Fahrenheit nr 50: Aleksandra Janusz - Płomień w szkle\nPłomień w szkle\nKonstancja Seymour wstrzymywała oddech.\nByła stanowczo zbyt dorosła, aby ukrywać się w komórce na szczotki, ale czasami nawet dama musi schować dumę do kieszeni. Wiedziała, że jeśli odczeka dłuższą chwilę, korytarz opustoszeje. Wszyscy kuzyni przejdą do salonu, a wtedy ona będzie mogła wymknąć się do prawego skrzydła domu i spędzić tam resztę wieczoru. Spodziewana bura od matki, a nawet długi wykład na temat dobrych manier nie wydawały jej się wysoką ceną za możliwość uniknięcia dorocznego spotkania z kochaną rodzinką.\nKrewni zaczęli zjeżdżać się w gościnę dwa dni po tym, jak Konstancja i jej młodszy brat William wrócili z Londynu. Rodzinny zjazd z okazji świąt należał już do tradycji rodowej. Okazałe domostwo państwa Seymour odzyskiwało na ten czas część dawnego splendoru; służba sprzątała nieużywane pokoje, wieszano lampiony, polerowano kandelabry. Ojciec palił fajkę częściej niż zwykle. Matka sprawiała sobie nową suknię i zaczynała zbyt mocno sznurować gorset. Wszyscy stawali się bardzo nerwowi.\nA potem zjawiali się kuzyni oraz przyjaciele rodziców, grono szacownych osób w wieku matuzalemowym. Konstancja wiedziała, że w dalszej rodzinie też istniały jakieś dzieci; pamiętała dwoje czy może nawet troje z kilku wspólnych zabaw, ale powoli przestawała wierzyć blaknącym wspomnieniom. Może umarły? Albo zostawiano je w domu, aby nie przeszkadzały rodzicom? Konstancja rozważała rozmaite możliwości.\nW każdym razie, najmłodsi z gości państwa Seymour dawno już przekroczyli trzydziesty rok życia. Wszyscy byli okropni, zarówno ciotki jak i wujowie. Między sobą rozmawiali głównie o wyścigach konnych oraz osobach, których nie znała. Najbardziej zgrzybiałe ciotki głośno opowiadały o swoim reumatyzmie, ischiasie, a nawet – gdy już trochę popiły – o soliterach.\nNajgorsza była ciocia Ernestyna, której przygarbiona sylwetka i pomarszczona szyja przywodziły na myśl greckiego żółwia. Wprost uwielbiała Konstancję, a dziewczynka robiła co mogła, aby uniknąć spotkania z nią oko w oko. Ciocia zwykle zaczynała od uwag typu: „Och, jak ty urosłaś! Cóż za prześliczna młoda dama!”. Były to, oczywiście, kurtuazyjne kłamstwa. Pomimo heroicznych wysiłków panny Hamilton, przełożonej Wzorowej Pensji dla Młodych Panien, jedenastoletnia Konstancja wciąż była niezgrabnym wypłoszem o twarzyczce pociągłej jak u łasicy i rozwichrzonych włosach, opierających się wszelkiej sztuce fryzjerskiej.\nCiocia Ernestyna szybko przechodziła do wykładów na temat dobrego wychowania, obficie przeplatanych cytatami z Pisma Świętego. Była przy tym uważnym starym sępem. Należało słuchać jej cierpliwie i często potakiwać. W przeciwnym wypadku boleśnie zaciskała szponiaste palce na ramieniu Konstancji z głośnym pytaniem „Czy słyszałaś, młoda damo? Powtórz, co mówiłam. Ach, ta dzisiejsza młodzież jest taka płocha...”.\nJedyną metodą na ucieczkę od starej wiedźmy było wezwanie na pomoc ciotki Letycji. Ciotka Ernestyna unikała jej ze znanych tylko sobie powodów.\nPodobno w zamierzchłych czasach Letycję sławiono jako niezrównaną piękność. Jeżeli nawet była to prawda, jej uroda dawno utonęła pod wielką górą tłuszczu. Mąż podobno nadal kochał ją niezmiernie. Konstancja wierzyła tym pogłoskom. Wuj posiadał spore udziały w kompanii wielorybniczej.\nKonstancja była szczupłą dziewczynką, więc Letycja dostrzegła w niej skłonności suchotnicze. I dokarmiała. Na początku to było całkiem miłe, ale nawet jedenastolatka potrafi zjeść tylko pewną ilość ciastek oraz innych smakołyków. Konstancja nauczyła się chować je sprytnie w dłoniach, a potem pozbywała się ich przy najbliższej okazji. W wypadku odmowy, Letycja długo i płomiennie perorowała o biednych, głodnych Murzyniątkach, młodych dziewczynach umierających na suchoty oraz tym podobnych przyjemnościach.\nByły jeszcze inne ciocie, mniej lub bardziej zaborcze, pełne dobrej woli i święcie przekonane o słuszności swojego postępowania. Ciocia Eleanor bez końca wypytywała o pobyt na pensji. Zdaniem Konstancji, samo przypominanie o istnieniu tego miejsca stanowiło formę niezwykle wyrafinowanych tortur. Zaś ciocia Hortensja namawiała dziewczynkę do występów przy fortepianie, co już było torturą nie tylko dla Konstancji. Ciocia Julia przemawiała do niej zdrobnieniami, jak do małego dziecka. Ciocia Wiwiana przyłączała się do każdej z nich, entuzjastycznie wspierając kuzynki w każdym ich przedsięwzięciu. Za wszystkimi, pominąwszy wiekową Ernestynę oraz starą pannę Eleanor snuli się grubi, głupi wujaszkowie.\nSkład gości zmieniał się trochę co roku. Konstancja nie znała wszystkich i nie miała najmniejszej ochoty ich poznawać. Zazdrościła młodszemu bratu, którego ze względu na wiek traktowano dość pobłażliwie. Przynajmniej nikt nie zmuszał go do wysłuchiwania tyrad.\nKroki na korytarzu ucichły. Konstancja nie mogła dłużej powstrzymywać kichania. W komórce na szczotki było ciemno i duszno, a każdy nieopatrzny ruch wzbijał w powietrze kłęby kurzu.\n– Na zdrowie! – odezwał się cichy głosik tuż obok niej.\nDziewczynka stłumiła krzyk dłonią.\n– Billy! – szepnęła. – Co ty tutaj robisz?\nRozległo się szuranie. Wnętrze schowka na szczotki rozjaśniło się ledwie widocznym, pomarańczowym blaskiem. Siedmioletni William Seymour wychylił głowę spod wytartego, przeżartego przez mole koca. Źródło tajemniczego światła trzymał w dłoniach, zawinięte w szmatki.\n– To samo, co ty. Chowam się przed starymi harpiami.\nKonstancja udała oburzenie, ale oczy jej się śmiały.\n– Billy, skąd znasz takie okropne wyrażenia?\n– Od ciebie, ma się rozumieć – rzekł chłopiec. – Popatrz tylko, co znalazłem.\nPrzedmiot był owalny. Konstancja uznała, że przypomina spore jajko. Od wewnątrz rozświetlony migotliwym płomieniem; wyglądał jak lampion z czerwonego szkła. William trzymał go ostrożnie, przez szmatki.\n– Jeśli chcesz, możesz dotknąć – powiedział. – Ale uważaj, żeby się nie oparzyć.\nKonstancja ostrożnie wyciągnęła rękę. Rzeczywiście, owal był gorący jak dzbanek z herbatą.\n– To jest śliczne. – powiedziała. – Jak myślisz, co to?\n– Na pewno jajo feniksa – oświadczył Billy. – Włożymy do kominka i sprawdzimy. One potrzebują ognia, żeby się wykluć.\nKonstancji nagle wrócił zdrowy rozsadek.\n– Williamie Karolu Seymourze, nigdy w życiu nie słyszałam gorszej bzdury! Moim zdaniem to jest pamiątka z Indii, a ty świsnąłeś ją którejś z ciotek.\n– Wcale nie świsnąłem, samo wypadło...\n– Cioci Moirze – burknął niechętnie. – Taka chuda jak patyk, wysoka, w żałobie.\nKonstancja dłuższą chwilę przetrawiała usłyszaną wiadomość. O lady Moirze Finnegan wspominało się w rodzinie zawsze wtedy, gdy rozmowa schodziła na mrożące krew w żyłach historie albo opowieści z gatunku tych ku przestrodze panien. Po śmierci pułkownika Finnegana wdowa odziedziczyła spory majątek, jednak zamiast jak przystoi damie, ponownie wyjść za mąż albo zająć się działalnością dobroczynną, zaczęła podróżować po świecie. Do tej pory zwiedziła już całe Indie, połowę Afryki oraz obydwie Ameryki. Nie miała zwyczaju zwierzać się ze swoich przygód, więc w towarzystwie opowiadano skandaliczne historie z jej udziałem, które za każdym razem różniły się znacznie pod względem szczegółów. Trudno było odróżnić pogłoski od prawdy. Moira niechętnie udzielała informacji.\nBilly nie mógł pamiętać cioci Moiry. Ostatnim razem zjawiła się na rodzinnym zjeździe trzy... nie, cztery lata temu. Konstancja ledwie przypominała sobie czarno odzianą kobietę, która opędzała się od niej jak od zarazy. Zapewne nie lubiła dzieci. Później zapewne musiała podróżować, ponieważ Konstancja nie zobaczyła jej nawet przy okazji pogrzebu wuja Archibalda.\n– To ta sama, która polowała na lwy i spędziła pół roku w plemieniu Beduinów – wyjaśniła bratu. – Wiesz, że masz kłopoty?\nOczy Williama zrobiły się zupełnie okrągłe.\n– Cśśśś! Ktoś idzie...\nNie było to nerwowe stukanie damskich obcasów ani ciężki krok któregoś z wujów. Ktokolwiek szedł korytarzem poruszał się lekko i płynnie jak kot. Gdyby nie skrzypiąca podłoga, Konstancja nie usłyszałaby niczego. Po chwili rozległy się trzy starannie odmierzone puknięcia w drzwi schowka. Rodzeństwo zamarło.\n– Dobry wieczór. Czy aby nie przeszkadzam? Powiedziano mi, że zastanę tutaj młodego sahiba Williama Seymoura – w głosie dźwięczał miękki egzotyczny akcent.\n– Hm, istotnie, tak się składa, że to ja – odezwał się Billy, naśladując napuszony ton, jakim czasami przemawiał ojciec.\n– Serdecznie proszę o wybaczenie, lecz moja pani nalega na rychłe spotkanie z sahibem.\n– Cóż, skoro nalega... – rzekł chłopiec nonszalancko, po czym wcisnął siostrze zawiniątko w dłoń. Konstancja popukała się w czoło; Billy gestem nakazał milczenie. Dziewczynka przewróciła oczami. Dlaczego właściwie miałaby zostać wspólniczką zbrodni? Billy zrobił minę do złudzenia przypominającą wyraz twarzy ciotki Ernestyny. Stare harpie z pewnością zasługiwały na to, aby spłatać im figla. Konstancja zastanowiła się. Moira to przecież nie Ernestyna; zresztą prawie jej nie znali. Ale osobliwy przedmiot korcił. Dziewczynka chciałaby zabrać go do pokoju, dokładnie obejrzeć, sprawdzić jak działa.\nSchowała jajko na podołku i znieruchomiała. Billy opuścił komórkę, jak najmniej uchylając drzwi.\nKonstancja chyłkiem wymknęła się z komórki. Korytarz był pusty. Z oddali niosło się ledwie słyszalne echo melodii granej na fortepianie. Szybko zzuła trzewiczki, wetknęła zawiniątko w jeden z nich i jak wiatr pomknęła korytarzem. „Konstancjo Seymour, spocisz się! Panience tak nie wypada!”. Figę!\nZdyszana, dobiegła do schodów prowadzących na parter. Ze zwinnością świadczącą o wieloletniej wprawie, wskoczyła na poręcz i w mgnieniu oka zjechała na dół. Tutaj dopiero zatrzymała się na chwilę. Otrzepała sukienkę, włożyła buciki. Znajdowała się w innym świecie, w uśpionym królestwie; musiała to uszanować.\nMatka Konstancji opowiadała jej o czasach babci Gladys, kiedy dom tętnił życiem. Rodzina Seymour była wtedy liczna i bajecznie bogata. W sezonie lordowie i ladies zjeżdżali się na bale, młode damy wprowadzano w towarzystwo. Toalety pań skrzyły się od brylantów, nawet liberia służby kapała złotem, a na stołach pojawiały się najbardziej wykwintne przysmaki.\nPóźniej fortuna się odwróciła. Konstancja ledwie domyślała się przyczyn klęski. Słyszała wzmianki o majątku straconym na akcjach, o bogactwie utopionym w morzu. Nic więcej. Temat tabu.\nNie byli ubodzy, ale gospodarowało się znacznie oszczędniej. Rodzina korzystała jedynie z części lewego skrzydła olbrzymiego domu. Niektóre pokoje trzymano w gotowości na takie okazje, jak wizyty lub święta. Prawe skrzydło spełniało już tylko rolę graciarni.\nW saloniku pachniało kurzem, którego zbite szare kłęby zbierały się w kątach i na brzegach dywanu. Fotele i krzesła przykryto zgrzebnym płótnem. Spomiędzy niedbale zasuniętych zasłon przenikał księżycowy blask, oświetlając szafkę pełną zmurszałych książek i wysoki zegar z nieruchomym wahadłem. Konstancja rytualnie potrąciła zniszczone wiklinowe krzesło na biegunach. Zakołysało się z cichym skrzypieniem.\nCiepło bijące od niewielkiego tobołka zanadto rozgrzało jej prawą dłoń, więc przełożyła go do lewej. Rozejrzała się. Każdy, kto znał jej zwyczaje, mógłby znaleźć ją tutaj bez większego trudu. Ale Konstancja miała też swoją tajemnicę.\nPrzeszła przez salonik i zagłębiła się w ciemny korytarz. Pokoje po obu stronach dawno temu zostały pozamykane, a nieużywane klucze matka Konstancji trzymała w kredensie. Dziewczynka podwędziła w zeszłym roku kilka z nich i wypróbowała na różnych drzwiach w prawym skrzydle. Drugie... trzecie... czwarte po lewej. Tak, to będzie tutaj.\nKonstancja kucnęła i spod brzegu dywanu wygrzebała niewielki kluczyk. Jedyny, który pasował. Przekręciła go w zamku, weszła do środka i zamknęła drzwi od wewnątrz.\nW tym pokoju najbardziej podobało jej się biurko. Wielkie, pełne szufladek, poplamione atramentem, zarzucone książkami. Stary zielnik znała już na pamięć. Pozostałe księgi były dla niej niezrozumiałe; napisano je w obcych językach, niektóre także obcym pismem. Przynajmniej jedna z nich traktowała o astronomii, a przynajmniej tak wynikało z ilustracji. Wszechobecne bibeloty oraz niewielka puderniczka sugerowały, że gabinet należał do kobiety. Czyżby przeczytała te wszystkie książki? Doprawdy, musiała być niezwykłą osobą!\nKonstancja zdjęła płócienny pokrowiec z miękkiej, zielonej kanapy przy okrągłym stoliku herbacianym. Kichnęła sążniście, po czym rozsiadła się wygodnie i wyłuskała ze szmatek tajemniczy przedmiot.\nW pierwszej chwili przypominał jej znicz z czerwonego szkła. Teraz widziała, że ścianki w rzeczywistości były bezbarwne; to wewnętrzny płomień sprawiał, że niby-jajko przybierało kolory zachodzącego słońca. Musiała istnieć jakaś sprytna sztuczka, za pomocą której wprowadzono do środka płonącą substancję.\nKonstancja ujęła obiekt badań w trzy palce i przyjrzała się z uwagą, szukając spojenia albo ukrytego zaworu. Obserwowała jajko trochę za długo, wskutek czego sparzyło ją w rękę. Syknęła, upuściła je na kanapę. Na szklanej powierzchni pokazały się trzy ciemne plamki, które szybko zanikły. Dziewczynka przyłożyła dłoń do zimnej powierzchni herbacianego stolika. Natychmiast odczuła ulgę, oparzenie nie było poważne.\nWtem rozległo się głośne „klik!”. Ktoś energicznie nacisnął klamkę. Konstancja zesztywniała, jej serce zabiło gwałtownie. Już ją znaleźli, zapewne dzięki drogiemu braciszkowi! Spokojnie, zmitygowała się. Nawet Billy nie zna tej sekretnej kryjówki. Zobaczą, że zamknięte i pójdą dalej.\nRozległ się chrobot, jakby ktoś grzebał w zamku. Dziewczynka błyskawicznie zebrała szmatki, owinęła jajko i wsunęła je za oparcie kanapy. Z powrotem zarzuciła pokrowiec, po czym usiadła przy biurku, otwierając zielnik na chybił trafił.\nDrzwi ustąpiły, a potem rozwarły się na oścież.\n– Pani pierwsza. – ozwał się z egzotycznym akcentem znajomy głos.\n– Dziękuję, Neelam – rzekła ciocia Moira.\nAż do tej pory Konstancja była przekonana, że Moira Finnegan to starsza kobieta z pokolenia jej rodziców. Publicznie pokazywała się w żałobnym kapeluszu z woalką, nosiła skromną czarną suknię w niemodnym fasonie oraz koronkowe mitenki. Dopiero teraz, kiedy ciocia odsłoniła twarz, okazało się, że jest zdumiewająco młoda. Dwadzieścia lat? Niemożliwe. Zresztą Konstancja i tak nie umiała oceniać wieku dorosłych.\nWedle ciotki Letycji, Moira byłaby doskonałym przykładem suchotniczego dziewczęcia. Blada, chuda, o silnie zaznaczonych kościach policzkowych. Na tle alabastrowej cery, jej zielone oczy wywierały niesamowite wrażenie.\nZa nią jak cień wsunął się do pokoju wysoki Hindus z twarzą poznaczoną drobnymi bliznami. Trzymał za rękę zrezygnowanego Williama.\nMoira objęła wzrokiem biurko, a następnie wpiła spojrzenie w oczy Konstancji.\n– Gdzie to jest? – Jej nozdrza rozszerzyły się, jakby węszyła. – O, do diaska!\nNatychmiast znalazła się przy biurku.\n– Pokaż ręce! – rozkazała. – Szybko!\nDziewczynka zrobiła minę urażonej niewinności.\n– Zupełnie nie wiem, o co cioci chodzi. Jeżeli William znowu nabroił, ja nie mam z tym nic wspólnego.\nMoira westchnęła zniecierpliwiona i bez ceregieli złapała ją za prawą rękę. Uścisk miała żelazny. Pod jej badawczym spojrzeniem ciarki przebiegły Konstancji po grzbiecie. Ciocia Moira nie należała do osób, z którymi można było grać w kotka i myszkę. Dorośli na ogół znakomicie dawali się wodzić za nos, nawet surowa panna Hamilton nie stanowiła wyjątku. Ale z Moirą było inaczej. Konstancja zrozumiała, że tym razem wykręty w niczym jej nie pomogą.\n– Nie zaciskaj pięści! Znakomicie... Teraz drugą. Hm! Coś takiego...!\nOparzenie, chociaż błahe, zostawiło ślady na palcach dziewczynki. Trzy czerwone plamki, jak namalowane farbą. Konstancja nie zauważyła ich wcześniej. Zdjęło ją przerażenie. Co to mogło oznaczać?\nMoira zdawała się być zafrasowana.\n– Lewa, od serca – mruknęła. – Jeszcze tylko tego brakowało. Dobrze chociaż, że nie są czarne. Nie dość, że muszę znosić mądrości Letycji, która sądzi, że wie coś o spirytyzmie...! Słodka ironio, w dodatku ten gabinet! Bogowie mają łajdackie poczucie humoru. Czy wy wiecie, głupie bachory, coście zwędzili?\n– Wypraszam sobie! – oburzyła się Konstancja.\n– Jajko feniksa – bąknął William.\nZłośliwy uśmiech wykwitł na ustach cioci Moiry.\n– Prześliczny strzał...! Niestety, pudło.\n– Hm. Czarodziejską lampę Aladyna?\nCiocia spojrzała mu głęboko w oczy. Konstancja spostrzegła ze zdumieniem, że jej brat wpatruje się w Moirę jak w hipnotycznym transie, na podobieństwo małego zwierzątka, które natknęło się na kobrę.\n– Mali, wścibscy chłopcy powinni dawno leżeć w łóżeczku.\nLedwie skończyła mówić, Billy już spał; niechybnie upadłby na podłogę, gdyby nie podtrzymał go Hindus.\nKonstancja poczuła, jak ogarnia ją groza.\n– Ty wstrętna wiedźmo! Coś ty zrobiła mojemu bratu?\n– Zapytaj, czego nie zrobiłam – rzekła Moira z błyskiem w oku. – Nie obdarłam go ze skóry, nie rzuciłam na pożarcie psom, nie użyłam nawet rózgi, chociaż ze wszech miar na to zasłużył. Poszedł spać; tym lepiej dla niego. Ty, kochanie, znalazłaś się w znacznie gorszej sytuacji.\n– Pani – skłonił się Hindus. – Czy mam zanieść sahiba do jego pokoju?\n– Ależ oczywiście, Neelamie – Moira skinęła twierdząco głową. – Później możesz udać się do siebie. Na razie nie będziesz mi potrzebny.\nHindus ukłonił się ponownie, wziął na ręce chłopca i bezszelestnie opuścił pokój.\n– Powiem ci, Konstancjo, w jakie wpadłaś tarapaty. Najpierw jednak proszę o zwrot mojej własności.\n– Figę! – krzyknęła dziewczynka, zasłaniając twarz zielnikiem. – Nie dam! Nie będziesz rzucała na mnie zaklęć!\n– Twój wybór – wzruszyła ramionami Moira. – Jeśli chcesz, możesz pozostać związana z ifrytem do końca życia. Niezbyt długiego, jak mniemam.\nKonstancja odłożyła zielnik.\n– Ifrytem. – Głos lady Finnegan był słodki jak miód. – Arabskim dżinnem ognia o dość wybuchowym usposobieniu. Tuszę, iż pasujecie do siebie jak dwie krople nafty. Poproszę kuleczkę.\nJej słowa zabrzmiały dość zdecydowanie i dalszy sprzeciw wydał się Konstancji ryzykowny. Wyjęła zza oparcia kanapy przedmiot, uważając pilnie, aby dotykać go tylko przez szmatkę.\n– No proszę. Jak widać, trzeba raz się sparzyć, aby strzec się ognia – prychnęła ciocia. Ostrożnie przyjęła kulę z rąk dziewczynki. Potem zaś, intensywnie wpatrując się w płomień, wymamrotała kilka gardłowych, niezrozumiałych słów. Zapłonął jaśniej, zamigotał ognistymi barwami, wreszcie przygasł. Konstancji zdawało się przez chwilę, że oczy Moiry zabłysły własnym światłem.\nPani Finnegan skrzętnie owinęła szkło we własną chusteczkę. Pokręciła głową, westchnęła.\n– Nie ma rady – rzekła. – Więź jest zbyt mocna. Cóż. Wpadłaś jak śliwka w kompot, moja droga Konstancjo. Trudno, jak sądzę, znaleźć w całej Wielkiej Brytanii większego pechowca, niż ty. Otóż będziesz musiała służyć mi pomocą w pewnej delikatnej i bardzo niebezpiecznej sprawie.\nObeszła pokój wkoło, węsząc i uważnie nasłuchując.\n– Dobrze. Dobrze – powiedziała wreszcie. – Słuchaj uważnie, bo od tego zależy całość twojej powłoki doczesnej, a być może również nieśmiertelnej duszy. Przybyłam tutaj z powodu pewnej niegodziwej damy. Nazwałaś mnie wiedźmą; jeżeli rozszerzymy znaczenie tego jakże dosadnego określenia, mogłabym zgodzić się z tobą. Pewne praktyki nie są mi obce. Jednak przy owej pani, jestem niewinna jak ledwie ochrzczone niemowlę. Od lat trzyma pod pantoflem całą swoją rodzinę oraz hrabstwo, w którym mieszka. Składa ofiary z ludzi, praktykuje rytuały tak ohydne, że wzdragam się opowiadać o nich. Jeżeli ktoś ma choćby cień talentu porównywalnego z jej własnym, zabija go, zanim tamten rozwinie swoje zdolności.\n– Najgorsze jednak jest to – tutaj Moira zniżyła głos – że dama, o której mówię, znajduje upodobanie w potrawach przyrządzanych z mięsa dzieci. W ten sposób odnawiała siły życiowe i przedłużała sobie młodość przez kilkadziesiąt ostatnich lat. Podobno pożarła własnego wnuka.\nKonstancja zmarszczyła nosek. Podejrzewała blagę. Prędzej uwierzyłaby, że to właśnie ciocia Moira miała na koncie równie zbrodnicze praktyki.\n– Bardzo straszne – odezwała się przemądrzale. – Co to za dama?\n– Twoja babeczna ciotka Ernestyna.\nGdyby Konstancji przedefilował właśnie przed oczyma cały sabat czarownic, nie byłaby bardziej zdumiona.\n– Och, ona świetnie potrafi zachowywać pozory. – Moira zrezygnowała z mentorskiego tonu, teraz mówiła bardziej do siebie. – Diabli wezmą starą prukwę! Wykończyła połowę wewnętrznego kręgu, zanim ktokolwiek odważył się posłać po mnie. W okolicy zabrakło chłopskich dzieci. Mówią, że koklusz. Ładny mi koklusz. Zaczęłam rozpracowywać megierę, nijak podejść, w huk zaklęć ochronnych. Całe szczęście, że nie zna magii egipskiej. Za ifrytem, którego twój brat świsnął tak zręcznie z mojej torebki, sześć lat jeździłam po Afryce i Azji. Na jej zamówienie – myśli, że przywiozłam jajo feniksa. Chce zapewnić sobie wieczną młodość. Rytualny kanibalizm przestaje działać, nasza świętoszka czuje na karku oddech kostuchy. Nie wykręci się tym razem.\nKonstancja poczuła, że włosy jeżą się jej na głowie.\n– Ciocia ją zamorduje... – szepnęła.\n– Nie, kochanie, ty ją zamordujesz. – Moira zaplotła dłonie, spojrzała na nią z powagą. – Ty nieopatrznie związałaś się z arabskim demonem. Będziesz musiała wypowiedzieć słowo, które go uwolni. To jedyne wyjście.\nKonstancja w milczeniu przyglądała się Moirze, która rozsiadła się przy zakurzonym biurku i pochłonięta zagranicznymi księgami, ledwie zwracała uwagę na dziewczynkę. Nie wierzyła słowom tej kobiety o ciętym języku i niesamowitym spojrzeniu. To pewne, że tamta opowiadała banialuki, licząc na dziecięcą naiwność. Ciocia Ernestyna, jakkolwiek trafnie nazwana starą prukwą, nie mogła być przecież ludożerczą zbrodniarką. Już raczej ciocia Moira miała na sumieniu coś równie strasznego. Ponadto trzeba było przyznać, że nie zachowywała się jak dama. Czego zresztą można spodziewać się po osobie, zwłaszcza przedstawicielce płci pięknej, która tyle czasu spędziła wśród dzikusów?\nDziewczynka zachowała te myśli dla siebie. Cierpliwie potakiwała, gdy Moira wyjaśniała jej, w jaki sposób pozbyć się Ernestyny. „Poczekaj, aż dotknie powierzchni kuli, dopiero wtedy wypowiedz słowo – to bardzo ważne, dżinnom należy wydawać dokładne polecenia. A potem zamknij oczy i za żadne skarby nie patrz na to, co się będzie działo.”. Tajemnicze słowo ciocia nakreśliła ołówkiem na kartce wyrwanej ze swojego karneciku „Nie wypowiadaj go teraz na głos, jeśli cenisz sobie własną skórę.”\nNar. Podobno po arabsku znaczyło to „ogień”. Konstancję kusiło, aby użyć zaklęcia w obecności cioci Moiry, ale nie odważyła się. Postanowiła natomiast, że wyzna cioci Ernestynie całą prawdę, kiedy tylko zniknie Moirze z oczu.\nTymczasem lady Finnegan sięgnęła do torebki i wyciągnęła z niej srebrny zegarek.\n– Czas już na rendez-vous z Ernestyną. Pamiętaj, nie mów nic! Niech myśli, że jesteś pod wpływem hipnozy. Im mniej spodziewa się po tobie, tym lepiej. Zresztą zjadła już tyle dzieci, że straciła dla nich szacunek należny rodzajowi ludzkiemu. W jej mniemaniu to potulne, durne stworzenia, jak cielęta bądź jagnięta. O, dzieci człowiecze! Ze wszystkich zwierząt najbardziej podobne młodym małpom. Słabe, lecz podstępne i złośliwe! Udawaj głupią, ale bądź czujna.\nSpotkanie miało odbyć się w opustoszałym salonie prawego skrzydła domu. Z bliżej nieokreślonej przyczyny, Moira znowu widziała w tym palec losu. Czekały w milczeniu. Lady Finnegan przechadzała się wzdłuż okien, skąpana w księżycowym blasku.\nMigotliwe, żółte światło rozjaśniło półmrok. Nachodziła ciocia Ernestyna, z twarzą upiornie podświetloną trzymanym w prawej dłoni kagankiem. Meble rzucały długie, podwójne cienie. Na tle połyskliwej boazerii malowała się nienaturalnie wysoka, długoręka sylwetka Ernestyny.\n– Ileż można czekać, Moiro? – odezwała się z pretensją w głosie. – I co tutaj robi córka młodej Emilii?\nZgodnie z poleceniem, Konstancja starała się wyglądać tak tępo i bezwolnie, jak tylko mogła.\n– Złapałam to małe stworzenie na grzebaniu w mojej torebce – wyjaśniła ciocia Moira. – Cóż, wilka ciągnie do lasu, a muchy do miodu. O ile wiem, masz zwyczaj wyrywania chwastów, nim zapuszczą korzenie.\nKonstancji zdało się, że ciocia Ernestyna świdruje ją spojrzeniem na wylot. Wreszcie staruszka wykrzywiła cienkie wargi w uśmiechu. Ostre cienie podkreślały każdą zmarszczkę na jej twarzy.\n– Rzeczywiście! – syknęła. – Och, to było bardzo sprytne, posyłać ją na pensję! Aż dziwne, że nie dostrzegłam tego wcześniej. Oddaj mi ją. Było nie było, sprawa rodzinna. Czy moje zamówienie jest całe?\n– W zupełności. – Moira skinęła głową. – Najpierw jednak poproszę zapłatę.\n– Nie dostaniesz nic, dopóki nie zobaczę jajka. – powiedziała Ernestyna.\nMoira wyjęła zawiniątko z torebki i odwinęła szmatkę. Pomarańczowy blask zmieszał się z żółtym światłem kaganka.\nErnestyna potarła swój długi, haczykowaty nos.\n– Tak. Hmm, tak. – Wyciągnęła dłoń po pakunek, ale Moira schowała rękę za plecy.\n– Zapłata – przypomniała sucho.\nStara wiedźma dobyła z własnej torebki pokaźną sakiewkę i wręczyła ją cioci Moirze. Tamta wyjęła ze środka flakonik wypełniony gęstą, czerwoną cieczą. Przyjrzała się uważnie, zamruczała z uznaniem.\n– Doskonały rocznik.\n– Swoją drogą, chciałabym wiedzieć, do czego jej używasz. – powiedziała Ernestyna. – Jedyny przepis, który znam, jest w dzisiejszych czasach zupełnie bezużyteczny.\n– Tajemnica zawodowa – rzekła czarownica, oddając Ernestynie krągłą paczuszkę. – Radzę ci, zajmij się jajkiem najszybciej, jak tylko możesz. Nie potrafisz go właściwie przechowywać; w twoich rękach straci moc najdalej w ciągu godziny.\n– Pff! – Ernestyna zachłannie schowała jajko do swojej torebki. – Wiem, co mam robić! To by było na tyle, Moiro.\n– Interesy z tobą to prawdziwa przyjemność – skinęła głową lady Finnegan. – Wesołych świąt.\n– Daruj sobie! – prychnęła Ernestyna i wpiła kościste palce w rękę Konstancji. – Idziemy!\nCiocia Ernestyna poprowadziła dziewczynkę do swojego pokoju okrężną drogą, aby nie natknąć się na domowników. Kluczyły po rzadko uczęszczanych korytarzach, wspinały się na kręte schody. Konstancja była pewna, że przodkowie uwiecznieni na portretach ścigali je ponurymi spojrzeniami. Oddałaby wszystko, by wyplątać się ze spisku, w którym wbrew swojej woli musiała wziąć udział. Kiedy mijały salon, postanowiła krzyknąć; ku swojemu przerażeniu uświadomiła sobie jednak, że nie jest w stanie wydobyć z siebie głosu.\nErnestyna otworzyła drzwi drobnym kluczykiem i zamknęła je, kiedy weszły do środka. W pokoju unosił się ledwie wyczuwalny zapach naftaliny. Na gościnnym łóżku, zaciągniętym kapą w słoneczka, leżała niedokończona robótka – czapka z różnokolorowej włóczki. Spod zwisającej aż do ziemi kapy wystawały miękkie papucie w szkocką kratę. Obok nich Konstancja dostrzegła gazetę „Hafty Tudzież Inne Pożyteczne Robótki Ręczne”, ulubiony periodyk pani Hamilton.\nNie zwracając uwagi na dziewczynkę, ciocia podeszła do szafki nocnej, gdzie leżała gruba księga w oprawie z ciemnozielonej skóry, o wytłoczonym na okładce tytule: „Holy Bible”. Kartkowała ją przez chwilę, po czym otworzyła na stronie z pięcioramienną gwiazdą nakreśloną atramentem o niepokojącej, brudnobrązowej barwie. Wokół znaku wiły się zagadkowe esy-floresy.\n– Jak najszybciej... – Ernestyna niespodziewanie wyprostowała się i zwróciła w kierunku dziewczynki. Z jej oczu biły gromy.\n– Jak najszybciej! – huknęła. – Ileż trzeba bezczelności, żeby tak otwarcie wysyłać mi szpiega! Czy ona uważa mnie za niespełna rozumu? Najpierw zajmij się jajkiem, a tymczasem mała będzie patrzeć!\nZłapała Konstancję za ramię.\n– Mów, co zaplanowała ta kłamliwa jędza. Tylko sobie nie wyobrażaj, że uwierzyłam w twoją hipnozę. Też mi specjalistka od mieszania w głowach! Może rzucić na ciebie tyle zaklęć maskujących, ile zdoła, ja tam swoje wiem.\nKonstancja popatrzyła na nią tępo.\n– Możesz już mówić! Nie udawaj! – syknęła Ernestyna. – Po co jej była smocza krew?\n– Nie wiem... – bąknęła dziewczynka.\n– Akurat! Nieodrodna wnuczka Gladys! Z całą pewnością weszłaś z nią w spółkę.\n– Naprawdę nie wiem. Ciociu, puść mnie, to boli.\nErnestyna uniosła ręce w geście pełnym irytacji.\n– Święci anieli i diabły z Otchłani! Niech zachowa swoje durne tajemnice, nie na wiele jej się przydadzą. I tak dostała fałszywkę. Wampirza posoka, niech jej na zdrowie wyjdzie. Powiedz, mała, czy jajko jest autentyczne?\nCzarownica mimochodem zgarnęła z łóżka robótkę.\n– Oczywiście, że nie. Widzę to w twoich oczach. Tośmy sobie pohandlowały! Ciekawe, skąd wzięła swoją nieposzlakowaną opinię. Pewno sama ją rozpowszechnia.\nNie przerywając słowotoku, Ernestyna ostrożnie zsunęła czapkę z drutów. Delikatnie odłożyła robótkę na miejsce, zaś druty chwyciła mocno w garść.\n– Powiedz mi, dziecko, czym naprawdę jest jajko?\nKonstancja milczała, chociaż na widok dwóch ostrych szpikulców w ręku cioci ogarnęło ją wyjątkowo niemiłe przeczucie.\n– Nie lubię uciekać się do otwartych gróźb – rzekła tymczasem Ernestyna. – Ale z dzieciakami trzeba postępować wprost. Widzisz, w tej profesji nie można mieć zbytnich skrupułów. Zjadasz albo dajesz się zjeść. Długo pracuję w swoim fachu i wierz mi, znam się na rzeczy. Wyeliminowałam moją drogą siostrę Gladys, chociaż miała znacznie większą moc i wiedzę. Zgubiła ją naiwność. Odpowiedz po dobroci – czym jest jajko?\nSerce Konstancji zmieniło się w małą bryłkę lodu.\n– Ifrytem – usłyszała własne słowa. – W środku siedzi uwięziony ifryt.\n– To arabski dżinn ognia – kontynuowała dziewczynka. – Ma bardzo wybuchowy charakter. Sama widziałam, jak ciocia Moira trzymała kulę w dłoniach, mówiąc: „Drogi dżinnie, nim godzina minie, dasz popalić Ernestynie”. Albo coś w tym guście.\n– Ach tak! – cioci Ernestynie zabłysły oczy. Cisnęła na bok druty, wysupłała rzekome jajko z torebki. – Istotnie, to brzmi jak jej słowa.\nPuknęła gruzłowatym palcem w powierzchnię kuli.\n– Spodziewałam się czegoś...\n– NAR! – zawołała Konstancja. I wbrew ostrzeżeniom Moiry, nie zamknęła oczu.\nJej lewa dłoń zamrowiła osobliwym ciepłem i rozjarzyła się krwistoczerwonym blaskiem. Światło wystrzeliło prosto w Ernestynę, otaczając jej postać krwawą aurą. Czarownica zajęła się ogniem jak sucha kartka papieru. Wrzeszczała potępieńczo, a jej chude kończyny skręcały się na podobieństwo płonących gałązek.\nJajko wypadło z rąk Ernestyny i potoczyło się po dywanie. Dopiero wtedy płomienie objęły firanki, kapę na łóżko oraz fałszywą Biblię. Księga zaskwierczała i buchnęła różnobarwnym ogniem. Przy akompaniamencie nieludzkich pisków i syków, spomiędzy kart zaczęła wynurzać się czarna, sześciopalczasta dłoń.\nKonstancja ocknęła się z osłupienia i błyskawicznie dopadła drzwi. Kluczyk! Ernestyna schowała go w torebce! Dziewczynka odwróciła się i spojrzała na płonący, wijący się szkielet za sobą. Czarna ręka wyłoniła się z księgi aż do ramienia. Gryzący dym powoli zaczynał odbierać Konstancji oddech.\nUsłyszała gwałtowne uderzenie w drzwi. W porę usunęła się na bok, zamek trzasnął jak zapałka. Ostatnim, co zapamiętała był widok Moiry Finnegan oraz olbrzymiego tygrysa u jej boku.\nPowoli wracała do przytomności. Czuła dotyk czegoś zimnego i wilgotnego na swoim czole. Leżała na wznak w pachnącej krochmalem pościeli. Powoli obróciła się na bok i przytuliła do twarzy róg kołdry. Czyżby koszmarny sen?\nOtworzyła oczy. Na taborecie przy łóżku siedziała Moira. Przysypiała trochę, opierając łokcie na pościeli. Sprawiała wrażenie bardzo zmęczonej. Pachniała dymem, a mankiety jej sukni wyglądały na nieco osmalone.\nKonstancja zdjęła z czoła kompres i delikatnie pociągnęła ciocię za rękaw. Moira wymamrotała coś pod nosem, uniosła głowę.\n– Witaj, młoda damo – powiedziała. – Już po kłopocie. Możesz spać dalej.\nI sama ziewnęła szeroko.\n– Ciociu Moiro! – szepnęła dziewczynka. – Wszystko już rozumiem. To ja zrobiłam, prawda? Powiedz mi prawdę, ciociu. Nie było żadnego ifryta.\nLady Finnegan opuściła głowę i przez dłuższą chwilę milczała. Konstancja bezskutecznie próbowała pochwycić jej wzrok.\n– Masz rację – przyznała wreszcie Moira. – Historię z ifrytem wymyśliłam na poczekaniu, dzięki pomysłowości twojego brata. Kula zawierała starannie przygotowaną klątwę – śmiertelną pułapkę na czarownice, skuteczną w dziewięciu przypadkach na dziesięć. Mogła wypalić cię od wewnątrz. Na szczęście jesteś nieodrodną wnuczką Gladys i talent masz we krwi. Zamiast paść ofiarą zaklęcia, przejęłaś je.\n– Imponujące dokonanie, zwłaszcza w twoim wieku.\nDziewczynka ponownie targnęła ją za rękaw.\n– Mogłaś mi od razu o wszystkim powiedzieć. Ona zamordowała babcię! Mnie też chciała zabić! Załatwiłabym ją! Po co wymyśliłaś tę bajkę? Dlaczego?\nMoira zdawała się patrzeć nie na Konstancję, ale gdzieś daleko, poza nią. Nagle wydała się dziewczynce bardzo stara, znacznie starsza niż ciocia Ernestyna. Być może tak sędziwa, jak Anglia.\n– Właśnie – mruknęła. – Sama nad tym myślę. Ciekawe, dlaczego.\nDrzwi uchyliły się z cichym skrzypieniem. Weszła matka Konstancji, niosąc świeże ręczniki. Moira ciężko dźwignęła się z taboretu.\n– Zwracam ci śpiącą królewnę, Emilio – rzekła. – Na mnie już pora.\n– Nie zostajesz?\n– Rano muszę zameldować się w Londynie, złożyć dowody. Może jeszcze znajdziemy wampira, z którym współpracowała. – Moira stłumiła dłonią potężne ziewnięcie. – Przy okazji... Nie chowaj dziecka pod szkłem, nic ci z tego nie przyjdzie. Żadne z niej niewiniątko. Najdalej za dziesięć lat będzie trzęsła wami wszystkimi.\nNa widok zdumionej twarzy Emilii uśmiechnęła się złośliwie jak chochlik, po czym zgarnęła z oparcia łóżka swój czarny, wełniany pled i wyszła.\nKorytarz rozbrzmiewał echem stukotu jej obcasów.


Microsoft zniechęca do ściągania konkurencyjnych przeglądarek\nMicrosoft ma poważne plany wobec swojej przeglądarki Edge, która zastąpiła wyśmiewanego w internecie Explorera. Ludzie z tej firmy najwidoczniej wierzą w nią na tyle, że nie boją się zrażać do siebie użytkowników, którzy mieliby czelność skorzystać z innego programu.\nWszystko rozchodzi się o nieodłączny algorytm działania na świeżym systemie – odpalamy przeglądarkę Microsoftu po raz pierwszy i ostatni, aby dzięki niej znaleźć znacznie lepszą alternatywę. Jej nazwę wpisujemy w wyszukiwarkę Bing, bo ta wita nas zamiast Google, ale na samym szczycie znalezionych wyników nie widnieje nazwa Chrome czy Firefox, lecz tekst „Microsoft poleca Ci Microsoft Edge na Windows 10. Dowiedz się dlaczego”. Swoją kontrowersyjną decyzję Microsoft tłumaczy w następujący sposób:\nEdge zostało stworzone wyłącznie dla Windowsa 10 z funkcjami, które uwydatniają doświadczenie płynące z przeglądania internetu, takimi jak Cortana, Web Note czy Quick answers.\nTe powiadomienia zostały stworzone, aby zapewniać ludziom szybką, prostą informację, która pomoże im skorzystać z tych funkcji. Mimo tego, Windows 10 pozwala na wybranie przeglądarki i silnika wyszukiwań na własną rękę.\nNikt nikogo do niczego nie zmusza, ale nie uważacie, że taka jasna sugestia to trochę zbyt wiele? Przecież jeśli Edge jest tak dobre jak o nim mówią twórcy, to aby nawiązać konkurencję z Firefoxem i Chrome, Microsoft nie musi chyba wspierać się takimi szemranymi sztuczkami?\nGoogle Chrome internet explorer microsoft microsoft edge przeglądarki\nGoogle Chrome robi duży krok w kierunku oszczędności pamięci\nCałe szczęście, to tylko reaktor izotopowy


grudzień 2019 - Blog firmy ELETOR\nNiech Wigilia i Święta Bożego Narodzenia upłyną spokojnie i radośnie, aby marzenia zmieniły się w rzeczywistość, a sukcesy przerosły oczekiwania. Let Christmas Eve and Christmas will pass peacefully and joyfully, for dreams to change into reality, and the successes exceeded expectations.\nPrzez ELETOR, 3 lata 2019-12-20 temu\nZaproszenie na ELETOR Cup 2020\nZaproszenie na ELETOR CUP 2020 Już za miesiąc, po raz drugi, na hali sportowej w Zbicznie odbędzie się turniej piłkarski, którego ELETOR będzie sponsorem tytularnym. Zagra 12 drużyn o puchar Magdalena Golubska Wójt Gminy Zbiczno. Więcej znajdziecie na stronie organizatora – klubu piłkarskiego ŻAK Zbiczno. Piotrek Kwaśniewski, prezes klubu, świetnie opisał szczegóły. My Czytaj dalej…\nPrzez ELETOR, 3 lata 2019-12-11 temu


Kamizelki rockowe dla kobiet, kamizelka jeansowa damska | sklep rockowy metalRoute.pl\nKamizelki rockowe dla kobiet\nDla tych, których interesuje moda damska rockowa, albo raczej styl rockowy w modzie, kamizelki są takim nieodzownym elementem, który kojarzy się z nim tak samo silnie, jak kurtki motocyklowe czy koszulki rockowe.\nTen element ubioru ma bardzo silny wydźwięk – i niezależnie od tego, czy jest to kamizelka jeansowa, skórzana, czy może z innego materiału, dodaje całej stylizacji właściwego charakteru.\nKamizelki można nosić na inne ubrania, na przykład na koszulkę czy bluzkę, ale każdy rock and rollowiec wie, że najlepiej wyglądają na nagim ciele. Do tego obcisłe spodnie metalowe damskie i zrobisz prawdziwy szał.\nSeksowne kamizelki rockowe - noś jak chcesz!\nDo ich noszenia trzeba sporej pewności siebie, dopiero wtedy prezentują się na właścicielu tak, jak należy.\nChcesz spróbować? Chcesz sprawdzić, czy ten styl pasuje do Ciebie? A może masz już inne kamizelki w swojej kolekcji? Zobacz co jeszcze możemy Ci zaproponować.\nGwarantujemy jedno – wybierając u nas jakiekolwiek ubranie, otrzymujesz produkty najwyższej jakości, które przeszły gęste sito naszej selekcji – to właśnie sprawia, że nasz sklep rockowy sprzedaje tylko oryginalne rzeczy, które trudno dostać gdziekolwiek indziej.\nkamizelka KILLSTAR VEGA FRINGE VEST\n294,90 zł / szt. brutto 294.90 PKT\nkamizelka VIXXSIN MC


Kuchnia nad Atlantykiem (już od 17 lat): Tokijskie migawki\nUkazał się właśnie w kolejnym kwietniowym numerze "Mojego Gotowania" mój artykuł o pulsującej życiem i kulinarną werwą stolicy Japonii pt. "Kwitnące wiśnie i hi-tech". Chciałam się więc przy okazji podzielić również na blogu paroma tokijskimi reminiscencjami z naszej podróży do Kraju Wschodzącego Słońca.\nNa zdjęciu powyżej: część kompleksu świątynnego Sensō-ji w centrum Tokio. Jak widać hipernowoczesność stoi w stolicy ramię w ramię z tradycją. Praktyczni Japończycy postawili tu koło siebie świątynie buddyjskie i shinto. Każda z tych religii ma im coś do zaoferowania. Shinto pomaga w problemach życia codziennego, buddyzm radzi sobie z przełomowymi momentami ludzkiej egzystencji.\nGórne lewe zdjęcie: Mieliśmy okazję odwiedzić Tokio wiosną, w czasie, gdy kwitną sakura - bladoróżowe wiśnie. Cały kraj z zapartym tchem śledzi falę kwitnienia idącą z południa japońskiego archipelagu, aż na północne krańce wyspy Hokkaido. Telewizja zapowiada kiedy i gdzie drzewa są w pełnej krasie i nawet jaki procent jest pokryty kwieciem. Chyba każdy Japończyk chociaż raz o tej porze roku wybiera się na hanami - rytuał podziwiania wiśniowych drzew. Prawie obowiązkowo łączy się to z piknikiem na łonie natury.\nGórne prawe zdjęcie: Rzadko w Tokio można spotkać kobiety w tradycyjnych strojach (co innego w Kioto - tam jest ich zatrzęsienie, pisałam o tym tutaj ). Jeśli już to spotkamy je tak ubrane, idące na przedstawienie klasycznego teatru kabuki mieszczącego się w dzielnicy Ginza, dosłownie naprzeciwko wielopiętrowej siedziby Sony, pełnej nowinek hi-tech.\nOba dolne zdjęcia: Takie lolitki (lokalny ideał urody) spotkamy w dzielnicach Harajuku i Akihabara - królestwie alternatywnej młodzieżowej mody i mekce japońskiej muzyki. Na każdym kroku zobaczymy tu reklamy girls-bandów i billboardy zapraszające na koncerty wirtualnej holograficznej piosenkarki Hatsune Miku.\nGórne lewe zdjęcie: Nie mogliśmy sobie odmówić wizyty na najsłynniejszym rybnym targu świata. Żeby oglądać licytacje tuńczyków za astronomiczne sumy trzeba się tu wybrać koło 4.00 nad ranem. Śpiochom pozostaje uraczenie się najświeższym sushi i sashimi świata w maleńkich barach tuż przy rynku, pełnych już od świtu (jedliśmy te delikatesy o 7.00 i jest to dość dziwne doświadczenie dla człowieka przyzwyczajonego rano południowoeuropejskim zwyczajem pić jedynie kawę z mlekiem).\nGórne prawe zdjęcie: Kultową potrawą tokijczyków nie jest jednak sushi, a ramen. Miski gorącego pysznego bulionu z makaronem, plastrami mięsa i jajkiem pochłaniane są na każdym rogu ulicy i o każdej porze dnia i nocy. I my staliśmy się dozgonnymi fanami tej potrawy, mającej zresztą wiele wersji.\nDolne lewe zdjęcie: Pan na zdjęciu ma na głowie zawiązaną hachimaki - opaskę będącą symbolem odwagi i wytrwałości w dążeniu do celu. Często hachimaki mają narysowany symbol wschodzącego słońca lub jakiś budujący slogan.\nDolne prawe zdjęcie: W Tokio króluje transport publiczny - większość ludzi jeździ metrem i pociągami (w tym superszybkim shinkansenem). Samochód to luksus, który w dodatku niezwykle ciężko w tej wielomilionowej metropolii zaparkować. Z nocnych eksapad można za to wrócić rikszą ciagniętą przez lekko mikrusowatego młodzieńca.\nTo tyle na dzisiaj króciutkich tokijskich migawek. W następnym wpisie zapraszam na przepis na najpyszniejsze japońskie pierożki.\nLabels: Azja, Japonia, Podróże, Publikacje\nu rudej na talerzu 22 kwietnia, 2015 14:14\nPiękne zdjęcia - marzy mi się taka podróż. Zazdroszczę tak, że aż robię się zielona :P\nkasiazjeziora 19 czerwca, 2015 10:10\nNigdy nie marzyłam o takiej podróży, ale zrobiłam się głodna.Pozdrawiam.\nKulebiak z łososiem i krewetkami


Jak prawidłowo zerować lunetę celowniczą do strzelania do celu lub polowania | Online Stream\nJak zerować lunetę do strzelania do celu i polowania\nLunety celownicze są bardziej popularne niż kiedykolwiek wcześniej. Lunety są używane przez myśliwych, strzelców taktycznych, ludzi szukających szybkiego wykorzystania optyki obrony domu, a zwłaszcza taktycznych entuzjastów karabinów szukających idealnej optyki dla ich AR-15. Z optyki staje się coraz bardziej popularne, ważne jest, aby wiedzieć, jak wyzerować zakres.\nIstnieje wiele, wiele różnych rodzajów lunet tam, ale ten artykuł jest zaprojektowany jako ogólny przewodnik dla zerowania optyki karabin. Podczas gdy ten artykuł obejmuje jak wyzerować lunetę dla większości modeli karabinów, niektóre wymagają specjalnych instrukcji.\nW razie wątpliwości, odnieś się do rzeczywistej instrukcji obsługi twojego zakresu. Większość lunet wpadnie w ten przewodnik, jeśli chodzi o zerowanie optyki, ale mogą być małe zmiany szczegółów. Obejmuje to szczególne zakresy lub szczególne obciążenia, że zakres karabin ma use.\nWybór właściwego celu\nPrzygotowanie do Range Hot\nJak wyzerować Scope: Final Thoughts\nWhile to nie jest przewodnik, jak zainstalować zakres, to jest niezwykle ważne, że zakres jest zainstalowany prawidłowo. Jeśli zakres nie jest prawidłowo zainstalowany może być niemożliwe do wyzerowania. W zależności od pierścieni lunety lub konfiguracji montażu, instalacja może być nieco inna dla każdej lunety.\nPo pierwsze, zawsze postępuj zgodnie ze wskazówkami producenta.\nDla typowej lunety o zmiennym powiększeniu, użycie pierścienia lunety lub jednoczęściowego montażu jest często wymagane. Każda zamontowana szyna lunety musi być dokręcona do odbiornika i należy zastosować Loc Tite. Pierścienie lunety lub montaż powinny być zamontowane i zabezpieczone na karabinie.\nSystem montażu lunety musi być dokręcony do momentu, gdy nie będzie się ruszał, zakładając, że montaż wykorzystuje tradycyjne śruby. Tradycyjne śruby najczęściej wymagają użycia substancji takich jak Loc Tite, aby upewnić się, że pierścienie lunety lub mocowanie lunety nie poluzują się od odrzutu podczas strzelania.\nJeśli mocowanie lub pierścienie wykorzystują mocowanie QD, należy je mocno zablokować i odpowiednio dopasować do szyny lunety. Luneta powinna być ustawiona tak, aby zapewnić jej prawidłowy odstęp od oka. Prawidłowa odległość od oka powinna być podana w instrukcji obsługi. W przypadku lunet holograficznych, odległość od oka nie będzie miała takiego znaczenia, jak w przypadku montażu lunety do karabinów typu rimfire.\nSiatka powinna być ustawiona tak, aby luneta pozostała pozioma. Pionowy krzyż powinien być ustawiony idealnie w górę i w dół.\nTutaj jest świetny film od MidwayUSA, który prowadzi Cię przez to jak prawidłowo zamontować lunetę.\nKiedy wyzerujesz lunetę do karabinu, wyzerujesz ją również do określonego typu amunicji. Nazywa się to ładunkiem, a czynniki, które zmieniają ładunek to długość całkowita, waga pocisku, prędkość i typ pocisku. Żaden przewodnik o tym, jak wyzerować lunetę jest kompletny bez dostosowania do amunicji.\nPo wyzerowaniu lunety do określonego ładunku amunicji, ładunek ten będzie najbardziej precyzyjny dla tego zakresu. Inne ładunki tego samego kalibru mogą powodować niewielkie różnice w dokładności. Różnice te są zazwyczaj małe i tylko zrobić znaczącą różnicę na długim dystansie, lub podczas pomiaru grup z urządzeń precyzyjnych.\nDla myśliwych i strzelców precyzyjnych celów ze zmiennymi lunetami, należy wybrać jeden rodzaj amunicji i trzymać się go podczas polowania lub strzelania do celu. Dla lunet takich jak red dots, te różnice pomiędzy amunicją prawie nigdy nie stworzą zauważalnej różnicy w dokładności.\nNie jesteś pewien jak wyzerować lunetę z różnymi celami? Nie martw się: możesz wyzerować karabin z prawie każdym celem. Najłatwiejsze do użycia są cele, które są przeznaczone do strzelania bullseye i są podzielone na siatki. Te pola siatki są najczęściej cal kwadratowy.\nTo pozwala strzelca łatwo dostosować zakres w oparciu o ile cali to siedzi z dala od bullseye. Cele te są bardzo powszechne i łatwe do znalezienia w sklepach z bronią i sklepach sportowych.\nPodczas zawieszania celu, należy użyć większego kawałka materiału za celem. Materiał ten jest najlepiej często pozostawione puste i pozwala strzelców, aby zobaczyć, czy są one trafienie poza celem. Proste kawałki tektury działają dobrze jako backing for a target.\nPo ustaleniu celu, cofnij się do mniej więcej połowy odległości, na którą planujesz strzelać z karabinu. W połowie standardowego zasięgu, strzelec może łatwo ustawić swój karabin na cel przed powrotem do normalnego zasięgu strzału.\nZ tego miejsca ustawisz swoją pozycję strzelecką. Najbardziej precyzyjną i dokładną metodą jest użycie ławki i sanki lub imadło do zabezpieczenia broni.\nTo zabiera element ludzki z zerowania zakresu i stabilizuje go tak blisko do ideału, jak to możliwe. Alternatywnie, strzelec może ustawić się za karabin w pozycji leżącej, z worków z piaskiem lub bipod do pomocy w stabilizacji rifle.\nNiezależnie od metody strzelania, stabilizacja jest najważniejszym czynnikiem w jak wyzerować zakres. Aby prawidłowo wyzerować karabin i zakres, strzelcy potrzebują stabilnej platformy do strzelania.\nNow, let’s get into the meat of how to zero a scope. Gdy strzelec jest na pozycji, rozpoczyna proces zerowania. W przypadku broni bolt action, single shots i AR-style, strzelec może usunąć bolt, oddzielić akcję i spojrzeć w dół lufy. Strzelcy następnie dostosować broń, aż lufa jest w względnej linii z celem.\nStrzelec może patrzeć przez lufę, a następnie lunetę. Jeśli luneta jest poza celem, widok między lufą a lunetą będzie się znacznie różnił.\nInne konstrukcje karabinów są trudniejsze do wyzerowania. Dla tych karabinów, strzelcy mogą korzystać z celownika laserowego otworu. To urządzenie pasuje do komory broni i wysyła laser bezpośrednio w dół lufy.\nStrzelec może dostosować zakres, aż reticle obejmuje laser na cel. Ta metoda może być stosowana z każdym karabinem i jest bardzo skutecznym sposobem, aby pomóc w zerowaniu optyki. To pomaga strzelcom zmniejszyć czas i amunicję potrzebną do wyzerowania optyki.\nTe urządzenia są dość przystępne cenowo i łatwe do znalezienia i użycia.\nGdy strzelec dostał ich siatkę tak blisko, jak to możliwe do bycia na celu, nadszedł czas, aby przejść na gorąco. Podczas zerowania lunety celowniczej, najlepszą praktyką jest poświęcenie niezbędnego czasu, aby zrobić to poprawnie. Zastosuj podstawy do każdego i każdego strzału podjęte.\nLoad i strzelać trzy rundy bez dokonywania korekt lub przenieść cel lub karabin. Po oddaniu trzech strzałów, możesz rozładować karabin i upewnić się, że akcja jest otwarta. Gdy to zrobisz, przejdź na dół dystansu do celu.\nWtedy sprawdź cel. Twoje trzy strzały stanowią twoją „grupę”. Grupa ta powinna mieć pewne względnie podobne cechy.\nTe trzy strzały powinny być wszystkie w jednym ogólnym obszarze celu. Na przykład, trzy strzały nie mogą znajdować się jeden na drugim, ale wszystkie na lewo i nisko od tarczy.\nJeśli trzy strzały są losowo umieszczone zarówno wysoko jak i nisko lub zarówno na lewo jak i na prawo, istnieje problem zewnętrzny. Ten problem może być związany z którymkolwiek z poniższych:\npodstawowe problemy z umiejętnościami.\nsposób, w jaki twoja luneta jest przymocowana do karabinu.\nsposób, w jaki broń jest stabilizowana.\noczywisty i dziwny problem z amunicją.\nJeśli tak jest, strzelec musi ponownie ocenić swój karabin, amunicję, zakres i umiejętności.\nJeśli grupa jest rutynowa, strzelec powinien zmierzyć, a następnie zastosować te pomiary do ich wieżyczek lunety. Wieżyczki różnią się w zależności od lunety, a wieżyczki posiadają różne pomiary regulacji na kliknięcie.\nWieżyczki regulują siatkę w górę i w dół oraz od lewej do prawej. Pozwala to wyrównać lunetę do miejsca, w które strzela karabin. Ten pomiar będzie odpowiadał odległości przesuniętej na celu.\nPowtórz proces strzelania trzech rund i regulowania lunety, aż będzie ona uderzać w bullseye celu. Po zakończeniu tego procesu, umieścić nowy cel na uchwyt docelowy i strzelać trzy kolejne strzały, aby potwierdzić zero.\nOd strzelca potwierdza jego lub jej zero, oni lub cel powinien przenieść się do zakresu spodziewają się strzelać na. Gdy na tym zakresie, strzelec czyści ich otwór co najmniej jeden raz. Strzelcy powinni upewnić się, że broń jest czysta, a następnie uruchomić boresnake lub punch pręt z pędzlem przez lufę do czyszczenia go.\nStrzelec powinien następnie strzelać trzy strzały i obserwować, gdzie uderza na cel. Gdy jest to bezpieczne, powinien powtórzyć proces zerowania swojego karabinu, dokonując regulacji i strzelając. Strzelec będzie następnie powtórzyć ten proces, aż karabin jest wyzerowany w tym range.\nW tym momencie, strzelec zakończył kroki, jak wyzerować zakres. Strzelec może następnie nazwać to dzień, spakować go i wrócić do domu. Alternatywnie, mogą przenieść cel lub siebie z powrotem jeszcze dalej i wyzerować karabin, aby zapewnić, że jest dokładny w zakresach poza to, co shooter expects.\nTo jest opcjonalne, ale może być bardzo przydatne w nieplanowanych situations.\nCzy wiesz pewnie, jak wyzerować lunetę? Zerowanie karabinu do zakresu jest absolutną koniecznością. Im więcej czasu strzelec bierze i stosuje podstawy, tym bardziej precyzyjne ich zakres będzie. Każdy krok powinien być wykonany prawidłowo, od ustawienia lunety na karabinie do zabezpieczenia karabinu w stabilnej pozycji do strzału.\nOpuszczenie jakiegokolwiek kroku, lub lenistwo w tej kwestii, spowoduje frustrację w najlepszym przypadku, lub źle wyzerowany karabin w najgorszym. Strzelcy powinni się spieszyć, być bezpieczni i zawsze dwukrotnie sprawdzać swoje wyzerowanie.\nVortex Optics przygotował również dobry film, który pokazuje jak wyzerować lunetę od początku do końca.\n⟵ Kwazar 3C 273\nHappy 16th Birthday! The Sweetest Wishes for Someone Turning 16 ⟶


[ 490 posty(ów) ] Idź do strony Poprzednia 1 ... 15, 16, 17, 18, 19, 20, 21 ... 25 Następna\n#341 Wysłany: 26 Mar 2021 08:57\nMożna wsiąść do samolotu, ale potem czeka cię kwarantanna po powrocie, jeżeli nie spełniasz wymogów.\nJa po powrocie z LIS siedzę parę dni, i lecę do LUX i wolę na spokojnie zrobić ten test i nie dostać mandatu za złamanie kwarantanny.\n#342 Wysłany: 26 Mar 2021 09:11\nA jak na przesiadce? Nie pytają o test?\n#343 Wysłany: 26 Mar 2021 09:47\nCzyli jak rozumiem, na tranzycie w dalszym ciągu obowiązuje PCR?\n#344 Wysłany: 26 Mar 2021 09:53\n#345 Wysłany: 26 Mar 2021 09:55\nNiestety tak, aktualnie do 31.03, zgodnie z:\nhttps://dre.pt/home/-/dre/159432425/det ... =159432423\n#346 Wysłany: 26 Mar 2021 15:34\nDodzwoniłem się dziś do Sanepidu Portugalskiego\nSzpital który robi te testy w Lizbonie to: Hospital CUF Descobertas, in Lisbon, Parque das Nações\nNiestety nie wydają wynik testów antygenowych po angielsku, jedynie po portugalsku, za 25 EUR (wynik do 4h)\nPCR można u nich zrobić za 90 EUR, i wynik można dostać po angielsku, francusku i niemiecku. Wynik do 48h\nŻeby się zapisać, trzeba się umówić przez maila: test.covid19@portugalhealthpassport.com gdzie wybieramy godzinę i datę testu.\n#347 Wysłany: 26 Mar 2021 20:19\nsytuacja z podróżowaniem z Polski do Portugalii się skomplikowała. Polska przekroczyła liczbę 500 zakażeń koronawirusem na 100 tys. mieszkańców, i tym samym wpadła na inną listę, jeśli chodzi o loty do Portugalii. W tej chwili loty muszą być ograniczone tylko do niezbędnych, trzeba zrobić test przed lotem, a po przylocie odbyć 14-dniową izolację profilaktyczną.\nLoty 'do' Portugalii, a przez Portugalię? Mam 1 kwietnia lot WAW-LIS-CUN, będę miał PCR, obejdzie się bez problemów? Mam to na 1 bilecie..\n#348 Wysłany: 26 Mar 2021 20:26\nJeżeli jest na jednym bilecie i nie wychodzisz poza bramki to luzik bez problemu przelecisz...no chyba że znowu coś zmienią .Ale na dzień dzisiejszy jesteś ready to take off:)\n#349 Wysłany: 26 Mar 2021 20:27\nKtoś na forum pisał, że aktualnie tranzyt w Portugalii nie funguje, stąd moje obawy.\n#350 Wysłany: 26 Mar 2021 20:35\nPo pierwsze, nie ten temat\nPo drugie, https://www.ana.pt/en/corporate/ana/faq ... 1616443676\n#351 Wysłany: 29 Mar 2021 12:18\nJest kolejne rozporządzenie (tradycyjnie, na kilka dni przed wygaśnięciem aktualnego), które wchodzi w życie 1.4 (obowiązywać będzie do 15.4):\nhttps://dre.pt/web/guest/pesquisa/-/sea ... SC&q=Aereo\nPolska będzie od 1.4 wymieniona w liście krajów z liczbą przypadków zachorowań wynosi 500 i więcej na 100.000 mieszkańców (bo wcześniej nas tam jeszcze nie było). W związku z tym, zastanawiam się, czy i jak oceniają oni (zwłaszcza w odniesieniu do pasażerów w tranzycie), że podróż z kraju na tej liście jest rzeczywiście niezbędna (bo zgodnie z pkt. 8. tylko takie są dozwolone)?\n#352 Wysłany: 29 Mar 2021 12:35\nPolka na Azorach, prowadząca fanpage o tym samym tytule, próbowała zgłębić temat tranzytu, kontaktując się z linią zdrowia na Azorach, TAP, lotniskiem w Lizbonie, Ambasadą Polski w Portugalii i z Ambasadą Portugalii w Polsce. Link do posta przesyłam poniżej. Co z tego wynika? W sumie tylko tyle, że kwestia tranzytu jest niedoprecyzowana w przepisach i może być poddawana różnym interpretacjom, więc podejrzewam, że można się spodziewać wszystkiego, ale chyba od wczoraj czy przedwczoraj zaczął latać TAP na trasie WAW-LIS, więc wcześniej czy później powinien się tutaj pojawić ktoś, kto doświadczył sprawy na własnej skórze\n#353 Wysłany: 29 Mar 2021 12:38\nPrzed chwilą napisałem do TP z prośbą o informację. Mam nadzieję, że odpowiedzą sprawnie.\nDo tego, co zostało opisane w tym wpisie na FB dochodzi wskazana przeze mnie wątpliwość dot. tego, że zgodnie z rozporządzeniem, podróż z krajów z Anexo I jest dozwolona tylko, gdy jest niezbędna.\nEdit: TP już odpowiedzieli - oczywiście wymijająco\nsince the procedures and documents required to travel are imposed by the immigration and health authorities, we inform you that it is not the airline that must provide this information. It is the passengers' responsibility to present all proper documentation on the day of the flight. For more information, you should always contact the appropriate authorities.\nWygląda mi na to, że wpuszczają każdego, a dopiero po przylocie do LIS jest weryfikowane, czy podróż jest niezbędna, przy czym zakładam, że w tranzycie takiej weryfikacji nie ma, bo i po co, skoro Portugalia nie jest celem podróży.\n#354 Wysłany: 29 Mar 2021 13:00\nmoże doświadczeni w śledzeniu na radarze potwierdzą czy TAP wznowił bezpośrednie loty WAW-LIS i LIS-WAW ?\na jeśli ktoś właśnie leciał, też proszę o info "z natury"\n#355 Wysłany: 29 Mar 2021 13:20\nLatają, Wizzair poleciał w sobotę, TAP wczoraj.\n#356 Wysłany: 29 Mar 2021 14:55\nA propos nowego rozporzadzenia do 15.04 - czyli jestesmy dalej na liscie krajow gdzie test + kwarantanna? Jak to sie ma w praktyce? W Lizbonie kieruja na kwarantanne po przylocie czy jak? I czy mam rozumiec, ze nowe rozporzadzenie pojawi sie 15.04?\n#357 Wysłany: 29 Mar 2021 16:15\nNowe rozporządzenia pojawiają się zawsze 2-3 dni przed wejściem w życie kolejnego. Obstawiam zatem, że ok. 13.04 treść nowego będzie opublikowana.\n#358 Wysłany: 29 Mar 2021 16:55\nPortugalia ma w tej chwili drugi najniższy wskaźnik nowych zachorowań w Europie (średnia z ostatnich 7 dni - 4/100 tys. mieszkańców), tylko Islandia jest lepsza (3).\nDla porównania w Polsce 73 i "chwalebne" 3 miejsce na podium.\n#359 Wysłany: 29 Mar 2021 22:16\nno, byli zablokowani na amen przez praktycznie 2 miesiące, to spadli, wiadoma sprawa\n#360 Wysłany: 01 Kwi 2021 10:12\nDosyc istotna informacja w dobie deali TAP-a. Portugalia przedluzyla ban na loty do/z Brazyli i UK do polowy kwietnia\nhttps://skift.com/2021/03/29/portugal-e ... mid-april/


Suknia ślubna Caterina - Outlet ślubny 24 - suknie ślubne, dodatki ślubne, suknia ślubna, wyprzedaż, promocja, buty, welony, salon sukien ślubnych, Alyce Designs, Annais, Cymbeline, Julia Rosa, Madeline Gardner, Mariees de Paris, Mon Cheri, Sophia Tolli, Wings\nSuknia ślubna w kształcie litery A wykonana z koronki i muślinu. Przód zabudowany koronką, długi koronkowy rękaw. Plecy wycięte w głęboką literę V. Bardzo oryginalny, stylowy model sukni ślubnej, z tyłu efektowny tren. Propozycja typowo w klimacie boho.\nnazwa:Suknia ślubna Caterina


Berella Light Elda lampa sufitowa 3-punktowa BL0068 - Multilampy.pl\n» Elda lampa sufitowa 3-punktowa BL0068\nElda lampa sufitowa 3-punktowa BL0068\nKod produktu: BL0068\nLampa sufitowa 3 punktowa z dużym białym abażurem, osłoniętym tworzywem sztucznym. Elementy metalowe wykończone w chromie. Lampa w swojej konstrukcji sprawia wrażenie lekkiej i delikatnej, dlatego będzie pasować idealnie do nowoczesnych i minimalistycznych wnętrz.\nBerella Light Elda lampa sufitowa 5-punktowa BL0336\nLampa sufitowa 5 punktowa z dużym białym abażurem, osłoniętym tworzywem sztucznym. Elementy metalowe wykończone w chromie. Lampa w swojej konstrukcji sprawia wrażenie lekkiej i delikatnej, dlatego będzie pasować idealnie do nowoczesnych i minimalistycznych wnętrz.


auction no. 12585817\nW RAZIE PYTAŃ O PRZEDMIOT PROSZĘ PODAĆ KOD PRODUKTU - K 771\nPrawo pracy zawiera systematyczny wykład prawa pracy z podziałem na część ogólną, prawo stosunku pracy, prawo ochrony pracy i zbiorowe prawo pracy. Omawia ustawę z 13 kwietnia 2007 r. o Państwowej Inspekcji Pracy. Uwzględnia aktualne poglądy nauki prawa pracy i orzecznictwo Sądu Najwyższego. Książka jest adresowana głównie do studentów prawa, także do prawników praktyków. Przystępność wykładu pozwala jednak na korzystanie z niej z pożytkiem przez pracowników, w tym zwłaszcza działaczy związkowych, oraz pracodawców


Nowy czytnik z Amazonu - Kindle Paperwhite 3 - Cyfranek - Cyfrowe czytanie\nNowy czytnik z Amazonu - Kindle Paperwhite 3\nOdpowiedź Amazonu na wprowadzenie na rynek Kobo Glo HD jest tyleż szybka co niespodziewana. Od dziś można zamawiać zmodernizowaną wersję czytnika Kindle Pawerwhite, czyli All-New Kindle Paperwhite, o czym donoszą po kolei wszystkie e-bookowe serwisy internetowe. Nowy czytnik (Kindle Paperwhite 3) najprawdopodobniej ma być wyposażony w ekran właśnie taki jak we wspomnianym Kobo czy w (już znacznie wcześniej dostępnym) Kindle Voyage. Cechuje się on bardzo dobrą ostrością obrazu (gęstość 300 ppi). Na autorach dotychczas opublikowanych recenzji ten wyświetlacz, zamontowany w Kindle Voyage czy Kobo Glo HD, zrobił bardzo pozytywne wrażenie. W nowych czytnikach ma też być prezentowana już czcionka Bookerly. Niemcy już się cieszą także na dzielenie słów według niemieckich reguł. Na podziały według reguł polskich wciąż nie ma co liczyć.\nNowy Paperwhite "od 119,99 EUR" w reklamie amazon.de\nPozostałe parametry są podobne do w Paperwhite 2, m.in.:\nwymiary - 169 mm x 117 mm x 9,1 mm;\nmasa - 205g (wersja 3G 217g)\nprzekątna ekranu E-Ink Carta - 15,2 cm (6 cali)\nCena nowego kindelka również nawiązuje do oferty Kobo. W Stanach wersja międzynarodowa została wyceniona na 139 USD (wifi) oraz 209 USD (wifi i 3G). W Europie dostępne będą wersje z reklamami i bez nich. Konkurenci najbardziej depczą Amazonowi po piętach na rynku niemieckim (Tolino, Kobo), więc właśnie w amazon.de ceny są najniższe. Przedstawiają się następująco:\n- Kindle Paperwhite 3 z reklamami (Mit Spezialangeboten) i wi-fi - 119,99 EUR;\n- Kindle Paperwhite 3 z reklamami (Mit Spezialangeboten), wi-fi oraz bezpłatnym 3G - 179,99 EUR;\n- Kindle Paperwhite 3 bez reklam, z wi-fi - 139,99 EUR;\n- Kindle Paperwhite 3 bez reklam, z wi-fi oraz bezpłatnym 3G - 199,99 EUR.\n"Der neue Kindle Paperwhite" czyli Kindle Paperwhite 3 (źródło: amazon.de)\nJednocześnie Kindle Paperwhite 2 określany jako „poprzedni model” („Vorgängermodell” lub "6. Generation") jest wciąż dostępny w „napromocyjnej” cenie 99 EUR. Będzie zapewne sprzedawany do wyczerpania zapasów i zastąpiony nowym modelem. Cały czas dostępny jest też model podstawowy Kindle (z reklamami) oraz wciąż kosmicznie drogi Kindle Voyage.\nW niemieckim Amazonie dostępne są cztery wersje nowego kindelka\nWszystkie wersje starych i nowych kindleków można już zamawiać zarówno z amerykańskiej centrali jak i z Niemiec. Wysyłane będą od 30 czerwca 2015 r. Dla nas najbardziej opłaca się wciąż sprowadzanie przez pośrednika mailboxde. Cena najtańszej wersji (z reklamami) wraz z kosztami przesyłki do Polski powinna wynieść 128,08 EUR czyli równowartość ok. 540 PLN. To wciąż znacząco taniej niż sprowadzenie oficjalnej międzynarodowej wersji ze Stanów (powyżej 730 PLN). Jak sprowadzić najtaniej czytniki Kindle z Niemiec opisałem w osobnym artykule, który okazuje się być wciąż na czasie... Więc jeśli ktoś się przymierza do Kindle Paperwhite, to sądzę, że ze względu na ekran, warto sięgnąć po najnowszy model (z łatwymi do wyłączenia reklamami) i sprowadzić go sobie z Niemiec.\nAmazon Kindle amazonde Paperwhite mailboxde


Niezawodność i bezpieczeństwo ŠKODY Superb - ŠKODA Flota\nPewne rzeczy się nie zmieniają: niezawodność i bezpieczeństwo ŠKODY Superb\nKonstruktorzy ŠKODY pomyśleli o wszystkim… i o wszystkich: Superb otacza najwyższym bezpieczeństwem i komfortem każdego pasażera. Jak wszystkie modele ŠKODY w ofercie, tak i okręt flagowy marki uzyskał maksymalną notę pięciu gwiazdek w niezależnych testach zderzeniowych NCAP.\nDziewięć kroków do maksymalnego bezpieczeństwa.\nKażda ŠKODA Superb jest unikatowa dzięki licznym możliwościom konfiguracji i indywidualizacji, ale w jednym wszystkie z nich są identyczne: o bezpieczeństwo dba niezliczona liczba systemów i bezprecedensowych rozwiązań. Obok systemu kontroli trakcji, dodatkowa elektroniczna blokada dyferencjału XDS+ sprawia, że nawet tak duży samochód zachowuje maksymalną przyczepność na każdym zakręcie, w każdych warunkach.\nFunkcja monitorowania martwego pola nadzoruje obszar wokół samochodu, ostrzegając o innych użytkownikach, którzy znajdą się w martwym polu lusterek. Tutaj rozumienie bezpieczeństwa wychodzi poza utarty schemat: nowa ŠKODA Superb wyposażona jest w nowoczesne reflektory biksenonowe z funkcją maskowanych świateł drogowych, dzięki którym kierowca może niemal bez przerwy korzystać ze świateł drogowych nie oślepiając innych uczestników ruchu. ŠKODA nie podejmuje w zakresie bezpieczeństwa żadnych oszczędności, wyposażając każdą wersję modelu Superb w siedem poduszek bezpieczeństwa. Dodatkowo w wyposażeniu opcjonalnym dostępne są boczne poduszki bezpieczeństwa dla tylnej kanapy.\nSzybko czy oszczędnie? Nie musisz już wybierać.\nBogata oferta jednostek napędowych w tym modelu osiągnęła nowy poziom wszechstronności: rozrosła się do aż szesnastu rozmaitych konfiguracji. Zarówno uznane silniki TDI, jak i sprawdzone jednostki TSI, spełniają najbardziej surowe normy czystości spalin EURO 6.\nŠKODA Superb oferuje pożądany w tym segmencie napęd 4x4, gwarantujący niezrównaną przyczepność i pewność prowadzenia. Precyzyjna automatyczna skrzynia biegów DSG polepsza ekonomikę jazdy, trafnie odgadując intencje kierowcy. To rozwiązanie w najlepszym duchu ŠKODY: nowoczesna technika jest wykorzystywana nie tylko dla najwyższego komfortu, ale i niskich kosztów eksploatacji.\nDba o środowisko… i Twój portfel.\nSuperb to największe osiągnięcie technologiczne w historii ŠKODY – to dobra wiadomość dla całego środowiska. Trzecia generacja modelu emituje bezprecedensowo niskie ilości CO2 i tlenków azotu, jeszcze silniej ograniczając swoje zapotrzebowanie na paliwo.\nPewność. Na lata.\nŠKODA wie, jak utrzymać zadowolenie z nowego samochodu na lata. Model Superb oferowany jest z bezkonkurencyjnymi pakietami przeglądów. Koszt zaledwie 1 zł, obejmuje wszystkie obowiązkowe przeglądy nawet przez 120 000 kilometrów.


Komendant Wolnej Polski. O Józefie Piłsudskim. Czytam sobie. Poziom 2 (Wojciech Widłak) książka w księgarni TaniaKsiazka.pl\nNasza cena: 11,30 zł 12,99 zł Taniej o: 13%\nJózef Piłsudzki to postać znana większości z nas. Z książeczki Wojciecha Widłaka w bardzo przystępny sposób możemy bliżej poznać jego historię oraz dokonania. Życiorys Piłsudzkiego przeplatany jest rozmową dziadka z wnuczką, co nie sprawia wrażenia podania tylko suchych faktów. Książka została wydana w serii Czytam sobie, poziom 2, czyli dla dzieci, które całkiem dobrze radzą sobie z czytaniem. Na końcu jest 6 naklejek oraz słowniczek z trudniejszymi wyrazami. Publikacja jest wydana w miękkiej oprawie ze skrzydełkami.\nDodana przez Skr B. w dniu 2018-04-13\nZ okazji stulecia odzyskania przez Polskę niepodległości Wydawnictwo Egmont wydało kolejną książkę dla dzieci z serii „Czytam sobie. Fakty” poświęconą tej tematyce.\nAutor książki pt.: „Komendant wolnej Polski” Wojciech Widłak to znany, doceniany i lubiany pisarz książek dla dzieci, m.in. serii o Panu Kropeczce, Wesołym Ryjku i Królu Gromoryku. Tym razem dzieli się z młodym pokoleniem prawdziwą historią o Józefie Piłsudskim.\nSpacer Rafała, Hani i wujka Ksawerego po Warszawie 11 listopada, staję się okazją do opowieści o wielkim i zasłużonym Polaku, jakim był marszałek Józef Piłsudskim.\nKsiążka jest kierowana do dzieci w wieku 5-7 lat. Kolorowe ilustracje Joanny Rusinek uatrakcyjniają lekturę. Duża czcionka, krótkie, proste zdania pozwalają samemu opanować tekst, a ciekawa historia pozwala milusińskim zapoznać się z wybitną postacią, jaką był Józef Piłsudski.\nLektura jak najbardziej godna polecenia!\nźródłoł: [Adres usunięty]\nPodtytuł: poziom 2\nStrzała dla komendanta. Historia sprzed 100 lat. Czytam sobie. Poziom 3\nKsiążka z serii z kotylionem - specjalnej, limitowanej edycji Czytam sobie z okazji rocznicy odzyskania niepodległości przez Polskę. Bardzo wzruszająca historia o dzieciach w Lublinie, które 11 listopada 1918 roku postanawiają wysłać list do Ignacego Daszyńskiego. List ma zawierać ich postulaty,...\nSyrop maga Abrakabry. Czytam sobie. Poziom 1\n9,15 zł 12,99 zł Do koszyka dodaj do schowka\nMarta i ufoludek. Czytam sobie. Poziom 1\nSkładam słowa - pierwszy poziom serii Czytam sobie, to wspaniały początek nauki czytania. Zawiera 150-200 wyrazów w tekście. Proste, acz zabawne historie są dziełem wybitnych polskich autorów. Opowiadania napisane są krótkimi zdaniami, użyte zostały 23 podstawowe głoski. Bardzo duża czcionka...\nW znanej i lubianej przez młodych czytelników serii o wybitnych ludziach tym razem opowieść o Stefanie Wyszyńskim, Prymasie Tysiąclecia. Jego życie pokazane jest na tle historii Polski, na której losy biskup, a potem kardynał Wyszyński miał bardzo duży wpływ. Jan Paweł II w czasie inauguracji...\nZ nowego, trzeciego zbiorku przygód Wesołego Ryjka mali czytelnicy dowiedzą się o jego nowych odkryciach i wynalazkach - Ryjek będzie się uczył wiązać sznurówki, wybierze się z tatą na zakupy... Tak to już jest w jego życiu, że zwykłe wydarzenia stają się fascynującymi przygodami.\n21,38 zł 24,90 zł Do koszyka dodaj do schowka\nKrótkie, barwnie ilustrowane opowiadania dla dzieci wkażdym wieku, doskonale znane już czytelnikom magazynu . Pana Kuleczkę chciałby znać każdy. Zapewnia bezpieczeństwo idyskretnie towarzyszy zabawie. Jest tolerancyjny, ale uczy poszanowania reguł. Zawsze jednak można liczyć na jego wybaczający...\nCo zrobić, gdy figle nie wychodzą? Dlaczego, aby wygrać leśny konkurs, potrzebna jest stonoga? Czy można zatruć się powagą, przygotowując eliksir na dobry humor? Wszystko to i wiele więcej w książce o Figlu i Psikusie. Wspaniały duet twórców książek o Panu Kuleczce – Wojciech Widłak i Elżbieta...\nOpowiadanka o Wesołym Ryjku, który ma mamę, tatę, żółwia przytulankę, ogonek, no i ryjek - wesoły. AutorPana Kuleczki" do spółki z autorką zabawnych ilustracji Agnieszką Żelewską stworzyli pełną uroku i humoru książeczkę o perypetiach niezwyczajnego bohatera - niezwyczajnego choćby z powodu imienia...\nSpotkanie Pan Kuleczka\nTrzecia część przygód Pana Kuleczki i jego podopiecznych: psa Pypcia, kaczki Katastrofy i muchy Bzyk-Bzyk. Ci, którzy poznali już tę sympatyczną gromadkę, z niecierpliwością otworzą książkę.Nowi czytelnicy też na pewno nie pożałują, a potem zechcą szybko nadrobić zaległości, czyli przeczytać Pana...\nCzy Figiel może być smutny? Jaki tajemniczy złoczyńca zmniejsza ubrania Psikusa? Czy dawniej było lepiej? Gdzie się podziało wiosenne natchnienie? Wszystko to i wiele więcej w nowej książce o Figlu i Psikusie. Wspaniały duet twórców książek o Panu Kuleczce – Wojciech Widłak i Elżbieta Wasiuczyńska...\nNasza\tcena 11,30 zł\nTaniej o: 1,69 zł (13%)


Zastosowanie Sprzętowy moduł bezpieczeństwa Utimaco\nHSM Optymalny poziom zabezpieczeń\nUtimaco HSM to technologia kryptograficzna stosowana w obszarach, w którym priorytetem jest najwyższy stopień ochrony kluczowych danych serwerów i aplikacji. Gwarantuje poufność danych, ich integralność, uwierzytelnianie tożsamości oraz pełne zabezpieczenie systemów i kluczy. Stanowi skuteczną barierę chroniącą przed kradzieżą danych, wywiadem gospodarczym, atakami na infrastrukturę informatyczną, wyłudzeniem informacji i atakami hakerów.\nElastyczność i skalowalność tego systemu pozwala na jego implementację w różnorodnych środowiskach i łatwe dostosowanie do potrzeb aplikacji stosowanych przez różnorodne podmioty, od sektora publicznego poprzez przemysł aż po e-biznes.\nHSM i PKI: ochrona kluczy CA\nZnaczenie solidnego systemu zabezpieczeń staje się oczywiste, gdy weźmiemy pod uwagę problemy, jakie sprawia nadzór nad kontrolą dostępu i zarządzaniem uprawnieniami w stale rosnącej sieci komputerów, aplikacji i tożsamości cyfrowych.\nBazy danych są skarbnicą poufnych informacji. Do tego, by móc zagwarantować ochronę danych klientów, potrzebne jest silne szyfrowanie wrażliwych treści bazy danych.\nBezpieczeństwo danych i kluczy podczas inicjacji i personalizacji kart dzięki sprzętowym modułom bezpieczeństwa HSM.\nHSM dla rozszerzenia DNSSEC\nNASK przedstawił Utimaco bardzo szczegółowe kryteria dotyczące bezpieczeństwa, szybkości i pojemności modułów HSM. Wszystkie z nich spełniło rozwiązanie LAN HSM.\nZapewnienie bezpieczeństwa danych to coraz bardziej złożony problem. Zagrożeń przybywa i coraz więcej z nich wiąże się ze słabością dotychczas stosowanych narzędzi i mechanizmów ochrony.\nGwarantowana poufność danych, integralność, uwierzytelnianie tożsamości, szyfrowanie oraz pełna ochrona systemów i kluczy.


olsztyn.gosc.pl → Boża definicja człowieka\n▲\t– Naszą powinnością jest dobrze przeżywać tajemnicę Bożego Wcielenia – podkreślał metropolita.\nPrzewodniczył on uroczystej Mszy św. – W naszej rodzinie duszpasterstwa służby zdrowia gromadzimy się, by dziękować Bogu za miniony rok i prosić o potrzebne łaski do pracy przy łóżku chorego – mówił podczas powitania ks. Leszek Muzyka, diecezjalny duszpasterz służby zdrowia.\nPodczas homilii arcybiskup odniósł się do powołania apostołów i ich pierwszego spotkania z Mesjaszem. – Jezus zachęcając do pójścia za sobą, odwołuje się do kategorii wartości nieba, do tego, co przekracza człowieka. Nie chodzi zatem tylko o prawdę, którą możemy pojąć. Nie tylko o to, co doświadczalne empirycznie – mówił metropolita. – Współcześnie brak nam otwartości na absolut, na coś, co nas przekracza. Chcemy być kompetentni w naszych umiejętnościach, bo z tego jesteśmy rozliczani. Każdy, kto podejmuje się ważnych zadań w tym świecie, dotykających człowieka, wezwany jest, by jego pragnienia i dążenia przekraczały horyzont tego świata. Jeżeli człowieka źle zdefiniujemy, to wtedy zaczynamy go krzywdzić. Środowisko medyczne, które dzisiaj celebruje swoje spotkanie w kontekście Bożego Narodzenia, jest zaproszone, by spojrzeć na Bożą definicję człowieka – tłumaczył arcybiskup. Na zakończenie złożył życzenia: – Cenimy w społeczeństwie waszą pracę i ludzie liczą na waszą kompetencję i dobre jej owoce. Życzę wam, byście w kontekście swoich zadań byli świadkami odkrywania piękna człowieka.


Super-Polska.pl - Wojewoda w sprawie sytuacji w Nowinach\nWojewoda w sprawie sytuacji w Nowinach\nAutor: Świętokrzyski UW 2020-05-18 08:34:36\nWojewoda Świętokrzyski Zbigniew Koniusz wziął udział w spotkaniu z Wójtem Gminy Sitkówka-Nowiny Sebastianem Nowaczkiewiczem oraz delegacją mieszkańców.\nTematyka spotkania dotyczyła dotychczasowego przebiegu prac na terenie składowiska odpadów w Nowinach.\nWojewoda omówił wcześniejsze ustalenia ze starostą i zarządem powiatu kieleckiego, zgodnie z którymi do połowy przyszłego tygodnia planowane jest zakończenie prac związanych z uporządkowaniem terenu i przygotowaniem do wywiezienia potencjalnie niebezpiecznych pozostałości przeznaczonych do utylizacji.\nWojewódzki Inspektor Ochrony Środowiska przedstawił wyniki przeprowadzonych badań - zarówno ilość jak i stężenie niebezpiecznych substancji nie są szkodliwe dla ludzi.\nW spotkaniu udział wzięli także m.in. Wojewódzki Inspektor Ochrony Środowiska Witold Bruzda, dyrektor generalny Świętokrzyskiego Urzędu Wojewódzkiego Marcin Bęben, doradca wojewody Andrzej Pruś oraz dyrektor Wydziału Infrastruktury i Rozwoju ŚUW Robert Wzorek.


Elementy wyposażenia z kamienia | Oferta firmy Mile Stone\nPosiadamy bogatą ofertę elementów wyposażenie z kamieni sprowadzanych z wielu odległych zakątków świata. Dzięki nam możesz wprowadzić do swego domu szczyptę orientu i odrobinę klasyki. Sprawimy, że każde wnętrze zyska niecodzienny wymiar i klimat. Takiego szyku i luksusu nie gwarantują inne materiały.\nKamień jest budulcem uniwersalnym, który wpasuje się w każdy styl i każdą tendencję, doskonale je uzupełniając. Bogatą paletę kolorów i odcieni, a także najrzadsze i najbardziej pożądane odmiany znajdziesz w naszej ofercie, którą stale poszerzamy. Wykonamy nawet najbardziej wyszukane zlecenie, byś mógł cieszyć się swoim domem na nowo.\nW obszernym katalogu naszej firmy odnajdziesz propozycje schodów, parapetów, kominków, brodzików, kafelków oraz blatów, do wykonania których używamy wyłącznie najwyższej jakości kamieni. Dzięki temu każde wnętrze z naszymi wyrobami prezentuje się kunsztownie. Zapoznaj się z ofertą firmy, a my pomożemy zaprojektować każdy kamienny element Twojego domu czy mieszkania. Jesteśmy otwarci na wszelkie pomysły oraz innowacje, które z przyjemnością wprowadzimy w Twój indywidualny projekt.


Ogłoszenie o zamówieniu L-306-2015 - DOSTAWA SZCZELIW ORAZ TAŚM USZCZELNIAJĄCYCH\nDOSTAWA SZCZELIW ORAZ TAŚM USZCZELNIAJĄCYCH\nSZCZELIWA I TAŚMY USZCZELNIAJĄCE POYCJI 8 - Zgodnie z ogłoszeniem zamieszczonym na stronie internetowej Zamawiającego.\nDO DNIA 31-12-2015R\nWniosek o dopuszczenie do licytacji elektronicznej wraz z załącznikami. Zgodnie z ogłoszeniem o zamówieniu zamieszczonym na stronie internetowej Zamawiającego.\n60 dni od daty zakończenia licytacjielektronicznej\nW toku licytacji elektronicznej Wykonawcy składają kolejne korzystniejsze postąpienia. Możliwość złożenia postąpienia istnieje od otwarcia licytacji do jej zamknięcia. Złożone oferty podlegają automatycznej klasyfikacji na podstawie ceny. Kryterium złożonych ofert jest cena. W toku licytacji Wykonawcy proponują rzeczywistą cenę oferty netto danej części, wyrażoną w złotych. Oferta złożona przez Wykonawcę winna być niższa od oferty najkorzystniejszej co najmniej o kwotę minimalnego postąpienia. W toku licytacji system na bieżąco udostępnia wszystkim Wykonawcom informacje o pozycji złożonych przez nich ofert, liczbie Wykonawców biorących udział w licytacji elektronicznej, a także o cenach złożonych ofert, z tym że do momentu zamknięcia licytacji nie ujawni informacji umożliwiających identyfikację Wykonawców. Licytacja rozpoczyna się od ceny wywoławczej netto 199 000,00 zł (słownie: sto dziewięćdziesiąt dziewięć złotych).\nUpływa 2015-10-13 09:09:10


Papież: potrzeba uczciwości, odpowiedzialności oraz odwagi - Vatican News\nPapież: potrzeba uczciwości, odpowiedzialności oraz odwagi\n„W obliczu wielkiego wyzwania, jakim jest zmiana klimatu ludzkość powinna stanąć w postawie uczciwości, odpowiedzialności oraz odwagi” – napisał Papież Franciszek w przesłaniu skierowanym do uczestników szczytu klimatycznego, organizowanego przez ONZ w Nowym Jorku.\nPapież – potrzebna zmiana stylu życia\n„Z uczciwością, odpowiedzialnością i odwagą powinniśmy oddać naszą inteligencję na służbę bardziej zdrowego postępu, który jest bardziej ludzki, bardziej społeczny, bardziej integralny oraz zdolny do wprzęgnięcia gospodarki w służbę osoby ludzkiej, budowanie pokoju oraz ochronę środowiska. Powinniśmy zastanowić się nad naszymi modelami konsumpcji i produkcji, a także nad procesami edukacji oraz kształtowania sumień, aby respektowały one ludzką godność. Stajemy przed poważnym wyzwaniem cywilizacyjnym na rzecz wspólnego dobra. Jasnym oraz oczywistym pozostaje, że mamy wiele możliwości rozwiązania problemu, i są one w zasięgu wszystkich, jeśli przyjmiemy na poziomie osobistym i społecznym styl życia, który ucieleśnia: uczciwość, odwagę i odpowiedzialność.“


Shit happens, czyli wracamy – Paulina i Artur\nShit happens, czyli wracamy\nprzez Paulina i Artur dnia 13 Gru 2012 3 Komentarze\nNa samym początku chciałabym przeprosić za dosadny tytuł tego posta, ale trudno mi znaleźć wyrażenie, które lepiej opisywałoby wydarzenia ostatnich dni. Można by było również powiedzieć, że miałam ‚przesrane’, lecz słowo to określa tylko jeden aspekt całej historii. Ale do rzeczy.\nPo zwiedzaniu szpitala w Pune i zakończeniu kuracji antybiotykowej udaliśmy się na południe w stronę Goa na zasłużone ‚wczasy pod palmą’. Po drodze zwiedziliśmy Kolhapur i po dwóch dniach od wyjazdu znaleźliśmy się w stolicy Goa, Panjim (lub Panaji – jak kto woli). Niestety nie było nam dane nacieszyć się tym rajskim regionem. Już drugiego wieczoru zostałam rozpalona do czerwoności i to wcale nie przez Artura, a grasujące w moim organizmie mikroby. Do tego dołączyła odrzutowa biegunka i inne objawy, więc, biorąc pod uwagę długą listę chorób tropikalnych, udaliśmy się do pobliskiego szpitala. Podczas pobytu w nim wielokrotnie poprawiałam ustanowiony przez siebie rekord w biegu na 20 metrów do toalety z przeszkodami. Mimo przeprowadzenia wielu badań nie udało się do końca ustalić, co mi tak naprawdę dolegało i czy był to nawrót poprzedniej choroby, czy jestem po prostu dzieckiem szczęścia i dwukrotnie ktoś mi ‚sprzedał’ jakieś paskudztwo. Sprawę przekażę w ręce mojego lekarza rodzinnego. Może jemu, na podstawie dokumentacji medycznej, uda się wyjaśnić tę biologiczną zagadkę.\nMimo zachowania najwyższych środków ostrożności i ekstremalnej higieny nie udało mi się uchronić przed wszechobecnymi w Indiach zarazkami. Arturowi zdarzało się niejednokrotnie łamać ‚zasady’ i, na szczęście (odpukać!), jest cały i zdrowy. Taka ironia losu. Jakby tego było mało, podczas badań lekarskich okazało się, że cierpię na przypadłość, którą należy skonsultować z lekarzem i najprawdopodobniej zająć się jej usunięciem. Mając na względzie warunki ubezpieczenia oraz te panujące w indyjskich szpitalach postanowiliśmy powrócić do ojczyzny. Poza tym nie wiem, co by powiedziała na to moja wątroba, gdybym jeszcze raz w tak krótkim czasie nakarmiła ją sutą porcją antybiotyków i innych lekarstw z długą listą skutków ubocznych. W końcu ‚szlachetne zdrowie’ jest najważniejsze, a gdy się zepsuje, to i najlepsza podróż nie ‚smakuje’ dobrze.\nNie ma jednak tego złego, co by na dobre nie wyszło. W tym roku pobiliśmy wszystkich, w tym tak zasłużone postacie jak Gwiazdor, Święty Mikołaj, Dziadek Mróz i inni, robiąc naszym rodzinom najlepszy z możliwych prezent gwiazdkowy.\nPo ponad czterech miesiącach podróży jesteśmy z powrotem w domu, ale z blogiem się nie rozstajemy, gdyż:\nmamy jeszcze wiele materiałów, których nie mieliśmy do tej pory okazji opublikować,\nto jeszcze nie koniec naszej podróżniczej historii…\n13 grudnia 2012 Reply Janek :)\nŁoooo, to w takim razie Siemano w Bydzi. Zapraszam na parapetowe do mnie na chate.\n13 grudnia 2012 Reply Agnieszka\nszkoda, ale nie ma tego złego, co by na dobre nie wyszło. wykurujesz się, ulepicie bałwana, może pojedziecie z nami na narty w styczniu (byłoby super) i zawsze możecie spróbować jeszcze raz :)\n16 grudnia 2012 Reply Dajana\n"W końcu ‘szlachetne zdrowie’ jest najważniejsze, a gdy się zepsuje, to i najlepsza podróż nie ‘smakuje’ dobrze." -zgadzam sie, choc juz dawno nie mieszaly sie we mnie tak rozne uczucia jak teraz. ^^


Lista filmów z soundtracków. Strona: 1. Rok: 2009. Gatunek Muzyczny ktokolwiek. Sortuj według popularność. - Tunes.Zone\nRok 2009, gatunkował blisko most visited\nWyniki: 1774. Strona 1 of 89.\nAmerykanskie ciacho 2009\nRaj dla par 2009\nDziewczyny z druzyny 5: Walcz do konca 2009\n39 7026 5.3\nMilosc i inne komplikacje 2009\nAle czad! 2009\nTo skomplikowane 2009\nKobiety pragna bardziej 2009\nZaginiony lad 2009\nSzesc zon i jeden pogrzeb 2009\nCzlowiek, który gapil sie na kozy 2009


Club Carlson: Promocja "do 4 nocy za darmo" w praktyce! | Hotel Spotter\nClub Carlson: Promocja "do 4 nocy za darmo" w praktyce!\nCzytelnik bloga – Kacper znów zechciał podzielić się swoimi wrażeniami, tym razem o pobytach w hotelach Club Carlson oraz o promocji, dzięki której za 3 noce można uzyskać nawet 4 noclegi gratis. Wcześniej pisał także o przywilejach wynikających ze statusu Platinum w IHG oraz punktach zdobytych dzięki Big Win 2013:\nPonieważ obecnej promocji IHG Big Win 2014 nie będę robił ze względu na dość wygórowane zadania (zrobiłem na razie tylko 1 nocleg pod punkty z kodów), postanowiłem skorzystać z promocji oferowanej przez Club Carlson: Stay 3 Nights get 1 Free (38.000 punktów po 3 noclegach w sieci), która trwa jeszcze do 13 kwietnia!\nPo spełnieniu warunków promocji można otrzymać punkty:\n– nawet na 4 noclegi po 9.000 punktów w 1 kategorii,\n– bądź na 2 noclegi po 15.000 punktów w 2 kategorii (z punktami za pobyty będą to 3 noclegi),\n– bądź na 1 nocleg po 28.000 punktów w 3 kategorii,\n– bądź na 1 nocleg po 38.000 punktów w 4 kategorii.\nWybór padł na 3 hotele:\nPark INN Prague – 1242 CZK – 199,76 PLN/noc za dwie osoby\nPark INN, Kraków – 50 EUR – 208,76 PLN/dwie noce za dwie osoby w promocji dla posiadaczy statusu Gold – 2 for 1\nRadisson Blu Sobieski Warszawa – 194,40 PLN/dwie noce za dwie osoby w promocji dla posiadaczy statusu Gold – 2 for 1\nPark INN Prague – 3620 punktów\n(Room Points - 1080; Online Booking Bonus Points - 2000; Gold 50% Bonus - 540)\n3-dniowy weekend w Pradze zaczęliśmy dwudniowym pobytem w Crowne Plaza Prague za punkty zdobyte w poprzedniej promocji Big Win 2013, a kończąc jedynym noclegiem w Park INN robionym przy okazji pod w.w. promocję. Ponieważ status GOLD został utrzymany do lutego 2015 (dostałem stosownego maila od CC) zastanawiałem się jakiś profitów możemy się tam spodziewać :> Na dzień dobry zostaliśmy wpuszczeni do hotelu już o 8:30 rano (pewnie było nie wielu gości). Upgrade do pokoju business bez śniadania (raz dostałem pokój business ze śniadaniem we Wrocławiu w ramach upgrade-u, a niedawno drugi raz spotkało mnie to szczęście :) o tym niżej). Pokój dość duży z dodatkowa sofą i fotelem (część wypoczynkowa) z darmowym Internetem, tv z płaskim ekranem (były nawet polskie programy). Pokój wysoki z wielkimi podwójnymi oknami na całej ścianie i w czerwonym kolorze. Zestaw do kawy, herbaty, minibarek. Dalej już tak różowo nie było: woda płatna 90 CZK, brak szlafroków i kapci, a nawet standardowych kosmetyków w łazience (pewnie o nich zapomnieli) (to jak na upgrade do pokoju business raczej słabiutko). Po powrocie z całodniowego zwiedzania donieśli małą paterę owoców oraz wodę tym razem darmową, mała rzecz a cieszy :) Hotel (sieć) sprawia wrażanie nowoczesnego i takim też jest, znajduje się też w miarę blisko centrum (bodajże 4 przystanki tramwajem od mostu Karola)\nCena troszkę mała atrakcyjna, gdyby w cenie było śniadanie można by ją przyjąć jako dobrą (za tą cenę spokojnie znalazłbym hotel ze śniadaniem). Ale nie to było tutaj priorytetem a Praga to najtańszych miast nie należy (szczególnie jeśli chodzi o sieciowe hotele).\n– zameldowanie około 8:30 (ciężko powiedzieć czy to w związku z moim złotym statusem)\n– upgrade do pokoju business (bez śniadania)\n– patera owoców\n– darmowe WIFI (w sumie dla wszystkich)\nPark INN, Kraków – 4088 punktów\n(Room Points - 1392; Online Booking Bonus Points - 2000; Gold 50% Bonus - 696)\nPokój zarezerwowany w promocji 2 for 1 dla posiadaczy status złotego. Zameldowanie około godziny 11:30 (normalnie od 15). O upgradz-ie pokoju nic nie wspominano, natomiast zostałem poinformowany o śniadaniu w cenie (co mnie niezmiernie ucieszyło). Pokój z widokiem na Wawel i nowo budującym się centrum konferencyjnym;). Pokój zdecydowanie mniejszy niż ten w Pradze (domyślam się że był to pokój typu standard). Kosmetyków chyba w tej sieci w ogóle nie przewidują, ponieważ nie mogłoby się zdarzyć drugi raz z rzędu że ich nie wyłożono :>. Podobna sytuacja jak w Pradze po powrocie z miasta talerz owoców, dwie wody (gazowana, niegazowana) oraz dwa kieliszki do wina czerwonego (w sumie chyba do czegoś z płatnego barku :) oraz kartka ze serdecznie witają mnie w Krakowie. Śniadanie porządne i standardowe jak w większości tego typu hoteli. Jajecznica, bekon, jajka na miękko, parówki, wędlin ser, trochę słodkich bułek, musi, jogurty owoce itd. Jak dla mnie rewelacyjna cena za pokój dwuosobowy/dwie doby – 208,76 PLN + śniadanie (jak bonus). Za taki pokój i za dwie doby musiałbym zapłacić normalnie około 500 PLN.\nJak wiadomo śniadanie nie przysługuje posiadaczom status złotego, może dostałem je z okazji Walentynek :), a może recepcjonista miał gest:> a może jeszcze z innego powodu. Jedynym mankamentem był internet (naprawdę kiepskiej prędkości) darmowy dla wszystkich w podstawowej wersji, za szybsze łącze trzeba było płacić dodatkowo.\n– zameldowanie o 11:30 (pokój była akurat dla mnie przygotowany)\n– talerz owoców\n– internet (w sumie dla wszystkich w podstawowej wersji)\nRadisson Blu Sobieski Warszawa – 3805 punktów\n(Room Points - 1203; Online Booking Bonus Points - 2000; Gold 50% Bonus - 602)\nPokój zarezerwowany w promocji 2 for 1 dla posiadaczy status złotego. Hotel znajduje się blisko centrum, raptem dwa przystanki tramwajem od dworca centralnego. Błyskawiczne meldowanie (całość trwała nie więcej jak minutę). Poinformowano nas o pokoju business oraz śniadaniu w restauracji. Pokój z widokiem na plac Zawiszy (było troszkę głośno). Pokój mniejszy niż ten w Pradze, ale większy niż w Krakowie. Zdecydowanie inna jakość niż w Park INN (chociaż to pewnie też kwestia przydzielonego pokoju). Kosmetyki w łazience, a z głośników dźwięk z telewizora. Wieczorny serwis, obsługa roznosiła czekoladki.\nŚniadanie zdecydowanie lepsze niż w sieci PARK INN. Można było poprosić o naleśniki, omlety albo jajka na miękko, poza tym bardzo bogaty i różnorodny wybór wędlin i serów, bardzo dobre pieczywo z żurawiną.\nKolejny raz bardzo dobra cena za pokój dwuosobowy/dwie doby – 194,40 PLN + śniadanie.\nNadmienię, że śniadanie w tym hotelu kosztuje 77 PLN/osobę. Za taki pokój i za dwie doby musiałbym zapłacić normalnie około 650-750 PLN. Internet o w miarę dobrych parametrach.\n– upgrade do pokoju business (w tym śniadanie w restauracji)\n– express do kawy\n– szlafrok i kapcie\n– płatne filmy\n– wieczorne czekoladki\n– woda gazowana, niegazowana, dokładna każdego dnia\n38.000 pkt. przyszło już po drugim pobycie, czyli trzech nocach (z czego jedna była gratisowa)\nW każdym z tych hoteli byłem pierwszy raz, tak jak pierwszy raz byłem w sieci Park INN. Najlepiej wypadł (najlepiej ugościli nas) oczywiście w Radisson Blu Sobieski ze względu na upgrade do pokoju business i dobrą ceną za dwie nocki. Chociaż w Krakowie cena i śniadanie również były na przystępnym poziomie.\nNa pięć razy jak nocowałem w sieci CC, 3 razy podarowali mi obfity "breakfast" (w tym dwa razy upgrade do pokoju business ze śniadaniem). Całkiem dobrze się to u nich przedstawia. Z tymi śniadaniami to tak naprawdę, chyba jakaś loteria jest, nie wiem do dzisiaj od czego to zależy :) Także stosunek jakości/ceny bardzo przyzwoity, ale to pod wpływem posiadanego statusu oraz promocji 2 for 1.\nW sumie wydano na hotele około 600 PLN (5 noclegów, co daje 120 PLN/za noc/dwie osoby, bez kosztów dojazdu) a otrzymano 38.000 pkt bonusowych + 11.513 pkt za pobyty, co daje łącznie 49.513 punktów. W CC niestety nie rozdają żadnych kodów tak jak w przypadku IHG, także aby naciułać punktów (np. przy średniej cenie hotelu koło 200 PLN/dobę), na minimum jeden nocleg w kategorii 1, trzeba przynajmniej spędzić 2-3 noce, ewentualnie załapać się na taką promocję.\nZdobyte punkty starczą na 5 noclegów za 9000 pkt (I kategoria). W takim przypadku cena za pokój spadnie do około 60 PLN/za noc/pokój (600 PLN/10 nocy = 60 PLN).\nWybór jaki padnie do wydania zdobycznych punktów to zapewne któryś z hoteli w Budapeszcie. Oba są po 9000 pkt, właściwe to będzie już tylko jeden PARK INN, drugi Radissson Blu będzie niestety za 15k punktów, ponieważ od 15 marca nastąpią m.in. niekorzystne zmiany w kategoriach hoteli CC. Więc trzeba będzie się pospieszyć z ewentualną rezerwacją.\nWygląda na to, że obydwie noce z promocji "2 for 1" są kwalifikowane i liczą się do opisanej wyżej promocji dającej 38.000 punktów po trzech noclegach! Czytelnik bloga – Damian przysłał mi takie rozliczenie swoich dwóch pobytów, za które również otrzymał bonus punktowy:\nJeden pobyt jednodniowy, a drugi dwudniowy - z promocji "2za1"\nJeśli ktoś był w jakimś ciekawym hotelu i chciałby się podzielić swoimi wrażeniami/zdjęciami z innymi czytelnikami bloga, to zapraszam do kontaktu! :)\nAutor: Rafal Zatorski o 14:32\nEtykiety: Club Carlson, recenzja hotelu gościnny, wpis gościnny, zdobyte punkty gościnny\nPaweł www.lubiepodroze.eu 14 marca 2014 15:03\nJeszcze chyba w żadnych hotelu z CC nie spałem :)\nLukasz lotoholik.pl 14 marca 2014 15:36\nja polecam Park inn przy lotnisku w Amsterdamie... zwłaszcza pokoje z widokiem na ścieżkę podejścia / ladowania - samoloty lądowały co kilka minut i mozna było bawić się w spotting wprost z łóżka ;)\nKrzysiek 16 marca 2014 12:44\nPozdrowienia z Park Inn Kraków\nPotwierdzam benefit w postaci śniadania w cenie pokoju w promocji 2 za 1 dla statusu Gold.\nU mnie dodatkowo również upgrade do pokoju wyższej kategorii, talerz owoców, woda, szlafroki i kapcie. W łazience są kosmetyki firmowe Park Inn dystrybuowane przez firmę www.amenities4you.com\nsebastian 16 marca 2014 13:34\nJa zarejestrowałem sie w promocji stay 3 nights get free 1 ale nie dostałem potwierdzenia na maila a sprawdzając w zestawieniu moich pobytów niewidzie informacji że ta noc została zakwalifikowania do promocji stay 3 nights get free 1\nCzy każdy pobyt w CC po rejestracji w promocji powinien sie sie pojawiać w zestawieniu pobytów ?\nJak to wyglądało u Was ?\nRafał [HS] 16 marca 2014 15:54\nkacper451 16 marca 2014 19:34\nMail o rejestracji też nie dostałem.\nNie było również informacji, że ta i ta noc jest kwalifikowana do tej promocji.\nKażdy pobyt powinien się pojawić, nie akurat w związku z promocją tylko\nogólnie (jak czegoś Ci brakuje pisz reklamacje, ja spałem w CC 5\nrazy i 2 razy musiałem pisać reklamację bo nie pojawiły się żadne punkty).\nJak zbierzesz odpowiednią liczbę noclegów (3) to system automatycznie dopisze Ci 38000 pkt. (tak jak wyżej).\nWojtek 19 marca 2014 15:08\nDzięki Krzysiek za info o śniadaniu! Ja dostałem info, że muszę dodatkowo zapłacić, napisałem jeszcze raz i zobaczymy jak jest naprawdę :)\nSebastian. 20 marca 2014 17:42\nNajlepsze aktualne promocje hotelowe (i podróżnicz...\nDo 100% bonusu przy zakupie punktów IHG Rewards Cl...\n10% zniżki na TravelPony (bez wartości minimalnej)...\nRecenzja hotelu: 5* Hilton Budapest - Castle Distr...


Fantastyczna drewniana Żaglówka z misiem polarnym do kąpieli marki Plan Toys\nStrona główna>Marki i producenci>Plan Toys>PLAN TOYS Żaglówka z misiem polarnym - zabawka do kąpieli\nPLAN TOYS Żaglówka z misiem polarnym - zabawka do kąpieli\nUrocza drewniana żaglówka z misiem polarnym do kąpieli marki Plan Toys.\nWypłyń na głębokie morze żaglówką, której kapitanem jest miś polarny, a kąpiel każdego maluszka będzie przyjemna i sprawi dużo radości. Żaglówka i miś polarny mają proste kształty, dzięki czemu rozwijają wyobraźnię dziecka, a zaokrąglone kształty są bezpieczne dla malutkich rączek.\nZabawka wykonana jest z ekologicznego materiału PlanWood® - odzyskanych w procesie obróbki drewna kauczukowego drobin i wiór. Prasowane pod wysokim ciśnieniem PlanWood® odznacza się wyjątkową trwałością, a dzięki organicznemu barwieniu całego materiału nie odbarwia się i jest odporne na zabrudzenia. Firma Plan Toys jako pierwsza wprowadziła na rynek drewniane zabawki do kąpieli. W ramach testowania produktu, trzymano zabawki przez 30 kolejnych dni przez całą dobę w wodzie i zabawki nie straciły swoich właściwości.\nPLAN TOYS Drewniana łódka do kąpieli\nPLAN TOYS Drewniana motorówka, zabawka do kąpieli\nPLAN TOYS Drewniana łódź podwodna, zabawka do kąpieli\nPLAN TOYS Drewniana łódź ratownicza, zabawka do kąpieli\nPLAN TOYS Zwierzątka morskie, drewniane zabawki do kąpieli\nPLAN TOYS Żaglówka z pingwinem- zabawka do kąpieli\nPLAN TOYS Żaglówka z foczką - zabawka do kąpieli


Zmiany w korzystaniu z kart w punktach stacjonarnych i we wpłatomatach\nWprowadzamy zmiany związane z bezpieczeństwem korzystania z kart w punktach stacjonarnych i we wpłatomatach. ...\nŚwięta Bożego Narodzenia zdecydowanie wygrywają w rankingach wśród Polaków na ulubione święta. ...\nW tym jakże nieprzewidywalnym, stawiającym mnóstwo nowych wyzwań roku, postanowiliśmy dostarczać na blogu CAsfera.pl jak najwięcej treści, ...\nNowy sposób zatwierdzania operacji w bankowości internetowej i płatności kartą w internecie\nWłączyliśmy nowe usługi - możliwość potwierdzania ...\nJuż jest! Od dziś można zatwierdzać operacje w serwisie CA24 eBank za pomocą aplikacji CA24 Mobile - udostępniliśmy usługę Mobilnej ...\nPrzypominamy, że wyceny wartości jednostek uczestnictwa funduszy ...\n5 najpopularniejszych artykułów na blogu CAsfera.pl\nKoniec roku to czas podsumowań, statystyk i zestawień zawierających „najlepsze z najlepszych”. Przygotowaliśmy więc listę 5 najpopularniejszych, ...