sierpnia 2019 ~ Książka przyjacielem - recenzje książek\n11:13 Scathach No comments\nSopotem w latach 90. wstrząsnęła wieść o brutalnym mordzie popełnionym na córce znanej i szanowanej sędzi. Sprawa, mimo rozgłosu medialnego, bardzo szybko została zawieszona, a wstrząśnięta matka nie ubiegała się w żaden szczególny sposób o jej dalsze prowadzenie. Była otępiała i kompletnie zagubiona.\nJej życie miało być odtąd znaczone rutyną. Wszystko zmieniło się, gdy siedemnaście lat później Trójmiasto obiegła wieść o bliźniaczym morderstwie. Ofiara o bardzo zbliżonym typie urody do zabitej przed laty Moniki, została okaleczona w dokładnie ten sam sposób: ktoś wyciął jej czerwień wargową. To szczególne okrucieństwo i przekaz sugerowały powiązania z mafią, a obecni śledczy dziwili się, jak wiele kwestii przed laty zostało pominiętych... Wszystko wskazywało na to, że ktoś celowo wyciszył sprawę. Czy tym razem policji uda się wpaść na właściwy trop i poprzez powiązania z przeszłością rozwiązać sprawę? Czy morderca Moniki i Martyny to ta sama osoba? Gdy akcja nabiera tempa, pojawia się coraz więcej pytań pozostających bez odpowiedzi. I choć czytelnik w pewnym momencie bardzo łatwo może zorientować się, kto zabija, powolne dochodzenie do momentu rozwiązania jest dla niego niezwykle satysfakcjonujące.\nPowieść Małgorzaty Oliwii Sobczak to bardzo dobrze skrojony i rozpisany kryminał, w którym zagadnienia z przeszłości i teraźniejszości zostały splecione z niezwykłą starannością. Autorka nie odkrywa zbyt wiele naraz, po to, by czytelnik mógł swobodnie dokonywać własnych obserwacji i wyciągać wnioski dotyczące toczącej się na jego oczach sprawy. Pikanterii całości dodają wątki obyczajowe oraz pojawiające się romanse, mające ogromny wpływ na przebieg akcji. To one sprawiają, że ożywają demony przeszłości, mogące naświetlić współczesne zbrodnie i stojące za nimi mechanizmy. Bestialstwo bowiem, nie rodzi się w powieści tej z niczego, lecz jest wynikiem pielęgnowanej przez lata pasji - do okrucieństwa, ale też do kobiet.\nPostaci wykreowane przez Sobczak to pełnokrwiści bohaterowie - zarówno pierwszoplanowi, jak i ci stojący w tle, prezentują pełną gamę swych cech, pozwalając się czytelnikowi zaklasyfikować - mało kto jest tutaj czarny albo biały, więcej jest szarości. W każdym złym kryje się bowiem dobro, zaś w każdym dobrym czai się pierwiastek zła.\nKolory zbrodni. Czerwień to porażająca i szokująca historia ludzkich namiętności, mogących prowadzić do najgorszego - nawet bestialskich zbrodni. Czytelnik pochłonie ją duszkiem, a makabryczne wizje na długo zawładną jego wyobraźnią. Uwaga - to lektura tylko dla osób o mocnych nerwach. Jeśli macie zbyt rozbuchaną wyobraźnię, część scen może utkwić w Waszych głowach na stałe.\nPolecam - czyta się wyśmienicie. Jeśli szukacie kryminału wartego uwagi, to coś dla Was.\n18:47 Scathach No comments\nSaga rodziny Neshov obejmuje pięć tomów: Ziemię kłamstw, Raki pustelniki, Na pastwiska zielone, Przebaczenie na zawsze oraz Kochanków.\nO pierwszej z nich opowiadałam już jakiś czas temu, dziś zaś nadszedł czas na krótkie omówienie trzech kolejnych.\nRaki pustelniki dotyczą czasów kiedy to już po śmierci i pogrzebie Anny Neshov i ujawnieniu rodzinnych sekretów, trzej bracia i Torunn - córka najstarszego z nich, za wszelką cenę próbują wrócić do normalności. Zaprzątać zaczynają ich codzienne sprawy i obowiązki, jednak ta zwyczajność szybko okazuje się zwykłą ułudą.\nPozostały w domu Tor wciąż prowadzi rodzinne gospodarstwo, jednak boryka się nie tylko z coraz większymi trudnościami z jego zarządzaniem, ale również z kłopotami finansowymi oraz coraz dotkliwiej odczuwaną samotnością, która szybko prowadzi do roztargnienia, to zaś - do nieszczęścia.\nUsilnie namawia Torunn, by przejęła po nim dom i gospodarstwo, jednak plany wobec niego mają także pozostali bracia.\nErlend ze swym partnerem bardzo pragną dziecka, a ta chęć stworzenia rodziny wiąże się dla nich z niełatwymi decyzjami. Margido zaś, podejmuje próbę uporządkowania swojego życia osobistego.\nTom trzeci, Na pastwiska zielone, obejmuje okres, podczas którego Torunn przy pomocy młodego zmiennika, Kaja Rogera, usiłuje utrzymać rodzinne gospodarstwo, którego depozytariuszką się stała po samobójczej śmierci ojca. Kobieta obwinia się za rodzinną tragedię i coraz bardziej podupada na zdrowiu psychicznym, nie otrzymując żadnego wsparcia od wujostwa, zajętego własnymi sprawami. W tym czasie bowiem Margido rozwija działalność swojego biura pogrzebowego i w głowie ma jedynie swój coraz lepiej prosperujący biznes, a Elrend i Krumme oczekują narodzin dzieci z Jytte i Lizzi oraz remontują gospodarcze silosy, mające im posłużyć za miejsce letniego wypoczynku. Ich myśli zaprząta jedynie przyszłe ojcostwo oraz pragnienie przemienia gospodarstwa w ośrodek o zupełnie innych niż dotąd cechach.\nCzwarta zaś część, Zawsze jest przebaczenie, porywa nas w czasy trzy lata po opuszczeniu Neshov przez Torunn. Kobieta ma już czterdzieści lat i czuje, że jej przyszłość nie powinna wyglądać tak jak teraźniejszość. Dość ma już niewierności swego partnera, jednak nie jest pewna czy po ucieczce ma szansę liczyć na wyrozumiałość i przebaczenie rodziny.\nW jej życiu bowiem wiele się zmieniło - Erlend i Krumme zostali ojcami, Margido nadal rozwija swój biznes, choć czeka go wiele przeobrażeń.\nTrudno opisywać tę sagę bez popadania w banał. Doceniam jej surowość, powolny rozwój wydarzeń, większe skupienie na opisach, lecz - jak to w sagach - to właśnie przez nie znajdują się tu momenty przestojów, dłużyzn, podczas których czytanie wydaje się tak monotonne, że ma się ochotę lekturę porzucić. Nie robi się tego jednak, bo jest w nich jednocześnie pewna magnetyczna siła, coś, co sprawia, że właściwie wiele niedoskonałości puszczamy kątem oka, udając, że wcale ich nie ma. Dziwny i wciągający to cykl, niewolny od partii portretujących wszystko i wszystkich, bardzo emocjonalny, oddający duszny klimat małomiasteczkowy, w którym każdy ruch jest obserwowany i skrzętnie zapamiętywany i gdzie nie bardzo jest miejsce na inność oraz zmianę.\nTo, co zainicjowane zostało domem pierwszym, który skądinąd bardzo mi się spodobał, powoli zmierza ku finałowi. Rodzinne supły rozplątują się, a tajemnice przestają stygmatyzować. Ciekawa jestem tomu wieńczącego, jednak już teraz mogę miłośnikom długich historii polecić ten cykl. Nie bez powodu został on obsypany tyloma nagrodami i uznany za arcydzieło literatury norweskiej.\n11:11 Scathach No comments\nTetris. Czy jest wśród Was ktokolwiek, kto nigdy nie słyszał o tej grze albo w nią nie zagrał?\nŚmiem wątpić. O ile jednak każdy wie o jej istnieniu, o tyle burzliwe losy jej powstawania i przekazywania do niej praw nie są już historią powszechnie znaną.\nDzięki powieści graficznej Tetris. Ludzie i gry każdy czytelnik ma szansę zapoznać się z procesem powstawania jednej z najpopularniejszych gier świata, jej ewolucją, korzeniami i szaleństwem zdobywania praw do jej dystrybucji.\nWszystko zaczęło się niewinnie, od potrzeby stworzenia czegoś wyjątkowego, czegoś, co pokazywałoby, że gry mają moc, że są po coś, że socjalizują, dostarczają rozrywki i rozwijają pewne obszary mózgu, która rozwinęła się w głowie Aleksieja Pażytnowa, programisty Akademii Nauk ZSRR.\nDalej było już czyste szaleństwo: noce spędzane na wygenerowaniu tego, co siedziało w głowie twórcy, najwyżej postawieni przedstawiciele państw zaangażowani w zdobywanie praw do Tetrisa, ogólnoświatowe wariactwo na punkcie - zdawać by się mogło - zwykłych klocków, które należy odpowiednio ułożyć. To one bowiem generowały niesamowite zyski, toteż nie dziwi, że każdy kto mógł, chciał mieć w nich swój udział.\nJeśli jesteście ciekawi, jak wygląda prawdziwa historia tej klasyki gier, sięgnijcie koniecznie. Bądźcie jednak gotowi na to, że od natłoku nazwisk zakręci Wam się w głowie. Przyznaję szczerze, że ani nie jestem w stanie ich powtórzyć, ani tym bardziej zapamiętać, jednak gdyby kiedykolwiek ta wiedza miała mi się przydać, będę wiedziała, gdzie jej szukać.\nWyjątkowa kolorystyka i kreska zastosowane w komiksie, również przypominają świat znany z ekranów konsoli. Z całą pewnością jest to powieść graficzna, która przypadnie do gustu każdemu miłośnikowi gier i to nich w dużej mierze powinna być ona kierowana.\nBox Brown kapitalnie oddał wpływ gier na społeczeństwo, nie pomijając przy tym trudnej sytuacji politycznej tamtych czasów, walkę Wschodu z Zachodem o wpływy - jak się okazuje - nie tylko polityczne. Każda osoba zainteresowana popkulturą znajdzie tu sporą dawkę wiedzy, a przy tym rozrywki. Polecam Waszej uwadze, sama zaś pędzę... Tetris czeka:)\n15:52 Scathach No comments\nZapraszam do miejsca, w którym za pieniądze możesz kupić pełną kontrolę. Możesz też sprzedać siebie, nie mając świadomości jak bardzo jesteś lustrowany. Oto Farma, luksusowy ośrodek oferujący majętnym i wpływowym klientom usługi wyjątkowych surogatek. Kobiety mogą korzystać z codziennych masaży, treningów, porad lekarskich i specjalnie dla nich ułożonych diet. Na czas ciąży są jednak nie tylko całkowicie odcięte od świata, lecz także umieszczone pod stałą obserwacją. Cel jest jeden: wyprodukowanie idealnego dziecka, bez skaz i wad; stymulowanego od samego początku ciąży. Za to się płaci i tego się oczekuje.\nJoanne Ramos zabiera nas do bezwzględnego świata ubranego w piękny płaszcz luksusu i wyższego statusu społecznego. Złociste Dęby niewątpliwie są miejscem mającym moc zmieniania życia: zarówno przyszłych matek, które zapracowane, niemające czasu albo ochoty poświęcania swojej sylwetki, ze względów zdrowotnych lub z czystej wygody decydują się na zatrudnienie surogatek spełniających rygorystyczne wymogi i będących pod ciągłą kontrolą; jak i samych kobiet decydujących się na wsparcie owych zamożnych pań. Wynagrodzenie jest bowiem bardzo hojne, a premia za prawidłowo przeprowadzony poród może zapewnić byt na długie lata - tym bardziej, że na Farmę trafiają najczęściej młode kobiety, które nie posiadają zbyt wiele, próbujące zarobić sporą sumę pieniędzy.\nNajczęściej nie zdają sobie one jednak sprawy z tego, że ostra selekcja, której poddawane są na samym początku, to jedynie wierzchołek góry lodowej i że jeśli ciąża nie będzie przebiegała pomyślnie, a życzeniem klienta będzie ją przerwać, stracą wszystko. Kobiety - mimo że pozornie zaopiekowane i przebywające w luksusowych warunkach - są tu traktowane bardzo przedmiotowo. Jak inkubatory, które trzeba możliwe jak najbardziej kontrolować - śledzić każdy ich ruch, nagrywać, a w razie potrzeby podsłuchiwać. Wszystko w imię większego dobra, jakim jest pomoc wpływowym osobom, które mogą zechcieć przedstawić się swojej surogatce, bądź też pozostać anonimowym.\nPrzedziwny to świat ukierunkowany na zysk, pozornie dbający o swych pracowników, robiący wszystko, by publicznie zachować twarz, być przestrzenią dyskretną, a jednocześnie przedkładający dobro firmy nad dobro pracujących w niej kobiet - te mają jedynie być posłuszne, trzymać się planu dnia, spełniać oczekiwania klientów i rodzić im zdrowe dzieci.\nRamos stworzyła powieść prowokacyjną, będącą asumptem do dyskusji o świecie sfokusowanym na wygodzie (wygodnictwie), w którym liczy się jedynie pieniądz - to on rządzi światem i czyni nas jego niewolnikami, bez względu na to, czego oczekujemy i jak chcemy go spożytkować; o świecie ludzi idealnych, pięknych, wpływowych, gdzie nie ma miejsca na niedoskonałości ani czasu na oddanie się macierzyństwu - nawet jeśli ma się takie możliwości, bo ani wiek, ani stan zdrowia nie stoją na przeszkodzie. W tej rzeczywistości nie możesz się buntować - każde wychylanie się przed szereg i nieprzestrzeganie listy zakazów i nakazów może skończyć się tragicznie: w najlepszym wypadku utratą pracy i marzeń o lepszej przyszłości.\nTym, co mam do zarzucenia powieści jest dość sucha i beznamiętna narracja. Mimo dramatów, których doświadczały bohaterki, nie byłam w stanie wejść w ich skórę, a nad ich osobiste doświadczenia wychylały się mechanizmy rządzące przemysłem surogacyjnym. Powaga podejmowanych tematów wyparła emocjonalność, zaś nieco stereotypowe ukazanie różnych nacji (w tym Polek) nieco mierziło. Koniec końców nie była to tak emocjonalna historia, jak można by się spodziewać, jednak aktualna tematyka oraz inicjowanie refleksji stanowią jej niewątpliwy atut.\nZ całą pewnością jest nietuzinkowa i oryginalna, a przy tym wszystkim bardzo na czasie.\nFarma - Joanne Ramos, Wydawnictwo Otwarte\nFale.- AJ Dungo\nDzięki Wydawnictwu Marginesy zaczęłam w końcu czytać komiksy – i to takie, które zostają w mojej głowie na długo i mają ogromny walor poznawczy.\nFale AJ Dungo będą się we mnie kotłowały jeszcze jakiś czas, bo – choć lektury minęło już kilka dni – wciąż trudno ubrać mi w słowa to, co kryje się pod jedną z najpiękniejszych okładek tego roku.\nTa powieść graficzna spaja ze sobą dwie historie – jedną narrację wyróżnioną na grafikach o ciepłej, piaszczystej tonacji, obrazującą przeszłość i opowieść o narodzinach surfingu oraz współczesną - relację życia autora, początek jego miłości i towarzyszenia ukochanej w chorobie. Ukochanej, która zaraziła go pasją do unoszenia się na falach.\nDungo spełnia się dziś zarówno jako surfer, jak i ilustrator, a obie te pasje złączone i zamknięte zostały w wyjątkowej książce, będącej swoistym peanem na cześć miłości i hołdem złożonym wszystkim prekursorom surfingu, jaki dziś możemy uprawiać.\nCzęść książki obejmująca historię powstania i ewolucji tego sportu prezentuje Polinezyjczyków, którzy pierwotnie unosili się na wielkich deskach, a dla których dryfowanie na falach było doświadczeniem duchowym, zakłóconym przez pojawienie się na wyspie ludzi Zachodu, za wszelką cenę chcących uprzemysłowić nowe tereny. Autor prezentuje proces unowocześniania desek, opowiada o najważniejszych postaciach związanych z surfingiem, pozwalając czytelnikowi zapoznać się z tym, o czym rzadko się słyszy.\nDruga część, przeplatana z pierwszą, ma charakter zdecydowanie bardziej emocjonalny, jest bowiem historią wielkiej miłości Dungo do dziewczyny, która zaszczepiła w nim pasję do surfingu, jednak sama bardzo szybko musiała mierzyć się z czymś o wiele niebezpieczniejszym niż fale oceanu - ze śmiertelną chorobą, która niczym owe bałwany morskie niosła ze sobą chwile lepszego i znacznie gorszego samopoczucia.\nNie jestem miłośniczką surfowania ani jakichkolwiek innych sportów wodnych, jednak tę powieść graficzną przeczytałam z ogromną przyjemnością. Choć generuje ona smutek i żal za tym, co mogło jeszcze się wydarzyć, gdyby nie choroba, to chyba właśnie to jest jej mocą – katartyczny i terapeutyczny charakter sportu został tu nakreślony bardzo wyraźnie, pozostawiając czytelnika nie tyle z rozpaczą, ile z nadzieją.\nPiękna opowieść o miłoście i stracie będącej początkiem nowego.\nSylvain Neuvel, kanadyjski twórca, zabiera nas w podróż do świata, o którym trudno będzie Wam zapomnieć.\nGdy pewnego dnia, jadąca rowerem dziewczynka, Rose Franklin, pod którą zapadła się ziemia, odkryła metalową, gigantyczną dłoń, nie spodziewała się jeszcze, jak doniosłe będzie to wydarzenie.\nMierząca niemalże siedem metrów, zdobiona pobłyskującymi na turkusowo światłami, o palcach długości przeciętnego samochodu osobowego i - co najważniejsze - będąca częścią całego ciała, wykonanego z nieznanego stopu metalu. Dzięki przypadkowemu odkryciu nastolatki, ludzkość dowiaduje się, że pod ziemią znajdują się giganci. Ona zaś, wiedziona rozbudzoną tego dnia ciekawością, po latach będzie mogła chwalić się już serią zdobytych tytułów naukowych i staniem na czele projektu badawczego, którego celem będzie odkrycie właściwości objawionego przed laty znaleziska oraz - być może - odkrycie jemu podobnych. Oczywiście początkowo ośrodek badań nad obiektem znajduje się w Stanach Zjednoczonych, jednak prędko - jak wiemy z własnych doświadczeń - niemalże cały świat zgłasza zainteresowanie tematem. Tym bardziej, że analizy ukazały obecność kabiny dla pilotów we wnętrzu korpusu. Czy znajdujący się pod ziemią gigantyczny model człowieka to jakaś tajna broń, nowa technologia a może środek transportu istot pozaziemskich? Pytań pozostaje bez liku, jednak wątpliwości nie ulega jedno - na wszelki wypadek, każdy chciałby go mieć - tak politycy, jak wojskowi, zaś badaniami kieruje anonimowy człowieka, z daleka analizujący wyniki ekspertyz badaczy reprezentujących wiele różnych dziedzin.\nNajwiększym wyróżnikiem Śpiących gigantów jest nie tematyka - skądinąd szalenie intrygująca - lecz forma zapisuj przyjęta przez autora. Poza prologiem nie ma tu bowiem klasycznej narracji, są za to dokumenty - dzienniki osobiste, wywiady, transkrypty połączeń głosowych, transkrypty obserwacji satelitarnych i inne. To właśnie na ich podstawie czytelnik odtwarza sobie wszelkie wydarzenia, relacje świadków, uczestników badań, osób zaangażowanych w projekt, a dzięki nagromadzeniu przeprowadzonych rozmów ma szansę poznać perspektywę różnych postaci. Szalenie ciekawy koncept, doskonale oddający klimat powieści i jej sedno. Nietuzinkowa realizacja, która na długo zostanie w pamięci, jako świeża i zmyślnie obchodząca zużyty - wydawałoby się - temat.\n10:09 Scathach No comments\nBłąd to druga powieść w cyklu Off-campus spod pióra Elle Kennedy. Pierwsza - Układ - niesamowicie wciągała i nie pozwalała się od siebie oderwać. Czy tak samo było z tą?\nJohn Logan to gwiazda hokejowej ligi uniwersyteckiej i - jak to zwykle bywa - jeden z największych obiektów westchnień na kampusie. Chłopak korzysta ze swej popularności i pożądania jakie budzi, niemalże każdej nocy zabawiając się z inną dziewczyną. Wszystko to ma się zmienić, gdy poznaje Grace. To ona ma stać się jego kolejną zdobyczą, a jednocześnie nagrodą pocieszenia. Logan nie spodziewa się jednak, że może zostać odrzucony. To wydarzenie robi na nim tak wielkie wrażenie, że bohater szybko próbuje zrobić wszystko, by zdobyć przychylność Grace. Ta zaś, po perturbacjach jakie jej zafundował, postanawia dyktować mu wcale niełatwe do zrealizowania przez uczelnianego Don Juana warunki.\nBłąd to sprawna realizacja znanej konwencji, książka, których zazwyczaj nie czyta się zbyt wiele, a która jednak idealnie nadaje się na lato - to okres rozgrzeszający nas z sięgania po literaturę lekką, angażującą jedynie sferę emocjonalną, oferującą li uciechę, gwarantującą odprężenie i zapomnienie o świecie zewnętrznym.\nKennedy po prostu dobrze się czyta i choć nie oferuje ona niczego poza czczą rozrywką, właśnie tego od niej oczekujemy.\nNie ma w książce tej niczego odkrywczego, jest to bowiem kolejna sztampowa opowiastka o nastoletnich miłościach, rozkwitającym związku superprzystojenego chłopaka z dziewczyną pochodzącą z zupełnie innego świata. Jest romantycznie, ale nie bez problemów - to taka przestrzeń komedii romantycznych, sprawiająca, że każda czytelniczka chciałaby się znaleźć na miejscu głównej bohaterki, by być tak zdobywaną, kochaną i rozpieszczaną, by chłopak, który zabiega o jej względy potrafił zdobyć się na romantyczne gesty znane dotąd jedynie z dużego ekranu, by znaleźć się w ramionach człowieka, którego stać zarówno na delikatność, jak i brutalność.\nKsiążka spodoba się nastolatkom i młodym dorosłym, odwołuje się bowiem do świata baśni, którym karmieni jesteśmy od najmłodszych lat - świata, gdzie wszystko kończy się dobrze, a na każdą księżniczkę czeka książę - nawet jeśli mieliby pochodzić z bardzo odległych krain.\n09:06 Scathach No comments\nSzukacie przyjemnej, polskiej książki, o której niewiele się mówi, a która może Wam dostarczyć rozrywki na przyzwoitym poziomie? Przedstawiam Wam tekst Ewy Kołdy, absolwentki Uniwersytetu Medycznego w Poznaniu, początkującej pisarce młodego pokolenia.\nNa tropie niemalże idealnie wpasowuje się w moment roku, w którym się znajdujemy. Oto bowiem zbliżają się wakacje, skwapliwie planowane przez cztery przyjaciółki mające za sobą dość ciężki rok szkolny. Audry postanowiła nie osiadać na laurach i podjąć pracę w sklepie z odzieżą, Nina musi opiekować się schorowaną babcią w jednej z nadmorskich miejscowości, Ewelina wyjeżdża na kurs malarski, zaś Diana decyduje się na udział w sesji zdjęciowej w Wiedniu.\nChoć wydawać by się mogło, że letni odpoczynek co najmniej dwójki z nich zapowiada się nietuzinkowo, losy każdej z dziewczyn pokierowane zostaną na nieco inne tory, niż początkowo przypuszczano - Diana nie wraca do domu, lecz zatrudnia się jako pokojówka w pensjonacie, gdzie trafia na ślad skrzętnie skrywanej tajemnicy; Ewelina poznaje Paula, który z dnia na dzień zaczyna się jawić jako jej bratnia dusza; Nina wsiąka w zagadkę kryminalną, zaś praca ekspedientki również nie ogranicza się do sprzedawania odzieży... Choć dziewczyny planowały nieco spokojniejsze wakacje, los ich nie oszczędza, podsuwając im pod nos coraz to nowe zagadki i sekrety, z którymi będą musiały się zmierzyć.\nNa tropie spaja elementy powieści obyczajowej i kryminalnej, łącząc historie czterech dziewcząt i splatając je w rzadką mieszankę. Lektura tej książki, to tyleż radość ze śledzenia losów dwu spokojniejszych opowieści, ileż emocje towarzyszące odkrywaniu tajemnic - nietrudnych do rozwikłania, jednak przemyślanych. Te dwa światy zostały dość dobrze wyważone i nieźle się ze sobą komponują, oferując lekturę czytelnikowi niezdecydowanemu na jeden gatunek: otrzymując wszystkiego po trochu, na pewno zaspokoi swój głód lektury.\nKołda stawiając swoje pierwsze kroki w pisarskim świecie, wcale się nie potyka. Jej książkę czyta się z zainteresowaniem i choć nie jest to może proza wybitna, oferuje rozrywkę na zadowalającym poziomie. Postaci nie są zarysowane zbyt szczegółowo, czytelnik otrzymuje ich bardzo ogólny obraz, jednak na tym etapie pisarstwa to wystarczy.\nPozostaje trzymać kciuki za rozwój talentu autorki i kolejne - oby coraz lepsze - powieści.\nPłynąc do domu - Deborah Levy\n09:53 Scathach No comments\nDeborah Levy zasłynęła w Polsce jako autorka książki Gorące mleko. Pisarka jest dwukrotną finalistką Nagrody Bookera, a jej twórczość często uznaje się za współczesne wykorzystanie stylu Kafki, jak również tekstów Lacana czy Barthes'a.\nTo właśnie owe nazwiska przyciągnęły mnie do jej powieści, stając się obietnicą wyjątkowej prozy, ukształtowanej na porządnym przygotowaniu teoretycznym. Czy jednak Płynąc do domu faktycznie można uznać za tekst wybitny i oryginalny? Czy jego bohaterka, Kitty Finch, to istotnie złączenie cech Sylvii Plath i Edie Sedgwick?\nPrzenieśmy się do Nicei, a konkretniej do willi znajdującej się tuż pod nią. Tam też podczas wypoczynku rodzina dostrzega unoszące się w basenie nagie ciało kobiety, przywodzące na myśl niedźwiedzia. Okazuje się, że to Kitty Finch, postać, która za zgodą właścicieli często przebywa w domu podczas nieobecności innych wynajmujących. Tym razem jednak, pomyliła daty, a wszystkie okoliczne hotele są już zajęte. Isabel zaprasza ją do zajęcia jednego z pokoi, burząc tym samym iluzję rodzinnego spokoju, budowaną przez lata.\nKitty okazuje się botaniczką i fanką twórczości Joego, męża Isabel, a jej pojawienie się przestaje wyglądać na przypadkowe. Kobieta szybko wkrada się w łaski ich córki, dojrzewającej Niny i wszelkimi sposobami próbuje sprawić, by Joe zainteresował się jej twórczością poetycką, będącą - jak się okaże - krzykiem rozpaczy człowieka z zaburzeniami psychicznymi.\nW tej krótkiej powieści każdy bohater ma swoje tajemnice, których wyjawienie może ich wiele kosztować. Joe, to tak naprawdę polski Żyd, który w wieku 5 lat znalazł się w Anglii - jego historia naznaczyła go na zawsze, wypełniając go poczuciem beznadziei i braku przynależności. Isabel swój zawód - dziennikarstwo - traktuje jako ucieczkę, niemalże zawsze lądując w miejscach naznaczonych wojną. Nina tak bardzo przyzwyczajona do życia z ojcem, praktycznie nie ma relacji z matką, jednak posiada doskonały zmysł obserwacyjny i podejrzewa, co tak naprawdę się wokół niej dzieje. Choć najmłodsza, ona jako pierwsza rozumie jaki dramat rozrywa się na jej oczach.\nKsiążka podejmuje szereg ważkich tematów, z samotnością na czele, jednak ma w sobie coś, co sprawiło, że czytało mi się ją szalenie opornie. Odniosłam wrażenie, że postaci, mimo wielkiej złożoności psychologicznej, zostały potraktowane bardzo po macoszemu. To wszak ich wewnętrzne dramaty są osią narracyjną powieści, zaś zarysowane zostały one bardzo powierzchownie, pozostawiając sporo miejsca na niedopowiedzenia, które zdają się zaburzać fabułę.\nNie jest to powieść, do której chętnie bym wróciła, nie jest to nawet tekst, który śmiałabym komuś zaproponować do lektury. Po jej przeczytaniu mam wręcz poczucie bylejakości, zmarnowania potencjału. Choć językowo nie mam się do czego przyczepić, odkładam tę książkę na półkę z dość sporym zawodem, wiedząc, że raczej się już z Levy nie przeproszę.\n08:15 Scathach No comments\nGorące krzesła stanowią drugi tom cyklu Opcop (pierwszy, Głuchy telefon, zyskał dużą przychylność czytelników). Jego autor, Arne Dahl, to piszący pod pseudonimem członek Akademii Szwedzkiej, literaturoznawca, Jan Arnald. Swą popularność zawdzięcza przede wszystkim wspomnianemu cyklowi o Zespole A, specjalnej jednostce szwedzkiej policji, przeznaczonej do walki z przestępstwami o zasięgu międzynarodowym.\nRzecz rozpoczyna się jak wiele innych kryminałów - od samobójstwa. Na ten ostateczny krok decyduje się znany chirurg plastyczny, osoba mająca sporo problemów zarówno w życiu zawodowym, jak i osobistym, co dla policji stało się jasnym motywem. Jednostka Opcopu ma jednak na ten temat nieco inne zdanie, dostrzegając siatkę powiązań z opuszczoną wyspą skazańców, gdzie na ludziach dokonywano przerażających eksperymentów naukowych. Od tego miejsca trop wiedzie co międzynarodowego mordercy.\nW powieści tej pojawia się element polskości - jednym z bohaterów jest Marek Kowalewski, gliniarz z Warszawy, na co dzień zwalczający przestępczość gospodarczą w Europie Wschodniej.\nDahl ma niezbywalny talent do snucia opowieści w taki sposób, by dozować napięcie i wyskok adrenaliny. Gorące krzesła dostarczają wielu niespodzianek, są sprawnie skonstruowane, przemyślane, spójne, wnikliwe, a przy tym nielitościwie wciągające. Akcja trzyma w niepewności do samego końca, intryga zapętla się, a rozwiązanie tajemnicy przynoszą dopiero ostatnie strony. Dodanie do historii postaci reprezentujące różne kultury i osadzenie akcji w wielu miejscach świata jest niewątpliwym atutem. Jest to jednak tekst dla osób o mocnych nerwach, bowiem Dahl nie szczędzi brutalnych opisów, nie stosuje eufemizmów w miejscach, gdzie oddaje makabryczne sceny tortur na skazańcach, dzięki czemu książka staje się pełnokrwistym kryminałem z wątkami historycznymi. Plejada różnorodnych postaci pozwoli każdemu odbiorcy na wybranie "swojego" bohatera i zżycie się w nim.\nDobry kryminał potrzebny od zaraz? Gorące krzesła spełnią oczekiwania.\n19:55 Scathach No comments\nPoczątek to pierwsza część cyklu Kroniki Kolegium, serii Heroldowie z Valdemaru. Jej autorką jest Mercedes Lackey, pisarka amerykańska.\nKsiążka ta spodoba się przede wszystkim tym czytelnikom, którzy nad akcję pędzącą na łeb, na szyję przedkładają opisy i powolny rozwój wydarzeń. Postawiła bowiem autorka na stworzenie części, która bardzo ogólnikowo zarysowywałaby losy głównych bohaterów oraz ich motywacje, będąc jednocześnie asumptem do rozwinięcia ich w kolejnym tomie.\nBohaterem cyklu stał się Mags, trzynastoletni chłopiec będący sierotą. Jego życie znaczone było dotąd niewolniczą pracą u Cole'a Pieteresa: albo w kopalni kamieni szlachetnych, gdzie wydobywał diamenty, albo przy śluzie, gdzie miał swoje zmiany. Chłopakowi udało się uciec z tego miejsca, które nie tylko nieludzko traktowało przebywające w nim osoby, zmuszając dzieci do wykonywania bardzo ciężkich, fizycznych prac, będących wielokrotnie ponad ich siły, ale też poniżało ich godność. Cole bowiem, wraz z całą swą rodziną uważali, że dzieci powinny być im dozgonnie wdzięczne, że mają co zjeść i gdzie się skryć. A że od czasu od czasu ktoś zginął przysypany przez głaz, schorowany albo wycieńczony głodem? Właściciele kopalni wpisywali to w bilans strat.\nJak zatem nastolatkowi udało się opuścić to okrutne miejsce wyzysku? Pewnego dnia, Towarzysz, magiczny koń, zjawia się u bram Pietersa, oczekując, że ten wyda mu człowieka, którego wskaże, wiedząc, że kiedyś zostanie on Heroldem. Cole nie może się sprzeciwić, chyba że chce mieć do czynienia z niespecjalnie serdecznymi urzędnikami. Gdy zatem Jahyr wskazuje Magsa, musi mu go wydać, by ten udał się do Kolegium, gdzie czeka go specjalne szkolenie. Na miejscu chłopak odkrywa swój talent oraz powoli przyzwyczaja do życia w świecie dworskich intryg, do jakiego był nienawykły.\nLackey swą opowieść snuje bardzo prostym językiem, dzięki czemu jest przystępna i lekka w odbiorze, jednak jej narracji brakuje drobiazgowości w rysowaniu portretów swych postaci. Nie wzbudziły one we mnie ani szczególnych emocji, ani zainteresowania. Do tego stopnia, że niespecjalnie ciekawa jestem tego, co wydarzy się w kolejnym tomie. Jest to niewątpliwie największy minus książki, bowiem postać, która ma stać się w przyszłości kimś niezwykle ważnym, powinna od pierwszych chwil budzić w odbiorcy jakieś emocje: złość, współczucie, chęć poznania jego losów. Jakieś. Tu zaś nie ma ich wcale, żeby nie powiedzieć, że wcale. Mags wydaje się nijaki, mimo że historia jego życia ma ogromny potencjał, którego niestety autorka należycie nie spożytkowała.\nBędąc zupełnie szczerą, znam dużo lepsze serie fantasy, które mogłabym Wam polecić, jeśli jednak chcecie zainwestować swój wolny czas w niespecjalnie zajmująco zapowiadającą się serię - Początek nadaje się do tego idealnie.\nDopóki starczy mi sił - Karolina Klimkiewcz\nJeśli okładka książki Dopóki starczy mi sił kojarzy Wam się z ckliwym romansem, to muszę Was rozczarować - obok istotnego wątku miłosnego pojawia się tu więcej elementów z pogranicza powieści sensacyjnych i to one nadają historii charakteru.\nOto Zola Henderson. Albo Ava Hoyle. Albo... właściwie możecie wstawić dowolne dane. Przed kilku laty bowiem bohaterka uciekła z domu znaczonego przemocą i od tamtej pory musi się ukrywać pod różnymi nazwiskami i w bardzo odległych od siebie miejscach. Towarzyszy jej ciotka Camilla dbająca o to, by wysoko postawiony senator znęcający się nad rodziną nigdy ich nie odnalazł.\nIch życie to ciągła tułaczka i gra: nie mogą nigdzie osiąść na stałe, muszą uważać na słowa, na wymyślone temperamenty i charaktery, by za bardzo się spod nich nie wychylać, a także co rusz zmieniać wygląd i styl. To jednak nie jest najgorsze: najtrudniejsza dla dorastającej Zoli jest niemożność nawiązywania prawdziwych relacji: przyjaźń i miłość są poza jej zasięgiem, bowiem naraziłyby ją i jej bliskich na wielkie niebezpieczeństwo. Jest ona bowiem od lat poszukiwana przez policję, która założyła, że dziewczynę uprowadzono. Przemocowy ojciec z całą pewnością. nie będzie miał dla niej litości, po tym, jak publicznie oskarżyła go o znęcanie się nad rodziną. Jakakolwiek forma zaangażowania uczuciowego mogłaby ją niepotrzebnie narazić.\nWydaje się, że kobiety będą uciekać już zawsze, jednak wszystko ma zmienić się, gdy docierają do małej nadmorskiej mieściny. Wyposażone w nowe tożsamości, wkładające kolejne maski, perfekcyjnie przygotowane do odtworzenia iluzorycznych wersji samych siebie, trafiają do miejsca, które odsłoni ich największe sekrety i bolączki.\nGdy Zola (jako Ava) rozpoczyna naukę w kolejnej szkole, od razu przyciąga kłopoty. Podpada szkolnym liderom, będąc na celowniku i na językach każdego ucznia. Taka popularność nie może jej przynieść niczego dobrego, a w momencie, gdy zakochuje się w jednym z najpopularniejszych i najbardziej wpływowych chłopaków w miasteczku, jej nowa tożsamość pozostaje jedynie iluzją. Dziewczyna doświadczając całkowicie nowego dla niej stanu, nigdy na dobre nie wchodzi w przygotowaną wcześniej rolę. Zaprzyjaźnia się również z wyjątkowo wnikliwymi nastolatkami, którzy z łatwością odkrywają jej prawdziwe nazwisko...\nCzy cena za bycie sobą będzie musiała zostać zapłacona? Jak daleko można posunąć się w kłamstwie i do czego zdolny jest człowiek mieniący się ojcem?\nJeśli liczyliście na lekki romans, liczcie się z niemałym zaskoczeniem. Oto bowiem powieść o ucieczce, poszukiwaniu prawdy o sobie samym, życiu przepełnionym kłamstwem i udawaniem, a także o miłości zdolnej do największych poświęceń. Jako że autorka nadała swoim bohaterom obce nazwiska i umiejscowiła akcję poza Polską, podczas lektury ma się wrażenie, że to powieść zagraniczna i tak też została skrojona. W niczym nie przypomina ona rodzimych powieści - jest przepełniona emocjami, zbudowana na bólu, cierpieniu, dezorientacji, przerażeniu i przymusie ciągłego wchodzenia w rolę.\nCzyta się ją jednym tchem, kibicując bohaterom i do końca mając nadzieję na szczęśliwy finał. Tutaj jednak za wszystko trzeba zapłacić. Jaką cenę będzie miało doświadczenie młodzieńczej miłości?\nMusicie to sprawdzić.\nChoć w książce pojawiają się pewne przeskoki czasowe i komentarze dotyczące wydarzeń, które wcześniej nie zostały zasygnalizowane: szczególnie w scenach miłosnych, to jednak są to niewielkie deficyty; drobiazgi, których prawdopodobnie niejeden czytelnik nawet nie zauważy.\nPoza tym czyta się wspaniale.\nDopóki starczy mi sił - Karolina Klimkiewcz, recenzja ksiązki, Wydawnictwo Novae Res\n10:11 Scathach No comments\nPM Nowak, to doktor językoznawstwa, absolwent Harvardu i Berkeley, autor debiutu nagrodzonego na Międzynarodowym Festiwalu Kryminału w 2013 (Ani żadnej rzeczy). Cokolwiek uczyniliście, to już trzeci tom cyklu o prokuratorze Wilku i komisarzu Zakrzeńskim (drugim było Na pokuszenie).\nTematyka, szczególnie dziś, wydaje się szalenie aktualna, mimo że sama książka ukazała się na rynku w roku 2015.\nWłaściwa akcja rozpoczyna się, gdy do prokuratury zgłasza się mężczyzna, którego zeznania mają obciążyć księdza-pedofila. Prokurator Kacper Wilk odmawia wszczęcia śledztwa, ma jednak głębokie przekonanie i obawę, że ofiara spróbuje dojść sprawiedliwości na własną rękę.\nW tym samym czasie komisarz Jacek Zakrzeński prowadzi dochodzenie w sprawie napadów rabunkowych, których ofiarami stali się w ostatnim czasie przedstawiciele duchowieństwa. Rzecz zaskakująca - po naniesieniu na mapę Warszawy miejsc ataków, oczom śledczych ukazał się odwrócony pentagram. Wilk i Zakrzeński podejmują decyzję o podjęciu wspólnego, nieoficjalnego śledztwa, które miałoby zapobiec dalszemu rozlewowi krwi. Wspólnie mają stanąć na straży sprawiedliwości i rozwiązać zagadkę wstrząsającą stolicą.\nMotyw molestowania pojawiający się w książce jest niezwykle ważki, bowiem to ono naznaczyło życie jednego z bohaterów, niszcząc je doszczętnie.\nU Nowaka w oczy rzuca się czułość językowa - autor pisze tak, że mimo dosadności wielu opisów, czytelnik nie czuje się ani urażony, ani oburzony - bez względu na swoje przekonania. Choć to duchowieństwo znajduje się w centrum zainteresowania, w żaden sposób nie odczuwa się tutaj stygmatyzacji czy jawnie antyklerykalnego ujęcia. Udało się pisarzowi tak ubrać w słowa swą historię, by wyważyć wszelkie jej elementy, czyniąc narrację spójną, przejrzystą, a przy tym zajmującą. Choć tematyka jest poważna, odbiorca doskonale bawi się podczas lektury - mimo że ten dobór słów może nieco zgrzytać w przypadku wspomnianych motywów, tak właśnie jest. Nowak dostarcza rozrywki i choć całość dość długo się rozwija, zachęca do dalszej lektury i czytelniczego zaangażowania. Warto, bo finał może zaskoczyć niejednego.\n10:25 Scathach No comments\nWchodząc do jakiegokolwiek sklepu oferującego kosmetyki, trudno dziś nie natknąć się na opakowania, które nie alarmowałyby wiadomościami o tym, czego zawierający się w nich produkt nie zawiera. Żyjemy w czasach, w których ważniejsze od tego co jest, stało się to, czego nie ma. Paradoks? Czym zatem są owe parabeny i barwniki, których pozbawiona zaczyna być większość kosmetyków? Czy to, co mieni się produktem anti-age naprawdę sprawi, że nasza skóra pozostanie wiecznie młoda, a kremy antycellulitowe na zawsze pozbawią nas koszmaru pomarańczowej skórki?\nBeatrice Mautino, absolwentka biotechnologii przemysłowej, doktor nauk neurologicznych i magister komunikacji naukowej, z iście naukowym zacięciem przygląda się temu, co oferują nam sklepowe półki i demaskuje oszustwa marketingowców, zdolnych do wspaniale brzmiącego pustosłowia, byle tylko pozyskać klienta.\nJej książka, choć stosunkowo krótka, może pomóc Ci stać się świadomym konsumentem i nie dać się więcej nabrać na wszystkie eko, organiczne i free produkty, które wykorzystują zmyślną sztukę manipulacji, by stać się atrakcyjnym i pożądanym.\nPublikacja została podzielona na dwie główne części: Informacje, wzniecanie paniki i złudna reklama, w której autorka rozprawia się z tym, jak próbują nas straszyć marketingowcy, dodając do opisów swych produktów wszelkie "wolne od...", "bez...", "nie zawiera...", sugerujące, że dotąd dawaliśmy się truć oraz Nasze zdrowie poświęcone ludzkiej różnorodności i produktów, które się do niej dostosowują, sugerując, że musimy mieć kosmetyki na każdą okoliczność, obrazujące jak koncern kosmetyczny wykorzystuje nasz strach przed cellulitem, zmarszczkami, a także niechcianym owłosieniem i wreszcie zawierające krótkie podsumowanie.\nSzalenie ciekawa pozycja. Mimo że początkowo czułam się znudzona i nie mogłam się w nią wgryźć, po kilkudziesięciu stronach pochłonęła mnie ona całkowicie, sprawiając, że odtąd bardzo wnikliwie przyglądam się swoim kosmetykom, sprawdzając jak to dałam się nabrać (niby) lepszemu kremowi z wyższej półki i superdrogiej palecie cieni, mimo że ich producenci są dokładnie ci sami (o czym konsument nie ma możliwości się dowiedzieć, bo cały przemysł by runął), skład identyczny, a jedynie ceny inne, po to, by dotrzeć do każdego konsumenta. Nie ma więc co wierzyć, że tusz za 10 zł będzie gorszy niż ten za 100 zł. Prawdopodobnie mają one identyczny skład - płacimy wyłącznie za wrażenie luksusu. Pytanie jednak czy naprawdę warto?\nSztuka życia razem - dr Dphne de Marneffe\nCzujesz, że Twój związek nie ma się najlepiej, a Ty sam przestałeś żyć w zgodzie z sobą samym?\nSięgnij po książkę, która dzięki omówionym w niej zagadnieniom, może pomóc Ci wrócić do poczucia spełnienia i naprawić relację, zdającą się nie mieć szans na przetrwanie.\nDr Daphne de Marneffe, autorka publikacji Sztuka bycia razem, to psycholożka i pisarka zajmująca się terapią par i pacjentów indywidualnych, a także prowadząca wykłady dotyczące małżeństwa, terapii par oraz rodzicielstwa. Jej bogate doświadczenie zawodowe pozwoliło jej na napisanie książki obejmującej szereg ważkich zagadnień, istotnych szczególnie w codzienności par z długim stażem, nierzadko będących przyczyną konfliktów, niedopowiedzeń, a nawet rozstań. Wśród nich znajdują się finanse, seks, zdrady, zdrowie, uzależnienia, dzieci oraz ich dorastanie, starzenie się i jego oznaki (tak fizyczne, jak psychiczne), ale także opieka nad niedołężnymi czy schorowanymi rodzicami.\nAutorka wyciąga do odbiorców pomocną dłoń, służąc im radą i pokazując możliwe rozwiązania w każdej z wyżej wymienionych sytuacji, pomagające w odnalezieniu równowagi i spokoju. Psycholożka udowadnia, że każde życiowe doświadczenie - nawet to wiążące się z bólem, niedogodnościami czy szokiem - może stać się szansą na wyciągnięcie z niego nauki, okazją do przyjrzenia się własnym emocjom, do autorefleksji, rozmowy z sobą samym i lepszego samopoznania. Trudności nie muszą kończyć się rozstaniem, a mogą zbliżać i łączyć, uwrażliwiając na drugiego człowieka, a przy tym pozwalając na przeżycie kolejnego wybuchu uczuć. Gorsze chwile nierzadko stają się inicjacją do kolejnego etapu dojrzewania, godzenia się z nieuchronnością wielu zachodzących zmian. Dr de Marneffe kieruje swą książkę przede wszystkim do tych, którzy żyją już ze sobą tak długo, by pamiętać zarówno wzloty, jak i upadki, a teraz mają okazję usprawnić swoją komunikację, nauczyć się ze sobą dorośle rozmawiać i wspólnie szukać rozwiązań, po wielokroć będących kompromisami.\nPolecam ją wieloletnim małżeństwom napotykającym problemy na drodze swej komunikacji - z całą pewnością uda im się zaczerpnąć wiele mądrości z proponowanej książki, a być może także uratować coś, co chyliło się już ku upadkowi. W ratowaniu związku i szukaniu zgody z sobą samą wszystkie chwyty dozwolone - wszak życie razem, to naprawdę jest sztuka i tylko prawdziwi artyści stworzą dzieło będące dla innych inspiracją przez lata.\nDrodzy Czytelnicy, dziś przedstawiam Wam książeczkę dla dzieci opartą na jednym z moich ulubionych konceptów, od którego miałam oddech już bardzo długo, stąd tym bardziej cieszę się, że Wydawnictwo Dwie Siostry do niego powróciło. Mowa o Przeplatalińskich Marii Dek. Tytuł tej publikacji doskonale oddaje jej istotę.\nOto w ręce (rączki) odbiorcy trafia wydanie wielkości formatu a4, jednak o połowę węższe, opierające się na... przeplataniu. Stron, oczywiście.\nKażda z kolejnych tekturowych kartek została pocięta na trzy mniejsze części, które można dowolnie przerzucać, tworząc zupełnie nowe obrazki i historyjki. Dzięki temu nie mamy jedynie dziewięciu ilustracji, lecz o wiele więcej cieszących oko stworków. Ich postury będą różne, nierzadko komiczne, wyolbrzymione i karykaturalne, a zadanie młodego czytelnika polega na dopasowaniu właściwych ciał do odpowiednich głów. Jako że dzieciaki uwielbiają w książeczkach wszystko odwracać, przesuwać i dopasowywać - zabawa i uśmiech malucha gwarantowane!\nDorosłych (mnie) na pewno urzekną zaś barwne ilustracje autorki, takie nieco w starym stylu, przypominające dawne wydania dla dzieci - cudowne!\nPrzeplatając strony, najmłodsi zapoznają się z Wielkim Panem Jabłkiem, Wszędobylską Tamarą, Eleganckim Bobem, Sympatyczną Lucynką, Dziarskim Henrykiem, Markotną Olą, Pomysłowym Albertem, Marzycielską Zosią i Wesołym Jaśkiem. Każdy z nich jest nieco dziwaczny, ale za to szalenie sympatyczny, uśmiechnięty i kolorowy. Musicie ich poznać :)\nZapraszam Was do przeplatania - tu nie ma szans na nudę!


PROFESJONALIZM WYSOKI POZIOM ROZWIĄZAŃ PRZESTRZENNYCH I MATERIAŁOWYCH\nJesteśmy spółką prawa handlowego działającą, od stycznia 2003r, w obrębie spraw związanych z przygotowaniem i prowadzeniem inwestycji budowlanych począwszy od analiz programowo – przestrzennych, poprzez opracowanie dokumentacji projektowej i jej kompleksowe uzgodnienia wraz z uzyskaniem pozwolenia na budowę, po sprawowanie nadzoru autorkiego nad prawidłowością realizacji inwestycji, aż do jej przekazania do eksploatacji.\nSporządzamy dokumentację projektową zgodnie z naszą najlepszą wiedzą techniczną, talentem i doświadczeniem. Zakres oferowanej przez nas pracy wychodzi poza ramy przepisów prawa budowlanego i obejmuje czynności począwszy od etapu analiz przedprojektowych, pomoc w pozyskaniu pozwolenia na budowę, prowadzenie obsługi na etapie projektowania, przygotowanie materiałów marketingowych, nadzór autorski nad realizacją, aż po udział w przeprowadzeniu czynności odbiorowych.\nCzytelność rozwiązania każdej, nawet najbardziej złożonej funkcji, prostota formy projektowanych obiektów i staranność doboru materiałowego stanowią o nowoczesnym wyrazie przestrzennym oraz atrakcyjności nawet najbardziej skomplikowanego założenia projektowego.\nPracujemy tak, by kolejne zmiany w trakcie każdej współpracy z inwestorem w niczym nie pogarszały pierwotnego pomysłu i osiągnięty efekt synergii stanowił o satysfakcji inwestora i przyszłego użytkownika. Nasza troska o każdy szczegół w okresie realizacji inwestycji i staranność w poszukiwaniach materiałów zamiennych, a także świadczona pomoc przy doborze elementów wykończenia i wyposażenia budynków stanowią o wzbogaceniu końcowego efektu.\nNasze opracowania projektowe sporządzane są przez doświadczonych projektantów wszystkich branż w oparciu o nowoczesne rozwiązania techniczne, energooszczędne i proekologiczne. Zapewniamy wysoki poziom rozwiązań przestrzennych i materiałowych. Nasze opracowania cechuje wysoki profesjonalizm i rzetelność.\nNasza rzetelność jako projektantów, nasza wiedza, talent i umiejętności, a także łatwość komunikacji z projektantami branżowymi na etapie koordynacji i uzgodnień, pozwalają na odpowiedzialne zarekomendowanie naszej firmy „FORMA architekci” jako zespołu, który poradzi sobie z najtrudniejszym zadaniem architektonicznym.\narchitekt generalny projektant, szef opanowanie przeciwności\narchitekt główny projektant duża wiedza, rozwiązywanie problemów\narchitekt asystent projektanta skrupulatność i wnikliwość\narchitekt projektant energia i pomysłowość\narchitekt asystent projektanta świeżość umysłu\nWybrany zakres: -\nNie ma takiego projektu, zmień kryteria wyszukiwania\nSP 37 w GDYNI\nPODWALE PRZEDMIEJSKIE 26\nul. Jaśkowa Dolina 33\nNIP: 957 08 50 579\nREGON: 192 88 14 02\n58 341 26 30\t biuro@formaarchitekci.com.pl


Toronto Music Garden (Kanada) - opinie - TripAdvisor\nRestauracje w pobliżu lokalizacji: Toronto Music Garden\nAtrakcje w pobliżu obiektu Toronto Music Garden\nToronto Music Garden opinie\nNr 55 wśród 524 atrakcji w lokalizacji Toronto\nTrudno się tam dostać, jeśli chodzisz z powodu tej strasznej autostrady, ale ogród jest wyjątkowy i piękny, chociaż prawdą jest, że czujesz zapach palin, gdy samoloty startują z lotniska Porter. ! ! ale ogrody są tak pięknie utrzymywane przez miasto i ochotników, a za budowaniem...ogrodu i jego uroczych małych obszarów, które powstały w stosunkowo małej przestrzeni obok zacumowanych łodzi, kryje się prawdziwa historia. i tak, aby zobaczyć niezwykle grupę posągów. Po prostu cudownie.Więcej\nPiękne ogrody nad jeziorem\nPiękne ogrody nad jeziorem. Uwielbiam biegać i chodzić po tych pięknych ogrodach, idealny na relaksujący czas i ładne zdjęcia,\nMeandrujące ścieżki, rośliny, metaloplastyka\nMuzyka to urocza ścieżka wzdłuż jeziora Ontario. W lecie jest cętkowane cienie, chłodne bryzy jeziora, piękne ławki do siedzenia i częste występy muzyczne. Zimą są piękne kolory: liście i kora, a wyszukana metaloplastyka jest odsłonięta.\nBędziesz mieć okazję odwiedzić właśnie to miejsce. Jest miło, cicho i zachęcająco. Po prostu usiądź chwilę i ciesz się wewnętrznym spokojem, jaki znajdziesz w tym ogrodzie. To jest niesamowite. Po ciężkim dniu w pracy wybierz się na spacer do tego ogrodu i warto wybrać się...na wycieczkę. Odważę się odwiedzić, będziesz całkowicie zadowolony z pobytu.Więcej\nUkryty przy nabrzeżu, spokojne miejsce, w którym zgiełk po prostu zanika, jeśli masz szczęście, że jesteś tam, gdy jest koncert i dostaniesz się na kilka miejsc, gdzie jest tylko raj, szansa na oderwanie się od dzisiejszy stres na kilka minut zbawienia w harmonii.\nUkryty skarb przy wodzie!\nJest to piękny ukryte miejsce przy nabrzeżu i doskonałe miejsce na piknik lub na spacer. To łatwo dojechać środkami transportu publicznego.\nŁadne małe miejsce w spokojniejszym miejscu na Nabrzeżu!\nCiesz się miejscowymi artystami w czwartkowe wieczory w lecie. Wiele miejsc do siedzenia na zewnątrz z Music Garden Caf, Starbucks i kilka dobrych miejsc do sushi na wynos i idź i ciesz się podczas oglądania rozrywki. Jeśli przyjedziesz tramwajem 509 lub 510, po prostu wysiądź...na Dan Leckie Way.Więcej\nMuzyka wieczory tematyczne ogród botaniczny\nBardzo przyjemny. Samodzielne wycieczki z przewodnikiem audio dostępne - wynająć użycie w Marina Office za 500 $6. 00 . Jest tam mnóstwo miejsc, gdzie można usiąść i cieszyć się. Mają także muzykę na żywo niektóre popołudnia. Podkręcanie wiele ścieżek i dobrze utrzymany ogród. Dużo kwiatów.\nPrzyjemny spacer w połowie czerwca\nW ubiegłą sobotę udaliśmy się na przyjemny 30-minutowy spacer po Toronto Music Garden wzdłuż Queen's Quay West. Kręte ścieżki i widoki na nabrzeże i wieżę CN uzupełniały bujne nasadzenia i kolorowe kwietniki. Chłodna bryza od jeziora odświeżyła się w ciepły dzień.\nNa froncie wodnym! Nie 2 km w głębi lądu.\nRozkoszny ogród, który był doskonałą zmianą tempa od naszego gorączkowego poranka. Piękne sadzenie z obracającymi się, obracającymi się ścieżkami i motywem muzycznym.\nUzyskaj szybką odpowiedź od pracowników i klientów obiektu Toronto Music Garden.


maseczka z mleka | jejuroda.pl\nO tym, że Kleopatra zawdzięczała swoją niezwykłą urodę, której sławy nie zniszczył nawet upływ czasu, kąpielom z mleka i miodu wie każdy, kto choć trochę interesował się sposobami na pielęgnowanie ciała. W jaki sposób my możemy wykorzystać te niezwykłe ... maseczka z miodu i cytryny . Oczywiście maseczka z miodem może być wzbogacana różnymi dodatkami, takimi jak cynamon, cukier czy ... czytaj więcej Maseczki do cery suchej\nCera sucha potrzebuje szczególnej pielęgnacji. Warto dbać o prawidłowe nawilżenie skóry nie tylko stosując drogie kremy ze sklepowych półek, ale także domowe maseczki, których skuteczność przetestowały już nasze babcie. Oto przydatne maseczki do cery suchej. Maseczka ... poddaly po 60! Kurkumowa maseczka jest Kurkumowa maseczka jest super, ale z samym jogurtem szybko zasycha na buzi prawie jak ... czytaj więcej Maseczka aspirynowa\nCzasami użycie niektórych dobrze znanych nam przedmiotów potrafi zaskoczyć. Rzeczami codziennego użytku można na przykład wykonać makijaż, co i tak nie wyczerpuje kobiecej wyobraźni. Zaradność i pomysłowość kobiet są tak wielkie, że potrafi ona przekształcić ... pielęgnacyjny. Dobrymi przykładami ilustrującymi taki stan rzeczy są domowe maseczki na twarz, a zwłaszcza maseczka aspirynowa ... czytaj więcej Pryszcze na twarzy - jaka maseczka pomoże je zwalczyć?\nPryszcze na twarzy są problemem dla wielu z nas. Mamy już tyle lat, a one wciąż się pojawiają. Cera trądzikowa wymaga specjalnej pielęgnacji. Przede wszystkim należy zacząć od delikatnego oczyszczenia i nawilżenia. Pomocne mogą być specjalne kosmetyki, dostosowane do tego rodzaju cery, ale niezastąpione są także domowe maseczki. Krok 1 Domowa ... Pryszcze na twarzy są problemem dla wielu z nas ... czytaj więcej Maseczka z drożdż


HTC Touch Diamond – niedościgniony mistrz na rynku telefonów dotykowych - EISA\nHTC Touch Diamond – niedościgniony mistrz na rynku telefonów dotykowych\nTagi:EISAEUROPEAN SMART PHONE 2008-2009HTC PolskaHTC Touch Diamond\nWarszawa, 18 sierpnia 2008 r. – HTC Polska poinformowała, że najnowszy telefon HTC Touch Diamond znalazł uznanie w oczach ekspertów potwierdzone otrzymaniem szeregu prestiżowych nagród.\nTelefon otrzymał nobilitująca nagrodę EISA (European Imaging and Sound Association) – EUROPEAN SMART PHONE 2008-2009. EISA to szczególna organizacja, zrzeszająca najbardziej wpływowe europejskie publikacje lifestylowe i techniczne; w jej skład wchodzi 49 czasopism z 18 krajów Europy. Touch Diamond wysunął się przed konkurencję dzięki połączeniu innowacyjnego wzornictwa z imponującą funkcjonalnością, którą docenili członkowie EISA.\nFlorian Seiche, wiceprezes HTC Europe, powiedział: “Czujemy się uhonorowani nagrodą EISA. HTC dokłada wszelkich starań oferując innowacyjne produkty, a Touch Diamond jest przykładem najnowocześniejszych rozwiązań w technologii mobilnej, łącząc zaawansowane funkcje w kompaktowej obudowie i oferując najwyższy poziom wydajności.”\nWyróżnienia HTC Touch Diamond przyznało również szereg polskich mediów w tym magazyn „Logo” („Logo poleca ceniącym styl”), magazyn „CD Action” (wyróżnienie „CD Action Power”) czy portal benchmark.pl („Dobry produkt”).\n„Cieszymy się iż HTC Touch Diamond , który spotkał się z tak dużym zainteresowaniem na całym świecie, także w Polsce, szybko zyskuje uznanie w oczach ekspertów” – powiedział Tomasz Leśniak, Area Manager HTC Europe. „Jakość naszych produktów potwierdza dobitnie zainteresowanie rynku telefonem HTC Touch Diamond. Do chwili obecnej sprzedaliśmy na całym świecie około 1 mln sztuk tego telefonu, a do końca roku planujemy tę liczbę znacząco zwiększyć” – dodał.\nTouch Diamond™ to stylowy telefon o niewielkich rozmiarach, w którym zaimplementowano zupełnie nowe podejście do korzystania z ultraszybkiego Internetu, oraz przykuwający uwagę trójwymiarowy, dotykowy interfejs TouchFLO™ 3D. Telefon, dzięki wykorzystaniu wbudowanego odbiornika GPS i oprogramowania do nawigacji satelitarnej może służyć jako personalny system nawigacyjno-informacyjny.\npreviousGiełdy znowu pod kreską\nnextWielki Konkurs Fotograficzny „Akt Męski”


Drukuj stronę - Koparki\nKlub => Nurkowania, wyjazdy i imprezy prywatne => Wątek zaczęty przez: jackdiver w 18 Kwiecień 2006, 22:56:17\nWiadomość wysłana przez: jackdiver w 18 Kwiecień 2006, 22:56:17\nWiadomość wysłana przez: jackdiver w 26 Kwiecień 2006, 22:21:55\nWiadomość wysłana przez: IWAN w 27 Kwiecień 2006, 08:11:52\nzaiste impreza fajna. A jeśli chodzi o horkę to chyba powinno być 2-4 bo przeca mamy wyjechać w piątek po południu :D\nWiadomość wysłana przez: Tomek Tatar w 27 Kwiecień 2006, 09:25:14\nWiadomość wysłana przez: IWAN w 27 Kwiecień 2006, 10:57:38\nWiadomość wysłana przez: fiefiora w 27 Kwiecień 2006, 19:25:24\nhttp://www.nurkomania.pl/nurkowisko_ste ... _horka.htm (http://www.nurkomania.pl/nurkowisko_steina_prele_horka.htm)\nWiadomość wysłana przez: mroowek w 27 Kwiecień 2006, 23:44:05\nWiadomość wysłana przez: IWAN w 07 Maj 2006, 19:36:41\nTytuł: KOPARKI W NIEDZIELE\nWiadomość wysłana przez: IWAN w 25 Maj 2006, 21:38:30\nWiadomość wysłana przez: piroman w 28 Maj 2006, 19:00:37\nCzy koś się chce dołączyć? Mile widziani są wszyscy a zwłaszcza te osoby które już były na koparkach i znają drogę :). Planowany wyjazd w piątek rano a powrót nie później niż na 16:00, bo wieczorem mam pociąg :mrgreen:. Szczegóły do dogadania z resztą brygady, której jeszcze nie znamy ale myślę, że się ktoś zgłosi ;).\nWiadomość wysłana przez: piroman w 29 Maj 2006, 20:26:11\nWiadomość wysłana przez: wwwojtus w 30 Maj 2006, 10:46:33\na to jakis kurs specjalny trzeba miec do tego? :D\nWiadomość wysłana przez: piroman w 30 Maj 2006, 10:55:17\nNie, jak umiesz nurkować to i z nuwrkowaniem sobie poradzisz ;)\nWiadomość wysłana przez: piroman w 31 Maj 2006, 21:26:36\nWiadomość wysłana przez: TT w 02 Czerwiec 2006, 19:25:54\nWiadomość wysłana przez: nataniel w 02 Czerwiec 2006, 19:36:56\nAle widoki pod wodą są imponujące, przynajmniej jak na nurków z takim stażem jak my :D\nWiadomość wysłana przez: fiefiora w 04 Czerwiec 2006, 12:18:42\nTeż byłam i potwierdzam: woda bywała kiedyś cieplejsza...ale nie tak,żeby marudzić. Jako hmm... członek konkurencyjnej wycieczki stwierdzam, ze było wręcz fantastycznie. Widzialam i BMW i koparkę mniejszą i keson i sporo innych ciekawostek. Natomiast rybek nie bardzo. A z dojazdem przesadzacie, bo prawie caly czas prosto :)Tylko zdziwił mnie rozmiar tego bajorka, bo przywykłam do Zakrzowka\nWiadomość wysłana przez: wwwojtus w 04 Czerwiec 2006, 19:31:38\njak cos to prosze o bardziej dokladny, mail w nurkowiskach :)\nWiadomość wysłana przez: TT w 04 Czerwiec 2006, 20:57:15\nDojazd jest rzeczywiscie prosty, szczegolnie jak sie go zna :D a jak sie nie zna to warto zajrzec na orka-bielsko.com.pl/index2.html ( -> Koparki -> Opis dojazdu )\nWiadomość wysłana przez: nataniel w 04 Czerwiec 2006, 21:07:01\nWiadomość wysłana przez: te_pe w 04 Czerwiec 2006, 21:56:02\nbo to co jest w tym roku to jest stan nienormalny.\nzwykle bywało tak (http://http://www.cnnemo.com/?todo=galogladaj&plik=aaalista.txt&katalog=g/gal/kop_zakrz_2005/&prefix=m_&nr=19)\nWiadomość wysłana przez: TT w 04 Czerwiec 2006, 22:44:07\ngłębokościomierz krabowski wskazał 18m\nBo to jest krabowski głębokościomierz. Krabowski robi duza roznice :smt046 proponuje ten tydzien :-) albo weekend :-D\nKoparki sa super, mozemy je powtorzyc tylko szybko, poki jeszcze jest stan nienormalny :smt040\nA co piRoman, Baska, Budzow & inni na to?\nWiadomość wysłana przez: piroman w 05 Czerwiec 2006, 12:12:11\nbylo git :smt023 No ja też miło wspominam piątkowe moczenie tyłka.\nRomanku ze społką, nastepny nur robimy razem, co?\nBardzo chętnie. W tym tygodniu nigdzie nie wybieram się więc nie będę się śpieszył na pociąg :) Czyli, jeśli idzie o mnie, możemy się pławić w wodzie dopóki nam sił starczy.\nNie widzę żeby ktoś proponował jakieś konkretne daty w tym tygodniu więc może jak zacznę. Myślę że dobrym pomysłem byłoby zrobienie powtórki koparek w piątek a oprócz tego można by po południu w czwartek odwiedzić Zakrzówek. Albo z czwartek koparki a w piątek Zakrzówek.\nNo to tak sobie zaproponowałem jak pasuje wam to nuramy :smt026 Póki co to spróbujemy zrobić fuzje ze spółką Magdy ;)\nDzięki wielkie dla Łukasza że mnie szybko do Krakowa podrzucił, bo nie wiele brakowało żebym się spóźnił na pociąg. Gdzieś wyczytałem że najbardziej niebezpieczny w nurkowaniu jest dojazd na nurkowisko. Dlatego trzeba jechać jak najszybciej żeby zmniejszyć czas zagrożenia ;). To chyba się tyczy też do powrotów. Pod tym względem wzorowo przestrzegaliśmy zasady bezpieczeństwa :mrgreen:\nBasia witamy na forum :)\nWiadomość wysłana przez: TT w 05 Czerwiec 2006, 13:50:12\njeśli idzie o mnie, możemy się pławić w wodzie dopóki nam sił starczy\n...albo powietrza :-)\nAlbo z czwartek koparki\njestem za koparkami we czwartek, albo nawet wczesniej jezeli beda chetni\nPozdrowienia dla wszystkich tych, którzy w końcu zmusili mnie do zarejestrowania się na forum Laughing\na wiec to Ty! :-) dziekuje w imieniu wszystkich :lol: powitac na forum!\nWiadomość wysłana przez: piroman w 05 Czerwiec 2006, 13:59:32\nNo ja wieczory we wtorek i środę mam zajęta. Ale za to czwartek i piątek cały wolny.\nNie wiem czy Cię to interesuje, chyba powinno, we wtorek jest wykład dla ochotników na P2 :)\nWiadomość wysłana przez: TT w 05 Czerwiec 2006, 14:50:29\nNie wiem czy Cię to interesuje, chyba powinno, we wtorek jest wykład dla ochotników na P2\nchyba na pewno powinno, thx za info, ale raczej nie dotre ](*,) moze jakis ochotnik/ochotniczka na P2 zrobi dobre notatki? :-) bo cos sie obawiam, ze ten exam bede musial zdac externistycznie :-/\nco do nura - oficjalna propozycja: koparki we czwartek; chetni wpisujcie sie\nWiadomość wysłana przez: jazz w 05 Czerwiec 2006, 19:07:29\nopis w "nurkowiskach" jest kiepski\nA i jeszcze jedno... w opisie w "nurkowiskach" jest napisane max. 16m a głębokościomierz krabowski wskazał 18m... hmmm a wody miało ubywać\nA czy ktoś zgłosił te uwagi wypełniając formularz w Nurkowiskach?\nWiadomość wysłana przez: fiefiora w 06 Czerwiec 2006, 08:05:07\nw tym tygodniu alianse strategiczne to niestety nie ze mną bo jakiś exam mi się przytrafił\nMoja grupa wsparcia tez niezbyt jest za telepaniem sie na Śląsk w najbliższym czasie z przyczyn różniastych\nWięc Kopareczki dopiero w nastepnym tygodniu, o ile stan ilościowy sprzetu w magazynie pozwoli\nDam znać jak coś\nMagda plus jej oddział szturmowy\nWiadomość wysłana przez: nataniel w 06 Czerwiec 2006, 15:19:00\nWalcze z egzaminami... ](*,) mogę jechać dopiero w weekend 17/18.06.2006. Niestety :cry:\nWiadomość wysłana przez: piroman w 06 Czerwiec 2006, 16:22:34\nNo właśnie bul w tym, że nie wszystkim pasuje ten tydzień ale spoko za tydzień też można będzie ponurczyć. Tomkowi zależy na tym żeby jak najwcześniej organizować nurki, bo ma czas tylko przez dwa tygodnie. Ciężko będzie się zebrać całą brygadą ](*,) może się uda w następnym tygodniu. A jak nie to na obozie :mrgreen:\nPóki co jest propozycja żeby w czwartek wykonać trzy nury na koparkach w tym jedno nocne. Wziąć grilla i po nurkowaniu integrować się przy świetle księżyca do późnych godzin nocnych.\nA w piątek jak się uda, czyli jak będzie możliwość wymiany albo nabicia butli, to Zakrzówek zwiedzać.\nW piątek wieczorem oddajemy sprzęt. Zasiadamy w jakiejś przytulnej knajpie, raczymy się złocistym trunkiem i gadamy głupoty. Czyli odprawa po udanych dwóch dniach nurkowych :)\nJak podoba się Wam taki scenariusz? I czy są chętni do realizacji?\nWiadomość wysłana przez: nataniel w 06 Czerwiec 2006, 17:16:00\nMnie nie trzeba namawiać... ale jeśli datę przesunie się o tydzień... ten czwartek i weekend odpadają. Niestety :(\nWiadomość wysłana przez: piroman w 06 Czerwiec 2006, 22:52:19\nZłe wieści. Nie mamy w magazynie jeszcze sprężarki, która została oddana do naprawy. Jeśli nie uda się jej przywieźć do jutra to prawdopodobnie nie będzie butli dla nas ](*,) Czyli nie ma co się zbytnio napalać na ten wyjazd. Poczekamy i zobaczymy jak się sprawy potoczą.\nWiadomość wysłana przez: Malysz w 07 Czerwiec 2006, 08:59:24\nWiadomość wysłana przez: maćq w 07 Czerwiec 2006, 09:02:54\nWiadomość wysłana przez: fiefiora w 07 Czerwiec 2006, 09:03:52\nMałysz...Ty naprawde wiesz jak uradować nurka z rana...\nWiadomość wysłana przez: fiefiora w 07 Czerwiec 2006, 09:22:53\nbul w tym\nbul bul bąbelki czy bolało naprawdę?\nmoże się uda w następnym tygodniu. A jak nie to na obozie\nw następnym tygodniu chętnie, na obozie to będę z wami wirtualnie...\nw czwartek wykonać trzy nury na koparkach w tym jedno nocne. Wziąć grilla i po nurkowaniu integrować się przy świetle księżyca do późnych godzin nocnych.\nile butli chcecie zabrać na te 3 nurki? nam ostatnio zeszły 2 piętnastki na 2 nurach, a nie sądzę, żeby Maciek z Małyszem znów zechcieli czekać do północy w magazynie. Czyli pewnie ze 4 na łebka wypada zabrać... a kto wam tyle wyda? No chyba,że nabijemy komercyjnie i przybędziemy minimum cięzarówką (kiedys ponoćmieli takiego klubowego STARa...)\nDlatego proponuję poczekać do następnego tygodnia, jak sie nieco ociepli - pogoda optymistycznie nastraja, odwrócić nieco kolejność\nW środe zrobic ze 2 nurki na swojskim Zakrzówku, zeby ekipa się zintegrowała i poznała pod wodą komu wisi konsola, kto ma jakie płetwy a komu klubowe octo i manomentr fiurgają koło uszu. Potem powrót na dalszą integrację przy złocistym płynie i furkoczącej spreżarce, która uprzejmie nam nabije nasze butle na dzień następny no i jeśli się da to bierzemy jeszcze resztę sprzętu typu latarki (hmm)\nWe czwartek zmykamy na Kopareczki. Nie podaję godziny, ale wolałabym po południu. Spokojnie robimy dwa nurki celem rozpoznania terenu i partnera, grilujemy czekając na zmrok itp. Kamil pokazał mi ścianke wspinaczkową, której brakuje tylko jakiejś linyz uprzężą, oraz wielkie pole gdzie można się postrzelać. Po czym po odsapnięciu grillu i zmroku robimy nocne, zmywamy z siebie resztki farby, pakujemy sie i wracamy do domu.\nWiadomość wysłana przez: TT w 07 Czerwiec 2006, 10:21:43\nYAHHAHA!!! Let's nur! stesknilem sie juz za "zapachem" mokrego neoprenu o poranku\nWiadomość wysłana przez: wwwojtus w 07 Czerwiec 2006, 12:06:19\nW środe zrobic ze 2 nurki na swojskim Zakrzówku, zeby ekipa się zintegrowała i poznała pod wodą komu wisi konsola, kto ma jakie płetwy a komu klubowe octo i manomentr fiurgają koło uszu.\ntakie rzeczy to raczej przed nurkowaniem sie zalatwia :)\nPotem powrót na dalszą integrację przy złocistym płynie\nczy to aby dobrze wrozy ewentualnemu nurkowaniu w nastepny dzien? 8)\nWiadomość wysłana przez: TT w 07 Czerwiec 2006, 12:38:54\nPuszku P. - to byla przenosnia; zlocisty plyn, jak wie kazdy Krab i DipDajwer (ale o so chozi? :) ) intergacji sprzyja, ale nie musi byc od razu w ilosciach przemyslowych\nkorzystajac z okazji pozdrawiam nasza (niedoszla jeszcze) partnerke nurkowa :)\nWiadomość wysłana przez: piroman w 07 Czerwiec 2006, 12:48:33\nFajnie sprężarka już na miejscu więc będziemy nurkować jutro. Mamy jeszcze jednego chętnego do jutrzejszego nurkowania. Czyli jak dobrze liczę jest nas piątka. O której wyjeżdżamy z Krakowa?\nWiadomość wysłana przez: wwwojtus w 07 Czerwiec 2006, 12:48:36\nkazdy Krab i Deep Diver wie rowniez jak latwo niewinna integracja przy zlocistym plynie przemienia sie w spozywanie ilosci przemyslowych ;)\nWiadomość wysłana przez: piroman w 07 Czerwiec 2006, 14:33:30\nJest problem z transportem na koparki jutro. Ja już się pogubiłem i nie wiem ile ludzi ostatecznie chce jechać. Jakby się okazało że zbyt wiele to trzeba będzie z koparek zrezygnować i w Zakrzówku się jutro moczyć. Czy takki plan B pasuje wszystkim zainteresowanym?\nWiadomość wysłana przez: fiefiora w 07 Czerwiec 2006, 21:25:51\nja nie dam rady...cos mnie w ucho scisnęło...\nnast tydzień czwartek to dlugi weekend, wiec może poniedziałek/wtorek o ile moja obolała laryngologia pozwoli\nWiadomość wysłana przez: piroman w 07 Czerwiec 2006, 21:36:29\nPostanowione jutro nurkujemy na Zakrzówku. Butle musimy do magazynu zawieźć o 17 jeśli chcemy żeby były na piątek, czyli przydałoby się jak najwcześniej zacząć, żeby wyrobić się. Tomek przyjedzie do Krakowa o 11:15, czyli realny czas rozpoczęcia akcji to 12:00. Bilety wejściowe na Zakrzówek zakupie dla wszystkich. Spotykamy się na parkingu koło Zakrzówka o 12:00.\nMi się podoba pomysł. Ale jeszcze nie wiem jak będę się czuł po dwóch dniach nurczenia. Może mi przejdzie ochota na wszystko.\nWiadomość wysłana przez: piroman w 12 Czerwiec 2006, 16:13:53\nNo to lipęcja. Ekipa zaczyna topnieć, ciekawe ilu wytrwa w postanowieniu i w możliwościach do lipca ;) Na pocieszenie możemy Ci kartkę posłać.\nA póki co to do obozu jest jeszcze trochę czasu więc myślę że jeszcze zanuramy kilka razy. Kończ dyplom i do wody :mrgreen:\nWiadomość wysłana przez: TT w 12 Czerwiec 2006, 17:44:36\nWszystkich, którzy liczyli na uczestnictwo moje lub mojego samochodu w wyjeździe na obóz do Łagowa muszę rozczarować\nTy to nic, ale Twoja fura... :( pozostajemy w nieutulonym zalu.. :cry:\njeszcze w Basce jest nadzieja, a konkretnie w jej A100 [-o<\nWiadomość wysłana przez: piroman w 12 Czerwiec 2006, 19:59:48\nNo to obowiązkowo trzeba jeszcze choć raz zebrać ekipę i zanurzyć się, bo nie wiadomo kiedy będzie następna taka okazja. Jak budzika wywieje to może nawet na dwa lata.\nBudzow kiedy kończysz te zabawy z dyplomem?\nTomek wiesz już kiedy zaczynasz prace?\nA Łukasz (Nataniel) kiedy się obrobisz z egzaminami?\nGosia może Ty tez byś się wybrała?\nBasia chyba ma czas w tym tygodniu.\nDoszły mnie słuch że Miłosz też chce nurkować w najbliższym czasie, więc może drużyna powiększyłaby się.\nA ekipa Magdy co na to?\nMoże pod koniec tego tygodnia dałoby się wyrwać na jakieś nurki? Może tradycyjnie już, piątek?\nWiem szanse na zebranie wszystkich w tym terminie są podobne do tych jakie ma polska reprezentacja na wyjście z grupy. No ale może jednak się uda. Jakby Wam nie pasował ten termin a pasował jakiś pobliski to piszcie, może się coś wykluje. Sobota raczej nie jest realna z powodów kursów weekendowych a ściślej mówiąc z powodu braku sprzętu w tym czasie w magazynie.\ndasz nur !!\nWiadomość wysłana przez: fiefiora w 13 Czerwiec 2006, 09:35:35\nmoja ekipa cos o pogorii wspominala\nwez pod uwage ze mamy wolne z okazji Bozego Ciała czy cos w tym guscie. Ja w środe na 100 nurkuje na Zakrzowku, wiec jak ktos ma sprzęt to może dołaczyć... A poźzniej - to chyba Kopareczki po raz kolejny...jeszcze dam znac co i jak\nWiadomość wysłana przez: Malysz w 13 Czerwiec 2006, 13:35:42\nTo ja ci moge wydrukowac taki szybciej:\n"Z zajecie I go miejsca" dyscypliny nie wpisuje bo nie wiem co lubisz, ale widze, ze garnie sie chlopak do sportu :lol:\nWiadomość wysłana przez: killer w 13 Czerwiec 2006, 15:31:44\nTo ja ci moge wydrukowac\nto jeszcze jakis puchar by sie przydal!! :D\nWiadomość wysłana przez: piroman w 13 Czerwiec 2006, 17:07:54\nJa w środe na 100 nurkuje na Zakrzowku, wiec jak ktos ma sprzęt to może dołaczyć...\nTo obolała laryngologia już funkcjonuje poprawnie :) No ja niestety nie mam czasu jutro.\nSkładam 20 i do tego czasu będę raczej nieosiągalny dla świata;)\nCzyli na razie pasujemy. W następnym tygodniu może uda się coś zorganizować.\nWiadomość wysłana przez: Tomek Tatar w 13 Czerwiec 2006, 17:13:59\nJa w środe na 100 nurkuje na Zakrzowku\nNa Zakrzówku jest tylko 31-32 metry, no chyba, że to głębokość w stopach. :D\nWiadomość wysłana przez: wodzu w 14 Czerwiec 2006, 09:50:30\na w środe na 100 nurkuje na Zakrzowku\nO której będziecie?\nWiadomość wysłana przez: nataniel w 14 Czerwiec 2006, 12:19:12\nJa chętnie dam nura w piatek, sobotę, niedziele. Tylko sprzęt musze wywalczyć z magazynu [-o<\nPiszcie jak się mają sprawy weekendowego marzniecia na Zakrzówku/Koprakach.\nTytuł: Wyjazd na koparki.\nWiadomość wysłana przez: Gracek w 27 Lipiec 2006, 16:06:15\nCzesc moze sa chetni do wyjazdu na koparki w przyszlym tygodniu dzien jak dlamnie obojetny no moze oprocz środy.\nChociaz osobiscie jestem za wtorkiem sprzet w poniedzialek by sie wzielo.\nKto chetny niech daje znac:).\nTytuł: koparki w sobote 26.08 lub niedziele 27.08\nWiadomość wysłana przez: piroman w 22 Sierpień 2006, 18:38:03\nTak jak ustalaliśmy w sobotę podczas ostatniego nurka, jest plan wyjazdu w najbliższy weekend na koparki. Pojawiły się dwie propozycje terminu: sobota 26.08 lub niedziela 27.08. Kto jest chętny niech się zapisuje w tym wątku. Ważne jest żeby się zapisać, lub w jakiś inny sposób poinformować o tym że chce zanurkować, bo wtedy wiadomo ile będzie potrzebne sprzętu.\nNie wiem jeszcze jak ze sprzętem będzie, bo w magazynie jak sami widzieliście jest sporo pracy, więc niewiadomo czy do piątku się to wszystko uda pokonać.\nDo Jaworzna jest kawałek drogi, więc do samochodów oprócz sprzętu muszą się zmieścić ludzie. Wstęp na koparki kosztuje 15 zł a za samochód płaci się chyba 5 zł.\nWiadomość wysłana przez: PabloSz1970 w 22 Sierpień 2006, 19:58:05\nJak juz sie wczesniej deklarowalem jestem chetny na koparki ale tylko w terminie sobotnim. Jesli w gre bedzie wchodzic niedziela to nic z tego.\nNiestety ale mam w sobote urodziny!!!! Wiec pewnie niezle zabaluje a NUR na bani chyba to nie najlepszy pomysl.\nSprzet moge zabrac dla 4ech osob. Za to moge wziasc tylko prawdopodobnie jedna bo chcialbym wziasc dzieci jesli bedzie pogoda.\nDeklaruje mozliwosc zabrania grila.\nWiadomość wysłana przez: piroman w 22 Sierpień 2006, 22:19:24\nPaweł nic nie chwaliłeś się wcześniej. Chyba nie da się przebić takiej argumentacji. Czyli można przyjąć że w sobotę zanurkujemy. A wieczorem już po powrocie do Krakowa, jak odstawimy samochody, proponuje w jakiejś przytulniej knajpce wypić zdrówko :mrgreen:\nWiadomość wysłana przez: aga w 23 Sierpień 2006, 01:28:08\nWażne jest żeby się zapisać, lub w jakiś inny sposób poinformować o tym że chce zanurkować\nwięc zgłaszam swą chęć :D\nco do sprzętu, to ja z kolei mogłabym zabrać go w piątek z magazynu, a nie wiem czy będę miała auto na łikend... (jak się sytuacja wyklaruje, to dam znać)\nWiadomość wysłana przez: PabloSz1970 w 23 Sierpień 2006, 11:11:34\nZ tego co narazie widac zarowno bedzie mial kto odebrac sprzet jak i zabrac go i ludzi na NURA. Jesli Aga sie zgadza to moge razem z nia pobrac sprzet nawet dla nieobecnych jesli sobie to ustala z magazynierem.\nPasowaloby zalatwic 15ki jesli to mozliwe (tu uklon w strone kolegow zajmujacych sie magazynem :D ).\nMam pytanko - czy znalazla sie moze brakujacy skafander (pianka)?????\nNurtuje mnie to gdyz nie bardzo chce mi sie wierzyc zebysmy go gdzies "posiali"!!\nWiadomość wysłana przez: maciek w 23 Sierpień 2006, 11:20:21\nKurek na sekcie pisał ze znalazł w sobote wieczór na zakrzówku piane i jacket jesli to ktoś z was o sie nieźle bedziecie wykupiać Tel do Kurka :Jarek Kur 506707377\nWiadomość wysłana przez: eryq w 23 Sierpień 2006, 16:23:38\nJa też się piszę na nurkowanie w sobotę.\nWiadomość wysłana przez: PabloSz1970 w 23 Sierpień 2006, 22:36:14\nTa pianka nie daje mi spokoju, czy ktos z naszej 12ki wie cos na ten temat????? Jacket napewno nie NASZ bo byly wszystkie.\nMyslisz Macku ze to nasza pianka? Jak tak to jutro zadzwonie do goscia. Pomimo ze ja swoja zdalem ale w koncu wyjazd byl grupowy.\nSkoro tak piszesz to pewnie ten Jarek jest gosc OK. Pewnie jakos sie dogadamy i wielkie dzieki za INFO.\nWiadomość wysłana przez: IrenaJ w 23 Sierpień 2006, 23:15:22\njakos sie znalazla widocznie\nWiadomość wysłana przez: piroman w 23 Sierpień 2006, 23:27:40\nPianka nie musiała się znajdowywać, bo nigdy nie zginęła. Po prostu były pomieszane góry pianek z dołami panek. Jedyne co zgubiliśmy to balast. Choć jak dzisiaj rozmawiałem z Mackiem to miał jeszcze wątpliwości co do automatu numer 16. Jakby on zginą to byłaby niespodzianka, bo widziałem ten automat przed magazynem w poniedziałek jak czekaliśmy żeby oddać sprzęt.\nPodczas tego wyjazdu proponuje żeby każdy pamiętał numery swojego sprzętu, bo w razie jakiś problemów to odpowiada za to co pożyczał a nie za to w czym nurkował. A balast najlepiej od razu założyć na pas tak żeby nie pogubić kafli.\nWiadomość wysłana przez: maćq w 23 Sierpień 2006, 23:32:40\nBez wątpliwości. 3 osoby mówiły że automat jest - wierze choć nie widziałem :)\nWiadomość wysłana przez: IrenaJ w 23 Sierpień 2006, 23:37:33\nJedyne co zgubiliśmy to balast.\nSzkoda, że sobie nie przypomnieliście, że znalazłam 2kg kafel na dnie. Ciągle go mam i mogłabym dać klubowi w zamian za zgubiony, ale podobno zapłaciliście...\nWiadomość wysłana przez: PabloSz1970 w 24 Sierpień 2006, 11:45:29\nKamien z serca mi spadl ze wszystko sie znalazlo.\nTeraz proponuje wielki uklon w strone Macka z wielka prosba o 15ki na wyjazd.\nMacku BADZ CZLOWIEKIEM O WIELKIM SERCU!\nCzy ktos liczyl zadeklarowanych na wyjazd?\nWiadomość wysłana przez: piroman w 24 Sierpień 2006, 19:19:56\nNa forum zadeklarowało się 6 osób. Ja wiem jeszcze o jednej osobie. Czyli obecny stan to 7 osób.\nWiadomość wysłana przez: PabloSz1970 w 24 Sierpień 2006, 22:01:57\nCo by sie mialo nie znalesc miejsce???\nJasne ze sie znajdzie! Wazne zeby sie znalazl sprzet na magazynie a to juz nie od nas zalezy.\nMiejmy nadzieje ze bedzie\nWiadomość wysłana przez: piroman w 27 Sierpień 2006, 12:15:13\nFajnie było, ale się skończyło. Widoczność była dobra pomimo tłumów, ludu tak jak tydzień temu na Zakrzówku. Po nurkowaniu było grillowanie i wygrzewanie się w promieniach słońca.\nWieczorkiem po odstawieniu samochodów spotkaliśmy się w Re na omówienie nurkowania i odprawę wieczorną ;) No i oczywiście żeby świętować urodziny Pawła.\nPotem okazało się że w Re jest pokaz filmów nakręconych przez ludzi podróżujących stopem :shock: po Afryce i Azji. Zrobiły na mnie wrażenie te krótkie filmiki. Na filmie z Nepalu było widać jakieś spore jeziorka, ciekawe jakie są głębokie :) Kiedy jedziemy obczaić jeziora Himalajów? Może za dwa weekendy bo w ten najbliższy musze jechać do domu ;)\nPozdrówka i do następnego\nWiadomość wysłana przez: PabloSz1970 w 27 Sierpień 2006, 15:32:27\nBylo bardzo sympatycznie. Kopary robia wrazenie. Pogoda nawet dopisala.\nDzieki wszystki uczestnikom za "odspiewanie" 100 lat- bylo mi bardzo milo, oraz za wieczorne piwko. Czy sa juz jakies nowe propozycje??\nWiadomość wysłana przez: aga w 28 Sierpień 2006, 12:24:04\nDzięki za nura i za "odprawę wieczorną ;) "\nco do filmów, to następnego dnia rano chwilę mi zajęło zanim sobie wszystko poukładałam i uświadomiłam, że ludzie w przedziwnych strojach, biorący ślub w okularach przeciwsłonecznych i za dużych adidasach, kury składane w ofierze, tańce rytualne itd. to nie był jakiś mój "odjechany" sen.... :mrgreen:\nWiadomość wysłana przez: iza w 28 Sierpień 2006, 19:33:48\nWidzę, że było ciekawie... Szkoda, że nie dotarłam!\nMam nadzieję, że wkrótce znowu spotkamy się na jakimś nurze :) Są już jakieś wstępne plany??\nWiadomość wysłana przez: IrenaJ w 28 Sierpień 2006, 20:42:23\nFajnie, że Wam się udało. Też żałuje, że nie byłam... a najgorzej, że nie wiem kiedy będe mogła znów nurkować :cry: :cry: :cry:\nWiadomość wysłana przez: aga w 30 Sierpień 2006, 01:01:22\nSą już jakieś wstępne plany??\nWstępnie rozmawialiśmy o 9-10.09 bo w najbliższy łikend kilka osób (z tych, które nurkowały poprzednio) robi sobie przerwę na wyjazdy do domu, w góry, Mazury itp.\nA tak naprawdę to ściemniamy i na pewno wszyscy spotkamy się na "Sopot Festiwal" :wink:


Results for «mieszka»:\nOd oko"o 12 miesi&cy z ró'nym nat&'eniem g"o!ne buczenie i szumy nie pozwalaj% zasn%#, a tym samym dezorganizuj% 'ycie codzienne, prac&, a nawet maj% negatywny wp"yw na zdrowie mieszka$ców.\nDemontaż deski rozdzielczej Bravo 2 99%\nDemontujemy obudowę mieszka zmiany biegów ( tapicerka miesza jest na zatrzaskach równomiernie podważamy i wyciągamy ją) Następnie odkręcamy śruby pod tapicerką mieszka zmiany biegów.\nWielki Gatsby F.S.Fitzgerald 90%\nBezwzględny w interesach Gatsby, który mieszka w rezydencji przypominającej Wersal, w której wydaje wystawne przyjęcia, w głębi serca pozostał romantykiem wierzącym, że można cofnąć czas.\nGIFT SERWIS -Kalendarze 2018 85%\nNN 1 77%\nZ kim mieszka Yarcopolo??!!\nrajd 2015.11.14 Bledzew Pniewo Lubniewice 77%\nMieszka I 15/1 w Gorzowie Wlkp.\nGazetka nr 11beta 66%\nLiczba mieszkańców Londynu (w granicach tzw.\npodsumowanie wyboru rodziny 63%\nOpis rodziny Pani Maria (55 l.) mieszka wraz z mężem Józefem (56 l.).\nSwastyki i pasiaste piżamy 61%\nBruno mieszka w Berlinie, gdzie życie zwykłych Niemców nie różni się zbytnio od przedwojennego.\nWoolhope Herald 1 maja 61%\nMy, mieszkańcy Woolhope musimy im być winni uznania.\nSzombierki to jedna z najnowszych dzielnic Bytomia, która jeszcze 60 lat temu była odrębną jednostką administracyjną – stąd wynika niechęć mieszkańców do załatwiania swoich spraw w Centrum.\narkusz informacyjny 55%\nInformacje dotyczące kredytodawcy Przedstawiciel kredytodawcy w państwie członkowskim, w którym Pani/Pan mieszka NET CREDIT Sp.\n„Kto tedy wyzna, iż Jezus jest Synem Bożym, w tym mieszka Bóg, a on w Bogu”, 1 Jana 4:15.\nMUCHA 2017 catalog high res 50%\nRichard Corben Cage, prowadząc dochodzenie w sprawie zabójstwa nastolatka, dowiaduje się, że gangi wkrótce przejmą kontrolę nad dzielnicą, w której mieszka.\nFiodor Dostojewski - Idiota 49%\nnieboszczyka pana Pawliszczewa znaliśmy takoż, jeśli tylko był to Mikołaj Andriejewicz Pawliszczew, bo jest również stryjeczny brat jego, co mieszka dotychczas na Krymie;\nnoc muzeów 2011 Śląsk 49%\n18.00 (czas trwania zabawy około 1 godz.) Zabawa realizowana w oparciu o wystawę W starej wierzbie diabeł mieszka - ze zbiorów Muzeum w Łęczycy.\npodstawowe dane dotyczace ubostwa w polsce w 2016 46%\n22% mieszkańców Polski.\nDyktatura nietykalnych - Henryk Pająk 43%\nAle jak m ogła tak m ała liczba Żydów zniewolić tak w ielu ludzi i zy skać tak przygniatającą przewagę nad ich rządem, zwłaszcza, że (mieszka ńcy) nie byli tego świadkami?\nAkcja przenosi się do sąsiedniej Tajlandii, gdzie od ponad dwudziestu lat mieszka główny bohater, John Rambo.\nHistoria pewnej miłości całe 42%\nZośka mieszkała niedaleko mojego domu, trzy bloki dalej.\nGdy Anioł okazuje się Upiorem 40%\nMężczyzna mieszka w podziemiach, które okazują się fascynującym, niezbadanym królestwem.


›Rozchodniaczek. Rzeczy dziwne jak Red Dead Redemption 2 na PC i mniej dziwne jak darmowe Overcooked\nKolejny dowód na to, że będzie RDR 2 na PC\nEj poważnie trzeba jeszcze kolejnych dowodów? Czekajcie spokojnie, bo to gra, która lubi spokój. Gwarantuję tym, którzy brzydzą się konsolami, że po premierze najecie się nią aż do przesytu. A właśnie, oto dowód:\nI nie pochodzi z notatnika anonimowego fana tylko z plików z Social Clubu.\nTotal War: Three Kingdoms już wspiera mody\nDawajcie coś z Gwiezdnych Wojen to może pogram. Co to byłby za Total War...\nRay Tracing w Control będziemy podziwiać przez...\n... 15-20 godzin. Przynajmniej jeżeli zdecydujemy się przejść produkcję tylko raz. We współpracy z Dualshockers powstał też materiał prezentujący, jak będzie wyglądać gra na nowych kartach Nvidii.\nStranger Things 3 już jest\nZarówno gra jak i serial wjechały wczoraj. A ja wspominam o nich tutaj dzisiaj, by przemycić odrobinę przemyśleń z pierwszych czterech odcinków serialu. To żadne arcydzieło i bywało w tym cyklu lepiej, ale hej... nie wszystko musi być arcydziełem. Pierwsze 5 minut nowego sezonu miażdży, a później jest po prostu bezpiecznie, bez fajerwerków i z drobnymi zmianami klimatu. Ewolucja bohaterów fajna jako pomysł, ale nie wszystkim bohaterom wyszła na dobre. Ale rozgadałem się.\nNie wiem dlaczego po obejrzeniu materiałów jakoś boję się ruszać tej gry...\nOvercooked rozdawane za darmo w Epic Games Store\nJako naczelny i bezkrytyczny redakcyjny fan króla cebuli i świty kucharzy totalnie nie zgadzam się, byście przeszli wobec tej gry niewzruszeni. A dzisiaj o 22 będę pichcił w nowe-stare DLC do dwójki.\nXbox Game Pass poszerzony\nZa darmo (to znaczy za cenę usługi) pogramy teraz w My Time at Portia, Undertale, Shadow of War, Dead Rising 4, Blazing Chrome, Lego City Undercover, Timespinner i Unavowed. Gier sporo, acz i lista platform zawierająca dotąd tylko Xboksa poszerzyła się o PC.\nMonster Hunter World pożegna się dodatkiem Iceborne\nTwórcom Bulletstorma marzy się kontynuacja\nThe Last of Us 2 najprawdopodobniej w 2020 roku\nAge of Empires II: Definitive Edition będzie na premierę definitywna\nShenmue zajmie na naszych dyskach twardych 100 GB miejsca\nBlizzard jakiś taki niezdecydowany ostatnio


Dachówka: zalety, wady, konserwacja, koszt montażu\nPłytki były używane od starożytności do pokrycia dachów domów. Ten rodzaj dachu jest nadal jednym z najczęściej występujących we Francji. Normalne, gdy znamy jego cechy odporności na złą pogodę, w szczególności właściwości izolacyjne. Dach pokryty dachówką jest również ekologiczny, ponieważ jest wykonany z naturalnych materiałów. Nie zapominając o jego estetyce, bardzo ceniona.\nRóżne dachy pokryte dachówką\nPłytki są wykonane z różnych materiałów, a każdy z nich ma inny charakter. Mowa tutaj o płytkach z terakoty, najczęściej używanych i najbardziej przyjaznych dla środowiska. Należy jednak pamiętać, że płytki mogą być również betonowe, PCV, włóknocement, a nawet drewno.\nWycena pokrycia dachówki, bezpłatna i niezobowiązująca!\nDach z terakoty\nTerakota to materiał znany od zarania dziejów. Złożona z gliny i wody terakota nie zawiera zanieczyszczeń. Dach z terakoty to gwarancja zdrowego powietrza w domu.\nTerakota jest najczęściej używana jako terakota. To właśnie nadaje temu czerwonemu kolorowi tak charakterystycznemu dla większości dachów pokrytych dachówką. Z upływem czasu jest bardziej odporny, a jego kolor nie zmienia się w przeciwieństwie do innych rodzajów terakoty używanych do produkcji płytek, które z czasem ciemnieją.\nDachówki z terakoty należą do rodziny dachówek płaskich, które są szczególnie przydatne do pokrywania dachów o dużym nachyleniu.\nDach z dachówki betonowej\nBetonowe dachówki wykonane na bazie zaprawy ze względu na właściwości swojego materiału zapewniają bardzo wysoką szczelność dachu. Jest to również materiał, który prawie nie wymaga konserwacji, z wyjątkiem regularnego monitorowania pianki, która ma tendencję do tworzenia się bardziej na tego typu płytkach niż na terakocie.\nBeton ma tę zaletę, że można go barwić pigmentami. Dzięki temu możliwe jest wykonanie płytek w wielu kolorach.\nZalety pokrytego dachówką dachu\nNiezależnie od tego, czy jest to terakota czy beton, płytki są materiałami sztywnymi i odpornymi. Jeśli są prawidłowo i bezpiecznie zamontowane, są szczególnie odporne na bardzo silne wiatry. Ich żywotność jest długa, do 30 lat dla płytek glinianych i 50 lat dla betonu. Właściwie utrzymany dach pokryty dachówką może mieć znacznie dłuższą żywotność.\nTerakota lub płytki betonowe mają również tę szczególną cechę, że są bardzo izolujące, w szczególności termiczne. Rzeczywiście mają właściwości termorefleksyjne, które dobrze izolują od zimna, jak ciepło. Są również niewrażliwe na wilgoć.\nNawet jeśli są ciężkie, płytki są łatwe w obsłudze, co ułatwia ich wymianę. Rzeczywiście możliwa jest wymiana tylko uszkodzonej płytki.\nPłytki są również szczególnie odporne na ogień. Dlatego często są używane w regionach, w których istnieje duże ryzyko pożarów.\nOd strony estetycznej płytka występuje w wielu kolorach. Najczęściej jednak masz możliwość wyboru płytek w kolorze białym, zielonym itp. Dopuszczalne kolory określają na ogół zasady urbanistyczne obowiązujące w Twojej gminie. Z drugiej strony płytki mogą być oferowane w wielu formach, aż do stu! „Dachówka kanałowa” lub „dachówka płatwiowa” do dachów o niskim nachyleniu, a nawet „dachówka zakładkowa” lub „dachówka rzymska” do połaci pośrednich.\nWreszcie, wykonane z naturalnych materiałów, płytki są przyjazne dla środowiska, zwłaszcza, że w 100% podlegają recyklingowi, a większość z nich jest wytwarzana lokalnie. Obecnie istnieje również możliwość pokrycia dachu dachówkami fotowoltaicznymi, które dzięki promieniom słonecznym umożliwią produkcję własnej energii elektrycznej.\nWady pokrytego dachówką dachu\nGłówną wadą dachu z terakoty jest jego konserwacja, co zobaczymy poniżej. Jego stosunkowo duży ciężar wymaga również dobrego przygotowania przed jego montażem, aw szczególności zapewnienia, że rama będzie w stanie go utrzymać.\nZ drugiej strony, biorąc pod uwagę dużą liczbę dachówek potrzebnych do pokrycia dachu (czasami nawet do 100 na m2), jego koszt może łatwo stać się wysoki.\nWarto również wiedzieć, że kolor dachu z dachówki betonowej zmienia się i blaknie z czasem, odsłaniając pierwotny szary kolor betonu.\nUtrzymanie pokrytego dachówką dachu\nDach pokryty dachówką wymaga regularnej konserwacji. Zaleca się przynajmniej raz w roku i na przykład po burzy, aby sprawdzić dach w celu zidentyfikowania uszkodzonych lub połamanych dachówek, które należy wymienić.\nWskazane jest również regularne usuwanie z dachu pokrytego dachówką brudu lub gruzu, który może się tam gromadzić i uniemożliwić prawidłowe odprowadzanie wody deszczowej. Nie używaj myjki wysokociśnieniowej, ponieważ może to uszkodzić dachówki, a woda może dostać się pod dach. Do tego czyszczenia nadaje się prosta miotła szczotkowa.\nJeśli mech pojawi się na twoim pokrytym kafelkami dachu, nie ma niebezpieczeństwa, że zmieni on twój dach, płytki nie są podatne na tę inwazyjną roślinę. Ale lepiej jest go usunąć, aby utrzymać dobry odpływ wody deszczowej na dachu.\nOstrzeżenie: wchodzenie i poruszanie się po pokrytym dachówką dachu nie jest pozbawione ryzyka, ponieważ płytki mogą pęknąć pod ciężarem. Wolę interwencję specjalisty, który zna wszystkie środki ostrożności, jakie należy podjąć.\nJaki jest koszt montażu pokrycia dachowego?\nSam dach pokryty dachówką stanowi dość znaczną inwestycję finansową, która różni się w zależności od materiału, z którego są wykonane dachówki, ale także od ich kształtu i koloru. Średnia cena dachu pokrytego dachówką, łącznie z profesjonalnym montażem, szacowana jest na około 150 euro za m2. Jednak kosztuje mniej niż na przykład dach łupkowy.


Jak rozpoznać niepsychotycznego paranoika? Czego należy się spodziewać po osobie z Paranoid Personality Disorder? Czy taki człowiek może zostać wyleczony? czytaj więcej ››\nAlbert Einstein powiedział kiedyś: „Zbieg okoliczności to boski sposób na pozostanie anonimowym”. Od czasu do czasu przydarza się coś na co jakby czekaliśmy. Dostajemy wskazówkę, spotykamy odpowiednią osobę, otrzymujemy odpowiedź na nurtujące i często męczące nas pytania. czytaj więcej ››\nChorobliwa nieśmiałość, zaniżona samoocena, depresyjny światopogląd i permanentny chaos wewnętrzny. Osobowość unikająca (lękliwa) to coś więcej niż tylko powściągliwość i introwersja. czytaj więcej ››\nSok z selera naciowego - 15 cennych właściwości odżywczych [Najlepsze przepisy]\nAutor: Dominik Krawiec\nRodzaj: Przepis kulinarny\nMimo że jest jednym z najstarszych warzyw świata, seler naciowy nadal nie szczyci się wielką popularnością w polskich domach. Tymczasem już w starożytności doceniano jego właściwości odżywcze. Sok z selera naciowego to bomba witaminowa, która dostarcza organizmowi cennych składników, a przy okazji daje solidnego kopa metabolizmowi. Poznaj inne cenne czytaj więcej ››\nStyl meksykański w domu to nic więcej, jak tylko wynik naszej tęsknoty za słońcem, egzotyką i naturalnymi materiałami. Po wielu latach niepodzielnych rządów minimalistycznych, oszczędnych stylów, jak na przykład chłodne aranżacje północne, przyszedł czas na odrobinę pikantnej salsy. Jak wprowadzić meksykański styl do naszego domu? czytaj więcej ››\nRynek kosmetyczny coraz bardziej skupia się na tym, by kosmetyki, które kupujesz w drogerii były bardziej skoncentrowane na problemach klientek, inaczej mówiąc – by mocniej i silniej działały. W końcu każda z nas chce wyglądać pięknie zarówno latem jak i zimą. czytaj więcej ››\nKasyna internetowe: nie chodzi tylko o dostępność\nHyde Park , Hazard i kasyna\nJest wiele powodów, dla których kasyna internetowe zyskują coraz większą popularność. Najczęściej oczywiście mówi się w tym kontekście o dostępności 24 godziny na dobę z dowolnego miejsca na świecie. Okazuje się jednak, że to nie wszystko – jest kilka innych ważnych atutów i na nich warto też się skupić. czytaj więcej ››\nOwłosione ciało jest uznawane za mało eleganckie. Na usunięcie zbędnych włosków decydują się już nie tylko kobiety, ale coraz częściej także panowie. Ciężko uwierzyć, że zabieg ten był praktykowany już w starożytności. Wraz ze zwiększaniem się wiedzy na temat budowy włosa oraz rozwojem technologii powstały nowe metody usuwania zbędnego owłosienia. czytaj więcej ››\nEdukacja Wiedza Nauka , Ekologia\nAutor: Iwona Pliszka\nPrzyjęło się uważać, że największym zagrożeniem dla środowiska naturalnego jest przemysł, może też motoryzacja. To tyle, ile przeciętny mieszczuch widzi naokoło siebie. Jedynie ludzie mający nieszczęście mieszkać w pobliżu dużych ferm rolnych odczuwają na co dzień, jak uciążliwe są one dla otoczenia. czytaj więcej ››\nstrona 1 z 5040\nOpublikowanych artykułów 50397


Brighton – miasto w Anglii, w hrabstwie ceremonialnym East Sussex, w jednolitej jednostce administracyjnej (unitary authority) Brighton and Hove, położone nad kanałem La Manche. Zamieszkuje je obecnie 155 919 osób. Jest to ważny ośrodek przemysłowy (elektronika) i kulturalno-naukowy. Znajdujący się tutaj University of Sussex jest w czołówce najlepszych uniwersytetów Wielkiej Brytanii. Ponadto w Brighton znajduje się jeszcze jedna uczelnia wyższa i politechnika.From Her to Eternity – debiutancki album zespołu Nick Cave and the Bad Seeds, wydany w 1984 roku. Tytuł jest kalamburem nazwy książki, której oryginalny tytuł brzmi "From Here to Eternity" (po polsku: Stąd do wieczności).\nRowland Stuart Howard (ur. 24 października 1959, zm. 30 grudnia 2009) – australijski muzyk rockowy, gitarzysta oraz kompozytor, najbardziej znany ze względu na jego styl gry na gitarze za pomocą sprzężenia w postpunkowej grupie o nazwie The Birthday Party (w tej samej grupie śpiewał Nick Cave) oraz z jego współpracy przy projektach autorstwa Lydii Lunch oraz Nikkiego Suddena. Zmarł na raka wątroby.The Good Son – szósty album Nicka Cave’a & The Bad Seeds, wydany w 1990 roku. Jest to następne wydawnictwo po wyjątkowo mrocznym albumie Tender Prey. The Good Son zdecydowanie się różni od swojego poprzednika co spowodowało duże rozczarowanie wśród fanów. Zmiana nastroju została spowodowana, zapewne, przez nową miłość Nicka Cave’a, którą została brazylijska stylistka Viviene Carniero oraz całkowitą rehabilitacją z uzależnienia narkotycznego.\nŚw. Łazarz z Betanii – postać biblijna. Według Nowego Testamentu został wskrzeszony przez Chrystusa (co opisuje Ewangelia Jana), święty Kościoła katolickiego.Zespół muzyczny, grupa muzyczna – grupa wykonawców muzycznych wspólnie wykonujących muzykę z wykorzystaniem głosów (zespół wokalny), instrumentów muzycznych (zespół instrumentalny) lub jednocześnie głosów i instrumentów (zespół wokalno-instrumentalny).\nTracy Pew (ur. 19 grudnia 1957 w Australii, zm. 7 listopada 1986 w Melbourne w Australii) – muzyk grający na gitarze basowej i klarnecie, związany z działalnością zespołu The Boys Next Door i The Birthday Party.Warren Ellis (ur. 14 lutego 1965 w Ballarat w Australii) – australijski skrzypek, multiinstrumentalista i kompozytor, związany z formacją The Bad Seeds. Od 1995 najbliższy współpracownik Nicka Cave’a. Wspólnie komponują muzykę filmową oraz dowodzą grupą Grinderman.\nBlixa Bargeld, właśc. Christian Emmerich (ur. 12 stycznia 1959) – niemiecki artysta, pisarz, aktor. Założyciel industrialnego zespołu Einstürzende Neubauten w 1980. W latach 1984-2003 współpracował z zespołem Nick Cave and the Bad Seeds (był gitarzystą). Autor wielu projektów, w tym "Rede/Speech".Rock (ang. skała, kołysać się) – ogólna nazwa całego szeregu stylów muzycznych, wywodzących się z rock and rolla oraz rhythm and bluesa i bluesa. Sama nazwa "rock" jest właściwie skrótem od "rock and roll", choć można uznawać owe dwa pojęcia za odmienne od siebie gatunki muzyczne. Wszystkie style rockowe charakteryzują się brzmieniem opartym na różnego rodzaju gitarach (zwykle elektrycznych, elektrycznych basowych) i perkusji, z wyraźnie zarysowanym rytmem i śpiewem, wywodzącym się z bluesa, oraz sposobem wolnej improwizacji w trakcie grania utworów, wywodzącym się z jazzu. Ważną cechą muzyki rockowej, nieobecną w muzyce poważnej, jest zespołowość w procesie tworzenia; muzyka jest bowiem tworzona zespołowo i trudna do odtworzenia, gdy nie jest grana przez oryginalny zespół (zob. tribute band), często jest też zespołowo komponowana. Niekiedy w sposób dynamiczny, kiedy to zainicjowany motyw muzyczny w serii jamów przetwarzany jest w utwór, który w swej końcowej fazie rzadko przypomina swą wyjściową formę. W muzyce rockowej, podobnie jak w jazzie, kompozytor i wykonawca to najczęściej ta sama osoba lub grupa osób, a komponowanie i wykonywanie muzyki są często jednym procesem.\nInternational Standard Name Identifier (ISNI) – unikalny identyfikator służący wystandaryzowanej identyfikacji obiektów, podmiotów, autorów dzieł, utworów i publikacji. „Where the Wild Roses Grow” – rockowa ballada australijskiego muzyka Nicka Cave’a, wydana na singlu promującym album Murder Ballads. Wydawnictwo ukazało się w 1995 roku nakładem wytwórni Mute Records. Utwór został nagrany w duecie rodaczką Cave’a – popową piosenkarką Kylie Minogue.\nDig, Lazarus, Dig!!! jest czternastym studyjnym albumem nagranym przez zespół Nick Cave and the Bad Seeds. Album był nagrywany pomiędzy czerwcem a lipcem 2007 w Londynie następnie zmiksowany przez Nicka Launaya, i w efekcie pojawił się w sklepach 3 marca 2008. Płyta została poprzedzona wydanym 18 lutego singlem z zawartym na nim tytułowym utworem "Dig, Lazarus, Dig!!!".Library of Congress Control Number (LCCN) – numer nadawany elementom skatalogowanym przez Bibliotekę Kongresu wykorzystywany przez amerykańskie biblioteki do wyszukiwania rekordów bibliograficznych w bazach danych i zamawiania kart katalogowych w Bibliotece Kongresu lub u innych komercyjnych dostawców.\nPush The Sky Away jest piętnastym studyjnym albumem nagranym przez zespół Nick Cave and the Bad Seeds. Album był nagrywany pomiędzy grudniem 2011 a sierpniem 2012 roku w studiu La Fabrique w Saint-Rémy-de-Provence we Francji. Płyta została poprzedzona dwoma singlami: "We No Who U R" oraz "Jubilee Street".Magazine - brytyjski zespół nowofalowy założony przez Howarda Devoto z zespołu Buzzcocks. W grupie grali m.in. John McGeoch, Dave Formula, Barry Adamson. Magazine miał wraz Ultravox wpływ na powstanie nurtu new romantic.\nKicking Against the Pricks – trzeci album studyjny grupy Nick Cave and the Bad Seeds, wydany w 1986 roku; zawiera covery utworów innych wykonawców. Tytuł płyty ma prawdopodobnie odniesienie do cytatu z Biblii (Dz 26:14), który brzmi w angielskim tłumaczeniu "And the Lord said, I am Jesus whom thou persecutest: it is hard for thee to kick against the pricks."WorldCat – katalog rozproszony łączący zbiory 71 000 bibliotek ze 112 krajów, które są uczestnikami serwisu Online Computer Library Center. Katalog jest tworzony i prowadzony przez biblioteki, których zbiory są w nim ujęte.\nMichael John Harvey (urodzony 29 września 1958 w Rochester, Victoria, Australia), jest australijskim muzykiem szerzej znanym ze współpracy z Nickiem Cavem. Jest doskonałym multiinstrumentalistą, Harvey gra na gitarze, gitarze basowej, keyboardzie oraz perkusji. Jest także dobrym wokalistą.


Cechy przydomowej oczyszczalni ścieków | EKO-BIO Oczyszczalnie\nEkologiczna, ekonomiczna, mało uciążliwa – przydomowa oczyszczalnia ścieków\nPosted on 25 marca, 2019 5 marca, 2020 by admin\nNie zawsze istnieje możliwość podłączenia domu do sieci kanalizacji. Wówczas konieczne jest znalezienie innego, alternatywnego rozwiązania gromadzenia i odprowadzania bieżących nieczystości. Do niedawna najbardziej popularne były standardowe szamba, których eksploatacja wiązała się jednak z wieloma niedogodnościami, takimi jak m.in. nieprzyjemny zapach i konieczność dość częstego wywozu ścieków. Obecnie coraz większym zainteresowaniem cieszą się przydomowe oczyszczalnie ścieków. W tym artykule podpowiemy, dlaczego właśnie te systemy oczyszczania ścieków są najmniej uciążliwe, ekonomiczne i ekologiczne.\nOszczędność. Najwięcej kosztów generuje sama budowa przydomowej oczyszczalni ścieków. Początkowa inwestycja jest więc najbardziej wymagająca pod względem finansowym, jednak zwraca się już po upływie ok. roku użytkowania. W późniejszej eksploatacji może być znacznie oszczędniejsza niż standardowe szambo.\nRozwiązanie łatwe w użytkowaniu. Przydomowa oczyszczalnia ścieków jest bardzo łatwa w eksploatacji, co należy to jej najważniejszych zalet. Najważniejsze jest dbanie o regularne wywożenie tworzącego się w zbiorniku osadu.\nSzerokie możliwości montażu. Przydomową oczyszczalnię ścieków można zamontować praktycznie w każdym miejscu. Odpowiednio zaprojektowane oczyszczalnie mogą być zainstalowane nawet na niewielkiej powierzchni. Co więcej, zapewniają wydajne działanie nawet na stosunkowo trudnych warunkach terenowo-gruntowych. Zbiorniki nie muszą być dodatkowo izolowane.\nTrwałe i wydajne. Przydomowe oczyszczalnie ścieków zapewniają wieloletnią trwałość i sprawne działanie. Są odporne na różnorodne czynniki atmosferyczne oraz ściskanie. Nawet dziesięcioletnia gwarancja na zbiorniki stanowi potwierdzenie wysokiej jakości i niezawodności oczyszczalni.\nEkologiczne rozwiązanie. Przydomowe oczyszczalnie ścieków są przyjazne środowisku naturalnemu. Ścieki nie przedostają się do gleby i wód gruntowych, dzięki czemu nie stanowią zagrożenia dla najbliższego otoczenia.\nEkologiczna, ekonomiczna, mało uciążliwa...


PiS: obniżenie świadczeń esbekom to sprawiedliwość dziejowa; opozycja: czekamy na projekt | dzieje.pl - Historia Polski\nWe wtorek szef MSWiA Mariusz Błaszczak zaprezentował szczegóły projektu noweli tzw. "ustawy dezubekizacyjnej" z 2009 r. W myśl projektu maksymalna emerytura dla byłych funkcjonariuszy SB za czas ich służby w tej formacji nie będzie wyższa niż średnie świadczenie w systemie powszechnym (2131 zł), a maksymalna renta - 1610 zł. Renta rodzinna miałaby nie przekraczać w takim przypadku 1850 zł brutto. Nowe prawo miałoby wejść w życie od przyszłego roku.\nWiceprzewodnicząca klubu Nowoczesnej Katarzyna Lubnauer w rozmowie z PAP stwierdziła, że jeżeli projekt ustawy obniżki emerytur i rent dla byłych funkcjonariuszy SB będzie zgodny z prawem, to Nowoczesna go poprze. "Są przypadki, w których rzeczywiście te emerytury oprawców są wyższe od emerytur ofiar, to (wtedy) oczywiście należy je obniżyć, dlatego że nie może być tak, żeby zło było premiowane" - podkreśliła.\nWicemarszałek Sejmu Stanisław Tyszka (Kukiz'15) powiedział PAP, że projekt jest kierunkowo dobry - ale jak zastrzegł - klub Kukiz'15 jest przede wszystkim zainteresowany kwestią obniżenia wieku emerytalnego dla wszystkich obywateli. Jak dodał, projekt ustawy dezubekizacyjnej dotyczy wąskiej grupy obywateli, a obniżenie wieku emerytalnego dotyczy miliona Polaków.\nRównież rzecznik PSL Jakub Stefaniak powiedział PAP, że idea obniżenia emerytur b. funkcjonariuszom SB jest słuszna, ale - jak ocenił - PiS nie zasługuje na pochwałę, bo nie wypełnia swoich obietnic wyborczych. "Zajmują się emeryturami 30 tysięcy ludzi, a odkładają - nie wiadomo na kiedy - projekt prezydenta, który dotyczy wszystkich emerytur" - zaznaczył Stefaniak. Dodał, że jeśli PiS nie ma odwagi podjąć prac nad projektem prezydenckim (obniżenia wieku emerytalnego do 60 lat dla kobiet i 65 lat dla mężczyzn; projekt jest w sejmowej komisji - PAP), to może poprzeć składany przez ludowców, który umożliwia przejście na emeryturę po 40 latach pracy.\nmrr/ mro/ gł/ mkr/ as/