Mr SCOTT jedzie do... (-:: WYCIECZKA Nr 171 "Bieżywody, Czarnocin i Reymont"\nWYCIECZKA Nr 171 "Bieżywody, Czarnocin i Reymont"\nMr SCOTT 0 BIEŻYWODY-2013 , CZARNOCIN-2013\nTRASA : Łódź (Park im.J.Piłsudskiego, Konstantynowska, al.Włókniarzy, al.Jana Pawła II, Pabianicka, Rudzka) - Stara Gadka - Rzgów - Kalinko - Modlica - Wola Kutowa - Rzepki - Czarnocin - Bieżywody - Remiszowice - Czarnocin - Dalków - Kotliny - Kurowice Kościelne - Kurowice - Karpin - Borowa - Gałków Duży - Gałków Mały - Justynów - Andrespol - Łódź (Rokicińska, al.Piłsudskiego, Sienkiewicza, Wschodnia, Rewolucji 1905 roku)\n[22.06.2013. - 100,1 km, 22 km/h, 4:33:38 h]\nMr SCOTT jedzie do ... Bieżywód i Czarnocina !!! Trasa WYCIECZKI Nr 171 (-:\n22 czerwca przypada 108. rocznica Powstania Łódzkiego, które trwało od 22 do 24 czerwca 1905 roku. Było to pierwsze w Królestwie Polskim zbrojne wystąpienie łódzkich robotników, wymierzone w rosyjskiego zaborcę. Walczono także o wolność i godność.\nZ tej okazji Mr SCOTT wyrusza dziś na wycieczkę spod Pomnika Czynu Rewolucyjnego.\nPomnik znajduje się w największym łódzkim Parku im. marszałka Józefa Piłsudskiego, od strony ul. Konstantynowskiej. Powstał wg projektu prof. Kazimierza Karpińskiego. Został odsłonięty podczas uroczystości w czerwcu 1975 roku.\nPomnik Czyny Rewolucyjnego to potężna betonowa budowla, licząca ponad 70 metrów wysokości. Stanął dokładnie w miejscu zniszczonej przez hitlerowców w 1939 roku, Kolumny Rewolucjonistów zbudowanej w 1923 roku. Upamiętniała ona straconych w latach 1905-1907 rewolucjonistów, którzy zostali tutaj pochowani.\nPierwotnie na podstawie pomnika, znajdowały się płaskorzeźby przedstawiające żołnierzy Ludowego Wojska Polskiego i Armii Czerwonej. W 2006 roku Komitet Wojewódzki Polskiej Partii Socjalistycznej zwrócił się z wnioskiem do ówczesnych władz miasta Łodzi o modernizację pomnika.\nWniosek przyjęto i dzięki pracy artysty rzeźbiarza Mieczysława Pąśko, w ich miejsce powstały rzeźby sześciu robotników i dwóch robotnic z zaciśniętymi pięściami - symbol buntu przeciw caratowi i walki ze społecznym uciskiem.\nNa podstawie pomnika znajduje się fragment z wiersza pt. "Pięćdziesięciu" Władysława Broniewskiego z 1948 roku, poświęconego więźniom Pawiaka :\n"To oni wolą nieugiętą, uczyli nas jak żyć, jak bić się, jak gardzić życiem, kochać życie, ażeby syn i wnuk pamiętał".\nPoniżej zawieszonych jest pięć pamiątkowych tablic z szarego granitu. Na tablicy wiszącej pośrodku, umieszczono napis o treści "W tym miejscu na terenie Polesia Konstantynowskiego pochowano uczestników walk rewolucyjnych w wyzwolenie narodowe i społeczne, rozstrzelanych i powieszonych w latach 1905-1909, ofiar terroru Carskiej Rosji. Cześć Ich Pamięci. Pierwszy obelisk w tym miejscu powstał z inicjatywy Zarządu Miasta Łodzi, ufundowany ze składek społeczeństwa, odsłonięty 1 maja 1923 r. zburzony przez okupanta hitlerowskiego w 1939 r. W setną rocznice Władze Miasta".\nNa pozostałych czterech tablicach, znajdują się imiona i nazwiska zabitych, które umieszczono w porządku alfabetycznym. Pomnik Czynu Rewolucyjnego oglądałem już podczas WYCIECZKI Nr 56 (-:\nPrzebudowa pomnika z roku 2006-go nie była pierwszą, bowiem rok wcześniej z monumentu usunięto datę 1948 roku, umieszczoną tam na pamiątkę powstania Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej.\nMr SCOTT "Rewolucjonista" pod Pomnikiem Czynu Rewolucyjnego.\nZ Parku na Zdrowiu kieruję się teraz do al.Włókniarzy - jednej z głównych ulic Łodzi, która jest częścią drogi krajowej nr 1. Aleja powstała w latach 70-tych XX wieku i wchłonęła na swoim przebiegu dawne ulice Towarową, Nowo-Towarową i Letnią.\nWyjeżdżam na drogę rowerową i jadę szybkim tempem na południe miasta. Za skrzyżowaniem z ul.A.Struga znajduje się estakada, która umożliwia pojazdom bezkolizyjny przejazd nad al.Mickiewicza. Pasy szybkiego ruchu oddzielone są od osiedla mieszkaniowego ekranami akustycznymi.\nWłaśnie na tym odcinku al.Włókniarzy, pomiędzy ul.A.Struga i ul.Karolewską, na pasach zieleni wyeksponowane są dwa ogromne kamienie. Są to głazy narzutowe, które wykopano podczas budowy ulicy i poleskiego osiedla bloków mieszkalnych. Na jednym z nich wyrzeźbione jest słońce i zegar.\nNatomiast na drugim głazie, który ustawiony jest bliżej ulicy, wyryty jest napis "W czynie społecznym mieszkańcy Łodzi. 12-V-1974". To pamiątki po bardzo popularnych w czasach Polski Ludowej nieodpłatnych pracach, które wykonywane były na rzecz tzw. "ogółu". Teoretycznie udział w czynie społecznym był dobrowolny, ale prawie nikt nie śmiał odmówić, bo groziło to zakwalifikowaniem do grona wrogów ludowej ojczyzny )-:\nPedałuję dalej na po południe miasta, wykorzystując drogi rowerowe wzdłuż al.Jana Pawła II i ul.Pabianickiej. Po wjechaniu na teren Rudy Pabianickiej, skręcam w lewo w ul.Rudzką. Tu także można bezpiecznie się poruszać po nowej drodze rowerowej, która ciągnie się od ul.Farnej do granicy Łodzi i wsi Stara Gadka.\nPo przejechaniu kilkunastu metrów asfaltem, przenoszę się na ciąg pieszo-rowerowy, który biegnie wzdłuż północnej strony ul.Czartoryskiego. Po chwili docieram do bramy cmentarza wojennego z okresu pierwszej wojny światowej, który poznałem dokładnie na zakończenie WYCIECZKI Nr 81 (-:\nPrzed wejściem na teren nekropolii, ustawiona jest czytelna tablica pt. "Cmentarz Ofiar I Wojny Światowej - Gadka Stara". Umieszczono na niej plan sytuacyjny i rozmieszczenie mogił żołnierskich oraz historię jego powstania. Cmentarz nazywany jest "Grobową Górą" i powstał na miejscu pobojowiska po zaciętej bitwie, która rozegrała się w dniach 21-23 listopada 1914 roku w ramach tzw. "Operacji łódzkiej".\nZa cmentarzem, przed skrzyżowaniem z ul.Nasienną i wiaduktem drogi krajowej nr 1, rozpoczyna się terytorium Rzgowa. To urocze miasteczko poznałem dobrze w czasie WYCIECZKI Nr 33 czy też WYCIECZKI Nr 139. Ale i tak przecież jeszcze wszystkiego nie widziałem !\nProgram dzisiejszej wycieczki jest bardzo napięty, stąd też Mr SCOTT przejeżdża pośpiesznie przez cały Rzgów. Kieruję się ulicami Rudzką, Tuszyńską, przez Plac 500 lecia i ul.Rawską do krzyżówki z ul.Tylną i Starego Rynku. To ewenement w skali światowej, ponieważ rzgowski rynek ma kształt trójkątny !\nTemu zapomnianemu nieco miejscu Rzgowa, przywrócono całkiem niedawno blask i uwagę społeczeństwa. Pośrodku placu zieleni, ustawiono bowiem wysoki krzyż oraz kilka granitowych obelisków z pamiątkowymi napisami. Na tej płycie leżącej u podstawy krzyża, znajdują się słowa Jana Pawła II-go "W okresie najcięższych dziejowych prób, naród szukał i znajdował siłę do przetrwania właśnie w nim - w Chrystusowym krzyżu. I nigdy się nie zawiódł".\nW fundament krzyża wpisano datę jego budowy - rok 2012 oraz wspomnienie "U zarania dziejów Rzgowa wzniesiono dwa kościoły istniejące w latach 1360-1469 i 1469-1630. Parafianie". Historycy przypuszczają, że właśnie na Starym Rynku znajdowała się najstarsza świątynia miasta, która spłonęła w roku 1618. Od tamtej pory w tym miejscu zawsze stał jakiś krzyż.\nU podnóża krzyża leży jeszcze kamień ze słynnym zawołaniem naszego Papieża : "Wymagajcie od siebie, choćby inni nawet od Was nie wymagali". Mr SCOTT wziął sobie głęboko do serca słowa Jana Pawła II-go i pognał ze Rzgowa bardzo mocnym tempem w stronę Kalinka !\nW tym kierunku jechałem już podczas kilku poprzednich wycieczek. Po dotarciu do skrzyżowania i remizy strażackiej w Kalinku, skręcam na południe do wsi Modlica. Tam odbijam ponownie na wschód, co demonstruje Mr SCOTT (prosto do Tuszyna, w prawo do DK nr 1).\nModlica to obecnie ogromny plac budowy, bowiem w tych okolicach powstaje wielki węzeł drogowy. Przyszła autostrada A-1, połączy się w tym miejscu z drogą ekspresową S-8. Postępy w pracach na budowie tych arterii, obserwuję na bieżąco. Na zdjęciu budowa A-1.\nZ Modlicy szybko przenoszę się do Woli Kutowej. Dalej w prawo do wsi Rzepki (zobacz trasa WYCIECZKI Nr 33) i w lewo, ponownie na wschód do Czarnocina.\nWbrew swojej nazwie Czarnocin i jego okolice, to bardzo kolorowe i malowniczo położone tereny powiatu piotrkowskiego (-:\nMr SCOTT bardzo lubi tu przebywać, stąd też nie dziwota, że wpadam tu tak często, jak tylko to możliwe ! Zobacz np. WYCIECZKA Nr 48 oraz WYCIECZKA Nr 138.\nPo dojechaniu do ul.Głównej, skręcam na południe i jadę do centrum Czarnocina. Przed skrzyżowaniem z ul.Poniatowskiego, znajdują się najważniejsze obiekty stolicy Gminy Czarnocin : remiza strażacka, biblioteka gminna, urząd gminy i kościół p.w. Wniebowzięcia Najświętszej Marii Panny.\nKościół w Czarnocinie wybudowany został w latach 1879-1891, w stylu neoromańskim z motywami neorenesansowymi.\nTrwa akurat sprzątanie świątyni i Mr SCOTT korzysta z niepowtarzalnej okazji, aby zajrzeć do środka i nacieszyć oczy wspaniałym wyposażeniem świątyni. Po wejściu przez kruchtę od strony zachodu, na posadzce widoczna jest data "1899", co jest pamiątką po jej wybudowaniu.\nWnętrze czarnocińskiego kościoła udało się nam poznać podczas WYCIECZKI Nr 107 (-:\n"W ołtarzu głównym znajduje się obraz Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny z XIX wieku, zasłaniany obrazem św. Rocha. Drugą kondygnację stanowi obraz Przemienienia Pańskiego. Na bramach ustawione są rzeźby św. Piotr i św. Pawła. Prawy ołtarz boczny pochodzi z XVIII wieku i poświęcony jest Matce Bożej Nieustającej Pomocy. U góry znajduje się obraz św. Antoniego Padewskiego z Dzieciątkiem. Lewy ołtarz boczny, zbudowany w XIX wieku, przedstawia św. Franciszka z Ukrzyżowanym Chrystusem. W zwieńczeniu znajduje się obraz św. Barbary. Ambona z polichromią i złoceniami oraz klasycystyczna chrzcielnica pochodzą z XVIII wieku".\nDziś skupiam swoją uwagę na górnych partiach świątyni. Pod sufitem podwieszony jest wspaniały żyrandol w kolorze miedzi, przyozdobiony kryształowymi elementami, posiadający dwa rzędy kilkudziesięciu żarówek.\nSufit świątyni ozdobiony jest cudowną, niezwykle barwną i realistyczną polichromią wykonaną w technice temperowej, ukazującą scenę Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny.\nW arkadowych oknach kościoła, znajdują się przepiękne witraże. Zostały ufundowane przez parafian w 1966 roku, jako wotum na 1000-lecie Chrztu Polski. Ukazują one słynne postacie oraz wydarzenia, związane z historią naszego kraju i kościoła katolickiego. Na tym przedstawiono króla Polski Władysława Jagiełłę i jego pierwszą żonę, świętą Jadwigę Andegaweńską - Królową Polski.\nNa kolejnym witrażu widać ojca Augustyna Kordeckiego, dowodzącego obroną jasnogórskiego klasztoru podczas potopu szwedzkiego w 1655 roku.\nTrzeci z witraży ukazuje św. Maksymiliana Marii Kolbego, na tle dymiącego komina hitlerowskiego obozu zagłady Auschwitz-Birkenau.\nPoświęcenia witraży dokonał 22 czerwca 1967 roku bp Jan Kulik. Na tym umieszczono scenę ukazującą osobisty chrzest Mieszka I-go z 966 roku, który zapoczątkował chrystianizację państwa polskiego.\nKolejny z witraży ukazuje męczeństwo św.Wojciecha, który jest jednym z trzech głównych, katolickich patronów Polski. Przedstawiony jest w stroju biskupim, w paliuszu, z pastorałem i krzyżem w ręku. Jego atrybuty to także orzeł, wiosło oraz włócznie, od których zginął.\nNa ostatnim z witraży widzimy św.Stanisława - biskupa krakowskiego i scenę wskrzeszenia Piotrowina.\nPortal nad drzwiami wejściowymi kościoła w Czarnocinie, wypełniony jest łacińskim napisem "Ecclesia Fundata 1879 AD" (czyli "Kościół ufundowano w 1879 roku").\nPo zwiedzeniu kościoła kieruję się na zachód w wąską drogę, która prowadzi na miejscowy cmentarz. Mr SCOTT ma tu ważną sprawę do załatwienia. Podczas zwiedzania tej nekropolii w trakcie WYCIECZKI Nr 138, zapomniałem o bardzo ważnym pomniku. Pora nadrobić to niedopuszczalne uchybienie !\nNa środku cmentarza ustawiony jest ołtarz do odprawiania żałobnych nabożeństw, pod którym umieszczona jest tabliczka ze słowami wypowiedzianymi przez Jezusa : "Jam jest zmartwychwstanie i życie".\nNa cmentarzu w Czarnocinie znajduje się mogiła zbiorowa nieznanych żołnierzy polskich, którzy polegli we wrześniu 1939 roku we wsi Kalska Wola. Wchodząc na teren główną bramą, widać ją zaraz po prawej stronie głównej alejki. Mr SCOTT odetchnął z ulgą !\nNa nagrobku z kamienia czerwonego granitu, widnieje napis "Poległym w czasie działań wojennych w Kalskiej Woli podczas bombardowania pociągu w dn. 3 IX 1939 r.". Cześć Ich Pamięci !!!\nPrzechadzam się krótko po cmentarnymi ścieżkami. Mr SCOTT namierza dodatkowo grób księdza Feliksa Wójcika. To długoletni proboszcz Parafii Czarnocin (ur.18.04.1882-zm.13.07.1953) - "Oczekuje na zmartwychwstanie".\nWcale nie obojętnie przechodzę także obok grobu, który już oglądałem w październiku 2012 roku. Mr SCOTT cierpiał chyba wtedy na pomroczność jasną, bo nie zauważył także czarnej, granitowej płyty z porcelanową fotografią młodego mężczyzny. Spoczywa tu "szer.Jan Drożdż ur. dnia 18.IX.1920 r. zginął śmiercią bohaterską w dniu 13.IV.1946 roku w walce z reakcyjnym podziemiem w Skuszewie, pow. Sokołów Podlaski. Cześć Jego Pamięci. Prezydium Powiatowej Rady Narodowej w Łodzi. Listopad 1968 r.".\nZjeżdżam z górki z niewielkiego wzniesienia, na którym położony jest cmentarz i docieram na ładnie zagospodarowany skwer, który znajduje się przy skrzyżowaniu ul.Głównej z ul.Poniatowskiego. Stoi tam piękny dom z czerwonej cegły, z balkonem wspartym na czterech kolumnach.\nNa zieleńcu ustawiona jest tablica informacyjna Stowarzyszenia Lokalna Grupa Działania "BUD-UJ Razem". Jest to organizacja non-profit działająca na rzecz rozwoju następujących jednostek samorządu terytorialnego : Ujazd, Będków, Budziszewice, Czarnocin, Moszczenica, Grabica, Tuszyn, Rzgów, Pabianice, Ksawerów, Bełchatów, Rozprza, Wola Krzysztoporska, Gomunice, Gorzkowice, Kamieńsk, Dobryszyce, Kodrąb, Łęki Szlacheckie, Masłowice, Ręczno, powiat piotrkowski. Większość z tych miejsc Mr SCOTT już odwiedził, do pozostałych zawitam wkrótce (-:\nNa estetycznej planszy zamieszczono informacje na temat Lokalnego Atrakcyjnego Szlaku "Między Mrogą a Pilicą - odcinek Tuszyn-Budziszewice", mapę szlaku oraz opis turystycznych atrakcji, jakie znajdują się na jego trasie. Szlak stanowi część pętli zewnętrznej Łódzkiego Szlaku Konnego, która liczy 1461 km długości. Ale można go przecież pokonać także rowerem - prawda ?\nCzarnocin zaliczany do najstarszych wsi polskich. Dokumenty kościelne z XII wieku wykazują ją jako wieś książęcą, rycerską i narodową. W 1223 roku książę mazowiecki Konrad II nadał ją pruskiemu biskupowi Chrystianowi. Od 1260 roku znowu stała się wsią książęcą, a w latach 1289-1797 należała do biskupów włocławskich. Od 1797 r. wieś stała się własnością rządu zaborczego i była wydzierżawiona osobom prywatnym. W 1921 roku Rząd Polski rozparcelował dobra czarnocińskie, pozostawiając część z zabudowaniami folwarcznymi dla siebie. Z centralnego skrzyżowania kierujemy się teraz na południe - w stronę Biskupiej Woli.\nJadę po ul.Głównej przyglądając się przydrożnym zabudowaniom. Przede mną rozjazd na wschód, przy którym ustawiona jest kapliczka z figurką Matki Boskiej oraz drogowskaz z napisem "Bieżywody 2".\nSkręcam w ul.ks.Kowalskiego i w przepięknej scenerii docieram do głównego celu dzisiejszej wycieczki. To niewielka wieś Bieżywody, która jest jednym z czternastu sołectw Gminy Czarnocin.\nNiestety w miejscowości nie ma tablic wyznaczających początek i koniec wsi. Patrząc jednak na tabliczki z numeracją domów oraz na ten żelazny krzyż stojący na krzyżówce z polną drożyną, należy przyjąć, że tutaj właśnie znajduje się początek Bieżywód od strony Czarnocina. W fundament krzyża wmurowana jest tablica z kamienia lastryko z prośbą "Błogosław Boże naszej wiosce. Bieżywody 1968".\nRobię rekonesans po tej sennej, rolniczej osadzie. Przebiega przez nią dobrze utrzymana, 3-kilometrowa, asfaltowa droga gminna nr 110053 E. Zaraz na początku wsi, po lewej stronie jezdni znajduje się nowo wybudowana świetlica środowiskowa.\nObecnie w Bieżywodach mieszka na stałe około 100 osób, dla których głównym źródłem utrzymania jest praca w przydomowych gospodarstwach rolnych. We wsi dominuje zabudowa murowana z domami jednorodzinnymi wybudowanymi współcześnie. Można też obejrzeć kilka domów pochodzących sprzed ostatniej wojny. Wyróżnia się ten piękny dom z czerwonej cegły, z balkonem wspartym na sześciu białych kolumnach, który stoi na terenie posesji nr 22.\nNa sąsiedniej nieruchomości nr 24, znajduje się tradycyjne gospodarstwo rolne, prowadzone wzorowo przez wielopokoleniową rodzinę państwa Florek (serdeczne pozdrowienia od Mr SCOTT'a !!! ). Przedwojenny dom straci niebawem swój niepowtarzalny urok, ponieważ właściciel prowadzi obecnie prace polegające na jego ociepleniu techniką styropianu.\nNa terenie tego gospodarstwa rolnego, zachowały się w dobrym stanie powojenne budynki gospodarcze, składające się z tzw. letniówki, komórki, stajni, chlewa i obory. Podobnie jak w całej gminie Czarnocin, w Bieżywodach przeważają średniej wielkości gospodarstwa (5-10 ha), posiadające dobre gleby (klasa I-IV). Dominuje uprawa zboża jarego, żyta oraz ziemniaków. Produkcja zwierzęca nastawiona jest głównie na hodowlę bydła i trzody chlewnej.\nBieżywody to wieś typu ulicowego, o której pierwsze pisane wzmianki pochodzą z początku XIX wieku. Historycznie należała zawsze do ziem Czarnocińskich. Na podstawie ukazu carskiego z października 1835 roku stanowiącego tzw. donację, wieś Czarnocin wraz z przyległymi do niej posiadłościami, otrzymał na własność rosyjski generał lejtnant Timofiejew. Była to forma represji caratu wobec ziemiaństwa polskiego, uczestniczącego w powstaniu listopadowym. "Po wykonaniu kolonialnego urządzenia, na wieś Bieżywody przypadło 317 morgów i 114 prętów".\nWiadomo też, że w drugiej połowie XIX wieku dziedzicem wsi był Wincenty Grądzki urodzony 1 kwietnia 1818 roku, który zmarł dnia 28 lipca 1882 r. w Bieżywodach. Tablica jego pamięci, znajduje się w kościele parafialnym w Czarnocinie - zobacz WYCIECZKA Nr 107. Koniec miejscowości wyznacza linia Kolei Warszawsko-Wiedeńskiej, przy której ustawiony jest żelazny krzyż z 1997 roku.\nTym samym kończę krótką wizytę w tej pięknej wsi (-:\nPo przekroczeniu traktu kolejowego, wjeżdżam na terytorium sąsiedniej gminy Będków. Zjeżdżam z górki do wsi Remiszewice.\nPokonuję trudny podjazd na wzgórze. Wśród zielonych pól stoi kapliczka słupowa, która otoczona jest niskim płotkiem z drewna.\nKapliczka zbudowano z ciemnoczerwonej cegły w 1935 roku. Jak większość polskich kapliczek, przystrojona jest kolorowymi wstążkami. W swej dolnej części posiada pobielony napis "B.J.P.1935". Na podeście ustawione są figurki Matki Boskiej.\nKapliczka posiada w swej górnej części cztery przeszklone, arkadowe okna, za którymi umieszczone są obrazy Najświętszej Maryi Panny oraz świętych. Tego typu budowli, jest w tych okolicach bardzo dużo. Podobna kapliczka stoi we wsi Nowiny k/Będkowa.\nZe wzgórza rozciąga się fantastyczny widok na zagrody rolnicze w Remiszewicach, które toną w objęciach dojrzewającego zboża (-:\nPatrząc na wschód, widać rozległą panoramę Będkowa i dolinę rzeki Wolbórki. Naprawdę imponujące widoki ! Ruszam w dalszą drogę i pędząc z górki, bardzo szybko dojeżdżam do skrzyżowania - zakola drogi prowadzącej do Remiszewic, od szosy wojewódzkiej nr 713 w Kalinowie.\nNa wale ziemi ustawiona jest tam niewielka kapliczka, która posiada żelazny krzyż na szczycie. Kapliczka ogrodzona jest metalowym płotkiem i przystrojona kolorowymi wstążkami.\nTo przedwojenna budowla, o czym świadczy niewielka tabliczka umieszczona w środkowej części. Znajduje się na niej napis o treści "Pamiątka wsi Remiszewic 1938 r".\nZa kolejnym zakrętem zmieniam kierunek jazdy na zachód. Wyjeżdżam z Remiszewic i ponownie staję przed traktem kolei Warszawsko-Wiedeńskiej.\nPo drugiej stronie torów znajduje się murowany budynek dawnej nastawni, spełniający kiedyś także funkcję budki dróżnika. To właśnie do tego obiektu, przylegała do 2006 roku drewniana poczekalnia stacji kolejowej w Czarnocinie, która została przeniesiona do "Skansenu rzeki Pilicy" w Tomaszowie Mazowieckim - zobacz WYCIECZKA Nr 120 (-:\nDawny przystanek kolejowy w Czarnocinie, to od 2010 roku stacja Wolbórka. O zmianę nazwy władze Gminy Będków starały się przez 8 lat. Po wielu interwencjach i usilnych staraniach, PKP zgodziło się wreszcie i po 80 latach przystanek wrócił do swojej historycznej nazwy.\nZ tą stacją związany jest pisarz Władysław Stanisław Reymont. W poczekalni stacji Wolbórka, nasz późniejszy noblista zaczynał pisał swoje powieści. Tu także przeżył swoją pierwszą, młodzieńczą i nieszczęśliwą miłość. Zakochał się bowiem w pięknej Stefani Kluge - żonie naczelnika stacji. To stąd dojeżdżał do pracy i wracał do domu we wsi Zamość, gdzie jego rodzice posiadali młyn nad rzeką Miazga - zobacz np. WYCIECZKA Nr 10 (-:\nTak jak historia lubi zataczać koło, tak i Mr SCOTT znowu wrócił do Czarnocina ! Wjeżdżam od jego wschodniej części i pedałuję po ul.Poniatowskiego. Nazwa ulicy odnosi się do Juliusza Poniatowskiego - patrona Zespołu Szkół Rolniczych z Czarnocina.\nZanim dojadę się do centrum Czarnocina, trzeba mi będzie pokonać około 3-km odcinek po prostej i równej drodze. Przy okazji wypatruję na horyzoncie BAZY OBCYCH w Teodorowie i spoglądam na "Plantacje Czarnocin" - jedną z największych i najnowocześniejszych plantacji darni w Polsce. Na powierzchni ponad 130 ha produkowana jest profesjonalna, rolowana darń sportowa i rekreacyjna.\nPo dotarciu do ul.Głównej, skręcam w prawo i wyjeżdżając z Czarnocina, zaglądam jeszcze nad miejscowy zalew. Piękna i słoneczna pogoda sprzyja wypoczynkowi i relaksowi nad wodą. Na plaży odpoczywa wiele osób. Dzieciaki i dorośli chętnie zażywają kąpieli (-:\nPo chwili błogiego relaksu nad wodami zalewu, wracam do rowerowej rzeczywistości. Jadę wzdłuż akwenu po zbudowanym parę miesięcy temu ciągu pieszo-rowerowym, który biegnie wzdłuż wschodniej strony drogi w kierunku wsi Zawodzie.\nPierwszy dzień kalendarzowego lata wzbudza oczywiście wiele emocji ! Przede mną 93 letnie dni i miejmy nadzieję, że przyniosą one wiele rowerowych wycieczek !!! Pole pełne pachnącego latem rumianku - tego nie kupisz za żadne pieniądze (-:\nNaładowany energią podejmuję brawurowy pościg za kolarzem dosiadającym rower Scott-Speedster. Kolarz znienacka pojawił się na horyzoncie. Ale jazda !!! Ale na dłuższą metę byłem z nim bez szans...\nNie zwalniam tempa jazdy i bardzo szybko dojeżdżam do wsi Dalków, którą poznałem galancie podczas WYCIECZKI Nr 138. Na skrzyżowaniu przy sklepie skręcam w prawo. Gnam z górki przez płd.-wsch. część tej rolniczej osady, spoglądając ukradkiem na biały maszt BAZY OBCYCH, który góruje nad dachami gospodarstw.\nNa końcu wsi pokonuję ostry zakręt w lewo oraz jeszcze jeden w prawo, który znajduje się naprzeciwko kapliczki. Skręcam na wschód i jadę przez wieś Kotliny do pierwszego skrzyżowania, na którym odbijam na północ.\nMamy tutaj do dyspozycji równą i mało uczęszczaną drogę, która doprowadza do wsi Kurowice Kościelne.\nJadąc cały czas prosto, szybko docieram do Kurowic i drogi wojewódzkiej nr 713. Skręcam na wschód i kręcę mocno korbą w stronę mostu na rzece Miazga !\nZa mostem mamy krótki podjazd do wsi Karpin, gdzie skręcam w lewo - ponownie na północ. Znam tę trasę z kilku poprzednich wycieczek (-:\nPo kilku minutach rytmicznego pedałowania, wjeżdżam do dobrze mi znanej wsi Borowa - zobacz WYCIECZKA Nr 139. Tutaj Mr SCOTT postanawia sobie zrobić krótką przerwę. We wsi działa dobrze zaopatrzony sklep, który znajduje się w domu naczelnika miejscowej straży pożarnej - po lewej stronie szosy. Jest tam ogródek gastronomiczny, stoły, ławy i parasole. Można kupić sobie np. pyszny sernik domowego wypieku, uzupełnić zapasy wody, przysiąść na kilka minut i nabrać sił przed dalszą podróżą. Kiedy tak sobie odpoczywam i spoglądam na pole, gdzie pasą się śliczne koniki, przez wieś pędzi jak szalona straż pożarna !!! Okazało się, że jadą do wypadku drogowego - ale czad (-:\nPo powrocie na szlak, pomykam mocnym tempem przez Borową do torów Kolei Fabryczno-Łódzkiej. Mr SCOTT szczęśliwy, bo po torach mknie akurat pośpieszny w stronę Koluszek (-:\nPo otwarciu zapór, podjeżdżam na spore wzniesienie do skrzyżowania na granicy wsi Różyca i Borowa. Następnie skręcam w lewo i już jestem w Gałkowie Dużym !\nPo wjeździe do popularnego Gałkówka, zaraz po prawej stronie szosy widać plac budowy, na którym powstaje fabryka kosmetyków firmy "Passage Cosmetics Laboratory ". Jest to polskie przedsiębiorstwo, które ma swoją siedzibę w Justynowie. Pędzę z górki po ul.Głównej. Po zaliczeniu dłuuugiego zjazdu, na skrzyżowaniu ze znakiem "STOP" skręcam na północ.\nBędąc w Gałkowie Dużym oglądam kościół p.w. Świętej Trójcy. Tą piękną świątynię, który zbudowano w latach 1873-1879, poznałem w trakcie WYCIECZKI Nr 74 (-:\nBudowę pierwszego kościoła zainicjował ówczesny biskup kujawski Wawrzyniec Gembicki, który w 1616 r. został arcybiskupem gnieźnieńskim i prymasem. Świątynię poświęcono w 1619 roku, w dzień Świętej Trójcy.\nNa cmentarzu przykościelnym znajdują się stare kamienie nagrobne pochodzące ze zlikwidowanego, pierwszego miejsca pochówku wiernych parafii w Gałkówku.\nKamienie prezentowane na trzech pierwszych zdjęciach, pochodzą zapewne z nagrobka wystawionego na grobie dziecka. Znajdują się na nich postacie aniołków grających na trąbkach oraz wizerunek aniołka czytającego wielką księgę.\nDzieciństwo zawsze było uważane za okres bezgrzeszności i niewinności, dlatego uważało się, że kiedy zmarło dziecko, to bez wątpienia powiększało ono grono aniołków. Anioły na grobach dzieci występują w roli reprezentantów bożej łaski oraz przewodników idącej do raju duszy.\nWśród pozostałości nagrobków ze starego cmentarza parafialnego, wyeksponowano także trójkątny kamień z szarego piaskowca oraz figurkę przedstawiająca Najświętszą Maryję Pannę.\nNa podniszczonym kamieniu widoczne są wykaligrafowane inskrypcje w języku niemieckim.\nNa tej części nagrobka, zwróconego frontem na wschód, widocznych jest kilka dat - od góry rok 1814, w środkowej części 1802 i 1809. Wynika więc z tego niezbicie, że cmentarz przykościelny istniał w Gałkowie Dużym już pod koniec XVII wieku. Naprzeciwko kościoła, około 200 metrów od jezdni ul.Dzieci Polskich, znajduje się cmentarz parafialny, który Mr SCOTT zwiedził w trakcie WYCIECZKI Nr 139 (-:\nMr SCOTT bardzo lubi przyjeżdżać do Gałkówka, ale powód dzisiejszych odwiedzin jest naprawdę wyjątkowy ! Spod kościoła jadę na północ i skręcam w ul.Dworcową. Dojeżdżam do dworca kolejowego w Gałkówku, gdzie Mr SCOTT grzecznie oczekuje na bardzo ważne wydarzenie.\nJest dokładnie godz.1625, gdy na stację w Gałkówku wjeżdża pociąg specjalny, którym przybywają zespoły ludowe, kapele, goście i organizatorzy "Dnia Reymonta" !!!\nJest to już szesnasta edycja obchodów poświęconych Władysławowi Stanisławowi Reymontowi - niestrudzonemu piewcy losów fabrycznej Łodzi, życia polskiej wsi i piękna ziemi ojczystej. Pierwsza edycja imprezy "Dzień Reymonta" odbyła się w 1998 roku. Głównym celem jest popularyzacja twórczości noblisty. W tym roku jej uczestnicy spotkali się na ul.Piotrkowskiej 137/139 w Łodzi, w miejscu w którym stał pomnik "Kufer Reymonta" (obecnie zdemontowany na czas remontu ulicy).\nPo występach zespołów ludowych i odczytaniu przez aktorów widzewskiego Studia Teatralnego "Słup" fragmentu powieści "Ziemia Obiecana", uczestnicy imprezy przenieśli się na dworzec kolejowy Łódź-Widzew. Tam specjalnym pociągiem z logo województwa łódzkiego, wyruszyli w podróż do Lipiec Reymontowskich, z tradycyjnym przystankiem w Gałkówku (-:\nNa stacji gości powitał zespół zespół śpiewaczy "Gałkowianie", który wykonał wiązankę popularnych w tych okolicach piosenek ludowych. Gościem honorowym była śpiewaczka ludowa - pani Czesława Dziedzic.\nPodśpiewywał sobie Mr SCOTT (-:\nW imprezie mógł wziąć każdy, a warunkiem uczestnictwa było zaprezentowanie się w strojach z epoki pisarza. Brali w niej udział także członkowie Domu Kultury z Koluszek i Lipiec Reymontowskich. Na zdjęciu z prawej strony Adrian z Koluszek, który przyznał szczerze, że oprócz Reymonta, czyta także blog "Mr SCOTT jedzie do ..." (-:\nPomysłodawcą imprezy jest łodzianin Marcel Szytenchelm (wieloletni dyrektor artystyczny zespołu "SŁUP" i zarazem reżyser wszystkich jego spektakli), który zawsze wciela się w postać Reymonta. Na zdjęciu widać go w czarnym stroju, cylindrze i niebieskim megafonem (-:\nNa stacji zgromadził się spory tłum Gałkowian oraz licznie przybyłych gości. Oprócz tańców i śpiewów, na gości czekał pyszny poczęstunek w postaci domowej roboty specjałów kuchni polskiej.\nMr SCOTT uciął sobie pogawędkę z tym oto dżentelmenem, ubranym w czarną pelerynę i stylowy cylinder. Ów blisko dwumetrowy jegomość twierdził, że robi za Stanisława Wokulskiego - głównego bohatera powieści "Lalka" Bolesława Prusa (-:\nPo zakończeniu występów artystycznych, uczestnicy imprezy wsiedli do pociągu i odjechali do stacji w Lipcach Reymontowskich. Tam wszyscy barwnym korowodem ruszyli do sceny za Urzędem Gminy, gdzie do późnej nocy trwały śpiewy, występy zespołów ludowych, a wszystko podobno skończyło się dyskoteką ! Super impreza !!! Ach ten Reymont !\nMr SCOTT żyć bez niego nie może (-:\nZ dworca w Gałkówku ruszam w drogę powrotną do Łodzi. Jadę dobrze znanym szlakiem - przez Gałków Mały, Justynów i Andrespol. Ulicą Rokicińską pędzę w stronę przejazdu kolejowego przy ul.Wieńcowej. A tam tłum ludzi i ogromny korek - cała droga wojewódzka nr 713 zablokowana ! Skręcam w lewo w ul.Wieńcową sprawdzić, co też się stało.\nOkazało się, że o godz. 16:oo wybuchł pożar w prywatnym zakładzie, produkującym folie i tekturowe szpule. Słup czarnego dymu był widoczny z kilku kilometrów i podobno można go było dostrzec nawet z centrum ! Przechodnie i rowerzyści, bacznie przyglądali się sprawnym działaniom służb ratowniczych.\nNa miejsce przyjechało kilkanaście jednostek straży zawodowej i ochotniczej. Zablokowana została ulica Wieńcowa, nie kursowały autobusy MPK linii 90. Ale czad !!! Po chwili przerwy "Reporter" Mr SCOTT wraca na szlak. Kieruję się do centrum Łodzi, wykorzystując do przejazdu drogi rowerowe na ul.Rokicińskiej i te całkiem nowe na al.Piłsudskiego. Jedzie się po nich szybko i co najważniejsze - bardzo bezpiecznie (-:\nPo dojechaniu do ul.Sienkiewicza skręcam na północ i pedałuję do ul.Wschodniej. Dalej cały czas prosto do skrzyżowania z ul.Rewolucji 1905 roku 37, gdzie zatrzymuję się przed tą narożną kamienicą.\nOd strony ul.Rewolucji 1905 roku, na ścianie kamienicy zawieszona jest pamiątkowa tablica. Jest ona poświęcona tragicznym wydarzeniom Powstania Łódzkiego z czerwca 1905 roku.\nNa płycie z czarnego granitu znajduje się napis o treści "1905-1955. W dniach 22-24 czerwca 1905 roku proletariat Łodzi, na wezwanie S.D.K.P.i L. powstał do walki zbrojnej przeciw caratowi i kapitalizmowi. Najcięższe walki toczyły się na 4 barykadach na skrzyżowaniu ulic Wschodniej i Południowej".\nUlica Rewolucji 1905 roku to dawna ulica Południowa, która została wytyczona w 1821 roku wraz z wyznaczeniem Nowego Miasta. W 1955 roku, w 50-tą rocznicę toczonych na ul. Południowej walk z Kozakami i żandarmerią carską, przemianowana została na ulicę Barykad 1905 roku, a po kilku miesiącach na Rewolucji 1905 roku. Tę bardzo ważną, śródmiejską arterię, poznałem dość dobrze na początku WYCIECZKI Nr 57 (-:\n"Rewolucjonista" Mr SCOTT kończy swoją pierwszą, letnią wyprawę na pięknym i magicznym Placu Wolności - dawnym rynku Nowego Miasta. W głowie mętlik myśli i tysiące obrazów - zarówno tych z dzisiejszej wycieczki, jak i projekcji związanych z niesamowitą historią Łodzi i jej mieszkańców na początku XX wieku ! Powstanie Łódzkie miało przecież najbardziej dramatyczny przebieg, spośród wszystkich wystąpień masowych przeciwko zaborcy, jakie odnotowano w Królestwie Polskim. Wycieczka do Bieżywód i Czarnocina, okraszona Reymontowskim akcentem, była oczywiście wspaniała. Mr SCOTT już dawno temu wprowadził rewolucyjne zmiany w swoim życiu. Może chcesz coś zmienić u siebie ?\nNie bój się zmian i zaryzykuj "mała" rewolucję !!!\nNa początek może być rowerowa (-:\nWYCIECZKA Nr 173 "Wytrzyszczki i Parzęczew"\nWYCIECZKA Nr 172 "Stary Imielnik"\nWYCIECZKA Nr 168 "Grabica"\nWYCIECZKA Nr 167 "Tur i Poddębice"\nWYCIECZKA Nr 166 "Wiewióczyn i Łask"


Katalog Monet - Kategoria: Żetony lokalne - pozostali producenci - Zdjęcie: 12 dutków zakopiańskich (TUZIN) / Kozica tatrzańska - (VII emisja - mosiądz posrebrzany) - Internetowy Katalog Monet\n12 dutków zakopiańskich (TUZIN) / Kozica tatrzańska - (VII emisja - mosiądz posrebrzany)\nKozica tatrzańska; u góry, z lewej strony, półkolem napis w dwóch wierszach: ZAKOPANE / 2012 - 2014; od dołu, ku prawej stronie żetonu półkolem napis w dwóch wierszach: Rupicapra rupicapra tatrica / KOZICA TATRZAŃSKA; napisy oddzielone od siebie stylizowanymi parzenicami po obu stronach żetonu.\nWybito również 12 dutków zakopiańskich (TUZIN) w bimetalu z innymi wizerunkami na rewersie, tj.: NIEDŹWIEDŹ BRUNATNY, OWCZAREK PODHALAŃSKI i PSTRĄG POTOKOWY. Każdy z wizerunków został również wybity w wersji - mosiądz posrebrzany i mosiądz pozłacany.\nPierwsze udokumentowane wzmianki o kozicach żyjących w Tatrach pochodzą z XVI w. W podaniach ludowych kozica zapisała się jako symbol swobody i umiłowania gór. Dziś na świecie wyróżnia się 10 podgatunków, a kozica tatrzańska jest jednym z nich. Kozice są typowymi zwierzętami górskimi o wadze około 30kg. Jej wysokość sięga 80cm, a długość ciała od czubka nosa po nasadę ogona wynosi około 130cm. Najczęściej przebywają w strefie wysokości 1700-2200 m.n.p.m, w piętrach kosodrzewiny, hal i turni. Kozica jest zwierzęciem stadnym, żyjącym w kierdlach liczących od 5 do 15 osobników. W połowie XIX w kozica tatrzańska należała już do zwierząt ginących. Dzięki pierwszej na świecie parlamentarnej ustawie o ochronie gatunkowej zwierząt, którą uchwalił Sejm Krajowy we Lwowie 1868r populacja z 36 osobników rozmnożyła się do 136 w 1904r. Obecnie w Tatrach żyje ok. 300 kozic w tym po stronie polskiej ok. 80 sztuk. Jak wynika z danych historycznych, kozicy tatrzańskiej wielokrotnie zagrażało wyginięcie. Dziś według nomenklatury Światowej Unii Ochrony Przyrody (IUCN) kozica ze względu na swą niewielką liczebność, jest zaliczana do zwierząt krytycznie zagrożonych. Uratowanie zwierzęcia zaliczanego do tej kategorii możliwe jest tylko poprzez usunięcie przyczyn wymierania. (wg Łukasza Pęksa)\nKozice tatrzańskie - fotografia: WIKIPEDIA


Rozrabianie farby | Kunstarena.com\nTrudne to jest i wymaga wiekszego wysilku w pracy, ale przy wprawie staje sie sie rowniez bardzo wydajne. 3 kolorami osiagam wszystki pozostale. Czesto rezygnuje z bieli, rozpuszczajac intensywnosc farby w wiekszej ilosci wody, malujac jakby akwarelowo, laserunkowo na scianie. Gdy farba jest rozpuszcona w wodzie , to pozostawia chlapane slady na scianie. By tego uniknac, maluje duzymi pedzlami, wykonujac szybie ruchy, az do uzyskania rownomiernego rozlozonego koloru. Daje sie to osiagnac, tyle ze musze szybko wcierac farbe w podklad. Sciany wyciagaja mi wode z farby i gdy szybko ruszam pdzlem, malowana powierzchnia staje sie gladziutka, z dokladnie naniesiona farba, bez zbednych gruziolkow. Malowanie gesta farba akrylowa spisuje sie wysmienicie przy poczatkowym rozmalowaniu motywu, gdy musze naniesc sam podklad motywu. Odczekuje chwilke, by farba podeschla a nastepnie pracuje dalej laserunkowo. Naniesiony podklad motywu daje sie z latwoscia dokladniej uksztaltowac laserunkowo, zmieniajac jedynie odrobinke jego odcien. Maluje wiec na poczatku kryjacymi akrylami, gestymi farbami, by po podeschnieciu dopracowac kolor motywu laserunkiem.\nMajac wylane z flaszek 3 kolory: zolty, czerwony, niebieski, dotykam je naroznikiem wielkiego pedzla mieszajac po srodku dekla, rozcieczajac co rusz woda. Utrzymuje jeden uniwersalny, wypadkowy kolor z 3 barw. Gdy potrzebuje go zmienic, to ponownie chwytam naroznikiem pedzla jakas z tych 3 farb i zabarwiam mieszanine w zadany odcien. Gdy nie trafiam, wykonujac okrezne ruchy na deklu, zaczepiam naroznikiem tak dlugo jedna z tych 3 farb az osiagne szukany odcien. Oczywiscie chwytam czasami za duzo ktorejs z farby.Gdy mi sie to przytrafi , to staram sie nastepnie wyrownac srodkowy odcien, miedzy 3 kolorami. Jest to rodzaj uniwersalnej dla mnie zlotej szarosci, ktora jakby ukrecam , zmieniajac co rusz ja w strone niebieskiego lub czerwonego. Tak jakbym mial jeden glowny kolor, do ktorego dolewam co rusz jedna z tych 3 farb, by uciec ze zlotego srodka w ktoras ze stron kola barw.


Tradycyjny sernik z polewą czekoladową | Przepisy kulinarne ze zdjęciami\nPrzepis z kategorii Serniki\t27 lis 2012 dyskusja 1 drukuj przepis\nmigdały polewa czekoladowa przepis na sernik skórka pomarańczowa\nOkrągłą formę o średnicy ok. 20 cm natłuszczamy i wykładamy papierem do pieczenia. Przygotowujemy ciasto. Masło rozpuszczamy wraz z cukrem. Białko oddzielamy od żółtka i ubijamy na sztywno. Do roztopionego i ostudzonego masła dodajemy żółtko oraz mąkę i kakao wraz z proszkiem do pieczenia i miksujemy. Do masy delikatnie przekładamy pianę i mieszamy. Ciasto wykładamy na dno formy.\nDo sera dodajemy cukier, masło oraz żółtka i mieszamy, dodajemy ubite na sztywno białka i skórkę pomarańczową. Masę serową przekładamy na ciemne ciasto i sernik wstawiamy do piekarnika na 50 minut do temperatury 170ºC. Studzimy na zewnątrz piekarnika.\nAby przygotować polewę, roztapiamy masło wraz z cukrem i łyżka mleka. Gdy cukier się rozpuści, dodajemy kakao i mieszamy do powstania błyszczącej polewy. Ostudzone ciasto polewamy masą i posypujemy dowolnymi bakaliami, np. posiekanymi migdałami. Przed podaniem ciasto chłodzimy w lodówce kilka godzin. Smacznego 🙂\nJedna reakcja do przepisu Tradycyjny sernik z polewą czekoladową\n3 gru 2012 o 17:17 gin komentuje\nCudnie się prezentuje w tej polewie 🙂


kloszard z 1000000$ – od kloszarda do milionera\nkloszard z 1000000$\nod kloszarda do milionera\n10 pomysłów jak zaoszczędzić małe sumy.\nJak zwykło się mówić „ziarnko do ziarnka, z zbierze się miarka”, lub że ”nie od razu Rzym zbudowano”. Tak właśnie ma się sprawa w przypadku oszczędności. Jeśli nie mamy ich w ogóle to najlepiej zacząć od drobnych kwot, których często nawet nie zauważamy w naszym codziennym życiu. Dlatego też dzisiaj przychodzę do was z 10 pomysłami które moim zdaniem warto zastosować na początku drogi do gromadzenia oszczędności.\nPłać rachunki z konta bankowego\nNiby logiczne, tyko ciągle spotykam na poczcie tłumy osób z papierowymi poleceniami przelewu. Rozumiem że jest to wygodne (szczególnie dla osób starszych), w końcu ktoś odwala za nas tą wątpliwą przyjemność. Jednak koszt opłacenia jednego druczku waha się od 1 do nawet 5 zł, nie mówiąc już o czasie który tracimy stojąc w kolejkach. Załóżmy że co miesiąc mamy 5 takich rachunków do zapłacenia. Czy nie lepiej po niedzielnym obiadku zasiąść przed komputerem z kawą i kawałkiem ciasta (żeby chociaż trochę uprzyjemnić sobie tę bolesną powinność). Gwarantuje że nie zajmie wam to więcej niż pół godzinki.\nTrzymaj pieniądze na koncie oszczędnościowym.\nZdaje sobie sprawę z tego że otrzymując wypłatę marzysz tylko o tym żeby coś sobie kupić, w końcu ciężko pracowałeś na nią cały miesiąc. Też tak kiedyś robiłam, jednak od jakiegoś czasu staram się jak największą część pieniędzy trzymać na koncie oszczędnościowym tak długo jak tylko się da. Noszę przy sobie tylko trochę gotówki i nie mam nic na koncie głównym. Gdy chce zapłacić rachunki lub zrobić zakupy robię odpowiednio wcześniej przelew na konto główne. Wielokrotnie uchroniło mnie to przed nieprzemyślanymi zakupami. A odsetki które udało mi się wyhodować to od kilku do nawet kilkudziesięciu złotych miesięcznie (są zależne od tego ile mamy na koncie może to być jedna wypłata, dwie, trzy, a nawet 10)\nZbieraj surowce wtórne i sprzedawaj je\nNa temat surowców wtórnych pisałam już na blogu. Ja uwielbiam tą metodę (bo czyż może być coś piękniejszego niż zarabianie na śmieciach) wymaga od nas trochę pracy i miejsca, ale można się wzbogacić od kilkunastu do nawet kilkuset złotych (jeśli zmagazynujecie odpowiednio dużo materiału).\nŚwieże powietrze zamiast siłowni.\nKarnety na siłownie są bardzo drogie, nie mówiąc już o pojedynczych wejściach. A przecież kalorie możemy spalać: spacerując, jeżdżąc na rowerze biegając, czy korzystając z siłowni plenerowych (w moim mieście można je znaleźć na co drugiej ulicy) Warto rozważyć tę opcje chociażby w okresie letnim, a może uda wam się namówić koleżankę do wspólnego dbania o formę.\nJak udało wam się przeżyć zanim zrobiliście prawo jazdy i dorobiliście się samochodu? Pewnie więcej chodziliście, jeździliście rowerem lub korzystaliście z publicznej komunikacji. Może warto do tego powrócić? Bo czy opłaca się wyciągać samochód żeby pojechać do sklepu oddalonego o kilometr. Ja do pracy staram się dojeżdżać rowerem, a jeśli aura na to nie pozwala korzystam z autobusu. Może warto się troszkę poświęcić, paliwo jest obecnie bardzo drogie, a gdzie jeszcze ubezpieczenie OC, przegląd i naprawy. A spacerując czy jeżdżąc rowerem mamy dwa w jednym: przemieszczamy się z miejsca na miejsce i na dodatek trenujemy.\nKup kubek termiczny i parz kawę w domu.\nNiby oczywiste, ale ciągle widzę mnóstwo osób poruszających się po mieście z papierowym kubkiem jednej z popularniejszych kawiarni. Koszt takiej kawy to około 10 zł, zaś za dobry kubek termiczny (który jeśli będziemy o niego odpowiednio dbać posłuży nam nawet kilka lat) to koszt od 25- do 50 zł. Jeśli dodamy do tego pobudkę 5 minut wcześniej to mamy kawę za grosze.\nZaprzyjaźnij się z ciucholandem.\nWiększość mojej szafy to ubrania z drugiej ręki. Oczywiście zdarza mi się kupić coś nowego (ale jest to naprawdę sporadyczne). Za nową podkoszulkę (nie najlepszej jakości) w sklepie lub na bazarze wydamy około 20 zł, za to w ciucholandzie możemy upolować coś wyjątkowego już od 1 zł. Jeśli nie masz oporów przed noszeniem używanych rzeczy to naprawdę warto spróbować.\nPozbądź się rzeczy których nie używasz.\nPrzejrzyj swoją szafę, zrób porządek w piwnicy. Wszystkie rzeczy których już nie używasz, a są jeszcze w dobrym stanie wystaw na sprzedaż. Nie tylko odgracicie przestrzeń, ale również zdobędziecie trochę pieniążków które można wykorzystać na spłatę raty kredytu, wakacje, czy drobną inwestycję.\n9. Zacznij korzystać z biblioteki.\nZamiast kupować książki zacznij korzystać z biblioteki. Czy naprawdę musisz mieć każdą pozycję na własność? Ja bardzo często korzystam z biblioteki: wypożyczam książki, czytam je i dopiero jeśli jestem pewna że nie mogę bez niej żyć kupuję. Dzięki temu w mojej bibliotece nie ma przypadkowych książek po które więcej nie sięgnę. Ty też znajdź dobrze wyposażoną bibliotekę w swoim mieście i korzystaj do woli.\n10. Korzystaj z programów lojalnościowych\nObecnie chyba każdy większy sklep ma dla swoich klientów ofertę lojalnościową: w postaci rabatów na zakupy czy wymianę punktów na bony zakupowe lub nagrody. Dlaczego by nie skorzystać z takiej możliwości. Miło jest dostać nawet małą rzecz za darmo, lub prawie za darmo.\nI to tyle jeśli chodzi o moje pomysły na drobne codzienne oszczędności. A wy macie jakieś swoje sposoby na oszczędzanie? Podzielcie się nimi, chętnie wypróbuję.\nkloszardz1000000$\tBez kategorii\t5 Komentarzy 26 września 2018 26 września 2018 4 Minutes\nSkierniewickie Święto Kwiatów Owoców i Warzyw-Raj dla kloszardów\nKilka dni temu zapraszałam was do Skierniewic na 41 Święto Kwiatów Owoców i Warzyw. A dziś przychodzę do was z krótką relacją z tej imprezy. W tym roku odbywał się on 15 i 16 września w centrum miasta. Na odwiedzających jak zawsze czekało mnóstwo atrakcji. Festyn otwierała parada która przemaszerowała ulicami miasta, było głośno i kolorowo. Liczne stragany przyciągały chętnych do do zakupu: sadzonek, bulw, suszonych kwiatów przypraw itp. Oczywiście były też darmowe degustacje np.: lecza z boczniaków (moje ulubione), miodu, skierlotki. Na tych którzy zgłodnieli czekała: wojskowa grochówka, bigos, kiełbasa z grilla czy pajda chleba ze smalcem. Na deser można było nabyć lody, a dzieci chętnie sięgały po watę cukrową. Dla poszukujących wrażeń organizatorzy przygotowali liczne konkursy np.: jedzenie burgerów na czas, na największy owoc i warzywo, nie obyło się też bez możliwości skoku na bungee. Niemałym powodzeniem cieszyło się wesołe miasteczko, szczególnie oblegane po zmroku. Jednak największą atrakcją dla kloszardów (oprócz zbierania puszek, które walały się wszędzie) były darmowe koncerty. W sobotę na scenie mogliśmy zobaczyć: Michała Szpaka, Mrozu, Anie Dąbrowską i zespół Kult. W niedziele natomiast dla publiczności wystąpił: kabaret (Cezary Pazura, Marcin Daniec i Formacja Chatelete) oraz zespoły: Boys, Piękni i Młodzi, Cleo i DJ Slavic , gwiazdą wieczoru był zespół Wilki.\nTegoroczne Święto Kwiatów Owoców i Warzyw przeszło już do historii, ale za rok będzie kolejne, na które już teraz serdecznie was zapraszam. Jak już będę wiedziała coś więcej to od razu się z wami podzielę. A tymczasem…\nkloszardz1000000$\tBez kategorii\t1 komentarz 20 września 2018 1 Minute\nŚwięto kwiatów, owoców i warzyw.\nDzisiaj będzie krótko. Chciałabym was zaprosić na Święto Kwiatów, Owoców i Warzyw które dziś i jutro odbywa się w Skierniewicach.\nJak zawsze będzie mnóstwo atrakcji (oczywiście darmowych w sam raz dla kloszardów:) np:\n-wybory kwiatu Skierniewic\n-konkursy: na najlepszą Skierlotkę, jedzenie burgerów na czas, na największy owoc lub warzywo\n-pokazy zdrowej żywności, degustacje, pokazy maszyn rolniczych itp\n-koncerty: dziś (Michał Szpak, Ania Dąbrowska, Mrozu, Kult), niedziela (Boys, Piękni i Młodzi, Cleo, Wilki)\nSerdecznie zapraszam. Poniżej zdjęcia z ostatnich lat:\nPs. A po weekendzie napiszę dla was relację z tegorocznego święta.\nkloszardz1000000$\tBez kategorii\tDodaj komentarz 15 września 2018 15 września 2018 1 Minute\n„Bogaty ojciec” mnie nie przekonał.\nDzisiaj postanowiłam przyjść do was z recenzją książki. Właśnie skończyłam czytać pozycję R.Kiyosaki pt: „Bogaty ojciec, biedny ojciec”. Wiele sobie obiecywałam po tej lekturze, gdyż sporo osób ( w tym mój finansowy guru Michał Szafrański) polecało się z nią zapoznać. Niestety zawiodła moje oczekiwania.\nKsiążka ma niecałe 200 stron, (do tej pory nie wiem jak można było aż tak rozwlec ten materiał) a przedstawione w niej wytyczne spokojnie można zamknąć w 50. Czytając ten poradnik miałam wrażenie że autor w kółko pisze o tym samym: „kupuj aktywa które będą zarabiały na Ciebie i pasywa które chcesz mieć” lub „to pieniądze mają pracować dla Ciebie a nie ty dla pieniędzy”. Brakuje za to konkretnej recepty w jaki sposób zdobyć te pieniądze. Jeśli ktoś z dniem przejścia w dorosłość nie otrzymał ich znacznej sumy to jasne jest że musi iść do pracy. Niestety większość naszych rodaków pracuje za „najniższą krajową”. W związku z tym raczej niemożliwe wydaje się myślenie o inwestowaniu kiedy ledwo wiąże się koniec z końcem. Kiyosaki nie wspomina jak zdobyć fundusze na zakup nieruchomości pod wynajem, które będą generowały nasze bogactwo. Tak jakby autor zapomniał że aby inwestować trzeba mieć z czego. Ludziom którzy są w ciężkiej sytuacji materialnej nie wystarczy poradzić żeby zmienili sposób myślenia, ale trzeba im podpowiedzieć jak wykorzystać każde nadprogramowe 1,10 czy 100 zł.\nDrugą negatywną sprawą która mnie uderzyła w tej publikacji jest „najpierw płać sobie” , a dopiero potem reguluj rachunki. Moim zdaniem jest to bardzo niebezpieczne stwierdzenie, bo co z tego że najpierw zapłacę sobie np.: wpłacając pieniądze na fundusz emerytalny, czy inwestując w giełdę kiedy odsetki za niezapłacony prąd czy czynsz przerosną korzyści z funduszu. Zamiast tego mam swoje motto „zawsze staraj się zapłacić sobie”. W momencie odebrania wypłaty wszystko przelewam na konto oszczędnościowe, i dopiero w dniu płatności przelewam pieniądze aby zapłacić wystawiony rachunek (dzięki temu zanim wydam wyciągnę jeszcze kilka groszy odsetek, ale o tym innym razem jeśli będziecie chcieli).\nPodsumowując nie jest to książka dla kogoś kto szuka poradnika jak wydostać się z finansowego dołka. Raczej polecam ją komuś kto ma już całkiem spore oszczędności, może wtedy wyciągnie z niej więcej. Ja natomiast jestem zdania że „edukację finansową” należy zacząć od pracy na etacie i prowadzenia domowego budżetu. Lepiej jest co miesiąc odłożyć parę groszy niż od razu porywać się na wynajem czy handel nieruchomościami. Czytając książkę wydaje się że dość łatwo się wzbogacić, niestety w realnym życiu częściej jesteśmy skazani na porażki.\nkloszardz1000000$\tBez kategorii\t4 Komentarze 12 września 2018 2 Minutes\nButelki zwrotne- pozytywne zaskoczenie\nPod ostatnim postem odnośnie surowców wtórnych jeden z czytelników pochwalił się że zbiera również butelki zwrotne. Kiedyś też to robiliśmy, jednak ze względu na brak miejsca do składowania, dość niską cenę (kwota zwrotu na etykiecie wynosiła wtedy 35 gr, a sklepy w naszej okolicy rzadko tyle dawały-z reguły można było dostać jedynie 15-20 gr), oraz to że w większości przypadków nie było ich gdzie oddać (sklep nie miał skrzynek, wszystkie były przepełnione, albo pustą butelkę można było zostawić tylko w ramach kaucji za pełną) zaniechaliśmy tych praktyk.\nPomyśleliśmy jednak że fajnie by było zarobić parę grosza a w zakładzie pracy nasz kontener na szkło jest pełny (odbiór niestety za 2 miesiące) i z tej okazji daliśmy butelką jeszcze jedną szansę. Nie mając zbytnich nadziei na sukces powybieraliśmy te zwrotne i zapakowaliśmy do kartonów (udało nam się znaleźć około 80 sztuk) nie patrząc zbytnio na ich czystość.\nWracając po pracy do domu zatrzymaliśmy się pod pierwszym napotkanym sklepem. Co prawda pana interesowały jedynie butelki grupy żywiec, ale zapłacił za nie po 0.50 gr za sztukę. Wydawało nam się że zaszła jakaś pomyłka, ale po sprawdzeniu na stronie kompanii dowiedzieliśmy się że od jakiegoś czasu wzrosła cena kaucji. Zastanawialiśmy się co mamy począć z 60 pozostałymi sztukami, ale z pomocą znajomego dostaliśmy namiar na sklep zainteresowany butelkami zwrotnymi wszystkich browarów również w cenie 0.50 gr. Korzystając z następnego wolnego dnia udamy się tam spieniężyć nasz dobytek.\nPodsumowując raczej wrócimy do zbierania butelek zwrotnych. 50 gr to nie są duże pieniądze, ale skoro mielibyśmy je wyrzucać to trochę szkoda. A wy sprzedajecie butelki zwrotne? Zapraszam do komentowania.\nkloszardz1000000$\tBez kategorii\t1 komentarz 10 września 2018 1 Minute\nZapiekanki z Paprykarzem\nChyba każdy zdaje sobie sprawę że pożywne śniadanie to dobry początek dnia. Ale nie każdemu chce się spędzać wielu godzin w kuchni i wydawać mnóstwa pieniędzy na produkty spożywcze. Dlatego też dzisiaj przedstawię wam szybki i tani pomysł (jak na kolszarda przystało) na zapiekanki z paprykarzem.\n– bułka obojętnie jaka:) (w sumie chleb też może być)\n– paprykarz z puszki\n-odrobina masła lub serka topionego\n– 2 plasterki żółtego sera.\nBułki przekrajemy na pół, następnie każdą polówkę smarujemy masłem. Na tak przygotowane pieczywo nakładamy grubą warstwę paprykarza i przykrywamy żółtym serem. Wkładamy do piekarnika nagrzanego na 180 stopni na 15 minut i gotowe.\nkloszardz1000000$\tBez kategorii\t1 komentarz 6 września 2018 1 Minute\nSurowce wtórne które zbieram.\nNa razie temat mojego kloszardzkiego życia traktuje trochę z przymrużeniem oka. Ale dzisiaj postanowiłam napisać trochę poważniej na temat surowców wtórnych które zbieram. Będzie to garść informacji o tym czego nie wyrzucam, jak to „zdobywam” i co z tym potem się dzieje. Żeby ogarnąć to jakoś logicznie skupiłam się na trzech grupach:\nMam tu na myśli: karton, katalogi, gazetki z marketów, prasę, luźne kartki, ulotki itp. My oprócz tego że zbieramy ją w ramach naszego gospodarstwa domowego to także przywozimy ją z miejsca pracy, są to głównie kartony po przychodzącym towarze. Także może warto zapytać się swojego pracodawcy, albo właściciela osiedlowego sklepiku czy możecie odbierać tego typu odpady (oczywiście jeśli macie gdzie je składować) Chęt nie przystaną na to mniejsze zakłady pracy które nie mają miejsca na składowanie odpadów w oczekiwaniu na odebranie ich przez firmę recyklingową. W ramach naszego gospodarstwa domowego makulaturę trzymamy na korytarzu w specjalnym kartonie. Natomiast tą odebraną z zakładu pracy przechowujemy u moich rodziców w jednej z komórek które udostępnili nam do tego celu. Kiedy już nasze domowe pudełko się zapełni pakujemy wszystko na przyczepkę i wywozimy na skup. Podczas jednej takiej akcji do naszego budżetu wpada około 30-40 zł. Koszt jednego kg makulatury waha się od 10-15 groszy za kg, ale zdarza się że sięga nawet 25gr.\nNasze „domowe” puszki tak jak makulaturę składujemy na korytarzu w kartonie. Zabieramy je też z miejsca pracy, jak i zbieramy te wypatrzone podczas spaceru, wyprawy na grzyby itp. (swoją drogą gdyby więcej osób to robiło to nasza planeta byłaby o wiele czystsza, a ludzie bogatsi). Podobnie jak w przypadku makulatury gdy napełni się nasz korytarzowy karton pakujemy je do samochodu i wywozimy na skup. Za 3-4 worki pogniecionych puszek (wtedy zajmują mniej miejsca) do naszego domowego budżetu wpada 60-80 zł. Aktualnie w naszym mieście cena za 1 kg puszek to 4.60 zł\n3.Plastikowe nakrętki (od wody, napoi, środków czystości)\nTen trend zagościł u nas na długo przed pomysłem aby zarabiać na sprzedaży suro wców wtórnych. Dużo ludzi zbiera plastikowe nakrętki, aby móc później wymienić je na wózek lub turnus rehabilitacyjny. A jeśli można komuś pomóc praktycznie za darmo, to czemu by tego nie robić? W końcu nie tylko pieniądze się w życiu liczą, a taki karton w korytarzu naprawdę nie zajmuję wiele.\nPodsumowując zachęcam was do zbierania surowców wtórnych, nie tylko można na nich zarobić, ale również za ich pomocą komuś pomóc. A wy zbieracie jakieś surowce wtórne? Jeśli tak to jakie? A jeśli ktoś nigdy nie próbował to gorąco zachęcam, bo zawsze przyda się dodatkowy grosz na wakacje, czy prezenty dla najbliższych. Czasami wystarczy tylko odkładanie ulotek z marketów lub odkręcenie korka przed wyrzuceniem butelki.\nkloszardz1000000$\tBez kategorii\t6 Komentarzy 4 września 2018 4 września 2018 2 Minutes\nDarmowa atrakcja w mojej okolicy-Dzień otwarty w parowozowni.\nBycie kloszardem to jedno, ale o kulturę należy dbać. Dlatego też pierwszy dzień naszego kloszardzkiego życia postanowiliśmy zacząć od Skierniewickiej parowozowni. Jest to miejsce które kilka razy w roku w ramach tak zwanych dni otwartych możemy zobaczyć całkowicie za darmo.\nZnajdziemy tu kilkanaście parowozów, lokomotywy spalinowe, elektryczne, a także drezyny. Zwiedzanie odnywa się pod opieką przewodnika, który szczegółowo opowiada o zgromadzonych eksponatach, oraz ich historii. Oprócz środków transportu możemy zobaczyć odnowioną niedawno obrotnicę, do której obsługi potrzeba aż dwóch silnych panów.\nOstatnim etapem zwiedzania jest wystawa urządzeń sterowania ruchem kolejowym. Jest to jedna z nielicznych wystaw na której „wręcz uprasza się o dotykanie eksponatów”, dlatego daje dużo radości szczególnie dzieciom. Niezwykle cierpliwy pan wytłumaczy jak prowadzić pociąg ze stacji z pulpitu kostkowego, pokazując tym samym jak ciężka była praca dyżurnego ruchu odsługującego nastawnie. Dowiemy się dlaczego na semaforze jest aż 5 świateł, co oznaczają znaki napotkane wzdłuż linii kolejowej i dlaczego maszynista nie decyduje w którą stronę jedzie pociąg.\nMy byliśmy pod wrażeniem zarówno eksponatów jak i merytorycznego przygotowania panów przewodników, którzy bardzo cierpliwie i wyczerpująco odpowiadali na każde pytanie.\nNa zwiedzanie trzeba zarezerwować sobie około dwie i pół godziny, ale naprawdę warto. Następne dni otwarte już 15 i 16 września.\nkloszardz1000000$\tBez kategorii\tDodaj komentarz 2 września 2018 1 Minute\nDzień dobry. Postanowiliśmy żyć jak kloszardzi.\nZastanawialiście się kiedyś nad porzuceniem pracy? Z czego byś wtedy żył? Czy da się w ogóle przeżyć „za darmo”? Czy mogę zrezygnować z pracy na etacie a mimo to wieść godziwą egzystencję? A gdybym mógł wpłacić całą wypłatę na lokatę i jednocześnie miałbym co jeść, gdzie spać i w co się ubrać? Czy to jest możliwe?\nRazem z mężem postanowiliśmy to dla was sprawdzić. Nie zrezygnujemy z etatu (gdyż w związku z budową domu te pieniążki są nam bardzo potrzebne), ale postaramy się żyć tak jakbyśmy nie mieli pracy i nie dostawali wypłaty. Przekonamy się ile można zarobić wyprzedając niepotrzebne rzeczy, zobaczymy czy da się zorganizować jakieś pieniądze sprzedając złom, puszki, czy makulaturę. Będziemy jeść to co uda nam się zdobyć, ograniczając zakupy do minimum (przy okazji wykorzystamy zapasy zgromadzone na czarną godzinę). Będziemy ubierać się w ciucholandach, oraz w to co dostaniemy od innych.\nZastrzegamy jednak że w związku z tym iż do tej pory wiedliśmy dość konsumpcyjny tryb życia to uzbierało nam się dużo zapasów jedzeniowych, ubrań i innych durnostojek których możemy się pozbyć (i chętnie to zrobimy-bo ile można tego mieć). Więc pierwsze miesiące mogą być dość łatwe do przeżycia (chociaż to jeszcze się okaże). No to do dzieła, a Wy trzymajcie za nas kciuki.\nkloszardz1000000$\tBez kategorii\t3 Komentarze 1 września 2018 1 Minute


Mega kopalnia (Mega Miner) – Jupi-Tupi\n19 lipca 2019 4 lipca 2019 Maurycy Hawranek\nZostałeś właścicielem kopalni. Wykopuj cenne minerały i sprzedawaj je na wolnym rynku. Za zarobione w ten sposób pieniądze ulepszaj swoje maszyny, tak aby mogły kopać coraz głębiej i wydobywać rzadsze i cenniejsze materiały. Aby uruchomić grę, trzeba w przeglądarce włączyć Adobe Flash.\nSTRZAŁKI + SPACJA = Kopanie\nMYSZKA = Poruszanie w menu\nAudycja wideo (1 843)\nFilm animowany (1 277)\nFilmiki sytuacyjne (227)\nMuzyka (1 437)


pele, nos 23.02.2012 15:46\nŁadny drybling zakończony zbyt mocnym podaniem do kolegi, dwa faule, w tym jeden na żółta kartkę - były piłkarz Lecha Poznań był widoczny w swoim debiucie w zespole Rijnsburgse Boys. Nowa drużyna byłego lechity wygrała 2:1 z VV Katwijk i jest wiceliderem holenderskiej III ligi.\nMarciano Bruma był piłkarzem Kolejorza przez niespełna pół roku. Rozegrał sześć meczów w ekstraklasie i dwa w Pucharze Polski. Na początku lutego rozwiązał kontrakt w Poznaniu "z powodów rodzinnych". Nieoficjalnie wiemy, że miał tłumaczyć w Lechu, że stracił motywację do gry profesjonalnej gry w piłkę i że chce wkrótce zostać menedżerem, który reprezentuje interesy piłkarzy.\nZaledwie parę dni później związał się z Rijnsburgse Boys. To klub holenderskiej Topklasse, która jest specyficznym odpowiednikiem trzeciej ligi. Topklasse istnieje bowiem dopiero od sezonu 2010/2011. Rozdziela dwie profesjonalne klasy rozgrywek (Eredivisie i Eeerste Divisie) od Hoofdklasse, do tego czasu najwyższej klasy amatorskiej. Topklasse dzieli się na Topklasse Zaterdag i Topklasse Zondag, czyli na grupę sobotnią i grupę niedzielną.\nJuż na początku kilkuminutowego skrótu pojawia się postać byłego lechity. Z przebiegu meczu widać, że poziom ligi, w której wylądował, nie jest najwyższy. W swoim debiucie Marcian Bruma musiał się zmagać nie tylko z rywalami, ale też z porywistym wiatrem.\nW kadrze Rijnsburgse Boys są dwaj piłkarze o polskobrzmiących nazwiskach: to bramkarz Tim Orlowski i obrońca Benito Olenski.\nSkrót z meczu Rijnsburgse Boys - VV Katwijk:\nCo sądzisz o zmianie klubu przez Marciano Brumę?\nPowody rodzinne, więc nie ma co oceniać.\nW Lechu sobie nie radził, może tam będzie gwiazdą.\nTo się chłop wpakował...\nLech powinien go zatrzymać, przydałby się przy nowej taktyce.\nTo odejście nic nie zmienia, Bakerowi - do widzenia.


Kubek termiczny z napisem – upominek reklamowy w sportowym stylu – FPS – fabryka pojazdów szynowych?\ndom sklepy internetowe\nbond\tNapisano 26 czerwca 2019\nW poszukiwaniu dobrych upominków reklamowych w sportowym stylu warto zwrócić uwagę na praktyczne gadżety przydatne każdemu trenującemu. Doskonałym pomysłem może być kubek termiczny!\nKubek termiczny kapitalnie nadaje się na kawę czy herbatę, ale również przyda się każdemu, kto uprawia sporty. Specjalna konstrukcja kubków termicznych powoduje, że potrafią na dłużej zatrzymać oryginalną temperaturę napojów – ciepłą albo zimną.\nW sklepach można znaleźć różne kubki termiczne – małe, duże, z ustnikiem oraz z rurką, z uchwytem i bez niego, doskonałe na gorące napoje do pracy czy na uczelnię, ale również dla uprawiających sporty czy wybierających się w dłuższą podróż.\nKubek tego rodzaju doskonale sprawdzi się również jako upominek reklamowy – kubek termiczny z napisem może być wspaniałym pomysłem dla osób prowadzących aktywny tryb życia. Takie kubki można dostać także w firmie GiftLogo, która specjalizuje się w sprzedaży gadżetów firmowych z personalizacji.\nJaki kubek termiczny z napisem wybrać?\nGdy poszukujemy kubka, który sprawdzi się dla osób uprawiających sporty, powinniśmy przede wszystkim skoncentrować się na modelach prostych, łatwych w użytkowaniu, lekkich, a także w średnich pojemnościach, a przy tym dopasowanych do koszyka na bidon, na przykład na rower.\nKubek termiczny dla sportowców powinien mieć prosty, opływowy kształt, dlatego też kubek termiczny z rączką nie jest rekomendowany. Najdłużej temperaturę będą trzymały kubki stalowe, które mają podwójne ścianki wypełnione próżnią.\nBardzo ważne jest także łatwe otwarcie i zamknięcie kubka – najlepiej, aby można było otworzyć i zamknąć kubek jednym ruchem, bez potrzeby jego odkręcania. Możemy wybrać kubek termiczny z dziubkiem albo kubek termiczny z rurką dla łatwiejszego picia napojów.\nWarto także zwrócić uwagę na inne praktyczne aspekty użytkowania kubka termicznego – najlepiej, aby był on całkowicie rozkręcany, także z pokrywką. Wtedy można łatwo utrzymać go w czystości. Taki kubek termiczny z pokrywką rozkładaną na części jest prosty w myciu i będzie mógł posłużyć użytkownikowi na dłuższy czas.\nJeśli chodzi o pojemność, dobrym wyborem będą kubki termiczne z napisami od pojemności 0,35 litra do 0,60 litra, ale niektórzy sportowcy preferują także większe pojemności.\nKubki termiczne z napisem – personalizacja kubka\nJeżeli kubki termiczne mają służyć jako upominki reklamowe, w takim przypadku warto także pamiętać o ich personalizacji. Usługa ta polega na wykonaniu odpowiednich nadruków lub grawerunku na powierzchni kubka.\nKubki termiczne z napisami mogą zawierać nazwę firmy, ale również mogą posiadać logo firmy. Można też połączyć grafikę wraz z napisem. W zasadzie, możliwości personalizacji ograniczone są tylko przez dostępną przestrzeń na kubku.\nJeśli nie mamy projektu na kubek termiczny z logo i napisem, możemy również zlecić jego wykonanie firmie, która wykonuje kubki – najczęściej przygotowanie projektu jest darmowe przy złożeniu zamówienia.\nZamawiaj kubki termiczne z napisem od firmy GiftLogo!\nJeśli także chcesz zamówić kubek termiczny z napisami jako upominek firmowy, wiele ciekawych modeli można znaleźć już teraz w sklepie internetowym firmy GiftLogo!\nOferowane przez firmę GiftLogo gadżety reklamowe są poddawane są profesjonalnej personalizacji przez nadruki lub grawerunki. Projekt znajduje się w cenie. Zamówienia można składać przez internet – firma GiftLogo zapewnia realizację zamówienia w 24 godziny!\nNastępny wpisCo zrobić, by znaleźć dobrą firmę brukarską?\nJak wykonać domową lakiernie proszkową\nczestochowa 17 marca 2020\nczestochowa 2 czerwca 2020\nmko 28 marca 2019


Finanse i biznes - Page 2\nacheter v-firm Jeśli nie znasz się na finansach, teraz rozjaśnimy Ci już każdy szczegół! Pozycjonowanie stron TAB Studio\nPomoc – analiza techniczna\nPosted in Finanse i kredyty Sierpień 7th, 20150Comments\ncomprar albendazole sin receta Dla przeciętnego człowieka analiza fundamentalna nie jest znana, a jeżeli zapoznaje się on z raportami, to głównie podczas wielkich debiutów, kiedy to biura prześcigają się w wycenianiu potencjalnych celów inwestycyjnych. A co z codzienną praktyką rynkową i śledzeniem ruchów spółek portfelowych? Przecież trudno zmusić nowego inwestora do tego aby śledził informacje rynkowych i analizowania sprawozdań finansowych bądź raportów bieżących, które zalewają rynek również podczas sesji giełdowych. Jak w tym gąszczu wiedzy ma się poruszać przeciętny człowiek, skoro większość czasu podczas dni sesyjnych na giełdzie przebywa on w pracy, a w wolnych chwilach najczęściej siedzi przed telewizorem, zamiast zgłębiać giełdową wiedzę. Dlatego z pomocą przychodzi analiza techniczna, która dostarcza szybkich, wizualnych odpowiedzi, na pytania o cenę danego waloru. Dlatego skoro już jesteśmy częścią rynku kapitałowego i tworzymy jego integralną część, warto, by podejmowane przez nas decyzje o inwestowaniu finansów były wytłumaczalne.\ncompra zanaflex Jest pewna zasada, która mówi nam, że po trzech podwyżkach stóp koniunktura giełdowa bardzo się pogarsza i do tej pory niestety całkiem się na naszym rynku sprawdzała. Cykl zaostrzania polityki finansowej wkrótce się zacznie, więc inwestorzy powinni wziąć to pod uwagę. Podwyżka stóp procentowych jest pewna jak w banku. Jest, więc jedno zasadnicze pytanie kiedy nastąpi. Z punktu widzenia inwestora giełdowego ważna jest zarówno liczba podwyżek, ich skala i czas trwania całego cyklu. Z ilu podwyżek ten cykl będzie się składał oraz jak wysoko w jego wyniku stopy zawędrują, nie można tego przewidzieć w żadne sposób. To oczywiście zależeć będzie od bardzo wielu czynników, takich jak stopa inflacji, kursy walut lub tempo wzrostu gospodarczego. Podwyżki stóp procentowych mogą dojść już na najbliższym styczniowym posiedzeniu. Prawdopodobnie decyzja ta będzie jednym z pierwszych ruchów w nieco dłuższym cyklu zaostrzania polityki pieniężnej. Zasada która mówi, że po trzech kolejno po sobie następujących podwyżkach stóp procentowych giełdowego indeksy idą w dół, sprawdziła się w pięciu na sześć przypadków.\ncomrar venta allegra\ncomrar venta forzest Od kiedy została wprowadzona możliwości dokonywania krótkiej sprzedaży akcji minęło ponad pół roku. Łączna wartość obrotów na rynku wyniosła od tego czasie nieco ponad miliard złotych. To całkiem nieźle, jeżeli weźmiemy pod uwagę, że od lipca 2010 roku na warszawskim parkiecie dominują wzrosty. Po kilku latach wysiłków giełdy, zmierzających do wprowadzenia możliwości krótkiej sprzedaży papierów wartościowych, która opierała się na transakcjach pożyczkowych, instrument ten ruszył wreszcie w lipcu 2010 roku. Jak często bywa z nowymi instrumentami, nie obyło się bez kłopotów i perturbacji, zarówno z organizacją systemu pożyczania akcji, jak i rozliczania transakcji. Od początku lipca na warszawskiej giełdzie indeksy idą ciągle w górę, a marsz ten przerywany był zaledwie kilkoma niebyt dużymi i krótkotrwałymi korektami. Jest więc bardzo duża szansa, że krótka sprzedaż będzie się coraz bardziej upowszechniać wśród różnych grup inwestorów. Zainteresowanie tym instrumentem może wzrosnąć wraz z pogorszeniem się giełdowej koniunktury. Nasze finanse ciągle stoją pod znakiem zapytania.\nbusiness education 176\nacquistare aleve Dość nietypowe pytanie, na które bardzo ciężko będzie znaleźć jednorazową odpowiedź. Bo możemy ją uzyskać przez jednych, którzy uważają ją za dziedzinę wiedzy, dzięki której zarabia się pieniądze, czy przez drugich tych, którzy za metodę uważają „wróżenie z fusów”, więc wiemy, że odpowiedzi będą się znacznie różniły. Sama jednak nie umie się obronić, dlatego wymaga pomocy takich osób, którzy ją stosują. Zatem właściwe pytanie jest takie – Czy analityk techniczny bardzo często się myli? Na początku przypomnę okres ostatniego załamania gospodarczego na świecie oraz ocen i perspektyw, szans i zagrożeń stawianych dla Polski na skutek kłopotów największych krajów. Każdy ekonomista miał inne zdanie i stawiał swoją tezę, co do rozwoju gospodarczego i przyszłego produktu krajowego brutto. Opinii było bardzo wiele, od skrajnie pesymistycznych po chłodne lecz wyważone, wynikające z kalkulacji wskaźników. Większość jednak podążyła za tłumem i przejęła emocjonalne nastawienie. Na koniec, wracając do pytania, odpowiedź brzmi: Przy dobrze skalkulowanym ryzyku, utrata finanse na giełdzie nie jest możliwa.\ngenneric levitra Dowiadujemy się, że przy płaceniu funduszów inwestycyjnych większe opłaty to mniejsze zyski. Przez to nasze finanse stają się mniejsze. Wysokość wynagrodzenia za zarządzanie funduszem, jakie pobiera TFI, ma ogromny wpływ na jego wyniki. Jeżeli etap wyboru strategii inwestycyjnej mamy już daleko za sobą, musimy się zastanowić, który fundusz, najlepiej wybrać. Decyzja w dużym stopniu powinna być oczywiście zdeterminowana przez koszty, pamiętając jednak, że taniej nie zawsze musi znaczyć lepiej. Dotychczasowe osiągnięcia funduszy w zakresie wysokości wypracowanych stóp zwrotu są bardzo ważne, ale należy jednak pamiętać, że nie ma żadnej gwarancji, że będą się one powtarzać. Dlatego powinniśmy się skoncentrować wyłącznie na kosztach i policzyć, jak bardzo mogą one się rzutować na potencjalne zyski funduszu. My jako uczestnicy ponosimy opłaty funduszu inwestycyjnego, które można podzielić na dwie kategorie. Pierwsza to prowizje, które wynikają z operacji dokonywanych jednostkami uczestnictwa, a druga to wynagrodzenie za zarządzanie.\nBuy Propecia Rok 2011 przywitał nas wzrostem stawek podatku VAT, spowodowało to wyższe ceny w sklepach, drożejącą benzynę i inne. Na nasze szczęście ceny nieruchomości od dłuższego czasu ukształtowały się na stabilnym poziomie. Jest to o tyle ważne, że co chwila banki kusza nas coraz to nowszymi promocjami. Sprawdzamy, które propozycje są obecnie najkorzystniejsze. Zostały wprowadzone najnowsze promocje dotyczące kredytów mieszkaniowych. Najczęściej oczekujemy preferencji w kontekście kredytu hipotecznego, aby były obniżone opłaty lub prowizja za udzielenie kredytu, atrakcyjna wysokość oprocentowania oraz szybki czas obsługi. Na jakie udogodnienia możemy liczyć, jeżeli jesteśmy potencjalnymi kredytobiorcami poszukującymi atrakcyjnych ofert już dziś. Banki oferują nam takie promocje jak 0% prowizji, brak opłat za wycenę nieruchomości, darmową wcześniejszą spłatę. Bardzo ważne jest to, że nie wymagają od nas wykupienia ubezpieczenia brakującego wkładu własnego ani za rozpatrzenie wniosku kredytowego. Nasze finanse znacznie się powiększą.\nArcydzieło popada w kryzys\ngenneric levitra Wychodzi na to, że kryzys ominął branżę motoryzacyjną? Chociaż obserwując przypadki Chryslera czy Forda, bardzo trudno pozytywnie zweryfikować tę tezę. Przyczyn tak dużego zainteresowania należy raczej upatrywać w tym, że California jest po prostu motoryzacyjnym arcydziełem. Można stwierdzić, że podobnie jest na rynku sztuki. Rarytasy sztuki zawsze cieszą się dużym zainteresowaniem wśród kupujących? Niezależnie od bieżącej koniunktury gospodarczej. Druga połowa zeszłego roku dała temu wyraz. Mimo że generalnie w 2008 sprzedało się więcej obiektów niż rok wcześniej, w drugim półroczu, zwłaszcza w listopadzie i grudniu, obrazy częściej spadały z licytacji. W większej części były to jednak prace klasy średniej. Wszystko zależy na jakim poziomie są nasze finanse. Osoby, które jednak podejmą wysiłek zapoznania się z tym dosyć egzotycznym dla przeciętnego inwestora rynkiem, tego rodzaju przygoda może okazać się bardzo atrakcyjna. Niezależnie od wszystkiego, wszystko wskazuje na to, że bez względu na głębokość kryzysu gospodarczego zawsze znajdą się ludzie wyjątkowo bogaci, którzy zakupią dzieło sztuki.\nNegocjacja o mieszkania\ncomprar rosuvastatin sin receta Z ostatni wiadomości wynika, że co raz trudniej negocjować o cenę przy kupnie mieszkania. Nasze finanse muszą się mieć na baczności. Zakres przeciętnych negocjacji cenowych przy sprzedaży mieszkań spadł w lipcu do rekordowo niskiego poziomu 2,5% jeszcze nigdy tak się nie zdarzało. Spowodowane jest to niewielkim spadkiem cen ofertowych w tym roku przy jednoczesnym wzroście cen transakcyjnych. Wynik może nas sygnalizować do zbliżenia oczekiwań kupujących i sprzedających. W lipcu negocjacje cenowe kończyły się upustem tylko na poziomie 2,5%. Jednak to są to dopiero wstępne wyniki, ale sugerują rekordowo niski zakres negocjowania. Dotychczas obniżka ceny wyjściowej przez sprzedających była w granicach od 3 do 5%. Średnia z ostatnich 18 miesięcy wynosi około 4%. Bardzo ciekawe jest to, że wynik utrzymywał się na stabilnym poziomie w czasie kryzysu i nie zmienił się również w tym roku. Zakres negocjacji pokazuje nam przeciętną różnicę między ceną transakcyjną dla umów sprzedaży nieruchomości zawartych w lipcu, a ceną ofertową dla tych samych lokali.\nBuy Cytotec Zbliżają się czasy, w których będzie coraz mnie czasu na wykupienie gruntu za niewielkie pieniądze. Niestety trzeba będzie oszczędzać nasze finanse. W przyszłym roku bardzo wiele się zmieni. Użytkownicy wieczyści mogą zapłacić nawet 2400% więcej za grunt, który posiadają. Podwyżki takie można zaskarżyć do Samorządowego Kolegium Odwoławczego. żeby nie ponosić opłat za użytkowanie można również przekształcić posiadane prawo we własność, przez najbliższe pół roku można to zrobić nawet do 90% taniej. W przypadku gruntu o wartości 300 tys. zł można w ten sposób zaoszczędzić nawet około 150 tysięcy złotych. W następnym roku mnóstwo użytkowników wieczystych będzie musiało odprowadzać za grunt znacznie wyższe opłaty niż teraz. Zgodnie z ustaleniami Home Broker, normą są podwyżki które będą sięgały od 50 do 150%. Doskwierają one tym bardziej, że bardzo często dokonywane są co 3 lub 4 lata. W przypadku rzadszych aktualizacji możemy się natomiast spodziewać bardzo wysokich podwyżek opłat przekraczających nawet tysiąca procent.\nacquistare plan b Na rynku nieruchomości ostatnio bardzo dużo się dzieje. Nadchodzą wielkie zmiany w bardzo popularnym programie Rodzina na Swoim, oraz Rekomendacje, które poddane zostają modyfikacjom. Zadajemy sobie pytanie co zrobić aby się nie zagubić w tych przekształceniach? Decyzje przyspieszone. Program Rodzina na Swoim umożliwią nam uzyskanie wsparcia ze strony rządu przy spłacie 50% odsetek, przez pierwsze 8 lat spłaty kredytu, cieszył się niewątpliwie ogromną popularnością. Osoby zainteresowane zakupem własnego mieszkania czy też domu najczęściej pytały właśnie o kredyt preferencyjny. Jednak decyzją rządu niestety program będzie zmierzał ku końcowi. W związku z tym już na początku kwietnia w życie wejdą ogromne zmiany, które sukcesywnie mają doprowadzić do wygaśnięcia tego programu. Dowiadujemy się, że wnioski o przyznanie kredytu preferencyjnego można będzie składać tylko i wyłącznie do końca 2012 roku. Więc jeżeli chcemy skorzystać z tego programu musimy się pośpieszyć. Dzięki temu nasze finanse mogą wzrosnąć.


Dylemat : czy powinnam pokazywać zdjęcia swoich dzieci na blogu ? Weekendowe DIY opaska na włosy dla dziecka. - VADEMECUM BLOGERA\nDIY CROCHET, dziecko 17 kwietnia 2015 20 kwietnia 2015\nMam wrażenie, że mój blog powoli staje się takim moim małym pamiętnikiem on-line. Notuję tu wiedzę na temat blogowania, którą pozbierałam w sieci lub wyniosłam z własnego doświadczenia, tutoriale na podstawie tego, z czym sobie samodzielnie poradziłam. Ale zrozumiałam, że jako czytelnik sama chętniej przywiązuję się do blogów, których autorzy nie są bezosobowi. Kiedy czuję, że za danym tekstem stoi osoba z krwi i kości, z twarzą, na którą mogę popatrzeć. Mi samej znudziło się pisanie bezosobowych « sztywnych » tutoriali. Podobne wypalenie przeżyłam na moim drugim blogu MODA NA BIO, na którego kopiowałam same merytoryczne treści z mądrych książek. Ale jeżeli mi samej (autorce bloga) się to znudziło, to co dopiero czytelnikom.\nWzięłam sobie do serca słowa Kominka (a dzis Jasona Hunta), że bloger powinien dobrze czuć się na swoim blogu. Bo jest jego najważniejszym elementem. Dlatego coraz więcej znajdziecie tu mniej lub bardziej nieśmiałych przebłysków mojej banalnej codzienności. W tym fotki moich pociech. Pstrykam je w astronomicznych ilościach i gdzieś muszę je przechowywać. Wiem, od tego jest Flickr czy Photobucket. Ale dodawanie ich na bieżąco na bloga jest dla mnie dobrym pretekstem/ motywacją/ czy okazją do ich uporządkowania i posegregowania. Inaczej się gubię.\nNo i oczywiście pojawił się tu dylemat.\nPrzez wiele miesięcy nie zdecydowałam się na upublicznienie zdjęć moich dzieci. W trosce o poszanowanie ich prywatności i ich bezpieczeństwo. Ciort wie ilu pedofilii i innych gadów łazi po sieci?\nAle ostatnio dałam się przekonać słowom Kominka, który swego czasu broniąc pewnej blogerki parentingowej (Marleny z bloga Makoweczki) postawił sprawę tak :\n« Nie ma żadnej różnicy między wrzucaniem zdjęć dziecka na bloga, a wrzuceniem ich na Facebooka. »\nW dobie internetu nie ma mowy o prywatności. Począwszy od momentu kiedy mamy konto na Facebooku i coś osobistego na nim publikujemy. To zostaje w sieci. Oczywiście zastanawiałam się czy moje dzieci kiedyś w przyszłości nie będą miały o to do mnie żalu. Bo koledzy z klasy dorwą się do tych beztroskich fotek i bezceremionialnie wyśmieją.\nAle w pewnym sensie moi starsi synowie mają do mnie żal, że nie mają żadnych zdjęć z okresu wczesnoprzedszkolnego. Nie dlatego, że tych fotek im nie pstrykałam. Pstrykałam, może nie tyle co dzisiaj. To była epoka pierwszych fotek robionych komórką. Tradycyjne aparaty fotograficzne wyszły już z użycia. Ja jeszcze nie byłam ani « zfacebookowana », ani zblogowana. Co więcej nie miałam nawet swojego laptopa. Wszystkie zdjęcia beztrosko przechowywałam na mojej nowoczesnej (i w moich oczach wszechstronnej) komórce. Tak, zachłysnęłam się tym „krzykiem techniki” i ślepo wierzyłam w jego « nieomylność ». Oczywiście mgliście planowałam posegregowanie, poporządkowanie fotek, przeniesienie ich na twardy dysk domowego komputera, a może nawet wydrukowanie niektórych z nich. Tylko cały czas odkładałam to na później. Wierzyłam, że pewnego pięknego dnia to zrobię. Niestety. Zanim ten piękny dzień nastąpił komórka wyzionęła ducha, a z nią bezpowrotnie przepadły wszystkie fotki moich dzieci.\nMorał : warto pomyśleć o robieniu kopii zapasowych (czegokolwiek), czy to w wersji komputerowej, czy to papierowej.\nIronia losu jedyne zdjęcia, które ostały mi się z tego okresu, to te które znajomy opublikował na swoim Facebooku.\nNie darmo inwestorzy giełdowi mówią, by nie trzymać wszystkich jajek w jednym koszyku. Warto dywersyfikować inwestycje, rozwiązania i metody przechowywania zdjęć. I mieć je:\nW wersji tradycyjnej – papierowej. Fajny post na ten temat znajdziecie u Izy z bloga Fragmentator\nA gdyby wydarzył się scenariusz z serialu Revolution. Czy ktoś jeszcze zna i tak jak ja uwielbia ten serial ?\nFotki można przechowywać na dysku twardym komputera (łatwiej je odzyskać niż z komórki, gdyby … komputer wyzionął ducha).\nMożna przechowywać je w sieci: Są specjanie opracowane w tym celu rozwiązania jak: Photobucket , Flickr czy Imageshack. Ale jest też stary dobry Facebook, Instagram, czy Pinterest. Kiedyś miałam na nim (na Pintereście) sekretny board z prywatnymi fotkami.\nRozważyłam wszystkie za i przeciw. Codziennie robię astronomiczne ilości fotek (sporo w nich odpadów, ale jestem chomikiem, żal mi je kasować, bo przecież ulotna chwila z przeszłości już nigdy nie wróci).\nDodawanie fotek na bloga mobilizuje mnie do ich regularnej selekcji i robienia w nich porządku. Mam nadzieję, że w przyszłości ja sama i moje dzieci z przyjemnością wrócimy do tych zdjęć. Choć nie wykluczam, że jeżeli będzie to źródłem problemów, po prostu je uprywatnię.\nA teraz już prościutka opaseczka na szydełku dla małej dziewczynki. Trochę kiczowata, ale w tym wieku (0-5 lat) im większy kicz, tym większy odjazd, tym większa radocha. Pamiętam z własnego dzieciństwa.\nOpaska składa się z 4 elementów (3 kwiatki plus opaska) wykonanych osobno. Szydełko 4 lub 4,5.\nJeden duży kwiatek.\nRządek pierwszy : łańcuszek z 6 oczek, zamykamy go w kółko oczkiem ścisłym zamykającym.\nRządek drugi : 3 oczka łańcuszka, 1 słupek, 3 oczka łańcuszka, 1 oczko ścisłe zamykające (mamy pierwszy płatek). Powtarzamy 4 razy. Razem daje to 5 płatków.\nDwa mniejsze kwiatki (każdy wykonany osobno)\nRządek pierwszy : 6 oczek łańcuszka, zamykamy go w kółko za pomocą oczka ścisłego zamykającego.\nRządek drugi : 2 oczka łańcuszka, 1 półsłupek, 2 oczka łańcuszka, 1 oczko ścisłe zamykające (pierwszy płatek). Powtórzyć jeszcze 4 razy (razem 5 płatków).\nRobimy łańcuszek odpowiadający obwodowi głowy dziecka, o nieparzystej liczbie oczek.\nDrugi rządek : wbijamy słupek w czwarte oczko łańcuszka, 1 oczko łańcuszka, przeskakujemy jedno oczko, 1 słupek w następne oczko, powtarzać ten motyw przez całą długość. Połączyć 2 końce w opaskę, dodać kwiatuszki. Gotowe.\nopaska na włosy jak zrobić, proste DIY opaska na włosy dla dziecka\nPrevious articlePodstawy fotografii – jak robić dobre zdjęcia?\nNext articleLinki tygodnia czyli polecajka blogowa.\n18 kwietnia 2015 o 11:25 am\nWiesz co? Też ostatnio zastanawiałam się, czy dodawać fotki syna mego. No i miałam nawet wyrzuty sumienia, że trochę się ich pojawiło. W sumie przecież nie wiem, jak za jakiś czas młody na to zareaguje. Jednak tak jak mówisz, facebook to taki sam internet jak blog. Mały często mówi: „mamo, weź zrób zdjęcie i wrzuć na „fejsa” 🙂 Zobaczymy, co powie za 10 lat…\n20 kwietnia 2015 o 3:05 am\nWiesz, ja tez mam wyrzuty sumienia, chyba bardziej ze wzgledu na bezpieczenstwo dzieci. Nawet zaczelam usuwac czesc fotek, ale niektorych nie mam czym zastapic. To trudny temat i spory dylemat dla rodzicow, choc niektorzy nie mają z tym problemu. Pozdrawiam serdecznie Beata\n20 kwietnia 2015 o 6:37 am\nPogubiłem się z disqusem ale na mailu masz propozycję rozwiązania problemu 🙂\n20 kwietnia 2015 o 7:35 am\nTak, ja to zauważyłam 😉 Niektórzy bezceremonialnie wrzucają fotki dzieciaków z widocznymi genitaliami.. No ja rozumiem, że dziecko jest małe, ale w internecie nic nie ginie. Za kilka lat ktoś pobierze fotkę tego chłopca/dziewczynki i przyczepi na tablicę ogłoszeń w szkole -_- No przecież i takie rzeczy się zdarzają. Mamy trudne zadanie, bo musimy przewidywać różne scenariusze. Teraz wszystko tak szybko się zmienia, że nawet nie mamy pojęcia, co może się wydarzyć…\n18 kwietnia 2015 o 12:31 pm\nDzieci na blogu, to trudny temat. Z jednej strony blogi z maluchami lepiej się sprzedają, z drugiej nigdy nie wiemy, czy dzieci kiedyś to zaakceptują. Mam Makóweczki na fb, ale nie rozumiem fenomenu tego bloga. Za to Twoje dzieci są fantastyczne, najmłodsza ma rzęsy jak firanki <3\n20 kwietnia 2015 o 3:03 am\nGosiu dziekuje, ale chyba te wszystkie zdjęcia dzieci pozdejmuje i zastąpie czymś innym. Makoweczki odkryłam niedawno i zauroczyly mnie pelne madrosci teksty o wychowaniu dzieci. No i tamtejsze fotki sa ekstra. ale ja osobiscie mam dylemat moralny i moralnego kaca. Pozdrawiam serdecznie Beata\n18 kwietnia 2015 o 1:58 pm\nMam podobne dylematy odnośnie fotek moich dzieci. Na razie oni sami wybierają co mogę dodać, a co nie. Chciałabym czasami się nimi pochwalić, ale zwyczajnie się boję. Ostatnio udostępniłam zdjęcie urodzinowe młodszego synka. I chociaż sam je wybrał i zaakceptował to jednak do tej pory biję się z myślami czy dobrze zrobiłam. Twoje Skarby są śliczne, te oczęta jak malowane. Opaska urocza 🙂 Pozdrawiam serdecznie 🙂\n20 kwietnia 2015 o 3:01 am\nWiesz ja tez biję się z myślami i zerwałam się o 4 tej na ranem, by powyrzucać z bloga wiele fotek dzieci, ale niektórych poki co nie mam czym zastapic, wiec jeszcze sobie pozostana, albo pokasuje całe wpisy. Pozdrawiam serdecznie Beata\n18 kwietnia 2015 o 2:45 pm\nPiękna opaseczka. Ja powiem ci moje zdanie. Mam taką żelazną zasadę dmuchania na zimne i nigdy nie posunę się do umieszczenia zdjęć dziecka na blogu czy gdziekolwiek w sieci, gdyż za dużo mogę stracić. Mogą być wyśmiewanki, pedofile, porwania. Prywatnie jestem osobą bardzo ostrożną, dlatego czytelnicy mojego bloga dopiero niedawno poznali moją płeć. Nie lubię mówić o sobie. Wolę pozostać w cieniu. Dla mnie treść bloga jest najważniejsza, a nie życiorys autora. Jednak osobiście lubię czytać blogi takie jak twój, bo ja nigdy bym nie wykorzystała poznanych informacji wbrew drugiemu człowiekowi, ale w necie są też i źli ludzie, więc ja bym nie ryzykowała. Jednak tak, jak mówię: ja jestem nazbyt czujna i przewrażliwiona, więc nie musisz kierować się moim zdaniem 😉\n20 kwietnia 2015 o 2:59 am\nChyba przychylę się do tej zasady dmuchania na zimne i wyczyszcze te fotki. Tylko, że część wpisów będzie musiała zniknąć. Pozdrawiam serdecznie Beata\n20 kwietnia 2015 o 10:49 am\nEhh z jednej strony mam wyrzuty sumienia za swoją wypowiedź, ale ja po prostu boję się o twoje dzieci. Jestem na tym punkcie bardzo wrażliwa i cudza krzywda mnie bardzo boli.\n20 kwietnia 2015 o 11:17 am\nPiękne to te moje dzieła nie są ale może Was, Istoty Bardziej Uzdolnione Graficznie, natchną do delikatnego rozmazywania obszarów zdjęć – takie „anonimizowanie”. Też mam wyrzuty sumienia po swoim wpisie, a tu może rozwiązanie bazujące na programach dostępnych „online” 🙂\n18 kwietnia 2015 o 6:36 pm\ncoraz czesciej mysle, ze powinnam napisac do Ciebie prywatnie!!!! pozdrowionka\n20 kwietnia 2015 o 2:58 am\nNapisz bardzo proszęą. Myślisz, że nie powinnam pokazywać dzieci? Sama mam moralnego kaca i zdecydowałam się wyczyścić bloga z tych fotek. Pozdrawiam serdecznie Beata\n18 kwietnia 2015 o 7:58 pm\nTeż mam taki dylemat. Tyle, że u mnie wypowiedział się tatuś dziecięcia i stwierdził, że woli żeby się nasza córa po internecie nie pałętała. Teraz jak wrzucam zdjęcia Malutkiej to raczej buziaka nie widać, albo tylko troszkę, a na facebooku nie ma jej już wcale 🙂\n19 kwietnia 2015 o 11:16 am\nA ja nie wrzucam fotek dzieci do internetu. Moje fotki i tak są dostępne w necie dla każdego, z racji hobby. Ale dziecięce – nigdy. Właśnie ze względu na bezpieczeństwo dzieci. Pisałem kiedyś o dziwnym dla mnie fenomenie oklejania aut naklejkami z imionami dzieci: http://bwotr.pl/zza-kierownicy/otagowane-dzieci/ . Z fotkami na blogu jest podobnie. 99,99% zachwyci się blond włoskami pociechy ale ten 1 promil mnie osobiście niepokoi. To jest trochę tak jak z zabezpieczaniem auta – prościej złodziejowi ukraść słabiej zabezpieczony pojazd, który do tego ma naklejkę firmy montującej alarm.\nPrzykład z życia? Kilka lat temu do koleżanki w centrum miasta podszedł nieznajomy ponury typ. „Cześć Olu, bardzo mi się podobasz, cieszę się, że cię spotkałem”. Miała na tyle przytomności umysłu, że kontynuując „miłą” rozmowę wyciągnęła z rozmówcy skąd ją zna. „Widział na zdjęciach u wspólnego kolegi na portalu NK”. Jakoś skończyła rozmowę, dobiegła do domu i wykasowała jak leci FB/NB. Więc wrzucać fotki dzieci, OK ale 10 razy się zastanowić nad celem takiej wrzutki. Do tego wśród własnych znajomych obserwuję totalne otwarcie profili na portalach. Zdjęcia widzą wszyscy. A oni uważają, że jeśli mają 10 znajomych to tylko ci znajomi widzą zdjęcia z imprez czy wakacji. Cóż… Rozpisałem się 😉\n20 kwietnia 2015 o 2:57 am\nMnie tez ten 1 promil niepokoi, dlatego zerwałam się w środku nocy, by pokasować sporą część fotek. Pozdrawiam serdecznie Beata\n20 kwietnia 2015 o 4:36 am\nZ jednej strony to jesteś w dobrej sytuacji, bo w innym kraju :), tam mało kto j. polski zrozumie, z drugiej… Chyba bezpieczniej zdjąć… Miłego dnia i całego tygodnia. Pozdrawiam z poniedziałkowym uśmiechem 🙂\n20 kwietnia 2015 o 7:02 am\nMłode mamy na przykład na Facebooku wrzucają hurtowe ilości fotek swoich pociech, nie zastanawiając się nad konsekwencjami. Oczywiście nie każdy musi być napadnięty czy porwany, ale taka beztroska panująca w sieci jest łakomym kąskiem dla szemranych typów. Wyciągając wnioski, ja jestem za tym, aby wrzucać na bloga takie zdjęcia (dzieci czy nawet osób dorosłych), które nie pokazują twarzy.\n21 kwietnia 2015 o 10:19 am\nTematyka Twojego posta w 100% trafia w moje ostatnie rozterki… Aż się zastanawiałam, czy nie zamknąć bloga z tego powodu. Zdaję sobie sprawę z tego, że nie wszystkim podoba się wrzucanie zdjęć dzieci do internetu, czy to na fb czy na bloga, ale, rany, wykolejeńcy są wszędzie, jakbyśmy miały patrzeć na ten temat w ten sposób, to trzeba by było nie wychodzić z domu z dzieciakami. Konwencji bloga nie zmienię, ale znacznie ograniczę ilość zdjęć Mai wrzucaną na stronkę… Twoje dzieciaki są urocze! I bardzo urozmaicają Twojego bloga 🙂 A propos umierających komputerów… Ostatnio spalił mi się dysk. Straciłam wszystkie zdjęcia i dane z okresu 15 lat – wielki ból! Róbcie kopie zapasowe! Pozdrawiam 🙂\n26 kwietnia 2015 o 7:46 am\nStaram się unikać wstawiania fotek, choć i tak wpisując swoje nazwisko w googla, natychmiast wyskakuje fotka (ta obok) Nie ukryjesz się przed światem 😀 Dzieci kicz uwielbiają. Jak słyszę od Małej Marysi, że coś ma być „lózowe” dostaję wysypki. 😉\nPrzede wszystkim jestem zachwycony opaską! Mogę jedynie żałować, że nie posiadłem tej tajemnej sztuki szydełkowania i nie stworzyłbym nawet szalika ; ) Mam nadzieję, że uda mi się przekonać którąś z babć by zrobiła takie małe cudo : ) Co do tematu przewodniego, czyli publikowania zdjęć pociech w internecie, myślę, że po prostu trzeba być ostrożnym. Każdy z nas ma w sobie jakąś cząstkę natury ekshibicjonisty. Lubimy eksponować swoje szczęście, a czym jak nie największym szczęściem są nasze pociechy? Trzeba jednak pamiętać, że niekoniecznie każdy (jak pisał wcześniej Bookworm), do którego trafi zdjęcie naszego szkraba, odbierze je tak, jak odbierane być powinno. Wierzę, że tego typu sytuacje są tak znikome, że nie stanowią większego zagrożenia, jednak ‘’przezorny zawsze ubezpieczony’’. Zwłaszcza, że ostatnimi czasy coraz popularniejszym problemem są tzw. wirtualne porwania, o których wspomniałem na swoim blogu. Zapraszam w tym temacie do siebie – http://www.simed.pl/blog/wirtualne-porwania-%E2%88%92-jedynie-wirtualne-zagrozenie/ – i pozdrawiam gorąco : )\nCzy warto brać udział w konkursie na Bloga Roku ?


16 maj 2022 • 2 min read\nLuksusowy dom powinien przede wszystkim zapewniać wysoki komfort mieszkania wszystkim domownikom. Wpływ na to ma wiele czynników, dzięki którym luksusowe domy wyróżniają się na tle innych. Jakie cechy powinien posiadać taki dom? Sprawdź!\nLokalizacja oraz przestrzeń wokół domu\nIstnieje kilka czynników, które sprawiają, że daną nieruchomość możemy określić mianem luksusowej. Pierwszym aspektem jest przede wszystkim lokalizacja. Dom powinien znajdować się na tyle blisko miasta, aby dojazd do centrum był łatwy i szybki, a jednocześnie z dala od miejskiego chaosu, blisko natury. To nie lada wyzwanie, dlatego luksusowe domy na sprzedaż są często poszukiwane, a ich ilość na rynku nie jest zbyt duża. Kolejnym aspektem jest przestrzeń wokół domu. Nie musi to być ogromna działka, jednak powinna mieć taką powierzchnię, aby domownicy mogli swobodnie poruszać się wokół domu. Odpowiednia ilość miejsca to także spore możliwości aranżacji ogrodu, który będzie doskonałym miejscem do relaksu i odpoczynku po całym dniu.\nNowoczesne udogodnienia w luksusowym domu\nLuksusowy dom powinien być przede wszystkim miejscem niezwykle komfortowym i wygodnym dla wszystkich domowników. Powinien posiadać funkcjonalne rozwiązania, które ułatwią codzienne życie. W nowoczesnym domu istotne jest także wykorzystanie technologii. Ogromną zaletą będzie między innymi system monitoringu, który zapewni bezpieczeństwo domownikom. Dodatkowo, doskonale sprawdzi się możliwość sterowania temperaturą w pomieszczeniach czy sterowanie oświetleniem i oknami za pomocą odpowiedniego pilota lub smartfona. Innymi, równie przydatnymi rozwiązaniami będą markizy tarasowe lub - na piętrze markizy balkonowe Wrocław, które ochronią domowników przed słońcem w upalne dni, dając możliwość odpoczynku na świeżym powietrzu. Nowoczesnych udogodnień może być zdecydowanie więcej, a obecna technologia pozwala stworzyć niezwykle komfortowy i praktyczny dom luksusowy.\nAranżacja wnętrz luksusowego domu\nLuksusowy dom powinien charakteryzować się niezwykle stylową aranżacją wnętrz, która niemalże zapiera dech w piersi. Bardzo ważne jest wykończenie wnętrz z doskonałym poczuciem estetyki i wykorzystaniem obecnie panujących trendów. To nie tylko umiejętność zestawienia ze sobą kolorów czy faktur, ale także wykonanie bazujące na materiałach najwyższej jakości. W luksusowych domach ogromną popularnością cieszą się meble loftowe, które są nie tylko solidne, ale także niezwykle stylowe. Doskonale wpasują się do wnętrz o różnym stylu i dodadzą im charakteru. Przytulne, nowoczesne wnętrza, z inteligentnymi rozwiązaniami to podstawa luksusowego domu.\nSalon jest miejscem, w którym spędzamy sporą ilość czasu w ciągu dnia. To w tym pomieszczeniu spędzamy czas z domownikami i odpoczywamy po ciężkim dniu. Warto zadbać o to, aby nasz salon był komfortowym i przytulnym miejscem. Jak go urządzić? Podpowiadamy! Komfort i funkcjonalnośćTym, co wpływa na to, że pomieszczenie\nRedakcja 10 maj 2022 • 2 min read


Zuzanna Krzyczkowska 01.03.2021 11:59\nWybrano najkorzystniejsze oferty na projekt i budowę drogi ekspresowej S6 Obwodnicy Metropolii Trójmiejskiej (OMT). Oferty te złożyły firmy Budimex (na pierwszą część trasy) oraz konsorcjum firm Mirbud i Kobylarnia (na drugi odcinek). Łącznie wpłynęły 22 oferty.\nDroga ekspresowa S6 Obwodnica Metropolii Trójmiejskiej będzie dwujezdniową drogą ekspresową po dwa pasy w każdym kierunku z rezerwą pod trzeci pas. OMT razem z obwodnicą Żukowa ma mieć długość około 39 km. Trasa została podzielona na dwa odcinki realizacyjne:\nTrzy odcinki już są w budowie\nW województwie pomorskim trwają już prace na trzech odcinkach S6 między Bożympolem Wielkim a Gdynią o łącznej długości ok. 41 km. W fazie przetargu łącznie z OMT jest siedem odcinków drogi ekspresowej S6 o łącznej długości ok. 104 km:\nLeśnice (k. Lęborka) - Bożepole Wielkie,\nBobrowniki - Skórowo,\nSkórowo - Leśnice.\nBudowa wszystkich odcinków dróg ekspresowych w województwie pomorskim wraz z Obwodnicą Metropolii Trójmiejskiej powinna zakończyć się w 2025 r. Do dyspozycji kierowców będzie wówczas łącznie z istniejącymi odcinkami blisko 200 kilometrów tras ekspresowych.


Dieta w rekonwalescencji: te mity mogą przeszkadzać w powrocie do zdrowia! Dietetyk radzi, co powinien jeść pacjent po chorobie lub operacji | Dziennik Polski\nDieta lekkostrawna to posiłki, które łagodzą dolegliwości przewodu pokarmowego i oszczędzają układ trawienia. Łatwostrawne menu jest jednocześnie odżywcze i wpływa na poprawę zdrowia. Osiągnięcie tych…\nMateriał oryginalny: Dieta w rekonwalescencji: te mity mogą przeszkadzać w powrocie do zdrowia! Dietetyk radzi, co powinien jeść pacjent po chorobie lub operacji - Strona Zdrowia