Od Czerwonego Kapturka do Pani Jeziora :: Felietony :: Game Exe :: Game Exe\nMity zazwyczaj historycznie łączą się z tradycją oralną, a dopiero z biegiem czasu zyskują postać pisanej narracji i nie są już przekazywane mniej lub bardziej dokładnie kolejnym członkom społeczności. Dostępność dawnych historii daje szansę ludziom spoza tego kręgu kulturowego na zaznajomienie się z opowieścią, a nawet dokonania jej licznych przeróbek czy przekształceń. Ten sam los spotkał właśnie opowieść o Rycerzach Okrągłego stołu, a zatem pierwotna narracja – osnuta wokół postaci króla Artura i jego podwładnych – stała się wtórnie zalążkiem dzieł średniowiecznej epiki dworskiej, a także niewyczerpanym źródłem motywów w utworach z gatunku fantasy.\nWłaśnie ich obecność w prozie Andrzeja Sapkowskiego prowadzi czytelnika do wysnucia wniosku, że saga poświęcona Geraltowi jest nie tylko wybitnie metaliteracka i hiperaluzyjna, ale też czerpie z kulturowych figur zaczerpniętych z mitu arturiańskiego. Czytelnik może traktować najpopularniejsze dzieło łódzkiego pisarza jako awanturniczo-przygodową opowieść, ale w celu rozszyfrowania kontekstów i znaczeń musi rozszerzyć swoje obcowanie z dziełem. Nie ma tu mowy o bezrefleksyjnej lekturze, a odbiorca jest niejako skazany na aktywny udział w grze stworzonej przez autora. Odmowa udziału w tej swoistej zabawie jest równoznaczna ze znacznie uboższą znajomością całości, której sensy ukryte są w mniej lub bardziej czytelnych aluzjach.\nCykl powieści przypomina legendę, kolejne wątki przeplatają się i rozmywają, a różnice w sposobie przedstawiania szczegółów prowadzą do utraty jednolitej wersji wydarzeń. Czytelnik nie zna tak naprawdę właściwej wersji historii, lecz jej liczne warianty i tak jak mit otwarty jest na różnorodne interpretacje i reinterpretacje, tak opowieść wiedźmińska pozostawia czytelnika z masą niedopowiedzeń, miejsc pustych, które może on zapełnić zgodnie z własnymi wyobrażeniami. Temu powszechnemu rozmyciu historii służy także umieszczenie w utworze postaci wieszcza, barda, który opowiada legendarne dzieje. W "Wiedźminie" funkcję tę pełnią Jaskier oraz dziad Pogwizd.\nAndrzej Sapkowski jednak nie traktuje legendy arturiańskiej jako przysłowiowej studni bez dna. Wybiera z mitu jedynie te elementy, które wpisują się w jego koncepcję twórczą i dostosowuje je do własnych potrzeb. Tym samym przyjęcie historii rycerskich odbywa się w tym wypadku przez pryzmat pogańskich i celtyckich korzeni opowieści rycerskich, bez ich związków z religią chrześcijańską.\nPunkt centralny nawiązań do mitu arturiańskiego stanowi postać Ciri. Bohaterowie średniowiecznego mitu szukają mistycznego naczynia określanego mianem świętego Graala, podczas gdy w świecie wiedźmińskim celem jest odnalezienie księżniczki Cirilli. Do takiej interpretacji skłania chociażby pojawiająca się w utworze mitograficzna opowieść "Wiedźmin i wiedźminka, czyli nieustające poszukiwanie".\nCirilla jest Graalem tego wykreowanego przez polskiego pisarza świata jako dziedziczka królewskiej korony swojej babki – Lwicy z Cintry. Co więcej, w jej żyłach płynie Hen Ichaer, święta Starsza Krew, Krew Elfów. Graal jest tutaj zatem nie tylko niepospolitym materiałem genetycznym, ale także źródłem władzy i potęgi. W związku z tym Ciri stanowi właściwie środek do celu, a nie cel sam w sobie, a poszukiwania stają się tym samym karykaturą działań sakralizowanych w micie rycerzy. Graal wiedźmiński ma także wymiar osobisty i tak Ciri stanowi symbol tęsknoty i miłości dla Geralta, Yennefer oraz Cahira. W przypadku Geralta i Yennefer jest ona ucieleśnieniem ich upragnionego dziecka, a Cahir szuka jej ze względu na niewytłumaczalną miłość do dziewczyny spotykanej w snach. Drużyna Geralta, która wyruszyła na poszukiwanie Ciri, przypomina średniowiecznych rycerzy szukających jednocześnie żywej osoby i marzenia.\n"Wyruszyliśmy z Brokilonu (…) w obłąkańczej misji.\nPodejmując wariackie ryzyko, rzuciliśmy się w szaleńczy\ni pozbawiony najmniejszej szansy na sukces pościg za\nmirażem. Za majakiem, senną zjawą, za szaleńczym\nmarzeniem, za absolutnie nieziszczalnym ideałem.\nRuszyliśmy w pościg jak głupcy, jak wariaci".\nŚwięty Graal mieści w sobie tak ogromną moc, że nikt – z wyjątkiem Galahada, który jest do tego przeznaczony – nie może dotknąć artefaktu bez utraty życia. Inaczej jest w przypadku Ciri przynoszącej śmierć nawet połączonemu z nią Geraltowi. Dziewczyna najpierw przepowiada mu koniec w warowni Kaer Morhen, a potem towarzyszy jego ostatnim chwilom nad jeziorem Eskalott. Sama śmierć Geralta z Rivii na barce wśród jeziornej mgły jest paralelą odpłynięcia króla Artura w stronę magicznej, zasnutej mgłami wyspy Avalon. Należy jednak pamiętać, że Cirilla umożliwia także Geraltowi i Yenn "ponowne narodziny" na zaczarowanej wyspie, a w związku z tym stanowi symboliczne połączenie zagłady i ocalenia. Jeszcze wyraźniej widać to, kiedy Ciri określana jest mianem Zireael, czyli Jaskółki, a jednocześnie może być płomieniem niszczącym istniejący porządek. Jaskółkę widzą w niej elfy, dla których stanowi ona symbol odrodzenia. Ciri jest potrzebna ich władcy tak samo, jak arturiański Król Rybak potrzebuje uzdrawiającej mocy Graala, by przywrócić do życia swoją krainę. Alegorią Króla Rybaka może być także w świecie Andrzeja Sapkowskiego Emhyr, gdyż herb jego rodu – Maecht – zawiera srebrne ryby. Emhyr, podobnie jak Król Rybak, jest zraniony, lecz jego rana nie polega na bezpłodności czy jakimkolwiek innym uszkodzeniu ciała, ale zawiera się w andersenowskiej metaforze okruszka szkła tkwiącego w sercu. Właśnie krzywdy z przeszłości doprowadziły do tego, że jest on nieczuły i zdolny do najgorszej zbrodni, lecz – co ciekawe – widok zapłakanego i skrzywdzonego dziecka budzi w nim współczucie. W momencie, w którym już nic nie stoi na przeszkodzie spełnieniu jego marzeń o potędze i władzy, decyduje się oddać Ciri Geraltowi i wraca do Nilfgaardu. Pozornie rezygnując z Ciri, dostaje od niej szansę na nowe życie oraz spokój, a nawet miłość jasnowłosej dziewczyny z pałacu Darn Rowan. Dziecko występujące jako sobowtór Cirilli, wysłane na pewną śmierć i traktowane bezosobowo jako "racja stanu", zostaje w efekcie cesarzową ogromnego mocarstwa. Uzdrawiająca potęga wiedźmińskiego Graala stanowi w tym wypadku koniec jałowości życia Emhyra.\nCiri przedstawiona jest jednak przez Andrzeja Sapkowskiego nie tylko jako wyjątkowo cenny i poszukiwany przez wszystkich bohaterów święty Graal, lecz przede wszystkim stanowi odpowiednik potężnej Pani Jeziora. W ostatnim tomie jest to wyraźnie zaznaczone za sprawą postaci Galahada, co nawiązuje jednoznacznie do sceny darowania Arturowi miecza Excalibura przez Panią Jeziora.\n"Wróżka wytrysnęła z wody (…). Rzuciła się ku skale (…)\nporwała miecz i z sykiem wydobyła go z pochwy,\nobracając żelazem nad podziw zręcznie. Trwało to jednak\nkrótki moment, po którym wróżka ukucnęła lub uklękła,\nkryjąc się w wodzie aż po nos i wystawiając nad\npowierzchnię wyprostowaną rękę z mieczem.\nRycerz otrząsnął się z osłupienia, puścił wodze i zgiął\nkolano, klękając na mokrym piasku. Od razu pojął\nbowiem, kogóż to ma przed sobą.\n- Bądź pozdrowiona – zabełkotał, wyciągając ręce –\nWielki to honor dla mnie… Wielki zaszczyt, o, Pani\nCiri, tak jak Pani Jeziora, jest postacią nieuchwytną, nie do końca można zdefiniować jej rolę oraz zakwalifikować jako konkretną postać literacką. W "Mgłach Avalonu" autorstwa Marion Zimmer Bradley Panie Jeziora i jednocześnie strażniczki ukrytej wyspy Avalon to Vivien, Niniana i Morgana. Andrzej Sapkowski w dziele "Rękopis znaleziony w Smoczej Jaskini" wymienia tę pracę jako jedną z największych w historii fantasy, a zatem nic dziwnego, że Ciri przypomina w pewnym stopniu Morganę. Cirilla okazuje się bowiem wielką czarodziejką, a jej moc zaskakuje nawet mistrzynie magicznego fachu. Jest także panią czasów i miejsc, co umożliwia jej przenoszenie się z jednego uniwersum do drugiego. Cech Morgany można się także doszukać w osobie Yennefer, ponieważ jest ona niejako ucieleśnieniem niepokornej, niebezpiecznej, silnej, a przy tym oszałamiająco pięknej czarodziejki.\nJednak archetypem Ciri jest nie tylko święty Graal i Morgana, lecz także Rhiannon. Ciri to właściwie Cirilla Fiona Elen Rhiannon i warto zwrócić uwagę właśnie na ostatni człon imienia bohaterki. Rhiannon to bowiem imię celtyckie pierwotnie należące do bogini koni, czarów, płodności i ptaków. Umiejętności magicznych Cirilli nie trzeba, jak sądzę tłumaczyć, warto też zauważyć, że stanowi ona metaforyczny "lek na bezpłodność" czarodziejki Yennefer i wiedźmina Geralta, a jej umiejętności jazdy konnej mogą zawstydzić niejednego woltyżera. Cirilla na swej klaczy Kelpie bez problemu unika pościgu i to nie jedynie dzięki umiejętności władania czasem i przestrzenią. Rhiannon dosłownie oznacza Królowa lub Wielka Królowa, a Cirilla jest dziedziczką tronu Cintry i potencjalną władczynią Nilfgaardu.\nPostać Cirilli jest zatem nie tylko osią wydarzeń fabularnych, lecz także centrum nawiązań kontekstowych. Dzięki niej opowieść o Geralcie z Rivii nabiera mitycznego charakteru, a on sam zostaje nobilitowany, podniesiony do rangi króla Artura. Ciekawe jest także to, że postać pojawiająca się w opowiadaniach jako współczesny Czerwony Kapturek, który uciekł od babci (Calanthe) i spotkał na swojej drodze wilka (Geralt nazywany jest także Białym Wilkiem) stała się z biegiem czasu mitologiczną władczynią, a jej losy stanowią fabularną oś jednego z największych dzieł polskiej fantasy. Ciri dorosła na kartach kolejnych tomów, a jej emocjonalny rozwój czytelnik może zaobserwować chociażby śledząc jej wędrówkę przez kolejne równoległe światy.\n9,13 Średnia z 4 ocen\nHolden · niedziela, 3 sierpnia 2014, 20:29\nDoszedłem do podobnych wniosków wiele lat temu czytając Wiedźmina, legenda Auturiańska jest w nim wszechobecna nie tylko w postaci bezpośrednich zaporzyczeń ale również 'pośrednich' mniej lub bardziej ukrytych nawiązań. Jeśli mam być szczery - saga wiedźmińska właśnie dlatego mi się nie podobała, ponieważ nie tworzy własnego współczesnego mitu, a zaporzycza niezwykle dużo z mitu o Arturze.\nJezid · wtorek, 5 sierpnia 2014, 17:47


bielsko.info: Nagroda Niezależnych dla burmistrza Kęt. Statuetkę wręczył Okrzesik - Bielsko-Biała\nNagroda Niezależnych dla burmistrza Kęt. Statuetkę wręczył Okrzesik\n12 czerwca 2018 roku Krzysztof Jan Klęczar otrzymał Nagrodę im. Marty Garapich "Samorządowiec Podbeskidzia 2018". To już trzecia edycja wydarzenia organizowanego przez Stowarzyszenie Niezależni.BB.\nSamorządowiec Podbeskidzia 2018 · fot. niezalezni-bb.pl\nNagrodę otrzymuje osoba szczególnie zasłużona dla swojego środowiska lokalnego, która aktywnie działa na rzecz samorządu. W zeszłym roku był to wójt Jaworza Radosław Ostałkiewicz. W 2015 roku nagrodę otrzymała Marta Garapich, która w 1989 roku pełniła funkcję pełnomocnika rządu ds. reformy samorządowej w województwie bielskim. Po jej śmierci kapituła postanowiła nazwać nagrodę jej imieniem.\nKapituła nagrody w składzie Andrzej Sikora (b. poseł OKP i ostatni wojewoda bielski), Zbigniew Leraczyk (b. poseł i prezydent Bielska-Białej), Mirosław Styczeń (b. poseł i wojewoda bielski), Radosław Ostałkiewicz (wójt Jaworza, ubiegłoroczny laureat Nagrody) musiała wybrać zwycięzcę z grona pięciu kandydatów. Nominacje otrzymali wójt Świnnej Henryk Jurasz, burmistrz Kęt Zbigniew Jan Klęczar, wójt Wilkowic Mieczysław Rączka, burmistrz Ustronia Ireneusz Szarzec oraz przewodniczący Rady Osiedla Biała Krakowska w Bielsku-Białej Tomasz Wawak.\nKrzysztof Jan Klęczar otrzymał nagrodę za "apolityczną działalność samorządową pomimo zaangażowania politycznego: choć jest członkiem władz krajowych PSL, w samorządzie umiejętnie współpracuje dla dobra gminy z wszystkimi środowiskami”.\nKlęczar ma 36 lat, jest burmistrzem Kęt od 2014 roku. Z zawodu rolnik, uzyskał stopień doktora nauk, był pracownikiem Uniwersytetu Rolniczego w Krakowie. Jako burmistrz w swojej pierwszej kadencji doprowadził do znacznej redukcji zadłużenia. Kęty za jego rządów stały się też jednym z liderów pozyskiwania funduszy zewnętrznych.\n- Bardzo się cieszę z tej nagrody, jest ona dla mnie przede wszystkim motorem do dalszych działań na rzecz lokalnej społeczności - mówił zwycięzca. Nagrodę wręczył przewodniczący Rady Programowej Niezależnych.BB Janusz Okrzesik.\nSpecjalnym gościem Gali był prof. Jan Fazlagić, ekspert Komisji Europejskiej w programie zrównoważonego rozwoju miast URBACT, który wygłosił wykład pt. „Jak innowacyjny samorząd może wspierać lokalny biznes”.


Automobili Lamborghini przedstawia Lamborghini Sián Roadster: limitowaną edycję hybrydowego super sportowego samochodu z otwartym dachem, zaprojektowanego wokół kultowego silnika Lamborghini V12, z unikalnymi technologiami hybrydowymi i zapewniającymi niezrównane osiągi Lamborghini i hybrydy. Bezzaciskowa konstrukcja Sián Roadster stawia ekskluzywną grupę kierowców w jednym z najbardziej spektakularnych kokpitów w historii: zawsze otwartym na niebo; rezonuje z niepowtarzalnym dźwiękiem V12 z najpotężniejszego silnika Lamborghini do tej pory; i doświadczanie niezwykłych osiągnięć, jednocześnie ciesząc się z roli Siana Roadstera w drodze Lamborghini do przyszłej hybrydyzacji.\n„Sián Roadster oddaje ducha Lamborghini”, mówi Stefano Domenicali, prezes i dyrektor generalny Automobili Lamborghini. „Jest to wyraz zapierającego dech w piersiach designu i niezwykłej wydajności, ale co najważniejsze, ucieleśnia ważne technologie przyszłości. Innowacyjny hybrydowy układ napędowy Sián zwiastuje kierunek dla supersportowych samochodów Lamborghini, a Sián Roadster z otwartym dachem potwierdza pragnienie doskonałego stylu życia Lamborghini, gdy idziemy w kierunku przyszłości wymagającej nowych rozwiązań ”.\nSián Roadster debiutuje w Blu Uranus, szczególnie wybranym przez Centro Stile Lamborghini, który wraz z działem Ad Personam współpracuje z każdym klientem Sián, aby całkowicie spersonalizować kolor i wykończenie swojego roadstera. Otoczony błękitem nieba i zielenią pól, przywołujący swobodę i radość z jazdy zapewnianą przez osiągi Sián Roadster z otwartym dachem, samochód jest wykończony kołami Oro Electrum: kolor wybrany przez Lamborghini w celu oznaczenia elektryfikacji. Uzupełniające się wnętrze to eleganckie połączenie bieli z detalami Blu Glauco i elementami aluminiowymi w Oro Electrum: nowe otwory wentylacyjne wykonane za pomocą druku 3D umożliwiają personalizację za pomocą inicjałów klienta.


"Milczenie czasu" - Ragnar Jónasson - Przystanek Książka\n29 maja, 2020 28 maja, 2020 Ewa Ciężkowska - Rumin\tBrak komentarzy\nW okresie przedświątecznym lubimy czytać książki, których akcja rozgrywa się w Boże Narodzenie. Walentynki nastrajają nas do kupowania powieści o miłości. Upalne lato sprzyja lekkim wakacyjnym lekturom, dzięki którym możemy odwiedzić nadmorskie kurorty, egzotyczne wyspy i malownicze pojezierza bez konieczności wychodzenia z domu. A co najlepiej czytać w czasie pandemii?\nZapraszam do Siglufjörður – małego miasteczka na północnym krańcu Islandii – które, „zawsze było spokojne, ale teraz wydawało się zbyt ciche. Na ulicach żywej duszy. Jakby Ari Thór był jedynym mieszkańcem miasta duchów. Ludzie bali się wychodzić i nie było śladu życia, a cisza była tak kompletna, że aż niepokojąca”. Brzmi znajomo? Dlaczego mieszkańcy bali się wychodzić? Ponieważ „miasteczko dotknęła infekcja – konsekwencja wizyty bogatego podróżnika (…) Zdiagnozowano u niego nadzwyczaj zaraźliwą odmianę grypy, której towarzyszyła bardzo wysoka temperatura. Stan chorego błyskawicznie się pogorszył i podróżnik umarł następnego dnia. Specjalista chorób zakaźnych doszedł do wniosku, że był to przypadek gorączki krwotocznej (…) Praktycznie nie było sposobu, żeby ją leczyć”.\nPrzeciętnemu zjadaczowi chleba Islandia kojarzy się z gejzerami i Björk. Od kiedy na polskim rynku ukazała się seria Mroczna wyspa lodu Ragnara Jónassona ( „Milczenie lodu”, „Zaćmienie”, “Milczenie czasu”, “Milczenie śniegu”, „Milczenie nocy”) ta fascynująca wyspa zaczęła kojarzyć się również ze zbrodnią. Spowite arktyczną nocą Siglufjörður paraliżuje wirus, a pełniący dyżur na miejscowym posterunku Ari Thór, nazywany przez miejscowych Wielebnym, bo kiedyś studiował teologię, nie ma za dużo roboty. Gdy w jego ręce trafia fotografia sprzed pół wieku, postanawia wykorzystać nadmiar wolnego czasu na wyjaśnienie zagadkowej śmierci młodej kobiety. Czyżby świadomie wypiła trutkę na szczury, bo nie mogła znieść życia w ciemności i izolacji? W tym samym czasie w Rejkiawiku ginie syn wpływowego polityka, a stolicą Islandii wstrząsa wiadomość o porwaniu półtorarocznego chłopczyka. Czy te sprawy są ze sobą powiązane?\n„Milczenie czasu” to tak naprawdę dwie książki w jednej, przez co autor mało miejsca poświęcił rozwinięciu każdego z wątków kryminalnych. Powieść ma zaledwie trzysta stron, a sprawy praktycznie rozwiązują się same. U Ragnara Jónassona nie najlepiej jest też z budowaniem napięcia, chociaż “Milczenie czasu” czyta się naprawdę szybko. Cały czas coś się dzieje, ale jakoś szczególnie nie zaangażowałam się w akcję. Na początku motywem przewodnim wydaje się być wirus i mógł być to strzał w dziesiątkę, ale po jakimś czasie nawet zagrożeni chorobą stracili nią zainteresowanie. Niby jest, a jakby jej nie było i niewiele wnosi ona do fabuły, a przecież otwierała przed autorem szereg możliwości. Bardzo mało dowiadujemy się o samych bohaterach, których trudno by było nazwać charyzmatycznymi. Brakuje im wyrazistości i charakteru. Mam też zastrzeżenia do korekty (znowu te literówki) i tłumaczenia. Niektóre sformułowania są niezręczne, inne po prostu nie mają sensu, jakby zostały wygenerowane w internetowym translatorze.\nBardzo lubię skandynawskie kryminały, właściwie „biorę je w ciemno”, chociaż już parę razy się rozczarowałam. Nie wystarczy umieścić akcji książki w złowrogiej scenerii dalekiej Północy, żeby podbić serca czytelników. „Milczenie czasu” to całkiem przyjemna lektura, o ile sięgając po nią nie ma zbyt wygórowanych oczekiwań. To niezły kryminał i tyle. Z całą pewnością nie jest to poziom prezentowany przez Jo Nesbø czy Camillę Läckberg, ale mimo wszystko warto po raz kolejny odwiedzić rybackie miasteczko Siglufjörður.\n← “Dzieci Sendlerowej” Tilar. J. Mazzeo\n„NYPD RED. Czerwony alarm” – James Patterson (i Marshall Karp) →


Rewolucja kształtów i kolorów - autopodróże.pl\nRewolucja kształtów i kolorów\nWraz z rozwojem produkcji przemysłowej, auta nabierały coraz prostszych kształtów. Pod koniec lat 60., nastąpił wyraźny podział na dwa nurty stylistyczne. Różnicę między samochodem „antropomorficznym” a samochodem „jutra” w plastyczny sposób obrazują 33 Stradale i Carabo, dwa modele Alfy Romeo stworzone na tej samej bazie technicznej. I o tym w siódmym odcinku historii Alfy Romeo.\nGiulia-TZ, 1963 r.\nAlfy Romeo 33 Stradale i Carabo nie mogły się już bardziej różnić. Jedna to same „nerwy i mięśnie”, jak sportowiec, druga z kolei to same proste linie i kąty, mające na celu przeniesienie jej na grunt przyszłości. To nawet dwa różne światy. Wspólna platforma tych dwóch modeli stanowi podsumowanie pięćdziesięciu lat doświadczeń Alfy Romeo w wyścigach. Odważne koncepcje w projektowaniu, nowatorstwo w doborze materiałów, innowacje technologiczne i stylistyczne skadają się razem na działania nazwane „Projektem Tipo 33”.\nAlfa Romeo 33 Stradale, 1967 r.\nWszystko zrodziło się z chęci konkurowania. W 1964 roku prezes Giuseppe Luraghi uznał, że nadszedł czas na oficjalny powrót do sportu. W tym celu zespół wyścigowy, czyli tzw. Squadra Corse, zakupił firmę Autodeltę z Udine, która była głównym partnerem przy produkcji Alfy TZ. Wraz z Autodeltą do Alfy Romeo powrócił też Carlo Chiti, pracujący wceśniej w Portello w latach 1952-1957, a teraz miał być szefem oficjalnego zespołu.\nW tym samym roku ruszył Projekt 33. Luraghi poprosił swój zespół o samochód, który mógłby konkurować w mistrzostwach świata samochodów sportowych i próbach czasowych, zdobyć przychylność publiczności oraz przyciągnąć uwagę mediów.\nAlfa TZ 2 przed siedzibą Autodelta w 1965 r.\nW połowie lat 60. Firma Autodelta przeniosła się do Settimo Milanese, bliżej zakładów Alfy Romeo i toru testowego Balocco. Pierwsza rama projektu Tipo 33 stworzona przez Alfę Romeo trafiła do warsztatów Autodelty w 1965 roku. Była to asymetryczna konstrukcja rurowa w kształcie litery „H” wykonana ze stopu aluminium, z wbudowanymi zbiornikami paliwa.\nWnętrze hali w Autodelta, rok 1968.\nW przedniej części, struktura wykonana z magnezu stanowiła doskonałe podparcie dla zawieszenia przedniego, chłodnic, układu kierowniczego i pedałów. Zespół silnik i skrzynia biegów był zamontowany wzdłużnie w pozycji środkowo-tylnej. Nadwozie wykonane było z włókna szklanego, co pozwoliło ograniczyć całkowitą masę samochodu do 600 kilogramów, co było minimum według obowiązujących przepisów. Lekkość auta stała się tajną bronią Alfy Romeo.\nPrace nad ambitnym projektem trwały dwa lata, zanim „33” był gotowy do wyścigów. Podczas pierwszych testów w samochodzie był zamontowany 4-cylindrowy silnik o pojemności 1570 cm³ z TZ2. W międzyczasie skonstruowano zupełnie nową jednostkę o 8-cylindrowej konfiguracji „V” z dwoma litrami pojemności i mocy 230 KM.\nGiuseppe Luraghi (z lewej) i Teodoro Zeccoli na torze testowym Bolocco w 1969 r.\nPierwszy „33”, który zaczął się ścigać został natychmiast nazwany „Peryskop”, ze względu na wlot powietrza, który wystawał ponad orurowaniem. Na debiut sportowy została wybrana próba czasowa we Fléron, niedaleko Liège w Belgii. Za kierownicą auta zasiadł główny kierowca testowy w Autodelta, Teodoro Zeccoli. 12 marca 1967 roku 33 „wjechał” do świata sportów motorowych i od razu zaczął wygrywać.\nBył to pierwszy z długiej serii sukcesów odniesionych na najbardziej prestiżowych torach. Ten ciąg zwycięstw, w tym w Mistrzostwach Świata dla marek samochodowych w 1975 i 1977 roku sprawił, że model „33” stał się światowym liderem.\nArystokrata, który został projektantem\nKiedy Alfa Romeo zdecydowała się na produkcję „33” w bardzo małych ilościach dla prywatnych klientów chciała, by nowy model, w codziennym użytkowaniu interpretował sportowy charakter samochodu. Wykonanie projektu powierzono Franco Scaglione. Urodzony we Florencji w arystokratycznej rodzinie, Scaglione, studiował inżynierię lotniczą, dopóki nie został powołany do wojska w czasie wojny. Po wojnie nie kontynuował studiów i postanowił zostać projektantem samochodów. Początkowo pracował u Pininfariny, następnie u Bertone, a w końcu jako wolny strzelec.\nScaglione włożył w projekt 33 Stradale całą swoją wiedzę techniczną i kreatywność, tworząc arcydzieło, które łączyło w sobie oryginalny styl, aerodynamikę i funkcjonalności.\nPokrywa silnika 33 Stradale otwierała się całkowicie, by poprawić dostęp do elementów mechanicznych. Po raz pierwszy w samochodzie „dopuszczonym do ruchu ulicznego”, zastosowano drzwi motylkowe, ułatwiające wsiadanie do pojazdu, którego wysokość nie przekraczała jednego metra. Jedyne różnice w stosunku do wersji wyścigowej, to rozstaw osi przedłużony o 10 cm oraz rama wykonana ze stali zamiast z aluminium. Silnik był taki sam jak w Tipo 33, wykonany ze stopu aluminium i magnezu, z mechanicznym wtryskiem pośrednim paliwa i smarowaniem na sucho. Układ rozrządu składał się z podwójnego wałka rozrządu z dwoma zaworami i dwiema świecami zapłonowymi na cylinder. W tak lekkim samochodzie moc 230 KM umożliwiała osiągnięcie maksymalnej prędkości 260 km/h i przyspieszenie od 0 do 100 km/h w zaledwie 5,5 sekundy.\nOficjalna premiera modelu miała miejsce podczas Salonu Samochodowego w Turynie w 1967 r. Jednakże już kilka tygodni wcześniej, 10 września 1967 r., samochód został zaprezentowany publiczności na torze Monza podczas GP Formuły 1. W chwili premiery, Alfa Romeo 33 Stradale była najdroższym samochodem sportowym na rynku, kosztowała bowiem prawie 10 milionów włoskich lirów. Dla porównania, za najbardziej prestiżowe samochody konkurencji trzeba było wówczas zapłacić 6 do 7 mln. Wyprodukowano zaledwie 12 samochodów z nadwoziem Scaglione. Klienci, którzy je wtedy kupili, zrobili interes życia: dzisiaj są praktycznie bezcenne.\nAlfa 1900 C Disco Volante, rok 1952.\n33 Stradale stanowiła maksymalny wyraz koncepcji samochodu „antropomorficznego”. Jednakże poszukiwanie stylu poprowadziło Alfę Romeo także w innych kierunkach. Idea samochodu „przyszłości”, podobnego do statku kosmicznego, pojawiła się już w latach pięćdziesiątych XX wieku wraz z modelem „Disco Volante” („latający spodek”) wykonany przez pracownię Touring. Był to spider zaprojektowany pod wpływem zaawansowanych badań aerodynamicznych, z bocznymi zaokrąglonymi błotnikami przymocowanymi do niskiego, eleganckiego nadwozia.\nDzieło pracowni Bertone – Carabo, 1968 r.\nAlfa Carabo bazowała na mechanice 33 Stradale, wykorzystywanej wówczas przez innych projektantów dla wersji typu one-off, jak Iguana zaprojektowana przez Giorgetto Giugiaro, 33 Special Coupé i Cuneo autorstwa Battisty Pininfariny i model Navajo, słynnego włoskiego studia Bertone. Wysokość samochodu była identyczna, jednakże całkowicie zniknęły zaokrąglenia. Pojawiły się natomiast klinowate, długie linie i ostre krawędzie, od profilu po nożycowe, unoszone do góry drzwi. Nazwa „Carabo” pochodzi od nazwy rodziny chrząszczy biegaczowatych (Carabidae). Samochód nawiązuje też kolorystycznie do tych owadów: błyszczące zielone nadwozie ozdobiono pomarańczowymi detalami. Od tego momentu, Alfa Romeo zaczęła zwracać szczególną uwagę na ekstrawaganckie kolory i specjalne techniki lakierowania, by jeszcze bardziej podkreślić wyjątkowość marki. Eksploracja chromatyczna była kontynuowana w Alfie Montreal.\nNavajo – także z pracowni Bertone, 1976 r.\nW 1967 r. wszystkie kraje wzięły udział w Międzynarodowej Wystawie Expo w Montrealu, prezentując swoje najlepsze osiągnięcia techniczne i naukowe. Alfę Romeo poproszono o stworzenie technologicznego symbolu Expo, modelu reprezentującego „najwyższe aspiracje współczesnego człowieka, jeśli chodzi o samochody”. Satta Puliga i Busso poprosili o pomoc Bertone, który zlecił Gandiniemu zaprojektowanie nadwozia i wnętrza. Rezultat okazał się wielkim sukcesem. Publiczność doceniła elegancję i wyposażenie samochodu. W związku z tym, opracowano wersję seryjną, która została zaprezentowana podczas Salonu Samochodowego w Genewie w 1970 roku.\nAlfa Romeo Montreal, 1970 r.\nAlfa Montreal produkcji seryjnej miała silnik V8 pochodzący z Tipo 33, o pojemności zwiększonej do 2,6 litra i mocy 200 KM. Model zachwycał niezwykłą gamą kolorów zarówno pastelowych, jak i metalicznych: od zielonego (użytego już w samochodzie prezentowanym podczas Expo) po srebrny, a także od pomarańczowego po złoty. Poszukiwanie oryginalnych barw to tradycja Alfy Romeo. Jej ciągłość dostrzegamy również dzisiaj, w nowej palecie kolorów nadwozia, oferującej kolory, jak: czerwony Red Villa d’Este, ochra Ochre GT Junior i zielony Montreal Green. Odcienie te są inspirowane 110-letnią historią marki i poświęcone niektórym z jej najsłynniejszych modeli.\n(Koniec części siódmej)


Dlaczego Jewgienij Garaniczew nie kończy kariery? Wszystko przez żonę - Biathlon Po Godzinach\nDlaczego Jewgienij Garaniczew nie kończy kariery? Wszystko przez żonę\n21 paź 2021 Jewgienij Garaniczew, Rosja\n33-letni Jewgienij Garaniczew od ponad 10 lat startuje w zawodach Pucharu Świata. Rosjanin, mimo swojego wieku, wciąż nie zamierza odchodzić na emeryturę. Wszystko przez żonę, która zabroniła mu myśleć o rezygnowaniu z biathlonu.\nOstatnie sezony w wykonaniu Garaniczewa nie należały do szczególnie udanych. W minionej edycji Pucharu Świata zajął dopiero 27. miejsce w klasyfikacji generalnej. Rok wcześniej było jeszcze gorzej – Rosjanin był 32. Ciężko oczekiwać, że brązowy medalista z igrzysk w Soczi w roku olimpijskim nawiąże do dawnych sukcesów.\nMimo to, Garaniczew nie ma zamiaru rezygnować z biathlonu. W rozmowie z portalem Russia Today przyznał, że wielokrotnie zastanawiał się, dlaczego wciąż uprawia ten sport.\n– Rozmawiałem nawet na ten temat z żoną. Jest jej ciężko, kiedy nie ma mnie w domu. Mamy dwoje dzieci: jedno sześcioletnie, drugie cztero. Oboje chodzą do przedszkola, są jakieś choroby, problemy domowe. Ale moja żona kazała mi wyrzucić te wszystkie myśli z głowy. Nie przekona mnie do skończenia z biathlonem, bo widzi, jak bardzo mnie to pasjonuje. Rodzina bardzo mnie wspiera i motywuje – mówił 33-latek.\nDla Garaniczewa igrzyska w Pekinie będą prawdopodobnie ostatnimi w karierze. O ile się na nie zakwalifikuje. On sam jednak nie przywiązuje do tego wielkiej wagi.\n– Naszym zadaniem jest trenowanie, realizowanie założeń oraz robienie postępów w strzelaniu i bieganiu. Jeśli tak się nie stanie – czy w ogóle możemy mówić o Igrzyskach Olimpijskich? Nie jestem sportowcem, który marzy o dotarciu na nie za wszelką cenę. Jeśli ktoś nie jest gotowy do walki o medal, jaki jest sens uczestniczenia w zawodach i zajmowania czyjegoś miejsca? – tłumaczył Rosjanin.


Bezpieczny środek na potencję - Kartuzy.info\nwtorek, 2 października 2018 r., 12:48\nProblemy ze wzwodem wbrew pozorom nie dotykają wyłącznie starszych osób, ale również wielu młodych mężczyzn skarży się na tego typu przypadłości. Jak więc radzić sobie w przypadku wystąpienia takiej niekomfortowej sytuacji, aby wyjść z twarzą przed partnerką i rozwiązać problem jak prawdziwy mężczyzna?\nPodstawą jest zachowanie spokoju, bo niepotrzebne dokładanie sobie stresu i szukanie winy w sobie lub u partnerki na pewno w niczym nie pomoże, a może jedynie pogorszyć relację. Zamiast tego dobrze jest przejrzeć listę dostępnych środków na potencję i wybrać taki, który rzeczywiście działa, a jednocześnie jego stosowanie nie wiąże się z żadnymi skutkami ubocznymi.\nJednym z lepszych i chętnie wybieranych preparatów jest Kamagra, która w przeciwieństwie do wielu konkurencyjnych preparatów dostępna jest bez recepty. Dodatkowo cena tych tabletek jest bardzo przystępna, szczególnie jeżeli porówna się ją z tym, co należałoby zapłacić za podobne, ale dużo mniej skuteczne środki od innych producentów. Oryginalny preparat dla mężczyzn Kamagra pomaga leczyć zaburzenia potencji wśród wszystkich pełnoletnich mężczyzn. Jego stosowanie jest całkowicie bezpieczne, co potwierdza nadzór Światowej Organizacji Zdrowia nad całym procesem produkcji. Kamagra dostępna jest w postaci tabletek w kształcie rombu, co ułatwia ich stosowanie. Kolor preparatu zbliżony jest do zielonego.\nJak działa preparat na potencję?\nW przypadku środków na potencję ich działanie zależy w dużej mierze od tego, co jest aktywnym składnikiem w danej tabletce. W przypadku Kamagry pozwala on osiągnąć długotrwałą erekcję, która skutecznie rozwiązuje wszystkie problemy ze wzwodem i pozwala znowu odzyskać pełnię sprawności w sprawach łóżkowych niezależnie od tego, co było przyczyną wcześniejszych zaburzeń potencji. Jest to możliwe dzięki zwiększeniu dopływu krwi do członka. Osoby przyjmujące Kamagrę potwierdzają, że ich życie seksualne jest bardzo satysfakcjonujące i to nie tylko dla nich, ale również dla ich partnerek. Co ważne, jednym z aktywatorów leku jest naturalne pobudzenie seksualne, dlatego stosowanie go przed spędzeniem upojnej nocy z partnerką jest jak najbardziej uzasadnione.\nPreparat dla pełnoletnich mężczyzn\nNależy pamiętać, że preparatów typu Kamagra nigdy nie powinno się stosować przed osiągnięciem pełnoletności. Z tego też powodu powinno się ją przechowywać w miejscu, do którego dzieci nie mają dostępu. Stosując się natomiast do zaleceń znajdujących się w ulotce dołączanej do leku można mieć pewność, że spożywanie Kamagry nie będzie miało negatywnych skutków ubocznych. Szczególną ostrożność powinny jednak zachować osoby, które jednocześnie przyjmują również inne preparaty. W takim przypadku najbezpieczniej jest skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą, aby specjalista potwierdził, że środki zawarte w poszczególnych preparatach nie będą wchodziły ze sobą w niepożądane reakcje.\nPodobnie jak inne tego typu środki, preparat Kamagra należy kupować wyłącznie w sprawdzonych aptekach. Niektóre firmy próbują sprzedać swoim klientom podróbki tego popularnego środka, a te nie są odpowiednio przebadane i ich stosowanie może wiązać się z wystąpieniem groźnych skutków ubocznych. Takie ryzyko zdecydowanie nie jest warte niewielkich oszczędności, szczególnie że cena oryginalnej Kamagry jest bardzo niska pomimo ogromnej popularności jaką od wielu lat cieszy się ten środek. W przypadku wątpliwości wystarczy zapoznać się z opiniami zadowolonych użytkowników oraz ich partnerek.\nPopularne francuskie samochody


adamql | Create tomorrow\nWystąpienia publiczne – O akustyce i narządach mowy\nJuly 29, 2017 July 15, 2017 / adamql\t/ Leave a comment\nSkoro przekazałem Ci elementarną wiedzę z zakresu rozpoznania audytorium, to możemy płynnie przejść do części poświęconej akustyce i rozgrzaniu mięśni odpowiedzialnych za artykulację. Zadaniem każdego mówcy jest mówić w taki sposób, aby był on słyszany i rozumiany równie dobrze na końcu jak i na początku sali. Efekt wspomniany w poprzednim zdaniu jest sumą wiedzy z … Continue reading Wystąpienia publiczne – O akustyce i narządach mowy\nWystąpienia publiczne – o audytorium\nJuly 22, 2017 July 15, 2017 / adamql\t/ Leave a comment\nPamiętasz swoje pierwsze chwile spędzone za kierownicą samochodu? Uczyłeś się wtedy kiedy wcisnąć sprzęgło, jak działają światła i co oznaczają te wszystkie kontrolki. Jeśli posiadasz uprawnienia do prowadzenia pojazdów, to w chwili prowadzenia samochodu wszystkie czynności, których z zapałem się uczyłeś wykonujesz machinalnie i bez zastanowienia się. To wszystko dzięki praktyce. Tyczy się to wszystkich … Continue reading Wystąpienia publiczne – o audytorium\nJuly 15, 2017 July 15, 2017 / adamql\t/ Leave a comment\nWitam Was na mojej odświeżonej stronie! Niestety, ale sprawy zawodowo-edukacyjne totalnie mnie pochłonęły i dopiero dziś mam chwilę, aby coś dla Was napisać. Długo zastanawiałem się, na czym się teraz skupić, rozważałem wiele możliwości. Jednak jedna z nich wydała mi się najbardziej racjonalna. Postanowiłem napisać felieton poświęcony wystąpieniom publicznym. Jeśli jesteście zainteresowani tą tematyką to … Continue reading Zapowiedź cyklu!


Crescina 1300 Re-Growth pielęgnacja wspierająca porost włosów dla kobiet\nKod: CRS00115 | W magazynie\nMartwi Cię długotrwałe i intensywne przerzedzanie włosów? Kuracja dla kobiet stymulująca wzrost włosów Crescina 1300 Re-Growth stanowi silne wsparcie nawet w zaawansowanym stadium tego problemu. Mobilizuje do pracy nieaktywne cebulki włosowe, tym samym skutecznie stymulując wzrost nowych włosów.\nOpatentowana kuracja Crescina 1300 Re-Growth została opracowana, aby tworzyć w osłabionych cebulkach włosowych optymalne warunki podziału dla komórek macierzystych, niezbędnych do wzrostu nowych włosów. Połączenie aminokwasów, cysteiny i innych niezbędnych substancji aktywuje cykl fizjologiczny wzrostu włosów, a ponadto odżywia je i chroni przed uszkodzeniami.\nkuracja przeznaczona do stosowania przy zaawansowanym przerzedzaniu się włosów\nprzywraca cykl fizjologicznego wzrostu włosów\nstymuluje aktywność komórek macierzystych\nwzmacnia nawet częściowo nieaktywne cebulki włosowe\nwzmacnia przerzedzoną strukturę włosów\ntetrafosforan diguanozyny, profilex, isofol, kwas salicylowy, biotechnologiczne DNA – stymulują wzrost włosów\nZawartość jednej ampułki nanieś u nasady czystych i suchych włosów i delikatnie wmasuj w skórę głowy. Stosuj codziennie przez 5 dni, a następnie zrób dwudniową przerwę. Powtarzaj ten schemat aplikacji przez co najmniej 2 miesiące.


EA nie ma planów na „Star Wars: Battlefront III” – Star Wars: Rebelianckie Szumowiny\nStrona główna/Gry/EA nie ma planów na „Star Wars: Battlefront III”\nW ostatnich dniach zadebiutował finałowy update do Star Wars: Battlefront II zatytułowany Battle of Scarif – twórcy poinformowali, że wraz z nim kończy się wsparcie dla niezwykle popularnej gry, uznawanej przez wielu fanów i media branżowe za najlepszy tytuł spod szyldu Star Wars, jaki jest obecnie dostępny na rynku. Po niezbyt udanym starcie w 2017 roku Battlefront II przeszedł długą drogę, a dzięki wytrwałości twórców początkowy niesmak związany z loot boksami odszedł w zapomnienie. Od wielu miesięcy tytuł generuje przede wszystkim pozytywne reakcje, więc wieści o zakończeniu wsparcia zaskoczyły i zasmuciły wiernych graczy, wzbudzając jednocześnie nadzieję na to, że powstaje kolejna odsłona strzelaniny – okazuje się jednak, że nie mamy na co liczyć w tej kwestii.\nJak donosi profil Bespin Bulletin, który w ostatnich latach dostarczał wielu sprawdzonych przecieków zza kulis gwiezdnowojennych produkcji, Electronic Arts nie planuje wydania trzeciej odsłony Battlefronta. Ekipa odpowiedzialna do tej pory za rozwój drugiej części została przeniesiona do prac nad kolejnym Battlefieldem, mającym przywrócić dobre imię marki po niezbyt udanym Battlefield V.\nPrzyczyn takiej decyzji jest kilka. W tej chwili możemy spodziewać się co najmniej dwóch tytułów Star Wars, produkowanych przez studia podległe EA – sequela Jedi: Fallen Order oraz tajemniczej gry o roboczej nazwie Project Maverick – ten pierwszy tworzy Respawn Entertainment, a drugi ma wyjść spod ręki EA Motive (więcej na ten temat napiszemy w kolejnym newsie). Pompowanie środków w jeszcze jedną grę z odległej galaktyki zwyczajnie nie mieści się w kalkulacjach wydawcy, tym bardziej, że już w 2023 roku wygasa kontrakt wydawniczy pomiędzy EA i Lucasfilmem/Disneyem, na mocy którego amerykański gigant rozrywki elektronicznej ma wyłączność na tworzenie gier Star Wars. Jeśli okazałoby się, że umowa między właścicielem marki a wydawcą nie zostanie przedłużona na kolejne 10 lat, to środki i praca włożone w Battlefront III zwyczajnie poszłyby na marne.\nNie są to dobre wieści dla miłośników rozgrywek multiplayer, ale możemy pocieszyć się tym, że w najbliższych latach doczekamy się innych gier wideo ze świata Gwiezdnych wojen. Co więcej, popularność drugiego Battlefronta nie odejdzie zbyt prędko w zapomnienie i prawdopodobnie jeszcze przez dłuższy czas bez problemu znajdziecie zapełnione serwery.\nDICE EA Motive EA Star Wars Jedi Fallen Order Project Maverick Respawn Entertainment Star Wars Battlefront 3 Star Wars: Battlefront II\nNowe przecieki o sequelu "Jedi: Fallen Order" oraz grze "Project Maverick"


Enterprise-D kontra Superman czyli Heroclix – czym to się je - Board Times\nEnterprise-D kontra Superman czyli Heroclix – czym to się je\nKrzysztof Pilch 19/02/2014 | 8:32 0 Kategorie: Publicystyka\n“Did he just punch my ship?” – James Tibertius Kirk, “Star Trek/X-men”\nCzy kiedykolwiek chcieliście sprawdzić jak Superman poradziłby sobie z ogniem fazerów Enterprise? Zobaczyć walkę między Spartanami pod dowództwem Master Chiefa a Drużyną Pierścienia? Stwierdzić czy Ezio Auditore da Firenze jest stanie przekraść się obok Batmana? Zobaczyć, czy moc zbroi Iron-Mana jest w stanie równać się z Jaegerami? A może chcielibyście obejrzeć burdę pomiędzy X-menami a Ryu, Kenem i Chun-Li (poza ekranem konsoli)?\nJeśli tak to Heroclix jest grą dla Was. Jeżeli nie to czytajcie dalej. Są duże szanse, że Wy również znajdziecie coś dla siebie.\nCzym jest „Heroclix”?\nBatman w pudelku, czyli o kupowaniu figurek Heroclix\nSłów parę o systemie Heroclix w Polsce\nW jednym zdaniu: „Heroclix” to kolekcjonerska gra bitewna, wykorzystująca figurki postaci z komiksów o superbohaterach, jak i z innych popularnych źródeł. Gra jest produkowana przez firmę Wizkids od 2002 roku.\nGłówną atrakcją Heroclix jest tarcza ze zmieniającymi się statystykami postaci umieszczona w podstawce figurki. Kiedy postać zostaje ranna, tarczę przekręca się o pole w lewo, czemu towarzyszy charakterystyczne kliknięcie, od którego wzięła się nazwa gry.\nSystem figurek z tarczą przedstawiającą zmieniające się statystki został po raz pierwszy wykorzystany przez Wizkids w roku 2001 w grze „MageKnight”. MageKnight było grą figurkową osadzoną w typowych realiach fantasy. W maju 2002 Wizkids postanowił wykorzystać tę samą technologię w nowej grze, wydając „Marvel Heroclix: Infinity Challenge”, pierwszy zestaw figurek Heroclix. W wrześniu do Infinity Challenge dołączyło „DC Heroclix: Hypertime”, a gracze uzyskali dostęp do figurek z obu głównych uniwersów komiksów o superbohaterach.\nW 2003 mechanika clixowa została wykorzystana w osadzonej w settingu „Battletech”, w grze „Mechwarrior: Dark Age” (która doczekała się kontynuacji w postaci „Mechwarrior: Age of Destruction”) oraz w łączącej walki powietrzne i pojedynki między podniebnymi piratami „Crimson Skies”. Gracze Heroclix natomiast otrzymali możliwość grania postaciami z komiksów m.in. AD 2000 (Judge Dread), Top Cow (Witchblade), Crusade (Shi) dzięki dodatkowi Indy Heroclix.\nPrzez następne trzy lata Wizkids wydawała kolejne zestawy figurek do Heroclix, aż w 2006 rozszerzył zakres clixów o „Horrorclix”, grę o potworach z horrorów i dzielnych obrońcach ich niedoszłych ofiar. W ramach „Horroclix” pojawiły się zestawy figurek „Alien vs Predator”, „Jason vs Freddy” i specjalny zestaw z postaciami z komiksów Hellboy i BRPD umożliwiający granie nim na zasadach Hero- i Horroclix. Rok później do sklepów trafił Halo Actionclix, osadzony w realiach kultowego FPS Bungi.\nNiestety pozostałe gry nie cieszyły się równą popularnością co Heroclix. W 2008 firma Topps, właściciel Wizkids, ogłosiła zamknięcie firmy. W roku następnym Wizkids została jednak wykupiona przez NECA, co pozwoliło na wznowienie produkcji Heroclix.\nWraz z przejęciem przez NECA, Wizkids zawęziła clixowe gry do Heroclix. Nie oznaczało to jednak tematycznego ograniczenia do konfliktów superbohaterów. W 2011 ponownie pojawiły się figurki z Uniwersum Halo, tym razem w formie Heroclixowej, później gracze mogli grać również bohaterami serii „Assasin Creed”, „Gears of War”, „DotA” czy też trzeciej części „Bioshock”.\nWizkids również wydała zestawy Heroclix z postaciami z „Władcy Pierścieni” a potem „Hobbita” (czerpiąc głównie z filmowych adaptacji tych dzieł). Na tych filmach nie poprzestano. Większości premier filmów o superbohaterach towarzyszy specjalny zestaw figurek, a w ubiegłym roku gracze mogli rozgrywać pojedynki gigantycznych Kaiju i Jaegerów z „Pacific Rim” w formie clixowej. W związku z rebootem Star Treka heroclixy rozszerzyły swój asortyment o bitwy kosmiczne. „Heroclix Tactics: Star Trek” pozwala na rozgrywanie batalii między Federacją, Klingonami, Borgami i innymi siłami kwadratu Alfa, Delta i Gamma na tych samych zasadach, co w przypadku walki superbohaterów.\nW tym roku clixy wracają do korzeni z „MageKnight: Ressurection”. Zestaw ten, nomen omen, wskrzesza MageKnight w podwójnej odsłonie: zgodnej z zasadami Heroclix i uaktualnionymi zasadami MageKnight. Gra wkracza również w nowe obszary z zestawem Yu-Gi-Oh.\nJak widać Heroclix ma długą i różnorodną historię. Oferuje zarówno coś fanom trykotów jak i osobom nie zainteresowanym superbohaterami.\nAnatomia figurki czyli jak się gra w „Clixy”\nWyjaśnienia jak wygląda rozgrywka Heroclix rozpocznijmy od przyjrzenia się przykładowej figurce:\nW Heroclix gracze wykorzystują drużyny postaci, których wspólna wartość nie przekracza wcześniej wyznaczonego limitu (zwykle wynoszącego wielokrotność 100, najpopularniejsze są rozgrywki drużyn za 300 punktów). Jak widać na ilustracji, każda figurka ma swój własny koszt punktowy. Zasady promują budowanie „klimatycznych” drużyn dając graczowi, który złoży drużynę z postaci o wspólnym słowie kluczu, drobne korzyści. Tak więc drużyna składająca się z członków Ligi Sprawiedliwych będzie miała pewne fory, co nie powstrzymuje graczy od grania Wolverinem, Gandalfem i Master Chiefem w jednym składzie.\nPostacie reprezentowane są przez pięć charakterystyk:\n– Szybkość – określa o ile pól figurka może się maksymalnie poruszyć\n– Atak – reprezentuje zdolności ofensywne postaci\n– Obrona – przedstawia umiejętności defensywne\n– Obrażenia, podaje o ile clicków przesuwana jest tarcza statystyk przeciwnika po udanym trafieniu\n– Zasięg – wyznacza jak oddalone mogą być cele, które figurka może atakować.\nW okienku każdego współczynnika znajdują się kolorowe kwadraty, reprezentujące moce postaci. Moce opisane są na karcie mocy, które są wspólne dla wszystkich postaci, lub w przypadku mocy unikalnej dla danej figurki, na jej własnej karcie. Cecha jest mocą opisaną na karcie postaci niezależną od stanu jej współczynników. Otrzymane obrażania powodują, że tarcza współczynników przesuwana jest do momentu, aż w oknie znajdzie się pole KO, figurka jest wtedy uznawana za pokonaną.\nWraz z obrażeniami, współczynniki postaci zwykle spadają, choć w wypadku niektórych potrafią rosnąć. Jak wszyscy wiemy, im bardziej wkurzony jest Hulk, tym potężniejszy się staje, a im bardziej obrywa, tym bardziej jest wkurzony.\nPrzykładowa tarcza postaci. Białe kwadraty reprezentują unikalną moc\nPostacie mogą wykonywać jedną z czterech akcji:\n– Akcja Ruchu, która pozwala poruszyć się o liczbę pól równą lub mniejszą od jej prędkości\n– Akcja Walki Wręcz\n– Akcja Walki Z Zasięgu\n– Akcja Mocy\nGdy figurka atakuje, gracz rzuca dwoma kostkami (k6) i dodaje wynik do współczynnika ataku. Jeśli suma jest równa lub wyższa od wartości obrony figurki atakowanej, atak jest udany, a cel otrzymuje liczbę obrażeń równą współczynnikowi obrażeń figurki atakującej. Zasady gry zachęcają do wykorzystywania wszystkich posiadanych figurek zamiast koncentrowania się na graniu jedynie częścią drużyny. Jest to spowodowane tym, że figurka, która działa drugą turę z kolei, „Forsuje się” i otrzymuje z tego powodu obrażenie. W trzeciej turze nie może już wykonywać żadnej akcji i musi pozostać bezczynna.\nPodstawy gry, jak widać, są proste. Natomiast różnorodne moce i umiejętności poszczególnych postaci znacznie urozmaicają rozgrywkę.\nNormalnie figurka nie może się jednocześnie ruszać i atakować, ale jeśli w jej okienku pojawi się zdolność Szarża może poruszyć się o połowę prędkości i wykonać atak wręcz, jeśli natomiast posiada umiejętność Naddźwiękowa Szybkość, może przeprowadzić atak jako część ruchu. Latające figurki mogą ignorować różne rodzaje terenu (o tym za chwilę) i przenosić inne figurki. Postacie Olbrzymy (których figurki są często większe od innych) mogą wykonywać atak wręcz z odległości kilku pól. Postacie o umiejętnościach taktycznych lub o mocach manipulujących szczęściem mogą zwiększać współczynniki swoich kompanów, lub zmuszać przeciwnika do ponownego rzutu kośćmi.\nWspominałem o terenie, więc warto byłoby przyjrzeć się mapie, na której prowadzone są rozgrywki. Jest ich wiele, niektóre posiadają własne dodatkowe zasady, ale w większości składają się z tych samych elementów.\nJak widać pola w Heroclix mają kształt kwadratu. Kolorowe obramowania, reprezentują rożne rodzaje terenu. Zielony to teren trudny. Spowalnia on poruszanie się figurek (figurka wchodząc na pole trudnego terenu zatrzymuje się na nim, a rozpoczynająca ruch porusza się tylko o połowę swojej szybkości), ale również pomaga w obronie (jeśli linia strzału do figurki przechodzi przez pole trudnego terenu jej obrona wzrasta o 1, a jeśli postać posiada moc „ukrywanie”, linia strzału nie może być wyznaczona).\nBrązowy to teren blokujący. Jak nazwa wskazuje blokuje on linie strzału, a figurki nie mogą zatrzymywać się na polach terenu blokującego.\nCzerwone obramowanie wyznacza teren wyniesiony. Są to zwykle dachy lub wzgórza. Można się do nich dostać tylko z wyznaczonych pól (takich jak drabiny czy schody), chyba że postać potrafi latać.\nNa przykładowej mapie nie ma terenu z niebieską obwódką, który reprezentuje wodę. Woda działa jak teren trudny, ale dotyczy to tylko ruchów figurek (jeśli nie są one postaciami latającymi lub pływającymi).\nPole z fioletową obwódką to pole startowe, wewnątrz którego rozstawiane są drużyny graczy.\nMapy dzielą się na otwarte (przedstawiające tereny otwarte takie lasy, powierzchnie obcych planet czy ulice) i zamknięte (przedstawiające wnętrza budynków). Są też mapy, których część jest terenem zamkniętym a część otwartym.\nDo drużyny gracz może również włączyć maksymalnie trzy obiekty (reprezentowane przez kartonowe żetony lub makiety) rozkładane na mapie. Pozwalają one super silnym postaciom rzucać pokrywami kanałowymi lub motocyklami, a innym dają okazję do ukrycia się.\nJak wspomniałem na początku Heroclix jest grą kolekcjonerską. Oznacza to, że podobnie jak w przypadku karcianek, figurki sprzedawane są w zamkniętych boosterach, i nie wiadomo, co dokładnie dostaniemy, dopóki nie otworzymy pudełka. Różne figurki mają różną Rzadkość (patrz opis figurki), niekonieczne zależną od mocy czy jej użyteczności.\nDostępne są również startery (zestawy figurek, kości, mapy i żetony zawierające wszystko co jest potrzebne do pierwszej rozgrywki) i Action Packi (złożoną drużynę figurek, bez dodatków).\nPodobnie jak w wypadku karcianek, istnieje rynek wtórny (bardzo żywy za granicą, rozwijający się w Polsce) oferujący pojedyncze figurki.\nHeroclixy w Polsce są znane, ale mało rozpowszechnione. Po raz pierwszy pojawiły się około siedmiu lat temu. Były popularne przez pierwsze dwa lata, przeprowadzono nawet oficjalny turniej w Warszawie. Później zainteresowanie nimi osłabło, natomiast dzisiaj przeżywają renesans. Od kilku miesięcy sklep internetowy Rebel prowadzi sprzedaż gry, a ISA (pierwszy dystrybutor Heroclix w Polsce) właśnie ponownie rozpoczął promocję gry, poszerzając tym samym asortyment sklepu o nowe zestawy Heroclix.\nNa tym kończę swoje wywody na temat figurkowych walk superbohaterów. Jeśli chcecie dowiedzieć się czegoś więcej zapraszam na nasze forum fanów clickania: http://heroclix.pl oraz stronę na facebooku. Służymy radą i zachęcamy do spróbowania.\nMichał “Coyote’s Own” Dąbrowski\nPlanszówkowe Bestsellery Tygodnia. Najlepsze gry planszowe 15-21.11.2021 - 2 grudnia 2021\nTagi: Gry figurkowe\n« « GRY PLANSZOWE W PIGUŁCE #307\nGRY PLANSZOWE W PIGUŁCE #308 » »


Zbliża się lato, a w związku z tym, coraz więcej osób zaczyna dbać o sylwetkę aby wyglądać dobrze na plaży, czy w krótkich spodenkach. Najczęściej wybieraną formą aktywności fizycznej jest bieganie, ponieważ nie musimy mieć dużego wkładu pieniężnego na początek.\nWystarczy zwykły dres lub inny strój sportowy, dobre buty i można biec. Mimo wszystko jednak na pewno zastanawiasz się jak zacząć biegać? Nie ma złotego środka, a każdy początek jest ciężki. Możesz jednak zastosować się do kilku rad, które sprawią, że bieganie będzie jeszcze przyjemniejsze.\nPierwsza przygoda z bieganiem\nPrzede wszystkim, aby się nie zniechęcić, musisz mieć dobry plan, a cel jest tutaj kluczowy. Najlepiej będzie jeśli go ustalisz odpowiednio wcześniej i zapiszesz. Jeśli będziesz codziennie mijał karteczkę z celem, będziesz bardziej zdeterminowany aby go osiągnąć. Gdy osiągniesz cel, postaw sobie kolejny i także go zanotuj. W ten prosty sposób uda Ci się osiągnąć sukces.\nNie warto rozpoczynać biegania bez posiadania odpowiedniego planu treningowego (jeśli szukasz „gotowca”, zerknij tutaj – jak zacząć biegać). Posiadając odpowiednią rozpiskę, nie będziesz się musiał zastanawiać co dziś trenować, tylko wyjdziesz i pobiegniesz. Dzięki temu, zaplanujesz nie tylko treningi, ale też cykl dnia, ponieważ będziesz zawsze szukał czasu, aby udać się pobiegać. Dodatkowo pamiętaj aby prowadzić notatki. Dzięki temu będziesz mógł kontrolować wszystkie swoje postępy, a to zdecydowanie będzie Cię motywować do dalszych działań.


PRIMUS CABLE® | Producent wyciągów do wakeboardu i nart wodnych\nZadzwoń teraz! : (+48) 605-780-017\nWyciągi do wakeboardu\nSystem do zarządzania wakeparkiem WakeMS\nPRODUKUJEMY WYCIAGI DO\nWAKEBOARDU I NART WODNYCH\nWODNE DO WAKEBOARDU\n3 ekipy montażowe\nWAKEPARKIEM WAKE MS\nObsługa wielu wyciągów\nProdukujemy wyciągi do wakeboardu. Jesteśmy pierwszym producentem w Polsce.\nWykonujemy całe spektrum przeszkód dedykowanych do wakeparków.\nOferujemy profesjonalny serwis wyciągów do wakeboardu 24h na dobę!\nWyciąg wodny PRIMUS DUO®\nJestesmy producentem wyciągów do wakeboardu i nart wodnych.\nPRIMUS DUO® to nasz flagowy produkt, który cieszy się dużą popularnością na terenie Polski. Zastosowanie komponentów najwyższej jakości gwarantuje niezawodność oraz wysoką kulturę pracy. Modułowa konstrukcja wyciągu pozwala dopasować jego parametry do najtrudniejszych warunków terenowych. Wyciągi PRIMUS DUO® doskonale sprawdzą się w wakeparkach / snowparkach lub jako dodatkowa atrakcja przy ośrodkach sportowych i rekreacyjnych.\nW tych miejscach można popływać na wyciągach Primus Cable\nPrzeszkody wodne PRIMUS BOX®\nJestesmy producentem przeszkód wodnych do wakeparków.\nW swojej ofercie posiadamy szeroką gamę przeszkód wodnych dedykowanych do wakeparków. Nasze przeszkody są produkowane w Polsce przy zastosowaniu najwyższej jakości materiałów. Posiadamy niezbędny sprzęt i doświadczenie do budowy tego typu obiektów. Wykonujemy przeszkody na indywidualne zamówienie.\nPrimus Cable to firma godna polecenia – współpraca z nimi to czysta przyjemność. Indywidualne podejście do klienta oraz wieloletnie doświadczenie sprawiło że zdecydowałem się już na drugi wyciąg Primus Duo na swoim wakeparku. Zdecydowanie polecam!\nŁukasz Gontarczyk Wake For Friends\nJestem doświadczonym zawodnikiem – miałem przyjemność pływać na wyciągach różnych producentów, ale rozwiązanie Primus Cable najbardziej przypadło mi do gustu. Wysoka kultura pracy, oraz łagodne zakręty to zdecydowanie największa zaleta tych wyciągów.\nAlexis Douverger Remote Wakeskates Polska\nOd kilku lat jestem operatorem wyciągów do wakeboardu. Praca na wyciągach Primus Duo to czysta przyjemność – automatyczny tryb pracy pozwala mi komfortowo oraz dokładnie wykonywać moją prace.\nAdam Grupa Operator wyciągu\nPRIMUS CABLE® w liczbach\nSystem do rezerwacji online i zarządzania wakeparkiem WakeMS\nSprawdź ofertę na system do rezerwacji online\nWAKEMS to innowacyjny system do zarządzania wakeparkiem, który otwiera przed Tobą wiele możliwości.Za pomocą naszego oprogramowania zgromadzisz cenne dane o Twoich klientach, na podstawie których wypracujesz skuteczną strategię. Moduł rezerwacji online z możliwością zapłaty z pewnością przypadnie do gustu Twoim klientom.\nJesteś zainteresowany zakupem wyciągu? Nie zwlekaj !\nTutaj popływasz na naszych wyciągach\nPRIMUS CABLE HQ\nTelefon: (+48) 605-780-017\nZostaw nam swój adres e-mail. Obiecujemy że nie będziemy wysyłać spamu.\n© PRIMUS CABLE® 2015 by WakeMS


#Racibórz2030. Gospodarka i rynek pracy - eksperci o smutnej prawdzie\nAktualności16 stycznia 202210:30\nCoraz mniej ludzi stawia na własną przedsiębiorczość, miasto szybciej traci potencjalnych pracowników niż sąsiedzi, jak i miasta rywalizujące o potencjalnych inwestorów, a pula dostępnych terenów inwestycyjnych jest niewielka - te tezy znajdujemy w diagnozie do strategii dla Raciborza do 2030 r., przyjętej przez radnych w grudniu zeszłego roku. Mówienie o wielkim Raciborzu można odnieść tylko do przeszłości. Aktualnie z roku na rok tracimy potencjał.\nW naszym cyklu poświęconym przyjętej przez Radę Miasta strategii dla Raciborza do 2030 r. tym razem przytaczamy zapisy diagnozy dotyczące gospodarki oraz rynku pracy. Rafako, Tokai Cobex (dawny ZEW), Henkel, Mieszko, niegdyś też Rameta - te nazwy firm padały najczęściej, kiedy mówiło się o raciborskim przemyśle. Jaki dziś jest jego obraz?\n- Rozmieszczenie funkcji gospodarczych na terenie miasta wskazuje na ich koncentrację w dzielnicach centralnych. Dominujące są tereny przeznaczone pod funkcje przemysłowe. Na obszarach tych znajdują się największe przedsiębiorstwa zlokalizowane w mieście. Zdecydowanie mniej jest obszarów przeznaczonych pod inne funkcje gospodarcze. Poza obszarem centralnym miasta zlokalizowane są one także w ciągu rozbudowywanych szlaków komunikacyjnych, tworząc wyspowy krajobraz handlu na przedmieściach (Obora) oraz mało- i średnio powierzchniowy handel śródmiejski, wtopiony w średniowieczny układ ulic Starówki oraz najważniejszych ulic osiedli mieszkaniowych - piszą autorzy strategii, eksperci Marcin Baron i Luk Palmen z firmy InnoCo.\n- W ostatnich latach miasto przygotowywało i z powodzeniem sprzedawało tereny inwestycyjne. Do najważniejszych działań w tym zakresie należały przedsięwzięcia związane z utworzeniem obszarów inwestycyjnych na terenach po byłej Cukrowni Racibórz oraz przy ul. Bartka Lasoty, a także przy ul. Cecylii / Gospodarczej, z wykorzystaniem mechanizmu strefowego z udziałem Katowickiej Specjalnej Strefy Ekonomicznej). Aktualnie pula dostępnych terenów inwestycyjnych jest niewielka, stąd realizowane są prace koncepcyjne związane z przygotowaniem kolejnych terenów lub alternatywnym wykorzystaniem istniejących, w tym zwalnianych w przyszłości terenów przemysłowych - dodają.\n- Miastu zależy także na zagospodarowaniu dużego terenu inwestycyjnego (38 ha) pod działalność sportową i rekreacyjną. Są to dawne wyrobiska żwiru i gliny wraz z kompleksem niedokończonych basenów otwartych (z lat 80-tych XX w.). W Raciborzu dostępne są również tereny inwestycyjne pod zabudowę mieszkaniową - czytamy w dokumencie. Dodajmy, że Rada Miasta wpisała do budżetu na 2022 r. sprzedaż dawnej żwirowni.\n- Wraz ze zmianami na rynku pracy, które cechują się zwiększeniem udziału zatrudnienia tzw. kontraktowego, maleje znaczenie wskaźnika poziomu przedsiębiorczości, obliczanego jako liczba zarejestrowanych w systemie REGON przedsiębiorstw na 1000 mieszkańców. Niemniej warto mieć na uwadze, że na tle porównywanych miast i gmin wskaźnik ten był w Raciborzu w ostatnich latach relatywnie wysoki. Natomiast niski był wskaźnik przyrostu nowych firm, a dość wysoki był odsetek firm wyrejestrowywanych - wskazano.\n- Według danych Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, w zakresie aktywnych płatników składek w ubezpieczeniu zdrowotnym na ostatni dzień roku 2019, w Raciborzu najwięcej osób zawodowo związanych jest z firmami z sekcji C, tj. przetwórstwa przemysłowego (5 149 os.) z czego połowa pracuje w podmiotach dużych (zatrudniających powyżej 250 osób). Kolejnymi pracodawcami są podmioty handlowe, edukacyjne, opieki zdrowotnej i pomocy społecznej oraz administracji publicznej. Ponad 30% zatrudnionych w Raciborzu pracuje w firmach średnich, a kolejne niecałe 30% w firmach dużych. W przemyśle dominujące jest zatrudnienie przy produkcji metalowych wyrobów gotowych, w podmiotach dużych i średnich.\nCzytaj także: Rok 2021 w Raciborzu. Liczba mieszkańców, urodzenia, zgony, małżeństwa\nPochodną struktury gospodarki oraz jej zyskowności jest wielkość podatku od osób prawnych, który powraca do budżetu miasta w ramach systemu redystrybucji podatkowej. Udział podatku CIT w dochodach budżetu miasta jest zbliżony do wartości uzyskiwanych w gminach wiejskich w otoczeniu funkcjonalnym i przeciętny na tle miejskiej grupy porównawczej. Po części może to być konsekwencją stosowania instrumentu podatkowych zwolnień strefowych przez część inwestorów, ale również nie zawsze stabilnej sytuacji podmiotów dużych - zapisano w diagnozie.\n- Racibórz ma jeden z najniższych poziomów odsetka osób w wieku produkcyjnym na swoim obszarze funkcjonalnym. Natomiast już w miejskim układzie porównawczym współczynnik ten w przypadku Raciborza jest najwyższy. Jednak następuje jego duży spadek. Oznacza to, że miasto szybciej traci potencjalnych pracowników niż zarówno sąsiedzi, jak i miasta rywalizujące o potencjalnych inwestorów - ten zapis dotyczący rynku pracy pokazuje poważny problem, wpływający na depopulację.\nStopa bezrobocia w powiecie raciborskim w ostatnich latach była najniższa wśród sąsiadujących powiatów ziemskich zlokalizowanych zarówno w województwie śląskim jak i województwie opolskim, a także wśród powiatów związanych z miastami tworzącymi grupę porównawczą wybraną na potrzeby diagnostyczne. Sytuacja pandemiczna nie zmieniła pozycji powiatu w tym zakresie. W maju 2021 r. stopa bezrobocia w powiecie raciborskim wynosiła 5,0%. Dane uzyskane z Urzędów Skarbowych właściwych terytorialnie dla powiatów województwa śląskiego wskazują, że Racibórz jest istotnym miejscem pracy głównie dla mieszkańców powiatu raciborskiego. Oddziaływanie na powiaty sąsiadujące jest już niewielkie i dotyczy wyłącznie gmin położonych blisko miasta, tj. Lubomi oraz Lysek. Niestety, nie można było pozyskać analogicznych danych z Urzędów Skarbowych w województwie opolskim - napisano.\n- W układzie wewnętrznym miasta, m.in. w kontekście przeciwdziałania wykluczeniu, ważne jest monitorowanie miejsc, gdzie koncentrują się osoby bezrobotne. W Raciborzu największe zagęszczenie osób bezrobotnych miało miejsce na Ostrogu. Stosunkowo wysokie odsetki osób zamieszkujących dane ulice pozostawały bez pracy także w Brzeziu i w Miedoni. W układzie całego miasta, duża część zarejestrowanych bezrobotnych uznawana jest za osoby długotrwale bezrobotne. Pytaniem bez odpowiedzi pozostaje, czy oznacza to tendencję do występowania długotrwałego bezrobocia w mieście, lub raczej jest to pochodna wykonywania pracy w szarej strefie - to pytanie stawiają eksperci InnoCo.\n- Pracujący mieszkańcy są dla miasta źródłem dochodów pośrednich i bezpośrednich. Jednym z ważniejszych są udziały w podatku od osób fizycznych (PIT), które budżet miasta otrzymuje w formie transferów z budżetu centralnego. Racibórz osiąga dochody z PIT typowe dla porównywanych obszarów, jednak cechuje się również niskim poziomem dochodów z PIT na jednego mieszkańca w wieku produkcyjnym. To drugie zjawisko może wynikać z przeciętnie niskich wynagrodzeń w Raciborzu, ale również z występowania szarej strefy oraz pracy za granicą - dodano.\nŹródło: Strategia Rozwoju Miasta Racibórz do roku 2030, Urząd Miasta


Mostostal Zabrze znów w RPA - Puls Biznesu - pb.pl\nMostostal Zabrze znów w RPA\nopublikowano: 27-12-2012, 14:36\nMostostal Zabrze podpisał z firmą DBT Technologies z Republiki Południowej Afryki dwie umowy dotyczące montażu konstrukcji filtrów workowych w budowanych obecnie w RPA dwóch największych na świecie elektrowniach opalanych węglem kamiennym.\nZakres prac będzie obejmował montaż filtrów workowych w elektrowniach zlokalizowanych w miejscowościach Kusile oraz Medupi. Łączna szacunkowa wartość umów wynosi 330,9 mln ZAR (randów południowoafrykańskich), co stanowi równowartość 118,8 mln zł. Ostateczna wartość umów zostanie określona po dokonaniu inwentaryzacji dotychczas zrealizowanych prac oraz po przejęciu placów budowy. W elektrowni Kusile montaż filtrów zakończy się w marcu 2016 r., termin wykonania umowy w elektrowni Medupi zostanie uzgodniony do końca stycznia 2013 r.\n- Dzięki umowie z DBT otwierają się dla nas ciekawe perspektywy na rynku południowoafrykańskim. Liczymy na kolejne kontrakty w ramach budowy elektrowni w RPA. Bardzo ważnym elementem strategii grupy jest budowanie szerokiej ekspozycji na perspektywicznych rynkach zagranicznych, do których należy RPA – mówi Bogusław Bobrowski, prezes Mostostalu Zabrze.\nTo nie jest debiut Mostostalu Zabrze w RPA. W latach 2008-2009 spółka dostarczyła i zamontowała fasadę na Green Point Stadium w Kapsztadzie, gdzie były rozgrywane mecze Mistrzostw Świata w Piłce Nożnej w 2010 r.\nDBT Technologies zajmuje się produkcją urządzeń cieplnych dla elektrowni i jest spółką zależną amerykańskiego SPX Corporation.\nRPA , Budownictwo , Rynek , Elektrownia , Bogusław Bobrowski , Przejęcia , Umowa , Flesz\nPuls Inwestora / Mostostal Zabrze znów w RPA


Dzisiaj w Zespole Szkół im. Oddziału Armii Krajowej „Wybranieccy” we Wzdole Rządowym odbyło się z spotkanie uczniów z policjantkami z Wydziału Ruchu Drogowego Komendy Miejskiej Policji w Kielcach. Mundurowe przeprowadziły z najmłodszymi uczniami szkoły podstawowej prelekcje na temat bezpieczeństwa w drodze do i ze szkoły, z nieco starszymi natomiast egzamin na kartę rowerową.\nUczniowie po dwumiesięcznych wakacjach rozpoczęli nowy rok szkolny. W trosce o ich bezpieczeństwo dyrekcja Zespołu Szkół im. Oddziału Armii Krajowej „Wybranieccy” we Wzdole Rządowym wraz z gronem pedagogicznym zwróciła się do Wydziału Ruchu Drogowego Komendy Miejskiej Policji w Kielcach o przeprowadzenie zajęć i przypomnienia podstawowych zasad ruchu drogowego. Funkcjonariuszki podczas prelekcji z najmłodszymi poruszyły między innymi temat przechodzenia przez jezdnię, poruszania się po właściwej stronie drogi w przypadku braku chodnika, obowiązku korzystania z elementów odblaskowych oraz jak zachowywać się w czasie jazdy samochodem. Do przybliżenia dzieciom tych trudnych zasad policjantki z kieleckiej drogówki wykorzystały zestaw umiejętności drogowych – Autochodzik.\nPo zakończeniu zajęć z najmłodszymi policjantki przeprowadziły egzamin na kartę rowerową - część praktyczną. Do tego etapu przystąpiło 27 uczniów klas 5, którzy zdając test wiedzy udowodnili, że w teorii przepisy znają bardzo dobrze. Podczas egzaminu zdający musieli pokazać, że zdobytą wiedzę potrafią przełożyć na praktykę. Funkcjonariuszki sprawdzały nie tylko czy uczniowie posiadają umiejętność jazdy na rowerze ale również czy wiedzą jakie zasady należy zachować wykonując manewry skrętu w lewo czy w prawo. Egzamin z wynikiem pozytywnym ukończyli wszyscy zdający. Mundurowe pogratulowały uczniom wiedzy i umiejętności oraz życzyły samych bezpiecznym wycieczek rowerowych.


KASK UVEX JAKK+ 2016 CZERWONY|POMARAŃCZOWY - w SnowShop.pl\nKASK UVEX # JAKK+ # 2016 CZERWONY|POMARAŃCZOWY\nJakk+ to pierwszy kask wyposażony w automatyczny system regulacji. System Octo+ składa się z 10 ramion "macek", ściąganych elastycznym trzystopniowym paskiem, które pozwalają na doskonałe dopasowanie kasku do kształtu głowy. Za sprawą Technologii + jest wyjątkowo wytrzymały i lekki, a oprócz tego ma też wcześniej sprawdzone technologie Uvexa m.in.: antyalergiczną wyjmowaną wyściółkę, pod podbródkiem regulujące zapięcie Monomatic, zapewniający niezakłócony dźwięk Natural Sound system. Dzięki tym wszystkim rozwiązaniom dopasujesz kask do siebie tak dobrze, że poczujesz się w nim jak w ulubionej czapce!\nSystem regulacji: OCTO+, Monomatic\nCertyfikaty: EN 1077 B/ASTM F 2040/TÜV GS\nUvex octo+ jest pierwszym w pełni automatycznym systemem regulacji. Elastyczne „macki” wewnątrz kasku idealnie dostosowują się do kształtu głowy i zapewniają komfortowe dopasowanie.\nKASK UVEX JAKK+ 2016 CZERWONY|POMARAŃCZOWY\nKASK UVEX HLMT 300 VISOR 2019 BIAŁY\n869 PLN 520 PLN\nKASK UVEX MANIC 2019 NIEBIESKI\nKASK UVEX JIMM 2019 CZARNY|SZARY\nKASK UVEX MANIC 2019 RÓŻOWY


Octavia 1,8Turbo problem z odpalaniem - Zapytaj.onet.pl -\nDla Dorosłych (100926)\nPozostałe 18+ (44280)\nManga i Anime (162360)\nJa i O Mnie (1915650)\nKomputery i Internet (1831503)\nZapytaj.onet.pl - Mój Profil (60598)\nMagia - Ogólne (9349)\nMiłość i Relacje (1162508)\nSport i Rekreacja (485504)\nSzkoła i Edukacja (1178254)\nUroda i Styl (935469)\nZdrowie - Ogólne (164015)\nKomandosMałolat zapytał(a) 11.07.2017 o 23:19\nOctavia 1,8Turbo problem z odpalaniem\nCzasami zdarza się, że pomimo iż auto było użytkowane 2-3 godziny temu a silnik jeszcze ciepły, nie chce zapalić, komputer pokazuje błędy w napięciu - ale to chyba wina ciągłego kręcenia rozrusznikiem oraz błąd czujnika wału.\nCzy jest ktoś zorientowany, czy czujnik wału może powodować problemy z odpalaniem? A co z kątem wtrysku? Istnieje coś takiego w 1,8 turbo benzynie?\nJaką firmę do wymiany czujnika polecacie? Bosch czy np Febi?\nJaki może być problem z odpalaniem auta, gdy akumulator jest ok, rozrusznik też, kręci dobrze a nie chce zapalić?\nProblem z odpalaniem 2011-05-17 18:21:12\nSkuter problem z odpalaniem 2012-08-09 15:41:51\nOgar 205 problem z odpalaniem 2015-10-20 17:11:07\nProblem z odpalaniem! 2014-07-02 12:49:41\nProblem z odpalaniem opel vectra b 2014-01-25 11:11:03\nPassat B6 problem z odpalaniem 2018-11-28 18:40:32\nProblem z odpalaniem gry 2013-04-24 20:09:41\nProblem z odpalaniem gier (System32) 2015-12-20 15:05:53\nmotor wsk problem z odpalaniem 2009-05-17 15:22:06\nProblem z odpalaniem skutera 2012-04-28 20:28:43\nJakie plusy (oprócz tego na klemie od akumulatora) miał Duży Fiat? 2021-05-10 11:01:31\nodpowiedział(a) 11.07.2017 o 23:35\nJak z jakością prądu? Alternator może niedomagać.\nodpowiedział(a) 12.07.2017 o 17:27:\nAkumulator w spoczynku ma 12,8 V - przy odpalaniu jest spadek do ok 10,5 V, po odpaleniu jest napięcie ok 14V, więc wg mnie alternator jest w porządku i akumulator tez, poza tym rozrusznik kręci b. dobrze tylko auto nie chce odpalić.\nodpowiedział(a) 12.07.2017 o 18:12:\nW takim razie rzeczywiście może być błąd czujnika. Tu bym zamiennika raczej nie kupował bo to trochę jak kupno kota w worku.. Teraz jest a zaraz nie ma.\nodpowiedział(a) 12.07.2017 o 12:08\nCzujnik polozenia walu tez moze byc temu winny, mialem to samo w firmowym aucie niedawno, poza tym zmierz na odpalonym silniku napiecie ladowania i daj znac. Sam czujnik i boscha i febi sa bardzo dobre, ja do swojego VW zwykle kupuje febi.\nodpowiedział(a) 12.07.2017 o 19:57:\nDelphi to lipa, ladowanie masz jeszcze dobre ale juz na skrajnych wynikach bo ma byc 14-14,4V\nodpowiedział(a) 12.07.2017 o 19:58:\nkup tego febi lub boscha i bedzie git\nodpowiedział(a) 12.07.2017 o 20:37:\nOk, ale to 14,4 to ma być na samym silniku? Bo jak włącze światła, klimę, radio to raczej nie utrzymam 14..wg mnie, czyli z Delphi dać sobie spokój? Z napięciem i akumulatorem nie miałem problemu nawet zimą także póki co to oddzielny temat ale daje rade.\nodpowiedział(a) 12.07.2017 o 21:24:\nno to spoko, delphi odpuścić bo dolozysz trochę a kupisz solidny, delphi to straszna lipa, jak np. hart...\nCzas wygenerowania strony: 0.07282200


Rowery to świetny sposób na spędzanie wolnego czasu | klinika-orka\nOpublikowany dnia 25 lipca 2019 26 lipca 2019 by Marta\nCoraz więcej czasu spędzamy w pozycji siedzącej. Czy to w pracy, czy na spotkaniu ze znajomymi czy w domu przed telewizorem. To sprawia, że nasze ciało jest zastane, wszystko zaczyna nas boleć, a nawet najmniejszy wysiłek fizyczny zaczyna nas przyprawiać o zadyszkę. A przecież można w przyjemny sposób spędzić popołudnie, jednocześnie jeszcze dbając o swoją kondycję i wspierając pracę całego organizmu. W utrzymaniu aktywności fizycznej z pewnością pomoże nam rower, tym bardziej, że daje on niesamowite możliwości.\nBliższe i dalsze wycieczki\nTakim rowerem możemy się wybrać na wycieczkę. Na początku gdzieś blisko, później stopniowo zwiększając odległość. Oczywiście możemy postanowić, że będą to spokojne przejażdżki i wówczas wystarczy zwykły rower miejski.\nJednak jeśli na poważnie chcemy poćwiczyć nad naszą kondycją, planujemy dalekie wyjazdy, po różnym terenie, to warto pomyśleć o rowerze bardziej sportowym, z grubszymi oponami, tak abyśmy mieli pewność, że będzie nam się na nim jechało wygodnie zarówno po asfalcie, jak i po leśnych ścieżkach. Możemy też nabyć rower, który będzie miał na kierownicy koszyk, a to pozwoli nam zabrać na przejażdżkę najpotrzebniejsze rzeczy, co sprawdzi się szczególnie wtedy, gdy jeździć zaczniemy z rodziną i będą nam towarzyszyły małe dzieci.\nDzieci są problemem?\nNasze dzieci jeszcze nie potrafią jeździć rowerem na dwóch kołach, więc odkładamy na przyszłość wszelkiego rodzaju wycieczki? Niepotrzebnie. Wystarczy, że zaopatrzymy się w specjalne foteliki dziecięce na rower i już będziemy mogli wybrać się w podróż. Albo możemy też zainwestować w specjalne przyczepki. Wówczas dziecko siedzi sobie wygodnie, w razie niepogody możemy taką przyczepkę zasłonić, do tego przypięte jest pasami, więc mamy pewność, że nie wypadnie, a z tak ciągniętą przyczepką możemy jechać na naprawdę dalekie wyprawy. Koniecznie zobaczmy jakie wycieczki rowerowe możemy zrealizować w naszej okolicy, a co więcej, warto też sprawdzić na jakim rowerze najwygodniej będzie nam się jechało po tamtejszym terenie. Im lepiej będziemy przygotowani, tym chętniej będziemy wyjeżdżali na takie wycieczki.\nTym bardziej, że tak naprawdę wystarczy tutaj odrobina silnej woli.\nPoprzedni Poprzedni post: Jaki rower wybrać?\nNastępny Następny post: Najgroźniejsze toksyny na świecie


Wodorowa Toyota Mirai już w przedsprzedaży. Znamy cenę | 300Gospodarka.pl\nStrona główna 300KLIMAT Wodorowa Toyota Mirai już w przedsprzedaży. Znamy cenę\nToyota rozpoczyna przedsprzedaż wodorowego sedana Mirai – pojazdu o bezemisyjnym napędzie, który dodatkowo oczyszcza powietrze podczas jazdy. Ceny Toyoty Mirai zaczynają się od 299 900 zł.\nNowa Toyota Mirai to duży sedan klasy premium z napędem elektrycznym wykorzystującym wodorowe ogniwa paliwowe. Auto jest nie tylko bezemisyjne, ale także oczyszcza powietrze podczas jazdy.\nToyotę Mirai napędza silnik elektryczny o mocy 182 KM i momencie obrotowym 300 Nm. Zasilają ją ogniwa paliwowe, które produkują prąd na bieżąco w reakcji wodoru z tlenem.\nSamochód zużywa średnio 0,84 kg/100 km wodoru, a przyspieszenie od 0 do 100 km/h wynosi 9 s. Wodorowa Toyota nie emituje podczas jazdy żadnych spalin, a jedynym produktem ubocznym pracy ogniw paliwowych jest para wodna.\n“Toyota Mirai nowej, drugiej generacji został zaprojektowany w architekturze TNGA, dzięki której zyskał tylny napęd, nisko położony środek ciężkości, świetne właściwości jezdne, większą odporność na zderzenia oraz atrakcyjną stylistykę” – pisze producent.\nMocniejszy silnik zapewnia lepsze osiągi, a bardziej wydajne ogniwa paliwowe i trzy zbiorniki wodoru pozwoliły wydłużyć zasięg na jednym tankowaniu do 650 km (wg WLTP) – dodaje producent.\nToyota Mirai jest dostępna w dwóch wersjach wyposażenia. Toyota Mirai w wersji Prestige kosztuje 299 900 zł. Wersja Executive kosztuje natomiast od 314 900 zł.\nToyota Mirai – jedyny samochód na wodór w Polsce\nTo druga generacja wodorowego auta Toyoty. O różnicach względem pierwszego pojazdu pisaliśmy tutaj.\nTo również właśnie Toyotę Mirai zaaranżowano na Papamobile i wręczono papieżowi Franciszkowi. Pojazd służył głowie Kościoła Katolickiego podczas pielgrzymki po Japonii, o czym można przeczytać tutaj.\nObecnie w Polsce zarejestrowanych jest siedem pojazdów zasilanych wodorem – wnika z informacji Gazety Wyborczej. Jednak na razie nie ma w naszym kraju ani jednej stacji do tankowania wodoru.\nWedług zapowiedzi, w 2021 roku mają powstać dwie – w Warszawie i w Gdańsku. Pracują nad tym Lotos, ale nad innymi pracuje także PGNiG.\nbezemisyjny transportmotoryzacjaogniwa paliwowepaliwa przyszłościsamochody wodoroweToyotaToyota Miraiwodór


"Wet Hot American Summer: First Day of Camp", nowy serial Netfliksa, to komedia, jakich potrzebujemy\n„Wet Hot American Summer: First Day of Camp”, nowy serial Netfliksa, to komedia, jakich potrzebujemy\n„Wet Hot American Summer: First Day of Camp”, nowy serial Netfliksa, którego pierwszy sezon zadebiutował na platformie kilka dni temu, doskonale koresponduje z aktualnym czasem. Jest sierpień, gorące lato, ludziom w głowie zabawa i figle, a nie praca. Tak w skrócie moglibyśmy opisać nasz aktualny stan ducha, jak i fabułę produkcji w reżyserii Davida Waina, która jest prequelem komedii z 2001 roku, „Wet Hot American Summer”.\nZarówno film jak i serial są satyrą na wakacyjne kempingi, na które wyjeżdżali Amerykanie w latach 80. ubiegłego wieku. W „Wet Hot American Summer: First Day of Camp” mamy rok 1981. Akcja całego serialu rozgrywa się podczas pierwszego dnia obozu i to – w świetle tego, ile nasi bohaterowie przeżyją podczas choćby jednego odcinka – wypada niezwykle humorystycznie.\nZresztą w tym serialu wszystko jest śmieszne – od kreacji bohaterów, poprzez żarty sytuacyjne, aż po parodiowanie wielu motywów filmowych znanych z niejednej produkcji.\nKemping Firewood to miejsce, w którym odnajdziemy dowcip, jaki znamy z produkcji Mela Brooksa, filmów z Leslie’em Nielsenem, Benem Stillerem czy Sachą Baronem Cohenem. Absurd goni absurd, ale to, co oferuje nam David Wain nie żenuje, tylko naprawdę bawi. Śmiejemy się już od pierwszych chwil serialu, kiedy poznajemy jego głównych bohaterów. Ci, choć wyglądają na osoby grubo powyżej dwudziestki, a nawet trzydziestki czy czterdziestki są ponoć w wieku licealnym. To ich zadaniem będzie opiekować się dzieciakami, które przyjadą, by spędzić na kempingu wspaniałe wakacyjne chwile.\nWypoczynek w Firewood nie będzie jednak zwyczajnym urlopem, podczas którego spędza się godziny na zabawach sportowych, wylegiwaniu na leżaku bądź w wodzie i pieczeniu kiełbasek na ognisku.\nTu zdarzy się wszystko. Nasi główni bohaterowie (prawdziwa galeria charakterów!) będą musieli zmierzyć się ze sobą nawzajem, dojrzewaniem, pierwszą miłością, nauką tańca i śpiewu, podejrzaną organizacją, legendą rocka, a nawet… rządem Stanów Zjednoczonych. Jeśli macie jakiekolwiek obawy, zapomnijcie o nich. To naprawdę wypadnie świetnie.\nNa uznanie zasługuje też klimat produkcji.\n„Wet Hot American Summer: First Day of Camp” to prawdziwe lata 80. Czujemy to w żartach postaci, ich rozrywkach, możemy zobaczyć w ich strojach i fryzurach. Ważna jest też muzyka. Nastrojowość serialu jest naprawdę na wysokim poziomie. Po obejrzeniu sezonu moglibyśmy spakować się, przenieść w czasie i jak sądzę idealnie odnaleźlibyśmy się na terenie kempingu Firewood.\nSerial Waina to także świetni aktorzy. W obsadzie możemy zobaczyć wiele twarzy, które znamy z produkcji serialowych, a także tych, którzy wystąpili w filmie „Wet Hot American Summer”. Na ekranie pojawiają się Amy Poehler, Paul Rudd, Bradley Cooper, Michael Showalter czy Elizabeth Banks.\nNowy serial Netfliksa to komedia jakich potrzebujemy. Z prostego powodu – jest naprawdę dobra i śmieszna, a takich serialów ze świecą szukać. „Wet Hot American Summer: First Day of Camp” obejrzałam w jeden dzień. Seans ośmiu odcinków serialu, bo z tylu składa się cały sezon, zajmuje cztery godziny. Już po pierwszym epizodzie byłam zachwycona. Produkcja Waina zasługuje na miano jednego z lepszych serialów roku 2015. A na pewno najlepszej komedii, która zadebiutowała w ciągu ostatnich miesięcy.\nTagi: netflix, premiery 2015, prequel, seriale netfliksa, wet hot american summer, wet hot american summer: first day of camp


Łódź i Młyn - Piwne podróże\nNieczęsto zdarza kooperacja polskiego browaru rzemieślniczego z tak uznanym w świecie piwowarstwa rzemieślniczego browarem, jakim jest De Molen. Ten mieszczący się w starym młynie holenderski browar przez dwanaście lat działalności wyrobił sobie markę przede wszystkim warząc potężne i degustacyjne piwa. Tamtejsze imperialne stouty można brać w ciemno, szczególnie że ceny zwykle zachęcają. Podejmujący współpracę z Holendrami Browar Piwoteka, trzecia odnoga działalności Marka Puty, także ma niemałe zasługi, tym razem w polskim krafcie. Wspólnie z AleBrowarem i Pintą uwarzyła pierwsze polskie kooperacyjne piwo - B-Day i co rusz zaskakuje piwoszy nietypowymi, by nie powiedzieć harcore'owymi, dodatkami do piwa (m.in. sól, glony, śledzie, chrzan, boczek). Co mogło powstać z takiego zamieszania?\nZapraszam na relację prosto z Piwoteki, w której 27. października odbyła się prapremiera imperialnego stoutu uwarzonego we kooperacji z De Molenem. Obecni byli na niej przyjaciele Piwoteki i bardzo mi miło, że i ja mogłem być w ty gronie.\nWspomnianym akapit wyżej efektem jest oczywiście russian imperial stout o potężnym ekstrakcie 29,7° blg i 13,8% zawartości alkoholu. To nie wszystko. Dodano do niego jarzębiny, która w założeniu ma dostarczyć cukry i wprowadzić cierpkość do piwa. Przyznacie mi rację, że informacja o takim piwie była trzęsieniem ziemi. Oto piwo, które występuje przede wszystkim pod polską nazwą Łódź i Młyn, ale też angielską Mill & Wherry i holenderską Molen & Boot.\nEtykieta bez zgody ale - mam nadzieję - za aprobatą Piwoteki\nZapowiadała się gruba impreza w Łodzi, ale nie sądziłem, że będzie aż tak fajnie. Zależało nam na czasie i na porannej wizycie w jednym z łódzkich browarów (już wkrótce na blogu!), więc pojechaliśmy samochodem, a na pokład zabraliśmy Mariusza z Limanowej, piwowara browaru Browars, którego poznaliśmy kilka dni wcześniej na jego terenie. Bardzo fajnie jechało się w trójkę rozmawiając o piwie, browarach i dzieciach. Mieszkaliśmy w tym samym hostelu i na bifor poszliśmy razem do Chmielowych Podcieni (może będzie na blogu).\nKilka minut po 18:00 w Łodzi robiło się już ciemno, a w Piwotece pierwsi goście popijali już swojego jarzębinowego RISa. Był Łukasz z P(iw)olucji, TomaszKopyrazblogublogkopyracom, Docent, a z obcych mi ludzi zaprzyjaźnieni z Markiem piwowarzy, hurtownicy i stali bywalcy lokalu. Panowała bardzo przyjemna, niespieszna atmosfera sprzyjająca degustacji ciężkich holenderskich piw, choć my zaczęliśmy od lajtowych "łódzkich". Warto dodać, że krany wypełnione były piwami Piwoteki i De Molena jedynie. Ucho od Śledzia wydało mi się nieco mniej śledziowe, niż za pierwszym razem, ale lekka wędzonka, kawa i czekolada fajnie ze sobą grały, a i gładkość była elegancką. Brakło mi tylko tych słonawych niuansów. Zośka Straszybotka za to tym razem smakowała mi znacznie bardziej. Jej ogromnym plusem jest rześkość, wyraźne słone nuty sprawiające, że piwo jest gładkie i zaskakująco pełne, ale też zapach i smak dyni, która nie jest przykryta żadnymi przyprawami. 7/10. Kolejnym oczywiście musiał być bohater wieczoru, a Gosia zażyczyła sobie jeszcze Framboos & Framblij, który miał być owocowo-czekoladowym piwem. Ani jej, ani mi nie podszedł, wydawał się rozklekotany, roztrzepany, ni w gruszkę, ni w pietruszkę (nie dosłownie). Trochę w nim karmelu, trochę słodkich malin, dżem, brązowy cukier, a wszystko kończy się nieco tępą, ciut drewnianą goryczką. 5/10. Łódź i Młyn to za to potężnie gęste, ciężkie, pełne i puszyste piwo. Jak przystało na RISa jest czarne i nieprzejrzyste, zwieńczone całkiem dużą jasnobeżową pianą. Zapach zimnego jest nikły, po ogrzaniu się wychodzi z piwa czekolada i mocna belgijska pralina, ale też paloność i popiół. W smaku przede wszystkim zaskakuje ta cierpka nuta osadzająca się z tyłu jamy ustnej i na przełyku, jak mniemam efekt dodania jarzębiny. To ona obok nuty alkoholowej kontruje słodowy kręgosłup. Alkohol jest wyczuwalny, to za młode piwo, by było inaczej, ale mimo wszystko piwo znika szybko ze szkła. Dla mnie to już jest bomba, a będzie tylko lepiej. 8/10.\nW pewnym momencie nastąpiło oficjalne zaproszenie do spożywania, Marek powitał gości, powiedział nieco o piwie i swoich planach. Piwoteka rośnie w siłę, do początku roku produkcja piwa zwiększyła się czterokrotnie - już w tym momencie Marek szuka nowych miejsc, gdzie można warzyć piwo, bo moce browarów, z którymi współpracuje, przestają mu wystarczać, a też nie wiadomo jak długo będzie można tam warzyć kontraktowo. Stąd właśnie warzenie w Słociaku (poza tym Olbracht, Księży Młyn i BeerLab) i kolejne rozmowy i przymiarki. Mateusz Cichal, piwowar, który niedługo będzie warzył już tylko dla Piwoteki, przeżywa pewnie ciężkie chwile, warząc co rusz na innym sprzęcie o dostosowując do niego receptury. Piwem wieczoru w mojej skromnej i chyba nieco odosobnionej (na szczęście nie do końca) opinii, najlepszym trunkiem, mega potężnym dziełem De Molena i barleyem nad barleye okazał się Weer & Wind leżakowany w beczce po bourbonie. To kosmiczne uderzenie wanilii, beczkowych nut drewnianych i potężnych czerwonych owoców i owoców w ogóle. To praktycznie syrop owocowy z beczki, bo gdyby nie te nuty drewniane, to zęby same wyskakiwałyby od słodyczy owoców, fig, rodzynek i orzechów. Jest tak słodko, jak tylko się da i to nie wszystkim może odpowiadać, ale hej... to barleywine! 12,3% alkoholu nie do wyczucia w tej gęstwinie. 9/10.\n30 Grams to klasyczna amerykańska IPA, nie żadne tam seszyn sreszyn, 6,7% alkoholu opakowane w sporą, nieco karmelową, słodową podbudowę, z mocnym cytrusowym i egzotycznym nachmieleniem. Piwo mimo wszystko jest lekkie i pijalne, z przyjemną niezbyt długą goryczką. Mnie smakowało, Gosi mniej. 7/10. Amarillo to za to znacznie potężniejsze imperialne IPA (9,2%), zachwycające słodyczą, sporą goryczką - chmiel Amarillo jest chyba stworzony do ciężkich i esencjonalnych piw, dając słodkie owoce egzotyczne i nieco sosenek. Dla mnie bardzo smaczne, choć jednowymiarowe piwo. 7,5/10. Cabreúva & Safraras to także przedziwne piwo, która znów bardzo smakowało Gosi, a mnie znacznie mniej. Opisane zostało jako brazillian wood saison i rzeczywiście wiejskie i przyprawowe nuty grają tu pierwsze widły. Lekko słodkawe piwo wydawało mi się raczej mdławe, choć przełamane drewnianymi posmakami. Dość pełne i koniec końców mało wyraziste. 5,5/10. Na koniec kilka łyków klasyki. Sin & Remorse to oczywiście russian imperial stout, ale uwarzony w kooperacji w harlemskim Jopenie. Piwo jest zwyczajnie świetne. Bardzo gładkie, pełne i wręcz lepkie. Aromat i smak elegancka i ułożona kompozycja wytrawnej gorzkiej czekolady, mocnej kawy i rodzynek. W tle pojawia się kawowa kwaskowość, a całość jest zaskakująco lekka i przyjemna (jak na 10% alko). 8/10.\nW pewnym momencie Marek obdarował mnie pięknym shakerem z logo Piwoteki, a także kieliszkiem z De Molena. Bardzo się z nich ucieszyłem, oglądałem sobie je, bawiłem się nimi... Nie schowałem ich jednak od razu do plecaka i okazało się, że miałem za swoje. Ktoś z uwijającej się ekipy zwinął szkło do mycia ze stołu, mimo że pilnowaliśmy jak oka w głowie... Cóż, taka karma. Mam jednak obiecane, że odzyskam.\nImpreza była przednia, rozmowy ciekawe, podchmielony Kopyr puszczający piosenki o Kopyrze był niewątpliwą atrakcją. Premierowe RISy wypiłem trzy, więc jestem pewien ich sesyjności. Już w domu na leżak kupiłem dwa. Jedno doczeka przeterminowania! Polecam!\nO innych piwach Piwoteki przeczytasz tu!\nO piwach De Molena przeczytasz tu!\nA o łódzkiej knajpie Piwoteka przeczytasz tu!\nTags: Browar Piwoteka, De Molen, Holandia, Piwoteka, Polska, russian imperial stout


Modne i eleganckie kombinezony damskie - Ligari\nKombinezon Pasione Jeans Blue\nKombinezon Irina Premium Kolor Biel\nKombinezon Irina Premium Kolor Szary\nKombinezon Kim Premium Kolor Szary1\nKombinezon Midi Carera Jeans Blue\nZmysłowy Kombinezon Muriel Kolor Biel1\nZmysłowy Kombinezon Muriel Kolor Black2\nKombinezon damski - stylizacja na zawołanie\nTak jak inne oldschoolowe fasony, tak do łask wrócił też kombinezon. Moda na nowo go pokochała, a my razem z nią! W ofercie Ligari nie mogło więc zabraknąć szałowych, modnych zestawów w różnych stylach i na każdą okazję. Są to modele, które każda stylowa kobieta powinna mieć w swojej szafie. Doskonale łączą oryginalność z wygodą. Wyglądają rewelacyjnie i dodatkowo ułatwiają naszą codzienność – lepszej stylizacji na zawołanie po prostu nie ma. Posiadając kombinezon, nie musisz martwić się łączeniem góry z dołem. Twój look jest kompletny “na już”!\nCo warto podkreślić, wszystkie modele dostępne w Ligari pochodzą od sprawdzonych producentów, z którymi współpracujemy już od dawna. Każdy poddajemy kontroli jakości, sprawdzając przy tym nawet najmniejszy szczegół. Dbamy o to, aby wszystkie klientki były zadowolone, nosząc swój wymarzony kombinezon.\nModa w Ligari nie ma tylko jednego oblicza – nasze kombinezony są i dobrej jakości, i szalenie trendy. Posiadamy zarówno bardzo dziewczęce komplety, jak i klasyczne jeansowe zestawy. Nie brakuje też modeli idealnych na okazje wizytowe np. kombinezonów z falbanami lub uszytych z eleganckich materiałów. Dodatkowo niejeden pozornie minimalistyczny komplet sprawdzi się też na specjalne okazje, zwłaszcza na imprezy. Wystarczy dodać mu charakteru dodatkami np. efektownym paskiem.\nObawiasz się, że Twój wymarzony, fajny kombinezon będzie źle leżeć? Skontaktuj się z nami. Chętnie doradzimy w doborze rozmiarów i odpowiemy na wszystkie Twoje pytania. Zachęcamy też do zapisu do newslettera, dzięki czemu będziesz na bieżąco z nowościami.