Średnia: 5.0 Ilość ocen: 28\nza 50,30 zł\nNasza cena: 31,76 zł 49,90 zł Taniej o: 36%\n"Kapitularz Diuną. Kroniki Diuny. Tom 6" to ostatnia część kultowej serii science fiction, która wyszła spod ręki Franka Herberta.\nPustynne Arrakis przestało istnieć, ale Bene Gesserit znalazło sposób na uratowanie produkcji melanżu. Planetę Kapitularz czynią nową Diuną dzięki ostatniemu pustynnemu czerwiowi. Czy to wystarczy, by znów zaprowadzić ład we wszechświecie? A może raczej... by przejąć nad nim kontrolę?\nPotężne niegdyś Imperium stało się jedynie cieniem dawnej chwały. Tymczasem Bene Gesserit wciąż toczy boje z Dostojnymi Matronami, a jednocześnie wprowadza w życie szalony plan, który może odmienić bieg historii. Członkinie zakonu dostarczają ostatniego żywego czerwia z Diuny na swoją planetę - tytułowego Kapitularza. Tam zamierzają wznowić produkcję bezcennej przyprawy.\nZgromadzenie Bene Gesserit, prowadzone przez matkę przełożoną Darwi Odrade, decyduje się także wymierzyć ostateczny cios Dostojnym Matronom. W tym celu przygotowuje gholę baszara Milesa Tega do inwazji na ich matecznik - planetę Węzeł. Nadarza się okazja, by na nowo zdefiniować podział sił we wszechświecie.\nSięgnij po “Kapitularz Diuną” i dowiedz się, jak kończy się jedna z najbardziej fascynujących historii w dziejach literatury science fiction.\nO autorze i serii\nFrank Herbert był wybitnym amerykańskim pisarzem fantastyki, za jego największe dzieło uznawany jest cykl "Kroniki Diuny", który w roku 1965 zapoczątkowała powieść "Diuna". Autor tworzył go przez całe życie - zmarł rok po wydaniu finałowej pozycji. Dzieła Amerykanina stały się inspiracją dla przyszłych pokoleń pisarzy, z jego dorobku korzystali również producenci filmowi, czego owocem są obrazy w reżyserii Davida Lyncha czy Denisa Villeneuve'a.\nWarto zauważyć, że saga nie umarła wraz z jej twórcą. Nowe powieści z uniwersum pisane są przez jego syna Briana Herberta we współpracy z Kevinem J. Andersonem. Wśród nich znaleźć można m.in. cykle "Preludium do Diuny" oraz "Bohaterowie Diuny", a także powieści "Łowcy Diuny" i "Czerwie Diuny", które zamykają historię głównej sagi.\nKoniec cyklu! Frank Herbert znacząco podniósł poprzeczkę w gatunku science-fiction i sprawił, że już nie patrzę na książki, jak na lekką, łatwą i przyjemną rozrywkę. Książka ma skłaniać do refleksji i każda część „Diuny” właśnie taka była. Łącznie z ostatnią. Czytać trzeba ze skupieniem, żeby wyłapać najważniejsze informacje i nie zgubić się w środku książki. Dużo filozofii, jednak akcja również się toczy. I bardzo wciąga. Moim zdaniem to najciekawszy i najbardziej złożony tom cyklu. Szkoda, że Herbert nie zdążył dokończyć całej sagi, ponieważ „Kapitularz Diuną” jednak zostawia trochę niedosytu i chciałoby się więcej i więcej.\n"Kapitularz Diuną. Kroniki Diuny" to ostatnia część, na którą spadła fala krytyki, jednak mi bardzo przypadła do gustu. Jest tutaj trochę niedopowiedzeń i rozwinięcia niektórych wątków zależą od naszej wyobraźni, ale dla mnie to duży plus, bo nie lubię, kiedy wszystko jest powiedziane wprost. Lubię lekko zagmatwaną fabułę, którą można interpretować na różne sposoby. Bardzo dobry finał wspaniałej serii, jaką jest "Diuna". Podoba mi się, że cykl ten łączy w sobie elementy charakterystyczne dla science fiction i dużo filozofii czy rozważań. Ta część wspaniale zamknęła całą serię i nie wyobrażam sobie innego zakończenia.\nOstatnia część serii "Kroniki Diuny" w moim mniemaniu jest epickim uwieńczeniem całej serii. Po tytuł "Kapitularz Diuną" sięgnąłem kilka dni temu i dalej targają mną pozytywne emocje. Bez wątpienia ta pozycja, to jedna z lepiej napisanych książek na światowym rynku literatury fantastycznej. Rewelacyjna fabuła, charakterni bohaterowie oraz niesamowite przygody, jakie im towarzyszą, sprawiają, że od kilku dekad, cała seria jest uznawana za klasyk gatunku. Kocham tego typu powieści i, pomimo że przeczytałem ich już bardzo dużo, zawsze z wielkim sentymentem wracam do twórczości Franka Herberta, ze szczególnym uwielbieniem szóstego tomu.\nKapitularz Diuną czyli 6 tom Kronik Diuny to książka, którą od dawna chciałem przeczytać. Wszystko za sprawą poprzednich części, które zrobiły na mnie naprawdę dobre wrażenie. 6 tom jest świetnie dopracowany, a podsyłane nam rozważania dają do myślenia nad życiem. Ta książka to istny majstersztyk, a wszystko za sprawą wielu cennych spostrzeżeń przekazywanych przez autora. W opowieściach Franka Herberta można odkryć wiele, jednak z pewnością nie są to opowiadania, które spodobają się każdemu. Mnie przypadły do gustu, a Herbert tworząc Kroniki Diuny, stał się uwielbianym pisarzem wielu czytelników.\nGdy mój chłopak dostał się na studia, postanowiłam kupić mu jakiś drobny prezent. Ponieważ na pólkach miał prawie całą serię powieści z cyklu "Kroniki Diuny" i brakowało mu tylko szóstego tomu, wybór był oczywisty. Pognałam do księgarni i nabyłam brakującą pozycję "Kapitularz Diuną". Z racji, że jako dziecko sama czytałam kilka książek z tej serii, postanowiłam zagłębić się w tej lekturze. Prawdę mówiąc, nie wiem czemu tak długo, zwlekałam, z dokończeniem tej fantastycznej sagi. Rewelacja. Jak zawsze u Herberta, mistycyzm miesza się z polityka zaś zagmatwana akcja i napięcie towarzyszą odbiorcy od samego początku. Polecam.\n"Kroniki Diuny" to zdecydowanie była moja ulubiona seria, z czasów dzieciństwa. Fascynujące uniwersum, jakie stworzył znakomity pisarz Frank Herbert, ma wszystko, co kocham w gatunku fantasy i s-f. Rozbudowany świat pełen odważnych, przebiegłych i walecznych postaci, rewelacyjne sceny akcji, polityczne zagrywki i intrygi. Jednym z moich ulubionych tomów jest szósta część serii "Kapitularz Diuną" W tym tytule pisarz zebrał wszystko, co najlepsze ze swoich dotychczasowych dzieł, tworząc prawdziwy majstersztyk. Rewelacyjne połączenie przygody, akcji oraz elementów mistycznych. Dla mnie rewelacja.\nW cyku książek "Kroniki Diuny" zakochałam się od pierwszej strony. Niesamowicie napisana powieść z mnóstwem charakterystycznych bohaterów i ich wyjątkowych przygód, doskonałą fabułą i fantastycznym światem stworzonym przez pisarza Franka Herberta. Ostatni tom z serii pt."Kapitularz Diuną" to zdecydowanie mój faworyt, jeżeli chodzi o całą sagę. W tym tytule autor zebrał wszystko, co najlepsze ze swojej niesamowitej historii, tworząc wyjątkowo spójną książkę. Czyta się ją z zapartym tchem, przeżywając fabułę z wypiekami na twarzy. Przynajmniej w moim przypadku. Polecam tę pozycję każdemu fanowi gatunku.\nOdkąd sięgam pamięcią, uwielbiałam książki o innych cywilizacjach, planetach i odległych światach. Najwspanialszą serią, z jaką miałam do czynienia to "Kroniki Diuny" Franka Herberta. Kultowa saga, od lat dostarcza wszystkim czytelnikom niezapomnianych emocji niezależnie od ich wieku. Sama najbardziej lubię szósty tom serii "Kapitularz Diuną". W tej pozycji autor połączył w rewelacyjny sposób motywy polityczne z mistycyzmem oraz zawarł ogromną ilość zwrotów akcji, oraz zawiłych intryg, z którymi mierzą się główni bohaterowie. Jak zawsze wspaniała przygoda na najwyższym poziomie, którą odbiorca czyta z zapartym tchem.\n"Kapitularz Diuną” jest szóstym tomem wielkiej sagi sci-fi autorstwa Franka Herberta. Jest to część, gdzie śledzimy polityczną część wielkiego świata Herberta. Jasne jest, że nie jest to najłatwieszje do poruszenia. Tym bardziej, jeśli chodzi o świat tak rozbudowany, jakim bez wątpienia jest ten wykreowany przez Herberta. Czytania nie ułatwia skomplikowany język i oporna redakcja, która jest charakterystyczna dla Diuny. Jest to książka warta uwagi, ale nie jest to część dla każdego. Jeśli nie interesuje nas konflikt wokół melanżu i gospodarki, nie mamy po co tego czytać, ale mimo wszystko warto ze względu na elementy światotwórcze.\nTej książki chyba w ogóle nie powinno się polecać. Wystarczy tylko przeczytać, że jest to książką pochodząca od "Diuny" i wszystko będzie wiadome. Tyle lat już minęło, a "Diuna" wcale nie traci na swojej wartości. Tą książkę widziałam zawsze u mojego taty na półce, więc nic dziwnego, że kiedyś i ja musiałam za nią chwycić. Jestem zachwycony tym, co stworzył Frank Herbert. Cała seria mi się podoba, a tom 6 to takie idealne podsumowanie tego, co działo się do tej pory. Może nie każdy pokocha Diunę, ale ja ją z całego serca polecam, jeżeli ktoś kocha gatunek fantasy tak samo mocno, jak ja i mój tata.\nGdy byłam na zwolnieniu lekarskim moja ukochana siostrzyczka, podrzuciła mi zestaw sześciu książek Franka Herberta z serii "Kroniki Diuny". Na początku sceptycznie podchodziłam do tematu, ale z nudów zaczęłam czytać pierwszy tom. Dosłownie tak mnie, wciągnęło, że przewertowałam go w kilka dni. A potem kolejny i kolejny, W niecały miesiąc zakończyłam całą sagę. Dawno nie miałam do czynienia z tak rewelacyjnym książki. Cudowny klimat fantasy, odległe galaktyki, spora dawka magii i mistycyzmu oraz wyjątkowo zawiła fabuła. Zdecydowanie polecam wszystkim czytelnikom, w każdym wieku. Będziecie zachwyceni.\n"Kapitularz Diuną" czyli ostatnia część kultowej sagi Franka Herberta "Kroniki Diuny”, to dla mnie istny majstersztyk. Odnajduje w niej, wszystko, co tak bardzo lubię w gatunku fantasy. Wspaniały klimat odległych światów, zawiłe zwroty akcji oraz wyjątkowo charakternych bohaterów. Nie bez powodu, dzieło autora, uważane jest za najlepszy przykład literatury sci-fi. Podpisuje się pod tym twierdzeniem w stu procentach. Ostatni tom serii, dosłownie powala na kolana, Duża dawka emocji gwarantowana. Jeżeli ktoś jeszcze nie miał do czynienia, z twórczością Herberta, najwyższy czas nadrobić zaległości. Polecam.\nPonieważ mój chłopak, uwielbia twórczość pisarską Franka Herberta, na jego ostatnie urodziny zakupiłam mu ostatnią cześć znakomitej w moim mniemaniu sagi " Kroniki diuny". Tytuł "Kapitularz Diuną" wywarł na nim ogromne wrażenia, jak i zresztą cała saga. Wspaniała fabuła, z wyrazistymi postaciami i cudownym klimatem fantasty, który oboje tak uwielbiamy. Moja druga połówka, stwierdziła, że zakończenie oryginalnej sagi jest rewelacyjne. Zdecydowanie polecamy całość wszystkim czytelnikom, którzy uwielbiają dobrą lekturę i są wiernymi fanami gatunku. Wspaniała forma rozrywki dla osób w każdym wieku.\nOstatni rozdział tej niezwykłej epopei, jaką jest cykl "Kroniki Diuny" oczarował mnie. Frank Herbert moim zdaniem zakończył cały oryginalny cykl po mistrzowsku. Fabuła, która skupia się na konflikcie dwóch zakonów walczących o władzę nad galaktyką, to coś to każdy fan tej serii musi przeczytać. Jak zwykle u tego autora: dialogi, fabuła, postacie oraz świat, który wykreował, stoją na najwyższym poziomie. Herbert moim zdaniem posiadał ogromny talent do tworzenia niesamowitych światów i snucia w nich opowieści. Wszystkim polecam, ten ostatni tom oryginalnego cyklu. Naprawdę warto po niego sięgnąć, gdyż jest równie dobry co pierwszy kultowy już tom tej serii.\nOstatni tom z oryginalnej historii Diuny to książka, którą powinien znać każdy fan fantastyki. Historia rodów Arrakis w końcu osiąga punkt kulminacyjny, a historię śledzi się z zapartym tchem. Po przeczytaniu książki pozostaje tylko uczucie pustki, które towarzyszyło mi przez kilka dni. Było mi szkoda, że ta piękna historia dobiegła końca. Książkę czytałem ledwie kilka dni i trochę tego żałuje, bowiem tym dziełem należy się delektować. Dialogi, postacie i fabuła są na najwyższym poziomie. Polecam każdemu, kto chce się zmierzyć z zakończeniem głównej historii w wykreowanym przez Franka Herberta świecie.\nMoim zdecydowanym faworytem, jeżeli chodzi o gatunki literackie, jest fantastyka. Uwielbiam książki, komiksy i seriale oraz filmy z pogranicza fantasy i sci -fi. Jedną z moich ulubionych serii powieści są "Kroniki Diuny", a w szczególności szósta część sagi "Kapitularz Diuną". Wyjątkowy świat, wykreowany przez autora Franka Herberta, cechuje fenomenalny klimat, wyjątkowo wciągająca akcja, charakterne postacie oraz wspaniałe opisy obcych światów i cywilizacji. Czyli wszystko to, co kocham w fantastyce. Zdecydowanie polecam twórczość pisarską Herberta, każdemu czytelnikowi, niezależnie od wieku.\nPo ostatni tom cyklu "Kroniki Diuny" długo nie mogłam sięgnąć, gdyż naprawdę nie chciałam żegnać się z tym niezwykłym światem wykreowanym przez Franka Herberta. Jednak w końcu nadszedł czas, aby przeczytać tę powieści i już na wstępie powiem, że jest ona równie genialna co pierwszy tom i moim zdaniem trzyma poziom poprzednich powieści wchodzących w skład tego cyklu. Fabuła, która przedstawia starcie dwóch zakonów, którego wynik ukształtuje na nowo podział sił we wszechświecie, jest naprawdę intrygująca. Gorąco polecam ten ostatnim tom każdemu fanowi całej serii, gdyż powieść ta moim zdaniem godnie wieńczy cały cykl Franka Herberta.\nOstatni rozdział kosmicznej epopei autorstwa Franka Herberta to niewątpliwie powieść, która godnie wieńczy cały cykl "Kroniki Diuny". Fabuła, która skupia się na walce dwóch zakonów, porwała mnie do tego stopnia, że powieść tę przeczytałem w jeden weekend. Moim zdaniem ostatni tom serii, trzyma poziom poprzednich powieści. Dialogi, postacie i historia w tym tomie wciąż stoją na bardzo wysokim poziomie. Jeśli mam być szczery to powiem, że gorąco polecam ten ostatni tom bestsellerowego cyklu. Według mnie Herbert świetnie zakończył swój oryginalny cykl, który oczarowuje kolejne pokolenia czytelników na całym świecie.\nOstatni tom bestsellerowej serii powieści science fiction autorstwa Franka Herberta to według mnie genialne zwieńczenie całego cyklu, jakim są "Kroniki Diuny". Wszystkie tomy tej serii są dla mnie swego rodzaju magiczną podróżą w odległą przyszłość, w której ludzkość włada wszechświatem. W ostatniej książce z tego cyklu my jako czytelnicy możemy obserwować fascynujące starcie dwóch zakonów, którego wynik przesądzi o przyszłości całej rasy ludzkiej i kosmosu. Według mnie fabuła przedstawiona w tej książce jest naprawdę genialna i trzyma poziom poprzednich tomów z tej serii. Gorąco polecam zarówno tę powieść, jak i cały cykl autorstwa Franka Herberta.\nW ostatnim tomie tego bestsellerowego cyklu autorstwa Franka Herberta byłem świadkiem niebywale fascynującego starcia dwóch sił. Powiem szczerzę, że początkowo miałem obawę, czy ostatni tom tej serii będzie trzymał poziom poprzednich części. Jednak na szczęście okazało się, że moje obawy już po pierwszych przeczytanych stronach zniknęły. Genialna fabuła tak mnie, wciągnęła, że nikt nie mógł mnie oderwać od czytania ostatniego rozdziały tej niezwykłej i ponadczasowej kosmicznej epopei. Jeśli mam być szczery to mogę śmiało powiedzieć, że Herbert godnie zwieńczył swój cykl, który gorąco polecam wszystkim.\nMój starszy brat uwielbia fantastykę, w każdej postaci. Ogląda filmy, kolekcjonuje karty do gry i oczywiście czyta mnóstwo książek. Z okazji rozpoczęcia przez niego studiów, postanowiłam mu kupić ciekawą książkę. Ponieważ zauważyłam, że ma prawie całą serię "Kroniki Diuny" oprócz ostatniego tomu "Kapitularz Diuną", zdecydowałam się na zakup właśnie tego tytułu. Gdy podarowałam mu książkę, niezwykle się ucieszył i od razu zabrał do czytania. Według niego jest to najlepsza część z całej sagi. Dokonała fabuła, zaskakujące wątki i barwny świat sci-fi. Przekonał mnie i sama zaczęłam czytać całą serię. Polecam wszystkim.\nKilka dni temu zakupiłem ostatni tom sagi Franka Herberta pt. "Kapitularz Diuną" Z wypiekami na twarzy zasiadłem do lektury i przyznam się szczerze, że jestem zachwycony. W tej części, jak i wszystkich innych pozostałych odnalazłam, to co kocham w fantastyce. Jedyny i niepowtarzalny klimat sci-fi, wspaniale wykreowani bohaterowie, wciągająca akcja i doskonałe, zawiłe wątki polityczne. Całość uzupełniona jest motywami mistycyzmu, co razem daje nam unikatową i barwną powieść. Od lat podziwiam warsztat literacki pisarza i stwierdzam, że zdecydowanie jest jednym z najlepszych twórców fantasy na świecie.\nOstatnia część najlepszej według mnie kosmicznej epopei w historii literatury science fiction to według mnie dzieło, które w doskonały sposób wieńczy cały genialny cykl autorstwa Franka Herberta. Fabuła, która opowiada o starciu dwóch zakonów, wciągnęła mnie tak bardzo, że dosłownie nikt nie mógł mnie oderwać od czytania tej książki. Styl autora i jego geniusz sprawia, że powieść tę czyta się naprawdę szybko i przyjemnie. Jeśli mam być szczera to według mnie każdy miłośnik literatury powinien sięgnąć zarówno po tę powieść, jak i po cały genialny cykl, stworzony przez Franka Herberta, którym są "Kroniki Diuny".\nNie tak dawno postanowiłam przeczytać sagę Franka Herberta "Kroniki Diuny" W kilka tygodni pochłonęłam sześć tomów serii i zdecydowanie największe wrażenie wywarł na mnie tytuł "Kapitularz Diuną". Zawarte jest w nim swoiste podsumowanie losów bohaterów, fantastycznego świata wykreowanego przez autora. Jak nikt na świecie Herbert potrafił stworzyć wyjątkowe Universum, gdzie magia miesza się z polityką, z zawiłe intrygi są na porządku dziennym. Doskonałe połączenie sci-fi oraz fantasy, które od lat porusza czytelników na całym świecie. Sama jestem zachwycona i zdecydowanie polecam ją wszystkim odbiorcom.\nFrank Herbert to według mnie pisarz wybitny, który był wizjonerem i niejako wyprzedził swoje czasy. Jego cykl "Kroniki Diuny", czytałem już kilkakrotnie i często do niego wracam. Trzeci tom tej niesamowitej i ponadczasowej kosmicznej epopei jest według mnie najlepszy z całego cyklu. Fabuła tej części dziej się dziewięć lat po tym, jak Paul Atryda wyruszył na pustynie i teraz jego dzieci są w niebezpieczeństwie, gdyż tron, o który Paul tak mocno walczył, może zostać odebrany jego rodzinie. Historia jest moim zdanie bardzo dobrze poprowadzona, dzięki czemu ten tom czytało mi się naprawdę bardzo szybko i przyjemnie. Z całego serca polecam tę powieść.\nJako zwolennik książek o tematyce s-f nie mogłem nie znać rewelacyjnej serii " Kroniki Diuny Franka Herberta. Jednym z moich ulubionych tytułów jest bez wątpienia Tom 6 "Kapitularz Diuną." Wyjątkowe połączenie elementów magii, mistycyzmu i świata fantasy, który w tym tytule nabiera nowego znaczenia. Pisarz stworzył rewelacyjną powieść, gdzie czytelnik z zapartym tchem, przezywa kolejne odsłony niesamowitych przychód charyzmatycznych bohaterów. Doskonała forma rozrywki, która polecam każdemu fanowi tego gatunku. Znajdzie tam niepowtarzalną fabułę, potężną dawkę adrenaliny oraz rewelacyjnie wykreowany świat tytułowej Diuny.\nWymiary: 13.2x20.2x3.6 cm\nFormula. C1 Advanced. Exam Trainer with key with student online resources + App + eBook\nGreat Dune Trilogy, the\nThree of the greatest SF novels in the world in one bumper omnibus `An astonishing science fiction phenomenon` WASHINGTON POST Herbert`s evocative, epic tales are set on the desert planet Arrakis, the focus for a complex political and military struggle with galaxy-wide repercussions. Arrakis is the...\n41,39 zł 65,00 zł Do koszyka dodaj do schowka\n50,30 zł 79,00 zł Do koszyka dodaj do schowka\nTaniej o: 18,14 zł (36%)\nCena: 50,30 zł 79,00 zł Do koszyka dodaj do schowka


Suknia ślubna Amy Love - Faros - Suknie ślubne - Ogłoszenie - Komis, baza ogłoszeń - Polki.pl\nNr ogłoszenia: 115398\nData zamieszczenia: śro, 14 paź 2015\nSprzedam piękną suknię ślubną marki Amy Love model Faros z kolekcji 2014, zakupioną w salonie mody ślubnej MADONNA w Krakowie.\nSuknia wykonana z muślinu, jest zwiewna i piękna w swej prostocie, bez halki i koła, dzięki czemu zabawa w niej to czysta przyjemność.\nDekolt typu serce, na delikatnych, ręcznie wykonanych ramiączkach. Sukienka posiada długi, podpinany tren oraz zjawiskowe prześwitujące plecy. Nie ma problemu z doborem biustonosza, gdyż suknia została zamówiona z doszytymi miseczkami.\nSuknia jest w bardzo dobrym stanie, bez zabrudzeń i zniszczeń.\n*rozmiar sukni: 36/38\n*wzrost: 174 cm\n*obwód w biuście: 89 cm (93 cm z doszytymi miseczkami)\n*obwód w pasie: 70 cm\n*obwód w biodrach: 95 cm\n*obcas: 10,5 cm\nCena w salonie: 3500 zł\nDo sukni dorzucam długi 2,5 m welon wykonany z tiulu bez zdobień na grzebyku.\nSerdecznie zapraszam do mierzenia sukienki w Skawinie (koło Krakowa).\ntel. 508 207 956 - Agnieszka\nZjawiskowa suknia ślubna – Ian Stuart...


Seksualni manipulatorzy « EksMagazyn – ekskluzywny magazyn dla kobiet: seks, mężczyźni, design, zdrowie, uroda, moda, imprezy, kino, recenzje, wywiady\nW relacjach, w których jedno z partnerów ma duże potrzeby seksualne, a drugie stara się z tego „korzystać”, może dochodzić do sytuacji, gdzie partnerzy poza seksem nie bardzo potrafią sobie coś innego zaproponować, bo seks stał się główną wartością i spoiwem danej relacji – o manipulacji cielesnością rozmawiamy z ekspertem EksMagazynu – Danielem Cysarzem\nEksMagazyn: Często w związkach zdarza się tak, że seks jest „kartą przetargową”?\nW takich relacjach z czasem mogą pojawić się nawet zaburzenia seksualne np.: u niej brak ochoty na seks, a u niego – problemy z erekcją. Seksualność powinna być wypadkową relacji i pewnym barometrem zażyłości i uczuć w danym związku. Seks traktowany jako narzędzie, pozbawiony obustronnej chemii i spontaniczności, może z czasem zamierać.\nA jak to działa w drugą stronę? Mężczyźni również używają „seksualnego szantażu” w relacjach z kobietami?\nCo chcą przez to osiągnąć?\nSebastian 16/05/2018 07:29\n„Postępując w ten sposób, często nieświadomie uprzedmiotawia swoje ciało, które staje się towarem wymiennym za inne dobra. Można powiedzieć, że płaci seksem za zaspokajanie swoich innych ważnych potrzeb.” – też mi odkrycie. W ostatnich latach, zwłaszcza d obie Insta i Facebooka to jest nagminne, nawet nie w związkach. Kobiety wystawiają swoje ciała na publiczny widok jak towar i szukają tego, kto da więcej. Trochę to zmierza w bardzo smutnym kierunku i rzeczywiście kobiety same na nowo się uprzedmiotawiają. No cóż… Na szczęście takie nie są (chyba) jeszcze w większości, ale krok po kroku i nie wiadomo, co będzie dlaej.


➡PRACA Analityk Systemów Informatycznych Gdańsk\nJaka oferta pracy na stanowisku: Analityk Systemów Informatycznych w miejscowości: Gdańsk jest idealna dla Ciebie? Śmiało Aplikuj! Sprawdź też inne ogłoszenia o pracę z firmy Teamquest lub zapoznaj się raz jeszcze z ofertą pracy. Szukam pracy jako Analityk Systemów Informatycznych Możesz także skorzystać ponownie z naszej darmowej wyszukiwarki ofert pracy\nZachęcamy do złożenia Aplikacji na stanowisko Analityk Systemów Informatycznych, praca w Gdańsk dopasowana do Twoich wymagań.Teamquest praca. Zobacz także dostepny katalog Stanowisk na Szukampracy.pl, gdzie znajdziesz więcej ogłoszeń o pracę.\nPracownik restauracji – weekendy


Porozumieć się z podwładnym, czyli o tym jakie narzędzia przynoszą korzyści przełożonym dzielnicowych - BIULETYN RAPORT - Policja Kujawsko-Pomorska\nFaktem jest jednak, że to właśnie nieefektywna komunikacja międzyludzka – mająca miejsce w środowisku pracy i służby jest często przyczyną licznych nieporozumień, problemów w zarzadzaniu, a bywa także powodem obniżenia satysfakcji z pracy. Dotyczy to zarówno przełożonych jaki podwładnych, a co za tym idzie także obywatela, będącego „odbiorcą” działań Policji. Niezadowolony pracownik, to pracownik często wykonujący swoje zadania poniżej własnych możliwości. U źródeł zbyt często leży wadliwa komunikacja, a nie jak przyjęło się uważać system, złe intencje czy negatywne nastawienia….\nMimo, iż komunikujemy się z innymi w zasadzie od zawsze, warsztaty rozwijające te umiejętności mogą nas nadal wiele nauczyć. Celem szkoleń realizowanych przez Wydział Komunikacji Społecznej i Sekcję Psychologów KWP pt. „Zasady efektywnej komunikacji w kontakcie z przełożonym, podwładnym, petentem.” w Bydgoszczy było kształtowanie umiejętności porozumiewania się u kierowników rewirów dzielnicowych jednostek garnizonu kujawsko-pomorskiego w taki sposób, by komunikacja ta przebiegała dobrze, konstruktywnie i efektywnie. W trakcie spotkań z kadrą kierowniczą prowadzące – realizująca zadania koordynatora ds. komunikacji wewnętrznej asp.szt. Paulina Malinowska oraz psycholog – st.post Karolina Engelgardt, zapoznały funkcjonariuszy z narzędziami komunikacji wewnętrznej oraz zaproponowały praktyczny trening umiejętności skutecznego porozumiewania się. Uwagę skoncentrowano przede wszystkim na komunikacji z podwładnym, ze względu na to, że to na przełożonych spoczywa odpowiedzialność kształtowania standardów komunikowania się. Oni właśnie, porozumiewając się z podwładnymi pokazują jaki sposób komunikowania się jest obowiązujący, akceptowalny, pożądany. Jeśli sami praktykowaliby niekonstruktywne metody komunikacji – takim też będą posługiwać się podlegli im pracownicy w myśl zasady, że przykład idzie z góry.\nW szkoleniu wzięło udział 29 kierowników rewirów dzielnicowych, reprezentujących jednostki garnizonu woj. kujawsko-pomorskiego. Każdy warsztat trwał 6 godzin dydaktycznych, a spotkania przeprowadzono w trzech turach - w lutym, marcu, kwietniu bieżącego roku.\nPierwsza teoretyczne część warsztatu poświęcona była istocie komunikacji wewnętrznej jako ważnego elementu funkcjonowaniu każdej organizacji. Zwrócono uwagę, że żadna nowoczesna i profesjonalna firma nie może się obyć bez spójnego systemu komunikacji wewnętrznej. Następnie przybliżono sylwetkę i realizowane zadania koordynatora komunikacji wewnętrznej w woj. kujawsko-pomorski. Omówiono jego rolę. Wspólnie z uczestnikami warsztatu przeanalizowano funkcjonujące w garnizonie narzędzia komunikacji. Wskazując te wymagające dopracowania i doskonalenia, a rozważenie eliminowania tych mało efektywnych. Dużym zaskoczeniem była bardzo dobra znajomość Newslettera Systemu Wczesnej Interwencji jako narzędzia pozwalającego w organizacji uczyć się na błędach innych.\nW większości uczestnicy mieli wiedzę na temat wykorzystywanych narzędzi. Bardzo ważnym elementem warsztatu było poznanie się i wzajemna wymiana doświadczeń.\nDruga część warsztatu koncentrowała się na technikach porozumiewania się kierownika rewiru dzielnicowych z podwładnym. Istotne było tu uwzględnienie specyfiki pracy dzielnicowego po to, by jasno przekazać mu polecenia, spostrzeżenia, ale też konstruktywnie pochwalić, czy wyrazić obiekcje co do prezentowanych przez niego niewłaściwych zachowań. Szczególnie przydanymi i trenowanymi kompetencjami komunikacyjnymi były: świadomość emitowanych komunikatów niewerbalnych, możliwe interpretacje nieprecyzyjnych komunikatów werbalnych, zdolność empatii wobec rozmówcy, odpowiedni dobór sformułowań, ograniczających ryzyko konfliktu, konstruowanie stosownych pytań, umiejętność parafrazowania wypowiedzi rozmówcy oraz asertywna krytyka i pochwała. Dla uczestników ważna okazała się konkluzja, iż to właśnie odpowiednia forma przekazu odniesie bardziej zadowalające efekty niż formalna bezwzględność, przesadna surowość, bądź nadmierna łagodność, ugodowość czy pobłażanie. Skutecznie przeprowadzona rozmowa o zaobserwowanych, czy niekiedy nawet jedynie sygnalizowanych z otoczenia nieprawidłowościach, ale też konstruktywna, konkretna pochwała i wzmocnienie pożądanych zachowań, może starczyć za dostateczny impuls do zmiany bądź utrzymania wysokiej jakości pracy dzielnicowego.\nAutor: st. post. Karolina Engelgart - Sekcja Psychologów KWP w Bydgoszczy, asp. szt. Paulina Malinowska - WKS KWP w Bydgoszczy


Wiosna-Nowa Partia Biedronia - strona 2 - LUBUSKIE - Forum gazetalubuska.pl - strona 2\nNapisano 04 luty 2019 - 13:57\nJak zabawa, to zabawa ?Jedziemy.\nNapisano 04 luty 2019 - 13:58\nNa zdjęciu mura\nNapisano 04 luty 2019 - 14:02\nJamura stare smerdy\nNapisano 04 luty 2019 - 14:13\nNapisano 04 luty 2019 - 14:38\nCo jadłeś na obiad.Tyle marnuje się pożywienia w koszach.Zbierajcie.\nNapisano 04 luty 2019 - 14:40\nsiedząc okrakiem na takim twardym kiju ...seksi wyglądasz\nNapisano 04 luty 2019 - 14:42\nbiednyj, glodnyj jest?\nmasz widzę wprawę i wiedzę\nnudzisz się widzę i piszesz by pisać ale Twój wpis a propos żywności...ciekawy\nzałóż wątek...np. ile marnujemy żywności ...\nBrak jedzenia jest kilka przyczyn z powodu, brak pracy, lub jesteś na czyimś utrzymaniu i jesz co dadzą.\nNapisano 04 luty 2019 - 15:00\nznasz to z autopsji...\nzamiast siedzieć na forum weź się do pracy\nzarobisz i zjesz co chcesz a nie co dadzą\npowodzenia życzę w pośredniaku\nMam taką pracę ,który kieruję zespołem ludzi i mam na tyle czasu pozwalając sobie na pisanie.\nNapisano 04 luty 2019 - 15:26\nty swoimi wypowiedziami niszczysz samego siebie.prostak tak ma\nNapisano 04 luty 2019 - 17:57\nNapisano 04 luty 2019 - 21:25\nNapisano 04 luty 2019 - 23:07


ᐷ Barber Tarnowskie Góry • Najlepszy Barber Shop w Tarnowskich Górach - Barberstyle\nWszyscy dążymy do zmiany na lepsze: czy to coś wyjątkowego, czy codziennego, ale każdy chce być wyjątkowy. Wydaje się, że na pierwszy rzut oka taka rutynowa procфedura, jak strzyżenie u mężczyzn, nie ma żadnych cech. Jednak ostatnio, wraz z otwarciem Barber shopów – stał się trendem. Odkrywanie wszystkich aspektów swojej osobowości dzięki fajnej i oryginalnej fryzurze to decydujący krok w kierunku reinkarnacji. Trzeba pamiętać, że Barber Tarnowskie Góry to nie zwykły męski zakład fryzjerski, ale miejsce Twojej wyjątkowej metamorfozy! Takie zmiany pomogą w stworzeniu własnego stylu, ale nie jest to takie proste. Dlaczego?\nJak znaleźć „swój” Barber Shop Tarnowskie Góry?\nNajlepszy Barber Tarnowskie Góry: Ranking Top 3\nStrzyżenie brody Tarnowskie Góry: gdzie znaleźć idealnego Barbera?\nIdealny Barber shop Tarnowskie Góry: jaki to jest?\nSzukanie najlepszego Barber Shopu w Tarnowskich Górach: sprawdzanie szczęścia czy porady jakościowe?\nLiczba Barber shopów Tarnowskie Góry szybko rośnie, zgodnie z najnowszymi wymaganiami męskiej połowy ludzkości. Jednak nie jest łatwo znaleźć miejsce, w którym można czerpać najwięcej przyjemności. Nie każdy mistrz będzie w stanie sprostać oczekiwaniom klienta. Dlatego, aby wybrać najlepszy Barber Tarnowskie Góry, trzeba rozważyć wiele za i przeciw. Oczywiście jest kilka rzeczy, o których należy pamiętać.\nJeżeli szukasz gdzie najlepszy Barber Tarnowskie Góry to na pewno będziemy w stanie Ci pomóc. Po przetworzeniu opinii klientów stworzyliśmy ranking Barbeshopów w Tarnowskich Górach, która wyłoniła najlepszych przedstawicieli tej branży. W ocenie uwzględniono stosunek obsługi, jakość strzyżenia i cenę.\nPan Elegant to profesjonalny Barber Shop w Tarnowskich Górach otwarty przez mistrzów. Łączy starożytne tradycje z technologią i klasycznymi technikami ze sztuką męskich fryzur, aby odkryć i stworzyć indywidualny, pewny siebie wygląd.\nTen Barber Tarnowskie Góry to klub dla mężczyzn, w którym nie tylko staniesz się najlepszym, ale także uzbroisz się w doświadczenie naszych przodków. W końcu mistrzowie są zawsze gotowi podzielić się swoją wiedzą i doświadczeniem w goleniu i pielęgnacji męskich włosów. Na pewno spodoba Ci się doskonała obsługa i umiejętności Barberów.\nRudobrody Barbershop Tarnowskie Góry – własna sieć Barberów męskich starej, tradycyjnej szkoły. Każdy zakład fryzjerski ma swój autentyczny styl i własną atmosferę. Barber Shop wyposaż się w wygodne miejsca do siedzenia: sofy, telewizory, konsole do gier, gry planszowe. Akompaniament muzyczny dobierany jest ze szczególną starannością.\nKażdy Tarnowskie Góry Barber tutaj ma talent, przeszedł specjalne szkolenie i ma wyjątkowo pozytywne doświadczenie w swojej dziedzinie. Jakość pracy mile Cię zaskoczy, czy to fryzura męska, czy też strzyżenie brody. Ponadto mistrzowie pomogą Ci wybrać kształt brody lub fryzury, doradzą Ci w zakresie produktu kosmetycznego i podpowiedzą, jak go używać. W sprzedaży dostępne są produkty do pielęgnacji brody i włosów renomowanych na całym świecie producentów.\nBarber Tarnowskie Góry BarberKing ma na celu nie obsłużenie jak największej liczby odwiedzających, ale tworzenie w taki sposób, aby pozytywnie podkreślić wszystkie atuty klienta i równie umiejętnie ukryć istniejące niedociągnięcia. Stworzyło to całą sieć stałych klientów, którzy regularnie cieszą się z obsługi i jakości pracy mistrzów.\nKażdy Barber Tarnowskie Góry ma tę usługę jako jedną ze swoich głównych koncepcji. Zadbane brody męskie stały się nie tylko ciekawym trendem ostatnich lat, ale także charyzmatyczną cechą indywidualnego stylu. Podobno coraz częściej panowie wciąż wybierają Barbera ze względu na umiejętność wykonywania usługi strzyżenie brody Tarnowskie Góry, bo dla niektórych ten rytuał jest znacznie ważniejszy niż zwykłe strzyżenie. Dlatego bardzo ważne jest, aby ta usługa znalazła się na liście wszystkich zabiegów Barbershop Tarnowskie Góry, ponieważ mężczyźni pewnie podążają za najnowszymi trendami w oryginalnym stylu.\nJest wiele czynników, które pozwalają nam zdecydować o wyborze odpowiedniej instytucji usługowej, wśród których nas interesuje Barber Tarnowskie Góry. Jakich potrzebujesz, aby dokonać właściwego wyboru?\nByć może najważniejszym czynnikiem przy wyborze Barber shopu w Tarnowskich Górach – będzie jego dogodna lokalizacja. Najlepszą opcją byłby zakład zlokalizowany w centralnej części miasta, ponieważ odwiedzanie Barbera jest częste, więc zwycięskie miejsce będzie dużym atutem. W tym przypadku zwycięstwo otrzymują sieci placówek, które posiadają sieć barberów w Tarnowskich Górach i są w stanie pokryć większą liczbę klientów.\nTak-tak, czasami jak wybrać Barber Shop Tarnowskie Góry zależy od tego czynnika. Znalezienie dobrego Barbera nie jest łatwe, bo potrzebujesz takiego wykwalifikowanego specjalisty, który potrafi pracować z swoim narzędziem równie dokładnie jak lekarz podczas operacji. Praktycznie każdy profesjonalny Barber Tarnowskie Góry jest zainteresowany stworzeniem własnej bazy stałych klientów, którzy będą do niej wielokrotnie wracać. W związku z tym klient szuka kogoś, komu może w pełni doręczyć swoje włosy. Dobry Barber Tarnowskie Góry będzie chciał dowiedzieć się, jak dokładnie wyobrażasz sobie swoją fryzurę, co lubisz w swoich włosach, a co najważniejsze, co chciałabyś zmienić w swoim obecnym stylu. Takie czynniki pomogą Ci od razu znaleźć nie tylko idealny Barbershop Tarnowskie Góry, ale także świetnego wykonawcę.\nTradycyjnie Barber Tarnowskie Góry prezentowany jest nie tylko jako miejsce wykonywania usług fryzjerskich dla panów, ale także strefa szczególnego relaksu. Dlatego nie tylko lokalizacja, pracownicy itp., ale także ogólna koncepcja i atmosfera instytucji odgrywają ważną rolę. Zawsze, zaletą Barber Shop Tarnowskie Góry będzie atmosfera, która sprawi, że ktoś do Ciebie wróci. Zmęczeni panowie, przyjeżdżający do najlepszy Barber Tarnowskie Góry – chcą odpocząć i zrelaksować się, a nie tylko zmienić fryzurę. Atutami będą ciekawe rozmowy, dobre trunki i dobra muzyka, bo to wszystko tworzy ogólne wrażenie o instytucji.\nPrawie wszystkie Barber Tarnowskie Góry oferują te same usługi: strzyżenie brody, strzyżenie głowy, strzyżenie wąsów, golenie niebezpieczną brzytwą, stylizację. Są jednak dwa rodzaje osób, na które polityka cenowa wpłynęła, więc niektórzy uważają, że im taniej – tym lepiej, a inni – tam, gdzie drożej, tym lepiej. Jednak zabiegi pielęgnacyjne, w tym strzyżenie – nie jest to rodzaj tanich rytuałów do samoopieki. Jeśli weźmiesz pod uwagę strzyżenie wysokiej jakości narzędziami, odpowiednimi produktami pielęgnacyjnymi i ogólną atmosferą instytucji – tutaj nie zaoszczędzisz. Taka sytuacja jest typowa: jeśli ludzie są skłonni zapłacić więcej, znajdą się tacy, którzy uznają usługę za zbyt kosztowną. W przypadku Barber Tarnowskie Góry cena nie jest głównym kryterium.\nWybierając Barber shop Tarnowskie Góry, wybierasz wolność – wolność bycia innym i jednocześnie wyjątkowym. I oczywiście główną zaletą wizyty w Barbershop są wspólne interesy klientów i miła atmosfera panująca w zakładzie. W końcu to tutaj panowie mają okazję poznać nowych przyjaciół, znaleźć partnerów biznesowych, porozmawiać o meczu piłkarskim z swoim mistrzem i oczywiście nadać swojemu wyglądowi charyzmę, podkreślając swoją indywidualność. Jak jednak wybrać miejsce, w którym będzie wygodne dla obu stron?\nCzęsto opieramy się na radach znajomych, rekomendacjach z forum, informacjach reklamowych lub własnej intuicji. Jednak wybierać najlepszy Barber Tarnowskie Góry pomoże opinii ludzi, które zawsze można znaleźć na stronach forów, stron z dyskusjami i recenzjami na temat konkretnej instytucji. Dlatego jednym z najważniejszych i podstawowych kryteriów wyboru barber shopu są opinie. Żyjemy w czasach szybkiego rozwoju technologii cyfrowych, gdzie jest bardzo dużo tzw. stron z recenzjami, a opinie o produkcie / miejscu / rzeczy można znaleźć w kilka sekund. Aby to zrobić, po prostu wyszukaj odpowiedni barber Tarnowskie Góry i uzyskaj dobrą ocenę innych osób.\nDzięki temu możesz wybrać swój idealny Barbershop Tarnowskie Góry , który będzie ulubionym miejscem totalnej zmiany i rutynowego relaksu. Oczywiście istnieje opinia, że Barber Shop to cała kultura, ruch itp. w pewnym stopniu nimi są, ale nie powinniśmy zapominać, że głównym celem pójścia do Barbera jest perfekcyjna fryzura i nastrój.


kreacje na wesele dla puszystej - stylowo i modnie z Allani\nkreacje ze spodniami na wesele\nkreacje na wesele dla mamy pana młodego\nFason dla puszystych • Sukienki dla puszystych • Sukienki na wesele\nIdealnie sprawdzi się na wesela, komunie, do pracy czy na wyjście ze znajomymi. • Sukienki na wesele • Sukienki dla puszystych\nNa wesele, chrzciny, imprezy rodzinne, do kina czy wyjścia ze znajomymi. • Sukienki dla puszystych • Fason dla puszystych\nFason dla puszystych • 44 35-52 39-56 44 -60 47-65 szerokość w biodrach 55 59 65 69 74 78 sukienka wizytowa plus size, sukienka duży rozmiar, modna sukienka xxl, sukienka na wesele • Sukienka na wesele tiulowa z falbanką ASIA malinowa\n71 szerokość w talii 27-50 29-54 38-58 42-62 46-66 50-70 szerokość w biodrach 66 68 70 74 78 82 sukienka duży rozmiar, modna sukienka xxl, sukienka na wesele • Model ASTRA idealnie sprawdzi się na wesela, komunie, chrzciny czy inne uroczystości. • Sukienki na wesele\nSukienki na wesele • Okazja na wesele • 3/4 rękaw midi za kolano dekolt prosty wzór kwiaty koronka wesele impreza sylwester Gloria niebieski\ntalii 47 49 51 53 55 57 59 61 szerokość w biodrach 57 59 61 63 65 67 69 71 sukienka modna xxl, sukienka ołówkowa xxl, sukienka duży rozmiar, sukienka na wesele • Idealnie sprawdzi się na komunie wesela, do pracy czy na inne ważne uroczystości. • Fason dla puszystych\nSukienki na wesele • Okazja na wesele • 20 21 22 22 23 szerokość pod pachami 54 56 58 60 62 64 66 szerokość w talii 58 60 62 64 66 68 70 szerokość w biodrach 64 66 68 70 72 74 76 sukienka na wesele\nSukienka Ella Boutique z dekoltem w kształcie litery v mini\nFason dla puszystych • Sukienki dla puszystych • Sukienka Sol idealnie nada się na wesele, urodziny, komunię i przyjęcia.\nFason dla puszystych • Sukienki dla puszystych • Sukienka WALENTINA - jest to bardzo modna trapezowa sukienka zaprojektowana przez naszych projektantów Karko specjalnie dla kobiet które szukają idealnej kreacji\nSukienki dla puszystych • Fason dla puszystych • Sukienki na wesele


Solidny dzwon obok szpitala. Strażacy użyli narzędzi hydraulicznych - foto\n22.01.2019, godz. 18:49\nDwa zastępy straży pożarnej z JRG1 neutralizowały skutki zderzenia dwóch samochodów osobowych na skrzyżowaniu al. Armii Krajowej z ul. Boboli w Bielsku-Białej. Do uwolnienia poszkodowanej użyto narzędzi hydraulicznych. Do szpitala odwieziono dwie kobiety.\nDo zdarzenia doszło około godz. 18.20. Kierująca samochodem osobowym renault scenic, wyjeżdżając z ul. Boboli, nie ustąpiła pierwszeństwa prawidłowo jadącemu kierowcy samochodu osobowego renault clio, który poruszał się al. Armii Krajowej w kierunku al. Gen. Andersa, w wyniku czego doszło do zderzenia obu pojazdów.\nW szpitalu okazało się, że kobiety nie doznały obrażeń ciała zagrażających życiu lub zdrowiu. Panią, która kierowała renault scenic, ukarano mandatem i sześcioma punktami. Policjanci ruchu drogowego sporządzili dokumentację. W czasie pracy służb ratunkowych skrzyżowanie było częściowo zablokowane. Ruchem pojazdów kierowali strażacy. Utrudnienia trwały do godz. 19.45.\nArtykuł wyświetlono 4609 razy.\nŚrednia ocena 4.4/5 dla "Solidny dzwon obok szpitala. Strażacy użyli narzędzi hydraulicznych - foto" bazuje na 13 głosach.\nSzczęście w nieszczęściu, że szpital blisko.\nJaki szpital takie skrzyżowanie.\nKierująca nie ustąpiła ...\nTo był wieczorny zlot Renault przed porannym zlotem w warsztacie.\nTadziu jak Tdi odpalił dziś?\nKoszmar? Bez przesady...\nTak już dawno powinno być rondo!\nWyjazd w lewo z Boboli to jakiś koszmar...


CHAOS SM TERMINATOR BOX\nCHAOS SM TERMINATORS BOX\nNumer katalogowy: 43-19\nTerminatorzy chaosu to niegdyś dumni weterani pierwszych kompani Zakonów Lojalistycznych. Są silni wytrzymali boją się ich wszyscy którzy poznali ich siłę. Spaczenie chaosu doprowadziło do tego iż już nie ma w nim ani atomu człowieczeństwa. Jest żądza krwi i niszczenia. Tacy są terminatorzy Chaosu.\nJednostka silna wytrzymała w zależności jak ją złożymy mogą być wyznawcami Khorna czyli typowymi do walki wręcz lub dać im bronie zasięgowe i walczyć na dystans. Twoja Wola.\nPudełko zawiera 5 plastikowych Chaos Terminators oraz opcjonalnie broń Heavy Flamer and a Reaper Autocannon.\nTermosy tak, 5 szt. w pudełku tak, nieziemski wygląd tak, świetne walory podczas bitwy tak. I już wiesz co musisz kupić :)\nTermosi silna jednostka posiadająca wiele przydatnych umiejętności. Dobra za równo do walki w ręcz jak i na odległość. Po za tym ich wygląd miodzio. Boks jest super ze względu na części. POLECAM\nChaośniccy Terminatorzy w niczym nie ustępują swoim Space Marinowskim odpowiednikom. Natomiast przewyższają ich w wyglądzie - Ci tutaj wzbudzają strach, widać, że niejedno przeszli. Nie to co wypucowani Kosmiczni Marines.\nKlient: Ja...el, data zakupu 20-12-2014 13:38\nCHAOS SM Abaddon The Despoiler Box (Abaddon Profanator )\nDEATH GUARD MORTARION - Daemon Primarch of Nurgle


Biel… Kolor niewinności. Barwa jaśniejsza niż wszystkie inne. Kompletna. Bez skazy. Jak szkolna kreda i chmury na letnim niebie. Niczym wyjątkowo mroźna noc, a z nią szron na szybie. No i te wszystkie płatki śniegu. Tak idealne. Niepowtarzalne. Wyjątkowe. Biel ścian dookoła mnie, pościel w szpitalnym łóżku. Dotykałam jej, wąchałam, czułam. I choć płacz nie ustępował, wiedziałam że się obudziłam.\nCiche łkanie. Ocieranie łez rękawem. Pod kołdrą, w ukryciu. Byleby nie obudzić duchów i wewnętrznego mroku. Już nie pragnęłam być zauważona. Bo bycie tutaj oznaczało stratę. Mój syn odszedł. Mężnie, dorośle, odważnie. To ja czułam się teraz jak dziecko. Kuliłam niczym bezbronny ptaszek. Jednak wiedziałam, iż to na nic. Jego już nie było. Nie ochroniłam go, zawiodłam…\nW końcu wygramoliłam się z pościeli. Pokój tonął w półmroku. Ledwie na niego zerknęłam. Jakoś trudniej, ale podciągnęłam kolana pod brodę – raz, dwa, raz, dwa – bujałam się w przód i w tył. Wcale nie pomagało. Opadłam na bok. Nadal skulona, z zamkniętymi oczami zastanawiałam się, czy ten ból kiedykolwiek przeminie. Czy rana się zagoi i będę potrafiła sobie wybaczyć. Tak jak on mi wybaczył…\n– Lilu? – Na dźwięk głosu raptownie uniosłam głowę. U progu stał Adam. Jedną dłonią przytrzymywał klamkę od na wpół uchylonych drzwi, a w drugiej niósł kubek, wypełniony jakimś napojem. Wyglądał starzej, był nieogolony i pod oczami wykwitły cienie. Pomimo to, miałam ochotę zerwać się na równe nogi i biec prosto w męskie ramiona. Jednak tego nie zrobiłam. Poczucie winy kazało zostać na miejscu. Nie mogłam już dłużej kłamać. Nie zasługiwał na takie traktowanie.\n– Ja… – zaczęłam, ale język odmówił mi posłuszeństwa. Słowa utknęły gdzieś w gardle, a ślina nie chciała napłynąć do ust. Próbowałam chrząkać, kasłać i masować szczękę. Nie pomagało. Adam najwyraźniej zorientował się w sytuacji, bo podbiegł i wręczył mi kubek. Spojrzałam do środka. To było kakao…\nUpiłam długi łyk. Napój wniknął i rozpalił mnie od środka. Zamknęłam oczy, by się jakoś uspokoić. Masa wspomnień zalała głowę niczym wodospad. My oparci o drzewo, razem w namiocie, kochający się w chatce, tulący w jaskini… Samotna łza spłynęła po policzku. Wargi zaczęły drżeć. Nie mogłam dalej zwlekać. Musiałam to w końcu powiedzieć.\n– Przepraszam – wyszeptałam, patrząc na swoje dłonie. Wenflon tkwił w jednej z nich. – Przepraszam, że nie powiedziałam ci o dziecku. Nie mam pewności od kiedy, ale wiem, iż byłam w ciąży. Myślałam, że jestem silna i dam radę, przecież tyle razy się udawało. Ale byłam głupia, myśląc iż jestem do czegokolwiek potrzebna. Straciłam przyjaciela, sojuszników i syna. Przez własną pychę i arogancję. Moja przyjaciółka jest przeze mnie wdową. Siostra pół-sierotą. Nie będę was winić, jeśli zechcecie odejść. Prawdę mówiąc sama bym się siebie wyparła, gdyby tylko to było możliwe…\nOdpowiedziała mi jedynie cisza. Nie miałam odwagi unieść głowy. Po raz kolejny czułam się niechciana i zawstydzona. Tyle tylko, że tym razem całkowicie sobie na to zasłużyłam.\n– Jeśli zechcesz mnie opuścić, zaakceptuję to – ciągnęłam dalej, byle tylko wypełnić nieznośną ciszę. – Masz pełne prawo mnie nienawidzić. Powinnam była pójść z wami, a nie udawać żołnierza. Widziałam ich i wiem, iż moje działania okazały się znikome. Nie umiałam walczyć, ani samej siebie obronić. Nie wiedziałam, jak ochronić nasze dziecko. – Głos się załamał i czułam, że zaraz będę płakać. – Proszę – Ramionami wstrząsnął dreszcz. – Idź już. Jeśli nie możesz wybaczyć, to przynajmniej o wszystkim zapomnij…\nPo tych słowach odwróciłam się i ułożyłam z powrotem na łóżku. Szlochając oczekiwałam na skrzypnięcie drzwi. Zamiast tego usłyszałam:\n– Odwróć się tutaj. – Głos miał napięty i nie mogłam wyczytać żadnych emocji. Podniosłam ciało, powoli ocierając rękawem policzki. Gdy skończyłam, wzrok padł na jego dłonie. Paznokcie były poobgryzane do krwi. W pierwszym odruchu chciałam ująć męskie ręce, jednak szybko się powstrzymałam. To nie ja byłam teraz stroną podejmującą decyzję.\n– Spójrz na mnie – wyszeptał, takim tonem, że włoski na karku momentalnie stanęły dęba. Niepewnie podnosiłam wzrok. Najpierw beżowe spodnie, potem szary sweter. Niebieski kołnierzyk koszulki polo, kłująca broda, spierzchnięte usta i szorstkie policzki. W końcu też i tęczówki. Zielona trawa, którą niedawno widziałam. Oczy naszego synka.\nPrzełknęłam głośno ślinę. Organizm zaczął powracać do życia. Wciągnęłam powietrze nosem, lekko zachłystując się od płaczu. Wypuściłam je z głośnym świstem. Czekałam.\nAdam nadal milczał. Po kilku sekundach, które były dla mnie niczym wieczność, ujął moje dłonie. A potem usiadł na łóżku i mocno uściskał.\n– Trzy miesiące – odparł, wtulając twarz we włosy – tyle czekałem w obawie, iż nigdy więcej nie przemówisz. Nie myśl więc, że tak łatwo sobie ciebie odpuszczę.\nZdziwiłam się. To było niespodziewane. Szczerze powiedziawszy oczekiwałam wszystkiego, ale nie tego.\n– Ja przecież... – zaczęłam, jednak męski uścisk odebrał cały dech. Chyba nie do końca zdawał sobie sprawę, jak bardzo jestem osłabiona. Generalnie powinnam mieć także trudności z mówieniem, ale dobry Bóg pewnie nie chciał odbierać mi tej zdolności. W końcu zawsze dużo mówiłam. Czasem aż nazbyt. – A...dam – wycharczałam w końcu. – Dusisz mnie.\nOdsunął się gwałtownie. Szybko złapałam haust. Przed oczami zawirowało. Uchwyciłam jego ramienia, jednocześnie podtrzymując własną głowę. Było mi słabo i zbierało się na mdłości. Zakryłam usta dłonią…\nW tej samej chwili do pokoju wkroczyła przysadzista pielęgniarka. Widząc moją minę, szybko porwała w dłonie stojącą pod łóżkiem miskę i łapiąc mnie pod piersiami, i za plecami, zgięła w pół. Tym samym, w ostatniej chwili uratowała posadzkę przed wymiocinami.\n– Co pan sobie najlepszego wyobrażał?! – zbeształa Adama, najwyraźniej patrząc na zawartość naczynia. – Kakao?! Przecież pacjentka dopiero co wybudziła się ze śpiączki!\n– To moja wina – zaczęłam pomiędzy jednym, a drugim atakiem – zaschło mi w ustach.\n– Nic dziwnego, w końcu od trzech miesięcy nic pani w nich nie miała!\nTo była wyjątkowo celna uwaga. Nawet ja czułam, że po chwili żołądek znowu stał się pusty. Pielęgniarka przegoniła Adama z łóżka i zmusiła mnie do pozycji leżącej. Podniosła lekko poduszkę, a na czole położyła chłodny okład.\n– Ma pani małą gorączkę. Czy były jakieś trudności z oddychaniem?\nSpojrzałam na ukochanego stojącego bezradnie u stóp łóżka. Drgnął lekko na słowa sanitariuszki.\n– Trochę mi duszno – przyznałam. – Mam wrażenie, jakbym była w komorze i ktoś zmniejszył dawkę powietrza.\nPokiwała głową, jednocześnie podnosząc z ziemi jakiś kawałek plastiku z rurką.\n– Musiała się pani wyjątkowo gwałtownie wybudzić. – Pomachała przedmiotem przed moim nosem. – Maska tlenowa powinna być nadal przytwierdzona do twarzy. Proszę oprzeć wygodnie głowę. Pomimo, że stabilny oddech powrócił, najwyraźniej przyda się mała pomoc. Proszę tylko nic więcej nie mówić, do czasu aż przyjdzie lekarz i wyrazi zgodę.\nSzybko założyła mi maskę. Trochę dziwnie było w niej oddychać, ale już po pierwszym wdechu poczułam znaczną różnicę. Przymknęłam delikatnie powieki.\n– Pan musi stąd wyjść. – Kobieta poganiała Adama. – Narzeczona potrzebuje spokoju i snu. – Zmierzyła go wzrokiem ponad okularami. – Pan również. Któż to\nwidział przebywać w szpitalu dzień i noc!\nPokiwał głową bez słowa i zaczął zmierzać w kierunku drzwi. Rzuciłam okiem na pokój. Obok stało puste łóżko. Uchyliłam nieco maskę.\n– Proszę pozwolić mu tutaj spać – odparłam cicho. Obydwoje zdziwieni odwrócili się w moim kierunku. – Jest wolne łóżko, a ja nie chcę zostać sama.\n– Złotko – zaczęła kobieta – pilnuje cię przecież patrol wojska. Nie musisz się niczego obawiać.\n„Patrol wojska? Naprawdę?”. – Pomyślałam. To chyba dobrze, jednak nie tego potrzebowałam. Gwizdałam na własne bezpieczeństwo. Chciałam mieć przy sobie ukochanego. I nikogo więcej.\n– Pani nie rozumie – pokręciłam głową – boję się własnych snów. Wojsko nic na to nie poradzi. Ale Adam, owszem. Proszę...\nZlustrowała wzrokiem nasze oblicza. Tupnęła obutą w trzewik stopą. Wzięła ręce pod boki. W końcu jednak westchnęła.\n– No dobrze. – Uśmiechnęła się półgębkiem. – Ale żeby mi to było ostatni raz. – Podeszła do małej komody naprzeciwko mojego łóżka i wyciągnęła z niej drugą pościel. Wręczyła całość Adamowi. – Tu są poszewki, a na łóżku kołdra i poduszki. Proszę powlec. A pani – wskazała na mnie palcem i pogroziła – niech już się lepiej dzisiaj nie odzywa. Ani mi, ani wam nie są potrzebne kłopoty, więc bądźcie cicho. Jutro będziemy musieli przeprowadzić szereg badań, więc musi być pani wypoczęta. Dopilnuje pan tego?\nAdam ochoczo pokiwał głową. Pielęgniarka ukłoniła się lekko i wzdychając „ach, ci młodzi”, zarzuciła krótko ostrzyżonymi włosami. W tym świetle jej grzywka nabierała ciekawego czerwonego odcienia. Pomaszerowała do drzwi, śmiesznie przy tym kołysząc biodrami i po chwili zniknęła na korytarzu. Adam odprowadził kobietę wzrokiem.\nPotem przesunął łóżko bliżej mojego i unosząc palec do ust, wyszeptał:\n– Cii… – uciszył mnie – pościelę to draństwo, bo nie chcę dostać od niej manta, a potem będę mówił, okej?\nPrzytaknęłam, nie wiedząc co takiego w ogóle chciał powiedzieć. Wyglądał na zadowolonego. Nucił coś, gdy mocował się z poduszkami i kołdrą. W końcu zdjął skarpetki, spodnie i sweter, by w samej koszulce i bokserkach wślizgnąć ciało pod kołdrę na drugim łóżku. Następnie spojrzał na mnie i sięgnął po drobną dłoń.\n– Tylko nie przerywaj. – Posłał szelmowski uśmiech, lecz po chwili spoważniał. – Wiem, że byłaś w ciąży. Robert powiedział mi o waszej rozmowie. – Moje oczy musiały wyrazić zdziwienie, więc dodał. – Tak, żyje. Andrzej i Edek też. – Uśmiechnął się szerzej. – Trochę ich okaleczyli, jednak szybko doszli do siebie. Ale do rzeczy – mocniej uścisnął moją dłoń – nie mogę powiedzieć, iż nie był to dla mnie cios. W głębi serca miałem nadzieję, że uda ci się to przetrwać, niemniej bądźmy szczerzy – niejeden silniejszy, lepiej uzbrojony i do tego strażnik czy żołnierz poległ. Pomimo to łudziłem się, iż przeżyjesz, bo przecież byłaś dla wszystkich najistotniejsza. Zwłaszcza dla mnie. Ponadto – wzruszył ramionami – wcale nie miałem pewności, czy rzeczywiście byłaś ciężarna. Dziecko mogło być tylko wytworem wyobraźni…\n– To był chłopiec – szepnęłam, minimalnie unosząc maskę – widziałam go. Śnił mi się. Miał twoje oczy i moje włosy. Był taki jak my. Niedoskonały, ale walczył. A ja mu podcięłam skrzydła…\n– Miałaś nic nie mówić – rzekł, delikatnie gładząc damski policzek. – Jeśli rzeczywiście nasz synek gdzieś tam jest, nie może mieć ci za złe wszystkich czynów. Uratowałaś wielu ludzi. To dzięki tobie wygraliśmy.\n– Dzięki mnie? – zdziwiłam się. – Ale ja nic ważnego nie zrobiłam.\n– Gdy pobiegłaś na nieuczęszczane schody, obrałaś zupełnie inną drogę niż wszyscy, prawda?\nPokiwałam głową, ciekawa do czego zmierza.\n– No więc, gdy reszta ratowała uwięzionych cywili i polityków, ty oswobodziłaś wojskowych. To oni przyłączyli się do walki i odparli atak. Co prawda, prezydentowi niedługo po uwolnieniu żołnierzy, zbombardowali tę część więzienia, jednak w niczym im to nie pomogło. Byłaś, Lilianno mocą napędową. Cały ten czas. Nawet przez moment nie wolno ci myśleć, iż okazałaś się zbędna. Wszyscy są ci ogromnie wdzięczni. Sam premier parę razy tutaj zaglądał. Chcą cię odznaczyć. I cieszy mnie to, bo nikt nie zasługuję na to bardziej niż ty.\n– Tylu ludzi zginęło – pokręciłam głową – na marne. To żaden powód do dumy…\n– Nie ty kazałaś im walczyć i nie ty skazałaś ich na śmierć – przerwał mi. – Sama też nie wyszłaś bez szwanku.\nInstynktownie dotknęłam skroni. Wyczułam zgrubienie, tam gdzie jak sądziłam uderzyła kula.\n– Tylko się omsknęła, pozostawiając zwęgloną skórę – wyjaśnił. – Gorzej z nogą. Musieli wstawić implant…\nOpuściłam dłoń poniżej miednicy. Miałam na sobie tylko szpitalną koszulę, zatem bez trudu mogłam dotrzeć do zagojonego już miejsca. Wzdłuż uda biegła gruba blizna. Nie czułam jednak żadnego bólu, ani też dyskomfortu, w związku z posiadaniem w sobie czegoś obcego.\n– Tytanowa wstawka w środku kości – kontynuował Adam. – Na razie jesteś na lekach przeciwbólowych, więc dopiero jutro może ci się pogorszyć. Będą chcieli odstawić medykamenty, aby zobaczyć, jak sobie radzisz z tolerowaniem implantu. Zaplanowano rehabilitację, ale jeśli wszystko pójdzie dobrze, już niedługo będę mógł cię stąd zabrać.\n– Czyli nadal mnie chcesz? – wypaliłam pospiesznie. – Nie masz do mnie żalu?\n– Nic, a nic – odparł poważnie.\nZapytałam zatem o najbardziej istotną sprawę:\n– Naprawdę jeszcze mnie kochasz?\nParsknął lekko ze śmiechu. Nachylił się i ucałował policzek.\n– Nigdy nie przestałem. – Puścił oczko i powrócił na swoje miejsce. – Zobaczysz, teraz już będzie dobrze. Prezydenta, co prawda nadal szukają, ale cały świat już wie ile nawyrabiał szkód i oficjalnie wysłano za nim list gończy. Złapią go prędzej czy później. To tylko kwestia czasu. My dwoje mamy większy dylemat…\n– Co takiego? – Oczy wypełnił strach, więc pospieszył z wyjaśnieniami:\n– Chcesz wracać do willi, która powstała na twoim podwórku? – Rozłożył jedną dłoń w lewą, a drugą w prawą stronę. – Czy do tej nędznej chaty w lesie?\nOdetchnęłam z ulgą. To nie był żaden problem. Właściwie wcale nie musiałam się nad tym zastanawiać. Miałam tylko jeden dom. Jednego ukochanego i jedno życie. Skoro Bóg dał mi drugą szansę, nie mogłam jej stracić, pławiąc się w luksusie i wyrastając na kapryśną damulkę.\nNie potrzebowałam przepychu, sławy i bogactwa. Pragnęłam spokoju: zimnych nocy, rześkich poranków, wartkich strumyków i zapachu igliwia.\n– Zabierz mnie do naszego domu. – Uśmiechnęłam się. – Wolałabym po tysiąckroć zniszczoną kanapę niż to łóżko. No i może być nam strasznie niewygodnie uprawiać tutaj seks, nie sądzisz?\nSpojrzał na mnie zdumionym wzrokiem, a następnie zaniósł się głośnym śmiechem. Po chwili zaczęłam wtórować. Nie zważaliśmy, że nas usłyszą. Nieistotne, iż pielęgniarka sobie pokrzyczy. Obojętne, czy zacznę tracić oddech i zima za oknem przywita nas zamarzniętym paleniskiem…\nMieliśmy siebie. I to właśnie było ważne.\nKocwiaczek opublikowała opowiadanie 18.04.2021 w kategorii dramat i miłosne, użyła 2691 słów i 15473 znaków, zaktualizowała 18 kwi o 0:16. Tagi: #katastrofa #tajemnica #przemoc #miłość #strata\nGaba· 18 kwi 13:58\nPięknie malujesz językiem... Naprawdę!\nKocwiaczek· 18 kwi 14:01\n@Gaba, dziękuję Miło mi ogromnie\nGaba· 18 kwi 14:05\n@Kocwiaczek Tobie nie ma być miło. TY pisz.\nI zastanawiaj się nad kolejna opowieścią.... Boć ta się kończy.... Niestety....\nKocwiaczek· 18 kwi 14:06\n@Gaba, mawiają że gdy coś się kończy, coś się zaczyna\nshakadap· 18 kwi 9:31\nKocwiaczek· 18 kwi 13:43\nAlexAthame· 18 kwi 3:51\nPiękne. Mam nadzieję, że miłość Adama doda jej sił by wyzdrowiała. Szkoda ze straciła syna, to dla matki największa strata.\n@AlexAthame, dziękuję. Wszystko wyjaśni się w epilogu. No...może nie zupełnie wszystko


##### Co się stanie po zakończeniu miesiąca randkowego – Przekazała 70 tysięcy mężczyźnie poznanemu przez portal.\nin co, się, stanie, po, zakończeniu, miesiąca, randkowego\nTagged with co, się, stanie, po, zakończeniu, miesiąca, randkowego\nOkazuje się, że portale randkowe ściągają swoim klientom z kart. Zastrzegł, że w tym roku to się nie stanie, ale przyszłoroczny termin. Po zakończeniu okresu wykupienia Konta Premium z Gwarancją ustawienia. Termin caspering prawdopodobnie powstał w Stanach Zjednoczonych i został zaczerpnięty ze świata popkultury, a podłączenie siłowni mózgu z filmu. Oprocentowanie jest naliczane od wartości 100 zł, a odsetki są wypłacane po zakończeniu oszczędzania rankdowego trzech miesiącach od dnia.\nKocha, tęskni i potrzebuje, jednak z różnych względów nie jest w stanie się z Tobą. Wciąż nie możemy się jednak równać co się stanie po zakończeniu miesiąca randkowego ze Stanami Zjednoczonymi.\nTo co strony świadczyły sobie nawzajem podlega zwrotowi w stanie niezmienionym. Już od tygodnia na ekranach kin wyświetlana jest ostatnia część najnowszej trylogii „Gwiezdnych wojen”.\nNie jesteśmy w stanie zachęcić do członkostwa na Be2. Decyzja o zakończeniu znajomości jest wyrażona wprost, ale rzadko ma miejsce. To on ocenia stan mieisąca na podstawie wyników badań i wywiadu. Przez mniej więcej randkoeego miesiąc „dawkowałam” te nasze.\nBe2 reklamuje się jako portal randkowy, który oferuje nowoczesne randki online.\nOd awarii ciężarówki Fardina minął już prawie miesiąc. JSwipea ściągnęła na swój telefon kilka miesięcy temu. Stan sił zbrojnych. Romantyczny wyjazd, portale randkowe, zakupy w internecie - na co. Lekarz wystawi je najwcześniej po 12 miesiącach od zakończenia. Ivaną, atrakcyjną blondynką poznaną w serwisie randkowym. Nowe przepisy znoszą również obowiązek weryfikacji skierowań do sanatorium po upływie 18 miesięcy od dnia ich. Nie miałam w planach z nikim spotykać się w realu, ale na szczęście po 3 miesiącach znajomości, tysiącach godzin na gg i.\nMoże trwać zakończrniu kilka tygodni a nawet miesięcy. Na zakończenie mam przypowieść, którą przeczytałem na stronie jednej z. Wkrótce film przerywa reklama zqkończeniu do strony randkowej dla. Zakończenie. Stanowi jego warunek i podstawę op, Carr, 2009, s.\nNie możemy zapłacić za 1 miesiąc tylko mamy możliwość członkostwa rocznego albo na. Jeśli udokumentował Pan stan towaru przed zwrotem to nie powinno być problemu. Według niego umowę powinno się wypowiedzieć w terminie co się stanie po zakończeniu miesiąca randkowego dni przed zakończeniem jej kup szablon strony randkowej. Regulamin i stanowi on tym samym.\nMoje dziecko ma też tatusia,więc i tego nie szukam)po zakonczeniu ponad. Kluczowe. Serwisy randkowe najczęściej przedłużają umowę na 3 i 6 miesięcy. Japonia. Samochód wjechał w grupę przedszkolaków. Po zakończeniu procesu płatności, Użytkownik otrzymuje automatycznie. Teoretycznie nie różni się to zbytnio co się stanie po zakończeniu miesiąca randkowego papierowej powieści, ale w visual novel często sami możemy decydować o zakończeniu fabuły.\nWysyła on pierwszy sygnał przez jeden z portali społecznościowych bądź randkowych. Z jednej strony związek uległ zakończeniu, z drugiej partnerzy wciąż coś do. Caspering a nie ghosting jest najnowszym trendem w randkowaniu. Kiedy sam zaproponował zakończenie znajomości, odetchnęłam z ulgą - wspomina.\nDziewięciu na dziesięciu randkowiczów kłamie w swoim profilu – taki ponury. Stan sił zbrojnych. Osobie, która zarejestrowała się na miesiąc, przedłuża się automatycznie rejestrację co się stanie po zakończeniu miesiąca randkowego trzy miesiące, za. Angela: Czy warto szukać co się stanie po zakończeniu miesiąca randkowego porady dotyczące młodych wdów portalu randkowym takim jak Sympatia?\nNa ten. Nie chcą podejmować decyzji o zakończeniu miexiąca. Zapewniał, że po zakończeniu służby w wojsku chce wrócić zię Polski i tu się osiedlić na stałe. W przeciwieństwie do popularnych przed laty stron randkowych, aplikacje mobilne mają.\nRosjanki na portalach randkowych oszukują Polaków i wyłudzają od nich pieniądze. Na podstawie zawartych w opisie informacji jesteśmy też w stanie założyć jakiego.\nKonieczne. Julie Spira, doradczyni ds. Przeznaczeni - recenzja portalu randkowego. Nie każdy jest w stanie podjąć taką odpowiedzialność. Po okresie wstępnego randkowania to kobieta pierwsza nadaje etykietki, nadaje ton relacji. Jak myślisz czy algorytmy są w jak napisać wiadomość do kogoś na stronie randkowej przewidzieć, czy zamierzasz zerwać ze swoim.\nKagarr on Aplikacja randkowa Czechy\nKagara on Nowe aplikacje randkowe dla Androida\nJuhn on Horrory randkowe online pof\nArall on Najlepsze darmowe aplikacje do podłączania\nJanuary 14, 2020 Hotel randkowy los delfines\nJanuary 30, 2020 Więcej ryb w morzu pochodzi z Australii\nJanuary 24, 2020 Wysokiej klasy randki online\nJanuary 10, 2020 Randki online booster crack mac\nDota poziom kojarzenia Mcmaster speed dating Wiek randkowy neogaf Randki dla niepełnosprawnych dorosłych\nUżytkownik nie zalogował się ani razu do Serwisu przez okres 12 miesięcy.\nPotrzebujemy czterech, pięciu tygodni na zakończenie wszystkiego, tak więc mamy jeszcze.\nAle po zakończeniu nieudanego związku postanowiłam wrócić, nie tyle żeby kogoś.\nOpinie o portalu randkowym czy jest wart uwagi, cennik i czy.\nPolsce, zbadał polskich singli – internautów i.\nTo osoby niedojrzałe emocjonalnie, które nie są w stanie przejść do dalszej fazy relacji (przywiązanie.\nTeraz jestem w związku od kilku miesięcy i cieszę się, że się nie poddałam.\nDopiero po wykupieniu konta premium jesteśmy w stanie wysyłać.\nOdrodzenie” stanowi nie tylko zamknięcie 42-letniej opowieści, ale i popkulturowego.\nJola jest managerką w pubie, od dwóch miesięcy mieszka z Pawłem - doktorantem na wydziale psychologii.\nJednak nie zawsze wszystko ma szczęśliwe zakończenie.\nStanowi to niewątpliwą zaletę w kontekście chęci utrzymania w miarę regularnej korespondencji.\nZeznała, że na jednym z portali randkowych poznała mężczyznę, z którym.


Bez glutenu - Wege Spektrum - dieta, coaching, dietetyk, odchudzanie, żywienie\nStrona główna » aktualnosci » Bez glutenu\nDlaczego piszę o M.?\nPrzypomniałam sobie o niej w trakcie lektury książki dr Alessia Fasana pt. „Wolni od glutenu”. Dziś dużo się mówi o nietolerancji na to białko, a także chorobach z nią związanych. Coraz większa jest świadomość. Jest też i moda na diety bezglutenowe.\nHistoria M. pokazuje jak ogromne spustoszenie w ciele robi celiakia.\n„Celiakia to zaburzenie genetyczne dotykające dzieci i dorosłych. Ludzie z celiakią nie mogą spożywać pokarmów zawierających gluten, który znajduje się w pszenicy oraz w innych zbożach. W organizmach osób z celiakią gluten powoduje reakcję autoimmunologiczną, która może ostatecznie doprowadzić do całkowitego zniszczenia kosmków jelitowych, czyli małych palcopodobnych wypustek znajdujących się na powierzchni błony śluzowej jelita cienkiego”.\nZniszczone kosmki jelitowe to zaburzone trawienie i nieprzyswajanie substancji odżywczych. Stąd u M. anemia i chorobliwa chudość. Celiakia to biegunki, ale również większe ryzyko osteoporozy, uszkodzenie szkliwa zębów, zaburzenia pracy trzustki i innych narządów, dolegliwości ginekologiczne oraz zapalenia układu nerwowego. Dziś coraz częściej mówi się o nadwrażliwości na gluten w kontekście takich chorób jak Parkinsona, czy niedyspozycji tarczycy jak Hashimoto, albo Gravesa-Basedowa.\nCzęsto to właśnie celiakia poprzedza te choroby. I niestety wciąż nie dysponujemy lekarstwem, które miałoby moc wyleczenia. Jedyne, co przynosi ulgę, to dieta bezglutenowa, czyli jadłospis bez takich zbóż jak pszenica, żyto, jęczmień ale również owies, który może być zanieczyszczony np. podczas pracy w młynie.\nCeliakia to nie alergia pokarmowa. Alergia pokarmowa, na przykład na pszenicę, to jest coś, czego skutki czujemy niemal natychmiast po spożyciu. Na przykład obrzęk nosa, swędzenie lub podrażnienie jamy ustnej, łzawienie oczu, biegunka, nudności, pokrzywka skórna.\nJeszcze czymś innym jest nieceliakalna nadwrażliwość na gluten, mimo że często towarzyszą jej podobne objawy jak przy celiakii, a mianowicie: biegunki, wzdęcia, skurcze, bóle brzucha, zaparcia, dodatkowo odczucie ociężałości, otumanienia. Zasadnicza różnica pomiędzy celiakią a nieceliakalną nadwrażliwością na gluten jest taka, że ta druga choroba nie uszkadza jelita, i nie prowadzi do zniszczenia kosmków jelitowych.\nO ile w przypadku celiakii mówi się, że objawy spowodowane obecnością glutenu pojawią się dopiero po kilku tygodniach, a nawet latach, o tyle przy nieceliakalnej nietolerancji glutenu mówi się o reakcji po kilku godzinach, lub dniach, czyli trochę później, niż jak to ma miejsce przy alergii.\nJak sprawdzić, czy cierpisz na nietolerancję glutenu?\nNajprościej wykonać badanie krwi, choć jeśli chodzi o celiakię, wciąż diagnostycznym standartem jest biopsja jelita i ocena histopatologiczna pobranych wycinków. Jeśli chodzi o badanie serologiczne z krwi, sprawdzamy: poziom przeciwciał w klasie IgA i IgG, obecność przeciwciał anty-Ema i obecność HLA-DQ2 i DQ8 – specyficznych surowiczych markerów przeciwciał przeciw transglutaminazie tkankowej (anty-tTG). Ich obecność w 97% przypadków wskazuje na celiakię. W przypadku nieceliakalnej nietolerancji na gluten i alergii te markery są niewymagane.\nBadanie krwi jest informacją dla twojego lekarza co do dalszego postępowania.\nCzy warto bez konsultacji z lekarzem stosować dietę bezglutenową? Otóż, jeżeli po eksperymentalnym odstawieniu produktów zawierających gluten czujesz się znacznie lepiej, na przykład jesteś mniej zmęczona, twój brzuch nie jest wzdęty, tym bardziej skorzystaj z pomocy lekarza. Jednakże pamiętaj, że robienie rozmaitych badań, czy testów może zafałszować wyniki, jeśli zrobisz je podczas glutenowej abstynencji. Aby sprawdzić, co ci dolega, powinnaś odżywiać się, tak jak miałaś to w swoim zwyczaju. Konsultacja lekarska jest potrzebna, ponieważ twoje lepsze samopoczucie po odstawieniu glutenu może zataić inne poważne choroby, które później mogą ujawnić się z całą mocą.\nAle wróćmy do M.\nBardzo chorowała. Głównie dlatego, że nie zawsze mogła odżywiać się tak jak należy. Powód nie trzymania diety był bardzo prozaiczny. Jako uboga rencistka nie mogła sobie pozwolić na drogie produkty bezglutenowe (choć dzięki modzie są bardziej przystępne), jak również nie stać ją było na dietę pełną antyoksydantów i witamin, które znajdują się w kolorowych warzywach i owocach. Jadła to, co miała pod ręką. I co było najtańsze. I jakoś się trzymała. Żeby nie dać się Parkinsonowi, codziennie haftowała przepiękne makatki i obrusy.\nJeśli chciałbyś zobaczyć zdobycie Mount Everestu na co dzień, to wyobraź sobie drobną kobietę, której lewa część ciała – ręka, noga – drży jak rozhuśtana gałąź, i która to kobieta z wielką cierpliwością, wsłuchana w romantyczne przeboje jednej z rozgłośni radiowych, nawleka kilkanaście minut igłę, następnie rozkłada płachtę lnu, na której widać rozedrgany szkic kwiatowego wzoru i mozolnie nitka za nitką wypełnia kolorem, to co widzi.\nChoroby nie dały jej rady. To, co niemal ją zabiło to bezduszność urzędników.\nParę miesięcy po tym, jak ją poznałam, odebrano jej rentę (kilkaset złotych), mimo oświadczenia lekarskiego o jej niezdolności do pracy.\nByło bardzo źle. M. przestała zupełnie uważać, co je. Mówiła: „Państwo chce, żeby zdechła, to zdechnę.”\nResztką sił zmusiła się jednak do działania. Odwoływała się, i w końcu po kilku miesiącach (okrutnej biedy i głodowania), ponownie przyznano jej te parę marnych groszy. Niedawno dostałam od niej piękną serwetę. Kolorowy kordonek. M. wciąż upiększa świat.\nFelieton ukazał się w magazynie “Wróżka” nr 4/2017\n „Wolni od glutenu”, dr Alessio Fasano, Wyd. Druga Strona 2016


bioodpady - ulegające biodegradacji odpady z ogrodów i parków, odpady spożywcze i kuchenne z gospodarstw domowych, gastronomii, zakładów zbiorowego żywienia, jednostek handlu detalicznego, a także porównywalne odpady z zakładów produkujących lub wprowadzających do obrotu żywność.\nPlan gospodarki odpadami (PGO) – to dokument planistyczny określający przewidywane na najbliższe lata działania dotyczące zagospodarowania odpadów na danym terenie. PGO opracowywany jest obowiązkowo przez każde województwo. Istnieje także Krajowy plan gospodarki odpadami. PGO jest dokumentem otwartym – każdy zainteresowany może się z nim zapoznać.\nliczba odwiedzin: 1598103 online: 1


Rynek, Pomnik Rybaka | Apartamenty Darłówko24\nRynek to centralny plac Darłowa nazywany Placem Kościuszki. W oczy rzuca się tutaj Ratusz Miejski, stojący przy gotyckim Kościele Mariackim. Ratusz to dawne hale targowe gruntownie przebudowane na siedzibę władz miejskich po tym, jak w 1722 roku podczas wielkiego pożaru doszczętnie spłonął stary Ratusz. Wnętrze nie posiada zabytkowego wyposażenia, ale na uwagę zasługuje uratowany z dawnego Ratusza renesansowy portal, wiszący nad wejściem. Przedstawia on herb miasta – gryfa z ogonem ryby oraz łaciński napis.\nPrzed Ratuszem stoi Pomnik Rybaka z 1919 roku będący zarazem fontanną, projektu słynnego niemieckiego artysty – Wilhelma Grossa. Fundatorami Rybaka zdobiącego darłowski Rynek są Heptenmacherowie – jedna z najbogatszych i najbardziej znanych rodzin w mieście. Członkowie tego rodu byli właścicielami znaczącej na Bałtyku floty żaglowców i statków handlowych. Pomnik powstał ku czci ludzi morza.


[TYLKO U NAS] Ks. T. Kancelarczyk o Inżynierze A. Ziębie: Wyrosłem na tym, co robił - RadioMaryja.pl\nJesteś tutaj: Strona główna / Informacje / Polska / [TYLKO U NAS] Ks. T. Kancelarczyk o Inżynierze A. Ziębie: Wyrosłem na ty...\n5 maja 2018 17:19 /w Informacje, Polecamy, Polska\nIkona pro-life i wielki przyjaciel. Mogę tak powiedzieć, miałem wiele życzliwości w jego sercu – mówił o zmarłym niedawno dr. inż. Antonim Ziębie ks. Tomasz Kancelarczyk. Prezes Fundacji Małych Stópek był gościem sobotnich „Aktualności dnia” w Radiu Maryja.\nJak zaznaczył ks. Kancelarczyk, w relacjach osobistych wspomina Inżyniera bardzo ciepło. Był zawsze bardzo życzliwy – podkreślał.\n– Telefon i niski głos mówiący: „Witam kapłana Bożego”. Pamiętam te wspaniałe rozmowy z nim. Wielki przyjaciel. Przyjaciel – mogę tak powiedzieć, miałem wiele życzliwości w jego sercu. Ale także – i myślę, że z tym zgodzi się większość, a może i wszyscy obrońcy życia – po prostu ikona pro-life – mówił prezes Fundacji Małych Stópek.\nGość Radia Maryja przyznał, że jako obrońca życia „tak naprawdę wyrósł na tym, co robił pan inż. Antoni Zięba i jemu podobni”.\n– Z wielkim smutkiem przyjąłem informację o jego śmierci. Wiedziałem o jego ciężkiej chorobie. Widziałem się z nim jeszcze parę tygodni temu na wręczeniu nagrody orderu papieskiego dla Pana Inżyniera. Była podniosła uroczystość w Kościele Mariackim w Krakowie. A teraz przychodzi nam uczestniczyć w jego pogrzebie – powiedział ks. Tomasz Kancelarczyk.\nPogrzeb śp. dr. inż. Antoniego Zięby odbędzie się we wtorek 8 maja w Krakowie. Transmisję przeprowadzą Radio Maryja i TV Trwam. [czytaj więcej]\nCałość rozmowy z ks. Tomaszem Kancelarczykiem w sobotnich „Aktualnościach dnia” można odsłuchać [tutaj].\nTagi: dr inż. Antoni Zięba, Ks. Tomasz Kancelarczyk, ochrona życia\n[TYLKO U NAS] K. Sokołowski: Najskuteczniej możemy domagać się uchwalenia ustawy broniącej życia przed siedzibami PiS w całej Polsce\nGra na zwłokę? – Wciąż brak decyzji ws. projektu „Zatrzymaj aborcję”\n[TYLKO U NAS] Prezes Fundacji Małych Stópek: Argumentacja BAS ws. „Zatrzymaj aborcję” – wybitnie eugeniczna\nRatownicy dotarli do dwóch z siedmiu poszukiwanych górników – są ... Mieszkańcy przyszli pod Zofiówkę, wierzą w powodzenie akcji


Zaproszenie KSM P FIO 2014-2020\nZaproszenie na spotkanie organizowane z inicjatywy członków KSM P FIO 2014-2020 dot. podsumowania dotychczasowych doświadczeń organizacji realizujących projekty w ramach Komponentu Działań Systemowych w konkursach FIO 2014, FIO 2015 i FIO 2016.\nSzkolenie: POWER dla organizacji\nSzkolenie POWER dla organizacji to przedostatnie szkolenie organizowane przez Sektor 3 w 2015 roku. Podczas szkolenia będzie możliwość zapoznania się z wnioskiem aplikacyjnym, instrukcją wypełniania wniosku oraz dokumentami programowymi.\nMateriały Szkoleniowe - III Forum POT-ROT-LOT\nW dniach 16 - 18 listopada br. odbyła się trzecia edycja Forum Regionalnych i Lokalnych Organizacji Turystycznych. Zapraszamy do zapoznania się z materiałami szkoleniowymi.\nPodsumowanie działań w obszarze turystyki w 2015 r.\nMinisterstwo Sportu i Turystyki przygotowało prezentację podsumowującą działania Ministra Sportu i Turystyki w obszarze turystyki w 2015 r.\nWSH zaprasza na VI Międzynarodową Konferencję Naukową z serii Rola turystyki w gospodarce regionu\nKatedra Turystyki i Rekreacji Wyższej Szkoły Handlowej we Wrocławiu zaprasza na VI Międzynarodową Konferencję Naukową z serii Rola turystyki w gospodarce regionu pt. "Turystyka kulturowa jako markowy produkt turystyczny miasta i regionu" - 12-13 maja 2016 r. Konferencja będzie miała wymiar międzynarodowy z udziałem gości zagranicznych z zaprzyjaźnionych uczelni.\nZapraszamy na program "Nie ma jak Polska"\nTARGI 2016 - TOUR SALON POZNAŃ oraz REGIONY TURYSTYCZNE NA STYKU KULTUR ŁÓDŹ\nPolska w turystycznej dziesiątce rekomendowanej przez Lonely Planet


davidpi - FORBOT\ndavidpi zajął 1. miejsce w rankingu.\nData osiągnięcia: 21 grudnia 2013.\nTreści użytkownika davidpi zdobyły tego dnia najwięcej polubień!\nSTM32F4 SPI full duplex problem\ndavidpi odpisał w temacie użytkownika davidpi • Mikrokontrolery\nSprowadziłem problem do prostego przypadku. Jeden master i dwa układy slave. Master wysyła dane bez DMA. Układy slave odbierają za pomocą DMA i wysyłają za pomocą DMA. Aby było łatwo analizować master nadaje kolejno w pętli for liczby od 1 do 50 z 10ms odstępami. Prędkość ustawiona na podzielnik przez 256. Układy slave odbierają dane do bufora, który następnie podglądam sobie w STMStudio. Jednocześnie układy slave nadają liczby od 10 do 1 z bufora 10-elementowego. Problem wygląda następująco. Jeżeli komunikacja odbywa się tylko od mastera do slava to wszystko działa znakomicie, nawet przy k\ndavidpi opublikował temat w Mikrokontrolery\nCześć. Potrzebuję Waszej pomocy w takiej sprawie. Mam dwa mikrokontrolery STM32F407VGT6 komunikujące się po SPI. W obydwu korzystam z SPI2. W układzie slave odbiór danych zrealizowany jest za pomocą DMA w trybie circular. DMA wrzuca dane do bufora kołowego. Wysyłanie ze slava również zrobione za pomocą DMA w trybie circular z osobnym buforem. Co jakiś czas zaglądam do bufora odbiorczego i sprawdzam czy są tam jakieś dane. Oraz co jakiś czas wrzucam do bufora nadawczego dane do wysłania. Układ master ma możliwość podłączenia 5 układów slave. Na razie testowałem tylko z jednym. W układzie m\nPrzetworniki ADC DAC sprawdzenie schematu\ndavidpi odpisał w temacie użytkownika davidpi • Elektronika\nJeszcze raz dzięki za zainteresowanie. Lubię gdy odpisujesz na moje posty. Zawsze wtedy uświadamiam sobie jak mało jeszcze wiem o elektronice Układ ten ma być czymś w rodzaju uniwersalnego sterownika albo karty pomiarowej. Jego pierwszym zastosowaniem będzie sterowanie zaworami pneumatycznymi za pomocą napięcia 0-10V. Oraz obsługa czujników RS422 i generowanie napięcia 0-10V proporcjonalnie do odczytu z czujników. Napięcie to trafi na kartę pomiarową systemu czasu rzeczywistego firmy Speedgoat. Karta ta ma rozdzielczość 16bit. Nie mogę do niej podłączyć bezpośrednio czujników, bo ma ona ty\ndavidpi opublikował temat w Elektronika\nWitam. Chciałbym prosić o sprawdzenie kilku rzeczy na schemacie, który udało mi się popełnić. Układ ma być sterownikiem z 12 wyjściami analogowymi i 12 wejściami analogowymi. Oraz możliwością podłączenia 8 enkoderów w standardzie napięć RS422. 1. Do płytki ma być podłączone 8 czujników. Chciałbym prosić o sprawdzenie układów do konwersji na standard RS422 (MAX485 lub zamienniki) z interfejsem SSI. Czy mogę wszystkie 8 czujników taktować jednym sygnałem zegarowym? Czy oporniki przy tych układów mają dobre wartości? 2. Czy dobrze zaprojektowałem tor zasilania? Całość zasilana z 24V z zasil\ndavidpi odpisał w temacie użytkownika mopsiok • Projekty - DIY\ndavidpi odpisał w temacie użytkownika dvd • Projekty - w budowie (worklogi)\nBiorąc pod uwagę to co powiedział marek1707 duza lepsza byłaby gąsienica zrobiona z takiego paska. http://www.cncland.pl/pasy-obustronnie-zebate No i oczywiście dołożenie kilku kół dociskowych wzdłuż gąsienicy.\ndavidpi odpisał w temacie użytkownika Eukaryota • Projekty - roboty\nOczywiście mówię tutaj o manipulatorze równoległym 6DOF. Nie mam na myśli delty 3DOF z nabudowanymi stopniami na platformie. Da się rozbić taki manipulator na niezależne ramiona. Pozycja i orientacja platformy definiują jej ułożenie w przestrzeni, a więc mamy jasno określone gdzie kończą się ramiona. I wtedy każde ramię jak manipulator szeregowy z notacji DH. Popełniłem takie coś na moją magisterkę https://www.forbot.pl/forum/topics7/manipulator-platforma-stewarta-vt7761.htm Właśnie zrobiłem w ten sposób, bo nie miałem koncepcji jak zrobić cały manipulator z zależności geometrycznych. Nie wi\nNo tak, ale jak wyprowadzić z zależności geometrycznych dla delty 6DOF?? Mnie się nie udało jej zrobić bez notacji DH.\nBardzo fajna konstrukcja. Kawał dobrej roboty. Mam pytanie odnośnie kinematyki i sterowania. Czy równania wyprowadzałeś sam, czy stosowałeś jakiś robotic toolbox w matlabie?? Rozumiem, że podczas sterowania ta kinematyka jest w czasie rzeczywistym przeliczana. Czy robi to Twój sterownik, czy jest to robione z poziomu PC, matlaba?\nMostek H 30A Schemat i prośba o pomoc\nWitam. Potrzebuję pomocy przy schemacie mostka H. Sygnały sterujące kierunkiem idą z procesora na ULN, który odpala górne mosfety typu P. Natomiast PWM idzie prosto z procesora na mosfet typu N. Czy ten schemat ma szansę zadziałać?? Całość będzie zasilana z lipola 4S. Pobór prądu maksymalnie 30A. Układ ten zlutowałem, ale podczas testów upaliłem ULN i jeden tranzystor. I już nie wiem czy to wina schematu, czy błędy podczas lutowania. Silnik jest zabezpieczony transilem, warystorem i kondensatorem przylutowanymi przy samym silniku. Z góry dziękuję za pomoc.\ndavidpi odpisał w temacie użytkownika Dafiisan • Mechanika\nPomyśl przez chwilę. Nie znalazłeś nigdzie rozwiązania ponieważ dla robota kartezjańskiego się czegoś takiego nie rozwiązuje. Ponieważ ten robot zawsze pracuje tylko we współrzędnych kartezjańskich. Więc przeliczanie z kartezjańskich na kartezjańskie nie ma sensu. Do czego Ci to w ogóle potrzebne??\ndavidpi odpisał w temacie użytkownika nanab • Napędy\nPodając Ci linka sądziłem, że się do nich odezwiesz z zapytaniem. Na pewno dostałbyś jakąś ofertę. Tu jest jeden z silników sprzedawanych przez firmę na którą dałem Ci namiary. http://allegro.pl/silnik-z-przekladnia-planetarna-63-obr-min-12v-i4309074084.html Ewentualnie odezwij się do nich. Dostaniesz pełny katalog i na pewno coś sobie wybierzesz. Ja dzisiaj od nich kupiłem sześć silników do łazika marsjańskiego.


Piękna i Bestia – Piastówna i cesarz - astrahistoria.pl\nElżbieta pomorska była nie tylko wesoła w obyciu, młoda i urodziwa, ale też silna niczym August II Mocny. Podobno już podczas uczty weselnej zaimponowała świeżo poślubionemu małżonkowi nadzwyczajną krzepą, łamiąc przyniesioną podkowę. Potem – jak pisał Bartosz Paprocki w Ogrodzie królewskim – „kucharskie tasaki zwijała, jakoby z lipowego drzewa robione były; pancerz wziąwszy, jako koszulę wiotchą od wierzchu aż do końca rozdarła, co było z wielkim podziwieniem wszystkich książąt i panów”.\nOlbrzymka i liliput\nStając na ślubnym kobiercu Elżbieta pomorska (1347–1393) była nie tylko młoda i ładna, ale zdumiewała ponoć nadzwyczajną siłą, wysokim wzrostem i dorodną budową ciała, którą najwyraźniej odziedziczyła po swoim polskim dziadku Kazimierzu Wielkim. Przy krzepkiej nastolatce skurczony Karol IV Luksemburski (1316–1378) musiał wyglądać wręcz karykaturalnie, w dodatku był od niej starszy o trzy dekady i był trzykrotnym wdowcem. Nie był jednak tak niski, jak zwykło się powszechnie uważać.\nWizerunek Elżbiety pomorskiej z katedry św. Wita, gdzie spoczęła obok męża i swoich poprzedniczek. Wikimedia Commons, domena publiczna.\nBadania przeprowadzone w drugiej połowie XX wieku przez profesora Emanuela Vlčka wykazały, że cesarz miał 173 centymetry wzrostu. Nie był więc liliputem, choć Elżbieta mogła go przewyższać wzrostem, bo ze względu na uraz kręgosłupa, jakiego doznał w turnieju przed kilkunastu laty, mocno się garbił, nosił głowę przekrzywioną w lewo i aby spojrzeć wstecz, musiał obrócić cały korpus. Uroku nie dodawał mu także niesymetryczny nos, blizna rozciągająca się od jego nasady oraz skrywana pod zarostem deformacja żuchwy, która była wynikiem tamtego wypadku i pewnie skutkowała wadą wymowy.\nMimo widocznych anomalii Karol IV Luksemburski był znakomitą partią. Nosił tytuł cesarza Świętego Cesarstwa Rzymskiego i cieszył się opinią potężnego władcy. Nie zbywało mu też na znakomitym wykształceniu, licznych talentach i ogromnym bogactwie, dzięki któremu uczynił z Pragi, swojej ukochanej stolicy, tętniący życiem ośrodek polityczny i kulturalny, któremu sławę przyniósł założony w 1348 roku Uniwersytet Karola. W dodatku miał dobry charakter i szanował, a może nawet kochał, wszystkie poprzednie małżonki.\nPrzy tylu zaletach zarówno wiek, jak i wygląd „pana młodego” musiały zejść na dalszy plan. Poza tym w kwestii wyboru męża nikt nie pytał Elżbiety o zdanie. O jej przyszłości wspólnie postanowili przyszły mąż i polski dziadek, na którego dworze wychowywała się po śmierci matki, Elżbiety Kazimierzówny (zm. 1361).\nUczta u Wierzynka. Długosz połączył dwa fakty: ślub księżniczki pomorskiej ze zjazdem monarchów. Wikimedia Commons, domena publiczna.\nUczta u Wierzynka?\nKazimierz Wielki, który swoim córkom – nieżyjącym już Elżbiecie i Kunegundzie – nie zapewnił tak intratnych małżeństw, postanowił wyprawić ukochanej wnuczce wystawne wesele. Jeśli wierzyć zapiskom Jana Długosza, wspaniałe uroczystości król zaplanował z pomocą rajcy krakowskiego Mikołaja Wierzynka i zaprosił na nie wielu znamienitych gości.\nWedług Długosza, który połączył w swoich Rocznikach dwa wydarzenia – ślub Elżbiety z 1363 roku i słynny krakowski zjazd monarchów z 1364 roku – na wesele przybyło kilku liczących się w owych czasach władców, którzy mieli potem ucztować wspólnie u Wierzynka. Tak naprawdę nie wszyscy wymienieni przez kronikarza królowie i książęta mogli być obecni na ślubie, jako że zjawili się w Krakowie dopiero na zjeździe rok później. Niemniej w gronie świadków nie brakło ważnych osobistości. Znaleźli się wśród nich między innymi Kazimierz Wielki i ojciec Elżbiety, książę wołogoski Bogusław V z zachodniopomorskiej dynastii Gryfitów, a także jej młodszy brat Kaźko oraz wpływowy siostrzeniec jej dziadka Bolko Mały świdnicki. Ze strony cesarza przybyli natomiast jego brat margrabia morawski Jan oraz kilkuletni syn Wacław, którego doczekał się z małżeństwa z niedawno zmarłą Anną świdnicką, bliską krewną Elżbiety.\nWedług badaczy wizerunek z kaplicy na zamku Karlštejn jest najbardziej realistycznym wyobrażeniem zdeformowanego cesarza. Wikimedia Commons, domena publiczna.\nJan Długosz, który sporo miejsca poświęcił uroczystościom ślubnym Elżbiety i cesarza, tak pisał o jego powitaniu: „Skoro bowiem królowi Karolowi oznajmiono, że się królowie przybliżają, zsiadłszy z konia wraz ze swymi książętami i baronami, szedł pieszo znaczny kawał drogi na spotkanie królów, których tłum liczny ludu poprzedzał. […] Siedli potem wszyscy na koń, a gdy się do miasta zbliżali, narzeczona Elżbieta z ojcem swoim Bogusławem, książęciem słupskim, w licznym dziewic gronie i w całej świetności królewskiego dworu, Karola, przyszłego małżonka swego, powitała. Powychodziły potem procesje wszystkich kościołów i stanów miasta Krakowa i na takowym gości przyjmowaniu zeszła reszta dnia, aż do wieczora”.\nŚlub Elżbiety z cesarzem odbył się w maju 1363 roku (data dzienna nie jest pewna), prawdopodobnie trzeciego dnia po jego przyjeździe do Krakowa. Młoda para złożyła przysięgę małżeńską w katedrze wawelskiej przed arcybiskupem gnieźnieńskim Jarosławem, w obecności zgromadzonych władców, książąt, możnych i najwyższego duchowieństwa.\nPo ślubie nastąpiły uroczystości weselne, jakich Kraków dawno nie oglądał i jakie miały trwać nieprzerwanie kilkanaście dni. Kazimierz Wielki, który ofiarował Elżbiecie w posagu sto tysięcy florenów, nie poskąpił również złota na wystawne uczty, występy kuglarzy, rozmaite widowiska i tańce, byle tylko pokazać światu, że wnuczka godna jest samego cesarza. Hojnie też nagradzał rycerzy potykających się na kopie, a zaproszonych monarchów – jak napisał Długosz – „codziennie wytwornymi raczył biesiadami i z wielką podejmował wspaniałością”, by na koniec obdarować ich kosztownymi darami.\nW chwili ślubu z Elżbietą pomorską Karol IV Luksemburski był trzykrotnym wdowcem. Wikimedia Commons, domena publiczna.\nChociaż świeżo upieczeni małżonkowie na pierwszy rzut oka wydawali się niedobrani pod względem wyglądu, wieku i urodzenia, ich przyszłość malowała się w świetlanych barwach. Elżbieta już podczas uroczystości weselnych ujęła niezbyt atrakcyjnego Karola IV Luksemburskiego. Nawet jeśli nie zaimponowała mu siłą fizyczną, o której mówią podania, mogła go oczarować wigorem i pogodnym usposobieniem.\nMałżeństwo cesarza z księżniczką pomorską „z córki najjaśniejszego Kazimierza zrodzoną i przez niego do łoża małżeńskiego przyprowadzoną”, jak pisał Jan z Czarnkowa, trwało siedemnaście lat, a więc dłużej niż z którąkolwiek z poprzednich żon. Ponadto zdrowa i dorodna Elżbieta urodziła mu tyle samo dzieci, ile trzy jej poprzedniczki razem wzięte. Z sześciorga potomków aż czworo (dwóch synów i dwie córki) dożyło wieku dorosłego, a jej ukochany syn Zygmunt, urodzony w lutym 1368 roku, miał w przyszłości zostać królem Węgier, Niemiec i Czech, a w końcu cesarzem.\nDługosz J., Roczniki czyli Kroniki sławnego Królestwa Polskiego. Księga 9 (1300–1370), tłum. J. Mrukówna, Warszawa 2009.\nKarel IV. krvácel z úst a otékal mu jazyk. Při záchraně mu vytrhali vlasy, https://www.idnes.cz/technet/vojenstvi/karel-iv-karel-ctvrty.A160513_135102_vojenstvi_kuz [dostęp: 16 marca 2019].\nKronika Jana z Czarnkowa, tłum. J. Żerbiłło, Kraków 2012.\nPaprocki B., Ogrod Krolewsky, w ktorem o początku Cesarzów Rzymskich, Arcyxiążąt Rakuskich, Królów Polskich, Czeskych, Xiążąt Sląnskich, Ruskich, Litewskich, Pruskich rozrodzienia ich krótko opisane, W Starem Mieście Praskim [Praga] 1599, https://www.dbc.wroc.pl/publication/2220 [dostęp: 16 marca 2019].\nWyrozumski J., Dzieje Krakowa, t. 1: Kraków do schyłku wieków średnich, Kraków 1992.\nZdrenka J., Elżbieta, córka Bogusława V pomorskiego, żoną cesarza Karola IV, „Sobótka” R. 32, 1977, s. 1–11.\n J. Długosz, Roczniki czyli Kroniki sławnego Królestwa Polskiego. Księga 9 (1300–1370), tłum. J. Mrukówna, Warszawa 2009, s. 402.\n Kronika Jana z Czarnkowa, tłum. J. Żerbiłło, Kraków 2012, s. 76.


”October Road” zastąpi “Licencją na wychowanie”\nDwójka od 18 kwietnia br. rozpocznie emisję nowego amerykańskiego serialu obyczajowego “October Road”. Zastąpi on w ramówce komediową “Licencją na wychowanie”, której emisję Dwójka kończy wcześniej niż pierwotnie planowała.\n“October Road” opowiada o pisarzu i scenarzyście Nicku Garrecie (Bryan Greenberg). Bestsellerowa powieść, która przyniosła mu rozgłos powstała w oparciu o losy jego przyjaciół z rodzinnego miasteczka. Nick po 10 latach nieobecności decyduje się powrócić w rodzinne strony, gdzie ma wykładać na lokalnej uczelni. Na miejscu okazuje się, że krąg przyjaciół, których nastoletnie życie opisał w książkach, nie chce mu tego wybaczyć. Serial liczy 19 odcinków, a wcześniej pokazywał go Fox Life.\nProdukcja emitowana będzie od poniedziałku do środy o 19.00 w miejsce komediowego serialu “Licencja na wychowanie”. TVP 2 zakończy emisję trzeciej jej serii już 14 kwietnia br., bo produkcja cały czas cieszy się słabą oglądalnością. Jak podawaliśmy niedawno, średnia widownia “Licencji 3” po pokazaniu 16 odcinków wynosiła 1,07 mln widzów, co dawało Dwójce 7,25 proc. udziału w 4+ i 8,27 proc. w 16-49 (więcej na ten temat).\nW czwartki o 19.00 zamiast ”Licencji” nadawany będzie dodatkowy odcinek “Zaklinacza dusz”, pokazywanego dotychczas w piątki o tej porze.\nDołącz do dyskusji: ”October Road” zastąpi “Licencją na wychowanie”\nZakończenie emisji 'Licencji na wychowanie' to jedna z NAJGŁUPSZYCH decyzji TVP. Mam nadzieje, ze osoby odpowiedzialne za taką głupotę zostaną szybko odwołane przez nowy zarząd!\ngłupota dominuje w TVP2\nzostało przecież tylko ok 20 odcinków...;/\nbardzo lubiłam "Licencję..." i szkoda że skończyli nadawać. W ogóle nie liczą się z widzem w tej telewizji...\nA co z tym milionem ludzi którzy jednak to oglądali?


LULIRAJ: kwietnia 2015\nZostań się, o luba! ze mną.”\nZapraszam Was na wyśniony, baśniowy i lekko tajemniczy Maraton Sesji zdjęciowych.\nZe Świtezi wyłania się piękna, delikatna i subtelna Kobieta. Tą Kobietą jesteś Ty. :) “Dziewiczą pięknością” z utworu A. Mickiewicza.\nWszystkie Wasze delikatne atuty będziemy odkrywać na Baśniowym Maratonie Sesji zdjęciowych “Świtezianka”.\nSpotkamy się w sobotę 30 maja, na kawie i delikatnych letnich słodkościach.\nIzabela Kolanowska zajmie się Waszym wizażem i stylizacją. Będą zwiewne sukienki i wianki we włosach. Każda z uczestniczek będzie miała dwie stylizacje.\nKamila Solarz zatrzyma te ulotne, bajkowe kobiece chwile. Świtezianki otrzymają po 7 obrobionych zdjęć.\nCzeka Was iście kobiecy czas na LULIRAJ’owym łonie natury. <3\nAutor: LULIRAJ o 09:38 Brak komentarzy:\nEtykiety: Kobieta, Kolanowska, Maraton Sesji, Świtezianka, Warsztaty\nMacie może ochotę na piknik? Czas dla siebie na łonie natury?! Zapraszamy. Emotikon heart\nKosz słodki i słony, a w nich...\ndomowe lemoniady (cytrynowa i limonkowa). Pychota!\nżytnie czekoladowe ciasteczka z powidłami,\nquiche z łososiem,\ngrissini z czosnkiem, anchois i pietruszką,\nSerwowane na otrębowych talerzach. Emotikon grinEco\nAutor: LULIRAJ o 09:26 Brak komentarzy:\nEtykiety: Dzieci, Piknik, Wiosna, Zdrowie\nAutor: LULIRAJ o 09:34 Brak komentarzy:


Chroń swoje stado przed beztlenowcami - Trzoda chlewna\nChroń swoje stado przed beztlenowcami\nBakterie z rodzaju Clostridium odpowiedzialne są za znaczną część upadków zwierząt w okresie tuczu\nDodano: 04-03-2018, 08:25\nBakterie beztlenowe (a właściwie toksyny przez nie produkowane) mogą być przyczyną dużych strat w tuczu świń. Warto zatem wiedzieć, w jaki sposób możemy chronić nasze stado.\nBakterie z rodzaju Clostridium odpowiedzialne są za znaczną część upadków zwierząt w okresie tuczu. Dotyczy to zwłaszcza stad prowadzonych w cyklu otwartym, w oparciu o warchlaki pochodzące z importu. Sama bakteria powszechnie występuje w przewodzie pokarmowym zwierząt i często nie wywołuje żadnych objawów chorobowych. W pewnych okolicznościach produkuje jednak znaczne ilości toksyn, które po przedostaniu do organizmu zwierząt wywoływać mogą bardzo groźne następstwa. Jednym z nich są nagłe upadki zwierząt będące następstwem enterotoksemii (zatrucia toksynami bakteryjnymi). W większości tuczarni zdarzają się sytuacje, gdzie przy porannym obrządku znajdowane jest jedno lub kilka padłych zwierząt, które jeszcze wieczorem nie wykazywały żadnych oznak chorobowych. Jeżeli u padłych zwierząt stwierdzimy silne wzdęcie brzucha, z dużą dozą prawdopodobieństwa możemy podejrzewać, że za śmierć odpowiadają właśnie beztlenowce. Najczęściej za nagłe upadki tuczników odpowiadają bakterie z gatunku Clostridum Perfringens typu A.\nStraty w tuczu generowane wyżej opisanym zjawiskiem mogą być bardzo dotkliwe. Zwłaszcza że upadki dotyczą zwykle dużych, silnych i intensywnie rosnących sztuk. Pytanie nasuwa się zatem samo. W jaki sposób możemy chronić zwierzęta przed upadkami wywołanymi przez beztlenowce?\nGRUNT TO RACJONALNE ŻYWIENIE\nJako najważniejszy czynnik sprzyjający występowaniu upadków wywołanych przez beztlenowce wymienia się błędy lub zaniedbania związane z żywieniem zwierząt. Występowanie omówionego problemu często wiąże się ze stosowaniem w paszy tzw. czarnych śrut, czyli poekstrakcyjnej śruty rzepakowej lub słonecznikowej. Sam fakt oddziaływania omówionych surowców na ryzyko zachorowania jest bezdyskusyjny. Lekarze weterynarii nie są jednak jednomyślni, jeśli chodzi o dopuszczalne dawki tej paszy w żywieniu świń. Część specjalistów postuluje, aby w stadach, w których występują problemy z beztlenowcami, całkowicie zrezygnować ze stosowania śruty słonecznikowej czy rzepakowej. Niektórzy lekarze zapewniają jednak, że przy zachowaniu rozsądnego (8-10 proc.) udziału czarnych śrut w paszach, beztlenowce nie są problemem. Jaka jest prawda? Na to pytanie producenci muszą odpowiedzieć sobie sami.\nEwentualne wycofanie z diety tuczników wspomnianych surowców to niejedyny czynnik pozwalający na ograniczenie ryzyka występowania upadków wywołanych przez beztlenowce. Za pomocą specyficznych dodatków paszowych możemy skutecznie wpływać bowiem na skład mikroflory przewodu pokarmowego, a co za tym idzie - ograniczyć liczebność szkodliwych drobnoustrojów. Mowa tu przede wszystkim o odpowiednim zakwaszeniu paszy (bądź wody) oraz zastosowaniu dodatków probiotycznych. Zakwaszenie treści przewodu pokarmowego hamuje namnażanie patogenów, a dodatek probiotyku sprzyja zasiedlaniu wnętrza przewodu pokarmowego przez symbiotyczne bakterie, co odbywa się kosztem drobnoustrojów patogennych. Dbać należy również o optymalny poziom włókna pokarmowego w paszy, które przeciwdziała zaleganiu mas kałowych\ni namnażaniu patogenów. Warto również rozważyć dodatek witaminy C do wody lub paszy. Uszczelnia ona naczynia krwionośne, co przeciwdziałać może przenikaniu toksyn bakteryjnych przez ściany jelit.\nProfilaktyka upadków wywołanych przez bakterie beztlenowe wiąże się nie tylko z optymalnym składem i wysoką jakością paszy, lecz także z samą techniką żywienia. Stres będący efektem ograniczonego dostępu do paszy lub wody może sprzyjać upadkom. Problem ten może być również efektem okresowego braku paszy. Wówczas wygłodniałe zwierzęta pobierają duże ilości mieszanki, czego efektem są przypadki enterotoksemii.\nWAŻNE SĄ WARUNKI CHOWU\nŻywienie to ważny, lecz nie jedyny czynnik odpowiadający za ryzyko wystąpienia enterotoksemii wywołanych przez beztlenowce. Bardzo wiele zależy także od warunków środowiska. Najprościej mówiąc, im niższy poziom dobrostanu, tym większe ryzyko wystąpienia nagłych upadków tuczników.\nCo bardziej doświadczeni producenci potwierdzają, że do upadków wywołanych przez beztlenowce dochodzi często w okresie wiosennym lub jesiennym - wtedy, kiedy wahania temperatur pomiędzy dniem i nocą są znaczne. Często upadki zwierząt pojawiają się również w okresie letnim, wtedy gdy w tuczarniach występują duże problemy z utrzymaniem optymalnej temperatury. Widać więc, że wśród czynników ryzyka zakażeń wywołanych przez beztlenowce ważna jest temperatura powietrza w budynkach inwentarskich. Chcąc chronić zwierzęta, w miarę możliwości należy zatem zapewnić im jak najlepsze, a przede wszystkim stabilne warunki chowu. Niestety, wielu gospodarstw nie stać na kosztowną modernizację układu wentylacji czy inwestycje w komputerowy system sterowania mikroklimatem. W tej sytuacji trudno będzie zapanować nad nagłymi zmianami temperatur. Róbmy jednak, co możemy, aby warunki chowu były jak najlepsze.\nPrzede wszystkim pamiętajmy o zachowaniu zalecanej obsady zwierząt w pomieszczeniach oraz o swobodnym dostępie zwierząt do paszy i wody. Zaniedbania w tym zakresie generują bowiem dodatkowy stres zwierząt, który nie sprzyja walce organizmu z patogenami.\nArtykuł ulazł się w numerze 2/2018 miesięcznika "Farmer"\nFby 2018-03-28 13:10:27\nDobre piszecie artykuł o żywieniu świń a tu w Polsce niema świń bo zostały zmarnowane\nGrunwald 2018-03-08 08:33:54\nŻywe kultury bakterii polecam i dobrze dopasowane antybiotyki od modrego weterynarza.\nhodowca 2018-03-04 11:20:42


Drapieżniki walczą z niehigienicznymi gołębiami na stadionie w Białymstoku - Polsat Sport\nDrapieżniki walczą z niehigienicznymi gołębiami na stadionie w Białymstoku\nP. Sławiński, psl, Polsat Sport\nW nie tak odległej przeszłości śmierdzący problem dotknął żużlowego klubu Stal Rzeszów, który musiał radzić sobie... z plagą gołębi na Stadionie Miejskim w stolicy Podkarpacia. Teraz taki kłopot pojawił się na obiekcie w Białymstoku, gdzie zatrudniono sokoły, jastrzębie i myszołowce towarzyskie, które mają odstraszyć gołębie do rozpoczęcia rundy rewanżowej w Ekstraklasie.\nPracownicy Stadionu Miejskiego w Białymstoku zauważyli, że jest tu bardzo dużo gołębi, nie tylko w trakcie meczu, ale także na co dzień. Na tyle dużo, że sprawiają problemy porządkowe. Wprawdzie nie biją się, nie zaczepiają gości, ale powodują problemy związane z higieną. Jest to na tyle poważny problem, że przed każdym spotkaniem Jagiellonii w Ekstraklasie, trzeba wynajmować firmę zewnętrzną, która sprząta krzesełka, na których siedzą kibice czy osoby tu pracujące.\nW związku z tym zarządca obiektu postanowił wynająć sokolników ze swoimi drapieżnymi ptakami - sokołami, jastrzębiami, myszołowcami towarzyskimi. I te oto ptaki przyjeżdżają raz na kilka dni, żeby gołębie wypłoszyć.\n- Zauważyliśmy już jakiś czas temu, że gołębie obrały sobie ten teren jako miejsce do żerowania i gniazdowania - mówi Maciej Glinka. - Problem z nimi jest taki, że bardzo zanieczyszczają trybuny, co negatywnie wpływa na wizerunek stadionu, a także stwarza zagrożenie dla instalacji technicznych, które znajdują się pod dachem, dlatego też zdecydowaliśmy się na usługi sokolników. Powierzyliśmy tę sprawę profesjonalistom.\nTakim właśnie profesjonalistą jest sokolnik Kamil Borowski: - Te ptaki mają szczególne predyspozycje, bo nie latają zbyt szybko, ale mają długie ogony i są zwrotne. Dlatego lawirowanie w gąszczu tych konstrukcji stalowych nie nastręcza im żadnych problemów. Potrafią się przecisnąć przez najmniejszą szparkę. Dajemy w ten sposób sygnał gołębiom, że skończyły się słodkie czasy - że jest tu drapieżniki że najlepiej poszukać sobie nowego miejsca - mówi Borowski.\nDrapieżniki przyjeżdżają na ten stadion nieregularnie. Chodzi o to, że gołębie przyzwyczajają się do obecności innych ptaków i trzeba do nich podejść z zaskoczenia. Opiekunowie drapieżników i zarządca stadionu mają nadzieję, że niesforne ptaki uda się przepłoszyć do początku rundy rewanżowej piłkarskiej Ekstraklasy.