Nowość! SurpriseCandle Czyli Pachnąca Świeczka Z Ukrytą Srebrną Biżuterią | Gabrysiowa Mama\nNowość! SurpriseCandle Czyli Pachnąca Świeczka Z Ukrytą Srebrną Biżuterią\nSezon jesienno- zimowy uwielbiam nie tylko ze względu na przepiękną aurę, ale także za rozpoczynający się mój ukochany czas palenia świec. Nie wyobrażam sobie tego czasu bez nich. To właśnie one nadają tym jakże ponurym wieczorom, niezastąpioną atmosferę oraz roznoszą po domu przepiękny aromat. Dzięki nim pokochamy tą porę roku. A czym może pachnieć jesień? Przede wszystkim dynią, drewnem, jabłkiem, ale także urokliwą wanilią. Co roku przed każdym zbliżającym się sezonem palenia świeć, staram się nie wybierać jedynie sprawdzonych marek świec, ale zazwyczaj poszukuję nowości na rynku, aby je wypróbować. Tak właśnie było i w tym roku. Po długich poszukiwaniach trafiłam przypadkowo na SurpriseCandle, czyli pachnącą świeczkę z prezentem. Oczywiście nie mogłam jej nie wypróbować. Właśnie dziś Wam o niej troszkę opowiem.\nSurpriseCandle, Czyli Pachnąca Świeczka Z Ukrytym Prezentem\nOd dawna jest wiadomo, że świeca jest jednym z zazwyczaj udanych pomysłów na prezent dla bliskiej nam osoby. Tym razem marka poszło o krok dalej i stworzyła świecę z ukrytym prezentem w środku. Moim zdaniem jest to świetny pomysł na prezent na wszystkie okazje dla kobiet- mamy, babci, narzeczonej, przyjaciółki lub siostry. Świeca została zamknięta w minimalistycznym szklanym, zamykanym słoiczku. Dzięki swojej prostocie będzie stanowiła idealną dekorację dla każdego wnętrza. W moim pokoju urządzonym głównie pod styl skandynawski prezentuje się wspaniale. Do każdej świecy została dołączona karteczka z informacjami zawieszona na kremowej wstążce, zawiązanej na kokardce. Prezentuje się to bardzo uroczo. Oczywiście nie mogło zabraknąć motywu, umieszczonego na przodzie świecy. Zależy on od danej wersji, którą wybieramy. Akurat ja trafiłam na wersję Coconut Sunset, która bardzo mi się spodobała!\n,, Wizytówką zapachu Coconut Sunset jest cudowny, tropikalny zapach, w którym występuje wodnista i zielona nutka liści, odkrywając owocowe serce oceanu wśród palm, plaż i wszechogarniających beztroską wakacji, gdzie egzotyka dalekich krajów przenosi cię w magiczny klimat raju. Zarówno egzotyczny kokos jak i ananas wraz z suszoną śliwka działają kojąco, relaksująco dodając przy tym optymizmu. Muskane słońcem kwiaty oraz słona, oceaniczna bryza doskonale oddaje ciepły blask rozgrzanego słońcem wybrzeża. Baza wanilii, piżma i jaśminu idealnie otulają tę kompozycję dodając nam wzmocnienia i energii.\nSurpriseCandle to wysokiej jakości świeca zapachowa, która zapewnia wyjątkowe działanie aromatyczne. Piękna w swojej prostocie – więc stanowi idealne dopełnienie wystroju każdego pomieszczenia. Nie tylko ozdabia ale jest również źródłem ciepłego przyjemnego romantycznego światła. Aromat świecy może przywoływać pozytywne wspomnienia, odprężać po ciężkim dniu pracy i poprawić samopoczucie. Ukryta w niej niespodzianka w postaci biżuterii srebrnej pobudzi twoje zmysły na piękno. Świeca zapachowa to wyjątkowy prezent dla każdej kobiety. "\nWersja Coconut Sent jest z jednej strony dość przewidywalna, ale z drugiej strony nieoczywista. W momencie, gdy pierwszy raz miałam okazję ocenić jej aromat to bardzo kojarzyła mi się z wanilią. Nawet byłam wręcz, bardzo ucieszona, że trafiłam na ten zapach, ponieważ jestem miłośniczką wszelkich słodkich zapachów - babeczek, pierniczków, szarlotek, kokosów. Oczywiście po zapoznaniu się z opisem nuty zapachowej odczuwałam nutę ananasa oraz jaśminu, jednak wanilia bardzo w nim przeważa. Jest to zapach bardzo luksusowy oraz przyciągający. Z pewnością nie jest to przytłaczający oraz nachalny aromat, który zazwyczaj czuć w bazach wanilii. Przede wszystkim nie dusi. Jest bardzo lekki. Tuż po dłuższym paleniu roznosi się po całym mieszkaniu, nadając nieopisany klimat. Mi bardzo kojarzy się ze zbliżającym czasem świątecznym, dlatego zostawiłam tą wersję na ten czas.\nWybierz Wiele Wersji Zapachowych SurpriseCandle!\nSurpriseCandle kupimy nie tylko w wersji coconut sunset, ale także w wielu innych ciekawych zapachach. Zapachów jest aż 7! Ich ilość robi naprawdę wrażenie. Każdy z nich posiada swoje oryginalne oraz niezwykłe nuty zapachowe, które umilą nam każdy wieczór. Znajdą się tutaj propozycje dla miłośników nut tropikalnych, owocowych, słodkich oraz tych bardziej orzeźwiających. Dodatkowo każdy zapach posiada swoją własną nazwę, którą znajdziemy na przedniej grafice naszej świecy. Miejmy nadzieję, że tych zapachów z czasem będzie jeszcze więcej do wyboru. Zapachy, które mnie zaintrygowały to Secret Berry oraz Sweet Vintage. Szczerze? Wszystkie brzmią bardzo ciekawie !\nSecret Berry - Słodka Jagoda\nSweet Vintage - Kwiatowy\nFragrant Romance - Egzotyczne Kwiaty\nSunrise Dream - Wanilia\nCarefree Sweetness - Owocowy\nCoconut Sunset - Kokosowo Tropikalny\nFantasy Journey - Zielone Liście\nW Środku Kryje Się Srebrna Biżuteria ...\nJak wcześniej wspominałam każda z świec SurpriseCandle kryje w sobie upominek, którym jest srebrna biżuteria. Mamy do wyboru pierścionek, bransoletkę, kolczyki lub naszyjnik. Tutaj wszystko zależy od waszych upodobań i co dana osoba obdarowująca najczęściej nosi. Każda z biżuterii jest wykonana z srebra próby 925, więc nie jest ono byle jakie tylko porządne. Przede wszystkim nie wywoła reakcji alergicznej. W przypadku, gdy wybierzemy pierścionek to mamy dodatkową opcję wyboru rozmiaru oraz pomocną tabelę z doborem odpowiedniego rozmiaru na stronie sklepu. Co jest bardzo ciekawe to wzór oraz wartość wybranej przez nas biżuterii jest dobierana losowo. Moim zdaniem to bardzo ciekawa kwestia, ponieważ aż do odpakowania świecy nie mamy pojęcia jaki model nam się trafi. To taka miła niespodzianka. Mi akurat trafił się przepiękny srebrny pierścionek z cyrkoniami. Jest naprawdę wspaniały i z pewnością będzie mi pasował do stylizacji na większe wyjścia. Biżuteria została umieszczona tuż pod wieczkiem naszej świecy w metalowym pudełeczku, dlatego nie ma potrzeby wypalania całej świecy, aby ujrzeć biżuterię. Bardzo fajne rozwiązanie.\nJak Sprawdzić Wartość Swojej Biżuterii ?\nJeśli ktoś z nas jest ciekawy ile warta jest biżuteria, która akurat znalazła się w świecy kupionej przez niego to oczywiście jest to możliwe. Każda z srebrnej biżuterii ma dołączoną metkę próby, która ma unikalny numer, dzięki, któremu będziemy mogli sprawdzić wartość. Wchodzimy TU i wpisujemy ten numer. Własnie w ten sposób sprawdziliśmy wartość biżuterii. Prawda, że to świetne rozwiązanie?\nSurpriseCandle - są wytwarzane własnoręcznie !\nBardzo istotną kwestią jest to iż każda z świec jest wytwarzana ręcznie. Zaliczana jest do produktów ekologicznych oraz przyjaznych dla naszego środowiska, ponieważ knot jest wykonany z 100% bawełny, a cała świeca z naturalnego wosku palmowego. Jest to dla mnie ważna informacja, bo jak wiemy świece niektórych marek maja mało wspólnego z ekologicznością. Dodatkowo świece podczas swojego palenia nie wytwarzają dymu, dzięki czemu nie wywołują reakcji alergicznych oraz nie są szkodliwe dla naszych płuc. Jaka jest ich zaleta? Przede wszystkim ich czas spalania w przeciwieństwie do wosków syntetycznych jest dwukrotnie dłuższy.\nZatem Czy Warto Kupić SurpriseCandle?\nOczywiście, że tak! Po bardzo urokliwych, październikowych wieczorach spędzonych przy aromacie Coconut Sunset jestem bardzo zadowolona z tego wyboru. Jestem pewna, że wypróbuję także inne wersje zapachowe, gdyż ten przypadł mi do gustu. Polecam zakup ten świecy szczególnie w przypadku, gdy nie mamy pomysłu na prezent. Jestem pewna, że osoba obdarowywana świecą SurpriseCandle będzie zadowolona z niej oraz upominku na jaki trafi w środku. Moim zdaniem jest to jedna z lepszych propozycji świec na naszym rynku. Należą się tutaj pochwały dla marki, którą ją stworzyła, gdyż jest to świetny produkt. Mam nadzieję, że SurpriseCandle będzie się rozwijało, tworzyło nowe zapachy. Być może świąteczne? Widzę tu szczególnie zapach szarlotki lub choinki w przepięknym czerwonym motywie świecy z grafiką świąteczną. Życzę im sukcesów, a ja będę na pewno do nich powracać.\nPostanowiłam Wam wspomnieć o jeszcze jednej istotnej informacji dotyczącej SurpriseCandle. Otóż do każdej świeczki jest dołączony liścik w, którym znajdziemy informację o bardzo ciekawym konkursie. Na czym on polega?\n1. Wystarczy, że znajdziecie SurpriseCandle na instagramie lub facebooku.\n2. Zrobicie przepiękne zdjęcie dla waszej świeczki SurpriseCandle. Przykładowo polecam tu użyć\nelementów jesiennych, czyli liście, kasztany, dynie. Na pewno będzie to wyglądać cudownie!\n3. Wasze zdjęcie opublikujecie na facebooku lub instagramie z hasztagiem #SurpriseCandle (nie zapomnijcie o nim!)\n4. Zwycięzcy zostaną opublikowani raz w tygodniu na social mediach marki SurpriseCandle.\nA co można wygrać? Świeca SurpriseCandle oczywiście. Jest ona wybierana losowo. Moim zdaniem warto wziąć w nim udział, ponieważ fotografowanie tych perełek to istna przyjemność. Oczywiście wiem to z mojego doświadczenia.\nA Co Wy Myślicie O Świecy SurpriseCandle?\nPolecam także przeczytać:\n-> Inspiracje Zimowe - Buty Damskie Oraz Męskie\n-> Zaoszczędź Robiąc Zakupy!\n-> ILU Nowa Marka Pędzli Na Rynku\nBiżuteria Lifestyle Nowość Polecam Pomysł Poradnik Prezent SupriseCandle Świeczka Ulubieniec Wnetrze Wnętrze\nDrzemiące Piękno 25 października 2019 11:33\nWydaje mi się, że nie jest to zapach dla mnie, ale wizualnie bardzo ładna i ciekawy pomysł z biżuterią :D\nGabrysiowa Mama 26 października 2019 08:38\nTak jak pisałam kochana jest wiele innych, bo 7 kompozycji o różnych nutach zapachowych więc jestem pewna, że któraś ci przypadnie do gustu :)\nMagda_bloguje 25 października 2019 12:56\nFantastyczna ta świeca. Natknęłam się kiedyś na podobną tyle, że niespodzianka schowana była na dnie świecy. Biżuteria rewelacyjna :)\nGabrysiowa Mama 26 października 2019 08:39\nPrawda? Też jestem ją zachwycona i własnie podoba mi się ten sposób umieszczenia biżuterii włąsnie na wieczku bez potrzeby wypalania całej świecy :)\nEdyta Sztylc 26 października 2019 11:12\nRewelacja. A że uwielbiam świece to już bajka. :) Każdy zapach sprawdzę.\nGabrysiowa Mama 26 października 2019 11:14\nBardzo się cieszę że przypadly Ci do gustu, w takim razie czekam na twoje wrazenia po testowaniu ;)\nloveanea 26 października 2019 13:26\nO jacie! Ale czad, świeca jest przepiękna, a zapach musi być wspaniały!\nGabrysiowa Mama 27 października 2019 08:41\nTak Aniu mi się też ona bardzo spodobała, taka inna niż te wszystkie :)\nA zapach oczywiście taki jak lubię ;)\nGosia Blondynki 26 października 2019 23:08\nWow kreatywność twórców mnie zachwyca. Super pomysł na prezent dla przyjaciół dzięki.\nGabrysiowa Mama 27 października 2019 08:42\nNie tylko dla przyjacioł, ale niezależnie od okazji to świetny pomysł :)\nInga B. 27 października 2019 00:00\nNiby fajna rzecz, ale dobry chociaż na Ciebie jest ten pierścionek? Ja jestem tak wybredna i niewymiarowa, że chyba wolałabym samą świeczkę i wycieczkę do jubilera :D\nTak, bo tak jak pisałam na stronie jest tabelka z rozmiarami, ktore wybieramy dla siebie ;)\nŻaneta Serocka 27 października 2019 00:04\npiękne zdjęcia, słyszałam o tych świecach i zamierzam kupić sobie choć jedną.\nGabrysiowa Mama 27 października 2019 08:43\nDziękuje, bardzo mi milo :)\nPolecam tą kompozycje, jest cudowna ;)\nAnszpi 27 października 2019 01:32\nTaka świeca bardzo by mnie ucieszyła, a dodatek w postaci biżuterii to strzał w 10. Może zapiszę sobie tę świece w liście do Mikołaja (męża) :)\nGabrysiowa Mama 27 października 2019 08:44\nKoniecznie, jestem pewna, że będziesz z niej bardzo zadowolona, buziaki ;)\nMangoMania 27 października 2019 01:33\nTaką świecę to bym chciała mieć, zdjęcia przepiękne przygotowałaś do tego wpisu.\nDziekuje, ale mi miło, naprawdę ;)\nZołza z kitką 27 października 2019 01:59\nŚwietna! Rewelacyjny pomysł na prezent! :)\nGabrysiowa Mama 27 października 2019 08:48\nTak zgadzam się z Tobą, akurat idą Mikołajki więc myślę ze to bedzie swietna podpowiedź ;)\nmarrstyle 27 października 2019 06:24\nNie słyszałam o tym nigdy wczesniej ;)\nNo to miałas okazję poznać tą świecę bliżej ;)\nKlaudia Jaroszewska - Koci Punkt Widzenia 1 grudnia 2019 13:42\nNie dla mnie. Nie przepadam za biżuterią ;)\nGabrysiowa Mama 1 stycznia 2020 06:02\nA świeczek też kochana nie lubisz ? :)\nMonika Kilijańska 19 grudnia 2019 09:56\nBardzo oryginalny pomysł na połączenie dwóch pięknych rzeczy: świec i biżuterii, a przy okazji zrobienia niespodzianki.\nDokładnie tak, też mi się ten pomysł bardzo spodobał :)\nMonika - Monime.pl 20 grudnia 2019 00:24\nSama pewnie bym nigdy nie wpadła na to by połączyć biżuterię i świeczkę w jeden prezent. Ale to brzmi naprawdę świetnie i z chęcią podaruję komuś takie zapachowe cacuszko.\nJa też mam w zamiarze kogoś nim obdarować ;)\nRenaWie 21 grudnia 2019 00:46\nNigdy nie przeszłam obojetnie wobec żadnej świeczki :). Ta, która opisujesz to doskonały pomysł na pezent ponieważ ja za bardzo biżuterii nie noszę. Ale myślę, że to oryginalny pomysł :).\nGabrysiowa Mama 1 stycznia 2020 06:03\nBardzo sie cieszę ze Ci się spodobała :)\nKsiążka Sukces Jest Kobietą\nMoje Tegoroczne Must -Have - Ozdoby Świąteczne 2019 - Przegląd - Biel, Złoto,Pudrowy Róż\nŚwięta Bożego Narodzenia to dla mnie bardzo ważny czas - magiczny oraz rodzinny. Nie bez powodu co roku niecierpliwie go wyczekuję i p...\nArchiwum marca (2) lutego (4) stycznia (1) grudnia (8) listopada (3) października (3) września (2) sierpnia (3) lipca (5) czerwca (9) maja (10) kwietnia (18) marca (8) lutego (4) stycznia (4) grudnia (1) listopada (5) października (1) sierpnia (7) lipca (3) czerwca (9) maja (7) kwietnia (6) marca (11) lutego (7) stycznia (8) grudnia (6) listopada (9) października (4) września (8) sierpnia (6) lipca (15) czerwca (13) maja (14) kwietnia (11) marca (17) lutego (16) stycznia (23) grudnia (12) listopada (12) października (18) września (19) sierpnia (13) lipca (6) czerwca (3) maja (3) kwietnia (10) marca (3) listopada (2)\nJestem mamą 5 letniego Gabrysia oraz szczęśliwą mężatką. Od bardzo dawna chciałam posiadać takie miejsce w sieci, gdzie będzie zostawiać cząstkę siebie


Samotność, a.. edukacja | eioba.pl\nPrzebieg edukacji osoby nieśmiałej wraz z zagrożeniami wynikającymi z faktu utrudnionej komunikacji z otoczeniem.\nWyświetlenia: 4.563 Zamieszczono 12/07/2009\nkomentarze: 13 | wyświetlenia: 5915\nkomentarze: 15 | wyświetlenia: 7650\nkomentarze: 20 | wyświetlenia: 8972\nkomentarze: 10 | wyświetlenia: 28577\nkomentarze: 11 | wyświetlenia: 3210\nkomentarze: 37 | wyświetlenia: 2476\nkomentarze: 11 | wyświetlenia: 7362\nkomentarze: 16 | wyświetlenia: 14365\nkomentarze: 3 | wyświetlenia: 640\nsamotność, nieśmiałość, społeczeństwo, edukacja, nauka, szkoła, życie\nAntonina Kostrzewa (www), 13/07/2009\nChciałabym podziękować wszystkim, którzy głosowali na artykuł i przez to umieścili go na stronie głównej.\nMateusz Niewiński (www), 13/07/2009\nTo takie prawdziwe, skądś to znam. Z drugiej strony jeśli się później (bo trudno, żeby 12-latek to zrobił) wyciągnie odpowiednie wnioski to jest to dobra lekcja życia. Nie polecam jej jednak nikomu.\nDziwny artykuł. Zwłaszcza ze nijak nie potrafię dopasować go do rzeczywistości, jaką znam. W szkole zawsze byłam osobą cichą i nieśmiałą. Nie miałam też wielu przyjaciół - zwykle była to jedna najbliższa mi koleżanka. Ale jakoś nigdy nie byłam też przedmiotem dowcipów i przytyków, nie czułam się odosobniona. Problemy wychowawcze albo kłopoty w nauce? Nic z tych rzeczy. To nieprawda, że dzieci nieś ... wyświetl więcej\nDziwny artykuł. Zwłaszcza ze nijak nie potrafię dopasować go do rzeczywistości, jaką znam. W szkole zawsze byłam osobą cichą i nieśmiałą. Nie miałam też wielu przyjaciół - zwykle była to jedna najbliższa mi koleżanka. Ale jakoś nigdy nie byłam też przedmiotem dowcipów i przytyków, nie czułam się odosobniona. Problemy wychowawcze albo kłopoty w nauce? Nic z tych rzeczy. To nieprawda, że dzieci nieśmiałe są od razu skreślone. Szkoła przedstawiona w artykule ma dużo ciemniejsze barwy niż w rzeczywistości.\nJan Mazurkiewicz, 13/07/2009\nCóż, widocznie trafiła Pani szczęśliwie z klasą. Sam miałem niewyobrażalne szczęście, że dobrze trafiłem z podstawówką, i idealnie w gimnazjum. Klasa zgrana, każdy lubi każdego, nawet "kujonów".\nJeśli na Pani znajomych, którzy mają dzieci (lub być może sama ma Pani pociechy, nie znam Pani wieku), i niech zapyta dziecka o sytuację w klasie, tzw. grupy i tym podobne sprawy. Dzisiejsze szkoły ... wyświetl więcej\nJeśli na Pani znajomych, którzy mają dzieci (lub być może sama ma Pani pociechy, nie znam Pani wieku), i niech zapyta dziecka o sytuację w klasie, tzw. grupy i tym podobne sprawy. Dzisiejsze szkoły różnią się o tych dawnych. Sam pamiętam jak ciocia opowiadała mi jak to było 40 lat temu w szkołach. Myślę, że TAKA szkoła życie, jak z opowieści cioci, przydałaby się dzisiejszej młodzieży najbardziej, w tym mojemu rocznikowi jak i starszym :-). Serdecznie pozdrawiam, Edom.\nMoże i trochę przyciemniłam obraz szkoły, ale inaczej było kiedyś, a inaczej jest teraz. Z tym, że teraz jest gorzej, zwłaszcza w gimnazjach. Jednak każda szkoła jest inna. Są te prestiżowe, do których ciężko się dostać i te o gorszej sławie. To, czy danej szkole pojawią się jakieś problemy nie zależą od jej opinii, tylko od uczniów. Jeśli nie trafiłaś na żadne problemy z powodu swojej nieśmiałośc ... wyświetl więcej\nMoże i trochę przyciemniłam obraz szkoły, ale inaczej było kiedyś, a inaczej jest teraz. Z tym, że teraz jest gorzej, zwłaszcza w gimnazjach. Jednak każda szkoła jest inna. Są te prestiżowe, do których ciężko się dostać i te o gorszej sławie. To, czy danej szkole pojawią się jakieś problemy nie zależą od jej opinii, tylko od uczniów. Jeśli nie trafiłaś na żadne problemy z powodu swojej nieśmiałości - to jak napisał "edom" - trzeba się cieszyć.\nWspominałam w opisie podstawówki, że dziewczynkom jest łatwiej, gdyż mogą się poświęcić nauce. Chyba tak zostało do teraz. Dziewczynki się lepiej uczą i nikt od razu nie nazywa ich kujonami.\nCiekawy artykuł, jednak widze to trochę w innym świetle. Jest zasadnicza różnica między samotnością a nieśmiałością, jedno wcale nie musi być połączone z drugim, choć często jest właśnie przyczyną tego drugiego.\nLudzie czasami wybierają samotność i nie sądzę żeby odczuwali to co jest opisane w tym artykule.\nPodsumowując, kilkukrotnie widzialem siebie czytając Twoje artykuły lecz moje ... wyświetl więcej\nPodsumowując, kilkukrotnie widzialem siebie czytając Twoje artykuły lecz moje uczucia były bardziej chwilami zwątpienia, samotności. To co opisujesz jest wg. mnie bardzo intensywne i przybijające. Choć jestem osobą troche nieśmiałą ale w żadnym wypadku samotną i ciągła presja jaką opisujesz na pewno jest mocno przytłaczająca dla tych ludzi.\nŚwietny artykuł. Zauważyłem jeszcze jedną rzecz - wrażenie, jakie sprawiłeś przy swoich pierwszych kontaktach, może zadecydować o kolejnych 3 latach w nowej szkole. Jeśli w tych pierwszych dniach nie pokazałeś się z najlepszej strony, trudno ci będzie stworzyć dobrą opinię o wśród innych\nAntonina Kostrzewa (www), 14/07/2009\n@yetti: Wiem, że nie każda osoba nieśmiała jest samotna, ani też nie każdy samotny musi być nieśmiały. Ogólnie na blogu piszę o ludziach samotnych z powodu ich nieśmiałości, co tutaj nie zostało może zaznaczone dokładnie we wstępie. Opisuję nie tylko moje przypadki, ale także rzeczy, które zdarzyły się moim znajomym lub przez nich opowiedziane, dlatego jest to tak dobitnie "przybijające".\n@tefalmistrz: Kiedyś widziałam taką głupią komedię, w której młody chłopak by się zaistnieć w nowej szkole, pierwszego dnia wyszukiwał lidera grupy, a potem go dopadał na oczach dużej ilości świadków. W ten sposób zdobywał akceptacje i nie był odosobniony w nowym otoczeniu. Sposób raczej niegodny polecenia, ale ciekawy.\nPamiętam ten film :] To był Nowy czy jakoś tak...\n9/10 Bo nie napisałaś żadnych konkretów jak to zwalczyć można samemu, piszesz to co ktoś już zna. Ja miałem podobną sytuacje, ciągle mnie bili szturchali itp. znałem jedną fajną dziewczynę i ona na mnie leciała ale przez nieśmiałość nic z tego nie wyszło. Latka leciały i leciały ale nic się nie zmieniało oprócz tego że od bójek praktycznie od gimnazjum miałem spokój, chodź czasem coś się zdarzyło ... wyświetl więcej\n9/10 Bo nie napisałaś żadnych konkretów jak to zwalczyć można samemu, piszesz to co ktoś już zna. Ja miałem podobną sytuacje, ciągle mnie bili szturchali itp. znałem jedną fajną dziewczynę i ona na mnie leciała ale przez nieśmiałość nic z tego nie wyszło. Latka leciały i leciały ale nic się nie zmieniało oprócz tego że od bójek praktycznie od gimnazjum miałem spokój, chodź czasem coś się zdarzyło a internet to zbawienie :P. Naśmiewano się zemnie nawet jak grałem w siate gdy źle uderzyłem piłkę tzn. nie doleciała za siatkę. Teraz popełniłem samobójstwo jak zapewne się domyślacie piszę do was z nieba, ale o'dziwo tutaj też mnie szturchają. No ale nie ważne, ale internauci nie bójcie się tutaj jest zajebiście net szybki jak cholera, procesory mają nieskończoną ilość rdzeni, karty graficzne działają bez zarzutu, żadna giera się nie tnie, no i przede wszystkim producenci gier robią świetne produkcje no ale w kwestii przemocy w grach np. Medal of Honor to jest różnie z tym :/ ponoć trzeba być naprawdę dobrym człowiekiem :/ są nawet spore zapasy trawy, kobiety, wino :) także się nie bujcie\nJak się kasuje komentarze?


Produkty PROMAG S.A. wyróżnione certyfikatem jakości\nWśród produktów oferowanych przez przedsiębiorstwo PROMAG S.A. znajdą Państwo kilkanaście grup asortymentowych – od systemów magazynowych, wózków i innych urządzeń magazynowych, poprzez elementy niezbędnego wyposażenia, na regałach kończąc. Meble metalowe produkowane przez przedsiębiorstwo PROMAG S.A. są uznawane za najlepsze w Polsce – fakt ten jest poświadczony przez certyfikat nadawany przez Towarzystwo im. Hipolita Cegielskiego w Konsumenckim Konkursie Jakości. Produkowane przez nas magazynowe regały półkowe należą do grupy produktów, szczególnie chętnie wybieranych przez naszych klientów za sprawą rzetelnego i solidnego wykonania, a także swego rodzaju wielozadaniowości.\nRegały metalowe magazynowe przedsiębiorstwa PROMAG S.A.\nProponowane przez nas regały metalowe do garażu są regałami do zadań specjalnych, gdyż idealnie nadają się do składowania towarów i ładunków, które ze względu na swoje niestandardowe gabaryty nie mogą być przechowywane w inny sposób. Zastosowań naszych metalowych regałów półkowych jest wiele – umieszczenie ich w garażu jest jednym z nich. Przechowywanie części maszyn i urządzeń, części samochodowych, narzędzi specjalistycznych czy przyborów do majsterkowania w sposób optymalnie wykorzystujący dostępną przestrzeń jest teraz możliwe dzięki regałom metalowym do garażu firmy PROMAG S.A. Wysoka nośność regału oraz możliwość wysuwania półek są szczególnie przydatne przy składowaniu przedmiotów ciężkich, których manipulacja i przechowywania może przysparzać trudności.\nRegały metalowe półkowe do garażu i nie tylko\nPROMAG S.A. jako lider w produkcji wyposażenia magazynowego i integracji rozwiązań intralogistycznych gwarantuje najlepszą jakość na polskim rynku od blisko 40 lat. Nasze produkty odnaleźć można w różnego rodzaju halach produkcyjnych, magazynach, zakładach pracy, szatniach, warsztatach i archiwach nie tylko w Polsce, ale też wielu krajach Europy. Do wykonywanych przez nas usług podchodzimy z największą starannością i dokładnością, aby zaspokajać najbardziej nietypowe oczekiwania naszych klientów.\n520,58 PLN netto


W pułapce perfekcjonizmu - Richard Winter (177588) - Lubimyczytać.pl\nRichard Winter /\npsychologia, samoocena, perfekcjonizm\nPerfekcjoniści to ludzie pełni energii i entuzjazmu, którzy pozytywnie patrzą na siebie i rzadko zwlekają z podejmowaniem decyzji. W życiu kierują się pozytywną motywacją, a nie strachem, dlatego cieszą się swoimi umiejętnościami i doceniają dobrze wykonaną pracę. Richard Winter - psychiatra i psychoterapeuta - wskazuje jednak, że perfekcjonizm może stać się pułapką. Uzależnianie poczucia...\nKsiążka rozczarowała mnie dość jednak technicznym językiem.\nCechą charakterystyczną tej książki jest katolickie (choć nie tylko) ujęcie zdrowego i niezdrowego perfekcjonizmu. Autor sprawnie opisuje co ma na ten temat do powiedzenia Biblia nie narzucając przy tym czytelnikowi jej doktryny jako jedynej słusznej, co sprawia ze książka może być użyteczna dla każdego. Ja odnalazłem w niej wiele cennych myśli i porad, po każdym rozdziale znajdują się pytania do refleksji nad ludzkimi zachowaniami. Czyta się szybko i przyjemnie. Polecam


Mebelki dla lalek. Sypialnia w kolorze czerwonym (4 elementy)\nUrządzamy sypialnię w domku dla lalek! Mamy wszystko, co jest potrzebne, by zapewnić przebywającym w niej laleczkom wygodny odpoczynek i komfort! Nasze mebelki do sypialni wykonano z drewna najwyższej jakości. Zestaw zawiera: wygodne podwójne łóżko, 2 szafki nocne oraz szafę garderobianą. Dzieci z radością urządzą sypialnię dla swoich ulubienic.\nZ czystym sumieniem polecam sklep. Zabawki super jakosciowo


Na jego łamach relacjonujemy wybrane przedsięwzięcia pracowników PBW w Katowicach – działania związane ze wspomaganiem szkół i placówek oświatowych, rozstrzygnięte konkursy oraz konferencję Do biblioteki szkolnej nie tylko po książkę, która odbyła się 28 maja 2015 roku.\nW związku z obchodami Roku Pamięci Ofiar Tragedii Górnośląskiej polecamy Państwu publikację Wywózka. Deportacja mieszkańców Górnego Śląska do obozów pracy przymusowej w Związku Sowieckim w 1945 roku oraz zestawienie bibliograficzne książek i artykułów, w których podjęto ten temat.\nW kolejnych działach prezentujemy przedsięwzięcia i inicjatywy podejmowane przez nauczycieli bibliotekarzy. Publikujemy również materiały, które można wykorzystać w pracy edukacyjnej biblioteki – krzyżówkę przygotowaną z okazji jubileuszu Małgorzaty Musierowicz, konspekt zajęć Klubu Interesującej Książki, materiały podpowiadające, w jaki sposób zorganizować biblioteczny konkurs i wystawę oraz samouczek tworzenia e-komiksu. Całość uzupełniają komunikaty i sprawozdanie z XI Forum Bibliotekarzy Województwa Śląskiego, które odbyło się 27 marca 2015 roku.\nDziękujemy wszystkim nauczycielom bibliotekarzom, którzy przyczynili się do powstania tego numeru. Cieszy nas, że "Dialogi Biblioteczne" stanowią dla Państwa płaszczyznę wymiany informacji, doświadczeń i dobrych praktyk.\nŻycząc Państwu udanych wakacji, zachęcamy do współpracy w nowym roku szkolnym.\nNajnowszy numer "Dialogów" udostępniono pod adresem: http://pbw.katowice.pl/katowice/dialogi/dialogi_15.pdf.\nRedakcja "Dialogów Bibliotecznych"


Presostaty Danfoss - Przełączniki :: Schiessl Polska\nObecnie znajdujesz się w: Strona główna -> Oferta -> Chłodnictwo -> Automatyka chłodnicza Przełączniki Danfoss\nKatalog Danfoss Przełączniki\nPresostaty - RT\nPresostaty Danfoss to przełączniki - regulatory i ograniczniki elektromechaniczne, których zadaniem jest regulowanie ciśnienia powietrza oraz cieczy w określonym zakresie ciśnienia. Presostaty Danfoss znane są na rynku z wysokiej skuteczności oraz niezawodności, dzięki czemu są rozwiązaniami powszechnie wybieranymi przez klientów poszukujących sprawdzonych komponentów z zakresu automatyki chłodniczej. W wyborze presostatów o odpowiednich parametrach działania pomoże Państwu program doborowy Danfoss, który pozwala na dobór komponentów do instalacji chłodniczej.\nPresostat RT zawiera sterowany ciśnieniem, jednobiegunowy styk przełączny, którego pozycja zależy od nastawy i ciśnienia w przyłączu wlotowym. Typoszereg RT obejmuje presostaty do ogólnych zastosowań w chłodnictwie przemysłowym i morskim, presostaty różnicowe do regulacji strefy neutralnej oraz specjalne presostaty z pozłacanymi powierzchniami styków do układów PLC.\nDostępne są presostaty RT do czynników chłodniczych R717, HCFC i niepalnych czynników HFC. Przełączniki Danfoss to gwarancja sprawności i bezawaryjnej pracy przez długi czas także w warunkach intensywnej eksploatacji instalacji chłodniczej.\nW razie pytań lub wątpliwości dotyczących wyboru presostatów Danfoss zachęcamy do kontaktu. Odpowiemy na wszystkie pytania i pomożemy w wyborze najbardziej optymalnych komponentów dla konkretnych zastosowań.


7,54 (438 ocen\ti\t47 opinii) Zobacz oceny\newqqa | 2017-06-08\nNa półkach: Życiowe, Przeczytane, Romans/Erotyk, 2017\nOficjalnie przyznaję, że noty Kim Holden poszły u mnie minimalnie w górę. „Franco” nie okazał się rozczarowaniem, ale również mnie nie zachwycił. Nie miałam zbyt wielkich oczekiwań (nie po „Gusie”), po prostu liczyłam na przyjemną historię. I to właśnie dostałam, choć nie obyło się bez przewracania oczami.\n„Franco” jak każda książka ma swoje plusy i minusy. Podczas czytania nawet je sobie spisywałam, żeby niczego nie pominąć. Plusem powieści KH jest na pewno oryginalny wątek miłosny, jaki tworzą oczywiście Franco i Gemma. Sięgając po tę historię, nigdy bym się nie spodziewała takiego przebiegu ich relacji, co mi się podobało. Zadowalające było również szczęśliwe zakończenie, czego u tej autorki nie mogło zabraknąć. „Promyczek” jest wyjątkiem i może dlatego jest taki „wyjątkowy”. ;) Ale ta końcówka tym razem była jak najbardziej wskazana, z uwagi na to, że bohaterowie już dość mieli problemów i rozczarowań. Pominę „cztery lata później” – jakże się cieszę, że epilog był taki krótki.\nKolejnym plusem była niespodzianka w postaci moich dwóch ulubionych postaci z twórczości mojej ulubionej pisarki. Colleen Hoover wszystko czyni lepszym, czyż nie? Oto dowód.\nOstatnią zaletą tej książki była jej długość. Myślę, że „Gus” też by lepiej na tym wyszedł, gdyby go skrócić o połowę. Dzięki mniejszej ilości treści „Franco” nie zdołał mnie wymęczyć, za co jestem wdzięczna. Przyznam, że nawet zapytałam na końcu: „Ale że to już koniec jest”?\nTeraz czas na minusy. Po pierwsze: humor. Owszem, KH wielokrotnie mnie rozbawiła, i tak, czytałam z uśmiechem na ustach, ale co za dużo, to naprawdę nie zdrowo. Przez usilne bycie zabawnym, dialogi wydawały się nierzadko sztuczne. Brzmiało to mniej więcej tak: „Ha, jesteśmy tacy zabawni. Riposty przychodzą nam bez trudu. Zboczone żarty mile widziane. A używanie nieśmiesznych ksywek zamiast imion czyni świat lepszym.” Subtelny humor o wiele bardziej do mnie przemawia.\nCo jeszcze mnie irytowało, bo strasznie rzucało się w oczy? Uwielbienie Franco do Gusa i Gemmy. G i G, przypadek? G jak „God” albo „goddess”, albo „guru”. Coś w tym jest... Żarty żartami, ale ile można słuchać o tym, jakim to Gus jest świetnym przyjacielem i człowiekiem, a Gemma niesamowitą kobietą. Dotarło do mnie tak za... piątym razem? Z pewnością za dziesiątym. Znowu wychodzi na to, że główny bohater jest złotym dzieckiem bożym, bo spotyka na swojej drodze samych właściwych ludzi. Ten to ma farta.\nChyba już wszyscy spostrzegli, że nie przepadam za stylem i językiem Kim Holden. Nie potrafię w pełni polubić jej bohaterów, bo są zbyt idealni. Nie lubię motywacyjnych gadek, jakimi siebie nawzajem częstują. Nie lubię słuchać o czerpaniu radości z samej świadomości naszego istnienia, kiedy ja chciałabym po prostu czasem zniknąć, ani o cieszeniu się, że słońce wciąż świeci, ponieważ wolę siedzieć w mroku zapadającej nocy. (Głębokie, nie?) Nie lubię wciskania kitu, lubię prawdę.\nDo „Promyczka” mam duży sentyment, choć wydaję mi się, że go idealizuję. Czytałam go w lipcu i miałam po nim „poksiążkowego” kaca. „Gusa” czytałam zaledwie trzy miesiące później i okazał się rozczarowaniem. Mam „Promyczka” u siebie na półce i chciałam do niego wrócić, ale chyba jednak tego nie zrobię. Po co psuć sobie wrażenia powtórną lekturą?\nPodsumowując mój wywód: „Franco” okazał się lepszy niż „Gus”, ale nic nie przebije „Promyczka”. Warto przeczytać dla samej historii miłosnej, nie dla „reszty”.


Prom z Las Palmas de Gran Canaria do Morro Jable\nProm z Gran Canaria do Morro Jable/ Fuerteventura\nPromy Las Palmas de Gran Canaria do Morro Jable. Porównaj promy, czasy i ceny\nZarezerwuj prom z Las Palmas de Gran Canaria do Morro Jable z AFerry.pl. Skorzystaj z naszej strony wybierajac trase lub wpisujac nazwe portu Las Palmas de Gran Canaria. Mozesz równiez wpisac kraj, nazwe firme promowej lub port. Po wybraniu trasy wybierz opcje bilet w jedna lub w obie strony lub opcje powrotny inny.\nJak porównac promy, sprawdzic ceny i rozklad jazdy na trasie Las Palmas de Gran Canaria - Morro Jable\nJezeli na wybranej trasie jest wiecej niz jedna firma promowa, pokazemy Ci wszystkie opcje tak aby przedstawic najlepsza oferte. Pokazemy Ci równiez wszystkie trasy podobne do trasy Las Palmas de Gran Canaria - Morro Jable, tak aby poszerzyc oferte. Do wybroru beda równiez dostepne rozne godziny promow.\nW jaki sposób otrzymujesz bilet i jak zmienic bilet do Morro Jable\nNa tej stronie mozna zobaczyc firmy oferujace polaczenia promowe lub firmy, które prowadza z Las Palmas de Gran Canaria do Morro Jable. Mozesz równiez zobaczyc ostatnie ceny, które znalezli nasi klienci. Najlepszy sposób, aby znalezc tani prom do Las Palmas de Gran Canaria do Morro Jable, jest uzycie naszego dzisiejszego formularza do zobaczenia wszystkich mozliwych wyborów.\nTanie ceny Las Palmas de Gran Canaria do Morro Jable\nJak znalezc najlepsza cene za prom do Las Palmas de Gran Canaria do Morro Jable\nZ AFerry.pl zawsze podamy najlepsze ceny biletów z Las Palmas de Gran Canaria do Morro Jable. Nie trzeba szukac specjalnego kodu. Jesli mamy dostepna oferte, Twoja cena promu bedzie zawierala znizke. Nie trzeba patrzec na inne strony internetowe.\nJesli nie jestes pewien, czy trasa Las Palmas de Gran Canaria do Morro Jable jest najlepszym wyborem dla Ciebie lub jesli nie mozesz zdecydowac, który prom jest najlepszy, moze warto przeczytac nasze recenzje. Prosimy wszystkich naszych klientów o przeslanie nam opinii na temat promów Las Palmas de Gran Canaria do Morro Jable.\nPamietaj jednak, ze latwiej jest znalezc tanie ceny, jesli zarezerwujesz wczesniej. Las Palmas de Gran Canaria do Morro Jable jest popularna trasa, wiec radzimy zarezerwowac wkrótce.\nLas Palmas de Gran Canaria do Morro Jable


Gwiazdy drum & bass na Hospitality w Gdańsku\nDodano: 10 lutego 2015, 19:43 0\nGwiazdy drum & bass na Hospitality w Gdańsku (fot. mat. promocyjne)\n18 kwietnia w klubie B90 w Gdańsku odbędzie się kolejna edycja imprezy Hospitality. Podczas wydarzeń sygnowanych tą nazwą można usłyszeć reprezentantów londyńskiej wytwórni Hospital Records. Tym razem na scenie wystąpią Netsky i London Elektricity, wspierani przez MC Wrec’a – podaje onet.pl.\nPierwszy z ogłoszonych artystów, Netsky, to 25-letni DJ i producent z Belgii. Z Hospital Records związany jest od 2009 roku. Na swoim koncie ma dwa albumy studyjne. Na scenie jest aktywny od 1999 roku. Razem z nimi wystąpi MC Wrec, który występuje już od 19 lat. Oprócz nich będziemy mogli także usłyszeć reprezentację z Polski, w składzie Greenhouse Effect i Cannabeatz.\nHospital Records to wytwórnia usytuowana w Londynie, która zajmuje się muzyką drum & bass, głównie podgatunkiem liquid funk. Została założona w 1996 roku z inicjatywy Tony’ego Colmana (London Elektricity) i Chrisa Gossa.\nPierwsza pula biletów została już wyprzedana. W sprzedaży dostępna jest jeszcze druga pula, w cenie 69 zł.\npp, onet.pl, Wikipedia\nBastille i Incubus na Orange Warsaw Festival\nHozier i Tom Odell na Open'erze\nPatti Smith na OFF Festivalu


Dzień Nauczyciela w Zespole Placówek Oświatowych w Rogowie | TKN24\nPaździernik 18, 2017 Arek Góral Edukacja, historia, Końskie, Slider Brak komentarzy\nDyrektor szkoły Waldemar Wiktorowski powitał przybyłych na uroczystość przedstawicieli Rady Rodziców oraz całą społeczność szkolną – grono pedagogiczne, pracowników obsługi oraz uczniów. Dyrektor przypomniał o świetnych tradycjach polskiego szkolnictwa, wywodzących się z ducha Komisji Edukacji Narodowej oraz podziękował nauczycielom i wszystkim pracownikom szkoły za pełną zaangażowania i kreatywności pracę z dziećmi i młodzieżą.\nŻycząc całemu gronu dalszych sukcesów i satysfakcji w pracy zawodowej dyrektor wyróżnił 8 pedagogów Nagrodą Dyrektora Szkoły – Gawrońska Beata, Cuper Elżbieta, Klusek Izabela, Kozerawska Katarzyna, Michalska Aneta, Sidor Dorota, Walczuk Madalena i Walczyk Robert oraz pogratulował pani Annie Dziubińskiej, która została uhonorowana Nagrodą Świętokrzyskiego Kuratora Oświaty , a także p. Alicji Armadzie oraz p. Kamili Bobińskiej, które otrzymały Nagrodę Burmistrza Miasta i Gminy Końskie.\nW części artystycznej uczennice i uczniowie klas II i III gimnazjum, przygotowani przez Kamilę Bobińską, Magdalenę Walczuk oraz Annę Swat przedstawili montaż słowno – muzyczny o pewnym tajemniczym pokoju dyrektora szkoły… Oczywiście wszelkie podobieństwo zdarzeń i postaci przedstawionych w tej historii było przypadkowe, wyssane z palca i nie miało nic wspólnego z rzeczywistością szkoły w Rogowie. Oprawę muzyczną spektaklu przygotowały wokalistki szkolnego chóru pod opieką Izabeli Czerczak. Na zakończenie uczniowie przekazali nauczycielom i wszystkim pracownikom szkoły kwiaty i upominki.\nDzień Edukacji NarodowejDzień NauczycielDzień NauczycielaSzkołaZPO Rogów\nMieszali bajkami. Teatralne widowisko w ...


Gra dla 2 - 6 graczy od 6 lat. Spróbuj ze swoich kart wybrać karty o sumie równej 5,8 a może 10! Pięć takich rzędów kart i blok gotowy! Kto decyduje jaką sumę układamy? Może to będziesz Ty! Czy zawsze najlepiej wyłożyć jak najwięcej kart? Trzeba się trochę nagłowić by pozbyć się kart szybciej niż...\nW grze posługujemy się dwoma różnymi dwunastościennymi kostkami, na których znajdują się wizerunki różnych zwierząt. Rzuty kostkami wskazują jakie karty-zwierzęta gracz może wziąć ze stada głównego.\nRzucając kolorowymi kostkami gracze starają się zdobyć jak najwięcej butów dla swoich stonóg. Muszą podejmować decyzje ile butów i w jakich kolorach chcą zdobyć w kolejnych rundach. Wygra gracz, którego stonoga posiadać będzie najwięcej butów.\nWilki i owce to niezwykle wciągająca, rodzinna gra Philippe’a des Pallieres. Teraz została wzbogacona o dodatek – Grube ryby.\nJeśli kochasz puzzle, pokochasz też Spuzzle! Spuzzle to wyjątkowe połączenie puzzli i przyjemnej gry dla całej rodziny. Bądź pierwszy, który ułoży wszystkie puzzlowe księżniczki! Fascynująca gra, w którą zagrasz sam i z całą rodziną. \nPocztę trzeba koniecznie doręczyć! Piechotą, rowerem albo taksówką, przemierzaj sąsiedztwo i ulicę. Bądź pierwszym listonoszem, który dostarczy wszystkie listy do adresatów! Razem z przyjaciółmi i rodziną weź udział w ekscytującym wyścigu, który rozbudzi wasze emocje! Adresaci czekają, a po...\nWszystkie ręce na pokład! Wielopoziomowa piracka gra logiczna. Zawiera 48 zadań do rozwiązania. Zadania mają 4 stopnie trudności. \nWyruszcie w niezwykłą podróż do serca Afryki! Wcielcie się w rolę polskich archeologów, którzy – pod czujnym okiem profesora Kazimierza Michałowskiego – prowadzą wykopaliska.\nW tej przebojowej grze musisz zablokować czerwony samochodzik. 60 wysokooktanowych zadań blokowania gwarantuje godziny świetnej zabawy. Wielopoziomowa gra logiczna - różny poziom trudności zadań sprawia, że mogą ją rozwiązywać osoby w różnym wieku. \nGra ADAMIGO MEMORY jest doskonałą grą towarzyską dla wszystkich lubiących dobrą zabawę w wesołym klimacie. Rozwija pamięć, uczy koncentracji, zbliża rodzinę i uprzyjemnia wolne chwile. SUPER PAMIĘĆ to klasyczne memory w najlepszym wydaniu. Specjalny dobór przemyślanych, najlepszej jakości zdjęć...\nGra ADAMIGO MEMORY jest doskonałą grą towarzyską dla wszystkich lubiących dobrą zabawę w wesołym klimacie. Rozwija pamięć, uczy koncentracji, zbliża rodzinę i uprzyjemnia wolne chwile. Tym razem młody gracz ma okazję zapoznać się z wyglądem aż 40 flag różnych państw z całego świata.


Podkategoria: Wyroby szklane - strona 1 - Katalog stron Jarmi\nWyroby ElmarCo odznaczają się estetyką i trwałością. Lata wytężonej pracy, doświadczeń i podejmowania wyzwań zaowocowały szeroką gamą wysokiej jakości lamp i opraw oświetleniowych przeznaczonych do zastosowania w domu, mieszkaniu,...\nNa stronie www znajdującej się pod adresem prezentbox.pl odszukasz całą masę różności związanych z wykańczaniem wnętrza, meblowaniem salonu (i nie tylko). Bogata oferta sklepu obfituje w akcesoria kuchenne, porcelanę, wyposażenie ...\nJeśli jesteście zaintrygowani kulturą i sztuką, najwyższej klasy produktami takimi jak ceramika oraz wyroby ceramiczne to z całego serca zachęcamy do sprawdzenia bazy naszych produktów oraz wyrobów. W swoich zasobach mamy wyroby c...\nSZYBKAPOL zapewnia profesjonalne usługi szklarskie z dojazdem i wyceną u klientów z miast Górnego Śląska takich jak Katowice, Chorzów, Bytom i okolic. W ofercie naszej firmy znajdą Państwo lustra kryształowe na wymiar, szyby okien...\nPiękne i ozdobne słoje, butelki i pojemniki wzbogacą wnętrze każdego pomieszczenia. Ich prostota i klasyka tworzą pewnego rodzaju harmonię w naszym domu. Jeżeli poszukują Państwo oryginalnych i niepowtarzalnych dekoracji kuchennyc...\nZapraszamy do zapoznania się z ofertą naszej spółki. Myślą przewodnią, która towarzyszy nam w trakcie tworzenia nam naszych wyrobów jest wysoka jakość. Mamy bardzo bogatą ofertę, w której możesz wyszukać między innymi takie produk...\nPPHU BIAMAR to firma usługowa która posiada wieloletnie doświadczenie w sprzedaży i dodatkowo serwisie okien. Przez okres działania firmy wypracowaliśmy sobie system pracy, które pozwolił nam zyskać grono licznych uradowanych Kons...\nGrafika na szkle LuxPrint jest tworzona metodą druku UV. Dostępne są zróżnicowane grubości szkła zwykłego i hartowanego, a każdy projekt jest ustalany indywidualnie i dostosowywany do oczekiwań klienta z największą dbałością o szc...\nW Białymstoku ma siedzibę firma Lustra-Ramy, która oferuje lustra na wymiar. U nas można kupić bardzo zróżnicowane lustra w ramach i podświetlane, które wykonywane są według indywidualnych zamówień. Naszym zleceniodawcom proponuje...\nSklep lampy, Żyrandole kryształowe warszawa »\nInteresują Cię lampy kryształowe, liczysz że nabędziesz doskonałe żyrandole kryształowe, po prostu trafisz na nowoczesne lampy. Zapraszamy do sprawdzenie pełnej oferty firmy Laluna lampy Warszawa. Tylko tutaj ogromny wybór produkt...\nMateo Design jest pracownią szklarską, która posiada znaczne doświadczenie, profesjonalną ekipę, a do tego nowoczesny sprzęt. I to wszystko sprawia, że jeśli jesteście Państwo zainteresowani w tym momencie grafiką na szkle, bez wą...\nPanele szklane to nowatorski sposób na aranżację kuchni, łazienki, czy też innych powierzchni użytkowych. Są doskonałym rozwiązaniem, gdyż doskonale można z nich zmyć tłuszcz, plamy i inne zabrudzenia. Nie posiadają fugi, która je...\nChciałbyś zmienić coś w swoim mieszkaniu? Jeżeli masz piętrowy dom, to z pewnością posiadasz także schody i balustrady. Zapoznaj się z ofertą naszej firmy, zobacz jak prezentują się balustrady szklane Lublin dostępne w naszym asor...\nŚciany działowe ze szkła dotychczas były znane tylko z biurowców i bardzo drogich domów. Obecnie jednak technologia pozwala produkować nam wysokiej jakości ściany działowe dostosowane wyglądem i zdobieniami do wymogów każdego klie...\nKrystal - hartownia szkła Warszawa »\nNasze usługi w ramach obróbki i montażu szkła są cenione przez wielu klientów. Nasza specjalność to szkło hartowane, Warszawa jest miastem, w którym nasza firma działa już od trzydziestu lat. Szklane elementy wykończeniowe pozwala...\nWallmuralia - obrazy na płótnie »\nAby kupić interesujące towary takie jak w naszym sklepie obrazy na płótnie, obrazy szklane, szklane panele do kuchni, czy zegary ścienne na szkle, musisz złożyć zamówienie i określić warunki dostawy. Gwarantujemy szybkie rozwiązan...\nlustra (7), fronty meblowe (1), sklep internetowy (31), dekoracje szklane (1), ceramika (3), szklane kabiny prysznicowe na wymiar (1), dekoracje do domu (6), kwiaty do Anglii (1), Bolesławiec (2), dekoracje i ozdoby (1), dekoracje domu (1), kwiaciarnia online (1), witryna ogłoszeniowa (1), okna plastikowe Wrocław (1), chorzów (7), ruda śląska (4), serwisy obiadowe (2), żyrandole kryształowe warszawa (1), Folie okienne (3), obrazy na szkle (2), zegary ścienne z nadrukiem (1), kolorowe bombki na choinkę (1), gablota zewnętrzna (1), porcelana (2), lampy kryształowe (2), słoje ozdobne (1), lustra łazienkowe (4), klasyczne bombki na choinkę (1), pojemniki ozdobne (1), dekoracje (11), wazony (5), szkło do kuchni (5), obróbka szkła Warszawa (1), onaidom (1), kryształy (1), czerwone bombki choinkowe (1), kwiaty do Londynu (1), panele szklane (5)


Rosjanka poszła na egzamin, kiedy wróciła zobaczyła martwe córki w samochodzie - Głos Wojewódzki\nHome świat Rosjanka poszła na egzamin, kiedy wróciła zobaczyła martwe córki w samochodzie\nRosjanka poszła na egzamin, kiedy wróciła zobaczyła martwe córki w samochodzie\nW Rostowie nad Donem, dwie dziewczynki, półtoraroczna i trzyletnia, zmarły w samochodzie z powodu przegrzania. W tym czasie ich matka zdawała egzamin.\nzdjęcie: Daily Хайп\nJak informuje portal lenta.ru , kobieta zostawiła swoje dzieci z ojcem i starszą córką w domu. Rodzeństwo bawiło się na podwórku. W pewnym momencie, dwunastolatka pozostawiła młodsze siostry bez opieki.\nDziewczynki wsiadły do zaparkowanego na podwórku samochodu. Prawdopodobnie drzwi zatrzasnęły się, a dzieci nie mogły wydostać się z auta. Gdy ich matka wróciła z egzaminu, zauważyła swoje córeczki. Obie nie wykazywały oznak życia.\nNa miejsce zostało wezwane pogotowie ratunkowe. Lekarze pierwszego kontaktu stwierdzili ich zgon. W tej sprawie prowadzone jest śledztwo. Na chwilę obecną nie ustalono, gdzie w czasie zdarzenia był ojciec dzieci.


Аренда квартиры w Nowa Ligotie - m2bomber.com\nLigota Ul Świdnicka - Do Wynajęcia Pokój Katowice, Ligota-Panewniki, Ligota\nKatowice Ligota ul. Świdnicka - oferujemy do wynajęcia JEDEN POKÓJ w mieszkaniu dwupokojowym. Pokój do objęcia od 2 stycznia 2021 roku. Powierzchnia mieszkania to 52 m2, które składa się z dwóch niezależnych pokoi, oddzielnej widnej kuchni, łazienki wraz z wc, przedpokoju oraz garderoby. Mieszkanie jest w pełni wyposażone (sprzęt AGD, RTV, internet), umeblowane. Mieszkanie po kapitalnym remoncie. Nowe okna. Blok ocieplony, zadbany. Domofon. Do najmu 1 pokój, oraz do wspólnego użytku widna kuchnia, łazienka z wc, gareroba, przedpokój. Kwota najmu za pokój 750zł + zaliczka na poczet c.o.170zł + gaz, prąd, woda + kaucja + prowizja pośrednika\nKawalerka 35 m2, Śum, 1200 zł + media ! Katowice, Ligota-Panewniki, Ligota\nZapraszam do prezentacji video : Proponujemy państwu do wynajęcia komfortową kawalerkę zlokalizowaną w Katowicach - Ligocie. Mieszkanie jest usytuowane w przyziemiu, ogrodzonego i wyremontowanego budynku wielorodzinnego. Na powierzchnię 35 m2 składa się: - duży, przestronny pokój - kuchnia; - łazienka\nOferujemy do wynajęcia kompletnie umeblowane i wyposażone mieszkanie, po generalnym remoncie, o powierzchni 19mkw, zlokalizowane w Katowicach Ligocie, przy ulicy Świdnickiej. Mieszkanie składa się z pokoju dziennego połączonego z otwartym aneksem kuchennym, przedpokoju oraz łazienki połączonej z WC. W pokoju i przedpokoju na podłodze położone panele, w części kuchennej kafle. Na ścianach gładzie. Kuchnia wyposażona w sprzęt AGD (płyta ceramiczna, lodówka, okap kuchenny). W przedpokoju zabudowana szafa z lustrem. Łazienka wykończona w glazurze, zainstalowana kabina natryskowa, podtynkowy WC, umywalka oraz pralka). Wszystkie instalacje nowe. Stolarka okienna - nowe okna PCV. INTERNET W CENIE. Drzwi wejściowe antywłamaniowe. Przy wejściu do budynku zainstalowany domofon. Blok po termomodernizacji.\nMieszkanie, 23 m², Katowice Katowice, Ligota-Panewniki, Ligota\nOferujemy do wynajęcia kompletnie umeblowane i wyposażone mieszkanie, po generalnym remoncie, o powierzchni 23mkw, zlokalizowane w Katowicach Ligocie, przy ulicy Świdnickiej. Mieszkanie składa się z pokoju dziennego (z balkonem), połączonego z otwartym aneksem kuchennym, przedpokoju oraz łazienki połączonej z WC. W pokoju i przedpokoju na podłodze położone panele, w części kuchennej kafle. Na ścianach gładzie. Kuchnia wyposażona w sprzęt AGD (płyta ceramiczna, lodówka, okap kuchenny). Łazienka wykończona w glazurze, zainstalowana kabina natryskowa, WC, umywalka oraz pralka). Wszystkie instalacje nowe. Stolarka okienna - nowe okna PCV. INTERNET W CENIE. Drzwi wejściowe antywłamaniowe. Przy wejściu do budynku zainstalowany domofon. Blok po termomodernizacji.\nwielka Kawalerka 55 m2 Katowice Ligota Ogród Katowice, Ligota-Panewniki, Ligota\nOferujemy Państwu przepiękną kawalerkę, apartament o niepowtarzalnym stylu w Katowicach Ligota (ul. Panewnicka). Mieszkanie mieści się na parterze wspaniałej prywatnej willi. Powierzchnia: 55 m2. Pomieszczenia: salon z sypialnią i jadalnią (ogromny, 50m2) i aneksem kuchennym, łazienka, wspólny korytarz. Piętro: parter. Sprzęt agd i rtv: pralka, lodówka, kuchenka, telewizor.\nMieszkanie na wynajem - sprawdź Katowice, Ligota-Panewniki, Ligota\nMIESZKANIE NA WYNAJEM BLISKO ŚLĄSKIEGO UNIWERSYTETU MEDYCZNEGO Polecamy do wynajmu mieszkanie o powierzchni 28,31 m2 usytuowane na 1 piętrze w nowym budownictwie przy ulicy Smolnej w Katowicach na Ligocie. Mieszkanie składa się z pokoju połączonego z aneksem kuchennym, łazienki z WC, przedpokoju. Mieszkanie jest umeblowane i wyposażone.\nDO WYNAJĘCIA OFERUJEMY KAWALERKĘ W WYREMONTOWANYM BUDYNKU WIELORODZINNYM. Mieszkanie wyremontowane,umeblowane i wyposażone. Kuchnia oddzielnie,z wyposażeniem. wc w nowoczesnych płytkach z umywalką.Kabina prysznicowa usytuowana niestandartowo w kuchni. Budynek wyremontowany. Mieszkanie w przyziemiu.\nKatowice Ligota, Brynów kawalerka Katowice, Ligota-Panewniki, Ligota\nOferujemy przytulną kawalerkę w podwyższonym standardzie o powierzchni 29m2 w granicach dzielnic Brynowa i Ligoty w pobliżu dworca PKP Katowice - Ligota. Mieszkanie usytuowane na 1 piętrze w 3 piętrowym budynku. Mieszkanie składa się z pokoju, aneksu kuchennego, łazienki z kabiną prysznicową, umywalką i toaletą oraz niewielkiego przedpokoju. Podłogi w panelach i płytkach. Ściany w gładziach. Łazienka w płytkach i glazurze. Okna białe plastikowe. Mieszkanie umeblowane i wyposażone min. w kuchenkę (płyta indukcyjna 2 pola grzewcze), lodówkę i pralkę. Centralne ogrzewanie i ciepła woda z 2 funkcyjnego pieca gazowego. Wszystkie media opomiarowane. Miejsce parkingowe na zamkniętym terenie posesji dodatkowo płatne. Bardzo dobre skomunikowanie z centrum Katowic, blisko przystanki miejskich autobusów oraz dworzec kolejowy Katowice Ligota. Niedaleko znajduje się Śląski Uniwersytet Medyczny i Centralny Szpital Kliniczny ( ok. 2 km, 3 przystanki autobusem), Wyższa Szkoła Techniczna w Brynowie ul. Rolna (ok. 1km). W pobliżu sklepy osiedlowe, Biedronka, apteka oraz zielone tereny rekreacyjne parku Zadole z centrum rekreacyjno-sportowym (ok. 1.800 m) i Lasów Panewnickich (ok. 2.000 m).\nMamy również 3 inne mieszkania w tej lokalizacji - zapraszam do kontaktu ! Proponujemy państwu do wynajęcia komfortową kawalerkę zlokalizowaną w Katowicach - Ligocie. Link do prezentacji video : Mieszkanie jest usytuowane na pierwszym piętrze, ogrodzonego i wyremontowanego budynku wielorodzinnego. Na powierzchnię 32 m2 składa się: - pokój\nDO WYNAJĘCIA OFERUJEMY KAWALERKĘ W WYREMONTOWANEJ KAMIENICY. Mieszkanie wyremontowane,umeblowane i wyposażone. Kuchnia oddzielnie,z wyposażeniem. Łaziekna w nowoczesnych płytkach z kabiną prysznicową. Budynek wyremontowany. Ogrzewanie etażowe gazowe.\nWynajmę mieszkanie na Ligocie - Wysoki Standard Katowice, Ligota-Panewniki, Ligota\nMieszkanie dostępne od 10.12.2020r. Kawalerka na Ligocie na oś. Zadole. Blok po termomodernizacji. Niski 4 piętrowy budynek w spokojnej dzielnicy. Zadbana klatka schodowa. Centralne ogrzewanie z sieci miejskiej. Mieszkanie urządzone na wysokim poziomi, gotowe do zamieszkania. Świeżo po remoncie. Na wyposażeniu 40 calowy LEDowy TV z DVBT Kwota najmu + czynsz administracyjny. W promieniu ~300 metrów: - kościół - przedszkole - Red Black White - SIMPLY Market - Bankomat Euronet - Usługi Krawieckie - Dentysta Kucja 2000 tyś.\nMieszkanie, 35 m², Katowice Katowice, Ligota-Panewniki, Ligota\nDO WYNAJĘCIA OFERUJEMY KAWALERKĘ W WYREMONTOWANYM BUDYNKU WIELORODZINNYM. Mieszkanie wyremontowane,umeblowane i wyposażone. Kuchnia oddzielnie,z wyposażeniem. wc w nowoczesnych płytkach z umywalką.Kabina prysznicowa usytuowana niestandartowo w kuchni. Budynek wyremontowany.Mieszkanie w przyziemiu. Ogrzewanie etażowe gazowe.\nDO WYNAJĘCIA OFERUJEMY BARDZO ŁADNĄ KAWALERKĘ W BUDYNKU WIELORODZINNYM Mieszkanie wyremontowane,umeblowane i wyposażone. Kuchnia oddzielnie,z wyposażeniem. Łaziekna w nowoczesnych płytkach z kabiną prysznicową. Budynek wyremontowany. Ogrzewanie etażowe gazowe.\nLigota, Brynów kawalerka Katowice, Ligota-Panewniki, Ligota\nKatowice Ligota, Brynów kawalerka blisko galerii Libero i dworca PKP Ligota Oferujemy przytulne mieszkanie w podwyższonym standardzie o powierzchni 27m2 zlokalizowane w dzielnicy Brynów w pobliżu dworca PKP Katowice - Ligota oraz galerii handlowej Libero. Usytuowane w budynku na niskim parterze. Mieszkanie składa się z pokoju, kuchni w aneksie, łazienki z umywalką i prysznicem oraz odrębnego pomieszczenia z toaletą. Podłogi w panelach i płytkach. Ściany w gładziach. Łazienka w płytkach i glazurze z nowym białym montażem. Okna białe plastikowe. Mieszkanie umeblowane i wyposażone min. w kuchenkę (płyta indukcyjna 2 pola grzewcze), lodówkę i pralkę. Centralne ogrzewanie oraz ciepła woda z pieca gazowego dwufunkcyjnego (piec poza mieszkaniem). Wszystkie media opomiarowane. Miejsce parkingowe na zamkniętym terenie posesji dodatkowo płatne lub na zewnątrz bez opłat.\nOferujemy do wynajmu mieszkanie w Katowicach dzielnica Ligota ulica Zielonogórska. Wyposażenie dostosowane do najemcy, Zostań pierwszym lokatorem, mieszkanie w pełni odnowione. dodatkowo płatne media według zużycia. W okolicy : sklepy przedszkola szkoły, Przystanki autobusowe, Pkp Świetna lokalizacja dla osoby będącej studentem Śląskiego uniwersytetu Medycznego\nKawalerka w spokojnej i cichej okolicy, (Katowice Piotrowice boczna od Jankego) otoczona zielonym terenem w bliskości centrum rozrywkowego i miasteczka Bażantów ( restauracje, korty tenisowe, siłownie, galerie sklepowe ) nieopodal Galeria LIBERO. Wyposażenie apartamentu - zmywarka


Nowa hala w Bytomiu w historycznym miejscu - Inwestycje\nPAP • 10 lutego 2010 - 16:54\nTamten obiekt nie spełniał wymagań technicznych i dlatego zapadła decyzja o zburzeniu go. Sportowcom, kibicom, dziennikarzom kojarzył się z wielkimi meczami (choćby zwycięstwo koszykarzy Stali Bobrek w Pucharze Koraca z greckim Arisem Saloniki w 1995) ale także z niezwykłym zapachem, który był trudny do usunięcia z ubrania.\nZ tego powodu pracujący w klubie szkoleniowiec Todor Mołłow zwykł był trzymać w szafie swojego gabinetu "meczowy garnitur", w którym poza halą nigdzie nie można się było pokazać. Bywało, że podczas spotkań ligowych trzeba było robić przerwę dla wytarcia parkietu, bowiem woda kapała z dziurawego dachu. Zdarzyło się też odwołanie spotkania z powodu ulewy. Niedomagała instalacja elektryczna i kiedyś spiker zawodów musiał wziąć na siebie również "obowiązki"... zegara.\nTego problemu w nowoczesnej, trzykondygnacyjnej hali nie będzie. Widownia pomieści tysiąc kibiców. Obiekt jest wyposażony w saunę, multimedialną salę konferencyjną i mająca 14,5 metra ściankę wspinaczkową. Zespół koszykarski spadł z ekstraklasy w sezonie 2000/2001. Ostatni mecz na swoim parkiecie rozegrał 25 maja 2001 pokonując SKK Szczecin 89:70. Inwestycję miasta kwotą 950 tysięcy wsparło Ministerstwa Sportu i Turystyki.


Grzegorz i Jakub Wons: Jestem dumny ze swojego syna - Polsatcafe.pl\nGrzegorz i Jakub Wons: Jestem dumny ze swojego syna\nZapracowani aktorzy gośćmi Krzysztofa Ibisza w kolejnym odcinku programu „Demakijaż”. Grzegorz grał u najlepszych reżyserów w Polsce, ale nigdy nie chciał, żeby Jakub poszedł jego śladami. Jakie zawodowe plany miał dla niego? Czy cieszy się, że syn jednak zajął się aktorstwem? O czym jeszcze Grzegorz i Jakub Wons opowiedzieli w produkcji Polsat Café?\nKiedy Grzegorz Wons pierwszy raz spojrzał w oczy Jakuba Wonsa, miał już na koncie role u takich reżyserów jak Andrzej Wajda czy Agnieszka Holland, etat w Teatrze na Woli, gdzie angażował go sam Tadeusz Łomnicki i rolę pana doradcy w słynnym kabarecie Olgi Lipińskiej. Ale był pewien, że jego syn powinien wybrać w przyszłości inny zawód niż aktorstwo. Jakub dorastał otoczony rodzinnym ciepłem i książkami, które czytał samodzielnie już jako czterolatek. A kiedy przyszła pora na skok w dorosłość, postanowił, za plecami ojca, zostać aktorem. Występował na deskach Teatru Imka, Strefa i WARSawy. Grał w nagradzanych filmach, jak „Amok”, czy „Nina”, a także w czołowych polskich serialach, a oprócz aktorstwa zajmował się reżyserią, produkcją i tym, co najciekawsze - życiem.\nObaj Wonsowie wiedzą, że scena to nie wszystko, więc poza nią starają się być normalnymi, porządnymi facetami. Grzegorz nigdzie nie rusza się bez poznańskich żółtych pyr, coraz chętniej wraca do wyuczonego w liceum malarstwa i spełnia się jako dziadek jedenastoletniej Zosi, ukochanej córeczki Jakuba. Kuba wirtuozersko radzi sobie z życiową odpowiedzialnością. Pielęgnuje chwile, w których nic nie musi i igra już tylko z fotoradarami. Wspólnie dbają o to, żeby uczyć się od siebie nawzajem, odkrywać nowe przestrzenie, ale nie zapominać o starych oraz z radością przyjmować nawet najmniejszy uśmiech losu.\nW programie Krzysztof Ibisz proponuje gościom tradycyjny quiz. Który ze znakomitych aktorów jest bardziej gospodarny? Kto opowiada sprośne dowcipy? I który z nich lepiej gotuje? O tym i innych aspektach życia prywatnego opowiedzieli Krzysztofowi Ibiszowi w programie.\nGRZEGORZ WONS JAKUB WONS


BODY KOSZULA r 68 +SZELKI +MUCHA urodziny chrzest 7680081627 - Allegro.pl\nBODY KOSZULA r 68 +SZELKI +MUCHA urodziny chrzest\nz 2491 kompletów\nKOSZULOBODY + SZELKI + MUCHA ubranko wizytowe\nz przodu oraz w kroczku i na mankietach zapinane na napy (zatrzaski)\nbardzo wygodne do założenia\nNIEROZCIĄGAJĄCY SIĘ miękki i delikatny materiał koszulowy\ndługość regulowana od 28 do 45 cm (bez rozciągania)\ndługość po rozciągnięciu do 80cm\ntrzy metalowe klamry mocujące\nGRANATOWE W BIAŁE KROPKI\nwiązana na tasiemce\nPROSZĘ WYPEŁNIĆ FORMULARZ DOSTAWY ORAZ W WIADOMOŚCI DLA SPRZEDAJĄCEGO\nPROSZĘ O INFORMACJĘ O WYBORZE KOLORU UBRANKA\nPROSZĘ PODAĆ NUMER KOMPLETU WIDOCZNY PRZY ZDJĘCIACH\nWYMIARY KOSZULOBODY ROZMIAR 68\n* materiał nie rozciąga się\n* długość mierzona od ramienia do kroku (zapięte body)\n* szerokość mierzona od paszki do paszki\n* długość rękawa mierzona od ramienia\nDługość / Szerokość / Długość rękawa\n35cm/ 26cm/ 20cm\nSkład: 70% bawełna;30% poliester.\nBODY metryczka CHRZEST urodziny Prezent - 68 dł\nBODY metryczka CHRZEST urodziny Prezent - 68 kr\nBody Chrzest Święty urodziny Prezent - 68 dł\nBody Chrzest Święty urodziny Prezent - 68 kr\nBODY metryczka CHRZEST urodziny Prezent - 74 dł\nBODY metryczka CHRZEST urodziny Prezent - 92 kr\nBODY metryczka CHRZEST urodziny Prezent - 92 dł\nBODY KOSZULA r 62 +SZELKI +MUCHA urodziny chrzest\nBODY KOSZULA r 86 +SZELKI +MUCHA urodziny chrzest\nBODY KOSZULA r 74 +SZELKI +MUCHA urodziny chrzest\nBODY KOSZULA r 80 +SZELKI +MUCHA urodziny chrzest\nBODY - KOSZULA r.62 wizytowe CHRZEST i inne okazje\nBODY - KOSZULA r.98 wizytowe CHRZEST okazje\nBIAŁE BODY ZOSIA KR. RĘKAW r68 CHRZEST ROBIK\nKOSZULOBODY (materiał nie rozciąga się)\ndługość mierzona od ramienia do kroku (zapięte body)\nszerokość mierzona od paszki do paszki\nMiluMilo Michał Zyśk\nREKLAMACJE Kupujący może składać Sprzedawcy reklamacje dotyczące zakupionego towaru pod adresem sklepmilumilo@gmail.com , lub w formie pisemnej na adres Sprzedawcy. Poprawnie złożona reklamacja powinna zawierać co najmniej: imię, nazwisko, adres, adres e-mail Kupującego, datę zawarcia Umowy( data zakupu towaru) stanowiącej podstawę reklamacji, przedmiot reklamacji, ze wskazaniem żądania Kupującego, wszelkie okoliczności uzasadniające reklamację. Jeżeli podane w reklamacji dane lub informacje wymagają uzupełnienia, przed rozpatrzeniem reklamacji Sprzedający zwraca się do składającego reklamację o jej uzupełnienie we wskazanym zakresie. Sprzedający rozpoznaje reklamację w terminie 14 dni od daty jej otrzymania w prawidłowej postaci. Odpowiedź na reklamację wysyłana jest na podany przez Kupującego adres e-mail bądź na adres poczty tradycyjnej.\nPrzy zwrocie prosimy o wypełnienie formularza zwrotu. W tym celu prosimy o e-mail na sklepmilumilo@gmail.com z informacją o zwrocie, niezwłocznie wyślemy do Państwa formularz, który należy wypełnić.\nZwracany towar musi być czysty, nieużywany z wszystkimi oryginalnie przyłączonymi metkami.\nZwroty odesłane do nas na koszt adresata czyli płatne przy odbiorze nie będą przez nas odbierane.\nPustola 30 m 15\nFirma MILUMILO jest polską firmą,zajmujemy się sprzedażą internetową ubranek do chrztu jak i również na inne ważne uroczystości dla najmłodszych.\nTowary oferowane w naszym sklepie pochodzą od Polskich sprawdzonych producentów. Kilkunastoletnie doświadczenie naszych kontrahentów pozwala nam na oferowanie Państwu towarów najwyższej jakości z zachowaniem niskiej ceny.\nKupując na naszych aukcjach mają Państwo pewność zakupu unikatowych, czasem projektowanych przez Nas ubranek o ciekawych wzorach, krojach i kolorach wyprodukowanych w Polsce z zachowaniem wysokiej jakości materiałów i estetycznego wyglądu a zarazem wygodne.\nZakup ubranek przez Nas oferowanych to gwarancja niebanalnego a zarazem eleganckiego wyglądu maluszka przy zastosowaniu miękkich, delikatnych materiałów.\nDokładamy wszelkich starań aby nasza oferta była ciekawa i niebanalna a każdy Klient był zadowolony z zakupionych przedmiotów oraz profesjonalnie przeprowadzonych transakcji.\nZamówienia złożone w naszym sklepie są realizowane na bieżąco\nTowar wysyłamy w dni powszednie od poniedziałku do piątku\nW razie opóźnienia w realizacji informujemy kupującego e-mailem o terminie realizacji zamówienia.\nDo każdego zamówienia wystawiony jest dowód zakupu - paragon.\nDostawa oraz wysyłka towarów zamawianych w serwisie allegro realizowana jest na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej\nNie wysyłamy za granice\nKoszty dostawy są podane w wofercie\nNa koszt wysyłki składa się koszt opłacenia przesyłki\nNumer oferty: 7680081627


Powtórka z ubiegłego sezonu\nIdentycznym wynikiem jak w ubiegłym sezonie 2:2 zakończyło się dzisiejsze spotkanie Błękitnych Stargard z ROW 1964 Rybnik. Błękitni grali większą część meczu w osłabieniu. Pod koniec pierwszej połowy za brutalny faul czerwoną kartkę obejrzał Damian Mosiejko. Goście z gry nie stworzyli sobie dobrych sytuacji bramkowych. Błękitni obie bramki tracili po stałych fragmentach gry.\nBłękitni Stargard 2-2 (1:1) ROW 1964 Rybnik\nPiotr Wojtasiak 2, Maciej Więcek 61 - Dawid Bober 22, Szymon Jary 82\nBłękitni: 1. Marek Ufnal - 25. Grzegorz Szymusik, 11. Patryk Burzyński, 19. Tomasz Pustelnik, 24. Rafał Gutowski - 18. Wojciech Fadecki (85, 20. Michał Magnuski), 15. Damian Mosiejko, 6. Filip Karmański (46, 17. Maciej Więcek), 14. Piotr Wojtasiak, 10. Patryk Skórecki - 27. Mateusz Węsierski (60, 26. Patryk Włóka).\nROW 1964: 1. Kacper Rosa - 10. Sebastian Siwek (45, 4. Paweł Jaroszewski), 5. Dawid Bober, 15. Szymon Jary, 11. Dawid Gojny - 24. Dawid Kalisz, 8. Mariusz Zganiacz, 9. Mariusz Muszalik (75, 13. Kamil Spratek), 7. Marek Krotofil (66, 23. Robert Tkocz), 18. Krzysztof Koch - 89. Przemysław Brychlik (61, 86. Sebastian Musiolik).\nżółte kartki: Fadecki, Karmański - Siwek, Koch, Kalisz, Tkocz.\nBłękitni bardzo szybko objęli prowadzenie. W 2 minucie meczu najlepiej w polu karnym gości odnalazł się Piotr Wojtasiak, który mocnym strzałem dał prowadzenie Błękitnym. W 22 minucie ROW po stałym fragmencie gry, dośrodkowaniu z rzutu wolnego i strzale głową Dawida Bobera doprowadził do wyrównania. W tej części gry lepiej prezentowali się goście. Błękitni mieli także swoje sytuacje. Raz po strzale z rzutu wolnego Wojciecha Fadeckiego piłka obiła poprzeczkę bramki ROW. Kluczowym momentem w meczu okazała się 44 minuta. W polu karnym ROW do nadlatującej piłki składał się do strzału Damian Mosiejko. Zawodnik gości Sebastian Siwek tak nie szczęśliwie interweniował głową na niskiej wysokości, że zamiast w piłkę nadział się na nogę Mosiejki. Sędzia zinterpretował to zagranie jako brutalny faul naszego zawodnika i pokazał mu czerwoną kartkę. Sebastian Siwek z mocno potłuczoną głową musiał opuścić boisko, a w przerwie został przetransportowany do szpitala.\nBłękitni grając w drugiej połowie o jednego zawodnika mniej pokazali charakter i wolę walki. Zdominowali swojego rywala i stworzyli kilka znakomitych bramkowych sytuacji. Bardzo dobrą zmianę dali Maciej Więcek i Patryk Włóka, którzy nakręcali ofensywne akcje Błękitnych. W 61 minucie na prawej stronie boiska obronie ROW urwał się Więcek i mocnym strzałem w długi róg bramki dał Błękitnym prowadzenie. Niestety w 82 minucie kolejny raz po stałym fragmencie gry Błękitni stracili prowadzenie. Po dośrodkowaniu z rzutu rożnego najlepiej w polu karnym zachował sie Szymon Jary, który kąśliwym strzałem głową zaskoczył bezradnego w bramce Marka Ufnala i tym samym ustalił wynik dzisiejszego meczu.\nZa tydzień Błękitni zagrają derbowy pojedynek z Gwardią Koszalin. Mecz zostanie rozegrany w Koszalinie w sobotę 28 października o godzinie 15:00. Będzie to debiut koszalińskiej Gwardii przed własną publicznością. Po kilkumiesięcznych przygotowaniach udało się Gwardii przystosować obiekt do wymogów licencyjnych i tak się złożyło, że ma inaugurację drugiej ligi w Koszalinie, Gwardia podejmie w derbowym starciu właśnie Błękitnych Stargard.


Wielki finał bomba – czyli wycieczka do Santa Poli wrzesień 2018 – Następny przystanek\nPołożona na południe od Alicante miejscowość Santa Pola nie jest raczej magnesem na zagranicznych turystów, a szczególnie blado wypadać może w porównaniu z takimi wycieczkowymi obiektami wakacyjnego pożądania, jak chociażby Benidorm czy samo Alicante. Błyskawicznie przestudiowany na pokładzie samolotu przewodnik niekoniecznie piał z zachwytu nad niezliczonymi atrakcjami turystycznymi Santa Poli. Pomijam już fakt, że zasadniczo w każdej tutejszej miejscowości można liczyć na szeroką plażę i nadmorski „deptak”, o ile tylko mieścinka ta ma dostęp do morza. Santa Pola takowy posiada, a oprócz tego zaoferować może między innymi wizytę w oderwanym od rzeczywistości (jak się później okaże) Muzeum Soli, a także stać się bazą wypadową na niewielką wysepkę Tabarcę, na którą rejsy stąd są około trzy razy krótsze (20 minut w porównaniu z godziną) i dwa razy tańsze (cóż za znajoma tendencja) niż z Alicante.\nPomimo tego, że przed chwilą deklarowałem santapolańską turystyczną posuchę, okazało się właśnie, że woreczek z napisem „atrakcje turystyczne Santa Poli” nie byłby wcale taki pusty, jak się na początku mogło wydawać. Jednak to wcale nie plaża ani nawet poetycko wręcz brzmiące Muzeum Soli w Santa Poli zadecydowało o tym, że nasza wizyta tam trwała aż do ostatniego autobusu powrotnego do Alicante.\nWidok z Tabarci na otwarte morze.\nSantapolańską kartą przetargową okazały się obchody egzotycznego z punktu widzenia polskiej religijności (i kultury w ogóle) święta Maurowie i chrześcijanie (Moros y cristianos). Obchodzone w innym czasie w różnych zakątkach prowincji Alicante święto nawiązuje do burzliwej historii Półwyspu Iberyjskiego, którego średniowieczne losy zmącone zostały przez arabskie najazdy. W porównaniu z polskimi obchodami świąt państwowych czy też kościelnych, trwająca dobre kilka dni hiszpańska fiesta wyznacza zupełnie nowe standardy tego typu uroczystości. Do bardziej egzotycznych obrazków z obchodów święta Maurowie i chrześcijanie z pewnością należy spotykana w miastach położonych na wybrzeżu inscenizacja przybicia statków Maurów do brzegu, w czasie której pomiędzy łodziami po kostki lub po szyję brodzą w wodzie także „cywile”. Ogólnie rzecz biorąc, atmosfera hucznych obchodów, pełnych ulicznych procesji z udziałem poprzebieranych w najrozmaitsze stroje uczestników, nie wydaje mi się być domeną rodzimego świętowania.\nTurystyczny los uśmiechnął się do nas jednym kącikiem ust, bowiem zarezerwowany ponad pół roku wcześniej w absolutnej nieświadomości istnienia takowych obchodów wyjazd nałożył się akurat na końcówkę przeszło tygodniowych uroczystości odbywających się właśnie w Santa Poli położonej w bliskim sąsiedztwie naszej bazy noclegowej.\nPodobnie jak w przypadku wycieczki do Svätého Jura, także i podczas planowania wypadu do Santa Poli, przyszło nam podjąć próbę nawiązania współpracy z google’owym tłumaczem. Mimo że hiszpańsko-polska wersja słownika nie posiada tak obszernego wsparcia informatycznego, jak chociażby tłumaczenia z angielskiego, google’owe próby dały nam do zrozumienia, że w Santa Poli, także ostatniego dnia obchodów, będzie się działo. Dowiedziawszy się, że sobotnie uroczystości uświetni „wielki finał bomba”, nie mogliśmy przepuścić tej niepowtarzalnej okazji do przeszpiegowania mniej turystycznego oblicza Hiszpanii.\nNa autobus wyszliśmy najwcześniej jak to tylko możliwe, oczywiście uwzględniwszy hiszpańską tendencję do raczej późniejszego niż wcześniejszego wstawania z łóżka. Proces ten odbywający się w nadzwyczaj błogich alicanckich okolicznościach nie był bowiem w stanie zamknąć się przed dziesiątą. Jako się rzekło, na dworzec autobusowy dotarliśmy więc w porze zaawansowanie przedpołudniowej, a los naszą turystyczną niesubordynację nagrodził oczekiwaniem na autobus, które już zgodnie z rozkładem powinno trwać dobre kilkadziesiąt minut, a do tego przypieczętowane zostało uznaniem przez kierowcę godzin odjazdów jedynie za nieśmiałą sugestię.\nDworzec autobusowy nie dał się nie zauważyć za sprawą sporych rozmiarów napisu „Estación de Autobuses” – prościej już chyba być nie mogło.\nMijające minuty spędzone na przystanku sprzyjały obserwacjom zastanej rzeczywistości wzbogacanej co jakiś czas przez przybywających pasażerów. Spomiędzy „nudnych” hiszpańskich podróżnych zdecydowanie wybijał się ubrany w kraciastą czerwono-czarną koszulo-pelerynę Murzyn, którego głowę zdobiła spiczasta słomiana czapka. Jak się później okaże nie była to postać obojętna dla naszej relacji.\nW przedłużającym się czasie oczekiwania nasze turystyczne podniebienia chciała uraczyć choćby wycieczka autobusowa do Paryża, jednak w końcu czerwono-niebieski pojazd firmy Baile rozmył nasze plany odnośnie europejskich podbojów autokarowych i w strugach deszczu (był to „nasz” pierwszy hiszpański deszcz) ruszyliśmy do celu.\nSpływające po szybach autokaru krople całkiem skutecznie uniemożliwiały nam obserwowanie hiszpańskich krajobrazów. Na tyle, na ile pozwoliła nam więc na to średnio zaawansowana choroba lokomocyjna, przewertowaliśmy raz jeszcze santapolański fragment przewodnika i zdecydowaliśmy jednogłośnie, że czynne tylko do godziny 14:00 i ponadto zbawiennie zadaszone Muzeum Soli będzie naszym pierwszym strzałem po dotarciu na miejsce.\nProwadząca szerokimi, pustymi i wybitne „kałużnymi” ulicami trasa do muzeum dłużyła się niemiłosiernie, kreując w naszych głowach coraz to większe oczekiwania odnośnie prezentowanych wystaw. Zastana na miejscu rzeczywistość wzbudzała jednak mieszane odczucia, zdecydowanie odmienne od nagromadzonych w międzyczasie w naszych głowach wyobrażeń. Z drugiej zaś strony, czego mieliśmy się spodziewać po niewielkim muzeum soli zlokalizowanym w dawnym młynie solnym?\nWystawa muzeum przypominała raczej (oczywiście bardzo estetyczne) prace trzecioklasistów w ramach wystawki na szkolnym korytarzu. Do braku angielskiej wersji opisów zdążyliśmy się przyzwyczaić, dlatego pozostało nam oglądanie „obrazków”.\nPoziom interaktywności muzeum należałoby uznać za minimalny, no chyba że do kategorii tej zaliczylibyśmy także degustację (autentyczne przypadki).\nBonusem muzealnych odwiedzin było oryginalne przyrodniczo otoczenie, bowiem znaleźliśmy się w obszarze obfitującym w słone jeziora. W sprzyjających okolicznościach atmosferycznych mielibyśmy więc szansę na obserwację bogatej oferty ptactwa wodno-błotnego. Na tamtą jednak chwilę dwa majaczące w oddali egzemplarze flaminga testowały nasze wady wzroku.\nZnajdź dwa ptaki na obrazku (i nie chodzi nam o dwa żurawie).\nZanim do reszty zamieniliśmy się w ornitologów, ruszyliśmy z solnego eldorado na spacer w kierunku plaży, do czego zachęciła nas niewątpliwie nagła deszczowa amnestia. Ulice Santa Poli w porze sjesty były absolutnie puste (zapewne na pustki w przestrzeni publicznej miały też wpływ niedawne opady deszczu). Ciszę przerywały jedynie przejeżdżające raz na jakiś czas samochody oraz… wystrzały armatnie. Z dużą dozą prawdopodobieństwa zakładamy, że był to element zapowiadanych na ów dzień uroczystości, jednak nie dane nam było ujrzeć źródła dźwięku. Dotarliśmy wprawdzie na nabrzeże, na którym upewniliśmy się, że nie jesteśmy jedynymi ludźmi na Ziemi, jednak kilka drepczących od jednego zamkniętego baru do drugiego zamkniętego baru przechodniów nie zwiastowało, że gdzieś za winklem znajduje się centrum wydarzeń. Uroczystościowy „rozkład jazdy” także nie obwieszczał żadnych wydarzeń o tak niehumanitarnej dla Hiszpanów porze, jaką jest godzina 14:00.\nNa snucie domysłów mieliśmy ponad godzinę, bowiem sjestowa przerwa dopadła także rejsy na położoną niedaleko od wybrzeża Santa Poli wyspę Tabarcę, która była następna w naszych planach. W ramach zapełnienia tej czasowej dziury postanowiliśmy zapełnić nasze żołądki w jednej z niewielu otwartych wówczas restauracji. Czas oczekiwania na zamówienie okazał się jednak na tyle niehumanitarny, że aby nie spóźnić się na pierwszy rejs po sjeście, połowę porcji musieliśmy zapakować na wynos. Na najpowszechniejsze danie w tym zakątku świata – paellę – czekaliśmy ponad 40 minut, więc zdecydowałem się poprosić o rachunek właśnie wtedy, kiedy wreszcie nam ją przyniesiono. Zdezorientowanie wybitnie nieanglojęzycznych kelnerów, myślących, że być może chcemy coś od razu domówić do posiłku, było absolutnie bezcenne. Zdając sobie jednak sprawę z tego, ile razy paragon z naszym zamówieniem zdołałby okrążyć Ziemię, zanim dotarłby w nasze ręce, wolałem w ten sposób oszczędzić nam oczekiwania.\nPaellę jedliśmy więc nadzwyczaj szybko, lecz w sumie nie musieliśmy nawet żałować, że upływający czas nie pozwalał nam na przesadne delektowanie się upragnionym obiadem. Była bowiem tak niewyobrażalnie słona, że przerwanie jedzenia w połowie było wręcz wskazane w celu powstrzymania postępującego w zatrważającym tempie procesu zasalania organizmu. W czasie jedzenia zauważyliśmy, jak między stolikami przechadza się nie kelner (oni mieli raczej skłonności do nieinteresowania się otaczającym ich światem), lecz znajomy nam z autokaru Murzyn, który okazał się ulicznym sprzedawcą. Nie muszę chyba wspominać, że oferta jego przenośnego kramiku była oczywiście równie egzotyczna, jak słomiana czapeczka, która w dalszym ciągu zdobiła jego głowę. I choć nie miał więcej podobnych czapeczek na sprzedaż, to daję głowę, że za odpowiednią cenę odstąpiłby własną. Kolejnym zaś z życiowych spostrzeżeń dokonanych znad patelni z będącą roztworem właściwym soli paellą było uznanie uprzedniej wizyty w solnym muzealnym królestwie jako proroczej w kontekście naszego obiadu.\nZaopatrzeni w paellę na wynos (która starczyła nam jeszcze na dwie porządne kolacje) wybraliśmy się na nabrzeże, gdzie sezon na łowienie chętnych na pierwsze posjestowe rejsy trwał w najlepsze. Do naszej konsumenckiej niewiedzy przemówiło hasło „najszybszy rejs” i zgodnie z zaleceniami sprzedawczyni udaliśmy się na żółty pomost, przy którym do żółtej motorówki zapraszał „kapitan” ubrany w żółtą firmową koszulkę.\nNasze zwinne i zgrabne żółciutkie „Lamborghini Mareciélago” przy wyjściu z portu ustąpiło co prawda pierwszeństwa konkurencyjnemu promowi o kubaturze przysadzistego Forda Transita, jednak za moment – na długiej prostej (otwartym morzu) przekonaliśmy się, że pod maską (wodą) drzemie wyjątkowo zrywna jednostka. Wtedy też zrozumieliśmy, dlaczego z boków łódki spuszczono na specjalnym rusztowaniu plandekę chroniąca przed rozpryskami wody. Dziób pozostał jednak nieosłonięty, co przy udziale wyjątkowo wysokich fal czyniło przejażdżkę nowo otwartym wodnym rollercoasterem w parku rozrywki Energylandia w Zatorze raczej zabawą dla dzieci. Ze względu na dość oczywisty brak pasów bezpieczeństwa, wszelkie twarde elementy wokół nas nie były po naszej stronie. Minusem takiej formy podróżowania okazały się więc siniakowe tatuaże z kręgosłupa odbitego na plecach, które nie odebrały nam jednak tak modnej ostatnio dziecięcej radości.\nOto jedyne ostre zdjęcie z rejsu na Tabarcę. Powodzenie stabilizacji obrazu zawdzięczamy temu, że w porcie nie rozwinęliśmy jeszcze pełnej mocy.\nNa twarzach tubylców dzielących z nami losy rejsu malowało się za to przemożne znudzenie podobne do tego zdobiącego oblicza pasażerów warszawskiego metra w godzinach porannego szczytu komunikacyjnego. Śmiem przypuszczać, że obserwowanie naszego zachowania było dla nich w tamtym momencie dużo ciekawszym zajęciem niż wrażenia, jakich dostarczał rejs po wzburzonym morzu.\nWyspa Tabarca położona jest w idealnej odległości od portu w Santa Poli. To bowiem wystarczająco długi dystans, aby z nawiązką zakosztować wrażeń na morskim rollercoasterze (przy odpowiednio niespokojnej aurze), ale też na tyle krótki, żeby wszelką treść żołądkową, a w szczególności niedawny obiad, utrzymać na swoim miejscu. Niemniej jednak, z dużym utęsknieniem obserwowaliśmy zbliżający się konsekwentnie stały ląd, który powitaliśmy radośnie, choć dość niestabilnie.\nKiedy nasze błędniki powoli zsiadały już z karuzeli zmulenia, konkurencyjny prom dopiero dopływał do wyspy. Co prawda, zapraszając treść żołądkową z przełyku z powrotem na swoje miejsce, nie wykorzystaliśmy przewagi czasowej w zbyt konstruktywny z turystycznego punktu widzenia sposób, jednak fakt, że w czasie rejsu poczuliśmy się jak małe dzieci, z pewnością można zaliczyć do kategorii „bezcenne”.\nJak się po chwili okazało, zmarnowanie kilku minut, które przeznaczyliśmy na stabilizację przyrządów pomiarowych w naszych mózgach, nie sprawiło, że bezpowrotnie uciekła nam część niepowtarzalnych wrażeń, jakie mogła nieść ze sobą wycieczka na Tabarcę. Kluczowym bowiem tabarcowym doznaniem okazała się w naszym odczuciu esencja hiszpańskiego zaprzeczenia pogoni za czasem zaawansowana do tego stopnia, że jeśli istniałyby tu jakiekolwiek zegary, to zapewne rozpływałyby się, niczym na obrazie Dalego. Ponadto, wyspa „rozlewa” się aż na 1,8 km wzdłuż i 450 m wszerz, co sprawia, że w zasadzie bardziej można się nachodzić, spacerując wzdłuż tężni w Ciechocinku niż penetrując każdy zakątek wyspy. Na naszą żółtą morską strzałę mogli zaś wejść prawie wszyscy mieszkańcy wyspy. Tabarcę zamieszkuje bowiem około 60 osób, zajmujących się na co dzień łowieniem ryb i ich przyrządzaniem w znacznej mierze dla odwiedzających ją turystów.\nLiczba łódek na nabrzeżu wyspy była absolutnie nieadekwatna do liczby napotkanych przez nas jej mieszkańców. Warto też zwrócić uwagę na stan techniczny tych pływających dowodów na to, że trytytką i gaferem do stanu używalności można doprowadzić zapewne każdą rzecz istniejącą we Wszechświecie.\nMomentami Tabarca przypominała grecką wyspę.\n„Tętniący życiem” główny plac wyspy.\nJakby morza było mało…\nZachodni koniec wyspy…\n…wygląda trochę jak magazyn rzeczy znalezionych.\nTabarca była do tego stopnia bezludna, że jedynymi „klientami” jednego z tutejszych barów okazały się koty…\nMieliśmy wrażenie, że łatwiej tu spotkać kota niż tabarcanina.\nŁódka powrotna była nieco większa i – co ważniejsze – pełniejsza, dlatego też kapitan płynął jakby spokojniej, a skuteczniejsze dociążenie nie pozwalało jej zachowywać się, jak „kaczka” puszczona na wodzie. Rejs powrotny niósł więc ze sobą zdecydowanie mniej fajerwerków, za to pozostawał bardziej humanitarny dla układu pokarmowego.\nKiedy ponownie powitaliśmy stały ląd, okazało się, że wszelkie santapolańskie atrakcje cierpiały już na przypadłość zwaną ograniczonymi godzinami otwarcia lub co gorsza – tygodniową popołudniową przerwą techniczną – jak to miało miejsce w przypadku Akwarium Miejskiego (czynne było wtedy jedynie w godzinach 11:00-13:00). Czas pozostający nam do wieczornych obchodów spędziliśmy więc na plaży, a w międzyczasie zaopatrzyliśmy się w niezbędny do przetrwania w tym klimacie zapas zbawiennie chłodnej wody.\nGłównym elementem ostatniego dnia obchodów miała być uroczysta procesja ku czci Matki Bożej Loretańskiej. Jakież to szczęście, że oprócz hiszpańskiego opisu wydarzenia, podano również nazwy ulic, którymi miał przebiegać pochód. Dzięki temu, jako niewtajemniczeni „Janusze turystyki”, mogliśmy zorientować się w topografii świętowania. Start i meta owego wydarzenia mieściły się na zamku, którego najbliższe otoczenie przeniosło się już na dobre w rzeczywistość świętowania.\nCałe miasto udekorowane było nie tylko światełkami czy wstążkami, ale także flagami narodowymi.\nTrasę procesji wyznaczono barierkami, które jednak nie przeszkodziły małoletnim Iniestom w kopaniu piłki o zamkowe mury.\nNie mogło rzecz jasna zabraknąć straganów z odpustowym asortymentem.\nNaszą uwagę przykuły różnych rozmiarów świece, które jak przypuszczaliśmy pretendowały do odegrania istotniejszej roli w uroczystości, niż wybuchające nam masowo pod nogami petardy sprzedawane na stoisku obok.\nNa zamkowym dziedzińcu ustawiono stosy „samoobsługowych” krzesełek tak, aby można było poczęstować się dogodną ich ilością i ustawić je w dogodnym miejscu umożliwiającym dogodną obserwację przebiegu wydarzeń. Trend krzesełkowy popularny był jednak tylko wśród seniorów, którzy co naturalne, z reguły przedkładają pozycję siedzącą nad stojącą. Wyglądaliśmy więc dość komicznie, siedząc wśród poważnych nestorów hiszpańskich rodów z małżonkami.\nCałą ideę miejsc siedzących trafił jednak szlag, kiedy w miarę upływu czasu przy barierkach otaczających wyznaczoną niebotyczną ilością kwiatów „scenę” ustawił się na tyle pokaźny tłum, że skutecznie zasłaniał centrum wydarzeń. A warto też wspomnieć, że gęstniejąca santapolańska gawiedź „zasłaniaczy” wcale nie była jednolita.\nSporą jej część stanowili przechadzający się dumnie po dziedzińcu członkowie orkiestry, których udział w nadchodzącym wydarzeniu, jak się domyślaliśmy, będzie nie do przecenienia. Większe zaciekawienie wzbudzali jednak równie dumni, ubrani w garnitury „nosiciele białych rękawiczek”, przypominający nieco ekipę karawanową. Tragicznym elementem oczekiwania na rozpoczęcie uroczystości okazał się moment, w którym jednemu z oficjeli upadła na chodnik właśnie ta bielsza od zębów Andrzeja Piasecznego rękawiczka. Zasadniczo ten niezaprzeczalny dowód na istnienie siły grawitacji nie powinien wzbudzić niczyjego zainteresowania, jednak sposób w jaki jegomość skrępowany idealnie dopasowanym garniturem usiłował podnieść zgubę, a zarazem nie ubrudzić swej perfekcyjnej kreacji, był na tamtą chwilę najciekawszym naszym zdaniem dziedzińcowym wydarzeniem.\nPrzeciwwagą dla perypetii białych rękawiczek były zaś „nie-nosicielki butów” trzymające w rękach świece. Trzeba jednak przyznać, że nie wszystkie spośród pań, które przyniosły świece na procesję, zdecydowały się na bezpośredni kontakt z płytami chodnikowymi, jak również, co zauważyliśmy dopiero w czasie trwania procesji, nie było to grono całkowicie sfeminizowane. Ewidentny trzon tej grupy stanowiły jednak ubrane na czarno kobiety w średnim wieku. Wyjątkowo charakterystyczna była też grupa przypominających członkinie Mazowsza dziewczyn w ludowych strojach, przewiązanych ozdobnymi szarfami w barwach flagi Santa Poli. Wyszyto na nich herb miasta oraz panujący ówcześnie rok – 2018, co pozwoliło nam wyrobić sobie zdanie o randze święta. Pomiędzy te dość sprecyzowane grupy członków „przedstawienia”, przybywali coraz liczniej „cywile” ubrani nierzadko w odświętne garnitury czy suknie wieczorowe. Przez chwilę nie byliśmy więc pewni czy to święto religijne, czy może jednak pokaz mody. Za drugą opcją przemawiała plotkarska atmosfera sprzyjająca ożywionej wymianie poglądów, bynajmniej nie religijnych.\nKiedy atmosfera na dziedzińcu zgęstniała bardziej niż tłum przybywających uczestników (a uwzględniając ich liczbę w przeliczeniu na metr kwadratowy dziedzińca, nie było to łatwym zadaniem) powszechne napięcie przerwało donośnie bicie dzwonów. Ze względu na to, że walkę o miejsca tuż przy barierkach przesiedzieliśmy na własnoręcznie ustawionych w rogu dziedzińca krzesełkach, początkowo nie wiedzieliśmy czego dokładnie dotyczyło wielkie dziedzińcowe poruszenie, które rozlało się wzdłuż i wszerz, kiedy między jednym a drugim uderzeniem dzwonów dało się słyszeć dźwięk otwieranych drzwi. Dramaturgia owej chwili może być wdzięczna właścicielowi tudzież konserwatorowi tychże drzwi, który sądząc po przeciągłym skrzypieniu zawiasów, nie jest świadom istnienia specyfików w rodzaju WD-40.\nDo bijących jak opętane dzwonów, w pewnym momencie dołączyła także orkiestra, która na przemian je zagłuszała i była przez nie zagłuszana. „Niemuzykalny” tłum zaś zaczął formować swoisty szpaler rozciągający się od kwiatowej „sceny” aż do bramy w przeciwległej ścianie zamku. Wykorzystaliśmy owe roszady, aby podejść bliżej. Oczom naszym ukazała się wtedy przedziwna ołtarzowo-platformowa konstrukcja z umieszczoną centralnie figurą Matki Boskiej. Aby uwydatnić przekaz, że jest to niewątpliwie najważniejszy widzialny element uroczystości tamtego wieczora, całą konstrukcję bogato oświetlono. Użyte żarówki, jak przypuszczam nie miały wiele wspólnego z energooszczędnością, bowiem biła od nich taka łuna, że nasz aparat nie był w stanie ogarnąć autofokusem tak jasnego obiektu, szczególnie po zmroku. Nieliczne udane nocne ujęcia pokazują, że otoczenie konstrukcji spowite tonęło w absolutnych ciemnościach, co nie było prawdą, pomimo tego, że łuna światła zdolna była nie tylko do doprowadzenia naszego aparatu do autofokusowego szału, ale z dużym prawdopodobieństwem także do oślepienia mieszkańców stacji kosmicznych.\nJedne z ostatnich promieni wieczornego słońca nieco zrównoważyły jasność bijącą od żarówek. Ciekawi mnie, w którym miejscu konstrukcji umieszczono źródło zasilania.\nPlatforma spoczywała na barkach czternastu przypominających klubowych bramkarzy rosłych mężczyzn, którzy wzbogacili swoje zadanie o element artystyczny polegający na synchronicznym kołysaniu się na boki. Nim jednak udowodnili wszystkim zebranym, że są w stanie zmieścić się wraz z platformą w zamkowej bramie, pozostałe „stany” opuściły dziedziniec.\nJedną z pierwszych grup w korowodzie były ubrane na biało dzieci. W ślad za nimi poszły „bosonogie”, które w międzyczasie zdążyły zapalić swoje świece poganiane przez chorągiew maryjną (oczywiście wraz z „nosicielem”) .\nNastępna w kolejności była ekipa reprezentacyjna mazowszanek…\n…a także kolejna grupa pań ze świecami, tym razem tych ubranych na czarno.\nTo właśnie za nimi było w procesyjnym porządku miejsce dla figury maryjnej…\n…za którą podążył ksiądz, pokaźna grupa „białych rękawiczek” oraz członkowie orkiestry.\nChoć nic na to nie wskazywało zamkowa brama okazała się idealnych rozmiarów.\nZnając trasę procesji, mogliśmy mniej więcej przewidzieć, gdzie w danym momencie będzie znajdować się centrum wydarzeń. Nie należąc bowiem do żadnej z uprzywilejowanych grup społecznych podążających wyznaczoną trasą w pobliżu figury, mieliśmy marne szanse na ujrzenie czegoś więcej oprócz łuny światła pozostawionej przez armię żarówek umieszczonych na platformie. Wyprzedzaliśmy więc procesję o kilka skrzyżowań, tak aby mieć szansę na zrobienie zdjęć uczestników en face lub ewentualnie z profilu. Nie byliśmy oczywiście jedynymi, którzy wpadli na ten pomysł, jednak większość podążała w głównym nurcie, przystając raz na jakiś czas, aby odśpiewać parę religijnych „kawałków”, pod względem wykonania śmiało mogących konkurować ze stadionowymi przyśpiewkami.\nPierwszy checkpoint miał miejsce tuż po wyjściu z zamku.\nPodczas kolejnej z prób wyprzedzenia pochodu, ustawiliśmy się na Plaça Maestro Quislant z widokiem wprost na Carrer Colón, skąd nadejść miała procesja. W oczekiwaniu na choćby promyczek świateł towarzyszących figurze, spędziliśmy tu przestępując z nogi na nogę dobre kilka minut. W międzyczasie widok przysłaniali nam coraz bardziej kolejni łowcy procesji. Na horyzoncie wciąż jednak nie dało się dostrzec barwnego korowodu świętujących, co najprawdopodobniej oznaczało, że poprzedni muzyczny przystanek okazał się nad wyraz owocny.\nSpięcia powstające między nowo przybyłymi gapiami, a porządnymi obserwatorami pilnującymi od dawna najlepszych miejsc nieco schłodziły nieśmiało spadające z nieba krople deszczu. Nagle jedni i drudzy zdali sobie sprawę z tego, że dalsze losy procesji stanęły pod deszczowym znakiem zapytania.\nW ten powszechny niepokój wkroczyły wreszcie, oczywiście żarliwie dyskutując, osoby ze świecami. Idąc po obu stronach ulicy tworzyły swoisty szpaler dla nadchodzącego ołtarza z orkiestrą. Ta bardzo aktywnie plotkująca grupa, okazała się być dużo liczniejsza niż można się tego było spodziewać po liczbie skomasowanych na dziedzińcu zamkowym „świeczników”. Udział w formacji był więc stosunkowo niewdzięczną funkcją, jako że wymagała ona znacznego wyprzedzenia ołtarza w celu uformowania przejścia odpowiednio wcześniej.\nRząd świec zdawał się nie mieć końca, a czołowi członkowie szpaleru znikali już w oddali, podążając trasą procesji, mimo że ołtarz wciąż nie znalazł się ani w naszym, ani w ich polu widzenia. W międzyczasie kropienie przybierało na sile, dając wszystkim do zrozumienia, że wpadło na uroczystości na dłużej. W ruch poszły parasole, a jedna z pań była w sposób szczególny przygotowana na ewentualne załamanie pogody. W jednej ręce, podobnie jak inne przedstawicielki tej procesjowej grupy społecznej, niosła świecę, a w drugiej wytworną kopertówkę, w sam raz na religijną rewię mody. Żeby jednak ten zapewne drogi element kreacji nie uległ uszkodzeniu w wyniku opadów deszczu, niesiony był przez właścicielkę w przezroczystej torebce foliowej.\nTorebki foliowe znalazły też inne zastosowanie.\nW wyniku nieuniknionych opadów deszczu procesyjne centrum dowodzenia najwidoczniej musiało nadać komunikat oznajmiający nagłą zmianę trasy procesji, bowiem trzon korowodu wraz z maryjną figurą zamiast dotrzeć wprost pod obiektyw naszego aparatu, skręcił w boczną uliczkę, znikając nam z oczu.\nOkazało się to szczególnie zgubne dla szpaleru, którego członkowie, wyznaczając de facto trasę procesji, stali się najprawdopodobniej ostatnimi poinformowanymi o zmianie jej przebiegu. Organizacyjne zagubienie stało się także naszym udziałem, ale co pocieszające, spory tłum oczekujący z nami na przybycie figury, także nie potrafił się odnaleźć w zaistniałej rzeczywistości.\nKiedy dobiegliśmy do uliczki, w którą skręcił pochód, okazało się, że schronienia przed deszczem udzielił mu kościół Parroquia de la Asunción de Nuestra Señora. Informacja ta falami obiegała różne kręgi świętujących, którzy zaczęli tłoczyć się w świątyni. Nie wszystkim jednak ta sztuka udawała się w tym samym czasie. Kiedy bowiem zmierzaliśmy pewnym już krokiem do kościoła, do którego przeniosło się świętowanie, na skrzyżowaniu Carrer d’Elx i Calle Iglesia omal nie wpadła na nas chorągiew maryjna (oczywiście z „nosicielem”) mknąca w zupełnie innym kierunku.\nKonieczność pomieszczenia tak licznych uczestników wydarzenia w stosunkowo niewielkim kościele okazała się przyczyną powszechnego procesyjnego rozgardiaszu.\nNie przypuszczaliśmy, że w tak w sumie niewielkim wnętrzu zmieści się tyle ludzi w towarzystwie działu oświetleniowego niczym z Leroy Merlin.\nKiedy wszyscy znaleźli się wreszcie w kościele, nadszedł na dobre czas aktualizowania statusów w mediach społecznościowych i masowego robienie selfie oznaczonych hasztagami: #procesja, #deszcz czy #Maryja. Rozwrzeszczana wręcz gawiedź raz po raz uciszana przez najstarszych mieszkańców, zażenowanych zapewne moralno#technologicznym zepsuciem społeczeństwa, na dobre zamilkła, kiedy na ambonę wszedł ksiądz. Popełnił on jednak podstawowy błąd, dając się zastąpić w prowadzeniu modlitwy przez jedną z wiernych, w efekcie czego litania do Matki Bożej w wielu przypadkach zamieniła się w litanię do smartfona.\nKiedy opady nieco zelżały, procesja mogła być kontynuowana, a co za tym idzie św. Selfie i bł. Instagram musiały na nowo ustąpić miejsca Matce Bożej. Newralgicznym punktem tego zwrotu akcji okazały się drzwi wejściowe. O ile bowiem, ze względu na dezorientację wynikającą ze zmiany trasy, poszczególne procesyjne stany wparowały do kościoła, kierując się zasadą: kto pierwszy ten lepszy, o tyle przy wychodzeniu wypadałoby zachować pierwotny porządek. Ponieważ do kościoła weszliśmy jako jedni z ostatnich, udało nam się prześlizgnąć na zewnątrz jeszcze przed ponownym uformowaniem korowodu, co dało nam okazję do ponownego zmierzenia się z uchwyceniem na zdjęciach powolnie opuszczających kościół uczestników święta.\nTym razem, platforma niesiona była przez „białe rękawiczki”, których było dwukrotnie więcej niż w przypadku pierwszej zmiany, co dodatkowo utrudniło zapewne koordynację przy przechodzeniu przez wąskie drzwi kościoła.\nUliczka przed świątynią była na tyle wąska, że platforma procesyjna wraz ze wszystkimi uczestnikami pochodu minęła nas dosłownie na centymetry. Pozwoliło nam to uchwycić niedocenioną wcześniej rolę „dzwonkowego”, który rytmicznie stukał w dzwonek zawieszony z przodu platformy. Na dzwonkowe komendy niosący figurę wykonywali synchroniczne przyruchy akrobatyczne, które ze względu na kilogramy spoczywającego na ich barkach obciążenia, ograniczały się raczej do wszelkiego rodzaju przysiadów.\nZamiast powrócić na trasę, oddział białych rękawiczek pomaszerował z powrotem na zamek, gdzie co prawda faktycznie znajdowała się „meta” pochodu, ale procesjowa pętla uległa w ten sposób znacznemu skróceniu. Po tym, jak w ślad za figurą cała reszta uczestników, oczywiście nie bez przeszkód, wygramoliła się z kościoła, wszyscy zgodnie ruszyli w kierunku zamku.\nKiedy procesyjny korowód dostojnie i w towarzystwie migawki naszego aparatu wmaszerował z powrotem na dziedziniec, rozpoczął się zapowiadany przez google’owego tłumacza „wielki finał bomba”, który okazał się średnio zaawansowanym pokazem fajerwerków. Zgodnie z planem miał on jednak mieć miejsce ponad trzy godziny później na pobliskiej plaży. Przypuszczamy więc, że opady deszczu nie tylko wyreżyserowały kulminacyjny punkt schronienia się w kościele, ale także zakończenie procesjowej kroniki na rok 2018, która mimo wszystko okazała się szczęśliwym rozdziałem w historii Santa Poli. W całym zaś święcie, ze względu na ogromną liczebność uczestników i zarazem stosunkowo niewielkie rozmiary miasta, zdawała się uczestniczyć pokaźna część jego mieszkańców. Wśród nich brakowało tylko znajomego Murzyna z autobusu.\nA w bocznej uliczce w najlepsze trwała konkurencyjna impreza.\nOstatni autobus powrotny z Santa Poli do Alicante wyruszał, według rozkładu dostępnego na stronie internetowej przewoźnika, o 22:10. Uroczystości skończyły się niecałe pół godziny przed odjazdem, dzięki czemu mogliśmy doczekać do finału „wielkiego finału bomby” bez obaw o nocleg na santapolańskim dworcu autobusowym.\nPo zakończeniu obchodów, zmierzając spacerowym krokiem w kierunku przystanku, zachęceni kilkuminutowym zapasem zahaczyliśmy o położone w parku miejskim Parque El Palmeral ruiny dawnego rzymskiego miasta. Pozostało jednak z niego tak niewiele, że ciężko było spożytkować cały pozostający nam do odjazdu autobusu czas na fotografowanie tych kilku kamieni. Udaliśmy się więc z powrotem w kierunku dworca, z zamiarem dokupienia wody, której zapasy całkowicie wyczerpały ostatnie wydarzenia.\nVilla Romana del Palmeral czasy swej świetności obchodziła między I a IV wiekiem.\nKiedy zawitaliśmy na dworzec 10 minut przed godziną odjazdu, na przystanku stał już autobus naszego przewoźnika. Pamiętając potężne spóźnienie autobusu na stację w Alicante, przyjazd przed czasem uznaliśmy za groźną anomalię. Nim zawitaliśmy więc do carrefourowskiego wodopoju, postanowiliśmy zapytać kierowcy, o której godzinie odjeżdża. Zdębieliśmy, kiedy usłyszeliśmy „now” i dźwięk zamykających się (na szczęście za nami) drzwi. Do dziś nie wiemy, czy ostatni deklarowany w Internecie kurs tamtego pamiętnego dnia z bliżej nam nieznanych, ale z pewnością istotnych przyczyn się nie odbył, czy może jednak nie umiemy czytać hiszpańskich rozkładów jazdy i przejazd o 22:10 najzwyczajniej w świecie sobie uroiliśmy. Z powodu wcześniejszego wyjazdu z Santa Poli, nie zdążyliśmy więc kupić wody, której przez całą drogę powrotną brakowało nam tym bardziej, że na samą myśl o ułamkach sekund, jakie dzieliły nas od pełnej wrażeń nocy spędzonej na dworcu autobusowym, jeszcze bardziej zaschło nam w ustach.