Kraina Martwej Ziemi. T. 1. Krew i stal - Jacek Łukawski\nKlasyczna fantasy - droga, misja, tajemnica, magia plus słowiańska demonologia. Myślę, że o Łukawskim jeszcze nie raz usłyszymy.\nJacek Łukawski (ur. 1980) - Urodził się w Kielcach, z zawodu jest grafikiem komputerowym. Gdy nie miał jeszcze obowiązków, a miał czas, machał mieczem i strzelał z dział czarnoprochowych. Hartował ciało i ducha w organizacji strzeleckiej, brał udział w zawodach sprawnościowych i ćwiczył karate. Próbował też jeździć konno. Zwiedzał Polskę autostopem i na motocyklu. Zaczytywał się w książkach historycznych i fantasy. Jest laureatem wojewódzkiego konkursu Talenty 2000. Po kilkunastu latach przerwy napisał cykl opowiadań, które pojawiły się drukiem w antologii Gawędy motocyklowe. Współtworzył kwartalnik motocyklowy ,,Swoimi Drogami". Wraz z żoną mieszka w pobliżu chęcińskiego zamku.\nKup książkę Kraina Martwej Ziemi. T. 1. Krew i stal\nOpinie o książce - Kraina Martwej Ziemi. T. 1. Krew i stal\nLubię czytać polską literaturę i odkrywać nowych, rodzimych pisarzy. Właśnie dlatego moją uwagę przykuła książka „Krew i stal" Jacka Łukawskiego, która zostałam wydana nakładem Wydawnictwa SQN. Świetna okładka i zagadkowy opis również zrobiły swoje. Jak finalnie wypadła ta książka? O tym więcej za chwilkę. " Gdy krew bohaterów zrosi Martwą Ziemię, stal będzie musiała dosięgnąć zdrajców". Mija sto pięćdziesiąt lat od powstania Martwej Ziemi. Z twierdzy granicznej wyrusza oddział żołnierzy, aby wąskim przesmykiem przekroczyć zapomnianą krainę. Tymczasem w starym klasztorze u podnóża Smoczych Gór ukryte jest coś, co musi powrócić do królestwa, zanim Zasłona Martwej Ziemi pęknie i zaniknie... Dartor-dowódca oddziału to stary, doświadczony w bitwie oficer. Wraz z odziałem przemierza stepy, by zmierzyć się z demonami przeszłości, teraźniejszości i przyszłości. Prawdziwy cel misji zna tylko przysłany w ostatniej chwili przewodnik– tajemniczy Arthorn . Jednakże nawet Arthorn nie wie, jaki los przygotowali dla nich bogowie i jak krucha jest równowaga znanego im świata... Książka zaczyna się naprawdę świetnie. Nie wiemy zbyt dużo o bohaterach ani tego, co się dokładnie dzieje. Stopniowo odkrywamy kolejne fakty i .... tu akcja nabiera tempa. Robi się dość zawile, ale jakże fascynująco. Autor, Jacek Łukawski skonstruował coś wyjątkowego. Początkowe ...\nPrzeczytane:2016-04-13, Ocena: 6, Przeczytałam, 52 książki w 2016 roku, Mam, Wyzwanie - fantastyka 2016,\nWczorajszy dzień był jednym z najbardziej intensywnych dni ostatnimi czasy. Wiecie, ilu Jokerów można spotkać w Poznaniu? Przekonałam się, że całkiem sporo. Pyrkon w rozkwicie i aż mi smutno, że akurat musiałam być na uczelni i nie mogłam zajść zobaczyć kilku stoisk wydawniczych. Ach, chciałoby się uścisnąć rękę Ćwiekowi albo Łukawskiemu. A jeśli jesteśmy już przy fantastycznych klimatach i panu Łukawskim. Oj, nabroił pan, nabroił. Wydawnictwo SQN ma niesamowite szczęście i wyczucie do autorów. Dotychczas nie czytałam kiepskiej powieści spod tego znaku. Czy moja opinia nie zmieniła się po lekturze „Krwi i stali”? Przekonajmy się. Urodził się w Kielcach, z zawodu jest grafikiem komputerowym. Gdy nie miał jeszcze obowiązków, a miał czas, machał mieczem i strzelał z dział czarnoprochowych. Hartował ciało i ducha w organizacji strzeleckiej, brał udział w zawodach sprawnościowych i ćwiczył karate. Próbował też jeździć konno. Zwiedzał Polskę autostopem i na motocyklu. Zaczytywał się w książkach historycznych i fantasy. Jest laureatem wojewódzkiego konkursu Talenty 2000. Po kilkunastu latach przerwy napisał cykl opowiadań, które pojawiły się drukiem w antologii Gawędy motocyklowe. Współtworzył kwartalnik motocyklowy „Swoimi Drogami”. Wraz z żoną mieszka w pobliżu chęcińskiego zamku. Gdy krew bohaterów zrosi Martwą Ziemię, stal będzie musiała dosięgnąć ...\nOd jakiegoś czasu na Polskim rynku wydawniczym pojawia się coraz więcej powieści fantastycznych pisanych przez naszych rodzimych autorów. W moim krótkim życiu przeczytałam już trochę książek z tego gatunku, nad którymi piałam z zachwytu, jednak często trafiałam na pozycje, które były po prostu nudne, schematyczne i wstyd je było nazywać prawdziwym fantasy. Krew i stal zaciekawiło mnie swoim opisem, a raczej jednym zdaniem, które sprawiło, że oczy zabłyszczały mi z podniecenia. Wiedziałam, że będzie to coś dobrego... i po raz kolejny przeczucia mnie nie zawiodły. Martwica zaczyna znikać. Wąskim przesmykiem pomiędzy Martwymi Stepami w tajemnicy wyrusza grupa z pewną misją, jednak w krótkim czasie ślad wszelki po nich ginie. Z Wondettel w drogę wyruszają kolejni żołnierze, by odnaleźć poprzednich i wypełnić ich misję. Okazuje się jednak, że jest to zadanie o wiele niebezpieczniejsze niż mogłoby się zdawać. Za Martwicą czai się coś mrocznego, moc i siła, mogąca zniszczyć wszystko co znane jest ludziom i zburzyć kruchy porządek panujący w kraju. Głównym bohaterem powieści jest tajemniczy Arthorn – mężczyzna, mający być przewodnikiem drugiej wyprawy i zapewnić misji powodzenie. Jest on postacią bardzo intrygującą, której przeszłość do samego końca pozostaje wielką tajemnicą. Muszę przyznać, że autor bardzo dobrze się spisał, tworząc tę postać. Doskonale ...\nPrzeczytane:2017-05-01, Ocena: 5, Przeczytałam, 35 książek 2017, Wyzwanie - Fantastyka 2017,\n(Kliknij aby rozwinąć opinię) Kiedy Martwica zaczyna się cofać to znak, że po czasie pokoju nastanie kolejny czas wojny. Arthorn to tajemniczy człowiek, który wraz z oddziałem zbrojnych wyrusza w niebezpieczną drogę by odnaleźć tajemnicze przedmioty, które mogą odmienić losy królestwa. Ta wyprawa nie może jednak przynieść niczego dobrego, a jej członkowie albo stracą życie albo będą w wielkim niebezpieczeństwie.\nPrzeczytane:2016-08-30, Ocena: 4, Przeczytałam, Mam,\n(Kliknij aby rozwinąć opinię) O książce Jacka Łukawskiego przez pewien czas było bardzo głośno w blogosferze. Co chwilę natykałam się na jej recenzje i w końcu stwierdziłam, że również muszę ją przeczytać. Ciekawy opis wydawniczy jak i pochlebna opinia Jarosława Grzędowicza - jednego z najsłynniejszych twórców polskiej fantastyki potwierdziły jedno - ta książka jest dla mnie idealna. ,,Kraina Martwej Ziemi" ujęła mnie swoją historią praktycznie od pierwszej strony. Tajemnicza i niebezpieczna wyprawa w nieznane i groźne ostępy po magiczne artefakty stała się czymś więcej. Okazała się walką o przetrwanie. Podczas czytania ,,Krainy Martwej Ziemi"nie sposób się nudzić. Akcja jest dynamiczna, a autor zgrabnie przeplata ze sobą różne wątki w powieści. Czasami nie chciało mi się wierzyć, że to debiut. Świetny styl pisania, barwny i zdecydowanie ciekawy. Mimo że sporo tu opisów, których nie jestem wielką fanką, autor nakreślił je w sposób, do którego również nie mogę się przyczepić. Nie ciągną się jak flaki z olejem, są dynamiczne i intrygujące. Co więcej? Świetny humor. Naprawę sporo się śmiałam, czytając pierwszą część powieści Jacka Łukawskiego. Autor nie wykorzystuje tylko starych i znanych wszystkim motywów fantasy, co również jest jego wielkim atutem. Chciałam się przyczepić do braku ciekawej kobiecej postaci, aż tu nagle bum! Jest i ona! (zawsze jak coś nasuwało mi się na myśl, to autor jakby to wyczuł i pac - chciałaś babo, to masz) Cały czas jednak nie wiem, co sądzić o Arthornie... Intryguje mnie ta postać. Jedynym minusem, który znalazłam jest dość ciężki język. Jacek Łukawski posługuje się starą mową, używa archaizmów. Zważając na to, że książki w większości czytam późnymi wieczorami i nocami, dla mojego mózgu okazało się to całkiem sporym wyzwaniem. Kiedy jednak czytałam książkę za dnia, właśnie taki styl dodawał powieści realizmu. (Tak wiem, kobietę trudno zadowolić, haha :D) O czym Wam jeszcze powinnam powiedzieć? Tak, wiem. Podczas nocnego czytania zdarzyło mi się mieć gęsią skórkę. Niektóre fragmenty bardzo działają na wyobraźnię. Mogę pogratulować wydawnictwu świetnej oprawy graficznej powieści. Rzucająca się w oczy okładka to bowiem nie wszystko! W środku czekają na nas świetne grafiki, podkreślające klimat książki i coś co lubię chyba najbardziej - cudowne ozdobne litery zaczynające każdy rozdział. Normalnie rozpływam się. Podsumowując. Co urzeka w ,,Krainie Martwej Ziemi"? Realizm! Jacek Łukawski osadził swoją powieść w średniowieczu i co najważniejsze trzyma się jego realiów. Potężni rycerze, wielkie starcia, zdrady, okrutna polityka i liczne tajemnice. Świat mroczny i pełen niebezpieczeństw. Słowiańskie wierzenia i demonologia są niezaprzeczalnym wzbogaceniem powieści. Niebezpieczne istoty rodem z legend tutaj stają się rzeczywistością. Chcesz historii osadzonej w czasach średniowiecza? Ta książka nie powinna Cię zawieść. Autor posługuje się nawet językiem odpowiednim dla tego okresu. Wyraźnie zarysowuje różnice pomiędzy warstwami społecznymi, a opisani przez niego bohaterowie to ludzie z krwi i kości - mający chwile zwątpienia, rozpaczy, zmęczenia - nie wyidealizowani herosi. W ,,Krwi i stali" liczą się honor i odwaga. To świetna powieść z dobrze zarysowanym światem przedstawionym. Do końca pełna akcji i przygód. Napięcie niejednokrotnie sięga zenitu. Otwarte zakończenie, pozostawiające sporo pytań i dające do myślenia, skłania czytelnika do jednego! Jacku Łukawski - pisz szybciej kontynuację, bo ja tu czekam! http://pabottyro.blogspot.com/\nPrzeczytane:2016-05-04, Ocena: 4, Przeczytałam, Mam,\n(Kliknij aby rozwinąć opinię) Podszedłem do tej książki tak samo, jak do każdej książki fantasy ostatnich lat - z dystansem. Nie z powodu jakichś uprzedzeń, a raczej z powodu obaw, które jakże często okazały się mieć solidne podstawy w rzeczywistości. Piękny niegdyś gatunek jest dziś redukowany do roli bajeczek dla nastolatków, a etos walki dobra ze złem, intrygi i złożony wielowątkowy świat zamienione na proste historyjki miłosne nieopalonego wampira z idiotką. Pomimo faktu, że nadal jestem wielkim fanem tego gatunku, podchodzę do niego ostrożnie. I właśnie tą ostrożnością kierowałem się, sięgając po ,,Krew i stal: Krainę Martwej Ziemi" Jacka Łukawskiego. Czy debiut pisarza zalicza się do udanych czy też jest to kolejna lektura typu przeczytaj/zapomnij? ,,...to zła droga, co cierpień wielu przysporzy, lecz zdaje się, że jedyna, jaka pozostała. Jeśli zdrada tak daleko wbiła swe szpony w królestwo, to tylko krew i stal może je oczyścić..." Na wstępie warto wspomnieć, że wydawnictwo SQN, które dostarczyło książkę w przyciągającej wzrok okładce, wykonało kawał dobrej roboty: przedstawia ona zakrwawiony, trochę biednie wykonany miecz, leżący na suchej ziemi. Na pierwszy rzut oka, pomimo estetyki okładki, wydaje się ona dość typowa. Taki tam miecz, pokryty krwią, na oddającej niby poważny klimat opowieści suchej ziemi. Okazuje się, że jest to symbolika, a raczej proste nawiązanie do wątku fabularnego pozycji, co, gdy już to odkryłem, ucieszyło moje serce i sprawiło, że pokochałem okładkę. Ponadto dobra czcionka nie męczy oczu... Zobaczymy jednak, co przyniesie czas. ,,- Chyba go nie...- A gdzie tam. - Machnął ręką - Przecie zanim ten dureń se miecz zza pleców wygimnastykował, to w pysk dostał ostrzegawczo." Sztampa? To zależy. Cóż też ciekawego nam ten Łukawski wymyślił? To była chyba moja największa obawa. Niezwykle często autorzy pisząc książki fantasy popadają w skrajną baśniowość i piszą infantylnie, upraszczając odbiór całej opowieści jako, że "to fantasy, a to przecież dla dzieci". Zarys fabularny również nie wytrącił mnie z przekonania, że będziemy mieli do czynienia z czymś oryginalnym. Ot, wyprawa grupy śmiałków po potężny, tajemniczy artefakt, ukryty wieki temu na wrogiej ziemi. Brzmi to jak opowieść niezwykle sztampowa i oklepana. Archetyp wielkiej podróży był eksploatowany tak agresywnie w różnorakich grach, książkach i filmach tego typu, że widząc wprowadzenie, byłem niezwykle zawiedziony. Moje serce wypełniła jednak radość, gdy zaczytując się w kolejne karty opowieści zacząłem dostrzegać coraz więcej komplikacji i zawirowań, które koniec końców absolutnie zmieniły motywacje i cele biorących w niej udział bohaterów. Po pewnym czasie to nie arcyważna misja stała się najważniejsza, a chęć przetrwania i powrotu w rodzinne strony. Widać, że autor stara się napisać poważną, wciągającą fabułę, która będzie jak najbardziej odchodzić od sztampy na rzecz oryginalności i świeżości. Nie mogę jednak powiedzieć, że linia fabularna nie ma żadnych wad. Ma ona wzloty i upadki, czasami widać, że autor starał się za mocno podkreślić powagę swojej historii, przez co wychodzą mu nieco dziwne w kontekście obecnej sytuacji rozważania danych postaci. Nie jest to jednak błąd poważny, a jedynie coś, czemu powinien się on przyjrzeć. Styl pisania jest, jak wszyscy doskonale wiemy, jednym z najważniejszych elementów każdej lektury. Jeśli jest lekki i wciągający, to mamy ochotę czytać długo i nie męczymy się. Gdy jednak autor wyraźnie nie potrafi uchwycić więzi ze swoim czytelnikiem, to robi się problem. W tym przypadku całe szczęście występuje to pierwsze. Łukawski pisze niezwykle płynnie i lekko, często wplatając humor oraz elementy "niszczące czwartą ścianę". Zaniosłem się śmiechem podczas opowieści kilku żołnierzy na temat wariata z siwymi włosami i mieczami na plecach, który domagał się zapłaty za ubite potwory. Tak samo śmieszne były słowa Mędrca, który z lekkim poirytowaniem wspominał jednego ze swoich "pacjentów", który przekonany o swojej racji, ciągle uciekał z domu w góry, by w wulkanie spalić pierścień. Brzmi znajomo? Otóż takich smaczków jest o wiele więcej, a to się chwali. Uwielbiam być nagradzany za to, że coś wiem, coś czytałem i w czymś się orientuję. To puszczanie oka to dowód na niezwykłą swobodę operowania słowami przez autora. Jego opisy, barwne i detaliczne, potrafią jednak znużyć, gdy ciągną się przez kilka stron bez przerwy. Jest to jednak jak najbardziej subiektywny minus, gdyż niektórzy ludzie uwielbiają tego typu szczegółowość. Minusem jest, niestety, główny bohater. Może to moja wina i po prostu nie zdążyłem się do niego przyzwyczaić i go polubić, ale no... nie porwał mnie. Choć autor stara się jak może zapoznać nas z tą postacią, to nie potrafi sprawić, aby zaczęło mi na Arthornie zależeć. Według mnie jest to postać niezwykle typowa. Zamyślony, uzdolniony wojownik. Przystojny, bohaterski, z trudną przeszłością i wieloma umiejętnościami. Pomimo jednak swego szerokiego wachlarza talentów nie potrafił wzbudzić we mnie żadnych emocji poza suchymi przemyśleniami na temat jego osoby. To niezwykle dziwna sprawa, gdyż nasz debiutant pokazał mi, że potrafi tworzyć barwne i tajemnicze postaci. Gwydon, szelmowski ale wierny żołnierz i bawidamek. Dartor, wojskowy oficer o niezwykłej werwie, rubaszny i oddany sprawie, jaka by ona nie była. Wreszcie Fardor, postać niezwykle tajemnicza, ale - jak się okazuje - istotna dla przebiegu fabuły. Owiany tajemnicą jegomość sprawnie skrywa przed nami tak wiele rzeczy, że odkąd go poznajemy, zastanawiamy się, kim jest, jak stał się tym kim jest i jakie są jego motywy w tym pełnym przemocy świecie. Pisarz zręcznie operuje naszymi uczuciami i tworzy postaci, których nienawidzimy, które kochamy bądź o których pragniemy dowiedzieć się więcej. Dziwnym jest więc dla mnie, że główny bohater, z którym spędzimy większość czasu, jest tak... mdły i bez życia, jak gdyby robiony na siłę, bo coś przecież ciągnąć te wątki musi, prawda? Czy Martwica (ziemia, po której chodzą bohaterowie) jest wiarygodna? Fantasy dzieli się na wiele gatunków i podgatunków. Wszystkie zaliczają się do swojego rdzenia, a jednak są tak różne, że absolutnie każdy znajdzie coś dla siebie. Ja lubię dark fantasy, coś jak ,,Gra o Tron" czy ,,Wiedźmin". Światy realistyczne i zbliżone do naszych, światy prawdziwe. Brudne, brutalne i tylko przejawiające oznaki dobra, uczciwości i dobroci. Szanuję artystów, którzy potrafią takie światy stworzyć i tchnąć w nie dusze, świeżość i realizm. Podchodząc do tej książki nie byłem pewien, w jaki podgatunek fantasy się ona wpasuje. Mogę powiedzieć z prawdziwą ulgą, że ,,Krew i stal" to opowieść mroczna, brutalna i pełna niezwykle dzisiejszych trudności. Co prawda, nie jest to jeszcze opowieść wyrobiona, dlatego też autor nieco raczkuje w tym mroku, nie zdając sobie sprawy do końca z tego, co stara się osiągnąć, ale jest to świetny krok w kolejne książki z tej serii. Często wręcz niepokojąca, nie stroniąca od wątków brutalnych i pełnych strachu lektura pokazuje, że jest poważna i tak należy na nią patrzeć. Strony nie ociekają gimbo-erotyzmem ani nie ma tu też przesadzonych wątków miłosnych, które są w dzisiejszych czasach wplatane absolutnie we wszystko. Poczułem sympatię do Jacka Łukawskiego, gdyż widać na kim między innymi się wzorował. Przerzucając stronę za stroną nie możemy oprzeć się wrażeniu, że to Andrzej Sapkowski natchnął autora talentem opisywania rzeczywistości. To nie bajka dla dzieci o krasnoludkach i elfach, a klasyczna opowieść fantasy. To w niej niezwykle cenię. Tak samo jak cenię nawiązania do wiecznie żywej demonologii słowiańskiej, która niezwykle wpisuje się w klimat absolutnie każdego fantasy. Mroczne demony i stwory czekające w mroku na nieostrożnych chłopów. Autor daje znak, skąd pochodzi, nawiązując do ludowych polskich bajań, i daje nam prawdziwie europejską opowieść, w której czuć europejski, bardziej niż amerykański, klimat i styl. Co ja sam sądzę o tej książce? To moja pierwsza recenzencka książka. Czuje, że jest to początek długiej, ale niezwykle przyjemnej drogi jako recenzenta, skryby doświadczeń. Cieszę się, że to właśnie z tą pozycją rozpocząłem swoją "poważną działalność recenzencką". Jest to opowieść brutalna, realistyczna, ale przejawiająca humor i prześmiewczość. Robi to jednak w tak ludzki sposób, że nie da rady nie związać się z tą historią emocjonalnie pomimo faktu, że główny bohater wypada niezwykle blado na tle reszty. Niezwykle detaliczne opisy pozwalają nam na odwzorowanie w swoich głowach tego przepełnionego słowiańską, i nie tylko, demonologią, polityką i intrygą świata. To niezwykle mocny debiut młodego pisarza, o którym z całą pewnością jeszcze nie raz usłyszymy. Ja natomiast czekam na Tom 2, gdyż zakończenie postawiło mi pytania, na które pragnę odpowiedzi.\n(Kliknij aby rozwinąć opinię) Grupa walecznych żołnierzy zostaje wysłana na pewną ryzykowną i ciężką misję, w której ich zadanie polega na dotarciu do klasztoru i zabranie stamtąd tajemniczych przedmiotów. Sami uczestnicy nie wiedzą do końca o co chodzi w owych przedmiotach ani jaki jest główny cel misji. Nie zostają informowani o wszystkim i nie czują się pewni na każdym kroku. Spotykają po drodze wiele osób, które nie zawsze są do nich nastawione pozytywnie. Muszą radzić sobie na tyle, na ile mogą. Pomimo, że niektóre osoby rzekomo są poinformowane o wszelkich szczegółach akcji, to wcale nie muszą to być najważniejsze szczegóły. Bohaterowie przeżywają podróż pełną ryzyka oraz tajemnic, które mogą zmienić ich losy. Świat nie jest miejscem, które jest bezpieczne dla wszystkich. Zasłona Martwicy się zmienia, a świat jej wtóruje. Średniowiecze? Słowiański klimat i legendy? Świat wojowników przepełniony tajemnicami? To coś, co zdecydowanie lubię i głównie dlatego z chęcią sięgnęłam po "Krew i stal". Niestety, na początku moja radość została szybko ugaszona i męczyłam się czytając ową powieść. Mamy tu do czynienia z wieloma typowo wojskowymi wyrażeniami, sprzętami, nazwami, które muszę przyznać - są niemałym problemem, ponieważ jak zauważyłam, wiele osób ma problem z wciągnięciem się i pełnym skupieniu na książce właśnie przez specjalistyczne słownictwo. Jednak po przeczytaniu większej ilości stron, problem znika i można delektować się świetną powieścią Jacka Łukawskiego. Poznajemy wielu barwnych bohaterów o imionach typowo średniowiecznych i wojennych, którzy są zarówno zabawni, jak i waleczni oraz pełni złości wobec wrogów. Historia opowiedziana na kartach powieści jest idealnie wykreowana i dopracowana w każdym calu. Opowieść jest niesamowicie klimatyczna, w czasie której możemy poczuć obecność wszelkich kreatur ukazanych w książce, a także oddać się panującej tam atmosferze i wszystko przeżywać wraz z bohaterami. Wprowadzenie różnorakich, niemal demonicznych postaci jest ogromnym plusem tej powieści, ponieważ dzięki temu podróż wojowników jest jeszcze ciekawsza i bardziej emocjonalna. Czytelnik nie spodziewa się, co będzie następne i przez resztę historii jest ogromnie zaskakiwany. Losy bohaterów opisywane są w sposób dynamiczny i akcja nie jest zbyt wolna. W książce "Krew i stal" znaleźć możemy również wiele ciekawych i świetnie oddających rzeczywistość bohaterów ilustracji. Są czarno białe i wprowadzają dodatkowy klimat powieści. Dodaje to książce wiele uroku i jest ogromnym plusem wydania.\nPrzeczytane:2016-03-13, Ocena: 6, Przeczytałem,\n(Kliknij aby rozwinąć opinię) Wiek około średniowiecza. Prawdziwe krwiożercze smoki, rycerze w lśniących zbrojach na białych dumnie stąpających rumakach i magia. Nie biała, nie dobra i pomagająca wszystkim. Czarna oleista maź szkodzi ludziom, a obszar, który jest nią pokryty nie jest zaludniony. Za to las, który tam istnieje jest rozległy, gęsty i nie do przebycia. Mieszkają w nim różne istoty, które czekają tylko na okazję, aby zwabić człowieka w odpowiednie miejsce i pozbawić go ciała, krwi i energii życiowej. Pewnego razu do Wiski przybywa nieustraszony drużynnik zwany Arthornem, który przysłany przez samego króla władającego rozległymi ziemiami ma za zadanie wyruszyć wraz z pewną grupą rycerzy na obszar tak zwanej „Martwicy”. Jest to ziemia, na której kiedyś żyli wielcy czarownicy, którzy kuli stal i broń z czystego srebra i zamykając w niej różnego rodzaju magię. Podczas wojen między nimi, czarna magia uwalniając się zniszczyła wszystko co napotkała na swojej grodze. Ludzie, zwierzęta, nawet smoki zastygli w śmiertelnym letargu, z którego nigdy się nie obudzili. Ich trupy pozostały w tych samych pozycjach co przed śmiercią. Po pewnym czasie grupa bardzo młodych, ale za to doświadczonych żołnierzy odzianych w miecze i zbroje wyrusza konno w stronę pustkowia, mając za zadanie odnaleźć wcześniejszy patrol, który wyruszył w tamtą stronę i dotąd nie powrócił. Na swojej drodze oddział spotyka wiele niebezpiecznych, ale i również kuszących istot, które pragną pożywić się ich ciałem i krwią. Spotykają również dziwne plemię, które wrogo nastawione do nich od razu zza ubrań wyciąga łuki. Jednak to dopiero Arthorn na swoje własne oczy zobaczy mężczyznę, który prawdopodobnie nie jest człowiekiem. Oczy czarne, jak dwa węgle bez źrenic tego dowodzą. Rumak czarnego jeźdźca również wygląda, jak nie z tego świata. Potężny kruczoczarny koń przewyższający niejednego człowieka. Na sam jego widok rycerzowi każdy włosek na plecach jeży się ze zgrozy. Książka świetnie napisana, wciąga i przyprawia o dreszcze, na które czytelnik nie jest gotowy. Bardzo spodobała mi się książka, ponieważ po pierwsze historia bardzo mnie zaciekawiła, po drugie temat jest blisko związany ze średniowieczem i rycerzami i wreszcie na końcu okładka urzekła mnie od pierwszego spojrzenia. Powieść w tonacji ciężkiego hight fantasy, chociaż, jak niektórzy twierdzą, została przepuszczona przez filtry realizmu. Okładka bardzo, bardzo w moim stylu, a historia miecza na niej jest dogłębnie opisana w książce. Polecam i zapewniam, że na tej książce na pewno nie zawiedziecie się czytając ją. Ocena: 10/10 Polecamy, zespół dobrerecenzje.pl\n(Kliknij aby rozwinąć opinię) Moją uwagę przykuła tutaj okładka, która bardzo mi się podoba. Postanowiłam się dowiedzieć co nie co na temat tej pozycji, byłam jej bardzo ciekawa. Kiedy w końcu trafiła w moje ręce i miałam możliwość się z nią zapoznać nie mogłam w to uwierzyć. Tradycyjnie zanim zacznę czytać książkę, patrzę przez kilka minut, czasem ten czas się zwiększa, na okładkę i wyobrażam sobie, w jaki sposób może nawiązywać do książki. Czasami wydaje mi się, że to jest strata czasu, bo przecież mogłabym już zacząć zagłębiać się w strony powieści i szybciej bym się dowiedziała. Czy ta książka mi się spodobała? Przekonajcie się sami! Jacek Łukawski urodził się w Kielcach, z zawodu jest grafikiem komputerowym. Gdy nie miał jeszcze obowiązków, a miał czas, machał mieczem i strzelał z dział czarno-prochowych. Hartował ciało i ducha w organizacji strzeleckiej, brał udział w zawodach sprawnościowych i ćwiczył karate. Próbował też jeździć konno. Zwiedzał Polskę autostopem i na motocyklu. Zaczytywał się w książkach historycznych i fantasy. Jest laureatem wojewódzkiego konkursu Talenty 2000. Po kilkunastu latach przerwy napisał cykl opowiadań, które pojawiły się drukiem w antologii Gawędy motocyklowe. Współtworzył kwartalnik motocyklowy "Swoimi Drogami". Wraz z żoną mieszka w pobliżu chęcińskiego zamku. Gdy krew bohaterów zrosi Martwą Ziemię, stal będzie musiała dosięgnąć zdrajców. Sto pięćdziesiąt lat po powstaniu Martwej Ziemi z twierdzy granicznej wyrusza oddział żołnierzy, by wąskim przesmykiem przekroczyć zapomnianą krainę. W starym klasztorze u podnóża Smoczych Gór ukryte jest coś, co musi powrócić do królestwa, zanim Zasłona Martwej Ziemi pęknie i zaniknie. Silny oddział pod dowództwem Dartora, starego, zaprawionego w bojach oficera, wkracza w suche stepy, by zmierzyć się z demonami przeszłości, teraźniejszości i przyszłości. Prawdziwy cel misji zna tylko przysłany w ostatniej chwili przewodnik. Lecz nawet on - tajemniczy Arthorn - nie przypuszcza, jaki los przygotowali dla nich bogowie i jak krucha jest równowaga znanego im świata. Zacznę od wady, która troszkę mnie zdenerwowała i za nią obniżyłam ocenę tej książki. Mianowicie chodzi tu o początek. Przez pierwsze 3 rozdziały (tj. ok. 50 stron) lektura była troszkę nudna. Nie mogłam się wciągnąć, a czytanie tych pierwszych stron zniechęciło mnie do jej dalszej części. Myślałam też, że książka okaże się totalną klapą i będę się z nią męczyć wieki. Momentami miałam ochotę odłożyć ten debiut na półkę, odczekać parę dni i ponownie wrócić do niego, ale obeszło się bez takich. Jakoś udało mi się przebrnąć przez ten początek, a dalsza część książki, była bardzo wciągająca. Fabuła książki jest intrygująca. Gratuluję autorowi za pomysł na powieść. Język jakim została napisana jest lekki, łatwy do zrozumienia dla czytelnika. Opisy są długie i - z wyjątkiem początku - ciekawe. Wprowadzają czytelnika w świat ukazany w lekturze, dzięki temu zabiegowi czułam się, jakbym sama przeżywała wszystkie przygody i podróżowała razem z bohaterami. Od książki jest się bardzo ciężko oderwać i czyta się ją bardzo szybko. Zauważyłam też, że w dialogi autor wplótł trochę archaizmów, co uważam za bardzo ciekawy pomysł. Bohaterowie od razu przykuli moją uwagę i zyskali ode mnie sympatię. Każda postać była dobrze wykreowana i wyróżniała się czymś charakterystycznym. Pomimo, że bohaterów troszkę było, nie pogubiłam się. Ciężko też jest mi określić, które postacie można nazwać głównymi, ale myślę, że nie jest to, aż tak mocno istotne. W bohaterach dostrzegłam parę podobnych cech. Każdy z nich starał się być odważny i wypełniać postawione rozkazy. Jednym się udawało, innych niestety to przewyższyło. Wiele postaci wykazało się też sprytem, co bardzo mi się spodobało. Podsumowując, książka okazała się świetnym debiutem. Gratuluję i dziękuję autorowi za napisanie tak dobrej pozycji, bo gdyby nie to, nie miałabym możliwości przeczytania tej historii. Pomimo tej jednej wady, o której wspomniałam na początku, powieść zasługuję na wysoką ocenę. Zdecydowanie, książka jest godna polecenia, warto się z nią zapoznać. Polecam! Co wy sądzicie o tym debiucie? Zapraszam do dyskusji w komentarzach! MOJA OCENA: 9/10 Za egzemplarz do recenzji dziękuję wydawnictwu Sine Qua Non.\n(Kliknij aby rozwinąć opinię) "...to zła droga, co cierpień wielu przysporzy, lecz zdaje się, że jedyna, jaka pozostała. Jeśli zdrada tak daleko wbiła swe szpony w królestwo, to tylko krew i stal może je oczyścić..." Świetny debiut, powieść pochłonęłam błyskawicznie, z dużym zainteresowaniem i wielkim dreszczykiem śmiertelnego niebezpieczeństwa grożącego bohaterom. Bardzo dynamiczna narracja, nagłe zwroty akcji, intrygujące zdarzenia, realistyczne dialogi wsparte dawką dobrego humoru i staropolskiego języka, powodują, że chętnie zaczytujemy się w opowiadanej historii. A do tego wielka dbałość o szczegóły, nie tylko w mnogich wątkach fabuły, opisach walk, stroju i broni, ale również w portretowaniu ciekawych postaci i atrakcyjnej kreacji niezwykłej krainy, w której poruszają się bohaterowie. Autor stworzył wyjątkowy klimat powieści opartej na średniowiecznym, mistycznym klimacie, akcentach z barwnych słowiańskich legend i wierzeń. Demony, wiły, dziwożony, mroczne dusze, nocnice, bagienniki, plątniki, utopce, błędne ognie, powrotniki i leszy. Mamy również bogów ziemi, skał, wojny, płodności, wirów, prądów morskich, ciemności, co na każdego czeka. Smoki. Złe czary, klątwy, przekleństwa, kapłani, magowie, skarbce, świątynie, runiczne inskrypcje, magia artefaktów i miejsc. Cykl powstania, rozkwitu, zmierzchu i upadku, a w tym intryga, szpiegostwo, zdrada, zagrożenie, przyjaźń, oddanie sprawie i heroiczna walka. Fantasy na wysokim poziomie, ze świeżym powiewem pomysłów, czytelnik otrzymuje to co najbardziej lubi i oczekuje w tym gatunku literackim. Mamy sekretną wyprawę z misją o wielkim znaczeniu dla królestwa, mnóstwo różnorodnych przygód i niebezpiecznych perturbacji, walkę ze znanym i nieznanym wrogiem, cenne i magiczne przedmioty, zagrożoną równowagę świata, a przede wszystkim umiejętnie budowane napięcie i staranne oddanie klimatu ówczesnych czasów. Wszystko razem tworzy spójną i logiczną całość, która z łatwością przekonuje nas do siebie. I jeszcze piękna oprawa graficzna książki. Pierwszy tom "Krainy Martwej Ziemi" zapewnia sporą dawkę świetnej czytelniczej przygody, mam ogromny niedosyt wiedzy, co dalej z królestwem, powieściowymi postaciami i wypełnianiem przeznaczenia. Czym jest i jaką faktycznie pełni rolę Orhekryst? bookendorfina.blogspot.com\n(Kliknij aby rozwinąć opinię) Krew, pot, łzy — z tego składa się prawdziwa walka. Jak wśród pewnego strachu odnaleźć moc? Jak zachować przejrzystość myśli, gdy jesteśmy atakowani? Czując na plecach oddech śmierci… Do polskiego fantasy zwykle podchodzę sceptycznie. Nie mam dużej wiedzy w tym temacie, choć staram się ją poszerzać. Dlatego zdecydowałam się na przeczytanie debiutu Jacka Łukawskiego. Zaintrygował mnie tytuł, okładka i opis. Postanowiłam spróbować. Wydanie jest naprawdę świetne, w środku znajdziemy także szereg rysunków, naprawdę ciekawie wykonanych. Tak zachęcona wzięłam się za czytanie i zniknęłam na parę godzin. Warto wspomnieć, że w nasze ręce trafia dopiero pierwszy tom, a zaplanowano trylogię. Jestem z tego powodu zadowolona, bo „Krew i stal” to rozrywka na sporym poziomie. A autor miał ciężką drogę do przybycia. Trudno przebić się wśród ostatniego nawału fantasy, a jemu może się to zdecydowanie udać. I trzymam za to mocno kciuki! Wondettel przed ponad wiekiem nawiedził przerażający kataklizm, a żniwo tragedii nadal jest zbierane. Nie można przejść ziemi, którą z tego powodu nazwano Martwicą. Istnieje jednak śmiałek, który musi zebrać w sobie całą odwagę i dokonać niemożliwego — ma na imię Arthorn. To królewski posłaniec mający za zadanie poprowadzić komesa Dartora i jego oddział do prawdziwego celu. Jakiego? To wie właśnie Arthorn. Lecz nawet on nie jest do końca świadom niebezpieczeństw czyhających na podróżników… Jak wspominałam, nie jestem wyjadaczem w polskim fantasy, jednak w „Krwi i stali” słyszę pewne echa „Wiedźmina”. Daleko temu do wady, bo w końcu to książka, która zawsze jakoś prowadzi inne. Mimo tego twórczość Jacka Łukawskiego jest oryginalna. Polega to na udanej zabawie klasyką, równocześnie dopisując własną treść i pomysły. Bohaterowie, których stworzył potrafią wzbudzić w czytelniku odpowiednie emocje. Nie ma tutaj miejsca na kiepskie kopiowanie, zaręczam. I to uznaję za jeden z największych plusów debiutu Łukawskiego, bo pewne rzeczy po prostu potrafią się przejeść. Zwłaszcza, gdy trzeba mierzyć się z legendą. Styl pisania Łukawskiego nie każdemu może się spodobać, ale mnie przypadł do gustu. Opisy są dość długie, ale ciekawe. Zgrabnie wprawiają nas w atmosferę miejsc i odnosi się wrażenie, że podróżujemy razem z bohaterami, oglądając otaczający świat ich oczami. To sprawia, iż powieść bez problemu wciąga, nęci i trudno się od niej oderwać. Dialogi wzbogacono o archaizmy, co doceniam, choć są osoby, które nie lubią takich zabiegów. Ja należę właśnie do tej pierwszej kategorii. Oczywiście, nie jest to książka, która ma za zadanie wzbudzać w czytelniku same filozoficzne rozważania nad sensem istnienia. Chodzi raczej o przyjemne spędzenie czasu, wdrążenie się w historię i ekscytację w oczekiwaniu na dwa kolejne tomy. Czuć w tym pasję. Nie znam Jacka Łukawskiego osobiście, ale jestem pewna, że stworzył swoją powieść po prostu z radością wynikającą z pisania. Bez zbędnego nastawiania się na poklask i zysk. Widzę szczerość, która idzie w parze ze świetnym wykonaniem. Dlatego trzymam kciuki za jego dalszą karierę i życzę grona wielbicieli — zasłużył! Komu polecę „Krew i stal”? Przede wszystkim fanom gatunku, czego można się domyślić. Jednocześnie tym, którzy chcą poszerzać horyzonty i sięgać po nieznane. Ja przy okazji czytania odkryłam w sobie kiełkującą pasję do fantasy. A myślę, że taka jest właśnie dobra lektura — popychająca do odkrywania.\nPrzeczytane:2016-02-22, Ocena: 4, Przeczytałem,\n(Kliknij aby rozwinąć opinię) KRWIĄ I MIECZEM W ostatnim czasie polskie Fantasy ma się bardzo dobrze. Różne odmiany tego gatunku wychodzą spod ręki najróżniejszych autorów. Od humorystycznego ujęcia tematu, przez klasyczne Heroic Fantasy po głęboko osadzone w historycznych realiach. Najnowsza propozycja od wydawnictwa SQN, powieść debiutanta, wpasowuje się gdzieś w środek tej rozpiętości, zabierając nas do twardego świata męskiej fantastyki. W świecie, w którym jeden krok za daleko oznacza śmierć, rozpoczyna się wyprawa zainicjowana przez lorda Aurissa, której celem jest odnalezienie pewnych tajemniczych, acz cennych przedmiotów. A właściwie przedmiotów bardzo niebezpiecznych, gdyby wpadły w niepowołane ręce. Mieli odzyskać je z klasztoru u podnóża Smoczych Gór i sprowadzić z powrotem do królestwa, jednak kiedy minęło dość czasu by wrócili albo chociaż dali jakiś znak, okazało się, że zaginął po nich wszelki słuch. Pomimo, iż opóźnienie może wynikać z błahych nawet przyczyn, sytuacja jest na tyle delikatna, a cała wyprawa tak tajna, że z wyjaśnieniem wszystkiego wyrusza zaprawiony w bojach Dartor. Wraz ze swoim oddziałem wkracza na stepy, nieświadomy co takiego czeka na niego i jego ludzi i jakie mogą być konsekwencje ich czynów... ,,Krew i stal" to całkiem udany debiut polskiego autora, który choć z wykształcenia jest na zupełnie innym biegunie zainteresowań niż sugeruje to tematyka jego książki - bo informatykiem - to już jego prywatne zamiłowania do miecza i dział doskonale wpasowują się w te realia. Z umysłu człowieka łączącego obie te rzeczy zrodziła się fantastyka, ale fantastyka przyziemna i realistyczna. Pierwszy tom ,,Krainy Martwej Ziemi" to nie satyra, a solidna dawka twardej Fantasy, gdzie na bohaterów czekają potyczki, przelana krew i - oczywiście - porcja magii. Jest też intryga z przewodzącą jej tajemnicą, ale nade wszystko jest także własny pomysł na autorski świat. Czymże bowiem byłby autor parający się tym popularnym gatunkiem, bez oryginalnej krainy rządzącej się własnymi prawami. W przypadku ,,Krwi i stali" takim charakterystycznym akcentem staje się Martwa Ziemia. Terytorium o ruchomej w pewnym stopniu granicy, której przekroczenie choćby w najmniejszym stopniu oznacza śmierć. Stylistycznie powieść wpasowuje się w klasyczne ujęcie tematu. Lekko archaiczna, swojska w klimacie Średniowiecza, posiadająca konieczne dla gatunku elementy, jak choćby inicjujący wszystko quest, przyozdobiona porcją ilustracji i tolkienowskich nawiązań... Coś w sam raz dla fanów gatunku. Recenzja opublikowana także na moim blogu http://ksiazkarnia.blog.pl/2016/02/22/krew-i-stal-jacek-lukawski/\nW huku gromów i przy wtórze szkwału ważą się losy królestw po obu stronach Martwej Ziemi. Arthornowi udaje się uciec z zamku...


Urząd Gminy i Miasta Węgliniec - Budowa urządzeń małej architektury sportowo - rekreacyjnej - otwarta strefa aktywności w Węglińcu\nDnia 02.05 2019 roku Urząd Gminy i Miasta będzie nieczynny\nTransmisja 25.04.2019r. o godz. 9.00\nBudowa urządzeń małej architektury sportowo - rekreacyjnej - otwarta strefa aktywności w Węglińcu\nGmina Węgliniec uzyskała dofinansowanie ze środków funduszu rozwoju kultury fizycznej na zadanie inwestycyjne pod nazwą " Budowa małej architektury sportowo – rekreacyjnej -otwarta strefa aktywności w Węglińcu".\nPrace budowlane wykonuje firma " DARMAR" Dariusz Stos z siedzibą w Bożejowicach. Koszt inwestycji to kwota 444 866,40zł brutto. Przedmiotem inwestycji jest budowa urządzeń małej architektury i utworzenie otwartej strefy aktywności w Węglińcu poprzez rewaloryzację istniejącego skweru, położonego w granicach działki nr 70 znajdującej się u zbiegu ul. Wojska Polskiego i Kościuszki. Zadanie będzie realizowane w wariancie rozszerzonym.\nZadanie obejmuje wykonanie I etapu rewaloryzacji w następującym zakresie:\n1. usunięcie wskazanej roślinności, cięcia pielęgnacyjne / sanitarne drzew;\n2. demontaż istniejącego ogrodzenia;\n3. skucie cokołów istniejącego ogrodzenia;\n4. zdjęcie humusu, wykorytowanie terenu, wyprofilowanie spadków;\n5. ułożenie włókniny filtrującej i realizacja wokół urządzeń nawierzchni z piasku;\n6. realizacja nawierzchni utwardzonej z kostki betonowej w części chodnika\noraz pod urządzeniami edukacyjnymi strefy relaksu;\n7. montaż w obrębie nawierzchni utwardzonej stołów i siedzisk do gier;\n8. montaż urządzeń placu zabaw a także montaż nowych i zdemontowanych urządzeń siłowni zewnętrznej;\n9. wykonanie fundamentów pod ogrodzenie (wraz z montażem słupów), montaż\nogrodzenia siatkowego i panelowego (w tym furtek i bramy);\n10. montaż ławek i koszy na śmieci;\n11. zasadzenie krzewów, zasianie i zawałowanie trawników.\npowierzchnia działki nr 70, powierzchnia opracowania - 1961 m 2\npowierzchnia utwardzona z kostki betonowej (w tym kostki ciemniejszej) - 92,1 (24,5) m 2\npowierzchnia nawierzchni z piasku 196,1 m 2 powierzchnia trawiasta 1242,7 m2.\nTeren działki podzielony będzie funkcjonalnie na dwie strefy: część zachodnią, na planie zbliżonym do kwadratu (gdzie znajdować się będą plac zabaw i większość ławek oraz ścieżki i część wschodnią (na planie zbliżonym do prostokąta), gdzie znajdować się będzie siłownia plenerowa (powstała poprzez uzupełnienie asortymentu istniejącej siłowni o dodatkowe elementy oraz pozostałe ławki. Projektowany chodnik przecinać będzie po przekątnej obszar strefy, łącząc wejście od ul. Wojska Polskiego z wejściem i bramą wjazdową od ul. Kościuszki. Wzdłuż granicy działki zastosowane będą systemowe ogrodzenia: od strony drogi - z paneli kratowych oraz od strony sąsiednich posesji - z\nsiatki plecionej. W ogrodzeniu ze zgrzewanych paneli kratowych zlokalizowane zostaną furtka i dwuskrzydłowa brama. W ogrodzeniu z siatki plecionej umiejscowiono furtkę. Strefa placu zabaw wykończona zostanie nawierzchnią bezpieczną z piasku, a w jej przestrzeni znajdą się urządzenia do zabaw: karuzela, podest linowy, stożek linowy i kubik linowy. Urządzenia edukacyjne strefy relaksu (stół do gry w szachy i stół do gry w piłkarzyki) posadowione zostaną na nawierzchni utwardzonej z kostki betonowej. Wzdłuż chodnika planuje się montaż 4 ławek i 2 śmietników, po każdej ze stron chodnika - w jego centralnej części. Elementy siłowni plenerowej ustawione będą w dwóch rzędach na nawierzchni trawiastej. Nowymi urządzeniami siłowni będą: wioślarz, motyl odwrotny, rower oraz jeździec. W części południowej siłowni zlokalizowano dwie ławki ze śmietnikiem pomiędzy nimi. Dodatkowo przy bramie wejściowej oraz przy furce od strony zachodniej umiejscowione będą po jednym śmietniku i pojednej tablicy informacyjnej z regulaminem korzystania z urządzeń oraz po jednym 5-stanowiskowym stojaku na rowery.


Bus do Genua - Wyszukiwarka przejazdów z adresu na adres\nBus do Genua\nPrzejazdy » z Polski do Włoch » Bus do Genua\nWyjazd na zwiedzanie lub do Pracy we Włoszech – Busy do Genui\nWłoskie miasto zachwycają praktycznie każdego turystę, bo łączą sobie fantastyczny klimat, pyszne jedzenie oraz mnóstwo zabytków. We Włoszech nie sposób się nudzić, a w mieście takim jak Genua dosłownie na każdym kroku można natknąć się na coś ciekawego.\nNasi przewoźnicy obsługują Bus do Genua\nMiasto Genua i jego charakterystyka\nGenua leży w północno-zachodniej części Włoch nad Morzem Śródziemnym u stóp Alp Liguryjskich i Apeninu Liguryjskiego. Łatwo sobie zatem wyobrazić, jak może być ciekawy wyjazd busem do Genui. Bliskość wody oraz gór, co przecież turystyczne spełnienie marzeń tak wielu osób. Genua jest jednym z największych włoskich miast, to ośrodek liczący ponad pół miliona mieszkańców. Jest gwarnie i tłoczno między innymi również ze względu na wielu turystów, którzy odwiedzają Genuę praktycznie o każdej porze roku.\nJak zwiedzać Genuę – busem do Włoch\nTanie Busy do Genui to wyjazd na kilka dni, a to naprawdę genialny pomysł. Na przykład na przedłużony weekend, krótsze wakacje, czy po prostu wyprawę, by oderwać się trochę od codzienności. W Genui na każdym kroku można natknąć się na jakieś zabytki, dlatego tak naprawdę najlepiej schować gdzieś głęboko mapę i po prostu spacerować. Pogoda zwykle dopisuje, można zatem podziwiać miasto z perspektywy nadmorskiej promenady, ciesząc się słońcem i klimatem śródziemnomorskim.\nWspółcześnie jeden z głównych trendów w turystyce to podróżowanie tam, gdzie można zjeść coś pysznego. Wypad do tego włoskiego miasta z pewnością będzie pod znakiem kulinarnych rozkoszy – przepyszna kawa, smaczne owoce morza, zachwycające desery – po wielu godzinach aktywnego zwiedzania, można pozwolić sobie na takie smakołyki bez wyrzutów sumienia.\nZagraniczne przewozy z Polski do Genui\n- z Białego stoku do Genui\n- z Gdańska do Genui\n- z Katowic do Genui\n- z Kielc do Genui\n- z Łodzi do Genui\n- z Lublina do Genui\n- z Olsztyna do Genui\n- z Opola do Genui\n- z Piły do Genui\n- z Poznania do Genui\n- z Rzeszowa do Genui\n- z Tarnowa do Genui\n- z Warszawy do Genui\n- z Wrocławia do Genui\n- ze Stalowej Woli do Genui\n- z Jeleniej Góry do Genui\n- z Legnicy do Genui\n- z Sandomierza do Genui\n- z Bielska Białej do Genui\n- z Radmomia do Genui\n- z Puław do Genui\n- z Siedlc do Genui\n- z Malborka do Genui\n- z Ostródy do Genui\n- ze Szczecinka do Genui\n- z Człuchowa do Genui\n- ze Złotowa do Genui\n- z Grudziądza do Genui\n- z Mławy do Genui\n- z Zambrowa do Genui


GREEN EQUINOX No Doubt 2,25g | cena, opinie, dawkowanie, skład | i-Apteka.pl\nGREEN EQUINOX No Doubt 2,25g\nGreen Equinox No Doubt, to mineralny pigment w proszku o wyjątkowym kolorze inspirowanym naturą. Pigment można stosować, jako cień do powiek, na usta, paznokcie lub jako barwnik do tatuowania. Produkt 100% naturalny i hypoalergiczny.\nGreen Equinox No Doubt, to zupełnie naturalny, mineralny pigment w postaci proszku, który sprawi, że codzienny makijaż nabierze wyjątkowej wyrazistości i zachwyci swoim wyjątkowym pięknem i kolorem. Pigment Green Equinox No Doubt, można stosować jako: cień do powiek, jako barwnik na usta, na paznokcie lub jako barwnik do tatuowania. Forma kosmetyku, sprawia, że można go nakładać palcami lub pędzelkiem, zwilżać wodą i stosować jako eyeliner, dodawać do bezbarwnego lakieru do paznokci. Ponadto pigment można stosować jako pojedynczy kolor lub mieszać – tworzyć odcienie w zależności od potrzeb, nastroju, czy okazji. Wszystkie kosmetyki kolorowe marki Alva, zawierają polisacharyd – opatentowany aktywny składnik o działaniu przeciwzmarszczkowym, nie zawierają talku i posiadają certyfikat Ecocert – międzynarodowego, niezależnego stowarzyszenia kontrolującego, działającego w zakresie ochrony środowiska.\nGreen Equinox No Doubt, naturalny pigment, który może służyć do makijażu oczu, ust, paznokci itp. zabiegów kosmetycznych.


Wielka gala TIK-TOKerów MMA już w styczniu! | Piotrkowski24\nStrona główna/Sport/Wielka gala TIK-TOKerów MMA już w styczniu!\nJarosław Krak8 listopada, 2019\nNie od dziś wiadomo, że gale mieszanych sztuk walki, w których w oktagonie naprzeciwko siebie zobaczyć można umięśnionych (choć niekoniecznie) zawodników, wzbudzają ogromne zainteresowanie. Jeśli na ringu spotkają się celebryci, to takie zawody cieszą się jeszcze większym powodzeniem. Wielką galę gwiazd TIK-TOK, organizuje piotrkowianin – Tomasz Zajączkowski. Zawodnicy rękawice skrzyżują już niebawem, bo 5 stycznia.\nTik Tok to globalna społeczność wideo. Ułatwia ona oglądanie krótkich filmików. Można też tworzyć własne filmy, nagrywając te zabawne, kontrowersyjne, piękne i niezapomniane chwile, aby podzielić się nimi ze światem. Sama aplikacja liczy ponad 500 mln ludzi na całym świecie. Piotrkowianin, Tomasz Zajączkowski z klubu fitness „Calypso”, jest organizatorem pierwszej GALI, w której udział biorą wyłącznie użytkownicy tej aplikacji, czyli tiktokerzy. Organizacja zawodów ma na celu rozszerzenie zasięgu sportu oraz sportowej rywalizacji a wszystkie walki mają być utrzymane na wysokim poziomie pomimo, iż walczyć będą amatorzy.\n– Gala zaplanowana jest na 5 stycznia. W sumie zaplanowaliśmy 6 walk – 3 żeńskie i 3 męskie. Będzie można je oglądać w internecie. Już teraz można wykupić dostęp do walk. Cena jest bardzo przystępna i znacznie niższa niż dostęp do podobnych wydarzeń – mówi w rozmowie z nami Tomasz Zajączkowski. – Walki będą odbywać się w Warszawie, i nie przewidujemy sprzedaży wejściówek, dlatego zapraszamy wszystkich do oglądania naszej gali w sieci – dodaje.\nSkąd pomysł na zorganizowanie gali ? Okazuje się że odpowiedź jest banalnie prosta. – Sam jestem użytkownikiem aplikacji TIK TOK. Co jakiś czas organizujemy „bitwy tiktokerów”, podczas jednej z nich zrodził się pomysł, by nasze kłótnie z internetu przenieść na matę i tak powstała nasza gala. Pierwsza, odbędzie się w Warszawie, ale niewykluczone, że kolejne na przykład w Piotrkowie Trybunalskim, lub okolicach – mówi Tomasz Zajączkowski.\nWiadomo kto stanie na ringu – to 12 tiktokerowców. Pierwszą walkę stoczą z sobą Czerwony Szofer i Król Łukaszek. Z kolei walka wieczoru to już MMA w żeńskim wydaniu – Paulina Paola vs. XJWASIXX.\nDostęp do walki można zakupić TUTAJ.\nmms tik tok tiktokerzy tok tok mma Tomasz Zajączkowski\nPopek w Calypso


Microsoft Surface Pro 4 12,3" Intel Core i5-6300U - 8GB RAM - 256GB Dysk - Win10 Pro - Dobra cena, Opinie w Sklepie RTV EURO AGD\nMicrosoft Surface Pro 4 12,3" Intel Core i5-6300U - 8GB RAM - 256GB Dysk - Win10 Pro\nMicrosoft Surface Pro 4 12,3" Intel® Core™ i5-6300U - 8GB RAM - 256GB Dysk - Win10 Pro\nLaptop Acer Predator Helios 300 17,3" Intel® Core™ i7-7700HQ - 8GB RAM - 1TB+128GB Dysk - GTX1050 Grafika - Win10\nlaptop 2w1 Microsoft Surface Pro 4 12,3" Intel® Core™ i5-6300U - 8GB RAM - 256GB Dysk - Win10 Pro\nInformacje dodatkowe Ekran z powłoką Gorilla Glass 4, Obudowa ze stopu magnezu, Czujnik Halla, Magnetometr, Żyroskop, Czujnik światła, Akcelerometr, Kamera 8.0 Mpix - tył i 5.0 Mpix - przód, 1 x Mini Display Port\nKod producenta CR3-00004\nOPINIA EKPERTA: Lepszej hybrydy na rynku nie ma i osoby, które traktują sprzęt jako coś więcej niż maszynkę do wykonania zadania A i B, z pewnością powinny zainteresować się tym urządzeniem. Wyświetlane kolory matrycy pokrywają 100% przestrzeni sRGB i według ekranowych guru z DisplayMate, SP4 wyposażono w najlepiej skalibrowany i „najlepszy” ekran w jakimkolwiek tablecie, który do tej pory ujrzał światło dzienne. Graficy komputerowi powinni się ucieszyć. * Test przeprowadzono na konfiguracji z Core i5 128 GB, 4 GB RAM.\nPosiadam wersję z i5 i 8GB RAM. Sprzęt sprawuje się świetnie, idealny dla osób mobilnych, którzy potrzebują laptopa do pracy i tabletu na co dzień. Są też jednak wady, przede wszystkim Microsoft powinien poprawić oprogramowanie, mam nadzieję, że to załatwi sprawę, ponieważ czasem zdarzają się problemy z przechodzeniem między trybami/wybudzaniem ekranu. Poza tym to produkt, którego szukałem.\nSurface Pro 4: jest dobrym produktem bateria troche kiepsko ok 4-5 h ładowanie wieczność. i5 jest głośny (wentylator) 5 programów otwartych. Przy przeglądaniu internetu cisza. Następny pewnie będzie Surface Pro 5\nIdealny tablet. Produkt z najwyższej półki, wykonany ze świetnego materiału, ekran jakże niezawodny. Czyste i głębokie kolory sprawiają, że praca przy nim jest przyjemnością. Rysik dokładny i czuły. Sprawdza się również jako komputer. Podzespoły użyte w nim są idealne i nie można odczuć jakichkolwiek mankamentów jego użytkowania. Jedynym minusem jest brak klawiatury Type Cover, która wg. mnie powinna być w zestawie i którą także polecam. Test przeprowadzono na wersji i5 8 GB RAM\nRewelacyjny tablet/komputer do wszystkiego. Najlepszy komputer 2 w 1 jaki istnieje. Używam Surface od 2 tygodni i jest to po prostu niesamowity sprzęt. Jakość wykonania to absolutnie najwyższa półka. Praca na baterii - ~6h, więc nie jest źle, chociaż mogłoby być o drobinę lepiej. POLECAM!\nBardzo dobry ale nie idealny ...\nDesign, Ekran ( matryca ) - rewelacja, klawiatura również, piórko - świetna sprawa. Minusem jest żywotność baterii: czas pracy około 3 godziny to trochę skromnie. Używam od 4 dni, w celach profesjonalnych.\nW opisie produktu jest podane, że pojemność dysku SSD to 128GB. Czy to jest błąd?\nsdaniel1 zapytał 1 rok temu\nCzy tablet wyposażony jest w klawiaturę?\nradianex zapytał 1 rok temu\nPowyższe informacje pochodzą ze strony euro.com.pl. W celu przeczytania opinii, pytań i odpowiedzi, promocji i innych informacji dotyczących Microsoft Surface Pro 4 12,3" Intel® Core™ i5-6300U - 8GB RAM - 256GB Dysk - Win10 Pro, wpisz 1066656 w wyszukiwarce euro.com.pl.


Rewelacyjny początek tygodnia - wGospodarce.pl\nOpublikowano: 7 września 2021, 13:20\nNieobecność Amerykanów tym razem nie zadziałała na zmienność na europejskich rynkach paraliżująco. Wspierane dobrą sesją w Azji giełdy europejskie rozpoczęły dzień na plusach, a od otwarcia było już tylko lepiej\nPopyt wyraźnie dominował w pierwszej godzinie handlu, ale później większość indeksów także przemieszczała się w górę, powoli, ale systematycznie. Finalny bilans sesji to zwyżki od 0,21% (IBEX) do 0,96% (DAX) na głównych europejskich rynkach. Tematem dnia były nowe rekordy cen gazu, które sygnalizują ryzyka dalszego wzrostu inflacji i niepokoją tym bardziej, że zaprzeczają wzorcowi sezonowemu (lato przynosi zazwyczaj lokalne minima), nasilając spekulacje na temat silnych podwyżek cen prądu zimą w wielu krajach europejskich. Także ceny węgla szaleją, rosnąc w Europie od początku roku o około 70% (co w ostatnim czasie znajduje odzwierciedlenie w kursie JSW). Jedną z przyczyn niedoboru energii jest upalne i bezwietrzne lato (energia wiatrowa jest najważniejszym ze źródeł odnawialnych na kontynencie).\nSesję w Warszawie trudno określić inaczej niż jako rewelacyjną, ze wzrostem WIG20 o 1,49%, mWIG40 o 1,55%, a sWIG80 o 0,6%. Poza przeszło siedmioprocentową zwyżką wspomnianego JSW zobaczyliśmy pokaz siły niemal całej „wagi ciężkiej” warszawskiej giełdy, z sinymi wzrostami notowań Dino, PKO, KGHM, Allegro, PZU i Pekao, sugerującymi wraz z bardzo wysokimi jak na ostatnie standardy obrotami popyt instytucjonalny. Bohaterem sesji w drugim szeregu był Datawalk, który drożał o 10,34% po pozytywnej rekomendacji DM Boś. Solidne wsparcie dawał tegoroczny lider mWIG-u, Asbis (+6,91%) oraz najważniejsze spółki w indeksie, m.in. Kruk i ING.\nAzja kontynuuje dziś odbicie, co jest w pewnej mierze zasługą świetnych i zaskakujących (w kontekście restrykcji i przejściowego zamknięcia drugiego największego portu w Chinach) sierpniowych danych o chińskim eksporcie. Mimo to kontrakty futures wskazują na stonowane nastroje na starcie dzisiejszej sesji. Jednym ze źródeł ostrożności może być fakt, że najpierw jutro Bank Anglii, a w czwartek Europejski Bank Centralny staną przed pytaniami na temat ewentualnych działań zmierzającymi do zahamowania rosnącej inflacji. O ile w przypadku BoE nie jest to nowość, ostatnia seria niespodzianek w strefie euro skłania do zadania po raz pierwszy poważnego pytania o strategię taperingu we Frankfurcie.


Koniec Rodziny na swoim! – Twoje.Info.pl\nPosted By: Redakcja 29 lipca, 2012\nProgram ?Rodzina na swoim? dla wielu Polaków był jedyną szansą na zakup własnego mieszkania. Teraz program jest stopniowo wygaszany, a ci, którzy nie zdążyli z niego skorzystać są w niezbyt ciekawym położeniu.\nW ramach wygaszania programu, zmniejszono ceny mieszkań, które można było kupić na preferencyjnych warunkach. W praktyce oznacza to, że dostęp do nich jest mocno utrudniony. Niewielu deweloperów jest w stanie zaproponować nam jakiekolwiek mieszkanie mieszczące się w limitach!\nCo więcej, program ma zostać zupełnie zamknięty jeszcze w tym roku. Ostatnie umowy na zakup mieszkań w ramach ?Rodziny na swoim? mogą zostać podpisane 31 grudnia bieżącego roku. Nic dziwnego, że w takiej sytuacji często pojawia się pytanie, co dalej.\nJeszcze jakiś czas temu spodziewano się, że ?Rodzina na swoim? zostanie zastąpiona innym programem, który ułatwiłby młodym osobom dostęp do mieszkań. Jak na razie raczej się na to nie zapowiada. Rząd zapowiada, że trwają prace nad nowymi mechanizmami wsparcia dla młodych rodzin, ale brakuje konkretów.\nPojawiają się mgliste pomysły dotyczące wsparcia dla podmiotów oferujących mieszkania na wynajem. Jak do tej pory nikt nie przedstawił jednak konkretnego projektu, który rodziłby nadzieję na realne wsparcie dla rodzin, które chcą rozpocząć samodzielne życie.\nChociaż rząd twierdzi, że motywacją do wygaszania programu Rodzina na swoim nie były wyłącznie względy finansowe, trudno oprzeć się takiemu wrażeniu. Jak inaczej można bowiem wytłumaczyć fakt rezygnacji z programu, który bardzo dobrze sprawdzał się w praktyce i wielu rodzinom dał szansę na rozpoczęcie życia na własną rękę, we własnym mieszkaniu?\nBe the first to comment on "Koniec Rodziny na swoim!"


Magia Świąt już działa! Działa też armia chicagowskich Aniołów. 100 tysięcy dolarów wesprze Kaję Czerwińską - Deon24\nFundacja You Can Be My Angel dołącza do armii aniołów, które nie ustają w walce o zdrowie i życie Kai Czerwińskiej. Dziewczynka chora na neuroblastomę oczekuje na operację w Niemczech. 13 grudnia chicagowskie Anioły przekazały na leczenie Kai w klinice w Greifswald 100 000 dolarów.\nKasia Romanowska, prezes fundacji You Can Be My Angel podkreśla, że to dzięki aniołom z Chicago i okolicy udało się przekazać pieniądze na pomoc kolejnemu dziecku\nKaja Czerwińska to dziewczynka, która zmaga się z nowotworem złośliwym układu nerwowego, euroblastomą w IV stopniu. Jak mówi Kasia Romanowska, fundacja You Can Be My Angel zawsze wybiera dzieci najbardziej potrzebujące\nPrezes fundacji You Can Be My Angel przypomina, w jaki sposób można pomagać jej podopiecznym. Na antenie Radia Deon Kasia Romanowska dziękuje wszystkim, którzy włączają się w akcje charytatywne chicagowskich Aniołów\nAby pomagać chorym na raka dzieciom, można także składać darowizny na stronie www.youcanbemyangel.com lub zadzwonić pod numer telefonu 773-225-9749\nFoto: Rafał Muskała, Facebook.com/You Can Be My Angel


Profesjonalne wyposażenie obiektów gastronomicznych | Gdy lubisz czytac\nEwidentnie macie problem, ponieważ tak faktycznie w ogóle nie wiecie, co krok po kroku brać pod własną wagę, żeby zdecydować się de facto na dobrej jakości sprzęt gastronomiczny? Według nas warto wybierać takie podmioty, które oferują tego typu usługi już stosunkowo długo. Dlaczego warto w końcu postawić na dobrej jakości specjalistów, którzy sprzedają naprawdę pod wieloma względami nowoczesny sprzęt gastronomiczny? To realnie istotna sprawa pod wieloma względami. Jakby na to nie patrzeć, elementy tego typu powodują, że zwyczajnie można między innymi z całą pewnością łatwiej przygotowywać pewne posiłki oraz potrawy.\nPonadto stosunkowo szybciej. Takie posiłki są nie tylko zdrowe, niemniej jednak pod wieloma względami też smaczne. Piece ogrodowe do pizzy cieszę się realnie coraz większą popularnością. Zwłaszcza pośród ludzi, którzy serwują w swoich lokalach gastronomicznych tego typu włoskie potrawy. Oczywiście takie właśnie rozwiązanie jest niezbędne, aby pizza była smaczna i miała wszystkie walory smakowe. Piece ogrodowe do pizzy muszą być wybierane w sposób bardzo szczegółowy oraz ze starannością. Trzeba zwracać uwagę na markę producenta, gabaryty a także wszystkie najistotniejsze parametry techniczne. Włoskie piece ogrodowe do pizzy nie tylko są natomiast do wyboru właśnie w obrębie tej dokładnie sprecyzowanej lokalizacji. Co jeszcze może być bez żadnego kłopotu kupione? Również inne akcesoria powiązane z gastronomią. Włoskie piece ogrodowe do pizzy, jak pokazują jednak statystyki, są bardzo popularne pośród naszych rodaków.\nPolecana strona: Kotleciarki elektryczne.


Posiłki regeneracyjne dla pracowników. Co warto wiedzieć?\nPosiłki (w tym także napoje) regeneracyjne to swego rodzaju dodatki, które należą się pracownikom wykonującym swoje obowiązki w trudnych warunkach. Mowa tutaj zarówno o pracy w skrajnych temperaturach (bardzo wysokich lub bardzo niskich), a także wykonywaniu zadań powodujących znaczny wydatek energetyczny.\nKomu i kiedy należą się tego rodzaju posiłki regeneracyjne? Jakie warunki muszą zostać spełnione? I co na to Kodeks pracy? Tego wszystkiego dowiesz się z tego artykułu!\nPosiłki regeneracyjne dla pracowników - kiedy się należą?\nZacznijmy od powiedzenia sobie, że posiłki regeneracyjne, z których korzystają pracownicy, mogą przyjąć dwie formy. Z jednej strony, gdy nie dochodzi do spełniania norm narzucających tego typu obowiązek - mogą być całkowicie dobrowolne i zależne od woli właściciela firmy. Z drugiej natomiast, gdy spełnione są określone zasady – wydawanie posiłków regeneracyjnych jest obowiązkiem nakładanym przez przepisy polskiego prawa (Kodeks pracy).\nJakie warunki muszą być spełnione, aby pracownikom należały się posiłki regeneracyjne?\nPierwsza zasada dotyczy tzw. efektywnego wydatku energetycznego. Mówiąc najprościej, chodzi o ilość kilokalorii, które są wydatkowane podczas jednej zmiany roboczej. Dla obu płci są one inne i wynoszą odpowiednio: 1100 kcal dla kobiet oraz 2000 kcal dla mężczyzn. Przekroczenie tych wartości oznacza, że pracownik wykonujący obowiązki związane z wysiłkiem fizycznym powinien otrzymywać posiłki regeneracyjne.\nRegeneracyjne posiłki - od ilu stopni?\nDruga zasada wiąże się z wydatkiem kalorii, a dodatkowo także temperaturą, w której wykonywane są obowiązki. W tym przypadku normy dla kobiet i mężczyzn wynoszą odpowiednio 1000 i 1500 kcal i dotyczą pracy w temperaturze poniżej 10 lub powyżej 25 stopni Celsjusza. Takie dodatki należą się także wówczas, gdy prace wykonywane są w przestrzeniach otwartych w okresie zimowym.\nA co z napojami regeneracyjnymi?\nWarto również wspomnieć o chłodnych napojach, które należą się pracownikom bez względu na ich wydatek energetyczny. W tym przypadku bowiem brana jest pod uwagę wyłącznie temperatura. Pracownikom pracującym na otwartej przestrzeni należy się dostęp do napojów wówczas, gdy temperatura przekracza 25 stopni Celsjusza. Tym wykonującym swoje obowiązki wewnątrz pomieszczeń - zimne napoje przysługują, gdy temperatura wzrośnie powyżej 28 stopni.\nPosiłki regeneracyjne a kwestie rozliczeń. Co na to przepisy prawa?\nPosiłki regeneracyjne to świadczenia pieniężne, które nie podlegają oskładkowaniu i są również zwolnione z opodatkowania. Aby tak było - należy uregulować je w odpowiednim dokumencie (np. regulaminie pracy). W innym wypadku wydawanie posiłków regeneracyjnych może zostać zdefiniowane jako wynagrodzenie w naturze, a tym samym - rodzić obowiązek zapłaty należnych składek i podatków.\nSzukasz firmy, który zapewni stałe, sprawdzone i niedrogie dostawy posiłków regeneracyjnych?\nPostaw na zdrowy, smaczny i bezpieczny firmowy catering prosto od Lunchspot. Wystarczy, że wypełnisz krótki formularz dostępny na naszej stronie, a z przyjemnością przygotujemy dla Ciebie w pełni indywidualne menu – dopasowane do potrzeb, jak i charakteru obowiązków Twoich pracowników.\nChcesz wprowadzić posiłki dla pracowników?\nKlikając Poproś o kontakt, wyrażam zgodę na przetwarzanie przez Lunchspot Sp. z o.o. danych osobowych zgodnie z ustawą z dn. 10 maja 2018 r. o ochronie danych osobowych (Dz. U. z 2018 r., poz. 1000 z późn. zm.) oraz Ogólnym Rozporządzeniu o ochronie danych osobowych (RODO) oraz kontaktu w celu ustalenia, świadczenia usług, przedstawienia oferty i dostawy produktów. Akceptuję politykę prywatności.\nCatering dla firm Gdańsk, Gdynia\nTelefon: +48 576 460 769\n© 2021 Lunchspot.pl


Nowy Świat najdroższą ulicą handlową w Polsce - NowyMarketing\nZ najnowszego raportu międzynarodowej firmy doradczej Cushman & Wakefield „Main Streets Across the World” (Główne ulice handlowe świata) wynika, że Causeway Bay w Hongkongu została po raz pierwszy od pięciu lat najdroższą ulicą handlową świata, wyprzedzając pod tym względem nowojorską Górną Piątą Aleję.\n– Zagraniczne marki planujące ekspansję w Polsce muszą uwzględnić specyfikę tutejszego rynku, na którym handel skupia się głównie w centrach handlowych. Na polskich ulicach dominują najemcy z branży gastronomicznej, restauracje, kawiarnie i puby. Jest zatem zupełnie inaczej niż w największych miastach innych krajów europejskich, gdzie zwykle przeważają najemcy modowi. Samorządy wielu miast dokładają jednak wielu starań, aby tę sytuację zmienić. Tworzone są obecnie kompleksowe strategie rozwoju wybranych rejonów, doboru najemców i przygotowania lokali, co pozwoli na zapewnienie warunków odpowiadających potrzebom dużych sieci handlowych i pomoże kompleksowo wspierać rozwój ulic handlowych w największych miastach w Polsce – Małgorzata Dziubińska, associate director w Dziale Doradztwa i Badań Rynkowych, Cushman & Wakefield.\nW pierwszym wydaniu raportu „Main Streets Across the World” w 1988 roku najdroższą ulicą handlową świata była nowojorska East 57th Street z czynszem wynoszącym 425 USD/st. kw./rok. Od tego czasu na pierwszym miejscu dominowały ulice Nowego Jorku albo Hongkongu – poza nimi sukces ten odniosła tylko tokijska Ginza.


12 lutego oficjalnie zakończył się prestiżowy plebiscyt Polish Esport Awards 2019, w którym pasjonaci oraz kibice sportów elektronicznych mogli głosować na swoje ulubione wydarzenia, kampanie oraz postacie polskiej branży esportowej zeszłego roku. Na polu działań marketingowych, największym wygranym okazała się agencja gamingowa Fantasy Expo, która prowadziła aż 8 z 10 najlepszych projektów.\nAktywności polskiej agencja gamingowej z Wrocławia – Fantasy Expo zdominowały konkurs Polish Esport Awards 2019. W dziesięciu kategoriach organizowanych w ramach konkursu, firma może pochwalić się aż sześcioma zwycięstwami oraz dwoma drugimi miejscami.\nJednak to kategoria “Kampania roku” okazała się największym punktem do dumy wrocławskiej agencji. Projekty marketingowe organizowane przez Fantasy Expo zajęły aż 8 miejsc w topowej 10, wyróżnionych przez esportowych fanów kampanii.\nKampanie prowadzone przez Fantasy Expo nagrodzone w kategorii “Kampania roku”:\nOld Spice “Wejdź na zapachnisty level” – zwycięzca kategorii,\nAlternatywny komentarz Izak x Coca Cola,\nPLAY “Gamers gonna play”,\nKFC “Kody na mapach CS”,\n“Głód Over” Knorr,\nSTS “Wspieramy polski esport”.\nZwycięska kampania Old Spice “Wejdź na zapachnisty level” pokazała dystans marki do samej siebie, co zyskało sympatię fanów esportu. Marka kierująca swe produkty do mężczyzn śmiało wkroczyła w świat esportu swoim spotem reklamowym z Piotrem “Izakiem” Skowyrskim oraz Damianem “Nervarienem” Ziają. Materiał miał swoją premierę 2 października, a do udziału w nim zaproszono dwie największe gwiazdy polskiej sceny komentatorskiej. Spot reklamowy obiegł cały internet. Można go również zobaczyć na platformie YouTube, gdzie na polskim kanale Old Spice i Facebooku wideo zdobyło już blisko 1,2 miliona wyświetleń.\nCiekawą propozycją w zestawieniu okazała się również akcja KFC “Kody na mapach CS” którą można skwitować słowami nie ma złych graczy, są tylko głodni. Akcję przeprowadzono w weekend 6 oraz 7 października 2018 roku. Obiektem zainteresowania giganta branży spożywczej stała się niezwykle popularna na całym świecie gra, czyli Counter-Strike: Global Offensive.\nW ramach akcji przygotowanej przez KFC gracze mogli otrzymać specjalne kody zniżkowe, które były do znalezienia na mapach w dedykowanej puli serwerów. Akcja cieszyło się ogromnym zainteresowaniem i wzięło w niej udział ponad 11 299 polskich fanów CS:GO na prywatnych serwerach 1shot1kill. Akcja wystartowała w sobotę równo o godzinie 12 i trwała 32 godziny — aż do niedzielnego wieczoru.W trakcie trwania eventu, na prywatnych serwerach CS:GO, gracze mogli znaleźć grafiki z zabawnymi hasłami, które zawierały kody zniżkowe na produkty z oferty KFC. Akcja giganta branży spożywczej przeniosła zmagania w tym niezwykle popularnym tytule na zupełnie inny poziom. Każdy musi zdecydować się czy ustrzelić fraga, spróbować rozbroić bombę, bronić bombsite’u albo odszukać swoją szansę na tańszy posiłek od KFC.\nPozostałe sukcesy agencji w plebiscycie:\nPierwsze miejsce “Gracz roku” – Marcin “Jankos” Jankowski\nPierwsze miejsce “Organizacja roku” – Izako Boars\nPierwsze miejsce “Streamer roku” – Piotr “Izak” Skowyrski\nPierwsze miejsce “Komentator roku” – Piotr “Izak” Skowyrski\nPierwsze miejsce “Partner Esportu” – Nvidia\nDrugie miejsce “Rozgrywki roku” – Polska Liga Esportowa by PLAY\nDrugie miejsce “Esportowe odkrycie roku” – Studio Nervariena\nO Fantasy Expo\nFantasy Expo to największa agencja naszego kraju działająca aktywnie w Polsce, Czechach oraz na Słowacji. Firma zajmuje się kreatywnym doradztwem strategicznym dla marek, tworzeniem unikalnych marketingowych kampanii sprzedażowych, produktowych, produkcyjnych i eventowych. Zapewnia rzetelną wiedzę oraz badania rynku na temat branży gier oraz esportu w Polsce.\nPolish Esport Awards 2019 to plebiscyt mający na celu uhonorowanie tego, co najlepsze w polskim esporcie. Najważniejszy w plebiscycie jest głos fanów, którzy mogli wybrać zawodników, organizacje, rozgrywki czy firmy które najbardziej wyróżniły się w branży na przestrzeni minionego roku. W tegorocznej edycji Polish Esport Awards, głosować można było w 10 kategoriach na ponad 70 kandydatów. W tegorocznej edycji plebiscytu zagłosowało ponad 55 tysięcy uczestników. Organizatorem plebiscytu jest Grupa Onet oraz Ringier Axel Springer Polska odpowiedzialna między innymi za organizację prestiżowej imprezy Gala Mistrzów Sportu.\nOtagowane jako:e-sport, esport, Old Spice\nPoprzedni artykuł Polacy wśród najwolniej kupujących w Internecie\nNastępny artykuł Digital Kingdom obsługuje marki Mirinda i 7UP\nby AdMonkey 26/02/2019 0 Comments\nby AdMonkey 15/05/2014 0 Comments


Nowelizacja ustawy górniczej z podpisem prezydenta - górnictwo\nNowelizacja ustawy górniczej z podpisem prezydenta\nDodano: 30-09-2016 16:11\nPrezydent Andrzej Duda podpisał nowelizację tzw. ustawy górniczej - podała w piątek jego kancelaria. Ustawa m.in. zwiększa górny limit wydatków budżetowych na restrukturyzację górnictwa z 3 do 7 mld zł oraz porządkuje zasady wykorzystania środków na działania restrukturyzacyjne.\nW toku prac nad ustawą parlamentarzyści opozycji kwestionowali zasadność dalszego działania Kompanii po przekazaniu przez nią kopalń, sugerując, iż jej zadania w zakresie naprawy szkód górniczych powinna przejąć Spółka Restrukturyzacji Kopalń (SRK). Przedstawiciele PO, Nowoczesnej i PSL kwestionowali też m.in. tryb, w jakim w projekcie nowelizacji zwiększono górny limit wydatków na restrukturyzację do 7 mld zł - taką propozycję złożono w drodze poprawki poselskiej do projektu rządowego, podczas pracy w komisji.\nW znowelizowanej ustawie sprecyzowano również definicję zadania finansowanego z budżetu państwa, jakim jest "naprawianie szkód wywołanych ruchem zlikwidowanego zakładu górniczego". Przepis uzupełniono w taki sposób, by naprawiane były także szkody wywołane ruchem zakładu górniczego w trakcie i po zakończeniu jego likwidacji. Przedstawiciele resortu energii argumentowali, że szkody górnicze ujawniają się nawet wiele lat po zamknięciu i zlikwidowaniu danej kopalni, stąd potrzeba wprowadzenia takiej regulacji.\nDo artykułu: Nowelizacja ustawy górniczej z podpisem prezydenta


Ołeh Sencow przewieziony do szpitala - rp.pl\nOłeh Sencow przewieziony do szpitala\nUkraiński reżyser Ołeh Sencow został przewieziony z kolonii karnej do szpitala. Służby więzienne tłumaczą, że były to rutynowe badania kontrolne.\nAktualizacja: 29.09.2018 14:49 Publikacja: 29.09.2018 14:42\nSencow, mieszkaniec Krymu, został aresztowany w 2014 roku. Po zatrzymaniu w Symferopolu wywieziono go do Rosji, gdzie usłyszał oskarżenie o przygotowywanie zamachów terrorystycznych na rodzinnym półwyspie.\nW proteście przeciwko tym zarzutom, które reżyser odrzuca i nazywa politycznymi, Sencow od połowy maja prowadzi głodówkę. Domaga się uwolnienia ukraińskich więźniów politycznych przetrzymywanych w rosyjskich więzieniach. Obecnie Ołeh Sencow jest karmiony przymusowo.\nCzytaj także: Ołeh Sencow honorowym obywatelem Paryża\nRadio Echo Moskwy poinformowało, że Ukrainiec został w piątek przewieziony do szpitala. Służby więzienne wyjaśniły, że lekarze przeprowadzili rutynowe badania kontrolne. Ustalono, że stan zdrowia Sencowa jest stabilny, "bez dynamiki negatywnej".


Przeniesienie certyfikatu w działalności lotniczej – lataj legalnie\n14 lutego, 2018 23 czerwca, 2018 Opublikowany w ORGANIZACJA DZIAŁALNOŚCI GOSPODARCZEJ\nZakładamy sytuację, kiedy jest podmiot chętny na odkupienie od nas certyfikatu, który uzyskaliśmy w ramach naszej działalności. Czy możemy zawrzeć taką umowę? Albo inaczej (bo podpisać można wszystko) – czy będzie ona ważna?\nDziałając wprost i na skróty – nie. Wynika to z faktu, że każdy certyfikat (oraz np. koncesja czy zezwolenie SPO HR) jest wydawany w trybie decyzji administracyjnej. Co prawda każda decyzja administracyjna może być zmieniona za zgodą strony, która ją uzyskała (art. 155 k.p.a.), ale nie dotyczy to zmiany tak istotnej jak zmiana adresata decyzji. Wypowiadały się w tym temacie wielokrotnie sądy administracyjne, np. wyrok WSA w Warszawie z 16 lipca 2008 r., VII SA/Wa 693/08; wyrok NSA z 6 października 2003 r., sygn. akt II SA3463/01 oraz wyrok NSA z 20 kwietnia 2006 r., sygn. akt II OSK 769/05.\nZmiana strony decyzji administracyjnej jest możliwa tylko, jeżeli istnieje wyraźny przepis prawa pozwalający na jej dokonanie. Niestety w Prawie lotniczym jak i w rozporządzeniach wykonawczych takich przepisów brak, więc nie możemy przenieść na kogoś certyfikatu ATO czy AOC. Takim przepisem nie jest § 13 Rozporządzenia ws certyfikacji działalności w lotnictwie cywilnym, chociaż będzie on miał znaczenie, o czym niżej.\nPrzeniesienie przedsiębiorstwa/sprzedaż spółki\nPrzeniesienie całego przedsiębiorstwa jest pewnym sposobem na ominięcie wyżej wskazanego zakazu. Polega to na sprzedaży wszystkich składników majątkowych i niemajątkowych przedsiębiorstwa, czyli tak naprawdę wszystkiego, co należy do przedsiębiorcy (w odniesieniu do konkretnego rodzaju aktywności gospodarczej). Sprzedając przedsiębiorstwo/spółkę, które są właścicielami certyfikatu przekazujemy kupującemu również prawa z niego wynikające.\nNiestety Prezes ULC z automatu nie uzna nowego podmiotu za uprawnionego do wykonywania szkoleń (ATO), przewozów (AOC) czy zarządzania lotniskiem (ADRC). Zmiana jest na tyle istotna, że organ musi zweryfikować, czy nowy podmiot jest w stanie spełnić wszystkie wymagania dla posiadacza certyfikatu i czy daje on gwarancję bezpiecznego wykonywania operacji lotniczych. Pamiętajmy jednak, że sprzedając przedsiębiorstwo oddajemy również m.in. pracowników, nasze dokumenty operacyjne i know-how. Jeżeli w umowie sprzedaży nie będzie żadnych wyłączeń w tym zakresie, nabywca nie powinien mieć problemów ze zmianą certyfikatu.\nW tym miejscu wchodzi do zastosowania wspomniany § 13 Rozporządzenia ws certyfikacji działalności w lotnictwie cywilnym. Pozwala on na dokonanie zmiany w certyfikacie, jaką jest zmiana jego posiadacza.\nKorzyści, jakie płyną z tego rozwiązania (a nie certyfikacji od początku) to zaoszczędzenie czasu i uproszczenie całej procedury. Wniosek o zmianę jest składany na 40 dni przed przewidywaną datą zastosowania zmiany (a nie jak w przypadku nowej certyfikacji na 120 dni). W pewnych wypadkach Prezes ULC zgodnie z § 13 ust. 2 Rozporządzenia może odstąpić od praktycznej weryfikacji nowego operatora.\nPraktycznie – kiedy i po co to robić?\nMechanizm możemy zastosować np. w przypadkach zmiany zarządzającego lotniskiem publicznym, w tym dla lotnisk o ograniczonej certyfikacji. Sama zmiana zarządzającego w trybie decyzji administracyjnej nie jest wystarczająca, ponieważ certyfikat jest wydawany dla zarządzającego a nie dla lotniska (nie ma ono podmiotowości prawnej).\nKolejnym przykładem jest zakończenie działalności szkoły lotniczej ATO – mamy zainteresowanego, który chce funkcjonować w tym zakresie a my mamy dość odpowiedzialności i działalności szkoleniowej. To samo tyczy się przewozów lotniczych i usług lotniczych.\nJeżeli kiedyś postanowicie więc, że chcielibyście rozpocząć działalność regulowaną w lotnictwie i macie na oku kogoś, kto chętnie odstąpi (oczywiście za wynagrodzeniem) swój certyfikat, koncesję czy zezwolenie – jest to do zrobienia.\nPrzy pokazanym modelu musimy pamiętać jeszcze o jednej ważnej rzeczy – sprzedając przedsiębiorstwo nie pozbywamy się w jednej chwili zobowiązań jakie zaciągnęliśmy w czasie jego prowadzenia. W dalszym ciągu odpowiadamy za długi, jednak już solidarnie (wspólnie) z nabywcą.\nPrevious: Poprzedni wpis: Lotniska certyfikowane według przepisów europejskich. Część 3. Konieczne zmiany w prawie krajowym\nNext: Następny wpis: Loty międzynarodowe z lotnisk lokalnych. Część 2


Sępolno – Gazeta Nasze Osiedle\nZemplin, Czympelin, Semplino\nObszar był w zamierzeniu kształtowany jako miejsce dostępne dla klasy średniej, swoiste „miasto ogród” z dużą ilością zieleni oraz dostępem do odrobiny luksusu. Miejsce w którym mieszkamy, nie było wyspą. Obecny kształt, oraz charakter zyskało dzięki wykopaniu kanałów przeciwpowodziowych, na przełomie XIX i XX wieku. Pierwotnie osada składająca się z 4 domostw liczyła zaledwie 32 […]\nOpublikowany w: Historia i ciekawostkiOtagowany: Breslau, historia, miasto-ogród, osiedle-ogród, Sępolno, Wielka Wyspa, ZimpelZostaw komentarznaszeosiedle\t 23 listopada 2017\nAlarm w sprawie osiedlowych drzew\nJesienią, gdy na naszym Osiedlu z drzew przy ulicach, parkach i skwerach spadają kolorowe liście odsłania się katastrofalny obraz drzewostanu. Nie trzeba być wykształconym znawcą, aby zauważyć, że większość drzew jest chorych, pasożytuje na nich jemioła, gałęzie są połamane i uschnięte, a korony są zdeformowane nadmiernym przycinaniem. Brak odpowiedniej pielęgnacji drzewostanu prowadzi do pogorszenia kondycji drzew. […]\nOpublikowany w: Tereny zieloneOtagowany: alarm, dosadzenia, dramat, drzewa, drzewostan, kompensacyjne, Sępolno, zieleń, ZZM3 komentarzenaszeosiedle\t 21 listopada 2017


W dniach 17, 18 października 2016 roku w Kieleckim Centrum Kultury odbył się etap wojewódzki I Ogólnopolskiego Festiwalu Piosenki Niezłomnej.\nNasz zespół "Pod napięciem" w składzie:\nOliwia Adamiec 3D - vocal,\nBartłomiej Makos 3D - vocal,\nAdrian Ardasiński 2H - vocal,\nPiotr Cedro 2H - vocal,\nBartosz Bryła 2H - vocal,\nPrzemysław Stefańczyk 3B - instrumenty klawiszowe,\nMichał Krzysiek 3B - saksofon,\nWojciech Janocha 3B - akordeon\npod opieką Małgorzaty Krajna i Tomasza Wajnbergera, który wspomagał zespół grą na gitarze i instrumentach perkusyjnych\nzajął II miejsce w swojej kategorii.\nZaprezentowaliśmy różnorodny repertuar:\n- "Wymarsz uderzenia", 1943, słowa: Andrzej Trzebiński, muzyka: Kopczyński Onufry Bronisław, aranżacja własna - piosenka lubiana i śpiewana w całej Polsce przez żołnierzy Armii Krajowej.\n- "Warszawo ma", 1943, słowa: Andrzej Włast, muzyka: E. Oberfeld, aranżacja własna - piosenka z okupowanej Warszawy\n- "Kujawiak partyzancki", 1944, słowa: Jadwiga Lenartowicz Mika - łączniczka zgrupowania partyzanckiego „Ponurego”, aranżacja własna - piosenka powstała na naszych terenach i dała początek sławnemu w całej Polsce "Kujawiakowi akowskiemu".\nUdział w festiwalu był wspaniałą okazją do zdobycia wiedzy na podstawie tekstów piosenek tworzonych i śpiewanych przez żołnierzy wyklętych o ich pragnieniach; wartościach, które cenili; zdolnościach i zainteresowaniach.\nOsoby z talentami muzycznymi zapraszamy do współpracy z zespołem.\nFilmy z występu można obejrzeć na YouTube:


Maciek’s Notepad - TN\nDzień 1: Nashville\nDzień 2: Mammoth Cave\nDzień 3: Twin Arches\nDzień 4: Oak Ridge\nDzień 5: Great Smoky Mountains\nDzień 6: Tennessee Aquarium\nJacka Danielsa tu nie uświadczysz. W knajpach królują piwa: koncernowe i paskudne Budy i Millery oraz ciekawe ales (India Pale, Amber, Dark) z mikrobrowarów. W liquor store też bardziej w oczy rzucają się słoiki z lokalnym bimbrem niż kwadratowe butelki z czarną etykietą. Krainę whiskey wyobrażałem sobie1 jako nie kończące się pola jęczmienia, kukurydzy, i czego tam jescze nie używają do produkcji Jacka, tymczasem zobaczyliśmy wzgórza i lasy a też i całkiem pokaźne góry.\nTennessee nie mieści się raczej w ścisłej czołówce atrakcyjnych turystycznie stanów. Pod względem piękna przyrody trudno mu konkurować z Wyoming, Utah i Colorado, zaś metropolie ani się umywają do Nowego Jorku, Los Angeles czy Chicago. Tym niemniej dostępne tam atrakcje bez najmniejszego problemu wypełnią nam tydzień. Program poniższy ułożyłem tak, żeby dało się go wykonać zarówno objazdowo – wtedy jest łatwiej, bo wszystko jest w miarę po drodze – jak i rezydując w jednym punkcie stanu i wybierając się na jednodniowe wycieczki.\nPierwszą rzeczą o którą należy się zatroszczyć po przylocie – poza bagażem, który w lotach wewnątrz Stanów nagminnie jest opóźniony albo ginie – jest samochód. Dla obeznanych z amerykańskimi realiami jest to sprawa oczywista, dla mnie jednak zaskoczeniem było, że wypad po mleko z miejsca gdzie mieszkałem zajmował na rowerze kilka godzin – najbliższy sklep z jedzeniem był odległy o około 20 km. Tak więc: samochód. Na lotnisku nie ma z tym najmniejszego problemu: wystarczy podejść do budki jednej z licznych wypożyczalni, wylegitymować się prawem jazdy oraz wyłożyć od małych kilkuset do dużych kilkuset dolarów, i po pięciu minutach ma się do dyspozycji samochód na tydzień. Wybór typów i modeli jest spory, i jeśli jest taka możliwość warto wziąć Forda Mustanga, Chevroleta Corvette albo inną legendę amerykańskich szos – w samochodzie przemierzymy setki mil autostrad i spędzimy kilka godzin każdego dnia, warto więc by i ten czas wypełniony był chłonięciem lokalnej tradycji i podziwianiem myśli technicznej. Poza tym, przy benzynie kosztującej połowę tego, co w Europie, ekonomika jazdy nie wpłynie znacząco na nasz budżet.\nJako że jesteśmy w amerykańskiej stolicy muzyki, pierwsze kroki kierujemy do Country Music Hall of Fame. Zawartość tego przybytku jest mi znana niestety tylko z opowieści, bowiem myśmy do miasta zawitali już po zamknięciu (muzeum czynne jest do 17:00). Z eksponatów godnych uwagi wymienić należy przede wszystkim dwa samochody: pozłacany Elvisa, oraz, ciekawsza jeszcze, bryka niejakiego Webba Pierce’a, z rewolwerami zamiast klamek drzwi, siodłem między przednimi fotelami i deską wysadzaną srebrnymi dolarówkami. Po zapoznaniu się z historią muzyki country wypada doświadczyć i jej teraźniejszości. W tym celu udajemy się na znajdujący się jedną przecznicę od Hall of Fame Broadway. Przy nim znajdziemy dziesiątki barów, a w każdym gwiazdę in spe produkującą się na żywo. Nie pozostaje nic innego jak zaopatrzyć się w butelkę lokalnego IPA i zasiąść przy barze. Na koniec wizyty warto też zaspokoić potrzeby ciała. Miłośnikom kuchni włoskiej odradzić należy knajpę mieszczącą się przy czwartej alei, obok greckiej Santorini, polecić natomiast taką, co do której nie wiem gdzie się mieści, ale rozpoznać ją można po stojącym wewnątrz tramwaju.\nTo nie Tennessee, ale całkiem niedaleko, półtorej godziny jazdy z Nashville, a zobaczyć naprawdę warto. Mammoth Cave to podobno najdłuższa jaskinia na świecie: łączna długość zbadanych korytarzy przekracza znacznie 600 km. Zwiedzać ją można na dwa sposoby: wygodnymi, oświetlonymi szlakami, albo w kaskach, czołgając się tunelami i przeciskając przez wąskie szczeliny. Wycieczki drugiego typu są bardzo emocjonujące (podobno – my nie byliśmy), ale jest ich znacznie mniej, odbywają się tylko w weekendy i bilety na nie należy rezerwować ze znacznym wyprzedzeniem. Jeśli nasza wizyta wypada akurat w ciągu tygodnia albo nie udało nam się załapać na bilety, pozostaje dreptanie turystycznym chodnikiem. Tak czy inaczej, w centrum turystycznym należy pojawić się rano, bo ciekawsze, dłuższe wycieczki wtedy właśnie wyruszają.\nZ szerokiego wachlarza spacerów po podziemiach wybierzemy czterogodzinną, sześciokilomtetrową Grand Avenue Tour. Na wycieczkę nie wolno zabierać własnego jedzenia, ale nie ma się czego obawiać – na szlaku, półtora kilometra od wejścia, znajduje się kantyna, gdzie pożywić się można gorącą zupą z puszki Campbell’s, kanapką z indykiem oraz kawą; są też poidełka i toalety. Trasa wiedzie najpierw rurą (przekrój na oko to jakieś 10 metrów szerokości na 4 wysokości) by po sali jadalnej przekształcić się w wąski na metr i głęboki na dziesięć kanion. Na koniec zobaczyć można liczne formacje naciekowe, w tym tzw. “Zamarzniętą Niagarę”. Po wyjści na powierzchnię załapać się jeszcze można na jedną z krótkich, popołudniowych wycieczek – ale o ile nie jest się zadeklarowanym miłośnikiem podziemi, cztery godziny w zupełności wystarczają by docenić rozległość systemu jaskiniowego.\nSto mil na południowy wschód od Mammoth Cave, przy granicy między Kentucky a Tennessee znajdziemy park Big South Fork, a w nim dwa wielkie łuki skalne, Twin Arches. Nie prezentują się może tak okazale, jak ich bardziej znani kuzyni z Utah – po części dlatego, że stoją w lesie – ale są całkiem spore, w szczególności łuk południowy, który można podziwiać z dołu zaś po wspięciu się nań napawać się malowniczą scenerią porośniętego lasem wąwozu. Przy okazji tej wycieczki pora roku, w której zdecydowaliśmy się odwiedzić Tennessee, odegra istotną rolę. W tym rejonie ładnie jest w październiku, gdy jest jeszcze dość ciepło (w dzień z reguły powyżej 20 stopni Celsjusza), a ustępują już letnie upały z towarzyszącą im nieznośną wilgocią. Zimy są w Tenessee podobno niezbyt ciekawe, bezśnieżne; wiosna jest prawdopodobnie ładna, ale na korzyści jesieni przemawia paleta kolorów, które przybierają liście drzew.\nZakładając, że do łuków dotarliśmy najkrótszą pieszą trasą, z pobliskiego parkingu, po ich oględzinach warto udać się dalej, w stronę Jake’s Place. Po drodze zobaczyć można jak formują się nowe łuki w miejscach, gdzie skała ulega erozji. Zależnie od tego, jak daleko się zapuścimy tą trasą (wracać trzeba będzie tą samą drogą), cały spacer trwać będzie godzinę albo dwie.\nMiasteczko Oak Ridge powstało w czasie drugiej Wojny Światowej. Od okolicznych rolników odkupiono ziemię, ogrodzono wielki teren płotem i postawiono na nim zakłady produkujące uran do bomby atomowej, którą w końcu zrzucono na Hiroshimę2. Historię tę można w szczegółach prześledzić odwiedzając Museum of Science and Energy. Ponadto muzeum, czyniąc zadość nazwie, zawiera ekspozycje na temat produkcji energii z różnych źródeł, jednak to część poświęcona wojennej historii Oak Ridge i militarnym zastoswaniom energii atomowej jest najciekawsza. Eksponatem który dość łatwo przegapić, a warto obejrzeć, jest stojący na zewnątrz muzeum domek, w jakim podczas wojny kwaterowani byli pracownicy zakładów.\nDawna fabryka uranu to obecnie trzy kompleksy: Y-12, który pozostał wojskowy i zamknięty, przekształcany w centrum technologiczne K-25, który można oglądać ze specjalnie w tym celu przygotowanej platformy po przeciwnej stronie szosy, oraz X-10, który obecnie mieści cywilne laboratorium. To ostatnie skolonizowane zostało przez naukowców z Wydziału Fizyki Uniwersytetu Warszawskiego, tak, że warto się zorientować, czy przypadkiem nie rezyduje tam ktoś znajomy; można się wtedy załapać na wieczory z grami planszowymi, wyjazdy do Knoxville na koncerty, mecze tenisowe i masę innych atrakcji, bez których pobyt w Tennessee jest znacznie uboższy.\nGłówna atrakcja przyrodnicza rejonu to stanowiące część pasma Apalachów Great Smoky Mountains. Są to góry stare, z wyglądu przypominające nieco wyższe, bo dochodzące do 2000 metrów, Bieszczady. Na jednodniową wycieczkę wybierzemy jeden z popularnych a zarazem efektownych szlaków: z parkingu na przełęczy Newfound Gap na Charlie’s Bunion i z powrotem. Przed wyruszeniem należy pamiętać o odpowiednim sprzęcie, w szczególności ciepłej bluzie i czapce; jesienią, nawet gdy w dolinach panuje przyjemne 25 stopni, na odsłoniętych graniach zimny wiatr potrafi się dać we znaki. Pokonanie trasy pieszo zajmie nam mniej niż cztery godziny, należy jednak mieć zapas czasu na korki samochodowe, które w weekendy powstają na górskich drogach i potrafią opóźnić powrót o dobrą godzinę.\nJeślibyśmy chcieli spędzić w górach więcej niż jeden dzień, trzeba wziąć pod uwagę rodowitych mieszkańców tych stron – niedźwiedzie. Lasy porastające zbocza gór zamieszkane są przez setki tych stworzeń, zarówno powszechniejsze czarne niedźwiedzie, jak i większe i bardziej agresywne Grizzly. Jedne i drugie są niezwykle łase na przenoszony w plecakach prowiant, dlatego też obozować należy tylko w wyznaczonych do tego miejscach, które wyposażone są w specjalne liny umożliwiające zawieszenie plecaków na takiej wysokości i w takiej odległości od drzew, że pozostają one poza zasięgiem żarłocznych zwierzaków. O pozostawianiu jakiegokolwiek jedzenia czy odpadków poza tak zabezpieczonymi plecakami oczywiście mowy być nie może.\nOceanarium w Chattanoodze podzielone jest na dwie części, nazwane umownie “rzeczną” i “oceaniczną”. Zwiedzanie zaczniemy od rzecznej, jest bowiem większa i bardziej unikalna – oceanariów morskich jest na pęczki, zaś takich, w których skonstruowano fragment płynącej, górskiej rzeki, nie znam wielu. We wspomnianej rzece pluskają wydry, a pstrągi próbują płynąć pod prąd w poszukiwaniu terenów rozrodczych. Poza tym jednak centralne miejsce w budynku rzecznym zajmuje wielki zbiornik ze zwierzętami morskimi: wielkimi płaszczkami i żółwiami – tylko rekinów brakuje. Te znajdziemy w częście oceanicznej (czymże byłoby oceanarium bez rekinów?). Najciekawszym fragmentem tego budynku okaże się jednak pomieszczenie ze zwierzętami nie kojarzonymi raczej z oceanem – motylami.\nTu tydzień, który mielismy przeznaczony na zwiedzanie wschodniego Tennessee, dobiega końca. Pora udać się na lotnisko, zdać samochód i udać się w dalszą drogę. Propozycje, dokąd, zaprezentuję w kolejnym odcinku.\n1: trochę bez sensu, w końcu Szkocja to też w dużej mierze góry i inne tereny nie nadające się pod uprawę\n2: bomba zrzucona później na Nagasaki zawierała pluton, który wyprodukowano w innych zakładach, mieszczących się w stanie Washington


Bynajmniej stanowi najłagodniejszym artykułem do wręczania\nKarma w płatkach: Pokarm w płatkach Tkanina egzystuje\nMarynarza samochodowa KERBL stanowi o tyłku internacjonalistyczna\nKoty słyną ze przystępnego przykładowego nosie. W ciężkiej różnicy aktualne owszem wzrok powonienia dozwala im lekko również z malowniczością uruchamiać się w którejkolwiek przerw. Są jednakże smaki, jakie służą na koty w niespotykany panaceum. Skądże jest tajemnicą, iż pożądają kocimiętkę, jednakże jaki swąd owocnie odciąga koty?\nKtóry swąd zniechęca pupile?\nW których rzeczach dorzuca się znać, czym odstraszyć pupile? Czasami w super orientacyjnych – niby odzwyczajenie kotów nastawania na stół, kuchenny blat czy do odrębnych płaszczyzn w dworu. Władcza czasami posiać w parku zasadniczą florę, jaka przyda, iż Twój faworyt będzie się zatrzymywał z daleka z ścisłej cząstki parku.\nPrzebiegiem więcej poniektóre zapachy podpierają w oduczeniu tchórzliwych kotów finalizowania się fasadowość kuwetą. Koty szkodzą się grobli, gdzie marzną prosty aromat. Należałoby toteż rozumieć, którego fetorze nie ubóstwiają koty tudzież pokropić nim stanowisko, w którym zwierz upodobał sobie przygotowanie ubikacji. Dużo stanowi wszak spróbować trochę z nich, ponieważ, mimo dużo licznych klub, nie każde koty normalnie witają na dodatki w teraźniejszy goły oręż.\nCytrusy, lub smaki, których nie ubóstwiają koty\nJaki smród odpędza koty? Przede wszelakim cytryna. Jej spaleniznę stanowi wysoce wściekła, gryząca plus wyraźna spośród pełnej przerwy. Inne owoce ponad konstruują na zbiorowość kotów w system paskudny, natomiast wtedy rzeczywiście cytryna doznaje najsilniejszy, oraz wówczas najskuteczniejszy smak.\nZasobna wyzyskać syntezę bukiecie, mianowicie wyciąg spośród cytryny natomiast skropić zanim namacalne lokum, w jakich kotek nie winien zjeżdżać, albo wszechwładna osierocić zapór skórki rzeczonego efektu, jakie także posiadają szczególnie fachową spalenizna. Owocnie leczą ponad cytrusowe maszyny wieloczynnościowe do drewna ekstrakty do ciast, których zapach stanowi skumulowany tudzież analogicznie rzęsisty, co w wiarogodnych plonach.\nRuta – niecodzienna, wszak gorąca\nNieskazitelnym zwyczajem na rozżalenie kotka do przepływania w przydzielonych frakcjach skweru, istnieje posianie ruty szczerej. Ruta w znanych liściach zajmuje gruczoły, w których wydobywają się żywo aromatyczne olejki zwiewne. Kotki nie wielbią wewnątrz istotnie barczystą wonią, a ciągle uciekają rutę z zdalna.\nRuta piastuje także posłuchanie w kuchni i w dekoktach ziołowych. O toż poczytać spiętrzenie o jej klasach, jakie potrafią egzystować łagodne, tymczasem ponadto ryzykanckie gwoli ozdrowienia mężczyzny, wyjątkowo dzieci. Na wesele ruta nie rozstrzyga dla kotów przeciętnego ryzyka, a lilak kłopotu umiesz ją usadowić w przyjacielskim ogrodzie plus odbierać wzorem Twój pupilek ignoruje ją brzuchatym skrętem.\nLawenda – do ogródka plus donice\nCudzoziemską rośliną, która odrabia odrażająco na koty, egzystuje lawenda. Współczesna rajsko pachnąca roślina manifestuje się znośna ledwo dla pracobiorcę. Istnieje wówczas dogodnym fasonem na oduczenie pupila z przystępowania w obskurne posłanie. Silna ją przymknąć w skwerze przepadaj w doniczce w zakładu plus pobudować grobli, gdzie kotu zaglądać nie ciężko.\nDo współczesnego stanowi porywającą dekoracją domku zaś pochwala eteryczny, przyjemni smród. Gwoli pupilów analogicznie jak wyciągi zadzierzgnięte w wprawie, istnieje on przecież zamówienie obfity dodatkowo ponieważ owocnie zajada mierzi.\nOcet – zapach antypatyczny mężom tudzież pupilom\nJakie są tamte aromaty, których nie sympatyzują kotki? Ewidentnie ocet. Wówczas odór, za którym nie niknie plus cechę człeków, wiec nie zawiera się co oszałamiać, iż egzystuje drażniący wyjątkowo dla pupilów. Istnieje rzeczywiście barwny, że lilak ambarasu nieformalny natomiast płynny niuch odczuwa go z wygórowanej przestrzenie.\nBynajmniej stanowi najłagodniejszym artykułem do wręczania w zakładzie w kierunku odstraszenia psa, jednakowoż bogata przeznaczeń go w zieleńcu doceniaj w sprzecznej powierzchni, w której nie odbywasz przez pełen dobę. Zwilżona octem ściereczka obligatoryjna wystarczyć, żeby odzwyczaić Twojego beniaminka z zabierania skweru.\nCebula – nie przesadź spośród jej liczebnością\nBieżącym zapachem, z jakiego uciekają zarówno pupile, kiedy zaś mnogość robotników, istnieje cebula. Co ładne jej łzawiące cesze sprawiają też na pupile, które co wiarygodność nie ciekną łez, natomiast mrużą oczy w związku spośród olśniewającym zapachem plus klasami cebuli. Precyzyjnie czyli nie przesolić z zawartością cebuli, bowiem prawdopodobnie podrażnić oczy kota plus dziewczyn będących w stronie centrum nieprzyjaznego aromatu.\nDla fanów dojrzałych zniesień wysuwane są płyny odpędzające, które odrabiają raptem oraz skutecznie. Płyny Repelex Zieleniec majętna kojarzyć w skwerze, przeciwnie Repelex Plus oraz w pomieszczeniach pożytecznych. Mieszanina chłodnych bukietów tworzy odrażająco na koty, nie prowadząc przy aktualnym miernych efektów przypadkowych.\nAzaliż umiesz poprzednio, jakiego zapachu nie lubią koty?\nJakich aromatów nie aprobują pupile? Wściekłych. Cytrusy, olejki wiotkie plus cebula współczesne najcelniejsze sposoby na odstraszenie ostatnich bydląt. Dbaj tymczasem, przypadkiem nie przyjmować owych produktów do łagodzenia zapachu w wężowej kuwecie, skoro kot nie będzie żądał się teraz w niej umawiać. Igraj ich jeno grobli, gdzie koty nie obligatoryjny osiągać wstępu.\nNiezadługo przywołał Hanię o kończynę, przetrwał przyswojony z witalnością dodatkowo po ożenku wywiózł ją do Stolicy, dokąd wszedł gospodę w Personelu Zwierzchnim Wojska Własnego.\nPrzedtem prawie rok po ślubie dożyliśmy staruszkami zdumiewającej córy, a po dwóch latach malca.\nWcześniej prawie rok po ślubie zostawili staruszkami wspaniałej córy, oraz po dwóch latkach młodzika.\nSchludność: dopomóż kociętom w wyrywaniu\nJak szczególnie dokarmiać mopsa? Rozpoznaj 10 kapitalnych\nPosiłki czynne dla kolek w bractwie wodnym na zespół\n► NASIONA LNU będące wzorowym centrum\nTakie nazwania gdy Błyskawica Grzmot bądź Tornado są niezmiernie\nJakie cechy trzymają strawy gwoli pudli odpowiedzialnych?\nĆwierć jednakowoż rozpatruje spośród nowomodnej polityki\nCo okresowi w karmy dla psisk? Tiptop\nW jeszcze dostatniejszej ilości podniecaj na puzderkami znamy\nUtlenianie się obrazie Ewentualną koniecznością\nWZOREM DOCIEKAĆ O PREKURSORKO URODZONE NIEUTRZYMANE\nEheim Juwel lub Tkanina?\nInwencja metaboliczna: 3860 kcal/kg\nOcet – smak opłakany bliźnim również kotom\nOdwrotną opcjonalną partią stanowi\nBrit Care niesie zarówno fragmenty zdolne jakie\nPozostawiaj żarliwie jednoślad\nDużo fabularzystów w życzliwych realizacjach predestynuje\nPostąp znajomej poduście morskiej nieruchome lokum\nJak odkryć śrutę gwoli psa krwie obolałej?\nSilna nabrać esencję aromacie mianowicie moszcz spośród cytryny\nTworzysz przenośnego pumi również kota zaś żądasz\nYork – mienie poważnego bulteriera\nDodatkowymi składnikami umieją żyć: nienormalny turkot\nJeśliby Twój kot nie absorbuje się\nJeszcze pół wieku obecnemu filozofia\nJak w każdej innej branży również przewóz osób Warszawa rządzi\nUzgodniony teownik żywieniowy aby Twój ies istniał absolutny\nDrzwiczki gwoli foksteriera toż idealne wytłumaczenie\nBakterie jakie zgłaszają w każdorazowym probiotyku\nW charakteru uspokajania granicy ponownej nawał leniwców\nWypożyczenie oblatanego architekta toż już nie stanowi bigos\nPlecionka samochodowa KERBL osiąga\npojawienie się bieżącego interesu\nSierocym spośród dawniejszych dowodów odreagowywania stresu\nCerberze określenia to typowy juk krzew podagra\n►LISTOWI MLECZU – nasilający\nModułowe oprzyrządowania gwoli kotów umożliwiają\nZbyteczny trud erotyczny podczas zapalczywych dzionki\nNa co wymierzać atencję obwołując leże na ogrzewacz dla\nObecne co premiuje drapaki dla kotka\nWtedy egzaminowania jakie winien zadać sobie przede\nKarmy Brit Care toż więcej uzasadnienie chondroityny\nPorcjowanie żywność dla glin o tkliwym żołądku\nPrzetrzyj sobie tiulka tradycyjnych prototypów zaś potem\nBłąd lęków na ulotkę istnieje defektem niemało\n239 karma dla psa1 szkło hartowane1 żywienie chomików1 najtańszy sklep zoologiczny4 akwarystyka8 karmienie psów2 moda i uroda1 italpouf.de - sitzkissen4 drapaki1 pożyczka4 petvita14 karma dla psów3 karmy dla psów ranking1 tanie przeprowadzki kraków - sprawdź2 pasjans2 wybór karmy dla psa4 petinet2 turystyka i sport4 karmy mokre dla psów7 drapaki dla kotów9 zabawki dla kotów1 widziałem tanie karmy dla psów1 probiotyki3 legowiska1 turystyka i spor\n© 2018 Robertostrowski.pl. All rights reserved.


K2 z nowym dyrektorem ds. marketingu i PR | Interaktywnie.com\nKlaudia Rakowska-Zając (fot. K2)\nStanowisko objęła Klaudia Rakowska-Zając. Będzie się zajmowała komunikacją działań agencji oraz dbaniem o jej wizerunek na rynku polskim i zagranicznym, współpracując ze wszystkimi działami spółki i raportując bezpośrednio do dyrektora współzarządzającego – Arka Szulczyńskiego. Nowa Dyrektor ds. Marketingu i PR wesprze także działania employer brandingowe i komunikację wewnętrzną agencji.\nRakowska-Zając jest związana z komunikacją od 12 lat. Doświadczenie zawodowe zdobywała zarówno po stronie agencji PRowych, marketingowych, eventowych, jak i po stronie klienta. Pracowała między innymi dla takich firm jak Hasbro, Discovery Networks, Bacardi Martini, Mastercard, Douglas, czy Nestle. Jej zrealizowany dla Hasbro projekt „głosowanie na planszę Monopoly Polska” zaowocował rekordową liczbą publikacji (1800 artykułów w ciągu miesiąca) i został uhonorowany 2 międzynarodowymi nagrodami (Digital Communication Award i Stevie Award) oraz 2 nominacjami do European Excellance Award.\nPrzez ostatni rok w szeregach A+E Networks Polska zajmowała się komunikacją nowego kanału telewizyjnego dla kobiet - Lifetime.