Londyn - London - qaz.wiki\nTen artykuł dotyczy stolicy. Dla innych zastosowań, zobacz Londyn (ujednoznacznienie) .\nZgodnie z ruchem wskazówek zegara od góry: City of London na pierwszym planie z Canary Wharf w tle, Trafalgar Square , London Eye , Tower Bridge i rondo londyńskiego metra przed Elizabeth Tower\nWspółrzędne: 51 ° 30′26 ″ N 0 ° 7′39 ″ W  /  51,50722 ° N 0,12750 ° W  / 51,50722; -0,12750 Współrzędne : 51 ° 30′26 ″ N 0 ° 7′39 ″ W  /  51,50722 ° N 0,12750 ° W  / 51,50722; -0,12750\nOsiedlony przez Rzymian\nPrezydencja burmistrza i zgromadzenie obradujące w ramach jednolitej monarchii konstytucyjnej\n• Zgromadzenie Londyńskie\n1,572 km 2 (607 2)\n1737,9 km 2 (671,0 2)\n8382 km 2 (3236 2)\n2,90 km 2 (1,12 2)\n1,569 km 2 (606 2)\n5666 / km 2 (14,670 / 2)\n14.257.962 ( 1. miejsce )\n8706 ( 67 miejsce )\n487 mld £\n(650 mld $)\nObszary kodu pocztowego\n( CM , TN ; częściowo )\nSystem szybkiego transportu\nMetropolitan (z wyłączeniem mil kwadratowych City of London )\nLondyn jest stolicą i największym miastem w Anglii i Wielkiej Brytanii . Miasto leży nad Tamizą w południowo-wschodniej Anglii, na czele jej 80-kilometrowego ujścia prowadzącego do Morza Północnego . Londyn był główną osadą od dwóch tysiącleci. Londinium zostało założone przez Rzymian . City of London , Londyn starożytnych rdzeń i centrum finansowe - o powierzchni zaledwie 1,12 mil kwadratowych (2,9 km 2 ) i potocznie znany jako Square Mile - zachowuje granice, które uważnie śledzić swoje średniowieczne granice. Sąsiednie miasto Westminster od wieków było siedzibą większości rządu krajowego. Trzydzieści jeden dodatkowych gmin na północ i południe od rzeki obejmuje również nowoczesny Londyn. Regionie Londyn jest regulowane przez burmistrza Londynu i Zgromadzenie w Londynie .\nLondyn to jedno z najważniejszych światowych miast . Wywiera znaczący wpływ na sztukę, handel, edukację, rozrywkę, modę, finanse, opiekę zdrowotną, media, usługi profesjonalne, badania i rozwój, turystykę i transport. Jest to jedno z największych centrów finansowych na świecie, aw 2019 r.Londyn miał drugą po Paryżu największą liczbę osób o bardzo wysokim majątku w Europie . W 2020 roku Londyn miał drugą po Moskwie największą liczbę miliarderów spośród wszystkich miast w Europie . Londyńskie uniwersytety stanowią największą koncentrację instytucji szkolnictwa wyższego w Europie, a Londyn jest siedzibą wysoko ocenianych instytucji, takich jak Imperial College London w dziedzinie nauk przyrodniczych i stosowanych , London School of Economics w naukach społecznych oraz wszechstronny University College London . W 2012 roku Londyn był pierwszym miastem, w którym odbyły się trzy nowoczesne Letnie Igrzyska Olimpijskie .\nLondyn ma zróżnicowaną grupę ludzi i kultur, a ponad 300 językami jest w regionie mówi. Jego populacja miejska szacowana w połowie 2018 roku (odpowiadająca Wielkiemu Londynowi ) wynosiła około 9 milionów, co uczyniło go trzecim najbardziej zaludnionym miastem w Europie. Londyn stanowi 13,4% populacji Wielkiej Brytanii. Obszar zabudowany Greater London jest czwartym co do liczby ludności w Europie, po Stambule, Moskwie i Paryżu, z 9 787 426 mieszkańców według spisu z 2011 roku. Obszar metropolitalny Londynu zajmuje trzecie miejsce pod względem liczby ludności w Europie, po Stambule i moskiewskim obszarze metropolitalnym , z 14040163 mieszkańcami w 2016 r.\nLondyn zawiera cztery miejsca światowego dziedzictwa : Tower of London ; Kew Gardens ; miejsce obejmujące Pałac Westminsterski , Opactwo Westminsterskie i Kościół św. Małgorzaty ; oraz historyczna osada w Greenwich, gdzie Królewskie Obserwatorium w Greenwich wyznacza południk główny (0 ° długości geograficznej ) i średni czas Greenwich . Inne atrakcje to Pałac Buckingham , London Eye , Piccadilly Circus , Katedra św. Pawła , Tower Bridge , Trafalgar Square i The Shard . Londyn ma liczne muzea , galerie, biblioteki i wydarzenia sportowe . Należą do nich British Museum , National Gallery , Natural History Museum , Tate Modern , British Library i West End . London Underground jest najstarszym podziemna sieć kolejowa na świecie.\n3.3 Działania policyjne i przestępczość\n4.7 Pejzaż miejski\n7.2.1 Metro i DLR\n7.5 Jazda na rowerze\nLondyn to starożytna nazwa, potwierdzona już w pierwszym wieku naszej ery, zwykle w zlatynizowanej formie Londinium ; na przykład odradzane w mieście ręcznie pisane rzymskie tablice pochodzące z lat 65 / 70–80 ne zawierają słowo Londinio („w Londynie”).\nPrzez lata nazwa ta przyciągała wiele mitycznych wyjaśnień. Najwcześniejsze potwierdzone pojawia się w Geoffrey z Monmouth „s Historia Regum Britanniae , napisane około 1136 roku Miało to, że nazwa pochodzi od rzekomego króla Lud , który rzekomo przejął miasto i nazwał ją Kaerlud .\nWspółczesne analizy naukowe nazwy muszą uwzględniać pochodzenie różnych form znalezionych we wczesnych źródłach: łacińskiej (zwykle Londinium ), staroangielskiej (zwykle Lunden ) i walijskiej (zwykle Llundein ), w odniesieniu do znanego rozwoju dźwięków w czasie w tych różnych językach. Uzgodniono, że nazwa pochodzi z tych języków od Common Brythonic ; Ostatnie prace zmierzają do rekonstrukcji utraconej celtyckiej formy nazwy jako * Londonjon lub podobnej. Zostało to zaadaptowane na łacinę jako Londinium i zapożyczone w staroangielskim , przodku języka angielskiego.\nToponimia formy brytonicznej jest przedmiotem wielu dyskusji. Ważnym wyjaśnieniem był argument Richarda Coatesa z 1998 roku, że nazwa pochodzi od staro -celtyckiego staroeuropejskiego * (p) lowonida , co oznacza „rzeka zbyt szeroka, by brodzić ”. Coates zasugerował, że była to nazwa nadana części Tamizy, która przepływa przez Londyn; dzięki temu osada zyskała celtycką formę nazwy * Lowonidonjon . Jednak w większości prac przyjęto celtyckie pochodzenie nazwy, a ostatnie badania faworyzowały wyjaśnienie na wzór celtyckiej pochodnej praindoeuropejskiego rdzenia * pożyczać h - („zatonąć, przycisnąć”), w połączeniu z celtyckim sufiksem * -injo- lub * -onjo- (używanym do tworzenia nazw miejsc). Peter Schrijver konkretnie zasugerował na tej podstawie, że nazwa pierwotnie oznaczała „miejsce, które zalewa (okresowo, pływowo)”.\nDo 1889 r. Nazwa „Londyn” występowała oficjalnie tylko w odniesieniu do City of London , ale od tego czasu odnosiła się również do hrabstwa London i Greater London .\nW piśmie „London” jest niekiedy potocznie zamówienia na „LDN”. Taki zwyczaj pochodzi z języka SMS , i jest często spotykane, na social media profilu użytkownika , dodanie przyrostka jest alias lub uchwyt.\nW 1993 roku pozostałości mostu z epoki brązu znaleziono na południowym brzegu, w górę od mostu Vauxhall . Ten most albo przekroczył Tamizę, albo dotarł do zaginionej na niej wyspy. Dwa z tych drewna były datowane na podstawie datowania radiowęglowego między 1750 pne a 1285 pne.\nW 2010 r. Fundamenty dużej drewnianej konstrukcji, datowanej na okres między 4800 a 4500 pne, znaleziono na południowym brzegu Tamizy, poniżej mostu Vauxhall. Funkcja struktury mezolitu nie jest znana. Obie budowle znajdują się na południowym brzegu rzeki Effra wpadającej do Tamizy.\nChociaż istnieją dowody na rozproszone osadnictwo Brythonic na tym obszarze, pierwsza duża osada została założona przez Rzymian około cztery lata po inwazji w 43 rne. Trwało to tylko do około 61 rne, kiedy to plemię Iceni pod wodzą królowej Boudiki zaatakowało ją, spalenie osady do ziemi. Kolejnym, mocno zaplanowane, wcielenie Londinium powodziło, i zastąpione Colchester jako stolica rzymskiej prowincji w Britannia w 100. Na wysokości w 2 wieku, Roman Londyn liczyło około 60.000.\nWraz z upadkiem panowania rzymskiego na początku V wieku, Londyn przestał być stolicą, a otoczone murami miasto Londinium zostało skutecznie opuszczone, chociaż cywilizacja rzymska trwała w rejonie St Martin-in-the-Fields do około 450 roku. około 500 roku osada anglosaska znana jako Lundenwic rozwinęła się nieco na zachód od starego rzymskiego miasta. Około 680 roku miasto odrodziło się w duży port, chociaż istnieje niewiele dowodów na produkcję na dużą skalę. Od lat dwudziestych XX wieku powtarzające się ataki Wikingów przyniosły upadek. Trzy są zarejestrowane; te z 851 i 886 odniosły sukces, podczas gdy ostatni, w 994, został odrzucony.\nThe Vikings założona Danelaw przez wiele wschodniej i północnej Anglii; jego granica rozciągała się mniej więcej od Londynu do Chester . Był to obszar politycznej i geograficznej kontroli narzuconej przez najazdy Wikingów, co zostało formalnie uzgodnione przez duńskiego watażkę , Guthrum i zachodniosaksońskiego króla Alfreda Wielkiego w 886. Anglo-Saxon Chronicle odnotowało, że Alfred „odbił” Londyn w 886 roku. Badania archeologiczne pokazują, że wiązało się to z porzuceniem Lundenwic i odrodzeniem życia i handlu w starych rzymskich murach. Londyn następnie rozwijał się powoli, aż do około 950 roku, po czym aktywność dramatycznie wzrosła.\nW XI wieku Londyn był nieporównywalnie największym miastem w Anglii. Opactwo Westminsterskie , przebudowane w stylu romańskim przez króla Edwarda Wyznawcy , było jednym z najwspanialszych kościołów w Europie. Winchester było wcześniej stolicą anglosaskiej Anglii, ale od tego czasu Londyn stał się głównym forum dla zagranicznych kupców i bazą do obrony w czasie wojny. Zdaniem Franka Stentona : „Miał środki i szybko rozwijał godność i polityczną samoświadomość właściwą dla stolicy kraju”.\nOpactwo Westminsterskie , jak widać na tym obrazie ( Canaletto , 1749), jest miejscem światowego dziedzictwa i jednym z najstarszych i najważniejszych budynków Londynu.\nPo wygranej bitwie pod Hastings , Wilhelm, książę Normandii został koronowany na króla Anglii w nowo wypełnionego Westminster Abbey w Boże Narodzenie 1066 roku William skonstruował Tower of London , pierwszy z wielu zamków Norman w Anglii zostać odbudowane w kamieniu, w południowo-wschodnim rogu miasta, aby zastraszyć rdzennych mieszkańców. W 1097 roku Wilhelm II rozpoczął budowę Westminster Hall , niedaleko opactwa o tej samej nazwie. Hala stała się podstawą nowego Pałacu Westminsterskiego .\nW XII wieku instytucje rządu centralnego, które do tej pory towarzyszyły królewskiemu dworowi angielskiemu podczas przemieszczania się po kraju, rozrastały się i były wyrafinowane oraz coraz bardziej utkwione w jednym miejscu. W większości przypadków był to Westminster, chociaż skarbiec królewski, przeniesiony z Winchester, spoczął w Wieży. Podczas gdy City of Westminster rozwinęło się w prawdziwą stolicę w kategoriach rządowych, jego odrębny sąsiad, City of London, pozostało największym miastem Anglii i głównym ośrodkiem handlowym i rozkwitło pod własną unikalną administracją, Corporation of London . W 1100 roku liczyło około 18 000 mieszkańców; do 1300 roku wzrosła do prawie 100 000. Katastrofa wydarzyła się w postaci czarnej śmierci w połowie XIV wieku, kiedy Londyn stracił prawie jedną trzecią populacji. Londyn był ogniskiem buntu chłopskiego w 1381 roku.\nLondyn był także ośrodkiem ludności żydowskiej w Anglii przed ich wypędzeniem przez Edwarda I w 1290 r. Przemoc wobec Żydów miała miejsce w 1190 r., Po tym, jak pojawiły się pogłoski, że nowy król nakazał ich masakrę po tym, jak pojawili się na jego koronacji. W 1264 roku, podczas drugiej wojny baronów , buntownicy Simona de Montfort zabili 500 Żydów, próbując przejąć zapisy dotyczące długów.\nMapa Londynu z 1593 roku. Przez Tamizę jest tylko jeden most, ale część Southwark na południowym brzegu rzeki została już rozbudowana.\nPodczas okresu Tudorów Reformacja produkowane stopniowe przejście na protestantyzm, a wiele z nieruchomości w Londynie przeszedł od kościoła do własności prywatnej, która przyspieszonym handlu i biznesu w mieście. W 1475 roku The Hanza skonfigurować swoją główną bazę obrotu ( Kontor ) Anglii w Londynie, zwany Stalhof lub Steelyard . Istniał do 1853 r., Kiedy to hanzeatyckie miasta Lubeka , Brema i Hamburg sprzedały posiadłość spółce South Eastern Railway . Tkanina wełniana była wysyłana niefarbowana i rozebrana z XIV / XV wieku Londynu do pobliskich wybrzeży Niderlandów , gdzie uznano ją za niezbędną.\nAle zasięg angielskich przedsiębiorstw morskich prawie nie sięgał poza morza północno-zachodniej Europy. Droga handlowa do Włoch i Morza Śródziemnego przebiegała zwykle przez Antwerpię i przez Alpy ; wszystkie statki przepływające przez Cieśninę Gibraltarską do lub z Anglii były prawdopodobnie włoskimi lub Ragusan . Po ponownym otwarciu Holandii dla angielskiej żeglugi w styczniu 1565 roku nastąpił silny wybuch działalności handlowej. Powstała Royal Exchange . Rósł merkantylizm i powstawały monopolistyczne firmy handlowe, takie jak Kompania Wschodnioindyjska , z handlem rozszerzającym się na Nowy Świat . Londyn stał się głównym portem Morza Północnego , a migranci przybywali z Anglii i zagranicy. Liczba ludności wzrosła z około 50 000 w 1530 r. Do około 225 000 w 1605 r.\nW XVI wieku William Shakespeare i jemu współcześni mieszkali w Londynie w czasach wrogości wobec rozwoju teatru . Pod koniec okresu Tudorów w 1603 roku Londyn był nadal bardzo zwarty. Doszło do zamachu na Jakuba I w Westminsterze, podczas spisku prochowego w dniu 5 listopada 1605 roku.\nW 1637 roku rząd Karola I próbował zreformować administrację w rejonie Londynu. Plan wezwał Korporację miasta do rozszerzenia swojej jurysdykcji i administracji na rozwijające się obszary wokół miasta. W obawie przed próbą osłabienia Wolności Londynu przez Koronę , brakiem zainteresowania administrowaniem tymi dodatkowymi obszarami lub obawą miejskich gildii o dzielenie się władzą, Korporacja odmówiła. Decyzja ta, nazwana później „Wielką odmową”, w dużej mierze nadal wyjaśnia wyjątkowy status rządu Miasta .\nPlan Linii Komunikacji Vertue z 1738 r. , Zbudowany podczas angielskiej wojny domowej\nW angielskiej wojnie domowej większość londyńczyków poparła sprawę parlamentarną . Po początkowym ataku rojalistów w 1642 r., Którego kulminacją były bitwy pod Brentford i Turnham Green , Londyn został otoczony obronnym murem obwodowym znanym jako Linie Komunikacji . Linie zostały zbudowane przez maksymalnie 20 000 osób i zostały ukończone w niecałe dwa miesiące. Fortyfikacje nie przeszły jedynego testu, gdy Armia Nowego Modelu wkroczyła do Londynu w 1647 r., Aw tym samym roku zostały zrównane z ziemią przez Parlament.\nLondyn był nękany przez choroby na początku XVII wieku, których kulminacją była wielka zaraza w latach 1665–1666, w której zginęło do 100 000 osób, czyli jedna piąta populacji.\nPożar Londynu zniszczył wiele części miasta w 1666 roku.\nPożar Londynu wybuchł w 1666 roku w Pudding Lane w mieście i szybko przeszła przez drewnianych budynków. Odbudowa trwała ponad dziesięć lat i była nadzorowana przez Roberta Hooke'a jako geodeta Londynu. W 1708 roku arcydzieło Christophera Wrena , katedra św. Pawła, została ukończona. W czasach gruzińskich na zachodzie powstały nowe dzielnice, takie jak Mayfair ; nowe mosty nad Tamizą sprzyjały rozwojowi w południowym Londynie . Na wschodzie Port w Londynie rozszerzył się w dół rzeki. Rozwój Londynu jako międzynarodowego centrum finansowego dojrzewał przez większą część XVIII wieku.\nW 1762 roku George III nabył Buckingham House i przez następne 75 lat był rozbudowywany. W XVIII wieku Londyn był nękany przestępczością, a Bow Street Runners powstało w 1750 roku jako profesjonalna policja. W sumie za ponad 200 wykroczeń groziła kara śmierci, w tym drobne kradzieże. Większość dzieci urodzonych w mieście zmarła przed ukończeniem trzecich urodzin.\nWidok na Royal Exchange w City of London w 1886 roku\nKawiarnia stała się popularnym miejscem do idei debaty, z rosnącym umiejętności i rozwój druk nowości podejmowania powszechnie dostępnych; a Fleet Street stała się centrum brytyjskiej prasy. Po inwazji wojsk napoleońskich na Amsterdam wielu finansistów przeniosło się do Londynu, zwłaszcza duża społeczność żydowska, a pierwszy międzynarodowy problem Londynu został zorganizowany w 1817 r. Mniej więcej w tym samym czasie Royal Navy stała się wiodącą flotą wojenną na świecie, działając jako poważny środek odstraszający dla potencjalnych przeciwników gospodarczych Wielkiej Brytanii. Uchylenie ustaw zbożowych w 1846 r. Miało na celu osłabienie potęgi gospodarczej Holandii. Londyn następnie wyprzedził Amsterdam jako wiodące międzynarodowe centrum finansowe. Według Samuela Johnsona:\nNie ma żadnego intelektualistę, który byłby skłonny opuścić Londyn. Nie, Sir, kiedy człowiek jest zmęczony Londynem, jest zmęczony życiem; bo w Londynie jest wszystko, na co może sobie pozwolić.\nLondyn był największym miastem na świecie od ok. 1831-1925, przy gęstości zaludnienia 325 osób na hektar. Przepełnienie Londynu doprowadziło do epidemii cholery , która pochłonęła 14 000 ofiar w 1848 r. I 6 000 w 1866 r. Rosnące natężenie ruchu doprowadziło do powstania pierwszej na świecie lokalnej sieci kolei miejskiej. Metropolitan Board prac rozbudowy infrastruktury nadzorował w stolicy i kilku okolicznych powiatów; został zniesiony w 1889 r., kiedy Rada Hrabstwa London została utworzona z obszarów hrabstw otaczających stolicę.\nBrytyjscy ochotnicy rekrutowali się w Londynie w sierpniu 1914 r. Podczas I wojny światowej\nZbombardowana londyńska ulica podczas Blitz , II wojny światowej\nLondyn został zbombardowany przez Niemców w czasie pierwszej wojny światowej , a podczas II wojny światowej , Blitz i innych bombardowań przez niemiecką Luftwaffe zginęło ponad 30.000 londyńczyków, niszcząc duże połacie mieszkań i innych budynków w całym mieście.\nNa Letnie Igrzyska Olimpijskie 1948 odbyły się w oryginalnym stadionie Wembley , w czasie, kiedy Londyn był jeszcze wyjść z wojny. Od lat czterdziestych XX wieku Londyn stał się domem dla wielu imigrantów, głównie z krajów Wspólnoty Narodów , takich jak Jamajka, Indie, Bangladesz i Pakistan, co czyni Londyn jednym z najbardziej zróżnicowanych miast na świecie. W 1951 roku na South Bank odbył się Festiwal Wielkiej Brytanii . Wielki smog londyński z 1952 roku doprowadziły do Clean Air Act 1956 , który zakończył się „ groszku zupy mgły ”, dla których Londyn był notorycznie.\nPocząwszy od połowy lat sześćdziesiątych, Londyn stał się centrum światowej kultury młodzieżowej , czego przykładem jest subkultura Swinging London związana z King's Road , Chelsea i Carnaby Street . Rola trendsettera odrodziła się w erze punka . W 1965 roku granice polityczne Londynu zostały rozszerzone, aby uwzględnić rozwój obszaru miejskiego i utworzono nową Radę Wielkiego Londynu . Podczas The Troubles w Irlandii Północnej Londyn był przedmiotem bombardowań przeprowadzanych przez Tymczasową Irlandzką Armię Republikańską przez dwie dekady, poczynając od zamachu bombowego na Old Bailey w 1973 roku. Nierówność rasowa została podkreślona przez zamieszki w Brixton w 1981 roku .\nPopulacja Wielkiego Londynu systematycznie spadała w dziesięcioleciach po drugiej wojnie światowej, od szacowanego szczytu 8,6 mln w 1939 r. Do około 6,8 mln w latach 80. Główne porty Londynu przeniosły się w dół rzeki do Felixstowe i Tilbury , a obszar London Docklands stał się celem regeneracji, w tym rozwoju Canary Wharf . Wynikało to z rosnącej roli Londynu jako głównego międzynarodowego centrum finansowego w latach 80-tych. Thames Barrier została zakończona w 1980 roku w celu ochrony przed Londyn pływów skoki z Morza Północnego .\nRada Wielkiego Londynu została zniesiona w 1986 r., Co pozostawiło Londyn bez administracji centralnej do 2000 r., Kiedy przywrócono rząd w całym Londynie , wraz z utworzeniem Urzędu Wielkiego Londynu . Aby uczcić początek XXI wieku, zbudowano Millennium Dome , London Eye i Millennium Bridge . W dniu 6 lipca 2005 r. Londyn otrzymał nagrodę na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 2012 , co czyni Londyn pierwszym miastem, które trzykrotnie rozegrało igrzyska olimpijskie . 7 lipca 2005 r. Trzy pociągi londyńskiego metra i piętrowy autobus zostały zbombardowane w serii ataków terrorystycznych .\nW 2008 roku Czas nazwie London obok Nowego Jorku i Hong Kongu jako Nylonkong , przywoływanie go jako trzy najbardziej wpływowych światowych miast globalnych . W styczniu 2015 r. Populację Wielkiego Londynu oszacowano na 8,63 mln, najwyższy poziom od 1939 r. Podczas referendum w sprawie Brexitu w 2016 r. Wielka Brytania jako całość zdecydowała się opuścić Unię Europejską, ale większość londyńskich okręgów wyborczych zagłosowała za pozostaniem w UE.\nWybory do zgromadzenia w Londynie w 2016 r\nBiuro burmistrza ds. Policji i przestępczości\nUstawa z 1999 r\nUstawa z 2007 r\nSąd Wspólnej Rady\nWybory City of London Corporation w 2017 roku\nWybory samorządowe w Londynie w 2018 r\nMinister w Londynie\nLondyński portal Portal Polityka\nGłówne artykuły: Samorząd w Londynie , Historia samorządu lokalnego w Londynie i Lista szefów rządu Londynu\nAdministracja Londynu składa się z dwóch szczebli: szczebla miejskiego, szczebla strategicznego i szczebla lokalnego. Administrację miejską koordynuje agencja Greater London Authority (GLA), natomiast administracja lokalna jest prowadzona przez 33 mniejsze władze. GLA składa się z dwóch wybranych części: burmistrza Londynu , który ma uprawnienia wykonawcze , oraz zgromadzenia londyńskiego , które analizuje decyzje burmistrza i może każdego roku przyjmować lub odrzucać propozycje budżetowe burmistrza. Siedziba GLA to City Hall w Southwark . Burmistrzem od 2016 roku jest Sadiq Khan , pierwszy muzułmański burmistrz dużej zachodniej stolicy. Ustawowa strategia planowania burmistrza została opublikowana jako plan londyński , który został ostatnio zmieniony w 2011 r. Władze lokalne to rady 32 londyńskich gmin i City of London Corporation . Odpowiadają za większość usług lokalnych, takich jak planowanie lokalne, szkoły, usługi socjalne , drogi lokalne i wywóz śmieci. Niektóre funkcje, takie jak gospodarka odpadami , są realizowane w ramach wspólnych ustaleń. W latach 2009–2010 łączne wydatki na dochody rad londyńskich i GLA wyniosły nieco ponad 22 mld GBP (14,7 mld GBP dla gmin i 7,4 mld GBP dla GLA).\nLondon Fire Brigade jest ustawowy przeciwpożarowej i ratownictwa dla Greater London. Prowadzona jest przez London Fire and Emergency Planning Authority i jest trzecią co do wielkości strażą pożarną na świecie. Usługi pogotowia National Health Service są świadczone przez London Ambulance Service (LAS) NHS Trust , największe bezpłatne pogotowie ratunkowe na świecie. W razie potrzeby organizacja charytatywna London Air Ambulance działa w połączeniu z LAS. Her Majesty's Coastguard i Royal National Lifeboat Institution działają na Tamizie , która znajduje się pod jurysdykcją Zarządu Portu w Londynie od śluzy Teddington do morza.\nLondyn jest siedzibą rządu Wielkiej Brytanii . Wiele departamentów rządowych, a także rezydencja premiera przy Downing Street 10 , znajduje się w pobliżu Pałacu Westminsterskiego , szczególnie wzdłuż Whitehall . W parlamencie narodowym zasiada 73 deputowanych (deputowanych) z Londynu, wybieranych z lokalnych okręgów wyborczych . W grudniu 2019 roku 49 z Partii Pracy , 21 z nich to konserwatyści , a trzech to Liberalni Demokraci . Stanowisko ministra Londynu zostało utworzone w 1994 roku. Obecnym ministrem Londynu jest poseł Paul Scully .\nDziałania policyjne w Wielkim Londynie, z wyjątkiem City of London , są prowadzone przez Metropolitan Police , nadzorowane przez burmistrza za pośrednictwem Biura Burmistrza ds. Policji i Przestępczości (MOPAC). City of London ma własne siły policyjne - City of London Police . Brytyjska Policja Transportu są odpowiedzialne za służb policyjnych na National Rail , stacji metra , Docklands Light Railway i Tramlink usług. Czwarta policja w Londynie, Ministerstwo Obrony , na ogół nie angażuje się w działania policji.\nWskaźniki przestępczości są bardzo zróżnicowane w różnych częściach Londynu. Dane liczbowe dotyczące przestępstw są udostępniane na poziomie krajowym na poziomie władz lokalnych i okręgu . W 2015 r. Miało miejsce 118 zabójstw, co stanowi wzrost o 25,5% w stosunku do 2014 r. Od 2000 r. Policja metropolitalna udostępnia na swojej stronie internetowej szczegółowe dane dotyczące przestępstw z podziałem na kategorie na poziomie gminy i okręgu.\nW Londynie rośnie liczba odnotowanych przestępstw, zwłaszcza przestępstw z użyciem przemocy, zabójstw przez dźgnięcie i innych środków. Od początku 2018 r. Do połowy kwietnia 2018 r. Doszło do 50 morderstw. Prawdopodobnie przyczyniły się do tego cięcia finansowania policji w Londynie, choć w grę wchodzą również inne czynniki.\nWidok satelitarny Londynu w czerwcu 2018 r\nLondyn , nazywany również Wielkim Londynem, jest jednym z dziewięciu regionów Anglii i najwyższym poddziałem obejmującym większość metropolii miasta. Małe, starożytne londyńskie miasto w swej istocie obejmowało kiedyś całą osadę, ale wraz z rozwojem jego obszaru miejskiego, Korporacja Londynu oparła się próbom połączenia miasta z jego przedmieściami, powodując, że „Londyn” został zdefiniowany na wiele sposobów dla różnych cele.\nCzterdzieści procent Wielkiego Londynu zajmuje londyńskie miasto pocztowe , w ramach którego „LONDYN” stanowi część adresu pocztowego. Numer kierunkowy Londynu (020) obejmuje większy obszar, podobny pod względem wielkości do Wielkiego Londynu, chociaż niektóre dzielnice zewnętrzne są wyłączone, a niektóre miejsca na zewnątrz są uwzględnione. Granica Wielkiego Londynu została miejscami wyrównana z autostradą M25 .\nMetropolitan Green Belt uniemożliwia obecnie ekspansję miejską na zewnątrz , chociaż obszar zabudowany rozciąga się miejscami poza granice, co skutkuje odrębnie zdefiniowanym obszarem miejskim Greater London . Poza tym jest rozległy pas podmiejski Londynu . W niektórych przypadkach Wielki Londyn jest podzielony na Londyn wewnętrzny i Londyn zewnętrzny . Miasto jest podzielone przez Tamizę na północ i południe , z nieformalnym centrum Londynu w jego wnętrzu. Współrzędne nominalnego środka Londyn, tradycyjnie uważa się za pierwotny Eleonora krzyż w Charing krzyża w pobliżu skrzyżowania Trafalgar placu i Whitehall są o 51 ° 30'26 "N 00 ° 07'39" W  /  51,50722 ° N 0,12750 ° W  / 51,50722; -0,12750 . Jednak geograficzne centrum Londynu, zgodnie z jedną definicją, znajduje się w London Borough of Lambeth , zaledwie 0,1 mil na północny wschód od stacji metra Lambeth North .\nW Londynie, zarówno City of London, jak i City of Westminster mają status miasta, a zarówno City of London, jak i pozostała część Greater London są hrabstwami dla celów poruczników . Obszar Greater London obejmuje obszary, które są częścią historycznego powiatów z Middlesex , Kent, Surrey , Essex i Hertfordshire . Status Londynu jako stolicy Anglii, a później Wielkiej Brytanii, nigdy nie został nadany ani potwierdzony oficjalnie - w ustawie ani w formie pisemnej.\nJej stanowisko zostało ukształtowane przez konwencję konstytucyjną , czyniąc jej status faktycznego kapitału częścią nieskodyfikowanej konstytucji Wielkiej Brytanii . Stolica Anglii została przeniesiona do Londynu z Winchester, gdy Pałac Westminsterski rozwinął się w XII i XIII wieku, stając się stałą siedzibą dworu królewskiego , a tym samym polityczną stolicą narodu. Niedawno Wielki Londyn został zdefiniowany jako region Anglii iw tym kontekście jest znany jako Londyn .\nGreater London obejmuje obszar o łącznej powierzchni 1583 kilometrów kwadratowych (611 2), obszar, który liczył 7 172 036 mieszkańców w 2001 roku i gęstość zaludnienia 4542 mieszkańców na kilometr kwadratowy (11760/2). Rozszerzony obszar znany jako London Metropolitan Region lub London Metropolitan Aglomeration, obejmuje całkowitą powierzchnię 8382 kilometrów kwadratowych (3236 2), zamieszkuje 13 709 000 i gęstość zaludnienia 1510 mieszkańców na kilometr kwadratowy (3900/2). Współczesny Londyn leży nad Tamizą , jej główną cechą geograficzną, żeglowną rzeką, która przecina miasto z południowego zachodu na wschód. Thames Valley jest zalewowych otoczeniu łagodnych wzgórz w tym Parliament Hill , Addington Hills i Primrose Hill . Historycznie Londyn dorastał w najniższym punkcie mostowym nad Tamizą. Tamiza była kiedyś znacznie szerszą, płytszą rzeką z rozległymi mokradłami ; podczas przypływu jego brzegi osiągały pięciokrotnie większą szerokość.\nOd epoki wiktoriańskiej Tamiza była intensywnie obwałowana , a wiele jej londyńskich dopływów płynie obecnie pod ziemią . Tamiza to rzeka pływowa, a Londyn jest narażony na powodzie. Zagrożenie wzrasta z upływem czasu z powodu powolnego, ale stałego wzrostu wysokiej wody poziomie przez powolne „przechylanie” na Wyspach Brytyjskich (w Szkocji i Irlandii Północnej iw dół w południowej części Anglii , Walii i Irlandii) spowodowane przez post- odbicie lodowcowe .\nW 1974 roku rozpoczęto dekadę prac nad budową Bariery Tamizy po drugiej stronie Tamizy w Woolwich, aby stawić czoła temu zagrożeniu. Chociaż oczekuje się, że bariera będzie funkcjonować zgodnie z projektem do około 2070 r., Koncepcje jej przyszłego rozszerzenia lub przeprojektowania są już omawiane.\nLondyn ma umiarkowany klimat oceaniczny ( Köppen : CFB  ). Zapisy dotyczące opadów były przechowywane w mieście od co najmniej 1697 r., Kiedy to w Kew zaczęto rejestrować. W Kew największe opady w ciągu miesiąca wyniosły 7,4 cala (189 mm) w listopadzie 1755 r., A najmniej 0 cali (0 mm) zarówno w grudniu 1788 r., Jak i lipcu 1800 r. Na końcu mili również 0 cali (0 mm) w kwietniu 1893 r. Najbardziej mokrym odnotowanym rokiem jest rok 1903, z całkowitym spadkiem o 38,1 cala (969 mm), a najsuchszym rokiem 1921, z całkowitym spadkiem o 12,1 cala (308 mm). Średnie roczne opady wynoszą około 600 mm, mniej niż w miastach takich jak Rzym , Lizbona , Nowy Jork czy Sydney . Niemniej jednak, pomimo stosunkowo niskich rocznych opadów, Londyn nadal otrzymuje w ciągu roku sporą liczbę dni deszczowych - 109,6 dni na progu 1,0 mm - wyższą lub przynajmniej zbliżoną do wyżej wymienionych miast.\nSkrajne temperatury w Londynie wahają się od 38,1 ° C (100,6 ° F) w Kew w sierpniu 2003 r. Do -21,1 ° C (-6,0 ° F). Jednak nieoficjalny odczyt -24 ° C (-11 ° F) odnotowano 3 stycznia 1740 r. I odwrotnie, najwyższa nieoficjalna temperatura, jaką kiedykolwiek zarejestrowano w Wielkiej Brytanii, wystąpiła w Londynie podczas fali upałów w 1808 r. Temperaturę zanotowano przy 105 ° F (40,6 ° C) w dniu 13 lipca. Uważa się, że ta temperatura, jeśli jest dokładna, jest jedną z najwyższych temperatur tysiąclecia w Wielkiej Brytanii. Uważa się, że tylko dni 1513 i 1707 mogły to pokonać. Zapisy dotyczące ciśnienia atmosferycznego są przechowywane w Londynie od 1692 r. Najwyższe odnotowane ciśnienie wynosi 1049,8 milibarów (31,00 inHg) w dniu 20 stycznia 2020 r.\nLata są na ogół ciepłe, czasem gorące. Średnia temperatura w Londynie w lipcu wynosi 24 ° C (74 ° F). Średnio każdego roku Londyn doświadcza 31 dni powyżej 25 ° C (77,0 ° F) i 4,2 dnia powyżej 30,0 ° C (86,0 ° F) każdego roku. Podczas europejskiej fali upałów w 2003 r. Przez 14 kolejnych dni powyżej 30 ° C (86,0 ° F) i 2 kolejne dni temperatura osiągnęła 38 ° C (100 ° F), co doprowadziło do setek zgonów związanych z upałem. W 1976 r. Wystąpił również okres 15 kolejnych dni powyżej 32,2 ° C (90,0 ° F), który również spowodował wiele zgonów związanych z upałem. Poprzedni rekord wyniósł 38 ° C (100 ° F) w sierpniu 1911 r. Na stacji Greenwich. Susze również mogą czasami stanowić problem, zwłaszcza latem. Ostatnio latem 2018 r. I przy znacznie bardziej suchych niż przeciętnych warunkach panujących od maja do grudnia. Jednak najwięcej kolejnych dni bez deszczu przypadało na 73 dni wiosną 1893 r.\nZimy są zazwyczaj chłodne z niewielkimi wahaniami temperatury. Ciężki śnieg występuje rzadko, ale zwykle zdarza się przynajmniej raz każdej zimy. Wiosna i jesień potrafią być przyjemne. Jako duże miasto, Londyn ma znaczący efekt miejskiej wyspy ciepła , przez co centrum Londynu jest czasami o 5 ° C (9 ° F) cieplejsze niż przedmieścia i peryferia. Można to zobaczyć poniżej, porównując Londyn Heathrow, 15 mil (24 km) na zachód od Londynu, z London Weather Centre.\nDane klimatyczne dla Londynu, wysokość nad poziomem morza: 25 m (82 ft), normalne lata 1981–2010\n(63, 0) 21, 2\n(75, 6) 29, 4\n(84, 9) 32, 8\n(91, 0) 35, 6\n(96, 1) 37, 9\n(100, 2) 38, 1\n(100, 6) 35, 4\n(95, 7) 29, 1\n(84, 4) 20, 8\n(69, 4) 17,4\n(63, 3) 38, 1\n(46, 6) 8,4\n(47, 1) 11, 3\n(52, 3) 14, 2\n(64, 2) 21, 2\n(70, 2) 23, 5\n(68, 0) 15,5\n(59, 9) 11, 1\n(52, 0) 8, 3\n(46, 9) 15, 2\n(41, 4) 5, 3\n(41, 5) 7, 6\n(45, 7) 9, 9\n(49, 8) 13, 3\n(55,9) 16, 5\n(61, 7) 18, 7\n(65, 7) 18, 5\n(65, 3) 15, 7\n(60, 3) 12, 0\n(53, 6) 8, 0\n(46, 4) 5,5\n(41, 9) 11, 3\n(36, 1) 2, 1\n(35, 8) 3, 9\n(39, 0) 5,5\n(41, 9) 8,7\n(47, 7) 11, 7\n(53, 1) 13, 9\n(57, 0) 13, 7\n(56, 7) 11, 4\n(52, 5) 8,4\n(47, 1) 4, 9\n(40, 8) 2, 7\n(36, 9) 7,4\n(3,0) −12, 2\n(10, 0) −8, 3\n(17,1) −3, 2\n(26, 2) −3,1\n(26,4) −0, 6\n(39, 0) 2, 1\n(35, 8) 1, 4\n(34, 5) −5, 5\n(22, 1) −7, 1\n(19, 2) −14,2\n(2, 17) 40, 9\n(1, 61) 41, 6\n(1, 64) 43, 7\n(1, 72) 49, 4\n(1, 94) 45, 1\n(1, 78) 44, 5\n(1, 75) 49, 5\n(1, 95) 49, 1\n(1, 93) 68, 5\n(2,70) 59, 0\n(2,32) 55, 2\n(2, 17) 601, 7\n(23, 68 )\n61.5 77.9 114,6 168,7 198,5 204,3 212,0 204,7 149,3 116,5 72.6 52,0 1,632,6\nŹródło 1: Met Office Królewski Holenderski Instytut Meteorologiczny. Więcej danych dotyczących stacji można znaleźć w części Klimat Londynu .\nŹródło 2: Met Office Weather Atlas (procent nasłonecznienia i indeks UV)\nRozległy obszar miejski Londynu jest często opisywany za pomocą zestawu nazw dzielnic, takich jak Mayfair , Southwark , Wembley i Whitechapel . Są to określenia nieformalne, odzwierciedlające nazwy wiosek, które zostały wchłonięte przez rozprzestrzenianie się, lub zastąpione jednostki administracyjne, takie jak parafie lub dawne gminy .\nNazwy te są nadal używane w tradycji, a każda z nich odnosi się do lokalnego obszaru z własnym, charakterystycznym charakterem, ale bez oficjalnych granic. Od 1965 roku Wielki Londyn jest podzielony na 32 dzielnice Londynu, oprócz starożytnego City of London. City of London jest główną dzielnicą finansową, a Canary Wharf rozwinęło się niedawno w nowe centrum finansowe i handlowe w Docklands na wschodzie.\nWest End jest głównym rozrywki i handlowej dzielnicy Londynu, przyciągając turystów. W zachodnim Londynie znajdują się drogie obszary mieszkalne, w których nieruchomości można sprzedawać za dziesiątki milionów funtów. Średnia cena nieruchomości w Kensington i Chelsea wynosi ponad 2 miliony funtów przy podobnie wysokich nakładach w większości centrów Londynu.\nEast End jest obszar najbliżej oryginalnego portu w Londynie , znana z dużej populacji imigrantów, a także jako jeden z najbiedniejszych obszarów w Londynie. Okoliczny obszar wschodniego Londynu był świadkiem wczesnego rozwoju przemysłowego Londynu; obecnie tereny poprzemysłowe na całym obszarze są przebudowywane jako część Thames Gateway, w tym London Riverside i Lower Lea Valley , która została przekształcona w Park Olimpijski na igrzyska olimpijskie i paraolimpijskie w 2012 roku .\nGłówne artykuły: Architektura Londynu , Lista najwyższych budynków i konstrukcji w Londynie oraz Lista wyburzonych budynków i konstrukcji w Londynie\nTower of London , średniowieczny zamek, pochodzący częściowo do 1078\nBudynki Londynu są zbyt zróżnicowane, aby można je było scharakteryzować jakimś konkretnym stylem architektonicznym, częściowo z powodu ich zróżnicowanego wieku. Wiele wspaniałych domów i budynków publicznych, takich jak Galeria Narodowa , jest zbudowanych z kamienia portlandzkiego . Niektóre obszary miasta, szczególnie te położone na zachód od centrum, charakteryzują się białymi stiukami lub bielonymi budynkami. Niewiele budowli w centrum Londynu pochodzi sprzed Wielkiego Pożaru z 1666 roku, są to kilka śladowych pozostałości rzymskich , Tower of London i kilka rozproszonych ocalałych z Tudorów w mieście. Dalej jest na przykład pałac Hampton Court z okresu Tudorów , najstarszy zachowany pałac Tudorów w Anglii, zbudowany przez kardynała Thomasa Wolseya c. 1515.\nCzęścią zróżnicowanego dziedzictwa architektonicznego są XVII-wieczne kościoły Wrena , neoklasyczne instytucje finansowe, takie jak Royal Exchange i Bank of England , aż po Old Bailey z początku XX wieku i posiadłość Barbican z lat 60 .\nNieużywana - ale wkrótce odmłodzona - elektrownia Battersea z 1939 r. Nad rzeką na południowym zachodzie jest lokalnym punktem orientacyjnym, podczas gdy niektóre końcówki kolejowe są doskonałymi przykładami architektury wiktoriańskiej , zwłaszcza St. Pancras i Paddington . Gęstość zaludnienia w Londynie jest różna, z wysoką gęstością zatrudnienia w obszarze centralnym i Canary Wharf , dużą gęstością zabudowy mieszkaniowej w centrum Londynu i mniejszą gęstością w Londynie zewnętrznym .\nNowoczesne style zestawione ze stylami historycznymi; 30 St Mary Axe , znany również jako „The Gherkin”, góruje nad St Andrew Undershaft .\nPomnik w londyńskim City zapewnia widoki na okolicę, upamiętniając jednocześnie Wielki Pożar Londynu , który wybuchł w pobliżu. Marble Arch i Wellington Arch , odpowiednio na północnym i południowym krańcu Park Lane , mają królewskie powiązania, podobnie jak Albert Memorial i Royal Albert Hall w Kensington . Kolumna Nelsona to uznawany w całym kraju pomnik na Trafalgar Square , jednym z głównych punktów centralnego Londynu. Starsze budynki są zbudowane głównie z cegły, najczęściej z żółtej cegły londyńskiej lub ciepłej odmiany pomarańczowo-czerwonej, często zdobionej rzeźbami i białymi gipsowymi listwami .\nNa gęsto zaludnionych obszarach większość koncentracji ma miejsce w budynkach średnich i wysokich. Londyńskie drapacze chmur, takie jak 30 St Mary Axe , Tower 42 , Broadgate Tower i One Canada Square , znajdują się głównie w dwóch dzielnicach finansowych, City of London i Canary Wharf . W niektórych miejscach zabudowa wieżowców jest ograniczona, jeśli mogłaby zasłaniać chroniony widok na katedrę św. Pawła i inne zabytkowe budynki. Niemniej jednak istnieje wiele wysokich drapaczy chmur w centrum Londynu (patrz Wysokie budynki w Londynie ), w tym 95-piętrowy Shard London Bridge , najwyższy budynek w Wielkiej Brytanii .\nInne godne uwagi nowoczesne budynki to ratusz w Southwark z charakterystycznym owalnym kształtem, dom nadawczy Art Deco BBC oraz Postmodernistyczna Biblioteka Brytyjska w Somers Town / Kings Cross i No 1 Poultry autorstwa Jamesa Stirlinga . To, co dawniej było Millennium Dome , nad Tamizą na wschód od Canary Wharf, jest obecnie miejscem rozrywki o nazwie O2 Arena .\nThe Houses of Parliament i Elizabeth wieży po prawej planie, London Eye na lewym planie i Shard z Canary Wharf w tle; we wrześniu 2014\nLondyńskie Towarzystwo Historii Naturalnej sugeruje, że Londyn jest „jednym z najbardziej zielonych miast świata” z ponad 40% terenami zielonymi lub otwartymi wodami. Wskazują, że znaleziono tam 2000 gatunków roślin kwitnących, a pływowa Tamiza żyje 120 gatunków ryb. Stwierdzają również, że ponad 60 gatunków ptaków gniazduje w centrum Londynu, a ich członkowie odnotowali w Londynie 47 gatunków motyli, 1173 ćmy i ponad 270 rodzajów pająków. Mokradła Londynu są siedliskiem wielu gatunków ptaków wodnych o znaczeniu krajowym. Londyn ma 38 miejsc o szczególnym znaczeniu naukowym (SSSI), dwa krajowe rezerwaty przyrody i 76 lokalnych rezerwatów przyrody .\nW stolicy pospolite są płazy , w tym traszki gładkowate żyjące w pobliżu Tate Modern oraz żaby , ropuchy szare , traszki palmowe i traszki grzebieniowe . Z drugiej strony, takie jak gady rodzimych padalce , wspólne jaszczurki , zakratowane zaskrońca i dodatkami , przeważnie tylko postrzegane w Outer London .\nLis na Ayres Street, Southwark , południowy Londyn\nWśród innych mieszkańców Londynu jest 10 000 rudych lisów , tak że obecnie na każdą milę kwadratową (2,6 km kwadratowych) Londynu przypada 16 lisów. Te miejskie lisy są zauważalnie odważniejsze niż ich wiejscy kuzyni, dzieląc chodnik z pieszymi i wychowując młode na podwórkach ludzi. Lisy zakradły się nawet do parlamentu , gdzie znaleziono jednego śpiącego w szafce na dokumenty. Inny włamał się na teren Pałacu Buckingham , podobno zabijając niektóre z cennych różowych flamingów królowej Elżbiety II . Generalnie jednak wydaje się, że lisy i mieszkańcy miasta się dogadują. Badanie przeprowadzone w 2001 roku przez londyńskie Mammal Society wykazało, że 80 procent z 3779 respondentów, którzy zgłosili się do prowadzenia dziennika wizyt ssaków ogrodowych, lubi mieć je w pobliżu. Ta próbka nie może być traktowana jako całość.\nInne ssaki występujące w Greater London są jeża , szczur wędrowny , myszy , króliki , ryjówka , vole i szare wiewiórki . Wilder obszarach zewnętrznej Londyn, takie jak Epping Forest , znajdują wiele różnych gatunków ssaków, w tym europejskim Zając , Badger , pola , banku i nornika wody , drewna myszy , żółto-szyjnej myszy , mol , Shrew i łasica oprócz lisa rudego, wiewiórki szarej i jeża. Martwą wydrę znaleziono w The Highway w Wapping , około milę od Tower Bridge , co sugerowałoby, że zaczęli się cofać po stu latach nieobecności w mieście. Dziesięć z osiemnastu gatunków Anglii z nietoperzy zostały zarejestrowane w Epping Forest: sopran , karlika i wspólne pipistrelles , borowiec wielki , mroczka , mopka , nocka , brązowy uszata , Natterera i Leisler'S .\nWśród dziwnych widoków widzianych w Londynie był wieloryb w Tamizie, a program BBC Two „Natural World: Unnatural History of London” pokazuje dzikie gołębie korzystające z londyńskiego metra do poruszania się po mieście, fokę, która zabiera ryby od sprzedawców ryb na zewnątrz Targ rybny Billingsgate i lisy, które „usiądą”, jeśli dostaną kiełbaski.\nStada czerwonych i danieli również swobodnie poruszać wewnątrz dużo Richmond i Bushy Park . Odstrzał odbywa się każdego listopada i lutego, aby zapewnić utrzymanie liczby. Epping Forest słynie również z danieli , które często można spotkać w stadach na północ od lasu. W Deer Sanctuary niedaleko Theydon Bois utrzymuje się również rzadka populacja melanistycznych , czarnych danieli . W lesie spotyka się także jelenie muntjackie , które uciekły z parków jeleni na przełomie XIX i XX wieku. Podczas gdy londyńczycy są przyzwyczajeni do dzikich zwierząt, takich jak ptaki i lisy, które dzielą miasto, ostatnio miejskie jelenie zaczęły być stałym elementem, a całe stada danieli przybywają nocą do obszarów mieszkalnych, aby wykorzystać londyńskie tereny zielone.\nSpis ludności Wielkiej Brytanii z 2011 r\nZjednoczone Królestwo 5,175,677\nSpis ludności z 2011 r. Wykazał, że 2998264 osób, czyli 36,7% populacji Londynu, urodziło się za granicą, co czyni Londyn miastem z drugą co do wielkości populacją imigrantów , po Nowym Jorku, pod względem liczb bezwzględnych. Około 69% dzieci urodzonych w Londynie w 2015 r. Miało przynajmniej jednego rodzica urodzonego za granicą. W tabeli po prawej stronie przedstawiono najczęstsze kraje urodzenia mieszkańców Londynu. Należy pamiętać, że część ludności urodzonej w Niemczech, zajmująca 18. pozycję, to obywatele brytyjscy od urodzenia urodzeni przez rodziców służących w brytyjskich siłach zbrojnych w Niemczech .\nWraz z postępującą industrializacją, populacja Londynu rosła gwałtownie w XIX i na początku XX wieku i przez pewien czas na przełomie XIX i XX wieku było to najbardziej zaludnione miasto na świecie. Jego populacja osiągnęła najwyższy poziom 8615245 w 1939 roku bezpośrednio przed wybuchem II wojny światowej, ale spadła do 7 192 091 w spisie powszechnym z 2001 roku. Jednak liczba ludności wzrosła następnie o nieco ponad milion między spisami powszechnymi z 2001 i 2011 r., By osiągnąć 8 173 941 w drugim wyliczeniu.\nJednak ciągły obszar miejski Londynu wykracza poza granice Wielkiego Londynu i w 2011 r. Zamieszkiwało go 9 787 426 osób, podczas gdy jego rozległy obszar metropolitalny liczy od 12 do 14 milionów, w zależności od zastosowanej definicji. Według Eurostatu Londyn jest najbardziej zaludnionym miastem i obszarem metropolitalnym Unii Europejskiej oraz drugim w Europie pod względem liczby ludności . W latach 1991–2001 do Londynu przybyło 726 000 imigrantów netto.\nRegion zajmuje powierzchnię 1579 kilometrów kwadratowych (610 2). Gęstość zaludnienia wynosi 5177 mieszkańców na kilometr kwadratowy (13 410 na milę kwadratową), czyli ponad dziesięć razy więcej niż w jakimkolwiek innym regionie Wielkiej Brytanii . Pod względem liczby ludności Londyn jest 19. największym miastem i 18. największym regionem metropolitalnym .\nStruktura wieku i mediana wieku\nDzieci (w wieku poniżej 14 lat) stanowią 21% populacji w Londynie zewnętrznym i 28% w Londynie wewnętrznym; grupa wiekowa w wieku od 15 do 24 lat wynosi 12 procent zarówno w Londynie zewnętrznym, jak i wewnętrznym; osoby w wieku od 25 do 44 lat stanowią 31% w Londynie zewnętrznym i 40% w Londynie wewnętrznym; osoby w wieku od 45 do 64 lat stanowią odpowiednio 26% i 21% w Londynie zewnętrznym i wewnętrznym; podczas gdy w Londynie zewnętrznym osoby w wieku 65 lat i starsze stanowią 13%, podczas gdy w Londynie Wewnętrznym tylko 9%.\nMediana wieku w Londynie w 2017 roku wynosi 36,5 lat.\nMapy Londynu przedstawiające procentowy rozkład wybranych ras według spisu ludności z 2011 roku\nWedług Office for National Statistics , na podstawie szacunków Spisu Ludności z 2011 r. , 59,8% z 8173941 mieszkańców Londynu było rasy białej , z 44,9% Białymi Brytyjczykami , 2,2% Białymi Irlandczykami , 0,1% Cyganami / Irlandczykami i 12,1% centów klasyfikowane jako inne białe .\n20,9 procent londyńczyków jest pochodzenia azjatyckiego i mieszanego pochodzenia azjatyckiego. 19,7 procent jest w pełni pochodzenia azjatyckiego, a osoby o mieszanym pochodzeniu azjatyckim stanowią 1,2 osoby. Indianie stanowią 6,6% populacji, a następnie Pakistańczycy i Bangladeszowie po 2,7%. Ludność chińska stanowi 1,5% populacji, a Arabowie 1,3%. Kolejne 4,9 procent jest klasyfikowane jako „inne kraje azjatyckie”.\n15,6 procent populacji Londynu jest pochodzenia czarnego i mieszanego. 13,3 procent ma pełne pochodzenie rasy czarnej, a mieszane rasy czarnej stanowią 2,3 procent. Czarni Afrykanie stanowią 7,0% populacji Londynu, 4,2% to Czarni Karaiby i 2,1% jako „Inni Czarni”. 5,0 procent to przedstawiciele rasy mieszanej .\nOd 2007 roku czarnoskóre i azjatyckie dzieci przewyższały liczebnie białe brytyjskie dzieci o około sześć do czterech w szkołach państwowych w całym Londynie. W sumie w spisie powszechnym z 2011 r. Na 1 624 768 mieszkańców Londynu w wieku od 0 do 15 lat 46,4 procent stanowili ludzie rasy białej, 19,8 procent Azjaci, 19 procent czarni, 10,8 procent mieszani, a 4 procent reprezentowało inną grupę etniczną. W styczniu 2005 r. Badanie różnorodności etnicznej i religijnej Londynu wykazało, że w Londynie mówiło się ponad 300 językami i ponad 50 nie-rdzennych społeczności o populacji przekraczającej 10 000. Dane Urzędu Statystyk Krajowych pokazują, że w 2010 r. Populacja osób urodzonych za granicą w Londynie wynosiła 2650 000 (33 procent), w porównaniu z 1630 000 w 1997 r.\nSpis ludności z 2011 r. Wykazał, że 36,7% populacji Wielkiego Londynu urodziło się poza Wielką Brytanią. Część ludności urodzonej w Niemczech to prawdopodobnie obywatele brytyjscy urodzeni przez rodziców służących w brytyjskich siłach zbrojnych w Niemczech. Szacunki Urzędu Statystyk Narodowych wskazują, że pięć największych grup urodzonych za granicą mieszkających w Londynie w okresie od lipca 2009 do czerwca 2010 to osoby urodzone w Indiach, Polsce, Republice Irlandii, Bangladeszu i Nigerii.\nReligia w Londynie (spis ludności z 2011 r.)\nWedług spisu ludności z 2011 r . Największe ugrupowania religijne to chrześcijanie (48,4%), następnie wyznania bez religii (20,7%), muzułmanie (12,4%), brak odpowiedzi (8,5%), hindusi (5,0%) ), Żydów (1,8%), Sikhów (1,5%), buddystów (1,0%) i innych (0,6%).\nLondyn jest tradycyjnie chrześcijański i ma wiele kościołów , szczególnie w City of London. Znana katedra św.Pawła w mieście i katedra w Southwark na południe od rzeki to anglikańskie centra administracyjne, podczas gdy arcybiskup Canterbury , główny biskup kościoła anglikańskiego i ogólnoświatowej wspólnoty anglikańskiej , ma swoją główną rezydencję w Pałacu Lambeth w Londynie Gmina Lambeth .\nKatedra św. Pawła , siedziba biskupa Londynu\nBAPS Shri Swaminarayan Mandir Londyn jest drugą co do wielkości świątynia hinduska w Anglii i Europie.\nWażne ceremonie narodowe i królewskie są dzielone między St Paul's i Westminster Abbey . Opactwa nie należy mylić z pobliską katedrą westminsterską , która jest największą katedrą rzymskokatolicką w Anglii i Walii . Pomimo przewagi kościołów anglikańskich, przestrzeganie tej zasady jest bardzo niskie w obrębie wyznania anglikańskiego. Według statystyk Kościoła anglikańskiego frekwencja w kościele trwa długo, powoli i systematycznie.\nLondyn jest także domem dla sporej społeczności muzułmańskiej , hinduskiej , sikhijskiej i żydowskiej .\nGodne uwagi meczety to między innymi Meczet Wschodniego Londynu w Tower Hamlets, który może nadawać islamskie wezwanie do modlitwy przez głośniki, Centralny Meczet w Londynie na skraju Regent's Park oraz Baitul Futuh ze społeczności muzułmańskiej Ahmadiyya . W następstwie boomu naftowego coraz więcej zamożnych muzułmanów arabskich z Bliskiego Wschodu osiedliło się w okolicach Mayfair , Kensington i Knightsbridge w zachodnim Londynie. We wschodnich dzielnicach Tower Hamlets i Newham istnieją duże bengalskie społeczności muzułmańskie .\nW północno-zachodnich dzielnicach Harrow i Brent znajdują się duże społeczności hinduskie , z których w tej ostatniej mieści się do 2006 roku największa w Europie świątynia hinduistyczna - Neasden Temple . Londyn jest także domem dla 44 świątyń hinduistycznych, w tym BAPS Shri Swaminarayan Mandir London . Istnieją społeczności sikhijskie we wschodnim i zachodnim Londynie, szczególnie w Southall, gdzie znajduje się jedna z największych populacji sikhów i największa świątynia sikhijska poza Indiami.\nWiększość brytyjskich Żydów mieszka w Londynie, ze znaczącymi społecznościami żydowskimi w Stamford Hill , Stanmore , Golders Green , Finchley , Hampstead , Hendon i Edgware w północnym Londynie . Synagoga Bevis Marks w City of London jest powiązana z historyczną londyńską społecznością Żydów sefardyjskich . Jest to jedyna synagoga w Europie, która nieprzerwanie od ponad 300 lat funkcjonuje regularnie. Synagoga Stanmore i Canons Park ma największą liczbę członków spośród wszystkich synagog prawosławnych w całej Europie, wyprzedzając synagogę Ilford (także w Londynie) w 1998 roku. W odpowiedzi na rosnące znaczenie zdecentralizowanego Londynu społeczność założyła London Jewish Forum w 2006 roku. Rząd.\nAkcent londyńczyka XXI wieku jest bardzo zróżnicowany; wśród osób poniżej 30. roku życia coraz bardziej powszechne jest jednak połączenie Cockney z całą gamą etnicznych akcentów, w szczególności karaibskich , które pomagają uformować akcent oznaczony jako Multicultural London English (MLE). Innym powszechnie słyszanym i używanym akcentem jest RP ( Received Wymowa ) w różnych formach, który często można usłyszeć w mediach i wielu innych tradycyjnych zawodach i nie tylko, chociaż akcent ten nie ogranicza się do Londynu i południowo-wschodniej Anglii, ale może również być wysłuchanym w całej Wielkiej Brytanii wśród pewnych grup społecznych. Od przełomu wieków dialekt Cockney jest mniej powszechny na East End i „migrował” na wschód do Havering i hrabstwa Essex .\nGłówny artykuł: Economy of London\nCity of London, jedno z największych centrów finansowych na świecie\nProdukt regionalny brutto Londynu w 2018 roku wyniósł prawie 500 miliardów funtów, około jednej czwartej brytyjskiego PKB . Londyn ma pięć głównych dzielnic biznesowych: miasto, Westminster, Canary Wharf, Camden & Islington oraz Lambeth & Southwark. Jednym ze sposobów na zrozumienie ich względnego znaczenia jest przyjrzenie się względnym ilościom powierzchni biurowej: Wielki Londyn miał 27 mln m 2 powierzchni biurowej w 2001 r., A City zawiera najwięcej powierzchni - 8 mln m 2 powierzchni biurowej. Londyn ma jedne z najwyższych cen nieruchomości na świecie. Według raportu World Property Journal (2015) Londyn jest najdroższym rynkiem biurowym na świecie od trzech lat. Od 2015 roku nieruchomość mieszkalna w Londynie jest warta 2,2 biliona dolarów - tyle samo, co roczny PKB Brazylii. Według Urzędu Statystycznego i Europejskiego Urzędu Statystycznego, miasto ma najwyższe ceny nieruchomości spośród wszystkich miast europejskich. Średnia cena metra kwadratowego w centrum Londynu wynosi 24 252 euro (kwiecień 2014). To jest wyższa niż ceny nieruchomości w innych europejskich stolicach G8; Berlin 3306 €, Rzym 6188 € i Paryż 11229 €.\nLondyńska branża finansowa ma swoje siedziby w City of London i Canary Wharf , dwóch głównych dzielnicach biznesowych Londynu. Londyn jest jednym z czołowych centrów finansowych świata jako najważniejsza lokalizacja dla finansów międzynarodowych. Londyn przejął rolę głównego centrum finansowego wkrótce po 1795 r., Kiedy to Republika Holenderska upadła przed wojskami napoleońskimi. Dla wielu bankierów z Amsterdamu (np. Hope, Baring) był to jedyny czas na przeprowadzkę do Londynu. Londyńską elitę finansową wzmocniła silna społeczność żydowska z całej Europy, zdolna do opanowania najbardziej wyrafinowanych narzędzi finansowych tamtych czasów. Ta wyjątkowa koncentracja talentów przyspieszyła przejście od rewolucji komercyjnej do rewolucji przemysłowej. Pod koniec XIX wieku Wielka Brytania była najbogatszym ze wszystkich narodów, a Londyn wiodącym ośrodkiem finansowym . Jednak od 2016 r. Londyn zajmuje pierwsze miejsce w światowych rankingach Global Financial Centers Index (GFCI) i zajmuje drugie miejsce w rankingu AT Kearney Global Cities Index 2018.\nWidok z Westminster Millennium Pier na Tamizie, grudzień 2018\nNajwiększą branżą Londynu są finanse, a jego eksport finansowy sprawia, że jest on dużym uczestnikiem bilansu płatniczego Wielkiej Brytanii . Około 325 000 osób było zatrudnionych w usługach finansowych w Londynie do połowy 2007 roku. Londyn ma ponad 480 zagranicznych banków, więcej niż jakiekolwiek inne miasto na świecie. Jest to także największe na świecie centrum handlu walutami, odpowiadające za około 37 procent średniej dziennej wielkości 5,1 biliona dolarów, według BIS. Ponad 85 procent (3,2 miliona) zatrudnionej populacji dużego Londynu pracuje w branży usługowej. Ze względu na swoją znaczącą globalną rolę gospodarkę Londynu dotknął kryzys finansowy lat 2007–2008 . Jednak do 2010 roku miasto odzyskało siły, wprowadziło nowe uprawnienia regulacyjne, przystąpiło do odzyskania utraconej pozycji i przywróciło dominację gospodarczą Londynu. Oprócz centrali usług profesjonalnych , City of London jest domem dla rynku ubezpieczeń Bank of England , London Stock Exchange i Lloyd's of London .\nPonad połowa ze 100 największych spółek giełdowych w Wielkiej Brytanii ( FTSE 100 ) i ponad 100 z 500 największych firm europejskich ma swoje siedziby w centrum Londynu. Ponad 70 procent FTSE 100 znajduje się na obszarze metropolitalnym Londynu, a 75 procent firm z listy Fortune 500 ma biura w Londynie.\nFirmy medialne są skoncentrowane w Londynie, a branża dystrybucji mediów jest drugim najbardziej konkurencyjnym sektorem w Londynie. BBC jest znaczącym pracodawcą, podczas gdy inni nadawcy mają również siedzibę w obrębie miasta. Wiele gazet krajowych jest wydawanych w Londynie. Londyn jest głównym centrum handlu detalicznego, aw 2010 r. Odnotowano najwyższą sprzedaż detaliczną produktów niespożywczych ze wszystkich miast na świecie, z łącznymi wydatkami wynoszącymi około 64,2 miliarda funtów. Port of London jest drugim co do wielkości w Wielkiej Brytanii, przeładunek 45 mln ton rocznie ładunków.\nCoraz więcej firm technologicznych ma swoje siedziby w Londynie, zwłaszcza w East London Tech City , znanym również jako Silicon Roundabout. W kwietniu 2014 r. Miasto jako jedno z pierwszych otrzymało geoTLD . W lutym 2014 r. Londyn znalazł się na liście European City of the Future na liście 2014/15 magazynu FDi .\nSieci dystrybucji gazu i energii elektrycznej, które zarządzają wieżami, kablami i systemami ciśnieniowymi dostarczającymi energię do konsumentów w całym mieście i obsługują je, są zarządzane przez National Grid plc , SGN i UK Power Networks .\nLondyn jest jednym z wiodących ośrodków turystycznych na świecie, aw 2015 roku został uznany za najczęściej odwiedzane miasto na świecie z ponad 65 milionami odwiedzin. Jest to również największe miasto na świecie pod względem transgranicznych wydatków odwiedzających, szacowanych na 20,23 mld USD w 2015 r. Turystyka jest jedną z głównych gałęzi przemysłu Londynu, zatrudniając w 2003 r. 350 000 pełnoetatowych pracowników, a miasto liczy 54 % wszystkich wydatków odwiedzających w Wielkiej Brytanii. Od 2016 r. Londyn był najpopularniejszym miastem na świecie według rankingu użytkowników TripAdvisor .\nW 2015 roku wszystkie najczęściej odwiedzane atrakcje Wielkiej Brytanii znajdowały się w Londynie. 10 najczęściej odwiedzanych atrakcji to: (z odwiedzinami na miejsce)\nMuzeum Wiktorii i Alberta (South Kensington): 3,432,325\nLiczba pokoi hotelowych w Londynie w 2015 roku wyniosła 138 769 i oczekuje się, że z biegiem lat będzie rosnąć.\nPodróże po Wielkim Londynie według trybu od 1997 do 2018\nTaksówki z czarnego Londynu\nTransport jest jednym z czterech głównych obszarów polityki zarządzanych przez burmistrza Londynu, jednak kontrola finansowa burmistrza nie obejmuje długodystansowej sieci kolejowej, która wjeżdża do Londynu. W 2007 r. Burmistrz Londynu przejął odpowiedzialność za niektóre linie lokalne, które obecnie tworzą sieć londyńskiej kolei naziemnej , dodając do istniejącej odpowiedzialności za londyńskie metro, tramwaje i autobusy. Siecią transportu publicznego zarządza Transport for London (TfL).\nLinie, które tworzyły londyńskie metro, a także tramwaje i autobusy, stały się częścią zintegrowanego systemu transportowego w 1933 r., Kiedy utworzono London Passenger Transport Board lub London Transport . Transport for London jest obecnie statutową korporacją odpowiedzialną za większość aspektów systemu transportowego w Wielkim Londynie i jest zarządzany przez zarząd i komisarza wyznaczonego przez burmistrza Londynu .\nLotnisko Londyn Heathrow jest najbardziej ruchliwym lotniskiem w Europie, a także drugim na świecie pod względem ruchu pasażerskiego. ( Na zdjęciu terminal 5 C)\nLondyn jest głównym międzynarodowym węzłem lotniczym z najbardziej ruchliwą przestrzenią powietrzną miasta na świecie . Osiem lotnisk używa w swojej nazwie słowa Londyn , ale większość ruchu odbywa się przez sześć z nich. Ponadto różne inne lotniska obsługują również Londyn, obsługując głównie loty lotnictwa ogólnego .\nPort lotniczy Londyn-Heathrow w Hillingdon w zachodnim Londynie przez wiele lat był najbardziej ruchliwym lotniskiem na świecie dla ruchu międzynarodowego i głównym węzłem komunikacyjnym narodowego przewoźnika British Airways . W marcu 2008 roku otwarto piąty terminal. W 2014 roku Dubaj zyskał od Heathrow pozycję lidera w międzynarodowym ruchu pasażerskim.\nPort lotniczy Londyn-Gatwick , położony na południe od Londynu w West Sussex , obsługuje loty do większej liczby miejsc docelowych niż jakiekolwiek inne lotnisko w Wielkiej Brytanii i jest główną bazą easyJet , największej brytyjskiej linii lotniczej pod względem liczby pasażerów.\nPort lotniczy Londyn-Stansted , położony na północny wschód od Londynu w hrabstwie Essex , obsługuje najwięcej europejskich miejsc docelowych ze wszystkich portów lotniczych w Wielkiej Brytanii i jest główną bazą Ryanair , największej na świecie międzynarodowej linii lotniczej pod względem liczby pasażerów międzynarodowych.\nLotnisko London Luton , położone na północ od Londynu w Bedfordshire , jest wykorzystywane przez kilka tanich linii lotniczych do lotów krótkodystansowych.\nLondon City Airport , najbardziej centralne lotnisko i to z najkrótszym pasem startowym, w Newham we wschodnim Londynie, jest przeznaczone dla osób podróżujących służbowo, oferując połączenie regularnych lotów na krótkich trasach z pełnym zakresem usług i znacznego ruchu odrzutowców biznesowych .\nPort lotniczy Londyn-Southend , położony na wschód od Londynu w Essex , jest mniejszym, regionalnym lotniskiem obsługującym loty krótkodystansowe w ograniczonej, choć rosnącej liczbie linii lotniczych. W 2017 roku pasażerowie międzynarodowi stanowili ponad 95% łącznej liczby pasażerów w Southend, co stanowi najwyższy odsetek spośród wszystkich londyńskich portów lotniczych.\nUnderground i DLR\nLondon Underground jest najstarszym i trzeciej najdłuższej na świecie Rapid Transit System.\nLondon Underground , potocznie określany jako Tube, jest najstarszym i trzecią najdłuższą metro system na świecie. System obsługuje 270 stacji i został utworzony przez kilka prywatnych firm, w tym pierwszą na świecie podziemną linię elektryczną, City and South London Railway . Pochodzi z 1863 roku.\nW sieci metra odbywa się codziennie ponad cztery miliony podróży, ponad 1 miliard każdego roku. Program inwestycyjny ma na celu zmniejszenie zatłoczenia i poprawę niezawodności, w tym 6,5 miliarda funtów (7,7 miliarda euro) wydanych przed letnimi igrzyskami olimpijskimi w 2012 roku . Kolej Docklands Light Railway (DLR) , która została otwarta w 1987 roku, jest drugim, bardziej lokalnym systemem metra wykorzystującym mniejsze i lżejsze pojazdy typu tramwajowego, które obsługują Docklands , Greenwich i Lewisham .\nW londyńskich strefach Travelcard znajduje się ponad 360 stacji kolejowych w rozległej naziemnej sieci kolei podmiejskiej. Szczególnie południowy Londyn ma wysoką koncentrację linii kolejowych, ponieważ ma mniej linii metra. Większość linii kolejowych kończy się wokół centrum Londynu, prowadząc do osiemnastu stacji końcowych , z wyjątkiem pociągów Thameslink łączących Bedford na północy i Brighton na południu przez lotniska Luton i Gatwick . Londyn ma najbardziej ruchliwą stację w Wielkiej Brytanii pod względem liczby pasażerów - Waterloo , z ponad 184 milionami osób korzystających z kompleksu stacji przesiadkowych (w tym stacji Waterloo East ) każdego roku. Clapham Junction to najbardziej ruchliwa stacja w Europie pod względem liczby przejeżdżających pociągów.\nW związku z potrzebą większej przepustowości w Londynie, Crossrail ma zostać otwarta w 2021 r. Będzie to nowa linia kolejowa biegnąca ze wschodu na zachód przez Londyn do hrabstw macierzystych z odgałęzieniem na lotnisko Heathrow . Jest to największy projekt budowlany w Europie, którego planowany koszt wynosi 15 miliardów funtów.\nSt Pancras International to główny terminal obsługujący szybkie pociągi Eurostar i High Speed 1 , a także podmiejskie połączenia Thameslink i międzymiastowe usługi kolei East Midlands .\nLondyn jest centrum sieci kolei krajowych, a 70% podróży koleją rozpoczyna się lub kończy w Londynie. Stacja King's Cross i stacja Euston , które znajdują się w Londynie, są punktami początkowymi odpowiednio linii East Coast Main Line i West Coast Main Line - dwóch głównych linii kolejowych w Wielkiej Brytanii. Podobnie jak kolej podmiejska, pociągi regionalne i międzymiastowe odjeżdżają z kilku terminali w centrum miasta, łącząc Londyn z resztą Wielkiej Brytanii, w tym z Aberdeen , Birmingham , Blackpool , Bradford , Brighton , Bristol , Cambridge , Cardiff , Carlisle , Chester , Coventry , Crewe , Derby , Doncaster , Dover , Edinburgh , Exeter , Glasgow , Holyhead (dla Dublina ), Hull , Lancaster , Leeds , Liverpool , Nottingham , Manchester , Newcastle upon Tyne , Norwich , Oxford , Peterborough , Plymouth , Portsmouth , Preston , Reading , Sheffield , Southampton , Sunderland , Stevenage , Swansea , Wolverhampton i York .\nLondyn ma również dogodne połączenia kolejowe z lotniskami poza Wielkim Londynem . Te lotniska obejmują lotnisko w Birmingham (przez dworzec kolejowy Birmingham International ), lotnisko East Midlands (przez stację kolejową East Midlands Parkway ), lotnisko Inverness (przez stację kolejową Inverness ), lotnisko Leeds Bradford (przez stację Bradford Interchange lub stację kolejową Leeds ) oraz Liverpool John Lennon. Lotnisko (przez stację kolejową Liverpool South Parkway ).\nNiektóre międzynarodowe połączenia kolejowe do Europy kontynentalnej były obsługiwane w XX wieku jako pociągi statkowe , takie jak Admiraal de Ruijter do Amsterdamu i Night Ferry do Paryża i Brukseli. Otwarcie tunelu pod kanałem La Manche w 1994 r. Połączyło Londyn bezpośrednio z kontynentalną siecią kolejową, umożliwiając rozpoczęcie usług Eurostar . Od 2007 r. Szybkie pociągi łączą St. Pancras International z Lille , Calais , Paryżem , Disneylandem w Paryżu , Brukselą , Amsterdamem i innymi europejskimi celami turystycznymi poprzez połączenie kolejowe High Speed 1 i kanał La Manche . Pierwsze szybkie krajowe pociągi ruszyły w czerwcu 2009 roku, łącząc Kent z Londynem. Istnieją plany dotyczące drugiej szybkiej linii łączącej Londyn z Midlands, północno-zachodnią Anglią i Yorkshire.\nChociaż poziomy towarowego transportu kolejowego są znacznie niższe w porównaniu z ich wysokością, znaczne ilości ładunków są również przewożone koleją do Londynu iz Londynu; głównie materiały budowlane i wysypiska śmieci. Będąc głównym węzłem brytyjskiej sieci kolejowej, londyńskie tory przewożą również duże ilości ładunków dla innych regionów, takich jak ładunki kontenerowe z tunelu pod kanałem La Manche i portów w kanale La Manche , a także odpady nuklearne do ponownego przetworzenia w Sellafield .\nCzerwony dwupoziomowym autobusem .\nLondyńska sieć autobusowa działa 24 godziny na dobę, obejmuje około 8500 autobusów, ponad 700 linii autobusowych i około 19 500 przystanków autobusowych. W 2013 r. Sieć odbywała ponad 2 miliardy podróży do pracy rocznie, więcej niż metro. Każdego roku dochód wynosi około 850 milionów funtów. Londyn ma największą na świecie sieć dostępną dla wózków inwalidzkich, a od trzeciego kwartału 2007 r. Stał się bardziej dostępny dla pasażerów niedosłyszących i niedowidzących po wprowadzeniu zapowiedzi audiowizualnych.\nLondyńskim węzłem autobusowym jest Victoria Coach Station , budynek w stylu Art Deco otwarty w 1932 roku. Dworzec autobusowy był początkowo zarządzany przez grupę firm autokarowych pod nazwą London Coastal Coaches; jednak w 1970 r. stacja i stacja zostały objęte nacjonalizacją krajowych usług autokarowych, stając się częścią National Bus Company. W 1988 roku dworzec autobusowy został zakupiony przez London Transport, który następnie stał się Transport for London . Victoria Coach Station obsługuje ponad 200 000 pasażerów tygodniowo i świadczy usługi na terenie Wielkiej Brytanii i Europy.\nLondyn ma nowoczesną sieć tramwajową, znaną jako Tramlink , skupioną na Croydon w południowym Londynie . Sieć ma 39 przystanków i cztery trasy, aw 2013 roku przewiozła 28 milionów ludzi. Od czerwca 2008 roku Transport for London jest w całości właścicielem Tramlink.\nPierwszą i jak dotąd jedyną kolejką linową w Londynie jest linia Emirates Air Line , która została otwarta w czerwcu 2012 roku. Kolejka ta przecina Tamizę i łączy półwysep Greenwich z dokami królewskimi we wschodniej części miasta. Jest zintegrowany z londyńskim systemem biletowym Oyster Card, chociaż pobierane są specjalne taryfy. Budowa kosztowała 60 milionów funtów i codziennie przewozi ponad 3500 pasażerów. Podobnie jak w przypadku programu wypożyczania rowerów Santander Cycles , kolejka linowa jest sponsorowana w ramach 10-letniej umowy przez linie lotnicze Emirates .\nGłówny artykuł: Kolarstwo w Londynie\nW aglomeracji londyńskiej około 650 000 ludzi codziennie korzysta z roweru. Ale z całkowitej populacji około 8,8 miliona, oznacza to, że tylko około 7% populacji Wielkiego Londynu korzysta z roweru przeciętnego dnia. Ten stosunkowo niski odsetek użytkowników rowerów może wynikać ze słabych inwestycji w jazdę na rowerze w Londynie w wysokości około 110 milionów funtów rocznie, co odpowiada około 12 funtom na osobę, co można porównać do 22 funtów w Holandii.\nJazda na rowerze staje się coraz popularniejszym sposobem poruszania się po Londynie. Uruchomienie programu wypożyczania rowerów w lipcu 2010 r. Zakończyło się sukcesem i ogólnie zostało dobrze przyjęte.\nPort of London , kiedyś największy na świecie, jest teraz tylko drugi co do wielkości w Wielkiej Brytanii, przeładunek 45 mln ton ładunków rocznie począwszy od roku 2009. Większość z tych ładunków przechodzi przez port w Tilbury , poza granicami Wielkiego Londynu.\nLondyn oferuje usługi łodzi rzecznych na Tamizie, znane jako Thames Clippers , które oferują zarówno usługi łodzi podmiejskich, jak i turystycznych. Te kursują co 20 minut między molami Embankment Pier i North Greenwich Pier . Woolwich Ferry , z 2,5 mln pasażerów rocznie, jest częstym usługa łącząca Północnej i South Circular dróg.\nChociaż większość podróży w centrum Londynu odbywa się za pomocą transportu publicznego, podróż samochodem jest powszechna na przedmieściach. Wewnętrznej obwodnicy (okolice centrum), na północ i South Circular drogi (tylko w na przedmieściach), a autostrada zewnętrzna orbitalny (the M25 , na obrzeżach zabudowana w większości miejsc) otoczyć miasto i są przecięte kilkoma ruchliwymi trasami promieniowymi - ale bardzo niewiele autostrad prowadzi do centrum Londynu . Plan kompleksowej sieci autostrad w całym mieście ( plan obwodnic ) został przygotowany w latach sześćdziesiątych, ale został w większości anulowany na początku lat siedemdziesiątych. M25 to druga pod względem długości autostrada obwodowa w Europie o długości 117 mil (188 km). A1 i M1 connect Londyn do Leeds i Newcastle i Edynburgu .\nLondyn słynie z korków ulicznych; W 2009 r. średnia prędkość samochodu w godzinach szczytu wynosiła 10,6 mil / h (17,1 km / h).\nW 2003 r. Wprowadzono opłatę za zator, aby zmniejszyć natężenie ruchu w centrum miasta. Z kilkoma wyjątkami, kierowcy są zobowiązani do płacenia za jazdę w określonej strefie obejmującej większość centrum Londynu. Kierowcy będący mieszkańcami określonej strefy mogą wykupić karnet sezonowy o znacznie obniżonej cenie. Rząd londyński początkowo spodziewał się, że strefa opłat za wjazd do centrum miasta zwiększy dzienny okres największego natężenia ruchu dla użytkowników metra i autobusów, zmniejszy ruch drogowy, zwiększy prędkość ruchu i zmniejszy kolejki; jednak wzrost liczby pojazdów prywatnych do wynajęcia wpłynął na te oczekiwania. W ciągu kilku lat średnia liczba samochodów wjeżdżających do centrum Londynu w dzień powszedni została zmniejszona z 195 000 do 125 000 - co oznacza 35-procentową redukcję liczby pojazdów napędzanych dziennie.\nImperial College London , techniczny uniwersytet badawczy w South Kensington\nLondyn jest głównym światowym ośrodkiem dydaktycznym i badawczym w szkolnictwie wyższym i posiada największą koncentrację uczelni w Europie. Według QS World University Rankings 2015/16, Londyn ma największą koncentrację najlepszych uniwersytetów na świecie, a międzynarodowa populacja studentów wynosząca około 110 000 jest większa niż w jakimkolwiek innym mieście na świecie. W raporcie PricewaterhouseCoopers z 2014 r. Londyn nazwał Londyn światową stolicą szkolnictwa wyższego.\nKing's College London , założona przez Royal Charter w 1829 roku, jest jedną z uczelni założycielskich University of London\nWiele wiodących na świecie instytucji edukacyjnych ma swoje siedziby w Londynie. W 2014/15 QS World University Rankings , Imperial College London jest w rankingu joint-drugie miejsce na świecie, University College London (UCL) jest na piątym miejscu, a King College London (KCL) jest w rankingu 16 miejsce. London School of Economics został opisany jako wiodącego na świecie instytucji nauki społecznej zarówno dla nauczania i badań naukowych. London Business School jest uważana za jedną z wiodących na świecie szkół biznesu, a w 2015 roku jego program MBA zajęła drugie najlepsze na świecie przez Financial Times . Miasto jest także domem dla trzech z dziesięciu najlepszych szkół artystycznych na świecie (według rankingu QS World University 2020): Royal College of Music (2. miejsce na świecie), Royal Academy of Music (4. miejsce) i Guildhall School of Music and Drama (ranking 6).\nZ 178 735 studentami w Londynie i około 48 000 na University of London Worldwide , federalny University of London jest największą uczelnią kontaktową w Wielkiej Brytanii. Obejmuje pięć uniwersytetów wielowydziałowych - City , King's College London , Queen Mary , Royal Holloway i UCL - oraz szereg mniejszych i bardziej wyspecjalizowanych instytucji, w tym Birkbeck , Courtauld Institute of Art , Goldsmiths , London Business School , London School of Economics, London School of Hygiene & Tropical Medicine , Royal Academy of Music , Central School of Speech and Drama , Royal Veterinary College oraz School of Oriental and African Studies . Członkowie University of London mają własne procedury rekrutacyjne , a większość z nich przyznaje własne stopnie naukowe.\nWiele uniwersytetów w Londynie znajduje się poza systemem University of London, w tym Brunel University , Imperial College London , Kingston University , London Metropolitan University , University of East London , University of West London , University of Westminster , London South Bank University , Middlesex University i University of the Arts London (największy uniwersytet sztuki, projektowania, mody, komunikacji i sztuk performatywnych w Europie). Ponadto w Londynie istnieją trzy międzynarodowe uniwersytety - Regent's University London , Richmond, The American International University w Londynie i Schiller International University .\nLondyn jest siedzibą pięciu głównych szkół medycznych - Barts and The London School of Medicine and Dentistry (część Queen Mary ), King's College London School of Medicine (największa szkoła medyczna w Europie), Imperial College School of Medicine , UCL Medical School i St George's, University of London - i ma wiele powiązanych szpitali klinicznych. Jest także głównym ośrodkiem badań biomedycznych, aw mieście znajdują się trzy z ośmiu brytyjskich akademickich ośrodków naukowych o zdrowiu - Imperial College Healthcare , King's Health Partners i UCL Partners (największy taki ośrodek w Europie). Ponadto wiele firm biomedycznych i biotechnologicznych z tych instytucji badawczych ma swoje siedziby w całym mieście, przede wszystkim w Białym Mieście .\nW Londynie istnieje wiele szkół biznesowych, w tym London School of Business and Finance , Cass Business School (część City University London ), Hult International Business School , ESCP Europe , European Business School London , Imperial College Business School , Londyn Business School i UCL School of Management . Londyn jest także siedzibą wielu specjalistycznych instytucji edukacyjnych, w tym Academy of Live and Recorded Arts , Central School of Ballet , LAMDA , London College of Contemporary Arts (LCCA) , London Contemporary Dance School , National Centre for Circus Arts , RADA , Rambert Szkoła Baletu i Tańca Współczesnego , Royal College of Art i Trinity Laban .\nWiększość londyńskich szkół podstawowych i średnich oraz wyższych uczelni jest kontrolowana przez londyńskie gminy lub w inny sposób finansowana przez państwo; wiodącymi przykładami są Ashbourne College , Bethnal Green Academy , Brampton Manor Academy , City and Islington College , City of Westminster College , David Game College , Ealing, Hammersmith and West London College , Leyton Sixth Form College , London Academy of Excellence , Tower Hamlets College , i Newham Collegiate Sixth Form Centre . Istnieje również wiele prywatnych szkół i uczelni w Londynie, niektóre stare i znane, takie jak City of London School , Harrow , St Paul's School , Haberdashers 'Aske's Boys' School , University College School , The John Lyon School , Highgate School i Szkoła Westminster .\nGłówny artykuł: Culture of London\nCzas wolny jest główną częścią gospodarki Londynu. W raporcie z 2003 r. Jedną czwartą całej brytyjskiej gospodarki rekreacyjnej przypisano Londynowi przy 25,6 wydarzeń na 1000 osób. Na całym świecie miasto należy do czterech wielkich światowych stolic mody , a według oficjalnych statystyk Londyn jest trzecim najbardziej ruchliwym ośrodkiem produkcji filmowej na świecie, prezentuje więcej komedii na żywo niż jakiekolwiek inne miasto i ma największą widownię teatralną ze wszystkich miast świat.\nW londyńskim City of Westminster , dzielnica rozrywkowa West End skupia się wokół Leicester Square , gdzie odbywają się londyńskie i światowe premiery filmowe , oraz Piccadilly Circus z gigantycznymi reklamami elektronicznymi. Znajduje się tu londyńska dzielnica teatralna , podobnie jak wiele kin, barów, klubów i restauracji, w tym dzielnica Chinatown (w Soho ), a na wschodzie Covent Garden , dzielnica ze specjalistycznymi sklepami. Miasto jest domem Andrew Lloyda Webbera , którego musicale dominują w teatrze West End od końca XX wieku. W Wielkiej Brytanii Royal Ballet , English National Ballet , Royal Opera i English National Opera mają swoją siedzibę w Londynie i występują w Royal Opera House , London Coliseum , Sadler's Wells Theatre i Royal Albert Hall , a także koncertują po kraju.\nScena corocznego karnawału w Notting Hill , 2014\nNa ulicy Upper Street o długości 1,6 km w Islington , rozciągającej się na północ od Angel , znajduje się więcej barów i restauracji niż jakakolwiek inna ulica w Wielkiej Brytanii. Najbardziej ruchliwa dzielnica handlowa w Europie to Oxford Street , ulica handlowa o długości prawie 1,6 km, co czyni ją najdłuższą ulicą handlową w Wielkiej Brytanii. Oxford Street jest domem dla wielu detalistów i domów towarowych , w tym słynnego na całym świecie flagowego sklepu Selfridges . Knightsbridge , w którym znajduje się równie znany dom towarowy Harrods , leży na południowym zachodzie.\nLondyn jest domem między innymi dla projektantów Vivienne Westwood , Galliano , Stella McCartney , Manolo Blahnik i Jimmy Choo ; dzięki renomowanym szkołom artystycznym i modowym jest to międzynarodowe centrum mody obok Paryża, Mediolanu i Nowego Jorku. Londyn oferuje różnorodną kuchnię ze względu na zróżnicowaną etnicznie populację. Centra gastronomiczne obejmują bangladeskie restauracje Brick Lane i chińskie restauracje Chinatown .\nCorocznie organizowane są różne imprezy , począwszy od stosunkowo nowej parady noworocznej , pokazu sztucznych ogni w London Eye ; druga co do wielkości impreza uliczna na świecie , Notting Hill Carnival , odbywa się każdego roku pod koniec sierpnia pod koniec sierpnia . Tradycyjne parady obejmują listopadowe show Lord Mayor's Show , trwające od wieków wydarzenie z okazji corocznego mianowania nowego burmistrza Londynu z procesją ulicami miasta oraz czerwcowe Trooping the Colour , formalne wojskowe korowody w wykonaniu pułków armii Wspólnoty Narodów i brytyjskich, aby uczcić oficjalne urodziny królowej . Boishakhi Mela jest bengalski Nowy Rok święto obchodzone przez brytyjski Bangladeszu społeczności. Jest to największy azjatycki festiwal plenerowy w Europie. Po karnawale w Notting Hill jest to drugi co do wielkości festiwal uliczny w Wielkiej Brytanii, który przyciąga ponad 80 000 gości z całego kraju.\nGłówne artykuły: Londyn w fikcji , Londyn w filmie , Lista programów telewizyjnych rozgrywających się w Londynie i London Television Archive\nMuzeum Sherlocka Holmesa na Baker Street , noszące numer 221B\nLondyn był scenerią wielu dzieł literackich. Pielgrzymi w Geoffrey Chaucera „s koniec 14 wieku Canterbury Tales określone dla Canterbury z Londynu - a konkretnie z Tabard inn, Southwark . William Shakespeare spędził dużą część swojego życia mieszkając i pracując w Londynie; tam też mieszkał jego współczesny Ben Jonson , a niektóre z jego dzieł, w szczególności jego sztuka The Alchemist , miały miejsce w mieście. A Journal of Plague Year (1722) przez Daniel Defoe jest fabularyzacji z wydarzeniami z 1665 Wielkiej Zarazy .\nLiterackie centra Londynu to tradycyjnie pagórkowate Hampstead i (od początku XX wieku) Bloomsbury . Pisarze blisko związani z miastem to pamiętniknik Samuel Pepys , znany z relacji naocznych świadków Wielkiego Ognia ; Charles Dickens , którego przedstawienie zamglonego, zaśnieżonego, brudnego Londynu zamiataczy ulic i kieszonkowców wywarło ogromny wpływ na ludzką wizję wczesnego wiktoriańskiego Londynu; i Virginia Woolf , uważana za jedną z czołowych modernistycznych postaci literackich XX wieku. Później ważne wizerunki Londynie z 19 i początku 20 wieku są powieści Dickensa i Arthur Conan Doyle „s Sherlock Holmes historie. Również znaczenia to Letitia Elizabeth Landon „s Kalendarz London Seasons (1834). Współcześni pisarze będący pod wszechobecnym wpływem miasta to Peter Ackroyd , autor „biografii” Londynu, i Iain Sinclair , który pisze w gatunku psychogeografii .\n„Calendar of the London Seasons” autorstwa LEL\nKeats House , gdzie Keats napisał swoją „ Odę do słowika” . Wieś Hampstead była historycznie centrum literackim w Londynie.\nLondyn odegrał znaczącą rolę w przemyśle filmowym. Główne studia w Londynie lub w jego pobliżu to Twickenham , Ealing , Shepperton , Pinewood , Elstree i Borehamwood , a także społeczność zajmująca się efektami specjalnymi i postprodukcją skupiona w Soho . Working Title Films ma swoją siedzibę w Londynie. Londyn był miejscem takich filmów jak Oliver Twist (1948), Scrooge (1951), Peter Pan (1953), The 101 Dalmatians (1961), My Fair Lady (1964), Mary Poppins (1964), Blowup (1966), The Long Good Friday (1980), The Great Mouse Detective (1986), Notting Hill (1999), Love Actually (2003), V For Vendetta (2005), Sweeney Todd: The Demon Barber of Fleet Street (2008) i The King's Przemówienie (2010). Znani aktorzy i filmowcy z Londynu obejmują; Charlie Chaplin , Alfred Hitchcock , Michael Caine , Helen Mirren , Gary Oldman , Christopher Nolan , Jude Law , Benedict Cumberbatch , Tom Hardy , Keira Knightley i Daniel Day-Lewis . Od 2008 roku nagrody British Academy Film Awards odbywają się w Royal Opera House . Londyn jest głównym ośrodkiem produkcji telewizyjnej, ze studiami takimi jak BBC Television Centre , The Fountain Studios i The London Studios . Wiele programów telewizyjnych zostało nakręconych w Londynie, w tym popularna telenowela EastEnders , nadawana przez BBC od 1985 roku.\nWidok z lotu ptaka na Albertopolis . Albert Memorial , Royal Albert Hall i Royal College of Art są widoczne u góry; Muzeum Wiktorii i Alberta oraz Muzeum Historii Naturalnej w dolnym końcu; Imperial College , Royal College of Music i Science Museum leżące pomiędzy.\nLondyn jest domem dla wielu muzeów , galerii i innych instytucji, z których wiele jest bezpłatnych i stanowi główne atrakcje turystyczne, a także pełni rolę badawczą. Pierwszym z nich było British Museum w Bloomsbury w 1753 roku. Muzeum , które pierwotnie zawierało antyki, okazy historii naturalnej i bibliotekę narodową, ma obecnie 7 milionów artefaktów z całego świata. W 1824 r. Założono National Gallery, aby pomieścić brytyjską narodową kolekcję obrazów zachodnich; to teraz zajmuje czołowe miejsce na Trafalgar Square .\nBritish Library jest największa biblioteka na świecie , a Biblioteka Narodowa Zjednoczonego Królestwa. Istnieje wiele innych bibliotek badawczych, w tym Wellcome Library i Dana Center , a także biblioteki uniwersyteckie , w tym British Library of Political and Economic Science w LSE , Central Library at Imperial , Maughan Library at King's i Senate House Libraries na Uniwersytecie Londyńskim .\nW drugiej połowie XIX wieku region South Kensington został rozwinięty jako „ Albertopolis ”, dzielnica kulturalna i naukowa. Znajdują się tam trzy główne muzea narodowe: Muzeum Wiktorii i Alberta ( sztuki użytkowej ), Muzeum Historii Naturalnej i Muzeum Nauki . National Portrait Gallery została założona w 1856 roku do domu przedstawieniach postaci z historii Wielkiej Brytanii; jego zbiory obejmują obecnie najobszerniejszą na świecie kolekcję portretów. Narodowa galeria sztuki brytyjskiej znajduje się w Tate Britain , założonej pierwotnie jako aneks National Gallery w 1897 roku. Tate Gallery, jak była wcześniej znana, stała się również głównym ośrodkiem sztuki współczesnej; w 2000 roku kolekcja ta została przeniesiona do Tate Modern , nowej galerii mieszczącej się w dawnej elektrowni Bankside Power Station , zbudowanej przez firmę architektoniczną Herzog & de Meuron z Bazylei .\nLondyn jest jedną z głównych stolic muzyki klasycznej i popularnej na świecie i gości duże korporacje muzyczne, takie jak Universal Music Group International i Warner Music Group , a także niezliczone zespoły, muzyków i profesjonalistów z branży. Miasto jest także domem dla wielu orkiestr i sal koncertowych, takich jak Barbican Arts Centre (główna baza London Symphony Orchestra i London Symphony Chorus ), Southbank Centre ( London Philharmonic Orchestra i Philharmonia Orchestra ), Cadogan Hall ( Royal Philharmonic Orchestra ) i Royal Albert Hall ( The Proms ). Dwie główne londyńskie opery to Royal Opera House i London Coliseum (siedziba Angielskiej Opery Narodowej ). W Royal Albert Hall znajdują się największe brytyjskie organy piszczałkowe . Inne ważne instrumenty znajdują się w katedrach i głównych kościołach. W mieście znajduje się kilka konserwatorium : Royal Academy of Music , Royal College of Music , Guildhall School of Music and Drama oraz Trinity Laban .\nLondyn ma wiele miejsc na koncerty rockowe i popowe, w tym najbardziej ruchliwe miejsce na świecie, The O2 Arena i Wembley Arena , a także wiele obiektów średniej wielkości, takich jak Brixton Academy , Hammersmith Apollo i Shepherd's Bush Empire . Kilka festiwali muzycznych , w tym Wireless Festival , South West Four, Lovebox i Hyde Park „s brytyjskiego czasu letniego są utrzymywane w Londynie. Miasto jest domem dla oryginalnej Hard Rock Cafe i Abbey Road Studios , gdzie The Beatles nagrali wiele swoich hitów. W latach sześćdziesiątych, siedemdziesiątych i osiemdziesiątych XX wieku muzycy i grupy takie jak Elton John , Pink Floyd , Cliff Richard , David Bowie , Queen , The Kinks , The Rolling Stones , The Who , Eric Clapton , Led Zeppelin , The Small Faces , Iron Maiden , Fleetwood Mac , Elvis Costello , Cat Stevens , The Police , The Cure , Madness , The Jam , Ultravox , Spandau Ballet , Culture Club , Dusty Springfield , Phil Collins , Rod Stewart , Adam Ant , Status Quo i Sade wywodzą się z ulic i rytmy Londynu.\nLondyn odegrał kluczową rolę w rozwoju muzyki punkowej , z siedzibą w mieście takich postaci jak Sex Pistols , The Clash i Vivienne Westwood . Nowsze artystów wyjść z londyńskiej scenie muzycznej m.in. George Michael „s Wham! , Kate Bush , Seal , the Pet Shop Boys , Bananarama , Siouxsie and the Banshees , Bush , the Spice Girls , Jamiroquai , Blur , McFly , The Prodigy , Gorillaz , Bloc Party , Mumford & Sons , Coldplay , Amy Winehouse , Adele , Sam Smith , Ed Sheeran , Paloma Faith , Ellie Goulding , One Direction oraz Florence and the Machine . Londyn to także centrum muzyki miejskiej. W szczególności brytyjskie gatunki garażowe , drum and bass , dubstep i grime ewoluowały w mieście z zagranicznych gatunków hip hopu i reggae , obok lokalnego drum and bass . Stacja muzyczna BBC Radio 1Xtra została założona, aby wspierać rozwój lokalnej muzyki współczesnej w mieście zarówno w Londynie, jak iw pozostałej części Wielkiej Brytanii.\nGłówne artykuły: Parki i otwarte przestrzenie w Londynie i Royal Parks w Londynie\nZobacz także: Lista miejsc o szczególnym znaczeniu naukowym w Wielkim Londynie oraz Lista lokalnych rezerwatów przyrody w Wielkim Londynie\nW raporcie City of London Corporation z 2013 r. Stwierdzono, że Londyn jest „najbardziej zielonym miastem” w Europie z 35 000 akrów publicznych parków, lasów i ogrodów. Największe parki w centralnej części Londynu to trzy z ośmiu parków królewskich , a mianowicie Hyde Park i sąsiadujące z nim Kensington Gardens na zachodzie oraz Regent's Park na północy. Szczególnie Hyde Park jest popularny wśród sportowców i czasami organizuje koncerty na świeżym powietrzu. Regent's Park zawiera londyńskie zoo , najstarsze naukowe zoo i znajduje się w pobliżu Muzeum Figur Woskowych Madame Tussauds . Primrose Hill , bezpośrednio na północ od Regent's Park, na wysokości 78 m (256 stóp) to popularne miejsce, z którego można podziwiać panoramę miasta.\nW pobliżu Hyde Parku znajdują się mniejsze Royal Parks, Green Park i St. James's Park . Wiele dużych parków leży poza centrum miasta, w tym Hampstead Heath i pozostałe Royal Parks of Greenwich Park na południowym wschodzie oraz Bushy Park i Richmond Park (największy) na południowym zachodzie. Hampton Court Park jest również parkiem królewskim, ale ponieważ zawiera pałac, jest administrowany przez Historyczne Pałace Królewskie , w przeciwieństwie do ośmiu parków królewskich .\nW pobliżu Richmond Park znajduje się Kew Gardens, w którym znajduje się największa na świecie kolekcja żywych roślin. W 2003 roku ogrody zostały wpisane na listę światowego dziedzictwa UNESCO . Istnieją również parki administrowane przez londyńskie rady miejskie, w tym Victoria Park na East Endzie i Battersea Park w centrum. Istnieją również bardziej nieformalne, półnaturalne otwarte przestrzenie, w tym 320-hektarowy (790-akr) Hampstead Heath w północnym Londynie i Epping Forest , który obejmuje 2476 hektarów (6118 akrów) na wschodzie. Obie są kontrolowane przez City of London Corporation . Hampstead Heath obejmuje Kenwood House , dawną rezydencję i popularną lokalizację w miesiącach letnich, kiedy nad jeziorem odbywają się koncerty muzyki klasycznej, przyciągając w każdy weekend tysiące ludzi, aby cieszyć się muzyką, scenerią i fajerwerkami.\nEpping Forest to popularne miejsce do różnych zajęć na świeżym powietrzu, w tym kolarstwa górskiego, spacerów, jazdy konnej, golfa, wędkowania i biegów na orientację.\nSpacery to popularna forma rekreacji w Londynie . Obszary, które zapewniają spacery, obejmują Wimbledon Common , Epping Forest , Hampton Court Park , Hampstead Heath , osiem Royal Parks , kanały i nieczynne tory kolejowe. Dostęp do kanałów i rzek ostatnio się poprawił, w tym utworzono Ścieżkę Tamizy , której około 45 km znajduje się w obrębie Wielkiego Londynu , oraz Szlak Wandle ; biegnie 12 mil (19 km) przez południowy Londyn wzdłuż rzeki Wandle , dopływu Tamizy .\nUtworzono również inne długodystansowe ścieżki łączące tereny zielone , w tym Capital Ring , Green Chain Walk , London Outer Orbital Path („Loop”), Jubilee Walkway , Lea Valley Walk i Diana, Princess of Wales Memorial Walk .\nWidok z lotu ptaka na Hyde Park i Kensington Gardens\nJezioro St. James's Park z London Eye w oddali\nThe River Wandle , Carshalton , w londyńskiej dzielnicy Sutton\nLondyn był gospodarzem Letnich Igrzysk Olimpijskich trzy razy: w 1908 , 1948 i 2012 roku , co czyni go pierwszym miastem, które trzykrotnie gościło współczesne igrzyska. Miasto było także gospodarzem Igrzysk Imperium Brytyjskiego w 1934 roku . W 2017 roku Londyn po raz pierwszy był gospodarzem Mistrzostw Świata w Lekkoatletyce .\nNajpopularniejszym sportem w Londynie jest piłka nożna, a od sezonu 2020–21 w angielskiej Premier League ma sześć klubów : Arsenal , Chelsea , Crystal Palace , Fulham , Tottenham Hotspur i West Ham United . Inne profesjonalne zespoły w Londynie to Queens Park Rangers , Brentford , Millwall , Charlton Athletic , AFC Wimbledon , Leyton Orient , Barnet , Sutton United , Bromley oraz Dagenham & Redbridge .\nOd 1924 roku oryginalny stadion Wembley był siedzibą angielskiej reprezentacji piłkarskiej . Jest gospodarzem 1966 FIFA World Cup Final , z Anglii pokonując RFN i służył jako miejsce do finału FA Cup , a także ligi rugby „s Challenge Cup końcowego. Nowy stadion Wembley służy dokładnie tym samym celom i może pomieścić 90 000 osób.\nDwie drużyny rugby Premiership Rugby mają siedziby w Londynie, Harlequins i London Irish . Ealing Trailfinders , Richmond i Saracens grają w RFU Championship i innych klubach rugby w mieście, w tym London Scottish , Rosslyn Park FC , Westcombe Park RFC i Blackheath FC . Na stadionie Twickenham w południowo-zachodnim Londynie odbywają się mecze domowe reprezentacji Anglii w rugby, a po ukończeniu budowy nowej trybuny południowej może pomieścić 82 000 osób.\nPodczas gdy liga rugby jest bardziej popularna na północy Anglii, w Londynie istnieją dwa profesjonalne kluby rugby - London Broncos w drugiej kategorii RFL Championship , grający na Trailfinders Sports Ground w West Ealing oraz trzecia liga. 1 zespół, London Skolars z Wood Green w Haringey .\nJednym z najbardziej znanych londyńskich corocznych zawodów sportowych są Wimbledon Tennis Championships , które odbywają się w All England Club na południowo-zachodnich przedmieściach Wimbledonu . Rozgrywany od końca czerwca do początku lipca, jest to najstarszy turniej tenisowy na świecie i powszechnie uważany za najbardziej prestiżowy.\nLondyn ma dwa testowe boiska do krykieta , Lord's (siedziba Middlesex CCC ) w St John's Wood i Oval (siedziba Surrey CCC ) w Kennington . Lord's był gospodarzem czterech finałów Pucharu Świata w Krykiecie i jest znany jako Dom Krykieta . Inne ważne wydarzenia to coroczny maraton londyński z udziałem masowym , w którym około 35 000 biegaczy pokonuje trasę dookoła miasta o długości 26,2 mil (42,2 km) oraz University Boat Race on the River Thames od Putney do Mortlake .\nTwickenham , siedziba angielskiej drużyny rugby , ma 82 000 miejsc i jest największym na świecie stadionem rugby.\nKort centralny w Wimbledonie . Mistrzostwa rozegrane po raz pierwszy w 1877 roku to najstarszy turniej tenisowy na świecie.\nAckroyd, Peter (2001). Londyn: Biografia . Londyn: Vintage. p. 880. ISBN 978-0-09-942258-7 .\nMills, David (2001). Słownik nazw miejsc w Londynie . Oxford Paperbacks. ISBN 978-0-19-280106-7 . OCLC 45406491 .\nVisitLondon.com - oficjalna witryna turystyczna Londynu\nLondyn w British History Online , z linkami do wielu wiarygodnych źródeł internetowych\n"London" , In Our Time , dyskusja BBC Radio 4 z Peterem Ackroydem, Claire Tomalin i Iainem Sinclairem (28 września 2000)\nDane geograficzne związane z Londynem w OpenStreetMap\nStare mapy Londynu z Eran Laor Cartographic Collection, The National Library of Israel\nTę stronę ostatnio edytowano 23 lutego 2021 o 17:34 (UTC) .