Znów ponad pół tysiąca zgonów na koronawirusa w Polsce. NAJNOWSZE DANE - Dziennik.pl\n2 grudnia 2021, 07:34 Ten tekst przeczytasz w mniej niż minutę\nMamy 27 356 nowych zakażeń koronawirusem, zmarły 502 osoby zakażone COVID-19 - poinformował w czwartek wiceszef MZ Waldemar Kraska.\n- To kolejny dzień, kiedy liczba nowych przypadków nie rośnie z tygodnia na tydzień - zauważył.\nzakażenia zgony koronawirus COVID-19 Waldemar Kraska\nW odpowiedzi na 500 zgonów Polaków dziennie, PiS zredukował liczbę osób na weselach ze 150 osób, do 100. Nie wiadomo, czy się śmiać, czy płakać... Rząd sobie przekalkulował, że nie opłaca mu się walczyć na serio z pandemią, bo poparcie spadnie mu o 1-2%. Przekaz jest prosty: "trudno, niech umierają".\nna szczęście umierają pawie sami płaskoziemcy więc następuje samooczyszczenie społeczeństwa z ciemnoty i zabobonów. Niestety ciepią na tym także zaszczepieni bo nie mogą się dostać do przepełnionych szpitali\nOd kiedy rzad podwoił zarobki pracownikom za leczenia covid, wszyscy wystawiaja świadectwo zmarł na cowid. Podejrzane te statystyki\ndośc tej paranoi\nI znów statystycznie zmarło ostatniej doby 550 osób na choroby serca, a 280 na nowotwory. Jest to standard. Z powodu kowida zmarło sto kilkadziesiąt osób i jest to najgorsza pandemia w historii ludzkości. Oczywiście można testować każdego 90letniego dziadka przywożonego w ostatnim stadium raka do szpitala i wpisywać go w statystykę ofiar kowida pod hasłem "choroby współistniejące"\nPiS to ma najlepszą strategię na świecie . Strategia wolskiej typu pic pie,rdy w pełni . Czas zakończyć drogę szaleńców dnia każdego 10 .\nliczenie jak wydajności pracy w PRL ?\nCzyż bzdetą jest podawanie razem zgonów na covid i zgonów współistniejących, Niemcy tak nie robią ???\nJesli szpital dostaje wiecej kasy za covidiana to tak dlugo robi testy, aby wyszedl pozytywny. Sasiadowi, ktory mial udar i po nim mial problemy z chodzeniem, zabrali do szpitala , zrobili mu 3 testy , ten trzeci byl pozytywny wiec teraz jest w szpitalu jako covidian. W ten sposob statystyki rosny , bo kasa, kasa i tylko kasa sie liczy.\nSkoro głównie umierają niezaszczepieni, to można mówić o planowej eugenice. Szkoda, że przy okazji umierają chorzy na inne choroby.\nNie ma juz podzialu na wspolistniejace choroby?\nTo wszystko są androny, jedynie liczba zgonów daje jakąś informację. Np. na Podlasiu i Podkarpaciu ani się nie szczepią ani nie robią testów na covid.\nJarosław przestraszył się że przez Covid traci poparcie, w odpowiedzi MZ będzie teraz zaniżało statystyki by zadowolić prezesa. Jest powtórka z ubiegłego roku gdy okazało się że mamy dużo więcej zgonów niż to co podawali oficjalnie.\nTo jest zamówienie PiSu pod płaszczykiem niesubordynacji Półek i Polaków.


Byłam nieco zmartwiona kiedy składałam wniosek o moją pierwszą pożyczkę. Ale cały proces był bardzo jasny i nie pozostawiał żadnych wątpliwości. Jestem bardzo zadowolona z warunków które dla mnie uzyskaliście i mogę was z przyjemnością polecić.Gotowka teraz na konto\nJej czas wynosi często mniej trudne pozyczka pomoc niż miesiąc, pożyczka ta charakteryzuje się przede wszystkim bardzo krótkim okresem. Nic więc dziwnego, że osoby potrzebujące pieniędzy na teraz, decydują się na zaciągnięcie trudne pozyczka pomoc chwilówki.\nBrakowało mi pieniędzy żeby zapłacić czynsz. Zwróciłam się do www.mamonat.5v.pl i okazało się, że mogę otrzymać pieniądze bardzo szybko i bez formalności. Dziękuję za waszą pomoc!Szybkie pozyczki bez bik\nNiż w firmie pożyczkowej, a trudne pozyczka pomoc koszt jest wielokrotnie mniejszy.\nJestem na zwolnieniu macierzyńskim i dość często potrzebuję dodatkowych środków. www.mamonat.5v.pl pozwoliło mi je zdobyć w bardzo wygodny, szybki i przyjemny sposób w ten sam dzień w który się o nie ubiegałam!Pozyczki chwilowki\nProcedura windykacyjna trudne pozyczka pomoc. Określanie zdolności kredytowej Klienta opiera się głównie na analizie dochodów trudne pozyczka pomoc Klienta. Którego nie jesteśmy w stanie zrealizować za pomocą własnych środków, cel pożyczki taki trudne pozyczka pomoc. Wpływ pożyczki na zdolność kredytową.\nProszę przyjmijcie szczere wyrazy wdzięczności za dostarczenie mi pożyczki kiedy bardzo jej potrzebowałem. Pozwoliła mi uniknąć eksmisji i innych poważnych problemów.Pozyczka chwilowki lodz\nW nowym trudne pozyczka pomoc rachunku nie ma zwrotu 4% za zakupy w internecie (tzw. Bezwarunkowo bezpłatna karta debetowa i 7 przelewów natychmiastowych w trudne pozyczka pomoc miesiącu za darmo, w ofercie pozostały darmowe wypłaty ze wszystkich bankomatów w Polsce i na świecie. W pierwszym etapie Blik zostanie udostępniony w aplikacjach banków założycieli.


Bitwa o klienta Rozdział 1 – opowiadanie – Opowi.pl\nBitwa o klienta Rozdział 1\n- Co się tutaj dzieje!?\nWściekły Sheldon pociągnął swoje puszyste blond loki, jakby chciał je wyrwać. Pisnął, ale nie z bólu. Był tak zdenerwowany, że stracił panowanie nad sobą. Z rozpalonymi oczami wpatrywał się w puste stoliki w swojej restauracji. Od dawna nikt nic u niego nie zamówił.\n- Dlaczego wrzeszczysz? - spytała jego żona. – Coś się stało, kochanie?\n- Zobacz! Zobacz! Widzisz to, kobieto?!\nKaren rozejrzała się po pustym lokalu i pokiwała głową.\n- Ostatnio to u nas nic dziwnego – łagodnie się uśmiechnęła. – Nie denerwuj się. Powinieneś unikać stresu. Masz nerwicę.\n- Co mam?!\nKaren wiedziała, że nie powinna była tego mówić. Rozwścieczony Sheldon wziął do ręki szklankę i z całej siły rzucił ją na ziemię. Ciężko dysząc, przyglądał się małym odłamkom szkła na podłodze.\n- Lepiej ci? – ostrożnie spytała Karen.\n- Nic nie mów! – warknął mężczyzna. – Daj mi się uspokoić!\nDo restauracji wszedł wysoki, przystojny brunet w garniturze. Już otworzył usta, by coś dodać, gdy usłyszał ryk Sheldona;\nPrzypominało to odgłos wydawany przez lwa. Klient aż się cofnął.\n- Niech się pan nie przejmuje – Karen natychmiast do niego podbiegła. – Wszystko dobrze. Mąż jest... Odrobinę nerwowy. Witam pana bardzo serdecznie!\n- Dzień dobry, piękna pani – mężczyzna pocałował ją w dłoń z szarmanckim uśmiechem na twarzy. – Miło mi panią poznać. Czy mógłbym coś u was zjeść?\n- Ależ naturalnie. Proszę sobie usiąść, zaraz podejdzie kelner.\nKaren pociągnęła Sheldona za rękę. Puściła go dopiero w kuchni.\n- Danny! Idź do klienta, proszę – zawołała.\nKelner poprawił elegancką muchę na szyi i wyszedł, uśmiechając się do Sheldona. Wściekły mężczyzna kopnął stół.\n- Skarbie, spokojnie...\n- Nie odzywaj się, kobieto!\n- Mamy klienta!\nWłaściciel pustej od dłuższego czasu restauracji znieruchomiał, jakby ta informacja dopiero teraz do niego dotarła, a potem lekko się uśmiechnął.\n- Naprawdę? Nie wierzę! Poważnie mamy klienta?\n- Tak, kochanie – Karen pogłaskała męża po ramieniu. – Przestraszyłeś go.\n- Nieważne! Ważne, że w końcu coś zarobimy!\nDo kuchni wszedł kelner z karteczką w dłoni.\n- Pan Robert chce zupę z dyni, pierogi z kapustą i grzybami, naleśnika z serem i herbatę.\n- No proszę. Już się znają – sarkastycznie powiedział Sheldon.\n- O co chodzi? – spytał zdziwiony Danny.\n- Znasz jego imię. On pewnie zna twoje. Zaraz będziecie na ty. Potem umówicie się na randkę.\nKelner poczerwieniał na twarzy i szybko wyszedł. Karen pokręciło głową i zerknęła na męża.\n- Jesteś sadystą? Czemu tak go denerwujesz?\n- Bo mnie to odpręża – Sheldon wzruszył ramionami. – Poza tym, każdy wie, że jest gejem i umawia się z klientami.\n- Ale to nie powód, żeby mu to wypominać – zauważył kucharz.\n- No i nie zapominaj, ze swego czasu też spotykałeś się z mężczyznami – łagodnie wtrąciła Karen.\n- Robiłem to dla własnych korzyści. Nie dla przyjemności – burknął Sheldon. – Ja przynajmniej nie ślinię się na widok każdego klienta płci męskiej.\n- A jakież to korzyści miałeś z randkowania z facetami? – ironicznie zapytał kucharz, posypując naleśnika cukrem pudrem.\n- Jak to jakie? Głównie to dostawałem od nich pieniądze.\n- Bo byłeś małym, słodkim aniołkiem i starsi panowie zasypywali cię drogimi prezentami.\n- Nie jestem małym aniołkiem! I na pewno nie jestem słodki!\n- Ale jesteś mały.\n- Mam aż 160 centymetrów wzrostu!\n- Cisza! – zawołała Karen. – Odstraszycie klienta!\n- Danny! Zamówienie gotowe!\nKelner szybko wpadł do kuchni i wziął tacę z jedzeniem, po czym natychmiast wypadł na zewnątrz. Unikał przy tym sarkastycznego spojrzenia Sheldona.\n- Ciekawe... – zastanowił się kucharz. – Dlaczego nie mamy ostatnio klientów?\n- To proste, bałwanie – Sheldon popukał się w czoło. – Po prostu pójdę do tego pacana i go o to zapytam. Wygląda na miejscowego, na pewno coś wie. Główka pracuje!\nMężczyzna wyszedł. Kucharz oparł się o blat stołu i wpakował sobie do ust pestki dyni.\n- Co mu się stało? – spytał Karen.\n- Zdenerwował się brakiem klientów – wyjaśniła kobieta.\n- Lubię go, choć jest wredny, złośliwy i nerwowy. W sumie to nie dziwię się, że nie mamy klientów.\n- Powiedz, Scott. Wiesz coś? Czyżby ktoś otworzył tu nową restaurację?\n- Szczerze – nie mam pojęcia. Bardzo możliwe. Dzisiaj się rozeznam w temacie. Ale na razie nic nie mów Sheldonowi, bo dostanie kurwicy.\nWłaściciel restauracji właśnie przyciskał przerażonego klienta, próbując wyciągnąć od niego informacje.\n- Gadaj, do cholery!\n- O co panu chodzi? Ja nic nie wiem!\nSheldon wybuchnął śmiechem.\n- Mieszkasz tu od dawna, prawda?\n- Tak, od urodzenia...\nWystraszony mężczyzna podskoczył. Odsunął się od stołu, ale piorunujące spojrzenie Sheldona skutecznie go zatrzymało.\n- Co pan chce wiedzieć? Powiem wszystko!\n- Dlaczego nikt do mnie nie przychodzi? Zbudowali nową restaurację? Gadaj!\n- Tak, jest nowy lokal... Niejaki pan Eugeniusz zaczął sprzedawać hamburgery i inne takie...\n- Ach tak... No cóż, dziękuję za informację. Życzę smacznego! – uśmiechnął się Sheldon. – A spróbuj mi tylko zostawić to i wyjść bez płacenia! Stracisz głowę i wszystkie kończyny! Jasne?!\n- Jak słońce!\n- No. Bardzo ciekawe...\nPrzerażony klient natychmiast zabrał się za jedzenie, a zadowolony z siebie właściciel restauracji wszedł do kuchni.\n- No i nastraszyłeś tego biednego mężczyznę? – zagadnęła Karen. – Po minie widzę, że tak...\n- Spokojnie. Zagroziłem mu, że zostanie kaleką. Zje wszystko. Ale mam bardzo interesującą wiadomość...\nSheldon podrapał się po brodzie, jak miał w zwyczaju podczas intensywnego myślenia.\n- Jakiś laluś sprzedaje hamburgery. I zabiera mi klientów! Namierzę go i załatwię sprawę.\nZaniepokojona Karen spojrzała na Scotta. Ewidentnie także się nieco wystraszył.\n- Co ty chcesz zrobić? – spytał kucharz. Wiedział, do czego zdolny jest Sheldon. Zwłaszcza w gniewie.\n- Pójdę na przeszpiegi – przebiegłe uśmiechnął się Sheldon. – Zobaczę, co się dzieje w jego restauracji i opracuję strategię. Potrzebna mi gazeta lub telewizor.\nPo obejrzeniu wiadomości i przeczytaniu kilkunastu gazet namierzył nowy lokal gastronomiczny w mieście. Był w szoku. Fast food Eugeniusza Harolda stał tylko pół kilometra od jego restauracji. Jak mógł tego nie zauważyć?\nDopiero Karen uświadomiła go, że od kilku tygodni praktycznie nie wychodzi z domu i nie interesuje się bieżącymi zdarzeniami.\n- Zamknij się, kobieto! Nie pomagasz! Idę tam!\nSheldon przed wyjściem odpowiednio się przygotował. Nie wyobrażał sobie pójść na miasto nieogolony, nieuczesany i źle ubrany. Wszystko musiało być dopięte na ostatni guzik, aby wyjście do ludzi stało się możliwe. Wydawało się, że to kompletnie do siebie nie pasuje. Znerwicowany i pozbawiony umiejętności panowania nad własnymi emocjami mężczyzna, który nie umie wyjść z domu ze świadomością, że ma na brodzie choćby kilka włosków. Takie szczegóły wyłapywał bez najmniejszego problemu. Wystarczyło, że spojrzał w lustro.\n- Jak wyglądam? – spytał, obracając się wokół własnej osi.\n- Dobrze. Jesteś bardzo przystojny – sarkastycznie zaśmiał się Scott.\n- Bardzo ładnie i męsko, nie licząc wyjątkowo niskiego wzrostu – powiedziała Karen.\n- Nie przypominaj mi o tym! – warknął Sheldon. – Już dość się nasłuchałem opinii na swój temat! Chłopczyk, laleczka, krasnal ogrodowy...\n- Cicho, kobieto!\nWreszcie mężczyzna wyszedł z restauracji. Kilka metrów od niej spotkał swojego sąsiada, wracał właśnie z zakupów.\n- Dzień dobry, Sheldon! Jak ci mija dzień?\n- Fantastycznie. Co robisz?\n- Właśnie zrobiłem sobie zakupy – Bob z uśmiechem wskazał na wypchaną, płócienną torbę. – A ty gdzie się wybierasz? Uuu! Kiedy ja cię ostatnio widziałem na zewnątrz? Dwa tygodnie temu?\n- No tak... Eee... Nie miałem czasu... A słyszałeś o nowej restauracji?\nBob się rozpromienił.\n- Tak, pewnie! Kto o niej nie słyszał?\n- Jasne, wczoraj, w sobotę...\n- Okej, okej! Rozumiem! To na razie!\nSheldon szybko poszedł do nowego lokalu. Na miejscu aż do zatkało.\nFast food okazał się być dużym, schludnym budynkiem o kształcie zbliżonym do klatki dla owoców morza, na przykład krabów. Na górze wisiał kolorowy szyld z napisem ,, Tłusty Krab”.\n- Co za ironia losu – powiedział sam do siebie Sheldon, ponuro patrząc na rząd samochodów pod lokalem. – Faktycznie tłuste i obleśne miejsce.\nMężczyzna wszedł do środka i aż się zatrząsł na widok tłumów klientów. Każdy zajadał się hamburgerami, frytkami i popijał colę. Dzieci biegały dookoła z małymi zabawkami, radośnie piszcząc.\nZnajomy głos wyprowadził Sheldona z transu.\n- Zgadza się. Niestety.\n- Chciałem zarobić. Miałem zgłosić kandydaturę na kucharza, ale wylądowałem za kasą. I już tu zostałem. Zarobki wprawdzie dość marne, ale zawsze coś.\nSheldon z niedowierzaniem pokręcił głową.\n- A co ze sztuką? Miałeś malować obrazy i je wystawiać, grać na klarnecie...\n- Wiem, wiem. No cóż, okazało się, że spełnienie marzeń jest bardzo trudne. Bez pieniędzy się nie obejdzie... Co ci podać, mój drogi?\n- Co? – roześmiał się Sheldon. – Nie żartuj! W życiu nie tknę tego świństwa! Nie lubię tłuszczu.\n- Witaj w klubie.\nZ kuchni rozległ się pisk. Sheldon aż podskoczył.\n- Nic, to tylko kucharz – Edward wymownie wskazał na drzwi do toalety. – Osobiście uważam, że ten idiota nadaje się tylko i wyłącznie do czyszczenia kibli. On jest nienormalny. Zatruwa mi życie. Wiesz, co jest najgorsze?\n- To mój sąsiad.\nSheldon aż się wzdrygnął.\n- Całkowicie cię rozumiem. Powiedz, od kiedy ten obleśny lokal jest otwarty?\n- Dokładnie od tygodnia.\n- A szef?\n- Nie znam większego skąpiradła. Jest tak chciwy, że gdyby wszedł do państwowej mennicy, to wojsko by go nie wytaszczyło! Nie pożyczy ci grosza, choćby go torturowali. Oddałby życie za zawartość swojego portfela! I nie myśl sobie, że przesadzam. Nigdy w życiu nie spotkałem bardziej chciwego osobnika.\n- Pewnie! Przyjechał z innego miasta. Krążą o nim różne opowieści. Słyszałem na przykład, że usypia swój portfel... Ponoć traktuje go jak człowieka. Stary, to kompletny świr!\nJak na zawołanie, z gabinetu obok kuchni wypadł Eugeniusz Harold we własnej osobie. Szeroko się uśmiechnął na widok Sheldona.\n- Witam! Nowy klient? Bardzo się cieszę! - otoczył go ramieniem. – Jak się pan ma? Proszę, niech pan coś zamówi, w trosce o moje interesy! To znaczy mojego portfela! To znaczy życzę smacznego!\n- Nie, dzięki. Nie jadam hamburgerów – Sheldon sarkastycznie uśmiechnął się do mężczyzny. – Ale pan to pewnie się nimi zajada... U! Ta koszula to się sama dopina czy musi pan prosić o pomoc innych?\nSheldon i Edward wybuchnęli śmiechem. Eugeniusz parsknął.\n- Panie, co pan?! Zamawiaj coś albo wynocha.\n- Jestem Sheldon J. Pearl. Właściciel restauracji ,,Lady London”. Miło poznać.\n- O, dzień dobry! – Eugeniusz mocno uścisnął mu dłoń. – W czym mogę panu pomóc?\n- Jak to w czym? Spójrz pan!\nSheldon obrócił jego głowę o 180 stopni i wskazał na tłumy ludzi. Harold wybuchnął śmiechem.\n- Ach, rozumiem! Jesteśmy zazdrośni, co?\n- Słucham? Wcale nie!\n- Nie musi się pan wstydzić, to zupełnie normalne w dzisiejszych czasach. Po prostu są ludzie dobrzy i lepsi.\n- Ale spokojnie. Zawsze może się pan poprawić. Wprawdzie zapewne nie dorośnie pan do mojego poziomu...\nEugeniusz wskazał na Sheldona i wybuchnął głośnym śmiechem.\n- Błagam! Ludzie, trzymajcie mnie! Nie mogę! Ile ty masz wzrostu?! Ludzie?! Zasadźcie kwiatki, przywieźli krasnala ogrodowego!\nSheldon poczerwieniał na twarzy.\n- Wypraszam sobie! Mierze 160 centymetrów! To dużo...\n- Hahaha! Ludzie, patrzcie! Północny elf!\nKlienci zainteresowali się sytuacją. Kilku zaczęło się śmiać z Sheldona. Był on rzeczywiście bardzo niski, nie dało się tego nie zauważyć.\n- Grubas – burknął mężczyzna. – Przestań jeść tyle tłustych kotletów, bo w końcu nie zapniesz sam spodni!\n- Ty chłystku, nie dorastasz mi do piersi!\n- To łgarstwo!\nEdward rozdzielił wściekłych mężczyzn i wymownie wskazał na klientów.\n- Uspokójcie się, bo ktoś zaraz zadzwoni na policję.\n- W dupie to mam! – zawołał Sheldon. – Niech zadzwonią po wojsko, on się nie zmieści do osobówki!\n- Niech przywiozą klatkę dla ptaka, ten mikrus tylko stamtąd nie ucieknie!\n- O ty cholero!\n- Wredna żmija! Zabójczy krasnal!\n- Nawalony dziad!\nPo kilku minutach jeden z klientów naprawdę zadzwonił na policję. Gdy funkcjonariusze przyjechali na miejsce, ich oczom ukazał się szokujący widok. Eugeniusz i Sheldon zaciekle walczyli na podłodze. Edward na początku próbował ich uspokoić, ale potem sam został wciągnięty do walki. Klienci nie zmierzali stracić okazji, co drugi gość lokalu nagrywał całą sytuację.\nWreszcie mężczyzn udało się rozdzielić. Wszyscy odnieśli pewne obrażenia, ale najboleśniejszych doznał Edward. Zresztą jak zwykle.\n- Czy ty oszalałeś? Kompletnie ci odbiło!\nKaren krzątała się wokół obitego męża, opatrując jego rany.\n- Zamknij się, kobieto! – warknął Sheldon. – Ja tam stoczyłem bitwę!\n- Urządziliście zawody? Kto jest głupszy? – spytała rozbawiona Karen. – Już to sobie wyobrażam...\n- Ej, szybko, chodźcie! – zawołał Scott, trzymając w ręce kiełbasę. – Sheldon, jesteś w telewizji!\nPearl z trudem doczołgał się do kuchni. Z niedowierzaniem spojrzał na telewizor. W wiadomościach puszczali nagranie z bitwy w restauracji ,, Tłusty Krab”. Pokazano też interwencję policji.\n- Szlag by to trafił! – wściekł się Sheldon. – Co za hieny... Jak mogli to pokazać w telewizji!?\n- No widzisz? – Karen pogłaskała go po plecach.\n- Nie dotykaj mnie, kobieto! Daj mi ochłonąć!\n- I co teraz zrobisz? – spytał Scott.\n- Dopadnę tego tłustego gnoja – burknął Sheldon. – Przysięgam! Mokra plama z niego nie zostanie! Dobra, pora wziąć się do roboty. Wiecie, czy jest operacja, zabieg albo leki, które sprawią, że urosnę?


K1-16-02 na sprzedaż - 3 pokoje 65,6 m2 w cenie 494 297 zł - Atal Warta Towers - ul. Rataje166 - Onet Nieruchomości\nCena: 494 297 zł7 537 zł/m2\nNowe mieszkanie o oznaczeniu K1-16-02 znajduje się na 15 piętrze, jest 1-poziomowe, a pomieszczenia mają od 260 do 280 centymetrów wysokości. W mieszkaniu znajdują się 3 pokoje, jest 1 łazienka, lokal posiada loggia o powierzchni 18,0 m2. Okna w mieszkaniu wychodzą na wschód. Dla przyszłych mieszkańców deweloper ATAL S.A. przewidział: miejsca postojowe podziemne oraz miejsca postojowe naziemne.\nCena ofertowa mieszkania wynosi 494 297 zł (7 537 zł/m2).


No cĂłĹź, co mogÄ powiedzieÄ? - Chomik w Internecie\nWysłany: Śro 4:49, 26 Mar 2014 Temat postu: No cĂłĹź, co mogÄ powiedzieÄ?\nto chyba zalezy od czlowieka bo mi pigmentum casstellani wcale nie pomoglo troche zasuszylo tylko ale zaraz bylo to samo [link widoczny dla zalogowanych] Noga Gratulacje\nInne je maja i dlatego mniej cm w talii. [link widoczny dla zalogowanych] Goszcz zginÄ\nfryzjerkÄ , to raczej nie chciaĹabym , zeby ktoĹ tak umalowany robiĹ mi makijaĹź - jakoĹ to maĹo wiarygodne , Ĺźeby tak okropnie pomalowana osoba umiaĹa zrobiÄ fajny makijaĹź. a jk siÄ nazywa ta cudna piosenka, ktora leci w reklamie kay Maxwell House??? Bardzo jestem tego ciekawa a nie mogÄ znaleĹşÄ w internecie nigdzie ... mefiuz: czy jest to szkola godna polecenia? [link widoczny dla zalogowanych]\n? ser ĹźĂłĹty na wiĂłrki Nie chciaĹabym spÄdzaÄ dĹugich godzin na zajÄciach teoretycznych, bo to nie ma sensu (usiadÄ w dwa wieczory i nauczÄ siÄ caĹego roku sama). jak wyglada PRACA PRZEDSTAWCIELA HANDLOWEGO w ZYWCU nie jadu tylko jodu miaĹo byÄ Witam wszystkich mam bardzo Ĺatwa naprawde skuteczna metode na wrastajacy paznokieÄ gdyz dizkei tej metodize ktora polecil mi lekarz nie musieli mi wycinac po raz drugi hirurgicznie paznokcia a wiec wystarczy moczyc 2 razy dziennie nogi w cieplej wodzie z dodatkiem szarego mydĹa np.biaĹy jeleĹ ktory mzona kupic w prawie kazdym sklepie trzeba zluszczyc troche mydla do miski i pomoczyc okolo 20minut naprawde dziaĹa choc wiem ze trudno uwierzyc przekonajcie sie same!!! po drugie, co do odkladania kasy to ciezko jest.


P1430771 - Zapomniany Rybnik\nZamieszczone przez Szymon Strzeja o 18:09\n1921 Wyznaczono nową, zadawalającą Polaków, linię podziału Górnego Śląska między Polskę a Niemcy. Państwu polskiemu przyznano terytorium o powierzchni 3.214 km kwadratowych, co stanowiło 29 procent spornego obszaru. Mieszkało na nim 966 tysięcy ludzi oraz mieściła się większość śląskich zakładów przemysłowych: 76% kopalń węgla kamiennego, 82% kopalń rud cynku, 97% kopalń rud żelaza oraz 50% koksowni i hut żelaza.\n1936 Ożywienie gospodarcze zaznaczyło się w Rybnickiem później i następowało wolniej. Momentom poprawy nieustannie towarzyszyły pogorszenia. Ludność robotnicza żyła w ciągłym niepokoju. Toczyła się batalia przeciwko unieruchomieniu kopalni w Boguszowicach. Zrozpaczeni górnicy przy pomocy strajku okupacyjnego i głodówki osiągnęli 20 października zwycięstwo. Z 1500 robotników ,,Szybów Jankowickich" pozostawiono jedynie 410, tylko część zwolnionych przeniesiono do ,,Donnersmarcka" w Chwałowicach.\n1973 Uruchomiono trzeci blok rybnickiej elektrowni, z którego huk wypuszczanej pary był słyszany w odległości kilkunastu kilometrów.\nTomasz o Stodoły 1939


Wiśniowa focaccia z rozmarynem\nBallarini ❯ Blog❯ Przepisy❯Wiśniowa focaccia z rozmarynem\nTypowo włoska przekąska na dzisiejszym stole Ballarini, oto wyśmienita owocowa focaccia z rozmarynem! Zapraszamy do wypróbowania!\n1 łyżka siekanego rozmarynu\nWsypać mąkę z rozmarynem do miski i uformować małe wgłębienie. Drożdże pokruszyć, rozpuścić z cukrem w mleku i wlać do wgłębienia w mące. Domieszać trochę mąki z brzegu, aby powstał rzadki zaczyn. Przykryć miskę wilgotnym ręcznikiem kuchennym i odstawić na 15 minut w ciepłe miejsce do wyrośnięcia.\nWiśnie umyć, osuszyć, wydrylować, wymieszać z cukrem i odstawić. Gdy zaczyn wyrośnie dodać 1/2 łyżeczki soli i zagnieść szybko błyszczące, elastyczne ciasto. Ponownie odstawić pod przykryciem na 30 minut do wyrośnięcia.\nJeszcze raz szybko zagnieść ciasto, podzielić na 10 równych części i każdą porcję rozwałkować na posypanej mąką stolnicy na placek o grubości 1 cm. Następnie ułożyć placki na blasze do pieczenia.\nWiśnie osączyć i równomiernie rozkładać na przygotowanych plackach lekko wciskając je w ciasto. Oprószyć cukrem pudrem i pozostawić na kolejne 30 minut do wyrośnięcia.\nNastępnie wstawić blachę do piekarnika nagrzanego do 180°C (Pieczenie Plus z 1 automatycznym uderzeniem pary). Piec przez 25 do 30 minut na 2. poziomie od dołu. Podawać posypane po wystygnięciu startą na grubej tarce czekoladą.


Pies adoptował sobie kolegę. Jego pan pokazał, co zastał w wannie - o2 - Serce Internetu\n| 02.01.2022 10:39\nPies adoptował sobie kolegę. Jego pan pokazał, co zastał w wannie\nPsy są przyjaznymi zwierzętami i mogą nawiązywać przyjaźnie bez względu na to, gdzie się znajdują. Niektóre jednak potrzebują towarzystwa bardziej niż inne. I tak właśnie było w tym przypadku.\nNiektóre osoby, decydując się na adopcję psa, nie spodziewają się, że może się on czuć niekomfortowo, będąc jedynym czworonogiem w domowym zaciszu. Są takie rasy, które szczególnie potrzebują kontaktu czy to z człowiekiem, czy innym zwierzęciem.\nChciał mieć przyjaciela\nTak też było w tym przypadku. Crosby to uroczy golden retriver. Do tej pory był jedynakiem.\nCzytaj też: Niepokojące doniesienia. Wnuczka Tuska w szpitalu\nJego właściciel wcześniej miał więcej zwierząt - psa i kota. Po ich śmierci zdecydował jednak, że Crosby będzie sam.\nPsiak jednak od małego był przyzwyczajony do towarzystwa innych czworonogów. Wziął więc sprawy w swoje... łapy!\nZmęczony brakiem przyjaciół w pobliżu, wyruszył na poszukiwania. A po powrocie... nie pozostawił swojemu właścicielowi wyboru.\nCzytaj też: Wstydliwy problem Maffashion. Pojawił się po świętach\nW czwartek wróciłem do domu i zamiast zwykłego, rutynowego wycia na mój widok, pies zaprowadził mnie prosto do wanny - powiedział jego właściciel "ronproject.com".\nA tam znajdował się... malutki miauczący kociak. Kotek wydawał mu się jednak znajomy. Przypominał mu kotkę, która odeszła ledwie 6 miesięcy temu.\nPojechał więc z nim do weterynarza. Chciał upewnić się, czy zwierzę ma mikroczip. Gdy okazało się, że nie ma, musiał podjąć decyzję.\nCzytaj też: Żona Kraśki musiała to powiedzieć na koniec roku. Wszystko jasne\nWeterynarz w zasadzie powiedział mi, że gdybym zabrał ją do schroniska, zostałaby uśpiona, ponieważ w samym schronisku powiatowym jest już ponad 300 kociąt, które potrzebują domów. Powiedział, że mogę spróbować wystawić ją na zewnątrz i mieć nadzieję, że wróci do domu, albo mogę ją zatrzymać - przyznał mężczyzna.\nNie było więc wyboru. Kotek został w domu, a Crosby zyskał przyjaciela!\nCzytaj też: "Wielkie dzieło" Rydzyka. Kwota? Zwala z nóg\nPsiak nie zastawił swojemu panu wyboru.\nZwierzaki są niesamowite ludzki gatunek powinien w.koncu się od nich zacząć uczyć. Nasz pies też przyprowadził kolegę. Pewnie mu nagadał że u nas dobrze i już tak zostało. Przyjaciele na całe życie.wszystki3 nasze zwierzaki to odrzutki. Znajdowane zagubione i odrzucone przez tzw dobre panie które pewnie dziecku prezent dały a potem zwierzak lądował przywiązany do drzewa. Co tu mówić ludzie\nJak skomentuje to Jedraszewski?\nUrocze i wzruszające\nPiękna przyjaźń i madry właściciel pieska który zatrzymał kotka .\nTakie malenstwo raczej samo nie wrociloby do domu. Mój kiedys niepostrzeżenie wymknął z mieszkania na klatke. A potem dobijał się do mieszkania piętro niżej. Ale to był kot domowy.\nA do mnie na balkon przylatuje ptak bez nogi ale ma parę który pozwala pierwszemu się najeść a potem on sam od miesiąca płaczę bo one się opiekują sobą\nDo zakładu, w którym pracowałem, przybłąkał się bezpański pies. Pracownicy dokarmiali go resztkami . Po paru dniach przyprowadził 3 kilkumiesięczne szczenięta, trącił nosem miskę i odsunął się, by te mogły się najeść. Bez komentarza\nChciał go utopić tylko nie od razu\nMam kota ze schroniska, po wypadku (złamany ogon, same blizny na ciałku),cudowny, kochający domowników kotek,przedtem miałam rasowego, który uznawał tylko mnie, innych gryzł,zwierzęta potrafią kochać, są wdzięczne za dobry domek i pełną miskę !\npies musiał się bardzo denerwować, przez ten czas, gdy pan zabrał nowego kolegę i odjechał nie wiadomo dokąd... na szczęście wrócił!\nZwierzaki sa wspaniałe,tylko ludzie ich nie doceniają albo nie chcą rozumieć.Ja po odejściu swojej suni 3 miesiace płakałam,dlatego bardziej kocham zwierzaczki niż ludzi,bo sa nam oddane.\nw tych okrutnych czasach :)


Pawilony ogrodowe. - Blog TwójPasaż.pl\nJesteś tutaj: Home / Pawilony ogrodowe.\n14 marca 2018 /2 komentarze/w Ogród /Autor Ewa\nPierwsze promienie wiosennego słońca budzą chęć do spędzania czasu na świeżym powietrzu. Miło jest po długiej zimie obserwować budzącą się przyrodę, pierwsze przebiśniegi i krokusy oraz zieleniejące na drzewach pączki. Choć jest jeszcze zimno to powietrze pachnie już wiosną i obiecuje nowy, ciepły sezon.\nWszyscy posiadacze ogrodów i działek zaczynają pierwsze prace porządkowe. To czas przycinania gałęzi, grabienia pozostałości roślinnych z trawników i przekopywania grządek. To również czas, by rozstawić szklarnie pod pierwsze sadzonki, które dzięki termicznej osłonie szybciej i obficiej wydadzą plony.\nW perspektywie Świąt Wielkanocnych oraz całego sezonu wiosenno-letniego, warto jest pomyśleć o wydzieleniu miejsca na pawilon ogrodowy. To bardzo popularne sezonowe budowle ogrodowe, gdyż dają użytkownikom spektrum możliwości.\nWczesną wiosną i jesienią, gdy zdarzają się zimne podmuchy wiatru, można osłonić miejsca do biesiadowania nie tylko daszkiem, ale przede wszystkim namiotem ze ściankami. Ścianki pawilonów są w wielu modelach przeźroczyste, więc pozwalają cieszyć się widokami. To daje możliwość zaproszenia gości do ogrodu i spędzania z nimi czasu bez obaw, że mżawka czy wiatr uniemożliwią wspólne spotkanie na powietrzu.\nPrzyjęcia w ogrodzie bez względu na pogodę\nPawilon ogrodowy to absolutny hit ogrodów i działek! Dzięki takim ogrodowym namiotom można przygotować przyjęcia na powietrzu, bez obaw, że wiatr poprzewraca coś na stole czy że deszcz napada do talerzy. To sposób na spokojne biesiadowanie, bez dodatkowych, niechcianych atrakcji. To także patent na urozmaicenie przestrzeni ogrodu, w nowoczesnej i estetycznej formie.\nPawilony ogrodowe – funkcjonalność\nWiele pawilonów ogrodowych to konstrukcje pozwalające na dowolne aranżowanie przestrzeni. Elementem stałym tych konstrukcji jest zadaszenie ale boczne ściany można aranżować dowolnie. W wypadku wielu modeli jest możliwość zamontowania wszystkich ścianek bocznych lub tylko niektórych. Część z takich scianek montowana jest jak kotara, którą można rozsunąć i przymocować do bocznych elementów konstrukcji, gdy nie jest potrzebna.\nJest również możliwość podwieszenia siatki na insekty. Ta funkcjonalność pozwala użytkownikom na cieszenie się urokami ciepłych, letnich wieczorów bez niechcianego towarzystwa uciążliwych owadów. Moskitiery przydatne są również w ciągu dnia, gdy aktywność much, pszczół i os bywa także trudna do zniesienia.\nPawilony ogrodowe przydatne w biznesie\nPawilony ogrodowe o dużych rozmiarach to nie tylko miejsca rodzinnych spotkań. To również budowle komercyjne, wykorzystywane przez firmy na stoiska handlowe, stoiska promocyjne, osłony plenerowych spotkań i eventów. To także wyróżniające się elementy dużych imprez na świeżym powietrzu typu wesela, zjazdy, konferencje, których jedną z atrakcji jest możliwość przeniesienia części spotkań na świeże powietrze. Praktyczne i estetyczne budowle ogrodowe dają wiele możliwości aranżacji przestrzeni przeznaczonej na ekspozycję.\nTagi: pawilon, pawilon ogrodowy, pawilon weselny, pawilon wystawowy, pawilony, pawilony ogrodowe, pawilony ślubne\n26 marca 2018 at 14:39\nJa właśnie zastanawiam się nad takim pawilonem do ogrodu, bo często przychodzą do mnie znajomi, a lato u nas bywa różne 🙂\nZapraszamy do przejrzenia oferty internetowego sklepu TwójPasaż.pl 🙂 https://www.twojpasaz.pl/pl/c/Namioty-handlowe-Pawilony-ogrodowe-Pawilony-handlowe/58/1/default/1\nWielkanoc Święta, na które czekamy. Parawany pokojowe drewniane – piękne i praktyczne.


Makaron Z Cukinii ❤ Spaghetti Z Cukinii - Przepis Ms. Fox\nMakaron z cukinii 🥒\n8 441 Odsłon\n1 mała cukinia (300g)\nodrobina oliwy (opcjonalnie)\nProsty w wykonaniu makaron z cukinii, który jest niskowęglowodanową, zdrową alternatywą dla tradycyjnych makaronów pszennych. Warzywne wstążki, wbrew wszelkim pozorom, doskonale uzupełniają wszelkiego rodzaju sosy, stanowiąc lekki obiad, nie tylko w wersji KETO.\nJak przygotować makaron z cukinii?\nPrzygotowanie makaronu z cukinii jest banalnie proste. Jedyne czego potrzebujesz to obieraczka do warzyw, spiralizator lub tarka julienne, dzięki którym świeżą cukinię pokroisz na paski (mogą być cienkie, jak w przypadku makaronu spaghetti lub grubsze na wzór tagliatelle).\nIle czasu gotować makaron z cukinii?\nMakaron z cukinii wymaga zaledwie chwili gotowania. Po wrzuceniu do wrzącej wody wystarczą tak naprawdę 3 minutki i nasz makaron jest gotowy. Dobrym sposobem przygotowania jest również wrzucenie wstążek do gorącego sosu i wspólne podgrzewanie przez kilka minut. Zadbaj, aby sos było dość gęsty – cukinia z całą pewnością puści trochę soku.\nZ czym podawać makaron z cukinii?\nMakaron z cukinii dobrze smakuje w wielu wydaniach. Spróbuj koniecznie sosów śmietanowych, jak w przypadku Carbonary z cukinią. Świetnie sprawdzą się również sosy pomidorowe jak w Spaghetti bolognese czy Marinara Meatballs. Moim faworytem jest jednak makaron z cukinii w towarzystwie domowego pesto bazyliowego lub podsmażonych na maśle krewetek z czosnkiem i chilli (dodaj wówczas na sam koniec cukinię i ciesz się świeżym, pełnym aromatów smakiem).\nWersję z krewetkami widzisz na głównym zdjęciu.\nEdit. Wasz ulubiony przepis powstał w 2019 roku i 3 lata później doczekał się aktualizacji.\nMakaron z cukinii - przygotowanie\nCukinię umyj i osusz, a następnie zetrzyj na spiralizerze (spiralnej tarce) lub tarce typu Julienne. Możesz wykrajać również paski obieraczką, jak na zdjęciu.\nWstążki cukinii posól i odstaw na kilkanaście minut.\nMakaron z cukinii - odsączanie\nCukinię odsącz, osusz ręcznikiem papierowym i w razie potrzeby przekrój długie nitki makaronu na pół.\nPodawanie makaronu z cukinii\nPodsmaż makaron z cukinii na oliwie lub dodaj do wybranego sosu i gotuj razem nie więcej niż 3 minuty (cukinia powinna zmięknąć, a nie rozpaść się w sosie).\nMakaron z cukinii gotowy, smacznego ;)\nkw. 27th, 2022


Transfery - Relacja na żywo [27/01/2022] | Transfery.info\nTransfery - Relacja na żywo [27/01/2022]\n2022-01-27 07:51:55, Aktualizacja: 3 miesiące temu\nZapraszamy do śledzenia naszej relacji z wydarzeń na rynku transferowym z dnia 27 stycznia 2022 roku. Już za cztery dni Transfer Deadline Day w najważniejszych ligach w Europie.\nOFICJALNIE: Philadelphia Union sprowadziła następcę Kacpra Przybyłki. Został nim Mikael Uhre z Bröndby IF. Duńczyk kosztował 2,55 miliona euro i związał z amerykańskim klubem do końca 2024 roku z opcją przedłużenia współpracy o dodatkowe 12 miesięcy.\nOFICJALNIE: Paul Mukairu wzmacnia siłę ataki Kopenhagi. Nigeryjski skrzydłowy przechodzi za 1,9 miliona euro do duńskiego zespołu z Antalyasporu.\nOFICJALNIE: Timm Klose wraca do gry po ponad półrocznej przerwie. Były obrońca VfL Wolfsburg, FC Basel czy Norwich City podpisał sześciomiesięczną umowę z Bristol City.\nOFICJALNIE: Vítězslav Jaroš trafił na zasadzie wypożyczenia z Liverpoolu do Notts County do końca sezonu.\nOFICJALNIE: Giorgi Czakwetadze trafił na półroczne wypożyczenie do Hamburgera SV. Jesienią występował w belgijskim KAA Gent.\nCrystal Palace zmieniło zdanie i zaczęło negocjować z Mainz inne warunki wykupienia Jeana-Philippe'a Matety. Letnie ustalenia zakładały, że angielski klub będzie mógł go pozyskać na stałe za 15 milionów euro. [RMC Sport]\nNottingham Forest odrzucił ofertę opiewającą na 18 milionów funtów ze strony Burnley za Brennana Johnsona. [BBC Sport]\nEverton obserwuje uważnie sytuację wokół Dejana Kulusevskiego. [La Gazzetta dello Sport]\nAmin Sarr przeniesie się z Malmö FFdo Heerenveen. Kwota transferu napastnika wyniesie 2,3 miliona euro. [Fabrizio Romano]\nTomasz Kupisz finalizuje transfer z Pordenone do Regginy. [Alfredo Pedullà]\nYoussoufa Moukoko może nie przedłużyć wygasającego 30 czerwca 2023 roku kontraktu z Borussią Dortmund. [Bild]\nOFICJALNIE: Rafał Gikiewicz uzyskał pozytywny wynik na obecność koronawirusa.\nOFICJALNIE: Dawid Wolny rozwiązał umowę z Sandecją Nowy Sącz.\nOFICJALNIE: Gabriel Matei będzie występował na zapleczu rumuńskiej ekstraklasy. Były piłkarz Górnika Łęczna i Bruk-Bet Termaliki Nieciecza dołączy do Astry Giurgiu.\nWest Ham United złożył Olympique'owi Marsylia propozycję wypożyczenia Duje Ćalety-Cara z zawartą opcją wykupu. Ta oferta nie jest wystarczająca dla francuskiego klubu. [L'Équipe]\nBordeaux zabiega o pozyskanie Josuhy Guilavoguiego z VfL Wolfsburg. [L'Équipe]\nParis Saint-Germain oraz Tottenham prowadzą zaawansowane rozmowy w sprawie wypożyczenia Tanguya Ndombele. Anglicy chcą, by to paryżanie przejęli całą pensję pomocnika. [Fabrizio Romano]\nOFICJALNIE: Daniel Wass opuszcza Valencię. Reprezentant Danii związał się z Atletico Madryt kontraktem do 30 czerwca 2023 roku.\nMax Eberl opuści po sezonie Borussię Mönchengladbach. Od 2008 roku pełnił rolę dyrektora sportowego. [Bild]\nOFICJALNIE: Aston Villa wzmacnia defensywę. Do klubu dołączył Calum Chambers, który tym samym pożegnał się z Arsenalem. Podpisany kontrakt obowiązuje do 30 czerwca 2025 roku.\nOFICJALNIE: Robin Gosens opuszcza Atalantę. Do Interu Mediolan dołączył na zasadzie półrocznego wypożyczenia z późniejszym obowiązkiem wykupu.\nBayern Monachium sprzedał najwięcej koszulek w 2021 roku. [raport Euromerica Sport Marketing]\nChristian Pulisic nie jest zadowolony ze swojej sytuacji w Chelsea. [NBC Sports]\nMarcelo podpisze półroczny kontrakt z Bordeaux. W przypadku utrzymania w Ligue 1 umowa zostanie przedłużona o kolejne dwanaście miesięcy. [Piotr Koźmiński]\nRoberto Mancini może rozważyć możliwość przeprowadzki do Manchesteru United. [FIVE]\nNewcastle United podwyższyło ofertę za Bruno Guimarãesa. [L’Équipe]\n25-letni skrzydłowy Michael przeniesie się z Flamengo do Al-Hilal. [Ge.globo]\nOFICJALNIE: Komisja do spraw Licencji Klubowych PZPN-u podjęła decyzję o nałożeniu na ŁKS Łódź kary finansowej oraz zakazu transferowego do końca sezonu.\nOFICJALNIE: Dawid Krzyżański przeniósł się do drugoligowych Wigier Suwałki w ramach wypożyczenia z Wisły Płock.\nTransfer Dušana Vlahovicia do Juventusu jest dopięty już w każdym szczególe. [Romeo Agresti]\nArsenal o krok od pozyskania nowego bramkarza. Zostanie nim Matt Turner z New England Revolution. [Taylor Twellman]\nOFICJALNIE: Bogdan Racovițan zamienia FC Botoșani na Raków Częstochowę. 21-letni obrońca podpisał kontrakt, który obowiązuje do 30 czerwca 2025 i zawiera opcję przedłużenia o dwanaście miesięcy.\nAdama Traoré w piątek ma przejść testy medyczne przed dołączeniem do Barcelony. [David Ornstein]\nOFICJALNIE: Daníel Leó Grétarsson dołącza do Śląska Wrocław w ramach transferu gotówkowego. Środkowy obrońca podpisał kontrakt do 30 czerwca 2025 roku.\nIslam Slimani jest blisko powrotu do Sportingu w formie wypożyczenia z Olympique'u Lyon. [A Bola]\nOFICJALNIE: Kingsley Sarfo został wypożyczony do APOEL-u Nikozja. 26-latek to jednokrotny reprezentant Ghany.\nOFICJALNIE: Omri Altman zamienił Aroucę na AEK Larnaka.\nBarcelona jest skłonna kupić Álvaro Moratę (Atlético Madryt nie chce go ponownie wypożyczać), ale najpierw Katalończycy muszą rozstać się z Ousmane'em Dembélé. [Cuatro]\nChristian Clemens znalazł się na radarze Lechii Gdańsk. O zawodnika zabiegają też kluby z zaplecza Bundesligi, ale i Austrii oraz Belgii. [Transfermarkt.ch.]\nOFICJALNIE: Iran pokonał Irak 1-0 i został czternastym uczestnikiem grudniowych Mistrzostw Świata w Katarze.\nOFICJALNIE: Juninho Bacuna zasilił Birmingham City.\nAndrij Szewczenko nie zostanie selekcjonerem reprezentacji Polski [Igor Tsyganyk]\nOFICJALNIE: Amad Diallo został wypożyczony na pół roku z Manchesteru United do Rangers FC.\nOFICJALNIE: Paweł Wszołek został wypożyczony na pół roku z Unionu Berlin do Legii Warszawa.\nKrystian Nowak z Widzewa Łódź znalazł się na celowniku Jagiellonii Białystok. [Tomasz Włodarczyk]\nAston Villa zamierza przystąpić do rozmów z Douglasem Luizem w sprawie przedłużenia jego kontraktu. To efekt dużego zainteresowania nim ze strony innych klubów. [John Percy]\nAdam Diallo do końca sezonu zostanie wypożyczony do Rangers. [Fabrizio Romano]\n22-letni napastnik Iłla Szkuryn (obecnie wypożyczony z CSKA Moskwa do Dynama Kijów) znalazł się na celowniku Rakowa Częstochowa. [Tomasz Włodarczyk, Meczyki.pl]\nReal Madryt wziął na celownik Auréliena Tchouaméni. Do Monako specjalnie pofatygował się w tej sprawie główny skaut wicemistrzów Hiszpanii Juni Calafat. [Marca]\nDariusz Mioduski nosi się z zamiarem zrezygnowania z funkcji prezesa Legii Warszawa. Jego miejsce może zająć Marcin Herra. [Legionisci.com]\nSzanse na transfer Nicolása Tagliafico z Ajaksu do Barcelony zmalały. Amsterdamczycy raczej nie przyjmą dotychczasowej oferty przedstawionej im przez Katalończyków. [Mundo Deportivo]\nOFICJALNIE: Christoph Monschein w SCR Altach.\nBurnley czyni starania w kierunku sprowadzenia Mislava Oršicia. Sam zawodnik zapatruje się na ten pomysł pozytywnie. [The Athletic]\nAdama Traoré dopiął swego. Zwłoka w temacie transferu z Wolverhampton Wanderers do Tottenhamu popłaciła i zawodnikowi udało się osiągnąć porozumienie z FC Barceloną. W tym celu zgodził się na znaczną obniżkę płacy, dzięki czemu może zostać wypożyczony bez konieczności sprzedaży innych graczy [Gerard Romero].\nNico Schlotterbeck przykuł uwagę Borussii Dortmund, która przejawia duże zainteresowanie jego usługami. [Marc Behrenbeck]\nBurnley to klub, który jest zainteresowany sprowadzeniem Wouta Weghorsta. Ekipa z Turf Moor poszukuje następcy Chrisa Wooda. [Daily Mail]\nChelsea jest faworytem w walce o Matthijsa de Ligta, jeśli Juventus zdecyduje się na jego sprzedaż latem. „Bianconeri” przygotowują się w międzyczasie na zmiany w środku defensywy, biorąc na celownik takich graczy jak Antonio Rüdiger i Andreas Christensen z Chelsea, Niklas Süle z Bayernu Monachium oraz Alessio Romagnoli z AC Milanu [CalcioMercato.com].\nAS Roma nie poddaje się i w ostatnich dniach okna transferowego chce sprowadzić Granita Xhakę z Arsenalu [Corriere dello Sport].\nTottenham chce wypożyczyć Sofyana Amrabata z Fiorentiny. W propozycji zawarto opcję wykupu za 13,4 miliona funtów [Daily Mail].\nOlympique Lyon odrzucił ofertę przekraczającą 60 milionów euro za Lucas Paquetę ze strony jednego z angielskich klubów. Sam Brazylijczyk także nie wyraził zainteresowania dołączeniem do tego zespołu. [Canal+]\nÁlex Grimaldo może trafić do Barcelony z Benfiki na zasadzie wypożyczenia z obowiązkiem wykupu w letnim okienku transferowym. [Gabriel Sans]\nRobin Gosens przechodzi testy medyczne przed zaliczeniem przeprowadzki z Atalanty do Interu Mediolan.\nOFICJALNIE: Samuel Noireau-Dauriat trafił na wypożyczenie z Paris Saint-Germain do SPAL. 19-letni skrzydłowy ma występować w zespole U-19.\nOFICJALNIE: Maciej Bortniczuk został wypożyczony na pół roku z Jagiellonii Białystok do Pogoni Grodzisk Mazowiecki. Drugoligowiec zapewnił sobie też możliwość zatrzymania zawodnika na jeszcze jeden rok.\nFrank Lampard spotka się dziś po raz drugi z przedstawicielami Evertonu. [The Telegraph]\nArsenal przerwał rozmowy z Juventusem w sprawie wypożyczenia Arthura. Pion sportowy miał się finalnie zgodzić na 18-miesięczne wypożyczenie pomocnika, ale władze „Kanonierów” nie wyraziły na to zgody. [The Athletic]\nClaudio Ranieri zgłosił swoją chęć do objęcia sterów nad reprezentacją Polski. Włoch stracił dopiero pracę w Watfordzie i nie ma raczej żadnych szans na podjęcie konkretnych rozmów z PZPN-em. [Piotr Koźmiński]\nCrystal Palace i Hoffenheim są zainteresowani francuskim pomocnikiem Randym Nteką z Rayo Vallecano. [L’Équipe]\nSavinho z Atlético Mineiro wzbudził olbrzymie zainteresowanie na rynku. Piłkarz urodzony w 2004 roku znajduje się na celowniku Arsenalu czy koncernu Red Bulla, który chciałby umieścić go w Red Bullu Bragantino przed ewentualnym późniejszym przeniesieniem go do swojego klubu w Austrii lub Niemczech. [Fabrizio Romano]\nVitor Pereira czeka na decyzję Evertonu. Portugalczyk jest zdecydowany na przejęcie sterów nad angielskim zespołem. [Sky Sports News]\nOFICJALNIE: Pietro Pellegri zakończył swój pobyt w Milanie i przeniósł się w ramach wypożyczenia z zawartą opcją wykupu z AS Monaco do Torino.\nLiverpool FC chce skorzystać z sytuacji i w najbliższym czasie przedstawi ofertę kontraktu Paulo Dybali. Juventus nadal nie doszedł do porozumienia w sprawie pensji piłkarza, tymczasem ekipa z Anfield widzi w Argentyńczyku potencjalnego następcę Mohameda Salaha [TuttoMercatoWeb].\nIlaix Moriba dzisiaj przybędzie do Hiszpanii, aby przejść testy medyczne przed wypożyczeniem do Valencii [Onda Cero].\nOFICJALNIE: Megan Rapinoe przedłużyła o jeszcze jeden rok kontrakt z OL Reign.\nOFICJALNIE: Włochy zamierzają ubiegać się o organizację Mistrzostw Europy w 2028 lub 2032 roku.\nPierre-Emerick Aubameyang, pomimo odsunięcia od składu, może pozostać w Arsenalu do końca obecnego, a być może i przyszłego sezonu. Napastnik chce dalej grać w Europie i cieszy się dużym zainteresowaniem, nikt jednak nie chce spełnić jego oczekiwań finansowych [The Times].\nPalmeiras chce wpisać do umowy Endricka klauzulę odstępnego o wartości 100 milionów euro. Ten zabieg ma odpędzić kluby pokroju Realu Madryt czy FC Barcelony [Lance!].\nNewcastle United zabiega o zakontraktowanie Mitchela Bakkera z Bayeru Leverkusen. Klub z Anglii wystosował za niego ofertę w wysokości 20 milionów euro. [L’Équipe]\nOFICJALNIE: Ljubomir Fejsa wraca do gry po blisko półrocznej przerwie. Doświadczony pomocnik związał się półroczną umową z Partizanem, gdzie zastąpi Aleksandara Šćekicia.\nAdama Traoré wierzy jeszcze w powrót do Barcelony. Dlatego opóźnia finalizację swoich ewentualnych przenosin z Wolverhampton do Tottenhamu. [Matteo Moretto]\nAndrea Cambiaso z Genoi może zastąpić Robin Gosensa w Atalancie [Sky Sport Italia].\nOFICJALNIE: Juan Otero zmienia klub w Meksyku. Kolumbijski skrzydłowy przeszedł z Santosu Laguna do Club América za 4 miliony euro i związał z nowym pracodawcą do 30 czerwca 2025 roku.\nOFICJALNIE: Jakub Banach został wypożyczony na resztę sezonu z Chojniczanki Chojnice do Bałtyku Koszalin.\nKluby z Premier League wykazują poważne zainteresowanie usługami Gabriela Sloniny z Chicago Fire. [Fabrizio Romano]\nJuventus będzie dzisiaj kontynuował negocjacje odnośnie transferu Dušana Vlahovicia. Do ustalenia pozostały już ostatnie szczegóły [Fabrizio Romano].\nDaniel Wass dzisiaj przejdzie testy medyczne przed transferem z Valencii do Atlético Madryt [Fabrizio Romano].\nDiego Costa jednak nie trafi do Salernitany [Matteo Moretto].\nJesse Lingard uważa, że Manchester United utrudnia mu odejście, ponieważ latem odrzucił ofertę podpisania nowego kontraktu [The Guardian | The Telegraph].\nNicolás Schiappacasse z Sassuolo, został zatrzymany przez policję po tym, jak odnaleziono w jego rzeczach broń palną, którą zamierzał przekazać kibicowi. [El Observator]\nReginna zamyka transfery Michaela Folorunsho i Tomasza Kupisza [Alfredo Pedullà].\nArthur Cabral trafi ostatecznie do Fiorentiny za 16 milionów euro, w tym półtora miliona jako zmienne. [Gianluca Di Marzio]\nParis Saint-Germain wyraziło gotowość przejęcia całego wynagrodzenia Tanguya Ndombele. W efekcie Francuz jest coraz bliżej wypożyczenia z Tottenhamu Hotspur [Fabrizio Romano].\nDzień dobry! Na początku tradycyjnie zapraszamy do zapoznania się z informacjami z dnia poprzedniego.\nTransfery piłkarskie - relacja na żywo 27/01/2022.\nRelacje transferowe na żywo [LINK] Reklama OFICJALNIE: Patryk Szysz z pierwszym w karierze transferem zagranicznym 26 minut temu OFICJALNIE: Edin Terzić trenerem Borussii Dortmund 1 godzina temu OFICJALNIE: Kosta Runjaić trenerem Legii Warszawa 2 godziny temu PSG się dopiero rozkręca. Przygotowuje ofertę na 45 milionów euro za rozchwytywanego napastnika! 3 godziny temu Wisła Kraków: Jerzy Brzęczek wskazuje kluczowe momenty sezonu. „To był gwóźdź do trumny” 5 godzin temu OFICJALNIE: Fábio Carvalho w Liverpoolu 5 godzin temu Patryk Makuch odchodzi z Miedzi Legnica. Rekordowa sprzedaż beniaminka Ekstraklasy 5 godzin temu


Pozycjonowanie stron internetowych - LTB Kielce\nPozycjonowanie lokalne pozwala na podniesienie pozycji własnej strony w wyszukiwarce. Dzieje się to dzięki wdrożeniu szeregu działań, które pozwalając wzmocnić stronę, tak by po wpisaniu odpowiedniej frazy, np. “salon kosmetyczny Kielce” lub “pozycjonowanie Kielce” potencjalny konsument znalazł stronę danej firmy. W ten sposób można znacznie poprawić wyniki swojej strony – zwiększyć ruch, zainteresowanie własną ofertą, a co za tym idzie – umożliwić wzrost liczby klientów i zysków.\nAby poznać szczegóły oferty i dowiedzieć się więcej, zapraszamy do kontaktu pod numerem\n+48 502 263 293 lub na adres mailowy handlowy@ltb.pl.\nW celu przygotowania wstępnej wyceny oferty zachęcamy do skorzystania z formularza kontaktowego znajdującego się poniżej.


Ewelajna: sierpnia 2015\nAutor: Unknown o 15:17:00 4 komentarze:\nAutor: Unknown o 19:37:00 8 komentarzy:\nAutor: Unknown o 14:54:00 7 komentarzy:\nAwokado - świetny owoc, idealny do deseru:) Przepis na koktajl czekoladowy i guacamole.\nPostanowiłam dziś napisać o awokado. Jak dla mnie świetny owoc, choć spotykam się z różnymi opiniami, że nie dobry, że bez smaku itp... Ja tak nie uważam, jest wręcz bardzo smaczny i zdrowy.\nAutor: Unknown o 18:03:00 7 komentarzy:\nJeśli uwielbiacie cukinię, to zapraszam do lektury:)\nCukinia przywędrowała do nas z Włoch, jest kuzynką dyni. Świetnie smakuje oraz jest jest bardzo zdrowa. Zawiera witaminy: C, A, K i z grupy B oraz minerały: magnez, potas czy żelazo.\nJest świetnym produktem dla osób odchudzających się [np. dla mnie;)]. Na 100 gram przypada tylko jakieś 15 kcal. Jest lekkostrawna i nie odkładają się w niej metale ciężkie. Cukinia łagodzi objawy nadkwaśności i pomaga usuwać z organizmu zbędne produkty przemiany materii.\nCukinie można przygotowywać na wiele sposobów, można: smażyć, dusić, faszerować, ugotować w zupie, czy nawet podawać na surowo jako przekąskę.\nAutor: Unknown o 19:33:00 11 komentarzy:\nTakie "owocne" zakupy dziś zrobiłam. W sam raz na wpis o owocach.\nZdania na temat owoców są podzielone. Jedni twierdzą, że trzeba uważać bo mają za dużo cukru, inni, że brzuch od nich boli, że są wzdęcia... I owszem owoce mogą szkodzić, ale tylko jeśli nie wiemy kiedy je jadać.\nOwoce bardzo szybko się trawią i bardzo szybko trafiają też do żołądka. Dlatego musimy uważać aby nie jeść zaraz po innym posiłku. Lepiej żeby nie trafiały na inne, zalegające w żołądku produkty. Jeśli się pospieszymy z ich spożyciem, zaczynają fermentować, zakwaszając organizm, powodując niestrawność, zgagę i wzdęcia. Tracimy wtedy też cenne składniki, które już się nie wchłaniają.\nPowinno się odczekać 2 godziny po surowych warzywach, 3 godziny po daniu pełnym węglowodanów i 4 godziny po daniu z mięsem.\nAutor: Unknown o 17:47:00 15 komentarzy:\nAutor: Unknown o 18:35:00 16 komentarzy:


Podróż do Hiszpanii Część pierwsza - PDF\nPodróż do Hiszpanii Część pierwsza\nDownload "Podróż do Hiszpanii Część pierwsza"\n1 Podróż do Hiszpanii Część pierwsza Wymieniliśmy nasz pierwszy kamperek na mniej używany model. Przyznam, że z wielkim żalem żegnałam się z naszym domkiem na kółkach, bo przez dwa lata nazbierało się sporo przyjemnych wspomnień, które nierozerwalnie będą kojarzyły się z naszym pierwszym samochodem. No cóż, człowiek nabiera doświadczenia, robi się wygodny i zaczyna sobie zdawać sprawę z tego, czego mu tak naprawdę do szczęścia potrzeba. Kolejny samochód miał być bez alkowy (służyła ona głównie za skład materiałów różnych), mieć mocniejszy silnik (na autostradach wyprzedzało nas wszystko, co miało więcej niż jedno koło), z tyłu na stałe rozłożone łóżko (codzienne składanie i rozkładanie męczyło mojego męża) i większe zbiorniki na wodę. Taki model gwarantował komfort w podróży, a nam wymarzyło się pojechać w daleką drogę, do Hiszpanii. Wyprawa ta zaowocowała przejechaniem 8200 km w czasie 31 dni. Zobaczyliśmy dużo, zwiedziliśmy wiele ciekawych zakątków tego kraju. Przeżyliśmy sporo niezapomnianych chwil. W tym krótkim czasie udało nam się nawet dwa razy po trzy dni przesiedzieć w jednym miejscu nad morzem, co przy naszym pędzie do zwiedzania było nie lada osiągnięciem. Przejechaliśmy całą Hiszpanię od północy na południe (i oczywiście z powrotem) i teraz już wiemy, w które regiony chcielibyśmy pojechać jeszcze raz. Zdaję Ecouen pod Paryżem-Muzeum Renesansu. sobie sprawę, że w Hiszpanii jest jeszcze sporo do zobaczenia, ale my ten pierwszy wyjazd potraktowaliśmy jako zapoznanie się z nieznanym nam terenem. Nauczeni doświadczeniem z podróży po Francji, wybierając się w drogę po Hiszpanii zaopatrzyliśmy się w wykaz miejsc dla kamperów, na których można byłoby się zatrzymać. Przeżyliśmy jednak ogromne rozczarowanie. To, co świetnie sprawdzało się na terenach francuskich i niemieckich, zupełnie nie zadziałało w Hiszpanii. Nie raz błądziliśmy w poszukiwaniu wskazanego miejsca, którego już nie było, albo może nigdy go tam wręcz nie było. Jechaliśmy trasą przez Paryż, gdzie na trzy noce zatrzymaliśmy się na kempingu obok Lasku Bulońskiego (Camping du Bois de Boulogne, 2 Allee du Bord de l eau). Przyznanie temu kempingowi czterech gwiazdek musiało nastąpić najwyraźniej przez pomyłkę. Bałagan panujący w recepcji, sanitariaty, które czasy świetności przeżyły już dawno temu (a na dodatek brak jeszcze ciepłej wody) oraz zaproponowany nam placyk (tak mały, że trudno było ustawić się na nim kamperem) zadecydowały, że nie polecam tego miejsca, chyba że ktoś jest bardzo zdesperowany i nie ma wyjścia. W Paryżu odwiedziliśmy bardzo interesujące muzeum i zachęcam do zwiedzenia go tych wszystkich, którzy choć trochę interesują się okresem średniowiecza. Na jeden dzień pojechaliśmy też pod Paryż do miejscowości Ecouen, gdzie znajduje się muzeum epoki renesansu. Musee National du Moyen Age & Hotel Cluny Około 1330 roku opat benedyktyńskiego klasztoru w Cluny w Burgundii postanowił wybudować w Paryżu rezydencję dla możnych braci zakonnych. W tym celu zakupił teren, na którym znajdowały się ruiny dawnych term rzymskich, powstałych w II i III wieku. Jakub d Amboise Ecouen pod Paryżem-Muzeum Renesansu. Sala z kolekcją broni. kolejny z opatów, w roku przebudował powstały hotel de Cluny, łącząc styl gotycki z renesansem. W XVII w. pałac stał się rezydencją nuncjuszy papieskich. W czasie trwania rewolucji benedyktynów wypędzono, a obiekt przejęło państwo. W latach 30. XIX wieku słynny mediewista i kolekcjoner zabytków Alexander du Sommerand wynajął pierwsze piętro rezydencji i przeniósł tu swoją kolekcję zabytków. Pałac zbudowany jest w kształcie litery U zawierającej wewnątrz dziedziniec. Otoczony jest on kamiennym ogrodzeniem, które po północnej stronie otwiera się na ogród. We wnętrzach zachowało się kilka oryginalnych kamiennych kominków oraz późnogotycka kaplica. Sale z tematycznymi ekspozycjami przedstawiają nam nie tylko sztukę, ale także pokazują, jak wyglądało życie w średniowieczu. Prezentowane gobeliny są wspaniałym źródłem informacji na temat życia świeckiego i dworskiego. W jednym z pomieszczeń można przyjrzeć się z bliska podświetlonym od tyłu witrażom ze scenami biblijnymi. W osobnej sali prezentowane są wyroby z emalii z Włoch i Limognes, z których wykonywano m.in. szkatułki na relikwie świętych. Interesującą kolekcję stanowią ilustrowane manuskrypty, hafty, naczynia liturgiczne, meble kościelne, wyroby ze złota i srebra, zdobione skrzynie. W muzeum znajdują się także odrestaurowane posągi dwudziestu ośmiu królów Judy i Izraela, przodków Chrystusa. W 1977 roku zostały one przypadkowo odkryte w piwnicy domu, podczas budowy parkingu. Pierwotnie rzeźby te mieściły się nad portalami katedry Notre Dame. W 1793 roku, Komuna samorząd Paryża, pozbawiła postacie głów, biorąc je za wizerunki królów Francji. Ślady farby, które pozostały na jednej z nich sugerują, że fasada kościoła była w przeszłości barwna, czego nie widać dzisiaj. Najpiękniejszym eksponatem w muzeum jest cykl sześciu niderlandzkich arrasów z XV-XVI wieku, nazwanych Dama z jednorożcem. W okrągłej sali, przy przyciemnionym świetle (ostre szkodzi barwom tkanin), z rzędem ustawionych na środku ławeczek, wiszą gobeliny. Pięć tkanin przedstawia alegorie zmysłów: wzrok to spojrzenie w lustro, węch to wąchanie kwiatów, smak to jedzenie słodyczy, słuch to granie na instrumencie, dotyk to dotknięcie rogu jednorożca. Ostatni gobelin opatrzono napisem A mon seul désir ( Na moje jedyne pragnienie ). Może on sugerować wyrzeczenie się przyjemności, jaką daje człowiekowi pięć zmysłów. Część pomieszczeń muzealnych stanowią termy, najcenniejsze rzymskie ruiny w Paryżu. Zostały one splądrowane i spalone podczas najazdów barbarzyńskich w końcowym okresie istnienia imperium. Zbudowane zostały najprawdopodobniej przez cech flisaków. Na kolumnach w tzw. zimnej łaźni frigidarium (najlepiej zachowany fragment) widnieje ich symbol: dzioby statków. Obok muzeum mieści się ogólnodostępny ogród, który jest współczesnym wyobrażeniem ogrodu jaki mógł istnieć w wiekach średnich. Inspirację do jego powstania czerpano z eksponatów kolekcji muzeum. Odwoływano się przy tym do średniowiecznego podziału na sacrum i profanum, czyli duchową i świecką sferę życia. Wstęp do muzeum kosztuje 7,50 euro. Musee National de la Renaissance Znajduje się ono w Ecouen, kilometr na północ od Paryża i jest jedną z najbardziej interesujących francuskich budowli epoki renesansu. Z rozkazu konstabla Franciszka I, księcia Anne de Montmorency, wybudowano w latach zamek, w którym mieści się obecnie Muzeum Renesansu. Muzeum to należy do najbogatszych w regionie paryskim. Pałac, w swej konstrukcji związany częściowo z późnogotycką tradycją, to czworoboczna budowla z wewnętrznym dziedzińcem i rozbudowanymi w narożach pawilonami, przykryta wysokim dachem z lukarnami i ozdobnymi kominami. Muzeum w swoich trzydziestu salach eksponuje około dziesięciu tysięcy obiektów. Wnętrze sal zdobią piękne malowidła i arrasy, a także liczne malowane kominki. Wspaniałe francuskie meble, bogata kolekcja broni, wielka sala z drewnianym stropem i ogromnymi, barwnymi gobelinami, kolekcja ceramiki, emalii, wyrobów ze złota i srebra, malarstwo To wszystko naprawdę warto zobaczyć. W Galerii Psyche możemy podziwiać arras długości 75 metrów zatytułowany Dawid i Batszeba. Wstęp do muzeum kosztuje 4,50 euro. Dune de Pyla - schody do nieba. Z Paryża wyjechaliśmy drogą w kierunku na Poitiers. Na nocleg zatrzymaliśmy się w Dissay (N 46, ; E 0, ) na miejscu przeznaczonym dla kamperów. Mieści się ono na tyłach budynku informacji turystycznej i można tam uzupełnić wodę, zrzucić ścieki oraz umyć toaletę. Następnego dnia jechaliśmy dalej w kierunku Bordeaux, a potem skierowaliśmy się nad morze do Arcachon. Stamtąd drogowskazy kierowały nas już na Dune de Pyla, najwyższą wydmę w Europie. Wydma Dune du Pilat (de Pyla) Zachodnia część regionu Akwitanii pokryta jest piaskami lądowych i nadbrzeżnych wydm. Obecnie na tym obszarze znajduje się ok wydm o wysokości powyżej 10 m (z czego 47 wydm liczy pomiędzy 70 a 100 m wysokości). Najwyższą z nich jest Dune de Pyla. Ta ogromna góra piasku ma 2500 m długości, 500 m szerokości i osiąga do 107 m wysokości. Podłoże wydmy, patrząc od strony plaży, składa się z zachowanych do dzisiaj kawałków drewnianych pniaków. Radioaktywne badanie tej warstwy wykazało, że porastający teren las został przykryty piaskiem ok lat temu. Każdego roku piasek ze wschodniego zbocza wydmy zakopuje 8000 metrów kwadratowych lasu, zasłaniając tym samym prywatne parcele. Pomiędzy 1826 a 1922 rokiem wydma zabrała aż 500 m wybrzeża\n2 Dune de Pyla. Widok z góry na lasy piniowe. Obliczono, że w przeciągu 40 lat, jeśli przemieszczanie się wydmy będzie odbywało się z tą samą co dotychczas prędkością średnio 4,9 m na rok, droga Biscarrosse i kemping zlokalizowany blisko zbocza zostaną zasypane przez piasek. Do wydmy nie sposób nie trafić. Zaprowadzą nas do niej kilkakrotnie powtarzane drogowskazy. Na samym końcu przy drodze znajduje się rozległy, zadrzewiony parking, na którym można zatrzymać się także na noc. Jednak jest on dosyć drogi. Skierowaliśmy się więc drogą prowadzącą wzdłuż wybrzeża na południe i zatrzymaliśmy się przy pierwszym napotkanym kempingu. Nie było żadnych problemów z tym, żeby drogą przejść przez teren kempingu do podnóża wydmy i wdrapać się na nią po schodkach umieszczonych na zboczu. Kiedy patrzyłam z dołu do góry, to odnosiłam wrażenie, że te wąskie, metalowe stopnie prowadzą prosto do nieba. Miałam poważne opory, żeby wspinać się tak wysoko. Szczebelki były dość płytkie, a osuwający się z każdej strony piasek na bieżąco zasypywał niektóre z nich i często trzeba je było odgrzebywać rękoma, będąc już prawie na kolanach. Pocieszałam się tylko tym, że w razie stracenia równowagi, moje lądowanie będzie w miarę miękkie, chociaż nieco gorące. Nieźle się można zasapać, wchodząc do góry, ale widok jaki rozciąga się po dotarciu na szczyt, wart jest tego wysiłku. Na górze z jednej strony rozciąga się błękitne morze, które w tym miejscu ma sporo mielizn, a z drugiej strony, jakby w nieskończoność falują zielone wierzchołki sosen. Z dwóch pozostałych stron rozciąga się wydma. Taka ogromna ilość piasku w jednym miejscu! Natomiast w dole, u podnóża wydmy od strony lądu widać wierzchołki martwych drzew, które są sukcesywnie zasypywane przez piasek. Dosyć smutny to widok. Schodzenie w dół nie jest już takie trudne, ale nie za bardzo przydają się do tego schody. Zsuwaliśmy się z mężem wężykiem obok nich, a za nami zsuwał się piasek. Ale przeżycie! Dodam, że nigdzie nie widzieliśmy nakazu korzystania ze schodów, a w oddali grupka osób zsuwała się po zboczu. Na nocleg zatrzymaliśmy się na uroczym kamperowisku, które położone jest w sąsiedztwie morza, w sosnowym lesie (N 44, ; W 1, ). Przy wjeździe z głównej drogi znajduje się stanowisko do pobierania wody, zrzucania ścieków i opróżnienia toalety. Niestety, pogoda nam nie dopisała (mżyło, wiało a potem padało) i rano następnego dnia pojechaliśmy dalej w kierunku granicy z Hiszpanią. Granicę przekraczaliśmy dwukrotnie. Można przejechać ją drogą E7/N134, jadąc przez tunel, albo boczną drogą przez przełęcz Somport, która wznosi się na wysokości 1640 m n.p.m. Kiedyś znajdował się tu klasztor, którego dzwon bił w czasie śnieżycy i mgły, by wskazać drogę pielgrzymom zdążającym do Santiago de Compostela. Zanim się zorientowaliśmy, granicę przejechaliśmy tunelem. Ponieważ wyznajemy zasadę, że w górach nie jeździmy tunelami, tylko przełęczami, bez względu na ich wysokość i trudności w podjeździe, wróciliśmy drogą i przejechaliśmy granicę drugi raz, ale tym razem przez przełęcz. Wspaniałe widoki! Na pierwszy nocleg w Hiszpanii zatrzymaliśmy się w Pirenejach, jadąc rekomendowaną przez jeden z przewodników doliną Hecho. Przyznam szczerze, że mając tak mało czasu i tak dużo do zobaczenia, wybór ten nie do końca był trafiony. Zatrzymaliśmy się na parkingu będącym jeszcze w budowie, przy górskiej drodze, której nie było na mapie (N 42, ; W 0, ). Rano skierowaliśmy się z powrotem w kierunku miejscowości Jaca do celu naszej podróży, do klasztoru w San Juan de La Pena. Jedyna droga, która do niego prowadzi jest bardzo wąska i niesamowicie kręta. Kiedy dojedziemy już na samą górę, na końcu drogi zobaczymy parkingi, które są rozlokowane na skraju lasu. Wokół rozciągają się łąki, wśród których wytyczone są widokowe ścieżki i urocze miejsca doskonałe na piknik. San Juan de la Pena - klasztor górny z barokową fasadą. Po prawej stronie widać zabudowania muzeum. San Juan de la Pena.Klasztor górnydawne zabudowania gospodarcze. San Juan de la Pena. San Juan de la Pena. Dawne zabudowania gospodarcze - piekarnia. San Juan de la Pena. Dawne zabudowania gospodarcze - u stomatologa. San Juan de La Pena Był to w średniowieczu na terenie Aragonii najważniejszy klasztor i prawdopodobnie najstarszy w Hiszpanii. Obejmuje dwa klasztory, które oddzielone są od siebie o ok. 2 km. Z parkingu, który znajduje się na samej górze, do dolnego klasztoru można zejść piechotą wzdłuż drogi, albo skorzystać z autobusu, który co kilkanaście minut kursuje w obie strony (opłata zawarta w cenie biletu do obu klasztorów i muzeum - 8 euro). Klasztor dolny (starszy) wbudowany jest we wgłębienie pod skałami. Zbudowany został w 920 roku i to tutaj po raz pierwszy w Hiszpanii, 22 marca 1071 roku, odprawiono mszę łacińską. W średniowieczu liczni pielgrzymi zatrzymywali się w tym miejscu, uważano bowiem, że w monasterze przechowywano kielich zwany Świętym Graalem. Niestety, od drugiej połowy XII wieku klasztor zaczął podupadać. Coraz mniej było darowizn składanych mnichom, pogłębiały się długi klasztoru i pomimo licznych próśb kierowanych do biskupstwa z prośbą o pomoc, klasztor zamieniał się w ruinę. Przyczyniło się do tego także jego specyficzne położenie, które sprzyjało licznym pożarom. Ostatni, z 1675 roku, trwał trzy dni i w wyniku licznych zniszczeń, trzeba było przenieść mieszkańców do innego miejsca. Wtedy też podjęto decyzję o budowie nowego klasztoru. Najpiękniejszy w klasztorze jest romański krużganek, pomyślany jako najważniejsza część całej budowli. Kapitele, datowane na przełom XII/XIII wieku, są prawdziwymi klejnotami sztuki romańskiej. Rzeźby umieszczone na nich opowiadają historię życia Jezusa. Warto zwrócić uwagę na nienaturalnie duże oczy, jakimi obdarzył swoje postacie nieznany mistrz. W kilku salach na pierwszym piętrze klasztoru mieści się muzeum. San Juan de la Pena. Klasztor dolny - kapitele romańskich krużganków z XII wieku. San Juan de La Pena. Jedna z sal muzeum. Pod szklaną podłogą widać prezentację w murach starego klasztoru. Klasztor górny to olbrzymi kompleks z barokową fasadą. Na jego ruinach i pozostałościach zabudowań gospodarczych wzniesiono ogromną, nowoczesną, przeszkloną budowlę, w której znajduje się muzeum. Przyznam, że jego widok zaskoczył nas niezmiernie. Po wejściu do środka, zaskoczenie było jeszcze większe. Nie widzieliśmy do tej pory takiego muzeum i takiej nowoczesnej prezentacji. Cała podłoga jest przeszklona (upłynęło sporo chwil, zanim przekonałam się, że mogę bezpiecznie po niej chodzić), a pod nią, w ruiny zabudowań klasztoru wkomponowano ekspozycję, która przedstawia ludzkie postacie i używane przez nie codzienne sprzęty. Wykonane z pomalowanego na biało drewna, są naturalnej wielkości i ustawione tak, jakbyśmy zastali je w danej, krótkiej chwili ich codziennego życia. Przechodząc z jednego szklanego pawilonu do drugiego, zmienia się sposób ekspozycji. Teraz możemy przebywać bezpośrednio w pomieszczeniach i przyglądać się z bliska poszczególnym warsztatom, które w czasach, kiedy w klasztorze zamieszkiwali mnisi, pracowały na ich użytek. Po zwiedzeniu klasztorów, drogą przechodzącą na drugą stronę góry, skierowaliśmy się na Huesca, skąd wjeżdżając na autostradę A23, po minięciu Zaragozy, dojechaliśmy na nocleg w okolice zapory wodnej Embalase de La Tranquera. Rano skierowaliśmy się do Monasterio de Piedra, kolejnego celu w naszej podróży o czym w kolejnym numerze. Katarzyna Binder Zdjęcia: Katarzyna i Sławomir Binder Monasterio de Piedra.Jeden z licznych wodospadów w parku.\n3 Podróż do Hiszpanii Część druga Wyjeżdżając z Monasterio de San Juan de la Pena, na popołudniowy odpoczynek zatrzymaliśmy się nad sztucznym zbiornikiem wodnym Embalase de La Pena. Było to wymarzone miejsce na obiad. W czasie, kiedy przygotowywałam dla nas posiłek, mój mąż wyciągnął swoją magiczną skrzyneczkę ( przypuszczam, że każdy mężczyzna, który jeździ kamperem taką posiada ) i zabrał się za zakładanie dodatkowego wyłącznika wentylatora chłodnicy. W drodze, na skutek panującego gorąca, silnik nabierał zbyt wysokiej temperatury i nie było pewności, czy czujniki załączenia wentylatorów są sprawne. Kiedy mąż założył dodatkowy wyłącznik, można było ręcznie załączyć wentylatory. Po godzinie naszego błogiego lenistwa, podjechał do nas policyjny samochód. Dwaj bardzo mili panowie chyba o coś nas pytali, coś nam chyba próbowali wytłumaczyć, ale, niestety, nie bardzo mogliśmy zrozumieć, o co im chodzi. Jedyny język jakim się posługiwali, to był hiszpański. I jak zwykle w takich przypadkach, ostatecznie wyjaśniliśmy sobie wszystko przy pomocy rąk. Panowie chcieli nas poinformować, że nie możemy zatrzymać się w tym miejscu na noc, ale oczywiście zjeść i odpocząć możemy. Po dwóch godzinach zwinęliśmy nasz obóz i po przejechaniu przez zaporę udaliśmy się w dalszą drogę. I tu spotkała nas miła niespodzianka. Los Mallos To niezwykłe, wysokie na m formacje skalne, które pojawiają się po lewej stronie drogi i koniecznie trzeba zatrzymać się, żeby im się dokładnie przyjrzeć. W takiej sytuacji jak ta, bardzo przydatna jest lornetka, którą zawsze wozimy ze sobą. Te czerwono-złote, oświetlane przez słońce, zerodowane skały ciągną się na przestrzeni kilku kilometrów. Zbudowane są ze skały zlepieńcowej z charakterystycznymi, okrągłymi kamieniami, jakby zacementowanymi zaprawą piaskowcowo-wapienną, w charakterystycznych kolorach od szarego, brązowego aż do czerwonego. Okazuje się, że jest to jedno z bardziej znanych miejsc wspinaczkowych w Aragonii. Po nasyceniu się widokiem migocących w promieniach słońca intensywną czerwienią skał, ruszyliśmy w dalszą drogę. Monasterio de Piedra To kompleks składający się z klasztoru, hotelu i parku. Przed wejściem znajduje się rozległy, zadrzewiony, bezpłatny parking. Zwiedzanie całego, świetnie przygotowanego kompleksu wypoczynkowo-historycznego zajęło nam ok. 5 godzin. Po przekroczeniu wejściowej furtki do ogrodu odnosimy wrażenie, że znaleźliśmy się w raju. Zewsząd otacza nas bujna zieleń, w powietrzu unoszą się drobniutkie kropelki wody, słychać szmer strumyków i świergot niezliczonej ilości ptaków. Na tym niewielkim terenie burzliwe wody płynącej rzeki Piedry przez długie lata rzeźbiły skały, tworzyły jeziora, jaskinie i wodospady. Przez park prowadzi dobrze oznakowana ścieżka (przy wejściu dostajemy szczegółowy plan całego kompleksu) i należy Monasterio de Piedra. Widok z góry z wodospadu Caballo. się jej trzymać, bo łatwo można się zgubić i ominąć punkt, który warto zobaczyć. Z tyłu największego z wodospadów, wysokiego na 50 m Cola de Caballo, znajduje się naturalna jaskinia Iris, przez którą poprowadzi nas szlak. Kiedy będziemy wchodzili do jaskini, to uwaga na kapiące z góry krople wody! Nie jest to zbyt miłe uczucie, kiedy przedtem rozgrzani słońcem, nagle zostajemy spryskani zimną wodą. Kilka razy będziemy wspinali się po schodkach do góry, żeby podziwiać widoki rozciągające się pod nami. Ogromnie zaskoczyło mnie wyłaniające się nagle zza zakrętu przepiękne jezioro zwane Lustrzanym, po którym pływają kaczki. Przez przezroczystą wodę można zobaczyć dno, ścielące się po nim wodorosty oraz pływające stadami rybki. Pierwszy raz spotkałam się w parku z tablicami przeznaczonymi dla ludzi, którzy mają kłopoty ze wzrokiem. Widnieją na nich nie tylko napisy w języku Braille`a, ale i wypukłe figury np. liści, które pozwalają zobaczyć, jak w rzeczywistości wygląda chociażby fragment danej rośliny. Na koniec naszego spaceru uczestniczyliśmy w pokazie ptaków łownych, który odbywał się na terenie parku. Przy wyjściu napotykamy, jak zwykle w takich miejscach, sklepik z regionalnymi wyrobami. Polecam tabliczki czekolady z dodatkiem przyprawy, np. cynamonu, która jest naprawdę wyśmienita w smaku. Szybko żałowaliśmy, że kupiliśmy tylko jedną. Park w Monasterio de Piedra. Lustrzane Jezioro. Po zakończeniu spaceru po parku, byliśmy pod takim jego wrażeniem, że prawie zapomnieliśmy, że do zobaczenia pozostał nam jeszcze klasztor. A warto i tam zajrzeć. Klasztor Aż do XII wieku był to mauretański zamek. Następnie w 1194 roku Alfons II, król Aragonii, podarował go cysterskim mnichom. Wpadł na pomysł, że będzie to Monasterio de Piedra. Dziedziniec klasztoru. Monasterio de Piedra. Wodna kaskada w parku. właściwa droga do szerzenia w tym regionie katolicyzmu. Przez 23 lata trzynastu mnichów budowało klasztor, używając do tego kamieni ze starego mauretańskiego zamku. Mnisi żyli tutaj przez 700 lat i udało im się przetrwać każdą kolejną wojnę. Na początku XIX wieku zmiana prawa doprowadziła do zamknięcia wszystkich monasterów (na skutek przeprowadzonej wyprzedaży tak zwanych dóbr z martwej ręki) i pięć lat później obiekt został sprzedany na aukcji. Rodzina, która go kupiła, odrestaurowała go od nowa i obecnie jest on prywatną własnością. W części klasztoru mieści się hotel. W klasztorze warto zwrócić uwagę na trzy różne style architektoniczne: gotyk z XII wieku, renesansowy gotyk z XVI wieku i klasyczny barok z XVIII wieku. Ciekawe eksponaty mieszczą się w Muzeum Wina, które jeszcze do 1989 roku było użytkowane zgodnie z jego przeznaczeniem. Możemy także przejść się po Muzeum Powozów, które jednak w żaden sposób nie dorównuje naszemu znajdującemu się w Łańcucie. Pomieszczenie, które warte jest szczególnej uwagi to kuchnia, gdzie początkowo mnisi gotowali na środku i dym z ognia osmolił ściany oraz sklepienie. Dopiero później wybudowali komin i piec do pieczenia chleba. Była to pierwsza kuchnia w Europie, w której przyrządzano czekoladę. Zakonnicy sprowadzili ją z Ameryki poprzez jednego z braci, który podróżował wraz z Ferdynandem Cortezem. W 1535 roku wrócił on z workami z kakao i przekazał je tutejszemu opatowi. Mnisi dodawali do czekolady różnych przypraw. W smaku była ona bardziej gorzka niż współczesne, dosładzane czekolady. W klasztorze jest wystawa, która obrazuje poszczególne etapy produkcji czekolady. Bilet wstępu do całego kompleksu kosztuje 11,50 euro. Wyjeżdżając z terenu parku, zatrzymaliśmy się jeszcze przy drodze, żeby już z góry zobaczyć cały kompleks, przez który wędrowaliśmy te parę godzin. Widok jest niezapomniany, bo wygląda to tak, jakby na pustkowiu, wśród jałowych, skalistych wzgórz pojawiła się głęboka rozpadlina, w której powstał raj. Park w Monasterio de Piedra. Pośrodku Lustrane Jezioro. Region Don Kichota Wyjeżdżając z Monasterio de Piedra opuszczamy Aragonię i wjeżdżamy na tereny Kastylii - La Manchy, najrzadziej zwiedzanego regionu w Hiszpanii. Nazwa równiny La Mancha pochodzi od arabskiego słowa manxa - sucha ziemia. To olbrzymia, naga równina, gdzie jest upalnie w lecie i chłodno w zimie. Krajobraz jest monotonny i jakby zupełnie wyludniony. Jadąc bocznymi drogami, przez dobrych kilkanaście kilometrów nie mijał nas ani jeden samochód, a pojedyncze domy widać było tylko z oddali. Region ten słynie z Don Kichota i jego wiernego giermka Sancho Pansy. Przez prowincję Ciudad Real prowadzi Routa de Don Quijote, na której atrakcjami są wiatraki i inne ciekawostki związane z bohaterem Cervantesa. W wiosce El Toboso, żyła podobno Dulcynea. Jej dom został odnaleziony i przekształcony w muzeum. Zanim dojechaliśmy do Ciudad Encantada, następnego celu w naszej podróży, zatrzymaliśmy się przy drodze, żeby zoba Formacje skalne Los Mallos koło miejscowości Riglos.\n4 czyć Garganta del Jucar, wąwóz rzeki Jucar, dobrze widoczny przez skalną szczelinę Ventana del Diablo, co znaczy Diabelskie Okno. I tutaj także przydatna jest lornetka. Ciudad Encantada To park o powierzchni 20 km², gdzie atrakcją są skały wapienne, które w wyniku działających na nie czynników atmosferycznych, takich jak: woda, wiatr, lód, przybrały dziwaczne formy. Aż trudno jest uwierzyć, że rzeźby te nie są wytworem ludzkiej ręki. Większość kamieni ma nadane nazwy, wynikające z upodobnienia się do zwierząt, przedmiotów, czy ludzi. I tak np. Walka między słoniem a krokodylem, Głowa, Statek z kilem, Rzymski most Ciudad Encantada. Grzyb. Tuż przy wejściu nie sposób nie zauważyć potężnego El Tormo Alto-kamienia, który mierzy 20 m wysokości i wygląda jak ogromny grzyb z nieprawdopodobnie małym trzonem. Do parku dotarliśmy tuż przed jego zamknięciem (czynny od 9.30 do 20.00) i musieliśmy znaleźć miejsce na nocleg. Naprzeciwko wejścia, po drugiej stronie Ciudad Encantada. Brama do miasta. drogi znajduje się ogromny parking, który na samym końcu, przy ograniczających go skałkach, gościł naszego kampera do następnego dnia. Z nastaniem nocy zatrzymały się tam jeszcze dwa inne kamperki i tym samym zrobiło nam się raźniej (N 40, ; W 2, ). Rano byliśmy pierwszymi turystami, którzy weszli na teren parku. Na wędrówkę dobrze jest zaopatrzyć się w porządne buty, nakrycie głowy i coś do picia. Spokojny spacer wśród tych dziwów natury zajął nam ok. 2 godzin. Można to miejsce potraktować także jako sielankowy teren do odpoczynku na ławeczce, bądź bezpośrednio na trawce, wśród aromatycznych krzewów i brzęczących owadów, z pobekiwaniem owieczek i odgłosem dzwonków w tle i szybko zapomnieć o realnym świecie. Wstęp kosztuje 3 euro. Do Andaluzji Zachwyceni tym, co może stworzyć natura, udaliśmy się w kierunku Andaluzji, jednego z regionów Hiszpanii, gdzie najmocniej zaznaczyły się wpływy arabskie. Dla nas, którzy z racji geograficznego położenia w Europie nie zaznaliśmy najazdu Maurów, to, co pozostawili po sobie w Hiszpanii, a w szczególności na terenach Andaluzji, będzie miłym dla oka zaskoczeniem. Maurowie, potomkowie Arabów i Berberów, dostali się na Półwysep Iberyjski z Maroka i północnej Afryki. Przez ponad siedemset lat mieszkali na terenie Hiszpanii i pozostawili na niej niezatarty ślad. Ostatnie ich królestwo, emirat Granady, przeszedł pod panowanie katolickich królów Ferdynanda i Izabeli dopiero w 1492 roku. Głównymi ośrodkami na terenach dawnej al-andalus były Kordoba, Sewilla i Granada. W Kordobie Pierwszym andaluzyjskim miastem, które postanowiliśmy zobaczyć była Kordoba. Wjeżdżaliśmy do niej późnym już popołudniem, zaopatrzeni w cztery namiary na miejsca do nocowania. Niestety, nasze długie poszukiwania, kilkakrotne kręcenie się w kółko po wąskich, często jednokierunkowych ulicach, na których na dodatek zaczynały rozkładać stoliki okoliczne kawiarnie, nie dało rezultatu. Byłam zrozpaczona. Okropnie duszno, gorąco, i głośno. Natrafiliśmy na bardzo ekspresyjne i niczym nieograniczone wyrażanie radości kibiców z powodu wygranego meczu w piłkę nożną. Młodzież zaopatrzona w gwizdki, chorągiewki, szaliki i inne atrybuty dobrego kibica, wydobywając z siebie masę dźwięków, przemieszczała się po ulicach miasta aż do samego rana. Kordoba. Dziedziniec pomarańczy przed wejściem do Wielkiego Meczetu. Zdesperowani poszukiwaniem legalnego miejsca do przenocowania, zatrzymaliśmy się w środku miasta na rozległym parkingu, który na nasze nieszczęście mieścił się w trójkącie pomiędzy głównymi ulicami. W Polsce życie w mieście na noc zamiera, tutaj, na południu Europy, rozkwita. Był środek nocy i mnie było już wszystko jedno. Całą noc na parking podjeżdżały i odjeżdżały samochody i mimo ogromnego zmęczenia, nie dało się spać. Wczesnym rankiem okazało się, że przyjechała ekipa zbierająca śmieci i musieliśmy przestawić nasz samochód na miejsce dla autokarów. Ale w tym nieszczęściu odnalazłam też dobrą stronę. Mieliśmy świetne miejsce wypadowe do zwiedzania miasta. Wszędzie było blisko. A parking na dodatek okazał się bezpłatny (N 37, ;W 4, ). Od stolicy do upadku Zwiedzanie miasta zaczęliśmy przechodząc na drugą stronę rzeki Gwadalkiwir przez stary rzymski most Puente Romano. Droga wychodzi na wprost Mezquity, najważniejszego zabytku w Kordobie, który ucieleśniał potęgę islamu na Półwyspie Iberyjskim. Kordoba, założona przez Rzymian w 152 roku p.n.e., była największym miastem w tej części imperium rzymskiego, a następnie, zdobyta w VII wieku przez Maurów, przez trzy stulecia była stolicą mauretańskiej Hiszpanii i zarazem najbardziej rozwiniętym kulturalnie ośrodkiem Europy. Z tego też okresu pochodzą najwspanialsze zabytki miasta. W 1236 roku pod wodzą króla Ferdynanda i królowej Izabeli wyzwolono Kordobę spod wpływów mauretańskich i od tej pory datuje się powolny upadek miasta. Znaczenie Kordoby, jako centralnego miasta mauretańskiej Hiszpanii, rozpoczyna się od 756 roku. W tym czasie władcą był Abd ar-rahman I. Kupił on od chrześcijan wizygocką bazylikę św. Wincentego i na jej murach rozpoczął budowę Wielkiego Meczetu-La Mezquita, wzorowanego na meczecie z Damaszku. Świątynię budowano i rozbudowywano na przestrzeni od VIII do X stulecia. Po wyzwoleniu Hiszpanii spod władzy Maurów, została ona przekształcona w katedrę. Wielki Meczet. Jedna z dawnych bram wejściowych. Mezquita Do Mezquity wchodzi się przez dziedziniec Patio de los Naranjos, wysadzony rzędami drzewek pomarańczowych. Do dzisiaj zachowały się fontanny, służące do rytualnego obmycia się przed modlitwą. Jedyna otwarta brama wprowadza nas w tajemniczy i mroczny świat katedry. Pierwsze wrażenie jest przytłaczające. Las niekończących się kolumn, zwieńczonych dwukondygnacyjnymi łukami w kształcie podkowy (skopiowanymi z rzymskich akweduktów), ustawionych w geometrycznym porządku, poprzedzielanych zwisającymi z sufitu stylowymi lampami, które dają nieco żółtawego światła. Każda z tych 824 kolumn (niektóre są kolumnami ze starej wizygockiej katedry, bądź innych rzymskich budowli) zbudowana jest z marmuru, jaspisu i onyksu, a łuki Kordoba. Widok z góry na wodne ogrody. na przemian z czerwonej cegły i białego kamienia, co tworzy geometryczny wzór nadający całości jedność. W późniejszych czasach, kiedy meczet był rozbudowywany i kolumny budowano z gorszego materiału, łuki malowano. W najważniejszym miejscu świątyni, w niszy modlitewnej zwanej Mihrab, symetria i jedność budowy zostaje zachwiana. Do stworzenia tego najważniejszego miejsca w meczecie sprowadzono budowniczych aż z Bizancjum. W obrzędzie islamu, nisza pełniła dwie podstawowe funkcje: wskazywała kierunek Mekki oraz wzmacniała słowa imama prowadzącego modły. Warto zwrócić uwagę na sufit, który został zrobiony z jednego kawałka marmuru. Komnaty, które mieszczą się po obu stronach niszy, ozdobione są wielokolorową bizantyjską mozaiką. Tutaj kalif i jego świta odprawiali modły. Tuż obok wchodzimy do Tesoro, barokowej kaplicy, w której mieści się ogromna monstrancja zbudowana ze złota i srebra i ważąca 122 kg. Powstała w 1516 roku i była wykorzystywana w czasie procesji Bożego Ciała. Środek meczetu rozdarty jest wzniesioną w XVI wieku na rozkaz Karola V renesansowo-barokową katedrą. Pomysł ten powstał po to, żeby schrystianizować ten olbrzymi budynek. W ten sposób doszło do zniszczenia harmonijności meczetu. W katedrze warto dokładniej przyjrzeć się ogromnym rzeźbionym stallom na chórze. Bilet wstępu do meczetu kosztuje 8 euro. Dzielnica żydowska Tuż obok Mezquity znajduje się stara dzielnica żydowska - juderia. Jest to uro- Kordoba - wąskie uliczki w dzielnicy żydowskiej. cza plątanina wąskich uliczek z białymi ścianami, które zdobią setki doniczek z geraniami. W pobliżu meczetu uliczki zastawione są sklepami z pamiątkami. Synagoga, która zachowała się jako jedyna w Andaluzji, a jedna z trzech w Hiszpanii (pozostałe dwie są w Toledo), zbudowana została w XIV wieku i jest przykładem stylu mudejar. Wnętrze pokryte jest gipsowo-alabastrowymi geometrycznymi dekoracjami, hebrajskimi napisami i kamienną posadzką. Wędrując dalej, warto zwrócić uwagę na patia domów, z których każde jest niepowtarzalnym dziełem jego właściciela. Patia oddzielone są od ulicy kutymi bramami, ze ścianami pokrytymi bogatymi w ornamenty kafelkami. Wewnątrz znajduje się dziedziniec, przeważnie bogato ukwiecony, z szemrzącą fontanną i niejednokrotnie kącikiem przeznaczonym do odpoczynku. Ufortyfikowany pałac O wiele więcej czasu trzeba zarezerwować na spacer po ogrodach, odrestaurowanych w stylu mauretańskim. Ogrody znajdują się obok Alcazar de los Reyes Cristianos - fortu chrześcijańskich królów, zbudowanego na fundamentach rzymskiej twierdzy i arabskiego pałacu. Ferdynand Aragoński i Izabela Kastylijska wykorzystywali ten ufortyfikowany pałac jako swoją siedzibę, w czasie kiedy przygotowywali atak na Granadę, ostatnią mauretańską twierdzę w Andaluzji. W późniejszym okresie czasu budynek był siedzibą Inkwizycji. Z początkiem XIX wieku przejął funkcję więzienia. Obecnie mieści się w nim muzeum z kolekcją rzymskich mozaik. Wyjeżdżając z Kordoby, przy drodze C432, 11 km od miasta, znajduje Medina Azahara - kompleks pałacowy, który wybudował kalif Abd ar-rahman III. Niestety, nie udało nam się wejść na teren wykopalisk, gdyż w poniedziałki są zamknięte. Katarzyna Binder Zdjęcia: Katarzyna i Sławomir Binder 40 41


Studiujesz? Udanej kariery w McDonaldzie! - Pismo Studenckie PDF\n„Takie targi nie są organizowane zbyt często, miałam więc nadzieję, że znajdę poważne oferty pracy. Tymczasem z jednej strony stoisko McDonald's, z drugiej Auchan, a z trzeciej H&M” - mówi studentka politologii.\nJednak czy tak dobrze zapowiadające się wydarzenie sprostało oczekiwaniom młodych bezrobotnych? Czy oferty rzeczywiście były dopasowane do ambicji studentów? Okazuje się, że nie wszystkie, a nawet mniejszość. Oczywiście można było rekrutować na stanowisko programisty, specjalisty ds. logistyki, wizerunku czy zarządzania kategoriami. Dominowały jednak propozycje z branży gastronomicznej i usługowej. I tak obok grup rangi PZU, Home Broker, ING, Medicover czy Plus, można było porozmawiać z przedstawicielami Dominium S.A. (sieć pizzerii), Makro Cash and Carry (dostawca Lidla), Simply Market czy wspomniany już McDonals's i Auchan.\nPożegnanie z biblioteką Trwająca 15 lat przygoda ,,Hulakuli" z Biblioteką Uniwersytetu Warszawskiego została zakończona. Jedyne miejsce na rozrywkowej mapie Warszawy mające tak bogatą ofertę dla ludzi w każdym wieku, zostało zamknięte. Dlaczego do tego doszło i co ma być teraz w podziemiach BUW-u? Kiedy nastąpi reaktywacja popularnego klubu?\nCzas na działania! Udana kariera i dobra praca po studiach są możliwe. Uniwersytet Warszawski ułatwia studentom i pracownikom wejście na rynek pracy rozszerzając swój śmiały biznesowy projekt – DELab.