Powiedz tylko słowo, a będzie uzdrowiona dusza moja….\nautor: Ania M\nużytkownik: Administrator z dnia: 2015-07-18\nPamietam, że już od najmłodszych lat moja dusza była bardzo wrażliwa. Modliłam się chyba od zawsze modlitwą Ojcze Nasz i Aniele Boże Stróżu mój. Byłam wrażliwa na cierpienia innych i zawsze chciałam pomagać tym, którzy pomocy potrzebują. Zewnętrznie byłam ,,świętym” dzieckiem, wrażliwym na potrzeby innych. Niestey zły zaatakował mnie już we wczesnym dzieciństwie by wszelkie dobro jakie we mnie było, przygasło. By zgasić światło Pana, ogarnając mnie swoją ciemnością. Pamietam jak już w dzieciństwie zaczęłam bawić się w wywoływanie duchów. Jako mała dziewczynka zaczęłam okropnie kłamać. Kłamałam we wszystkim tak bardzo, że zastanwiałam się czy ja wogólę potrafię mówić prawdę. W nieświadomy sposób jako małe bezbronne dziecko otworzyłam furtkę na działanie złego ducha. Całkiem nieświadomie moje wnętrze stawało się poligonem wojny. Pojwiły się dziwne myśli, które przychodziły jakby z zewnątrz. Następnie w moje myśli niewinnej dziewczynki zaczęły wkraczać brutalne seksualne fantazje. Czułam, że było to silniejsze ode mnie. Moje ciało zostalo zniewolone onanizmem. Czułam, że jest we mnie jakaś moc, której nie znam i nie mogłam się jej przeciwstawić. Tak zło wkraczało nieświadomie do mojego świata, świata w którym zewnętrznie wszystko było idealne i kolorowe. Miałam wspaniałą rodzinę, dom pełen miłości i nie brakowało nam zbytnio niczego. Zewnętrznie byłam dzieckiem szczęścia jak mówili na mnie rodzice. Nikt jednak nie podejrzewał, że do mojego wnętrza wkradła się ciemność. Rodzicie byli katolikami ale nie praktykowali wiary. Tata nigdy nie chodził do Kościoła w niedziele ani nawet od święta. Wyjątki stanowiły śluby i pogrzeby. Mama czasem, lecz bardzo rzadko w latach mego dzieciństwa uczęszczała do Kościoła. Potem już wcale. Jedynie moi dziadkowie od strony mamy byli wyjątkowo wierzącymi i praktykującymi katolikami.\nKiedy trochę podrosłam wybrałam się kilkukrotnie do wróżki i zaczynałam coraz bardziej fascynować się tego typu mocami. Kupowałam amulety i zaglądałam na rękę zawsze nowo poznanej osobie. Taka wówczas pojawiła się moda, która zaczeła mnie fascynować. Nie miałam pojęcia, że ktoś przejmował nade mną kontrolę i otwierałam wrota dla złych duchów. Po jakimś czasie zaczęły pojawiać się lęki, myśli samobójcze, nerwice, myśli które jakby nie pochodziły ode mnie. Choć zewnętrznie nadal byłam szczęśliwą nastolatką to w moim wnetrzu panował niepokój, brak sensu, lęk przed śmiercią i dziwne myśli, które przychodziły jakby z zewnątrz. Zrobiłam się bardzo wybuchowa, zazdrostna i zaborcza. Próżność, nieczystość i lenistwo stawało się dla mnie wymówką, że to przecież normalne. Kiedy pojawił się problem natury emocjonalnej z którym sobie nie radziłam, kilka krotnie myślałam o samobójstwie. Raz przeżyłam nieudaną próbe samobójczą. Pamiętam tą myśl, że jak umrę to będę ,,smarzyć się w piekle” bo tam jest miejsce dla samobójców i zaczęłam błagać Boga ze strachu by nie umrzeć. Wtedy interweniował mój Anioł Stróż i w nadzwyczajny sposób (bo ktoś miał natchnienie) zostałam odratowana. Przez kolejne lata żyłam w świecie rozpusty poszukując miłości, nie mając pojęcia czym tak naprawdę jest miłość. Chciałam kogoś kochać, ale cielesne pożądanie gasiło we mnie głębsze zastanawienie się nad istotą miłości. Byłam w kilku związkach wplątana w cielensą odmianę ,,miłości” która z miłością nie miała nic wspólnego. Żyłam w świecie, który promuje seks w jakimkolwiek wydaniu, seks który nazywają miłością. Dałam się zwieść złu. Pamiętam dzień, kiedy cudzołożyłam z chłopakiem a moja świętej pamięci babcia modliła się pod drzwiami na różancu. Jaką miałam wtedy nieodpartą ochotę otworzyć z nienacka drzwi aby ją ,, niechcąco” uderzyć. Myślałam wtedy, że robi mi to po złości. Moje życie uciekało coraz szybciej a ja trwałam w toksycznych związkach pełnych zazdrości, wyłuzdania, cudzołustwa, nieczystości, zniewolenia, przemocy a nawet nienawiści i wydawało mi się, że jestem ,,święta” porównując się z rówieśniczkami. Swoją samoocenę opierałam porównując się z innymi. Widziałam i wytykałam wady innych aby siebie wybielić. Aby tylko nie zobaczyć PRAWDY. Pewnej tragicznej nocy miałam zginąć ale mój Anioł Stróż ponownie interweniował. Jechałam samochodem wyprzedzając inne auto po pasie przeciwległego ruchu. Na wprost mnie pojawił się samochód. Jechałam na czołowe zderzenie. Nie mogłam zjechać na swój pas ponieważ nie było na nim wolnej przestrzeni pomiędzy jadącymi samochodami. Wiedziała, że to koniec. Jednak cudem znalazłam się pomiędzy autami na swoim pasie gdzie wcześniej nie było miejsca. Jakby jakaś siła mnie tam zepchnęła. Pamiętam tylko błysk światła i taki spokój, którego nie mogę opisać. To był mój Anioł Stróż. Długo nie potrafiłam zweryfikować tego zjawiska. Tego samego dnia późnym wieczorem zostałam zaatakowana i pobita przez swojego byłego chłopaka. Wiedziałam, że chce mnie w amoku nienawiści zabić, lecz jednak coś go postrzymało. Nagle okładająć mnie pięściami odszedł tak jakby nagle został ode mnie odsunięty. To był najbardziej koszmarny dzień moje życia, który po latach okazał się być szczególnym doświadczeniem. Dopiero po latach kiedy zobaczyłam tę sytuację zrozumiałam, że muszę nauczyć się przebaczać. Zobaczyłam jak nasze kłótnie pełne nieopanowanych emocji a nawet rękoczynów to nic innego jak szarpanie się mocy zła, które były w nas obojgu. W całym tym czasie niepowodzeń byłam daleka od Pana Boga. Zagłębiłam się w odchłań świata, w którym wszystko krzyczy, że Bóg już nie jest komercyjny. Świata w którym seks, pieniądz, kariera i władza stały się bożkiem i przepaścią nad którą ja również stanęłam. Odeszłam od Kościoła zaraz po Komunii Świętej. W kościele widziałam tylko rozmodlone babcie i księży o których pisali na pierwszych stonach gazet. Dałam się zwieść medialnej propagandize, która za wszelką cenę próbuje wykorzenić chrześcijańskie wartości zamieniając je na sodomskie obrzydliwości. Tym karmią ludzi i tym ja również się karmiłam. Nie chciałam mieć nic wspólnego z kościołem choć nadal uważałam się za katoliczkę tzw. ,,wierzącą niepraktykującą”.\nBędąc w różnych związkach zawsze gdzieś na dnie serca, tak bardzo głęboko czułam, że istnieje przeznaczenie i że dana osoba to nie ta. Marzyłam o wielkiej miłości, takiej oddanej i idealnej. Naprwdę głębok w sercu czułam, że Bóg ma dla mnie plan.\nPamiętam dzień w którym wszystkie kanały telewizyjne pokazywały śmierć Jana Pawła II. Leżałam w łóżku i zastanawiałam się o co chodzi? Dlaczego robią tak wielki szum? Kiedy wybiła godzina jego śmierci nawet uroiłam kilka łez. Wtedy poczułam coś głębszego w swym sercu. Żal za człowiekiem, który naprawdę zrobił wiele dobrego. Zaczęłam przez chwilę myśleć i zobaczyłam, że Jan Paweł II zostawił dla nas niesamowite nauki pełne moralnego tchnienia od których byłam daleka. Choć nigdy nie chciałam słuchać tego co mówił tak teraz zrozumiałam jak wielki zbierze plon posiane przez niego ziarno. Wzięłam do ręki białą kartkę i napisałam na niej list z zażaleniem do Pana Boga. Tak jakby ktoś przejął nade mną kontrolę. Żaliłam się i krzyczałam do Niego, dlaczego zabiera dobrych ludzi takich jak Jan Paweł II? I prosiłam bym i ja mogła być kiedyś takim małym ziarenkiem, które wyda plon. Moja dusza była spragniona Boga choć jeszcze tego nie rozumiałam. List schowałam do szuflady i szybko o nim zapomniałam wracając do swojego zakłamanego świata. Przez kolejne lata pędziłam jak z przepaską na oczach za wszystkim tym co przemija. Praca była dla mnie bardzo ważna. Wpadłam w wir konsumpcjonizmu i ciągle odczuwałam czegoś brak. Ważne było to co zewnętrzne. W środku gniłam coraz bardziej tapiając się w grzechach choć zewnętrznie nadal mi się wydawało, że jestem normalna. Dlaczego? Bo świat nauczył mnie, że rozwody, przemoc, wyłuzdanie, seks to zachowania które są normalne. Media zrobiły mi pranie mógu skutecznie wykorzeniając wartości chrześcijańskie. Moja babcia jednak nadal się modliła wraz ze swoją siostrą Anielą. Dwie struszki, które nie mogły pogodzić się że mamy XXI wiek, tak wtedy myślałam. Kiedy babcia przebywała na zimę u nas w domu, nawet czasem drażniła mnie kiedy odmawiała różaniec. A nawet drwiłam z niej. Po kilku latach podczas wyjazdu związanego z pracą ,,jakaś siła” zaprowadziła mnie do Kościoła. Nigdy nie zapomę tego momentu kiedy weszłam po latach do Kościoła i zaczęłam błagać Boga całym swoim sercem o Miłość. Mój krzyk naprawdę wydobywał się z serca, wyłam z bólu wewnętrznie i prosiłam Boga o męża, którego nawet opisałam w szegółach. Potem wyszłam i do Kościoła nie powróciłam. Po dosłowinie kilku miesiącach w sposób ,,niewiarygodny” zarejstrowałam się na portalu randkowym. Mimo swoich uprzedzeń do tego typu portali, miałam wrażenie jakby ktoś mi kazał tam się zalogować. Całkiem irracjonale doświadczenie. Tam właśnie czekał na mnie tajemniczy MM. Mężczyzna jakiego opisałam, że chciałabym aby był moim mężem. Spojrzałam na jego twarz i czułam bardzo głęboko w swym sercu….że on jest moim przeznaczeniem. MM okazałam się amerykaninem polskiego pochodzenia. Pilot w amerykańskiej marynarce wojennej Marines staconujący w Corpus Christi (Ciało Chrystusa) w Teksasie. Po pierwszym spotkaniu w Polsce wiedzieliśmy, że jesteśmy sobie przeznaczeni. Bałam się jednak zaangażować w ten związek bo bałam się zmian. Wiedziałam, że jeśli postanowimy być razem na zawsze to ja będę musiała zostawić dla niego wszystko. Moją rodzinę, przyjaciół, pracę, studia i cały mój świat. Koleżanka zapronowała mi spacer pod Pomnik Jana Pawła II w dniu jego rocznicy śmierci. Byłam w wewnętrznym chaosie. Po raz pierwszy pokochałam kogość tak mocno, ale bałam się czy powinnam się angażować w ten związek. Przukucnęłam pod Pomnikiem i zapaliłam znicz. Pomodliłam się chwilę i poprosiłam Boga o znak. Powiedziałam: Boże jeśli to jest ten mężczyzna to daj mi jakiś znak! Wstałam z przyjaciółką i odwrócilyśmy się od pomnika. Na wprost nas szedł mężczyzna, który wyglądał tak samo jak mój MM. Miał ten sam wzrost, oczy, rysy twarzy, sylwetkę…..już miałam ochotę rzucić się w jego ramiona, kiedy zauważyłam, że jest starszy od mojego MM około 10 lat. Przyjaciółka tylko powtarzała:\n-wow! On wygląda jak Twój Marek! Po tym wydarzeniu zaczęłam nośić na szyji medalik Jana Pawła II, taki sam dostał w prezencie ode mnie Marek i moja siostra.\nRazem z Markiem bardzo chcieliśmy mieć dziecko. To było dziwne, bo nie byłam w tym czasie ,,dzieciolubna” a sama myśl o papmersach powodowała u mnie niechęć. Pamietam, jak leżąc w nocy z Markiem na plaży w Meksyku patrzyłam w niebo i zaczęłam prosić Boga o dziecko nawet okeślając jego płeć. Prosiłam o synka i wtedy ujrzałam spadającą gwiazdę. Pomyślałam, że Bóg wysłuchał mojej prośby. Po miesiącu okazało się, że jestem w ciąży. Coś w moim sercu pękało. Wtedy mój świat przewrócił się do góry nogami. Zostawiłam dla niego wszystko. Przeprowadziłam się do Corpus Christi gdzie urodziłam synka. Stałam się żoną (jeszcze bez ślubu kościelnego) czyli żoną nie byłam. Mój świat się zmienił. Nie miałam nikogo, kto pomógłby mi w tych trudnych chwilach, kiedy uczyłam się być mama i żoną. Miałam tylko mojego MM. Rodzinę widziałam przez skypa, dla przyjaciół już nie miałam czasu. Było mi ciężko ale miałam Miłość. Prawdziwą Miłość, która zaczynała dojrzewać. Mój MM okazał się być wspaniałym mężem i ojcem naszego synka. Kiedy synek miał cztery miesiące przeprowadziliśmy się do Japonii na wyspę Okinawa. Tuż na początku naszego pobytu mój mąż oznajmił mi, że na Okinawę przyleciał też polski ksiądz. Pomyślałam, że polaka miłoby było zaprosić na obiad. W ten sposób ks. Leszek stał się u nas częstym gościem. Raz poproszeni przez księdza abyśmy przyszli na Mszę Święta poszliśmy. To było dla nas męczeńskie doświadczenie ponieważ nasze dziecko płakało. My nie mogliśmy się skupić. Ja nie rozumiałam za wiele. Wtedy też weszłam na drogę New Age. Zaczęłam czytać książki dotyczące programowania swojej podświadomości i kupować japońskie amulety. Zostałam zniewolona ponieważ trwając w grzechu złe moce miały do mnie nadal dostęp. Wtedy moje życie zostało opanowane przez złego choć sama nie miałam pojęcia co się dzieje. W domu myjąc naczynia odczuwałam czyjąś obecność. Zaczęłam mieć lęki. W moje myśli zaczęły wkraczać coraz to bardziej wymyślne fantazje erotyczne. Zostałam zniewolona przez demona seksu. Oglądałam filmy pornograficzne i dawałam upust swoim żądzą erotycznym. Bardzo bałam się śmierci. Bałam się potem wszystkiego. A w moje myśli zaczęła wkraczać jakaś nieznana mi siła. Okinawa rajska wyspa szybko przerodziła się w koszmar, który chciałam zakończyć. Wtedy też postanowiliśmy po rozmowach z księdzem Leszkiem, że weźmiemy ślub kościelny. Zawsze marzyłam o białej sukni i dużej imprezie, przecież ślub to tradycja tak wtedy myślałam. Zaplonowaliśmy ślub w Polsce. Ja poleciałam wcześniej aby wszystko zorganizować. Mój mąż miał przylecieć kilka dni przed ślubem. Zły bardzo nie chciał abyśmy związali się skaramentem małżeńskim. Mój mąż utknął w Tokyo gdzie nocował kilka dni na lotnisku ponieważ w Isaladii wybuchł wulkan a chmura pyłu wulkanicznego unosila się nad całą europą. Zaczęłam się modlić – jak mówią jak trwoga to do Boga. Marek dotarł CUDEM przed ślubem. Ksiądz nakazał nam przyjść się wyspowiadać. Tego nie zapomnę. Poszłam rano do kościoła z wałkami na głowie, zupełnie nie przygotowana do spowiedzi Świętej bo uważałam że nie mam się z czego spowiadać. Moja babcia w tym czasie już była chora i nie przyjechała na nasz ślub. Ale nadal się za nas modliła. Nie rozumiałam dlaczego nam nawet nie przysłała prezentu. A ona dała nam wiecej niż wszystkie prezenty razem.\nWielki ślub, który miał być moim wielkim dniem był wielką męczarnią. Wiele stresu, obolałe stopy, problem z zespołem, z goścmi itd. Nie wiedział, po co cała ta ceremonia. Nie byliśmy nadal dojrzali do tego by przyjąć Pana Jezusa do naszego życia. Świat zniwolił i zagłuszył nasze sumienia. Byliśmy zniewoleni przez świat, który niby proponował nam wolność. To było największe oszustwo.\nWrociliśmy na Okinawę gdzie nadal nie znalazłam miejsca dla Pana Boga. Zwiodła mnie ideologia New Age a ja byłam juz jedną nogą w piekle. Paliłam się wewnętrznie odczuwając ciągle czegoś brak. Urodziałam córeczkę i choc zewnętrznie byliśmy bardzo szczęśliwą rodziną to w głebi mej duszy miałam jakieś nieugaszone pragnienie. Mój lęk przed śmiercią zaczął nabierać ogromnych rozmiarów zwłaszcza mieszkając w tak niebezpiecznym miejscu. Trzęsienia ziemi, zagrożenie tsunami, tajfuny, jadowite węże i częste burze. Podczas jednej z takich wielkich burz ze strachu zaczęłam się modlić. Wtedy nagle postanowiłam też, że nauczę synka modlitwy ,,Ojcze Nasz” i czasem razem zaczeliśmy się modlić. Mój mąż stwierdził nawet, że: rodzina która modli się razem razem też zostaje, co bardzo mi się spodobało. Wtedy też zaczęły dziać się dziwne rzeczy. Oprócz obecności ducha, wewnętrznych lęków naszym dzieciom ciągle się coś zaczęło przydarzać. W ciągu dwóch tygodni byliśmy kilka razy na pogotowu. Nasze córeczka nawet spędziłam dwie doby na oddziale intensywnej terapii. Kiedy pojawialiśmy się na pogotwiu poraz kolejny to lekarze nie mogli uwierzyć, że to znowu my. Pewnego razu kiedy nasza córeczka nie mogła oddychać zaczęłam krzyczeć mocno do Boga – dlaczego ona? Błagając o pomoc. Pomoc oczywiście otrzymałam. O czy ponownie zapomniałam. Kilka miesięcy później (po czterch latach pobytu na Okinawie) dostaliśmy rozkaz przeprowadzki – Corpus Christi (Ciało Chrystusa).\nPowrót do domu….pomyślałam. Ale ten powrót okazał się dla nas powrotem do prawdziwego domu.\nW drodze do Corpus Christi postanowiliśmy wybrać się na wakacje do Polski. Chcieliśmy aby w Polsce nasza córeczka przyjęła Sakrament Chrztu Świetego. Tak jak przywykliśmy do ,,tradycji”. Ponownie udałam się nakazanej spowiedzi. Bez żadnej głębszej refleksji. Nadal uważałam siebie za świętą. Ksiądz zadał mi za pokutę różaniec. Nie miałam pojęcia jak się go odmawia. Wróciłam więc do konfesjonału z zapytaniem o instrukcję obsługi różańca. Ksiądz proboszcz spojrzał na mnie ze zdziwieniem i udzielił wskazówki abym znlazła sobie w internecie. Oczywiście, że nie poszukałam tylko odmówiłam, a raczej bez głębszego zastanowienia ,,wyklepałam” 10 razy Zdrowaś Marjo na znalezionym rożnacu po babci, która już nie żyła. Nie miałam pojęcia po co chrzcimy kolejne dziecko? Dla tradycji? Ani moim rodzice ani Marka nie byli praktykującymi katolikami. Do Kościoła mieliśmy awersję.\nMój mąż wyleciał do Corpus Christi pierwszy a nas zostawił w Polsce jeszcze na miesiąc. Miałam dokończyć książkę, którą pisałam aby ją wydać już niebawem. To miała być krótka powieść o tym jak się poznaliśmy. Któregś dnia usiadłam w ciszy przy biurku. Zadzwonił telefon od mojej redaktorki. Zapytała mnie czy chcem aby książka była komercyjna? Powiedziała, że oczywiście, że tak. Zapropnowała więc, abym wątek z pomnikiem Jana Pawła II usunęła ponieważ wchodzę w wiarę, a Pan Bóg już nie jest komeryjny. Powiedziałam ok. Wtedy na zewnątrz rozpocząła się burza. Pioruny jak szalone huczały nad moim domem a ja nie wiedziałam dlaczego. Byłam przerażona. Po kilku dniach wybrałam się z siostrą na dwa dni nad morze do jej nadmorskiego domku.\nTo miały być dwa dni wolnego czasu na to abym dokończyła swoją książkę i niebawem wysłała do wydawcy. Wtedy wszedł do domu brat mojego szwagra, który został świadkiem Jehowym. Nie tylko nie on! Pomyślałam uśmiechając się z przymusu zakładając swoją maskę przymuszonego uśmiechu. Mówił do mnie o Bogu chyba 1,5 godziny a ja myślałam o tym co mam do napisania. Nic mnie interesowało, żaden Bóg a tym bardziej jego sekta. Ale wypowiedział słowa, które długo zakotwiczyły moje serce. Jak się modlisz Ojcze Nasz…..to spróbuj modlić się sercem. Następnie wyszedł a ja odzyskałam swój ,,zewnętrzny” spokój. Po kilku godzinach zbierałyśmy się z siostrą do powrotu do domu. Jej mąż a mój szwagier poprosił mnie abym z nimi wstąpiła do ich znajomych na urodziny jego wspólnika z firmy. Obiecał, że będziemy tam pół godzinki. Byłam wśiekła bo nie chciałam iść do kogość kogo w sumie nie znam. Kiedy weszliśmy do mieszkania tych ludzi poczułam niesamowitą atmosferę. Wielki zastawiony stół a dookoła cała rodzina. Czuć było Miłość Rodzinną. Wszyscy mówiłi o czytaniu w Kościele ponieważ była to niedziela. Opowiadali o Panu Bogu jak o przyjacielu. Choć na tamten dzień wydawało mi się, że mam dość słuchania o Pana Bogu. Tutaj jednak wszystko było takie PRAWDZIWE. Poparte rodzinną miłością i atmosferą spokoju nie tylko zewnetrznego. Poczułam się naprawdę dobrze. Jakby moją duszę ogarnął taki wewnętrzny spokój i radość. Kiedy zaczęłi śpiewać i grać na pianienie nie chciałam stamtąd wychodzić. Spędzilśmy tam kilka godzin a ja mogłabym być tam do rana. Kiedy wróciłam w nocy do domu, moja mama się obudziła i zapytała mnie jak było? Powiedziałam, że czuję się jakbym wróciła z pielgrzymki opowiadjąc jej o swoich przeżyciach. Wtuliłam się stęskniona w moje dzieci i zasnęłam dziękując Bogu za moje skarby. Mimo to, że wyrzuciłam go z mojej książki bo był nie komercyjny (w świecie) to często choć nie świadomie mówiłam do Boga, prosiłam a czasem dziękowałam.\nPo tygodniu poleciałam wraz z dziećmi do naszego domu w Corpus Christi. Mój mąż wyremontował i przygotował dom na nasz powrót. Pamietam jak zasypiając odmawiałam Ojcze Nasz….tak świadomie ze zrozumieniem każdego słowo i jego głębszym sensem. Po modlitwie dodatkowo mówiłam: Ojcze nie jestem Ciebie godna, ale powiedz tylko słowo a będzie uzdrowiona dusza moja. Nie wiem skąd przychodziły te słowa i dlaczego tak mówiłam. Po trzech tygodniach pobytu w Corpus Christi mój mąż musiał wyjechać służbowo. Ja zostałam z dziećmi sama w domu. Odwiedziła mnie koleżanka, która była ateistką i wraz z nią naśmiewałyśmy się ze znajomego katolika. Choć moja dusza zaczynała świadomie powracać do domu Ojca, tak zły próbował swych sił spowadzając na moją drogę takich ludzi. Byłam bliska tego aby przestać wierzyć. Nade mną toczyła się prawdziwa woja aniołów i demonów. Moja wiara była słaba a w momencie próby stałam na krawędzi. Kiedy koleżanka opuściła mój dom a ja uśpiłam dzieci, usiadłam w ciszy przy stole by kontynułować pisane swojej książki. Ciągle coś poprawiałam jakby jakaś siła nie pozwalała mi zakończyć tej książki. Wtedy Bóg gwałtownie wkroczył do mojego serca i przemienił moje całe życie.\nPoczułam jak grom z jasnego nieba, w swym sercu głos. Nie słyszałam go w uszach, tylko w swym sercu, ktoś zaczął do mnie przemiawiać. Czułam się jakbym zaczynała widzieć i słyszeć inaczej, głębiej. Nie ogarnął mnie starch. Czułam się jakby ktoś zwracał mi duszę. Byłam bardzo szczęśliwa. Czułam, że Bóg do mnie przemówił. I nie myślałam, że zwariowałam, bo funkcjonowałam tak jak zawsze. Wszystkie moje zmysły pracowały nienagannie z tą różnicą, że odzyskałam swój szósty zmysł – duszę. Zaczęłam wypytywać Pana Boga zadająć pytania. Otwierałam w internecine Pismo Święte i dostawałam dosłowne odpowiedzi. Czasem Bóg odpowiadał bezpośrednie w mym sercu. Zadałam więc pytanie co mam robić Ojcze?\nKsiążka! Książka ma być o mnie.\nTo mną wstrząsneło. Jak to przecież właśnie z niej Boga wyrzuciłam. Pracowałam nad moją ,,komercyjną” książką kilka lat a teraz mam wszystko zacząć od nowa. Wtedy zobaczyłam jakby ktoś puśił mi film w mojej pamięci, te wszystkie momenty kiedy się modliłam i otrzymywałam. Kiedy Bóg próbował przebić się do mojego serca ale ja byłam głucha. Żyłam w świecie, który całkiem zagłuszył mi moje sumienie i zamknął serce przed Bogiem. Bo każdy kto pędzi za światem, nie ma Boga. Zobaczyłam jak stałam na krawędzi i Bóg wkroczył w ostatniej chwili w moje życie, bo spadłabym w daleką odchłań. Miałam wiele pytań i dostawałam odpowiedzi na te pytania czasem zanim zadałam konkretne pytanie. Ten głos Boga, Jego potęga i siła z jaką przemiawiał! Uświadomiły jak potęrzny jest Stwórca. Miałam wrażenie, że znalazłam się w całkiem innym wymiarze choć zewnetrznie wszystko wyglądało tak samo. To moje wnetrze zostało napełnione przez Ducha Świetego. Zostałam uwolniona z niewoli świata. Bóg otworzył moje serce na PRAWDĘ.\nKiedy mąż wrócił z delagacji, musiałam jemu powiedzieć….Kochanie Bóg do mnie przemówił? Zastanawiałam się czy nie wyśle mnie na badania psychiatryczne. Ale wszystko było ze mną w pożądku. Mąż był mocno zaskoczony i ku mojemu zdziwieniu, powiedział, że pójdzie ze mną tą drogą. Był bardzo zaszokowany, że postanowiłam pisać książkę od nowa! Bo tak mi nakazł Bóg. Choć widziałam, że nie był zadowolony to chciał bym robiła to co Bóg mi mówi. Wiedział, że nie chcę się przeciwstawić woli Bożej. Mąż dał mi dużo przestrzeni i zrozumienia. To mnie również zaskoczyło. Mąż był również świadkiem dziwnych zjawisk jakie zaczęły się pojawiać w naszym otoczeniu. Kiedy przechodziłam obok dzwoneczków Feng shui coś mnie w środku zatrzęsło i natychmiast poprosiłam męża aby je zdjął i wyrzucił. Później zaczęłam szukać informacji dlaczego takie ładne dzwoneczki mogą mi zaszkodzić. Nie miałam pojęcia jak ważne jest to jakie nawet przedmioty nas otaczają. Dzwoneczki okazały się paraokultystycznym narzędziem, które nie tyle co oddalająe złe duchy ale je przywołują! Ku mojemu zdziwnieniu mąż nie zadawał za dużo pytań tylko robił to o co prosiłam. Po kilku dniach Bóg pokazał mi również zwodniczą moc leków homopatycznych. Przez kilka dni biorąc leki homopatyczne zapominałam słów Ojcze Nasz. Zapytałam więc Boga co mam jeszcze z domu usunąć? Co jeszcze zagraża mojej duszy? Stałam wtedy w kuchni i miałam wrażenie, że ,,ktoś” chwycił moją głowę i odwrócił ją w kierunku leków homopatycznych. Zaczęłam się spierać sama ze sobą. Przecież to niemożliwe aby to mogło mieć jakiś wpływ na moją duszę! A jednak! Zwodnicza siła jest we wszystkim tym gdzie jest zwodnicza geneza. Duch Święty ciągle mi powtrarzał w mym sercu – badaj wszystkiego genezę. Długo sama ze sobą walczyłam o przekonanie, czy naprawdę to może być zagrożeniem? Wtedy Bóg pokazał mi kilka osób z mojego otoczenia, które brały leki homopatyczne. Żadna z nich nie trwała w łasce uświęcającej a co gorsze miala spore problem z wiarą i psychiką. Pewnego dnia kiedy siedziałam w ogrodzie i rozmawiałam z siostrą przez skypa, zaniemówiłam ponieważ zobaczyłam na niebie twarz Jana Pawła II. Widział go bardzo dokładnie. Po kilku dniach od tego zdarzenia dowiedziałam się, że moja siostra zgubiła naszyjnik z Janem Pawłem który nosiła i zaczęła nosić amulet z czerwoną nitką. Aż mnie zatrzęsło w mym wnętrzu. Długo walczyła z tym aby się go pozbyć. To była bardzo trudana droga. Po dopiero kilku miesiącach udało jej się uwolnić. Przez pierwsze miesiące kiedy stawiałm pierwsze kroki, nie było łatwo. Mój mąż mnie wspierał, ale rodzina myślała że zwariowałam. Prosiłam Pana Boga o pomoc bo były momenty kiedy zły upominał się o moją duszę i nawet próbował mnie przestraszyć siłą. Pamiętam jak nie mogłam spać kilka nocy i czułam się wyczerpana. Po kilku dniach pewnej nocny kiedy przysnęłam około czwartej w nocy jakaś siła chwyciła mnie za plecy a moje ciało aż podskakiwało w nadprzyrodzony sposób. Wtedy nie wytrzymałam. Zaczęłam się modlić i błagać Ojca o pomoc. Bóg powiedział – weź różaniec w lewą rękę i będziesz spała spokojnie tej nocy a ja przyjdę i Cię obudzę. Tak też uczyniłam. Znalazłam różaniec, który w międzyczasie dostałam w prezencie od koleżanki i zasnęłam. Punktualnie o godzinie ósmej rano jakieś wielkie ptaszysko dziubało w dach nad sypialnią tak głośno, że zostałam obudzona wraz z moją córeczką. Mąż z synkiem już pojechali do szkoły. Uśmiechnęłam się i powiedział – nie możliwe! To pewnie przypadek. Po kilku dniach aby przekonać się, czy był to tylko przypadek poprosiłam Pana Boga o znak. Powiedziałam, Boże jak to Ty mnie obudziłeś to przyjdz ponownie o ósmej i mnie obudź ponownie ale już nie tak głośno. To było śmieszne. Ale tak też się stało jak poprosiłam. Potem już nigdy o pobudkę nie prosiłam i żaden ptak mnie nie obudził.\nZnalazłam polskiego księdza w okolicy. Pojechałam z mężem na Mszę Świętą. Nigdy nie zapomnę tych Mszy Świętych pełnych łez i łaski Ducha Świętgo. Szlochałam tak głośno, że niektórzy nie mogli się modlić. Moja dusza narodziła się jakby na nowo. Zostalam zanurzona w Bożym Miłosierdziu. Powróciłam do domu a Jezus na mnie czekał z otwarymi ramionami. Pewnego dnia Bóg powiedział do mnie abym poszła do pokoju w którym się modlę. Poszłam i padłam na kolana patrząc na niebo. Wtedy poczułam taka ogromą moc, która przeszywa całe moje ciało i zobaczyłam swoje grzechy jakby oczami Boga. Bóg pokazał mi film z mojego życia kiedy raniłam Go najbardziej. Moje grzechy które ujrzałam paliły mnie wewnętrznie. Poczułam ogromny ból w swym sercu i usłyszałam głos: Mojego Syna na górze Oliwnej serce bolało jeszcze bardziej! Ten film był jak ułamek sekundy po czym zobaczyłam jak niewyobrażalnie krótkie jest nasze życie. Jak wydawać się by mogło, że lata mijają….a na przestrzeni wieczności nasze życie nawet nie jest ułamkiem sekundy! Leżałam na ziemi i ryczałam. Spojrzałam w niebo i zobaczyłam twarz Chrystusa Miłosiernego. Płakałam, a moje wnętrze zostało pochłoniete przez wewnętrzny ból, który był jak ogień który mnie palił. Jezus zanurzurzył mnie w swym Miłosierdziu I jakby moja dusza została ogarnięta ulgą. Mój mąż był wtedy w domu. Kiedy troche ochłonęłam poszłam na ogród gdzie siedział mój mąż. Nadal płakałam i wewnętrznie odczuwałam szok. Po chwili dopiero mogłam opowiedzieć mężowi co się wydarzyło. On wszystko przyjmował z takim dystansem, ale z powagą. Nie czuł tego co ja, nie widział, ale Duch Święty go prowadził w inny zupełnie sposób.\nNigdy nie zapomnę moich pierwszych spowiedzi po tylu latach, kiedy oczyszczałam się z brudu całego życia. Czułam się tak jakby moja dusza zostawała obmyta z wszelkiego błota. Czułam jak Pan Jezus obmywa mnie swoją Przenajświętrzą Krwią. Kiedy przyjmowałam Komunię Święta, czulam jak Pan Jezus wnika w moją duszę i rozpala w niej światło.\nPoczułam się jak samarytanka przy studni, której Jezus powiedział, że on jest źródłem z którego jeśli zacznie pić już nigdy nie będzie pragnąć. Moje wszelkie pragnienia świata zostały zastąpione łaską. Zostałam uleczona i napełniona wewnętrznie stamen duszy, którego nie można opisać żadnymi słowami.\nTo był początek drogi którą zaczęłam iść z Panem. Bóg uczynił wiele cudów i znaków w moim życiu aby mnie utwierdzić, że łaska jaką otrzymałam pochodzi od Niego. Mój maż poszedł ze mną tą drogą. Moja rodzina się nawróciła w niewiarygodny sposób. Tata, który nigdy do kościoła nie uczęszczał po chyba trzydziestu paru latach udał się do spowiedzi Świętej. Wcześniej mocno mnie prześladował, a nawet zakazywał uczęszczania na Msze Święte podczas moich wizyt w Polsce. Mama, która zeszła z drogi wiary powróciła i choc wcześniejszych ataków na moje nawrócenie została różą różancowąJ. Brat przystąpił do sakramentu pojednania po wielu wielu latach. Siostra wraz ze szwagrem, którzy żyli mocno w świecie biznesu i materializmu, zmienili priorytety. Teraz Pan Bóg jest dla nich najważniejszy! Są dla mnie olbrzymim świadectwem ponieważ wile ofiar i wyrzeczeń złożyli Panu. Owoców działania Ducha Świętego jest wiele i za wszystkie dziękuję Bogu, bo tylko Bóg może czynić takie cuda. Stało się to o co poprosiłam przed wieloma latami Boga. Pragnęłam być tym małym ziarenkiem dla Jego Chwały!\nNieczego już nie przypisuję sobie. Wszystko jest darem.Tylko Bóg ma taka moc aby zmieniać ludzi. Tylko Bóg może przemianiać nasze serca i otwierać oczy na Prawdę. Tylko Bogu należy się Chwała na wieki wieków. Amen\nTAGI: małżeństwo, nawrócenie, seks, wróżbiarstwo, Słowo Życia, wróżka, wyuzdanie, nieczystość\nDziękuję za słowa pełne błogosławieństwa. Niech Bóg Was błogosławi. Książka pt. Powiedz tylko słowo. Autor: Aniela Mencel (pseudonim). Ania\nNiech cię pan Bóg błosławi\nZaciekawiło mnie to, że piszesz książkę. Czy mogę wiedzieć jaki nosi tytuł i czy można już ją gdzieś dostać? A tak w ogóle, piękne świadectwo. Dziękuję Ci bardzo, że podzieliłaś się nim z nami.\nPrzeczytałem to świadectwo "jednym tchem". Bóg przemawia do nas przez innych ludzi - to było właśnie TO. W dużej mierze utożsamiam się z tym wszystkim, o czy opisuje Ania. Dzisiaj od rana mój syn śpiewa Alleluja, Alleluja, Amen, Amen, Alleluja ... Już wiem dlaczego ... :)\nByłem marionetką diabła (59216)\nByłem bioenergoterapeutą.... (50856)\nWszystko jest po coś (36070)\nŚwiadectwo Leszka (82102)\nPanie ratuj mnie! (58854)\nKazanie o Przebaczeniu (157022)\nJak Bóg znalazł mnie (89423)\nDroga którą idę …czyli m ... (61975)\nŚwiadectwo byłej gwiazdy porno ... (53333)


Szyszko: Ruszyła regeneracja siedlisk w Puszczy Białowieskiej - Polska\nDodano: 21-04-2017, 14:58\nAdam Bohdan z Fundacji Dzika Polska, który w piątek był na miejscu, gdzie prowadzono nasadzenia, powiedział PAP, że ta akcja to "symbol tego, w co przeobrazi się powoli Puszcza Białowieska", czyli w zwykły las gospodarczy, plantację i nie będzie lasem naturalnym. Dodał, że ekolodzy obawiają się, że puszcza będzie stopniowo zamieniana w "monokultury". Las sadzono w miejsce wyciętego wcześniej starodrzewu.\nBohdan wyraził również zdziwienie, że wśród kilkuset osób biorących udział w sadzeniu lasu w Puszczy Białowieskiej było wielu funkcjonariuszy różnych służb mundurowych, m.in. policji i straży granicznej, którzy - jak dodał - raczej "na co dzień mają inne obowiązki".\nMarianna Hoszowska z Greenpeace Polska poinformowała PAP, że aktywiści tej organizacji, jeszcze przed rozpoczęciem sadzenia rozsypali w tym miejscu wióry, jako symbol niszczenia drzew. Rozwiesili również napis: "Puszcza to nie plantacja".\ndjp 2017-04-21 16:49:04\nJakim ignorantem trzeba być, żeby pieprzyć takie głupoty, jak ta miernota Szyszko. W naturalnym lesie zachodzą naturalne procesy. Świerk ustępuje z tych siedlisk, bo staje się tam po prostu za ciepło. Jednak te miejsca nie pozostaną puste, odarte z wszelkiej roślinności tak, jak to się dzieje po wycince. Młode drzewa zajmują miejsce upadłych, te upadłe dostarczają składników pokarmowych stopniowo ulegając rozkładowi, stanowią siedlisko owadów, ptaków itd itp. A tu robią klepisko, w to sadzą drzewka i teraz będą teren grodzić (bo sarny i jelenie wszystko zeżrą), chwasty kosić (bo inaczej zaduszą sadzonki). Jeszcze tylko oprysków i nawozów brakuje. Co ten dureń nazywa "odnowieniem".


NOW Foods - Tribulus, 500mg, 100 kapsułek - Shaman.pl\nNOW Foods - Tribulus, 500mg, 100 kapsułek\nNOW Foods - Tribulus, 500mg, 100 kapsułek SUPLEMENT DIETY\nBuzdyganek naziemny (Tribulus terrestris) (Standaryzowany ekstrakt) ( min. 45% Saponiny) (Naziemne części rośliny i owoce) 500 mg\nSkładniki: Otoczka kapsułki (substancja wypełniająca: celuloza), mąka ryżowa, substancje przeciwzbrylające: dwutlenek krzemu, sole magnezowe kwasów tłuszczowych (źródło roślinne). Produkowany w zakładzie przetwarzającym składniki zawierające alergeny: drożdże, pszenicę, gluten, soję, mleko, jaja, ryby, skorupiaki lub orzechy.\nSposób spożycia: Przyjmuj 1 kapsułkę dziennie z jedzeniem.\nPrzeciwwskazania: Produkt nie powinien być spożywany w przypadku stosowania leków na nadciśnienie lub cukrzycę. Nie stosować u dzieci, kobiet w ciąży i w trakcie laktacji.\nSuplement marki NOW Foods zawiera korzeń buzdyganka. Produkt wspiera zdrowie układu sercowo-naczyniowego. Działa kojąco na system nerwowy. Wspomaga regenerację i poprawia jakość snu. Pomaga w utrzymaniu zdrowia układu oddechowego. Podnosi libodo. Wspiera zdrowie skóry. Pomaga utrzymać zdrowe dziąsła.\nBuzdyganek naziemny - (łac. Tribulus terrestris). Gatunek rośliny z rodziny parolistowatych, znanej od tysięcy lat. Występuje w Afryce, Azji, w Australii oraz w południowej i środkowej Europie. Ma łodygi o długości 10-30 cm., liście owłosione i żółte kwiaty. Korzeń i owoce są składnikami suplementów diety.\n1000mg - 180 Tabletek\n1000mg - 90 Tabletek\nHolland & Barrett - Tribulus Terrestris Ekstrakt + Cynk, 250mg, 90 kapsułek\n65,50 zł 44,99 zł\nNOW Foods - Tribulus, 1000 mg, 90 tabletek\nSwanson - Tribulus, Owoc, 500mg, 90 kapsułek\nGaspari Nutrition - Tribulus, 90 kapsułek\nSwanson - Tribulus Terrestris Ekstrakt, 500mg, 60 kapsułek\nUniversal Nutrition - Tribulus Pro, 100 kapsułek\nNOW Foods - Tribulus, 1000mg, 180 tabletek\nSwanson - Mega Tribulus Ekstrakt, 120 kapsułek\nAllnutrition - Tribulus, 100 kapsułek


Legia Warszawa chce nowego napastnika. Ma bardzo bogate CV Piłka nożna - Sport.pl\nLegia Warszawa chce nowego napastnika. Ma bardzo bogate CV\nDS, "Przegląd Sportowy" 03.09.2019 16:35\nJak informuje "Przegląd Sportowy", Legia Warszawa zainteresowana jest pozyskaniem Jonathasa, który ostatnio występował w Hannoverze.\nW poniedziałek Sandro Kulenović został piłkarzem Dinama Zagrzeb. Legia Warszawa na jego transferze zarobiła około 2 mln euro. Mimo, że okno transferowe zostało już zamknięte, wicemistrzowie Polski chcą przeprowadzić jeszcze jeden transfer - tym razem do klubu. Jak informuje "Przegląd Sportowy", Legia zainteresowana jest pozyskaniem Jonathasa.\n30-letni Brazylijczyk ostatnio był zawodnikiem Hannoveru. Jego kontrakt z niemieckim klubem został rozwiązany wraz z końcem sierpnia. Od tego czasu jest wolnym zawodnikiem. Zdaniem "PS", Jonathas już w środę ma przybyć do Warszawy, gdzie będzie testowany.\nLegia weźmie napastnika z bogatym CV?\n30-latek ma w CV wiele uznany firm. W przeszłości był zawodnikiem m.in. Realu Sociedad, Elche, Pescary, AZ Alkmaar, Torino, Brescii, Rubina Kazań, Corinthians i Hannoveru. W barwach tego ostatniego zespołu zanotował w poprzednim sezonie trzy bramki i asystę w 10 spotkaniach Bundesligi. W swojej dotychczasowej karierze Jonathas bardzo często zmieniał kluby.\nVuković o Carlitosie: Nie miał prawa zagrać z Rangersami [SEKCJA PIŁKARSKA]\nLegia Warszawa sprzedała kolejnego piłkarza! Tomasz Jodłowiec w nowym klubie\nLegia Warszawa przeprowadza transfery last minute. I zarabia ponad 2 mln euro!\nHit transferowy w Serie A o krok od finalizacji


Pokrycia dachowe, rodzaje dachówek, blachodachówki, biutumiczne pokrycie dachowe - Dachy - Budowa i remont (strona 53) - budnet.pl\nJakie pokrycie dachowe wybrać na swój dom? Do najpopularniejszych należą dachówki ceramiczne i blachodachówki. Każde z nich ma swoich zagorzałych zwolenników i wiernych propagatorów\nWymagania dotyczące izolacji dachów płaskich wciąż rosną. Dotyczą nie tylko energooszczędności, bezpieczeństwa i trwałości zastosowanych rozwiązań, ale również szybkiego i sprawnego montażu. Szybkość prowadzenia robót związanych z wykonaniem ocieplenia i pokrycia jest dla tych rozwiązań szczególnie istotna.\nOferta RuppCeramika to bogaty pod względem kształtu i kolorystyki zestaw dachówek ceramicznych, pozwalający stworzyć wiele wariantów aranżacji dachu w różnych stylach. System dachowy RuppCeramika obejmuje ponadto szereg dachówek kształtowych i akcesoriów dachowych. W efekcie ponad 1000 elementów tworzy najbardziej dopracowany system dachowy na rynku, dający gwarancję trwałości, właściwego funkcjonowania i wysokiej estetyki.\nRzadko kto może sobie pozwolić na zastosowanie najdroższych i najlepszej jakości materiałów. Rynek nasycony jest różnorodnymi technologiami i tworzywami- dokonywane są coraz bardziej przełomowe odkrycia, pojawiają się nowe produkty. Nie dziwi nikogo, że szukamy oszczędności gdzie tylko się da. Dobrze jest wiedzieć, jakie oszczędności faktycznie pozwolą zmniejszyć koszty budowy i eksploatacji domu, a jakie spowodują dodatkowe wydatki.\nNa jakie szkodliwe czynniki narażone są rynny?\nSzczelna konstrukcja rynien i rur spustowych zabezpiecza fasadę przed zawilgoceniami, dlatego tak ważne jest, by poszczególne elementy systemu rynnowego były kompatybilne i gwarantowały jego niezawodność. Innowacyjny narożnik zewnętrzny regulowany w kącie 90 st. – 150 st.


Dziennik Ustaw z 30 czerwca 2020 pozycje 1138-1162 - Dziennik Ustaw - Baza aktów prawnych - INFOR.pl - portal księgowych\nJesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Dziennik Ustaw > 2020 r. > z 30 czerwca 2020 pozycje 1138-1162\nDziennik Ustaw z 30 czerwca 2020 pozycje 1138-1162\nROZPORZĄDZENIE MINISTRA FINANSÓW z dnia 30 czerwca 2020 r. w sprawie zaniechania poboru podatku akcyzowego od płynu do papierosów elektronicznych i wyrobów nowatorskichDziennik Ustaw rok 2020 poz. 1159\nROZPORZĄDZENIE MINISTRA FINANSÓW z dnia 30 czerwca 2020 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie towarów i usług, dla których obniża się stawkę podatku od towarów i usług, oraz warunków stosowania stawek obniżonychDziennik Ustaw rok 2020 poz. 1158\nROZPORZĄDZENIE MINISTRA FINANSÓW z dnia 29 czerwca 2020 r. w sprawie wzorów upoważnień do wykonywania kontroli celno-skarbowejDziennik Ustaw rok 2020 poz. 1157\nROZPORZĄDZENIE MINISTRA ZDROWIA z dnia 30 czerwca 2020 r. w sprawie określenia priorytetowych dziedzin medycynyDziennik Ustaw rok 2020 poz. 1156\nROZPORZĄDZENIE MINISTRA CYFRYZACJI z dnia 29 czerwca 2020 r. w sprawie rodzaju i zakresu danych udostępnianych z centralnej ewidencji pojazdówDziennik Ustaw rok 2020 poz. 1155\nROZPORZĄDZENIE MINISTRA EDUKACJI NARODOWEJ z dnia 17 czerwca 2020 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie warunków, jakie musi spełnić osoba ubiegająca się o uzyskanie dyplomu zawodowego albo dyplomu potwierdzającego kwalifikacje zawodoweDziennik Ustaw rok 2020 poz. 1154\nROZPORZĄDZENIE MINISTRA SPRAWIEDLIWOŚCI z dnia 29 czerwca 2020 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie ustalenia siedzib i obszarów właściwości sądów apelacyjnych, sądów okręgowych i sądów rejonowych oraz zakresu rozpoznawanych przez nie sprawDziennik Ustaw rok 2020 poz. 1153\nROZPORZĄDZENIE MINISTRA SPRAWIEDLIWOŚCI z dnia 29 czerwca 2020 r. w sprawie przekazania niektórym sądom okręgowym rozpoznawania spraw własności intelektualnej z właściwości innych sądów okręgowychDziennik Ustaw rok 2020 poz. 1152\nROZPORZĄDZENIE MINISTRA SPRAWIEDLIWOŚCI z dnia 29 czerwca 2020 r. w sprawie przekazania niektórym sądom apelacyjnym rozpoznawania spraw własności intelektualnej z właściwości lub części obszarów właściwości innych sądów apelacyjnychDziennik Ustaw rok 2020 poz. 1151\nROZPORZĄDZENIE MINISTRA SPRAWIEDLIWOŚCI z dnia 29 czerwca 2020 r. w sprawie wyznaczenia sądów okręgowych właściwych do rozpoznawania spraw z zakresu ochrony unijnych znaków towarowych i wzorów wspólnotowychDziennik Ustaw rok 2020 poz. 1150\nROZPORZĄDZENIE MINISTRA ROLNICTWA I ROZWOJU WSI z dnia 22 czerwca 2020 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie znakowania poszczególnych rodzajów środków spożywczychDziennik Ustaw rok 2020 poz. 1149\nROZPORZĄDZENIE MINISTRA FINANSÓW z dnia 30 sierpnia 2013 r. w sprawie warunków emitowania bonów skarbowychDziennik Ustaw rok 2020 poz. 1148\nROZPORZĄDZENIE MINISTRA ZDROWIA z dnia 26 czerwca 2020 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie stażu podyplomowego lekarza i lekarza dentystyDziennik Ustaw rok 2020 poz. 1147\nROZPORZĄDZENIE MINISTRA NAUKI I SZKOLNICTWA WYŻSZEGO z dnia 24 czerwca 2020 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie warunków wynagradzania pracowników pomocniczych jednostek naukowych i innych jednostek organizacyjnych Polskiej Akademii NaukDziennik Ustaw rok 2020 poz. 1146\nROZPORZĄDZENIE MINISTRA ZDROWIA z dnia 29 czerwca 2020 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie szpitalnego oddziału ratunkowegoDziennik Ustaw rok 2020 poz. 1145\nROZPORZĄDZENIE PREZESA RADY MINISTRÓW z dnia 15 czerwca 2020 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie wzoru kwestionariusza osobowego oraz szczegółowych zasad i trybu przeprowadzania postępowania kwalifikacyjnego wobec kandydatów do służby w Agencji WywiaduDziennik Ustaw rok 2020 poz. 1144\nROZPORZĄDZENIE MINISTRA ZDROWIA z dnia 26 czerwca 2020 r. w sprawie wzorów deklaracji wyboru świadczeniodawcy udzielającego świadczeń z zakresu podstawowej opieki zdrowotnejDziennik Ustaw rok 2020 poz. 1143


Bateria do laptopa Toshiba Satellite L50-B-182 | BateriaBuy.pl\nBateria do laptopa Toshiba Satellite L50-B-182\nBateria do Toshiba Satellite L50-B-182(14.8V, 2200mAh )\nNasza zamienna bateria do Toshiba Satellite L50-B-182 spełnia lub przewyższa specyfikacje OEM, w 100% kompatybilna z oryginalną baterią, specyfikacje baterii do Toshiba Satellite L50-B-182 są następujące.\nWymienna baterii w laptopie Toshiba Satellite L50-B-182 wykorzystuje najwyższej jakości akumulatory litowo-jonowe i komponenty do szybszego ładowania i dłuższej żywotności.\nBędziesz mógł kupić bateria do laptopa Toshiba Satellite L50-B-182 w najbardziej przystępnej cenie, zapewniamy roczną gwarancję i 30-dniową gwarancję zwrotu pieniędzy za baterię.\nW rzeczywistości, dzięki ulepszeniu technologii baterii, żywotność bateria do Toshiba Satellite L50-B-182 ulegnie poprawie. Dostarczane przez nas akumulatory są wykonane z wysokiej jakości baterii i komponentów, dzięki czemu każda bateria ma wysoką wydajność, a ładunek cykliczny osiąga ponad 500 razy. Technologia litowo-jonowa przyspiesza ładowanie akumulatora, nie ma tak zwanego "Efektu pamięci".Każda bateria jest modelem specyficznym dla konkretnego modelu notebooka, a każdy projekt zwraca uwagę na szczegóły. Nowe bateria Toshiba Satellite L50-B-182 są na ogół bardziej energooszczędne, a akumulatory o tej samej pojemności działają prawidłowo i mają dłuższą żywotność. Nasza specjalizacja i koncentracja w branży baterii do laptopów oznacza, że możesz łatwo znaleźć odpowiednią bateria do laptopa i zaoszczędzić sporo pieniędzy. Jeśli masz jakiekolwiek problemy bateria do laptopa Toshiba Satellite L50-B-182, skontaktuj się z nami przez e-mail, chętnie pomożemy Ci rozwiązać problem.\nJak mogę znaleźć odpowiednią bateria do laptopa Toshiba Satellite L50-B-182?\nJak naładować bateria do laptopa Toshiba Satellite L50-B-182?\n3 Jeśli korzystasz z laptopa podczas ładowania, bateria do laptopa Toshiba Satellite L50-B-182 nie będzie ładowany dłużej. Akumulator będzie nadal ładowany, nawet jeśli notebook jest wyłączony.\nJak przedłużyć żywotność bateria do laptopa Toshiba Satellite L50-B-182?\n4 Zachowaj stan bateria do laptopa Toshiba Satellite L50-B-182, nie używaj go w zbyt wysokiej temperaturze\n(25Wh,3.7V,Li-Polymer,2 Ogniw) Bateria do Toshiba PA5053U-1BRS


Zadaniem radiowej Tru(ó)jki było kształtowanie pokolenia "michnikowszczyzny"/ Andrzej Jarczewski, "Kurier WNET" 71/2020 - WNET.fm\nZadaniem radiowej Tru(ó)jki było kształtowanie pokolenia „michnikowszczyzny”/ Andrzej Jarczewski, „Kurier WNET” 71/2020\nFot. S. Frolov, domena publiczna, Wikipedia\nPatriotyzm to był straszliwy obciach, a przezwisko „Polak-katolik” obelga. Oddziaływanie tego przesłania odnajdujemy do dziś w kosmopolitycznej żarliwości podstarzałych kodziarzy i socjalliberałów.\nStarczy uwiąd „Trujki”\nMam 70 lat. To zaznaczam od razu, by nie być posądzonym o ageizm, niewiedzę czy brak doświadczenia. Słucham Programu III Polskiego Radia od półwiecza z okładem. To było radio mojego pokolenia. Niestety, to nadal jest radio… mojego pokolenia.\n„Nigdy nie zmienia się styl w muzyce bez przewrotu w zasadniczych sprawach politycznych”. Tak pisał Platon dobre 24 wieki temu. Troszkę przesadził z kwantyfikatorami, ale zjawisko ocenił poprawnie.\nMuzyka i polityka rozwijają się współbieżnie. Nie zawsze wiadomo, co jest przyczyną, ale jeśli coś wielkiego wydarzy się w jednej dziedzinie, mamy sygnał, że i w tej drugiej coś ważnego wkrótce się zmieni albo już się zmieniło.\nTak właśnie było w latach sześćdziesiątych w zachodnim świecie, od którego szczelnie odgrodzono nas barierami murowanymi, paszportowymi i ideologicznymi, ale nie radiofonicznymi. O Beatlesach dowiadywaliśmy się początkowo z Radia Luxemburg i z mocno zagłuszanej „Wolnej Europy” (na fali 11 i 16 m zagłuszanie było nieskuteczne). W Anglii panowała już „beatlemania”, a muzyka ówczesnych zespołów gitarowych trafiała idealnie w oczekiwania i potrzeby nastolatków na całym świecie. Zadecydowała jak zwykle… technologia.\nWzmacniacze gitarowe dawały brzmienie dobrze przenoszone przez głośniki radiowe i – co najważniejsze – zasadniczo odmienne od brzmienia orkiestr symfonicznych i zespołów jazzowych, które traciły już na popularności. Słuchaliśmy Beatlesów, bo zależało nam na odróżnieniu się od naszych starszych braci, którzy wciąż byli wierni Presleyowi, i od naszych kochanych ciotek, które uwielbiały Mieczysława Fogga, Irenę Santor i różnych wykonawców przedwojennych. The Shadows, Animals, Beatles, Rolling Stones… to były zespoły wypracowujące brzmienie pokolenia. Chwilę później pojawił się Czesław Niemen i Niebiesko-Czarni, Czerwone Gitary, Skaldowie i mnóstwo innych.\n„Brzmienie” – jakość muzyczna, której chyba nikt porządnie nie zdefiniował, a każdy wtedy wiedział, o co chodzi. Należałem do pierwszego pokolenia gitarzystów elektrycznych i majsterkowiczów dysponujących już układami tranzystorowymi. Wprawdzie na początku lat sześćdziesiątych półprzewodników nie dało się kupić w żadnym sklepie, ale można było to i owo „załatwić”. Przystawkę do gitary robiło się z trzech słuchawek telefonicznych, a przedwzmacniacze z elementów wymontowanych z radioodbiorników (opisałem to w powieści muzycznej pt. Selma; książka dostępna w internecie). Chodziło zawsze o uzyskanie takiego brzmienia, jakie słyszało się w radiu.\nJednocześnie nastąpiła radykalna poprawa jakości sygnału radiofonicznego dzięki wykorzystaniu pasma fal ultrakrótkich. Tracił na tym Luxemburg, nadawany na falach średnich, słyszalny w Polsce tylko po zachodzie słońca, a i to z różnymi zanikami i zakłóceniami. Owszem, gdy dziś w gronie rówieśników, a zwłaszcza rówieśniczek rozmawiamy o wieczorach z radiem Luxemburg, robi się jakoś dziwnie. Ta średniofalowa jakość wystarczała zakochanym, ale już nie muzykom, którzy pod koniec lat sześćdziesiątych w niemal całej Polsce uzyskali możność odbioru Programu Trzeciego.\nTo był przewrót jakościowy. Kto raz usłyszał „Trójkę” na UKF, nie chciał wracać na fale średnie, a tym bardziej na długie, które od tego czasu – przynajmniej w moim uchu – zupełnie nie nadają się do transmitowania muzyki. Tu muszę dodać, że tej brzmieniowej jakości ówczesna „Trójka” nie zmarnowała na powielanie tradycyjnych audycji radiowych. Wymyślono zupełnie nowe – dziś powiedzielibyśmy – formaty, wykorzystujące w pełni te możliwości, które się nagle pojawiły.\nNa służbie PZPR\nMarks nie rozwiązał podstawowego problemu komunizmu. Lenin nie zdążył się nim zająć, a Stalin robił, co mógł, by opóźnić nieuniknione. Otóż ci robotnicy, których oglądał Marks i zatrudniał Engels, wiedli faktycznie życie ciężkie i chyba poprawnie przez nich opisane. Problem w tym, że jedyną (w skali masowej) ucieczką ze stanu upodlenia było kształcenie dzieci, popierane zresztą przez każde państwo, które nie chciało być słabsze i głupsze od innych. Te dzieci robiły wszystko, by nie wrócić do zawodu ojców i dziadków. Już za życia Marksa dorosłe dzieci robotników stawały się wyklętymi „drobnomieszczanami”, a najzdolniejsze czy najbardziej przedsiębiorcze z nich przechodziły w kolejnych pokoleniach do kategorii „burżujów”.\nDostrzeżono to m.in. w PRL czasów Władysława Gomułki. Coraz lepiej wykształcony demograficzny wyż należało jakoś „zagospodarować” z pożytkiem dla partii. Trzeba było „po nowemu” zająć im wolny czas, bo stare, prostackie metody propagandy nie mogły być akceptowane przez światłego człowieka.\nMądrość tamtego etapu polegała na pogodzeniu się starych komunistów z pewnikiem, że z młodością nie da się wygrać. Można ją tylko urobić po swojemu.\nPamiętam głupkowate artykuły autorstwa różnych twardogłowych pismaków z tamtej epoki. Wydawało się im, że większą dyscypliną i „pracą wychowawczą” da się okiełznać młodzież. Na szczęście zwyciężył pogląd, że z Beatlesami nie można walczyć Szpilmanem. Trzeba mieć własnych Beatlesów i pozwolić się im wyśpiewać.\nTego rodzaju argumenty przeważyły, gdy technologiczny rozwój wprowadził telewizor do niemal każdego domu i gdy całą najgrubiej ciosaną propagandę przeniesiono na ekrany. Dzięki temu w niesłuchanym przez Biuro Polityczne PZPR Programie III cenzura mogła nieco zelżeć. Adresowana do młodej inteligencji „Trójka” miała już wtedy codzienny, wielogodzinny program, słyszalny we wszystkich większych miastach.\nDo redakcji angażowano ludzi młodych, znających się na rzeczy, dobrze wykształconych i – co najważniejsze – o prawidłowym pochodzeniu.\nOczywiście nie chodzi o pochodzenie robotniczo-chłopskie, ale o ubecko-partyjne, co wstępnie zostało opracowane przez Dorotę Kanię, Jerzego Targalskiego i Macieja Marosza w książce Resortowe dzieci. Media. Tytuł odnośnego rozdziału: Trójka – wentyl bezpieczeństwa poprawnie wskazuje istotę rzeczy i pozwala mi nie zatrzymywać się nad tym tematem.\nZapraszamy do Trujki\nLekturą uzupełniającą może być książka Ewy Winnickiej i Cezarego Łazarewicza Zapraszamy do Trójki, wydana na 50-lecie tego radia w roku 2012. Sporo ciekawostek, zwłaszcza o balangach i życiu alkoholowym redaktorów. Rzecz nie zasługiwałaby na wzmiankę, gdyby nie dość dobrze, choć zapewne niechcący, pokazany proces wytwarzania się pewnego środowiska medialnego, szybko nabierającego przekonania o własnym gwiazdorstwie i wysferzaniu postępowym.\nJako wczesny i późny słuchacz „Trójki” muszę potwierdzić, że było to gwiazdorstwo w dobrym stylu. Po prostu to się ówczesnej młodzieży podobało. Dość luźny styl, wyraźnie wyższy (niż w „Jedynce”) poziom intelektualny, świetne programy rozrywkowe (Rodzina Poszepszyńskich, Matriarchat, Kolega Kierownik) i – przede wszystkim – muzyka pokolenia! Ta muzyka zniewalała. Prezenterzy „Trójki” zdobywali prywatnymi kanałami najnowsze longplaye z Londynu i to wystarczało. Nie trzeba już było słuchać ani Luxemburga, ani nawet Rendez-vous o szóstej dziesięć, nadawanego przez „Wolną Europę”.\nOdbieraliśmy to początkowo jako przejaw pewnej liberalizacji. Ja sam odwróciłem się od „Trójki” dopiero w roku 1982, gdy wprowadzono Listę przebojów Programu Trzeciego jako oczywistą dywersję, odciągającą młodzież od sprzeciwu wobec stanu wojennego. Trzeba jednak dopowiedzieć, że nawet zagorzali konspiratorzy ukradkiem słuchali tej listy, głośno potępiając perfidię Urbana i pozostałych ideologów rządu generała Jaruzelskiego.\nWiem coś o tym, bo byłem wtedy szefem Akademickiej Grupy Oporu Politechniki Śląskiej (o działalności AGO więcej w Encyklopedii Solidarności). Co jeszcze więcej… aż wstyd się przyznać… sam też słuchałem tej propagandowej audycji. Bo tam była MOJA MUZYKA! A co najgorsze – nie potępiłem Niedźwiedzkiego nawet wtedy, gdy dowiedziałem się, że on te listy po prostu fabrykował, nie licząc oddanych głosów. Dzięki temu nie wpuścił na listę rapu, hip-hopu, disco polo itd. I ja to biernie akceptowałem. Jakaż hipokryzja! To potwierdza tylko, że strzał z Niedźwiedzkim był niezwykle celny. Jak wiele innych w „Trójce”.\nMichnikowszczyzna przed Michnikiem\nNajważniejszym zadaniem „Trójki” od samego początku było przenoszenie prymitywnej ideologii komunistycznej na wyższe poziomy intelektualne.\nPrzekaz był mniej więcej taki: „no owszem, rządzą nami idioci, ale wy – drodzy Słuchacze – jesteście mądrzy, wiecie, że Związek Radziecki jest nam kolegą, a jeśli nawet z tym koleżeństwem trochę przegina, to i tak musimy się go bać, bo żaden Zachód nas nie obroni”. Nikt tego w ten sposób nie wyrażał, ale biło to z programów informacyjnych, które tak skracano, by nie opłacało się wyłączyć na tę chwilę radia. Te programy były naprawdę dobre z punktu widzenia socjotechnicznego.\nDokonywała się zadziwiająca transformacja. Młodzież, szukająca w „Trójce” tylko muzyki, z biegiem lat stawała się młodymi dorosłymi, a dziś dorosłymi starcami, którzy przyjęli wpajaną wtedy ideologię za swoją. Niby pogarda dla komuny sowieckiej, ale uznanie dla – nikt nie wiedział, że o to chodzi – dla ideologii szkoły frankfurckiej. Wyklęte były tylko jakiekolwiek nuty patriotyczne, czy – nie daj Boże – katolickie. Nie, patriotyzm to był straszliwy obciach, a przezwisko „Polak-katolik” obelga. Oddziaływanie tego przesłania odnajdujemy zresztą do dziś w kosmopolitycznej żarliwości podstarzałych kodziarzy i socjalliberałów.\nRafał Ziemkiewicz trafnie opisał zjawisko, nazwane przezeń „michnikowszczyzną”. Nie odnotował tylko, że również Michnik był produktem czegoś wcześniejszego, że sam „michnikowszczyzny” nie wymyślił, że prefiguracja „michnikowszczyzny” była podstawą programową „Trójki” od początku jej istnienia.\nTerminem ‘megalothymia’ Francis Fukuyama nazwał pragnienie, by uznawano nas za lepszych niż inni ludzie. Wcześniej pisał o tym Platon, Hegel i inni. To pragnienie każe początkującym artystom i politykom ciężko pracować przez całe lata, by osiągnąć mistrzostwo i zasłużone uznanie otoczenia. A później, gdy już mistrz staje się celebrytą, stara się głównie o to, by nie spaść ze świecznika. Jedni osiągają to nieustannymi ćwiczeniami i pracą nad sobą, inni – pilnowaniem, by nikt ich ze zdobytej pozycji nie zepchnął.\nPo roku 1989 postkomunistyczne elity III RP szczerze popierały demokrację, bo ten ustrój dawał im większy dobrobyt, bezpieczeństwo i uznanie niż poprzedni. Uwili sobie wygodne gniazdko, nazwali je demokracją i nie pragnęli żadnych dalszych zmian. Gdy jednak zaobserwowali sprzeczność między demokracją a własnym dobrobytem, stanęli po stronie dobrobytu, odrzucając wyborcze wyniki demokracji, a nawet posuwając się do zdrady w nadziei, że jakaś „zagranica”, bo już nawet nie zdemokratyzowana „ulica”, przywróci im wygodny, próżniaczy byt.\nPrzeoczyli tylko jedną okoliczność: że się starzeją, że na swoich emeryturach blokują miejsca młodzieży, że oferowane przez nich wartości kulturowe odchodzą w przeszłość wraz z ich pokoleniem. Oni już swoją przyszłość mają za sobą. Nie wrócą do roli „inżynierów dusz”. Nie dlatego, że są gorsi, ale dlatego, że są starzy.\nLewicowcy oskarżają polityczną prawicę, że oderwała ich od żłobu. Mylą się. Zarówno stara lewica, jak i stara prawica jest podgryzana przez własną młodzież. Tyle tylko, że prawa strona jest bardziej… wielodzietna, a to w ostatecznym rachunku zadecyduje.\nLibertyni użyją jeszcze swojej pozycji medialnej do ochrony własnych, starych pozycji zawodowych, ale już tych pozycji nie odzyskają. Znów – nie dlatego że nie wesprze ich Bruksela ani Targowica, ale dlatego, że ich epoka „se ne vrati”. To jest duża grupa aktorów, sędziów, dziennikarzy, reżyserów i różnych celebrytów, którzy zrobili kariery w PRL. Stworzyli kokon towarzyski i wykorzystali III RP do zablokowania awansu pokoleniu swoich dzieci, które generalnie zajęte było kwestiami ekonomicznymi, a nie kulturalnymi. Owszem, pojedynczy tatusiowie torowali karierę swym synalkom, ale nie dopuszczali myśli o szerszej rotacji pokoleń. Wygrali z synami i córkami, przegrywają z wnukami. I nic na to nie pomoże ani brukselka, ani szczaw, ani mirabelka.\nPo demonstracyjnym odejściu Wojciecha Manna na zasłużoną emeryturę zrobiło mi się przykro. Akurat jego muzyczny gust był mi najbliższy. Poza tym Mann nigdy na antenie nie czytał okładek płyt, co było nieznośną manierą paru jego kolegów. Rock, blues i ten rodzaj dobrotliwego żartu, jaki w eter puszczał Wojciech Mann, ceniłem najwyżej. Często zwracał on uwagę na „gitarkę” w jakimś utworze lub na ciekawą perkusję, a rzadko powielał plotki o sławnych wykonawcach. Dobry warsztat. Nawet w prognozie pogody pokazał nową, żartobliwą jakość.\nOstatnio lubiłem słuchać audycji, pomyślanej jako przekomarzanie się mistrza (Manna) z uczennicą (Anną Gacek). To było żywe i ciekawe. Mann wyciągał z lamusa jakieś stare nagrania, a Gacek proponowała nowoczesne brzmienia. Cóż, zawsze stawałem po stronie Manna. Wiele tych staroci doskonale pamiętam, bo sam je grywałem w różnych konfiguracjach. Z kolei utwory proponowane przez Annę Gacek w ogóle nie nadawały się do słuchania. To była bardzo zła muzyka. Ale po każdorazowej tego rodzaju ocenie mówiłem w duchu do Manna: „panie Wojtku, trzeba oddać antenę młodszym, my już swoją muzykę przeżyliśmy, teraz ich czas, niech grają po swojemu”.\n„Trójka” wiele razy przeżywała zmiany personalne, połączone z różnymi demonstracjami i akcjami solidarnościowymi. Obecne odejścia medialnych celebrytów są podane niesmacznie. Świat się zawalił, bo nowa dyrekcja ma nową koncepcję! A jak było poprzednio? I przedpoprzednio i jeszcze dawniej?\nNa szczęście medialni starcy nie są tak groźni, jak zbzikowani sędziowie.\nMa ponoć powstać nowe radio internetowe, zatrudniające matuzalemów z „Trójki”. Życzę im powodzenia i na pewno tam zajrzę. Ale obawiam się, ze to może być krótki kaszel.\nCo zrobić z „Trójką”?\nPrzez kilkanaście lat kierowałem zabytkową Radiostacją Gliwice, odwiedziłem też kiedyś Myśliwiecką 3/5/7 w Warszawie. Jak na potrzeby współczesnego radia – ogromny kompleks, mnóstwo pomieszczeń, tabuny pracowników. Dziś tak się radia nie robi. Poza tym „Trójka”, choć ma wiernych słuchaczy, to ich liczba jest niewielka (kilka procent) i teraz będzie wciąż spadać nie tyle ze względów politycznych, co… biologicznych. Coś z tym trzeba zrobić. Co? Tego nie wiem, ale na pewno nie da się utrzymać tak kosztownego nadawcy dla tak małego audytorium.\nWidzę dwa rozwiązania. Pierwsze polegałoby na powołaniu jakiejś rady ekspertów, która opracuje nową koncepcję programową „Trójki”. Tego samobójczego wątku nie rozwijam, bo nie wierzę, by ktoś chciał reanimować trupa. Gdybym miał coś w tej sprawie do powiedzenia, zrobiłbym inwentaryzację masy upadłościowej i podzielił Myśliwiecką na co najmniej dziesięć niezależnych kanałów tematycznych. Oczywiście bezcenne archiwa musiałyby być utrzymywane i powszechnie dostępne, ale „Trójka” – jako standardowy program Polskiego Radia – jest dziś po prostu niepotrzebna. Tak jak Radio Luxemburg: „Trójka” powinna przejść do dobrze pamiętanej historii. Z przyczyn technologicznych i ekonomicznych równie dobrego drugiego życia już mieć nie może, choćby tam zatrudniono geniuszy dziennikarstwa radiowego\nCzas „Trójki” minął. Tam jest miejsce na muzeum z gabinetem figur woskowych (rzecz jasna na Wojciecha Manna trzeba będzie tym woskiem polać nieco obficiej).\nPo odejściu ostatnich emerytów wpuściłbym tam po prostu młodzież. Najlepiej tuż po studiach, by nowi redaktorzy nie zdążyli przesiąknąć cudzą rutyną. Cóż, nowi nie unikną różnych błędów, ale trzeba się z tym od razu pogodzić. Z dziesięciu, a może nawet pięćdziesięciu tworzonych tam kanałów radia cyfrowego co najmniej połowa zdobędzie powodzenie, a część będzie bardzo dobra. To trochę potrwa. Młodzież sama zadba o pozyskanie słuchaczy. Będą puszczali straszną muzykę, ale nic na to nie poradzimy. Ja już na stałe przeniosłem się do Programu Drugiego Polskiego Radia i na pewno nie będę słuchał nowomodnej kakofonii. Ale kończę właśnie 70 lat i młode radio nie musi się mną przejmować.\nPowie ktoś, że w tym całym opisie brak logiki. I tak niestety jest. Wiedział mądry Platon, że miłość do muzyki jest nielogiczna. Jednych porywa do rewolucji, innym każe kochać nawet nieprzyjaciół. Próbowałem to po ludzku oddać we wzmiankowanej powieści, gdzie tytułowa Selma jest seryjną gwałcicielką, a wszystkie jej ofiary marzą tylko o jednym: „ja też chcę być przez nią zgwałcony”. Kończy się to… jak życie.\nArtykuł Andrzeja Jarczewskiego pt. „Zapraszamy do»Trujki«” znajduje się na s. 17 majowego „Kuriera WNET” nr 71/2020.\nArtykuł Andrzeja Jarczewskiego pt. „Zapraszamy do»Trujki«” na s. 17 majowego „Kuriera WNET” nr 71/2020\nTagi: Andrzej JarczewskiIII Program Polskiego RadiaKurier Wnetmichnikowszczyznapokoleniowe zmiany w muzycepropaganda w Trójceradiowa Trójkazmiana pokoleniowa


COI | Wirtualne Biuro, Warianty wirtualne handlowe\nKiedy rozpocznie sie opcje binarne\nJak korzystac z prawdziwej kryptografii pieniedzy\nWarianty wirtualne handlowe\nZdjęcia można zawsze wymienić na inne. Sprawdź podobne oferty. Wszystkie trzy określenia są poprawne.\nNasza oferta Jeżeli jesteście Państwo zainteresowani wykonaniem lub wyceną wirtualnego spaceru w najnowszej technologii HTML5 i warianty wirtualne handlowe go na swojej stronie www oraz portalu wirtualnykraj.\nSerdecznie zapraszamy do skorzystania z naszych usług. W panoramie można poruszać się na dwa sposoby: a myszką - przeciągnij i upuść tak jak w street view google, b klawiaturą opcja dla osób słabowidzących ; 2.\nPozycjonowanie sklepów internetowych - ile trwa i czy warto ...\nIstnieje możliwość ich moderacji przez Warianty wirtualne handlowe lub naszego pracownika. Stworzona w ten sposób baza danych umieszczana jest w projekcie.\nStandartowo jest to kwota zł netto. Miejsca panoram ustalane są za pomocą odbiornika GPS, co umożliwia łatwe zidentyfikowanie ich na mapie w różnych widokach - satelitarnej i hybrydowej. Pocztówka internetowa Wysłanie pocztówkę internetowa wybierając ulubiony kadr z wybranej panoramy; Wirtualny spacer na urządzenia mobilne bez konieczności ściągania dodatkowych aplikacji.\nZalety wirtualnego biura w Żylinie\nWirtualny spacer umożliwia również wyjścia z danej panoramy do street view — google i z powrotem. Aktywne linki prowadzące do strony System handlowy Cunningham. i numery telefonów opisujące daną panoramę lub zdjęcie są aktywne, co pozwala na bezpośrednie ich uruchomienie.\nGra komputerowa oparta na wirtualnym spacerze Gra komputerową oparta na puzzlach. Zdjęcie lub zdjęcia, które zostaną umieszczone w panelu edycyjnym klienta CMS będą automatycznie podzielone na puzzle, które komputer rozrzuci po wirtualnym spacerze.\nInternauta ma za zadanie je odszukać i dopasować do siebie w taki sposób, aby powstało z tego zdjęcie lub obraz. Zdjęcia można zawsze wymienić na inne.\nKoszt lektora jest uzależniony od ilości tekstu, wersji językowych i głosu. Jeżeli Klient sam dostarczy swój materiał, nie pobierane są wtedy żadne opłaty z tym związane.\nZdjęcie wysokiej rozdzielczości Zdjęcia wysokiej rozdzielczości umieszczane w panoramach stosowane są w celu przybliżania ważnych informacji lub detali. Koszt wykonywania zdjęć wysokiej rozdzielności uzależniony jest od ilości panoram w całym projekcie oraz ilości zdjęć do przybliżenia.\nJest to kwestia do negocjacji, ponieważ przy niedużej ich ilości, zdjęcia wykonywane są bezpłatnie. Panoramy z dużej wysokości z drona Aby uatrakcyjnić wirtualny spacer proponujemy panoramy wykonane w dużej wysokości.\nPanoramy te, są bardzo ciekawym uzupełnieniem panoram wykonanych z ziemi. Koszt panoramy z drona ustalany jest indywidualnie dla każdego klienta.\nInne zalety wirtualnego biura\nFilmy te, są bardzo ciekawym dodatkiem do całej prezentacji a efekty i dowolność ujęć z quadrokoptera dają wspaniale efekty wizualne. Koszt filmu uzależniony jest od czasu nagrania.\nFirmy chcące mieć oficjalny oddział w danym mieście, choć faktycznie prowadzące działalność gdzieś indziej Małe agencje marketingowe W ostatnich latach rośnie też popyt na zagraniczne wirtualne biura, zwłaszcza w Czechach i na Litwie.\nUmieszczanie filmów, autentycznych dźwięków dla danego miejsca i podkładów muzycznych. Sprawia wrażenie bliższej interakcji; Umożliwia bardzo łatwe wyznaczanie trasy do wybranej panoramy autem, pieszo lub rowerem ; Nowatorska nawigacja Pozwalająca na łatwiejsze poruszanie się po systemie i odnajdywanie następnej panoramy, wykorzystywane jest to również w panelach dotykowych i kioskach internetowych.\nWirtualny spacer 3D do 150m²\nStworzono opcję podglądu w formie panoramicznej porównania stanu obiektu przed odnową i po pracach renowacji. Wyznaczanie i wyszukiwanie najlepszej drogi w obiektach na urządzeniach mobilnych Opcja ta daje możliwość wyznaczenia trasy z punktu A początek do punktu B koniec.\nSystem sam nas prowadzi na bieżąco i wyszukuje najlepszą dostępną drogę. Klient może nadzorować i kontrolować cały proces zarządzania poszczególnymi budynkami w CMS-ie Systemie Zarządzania Treścią. Wersja dodatkowo płatna.\nReals BDAI za pomoca pieniedzy online 2021\nWirtualne biuro nadpis sa zmeni automaticky Skorzystaj z wirtualnej siedziby w Żylinie.\nOpcję dla osób słabowidzących - poruszanie się za pomocą klawiatury, - powiększanie tekstu oraz zmiana kontrastu, - zapis tekstu w opisie panoramy i zdjęcia do PDF-a z możliwością wydruku, - zaznaczenie tekstu pojawiającego się w prezentacji z możliwością odczytu przez specjalny program lektorski zainstalowany przez internautę. Geolokalizacja na mapie Dokładne określenie naszej obecnej pozycji w wirtualnym spacerze.\nZnajduje się ona po uruchomieniu mapy w wirtualnym spacerze w lewym górnym rogu, obok opcji "wyznacz trasę". Wcześniej należy uruchomić tryb lokalizacji GPS na swoim telefonie.\nSprzedaz opcji udostepniania\nUstawienie i aktualizacja opcji udostepniania\nOpcje Toronto Trade.\nTransakcje wirtualne – Wikipedia, wolna encyklopedia


Co zrobić, jeśli przyjaciel Cię zostawił? - Zapytaj.onet.pl -\nGry Komputerowe (426594)\nSzkoła i Edukacja (1170867)\nphoebe:) napisano: 25.08.2011 18:33\nZapewne każdą lub każdego z nas napotkała kiedyś przyjaźń. Byliśmy szczęśliwi. Wszystko było dobrze. Aż do czasu, kiedy dowiadujemy się, że nasza przyjaciółka bądź przyjaciel zostawiają nas "na lodzie", lecz dopiero potem uświadamiamy sobie, że na zawsze.\n□ Na pewno nie możemy się załamywać. Przyjaciel albo przyjaciółka to nie mogli być przyjaciele. Przyjaciele nigdy by nas nie zostawili, wręcz przeciwnie. Oni chcieliby dla nas jak najlepiej, pomagali by nam w potrzebie i okazywaliby prawdziwą przyjaźń. Nie ma co zaprzątać sobie nimi głowy.\n□ Myślisz, że to z Twojej winy, zostawiła Cię taka niby bliska osoba? Nie. Najwyraźniej nie podobało się jej / jemu, że nie dasz się wykorzystać ani traktować jak zabawkę. Poszukaj sobie jakiegoś nowego kompana, może o płci przeciwnej niż Twoja?\n□ Pomyśl sobie, że lepiej nie mieć takiego "pseudo-przyjaciela" i wiedz, że jesteś prawdopodobnie o krok bliżej do poznania długotrwałej, dobrej przyjaźni.\n□ Zadzwoń do swoich innych przyjaciół, pod warunkiem, że oni też Cię nie zostawili i umów się na spotkanie. Wypad do kina, na zakupy, albo gdzieś na pizzę rozluźni was, a Ty przynajmniej choć na trochę zapomnisz o dawnej, być może wcześniej ważnej dla Ciebie przyjaźni.\n□ Zrób dla siebie małą przyjemność. Kąpiel, jakiś film, deser. To powinno postawić Cię na nogi!\n□ Wejdź na Zapytaj, poszukaj sobie znajomych. Popisz z nimi. Zajmij się odpowiadaniem na pytania, poradnikami lub tym co lubisz.\n• Dlaczego on(a) Cię zostawił(a)? - zadajesz sobie pytanie. Oto najczęstsze powody zerwania długotrwałych jak i krótkich przyjaźni:\n- Poznanie nowego towarzystwa, przyjaciół (najczęściej złych lub niby fajniejszych od poprzednich przyjaciół)\n- Zmienienie się Twojej przyjaciółki lub przyjaciela, ale i osobowości jak i zmienienie stylu, kumpli.\n- Z zazdrości o to, że masz też inne kumpelki i kumpli.\n- Z zazdrości o to, że np.masz fajne rzeczy, ciuchy.\n- Ze świadomości, że on(a) tylko bawił(a) się Tobą dla własnych korzyści.\n- Oczywiście są też różne inne przyczyny, ale te wyżej wymienione są jednymi z najczęstszych.\nMamy przecież tyle sposobów na poznanie nowych przyjaźni! Internet, szkoła, kółka zainteresowań, miejsca gdzie najczęściej przebywamy.\nI to na tyle...mam nadzieję, że chociaż troszkę pomogłam.\nŹródło : własne (doświadczenie i własne porady)\nObrazki : google grafika\nRozejrzyj się może właśnie prawdziwy przyjaciel na Ciebie patrzy...?\nDam radę jakoś zwrócić uwagę na dziewczynie żeby był np jej crashem albo dała mi coś fajnego na dzień chłopaka jako swojemu crashowi? 2020-09-29 18:55:14\nSzukam osób z którymi mógłbym popisać , w wieku 14-18 lat 2020-09-27 14:57:28\nodpowiedział(a) 24.09.2013 o 22:48:\nbardzo fajny i przydatny poradnik .jestem właśnie teraz w takiej sytuacji i ten poradnik mi pomógł więc wielkie dzięki pozdrawiam wszystkich :*\nodpowiedział(a) 19.12.2012 o 15:53:\nDobry poradnik, choć dorzuciłabym na końcu, że czasem warto pozwolić sobie na trochę smutku i wyrzucenie z siebie złych emocji.\nodpowiedział(a) 24.10.2011 o 17:46:\nAkurat mam ,,ten problem''Dzięki Tobie,lepiej.Super!:*\nodpowiedział(a) 28.08.2011 o 15:34:\nsuper poradnik ; ))\nodpowiedział(a) 27.08.2011 o 13:27:\nszkoda, że wcześniej tego nie napisałaś, bo takie coś mi się wcześniej przytrafiło :))\nodpowiedział(a) 25.08.2011 o 18:53:\n- Poznanie nowego towarzystwa, przyjaciół (najczęściej złych lub niby fajniejszych od poprzednich przyjaciół) Mój problem :( Fajny poradnik + :)\nodpowiedział(a) 25.08.2011 o 18:51:\nBardzo dobry poradnik (+)\nodpowiedział(a) 25.08.2011 o 18:50:\nbardzo fajny i pomocny poradnik :))\nCzas wygenerowania strony: 0.04417100, dostępne warianty: ress


KULTURA LIBERALNA > Patrząc > KOWALCZYK: Dziewczyna na...\nDziewczyna na polowaniu. „Hadewijch” Bruno Dumonta\nMyślałem, że znowu poprzestaną na przypomnieniu o skutkach poszukiwań Boga przez młodą i wrażliwą jednostkę – w tej laickiej, spranej duchowo Europie, zasiedlonej przez sytych duchowych analfabetów. W tym przypuszczeniu utwierdziły mnie recenzje i dostępne streszczenia. Też państwu streszczę, żeby państwo wiedzieli, jak łatwo było się pomylić.\nSmutki żarliwej postulantki\nCéline mieszka w Paryżu, w pałacu zdobnym niczym jajko Fabergé. Jest nastolatką, córką ministra, ma duże, dość ładne oczy i studiuje teologię. Są wakacje, ale ona wcale nie wyjeżdża na Korsykę, tylko zostaje w dusznym mieście, żeby znaleźć Chrystusa. W poszukiwaniach zapuści się aż na przedmieścia, gdzie społecznie wykluczeni Arabowie w skupieniu studiują Koran. Ale przedtem zdąży jeszcze eksplorować podparyski klasztor, do którego zaciąga się jako postulantka o imieniu Hadewijch (wziętym po XIII-wiecznej brabanckiej mistyczce). Niestety, narzucone samej sobie ścisłe posty i żarliwe modlitwy, odnoszą fatalny, odwrotny od zamierzonego skutek. Nie dość, że nie otwierają bram percepcji, to jeszcze powodują eksmisję z sieni. Siostra przełożona traktuje bowiem bezkompromisowe umartwianie się jako przejaw młodzieńczego, histerycznego egotyzmu, a nie dojrzałej potrzeby Boga, którą klasztor winien wspierać. Odsyła więc Céline do Paryża, wyrażając nadzieję, że znajdzie tam inną, bardziej dla niej stosowną, drogę ku Bogu i ludziom.\nCéline nie ustaje w wysiłkach. Niestety, pustka nie znika. Pan nie chce do niej przyjść. Mimo, że jest smutna, uśmiecha się uroczo. Jej oczy równie łagodnie patrzą na nas, jak na nieliczne postaci (rodzice i kolejni arabscy imigranci), z którymi przyjdzie Céline w filmie interagować. Uprzejmy uśmiech i subtelne spojrzenie nie znikną nawet wtedy, gdy zabrana do Palestyny przez islamskiego fundamentalistę, zobaczy skutki izraelskich bombardowań i da się przekonać do motywowanej religijne, terrorystycznej action directe w szeregach obrońców Wiary. Najwyraźniej: skoro brama nie chce się przed nią otworzyć, Céline postanawia ją wysadzić.\nDroga od postulantki w żeńskim zakonie kontemplacyjnym do dziewczyny detonującej (w ramach najprościej pojętego dżihadu) w paryskim metrze silny ładunek wybuchowy, nie może widza cieszyć. Tym bardziej, że to nie „Fight Club” – w ślad za burzeniem i agresją nie następuje u bohaterki duchowe wyzwolenie.\nW dalszym ciągu większości recenzji możemy więc przeczytać, że opowiadając o wakacjach Céline przestrzeżono nas przez skutkami odrzucenia młodzieńczej, żarliwej potrzeby duchowości przez europejskich filistrów i przeintelektualizowany, skostniały kościół katolicki. Na skutek tego obcy cywilizacyjnie terroryści przekują zawiedzionych wrażliwców w zelotów i uczynią nam, z ich użyciem, krzywdę. Jeśli zostać by przy tej interpretacji, to zamiast iść na „Hadewijch” można przypomnieć sobie dowolny z filmów o młodych, na wpół-oszukanych wrażliwcach, którzy szukając tego, co Niecesarskie, pozwolili zmielić swoją duszę młynom tego czy innego Cesarza. O tym, że polityka (zwłaszcza grana w rytmie rewolucyjnego marsza) deprawuje, a młodzież jest naiwna, już wiemy, a walory formalne „Hadewijch” nie są aż tak wielkie, by nam musiała o tym przypominać.\nTyle, że w tym filmie przedłożono nam pod rozwagę, problem inny, i dużo świeższy. Trzeba tylko uważniej popatrzeć na samą bohaterkę, odsuwając na dalszy plan spektakularne wydarzenia, w których uczestniczy.\nWarto pamiętać że Céline odebrała arystokratyczne wychowanie (co w filmie pokazywane jest wielokrotnie i na wiele sposobów). Dzięki temu nie sprawia jej trudu zgrabne poruszanie się w rzeczywistości, która jej nie obchodzi. Beztreściowe rozmowy z rodzicami, niezaangażowana uprzejmość względem wpatrzonego w nią arabskiego młodzieńca, a przy tym wzrok podniesiony wysoko lub odwrócony ku sobie. Jest to wyniosłość tak wysokiej próby, że łatwo pomylić ją z otwartością. Ale Céline wcale nie jest otwarta. Co prawda nie odmawia siebie ludziom, ale zaledwie siebie im udziela, niczym jałmużny. Jeżeli to zauważymy, zupełnie inaczej będziemy patrzeć na jej rzekomą delikatność i uprzejmość. Pewne dysonanse zabrzmią mocniej. Arabski absztyfikant nie mogący zrozumieć, z jaką lekkością Céline zdobywa się na pogardę dla swojego ojca. Łatwość, z jaką dziewczyna kumpluje się z arabskimi łobuzami jako efekt bezwolnej indyferencji, a nie tolerancji i braku uprzedzeń.\nEmocjonalny letarg znika bez śladu, gdy Céline wywęszy Chrystusa. Gdy zdaje się jej, że trafia na jego trop, spina konia ostrogami i rusza na polowanie. W jej dialogicznych modlitwach oraz kontaktach z mniszkami z podparyskiego klasztoru czy islamskim aktywistą pojawia się wtedy bezczelna łapczywość. Céline wydaje się rościć sobie prawo do kontaktu z Chrystusem, nie zważając na wolę ludzi, którzy mają ją do niego przybliżyć. Bo droga Céline nie wiedzie poprzez ludzi. Są oni dla niej najwyżej źródłem informacji o miejscu pobytu ściganego (mniszki), względnie psami gończymi za pomocą których można Go schwytać (islamscy fundamentaliści). Ci, których uważa za przeszkody w dojściu do celu (rodzice) lub osoby nieprzydatne (arabski rówieśnik) – zgrabnie omija.\nTakiej gwałtowności można się przestraszyć. Nic dziwnego, że Chrystus się przed nią chowa. Kluczy. Myli ślady. I tu pojawia się kolejna cecha Céline, która pogarsza sprawę: żaden z niej poszukiwacz Świętego Graala, żadne to polowanie na Białego Jelenia. Owszem, jest uparta i twarda; może się zagłodzić niemal na śmierć, mrozić na klasztornym dziedzińcu w cienkim sweterku czy też trwać na modlitwie godzinami, ale jest też niecierpliwa. Wysiłek nie może być bezkonkluzywny, powinien dawać efekt. I to efekt namacalny – jak sama wyznaje, pragnie fizycznej obecności Boga. Nic mniej nie ukoi tęsknoty, nic innego nie zaspokoi ogromnej do Niego miłości.\n„I want it and I want it now”, jak śpiewał inny arystokrata, Chris de Burgh. Taki jest horyzont wolitywny Céline, jeśli idzie o złowienie Chrystusa. Stara się wymusić objawienie tak natarczywie, że wreszcie zaczyna oskarżać samego Boga o opieszałość.\nPatrząc na sprawę w ten sposób, musimy uznać przybranie przez Céline imienia Hadewijch za rozpaczliwą uzurpację. Rzeczywiście, Hadewijch, jak i inne współczesne jej mistyczki, doznawała Boga bez potrzeby instytucjonalnych czy ludzkich pośredników, a swe doświadczenia opisywała w języku namiętnych miłosnych pieśni truwerów i minnesingerów. Z tą jednak drobną różnicą, że ona tę obecność czuła. A Céline jedynie się jej domaga, jest pusta i łaknąca. Nie może zrozumieć, czemu odmawia się jej Czegoś, czego tak bardzo chce i za co jest w stanie z góry zapłacić twardą walutą swoich wyrzeczeń, umartwień i klepanych z przekonaniem modlitw. Dlaczego druga strona nie przyjmuje oferty, nie wywiązując się z transakcji?\nJeżeli mielibyśmy wierzyć w to, że boskie Oko jest jednak zwrócone na Céline, to Jego odmawianie jej siebie wydaje się oczywistą nauczką za to, jak postępuje względem bliźnich. Przy tej interpretacji końcowe sekwencje filmu uzyskują jednoznacznie religijną wymowę.\nNatomiast jeśli uznamy, że to jednak tylko opowieść o pewnej współczesnej paryżance i Istota Najwyższa nie gra w nim istotnej roli, wtedy będziemy mieli prawo powiedzieć, że to jeden z najmniej dosłownych i najbardziej subtelnych filmów o nędzy konsumeryzmu, jaki zrobiono w ostatnich latach.\nHadewijch, reż Bruno Dumont, Francja 2009.\nBóg Bruno Dumont duchowość Fight Club fundamentalizm Hadewijch Izrael Kultura Liberalna liberalizm Łukasz Kowalczyk mistycyzm nr 107 Palestyna sekularyzacja


Bezstajenna hodowla koni Jeździectwo & Konie | galopuje.pl\nBezstajenna hodowla koni\ngalopuje.pl 30/09/2014 21:18\nO tym, że dobro naszych koni jest dla nas priorytetem nie trzeba zbyt wiele mówić. Szukamy ciągle czegoś nowego, czegoś lepszego co zapewni lepsze bytowanie naszym pupilom. Jednakże czy zawsze kierujemy się potrzebami naszego konia, czy w większości przypadku jest to sytuacja w której wydaje nam się, że dana rzecz jest naszemu pupilowi potrzebna? W wielu przypadkach obdarzamy nasze konie dobrem w naszym mniemaniu, zapominając o potrzebach naszych koni. Pierwszą myślą, po zakupie konia, jest myśl o stajni dla niego. Murowana, przestronna, z dopływem światła i świeżego powietrza. O ile nie mamy możliwości trzymania konia przy własnym domu, pojawia się problem z wyborem pensjonatu. W tym przypadku kierujemy się przede wszystkim lokalizacją pensjonatu, ceną, prestiżem. Sytuacja nabiera kolorów, kiedy mamy możliwość trzymania konia przy swoim domu. Istnieje przed nami cały wachlarz możliwości stworzenia koniom warunków jak najbardziej zbliżonych do ich naturalnych potrzeb. W tym momencie pojawia się pytanie. Jaką stajnię stworzyć naszym koniom? Lecz moje pytanie jest inne. Czy stajnia koniom jest koniecznie potrzebna? Patrząc na konie żyjące na wolności, nie spotkamy nigdzie na stepach stajni, w której mogłyby się skryć. Równie sięgając o wiele bliżej, mianowicie w Polsce, konie żyjące dziko w rezerwacie również nie posiadają stajni. Czy są więc to konie nieszczęśliwe, chore? Otóż nie. Największym szczęściem i dobrem jakie możemy dać swojemu pupilowi, to zapewnienie mu warunków jak najbardziej zbliżonych do jego naturalnych potrzeb. Idealnym rozwiązaniem jest całoroczny chów bezstajenny. Główną zaletą takiego utrzymywania koni jest przede wszystkim szczęście tych zwierząt. Zamiast codziennego drzemania w wąskim, odizolowanym boksie, bezstajenna hodowla koni oznacza wybieg, świeże powietrze i obcowanie z przedstawicielami tego samego gatunku. Kolejną z zalet jest niewątpliwie mała ingerencja człowieka w prawdziwą naturę konia. Idealnym więc rozwiązaniem jest utrzymywanie koni na pastwiskach z dostępem do wiaty. Konie mają wtedy możliwość samemu decydować o tym, czy potrzebują się skryć. Jak wiadomo powszechnie deszcz w połączeniu z wiatrem nie jest niczym przyjemnym dla koni jak również mocne upały i tabuny insektów, powinny więc mieć możliwość schronienia się. Utrzymywanie koni w chowie bezstajennym dobrze wpływa na wzmocnienie odporności u naszego pupila. Tak utrzymywane konie rzadziej chorują, a choroby stajenne są tu całkowicie wykluczone. Konie młode nie mają większego problemu z przyzwyczajeniem się do takiego chowu, jednak w przypadku koni starszych wymaga to rozsądnego wdrążania pupila w taki system utrzymywania. Najlepszym momentem zmiany jest wiosna. Konie maja odpowiednio dużo czasu na przyzwyczajenie się do życia bez stajni. Główną sprawą o której nie wolno nam zapominać utrzymując konie na pastwiskach, to sprawa pożywania. Konie powinny mieć obowiązkowo stały dostęp do świeżej wody i siana. Zapewniając im więc jedzenie pod dostatkiem, nie musimy martwić się o naszego pupila. Konie utrzymywane w takich warunkach nie wymagają derkowania, ich okrywa włosowa w okresie zimy jest rozwinięta do tego stopnia, że dodatkowe ogrzewanie derką nie jest konieczne, wręcz nie mile widziane. Kierując się więc dobrem naszego pupila, nie powinniśmy zapominać o tym co jest najważniejsze dla niego. Koń szczęśliwy to koń w miarę możliwości wolny, koń który ma zapewnione pożywienie i towarzystwo osobników tego samego gatunku. Żadne nowoczesne patenty, wynalazki nie zastąpią koniom tego na co są uwarunkowane od pokoleń. Planując więc zakup konia, zaplanujmy w miarę swoich możliwości stworzenie mu jak najlepszych warunków bytowania, niekoniecznie kierując się tu złotymi zasuwami do boksów.\nBezstajenna hodowla koni komentarze opinie\nKasia Kowalska 2014-11-23 13:06:14\nNie pomyślałam o tym w ten sposób ;) Raczej jakbym miała wybrać, wybrałabym fajna, przestronną stajnię. Wcześniej dowiadywałam się, że całoroczny padok to opcja tylko dla koni zimnokrwistych.\nMaria 2014-10-31 07:49:03\nOj, dziewczyny, czepiacie się chyba za bardzo. ;) Fakt w tytule jest błąd bo powinno być "Bezstajenny chów koni", ale chyba po przeczytaniu tekstu wiadomo o co chodzi? Czasem z rozpędu się człowiek pomyli. Błądzić rzecz ludzka.\nOliwia Chmielewska 2014-10-20 16:51:05\nZgadza się powinno być chyba chów ?\nMonika 2014-10-17 18:03:19\nAle co ma łąka do hodowli? Jak już się używa pewnych słów warto znać ich znaczenie. Hodowla to nie jest, kiedy konia się tylko trzyma, hodowla jest wtedy, kiedy się tego konia rozmnaża, by poprawić genotyp i uzyskać pożądane cechy. Chów to nie jest hodowla.\nPatrycja Gajewska 2014-10-17 15:20:03\nW tekście nie jest napisane że tylko wydajesz na niego . Masz konia i zajmujesz się nim normalnie tylko zapewniasz mu oprócz tego dobre dla niego warunki . Zamiast ciasnych boksów , przestronna łąka . Zależy ci na jego szczęściu czy wygodom dla twoich oczu ?\nMonika 2014-10-17 13:21:00\nTaaak, niezła hodowla z tego będzie, gdzie się koni nie hoduje, a jedynie utrzymuje.


Tułacze trzeci raz – recenzja książki „Następca” - Bestiariusz.pl - Potwornie Fantastyczny\nTułacze trzeci raz – recenzja książki „Następca”\nBeata Kukiełka — 13 czerwca 2010 17:21\nFani twórczości małżeństwa Diaczenków z gorliwością pochłaniają wszystkie ich powieści. Najgorsze dla fana są cykle – gdy zacznie się jakiś czytać, potem z niecierpliwością oczekuje się kontynuacji. Na szczęście, cykl „Tułacze” wydawany jest bardzo sprawnie i czytelnicy nie muszę zbyt długo oczekiwać na kontynuację przygód Egerta Solla i innych.\nTrzeci tom, „Następca”, nie tylko rozwija wątek nadchodzącej Trzeciej Siły, ale także pokazuje pewne retrospekcje. Choć wydawałoby się, że po zdjęciu klątwy Tułacza, życie Egerta powinno wreszcie dobrze się ułożyć, na jaw wychodzą kolejne straszne fakty z przeszłości. Chłopiec, którego Soll uważał za swojego syna, okazuje się nim nie być. Mężczyzna po raz kolejny zostaje doświadczony przez los, zarówno własną rozpaczą, jak również szaleństwem żony.\nKontynuacja cyklu nic nie traci ze swojej świeżości. Diaczenkowie prowadzą intrygę w sposób kontrolowany, ale bynajmniej nie nudny. Świadome zabiegi literackie, polegające na wplataniu zdarzeń retrospektywnych w znaną już historię, uzupełniają wiedzę o bohaterach, ale przede wszystkim dają możliwości dla nowych, nieoczekiwanych kierunków rozwoju fabuły.\nW dalszym ciągu czytelnik podczas czytania odczuwa napięcie, takie samo, jakie spoczywa na bohaterach cyklu. Jest to niepewność losu i uczucie, że „coś wisi w powietrzu”. Oczekiwanie na nieszczęście nierzadko bywa gorsze od samego zdarzenia i być może tak jest i w tym przypadku. Czy jednak na pewno? Wiadomo tylko, że złoty Amulet znów rdzewieje.\nDiaczenkowie po raz kolejny udowadniają, że świetnie sobie radzą z powieściami fantasy. Trzeci tom tetralogii „Tułacze” jest równie dobry jak poprzednie, a pod pewnymi względami nawet lepszy. Zdecydowanie warto przeczytać, nie tylko „Następcę”, ale wszystkie części serii.\nDziękujemy wyd. Solaris za udostępnienie darmowego egzemplarza do recenzji.


Cienie Essence cienie do powiek - Opinie Klientów\nCienie Essence cienie do powiek Komentarze\nNigdy nie uważała się fanem makijażu oczu. Rzęsy i maksymalnie strzałka - mój "dżentelmeńskiej zestaw". Tak i powieki u mnie nie jest najbardziej odpowiednie, aby coś tam się zwrócić w kształtów. Ale trzeba kiedyś spróbować) Postanowiła rozpocząć z budżetu однушек od essence. Tym bardziej wszyscy...\n♕Moja złota urok. Uwielbiam ich. Powiem do czego służą i jak działają. Przyjrzyjmy się skład.♕4 miesiąceOdżywcza kosmetyki\nNiezwykły удушающее sukienka babcia - czarownica4 miesiąceFragrantica\nCzy naprawdę zachować piękny odcień panem blonde pół roku później po farbowaniu włosów? Odpowiedź znajduje się w środku!4 miesiąceKosmetyki\nBańki mydlane i inne właściwości magicznych różdżekokoło miesiącaOdżywcza kosmetyki\nJest to żel do włosów lub nową broń chemiczna!? Według mnie musimy się zająć. W pogoni za marzeniami lub jak zostać z włosami po tej "cud-maski".4 miesiąceOdżywcza kosmetyki\nEkonomiczny ołówek STELLARY lipliner w pięknym нюдовом odcieniu 07 Naturalny! Ma swoje wady, ale jest taki piękny!4 miesiąceKosmetyki\nWygodne trampki, eleganckie buty, lekkie baleriny... każda buty dla tych, którzy mają laser tarka Sun+!!! Skarpetki, Шоль, peelingi, pumeks, a nawet nano-technologii teraz w ogóle nie są potrzebne)4 miesiąceAkcesoria kosmetyczne


Strona główna Aktualności Finał zabawy "Zaśpiewaj z Tomkiem CORAL"\nFinał zabawy "Zaśpiewaj z Tomkiem CORAL"\nNadszedł czas by podsumować zabawę zorganizowaną przez agencje artystyczno-koncertową CORAL "Zaśpiewaj z Tomkiem CORAL". Bardzo ucieszyła nas ilość nadesłanych nagrań (audio i video).\nW zabawie udział wzięło 27 osób. Nie było regulaminu oraz nie przewidzieliśmy wartościowych nagród. Zależało nam na wspólnej zabawie i zachęcenia do zaśpiewania utworów Tomka Coral do udostepnionych podkładów. Przesłane materiały odsłuchaliśmy i obejrzeliśmy kilka razy.\nPostanowiliśmy jako firma, w ramach podziękowania za udział w zabawie, nagrodzić wszystkich uczestników prezentami-niespodziankami, które przesłane zostaną pocztą na wskazane przez uczestników adresy.\nKilku Wykonawców zasłużyło na wyróżnienie, dlatego szczególne niespodzianki (płyty: Tomek CORAL "To Ty mi pokazałaś", Tomek CORAL "Razem możemy", "Biesiada z Vanessą vol.2"; oraz plecak na letnie wędrówki) trafią do:\n- Pani Mirosławy P. (video)\n- Pani Lidii K. (video)\n-Pani Anny P. (video)\ni również zostaną wysłane pocztą na wskazany adres.\nDziekujemy za udział w zabawie i cieszymy się, że swoimi wykonaniami sprawiliście nam wielką radość.


Stomatologia jest bardzo szerokim działem medycy, nic więc dziwnego, że w jej ramach można wyróżnić kilka specjalizacji stomatologicznych. Osoba kształcąca się na lekarza dentystę w tracie st\nDodane: 22-08-2020 00:31\nGabinet stomatologiczny może specjalizować się w wykonywaniu konkretnych zabiegów dentystycznych w ramach jednej lub kilku wybranych specjalności. Stomatologia jest bardzo szerokim działem medycy, nic więc dziwnego, że w jej ramach można wyróżnić kilka specjalizacji stomatologicznych. Osoba kształcąca się na lekarza dentystę w tracie st\nAre original cartridges better and why they are more expensivePremium oil - for your engineJak wygląda dachowanie od środkaPotrzebny w wielu branżach i przy wielu remontach - podnośnik.Wskocz do własnej sauny w ogrodzie...Zadbaj o auto - umyj go na myjniJak wybrać biuro tłumaczeń?10 Zaskakująco Skutecznych Sposobów Aby zatrudnić adwokata? Om tenner og tannleger Printing - brief lookPotrzeba pomocy prawnejDrains, boilers and pipes - what a plumber do?Nowe metody w 2020 jak lepiej uczyć bhpNowe-stare zabawy na świeżym powietrzuDobre i złe praktyki marketingoweDla aktywnych: suplementy i odżywkiZobacz te 5 ciekawostek o tym jak sprowadzić auto z Niemiec w prosty sposóbSkuteczne pozycjonowanieSzukasz jak wynająć podnośnik?Plumbing - what You should know about it?O komforcie termicznymAdwokaci w KatowicachCo to jest sztukateria?Kilka porad o pracy za granicąPlumbing problem - DIY or call the specialist?Zainwestuj w ciepły domKomu potrzebne są transformatory? Dowiedz się3 Faktów, Które Zmienią Wszystko Co Myślałeś O Tym Jak kupić kosmetyki orientalnePorady o samochodachCoś dla kobiet - terapia olejkami kosmetycznymi


Jak urządzić otwartą kuchnię z jadalnią z czerwonymi cegłami na ścianie i grafitowymi szafkami?- dommaster-perm.ru\nStrona główna » Wpisy » Aranżacja pięknego mieszkania w czerwonej cegle z before & after kuchni :)\nOryginalne mieszkanie w czerni i bieli, czyli wnętrza tygodnia z u\nMieszkania 21 Luty 2017 1\nGotowi na ciekawą metamorfozę i równie ciekawe mieszkanie? :) Nowoczesne wnętrze urzeka klimatem i zróżnicowaną fakturą. W jednym pomieszczeniu połączono kuchnię, jadalnię oraz mały salon, doskonale dopasowany do wystroju całości. W centralnym punkcie kuchni znajduje się wyspa, a pod ścianą ustawiono zabudowane szafki w jednakowym kolorze. Porównajcie kuchnię after z kuchnią before i powiedzcie, co sądzicie o tej naprawdę wyjątkowej przemianie ;)\nW kuchni przed wyspą ustawiono drewniany stół, wydzielając w ten sposób jadalnię. Krzesła ze skórzanymi obiciami podkreślają elegancję wnętrza. W aranżacji jedną z głównych ról odgrywają także czerwone cegły, którymi wyłożono jedną ze ścian. W połączeniu z białą podłogą oraz sufitem z białymi belkami, a także niebiesko-szarym odcieniem szafek tworzą ciekawą kompozycję, która idealnie pasuje do nowoczesnego stylu.\nW aranżacji kuchni zadbano o każdy detal. Na jasnym blacie znalazły się czarne dozowniki do płynu do mycia naczyń oraz czarny moździerz. Te elementy subtelnie przełamują dominującą paletę barw, choć i na niej nie brak konstrastów. Czerwone cegły stanowią dekorację same w sobie, a jednocześnie wdzięcznie eksponują naczynia i kuchenne detale.\nW rogu pomieszczenia ustawiono sofę, tworząc w ten sposób mały salon idealny do odpoczynku. Stonowane kolory bieli, jasnej szarości i drewna urozmaicają elementy czerwieni. Kolorowe poduszki i intrygujący obraz na ścianie wyraźnie ozdabiają przestrzeń i dodają jej żywiołu.\nW aranżacji sypialni na palecie barw postawiono na granat oraz czerwień. Cegły, które znajdują się na ścianie, dodają wnętrzu naturalności, a także pewnego rodzaju wyszukania. Biało-granatowa pościel z elementami szarości równoważy wystrój swoim chłodnym odcieniem. W pokoju nocnym warto zwrócić uwagę na oświetlenie. Zamiast tradycyjnej lampki nocnej zastosowano wiszącą na czarnym kablu żarówkę. Ten zabieg wnosi do aranżacji oryginalność i dobrze komponuje się z industrialnymi cegłami.\nStrefę domowego gabinetu wyłożono na ścianach jasnymi cegiełkami. Obok naturalnego jasnego brązu w postaci drewna, wikliny czy skóry, aranżację urozmaicają wyraźne niebieskie akcenty. Doniczki i obraz w kolorze upiększają przestrzeń do pracy oraz sprawiają, że wystrój nie jest monotonny.\nŁazienka to z kolei królestwo bieli i naturalnych elementów. Skrzynka z drewna odgrywająca rolę szafki oraz zielone doniczkowe kwiaty wprowadzają do wnętrza mnóstwo świeżości. Tego typu detale zdecydowanie umilają zwykłą łazienkową aranżację. A jak Wam się podoba całe mieszkanie?\nKuchnia afterCzerwone cegły w domowym gabinecieCzerwone cegły w sypialniKuchnia beforeCzerwone cegły w kuchniDodatki do domowego gabinetuDodatki do jadalniDodatki do sypialniDodatki do salonuAranżacja domowego gabinetuAranżacja kuchni z wyspąAranżacja kuchni z jadalniaDekoracje w sypialniDodatki do kuchniDekoracje w salonieAranżacja kuchniAranżacja salonuAranżacja jadalniAranżacja sypialni


Ochrona Konkurencji i Konsumentów - Strona 6 z 7 - kruczek.pl\nInspekcja Handlowa sprawdziła, czy łóżeczka, kołyski, kojce i nosidełka są bezpieczne. Inspektorzy skontrolowali 343 partie produktów i wykryli nieprawidłowości w prawie 35 proc. z nich. […]\nUOKiK, ministerstwo rolnictwa i KOWR sprawdzają, czy ceny owoców miękkich mogły być kształtowane niezgodnie z prawem. To nie jedyne nasze działania na rynku rolno-spożywczym. Wszczęto […]\nCzy największe sieci fitness w Polsce i operator pakietów Multisport stworzyły kartel, który podzielił rynek i utrudniał działalność innym firmom? UOKiK wszczął postępowanie przeciwko 16 […]\nTerg, Polmlek Grudziądz, PTS, T-Mobile. To przedsiębiorcy, których dotyczyły wyroki sądowe w sprawach decyzji UOKiK z zakresu ochrony konsumentów Terg – sygn. akt VII AGa […]\nProfi Credit Polska – działania UOKiK\nUrząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów otrzymuje wiele skarg i zapytań w sprawie Profi Credit Polska. Z informacji od konsumentów wynika, że pożyczkodawca pobierał opłaty przewyższające […]\nInspekcja Handlowa wzięła pod lupę jedzenie dla małych dzieci, sportowców i osób na diecie. Kontrolerzy mieli zastrzeżenia jedynie do 9,4 proc. zbadanych produktów. Nieprawidłowości najczęściej […]\nMałe elementy w grzechotkach, zbyt dużo ftalanów w lalkach, pluszaki z pękniętymi szwami – takie nieprawidłowości wykryła Inspekcja Handlowa. Miała też wiele zastrzeżeń formalnych, np. […]\nOstatnie wyroki dotyczące konsumentów\nDolz Finance, Polkomtel, Telekomunikacja Novum. To przedsiębiorcy, których dotyczyły wyroki sądowe w sprawach decyzji UOKiK z zakresu ochrony konsumentów. Opisane wyroki dotyczą decyzji z zakresu […]\nAkcja UOKiK i KAS – zabawki pod kontrolą\nUrząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów wraz z Krajową Administracją Skarbową rozpoczęły walkę ze sprowadzanymi spoza Unii zabawkami zawierającymi szkodliwe ftalany. Przebadano ponad 1,5 mln zabawek, […]


Tusk, Ącki i tłum dziennikarzy - Dziennik Wschodni\nTusk, Ącki i tłum dziennikarzy\nTłumy dziennikarzy, rozchwytywani politycy, ogłuszający hałas - sejmowe korytarze przypominały dziś arabski targ.\nPierwsze posiedzenie Sejmu ściągnęło na Wiejską nie tylko posłów i dziennikarzy. Już rano przed gmachem parlamentu ustawiło się kilku mężczyzn z transparentami: "Media obrzezały wyborcom mózgi” oraz "Owczy pęd wybrał władzę”.\nZagadujemy mężczyznę o potarganej, długiej brodzie. - Pierwsza władza, to władza finansowa, druga - media - objaśnia Bartłomiej Kurzeja, który przedstawia się jako niezrzeszony narodowiec. - To dziennikarze wmawiają ludziom, na kogo mają głosować. Współczujemy wyborcom, że dali się otumanić.\nNa sejmowych korytarzach dziennikarze polują na polityków. Sensację wzbudza posłanka Jolanta Szczypińska (media donosiły, że planuje ślub z premierem Jarosławem Kaczyńskim) z okazałą różą w ręku. Nie chce zdradzić, od kogo dostała kwiatek.\nIm bliżej godziny 15, na którą zaplanowano początek obrad, tym większy tłok na korytarzach. A kiedy do budynku wchodzą Donald Tusk i Jarosław Kaczyński rusza za nimi tabun dziennikarzy z kamerami i mikrofonami.\nPrawdziwą furorę robi jednak satyryk Szymon Majewski, który w białych skarpetkach i sandałach próbuje dostać się na salę obrad. Ale drogę zastępuje mu Straż Marszałkowska. - Nie rozumiem, przecież ludzie mnie wybrali, mam nawet swoją tabliczkę z nazwiskiem - upiera się Majewski i pokazuje blaszkę z napisem Ędward Ącki, do złudzenia przypominającą tabliczki, jakie posłowie mają przy swoich fotelach.\nMajewski vel Ącki jest zachwycony Sejmem: Widziałem ubikacje, bardzo ładne. Szum muszli dał mi przedsmak tego, co mnie tu czeka.\nW Sejmie spotkaliśmy Wojciecha Żukowskiego, do dziś wojewodę lubelskiego, a teraz posła PiS. – O godz. 12.30 premier przyjął moją rezygnację – powiedział nam Żukowski. Jego następcą w Urzędzie Wojewódzkim będzie osoba desygnowana przez Platformę Obywatelską.


Kamienna stodoła - nowoczesna STODOŁA\nOto Cat Hill Barn – stodoła zbudowana pod koniec 1700 roku, położona na wzgórzach Yorkshire w Wielka Brytanii. W okresie swojej świetności pełniła funkcję rolniczego magazynu.\nPrzez wiele kolejnych lat pustoszała coraz bardziej popadając w ruinę. Jej konstrukcja słabła z roku na rok, grożąc budynkowi naturalną śmierć poprzez zawalenie. Pojawili się nowi właściciele, pan i pani Wills. Ich pragnieniem stało się odnowić stary budynek i przenieść się tu wraz z całą rodziną. Jeszcze wtedy nie wiedzieli w jak długą podróż się wybierają i ile kroków, czasem zrobionych wstecz, muszą zrobić, by w nim zamieszkać. My już wiemy, że było warto, ale ciekawe czy oni sami powtórzyliby tą podróż od nowa? Po zakupie nieruchomości państwo Wills, nie mając żadnych doświadczeń projektowych, udali się po projekt do miejscowego architekta. I tu pierwsze rozczarowanie. Architekt podzielił budynek na dwie równe kondygnacje, dzieląc przestrzeń na pomieszczenia/pudełka odpowiadające zadanej funkcji. To nie było to. W oczach inwestorów budynek stracił klimat starej stodoły. Oczekując zupełnie czegoś innego rozstali się z architektem. Ciekawe w sumie czemu? Czy nie doszło do kolejnych koncepcji czy po prostu zabrakło chemii? Po jakimś czasie odkryli pracownię Snook Architect i po raz drugi postanowili zawalczyć o swoje marzenie. Tym razem współpraca doszła do skutku, a podobne myślenie o przyszłej architekturze budynku, o otwartej jak stodoła przestrzeni, stało się jej najlepszym fundamentem. Marzenie było coraz bliżej, ale jak to w życiu bywa gdzieś musiał być ukryty haczyk. A tu ich było więcej niż jeden. Pierwszym haczykiem okazał się stan budynku, który okazał się dużo gorszy niż pierwotnie przypuszczano. W złym stanie był dach, i podpierająca go kratownica, której parametry bardziej zagrażały niż wzmacniały budynek. Architekci zaprojektowali nową, niezależną od istniejących murów stalową konstrukcję, która stała się podporą dla nowej drewnianej kratownicy. Gdy już wszystko zostało dograne, pojawiła się kolejna przeszkoda. Okazał się nią lokalny organ planowania. Z nim i u nas nie jest łatwo. Jednak nasze potyczki, w porównaniu z kłodami jakie tamtejsi urzędnicy rzucają pod nogi wyspiarskim architektom, to małe piwo. Pomimo wielokrotnych prób nawiązania dialogu urzędnicy odrzucili wniosek o pozwolenie. Architekci odwołali się od decyzji i po kolejnych zmianach w projekcie i ponad 16 miesiącach starania uzyskali pozwolenie. Szczęście było blisko… Było… lecz się nie spełniło. Budowa stanęła na kilka lat, a zablokował ją kryzys finansowy, który dotknął nie tylko przyszłych właścicieli. Problem ze sprzedażą ich obecnego domu i uzyskaniem kredytu na przebudowę stodoły uśpiły na pewien czas ich możliwości, ale na szczęście nie marzenia. Wreszcie latem 2011 roku państwo Wills sprzedali swój dom, odkurzyli odłożony na półkę projekt i już po roku wprowadzili się do nowego-starego domu. Ach warto było cierpliwie czekać i krok po kroku powoli realizować założony plan. I tak sobie myślimy, że pewnie za tą niewyobrażalną kwotę (234 tys. funtów), jaką wydali w sumie państwo Wills, można by wybudować nie jeden piękny, funkcjonalny i współczesny budynek. Można by…Tylko czy dla dzisiejszych bohaterów miałby w sobie to coś czego szukali w tym miejscu przez te wszystkie lata? Bezcennych duch przeszłości, który krąży wokół tej przestrzeni to wartość, której nic i nikt nie zastąpi. A nagrody, które zbiera ten projekt są na to kolejnym, namacalnym dowodem\nzdjęcia: Andy Haslam