz?” – pyta. „Jutro lądujemy o dziesiątej na lotnisku w Symferapolu”. „Dobrze, będzie mój samochód i zabierze ciebie z przyjaciółmi do mnie do „Jużnego”. „Ale oni mają wykupiony hotel w Jałcie na pięć dni” – mówię. „Nie szkodzi, będą z tobą – zadecydował sam. – Więc do zobaczenia!” – zakończył rozmowę ze mną i poprosił do mikrofonu Rusłanową. „Ty też przyleć z nimi koniecznie!” – powiedział i wyłączył się, głośno pstrykając wyłącznikiem.\n„Ot i masz, nie spytał się, czy chcę lub czy mogę, tylko mówi «ty też masz przylecieć», jakbym była jego oficerem do dyspozycji” – mówiła Rusłanowa. Ale od ręki zaczęła załatwiać na ten sam lot dwa miejsca przez telefon. Mówię jej, że mam bilet i przyjaciele też. „Przecież nie polecę bez męża, bo mnie zruga Kulikow” – odpowiedziała.\nNastępnego dnia na lotnisku w Moskwie Rusłanowa zaczęła mnie szukać na sali odlotów. Słyszę jak obsługa lotniska zwraca się do jej męża, mówią do niego towarzyszu generale, mimo że jest w cywilnym ubraniu. A w Symferopolu tuż przy schodach samolotu stała wojskowa limuzyna, do której wsadzono całą naszą piątkę i pojechaliśmy znanymi mi drogami na „Jużny”. Przed wejściem do administracji stał marszałek i kilku jego oficerów.\nUściskał mnie i mówi: „Twoi przyjaciele są moimi przyjaciółmi i będą z tobą przez te dni, a moi przyjaciele są twoimi przyjaciółmi”. Od tego momentu jedliśmy razem i odbywaliśmy długie spacery nad morzem.\n„Ja opowiem ci, jaką tragiczną ona ma przeszłość – zaczął Kulikow – ona sama nie lubi mówić o tym, przez co przeszła. A przeżyła tak jak tysiące kobiet rosyjskich piekło na ziemi”.\n„Wiktor – zaczęła protestować Rusłanowa – a kogo to interesuje cośmy przeżyli, to już historia i lepiej do niej nie wracać”. Ale marszałek był innego zdania. „Jego to interesuje. A w ogóle to świat powinien wiedzieć, jakie mieliśmy życie i kto je nam tak ułożył. Nalej po kieliszku! – zwrócił się do męża Rusłanowej.\n– Za to, żeby nasze kobiety nie były więcej upadlane i gwałcone”. Szybko wypił i postawił kieliszek.\n„Ona – pokazuje na Rusłanową – to bohater Związku Radzieckiego. Sam Żukow osobiście dekorował ją medalem zwycięstwa. Nie za to ilu zabiła faszystów, bo nie zabiła żadnego, ale za to ile wiary i męstwa każdego wieczoru wlewała w serca żołnierzy tuż przy linii frontu.\nOna cudownie śpiewała, śpiewała tak, że zahartowani żołnierze płakali, słuchając jej słów. Napełniała ich wiarą w zwycięstwo i siłą do walki z wrogiem. Co wieczór zwożono tłumy żołnierzy z okopów na jej koncerty. Tak było przez całą wojnę, że szła za frontem ze swoimi pieśniami i wiele razy była ostrzelana na scenie przez niemieckie samoloty lub artylerię, ale nigdy nie rezygnowała ze śpiewania. Żołnierze zdejmowali ze swoich piersi odznaczenia i dawali jej w dowód podziękowania, gdyż nic innego wtedy nie mieli. Osobiście przyjmował ją sam Stalin i też dziękował.\nI przez tę znajomość ze Stalinem spotkał ją okrutny los. Otóż, jeszcze przed wybuchem wojny ona zainteresowała się losem tysięcy dziewcząt z domów arystokracji rosyjskiej i bogatych Rosjan. Minister spraw wewnętrznych wydał oficjalny dekret, który rozplakatowano na ulicach miast w Rosji, mówiący, że córki zgładzonych rodziców mają obowiązek zgłosić się do odpowiednich urzędów w celu „socjalizacji”. Obowiązek ten nałożono na dziewczęta od 16 do 20 roku życia, starsze nie nadawały się na „socjalizację”.\nW wielkim, dobrze pilnowanym gmachu Jekaterymburga przebywało kilka tysięcy dziewcząt zwiezionych z całej Rosji. Ta Żydówka Kołłątaj przydzielała poszczególnym ministrom i dowódcom wojskowym dziewczęta wraz z pismem ile ich jest i w jakim są wieku. Rusłanowa posiadała te pisma, gdyż do niej zgłaszali się o ratunek krewni tych dziewcząt. Oporne dziewczęta były gwałcone przez żołnierzy – często kilkudziesięciu – na stole, a ich ręce i nogi były przywiązane. Następnie wywożono je i topiono w rzece Kubań i Karasuń.\nW Piotrogradzie taki sam dom prowadziła żona Łuczarskiego. Rusłanowa posiadała od lekarzy, którzy mogli tam wejść, dokumenty stwierdzające, że na 1100 dziewcząt do szesnastego roku życia, bo takie tam przebywały, 80% było zarażonych chorobami wenerycznymi, a na 500 do piętnastego roku życia wszystkie, według lekarzy, były zdeflorowane.\nAle do napaści Niemiec na Związek Radziecki Rusłanowa nie miała na Kremlu żadnych znajomości lub ludzi będących przy władzy, była jeszcze mało znaną piosenkarką, na którą władza nie zwracała uwagi. Dlatego nie nagłaśniała tragedii tych dziewcząt, potem całą wojnę była pochłonięta śpiewaniem, więc nie zwróciła na siebie uwagi Berii i jego służb…\nNatomiast po wojnie była zapraszana m.in. do Stalina i jego otoczenia i tam śpiewała. Po wojnie, dotarli do niej ludzie, którzy mówili jej, że nawet na ulicy tajniacy aresztują ładną dziewczynę i przetrzymują pod Moskwą w celu przygotowania dla Berii i jego przyjaciół. Często z różnych zespołów pieśni i tańca wyciągano dziewczęta, jako wrogów ludu i aresztowano, one też służyły temu samemu celowi.\nTak więc zginął Zinoniew, Kamieniew, Bucharin, Kirów, Tuchaczewski, Rykow, Rakowski, Piątakow. Nie darował Trockiemu – ludzie Stalina szukali go wiele lat, aż dopadli i brutalnie zarąbali motyką.\n– Polej jeszcze – zwrócił się marszałek do męża Rusłanowej – bo jak o tym mówię to wnętrzności mi się trzęsą.\nNo i nikt nie mógł wpłynąć na decyzje Berii, nawet Żukow zwracał się do niego z pismem i prośbą, by ponownie przejrzeli sprawę Rusłanowej. Ale Beria odpowiadał, że są niezbite dowody na wrogą działalność Rusłanowej.\nW tym samym czasie aresztowano i zesłano na katorgę wiele żon działaczy najwyższego szczebla, między innymi żonę Kalinina, który piastował wysoką funkcję na Kremlu.\n– Druga sprawa – mówił marszałek Kulikow – jest to, że Stalin zrozumiał, że nie zna się na strategii wojennej i oddał dowodzenie w ręce Żukowa, co dla armii okazało się sukcesem, a Hitler do ostatniej chwili był zdania, że sam jest wybitnym dowódcą. Ale wracając do Żukowa – kontynuował marszałek. – Żukow słusznie uznał, że najlepszą formą obrony jest atak. I do tego ataku na Berię dobrze się przygotował.\n«Jesteś przecież głównodowodzącym i nikt nie musi wydawać ci zgody, po prostu zrób, jeżeli uważasz, że trzeba».\nAle Żukow i tu był przebiegły. «Wolę mieć tę zgodę na papierze – poprosił. – To wy towarzyszu Stalin jesteście w Armii Czerwonej najwyższy rangą i macie stopień generalissimusa i ja wam podlegam». I Stalin podpisał tę zgodę w obecności całego biura politycznego.\nŻukow wezwał do siebie wszystkich dowódców tej grupy armii, którzy mieli brać udział w manewrach w mieście i poza miastem. Wcześniej Żukow przeprowadził potajemnie rozmowy z większością zaufanych członków biura politycznego i przygotował ich do wydarzeń, mieli przy sobie jak nigdy dotąd broń osobistą. W dniu posiedzenia biura politycznego wezwani dowódcy jednostek pojawili się na godzinę przed posiedzeniem biura. Gdy wjeżdżaliśmy za bramę ministerstwa obrony to już skóra cierpła, gdyż w bramie leżały worki z piaskiem, a na stanowiskach karabiny maszynowe. Na dachach wszędzie rozmieszczeni byli żołnierze, jak również i na klatce schodowej, i to wszyscy w hełmach i z bagnetem na broni. To wyglądało na coś bardzo poważnego. Do zebranych na sali dowódców przyszedł Żukow i powiedział: wezwałem was bez komisarzy politycznych, ponieważ komisarze to nie Rosjanie.\nDziś macie wykonać moje rozkazy, które otrzymacie za chwilę w kopertach. Za niewykonanie karzę rozstrzelać! Za złe wykonanie rozstrzela was Beria ze swoimi zbirami, bo jak się operacja nie uda, to nikt nie przeżyje włącznie ze mną. Macie niecałą godzinę do rozpoczęcia. Główny ciężar tego zadania biorę na siebie z marszałkiem Wasilewskim. Ten kto będzie zajmował Łubiankę niech pamięta, że tam Rosjanie nie pracują i musi wiedzieć co zrobić, zajmując ten gmach – opowiadał marszałek Kulikow.\nGdy podszedł do szafki, szarpnął za kabel od tego białego aparatu, ale obaj – tak Beria, jak i Kaganowicz – zorientowali się i chcieli sięgnąć po broń. Żukow trzymał już broń skierowaną wprost na nich, więc obaj podnieśli ręce i rozbrojono ich.\nThis entry was posted on 2017-04-17 (Poniedziałek) @ 08:00:28\tand is filed under Historia. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. Both comments and pings are currently closed.\nKomentarzy 47 do “Albin Siwak – Bez strachu (fragment)”\n2017-04-17 (Poniedziałek) @ 11:54:08\nItak sie z zydami powinno rozmawiac.Szczegulnie u nas w POLSCE.Bez milosci tej frajerskiej wzgledem tych co cie niszcza od wiekow.(zydow)\n2017-04-17 (Poniedziałek) @ 12:19:53\n2017-04-17 (Poniedziałek) @ 13:01:01\n21 września 1973 roku Lidia Andrejewna Rusłanowa zmarła na atak serca.\nA.Siwak opisuje sytuację z udziałem Lidii Rusłanowej w 1989r w Moskwie.\nNie będę komentował-recenzował „pisarstwa”,żeby nie być posądzonym o złośliwość.\n2017-04-17 (Poniedziałek) @ 13:12:10\nTak…. wlasnie tak -panie Kowalski..pryncypialnie odwaznie i prosto w twarza…jak pan Siwak….zwlaszcza- jak zmieni sie ustroj wszyscy wyjada do wod w Israelu…a sluchacze za darmo nie beda mogli sprawdzic, czy opowiadajacy bredzi ..czy nie, czy sni pod publczke:-)))).czy mu sie pod klapa przesunelo jak skakal przez plot 5 metrowy:-))) I w kazdym przypadku mu nic ..ale to nic nie grozi… bo nikomu na tym juz nie zalezy….\nBiedne dziewczeta Rusklanowej..stara glupia zacofana babka…\nTaka artystka co o cnote dbala….dzis artystka jest przykladem dla milionow polskich cnotliwych dziewczat…ktore zapatrzone w Madonny, Dody, inne szamaty nier moze sie doczekac zeby sie sk..wic..i zarazic z osmiu Murzynow…..najlepiej na estradzie…w swiatlach jupiterow w tak melodii znanej pisni patriotycznej posla Sejmu PRL Liroya…,,,Je … sc..mi sie chce:-))))\n2017-04-17 (Poniedziałek) @ 14:45:37\nPrzypuszczam, ze w tekscie nastapila pomylka (moze drukarska a moze i popelniona przez samego Siwaka).\nMysle, ze chodzi tutaj o rok 1969 a nie 1989.\nW roku 1989 to Siwak (tez moje przypuszczenie) napisal swoje „Bez strachu”.\nRok 1969 dosc dobrze tutaj pasuje – w roku tym mielismy dosc duzy exodus mlodziezy zydowskiej z Polski do USA a i w ZSRR nastapil okres dysydencki i sporo Zydow probowalo emigrowac – oficjalnie do Izraela a tak na prawde to do USA.\nJeszcze raz podkreslam, ze to tylko moje przypuszczenia.\n2017-04-17 (Poniedziałek) @ 15:15:06\nniestety nie pomyłka\nW 1980 został zastępcą członka Komitetu Centralnego, a członkiem KC w 1981. W latach 1981-1986 członek Biura Politycznego, a następnie dyplomata (radca Ambasady PRL w Libii do 1990). Odwołany przez pierwszego niekomunistycznego szefa MSZ, Krzysztofa Skubiszewskiego.\nCóż książki by były ciekawe trzeba ubarwiać.\n2017-04-17 (Poniedziałek) @ 15:27:40\nDzieki, Panie Jazzik.\nRzeczywiscie, wystarczy nawet tylko zajrzec do Wikipedia.\nPozostalo mi tylko wycofanie moich przypuszczen – co niniejszym czynie.:-)))\n2017-04-17 (Poniedziałek) @ 15:28:57\nTyle co w Wikipedii.\nAlbin Siwak (ur. 27 stycznia 1933 w Wołominie) – polski robotnik, murarz, później działacz i polityk PZPR, członek Biura Politycznego KC PZPR.\nPo zakończeniu wojny znalazł się na Mazurach, gdzie w wiosce Lutry jego rodzina prowadziła kilkuhektarowe gospodarstwo. W odległym o 10 kilometrów Bisztynku skończył siedem klas szkoły podstawowej. W 1950 roku, w wieku siedemnastu lat, wyjechał w poszukiwaniu pracy do Warszawy. Został skierowany do brygady murarskiej na MDM-ie. Szybko stał się przodownikiem pracy i awansowano go na brygadzistę. Gdy w 1952 roku zakończono budowę MDM-u, otrzymał Brązowy Krzyż Zasługi. Był wielokrotnie wyróżniany wysokimi odznaczeniami państwowymi także po zakończeniu innych większych budów, w których brał udział. Ogłoszono go także Człowiekiem roku w TVP. Posiadał specjalność „zbrojarz-betoniarz”, co – jak mawiali złośliwi – oddawało cechy jego osobowości i poglądy polityczne.\nDziałał w związkach zawodowych. Od 1962 był działaczem PZPR. Od 1965 do 1971 pełnił funkcję I sekretarza POP w Zakładzie Robót Montażowych Kombinatu Budowlanego „Warszawa Wschód”. Od 1971 do 1980 był członkiem Komitetu Warszawskiego, a od 1976 członkiem jego egzekutywy. W 1980 został zastępcą członka Komitetu Centralnego, a członkiem KC w 1981. W latach 1981-1986 członek Biura Politycznego, a następnie dyplomata (radca Ambasady PRL w Libii do 1990). Odwołany przez pierwszego niekomunistycznego szefa MSZ, Krzysztofa Skubiszewskiego.\nW PZPR był związany z frakcją moczarowską i antysyjonistyczną. Bezkompromisowy przeciwnik „Solidarności”. Po 1989 na krótko związał się z SLD, z którego został usunięty po konflikcie z Leszkiem Millerem, a później partią Stronnictwo Narodowe „Ojczyzna”.\nAlbin Siwak stał sie bardziej znany w kraju po dookoptowaniu do składu Biura Politycznego KC PZPR.Był potrzebny jako …kwiatek do kożucha.Niektórzy z towarzyszy łudzili się ,że będzie przeciwwagą dla Wałęsy.Frakcja moczarowska aktywna to II połowa l.60-tych i niewiele l.70-tych.Po odstawce M.Moczara z Sekretariatu i BP na VI Zjezdzie PZPR(grudz.1971) już go w BP nie ma,kilka lat jest prezesem NIK-u,który podporządkowano Rządowi PRL.Pózniej frakcja moczarowska ,to „łabędzi śpiew”frustratów betonowych.\nJa,jako czytelnik książek m.in. historycznych przywiązuje wielką wage do porządku czasowego opisywanych zdarzeń,faktów,osób itd.Jak się komuś „kiełbasi” niech nie bierze się za pisanie historii ,jeszcze do tego „na nowo”.Lepiej niech się weżmie za pisanie tekstów kabaretowych ,jeżeli w ogóle musi coś pisać.\n2017-04-17 (Poniedziałek) @ 15:31:35\nSiwak pisze dużo rzeczy o których nikt nie napisze.\n2017-04-17 (Poniedziałek) @ 15:34:45\nAd 06 Jazzik\nWrong, widziałem kopę listów z relacjami bardzo emocjonalnymi do Pana Albina, nie musi „ubarwiać”, ad vocem , nie Jego natura…\nAd 03 Siggi\nNie może Pan pewnych rzeczy przyjąć, że są takie a nie inne, mówię tu o prawdzie pisanej przez Pana Siwaka ? …\nPewne fakty takie są , bo takie są….\n2017-04-17 (Poniedziałek) @ 15:44:48\nPanie Mieciu to nie blad drukarski..w sumie to jedynymi co nei stracily pamieci sa maszyny drukarskie z komunistycznych czasow:-_)_)_)_)\nCo im zecer posklada to une sruuuuu……a papier wszystko przyjmie:-)))JUz mi sie na placz ze wzruszenia robilo czytajac o tych pryncypialnych bochaterah o neiskazitelnych etniczno -narodowych krwisto- duchowych pogladach..walczacych z ta zalewa obzydliwego bolszewizmu sujonistyznego ..sami z paroma tylko rozmodlonymi komisarzami , oczywiscie we wychodkach z obrazkami na sedesie…bez wyjatku ozenionych przez p[ania Lune Brystygierowa z wlasciwymi kandydatkami z rodzin komunikatywnych…..\nale m i tak z glupi frant do lba przyszlo….\n– Jak ONI ci Bochaterzy//wsrod tego obzydlistfa sie znalezli????? jak mogli dzialac pracowac…zaslugowac???? no i dechcialo mi sie plakac….zara:-_)_)__-\nBo wie pan mozna po pijaku wpasc do grobu. mozna do gnojowki…w zwykle gowno…..ale do komitetu nie dalo sie wpasc:-))) i to po pijaku:-)))zlaszcza Centralnego:-)))))\nZwaszcza przedmwszystkiem- ze tam raczej tylko i wylacznie wciagano na czlonka….\nale o tym niech sie wypowiedza moze zasluzone towarzyszki wciagane niejednokrotnie..oczywiscie z wielka korzyscia dla ciebie Polsko i dla twej Chwaly!\n2017-04-17 (Poniedziałek) @ 16:09:37\n9/ERROR 404 NSZ said\nBłagam,proszę mi pomóc zrozumieć te skróty myślowe,bom za „tępy”żeby samodzielnie…\nTo kiedy odeszła z tego świata słynna piosenkarka frontowa Lidia Andrejewna Rusłanowa?Może jeszcze żyje?\n2017-04-17 (Poniedziałek) @ 16:17:20\nNiestety w Polsce to Zydzi trzymaja zelazna reka Polakow za morde ! Niepoornymi zajmuja sie szadrony smierci ktore ich zwyczajnie morduja ! Nigdzie w Europie nie ma podobnego zjawiska gdzie na masowa skale sa mordowani ludzie ktorz sa niewygodni dla rzadzacych zbrodniarzyi bydlakow !\n2017-04-17 (Poniedziałek) @ 17:37:15\nCzy pałac kultury stoi w Warszawie ? , stoi bo stoi i szlus….\nPrzecież Pan to wie….\n2017-04-17 (Poniedziałek) @ 17:57:46\nDlaczego w Polsce to nie było możliwe?\n2017-04-17 (Poniedziałek) @ 18:12:57\nWstydż się pan ! Czy to takie ważne spierać się o datę śmierci Rusłanowej ?\nMoże nastąpiła jakaś pomyłka czasowa, ale fakt życiorysu Rusłanowej jest ważny\nPisze pan: „Ja,jako czytelnik książek m.in. historycznych przywiązuje wielką wage do porządku czasowego opisywanych zdarzeń,faktów,osób itd.Jak się komuś „kiełbasi” niech nie bierze się za pisanie historii ,jeszcze do tego „na nowo”.Lepiej niech się weżmie za pisanie tekstów kabaretowych ,jeżeli w ogóle musi coś pisać.”\nCo mogę panu powiedzieć? inteliktualista się znalazł ?\nPowyższe pana stwierdzenie dyskwalifikuje Pana jako intelektualistę i lokuje co najwyżej w środowisku ” warsiawki” z tendencjami przynależności do plemion pasterskich\nMa pan doczynienia z Robotnikiem , inteligentnym nad podziw , skończona szkoła podstawowa i obserwacja życia plus notatki .\nTylu było Profesorów a żaden nie wspiął się na ten poziom aby opisać czasy DEMOLUDU POLSKIEGO I JEGO WŁADZY.\nPan panie Siggi również napisał zero.\nZnam wszystkie książki Siwaka.\nPrzyjałem jego opracowania z uznaniem\n2017-04-17 (Poniedziałek) @ 18:24:55\nGdzie można nabyć książki Pana Siwaka?\n2017-04-17 (Poniedziałek) @ 18:35:54\nNajlepiej i najpewniej dzwoniąc osobiście do autora pod nr 22 -611-97-55 (jeśli nie pomyliłem jakieś cyfry).\n2017-04-17 (Poniedziałek) @ 19:06:39\nKocham ksiazki I to bardzo prawdziwe wiadomosci bez pardon ukazujace cala prawde .O tak zwanym narodzie wypranym.\nAnie lepiej juz sie zaopatrzyc w takie zabawki jak;Sig Commando-552 Kriss Supper vector czy innne zabawki.My jako suweren MAMY PRAWO SIE BRONIC I BASTA.\nGdyz wladza tak zwana nie robi nam tego.Polacy maja prawo czuc sie w swoim kraju bezpiecznie. Nie prawdaz.?\n2017-04-17 (Poniedziałek) @ 19:07:43\nPaweł Jasienica w „Polsce Piastów” pisze o średniowiecznym traktacie mnicha Rudolfa – poradniku dla spowiadających księży – że został znaleziony w klasztorze w Rudzie Śląskiej, gdy tymczasem chodzi o wielki klasztor cysterski w Rudach, Rudach Wielkich, Rauden, obecnie Rudach Raciborskich. O tym klasztorze wielki pisarz i historyk powinien był mieć chociaż blade pojęcie. Pomijając, co pisze na temat tego traktatu. Czy mam prawo powiedzieć o Pawle Jasienicy – dyletant?\n2017-04-17 (Poniedziałek) @ 19:12:10\nKsiążki Albina Siwaka zakupiłem sobie wszystkie. Dowiedziałem się z nich o wiele więcej niż z całej masy tekstów na temat Powojennej i wojennej Polski oraz ZSRR. Przede wszystkim pozwoliły mi one wyjaśnić sobie, ułożyć wydarzenia, które wydawały mi się nielogiczne.\n2017-04-17 (Poniedziałek) @ 19:25:56\n@ 17 @ 18\nnumer dobry , albo mail:\n2017-04-17 (Poniedziałek) @ 19:50:06\nNotatka o Żukowie na zydopedii.\nMożna się pośmiać ze skowytu autorów.\nJakim to goownianym dowódcą był i strasznym zbrodniarzem.\nOczywiście zero na temat wykoszenia zydków Berii.\n2017-04-17 (Poniedziałek) @ 19:55:04\n@18 , @16 , Siggi\nTu nie chodzi tylko o Rusłanową. Może to jej córka? Przypuśćmy…\nAle niestety samo opowiadanie jest bigosem – mieszanką faktów i mitów, chronologia też nie ma znaczenia dla autora….\n„W wielkim, dobrze pilnowanym gmachu Jekaterymburga przebywało kilka tysięcy dziewcząt zwiezionych z całej Rosji. Ta Żydówka Kołłątaj przydzielała poszczególnym ministrom i dowódcom wojskowym dziewczęta wraz z pismem ile ich jest i w jakim są wieku.”\nWiki – „A. K. Po śmierci Lenina i dojściu Stalina do władzy została skutecznie odsunięta od wydarzeń politycznych i możliwości wpływania na ich bieg. Ograniczono również jej możliwość propagowania własnych poglądów. ”\n„Kiedy Rusłanowa zebrała wystarczająco dużo dowodów, że łapie się dziewczęta jak zwierzęta i zmusza do seksu, przekazała to wszystko Stalinowi. Stalin miał swój negatywny pogląd do Żydów, ale po tym wydarzeniu zmienił swój stosunek do Żydów i był im wyraźnie nieżyczliwy, likwidował ich ze swego otoczenia bądź awansował, ale daleko od Kremla. ”\nStalin znał Zydów doskonale bez opowiadań Rusłanowej, na tyle doskonale, że potrafił ich przechytrzyć, a to, że jak pisze Pan Siwak ” Stalin przeląkł się poważnie, że ci co są na Kremlu mogą przekazywać Izraelowi, a ten Amerykanom co się u niego dzieje.\nTak więc zginął Zinoniew, Kamieniew, Bucharin, Kirów, Tuchaczewski, Rykow, Rakowski, Piątakow. Nie darował Trockiemu – ludzie Stalina szukali go wiele lat, aż dopadli i brutalnie zarąbali motyką.”\nWszystko się pomieszało autorowi: Izrael, Kirów, Trockij …. tych ludzi już dawno nie było gdy Stalin słuchał opowiadania Rusłanowej i powstawał Izrael.\nBez strachu (fragment ) | W y s z p e r a n e said\n2017-04-17 (Poniedziałek) @ 21:01:21\n[…] tekst wzięty z https://marucha.wordpress.com/2017/04/17/albin-siwak-bez-strachu-fragment/ […]\n2017-04-17 (Poniedziałek) @ 21:10:00\nAlez nie szkodzi panie Wi42 im bardziej pomieszane tym bardzej wiary godne…a co sie tyczy traktatu o spowiedzi…to od chwili Internetu a zwlaszcza Pejsbuka i Fucktwitera….nie ma sie z czego spowiadac…a nawet jak pan znajdzie cos tam…. to…… i tak juz wiedza:-)))))i okazuje sie, ze nawet pokute potracili bez pana wiedzy:-))))\nA pan gdzie?????obecnie???/tam gdzie pachnie smalcem??CZY KUKURYDZA?\n2017-04-18 (Wtorek) @ 03:53:53\nNajlepiej zapytac Albina Siwaka o Lidie Rusłanowa.\n2017-04-18 (Wtorek) @ 04:21:08\n.9 maja 1965r studio TV w Moskwie,śpiewa Lidia Rusłanowa.\n2017-04-18 (Wtorek) @ 05:49:27\nA misie najbardziej podobało, że gościu miał przyjaciół, w dodatku w Rosji.\nMy przyjaciół nie mamy.\nMoże i dobrze. Przyjaźń wymaga odpowiedzialności.\n2017-04-18 (Wtorek) @ 09:41:53\n& 24 autor WI 42\n….”Wszystko się pomieszało autorowi: Izrael, Kirów, Trockij …. tych ludzi już dawno nie było gdy Stalin słuchał opowiadania Rusłanowej i powstawał Izrael.\n„UCZONY ” WI42\nPieprzysz Siwakowego kotka przy pomocy (rewolucyjnego ) młotka co jest znamienne do wrogów Siwaka .\nA głownym jego wrogiem jest SANHEDRYN Warszawski\n…”Zinoniew, Kamieniew, Bucharin, Kirów, Tuchaczewski, Rykow, Rakowski, Piątakow. Trocki ..”\nponieśli śmierć w latach 1936 -41\nwyjątek : Kirow bo już w 1934\nKurwa czerwona Kołłątaj żyła 1872 – 1952 walczyła o prawa kobiet INACZEJ\nStalin sprawował funkcję przywódcy Żydosovieta 1922 – 1953\nToteż wszystko co pisze Siwak jest możliwe i wszystko co nam napisał jest mądrzejsze od opracowań oficjalnych historyków z tytułami profesorów którzy w tym temacie napisali ZERO\nWI 42 !!\nDlaczego siejesz dezinformację ? Myślisz że tu gości tylko ” ciemny lud”\n2017-04-18 (Wtorek) @ 11:02:17\nPisalam juz o tym w Wolnych tematach, ale jeszcze raz napisze.\nPan Siwak chce wypelnic luki w historii, ktorych nie wypelniaja nasi historycy, profesjonalowie. Chce nam przekazac to co wie, co slyszal od roznych waznych ludzi i o czym milcza oficjalne media, oficjalni tzw. eksperci. Pan Siwak robi wazna robote. Nie jako historyk, ale jako uczciwy czlowiek, ktory uwaza, ze ma cos waznego do przekazania.\nTaka sama robote robili w latach 90-tych Polacy-Kresowiacy. Wiekszosc tych ludzi juz nie zyje, ale wtedy jeszcze zyla czesc tej starej generacji. Organizowali regularne spotkania i publikowali ksiazki, oczywiscie w malym nakladzie, bo pieniedzy im nikt nie dawal. W tych ksiazkach byly rozne informacje: wspomnienia roznych wydarzen sprzed Pierwszej Wojny czy sprzed Drugiej, czy w czasie jednej i drugiej wojny, opisy zycia tam na Wschodzie, stosunki miedzy roznymi grupami etnicznymi czy religijnymi, tradycje, piosenki, zabawy. W tych wlasnie ksiazkach pisano tez o strasznych zbrodniach OUN-UPA.\nAutorami tej literatury byli rozni ludzie, niejednokrotnie zwykli przecietni ludzie choc byli wsrod nich ludzie dobrze wyksztalceni. I to wlasnie dzieki tym ludziom i ich skromnym publikacjom zachowala sie pamiec o dziesiatkach tysiecy Polakow bestialsko mordowanych na Zachodniej Ukrainie przez banderowcow. To wlasnie ci ludzie przyczynili sie do tego, ze zaczeto cos niecos na ten temat mowic. To ich relacje zainspirowaly paru historykow entuzjastow do dzialania, do zbierania relacji od wymierajacych juz swiadkow, do szukania dokumentow, do organizowania ekshumacji w niektorych miejscach Zachodniej Ukrainy.\nPodobnie robi pan Siwak. Zyl w pewnej epoce, sam byl swiadkiem wielu wydarzen, znal wielu waznych ludzi w Polsce i w ZSSR. Na dodatek slyszal duzo ciekawych rzeczy. Na stare lata postanowil to wszystko przeniesc na papier. Poniewaz nie jest profesjonalnym historykiem zdarzaja mu sie pewne niescislosci czy przekrecenia. Trzeba jeszcze wziac pod uwage to, ze osoby, ktore przekazywaly mu pewne dane mogly sie rowniez mylic, mogly pomylic daty, czy kolejnosc wydarzen. Historia 20-tego wieku jest tak zagmatwana, ze o pomylke nietrudno.\nWazne jest to, ze Siwak porusza tematy, ktorych inni nie chca poruszac. A wiele wydarzen o ktorych pisze mialo miejsce. Na przyklad Siwak pisze o pewnej historii, ktora zaslyszal od pewnego Polaka zyjacego w ZSSR. Polak ten opowiadal jak to dwoch zydow-bolszewikow jednego razu gotowalo chrzescijan – przede wszystkim prawoslawnych i katolickich duchownych – w kotlach ze smola. Takie wydarzenie rzeczywiscie mialo miejsce. Nie jest to zadna mistyfikacja.\nNatomiast nie tylko mistyfikacje, ale czesto obrzydliwe klamstwa i oszczerstwa pisza niejednokrotnie wlasnie dyplomowani historycy. Najlepszym takim przykladem – i bynajmniej nie jedynym – jest taki pan Jan Tomasz Gross i jego historyjka – bo historia tego nazwac nie mozna – o wydarzeniach w Jedwabnem. Ale coz, ta wlasnie „historyjka” przyniosla panu Grossowi i slawe, i granty i powazanie na Zachodzie.\n2017-04-18 (Wtorek) @ 11:21:20\nAd 30 Filomena\nBardzo dziękuję i pozdrawiam…\n2017-04-18 (Wtorek) @ 11:31:21\nre 30 Całkowicie popieram..!! Niech p. Siwak żyje w zdrowiu i długo..,i niech inni biorą z Niego przykład.PS B. dziękuję za ten wpis i pozdrawiam..\n2017-04-18 (Wtorek) @ 11:58:01\nDodajmy, że po kilkudziesięciu latach pewne wydarzenia mogą mu się mylić. Ma prawo zapomnieć nazwiska lub czasu. A. Siwak jest świadkiem czasów, zadaniem historyków jest jego wspomnienia porządkować, a nie dezawuować.\n2017-04-18 (Wtorek) @ 12:29:39\nPan Albin Siwak przesuwa czasem źródło informacji.\nNie zawsze jest wskazane ujawnianie wraz z faktami źródła informacji!\n2017-04-18 (Wtorek) @ 16:45:52\nJestem po stronie p. Siwaka cokolwiek by nie napisal/ watpliwosci zas mam z pisarstwem p.Pajaka- znakomite pierwsze ksiazki, a potem widac, slychac i czuc…biznes. Pani Filomeno. Popieram pani wpisy w 100% !!!!\n2017-04-19 (Środa) @ 03:07:43\nCzekamy na kolejne ksiązki P. Siwaka.\n2017-04-19 (Środa) @ 07:32:20\nad.13 Rozsmieszyl mnie Pan do lez.Niech Pan wymieni jeden kraj w Europie gdzie zydzi nie trzymaja za morde spoleczenstw??Niemorduja na taka skale innych nacji bo akurat stali sie posluszni i tyle.Co jakis czas trafia sie niepokorny jak Kennedy.\n2017-04-19 (Środa) @ 07:48:16\n„Odwołany przez pierwszego niekomunistycznego szefa MSZ, Krzysztofa Skubiszewskiego.”\n…. który Polakom reki nie podawał.\n2017-04-19 (Środa) @ 07:54:33\nCzy może chce Pan zadzwonić, Panie Hulsz ? Numer kierunkowy (za wikipedią) +375\n2017-04-19 (Środa) @ 08:29:05\nRowniez panow pozdrawiam\nPamiec czlowieka czesto jest zawodna. Sama wiem po sobie chociaz pamiec mam i mialam dobra. Za mlodu pan Siwak nie mial czasu zapisywac to co slyszal. Rzecz jasna mial inne obowiazki. A po latach szczegoly niektorych informacji troche sie zacieraja.\nTez tak mi sie wydaje, co jest zrozumiale. Czasami lepiej za duzo nie mowic o zrodlach informacji. Moze to byc nawet niebezpieczne.\nMnie tez bardziej podchodza ksiazki pana Siwaka.\n2017-04-19 (Środa) @ 10:51:13\nad.40 nie musze dzwonic do granicy mam 20 km zreszta handluje z nimi tak ze wiem co i jak.Lukaszenka jest z pochodzenia cyganem >Powie to panu kazdy Bialorusin.\n2017-04-19 (Środa) @ 11:08:23\nToż chłopak ma 84 lata i pisze wspomnienia. Może się mylić w szczegółach. Przeczytałem ten fragment z zainteresowaniem.\n2017-04-19 (Środa) @ 11:27:30\nNo dobrze, może być i Cyganem; jak Panu wiadomo, rasistą nie jestem. Ale to niewiele wnosi do tematu; czy Białorusini czują się „trzymani za mordę przez żydów” ?\n2017-04-19 (Środa) @ 14:16:28\nad.44 Szkoda ze nie jest Pan rasista.Gdyby Polacy byli rasistami nie byloby teraz tego gowna jakie mamy.\n2017-04-19 (Środa) @ 14:38:20\nPrzyroda nie znosi próżni, Panie Hulsz. Jeśli jestem Chachłem to już nie muszę być rasistą 🙂\n2017-04-19 (Środa) @ 21:13:40


Show podczas karnych? Oto siedem piłkarskich eksperymentów, które nie wypaliły [WIDEO]\nMK 23.10.2015 10:05\nWiesz, że nie tylko na podwórku wykopywało się auty? Słyszałeś o linii spalonego? Pamiętasz kameruńskie eksperymenty ze strojami? Sprawdź, z jakich futbolowych rewolucji zrezygnowano i poznaj nowy, świetlny pomysł Holendrów z PSV!\nRzuty karne w świetle reflektorów\nPSV Eindhoven planował urozmaicić wykonywanie rzutów karnych i zrobić z nich świetlne show. Nowe oświetlenie LED od Philipsa daje klubowi możliwość oświetlania konkretnych fragmentów boiska. W PSV wymyślili więc, aby podczas strzelania "jedenastek" wygasić wszystkie światła i podświetlić jedynie piłkarza uderzającego oraz bramkarza (druga najważniejsza innowacja: podświetlanie najkrótszych kolejek w strefie gastronomicznej. Serio!).\nPSV and @Philips just announced the new LED lighting in the Philips Stadium. #seewhatlightcando pic.twitter.com/t9OCEIc8N5\n? PSV International (@psveindhoven) October 17, 2015\nPremiera systemu miała miejsce podczas ligowego meczu z Excelsiorem (1:1), ale na razie wykorzystywano go raczej nieśmiało. W Eindhoven marzą o robieniu show na wzór tych z NBA, np. podczas prezentacji zawodników, ale obawiają się, że nie pozwolą im na federacje i ich przepisy. Przeciwników znaleźć mogą nawet w klubowym stowarzyszeniu kibiców, gdzie nie wszystkim podoba się pomysł robienia zbyt wielkiego show...\nCzy ta innowacja się przyjmie? Dowiemy się wkrótce. Teraz możemy prześledzić historię innych pomysłów, które szybko wykopano ze stadionów.\nKopnięcia z autu\nChociaż sporo osób wciąż tęsknie wypatruje powtórek wideo, patrząc na to, co dzieje się z piłką ręczną czy dynamicznie zmieniającymi się zasadami siatkówki, wypada cieszyć się, że piłka nożna jest tak konserwatywną dyscypliną sportu.\nA jednak, w sezonie 1994/95 wieczny szef FIFA Sepp Blatter przepchnął dość istotną nowinkę i był przekonany, że przyjmie się na stałe. Dziś chyba mało kto już o tym pamięta.\n- Jestem pewny, że za dwa lata wkopy zastąpią wrzuty z autu w przepisach. To da nam jeszcze szybszą grę, niż obecnie - zapowiadał Blatter. Zobacz na wideo od 5:55.\nEksperymenty przeprowadzano m.in. drugiej lidze belgijskiej, drugiej lidze węgierskiej i najniższych klasach rozgrywkowych w Anglii.\nZamiast krótkich kopnięć, większość piłek próbowano posyłać od razu w pole karne przeciwnika. Kopnięcia z autu wymazano z pamięci po zakończeniu sezonu. Popularne pozostają tylko na podwórkach.\nAmerykańskie rzuty karne\nW latach 70. poszukiwano różnych metod popularyzacji piłki nożnej w USA. Grali tam Franz Beckenbauer czy Pele. Dobrym sposobem, by przekonać lokalnych widzów do tej dyscypliny mogło być nierozgrywanie rzutów karnych w "kontynentalny" sposób, ale zastosowanie się do amerykańskich tradycji, czyli zastosowanie nabiegu z 32 metrów i danie zawodnikom pięciu sekund na pokonanie bramkarza.\nZdarzało się to często, bo NASL (ówczesna wersja MLS) drążyła akurat plaga remisów. Rzuty karne wykonywano tak do 1984 r., czyli do końca NASL. W 1996 r. MLS rozpoczęła działalność z identycznymi "jedenastkami", ale trzy lata później dostosowano je do reszty futbolowego świata.\nZłote (i srebrne) bramki\nZawsze powtarza się, że rzuty karne to loteria albo że jest to zbyt brutalny sposób na wyłonienie zwycięzcy. Jak zatem ograniczyć tę brutalność? Zmusić zespoły, by wykończyły przeciwnika wcześniej. W 1993 r. wymyślono więc regułę "złotej bramki", której strzelenie w dogrywce kończyło mecz.\nEuro'96 zakończyła złota bramka Olivera Bierhoffa w finale z Czechami, a w 1998 r. Francja przeszła 1/8 finału po golu strzelonym przez Laurent'a Blanka w 114. min spotkania z Paragwajem.\nFIFA, jak zwykle, nie posłużyła się logiką i nie przewidziała, że perspektywa "nagłej śmierci" sprawi, że zespoły jeszcze bardziej zamkną się w dogrywce na swoich połowach. Tak powstała przedziwna wariacja "złotej bramki" - "srebrna bramka". Jeżeli w pierwszej połowie dogrywki padał gol, mecz kończył się w 105. min. Jeżeli nikt przez 15 minut bramki nie zdobył, zespoły dostawały dodatkowy kwadrans na niestrzelanie goli. To szaleństwo doprowadziło w 2004 r. do ostatecznego zaprzestania prób majstrowania przy dogrywkach.\nBezrękawniki i stroje jednoczęściowe\nKameruńczycy próbowali wprowadzać nowe trendy w boiskowej modzie. W 2002 r. zaskoczyli wszystkich bezrękawnikami. Chcieli grać w nich również na mundialu w Korei i Japonii, ale FIFA im tego zabroniła.\nW eliminacjach do kolejnego mundialu Kamerun spróbował innego podejścia - zaprezentował stroje jednoczęściowe. FIFA odjęła mu w rezultacie sześć punktów. Potem zlitowała się, orzekła, że stroje są jednak dopuszczalne i punkty zostały zwrócone, ale Kameruńczycy postanowili dmuchać na zimne i wycofali się również z tej odzieżowej rewolucji.\nPróbowano jej w Szkocji. Ustawiona w odległości 16 metrów od bramki, odgradzała strefę spalonego - przed nią "ofsajd" nie istniał. To także miało promować ofensywną grę. Skończyło się jak zwykle - zawodnicy posyłali długie piłki do pomocników i napastników ustawionych tuż przed linią.\nSzef FIFA Sir Stanley Rous zlikwidował linię spalonego po cichu w 1975 r. - po dwóch latach istnienia.\nZasada dziewięciu metrów\nW Anglii piłkarze pozwalali sobie na coraz więcej względem arbitrów, więc tamtejsza federacja zdecydowała się w 2000 r. na wprowadzenie zasady dziewięciu metrów (a raczej - dziesięciu jardów). Oznaczało to, że jeśli zespół zbyt ostro protestował przeciwko odgwizdanemu przewinieniu, sędzia miał prawo przesunąć wykonanie rzutu wolnego o dziewięć metrów w kierunku ich bramki.\nNowy przepis rzeczywiście odstręczył ewidentnych prześladowców arbitrów. Jeden z sędziów śmiał się, że piłkarze zwiewają jak poparzeni, byle nie dać mu pretekstu do przesunięcia miejsca wznowienia gry.\nW Anglii uznano to za sukces, ale FIFA nie była w stanie przekonać innych federacji do zaimplementowania przepisu. Ostatecznie, w 2005 r., pożegnać się z nim musiała więc także niezadowolona z tego powodu FA.


Regulamin | Tamara Gonzalez Perea\n5. Regulamin – Regulamin świadczenia usług drogą elektroniczną w ramach sklepu internetowego znajdującego się na stronie internetowej www.tamaragonzalezperea.com a więc ten dokument;\n6. Sklep Internetowy lub Sklep – serwis internetowy dostępny pod adresem www.tamaragonzalezperea.com, za pośrednictwem którego Klient może w szczególności składać Zamówienia;\n9. Świadczenie Usług – umowa zawarta pomiędzy TGP CREATIVE. a Klientem w przedmiocie korzystania ze Sklepu internetowego znajdującego się na stronie internetowej www.tamaragonzalezperea.com;\n6. Klienci mogą uzyskać dostęp do Regulaminu w każdym czasie za pośrednictwem odsyłacza zamieszczonego na stronie www.tamaragonzalezperea.com.\n2. W celu zawarcia Umowy Sprzedaży za pośrednictwem Sklepu należy wejść na stronę internetową www.tamaragonzalezperea.com/sklep, dokonać wyboru Towaru, a następnie postępować zgodnie z komunikatami wyświetlanymi na Stronie Internetowej.\n7. Po złożeniu Zamówienia, Klient otrzymuje wiadomość e-mail zatytułowaną “Twoje potwierdzenie do zamówienia …”\n2. Aby skorzystać z prawa odstąpienia od Umowy sprzedaży, Klient zobowiązany jest poinformować Tamarę Gonzalez Perea o swojej decyzji o odstąpieniu od Umowy sprzedaży w drodze jednoznacznego oświadczenia woli (przykładowo wysłanie listu lub wiadomości e-mail).\n1. W przypadku odstąpienia od Umowy sprzedaży na zasadach opisanych w § 7, Tamara Gonzalez Perea niezwłocznie, a w każdym przypadku nie później niż 14 dni od dnia skutecznego odstąpienia od Umowy sprzedaży, zwróci Klientowi wszystkie otrzymane od Klienta płatności.\n1. Tamara Gonzalez Perea jako sprzedawca odpowiada wobec Klienta będącego Konsumentem w rozumieniu art. 221 Kodeksu Cywilnego, z tytułu rękojmi za wady w zakresie określonym w Kodeksie Cywilnym..\n2. Reklamacje, mające za podstawę naruszenie praw wynikających z przepisów prawa należy kierować na adres e-mail [email protected] Tamara Gonzalez Perea zobowiązuje się do rozpatrzenia każdej reklamacji w terminie do 14 dni. Nierozpatrzenie reklamacji w powyższym terminie oznacza uznanie jej za uzasadnioną.\n2. W przypadku braku zainteresowania ze strony Konsumenta możliwością skorzystania z pozasądowych sposobów rozpatrywania sporów, rozstrzyganie ewentualnych sporów powstałych pomiędzy Tamarą Gonzalez Perea a Konsumentem, zostanie poddane sądom właściwym zgodnie z postanowieniami właściwych przepisów Kodeksu postępowania cywilnego.\n3. Rozstrzyganie ewentualnych sporów powstałych pomiędzy Tamarą Gonzalez Perea a Klientem, który nie jest jednocześnie Konsumentem, zostanie poddane sądowi właściwemu ze względu na siedzibę Tamary Gonzalez Perea.