Wielki Wyrzut nie tylko zmienił Krańcowo, ale przede wszystkim pokrzyżował plany Drugiego względem przyszłych nowoprzybyłych. W jego zamyśle większość miała zostać przechwycona i przygotowana do koszmaru Nowego Świata przez niego samego oraz jego kompanów. Grzesiek liczył, że dzięki temu nie tylko ocali gro ludzi od niechybnej śmierci, ale budując z nimi nić porozumienia, ułatwi przetrwanie dla całej niespotworniałej jeszcze społeczności Krańcowa. Z założeń tych finalnie niewiele wyszło, a tabuny pojawiających się ludzi rozpierzchały się po mieście błyskawicznie, rozpoczynając własną walkę o przetrwanie.\nI słowo „walka” bardzo szybko stało się dla tego okresu kluczowe…\nKrańcowo jak każde pokomunistyczne miasto cierpiało bowiem na ogromny rozrzut społeczny. W ramach tych samych granic żyli obok siebie zarówno bogaci lekarze, oszuści i politycy, jak również wszelkiej maści patologia, drobni złodzieje i biedota.\nW opozycji do wiecznie wymęczonych pracowników niezamkniętych jeszcze fabryk, marzących jedynie o świętym spokoju, ciągłe burdy toczyli ze sobą bezrobotni kibice miejscowych drużyn KSC-Krańcowo i KP-Wiślinka. Z kolei ogrom bezperspektywicznych nastolatków, których rodziców nie było stać na opłacenie studiów w Warszawie, wagarował na ławkach miejskiej auli zasilając przyszłe gromady antyspołecznych subkultur.\nNawet w Starym Świecie nie dało się więc powiedzieć, że Krańcowo było miastem bezpiecznym i spokojnym. I tak, obok wiecznie patrolowanych ulic Centrum, na których można było bez obaw wyjść na spacer, znajdowały się dzielnice gdzie wizyta po zmrokukończyła się w najlepszym wypadku utratą portfela. Nowy Świat niczego w tym względzie nie poprawił.\nChociaż Drugi miał nadzieję, że ludzie zjednoczą siły w walce z niewykształconymi, stało się coś zupełnie innego. Po Krańcowie bardzo szybko zaczęły krążyć bandy, które nieświadome, że sklepy mają szansę się odnowić, toczyły ze sobą walki o jedzenie i wodę. W większości przypadków były to jednak wymówki, bo w wielu sytuacjach grupy były z góry nastawione przeciwko sobie i traktowały brak policji jako okazję do wyrównania dawnych porachunków. Mieczem obosiecznym okazały się również porozrzucane po mieście kryjówki Pierwszego. Te, których nie zdążył on przenieść w jakieś mniej oczywiste miejsca, szybko padały łupem szabrowników uzbrajając ich dodatkowo w broń palną.\nZ tego powodu miasto na kilka kolejnych miesięcy miało pogrążyć się w totalnym chaosie, a przed ukształtowaniem się ostatecznie społeczności ‘’weteranów’’ jeszcze masa ludzi miała stracić życie. Nim jednak do tego doszło, dogasający Wielki Wyrzut miał powołać do Krańcowa jeszcze jedną „wyjątkową” postać.\nPierwszy siedział pod parapetem oparty plecami o stary żeliwny grzejnik. Tuż nad jego głową świsnęły właśnie kule roztrzaskując szklane okno. Odłamki rozsypały się po jego głowie i kamizelce kuloodpornej.\n– To moja broń… - wysyczał wściekle. - … i moja amunicja!\nPodrywając się do góry zobaczył w oknie sąsiedniego budynku jakąś czarną sylwetkę. Przymierzając przez ledwie sekundę wystrzelił i runął z powrotem pod parapet. W tym samym momencie tuż nad głową przeleciała mu kolejna seria pocisków.\n– AAAAA! Przestańcie strzelać jak idioci! Przestańcie marnować moje naboje! – wykrzyczał rozwścieczony.\nGdy kanonada na chwilę ustała przeczołgał się do sąsiedniego pomieszczenia i znowu wychylił znienacka. Po drugiej stronie napastnicy zamarli czekając zapewne aż pojawi się ponownie w tym samym miejscu. Pierwszy bez pośpiechu wymierzył w głowę jednego z nich i nacisnął spust. Szyba przez którą celował rozprysnęła się, a trafiona postać padła na ziemię. Jej kompani natychmiast odpowiedzieli przypadkowym ogniem, ale nim zorientowali się skąd padł strzał, Pierwszy na spokojnie skrył się za ścianą.\nCzekając, aż bezsensowny ostrzał ucichnie, poczuł jak ogarnia go prawdziwa irytacja. Szabrownicy, którzy okradli jego kryjówkę i postanowili zabić, zachowywali się jakby nigdy nie brali udziału w prawdziwej walce. Nie tylko stali ciągle w tych samych miejscach, ale marnowali masę amunicji, strzelając nawet, gdy nie mieli szans w nic trafić.\n– Jakim cudem wy przetrwaliście do tej pory…? - pomyślał coraz bardziej rozwścieczony.\nW końcu napastnicy przestali strzelać, a Pierwszy chciał już zmienić pozycję, gdy nagle uderzył go przedbłysk. Świadomy, że w tym wypadku nie ma już sensu ryzykować, usiadł po prostu na podłodze by przygotować się na jego nadejście.\n– Kończymy to… - szepnął sięgając do swojego plecaka. Z bocznej kieszeni wyciągnął kolejną już wersję mieszanki Kuby. Ta gwarantowałaniemal natychmiastowe wybudzenie i pozwalała przetrwać bez większego problemu cały Błysk.\nPierwszy nie zwlekając wcisnął sobie remedium w żyłę na ramieniu. Bardzo tego nie lubił, ale wkłucie się bezpośrednio do krwioobiegu przyśpieszało działanie substancji. Niemal natychmiast poczuł lekkie odrętwienie od środków przeciwbólowych, a w jego uszach pojawił się gwizd charakterystyczny dla rozpoczynającego się Błysku.\nNim jednak ten nadszedł, Pierwszy wyciągnął jeszcze z plecaka gogle spawalnicze. Te sprawdzały się o wiele lepiej niż chromowane szkła w jego masce.\nPrzedbłysk uderzył ponownie dając ostatni sygnał, że zaraz nastąpi kulminacja. Mężczyzna zdążył jeszcze tylko spojrzeć na zegarek nim niewyobrażalna jasność pokryła okolicę, a przeraźliwy gwizd zaczął świdrować mu uszy. Tym razem już nawet nie krzyczał. Przez ostatnie kilka tygodni Błyski pojawiały się tak często, że chyba jego organizm w jakimś stopniu się do nich przyzwyczaił. Nie słysząc już nawet własnych myśli po prostu zamknął oczy.\nPierwszy ocknął się i robiąc z dłoni rurkę, schował zegarek w cieniu by spojrzeć na godzinę. Nieprzytomny był zaledwie dwie minuty. Mieszanka, którą sporządzał Kuba była więc coraz lepsza. Ponieważ napastnicy nie mogli mu w tym momencie zagrozić, postanowił dać sobie chwilę by uszy i oczy przyzwyczaiły mu się lepiej do warunków panujących w Błysku.\nNie musiał jednak czekać długo. Słuch tępiał momentalnie tak, że prawie przestawało się słyszeć gwizd, a oczy osłonięte przez gogle adaptowały się wyjątkowo szybko. Przygotowany Pierwszy ruszył więc w końcu na ulicę. Tam musiał mimo wszystko zrobić jeszcze jeden krótki postój, bo na zewnątrz było zdecydowanie jaśniej niż w budynku. - Prawie jakbym chodził po słońcu... - pomyślał odruchowo osłaniając oczy ręką. Nie miało to jednak żadnego sensu, bo w tracie Błysku światło zdawało się wylewać zewsząd.\nPierwszy przeszedł przez jezdnię i zbliżył się do przeciwległego domu, gdzie skrywali się napastnicy. Jego drzwi były oczywiście zablokowane, a mężczyzna nie czuł się na tyle dobrze by je forsować. Rozglądając się za alternatywną drogą szybko odnalazł roztrzaskane w trakcie strzelaniny okno, przez które wskoczył wprost na korytarz.\nPo drugiej stronie tuż przy wejściu dostrzegł jednego z szabrowników. Nieogolony chłopak o dość długich włosach ubrany w jeansową kamizelkę miał krwawiącą ranę na wysokości mostka, a w martwej dłoni wciąż trzymał pistolet.\n- To moje! – syknął Pierwszy wyciągając mu broń ze sztywnych palców.\nChowając ją do plecaka przeszedł dalej korytarzem aż do dość zniszczonej kuchni. Tam tuż pod oknem leżał drugi martwy szabrownik. Mężczyzna miał wyryty kanał w okolicy skroni co świadczyło, że kula ledwie go musnęła.\n- To też moje… - prychnął Pierwszy zabierając kolejny pistolet.\nNa tym jednak nie skończył. Z tego co widział szabrowników była czwórka. Wychodząc z kuchni wrócił na korytarz i przeszedł do salonu. Tam zobaczył kilka wypchanych rybackich plecaków ułożonych na obiadowym stole. Te bez wątpienia również pochodziły z jego kryjówki.\nKrążąc dalej po dość dużym domu natrafił na kolejne zaryglowane drzwi, tym razem od łazienki. Świadczyło to, że napastnicy przeżyli już chociaż jeden Błysk i wiedzieli, że stracą przytomność, a potwory mogą ich dopaść w tym czasie.\nPierwszy uderzył opancerzonym łokciem w szybę i przekładając rękę przez powstałą dziurę otworzył zamek. W środku zobaczył chłopaka i dziewczynę leżących na podłodze tuż obok siebie. Oboje byli bardzo młodzi.Na oko nie mogli mieć więcej niż dwadzieścia lat. Przyglądając im się uważnie prawie parsknął ironicznym śmiechem.\nDziewczyna miała pomalowane oczy, a włosy zawadiacko związane w luźną kitkę z dwoma pasmami opadającymi na boki twarzy. Nie miała kamizelki kuloodpornej, za to militarny zielony t-shirt. Do tego chodziła w krótkich bermudach, a na JEDNYM kolanie miała ochraniacz.\n- I powiedz mi... W czym ci to niby miało pomóc? - pomyślał kręcąc głową.\nChłopak wyglądał nie mniej komicznie. Miał motocyklowe buty z blachami, tak sztywne i ciężkie, że zrobienie w nich kilku kroków musiało być katorgą. Do tego ciasne jeansy, w których nie sposób było swobodnie biegać oraz ramoneskę. Ta oprócz tego, że była dwa razy cięższa od kamizelki z wkładami balistycznymi to jeszcze nie dawała prawie żadnej ochrony.\n- Cholerne dzieci… - szepnął Pierwszy siadając zszokowany na podłodze. – CHOLERNE DZIECI!!! – wykrzyczał po chwili do nieprzytomnych. – Wy myślicie, że to zabawa? Że ktoś was przeniósł do jakiejś gry? Mieliście czas malować sobie oczy i ubierać się w to całe badziewie, a nie mogliście poszukać jedzenia?! – wykrzyczał z pretensją.\nPo chwili poderwał się celując w głowę chłopaka z pistoletu. – Moje życie też było dla ciebie zabawą? Strzelaliście do mnie, bo myśleliście, że będziecie przez to fajni?! – Pierwszy był już gotów nacisnąć spust, ale jego wzrok padł między leżącą parę. Ich ręce były splątane jakby tuż przed utratą przytomności ściskali swoje dłonie. Przyglądając się dziewczynie dostrzegł, że jej makijaż jest rozlany przy oczach, a policzki świecą się w błysku od łez.\nTen widok sprawił, że uszła z niego cała złość. – Niech was szlag jasny... – szepnął i przetrzepując parę odebrał im jeszcze dwa pistolety, które spakował do swojego plecaka.\n- Jak ich tak zostawisz na pewno zginą… - wyszeptał cichy kobiecy głos w jego głowie.\n- Co z tego? – prychnął. – Kazałem im się okradać?! Kazałem im do siebie strzelać?!\nW jego podświadomości pojawił się nagle obraz. Wspomnienie jednej z sesji, które miał z Agnieszką w Starym Świecie.\n- Czemu miałbym pomagać komukolwiek? Większość nigdy tego nie doceni.\n- Bo tak postępują ludzie. – odpowiedziała kobieta. – Altruizm to cecha, którą spotyka się wyłącznie u naszego gatunku. Pomaganie innym bez korzyści dla siebie definiuje w nas to co ludzkie.\n- Bo tak postępują ludzie. – powtórzył Pierwszy zdając sobie w pełni sprawę, że nie może ich tak zostawić.\nKrążąc przez chwilę po budynku zaczął szukać miejsca, w którym mógłby ukryć nieprzytomną parę. W końcu, na samym skraju domu tuż obok kotłowni, zobaczył solidną drabinę prowadzącą na strych. - Ok, tu was umieszczę... - szepnął ledwo słysząc własny głos i wrócił do łazienki.\nNieprzytomna dziewczyna była wręcz komicznie lekka. Pierwszy przerzucił ją sobie na plecy i z niewielkimi tylko problemami przetransportował na górę. Z chłopakiem niestety sprawa nie była tak prosta. Chociaż udało mu się przenieść go pod klapę, to o wejściu z nim na strych nie było mowy.\nSzukając rozwiązania przejrzał plecaki, które szabrownicy zabrali z jego kryjówki. W jednym z nich udało mu się znaleźć linę, którą zawsze traktował jako niezbędne wyposażenie. Z jej pomocą przewiązał chłopaka pod pachami, następnie wciągnął go jak worek cementu na rusztowanie.\n- Reszta należy do was... - pomyślał i zdecydowanie chciał już stąd odejść.\nW tym momencie przeszło mu jednak przez myśl, że gdyby po przebudzeniu tych dwoje spotkało niewykształconych i tak byliby bez szans.\nPierwszy westchnął ciężko i wyciągnął jeden z pistoletów. Napełnił jego magazynek i odłożył go na podłodze tuż obok ręki chłopaka. Nie miał jednak zamiaru zostawić go nie uświadomiwszy pary co tutaj zaszło. Sięgając do swojej kamizelki wyciągnął notatnik i zaczął pisać:\nIdioto i idiotko.\nŻyjecie tylko dlatego, że mieliście szczęście zaatakować człowieka, który zachował w sobie odrobinę sumienia i nie zabiłby bezbronnych ludzi. Chociaż broń i jedzenie, które ukradliście należały do mnie, zostawiam wam jeden pistolet i amunicję.Bo puszczenie was całkiem bezbronnych byłoby i tak równoznaczne z waszą śmiercią.\nMimo tego, że będziecie mieli broń nie czujcie się zbyt pewni w tym świecie. Mierzyłem się z wami i wiem, że ani nie potraficie walczyć ani nie macie do tego ukrytego talentu. Zaatakowaliście mnie z zaskoczenia i to we czwórkę, a gdyby nie Błysk wszyscy leżelibyście już martwi! Jeżeli macie zamiar przeżyć nie traktujcie tego jako przygody albo zabawy, co sądząc po waszym zachowaniu i ubiorze właśnie robicie. Gwarantuję wam, że nie zrobiło na mnie wrażenia jak zawadiacko wyglądaliście, ani nie uchroniło to waszych kolegów przed śmiercią z mojej ręki. Niewykształconym, czyli potworom też będzie całkiem obojętne jak „dobrze” będziecie wyglądać w momencie śmierci. Zamiast poświęcać czas na głupoty skombinujcie sobie porządny strój. Taki, który będzie w stanie was przed czymś ochronić. Znajdźcie też porządne buty, bo nawet nie wiecie ile razy przyjdzie wam jeszcze uciekać.\nTrzymajcie się daleko od bloków, a jedzenia szukajcie w wolnostojących domach z solidnymi ogrodzeniami. Przeważnie jest tam mniej potworów, co nie znaczy, że na żadnego się nie natkniecie. Unikajcie też walki tak długo jak tylko możecie...\nI jeżeli jeszcze raz spróbujecie okraść którąś z moich kryjówek...\nZnajdę was i zabiję.\nWyrywając kartkę z notatnika Pierwszy położył ją na pistolecie po czym zszedł ze strychu.\nBy uniemożliwić komuś dotarcie do nieprzytomnych, oderwał drabinę i wyniósł ją na zewnątrz, przerzucając następnie przez płot sąsiedniej działki. Skradzionego jedzenia nie było sensu zabierać bo było ciężkie, a Pierwszy i tak ukrywał go jeszcze mnóstwo w innych miejscach.\nSpoglądając w niebo zauważył, że nie zanosi się jeszcze na zakończenie Błysku. Ponieważ mógł sobie w tym momencie pozwolić na chwilę spokojnej podróży po mieście, postanowił udać się w okolice cmentarza w centrum. Przez głowę przyszło mu, że nie tylko mógłby sprawdzić czy przypadkiem nie wyrzuciło kogoś nowego, ale ewentualnie spotkać kogoś z ‘’Pierwszej Grupy’’.\nOd momentu gdy w mieście zaczęło pojawiać się coraz więcej ludzi, ci nienastawieni wrogo zaczęli określać tym mianem Drugiego i jego kompanów.\nPierwszy nie zwlekając ruszył więc środkiem drogi. Od dłuższego czasu na takie coś mógł sobie pozwolić wyłącznie w czasie trwania Błysku. W innej sytuacji idąc na otwartej przestrzeni narażał się na natychmiastową śmierć, czy to z rąk jakiejś bandy krążącej po mieście, czy potworów, które ciągle dość licznie pojawiały się na ulicach.\nBez przymusowych postojów Pierwszy dotarł do cmentarza zaledwie w kwadrans. Tuż przed jego bramą dostrzegł małe czarne auto, co nieco go zaskoczyło. Od dłuższego czasu nikt nie używał w Krańcowie samochodów, bo te stanowiły natychmiastowe, oczywiste cele dla bandytów i zdradzały twoją kryjówkę.\nPrzechodząc przez stalową bramę wszedł na teren nekropolii i brukowaną drogą ruszył w jej głąb. W pewnym momencie zobaczył jakąś postać siedzącą na ławeczce dość dużego i nowego grobu. Niemal natychmiast rozpoznał blondwłosą szczecinę Drugiego. Zamyślony mężczyzna wpatrywał się w przeciwległy koniec cmentarza. Słysząc jednak jego kroki podniósł się, a gdy go rozpoznał na twarzy pojawił mu się szczery uśmiech.\n- Pierwszy! – zawołał wyciągając rękę na powitanie. – Cholera, tak długo nie dawałeś znaku życia, że zaczynałem się już naprawdę martwić.\n- Niepotrzebnie. – odparł rozglądając się po pobliskich mogiłach w poszukiwaniu nowo przybyłych. – Nikt jeszcze się nie pojawił?\n- Nie. – odparł Drugi siadając z powrotem na ławce. – Ogólnie pojawia się coraz mniej ludzi…\n- Błyski też coraz rzadsze. – dodał Pierwszy zajmując miejsce obok niego. Odruchowo odczytał w tym momencie tablicę nagrobną naprzeciw której siedzieli. - Igor Wawrzyn... To ktoś z twojej rodziny?\nDrugi pokręcił głową. - Usiadłem, bo była ławka. - rzucił wracając natychmiast do tematu błysków. – Tak mi się zdaje, że to wariactwo powoli cichnie. Myślałem już w pewnym momencie, że oszaleję od tych ciągłych bóli głowy... - westchnął masując się odruchowo po skroniach.\nPierwszy doskonale rozumiał o czym mężczyzna mówi. W ostatnim czasie Błyski pojawiały się ciągle, a to wpływało w tragiczny sposób na organizm. Gdyby nie to, że Trzeci naprędce poprawił swoje mieszanki, przeżywaliby naprawdę tragiczny okres. - Ale ten ostatni środek Kuby jest naprawdę dobry. - stwierdził próbując pocieszyć Grześka. - Nie wiem jak jest z tobą, ale póki ze mnie nie zejdzie to nie czuję nawet pobłyskowego kaca…\n- No! Na całe szczęście jako tako go dopracował… - odparł Drugi, ale po tonie w jakim to zrobił słychać było, że coś go martwi. Pierwszy zamiast domyślać się o co chodzi spytał po prostu.\nDrugi zmarszczył czoło i odetchnął ciężko. - Na pewno ma skutki uboczne. Od kiedy zażywam to świństwo regularnie zaczęło mnie kuć w sercu. Mam też czasem problemy z oddychaniem. Jakbym w losowych momentach dostawał zadyszki.\nPierwszy skrzywił się zastanawiając przez chwilę, czy czuje się podobnie. - Może to zależy od organizmu? - spytał retorycznie. - Ja jeszcze nie czuję się tak źle, a sporadycznie zdarzało mi się odpuszczać Błyski.\nGrzesiek słysząc to pokręcił głową milknąc przez chwilę. Pierwszy już od dawna zauważył, że Nowy Świat zaczął odciskać na mężczyźnie wyjątkowo nieprzyjemne piętno. Jego kompan coraz częściej zamyślał się i tracił humor. Próbując ochronić go przed pogrążeniem się w całkiem w ponurym nastroju, robił to co zwykle, nie pozwalał na milczenie. - Przyjechałeś samochodem? Myślałem, że też przestaliście ich używać...\n- Jeżdżę tylko w czasie błysku żeby zdążyć na cmentarz. - odparł Drugi. - Przez samochód ostatnio o mało co nie spaliliśmy sobie kryjówki. Na szczęście Szósty i Dziewiąty ogarnęli, że są śledzeni i przed powrotem zgubili ogon.\n- Zaczynam już tęsknić do czasów, gdy jedynym problemem byli niewykształceni. - skwitował z przekąsem Pierwszy zmieniając po chwili temat. - Czuwasz dzisiaj sam?\nDrugi pokręcił głową. - Trzymamy się przytomni parami. Kuba pilnuje reszty w domu…\n- Rozumiem. – stwierdził Pierwszy otwierając swój plecak. Ze środka wyciągnął paczkę solonych chipsów. Otwierając opakowanie położył je na ławce między nimi.\nDrugi popatrzył się zszokowany. - Ty możesz jeść w trakcie tego?\n- Mhm. - potwierdził Pierwszy zjadając garść chipsów.\n- Kurwa... ja mam ciągle mdłości. - stwierdził Drugi, mimo to sam sięgnął do paczki. – Widziałeś już jak wypadają? - spytał po chwili otrzepując ręce jakby nie miał zamiaru brać więcej.\n- Raz. – odpowiedział Pierwszy. – Potem nie miałem już czasu zaglądać na cmentarz. Starałem się ratować to co zostało z moich kryjówek... Niestety, sporo zostało już odkrytych.\n- Wiem. – potwierdził z przekąsem Drugi sięgając ponownie do paczki. – Ostatnio na mieście jest coraz więcej strzelanin. Nadzieja tylko w tym, że komisariat nie zresetuje się po raz kolejny i w końcu skończy się amunicja... Kurwa, miałem nie brać więcej. - dodał po chwili, gdy po raz kolejny sięgnął po chipsy.\n- Zanim tu przyszedłem sprawdzałem jedną kryjówek. - wtrącił Pierwszy. - W środku natknąłem się na grupę szabrowników. Na mój widok natychmiast zaczęli strzelać…\n- Żartujesz? – spytał przestraszony Drugi ponownie otrzepując ręce – Nic ci nie jest? Nie oberwałeś nigdzie?\n- Nie… - westchnął Pierwszy. – To byli gówniarze, wiesz? I to mnie przeraża… Nie zdążyłem się nawet odezwać, a oni już mierzyli w moją stronę. Uratowało mnie tylko to, że strzelali naprawdę fatalnie…\nDrugi zmarszczył czoło zamyślając się, a Pierwszy zaczął już żałować, że poruszył ten temat. Nim jednak zdążył go zmienić Grzesiek spytał retorycznie. - Ciekawe jaka była ich historia...?\n- Historia? - dopytał Pierwszy, a Drugi skinął głową ponownie lądując nieświadomie ręką w paczce.\n- Dokładnie, historia. Wiesz, na świecie od zawsze są zjeby. Już nie chcę po raz kolejny przytaczać tego łoma Regulskiego, ale przecież nie powinno być ich tak dużo. Większość ludzi raczej nie powinna być w stanie strzelać do kogoś bez powodu. Oni przecież nie żyją w tym świecie tak długo jak my. Nie powinni być tak wypaczeni! Może zanim ich spotkałeś ktoś już zdążył ich skrzywdzić...\n- Może… - westchnął Pierwszy. - Z drugiej strony gdybyś znał trochę tą prawdziwą „historię”, miałbyś mniej wątpliwości. Przed pierwszą wojną światową ludzie też mieli się za cywilizowanych. A potem mordowali się na bagnety. Przed drugą wojną światową wszyscy uważali, że póki żyją pamiętający poprzedni konflikt, nowej wojny nie będzie. W określonych warunkach ludzie bardzo szybko odrzucają człowieczeństwo...\nGrzesiek zrobił w tym momencie przejętą minę spoglądając na Pierwszego badawczo. - Zabiłeś ich wszystkich? - spytał w końcu wyjątkowo poważnym tonem.\n- Tylko tych, których musiałem. - odparł Pierwszy. - Potem przyszedł błysk. Pozostałą dwójkę rozbroiłem i ukryłem poza zasięgiem potworów. Zostawiłem im też krótki list z paroma „radami na przyszłość”.\nZ niewiadomego powodu Grzesiek uśmiechnął się. - Takie gesty jak ten sprawiają, że jeszcze nie tracę nadziei. - stwierdził spoglądając dziwnie rozmarzony w stronę grobowca. – Szkoda tylko, że z nimi nie poczekałeś. Mógłbyś przyprowadzić ich do nas… Może dałoby radę ich jakoś „nawrócić”.\nPierwszy pokręcił głową. – Zabiłem im dwoje towarzyszy. Myślisz, że jakby na mnie zareagowali? Wysłuchaliby? Uznali za przyjaciela? Nie wiesz nawet kim byli. Młody wiek nie gwarantuje, że ktoś jest dobrym człowiekiem…\n- Heh. – westchnął Drugi. – Masz rację. Stare przyzwyczajenia ze studiów pedagogicznych. Uczyli nas, że do pewnego wieku zawsze można kogoś zresocjalizować.\n- Ja bym nie ryzykował. – wtrącił Pierwszy. – Masz już ludzi o których się troszczysz. Myśl głównie o nich…\nW tym momencie Drugi wyskoczył z dość niespodziewanym przykładem. - Gdybyś ty nie zaryzykował, nie byłoby mnie tu dzisiaj.\n- Tylko, że ja nie ryzykowałem. - zaprotestował Pierwszy. - Miałem nad tobą przewagę pod każdym względem.\n- My też mamy przewagę. - stwierdził nagle Drugi. - Znamy ten świat dłużej niż inni. Umiemy utrzymać przytomność w błysku… - dodał unosząc ręce jakby chciał podkreślić w jakiej anomalii się teraz znajdują.\nPierwszy miał co do tego odmienne zdanie. O ile jeszcze dwa tygodnie temu, gdy Błysk pojawiał się od kilku do kilkunastu razy dziennie, mogło to dać jakąś przewagę. O tyle teraz wracając do swojej dawnej formy był zbyt nieprzewidywalny. - To obecnie niewiele. - odparł podkreślając swoje negatywne nastawienie.\nDrugi opuścił głowę. – Może masz rację... ale jest pewna pozytywna strona. Złapaliśmy niedawno kontakt z pewną grupą, która wydaje się w porządku. Łączymy się teraz przez radio. Spotkaliśmy się nawet raz by wymienić rzeczy i informacje.\n- Dowiedziałeś się od nich czegoś ciekawego? - spytał zaskoczony Pierwszy, który jak do tej pory spotykał wyłącznie wrogo nastawionych ludzi.\n- Też próbowali uciec z Krańcowa, ale dotarli dalej, bo aż do Zakładów Chemicznych. Po tamtej stronie jest już podobno armia niewykształconych. Odbili się od niej i wrócili do Centrum. Za to Kuba uzupełnił swój notatnik o kilka nowych „gatunków”. A właśnie, pamiętasz stwora w masce spawalniczej? - spytał nagle Drugi. - Tego, którego widzieliśmy pod muzeum? - Pierwszy skinął głową, a Grzesiek dodał. - Wiesz, że on tropi?\n- Jak to tropi? - dopytał zdziwiony.\nDrugi uśmiechnął się ironicznie. - Tamta grupa starła się z takim jak wracali. Od kilku dni nie daje im spokoju, a najlepsze jest to, że podobno jakby się nie ukrywali jest w stanie ich odnaleźć.\n- Żartujesz... - wtrącił Pierwszy. - A nie próbowali go po prostu załatwić?\n- To przypomnij sobie jak nam poszło... - odparł rozbawiony Drugi.\nPierwszy musiał zastanowić się dłuższą chwilę. W trakcie ratowania towarzyszy Grześka z muzeum wydarzyło się tak dużo, że obraz zamaskowanego potwora nieco uciekł mu z pamięci. W końcu jednak przypomniał sobie jak ostrzelali go z ciężkiego karabinu PKS i niewiele to dało. - Hmm. Czyli jak nie patrzeć utknęliśmy...\nW tym momencie Drugi zrobił zszokowaną minę. - Przepraszam. Czy ja się nie przesłyszałem? Powiedziałeś „utknęliśmy” ?\nPierwszy poprawił gogle spoglądając w niemal białe niebo. - Słuchaj Grzesiek. Agnieszka nie żyje. Krańcowo jest teraz pełne nie tylko potworów, ale też ludzi, którzy są o wiele bardziej nieprzewidywalni. Jestem uparty, ale nie głupi i wiem, że nadszedł czas by stąd uciekać...\n- WOW! - zawołał Drugi. - Czekaj... Ja na pewno wziąłem remedium? Może jestem nieprzytomny i mi się to śni? Bo wydawało mi się, że TY zasugerowałeś opuszczenie miasta...\n- W czasie Błysku nie ma snów. - zakpił Pierwszy, ale Grzesiek nie zdążył mu odpowiedzieć, bo ich przekomarzanie przerwał jeden z ewenementów Nowego Świata.\nObraz przed ich oczami zaczął się zaginać. Wyglądało to tak jakby ogromna część cmentarza namalowana była na wielkim płótnie i zawieszona wysoko na niebie. Po drugiej stronie zaś ktoś przy użyciu potężnego odkurzacza zasyłałby ten rysunek, marszcząc go i tworząc spore wgłębienie. Pierwszy widząc to od razu pomyślał o hipotetycznych rysunkach czarnych dziur z czasopism naukowych.\nTajemnicze zagięcie przesuwało się po cmentarzu płynnym magnetycznym ruchem. Mężczyźni wstali, by w razie potrzeby zejść mu z drogi.\n- Czyli dziś tylko jeden. - stwierdził nagle Drugi.\nPierwszy zahipnotyzowany widokiem spytał dopiero po chwili. - Jak wypada więcej ludzi jest więcej zagięć?\n- Mhm. - mruknął Drugi obserwując anomalię, która zawisła nagle nad jednym z grobów. „Marszczenie” rzeczywistości pogłębiało się, aż w końcu na środku pojawiła się mała dziura. Nagle okolicę wypełnił krótki huk przypominający pękającego balona. Zmarszczka momentalnie zniknęła, a jakaś postać runęła twardo między grobami.\nPierwszy i Drugi podeszli do niej.\nNowoprzybyły miał na sobie sprane jeansy i rozciągniętą szarą koszulę na ramiączkach. Fakt, że nie miał na nogach nawet butów świadczył, że Błysk musiał zaskoczyć go gdy był w domu. Pierwszy przyglądał mu się z uwagą gdy nagle go zmroziło. Znał tą postać! Znał ją aż nazbyt dobrze. Mężczyzną, który wypadł z Błysku był jego kuzyn.\nDrugi przyglądając się reakcji Pierwszego spytał natychmiast. – Wiesz kto to jest?\nPierwszy i Drugi jechali samochodem z mężczyzną leżącym na tylnym siedzeniu. Za szybą niebo przybierało powoli brunatno-czerwony kolor co znaczyło, że Błysk zbliżał się do końca.\nW głowie Pierwszego trwała teraz istna burza. Nowoprzybyłym był nie kto inny, a jego kuzyn Daniel. Człowiek z którym spędził kilka wczesnych lat dzieciństwa. W Starym Świecie odizolował się jednak od niego, bo z dość wesołego i rozmownego dziecka, mężczyzna wyrósł na straszliwego egoistę i wykorzystywacza. - Nie powinniśmy go zabierać… - zaczął nagle Pierwszy.\n- Przecież sam powiedziałeś, że to twoja rodzina… - odparł zdziwiony Drugi.\nPierwszy pokręcił głową i prychnął . – Rodzina… Co z tego? To nie jest człowiek, któremu można zaufać w takich okolicznościach.\nGrzesiek odwrócił się na chwilę, by spojrzeć na pasażera z tyłu. - Nie wygląda na mordercę... To, że w Starym Świecie nie był godny zaufania, jeszcze nie znaczy, że powinno się go zostawić na pewną śmierć.\nPierwszy westchnął spoglądając przez okno. Zbliżali się już do kryjówki. W tym tempie była spora szansa, że wygaszenie zastanie ich już na miejscu. Tylko czy na pewno powinni tam wracać? - Posłuchaj! - szepnął Pierwszy. - Daniel nie jest jak ja. Potrafi się dobrze sprzedać, oczarować ludzi, ale nie ma w sobie nawet odrobiny moralności. Spędziłem z nim dzieciństwo i wtedy już był bardziej jak maszyna niż człowiek. Poświęci bez skrupułów wszystko i wszystkich dla własnego dobra...\n- Brzmi to jakbyś opisywał każdego typowego „egocentryka”. - wtrącił Drugi. - To jeszcze nie powód by skazywać go na samotną tułaczkę.\nPierwszy pokręcił zirytowany głową. - Ty dalej nie rozumiesz. Typowego egoistę rozpoznasz bardzo szybko. On sprawia wrażenie najlepszego z możliwych kompanów zanim nie wbije ci noża w plecy...\nW tym momencie Drugi zatrzymał samochód. - Ok, Pierwszy. - stwierdził niespodziewanie. - Jesteś moim przyjacielem i ufam ci jak nikomu innemu. Jeżeli uważasz, że nie warto go ratować zdaję się na ciebie. Powiedz tylko słowo, a wywalamy go z auta i niech sam sobie radzi! Możemy też zostawić w jakimś bezpieczniejszym miejscu jeżeli chcesz zachować minimum przyzwoitości.\nPo tych słowach Pierwszego zamurowało. Spodziewał się, że mimo jego ostrzeżeń Grzesiek będzie obstawał za zabraniem Daniela do kryjówki. - Poważnie? - spytał jakby to miał być żart.\n- Jasne! - stwierdził Drugi. - Dlaczego miałbym ci nie wierzyć? Nie znam go! Ty tak. Wygląda jak człowiek, ale może być diabłem w ludzkiej skórze! Zdaję się tu w pełni na ciebie...\nPierwszy z jakiegoś powodu poczuł nagle ogromną wdzięczność w stosunku do Drugiego. Nie chodziło tu nawet o to, że zgodził się porzucić nowoprzybyłego, ale że tak po prostu zaufał jego opinii. - Ok! To jedź do butików przy Iwaszkiewicza. Mam tam małą kryjówkę. Upchniemy go i niech sobie radzi!\nDrugi natychmiast wykręcił samochód, ale nim zdążyli odjechać od kryjówki, Krańcowem wstrząsnęło jak przy grzmocie. - Cholera! Wygaszenie... Co robimy? Pierwszy? Co teraz?\nPierwszy spojrzał w twarz Daniela. Jego oczy biegały jak szalone pod powiekami. Nie było już szans by zdążyli go „porzucić”.\nPonieważ wykopanie nieświadomego Daniela nie wchodziło już w grę, mężczyźni zabrali go na podwórko kryjówki. Tam bez angażowania reszty grupy odczekali w samochodzie, aż się w końcu przebudzi.\nZszokowanego kuzyna Pierwszego, który był przekonany, że jeszcze przed chwilą popijał piwko w domu, musieli teraz wprowadzić do „Nowej Rzeczywistości”. Daniel, który całą sytuacje traktował z początku jako żart i często przerywał im pytając o „kamery i nagrywającego”, po krótkim objechaniu okolicy zaczął powoli przyswajać do siebie, że świat mógł zupełnie się zmienić.\nGdy dość oczywisty etap wyparcia był już za nim, mężczyźni zabrali kuzyna Pierwszego do kryjówki i tam w jednym z pokoi zaczęli tłumaczyć jak wygląda teraz życie i co właściwie zdążyli się dowiedzieć. Ku zdumieniu obu, Daniel wyjątkowo gładko przyjął całą tę wiedzę. Nie było momentu w którym miałby dość albo dał im znać, że musi to wszystko przemyśleć. Wyjątkowo szybko zaczął też zadawać pytania, a nawet na jego twarzy pojawiało się czasami niezdrowe podniecenie.\nW końcu, gdy większość tematów zostało omówionych, Daniel rozsiadł się wygodnie w fotelu podsumowując wszystko jednym zdaniem. - Mimo wszystko to dość zabawne, że po takim czasie nikt nie odkrył co mogło się stać.\n- Jak do tej pory nie. - odparł mu Pierwszy, który przez całą tę rozmowę musiał hamować w sobie niechęć do kuzyna.\nDaniel uśmiechnął się kpiąco. - Powiem wam szczerze bracie, że gdybym podejrzewał was o poczucie humoru, uznałbym to za naprawdę dobry żart! A tak jestem w kropce...\nPierwszy słysząc nowo-mowę kuzyna od razu poczuł jak przelewa się przez niego irytacja. - Przestań z tym swoim „wam” i „bracie”. To już nie jest zabawa w PRL, a my nie jesteśmy dziećmi.\n- Jak sobie życzysz. - stwierdził Daniel kłaniając się teatralnie. - Mogę używać twojego prawdziwego imienia, ale miałeś na jego punkcie taką paranoję, że wolałem pominąć tą część w której się o to pieklisz...\nPierwszy słysząc lekceważący ton kuzyna, poczuł jak zaczyna gotować się w środku. - Posłuchaj mnie! Jeszcze nie zdecydowaliśmy czy chcemy ci pomóc, a sam nie przetrwasz tu nawet chwili! Dlatego jeśli masz zamiar zostać z nami lepiej się zachowuj i nie kombinuj!\n- Oczywiście... - stwierdził Daniel nieco mniej kpiącym tonem. - Wy tu jesteście kapitanami, a to wasza załoga! - podkreślił salutując do pustego czoła. - Jestem, że tak powiem, „zdany na waszą łaskę”.\n- Dobra. - westchnął Drugi. - Jest jeszcze trochę nauki jeśli chodzi o ten świat, więc nie będziemy cię zarzucać na raz! Odpocznij trochę i...\n- Nie jestem zmęczony. - stwierdził Daniel zakładając ręce na piersi. - I chętnie poznałbym resztę waszej grupy! Może jakiś wieczorek zapoznawczy przy piwku!\nPierwszy był już gotów wybuchnąć po raz kolejny, ale wtedy do pokoju wpadła Siódma, która najwidoczniej podsłuchiwała pod drzwiami. - I ktoś w końcu rzucił jakąś genialną myśl!\nGrzesiek spojrzał na nią zszokowany. - Sandra? Czemu nie jesteś umierająca z pozostałymi?\n- Bo podbieram Kubie remedium z torby. - stwierdziła zadowolona dziewczyna podchodząc raźno do Daniela.\n- Jestem Sandra, ale możesz mówić Sara albo Siódma! Lubię obie ksywy! - zawołała dziewczyna wyciągając rękę.\nDaniel chwycił jej dłoń delikatnie a jego ton zupełnie się zmienił. - No nie wierzę! Bracie, nie zasłużyliście żeby stać w blasku tak pięknych istot!\nSandra zaśmiała się, a Pierwszy poczuł jak oczy wywracającą mu się na drugą stronę. - Przestań mówić do mnie bracie.\n- Mów Pierwszy! - wtrąciła Siódma wszyscy tak mówimy.\n- Pierwszy? Czyli te numeroksywy to wasza kolejność pojawiania się w świecie? - dopytał Daniel.\n- Nom. - potwierdziła Sandra ciągnąc Daniela w stronę wyjścia. - Chodź ze mną! Nie mamy piwa, ale wypijemy razem kawkę!\n- Wybaczcie Pierwszy i Drugi, ale w tych okolicznościach nie mogę odmówić. - zawołał Daniel i ignorując mężczyzn ruszył razem z Siódmą na korytarz.\nPierwszy czuł w tym momencie ogromny ból w środku. - No i co o nim myślisz? - spytał w końcu zerkając na Drugiego.\n- Wiesz co? - odparł Grzesiek. - Jest dokładnie tak okropny jak mówiłeś! No, ale jak już oprzytomniał to głupio byłoby go tak po prostu wywalić z samochodu. Trochę dziwi mnie natomiast jedna kwestia...\n- To znaczy? - spytał Pierwszy.\n- No wiesz, te „zdecydowaliśmy” i „zostać z nami”... Brzmiałeś prawie jakbyś sam miał zamiaru w końcu się do nas przyłączyć.\nPierwszy odetchnął ciężko patrząc na Drugiego. - Ktoś musi go pilnować żeby nie dał się wam za mocno we znaki. Po za tym nie przesadzałem mówiąc o opuszczeniu Krańcowa... Naprawdę chcę pomóc to zaplanować.\n- Nareszcie! - stwierdził Drugi. - A teraz chodź. Przypilnujemy żeby nie wybuchł nam na dole ognisty romans...\n- Zmiłuj się. - jęknął Pierwszy.\nDołączenie na stałe Pierwszego i jego kuzyna do grupy zostało wbrew pozorom przyjęte dość pozytywnie.\nPierwszy mimo, że uważany był za dziwaka to jednak miał pełne wsparcie Drugiego. Wiele razy wykazał się też wyciągając jego kompanów z opresji, a przy okazji wciąż był w stanie dostarczyć sporo broni i innych przydatnych przedmiotów.\nDaniel z kolei zaskarbiał sobie łaski swoją wyjątkowo otwartą postawą i swoistym poczuciem humoru. Finalnie większość grupy zaakceptowała go w pełni i tylko Pierwszy oraz Drugi dalej traktowali go z dystansem.\nSam kuzyn Pierwszego wyjątkowo dobrze aklimatyzował się w Nowym Świecie. Szybko nadrobił braki w wiedzy i bez marudzenia zaczął zgłaszać się do wypraw po zaopatrzenie. To zostało wyjątkowo dobrze odebrane, bo w odróżnieniu od Szóstego, który bał się wyściubiać nosa poza bazę albo Siódmej, która mimo chęci odstawała od reszty fizycznie, nie sprawiał wrażenia ciężaru.\nPierwszego bardzo irytowało to, że jego kuzyn był w stanie dogadać się nawet z Ósmym i Dziewiątym, którzy zaczęli traktować go jak swojego „ziomala”. Niespodziewanie pojawiła się jednak jeszcze jedna osoba która, poznała się na Danielu.\nByło to w trakcie jednego z pierwszych wypadów jakie mężczyzna odbył poza bazę.\nPierwszy, Piąta i Trzeci wyruszyli do jednej z kryjówek po broń, a Daniel towarzyszył im w ramach swoistego szkolenia. Gdy gromada wracała już z powrotem natknęła się na Gospodarza zablokowanego pod jedną z klatek.\nGrupa zaczaiła się po przeciwnej stronie drogi i zaczęła obserwować go przez lornetki. Chcieli dać w ten sposób Danielowi szansę, by mógł przyjrzeć się niewykształconym na własne oczy.\n- To jest ten cały potwór? - spytał w końcu wyraźnie rozczarowany. - Z waszych opisów myślałem, że bardziej się od nas różnią...\n- To Gospodarz. - wyjaśnił Kuba.- U nich zmiany fizyczne są naprawdę niewielkie.\nDaniel ponownie przyłożył lornetkę do oczu. - To jak ich właściwie odróżnić od zwykłych bandytów?\nTrzeci podrapał się po brodzie zaczynając swoje standardowe tłumaczenie. - Z nimi rzeczywiście jest drobny problem, bo wymaga to dłuższej obserwacji, a przede wszystkim doświadczenia. Jest jednak kilka cech na które powinieneś zwracać uwagę. Często się okaleczają, ale nie jest to reguła. Możesz spróbować śledzić ich wzrok. Gospodarze, gdy nie widzą człowieka mają przez cały czas puste spojrzenie, jakby byli ciągle zamyśleni. No i ruchy! Jak trochę ich poobserwujesz to zauważysz, że brakuje im ludzkiej płynno...\nNim Trzeci zdążył dokończyć Gospodarz wrzasnął i uderzył z całej siły głową w ścianę budynku.\n- A to? - spytał Daniel.\nKuba cmoknął odpowiadając. - No cóż. Gdy nie są w stanie dostać się przez dłuższy czas do swojego domu popadają w obłęd...\nW tym momencie Pierwszy postanowił nieco przetestować swojego kuzyna. - Dobra, Daniel. Prędzej czy później będziesz musiał nauczyć się walczyć z tymi potworami. Lepiej teraz w kontrolowanych warunkach niż gdy będziemy w niebezpieczeństwie. Idź i go zabij...\n- Może to nie jest dobry... - chciał już zaprotestować Trzeci, ale Daniel uśmiechnął się i odłożył lornetkę.\n- Jasne! Mam go zastrzelić? - spytał wyciągając pistolet.\n- W ostateczności... Spróbuj najpierw to zrobić maczetą. Jakby poszło źle wkroczymy. - skwitował Pierwszy, a Daniel kiwnął głową i chowając broń pod kurtką ruszył bez ociągania w kierunku potwora.\n- Niezły gość... - stwierdził Trzeci, ale Dix pokręciła głową patrząc chłodno na oddalającego się mężczyznę.\n- Nie! Nie ma w tym nic nie złego! To jest dziwne...\n- O co ci chodzi? - spytał natychmiast Kuba.\n- O to co tu się dzieje! Pamiętasz co czułeś jak zabiłeś swojego pierwszego niewykształconego? - spytała dziewczyna spoglądając na Trzeciego z pewną zaciętością.\nKuba zmarszczył czoło. - Wiesz, trochę już minęło...\n- A ja ci powiem co czułam! - przerwała mu natychmiast. - Rozkojarzenie, przerażenie, a nawet trochę wyrzutów sumienia. Chociaż wiedziałam już, że to potwór to dla mojego umysłu dalej wyglądał jak człowiek. On poszedł zabić coś co wygląda jak człowiek tylko dlatego, że Pierwszy mu tak kazał. Bez słowa oporu, bez cienia niepewności na twarzy...\nKuba pokręcił głową. - Dix, chcę ci powiedzieć, że jak poznaliśmy Pierwszego też zabijał niewykształconych bez oporu i nie miałaś do tego awersu.\nPierwszy chciał już na to odpowiedzieć, ale Dominika toczyła w tym momencie własną wojnę na argumenty. - Pierwszy akurat żył w tym świecie dłużej niż my. Miał czas się w tym pozbierać, przyzwyczaić... Dla niego. - stwierdziła wskazując skradającego się do potwora Daniela. - Normalny świat skończył się parę dni temu. To jest naprawdę niepojące...\nW tym momencie wszyscy zamilkli, bo Daniel zbliżył się do potwora. Pierwszy myślał już, że jego kuzyn wykorzysta element zaskoczenia i po prostu zaatakuje bestię od tyłu. Ten zrobił jednak coś zupełnie innego. Krótkim wrzaśnięciem zwrócił uwagę Gospodarza, który z krzykiem ruszył na niego. Daniel zwinnie odskoczył na bok jak torreador od byka, a potwór przebiegł obok wyhamowując po chwili. Gdy szykował się do kolejnego ataku Daniel podbiegł do niego i gdy tylko potwór zdążył się obrócić, sprzedał mu kopniaka centralnie w mostek. Gospodarz potoczył się na plecy i dopiero w tym momencie mężczyzna sięgnął po maczetę. Potwór zaczął się podnosić, a Daniel przygotował się biorąc ogromny zamach.\nGdy Gospodarz wyskoczył po raz kolejny mężczyzna wykonał potężne cięcie, które w połączeniu z ciężarem maczety, prawie go zdekapitowało. Daniel bez ogródek podszedł do leżącej na ziemi bestii i drugim uderzeniem w szyję całkiem odciął mu głowę od tułowia. Te zresztą podniósł po chwili i pokazał w ich stronę w geście triumfu.\n- I powiedz mi, że to jest normalne... - wyszeptała z obrzydzeniem Dix.\nOd testu z Gospodarzem, Piąta podobnie do Pierwszego i Drugiego podchodziła do Daniela z dystansem. Tego samego nie dało się powiedzieć o jej ukochanym, którego mężczyzna kupił jak większość ekipy pewnym nieplanowanym wypadem.\nGdy kuzyn Pierwszego był już jako tako obeznany w świecie, a nawet za zgodą Drugiego została mu na stałe podarowana broń (wcześniej dostawał ją tylko w trakcie ewentualnych podróży poza bazę), zniknął na kilka godzin nie informując o tym nikogo.\nPierwsza grupa zaczęła się już zbierać by go szukać, a wtedy mężczyzna wrócił do kryjówki z beczką piwa. Drugi i Pierwszy uznali to oczywiście za idiotyczne i niepotrzebne ryzyko, ale Danielowi udało się to przedstawić reszcie w zupełnie innym świetle.\n- Nie prosiłem nikogo o pomoc! Nie narażałem też nikogo oprócz siebie, a dodatkowo przyniosłem coś z czego skorzystamy wszyscy żeby się wreszcie odprężyć. Nie muszę wam chyba tłumaczyć, że „przeżycie to nie życie”. Jak mamy już do końca świata się nie bawić to od razu palnijmy sobie w łeb. - stwierdził pokrętnie i o zgrozo większość mu przyklasnęła.\nTen wieczór zmienił się więc w nieplanowaną imprezę i chociaż Drugi apelował o umiarkowanie, sam dał się namówić na „kubek” piwa.\nPierwszy postanowił odseparować się od tego twierdząc, że ktoś musi pilnować domu, ale Daniel nie miał zamiaru dać mu spokoju. - Bracie, wrzućcie raz na luz. Sami mówiliście, że prawie nikt nie podróżuje nocą! Zamiast się bawić w samotnego wilka, zróbcie to co prawdziwy wilk i dołączcie do stada. - swoje wyznanie zaś podkreślił długim wyciem, któremu zawtórowała podchmielona Siódma, a po niej reszta grupy.\nPierwszy został więc zmuszony do wzięcia udziału w tym jak to określił „cyrku”. Zrobił to jednak tylko dlatego, że chóralne wycie mogło zostać usłyszane przez coś niekoniecznie przyjaznego. Drugiemu udało się jednak tę sytuację przedstawić w trochę lepszym świetle. - Przynajmniej mamy w końcu okazję się razem napić. - stwierdził stukając się z Pierwszym kubkami.\nTen mimo wszystko miał w tej kwestii odmienne zdanie. - Wolałbym inne okoliczności... - Po za tym oni już przesadzają... - stwierdził obserwując coraz bardziej rozbawioną gromadkę.\n- Wiem, wiem... - podkreślił Drugi przygryzając nerwowo wargę. - Ale od tak dawna nie widziałem, żeby byli w dobrych nastrojach... Po prostu nie mam serca im tego przerwać.\n- To co słuszne rzadko jest przyjemne. A to co nieprzyjemne nigdy nie spotka się z poklaskiem tłumu. - skwitował Pierwszy pokrętnie parafrazując Fryderyka Wielkiego. - Ale teraz gdy masz utalentowanego błazna, baw się gawiedzi... Zapominając, że wróg czyha w każdym momencie.\nPierwszy bowiem, mimo całej niechęci jaką darzył Daniela, musiał przyznać jedną rzecz. Umiał się bawić, a przede wszystkim wciągać w tę zabawę innych. Pierwsza Grupa siedziała dookoła niego wpatrzona jak na wodzireja podczas biesiady. A ten krążąc między nimi rzucał różnymi anegdotami i płytkimi żartami, które starczyły jednak by rozbawić pijane towarzystwo.\nW końcu, gdy atmosfera w pełni się rozluźniła, Daniel wyskoczył z dość nietypową propozycją. - Dobra! Bracia, siostry, ziomki i wilki! Mimo tego, że jesteśmy jednym stadem to tak naprawdę gówno o sobie wiemy! Dlatego mam zajebisty sposób na przełamanie lodów ‘’Prawda czy odwaga”.\n- A co to niby jest? - czknął ledwo już przytomny Ósmy, który wlewał w siebie najwięcej ze wszystkich.\n- Gra o prostych zasadach. - wyjaśnił Daniel stając w kółku, które zrobili członkowie grupy. - Wyznaczona osoba musi wybrać między prawdą a odwagą. Gdy osoba zdecyduje i wybierze prawdę musi odpowiedzieć na pytanie, a jeżeli odwagę wykonać zadanie!\n- A skąd mamy wiedzieć czy ktoś mówi prawdę? - spytał dość rozsądnie Dziewiąty.\n- To proste. - odparł Daniel. - Nie możemy! Dlatego trzeba tak formułować pytania żeby ktoś nie mógł skłamać.\n- ZAJEBISTE! - krzyknęła Siódma, która w kategorii zalania była tylko trochę trzeźwiejsza od Ósmego - A kiedy się przegrywa?\n- Nie przegrywa się! To gra na zabawę, a nie rywalizację. - odparł Daniel. - To żeby dać wam przykład zacznę wybierać... - stwierdził rozglądając się teatralnie po grupie. W końcu jego wzrok, co było dość oczywiste, padł na Pierwszego. - Wy, bracie! Prawda czy odwaga?\n- Nie gram w tą durną grę. - syknął Pierwszy, ale Daniel nie miał zamiaru odpuszczać.\n- Bracie, to żeby się zjednoczyć! - zawołał. - No, nie dajcie się prosić swojemu stadu. AUUUU! - zawył natychmiast, a reszta, o zgrozo, łącznie z Drugim dołączyła do niego.\nPierwszy toczył w tym momencie naprawdę potężną wewnętrzną walkę. Zdawał sobie jednak sprawę, że z pijaną bandą nie wygra. - Dobra, tylko już bądźcie cicho, bo naprawdę coś tu zwabimy! - stwierdził zrezygnowany.\n- No to prawda czy odwaga? - spytał ponownie Daniel spoglądając na niego wyzywająco.\nTo było wręcz oczywiste, że liczył na „prawdę” co dałoby mu możliwość wydłubania jakiegoś kompromitującego sekretu albo ośmieszenia Pierwszego. Dlatego ten postanowił nie dać mu tej satysfakcji. - Odwaga... - rzucił jak od niechcenia.\nKuzyn popatrzył się na niego z zacięciem w oczach. - Dobrze! Oto wasze zadanie. - Przy następnej kolejce musicie wybrać prawdę.\n- EJ! - zaprotestował Pierwszy. - Tak się w to nie gra! To niezgodne z zasadami!\n- Dokładnie tak się gra! - stwierdził Daniel. - Wiem, że wolelibyście zjeść żarówkę niż wybrać „prawdę”, dlatego waszym testem odwagi będzie przymus powiedzenia prawdy następnym razem. Wybierajcie kolejną ofiarę bracie... - dodał kłaniając się nisko.\nPierwszy spojrzał na kuzyna szukając okazji by mu się odgryźć. - Dobra Daniel, prawda czy odwaga?\n- Nie ma oddawanych! - zaprotestował mężczyzna.\nSłysząc to Pierwszy poczuł jak zaczyna się w nim gotować złość. - Wymyślasz zasady w trakcie!\n- Oj Pierwszy, daj spokój! - zawołała Siódma. - To normalne żeby uniknąć potencjalnej zemsty! Wybierz kogoś innego! - stwierdziła prostując się jakby oczekiwała, że to ona będzie kolejnym graczem.\nPierwszy odwrócił się od niej i spojrzał na Dziewiątego. - Prawda czy odwaga?\n- Odwaga. - odpowiedział mężczyzna, a Pierwszy wypalił natychmiast.\n- Rzuć w Daniela piwem, które ci zostało!\n- Co? - spytał chłopak, a Daniel rozłożył teatralnie ręce szykując się na przyjęcie uderzenia.\n- No dalej! Takie zasady! - stwierdził zamykając oczy.\nDziewiąty wziął zamach i cisnął w Daniela kubkiem piwa, a ten zadowolony spojrzał na Pierwszego. - Widzicie bracie? Można się bawić bez spiny! Twoja kolej Dziewiąty...\nMężczyzna rozejrzał się po zgromadzonych, a jego wzrok padł na Siódmą. - Sandra, prawda czy odwaga?\n- Odwaga. - odparła wyraźnie zadowolona dziewczyna zacierając ręce.\n- Zdejmij stanik! - zażądał Dziewiąty, a Dix i Kamil jęknęli razem.\n- Ej, no nie przeginaj! - stwierdziła Dix, która poza Pierwszym i Drugim była najtrzeźwiejsza z całej grupy.\nNiespodziewanie jednak Siódma zakończyła spięcie. - Podejmuję się! - zawołała i gmerając chwilę pod bluzką ściągnęła stanik nie pokazując jednak piersi na co zapewne liczył Dziewiąty. Dziewczyna rzuciła nim za siebie i ze znacznie „luźniejszą” bluzką spojrzała na Daniela. - Daniel, prawda czy odwaga?\n- Prawda. - odpowiedział Daniel spoglądając wyzywająco na dziewczynę.\nSiódma uśmiechnęła się i przeciągając każdą sylabę spytała. - Jak ma na imię Pierwszy?\nW tym momencie wszyscy spojrzeli zszokowani w stronę mężczyzny. Atmosfera zrobiła się bardziej napięta niż w momencie, gdy Siódma prawie się rozebrała. Pierwszy poczuł jak skóra mu cierpnie, a Daniel spojrzał na niego unosząc brwi. Po chwili zastanowienia podniósł się i podchodząc do dziewczyny wyszeptał jej odpowiedź do ucha.\n- Naprawdę? W życiu bym się nie domyśliła! - stwierdziła zadowolona Siódma.\n- Ej, no powiedz! - zawołał Trzeci, a Siódma wypięła na niego język.\n- Poświęć swoją kolejkę! - wymamrotała wlepiając teraz oczy w Pierwszego.\nW tym momencie Daniel spojrzał się na Szóstego z przesadnie sztucznym uśmiechem. - Szósty! Prawda czy odwaga!- Przestraszony chłopak na którego przez większość czasu nikt nie zwracał uwagi po prostu pobladł, ale kuzyn Pierwszego wybrał już ofiarę i nie miał zamiaru odpuścić. - No dalej! Dalej młody!\n- Prawda... - wyszeptał nieśmiało chłopak, a Daniel pokiwał głową szykując prawdziwą bombę.\n- Był błysk, a ty jako jedyny zdołałeś się po nim przebudzić. Nasza kryjówka się pali! Musisz wyciągnąć stąd wszystkich ludzi. W jakiej kolejności to zrobisz? Oczywiście zakładając, że ci których wybierzesz jako ostatnich prawdopodobnie zginą... - W tym momencie Szósty wyglądał jakby miał stracić przytomność, a wszyscy oprócz Pierwszego wydali z siebie ciche buczenie. Zestresowany chłopak złapał łyk piwa, a Daniel zaczął go ponaglać. - No dalej chłopcze! Dom się pali! RATUJ LUDZI!!!\n- Dokładnie, ogień wszędzie! - wtrąciła Siódma. - Ratuj nas, boże! RATUJ!\nSzósty złapał kolejny łyk i zaczął wymieniać. - To może tak: Siódma, Piąta, Drugi, Trzeci... - tu zrobił chwilę przerwy próbując chyba zebrać myśli i ostatnie pseudonimy wykrzyczał błyskawicznie - Potem Czwarty, Dziewiąty, Ósmy, Ty i Pierwszy...\nPierwszy westchnął czując prawdziwe zażenowanie, a Drugi klepnął go w plecy. - Spokojnie, u mnie byłbyś zaraz po dziewczynach...\n- Panie przodem! - stwierdził Daniel dolewając chłopakowi piwa. - Bardzo szlachetnie, prawdziwy z ciebie dżentelmen.\n- Przepraszam, najmniej się z wami znam i... - chciał już wytłumaczyć się zestresowany chłopak, ale Daniel przerwał mu.\n- Ej! Ta gra polega na złośliwościach i podpuszczaniu. Nie przejmuj się! Twoja kolej... - stwierdził klepiąc chłopaka w ramię.\nSzósty rozejrzał się po grupie i po raz drugi wybrana została Siódma. - Sandra... prawda czy odwaga?\n- Odwaga! - wybrała dziewczyna, a chłopak zmarszczył czoło...\n- Kurczę, myślałem, że wybierzesz teraz prawdę... Nie mam pomysłu... - westchnął zestresowany.\n- Niech rozepnie bluzkę. - domagał się Ósmy\nW tym momencie zarówno Dix jak i Drugi popatrzyli na na niego jak na zwierzę.\nW którymś momencie całkiem czerwony Szósty wyszeptał. - To może... Przytulisz mnie?\nSłysząc to Ósmy parsknął śmiechem, a Dziewiąty plasnął dłonią w twarz. Niemniej dziewczyna podeszła do chłopaka i ścisnęła go od tyłu przez co ten aż zrobił się już całkiem jak burak.\nPierwszy pomyślał w tym momencie, że jest mu go nawet trochę szkoda. To, że Siódma mu się podobała wręcz biło po oczach. - Niestety, boję się, że jesteś dla niej zdecydowanie za skromny. - pomyślał popijając odruchowo piwo. - Myślę jednak, że to lepiej dla ciebie. To nie jest ktoś z kim stworzyłbyś rodzinę o jakiej ludzie twojego pokroju myślą...\n- Dobra, moja kolej. - zawołała Siódma klaszcząc w dłonie. - Pierwszy, masz obowiązek wybrać prawdę, więc o to moje pytanie. Ja czy Dix? - zawoła rozsuwają wyzywająco bluzkę i prostując się przesadnie.\nPierwszy wyciągnął w tym momencie pistolet. - Samobójstwo...- powiedział przykładając sobie lufę do podniebienia.\n- Ej! - zawołał Drugi wyszarpując mu broń. - To tylko dla draki! Odpowiadaj!\nPierwszy odetchnął, a w jego głowie rozpoczęła się prawdziwa burza myśli. W jego oczach Dix była zdecydowanie ładniejsza, ale mówiąc to mógł narazić się Kamilowi i samej Dix. Z drugiej strony za żadne skarby nie chciał dać Siódmej satysfakcji. W końcu wybrał coś co nie było kłamstwem. - Piąta... - wymamrotał spoglądając odruchowo na dziewczynę.\nChociaż konkurencja była bardzo ograniczona to na twarzy Dix pojawił się w tym momencie delikatny uśmiech. Czwarty natomiast przerzucił ostentacyjnie rękę przez jej plecy.\n- NO, MHYM! - jęknęła natychmiast oburzona Siódma\nSam Czwarty uznał najwidoczniej, że nie może tego nie skomentować. - Dobrze wybrałeś. - stwierdził pół żartem. - Ale spróbuj podejść to zabije!\n- Jesteście okropni! - zaperzyła się Siódma.\nDaniel uznał najwidoczniej, że dobrze będzie zagrać w tym role pocieszyciela. Przyklękając obok dziewczyny szepnął jej tak by wszyscy słyszeli. - Mają po prostu wypaczone gusta. - po chwili dodał już znacznie. - I znowu wy, bracie!\nPierwszy nie czuł w ogóle zaangażowania w tę grę i chciał to już po prostu mieć z głowy. Dlatego kolejnego gracza wybrał zupełnie przypadkowo - Trzeci, co wybierasz? Prawda czy odwaga?\nSłysząc to Dix parsknęła. - Kuba z oboma ma spory problem!\nKamil i Drugi zakrztusili się, a Trzeci kręcąc głową wybrał prawdę.\nW tym momencie Pierwszy miał absolutną pustkę w głowie, więc przekręcił po prostu pytanie Daniela. - Dobra dom się pali, a ty masz czas by uratować tylko jedną osobę oprócz siebie. Kogo wybierasz?\nTrzeci zmarszczył czoło i po chwili odpowiedział. - Nikogo...\n- Nie ściemniaj i powiedz, że mnie! - zawołała Siódma machając w jego stronę stopą, ale Kuba pokręcił głową.\n- Szósty miał chociaż szansę uratować wszystkich. Daniel nie powiedział, że ostatni nie zginą na pewno tylko „prawdopodobnie”. Gdy masz wybrać tylko jedną osobę, jakiegokolwiek wyboru byś nie dokonał nie będzie on sprawiedliwy wobec reszty. Jedyną uczciwą decyzją jest tutaj nie ratować nikogo...\n- To skurwiel! - zawołał Ósmy. - Nie pomógłby nikomu!\nW tym momencie w stronę Kuby poleciały pogniecione kubeczki, ale Pierwszy miał wrażenie, że była to wbrew pozorom jedna z najlepszych odpowiedzi jakiej dało się udzielić. Sam oczywiście uratowałby Drugiego, ale tylko i wyłącznie dlatego, że był z nim najbardziej związany. Z drugiej strony, gdyby ktoś oceniał jego czyn mógłby naprawdę podejść do tego różnie. Ludzie o bardziej „rycerskiej” duszy powiedzieliby, że powinien raczej uratować którąś z dziewczyn, ale którą? Z kolei zwolennicy szkół przetrwania wybrali by pewnie kogoś kto ma największe szanse przeżycia jak Dziewiąty, który bądź co bądź był z nich fizycznie najsilniejszy. Oportuniści na złość systemowi ratowaliby Szóstego ,bo jego nie wybrałby nikt, a czy jakieś zakapiory wybrałyby Ósmego? Trudno powiedzieć...\nTak w tym wypadku nie ratowanie nikogo było jednocześnie najbardziej moralnie wątpliwe i sprawiedliwe.\nTrzeci ukarany salwą śmieci strzelił już palcami gotów wybrać swój cel, ale w tym momencie trzeszczenie radia przerwało im grę.\n- To pewnie nasi znajomi! - stwierdził Drugi. - Spytam co chcą i wracamy do gry! - mówiąc to podszedł do leżącego na parapecie ręcznego radia i przekręcił manipulator głośności. - Tu Pierwsza Grupa, Hubert to ty?!\n- Drugi! Dzięki Bogu, że się odezwałeś! - zawołał trzeszczący głos z głośnika. - Jesteśmy w naprawdę kiepskiej sytuacji. Ten potwór nie odpuszcza! Znajduje nas wszędzie gdzie tylko się ukryjemy! Nie mamy już amunicji by z nim walczyć i paliwa do samochodu by uciekać. Jesteśmy wymęczeni i kończy nam się woda... Potrzebujemy waszej pomocy!\n- To chyba koniec gry. - skwitowała Dix odkładając resztkę piwa na stolik.\n271 wyświetleń30 komentarzy\nOpowieści z Martwego Świata - Historia Pierwszego XII


Diesel Only The Brave Tattoo EDT 125 ml – 4Beauty\nDiesel Only The Brave Tattoo EDT 125 ml\nNasze oryginalne testery perfum mogą różnic się od klasycznych produktów przede wszystkim poprzez opakowanie, które może być białe, szare, z informacją,że jest to tester perfum. Flakony prezentują się identycznie jak na naszych zdjęciach , co najważniejsze -ich zawartość w niczym się nie różni ani nie ustępuje klasycznym produktom-przeciwnie-często posiadają wzmocnione nuty zapachowe.\nNasze testery produkowane są dokładnie w tych samych fabrykach na terenie UE , UK lub USA ,co ich drogeryjne odpowiedniki (wszystkie pochodzą z dedykowanej testerom hurtownii perfum we Francji),nie mają nic wspólnego z tzw.”oryginalnymi testerami” z Turcji lub Chin. Testery nigdy nie były używane, opakowania są zabezpieczone trwale specjalnymi hologramami/ informacjami,że są to oryginalne testery perfum.\nNasze oryginalne testery perfum używane są we wszystkich renomowanych drogeriach na całym świecie jako perfumy demonstracyjne\nilość Diesel Only The Brave Tattoo EDT 125 ml\nKategorie: Diesel, Diesel, Marki, Męskie, Testery perfum\nDiesel Only The Brave uosabia mężczyznę zdecydowanego i odważnego, który marzy o byciu bohaterem. Siłę i poczucie wyjątkowości dodają zapachu orientalne tony drzewa, nowoczesne akordy labdanum i świeże aromaty cytrusów. Zatem podkreśl w sobie swoją silną stronę osobowości!\nNuta głowy: jabłko\nNuta serca: szałwia, pieprz\nNuta bazy: paczuli, tytoń, drzewo, benzoina\npaczuli, tytoń, drzewo, benzoina\nNapisz pierwszą opinię o „Diesel Only The Brave Tattoo EDT 125 ml” Anuluj pisanie odpowiedzi\nHugo Boss/Hugo Boss/Marki/Męskie/Testery perfum\nHugo Boss Bottled Intense 100 ml EDT\nDamskie/Marki/Testery perfum/Thierry Mugler/Thierry Mugler\nTHIERRY MUGLER ANGEL 50ml EDP\nDior Fahrenheit 100 ml EDP\nTestery perfum (266)\nParfums De Marly Delina Royal Essence EDP 75 ml 119,00 zł\nARMANI Acqua di Gio,200ml EDT 139,00 zł


Testy Video - Katalog stron\nBieżący wiek bez wątpienia należy do telefonów komórkowych. Prawie każdego dnia ukazują się kolejne modele komórek, które niezmiernie szybko podbijają serca nabywców. Głównie młodzi ludzie bardzo ochoczo sięgają po szansę kupna smartfonów. Sporo osób niezmiernie często zamienia smartfony na nowsze modele, ponieważ dla nich posiadanie bardzo zaawansowanego telefonu to oznaka bycia na czasie. Polecamy naszego bloga mówiącego o najnowszych telefonach komórkowych.\nCo zrobić, jeżeli Twoje mieszkanie zostanie na przykład zalane przez sąsiada z góry? Cóż, tego typu wydarzenia nie należą do rzadkości, jednak nie jest powiedziane, iż mieszkanie po powodzi będzie przez długi czas w gorszym stanie, niż wcześniej. Jednak, aby tak w istocie było, trzeba skorzystać z usług ekspertów, którzy trudnią się na co dzień osuszaniem domów. W którym miejscu możemy odnaleźć firmę, która ma w swojej ofercie osuszanie? Oczywiście najbardziej wskazanym miejscem na szukanie firm osuszających domy - na przykład, jest Sieć. Dzięki Sieci bez kłopotu odnajdziemy solidną firmę oferującą osuszanie. To pewnik.\nW tej chwili liczy się każdy pieniądz. Każdy dba o zawartość swojego konta, jak tylko potrafi. A co postąpić, jeżeli prowadzimy działalność, a pieniędzy w portfelu jedynie ubywa, a my nie potrafimy ogarnąć na przykład papierkowej roboty. Czasem powierzmy swoje pieniądze firmie, która profesjonalnie się nimi zaopiekuje, poradzi w kwestiach finansowych oraz prawnych. Wiele jednakże spraw możemy załatwić sięgając po fachową literaturę albo odwiedzając tematyczne serwisy takie jak ten.\nTeraz liczy się każdy pieniądz. Każdy dba o zasobność własnego portfela, jak tylko potrafi. A co zrobić, gdy prowadzimy działalność, a pieniędzy na koncie jedynie ubywa, a my nie umiemy ogarnąć na przykład papierkowej roboty. Czasem powierzmy swoje finanse firmie, która kompetentnie się nimi zajmie, doradzi w kwestiach finansowych i podatkach. Sporo jednakże spraw zdołamy załatwić sięgając po profesjonalną książkę bądź odwiedzając finansowe blogi takie jak ten.\nTeraz liczy się każdy grosz. Każdy dba o zasobność własnego konta, jak tylko umie. A co zrobić, gdy prowadzimy firmę, a pieniędzy na koncie wyłącznie ubywa, a my nie potrafimy wykonać nawet papierkowej pracy. Niekiedy powierzmy swoje pieniądze firmie, która profesjonalnie się nimi zaopiekuje, poradzi w sprawach finansowych i podatkach. Wiele natomiast spraw zdołamy rozwiązać czytając fachową literaturę bądź odwiedzając tematyczne serwisy na przykład jak ten.\nObecnie liczy się każdy pieniądz. Każdy dba o zasobność swojego konta, jak tylko potrafi. A co postąpić, gdy posiadamy działalność, a kasy na koncie tylko ubywa, a my nie umiemy ogarnąć na przykład papierkowej pracy. Niekiedy powierzmy nasze pieniądze firmie, która profesjonalnie się nimi zajmie, poradzi w sprawach finansowych i podatkach. Sporo jednak spraw zdołamy załatwić czytając profesjonalną literaturę bądź odwiedzając finansowe blogi na przykład jak ten.\nW tej chwili liczy się każdy grosz. Każdy dba o zawartość swojego konta, jak tylko potrafi. A co zrobić, gdy posiadamy firmę, a kasy na koncie wyłącznie ubywa, a my nie potrafimy ogarnąć nawet papierkowej roboty. Czasem powierzmy nasze pieniądze firmie, która kompetentnie się nimi zaopiekuje, doradzi w sprawach finansowych oraz podatkach. Dużo natomiast spraw możemy rozwiązać czytając fachową książkę bądź odwiedzając finansowe blogi takie jak ten.\nTeraz liczy się każdy grosz. Każdy dba o zawartość swojego konta, jak tylko potrafi. A co postąpić, jeżeli posiadamy firmę, a pieniędzy w portfelu tylko ubywa, a my nie potrafimy ogarnąć na przykład papierkowej roboty. Niekiedy powierzmy nasze finanse firmie, która kompetentnie się nimi zajmie, doradzi w sprawach finansowych i prawnych. Wiele jednak spraw zdołamy rozwiązać sięgając po profesjonalną literaturę albo odwiedzając finansowe serwisy takie jak ten.\nW tej chwili liczy się każdy grosz. Każdy dba o zasobność własnego konta, jak tylko umie. A co zrobić, jeżeli posiadamy działalność, a kasy na koncie tylko ubywa, a my nie umiemy ogarnąć na przykład papierkowej pracy. Czasem powierzmy nasze finanse firmie, która profesjonalnie się nimi zajmie, doradzi w sprawach finansowych oraz prawnych. Dużo natomiast spraw możemy rozwiązać czytając profesjonalną książkę bądź odwiedzając tematyczne serwisy takie jak ten.\nOd wielu lat na krajowym rynku funkcjonują kompetentni doradcy biznesowi i mimo że nie brakuje klientów, jacy podchodzą do nich nieco sceptycznie, niemałe gremium naszych rodaków zdążyło się wcześniej przekonać o tym, iż współpraca z fachowcami bywa opłacalna. Ogromnym plusem serwisów finansowych jest naturalnie znajomość rynku usług bankowych oraz prostotę przyswajania wiadomości. Zapraszamy do czytania portali finansowych, na których poruszane są ważne, dzisiejsze tematy.


„Dziecięce Graffiti” świętowało 11 listopada. Patriotyczne zajęcia nadawane wprost z Muzeum Okręgowego | Tygodnik Bydgoski\nStyl życia 13 lis 17:25 | kp\nPartner „Dziecięcego Graffiti” – Muzeum Okręgowe w Bydgoszczy – zaprosiło członków organizacji na wirtualne spotkanie muzyczno-patriotyczne. Na warsztatach poprowadzonych przez Annę Kornelię Jędrzejewską m.in. wykonywano ozdoby i śpiewano okolicznościowe pieśni.\n– Dzięki Muzeum Okręgowemu w Bydgoszczy mogliśmy kolejny raz godnie uczcić Święto Niepodległości, choć w nieco innej formie, bo online – zaznacza „Dziecięce Graffiti”, organizacja skupiająca dzieci z Zespołem Downa i inne osoby z niepełnosprawnościami oraz ich rodziców.\n– Ze względu na pandemię i zamknięcie instytucji muzealnych, musieliśmy swoją działalność przenieść do Sieci – przypomina kustosz Muzeum Okręgowego im. Leona Wyczółkowskiego w Bydgoszczy, Anna Kornelia Jędrzejewska.\nSpotkanie z myślą o „Dziecięcym Graffiti” zorganizowano 11 listopada, w Narodowe Święto Niepodległości, na platformie Zoom.\n– Zaproponowaliśmy uczestnikom warsztaty plastyczne. W trakcie spotkania wykonywaliśmy patriotyczne ozdoby, mówiliśmy o tradycjach i zwyczajach związanych z dniem św. Marcina oraz śpiewaliśmy pieśni patriotyczne – wymienia kustosz.\nDo współpracy zaproszono także Leszka Basińskiego, który umilił spotkanie grą na akordeonie.\nW warsztatach udział wzięło około 20 członków „Dziecięcego Graffiti”. – Martwiliśmy się, czy sprostamy wyzwaniu technicznemu związanemu z łączeniem się przez Internet i czy ta formuła będzie atrakcyjna, ale okazało się, że możliwość spotkania na żywo, gdzie mieliśmy interakcje, mogliśmy sobie pokazać nasze ozdoby, było dobrym pomysłem – mówi kustosz.\n– Nasi uczestnicy przygotowali się do tego spotkania, niektórzy bardzo elegancko się ubrali i ozdobili swoje domy. Było dużo uśmiechu, wspólnego śpiewu, także atmosfera była taka, jak na naszych zajęciach w Muzeum – opisuje.\nSpotkania Muzealne to cykliczna aktywność członków „Dziecięcego Graffiti”. – To jedna z naszych zaprzyjaźnionych grup, spotkania są zawsze radosne. Uczestnicy byli zaangażowani, więc tego ducha i atmosferę poczułam również w czasie naszych środowych warsztatów – mówi kustosz, zaznaczając przy tym, że zmieniona forma zajęć spotkała się z pozytywnym odzewem.\nInne zajęcia w MOB\nMuzeum jest w trakcie realizacji projektu „Co można robić w Muzeum”, które zostało dofinansowane z Narodowego Centrum Kultury. W jego trakcie placówka stara się kreować model edukacji partycypacyjnej, czyli zachęcić uczestników spotkań do aktywności w trakcie zajęć.


Pierwsze spotkanie w projekcie -\nHome » News-pl » Pierwsze spotkanie w projekcie\nSpotkanie otwierające projektu ‘S.P.R.E.A.D. – Sharing good Practices foR European mobility Activities Development’ odbyło się 11-14 grudnia 2016r. w Polsce w siedzibie partnera projektu firmy Danmar Computers. W spotkaniu wzięli udział wszyscy z pięciu partnerów, w tym przedstawiciele z Włoch, Malty, Portugalii, Austrii i Wielkiej Brytanii.Podczas spotkania, każdy z partnerów przedstawił swoją organizację. Omówiono również założenia, zadania i rezultaty w ramach projektu. Następnie dyskutowano o podziale obowiązków wśród partnerów oraz planie zadań z ustaleniem terminów wykonania. Określono również procedury monitorowania, ewaluacji i zapewnienia jakości, a także strategię upowszechniania.\nPoprzez te aktywności, projekt ma na celu zwiększenie współpracy ponadnarodowej oraz rozwój wiedzy, kompetencji i umiejętności w zakresie wdrażania europejskich projektów mobilności. Prowadzono także dyskusję na temat utworzenia bazy danych, składającej się z listy lokalnych uczestników projektu, kryteriów wyboru uczestników, założenia strony internetowej, założenia profilu projektu na Facebooku oraz organizacji lokalnych warsztatów.\nW ramach projektu, zorganizowanych zostanie sześć szkoleń dla pracowników (LTTA). Tematyka dotyczyć będzie: Kompetencji nauczycieli i mentorów; Kwestii międzykulturowych w projektach ponadnarodowych; Metodyki ECVET oraz walidacji i rozpoznawania kompetencji; Narzędzi ITC do wdrażania i zarządzania projektami europejskimi; Jakości w projektach dotyczących mobilności; Upowszechniania i wykorzystywania rezultatów projektu. Po każdym szkoleniu, partnerzy zorganizują lokalne warsztaty mające na celu upowszechnienie wypracowanych rezultatów zainteresowanym stronom w swoich krajach. Pierwsze szkolenie odbędzie się w terminie 6-10 marca 2017r. w Lizbonie, Portugalia. Gospodarzem tego wydarzenia pn. „Kompetencja nauczycieli i mentorów w projektach dotyczących mobilności” będzie partner Euroyouth.


Parowka Z Porom - Smaker\nPrzepisy na temat: parowka z porom\nPołączenie, które zachwyca smakiem\nZupa ziemniaczana z parowka\nTroche inna kartoflanka, sycaca i rozgrzewajaca\nSchabowe z parówką i porem\nAlternatywa dla tradycyjnego schabowego z panierką. Ja polecam wersję w porem i parówką naszą ulubioną. Roladki są pyszne i jedne z moich ulubionych.\nParówki z porem i pomidorami\nProste i szybkie w wykonaniu\nBezmięsne smakołyki, nie tylko dla wegetarian!\nJakaś odmiana dla makaronu.\nArtykuły na temat: parowka z porom\nDojrzałe kobiety często narzekają na ten defekt. Ale odpowiednia pielęgnacja naprawdę pomaga.\nSauna skóry twarzy - pielęgnacyjny trik Mirandy Kerr\nModelka Miranda Kerr słynie z zamiłowania do naturalnych sposobów pielęgnacji swojej urody. Modelka chętnie oddaje się domowym zabiegom spa, wśród których swoje miejsce znalazła sauna dla twarzy, tzw. parówka.\nZdjęcia na temat: parowka z porom\nciasto owocowe szalenstwo\nna wafle drożdżowe\nogórki z przyprawą chili- przepis\nsernik z masa ko\nmięso mielone owinięte boczkiem\nprosty przepis na ogorkowa\nsałatka z pomidorków koktajlowych do obiadu\nfrytki z selera z lososiem\nfasola na zimę\njak zrobic dobry makaron z tuńczykiem\nkrem z syropu brzoskwiniowego\njak przygotować zalewe do gotowanej szynki\nmłoda kapusta z marchewką na krótko\ntorty z masy z serka mascarpone\nciastka kakaowe na duza porcje\nciasta orzechowo makowe\nczy platki owsiane sa zdrowe


Ciężarny transpłciowy mężczyzna został twarzą kampanii na Dzień Matki. "Rodzina to miłość ponad podziałami" - Mjakmama.pl\nCiężarny transpłciowy mężczyzna został twarzą kampanii na Dzień Matki. "Rodzina to miłość ponad podziałami"\nAutor: Instagram/ @calvinklein Kampania Calvina Kleina z transpłciowym ciężarnym mężczyzną\nZ okazji Dnia Matki, który na świecie obchodzony jest w wielu państwach w pierwszą niedzielę maja, a w Polsce 26 maja, marka Calvin Klein przygotowała kampanię ze specjalnym przesłaniem. Jedną z jej twarzy jest Roberto Bete - transpłciowy mężczyzna spodziewający się dziecka. Opinie na całym świecie są podzielone. Jedni są zachwyceni, inni oburzeni.\nObok Roberto, mężczyzny, który urodził się jako kobieta, wystąpiła jego żona - Erika Fernandes, która dawniej była mężczyzną. Pod postem z kampanią, którą marka Calvin Klein opublikowała na swoim Instagramie, pojawiło się wiele negatywnych, nienawistnych komentarzy. Odpowiedź marki jest jednoznaczna:\n"Tolerujemy wszystko, oprócz nietolerancji"\nPrzeczytaj też: Do zapłodnienia doszło drogą naturalną. Jakim cudem mężczyzna urodził dziecko?\nPod postem marka opublikowała opis, który ma na celu zwrócić uwagę, na fakt, że rodzina to miłość poza podziałami:\n"Dzisiaj, wspierając kobiety i matki na całym świecie, zwracamy uwagę na realia nowych rodzin... Erika Fernandes i Roberto Bete oczekują dziecka. Roberto ma lada dzień urodzić ich synka, Noah" - czytamy na oficjalnym Instagramie Calvin Klein.\nAutor: Instagram/ @calvinklein Kampania Calvin Klein na Dzień Matki\nDowiedz się: Pary jednopłciowe i samotni mężczyźni będą mogli być rodzicami?\nMarka od lat stawia na różnorodność, tolerancję i ciałopozytywność. W jej kampaniach udział biorą "zwykli" ludzie, prezentujący swoje historie w duchu #bodypositive. Nie wszystkim jednak się to podoba. Oprócz zachwytów liberalnych odbiorców, ci konserwatywni mają wiele wątpliwości. To jedne z bardziej cenzuralnych opinii:\n- Skończcie to normalizować.\n- Ten zaokrąglony brzuch wygląda jak mięsień piwny.\nCalvin Klein has gone full woke. pic.twitter.com/tNhRZFEdyL— Nick Adams (@NickAdamsinUSA) May 14, 2022\nZobacz: Tak płciowość określa współczesna młodzież. Ten słownik pojęć powinnaś znać\nTwórcy marki nie przejęli się jednak negatywnym odbiorem i ogłosili w swoich mediach społecznościowych.\n- "(...) wszelkie nietolerancyjne komentarze zostaną usunięte, a wszystkie konta, publikujące nienawistne wypowiedzi, zablokowane."\nTranspłciowa para, która była bohaterami kampanii na Dzień Matki, już została rodzicami. Gratulujemy!\nPrzeczytaj: Syn Megan Fox od lat nosi sukienki i czyta książki o płciowości. "To jest trudne dla mnie jako mamy"


EurobuildCEE - Kolejne dwie wieże Bastionu gotowe\nKolejne dwie wieże Bastionu gotowe\nBastion Wałowa składa się z sześciu budynków mieszczących mieszkania i pokoje o funkcji hotelowej\nPOLSKA Spółka LC Corp zakończyła budowę kolejnego etapu inwestycji Bastion Wałowa – dwie wieże mieszczą łącznie 230 lokali. W ten sposób deweloper ukończył wznoszenie czterech najwyższych budynków gdańskiego kompleksu.\nInwestycja niedaleko gdańskiej Starówki obejmuje cztery siedemnastokondygnacyjne wieżowce, które łącznie pomieszczą 460 mieszkań, oraz dwa niższe budynki: cztero- i pięciopiętrowy. Na początku tego roku LC Corp uzyskał pozwolenie na użytkowanie dwóch pierwszych wież, w których wszystkie lokale zostały wyprzedane. W najwyższych budynkach Bastionu Wałowa powstały lokale o metrażu od 33 do 100 mkw. i rozkładzie od 1 do 4 pokoi, z panoramicznymi oknami, balkonami i tarasami o powierzchni do 40 mkw.\nW październiku tego roku LC Corp rozpoczął sprzedaż kolejnych, niższych obiektów kompleksu. W jednym z nich zaprojektowano 133 lokali mieszkalnych o powierzchni od 33 do 94 mkw. w cenie od 7,4 tys. zł za 1 mkw., natomiast w drugim obiekcie powstanie 111 lokali z funkcją hotelową o metrażach od 24 do 45 mkw. (cena za 1mkw. netto zaczyna się od 8,2 tys. zł.). Lokale jedno- i dwupokojowe zostały zaprojektowane z myślą o najmie krótkoterminowym lub pobycie wakacyjnym właścicieli. Na parterze i (częściowo) pierwszym piętrze zaprojektowano 11 lokali usługowych, oba budynki mają być gotowe czwartym kwartale 2020 roku.\ntagi rynek mieszkaniowy Polska Gdańsk LC Corp Bastion Wałowa apartamenty na wynajem


Samolot szkolno-bojowy TS-11 „Iskra” DF nr fab. 3H-1614 n/b „1614” został wyprodukowany w zakładach PZL Mielec w grudniu 1976 roku jako 14 egzemplarz XVI serii produkcyjnej.\nW tym samym roku został wpisany na stan 32.PLRT w Sochaczewie, gdzie służył do czerwca 1993 roku (w trakcie eksploatacji przeszedł remont w WZL-2 w latach: 13.05.1991 – 31.03.1992).\nJednostką, która przyjęła na stan Iskrę „1614” był 7. P.LB-R z Powidza (2el), w którym pełniła służbę w latach: czerwiec 1993 – wrzesień 1998.\nKolejną jednostką, która przyjęła do eksploatacji Iskrę „1614” był 3. PLM z Krzesin – od 09.1998 do marca 1999 roku.\nPo półrocznym użytkowaniu w 3.PLM TS-11 „Iskrę” wpisano również na pół roku na stan 41. PLM z Malborka, by od sierpnia 1999 roku powtórnie wpisać ją na stan 3.PLM w Krzesinach koło Poznania.\nStąd „1614” trafia 12 lipca 2000 roku do 10.PLM w Łasku, do pierwszego klucza eksploatacji płatowca i silnika w pierwszej eskadrze.\nW styczniu 2001 roku jednostka została podzielona na 32. Bazę Lotniczą oraz 10. Eskadrę Lotnictwa Taktycznego.\nTS-11 „Iskra” „1614”, która pomimo zmian strukturalnych w dalszym ciągu znajdowała się na stanie pierwszego klucza eksploatacji została wytypowana do otrzymania nowego okolicznościowego malowania.\nAutorami projektu nowego malowania samolotu byli: dowódca pierwszego klucza eksploatacji porucznik Dariusz Jakubczak, który opracował dwa pierwsze schematy oraz technik chorąży Piotr Polit, który opracował trzeci schemat:\n1) „Iskra” z płonącymi krawędziami natarcia skrzydeł oraz dziobem samolotu,\n2) „Iskra” pomalowana na wzór rekina (szczęka, oczy i skrzela na dziobie samolotu),\n3) „Iskra” pomalowana na wzór smoka (łuski na całym płatowcu oraz głowa smoka na dziobie samolotu).\nOstatecznie dowództwo zatwierdziło i skierowało do wykonania drugi schemat malowania.\nPrace malarskie przeprowadzili na początku 2001 roku st. chor. sztab. Piotr Polit i por. Dariusz Jakubczak.\nPierwszy lot w nowym malowaniu TS-11 „Iskra” n/b „1614” wykonała w czerwcu tego samego roku. W takich barwach samolot latał w Łasku do początku 2004 roku, kiedy to został przekazany na remont do WZL-3 w Dęblinie, gdzie stracił swoje piękne malowanie.\nPo remoncie „1614” już nie wróciła do 10.elt, gdyż piloci jednostki zostali wytypowani do przeszkolenia na wielozadaniowe F-16, zaś niektórzy z nich kończyli przygodę z lotnictwem na TS-11, ale już w Dęblinie. Po remoncie płatowiec został wpisany na stan 1. OSL, gdzie służy do chwili obecnej; od stycznia 2011 roku w 41.BLotSz w Dęblinie.\nZdjęcia łaskiego "Rekina" udostępnione przez Pana Piotra Dubownika


Globtroter - MEKSYK: CHAMULA – ZARŻNĄĆ KOGUTKA DLA NAJŚWIĘTSZEJ PANIENKI\nDZIEWICA MARIA MAGDALENA\nCałą posadzkę pokrywa kilkucentymetrowa warstwa siana, igieł sosnowych i chrustu. Stoi na niej kilkanaście stołów z płonącymi lampkami i świecami. Dookoła na posadzce siedzą w małych grupkach, przy świecach, mężczyźni, ich kobiety i dzieci. Jedzą, popijają mocny alkohol pox pędzony z trzciny cukrowej lub napoje orzeźwiające.\nWielu indywidualnie modli się przed licznymi ołtarzami i kapliczkami w sposób żarliwy, ale niekiedy jak gdyby spierając się, lub nawet głośno dyskutując z bogiem czy świętym do którego zwracają się o łaskę. Indianki w trakcie modlitwy składają na posadzce ofiary zawinięte w stare gazety. Rozbijają jajka sprawując nad nimi jakieś czary. Zarzynają kogutki czy kury pryskając ich krwią dookoła. A wszystko to polewając jakimiś płynami z butelek.\nPowoli, z zaciekawieniem, ostrożnie aby nie przeszkadzać odprawiającym rytuały, obchodzę ołtarze: główny i boczne oraz kapliczki umieszczone na wewnętrznych ścianach świątyni. Doliczyłem się ich 26, poświęconych Najświętszej Panience oraz różnym świętym. W tym dwa ku czci Dziewicy (Virgen) Marii Magdaleny.\nZDERZENIE DWU ŚWIATÓW\nW tym pełnym niesamowitej atmosfery i mistycyzmu miejscu przesiąkniętym dymem świec i zapachem krwi, nagle usłyszałem dzwonek telefonu komórkowego. I młody Indianin stojąc tyłem do głównego ołtarza zaczął swobodną rozmowę. Prawdziwe zderzenie różnych światów.\nTa niezwykła świątynia znajduje się w niespełna 3,5 – tysięcznym miasteczku San Juan Chamula zamieszkanym od setek lat przez Indian plemienia Tzotzil, jednego ze szczepów Majów. Jednym z dwu czy trzech osad niemal nieskażonych przez hiszpańskich najeźdźców. Według badań tutejsi mieszkańcy posługują się od pokoleń głównie tylko swoim językiem.\nA blisko 60% ludności, w tym niemal 90% dzieci w wieku do 9 la,t w ogóle nie mówi po hiszpańsku. Stojący przy rynku kościół – na jego pozostałych pierzejach stoją też murowane domy z podcieniami – jest pod wezwaniem św. Jana Chrzciciela. Zaś patronkami miasteczka są święte: Marta i Maria Magdalena. W dni tych patronek odbywają się pielgrzymki i procesje, w których noszone są obrazy z ich wizerunkami.\nNiestety, fotografowanie wewnątrz świątyni jest wykluczone. Przy czym – ostrzeżono mnie – próba może okazać się niebezpieczna nie tylko dla zdrowia, ale nawet życia. Bo, według tutejszych wierzeń, utrwalone na zdjęciach wizerunki ludzi mogą „zabrać” fotografowanym duszę oraz przeszkodzić w skuteczności modłów. Niechęć mieszkańców do ich fotografowania dotyczy zresztą także miejsc poza kościołem.\nFOTOGRAFOWANIE ZABIERA DUSZĘ\nW żaden sposób nie udało mi się np. uzyskać na to zgody czterech starców w wełnianych opończach niemal do ziemi. A kilka zdjęć, na których zdołałem utrwalić kilka scenek, kobiet, a zwłaszcza dzieci, wykonałem z zaskoczenia. San Juan Chamula położone jest w meksykańskim stanie Chiapas na wysokości 2.260 m n.p.m.\nW czasach prekolumbijskich było ważnym ośrodkiem ludu Tzotzil. Po hiszpańskim podboju Nowego Świata stało się w 1524 roku, na kilka lat, własnością historyka Bernala Diaza del Castillo. W 1867 roku było miejscem indiańskiej rebelii na podłożu religijnym i kastowym. A w 1994 jednym z centrów rewolucyjnego ruchu wyzwolenia Indian EZNl, w rezultacie którego uzyskało autonomię.\nMiasteczko żyje z rolnictwa i hodowli, a także rękodzieła i turystyki. Jest bowiem chętnie odwiedzane, gdyż słynie z wierzeń i obrzędów religijnych stanowiących mieszaninę katolicyzmu oraz starych rytuałów indiańskich. Przy czym przywiązanie mieszkańców do religii rzymskiej, przynajmniej takiej, jak ją rozumieją i praktykują, jest bardzo silne.\nDo tego stopnia, że ci z nich, którzy pod wpływem działalności misyjnej Świadków Jehowy zmienili wyznanie, musieli opuścić tutejszą wspólnotę i w ogóle miasteczko.\nLeczeniem jego mieszkańców zajmują się przede wszystkim szamani, m.in. wypędzając z ciał chorych demony i stosując zioła oraz minerały. A jako oczyszczający organizm środek wymiotny służy m.in. … Coca Cola.\nW GOŚCINIE U MAJÓW\nOprócz wspomnianych uroczystości świątecznych i procesji, ciekawe są podobno również tutejsze coniedzielne jarmarki. Jestem tu jednak w dzień powszedni i parę straganów w rynku nie zasługuje na uwagę. Ale w pobliżu tego miasteczka znajduje się wieś innych potomków Majów – Zinacantá.\nJest w niej również spory, chociaż gorzej zadbany z zewnątrz kościół. Z wejściem głównym z boku dosyć długiej nawy i dobudowaną kaplicą z wejściem od środka. Niestety, dotarliśmy tam dopiero tuż przed zmrokiem i był zamknięty, nie udało mi się więc zobaczyć jego wnętrza. Zostałem natomiast zaproszony do zamożnego, w tutejszej skali, domu.\nKamiennego, otoczonego wraz z zabudowaniami gospodarskimi murem. Z wiejskim indiańskim wyposażeniem wnętrza oraz dużym paleniskiem w jednej z izb, na którym gospodyni przy pomocy innej Indianki przygotowywała na otwartym ogniu, w tej kuchni na kamieniach, ale bez komina, podpłomyki na wieczerzę.\nA inna, młoda Indianka bardzo troskliwie chroniła, całkowicie je zasłaniając, niemowlę noszone w chuście na plecach zarówno przed obiektywem fotoaparatu, jak i przed wzrokiem obcych. Dlatego, aby nie zostało ono, zgodnie z tutejszymi wierzeniami, „zauroczone”. Ale kilkuletnie dzieciaki nie podlegają już takiej ochronie. Udało mi się więc zrobić im kilka zdjęć.


Sukienka - szary - s88 marki Nife, promocja 2020 - znajdz-taniej.pl\nSukienka - szary - s88 marki Nife promocja 2020\nwysmakowana sukienka wykonana z miłej w dotyku dzianiny z asymetrycznymi draperiami, która akcentuje walory żeńskiego ciała. Idealna i komfortowa propozycja na codzień do biura. Sukienka ma rękawy 3/4 i dekolt w tzw. "łódkę". Skład: 45% wiskoza, 38% poliester, 12% nylon, 5% spandex. Sukienka nie posiada podszewki, spinana z tyłu na zamek. Modelka na zdjęciu ma 178 cm wzrostu i ma na sobie rozmiar 36.\nz kategorii Suknie i sukienki, promocja 2020\nNife Sukienka zapinana na napy - krata/pepitko - s129\nSukienka o prostym kroju zapinana na napy z przodu. Model posiada rękaw 3/4 i długość do kolan. Sukienka utrzymana w stylistyce soft office nadzwyczajnie uzupełnia jesienną i zimową garderobę do...\nSukienka - czarny - S88 mała czarna, kolor czarny\nwykwintna sukienka wytwarzana z miłej w dotyku dzianiny z asymetrycznymi draperiami, która eksponuje walory kobiecego ciała. Idealna i wygodna propozycja na codzień do biura. Sukienka posiada...\nSukienka ołówkowa z szelkami - róż - s116 marki Nife\nTa sukienka to obowiązkowa pozycja w Twojej biznesowej garderobie! Ołówkowy krój zakrywający brzuch i oryginalne szelki czynią ten model hitem naszej wiosennej kolekcji. Skład: 60% poliester, 35%...\nNife Sukienka maxi z kopertowym dekoltem - kwiaty/granat - s104\nHit linii! istotnie kobieca sukienka o długości maxi z kopertowym dekoltem. Model ponadto pas, który wyróżnia talię oraz pociągającye rozcięcie w części spódnicy. Skład: 97% poliester, 3% spandex...\nSukienka o ołówkowym kroju bez rękawów i wycięciu w tzw. Łódkę. Model znakomicie eksponuje damskie kształty, a swobodna góra subtelnie maskuje brzuch. Genialna propozycją na wiosnę i lato do pracy....\nSukienka ołówkowa z falbanami - kwiaty/granat - s117 marki Nife\nSukienka o ołówkowym kroju bez rękawów z pionowymi falbany z przodu. Model idealnie eksponuje kobiece kształty, a swobodna góra subtelnie maskuje brzuch. Nieprzeciętna propozycją na wiosnę i lato...\nSukienka o ołówkowym kroju bez rękawów i wycięciu w tzw. Łódkę. Model wspaniale podkreśla damskie kształty, a luźna góra subtelnie maskuje brzuch. Perfekcyjna propozycją na wiosnę i lato do pracy....\nOłówkowa sukienka z dekoltem v - kwiaty - s98 marki Nife\nprzypasowana ołówkowa sukienka na grubych ramiączkach ze seksownym wycięciem w kształcie litery V. Dzięki odcięciu pod biustem fason ten delikatnie wydłuża talię i modeluje biust. Skład: 97%...\nNife Sukienka ołówkowa - kwiaty/granat - s120\nSukienka o ołówkowym kroju bez rękawów i dekolcie w tzw. Łódkę. Model genialnie podkreśla damskie kształty, a swobodna góra subtelnie maskuje brzuch. Świetna propozycją na wiosnę i lato do pracy....\nOłówkowa sukienka z dekoltem v - czerwony - s98 marki Nife\nprzypasowana ołówkowa sukienka na grubych ramiączkach ze zniewalającym wycięciem w kształcie litery V. Dzięki odcięciu pod biustem krój ten delikatnie wydłuża talię i modeluje biust. Skład: 60%...


Najlepsze azjatyckie spa - przetestowane przez nas!\nZainspiruj się Redakcja 2010-07-20 00:00:00+0200 opublikowano 20.07.2010\nOdpoczynek i relaks - wyprobowałyśmy najlepsze zabiegi w azjatyckich spa.\nWzrastająca liczba spa w Polsce oferuje coraz większość ilość zabiegów, które reklamowane są jako azjatyckie - czy to z powodu oryginalnej formuły, czy tylko z powodu inspiracji Orientem.\nAby przekonać się o skuteczności autentycznych zabiegów, nasza koleżanka z brytyjskiej redakcji Tamara Hinson, przetestowała 3 spa w Wietnamie, Kambodży i Tajlandii. Więc jeśli chcesz się dowiedzieć, jak wyglądają prawdziwe azjatyckie kuracje w spa, przeczytaj ten tekst.\nTalay Spa, Radisson Plaza Beach Resort\nNazwa: Talay Spa, Radisson Plaza Beach Resort, plaża Panwa, wyspa Phuket, Tajlandia. Addres: Radisson Plaza Resort, Panwa, 44/5 Moo 8 Sakdidesh Road, Vichit, Muang, Phuket 83000, Tajlandia\nStrona internetowa: http://www.radisson.com/phuketth\nCeny: 160-420 zł za zabieg\nLokalizacja: Umiejscowiony na zacisznym i mało rozwiniętym, południowym krańcu wyspy, hotel leży zaledwie 20 minut drogi samochodem od miasta Phuket i 40 minut drogi od słynącego z nocnego życia miasta Patong.\nAtmosfera: Spa rodem z XXI wieku inspirowane wschodnim podejściem do dbania o urodę i dobrą kondycję psychiczną. Drewniane chodniki łączą prywatne bungalowy spa i minijeziorka z pływającymi karpiami koi. Wodne korytarze to jedna z atrakcji tego miejsca. Zabiegi podzielone są ze względu na osiągane dzięki nim rezultaty: detoksykujące, harmonizujące, odświeżające, energetyzujące, przywracające równowagę.\nEtykieta: Stroje kąpielowe są nieobowiązkowe zarówno podczas zabiegów, jak i w saunie. Szlafroki, kapcie i papierowa bielizna dostępna jest na miejscu.\nMoje odczucia: "Przeszłam starożytny himalajski masaż gorącymi kamieniami, które układa się w różnych punktach ciała. Normalnie trudo mi zrelaksować się podczas masażu, ale w tym przypadku kojące ciepło kamieni wspaniale mnie odprężyło i naprawdę czułam, jak ucieka ze mnie napięcie. Poczułam się tak błogo, że zasnęłam. Płatki kwiatów frangipani rozsypane nałóżku i odgłosy fal uderzających o skały dały mi poczucie spokoju".\nNajdroższy zabieg: Luminous C and Sea Mask – rozświetlający peeling i maska Luminous C and Sea - 420 zł za 80 minut przyjemności.\nNajtańszy zabieg: wodny masaż stóp - 160 zł za 55 minut.\nMoja ocena: *****\nSpa Indochine w Hotel de la Paix\nNazwa: Spa Indochine, Hotel de la Paix, Siem Reap, Kambodża\nAdress: Hotel de la Paix, Sivutha Boulevard, Siem Reap, Kambodża\nStrona internetowa: http://www.hoteldelapaixangkor.com/spaindochine.php\nCeny: 160- 840 zł za zabieg\nLokalizacja: Spa i hotel położone są przy głównej drodze, która biegnie przez Siem Reap, niedaleko centrum miasta.\nAtmosfera: Kambodżańska gościnność z domieszką luksusu. Obsługa szczyci się umiejętnością stworzenia zabiegu specjalnie na potrzeby klienta. Cudowna jest duża przestrzeń tego miejsca - pięć pokojów do zabiegów rozlokowano na dwóch piętrach; na dachu znajduje się piękny taras. Hotel i spa słyną z małych, pięknych akcentów, np. misa z płatkami kwiatów stoi po łóżkiem z dziurką na gowę, na którym klietn kładzie się na masaż.\nEtykieta: Moża nosić wszystko, w czym czujemy się komfortowo, chociaż obsługa radzo gościom nakładać szlaforki i kapcie, które zapewnia hotel.\nMoje odczucia: "Po uspokajającym peelingu stóp o aromatycznym zabiegu oczyszczającym twarz, poddałam się peelingowi całego ciała. Potem zostałam nasmarowana pachnącą substacją i owinięta folią. Przedtem zafundowała sobie ujędrniający masaż. Następnego dnia moja skóra była wciąż cudownie miękka". Najdroższy zabieg: Angkor Wat – peeling stóp, ciała, maska na ciało z owijaniem, eliksir ziołowy - 840 zł.\nNajtańszy zabieg: Masaż dłoni, ramion, stó i nóg - każdy kosztuje ok. 160 zł.\nMoja ocena: ***** Tamara Hinson\nAqua Day Spa w hotelu Sheraton Grand Towers\nNazwa: Aqua Day Spa,Hotel Sheraton Grand Towers, Ho Szi Min, Wietnam\nAddres: Hotel Sheraton Grand Towers, 88 Dong Khoi St., District 1, Ho Chi Minh City, Wietnam\nStrona internetowa: www.starwoodhotels.com\nCeny: 120- 1400 zł za zabieg\nLokalizacja: Usytuowane w sercu miasta Ho Szi Min, hotel i spa oroczone są przez najlepsze butiki. Na lotnisko dojedziemy w pół godziny.\nAtmosfera: Zaprojektowane zgodnie z zasadami Feng Shui, to kojące miejsce popularne jest nie tylko wśród turystów, ale i lepiej sytuowanych mieszkańców miasta. Spa składa się z siedniu dużych, przestronnych pokojów. Resturacja Lifestyle serwuje zdrową kuchnię.\nEtykieta: Stroje kąpielowe nie są obowiązkowe. Szlafroki, kapcie i papierowa bielizna dostępne są na miejscu.\nMoje odczucia: "Poddałam się Orientalnemu Masażowi Zen, ktory wykorzystuje kombinację technik wietnamskiej i shiatsu. Do masażu wybrałam olejek z trawy cytrynowej. Zabieg pozwolił mi się zrelaksować mimo dość mocnego okładania mnie przez masażystę pięściami. Rozmasowana byłam od palców stóp po koniuszki palców rąk. Cały zabieg zakończył się najllepszym masażem głowy, jakiego kiedykolwiek doświadczyłam".\nNajdroższy zabieg : 1.5-godzinny pakiet Sanctuary dla par - 1400 zł.\nNajtańszy zabieg: Zabieg dla stóp Reflect Zone - 120 zł zapół godziny.


Michał Łapaj z Riverside prezentuje nowy singiel\nJesteś tutaj: Home NEWSY Michał Łapaj z Riverside prezentuje nowy singiel\nOpublikowano: sobota, 26, czerwiec 2021 23:07 | Crowbar\n16 lipca (nowa data premiery!) ukaże się debiutancki album solowy Michała Łapaja. Muzyk znany jest przede wszystkim ze swojej działalności w zespole Riverside. Album będzie nosił tytuł „Are You There”. Już teraz możemy posłuchać drugiego singla z tego wydawnictwa - zarejestrowanego z gościnnym udziałem Micka Mossa z Antimatter - utworu „Shattered Memories”. Stworzony przez Sightsphere klip można zobaczyć tutaj:


Szyper - Jastarnia\nSzyperkwatery prywatne - pokoje gościnne\nCena od: 180 PLN / 1 dzień Obiekt Szyper położony jest w Jastarni, 700 metrów od plaży. Oferuje on ogród, bezpłatny prywatny parking, sprzęt do grillowania i plac zabaw dla dzieci. Oferta obiektu obejmuje również pokoje rodzinne.\nW naszej ofercie m.in.: parking przy ulicy, sklepy na miejscu, taras słoneczny, dostęp do Internetu, gaśnice, meble ogrodowe, nurkowanie, wędkowanie, ogród, plaża, prywatny parking, Faktury, faks / ksero, wspólna kuchnia, parking na miejscu, sklep na miejscu, sprzęt do grillowania, miejsce na piknik, bezpłatny parking, parking strzeżony, biblioteka, pokoje dla niepalących, lokalizacja przy samej plaży, całkowity zakaz palenia, WiFi dostępne w całym obiekcie, opcje śniadaniowe, windsurfing, pokoje rodzinne, bezpłatne WiFi, parking, piesze wycieczki, WiFi, plac zabaw dla dzieci, ogrzewanie.\nPokój Czteroosobowy 3 osobowy (2 łóżka podwójne - 15 mkw);\nStudio 4 osobowy (1 łóżko pojedyncze, 2 łóżka podwójne - 30 mkw);\nPokój Trzyosobowy 3 osobowy (2 łóżka podwójne - 15 mkw);\nPokój Trzyosobowy 3 osobowy (2 łóżka podwójne - 14 mkw);\nOferta naszego partnera Booking.com BG.249785\nZobacz ciekawe oferty noclegów także na: poddebemjaroslawiec.plnoclegi nad morzem\nJesteś zainteresowny tą domeną fortyjastarnia.pl? Przedstaw ofertę -> domeny2020(at)polskieportale.pl


Nasiłów: Dwie osoby wypadły z kajaka na Wiśle – Dęblin News – Dębliński Portal Informacyjny\n9 sierpnia 2020 MS\t570 Views\nDuże szczęście mieli turyści z województwa mazowieckiego, którzy pływali kajakiem na Wiśle. Dwie osoby wpadły do wody. Parze pomocy udzieliła obsługa promu, która wciągnęła ich na pokład.\nDo zdarzenia doszło we wtorek, 4 sierpnia na rzece Wisła w okolicach Nasiłowa. Dyżurny puławskiej komendy został poinformowany o kajakarzu, który wpadł do Wisły i płynie w stronę Puław od przeprawy promowej w Nasiłowie. Na miejscu policjanci ustalili, że przy przystani promowej, kobieta i mężczyzna wypadli z kajaka. Parze pomocy udzieliła obsługa promu, która wciągnęła ich na pokład, ale kiedy kajak zaczął odpływać z prądem rzeki, mężczyzna wskoczył za nim do wody.\nW akcji ratowniczej udział brała Państwowa Straż Pożarna z łodzią oraz WOPR z Kazimierza Dolnego. Mężczyzna został bezpiecznie podjęty z mielizny i wysadzony na brzegu. Oboje byli trzeźwi. Turyści zostali ukarani mandatem za popełnione wykroczenie.\nPolicja apeluje o ostrożność i zdrowy rozsądek podczas korzystania ze sprzętu pływającego.\n/inf. M.D./fot. KPP Puławy/\n← Przeoczył zjazd z S17 i doprowadził do wypadku (zdjęcia)\nDożynki Gminne 2020 →\nStężyca: Opel leży w rowie a kierowcy brak (zdjęcia)\n6 września 2020 6 września 2020 ms\nPrzedszkolaki z Dęblina wystawiły “Jasełka”\nChile: Podczas zamieszek zginął Mateusz Maj. Pochodził z Ryk


Jak wykorzystać skutecznie wakacje? Zobacz co na ten temat mówi psychologia i psychiatria dziecięca?\nNie warto czekać na wrześniowy wybuch! Należy wykorzystać wakacje do leczenia dzieci z zaburzeniami psychicznymi i psychologicznymi! Zmniejszenie ogólnego napięcia emocjonalnego dziecka w wakacje pozwala na więcej w terapii. Ponadto dziecko pozostaje stale pod opieką bliskiej osoby, która może na bieżąco monitorować efekt włączonego leku. Psychiatra dziecięcy wspólnie z rodzicami ma wtedy czas na odpowiednie działania. Daje to także możliwość przygotowania dziecka na kolejny etap edukacji.\nNie popełniaj powszechnego błędu uważając, że po wakacjach będzie lepiej! To, że jest lepiej najczęściej nie wynika z wyleczenia lub rozwiązania problemu, ale braku konfrontacji z nim. Brak stresu szkolnego, obniżone wymagania rodzica, większa tolerancja na niewłaściwe zachowania. Problemy wrócą ze zdwojoną siłą na początku roku szkolnego, kiedy odzwyczajone od nauki dziecko zostanie ponownie osadzone w realiach szkolnej ławki. Nie da się omijać problemu emocjonalnego lub wychowawczego i liczyć na jego rozwiązanie.\nNajczęstszymi zaburzeniami psychicznymi, których objawy łagodnieją w wakacje są zaburzenie opozycyjno-buntownicze, zaburzenia zachowania, ADHD, nadruchliwość, tiki, lęki, zaburzenia emocjonalne, anoreksja, bulimia, natręctwa a nawet w pewnym zakresie depresja.\nAutyzm i jego objawy podobnie jak objawy zespołu Aspergera powinny być relatywnie stałe, ale w przypadku tych zaburzeń może dojść zarówno do ich złagodzenia jak i nasilenia. Zmiana otoczenia, mniej zajęć szkolnych może dać pozytywny efekt w postaci zmniejszonej drażliwości lub nasilić ją z powodu łamania schematu dnia i rytuałów.


Mechanika Precyzyjna Mateusz Frączkowiak – tel. 602791271\nNasza siedziba mieści się na ul. Przedpole 1 przy ul.Łopuszańskiej (Okęcie). Przed firmą znajduję się wygodny parking\nWysoko wykwalifikowany personel to gwarancja rzetelnej i profesjonalnej obsługi klienta\nWiedza oraz bogate doświadczenie pozwala na dokonywanie napraw w sposób szybki, sprawny i efektywny.\nOd początku swojego istnienia przyświeca nam misja zapewnienia naszym Klientom obsługi na jak najwyższym poziomie.\nTradycja przedsiębiorstwa sięga początków 1928 r., kiedy to powstała Firma „Braci Frączkowiak“ (dawna siedziba: W-wa, Chmielna 128). Założycielami jej byli dwaj bracia Jan i Władysław Frączkowiak.\nPrzetrwała ona wszystkie przemiany społeczno-gospodarcze naszego kraju, dzięki niezawodności, dokładności i solidności jej pracowników. Mój ojciec Zbigniew Frączkowiak jako pierwszy w Warszawie otrzymał kartę warsztatową do kalibracji i aktywacji tachografów cyfrowych.\nW naszej siedzibie wykonujemy kalibrację tachografów cyfrowych, sprawdzenie (legalizację) tachografów analogowych, a także naprawy oraz montaż tachografów. Niedawno poszerzyliśmy zakres świadczonych usług o analizę tarcz z tachografów analogowych oraz kart kierowców tachografów cyfrowych.\nAktualnie współpracujemy z krajowymi pionierami na rynku dystrybucyjnym oraz ze światowymi producentami części, takimi jak: MATT, Siemens, Actia czy Stoneridge. O naszej solidności i rzetelności świadczy współpraca z takimi firmami jak MAN czy Mercedes-Benz Polska.\nKalibracja – sprawdzenie tachografu\nObowiązkowo kalibrację tachografu cyfrowego trzeba przeprowadzać co 2 lata. Dodatkowo należy jej dokonać każdorazowo w sytuacji uszkodzenia tachografu bądź w razie jego wadliwego działania.\nWymagane jest przeprowadzenie pierwszej kalibracji tachografu w terminie maksymalnie 14 dni, licząc od momentu zarejestrowania pojazdu.\nWykonujemy aktywację, kalibrację oraz sprawdzenia okresowe wszystkich typów tachografów cyfrowych i analogowych\nInstalujemy tachografy w pojazdach ciężarowych, dostawczych i autobusach.\nRozliczanie czasu pracy kierowcy to oferowana przez nas usługa, która spełnia wszystkie obowiązujące przepisy. Korzystając z naszych usług mają Państwo pewność, że rozliczanie czasu pracy kierowcy odbywa się w prosty i czytelny sposób, poprzez przygotowane przez nas zestawienia wszystkich danych, które zostały otrzymane z wykresówek z tachografów analogowych, a także ze sczytanych danych w tachografach cyfrowych. Zapewniamy rzetelną i kompleksową informację w przypadku wykrycia nieprawidłowości. Powierzonymi nam zadaniami zajmujemy się szczegółowo i rzetelnie biorąc pod uwagę wszystkie czynniki, które mają wpływ na prawidłowe rozliczenie czasu pracy kierowcy.\nCzytniki kart kierowców i tachografów,oprogramowanie, akcesoria\nJesteśmy oficjalnym dystrybutorem firmy MATT. W naszej ofercie znajdziecie Państwo czytniki kart i tachografów z rodziny TACHODRIVE oraz oprogramowanie do analizy czasu pracy kierowców TACHOMATT.\nProwadzimy sprzedaż hurtową i detaliczną tarcz (wykresówek) do tachografów analogowych oraz papieru do tachografu cyfrowego.\nOdwiedz nas na ALLEGRO.PL\nMAN Truck & Bus Center Małopole


KLIPSY MONTAŻOWE LMDF ✪✪ CREATIVA ✅ DLA LISTEW PRZYPODŁOGOWYCH MDF\n> Sztukateria>KLIPS MONTAŻOWY LMDF DLA LISTEW PODŁOGOWYCH MDF CREATIVA\nZestaw 25szt. klipsów dla listew LMDF Creativa to zalecane rozwiązanie do montażu listew podłogowych MDF. Klips jest łatwy w montażu, bez problemu umożliwia także ich demontaż, gdy zajdzie jakakolwiek potrzeba. System LMDF polega na montowaniu klipsów do ściany przy pomocy kołków a następnie zaczepieniu na nich listew. Mocowanie jest niewidoczne i wygląda estetycznie. Klipsy montujemy co 50cm-60cm\nKLIPS MONTAŻOWY LMDF DLA LISTEW PODŁOGOWYCH MDF CREATIVA\nIndeks: KLIPS DO LMDF Stan: Nowy produkt\nW magazynie: 825 Przedmiot Przedmioty\nKlipsy montażowe LMDF do listew przypodłogowych MDF\nKlipsy montażowe LMDF to dedykowane mocowania do listew podłogowych MDF firmy Creativa. Klipsy montażowe LMDF sprzedawane są w opakowaniach zbiorczych w ilości 25 sztuk. Klips montażowy LMDF, przyjmujemy że montujemy co 50-60 cm, czyli około 4-5 sztuk, natomiast jeśli wynika taka potrzeba można ilość zwiększyć.\nFirma Creativa posiada w swojej ofercie listwy przypodłogowe montowane na klej montażowy jak i na klipsy montażowe. Dzięki klipsom montaż cokołów wykończeniowych odbywa się szybko. Na jedną sztukę listwy podłogowej wychodzi około 4-5 sztuk klipsów, tak aby listwa idealnie przylegała do ściany. Kiedy mamy ściany nierówne z krzywizną należy dobrać odpowiednio większą ilość klipsów. Do modeli na klipsy producenta Creativa należą listwy LMDF czyli popularny MDF, oraz listwa LPC-16. Klipsy LPC-17 do listwy LPC-16 możemy zakupić w sklepie internetowym www.Dekorplanet.pl na pojedyncze sztuki, natomiast klips do listew LMDF ( MDF ) kupujemy w opakowaniu zbiorczym w ilości 25 sztuk.