Redemptoris missio - JP2online\n> Sets> Nauczanie Jana Paw...> Encykliki> Redemptoris missio\nRzym, 07.12.1990 nt. stałej aktualności posłania misyjnego\n7. Nagląca potrzeba działalności misyjnej wynika również z radykalnej nowości życia, przyniesionej przez Chrystusa i przeżywanej przez Jego uczniów. To nowe życie jest darem Bożym i od człowieka wymaga się, by je przyjął i pozwolił mu w sobie wzrastać, jeśli chce urzeczywistnić siebie samego na miarę swego integralnego powołania na podobieństwo Chrystusa. Cały Nowy Testament jest hymnem na cześć nowego życia dla tego, kto wierzy w Chrystusa i żyje w Jego Kościele. Zbawienie w Chrystusie, o którym Kościół daje świadectwo i które głosi, jest samoudzielaniem się Boga.: „To Miłość nie tylko stwarza dobro, ale daje uczestnictwo w samym życiu Boga: Ojca, Syna i Ducha Świętego. Ten bowiem, kto miłuje, pragnie dawać samego siebie”9.\nKrólestwo dotyczy wszystkich ludzi, społeczeństwa, całego świata. Pracować dla Królestwa znaczy uznawać i popierać Boży dynamizm, który jest obecny w Ludzkiej historii i ją przekształca. Budować Królestwo znaczy pracować na rzecz wyzwolenia od zła we wszelkich jego formach. Krótko mówiąc, Królestwo Boże jest wyrazem i urzeczywistnieniem zbawczego planu w całej jego pełni.\n17. Dziś o Królestwie mówi się wiele, ale nie zawsze zgodnie z sensus Ecclesiae. Istnieją bowiem koncepcje zbawienia i misji, które nazwać można „antropocentrycznymi” w zawężonym znaczeniu tego słowa, gdyż skupiają się na ziemskich potrzebach człowieka. W tej perspektywie Królestwo zmierza ku temu, by stać się rzeczywistością całkowicie ludzką i zeświecczoną, w której tym, co się liczy, są programy i walki o wyzwolenie społeczno-ekonomiczne, polityczne, a również kulturalne, ale z horyzontem zamkniętym na to, co transcendentne. Nie można zaprzeczyć, że również na tej płaszczyźnie istnieją wartości zasługujące na poparcie, tym niemniej, koncepcja taka pozostaje ograniczona do królestwa człowieka pomniejszonego o swój autentyczny i głęboki wymiar i łatwo się wyraża w jakiejś ideologii postępu czysto ziemskiego. Królestwo Boże natomiast „nie jest z tego świata (...), nie jest stąd” (J 18, 36).\nJest to ten sam Duch, który działał we wcieleniu, w życiu, śmierci i zmartwychwstaniu Jezusa i działa w Kościele. Nie jest zatem alternatywny względem Chrystusa ani też nie wypełnia swego rodzaju próżni, jaka według pewnych hipotez miałaby istnieć pomiędzy Chrystusem a Logosem. Gdy Duch Święty działa w sercach ludzi i w dziejach narodów, w kulturach i w religiach, podejmuje On zadanie przygotowania do Ewangelii47 i nie może nie mieć odniesienia do Chrystusa, Słowa, które stało się ciałem za sprawą Ducha, aby On, „Człowiek doskonały, zbawił wszystkich i wszystko w sobie złączył”48.\nPowszechnego działania Ducha nie należy też oddzielać od Jego specyficznego działania w ciele Chrystusa, którym jest Kościół. Zawsze bowiem jest to ten sam Duch, który działa zarówno wtedy, gdy daje życie Kościołowi i pobudza go do głoszenia Chrystusa, jak i wówczas, gdy rozsiewa i rozwija swe dary we wszystkich ludziach i narodach, prowadząc Kościół do odkrywania ich, rozwijania i przyjmowania poprzez dialog jakąkolwiek Obecność Ducha należy przyjmować z szacunkiem i wdzięcznością, ale jej rozpoznawanie należy do Kościoła, któremu Chrystus dał swego Ducha, by go prowadził do całej prawdy (por. J 16, 13).\nZ drugiej strony, dzieło misyjne dało obfite owoce we wszystkich częściach świata, w związku z czym istnieją Kościoły rozwinięte, nieraz tak mocne i dojrzałe, że z powodzeniem mogą zadbać o potrzeby swych własnych wspólnot i wysyłać także osoby poświęcające się ewangelizacji do innych Kościołów i na inne terytoria. Stąd rodzi się kontrast w stosunku do terenów o chrześcijaństwie dawnej daty, które wymagają nowej ewangelizacji. Niektórzy zapytują przeto, czy należy jeszcze mówić o specyficznej działalności misyjnej albo jej określonych środowiskach, czy też nie należałoby przyjąć istnienia jednej jedynej sytuacji misyjnej, w związku z czym istnieje tylko jedna misja, wszędzie jednakowa. Trudność w rozszyfrowaniu tej złożonej i zmieniającej się rzeczywistości w odniesieniu do nakazu ewangelizacji ujawnia się już w „słownictwie misyjnym”: na przykład pewne zakłopotanie budzi stosowanie terminów „misje” i „misjonarze”, uważanych za przebrzmiałe i obciążone negatywnymi skojarzeniami historycznymi; woli się stosować rzeczownik „misja” w liczbie pojedynczej i przymiotnik „misyjny” na określenie wszelkiej działalności Kościoła.\nTe usiłowania wskazują na rzeczywistą zmianę, która ma aspekty pozytywne. Tak zwane ponowne sprowadzenie czy powrót misji do jednej misji Kościoła, włączenie misjologii w eklezjologię i umiejscowienie ich obu w trynitarnym planie zbawienia nadały nowy oddech samej działalności misyjnej, nie pojmowanej już jako zadanie na marginesie Kościoła, ale umieszczonej w samym sercu jego życia, jako podstawowy obowiązek całego Ludu Bożego. Trzeba jednak strzec się przed ryzykiem zrównywania sytuacji bardzo różnych i redukowania, jeśli nie całkowitego znoszenia, misji i misjonarzy ad gentes. Mówienie, że cały Kościół jest misyjny, nie wyklucza istnienia specyficznej misji ad gentes, tak jak mówienie, że wszyscy katolicy winni być misjonarzami, nie wyklucza, a nawet wymaga, by istnieją misjonarze ad gentes „na całe życie”, mający specyficzne powołanie.\nPośród wielkich przemian współczesnego świata migracje wytworzyły nowe zjawisko: niechrześcijanie bardzo licznie przybywają do krajów o chrześcijaństwie dawnej daty, stwarzając nowe okazje do kontaktów i wymiany kulturalnej, pobudzając Kościół do przyjęcia ich, do dialogu, pomocy i, jednym słowem, do braterstwa. Wśród przemieszczających się, osób uchodźcy zajmują miejsce ze wszech miar szczególne i zasługują na najwyższą uwagę. Jest ich w świecie wiele milionów i ich liczba nieustannie wzrasta; wyszli oni z warunków ucisku politycznego i nieludzkiej nędzy, głodu i suszy w wymiarach katastroficznych. Kościół winien ich wciągnąć w krąg swej troski apostolskiej.\nPierwszym „areopagiem” współczesnym jest świat środków przekazu, który jednoczy ludzkość i czyni z niej, jak to się określa, „światową wioskę”. Środki społecznego przekazu osiągnęły takie znaczenie, że dla wielu są głównym narzędziem informacyjnym i formacyjnym, przewodnikiem i natchnieniem w zachowaniach indywidualnych, rodzinnych, społecznych. Przede wszystkim, nowe pokolenia wzrastają w świecie uwarunkowanym przez mass-media. „Areopag” ten został, być może, nieco zaniedbany. Na ogół uprzywilejowane bywają inne narzędzia ewangelicznego przepowiadania i formacji, podczas gdy środki społecznego przekazu pozostawia się inicjatywie jednostek czy małych grup, a do programu duszpasterskiego wchodzą one tylko drugorzędnie. Zaangażowanie w dziedzinie środków społecznego przekazu nie ma jednak wyłącznie na celu zwielokrotnienia przepowiadania. Chodzi o fakt głębszy, gdyż sama ewangelizacja współczesnej kultury zależy w wielkiej mierze od ich wpływu. Nie wystarcza zatem używać ich do szerzenia orędzia chrześcijańskiego i Magisterium Kościoła, ale trzeba włączyć samo orędzie w tę „nową kulturę”, stworzoną przez nowoczesne środki przekazu. Jest to problem złożony, gdyż kultura ta rodzi się bardziej jeszcze aniżeli z przekazywanych treści, z samego faktu, że istnieją nowe sposoby przekazu z nowymi językami, nowymi technikami, nowymi postawami psychologicznymi. Mój Poprzednik Paweł VI mówił, że „rozdźwięk między Ewangelią a kulturą jest bez wątpienia dramatem naszych czasów”62, i dziedzina środków przekazu potwierdza w pełni ten osąd.\n38. Nasze czasy są dramatyczne i zarazem fascynujące. Podczas gdy z jednej strony wydaje się, iż ludzie zabiegają o dobrobyt materialny i pogrążają się coraz bardziej w konsumistycznym materializmie, to z drugiej strony ujawnia się dziś pewne niepokoju poszukiwanie sensu istnienia, potrzeba życia wewnętrznego, pragnienie nauczenia się koncentracji i modlitwy. Nie tylko w kulturach przepojonych religijnością, ale również w społeczeństwach zeświecczonych poszukuje się duchowego wymiaru życia jako środka zaradczego na odczłowieczenie. Zjawisko to, zwane „nawrotem do religii”, nie jest pozbawione wieloznaczności, ale zawiera też jakieś wezwanie. Kościół ma niezmierne dziedzictwo duchowe do zaofiarowania ludzkości w Chrystusie, który mówi o sobie, że jest Prawdą, Drogą i Życiem (por. J 14, 6). Jest chrześcijańską drogą, która prowadzi do spotkania z Bogiem, do modlitwy, ascezy, do odkrycia sensu życia. Również ten „areopag” musi być ewangelizowany.\n39. Wszystkie formy działalności misyjnej odznaczają się świadomością, że służą rozwojowi wolności człowieka, głosząc mu Jezusa Chrystusa. Kościół ma być wierny Chrystusowi, którego jest ciałem i którego misję nadal rozwija. Konieczne jest, by szedł tą samą drogą, „jaką kroczył Chrystus, mianowicie drogą ubóstwa, posłuszeństwa, służby i ofiary z siebie aż do śmierci, z której przez zmartwychwstanie swoje powstał Chrystus zwycięzcą”63. Kościół zatem winien starać się ze wszystkich sił prowadzić swą misję w świecie i dotrzeć z nią do wszystkich ludów, a ma również prawo do tego, dane mu przez Boga dla urzeczywistnienia Jego planu. Wolność religijna, nieraz jeszcze ograniczona czy uszczuplana, jest podstawą i gwarancją wszystkich swobód, które zapewniają dobro wspólne ludzi i ludów. Trzeba dążyć do tego, by autentyczna wolność religijna została przyznana wszystkim i wszędzie. Kościół pracuje nad tym w różnych krajach, szczególnie w tych, w których katolicy są większością i gdzie większy jest zasięg jego wpływów. Nie chodzi jednak o problem religii większości czy mniejszości, lecz o niezbywalne prawo wszystkich i każdej osoby ludzkiej.\n40. Działalność misyjna stanowi jeszcze dziś największe wyzwanie dla Kościoła. U schyłku drugiego tysiąclecia Odkupienia coraz bardziej oczywisty staje się fakt, że narody, które nie otrzymały jeszcze pierwszego przepowiadania o Chrystusie, stanowią większość ludzkości. Bilans działalności misyjnej czasów nowożytnych jest niewątpliwie pozytywny: Kościół został założony na wszystkich kontynentach, a nawet większość wiernych i Kościołów lokalnych nie znajduje się dziś w starej Europie, ale na kontynentach, które misjonarze otworzyli dla wiary.\nPrzedmiotem przepowiadania jest Chrystus, który został ukrzyżowany, umarł i zmartwychwstał: w Nim dokonuje się pełne i autentyczne wyzwolenie od zła, od grzechu i od śmierci; w Nim Bóg daje „nowe życie”, Boskie i wieczne. To właśnie jest ta Dobra Nowina, która przemienia człowieka i historię ludzkości, i którą wszystkie narody mają prawo poznać. Ta nauka powinna być głoszona w kontekście życia człowieka i narodów, które ją otrzymują. Winna ponadto być głoszona w duchu miłości i szacunku względem słuchających, językiem konkretnym i dostosowanym do okoliczności. Działa w niej Duch, wprowadzając komunię pomiędzy misjonarzem i słuchaczami, wówczas możliwą, jeśli obie strony wchodzą w komunię, przez Chrystusa, z Ojcem75.\n45. Przepowiadanie, prowadzone w jedności z całą kościelną wspólnotą, nie jest nigdy faktem czysto osobistym. Misjonarz jest obecny i działa mocą otrzymanego posłannictwa i, nawet jeśli jest sam, złączony jest niewidzialnymi, ale głębokimi więzami z działalnością ewangelizacyjną całego Kościoła76. Słuchacze, wcześniej czy później, zobaczą stojącą za nim wspólnotę, która go posłała i wspiera.\nNawrócenie wyraża się od początku w wierze całkowitej i radykalnej, która nie stawia granic ani przeszkód darowi Bożemu. Równocześnie jednak decyduje o dynamicznym i ciągłym procesie, który trwa przez całe życie, wymagając nieustannego przechodzenia od „życia wedle ciała” do „życia wedle Ducha” (por. Rz 8, 3-13). Oznacza przyjęcie osobistej decyzji zbawczego panowania Chrystusa i wejście do grona Jego uczniów.\nTo wszystko należy przypomnieć, ponieważ niemało jest takich, którzy właśnie tam, gdzie wypełnia się misję ad gentes; dążą do oddzielania nawrócenia do Chrystusa od chrztu, uważając go za niekonieczny. Prawdą jest, że istnieją w pewnych środowiskach aspekty socjologiczne odnoszące się do chrztu, które zaciemniają jego właściwą rolę w wierze. Przyczyną tego są liczne czynniki historyczne i kulturowe, które należy usunąć tam, gdzie jeszcze istnieją, aby sakrament duchowego odrodzenia ukazał się w pełnej wartości: temu zadaniu winny się oddać lokalne wspólnoty kościelne. Jest także prawdą, że niemało osób twierdzi, że są wewnętrznie związane z Chrystusem i Jego orędziem, ale nie chcą, by ta więź była dokonana na sposób sakramentalny, gdyż wskutek własnych uprzedzeń lub win chrześcijan nie są w stanie pojąć prawdziwej natury Kościoła, tajemnicy wiary i miłości77. Pragnę zachęcić tych ludzi, by otwarli się w pełni na Chrystusa, przypominając jednocześnie tym, którzy są zafascynowani Chrystusem, że to On sam zechciał, by Kościół był tym „miejscem”, w którym można Go rzeczywiście spotkać. Zachęcam równocześnie wiernych i wspólnoty chrześcijańskie, by swoim nowym życiem dawali autentyczne świadectwo Chrystusowi.\nNiewątpliwie każdy nawrócony jest darem dla Kościoła, który ma wobec niego poważne zobowiązania nie tylko dlatego, że musi go przygotowywać do chrztu przez katechumenat, a potem nauczanie religii, ale również dlatego, że — zwłaszcza gdy jest dorosły — wnosi we wspólnotę nową energię, entuzjazm wiary, pragnienie znalezienia w Kościele życia Ewangelią. Doznałby rozczarowania, gdyby wszedłszy do wspólnoty kościelnej znalazł w niej życie pozbawione zapału i znaków odnowy. Nie możemy przepowiadać nawrócenia, jeśli my sami nie nawracamy się każdego dnia.\n48. Nawrócenie i chrzest wprowadzają do Kościoła — tam, gdzie on już istnieje — albo wymagają ustanowienia nowych wspólnot wyznających Jezusa jako Zbawiciela i Pana. Należy to do planu Boga, któremu spodobało się „powołać ludzi do uczestnictwa w swym życiu, nie pojedynczo tylko, z wykluczeniem wszelkiej wzajemnej więzi, lecz do utworzenia z nich ludu, w którym rozproszone Jego dzieci zgromadziłyby się w jedno”78.\n50. Troska ta stanowić będzie rację i bodziec dla odnowionego zaangażowania ekumenicznego. Więzy, jakie istnieją między działalnością ekumeniczną i działalnością misyjną, sprawiają, że trzeba brać pod uwagę dwa czynniki zbiegające się ze sobą. Z jednej strony trzeba uznać, że rozłam „między chrześcijanami szkodzi świętej sprawie głoszenia Ewangelii wszelkiemu stworzeniu i dla wielu zamyka drogę do wiary”81. Fakt, że Dobra Nowina pojednania jest głoszona przez chrześcijan podzielonych między sobą, osłabia siłę jej świadectwa i dlatego naglącym staje się działanie dla jedności chrześcijan, aby aktywność misyjna mogła się stać bardziej skuteczna. Równocześnie nie możemy zapomnieć, że te wysiłki w kierunku jedności stanowią same w sobie znak pojednania, którego Bóg dokonuje pośród nas.\nZ drugiej strony, prawdą jest, że wszyscy ci, którzy otrzymali chrzest w Chrystusie, zostali włączeni w swego rodzaju komunię ze sobą, aczkolwiek niedoskonałą. Na tym właśnie fundamencie opierają się wytyczne Soboru, „aby katolicy po bratersku współpracowali z braćmi odłączonymi, według norm Dekretu o ekumenizmie, przez wspólne w danym razie wyznawanie wobec narodów wiary w Boga i w Jezusa Chrystusa oraz przez współpracę zarówno na polu społecznym, jak też kulturalnym i religijnym, z wykluczeniem jednak wszelkiego pozoru indyferentyzmu i pomieszania pojęć, jak też niezdrowej rywalizacji”82.\nKażda wspólnota bowiem, by mogła być chrześcijańska, musi posiadać swoje fundamenty i żyć w Chrystusie, poprzez słuchanie Słowa Bożego, modlitwę skupioną wokół Eucharystii, komunię wyrażającą się w jedności serca i ducha oraz dzielenie się dobrami według potrzeb swoich członków (por. Iz 2, 42-47). Każda wspólnota — przypomniał Paweł VI — winna być w jedności z Kościołem partykularnym i powszechnym, w szczerej łączności z Pasterzami i Urzędem Nauczycielskim, troszcząc się o misyjne oddziaływanie oraz unikając wszelkiego zamykania się w manipulacji ideologicznej83. Synod zaś biskupów stwierdził: „ponieważ Kościół jest «komunią», nowe, tak zwane «wspólnoty podstawowe», jeśli naprawdę żyją w jedności z Kościołem, są prawdziwym wyrazem «komunii» i narzędziem do budowania jej w postaci bardziej pogłębionej. Z tego powodu stanowią one wielką nadzieję dla życia Kościoła”84.\n53. Misjonarze pochodzący z innych Kościołów i krajów winni włączyć się w świat społeczno-kulturowy tych, do których zostali posłani, przezwyciężając uwarunkowania środowiska swego pochodzenia. Tak więc winni nauczyć się języka regionu, w którym pracują, poznać najbardziej znamienne przejawy tamtejszej kultury, odkrywając jej wartości w bezpośrednim doświadczeniu. Jedynie z taką wiedzą mogą oni nieść tym ludom w sposób wiarygodny i owocny poznanie ukrytej tajemnicy (por. Rz 16, 25-27; Ef 3, 5). W ich przypadku nie chodzi oczywiście o zaparcie się własnej tożsamości kulturowej, ale o zrozumienie, docenianie, popieranie i ewangelizowanie kultury środowiska, w którym działają, a zatem o to, by byli w stanie nawiązać z nim rzeczywisty kontakt, przyjmując styl życia będący znakiem ewangelicznego świadectwa i solidarności z tamtejszymi ludźmi.\n55. Dialog międzyreligijny należy do misji ewangelizacyjnej Kościoła. Rozumiany jako metoda i środek wzajemnego poznania i ubogacenia, dialog nie przeciwstawia się misji ad gentes, ale przeciwnie, jest z nią w szczególny sposób powiązany i stanowi jej wyraz. Odbiorcami tej misji są bowiem grupy ludzkie nie znające Chrystusa i Jego Ewangelii, a ogromna ich większość należy do innych religii. Bóg powołuje do siebie w Chrystusie wszystkie narody, pragnąc im przekazać pełnię swego Objawienia i swej miłości; czyni wszystko, aby na różne sposoby być obecnym nie tylko dla poszczególnych jednostek, ale także dla narodów poprzez ich bogactwa duchowe, których głównym i zasadniczym wyrazem są religie, chociaż mają one braki, niedostatki i błędy98. Wszystko to Sobór i posoborowe wypowiedzi Urzędu Nauczycielskiego mocno uwypukliły, zaznaczając zawsze z naciskiem, że zbawienie pochodzi od Chrystusa, a dialog nie zwalnia od ewangelizacji99.\nNiedawno napisałem do Biskupów Azji: „Chociaż Kościół chętnie uznaje wszystko to, co jest prawdziwe i święte w tradycjach religijnych buddyzmu, hinduizmu i islamu — jako odblask tej prawdy, która oświeca wszystkich ludzi — nie zmniejsza to jego obowiązku i zdecydowania, by bez wahania głosić Jezusa Chrystusa, który jest «drogą, prawdą i życiem» (...). Fakt, że wyznawcy innych religii mogą otrzymać łaskę Bożą i zostać zbawieni przez Chrystusa niezależnie od środków zwyczajnych, jakie On ustanowił, nie przekreśla bynajmniej wezwania do wiary i chrztu, których Bóg pragnie dla wszystkich ludów”100. Chrystus sam bowiem, „podkreślając wyraźnie konieczność wiary i chrztu (...), potwierdził równocześnie konieczność Kościoła, do którego ludzie dostają się przez chrzest jak przez bramę”101. Dialog musi być prowadzony i realizowany w przekonaniu, że Kościół jest zwyczajną drogą zbawienia i tylko on posiada pełnię zbawczych środków102.\n58. Misja ad gentes rozwija się również dzisiaj w znacznej mierze w południowych regionach świata, gdzie pilniejsza jest potrzeba działania na rzecz całościowego pokoju i wyzwolenia od wszelkiego ucisku. Kościół zawsze umiał wzbudzać w ludach, które ewangelizował, dążenie do postępu. Dziś misjonarze, bardziej niż w przeszłości, są uznawani także za krzewicieli rozwoju przez rządy i ekspertów międzynarodowych, którzy nieraz zadziwieni są faktem, że znaczne rezultaty są osiągane przy znikomych środkach.\nW encyklice Sollicitudo rei socialis stwierdziłem, że „Kościół nie może zaofiarować technicznych rozwiązań problemów niedorozwoju jako takiego”, ale „daje swój pierwszy wkład w rozwiązanie pilnego problemu rozwoju, głosząc prawdę o Chrystusie, o sobie samym, o człowieku i stosując ją do konkretnej sytuacji”108. Konferencja Biskupów latynoamerykańskich w Puebla mówi, że „najlepszą służbą bratu jest ewangelizacja, która przysposabia go do urzeczywistniania się jako dziecko Boże, uwalnia go od niesprawiedliwości i integralnie rozwija”109. Misją Kościoła nie jest działanie bezpośrednio na płaszczyźnie ekonomicznej, technicznej czy politycznej, albo dawanie materialnego wkładu w rozwój, ale polega zasadniczo na tym, by ukazywać narodom nie jak „więcej mieć”, ale jak „bardziej być”, rozbudzając Ewangelią sumienia. „Prawdziwy rozwój ludzki musi zapuszczać korzenie w coraz głębszej ewangelizacji”110.\n60. „Kościół na całym świecie — powiedziałem w czasie moich odwiedzin w Brazylii — pragnie być Kościołem ubogich. Pragnie on wydobyć całą prawdę zawartą w Błogosławieństwach, a przede wszystkim w pierwszym z nich: «Błogosławieni ubodzy w duchu» (...). Pragnie nauczać tej prawdy i pragnie wprowadzać ją w życie jak Jezus, który przyszedł, by czynić i nauczać”114.\nMłode Kościoły, te zwłaszcza, które żyją wśród ludów nękanych nędzą obejmującą szerokie kręgi, często dają wyraz tej trosce stanowiącej nieodłączną część ich posłannictwa. Konferencja Plenarna Episkopatu Ameryki Łacińskiej w Puebla, przypomniawszy przykład Jezusa, pisze, że „ubodzy zasługują na szczególną uwagę, niezależnie od sytuacji moralnej czy osobistej, w jakiej się znajdują. Zostali stworzeni na obraz i podobieństwo Boga, by być Jego dziećmi, ale obraz ten jest w nich zatarty, a nawet znieważony Bóg przeto staje w ich obronie i kocha ich. Wynika stąd, że pierwszymi odbiorcami misji są ubodzy, a ich ewangelizacja jest w pełnym tego słowa znaczeniu znakiem i potwierdzeniem misji Jezusa”115.\nIzaak ze Stella,\nW ekspansji misyjnej u początków Kościoła spotykamy obok Apostołów także innych, mniej znanych pracowników, których nie należy zapominać: są to osoby, grupy, wspólnoty. Wyraźnym przykładem Kościoła lokalnego jest wspólnota antiocheńska, która z ewangelizowanej staje się ewangelizującą i wysyła swych misjonarzy do narodów (por. Dz 13, 2-3). Kościół pierwotny traktuje misję jako zadanie wspólnotowe, uznając jednak w swym łonie „specjalnych wysłanników” czy „misjonarzy oddających się misji wśród pogan”, tak jak Paweł i Barnaba.\nBracia Biskupi są wraz ze mną bezpośrednio odpowiedzialni za ewangelizację świata, zarówno jako członkowie Kolegium Biskupiego, jak też jako Pasterze Kościołów partykularnych. Na ten temat Sobór oświadcza: „Troska o głoszenie Ewangelii w całym świecie należy do grona pasterzy, którym wszystkim wspólnie Chrystus dał przykazanie”121. Mówi też, że Biskupi „zostali konsekrowani nie tylko dla jakiejś diecezji, ale i dla zbawienia całego świata”122. Ta kolegialna odpowiedzialność ma konsekwencje praktyczne. Także Synod Biskupów winien uwzględnić „wśród spraw o ogólnym znaczeniu w szczególny sposób sprawę działalności misyjnej, jako najważniejsze i najświętsze zadania Kościoła”123. Tę samą odpowiedzialność mają w różnym stopniu Konferencje Biskupów i podległe im urzędy na szczeblu kontynentalnym, które winny zaofiarować swój własny wkład w dzieło misyjne124.\nChodzi więc o „specjalne powołanie”, wzorowane na powołaniu Apostołów. Objawia się ono w całkowitym oddaniu się na służbę ewangelizacji. Jest to zaangażowanie, które obejmuje całą osobę i całe życie misjonarza, wymagając od niego bezgranicznego poświęcenia sił i czasu. Ci, którzy otrzymali takie powołanie, „wysłani przez prawowitą władzę, idą z wiarą i posłuszeństwem do tych, którzy są daleko od Chrystusa, wyznaczeni do dzieła, do którego zostali powołani jako słudzy Ewangelii”130. Misjonarze winni zawsze rozważać, jakiej odpowiedzi wymaga dar przez nich otrzymany i odnawiać swą formację doktrynalną i apostolską.\nZwłaszcza kapłani znajdujący się na terenach, gdzie chrześcijanie stanowią mniejszość, muszą być ożywieni szczególną gorliwością i zaangażowaniem misyjnym. Pan powierza im nie tylko troskę duszpasterską o wspólnotę chrześcijańską, ale również, i to przede wszystkim, ewangelizację ich własnych rodaków, którzy nie należą do Jego owczarni. „Nie omieszkają (oni) oddać się do dyspozycji Duchowi Świętemu i Biskupowi, by mogli być posłani do głoszenia Ewangelii poza granicami swego kraju. Wymagać to będzie od nich nie tylko dojrzałości powołania, ale również nieprzeciętnej zdolności do rozłąki z w własną ojczyzną, narodem i rodziną oraz szczególnej umiejętności włączania się w inne kultury ze zrozumieniem i szacunkiem”136.\n69. Do niewyczerpanego i różnorodnego bogactwa Ducha należą powołania do Instytutów życia konsekrowanego, których członkowie od chwili, gdy na mocy samej konsekracji poświęcają się na służbę Kościołowi, powinni w sposób właściwy ich Instytutowi mieć szczególny udział w działalności misyjnej140. Historia odnotowuje wielkie zasługi Rodzin zakonnych w krzewieniu wiary i formowaniu nowych Kościołów: od starożytnych Instytucji i monastycznych poprzez Zakony średniowieczne aż po współczesne Zgromadzenia\nb. Przed Instytutami życia czynnego otwierają się niezmierzone przestrzenie dla świadczenia miłosierdzia, przepowiadania ewangelicznego, wychowania chrześcijańskiego, szerzenia kultury i solidarności z ubogimi, dyskryminowanymi, zepchniętymi na margines i uciśnionymi. Instytuty te, czy mają cel ściśle misyjny czy też nie, muszą zbadać swoje możliwości i gotowość poświęcenia swej działalności krzewieniu Królestwa Bożego. Ta potrzeba spotkała się w najnowszych czasach z odpowiedzią licznych Instytutów; pragnąłbym jednak, by była bardziej doceniania i wprowadzana w życie w duchu autentycznej służby. Trzeba, by Kościół uczył wielkich wartości ewangelicznych, które rozpowszechnia, a nikt nie daje im skuteczniejszego świadectwa niż ci, którzy składają śluby życia konsekrowanego w czystości, ubóstwie i posłuszeństwie, w całkowitym oddaniu Bogu i w pełnej gorliwości służenia człowiekowi i społeczeństwu na wzór Chrystusa142.\n70. Szczególne słowa uznania kieruję do zakonnic misjonarek, których dziewictwo dla Królestwa Bożego wyraża się w różnorakich owocach macierzyństwa duchowego. Właśnie misja ad gentes daje im rozległe pole do „oddania siebie z miłości w sposób zupełny i niepodzielny”143. Przykład i aktywność kobiety będącej dziewicą poświęconą miłości Boga i bliźniego, zwłaszcza najuboższego, są niezbędne jako znak ewangeliczny wśród tych ludów i kultur, gdzie kobieta musi jeszcze przebyć długą drogę dla osiągnięcia ludzkiego rozwoju i wyzwolenia. Życzę, aby liczne młode chrześcijanki odczuły pragnienie oddania się z wielkodusznością Chrystusowi, czerpiąc ze swej konsekracji siłę i radość do dawania o Nim świadectwa wśród ludów, które Go nie znają.\nW działalności misyjnej należy dowartościować różne formy obecności laikatu, uwzględniając ich naturę i cele: niech stowarzyszenia laikatu misyjnego, chrześcijańskie organizacje wolontariatu międzynarodowego, ruchy kościelne, grupy i zrzeszenia różnego rodzaju włączą się w misję Ad Gentes we współpracę z Kościołami lokalnymi. To wszystko będzie sprzyjać wzrostowi „dojrzałego i odpowiedzialnego laikatu”, którego formacja jest „istotnym i niezbywalnym wymogiem plantatio Ecclesiae, który (...) pojawia się w młodych Kościołach”153.\n73. Wśród ludzi świeckich, którzy stają się pracownikami ewangelizacji, w pierwszej linii znajdują się katechiści. Dekret o misjach określa ich jako „zastęp tak bardzo zasłużony w dziele misyjnym (...) katechistów, mężczyzn jak i niewiast, którzy, pełni apostolskiego ducha, są dzięki swej wybitnej pracy szczególny i wręcz nieodzowną pomocą przy rozszerzaniu wiary i Kościoła”154. Nie bez racji Kościoły dawnej daty w wysiłku nowej ewangelizacji zwiększyły liczbę katechistów i ożywiły katechezę. „Katecheci działający na terenach misyjnych noszą całkiem odrębny nazwę «katechistów» (...). Bez nich nie byłyby pewnie powstały kwitnące dziś Kościoły”155.\n79. Współpraca wyraża się również w trosce o powołania misyjne. Należy uznać wartość różnych form działalności misyjnej, ale jednocześnie trzeba dać pierwszeństwo całkowitemu i dozgonnemu oddaniu się dziełu misyjnemu, zwłaszcza w Instytutach i Zgromadzeniach męskich i żeńskich. Troska o powołania misyjne stanowi sedno współpracy: głoszenie Ewangelii wymaga głosicieli, żniwo potrzebuje robotników, misji dokonują przede wszystkim mężczyźni i kobiety poświęceni na całe życie dziełu Ewangelii, gotowi iść na cały świat i nieść zbawienie. Dlatego też pragnę jeszcze raz przypomnieć potrzebę troski o powołania misyjne. Świadomi odpowiedzialności powszechnej chrześcijan za wkład w dzieło misyjne i rozwój ubogich ludów, winniśmy wszyscy stawiać sobie pytanie, dlaczego w różnych narodach, podczas gdy rośnie zapotrzebowanie, powołania misyjne, które są prawdziwą miarą oddania się braciom, narażone są na gwałtowny spadek. Powołania kapłańskie i zakonne są nieomylnym znakiem żywotności danego Kościoła.\n„Więcej szczęścia jest w dawaniu, aniżeli w braniu” (Dz 20, 35)\nO wiele jednak liczniejsi są mieszkańcy krajów misyjnych i wyznawcy religii niechrześcijańskich, którzy osiedlają się wśród innych narodów ze względu na studia lub pracę albo zmuszeni do tego przez warunki polityczne czy gospodarcze, panujące w miejscach ich pochodzenia. Obecność tych braci w krajach o chrześcijaństwie dawnej daty jest wyzwaniem dla wspólnot kościelnych, pobudzającym je do odpowiedniego ich przyjęcia, dialogu, służby, dzielenia się dobrami, dawania świadectwa i bezpośredniego przepowiadania. W praktyce pojawiają się również w krajach chrześcijańskich grupy społeczne i kulturowe, które potrzebują misji ad gentes, a Kościoły lokalne powinny zająć się nimi wielkodusznie, korzystając także z pomocy osób pochodzących z krajów, z których przybyli ci emigranci oraz misjonarzy, którzy powrócili do ojczyzny.\nCelowi temu służy przede wszystkim informacja poprzez czasopisma misyjne i inne pomoce audiowizualne. Odgrywają one znaczną rolę, gdyż dzięki nim można poznać życie Kościoła powszechnego, wypowiedzi i doświadczenia misjonarzy i Kościołów lokalnych, w których oni pracują. Trzeba, by do Kościołów młodych, które nie są jeszcze w stanie zaopatrzyć się w prasę i inne pomoce, Instytuty misyjne kierowały ludzi i przeznaczały odpowiednie środki potrzebne do tej działalności.\nDo formacji tej powołani są kapłani i ich współpracownicy, wychowawcy i nauczyciele, teologowie, a zwłaszcza wykładowcy w seminariach i w ośrodkach dla świeckich. Nauczanie teologii nie może i nie powinno pomijać powszechnej misji Kościoła, ekumenizmu, studium wielkich religii i misjologii. Trzeba by przede wszystkim w seminariach i domach formacji dla zakonników i zakonnic prowadzono tego typu studium, troszcząc się również, by niektórzy kapłani czy też młodzież studiująca specjalizowali się w różnych dziedzinach misjologii.\n85. Współpracować w dziele misyjnym znaczy nie tylko dawać, ale także umieć otrzymywać. Wszystkie Kościoły partykularne, młode i stare, wezwane są do tego, by umieć dawać i otrzymywać na korzyść misji powszechnej. Żaden z nich nie może się zamykać sam w sobie. „Dzięki tej katolickości — mówi Sobór — poszczególne części przynoszą innym częściom i całemu Kościołowi właściwe sobie dary, tak iż całość i poszczególne części doznają wzrostu na skutek tej wzajemnej łączności wszystkich oraz dążenia do pełni w jedności (...). Stąd (...) między poszczególnymi częściami Kościoła istnieją więzy głębokiej wspólnoty co do bogactw duchowych, pracowników apostolskich i doczesnych pomocy”171.\n86. Gdy patrzymy na dzisiejszy świat powierzchownie, uderzają nas liczne fakty negatywne i możemy popaść w pokusę pesymizmu. Jest to jednak wrażenie nieuzasadnione, wierzymy przecież w Boga, Ojca i Pana, w Jego dobroć i miłosierdzie. Na progu trzeciego tysiąclecia Odkupienia Bóg przygotowuje wielką wiosnę chrześcijaństwa, której początek można już dostrzec. Rzeczywiście, zarówno w świecie niechrześcijańskim, jak i tam, gdzie chrześcijaństwo istnieje od dawna, dokonuje się stopniowe zbliżenie ludów do ideałów i wartości ewangelicznych, któremu Kościół pragnie służyć. Dzisiaj faktycznie zaznacza się nowa zgodność ludów co do tych wartości: odrzucenie przemocy i wojny, poszanowanie dla osoby ludzkiej i jej praw, pragnienie wolności, sprawiedliwości i braterstwa, dążność do przezwyciężenia rasizmów i nacjonalizmów, wzrost poczucia godności i dowartościowanie kobiety.\nDuchowość ta wyraża się przede wszystkim w życiu pełnym uległości Duchowi Świętemu: winniśmy przyzwolić, by On nas kształtował wewnętrznie i w ten sposób bardziej upodabniać się do Chrystusa. Nie możemy dawać świadectwa Chrystusowi, nie odzwierciedlając Jego obrazu, ożywionego w nas przez łaskę i działanie Ducha. Uległość Duchowi Świętemu domaga się następnie przyjęcia darów męstwa i umiejętności rozróżniania, które są istotnymi rysami tej duchowości.\nTakże i dziś praca misyjna jest nadal trudna i złożona, tak jak w przeszłości, i wymaga również odwagi i światła Ducha Świętego: przeżywamy często dramat pierwszej wspólnoty chrześcijańskiej, która widziała, jak siły pełne niewiary i wrogości „schodzą się razem przeciw Panu i przeciw Jego Pomazańcowi” (Dz 4, 26). Jak ongiś, tak i dziś trzeba modlić się, by Bóg dał nam odwagę do głoszenia Ewangelii. Należy wnikać w tajemnicze drogi Ducha Świętego i pozwolić, by prowadził nas do całej prawdy (por. J 16, 13).\n88. Istotnym rysem duchowości misyjnej jest wewnętrzne zjednoczenie z Chrystusem. Nie można zrozumieć misji i żyć nimi bez odniesienia do Chrystusa jako Tego, który został posłany, by ewangelizować. Święty Paweł tak o tym pisze: „To dążenie niech was ożywia; ono też było w Chrystusie Jezusie. On, istniejąc w postaci Bożej, nie skorzystał ze sposobności, aby na równi być z Bogiem, lecz ogołocił samego siebie, przejąwszy postać sługi, stawszy się podobnym do ludzi. A w zewnętrznym przejawie, uznany za człowieka, uniżył samego siebie, stawszy się posłusznym aż do śmierci — i to śmierci krzyżowej” (Flp 2, 5-8).\n90. Powołanie misyjne ze swej natury wypływa z powołania do świętości. Każdy misjonarz jest autentyczny jedynie wówczas, gdy wchodzi na drogę świętości: „Świętość jest podstawową przesłanką i niezbędnym warunkiem do tego, aby Kościół mógł realizować swoją zbawczą misję”174.\nZe swej strony misjonarze winni rozmyślać o potrzebie świętości, której wymaga od nich dar powołania i z dnia na dzień odnawiać się duchem w swoim umyśle, a także stale doskonalić swą formację doktrynalną i duszpasterską. Misjonarz winien być człowiekiem modlitwy kontemplacyjnej i czynu. Rozwiązanie problemów znajduje on w świetle słowa Bożego oraz w modlitwie osobistej i wspólnotowej. Kontakt z przedstawicielami tradycji duchowych niechrześcijańskich, zwłaszcza Azji, potwierdza fakt, że przyszłość misji w dużej mierze zależy od kontemplacji. Misjonarz, który nie oddaje się kontemplacji, nie może głosić Chrystusa w sposób wiarygodny. Jest on świadkiem żywego doświadczenia Boga i powinien móc powiedzieć jak Apostołowie:: „cośmy usłyszeli o Słowie życia (...), na co patrzyliśmy (...), oznajmiamy wam” (1 J 1, 1. 3).


Dzień 8 marca to wyjątkowa data w kalendarzu: Dzień kobiet. Dodajmy : Dzień Kobiet Pracujących. Po latach walki, roszczeń, poszukiwania sprawiedliwości kobiety podjęły krok naprzód i osiągnęły prawa, które należą się każdemu człowiekowi. Jednak nadal są społeczeństwa, w których jest jeszcze wiele do zrobienia w tej kwestii – zwłaszcza w aspekcie przemocy, nierówność wynagrodzeń, nie wspominając już o seksizmie, który czasem mimowolnie, ale nadal jest obecny w niektórych grupach społecznych. Dziś 8 marca, mężczyźni okazują wyjątkowy zacunek i miłość swoim kobietom, to pokazuje, że złe traktowanie odchodzi w zapomnienie, a świat idzie do przodu! Powinniśmy z tej okazji świętować w wielkim stylu!\nW Zakyou, mamy przyjemność współpracować z wieloma kobietami, które są niezwykle wszechstronne i doskonale radzą sobie w każdej sytuacji. Rozwijanie działalność i zdobycie uznania w tej branży nie jest proste. Chcesz dowiedzieć się jak osiągnęły tak wiele? Przeczytaj ten artykuł i weź z nich przykład. Zostań kobietą sukcesu!\nJest wizytówką mody ślubnej w Brazylii z kilku powodów. Po pierwsze, włożyła w swój sukces wiele pracy i zaangażowania. Zaczynała jak wielu wielkich przedsiębiorców – od postaw. Na początek otworzyła niewielki sklep z autorskimi projektami w garażu swojego domu. Profesjonalną sceną zajęła się dopiero po skończeniu studiów na kierunku prawo i ekonomia. Sukces przyniósł jej wielobranżowy sklep, który stał się jej osobistą, znaną marką.\nPo drugie, Martha pomaga kobietom, daje im pracę i prawo głosu! W północno-wschodniej Brazylii odnowiła organizację zajmującą się ręcznym ozdabianiem tkanin. Cudowne hafty dzięki niej wróciły do łask.\nJest nie tylko jedną z najwybitniejszych projektantek mody ślubnej w Hiszpanii, ale także znaną i cenioną na całym świecie specjalistką. 20- letnie doświadczenie sprawia, że w branży nie ma sobie równych. Jej oryginalne i nowoczesne pomysły są prawdziwą rewolucją! Kluczem do ich sukcesu jest surowość i estetyka formy oraz ręczne wykonanie. Jej projekty zawsze są trafione – zachwycające i doskonale dopasowane do najnowszych trendów.\nKolejną jej specjalizacją są niezwykle efektowne sukienki na specjalne okazje. W jej salonie każda, nawet najbardziej wybredna kobieta znajdzie wymarzoną kreację, która świetnie sprawdzi się na weselu, na przyjęciu urodzinowym czy eleganckim bankiecie służbowym.\nZnana i kochana wedding planerka. Osiągnęła sukces dzięki swojej ciężkiej pracy, rzetelności i odpowiedniemu podejściu do klienta. Anna to niesamowicie żywiołowa osoba, która poradzi sobie w każdej sytuacji, wyjdzie z twarzą z każdej opresji, sprosta każdemu wyzwaniu. Dzięki niej Twój ślub będzie cudowny, niepowtarzalny i dobrze zorganizowany. Jej pomoc sprawi, że przestaniesz martwić się o szczegóły, a zaczniesz cieszyć się magią chwili. Zaufało jej już wiele par i każda z nich była zachwycona!\nAmbitna, wspaniała, niezwykle uzdolniona projektantka syryjskiego pochodzenia. Jej historia jest niezwykła. Pomimo swojego młodego wieku osiągnęła olbrzymi sukces, zdobyła międzynarodową sławę i uznanie wśród najwybitniejszych specjalistów oraz najbardziej wybrednych Pań Młodych. Posiada swoje salony w największych miastach na całym świecie. Jej projekty są niezwykle profesjonalne, zachwycające – przypominają prawdziwe dzieła sztuki!\nSwoimi umiejętnościami i wiedzą w zakresie gastronomii podbiła Meksyk. Jej doświadczenie i talent pozwoliły osiągnąć sukces w ślubnej branży. Jest właścicielką i dyrektorem generalnym Susanna Palazuelos – centrum konferencyjnego, które od 1977 roku zajmuje się organizacją przyjęć. Wesele na tej sali to kwintesencja luksusu i dobrego smaku. To bardzo znane i ekskluzywne miejsce, chętnie odwiedzane przez ludzi z wyższych sfer ( także przez głowy państw!) . Jest punktem odniesienia dla nowo powstających sal weselnych, wielu czerpie z niego inspirację i wiedzę na temat profesjonalnej obsługi.\nSusana Palazuelos nie tylko stworzyła znany na całym świecie obiekt, ale przede wszystkim dała pracę ludziom, którzy naprawdę tego potrzebowali. Nauczyła ich jak zadowolić klienta i wykonywać swoje obowiązki na najwyższym poziomie.\nTe dwie młode Włoszki słyną ze swojej kreatywności. Stworzyły studio fotograficzne nawiązujące do najstarszych rycerskich tradycji w Wielkiej Brytanii, kiedy wydano prawo stanowiące kobiety i mężczyzn na równym szczeblu w organizacji wojskowej. W tej sposób chciały podkreślić swoje poglądy i docenić kobiety.\nAlice i Antonella są dziś bardzo dobrze znane we Włoszech. Ich siedziba mieści się w Mediolanie, gdzie robią coraz większą karierę. Ich prace zapadają w pamięć każdemu kto na nie spojrzy. Wiele par marzy, by to właśnie one uwieczniły ich ślub!\nPodróżując po świecie wiele się nauczyła i zdobyła ogromne doświadczenie. Przyszedł czas, by spełnić swoje marzenie – zostać projektantką sukni ślubnych. Ambicja, ciężka praca i odwaga opłaciły się. Z mało znanej krawcowej prowadzącej niewielki sklep blisko domu stała się jedną z najwybitniejszych portugalskich projektantek. Jej kariera nabrała tempa, a niepowtarzalne projekty zdobyły uznanie w całym kraju.\nGdy rozmyślamy o hiszpańskiej modzie ślubnej na myśl od razu przychodzi nam ona – znana kobieta sukcesu. Studiowała reklamę i public relations, przez jakiś czas pracowała również w pokrewnym kierunku, co umożliwiło jej poznanie oczekiwań i gustu konsumentów. Dalej kształciła się we Włoszech i Stanach Zjednoczonych. Współpracowała z największymi agencjami reklamowymi na świecie ( Ogilvy&Mather Paryż, Iris Worlwide London, Yung&Rubicam NY) oraz z wieloma znanymi markami (Coca-cola, Mercedes-Benz, Movistar). Zdobyta wiedza i doświadczenie pozwoliło jej podbić branżę ślubną. Słynie przede wszystkim ze swej niezwykłej kreatywności.\nSpecjalistka w tworzeniu profesjonalnych, zachwycających reportaży ślubnych. Pracuje w Portugalii. Pary, które miały na tyle szczęścia by się do niej dostać otrzymują wspaniałą pamiątkę na całe życie. Wykonane przez nią zdjęcia są oryginalne, mają w sobie niepowtarzalną magię. To prawdziwa artystka. Ma doskonale podejście do pracy, przy niej Para Młoda czuje się dobrze i swobodnie, podczas sesji każdy zachowuje się spontanicznie i zwyczajnie. To bardzo ważny element, dzięki temu efekt jest wprost oszałamiający. Lekki i delikatny, naturalny. Po prostu ideał! Ale to nie wszystko, Matilde ma również swoją własną markę sukien ślubnych! Dla tej kobiety naprawdę nie ma słowa „niemożliwe”\nZnana w całej Francji, znakomita pani fotograf! Jej faotgrafie są przede wszystkim nastawione na prawdę. Dobra współpraca z ludźmi jest dla niej najważniejsza, każda jej praca jest niezwykle autentyczna, pełna prawdziwych emocji. Na każdym zdjęciu widać jej zamiłowanie do szczegółów. Każdy detal jest idealnie dopracowywać, każda nawet najmniejsza rzecz ma znaczenie. To wyjątkowa profesjonalistka. Efekty jej pracy zapierają dech w piersiach!\nChociaż Becky współpracuje ze swoim bratem to ona wyznacza kierunek każdej trudnej podróży jaką jest organizacja kolejnego ślubu. To pełna energii kobieta, która sprawi, że każde wesele będzie pełne emocji, wrażeń. Zadba o doskonałą atmosferę i niepowtarzalny charakter imprezy. Doskonale zna się na swojej pracy.\nKolejna kobieta sukcesu z branży ślubnej. Ma swoją działalność w Meksyku. Wraz z zespołem organizuje wyjątkowe, niezapomniane przyjęcia. Jej oferta jest niezwykle profesjonalna, a usługi na bardzo wysokim poziomie. Setki par skorzystało już z jej pomocy. Wszyscy byli zachwyceni!\nOto jedne z najbardziej prestiżowych osób w branży. Każda z nich jest świetnym przykładem do naśladowania. Pamiętaj : jesteś silną, niezależną kobietą, możesz osiągnąć wszystko czego chcesz! Masz prawo do marzeń, a przede wszystkim do szacunku i miłości!


Przemysłowe Mieszalniki |\n» Przemysłowe mieszalniki\nUrządzenia do mieszania i innego rodzaju przetwarzania firmy pochodzące z samego serca Europy.\nNasze ponad 30-letnie doświadczenie w produkcji urządzeń do mieszania oraz przetwarzania innego rodzaju pozwala nam zaoferować naszym klientom wysoce efektywne rozwiązania technologiczne na potrzeby wszelkich problemów, poczynając od prostych, na tych najbardziej skomplikowanych kończąc.\nNasza firma posiada własne zakłady produkcyjne wyposażone w najnowszy sprzęt do obróbki metali, co pozwala nam na realizację projektów technologicznych o dowolnym stopniu złożoności.\nPrzedsiębiorstwo jest właścicielem obszaru produkcyjnego o powierzchni 8 000 m. kw., które obejmują zakłady produkcyjne, magazyny, powierzchnie biurowe i tereny otwarte.\nNa terenie naszych zakładów produkcyjnych znajdująsię między innymi następujące maszyny:\nPoziome centrum tokarskie OKUMA Multus B200 CNC (tokarka 5-osiowa z podwójnymi wrzecionami)\nObrabiarka strumieniowa Flow Water Jet Mach 2 Series\nHydrauliczne nożyce gilotynowe LVD 4300 mm ze stali nierdzewnej / węglowej 6/3 mm\nPrzecinarka plazmowa/Tig Messer 3500 mm\nSprzęt do spawania Fronius\nCzterowarstwowa zwijarka do blach Davi MCA3028, szerokość walca 3100 mm, grubość zwijania 14 mm, gięcie wstępne 10 mm\nMaszyna do formowania kulek\nKilka maszyn ostrzących\nGiętarka profilowa BPR\nMaszyna do zaginania, maks. grubość blachy (stal): 15 mm, min. grubość blachy 3 mm, maksymalna średnica głowicy 4 000 mm, min. średnica głowicy 800 mm\nMaszyna Eckold Mobilformer MKF140 / 32 – obejmuje arkusze o zakresie grubości od 6,0 do 15,0 mm dla stali miękkiej oraz od 6,0 do 12,0 mm dla stali nierdzewnej.\nEckold Kraftformer, średnica talerza 4000 mm\nPrasy krawędziowe hydrauliczne CNC Ermaksan i Megobal o długości 2,6 oraz 4 metrów, 130 ton nacisku\nMaszyna do wyoblania blach, średnica 720 mm, długość 1100mm\nTokarka, średnica do 1500 mm, długość 3200 mm\nTrzyosiowa frezarka pionowa, długość stołu 1800 mm\nMaszyna do zaokrąglania narożników Comaca EHN-260/6\nGiętarka rurowa Jutec\nOprzyrządowanie do utwardzania\nAutomatyczne piły do metalu\nNożyce krążkowe do metalu\nSzereg maszyn wykonanych na zamówienie, akcesoriów oraz innych narzędzi\nMożemy korzystać z wolnych mocy produkcyjnych podczas współpracy, możemy także zaoferować usługi na zasadach OEM.\nPodczas produkcji nie korzystamy z podzespołów lub półproduktów pochodzących z Chin lub innych krajów azjatyckich.\nJak sprawdzić, czy urządzenie zostało rzeczywiście wyprodukowane w naszym własnym zakładzie produkcyjnym, w zakładzie producenta lub dostarczone całkowicie gotowe, lub w postaci półproduktów z Chin?\nPrzed zamówieniem urządzenia spróbuj umówić się na wizytę w fabryce producenta. Ocenisz dzięki temu poziom wyposażenia technicznego fabryki, dostępność sprzętu, który jest obecnie produkowany, obecności, liczbę i kwalifikacje zatrudnionych do produkcji pracowników.\nDowiedz się o możliwość zmiany projektu w przypadku wytwarzanych produktów. Jeśli producent mówi o niemożności zmiany na przykład umiejscowienia klapy lub modyfikacji połączeń technologicznych, może oznaczać to wytwarzanie danego produktu w dużych ilościach w Azji.\nZapraszamy wszystkich potencjalnych klientów do odwiedzenia naszej fabryki produkcyjnej gdzie będzie można osobiście ocenić nasze wyposażenie technicznego, jak również omówić cechy konstrukcyjne potrzebnego urządzenia. Nasi doświadczeni inżynierowie są gotowi dostosować produkowane komercyjnie przez nas urządzenia do potrzeb konkretnego klienta lub opracować i wyprodukować nowy projekt zgodnie ze specyfikacją dostarczoną przez klienta.\nMieszalniki do produktów gęstych\nMieszalniki próżniowe homogenizujące


Klar Rasierseife Sport (Shaving Soap) – recenzja mydła do golenia – Geekhub\nKlar Rasierseife Sport (Shaving Soap) – recenzja mydła do golenia\nGeekhub > Tradycyjne golenie > Recenzje > Mydła do golenia > Klar Rasierseife Sport (Shaving Soap) – recenzja mydła do golenia\nMirosław Florek 5 December 2017 8 Comments\nMydła do golenia, Recenzje, Tradycyjne golenie\nProducentem recenzowanego mydła do golenia jest najstarsza niemiecka mydlarnia, firma Klar Seifen GmbH. Założył ją w Heidelbergu, w 1840 roku, pan Phillip Klar. Parę słów napisałem na ten temat w recenzji mydła do golenia Klar Rasierseife Klassik (Classic Shaving Soap).\nWcześniej recenzowane mydło Klassik zachwyciło mnie kompozycją zapachową oraz pozostałymi właściwościami na tyle, że postanowiłem kupić pozostałe mydła z oferty Klar Seifen. Wydatek był trochę mniej bolesny, bo udało się zorganizować zakup grupowy i podzielić się mydłami. Najmniej interesował mnie „Sport”. Jakoś nie za bardzo podobała mi się ta pretensjonalna nazwa. Wszystko się zmieniło, gdy odkręciłem tygiel. Oj, fajny jest ten „Sport”!\nAluminiowy, zakręcany tygiel całkiem ładnie wygląda, ale niestety nie jest praktyczny. W zapełnionym po brzegi tyglu nie da się wygodnie nabić pędzla. Naprawdę dziwię się, że tak doświadczony producent popełnia tak podstawowe błędy.\nOpakowanie mydła do golenia Klar Seifen Sport Rasierseife\nWewnątrz słoika znajduje się twardy, biały krążek mydła o masie 110 g\nMydło „Sport” ma identyczny skład jak wcześniej recenzowane „Klassik, oczywiście z różnicą w liście wzmacniaczy zapachu. Podstawą składu są zmydlone wodorotlenkiem potasu i sodu: kwas palmitynowy, kwas stearynowy i olej palmowy.\nSkład uzupełniają: gliceryna, niezmydlony olej palmowy, kokamidopropylobetaina (detergent, polepszacz piany) i sól sodowa siarczanu alkoholi tłuszczowych z oleju kokosowego (detergent o podobnej charakterystyce działania co SLS).\nProdukt konserwują i stabilizują: pentetonian pięciosodowy (sekwestrant) i sól tetrasodowa kwasu etidronowego (sekwestrant).\nZa zapach odpowiedzialna jest mieszanina substancji aromatycznych (Parfum) oraz kilka wzmacniaczy aromatu: Lilial (zapach lilii), kumaryna (zapach ściętej trawy) i eugenol (goździki).\nŚnieżnobiały kolor zapewnia dodatek bieli tytanowej (CI 77891).\nSkład zgodnie z INCI: Potassium Palmate, Sodium Palmate, Potassium Stearate, Potassium Palm Kernelate, Sodium Stearate, Sodium Palm Kernelate, Glycerin, Aqua, Palm Kernel Acid, Parfum, Cocoamidopropyl Betaine, Sodium Coco-Sulfate, Pentasodium Penteate, Tetrasodium Etidronate, Butylphenyl Methylpropional (Lilial), Coumarin, Eugenol, Cl 77891.\nTo najmocniej aromatyzowane mydło do golenia Klar spośród tych, których kompozycję zapachową można przypisać do grupy „perfumeryjnej”. Zaliczam do niej Sandelholz, Klassik i właśnie Sport. Pozostałe, a więc Lemongras i Mandel to aromaty proste, choć również przyjemne. Na marginesie jeszcze wspomnę, że Mandel jest bardzo, ale to bardzo intensywny.\nJuż Klassik był zdecydowany, a Sport to prawdziwy mocarz. Doskonale wyczuwa się go zarówno podczas wyrabiania piany, w trakcie golenia oraz po jego zakończeniu. No dobrze, a jaki właściwie jest? Podobnie jak ma to miejsce w Klassiku, kompozycja bazuje na kwiatach i słodkich cytrusach, podszytych tropikalnym drewnem. Inne są jednak proporcje. Sport ma więcej kwiatów i mniej cytrusów. Aromat jest lekko słodki i pudrowy. Jest niezwykle świeży. Tak jak doskonale czułem się używając Klar’s Eau de Toilette Klassik, tak w wodę Sport na stałe wyposażyłbym swoją szafkę z perfumami. Niestety, nie jest to możliwe, bo aromatem „Sport” zaprawiane jest jedynie mydło do golenia i woda po goleniu. Zużyłem już próbkę wody po goleniu Klar Sport Rasierwasser. Była rewelacyjna!\nZapach również jest genialny – jeden z najlepszych, z jakim miałem do czynienia w mydle do golenia. Wyczuwam w nim pewne podobieństwa do dwóch innych, które bardzo lubię – Truefitt & Hill 1805 oraz Mitchell’s Wool Fat.\nMoja ocena to 10/10 i w tym przypadku jest to mocna dziesiątka.\nTestując mydło do golenia Klar Sport używałem wyłącznie mojego ulubionego pędzla, a więc syntetyka Mühle 33K256 Silvertip Fibres. Znam to mydło dobrze, bo przecież to formuła identyczna jak w wersji „Klassik”, nie było więc sensu, by testować je ponownie z innymi pędzlami. Syntetyk w rozmiarze XL może nie wyrabia tak sprawnie piany jak np. 30-milimetrowy syntetyk od Yaqi, ale za to świetnie masuje twarz i przygotowuje zarost do golenia. Zresztą do tego wariata Yaqi żaden inny pędzel nie ma startu. To prawdziwa maszyna pianotwórcza. Mühle z mydłem Klar i tak radził sobie świetnie. W mig produkował kłęby idealnej, nawilżającej piany. Wolałem rzadszą, to lałem bezkarnie więcej wody osiągając moje ulubione półpłynne błotko. Gdy chciałem mieć pianę bardziej konkretną, dozowałem wodę oszczędniej.\nPiana wyrobiona z 1 grama mydła Klar Sport Rasierseife, pozostała na pędzlu po pierwszym nałożeniu\nCiekawe, że z jednego, ostatnio testowanego mydła byłem w stanie uzyskać jeszcze lepszą konsystencję niż z Klara. Nie porównuję tu trwałości, ani odporności na duże nawodnienie, bo na to potrzebowałbym jeszcze kilku dni. Mam na myśli samą strukturę. Tym championem okazało się polskie mydło z Mydlanej Chaty.\nPiana wyrobiona z 0,7 g mydła Klar Sport Rasierseife, pozostała na pędzlu Yaqi 30 mm już po naniesieniu na pierwsze przejście\nKlar Sport jest bardzo wydajny – tak jak przystało na dobre, potrójnie mielone mydło. Do wyrobienia piany na standardowe, trójprzejściowe golenie spokojnie wystarcza 0,6-gramowa porcja.\nMoja ocena piany to 10/10.\nKlar Sport, podobnie jak wcześniej testowany Klar Klassik, ma doskonałe parametry użytkowe. Wzorowemu poślizgowi towarzyszy mocna ochrona. Dzięki temu perfekcyjnie ogolić mogłem się nie tylko brzytwą, co akurat nie jest sztuką, ale również maszynką Mühle R41 z założoną nową żyletką Feater. Klar w każdym przypadku radzi sobie świetnie. Szczególnie zachwycałem się poślizgiem, który pozostaje na skórze po przejściu ostrza, a nawet gdy cieniutka warstwa mydła wyschnie, wystarczy zwilżyć skórę i ponownie możemy się golić.\nDo ostatniego golenia, dziś rano, użyłem zamiast brzytwy maszynki Mühle Sophist (R89) z żyletką Feather. Nie mogło być żle, choć aby osiągnąć idealną gładkość trzeba się najeździć, tym bardziej, że w moim przypadku muszą wystarczyć dwa przejścia. Mydło na szczęście na to pozwala, bo poślizg jest nie do zdarcia. Co prawda na koniec zauważyłem ze trzy czerwone kropki pod nosem, ale na 100% jestem pewien, że były efektem wyjątkowej nonszalancji z mojej strony. Aż taka ta R89 nie jest łagodna. Poza tym wyjątkowo mocna ochrona jaką daje mydło Klar trochę utrudnia golenia łagodną głowicą. Po prostu trzeba się trochę najeździć.\nTak naprawdę, to nie wiem w czym tkwi tajemnica tak dobrego golenia z udziałem mydła Klar. Nie wiem czy bardziej odpowiada za to bardziej poślizg, czy ochrona. Może to zmiękczanie zarostu? Nie wiem. W każdym razie ostrze jakoś lekko sunie po skórze.\nZachęcam do zapoznania się z recenzją mydła do golenia Klar Klassik, w której opisałem trochę dokładniej moje odczucia.\nMoja ocena to 10/10 i znów jest to mocna dziesiątka.\nNudna staje się ta recenzja, bo i w sekcji „Po goleniu” muszę napisać, że właściwości pielęgnacyjne recenzowanego mydła są doskonałe. Akurat te odczucia po goleniu są dla mnie mniej istotne niż zapach, golenie i piana. Niemniej musze napisać, że skóra po goleniu jest wyraźnie nawilżona, jedwabiście się błyszczy i pięknie pachnie.\nMoja ocena to 10/10 – zarówno za stan skóry po goleniu jak i jej zapach. Super!\nRecenzowane mydło można kupić w Polsce. W sklepie Facetaria za 110-gramowe opakowanie trzeba zapłacić 110 zł. Zakładając zużycie na poziomie 0,6 g, koszt golenia wynosi 0,60 zł\nKlar Rasierseife Sport oceniam jeszcze wyżej niż Klar Klassik. Można z niego uzyskać pianę o idealnej konsystencji – kremową i nawilżającą. Mydło zapewnie rewelacyjny, pozostający na skórze poślizg oraz mocną ochronę i dobre zmiękczanie zarostu. Jakby tego było mało, odczucia po goleniu również są na najwyższym poziomie, bo po goleniu skóra jest nawilżona, jedwabiście błyszcząca i pięknie pachnie. Nic więc dziwnego, że Klar Rasierseife Sport okazał się być prawdziwym championem, uzyskując najwyższe oceny we wszystkich kategoriach.\nRecenzowany produkt nie jest tani, ale cena odzwierciedla jego jakość. Jeżeli chcecie kupić tylko jedno mydło do golenia z oferty Klar Seifen, niech to będzie właśnie Sport. Zdecydowanie polecam.\nMoja ocena: 10/10 (wybitny produkt)\nzapach (atrakcyjność, intensywność i trwałość): 10/10,\nefektywność golenia (poślizg, zmiękczanie zarostu, dokładność itp.): 10/10,\nodczucia po goleniu (właściwości pielęgnacyjne, zapach): 10/10,\ncena użycia: 0,60 zł,\nMarcin 5 December 2017 at 13:41\nJa pod tą recenzją podpisuję się w całości 🙂\nMydło przetestowane i jedyne co boli to ten zbyt mały tygielek, żeby nie nazwać go przechowalnikiem 🙂\nEmil 8 December 2017 at 23:36\nUdało mi się wyszabrować próbkę za co dziękuję.\nO ile właściwości pianotwórcze, golące i po, są rewelacyjne, o tyle ja się przyczepię do zapachu. Owszem klassic jest świetną kompozycją, ale słabiutki pod względem intensywności. Sport jest lepszy, ale również słaby, w mojej ocenie pod względem kompozycji zasługuje na wysoką notę, jednak pod względem “mocy” nie dałbym mu finalnie więcej jak 7. Przykre, ale po mydle za 110zł spodziewałbym się czegoś bardziej walącego po nosie. (taka Mandela jest już bardzo intensywna, wg mnie jest to najlepszy czysty marcepan jaki spotkałem w mydle).\nMarcin 13 December 2017 at 23:00\nPrzetestowałem Klar Lemongras. I tak jak wcześniej pisałem że Sandałowca był już nie kupił to Lemongras już tak. Fakt że z tygla pachnie tak intensywnie cytrynowo, że aż wchodzi w zapach kostki z WC, tak juz po przeniesieniu na pędziel i twarz zmienia swe oblicze i czuć delikany zapach cytrusowy. Piana rewelacja, poślizg i golenie też, jedyny minus to lekkie przesuszenie skóry i w pół godiny po goleniu nie obyło się bez kremu. Widać różnicę pomiędzy Sportem i Klasikiem – pielęgnują skórę lepiej. Tak czy inaczej ja osobiscie powtórzyłbym zakup 4 z 5 mydeł z tym że dla mnie najlepszy jest Mandel 🙂\nMarcinP 14 December 2017 at 15:27\nMam/mialem 3 mydla Klar- Klassik, Sandalwood i Sport. Jakkolwiek Sport jest najmocniejsze z nich wszystkich to nadal zapach jest bardzo slabiutki, 5-6/10 maksymalnie, wiec wydaje mi sie ze twoja ocena zapachu jest nieobiektywna, bo jakkolwiek zapach jest ladny, tak wszystkie 3 klary sa bardzo delikatne, a nazywanie Klara mocarzem to mocarna przesada, tak samo jak Klassika zdecydowanym. Mocarna to moze byc Tundra Arctica czy Nuavie ale nie Klar, nie przesadzajmy 🙂\nZgadzam sie jednak co do piany, wychodzi genialna ze wszystkich 3. Rowniez sie zgadzam co do beznadziejnego tygielka, to kiepski zart ze produkuja od 1840 i jeszcze na to nie wpadli\nMirosław Florek (Post author) 14 December 2017 at 16:23\nAleż ja nigdy nie miałem ambicji obiektywnego oceniania zapachu. Po prawdzie, to nie wiem czy to jest możliwe. Spektrometrem? Wiem, że rozbieżności oceny są duże, dlatego zawsze powtarzam, aby nie kierować się przy zakupie jedną opinią. Ocena intensywności choć z pozoru łatwa, wcale taka nie jest, bo przecież każdy z nas ma inną wrażliwość na konkretne nuty. Moja ocena jest subiektywna, relatywna i szczera. Takie mydło kiedyś oceniałem Mondial Tobacco Verde. Armat wątły, ale przyjemny. Dałem 7/10. Kolejny przykład to Acqua di Parma, którego zapach jest naprawdę mało intensywny. Mimo to podoba mi się i dlatego dałem 8/10. Koledzy chcieli mnie zlinczować. Niektórzy, że dałem za mało, inni że za dużo. Klary, to fakt, nie mają intensywności Warsa, ale w mojej ocenie są wystarczająco intensywne. Powiem więcej, sandałowy, z całej rodziny najsłabszy (w sensie mocy), jest moim ulubionym. Poczytaj na ten temat na Badger & Blade. Tam oceny też są zupełnie rozbieżne i nie sądzę, by były inspirowane.\nDominik 11 September 2018 at 09:49\nWłaśnie jestem po pierwszym goleniu Klar Sport i powiem tak: Zapach, rację ma Marcin P. Pozostałe właściwości, to w pełni się zgadzam z Mirkiem 🙂\nMarcin 14 December 2017 at 17:31\nTen temat zapachu to sie chyba nigdy nie skończy 🙂\nLaki_Luk 31 October 2018 at 10:30\nDosyć długo musiało to mydło poczekać w szafce na szansę bycia przetestowanym. Chyba głównie przez nazwę. Podobnie jak autor niniejszej recenzji, z dystansem podchodzę do produktów z hasłem “sport” w nazwie.\nNo i przyznam, że dałem się nabrać. Niczego “sportowego” w tym mydle nie czuję. W pełni zgadzam się z oceną Mirka. Zapach jest genialny. Jeśli nie najlepszy ze wszystkich, które do tej pory wąchałem w mydłach/kremach do golenia, to na pewno w pierwszej trójce (pozostałe dwa miejsca to wg mnie: CB Glace Herbe i St. James Pepper & Lime). W dodatku wyczuwam w nim wyraźne nuty kolońskie w bardzo eleganckiej odsłonie. A te uwielbiam.\nWłaściwości “techniczne” z najwyższej półki. Wydajność – chyba wieczna.\nNarasta we mnie chęć zdobycia wody po goleniu z tej linii zapachowej.


Plany Kaufland Polska na 2019 r. – modernizacje, nowe sklepy i innowacyjne koncepty handlowe - Wiadomości Handlowe\nSupermarket sieci Kaufland we Wrocławiu (Kaufland Polska)\nW 2019 r. sieć Kaufland w Polsce przyspieszyła rozwój sieci sklepów, prowadziła także modernizacje kolejnych placówek handlowych, ale także – co niezwykle istotne – inwestowała w nowe technologie i koncepty handlowe, które mają się w przyszłości zwiększyć konkurencyjność i atrakcyjność supermarketów sieci na polskim rynku, poprawiając wygodę oraz zwiększając doświadczenia zakupowe.\nPrzedstawiciele sieci Kaufland podkreślają rok 2019 jest dla firmy okresem dalszego rozwoju, jak również stabilizacji mocnej pozycji na rynku. Na początku roku sieć otworzyła cztery nowe sklepy we Wrocławiu, Lublinie, Nowym Sączu i Gliwicach. Obecnie mamy w Polsce 212 sklepów i w najbliższym czasie firma planuje cztery kolejne inwestycje, np.: w Zielonej Górze, Piastowie koło Warszawy, Częstochowie czy Zawierciu.\nOperator przewiduje także modernizacje kolejnych wybranych marketów, polegające nie tylko na odświeżaniu ich wyglądu, ale także wdrażaniu nowoczesnych i przyjaznych dla środowiska rozwiązań. Przedstawiciele sieci podkreślają, że firma mając na uwadze dynamiczny rozwój technologii oraz rosnące i zmieniające się oczekiwania klientów, modernizacje sklepów traktuje jako proces ciągły. I wskazują, że „projekt każdego z naszych punktów może nieco różnić się od siebie co w dużej mierze zależy od dostępnej powierzchni sprzedażowej a także preferencji klientów z danego regionu. To co charakterystyczne w każdym sklepie Kaufland można połączyć się z darmową siecią Wi-Fi. Poruszanie się po obiekcie ułatwia intuicyjny system prowadzenia klienta oparty na identyfikacji kolorystycznej i graficznej spójny z oznaczeniami stosowanymi w gazetkach reklamowych sieci. Komfort podczas zakupów klientom zapewniają szerokie, bezkolizyjne alejki i niskie regały ułatwiające zdjęcie towaru z półki."\nW wybranych sklepach firma testuje także nowe rozwiązania. Jednym z takich ciekawych konceptów jest sklep Kaufland w Krakowie. W ramach wprowadzonych zmian po raz pierwszy w sklepie w Krakowie utworzono kilkanaście stref tematycznych dostosowanych do potrzeb współczesnych konsumentów. Wśród nich znajdziemy m.in. strefę z produktami dla osób aktywnych, obejmującą zarówno produkty spożywcze, takie jak odżywki, napoje izotoniczne czy przekąski energetyczne, jak i sprzęt do uprawiania sportu, m.in. piłki, deskorolki, hantle i taśmy do ćwiczeń. Są także oddzielne strefy kuchni regionalnej oraz kuchni świata. W sklepie znacznie rozszerzono również dostępny asortyment marek premium, wydzielono dział z naturalnymi kosmetykami, a także z produktami ekologicznymi do prania i sprzątania. Dla najmłodszych powstała specjalna strefa z zabawkami przedstawiającymi ulubione postacie z Disneya. Market sieci Kaufland w Krakowie ze strefami tematycznymi był pierwszym sklepem w Polsce w takiej aranżacji.\nKlient: ale to zalezy glownie od przedstwicieli producenta, sklepy sa otwarte na wieksze zamowienia i magazyny tez spore a wiec trzeba tylko o ta ilosc towaru zadbac. Poza tym na promocjach czesto sa ceny lepsze niz w hurtowni i wlasciciele sklepikow dostawczakami podjezdzaja.\njakby jeszcze towary atrakcyjne cenowo (np. kawy ziarniste) dostępne na promocjach były dostępne w sklepie w ciut większej ilości niż kilka sztuk, na półkach było więcej produktów stricte regionalnych (nie koniecznie z danego regionu gdzie działa Kaufland, ale ogólnopolskich - coś na wzór tygodni regionalnych w innych sieciach handlowych) oraz by uwagi klientów, że dany producent x czy y robi dla nich kiepski produkt i może warto byłoby brać towar od tego samego producenta co brat z tego samego holdingu (Lidl), to byłoby jeszcze fajniej niż jest teraz. Ogólnie sklep bardzo dobry do codziennych zakupów, ale kilka niedociągnięć mają.\nWidać że siec jest proeuropejska, bo założenia maja na światowym poziomie. Liczy się praktyczność i wygoda klientów, na co mega potwierdzeniem jest chociazby 5 kolejnych punktów greenway'a na ich parkingach


Wyniki Lotto 11.1975, mapa graficzna losowań\nimage_aspect_ratiowyniki lotto 1975-11...\nWyniki losowania Lotto 11.1975\nGry Lotto jest najbardziej popularną grą losową w naszym kraju, o czym najlepiej świadczą statystyki. Z jednej strony proste zasady, a z drugiej wygrane o dużej wysokości przyczyniają się do tego, że, że we wszystkich losowaniach kupowane są miliony kuponów. Dla gracza Lotto ważną rzeczą jest dowiedzenie się, czy nie uśmiechnęło się do niego szczęście, czyli po prostu weryfikacja wyników. Lotto wyniki można przeglądnąć w naszym serwisie, prezentujemy zarówno historyczne jak też aktualne, w formie przejrzystego zestawienia. Zainteresowane osoby mogą je sprawdzać po poszczególnych miesiącach i latach, co umożliwia im wszechstronną analizę liczb, które wylosowano. Warto zapoznać się też z najważniejszymi zasadami gry w Lotto, zaprezentowanymi poniżej. Opisujemy zarówno sposób samego grania, terminy losowań oraz wysokości wygranych, jak również przegląd metod na skreślanie liczb.\nPojedynczym zakładem w Lotto jest wskazanie 6 różnych liczb spośród 49. Lotto zakłady gracze mogą zawierać w stacjonarnych kolekturach, zlokalizowanych w każdym mieście, a także w internecie w serwisie Lotto.pl oraz przy wykorzystaniu dedykowane aplikacji Lotto na komórki. W stacjonarnych kolekturach liczby można skreślać na kuponie, w takiej sytuacji przy zakładzie odczytuje je maszyna. W przypadku jednego blankietu wskazać można od maksymalnie dziesięć pojedynczych zakładów, nie ma za to żadnych ograniczeń związanych z z liczbą blankietów. Wielu graczy bardzo chętnie korzysta też z dostępnej możliwości "na chybił trafił", w takim przypadku rejestrujące losowo wybiera potrzebne liczby.\nDużo wygodniejsza będzie opcja kupowania zakładów na internetowej stronie oraz za pomocą aplikacji Lotto - nie trzeba szukać najbliższego punktu, bo wszystko można zrobić z dowolnego miejsca gdzie jest dostęp do internetu. Grając przez internet grający otrzymuje dostęp do własnego konta, na jakim rejestrowane są zakłady, a także wcześniejsza historia. Można też wybrać opcję subskrypcji, która pozwala na automatyczny udział w kolejnym pakiecie losowań do czasu aż się skończy.\nLotto umożliwia też opcję "zagrania ponownie", która polega na zapisaniu kuponu z takimi samymi danymi (liczna skreślanych liczb oraz zakładów). W przypadku gry w kolekturze przedłużany kupon nie może mieć więcej niż 90 dni, w serwisie Lotto.pl oraz w aplikacji Lotto wykorzystane być mogą kupony zapisane na koncie grającego.\nŻeby zwiększyć prawdopodobieństwo wygranej, można na przykład spróbować gry systemem, nie trzeba ograniczać się wyłącznie do podstawowego sposobu typowania. W zakresie systemów, Lotto pozwala na skreślenie między 7 a 12 liczb wśród 49, co bezpośrednio się przekłada na ilość układów. Im więcej liczb się wybierze, tym są większe szanse na wygraną. Na przykład system 7-liczbowy będzie się przekładał 7 zakładów prostych, dla 8 będzie to już 28, natomiast dla 12, aż 924. Kolejnym plusem płynącym z gry systemowej będzie to, że wygrana może być zwielokrotniona.\nPojedyncza gra w Lotto na 6 liczb kosztuje jedynie trzy złote. Na tę cenę nie ma wpływy to, jak zawarto zakład (kolektura, strona internetowa, aplikacja) ani także to, czy liczby były ręcznie skreślone przez gracza, czy wylosowane przez urządzenie. Przy grze systemowej ostateczna opłata jest zależna od tego, jak dużo liczb jest w systemie. Dla siedmiu ostateczna cena będzie wynosić 28 PLN, przy ośmiu 84 PLN, a dla dwunastu 2772 PLN. Wartości, które zostały zaprezentowane będą dotyczyły jednego zakładu, gdy kupon będzie ich więcej zawierał albo obejmą większą liczbę losowań, to opłatę należy zwiększyć proporcjonalnie.\nLosowania Lotto są realizowane trzy razy w tygodniu, we wtorek, czwartek i sobotę, o godzinie 21.40. Transmisję na żywo można oglądnąć w programie TV TVP Info a także w serwisie Lotto.pl. Grający, którzy z jakiegoś powodu nie mogli oglądnąć losowania, mogą jego wyniki sprawdzić w serwisie Lotto, w stacjonarnych kolekturach, oraz oczywiście na naszej stronie Pewniaki.pl, gdzie na bieżąco są one prezentowane i udostępniane za darmo każdemu graczowi.\nGracze grają w Lotto po to, aby spróbować wygrać, tak więc warto jednak wiedzieć, jaką wysokość mają wygrane poszczególnych stopni w tej grze. Dla Lotto pula za trafienie szóstki jest gwarantowana, i wynosi aktualnie przynajmniej 2 miliony, ale może być znacznie wyższa. W związku z tym że Lotto jest grą typowo kumulacyjną, to w momencie, kiedy w danym dniu nie padnie wygrana I stopnia, to cała kwota będzie przechodzić do następnego losowania. Wysokość wygranej zależeć będzie od liczby grających, czasami może ona nawet wynieść kilkadziesiąt milionów.\nJak podaje regulamin Lotto, na pulę wygranych przeznacza się przeznaczone zostaje minimum 51% dochodów z opłaconych przez graczy kuponów, z jakich 44% to nagroda I stopnia, czyli szóstka. Na wypłatę piątek przeznaczone zostaje 8% całkowitej puli, a pozostała część rozdzielona zostaje na czwórki oraz trójki. W przypadku, gdy więcej niż jeden gracz trafi komplet cyfr, to wygrana jest rozdzielana między wszystkich. Szczegółowe wysokości nagród w Lotto w przypadku każdego losowania mogą trochę się różnić.\nŻeby odebrać wygraną w kwocie poniżej 2280 PLN, z kuponów złożonych w terminalach, można pójść do dowolnej kolektury Lotto, jak też do dowolnego Oddziału Totalizatora Sportowego, do którego zgłosić się trzeba w przypadku większej wygranej. Nagroda zostanie wydana wyłącznie po pokazaniu oryginalnego kuponu, który jest wyłącznym potwierdzeniem zakładu, a także podania swoich danych, przy wygranych 2280 PLN.\nDla gry internetowej zakupione zakłady zapisują się na kontach graczy. Nagrody w kwocie niższej niż 2280 PLN grający mogą bez formalności przelać na swój rachunek bankowy czy też przeznaczyć na dalsze granie. W przypadku wyższych kwot udać się należy do któregoś z oddziałów Totalizatora Sportowego z dowodem osobistym. Wypłata wygranej będzie realizowana na wskazany rachunek.\nWszyscy wiemy, iż nie jest łatwo wygrać w Lotto. Stworzyliśmy poradnik jak wygrywać? Niezbędne informacje przeczytaj złote zasady gry w poradnik lotto.\nCzas generowania: 0.0529 sek.


[video] Świecące felgi - inny sposób na tuning? | Autokult.pl\n[video] Świecące felgi - inny sposób na tuning?\nZazwyczaj domowy tuning kojarzy się z felgami. Maniacy zwykli zmieniać tą część swoich samochodów po to, by się wyróżniać z motoryzacyjnego tłumu. Dla wszystkich, którzy uważają felgi za wizytówkę swoich czterech kółek, mamy coś wyjątkowego – fluorescencyjne felgi!\nRzecz polega na tym, że zainstalowano diody LED w środku felg. Sześciocalowe ramię emituje światło w siedmiu różnych kolorach. Klient może w nich dowolnie przebierać. System jest uniwersalny, zadziała w każdych warunkach i w każdym samochodzie.\nTen unikalny gadżet kosztuje 499 dolarów. Oczywiście ktoś nam musi to także zamontować. Dla samouków mamy filmik przedstawiający instalację świecącego urządzenia na przykładowych oponach. Poza tym możecie obejrzeć jak prezentują się samochody z tym systemem.\nJa osobiście nie jestem fanem tego typu wesołego tuningu jednak przy fajnym aucie odpowiednio dobrany kolor może wyglądać całkiem ciekawie.\nHyundai otworzył ośrodek testowy koło Nürburgringu Nowy Volkswagen Beetle już w polskich salonach Nowy Seat Leon (2013) wyszpiegowany! Legendarne samochody mafijnych bosów Hyundai Veloster kusi przed premierą [wideo] Zmiana rozmiarów opon w F1 Flinstonowie są wśród nas! Mercedes-Benz 540 K Streamliner z 1938 roku gwiazdą Retromobile Ewolucja stylistyki Porsche 911 w pigułce [wideo] 2013 Renault Espace - szczegóły faceliftingu Porsche bije kolejny rekord światowej sprzedaży – pokonało pułap 200 tys. sztuk Legendarne detale - najbardziej charakterystyczne elementy samochodów


Mariazell 2017 – Klub Alpin\nDzień I – Rzeszów-Svidník\nPo raz kolejny pasjonaci kolarstwa i rekolekcji w drodze wyruszyli na pielgrzymi szlak. W roku 100 – lecia objawień w Fatimie podjęli trud wyprawy do sanktuarium Matki Bożej w Mariazell. Uczynili to pod egidą Katolickiego Klubu Sportowego im. Św. Jana Pawła II. Wyjazd miał miejsce z pod kościoła im. św. Józefa Sebastiana Pelczara w Rzeszowie. Po mszy świętej pod przewodnictwem ks bpa Edwarda Białogłowskiego pątnicy „wyposażeni” w Boże błogosławieństwo udali się na pielgrzymi szlak. Pierwszy postój miał miejsce w Czudcu, gdzie jak zawsze pielgrzymi zostali obdarowani słodkościami. Po tej porcji kalorii wszyscy pomknęli jak strzała i oto już na horyzoncie pojawiła się Ustrobna i kolejny postój. Cały czas towarzyszyła nam piękna pogoda i mogliśmy podziwiać urokliwą krainę Pogórza Strzyżowskiego. Sprawa skomplikowała się na granicy polsko – słowackiej gdzie kolarzy przywitały opady deszczu. I tak już było do samego Świdnika. Może jutro będzie lepiej 😉\nDzień II – Svidník-Spišský Štvrtok\nOstatecznie nasze obawy się nie sprawdziły i kolejny dzień naszej rowerowej wyprawy przywitaliśmy pochmurną, ale co ważniejsze bezdeszczową pogodą. Jak co dzień na początek było coś dla duszy i dla ciała. W kaplicy szkolnej odprawiliśmy mszę świętą, a w historycznym już, żółtym namiocie dostaliśmy coś na ząb. Szybkie pakowanie, znoszenie bagaży i już wszyscy zwarci i gotowi oczekiwali na start. Syntezę tego, co nasz czeka w dniu dzisiejszym przedstawił nam dyrektor sportowy i piloci. Jeszcze tylko symboliczny „numerek” i można było jechać gdzie nas oczy poniosą, a dokładnie w stronę Spiskiego Czwartku. Po drodze poznawaliśmy walory przyrodnicze i kulturowe naszych południowych braci. A było co, gdyż cały czas jedziemy wzdłuż słowackich Tatr. W Lewoczy odwiedziliśmy Sanktuarium Marii Panny na Mariańskiej Górze. Podjazd do Sanktuarium pielgrzymi zapamiętają na długo 🙂 Zwieńczeniem naszych rowerowych zmagań była wieczorna, iście królewska kolacja, którą zaserwował strudzonemu pątnikowi nasz pielgrzymkowy mistrz kucharski – brat Gieniu. Po krótkim wieczornym spotkaniu, nastąpiła „praca w grupach” czyli spotkania i rozmowy w mniejszych grupach. Wrażeń było wiele, więc i pogadanki się przedłużyły. Jutro niedziela, może sobie dłużej pośpimy?\nDzień III – Spišský Štvrtok – Štrba\nWczorajsze „dłużej pośpimy” o dziwo się sprawdziło. Dzień rozpoczęliśmy od Mszy świętej sprawowanej na przyszkolnym boisku. Lekko zaspanych pielgrzymów budził zapierający dech w piersiach widok na słowackie Tatry. Niedzielnej eucharystii przewodniczył sam Ojciec Dyrektor, który dodatkowo podniósł nas na duchu słowem krzepiącym. Drugim ważnym punktem naszych pielgrzymkowych poranków jest sycące śniadanie, bez którego ani rusz na rowerowy szlak. Tradycyjnie już po pakowaniu rozległ się sygnał do wyjazdu. Dzisiaj nasza trasa nie była zbyt długa, ale za to obfitowała w dużą ilość atrakcji. Już na początku zaskoczył nas wspaniały widok górskich szczytów. Zwieńczeniem tych estetycznych doznań był niesamowity widok na piękne Jezioro Szczyrbskie. Ani się nie obejrzeliśmy a już byliśmy na noclegu. Jest to znana nam miejscowość Strba, którą odwiedziliśmy dwa lata temu. Krótkie ogłoszenia dotyczące tego kto i gdzie śpi, co i kiedy będziemy jedli i mogliśmy udać się na przygotowane kwatery. Pięknie spędziliśmy dzisiejszy wieczór, podczas którego poznawaliśmy się nawzajem. Zapowiedź jutrzejszego trochę dłuższego etapu spowodowała, ze dość wcześniej poszliśmy spać.\nDzień IV – Štrba-Staré Hory\nWielkimi krokami zbliżał się ku nam półmetek naszej wyprawy. Wypadł on dziś czyli na odcinku Strba – Stare Hory. Dzień rozpoczęliśmy śpiewająco, tzn. deszczową piosenką. Taka też była aura. Niewiele jest jednak rzeczy, które zatrzymałyby rowerowego pielgrzyma. Na pewno nie można zaliczyć do nich drobnego deszczu. Podniesieni na duchu słowem naszego ojca duchowego z wiarą i nadzieją zabraliśmy się do czynności przygotowujących nas do kolejnego etapu. O dziwo deszcz przestał padać i mogliśmy przestać śpiewać. Żwawo więc, nie marnując cennego czasu, ruszyliśmy w drogę. Zapowiadało się wspaniale, ale wyszło jak zawsze, gdyż po przejechaniu kilku kilometrów napotkaliśmy dawno nie widzianego przyjaciela, czyli deszcz. Nie jest to jednak wyprawa meteorologów żeby skupiać się na aurze. Ważniejsza jest to, gdzie dzisiaj jechaliśmy. Pokonaliśmy dziś w sumie 108 kilometrów. Dosłownie po górach, dolinach. Pokonując często samych siebie i jak to określił ks. Mariusz na zakończenie odcinka, „pokonaliśmy po raz kolejny własne ograniczenia”. Trzeba powiedzieć, że warto było. Stare Hory to pięknie położona miejscowość. Dużym jej atutem dla nas pielgrzymów jest piękne sanktuarium, które mieliśmy okazję zwiedzić. Odbyło się w nim dziś nabożeństwo adoracji Najświętszego Sakramentu. Po nim wróciliśmy do szkoły, gdzie po kolei zmorzył nas sen. Wielu śniło pewnie o upałach.\nDzień V – Staré Hory-Nitra\nDzień VI – Nitra-Bratislava\nSen się spełnił, i upały przyszły. Wczoraj nie było relacji. Powód był jeden. Trudny odcinek i fajny nocleg. Hmmm, to w sumie dwa powody. Skusiły nas wygodne pielesze i dość wcześnie położyliśmy się spać. Nocowaliśmy w pięknym ośrodku Księży Werbistów w Nitrze. Ośrodek ten znajduje się na wzgórzu i rozciąga się z niego piękny widok na całe miasto. Wieczorem mieliśmy mocno poruszające spotkanie, którego kulminacyjnym momentem było dotknięcie krzyża. Rano obudziły nas dzwony kościoła i piękne słońce. Po Mszy świętej oddaliśmy bagaże w dobre ręce naszych służb pomocniczych, zatankowaliśmy pod korek paliwa, czyli dobrej klasztornej wody i ruszyliśmy w trasę. Dziś pokonaliśmy 102 kilometry, niby niedługi odcinek, ale i tak pełen emocji. Spowodowane to było tym, że zmierzaliśmy do stolicy Słowacji czyli Bratysławy. Po pokonaniu kilku niewielkich podjazdów i kilku płaskich kilometrów dotarliśmy do stołecznego miasta. Wielu z nas zachwycił widok bratysławskiego zamku. Jeszcze tylko kilka zakrętów, po których sprawnie prowadzili nas nasi piloci: Piotrek i Łukasz i już mogliśmy cieszyć się z tego, że kolejny odcinek za nami. Szybkie pielgrzymkowe ogłoszenia i już mogliśmy zażywać rozkoszy prysznicowych na które w pełni zasłużyliśmy. Jak co dzień podczas spotkania z pielgrzymkowym Ojcem duchownym – ks. Stanisławem, mogliśmy posłuchać dobrego słowa odnoszącego się do naszej wiary. Wielu z nas, zanim zasnęło snem sprawiedliwego dzieliło się wrażenia dnia dzisiejszego i z ciekawością wyczekiwało jutrzejszego odcinka.\nDzień VII – Bratislava-Traisen\nNasza ciekawość została dziś zaspokojona. Silny nocny wiatr, który zaraz z wieczora o mały włos nie porwał naszego pielgrzymkowego kuchennego namiotu, rozwiał nasze chmurne myśli. Poranna Bratysława przywitała nas dość chłodno. Wiał silny wiatr. Jak zwykle kolarzowi w twarz. Dziś był szczególny dzień. Pożegnaliśmy majestatyczny zamek na Hradczanach i pokręciliśmy w stronę kraju o dość twardej wymowie. Nad Dunajem wysłuchaliśmy wiedeńskiego walca i dalej tanecznym rytmem pomknęliśmy w stronę Traisen – naszej dzisiejszej bazy. Pogoda była wspaniała, a widoki jeszcze lepsze. Z każdym jednak kilometrem każdemu z nas coraz ciężej obracało się pedałami. Nie było to jednak spowodowane sabotażem naszego technika brata Leszka, lecz ciągle wznoszącym się terenem. A wiadomo grawitacja robi swoje. Pomimo tych i innych trudności szczęśliwie dotarliśmy do celu naszej dzisiejszej pielgrzymki. Pokonaliśmy 133 kilometrów. Czasami było trudno, a nawet bardzo trudno (zwłaszcza ostatni podjazd do kempingu), ale daliśmy radę. Bo jak nie my, to kto?!\nDzień VIII – Traisen-Mariazell


twojwujas.pl jest warta $ 8.95 - Wycena-stron.pl to darmowe narzędzie analizy i wyceny stron internetowych.\ntwojwujas.pl jest warta $ 8.95\ntwojwujas.pl została zarejestrowana 4 lat 7 miesiecy . Jest to domena posiadająca rozszerzenie .pl. Szacunkowa wartość strony wynosi $ 8.95 i ma możliwość dziennych przychodów w wysokości $ 0.15. Ponadto strona internetowa daje możliwość uzyskania dochodów na poziomie Google Adsense. Ponieważ nie stwierdzono występowania zagrożeń, dlatego aktualnie twojwujas.pl jest bezpieczna.\nUtworz Widgets dla twojwujas.pl\nTytuł strony internetowej twojwujas.pl\nTwój Wujas - Najlepszy zbiór obrazków z Internetu!\nOpis meta dla twojwujas.pl\nMeta tagi dla twojwujas.pl\nobrazki, kwejk, twój wujas, pl gry pl, gry www, żarty, gry gry, zdjęcia i obrazki, filmy, obrazki na www, obrazki zdjęcia, darmowe gry na, dowcipy, tapety na pulpit, gry i filmiki, zdjęcia obrazki, gry line, rysunki, kawały kawały, obrazki na, www wyspa gier, żarty i kawały\nGoogle Adsense: pub-3618832566867577 Google Analytics: UA-54306077-1\nDate: Thu, 11 Dec 2014 23:06:15 GMT\ntwojwujas.pl A 3599 IP: 46.41.144.28\ntwojwujas.pl NS 3599 Target: ns3.az.pl\ntwojwujas.pl NS 3599 Target: ns1.az.pl\ntwojwujas.pl NS 3599 Target: ns2.az.pl\ntwojwujas.pl SOA 3600 MNAME: ns1.az.pl\nDOMAIN NAME: twojwujas.pl\nlast modified: 2014.12.10 06:07:15


Rosja wymyśliła, co zrobić z Krymem: raj podatkowy. Hmm… – Kresy24.pl – Wschodnia Gazeta Codzienna\nRosja wymyśliła, co zrobić z Krymem: raj podatkowy. Hmm…\n15 Kwi 2016 Ukraina 4 comments\nNa taki pomysł wpadł okupacyjny gubernator Sewastopola Siergiej Mieniajło i najwyraźniej jego pomysł zyskał poparcie Kremla.\nŻeby uniknąć zachodniego terminu “offshore” gubernator wymyślił własne określenie: “strefa podwyższonego komfortu”. Ma ona zastąpić stworzoną wcześniej przez rosyjskie władze na Krymie Wolną Strefę Ekonomiczną.\nChoć ustanowiona po aneksji Krymu z wielkim propagandowym przytupem Strefa ta dotychczas nie przyciągnęła bowiem żadnych poważnych inwestorów oprócz czeczeńskiej mafii, dla której jest ważnym ułatwieniem przemytu i pozwala uniknąć części podatków.\n“Możemy już zapomnieć o działaniu Wolnej Strefy Ekonomicznej na terytorium Krymu i Sewastopola. Są wprawdzie określone rezultaty, ale trzeba szukać dodatkowych mechanizmów wzrostu ekonomicznego” – przyznaje rosyjski gubernator.\n“Już teraz są pewne preferencje, trzeba więc po prostu dać dodatkowe preferencje. Przygotowaliśmy już odpowiednie propozycje, które mają być dyskutowane przez rosyjski rząd” – zapewnia Mieniajło, ale zastrzega, że nie chce używać słowa “offshore”. Na czym te “dodatkowe preferencje” mają polegać – nie wyjaśnia.\nWszystkie te piękne plany rozbijają się jednak na razie o kwestie elementarne. Blokada ekonomiczna od strony Ukrainy (budowa mostu drogowego przez Morze Czarne do Rosji jest w powijakach), nieustanne kłopoty z zaopatrzeniem w wodę, ciągłe przerwy w dostawach prądu, pozyskiwanego głównie z lokalnych generatorów.\nDo tego sypiąca się infrastruktura, drożyzna, panoszące się rosyjskie służby i mafia, korupcja oraz zachodnie sankcje raczej nie zachęcają do inwestowania na Krymie, w cieniu rosyjskich czołgów i rakiet.\nW tym kontekście określenie “strefa podwyższonego komfortu” świadczy z pewnością o dużej wyobraźni, a może i poczuciu humoru. Póki co rosyjski gubernator może więc sobie tylko zaśpiewać “Tu na razie jest ściernisko, ale będzie San Francisco”…\nCzytaj także: Sukces? Rosja zbudowała… pierwszy filar mostu na Krym\nTagi: finanse gospodarka inwestycje Krym podatki\n15 kwietnia 2016 o 19:21 Odpowiedz ↓\nPO będzie miało gdzie prać swoje niemieckie pieniądze.\n16 kwietnia 2016 o 11:05 Odpowiedz ↓\nJak trwoga to do PO.\nHehe Mich ale lesz jestes…pwoiedz nam co takiego peło zrobilo dla Polski przez te lata…nie bronie zadnej partii…ale jak widac krytyka dobrze cI wychodzi!…Pier….nij coś co nas zaskoczy,super myśc ciekawe info.czekam….i zarazem prosze\n16 kwietnia 2016 o 18:34 Odpowiedz ↓\nTAK, TO BYŁA AMATORKA W WYKONANIU CZEKISTY ŻE DAŁ SIĘ ZŁAPAĆ W PANAMIE JAK ZWYKŁY BOLSZEWICKI ZŁODZIEJ… })