Odchodzenie od złudzeń? O dziesięcioleciu przemian społecznych i gospodarczych w Polsce dyskusja - Więź\nOdchodzenie od złudzeń? O dziesięcioleciu przemian społecznych i gospodarczych w Polsce dyskusja\nRyszard Bugaj, Waldemar Kuczyński, Krzysztof Mądel SJ, Andrzej Rychard, Agnieszka Magdziak-Miszewska, Tomasz Wiścicki 2000\n„Więź”: Minionych dziesięć lat transformacji ekonomicznej i budowania gospodarki rynkowej w naszym kraju nazwaliśmy w tym numerze „dekadą nadziei i dekadą złudzeń”. W naszym przekonaniu, na jej początku starły się ze sobą dwa złudzenia – a może nadzieje? – dotyczące tych procesów. Wedle pierwszego ze złudzeń, które można nazwać mitem „niewidzialnej ręki rynku”, rozwiązując problemy ekonomiczne, rozwiążemy również problemy społeczne: nastąpi normalna stratyfikacja dochodów, będą ludzie bogaci, biedni, bardzo biedni, a po pewnym czasie wszystko się mniej więcej unormuje. Drugie złudzenie, podzielane przez większość elektoratu „Solidarności”, sprowadzało się do przekonania, że transformacja ekonomiczna Polski – ów magiczny wolny rynek – oznacza po prostu pełne półki, w miarę równy dostęp do dóbr, zarazem bez rezygnacji z – lepszej czy gorszej – stabilności, gwarancji osłon socjalnych, dostępu do pracy itd. Na styku tych dwóch przekonań powstawały różne konflikty społeczne, linie podziałów politycznych. Czy nie jest konsekwencją tych dwóch pierwotnych nastawień to, że dzisiaj z jednej strony wszyscy notują u nas obiektywnie bardzo wysoki wzrost gospodarczy, a Polska nazywana jest liderem transformacji, z drugiej strony zaś istnieje głęboka frustracja społeczna i poczucie, że żyje się źle i że nie ma się właściwie z czego cieszyć?\nWaldemar Kuczyński: Przede wszystkim stanowczo nie zgadzam się z nazywaniem lat dziewięćdziesiątych „dekadą złudzeń”. Czasem złudzeń były lata osiemdziesiąte. Łudzono się wówczas, że jesteśmy aniołami, a diabeł to czerwony i nikt ponadto. Złudzeniem była też idea samorządnej Rzeczypospolitej – systemu opartego na własności państwowej, który ma jednocześnie wszystkie zalety socjalizmu i kapitalizmu. Była to potężna utopia. To nie były złudzenia pojedynczych ludzi – to były złudzenia ruchu „Solidarności” i zdecydowanej większości społeczeństwa. Kiedy w badaniach ankietowych padało pytanie o to, na jakim typie własności ma być oparta gospodarka, odpowiadano: na własności państwowej, nie wolno denacjonalizować, a poza tym wszystko ma być tak, jak na Zachodzie. To były dwa wielkie złudzenia, które się rozprysły. Lata dziewięćdziesiąte to dekada rozstawania się ze złudzeniami, wielkiego zstąpienia na ziemię – tak bym ją nazwał.\nJeśli chodzi o złudzenia, że można będzie pogodzić gwarantowaną pracę, sklepy pełne towarów, rosnące dochody i cały blask kapitalizmu – nie ulega wątpliwości, iż taka nadzieja w szerokich kręgach społeczeństwa istniała. To złudzenie było bardzo rozpowszechnione. Natomiast nie znam warstwy społecznej czy grupy zawodowej, która by wyznawała taki pogląd, że rynek sam z siebie rozwiąże wszystkie problemy. Być może były takie osoby, ale nawet Leszka Balcerowicza nie można posądzać o taki ekstremizm. Tak zwany plan Balcerowicza również nie był realizacją tego typu utopii, ponieważ zawierał osłony socjalne, chroniące pewne grupy społeczne przed ciosami transformacji. Przypomnę choćby pierwszą wersję ustawy o zasiłkach dla bezrobotnych i bardzo silną osłonę, jaką od początku transformacji – wbrew demagogii na ten temat – miała grupa emerytów i rencistów. Nie można więc na pewno powiedzieć, że to była realizacja skrajnej koncepcji liberalnej. Natomiast nie ulega wątpliwości, że ta koncepcja opierała się na silnej wierze w rynek. „Niewidzialna ręka rynku” to jest po prostu wolność wyboru konsumenta i miliony decyzji podejmowanych przez konsumentów powodują, że gospodarka jest jak gdyby przez nich regulowana. Rzeczywiście istniała wiara w to, że wiele problemów rozwiąże wolność gospodarcza – dla jednych wolność robienia interesów, a dla drugich wolność wybierania tego, co chcą kupić. I rzeczywiście, bardzo wiele problemów zostało dzięki temu rozwiązanych.\nRyszard Bugaj: Myślę, że to co w Polsce zaczęło być robione od roku 1990 czy od schyłku 1989, nie było poprzedzone żadną szerszą refleksją. W Polsce nie było żadnej refleksji na temat względnych wad i zalet rynku. Po drugiej stronie względnych wad i zalet rynku są oczywiście względne wady i zalety obecności państwa w gospodarce.\nPo Okrągłym Stole wyszliśmy z dokumentem, który w moim przekonaniu – a w sprawach gospodarczych przecież jakoś go współkształtowałem – nie był dobrą podstawą do przyjęcia odpowiedzialności za rządzenie. Ten dokument był tworzony od początku przy dwóch niesłychanie ważnych założeniach. Po pierwsze, że jednak to nie twórcy tego dokumentu przejmą władzę – będą raczej szukali mechanizmów wspomagania i kontroli przemian. Drugim oczywistym wówczas założeniem było to, że cokolwiek się w Polsce będzie działo, „kontrolerem zewnętrznym” będzie potężny związek zawodowy, który powstanie i który zresztą na początku niesłychanie ostro dawał o sobie znać.\nCzy program Leszka Balcerowicza był skrajny? W moim przekonaniu był skrajny w jednym wymiarze – pomysłu na stabilizację gospodarki. Wystarczy powiedzieć, że już od jesieni roku 1990 miesięczna stopa inflacji w Polsce nie przekroczy 1 procentu. Stabilizacja polskiej gospodarki oczywiście nastąpiła, ale w innym czasie i za inną cenę. Natomiast plan Balcerowicza nie był rzeczywiście skrajnie radykalny w wymiarze przemian ustroju gospodarczego – to był standardowy projekt liberalny. Natomiast dzisiaj w moim przekonaniu mamy sytuację zupełnie nową. Po pierwsze, okazało się, że na rynku (a jesteśmy bliscy systemu czysto rynkowego) – niezależnie od różnych sukcesów, które dzięki niemu osiągamy – zwycięzca bierze wszystko. Nie jest prawdą, że rynek rozdziela nagrody proporcjonalnie. Nie, on ma tendencję do tego, by zwycięzcy przydzielić całą nagrodę, a jednocześnie tych, którzy przegrają, pozostawić bez niczego. Jednocześnie w ciągu tych kilku lat – łącznie z okresem rządów SLD – następowało istotne osłabienie tych wszystkich elementów socjalnej funkcji państwa, które – paradoksalnie – funkcjonowały, kiedy właśnie Leszek Balcerowicz był szefem publicznych finansów i odpowiadał za tempo przemian. Teraz dochodzimy do najistotniejszego momentu: jak odpowiedzieć na tę nową sytuację? Odpowiedź, której udziela Leszek Balcerowicz i Unia Wolności, a do której przychyla się AWS, brzmi: „jeszcze więcej rynku”. W moim przekonaniu jest to odpowiedź groźna, nieadekwatna do sytuacji, która powstała. Myślę, że jeżeli ta odpowiedź przełoży się na szereg decyzji jeszcze bardziej ograniczających rolę państwa w gospodarce, może to wywołać poważny kryzys. To są zupełnie niebywałe rzeczy: kiedy słucham w telewizji szefa klubu Unii Wolności, który uważa, że podatki nie mogą być czynnikiem redystrybucji dochodów, bo to jest komunistyczny wymysł, nie wiem, czy dobrze słyszę. Nie ma nowoczesnego kraju o gospodarce rynkowej, w którym podatki nie odgrywałyby silnej roli redystrybucyjnej. W Polsce ta rola jest już słaba, a cały pakiet przygotowywany przez Leszka Balcerowicza ma ją jeszcze bardziej osłabić. Dlatego martwię się nie tyle o to, co już się przydarzyło – chociaż jest cały szereg rzeczy, które niesłychanie zróżnicowały polskie społeczeństwo – ale o to, co w Polsce może nastąpić, jeżeli ta tendencja utrzyma się przez dwa, trzy lub pięć lat.\nAndrzej Rychard: Nie było żadnego zderzenia dwóch wizji – to nie nastąpiło, ponieważ nie było specjalnego wyboru. Nie było też refleksji – rzeczywiście, musimy się z tym zgodzić. Ale brak tej refleksji wynikał z tego, że głębokość kryzysu ekonomicznego, w jakim była Polska, nie pozostawiała zbyt dużego pola manewru ani czasu. Zwróćmy uwagę na to, że Polska startowała z zupełnie innej pozycji niż pozostałe kraje, które wychodziły z komunizmu i które od pewnego czasu zaliczają się do tej samej grupy. O tym się w Polsce zapomina. Niewątpliwie, tak jak powiedział Waldemar Kuczyński, dekadą złudzeń były raczej lata osiemdziesiąte, lata dziewięćdziesiąte to było odchodzenie od złudzeń. Natomiast jeżeli były jakiekolwiek złudzenia w tej dekadzie, było to oczekiwanie, że ten ogromnie radykalny program przekształceń gospodarczych doprowadzić może do także radykalnych wystąpień społecznych przeciwko niemu. Okazało się to złudzeniem w tym i tylko w tym sensie, że to przewidywanie się nie sprawdziło. W istocie można powiedzieć, że właściwie w całej Europie Środkowo-Wschodniej oczekiwano, że mogą nastąpić rozmaitego rodzaju bunty przeciwko głębokości przekształceń ekonomicznych. Tymczasem Europa stała się areną konfliktów o podłożu etnicznym, a nie buntu przeciwko rynkowi. Polska szczęśliwie uniknęła konfliktów etnicznych, nie było także w istocie żadnych praktycznie buntów i rewolt przeciwko wprowadzanemu rynkowi. Poziom konfliktu przemysłowego był zadziwiająco niski jak na głębokość restrukturyzacji ekonomicznej. Odchodzenie od iluzji było nadzwyczaj spokojne. Zderzenie iluzji z rzeczywistością oznaczało wystawienie społeczeństwa na ogromnie ciężką próbę i społeczeństwo przeszło tę próbę w miarę sprawnie.\nMożna zakładać dwie interpretacje tego, co się stało. Pierwsza, bardziej romantyczna, zakłada, że wiara w pierwszy niekomunistyczny rząd działała jak parasol itp. – to jest znana interpretacja. Druga – antyromantyczna, bardziej brutalna – oznacza, że polscy pracownicy, klasa pracująca była zdemobilizowana poprzez fakt, że jej związek zawodowy uczestniczył we władzy. Obojętnie, czy przyjmiemy tę interpretację bardziej romantyczną, czy tę antyromantyczną – buntu nie było. Był to okres dostosowań i w istocie najpierw skutecznie dostosowali się ludzie w rolach konsumenckich, a nie jako producenci. Nie przedsiębiorcy, ale raczej konsumenci, rodziny, gospodarstwa domowe wzięli na siebie pierwszy ciężar transformacyjny. Lata dziewięćdziesiąte określiłbym więc jako dekadę zadziwiająco spokojnego – jak na poziom przekształceń – odchodzenia od złudzeń.\n– Oczywiście generalnego buntu nie było, ale czy bardziej wysublimowaną czy też dojrzałą formą tego buntu nie było przypadkiem głosowanie na postkomunistów w 1993 roku? W Polsce było inaczej niż w Czechach, bo można powiedzieć, że tam rosnąca siła partii komunistycznej jest reakcją na brak rzeczywistych reform.\nA. R.: Społeczeństwo zaczęło używać instrumentu demokratycznego i zamiast się buntować używało karty wyborczej albo też wycofywało się i nie głosowało. To prawda, ale to nie jest całkiem to samo co bunt.\nKrzysztof Mądel SJ: Nie wypada mi wkraczać na teren polityki, o niej jednak od pewnego czasu mówimy, chcę więc zauważyć, że polskim przemianom nadawał siłę klarowny schemat ideowy, akceptowany przez większość społeczeństwa: „Porzucamy pewien system i przechodzimy do nowego”. Ogólna niechęć do starego systemu nie oznaczała jednak jasnej wizji tego, co ma być, nie przełożyła się też na zaktywizowanie wszystkich grup społecznych, a z czasem ta początkowa klarowność jakby zanikła. Okazało się na przykład, że postkomuniści są przede wszystkim liberałami, a nie partią lewicową. Ale nawet to nie jest oczywiste dla ogółu. Oczywiste są, być może, konkretne sukcesy konkretnych osób, ale już nie interesy partii, grup, środowisk. Co więcej, nawet interes publiczny i sama racja stanu wydają się mało czytelne. Dlatego spora część społeczeństwa myśli – zwykle z lękiem – już tylko w kategoriach racji stanu. Inni równie lękliwie się od niej odżegnują. Tymczasem, jeśliby mieć nadzieję na uruchomienie całego duchowego zaplecza społecznego dla dobra reform, to należałoby wskazać na konkretne sposoby funkcjonowania środowisk lokalnych, promować je, uczyć tego, co dobre. Propozycja ekonomiczna, która pojawia się zaraz na początku naszych przemian, a także idee, które jej towarzyszyły, były dla ogółu społeczeństwa stosunkowo proste – niemal tak proste, jak to, co możemy wyczytać u pana Korwina-Mikke. To być może wystarczy, żeby uzasadnić konieczność reformy monetarnej czy fiskalnej, ale czy wystarczy, żeby uzasadnić reformy społeczne, i to takie, które odpowiadałyby owym przemianom gospodarczym? Ja takich argumentów czy idei nie spotkałem. Podam przykład: bardzo mało jest u nas ekonomicznej argumentacji na rzecz edukacji, choć przecież wiadomo, że oświata to najskuteczniejszy sposób pomnażania PKB. Nakłady publiczne na edukację od lat prawie się nie zmieniają – niecałe 14% budżetu państwa, ich wzrost jest śladowy. Kadry akademickie stają się coraz szczuplejsze (powtarzam za „The Economist”). A jednak społeczeństwo edukuje się z własnej inicjatywy. W latach 1985-1997 liczba studentów wzrosła prawie trzy razy (2,7). Co najmniej połowa z tych osób studiuje za własne pieniądze. To wszystko daje do myślenia.\nW. K.: Moim zdaniem, było wystarczająco dużo refleksji na temat tego, co musi być zrobione w gospodarce. Powiem nawet więcej: gdyby w 1989 roku zamiast przygotować w ciągu miesiąca – bo mniej więcej po miesiącu był gotowy program stabilizacji i program reform – wdano się w dyskusję, prawdopodobnie skończyłoby się to wielką klapą. Choć jestem demokratą, uważam, że jednym ze źródeł powodzenia Polski – bo Polska odniosła sukces – było uniknięcie na początku fazy dyskusji i konsultacji. Gdyby ją rozpoczęto, wszystko by się rozlazło w szwach. Wiadomo było, że w Polsce nic się nie da zrobić, nie da się rozpocząć długofalowych reform, jeżeli uprzednio nie zostanie wprowadzony program stabilizacji gospodarki. To było oczywiste. Wiedziano, na czym ma polegać stabilizacja i na czym mają polegać reformy długofalowe. Zresztą te reformy zaczął już rząd Rakowskiego i one by się skończyły porażką, gdyby rząd Mazowieckiego nie wprowadził programu stabilizacji. Czy to był program skrajny? Na pewno nie. Czy był za ostry? Prawdę mówiąc nie wiem – to jest jak z bitwą pod Waterloo: dzisiaj każdy może ją wygrać. Nasze rozumowanie było wtedy następujące: lepiej przesadzić, przesolić niż nie dosolić. Jeżeli się nie dosoli, czyli jeżeli program byłby nie dość ostry, to powstałaby konieczność jego zaostrzenia w trakcie realizacji, co jest bardzo trudne. W ostatnich latach mojego pobytu na Zachodzie, w latach osiemdziesiątych, studiowałem doświadczenia krajów Ameryki Łacińskiej, gospodarek zdestabilizowanych, które wprowadzały programy stabilizacyjne i tylko nielicznym się to udawało. Sukces odnosiły te kraje, które po pierwsze – wprowadziły program raczej ostrzejszy niż należało, a po drugie – potrafiły wytrwać za wszelką prawie cenę w realizacji tego programu. I taka była wówczas nasza filozofia. Być może z perspektywy można ocenić, że tu i ówdzie ten program mógł być łagodniejszy. Ale wydaje mi się, że dobrze się stało, że był taki ostry.\nCzy ten program się powiódł? To zależy, jakie przyjąć kryterium. Program to są instrumenty. Natomiast – odpowiadając na zarzut Ryszarda Bugaja – jeden procent inflacji i pięcioprocentowy spadek produkcji to były prognozy. One się nie sprawdziły, ale program okazał się skuteczny, bo poziom inflacji spadł bardzo szybko – wprawdzie nie do jednego procenta miesięcznie, ale znacznie, i spadał potem przez następnych dziesięć lat. Program ten okazał się także skuteczny z innego punktu widzenia: w porównaniu z innymi krajami, które wychodziły z komunizmu. To jest najbardziej obiektywna miara. Może nie jedyna, ale na pewno bardziej odpowiednia niż przymierzanie efektów do marzeń. Gdy patrzymy z tego punktu widzenia, nie ulega wątpliwości, że po dziesięciu latach Polska jest w czołówce, a być może na czele tych wszystkich krajów.\n– To rzeczywiście nie ulega wątpliwości. Mówiąc o gospodarkach Ameryki Łacińskiej, użył Pan jednak pewnego kluczowego sformułowania: „za wszelką prawie cenę”. Czy w ustalaniu tej „ceny” nie powinno się zawierać również pytanie: w imię czego my to robimy? Oczywiście jest jasne, że należy ustabilizować gospodarkę, wprowadzić zdrowy system, ustabilizować finanse państwa. Na ile jednak w podejmowaniu decyzji obecna jest także refleksja o podmiocie tych wszystkich działań – o społeczeństwie? Ile tu jest myślenia o kategoriach finansowych, wskaźnikach gospodarczych, a ile – o podmiocie tych zmian, czyli o społeczeństwie? Jakie miejsce w ustalaniu kryteriów tego, jak ostry może być program stabilizacji i program reform, zajmowały pytania o stan społeczeństwa, o cenę, którą ono zapłaci? Nie za same reformy oczywiście, tylko za tempo i metodę wychodzenia z odziedziczonego po komunizmie kryzysu.\nW. K.: Odpowiem krótko: nie było zamykania się w kręgu kategorii makroekonomicznych ani myślenia o gospodarce abstrakcyjnej. Mieliśmy absolutną jasność, że przejście od jednego systemu do drugiego nie będzie gładkie i że społeczeństwo musi ponieść koszty terapii. Chodziło nam wyłącznie o to, żeby społeczeństwo nie poniosło dziesięć razy większych kosztów zaniechania terapii albo terapii źle pomyślanej czy źle przeprowadzonej, które to koszty płaci do dziś bardzo wiele krajów postkomunistycznych. Polska tego uniknęła.\nA. R.: To pytanie można zrozumieć następująco: gdzie przewidziano miejsce na aktywną rolę społeczeństwa? Pewnie w ogóle nie przewidziano, bo w tym okresie, o którym mówi pan Kuczyński, nie było na nią po prostu żadnego miejsca. Jeżeli wyobrazimy sobie ogromną mobilizację i aktywność społeczną w okresie zdestabilizowanej gospodarki, byłaby to katastrofa totalna. Czy ta bierność społeczeństwa była cynicznie zaplanowana? Nie wiem. Jednak dobrze się stało, jak się stało. Dobrze, że ten etap pierwszego uderzenia transformacyjnego społeczeństwo raczej tolerowało, dostosowywało się, a nie było w nim głównym aktorem. Potem stawało się coraz bardziej aktywne, wycofując się wprawdzie z polityki, ale przechodząc w inne sfery aktywności. Natomiast nie wyobrażam sobie ogromnej aktywności społeczeństwa na etapie wychodzenia ze zdestabilizowanej gospodarki.\nR. B.: Zgadzam się, że pole wyboru było bardzo wąskie. Moim zdaniem było tak z zupełnie innych przyczyn – głównie z powodu uwarunkowań zewnętrznych. Na pewno Polska w 1990 roku nie mogła realizować programu stabilizacyjnego, który by drastycznie odbiegał od standardowych programów dostosowawczych Międzynarodowego Funduszu Walutowego. Takiej możliwości nie było. Ale w Polsce nie było sporu również dlatego, że – najogólniej rzecz biorąc – to, co było standardem Funduszu, było przez Leszka Balcerowicza w pełni akceptowane. Nie było więc, jak sądzę, żadnej intencji szukania szerszego pola wyboru ani realnej alternatywy. „Realna alternatywa” nie dotyczy oczywiście takich zasadniczych ustrojowych rozstrzygnięć, jak liberalizacja jako czynnik stabilizujący i deregulacja. Nie, tu nie było alternatywy. Natomiast istniała oczywiście alternatywa, jeśli chodzi o radykalizm tych kroków.\nW sprawie owego buntu, który nie nastąpił, chciałbym powiedzieć, że oczywiście było trochę oczekiwań, że ten bardzo surowy program wywoła bezpośredni sprzeciw. Te oczekiwania nie były uzasadnione, ponieważ rzadko się zdarza, by po wielkiej przemianie, kiedy skrystalizowany ruch społeczny przystępuje do realizacji reform – nawet bardzo niepopularnych – pojawił się społeczny sprzeciw. Musi minąć dużo czasu, zanim skrystalizuje się coś, co mogłoby być alternatywą, co mobilizowałoby ludzi. W moim przekonaniu ten czynnik wyjaśnia więcej niż jakikolwiek inny. Natomiast trzeba zdać sobie sprawę z tego, że reakcją jest odejście ludzi od życia publicznego. Polska notuje rekordowo niską frekwencję wyborczą nie tylko na tle Europy Zachodniej, ale także Środkowo- -Wschodniej. To chyba o czymś świadczy. Jednocześnie przecież to polskie społeczeństwo było aktywne w życiu publicznym w czasach komunistycznych, zajmowało stanowisko, wyrażało opinie, manifestowało. Trzeba sobie zdać sprawę z tego, że owo wycofanie się z życia publicznego jest substytutem buntu, który nie nastąpił i nastąpić nie mógł.\nCzy naprawdę możemy patrzeć z optymizmem na najbliższe pięć czy dziesięć lat? – moim zdaniem nie. Gospodarka, która ma ponad 7% produktu krajowego brutto deficytu w obrotach zagranicznych (na rachunku bieżącym), nie może planować na najbliższe 5-6 lat wysokiej stopy wzrostu. Każdy, kto to mówi, albo uprawia propagandę, albo popełnia dość poważny błąd profesjonalny. Z drugiej strony mamy na głowie cały szereg skumulowanych problemów, które nie zostały rozwiązane. Lekarstwo, które się oferuje, może jedynie zaostrzyć konflikty społeczne. Myślę więc, że za wcześnie jest na tworzenie bilansu, na mówienie: odnieśliśmy sukces. Nie, ciągle jeszcze jesteśmy w trakcie rozstrzygania najważniejszych problemów. Może się pojawić także bunt, chociaż na razie zastąpi go walne zwycięstwo Sojuszu Lewicy Demokratycznej.\nW. K.: Oczywiście, możemy sporządzić tylko bilans etapowy, na dzień dzisiejszy, ale już teraz – z prawdopodobieństwem większym niż kilka lat temu – można powiedzieć, że jest on bliski finalnego. W tym, co zrobiono dotychczas, nie dostrzegam zalążków przyszłej katastrofy. Wiem, że to opinia ryzykowna, ale nie dostrzegam. Jeżeli gdzieś widzę zalążki problemów, to w tym, czego nie zrobiono. Na tym polu zasługi SLD i PSL z lat 1993-1997 są spore.\nK. M.: Nie potrafię odpowiedzieć na pytanie, czy rzeczywiście istniała alternatywa dla modelu czy choćby dla samego tempa reform – w każdym razie opóźnienie, które nastąpiło po roku 1993, bardzo mi się nie podobało. Wiem jednak z całą pewnością, że w tym procesie wymknęło się nam coś istotnego – a mianowicie całe złoża ludzkiej aktywności i indywidualnej przedsiębiorczości, które ujawniają się obecnie w stopniu o wiele za małym, a często w sposób dwuznaczny moralnie. Nie potrafiliśmy na przykład utrzymać przy życiu solidarności społecznej – solidarności regionów, środowisk społecznych, solidarności rządzących i rządzonych. Ten brak rodzi nawet u części społeczeństwa poczucie zmarnowania ideałów „Solidarności” – dobrze wiemy, że takie poczucie jest niebezpieczne. Brak solidarności społecznej przekłada się także na biedę około 30% społeczeństwa. Najbiedniejsi stanowią 14% naszej populacji. Wydają na co dzień mniej niż połowę tego, co statystyczny mieszkaniec. Bezrobocie strukturalne to 30% ogółu bezrobotnych. 60% bezrobotnych utraciło już prawa do zasiłku. Wszyscy ci ludzie oceniają nasze przemiany negatywnie. Jest to ocena subiektywna, ale właśnie dlatego należy potraktować ją bardzo poważnie. Odbudowanie solidarności właśnie od tego się zaczyna, nie zaś od rozdawania łakoci. Proszę zwrócić uwagę, że odpowiedzialność za przemiany w skali makro była zawsze formułowana językiem dość prostym, często może nawet przypominającym język ideologii – mniej więcej tak: mamy wolny rynek, w związku z czym musimy się zgodzić, że jedni sobie radzą, a drudzy nie. Koniec, kropka. Nie chciałbym, żeby tego rodzaju myślenie motywowało kogokolwiek do czegokolwiek. Nie chcę, bo wiem, że skuteczność sloganów jest pozorna. Używając takiego języka, co mądrego możemy powiedzieć tym, którzy sobie nie radzą, czyli połowie polskiego społeczeństwa?\nA. R.: Czy rzeczywiście wycofanie się społeczeństwa z życia publicznego jest tylko lub przede wszystkim substytutem buntu? Myślę, że są także inne przyczyny – zwłaszcza ta, że otworzyły się nowe sfery społecznej aktywności, które wcześniej nie istniały lub były niedostępne dla zwykłych obywateli. Moim zdaniem nie jest to tylko aktywność w sytuacjach ekstremalnych, nadzwyczajnych, jak powódź itp., ale także codzienna aktywność na poziomie lokalnym, w skali mikro, także aktywność indywidualnych przedsiębiorców. Podjęcie decyzji o indywidualnym angażowaniu się w działalność gospodarczą w Polsce nie było tylko motywowane interesem ekonomicznym – to była także decyzja zmieniająca całe życie. To były też początki budowy zaangażowania społecznego, lokalnego.\nPolskie społeczeństwo znalazło się w sytuacji, w której czasami musi być bardziej aktywne niżby tego chciało. Różnica pomiędzy obecną sytuacją a czasami realnego socjalizmu jest chyba taka, że w realnym socjalizmie ludzie chcieli być bardziej aktywni niż być mogli, a teraz pewnie chcieliby być mniej aktywni niż muszą. Mniej ludzi chciałoby zmienić pracę niż rzeczywiście ją zmieniło. Taka wymuszona przez sytuację aktywność stała się cechą tego społeczeństwa.\nW. K.: Uważam, że nie powinniśmy na siłę szukać substytutów buntu. Bunt to jest bunt, a niegłosowanie to coś zupełnie innego. Jeżeli społeczeństwo wycofało się z polityki, bo się zawiodło, to dlaczego wycofało się w 1989 roku, kiedy się jeszcze nie zawiodło i kiedy 40% ludzi nie poszło głosować w pierwszych, najbardziej wolnych wyborach od 1939 roku?\nDlaczego jednak ludzie nie głosowali? I dlaczego nie było buntu? Dlatego, że sytuacja po roku 1989 była różnobarwna, dwuznaczna. Były dotkliwości, które w mniejszym lub większym stopniu dotknęły wszystkich, i były korzyści, które w mniejszym lub większym stopniu także odczuli wszyscy, związane z tym generalnym przewrotem na rynku. Moja bratowa dostaje chyba 400 czy 500 złotych renty i mówi, że nigdy nie była tak szczęśliwa jak dzisiaj, bo dzisiaj idzie do sklepu i jeśli ma ochotę kupić 10 deko szynki – cztery plasterki, to kupuje bez problemu. Po czterdziestu latach życia w koszmarze nierynkowym możliwość robienia zakupów bez kolejki to był potężny czynnik, który powodował, że ludzie się zastanawiali: a może jednak nie warto tego burzyć? Oprócz tego otwarte zostały kanały aktywności innej niż bunt.\nJest oczywiste, że w ciągu dziesięciu lat tak gęstych i tak burzliwych przemian różne rzeczy mogły być stracone. Ale ciągle wracam do tego, że jedyną skalą porównawczą, jaką mamy, są „bratnie kraje” i ich los, również los ich społeczeństw. Z tego punktu widzenia nie ulega dla mnie żadnej wątpliwości, że jest to najlepsza dekada od wielu, wielu pokoleń dla Polski i – generalnie biorąc – wykorzystana.\nA. R.: Warto spróbować odpowiedzieć na pytanie, które padło na początku: dlaczego, skoro jest tak dobrze, ludzie uważają, że jest źle? Dla wyjaśnienia tego możemy uruchomić elementarz nauk społecznych. Wyobraźmy sobie wykres, na którym będą narysowane dwie krzywe: jedna z nich będzie oznaczała rosnący stopień zaspokojenia potrzeb – ta wielkość, jakkolwiek by ją mierzyć obiektywnie, jednak jakoś rośnie. Druga krzywa, znacznie szybciej rosnąca, będzie obrazowała wzrost aspiracji. Wtedy dla nikogo nie jest zaskoczeniem, że jeżeli poziom niezadowolenia jest wyznaczony przez odległość między tymi dwiema krzywymi, jest on wyższy w momencie, gdy potrzeby są zaspokojone w większym stopniu, ponieważ aspiracje są jeszcze wyższe i odległość między krzywymi jest większa. To jest elementarz relatywnej deprywacji. Ludzie po prostu zaczęli się do czego innego porównywać. W latach osiemdziesiątych Zachód był o tysiąc kilometrów stąd i żeby go obejrzeć, trzeba było dostać paszport. Teraz Zachód jest za rogiem, w supermarkecie, ale za szybą, bo nie wszystko można w nim kupić za pieniądze, które się posiada. To jest frustrujące i stąd bierze się subiektywne przekonanie, że jest źle lub nawet gorzej niż kiedyś.\nR. B.: Cokolwiek bym powiedział o epoce gierkowskiej, a zawsze mówiłem jak najgorzej, pozostaje faktem, że ponad 50% obywateli w Polsce ma ciągle dochody niższe niż w tamtych czasach. Nie można tego lekceważyć.\nRuch „Solidarności” w latach osiemdziesiątych był związany z takimi wartościami, jak idea wyzwolenia pracy, z wartościami egalitarnymi, z poczuciem godności w relacjach człowiek-władza. Otóż jeżeli spojrzymy przez pryzmat tych trzech rzeczy, to w sposób ewidentny dla normalnego człowieka wszystko się pogorszyło. Pracownik stał się siłą roboczą w skrajnie marksistowskim sensie tego słowa. Nie wolno na to zamykać oczu. Widzę, że mi się udało panów zbulwersować. To dobrze. Człowiek może odczuwać satysfakcję z tego, że chodzi do sklepu i kupuje 10 deko szynki, absolutnie tego nie podważam i nie neguję. Ale może jednocześnie przeżywać potworne frustracje z powodu innych elementów swojej kondycji w tym systemie. Nie twierdzę, że to musi przeważać. Mówię tylko, że jedno i drugie jest składnikiem polskiej rzeczywistości. Z kolei owe pragnienia egalitarne dalej w Polsce istnieją i są łamane niesłychanie brutalnie – nie oceniam teraz, czy słusznie. Wreszcie, wobec władzy obywatele w Polsce są potwornie zagubieni. To nawet jest konsekwencją faktu, że ta władza jest demokratyczna, to znaczy – jest podzielona i człowiek nie wie, gdzie się ze swoją sprawą ma udać. Ludzie są też przekonani, że ta władza ma swoje własne interesy i ogromne pieniądze, i że się o nich nie troszczy. Czy tak jest, to jest osobną sprawą. Jednak nie jest przypadkiem, że 2/3 obywateli deklaruje w badaniach, że nie ma swojego reprezentanta politycznego.\nNie sądzę, żeby Polska była w tej chwili wstrząsana falami społecznego sprzeciwu, ale patrzę z troską w przyszłość. Myślę, że najbliższych kilka lat ze względu na spiętrzenie się różnych problemów będzie przynosić zdarzenia i procesy, które nie pozwolą nam powiedzieć, że znaleźliśmy się w fazie ciągłości, która zaczęła się wznoszącą falą w 1992 roku.\nK. M.: Lata osiemdziesiąte były czasem buntu w imię obrony praw człowieka, jego fundamentalnej godności. Ten duch dominował w konstruowaniu programów społecznych. Ówczesna analiza społeczna opierała się przede wszystkim na idei – obecnej także w katolickiej refleksji społecznej – iż życie wspólne i osobiste człowieka należy regulować wokół tego, co dotyczy miejsca jego pracy, a nie miejsca zamieszkania. Godność pracy i godność „człowieka pracy” – to były wtedy słowa-klucze. Tymczasem taki opis nie jest adekwatny. Wielu filozofów społecznych już w wieku XIX podkreślało, że życie społeczne należy konstruować przede wszystkim w odniesieniu do miejsca zamieszkania człowieka, jego domu, lokalnego środowiska, a dopiero potem w odniesieniu do jego miejsca pracy. Przecież to tam toczy się normalne życie, to tam buduje się i ocenia demokrację. Prawdę powiedziawszy, katolicka nauka społeczna najchętniej mówi właśnie o tym „zadomowieniu”. Tymczasem w latach osiemdziesiątych takiego myślenia zabrakło i do dziś brakuje. Proszę zauważyć, że reforma administracyjna toczy się właściwie niepostrzeżenie. Owszem, spierano się trochę, ale tylko o geografię! A tymczasem ogromna część środków publicznych jest dzisiaj zarządzana zupełnie inaczej niż dotychczas. Jest zarządzana o niebo lepiej, widać to zwłaszcza na poziomie gminy, ale mogłaby być zarządzana jeszcze lepiej, gdyby nam w latach osiemdziesiątych nie brakło tego myślenia o „małej ojczyźnie”.\nJeśli zaś chodzi o przyczynę obecnego wycofywania się społeczeństwa z życia politycznego czy publicznego, jest nią chyba brak przejrzystych kryteriów tego życia, brak jasnych zasad czy wartości, które powinny cechować polityka. Tego rodzaju wartości mogą być reprezentowane tylko przez konkretne osoby, a zatem przyczyną społecznego zniechęcenia jest pewien deficyt takich właśnie osób, a zarazem jakaś nadreprezentacja wartości jarmarcznych, antywartości czy wręcz nieuczciwość. Nigdy nie zgodzę się z opinią, że społeczeństwo „po prostu już się nie interesuje” polityką i dobrem ogólnym. Wręcz przeciwnie: interesuje się bardzo. Ba, kłóci się o to dobro nawet przy świątecznym stole. Ale czuje się często zdezorientowane i bezradne. Bezradność zaś to jest zjawisko wybitnie subiektywne. Jej przyczyną nie jest błąd w rzeczywistości, ale jakiś niedostatek w tym, kto czuje się bezradny. Wielu powiada: „Chętnie poparłbym takiego i takiego człowieka, ale takich ludzi po prostu nie ma!” I nie jest to refleksja pięknoducha. Pięknoduchów możemy natomiast spotkać wśród tych, którzy biją się o dekomunizację. Z jednej strony mamy tych, którzy przedstawiają dekomunizację jako rzecz praktycznie niemożliwą i z konieczności niesprawiedliwą. Z drugiej zaś strony są ci, którzy mają nadzieję, że wystarczy „zdekomunizować”, żeby pojawiła się nowa, piękna rzeczywistość. Obie te postawy to mrzonki. Realizm zaś każe nam wychowywać takich polityków, którzy kiedyś mogliby mądrze zagospodarować ów ogromny kapitał, jakim jest zwyczajne społeczne oczekiwanie na to, że jednak można komuś spokojnie zaufać.\nW. K.: Czas na deklarację filozoficzną: otóż ja uznaję rolę diabła na ziemi. Nie akceptuję sytuacji, kiedy on próbuje sięgać po prymat, natomiast diabeł ma swoje miejsce na ziemi i muszę powiedzieć, że najbardziej nie cierpię zapamiętałych obrońców ideału na ziemi. To są moim zdaniem najlepsi słudzy diabła. Twierdzę, że ta dekada była dla Polski i dla całego społeczeństwa polskiego najlepsza od wielu pokoleń, ale oczywiście byłoby przejawem ślepoty twierdzenie, że w Polsce nie ma ciężkich problemów, a naiwnością, że na horyzoncie jest i będzie już tylko bezchmurne niebo. Chcę tylko zwrócić uwagę, że Polska jest krajem mniej więcej trzy razy biedniejszym od średniej zachodnioeuropejskiej. Nie należę do ekonomistów, którzy uważają, że jedynym elementem, na który należy zwracać uwagę, jest wzrost gospodarczy i nic ponadto. Ale muszę powiedzieć, że najbliższe lata wymagają raczej polityki socjalnej o wiele trudniejszej niż ta, która była prowadzona do tej pory. Dziesięć lat temu polska firma mogła przegrać albo z polską firmą na rynku krajowym, albo z zagraniczną na rynku zagranicznym. W tej chwili polskie firmy zaczynają przegrywać z firmami zagranicznymi na rynku krajowym. Narzędzia ochrony ze strony państwa w związku ze zobowiązaniami wobec Unii Europejskiej maleją. W najbliższych latach decydująca będzie konkurencyjność polskich firm, każdej indywidualnej firmy. Oznacza to usunięcie zbędnego bagażu, nadmiaru majątku nie wykorzystanego i nadmiaru ludzi również. Jeżeli wygramy tę batalię o konkurencyjność polskiej gospodarki, będziemy mieli perspektywy skuteczniejszego rozwiązywania również problemów socjalnych – nigdy odwrotnie.\nR. B.: Oczywiście, że w ostatnich trzystu latach ostatnie dziesięciolecie jest dla Polski najlepsze, tylko że mieliśmy fatalne te trzysta lat i to jest nasz bardzo poważny problem. A nasza droga wychodzenia z komunizmu nie jest tak absolutnie optymalna. Natomiast w sprawie Europy – obawiam się, że nie będzie z nią lekko. Wszystko wskazuje na to, że będą przed nami wznoszone bariery, będą nam oferowane bardzo surowe warunki itd., a wyboru nie mamy. Ale to nie znaczy, że nie należy dostrzec problemów, które są związane z obecnością w Unii. Tak, Polska jest krajem trzy razy uboższym od przeciętnej europejskiej. Ale płace polskich menedżerów są na poziomie europejskim.\nOdpowiedź, którą oferuje Unia Wolności – a zwłaszcza jej lider – na te wyzwania, przed którymi Polska stoi, da się streścić w jednym zdaniu: „znacznie więcej rynku, znacznie mniej państwa we wszystkich formach jego obecności”. Czy jest to odpowiedź adekwatna? Moim zdaniem nie. Ta propozycja jest skrajna i moim zdaniem idzie przeciw tym wyzwaniom, które przed Polską stoją.\nW. K.: W tej ostatniej kwestii zgadzam się z Ryszardem Bugajem. Zanim objąłem funkcję doradcy pana premiera Buzka, pisałem, że koncepcja redukcji udziału wydatków publicznych w PKB przyjęta w strategii do 2010 roku jest błędna ekonomicznie i politycznie. Natomiast uważam, że należy dążyć do stopniowego zmniejszania w wydatkach publicznych udziału wydatków czysto socjalnych na rzecz rozwojowych. W Polsce, kraju ciągle niezamożnym, jest wiele dziedzin – infrastrukturalnych i innych – które nie mogą być rozwinięte bez udziału państwa. Przykładem klasycznym są autostrady, które bez udziału państwa nie zostaną zbudowane. Potrzebny jest też wielki program edukacyjny, nie do pomyślenia bez udziału państwa. Polska w Unii Europejskiej może wygrać tylko wtedy, jeżeli nasze społeczeństwo stanie się – co wymaga czasu – znacznie lepiej wykształcone i znacznie bardziej innowacyjne, twórcze także w codziennej pracy. Pod tym względem pełną aktualność zachowują słowa Władysława Grabskiego, twórcy reformy walutowej z lat dwudziestych, który w swej świetnej i gorzkiej książce „Dwa lata pracy u podstaw państwowości polskiej” pisał: Ogromna większość naszego społeczeństwa składać się powinna z jednostek, chcących i umiejących wydobyć duże skutki wydajności na wszelkich polach pracy w warunkach codziennych, w jakich się znajduje. Ogromna ta większość musi umieć radzić sobie przeto sama, w różnych potrzebach, nie oglądając się na niczyją pomoc, musi umieć odkładać część owoców swej pracy, by służyły one nie tylko dla chwilowego spożycia, lecz dla zadowolenia potrzeb ogólnych (podatki) oraz gromadzenia środków dla dalszej produkcji (środków kapitalizacji). Ogromna większość społeczeństwa musi się składać z jednostek o wyrobionych tendencjach życiowych, odpornych na chwilowe nastroje przełomowe tak, by na sile tej odporności państwo mogło polegać w trudnych momentach.\n– Z tej ostatniej konkluzji, co do której się panowie zgodzili, wynika jasno, że mimo tego „zstępowania na ziemię” zbyt wielu wniosków na przyszłość nie wyciągnięto. Krytyczna ocena strategii rozwoju do 2010 roku nie skłania do optymizmu.\nA. R.: Myślę, że naszą dyskusję zdominowało patrzenie na bieg spraw w tej dekadzie poprzez dynamikę wydarzeń ekonomicznych i politycznych. Tymczasem chronologia wydarzeń społecznych toczy się w dłuższym planie, w dłuższym czasie. Pewne procesy niewątpliwie zostały uruchomione. Czasami one nie biegną dokładnie tak, jak sobie życzyliby politycy, ale generalnie jednak biegną we właściwą stronę. Społeczeństwo coraz bardziej akceptuje wartości merytokratyczne. Próbuje w jakiś sposób niedostatki tego państwowego systemu edukacji kompensować powstającym prywatnym. Oczywiście, ma on swoje plusy i minusy, ale dobrze, że jest. Jeszcze gorzej byłoby, gdyby go w ogóle nie było. W związku z tym zwróciłbym także uwagę, że to, co się stało w tej dekadzie, jest nie tylko wynikiem decyzji politycznych i przełomu roku 1989, ale także długotrwałych procesów społecznych, które tak naprawdę leżały u podstaw tego, co stało się w 1989 roku.


Holenderski armator zamówił sześć wielozadaniowych statków - Gospodarka morska.\nWiadomości Holenderski armator zamówił sześć wielozadaniowych statków\nFirma Spliethoff złożyło zamówienie na sześć wielozadaniowych statków w chińskiej stoczni Zhejiang Ohua Shipbuilding. Jednostki otrzymają klasę R i będą zbudowanie w zgodzie z Kodeksem polarnym.\nOznacza to, że te statki będą mogły żeglować w ciężkich, arktycznych warunkach. Te jednostki zostaną wyposażone także w scrubbery, które zmniejszą ich wpływ na środowisko. Długość statków osiągnie 165 metrów a ich nośność 18 tys. ton.\nDzięki ponad 100-metrowej ładowni i mocarnym dźwigom te jednostki świetnie sprawdzą się w transporcie ładunków półmasowych, ciężkich i wielkogabarytowych. Pierwszy statek z tej serii zostanie nazwany Raamgracht a do armatora trafi w styczniu 2019 roku. Co kolejne dwa miesiące dołączy do niego 5 siostrzanych jednostek: Realengracht, Reguliersgracht, Rijpgracht, Ringgracht oraz Rozengracht.\nCo ciekawe, statki armatora Spliethoff od tego zawijają do Gdańska, po drodze cumując także w Antwerpii, Baltimore, Jacksonville, Nowy Orleanie i Houston.


Polski AstroBloger: Trzy rozbłyski klasy M (09-10.06.12)\nTrzy rozbłyski klasy M (09-10.06.12)\n9 czerwca grupa 1505 wygenerowała rozbłysk klasy M. Maksimum zjawiska wystąpiło o godz. 13:32 czasu polskiego i trwało kilkadziesiąt sekund. Był to jeden z krótszych rozbłysków tej siły w ostatnim czasie, ale jak się szybko okazało nie był on jedynym takim zjawiskiem minionego dnia. Sąsiednia grupa plam 1504 wytworzyła nieco słabszą flarę klasy M1.8 o godz. 18:53. Tym razem faza maksymalna trwała trzy minuty. Z kolei w chwili redagowania tego wpisu, o godz. 08:45 CEST grupa 1504 ponownie pokazała swoje umiejętności generując rozbłysk klasy M1.3.\nW ciągu niecałych 24 godzin doszło więc do trzech rozbłysków klasy M, co może być zapowiedzią kilku - kilkunastu dni ze wzmożoną aktywnością słoneczną. Obszary aktywne wytwarzające te rozbłyski dopiero wyłoniły się zza wschodniej krawędzi tarczy słonecznej.\nWykres wczorajszego rozbłysku - maksimum M1.9 przypadło na godz. 13:32 CEST. (NOAA)\nRozbłysk M1.9 widziany przez SDO w pasmie rentgenowskim. (SDO)\nWykres wczorajszego rozbłysku - maksimum M1.8 przypadło na godz. 18:53 CEST. (NOAA)\nWykres dzisiejszego rozbłysku - maksimum M1.3 przypadło na godz. 08:45 CEST. (NOAA)\nTarcza słoneczna - stan na 10.06.2012 r. Obszary 1504 i 1505 (jeszcze nie oznaczone) znajdują się w pobliżu wschodniej krawędzi tarczy. (SDO)\nOznacza to, że ewentualne koronalne wyrzuty masy towarzyszące takim rozbłyskom mają niewielkie szanse być kierowanymi w kierunku Ziemi. Sytuacja ulegnie zmianie za około 4-5 dni, kiedy obszary te znajdą się bliżej centralnych części tarczy Słońca. Prawdopodobieństwo wystąpienia kolejnych rozbłysków klasy M w najbliższych 24 godzinach wynosi obecnie 45%,szanse na silniejsze zjawiska należące do klasy X nie przekraczają na ten moment 1%. Biorąc pod uwagę ilość rozbłysków tej siły od wczorajszego popołudnia, przypuszczam, że niebawem obszary plam 1504-1505 znowu pokażą co potrafią. Jeśli tak się stanie, wpis ten będzie uzupełniany o kolejne informacje.


Łap piąteczke - Renault 5\nForum Renault 5 Strona Główna -> Galeria\nWysłany: Pią 17:57, 18 Maj 2007 Temat postu:\nTa parkuje jakies 200 metrow od naszego domku:\nWysłany: Sob 15:38, 19 Maj 2007 Temat postu:\nJak jezdze do kumpla przez moja szara Łódź to mijam R5 w starej budzie, ale jest niestety pordzewiala, moze srodek by sie nadawal - chyba od 2 lat stoi na sflaczalych oponach i rdzewieje.\nNiestety nie mam cyfrowki, ale jak ktos jest zainteresowany zdjeciami lub cos to stoi w Łodzi na ulicy Kaczeńcowej, zaraz obok skrzyzowania z Rojna. (jak jedzie sie Rojna z Retkinii to skret w prawo w Kaczencowa i jakies 20 metrow po prawej stronie stoi)\nWysłany: Sob 18:48, 19 Maj 2007 Temat postu:\nczerwona złapana drugi raz ;D\na tutaj taka cytrynka\nWysłany: Czw 18:26, 24 Maj 2007 Temat postu:\nCzekam na Artura, patrze przez okno i widze, ze sobie takie cuś stoi\nWysłany: Pią 7:35, 25 Maj 2007 Temat postu:\nta parkuje u mnie na osiedlu, ale nie wiem czy jest na chodzie, nigdy nikogo przy niej nie widziałem, ani nie widziałem by się gdzies przemieszczała.\nWysłany: Pią 7:54, 25 Maj 2007 Temat postu:\nCytrynka z posta Sweepera może niedługo do nas dołączy\nWysłany: Pią 23:37, 25 Maj 2007 Temat postu:\nZaraz po powrocie z pracy zauwazylem, ze kilka domkow obok stoi piateczka...\nNo to zrobilem kilka fotek:\nWysłany: Nie 18:55, 03 Cze 2007 Temat postu:\nDzisiaj bylismy z Qcynka na Zamkowy Rally Sprint w Bedzinie i zlapalismy ta oto piateczke\nNiestety nie udalo jej sie pojechac ani jednego przejazdu-nie chciala odpalic.\nNie dowiedzialem sie tez o niej nic bo najpierw byli ludzie przy niej zagonieni i nie chcialem dupy zawracac, a potem juz sama stala.\nTakze fotki musza wystarczyc!\nWysłany: Nie 20:59, 03 Cze 2007 Temat postu:\nna podstawie fotki widze tak\nsilnik 16V na 4 oddzielnych przepustnicach\nminimum 200 KM\nWysłany: Nie 21:12, 03 Cze 2007 Temat postu:\nForum Renault 5 Strona Główna -> Galeria Wszystkie czasy w strefie CET (Europa)


Kasyno na żywo / Wiadomości / Evolution Gaming będzie napędzać kasyno na żywo marek BETMGM w USA\nNa początku umowa pozwoli na udostępnienie gier stołowych i pokazowych Evolution Gaming na żywo w BetMGM graczy, a także jej siostrzane marki Borgata Online i Party Casino w New Jersey. Firma Evolution będzie musiała współpracować z markami BetMGM, aby zapewnić, że będą one jednymi z pierwszych na rynku w Pensylwanii i Michigan, gdzie dostawca następnie uruchomi nowe studia.\nZostało to ogłoszone w piątek przez Ewolucja gier że została podpisana ogólnoamerykańska umowa z nimi i BetMGM, aby połączyć przedsięwzięcie pomiędzy MGM Resorts International i GVC Holdings. Zasadniczo oznacza to, że Evolution Gaming będzie od teraz zasilać produkty Kasyna Na Żywo dla marek BetMGM w całych Stanach Zjednoczonych. To zdecydowanie dobra wiadomość, ponieważ Evolution to świetna marka i potrafi to zrobić. Na początku umowa ta będzie oparta wyłącznie na kilku grach stołowych na żywo Evolution Gaming, a także grach w stylu pokazowym, które będą dostępne dla graczy BetMGM i jego siostrzanych marek Party Casino i Borgata Online, ze studia Evolution Live Casino. z siedzibą w New Jersey. Umowa zostanie rozszerzona na istniejące gry na żywo dostarczane do BetMGM w New Jersey przez firmę Ezugi, która jest teraz częścią Evolution Game, od stycznia 2019 r.\nOgromny wzrost stojący za tą marką\nWiceprezes ds. Gier w BetMGM potwierdził, że markę zbudowano z jasnym celem: prowadzić zakłady sportowe i gry online w USA. Ponieważ Evolution Gaming jest liderem i innowatorem, jeśli chodzi o usługi kasyn na żywo w grach cyfrowych, jest to idealne rozwiązanie dla BetMGM. Firma Evolution oferuje wszystko, co jest potrzebne, aby ich marka mogła cieszyć się niezwykle bogatymi, światowej klasy rozgrywkami online na żywo w całych Stanach Zjednoczonych. To, czego chce wiceprezes ds. gier w BetMGM, jest łatwe, zwłaszcza że z pomocą Evolution Gaming łatwiej jest teraz zbudować nowy stan, aby uruchomić plan budowy pozycji lidera w Gaming w New Jersey. To z pewnością będzie miało znaczenie za kilka miesięcy, kiedy będą chcieli to zakończyć i rozszerzyć swoją firmę na inne miasta i stany.\nRozwój gier ewolucyjnych\nDyrektor generalny Evolution Gaming z Malty powiedział, że jest całkowicie zaszczycony, że zostali wybrani przez BetMGM do tego partnerstwa, zwłaszcza jeśli chodzi o szybko rozwijający się rynek gier na żywo, taki jak Stany Zjednoczone. Stwierdził nawet, że jest to naturalne rozszerzenie już istniejących relacji z markami GVC Holdings, co jest wyraźnie ważne do stwierdzenia. W tej chwili Evolution Gaming pracuje nad premierą New Jersey z tandemem z markami BetMGM, ale potem oboje będą współpracować, aby upewnić się, że są pierwsi na rynku zarówno w Pensylwanii, jak i w Michigan. Wszystko po to, aby zsynchronizować się z uruchomieniem nowych studiów Evolution Gaming, które otworzą się w tych dwóch stanach. To ważna umowa, ponieważ jest to ważne partnerstwo dla obu stron. Ewolucji można zdecydowanie pomóc, podobnie jak BetMGM, co jest całkowicie niesamowitą zaletą dla obu. Posiadanie kasyna na żywo z pewnością pomoże tej marce zdobyć więcej klientów i jest to coś, z czego będą zadowoleni. Poza tym, mówiąc o tym, zawsze są dochody.


Tanie loty Libia Jersey (LY-JE) - Bilety lotnicze z Libii na Jersey - eSky.pl\nLoty z Libii na Jersey\nTanie loty z Libii na Jersey\nSprawdź najlepsze okazyjne loty z Libii na Jersey\nWarszawa - Jersey Kraków - Jersey Gdańsk - Jersey Wrocław - Jersey Katowice - Jersey Poznań - Jersey Rzeszów - Jersey Szczecin - Jersey Lublin - Jersey Berlin - Jersey Argentyna - Malta Benguela - Elko (NV)\n✔ Jakie promocje na loty z Libii na Jersey znajdę w eSky.pl?\n✔ Czy rezerwując loty z Libii na Jersey mogę zadbać o ubezpieczenie turystyczne?\n✔ Czy rezerwując loty z Libii na Jersey mogę wykupić też nocleg na miejscu?\n✔ Jakie linie obsługują loty z Libii na Jersey?\nW eSky.pl dbamy o to, aby oferta na loty z Libii na Jersey obejmowała zarówno tanie linie linie lotnicze, jak i te wyspecjalizowane w wysokim standardzie.


linki - pozycjonowanie - Strona 2\n25-02-11, 13:52 #11\n28-02-11, 18:00 #12\npolecam bezpłatne katalogi oparte na skrypcie SEOkatalog z czego duża ilość jest darmowa\nZafascynowała mnie informacja, że duża część bezpłatnych katalogów jest darmowa. Ale trapi mnie pytanie, co z tymi bezpłatnymi katalogami, które nie są darmowe?\n10-03-11, 17:47 #13\na to niby czemu google nie lubi katalogow? lubi tylko moze nie tak mocno jak inne dobre strony\n11-03-11, 08:23 #14\nWidocznie te bezpłatne katalogi są też darmowe, ale nie zawsze i nie wszystkie są bezpłatne z tym, że niektóre są darmowe ;p\n12-03-11, 18:36 #15\nw dzisiejszych czasach po gębie już za darmo nie chcą bić.\n30-03-11, 15:46 #16\nGoogle lubi katalogi tylko wartość takiego wpisu w katalogu jest dużo niższa niż na poczytnej związanej z tematyką stroną. Ale dokonując np 1000 takich wpisów przez automat dodający do katalogów, z różną treścią (nie ten sam opis ale wciąż zawierający te same słowa kluczowe) to naprawdę będzie mieć dla googli znaczenie. Ręczne dodawanie wpisów owszem - jeśli nisko cenisz swój czas :mrgreen:\n31-03-11, 09:16 #17\nOczywiście, że istnieją darmowe katalogi i nie jest prawdą, że Google nie lubi linków z katalogów. Katalogowanie to zwykle jedno z pierwszych działań przy pozycjonowaniu, które przynosi indeksację strony oraz minimalne wzmocnienie jej wartości na konkretne frazy.\nCo do płatności - to chyba jasne, że płaci się wtedy kiedy jest efekt. Nie ma sensu płacić firmie przed wykonaniem zadania (chyba że jakiś system zaliczkowy, ale na pewno nie 100% kwoty)..\n03-07-11, 18:34 #18\n23-08-11, 10:28 #19\nA skoro nie katalogi, to co? To chyba najłatwiejsze i pierwsze działanie pozycjonujące?\nKatalogi straciły na wartości, bo ludzie spamowali i treść się powielała. Teraz to precle, artykuły tematyczne trzeba pisać, najwięcej dają z takich darmowych sposobów\nOstatni post / autor: 06-01-11, 22:03\nOstatni post / autor: 15-05-08, 12:53\nOstatni post / autor: 01-10-07, 15:20\nOstatni post / autor: 07-02-07, 12:08


My strawberry fields: beGlossy | Jestem kobietą & Eco Box\nKompletną nowością jest dla mnie marka Vena i ich płyn micelarny do skóry bardzo wrażliwej (51 zł/150 ml). Płyn dokładnie usuwa makijaż, oczyszcza i koi skórę, a także silnie ją nawilża i regeneruje. Co ważne nie podrażnia i nie powoduje szczypania oczu. Pełnowymiarowym kosmetykiem, którego obecność bardzo mnie ucieszyła jest Wygładzające serum Figa (89 zł/12 ml) marki Mokosh. Serum zawiera silnie nawilżające i regenerujące oleje, takie jak olej z figi, arganowy, makadamia i jojoba. Macerat z opuncji figowej rewitalizuje skórę, łagodzi podrażnienia i poprawia strukturę płaszcza hydrolipidowego. W składzie serum znajduje się także duża ilość ekstraktów botanicznych, m.in.: z bergamotki, cynamonu, goździka, limonki, jaśminu, róży damasceńskiej, wanilii, tymianku. Marka Derma przygotowała dla nas miniaturkę Żelu pod prysznic (61,49 zł/250 ml), który jest pozbawiony substancji zapachowych, parabenów oraz barwników, dzięki czemu niweluje ryzyko reakcji alergicznych i nadwrażliwości. Ostatnim kosmetykiem jest mini Masło rewitalizujące do ciała (69 zł/250 ml) marki Naturativ. Ma ono konsystencję tortowego kremu i z łatwością się wchłania zapewniając nawet suchej skórze odpowiednią pielęgnację - wzmacnia, wygładza oraz odżywia, oferując skórze piękny wygląd i miękkość.\nczerwona filiżanka 31 marca 2018 01:09\nJustyna Krajewska|Z mojej strony lustra 31 marca 2018 10:33\nbloGosia 31 marca 2018 12:52\nEkstra wyglądają te pianki Nacomi :-)\nnaturalniemineralnie.blogspot.com 31 marca 2018 13:32\nBogusia 31 marca 2018 15:39\nDrzemiące Piękno 31 marca 2018 16:46\nWersja ECO podoba mi się zdecydowanie bardziej :)\nKosmetykowyZawrotGlowy 31 marca 2018 17:15\nwersja eco znacznie lepsza! :D\nJoa nowa 31 marca 2018 21:11\nFaktycznie oba mają ciekawe punkty, sama mam trudnosć z wyborem, które jest dla mnie fajniejsze :)\ntalarkowa 1 kwietnia 2018 13:43\nCałkiem przyzwoity miesiąc w wykonaniu BeGlossy, mnie jednak bardziej do gustu przypadł EcoBox, jego zawartość na pewno by mnie ucieszyła :)\nnarja 1 kwietnia 2018 15:31\ntova1 2 kwietnia 2018 14:24\nMusze poszukać w sklepach tęczowej pianki z Nacomi :)\nNatalia 2 kwietnia 2018 19:38\nPierwszy raz widzę u kogoś pudełko eco i jest zdecydowanie ciekawszą wersją :)\nanna piekneperfumy 2 kwietnia 2018 20:07\nOla S. 2 kwietnia 2018 22:43\nBardzo mi się podoba zawartość Eco boxu (głównie za sprawą Mokosh), ale z powodów zapasów nie kupię go, choć mówi do mnie "kup mnie" :D\nAgnieszka Mycoffeetime 3 kwietnia 2018 17:09\nBeauty_mum 3 kwietnia 2018 22:56\nDziennik Farmaceutki 4 kwietnia 2018 13:01\nCiekawe pudełko przypadło mi do gustu :)\nKasia (lifeindots.pl) 10 kwietnia 2018 21:38


Ulice pogrążone w ciemnościach. Miasto chce zaoszczędzić 500 tys. zł więc gasi latarnie - .:LAZARZ.PL->poznański portal dzielnicowy:. Łazarz w z@sięgu myszki\nWydarzenia, Patologie Łazarza, ŁAZ@RZ24 - Kontaktowa Platforma Czytelników, Komunikacja, Gospodarka i ekonomia, Bezpieczeństwo\nUlice pogrążone w ciemnościach. Miasto chce zaoszczędzić 500 tys. zł więc gasi latarnie\n31-08-2012 21:41 Janusz Ludwiczak\n"Ciemność, widzę ciemność. Ciemność widzę" - ten cytat z filmu "Seksmisja" można spokojnie użyć spacerując ulicami. Od tygodnia wyłączane są latarnie. Miasto chce w ten sposób zaoszczędzić pół miliona złotych.\nOd tygodnia światło na ulicach dają tylko jadące samochody i palące się lampy na budynkach. W pierwszej połowie sierpnia Zarząd Dróg Miejskich poprosił firmę Eneos, by w godzinach wieczornych lampy uliczne były włączane przed godz. 21 i wyłączane godzinę wcześniej niż dotychczas.\nWszystko ma związek z sytuacją finansową miasta i cięciami w przyszłorocznym budżecie, o czym szerzej w artykule: W budżecie miasta brakuje 51 mln zł. Prezydent planuje cięcia w komunikacji, oświacie i na osiedlach.\nW ubiegłym roku utrzymanie i konserwacja oświetlenia drogowego kosztowała ZDM 20,8 mln zł. W przyszłorocznym budżecie miejska jednostka odpowiedzialna za drogi ma otrzymać o 10 milionów złotych mniej.\nTymczasem, jak informuje nasz Czytelnik:\nZarząd Dróg Miejskich pod opieką Grobelnego wyłącza oświetlenie w mieście, w newralgicznych miejscach. To proponuję wyłączyć oświetlenie w dzień pod wiaduktem na ul. Hetmańskiej. Tam ponad 30 lamp świeci się 24 godziny na dobę. Sam przelot ma nie więcej iż 60 m długości więc po co tam lampy w dzień - pisze na Kontaktową Platformę Czytelników (24@lazarz.pl) nasz Internauta, Karol Kroll.\nFot: Janusz Ludwiczak (0-2), Karol Kroll (3-6)\nZOBACZ TAKŻE: W budżecie miasta brakuje 51 mln zł. Prezydent planuje cięcia w komunikacji, oświacie i na osiedlach\nZOBACZ TAKŻE: Prezydent obetnie radom osiedli 2 mln zł? Jeśli tak, to na Łazarzu nie będzie remontu chodników\nZOBACZ TAKŻE: Chwaliszewo rozświetliła iluminacja. Czy przystrojona zostanie główna ulica Łazarza?\nA bezpieczeństwo mieszkańców i studentów? Nie każdy jest w domu przed 21 (studiuje w Poznaniu, nie raz wracałam z zajęć po 21, pomijam już wyjście do kina itd.), a wyłączone lampy na pewno nie poprawiają bezpieczeństwa, kiedy trzeba wracać przez ciemne ulice.\nA na stadion, strefy kibica, termy itp wydaliśmy prawie 2 miliardy złotych... Gdzie tu logika?\nTak całe lato i cały rok od 2007 tam są zapalone światła . Teraz Grobelny szuka oszczędności tan pajac....


Jaką widzicie zależność między grą na gitarze a paznokciami? — Technika gry na gitarze — Forum Gitarowe\nJaką widzicie zależność między grą na gitarze a paznokciami?\nForum Gitarowe → Technika gry na gitarze → Jaką widzicie zależność między grą na gitarze a paznokciami?\n1 Temat przez Raphael 2009-07-05 16:39:09\nTemat: Jaką widzicie zależność między grą na gitarze a paznokciami?\nJak w temacie. Jaką widzicie zależność między grą na gitarze a paznokciami? Lewa ręka ścięta na maksa, a prawa? Ja zapuściłem odrobinę i teraz trochę profiluję tak, żeby się struny nie klinowały. A wy?\n2 Odpowiedź przez Sylwester 2009-07-05 17:02:25\nOdp: Jaką widzicie zależność między grą na gitarze a paznokciami?\nJa tam gram kostką jakoś nie przepadam graniem palcami na metalowych strunach...\n3 Odpowiedź przez Jester 2009-07-05 18:04:14\nNie wiem jak reszta, ale ja piłuję w ostre końcówki - lepiej się drapie ;P\nA tak serio. Trochę głupio to wygląda, jak masz w jednej dłoni obcięte, a w drugiej nie ;D\n4 Odpowiedź przez Raphael 2009-07-05 18:05:59\nWiem, ale c... kit z tym. Mnie już dawno opinia publiczna przestała obchodzić\nPalcami czasem trzeba zagrać, kostką całe życie nie można.\n5 Odpowiedź przez Pearl 2009-07-05 18:10:50 (edytowany przez Pearl 2009-07-05 18:11:26)\nNo ja robie tak bo jakos samo wyszlo ze czesciej u lewej obcinam nic nie moduluje po porstu przy lewej jak Ci urosna paznokcie to troche lipnie sie lapie chwyty a przy prawiej z kolei jak masz dluzsze paznokcie latwiej sie lapie struny bo trudniej jest lapac opuszkami. Takie jest moje zdanie i opieram to na moim doswiadczeniu nie wiem moze jest jakis mistyczny inny powod ale mi sie po prostu o wiele latwiej gra tak jak jest teraz\n6 Odpowiedź przez lucky06 2009-07-05 22:08:34\nJa mam na odwrót... Nie lubię grać kostką. Moze to dlatego ze często palcuje na gitarze\n7 Odpowiedź przez maciej131313 2009-07-08 10:13:43\nPrzy lewej ręce zawsze piłuje do maxa a przy prawej ładnie utrzymuje troche dłuższe. Gram i kostką i palcami na elektryku i klasyku. Szczerze powiedziawszy z długimi paznokciami u prawej ręki czuje duża różnice w dźwięku niż z krótkimi. Dźwięk jest bardziej selektywny, głośniejszy i wyraźniejszy. No i komfort gry dużo większy. U lewej ręki jak są za dlugie paznokcie to szczególnie przeszkadzają przy bendingu i grze solowej.\n8 Odpowiedź przez polusia93 2009-07-08 10:34:54\nJa też mam u lewej ręki ścięte ile się da a u prawej takie moje szpony:) Nie lubię grać kostką, zresztą gram od niedawna i uczę się na klasyku a granie na klasyku kostką jest dla mnie troche dziwne. Dłuższe paznokcie u prawej ręki bardzo ułatwiają palcowanie i grę, dźwięk jest wyraźniejszy i łatwiej jest szarpnąć paznokciem niż opuszkiem palca:)\n9 Odpowiedź przez Pearl 2009-07-08 10:35:30\nW sumie z tą różnica dźwięku coś jest ale.. ja taki sam efekt uzyskuje grając kostką odwróconą ^^ często żeby dźwięk nie był za ostry używam tego sposobu:)\n10 Odpowiedź przez Jester 2009-07-08 13:51:03\nA ja piłuję równo z jednej jak i z drugiej strony - dla zasady. A z palcowaniem strun nie mam problemów - gram wyłącznie kostką (chwilowo mi to wystarczy).\n11 Odpowiedź przez polusia93 2009-07-08 17:43:54\nJeśli ktoś lubi grać kostką, to zgoda. Ja nie lubię, po za tym mam klasyka i nie wyobrazam sobie grania kostką, dlatego preferuje paznokietki:P\n12 Odpowiedź przez maciej131313 2009-07-08 20:47:41\nJester, nie wiem na czym grasz. Jak na elektryku to ok kostka preferowana. Ale dobry gitarzysta powinien umiec dobrze znaleźć się i bez kostki nawet jesli gra na elektryku.\n13 Odpowiedź przez Raphael 2009-07-08 21:09:48\nJa gram na klasyku, ale z musu. I głównie kostką, bo teraz akordów się uczę. No i łatwiej bedzie potem na elektryku/akustyku/hybrydzie.\n14 Odpowiedź przez Pearl 2009-07-08 21:49:22\nA Raph na co sie lasi, jak już będzie kaska na akustyka/elektryka/elektro akustyka czy co tam jeszcze ?\nP.S zapraszam zeby pochwalic sie gitarkami na forum chetnie bym sobie wasze obejrzał tylko dawajcie zdjecia SWOICH gitar a nie ze sklepu jak cos dam lin zeby nie szukac http://www.gitaradlapoczatkujacych.pl/f … 99%3F.html\n15 Odpowiedź przez Rouge 2009-07-09 09:22:00\nJa mam na obu rękach krótkie paznokcie. Nie mam problemu z trącaniem strun opuszkami palców Powiedziałabym nawet, że paznokcie mi przeszkadzają w grze!\n16 Odpowiedź przez Pearl 2009-07-09 09:57:42 (edytowany przez Pearl 2009-07-09 09:59:00)\nHeh bo masz elektryka i i tak grasz kostka a pograj na akustyku albo klasyku tam to lepiej sie gra:D no albo mozna pazurka sobie kupic ;D To niedlugo bedzie pokaz zdjec dloni\n17 Odpowiedź przez Raphael 2009-07-09 11:14:50\nJa się napalam na coś elektr... no właśnie. Muszę posprawdzać: jeśli tylko w eakustyku da się uzyskać przester fajny, wchodzę w to!\n18 Odpowiedź przez Pearl 2009-07-09 11:32:29\nOj da sie ale to i tak nie bedzie nigdy elektryk\n19 Odpowiedź przez Raphael 2009-07-09 11:46:07\n20 Odpowiedź przez stysiu14 2009-07-09 11:50:55\nJa palcuje palcami kostką próbowałem ale lepiej jest mi palcami ;D\n21 Odpowiedź przez polusia93 2009-07-09 18:13:51\nRaphael, grasz na klasyku kostką?? Dziwny wybór, kostka w klasyku nie jest raczej najelpszym wyborem, tłumi struny, nie daje takiego efektu co palce!\n22 Odpowiedź przez Rouge 2009-07-09 22:13:25\nHeh bo masz elektryka i i tak grasz kostka\nMam też klasyka, na którym gram palcami\nEDIT: A tak na marginesie, na elektryku też często gram palcami\n23 Odpowiedź przez Jester 2009-07-10 11:14:42\nNa basie też się gra palcami!!! XD\n24 Odpowiedź przez maciej131313 2009-07-10 22:24:01\nNo jak ktoś ma bas to inna para kaloszy.\nAle generalnie na gitarze elektrycznej, klasycznej i akustycznej jesli nie gramy kostką to powinniśmy mieć paznokcie albo pazurki kupione w sklepie muzycznym. Tylko mi nie mówcie że gracie tylko kostką bo niektórych kawałków się nie da.\n25 Odpowiedź przez Raphael 2009-07-10 22:29:07\nNie. gfram tak, jak mi wygodniej. kiedy próbuję grać motyw z bonda kciukiem, to po połowie utworu skurcz mi łapie łape. Nieprzyjemne, zdecydowanie. Z kostką nie ma takich problemów. I stanowczo nie tłumi ona strun, zapewniam! Wręcz odwrotnie\nNa klasyku gram, bo tylko to mam. Wychodzę z założenia, że skoro i tak się nastawiam na metal i w przyszłości elektryka, to nie ma sensu męczyć wszystkiego paluchami. Tym bardziej, że szybko powtarzane dwięki są praktycznie niemozliwe przy grze palcami, gdy musisz jedną strunę trącać 10 razy na sekundę.\n26 Odpowiedź przez maciej131313 2009-07-11 08:21:39\nRaphael, czy Ty wiesz co mówisz?\nTechnika się nazywa tremolo i nie mów mi, że nie chciałbyś umieć tak grać. No bo co to za problem chwycic za kostke i nawalac power chordsy. Szanujący się gitarzysta powinien umieć sprawnie grać palcami, choć niekoniecznie od razu tak jak na filmiku\n27 Odpowiedź przez Pearl 2009-07-11 11:10:48\nDora a teraz bedzie skladna i prosta odpowiedz - mi to sie nie podoba ale to jest tremoolo. Bo tremolo to szybkie szarpanie za struny ale kostka a on kostki nie uzywa ale to tez to samo. Ciekawe czy ten gosc sie wczuwa Mi to brzeczenie muchy przypomina, ale stylow warto sie uczyc zeby sie rozwinac.\n28 Odpowiedź przez Raphael 2009-07-11 13:52:11\nJa to gram bez tego caego tremolo i brzmi lepiej :]\nI kto powiedzia, ze nie umiem grac palcami? Umiem, gralem nimi zamnim zaczalem kostka i wychodzilo mi dobrze. Przepraszam za brak polskich znakow, ale w polowie pisania mi alt zwariowal. I nie mam pojecia o co ci chodzi gdy mwoisz: "Czy ty twiesz co mowisz?".\n29 Odpowiedź przez Sylwester 2009-07-12 15:13:11\nJa tak samo...A palcami gram od święta jak kostki w pobliżu nie ma...Ale wtedy to całą ręką albo kciukiem i wskazującym sobie gram\n30 Odpowiedź przez polusia93 2009-07-12 22:35:33\nA na jakiej gitarze grasz?? Jeśli jesteś nastawiony tylko na elektryka to gra tylko kostką jeszcze jakoś ujdzie ( choć tu i tak chodzi bardziej o wygodę, niż zasadę), bo grając na akustyku czy klasyku to jak dla mnie to trochę błąd robisz... bardzo ważna jest gra palcami.\n31 Odpowiedź przez maciej131313 2009-07-13 09:22:45\nZdecydowanie tak. Leckcewazycie gre palcami!\n32 Odpowiedź przez Raphael 2009-07-14 14:35:40\nJeju, ja nie lekceważe gry palcami, gram palcami, bo niby czemu miałbym założyć ten temat, co? Hypnotize, Classico, Romance de Amor, Nothing Else Matters... Jak to wszystko miałbym zagrać kostką?*\n* nie twierdzę, że umiem to zagrać w całości!\n33 Odpowiedź przez beatle 2009-07-14 17:41:37\nNormalnie. Przyklejasz kostki do palców i lecisz. ^^\n34 Odpowiedź przez Jester 2009-07-15 20:06:34\nDa się! Tylko musisz grać tak jak basista\n35 Odpowiedź przez Sylwester 2009-07-15 22:01:09\nDlaczego ? Czemu ci kostka nie pasuje ? Każdy ma swoje upodobania....\n36 Odpowiedź przez maciej131313 2009-07-16 18:34:43\nSzanujący się gitarzysta powinien mieć opanowane techniki grania i palcami i kostką.\nNie napisałem że w kostce mi się coś nie podoba.


6 korporacyjnych usług hostingowych Wordpress dla firm internetowych\n1 Jakie są najlepsze biznesowe usługi hostingowe WordPress?\n1.1 WP Engine\n1.6 11 Ionos\nWszystkie strony internetowe działają z serwera. Od czasu uruchomienia WordPress w 2003 r. Jako wydzielonej aplikacji blogowej znanej jako B2, sytuacja stopniowo się poprawiała. A teraz wiele firm korzysta z niego na stronach internetowych i eCommerce, a na pewno potrzebują dobrej usługi hostingowej WordPress dla przedsiębiorstw.\nPlatforma przekształciła się we w pełni funkcjonalny system treści internetowych dla wszystkich rodzajów stron internetowych. Jego popularność stale rośnie, ponieważ jest darmowy i open source. Ponadto programiści mogą dostosowywać platformę za pomocą nowych motywów, potężnych narzędzi administracyjnych, widżetów, modułów wtyczek itp.\nJeśli chcesz lepiej zrozumieć, jak działa hosting WordPress, czytaj dalej. Obecnie dostępnych jest wiele usług, a dokonanie wyboru nie jest proste.\nPonieważ inwestowanie w fizyczny serwer kosztuje dużo pieniędzy, jest to znacznie lepsza opcja dla firm do inwestowania w hostingową usługę WordPress, która oferuje takie same możliwości jak fizyczny serwer.\nPonadto możesz zarządzać dużą liczbą stron internetowych za ułamek kosztów. Firmy oferujące usługi hostingowe wynajmują swoją powierzchnię hostingową użytkownikom w zależności od ich konkretnych potrzeb.\nZobaczmy jedne z najlepszych usług hostingowych WordPress dla przedsiębiorstw dostępnych na rynku w 2019 roku.\nJakie są najlepsze biznesowe usługi hostingowe WordPress?\nWP Engine to niezwykle potężna zarządzana platforma hostingowa WordPress, która zapewnia całą gamę narzędzi potrzebnych do stworzenia profesjonalnie wyglądającej witryny WordPress.\nTo oprogramowanie daje moc oferowania klientom niesamowitych wrażeń online, które są idealnie zaprojektowane tak, aby odpowiadały ich potrzebom, a także potrzebom Twojej firmy.\nWP Engine to wszechstronne oprogramowanie, które zawiera 4 różne usługi, z których każda obejmuje ważne sektory posiadania strony internetowej.\nZwinność twórcza — pozwala szybko zarządzać witryną i promować swój produkt / usługę\n36 motywów StudioPress — łatwe w obsłudze, profesjonalnie wyglądające motywy z wbudowanymi możliwościami SEO i bezpieczeństwem\nWtyczka automatycznej migracji — umożliwia łatwą migrację danych z dowolnej innej platformy hostingowej do WP Engine\nObsługiwane wdrożenie — dedykowany zespół techniczny i zarządzania kontem, który oferuje krok po kroku wprowadzenie do korzystania z WP Engine\nDarmowe certyfikaty CDN i SSL — CDN pozwala zwiększyć rozmiar witryny, a SSL zapewnia bezpieczeństwo transakcji\nSzeroka gama wtyczek WordPress\nWydajność przedsiębiorstwa — funkcje, które sprawiają, że Twoja strona jest skalowalna i zapewnia bezpieczne korzystanie z WordPress\nUsługi sieciowe Amazon\nGlobalne centra danych — Stany Zjednoczone, Europa, Afryka itp.\nWielowarstwowe środki bezpieczeństwa\nW pełni zarządzana sieć dostarczania treści (CDN)\nPHP 7 i HTTP / 2\nZastrzeżona EverCache — wykorzystuje potężne pamięci podręczne, aby zmniejszyć obciążenie zasobów witryny\nSzyfrowanie ruchu SSL\nActionable Intelligence —— pozwala dostosować sposób korzystania z Internetu, a także zarządza ruchem w witrynie i wydajnością\nUzyskaj informacje z jednego pulpitu nawigacyjnego — zawiera wizualny pulpit nawigacyjny, który upraszcza Google Analytics i oferuje wydajność, ruch oraz inne przydatne informacje\nNarzędzie do zwiększania wydajności — pozwala obserwować wpływ zainstalowanych wtyczek na wydajność\nObsługiwane kodowanie — pozwala zespołom IT i programistom rozwiązywać problemy\nIntegracja ekosystemu — zapewnia narzędzia potrzebne do tworzenia nowych możliwości dla Twojej firmy\nPonad 40 000 wtyczek WordPress, które pozwalają dostosować witrynę\nIdealnie integruje się z innymi platformami\nAmazon Web Services i integracja Google Cloud Platform\nŚwietny zespół wsparcia — ponad 14 specjalistów gotowych pomóc w każdym problemie\nOnboarding dla przedsiębiorstw\nSilnik WP jest również dostępny w różnych opcjach licencjonowania, z których każda wzmacnia różne funkcje dostosowane do różnych użytkowników:\nUruchomienie silnika WP\nWzrost silnika WP\nSkala silnika WP\nWP Engine Custom\nPobierz teraz WP Engine (dostępna specjalna zniżka)\nBlueHost to niezwykle przydatna usługa hostingowa zaprojektowana specjalnie dla WordPress. Szeroka gama funkcji tego oprogramowania sprawia, że jest to jedna z najlepszych opcji na rynku.\nBlueHost oferuje również szeroką gamę różnych wersji, z których każda obejmuje dobry zestaw funkcji zaprojektowanych do różnych zadań.\nDostępnych jest kilka planów hostingowych.\nBlueHost Basic — idealny na początek\n50 GB miejsca na stronie\nDarmowa domena na jeden rok\nBezpieczna instalacja WordPress\nAutomatyczne aktualizacje WordPress\nDostęp cPanel i SSH\nNiesprzedane DB MySQL\nPRZECZYTAJ TAKŻE 6 najlepszych programów do tworzenia katalogów [Przewodnik po 2019]\nBlueHost Plus — idealny dla rozwijających się stron internetowych, zawiera wszystkie funkcje wersji Basic, z pewnymi modyfikacjami:\nNieograniczone strony internetowe\nNiezmierzone miejsce na stronie\nStandardowe funkcje Basic — SSL, automatyczna aktualizacja WordPress itp.\nBezpłatne CDN włączone\nBlueHost Choice Plus — idealny do sklepów internetowych — zawiera wszystkie funkcje z poprzedniej wersji i dodaje:\n1 Prywatność domeny\nZautomatyzowana kopia zapasowa\nStandardowe funkcje — SSL, bezpieczna instalacja WordPress, automatyczne aktualizacje, WP-CLI itp.\nNajważniejsze funkcje — środowisko pomostowe WP, ochrona przed spamem itp.\nThe WordPress Pro wersja od Bluehost ma wiele przydatnych funkcji — nieograniczoną liczbę stron internetowych, przestrzeń dyskową, domeny i subdomeny i nie ma ograniczeń ruchu.\nTa wersja oprogramowania zawiera również całą gamę opcji hostingu potrzebnych do stworzenia profesjonalnej strony WordPress. Jest on podzielony na 3 różne wersje, z których każda jest przeznaczona dla różnych użytkowników:\nKompilacja WP Pro\nCentrum marketingowe — łatwo monitoruj i zarządzaj procesem marketingowym\n100 darmowych motywów premium\nOchrona prywatności domeny\nWP Pro Grow — zawiera wszystko w Kompilacji i dodaje:\nNarzędzia oceny biznesowej — umożliwiają odwiedzającym wystawianie opinii\nBluehost SEO Tools — wbudowane narzędzie SEO, które pozwala podnieść swoje pozycje w Google dzięki statystykom w czasie rzeczywistym\nSkala WP Pro — zawiera wszystko w Grow, a ponadto:\nElastyczne wyszukiwanie — umożliwia klientom korzystanie z szybszej wyszukiwarki\nSprawdź pięć najlepszych programów do obsługi poczty e-mail dla systemu Windows!\niPage to kolejna świetna opcja do hostingu firmy na WordPress i oferuje szeroki zakres funkcji, które z pewnością zaspokoją wszystkie Twoje potrzeby.\nTo oprogramowanie zostało zaprojektowane tak, aby zawierało wszystkie możliwe funkcje, które pozwalają na dostosowanie strony WordPress — ręcznie wybrane motywy, wstępnie zainstalowane wtyczki i pozwalają kontrolować całą obsługę WP z jednego pulpitu nawigacyjnego.\nDzięki współpracy z SiteLock platforma hostingowa iPage oferuje luksusowy pakiet zabezpieczeń, a także niestandardową zaporę ogniową i oferuje doskonałe wsparcie, wykonywane przez specjalnie przeszkolonych agentów wsparcia. Oto krótki opis zawartości każdej wersji.\n1 VAT nie jest wliczony w cenę\nBezpłatna rejestracja domeny na 1 rok\nDostosowany panel sterowania\nFabrycznie zainstalowane motywy wtyczki\nWP Essential — zawiera wszystkie funkcje dostępne w WP Starter i dodaje:\nAutomatyczne usuwanie złośliwego oprogramowania\nSiteLock profesjonalne bezpieczeństwo\n5 najlepszych Windows z nieograniczoną liczbą domen do wykorzystania w tym roku\nHostgator oferuje szeroką gamę funkcji, które pozwalają założyć, zarządzać i rozwijać firmę za pomocą profesjonalnego hostingu WordPress.\nZe względu na architekturę chmurową HostGator, to oprogramowanie pozwala na osiągnięcie wyższych prędkości przetwarzania, również przy użyciu wielu warstw buforowania.\nTo oprogramowanie może być kontrolowane przez imponujący interfejs WordPress Cloud, który został zaprojektowany jako przyjazny dla użytkownika, pozwala na automatyczne tworzenie kopii zapasowych plików i jest łatwo skalowalny, aby dopasować się do potrzeb Twojej firmy.\n1 strona WordPress dozwolona\nPakiety oparte na wymaganiach ruchu — 100 000\nWzględna moc komputera — 2x\nMoże migrować jedną witrynę\n1 GB automatycznych codziennych kopii zapasowych, w tym przywracanie na poziomie plików\nKredyt Google AdWords w wysokości 100 USD\nStandardowy plan — zawiera wszystkie funkcje planu początkowego, z pewnymi dodatkowymi zmianami:\nDozwolone 2 strony WordPress\n200 000 pakietów opartych na wymaganiach dotyczących ruchu\nMoże migrować do 2 witryn\n2 GB automatycznych kopii zapasowych z przywracaniem na poziomie plików\nPlan biznesowy — posiada wszystkie funkcje zawarte w abonamencie standardowym i dodaje:\nDozwolone są 3 witryny WordPress\nDo 500 000 pakietów w zależności od potrzeb związanych z ruchem\nWzględna moc komputera — 5x\nMoże migrować do 3 witryn\n3 GB automatycznych kopii zapasowych z przywracaniem na poziomie plików\n4 najlepszy hosting Windows z RDP, aby zawsze mieć kontrolę\nTa opcja oprogramowania obejmuje cały zakres potrzeb Twojej firmy, oferując świetną listę przydatnych funkcji, które pozwalają tworzyć, zarządzać, używać i dostosowywać wszystkie aspekty dotyczące hostingu.\nOto niektóre z najważniejszych funkcji JustHost:\nPrzeciągnij i upuść kreatora stron\nBezpłatna rejestracja nazwy domeny na 1 rok\nObsługa międzynarodowych nazw domen\nNieograniczona obsługa bezpiecznych wiadomości e-mail POP3 i IMAP\nPanel sterowania konta cPanel\nDostęp do Secure Shell (SSH)\n1-Kliknij instalację WordPress\nDarmowe skrypty — skrypty sieci społecznościowych, wsparcie blogów, oprogramowanie ankietowe i ankietowe, skrypty zarządzania projektami itp.\nBazy danych CGI — MySQL, PostgreSQL, CGI BIN, Python, obsługa Flash, DHTML, Shockwave itp.\nPRZECZYTAJ TAKŻE Najlepsze 4 oprogramowanie do odzyskiwania utraconych haseł do kont e-mail\nObejmuje 1 domenę, 5 zaparkowanych domen i 25 subdomen\nObsługiwanych 5 kont e-mail\n100 MB / miejsce na koncie e-mail\nJustHost Plus — zawiera wszystkie funkcje dostępne w wersji Basic, z pewnymi zmianami:\n10 stron internetowych\n150 GB miejsca na stronie\nObejmuje 1 domenę, 20 zaparkowanych domen i 50 subdomen\nObsługiwanych jest 100 kont e-mail\n500 MB / konto Pamięć e-mail\nOferty marketingowe (o wartości 150 USD)\nDodatki (o wartości 20 USD rocznie)\nJustHost Prime — zawiera wszystkie funkcje występujące w Plus, a także dodaje:\nNieograniczona przestrzeń na stronie\nObejmuje 1 domenę, nieograniczoną liczbę zaparkowanych domen, nieograniczoną liczbę subdomen\nNieograniczona ilość miejsca na e-maile\nOferty marketingowe o wysokiej wartości (o wartości 200 USD)\nDodatkowa wartość ponad 65 USD rocznie\n1 domena prywatności\nOchrona kopii zapasowych — CodeGuard Basic\nJustHost Pro — zawiera wszystkie funkcje Prime, a także dodaje wydajny serwer i dedykowane adresy IP, certyfikaty SSL, funkcje prywatności domeny i kopie zapasowe witryny.\n5 najlepszych programów do projektowania stron internetowych dla WordPressa, które usprawnią Twoją witrynę\nIonos oferuje szeroką gamę funkcji zaprojektowanych w celu ułatwienia zrozumienia i korzystania z WordPressa, szybciej niż przeciętne witryny hostingowe, a także może zoptymalizować platformę i zaoferować świetne funkcje bezpieczeństwa.\nTo oprogramowanie pomaga rozpocząć, oferując asystenta WordPress, który poprowadzi Cię przez cały proces od konfiguracji witryny, przez opcje dostosowywania w zależności od celu witryny, aż po zarządzanie informacjami i danymi. Ionos ma również szeroki wybór szablonów projektowych i możliwość instalacji wielu przydatnych wtyczek.\nJeśli masz zainstalowane oprogramowanie Ionos na swoim komputerze, to oprogramowanie automatycznie zaktualizuje się do najnowszej wersji WordPress, aby zapewnić aktualność witryny z najnowszymi funkcjami i opcjami.\nJedną z najlepszych cech Ionos jest najnowocześniejsza infrastruktura zaprojektowana przy użyciu najnowszych technologii bezpieczeństwa, oferująca zaawansowaną ochronę przed atakami DDoS, złośliwe oprogramowanie i inne złośliwe ataki.\nIonos jest obsługiwany przez PHP i NGINX, a także dostosowany specjalnie do WordPress z 2 GB gwarantowanej pamięci RAM i łącznością światłowodową 360 Gbit / s.\nCały zakres baz danych jest przechowywany w Twojej witrynie za pomocą technologii SSD, która pozwala Twojej stronie działać płynniej i szybciej, a także może poprawić wyniki SEO w Google lub innych wyszukiwarkach.\nPonieważ 11 Ionos oferuje wiele przydatnych funkcji, program został wydany w 3 różnych wersjach, każda z różnymi funkcjami.\nIonos Essential — pakiet all-inclusive, który umożliwia tworzenie strony WordPress i zarządzanie nią\nPozwala 1 zarządzanej stronie WP\n25 GB miejsca na dysku SSD\n2 x 1 GB bazy danych MySQL\nDo 10 kont e-mail\nIonos Business — zawiera wszystkie funkcje Essential, więcej wtyczek i oferuje lepszą wydajność w przypadku większych witryn\nUmożliwia 2 zarządzaną stronę WP\n100 GB miejsca na dysku SSD\n10 x 1 GB baz danych MySQL\n100 kont e-mail\nIonos Pro — posiada wszystkie funkcje wersji Business i dodaje:\nUmożliwia 5 zarządzanych stron WP\n200 GB miejsca na dysku SSD\n50 x 1 GB baz danych MySQL\n500 kont e-mail\nOchrona przed złośliwym oprogramowaniem SiteLock — ulepszona ochrona przed zagrożeniami online\nSieć dostarczania treści RailGun — buforuje twoją stronę internetową i dystrybuuje ją do 62 centrów danych na całym świecie, a użytkownicy otrzymują dane z najbliższego serwera, co pozwala na szybsze ładowanie\nWypróbuj 11 Ionos\nW tym artykule zbadaliśmy jedne z najlepszych opcji na rynku, które oferują doskonałe funkcje hostingu dla Twojej witryny biznesowej.\nOprogramowanie przedstawione w tym artykule obejmuje wszystkie Twoje potrzeby, od tworzenia witryny internetowej z opcjami 1-kliknięcia, zarządzania witryną, dostosowywania strony internetowej za pomocą szablonów i wtyczek, po ochronę przed złośliwym oprogramowaniem i przestrzeń dyskową, zarówno w chmurze, jak i na dysku twardym komputera.\nW przypadku jakichkolwiek pytań i sugestii skorzystaj z poniższej sekcji komentarzy.\n6 korporacyjnych usług hostingowych WordPress dla firm internetowych Link do głównej publikacji\n6 najlepszych programów do czyszczenia plików cookie na komputer z systemem Windows 10\n6 oprogramowanie do zarządzania dokumentami w celu poprawy wydajności w biurze\n7 darmowych programów Hotspot dla systemu Windows 7 do konfiguracji udostępniania Wi-Fi\nZmień swój głos dzięki 9 narzędziom do zmiany głosu na PC


Kostium gimnastyczny Carmen - Odzież do tańca Arabesque\nCARMEN - body gimnastyczne dla młodzieży grafitowe\nWygodne body z krótkim rękawkiem dla ceniących komfort gimnastycznek, które pragną poczuć się na zajęciach wyjątkowo. Strój do gimnastyki jest w grafitowym kolorze o delikatnym połysku. Każde body zapakowane jest w ekologiczne, tekturowe pudełko z tanecznym nadrukiem wraz z atłasową wstążeczką do obwiązania koczka.\nGładkie, przyjemne w dotyku, a co najważniejsze trwałe body Carmen w niestandardowym kolorze grafitowym. Krój stroju stworzony z myślą o dorastających gimnastyczkach : zaokrąglone dekolty, które nie będą zsuwać się w trakcie przegięć, przód wykonany z podwójnej warstwy materiału, aby nie prześwitywał, część majtkowa zakrywa całe pośladki. Nie tylko gimnastyczki, ale i tancerki będą zachwycone treningiem w elastycznym body Carmen ! Ponadto strój do ćwiczeń uszyty jest z materiału Lycra – świetnie maskuje ślady potu, schnie, jest odporny na zagniecenia i uszkodzenia. Struktura włókien zachowuje intensywny kolor nawet po wielokrotnym praniu. Dla ozdoby na środku dekoltu wszyty jest lekko mieniący się kamyk, a do obwiązania koczka dołączona jest atłasowa wstążeczka.\nGrafitowe body Carmen młodzieżowe dostępne jest w rozmiarach: 134/140 oraz 146/152.\nChcesz wiedzieć więcej o body gimnastycznym Carmen?\nStrój dziewczęcy idealnie nadaję się na prezent;\nBody nie posiada dodatkowych zapięć - zakładane jest przez dekolt;\nPod metką znajduje się wszywka „name”, za pomocą której można podpisać ubranie;\nBody pięknie się prezentuje z tutu Effie\nbody Carmen młodzieżowe różowe\nbody Carmen młodzieżowe bordowe


1405 - Pij, Warszawo - na Targówku - budżet obywatelski w Warszawie\n10 lokalizacji – ruchliwych punktów w dzielnicy, zwłaszcza odwiedzanych przez spacerowiczów, osoby aktywnie uprawiające sport i bawiące się dzieci. Przykładowe proponowane lokalizacje:\nśw. Wincentego (w rejonie bramy głównej cmentarza)\nRolanda (przy placu zabaw)\nPark Bródnowski (w rejonie boisk)\nw rejonie skrzyżowania Kondratowicza/Skierskiego\nw rejonie wejścia na boiska przy Krasiczyńskiej\nrejon skrzyżowania Malborskiej i Głębockiej (w pobliżu grodziska)\nŁabiszyńska (między OSiRem i pływalnią)\nDo ustalenia i konsultacji, również pod względem możliwości technicznych. Zgodnie z przyjętą technologią poidełka będą instalowane w miejscu istniejących hydrantów podziemnych w dogodnych miejscach dla zlokalizowania poidełka. Zaletą tej technologii jest możliwość przeniesienia poidełka w inne miejsce, gdyby okazało się, że dana lokalizacja się nie sprawdziła.\n163 900,00 zł


Depilacja laserowa – Pytania i odpowiedzi – Epilacja na całe życieKatalogi Stron\nCo wybrać? Dobry depilator, ciepły wosk czy laser?\nW dzisiejszych czasach każda kobieta pragnie posiadać wspaniałe ciało, koniecznie bez ani jednego włoska! Większość z nas w ogóle nie zamierza trwonić czasu na skupowanie kremów do usuwania włosów, z którymi trzeba pozostawać pod prysznicem kilkanaście minut. Jednorazowe maszynki, koszmarny wosk, drogie akcesoria do usuwania owłosienia w domu – powinny już odejść. Został stworzony w ostatnim czasie ich następca – laser kosmetyczny, który może zredukować owłosienie z każdego zakamarka naszego ciała i to do końca życia. Jeżeli masz jakiekolwiek obiekcje – to przeczytaj niniejszy tekst.\nUsuwanie owłosienia z nóg jest bardzo męczące. Wie to z pewnością każda kobieta. Rosnące włoski są intensywniejsze, mają intensywniejszy kolor i coraz ciężej się ich pozbyć. Jeśli pragniemy zapisać się na zabieg depilacji za pomocą plastrów w domu, wówczas powinnyśmy bezwarunkowo wiedzieć jakim sposobem się do tego zabrać, ponieważ można zrobić sobie krzywdę, a dokładniej nadwyrężyć skórę. Nie wolno zapomnieć o prawidłowej pielęgnacji, gdyż to kwintesencja idealnie gładkich nóg (bądź pozostałych partii ciała). Może powinnyśmy zaczerpnąć z dobrodziejstwa nowatorskich technologii i zdecydować się na laser? To skuteczna metoda, jednakże w sumie nie jest aż taka oczywista. Należy zapisać się na kilka drogich zabiegów, żeby kosmetolog wyeliminowała wszystkie włosy już na zawsze. Bardzo istotne jest przygotowanie skóry do takiego zabiegu – chodzi bowiem o bezpieczeństwo oraz zmysłową, doskonałą skórę.\nCzy myślałaś kiedyś o tym, ile czasu tracisz na pozbywanie się włosów z nóg albo pach? Jeżeli kupiłaś w drogerii jednorazowe maszynki to tracisz w każdy dzień aż 7 minut, co daje niemal 167 godzin każdego kolejnego roku. Depilator automatyczny czy plastry z woskiem jedynie na pozór są oszczędne, gdyż należy taki system stosować co najmniej przez 30 minut co 2 lub 3 tygodnie. Na dodatek dochodzą kosztowne balsamy, kremy i pozostałe kosmetyki, które mają koniecznie odwlekać wyrastanie włosków bądź ich wrastanie. Depilacja za pomocą wosku jest nieprzyjemna i rzeczywiście dzięki niej możemy mieć w krótkim czasie problemy z wrastaniem włosków. A oprócz tego wcale nie jest taka tania. Sumując te wszystkie zabiegi, można pewnie potwierdzić, że epilacja laserowa jest najefektywniejsza i najtańsza. W Polsce znajomość tego zabiegu ogólnie rzecz ujmując nie jest jeszcze wystarczająca. Mnóstwo Kobiet dowiaduje się o owej możliwości podczas zapisywania się na inne zabiegi, przykładowo podgrzanym woskiem. W zasadzie nie chcą wypróbować nowości, bowiem mówiąc w skrócie nie mają pojęcia na czym polega. W ogóle o epilacji za pomocą lasera krąży mnóstwo nieprawdziwych opinii.\nDlaczego? Gdyż słowa „depilacja” oraz „epilacja” są stosowane wymiennie Jest to zauważalne chociażby po artykułach w Internecie, lub wypowiedziach rozmaitych osób w częściach na komentarze i na serwisach społecznościowych. Różnica jest duża i absolutnie nie bazuje jedynie na tym, że w pierwszym z niniejszych terminów nie ma czarodziejskiej literki „d”. W standardowej depilacji (m in. za pomocą wosku lub depilatorem) włosek jest usunięty, jednakże jedynie na pierwszy rzut oka. Cała cebulka i brodawka odżywiająca włosek są zdrowe. Przez to depilację trzeba systematycznie powtarzać. Depilacja laserowa jest formą trwałego pozbywania się owłosienia. Unicestwia włosek, cebulkę oraz wspomnianą brodawkę – a skutkiem jest brak zdolności rekonstrukcji włoska i jego odżywienia.\nLaser jest po prostu skoncentrowanym światłem. W trakcie zabiegu emitowany jest impuls. Melanina, zatem pigment występujący we włosach, wchłania dostarczane światło. W trakcie oddziaływania lasera jest uwalniane ciepło, a włosek wraz z macierzą oraz odżywiającą brodawką ulega zniszczeniu. Wydajność lasera bazuje na tym, czy za jednym zamachem zniszczy macierz z meszkiem czy tylko je nadwyręży. Kilkanaście urządzeń, które instaluje się w mieszkaniach bądź salonach kosmetycznych wyłącznie utrudnia mechanizm odrastania włosa. Zatem po jakimś czasie pojawiają się nowe.\nCzucie bólu jest sprawą indywidualną, jednakże nie wolno bez wątpienia ogłosić, że depilacja laserowa absolutnie nie boli. W trakcie emitowania impulsu Pacjentki opowiadają o tym, że odbierają leciutkie ukłucia bądź mrowienie. Najniższa bolesność pojawia się przedramionach i łydkach, a najgorsza w strefach intymnych oraz po wewnętrznej stronie ramion (pod pachami). Jest to niemniej rzeczywiście znikomy, nic nie znaczący ból, bowiem już na zawsze pozbywamy się owłosienia.\nJednorazowy zabieg na sto procent nie wystarczy. Światło lasera usuwa podczas jednorazowego zabiegu od 20 do 40 proc. włosów. W większości przypadków efekty dadzą cztery sesje depilacji laserowej. Jednakże u jednej piątej Klientek konieczne są kuracje przypominające, bo zwyczajnie w organizmie powstają zmiany hormonalne. Włosy po krótkim czasie potrafią zacząć wzrastać i musimy udać się na jeszcze jeden na zabieg.\nOdcień włosków od dawna był bardzo ważny, a lasery dostępne na rynku nie umiały poradzić sobie z włoskami blond, rudymi albo siwymi. Jasne owłosienie było pierwszym z przeciwwskazań do epilacji z użyciem lasera, bo lasery medyczne miały dylemat z odróżnianiem włosa od skóry. Teraz korzysta się głównie z urządzenia Palomar Vectus, który jest uzbrojony w nowatorskie urządzenie do wynajdywania cebulek włosów z macierzą i brodawką oraz skóry – SkinTel. Dzięki niemu stało się dopuszczalne epilowanie chociażby szczególnie jasnych włosków. Laser Palomar Vectus usuwa włosy w mocnym, ciemnym kolorze – krucze, ciemnobrązowe – i ledwo widoczne, m in. rudawe i złote. Impuls świetlny jest przystosowany do koloru włosów oraz kolorytu karnacji, żeby nie doszło do jakichkolwiek. poparzeń. Wskaźniki są zatem co rusz wyjątkowo starannie dobierane, aby Klientki odczuwały maksymalny komfort podczas kuracji.\nKto nie może nadal korzystać z zabiegu depilacji z wykorzystaniem lasera diodowego? Naturalnie Klientki, które posiadają srebrzystobiałe włosy. Są one całkiem pozbawione pigmentu, a terapia zwyczajnie się nie uda.\nSkóra musi być odżywiona, mówiąc w skrócie nie może być na niej jakichkolwiek zranień, ani suchych partii. Na kilka dni przed kuracją warto przeznaczyć parę chwil na odpowiednią pielęgnację. Przed samym zabiegiem nasza skóra musi być czysta (bez smarowideł wyszczuplających, kremu barwiącego itp.). Bardzo istotne jest dodatkowo precyzyjne zgolenie skóry, bo absolutnie nie można epilować skóry podrażnionej. Staranne ogolenie daje pewność komfortowego i stosunkowo niebolesnego zabiegu.\nPrzed sesją każda kobieta koniecznie powinna wyjaśnić wszelkie kwestie z kosmetologiem. Chodzi zwłaszcza o wykluczenie przeciwwskazań. Zaraz potem wybierana jest głowica – mniejsza czy większa w zależności od określonej partii ciała. Silniejszą wykorzystuje się na rozległych rejonach, np. nogach. Tę o skromniejszych rozmiarach epiluje się okolice twarzy. Jedna i druga jest przymierzana do wybranej partii na tzw. „fałdkę”. Z zewnątrz wygląda opisana czynność w taki sposób, iż interesująca lampa z karmazynowym światłem jest przybliżana na okrągło do ciała. Po depilacji kosmetolog smaruje balsamem uśmierzającym ból cały obszar, na jakim zabieg był wykonywany.\nOd razu po kuracji oraz przez kilka następnych dni musimy bezwarunkowo smarować miejsca po depilacji z wykorzystaniem lasera kremami, które w swoim składzie zawierają panthenol czy kolejne substancje chłodzące oraz uśmierzające ból. Przez około jeden tydzień wcale nie można korzystać z peelingów złuszczających, musimy zrezygnować całkowicie z balsamów wysuszających, słońca, basenu i sauny. Jeżeli będą widoczne strupki, absolutnie nie wolno ich naruszać (bowiem powstaną wówczas blizny).\nLaser medyczny Palomar Vectus jest stworzony do epilacji całego ciała. Mamy szansę więc pozbyć się na zawsze niepożądanego owłosienia z łydek, intymnych rejonów, pach. To doskonały zabieg dla Kobiet, które mają zbędne owłosienie w rejonie twarzy bądź na plecach oraz przeszkadza im to, m in. nad jeziorem.\nJest parę typów schorzeń, jakie są podstawowym przeciwwskazaniem do zrobienia zabiegu epilacji za pomocą lasera. Zaliczają się do nich między innymi niekontrolowana cukrzyca, padaczka, schorzenia nowotworowe, łuszczyca bądź dynamiczne infekcje skóry. Kosmetolog absolutnie nie zrealizuje terapii, jeżeli stosujemy preparaty z retinoidami lub wypijamy niektóre zioła. Zabieg musi koniecznie być wykonany pod okiem dermatologa, bowiem wtedy można z nim omówić konkretne problemy ujawniające się dokładnie po nim.\nOgólnie rzecz biorąc, zabiegowi epilacji laserowej możemy poddać się kiedy tylko przyjdzie nam do głowy taka myśl. Musimy wprawdzie pamiętać, iż po kuracji absolutnie nie wolno w żadnym przypadku leżeć w pełnym słońcu, wędrować na basen albo próbować kremów z alkoholem (skrajnie podrażnia skórę). Pierwszy zabieg musimy zrobić pod koniec roku, ponieważ końcowy zabieg odbędzie się na początku wiosny. Całkowita kuracja przebiega dosyć długo, bowiem nowe sesje muszą być przeprowadzane w prawidłowych odstępach czasowych. Zima zatem to właściwy moment, ażeby zacząć realizować swoje cele, zaś wiosna, aby odsłonić ciało oraz pochwalić się gładką skórą.\nJeżeli zamierzasz wiedzieć dużo więcej kliknij w link obok – Depilacja