Testimoniale - Mindfulness Polska\nJestem spokojniejsza i bardziej cierpliwa. Potrafię koncentrować się na danej chwili, w danym momencie. Nauczyłam się czerpać energię z życia i doceniać to co mam. Odzyskałam wewnętrzną równowagę i spokój. Cieszę się, że mogłam uczestniczyć w 8-tygodniowym kursie MBSR prowadzonym przez Agnieszkę. Cotygodniowe spotkania pomogły mi zachować dyscyplinę w regularnych ćwiczeniach, które są drogą do zmian w moim życiu.\n“Przez 8 tygodni odkrywałem, że wiedza o uważności nie chroni przed własnymi wyborami życiowymi, które jeśli nie są oparte właśnie na tej wiedzy a przede wszystkim gruntownym wielozmysłowym doświadczeniu, mogą prowadzi nas w odmiennym kierunku, niż chcielibyśmy iść.”\nOdkryłem, że oczekiwania, lgnięcie do określonych stanów często nie znajdują „zaspokojenia”. Uważność to podchwycenie wielkich warunków, akceptacja i podjęcie najlepszych kroków w tych okolicznościach, jakie są a nie uparte oczekiwanie, jak świat i my sami mamy funkcjonować. Uważność to codzienny kontakt ze swoim ciałem, to praca z myślami aby rozum nie był autokratycznym kierownikiem objaśniającym nam świat i nas samych. To cichy głos w nas, który można konsekwentnie rozwijać aby był dobrze słyszalny, żeby chronić się w świecie, w którym łatwo doprowadzić się do wyczerpania, obwinić, zakrzyczeć i w rezultacie w ogóle nie usłyszeć. Po kursie wiem, że uważność to nie jest zbiór twierdzeń, dowodów, założeń i pakiet medytacji do zaliczenia i wpisania w swój rozkład dnia. To nasz wewnętrzny głos, który można usłyszeć tylko wówczas, kiedy się zatrzymamy. Bez trwogi, że nasze wewnętrzne doświadczenie myśli i emocji zrobi nam krzywdę. Nie zrobi, jeśli będziemy zakotwiczeni w chwili obecnej i emocje i myśli przyjmiemy z akceptacją nie jako nas, ale rozwinięty schemat myślenia i odczuwania. Ale to nie my. My to ktoś znacznie więcej, co może być niezależne od myśli i emocji. Uważność to nieustanne zatrzymywanie się dla siebie, aby nie rozminąć się ze sobą i swoim życiem.\nDla mnie uważność to obecność, zauważanie, słuchanie, obserwowanie. Uważność to pozwolenie sobie na bycie ciekawym, gotowym by nie wiedzieć i tym samym otwartym na nowe możliwości. To nie były najłatwiejsze tygodnie, dużo się we mnie działo, ruszało, ujawniało, zwłaszcza podczas pierwszych tygodni. Sama praktyka jest niebywale prosta, a zarazem przenosi w zupełnie nowe rejony doświadczania siebie, świata, relacji z sobą i innymi. Uważność jako umiejętność zdecydowanie wspiera mnie w pracy jaka wykonuje z dziećmi i dorosłymi i podnosi jakość tej pracy. Jedna z lepszych inwestycji czasu, pieniędzy i oczywiście, przewrotnie, uwagi jakie do tej pory dokonałam. Jeśli ktoś kiedykolwiek zapyta mnie o Mindfulness to zdecydowanie odeśle ja/go do Agnieszki. Agnieszka tworzy wspierającą, bezpieczna przestrzeń i ma wspaniały głos, co dla mnie jest bardzo istotne w medytacjach prowadzonych. Polecam z całego serca kurs Mindfulness i Agnieszkę jako prowadzącą.\n“Moja przygoda z uważnością to bardzo cenne 8 tygodni, wypełnione spokojem, momentami zaskoczenia ale i zniechęcenia, niedowierzania i siłą, której nie byłam do tej pory świadoma.”\nDołączyłam do kursu po trudnych przeżyciach osobistych, z nadzieją, że odnajdę wreszcie tak potrzebny mi spokój wewnętrzny. To był mój prezent dla siebie. Czas poświęcony tylko i wyłącznie sobie, w 100%. Już po pierwszych zajęciach wiedziałam, że to była dobra decyzja i szybko poczułam bardzo dobrą energię w grupie a to dla mnie bardzo ważne.\nZauważyłam, że bardzo trudno było mi na początku znaleźć motywację. Od zawsze mam problem z systematycznością i potrzebuję naprawdę dobrej zachęty, żeby się nie poddać. Po jakimś czasie zauważyłam, że dzięki regularnie wykonywanym ćwiczeniom na uważność stałam się spokojniejsza i bardziej życzliwa dla innych ludzi. I przede wszystkim dla siebie. Zauważyłam, że przez ostatnie lata bardzo zaniedbałam życzliwość i zrozumienie dla siebie. Traktowałam siebie bardzo powierzchownie i po macoszemu.\nKurs pozwolił mi się zresetować i spojrzeć na wszystko wokół mnie z innej perspektywy. To nie ludzie i świat byli niedobrzy, to moje myślenie o nich było złe. Dostrzegłam, że wszyscy jesteśmy do siebie tak bardzo podobni, mamy takie same lęki i obawy.\nWyciszyłam się i więcej drobnych rzeczy sprawia mi radość. Dostrzegam więcej. Nauczyłam się zatrzymywać w momencie i cieszyć chwilą. W pędzącym jak Struś Pędziwiatr życiu to bardzo ważna umiejętność. Mam zamiar pracować nad utrzymaniem tego spowolnionego tempa i koncentracją na danej chwili. Dziękuję za te cudowne 2 miesiące, które dały mi spokój i siłę wewnętrzną.\nUmiejętności, które nabyłam podczas kursu pozwoliły mi w zarządzaniu swoimi emocjami, co przełożyło się na lepsze porozumiewanie się ze sobą i z innymi ludźmi. Poprawa koncentracji, akceptacja i wewnętrzna siła oraz poczucie sprawczości to cztery główne nagrody, które dostałam dzięki konsekwentnej medytacji.\nMam jednak przeczucie, że to dopiero początek tego co daje mi mindfulness, a nie zawsze daje spokój i ukojenie. Jednak dzięki właśnie tym trudnym chwilom, mogłam odkryć to co mi pomaga i wspiera.\nNa kurs zdecydowałam się z polecenia, nie wiedząc o co chodzi z tą uważnością i teorią mindfulness. Nastawiona byłam mocno na redukcję stresu związanego z pracą. Byłam otwarta na nowe doświadczenie i ciekawa ja ono na mnie wpłynie. W trakcie trwania kursu odczuwałam przeróżne emocje od złości, smutku i irytacji po radość i wzruszenie. Okazało się, że mój brak cierpliwości co do własnej osoby spowodowany nieustanną krytyką i ocenianiem, były głównymi powodami stresu w pracy. Galopujące myśli we wszystkich kierunkach co powinnam zrobić i czego nie zrobiłam oraz przewidywanie czarnych scenariuszy, było moją codziennością. Kurs dał mi narzędzia by tym stresorom powiedzieć stop. Czy się udało? Myślę, że tak. Czuje się spokojniejsza i po prostu mam się lepiej sama ze sobą. Wrzucam na luz, ale czy to jest proste? Pewne, że nie. Po 8 tygodniach kursu wiem, że nie przestane walczyć o siebie i chcę kontynuować ćwiczenia by mieć siłę i odwagę bycia sobą tu i teraz.\nUważność dla mnie to spokój, obserwacja i bycie tu i teraz. Akceptacja moich myśli i ciała takimi jakie są. Kurs uważności to dla mnie początek nowego życia w teraźniejszości.\nŁatwiej mi teraz zatrzymać się w gonitwie spraw, zauważyć ciało, oddech oraz poobserwować rozbrykane myśli.\nI chociaż ta praktyka nigdy się nie kończy (a na pewno nie kończy się sukcesem czy porażką), dzięki wspólnym spotkaniom odczuwam teraz więcej optymizmu i serdeczności.\nAgnieszka zrobiła na mnie ogromne wrażenie jako nauczyciel, jej naturalność, uważność i szczerość są dla mnie bezcenną inspiracją.\nZmierzenie się w spokoju, bez presji z tym, na co w codziennym życiu nie ma czasu, przestrzeni i odwagi. Po każdym spotkaniu pojawiały się kolejne pytania. Na odpowiedzi nie trzeba było długo czekać, przychodziły niespodziewane same wtedy kiedy ciało i umysł były spokojne. Emocje znajdywały ujście, oczyszczały głowę i cały organizm. Bywały momenty trudne, nie zawsze łatwo przychodzi zmierzenie się z tym co trudne, ale wiem jedno…WARTO się na to doświadczenie otworzyć i zrobić przestrzeń na to co najpiękniejsze może do nas przyjść jak już jesteśmy gotowi do przyjąć. Polecam z całego serca kurs MBSR prowadzony przez Agnieszkę. Profesjonalnie, empatycznie z poszanowaniem dla drugiego człowieka.\nMogę się tej myśli przyjrzeć, poobserwować ją i puścić dalej. Każda myśl była dla mnie drogowskazem, bądź czymś co powinnam wziąć pod uwagę skoro wypływa wprost ze mnie. Dzisiaj wiem, że niekoniecznie. Myśli są i będą, nie mam wpływu na to co „myślę”, ale mam wpływ na to co robię z tymi myślami. Mam wybór czy za nimi podążę czy dam im siłę, czy je odrzucę. To bardzo uwalniające uczucie, dodające dużo lekkości. Na jednym ze spotkań rozmawialiśmy o tym, że myśli to nie fakty. I kiedy czuję, że w mojej głowie jest mnóstwo myśli, a razem z myślami przychodzą emocje, a ja czuję się przytłoczona wtedy korzystam z tego zdania, że „myśli to tylko myśli a nie fakty” i czuję, że mogę wziąć głębszy oddech i na spokojnie zmierzyć się z tym co do mnie przychodzi.\nAgnieszko bardzo dziękuję Ci za te 8 tygodni, jesteś wspaniałą nauczycielką, bardzo się cieszę, że udało mi się odbyć ten kurs właśnie u Ciebie. To był cudowny czas, za który jestem ogromnie wdzięczna. Powodzenia i najlepszego w dalszej pracy\nZamieniłam „Pomyślę o tym jutro” na „Kto to wie, czy to dobrze, czy to źle” i dałam sobie prawo i przywilej cieszenia się z tej chwili i akceptacji co ta chwila niesie ze sobą.\nDzięki tym 8 tygodniom i spotkaniom podniosłam świadomość swojego ciała.\nJuż „nie muszę”, a „chcę”!\n“Zobaczyłem, że nie jestem sam…”\n– … „Inni” mają podobne „problemy”\n– Zrozumiałem,że nie mam wpływu na pojawiające się myśli, ale mam wpływ na to co z nimi zrobię\n– Nauczyłem się być spokojniejszy na co dzień\n“Uważność w moim życiu pomogła mi odnaleźć dawno zagubiony gdzieś uśmiech…”\n… odwagę, energię i radość. Poprzez „małe” kroki i „małe” rzeczy uświadomiła mi, że moim udziałem mogą być piękne chwile warte przeżycia i zapamiętania, nawet jeśli wokół będą wydarzać się „wielkie” porażki. I gdy te piękne chwile stają się moim udziałem, to jakoś i te porażki nie wydają się ani tak ważne ani tak wielkie.\n“8 tygodni – niby niedługo, a tak wiele się wydarzyło w moim życiu.”\nChęć zmiany zaprowadziła mnie do Agnieszki i to w bardzo trudnym dla mnie czasie. Codzienna medytacja, początkowo trudna, przyniosła mi spokój, błogość, inne postrzeganie siebie i otaczającej mnie rzeczywistości. I to co było trudne zaczęło stawać się łatwe i przyjemne. Błogość otworzyła drzwi tam, gdzie dotąd były ściany.\nTo daje nadzieję, że praktyka, bycie uważnością, może nas odmienić, uczynić życie łatwiejszym, a tym samym lepszym. Dziękuję Ci Agnieszko\n“8 tygodni temu błąkałam się po ciemnych korytarzach moje psychiki. Wydawało mi się, że jestem w sytuacji bez wyjścia, bezradna i zalękniona.”\nI choć dziś lęk i obawa to emocje, które najczęściej mi towarzyszą to czuję, że wreszcie mam na nie wpływ, umiem je nazwać, zrozumieć, zaakceptować i oddalić. Czuję nawet pewnego rodzaju zadowolenie, że smutny zakręt losu kazał mi zawrócić, nabrać innej perspektywy, zajrzeć głęboko w siebie, czego przedtem właściwie nigdy nie robiłam. Co się wydarzyło przez te 8 tygodni? Już nie jestem swoimi myślami. Kiedyś istniały tylko myśli, natłok myśli, zwłaszcza oceniających. Nie było miejsca na nic innego. Teraz czuję sporo przestrzeni, jak po wielkich porządkach. W zagraconym pokoju strach się ruszyć. Wieczne ocenianie i przewidywanie blokowało moje działanie i komunikację. Teraz zaczynam czuć powietrze, co mnie otwiera i napełnia pogodą i optymizmem. Z rzeczy niby mniej znaczących:\n– zmieniłam miejsce spania z małej norki bez okna na pokój ze światłem i powietrzem\n– wywaliłam 15 worów gratów z mieszkania\n– kupiliśmy bęben i chodzimy pobębnić – pomedytować dźwiękiem\n– w samochodzie śpiewam sobie mantry i już nie włączam radia\n– prawie nie oglądam telewizji, nie włączam jej odruchowo po powrocie z pracy\n– więcej rozmawiam z ludźmi, zmieniły się tematy rozmów z przyjaciółmi\n– czerpię pełnymi garściami ze spacerów i wypraw rowerowych\n– mówię gdy mi coś przeszkadza\n– jakoś częściej się wzruszam\n– czuję ekscytację i gotowość do zmiany\nTONĄCY ODDECHU SIĘ CHWYTA!\n“Uważność była mi bliska „od zawsze”, nawet kiedy jeszcze nie wiedziałam, że coś takiego jest :)”\nKurs MBSR był dla mnie zupełnie nowym doświadczeniem, chociaż to co dla mnie przyniósł nie było mi tak zupełnie obce. Nie napiszę, że kompletnie zmienił moje życie, ale na pewno dał mi narzędzia żebym mogła codziennie , na nowo zmieniać je sama, z pełną świadomością tego co robię.\nZasady uważności i praktyka formalna – choć proste, nie są łatwe, ale same w sobie są niesamowitą wartością. W połączeniu z tym, co wnoszą do życia podczas ich wdrażania, mogą stać się tego sensem\nMoje otoczenie stało się bardziej „przyjazne”. Życzliwość wobec siebie w konsekwencji powoduje życzliwość wobec świata.\nDokładnie czuję potrzeby swojego ciała, będąc dla niego dobra mam poczucie bezpieczeństwa i pewności siebie.\nWgląd w swoje myśli i emocje pozwala się przyjrzeć swoim lękom, zapanować nad falami nieuzasadnionego stresu.\nMam wiele odkryć, małych „eurek”, czuję się lżejsza, nie obciążona potokiem myśli produkujących nieustannie wyimaginowane oceny i opinie, negatywne emocje. Praktyka mindfulness pomogła mi w życiu prywatnym i zawodowym. Dała mi narzędzia do uważnego życia i bycia tu i teraz. Będę praktykować i rozwijać się w tym kierunku.\nZajęcia prowadzone przez Agnieszkę są pełne i idealne.\n„Pilne” sprawy okazywały się mieć prawdziwie niższy priorytet, a zagrożenia związane z niewykonaniem poszczególnych zadań okazywały się znikome. Świat okazał się bardziej kolorowy i słoneczny, ptaki częściej śpiewają a ludzie- głównie Ci, którzy dotąd wywoływali we mnie negatywne emocje- nauczyli się uśmiechać. Mało tego! Oni są tacy sami jak ja i teraz radują się moim uśmiechem. To wszystko za sprawą kursu?! Nie! Pewnie, że nie. Kurs nie zmienił świata. On zawsze był przyjazny i piękny. Ale ja tego po prostu nie zauważałem… Dziękuję Agnieszko!\n“Kurs MBSR, co to będzie? Nowe wyzwanie, nowe doświadczenie, jak sobie z tym poradzę?”\nUważność – dotychczas słyszałem „…skup się na tym co robisz, skoncentruj się na pracy, itp”. A co potem? Po tej pracy, czynności, zajęciu? Życie toczy się dalej, trzeba iść do sklepu, ugotować obiad, załatwić sprawy w urzędzie. Czy tam nie jest potrzebna uważność? Prawie w każdej sytuacji życiowej spotykamy na swojej drodze życiowej innych ludzi. Z ich problemami dnia codziennego, bólem głowy, kręgosłupa itp. Ta dyskomfortowa dla nich sytuacja wpływa na zachowanie wobec nas. W ten sposób rozpędza się „błędne koło” pretensji, żalu, złości, irytacji. W domyśle „…mnie też boli głowa, ręka czy ja muszę wysłuchiwać kogoś wściekłego, nadąsanego bo ma zły humor”? Tak powstaje coś co nazywa się atmosferą środowiska, sklepu, pracy, urzędu, domu.\nUważność ma tę zaletę, że pozwala w trudnych sytuacjach wycofać się o krok do tyłu. Chwilę pomyśleć, uspokoić się i dać „przepłynąć przeze mnie” pierwszej fali negatywnej reakcji aby dopiero po chwili podjąć właściwe działanie związane z rozwiązaniem problemu a nie „dowaleniem sprawy”, który go przed nami postawił. Wściekłość czy frustracja nic dobrego nie dadzą przy pierwszej emocjonalnej reakcji odruchowej. Wynika to z faktu, iż większość problemów mających złe emocje powstaje a płaszczyźnie zawodowej. W tej sytuacji gro z nich w układzie pionowym przełożonego-podwładnego.\nJedna osoba z grupy znalazła się w bardzo szczególnej, wręcz luksusowej pozycji albowiem została zachęcona przez swojego kierownika (który wcześniej uczestniczył w kursie MBSR) do udziału w zajęciach. Ów kierownik musi być światłym człowiekiem, który bardzo dobrze zdaje sobie sprawę, jak ważna jest właściwa atmosfera w środowisku pracy. Jednocześnie poprzez aktywne współdziałanie z osobą (podwładną) po kursie mogą tworzyć lepiej rozumiejący się zespół pozytywnie oddziałujący na innych.\nUważność dla mnie to początek nowej drogi. Trudnej bo iluś lat nawyków, przyzwyczajeń, doświadczeń oraz schematów działania czy myślenia nie zmieni się diametralnie w 8 tygodni.\nDostałem do ręki „nową motykę – uważność” aby przy jej pomocy na poletku mojego życia uprawiać glebę żyzności rodzącą dorodne owoce.\nUważność to tylko i wyłącznie TY.\nPs. Trochę się rozpisałem.\n“Rozpoczynając kurs MBSR w mojej głowie jawiły się jakieś oczekiwania.”\nSpodziewałam się, że znajdę dzięki niemu rozwiązania wielu nurtujących spraw, że pomoże mi uporządkować swoje myśli i tym samym swoje codzienne życie. Tak naprawdę po 8 tygodniach nie czuję, że wydarzyło się coś spektakularnego czy przełomowego, ale ze spokojem stwierdzam, że znalazłaś coś (w sobie) co dotąd przeszkadzało (a nawet ciągle przeszkadza) w znalezieniu harmonii. Jednocześnie zostałam uzbrojona w pewien rodzaj pewności siebie, dzięki któremu potrafię zrozumieć własne reakcje i nie obwiniam się za te, które nie podobają się innym. Na początku postrzegałam uważność jako coś w rodzaju powolności. Dzisiaj odbieram ją jako sztukę wybierania siebie, a nawet zdolność ograniczania się do tego, co nam służy, pasuje. Być może wraz z kontynuowaniem praktyki zmieni się moje rozumienie uważności, ale będzie to już całkiem nowa chwila\n“W czasie trwania naszego kursu MBSR „zakorzeniłam się” w sobie czy w życiu (jak góra) i zatrzymałam się.”\nTeraz wiem, że to ja decyduję o natężeniu/natłoku zdarzeń i obowiązków w moim życiu i mam na nie decydujący wpływ. Mam zamiar ten stan pogłębiać i pielęgnować. Uważność jest dla mnie w tym momencie zrobieniem kroku wstecz, zdobyciem małego dystansu do „strumienia mojego życia” i spokojnym na niego spojrzeniu”.\n“Ostatnie 8 tygodni z MBSR było dla mnie bardzo ciekawą przygodą i jednocześnie piękną podróżą w głąb siebie.”\nOdkryłam w sobie spokój oraz bardziej otworzyłam się na siebie. Postawa życzliwości wobec siebie i postawa nieoceniająca w połączeniu z umysłem początkującego to dla mnie podstawa w tej chwili. Codzienna praktyka daje mi poczucie osadzenia w rzeczywistości, wytchnienie, uświadomienie sobie, że jestem tak samo ważna i wartościowa jak inni. Bardzo istotnym efektem tych 8 tygodni jest znacząca poprawa jakości mojego snu, co uważam, za bezcenne po prawie 17 latach bezsenności. Jestem wdzięczna, że mogłam wziąć udział w tym kursie. Wierzę też, że każdy trener jakiejkolwiek metody wypełnia ją dodatkowo swoją osobowością i wartością. Cieszę się, że trafiłam na Ciebie Agnieszko, ponieważ twoja niezwykła wrażliwość i profesjonalizm sprawiły, że czułam się w przestrzeni tych 8 tygodni jak podczas egzotycznej przygody. Kurs jest jedną z najlepszych decyzji jaką podjęłam. Dziękuję.\n“W czasie kursu wydarzyło się dla mnie mnóstwo rzeczy i nadal wydarza.”\n„URODZIŁEŚ SIĘ, BY BYĆ PRAWDZIWYM, A NIE PERFEKCYJNYM” – te słowa dużo dziś dla mnie znaczą. Dzięki kursowi przede wszystkim jestem bliżej odpowiedzi na pytanie „Kim jestem”. Dzięki uważności nawiązuję prawdziwy kontakt ze sobą, uczę się zaufania do siebie, do swojego ciała. Pomaga mi rozwijać autentyczność w stosunku do siebie, aby być taka jaka jestem naprawdę, a nie taka, jaką chciałabym aby widzieli mnie inni.\nUważność to dla mnie świadomość tego, co się właśnie dzieje, co ja robię i dlaczego to robię. Ta świadomość daje mi duży spokój w sobie, w ciele, w myślach i w emocjach. Uważność pomaga mi też szukać w sobie źródeł spokoju w stresujących sytuacjach, sytuacjach w których umysł podpowiada czarne scenariusze, pomaga mi mnie wierzyć my tak bardzo i nie podążać za tymi myślami. W chwilach stresu również nawiązuję kontakt ze sobą, słucham ciała, oddycham, co w efekcie obniża stres.\nUważność jest dla mnie źródłem chwil wytchnienia w ciągu dnia. Te częste, choć krótkie chwile sprowadzają mnie do spokoju znów i znów, i wciąć. Pozwala mi również z nadzieją, a nie tylko lękiem, patrzeć w przyszłość, którą mój umysł postrzega jako niepewną. Myślę, że dzieje się to dzięki uważności, temu zakorzenieniu się w życiu, poczuciu które zdobyłam, że stoję na własnych nogach, że nikt za mnie tego życia nie przeżyje, a ja mam realny wpływ na to, jak odbieram to co mnie spotyka, że tylko ja mogę sprawić, by moje życie było niebem, tak jak tylko ja mogę zamienić je w piekło. Uważność inspiruje mnie do patrzenia głębiej, pytania siebie, czego naprawdę chcę, inspiruje mnie też do odpuszczania i zadbania o siebie, a nie tylko o innych. zaczynam traktować siebie jak najlepszego przyjaciela. Dziękuję Agnieszko\n“Ludzie odczuwają niepokój nie przez wydarzenia same w sobie, lecz przez swoje spojrzenie na te wydarzenia”\nO kursie dowiedziałam się przypadkiem. Poczułam wewnętrzny impuls, który skusił mnie do przeżycia tej przygody. Po 8 tygodniach wiem, że na pewno nie ma przypadków i nic nie dzieje się bez przyczyny. Pisząc teraz mam natłok myśli, jak opisać to co czuję. No właśnie…\nMYŚLI, które wcześniej zawładnęły moim życiem. Rozpamiętywanie i przeżywanie zdarzeń, które miały miejsce lub nadmierne zamartwianie się przyszłością. To były bodźce, dzięki którym rzuciłam się na głęboką wodę uważności. A wystarczy poczuć swoje ciało, uświadomić sobie, że jest się w tej chwili życia, że liczy się „tu i teraz” i nagle przenosimy się do innej, teraźniejszej rzeczywistości. Trudne? Nie, jeśli pozna się siebie i dobrze odczyta sygnały z ciała. Kurs MBSR bez wątpienia jest wspaniałą przygodą i wędrówką przez nieznane lub niedoceniane krajobrazy nas samych.\n“- większa świadomość swojego życia”\n– mniejszy stres związanym z mniejszym nakręcaniem się na negatywne rzeczy\n– większa uważność w codziennym życiu\n– zauważanie więcej pozytywnych i miłych rzeczy\n– większy spokój ducha poprzez medytacje\n– nazywanie swoich emocji i nie wyrzucanie ich w ciemny kąt, udając, że ich nie ma\n– bardzo pomocne zrozumienie schematu działania myśli na całe życie i zdrowie\n– emocje dobre i złe – są, akceptujemy je ale staramy się aby nie zawładnęły naszym życiem\n– jeszcze dużo pracy przede mną ale mam nadzieję kontynuować praktykowanie formalnych ćwiczeń i jak najczęściej praktykować 1-minutową medytację\n– uspokajanie się poprzez skupianie się na oddechu – bardzo fajna rzecz\n“Kurs MBSR, który właśnie się kończy jest kolejnym etapem mojej ewolucji.”\nMimo wielu lat intensywnej pracy nad rozwojem osobistym jakoś nie udało mi się poczuć, jak silne są moje „automaty” (zaledwie rozumiałam te procesy, więc ciągle mi czegoś brakowało). Dopiero tutaj, pod profesjonalną opieką wspaniałej Kobiety – Agnieszki okazało się, że moim kluczem jest uważność. Zbliżyłam się do siebie. Zaczynam z ciekawością się obserwować i stawiam pierwsze kroki, by przestać oceniać. Postanowiłam też pielęgnować ziarna akceptacji i zaufania do siebie, które zasiałam intensywnie trenując w czasie tych 8 tygodni. Wiosna za pasem. Ciekawe co z tego wyrośnie .\n“To jeden z najpiękniejszych i najbardziej wartościowych kursów jaki przebyłam.”\nWyłączenie automatu, zatrzymanie chwili i zatrzymanie w życiowym pędzie dało mi spokój i ukojenie. Uważność to delektowanie się chwilą i pięknem świata. Uważność to mnóstwo momentów, które pojawiają się tu i teraz i nigdy nie wrócą, a my mamy możliwość delektowania się nimi, przeżywania z uwagą i czułością dla siebie i innych. Uważność to zauważanie ciężkich emocji, momentów stresu i pozwalanie im być, obserwując dokładnie, powoli, z boku jak i będąc wewnątrz.\nDziękuję za możliwość zmiany swojej jakości życia. Za przegnanie demonów przeszłości trzymanych kurczowo. Za pozwolenie sobie puszczenia ich wolno, bo są tylko tym co było.\n“Trening MBSR to dla mnie cudowna, ale trudna do opisania przygoda.”\nTo doświadczenie mocno zmieniło moje codzienne życie: podejście do świata, codziennych obowiązków, kontaktów z ludźmi. Z każdym dniem, z każdym kolejnym skanowaniem ciała, uważnym oddechem, ruchem czy medytacją byłam bardziej obecna, miałam większą radość z życia, z każdej przeżytej chwili.\nKurs to dla mnie zmiana jakości mojego życia. Oby zmiana ta trwała i pogłębiała się z dalszą praktyką.\n“Wszyscy Ci, którzy chcecie wziąć udział w kursie MBSR”\nUważność jest bardzo modnym ostatnio słowem, wszędzie słyszymy, że warto być uważnym, że uważność zmienia nasze życie. Dla mnie nie może być mowy o rozwoju osobistym bez treningu MBSR, bez nauczenia się uważności. Przekonałam się sama, że uważności nie można nauczyć się z książek, aby się jej nauczyć potrzebna jest praktyka uważności. Po co? Po to aby jej doświadczyć. Uważności trzeba doświadczać, bo tylko w ten sposób zmieni ona nasze życie. Tak, na tym kursie nauczyłam się doświadczać uważności. Nauczyłam się uważnego słuchania i uważnego bycia z innymi ludźmi. Nauczyłam się też, przede wszystkim uważnego bycia z samą sobą. To co dostrzegłam w środku, we mnie – jest moją zmianą – moim nowym życiem.\nAgnieszko bardzo dziękuję\n“Kurs uważności uświadomił mi (w bardzo pozytywny sposób), że jeszcze dużo pracy przede mną ”\nJednocześnie dzięki kursowi uwierzyłam, że mam moc żeby dokonać zmian – że są one w zasięgu ręki.\nWspaniałym doświadczeniem było dla mnie dzielenie się przeżyciami z innymi uczestnikami i korzystanie z ich obserwacji/uwag.\n“Wspaniały kurs, niezwykła przygoda poznawania siebie i swoich zachowań. ”\nNiezwykłe odkrywanie umysłu początkującego i motywacja do wyzbywania się nawyków. Jedna z najlepszych rzeczy/decyzji w moim życiu.\nPoczątek wielkiej przygody.\n“Uważność – zapatrzenie najpierw w siebie by zobaczyć to co wokół”\nJeśli ze spokojem i akceptacją przyjmuję to jaka jestem, z otwartością przeżywam każdą chwilę, z tego uczucia rodzi się wdzięczność. Najpierw względem samej siebie, a potem za to, co mnie spotkało albo spotyka, za każdą chwilę.\nUważność to ja generalne porządki – wszystko staje się jasne. Co nie znaczy, że porządek będzie trwał wiecznie. Wręcz przeciwnie. Spodziewam się, że to ciągły proces, ale efekty są już znane i bardzo mi się podobają. Tym chętniej chcę go w sobie pielęgnować.\n“Agnieszko. Dziękuję, że zabrałaś mnie w fascynującą podróż do mojego wnętrza”\nDziękuję, że zabrałaś mnie w fascynującą podróż do mojego wnętrza. Tak wiele rzeczy się wydarzyło podczas tych 8 tygodni, a których nigdy bym się nie spodziewała doświadczyć, że bardzo mi się przydał Dziennik Uważności, (który prowadziłam :)). Odzyskałam ster w kierowaniu swoim życiem, odwagę w byciu tu i teraz. Przy okazji poprawiło się moje zdrowie, relacje z bliskimi, a także pojawiła się otwartość na to co życie przynosi. Jestem ciekawa co przyniesie dalsza praktyka uważności. Nie oczekuję, ale z zaciekawieniem kontynuuję podróż z ogromną wdzięcznością, że Ty również w niej jesteś.\n“Uważność pozwoliła mi zbliżyć się do siebie”\nUważność pozwoliła mi zbliżyć się do siebie, swoich emocji, uczuć, myśli, wrażeń co w efekcie przyniosło mi większy spokój i wyciszenie. Poczułam się bardziej zrelaksowana, a to otworzyło mnie w większym stopniu na innych.\n“Uważność znaczy dla mnie doświadczanie siebie w danej chwili”\nUważność znaczy dla mnie doświadczanie siebie w danej chwili. Obserwację uczuć z ciała, myśli i swoich emocji. Obserwację płynących myśli, a nie utożsamianie się z nimi. To czy podążę za daną myślą zależy teraz ode mnie. Teraz to widzę. Zaczynam trzymać ster swojego zycia we własnych rękach. Dziękuję Agnieszko. Wprowadziłaś mnie w świat uważności, towrzyszyłaś mi (!) swoją uważnością, łagodnością i życzliwością.\n“Kurs MBSR to dla mnie coś więcej niż tylko kurs redukcji stresu”\nKurs MBSR to dla mnie coś więcej niż tylko kurs redukcji stresu. Dzięki niemu zmieniłam patrzenie na świat i samą siebie. Zrozumiałam jak istotna jest bieżąca chwila i jak wiele pięknych momentów w życiu tracę, stale wszystko analizując i krytykując. Nauczyłam się życzliwości do siebie i mam nadzieję, że z czasem uda mi się tą życzliwość przekierować na innych. Chcę już na zawsze żyć tu i teraz. Uważnie i w zgodzie ze sobą.\n“Uważność ukazała mi nową stronę życia”\nUważność ukazała mi nową stronę życia. Dała mi siłę, by realizować swoje marzenia i nie bać się podążać drogą mniej uczęszczaną. Uważność pozwala mi skutecznie zauważać moje odczucia i stresory. Dzięki temu łatwiej mi przejść przez sytuacje, które kiedyś potrafiły doprowadzić mnie do wyczerpania.\n“Kurs był dla mnie niesamowitą przygodą”\nKurs był dla mnie niesamowitą przygodą, potężnym źródłem wiedzy o życiu, o mnie samej, ale także wyzwaniem i walką. Przede wszystkim zapoczątkował nowy etap w moim życiu, wyznaczył pewną ścieżkę, którą pragnę iść. Wiem i czuję w głębi mojej duszy, że jest to właściwa droga. Myślę, że poprowadzi mnie ona do dotarcia do samej siebie, która jest pod tym wszystkim co do tej pory dało mi życie, pod wszystkimi wątpliwościami i lękami. Nauczyłam się także akceptować i szanować to co już mam i to co mi się przytrafia. Mimo, że od kursu minęło już trochę czasu, ja nadal ćwiczę medytację, także w ciągu dnia coraz częściej łapię się na odpływaniu w świat iluzji.\nBardzo dziękuję za wszystko Agnieszce oraz Uczestnikom, za ta drogę, którą wspólnie przeszliśmy. Wierzę, że powoli będziemy wprowadzać coraz więcej harmonii do swych wnętrz i zycia, a tym samym prowadzać ją do świata i tworzyć go jeszcze piękniejszym niż już jest.\n“te 8 tygodni, wspólne warsztaty, dzień uważności, ćwiczenia, medytacja… to początek fascynującej podróży w głąb siebie”\nte 8 tygodni, wspólne warsztaty, dzień uważności, ćwiczenia, medytacja…. to początek fascynującej podróży w głąb siebie, czyli najważniejszej istoty, z którą będę do końca życia…\nten czas dał mi zrozumienie, poznanie siebie, akceptację i ufność wobec wszystkiego co się dzieje;\njest to proces i zaczyna się od małych kroków, kiedy raptem po kilku tygodniach odkrywa się inność w życiu, inność która bardzo cieszy;\nMBSR to samoświadomość, akceptacja, świadomość emocji oraz myśli i rodząca się umiejętność reakcji najlepszej dla samej siebie; i to wszytko dzięki realnym, konkretnym umiejętnościom, które każdy z nas może rozwijać;\nidealnie by było gdyby przynajmniej większość ludzi mogła przejść przez takie doświadczenie,\nto znacznie istotniejsze od wszystkiego czego możemy się nauczyć, bo to początek, czyli nauka siebie i świadomego życia\nAgnieszko, bardzo, bardzo dziękuję…\n“Miałam wyobrażenie siebie po 8 tyg. kursu MBSR – bardzo spokojną, taką, której nie dosięgają żadne stresy czy niepokoje. Tymczasem…”\nMiałam wyobrażenie siebie po 8 tyg. kursu MBSR – bardzo spokojną, taką, której nie dosięgają żadne stresy czy niepokoje. Tymczasem prawdziwa ja po tych wielu dniach trenowania tego „prawie niczego”, jak to ujął Kabat-Zinn, to ktoś żywiołowy, serdeczny, asertywny i otwarty. To ktoś, kogo rozpoznaję jako siebie sprzed wielu lat. MBSR miał w moich założeniach mnie wyciszyć, a tymczasem pewne niedogodności odezwały się ze zdwojoną siłą, by stać się dla mnie impulsem do zmian. Do świadomych zmian.Ze zdumieniem i niedowierzaniem obserwuję siebie – jak precyzuję na głos i asertywnie swoje oczekiwania, jak nagle znajduję w sobie siłę i przekonanie, by zrealizować rzeczy, kursy czy badania lekarskie, które odkładałam od wielu miesięcy czy nawet lat. Nagle rzeczy okazują się realne, możliwe do zrobienia. Sytuacje, których dotąd unikałam traktuję jako ciekawe eksperymenty i odważam się na rzeczy, które dotąd znałam jedynie z cudzych opowieści. Czuję swoje granice. Lepiej dbam o swoje potrzeby. Łatwiej mi organizować czas, porządkować rzeczy od ważnych do mało istotnych. Moje decyzje stały się bardziej konstruktywne. Mam poczucie, że to początek ekscytującej przygody, którą fantastycznie będzie przeżyć, a nie tylko o niej pomyśleć. Agnieszko bardzo ci dziękuję, to był prawdziwy przywilej móc przejść tą trochę razem z Tobą.\n“Ten kurs i to, co działo się w jego trakcie, było dla mnie bardzo ważne”\nTen kurs i to, co działo się w jego trakcie, było dla mnie bardzo ważne. Z drugiej strony po tych ośmiu tygodniach mam wrażenie, że dopiero liznęłam temat uważności i jestem jeszcze daleko od „uważnego życia”. Wydaje mi się, że najważniejsze dla mnie było odkrycie, że mój perfekcjonizm naprawdę utrudnia mi życie i oddala od zadowolenia z życia. Uczyłam się i uczę odpuszczania sobie i akceptowania siebie i świata. Dzięki uważności umiem łapać tego mojego wewnętrznego krytyka/ perfekcjonistę kiedy tylko zaczyna „gadać”, dystansować się od jego „gadania” i oczekiwań. Kolejne odkrycie może zabrzmi banalnie, ale odkryłam, że każde doświadczenie ma początek, środek i koniec. Zatem każde doświadczenie – miłe czy niemiłe – jest tylko częścią mozaiki moich życiowych czy codziennych doświadczeń. To odkrycie daje mi swego rodzaju wolność i odwagę w przyjmowaniu niemiłych doświadczeń, nie spinania się tak bardzo w związku z nimi i nie unikania ich za wszelką cenę. To z kolei daje mi dużo luzu i poczucie, że pojedyncze doświadczenie nie definiuje mojego życia jako całości. Następna sprawa to ćwiczenie dystansu do tego, co się dzieje w moim życiu. Widzę teraz, częściej niż przed kursem, momenty kiedy nastawiam się negatywnie do zdarzenia lub osoby („na pewno się nie dogadamy”, „na pewno nic z tego nie będzie”). To pozwala mi zrobić miejsce na założenie, że może być inaczej. Otwieram się na inne rozwiązania i już kilka razy zauważyłam, że nie wydarzyło się nic z moich czarnych wizji, za to coś co miało być trudne i nieprzyjemne, okazało się łatwiejsze lub przyjemniejsze. Odkryć było więcej – te wydają mi się dziś najistotniejsze. Napiszę jeszcze raz, to co na wstępie – wciąż jestem na początku drogi i chcę ją kontynuować.\n“Uważność to dla mnie oddech, który pozwala odpuścić, to dzwoneczek, który przywołuje mnie do teraz, kiedy błądzę myślami w tym, co było i co będzie”\nUważność to dla mnie oddech, który pozwala odpuścić, to dzwoneczek, który przywołuje mnie do teraz, kiedy błądzę myślami w tym, co było i co będzie. Co ciekawe, w trakcie medytacji i ćwiczeń skanowania ciała zawsze towarzyszy mi poczucie, że w ten sposób na pewno wspieram też naturalne procesy regeneracji nie tylko ducha, lecz także ciała – że uruchamiają się procesy samouzdrawiające. Przez te 8 tygodni czasem mocowałam się ze swoim umysłem, by zachować uwagę na teraz, czasem z ciałem, które zmęczone odpływało w jakieś nieznane zakamarki świadomości. Ale coraz częściej zauważam, jak dobrze i świadomie jest mi wewnątrz każdej świadomej chwili medytacji. Mam wtedy poczucie „sadowienia się” w teraz. Pierwszy raz też chyba od dawna dostrzegam tak świadomie budzącą się wiosnę.\n“Najważniejszą rzeczą jaką dał mi ten kurs jest zrozumienie…”\nNajważniejszą rzeczą jaką dał mi ten kurs jest zrozumienie, że pomiędzy bodźcem a reakcją na niego, dzięki uważności tworzy się mała przestrzeń, w której możemy świadomie zdecydować jaką reakcję wybrać.\n“Największy wpływ na moje życie miały różne inspiracje…”\nNajwiększy wpływ na moje życie miały różne inspiracje: opowieści, cytaty, omówienie tematów, które albo rzuciły nowe światło na znajome zagadnienia albo też przypomniały mi to, co już wiem, że nie wiedzieć dlaczego, zapomniałam z tego korzystać.\n“Jestem bardziej świadoma swoich emocji, uczuć, tkwiących we mnie przekonań”\nJestem bardziej świadoma swoich emocji, uczuć, tkwiących we mnie przekonań. Zaczęłam spokojnie analizować swoje reakcje i zachowanie, bez osądzania łatwiej znaleźć mi przyczynę. Osiągnęłam większy spokój w głowie, trochę zwolniły galopujące myśli. Nauczyłam się medytować choć jest to jeszcze dla mnie niełatwe, cieszę się, że udało mi się, bo od dawna chciałam nauczyć się medytacji. Uważność oznacza dla mnie większą świadomość i uwagę poświęconą swoim myślom i uczuciom. Dzięki byciu uważnym na siebie, można być uważnym na innych. Próbując nie osądzać siebie, nie będę tak łatwo osądzać innych. Uważność na swoje zachowanie daje mi możliwość zauważania automatyzmów, które powielam w swoim życiu. Cieszę się, że zaczęłam przygodę z uważnością i jestem gotowa do dalszej pracy .\n“Ostatnie 8 tygodni, podczas których uczestniczyłam w kursie MBSR były dla mnie przełomowe”\nOstatnie 8 tygodni, podczas których uczestniczyłam w kursie MBSR były dla mnie przełomowe. Doszło do mnie, że naprawdę CHCĘ żyć uważniej. Dotarło do mnie, że mogę być uważna w każdej chwili, ale na początek warto i pomocne jest „wyłączenie” pewnych automatów/ schematów/ przekonań. Przekonania, że trzeba być „w biegu”, schematu, że samo „idzie się do pracy”. Automatu, który stara się spiąć 100tys. rzeczy na raz i robi kilka rzeczy jednocześnie, żadnej nie rejestrując. Jestem na samym początku, bo zawsze byłam typem osoby „nieuważnej” i wiem, że droga, w którą się wybieram będzie bardzo piękna i ekscytująca. Czasem się zatrzymam, czasem usiądę, ale potem stanę i pójdę dalej…ku uważności .\n“Kurs jest powrotem do siebie, do swoich przeżyć, emocji, myśli”\n– ciało – akceptacja i polubienie każdego stanu w jakim znajduje się moje ciało – czas dla siebie i cierpliwość na przyglądanie się sobie\n– oddech – sposób rozwiązywania/ bycia w trudnej sytuacji\n– zaufanie do siebie – umiejętność „odpuszczania sobie” w sytuacjach stresujących lub gdy coś idzie nie tak (nie po mojej myśli)\nKurs jest powrotem do siebie, do swoich przeżyć, emocji, myśli. Jest najlepszych prezentem dla samej siebie a ja jestem najlepszym swoim przyjacielem w tym właśnie ciele, właśnie z tą a nie inną głową pełną myśli/pomysłów\n“Kurs w którym miałam okazję uczestniczyć dzięki Agnieszce za co jej bardzo dziękuję uzmysłowił mi najważniejszą rzecz w życiu dla mnie, czyli samą Siebie”\nKurs w którym miałam okazję uczestniczyć dzięki Agnieszce za co jej bardzo dziękuje uzmysłowił mi najważniejszą rzecz w życiu dla mnie, czyli samą Siebie. To właśnie tutaj znajdują się odpowiedzi na wszystkie pytania te łatwe i te najtrudniejsze i to właśnie dzięki umiejętności słuchania siebie i odkrywania pragnień, potrzeb, wiemy jak żyć dla siebie i dla innych.\nTo początek świadomej drogi która prowadzi do spokoju i miłości dla siebie i dla innych.\nCzytałam na ten temat wiele razy, właściwie Biblia o tym mówi… wiemy o tym, znamy to na pamięć ale najważniejsze jest tego doświadczyć…a możemy to zrobić jeżeli pozwolimy sobie pobyć ze sobą….z cierpliwością, wyrozumiałością, szacunkiem, miłością…….. to chyba najwspanialszy prezent jaki możemy sobie podarować! Z najlepszymi życzeniami dla Wszystkich!\nz pozdrowieniami i raz jeszcze dziękuję!\n“Przede wszystkim kurs przypomniał mi o tym, że mam ciało”\nPrzede wszystkim kurs przypomniał mi o tym, że mam ciało! Przez długi czas traktowałam je po macoszemu, wierzyłam, że zniesie wszystko – jedzenie w pośpiechu, byle jakie ubranie, zmęczenie, napięcie. Dzięki regularnym ćwiczeniom skanowania ciała i początkowym braku jakichkolwiek doznań/ odczuć, po kilkunastu ćwiczeniach moje ciało zaczęło się do mnie odzywać,a raczej ja zaczęłam słyszeć, że się odzywa. Odzyskałam kontakt z ciałem jako moim dozgonnym kompanem. Poczułam potrzebę zadbania o niego, otoczenia go czułością i uwagą. Dziś łatwiej mi odczytywać sygnały, które daje mi ciało. Łatwiej mi rozpoznać zbliżające się napięcie, stres, dzięki temu mogę zareagować adekwatnie niż dać się ponieść takiej czy innej emocji.Mam przeczucie, ze mogłabym uczestniczyć w kursie kilkukrotnie i wciąż odnajdywać coś nowego. Jestem na początku drogi ku uważnemu życiu i z ogromna radością pójdę w tym kierunku\n“Osiem tygodni w trakcie, których uczęszczałam na kurs uważności był dla mnie wyjątkowym czasem”\nOsiem tygodni w trakcie, których uczęszczałam na kurs uważności był dla mnie wyjątkowym czasem. Z kilku powodów cieszę się, że mogłam poznać Agnieszkę – naszą prowadzącą. Pewnie nie będę wyjątkiem pisząc, że dziś nie wyobrażam sobie, żeby ktokolwiek inny pokazywał mi drogę Mindfulness. Jej empatia, uśmiech i wiedza pokazały mi, że na wiele spraw w życiu a przede wszystkim na siebie można spojrzeć inaczej – łagodniej, spokojniej, życzliwiej.\nMyślę, że przez czas tego kursu najbardziej zaprzyjaźniłam się ze swoim oddechem. Jest on moim niewątpliwym sprzymierzeńcem, szczególnie w chwilach stresu. Używany czasami nieświadomie, a często już zupełnie świadomie pomaga mi zdecydowanie zmniejszyć reakcję na stres.\nZwrócenie uwagi na bycie uważną pozwala dostrzec i zatrzymać się przy drobiazgach. Spojrzeć na dłużej bliskim w oczy, patrzeć na piękne ruchy myjącego się kota, poczuć zapachy płynące ze świeżo zaparzonej herbaty z pomarańczą i goździkiem, poczuć zapach jesieni.\nI za to wszystko z całego serca dziękuję!\n“Największą wartością kursu było dla mnie uświadomienie sobie, że to ja mam w sobie wszelkie narzędzia do walki z codziennymi trudnościami”\nNajwiększą wartością kursu było dla mnie uświadomienie sobie, że to ja mam w sobie wszelkie narzędzia do walki z codziennymi trudnościami. Jeszcze kilka miesięcy temu byłam kłębkiem myśli, opinii na swój temat i innych oraz fizycznego bólu, który odbierał mi zdolność spostrzegania rzeczywistego świata i doprowadził do stanu, w którym nie miałam ochoty na wyjście z domu, spotkania z najbliższymi, rozmowę z mężem, obejrzenie filmu.\nNa kurs trafiłam bez polecenia, sama znajdując stronę Synergetici w internecie. Uważając się za osobę na wskroś pragmatyczną sceptycznie podeszła do uczestnictwa w nim, ale „ratując się” podjęłam się „wyzwania”.\nOceniając kurs powiedziałabym, że opiera się na dość prostej metodzie, o której użyciu niestety w życiu codziennym zapomniałam.\nDlatego słysząc na spotkaniach proste prawdy np. „Nie oceniaj siebie”, „Traktuj własne myśli jako coś wtórnego wobec Twojego „ja”, „Twój oddech jest największym reduktorem stresu” uświadomiłam sobie, że pomoc jest we mnie – że umiejętnie stosując poznane na kursie metody, mogę być swoim własnym terapeutą\n“Kurs uważności nauczył mnie zatrzymywać się na chwilę w miejscu, zdać sobie sprawę z tego gdzie jestem i co naprawdę robię i cieszyć się tą zauważoną chwilą”\nKurs uważności nauczył mnie zatrzymywać się na chwilę w miejscu, zdać sobie sprawę z tego gdzie jestem i co naprawdę robię i cieszyć się tą zauważoną chwilą. Dzięki temu jeden mój dzień zaczął się składać z wielu szczęśliwych chwil.\nUważność zwróciła też moją uwagę na mnie samą, na moje wnętrze, potrzeby i stany emocjonalne. Jest mi teraz dużo łatwiej je nazwać oraz dać sobie przyzwolenie na odczuwanie strachu, zniecierpliwienia czy też złości. Dzięki temu emocje, których nie lubię są ze mną krócej i w łagodniejszej formie”.\nDziękuję za te mądre i inspirujące warsztaty\n“Co uważnego stało się w moim życiu i czym dla mnie ta uważność jest?\nCóż, stało się tyle, ile nauczyłem się dostrzegać”\nCo uważnego stało się w moim życiu i czym dla mnie ta uważność jest?\nCóż, stało się tyle, ile nauczyłem się dostrzegać. Były to zdarzenia pozytywne, jak i negatywne. Nie wiem, czy zarówno jedne jaki i drugie miałby miejsce, gdyby nie kurs, ale wiem, że jeśli tak, to miałem nikłe szanse, aby je dostrzec, albo po prostu pozwolić im pobyć i minąć.\nJedną z pierwszych rzeczy, jaką udało mi się zauważyć jest – jak to sam ujmuję – przydzielanie obcym osobom boskiej mocy panowania nade mną Brzmi to może prozaicznie, ale świadomość tego, że sam wywołuje w sobie reakcję stresową, tylko poprzez błędną interpretację sytuacji i szufladkowanie jej, jako zagrażającą mojemu bezpieczeństwu, pozwala tego unikać. Silnych reakcji stresowych nie mam na co dzień zbyt wiele. To naprawdę rzadkość. Większość z nich, to drobiazgi. Niestety te drobiazgi z czasem przejęły nade mną kontrolę. Sam stawiałem się w pozycji defensywnej, tylko dlatego, że przecież coś podobnego miało już miejsce. Mam na to szufladę. To jedna z większych, bo mieści ogrom niby nic nieznaczących sytuacji w moim życiu. Szuflada z napisem STRES.\nKolejną sprawą są myśli. Jakaż to była ulga! Jak to? Myśl jest tylko myślą? Tak, tylko. Tak samo jak przyszła, tak samo odejdzie. Nie muszę jej wypierać, nie potrzebuje „myśli zastępczej”, jakiegokolwiek bodźca, który odwróci moją uwagę. To tylko myśl… Do tego wszystkiego powtarzanie od pierwszych zajęć „jesteś wyjątkowy i wypełniasz to pomieszczenie swoją wyjątkowością”. Wyjątkowy, można by rzec, jak każdy, ale również jak każdy – odbieram otoczenie na swój sposób. To był kolejny przełom. Moja rzeczywistość może być zupełnie inna od tej, jaką ma osoba obok. Jak również i od tej, jaką ma każda osoba mijająca mnie na ulicy. Wiedza o tym pozwala zrozumieć to, że czucie czy odbieranie przeze mnie jakiejś sytuacji w dany sposób nie oznacza, że wszyscy czują i interpretują to tak samo. Niby proste. Niby gdzieś to już słyszałem, ale dotarło to do mnie dopiero teraz.\nNastępnie emocje. Mówiłem na zajęciach. Nikt nigdy wcześniej nie poinformował mnie, że to ma jakąkolwiek wartość i czemuś służy. Temat taboo. Dla mnie to kolejne wielkie odkrycie sporego kawałka siebie.\nJaki to wszystko ma na mnie wpływ?\nNie sądzę, żeby ktokolwiek pojawił się na takim kursie z powodu nadmiaru szczęścia. W moim przypadku, gdy odkryłem w sobie swego rodzaju możliwość posiadania nieskończoności myśli, to jakbym wpadł do ogromnego basenu z piłeczkami. Bawiłem się nimi i szukałem perełek. Niektóre piłeczki były wspomnieniami. Oglądałem każdą… zdecydowanie za długo. Teraz też się pojawiają, jutro też się pojawią, i pojutrze. Tylko, że już nie bawię się tym. Są – OK, niech sobie pobędą. To moje doświadczenia, to coś, co mnie ukształtowało w jakimś stopniu. Nie chcę tego wypierać. Niech pobędzie, ale teraz znika tak samo niespodziewanie, jak się pojawia.\nUważność jest dla mnie swego rodzaju strażnikiem. Nie chcę tego opisywać jako sposób życia, choć mógłbym. Bardziej jednak odbieram to jako pierwszy bezpiecznik negatywnych zdarzeń dnia codziennego, jak również i tych pozytywnych. W przypadku tych drugich pozwala na spontaniczność, a ta budzi się do życia, gdy pamiętamy o „umyśle początkującego”. Jeśli zaś chodzi o te pierwsze, to nagle okazało się, że te ogromne dramaty, które przeżywałem, były tylko nadinterpretacją zdarzeń i upychaniem ich do odpowiednich szuflad.\nOkazało się również, że niektóre z moich dotychczas ulubionych potraw już tak nie smakują. Odkrywam za to nowe smaki. To dzięki uważnemu jedzeniu.\nLekko obniżył mi się również puls. To dla mnie ważne, ponieważ już od dawna go monitorowałem i wiedziałem, że coś jest nie tak. Mimo tego sam dowalałem sobie do pieca i nakręcałem się jeszcze bardziej, bo przecież „trzeba działać”.\nOstatnią rzeczą będzie oddech. Co prawda nie rzuciłem palenia, ale dzięki medytacji, ten się pogłębił. Nie notowałem przerw między wdechem a wydechem. Teraz są. Sam oddech jest spokojniejszy, głębszy. Nie widzę w nim paniki łapania tego ostatniego tchu. Nie twierdzę, że nie zobaczę. Na pewno dojdzie do sytuacji, gdzie uważność będzie spychana na drugi plan, przez przypływ emocji, nieoczekiwaną zmianę lub cokolwiek innego, negatywnego i nieuniknionego w naszym życiu. Mimo tego pamiętam o tym w codzienności, rzadkiej, jak się okazało, w sytuacje ekstremalne.\nNie twierdzę teraz, że jestem chodzącą oazą spokoju. Tego absolutnie bym nie powiedział. Wiem jednak, że włączając uważność w jakiekolwiek chwili, jestem w stanie popatrzeć na siebie trochę jakby z boku. Sprawdzić dokładnie co się dzieje, gdzie się dzieje i dlaczego. To sposób na życie. Dokładnie ten sam, o którym celowo nie pisałem wcześniej.\nSerdecznie Ci dziękuję za pokazanie mapy. Wiem już gdzie jestem i dlaczego. Przyznam szczerze, że na chwilę obecną, z punktu widzenia możliwości odbycia kursu prowadzonego przez Ciebie i poznania tych wszystkich fantastycznych osób, warto było trochę pobłądzić i iść akurat tą drogą”.\nKolejnymi celami będą nauka pływania i… nauka tańca\nI jak to mawiał Bruce Lee „Pozbycie się ograniczeń stanowi ograniczenie”. A teraz już wiem, że te ograniczenia są tylko w głowie – to tylko myśl, kolejny gołąb, którego i tak nie zdołam nakarmić.\n“Dzięki kursowi uważności nawiązałam lepszy kontakt ze swoim ciałem, emocjami, myślami”\nDzięki kursowi uważności nawiązałam lepszy kontakt ze swoim ciałem, emocjami, myślami. Odnoszę wrażenie, że wpływ negatywnych myśli zdecydowanie zmalał, ponieważ nauczyłam się obserwować swoje myśli a nie być ciągle pod ich wpływem. Moje ciało jest dzięki temu bardziej rozluźnione, pojawiła się przestrzeń na odczuwanie wszystkich emocji. Zdecydowanie jestem bardziej obecna w tu i teraz, mam lepszy kontakt z ludźmi oraz z najbliższą rodziną.\nDla mnie uważność to:\nKiedy patrzę jest patrzenie.Kiedy słucham jest słuchanie.\nGdy odczuwam istnieje tylko czucie.\nMyśli powstają i przemijają.\nJa zaś jestem czymś więcej.\nWystarczy być tylko tego świadomą.\n“Akceptacja i miłość do samej siebie”\nAkceptacja i miłość do samej siebie. To dwie cechy wykształciłam odrobinę dzięki mindfulness. Nie czuję presji bycia idealną. Nie utożsamiam się z każdą swoją myślą i emocją. Jestem dla siebie bardziej życzliwa, nauczyłam się odpuszczać. Kolejnym celem będzie nieocenianie innych i traktowanie jak siebie samej. Z miłością. Z życzliwością.\n“Odczuwam redukcję stresu w codziennym życiu, przepełnionym stresującymi sytuacjami”\nOdczuwam redukcję stresu w codziennym życiu, przepełnionym stresującymi sytuacjami. Zauważam, że „uważność” włącza się samoistnie w różnych sytuacjach i dziękuję za wspaniałe prowadzenie.\n“Można by poetycko powiedzieć, że wraz z rozpoczęciem kursu uważności zadzwonił dzwonek na pobudkę”\nMożna by poetycko powiedzieć, że wraz z rozpoczęciem kursu uważności zadzwonił dzwonek na pobudkę. Otworzyłam oczy, wstałam i zaczęłam żyć. Smaki, dźwięki, kolory i zapachy dookoła stały się wyraźniejsze i wlały mi się do środka, kiedy „otworzyłam drzwi”. Intensywnie zamieszkana przeze mnie głowa, misternie urządzona koncepcjami i najfikuśniejszymi myślami na temat życia i ludzi, jest teraz systematycznie wietrzona oddechem. Staram się rzadko tam przesiadywać, dzięki czemu zyskałam sama nie wiem skąd, dużo czasu. „Sprawy do załatwienia” zajmują mi o wiele mniej przestrzeni umysłu. Za to mam jej więcej na prawdziwe słyszenie moich dzieci, bycie bliżej realnych osób a nie ich hologramów, wyprodukowanych przez fabrykę w mojej głowie. Odkryłam gdzie więziłam przez te wszystkie lata swój oddech. Jak mocno był ściśnięty przeponą i klatką żeber. Kiedy tylko odzywa się zamontowany podczas 8 tygodni kursu, wewnętrzny dzwonek, staram się otwierać tą klatkę i go uwalniam. A wraz z nim – Siebie. Zauważyłam, że „ułaskawienia” mojego oddechu każdego dnia wydarzają się coraz częściej. Myślę, że w końcu będzie wolny całkowicie. Żeby jednak nie było zbyt „cukierkowo” muszę dodać, że praktyka nie jest dla mnie zawsze łatwa. Bywają momenty, że odesłałabym ją w paczce, w nieznanym kierunku. Bo przecież jest tyle do zrobienia na już – ważnego, pilnego. Bo zmęczenie, bo telefony, bo zaległości, bo poczucie, że nic się nie dzieje w trakcie siedzenia. I wtedy dzwoni wewnętrzny dzwonek: dzieje się! Ja żyję naprawdę, właśnie dzięki uważności.\n“Nie mogę powiedzieć, by uważność diametralnie zmieniła życie, ale też warto zaznaczyć, że od niej tego nie oczekiwałam”\nNie mogę powiedzieć, by uważność diametralnie zmieniła życie, ale też warto zaznaczyć, że od niej tego nie oczekiwałam. W życiu codziennym nadal towarzyszą mi trudne sytuacje i stres, i to się nigdy nie zmieni, ale kurs dał mi narzędzia, dzięki którym bardzo powoli mogę zmieniać moje reakcje na trudne doświadczenia. Najważniejszym moim doświadczeniem z kursu jest objęcie mojej osoby jako całość tzn. po raz pierwszy NAPRAWDĘ poczułam, że moje ciało i JA to jedno i to samo. Dla mnie uważność jest ciągłą pracą nad sobą i ciągłym poszukiwaniem motywacji, ale w zamian daje nam ona coś niesamowitego, czego sami nie potrafimy sobie dać – Nasze Życie.\n“Odkryłam wiele nowych rzeczy – głównie w sobie, swoim sposobie myślenia”\nOdkryłam wiele nowych rzeczy – głównie w sobie, swoim sposobie myślenia. Nawiązałam lepszy kontakt z samą sobą, swoim ciałem, umysłem i duszą. Poczułam w sobie wewnętrzną przestrzeń ciszy, którą wiem, że mogę pielęgnować dzięki regularnej praktyce. Poznałam ciekawe osoby i nauczycielkę – Agnieszkę, która jest bardzo pomocną i delikatną osobą. Bardzo polecam.\n“Dla mnie życie w uważności to jedyna, właściwa droga, do osiągnięcia harmonii i spokoju w dzisiejszym, niezbyt przyjaznym świecie”\nDla mnie życie w uważności to jedyna, właściwa droga, do osiągnięcia harmonii i spokoju w dzisiejszym, niezbyt przyjaznym świecie. Kurs spowodował, że zrozumiałam znaczenie praktyki formalnej. Jest ona dla rozwoju własnej uważności niezbędna i w końcu nie robię tego za karę, ale dla własnego dobra .\n“Zawsze stawiałam sobie wysoko poprzeczkę a kurs pozwolił mi spojrzeć na wszystkie moje działania, z nieco innej perspektywy”\nZawsze stawiałam sobie wysoko poprzeczkę a kurs pozwolił mi spojrzeć na wszystkie moje działania, z nieco innej perspektywy. Uczę się wobec siebie więcej życzliwości. Widzę, że praktyka, codzienne ćwiczenia choć czasem trudne do wytrzymania- są z biegiem czasu jakby prostsze. Szybciej wyhamowuję i dłuższe medytowanie staje się możliwe. Obserwuję pojawiające się myśli i szczególnie w trudniejszych sytuacjach uświadamiam sobie, że mój odbiór danej sytuacji związany jest właśnie z myślami, nastawieniem. Staram się być <<bardziej>> obserwatorem. Super się czuję kiedy po skupieniu na oddechu czuję jak mięśnie <<odpuszczają>>.\n“Nie było całkowitej rewolucji w moim życiu (dzięki Bogu, bo boję się rewolucji), ale czuję…”\nNie było całkowitej rewolucji w moim życiu (dzięki Bogu, bo boję się rewolucji), ale czuję, że był to burzliwy początek ciekawej przygody z uważnością.\n“Mój udział w kursie uważności był czasem ważnym, pełnym wysiłku i skupienia”\nMój udział w kursie uważności był czasem ważnym, pełnym wysiłku i skupienia. Pozwolił mi uzmysłowić sobie prostą, ale wcale nieoczywistą prawdę. Uważność jest praktyką. Ogarniają Cię wątpliwości, praktykuj. Jesteś zmęczony, praktykuj. Nie widzisz celu, praktykuj. Mądrość praktyki uważności objawi się niespodziewanie.\n“Kurs MBSR wydarzył się w moim życiu w momencie, kiedy tego najbardziej potrzebowałam”\nKurs MBSR wydarzył się w moim życiu w momencie, kiedy tego najbardziej potrzebowałam; po ciężkiej chorobie, rozwodzie i utracie pracy. Sprawił, że nauczyłam się cieszyć życiem takim, jakie jest i być otwartą na ludzi i wydarzenia, żeby w pełni doświadczyć tego co mnie czeka; po ciężkiej chorobie, rozwodzie i utracie pracy. Sprawił, że nauczyłam się cieszyć życiem takim, jakie jest i być otwartą na ludzi i wydarzenia, żeby w pełni doświadczyć tego co mnie czeka.\n“Poprzez praktykę nauczyłam się współpracować ze swoim ciałem i zrozumiałam…”\nZ początku wydawać się mogło nierealnym osiągnięcie spokoju poprzez leżenie na podłodze z zamkniętymi oczami, próbując kontaktować się ze swoim ciałem, ale po każdym kolejnym dniu praktyki, można zauważyć jak stajemy się bardziej świadomi siebie, własnego ciała i reakcji organizmu na sytuacje, które niesie nam życie.\nPoprzez praktykę nauczyłam się współpracować ze swoim ciałem i zrozumiałam, że pośpiech rozmywa nam obraz rzeczywistości, tego „TERAZ”, o którym przed kursem zawsze zapominałam\n“Sam kurs był dla mnie wielką niewiadomą. Od samego początku.”\nSam kurs był dla mnie wielką niewiadomą. Od samego początku.\nOd samego początku starałem się nie mieć względem niego żadnych oczekiwań. Przyszły one jednak później podczas wykonywania ćwiczeń uważności. Nie wiedząc na początku jaki jest ich cel zastanawiałem się jak powinienem się czuć aby później zrozumieć, że właśnie tak jak się czuję 🙂 . W trakcie kursu odkryłem, że pewne proste czynności, sytuacje, w których jesteśmy to tak naprawdę nasze życie i żadnej z nich nie możemy przyjmować jako coś nieważnego czy nieistotnego. Każda z nich jest dla nas tak samo ważna. Dzięki zrozumieniu tego mam większą świadomość własnego życia, czerpię z niego więcej radości i znajduję ogromny spokój w medytacji, która jest jednym z moich najważniejszych odkryć. Chciałbym praktykować ją, a także uważność na co dzień. Mam nadzieję, że mi się to uda. Dziękuję za każdą minutę spędzoną na kursie MBSR mojej trenerce Agnieszce Guzickiej. Praktykowanie uważności, które we mnie zaszczepiła będzie ze mną już do końca mojego życia\n“Jestem bardzo zadowolony dlatego, że zdecydowałem się wziąć udział w tym kursie”\nJestem bardzo zadowolony dlatego, że zdecydowałem się wziąć udział w tym kursie. Być może moje początkowe oczekiwania były duże i nie do końca pokryły się z efektami końcowymi, niemniej z osobistego punktu widzenia dostrzegam jeden potężny efekt kursu- większa kontrola nad stresem, umiejętność osłabiania wpływu „sytuacji stresujących” na moje życie i postępowanie. Nabyta umiejętność obserwowania reakcji organizmu na myśli i sytuację bieżącą pozwoliła mi, w sposób znaczący podnieść „komfort psychiczny dnia codziennego”, co przekłada się bezpośrednio na lepsze samopoczucie. Ten fakt wpływa bezpośrednio na moje lepsze życie codzienne, i jest to niewątpliwie mój sukces wyniesiony z tego kursu


Album opolski. Saga Antoniego Piechniczka - nto.pl\nKierowca opla zginął po uderzeniu w drzewo\nŁucznictwo. Prudniczanie z rekordem i świetnymi wynikami\nAlbum opolski. Saga Antoniego Piechniczka\n9 maja 2010 09.05.2010\nAktualizacja: 9 maja 2010 14:27\n©fot. Archiwum rodzinne Swego czasu rodacy wspólnie z Bohdanem Łazuką śpiewali o nim piosenkę. Dziś mieszka w Wiśle, ale odwiedza Opole i z wnukami spaceruje po wyspie Pasiece. Materiały podobne\nKończ pan, panie Turek! Rozmowa z Tomaszem Zimochem\nEuro 2012 > Trener Piechniczek ambasadorem Opolszczyzny\nW ostatni poniedziałek Antoni Piechniczek w swoim domu w Wiśle świętował 68. urodziny. I choć bieg niemal wszystkich wiosen wyznaczała piłka, to jubilat wciąż nie ma jej dość. - Do grobowej deski będę pracował w sporcie, jeździł na kursy trenerskie, konferencje szkoleniowe. Z mlekiem matki wyssałem piłkarskiego bakcyla - śmieje się Antoni Piechniczek, jeden z najsłynniejszych polskich trenerów piłkarskich, który pracował z trzema reprezentacjami narodowymi na trzech kontynentach: w Europie, Afryce i Azji. Wychowany przez kobietyJego ojciec Emil Piechniczek pochodził z Raciborza. Przed wojną imał się różnych zajęć, by zarobić na chleb.\nMając smykałkę do mechaniki, znalazł m.in. pracę w chorzowskiej zajezdni tramwajowej. W Chorzowie poznał i poślubił Magdalenę Marczok. Tam, 3 maja 1942 roku, urodził się Antoni Piechniczek. - Z powodu rodzinnych tradycji piłka nożna była moim przeznaczeniem - uważa jedyny polski trener, który dwukrotnie wprowadził naszą reprezentację do mistrzostw świata. - Moja babcia ze strony mamy, Jadwiga, była siostrą Jana, Józefa i Franciszka Bartoszków. Oni współzakładali klub mający swoją renomę i pozycję w polskim sporcie - Ruch Chorzów. Nazwa wzięła się nie z ruchu jako zjawiska fizycznego, tylko z ruchu narodowowyzwoleńczego. Powstał w trakcie drugiego powstania śląskiego w 1920 roku. Od dziecka chodziłem na mecze ligowe Ruchu, gdzie bracia Bartoszkowie grali. Antosia wychowywały mama, jej siostra i babcia. Ojciec nie wrócił z wojny. Do dziś nie wiadomo gdzie zginął i gdzie jest jego grób. Czerwony Krzyż uznał go za zaginionego i poległego 9 maja 1945. - Antoni chował się wśród samych pań, pewnie dlatego wyniósł z domu wielkie ciepło i przywiązanie do rodziny - mówi żona Zyta Piechniczek. Pani Zyta doskonale zna losy rodziny męża, bo wychowywali się na jednym podwórku:- Nasze mamy były koleżankami szkolnymi, dlatego więzy naszych rodzin są tak bliskie - opowiada. - Właściwie aż do naszego ślubu Antoni był dla mnie przyszywanym kuzynem, a teściowa była dla mnie ciocią. Ona była mamą chrzestną mojego brata. Znałam całą rodzinę przyszłego męża, wszystkie kuzynki, bo niejako byłam jedną z nich. Na przyjęciach rodzinnych bywaliśmy razem, wówczas - powiedziałabym - z konieczności. Natomiast na studiach coś zaiskrzyło i tak się zaczęło. Podglądał Gerarda CieślikaPo wojnie chłopcy nie mieli wielu atrakcji. Ganiali za piłką, a idolami byli liderzy lokalnych drużyn. Mały Antoś z wypiekami na twarzy podglądał treningi i mecze Ruchu, na które zabierała go babcia. Imponował mu słynny Gerard Cieślik. W wolnych chwilach kopał piłkę z kolegami na podwórku. W szkole średniej trafił do chorzowskiego MKS-u Zryw. - To była kuźnia talentów. Stamtąd wyszli reprezentanci Polski tacy jak Zygfryd Szołtysik czy Jan Banaś - opowiada Piechniczek. Po maturze, w wieku 19 lat, opuścił rodzinny dom i przeniósł się do stolicy. - Piłka była ważna, ale dla mnie najważniejsze było ukończenie studiów o profilu wychowanie fizyczne - wyjaśnia pan Antoni. - Wówczas na topie była jedna tego typu uczelnia: Akademia Wychowania Fizycznego w Warszawie. Tam studiowali Waldemar Baszanowski, Zygmunt Smalcerz, Władysław Nikiciuk, Janusz Sidło, Hubert Wagner, Edward Skorek. O ligowej drużynie koszykarzy AWF-u mówiło się "Czarodzieje z Bielan". Studiować tam to jak wejść do najbardziej ekskluzywnego klubu. A skoro udało mi się dostać do warszawskiego AWF-u, to chciałem też grać w najbardziej liczącym się klubie, jakim była Legia. To był sposób na życie, bo grając w Legii - zarabiałem na studia. W domu się nie przelewało, chowałem się bez ojca i musiałem zarobić na wiedzę. Życiowe wyboryZanim Piechniczek zdecydował się na studia AWF, wahał się, czy nie studiować socjologii. To była jego druga pasja. - Urodziłem się i wychowywałem na Śląsku, gdzie ocierałem się o różne grupy społeczne i zawodowe - wyjaśnia. - Klasa robotnicza była potęgą. Kumple z podwórka to ludzie z rodzin robotniczych, doskonale znałem problemy przemysłu, dlatego problematyka społeczna i socjologia bardzo mnie interesowały. Postawiłem jednak na sport, bo w tamtych czasach futbol był wielką szansą ustawienia się w życiu. Zainteresowania socjologią pomogły w profesji trenera, przy prowadzeniu drużyny. Drugi życiowy wybór nastąpił po studiach. Piechniczek miał propozycję, by zostać w Warszawie i grać w Legii, ale wrócił do Chorzowa. O powrocie zdecydowały także względy osobiste. - Zyta kończyła studia w Krakowie i miała stypendium fundowane przez urząd z Chorzowa. Po studiach kilka lat musiała je odrabiać, pracując w chorzowskiej szkole. Gdybym został w Legii, to kilka lat musielibyśmy żyć na dwa domy, a to mi nie odpowiadało. Po studiach się pobraliśmy i znów zamieszkaliśmy w Chorzowie - tłumaczy pan Antoni. - W żonie mam dobrego partnera życiowego, jest bardzo wyrozumiała. Z racji profesji ciągle gdzieś wyjeżdżałem i zawsze z przyjemnością wracałem do domu. Obrazowo mówiąc, miałem zabezpieczone tyły. Wiedziałem, że dzieciom nie dzieje się krzywda, dom jest czysty i zadbany. Wszyscy czekają, aż tato wróci. Podczas kontraktów żona wszędzie ze mną jeździła. - Tyle lat z facetem wytrzyma tylko święta kobieta - rzuciła jedna w redakcyjnych koleżanek, kiedy powiedziałem, jak długo znają się Piechniczkowie. - Nie trzeba świętości, by tyle lat przeżyć, poza tym facet wcale nie jest taki zły - śmieje się pani Piechniczkowa. - On często był na wyjazdach, w związku z tym miał w domu ołtarzyk. Może to sekret naszego długiego współżycie, że nie zdążyliśmy się sobą znudzić. Szpiegowskie spacery po OpoluPo piłkarskiej karierze Piechniczek został trenerem. Dwa lata pracował w BKS-ie Bielsko Biała, a w 1975 roku przyjechał do Opola. Wówczas Odra grała w II lidze i chciała awansować. Ambitny 33-letni trener podjął wyzwanie. - Przeniosłem się do Opola z rodziną - wspomina. - Dla mnie warunkiem powodzenia i sukcesu w pracy jest to, że muszę mieć rodzinę przy sobie. Małżonka rozpoczęła pracę w Opolu w szkole, dzieci chodziły do przedszkola, potem do szkoły podstawowej, a ja spokojnie mogłem pracować w Odrze. Młody trener szybko znalazł wspólny język z liderami drużyny. Odra była drużyną waleczną i pod ręką Piechnika zaczęła odnosić sukcesy. - Nie była klubem bogatym, ale spełniała wymogi niezbędne do wywalczenia awansu: był sprzęt, obozy, wyjazdy, regularnie płacone pensje, premie meczowe - wspomina trener. - Większość piłkarzy mieszkała na Opolszczyźnie, utożsamiała się z Odrą. Tworzyliśmy bardzo dobry, rozumiejący się sportowy kolektyw, w dobrym tego słowa rozumieniu. Piłkarze to nie są ludzie święci, ale trzeba zachować pewne reguły i zasady. Drużyna musi mieć świadomość, że trener wszystko kontroluje. I sam świeci przykładem. Nie może być tak, że na zgrupowaniu zakazuje zawodnikom wypić piwo, a sam się afiszuje z butelką. Pan Antoni miał swoje sposoby na kontrolowanie zawodników. - Mecze rozgrywano dość wcześnie. W niedzielę mecz był o 11, do domu wracałem o 14 i po niedzielnym obiedzie wyciągałem żonę na spacer. Polegał on na tym, że przechodziliśmy po osiedlach, gdzie mieszkali piłkarze i sprawdzałem, czy ich samochody są na parkingu. Jak stoją, to chłopcy są w domach. Jak auta nie ma, to ruszyli w teren. Zapraszałem małżonkę do restauracji "Europa" na kawę, ale przede wszystkich chciałem tam sprawdzić, czy moje gwiazdy nie świętują sukcesu. Brak tylko mistrzostwaChoć minęło już ponad 30 lat, to były selekcjoner z rozrzewnieniem wspomina czasy pracy Opolu. - Na pytanie, który klub wywarł na mnie największy wpływ, niesprawiedliwością byłoby pokazać jeden - analizuje szkoleniowiec. - Jednak pierwsza wielka profesjonalna piłka, pierwsze bardzo trudne wyzwanie trenerskie miałem w Opolu. Pomagałem Odrze odnosić sukcesy, a Odra kreowała mnie. Pomagałem piłkarzom, a oni pracowali na mnie. Tak jest zawsze. Nie byłoby legendy Kazimierza Górskiego, gdyby nie tacy piłkarze jak Lato, Szarmach, Deyna, Lubański, którzy pracowali na niego. Jednak najpierw on musiał ich wykreować, dać szansę gry, stworzyć znakomitą drużynę. Odra Piechniczka awansowała do I ligi. W 1977 roku wygrała Puchar Ligi i zagrała w Pucharze UEFA. Została najlepszą drużyną na półmetku rozgrywek w sezonie 1978/79. Niestety, na wiosnę straciła przewagę i skończyła rozgrywki na 5. miejscu. - Jeśli w tym czasie czegoś brakowało nam do szczęścia, to mistrzostwa Polski - wspomina w nutką żalu. - Po raz pierwszy i jedyny w historii Odry - szansa na to była olbrzymia. Tytuł wywalczył Ruch Chorzów, z którym dwa razy wygraliśmy, zarówno w Opolu, jak i w Chorzowie. To świadczy, że nie byliśmy drużyną słabszą. Potrafiliśmy ograć Legię w Warszawie 5-3, strzelając wszystkie bramki po przerwie. Legia nigdy wcześniej ani później w żadnym meczu ligowym nie straciła 5 bramek w jednej połowie i to na własnym boisku. Czas goi rany, ale szkoda, że nie zdobyliśmy mistrzostwa, bo czułem, że to jest możliwe. - Z wielkimi łzami opuszczałam Opole, w którym mieszkałam pięć lat - wspomina Zyta Piechniczek. - To był bardzo piękny okres. Fajnie było, gdy w Chorzowie pod jednym dachem żyły cztery pokolenia, ale chciało się też samodzielności. Zyskaliśmy ją w Opolu. Pracowałam w liceum przy ulicy Kościuszki. Justynka chodziła do żłobka, a dwójka starszych dzieci do szkoły przy ulicy Powstańców Śląskich. W pracy szybko zostałam zaakceptowana, po dwóch latach młodzież wybrała mnie na najlepszego nauczyciela. Mąż odnosił sukcesy w klubie. To przekładało się na udane życie rodzinne. Kiedy zabierałam cały majdan do Chorzowa, obiecywałam, że jeszcze tu wrócę, ale życie potoczyło się inaczej. Po Odrze Piechniczek pół roku pracował jako trener koordynator Śląskiego Związku Piłki Nożnej w Katowicach i pod koniec 1980 roku dostał ofertę objęcia reprezentacji Polski. - Zadzwonił do mnie Bernard Blaut, który wówczas pracował w PZPN-ie i powiedział, że jestem jednym z kandydatów - opowiada Piechniczek. - Poprosiłem o tydzień do namysłu. Spotkałem się z prezesem Odry Feliksem Gruchałą, pytając o radę. Powiedział, że taką propozycję dostaje się raz w życiu, że na pewno dam sobie radę i mam się nie zastanawiać. Córka wymodliła medalI dał sobie radę. Wywalczył awans do mistrzostw świata w Hiszpanii, gdzie Polska w 1982 roku zajęła 3. miejsce. - Straciliśmy wiele nerwów - opowiada Zyta Piechniczek. - Na początku nie było łatwo, po remisach z Kamerunem i Włochami krakało się, że działacze pojadą i na miejscu wymienią trenera. W domu najmłodsza córka wypełniała rubryki z wynikami, syn zbierał wycinki z gazet i robił ojcu kronikę. Najstarsza bardzo przeżywała mundial. Oglądała wszystkie mecze, siedziała w kościele, modląc się o dobry wynik. Cztery lata później znów nasza drużyna zakwalifikowała się na mundial. W Meksyku odpadła w 1/8 finału, przegrywając 0-4 z Brazylią. Piechniczek wpisał się do historii polskiego sportu. I choć reprezentacja to najwyższa półka zawodowa dla trenerów, to Piechniczek sukces rozpatruje w innych kategoriach. - To praca dla Odry Opole dała mi najwięcej satysfakcji. Bo byłem trenerem warsztatowcem, który lubił codziennie przyjść do klubu, przebrać się z piłkarzami, na treningu pokazać wszystkie ćwiczenia - opowiada. - Byłem taka "Zosia samosia", co wszystko musi sama pokazać - od rozgrzewki po ćwiczenia rozluźniające. Potem herbata, do domu, drzemka i drugi trening. A jak nie było popołudniowego treningu to szedłem do klubu sprawdzić, czy trawa przystrzyżona, czy ją podlewają. Żyłem klubem 24 godziny na dobę. W reprezentacji jest inaczej. Różnica między kadrą a klubem jest taka, jak między żoną a kochanką. Klub to proza życia, a reprezentacja to blichtr. Zawodnicy przyjadą, pochwalą się nowymi adidasami, mają nowe dresy, buty, torbę, piękny wyjazd. Trener się nie znudził, bo ostatni raz się widzieliśmy kilka miesięcy temu. Kiedyś Wojtek Tyc pytał, czy można codziennie jeść to samo ciastko. Po miesiącu ono jest ciągle tak samo dobre, ale człowiek coś by zmienił. Choć oczywiście prestiżowo okres pracy z kadrą był dla mnie najważniejszy. Piechniczek miał jeszcze jedną przygodę z reprezentacją. Objął ją w 1996 roku, jednak nie udało się awansować do MŚ we Francji i w 1997 roku podał się do dymisji. Na pytanie, czy nie żałuje decyzji, odpowiada: - Ale czy trener powinien być odważny, czy skalkulowany, powinien podjąć ryzyko czy nie? Mój błąd polegał na tym, że nie znałem realiów naszego futbolu. Prawie 10 lat byłem poza krajem, poza polską piłką, nie znałem zawodników, ich mentalności. W porównaniu do zawodników z lat osiemdziesiątych to była przepaść. Piechniczek prowadził jeszcze dwie reprezentacje narodowe. Z Tunezją był na igrzyskach olimpijskich w Seulu w 1988 roku, był też selekcjonerem Zjednoczonych Emiratów Arabskich. Po drugiej próbie z naszą kadrą zajął się pracą w PZPN-ie, działalnością naukową (od 2000 roku jest wykładowcą na AWF-ie im. Jerzego Kukuczki w Katowicach) oraz polityką. Jest senatorem Platformy Obywatelskiej. - Nie zabieram głosu w sprawach, na których się nie znam - mówi Piechniczek. - Natomiast dyskutuję nad problemami, które leżą mi na sercu: wychowanie i kultura fizyczna, turystyka, sport wyczynowy. Poruszam się w polityce ze swobodą, natomiast nie zabiegam o laury i na siłę nie wchodzę do najwyższych władz. Tym bardziej, że postawiłem sobie cezurę czasową i jak się skończy kadencją, kończę przygodę z polityką. Definitywnie też skończył z trenerską ławką. - To zajęcie dla młodszych. Nie będę się ścigał z Majewskim, Janasem, Probierzem, Fornalikiem, których kiedyś trenowałem. Poza tym nie byłoby mnie stać na takie poświęcenie, że idę na spacer i szukam samochodów moich zawodników. Wciąż wraca do OpolaAntoni i Zyta Piechniczkowie mieszkają w pięknym domu w Wiśle. Były selekcjoner z dumą opowiada o swoich dzieciach i cieszy się z ośmiorga wnucząt. - Mamy dwie córki i syna, a każde ma inną profesję i mieszka w różnych miejscach. Najstarsza Joanna jest lekarką, pracuje i mieszka w Bostonie w USA. Ona była największym kibicem, najbardziej czuła piłkę nożną, przeżywała każde moje wyjazdy i mecze. Syn Tomasz pracuje w komisji pozyskiwania środków unijnych Urzędu Miasta w Chorzowie. Zdobywa pieniądze na projekty związane z modernizacją i infrastrukturą miasta. Najmłodsza Justyna skończyła Wyższą Szkołę Handlową z językiem wykładowym francuskim. Ona bardzo się przywiązała do Opola i tam mieszka. Jej synowie i córka urodzili się w Opolu. Chłopcy grają w hokeja w najmłodszej grupie Orlika. Państwo Piechniczkowie czasami odwiedzają przyjaciół w Opolu. - Wielu ich już nie ma, bo część umarła, inni wyjechali z Opolszczyzny - tłumaczy Antoni Piechniczek. - Jednak gdy przyjeżdżamy do Opola, to poza córką mamy kogo odwiedzić. Niestety, na częste wizyty nie ma czasu. Pan Antoni wciąż lubi spacery po Opolu, choć już nie "szpieguje" swoich piłkarzy. - Uwielbiam wyspę Bolko, bardzo lubię teren nad Kanałem Ulgi oraz bulwar wzdłuż Odry w kierunku zoo. I wszystkie okoliczne lasy, do których jeździliśmy na grzyby czy z drużyną na zgrupowania. Myślę, że wciąż nie zgubiłbym się w opolskich lasach. Tagi:\n~kibic~ 9 maja, 21:14 Panie Antoni, najlepsze życzenia z okazji urodzin. Sto lat zdrowia!!! Za to co Pan zrobił dla naszej Odry, w opolu zawsze będzie Pan witany z największym szacunkiem. Dziękujemy za podarowane kibicom Odry wspaniałe chwile i ciepłe wspomnienia z lat spędzonych w naszym mieście. krisbest 9 maja, 21:10 Dajcie już spokój z tym starym,zacofanym,komunistycznym aparatczykiem!!!Przez ludzi takich jak ten "leśny dziad" polska piłka nie jest w stanie wydobyć się z kryzysu...Ale cóż skoro płaci się aparatczykowi grubą kasę to on od koryta nie odejdzie! Wszystkie komentarze (2)\nWypadek na DK 46 między Dąbrową a węzłem Prądy\nKobra ukąsiła mężczyznę na jednym z łódzkich osiedli


Kraków w serwisie PP - http://pphklar.com.pl/\nKraków w serwisie PP\nSpis opracowań Opracowania Lista poradników\nDodane: 01:59 15. 02. 2022\nkristom.pl Z pewnością znajdzie się bez większychKażda impreza jest inna i potrzebne jest inne wyposażenie do jej organizacji. Warto jest korzystać z wypożyczalni, w których możliwy jest wynajem mebli. Z pewnośc\nDodane: 01:14 17. 01. 2022\npsychoterapia Kraków Dbanie o komfort i zdrowie psychiczneDbanie o komfort i zdrowie psychiczne jest bardzo istotne dla naszego codziennego dobrostanu. Jeśli czujesz się przytłoczony, zmęczony, a\nDodane: 01:27 02. 01. 2022\ngestalt kraków Pomoc psychologicznaW dzisiejszych czasach wszystko pędzie szybko do przodu, ludzie często gonią za pieniędzmi, dużo czasu spędzają w pracy i nie mają czasu na odpoczynek. Nie chodzi tu o zmę\nDodane: 01:12 23. 11. 2021\ngestalt kraków Prawidłowo przeprowadzona psychoterapia pozwala pacjentowi zajrzećPsychoterapia jest metodą leczenia zaburzeń psychicznych. Terapia grupowa jest wyjątkowo\nDodane: 00:44 15. 08. 2021\nwypożyczalnia mebli śląsk Jeśli masz imprezę tematyczną to wypożyczalniaPodczas gdy ważne jest, aby myśleć o kwestiach logistycznych, takich jak parking i przepływ ruchu podczas planowania wynajem namiotu imprezy , inn\nDodane: 00:47 14. 08. 2021\nmeble eventowe katowice Jeśli nie jesteś gospodarzem imprezy naJeśli nie jesteś gospodarzem imprezy na zewnątrz lub jeśli nie wynajmujesz duży dom lub miejsce, które ma przestrzeń na zewnątrz, to jest prawdopodobne, że b\nDodane: 00:47 15. 06. 2021\nwypożyczalnia mebli katowice O ile na filmach takie wydarzeniaOrganizacja eventu z prawdziwego zdarzenia nie zawsze jest łatwa. O ile na filmach takie wydarzenia i okoliczności wyglądają napra\nDodane: 01:26 06. 06. 2021\nmeble eventowe kraków Oni wypożyczają na krótki czas mebleWynajem mebli jest bardzo przydatny zaczynającym działalność firmom w zakresie możliwości wypożyczenia mebli biurowych na krótki okres.\nDodane: 01:46 02. 06. 2021\nwarsztaty rozwoju osobistego kraków Dzisiejsze czasy nie dla wszystkich sąDzisiejsze czasy nie dla wszystkich są proste i łatwe do przejścia. Wiele mnożących się problemów pogłębia smutek czy stany\nDodane: 00:55 30. 05. 2021\npsychoterapia-gestalt.pl Psychoterapia - na czym polega, w jaki sposób jest prowadzona?Dzisiejsze czasy nie dla wszystkich są proste i łatwe do przejścia. Wiele mnożących się problemów pogłębia smutek czy stany ne\nDodane: 01:39 20. 05. 2021\nwypożyczalnia mebli śląsk Meble eventowe stały się w ostatnimMeble eventowe stały się w ostatnim czasie bardzo popularne. Usługi z ich udziałem świadczą liczne wypożyczalnie mebli. Najczęściej z\nDodane: 01:40 19. 05. 2021\nmeble eventowe kraków Meble eventowe doskonale sprawdzają się jakoPrzedsiębiorcy, którzy organizują liczne konferencje często korzystają z usług wypożyczalni mebli. Ten rodzaj świadczonych przez wypożyczalni\nDodane: 01:02 10. 05. 2021\npsychoterapia Kraków Jak radzić sobie z problemami psychicznymiZdrowie psychiczne jest niemal tak samo ważne jak zdrowie fizyczne. Jednak problemy związane ze sferą mentalną są o wiele częściej zaniedby\nDodane: 01:23 15. 04. 2021\ngestalt kraków Nie można za każdym razem postępowaćPopularną formą psychoterapii dla rodzin jest terapia oparta na doświadczeniach. Jej głównym celem jest\nDodane: 01:39 28. 03. 2021\nwypożyczalnia mebli śląsk Czy wypożyczalnia mebli to dobry interes?Ludzie od zawsze szukają pomysłu na biznes. Dzisiaj coraz trudniej jest znaleźć coś oryginalnego, ponieważ praktycznie wszystko już istnieje. Jednak\nDodane: 01:33 04. 01. 2021\npsychoterapeuta Kraków Różne rodzaje nurtów psychoterapeutycznychPsychoterapia jest dość ogólnym pojęciem, które oznacza niesienie pomocy pacjentom przy użyciu metod psychologicznych. Psychologia j\nDodane: 02:10 04. 12. 2020\nwypożyczalnia mebli Oba rozwiązania mają swoje wady iKiedy zabieramy się za organizację jakiegoś wydarzenia, wówczas każdorazowo należy zadbać o szereg ważnych czynników. Jednym z najistotniejszych jest choc\nDodane: 05:45 01. 12. 2020\nwynajem krzeseł chiavari z transportem rozmiaru posesji czy liczby gościOczywiście wszystko zależy od możliwości m.inZaproszenie na ślub i wesele, a na nim data, miejsce ślubu i adres przyjęcia weselnego: podwórko u Państ\nDodane: 02:24 01. 12. 2020\nmeble eventowe kraków Imprezy okolicznościowe wszelkiego rodzaju eventy festynyImprezy okolicznościowe, wszelkiego rodzaju eventy, festyny i inne bankiety, to przedsięwzięcia, do których stworzenia należy odpowiednio się\nNiższe nakłady, lepszy druk. Poligrafia ogółemPipes and leaksGdy wentylacja nie działaRelaks w ogrodzie na wyciągnięcie rękiJaka jest wartość Twojego mieszkania Interesting information on how to buy us auto parts Zarobki i praca w geodezjiNowe podejście w 2020 jak uczyć się hiszpańskiegoKrótki opis reklamy mobilnej i outdoor dla przedsiębiorcówSztukateria - dla stylu klasycznego!Inwestycja z zyskiem: PozycjonowanieTwoja firma w interneciePrace do których koniecznie przyda się podnośnikMinimalistyczne dywanyBez wystroju okien nie ma wystroju wnętrzaZakłady poligraficzne i drukarskieOne of the most interesting place in PolandSprawy rozwodowe - jak się przygotować?Nowoczesne tworzenie sklepówPowiew lata - o relaksieModa na sztukaterię? Czemu nie!Czy można znaleźć kardiologa w pracy?Przychodnie i szpitale tego potrzebująKrótko o wywalczaniu odszkodowańO ekstremalnych pracach porządkowychGdzie wynająć halę?Co chcesz wiedzieć o zaproszeniachMobilne billboardy - czy warto?Salony samochodówStomatolog Katowice


Usługi malarskie Warszawa - tapetowanie ścian - malowanie mieszkania | MabaBud\nUsługi malarskie i tapetowanie: Warszawa i okolice\nUsługi malarskie i tapetowanie: Warszawa…\nPrace malarskie i tapetowanie ścian wykonujemy w sposób profesjonalny. Wbrew pozorom, te prace mogą się wydawać łatwe do wykonania, niemniej wymagają sporego doświadczenia i staranności.\nPodczas prac malarskich, należy uprzednio sprawdzić podłoże i przygotować w należyty sposób dane podłoże, użyć właściwego i sprawdzonego podkładu gruntującego, wybrać stosowny rodzaj farb do danych powierzchni oraz w umiejętny sposób dobrać gęstość farb i odpowiednie narzędzia do malowania.\nNależy również starannie zabezpieczyć posadzki, meble i inne detale na czas tych prac, a także w umiejętny sposób okleić taśmą styk np. okna, drzwi, listew, mebli, ze ścianą oraz wielu innych elementów. Tapetowanie natomiast wymaga dużego doświadczenia, które zdobywa się przez wiele lat – układając różnego rodzaje tapet i oklein ściennych. Usługi wykonujemy w Warszawie i bliskich okolicach.\nZakres usług malarskich\nmalowanie: ścian, sufitów, okien, grzejników, rur, drzwi\ngładź gipsowa – wygładzanie ścian i sufitów – sztablatura\nMabaBud – profesjonalne tapetowanie oraz usługi malarskie Warszawa i okolice\nFirma MabaBud to dysponująca bardzo długim stażem na rynku firma malarska Warszawa bowiem stanowi nasz główny obszar działania już od 30 lat. Na przestrzeni tego czasu zdobyliśmy olbrzymie doświadczenie, a ponadto skompletowaliśmy także bogato wyposażone zaplecze techniczne oraz wysoko kwalifikowany, dobrze zgrany zespół fachowców. Dzięki temu malowanie mieszkania w przypadku każdego zlecenia przeprowadzamy niezwykle szczegółowo, precyzyjnie i w sposób zapewniający długotrwale utrzymujące się efekty.\nWspomniany długi staż w branży przełożył się jednak nie tylko na bardzo wysoką jakość oferowanych przez nas usług. Oprócz tego zapewnił nam również możliwość realizowania zleceń w pełni kompleksowo. W zależności od Państwa potrzeb mogą one obejmować m.in.:\n– profesjonalne tapetowanie mieszkania,\n– malowanie ścian, sufitów, drzwi, grzejników, rur, a także okien skrzynkowych lub zespolonych,\n– usuwanie starych tapet oraz powłok malarskich,\n– montowanie wzmacniających konstrukcję albuminowych narożników,\n– wszelkie czynności przygotowawcze, poprzedzające właściwe malowanie mieszkania, takie jak gruntowanie ścian i stropów, czy też mycie ich oraz wygładzanie wraz z kilkuetapowym szlifowaniem.\nIle kosztuje malowanie mieszkania we współpracy z firmą MabaBud?\nNa postawione powyżej pytanie niestety nie da się odpowiedzieć w sposób jednoznaczny. Jak niemal ze wszystkim innymi usługami budowlanymi, także i malowanie lub tapetowanie mieszkania czy pojedynczego wnętrza uzależnione jest pod względem kosztów od wielu niejednolitych czynników. Wśród nich znajduje się m.in. powierzchnia ścian i sufitów, stopień skomplikowania prac, rodzaj wykorzystywanych farb czy mas, a także wszelkie dodatkowe czynności poprzedzające właściwy proces roboczy, które są niezbędne, aby w sposób fachowy i skrupulatny przeprowadzić malowanie mieszkania. Cena jednak – niezależnie od wszystkich wspomnianych czynników – wciąż możliwa jest do oszacowania.\nW związku z tym na podstronie działu „Cennik” przeznaczonej stricte pracom malarskim i tapeciarskim przygotowaliśmy poglądowe podsumowanie kosztów robocizny przypadających na każdą z wymienionych we wcześniejszej części tekstu usług. Zestawienie to nie obejmuje kosztów materiałów niezbędnych do wykonania prac (ponieważ zależą one od ich ilości oraz jakości), ale bazując na ich cenach w internecie czy marketach budowlanych, dość łatwo oszacować finalną skalę wydatków w związku z określonym przedsięwzięciem.\nOczywiście oprócz cennika orientacyjnego, koszt malowania mieszkania wyliczamy również indywidualnie, w oparciu o informacje przekazane nam przez Klienta. Jeśli zatem są Państwo zainteresowani podjęciem współpracy z naszą firmą, serdecznie zapraszamy do kontaktu.


Zastrzeganie dokumentów - Bank Spółdzielczy w Janowie Lubelskim\nZarówno Klienci Banku Spółdzielczego w Janowie Lubelskim jak i osoby nie będące klientami Banku mają możliwość dokonania zastrzeżenia zagubionych lub skradzionych dokumentów tożsamości.W dowolnej placówce Banku każda osoba może dokonać zastrzeżenia następujących dokumentów tożsamości:\nZastrzeżenia dokumentów przyjmowane są w kilkunastu tysiącach placówek bankowych. Informacja wskazująca, ze dokument jest zastrzeżony, a tym samym powinien być zablokowany i wyeliminowany z obrotu, pojawia się w Systemie w czasie niemal rzeczywistym.\nInformacje o dokumentach są przekazywane wszystkim Bankom uczestniczącym w Systemie. Korzystają z niego także operatorzy telefonii komórkowych, Poczta Polska i szereg innych Uczestników. Dokumenty mogą także sprawdzać m.in.: notariusze, hotele, wypożyczalnie czy agencje pośrednictwa sprzedaży i wynajmu nieruchomości.\nPowiadomić Policję (gdy utarta nastąpiła w wyniku kradzieży).


Garnitur do ślubu we wzory? Jesteśmy na tak! - Smartraptor.pl - Biznes, Porady, Lifestyle\nWybierając garnitur do ślubu, zazwyczaj pierwsze kroki kierujemy do znanych sklepów z garniturami, które można spotkać w galeriach handlowych. Tam też szukamy czegoś oryginalnego, czym zachwycimy swoją przyszłą żonę i gości weselnych, tymczasem… No właśnie, można się zdziwić!\nGarnitury z galerii handlowych — tak do pracy, nie do ślubu\nGarnitury ślubne, dostępne „od ręki” są szyte na „uniwersalną figurę”, która, jak wiadomo, nie istnieje. Owszem, część z Panów o klasycznej budowie znajdzie tutaj swój wymarzony garnitur ślubny. Niestety, większa część mężczyzn będzie musiała albo zaryzykować poprawki krawieckie, albo zdecydować się na usługę profesjonalnej pracowni krawieckiej.\nWadą sklepowych garniturów jest także fakt, że są szyte w tej samej skali kolorystycznej, niezależnie od marki. Jeżeli szukacie jasnych garniturów lub wzorzystych, możecie nie znaleźć takiego modelu, który spełni Wasze oczekiwania.\nCo więcej, takie garnitury mogą być zupełnie odpowiednie na spotkanie biznesowe czy kolację z kontrahentami, ale do ślubu mogą nie być wystarczająco eleganckie i unikatowe.\nGarnitur ślubny we wzory — wyróżnij się na swoim ślubie!\nGarnitur do ślubu we wzory to zdecydowanie temat dla krawca! Wprawne oko krawieckie szybko zorientuje się jakie wzory będą się tak układać na Twoim typie sylwetki, by jej nie zaburzyć. Wybierając wzorzysty garnitur ślubny, trzeba pamiętać o tym, że wzory poszerzają.\nNa szczęście, w dobrej pracowni krawieckiej dowiesz się jaki wzór będzie odpowiedni do Twojej sylwetki i podkreśli unikatowość stroju ślubnego, zamiast niedostatki figury. To właśnie dlatego szycie na miarę przed ślubem się opłaca!\nJakie wzory wybrać na garnitur ślubny?\nKratka tu, kratka tam, czyli najczęściej wybierany wzór na garnitur. Trudno temu zaprzeczać, jak wiadomo kratka Burberry to jedna z najbardziej luksusowych kratek na świecie! W zależności od koloru bazowego można wybrać właśnie ten wzór (szczególnie, jeśli garnitur do ślubu będzie utrzymany w tonacji beżu) lub poprosić krawca o pomoc w wyborze odpowiedniego wzoru.\nGarnitury ze wzorem to świetny wybór na uroczystość ślubną, która odbywa się w plenerze, pod namiotami, gdzie nie obowiązuje bardzo formalny ślubny dress code i można sobie odrobinę poszaleć z kolorem i detalem.\nJeżeli Twoje wesele będzie bardziej tradycyjne, możesz zdecydować się na delikatną kratkę na marynarce, ale raczej wybieraj uniwersalne kolory, takie jak granat, stalowy szary i ciemny niebieski. Takie przyjęcia wymuszają na uczestnikach klasyczne stroje weselne.\nOdkryciem kosmetycznym ostatnich lat są oleje stosowane do pielęgnacji całego ciała. To wynalazek stary jak świat, już w starożytności korzystano z ich właściwości pielęgnacyjnych i leczniczych. Potem przez długi czas…\nCo robi weterynarz? Kiedy weterynarz uśpi psa?\nJaki sklep internetowy z butami sportowymi jest godny polecenia?


Za Treflem stał związany wyczynowo z siatkówką i koszykówką Kazimierz Wierzbicki. Drużynę rugbystów w Gdyni organizował Zbyszek Rybak, pasjonat, cieszący się dużym autorytetem w środowisku kibiców. W tym czasie Dariusz Komisarczuk grał w Ogniwie Sopot, ale jego marzeniem były zwycięstwa dla ukochanej Gdyni. Wezwany pod broń zgłosił się natychmiast.\nW tym czasie Rafał Kwiatkowski przymierzał się do kariery piłkarskiej. We właściwym czasie podjął właściwy wybór i został rugbystą. Na początku grał dla Gdańska w brawach AZS AWF oraz Lechii, a potem wojażował po kraju i świecie zanim odkrył w sobie naturę "Buldoga". W Arce spędził 10 najlepszych lat swojej kariery.\nObaj włożyli mnóstwo serca w przygotowanie obchodów jubileuszy 25-lecia Arki.\nW Radio Gdańsk Z boisk i stadionów Rafał Kwiatkowski opowiadał jak udało mu się połączyć w jednym krwioobiegu żółto-niebieską oraz biało-zieloną krew.\nDariusz Komisarczuk jubileusz ukochanego klubu uczcił w sposób najbardziej godny dla sportowca, czyli zwycięstwem nad Pogonią Siedlce 53:8.\nPosłuchaj rozmowy z Dariuszem Komisarczukiem:


lokal | Pivsam\nOdbiór mieszkania od wykonawcy\nSubmitted by addmean on Tue, 11/03/2020 - 19:03\nPo zakończeniu budowy nadchodzi pora na odbiór techniczny postawionego dla nas gniazdka. Wykrycie, odnotowanie i obowiązek dewelopera do reperacji wykrytych niedociągnięć i niedoróbek, uchronią nas przed poniesieniem dodatkowych wydatków po wprowadzeniu się do mieszkania. Podczas odbioru mieszkania od dewelopera, nabywca ma prawo sprawdzić zgodność mieszkania z założeniami, jakie zostały zapisane w umowie z deweloperem.\nRead more about Odbiór mieszkania od wykonawcy\nStoły montażowe, a mebelki typu ESD - a więc, najwspanialsze lokalizacje do roboty\nSubmitted by addmean on Tue, 10/20/2020 - 07:37\nCo to bywają meble ESD i gdzie są wykorzystywane? Jakiego typu są rodzaje stolików montażowych i w jakim lokalizacji je zdobyć? To wszystko oraz jeszcze więcej znajdziesz w naszym artykule!\nRead more about Stoły montażowe, a mebelki typu ESD - a więc, najwspanialsze lokalizacje do roboty\nSposób na czystą wodę do użytkowania – dreny\nSubmitted by addmean on Thu, 10/08/2020 - 08:36\nCzłek musi pić pomiędzy dwa a dwa oraz pół litra wody na dzień. Byleby zdrową, co nie jest tak ewidentne we wszystkich aglomeracjach.\nKranówka nie za każdym razem nadaje się do wypicia.\nRead more about Sposób na czystą wodę do użytkowania – dreny\nSubmitted by addmean on Wed, 04/01/2020 - 13:16\nAuthor: Jaidi Amal\nPracy można szukać na wiele metod. Lecz musimy je znać. Podpowiadamy, jak do tego się zabrać i na co zwracać uwagę.\nSzukając pracy poza granicą, można naturalnie pojechać do wybranego przez siebie państwa, w jakim chcemy wykonywać pracę i tam na miejscu rozpocząć poszukiwania przez przyjaciół, analizując ogłoszenia w lokalnej prasie oraz na portalach internetowych.\nRead more about Jak szukać zatrudnienia poza granicami naszej ojczyzny\nZ jakiego powodu warto jest szybko i komfortowo rozliczyć się z US siedząc w swym mieszkaniu?\nSubmitted by addmean on Thu, 01/24/2019 - 01:31\nJeśli jesteś personą pełnoletnią, to szybciej czy później nadejdzie takowy okres, kiedy konieczne będzie rozliczenie się z US. Złożenie swej proklamacji podatkowej jest ustawowym zadaniem wszelakiego dorosłego człowieka i należy się radować, iż w ostatnich czasach jest to o wiele bardziej komfortowe niż przykładowo paręnaście wiosen temu.\nRead more about Z jakiego powodu warto jest szybko i komfortowo rozliczyć się z US siedząc w swym mieszkaniu?\nPopularne rozwiązania w opakowalnictwie\nNaprawa maszyn elektronicznych – czy naprawdę jest to nadal dzisiaj opłacalne?\nCzy dobrze sprawdza się kupowanie online?\nZadania, jakich celem jest właściwe zabezpieczenie metali


Jak zrobić gofry bez gofrownicy - sprawdzone 3 sposoby | Aleksandra's Site\nJak zrobić gofry bez gofrownicy - sprawdzone 3 sposoby\nPosted by Aleksandra Grobelna on June 12th, 2019\nTak istnieją sposoby na to, by zrobić ulubione gofry, nie posiadając gofrownicy. Ja wychodzę z założenia, że lepiej zainwestować w dobry sprzęt, o odpowiedniej mocy, niż kupować byle co i się potem męczyć z jakimś badziewiem, które będzie nam nie dopiekało ciasta. Wówczas o wiele lepszym wyborem, jest zatrzymanie naszej kasy, dozbieranie potrzebnej sumy, a przez ten czas oczekiwania na przypływ gotówki, wykorzystanie jednego ze sposobów na przygotowanie gofrów bez gofrownicy. Niby sprzęt to podstawa, ale da się obejść brak specjalistycznego opiekacza. Jednak zaznaczam uczciwie, smak i konsystencja może się nieco różnić od takich prawdziwych gofrów.\nZaczynamy od podstawowego przepisu na ciasto gofrowe:\nTeraz przechodzimy do sedna naszego postu.\nSposoby na to jak zrobić gofry bez gofrownicy\nna patelni - tak, tak zwyczajna patelnia wystarczy by usmażyć gofry. W końcu ciasto gofrowe jest bardzo blisko naleśnikowego. Niestety gofry robione na patelni, a nie w gofrownicy będą najdalej od ich prawdziwego smaku. Mi chyba bardziej przypominają pankackesy amerykańskie, niż gofry. No ale są naprawdę smaczne.\ngrill elektryczny lub opiekacz do kanapek - te urządzenia dużo bardziej przypominają tradycyjną gofrownicę. Dlatego właśnie z nich uzyskamy najbardziej gofropodobny wypiek. Radzę jednak w miarę oszczędnie wylewać ciasto i nie przykrywać jednak drugą częścią urządzenia, bo gofry rosną. Aha obowiązkowo pilnujemy momentu w którym trzeba przewrócić je na drugą stronę. Przy pomocy drewnianej łopatki.\nforma czy też blacha - tak są w sklepach odpowiednie blachy o kształcie gofrów. Mogą być one wykonane z metalu lub silikonu. Jednak pieczone gofry, mimo iż ładnie odchodzą od ścianek i nie ma problemu z ich wyjęciem (zwykłą blachę musimy natłuścić), to ich smak jest nieco bardziej suchy, niż pozostałych.


data publikacji: 2021-05-04 22:43:42\nNie daruje tego paktu z diabłem.\nMacie jeden głos mniej.\nautor: ajde, data nadania: 2021-05-05 10:48:58, suma postów tego autora: 289\nNo tak, walka polityczna przede wszystkim. Im gorzej tym lepiej bo może uda się to wykorzystać przeciw PiS.\nA jednak coś mi mówi mówi że Platforma się na tym przejedzie.\nautor: Lej, data nadania: 2021-05-06 18:54:07, suma postów tego autora: 293\nSejm poparł fundusz\nDzięki temu Platforma z resztkami Nowoczesnej i Nowacką na pokładzie może rozpocząć walkę o powrót do wyborcy, który tęskni za AWS-em, zaczyna coś chrzanić o czerwonych, a nawet o lewakach, ho ho, gdyby nie osobiste urazy, to i z PiS-em wróciłaby koalicja, a na razie testowanie opcji wspólnych rządów z Konfą, Gowinem, Ziobrą i pewnie PSL - tylko, że za szybkie, bo oznaczałoby to dłuższe męczenie się z wetami Dudy, niż tylko od 2023 roku (no ale cóż, zwykła kasa mogłaby się przecież zgadzać - i nie chodzi tu o stosunkowo słąbo płatne stanowiska rządowe, ale priorytetowe miejsca w zarządach spółek skarbu państwa - myślę, że to akurat większości ludzi, nie tylko z PiSu zyciowo by się podobało)\nautor: tomasz_rysz, data nadania: 2021-05-11 22:41:00, suma postów tego autora: 1507\nBo to co nas podnieca to się nazywa kasa\nśpiewa Maryla Rodowicz i to pasuje nie tylko do posłów wszelkiej maści, ale także do elektoratu. Wizja ogrooomnych pieniędzy które chce Polakom dać Unia, tylko trzeba wyrazić zgodę na ich przyjęcie, daje wyraźną przesłankę dla wyborców kto zasłużył na na krzyżyk na kartce wyborczej.\nWynik głosowania zaskakujący o tyle, że znalazło się aż 33 posłów którzy zaprezentowali rejtanowską pozę sprzeciwu (Solidarna Polska i Konfederacja). Reszta wykazała się politycznym pragmatyzmem głosując za (290) bądź wstrzynując się od głosu (KO).\nNatomiast smakosze parlamentarnych jaj mieli ucztę obserwując głosowanie w Senacie, który miał na złość rządowi odrzucić sejmowe TAK proponując wersję z preambułą (coś w rodzaju zaklęcia żeby było dobrze, a przynajmniej lepiej jeśli za PISu nie może być dobrze.\nI w tym wypadku pomimo zaleceń totalnych senatorowie *pomylili się* gremialnie, pragmatycznie głosując na TAK dla ustawy o ratyfikacji i NIE dla ustawy z preambułą.\nCo do jaj z preambułą, przpomina mi się stara anegdotka z czasów słusznie minionych kiedy bary mleczne były filarem ustroju. Rankiem w barze mlecznym sporo ludzi. Młody człowiek zamawia jajecznicę z dwóch jaj. Starsza pani obok zamawia:\nDla mnie także jajecznica z dwóch jaj tylko proszę ze świeżych jaj.\nPani przyjmująca zamówienie krzyczy do kucharki:\nDwa razy jajecznica z dwóch jaj, jedna ze świeżych. :)\nautor: Adrem63, data nadania: 2021-06-04 09:05:22, suma postów tego autora: 2298


Dom do wynajęcia Gdańsk ulica Kasztanowa — Flatfy.pl\nDom do wynajęcia Gdańsk ulica Kasztanowa\nWynajmę 14 mieszkań w Przejazdowie , gm. Pruszcz Gdański. Mieszkania są dwu i trzypokojowe w nowym bloku czteroklatkowym jednopiętrowym. W trzech klatkach znajdują się cztery osobne mieszkania i w jednej klatce dwa mieszkania. Mieszkania są nowe, świeżo wykończone i wyposażone w nowe meble i sprzęt. W każdym z nich jest przestronny aneks kuchenny, łazienka z kabiną prysznicową i pralką oraz duże, przestronne pokoje z płaskimi telewizorami. Mieszkania 3 pokojowe przeznaczone są dla 8-9 osób, z kolei dwupokojowe dla 6-8 osób. Możliwość wynajęcia minimum 1 mieszkania. Maksymalna ilość miejsc noclegowych to 119. Okres wynajmu minimum 1 miesiąc . Mieszkania są w pełni wyposażone , tj. sprzęt AGD, kuchenka, lodówka, pralka, odkurzacz, mikrofalówka, sztućce, garnki, kubki, talerze, pościele, kołdry oraz poszewki. W każdym pokoju płaskie telewizory. Obiekt bardzo dobrze zlokalizowany , niedaleko ul. Elbląskiej, bdb. dojazd do DCT, obwodnicy południowej (S7), obwodnicy Trójmiasta (S6), autostrady (A1) oraz lotniska. Obiekt położony na działce o powierzchni ok. 4 900 m 2, przed budynkiem znajduje się duży parking. Budynek z roku 2010. Nowy dach i elewacje położone w 2014r. Cena to 600 zł netto za osobę na miesiąc (+8% VAT) - bez żadnych dodatkowych opat . Zapraszamy do kontaktu: - Biuro - 8 - 16 godz. Asia - 730 606 661 - Handlowiec Kasia - 798 288 724 - Handlowiec Jacek - 798 517 013 - Handlowiec Michał - 506 317 396\nJasieńBrzeźnoOlszynkaNowiecMatemblewoNadmorski DwórKokoszkiSiedlceOruniaOliwaKiełpino GórnePiecki\nGdańsk, Kasztanowa, Dom wynajem


Wideo: Kolejne zabawki trafiły na akcję Podarujmy dzieciom święta - Turek.net.pl\nWideo: Kolejne zabawki trafiły na akcję "Podarujmy dzieciom święta"\nTrwa zbiórka zabawek w ramach akcji "Podarujmy dzieciom święta" zorganizowanym po raz drugi przez Miejski Ośrodek Pomocy Społecznej. Dziś udaliśmy się z kamerą by sprawdzić jak przebiega tegoroczna zbiórka.\nZabawek, gier, maskotek i książek jest już co raz więcej. Panie z MOPS w Turku cieszą się, że odzew jest w tym roku większy ale liczą na kolejne obfite dary. Celem akcji organizowanej z myślą o najbardziej potrzebujących dzieciach, jest niesienie pomocy i radości dzieciom z naszego miasta.\nPamiętajmy o tym, że nawet najdrobniejszy gest z sprawi ogromną radość i umili dzieciom świąteczny czas – mówią pracownicy MOPS i dziękują za wszelkie okazane wsparcie.\nZbiórka trwa od 6 listopada do 2 grudnia. Wszyscy chętni mogą oddać niepotrzebne zabawki, książki, puzzle czy gry w dobrym i kompletnym stanie w siedzibie MOPS przy ul Konińskiej 4 w godzinach od 7.15 do 15.00.\nTagi: zbiórka zabawek (5) MOPS (42)


Sharon Stone wykluczona z festiwalu filmowego\nSharon Stone ma zakaz wstępu na Międzynarodowy Festiwal Filmowy w Szanghaju.\nPowodem decyzji organizatorów imprezy jest niefortunny komentarz aktorki dotyczący trzęsienia ziemi w Chinach. Podczas jednego z wywiadów Stone oznajmiła, że katastrofa naturalna to kara, jaka spotkała Chińczyków za złe traktowanie ludu tybetańskiego. Organizatorzy festiwalu w Szanghaju wystosowali list do aktorki, w którym wyrazili oburzenie jej słowami i zapowiedzieli, że nie będzie ona zapraszana na kolejne edycje festiwalu.\nSharon Stone pracuje obecnie na planie dramatu "Streets of Blood".\nWygląda na to, iż Sharon Stone bardzo naraziła się chińskiej społeczności swoim niewybrednym komentarzem odnośnie ofiar lokalnego trzęsienia ziemi. Aktorka straciła właśnie rolę w amerykańsko-chińskiej produkcji fantasy "Mermaid Island".\nBohaterami filmu są mieszkańcy Oceanu - ludzie, syreny, bestie i mityczne stwory, którym nie zawsze udaje się żyć w pokoju. Z waśniami muszą sobie poradzić zakochany mężczyzna i piękna pół kobieta, pół ryba.\nStone miała zagrać złą wiedźmę. W głównej roli kobiecej zobaczymy Liang Yanfei. Monica Bellucci zagra królową syren.\nZa kamerą staje Pitof. Produkuje Irvin Kirshner. Budżet filmu szacowany jest na 50 milionów dolarów.\nDołącz do dyskusji: Sharon Stone wykluczona z festiwalu filmowego


Aktualności – Wojewódzki Szpital im. Zofii z Zamoyskich Tarnowskiej w Tarnobrzegu\nKONKURS na stanowisko dyrektora Wojewódzkiego Szpitala im. Zofii z Zamoyskich Tarnowskiej w Tarnobrzegu.\nW załączeniu Uchwała Nr 352/7004/22 Zarządu Województwa Podkarpackiego w Rzeszowie z dnia 18 stycznia 2022 r. w sprawie ogłoszenia konkursu na stanowisko dyrektora Wojewódzkiego Szpitala im. Zofii z Zamoyskich Tarnowskiej w Tarnobrzegu.


Strona główna » Bank pomysłów » Karetą do ślubu\nKaretami powożono w Polsce już w XVII wieku. Te większe, z resorami, nazywano landarami od niemieckiego miasta Landau in der Pfalz, które słynęło z produkcji pojazdów konnych właśnie. Mówi się, że to karety wymusiły wprowadzenie pierwszych przepisów drogowych i ustalanie kierunku ruchu.\nDzisiaj kareta kojarzy nam się z królewskimi ślubami (punkt obowiązkowy ceremonii), muzeum pojazdów lub z bajakami o magicznych dyniach, które pod wpływem magicznej różdżki przemieniają się w eleganckie powozy.\nFoto1: Manufaktura Anna Jankowska, Foto 2: kareta.com.pl,\nFoto 3: kareta.pl, Foto 4: luxlux.pl, Foto 5: stajniapoddebami.pl\nDla tych, którzy szukają oryginalnego pojazdu do ślubu polecamy karetę. Jest wytworna, elegancka - oczywiście wszystko zależy od charakteru przyjęcia weselnego. (Czasami lepszym wyborem może okazać się bryczka.) I od naszych wyobrażeń o tym dniu. Można też pokusić się o protokół królewskiego ślubu i karetą pojechać jedynie do kościoła. A po ceremonii przesiąść się do współczesnej "bryki".\nFoto 1: Karetadoslubu.pl, Foto 2: Kareta State Landau z 1902 roku, Plejada.pl,\nFoto 3: Karetadoslubu.pl\nKareta z pewnością będzie trafnym wyborem dla miłośników hippiki jak i spełnieniem marzeń każdej księżniczki.\nFoto 1: tvn24.pl, Foto 2: gazeta.pl, Foto 3 : papilot.pl