Nr 107, kwiecień 2012 r.\nDyskusja o podniesieniu wieku emerytalnego wykazała jak istotne są kwestiedemografii i rodziny, zatem zamierzamy poświęcić uwagę w kilku najbliższych numerach właśnie tej problematyce.\nRODZINA PODSTAWOWĄ WSPÓLNOTĄ ŻYCIA SPOŁECZNEGO I DZIAŁALNOŚCI PAŃSTWA\nPolacy w ogromnej większości deklarują się jako ludzie wierzący. Ale nie wszyscy zdają sobie sprawę i rozumieją, że odpowiedzialność przy składaniu takiej deklaracji wymaga konsekwentnej postawy człowieka wierzącego. Oznacza to między innymi przyjęcie wskazań Dekalogu i Ewangelii, a także dawania świadectwa (!) wyznawanym wartościom.\nOjciec Święty Jan Paweł II jednoznacznie wskazał, iż chrześcijanie, w imię własnego powołania ludzi wierzących, nie powinni uchylać się od udziału w tworzeniu dobra wspólnego i jego kształtowaniu – „Świeccy nie mogą rezygnować z udziału w polityce, czyli w różnego rodzaju działalności gospodarczej, społecznej i prawodawczej, która w sposób organiczny służy wzrastaniu wspólnego dobra” . A pełniąc takie obowiązki, jak uczy Sobór Watykański II, świeccy wierni „kierując się chrześcijańskim sumieniem” , w zgodzie z wartościami harmonizującymi z tym sumieniem, powinni wykonywać właściwe im zadanie, jakim jest przenikanie duchem chrześcijańskim doczesnego porządku, z poszanowaniem jego natury\ni prawowitej autonomii .\nWspółczesnym chrześcijanom podejmującym się takich zadań, Kościół proponuje swoją Naukę Społeczną. Znajdujemy w niej „zasady refleksji, kryteria osądu i wskazówki do działania, które są punktem wyjścia do promowania integralnego i solidarnego humanizmu” zdolnego tworzyć nowy porządek społeczny, ekonomiczny i polityczny, oparty na godności i wolności każdej ludzkiej osoby, realizowany w pokoju, sprawiedliwości i solidarności .\nSpołeczne Nauczanie Kościoła, jak uczy Jan Paweł II, jest „dokładnym sformułowaniem wyników pogłębionej refleksji nad złożoną rzeczywistością ludzkiej egzystencji w społeczeństwie i w kontekście międzynarodowym, przeprowadzonej w świetle wiary i tradycji kościelnej. Jej podstawowym celem jest wyjaśnianie tej rzeczywistości poprzez badanie jej zgodności czy niezgodności z nauką Ewangelii o człowieku\ni jego powołaniu doczesnym, zmierza zatem do ukierunkowania chrześcijańskiego postępowania” .\nSpołeczne Nauczanie Kościoła, które proponuje autentyczną, humanistyczną koncepcję rozwoju gospodarczego, przedstawia personalistyczną i wspólnotową wizję ekonomii . I z racji takiej wizji rozwoju może stanowić również wartościową propozycję dla tych, którym nie było dane zakorzenić się w nauce Chrystusa i w związku z tym nie potrafią odnosić świadomości własnej egzystencji do Boga Stworzyciela.\nGłównymi elementami Społecznego Nauczania Kościoła, które powinny stanowić podstawę budowania życia społeczno – gospodarczego, są: pojęcie dobra wspólnego, personalizm, a także zasady pomocniczości\ni solidarności czy sprawiedliwości i miłości społecznej.\nDążenie do dobra wspólnego, które jest podstawowym kryterium polityki uprawianej na rzecz osoby i społeczeństwa, stanowi o dobru\ni pełniejszym rozwoju całego człowieka i zarazem wszystkich ludzi. Wyznając zasadę dobra wspólnego, Społeczne Nauczanie Kościoła kieruje się antropologią personalistyczną. A z tej chrześcijańskiej koncepcji osoby wypływa właściwa wizja społeczeństwa . Natomiast elementami Społecznego Nauczania Kościoła wyznaczającymi kierunki działania\nw życiu społeczno – gospodarczym są zasady: pomocniczości\ni solidarności. «Solidarność» to postawa moralna i społeczna, która oznacza poczucie odpowiedzialności za słabszych, ale zarazem wymaga od słabszych, nie bierności i domagania się słusznych praw, ale solidarnego wkładu w dobro wspólne . Natomiast zasada «pomocniczości» głosi, że: „..społeczność wyższego rzędu nie powinna ingerować w sprawy społeczności niższego rzędu, pozbawiając ją kompetencji, lecz winna wspierać ją w razie konieczności i pomóc w koordynacji jej działań\nz działaniami innych grup społecznych dla dobra wspólnego…” . Ta zasada jest przeciwna wszelkim formom kolektywizmu i wyznacza granice interwencji państwa. Nakłania do uporządkowania relacji między jednostkami i społecznościami .\nZasady pomocniczości i solidarności powinny przyświecać państwu\nw takim reformowaniu jego gospodarki, by sprzyjając swobodnej działalności gospodarczej, dając miejsca pracy i źródła dochodu, ustalać\nw obronie słabszych pewne ograniczenia autonomii tych, którzy ustalają warunki pracy, a w każdym przypadku zapewnić minimum środków utrzymania bezrobotnemu pracownikowi .Zatem wszelkie programy oraz działania społeczne, gospodarcze i polityczne powinny być podporządkowane wizji człowieka jako osoby. Powinny stwarzać każdemu warunki do rozwoju i właściwej mu aktywności tak, by w pełni realizował swoje człowieczeństwo. A w osobowym rozwoju człowieka szczególną rolę pełni rodzina, która stanowi wspólnotę jedyną pod względem możliwości przekazywania życia, możliwości nauczania i przekazywania wartości etycznych, duchowych, kulturowych, społecznych, tak istotnych dla rozwoju i powodzenia zarówno swoich członków, jak całego społeczeństwa. I dlatego rodzina, która jest powiązana ze społeczeństwem żywotnymi i organicznymi więzami, wymaga wsparcia niezbędnego dla umocnienia jej jedności i stabilności tak, by mogła sprostać swym specyficznym zadaniom. I dlatego społeczeństwo, a w szczególności państwo, winny czynić wszystko, by zabezpieczyć rodzinie polityczne, ekonomiczne, społeczne i prawne wsparcie. A takie kształtowanie ładu społecznego, opartego na poszanowaniu praw człowieka i akceptacji wartości rodziny wymaga aktywnej polityki prorodzinnej (rodzinnej) państwa.\nWielu współczesnych światowych naukowców w dziedzinach ekonomiczno – społecznych dochodzi do wniosków, że rodzina i dobrze wychowany, wykształcony w niej człowiek stanowią najważniejszy «element» życia społeczno – gospodarczego i przesądzają o dobrobycie oraz trwałym rozwoju społeczeństw i gospodarki (rodzina ponosi 60% kosztów kształtowania tzw. «kapitału ludzkiego», a praca w niej wykonywana przynosi 30% dochodu narodowego – prof. G. Becker*). Do takich wniosków dochodzą nie tylko ci naukowcy, którzy są świadomi zasad Społecznego Nauczania Kościoła, ale także ci, którzy z racji różnych poglądów nie uwzględniają nauczania Kościoła w swojej pracy badawczo – naukowej. Ale gdy ogłaszają wyniki swych rzetelnie prowadzonych badań coraz częściej okazuje się, że wnioski przez nich wyciągane są zbieżne\nz zasadami chrześcijańskiej nauki społecznej.\nZatem warto przyjrzeć się czym jest polityka prorodzinna rozumiana jako wszelkie działania, których podmiotem jest rodzina. Dotyczy to wszystkich działań, propozycji, rozwiązań, które pozwalają rodzinie, zgodnie z zasadą pomocniczości, zaistnieć, rozwijać się i realizować zadania naturalnie jej przyrodzone – gdzie jednym z najważniejszych jest powołanie do życia i wychowanie następnego pokolenia. Można jednym, krótkim zdaniem powiedzieć, że celem polityki prorodzinnej jest trwanie i rozwój rodziny. Dlatego też sama polityka prorodzinna powinna się rozwijać, obejmując wszystkie rodziny i wszystkie dziedziny życia społeczno – gospodarczego. Jej zasadą jest konfrontowanie wszystkich propozycji rozwiązań i działań w sferze ekonomicznej i społecznej pod kątem uwzględnienia dobra rodziny – od rozwiązań w systemie podatkowym, organizowania rynku pracy, systemu edukacyjnego, opieki zdrowotnej, zabezpieczenia emerytalnego, po kształtowanie życia kulturalnego, sportowego itp. Propozycje różnych rozwiązań i działań we wszystkich dziedzinach życia państwa nie mogą „przy okazji” niszczyć czy deprawować rodziny, powodować jej rozpadu czy trudności w normalnym, podstawowym funkcjonowaniu. Muszą przede wszystkim co najmniej nie szkodzić rodzinie i to w szerokim zakresie. Nie mogą dyskryminować rodzin i jej członków, powodować destrukcji rodziny.\nPolityka prorodzinna musi dotyczyć wszystkich rodzin. Każda próba ograniczania wsparcia rodziny tylko do pomocy rodzinom biednym, stanowi o tworzeniu polityki socjalnej i to polityki dającej często mimochodem rozwiązania, które wpędzają te rodziny w tzw. ‘pułapkę socjalną’ - jako, że polityka socjalna świadczy głównie pomoc ograniczaną różnymi kryteriami. To właśnie te kryteria stanowią nierzadko ’pułapkę’, gdy beneficjent jakiegoś świadczenia socjalnego robi wszystko, by nie przekroczyć wyznaczonych kryteriów i nie stracić świadczenia. I np. dodatkowe środki zarabia w ‘szarej strefie’ czy nie zawsze uczciwie deklaruje swoją sytuację finansową. To utrwala biedę, często w kolejnych pokoleniach i blokuje wyjście z tego ‘zaklętego kręgu’ ubóstwa, nawet, gdy jest to możliwe, ale wymaga trochę wysiłku.\nPolityka socjalna jest tym działaniem, które ma na celu pomóc ludziom biednym, dotkniętym problemami, którzy sami nie są w stanie sprostać takim kłopotom. Jej celem jest likwidacja problemów, zaradzenie, i to możliwie trwałe, trudnej sytuacji. I jest tak, że im lepiej i skuteczniej zorganizowana będzie taka pomoc, tym szybciej osiągnie swój cel\ni przestanie być w danym przypadku potrzebna. Jak mówi prof. J.D. Lecaillon**, celem skutecznej polityki socjalnej jest trwała likwidacja problemu, kłopotu, biedy, trudnej sytuacji; wsparcie tych, którzy, mimo stworzonych warunków (np. za pomocą polityki prorodzinnej) nie potrafią sobie poradzić. Wiadomo również, że im lepiej będzie zorganizowana polityka socjalna, tym skuteczniej zadziała i stanie się mniej potrzebna. Natomiast rodzina nie jest problemem społecznym, celem do zlikwidowania. Zatem polityka socjalna nie może być utożsamiana\nz polityką prorodzinną (prof. J.D. Lecaillon). Obie stanowią za to elementy polityki społecznej.\nPolityka prorodzinna ma na celu trwały rozwój rodziny, zabezpieczenie małżeństwa i rodziny, zagwarantowanie jej pełnej samodzielności, warunków do życia, rozwoju i wychowania dzieci. Ma być powszechna – musi dotyczyć wszystkich rodzin, i to niezależnie od ich stanu majątkowego, jako, że wszystkie rodziny mają wkład w dobro wspólne i rozwój społeczeństwa. I, jak powiedział profesor J. D. Lecaillon, im lepiej i szerzej będzie realizowana polityka prorodzinna, tym mniej będzie potrzebna polityka socjalna i odwrotnie.\nZnakomitą syntezą podstawowych zadań i działań w zakresie polityki prorodzinnej jest wydana w 1983 r. przez Stolicę Apostolską Karta Praw Rodziny. Jest ona wyczerpującym opisem praw i obowiązków zarówno rodziny, jak i innych wobec niej. Jest adresowana do wszystkich środowisk społecznych, politycznych, gospodarczych narodowych i międzyna-rodowych, a także wszystkich ludzi dobrej woli mających wpływ na życie\ni funkcjonowanie narodów, społeczności i państw. Przedstawia wszystkim – chrześcijanom i niechrześcijanom możliwie pełne i uporządkowane podstawowe prawa właściwe naturalnej i powszechnej społeczności jaką jest rodzina.\nWarto zatem przyjrzeć się, choć częściowo, niektórym elementom polityki prorodzinnej, wskazując na praktyczne działania w tym zakresie.\nJednym z najważniejszych elementów istnienia i rozwoju rodziny jest jej finansowe zabezpieczenie. Środki na utrzymanie rodziny powinny zapewnić jej podstawowe trwanie i rozwój. Dochód rodziny, utożsamiany często z tzw. płacą rodzinną postrzegany jest zwykle wyłącznie jako pensja ojca, matki czy rodziców. Ale należy tu zwrócić uwagę, że dochodem rodziny są oprócz pensji płaconej za pracę, także inne świadczenia finansowe i materialne czy różne odliczenia i ulgi otrzymywane przez członków rodziny. Dlatego nie zawsze niska pensja rodzica/rodziców/ utrzymujących rodzinę może być utożsamiana z niskim dochodem rodziny.\nPonadto ważnym elementem polityki finansowej wobec rodziny jest rozliczenie jej dochodów. Przedsiębiorstwa prowadzące różnego rodzaju działalność biznesową obracają środkami finansowymi różnej wielkości, ale podatek płacą od swojego rzeczywistego dochodu – rozliczają wcześniej np. koszty jego uzyskania, koszty utrzymania firmy, inwestycje, podatek od towarów i usług (VAT) czy inne. Tak więc przedsiębiorstwo płaci podatki od kwoty, która pozostaje po rozliczeniu wszystkich wyżej wymienionych kosztów. Natomiast rodzina, która daje ogromny wkład\nw rozwój społeczno – gospodarczy państwa przygotowując do życia następne pokolenie (jak wspomniano wcześniej za prof. G. Beckerem – wnosi 30% wkładu do dochodu narodowego) rozliczana jest jak jednostka konsumpcyjna. To znaczy płaci podatek dochodowy od wszystkich środków finansowych otrzymywanych za pracę czy z innego tytułu oraz podatki: od towarów i usług (VAT), zdrowotny, na świadczenia socjalne,\ni to bez względu na swoją wielkość, sytuację i inne koszty utrzymania.\nDlatego też jak zaproponował prof. J.D. Lecaillon na ostatnim Kongresie Rodzin w Warszawie, ważnym, sprawiedliwym elementem wsparcia finansowego rodziny powinno być potraktowanie jej jak przedsiębiorstwo, które faktycznie wnosi wkład w dochód narodowy i może rozliczać koszty utrzymania i inwestycji.\nPrzykładem dobrego rozliczenia dochodów rodziny jest system podatkowy we Francji, gdzie sumuje się dochody całej rodziny – wspólnego gospodarstwa rodzinnego (także ewentualnie zamieszkujących z rodziną dziadków czy innych krewnych) i rozlicza się koszty utrzymania poszczególnych jej członków za pomocą tzw. «ilorazu rodzinnego», a od pozostałej kwoty płacony jest podatek dochodowy. U nas namiastką takiego rozliczenia podatkowego jest wspólne rozliczenie małżonków.\nKolejnym elementem finansowym wsparcia należnego rodzinie powinno być uznanie pracy matki pozostającej w domu i wychowującej dzieci. Matka dbająca o dom «wypracowuje» miesięcznie średnią pensję krajową – co wykazano w różnych międzynarodowych badaniach naukowych -\na nie ma opłacanych nawet składek na zabezpieczenie emerytalne\n(z wyjątkiem okresu urlopu macierzyńskiego) . Za to paradoksalnie dla tych matek, które decydują się na podjęcie pracy zarobkowej, dofinansowywana jest z naszych podatków infrastruktura publiczna pełniąca funkcje opiekuńczo – wychowawcze wobec ich dzieci.\nW zakresie systemu edukacji młodego pokolenia najwłaściwszym wsparciem rodziców w wychowaniu i wykształceniu ich dzieci powinien być «bon edukacyjny» przekazany do rąk rodziców, który wybranej przez rodziców szkole pozwoli otrzymać na edukacje ich dziecka budżetowe środki finansowe. Na dzisiaj quasi bon edukacyjny jest w gestii samorządu lokalnego, a przecież to rodzice powinni mieć realny wpływ na wybór szkoły dla swojego dziecka w zależności od propozycji edukacyjno – wychowawczej danej szkoły.\nPodobnie wiele elementów prorodzinnych powinno zaistnieć w innych systemach organizacji państwa, jak ochrona zdrowia (np. właściwa rola lekarza rodzinnego) czy system zabezpieczenia emerytalnego (np. wspomniane wyżej składki ZUS dla matek wychowujących dzieci w domu).\nProwadzenie polityki prorodzinnej państwa powinno mieć miejsce we wszystkich szczeblach zarządzania państwem. Po wstępnym rozeznaniu sytuacji, ocenie możliwości administracyjnych i finansowych władze państwowe powinny prowadzić aktywną, rozwijaną w miarę możliwości sił i środków politykę prorodzinną. Na szczeblu państwowym będzie to nadawanie kierunków działania, tworzenie systemów, prawa, programów (ekonomia - finanse, edukacja, ochrona zdrowia, zabezpieczenie emerytalne, podstawy zabezpieczenia socjalnego, podstawy działania samorządów). Służą do tego między innymi ustawy, rozporządzenia, programy.\nNatomiast lokalnie, w samorządach powinny być tworzone rozwiązania dodatkowe, właściwe dla danego terenu, wynikające z sytuacji demograficzno – bytowej ocenianej w lokalnych raportach. Stanowienie takich rozwiązań leży w gestii władz lokalnych, które w tych kwestiach mogą wydawać zarządzenia, podejmować uchwały, decyzje, stanowić lokalne programy. Dobrym przykładem takich działań może być np. Karta Wielodzietnej Rodziny, wspierająca lokalne rodziny z większą liczbą dzieci, dająca np. ulgę na przejazdy miejską komunikacją, bilety do kina czy na basen.\nRozwiązania polityki prorodzinnej są ważnym i niezbędnym elementem zarządzania państwem, stanowienia o jego losach i funkcjonowaniu. Wiadomo, że te działania tak, jak inne rozwiązania społeczno – gospodarcze wymagają nakładów finansowych, których, jak ciągle słychać, jest zawsze za mało.\nAle, nawet jeżeli zdobędziemy wystarczającą ilość środków – nakładów materialnych na politykę prorodzinną, a zabraknie właściwego kontekstu społeczno – moralnego, prawnego i medialnego sprzyjającego stabilności małżeńskiej mężczyzny i kobiety oraz rodziny – nie uda się wesprzeć rodziny i zapobiec jej kryzysowi. Jeżeli chrześcijańscy politycy będą realizować przymierze rynku i demokracji z relatywizmem, podpierając się krytyczną analizą neomarksistowską, a wiara i wynikająca z niej etyczno – moralna ocena zostanie zepchnięta do sfery prywatnej, nie będziemy\nw stanie obronić rodziny i ustanowić dla niej własnego środowiska rozwoju .\nW kontekście rozważań o rodzinie koniecznym dziś wydaje się zauważenie ważnego dla rodziny problemu jakim jest tzw. pozorne «leczenie» niepłodności za pomocą metody in vitro, do czego także można odnieść przytoczony wyżej fragment encykliki Jana Pawła II - Centesimus annus. Są środowiska, również katolików, które w imię współczucia bezpłodnym małżeństwom za wszelka cenę chcą oficjalnych uregulowań prawnych w tym zakresie, dopuszczając zgodę na przeprowadzanie sztucznego zapłodnienia metodą in vitro. Forsują takie propozycje pod przykrywką zarówno współczucia, jak i rzekomej konieczności ochrony zamrożonych dzisiaj embrionów, choć naukowcy twierdzą, że bardzo dużo embrionów zginęło w czasie zamrażania i kolejna duża ich liczba zginie przy odmrażaniu. Widać zatem wyraźnie, iż właściwie nielegalnie prowadzona dzisiaj metoda sztucznego zapłodnienia in vitro (vide Konstytucja RP art. 38 i 39 oraz Ustawa o zawodzie lekarza art. 26 pkt 3) wygenerowała już dla człowieka ogromny, praktycznie nierozwiązywalny problem.\nNie wdając się w szczegóły dotyczące samej techniki przeprowadzania sztucznego zapłodnienia metodą in vitro, trzeba powiedzieć tylko, że po to, by z tej metody mogło urodzić się jedno dziecko, wiele jego braci\ni sióstr traci życie na wstępnym etapie procedury, a pozostałe, które przeżyją i nie zostaną wykorzystane do wszczepienia do macicy matki, są zamrażane w temperaturze blisko minus 200˚C, co jest dla nich szkodliwe. Jak podają badania naukowe, 95% embrionów poczętych\nw czasie zapłodnienia pozaustrojowego czyli metodą in vitro - ginie! .\nW tym miejscu należy przytoczyć, co na temat takich procedur mówi Nauka Kościoła: „Tak samo zamrażanie embrionów, nawet jeśli jest dokonywane dla zabezpieczenia ich życia - kriokonserwacja - stanowi obrazę dla szacunku należnego istotom ludzkim, ponieważ wystawia je na wielkie niebezpieczeństwo śmierci lub naruszenia ich integralności fizycznej, pozbawia je, przynajmniej czasowo, rozwoju w łonie matki\ni pozostawia w sytuacji, w której są narażone na dalsze szkody\nUtopią jest mówienie, że ulepszając metodę in vitro zmierza się\ni osiągnie możliwość łączenia jednej komórki jajowej i plemnika powołując do życia jeden embrion – dziecko, które wszczepi się matce, by dalej się rozwijało. Wiemy również już dzisiaj, że u dzieci, które urodziły się\nz metody sztucznego zapłodnienia – in vitro - znacznie częściej występują problemy i schorzenia, które w przypadku dzieci poczętych w sposób naturalny prawie nie stanowią problemu, lub jeżeli, to w bardzo nikłym procencie.\nZgrozą napawa również wykorzystywanie technologii in vitro do selekcji zarodków – czy manipulowanie ich strukturą genetyczną. To jest eugenika, która niesie za sobą poważne zagrożenia dla człowieka.\nPonadto naukowcy wiedzą już dzisiaj jakim zagrożeniem dla całej ludzkości jest metoda in vitro z racji pojawiania się dużej ilości nowych, spontanicznych mutacji genów .\nJak podaje prof. Stanisław Cebrat, kierownik Zakładu Genomiki Uniwersytetu Wrocławskiego, groźnym zjawiskiem są zaburzenia tzw. „piętnowania rodzicielskiego” – to znaczy mutacje genów, które posiadamy od ojca i matki – determinujących nasze poczęcie (geny rodzicielskie «pamiętają» swoje pochodzenie i dlatego do poczęcia może dojść wyłącznie w wyniku połączenia komórki jajowej i plemnika). Metoda in vitro powoduje mutacje w genach pochodzących od ojca i matki skutkujące poważnymi defektami rozwojowymi czy różnymi chorobami,\nz nowotworami włącznie. Uszkodzenie informacji, które geny pochodzą od matki, a które od ojca skutkuje tzw. niewłaściwym piętnowaniem rodzicielskim, które w przypadku metody in vitro występuje 18 razy częściej niż u dzieci poczętych w sposób naturalny.\nW każdej komórce mamy 25 tys. par genów. Zwykle kilkanaście genów jest uszkodzonych – ale gdy dotyczy to jednego genu z pary genów – to defektu nie widać, z wyjątkiem nielicznych sytuacji. Przy naturalnym poczęciu szacuje się, że pojawia się jedna dodatkowa mutacja – zwykle\nw parze prawidłowych genów. Zatem jest niewidoczna. Może się ujawnić\nw sytuacji, gdy w kolejnym pokoleniu takie dwa geny trafią na siebie – ale wtedy, ponieważ powodują śmiertelne choroby, są «zabierane do grobu».\nW przypadku metody in vitro takich mutacji zdarza się kilka razy więcej – choć w większości są niewidoczne przez całe życie. Ale, gdy kiedyś się spotkają, to będą musiały «być zabrane do grobu» – tyle, że wielokrotnie częściej. Zatem wzrośnie liczba zgonów z powodu takich śmiertelnych chorób – i będzie to dotyczyło nie tylko osób poczętych metodą in vitro ale całej populacji. W przypadku osób bezpłodnych poczętych metodą in vitro, którzy doczekają się potomstwa także z metody in vitro, te zjawiska będą jeszcze bardziej nasilone. Jak mówi prof. Cebrat – naturalnie obserwowana częstość mutacji jest dostrojona do zmieniających się warunków, natomiast przekroczenie progu naturalnej częstości mutacji może doprowadzić populację do katastrofy. Do katastrofy, która może mieć bardzo gwałtowny przebieg.\nA jedno co wiemy na pewno, że jest to bardzo kosztowna procedura, która przynosi ogromne zyski tym, którzy ją wykonują, niezależnie od tego kto za to płaci. I ponadto jest tak, jak zauważył ks. Marek Dziewiecki, że „..ci sami ludzie, którzy postulują refundowanie antykoncepcji niszczącej płodność, postulują także refundowanie zapłodnienia metodą\nNawet taki ogólny opis procedury powinien uzmysłowić wszystkim,\na zwłaszcza wierzącym, że życie jednego dziecka urodzonego z metody\nin vitro okupione jest śmiercią wielu jego braci i sióstr oraz, że jeszcze wiele z nich przebywa w stanie zamrożenia i dalej będzie tracić życie\nw przypadku ich odmrażania.\nZ medycznego punktu widzenia metoda in vitro nie leczy bezpłodności. Pozwala jedynie obejść problem, który dalej nie będzie rozwiązany. Natomiast lekarze stawiają się w roli Stwórcy przejmując władzę wobec innych ludzi. I ta „nauka” pójdzie dalej, bo ci lekarze już decydują – kto może się urodzić, i będą robić to na coraz szersza skalę. Będą eliminować ludzi chorych, nie odpowiadających standardom, wymaganiom itd. Poza wszystkim stanowi to również ogromne zagrożenie dla przyszłości ludzkości i kolejnych pokoleń.\nA Kościół uczy niezmiennie o tym, co zaplanował Stwórca, że człowiek, dziecko ma prawo do poczęcia w wyniku osobowej jedności swoich rodziców, małżonków . I nawet najbardziej szlachetne pragnienie – pragnienie posiadania dziecka – nie oznacza prawa do jego spełnienia. Warto też zauważyć za ojcem Wojciechem Giertychem OP – t4eologiem Domu Papieskiego, iż dziecko powołane do życia w sposób sztuczny, nie dla dobra jego samego, ale tylko po to, aby usatysfakcjonować potrzeby czy aspiracje swoich „producentów” będzie zawsze naznaczone przez to niewolnictwo. Natomiast Kongregacja Nauki Wiary w dokumencie Donum vitae, wyraźnie przypomina, że: „…nie wszystko to, co jest możliwe technicznie, jest tym samym moralnie dopuszczalne.”\nNa zakończenie podsumowując te wszystkie rozważania warto raz jeszcze odwołać się do dokumentów Kościoła.\nJuż w encyklice Humanae vitae Papież, Paweł VI napisał: „Nie pozwólcie stanowczo, żeby w życie rodziny, tej podstawowej komórki społeczeństwa, wprowadzono ustawowo praktyki sprzeczne z prawem naturalnym i Boskim!”.\nZatem, zarówno problemy w sprawach dotyczących przekazywania życia, jak i kwestie dotyczące egzystencji rodziny, władza państwowa powinna rozwiązywać poprzez „…prawodawstwo nacechowane troską\no rodziny i przez tak mądre wychowanie narodów, ażeby zostały nienaruszone zarówno prawo moralne, jak i wolność obywateli”.\n*Prof. Gary S. Becker-ekonomista zajmujący się tematem udziału człowieka w rozwoju gospodarczym , Profesor Uniwersytetu w Chicago, laureat nagrody Nobla w roku 1992 za całościowe opracowanie teorii «kapitału ludzkiego».\n**Prof. Jean-Didier Lecaillon- profesor nauk ekonomicznych i zarządzania Uniwersytetu Paryskiego, zajmujący się zagadnieniami zależności między demografią\na ekonomią. Jest ekspertem wielu międzynarodowych organizacji zajmujących się także badaniami nad rodziną, w tym także Papieskiej Rady do Spraw Rodziny.\nJan Paweł II Adhortacja Christifideles laici, n. 42.\nPor. Sobór Watykański II, KDK n. 76.\nPor. Sobór Watykański II, KDK n. 36 oraz Kongregacja Nauki Wiary, Vademecum dla polityków, 2002.\nJan Paweł II Adhortacja Christifideles laici, n. 60.\nPor. Justicia et Pax , Kompendium Nauki Społecznej Kościoła, wyd. Jedność, Kielce 2005.\nJan Paweł II Encyklika Sollicitudo rei socialis, n. 41.\nPor. Mazur J., Katolicka Nauka Społeczna.\nPor. Jan Paweł II Encyklika Centesimus annus, n. 13.\nPor. Jan Paweł II Encyklika Sollicitudo rei socialis, n. 38,39.\nJan Paweł II Encyklika Centesimus annus, n. 48.\nPor. Katechizm Kościoła Katolickiego, p. 1883-1885.\nPor. Jan Paweł II Encyklika Centesimus annus, n. 15 oraz Jan Paweł II Encyklika Laborem exercens, n.8.\nW Polsce – praca doktorska p. dr Beaty Mikuta z SGGW\nPor. Jan Paweł II Encyklika Centesimus annus, n.19.\nNasz Dziennik, nr 89 (3410) z dn. 16.04.2009, „5% procent szans na życie”;\nKongregacja Nauki Wiary, Donum vitae, I 6.;\nNasz Dziennik nr 277 (3903) z dnia 27-28 listopada 2010 r. –„In vitro jest niebezpieczne dla ludzkości” – wywiad z prof. S. Cebratem;\nPor. Kongregacja Nauki Wiary Donum vitae II.A; II B,8; Konstytucja Duszpasterska Gaudium et spes, 50.;\nKongregacja Nauki Wiary, Donum vitae, Wstęp nr 4;\nPaweł VI, Humanae vitae, nr 23;\n(pierwodruk ukazał się w Akcji Katolickiej, luty 2012)


Byłem częścią filmowego horroru o nastolatkach i świetnie się przy tym bawiłem. Recenzujemy Until Dawn\nPaweł Winiarski 24 sierpnia 2015\nUntil Dawn pamiętam jeszcze z pierwszych prezentacji na niemieckich targach Gamescom. Gra miała ukazać się na PlayStation 3, korzystać z dobrodziejstw kontrolera PS Move i opowiadać historię nastolatków, którzy nieszczęśliwie znaleźli się nocą w górskiej chatce na odludziu. Ile z tego pomysłu znalaz...\nUntil Dawn pamiętam jeszcze z pierwszych prezentacji na niemieckich targach Gamescom. Gra miała ukazać się na PlayStation 3, korzystać z dobrodziejstw kontrolera PS Move i opowiadać historię nastolatków, którzy nieszczęśliwie znaleźli się nocą w górskiej chatce na odludziu. Ile z tego pomysłu znalazło się w ostatecznej wersji Until Dawn, które kilka lat później trafiło na PlayStation 4?\nTo cię zainteresuje Mighty Gunvolt to krótka, mała, ale dająca dużo frajdy pikselowa zabawa!Picross e6 to kolejna wciągająca porcja uwielbianych łamigłówek na wasze konsole!\nNie jestem specjalistą od wkładania horrorów do szufladek. Ale umówmy się, że istnieje coś takiego jak horrory klasy B, w których grupa nastolatków ląduje w jakimś miejscu, trafia tam na złe moce lub psychopatycznego mordercę i musi przeżyć. O tym właśnie jest Until Dawn. Gra, która czerpie pełnymi garściami z tego rodzaju filmów, pokazując wszystkie bezsensowne zachowania młodych lekkoduchów, którzy muszą stawić czoła niebezpieczeństwu.\nPo co tam wracaliście?\nGrę rozpoczyna scena wspólnej imprezy w górskim domku w malowniczym Blackwood Pines. Posesja należy do rodziców trójki z bohaterów. W konsekwencji szczeniackiego żartu, dwie zżyte ze sobą siostry giną ciemną nocą w niewyjaśnionych okolicznościach. Rok później ta sama ekipa postanawia uczcić ich pamięć i ponowie wybrać się w tamto miejsce - organizatorem i pomysłodawcą całego spotkania jest brat wspomnianych sióstr, który w ten sposób chce poradzić sobie ze stratą rodzeństwa. Już od samego początku nic nie idzie tak jak trzeba, jakby rzeczywistość chciała powiedzieć - „odejdźcie”. Normalni ludzie rozjechaliby się do domów, ale bohaterowie opowieści postanawiają zostać. W myśl hasła - hej, będzie fajnie. W zasadzie każdy kolejny szczegół będzie mniejszym lub większym „spojlerem”, dlatego pozwólcie, że nie więcej kusił losu. Dodam jednak, że jak to w mieszanym młodzieżowym towarzystwie bywa, dużo tu emocji, miłości, pożądania, ale również niesnasek czy wręcz nienawiści.\nPierwsze, co rzuca się w Until Dawn w oczy to nie oprawa graficzna, ale kadry kamery. Bo to one sprawiają, że gra naprawdę przypomina film. Najazdy kamery, śledzenie postaci kojarzące się z ujęciami z filmowego wózka. Do tego niebezpieczeństwo, które można zauważyć gdzieś w tle, bądź elemencie kadru, którego nie może widzieć kierowany przez nas bohater. Nie przypominam sobie, aby jakakolwiek inna gra w taki sposób podeszła do ruchu kamery i to dzięki niej tak przyjemnie wchodzi się w filmowy świat gry. Dodajcie do tego dynamiczną, idealnie wręcz połączoną z obrazem ścieżkę dźwiękową - a zaryzykuję stwierdzenie, że to jedna z najlepiej zrealizowanych prób przybliżenia gier do kinowych filmów. Przy czym trzeba zaznaczyć, że cały czas mówimy o tym specyficznym rodzaju filmów, w których nastolatkowie giną co chwila, złoczyńca nie jest wcale trudny do zidentyfikowania, a bohaterowie zachowują się wbrew jakiejkolwiek logice i instynktowi przetrwania.\nSamurai Warriors Chronicles 3 - na małym 3DSie czekają na nas duże zastępy wrogów do pokonania! KŚ Kamil Świtalski\nGraficznie jest bardzo dobrze, choć grze zdarzyło się gubić klatki animacji przy większej ilości ruszających się na wietrze drzew, szczególnie kiedy dodatkowo padał śnieg. Nie jest to irytujące, ale byłoby lepiej, gdyby premierowa łatka wyeliminowała tego typu techniczne niedociągnięcia. Do podkładania głosów w oryginalnej wersji zatrudniono całkiem znanych aktorów - Brett Dalton, Hayden Panettiere czy występujący w świetnym Mr. Robot Rami Malek. Bohaterowie posiadają również twarze wspomnianych aktorów, przez co jeszcze bardziej czułem się jakbym oglądał kinowy horror. Może odwzorowanie nie było idealne, ale podejrzewam, że taki był zamysł.\nPolskim dubbingiem zachwycić się jednak nie potrafię. Ola Szwed, Maja Bohosiewicz i Marta Wierzbicka poradziły sobie gorzej od swoich zagranicznych koleżanek - ale umówmy się, serialowe gwiazdy nie są czołówką na liście polskich aktorów, mówi się też często, że generalnie daleko im do aktorek. I to niestety słychać. Przeszedłem grę z polskimi głosami i nie żałuję, bo zawsze sprawdzam jak poradziła sobie rodzima ekipa. Nie ma dramatu, ale oryginał w tym wypadku jest lepszy, sorry dziewczyny.\nPróba przeniesienia kinowego horroru do świata gier musi wiązać się z pewnymi ograniczeniami. W Until Dawn nie tylko nie mamy otwartego świata, ale dostajemy totalny korytarz, gdzie wszystko robimy pod dyktando twórców. Nie ma nawet sensu wracać do odwiedzonych już miejscówek, bo nie tylko nie pchnie to fabuły do przodu, ale wręcz zepsuje dość ciężki klimat gry i jej dynamikę. Sama rozgrywka kojarzy mi się z Heavy Rain, choć interakcja z otoczeniem jest jeszcze prostsza. Łatwo znaleźć interaktywne elementy lokacji, podświetlane są one bowiem białym błyskiem. Nie ma tu w zasadzie ani jednej łamigłówki, strzelanie to tak naprawdę sekwencja QTE, których notabene bardzo tu wiele. Czasami aż za dużo, szczególnie że bardzo często fragmenty, w których normalnie sterujemy postacią, przeplatają się ze scenkami przerywnikowymi i właśnie wspomnianymi sekwencjami QTE. Taka mała rada dla osób, które zdecydują się na zakup - nie zrażajcie się początkiem. Pierwsza godzina jest przeraźliwie nudna - podobnie jak początki horrorów o nastolatkach. Pozawala jednak w pewnym sensie poznać postacie, z którymi spędzicie kolejne godziny.\nMówiło się o tym, że Until Dawn będzie się starało w humorystyczny sposób pokazać absurdy horrorów o nastolatkach. Tak w finalnym produkcie jednak się nie stało. Gra faktycznie czerpie pełnymi garściami z absurdów takiego kina, ale wszystkie przedstawione jest na poważnie - i co najważniejsze, udało się stworzyć naprawdę fajny klimat. Zaszczucie, uczucie bycia pod ciągłą obserwacją, ponura atmosfera, w którą zmieniła się młodzieżowa sielanka. Wszystko to znalazłem w Until Dawn i w dużej mierze dlatego bawiłem się przy grze bardzo dobrze. Założyłem słuchawki, zgasiłem światło i kilka razy poczułem na plecach ciarki. A o to przecież w wirtualnych horrorach chodzi.\nZanim wyjaśnię skąd wzięła się ocena Until Dawn, chcę się Wam do czegoś przyznać. Po pierwsze lubię hollywoodzkie horrory o nastolatkach, a po drugie nie przeliczam ceny gry na godziny z nią spędzone. W przeciwnym wypadku trudno byłoby mi polecić coś innego niż przewidziane na 100-200 godzin RPG lub grę posiadające rozbudowane opcje rozgrywki sieciowej. Wystawiając grze ocenę staram się pokazać to, czy jest lub nie jest fajna i czy warto spędzić z nią czas.\nW przypadku Until Dawn pierwsze przejście zajęło mi trochę ponad 7 godzin. Z drugiej strony chcę zagrać jeszcze raz - nie wspomniałem bowiem o bardzo ciekawym mechanizmie. Efekt motyla - dzięki niemu bardzo wiele decyzji podjętych podczas rozgrywki wpłynie na dalsze losy bohaterów. Tu nie ma powtarzania poszczególnych fragmentów, jeśli ktoś przez Wasze wybory (albo słaby refleks) zginie, nie będziecie mogli cofnąć czasu. Sprawia to, że w Until Dawn jest cała masa różnych scenariuszy, choć podejrzewam, że nie wpływają one na kluczowe elementy fabuły - nie zauważyłem tego przynajmniej przy innych decyzjach podjętych na próbę po odblokowaniu poszczególnych rozdziałów w grze. Co nie zmienia faktu, że to dobra motywacja przynajmniej do jeszcze jednego zaliczenia produkcji.\nUntil Dawn spełnia oczekiwania, to bardzo solidnie zrealizowany horror - w stylu, o którym od lat mówiono. Zachowanie bohaterów jest tak abstrakcyjnie głupie jak w filmach, fabularnie to również ten sam poziom. Gra potrafi przestraszyć, ale i wywołać uczucie zażenowania, jakie niejednokrotnie miałem oglądając w kinie młodzieżowy horror. W pełni zasłużona ósemka, przy której zarwałem nockę. Until Dawn wciągnęło mnie bowiem tak bardzo, że „przynerdziłem” przy konsoli 7 godzin ciągiem.\nRecenzjaplaystation 4Sony PlayStation 4recgry


Przepis - Złociste paluszki z cukinii przepis - Gotujmy.pl\nZłociste paluszki z cukinii\n23 wrz 2010 18:55\nPolecam je jako szybką przekąskę lub dodatek do dań\nCukinie obieramy ze skórki przekrawamy na pół i wzdłuż i usuwamy z środka miąższ z pestkami. Posypujemy solą i pieprzem, odstawiamy do lodówki na ok 30 do 60 min. Po wyjęciu odlewamy nagromadzoną wodę. kroimy cukinie w podłużne paski. Jajko rozmącamy troszkę solimy. Oliwę lub olej rozgrzewamy na patelni z dodatkiem masła lub margaryny. Panierujemy cukinie w jajku i bułce tartej, wkładamy na rozgrzany tłuszcz i smażymy na złocisty kolor z każdej strony. Podajemy jako przekąskę lub dodatek do drugiego dania. Smacznego.\nMazurek z czarną porzeczką, kajmakiem i czekoladą\n01 cze 2020 11:38\nWarstwowa sałatka z rzodkiewką, szynką i jajkami\n31 maj 2020 19:14\nSałatka z kurczakiem, truskawkami i mango\n31 maj 2020 17:36\nBardzo dobre jako przystawka albo do drugiego dania.Polecam.\nUwielbiam tak smazona cukinie.\nJa w ogóle uwielbiam cukinię, więc jadła bym Ci z ręki!\nJa w tym roku już na wszystkie możliwe sposoby próbuję , bo mi tyle narosło.\nja dostałam teraz jedną taką wyrośniętą i będą placuszki i może jeszcze jakieś cudeńko:)\n[quote nick=misia53]Ja w tym roku już na wszystkie możliwe sposoby próbuję , bo mi tyle narosło.[/quote] ja dostałam teraz jedną taką wyrośniętą i będą placuszki i może jeszcze jakieś cudeńko:)\nsos do makaronu z cukini też mi bardzo smakuje\n[quote nick=margolata][quote nick=misia53]Ja w tym roku już na wszystkie możliwe sposoby próbuję , bo mi tyle narosło.[/quote] ja dostałam teraz jedną taką wyrośniętą i będą placuszki i może jeszcze jakieś cudeńko:)[/quote] sos do makaronu z cukini też mi bardzo smakuje


Dowiedz się które kątowniki i pręty okażą się konieczne w czasie budowy domu jednorodzinnego | Uczmy się\nWznoszenie domu jednorodzinnego jest czasochłonnym przedsięwzięciem, niemniej jednak każdy z nas marzy o tym, by posiadać swoje gniazdko. Jeżeli i my jesteśmy w trakcie planowania tej budowy to już dzisiaj powinniśmy się zastanowić czy wynajmujemy firmę budowlaną czy pragniemy wszystko zrobić samodzielnie z pomocą naszych bliskich. Jak wiadomo, praca pójdzie dużo szybciej kiedy zatrudnimy wyspecjalizowaną załogę, jednak będzie nas to kosztować więcej kasy.\nW związku z tym, jeżeli postanowimy budować dom bez pomocy speców winniśmy się zapoznać z kilkoma rudymentarnymi sprawami. Ważkie jest to, żeby przed zainicjowaniem budowy uregulować wszystkie sprawy formalne. Musimy posiadać pozwolenie na budowę oraz zgodę na podłączenie prądu, gazu oraz wody. Jeżeli to uda nam się załatwić to będziemy musieli wybrać się do sklepu budowlanego i wyekwipować się w konieczne narzędzia i sprzęty. Mnóstwo ludzi nie ma pojęcia do czego służą kątowniki stalowe, przez co często o nich zapominają. Ważne jest, aby wiedzieć, że tego typu kątowniki są stosowane w wielu przeróżnych dziedzinach, najczęściej w budownictwie, meblarstwie, a także górnictwie – gdzie znajdę kątowniki stalowe?. Posiadają szereg różnych zastosowań, jednakże najważniejsze jest to, że wpływają na wygląd i funkcjonalność danej rzeczy. Naturalnie kątowniki stalowe są wykonane ze stali najwyższej jakości, więc nie musimy się denerwować o ich trwałość czy wytrzymałość.\nMimo to podczas budowania domu należy wyposażyć się także w pręty (dodaj serwis do stron zaufanych) żebrowane (więcej info) których zadaniem jest zbrojenie betonu. Większość firm oferuje pręty – sprawdź mega ofertę pręty stalowe-> aner.com.pl/kategorie/prety – ze stali stopowanej oraz niestopowanej. Te pierwsze są konieczne do konstrukcji spawanych i nośnych, z kolei te drugie mają ogólne wykorzystanie. Jeśli nie masz pojęcia o czym mowa, to nie zastanawiaj się tylko już teraz wynajmij załogę budowlaną. Będziesz miał wtenczas pewność, że wszystko zostanie wykonane tak jak należy. Nie powinniśmy się zabierać za coś o czym nie mamy zielonego pojęcia, bowiem skończy się to całkowitą porażką. Zdecydowanie lepiej zaufać specjalistom i przez wiele lat radować się z ślicznego i ładnie wykończonego domu.\nTags:budowa, dom, konstrukcja, wytrzymałość


Będzie wysyp alkoholików po pandemii? "Trzeba zamknąć większość sklepów z alkoholem" | hyperreal.info\nNa pewno single mieli i mają przechlapane. Trudniej jest się mocować ze swoimi pęknięciami, jeśli brakuje audytu. Bo kto ich zaudytuje? Pies, domagający się miski najwyżej zaszczeka. Rodzina, partner, partnerka, a w szczególności dzieci, w odróżnieniu od kota, chomika czy rybki, nie pozostawią przestrzeni. Doszło wręcz do tego, że część osób nie popłynęła. Wie pani, trochę się waham, rozmawiając o uzależnieniu od alkoholu… Być może warto sprecyzować, czym jest uzależnienie. Mam wrażenie, że sam termin miesza nam mocno w głowach.\nWybierz ocenęGive Będzie wysyp alkoholików po pandemii? "Trzeba zamknąć większość sklepów z alkoholem" 1/10Give Będzie wysyp alkoholików po pandemii? "Trzeba zamknąć większość sklepów z alkoholem" 2/10Give Będzie wysyp alkoholików po pandemii? "Trzeba zamknąć większość sklepów z alkoholem" 3/10Give Będzie wysyp alkoholików po pandemii? "Trzeba zamknąć większość sklepów z alkoholem" 4/10Give Będzie wysyp alkoholików po pandemii? "Trzeba zamknąć większość sklepów z alkoholem" 5/10Give Będzie wysyp alkoholików po pandemii? "Trzeba zamknąć większość sklepów z alkoholem" 6/10Give Będzie wysyp alkoholików po pandemii? "Trzeba zamknąć większość sklepów z alkoholem" 7/10Give Będzie wysyp alkoholików po pandemii? "Trzeba zamknąć większość sklepów z alkoholem" 8/10Give Będzie wysyp alkoholików po pandemii? "Trzeba zamknąć większość sklepów z alkoholem" 9/10Give Będzie wysyp alkoholików po pandemii? "Trzeba zamknąć większość sklepów z alkoholem" 10/10Wycofaj ocenę\nTo jest piekielnie inteligentny czlowiek, można czytać i czytać jego wypowiedzi z zapartym tchem. Parę razy go odwiedziłem i wiem, jaką ma moc przekonywania... Wtedy wizyta kosztowala 300zł, teraz prawodpobonie 300€, a może niedługo 300 BTC?


Dzisiaj rozpoczyna się nowy rok szkolny. Rozkojarzone jeszcze wakacjami dzieci ruszą do szkół. Aby najmłodsi wiedzieli, jakich zasad należy przestrzegać, by bezpiecznie dotrzeć na zajęcia, w ogólnopolską akcję profilaktyczno-edukacyjną „Bezpieczna droga do szkoły”, włączą się także lublinieccy policjanci.\nJak co roku, przed szkołami pojawiają się policyjne patrole, które zadbają o bezpieczeństwo najmłodszych. Przez najbliższe dwa tygodnie policjanci pionów prewencji i ruchu drogowego będą pełnić wzmożoną służbę w rejonach szkół podstawowych i gimnazjalnych. Policjanci będą sprawowali nadzór nad ruchem, będą starali się pomagać najmłodszym przejść bezpiecznie na drugą stronę ulicy, tłumacząc, jak bezpiecznie zachowywać się na drodze. Funkcjonariusze nadzorować będą również przestrzeganie przepisów ruchu drogowego zarówno przez kierowców, jak i pieszych i rowerzystów.\nBardzo ważnym elementem akcji „Bezpieczna Droga do Szkoły” jest informowanie dzieci i młodzieży o zagrożeniach związanych z poruszaniem się po drogach i udział policjantów w pogadankach na ten temat, które przygotowano w wielu szkołach. Spotkanie z policjantem jest dla dzieci zawsze dużą atrakcją, co zachęca je do poznawania zasad ruchu drogowego i zasad bezpieczeństwa.\ntagi: Policja, Lubliniec, edukacja, powiat lubliniecki, Gimnazjum nr 1 Lubliniec, przedszkole, przedszkole Lubliniec, Gimnazjum nr 2 Lubliniec\n2016-09-01 10:16:33 KPP Lubliniec


Dwuosobowa huśtawka gniazdo duża , Leżaki ogrodowe, Huśtawki ogrodowe, Ogród - dedekor.pl\nHuśtawka gniazdowa duża dostarczana jest w stanie zmontowanym w kompaktowym kartonowym pudełku. Dodatkowa duża część wypoczynkowa stwarza wrażenie bycia w kołysanej łodzi, co dodaje zabawy. Stalowa rama ma miękkie strefy uderzenia, które gwarantują bezpieczną zabawę. Bocianie gniazdo przeznaczone jest zarówno dla dzieci jak i rodziców do wspólnej zabawy.\nBocianie gniazdo posiada siedzisko wykonane z drobno tkanej, wodoodpornej siateczki polietylenowej. Czarna pleciona lina służy do regulacji. Pierścienie i ósemki wykonane są ze stali ocynkowanej. Spoiny na linach wykonane są w czarnym polipropylenie.\nDługość siedziska: 167cm


Kwiat Ślubna Lilia - zestaw wycinarek i do formowania FMM (4 szt.) - kup w sklepie internetowym Sklep Online La-Torta\n» Kwiat Ślubna Lilia - zestaw wycinarek i do formowania FMM (4 szt.)\nKwiat Ślubna Lilia - zestaw wycinarek i do formowania FMM (4 szt.)\nKod produktu: Bridal Lily & Former Set\nŚrednice: 5,2 cm; 6,6 cm i 8,2 cm\nZestaw do formowania ślubnej Lilii jest zaprojektowany tak, by umożliwić indywidualne wykończenie płatków, w połączeniu z odwracalną formą, aby wspomóc formowanie płatków. Umożliwia to stworzenie szerokiej gamy kwiatów m.in. mieczyków, alstroemerii oraz miniaturowych lilii. (Więcej szczegółów można znaleźć w Warsztatach Cukierniczych Adriana Westrope'a i Pat Trunkfield).\nPlastikowe wycinarki firmy FMM to niezastąpione narzędzia, które pozwolają nadać wymarzony kształt Twoim dekoracjom cukierniczym. FMM to brytyjska firma, która od lat specjalizuje się w projektowaniu akcesoriów cukierniczych; jest znana zwłaszcza miłośnikom stylu angielskiego. Produkty przez nią oferowane odznaczają się doskonałą jakością.\nWycinarki można używać do pracy z masą cukrową, marcepanem, lukrem plastycznym oraz innymi masami cukierniczymi. Nadaje się również do wycinania ciastek, a lekko dociśnięte mogą służyć także jako stempel do polewy i lukru. To uniwersalne narzędzia, które pozwolą przenieść wybrany motyw praktycznie na każdą powierzchnię. Niezastąpione przy dekoracji tortów, ciast i ciastek.\nBędziesz potrzebować: zestaw do formowania Lilii ślubnej, twarda podkładka piankowa, narzędzie w kształcie kości i narzędzie modelujące do tworzenia żyłek, masa cukrowa, pręciki, druciki florystyczne, klej i barwniki spożywcze oraz tacka do suszenia kwiatków\n1. Drucik florystyczny o odpowiednim rozmiarze obwiń dwu-trzykrotnie połową szerokości taśmą florystyczną. Przy podstawie taśmy zawiń drucik florystyczny w haczyk. Umieść pod taśmą 6 pręcików i kontynuuj zawijanie ok. pięciokrotnie. Oprósz barwnikiem pręciki, aby pasowały do kwiatka. Wytnij płatki z masy cukrowej używając metody "kapelusza meksykańskiego".\n2. Używając narzędzia do modelowania stożka zrób wgłębienie i ukształtuj środek kwiatka. Umieść kwiatek na podstawce z twardej pianki, ustawiając stożek "kapelusza meksykańskiego" nad otworem podkładki. Rozmiękcz krawędzie płatków przy pomocy narzędzia w kształcie kości i wytłocz przy pomocy narzędzia do żyłek. Postrzęp krawędzie kwiatków. Pokoloruj kwiat przed zdjęciem z podstawki. Przewlecz drucik florystyczny przez środek kwiatu umieszczając pręciki w środku kwiatu i zabezpieczając klejem spożywczym. Aby uzyskać ładne wykończenie wygładź stożek na druciku delikatnie rolując między palcami. Delikatnie wygnij i wygładź liście do pożądanego kształtu, przesuwając mniejsze w kierunku środka kwiatu.\n3. Umieść kwiaty do góry nogami na podstawce do suszenia. Pokoloruj krawędzie płatków i dodaj cieniowanie od tyłu kwiatu nakładając barwnik pędzelkiem. Używając barwników spożywczych i alkoholu do czyszczenia namaluj drobne szczegóły u podstawy stożka, gdzie łączy się on z drucikiem.


Rewolucja genetyczna | Przegląd\nOdczytanie ludzkiego genomu zapowiada narodziny idealnego ”człowieka na miarę”\nGenetyka napędza rozwój nie tylko firm biotechnologicznych, ale także producentów banków danych, programów komputerowych i komputerów pomocnych przy odczytywaniu genomu. Koncern IBM zainwestuje w ciągu najbliższych 5 lat 100 milionów dolarów w rozwój superkomputera “Blue Gen”, 500 razy szybszego niż najlepsze obecnie takie maszyny. “Blue Gen” wykona miliard operacji na sekundę i będzie w stanie odtworzyć z jednej sekwencji genowej trójwymiarową strukturę białka. Zajmie mu to przypuszczalnie cały rok. Takie zadanie komórki ludzkie spełniają w ciągu sekundy.\nUma Thurman oddaje włos swego ukochanego do laboratorium. W kilka minut później długi komputerowy wydruk jest gotowy. “Gratuluję. Złapała pani wspaniałego faceta”, uśmiecha się laborantka. I rzeczywiście, z wydruku młoda kobieta dowiaduje się, że jej adorator jest zdrowy jak ryba i ma znakomitą potencję, pozostanie szczupły i wierny przez całe życie i nie wypadną mu włosy. Dopiero po dokonaniu “totalnej analizy genetycznej” Uma decyduje się na stały związek.\nTo scena z amerykańskiego filmu “Gattaca”, który wszedł na ekrany w 1997 r. “Gattaca” opowiada o społeczeństwie, którego klasę rządzącą stanowią muskularni i inteligentni herosi, ukształtowani w wyniku inżynierii genetycznej. Reszta to poczęty w tradycyjny sposób, pozbawiony praw motłoch. Producent filmu przeprowadził wielką kampanię reklamową, zamieszczając ogłoszenia z numerem bezpłatnego telefonu informacyjnego: “U nas możesz zamówić dzieci na miarę”. Wywołało to protesty duchownych i etyków, jednak tysiące Amerykanów, przekonanych, że chodzi tu o poważną ofertę, wykręciły podany numer.\nDziś “Gattaca” wrócił na pierwsze strony gazet. Przedstawiona w nim wizja może bowiem w XXI w. stać się rzeczywistością. Oto J. Craig Venter, dyrektor firmy Celera Genomics z Rockville pod Waszyngtonem, triumfalnie ogłosił rozszyfrowanie 99% ludzkiego genomu. Craig, zwany przez bardziej tradycyjnie nastawionych naukowców “nieprzyjacielem”, czy nawet “Hitlerem genetyki”, z pewnością nieco przesadził, chcąc zwiększyć notowania akcji swego przedsiębiorstwa na giełdzie. Nie ulega jednak wątpliwości, że mapa ludzkiego genomu zostanie ukończona najpóźniej za sześć tygodni. Sukces ten oznacza symboliczny\nw dziejach ludzkości – epoki genetycznej. “To kamień milowy w historii nauki, równie znaczący, jak odkrycie, że Ziemia krąży wokół Słońca. Właśnie położone zostały fundamenty pod biologię przyszłych dekad, wieków, a nawet tysiącleci”, twierdzi John Sulston, dyrektor Sanger Center pod Cambridge, największego ośrodka badań nad ludzkim genomem w Europie, w którym nawet schody mają kształt podwójnej helisy DNA.\nLudzki genom to księga składająca się z 3,2 miliardów “liter”, czyli molekuł adeniny, guaniny, cytozyny i tyminy, zasad nukleotydowych tworzących łańcuch DNA. Wygląda mniej więcej jak ATGCCGCGGCTCCTCC… Jedynie kolejność tych czterech “liter” decyduje np. o poziomie inteligencji, podatności na określone choroby, długowieczności czy kolorze oczu. Każda komórka ludzkiego ciała (z wyjątkiem komórek krwi) zawiera w swym jądrze długi na 2 metry (sic!) łańcuch DNA, czyli kompletny ludzki genom. Naukowcy do dziś nie są pewni, w jaki sposób taka długa “taśma” mieści się w komórkowym jądrze. To tak, jakby wepchnąć 2 km nici do pestki wiśni. Odcinki łańcucha genetycznego tworzą geny, a te zgrupowane są w 23 podwójnych chromosomach. Potrójny układ “liter”, np. TGG, koduje określony aminokwas, zaś aminokwasy łączą się w proteiny, np. w enzymy trawienne, insulinę rozkładającą węglowodany, w hormony seksualne, czy substancje chemiczne w mózgu powodujące np. depresję. Rozszyfrowanie kodu genetycznego, czyli ustalenie kolejności (sekwencji) poszczególnych “liter” było największym, najbardziej ambitnym i kosztownym projektem w dziejach biologii. Porównywano to przedsięwzięcie z amerykańskim projektem kosmicznym “Apollo”, w wyniku którego ludzie stanęli na Księżycu. Międzynarodowy projekt Human Genom (Hugo) rozpoczął się w 1990 r. Bierze w nim udział 1100 biologów, techników i specjalistów komputerowych z 50 krajów. Początkowo przewidywano, że mapa genów gotowa będzie w 2005 roku. Wyniki badań mają stać się udziałem całej ludzkości. Każdy ma do nich bezpłatny dostęp za pośrednictwem Internetu. Pracom dał jednak nowy impuls Craig Venter, który, mając zaledwie 2 tysiące dolarów kapitału, zdołał zainteresować swym zamiarem prywatnych sponsorów. Założył firmę Celera (celer to po łacinie szybki). I rzeczywiście we wrześniu 1999 r. pracownicy tego przedsiębiorstwa wprawili w ruch 250 superszybkich automatów do sekwencjonowania genów, każdy o wydajności – 12 tysięcy “liter” DNA na minutę. Konserwatywnie nastawieni naukowcy nie kryli oburzenia, mówili o prymitywnej “metodzie dubeltówki”. Noblista James Watson, odkrywca kodu DNA i inicjator projektu Hugo, rozsierdził się nie na żarty: “Nawet małpa może badać ludzki genom w ten sposób”. Krytycy wskazywali, że automatyczna metoda Ventera, dobra być może do odczytania genomu robaka czy muszki owocowej, nie sprawdzi się w przypadku długich łańcuchów ludzkiego DNA. A jednak “czarodziej genetyki” z Rockville okazał się szybszy niż mamuci projekt Hugo, finansowany z pieniędzy podatników, który do 1999 roku pochłonął 3 miliardy dolarów i zapewne będzie ukończony dopiero w przyszłym roku. Inna sprawa, że przedsiębiorca Craig pracuje nie dla idei, lecz dla zysku. Za dostęp do wyników jego badań trzeba zapłacić. Celera złożyła wnioski o opatentowanie 6500 genów. Niepostrzeżenie trwa globalny proces “sprzedaży” genomu homo sapiens. Jak stwierdził Christian Stein, dyrektor Agencji Patentowej w niemieckim projekcie Human Genom, do tej pory zostało opatentowanych około 20% ludzkich genów. Najwięcej wniosków patentowych na świecie składają obecnie firmy biotechnologiczne. Eksperci nie mają wątpliwości, że biotechnologia stanie się w XXI wieku najbardziej dynamiczną i dochodową gałęzią gospodarki, która usunie w cień informatykę, elektronikę i Internet. Nie chodzi, oczywiście, o układ “liter” kodu genetycznego, lecz o produkowane przez nie terapeutyczne białka i o lekarstwa, które później mogą zostać sporządzone na ich podstawie. “Dla każdego powinno być jasne, że nowy lek nie może powstać bez ochrony patentowej”, głosi Craig Venter, nazywany już “Billem Gatesem genetyki”. Na początku marca br. prezydent Clinton i premier Wielkiej Brytanii, Tony Blair, usiłowali powstrzymać komercjalizację badań nad ludzkim genomem, ogłaszając, że powinny być one dostępne bez opłaty. Kursy akcji firm genetycznych spadły jak kamień. Clinton zorientował się jednak, że takie podejście szkodzi gospodarce amerykańskiej i w kilka tygodni później zmienił zdanie. Zirytowało to Europejczyków, którzy oskarżają Amerykanów, że łapczywie patentują nawet takie geny, których funkcja nie została jeszcze poznana, niejako “na wszelki wypadek”.\nJest jednak o co walczyć. Biotechnologia przyniesie dobrodziejstwa dla ludzkości – i\ndla odkrywców i producentów. Spośród 6 tys. chorób dziedzicznych, wynikających z błędów w łańcuchu DNA, około połowa spowodowana jest przez jeden wadliwy gen. Teoretycznie wystarczy wymienić go na prawidłowy i pacjent powróci do zdrowia. Naukowcy mają nadzieję, że dzięki terapii genetycznej wykorzenione zostaną takie plagi jak nowotwory, AIDS, pląsawica, mukowiscydoza czy choroba Alzheimera.\nOsiągnięto już pierwsze sukcesy. Firma Human Genome Sciences z Rock-ville natrafiła na “cudowne” białko, przyspieszające proces gojenia się ran, na substancję powodującą wzrost nowych naczyń krwionośnych i na proteinę, która u chorych na raka prawdopodobnie hamuje niekontrolowany podział komórek. Akcje Human Genome strzeliły w górę o 40%, gdy dyrektor firmy, William Heseltine, oznajmił, że zgłosił wniosek o opatentowanie proteiny, która może zapobiegać AIDS. Prawo do kodującego tę proteinę genu roszczą sobie jednak także trzy inne przedsiębiorstwa.\nKalifornijska firma Amgen wpadła na trop substancji regulującej twardość kości. Immunex z Seattle bada proteinę, prawdopodobnie powodującą obumieranie tumorów rakowych. Droga do opracowania skutecznej terapii jest jeszcze daleka. Rozszyfrowanie ludzkiego genomu to dopiero początek. “Poznaliśmy tylko numery domów. Nie wiemy jednak, co w poszczególnych domach się kryje”, mówi Claus Bartram, genetyk z Heidelbergu. Funkcja większości ludzkich genów pozostaje nieznana. Nie ma jednak wątpliwości, że w XXI wieku stanie się możliwa “terapia na miarę”, tj. indywidualne leczenie każdego pacjenta, zgodnie z jego profilem genetycznym.\n“Daję lekarzowi mój genetyczny chip, płytkę wielkości kciuka, zawierającą informacje o moim genomie. Lekarz porównuje te informacje z bankiem danych o lekarstwach. Spośród dziesięciu specyfików wybiera dwa, które są dla mnie najlepsze. Jeden daje 98% szans na wyzdrowienie, z niewielkim ryzykiem poważnego uszkodzenia wątroby, drugi ma tylko 60% skuteczności, ale jedynym potencjalnym skutkiem ubocznym jest zaczerwienienie skóry. Oczywiście, wybieram to drugie lekarstwo”, mówi Allen Roses, główny genetyk koncernu Glaxo Welcome. Być może już za 15 lat onkolog po prostu włoży fragment guza nowotworowego do genetycznego analizatora i w chwilę później będzie wiedział, czy to nowotwór złośliwy i jaka terapia okaże się najlepsza. Zresztą być może nie będzie już tumorów rakowych. Wystarczy przecież sporządzić dla każdego profil genetyczny. Jeśli DNA wykaże, że dana osoba może zapaść np. na chorobę nowotworową czy Alzheimera, lekarze zalecą jej odpowiedni tryb życia i terapię prewencyjną.\npojawiają się niebezpieczeństwa,\nprzed którymi ostrzegają krytycy rewolucji genetycznej, jak znany amerykański publicysta, Jeremy Rifkin. Po co stosować terapię prewencyjną, skoro można wymienić wadliwe geny już w rozwijającym się embrionie, ba, nawet w komórkach rozrodczych przed zapłodnieniem? Po co zdawać się na tradycyjną “loterię” genową, skoro poprzez inżynierię genetyczną można będzie stworzyć idealnego potomka? Ale czy wtedy dzieci z defektami genetycznymi, nawet niewielkimi, będą mogły przyjść na świat? Jak pisze amerykański tygodnik “Newsweek”, już teraz lekarze i pielęgniarki często krytykują rodziców, którzy pozwolili urodzić się dziecku z dziedziczną wadą.\nProrocy rewolucji genowej, jak Leeroy Hood, jeden z twórców automatów do sekwencjonowania genów, nie kryją entuzjazmu: “Prawdopodobnie moglibyśmy skonstruować człowieka odpornego na AIDS czy pewne formy raka, człowieka bardziej długowiecznego i inteligentnego niż obecny homo sapiens. Czy to nie kusząca perspektywa? ”. Amerykański biofizyk, Gregory Stock, przewiduje nawet: “W niezbyt dalekiej przyszłości ludzie, którzy uzyskają potomstwo w sposób naturalny, będą uważani za głupców”. Prawnicy w USA poważnie rozważają możliwość, że dzieci, których rodzice nie udoskonalili genetycznie, będą ich za to pozywać do sądów.\nJeremy Rifkin i inni publicyści biją na alarm: poprzez manipulacje w DNA człowiek weźmie proces swej ewolucji we własne ręce. Jeśli politycy nie ustanowią odpowiednich zabezpieczeń, prędzej czy później ludzkość podzieli się na “rasę panów” z doskonałym genomem i masę poczętych w zwykły sposób podludzi.\nDNA cię zdradzi\nJuż wkrótce osoby mające zapisaną w DNA skłonność do chorób dziedzicznych mogą mieć kłopoty z uzyskaniem pracy lub zawarciem umowy ubezpieczeniowej. Światowe firmy, jak brytyjska Genostic Pharma z Cambridge, opracowują urządzenia do przeprowadzania szybkich testów genetycznych na podstawie np. kropelki krwi. Aparat firmy Genostic jest w stanie rozpoznać 2500 genów, mogących odgrywać rolę w powstawaniu 16 poważnych chorób. Komisja ekspertów rządu brytyjskiego opracowała listę testów, którym prywatne firmy ubezpieczeniowe mogą poddawać swych klientów. W grudniu ubiegłego roku utraciła pracę w biurze 43-letnia Terri Seargent z Południowej Karoliny, kiedy okazało się, że kobieta ma wadę genetyczną, która może doprowadzić do śmiertelnej choroby.


FIDE.pl - Cuisipro - Accutec - tarka-skrobaczka o średnich ostrzach\nCuisipro - Accutec - tarka-skrobaczka o średnich ostrzach\nOstrza tarki wykonane są z bardzo wysokiej jakości stali nierdzewnej. Poszczególne otwory wycinane są laserem, a następnie ostrzone przez wytrawianie kwasem. Taka technika produkcji umożliwia użycie dużo lepszej stali niż w przypadku tarek tradycyjnych, a co za tym idzie tarka dłużej pozostaje ostra.\nPoręczna tarka o średnich ostrzach – do tarcia serów, warzyw, czekolady…\nTarka posiada plastikową osłonę, która chroni podczas przechowywania tarki – ostrze przed uszkodzeniem, a rękę przed przypadkowym skaleczeniem. Podczas korzystania z tarki osłonę można założyć pod ostrze i tarka zamienia się wówczas w tarkę z pojemnikiem. Na osłonie umieszczono podziałkę w łyżkach i mililitrach.\nantypoślizgowa nakładka na końcu\nplastikowa osłona ochraniająca ostrza tarki przed uszkodzeniem, a rękę przed przypadkowym skaleczeniem\npodziałka na osłonie\ninne z serii Cuisipro - Accutec


Mauzoleum Hadriana | Cuda świata\narchitektura rzymska, Rzym, Włochy\nIn Architektura, Sztuka starożytna on 2.08.2008 at 16:03\nNiedaleko Watykanu nad Tybrem wznosi się budowla o niezwykle bogatej historii. Dziś nosi nazwę Zamek św. Anioła, ale powstawała jako mauzoleum cesarza Hadriana. Był on jednym z pięciu dobrych cesarzy, za których panowania Imperium Rzymskie przeżywało swój najlepszy okres. Granice były zabezpieczone, w kraju panował spokój.\nBudowę zaczęto w 135 roku n.e. i zakończono po czterech latach. W mauzoleum pochowano nie tylko Hadriana, ale też paru jego następców: Antoninusa Piusa, Marka Aureliusza, Septymiusza Sewera i Karakallę.\n130 lat po śmierci Hadriana mało kto pamiętał już o złotej erze Rzymu. Krajem wstrząsały wojny domowe i rebelie, a przez granice przedzierały się chmary barbarzyńców. Dla ochrony przed nimi opasano Rzym murami, a mauzoleum włączono do systemu obronnego miasta jako wysunięty przed mury bastion.\nW V wieku, gdy zachodnia część cesarstwa konała, mauzoelum opasano murem i przebudowano w potężną cytadelę. Tę rolę pełniło bardzo długo. W średniowieczu przez kilka stuleci było siedzibą papieży oraz ich skarbca i więzienia. Później służyło za koszary i arsenał. Ciągle przebudowywane utraciło swój pierwotny charakter, a ustawiona na szczycie w 1752 r. figura Michała Archanioła doprowadziła do powstania używanej dziś nazwy.\nWreszcie w 1901 r. sędziwa budowla przeszła na emeryturę i od tego czasu mieści się w niej muzeum.\nGórne zdjęcie na licencji GNU FDL. Autor: Andreas Tille.\nDolne zdjęcie na licencji Creative Commons Attribution ShareAlike 2.5. Autor: AngMoKio.\ndarek olejniczak 4 sierpnia 2008 at 1pm\n« Before Byk Farnezyjski 30.07.2008\nAfterJean-Auguste-Dominique Ingres – Portret księżnej de Broglie 5.08.2008 »


Volkswagen Passat B5 '00-'05 lift (TYP:3BG) wzór 1 świecące tarcze licznika INDIGLO\n Volkswagen Passat B5 '00-'05 lift (TYP:3BG) wzór 1 świecące tarcze licznika INDIGLO\nVolkswagen Passat B5 '00-'05 lift (TYP:3BG) wzór 1 świecące tarcze licznika INDIGLO\nNasze tarcze sprawią, że twoje auto będzie wyglądało jeszcze lepiej a licznik zyska nowe oblicze. W tarczach INDIGLO elementem świecącym jest sama folia INDIGLO o grubości zaledwie 0,5mm, która pobudzana jest wysokim napięciem z inwertera. Folia na całej swojej powierzchni równomiernie świeci (nie punktowo jak oświetlenie diodowe). Nie jest to podświetlanie diodowe z dołu lub z góry folii czy przepuszczającej światło pleksi, nie trzeba montować dodatkowych diod i żarówek. Przekonaj się o niesamowitej barwie plazmowego światła, super kontraście i niepowtarzalnych kolorach.\nDołącz zdjęcie swojego licznika. Na jego podstawie dobierzemy pasujące tarcze.\nWybierz z poniższych opcji odpowiednie atrybuty:\nKolor świecenia * Opcja wymagana\nWybierz w jakim kolorze będą świecić twoje nowe tarcze.\nWybierz Kolor świeceniaNiebieski Biało błękitny Jasno zielony Seledynowy\nModel * Opcja wymagana\nWybierz Modelmodel 1 model 2 model 3 model 4\nmodel 1 model 2 model 3 model 4\nO Tarczach Indiglo\nCena dotyczy kompletu tarcz indiglo wraz z inwerterem.\nDostępne są zakresy: 260km/h, 5500rpm, 7500rpm\nW jednym modelu samochodu montowano różne liczniki różniące się drobiazgami. Przed zakupem należy zwrócić uwagę na dopasowanie wszelkich otworów montażowych, okienek, kontrolek, słupków itp. Mamy różne wersje, które dobieramy pod konkretną wersję licznika klienta.\nUdzielamy rocznej gwarancji na zestawy indiglo oraz serwis gwarancyjny i pogwarancyjny. Jako producenci - mamy części i pojedyncze elementy zestawów by natychmiast dokonać wymiany lub naprawy.\nWieloletnie doświadczenie w produkcji tarcz owocuje dużą wiedzą w tej dziedzinie. Efektem tego jest znajomość wielu konstrukcji liczników oraz ich różnorodności, co bezpośrednio przekłada się na perfekcyjne wykonanie i dopasowanie naszych produktów. Niczego nie ukrywamy, czego dowodem są zdjęcia w wysokiej jakości ukazujące najdrobniejsze szczegóły i perfekcję wykonania.\nKolor - Inwerter\nMamy tarcze świecące w różnych kolorach, jednak przy zakupie trzeba się zdecydować na jeden. Kolor jest uzyskiwany przez odpowiedni skład chemiczny materiału elektroluminescencyjnego. Nasze inwertery są zabezpieczone przed częstymi skokami napięcia w autach - zabezpieczenie to chroni również inwerter przed błędnym podłączeniem.\nTermin otrzymania przesyłki to każdorazowo czas wyprodukowania i skompletowania zamówienia powiększony o czas dostawy. W przypadku odbioru osobistego, przesyłki są dostarczane do wskazanego Punktu Odbioru Osobistego. O możliwości odebrania zamówionego produktu Moman s.c. informuje drogą elektroniczną. Przesyłkę należy odebrać w ciągu 14 dni od otrzymania informacji o możliwości odbioru produktu. Przesyłka, która nie zostanie odebrana w wyznaczonym terminie zostanie odesłana do magazynu, a zamówienie zostanie skorygowane.\nTermin realizacji zamówień to max 8 dni roboczych (zwykle około tygodnia) - oczywiście zawsze staramy się jak najszybciej realizować zlecenia, jednak jest to uzależnione od wieloetapowego procesu produkcji oraz ilości zamówień, które realizujemy według kolejności ich przyjęcia. Tarcze są produkowane pod konkretne zamówienie klienta i według jego wytycznych. O wysyłce zamówienia informujemy drogą mailową przesyłając numer przesyłki.\nVolkswagen Passat B5 '00-'05 lift (TYP:3BG) Wzór 2 świecące tarcze licznika INDIGLO\nVolkswagen Passat B5 '96-'00 wzór 1 świecące tarcze licznika INDIGLO\nVolkswagen Passat B5 '96-'00 wzór 2 świecące tarcze licznika INDIGLO


RODO - ARCH.SAR\nOd 25 maja 2018 r. w Unii Europejskiej stosujemy przepisy Rozporządzenia Ogólnego o Danych Osobowych (RODO), czyli Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE. Stosowanie przepisów RODO jest okazją, aby poinformować Państwa o tym, jak chronimy i przetwarzamy Państwa dane osobowe i jakie w związku z tym przysługują uprawnienia. Zmiany wprowadzone w ramach RODO nie wymagają od Państwa żadnego kontaktu z ARCH.SAR Daniel Sarna. Prosimy natomiast o zapoznanie się z poniższą informacją.\nJako ARCH.SAR Daniel Sarna w świetle przepisów jesteśmy administratorem danych osobowych Państwa jako naszych kontrahentów. To oznacza, że odpowiadamy za wykorzystanie danych w sposób bezpieczny, zgodny z umową oraz obowiązującymi przepisami.\n1. Wyceny, oferty oraz zawarcia i wykonania łączącej nas umowy, w tym zapewnienia poprawnej jakości wykonania usług — przez czas trwania umowy i rozliczeń po jej zakończeniu (podstawa prawna: art. 6 ust. 1 b RODO, podstawę tę będziemy nazywać w skrócie „wykonaniem umowy”).\n- udzielanie odpowiedzi na korespondencję mailową.\n3. W celach archiwizacyjnych.\nDo wykonania oferty wymagamy podania przez Państwa następujących danych (pocztą e-mail, telefonicznie lub osobiście): imię, nazwisko, telefon kontaktowy, adres poczty e.mail, nr działki i adres, którego dotyczy inwestycja. Dodatkowo do wykonania usług objętych umową będzie potrzebny Państwa adres zamieszkania oraz podanie nr-u PESEL ewentualnie NIP i (lub) REGON (dotyczy podmiotów gospodarczych). Bez podania powyższych danych nie moglibyśmy wykonywać usług objętych umową.\n• Podmiotom przetwarzającym dane w naszym imieniu, uczestniczącym w wykonywaniu naszych czynności, np. projektantom branżowym i innym podwykonawcom wspierającym nas w procesie projektowania lub podmiotom pośredniczącym w sprzedaży naszych usług, właściwym dla prowadzenia procedur urzędom (jeśli jesteśmy Państwa pełnomocnikiem), obsłudze korespondencji czy inny podmiotom uczestniczącym w procesie obsługi Klienta.\n- podmiotom współpracującym z nami przy obsłudze spraw księgowych, podatkowych, prawnych — w zakresie, w jakim staną się administratorem danych.\n• Przy zawieraniu, przedłużaniu lub rozszerzaniu zakresu umowy przez czas trwania takiej czynności będziemy wykorzystywać dotyczące Państwa informacje pochodzące z rejestru przedsiębiorców (obecnie: Centralna Ewidencja i Informacja o Działalności Gospodarczej) oraz z bazy Głównego Urzędu Statystycznego w zakresie tam upublicznionym.\n• W trakcie trwania umowy możemy uzyskiwać dane z rejestrów publicznych (rejestr przedsiębiorców, baza GUS) oraz od podmiotów prywatnych zbierających lub analizujących informacje o przedsiębiorcach w celu tworzenia zestawień i analiz (podstawa: nasz prawnie uzasadniony interes) przez czas trwania umowy oraz przez okres, po którym przedawnią się roszczenia z łączącej nas umowy.\nUprawnienia, które Państwu przysługują\n- dostęp do danych (o informację o przetwarzanych przez nas danych oraz o kopię danych).\nWysłanie zapytania ofertowego lub zamówienie go w drodze rozmowy telefonicznej lub bezpośredniej jest równoznaczne z udzieleniem zgody na przetwarzanie Państwa danych osobowych przez ARCH.SAR Daniel Sarna z siedzibą w Warszawie (04-713), ul. Żegańska 24c/9a w celach podanych wyżej.\nPodanie Państwa danych osobowych jest dobrowolne a podstawą ich przetwarzania jest Państwa zgoda.\nDane administratora Państwa danych osobowych\ntel.: (22) 503 91 50\nDaniel Sarna – projekty budowlane, wnętrza:\ntel.: 602 325 388\nEwa Sarna – wnętrza:\ntel.: 602 432 328


„Marzenia mają Twoje imię” Karolina Klimkiewicz - w.bibliotece.pl\n„Marzenia mają twoje imię” to piękna i wzruszająca powieść, którą po prostu musicie przeczytać!Małgorzata Falkowska, autorka powieści Spełniacze i Na lodzieKarolina Klimkiewicz stworzyła historię, której nie czytamy. My ją pochłaniamy, a także przeżywamy. To nie jest kolejna banalna powiastka, o której zapominamy kilka minut po odłożeniu na półkę. ,,Marzenia mają Twoje imię” to książka, która chwilami wzbudza tak silne emocje, że trudno sobie z nimi poradzić. To opowieść (nie tylko) o miłości, obok której nie sposób przejść obojętnie.Katarzyna Ewa Górka @katherine_the_bookwormPiękna, pełna emocji opowieść o przyjaźni i miłości. „Marzenia mają twoje imię” to książka, o której długo nie będziecie mogli zapomnieć.Ewelina Nawara, My fairy book worldPiękna, przejmująca i prawdziwa. Taka właśnie jest najnowsza książka Karoliny Klimkiewicz. Otula emocjami, daje nadzieję i uświadamia, że najważniejsze jest TU I TERAZ! Gwarantuje, że ta powieść skradnie Wasze serca!Hanna Smarzewska, Nie oceniam po okładkach„Marzenia mają Twoje imię” to piękna, wyjątkowa, emocjonalna powieść, która porusza serce. Opowiada o miłości, przyjaźni, ale również o stracie, zdradzie i bólu. Gdy raz wejdzie się do tego świata, później trudno będzie się z nim rozstać. To książka, o której długo nie zapomnicie.Magda Zimna, Czytamy bo kochamyPiękna i poruszająca historia. Dojrzale napisana. Bardzo wartościowa. Trafia głęboko i skłania do refleksji. To jedna z tych książek, które pozostają na długo w pamięci czytelnika.Agnieszka Raszeja, fefiorka\nMarzenia mają Twoje imię / Karolina Klimkiewicz / Genius Creations : Legimi, 2020.\nMarzenia mają Twoje imię / Karolina Klimkiewicz / Saga Egmont : Legimi, 2020.\nMorgana Katarzyna Wolszczak (2020) Legimi (2020) Saga Egmont (2020) Genius Creations (2020) NASBI (2020) Inanna (2020)\n9788726560619 978-83-7995-516-9 978-83-7995-517-6 978-83-7995-518-3 978-83-8147-478-8\n25 710 360 rekordów\n38 650 471 egzemplarzy


Fałszywe zeznania – opis przestępstwa - Adwokat Kraków\nFałszywe zeznania – opis przestępstwa\nPosted on 2 maja, 2020 2 sierpnia, 2020 by Sławomir Sobolewski\nStosownie do przepisu art. 233 § 1 kk, dopuszcza się fałszywych zeznań ten, kto składając zeznania mające służyć za dowód w postępowaniu sądowym lub w innym postępowaniu prowadzonym na podstawie ustawy, zeznaje nieprawdę lub zataja prawdę.\nPrzedmiot ochrony przy przestępstwie fałszywych zeznań\nPrzedmiotem ochrony jest tutaj prawidłowe funkcjonowanie wymiaru sprawiedliwości oraz wiarygodność ustaleń dokonanych w postępowaniach przewidzianych na podstawie ustawy.\nSposób popełnienia przestępstwa fałszywych zeznań\nZabronione zachowanie może mieć formę działania polegającego na świadomym składaniu zeznań nieprawdziwych albo zaniechania, które polega na powstrzymaniu się od podania znanych zeznającemu okoliczności stwierdzających prawdę. Treści zawarte w fałszywych zeznaniach muszą być obiektywnie niezgodne z prawdą, jak również subiektywnie nieprawdziwe (tak: wyrok Sądu Najwyższego z dnia 15 stycznia 1999 r., sygn. akt II KKN 129/97, Orz. Prok. i Pr. 1999, nr 9, poz. 1, oraz wyrok Sądu Rejonowego w Kędzierzynie Koźlu z dnia 1 kwietnia 2019 r., sygn. akt II K 834/18).\nZamiar sprawcy przy przestępstwie fałszywych zeznań\nPrzestępstwo fałszywych zeznań można popełnić jedynie umyślnie – w formie zamiaru bezpośredniego lub ewentualnego, tzn. że sprawca musi chcieć zeznać nieprawdę lub zataić prawdę albo przewidywać taką możliwość i z tym się godzić (tak: wyrok Sądu Najwyższego z dnia 15 stycznia 1999 r., sygn. akt II KKN 129/97, Orz. Prok. i Pr. 1999, nr 9, poz. 1).\nUmyślność może w tym wypadku przejawiać się zamiarem bezpośrednim albo wynikowym. Minimalnym warunkiem spełnienia znamion strony podmiotowej w odniesieniu do omawianego przestępstwa jest przewidywanie przez sprawcę nieprawdziwości jego oświadczeń o posiadanych wiadomościach na temat faktów badanych w postępowaniu i zarazem godzenie się z tym stanem, wyrażające się złożeniem takich zeznań w formie przewidzianej przez prawo procesowe.\nPodkreślenia przy tym wymaga, że zakresem czynu wyczerpującego znamiona przestępstwa złożenia fałszywych zeznań objąć można tę treść zeznań, do której odnoszą się przesłanki strony podmiotowej (tak: wyrok Sądu Najwyższego z dnia 15 stycznia 1999 r., sygn. akt. II KKN 129/97, Prok. i Pr. 1999/9/1).\nPojęcie nieprawdy przy przestępstwie fałszywych zeznań\n„Nieprawda” w rozumieniu art. 233 § 1 kk oznacza nieprawdę w sensie subiektywnym, tzn. że zeznanie jest nieprawdziwe, gdy sprawca uświadamia sobie, że kłamie. Ponieważ jednak przepis art. 233 kk nastawiony jest na ochronę prawdy obiektywnej, w sytuacji gdy sprawca chce skłamać, a nieświadomie zeznaje obiektywną prawdę, nie może odpowiadać za dokonanie przestępstwa fałszywych zeznań, lecz jedynie za nieudolne usiłowanie jego popełnienia.\nZ użytego przez ustawę określenia „zeznaje nieprawdę lub zataja prawdę ” wynika, iż przestępstwo może być popełnione zarówno przez działanie, jak i zaniechanie. Ustawa nie wymaga, aby dana osoba nie była w przedmiotowej sprawie zainteresowana moralnie lub materialnie, istotne jest natomiast to, aby zeznanie miało służyć za dowód w danym postępowaniu (tak: postanowienie Sądu Rejonowego w Dzierżoniowie z dnia 11 czerwca 2014 r., sygn. akt. II Kp 149/14).\nBezpodstawne uchylanie się od złożenia zeznania\nZgodnie z uchwałą składu 7 sędziów Sądu najwyższego z dnia 22 stycznia 2003 r., sygn. akt I KZP 39/02, OSNKW 2003, nr 1-1, poz. 1, bezpodstawne uchylanie się od złożenia zeznania nie jest zatajeniem prawdy w rozumieniu art. 233 § 1.\nNieświadome mówienie nieprawdy a przestępstwo fałszywych zeznań\nNieświadome mówienie nieprawdy, chociażby sprawca mógł błędu uniknąć, jak też działanie lekkomyślne nie wypełniają podmiotowych znamion przestępstwa (tak: wyrok Sądu Najwyższego z dnia 15 stycznia 1999 r., sygn. akt II KKN 129/97, Orz. Prok. i Pr. 1999, nr 9, poz. 1).\nZatajenie swojej niepewności jest Fałszywym zeznaniem\nRodzaj postępowania w którym można dopuścić się przestępstwa fałszywych zeznań\nPrzestępstwa fałszywych zeznań można dopuścić się w postępowaniu sądowym (nie tylko karnym, lecz także cywilnym, w sprawach z zakresu prawa pracy itp.) albo też innym postępowaniu prowadzonym na podstawie ustawy (postępowanie administracyjne, podatkowe, dyscyplinarne).\nNie wystarczy przy tym, aby określone postępowanie toczyło się zgodnie z ustawą, konieczne jest, aby ustawa ta ponadto upoważniała organ prowadzący postępowanie do przyjmowania zeznań pod rygorem odpowiedzialności za fałszywe zeznania.\nFaza przesłuchania w której nastąpić może dopuszczenie się fałszywych zeznań\nZgodnie z art. 171 § 1 kpk, osobie przesłuchiwanej należy umożliwić swobodne wypowiedzenie się w granicach określonych celem danej czynności, a dopiero następnie można zadawać pytania zmierzające do uzupełnienia, wyjaśnienia lub kontroli wypowiedzi. Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 2 października 2014 r., sygn. akt IV KK 82/14, OSNKW 2014, nr 2, poz. 17, uznał, że czynność sprawcza przestępstwa fałszywych zeznań może zajść już w tej fazie przesłuchania, jak w też na etapie zadawania pytań kierunkowych przez organ.\nUprzedzenie zeznającego o odpowiedzialności karnej za fałszywe zeznania jako warunek karalności\nStosownie do art. 233 § 2 kk kolejnym warunkiem przedmiotowym odpowiedzialności za przestępstwo fałszywych zeznań jest, aby przyjmujący zeznania, działając w zakresie swych uprawnień, uprzedził zeznającego o odpowiedzialności karnej za fałszywe zeznania lub odebrał od niego przyrzeczenie.\nKompetencję do przyjmowania zeznań regulują odpowiednie przepisy procesowe, które określają kogo można przesłuchiwać pod rygorem odpowiedzialności za fałszywe zeznania oraz tryb przesłuchania (tak: uchwała Sądu Najwyższego z dnia 19 sierpnia 1999 r., sygn. akt I KZP 22/99, OSNKW 1999, nr 9-10, poz. 51; por. też: postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 2 lutego 2004 r., sygn. akt V KK 168/03, OSNKW 2004, nr 3, poz. 29).\nW zakresie przesłuchania świadka przepisem tym jest art. 190 § 1 k.p.k., nakazujący, by przed rozpoczęciem przesłuchania uprzedzić świadka o odpowiedzialności karnej za zeznanie nieprawdy lub zatajenie prawdy.\nZaznaczyć należy, że zastrzeżenie o odpowiedzialności karnej musi oparte być o ustawę – nie wystarcza tu akt prawny niższego rzędu np. rozporządzenie zawierające deklarację danego rodzaju z obowiązkiem podania prawny pod rygorem odpowiedzialności karnej (tak: Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 2 października 2014 r., sygn. akt IV KK 82/14, OSNKW 2014, nr 2, poz. 17)\nFałszywe zeznania a obrona we własnej sprawie\nDotychczas w polskim orzecznictwie ugruntowane było stanowisko przyznające prawo do obrony, jako okoliczności uchylającej odpowiedzialność za przestępstwo składania fałszywych zeznań, szeroki zakres (tak np. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 17 października 2012 r., sygn. akt IV KK 99/12, Lex nr. 1231601, wyrok Sądu Najwyższego z dnia 22 listopada 2012r, sygn. akt V KK 265/12, Lex nr. 1231653).\nJednakże ustawą z dnia 11 marca 2016 r. wprowadzono nowy przepis art. 233 § 1a kk. Jak czytamy w uzasadnieniu rządowego projektu tej ustawy: „W celu rozstrzygnięcia […] wątpliwości i interpretacji mających negatywne konsekwencje dla pewności prawnej i skuteczności wymiaru sprawiedliwości projektodawca zdecydował się jednoznacznie uznać zachowanie uczestnika postępowania, polegające na świadomym składaniu fałszywych zeznań i wprowadzania w błąd organu procesowego pomimo pouczenia go o prawie do odmowy składania zeznań lub odpowiedzi na pytania, za czyn zabroniony jako przestępstwo. Znalazło to wyraźne odzwierciedlenie normatywne w postaci zamieszczenia odrębnego przepisu art. 233 § 1a kk, przewidującego odpowiedzialność karną w takich wypadkach” (za uzasadnieniem rządowego projektu ustawy o zmianie ustawy – Kodeks postępowania karnego oraz niektórych innych ustaw, VIII kadencja, druk sejm. nr 207).\nZatem w chwili obecnej, jeżeli sprawca zeznaje nieprawdę lub zataja prawdę w postępowaniu sądowym lub w innym postępowaniu prowadzonym na podstawie ustawy z obawy przed odpowiedzialnością karną grożącą jemu samemu lub jego najbliższym, podlega karze pozbawienia wolności od 3 miesięcy do lat 5.\nZauważenia wymaga, iż art. 233 § 1a kk korzysta z domniemania jego zgodności z Konstytucją, w tym z art. 42 § 2, który każdemu, przeciwko komu jest prowadzone postępowanie karne, gwarantuje prawo do obrony, we wszystkich stadiach postępowania, niezależnie od roli, jaką w nim pełni (tak: wyrok Sądu Okręgowego w Gliwicach z dnia 14 czerwca 2019 r., sygn. akt VI Ka 429/19).\nNie podlega natomiast karze za czyn składania fałszywych zeznań w ramach własnej obrony określony ten, kto składa fałszywe zeznanie nie wiedząc o prawie odmowy zeznania lub odpowiedzi na pytania (art. 233 § 3 kk).\nZakaz odczytywania protokołów przesłuchania w charakterze świadka oskarżonego a fałszywe zeznania\nZ treści art. 389 § 1 i 2 kpk, a także z art. 391 § 2 kpk wprawdzie wynika, że nie jest dopuszczalne odczytywanie protokołów przesłuchania w charakterze świadka oskarżonego w tym lub jakimkolwiek innym postępowaniu przewidzianym przez ustawę (tak: wyrok Sądu Najwyższego z dnia 14 października 1970 r., sygn. akt IV KR 177/70, OSNKW 1971/1/11; uchwała Sądu Najwyższego z dnia 8 lutego 1995 r., sygn. akt I KZP 3/94, OSNKW 1995/3–4/15; postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 28 lutego 2002 r., sygn. akt IV KKN 13/02, LEX nr 53058), a zakaz ten obejmuje także odtworzenie w inny sposób niż odczytanie zeznań oskarżonego złożonych w charakterze świadka, np. przez przesłuchanie osoby, która prowadziła tę czynność przesłuchania (tak: wyrok Sądu Najwyższego z dnia 20 grudnia 2017 r., sygn. akt DSI 91/17, Prok. i Pr.-wkł. 2018/3/9), nie mniej wyjątek dotyczy protokołu przesłuchania świadka, gdy oskarżony odpowiada za składanie fałszywych zeznań.\nDopuszczalne jest wówczas odczytanie na rozprawie protokołu zeznań złożonych przez oskarżonego w charakterze świadka jako innego dokumentu niż wymienione w art. 393 § 1 kpk dokumenty urzędowe we fragmentach zawierających treść fałszywych zeznań dotyczących czynu, o który toczy się wobec oskarżonego postępowanie karne, przy czym wykorzystanie treści tego protokołu jest dopuszczalne jedynie w odniesieniu do zarzutu składania fałszywych zeznań (tak: uchwała Sądu Najwyższego z dnia 20 czerwca 1991 r., sygn. akt I KZP 12/91, OSNKW 1991/10–12/46, z glosami L.K. Paprzyckiego, „Palestra” 1992/1–2, s. 95 i n., oraz Z. Kwiatkowskiego, PS 1992/7–8, s. 134 i n., oraz wyrok Sądu Okręgowego w Gliwicach z dnia 14 czerwca 2019 r., sygn. akt VI Ka 429/19).\nStopień społecznej szkodliwości czynu fałszywych zeznań\nPrzyjmuje się, że stopień społecznej szkodliwości czynu fałszywych zeznań jest dość znaczny, a to ze względu na naruszenie dobra chronionego prawem jakim jest prawidłowe funkcjonowanie wymiaru sprawiedliwości.\nFałszywe zeznania a osoba pokrzywdzona\nPojęcie osoby pokrzywdzonej należy rozumieć zgodnie z dyspozycją art. 49 kpk, który to przepis stanowi, iż pokrzywdzonym jest osoba fizyczna lub prawna, której dobro prawne zostało bezpośrednio naruszone lub zagrożone przez przestępstwo. Doktryna, ale i dotychczasowe orzecznictwo Sądu Najwyższego, dość jednolicie opowiadają się za materialną definicją pokrzywdzonego, relatywizując pojęcie pokrzywdzonego jedynie do zespołu znamion przestępstwa będącego przedmiotem postępowania, aczkolwiek w niektórych orzeczeniach (np. uchwała Sądu Najwyższego w dnia 21 października 2003r., (…) 29/03, OSNKW 2003/11-12/94) Sąd Najwyższy dopuszcza możliwość uznania za pokrzywdzonego także osoby, której dobra prawne zostały bezpośrednio naruszone lub zagrożone czynem sprawcy nie wynikającym bezpośrednio ze znamion przyjętej kwalifikacji, ale tylko wtedy, gdy czyn ten wyczerpuje jednocześnie znamiona określone w innym przepisie.\nTymczasem przedmiotem ochrony przepisu art. 233 § 1 kk, jak powiedziano, jest dobro wymiaru sprawiedliwości, a więc dobro o charakterze ogólnym (tak: postanowienie Sądu Okręgowego w Częstochowie z dnia 15 września 2016 r., sygn. akt VII S 15/16).\nOdpowiedzialność karna za fałszywe zeznania w postępowaniu cywilnym\nStrony w postępowaniu cywilnym są przesłuchiwane w trybie art. 304 kpc, który stanowi, że przed przesłuchaniem należy pouczyć stronę o obowiązku mówienia prawdy, oraz, że stosownie do okoliczności może być przesłuchana ponownie po odebraniu przyrzeczenia, zaś przed jego odebraniem uprzedza się stronę o odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych zeznań.\nPrzesłuchanie takie może więc przybrać dwa etapy, pierwszy z pouczeniem o obowiązku mówienia prawdy, i drugi po odebraniu przyrzeczenia i uprzedzeniu o odpowiedzialności karnej za fałszywe zeznania. Tylko ten drugi etap więc może rodzić ewentualną odpowiedzialność karną i być podstawą do rozważania czy doszło do popełnienia przestępstwa fałszywych zeznań z art. 233 § 1 kk. Przesłuchanie strony w pierwszym etapie jest bowiem, wolą ustawodawcy, poza zakresem penalizacji. Dlatego też osoba przesłuchiwana w trybie art. 304 kpc, po uprzedzeniu tylko o obowiązku mówienia prawdy, nie może popełnić przestępstwa z art. 233 kk.\nTym samym w zachowaniu oskarżonego, który był przesłuchiwany właśnie w taki sposób, brak jest znamion czynu zabronionego (tak: postanowienie Sądu Rejonowego w Gorlicach z dnia 23 lutego 2016 r., sygn. akt: I Ns 872/14).\nRozprawa administracyjna a fałszywe zeznania\nJakkolwiek rozprawa administracyjna nie charakteryzuje się takim stopniem formalizmu jak rozprawy sądowe (karne czy cywilne), nie oznacza to, by dla przypisania uczestnikom takiej rozprawy odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywych zeznań, wystarczyło jedynie udzielenie pouczenia o odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywych zeznań. Muszą być zachowane w minimalnym zakresie inne wymogi, wynikające z kodeksu postępowania administracyjnego odnoszące się do rozprawy.\nNie można bowiem pociągać do odpowiedzialności karnej oskarżonych, w sytuacji gdy organy państwa nie wypełniły warunków, których wypełnienie dawałoby podstawy do ewentualnego zarzucenia oskarżonym postąpień sprzecznych z prawem (tak: wyrok Sądu Okręgowego w Nowym Sączu z dnia 22 listopada 2013 r., sygn. akt II Ka 416/13).\nUchybienia organu powodujące brak odpowiedzialności karnej za fałszywe zeznania\nSąd Okręgowy w Nowym Sączu w wyroku z dnia 22 listopada 2013 r., sygn. akt II Ka 416/13, w sprawie składania fałszywych zeznań podczas rozprawy administracyjnej uznał, że następujące naruszenia procedury stanowiły o przyjęciu, że wykluczona jest możliwość pociągnięcia oskarżonych do odpowiedzialności karnej:\noskarżeni nie wiedzieli w jakim charakterze zostali wezwani i przesłuchani na rozprawie administracyjnej (strony czy świadka), charakter ich statusu nie wynika też z protokołów rozpraw, podczas których mieli oni złożyć fałszywe zeznania (art. 68 § 1 kpa);\nnie odczytano protokołów przed ich podpisaniem, co pozbawiło oskarżonych możliwości wniesienia ewentualnych uwag do ich treści, czy wręcz sprostowania wypowiedzi, które później uczyniono przedmiotem zarzutów (art. 68 § 2 kpa);\nprotokół nie został podpisany przez oskarżoną i brak też adnotacji o powodach braku podpisu (pomimo tego, że art. 68 § 2 kpa nakazuje, aby protokół odczytać wszystkim osobom obecnym, biorącym udział w czynności urzędowej, które powinny następnie protokół podpisać).\noskarżona złożyła podpis, ale po dodatkowym przesłuchaniu (pomimo tego, że art. 69 § 1 kpa nakazuje aby protokół przesłuchania był odczytany i przedstawiony do podpisu osobie zeznającej niezwłocznie po złożeniu zeznania);\noskarżonych nie pouczono o uprawnieniach z art. 83 § 1 i 2 kpa do odmowy zeznań, przy czym z uwagi na to, o czym była mowa wyżej, a mianowicie że organ administracyjny nie określił w jakim charakterze oskarżeni byli przesłuchiwani, jak też z uwagi na regulację wynikającą z art. 86 kpa (do przesłuchania stron stosuje się przepisy dotyczące świadków), nie można stwierdzić zakresu koniecznego pouczenia;\nSąd zaznaczył również, że nie można uzależniać celowości udzielenia pouczenia od treści zeznań, gdyż obowiązek udzielenia świadkowi pouczenia o prawie odmowy zeznań i odpowiedzi na pytania oraz o odpowiedzialności za fałszywe zeznania wynikający z art. 83 § 3 kpa, wyprzedza powinność złożenia zeznań w sprawie, a w przepisie tym nie ma zastrzeżenia, co do tego w jakich szczególnych warunkach należy pouczenia udzielić. Dlatego też chybione jest powoływanie się na treść zeznań oskarżonych dla wykazania, że nie miały one na celu uchronienie bliskich od odpowiedzialności karnej.\nSąd zważył, że osoby dokonujące przesłuchania także miały wątpliwości co do charakteru wypowiedzi oskarżonych, gdyż w protokołach znajdują się zapisy, iż określona osoba nie „zeznaje” lecz „stwierdza co następuje”. Wprawdzie jest to tylko kwestia terminologiczna, ale przy uwzględnieniu wskazanych wyżej uchybień, dodatkowo obrazującą rażący brak spełnienia przez organ państwa minimalnych wymagań dla rozprawy administracyjnej.\nW tych okolicznościach sąd przyjął, iż brak zachowania warunków formalnych dla przesłuchania, wyklucza możliwość pociągnięcia oskarżonych do odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywych zeznań. Wypowiedzi oskarżonych na rozprawie administracyjnej nie mogą być uważane za zeznania mające służyć za dowód w sprawie w rozumieniu art. 233 § 1 kk i to niezależnie od tego, że posłużyły za dowód w postępowaniu administracyjnym. Ten ostatni wniosek wynika z tego, że postępowanie administracyjne zakończyło się w pierwszej instancji, w konsekwencji czego prawidłowość przesłuchań nie była przedmiotem kontroli przez organy administracyjne wyższej instancji jak i sąd administracyjny. Nie można przy tym oczekiwać, by organ wydający decyzję zdyskwalifikował ważność przeprowadzonych przez siebie czynności.\nFałszywe zeznania a czynny żal\nStosownie do art. 233 § 5 kk sąd może zastosować nadzwyczajne złagodzenie kary, a nawet odstąpić od jej wymierzenia, jeżeli:\nfałszywe zeznanie, opinia, ekspertyza lub tłumaczenie dotyczy okoliczności niemogących mieć wpływu na rozstrzygnięcie sprawy,\nsprawca dobrowolnie sprostuje fałszywe zeznanie, opinię, ekspertyzę lub tłumaczenie, zanim nastąpi, chociażby nieprawomocne, rozstrzygnięcie sprawy.\nTak^ więc do przestępstwa fałszywych zeznań zastosowanie znajduje art. 60 § 6 pkt 3 stanowiący, że jeżeli czyn stanowi występek, przy czym dolną granicą ustawowego zagrożenia jest kara pozbawienia wolności nie niższa od roku, sąd wymierza grzywnę, karę ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności.\nOświadczenia pod rygorem odpowiedzialności karnej\nPrzepisy o przestępstwie składania fałszywych zeznań (art. 233 § 1–3 oraz 5 kpk) stosuje się odpowiednio do osoby, która składa fałszywe oświadczenie, jeżeli przepis ustawy przewiduje możliwość odebrania oświadczenia pod rygorem odpowiedzialności karnej (art. 233 § 6 kk).\nPrzykładem takiego oświadczenia jest 75 § 2 kpa stanowiący, że jeżeli przepis prawa nie wymaga urzędowego potwierdzenia określonych faktów lub stanu prawnego w drodze zaświadczenia właściwego organu administracji, organ administracji publicznej odbiera od strony, na jej wniosek, oświadczenie złożone pod rygorem odpowiedzialności za fałszywe zeznania. Stosuje się tu odpowiednio przepis art. 83 § 3 kpa mówiący, że przed odebraniem zeznania organ administracji publicznej uprzedza świadka o prawie odmowy zeznań i odpowiedzi na pytania oraz o odpowiedzialności za fałszywe zeznania.\nFałszywe zeznania a zawiadomienie o przestępstwie którego nie popełniono\nZgodnie z art. 238 kk, kto zawiadamia o przestępstwie, lub o przestępstwie skarbowym organ powołany do ścigania wiedząc, że przestępstwa nie popełniono, podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 2. Jest to przestępstwo umyślne, przy czym motywy, jakimi kierował się sprawca nie są istotne (może to być złośliwość, chęć wymuszenia na organach ścigania określonych działań itp.) (tak A. Marek w Komentarzu do art. 238 k.k., Lex Omega).\nDoktryna prawa karnego przyjmuje pogląd, iż podanie w czasie przesłuchania w charakterze świadka informacji o niepopełnionym przestępstwie powoduje, iż art. 233 § 1 pochłania art. 238 k.k. Można bowiem sporządzić wspólny protokół przyjęcia ustnego zawiadomienia o przestępstwie i przesłuchania w charakterze świadka osoby zawiadamiającej (art. 304a k.p.k.). Artykuł 233 k.k. nie obejmuje wszystkich znamion przestępstwa z art. 238 k.k., a dopiero kwalifikacja z art. 238 k.k. oddaje w pełni kryminalną zawartość zachowania sprawcy (tak I. Zgoliński w: Komentarzu do art. 238 k.k., Lex Omega za: R.A. Stefański, Zawiadomienie o niepopełnionym przestępstwie w świetle prawa karnego, Prok. i Pr. 2005/10, s. 31 i n., oraz wyrok Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi – Północ w Warszawie z dnia 4 grudnia 2018 r., sygn. akt IV K 289/18).\nOdpowiedzialność biegłego, rzeczoznawcy lub tłumacza za fałszywe zeznania\nZgodnie z art. 233 § 4 kk kto, jako biegły, rzeczoznawca lub tłumacz, przedstawia fałszywą opinię, ekspertyzę lub tłumaczenie mające służyć za dowód w postępowaniu sądowym lub w innym postępowaniu prowadzonym na podstawie ustawy podlega karze pozbawienia wolności od roku do lat 10.\nJednakże, jeżeli biegły, rzeczoznawca lub tłumacz działa nieumyślnie, narażając na istotną szkodę interes publiczny, podlega karze pozbawienia wolności do lat 3.\nZaznaczyć należy, że przepis ten dotyczy biegłego, a nie specjalisty, który wykonuje jedynie czynności techniczne nie wydając przy tym opinii.\nNa temat prawa świadka do odmowy odpowiedzi na pytanie w postępowaniu karnym i wykroczeniowym – czytaj tutaj\nNa temat przestępstwa fałszywego oskarżenia osoby – czytaj tutaj\nNa temat przestępstwa fałszywego zawiadomienia o przestępstwie niepopełnionym – czytaj tutaj\nFałszywe oskarżenie osoby – opis przestępstwa\nFałszywe zawiadomienie o przestępstwie (niepopełnionym)\nPosted in Prawo karneTagged bezpodstawne uchylanie się od złożenia zeznania, fałszywe zeznania, fałszywe zeznania a czynny żal, fałszywe zeznania a obrona we własnej sprawie, fałszywe zeznania a osoba pokrzywdzona, fałszywe zeznania a zawiadomienie o przestępstwie którego nie popełniono, fałszywe zeznania adwokat, fałszywe zeznania komentarz, fałszywe zeznania wymiar kary, faza przesłuchania w której nastąpić może dopuszczenie się fałszywych zeznań, nieświadome mówienie nieprawdy a przestępstwo fałszywych zeznań, odpowiedzialność biegłego za fałszywe zeznania, odpowiedzialność karna za fałszywe zeznania w postępowaniu cywilnym, odpowiedzialność rzeczoznawcy za fałszywe zeznania, odpowiedzialność tłumacza za fałszywe zeznania, oświadczenia pod rygorem odpowiedzialności karnej, pojęcie nieprawdy przy przestępstwie fałszywych zeznań, przedmiot ochrony przy przestępstwie fałszywych zeznań, przestępstwo fałszywych zeznań, rodzaj postepowania w którym można dopuścić się przestępstwa fałszywych zeznań, rozprawa administracyjna a fałszywe zeznania, sposób popełnienia przestępstwa fałszywych zeznań, stopień społecznej szkodliwości czynu fałszywych zeznań, uchybienia organu powodujące brak odpowiedzialności karnej za fałszywe zeznania, uchylanie się od złożenia zeznania, uprzedzenie zeznającego o odpowiedzialności karnej za fałszywe zeznania jako warunek karalności, zakaz odczytywania protokołów przesłuchania w charakterze świadka oskarżonego a fałszywe zeznania, zamiar sprawcy przy przestępstwie fałszywych zeznań


pless.pl: O bezpieczeństwie podczas rekolekcji - Wola\nO bezpieczeństwie podczas rekolekcji\nPszczyńscy policjanci i strażacy w ramach odbywających się rekolekcji dla dzieci gościli w kościele na osiedlu w Woli. Na zaproszenie proboszcza tej parafii wzięli udział w pogadance na temat bezpieczeństwa. Celem tego niecodziennego spotkania uczniów z przedstawicielami służb mundurowych było uzmysłowienie najmłodszym, że dbanie o życie swoje i innych jest obowiązkiem każdego.\nPolicjanci i strażacy o bezpieczeństwie podczas rekolekcji - 03.2016 · fot. KPP Pszczyna\nPolicjanci zwrócili głównie uwagę na widoczność pieszych i rowerzystów na drodze. Podkreślali, jak zwykły odblask poprawia widoczność i jak potrafi być ważny dla pozostałych uczestników ruchu drogowego. Starali się zachęcić zebranych w kościele uczniów do noszenia wieczorami fluorescencyjnych gadżetów. Przekonywali, że ten prosty sposób dbania o swoją widoczność na drodze może ustrzec ich przed niebezpieczeństwem, a nawet ocalić życie.\nStrażacy również skupili się na ratowaniu ludzkiego życia. Przestrzegli przed zagrożeniami związanymi z ogniem i groźnym czadem. Tłumaczyli dzieciom, jak najprościej ustrzec się przed tego typu niebezpieczeństwami. Należy mieć nadzieję, że przestrogi, wskazówki i zalecenia mundurowych zostaną przez uczniów zapamiętane i, co najważniejsze, codziennie realizowane.


“Kompetencja, program i determinacja rządu przynoszą wyniki” – Wiadomości z Polski i Świata – Stefczyk.info\n18:26, 2019.01.31\t 0\t 651\n18:26, 2019.01.31 /\t 0\t 651\n“Kompetencja, program i determinacja rządu przynoszą wyniki”\nZnakomite dane z gospodarki, kompetencja, program i determinacja rządu przynoszą wyniki – skomentowała w czwartek rzeczniczka PiS, wicemarszałek Sejmu Beata Mazurek informacje o wzroście PKB.\n“Znakomite dane z gospodarki. PKB Polski w 2018 r. wzrósł o 5,1 procent – poinformował GUS. Kompetencja, program i determinacja rządu w jego realizacji przynoszą świetne wyniki” – napisała Mazurek na Twitterze. “Ponawiam apel do opozycji, spierajmy się na argumenty i programy, dla dobra Polski” – dodała.\nWedług szacunków GUS produkt krajowy brutto wzrósł w 2018 r. o 5,1 proc., po wzroście o 4,8 proc. w 2017 roku.\nDane GUS skomentował wcześniej minister inwestycji i rozwoju Jerzy Kwieciński, zwracając uwagę, że był to najwyższy wzrost od 11 lat. Według Kwiecińskiego świadczy to o tym, że Strategia na rzecz Odpowiedzialnego Rozwoju działa.\nW strefie euro PKB wzrósł – według wstępnych szacunków – o 1,8 proc., a w całej UE o 1,9 procent. Według danych Eurostatu w 2017 r., zarówno w strefie euro, jak i średnio w UE, wzrost PKB wyniósł 2,4 procent.


De Angelis, Marco - The River-Both Sides Of The Story\nAutor: Anna Sobótka\nOstatnio wpadł w moje ręce krążek noszący miano albumu debiutanckiego o tytule „The River – Both Sides Of The Story”. Pomyślałam, że skoro debiutancki, to musi się za nim kryć jakaś osoba stawiająca pierwsze kroki na rynku muzycznym. Nic bardziej mylnego, mianowicie Marco De Angelis to bardzo doświadczony (urodzony w 1962 roku) artysta solowy, kompozytor, muzyk, inżynier dźwięku i jeden z niewielu Włochów grających na Chapman sticku. Do tej pory działał on jednak głównie jako inżynier dźwięku i producent dla najbardziej znaczących firm produkcyjnych (nazwy Endemol, Mediaset czy Universal Publishing i Sony Publishing to tylko niektóre z marek, które ma on w swoim porfolio). Muzyka Marco De Angelisa jest mocno zakorzeniona w brytyjskim prog rocku późnych lat 70.\nNie wiem, co spowodowało, że włoski muzyk postanowił wydać swój pierwszy album dopiero teraz, już jako dojrzały instrumentalista. Może spowodowały to lata doświadczeń i pracy od „drugiej” strony tej muzycznej machiny, a może chęć pokazania tego, jak on czuje i interpretuje muzykę? Dość powiedzieć, że chyba szkoda, że uczynił to dopiero teraz. W postaci krążka „The River – Both Sides Of The Story” otrzymaliśmy bowiem kawałek bardzo interesującej muzyki osadzonej w klimatach rocka progresywnego końcówki lat 70. i 80. Omawiany album nosi miano koncepcyjnego i pokazuje życie reprezentowane przez dobro i zło, kobiety i mężczyzn, dzień i noc, życie i śmierć… Stąd pewnie jego podtytuł „druga strona historii”. Całość materiału przedstawionego na tym wydawnictwie trwa blisko 70 minut - w moim odczuciu odrobinę za długo - i składa się na niego 12 kompozycji. Jeżeli szukacie Państwo brzmień inspirowanych twórczością Mike’a Rutherforda z czasów Mike And The Mechanics, Davida Gilmoura, Tony Levina, młodego Steve’a Hogartha i zespołu Pink Floyd, to z pewnością znajdziecie je na „The River…”. Pierwsza część albumu to bardziej dźwięki kojarzące się z Mikiem Rutherfordem, druga to już zdecydowanie wpływy pinkfloydowskie. Mnie najbardziej do gustu przypadły kompozycje zamieszczone w tej drugiej połowie wydawnictwa, a utworów oznaczonych indeksami 8 i 9, czyli „Regrets” i „Take It Away” słucha się wręcz wybornie i naprawdę trudno nie doszukiwać się w nich dźwięków znanych z płyt „The Division Bell” czy „The Final Cut”. Podsumowując, to naprawdę całkiem dobry album i nie pożałujecie Państwo, jak go posłuchacie, do czego serdecznie zachęcam.\nW celu uzupełnienia informacji o wydawnictwie „The River – Both Sides Of The Stories” warto dodać, że Marco sam zagrał na nim na gitarach, Chapman Sticku, klawiszach i pianinie. Do współpracy zaprosił także wokalistę Marcello Catalano (świetna robota!) i Cristiano Micalizzi na perkusji. Ponadto w chórkach swojego głosu udzieliły: Désirée Petrocchi, Simona Rizzi, Fabiola Torresi, Susanna Stivali i Sara Berni. Zatrudnienie tych pań do nagrywania albumu nie było zupełnie przypadkowe, bowiem kilka lat temu Marco nagrał w swoim studio wokalny zespół gospel o nazwie Vocintransito. Ten zespół to nikt inny jak wymienione wyżej wokalistki.\nPosted by The River at 10:40