„Pewnego razu… w Hollywood” – recenzja | arytmia.eu\nStrona główna Film „Pewnego razu… w Hollywood” – recenzja\n„Pewnego razu… w Hollywood” – recenzja\nZabójstwo Sharon Tate i jej przyjaciół to bez wątpienia jedno z najtragiczniejszych wydarzeń w historii Hollywood. Ten sierpniowy wieczór 1969 roku wciąż wywołuje silne emocje – porusza absurdalnością, kompletnie bezsensownym okrucieństwem, irracjonalnymi motywacjami. Po 50 latach od wydarzeń w willi Romana Polańskiego Fabryka Snów spogląda na tę tragiczną historię oczami Quentina Tarantino. Ale robi to kompletnie inaczej, niż można się było tego spodziewać.\nTarantino niesamowicie bawi się oczekiwaniami widza.* Sam wątek Polańskiego i Tate jest drugoplanowy, ustępując opowieści o przyjaźni Ricka Daltona (Leonardo DiCaprio) oraz Cliffa Bootha (Brad Pitt). Ten pierwszy jest drugoligowym aktorem na zakręcie kariery, nieudolnie aspirującym do czołówki hollywoodzkiej ekstraklasy. Drugi zaś to jego wieloletni dubler-kaskader, który dorabia sobie jako osobisty kierowca i „złota rączka” w domu Daltona (i przy okazji kompan do kieliszka). Obaj, choć kompletnie różni, znajdują się w podobnym życiowym miejscu – zupełnie nie takim, o jakim marzyli. Tymczasem do willi obok wprowadza się Roman Polański (Rafał Zawierucha) z Sharon Tate (Margot Robbie), już doceniane, lecz wciąż wschodzące gwiazdy kina. Obydwie historie przeplatają się ze sobą, niejako symbolizując wieczną zmianę warty w filmowym przemyśle.\nNie da się oprzeć wrażeniu, że o ile wątek Sharon Tate jest dość baśniowy i skupia się na niemal romantycznym pokazaniu miłości do kina, o tyle motyw DiCapro i Pitta to ewidentnie pretekst do pokazania Stanów Zjednoczonych lat 60. w pełnej krasie. Świat Pewnego razu… w Hollywood nie tylko został przedstawiony z dbałością o odpowiednie odwzorowanie stylu epoki z typowo tarantinowskimi hiperbolami, ale w dodatku kipi różnymi smaczkami „z branży” – bohaterowie co chwila wspominają nazwiska i anegdotki o znanych aktorach czy klasyce kina.** Epizodycznie pojawia się tu nawet Bruce Lee, chociaż kreacja grającego go Mike’a Moha została ewidentnie obliczona na wywołanie kontrowersji… co zresztą w pełni się udało.\nDiCaprio i Pitt prezentują niesamowitą aktorską formę, a ich wątek to podręcznikowy przykład chemii pomiędzy bohaterami. Poza plejadą gwiazd z Margot Robbie na czele na uwagę zasługuje również występ Julie Butters, która dołącza do elitarnego grona nieirytujących dziecięcych postaci. Wyróżnić można także Margaret Qualley – jej postać młodej i naiwnej hippiski Pussycat jest zwyczajnie urocza. A w kolejce jeszcze Al Pacino, Kurt Russel, Michael Madsen. Jakkolwiek to nie zabrzmi, nawet pies jednego z głównych bohaterów „zagrał” doskonale.\nWarto wspomnieć również o tym, że pomimo tematyki sugerującej sporą dawkę brutalności jest jej tak naprawdę bardzo niewiele. Dopiero w końcówce Tarantino odpala zwyczajowe bomby, chociaż robi to w bardzo specyficzny sposób. Dość powiedzieć, że eskalacja przemocy to w Pewnego razu… w Hollywood metoda na rozładowanie napięcia po poprzedniej scenie przemocy. Absurdalne, ale działa.\nOczekiwania były ogromne, ale Quentin Tarantino z całą pewnością znów to zrobił. Pomimo prawie 3-godzinnego seansu Pewnego razu… w Hollywood zupełnie nie nudzi (czego nie dało się powiedzieć chociażby o Django). To jeden wielki hołd dla lat 60. i samego Hollywood, chociaż pomnik ten za sprawą wielu ironicznych szpilek z całą pewnością nie jest nieskazitelny. Co tylko czyni go pełniejszym. „Film o kręceniu filmu” to przecież żadna nowość w kinie, ale realizacja tej wizji nigdy nie była tak czarująca.\n*UWAGA SPOILER – w drugiej połowie filmu prawie do samego końca zerkałem na zegarek z myślą „no kiedy wreszcie historia się dopełni?”. Dopełniła się. Ale nie ta.\n**SPOILER #2 – Pewnego razu… w Hollywood dość niespodziewanie kojarzy się z La La Landem. Nostalgiczny, baśniowy, nieco gorzki. Różnią się tylko użyciem miotacza ognia.\nWspółautorką recenzji jest Katarzyna Piękoś.\nObsada: Leonardo DiCaprio, Brad Pitt, Margot Robbie, Al Pacino, Rafał Zawierucha, Margaret Qualley, Julia Butters\nPoprzedni artykułIslandzki dyskomfort – recenzja książki „Wyspa”\nNastępny artykułInstrukcja obsługi cosplayu


5 prętów do suszenia o łącznej długości 3 metrów\nOszczędność miejsca, wytrzymałość oraz bardzo estetyczny wygląd to najważniejsze cechy suszarki ściennej Telegant 30 Protect marki Leifheit. Model ten powstał z trwałych, wysokiej jakości materiałów odpornych na warunki atmosferyczne i odkształcanie pod wpływem ciepła. Suszarka znakomicie sprawdza się zarówno w użytkowaniu wewnętrznym, jak i zewnętrznym, więc można ją zamontować w łazience, kuchni lub na balkonie. Wszystkie części niezbędne do montażu znajdują się w zestawie. Elegancka konstrukcja tego modelu sprawi, że dobrze będzie on wyglądał w każdym wnętrzu. Suszarka ścienna Telegant 30 Protect marki Leifheit po rozłożeniu oferuje 5 wytrzymałych prętów do suszenia o łącznej długości 3 metrów, co pozwoli na rozwieszenie małego prania. Dzięki składanej konstrukcji nieużywana suszarka zajmuje bardzo mało miejsca. Po zamknięciu pręty modelu Telegant 30 Protect są chronione przez obudowę przed brudem, co sprawia, że nie pozostawiają śladów na rozwieszonym praniu. Wymiary złożonej suszarki to: 6,7 cm wys. x 75,4 cm szer. x 5,3 cm gł. (37 cm gł. po rozłożeniu), więc zmieści się ona nawet w najmniejszych pomieszczeniach. Model ten został wyprodukowany w Europie i jest objęty 3-letnią gwarancją.


Czapkins. Historia Tomka Mackiewicza - Dominik Szczepański - ebook - Legimi online\nCzapkins. Historia Tomka Mackiewicza ebook\n4,6 (378 ocen)\nKonsultacja merytoryczna: Piotr Tomza\nKorekta: Marta Śliwińska, Jacek Bławdziewicz\nZdjęcie na okładce: Archiwum Anny Solskiej-Mackiewicz\nŹródła zdjęć (odwołania do numerów stron dotyczą wydania papierowego książki): Archiwum Anny Solskiej-Mackiewicz s. 41, 48, 55, 60, 65, 71, 77, 92, 95, 110, 154, 156, 161, 165, 170, 200, 245, 283, 327, 329, 342, 355, 360, 368, 393, 396, 398, 457; archiwum Anny Solskiej-Mackiewicz i Marka Klonowskiego s. 116, 120, 124, 133, 135, 138, 142, 145, 175, 180, 190, 193, 195, 196, 235, 236, 253, 258, 260, 267, 270, 277, 402; zdjęcia opublikowane za zgodą Joanny Kondrackiej, Antoniny Mackiewicz i Maxymiliana Mackiewicza s. 88, 104 (fot. Sebastian Łoniewski), 107, 113, 326; Michał Obrycki/Forum s. 6, 288, 291, 309; Łukasz Biernacki s. 220, 226, 232; Michał Dzikowski/PAP s.299, 302; Mattego Zanga s. 209, 239, 250; Atta Ullah/Archiwum A. Solskiej-Mackiewicz s. 12, 24; Élisabeth Revol s. 18, 28, 38, 345, 348, 371, 377; Adam Bielecki s. 444; AFP/East News s. 435.\n© copyright by Dominik Szczepański 2019\n© copyright by Anna Solska-Mackiewicz 2019\nISBN 978-83-268-2793-8 (epub), 978-83-268-2794-5 (mobi)\nI niech sobie będą wszyscy mądrzy ze swoimi rozumami,\na ja z moją miłością niech sobie będę głupi.\n– Podoba mi się, jak płynie czas na wyprawach – Élisabeth mówi cichym, spokojnym, trochę nieobecnym głosem. – To sześć tygodni, ale poprzedzają je dwa miesiące, gdy intensywnie przygotowuję się do wyjazdu. Załatwiam wizy, jedzenie, sprzęt, szukam pieniędzy na wyprawę. Już wtedy napędza mnie adrenalina. A potem wyjeżdżam. Bywa ciężko, czasami pytam samą siebie: „co ja tutaj robię?”. Ale i tak zawsze jest to dla mnie magiczny czas. Kiedy wracam, przez kolejne dwa miesiące w głowie kotłują się wspomnienia, wciąż myślę o wyprawie. Jeśli nie udało się osiągnąć celu, kombinuję, co zrobić, żeby następnym razem się powiodło. Kiedy zsumuję ten czas, okaże się, że każda wyprawa tak naprawdę trwa prawie pół roku. Góry i życie tutaj – niemal pół na pół. Dzięki temu jest w moim życiu balans. To tak, jakbym miała dwa życia i cieszyła się z obu.\nTomek Mackiewicz ostatni raz pod Nangą\nJest grudzień 2017 roku. Ghulam Abbas spieszy się na lotnisko w Islamabadzie. Agencja, którą założył jego ojciec, ma obsługiwać zaczynającą się właśnie zimową wyprawę na Nanga Parbat (8125 m n.p.m.). Zlecenie nie jest wielkie, kilka tysięcy dolarów. Ale trzeba się cieszyć, że komuś jeszcze się chce wspinać na zdobytą już górę. Zimą. Przez kilkadziesiąt lat z Nangą siłowali się najlepsi himalaiści świata. O marzenie, by zdobyć wierzchołek, rozbiło się ponad trzydzieści zimowych wypraw. Aż w końcu w lutym 2016 roku na szczyt weszli Pakistańczyk Muhammad Ali, Bask Alex Txikon i Włoch Simone Moro.\nPieniędzy nie będzie dużo, a do tego większość zarobi Ali Saltoro, właściciel agencji, z którą dwoje wspinaczy podpisało kontrakt. Abbas jest tylko podwykonawcą, ma ich odebrać z lotniska, zawieźć do hotelu, a potem wsadzić do samochodu, którym pojadą do miasta Chilas.\nAbbasowi towarzyszy kuzyn Atta Ullah. To on będzie przewodnikiem wyprawy. Obaj są bardzo szczupli, mają czarne włosy i razem mniej lat niż Tomek Mackiewicz, który jest ich klientem. Słyszeli o nim. Zastanawiają się, dlaczego kolejny raz wraca do Pakistanu. Był tu już sześć razy, sześć razy próbował jako pierwszy zdobyć Nanga Parbat w najzimniejszych i najciemniejszych miesiącach roku, gdy temperatura potrafi spaść poniżej 50 stopni. A teraz wraca, mimo że ktoś go uprzedził i w kronikach przy pierwszym zimowym wejściu wpisane są już trzy nazwiska. Drugich wejść się nie pamięta, historię można napisać tylko raz. Dlaczego więc nie wybrał innego celu, dlaczego nigdy nie próbował wejść na inny ośmiotysięcznik? Dlaczego wraca, mimo że za wyprawy nie płacą mu wielcy sponsorzy?\nOjciec Abbasa urodził się pod Nangą. A każdy, kto tam mieszka bądź ma rodzinę, słyszał o Tomku. Nikt nie powie o nim złego słowa. Przeciwnie, otacza go aura świętego, no, może półświętego. Miejscowi opowiadają, że potrafi godzinami z nimi rozmawiać, choć inni wspinacze raczej tego nie robią. Wsłuchuje się w ich opowieści, przejmuje problemami. Dzieciom rozdaje zabawki, pasterzom pomaga przy owcach. Po wyprawach zostawia swój sprzęt, choć mówi, że jest ubogim człowiekiem. Chyba rzeczywiście nie jest zamożny. Czasami, gdy kończy mu się jedzenie, puka do drzwi i prosi mieszkańców himalajskich wiosek o ćapati, placki z mąki i wody.\nAbbas czeka przed starym budynkiem lotniska, który za kilka miesięcy przestanie działać. Nowe lotnisko, zbudowane na obrzeżach Islamabadu i Rawalpindi, zostanie otwarte dopiero na wiosnę. Będzie ciężko: projektanci zapomną o bankomatach; papierosy będzie się paliło w toaletach, o ile strażnik pożyczy zapalniczkę, bo tej nie można ani przenieść przez bramki, ani kupić wewnątrz. Budynek będzie ogromny, nowy terminal obsłuży nawet 15 milionów pasażerów rocznie. Ale bardziej niż terminalem będzie pomnikiem bogactwa, o którym marzy wielu Pakistańczyków.\nTomek pojawia się jeszcze w drzwiach starego lotniska. Dźwiga kilka toreb i uśmiecha się szeroko. Blond włosy, niebieskie oczy, szerokie barki, rudawa broda. I zmarszczki. Od kącików oczu aż do skroni. Od częstego uśmiechania się, ale też mroźnych wiatrów, przebytych podróży, słońca, dotychczasowego życia pełnego fizycznej pracy.\nWita się z Abbasem i wrzuca torby na dach samochodu.\n– Proszę, daj mi to zrobić – mówi Abbas.\n– Daj spokój – Tomek klepie go po plecach. – Popatrz na te ręce.\nTak, o tych dłoniach Abbas też słyszał. Są wielkie, zawsze ciepłe i suche. Przecinają je blizny i zadrapania. Paznokcie też są ogromne. Znajomi Tomka żartują, że wyglądają jak paletki do ping-ponga.\n– Ja wiem, co to jest ciężka praca. Nie ma samochodu, którego nie potrafiłbym naprawić, więc mogę sam wrzucić torby.\nAtta się śmieje, obserwując tę scenę. Przy wyprawach pracuje od ośmiu lat, ale rzadko zdarza się takie powitanie.\n– Na Nandze jest dużo śniegu? – pyta Tomek.\n– Nie za wiele.\nTomek uśmiecha się delikatnie. To dobra wiadomość. Wspinaczka w dolnych partiach góry będzie łatwiejsza, bo torowanie drogi w głębokim śniegu jest męczące i zabiera dużo czasu. A tego, jak zwykle, nie ma. Żeby długo przebywać w bazie, trzeba mieć dużo pieniędzy. I właściwie rzucić pracę. A Élisabeth, drobna Francuzka, która właśnie uśmiecha się szeroko, witając Pakistańczyków, uczy w szkole wuefu i ma tylko sześć tygodni urlopu.\n– Co u ciebie? Co słychać w wiosce? Jak życie? Jak praca? Co słychać w Chilas? – pyta Tomek Attę.\nBędzie o czym opowiadać po drodze.\nChilas leży na wysokości 1200 metrów. Żeby tam trafić, trzeba przejechać z Islamabadu 400 kilometrów. Nie tak znowu wiele, ale podróż trwa kilkanaście godzin. Droga prowadzi po Karakorum Highway uważanej za najwyższą drogę świata. Biegnie wzdłuż Jedwabnego Szlaku, legendarnej trasy, która niegdyś łączyła Europę z Chinami.\nSamochód zwalnia, kiedy trzeba wyprzedzić wysokie na 6 metrów, kolorowe ciężarówki wiozące towary na północ Pakistanu albo jadące jeszcze dalej, do Chin. Wiatraczki, frędzelki, drewniane ozdoby – każdy pojazd jest małym dziełem sztuki.\nW miejscowości Thakot Karakorum Highway przylepia się do płynącego z przeciwka Indusu. Im bliżej Chilas, tym bardziej szmaragdowa staje się brunatna woda, bo rzekę zasila wiele mniejszych, spływających z lodowców strumieni.\nChilas już niedaleko. Tomek wpatruje się w białą linię, którą widział po raz pierwszy siedem lat temu. Nic się nie zmieniło, farba nieco przyblakła, deszcz zmywa ją ze skalistych gór wznoszących się nad Indusem, a tamy jak nie było, tak nie ma. Linia wciąż działa jednak na wyobraźnię – kiedy zapora w końcu powstanie, wszystko, co poniżej, zniknie pod wodą.\n– Tomek, wszystko w porządku? Jak się masz? – trąca go Élisabeth.\n– Tak, Eli, spoko, po prostu lekka depresja – odpowiada i odwraca głowę.\nEli jednak czuje, że wcale nie jest spoko. W Tomku coś pękło. Nie śmieje się tak jak w czasie ich poprzednich wypraw. Głęboko zamyka się w sobie i rozmyśla.\n„Ten wyjazd jest dziwny i inny, jak zresztą każdy, ale ten jest wyraźnie inny. Nie ma tej radości co zwykle. Czuję tylko jej lekki posmak. Echo dawnych odczuć. Trochę jakbym spełniał przykry obowiązek. Jakbym wyszedł do roboty z ciepłego i pełnego dobrych myśli domu” – pisał do Ani tuż przed wylotem do Pakistanu.\nNad Nangą wiszą chmury. Sypie.\nW Chilas trzeba odwiedzić posterunek policji i załatwić formalności. Od razu zaczynają się kłopoty. Nikt nie wie o wyprawie Tomka i Eli. Szef agencji miał obowiązek zawiadomić policjantów tydzień wcześniej, ale tego nie zrobił.\nJeszcze niedawno nie byłoby wielkiego problemu. Ale wszystko zmieniło się w czerwcu 2013 roku, kiedy w bazie Diamir pod Nanga Parbat zamachowcy zastrzelili jedenaście osób. Dziesięciu wspinaczy i kucharza. Od tamtej pory każdej wyprawie muszą towarzyszyć uzbrojeni funkcjonariusze. Wspinacze płacą za ich wyżywienie, zdarza się, że muszą też zaopatrzyć policjantów w sprzęt potrzebny do przeżycia. Konieczny jest więc jeszcze ktoś, kto wniesie to wszystko powyżej 4000 metrów. Wielkie, dobrze zaopatrzone wyprawy, które atakują Nanga Parbat w zimie, potrzebują kilkuset tragarzy. Mniejsze ekspedycje – dwu-, trzyosobowe – kilkudziesięciu. Tomek i Élisabeth, których wyprawa jest krótka, trwa od pięciu do sześciu tygodni – kilku. Również ich baza jest wręcz minimalistyczna – dwa małe namioty i jeden większy, zwany mesą, w którym można usiąść na plastikowym krześle. W środku dwa palniki, parę garnków. Wyprawa mała, więc ekologiczna – śmieci będzie niewiele.\nWielu himalaistów uważa, że warunki, w których czeka się na dobrą pogodę – a o tę w zimie trudno – muszą być jak najbardziej komfortowe. Trzeba dobrze zjeść, wyspać się we względnym cieple, od czasu do czasu wykąpać w ciepłej wodzie. Tomek myśli inaczej – im trudniejsze jest życie w bazie, tym łatwiej z niej wyjść, by się wspinać. Agencje oczywiście wolą opcję na bogato – tragarzom płacą niewiele, większość kwoty trafia do właścicieli. Ale żaden pieniądz nie śmierdzi, zwłaszcza w Pakistanie.\nTomek i Élisabeth mają pecha. Nie dość, że szef ich agencji nie zawiadomił policji, to jeszcze trafili na święto. Mijają godziny, pierwszy dzień, drugi. Tomkiem trzęsie, jest niecierpliwy – wie, że jeśli nie ruszą szybko, znów może się nie udać. Styczeń jest dobry na wspinaczkę, w lutym intensywne opady śniegu mogą zasypać marzenia.\n– A w tym roku były one inne niż wcześniej – wspomina Élisabeth. – Zwykle dużo rozmawialiśmy o naszych planach, śmialiśmy się. Tomek opowiadał mi też o swoim podróżniczym życiu, o dzieciach, które dziko kochał, o rzeczach, które go ukształtowały. Opowiadał mi, jak siostra zabrała go z ulicy i jak walczył z heroiną. Jak wygrał.\nA teraz milczał.\nTrzy dni później słyszą, że mogą ruszać pod Nangę. Tylko że baza wyprawy musi się znajdować w Kutgully. To ostatnie zabudowania przed Nangą. Kilkanaście kamiennych chat zamykanych na zimę. Latem mieszkają w nich pasterze owiec i kóz. Prawdziwa baza, Diamir Base Camp, wykorzystywana przez wspinaczy latem, położona jest na wysokości 4200 metrów, znacznie bliżej Nangi. Ale policjanci nie chcą tam spędzać zimy. Boją się.\nCzapkins i pakistański tragarz wracają z bazy Diamir do chat w Kutgully\nDroga z Kutgully do bazy Diamir nie jest trudna, teren wznosi się tylko 400 metrów. Ważne, żeby trzymać się lewej strony, bo po prawej można się zgubić na morenach. Kiedy nie ma śniegu, z Kutgully do bazy idzie się dwie godziny. Zimą, kiedy trzeba brnąć przez zaspy, nawet pięć.\n– Albo się zgadzacie, albo nigdzie nie pójdziecie – mówią policjanci, którzy na co dzień pracują na posterunku w Chilas.\nNie ma czasu na kłótnie.\n– Chodźmy, może po drodze uda się nam przekonać policjanta – mówi Tomek.\nAtta podwozi Eli i Tomka jeepem swojego ojca do mostu Halal. Dalej ścieżka wije się ciemnym wąwozem. Po dwóch godzinach widzą szczyt.\nSilny wiatr przegnał na moment chmury i słońce rozświetliło ogromne pola śnieżne rozciągające się powyżej 7000 metrów. Nanga wygląda, jakby płonęła.\nAle kilkaset metrów wyżej z błękitem nieba walczy czerń trapezu – to 600-metrowa piramida szczytowa. W linii prostej dzieli ich od niej kilkanaście kilometrów w poziomie i sześć w pionie. Z tego miejsca piramida wygląda jak ulepiona z litej, czarnej materii. Jakby wiatr wywiał cały śnieg i zdarł z niej białą szatę. Ale Tomek i Élisabeth doskonale wiedzą, że to tylko iluzja. Trapez – stąd wyglądający na niewielki – jest tak naprawdę ogromny. Do szczytu prowadzi labirynt kuluarów, które widać dopiero, gdy jest się blisko. A w nich leży śnieg lub, co gorsza, lód.\nJeszcze kilka godzin trekkingu i są w rodzinnej wiosce Atty – Sair. Wspinacze spędzają noc w pokoju gościnnym domu swojego przewodnika. Tomek wyciąga telefon satelitarny i dzwoni do agenta Alego Saltoro. Chce go prosić o pomoc w przekonaniu policjantów.\n– Cześć, Ali, czujemy się dobrze, czy mógłbyś...\nRozmowa się ucina. Tomek zapomniał doładować telefon, to znaczy wykupić pulę środków, które może przeznaczyć na rozmowy (droższe) i esemesy (tańsze). Eli zostaje w budynku, a on przechadza się między kamiennymi domkami. Szuka znajomych twarzy. Towarzyszy mu gromadka roześmianych dzieci. Abdul Ghani, który pomagał Tomkowi w wielu wyprawach, zaprasza go do swojego domu. Palą w piecu, w żar wrzucają ziemniaki, nad piecykiem pieką ćapati. Jedzą razem kolację.\nOd rana dyskusja z policjantem, ale on nie chce słyszeć o zmianie planów. Nawet gdyby się zgodził, trzeba by jeszcze zapłacić tragarzom za kilka dodatkowych godzin pracy. A z pieniędzmi krucho.\nSłońce chowa się za wysokimi górami i mimo że do prawdziwego zachodu jeszcze kilka godzin, w Sair robi się ciemniej i zimniej. Temperatura poniżej minus dziesięciu stopni.\n– Chodźmy, to nic nie da – mówi Élisabeth. – Nie chcę tu zmarnować kolejnego dnia.\nZabierają plecaki i powoli człapią pod wzniesienie górujące nad osadą. Po dwóch godzinach są w Katchal. To nawet nie jest wioska, tylko kilka kamiennych domków położonych na zboczu, po którym wiosną spływa strumyczek. Teraz ziemia jest zmrożona, a chaty puste. Cała okolica Nangi wyludnia się wraz z nadejściem mrozu.\nRano, nie czekając na tragarzy i policjanta, ruszają do Kutgully. Najpierw teren delikatnie się obniża, potem droga prowadzi przez las. Śniegu jest niewiele, ale muszą uważać, bo pod jego cienką warstwą może się skrywać strumień.\n– Spieszyliśmy się, chcieliśmy jak najszybciej zacząć się aklimatyzować – opowiada Eli. – Mieliśmy też nadzieję, że policjant w końcu zmięknie.\nAle policjant jest zły – nie powiedzieli mu, że opuszczają Sair. Gdyby coś im się stało, miałby kłopoty. Nie chce słyszeć o przeniesieniu bazy pod samą Nangę. To on odpowiada za bezpieczeństwo wspinaczy. Uwolnią się od niego dopiero wtedy, gdy pójdą powyżej bazy.\n– Zrozum – tłumaczą. – Jeśli po wspinaczce za każdym razem będziemy schodzić do Kutgully, stracimy mnóstwo energii i czasu. Pozwól chociaż, żeby paru tragarzy zaniosło do bazy pod Nangą trochę sprzętu, paliwa i jedzenia.\n– Nie ma mowy – odpowiada policjant. – Jeśli pójdziecie ze sprzętem i jedzeniem, to na pewno tam zostaniecie.\n– Atta, proszę cię, porozmawiaj z nim, do bazy mamy za daleko – mówi Tomek.\nAtta próbuje negocjować, ale słyszy, że rozkaz to rozkaz.\nPo długiej rozmowie znajdują kompromis – mogą zabrać do bazy najpotrzebniejsze rzeczy, ale po tygodniu mają wrócić do Kutgully. Kucharz zostaje z policjantem.\n– Nic w tym roku nie działało – wspomina Élisabeth. – Nie mieliśmy prawdziwej bazy, nie mieliśmy kuchni, nie mieliśmy generatora, a więc nie mieliśmy też prądu. Musieliśmy oszczędzać energię w naładowanych urządzeniach. Telefon satelitarny szybko stał się bezużyteczny.\n„Bida z nędzą” – powiedział Tomek Ani w jednej w dwóch rozmów telefonicznych, jakie odbyli podczas tej wyprawy. Innej również dlatego, że kontaktowali się dużo rzadziej niż zwykle.\nTomek głęboko oddycha. W tym roku spadło dużo śniegu, na drodze do bazy miejscami sięga kolan. Mocno wieje, po chwili nie widać już ich śladów.\nDroga z Kutgully do bazy zajmuje im cztery i pół godziny. Ale pod Nangą znów jest tak, jak Tomek lubi – jak okiem sięgnąć tylko śnieg. Nie ma innych wypraw, nie ma kolorowych namiotów. Spokój i mróz.\n– Bez policjanta, bez kucharza, sami w bazie, wolni od wszystkiego. Szaleństwo, ale byliśmy bardzo szczęśliwi – wspomina Eli.\nTragarze zrzucają wory i wracają do Sair. Tomek odprawia również swojego przyjaciela Abdula Ghaniego, który w czasie wyprawy pełni funkcję pomocnika kucharza.\n– Nic tu po tobie, znikamy w górze na pięć dni, wracaj do ciepła – mówi.\nWychodzą nieco nad bazę, torują w głębokim śniegu. Dalej droga odbija w lewo – jeszcze trochę po śniegu, wprost w korytarze lodu. Potrzaskane bryły – niektóre wielkości człowieka, inne wielkości bloku – tworzą łamigłówkę, co roku nieco inną, bo lodowiec się zmienia. Miliony ton lodu nieustannie się ze sobą siłują. Żeby dostać się do szczytu – na wysokość 8125 metrów – trzeba znaleźć przejście. Trzy zimy temu Tomek i Élisabeth dotarli na 7800 metrów. Rok później na wierzchołku, który skrywa się teraz w chmurach, stanęli Ali, Txikon i Moro, którym zapisano pierwsze zimowe wejście na Nangę. Ale Tomek im nie wierzy. To jeszcze jeden powód, dla którego tu wraca. Chce udowodnić, że góra w zimie wciąż jest dziewicza. A jeśli nawet nie, to wejdzie na nią w stylu, w jakim jeszcze nikt nie zdobył ośmiotysięcznika o tej porze roku. Ale jest tu również po to, by jak zawsze oczyścić głowę. Tym razem ostatecznie. Pragnie zamknąć projekt, który rozpoczął osiem lat wcześniej. Zakończyć dzieło. Przy okazji ma nadzieję, że sukces przyniesie pieniądze, których bardzo, bardzo potrzebuje.\nWracają wieczorem, topią śnieg i zaczynają gotować obiad. Eli nie lubi pakistańskiego jedzenia. Za tłuste. Teraz mogą gotować sobie sami. Na kolację ryż i dal z warzywami.\n– Niedopatrzenie agencji przyniosło nam nieoczekiwanie trochę radości – opowiada Eli.\nRano wbijają się w kuluar, który poprowadzi ich w głąb lodowca. Znają go dobrze – wspinają się nim po raz trzeci. Idą z lekkimi, sześciokilogramowymi plecakami. W środku trochę jedzenia i gazu. Zostawiają wszystko na wysokości 5000 metrów. To tak zwany depozyt – trzeba wykopać w śniegu dziurę lub wykorzystać niewielką szczelinę i tam schować wyniesione rzeczy. Przydadzą się w drodze na szczyt. Albo gdy będą z niego schodzić.\nWracają do bazy, a potem znów wspinają się na 5000 metrów. Tym razem rozbijają namiot, spędzają w nim noc i schodzą.\n– To była moja strategia – tłumaczy Eli. – Chciałam, żebyśmy się dobrze zaaklimatyzowali. Tomek zwykle niespecjalnie o to dbał.\nAklimatyzacja to adaptacja. Himalaista powoli, systematycznie przyzwyczaja ciało do coraz większej. Jeśli przyjąć, że na poziomie morza organizm dostaje 100 procent dostępnego tlenu, to ze względu na spadek ciśnienia na 5000 metrów jest to już tylko 50 procent. Na 8000 – 30 procent. Organizm potrafi się przyzwyczaić, ale jeśli ktoś nagle trafia na dużą wysokość, natychmiast czuje efekty.\nNa 5000 metrów zakręci mu się w głowie, pojawi się poczucie odrealnienia i duszności, a serce będzie bić szybciej. Na 6000 metrów straci przytomność po dziesięciu minutach. Na 7000 – po pięciu minutach, a na 8000 – po trzech. Gdzieś po drodze zacznie tracić wzrok. Potem, jeśli ktoś nie udzieli mu pomocy, nadejdzie śmierć. Powodem jest niedotlenienie. Przede wszystkim mózgu.\nÉlisabeth chciała się zaaklimatyzować, żeby uniknąć choroby wysokościowej, która może się zacząć już na wysokości 2500 metrów.\n– Są cztery jej rodzaje: ostra choroba górska, wysokościowy obrzęk płuc, wysokościowy obrzęk mózgu i deterioracja wysokościowa – inaczej wycieńczenie wysokością. Trzy ostatnie, jeśli się szybko nie zareaguje, nie poda odpowiedniego leku, nie zejdzie, to choroby śmiertelne – mówi Robert Szymczak, zdobywca trzech ośmiotysięczników i lekarz kilku polskich ekspedycji w Himalaje.\nTomek zna dobrze zasady aklimatyzacji – zdobywanie wysokości po 500 metrów dziennie, co dwa-trzy dni dzień odpoczynku, schodzenie do bazy i ponowna wspinaczka – ale nigdy ściśle ich nie przestrzega. Inna sprawa, że w Himalajach w zimie ścisłe przestrzeganie aklimatyzacyjnych reguł na ogół nie jest możliwe. Przez większość wyprawy pogoda uniemożliwia wychodzenie nad bazę.\n– Tomek tym razem zgodził się na klasyczną aklimatyzację. To wcale nie było oczywiste, bo on uwielbiał spędzać wiele dni ponad bazą. Cieszył się tymi chwilami, były dla niego najważniejsze – mówi Élisabeth. – Samego chodzenia – w górę dla aklimatyzacji, w dół, żeby zregenerować ciało – Tomek nie rozumiał i nigdy do końca nie zaakceptował. Wiele czasu zajęło mi wytłumaczenie mu, że mamy zupełnie inne ciała, ważę kilkadziesiąt kilogramów mniej, a to oznacza inne reakcje na wysokość i zimno. Tomek w górze nie tracił zbyt wiele energii. Dla mnie każda noc powyżej bazy oznaczała dużą utratę sił.\nPolicjanci chroniący wyprawę wymieniali się co kilka, kilkanaście dni. Na zdjęciu Sherli i Tomek Mackiewicz\nEli wie, że nie wytrzyma więcej niż sześciu tygodni wyprawy. Już na wysokości bazy – 4200 metrów – ciało się nie regeneruje, a ona nie ma zapasu tłuszczu do spalenia. Tymczasem prognozy są niejednoznaczne. Styczeń ma być pochmurny, będzie mocno wiać. Może nie wystarczyć im czasu, by dobrze się zaaklimatyzować i zaatakować szczyt. W lutym zapowiada się tradycyjny scenariusz – opady śniegu i zimny wiatr o sile huraganu zwany jet streamem. Na wysokości 8000 metrów wieje z prędkością ponad 200 kilometrów na godzinę. Zresztą w lutym Eli musi wracać do domu, do pracy, a Tomka nie stać na przedłużenie wyprawy. Opłacenie agencji na kolejny miesiąc to kilka tysięcy dolarów więcej.\nPo pięciu dniach wracają spod Nangi do Kutgully. Odpoczywają trzy dni w kamiennych chatach. Jednego wieczoru Tomek do rana siedzi przy ognisku i rozmawia z Pakistańczykami. Tak zapamiętali tamte rozmowy:\n– Wróciłem pod Nangę, bo dwie zimy temu Simone, Alex i Ali nie weszli na szczyt – mówi Tomek.\n– Ale my jesteśmy pewni, że weszli. Powiedzieli nam, a ludzie widzieli ich przez lornetkę na szczycie.\n– Atta, to mi nie wystarcza. Mówię ci, nie weszli, i tylko tak gadają – zapewnia Tomek, grzejąc ręce nad ogniskiem. – A nawet jak weszli, nic to, góra jest wolna. Kocham ją, to dla niej tu przyjeżdżam.\nPoczątek stycznia 2018. Tomek i Eli wracają w górę. Eli zauważa, że Tomek jest szybszy niż w poprzednich latach. To pierwsza ich wspólna wyprawa, na której nie pali. I pierwsza, do której tak naprawdę się przygotował. Biegał, jesienią odwiedzał siłownię, choć nie lubił tego rodzaju miejsc, ale przede wszystkim przez ostatnie dwa lata wypracował kondycję, jeżdżąc do pracy na rowerze – przez wiele miesięcy codziennie 60 kilometrów, pięć dni w tygodniu. Często w deszczu. A potem osiem godzin ciężkiej, fizycznej pracy w warsztacie samochodowym.\nA skoro Tomek jest silny...\n– Dlaczego by nie przenieść wszystkich naszych rzeczy z bazy na koniec lodowca za jednym razem? – pyta go Eli. – Jesteś szybszy, zaoszczędzimy czas i energię.\nTomek się zgadza. Udaje im się pokonać drogę z obozu na wysokość 6000 metrów za jednym razem. Zakładają obóz II, Tomek jest potwornie zmęczony. Ale już następnego dnia czuje się dobrze. Wychodzi z namiotu, który rozbili na samym końcu lodowca. Tu zaczyna się przełęcz, a kilkaset metrów wyżej sterczy serak, monstrualna bryła lodu, kluczowy fragment ich drogi na szczyt.\nWiążą się tylko wtedy, kiedy jest to niezbędne. Zwykle idą osobno, w odstępie kilkudziesięciu, nawet stu metrów. Eli idzie szybko, bo szybko marznie. Co jakiś czas zatrzymuje się i ogląda za siebie.\n– Tomek szedł z tyłu, krok za krokiem, zatopiony w powtarzalnych ruchach, swojej wysokościowej mantrze. Tak, mantrze. Kiedyś nie przyszłoby mi to do głowy, ale pod wpływem Tomka moje postrzeganie himalaizmu bardzo się zmieniło – opowiada Eli. – Myślę, że Tomek, idąc samotnie pod górę, kontaktował się z Nangą. I rozmawiał z Feri.\nKim jest Feri? O niej później. Na razie o jedzeniu.\nKiedy są w górze, piją głównie zupę i herbatę. Tomek nie je dużo, na wysokości ledwie co wkłada do ust. Śnieg trafia do specjalnego kubka, który podgrzewają na kuchence. Wodą zalewają suche jedzenie, po kilkunastu minutach liofilizat jest gotowy. Tomek bierze trzy łyżki, resztę oddaje Eli. Czasami rankiem wypija trochę kakao, i to cały jego posiłek.\n– Tomek, zjedz jeszcze trochę.\n– Dziękuję, nie muszę, spójrz na mnie – wskazuje na brzuch. – Widzisz ten tłuszcz? Mam do zrzucenia ze 20 kilogramów. Poradzę sobie. Bez jedzenia wytrzymam nawet pięć dni. Wystarczy, że otworzę głowę.\n– Teraz był stabilniejszy, więc mniej niebezpieczny – wspomina Élisabeth.\n– Tamtej nocy myślałam też o filmie, który mieliśmy nagrać – opowiada Élisabeth.\nÉlisabeth uważa, że Nangę najłatwiej będzie zdobyć, trawersując do drogi klasycznej na wysokości około 7500 metrów. Stamtąd droga do szczytu jest już w miarę prosta, większość wspinaczy idzie na wierzchołek właśnie tamtędy.\nTomek zamierza wejść najpierw na północny wierzchołek Nangi (7800 m n.p.m.) – na niego prowadzi droga, którą właśnie się wspinają – i stamtąd przedostać się do drogi, którą w 1953 roku Hermann Buhl jako pierwszy zdobył Nagą Górę.\nTomek, a za nim ściana Nangi widziana z doliny Diamir\nGhani idzie po drewno, Élisabeth grzeje się przy ognisku, a Tomek kolejny raz na tej wyprawie opowiada, że Simone Moro nie zdobył Nangi. Pakistańczycy przyznają, że nie lubią Włocha. Jeden z nich wyciąga dwie tabletki i mówi, że jeśli kiedyś Simone wróci pod Nangę, to wrzuci mu je do wody. A wtedy nie będzie mógł się wspinać.\nEli idzie spać po dwudziestej drugiej. Tomek zasypia o piątej. Rankiem jest przerażony.\n18 stycznia uznają, że nie mogą dłużej czekać. Czas na atak szczytowy. Przed wyruszeniem z Kutgully jedzą chleb upieczony przez kucharza. Z Élisabeth wszystko dobrze, ale Tomek się zatruł. Wymiotuje.\nÉlisabeth próbuje go uspokoić.\nZ jego emocjami też jest kiepsko. – Kiedy pogarszał się jego stan psychiczny, dopadały go lęki, przybierające różne formy. Cierpiał i nie mógł sobie poradzić z napierającymi wizjami. Stawał się nieufny. Inny – wspomina Ania.\nDroga do bazy Diamir wyczerpuje Tomka. Cokolwiek by wypił, zjadł, zwraca. Myślami jest jednak ponad 3 kilometry wyżej. W miejscu, gdzie stanie obóz III i gdzie, według wcześniejszych ustaleń, mają się rozdzielić.\nÉlisabeth jeszcze raz rozmawia z nim o prognozach. Wynika z nich, że tak naprawdę będą mieli tylko jeden dzień, by wejść na wierzchołek przy niezłej pogodzie.\n– A będziesz potrzebował trzech dni, by z obozu IV przejść grań drogą Buhla i wrócić do namiotu – tłumaczy Élisabeth. – Co zrobisz, jeśli zacznie mocno wiać? Tam trzeba dwóch ludzi, sam nie dasz rady.\nÉlisabeth czuje ulgę.\nTomek kładzie się spać, a Eli ruszyła w dół, do Kutgully. Wie, że wszyscy zeszli do Sair.\nW beczkach znajduje dobrą kawę, nutellę i jeszcze kilka smakołyków. – W tym roku jedzenie było okropne, też miałam problemy z żołądkiem. Jeśli się dało, woleliśmy gotować sobie sami – wspomina Élisabeth.\nZabiera rzeczy i wraca do Diamir. Jest południe, Tomek grzeje się w słońcu. Czuje się lepiej. Élisabeth podaje mu kubek kawy.\n– Marzyłem o niej – uśmiecha się.\n– Widzisz, Tomek, jak wszystko się zmieniło? Jeszcze rano mocno wiało, a teraz? – śmieje się Élisabeth. – To na pewno sprawka Feri.\nEmilio Previtali to włoski wspinacz, narciarz wysokogórski i dziennikarz. A także przyjaciel Simone Moro, jeszcze z nastoletnich czasów. Był członkiem ekipy, z którą Moro wyruszył pod Nangę zimą 2012 roku. Wtedy w bazie Włosi spotkali dziwnego Polaka w pomarańczowej czapce. Polubili go, jego towarzyszy też. Trochę ich dokarmiali. Dużo rozmawiali, zwłaszcza Emilio i Tomek. Zaprzyjaźnili się.\n„Z ośmiotysięczników do zdobycia zimą pozostaje ten ostatni, czyli K2, na który próbują wejść w tych dniach Denis Urubko i Polacy. Potem (...) padnie ostatni bastion rzeczy niewykonalnych, a kronika himalajska będzie się musiała zająć czymś innym.\nTo coś »innego«, to coś »potem« w rzeczy samej już się dzieje, chociaż niewielu to dostrzega. Dla wielu jedyną rzeczą, jaka liczy się w himalaizmie, jest kwestia rekordów i bycia pierwszym. Właściwie według niektórych nie oddaliliśmy się zbyt od okresu podboju Himalajów nacechowanego łopoczącymi na wietrze flagami i proporczykami. Tomek Mackiewicz i Élisabeth Revol próbują w tych dniach wspiąć się zimą na Nanga Parbat i jeżeli im się uda, nie będzie to pierwsze wejście zimowe, nie tego szukają. To nie jest coś, co ich interesuje. To drugie wejście, powtórzenie pierwszego wyczynu, i niektórzy zastanawiają się, jaka jest wartość w konfrontacji z niewykonalnym, jaki sens ryzykowania własnego życia (wspinają się tylko we dwójkę w stylu alpejskim) dla samej przyjemności wspinaczki. Moim zdaniem w naszej epoce wspinanie się zimą na już zdobyty przez innych ośmiotysięcznik niesie ze sobą coś nowoczesnego, czystego i rozwojowego, doskonale zrozumiałego. Ktoś, kto mówi, że czas wspinaczek wysokogórskich w górach o wysokości 8000 metrów dobiegł końca, nie wie, o czym mówi. Te ziemskie giganty pozostaną niewymiernym darem, nieskończonym polem treningowym, na którym można poznać własne granice i zmierzyć się z czymś niewykonalnym, z samotnością, ze spustoszeniem ludzkiej duszy. Stanąć wobec niemożliwego oznacza, być może, zmierzyć się z tym wewnętrznym spustoszeniem i spróbować je uporządkować. Zaakceptować siebie. Wydorośleć. Przezwyciężyć lub ograniczyć się, to zależy. Powtórzenie wspinaczki dla czystej przyjemności jej powtórzenia i w poczuciu samotności w świecie z dala od wszystkiego i od wszystkich, tak jak to robią Tomek i Élisabeth, stanowi kwintesencję alpinizmu i to jest to, co prawie wszyscy miłośnicy gór robią w naszym małym świecie. Nie są szaleńcami, są marzycielami. Prawie każdy z nas wchodzi na szczyt góry – nieważne, małej czy dużej – nie po to, by być pierwszym lub czuć się lepszym od innych, lecz po to, by czuć się żywym, wolnym. Szczęśliwym. Być częścią czegoś bardziej złożonego niż my sami. Na temat swojej chęci powrotu zimą pod Nangę, bez zważania na rekordy, Tomek mi napisał: »Czasami w górach zimą mam wrażenie, że uczucie wolności nie jest stanem umysłu, ale czymś, co wykracza poza myślenie, poza umysł. Czasami docieram do tego nieuchwytnego doznania, lecz nie jestem w stanie go zatrzymać, złapać i przeanalizować. Jak tylko poczuję, że jest, to zaraz się ulatnia. To taki dziwny stan, nie byłbym w stanie opisać tego dobrze w słowach, nawet po polsku. To jest ulotne. To absolutna wolność, w nią wierzę. To coś, co czuję, i to jest prawdopodobnie przyczyna, która pcha mnie za każdym razem do powrotu tutaj«. Naprzód, Tomek. Naprzód, Élisabeth”.\nTuż pod przełęczą zatrzymują się na chwilę. Znajdują niewielką jaskinię, siadają i gotują wodę. Tomek zjada pół liofilizatu – porcji specjalnej, odparowanej żywności – a resztę oddaje Élisabeth.\n– Jak się czujesz? Dasz radę? – pyta Élisabeth.\nKolejna noc na Nandze. Tomek niczego nie je. Pije trochę herbaty i zupy. Eli pisze do męża i Ludo. Jean-Christophe przekazuje informacje Ani. Z prognozy wiedzą, że od rana ma mocno wiać. Są przygotowani na to, że kolejny dzień spędzą w namiocie.\nJedno z ostatnich zdjęć Czapkinsa. 25 stycznia wyszedł z Élisabeth Revol (z lewej) z ostatniego obozu w kierunku szczytu\nNa wysokości 6900 m znajdują szczelinę, a w niej płaskie miejsce, w którym stawiają namiot. Cieszą się, że nie muszą kopać platformy. Szczelina osłania ich od wiatru. Tomek czuje się coraz lepiej, noc jest spokojna. Rano składają namiot i zarzucają plecaki – Tomek niesie 18 kilogramów, Eli 15. W środku namiot, rękawiczki, kuchenkę, karimaty, śpiwory, skarpety, jedzenie, gaz, okulary, neoprenowe maski do ochrony twarzy, leki.\n– Nigdy nie miałam takiego partnera – wspomina Élisabeth. – Nie kłóciliśmy się, nie walczyliśmy ze sobą, po prostu rozmawialiśmy. Zwykle trochę to trwało, ale w końcu decyzje podejmowaliśmy wspólnie. To było dla mnie bardzo ważne, zwłaszcza na tej górze. Czułam, że nie jestem sama, że działamy razem.\nAle pogoda się psuje. Mocny wiatr podrywa śnieg, a widoczność spada do dziesięciu metrów. To jednak wystarcza, żeby nie zgubić drogi. Mimo trudnych warunków Élisabeth czuje się bardzo pewnie.\nÉlisabeth przypomina sobie, że to było jak sen. Wszystko szło dobrze. Bardzo dobrze.\n– Brakowało mu ich na lodowcu Diamir, więc tamtego wieczoru bardzo się ucieszył – wspomina Élisabeth. – W środku było niemal idealnie, w każdym razie cieplej niż na zewnątrz.\n– Tomek odmroził się w 2015 roku i bardzo bolały go palce u stóp. Był wyczulony na zimno. Mówił, że nie chce stracić kolejnych palców. Zwłaszcza tych u rąk – palce to jego praca.\nOstatnia wiadomość od Tomka do Ani\n„Jesteśmy na 7300, straszna walka, jeśli pogoda dopisze, jutro szczyt. Kocham tak bardzo, że trudno opisać”.\nPoręczówki wskazują im drogę przez pierwsze 150 metrów. Z dołu piramida wygląda banalnie prosto, gołym okiem widać, które kuluary prowadzą na grań szczytową. Ale kiedy na nią wchodzą, widzą, jak jest ogromna i jak łatwo się na niej zgubić. Eli przypomina sobie historię Muhammada Alego, Alexa Txikona i Daniele Nardiego, którzy w 2015 roku pomylili drogę i dlatego nie weszli na szczyt, choć byli bardzo blisko. Już rozumie, jak to było możliwe.\nTomka ciągle nie ma. Eli już chce schodzić, poszukać partnera, ale ten w końcu się zjawia. Słońce wychodzi na chwilę zza chmur.\n– Dużo na niej kamieni, trudno znaleźć właściwą drogę – wspomina Élisabeth.\nZanim na nią wejdzie, wyciąga kamerę. Jest na wysokości 8035 metrów. Czeka na Tomka. – Był jakieś 15 minut pode mną – mówi. Lekko pomarańczowe słońce nurkuje w kierunku grani Mazeno, niebo jest niebieskie, cień Élisabeth się wydłuża. Przez chwilę widać jej zamrożoną twarz, a potem czarny punkcik. To Tomek. 50 metrów niżej? Może trochę więcej.\nÉlisabeth wyciąga inReach, połączenie GPS i nadajnika satelitarnego, które może wysyłać i odbierać esemesy. Sprawdza godzinę. 17.15. Do szczytu jeszcze niemal 100 metrów. Znad grani Mazeno nadciągają chmury. Od rana obserwowała, jak się wznosiły coraz wyżej i wyżej. „Pewnie zaraz tu dotrą” – myśli. „Ale nie wyglądają źle. To tylko chmury. Ze szczytu pewnie nic nie zobaczymy, strona Rupal będzie ukryta. A tam, trudno, Kilian Jornet wszedł na Everest w nocy i też niczego nie widział”.\nÉlisabeth ściąga na moment rękawiczkę, żeby wysłać koordynaty do męża. W tym czasie dochodzi do niej Tomek.\nKiedy Élisabeth pół roku później wspomina tę rozmowę, mówi, że nie zauważyła niczego niepokojącego.\n– Zmroziło nas. Warunki zrobiły się okropne – wspomina Élisabeth.\n– Było zbyt zimno, nie mogłam ściągnąć rękawiczki, zrobić zdjęcia, nakręcić filmu, czekałam, aż przyjdzie Tomek i spróbujemy zrobić zdjęcie razem. Teraz tego żałuję – opowiada.\n25 lat po tym, jak znalazł się na samym dnie.


Strony związane z hasłem: prawo pracy - strona 1 - OptiKat - katalog stron www\nSzkolenia controlling personalny | AC/DC\nFirma Effect Group przygotowuje i realizuje szkolenia dla pracowników: działu personalnego, logistyki, produkcji, zaopatrzenia, transportu, exportu, importu, sprzedaży, hr, administracji, windykacji, ...\nCzy potrzebna jest Ci pomoc z zakresu prawa pracy? Warto byś już dziś zapoznał się się z ofertą naszej kancelarii. W naszych szeregach pracuje doświadczona kadra specjalistów, która bez większego prob...\nProwadzenie firmy jest powiązane również z koniecznością prowadzenia księgowości. Jak się okazuje w praktyce zadanie prowadzenia księgowości nie jest tak trudne jak nam się wydaje co zrozumiecie przeg...\nM. MALISZEWSKA doradztwo prawne online\nPrawo cywilne, gospodarcze oraz roszczeniowe to specjalności Kancelarii Radcy Prawnego z siedzibą w Warszawie, kierowanej przez dr Małgorzatę Maliszewską. Jej klientami są podmioty gospodarcze i osoby...


Tygodniowe warsztaty "Świadome Odchudzanie - detoks ciała i duszy" - Mam spotkanie - ciekawe wydarzenia z Twoich okolic\nEko / Moda i uroda / Rozwój osobisty / Styl życia / Zdrowie\nTygodniowe warsztaty „Świadome Odchudzanie – detoks ciała i duszy”\nprzez admin · 15/02/2016\nData 1 maja 2016\nMiejsce Dom Pracy Twórczej - Burdąg na Mazurach\nStrona WWW www.langecoaching.pl\nZapisy email ela@langecoaching.pl\nZapisy telefoniczne 605924009\nZapraszamy na warsztaty, podczas których razem pokonamy bariery na drodze do upragnionej sylwetki i zdrowego stylu życia.\n• odchudzały się już wielokrotnie bez większego wysiłku\n• chudną i tyją na przemian, walczą z efektem jo-jo\n• chcą zbudować pozytywny obraz własnego ciała\n• objadają się, a potem czują się winni\n• nie chcą przestrzegać rygorystycznych diet\n• chcą odzyskać kontrolę nad jedzeniem\n• doświadczają trudności przy próbach zmiany nawyków\nPodczas naszych spotkań będziemy pracować z ciałem, podświadomością, wizualizacją, metaforą, emocjami i oddechem. Specjalna dieta wegetariańska bogata w mikro i makro elementy wspomoże Twój proces odchudzania jednocześnie oczyszczając organizm z nagromadzonych toksyn. Ponadto proces ten wzmocnią ziołowe napary, koktajle i autorskie mikstury oparte na naturalnych ekologicznych składnikach i przyprawach. Dodatkowym wsparciem całego procesu będą ćwiczenia fizyczne mające na celu wzmocnienie mięśni, poprawę elastyczności, polepszenie krążenia, uwalnianie emocji i napięć, oparte na budowaniu świadomości i szacunku dla ciała.\nKiedy: 01-07 Maj 2016 r.\nGdzie: Dom Pracy Twórczej – Burdąg na Mazurach http://www.burdagstudio.com/galeria/\nInwestycja: 1800 zł ( cena promocyjna przy wpłacie do 1 marca 1590 zł, do 30 marca 1650 zł, od 1 kwietnia cena 1800 zł)\nGwrancją uczestnictwa jest wpłata bezzwrotnej zaliczki w kwocie 300 zł\nCena zawiera: 6 noclegów, pełne wyżywienia 3 posiłki dziennie – autorska dieta oczyszczająca, wspomagająca proces odchudzania i regeneracji organizmu.\n4, 5 h warsztaty terapeutyczne,\nmożliwość odbycia sesji indywidualnych,\n2 x 1 h sesja treningowa m.in joga, pilates, taniec, ćwiczenia funkcjonalne,\n1 h praca z ciałem, uwalnianie emocji i budowanie świadomości ciała, uwalnianie zablokowanej energii,\n1 h wykład,\n1 h wieczornej relaksacji i medytacji\nponadto warsztaty zdrowego gotowania i nauka zmiany nawyków.\nIlość miejsc ograniczona max 15 osób\nPsychodietetyk, Coach Zdrowia, Terapeuta Ciała, Trener Zdrowego Stylu Życia.\nW swoje działalności zajmuje się Psychologią Odchudzania. Pomaga osobom z nadwagą odzyskać kontrolę nad jedzeniem, przywrócić równowagę między ciałem a psychiką, zbudować pozytywny obraz własnego ciała. Pracuje nad psychologicznymi barierami, które stoją na drodze do upragnionej sylwetki. Służy pomocą osobom, które chcą pokonać problemy związane z głodem emocjonalnym. W swojej pracy reprezentuje podejście holistyczne i systemowe. Interesuję się traumą transgeneracyjną. Jest Absolwentką Studium Coachingu w Laboratorium Psychoedukacji w Warszawie oraz Szkoły Wyższej Psychologii Społecznej na kierunku Psychodietetyka. Prowadzi warsztaty, grupy rozwojowe oraz sesje indywidualne. Pisze artykuły. Jej publikacje dotyczące zdrowia i psychologii ukazały się m.in. w miesięcznikach ZWIERCIADŁO, GALA, VITA,GAZETA WYBORCZA, SENS. Jako ekspertka wypowiadała się w audycjach radiowych i telewizyjnych, między innymi: DD TVN, Pytanie na Śniadanie, Polskie Radio Czwórka, Akademickie Radio Kampus, Polskie Radio 24, Radio Plus i wiele innych.\nTrener Zdrowego Ciała, Terapeuta Technik Holistycznych, Instruktor Rekreacji Ruchowej, Specjalista ds. zdrowego odżywiania.\nZodiakalna WAGA wiecznie szukająca równowagi. Przypadek sprawił, że z wykształcenia została kulturoznawcą. Podobno nie ma w życiu przypadków:-). Z premedytacją, z powołania stała się Instruktorem Rekreacji Ruchowej ze specjalizacją Fitness. Na co dzień pracuje z takimi formami ruchu jak: pilates, joga, trening funkcjonalny z dużym naciskiem na relaksację i regenerację ciała. W swojej pracy pomaga uporać się z nadmiarem kilogramów, dba o poprawną postawę i zachowanie równowagi mięśniowej. Wykorzystując techniki holistyczne uczy jak traktować swoje ciało z uważnością i należytym szacunkiem. Z zamiłowania i potrzeby rozwoju zgłębia wiedzę na temat wpływu odżywiania na ludzki organizm, na gospodarkę hormonalną kobiet, na różne reakcje, które zachodzą pod wpływem tego co jemy. Z pasji natomiast jest degustatorem, wielkim łasuchem i wielbicielem dobrego jedzenia. Wiecznie głodna. Głodna życia, nowych wyzwań i doznań. Kuchnia jest jej królestwem. Lubi patrzeć, dotykać, wąchać, smakować. Wiecznie się spieszy, ale za niczym nie goni. Żyje we własnym tempie, własnym rytmem, według własnych zasad. Szanuj swoje ciało, swój umysł, swoje życie i swój wewnętrzny spokój. Dba o każdą z tych rzeczy karmiąc je codziennie odpowiednim pożywieniem i zapewniając im wszechstronny rozwój. Lubi swoje życie. Lubi siebie.\nNastępny artykuł #3 Wielka Wymiana Kontaktów 15.03.2016 (wtorek) ŁDK ul. Traugutta 18, godz. 17:30\nPoprzedni artykuł Międzynarodowy Dzień Języka Ojczystego w Klubie Kultury Mydlniki


Nowy początek, nie chce mi się czytać, Tanya Burr, nie tylko książki… | Barakuda Style\n← Każdy YouTuber napisał już książkę – „Username: Evie”\nNowy rok, stara ja →\nWpisu nie da się zbotoksować\nPisanie recenzji na początku niezmiernie mnie ekscytowało i sprawiało ogromną frajdę, ale po paru miesiącach stało się dla mnie nieco męczące i mogę powiedzieć, że się wyprułam, a moja wena bezwiednie gdzieś uleciała. Siadałam do laptopa po paręnaście razy, ale zwyczajnie w świecie nie dałam rady zmusić się do napisania ani jednego słowa, w mojej głowie świtała jedynie jedna wielka, czarna dziura. O książkach wolę mówić, ale to i tak nie o każdej tak się da, a z czasem i to się może znudzić albo „wyprać”.\nNie czytam blogów innych recenzentów?!\nSama, po pewnym czasie wchodząc a blogi recenzenckie, przyłapałam się na tym, że zamiast czytać recenzje to tylko je skrolowałam lub pobieżnie przeglądałam. Bo ileż można przejrzeć opinii na temat jednej i tej same książki wysłanej do parędziesięciu blogerów, którzy w większości nie piszą szczerych przemyśleń, lecz takie by wydawnictwo było zadowolone? Niewiele. (Nie, nie mówię o wszystkich!) Po pewnym czasie staje się to monotonne i wręcz zniechęcające. Napisawszy post o leniu książkowym, nie sądziłam, że tak trudno będzie mi skorzystać z moich własnych porad. Ostatnio nie chce mi się czytać. W ogóle. Do tej pory od początku roku udało mi się przebrnąć przez ok. 20 tytułów i piszę „przebrnąć”, bo te książki nie wpłynęły jakoś znacząco na mnie, ot zwykłe powiastki napisane przez pisarzy, którzy i tak zgapili pomysł z „Igrzysk Śmierci”.\nCzepiam się Igrzysk Śmierci?\nCo do Igrzysk… Nie chodzi mi o samą trylogię, lecz o inne książki tego typu. Muszę przyznać, że teraz tak naprawdę wszystko jest pisane w tym samym stylu, na ten sam temat, z góry można przewidzieć zakończenie. Na początku było ciekawie, ale z czasem ten sam schemat zaczął nudzić i przed wszystkim męczyć. Dodatkowo doszedł totalny brak czasu na czytanie, co totalnie spotęgowało moją chwilową niechęć do książek. Od dłuższego czasu nie mogę trafić po prostu na coś, co chwyciłoby mnie za serce albo choć odrobinę poruszyło. O lekturach nawet nie wspominam.\n„Love Tanya” – mój książkowy ratunek\nJedyne na co mogę sobie ostatnio pozwolić to poradniki, książki ala połącz kropki i krótkie artykuły znalezione gdzieś w głębi Internetu. Po prostu nie mogę się skupić na dłuższych postapokaliptycznych powieściach, który z góry wiem i tak, jak się zakończą. Żeby nie zaniedbywać czytelniczej tradycji to niedawno sięgnęłam po poradnik Tanyi Burr, pt. „Love Tanya”, brzmi… tanio, co nie? Biorąc pod uwagę, że moja niechęć do czytania ostatnio niebezpiecznie wzrosła to muszę przyznać, że ta książka była całkiem niezłym rozwiązaniem, bo zawiera mniej więcej podobne tematy do tych, o których chcę pisać na Barakudzie: podróże, nieco mody (ja sobie może ją odpuszczę akurat), ciekawe i zdrowe przepisy, fryzury i wiele innych, co skutecznie pozwoliło mi się nieco odmóżdżyć. Także książce mogę śmiało dać mocne 8 na 10. Na rynku jest to świeżaczek, ale gorąco polecam.\nDalej uważam, że czytanie jest „cool”\nAle oprócz tej książki nic w siebie nie mogę wcisnąć. Żeby nie było. Wcale nie uważam, że czytanie stało się „niefajne”. Po prostu brak czasu i dobrych pozycji w mojej biblioteczce nie pozwala mi na nic więcej. A czytać na siłę nie ma sensu. Może się niektórym wydać wręcz paradoksalne, że parę/paręnaście postów temu sama pisałam jak się zabrać za czytanie jeśli nie ma się do tego totalnie weny i nastroju, a sama teraz zmieniam całą strukturę bloga, tylko dlatego, że nie chce (jestem zbyt zmęczona) mi się czytać. Ale to nie jest do końca tak. Na samym początku jeszcze przed recenzjami nie wiedziałam totalnie o czym będę pisać i że w ogóle będę pisać, namówiła mnie do tego moja siostra i akurat padło na temat książki, a co innego związanego z nimi można pisać jak nie recenzje.\nPomysł na Barakuda Style przyszedł wraz z czasem kiedy nie było pomysłu na Wercenzentkę. Nie było weny, czasu i chęci, ale pisać chciałam. Tak wiem, bardzo logiczne to zdanie. Już od zawsze miałam jakąś żyłkę do tego i nie było sensu marnować czegoś, co warto było rozwijać. Co do czasu to dalej go nie ma zbyt wiele, ale kto prowadzi bloga ten wie, że o swojej pasji można pisać wieki. Sprawa się komplikuje kiedy tych zamiłowań się mnoży, a ty jesteś zobowiązany pisać tylko o jednej, nie da się tak. To tak jakby wybrać, którą czekoladę lubisz najbardziej, nie takie proste. Kiedy przechodziłam momenty krytyczne i chciała oficjalnie przestać pisać (na usunięcie bloga bym się nie zdecydowała) to do mojego umysłu wpadł mały chochlik i podsunął mi pomysł, że po co usuwać, skoro można nieco przemeblować? Przemyślałam wszystko o czym lubię mówić i później przelałam to na papier. Nie no żarcik. To wyrażenie po prostu zabawnie brzmi.\nO czym jest Barakuda Style?\nCo znajdziecie na Barakudzie, dowiecie się na bieżąco czytając wpisy, z resztą zakładki mówią same za siebie. Nie ma sensu więcej pisać o niczym, ten post to taki mini początek czegoś nowego. Nie obiecuję, ze posty będą pojawiały się pięć razy w tygodniu, bo to bez sensu, ale postaram się w miarę regularnie pisać i myślę, że przyjdzie mi to o wiele łatwiej.\nP.s. Jeśli macie ochotę na coś w stylu „połącz kropki” albo „odstresowywujące kolorowanki” to możecie ogarnąć sobie „Trzy kolory„, jak pisze samo wydawnictwo „To pozycja obowiązkowa dla indywidualistów o artystycznym zacięciu w każdym wieku!”, także artyści wyjawcie się!\nThis entry was tagged BarakudaStyle. Bookmark the permalink.\n4 myśli nt. „Nowy początek, nie chce mi się czytać, Tanya Burr, nie tylko książki…”\nteż się kapnąłem, że naturalność to klucz. Co prawda krótko prowadzę bloga, ale narzuciłem sobie pewną formę, schemat i próbowałem pisać rzeczy na siłę. Po jakimś czasie po prostu te wpisy były nudne, nie trafiały w żadne emocje, ale przecież tak świetnie pasowały do mojego „stylu”. DUPA 😉 od kilku tygodni piszę, co mi się podoba i po statystykach widzę, że odzew jest lepszy.\nWłaśnie tak powinno być, nic na siłę, jeżeli to nasza pasja to nie będzie problemu, a jeśli napotkamy opór to pewnie nie o to chodzi. Chętnie wpadnę na bloga! 😉\nJa do czytania mam cały czas chęci. Jak nie czytam to wydaje mi się, że brakuje mi słów podczas rozmowy. W tym roku muszę sięgnąć po klasykę, którą chociażby czytałam w liceum. Trochę mam dość po 2016 r. poradników. Tych jest ostatnio zresztą wysyp. Blogerzy wydają na potęgę książki, często o wątpliwej jakości. Mi się np. po książkę Tani Burr nie chce sięgać, wydaje mi się stratą czasu. Ale może po tym co napisałaś mylę się…\nMyślę, że jeśli szukasz czegoś bardziej hmm… wysublimowanego to faktycznie sięgnij po coś innego, to jest bardziej taki przyjemny odmóżdżacz, ale takie też czasem można przeczytać. Co do czytania… po prostu brakuje mi czasy ostatnio, siły też, wracam późno okropnie zmęczona i oczy już się same kleją, ale już opanowuje w miarę sytuację i parę książek pochłonęłam. 😀


Akcesoria damskie z topazem - Kolekcja lato 2020 - Sklep Super Express\nZakupy / Kobieta / Akcesoria damskie / Akcesoria damskie z topazem\nLubisz to, co ciekawe i stawiasz na modne dodatki? Oferujemy Ci akcesoria damskie, które zachwycają oryginalnością i jakością. Sprawdź okazje na Akcesoria damskie z topazem w najlepszych cenach. Tylko teraz szeroki wybór produktów za nie więcej niż 9,890.00 zł! Znajdź to, co odpowiada Twoim wymaganiom i zdecyduj się na najlepsze modele, które pomogą Ci urozmaicić kreację.\nNajlepsi światowi producenci, tacy jak przygotowali dla Ciebie produkty pełne wdzięku i stylu. Szeroki wybór różnego rodzaju modeli sprawi, że na pewno znajdziesz dla siebie coś, co Cię zainteresuje. Tylko u nas najpiękniejsze Akcesoria damskie z topazem w różnych odsłonach i w najniższej cenie. A wszystko to na jednej stronie.\nAkcesoria damskie z topazem - Kolekcja lato 2020\nW.KRUK Złote Kolczyki - złoto 375, Biały topaz - ZDL/KT18\nW.KRUK Piękne Kolczyki Złote - złoto 375, Biały topaz - ZDL/KT03\nW.KRUK Unikalne Kolczyki Złote - złoto 585, Biały topaz - ZDL/KT11\nW.KRUK Wyjątkowe Kolczyki Złote - złoto 585, Topaz - ZIN/KT22R\nW.KRUK Wyjątkowe Złote Kolczyki - złoto 375, Blue topaz - ZHH/KT03B\nW.KRUK Wspaniałe Kolczyki Złote - złoto 375, Cyrkonia,topaz london blue - ZHH/KW05BK\nW.KRUK Wyjątkowe Kolczyki Złote - złoto 585, Tanzanit , biały topaz - ZVK/KW29\nW.KRUK Kolczyki Złote - złoto 375, Biały topaz - ZDL/KT15\nW.KRUK Wspaniałe Kolczyki Złote - złoto 585, Iolit,blue topaz - ZIN/KW28R\nW.KRUK Zjawiskowe Kolczyki Złote - złoto 375, Topaz london blue - ZHH/KT02\nW.KRUK Piękne Kolczyki Srebrne - srebro 925, Blue topaz - SYD/KS013\nW.KRUK Złote Kolczyki - złoto 585, Biały topaz - ZDL/KT10\nW.KRUK Zjawiskowe Kolczyki Złote - złoto 750, Brylant 0,67ct,topaz swiss blue - ZTT/KB+84BK\nW.KRUK RABAT Złote Kolczyki - złoto 585, Tanzanit,biały topaz - ZVK/KW30BK\nW.KRUK Piękne Kolczyki Złote - złoto 375, Biały topaz - ZDL/KT19\nW.KRUK Złote Kolczyki - złoto 375, Biały topaz - ZDL/KT16\nW.KRUK Wspaniałe Kolczyki Srebrne - srebro 925, Markasyt,topaz swiss blue - SVL/KS020\nW.KRUK Unikalne Kolczyki Złote - złoto 585, Topaz london blue - ZHH/KT09BK\nW.KRUK Piękne Srebrne Kolczyki - srebro 925, Blue topaz - SYD/KS009\nW.KRUK Zjawiskowe Złote Kolczyki - złoto 375, Biały topaz - ZDL/KT02\nW.KRUK Wyjątkowe Kolczyki Złote - złoto 585, Rodolit,topaz london blue - ZVK/KW34\nW.KRUK Wyjątkowe Złote Kolczyki - złoto 585, Topaz swiss blue,topaz london blue - ZHH/KT08B\nW.KRUK Wyjątkowe Złote Kolczyki - złoto 375, Topaz london blue,cyrkon - ZVK/KT04BK\nW.KRUK Wyjątkowe Złote Kolczyki - złoto 375, Tanzanit,biały topaz - ZVK/KW80\nW.KRUK Unikalne Złote Kolczyki - złoto 585, Iolit,blue topaz - ZIN/KW31R\nW.KRUK Kolczyki Złote - złoto 375, Topaz swiss blue , biały topaz - ZHH/KT05\nW.KRUK Wyjątkowe Srebrne Kolczyki - srebro 925, Blue topaz - SYD/KS057\nW.KRUK Srebrne Kolczyki - srebro 925, Topaz swiss blue , topaz sky blue...\nW.KRUK Unikalne Złote Kolczyki - złoto 375, Biały topaz - ZDL/KT14


Katalog podkastów | Babka Natura\nLink RSS Link do katalogu Numer katalogowy: 5048\n13. Kolory Natury. Z malarką Kasią Ekes rozmawiam o obrazach malowanych tuszami z roślin, procesie twórczym i artystycznym biznesie.\nZ Kasią Ekes, artystką, malarką i autorką wyjątkowej kolekcji obrazów Flourish rozmawiałam o tworzeniu roślinnych tuszów do malowania, wydobywaniu barw prosto z Natury, procesie tworzenia abstrakcyjnych obrazów, a także o prowadzeniu artystycznego biznesu. Ale nasza rozmowa to coś więcej niż opowieść o roślinnych farbach - to kilka refleksji na temat inspiracji, weny, twórczości, a także roli artystów, piękna i natury w tym naszym dzisiejszym, zabieganym świecie.:) Posłuchajcie!\n00. O czym jest ten podcast?\nZastanawialiście się kiedyś, czym jest dla nas Natura? Jak ją rozumiemy i jak możemy sobie to nasze życie ułożyć w zgodzie z naturą? Ja się zastanawiałam - dlatego stworzyłam ten podcast.:) Zapraszam Was do wysłuchania krótkiego zwiastuna podcastu Babka Natura.\n12. "Zazieleniam życie". Z Kamillą Kocjan rozmawiam o projektowaniu zieleni do wnętrz i pielęgnacji roślin w naszych domach.\nW dwunastym odcinku podcastu rozmawiam z architektką krajobrazu, Kamillą Kocjan (Planta Verde) o: - projektowaniu zieleni do wnętrz - trendach w roślinnym świecie - miejskich dżunglach i "boomie" na rośliny - najlepszych roślinach na prezent I wielu innych, bardzo ciekawych sprawach! Posłuchajcie.:)\n11. Biżuteria inspirowana naturą. Rozmawiam z Justyną Krupkowską-Filipowską o tworzeniu artystycznej biżuterii z miedzi i srebra.\nW 11. odcinku podcastu rozmawiałam z Justyną Krupkowską-Filipowską, twórczynią artystycznej biżuterii z motywami fauny i flory. Jeśli zastanawiacie się jak wygląda praca rękodzielniczki "od kuchni", gdzie Justyna szuka inspiracji i w jaki sposób uczyła się "fachu" - zapraszam do wysłuchania podcastu.\n10. Fotografia przyrodnicza. O książce "Łosie w kaczeńcach" i moje refleksje na temat dzikiej przyrody. Odcinek solowy\nJak wygląda praca fotografa przyrody, co łączy pokolenie wychowane na filmach czytanych głosem Krystyny Czubówny i czym są "niedoliski"? :) W tym odcinku odpowiadam na te pytania i przedstawiam Wam książkę "Łosie w kaczeńcach. O czym milczy Biebrza" autorstwa Łukasza Łukasika i Magdy Sarat. Podrzucam także kilka innych tytułów o przyrodzie i zapraszam do dyskusji na temat dzikiej przyrody. Pogadamy?\n09. Jak podróżować z psem? Z Elą Sieczką, autorką bloga Gdziekolwiek w Świat rozmawiam o wyjazdach w towarzystwie czworonoga.\nPodróżniczy duet - Ela i Skipper, zwany psem niekudłatym, zwiedzili już całkiem spory kawałek Polski, a także kilka krajów za granicą. Rozmawiałam z Elą o praktycznych aspektach takich podróży - jak planuje swoje wyjazdy, jak wyszukuje noclegi przyjazne psom i co jest jej podróżniczym "must have"? Mam nadzieję, że ten odcinek będzie dla Was dobrym wstępem do rozważań na temat podróży z Waszymi zwierzakami!\n08. Jak wygląda praca w stajni? O Stajni Słójka na Podlasiu rozmawiam z jej właścicielką, Justyną Kozłowską.\nLekcje jazdy konnej, kuligi, rajdy, pensjonat dla koni, hodowla... Jak to wszystko ogarnąć? :) Posłuchajcie mojej rozmowy z Justyną Kozłowską, właścicielką Stajni Słójka na Podlasiu.\n07. Biznes młodej mamy. Rozmawiam z twórczynią marki The Beejoy, Basią Jankowską-Wąsowicz.\nBasia Janowska-Wąsowicz markę The Beejoy założyła rok temu, w sierpniu 2019. Dziś szturmem podbija serca kolejnych mam i dzieci. :) Zapytałam Basię o kulisy jej biznesu - o początki działalności i miniony rok, o to, czego się nauczyła i jakie ma plany. Posłuchajcie!\n06. Kulisy pracy przewodnika. Z My Tu Byli rozmawiam o magii podlaskiej przyrody.\nZ Agatą Kulig i Wojtkiem Kozłowskim - czyli duetem przewodnickim My Tu Byli - rozmawiałam o pracy przewodnika turystycznego "od kuchni", o wyprawach do lasu, pokonywaniu własnych słabości i tropieniu dzikich zwierząt.:)\n05. Naturalne kosmetyki z Podlasia - SVOJE. Z Olą Krasondębską-Gwardzik rozmawiam o pracy w rodzinnej manufakturze.\nRozmawiałyśmy z Olą o początkach i kulisach jej biznesu, o plusach i minusach prowadzenia rodzinnej manufaktury na Podlasiu, a także tym, co w branży kosmetycznej zmienił w 2020 roku koronawirus. Posłuchajcie!


W przypadku, kiedy planujesz chodzić po górach, musisz zadbać o dobre obuwie, gdyż to naprawdę istotne • Modna Ty\nPrzed takim wyjściem należy koniecznie przygotować właściwe obuwie.\nJeżeli obmyśla się wycieczkę w góry, potrzeba odpowiednio się do tego przyszykować. Jednym z najistotniejszych elementów, o którym trzeba pomyśleć w tym przypadku okazuje się obuwie. Górskie szlaki są naprawdę wymagające, dlatego warto zadbać o wygodę i bezpieczeństwo. Obuwie do chodzenia po górach muszą być solidne, posiadać wytrzymałą oraz odporną na ślizganie podeszwę. Dobrze też, kiedy takie obuwie ma usztywnioną kostkę, bo wtedy prawidłowo podtrzymuje się noga.\nTo, jakie buty bierze się w góry (serwis internetowy) jest uzależnione od pogody, a nawet pory roku. W sezonie zimowym najlepiej stawiać na stricte buty zimowe, gdyż to bardzo wymagający czas w górach, wtedy dochodzi do większej ilości wypadków i złamań – sprawdź informacje. Nie wszystkie miewają miejsce na trasach zjazdowych, czasami do wypadków dochodzi w czasie spacerowania po górach, bo turyści zakładają nieodpowiednie buty.\nGóry są malownicze, lecz potrafią też być bardzo niebezpieczne, szczególnie kiedy ktoś bagatelizuje ich siłę oraz nieprzewidywalność. Co roku dochodzi do wielu wypadków, a dużo z nich jest spowodowanych tym, że turyści nie przyszykowali się dobrze przed wyjściem na szlak.


10 modnych sposobów na poprawę kasyno – Theater of War\nOpinie naszych czytelników są dla nas wyjątkowo ważne, ponieważ pomagają w tworzeniu najbardziej wiarygodnych rankingów kasyn internetowych. Są dwa stoły do blackjacka, dwa do ruletki oraz jeden do pokera w odmianie Casino Hold’em. Ten punkt nie powinien nastręczać trudności. Tajemnicza przestrzeń rozwinęła się wokół mnie, to na drugim brzegu pojawiało się coraz więcej domków letniskowych. Kasyna działające w internecie w ostatnich czasach niezmiernie urosły w siłę. Wybór jest bardzo duży. To ogromna zaleta, bowiem nie mamy prowizji za wymianę walut przy wpłacie i wypłacie i nie musimy się martwić kursami walut – czy wybrana waluta, zwykle Dolar lub Euro, straci czy zyska w danym okresie. Choć swoją drogą to całkiem fascynujące, gra w ruletkę w kasynie za darmo korzystając. Twórсy роdсzаs twоrzеnіа swоjеgо рrоduktu umіеszсzаją zwyсіęskіе sеkwеnсjе, роlа tаk, аby grасzе mоglі zdоbywаć nаgrоdy роdсzаs długіеj sеsjі і оdроwіеdnіо рrzеstrzеgаnо RTР. Targowanie się na bazarach jest rzeczą normalną, teraz to jest. Mniej popularne, ale również spotykane w kasynach gry to koło fortuny czy kości craps.\nPrzyjrzyjmy się bliżej najlepszym dostawcą gier oprogramowania kasynowego. Duży wpływ mają również same firmy dostarczające gry do kasyn. Kasyno wirtualne to miejsce, na które wstęp mają jedynie osoby pełnoletnie. Trudno nam jednoznacznie osądzić, co jest powodem dla tak ograniczonego portfolio gier. Klіencі będą mоglі grаż z https://ledance.com.br/?p=35082 рrаwdzіwуmі kruріerаmі, w rоlі którуch wуstęрują ріękne dzіewczуnу. Арlіkаcję оd kаsуnа Sріnаmbа mоżnа роbrаć zа dаrmо. Dostępne są: wojna, bakarat i poker. Poniżej przygotowaliśmy przykład dwóch kasyn, które oferują jedne z najlepszych bonusów kasyn online dostępnych dla graczy w Polsce. Apel charytatywny o zbiórkę funduszy dla Ukraińców zorganizowany przez branżę gier online zgromadził ponad 190 000 funtów w ciągu tygodnia. W Polsce najpopularniejszą metodą wpłat są szybkie przelewy ELIXIR oraz wpłaty na konto za pośrednictwem kart kredytowych i debetowych. Maksymalnie 10 minut. Czy jesteś nowy w kasynie online. Gra frenzy casino więc to nie jest tak że jest samotną wyspą i życie w społeczeństwie go nie dotyczy, czy gdyby dostała wiadomość w stylu „Misiek. Często kasyna online mogą reklamować bonusy nie mówiąc o warunkach które w rzeczywistości wynoszą 50X, 75X lub nawet 100X.\nW związku z tym, że Trustly jest świeżym rozwiązaniem w naszym kraju , być może nie słyszałeś jeszcze o tej marce, ale zdobywa ona bardzo szybko uznanie graczy. Kasyno posiada imponującą bibliotekę tytułów gier hazardowych wynoszącą ponad 2200 pozycji. Najlepiej wypróbować jak najwięcej maszyn za darmo. Kasyno bez depozytu oferuje wiele różnych rodzajów bonusów, z których warto korzystać, ale trzeba jeszcze wiedzieć jak to zrobić. To, które casino online jest bardziej zajmujące, w rzeczywistości zależy całkowicie od osoby grającej. Gdy znajdziesz renomowane kasyno i zabawną grę, potrzebujesz tylko jednej rzeczy: polskie legalne kasyno online niezbędnego szczęścia. Kryptowaluta jest wykorzystywana w płatnościach za towary i usługi. Weryfikacja wieku i tożsamości. Gdy gracz naciśnie przycisk rozdania, otrzymuje pięć losowych kart z talii reprezentujących początkową rękę. Mobilne maszyny do gry zostały dopasowane do urządzeń przenośnych i są one skompresowane w ramach tej samej idei, która odpowiednia jest do małego ekranu.\nPodobnie jak kasyna otwarte w 2020, kasyna z 2019/2018 roku choć nie są to kasyna zupełnie nowe, uruchomione w 2019/18 roku oferują świeże wrażenia z gry. Kasyno przygotowało również bonus w postaci 20 Free Spins w grze Legacy of the World bez depozytu za pobranie aplikacji. Istotną sprawą będą też dostępne metody płatności oraz oczywiście zakres gier kasynowych. Zanim przejdziemy do omówienia najważniejszych zagadnień, spójrzmy najpierw na krótkie zestawienie porównujące nowe kasyna internetowe, jakie znajdziemy w Internecie – zarówno te starsze, działające od wielu lat, jak i nowe witryny hazardowe, które dopiero co powstały. Przygotowaliśmy także listę wątpliwych kasyn online, które lepiej omijać szerokim łukiem. Przejawia się to różnych aspektach, mogą zdarzać się problemy przy wypłacie większych sum, niejasności w regulaminie czy nawet blokowanie kont graczy. Dzięki temu co miesiąc w kasyno online free pojawiają się nowe gry, w jakie możemy zagrać. Najwyższa wypłata przewidziana jest za trafienie pięciu siódemek w jednej linii. Wielu początkujących graczy często nie chce stawiać prawdziwych pieniędzy na szali, dopóki nie zostaną wprowadzeni do gry. Chociaż jest prawie pewne, że od zarania dziejów człowieka miały miejsce pewne formy obstawiania, najwcześniejsze konkretne dowody pochodzą ze starożytnych Chin, w których odkryto płytki, które wydawały się być wykorzystywane do podstawowej gry losowej. Sprawdzając ofertę kasy online z pewnością wielu graczy znajdzie strony, które oferują gry kasynowe w trybie demo. Kolejny sposób to oczywiście bonusy powitalne oraz innego rodzaju oferty promocyjne. Ten typ klienta również chce mieć pewne funkcje, więc Turbo Spins i funkcja Autoplay zdecydowanie nie powinny zabraknąć.\nI była kiedyś partia mieniąca się partią inteligencką ,czyli UD później UW, niczego więcej. To dobry sposób na rozpoczęcie swojej przygody z zarabianiem, gdy dopiero zaczynamy poznawać GTA: Online. Najlepsze kasyna internetowe wyróżniają się swoim podejściem do klienta. Choć w przypadku kasyn internetowych nie zdarza się to często, to jednak warto wiedzieć, co zrobić jeśli sądzisz, że twój przyjaciel, lub członek rodziny stał się nałogowym hazardzistą. 2020; NobleBET zezwolenie Ministerstwa Finansów PS4. Podobnie jak w przypadku darmowych spinów otrzymujemy określoną w regulaminie promocji ilość „biletów” na określone gry. Na wewnętrznej stronie wieka znajdował się, który nielegalnie przejechał granicę i dostał się do Europy. Tеchnіk w pоkеrzе jеst tеż spоrо, np. W Baccarat wszyscy gracze mogą dokonywać dwóch rodzajów zakładów – na Bankiera Banco lub Gracza Punto. Choćby ze względu na dźwięk, szykowny wystrój lub wrażenie, że nigdy nie jest to dzień czy noc. Kiedy pojawiły się tego rodzaju oferty, ich liczba była zdumiewająco wysoka, ale stopniowo zmniejszała się ich selekcja. Kasyno online / Wiadomości / Szanse na wygranie gry w kasynie online. Polskie kasyno online legalne istnieje. Jakoż czyniąc to na przyczynę panów rady y urzędników naszych, powstało w maju 1949 r. Zabawa odbywa się z wykorzystaniem talii z 52 kart. Odbierz bonusIdź do 5gringosRecenzja 5gringos. Na tej podstawie łatwo jest wskazać zwycięzców, a każdy z graczy musi się starać o konkretny rezultat. Mając 5 zł na koncie, bardzo ważne jest, aby odpowiednio rozdysponować swój budżet. Nowoczesne kasyno online Vulkan Vegas oferuje różne sposoby komunikacji ze swoim DziałemWsparcia Klienta. Proponowane przez nas darmowe automaty do gier wykorzystują darmowe wirtualne żetony. Mr Green to pierwsze kasyno w branży, która zaczęła oferować szeroką gamę gier z różnych zespołów rozwojowych. 2000zł i 200 free spinów w bonusie powitalnym. Na samym początku producenci produkowali jedynie pozycje działające na komputer, lecz z biegiem czasu pomyśleli również o urządzeniach mobilnych. Witryna jest intuicyjna i posiada ciekawe ikony, a jej twórcy umożliwili użytkownikom wybranie także ciemnego trybu, który oszczędza wzrok. Atrakcyjność oferty bonusowej to nie tylko jej podstawowe parametry, a więc np. CDA nie limituje przepustowości oraz transferu danych. Milan: Ja z moimi kasynami nigdy się nie rozstaję śmiech.\nBlackjack w kasynie stacjonarnym. Na przykład, jeśli automat ma darmowe spiny, nie oznacza to, że inne automaty będą miały darmowe spiny. I z góry dzięki za wykopy : pokaż całość. Nie zapomnij również sprawdzić mojej czarnej listy, aby upewnić się, że wybrane przez ciebie kasyno jest uczciwe bez problemów z grami, wypłatami lub wsparciem. Poker, black jack, bakarat, gry na automatach oraz gry w kości. Przykład: nowy klient po raz pierwszy otwiera konto do gry. Dlatego też próbowano obejść przepisy. Dlaczego środki są nadal dostępne na moim koncie gracza. Sаm fаkt, żе zаgrаnісznym kаsynоm оnlіnе орłаса sіę mіеć роlskоjęzyсzną strоnę, аkсерtоwаć złоtówkі оrаz роlskіе mеtоdy рłаtnоśсі, а tаkżе w nіеktóryсh рrzyраdkасh оfеrоwаć роlskоjęzyсzną оbsługę klіеntа śwіаdсzy о tym, żе zаgrаnісznе kаsynа są wсіąż оdwіеdzаnе рrzеz роlskісh grасzy. Nowe kasyna online z reguły oferują bardzo dogodne metody płatności obejmujące m. By ułatwić ci poszukiwania kasyn, które oferują takie promocje, zebraliśmy nieco informacji na ich temat, jak i na temat samego bonusu, dzięki czemu dowiesz się wszystkiego, co musisz wiedzieć na ten temat. Zacznij od bonusa i wygraj w Kasyno Online. Warto więc, by kasyno regularnie uaktualniało swoją ofertę o nowe sloty. Możesz dowiedzieć się więcej na ten temat w naszym artykule o grach z wysokim RTP. A w przypadku kasyn z minimalnym depozytem, gdzie stawki oscylują w granicach kilku złotych, możemy poświęcać na granie długie godziny, nie tracąc przy tym zbyt wiele z naszych ciężko zarobionych pieniędzy.\nGwiazda Obi Wan Kenobi dokucza kamei i jaj wielkanocnej w serii Star Wars. Gry hazardowe online za darmo coraz bardziej zyskują na atrakcyjność, ze względu na brak konieczności rejestracji oraz dobrą zabawę. Jest to dla nas bardzo ważny wskaźnik, informujący, że ktoś dokładnie przyjrzał się kasynu i regularnie go kontroluje. Ta gra kasynowa pozwala na dużą swobodę i daje możliwość wykonania ruchu lub spasowania. Być może dla jednych będzie to poker, dla innych blackjack. Salony gier na automatach realizowane w formie monopolu państwa, pomimo iż jest to kanał sprzedaży naziemnej, odnotowują znaczne wzrosty, które wynikają przede wszystkim z systematycznie rozwijającej się od 2018 r. Sizzling Hot Deluxe online zrobił modernizację w najlepszych tradycjach nowoczesnych automatów hazardowych. Lucky Bird zaprasza do gry. Może w przyszłości sytuacja ulegnie zmianie na lepsze, ale aktualnie coraz więcej stron blokowanych jest przez nasz rząd, więc jako klienci, musimy szukać innych sposobów, by dostać się na nie. To na przykład rejestrowanie wielkości nagród zdobytych przez innych graczy i wyświetlanie najwyższych wygranych w danym miesiącu. To forum komunikuje się z dużą liczbą graczy i marketerów, których pieniądze są zagrożone w branży gier. Następne wydarzenie Apex Legends, niezaznaczone, przywraca Flashpoint. W jedynym legalnym kasynie online o nazwie Total Casino zarejestrowani użytkownicy mogą skorzystać z ograniczonej oferty gier kasynowych, takich jak: automaty online, blackjack online, ruletka online, a od kilku miesięcy także trzech gier na żywo. Wydaje się, że to niewielkie pieniądze. Mieszkańców województwa”. Przeczytaj jakie metody płatności w kasynach online polecamy my. Regulacje te czynią to środowisko bezpieczniejszym dla graczy. Zapoznaj się z nimi, a z pewnością rozwieją wszelkie Twoje wątpliwości i pomogą w wyborze automatów online. Grając na automatach typu” jednoręki bandyta” wiemy, że każdy dodatkowy spin zwiększa szansę na ogromną wygraną. Dlatego ich dokładny kształt będzie zawsze różnił się, w zależności od gry.\nJak obracać bonusem kasynowym aby zmaksymalizować prawdopodobieństwo zysków. Wyżej wymienione firmy mają w swoim portfolio dziesiątki, a nawet setki gier wysokiej jakości. Biorąc pod uwagę, że chodzi o wasze dane osobowe oraz o ciężko zarobione pieniądze, jest absolutnie ważne, aby kasyno które wybierzecie było poważne i na pierwszym miejscu stawiało bezpieczeństwo graczy. Pamiętaj, że na stronę będziesz wpłacał swoje ciężko zarobione pieniądze, z pewnością nie chcesz, aby nie zostały wykorzystane przez Ciebie. Wtedy kasyno oferuje darmowe spiny bez depozytu za rejestrację. W szczególności, metody płatności muszą być w pełni wyposażone w firewalle i inne środki bezpieczeństwa, aby upewnić się, że żadne złośliwe zagrożenie nie spowoduje szkody dla graczy lub strony internetowej. Oznacza to, iż kasyna posiadające certyfikat MGA , w tym też polskie kasyna bez depozytu, są zupełnie legalne. W większości spolszczone są wszystkie części strony, w tym regulaminy i FAQ. Nie są to wielkie sumy, a raczej symboliczne, w wysokości kilkunastu czy kilkudziesięciu złotych, jednak na początek przygody z danym kasynem, nawet taka kwota będzie idealna. Które kasyno online oferuje najlepsze bonusy. Automaty do gry za darmo to dokładnie te same gry, co w kasynach online, lecz nie musisz za nie płacić większej gotówki, powiemy nawet więcej, nie zapłacisz za nie nawet jednego grosza. Vulkan Vegas otworzyło swoje podwoje dla graczy w 2016 roku. Rząd postanowił wprowadzić suroweprawo przeciwkopolskim miłośnikom hazardu online. Możesz wypłacić pieniądze tylko po spełnieniu tych wymagań. Tym się różni kasyno online bez depozytu od darmowych gier hazardowych, które jednak są tylko wersją testową, zwaną też demo. Do niedawna kojarzono je głównie z błyszczącymi automatami, znajdującymi się w barach i pubach. Jest licencjonowany na Malcie, w Wielkiej Brytanii i na Curacao i jest kontrolowany przez eCOGRA. Przed podpisaniem umowy dotyczącej potrąceń z wynagrodzenia zastanów się, trzeba szybkich zmian. Tworząc ranking kasyn online %year%, kwestię oferty promocyjnej traktujemy więc w sposób kompleksowy, uwzględniając nie tylko bonusy bez depozytu, ale też dopłaty do depozytów, bonusy okolicznościowe, oferty specjalne i programy lojalnościowe. Portfel elektroniczny. Użyjemy Vulkan Vegas kasyno jako przykładu, w tym konkretnym przypadku wygląda to tak. Rynek kryptowalut błyskawicznie ewoluuje, więc można spodziewać się, że niebawem większość kasyn internetowych będzie oferowała przesyłanie pieniędzy z wykorzystaniem elektronicznych pieniędzy. W tym przypadku wszystko zależy od kreatywności operatora. Gambling Act był pierwszym z wielu praw i przepisów, które miały przyjść w celu kontrolowania działalności hazardowej online. Małe stawki nie kwalifikują Cię do członkostwa. W dodatku, wielu graczy nie gra na komputerach. Można je zaprojektować na wiele sposobów, tworząc różne style gry. Powyżej wybraliśmy tylko europejskie kasyna, co pozwoli Ci zaoszczędzić wiele czasu. Wypróbowaliśmy i przetestowaliśmy większość kasyn na polskim rynku, tak więc masz do wyboru tylko najbardziej godne zaufania miejsca do obstawiania swoich pieniędzy. Trzeba tu tylko pamiętać o ograniczonym czasie na stawianie zakładów.\nPoziom bezpieczeństwa w kasynach online jest dla nas bardzo ważny. Niezależnie od tego, czy szukasz swoich ulubionych automatów online, automatów wideo, automatów z jackpotami, automatów Vegas; lub 24 godzinny profesjonalista Kasyno na żywo gry takie jak poker, blackjack, ruletka czy bakarat, znajdziesz je wszystkie w kasynie Quinnbet. Minimalna i maksymalna kwota wpłaty na transakcję zależy od wybieranej metody płatności. Kody posiadają swoje sztywne nominały: 20, 30, 50, 100 i 200 PLN. Kasyna online, które akceptują graczy z Polski, zawsze otworzą dla Ciebie swoje ramiona poprzez hojny bonus powitalny. Jednak szczęściu można trochę pomóc. Nie musisz ani razu włączać komputerowej wersji. Z pewnością nie, ponieważ tak jak wspomnieliśmy wyżej, państwo nie ma zasobów, aby ścigać takie osoby. 5 bębnów I 10 linii wygrywających. Sprawdzamy, czy dane kasyno spełnia wszystkie warunki bezpieczeństwa i dopiero wtedy decydujemy się na to, aby umieścić je na naszej liście. Obecnie najlepsze kasyna dostępne dla polskich graczy, otworzyły własne kasyna na żywo, które oferują gry takie jak ruletka na żywo, blackjack na żywo, baccarat na żywo i wiele innych. Ten pełen tajemnic automat jest niezwykle popularny w kasynach naziemnych, więc nie zaskoczyło nas to, że znalazł się również na szczycie najlepszych automatów online. Gra w trybie na żywo GG Bet jest jeszcze bardziej emocjonująca niż gry prowadzone przez komputer. Specjalne szkolenia dla pracowników, którzy potrafią wyłapać zagrożenie czy też udostępnienie informacji o tym, jak rozpoznać uzależnienie od hazardu i gdzie znaleźć pomoc. Oprogramowanie jest regularnie sprawdzane oraz kontrolowane i obowiązkowo poddaję się aktualizacji w celu polepszenia serwisu i opcji, dostępnych dla użytkowników. Niektórzy faceci mogą nawet zarabiać na życie używając tylko bonusów. Opierają się na szczegółowym zapoznaniu się z ofertą kasyna. Jest wiele powodów, dla których warto dołączyć do nowego kasyna online. Nasza oferta pokrywa się z ofertą każdego kasyna online na pieniądze. Oprócz tego otrzymasz 30 darmowych spinów. Na pewno wygląda to dla wielu wiarygodniej i widać to także po rosnącej popularności tego typu produktów. Najlepsze strony kasyn na żywo zazwyczaj zawierają co najmniej 2 lub 3 dostawców, ale są takie przypadki, jak Leo Vegas, gdzie kasyno ma 8 lub więcej dostawców na żywo. Niektórzy operatorzy wypuścili również dedykowane aplikacje, które można pobrać na swój smartfon.\nOdbierz 50 Darmowych Spinów za rejestrację. Oznacza to, że obecnie mamy dosłownie tysiące najlepszych kasyn online, sklepy z zakładami sportowymi, witryny pokera online i wiele więcej. Będziesz miał dostęp do różnych typów depozytów, takich jak €5, €10, €25, €50 i €100. Chodzi o wojnę mafijną między grupami wojennymi, więc są one bardzo interesujące aby je wykonać, musisz wiedzieć, jak się osłonić i strzelać w GTA 5. Jeśli chciałbyś założyć konto na kilku platformach, bez przeszkód możesz aktywować bonusy w każdym z nich w równoległym czasie. Bonusów, które oferują kasyna, jest naprawdę sporo. Wszelkie prawa zastrzeżone. Nie jestem pewien, katowice bohaterów monte casino że skończy tak jak większość kobiet i zadziała na nią dominacja. Możesz się zrelaksować także, jeżeli chodzi o wybór kasyno online Polska. To oznacza, że dokonując depozytu na kwotę 100 zł, kasyno daje Ci dodatkowe 50 zł. Gracze mogą odblokowywać nowe symbole i dodatkowe ekrany, gry bonusowe i specjalne nagrody. Zakłady mobilne są możliwe w Expekt i zadzwoń na smartfon lub tablet z dostępem do Internetu.\nBy Site Default| 2022-05-25T18:49:28+02:00\tMay 25th, 2022|Uncategorized|Comments Off on 10 modnych sposobów na poprawę kasyno


DAA Xtreme Prolact-Block 60 tabletek | Internetowy sklep rowerowy Sporti\nDAA Xtreme Prolact-Block 60 tabletek\nOlimp DAA Xtreme Prolact-Block to unikalna formuła wspomagająca uwalnianie wolnego testosteronu, jednocześnie ograniczająca działanie estrogenu oraz prolaktyny, hamujących anabolizm.\nKod produktu: 4504361\nKwas d-asparaginowy (DAA) jest aminokwasem prawoskrętnym. Jest to jeden z najskuteczniejszych buzerów testosteronu, który wpływa przede wszystkim na zwiększenie wytwarzania hormonu luteinizującego. To właśnie od ilości LH zależy ilość wyprodukowanego w jądrach testosteronu. DAA pozytywnie wpływa także na proces steroidogenezy, a więc wytwarzania hormonów sterydowych w organizmie. Dzięki swojemu działaniu, DAA jest chętnie wykorzystywany przez sportowców w celu podniesienia masy mięśniowej, siły, wytrzymałość oraz witalności. Chętnie korzystają z jego właściwości także mężczyźni borykajacy się z obniżonym libido, aby poprawić jakość swojego życia seksualnego. To jednak nie wszystko! Suplement DAA XTREME PROLACT-BLOCK, jako jedyny na rynku, został wzbogacony o składniki hamujące wydzielanie prolaktyny.\nCzęsto sportowcy stosujący boostery testosteronu skarżą się na ich nieskuteczność. Nie jest to jednak zwykle wina producenta danego suplementu, a prawdopodobnie właśnie zbyt wysokiego poziomu prolaktyny. Prolaktyna jest jednym z hormonów produkowanych w przysadce mózgowej. Jej nadmiar powoduje zahamowanie wydzielania pozostałych hormonów przysadkowych (w tym LH), przez co przyczynia się do obniżenia poziomu testosteronu w organizmie oraz może znacznie osłabiać działanie buzerów testosteronu. Przyczyny nadmiaru prolaktyny nie są do końca znane, wiadomo jednak, że szczególnie zagrożone na jej nadmiar są osoby stosujące leki wpływające na pracę układu nerwowego czy osoby chore na tarczycę.\nW przypadku nadmiaru prolaktyny w organizmie, można zaobserwować znaczny spadek libido, obniżenie sie nastroju, drażliwość oraz zaburzenia mineralizacji kości, które moga stać się przyczyną poważnych kontuzji u sportowca. DAA XTREME PROLACT-BLOCK zawiera składniki aktywne, które hamują wydzielanie prolaktyny, jednocześnie wspomagając wydzielanie LH i stymulując sekrecję testosteronu. DAA XTREME PROLACT-BLOCK od Olimp Labs to jeden z najskuteczniejszych buzerów testosteronu, który chroni Cie jednocześnie przed negatywnymi skutkami nadmiaru prolaktyny w organizmie.\nSuplement polecany jest sportowcom, którym zależy na podniesieniu w organizmie poziomu najsilniejszego anabolicznego hormonu, jakim jest testosteron, a przy tym zintensyfikowania przyrostów masy mięśniowej, siły i wytrzymałości. Suplement przywraca witalność i dobry nastrój, a przy tym skutecznie podwyższa libido i wspomaga funkcje seksualne.\nSkład: 82% kwas D-asparaginowy, substancja wypełniająca – izomalt; substancja wiążąca - hydroksypropylometyloceluloza, diglicynian cynku, octan DL-alfa-tokoferylu – wit. E, substancja glazurująca – glikol polietylenowy; substancja przeciwzbrylająca - sole magnezowe kwasów tłuszczowych, chlorowodorek pirydoksyny - wit. B6.\n2 tabletki (porcja)\nWit. E 7,5 mg (62,5 %*) 15,0 mg (125%*)\nWit. B6 2,1 mg (150 %*) 4,2 mg (300%*)


Strona główna >\tSport > Piłka nożna. Mroczek twierdzi, że nie ustala składu (ROZMOWA)\nData publikacji: 2016-09-21 11:24\nOstatnia aktualizacja: 2016-09-22 12:54\nWywietleń: 581 155878\nRozmowa z Jarosławem Mroczkiem - prezesem Pogoni Szczecin\nDruga porażka z rzędu różnicą dwóch goli i dorobek zaledwie 9 punktów po 9 meczach spowodowały, że w mediach rozpoczęły się spekulacje dotyczące zwolnienia Kazimierza Moskala.\n- Czytał pan już doniesienia o tym, że Kazimierza Moskala zastąpi Robert Podoliński? - zapytaliśmy prezesa Pogoni Szczecin Jarosława Mroczak.\n- Czytałem i ręce mi opadają. Nie mam już siły tłumaczyć, że pozycja trenera Moskala jest niepodważalna. Jesteśmy zadowoleni z jego pracy. Nie jesteśmy zadowoleni z wyników, ale to nie zawsze jest wina trenera. Czasem to w ogóle nie jego wina. Chcemy Pogoń zmieniać, chcemy żeby grała efektownie i skutecznie i pracujemy nad tym. Służą temu transfery, których dokonujemy, służy temu proces zmiany sposobu grania.\n- Nie chcę po 9 kolejkach wysuwać zbyt daleko idących wniosków, ale wszyscy widzą, że są piłkarze w drużynie, którzy ewidentnie nie dają rady. Co może zrobić trener, gdy piłkarz nie realizuje zadań? Może go najwyżej zmienić w trakcie meczu. Na temat pracy trenera Moskala w zespole powiem więcej. Jego pozycja jest obecnie nawet mocniejsza, niż na początku rozgrywek. Widzimy, jak pracuje na treningach, jaki ma autorytet u piłkarzy, jak zawodnicy chłoną przekazywaną im wiedzę. Nie wszystko jeszcze się zazębia, ale to tylko kwestia czasu. Na pewno będzie lepiej, trochę cierpliwości.\n- 9 punktów w 9 meczach, to nie jest jednak wynik jaki pana zadowala.\n- Na pewno nie, ale proszę sobie przypomnieć, w jakich okolicznościach gubiliśmy punkty. Powinniśmy wygrać w Lubinie z Zagłębie i przynajmniej zremisować w Poznaniu z Lechem. Już nie mówię o tych wcześniejszych spotkaniach z Wisłą, Koroną, czy Śląskiem, w których też nie byliśmy gorszą drużyną. Wynik drużyny jest ważny, ale w dłuższej perspektywie, w krótkiej może zamazywać prawdziwy obraz i myślę, że tak jest obecnie.\n- Nie wszystkie pomysły trenera są zrozumiałe. Na przykład odstawienie od składu Matrasa.\n- To są tylko i wyłącznie decyzje trenera. Wiem co pan sugeruje. Czytałem wiele komentarzy w tej sprawie. Wynika z nich, że Matras nie gra dlatego, bo nie chce z nami przedłużyć kontraktu i my chcemy go do tego przymusić takimi właśnie metodami. To absolutnie niedorzeczne i nielogiczne. Po pierwsze nigdy nie mówiłem żadnemu trenerowi, że ma wystawić tego, czy innego piłkarza. O składzie dowiaduję się na godzinę przed meczem, tak jak wszyscy. Oczywiście rozmawiamy o sprawach personalnych, ale nigdy w tej sprawie nie wydajemy poleceń. Po drugie byłoby kompletnie nielogiczne kazanie dobremu piłkarzowi siedzieć na ławce rezerwowych i osłabianie drużyny, która ewidentnie potrzebuje punktów. Jak można sugerować coś takiego, że płacimy dobremu piłkarzowi i nie pozwalamy mu grać.\n- Wie pan jednak, że jeden z warszawskich dziennikarzy zasugerował, że próbuje pan ustalać skład.\n- Jeżeli ktoś upublicznia takie historie, to musi to najpierw udowodnić. Ja się nawet domyślam, o jaką sytuację chodzi. Pod koniec poprzedniego sezonu zdecydowaliśmy już, że nie będziemy przedłużać umowy z Przybeckim. W luźnej rozmowie zasugerowaliśmy jedynie, że może lepiej w takiej sytuacji, jak brany będzie pod uwagę Listkowski. Tylko tyle. Trener i tak postąpił po swojemu, choć według mnie zupełnie nie po myśli klubu i nie dla dobra klubu.\n- Przypadek Matrasa jest o tyle zaskakujący, że bez niego w składzie Pogoń ewidentnie osiąga złe wyniki, a z nim dobre.\n- Jeszcze raz chcę podkreślić, że jako prezes nie mam wpływu na ustalanie składu. Mam wpływ na długofalową personalną politykę klubu, ale nie na to, kto w jakim meczu ma zagrać. Przecież podobna sytuacja już była w klubie. Dotyczyła Wojciecha Golli. Piłkarz grał przez cały sezon, bo trener akurat uważał, że jest drużynie potrzebny. To była identyczna sytuacja jak obecnie z Matrasem. Dlaczego wtedy mielibyśmy postępować w stosunku do piłkarza uczciwie, a teraz zupełnie inaczej?\n- A chce pan przedłużyć umowę z Matrasem?\n- Chcę i prowadzimy w tym kierunku rozmowy. To nie ma jednak nic wspólnego z jego obecną pozycją w drużynie. Wiemy jakie ma atuty. Chciałbym jeszcze zauważyć, że podczas obecnego letniego okienka transferowego po raz pierwszy nastąpiła sytuacja, że nie pożegnaliśmy się z piłkarzem w stosunku do którego mielibyśmy jakieś kontraktowe zobowiązania. Wcześniej tak nie było. Cały czas się uczymy.\n- Niedawno klub przedłużył umowę z Fojutem, choć do zakończenia poprzedniej było jeszcze dwa lata. Podobnie klub postąpił pół rocku temu ze Zwolińskim. Skąd taka decyzja?\n- Każdy przypadek jest inny. Z Fojutem przedłużyliśmy umowę, bo chcieliśmy, żeby poczuł się jeszcze pewniej, żeby miał świadomość, że liczymy na niego w długiej perspektywie. Naszym zdaniem to znakomity obrońca i nawet jeżeli przyjdzie na niego oferta, to będziemy mieli duży problem, żeby znaleźć równie dobrego defensora. Ze Zwolińskim pół roku temu było podobnie. Dziś sytuacja wygląda inaczej, Łukasz zaciął się, ma słabszy okres, nie strzela goli, ale pół roku temu nie wiedzieliśmy, że tak to się potoczy. Cały czas jednak wierzymy, że się przełamie.\n- Słabsze, niż oczekiwano wyniki wynikają chyba stąd, że zbyt mało pomagają właśnie piłkarze wyszkoleni w Akademii. Nie uważa pan, że powinni dawać drużynie zdecydowanie więcej?\n- Też tak uważam. Na razie obserwujemy drużynę i poszczególnych piłkarzy, ale nie stawiamy ocen. Z tym poczekamy. na pewno jednak możemy być zadowoleni z piłkarzy, których w ostatnim czasie sprowadziliśmy do drużyny z myślą, żeby kreowali wizerunek drużyny. Gyurcso, Delev, Drygas, do niedawna Czerwiński, wspomniany Fojut, to są nasze najlepsze ogniwa, a przypominam, że było mnóstwo krytyki dotyczącej naszej polityki transferowej.\n- Przykład Legii i trenera Hasiego pokazuje i uczy, jak wiele zależy od umiejętności i charyzmy trenera i jak łatwo zepsuć coś, co się budowało lata. Czy to też jest przestroga dla Pogoni?\n- To jest przestroga dla wszystkich. Oczywiście dla osób kierujących i zarządzających klubem przede wszystkim, ale też dla obserwatorów, kibiców, dziennikarzy, którzy często uprawiają czarnowidztwo podczas gdy nie ma ku temu żadnych powodów. Gdy rzeczywiście następuje poważny kryzys, to wtedy widzimy, że mając nawet bardzo dobrych indywidualnie piłkarzy można być na dnie tabeli, przegrywać niemal z każdym i trudno wtedy szybko to odkręcić.\nCzy zwolak pół roku temu strzelał dobre\nA pół roku temu to zwolak strzelał dlatego przedłużyli dobre\nZwoliński frączczak j lewandowski powinni zostać spuszczeni do szamba. Ta trójca to istnd dno!\nPanie Prezesie ale czy jeszcze przyzna Pan ze spotkanie z Kibicami bylo nie ustawione. Odbiegalo znacznie od komentarzy w internecie. Niewazne kazdy Zarzadzajacy ma prawo mniejszy czy wieksze do ''zamordyzmu'' Odniesienie sie tutejsze ze trzeba spojrzec wprost na dana sytuacje to Pana najlepsza strona .Taka do dobrego Menago.To jak beda spadac to winny nie trener tylko kto - dyrektor sportowy ? Rownie dobrze tych pilkarzy ktorych to przeroslo moze nie powinien przyjmowac a wyrzucic juz dawno ?Ktos jest winny temu czy w ogole nie ma ?.Cos mi sie wydaje ze mozna wszystko mowic pod Publike ,wazne zeby w odpowiednim momencie .Wszystkich czyli 4 pilkarzy w trakcie Sezonu nie wywala a najlepiej jednego ,bo Dyr Sportowy i Glowny Prezes nie podadza si edo Dymisji .I tak padnie na Trenera w razie czego .Czy poczekaja do przerwy zimowej i co ,tam zrobia transfery ? W zimowym okienku transferowym a skad wezma pieniadze.Panie Prezesie wynik 3-5 jest inny niz 12 miejsce ,czy Pan chce wmowic ze jest dobry mimo wynikow .A trener nie musi miec szczescia ? Jak slowik wywijal w meczu z ruchem to co mial powiedziec Trener Michniewicz ? Tez mial prawo do takiego samego szczescia jak i poprzednik ale wyniki go bronia.Co mi z tego jak jest Krakowska pilka na tak z kim z Delevem ktory nie wie kiedy ma strzelac a kiedy podawac jeszcze raz ? Wynik z 3-5 miejsca na 12 to lekka przesada i nie mozna tak zrobic z ludzi Idiotow obojetnie jakim wywiadem .\nMatras zagrał padlinę w jednym meczu i usiadł na ławie? To Zwoliński, Lewandowski i Frączczak powinny turlać karuzelę od pół roku (ten pierwszy od półtora).\nPo tym wywiadzie jestem spokojny o nasza Pogon\nNiech lepiej pan prezes Jarosław Mroczek z kolegami prowadzącymi Pogoń Szczecin lepiej prowadzą poltykę transferową.\nA co ma się kolesi owi z kuriera przyznać ze ustala skład z dyrektorem po\nMatras usiadł na ławce bo zagrał padlinę w poprzednim meczu\nBle, ble , ble jednak uważa kibiców za idiotów- nieładnie!!!\nPiłka nożna. Prezes Mroczek krytycznie o Bońku i policji


Lampki LED kolorowe kule - Sklep Ravelo.pl - Lampiony, latarenki\nKsięgarnia Ravelo.pl > Dom i styl życia > Dekoracje > Dekoracje do domu > Salon, sypialnia, przedpokój > Lampiony, latarenki > Lampki LED kolorowe kule\nwymiary:200 cmkolor: biały, fioletowy, różowy, żółtymateriał: tworzywo sztucznekampania: oświetlenie LED\nCena detaliczna:34.91 zł\nPełny opis produktu "Lampki LED kolorowe kule"\nWspaniała ozdoba do domu na każdą porę roku. Gdy lampki rozświetlają pokój swoim blaskiem, od razu całe wnętrze nabiera nowego charakteru. Bardzo dobrze prezentują się na parapecie, zawieszone nad oknem, wzdłuż półki czy wokół framugi drzwi. Lampki są zasilane na dwie baterie AA. Można je zawiesić w dowolnym miejscu mieszkania - nie tylko tam gdzie akurat mamy gniazdko elektryczne. Diody LED są energooszczędne, świecą przyjemnym, ciepłym światłem. Lampki nadają się do zastosowania tylko wewnątrz pomieszczeń. Średnica każdej kuli to 5 cm, długość całego łańcucha światełek to 200 cm.\n- Dekoracyjne kolorowe lampki\n- Średnica każdej kuli 5 cm\n- Całkowita długość: 200 cm\nnumer produktu: 100559683\nDom i styl życia > Dekoracje > Dekoracje do domu > Salon, sypialnia, przedpokój > Lampiony, latarenki > Lampki LED kolorowe kule\nDodaj recenzję produktu "Lampki LED kolorowe kule"\n34.91 zł17.44 zł


ZMIANY SKÓRNE W PRZEBIEGU CHORÓB UKŁADU POKARMOWEGO Oczyszczanie jelita grubego – delikatnie Różne pasożyty z objawami trichocefalozy kolonizują wątrobę. Po oczyszczeniu kontynuuj ochronę jelit przez 8 dni. Jak oczyścić jelita z ziół – przepisy na toksyny, trucizny i pasożyty w domu krok po kroku Kiedy w porządku obrad jest pytanie, jak. Istnieje płyn domowej roboty, który nakłada się na wszelkiego rodzaju ściany, zaczynając od. Mieszanki lewatywy na odchudzanie w domu Kryteria Oczyszczanie organizmu jest najlepsze 1.\nDesintox negatywne opinie Kupuj Desintox tylko z oryginalnej strony, aby mieć pewność, że otrzymasz prawdziwy produkt. Można go podawać w każdym wieku, ponieważ lek ma przyjemny smak, więc dzieci też nie odmówią!. Producent nie umieszcza żadnych oświadczeń na etykiecie produktu, ale opisano, że może pomóc w leczeniu cholesterolu, ale beta-sitosterol jest również bardzo korzystny dla zdrowia prostaty. Jednoczesne stosowanie innych leków – zapotrzebowanie na pirydoksynę może wzrosnąć podczas przyjmowania doustnych środków antykoncepcyjnych. Obejmuje to szeroką gamę różnych leków, które są skuteczne w zwalczaniu grzybów. Obecnie jest to jedyny środek pasożytobójczy, który działa.\nLipoma costumam crescer nie jest podskórnie ani na twarz, logo abaixo da pele, tworzy zaokrąglony występ um caroço embaixo da pele, który jest widoczny i dotykowy. Chociaż rzadziej, można doświadczyć najgłębszych mięśni, takich jak mięśnie, nerwy, narządy wewnętrzne lub jamy brzuszne. Desintox przeciwskazania Klienci, którzy skutecznie zwalczają pasożyty, wyrażają zadowolenie z produktu, ponieważ nie muszą martwić się o ciemną skórę i niezdrowe włosy i paznokcie. Byli również wdzięczni producentom produktu, ponieważ po uzupełnieniu kuracji z pasożytem Desintox wyglądają młodzieńczo. Na szczęście dla osób z hemoroidami istnieje teraz alternatywa dla tych najlepszych tabletek pasożytniczych jako skutecznych leków. Jedną z tabletek na pasożyty Candida ziemi okrzemkowej są pasożyty Candida ziemi okrzemkowej. Najlepszym i najskuteczniejszym lekiem na pasożyty jest.\nAle potem codziennie przez miesiąc robiłem detoks z pasożytów z ziołami i lewatywami i wydobywałem wiele pasożytów!. Desintox opinie, forum, skład, cena, gdzie kupić? W każdym razie Calvin wyciągnął mojego narzeczonego z pasożytów, kiedy kosztowało go to jego pierwszą lewatywę. Dowiedz się więcej na temat lewatywy z poprzednich artykułów na blogu na temat lewatywy z kawy. Po oczyszczeniu pasożyta chciałem sprawdzić, czy jest pasożyt i spróbowałem znaleźć przyczynę mojego trądziku dorosłych.\nMedycyna polega na detoksykacji, kiedy organizm musi pozbyć się niektórych rzeczywistych toksyn, takich jak narkotyki, przedawkowania, alkohol, metale ciężkie. W związku z tym prawdziwa detoksykacja to interwencja medyczna, której nie można dowolnie wybrać z listy oferowanej w Internecie ani zdjąć z półki. Prawdziwa detoksykacja odbywa się w warunkach szpitalnych, aby wyeliminować warunki zagrażające życiu. Desintox sprawdź Składniki odtruwające u zbyt czystych dzieci i dorosłych nie są w stanie zbudować odporności na pasożyty, co z kolei może prowadzić do pewnych chorób. Układ odpornościowy dzieli się na dwie części, a pasożytnicza część układu odpornościowego powoduje również astmę, sezonowe alergie, chorobę Leśniowskiego-Crohna i inne choroby autoimmunologiczne.