Dowolnik: sierpnia 2013\n"Dziewczyny atomowe " Denise Kiernan - pfff, ale z nich bohaterki\nWszyscy wiemy, co to jest bomba atomowa, wiemy też, że w czasie II wojny światowej zrzucono dwie takie na japońskie miasta, wiemy też, że to była olbrzymia tragedia. Ale jak do tego doszło, mało kto wie. Ok, mówię za siebie - mało co wiedziałam. A teraz wiem więcej.\nPonieważ Denise Kiernan przeprowadziła porządny wywiad środowiskowy, pogrzebała w dokumentach, mapach, zdjęciach, porozmawiała z ludźmi, którzy to przedsięwzięcie pamiętali i brali w nim udział - i napisała książkę.\nSzkoda, że to nie jest dobra książka. Bo to dla mnie nie jest dobra książka, mimo tylu starań. Owszem, zawiera wiele ciekawych informacji - dowiedziałam się na przykład, że na polecenie rządu amerykańskiego na potrzeby projektu wymieciono jakby miotłą z ogromnego terenu całe rzesze mieszkańców, teren oczyszczono i wybudowano tam fabryki, biurowce i budynki mieszkalne. Całe miasto! Do miasta spędzono kolejne rzesze, ale już wyselekcjonowane pod kątem przydatności (nie, nie do spożycia, do projektu), otoczono to wszystko murem, na wierzch narzucono siatkę tajemnicy państwowej. I postawiono cel: wyprodukować bombę.\nBombę wyprodukowano, zrzucono na Japonię. Voilà! Cel osiągnięty.\nTak więc informacyjnie i edukacyjnie całkiem zadowalająco.\nNiestety język, jakim jest napisane to dzieło, jest drętwy i suchy. Zaś zabieg, żeby "niby" głównymi bohaterkami uczynić kobiety, kompletnie nie wyszedł. Miało być ludzko i przystępnie, co? Żeby przeciętna amerykańska dziewczyna czytająca "Dziewczyny atomowe" pomyślała: "A niech to, gdybym żyła w tamtych czasach, też mogłabym być atomową dziewczyną!". Temu chyba miały służyć wstawki o butach tonących w błocie, o ciężkiej pracy po kilkanaście godzin, o rodzinach pozostawionych za murem i bułeczkach pieczonych na blaszkach z odpadków.\nInfantylne to, sztuczne i jakby doczepione na siłę, żeby na czytelników złapać więcej osób niż tylko te, które są istotnie zainteresowane tematem.\nPoza tym całkiem niedawno miałam w rękach inną książkę o dziewczynach biorących udział w wojnie: "Wojna nie ma w sobie nic z kobiety" Swietłany Aleksijewicz - i kontrast między tylko kobietami uderzył mnie jak obuchem.\nRosjanki zbierały z pól bitewnych poszarpane ciała swoich kolegów, maszerowały, aż im spodnie przemoczone krwią poobcierały nogi do krwi, topiły swoje dzieci w błocie... a Amerykanki z wielkim poświęceniem w błocie Oak Ridge topiły swoje pantofle, przekręcały pokrętła przez szesnaście godzin zmiany i musiały znosić to, że szminki są w tekturowych, a nie metalowych opakowaniach.\nPff, mówiłam sobie pod nosem podczas czytania, pfff, mówiłam wciąż, ale z nich bohaterki, pfff. Wiem, że źle robiłam, bo przecież tak nie można porównywać, to inne światy i prawie inne wojny - ale nie mogłam się powstrzymać od porównywania. Mea culpa. Amerykanki zdały mi się sztucznie windowane na piedestał.\nDlatego uznałam, że to nie jest dobra książka. Gdyby ograniczyć się w niej do porządnego i kompleksowego opowiedzenia o mieście na pustkowiu, o wzbogacaniu uranu i o produkcji bomby - bez tego zbędnego familiarnego patetyzmu - wtedy byłaby to książka o niebo lepsza.\n"Dziewczyny atomowe " Denise Kiernan, tłumaczenie Mariusz Gądek, Znak, 2013.\nEtykiety: 3/6, amerykańska, Denise Kiernan, historia, popularnonaukowa, Przeczytane w 2013, współpraca\n"Ślub" E.T.A. Hoffmann - ach, co to był za ślub koszmarny!\nBrr, to nie dla mnie. I teraz spoilery będą, więc kto to ma planach, zamyka oczy.\nOpowiastka o tym, jak to pewna wielmożna panna ślub wzięła w sennym widzie z jednym, a w rzeczywistości z drugim, po czym zmysły jej uciekły w siną dal. Tupiąc. Owoc tego przedziwnego związku pojawił się na świecie, ale nie zabawił długo, bo zamarzł. Porwany przez tatusia. Nie żartuję, serio serio.\nNie wiadomo, kogo bardziej żałować, nieszczęsnej pannicy, jej ukochanego z sennego widu, drugiego, co jej dziecię zabrał, dziecięcia, czy mnie samej.\nMnie samej, oczywiście. Żałuję, że się na to skusiłam. Lepsze rzeczy zdarzało się autorowi popełniać, poszukam ich więc.\nTeraz o okładce. Przejście dla pieszych, jezdnia w remoncie, czerwone barierki i czarna folia. O co chodzi, do diaska? Dawno mi tak wysoko brwi nie podjechały, jak wtedy, gdy zobaczyłam okładkę (prawdę mówiąc, zobaczyłam ją dopiero wtedy, gdy zaczęłam szukać obrazka do wstawienia do notki, plik jest darmowy i w wielu e-księgarniach dostępny). Szapo ba, autorze okładki, zdradź, jakimi kryteriami się kierowałeś, co?\nPrzy okazji, plik leży na Wolnych Lekturach i w wielu innych miejscach. W empiku też leży, ale tam już nie za darmochę. Empik życzy sobie 3,99 PLN. W promocji, bo było 4,99. Wow.\n"Ślub" E.T.A. Hoffmann, tłum. Antoni Lange.\nEtykiety: 3/6, E.T.A. Hoffmann, klasyka, niemiecka, Przeczytane w 2013\n"Zbrodnia w błękicie" Katarzyna Kwiatkowska - jak to 113 lat temu zagadki kryminalne rozwiązywano\nPrzepadam za kryminałami i przeczytałam ich całe mnóstwo, klasyczne, nieklasyczne, polskie, szwedzkie i amerykańskie. W takim tłumie łatwo je pomieszać, pomylić, zlewają się czasem w jedną masę.\n"Zbrodnia w błękicie" na szczęście z niczym mi się nie zlewa, bo czas akcji jest nietypowy*, przełom wieku XVIII i XIX, rozbiory, zabory i co tylko. Bohater też nietypowy, bo żaden tam policmajster czy detektyw, tylko bystrzak, który ma akurat przyjemność przebywać w domu, gdzie popełniono zbrodnię. A że bystrzak, pan domu prosi go o pomoc w wykryciu mordercy. Bystrzak się zgadza i z zapałem bierze do pracy. Klasycznie. Przepytuje domowników, gości, służbę. Ogląda miejsce zbrodni. Myśli, dedukuje, dodaje dwa do dwóch i wychodzi mu pięć, marszczy brew w zamyśleniu, dodaje jeszcze raz i wychodzi mu cztery. Uff. Teraz dobrze. Do licha, ale jak to możliwe, że właśnie TA osoba okazała się winną? W ogóle nie przypuszczałam, że to... (ok, spokojnie, nie napiszę, że mordercą jest fryzjer, sami do tego dojdziecie).\nNo dobrze, intryga kryminalna intrygą kryminalną, ale tu didaskalia są śliczne i warte polecenia. I osoby. Bystrzak - czas ujawnić jego personalia - Jan Morawski:\n"Absolutnie nie jest grzeczny. [...] Skandale, romanse, pojedynki, rozbite małżeństwa. Moulin Rouge, berlińskie kabarety. Awanturnik. Prawdziwy, nie taki jak ci w Poznaniu - malowani. [...] Jest przyjmowany w towarzystwie tylko ze względu na doskonałe pochodzenie. No i na majątek godzien Krezusa".\nSzkoda, że w powieści nie pokazano tego niegrzecznego młodzieńca, no ale to w końcu kryminał, nie obyczajówka. Morawski przypomina mi nieco Joe Alexa, z tym swoim skupieniem na zagadce. No i ta jego oddalona, ale mimo wszystko pomocna, przyjaciółka Konstancja, jak Aleksowa Karolina.\nJest też i doktor Watson, czy też, (jeśli trzymać się Aleksowej konwencji) Ben Parker, czyli Mateusz, kamerdyner i przyjaciel Jana:\n"Mateusz, pokojowo nastawiony do świata, uczuciowy i życzliwy, rozczytywał się w kryminałach i czerpał z nich słownictwo, którego później z lubością używał. Miał poza tym to szczęście, że pracował u człowieka, który przyciągał zbrodnie - gdziekolwiek Morawski się pojawiał, natychmiast ktoś popełniał przestępstwo. Mateusz nie zdecydował się na pracę w policji tylko dlatego, że nie mógł znieść widoku krwi... Tak czy owak, lokaj bardzo poważnie podchodził do każdego śledztwa".\nRzecz cała dzieje się na terenie posiadłości Tadeusza Tarnowskiego i jego pięknej żony Julii, wkoło plącze się mnóstwo osób z rodziny i przyszłej rodziny, są też przyjaciele i sporo służby. Tygiel emocji, tajemnic i podchodów. A w tle:\n"Te zorganizowane ucieczki, przerzuty zza kordonu, książki, ulotki - to jest ważne, ale nie najważniejsze - rzekła twardo Maria. - Ta walka toczy się o jedno - ziemia musi pozostać nasza. A pozostaje nasza, gdy dobrze na niej gospodarujemy".\nOkoliczności przyrody więc rzadko spotykane i to wyróżnia ten kryminał z masy innych. Do tego sympatyczny główny bohater, sprawnie poprowadzona akcja i nieoczekiwane zakończenie. Lodzio miodzio.\nNo ok, mam jedno malutkie zastrzeżenie, bo jakoś mało prawdopodobnym mi się zdaje, że małżeństwo dwóch osób można tak całkiem i zupełnie utrzymać w tajemnicy, co z rodziną, znajomymi, sąsiadami, księdzem udzielającym ślubu?\nBardzo dziękuję Eruanie za pożyczenie książki!\n* - pogrzebałam w pamięci i tylko jeden kryminał z akcją umiejscowioną w tej epoce znalazłam - a mianowicie "Panią naszą upiory udusiły" Jerzego Siewierskiego.\n "Zbrodnia w błękicie" Katarzyna Kwiatkowska, Zysk i S-ka, Poznań 2011, s.28\nEtykiety: 5/6, Cytaty, Katarzyna Kwiatkowska, kryminał, polska, Przeczytane w 2013\n"Smoki ze Zwyczajnej Farmy" Tad Williams, Deborah Beale - kto lubi smoki, ręka w górę\nTad Williams swego czasu swoim "Innym światem" podbił moje serce. Od tego czasu sprawdzam, czy innej jego powieści się to uda. Jak dotąd nie. "Smoki..." też nie potrafiły.\nRodzeństwo Lucinda i Tyler (do licha, po miesiącu od przeczytania nie pamiętałam ich imion, musiałam posiłkować się biblionetką) wyjeżdżają na wakacje na wieś. Do wuja Gideona, który ma farmę. Wyjeżdżają z najwyższą niechęcią, ale nie mają wyjścia, ich mama (kobieta po przejściach) potrzebuje odrobiny czasu dla siebie. I ja to popieram, bo nastolatkowie nie powinni wisieć na rodzicielce 12 miesięcy w roku.\nA na miejscu, czyli na farmie... hm... nuda i sztampa, to już było, mnóstwo razy -początkowo rodzeństwo jest niechętne, nieprzyjazne i naburmuszone, potem się przyzwyczajają, potem myszkują po farmie, odkrywają jej niezwykłości, wplątują się w różne przygody i znajdują coś zupełnie niezwykłego, czego nie odkryli dotąd dorośli i długoletni mieszkańcy farmy (hehe). Całkiem już w tej farmie siedzą z głową i nogami i nagle spada na nich, jak grom z jasnego nieba, wieść, że wakacje się kończą i trzeba wracać do domu i do szkoły. A tu jeszcze tyle zostało do zrobienia, tyle tajemnic do odkrycia i w ogóle.\nNie szkodzi, jakoś przeżyją ten rok, wrócą w następne wakacje i co im się przydarzy, autorzy nie omieszkają opisać. Młodzież się pewnie ucieszy z kolejnej części przygód Lucindy i Tylera, ja nie, bo nie zamierzam czytać drugiego tomu. Nie jestem targetem.\nAle "powieści - korby" autorstwa Tada Williamsa dalej będę szukać.\n"Smoki ze Zwyczajnej Farmy" Tad Williams, Deborah Beale, przełożył Jarosław Rybski, Dom Wydawniczy REBIS, Poznań 2010.\nEtykiety: 3.5/6, amerykańska, Deborah Beale, fantasy, młodzieżowa, Przeczytane w 2013, Tad Williams\nNo cóż, niestety, przetrzepałam półki i żadnych białych kruków nie posiadam. Ale najstarszą książkę wyłowiłam, co prawda dopiero za trzecim razem. Najpierw sięgnęłam po "Rob Roya", okazał się być z 1956 roku; potem sprawdziłam Anię, czyli "Wymarzony dom Ani" wydanie Naszej Księgarni (w twardym płócienku, bardzo lubię to wydanie), okazało się młodsze, bo z 1959 roku. Aż oko mi padło na Herodota i to było to.\n"Dzieje" wydane w 1954roku.\n.Zapragnęłam przeczytać Herodota po lekturze "Podróże z Herodotem", ech, ten Kapuścinski to umie zachęcić. Najpierw pożyczyłam od kolegi, ale czytałam koszmarnie wolno (czytał to ktoś? tego się nie da czytać szybko!), więc, prawdopodobnie zirytowany, poprosił o zwrot.\nPrzyzwyczajona przez biblionetkowiczów do wieloletniego przetrzymywania pożyczonych lektur, prawie się obraziłam. Szybciutkio się jednak zmitygowałam i poszukałam swojego egzemplarza. Kupiłam na allegro (nie patrząc na rok wydania) - a najlepsze jest to, że od kiedy mam swoje, nie palę się do dokończenia lektury.\nEch, swoje to się zawsze odkłada na potem...\nAle kiedyś to przeczytam, na pewno!\nAch, rzutem na taśmę, w ostatni dzień, kiedy można było się zgłaszać. Jury w wielce szacownym składzie przejrzy blogi i wybierze ich zdaniem najlepszy. Ale i czytelnicy mogą wybrać najlepszy, czy tam ulubiony, czy po prostu fajny. Czytelnicy, czyli Wy.\nToteż zachęcam, zerknijcie na listę zgłoszonych blogów pod tym adresem i wybierzcie te, które wam się podobają. Po czym wyślijcie maila na adres ebuka@duzeka.pl w temacie wpisując jego nazwę. W treści można uzasadnić wybór, ale nie jest to konieczne.\nMnie się podoba Tramwaj nr4, Książki Sardegny, Kopiec Kreta, Lektury wiejskiej nauczycielki i jeszcze parę innych. Wieść gminna niesie, że można zagłosować na pięć ulubionych blogów, więc się muszę zastanowić.\nMój blog to Dowolnik, na samym dole listy.\nDziękuję za wszelkie głosy!\n"Pieśń Aborygenki" Ros Moriarty - czarna Australia ginie\nJa pierniczę, jaka to jest granda! Wielka granda, świństwo i w ogóle potworność. O czym mówię? O Australii, Aborygenach, rzeziach, zabieraniu ziem, zabieraniu DZIECI i tępieniu na wszelkie,najrozmaitsze sposoby jakichkolwiek śladów kultury aborygeńskiej.\nMieszkasz sobie gdzieś spokojnie od pokoleń, pracujesz, zdobywasz jedzenie, wychowujesz dzieci, aż tu nagle zwala ci się na głowę horda białych zbirów. Strzelają i przepędzają cię z twojej ziemi. Kiedy się trochę ucywilizują, już nie strzelają, ale ziemi nie oddają, co więcej, wyznaczają miejsca, gdzie możesz mieszkać, bo cała reszta jest ich, tych białych! W twoim własnym od tysięcy lat kraju! Jakim prawem?\nA kiedy zdarzy się, że twoja córka urodzi dziecko ze związku z białym mężczyzną (dobrze, jeśli to związek, a nie gwałt), to bezpardonowo zabierają jej to dziecko, bo nie jest DOŚĆ DOBRĄ MATKĄ i lepiej mu będzie w sierocińcu. Co za podłość (miałam na myśli inne słowo, ale z trudem się pohamowałam). Biali cywilizowani ludzie. Super. Oto na jakich ślicznych podstawach wyrosło państwo tak dziś podziwiane i chwalone. Pfff.\nNo dobrze, wylałam z siebie oburzenie i żółć, ale czy o tym jest ta książka? Wcale nie. To znaczy, wszystko to, o czym napisałam powyżej, można tam znaleźć. Ale tak naprawdę jest to opowieść kobiety, która wyszła za mąż za Aborygena i tym samym weszła do wielkiej i pojemnej rodziny ludzi, którzy na przekór wszystkiemu próbują zachować jakoś swoją tożsamość. On, jej mąż, jest właśnie takim zabranym dzieckiem (nazywają to "skradzione pokolenia") - ale miał szczęście, odnalazł bowiem swoją matkę, a właściwie ona odnalazła jego. Więzi rodzinne okazały się tak mocne, że kobiety z rodziny Johna Moriarty'ego zaprosiły Ros do wspólnej wędrówki do miejsca, gdzie ma odbyć się Rytuał. Do udziału w Rytuale również została zaproszona, tylko że tego nie wolno jej było opisać, natomiast wędrówkę - jak najbardziej.\nOpisała więc tę podróż, przytoczyła opowieści kobiet jej towarzyszących, cofnęła się w czasie, żeby lepiej zrozumieć historię Aborygenów, opowiedziała też o swojej rodzinie: mężu, dzieciach, rodzicach. Wytłumaczyła też, jak to się stało, że sztuka aborygeńska stała się jej zajęciem na pełen etat. Wszystko prosto, jasno, przejrzyście. Poruszająco też.\nNaprawdę dobra książka. Miałam wrażenie, że zobaczyłam na chwilę duszę Australii, tej czarnej, odwiecznej, prawdziwej Australii.\nI kilka cytatów (numerów stron nie zamieszczam, bo książkę czytałam na czytniku):\n"Australia znalazła się w punkcie bez odwrotu. Mądrość, którą Aborygeni pielęgnowali i przekazywali potomnym przez tysiące lat, miała na zawsze zniknąć z pamięci i praktyki codziennego życia. Widmo tego przemijania podsuwało mi wiele niewygodnych pytań. Dlaczego z takim uporem wielu z nas odrzuca to dziedzictwo, uznając za swoją tylko tę Australię, którą stworzyli Brytyjczycy? Uświadomiłam sobie, że zrozumieliśmy wartość rdzennej Australii, dopiero gdy ją utraciliśmy."\n"Pochodzące „od Boga” prawo cywilizowania Aborygenów usprawiedliwiało wszystkie nadużycia. Tych, którzy padali od kul karabinów, uważano za podrzędny gatunek, żałosną pozostałość po epoce kamienia, odpadki dziwacznej i bezwartościowej kultury pierwotnej, choć w rzeczywistości byli oni strażnikami najdłuższej i najtrwalszej ludzkiej tradycji."\n"Mój nowoczesny, rozsmakowany w wysokiej kulturze kraj nie ma pojęcia, że śpiew kontynentu nadal rozbrzmiewa w jego sercu. My, przybysze, zaledwie musnęliśmy powierzchnię tej ziemi, nie dokopując się do drzemiących pod jej powłoką sił, które karmią i rozbudzają zmysły. Widzimy wschód słońca nieruchomo zawieszony nad oceanem, słuchamy ogłuszającej muzyki cykad, patrzymy na czerwone wydmy pustyni, sycimy wzrok cudami przyrody. Ale sączymy jedynie fizyczne piękno, podczas gdy moglibyśmy chłonąć duszę Australii."\n"Po tygodniu ceremonii stało się dla mnie jasne, że prostota, z jaką te kobiety cieszą się życiem, jest następstwem skomplikowanych i długotrwałych duchowych ćwiczeń. Tej pogody uczą rytuały pieśni i tańca, sztuka, astrologia, opowieści, symbole i język sprzed czterdziestu tysięcy lat. Obraz ginącego już świata, który podczas ostatniego dwudziestopięciolecia zaledwie zaczęłam poznawać. Świata, który nowoczesne społeczeństwo już wkrótce – po zaledwie dwustu latach kontaktów – na zawsze zetrze z powierzchni ziemi."\nPozwoliłam sobie pogrubić to ostatnie zdanie. Jest przygnębiające.\n"Pieśń Aborygenki. Podróż w głąb duszy Australii" Ros Moriarty, przełożył Andrzej Wajs, Wydawnictwo Nasza Księgarnia.\nEtykiety: 5/6, australijska, autobiografia, Cytaty, podróże, Przeczytane w 2013, Ros Moriarty\n"Miasteczko Mamoko" i "Dawno temu w Mamoko" Aleksandra Mizielińska, Daniel Mizieliński - książki nie do czytania\nDrodzy rodzice dzieci w wieku przedszkolnym i wczesnoszkolnym! Znacie Mizielińskich? Jeśli tak, to bardzo dobrze. Jeśli nie, zachęcam do zapoznania się.\nNapisali, tfu, narysowali kilka wspaniałych książeczek, których się nie czyta, tylko opowiada. Gdy dziecię jest małe, opowiada rodzic. Jak tylko potomstwo podrośnie, ono przejmuje pałeczkę. A opowieści w tych książkach jest co niemiara. Bohaterów, sytuacji, wędrówek, zakupów, tortów, samochodów, jabłek - wszystkiego jest dużo, mogłabym jeszcze wymieniać i wymieniać.\nKrzyś upodobał sobie żyrafę (w "Miasteczku Mamoko"), która okazała się panem strażakiem, co pędzi gasić pożar.\nZ kolei "Dawno temu w Mamoko" urzeka wyjątkowo wyrazistą postacią smoka, który przylatuje znikąd i porywa króla. Moje dziecko lubi smoki i inne potwory, lubi o nich opowiadać i podejrzewam, że czasem mu się nawet śnią.\nZ okazji urodzin zaprzyjaźnionego chłopca mieliśmy też okazję przejrzeć "Mamoko 3000" - no proszę państwa, co za absolutnie wspaniały, ogromny robot tam się znajduje! Kolejna książka do kupienia. Nie mówiąc już o "Mapach". Razem z Bazylem braliśmy udział we wszelkich konkursach, gdzie można było "Mapy" wygrać, ale się nie poszczęściło. Dopisuję więc na listę. Bazyl jest zachwycony :)\nPozdrawiam wszystkich rodziców :)\nEtykiety: 5.5/6, Aleksandra Mizielińska, Daniel Mizieliński, dziecięca, polska, Przeczytane w 2013\nZapragnęłam przeczytać, bo chciałam sobie porównać księdza Grosera z księdzem Nowiną (Macieja Grabskiego). No i porównałam.\nHm, to w gruncie rzeczy bardzo podobne książki, nie tylko dlatego, że główni bohaterowie to księża, ale przede wszystkim dlatego, że autorzy tych księży odsłaniają. Zdejmują im przyłbice, zaglądają gdzie się da - do kuchni, do kieszeni, w duszę.\nKsiądz Groser na krócej zagości w mojej pamięci, to pewne. Grzegorczyk bowiem opisuje przypadki z życia, oderwane opowieści, no dobrze, jakoś one się splatają w kawałek życia księdza Grosera, ale wyraźnej fabuły książce brak. Szkoda.\nCo nie zmienia faktu, że jak wpadną mi w ręce inne przypadki księdza Grosera, to z przyjemnością poczytam. Ksiądz też człowiek.\n"Na razie dam ci jedną złotą radę księdza Fedorowicza, która mi wiele razy pomogła. »Błogosławieni, którzy śmieją się z siebie, albowiem zawsze znajdą powód do śmiechu«". \n"Chodził po lesie albo czytał Czerwony kapelusz Marshalla, którego lekturę polecił mu Wacław. Dzieje księdza Campbella były całe pozakreślane ołówkiem przez poprzedniego czytelnika. Leszek prawie za każdym razem próbował dociekać motywów zakreśleń, dlatego czytanie nie szło mu za szybko. »Dwie tylko rzeczy mogą nas zbawić: myśl i modlitwa. Bieda w tym, że ci, którzy myślą, nie modlą się, a ci, którzy się modlą nie myślą« albo: »Szkoda, że Jego Eminencja nie zabronił swoim księżom uśmiechać się do siebie głupkowato przez prezbiterium. Nie ma powodu do uśmiechów, skoro głosimy prawdę tak nieudolnie, że często brzmi jak kłamstwo«". \nOt, takie sobie cytaty zaznaczyłam. Jeden do zastosowania własnego, a drugi do zadumania się a) nad wiarą b) nad zakreślaniem czegoś w książkach. Zależnie od wyznania.\n "Adieu: Przypadki księdza Grosera" Jan Grzegorczyk,Axel Springer, Warszawa 2006, s.97\nEtykiety: 4.5/6, Cytaty, Jan Grzegorczyk, polska, Przeczytane w 2013, współczesna\n"Wojna starego człowieka" John Scalzi - po trzykroć się zakochałam. I pędzę zaraz do Szekspira\nJohn Perry, wdowiec, właśnie skończył siedemdziesiąt pięć lat. Niniejszym uzyskał prawo do zaciągnięcia się do Kolonialnych Sił Obrony. To wojska, które są przeznaczone do obrony ziemskich kolonii przed wrogami, których w kosmosie pełno jak mrówków. KSO są dla staruszków okazją nie tylko na przygodę w kosmosie, ale i (co właściwie najważniejsze) na fizyczną odnowę organizmu. Żegnajcie, skrzypiące kolana! Żegnajcie, sztuczne szczęki! Żegnaj, przerośnięta prostato! Cóż za zachwycająca perspektywa, mieć dojrzały umysł i młode, sprawne ciało.\nSporo ludzi korzysta z oferty KSO, nie ma co się dziwić, że John też. Zaciąga się, przestaje być mieszkańcem Ziemi (zostaje oficjalnie uznany za zmarłego), staje się żołnierzem, przechodzi z sukcesem szkolenie wojskowe, dostaje pierwszy przydział, udaje mu się przeżyć pierwszą misję. Potem następna misja i jeszcze jedna. Daje sobie radę, a nawet więcej, bo ma swego rodzaju talent strategiczny.\nI nagle... Johna aż zatchnęło (mnie też przy czytaniu) - spotkał kogoś szczególnego!\nNie mogę napisać, kto to, ale rąbka tajemnicy mogę uchylić - to kobieta. Romantyczna cząstka mojej duszy aż kwiknęła z zachwytu (wcześniej kwiczała ta cząstka od lubienia kosmosu, obcych i szybkiej akcji) - romans wisiał w powietrzu. Och, było co czytać...\nOgółem - książka napisana bardzo, ale to bardzo dla mnie. Wszystko mi się tam podobało. Wartka akcja z ciągłymi zwrotami. Poczucie humoru autora. Pięknie przedstawione uczucia. Brakowało mi nieco jedynie plastycznych i oryginalnych wizji kosmitów i innych światów, dlatego nie postawiłam szóstki, a pięć i pół. Świetna przeciwwaga do sagi Endera, gdzie każe się walczyć dzieciom. Starzy ludzie też umieją się bić. I umieją się z siebie śmiać.\n"Przehandlowanie tego za dekadę świeżego życia w strefie walki zaczyna wyglądać na diabelnie dobry interes. Szczególnie, kiedy weźmie się pod uwagę fakt, że za dziesięć lat będziesz miał osiemdziesiąt pięć lat - i jedyna różnica pomiędzy tobą a rodzynkiem będzie taka, że, choć obaj będziecie pomarszczeni i bez prostaty, to rodzynek, w przeciwieństwie do ciebie, nie będzie odczuwał braku tego gruczołu" - mówi John.\nZakochałam się w sierżancie Ruizie, kiedy wrzeszczał na rekrutów:\n" – Nie rozumiecie – powiedział starszy sierżant Antonio Ruiz. – Wydaje wam się, że mówię w ten sposób, ponieważ tak powinien mówić instruktor musztry. Wydaje wam się, że po jakimś czasie moja gburowata, choć szczera maska zacznie się zsuwać z mojej twarzy, po paru tygodniach szkolenia zacznę okazywać, że jestem pod wrażeniem wielu z was, a pod koniec szkolenia zasłużycie sobie nawet na mój niechętny szacunek. Wydaje wam się, że będę o was myślał z czułością, podczas, gdy wy będziecie czynić wszechświat bezpiecznym dla ludzkości, chronieni wiedzą, którą wam przekazałem, by zrobić z was lepszych żołnierzy. [...]\n– Chcę, żeby jedno było jasne. Nie lubię was, i nigdy żadnego z was nie polubię. Dlaczego? Ponieważ wiem, że mimo dobrej roboty, którą wykonam ja i którą wykonają moi ludzie, nieuchronnie postawicie nas w złym świetle. To mnie boli. Przez to budzę się w środku nocy ze świadomością, że cokolwiek zrobię, to i tak zawiedziecie tych, u boku których będziecie walczyć. Jedyne co mogę zrobić, to upewnić się, że kiedy na was przyjdzie pora, to nie pociągniecie za sobą całego pieprzonego plutonu. Właśnie tak – jeśli pozwolicie zabić tylko siebie, będę mógł to uważać za swój sukces".\nI jeszcze bardziej się zakochałam potem, kiedy powiedział:\n– Rekrucie, to dla mnie zaszczyt, że mogę cię poznać. Na dodatek jesteś pierwszym rekrutem w całej mojej karierze, który z miejsca nie wzbudził mojej pogardy. Nawet nie wiesz, jak bardzo mi to przeszkadza i wytrąca z równowagi. Jednak grzeję swoją skłopotaną duszę przy wesołym ogniu przekonania, że wkrótce – prawdopodobnie w ciągu kilku najbliższych godzin –bez wątpienia zrobisz coś, co mnie wkurzy. Żeby ułatwić ci to zadanie, przydzielam ci rolę dowódcy plutonu. Ta niewdzięczna robota nie ma swoich dobrych stron, ponieważ musisz jechać na tych smutno-dupnych rekrutach dwa razy ostrzej niż ja. Za każdą z licznych wpadek, które oni popełnią ty także będziesz ponosił odpowiedzialność. Będą cię nienawidzić, gardzić tobą i knuć spiski, mające odebrać ci władzę – a ja będę na swoim miejscu, żeby dać ci dodatkową porcję gówna, kiedy im się powiedzie. Co o tym myślisz, rekrucie? Mówcie swobodnie!\nAle naj, naj, najbardziej zakochałam się w Johnie, kiedy wyjaśniał:\n– No wiecie, tęsknię za swoją żoną – powiedziałem. – Ale tęsknię też za uczuciem, no wiecie, komfortu. Poczuciem, że jesteś tam, gdzie powinieneś być – z tym kimś, z kim być powinieneś. Jest jasne jak diabli, że tutaj tego nie czuję. Udajemy się do miejsc, do których musimy się udawać, żeby walczyć u boku ludzi, którzy mogą umrzeć choćby jutro albo pojutrze.\n– Nikt się nie obraża – powiedział Keyes.\n– Tutaj nie ma się stałego gruntu pod nogami – powiedziałem. – Nie ma się poczucia bezpieczeństwa. Moje małżeństwo, jak wszystkie, miało swoje wzloty i upadki. Ale kiedy dochodziło co do czego, wiedziałem, że jest czymś trwałym. Tęsknię za tym rodzajem poczucia bezpieczeństwa i za tym rodzajem związku z kimś. Po części czyni nas ludźmi to, czym jesteśmy dla innych i czym inni są dla nas. Tęsknię za byciem kimś ważnym dla kogoś innego, za tą częścią człowieczeństwa. Za tym właśnie tęsknię w małżeństwie".\nŁzę uroniłam przy tym:\n"– Jak to jest stracić kogoś, kogo kochasz? – zapytała Jane.\n– Umierasz razem z tą osobą – powiedziałem. – A potem czekasz, aż twoje ciało do ciebie dołączy".\nPonieważ John zdobył swoją żonę recytując jej szekspirowskiego Romea, postanowiłam, że natychmiast zabieram się za "Romea i Julię" (no co, jeszcze tego nie czytałam, tak naprawdę).\nEDYTOWANE: Wpis jest sponsorowany, tfu, inspirowany tą notką u oisaja.\n"Wojna starego człowieka" John Scalzi, tłumaczenie Wojciech Pusłowski.\nEtykiety: 5.5/6, amerykańska, Cytaty, John Scalzi, Przeczytane w 2013, s-f\n"Autopamflet" Jan Gerhard - nie mam zielonego pojęcia, dlaczego to przeczytałam\nZaznaczyłam sobie podczas czytania kilka fragmentów, a kiedy nadszedł czas skreślenia kilku słów o lekturze, zajrzałam do nich. Zawsze to jakiś punkt zaczepienia. Niestety, żaden z fragmentów nie wytrzymał próby czasu. Powieść zresztą też nie. Już podczas czytania nie wytrzymywała. Dlaczego?\nBo to taki trochę bełkocik jest, który do mnie nie przemówił, niestety.\nNarrator, człowiek w słusznym już wieku, wywnętrza się przed czytelnikiem, opowiadając o swoim życiu. Narrator w głębokiej pogardzie ma chronologię, równie lekceważąco traktuje też dawanie jakichkolwiek oznak, że właśnie skacze z wieku młodzieńczego w męski, potem w dzieciństwo czy do wojska... Jednym ciurkiem to wszystko. Miesza się znienawidzony barszcz z dzieciństwa (do zjedzenia którego malec został zmuszony) ze współpracownikami kopiącymi służbowe dołki. Mieszają się wspomnienia z gremialnego puszczania bąków w klasie przed profesorem z tym, jak słodko jest zdradzać żonę.\nPłynie ta opowieść, zdaje mi się, przed lekarzem, do którego udał się główny bohater, skarżąc się na liczne dolegliwości, płynie... i nic z tego nie wynika. Chyba że dla autora. Czuje się lżejszy, bo się wyspowiadał.\nRaz tylko miałam frajdę z lektury, kiedy czytałam o tym jak to główny bohater pojechał z rodziną nad morze i tam przygruchał sobie podrywkę, mężatkę. Umawiał się z nią na wspólne wieczorne morskie kąpiele (o czym wiedzieli współmałżonkowie), które po odpłynięciu za cypelek zmieniały się w intymne schadzki. Frajda zaś wynikała z tego, iż raz po kąpiącą się kobietę przyszedł jej małżonek i niezwykle uprzejmie nawiązał rozmowę z narratorem. Elokwentnie, ujmująco i grzecznie prowadził konwersację na tematy różne przej godzinę, trzymając rozmówcę w mokrych slipkach na wietrze (żona w tym czasie zdążyła się wysuszyć i przebrać), po czym pożegnał się i odszedł pod rękę ze swoją drugą połówką.\nA główny bohater wylądował w łóżku z trzydziestoma dziewięcioma stopniami gorączki. Oto piękne, subtelne i eleganckie załatwienie rywala. Uczcie się panowie.\nP.S. Już wiem, dlaczego to przeczytałam. Bo Marylek mi to pożyczyła, jej się podoba i chce rozpropagować gdzie się da. :)\n"Autopamflet" Jan Gerhard, Czytelnik, Warszawa 1972\nEtykiety: 2.5/6, Jan Gerhard, polska, Przeczytane w 2013, współczesna\nCudna, śliczna, kochana książeczka. Pisali już o niej momarta i Bazyl, w tonie wielce pochlebnym.\nU nas nie działa tak, żeby potomstwo się na mnie rzucało i gniotło w uściskach. Ale Krzysztof bardzo lubi być przytulany, więc to ja ściskam z zapałem; Marianka natomiast w ogóle nie łapie, o co chodzi w książeczce, ale jest kochaną przytulanką i każdy topnieje jak wosk, jak moja córa zarzuca mu rączki na szyję.\nNo i sama stopniałam, jak to pisałam.\nHej, dzieciaci! Kupcie sobie książeczkę i przytulajcie dzieci. Albo też nie kupujcie i przytulajcie.\n"Proszę mnie przytulić" Przemysław Wechterowicz, ilustracje Emilia Dziubak, Agencja Edytorska Ezop, 2013.\nEtykiety: 5/6, dziecięca, polska, Przeczytane w 2013, Przemysław Wechterowicz


Simowie z cechą Oszczędny\nSimowie z cechą Nie lubi dzieci\nWersja Natasza201 (tablica • edycje) z dnia 14:27, kwi 5, 2014\nThornton Wolff to jedyne dziecko władczego doktora i neurotycznej gospodyni domowej, którzy nigdy się naprawdę nie dogadywali. W rezultacie, sam unika zobowiązań i nie zamierza kiedykolwiek mieć choćby jednego dziecka. Chciałby pójść w ślady ojca, który osiągnął sukces zawodowy, nawet jeśli będzie musiał zdobyć żonę – bardziej dlatego, że tak „należy” niż z miłości do niej.\nDyrektor finansowy megakorporacji\nHomar z wody\nThornton Wolff – Sim występujący w The Sims 3 w mieście Sunset Valley. Ma żonę Morganę. Nie lubi dzieci i dlatego ich nie posiada. Przyjaźni się z Jamie Joliną, nielubianą koleżanką Morgany. Być może, gdy zrozumie, że on i jego żona do siebie nie pasują, zwiąże się właśnie z nią. Zostało mu dziewięć dni do stania się dorosłym; jest zatem starszy od swojej żony.\nMężczyzna obejmuje stanowisko trutnia korporacyjnego w karierze biznesowej. Posiada trzy punkty umiejętności charyzmy.\nW biografii rodziny jest napisane, że Thornton nie cierpi sztuki. Nie jest to prawdą, bo nie posiada tej cechy.\nThornton zostaje zniewolony przez Lalkę Voodoo


Redskins VINATO Sznurowane sportowe tan - Buty360\nButy360 › Buty męskie › Półbuty › Półbuty sznurowane › Redskins VINATO Sznurowane sportowe tan\nRedskins VINATO Sznurowane sportowe tan\nTe Redskins VINATO Sznurowane sportowe tan były tanio do kupienia w www.zalando.pl. Fenomenalne buty zarówno na codzienny użytek, jak i wyjątkowe okazje - Redskins. Redskins VINATO Sznurowane sportowe tan odznaczają się swoją fenomenalną wytrzymałością, a solidność ich stworzenia nie budzi jakichkolwiek zastrzeżeń. Obuwie to w doskonale wykonuje.. więcej »\nTe Redskins VINATO Sznurowane sportowe tan były tanio do kupienia w www.zalando.pl. Fenomenalne buty zarówno na codzienny użytek, jak i wyjątkowe okazje - Redskins. Redskins VINATO Sznurowane sportowe tan odznaczają się swoją fenomenalną wytrzymałością, a solidność ich stworzenia nie budzi jakichkolwiek zastrzeżeń. Obuwie to w doskonale wykonuje swoją rolę, więc zostały wybrane przez całe szeregi panów. Przyciągający wzór tego modelu może pasować do mnóstwa trendów w świecie mody. Niżej umieściliśmy całkowitą charakterystykę:\nRedskins VINATO Sznurowane sportowe tan, materiał zewnętrzny: skóra, materiał wewnętrzny: połączenie skóry i ocieplenia z materiału, podeszwa: tworzywo sztuczne, wyściółka: skóra, podeszwa: tworzywo sztuczne, materiał zewnętrzny: skóra, nosek buta: okrągły, wyściółka: skóra, materiał wewnętrzny: połączenie skóry i ocieplenia z materiału, zapięcie: sznurowanie, materiał: skóra.\nPokazywane tu półbuty sznurowane męskie wyróżniają się ponadprzeciętną wytrzymałością, jaką uzyskano za sprawą wykorzystaniu surowców najwyższej jakości do ich produkcji. Jeśli wciąż nie posiadasz w swej szafie półbuty sznurowane męskie lub buty Redskins VINATO Sznurowane sportowe tan nie spełniają Twoich oczekiwań - zerknij na nasze pozostałe oferty.\nSerdecznie zapraszamy do wyrażenia własnej opinii o butach Redskins VINATO Sznurowane sportowe tan


Sprzedawca Artykułów Elektronicznych - do przyuczenia Tychy - wtychach.com\nSprzedawca Artykułów Elektronicznych - do przyuczenia OGŁOSZENIE FIRMOWE\nOctober 19, 2021 18:46 - Dam pracę - Tychy\nRodzinna firma z długoletnią tradycją Nowy Elektronik zatrudni osobę na stanowisko sprzedawcy do sklepu w Tychach ul. Kopernika 3.\n- doradztwo w zakresie asortymentu.\n- pozytywne nastawienie;\n- mile widziana znajomość podstaw elektroniki.\nCo sprawa, że warto do nas dołączyć:\n- umowa o pracę w pełnym wymiarze;\n- praca w rodzinnej firmie z tradycjami;\n- szkolenia z zakresu elektroniki.\nCV PROSIMY PRZESŁAĆ NA MAILA marta@nowyelektronik.pl\nKONTAKT W SPRAWIE PRACY: 606284098\nProsimy o zawarcie w CV klauzuli: „Wyrażam zgodę na przetwarzanie danych osobowych zawartych w niniejszym dokumencie do realizacji procesu rekrutacji zgodnie z ustawą z dnia 10 maja 2018 roku o ochronie danych osobowych (Dz. Ustaw z 2018, poz. 1000) oraz zgodnie z Rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (RODO)”. Jednocześnie wyrażam zgodę na przetwarzanie przez ogłoszeniodawcę moich danych osobowych na potrzeby przyszłych rekrutacji.\nInformujemy, że Administratorem danych jest ZUH Nowy Elektronik Henryk Faruga z siedzibą w Bestwinie przy ul. Szkolnej 5. Dane zbierane są dla potrzeb rekrutacji. Ma Pani/Pan prawo dostępu do treści swoich danych oraz ich poprawiania. Podanie danych w zakresie określonym przepisami ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. Kodeks pracy oraz aktów wykonawczych jest obowiązkowe. Podanie dodatkowych danych osobowych jest dobrowolne.\nData dodania: 30 paź 2019, 10:39:08\nNumer ogłoszenia: #190894\nSkontaktuj się z Henryk Faruga:\nWyślij wiadomość 606284098


Dom na sprzedaż - Pszczyna - Podstarzyniec - BBN-DS-15045 - 230.00m² - Efekt\nPszczyna, Podstarzyniec Dom na sprzedaż\n3 021,74 zł/m2 cena: 695 000 zł\nDo sprzedaży uroczy dom parterowy z poddaszem mieszkalnym. Budynek z 2010 roku. Budynek położony na działce o powierzchni ok 9ar, pięknie zadbanej i zagospodarowanej. Obsadzona drzewkami ozdobnymi, krzewami owocowymi. Teren przed nieruchomością wybrukowany. Działka w pełni ogrodzona, brama wjazdowa automatycznie otwierana.\nparter: salon z kominkiem i wyjściem na taras i ogród, przestronna kuchnia z jadalnią, holl, gabinet, łazienka, pomieszczenie gospodarcze z pralnią i kotłownią, garaż dwustanowiskowy.\npoddasze: trzy sypialnie, duża łazienka, pralnia\n- ściany tynkowane, pokryte gładziami, malowane\n- dach pokryty dachówką ceramiczną, wełna mineralna\n- brama garażowe (segmentowa) oraz brama wjazdowa na posesję, elektryczne ze sterowaniem na piloty\nCena nieruchomości obejmuje PEŁNE wyposażenie.\nSystem alarmowy, wideodomofon.\n- woda: miejska oraz własne ujęcie\n- kanalizacja: własna oczyszczalnia ścieków\nBudynek ogrzewany jest piecem gazowym dwu-funkcyjnym. Dodatkowo zasilanie z kominka.\nSymbol oferty BBN-DS-15045\nWymiary działki 32x29 m


Niezadowne prezenty na każdą okazję? - Supirozo - Ogłoszenia - OFEREK.pl Ogłoszenia - Sprzedam, kupię\nNiezadowne prezenty na k...\ndodano: 2018.10.11 ważne do: 2019.01.09 wyświetleń: 87\nSzukasz niecodziennego upominku dla najlepszego przyjaciela? Dobrze, że trafiłeś właśnie na Suprizo! Sklep internetowy Suprizo to wyjątkowe miejsce z mnóstwem śmiesznych upominków dla każdego i na każdą okazję!\nWybór odpowiedniego prezentu nie zawsze jest prosty, dlatego w naszym sklepie zabawne gadżety, śmieszne prezenty i urocze dodatki, abyś mógł obdarować swojego szwagra, żonę, brata czy ojca.\nW sklepie internetowym Suprizo wybierzesz niecodzienne i śmieszne prezenty, takie jak: kufle do piwa, kubki z nadrukiem, koszulki z nadrukiem, fartuchy z nadrukiem, worki na alkohol, bidony oraz plakaty personalizowane.\nGdynia, woj. zachodnio-pomorskie\t( Pokaż na mapie)\nStrona WWW: http://suprizo.pl


Sekiro - Forteca przy bramie zamku | Eurogamer.pl\nSekiro - Forteca przy bramie zamku\nBoss, droga do wnętrza fortecy oraz do posążku: Brama zamku w Ashinie.\nDotarłeś do tego miejsca od strony Doliny pod mostem.\nZa murami fortecy znajduje się arena walki z bossem: Gyoubu Oniwa. Zanim tam dotrzesz, możesz - ale nie musisz - rozprawić się z kilkoma strażnikami stacjonującymi w tym forcie.\nDosyć łatwo wyeliminować ich po cichu, nie wszczynając alarmu. Zacznij od żołnierza, który w rogu fortecy opłakuje niedawno zmarłego konia. Następnie zabij wartownika przy schodach, po czym udaj się do dolnej części lokacji, którą patroluje sześciu wartowników.\nW tej lokacji znajdziesz kilka cukierków, a także za wyrwą w murze możesz przysłuchać się wspomnieniom boskiego potomka, dotykając różowej poświaty.\nJeśli jesteś gotów, rusz w kierunku bossa, którego nie można ominąć. Musisz z nim walczyć, by odblokować dostęp do dalszej części rejonu. Wejście na arenę walki z Gyoubu Oniwą prowadzi przez mur znajdujący się na lewo od fortecy. Dostaniesz się tam po zadaszeniu budynku w rogu (1).\nBoss: Gyoubu Oniwa\nOpis walki z bossem znajdziesz na stronie: Sekiro - boss: Gyoubu Oniwa\nForteca, Tengu z Ashiny, Kramarz z pola bitwy\nGdy pokonasz bossa: Gyoubu Oniwa, odblokujesz dostęp do pozostałej części lokacji. Po lewej stronie znajduje się posążek: Brama zamku w Ashinie , a po prawej schody do fortecy (2).\nZanim wjedziesz do wnętrza budynku, po prawej stronie znajdują się schody w górę. W namiocie spotkasz handlarza (3), u którego zakupisz między innymi Nasiono tykwy oraz Krople smoczej krwi.\nWe wnętrzu fortecy, na parterze, spotkasz Tengu z Ahiny. Poprosi cię o przysługę, która polega na wybiciu szczurów, czyli bandytów, którzy panoszą się w Ashinie. Jeśli się zgodzisz, Tengu przedstawi ci listę przeciwników, którymi musisz się zając. Opis tego zadania zamieściliśmy na stronie: Sekiro - Tengu z Ashiny: szczury.\nNa tyłach pomieszczenia spotkasz staruszkę, a także odnajdziesz duże, drewniane drzwi. Przesuń zasuwę, aby je otworzyć. W ten sposób odblokujesz przejście na dziedziniec.\nNa strychu fortecy, na który dostaniesz się schodami, a potem wspinając się po belkach, znajdziesz w skrzyni Koralik modlitewny.\nGdy zwiedzisz fortecę i teren wokół niej możesz ruszyć dalej do kolejnej lokacji, czyli: Bramy zamku w Ashinie.\nNastępnie: Sekiro - Brama zamku w Ashinie\nPoprzednio: Sekiro - Dolina pod mostem: ucieczka przed wężem


Najbogatszy człowiek świata Jeff Bezos robi zakupy w towarzystwie skąpo odzianej ukochanej, jej byłego partnera i jego obecnej żony (ZDJĘCIA) - Pudelek\n| 16.10.2021 23:15\nZałożyciel Amazona Jeff Bezos spędził przyjemne popołudnie na podwójnej randce z ojcem dziecka swojej obecnej partnerki - Lauren Sanchez.\nJeff Bezos podbija Nowy Jork ze swoją dziewczyną, jej eks i żoną owego eks (fot. Forum)\nWbrew wcześniejszym ponurym prognozom związek Jeffa Bezosa i Lauren Sanchez nadal kwitnie w najlepsze. Para zaczęła się spotykać ponoć w 2018 roku, gdy oboje byli jeszcze uwikłani w małżeństwa. Zakochani ostatecznie rozwiedli się w podobnym czasie i zaczęli żyć publicznie jako szczęśliwa para w 2019 roku.\nZobacz: Kochanka Jeffa Bezosa debiutuje na ściance Amazona jako jego OFICJALNA PARTNERKA. Warto było rozbić dla niej rodzinę? (FOTO)\nOstatnio to właśnie Sanchez wyczekiwała powrotu ukochanego z głośno komentowanego na całym świecie lotu w kosmos. Najbogatszy człowiek świata również okazuje wszelkie wsparcie i zrozumienie swojej drugiej połówce, czym wykazał się choćby w ostatni piątek.\nZobacz także: Były szef Amazona wspiera badania nad nieśmiertelnością. Ekspert: ''to przyszłościowe postępowania''\nZakochani zostali przyłapani przez paparazzi podczas zakupów w Nowym Jorku. Bezos postawił na prostotę - koszulkę polo i klasyczne jeansy. Sanchez natomiast udowodniła, że nieznane jej jest słowo "umiar". Jej sukienka była niebezpiecznie krótka, przez co obnażała pośladki właścicielki.\nTo jednak nie fantazyjna stylizacja nowej partnerki Jeffa Bezosa, a towarzysząca jej ekipa wzbudziła największe zainteresowanie mediów. Wygląda na to, że Jeff jest na tyle zaangażowany w życie swej ukochanej, że nie ma problemu ze spędzaniem wolnego czasu z jej kochankami z zamierzchłych czasów. Popołudnie spędził bowiem z jej byłym partnerem Tonym Gonzalezem i jego (Gonzaleza) obecną małżonką - October Gonzalez. Cała czwórka zdawała się świetnie bawić w swoim towarzystwie.\nCo ciekawe, Lauren Sanchez i Tony Gonzalez na początku nowego tysiąclecia doczekali się dziecka, 20-letniego dziś syna Nikko. Zerwali ze sobą podobno wkrótce po narodzinach pociechy.\nZobaczcie, jak najbogatszy człowiek świata spędza wesoło dzień ze swoją ukochaną, jej eks i owego eksa obecną małżonką. Ciekawa konfiguracja?\nPrzypomnijmy: Jeff Bezos czule wita się z ukochaną Lauren Sanchez po powrocie Z KOSMOSU (ZDJĘCIA)\nDramat. Chce się obcować z najbogatszymi ludźmi, a ta „dama” wyglada jak... najgorsza wersja kobiety. Te sutki, usta jak joker. Tylko jak widać, niektórym się to podoba.\npracownikom placi malo, haruja nawet w ciazy a pan bezos na tandetniej wycieczce wydaje pewnie pareset $ i to dla niego grosze.\nCoś trochę męska ta jego dziewczyna\nZa jedno szacun,że wziął sobie babkę adekwatnie do swojego wieku (ona ma 51lat) a nie jakąś małolatę dmuchaną z insta\nHah.. pogmatwane to trochę 😁🤷\nNajnowsze komentarze (422)\nNogi powinna zakrywać! Zdecydowanie!\nona ma w sypialni robi wszystko\nFajnie, że poszli na zakupy - niech jej kupi jakąś spódnicę, bo biedaczka nie ma..\nJeff z osami\nPiękna kobieta, a te usta mogą pomieścić wszystko.\nMiliony i co? I bezguście, brak klasy, i te usta zrobione na większe.\nStać go było kupić coś lepszego\nNajbogatszym nie jest .Szukajcie lepiej sensacji w swojej firmie.Żal dla was. A Bezosowi dużo dużo radości i miłości z całego serca\nBezos nie jest już najbogatszym człowiekiem świata, Elon Musk go prześcignął, macie spóźniony zapłon, najwidoczniej nie korzystacie z prostych pakietów informacyjnych.\nDla mnie jest ok to ich życie. Trochę chore jest to spotkanie z byłym.\nWygląda tak jakby jej brakowało dołu od sukienki 🤦. Nie wygląda to elegancko. 😒.\nWolodia z Ros...\nSzok to już mógł sobie wybrać jedną z tych co stoją przy drodze\nnajbogatszy jest leon musk


autor: 000Lukas000 » 19 cze 2012, 12:26\n"Na własnej skórze czujesz to co zrobiłeś komuś. Czujesz fizyczny,psychiczny ból"\nTymi słowami zaprzeczyłaś swojemu wcześniejszemu postowi, bo pisałaś że skoro ktoś umarł to nie może już żywić negatywnych uczuć.\nA niebo, piekło czy czyściec jest tylko i wyłącznie stanem umysłu danego ducha, a nie konkretnym miejscem.\nautor: Ewa Fortuna » 19 cze 2012, 13:36\nTak,gdy jestes jeszcze na nizszym poziomie w "niebie" to tak.po oczyszczeniu nie czujesz zlych emocji,cierpienia,bólu. Tak przynajmniej mi sie wydaje i dla tego zaskoczyla mnie scena w filmie gdy syn bedacy juz nauczycielem,pomocnikiem nowo przybyłych Dusz,czół smutek gdy musiał pozegnac sie ze swoja ziemską i zarazem niebiańską matką.\nIm wiecej czlowiek czyta ksiażek,tym wieksze widzi sprzeczności.\nwiem,ze piekla niema,czysca nie ma,ale gdy odczuwamy wszytkie złe emocje które odczuwali przez nas skrzywdzeni ludzie,to jest to dla nas pieklo.\nautor: 000Lukas000 » 19 cze 2012, 13:41\nGdyby duchy wyższe nie czuły żalu z powodu sytuacji niższych duchów to nie były by wyższe, ponieważ po części oznaką wyższości moralnej jest również umiejętność współodczuwania. Bez tego były by bezosobowymi wyniosłymi bytami.\nA co do tego że był pomocnikiem, to nie wiem w jakim sensie, ale pamiętam że nawet duchowy opiekun nie koniecznie musi być od razu wyższym duchem, pomaganie i uczenie innych tego co się samemu pojęło też stanowi lekcję i schodek w drodze rozwoju i nie gwarantuje uodpornienia na wszystko.\nautor: konrad » 19 cze 2012, 15:41\nAlkoholizm i inne uzależnienia to choroby najczęściej dwuczęściowe: z jednej strony od danej substancji uzależnia się ciało, a z drugiej umysł. To dlatego tak ciężko nałóg rzucić. Ciało możemy oszukać (np. wszystkie substancje zastępujące papierosy), ale umysłu już nie. Wydaje mi się, że taki duch alkoholika będzie właśnie kierował się po pierwsze psychologiczną chęcią wypicia, a z drugiej strony fizyczny popęd może pozostawić na jego ciele duchowym dość duży ślad, do tego stopnia, że będzie czuł, jak gdyby jego ciało potrzebowało alkoholu.\nWydaje mi się, że brak ciała fizycznego nie jest wielką przeszkodą w odczuwaniu fizycznych wrażeń. Świetnie pisze o tym Kardec w KD w rozdziale poświęconym całkowicie temu zagadnieniu. Duchy odczuwają np. ciepło i zimno. Z takiego punktu widzenia, o jakim mówi c87, nie powinny odczuwać temperatury, bo nie mają ciała z systemem nerwowym... A jednak odczuwają. Jeśli odczuwają ciepło i zimno, czemu nie mogą odczuwać głodu, pragnienia, chęci zapalenia papierosa, wypicia alkoholu itp.?\nautor: cthulhu87 » 19 cze 2012, 15:52\nOdnośnie tego, co napisał Konrad, wydaje mi się, ze nie będziemy tego w stanie zrozumieć w pełni do momentu, kiedy nauka nie zdoła zbadać struktury ciała duchowego. Póki co historia mediumizmu pokazuje, że ciało duchowe badano jedynie w trudno uchwytnych warunkach jego częściowego wyłaniania się z ciała materialnego - stwierdzono, że istnieje, nadawano mu rózne nazwym, ale nic więcej. Wobec tego nic dziwnego, że nie można zbudować szczegółowej teorii, która wyjaśniałaby w pełni nasze interakcje z materią.\nautor: atalia » 19 cze 2012, 19:20\nOczywiście, póki co obracamy się jedynie w sferze spekulacji i domniemań.\nautor: Voldo » 20 gru 2012, 11:12\nKu pamięci - http://vimeo.com/38315308 - tutaj można obejrzeć z polskimi napisami.\nautor: mateuss22 » 04 sty 2013, 16:08\nfajny film jeszcze książki nie przeczytałem\nRejestracja: 29 gru 2012, 22:34\nautor: Krzysztoff » 12 sty 2014, 21:43\nJak by ktoś jeszcze nie widział filmu , zachęcam\njest teraz na YouTube\nautor: Zbyszek » 21 mar 2014, 21:49\nPragnę poinformować zainteresowanych, ze Federacja Hiszpańska, po wielkich staraniach, przekonała producenta Brazylijskiego, do emisji “Naszego Domu “ w kinach hiszpańskich.\nPremiera odbędzie się, 16 maja w Madrycie, na której na pewno będę. Głównym reprezentantem ma być, prezydent naszego centrum Juan Miguel Fernandez, który ma rozmawiać z dziennikarzami.\nSzykuje się tez drugi film o Chico Xavier, ale tytułu nie pamiętam. Koszty tej projekcji, które pokrywa producent, są ogromnie, gdyż postacie będą, zwyczajem hiszpańskim z podłożonym głosem. Film będzie wyświetlany w kilku miastach hiszpańskich, w kinach tematycznych.


AKCJA STERYLIZACJA |\nPosted on 9 stycznia 2014 by Sa\tunder Uncategorized\nW sumie to ja nie wiem, co się stało z tą miłością. Dawno, dawno temu, kiedy byłam jeszcze piękną chudą dziewczyną podobną do kwiatu, nie mogłam żyć bez książek. Zapadałam się w nie na długie godziny, za ich pomocą mierzyłam czas, znikałam dla świata jakbym wyświetlała sobie w głowie cudze, bardzo pasjonujące sny. Czytałam po trzy na raz, po pięć, po dziesięć, uciekałam z zajęć, żeby czytać, czytałam tak dużo i tak zachłannie, że świat Anny Kareniny wydawał mi się znacznie bliższy niż mój rodzony, a od Czechowicza źrenice robiły mi się wielkie jak spodki. Ze studiów pamiętam tylko kilka spódnic, które nosiłam, kilka demonów, które mnie wówczas nawiedzały, kilka kiepskich wyborów, jakich dokonałam z sercem rozpalonym jak piec, i książki. I zabijcie mnie, nie wiem dziś, o czym one były, nie potrafiłabym opowiedzieć lub streścić, czasami nie jestem nawet pewna, czy rzeczywiście je czytałam – czy czytałam Germinal, Tylko Beatrycze, Jesień Patriarchy czy może znam je jedynie z widzenia, jak dalekich znajomych, którym mówisz cześć dopiero wtedy, kiedy spotkasz ich przypadkiem po latach i patrzą na ciebie tak uporczywie, że musisz coś powiedzieć. Tytuły przesuwają się w mojej głowie jak sny, których rano nie potrafisz zapisać.\nA potem, wiecie, coś mi się stało. Obluzowała się śrubka, wysiadła bateria. Od jakiegoś czasu nawet jeśli zaczynam, to nie kończę. Czytam i nie rozumiem, jakbym straciła narząd odpowiedzialny za przyswajanie literatury, jakby mnie wyprało i odwirowało. Próbuję od nowa, walczę ze sobą, zmuszam się, ponieważ wiem, że kolejny krok to jest zrobienie trwałej, zapuszczenie brzucha i nieodwracalne przeistoczenie się w starą sfrustrowaną babę, która sapie, nie uprawia seksu i śmierdzi kapustą.\nTaki piątek →


Lubaczów: remont ulicy Technicznej na finiszu\nOpublikowano: poniedziałek, 10, październik 2016 22:12\nDobiega końca generalny remont ulicy Technicznej w Lubaczowie. Dla miasta to bardzo ważna droga, ponieważ zapewnia dojazd do terenów inwestycyjnych.\nLubaczów: Zakończył się nabór wniosków do Budżetu Obywatelskiego. Zobacz propozycje mieszkańców\nOpublikowano: poniedziałek, 03, październik 2016 10:17\nPoznaliśmy listę 17 projektów zgłoszonych do Budżetu Obywatelskiego 2017. W terminie od 1 do 15 października odbędzie się weryfikacja propozycji projektów pod względem formalno-prawnym, możliwości ich realizacji oraz możliwości zabezpieczenia w budżecie Gminy Miejskiej Lubaczów na kolejne lata środków na pokrycie ewentualnych kosztów, które projekt będzie generował w przyszłości.\nW sobotę ruszy ostatnia w tym roku Giełda Rzeczy Używanych\nOpublikowano: wtorek, 27, wrzesień 2016 11:19\nTo będzie ostatnia okazja w tym roku dla zbieraczy „przedmiotów z duszą”. W sobotę (01.10) odbędzie się III Lubaczowska SHOPA – giełda rzeczy używanych, która ruszy pod hasłem „Powróćmy jak za dawnych lat”.\nWarzywa i owoce opanowały targowisko w Lubaczowie\nOpublikowano: poniedziałek, 26, wrzesień 2016 15:05\nPomidory, kapustę, nalewki, dżemy, a nawet truskawki można było znaleźć na Targowisku Miejskim „Mój Rynek” przy ul. Handlowej, gdzie w sobotę (24.09) odbywał się I Festiwal Owoców i Warzyw „W dzień targowy na straganie”.\nUmowa o dofinansowanie remontu w „Dwójce” została podpisana\nOpublikowano: wtorek, 20, wrzesień 2016 11:15\nPod koniec lipca informowaliśmy, że sale dydaktyczne oraz sala gimnastyczna w Szkole Podstawowej nr 2 i Publicznym Gimnazjum nr 2 zostaną wyremontowane. Wczoraj (19.09) Burmistrz Miasta Lubaczowa w Urzędzie Marszałkowskim w Rzeszowie podpisał umowę o dofinansowanie tego projektu w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Podkarpackiego na lata 2014-2020.\nMłodzież z Lubaczowa zrealizuje swoje inicjatywy\nKolejna udana akcja na lubaczowskim targowisku. Będzie ich więcej\nNa targowisku w Lubaczowie odbędzie się kolejna ciekawa akcja\nPrawie 4200 wyjazdów ratowników medycznych z powiatu lubaczowskiego\nOpublikowano piątek, 22, styczeń 2021 11:29\nOpublikowano piątek, 22, styczeń 2021 11:13\nBudżet województwa podkarpackiego uchwalony. 22 mln złotych na przebud...\nOpublikowano czwartek, 21, styczeń 2021 21:47\nIle zarobili wójtowie i burmistrzowie z powiatu lubaczowskiego? Sprawd...\nOpublikowano czwartek, 21, styczeń 2021 20:32\n1099 mieszkańców powiatu zaszczepionych przeciwko COVID-19. 5 nowych p...\nOpublikowano czwartek, 21, styczeń 2021 11:11\nBudżet województwa podkarpackiego uchwalony. 22 mln złotych na przebudowę drogi z Oleszyc...


Przedstaw osiągnięcia kulturalne Polski Piastów - Zadanie 2: Historia II - strona 79\nPrzedstaw osiągnięcia kulturalne Polski Piastów 4.63 gwiazdek na podstawie 8 opinii\nPrzedstaw osiągnięcia kulturalne Polski Piastów\nOsiągnięcia kulturalne Polski Piastów:\n- Po przyjęciu chrztu państwo piastowskie weszło w krąg kultury łacińskiej. Do Polski dotarły: pismo, architektura i sztuka chrześcijańska.\n- Głównymi ośrodkami życia kulturalnego stały się klasztory, stolice biskupie oraz dwory władców.\n- Wraz z postępującą kolonizacją oraz powstaniem nowych miast i wsi rozwijała się sieć parafialna. Na duchownych nałożono obowiązek posługiwania się językiem polskim, co przyczyniło się do rozwoju kultury.\n- W piśmiennictwie dominowała łacina. Literatura w języku polskim zaczęła się rozwijać pod koniec epoki. Pierwszą kronikę Polski na zamówienie Bolesława Krzywoustego spisał Gall Anonim. Kolejnymi kronikarzami byli m.in. Wincenty Kadłubek, Janko z Czarnkowa oraz Jan Długosz.\n- Od XII w. wznoszono kościoły w stylu romańskim. Do najważniejszych zabytków romańskich zalicza się m.in. kolegiatę w Tumie pod Łęczycą, kościół św. Idziego w Inowłodzu i rotundę św. Prokopa w Strzelnie. Unikatowym zabytkiem sztuki romańskiej z XII w. są odlane z brązu Drzwi Gnieźnieńskie, ufundowane przez Mieszka III Starego.\n- Od XIII w. wznoszono świątynie gotyckie. Jednym z najsłynniejszych polskich zabytków sztuki gotyckiej jest ołtarz w kościele Mariackim w Krakowie. Wykonał go w XV w. niemiecki rzeźbiarz Wit Stwosz.\n- W 1364 r. dzięki fundacji króla Kazimierza Wielkiego został założony uniwersytet w Krakowie. Dzięki jego działalności w XV w. pojawiła się w polskim społeczeństwie elita intelektualna wykształcona na rodzimej uczelni.


Zastosowanie soczewek wewnątrzgałkowych\nSoczewki wewnątrzgałkowe wszczepiane są pacjentom podczas operacji zaćmy. Zaćma to choroba narządu wzroku, w której dochodzi do zmętnienia naturalnej soczewki, przez co pacjent ma problemy z prawidłowym widzeniem. Jest ono nieostre, obraz jest zamazany, a w momencie patrzenia w źródło światła chory doznaje oślepienia. Zaćma postępuje stopniowo, jednak nieleczona może skończyć całkowitym zmętnieniem soczewki i utratą wzroku. Jedyna metodą, pozwalającą uzyskać poprawę wzroku u chorych na zaćmę jest leczenie operacyjne, podczas którego wszczepia się pacjentowi soczewki wewnątrzgałkowe. Soczewki wewnątrzgałkowe mogą jednocześnie leczyć m.in. astygmatyzm i starczowzroczność (presbiopię).\nBardzo ważny jest wybór odpowiedniej soczewki, która następnie zostanie wszczepiona pacjentowi. Soczewki wewnątrzgałkowe dzielimy na jednoogniskowe i wieloogniskowe. Soczewka wewnątrzgałkowa jednoogniskowa zapewnia dobre widzenie z daleka lub z bliska. Wszczepia się ją pacjentom cierpiącym na krótkowzroczność bądź dalekowzroczność. Dlatego np. do czytania lub prowadzenia samochodu konieczne będzie jeszcze dobranie odpowiednich okularów. Soczewka wewnątrzgałkowa wieloogniskowa z kolei usprawnia widzenie w pełnym zakresie, zarówno z bliska, jak i z daleka, a także w odległości pośredniej. Zastąpienie zmętniałej soczewki naturalnej soczewką wieloogniskową zazwyczaj eliminuje już konieczność używania okularów. Istnieją jeszcze soczewki toryczne, które służą do jednoczesnego leczenia zaćmy i astygmatyzmu. Wśród nich można wybrać zarówno soczewkę jednoogniskową, jak i wieloogniskową.\nPoszczególne soczewki sztuczne charakteryzują się różnymi parametrami. W zależności od potrzeb warto dobrać odpowiedni materiał, z jakiego wykonana jest soczewka, wersję z filtrami UV oraz właściwą konstrukcję i asferyczną część optyczną, która pozwala na uzyskanie jeszcze lepszej jakości widzenia. Sklep MDT oferuje Państwu soczewki wykonane z krystalicznie przejrzystego materiału, jakim jest akryl hybrydowy. Jest to tworzywo, które wykazuje zarówno cechy hydrofobowe, decydujące o ścisłym przyleganiu soczewki do tylnej powierzchni torebki, jak i właściwości hydrofilowe, zapewniające wysoką przejrzystość i elastyczność. Dostępna w naszym sklepie soczewka wewnątrzgałkowa (https://www.mdt.pl/acriva-model-udb-625) wykazuje ponadprzeciętne parametry optyczne. Oznacza to, że kompensuje ona odchylenia sferyczne tworzone przez rogówkę, dzięki temu, że wykorzystuje ujemną, asferyczną powierzchnię. Zapewnia to pacjentom perfekcyjne widzenie.


04 paź 2013, 17:52\nHmm ten pomysł z półkami itp nie podoba mi się wogóle, nie wiem ale chyba najlpesze będą drzwi przesuwne. Tylko do jakiej firmy z tym problemem i realizować się zwrócić.?\n02 paź 2013, 13:26\nHmmm już sama nie wiem co mam wybrać.\n19 wrz 2013, 13:27\nA ile dokładnie potrzebuje miejsca na drzwi przesuwne, bo mam około 3 metry . A z tymi kwiatkami doniczkami ścianką fajny pomysł, ale na łazienkę to chyba nie pasuje ale poddałaś mi pomysł na zewnątrz na taras\nA czy to szkło nie rozbije mi się? Mam dzieci w domu także, dlatego wole zapytać? BO większość szkieł jest bardzo delikatne?\n15 wrz 2013, 8:07\nŁazienka kształt takiego prostokąta. Parawan chyba mało estetycznie wygląda, ale drzwi przesuwne już lepiej brzmi. Ale parawan by taniej wyszedł niż drzwi:(\n13 wrz 2013, 14:15\nBardzo fajny pomysł z tym rozdrabniaczem w kuchni. Sama się zastanawiam nad takim czymś do kuchni.\n11 wrz 2013, 11:36\nWitam, wszystkich pisze tutaj bo mam problem z łazienką. Jest ona duża, i chciałabym ją rozdzielić na typowo łazienkę a druga cześć na pralnie z suszeniem prania. Tylko nie wiem jak do tego się zabrać. Może wy mi coś polecicie od czego zacząć, i czym rozdzielić te części , aby wyglądało to fajnie i ...


O studiach - Marketing internetowy, Kierunki, Studia podyplomowe :: Akademia Leona Koźmińskiego Warszawa :: Studia wyższe, MBA\nMarketing internetowy /\nPARTNER MERYTORYCZNY PROGRAMU\nZapraszamy na dzień otwarty studiów podyplomowych Biznes chiński - Jak skutecznie działać w czasach Jedwabnego Szlaku.\n8 czerwca zapraszamy na dzień otwarty studiów podyplomowych Zarządzanie w mediach. Spotkanie dla kandydatów na studia, połączone z zajęciami merytorycznymi.\nW obecnych czasach nikogo nie trzeba przekonywać do faktu, że marketing internetowy to ważny element działania każdej organizacji – prywatnej czy publicznej, małej czy dużej, polskiej czy zagranicznej. Kompetencje związane np. z tworzeniem i zarządzaniem stronami www, promocją działań on-line, nowoczesną komunikacją w mediach społecznościowych stają się podstawą pracy marketerów, specjalistów od sprzedaży czy PR. Widać wyraźnie, że popyt na usługi marketingowe w sieci gwałtownie rośnie, kreując szerokie możliwości kształtowania kariery i rozwoju osobistego.\nStudia Marketing internetowy w ALK, które z wielkim powodzeniem, mierzonym satysfakcją naszych słuchaczy oraz ich liczbą, prowadzone już od 24 edycji, nastawione są na przekazanie uczestnikom maksymalnej porcji nie tylko wiedzy, ale przede wszystkim kompetencji związanych z e-marketingiem.\nMarketingu internetowego uczymy na warsztatach, w laboratoriach komputerowych i z wykorzystaniem polskich studiów przypadku. Naszym celem jest by słuchacze nie dowiadywali się o kluczowych instrumentach e-marketingu na slajdach, ale poprzez wielogodzinne praktyczne warsztaty z narzędziami on-line tj. Google AdWords, Google Analytics, Facebook Ads, Wordpress, Brand24, Gemius etc. Uczymy jak planować kampanie, jak dobrze korzystać z danych aby na ich podstawie wyciągać ważne wnioski. Uczymy rzeczy przydatnych, współczesnych i skutecznych z punktu widzenia realizacji stawianych celów.\nZajęcia na naszych studiach prowadzą niezwykle doświadczeni praktycy z takich firm jak m.in.: T-Mobile, Socjomania, Freshmail, VML, GoldenSubmarine, Ideo, IQS, Deloitte Digital, FutureMind czy PBI. Co ważne, to specjaliści, którzy są równocześnie świetnymi dydaktykami.\nSerdecznie zapraszamy do zapoznania się z naszą ofertą studiów podyplomowych z marketingu internetowego. W szczególności zachęcam do zanalizowania tematyki zajęć, form ich prowadzenia, sylwetek prowadzących oraz firm, których przedstawiciele z nami współpracują jako wykładowcy.\nGłównym celem realizowanym w ramach podyplomowych studiów z marketingu internetowego jest przekazanie słuchaczom najbardziej aktualnego, kompleksowego oraz praktycznego know-how dotyczącego wykorzystania internetu do celów marketingowych i biznesowych.\nPołączenie kompetencji uznanych praktyków oraz wykładowców ALK posiadających wieloletnie doświadczenia w e-biznesie, pozwoliło przygotować program, którego ukończenie gwarantuje biegłe poruszanie się w e-marketingu zarówno na poziomie operacyjnym, jak i strategicznym. Obok świetnego zespołu prowadzących, unikatową przewagą studiów jest realizacja wielu zajęć w modelu warsztatów oraz laboratoriów komputerowych.\n200 godzin praktycznych, interaktywnych zajęć dydaktycznych\nblisko 50% zajęć prowadzonych jest w formie warsztatów komputerowych lub laboratoriów (zobacz program studiów),\nprowadzący zajęcia to zarówno uznani wykładowcy z udokumentowanym doświadczeniem w e-marketingu i e-biznesie, świetni praktycy reprezentujący znane marki z branży interaktywnej (zobacz sylwetki prowadzących),\nfirmy i organizacje, których przedstawiciele prowadzą wybrane zajęcia to miedzy innymi GoldenSubmarine, VML Poland, Ideo, Freshmail, Socjomania, T-Mobile, IQS, Deloitte Digital, FutureMind, PBI\nkażdy słuchacz otrzymuje bestsellerowy podręcznik do e-marketingu – „E-marketing. Planowanie – narzędzia – dydaktyka”, przygotowany przez 20 autorów – ekspertów prowadzących zajęcia na naszym kierunku studiów podyplomowych.\n„E-marketing – planowanie, narzędzia i praktyka” to najnowszy polski podręcznik, który praktycznie i narzędziowo opisuje 20 obszarów współczesnego marketingu internetowego. Blisko 500 stronicową pozycję, przygotowaną przez 22 autorów pod redakcją prof. Grzegorza Mazurka z Akademii Leona Koźmińskiego wydano w kwietniu br. nakładem wydawnictwa Poltext. Podręcznik skierowany jest do dydaktyków, praktyków marketingu oraz do wszystkich chcących rozwijać swoje kompetencje w obszarze digital marketingu.\nWięcej o podręczniku znajdziesz tutaj.\nStudia są kierowane do:\nkierowników i dyrektorów działów marketingowych oraz PR, którzy traktują lub zamierzają wykorzystać potencjał sieci w aspekcie obsługi klienta, sprzedaży czy wsparcia procesów biznesowych\nprzedsiębiorców pragnących zaistnieć i rozwijać swoją obecność w wirtualnym środowisku\nmenedżerów e-marketingu szukających inspiracji dla nowych pomysłów na wykorzystanie internetu w swojej działalności\nspecjalistów od marketingu oraz PR, którzy planują lub wykorzystują internet do np. promowania swojego przedsiębiorstwa\nZe względu na rosnące znaczenie internetu oraz uniwersalność wiedzy przekazywanej w trakcie studiów, zdobyte umiejętności będą też przydatne w dalszej karierze zawodowej, niezależnie od branży, w której w danej chwili pracują słuchacze.


Austria. Polscy speleolodzy utknęli w zalanej jaskini. Trwa akcja ratunkowa | Wiadomości ze świata - Gazeta.pl\noprac. Joanna Zajchowska 18.02.2022 11:53\nPolacy weszli do jaskini w czwartek wieczorem. Kierownik akcji ratowniczej Gernot Salzmann podkreśla, że mieli pełne wyposażenie, a co najmniej jeden z nich znał dobrze topografię jaskini. Jak zaznacza, naukowcy weszli do jaskini, żeby zbadać i udokumentować jej strukturę tektoniczną - czytamy na portalu salzburg24.at.\nSpeleolodzy z Polski utknęli w jaskini po tym, jak podniosła się temperatura powietrza. W efekcie woda z topniejącego śniegu zalała wejście, uniemożliwiając Polakom ewakuację.\nPolacy utknęli w zalanej jaskini. "Zagłębienie, które działa jak syfon"\n- Woda gromadzi się w zagłębieniu, które działa jak syfon - tłumaczy Salzmann. Jak dodaje, w tej chwili ratownicy liczą na to, że woda cofnie się jeszcze dziś po południu.\nGdyby woda nie cofnęła się, w pogotowiu są nurkowie jaskiniowi, którzy są gotowi w każdej chwili dostarczyć Polakom prowiant i materiały grzewcze. Według austriackich mediów, z Polakami nie ma obecnie kontaktu.\nJaskinia Lamprechta ma około 51 km długości, co czyni ją jednym z największych systemów jaskiń w Europie. W 1993 roku speleolodzy z Polski odkryli kolejne wejście na wysokości 2178 m. Dzięki odkryciu jaskinia uznana jest obecnie za największą jaskinię przelotową na świecie.


7 grudnia 2012 Karolina\nNa przestrzeni lat łazienka stała się miejscem luksusowym oraz klimatycznym. Stosuje się nawet określenie „pokój kąpielowy”.\nW łazience chętnie spędzamy czas, poświęcając go na relaks i pielęgnację, dlatego powinniśmy zaaranżować ją tak, by w pełni spełniała nasze oczekiwania. Ważną rzeczą jest odpowiednie wyposażenie. Na rynku jest bogata oferta urządzeń do wyposażania łazienek, począwszy od wanny z hydromasażem, kabiny prysznicowej z łaźnia turecką i hydromasażem, po baterię z funkcją wodospadu.\nWanna to zapewne dla większości ulubiony mebel w łazience. Jeżeli jesteśmy szczęściarzami i mamy dużą łazienkę, możemy zastosować rozwiązanie wanny oderwanej od ściany.\nMi podoba się takie rozwiązanie:)\nPoniżej kilka przykładów aranżacji łazienek.\nRozwiązanie dla posiadaczy małych łazienek.\nTemperatura wody w wannie nie powinna przekraczać 37-38°C.\nJeżeli zależy nam na szybkim odświeżeniu, temperatura wody powinna mieć około 28°C.\nJeśli chodzi o stworzenie klimatu sprzyjającemu wypoczynkowi, ważną zasadą jest zachowanie minimalizmu- im więcej drobiazgów na widoku tym gorzej. Kolejną fundamentalną sprawą jest światło- można pokusić się o okno, jeżeli jest za nim ładny widok, w takim wypadku łazienka w pełni pozwoliłaby nam się zrelaksować (w pozostałych przypadkach można zastosować np. kolorowe przeszklenia). Możemy zadbać także o muzykę i odpowiedni zapach w łazience poprzez odpowiednią instalację.\nźródło:www.lazienkowy.pl, www.banyo.pl, www.homplex.pl, www.weheartit.com\nŁazienka akcesoria łazienkowe, aranżacje, dekoracje, dom, domowe spa, meble, pokoje kąpielowe, prysznic, relaks, style, Wnętrza, wyposażenie wnetrz, łazienka


Mikrobus Nysa 522 #803 – Strona Historii i Fotografii Transportu\nW 1975 roku wprowadzono specjalne linie mikrobusowe, oznaczone numerami M1-M5. Zaczynały swój bieg na Rynku Głównym i rozwoziły chętnych pasażerów na relacjach w niedalekiej odległości od Starego Miasta, które co prawda były bardzo przydatne, ale nie generowały liczby pasażerów uzasadniającej kursowanie dużego autobusu. Cieszyły się one dużym powodzeniem wśród pasażerów, jednakże na początku lat ‘80 podjęto decyzję o zawieszeniu “eMek”. Wpływ na to miał problem z dostępnością części zamiennych do pojazdów, więc pozostałe na stanie MPK Nysy 521 ze względu na kiepski stan techniczny skasowano. Ponieważ model 521 jest już bardzo rzadko spotykany na polskich drogach, na przełomie 2016 i 2017 do Krakowa sprowadzono pojazd typu Nysa 522, będący nieco unowocześnioną wersją, identyczną z 521 na pierwszy rzut oka. Dzięki remontowi jakiemu został ten samochód poddany, zasilił on 11.06.2017 w trakcie parady z okazji 90-lecia autobusów w Krakowie historyczną flotę MPK, idealnie uzupełniając posiadany już wcześniej samochód typu Nysa N59M. Pojazd otrzymał nietypowe, niebieskie malowanie oraz numer boczny 803 nawiązujące do niektórych z eksploatowanych przez krakowskiego przewoźnika w latach ’80 “nysek” .\nOdrestaurowany przez MPK mikrobus produkcji FSD podczas obchodów 90-lecia komunikacji autobusowej w Krakowie.


Klasa II C zdobywa wiedzę o Żołnierzach Wyklętych\n1 marca 2018r nasza klasa IIC wraz z opiekunami p. Mariuszem Małkowskim i p.Agnieszką Szeligowską udała się na wycieczkę do Domku Pastora, gdzie przygotowana była wystawa o żołnierzach wyklętych. Z zainteresowaniem przeczytaliśmy informacje przedstawione na wystawie i wysłuchaliśmy przedstawicieli grupy rekonstrukcyjnej Narodowych Sił Zbrojnych Obwodu Łomżyńskiego.\nMieliśmy także okazję zobaczyć karabiny używane za czasów II wojny światowej oraz zrobić sobie pamiątkowe zdjęcia z żołnierzami. Podczas naszej wizyty mieliśmy przyjemność spotkać Pana Mariusza Chrzanowskiego, Prezydenta Miasta Łomża oraz panią wiceprezydent Agnieszkę Barbare Muzyk. Po mile spędzonej godzinie wróciliśmy do szkoły z wiedzą jak ważna jest pamięć o żołnierzach wyklętych.\nJulia Orłowska kl.II C


Jowisz sprowadził kosmologię na manowce? | Gadżetomania.pl\nRozkład mikrofalowego promieniowania tła (WMAP)\nPomiary tzw. mikrofalowego promieniowania tła wykonane przez sondę WMAP stanowią przebogate źródło wiedzy o Wszechświecie. To na nich w dużej części bazuje obecny model kosmologiczny. Czy źródło to może być skażone, a więc model — niepoprawny? Pewien astrofizyk uważa, że tak i obwinia… planetę Jowisz.\nMikrofalowe promieniowanie tła (Cosmic Microwave Background — CMB) zwane również reliktowym to słabe fale elektromagnetyczne wypełniające Wszechświat i docierające do Ziemi ze wszystkich stron niemal równomiernie. "Niemal", albowiem w latach 90. XX w. odkryto w nim subtelne niejednorodności. Podczas gdy samo promieniowanie stało się miażdżącym dowodem słuszności teorii Wielkiego Wybuchu (stanowiąc jego "poświatę"), te delikatne "zmarszczki" w jego rozkładzie na nieboskłonie dostarczyły ogromu informacji o wieku Wszechświata, jego rozmiarach, wczesnej historii oraz prawdopodobnego przyszłego losu. Szereg teoretycznych scenariuszy kosmologicznych musiało zostać odrzuconych, a te pozostające w największej zgodzie z obserwacjami stanowią obecnie tzw. standardowy model kosmologiczny.\nOstatnio brytyjski astrofizyk Tom Shanks dostrzegł jedno "ale" w obserwacjach sondy WMAP, które jeśli okaże się słuszne, będzie mieć poważne konsekwencje dla współczesnej kosmologii. W skrócie: instrumenty pomiarowe sondy nie są doskonałe i mogą wprowadzać drobne przekłamania. Aby wziąć na to poprawkę, WMAP obserwował również Jowisza, stanowiącego stałe (jak założono) źródło mikrofal o charakterystyce znanej skądinąd. Shanks twierdzi jednak, że taka kalibracja "do Jowisza" prowadzi do niewielkich, ale znaczących rozbieżności między tym, co "widzi" sonda, a wynikami pracy obserwatoriów naziemnych.\nDla porównania, uczony postanowił skalibrować surowe dane za pomocą odległych radiogalaktyk (zamiast Jowisza). Okazało się, iż wynikają z nich teraz zupełnie inne wnioski. Mówiąc wprost: standardowy model kosmologiczny w obecnym kształcie trzeba by wyrzucić do kosza. Z kolei odrzucone dziś teorie zawierające np. 1-wymiarowe struny kosmiczne albo zmodyfikowane prawa grawitacji otrzymałyby drugie życie.\nShanks przyznaje, że nie wie jeszcze, czemu Jowisz miałby dostarczać błędnego wzorca kalibracji. Jego głos został jednak usłyszany. Naukowcy obsługujący sondę WMAP bronią się, krytykując jego kalibrację "do radiogalaktyk". Zapowiada się więc długa, specjalistyczna debata.\nByć może spór rozsądzi dopiero kolejna sonda dedykowana badaniu CMB o nazwie Planck. Wystrzelona w maju ubiegłego roku sonda dokona superdokładnych pomiarów niejednorodności w rozkładzie promieniowania reliktowego. Ich opublikowanie planowane jest na 2012 rok.\nCały znany wszechświat umieszczony na powierzchni pierścionka\niMac na celowniku Sony VAIO JS1 All-in-One Ciężarówka pełna PlayBooków skradziona. Kolejny cios dla RIM-a? CES 2008 – rewelacje Pioneera HBO i HBO Comedy w 16:9 Głośnik z Bluetoothem i panelem słonecznym od Devotec Fuuvi - nie tylko aparat? R-Studio – odzyskaj utracone dane Domino na ścianie? Ktoś zwariował? Otwieracz poinformuje znajomych, że zaczynasz imprezę [wideo] Świetlna rewolucja w okolicach Sahary Facebookowi złodzieje przeginają! Teraz naciągają na żywe ofiary katastrofy Airbusa Co dziewczyny robią z iPhonem? [wideo]


: Dziennikarz pozywa Giertycha\nDodano 5 lipca 2014, 14:19 0\n"Gangster i bandyta" - tak były wicepremier Roman Giertych, obecnie prawnik bliski kręgom rządzącej PO mówi w rozmowie z „Gazetą Wyborczą” na temat Piotra Nisztora, dziennikarza śledczego. Nisztor jest współautorem artykułów opublikowanych na łamach tygodnika „Wprost” ujawniających nagrania skandalicznych rozmów członków rządu.\n- Oczywiście, że złożę pozew - mówi tygodnikowi „Do Rzeczy” Piotr Nisztor. Po szczegóły w tej sprawie odsyła do reprezentującego go prawnika dr. Krzysztofa Wąsowskiego.\n- Potwierdzam, że mój klient jest zdeterminowany by wytoczyć proces mecenasowi Giertychowi. Rozmawialiśmy już na ten temat i przygotuję taki pozew. Moim zdaniem wypowiedź pana Giertycha, który nie mając ku temu podstaw nazwał Piotra Nisztora bandytą i gangsterem kwalifikuje się nawet na proces karny- mówi nam mecenas Wąsowski.\nWarszawski prawnik, znany również jako adwokat m.in. Piotra Starchowicza, szefa kibiców Legii czy posła Przemysława Wiplera w rozmowie z „Do Rzeczy” nie wyklucza, że na wypowiedź Giertycha złoży również skargę w Krajowej Radzie Adwokackiej.\nW czwartek wieczorem Michał Majewski, szef działu śledczego tygodnika „Wprost” na Twitterze ujawnił, że tygodnik dysponuje i ujawni kolejną taśmę z nagraniem rozmów znanych osób. W sobotę „Gazeta Wyborcza” napisała, że chodzi o rozmowę Romana Giertycha, Jana Pińskiego – obecnego szefa miesięcznika „Uważam Rze” i Piotra Nisztora. Miała ona dotyczyć prób nakłonienia Nisztora do odsprzedania materiałów zgromadzonych do książki o Janie Kulczyku. O spotkaniu i nagraniu Giertych sam wyprzedzająco- przedstawiając własną wersję przebiegu wydarzeń- opowiedział „GW” po tym jak dziennikarze „Wprost” zwrócili się do niego z pytaniami o sprawę. Nieoficjalnie wiadomo, że w rozmowie, suto zakrapianej alkoholem, Giertych opowiada wulgarne żarty o homoseksualistach\ni osobach zmarłych w katastrofie smoleńskiej. „Język był dostosowany do tego bandyty i gangstera, bo dla mnie Piotr Nisztor to gangster, a nie dziennikarz.”- przekonywał w „GW” Giertych.


Kartka z kalendarza, ciepło o Donbasie – Bibula – pismo niezalezne\nKartka z kalendarza, ciepło o Donbasie\nW kolejnym dniu działań wojennych, jakie z terytorium Ukrainy, (używając Ukraińców jako mięsa armatniego) Zachód pod wodzą USA prowadzi przeciw Rosji, zainspirowana apelem na Twitterze polskojęzycznej dziennikarki (która od kilku dni przebywa na Ukrainie): „Pomyślcie dziś choć przez moment ciepło o #Donbas Bardzo proszę #Ukraina” w te pędy uruchomiłam myślenie. Pierwsze co mi na myśl przyszło to pytanie: dlaczego dopiero dziś ?\nJa na przykład od 2014-go roku myślę o Ukrainie, o Majdanie, o Odessie, o Donbasie wreszcie, (trochę, ale tylko trochę, dziwi, że inni dziennikarze dopiero dziś się obudzili). O 8 latach gehenny. O 8latach wojny domowej. Każdy krok w stronę uregulowania konfliktu (jaki zrodziło obalenie, z inspiracji i przy wsparciu USA przy bardzo aktywnym udziale politykierni z Polski, legalnie wybranego prezydenta Janukowycza), przyjmowałam z nadzieją, że ”Wielki Brat” jednak się opamięta. Że Porozumienia Mińskie to nie pic na wodę, że to nie temat zastępczy, że nie chodzi o kupowanie czasu do przygotowania ukraińskiego tła i podłoża do wojny USA z Rosją i dalej z Chinami. Że europejskim negocjatorom uda się powstrzymać makkartyzmu (w nowej odsłonie) inwencję twórczą najpodlejszych z podłych.\nNie udało się. Niestety. Bo nie mogło się udać. Bo nie po to w miliardach liczone nakłady finansowe, wywiadowcze, operacyjne, szkoleniowe, broni etc. itp. USA & satelickie Kanada i Anglia zainwestowały w przeróbkę Ukrainy na potężny taran przeciwko Rosji by dać się ograć jakimś europejskim mrzonkom o pokoju. Z rozbrajającą szczerością Zełenski w Davos przyznał „Wojna z Moskwą zaczęła się nie w lutym, lecz już osiem lat temu. Jesteśmy wdzięczni za pomoc okazywaną nam w ostatnich miesiącach, jednak gdyby świat zareagował właściwie w 2014 roku, to tej agresji by teraz nie było.” Pytanie się rodzi. Co znaczy „właściwie”? Świat wszak reagował. Europa reagowała. Sankcje, mediacje, uzgodnienia, szukanie nici porozumienia itd. Pomoc wszelaka, miliardy $ , broń, szkolenia, obcy w instytucjach rządowych dla ułatwienia reformowania państwa itd. itp. 23 maja Kliczko w Davos dziękował Polsce i Polakom za pomoc, która trwa od 2014 roku. Czego więc zabrakło? Dobrej woli zabrakło. Woli do przestrzegania tego co się udało wypracować, woli do tego by w procesie pokojowym dojść, w którymś momencie, do uzgodnień takich jakie będą satysfakcjonowały obie strony. No chyba, że pan Zełenski za świat uważa jedynie USA, tak zresztą jak Ameryka samą siebie uważa, to wówczas by się zgadzało. Ten świat, amerykański świat ,nie zareagował „właściwie” bo … bo jeszcze nie był gotów do rozprawienia się z kwestią rosyjską raz na zawsze. Bo przeszkodą raz był Trump, dwa przygotować wojnę, która raz na zawsze zmiecie z powierzchni Rosję, Rosjan to jednak nie napaść na Iran, czy zbombardować sobie Jugosławię. Bo pod to by Biden mógł ogłosić „Na litość boską, ten człowiek nie może pozostać u władzy” należało przygotować grunt. I to się udało. Znacznie więcej się udało. Chyba. Udało się zakłócić europejskie plany współpracy z Rosją i Chinami, inwestycje, handel, wręcz (wydaje się) przekreślić to całkowicie. Udało się USA (choć może jeszcze nie wszystko stracone) wciągnąć Europę w swoją orbitę wpływów, dominacji, uzależnienia, podporządkowania .\nŻe niby (wyznanie Blinkena) „Zmiana reżimu w Rosji nie jest polityką USA”, otóż jest! Była i jest!\nI kto by w Rosji nie stał na czele państwa, polityką USA będzie zniszczenie Rosji, bo stawką jest hegemonia USA. Bo świat, jak to zauważył Zełenski, to USA.\nPremier Morawiecki nie ma wątpliwości, że;\na) „Rosja korzysta z ropy i gazu do finansowania swoich aspiracji imperialnych. Polska miała rację, że Rosja nie będzie uczciwym partnerem. Dlatego wdrożyliśmy swoją strategię i zdywersyfikowaliśmy nasze źródła energii.”\nAle nie zauważa, że każdy korzysta z tego co ma do wykorzystania i ma do tego prawo. USA np. korzysta z serwilistycznej Polski do zaspokajania i ” finansowania swoich aspiracji imperialnych”. USA nie były i nigdy nie będą uczciwym partnerem. A mimo to wdrożyliśmy strategię USA i uzależniliśmy od nich nasze dziś i jutro, bo … bo „zmiana reżimu w Rosji” jest polityką USA, a jeśli USA to naszą, bo stawką hegemonia USA.\nb) Premier Morawiecki : „Wzywam do izolacji Putina! Nie negocjuje się z terrorystami! Przestępcy muszą zostać osądzeni, a ideologia rosyjskiego miru musi zostać pokonana!” bo ?, … bo nie negocjuje się z terrorystami, no chyba, że terrorystami i negocjatorami (dwa w jednym) Amerykanie. Tak, tak ci sami, którzy np. w Wietnamie bombardowali wsie, miasta, szkoły, szpitale, bez zahamowań stosowali broń chemiczną, torturowali, gwałcili, zabijali kobiety i dzieci. I wówczas można było, ba, nawet trzeba było negocjować, co więcej negocjatorzy nagrodzeni zostali pokojową nagrodą Nobla. („Lê Đức Thọ i Henry Kissinger otrzymali Pokojową Nagrodę Nobla , jednak Wietnamczyk odmówił jej przyjęcia, argumentując to faktem, że pokój jeszcze nie został ustanowiony, a jego przeciwnik wielokrotnie naruszał warunki rozejmu”). No, ale jeśli ku chwale Ameryki i jednobiegunowego świata „… ideologia rosyjskiego miru musi zostać pokonana!” to, tak , to się nie negocjuje. To się anihiluje. To się walczy do ostatniego Ukraińca, a jak trzeba będzie i do ostatniego Polaka. Takie obowiązki na Polaka nakłada bycie Polakiem, amerykańskim Polakiem w RP, czytaj amerykańskim Ranczu Poland. ( Nieśmiało zapytam też, kto jeśli nie USA po najkrwawszej, najokrutniejszej z wojen, (dla Polaków, Żydów, Rosjan najbardziej dotkliwej) przyjmował do siebie, chronił i pomagał robić kariery wysokim rangą oficerom niemieckiego przemysłu śmierci, z obozów koncentracyjnych? Kto ukrywał dokumenty, kto nie pomógł choć mógł, gdy docierały raporty? Kto i dlaczego były to Stany Zjednoczone Ameryki?)\nI tak mnie apel pani dziennikarki wzruszył i poruszył, że myśląc o Donbasie, o Ukrainie, o Rosji, (przy okazji o Białorusi, którą też się posłużono) o Ameryce i o roli Polski w tym wszystkim, przypomniałam sobie iż świat raz to już przeżywał. Unicestwić dwa narody: Endlösung der Judenfrage, bo Żydzi mieli wg Hitlera stać za wszystkimi niepowodzeniami i spiskami skierowanymi przeciwko Niemcom, Generalplan Ost bo „Polacy są najniebezpieczniejsi ze wszystkich obcoplemieńców” ktoś postawił sobie za cel, ktoś komu wydawało się, że Deutschland, Deutschland über alles. Że, nie mam prawa szukać analogii? A dlaczego nie? Czym się to wszystko różni? A co jeśli tylko adresatem i językiem w jakim wyrażana jest chęć unicestwienia kogoś, bo komuś innemu przeszkadza w jego wizji świata? Bo komuś nie starcza przestrzeni życiowej? Naprawdę nie ma odważnych, którzy pochyliliby się nad tą wizją amerykańskiego świata, któremu na drodze do jedynowładztwa stoi Rosja i naród rosyjski. Tak, tak ten naród, o którym wielu w Polsce nie potrafi inaczej niż inwektywami, co się zresztą podoba „elitom” bo same inwektyw wobec Rosjan nie szczędzą. Tak, tak, ten kraj i naród którego „należy zniszczyć, zmieść z powierzchni ziemi”, nie będę cytować, wystarczy wejść na profile opiniotwórczych, tych z pierwszych rzędów polityki, dziennikarstwa, celebryctwa, ba katolików zagorzałych również, by nie ulec wrażeniu, że czyta się po polsku o Rosjanach to co o Polakach pisali, mówili hitlerowcy. Kto dał prawo Ameryce, a wraz z nią Polsce do ograniczania jakiegoś kraju, narodu w jego prawach do rozwoju, handlu zasobami jakie posiada, zawierania umów z kim wygodniej bo korzystne dla rozwoju gospodarki. Kto dał Ameryce, a wraz z nią Polsce prawo do zakazu jakiemuś państwu współzawodnictwa na arenie technologii, nauki, kultury, rozwoju gospodarczego itd. Że zyski na zbrojenia wydaje, a Ameryka na co wydaje i nie tylko zyski, a oficjalnie haracz pobiera w postaci % PKB państw sojuszniczych na co?, jak nie na zbrojenia?\nI tak mnie apel pani dziennikarki wzruszył i poruszył, że myśląc o Donbasie, o Ukrainie, o Rosji, (przy okazji o Białorusi, którą też się posłużono) o Ameryce i o roli Polski w tym wszystkim, że tak, bardzo ciepło pomyślałam o tym, że dość tej przez USA zamówionej wojny, opamiętajcie się, wszyscy!!! A jeśli USA nie ma wstrzymanie, to chociaż Polska niech przestanie być przyczyną cierpienia niewinnych, w imię tego by ustanowić Amerykę hegemonem i być jej dziewczynką na posyłki. Potrafią Amerykanie, chcą, niech to robią własnymi siłami, swoimi zasobami ludzkimi, za swoje dolary, a najlepiej na własnej ziemi, choć jak historia pokazuje Ameryka toczyła niezliczoną ilość wojen, zawsze czyimiś rękami, zawsze na czyimś terytorium. Dziś marzy jej się ostateczne rozwiązanie kwestii rosyjskiej i na to cywilizowani w świecie,( a wierzę, że takich jest więcej niż „cywilizowanych” na amerykańską modłę ) nie mają moralnego prawa się zgodzić i wspierać draństwa.\nA wojna, a Putin, tak wojna to zło, tak Putin dał się sprowokować, nie usprawiedliwia to decyzji zbrojnego wkroczenia na terytorium Ukrainy, ale też jak zasugerował papież Franciszek winą za to niech podzielą się wszyscy. Wszyscy, którzy pisali scenariusz, a dziś reżyserują, zamiast dopisywać kolejne sceny niech pomyślą, już teraz, natychmiast o tym jak zakończyć ten koszmar. Niech ciepło pomyślą o Donbasie!\n„Krzyczymy głośno – nie dla nienawiści, nie dla antysemityzmu, nie dla antyukrainizmu, nie dla antypolonizmu. Nie dla nienawiści!” wzywał prezydent Duda. Dodam nie dla rusofobii w imię imperialnych mrzonek Ameryki. Ciepłymi myślami otoczmy każdego, kto zaproponuje POKÓJ !\nZa: Mysl Polska - myslpolska.info (25-05-2022) | https://myslpolska.info/2022/05/25/kartka-z-kalendarza-cieplo-o-donbasie/\nPowyższy tekst dodano: 2022-05-25\no godzinie 7:33 pm\nTAGI: Andrzej Duda, russia, social engineering, ukraine, usa


Dawro.pl - ogłoszenie - Działka o pow. 1 716 m2, zabudowana\nDziałka o pow. 1 716 m2, zabudowana\nPrzedmiot sprzedaży: Działka o pow. 1 716 m2, zabudowana\nCena wywoławcza: 139 177,50\nKomornik Sądowy przy Sądzie Rejonowym w Olsztynie Bartosz Szaryński (tel. (89) 721 12 77) na podstawie art. 953 kpc podaje do publicznej wiadomości, że\n1 lutego 2016 r. o godz. 10:15\nw Sądzie Rejonowym w Olsztynie przy ul. Dąbrowszczaków 44 w sali 229 odbędzie się\nnieruchomości – działki nr 6/159 o powierzchni 1 716 m2 zabudowanej domkiem letniskowym jednokondygnacyjnym z poddaszem użytkowym o powierzchni użytkowej 72,58 m2 – położonej w Gąsiorowie, gm. Olsztynek, dla której Sąd Rejonowy w Olsztynie prowadzi księgę wieczystą o numerze KW OL1O/00139634/9.\nSuma oszacowania wynosi 185 570,00 zł, zaś cena wywołania jest równa 3/4 sumy oszacowania i wynosi 139 177,50 zł. Licytant przystępujący do przetargu powinien złożyć rękojmię w wysokości jednej dziesiątej sumy oszacowania, to jest 18 557,00 zł.\nBank Polska Kasa Opieki S.A. O. w Olsztynie nr 17 1240 5598 1111 0010 4472 8374\nlub w gotówce albo w książeczce oszczędnościowej zaopatrzonej w upoważnienie właściciela książeczki do wypłaty całego wkładu stosownie do prawomocnego postanowienia sądu o utracie rękojmi.


Zasada 3R: Reduce, Reuse, Recycle ang. , promuje zdrowy dla środowiska styl życia, konsumpcji dóbr i traktowania odpadów. Spolszczone: zasada 3 U: Unikaj kupowania zbędnych rzeczy, Użyj powtórnie, Utylizuj.\nPierwszy czasownik (ogranicz) przypomina o możliwości zmniejszenia ilości generowanych odpadów poprzez ograniczenie konsumpcji niepotrzebnych produktów - unikaj kupowanie zbędnych lub niepotrzebnych rzeczy, unikaj towarów nadmiernie opakowanych (niepotrzebnie nadmiernie opakowanych).\nDrugi (użyj ponownie) przypomina o możliwości powtórnego wykorzystania produktów powszechnie uznanych za jednorazowe, co zmniejsza skalę zanieczyszczeń środowiska , powstałych zarówno wskutek efektów ubocznych produkcji jak i akumulacji śmieci. Odnosi sie do propozycji ponownego, wielokrotnego wykorzystania towarów, czasem w zupełnie nowym przeznaczeniu.\nWreszcie ostatni czasownik (oddaj do odzysku / recykluj ) mówi co należy zrobić w sytuacji, gdy nie można zrezygnować z produktu, a powstałego z niego odpadu nie da się wykorzystać ponownie: należy go wrzucić do odpowiedniego pojemnika celem ponownego wykorzystania w produkcji.\nKolejność czasowników nie jest w tym zwrocie przypadkowa. Największe korzyści dla środowiska niesie ograniczanie nadmiernej konsumpcji oraz wielokrotne użycie - czyli jak najpóźniejsze uznanie produktu za odpad . Wreszcie ich racjonalne przetwarzanie pomaga ograniczyć obciążenia środowiska związane z pozyskaniem produktu z surowców pierwotnych i wspomnianą wcześniej akumulacją śmieci.\nInne hasła zawierające informacje o "Zasada 3R":\nInne lekcje zawierające informacje o "Zasada 3R":


Fotogrametria cyfrowa, fotogrametria niskiego pułapu, dokładność pomiarów.\nYou are here: Home / Blog / Artykuły / Fotogrametria / Fotogrametria cyfrowa\nŹródłem obrazów mogą być zdjęcia obiektów uzyskiwane w wyniku procesów fotochemicznych (fotografia analogowa) lub fotoelektrycznych (fotografia cyfrowa). W ostatnich latach powstała też technologia, która generuje trzecią grupę obrazów, czyli obraz przestrzeni z zawartą informacją o odległości dla każdego punktu. Są o obrazy generowane przez skanery laserowe.\nWynik opracowania fotogrametrycznego może przyjąć następujące formy :\ngraficzna (rysunki analogowe) – w postaci map z naniesionymi szczegółami planimetrycznymi, liniami konturowymi oraz innymi graficznymi reprezentantami obiektów (np. mapy sytuacyjno-wysokościowe części lub całego fotografowanego obiektu),\nnumeryczna – współrzędne pojedynczych punktów w przestrzennym układzie odniesienia (chmura punków) wybranego obiektu, oraz dane stanowiące dane wejściowe do systemów informacji przestrzennej (modele wysokościowe, mapy cyfrowe,)\nobrazowe (analogowe, cyfrowe) –obrazy przedstawiające obrazowany teren lub obiekt w postaci rektyfikowanych fotografii (ortofotomapa, ortofotoplan) oraz przestrzenne fotomodele, czyli modele przestrzenne obiektów z naniesioną teksturą pozyskaną z obrazów, przeznaczone do obróbki w programach typu CAD.\nDziedzina fotogrametrii wykorzystująca analogową postać danych, szczególnie pozyskiwanych kamerami na film zwojowy, analogowe metody (optyczno-mechaniczne) ich opracowania nazywana jest fotogrametrią analogową.\nWynik takiego opracowania ma również postać analogową. W przypadku, kiedy analogowa postać danych zostanie opracowana przy pomocy metod analitycznych z wykorzystaniem komputerów, a wynik opracowania ma postać wektorową, fotogrametrię taką nazywamy analityczną.\nKolejnym etapem rozwoju fotogrametrii jest fotogrametria cyfrowa, która wykorzystuje cyfrową postać danych. Obrazy w takim procesie powstają w wyniku padania fali elektromagnetycznej (światła) nie na emulsję światłoczułą (tak jak to jest w przypadku fotogrametrii analogowej), a na elektroniczny detektor.\nW dziedzinie fotogrametrii cyfrowej można wykorzystać nie tylko obrazy uzyskiwane bezpośrednio z detektora elektronicznego (kamery cyfrowe) ale też będące wynikiem skanowania zdjęć analogowych. W tej dziedzinie wykorzystuje się cyfrowe metody obróbki i analizy obrazu. Metody fotogrametrii cyfrowej umożliwiają bardzo wysoki poziom automatyzacji procesu opracowania. Fotogrametria cyfrowa jest obecnie ściśle połączona i rozwijana równocześnie z dziedzinami takimi jak widzenie komputerowe lub widzenie maszynowe.\nZe względu na miejsce fotografowania fotogrametrię dzieli się na:\nfotogrametrię naziemną (terrofotogrametrię),\nfotogrametrię lotniczą (aerofotogrametrie) ,\nFotogrametria satelitarna została wydzielona z fotogrametrii lotniczej ze względu na specyficzne problemy opracowania zdjęć i obrazów. Fotogrametria naziemna wykorzystuje zdjęcia wykonane ze stanowisk naziemnych, natomiast fotogrametria lotnicza zdjęcia wykonane z samolotu, śmigłowca.\nWysokie koszty zakupu kamer lotniczych oraz eksploatacji statków powietrznych w klasycznej fotogrametrii lotniczej powoduje że nie wykorzystuje się tych metod do wykonywania pomiarów niewielkich obiektów np. pojedyncza wieś lub pole uprawne. Działanie takie jest nieopłacalne. Jednak, tak jak konstrukcja braci Wright otworzyła nieograniczone możliwości do fotografowania z powietrza, tak też współcześnie rozwój technologii systemów bezzałogowych oraz fotografii cyfrowej otworzył nowe możliwości przed fotogrametrią. Umieszczenie aparatu cyfrowego na bezzałogowej platformie lotniczej umożliwiło znaczną redukcję koszów wykonywania zdjęć lotniczych i uzupełnienia metod fotogrametrii. Ze względu na specyficzne technologie opracowania zdjęć wykonywanych z pokładu współczesnych bezzałogowych platform lotniczych oraz możliwości techniczne wykonania lotu jakie posiadają, często nie do uzyskania przez tradycyjne lotnictwo, fotogrametrię wykorzystująca bezzałogowe platformy lotnicze nazywać można fotogrametrią z bezzałogowych statków powietrznych.\nFotogrametria z bezzałogowych statków powietrznych uzupełnia już istniejące metody pomiarowe, głównie o możliwości dotarcia BSP w miejsce dotychczas niedostępne dla klasycznych metod.\nRys. 1 Zestawienie metod pomiarowych\nObecnie buduje się już bezzałogowe platformy operujące na pułapach suborbitalnych, a to jest znakomitym narzędziem do prowadzenia obserwacji fotogrametrycznych i teledetekcyjnych z bardzo wysokich pułapów, zbliżając się do pomiarów wykonywanych z wykorzystaniem sztucznych satelitów.\nJak już wspomniano, wykorzystanie niektórych metod pomiarowych jest nieopłacalne lub niemożliwe do wykorzystania w określonych warunkach. Dlatego też zawsze, jak w każdej dziedzinie techniki, należy dobierać właściwe metody pomiarowe do określonego zadania. Zestawiając wachlarz metod pomiarowych stosowanych w fotogrametrii z wielkością obiektu pomiaru i rozległością sceny (ilość punktów w przestrzennym układzie współrzędnych) miejsce fotogrametrii z BSP przedstawiono na Rys. 2. Konstrukcje niewielkich BSP czyli głównie platform kategorii mini lub mikro rozszerza możliwości pomiarowe w kierunku pomiarów wykonywanych technikami naziemnymi na niewielkich obiektach i odległościach, natomiast platformy operujące na pułapach suborbitalnych pozwalają rozszerzyć możliwości pomiarowe w kierunku teledetekcyjnych pomiarów satelitarnych. Sama platforma lotnicza jako nosiciel urządzenia pomiarowego jeśli jest zdolna poruszać się w przestrzeni lub warunkach niedostępnych dla istniejących metod to posiada też pewne ograniczenia w nośności, czyli masie urządzeń pomiarowych jakie może przenosić. Miniaturyzacja urządzeń pomiarowych niestety odbija się na ich dokładności, dlatego też niewielkie aparaty fotograficzne czy kamery cyfrowe instalowane na pokładzie BSP nigdy nie osiągną jakości zdjęć jakie oferują klasyczne kamery lotnicze. Ograniczenia te wynikają wprost z praw fizyki, a mniejsze wymiary obiektywów czy matryc cyfrowych okupione są stratami, z jakimi należy się liczyć. Dlatego też fotogrametria z BSP uzupełnia istniejące metody fotogrametrii.\nRys. 2 Zestawienie metod pomiarów przestrzennych\nWykorzystanie lotniczych platform bezzałogowych uzupełnia stosowany wachlarz technik pomiarowych wykorzystywanych w fotogrametrii i teledetekcji. Platformy umożliwiają dotarcie do obiektów, które są niedostępne dla klasycznych technik, lub też wykonanie podobnych zadań ze zdecydowanie niższym kosztem.\nWcześniej, zadania nieopłacalne do wykonania z wykorzystaniem fotogrametrii lotniczej, stały się opłacalne i realne do wykonania przy użyciu niewielkich bezzałogowych statków powietrznych. Co więcej, fotogrametria z BSP umożliwiła szybkie pozyskiwanie danych, ponieważ proces rozwinięcia systemu bezzałogowego trwa bardzo krótki okres czasu w stosunku do lotu samolotem lub śmigłowcem, a przy tym nie wymaga specjalistycznej infrastrukturę. Możliwe stało się monitorowanie procesów stosunkowo szybko zmiennych, np. codzienna dokumentacja procesu budowlanego i tworzenie precyzyjnej dokumentacji lub pomiary objętości mas i monitorowanie ich zużycia (np. przy eksploatacji hałd węgla).\nDo podstawowych zastosowań fotogrametrii, w tym fotogrametrii z BSP można zaliczyć:\nopracowania map topograficznych oraz ortofotomap ,\nopracowanie numerycznych modeli terenu,\npomiary budowli, budynków lub innych obiektów inżynieryjnych,\npomiary odkształceń obiektów inżynieryjnych;\nzastosowania biometryczne (kontrola operacji chirurgicznych, rekonstrukcja i badania narządów wewnętrznych  ),\nrekonstrukcja miejsc zbrodni lub wypadków komunikacyjnych (np. samochodowych, kolejowych)\n K. Kraus, Photogrammetry : Geometry from Images and Laser Scans, Second. Berlin: Walter de Gruyter, 2007.\n Kurczyński and R. Preuss, Podstawy Fotogrametrii. Oficyna Wydawnicza Politechniki Warszawskiej, 2000.\n Burdziakowski, “EVALUATION OF OPEN DRONE MAP TOOLKIT FOR GEODETIC GRADE AERIAL DRONE MAPPING – CASE STUDY,” in 17th International Multidisciplinary Scientific GeoConference SGEM 2017, 2017, pp. 101–110.\n Bobkowska, M. Przyborski, A. Kaczyńska, and A. Kosiński, “Digital Photogrammetry in the Analysis of the Ventricles’ Shape and Size,” in 2017 Baltic Geodetic Congress (BGC Geomatics), 2017.\n z ang. computer aided design – czyli sprzęt i oprogramowanie komputerowe przeznaczone do wspomagania projektowania technicznego\nTagi: Bezzałogowy Statek Powietrzny, cyfrowa, drony, fotogrametria, teledetekcja\nKomercyjne drony na wojnie - analiza możliwości technicznych, taktycznych i przeciwdziałania.\nKomercyjne drony na wojnie – analiza możliwości technicznych, taktycznych... Komercyjne drony DJI szpieguja dla Chin


Apel PO w sprawie EPEC-u - Strona 2\nJEJ, jak słono przepłacacie za to ciepełko, stołki cieplejsze od mieszkań. zawada znów dostanie niebotyczne rachunki\nA dlaczego w tym EC tak dużo zarabiają, Państwo im chyba nie dokłada, tylko My społeczeństwo to trzeba to jakos zbadac, czyz nie? Oni jeden na drugiego, a My kozły ofiarne, pytam się raz jeszcze dlaczego w tym EC zarabiają więcej o 1000 zł, niz w EPEC. ??\nApel POległych w wyborach. Czerwony\nNie pozostaje nam nic innego tylko tak jak w Lodzi zrobili ---" odwołanie" niech przyjdzie ktos młody doświadczony, żeby nie było za późno. Klimat nam się nie zmieni i grzac zawsze ktoś będzie musiał, a o prywatyzacjach to juz nawet wie moja 90letnia babcia, do czego doprowadziły.\nto co wypisują pracownicy epec na temat zarobków w EC to jedno wielkie kłamstwo! jest wiele prywatnych firm na rynku elbląskim które oferują lepsze warunki płacowe\nmam kumpla w epec i ec na porównywalnych stanowiskach i co się okazuje że w epecu mają wypasione pensyjki!!! już teraz domyślam się dlaczego nie chcą żeby ktoś z tym coś zrobił !!!\nPanowie i Panie z Platformy Obywatelskiej. Trzy lata jesteście w Radzie Miasta i nie złożyliście ani jednego mądrego projektu. Wasze interpelacje, to kompletna ignorancja w sprawach samorządowych, a czasami przerażający brak wiedzy ogólnej. Tyle macie do zaproponowania Elblążanom!\nkinice to łobuzy więc trzeba ich lać a nie słuchać głupawych wypowiedzi\nJuż niewiem kto tu mówi prawdę, a kto kłamie. Po przeczytaniu tych wszystkich komentarzy i w tych wszystkich artykułach, to nasuwa mi się taki wniosek - zaorac i EC i EPEC.\njak masz pole to sobie zaoraj gorszego głupka nie słyszałem! nie buduje tylko chce niszczyć! ze wsi jesteś że wszystko byś orał? puknij się w głowę! w domciu ognicho sobie rozpalisz a komputer zasilisz z dynama co?\ngłupie gadanie że heniowi załatwią stołeczek itd. sami sądzicie po sobie bo pewnie w codziennym życiu pielęgnujecie tego typu zachowania\nel-anka sama sie zaoraj, bezmozgu z elblaga


Ogłoszenia matrymonialne Lipno ogłoszenia kobiet – Pani szuka Pana Lipnie\nPoznam realnego mezczyzne\nPoszukuję dojrzalego do 30 lat niezależnego, uczciwego, wolnego mezczyzne z torunia lub z włocławka chcącego założyć ...\nSzukam swojego szczescia\nChciałabym poznać Pana w wieku 26-35lat do stałego związku . Pana, który nie szuka przygody, lecz bliskiej osoby, ...\nDam pracę (9)\nNa miłość nigdy nie jest za późno. Szukasz potencjalnego partnera na całe życie, a może chcesz z kimś miło spędzić czas na niezobowiązującym spotkaniu? Dział Pani szuka Pana Lipno umożliwi każdej kobiecie znalezienie swojego idealnego partnera. Zamieść już dziś ogłoszenie ze swoją ofertą w dziale Pani szuka Pana Lipnie a z pewnością wzbogacisz się o nowe znajomości.


Stefan Rowecki-Grot w Muzeum II Wojny - TVP3 Gdańsk - Telewizja Polska S.A.\nspołeczne » Stefan Rowecki-Grot w Muzeum II Wojny\nStefan Rowecki-Grot w Muzeum II Wojny\nPublikacja: 18 czerwca 2017, 17:52\nW Muzeum II Wojny Światowej otwarto wystawę czasową poświęconą postaci Stefana Roweckiego - Grota. Kilkadziesiąt plansz przedstawia niemal wszystkie dokumenty i zdjęcia z życia generała. W tym roku przypada 122. rocznica urodzin dowódcy AK.\nTo kolejna już wystawa czasowa w Muzeum II Wojny Światowej. Dyrekcja placówki chce w ten sposób uzupełniać treści prezentowane na wystawie stałej i dopowiadać historię Polski przez losy jej bohaterów. Wystawa prezentuje Stefana Roweckiego-Grota, jako generała dywizji Wojska Polskiego, Komendanta Głównego Związku Walki Zbrojnej i dowódcę Armii Krajowej, ale także, jako zwykłego człowieka, o wielkich umiejętnościach. Jednak mimo tylu dokumentów, historycy wciąż nie znają szczegółów dotyczących jego aresztowania. Wystawa prezentuje zbiory z różnych źródeł z Polski i zagranicy. Głównie dokumenty zgromadzone w Archiwum Akt Nowych w Warszawie, ale także zbiory rodzinne m.in. z Melbourne od wnuka Stefana Roweckiego i z instytutu w Lesznie. Grot to ten najbardziej znany pseudonim generała. Ale Stefan Rowecki podpisywał się także, jako Grabica, Tur, Kalina, Jan i Rakoń. Od niedzieli można się o nim dowiedzieć znacznie więcej. Jak mówiono podczas otwarcia wystawy - niezwykle ważne, to muzeum odwiedzała młodzież. Wystawa będzie dostępna dla zwiedzających przez miesiąc.