Bo TAK! | Budująca Mama - blog lifestyle parenting - budowlaniec, mama trójki\nBudująca Mama 4/04/2014 43 komentarzy buciki , buty , czapeczki , dziecko , dziecko-porady , dziecko-życie , pierwsze buty , ubranka , z daszkiem Edit\nI tak podróżujemy. Bo tak! Bo to dziecko\nBo tak! Bo to dziecko!\nTo moje dziecko i będzie wyglądać jak dziecko. Jak dziewczynka :-) Będzie chodzić w dresikach, będzie chodzić w sukienkach. W miękkich bucikach i kolorowych czapeczkach. Bo to dziecko właśnie :-)\nJak wiecie już wysprzątana. W Zośki szafie nie ma chyba nawet jeansów. Były, miękkie ogrodniczki, ale nie ma sztywnych rurek ani wystylizowanych butów niczym buty narciarskie.\nW Zosi szafie są piękne rajstopki.\nMoje ulubione - tencel z Woli. Cudowne, mięciutkie, przewiewne. Mamy 4 pary i najchętniej tylko te nosiłybyśmy w kółko. Szkoda, że pośpieszyłam się z zakupami, bo teraz są sporo tańsze... A tym bardziej, że miała nawet 15 % zniżki na kolejne zakupy :/ No, ale trudno. Ważne, że mamy. I tak były warte swojej ceny :)\nW Zosi szafie są leginsy\nTo chyba moja ulubiona forma ubierania Zośki. Cienkie leginsy, zawsze elastyczne i pasujące do wszystkiego :-) Lubicie te elastyczne stwory dresopodobne?\nW leginsach buzia się śmieje\nW Zosi szafie są dresiki\nRóżniste sportowe i niesportowe, spodnie i bluzy. W kompletach i bez. Szczególnie ostatnio sympatią pałamy do letniej naszej bluzy. Jest super. Pomimo wciągania przez głowę, bardzo łatwo się ją ubiera. Ściągacz jest ściągaczem i spełnia swoje zadanie. Wielki wielki plus dla Barbaras za ten model - jest super :-) szkoda, że jest na styk :-/ a nie na zapas... Tymczasem nosimy jak tylko nie jest w praniu :-D (o tych ubrankach przeczytasz też w tym poście)\nNa spacerku musi być wygodnie\nMamy też kilka sweterków, na ładne okazje, chociaż zazwyczaj 'w gości' zostajemy przy krótkim rękawku, bo nam 'w gościach' za gorąco ;-)\nJest też kilka kiecek\nW końcu, to nasza mała królewna, więc ma sukienki. Czasem nawet ubierane, choć bardzo rzadko. Wolę spódniczki. Krótkie, fajne, sportowe, zawadiackie ;-) z charakterkiem. Tak. Spódniczki to mój wybór po leginsach. Możemy wtedy wyeksponować piękne nóżki naszej modelki :-)\nBardzo lubię dziecięce czapeczki. Nigdy nie wkładam na głowę byle czego. Na tą wiosnę mamy piękną białą z Barbaras, którą pokazywałam już tutaj, no i daszkową Broel - spisuje się świetnie w słoneczne dni :)\nOstatnio ulubiony zestaw od kiedy pogoda nas rozpieszcza\nPajace używamy do dziś. Każdej nocy, jak i w czasie choroby. Są wygodne, nie mają gumek. Nic nigdzie nie ciśnie... Śpiochy używałam długo. Właściwie do końca zimy zestaw domowy to był bodziak z długim i śpioch. Moim zdaniem brak gumek dla takiego dzieciątka to duża wygoda. Wtedy na spacerek wciągałyśmy na wszystko dresik. Teraz, kiedy jest cieplej, troszeczkę nam garderoba zelżała i ze śpiochami nam nie po drodze ;-)\nWiadomo. Podstawa podstaw. Bodziaki - bardzo wygodne, plecki zakryte. U nas obecnie najczęściej takie na naramkach (dla tych spoza wielkopolski = bez rękawków ;-) ) jako podkoszulka i na to jeszcze koszulka idzie. Koszulek też mamy sporo. Najchętniej miękkie, elastyczne i przyjemne. Kolorowe, bajkowe i nie tylko ;-) wymieniane dość często z powodu alergii na śliniak ;-)\nKurteczki mamy też\nA jak, choć używane nieczęsto, bo jakoś skok był z zimy od razu na wiosnę. Ale na wietrzny dzień jak znalazł. Mamy dwie. Jedną po rodzince, a drugą trochę na wyrost upolowaną u Piegowatej Ewy razem z bezrękawnikiem ;-) no i takie inne bardziej podwórkowe, niewyjściowe sprawy, ale... Na to przyjdzie czas, jak Zośka zacznie dreptać.\nNo właśnie dreptać\nStoję! I to sama wstałam :)\nJuż zaczyna, choć nie sądzę, żeby szybko jej poszło, ale w domu już wstaje, więc skarpetki z ABSami coraz częściej się przydają, no i dzisiaj... Kupiliśmy pierwsze buciki. Do takich okazjonalnych przechadzek. W końcu ile można skarpetami cudze podłogi szorować. A więc mamy. Pierwsze. Śliczne. DZIECIĘCE buciki. Kupione spontaniczne, niedrogie a sprawiające tyle radości. Kurcze. Całą zimę bez butów przeżyłyśmy, a teraz cieszę się jak głupia? Też ktoś tego doznał, czy tylko ja jestem taka nawiedzona?\nPierwsze Zośkowe trampałki\nMacałam te buciki w każdą stronę. Zastanawiałam się, czy będą dobre... Miękka podeszwa, przewiewność... Wiem wiem, najlepiej byłoby iść w te skarpetkowe, ale trochę cena mnie odstraszyła, jak na chwilowe człapacze. Mam nadzieję, że troszkę je ponosimy. Podobają się?? Jak przetestujemy, to opisze je dokładniej.\nI to by było na tyle. Cały długi wpis tylko po to, żeby pochwalić się trampusiami ;-)\nNie jest to post sponsorowany. No, chyba, że sponsorowany moją sympatią do prezentowanych rzeczy :)\nA jak dziecku wygodnie, to się ładnie bawi. Pamiętacie, że u nas konkurs? Zaszła mała zmiana regulaminu i doszły nowe kategorie wiekowe: Konkurs - Budujące Zabawy\nKinga Mak 4 kwietnia 2014 22:04\nTrampeczki cudne!! <3\nJustyna Krzysztof 4 kwietnia 2014 22:14\nMy też wolimy leginsy, getry, wszystko co jet wygodne. W czym można się swobodnie poruszać. Jakaś para jeansów się znajdzie, ale to na wyjścia kiedy te wygodne są w praniu. Spódniczki jeszcze przed nami. Sukienek mamy małą kolekcje. A i rajstopki z WOLI kochamy. Nie przepadamy jedynie za wiązanymi czapeczkami :)\nAleksandra 4 kwietnia 2014 22:34\nPiękne trampeczki! Co do stylu ubierania dzieci, preferuję podobny. Grunt to wygoda i bycie dzieckiem. :)\nMartyna G. 4 kwietnia 2014 22:35\nW Zosi szafie jest wszystko to, co dziecku naprawdę potrzebne do funkcjonowania. Nie trzeba silić się na modowe nowości żeby sprawić dziecku radość :)\nagnieszka 4 kwietnia 2014 22:51\nA gdzie kupowałas te trampki są super:)\nCamel Janka 4 kwietnia 2014 23:01\nmamy te same trampki tylko ja odprułam kokardki i guziczek serduszkowy bo mam chłopca :-)\nU nas są Jeansy bluzy i dresy i wszystko jest...chłopak to w końcu...najlepiej lubie bluzy i fajne sztruksy bo są mięciuchne...ale jak był malutki też miał jeansiory..ale takie podszyte bawełenką więc prawie jak dresy :-)\nBudująca Mama 4 kwietnia 2014 23:18\nBudująca Mama 4 kwietnia 2014 23:21\nMy mieliśmy po innych dzieciach, i nigdy się nie złożyło ubrać ;) więc sama na pewno nie kupię ;) a sukienki, to Zosia chyba z 5 raz miała :/ Rajstopki mają moc :) a czapy bez sznurków nam uciekają, i na szczęście Zosi nie przeszkadzają ;)\nBudująca Mama 4 kwietnia 2014 23:22\n;) U nas też moc przeróżnych :D dzięki :)\nDzięki :) bycie dzieckiem, to najważniejszy cel naszej mody :D\nBudująca Mama 4 kwietnia 2014 23:23\nO tak. Lepiej zrobić lepsze jedzonko :D czy spędzić z dzieciochem więcej czasu :D\nBudująca Mama 4 kwietnia 2014 23:24\nW ccc cena 29,99 :) miękka podeszwa, regulowane na sznurówki, a zapinane na zamek. Jestem zakochana :D\nBudująca Mama 4 kwietnia 2014 23:25\n:) No tak, dla chłopaka trzeba odpruć :) ale są super :)\nAnia 5 kwietnia 2014 00:01\nTrampki to jest but! :) chociaż może to wynika z mojej paranoi i stopy Młodego, że na pierwszy ogień kupiłam roczki do nauczki chodzenia :)\nKasia G 5 kwietnia 2014 09:59\nTrampeczki cudowne ja też obstawiam legginsy moja Jula je uwielbia. Najwygodniejsze są.\nBudująca Mama 5 kwietnia 2014 09:59\nu nas do nauki chodzenia mamy stopy. Buty są tylko do tymczasowego dreptania po cudzych podłogach ;) Poza tym kierowałam się zaleceniami Pana Zawitkowskiego. Wykręciłam bucik we wszystkie strony i tak o to stwierdziłam, że się nadaje ;)\nBudująca Mama 5 kwietnia 2014 10:16\nBardzo. Mamy od Was zresztą :) pasują super :)\nAnia 5 kwietnia 2014 11:12\nMy po domu również chodzimy na bosaka. Ale na wyjścia jakiś but trzeba było zakupić. Zdecydowałam się na firmę Emel. :) a jeszcze attipaski są w planach :D\nBudująca Mama 5 kwietnia 2014 11:55\nNo tak. U nas to dopiero początki początków i my jesteśmy gorące babki. Po trawce Zośka urzęduje w skarpetach ze "skórką". Te trampałki będą okazjonalne. Oczywiście od razu wygooglałam Twoje roczki :) jednak ja będę szukać baletek, jak radził pan P :) więc szukam. Jak mówił im tańsze, tym lepiej ;) bo czuć, gdzie jest dziecko :D\nBudująca Mama 5 kwietnia 2014 12:03\naaa... Attipaski może nam kiedyś wpadną. Bardzo bym chciała...\nPasjomatka 5 kwietnia 2014 16:32\nTeż niedawno buty kupiliśmy - w internecie, choć chcieliśmy w normalnym sklepie. Niestety, nie dało się "po ludzku". Okazało się, że największy wybór butków dla takiego brzdąca miał ...Decathlon, gdzie w zasadzie zajrzeliśmy po buty dla męża. W sklepach dedykowanych dzieciom pokazano nam góra 2(sic!) modele, w dodatku nieładne.\nCo do reszty ubranek, to u nas dominują bodziaki, przy chłodniejszych dniach na wierzch idzie koszula, sweterek, polarek lub kurteczka (w zależności od temperatury). Poza tym rajstopki, skarpetki, dresiki, ale i jeansy/sztruksy (pod warunkiem, że z tej miększej odmiany). I powiem szczerze, że choć obiło mi się o uszy, jakie to ble i nieeleganckie, gdy dziecko chodzi w samych rajstopkach, to właśnie one wraz z bodziakiem są podstawowym ubiorem do zabaw. :)\nPasjomatka 5 kwietnia 2014 16:44\nPS. Nienawidzę trampek, no nic na to nie poradzę, że mi się nie podobają, a w każdym razie nie na mojej stopie o wdzięcznym rozmiarze 41. Mężowi z rozmiarem 49 również z trampkami nie po drodze, więc pewnie synowi byśmy nie kupili, bo podświadomie unikamy miejsc, gdzie mogą być. Poza tym uznaję tylko 4 typy obuwia:\n- glany - koniecznie wysokie, najlepiej na grubym koturnie;\n- Reebok EasyTone - jedyny wariant sportowych butów do chodzenia, np. na dłuuuugaśny spacer;\n- japonki, sandałki (mogą być na obcasie)\n- klasyczne buty na szerszym obcasie, szpilki\nDwa ostatnie najlepiej takie, by były kobiece i pasowały zarówno do jeansów, jak i elegantszych strojów.\nAgusiek 5 kwietnia 2014 20:51\nMartynka nosiła identyczne trampuchy zeszłego lata, piękne są i żałuję że nie produkują ich już w większych rozmiarach ;))\nAlina Dobrawa 5 kwietnia 2014 21:22\nO :) To tu trochę się różnimy :)\nJa najczęściej kupuję Lili ubrania na dziale dla chłopców.\nOczywiście mamy sukienki i inne ubranka typowe dla dziewczynki, ale z tych drugich są to głównie dodatki.\nLubię Lili neutralnie ubraną.\nZosieńka piękna we wszystkich kreacjach :)))\nmama-dietetyk.blogspot.com 5 kwietnia 2014 22:59\nWspaniałe trampki! :) u nas My mamy jeanso-leginsy, wygodne, elastyczne. Marysia jeszcze nie chodzi wiec nie mam obaw o to czy krępują Jej ruchy. A sukienki uwielbiamy :D Pozdrawiam:)\nMisja Macierzynstwo 6 kwietnia 2014 01:24\nTrampki super !!! :) Ja też robiłam porządki w szafie, dzisiaj. Połowa rzeczy była za mała, wyciągnęłam więc zapasy i wyprałam ;) Od jutra nowości zagoszczą w szafie Oskusia ;)\nBudująca Mama 6 kwietnia 2014 12:29\nA co! pochwalić się czasem trzeba :) Też bym kupiła, choć ostatnie trampki do w szkole na wf :)\nBudująca Mama 6 kwietnia 2014 12:30\nU nas "po domu" identyczny zestaw króluje. Ja widzę same plusy :) Buciki muszę obadać. Ale u nas bardziej potrzebne będą sandałki coś czuję ;)\nBudująca Mama 6 kwietnia 2014 12:33\nMi się podobają, choć sama nie nosiłam od szkoły... Ja właściwie każde buty nosiłam, choć standardowo lubię wygodne "cichobiegi" wsunąć na nogi i lecieć :) za bardzo się tym nie przejmuję...\nDla mnie trampki, to idealne obuwie dla dzieci :) choć nie jestem mega napalona :P ważne, żeby były wygodne. Patrzyłam na różne inne paputki i te mnie urzekły :)\nNawet nie wiem, to jedne z mniejszych. Potrzebowaliśmy 20.\nBudująca Mama 6 kwietnia 2014 12:35\nJa większość mam z lumpka :) Dziewczynki mogą nosić wszystko :D oczywiście, że piękna, jak i Lili :) ładnemu we wszystkim ładnie :)\nBudująca Mama 6 kwietnia 2014 12:36\nnam się zawsze sukienki podwijają, więc tylko na wyjścia ;)\nBudująca Mama 6 kwietnia 2014 12:37\nno to fajnie :) my chyba zaraz następne przebranie będziemy uskuteczniać :)\nAgusiek 6 kwietnia 2014 17:38\nSą chyba do rozmiaru 24 albo 25. Martynka rok temu nosiła 24. Teraz niestety już 27 ;))\nBudująca Mama 6 kwietnia 2014 19:08\nale za to te większe rozmiary w bartku on line sa przeceny często :)\nAgusiek 6 kwietnia 2014 19:18\nooo to nawet nie wiedziałam dzięki za info będę sprawdzać ;))\nBudująca Mama 6 kwietnia 2014 19:21\nWarto warto. Ostatnio były adidaski chyba za 9,90 i przesyłka gratis :D\nAlina Dobrawa 6 kwietnia 2014 21:18\nTo fajnie jak z lumka :)\nMi rzadko kiedy udaję się poszukać coś fajnego :(\nBudująca Mama 6 kwietnia 2014 21:24\nAle macie taką sama koszulkę z Miki jak my ;) Ja jak idę to na Dąbrowskiego z 5 po drodze zaliczam :) a najlepiej kończyć na Gwarnej :) I moja Teściowa Ma nosa do tego i często nam coś podrzuca :)\nPasjomatka 7 kwietnia 2014 21:54\nRozumiem, że całą nagonkę jakie to pozwalanie dzieciom na bieganie w samych rajtkach jest "le ble" też masz głęboko w nosie? ;D Tak trzymać, to dziecko, więc ma swoje prawa. ;D\nAgnieszka G. 9 maja 2014 10:39\nO Ty, TY... Chwalipięto :P Ale trampki super, sama bym sobie takie kupiła :)\nAnna 9 maja 2014 10:39\nleginsów u nas dostatek.Na cieplejsze dni i te chłodniejsze,w wzorki i bez.Uwielbiamy je!A tramki superowe!\nJa mam na ten temat swoje zdanie :) Dokładnie moje dziecko będzie dzieckiem :) A jak ktoś myśli inaczej - jego wola. Byle nikogo nie obrażać :) Jesteśmy aja :D


Ferie w Zagórzu Śląskim »\nFerie w Zagórzu Śląskim\nW czasie ferii zorganizowany został dla wychowanków świetlicy Caritas Diecezji Świdnickiej wyjazd do Ośrodka Rekolekcyjno-Wypoczynkowego w Zagórzu Śląskim. Podczas wyjazdu przy sprzyjającej aurze udało się skorzystać z uroków zimy. Dzieci jeździły na sankach, nartach, wykonywały różnorodne budowle ze śniegu oraz brały udział w bitwie na kulki śnieżne. Były również na długim spacerze, podczas którego podziwiały piękny krajobraz okolicy.\nZimowe wieczory w ośrodku uatrakcyjnione zostały wspólną dyskoteką przebierańców oraz zabawą w „piżama party”. Pomimo chłodu atmosfera była gorąca i zniechęcała do powrotu. Niestety na kolejne ferie trzeba czekać cały rok.


Imiona, które działają na mężczyzn | Papilot\nFaceci nie są w stanie zapomnieć kobiet o tych imionach. Wywierają na nich piorunujące wrażenie!Faceci nie są w stanie zapomnieć kobiet o tych imionach. Wywierają na nich piorunujące wrażenie!\nimiona żeńskie jakie kobiety kręcą facetów znaczenie imion\nSą takie kobiety, które wyjątkowo zapadają w pamięć mężczyznom. I to wcale nie ze względu na swoją urodę, urok osobisty czy zachowanie. Wszystko za sprawą wrażenia, jakie na mężczyznach wywiera imię, którym przedstawia się ta kobieta. Okazuje się bowiem, że niektóre żeńskie imiona mają w sobie coś niesamowitego, co wyjątkowo przyciąga męską uwagę.\nJakie damskie imiona roztaczają wokół siebie wyjątkowo kobiecą, zmysłową i tajemniczą aurę, która sprawia, że mężczyźni nie są w stanie o nich zapomnieć? Wygląda na to, że panowie są miłośnikami imion, które wywołują w nich pewne skojarzenia. Oto kobiece imiona, które robią na nich największe wrażenie.\nWielu mężczyzn jest wielbicielami kobiet o egzotycznej urodzie. Uważają, że ciemniejsza karnacja, migdałowe oczy i długie, ciemne włosy to uosobienie kobiecości, zmysłowości, a także pewna doza tajemniczości. Dlatego wielkie wrażenie na mężczyznach wywierają poniższe egzotyczne imiona:\nAisza - imię pochodzenia arabskiego, oznaczające “żyjąca”\nEstera - imię biblijne, a wywodzące się od staroperskiego słowa “setarah” oznaczającego “gwiazdę”\nInes - imię pochodzenia hiszpańskiego; odpowiednik w języku polskim to Agnieszka\nJaśmina - imię pochodzenia perskiego, oznaczające “jaśmin”\nLeila - imię pochodzenia arabskiego, oznaczające “noc” lub “urodzona w nocy\nImiona kojarzące się z romantyzmem\nJest też grupa damskich imion wywodzących się z dzieł, które powstały w okresie literatury zwanym romantyzmem, albo nawiązujące do romantycznych historii miłosnych. Mężczyźni są wyjątkowo wyczuleni na ten przekaz podprogowy, który za sobą niosą, a ich właścicielki podświadomie jawią im się jako powabne, kobiece i romantyczne. W związku z tym zwracają dużą uwagę na panie, które noszą takie imiona jak:\nAniela - nieśmiała bohaterka “Ślubów panieńskich”, komedii autorstwa Aleksandra Fredry\nJulia - imię unieśmiertelnione przez Williama Szekspira w dramacie z 1597 roku\nKlara - błyskotliwa bohaterka “Ślubów panieńskich” Aleksandra Fredry\nLaura - ukochana poety Francesca Petrarki, którą uwiecznił w swoich romantycznych sonetach z końca XV wieku\nOstatnia grupa imion, dzięki którym żaden mężczyzna nie jest w stanie zapomnieć o ich właścicielkach są imiona, które w męskich uszach brzmią bardzo dziewczęco i niewinnie. Zdaniem panów ich wydźwięk jest bardzo finezyjny i niosą za sobą wiele uroku. Do tych imion zaliczają się przede wszystkim:\nAnastazja - imię zaginionej (rzekomo) rosyjskiej księżniczki, córki cara Mikołaja II\nAnna Maria - imię unieśmiertelnione w piosence zespołu Czerwone Gitary\nAurelia - imię pochodzenia łacińskiego od słowa “aureolus”, oznaczające “złocisty”, “złoty”\nAurora - imię pochodzenia łacińskiego, oznaczające “jutrzenkę”\nDiana - imię rzymskiej bogini łowów, księżyca, opiekunki płodności\nLiliana - imię pochodzenia łacińskiego, wywodzące się od słowa "lilia”\nZobacz również: 13 najmniej atrakcyjnych imion damskich. To lista stworzona przez facetów\ngość (Ocena: 5) 06.03.2019 07:08\nLiliana piękne imię\ngość (Ocena: 5) 06.03.2019 07:04\nZawsze myślałam że moje imię jest zwyczajne. Znałam nawet kilka imienniczek, a mieszkałam w takiej większej wsi. Obecnie mam wrażenie że moje imię "wygasło", od dawna nie słyszałam go ani nie widziałam w tv, internecie, ani wśród ludzi dookoła. Nawet na papilocie pojawiło się raz. Dosłownie raz. I to w mało znaczącym kontekście. W sumie nie dziwię się. Sama nie do końca za nim przepadam... Brzmi mało kobieco, mimo iż imię typowo kobiece (nie od męskiego imienia). Jedynie w obcych językach brzmi melodyjne...


Boss GP-10: Żółta łódź (podwodna…), czyli dobre nawiązanie do przeszłości | cyfrowogitarowo.pl\nNazwę zawdzięcza rackowym urządzeniom z serii Guitar Processor, jakie Boss produkował na przestrzeni lat. Kolor pochodzi od pierwszego podłogowego analogowego syntezatora gitarowego Rolanda GR-100. O ile Roland, znany jest z produkcji syntezatorów gitarowych, konwerterów MIDI i urządzeń modelujących brzmienie różnych typów gitar, to logo Bossa po raz pierwszy wlądowało na tego typu urządzeniu. Czym więc jest Boss GP-10?\nGP-10, czyli Guitar Processor 10, z logo znanym przez każdego gitarzystę, ma podbić rynek masowy. Ma w tym mu pomóc cena urządzenia (ok. 1500 zł za wersję 10S). Widać w tym pewną logikę. Roland to marka znana, ale zdecydowanie bardziej kojarzona ze sprzętem drogim, bardziej studyjnym niż scenicznym itd. Pierwowzór GP-10, czyli Roland VG-99 mimo że wycofany z produkcji wciąż trzyma wysoką cenę, a „wszystkomogący” kombajn, jakim jest Roland GR-55 kosztuje ok. 2500 zł. Pojawia się zatem pytanie jak GP-10 wygląda w porównaniu z punktami odniesienia wyznaczanymi przez VG i GR-a.\nNajprościej można określić GP-10, jako okrojoną wersją Rolanda GR-55. Z większego kuzyna pozostał tutaj tylko emulator gitar, strojów, multiefekt (bazujący na GT-100) oraz konwertera MIDI. Zabrakło jedynie wewnętrznego modułu syntezatora PCM, który w przypadku GR-55 miał zdecydowanie mniejsze opóźnienia niż brzmienia generowane poprzez wyjścia MIDI. Zatem nowy Boss to cios w modelowane gitary z serii James Tayler Variax firmy Line 6. I to cios, chyba poniżej pasa, bo GP-10 będzie działać z dowolną „normalną” gitarą i będzie równocześnie multiefektem i konwerterem MIDI. W zdobyciu rynku pomoże też pewnie cena i wszystko wskazuje na to, że żółty procesor może zagościć w pedalboardach. Jest stosunkowo mały (251x207x71 mm; 1.9 kg) i przyda się gitarzystom, którzy chcą w trakcie „sztuki” szybko zamienić gitarę na jakiej grają na inny model czy syntezatora. A to wszystko z opóźnieniami na poziomie maksymalnie 2-3 milisekund.\nCzym jest GP-10\nPrzede wszystkim korzystanie z procesora GP mija się z celem, kiedy nie mamy przetwornika-przystawki zgodnego ze standardem GK (tzw. hex pickup), podłączanego do multiefektu kablem wielożyłowym. Bez tej przystawki będzie możliwe tylko korzystanie z samych efektów i symulacji wzmacniaczy dla normalnej gitary.\nHex pickup daje możliwość grania brzmieniem różnych gitar elektrycznych (12 typów), akustycznych (9; w tym także sitar, banjo, gitara fretless), basowych (3), a nawet syntezatorami analogowymi (3), w tym legendarnym GR-300, który brzmi na wielu płytach Pata Methenyego. Równocześnie korzystanie z przystawki GK pozwala na dowolne przestrajanie modelowanych instrumentów i tworzenie gitar 12-strunowych.\nKażdą z gitar modelowanych oraz normlaną możemy „przepuścić” przez sekcję efektów i wzmacniaczy rodem z Bossa GT-100. Będzie w czym wybierać, tym bardziej, że w GP-10 pojawiły się znane z VG-99 efekty polifoniczne (Poly FX), które działają dla każdej ze strun z osobna. Daje to bardzo ciekawe rezultaty, jak np. w przypadku efketu Poly Distortion.\nRe-gitaring i MIDI\nBardzo duży potencjał kryje się także w porcie USB. Umożliwia on zapisywanie bezpośrednio do DAW-a osobnego (!) sygnału dla każdej ze strun. Jeśli nagramy czysty, nie przetworzony dźwięk, to może on posłużyć do późniejszego re-ampingu i… to ciekawostka także do „re-gitaringu”. Mówiąc inaczej: podczas pracy nad utworem, w dowolnej chwili możemy zamienić ścieżkę strata na gitarę klasyczną czy bas bez potrzeby wstawania od komputera i sięgania po instrument.\nUSB służy także do polifonicznego (akordowego) grania programowymi syntezatorami MIDI w komputerze. W tej funkcji również kryje się także pierwsze ważne pytanie: Czy Roland poprawił szybkość i precyzję działania tej funkcji w stosunku do GR-55. Dowiemy się po pierwszych testach.\nO tym jak gra GP można przekonać się oglądając poniższy film. Ja mogę tylko napisać, że widziałem nie udostępnione publicznie nagrania pokazując, jak GP-10 emuluje gitarę basową i muszę przyznać, że aż chce się grać — tego JTV nie potrafi. Czy jednak nowy Boss jest lepszy czy gorszy od Variaxa będzie można sprawdzić dopiero w praktyce.\nCzego zabrakło w GP-10\nProstota prostotą, ale już samo objerzenie obudowy pokazuje, że o wygodzie edycji możemy zapomnieć. Sprzęt jest tylko nieco mniej skomplikowany niż GR-55, a do dyspozycji mamy malutki 16 znakowy ekran i kilka przycisków. Pomocą będzie program do edycji, ale ten najpewniej nie będzie działał bez podłączenia do Sieci. Dobrze, że można do procesora podłączyć chociaż dodatkowe 2 przełączniki nożne, czego nie było w GR-55.\nNajgorsze jest to, że Roland tnąc koszty zrezygnował z klasycznych portów MIDI 5 DIN. Z tego względu GP-10 nie będzie nigdy pełnoprawnym gościem rozbudowanych pedalboardów. Bez klasycznego MIDI nie da się sterować efektem z podłogowego kontrolera, choćby popularnego FCB 1010. Problem można by obejść, gdyby Boss wyposażył GP-10 w złącze USB MIDI Class Compliant – taką wtyczkę USB można podłączyć do tzw. hosta USB (czytaj tutaj) i dalej już korzystać z normalnych kabli MIDI. Poza tym USB MIDI Class Compliant otwiera drogę do współpracy z iPadem (audio+MIDI). Ale czy GP-10 ma właśnie takie złącze USB, potwierdzi dopiero lektura instrukcji użytkownika, na której publikację cięgle czekamy. Jak na razie wiadomo, że portu USB MIDI Class Compliant nie znajdziemy ani w ME-80, ani w GT-100, ani też w GR-55…\nWielką niewiadomą jest także wyjście Guitar Out. Pytanie brzmi: czy będzie działać tak jak w GR-55: wyjście „czystej” normalnej lub modelowanej gitary lub obydwu na raz, czy tak jak w VG-99, gdzie jest wyjście podaje tylko czysty sygnał normalnej gitary. Różnica jest taka, że w drugim przypadku, jeśli chcielibyśmy korzystać z gitar modelowanych nie obędzie się bez przełącznika A/B/Y, a sygnał będzie miał poziom liniowy.\nZdjęcia, wideo: boss.com\nPosted by: Andrzej Pająk // Nowości // boss, GP-10, GR-55, roland // Kwiecień 4, 2014\nAgent 001 →\n4 thoughts on “Boss GP-10: Żółta łódź (podwodna…), czyli dobre nawiązanie do przeszłości”\n21 czerwca 2014 at 11:11\nWedług supportu Rolanda guitar out działa inaczej niż w GR-55, odpowiedź poniżej.\nThe Guitar Out functions on the GP-10 are a little different from those in the GR-55: there are no system or per patch parameters to assign the „normal PU” to the guitar out or to the Main outs. On the GP-10, the direct guitar sound is split; one signal bypasses the processor and is output only to the Guitar Out jack, whether it comes from the GK pickup or from the Guitar Input on the back of the GP-10.The other goes to the processor and is output at the Main outs. if there is no connection to the Guitar Output jack, you will have no uneffected guitar signal.\n21 czerwca 2014 at 11:26\nDziała jak w VG99, takie właśnie było przypuszczenie. Oznacza to, że emulowane gitary są tylko na wyjściu głównym „Main Out”. Potwierdziła to już zresztą instrukcja w jęz. holenderskim… Tak samo jak wiadomo już, że nie ma USB MIDI Class Compiliant.\n21 czerwca 2014 at 13:13\nPytalem tez o USB\nTaka dostałem odpowiedź.\nJun 20 07:40 PM\nWe expect that the USB port on the GP-10 is Class compliant.\nW innym miejscu ktos pytał supoort jak może grać pianinem na GP-10 i odpowiedź.\nin response to Sérgio:\n21 czerwca 2014 at 13:17\nJeśli chodzi o latencje przy konwersji MiDi Roland twierdzi że oczekują że będzie taka sama jak na GR-55\nProduct Support [Roland] commented on New BOSS GP-10 Guitar Processor.\nin response to Dariusz kowalczyk:\nWhat are the delays (latency) in Guitar to MIDI mode compared to the GR-55? Is the GP-10 is here faster than the GR-55?


Podręczniki / Literatura / Przeglądy Honda Accord VIII FL części używane. Zadzwoń 703 500 202\nPodręczniki / Literatura / Przeglądy Honda Accord VIII FL\nSprzedawcy części samochodowych Honda Accord i uzyskasz tutaj najtańszą ofertę sprzedaży części używanych o nazwie Podręczniki / Literatura / Przeglądy. Oferty części w kategorii Akcesoria. Sprzedawca części samochodowych dodał ofertę w dniu 2018-01-23 i to aktualna prezentacja do dzisiaj 2018-02-18 - numer oferty 31303831. Część używana Podręczniki / Literatura / Przeglądy do Honda Accord VIII FL i wystawiono ją tutaj na sprzedaż. Wystawiający oznajmił nam, że ma na tę chwilę dostępne 6 sztuk tych części samochodowych. Cena Podręczniki / Literatura / Przeglądy Honda Accord VIII FL 1.5 2018 dostawczy. Tanio Podręczniki / Literatura / Przeglądy Honda Accord VIII FL 1.5 2018 dostawczy. Auto te ma pojemność silniczka 1.5 i wyjechał z salonu na polskie drogi około 2013. Nadwodzie tego nieprzeciętnego samochodu to dostawczy i ten pojazd wyprodukowany został przez markę Honda. Ten model Accord wychodził w takich wersjach III, IV, V, VI, VI FL, VII, VII FL, VIII, VIII FL.\nNa giełdzie internetowej części używanych kupiłem podręczniki / literatura / przeglądy . Teraz sam naprawię swoje najładniejsze Honda Accord wersja VIII FL. Chciałem sprowadzić z Niemiec ale kupiłem w Polsce moje Honda Accord. Dodam że mam w nim jasne skórzane tapicerki jak nowe. Specjaliści mówią że Honda Accord W niemieckich komisach można znaleźć ładny egzemplarz z małym przebiegiem i bezwypadkowy. Nie wiem, co najczęściej się psuje w Honda Accord bo mnie to nie interesuje. Słyszałem ile kosztują części używane do Honda Accord. Ale ja z tego auta nie jestem zadowolony. Szukałem wszędzie ale znalazłem na szrocie podręczniki / literatura / przeglądy do Accord. Mały lokalny szrot z częściami ale kupiłem części używane w Śrem. Największy szrot samochodowy w moim mieście więc tam kupuję klamoty do auta. Nigdzie nie mogłem znaleźć ale ten auto szrot ma podręczniki / literatura / przeglądy. Poszukałem podręczniki / literatura / przeglądy na szrocie i okazało się że kupiłem to bardzo tanio. Po co kupować części używane do samochodów na giełdzie w Poznaniu skoro w necie jest taniej. Jak kupować na Moto2.pl to proste wpisz podręczniki / literatura / przeglądy i znajdą części. To taka internetowa giełda części używanych z dużą ilością firm. Szukałem całego przodu do auta więc wpisałem na tej stronie i wszystko dostałem na jednym szrocie.\nSpod bloku chciałem wyjechać ale zobaczyłem czarnego Kota i niestety przypadkiem uderzyłem w lampę tak oto zepsułem swój samochód Honda Accord. Kurde będę musiał znaleźć część podręczniki / literatura / przeglądy. I co teraz zrobić czas popytać znajomych o części Honda Accord. Choćbym źle się czuł to dowiem się co zrobić, aby naprawić podręczniki / literatura / przeglądy w Honda Accord. Prawdopodobnie to nie jest duży problem ale musiałem Zająć się kotem. Po smacznym śniadaniu będę ogarnięty i nie rozwalę podręczniki / literatura / przeglądy do Honda Accord. Wiedziałem że aby znaleźć tanio części najlepiej poszukać na szrocie i kupić podręczniki / literatura / przeglądy. Jak mało kiedy teraz wszystko pasowało do mojego auta dzięki zakupach w Śrem. Chyba największa ilość podręczniki / literatura / przeglądy. Matka pod powiedziała że tam widziała całe samochody a dokładniej Honda Accord na części.\ntanio Podręczniki / Literatura / Przeglądy Honda Accord VIII FL


Wycofanie ergotaminy: Objawy, diagnoza i leczenie - Symptoma\nMoże również wystąpić strokelike prezentacja z przejściową lub trwałą hemiparesis. Tylko około 50\_% pacjentów z przewlekłym krwiakiem podskórnym będzie miało uraz głowy. Historia może być niedokładna u pacjentów z demencją. [lekarzol.com]\nZaburzenia żołądka i jelit Zawarta w preparacie ergotamina może powodować: nudności, wymioty, bóle w nadbrzuszu, zaparcia, przerost dziąseł, niedokrwienie, podrażnienie, krwawienie i owrzodzenie odbytu, spowodowane skurczem naczyń krwionośnych. [ktomalek.pl]\nnudności, wymioty, bóle w nadbrzuszu, zaparcia, przerost dziąseł, niedokrwienie, podrażnienie, krwawienie i owrzodzenie odbytu (spowodowane skurczem naczyń krwionośnych). [poradnikzdrowie.pl]\nZawarte w produkcie ergotamina i kofeina mogą powodować: nudności, dolegliwości żołądkowo-jelitowe, bóle w nadbrzuszu, zaparcia, przerost dziąseł. [leksykon.com.pl]\ndziąseł, powikłania rzadko pojawiające się podczas terapii krótkotrwałej: rumień, obrzęk, wybroczyny, martwica naskórka, trądzik. [gdziepolek.pl]\nLeczenie klasterowego bólu głowy obejmuje trzy kierunki : 1) doraźne zwalczanie napadów; 2) przerywanie klasterów (ujmowane jako leczenie zapobiegawcze); 3) leczenie postaci przewlekłej – szczególnie trudne. [neurologia-praktyczna.pl]\nLeczenie trwa 2-3 miesiące. W przeciwnym razie organizm przyzwyczai się do kofeiny i przestanie reagować na leczenie. Powiem ci o przedawkowaniu. Żałuję, próbowałem "zmiażdżyć" wiele bólu kilkoma tabletkami. [pl.medicaldewata.com]\nMoże być stosowany u pacjentów z czkawką oporną na leczenie. [portal.abczdrowie.pl]\nLECZENIE Leczenie bólu głowy z abuzją obejmuje wyjaśnienie pacjentowi mechanizmu powstawania bólu, stopniowe całkowite zniesienie leku "winnego", złagodzenie objawów odstawienia i swoistą terapię rezydualnego bólu głowy. [pl.easymedicaldiagnosis.com]\nLeczenie należy przerwać, stopniowo, na około 2 Słońce (Ewentualne wycofanie). Bądźcie ostrożni podczas kierowców pojazdów i osób, Umiejętności odnoszą się do wysokiej koncentracji uwagi. [omedicine.info]\nETIOLOGIA I PATOGENEZA Przyczyną abuzywnych bólów głowy jest abuzy narkotyków, głównym czynnikiem ryzyka jest regularne stosowanie leków przeciwbólowych. [pl.easymedicaldiagnosis.com]\n- Jeśli chodzi o epidemiologię, to najczęstszy jest pospolity, codzienny ból głowy, czyli taki, który występuje w okresach na przykład przeciążenia organizmu, stresu, niewyspania itp. [dziennikpolski24.pl]\nTwoja prenumerata jest aktywna Epidemiologia polekowego bólu głowy nie jest znana, szacuje się, że problem ten dotyczy 1,4 proc. populacji ogólnej oraz 10-15 proc. pacjentów z przewlekłymi bólami głowy nadużywających leków przeciwbólowych. [pulsmedycyny.pl]\nDEFINICJA I EPIDEMIOLOGIA Abusus, czyli nadużywanie, zależy od tego, ile dni w miesiącu pacjent przyjmuje lek. Ważne czynniki - częstotliwość i regularność przyjmowania leków. [pl.easymedicaldiagnosis.com]\nZapobieganiu Migrenom Czasami najlepszą metodą leczenia migreny jest zapobieganie im Najpierw nie zawsze jest to możliwe, ale są wyzwalacze, aby zwrócić uwagę na Dotyczy to niektórych produktów spożywczych, czynności, zapachów i środowisk. [pl.oldmedic.com]\n[…] jest zapobieganie im w pierwszej kolejności. [pl.medicineday.info]\nTabletki zapobiegają napadom i łagodzą dyskomfort. Myślę, że takie leczenie nie jest korzystne dla wątroby, ale nie ma gdzie pójść - nie można znieść migreny. [pl.medicaldewata.com]\nLek nie jest przeznaczony do terapii długotrwałej i nie powinien być stosowany w zapobieganiu migrenie. Długotrwale stosowanie jakichkolwiek leków przeciwbólowych może spowodować nasilenie bólu głowy. [ktomalek.pl]\nLek nie jest przeznaczony do terapii długotrwałej i nie należy stosować go w zapobieganiu migrenie. Długotrwałe stosowanie jakichkolwiek leków przeciwbólowych może spowodować nasilenie bólu głowy. [poradnikzdrowie.pl]


Podwyższony poziom cholesterolu: Badania epidemiologiczne dobitnie wykazały szkodliwy wpływ cholesterolu. Ryzyko incydentów sercowych rośnie przy wzroście poziomu cholesterolu powyżej 1,8-2,0 g/l. U dorosłego mężczyzny, gdy poziom cholesterolu przekroczy o 10% wartości prawidłowe, ryzyko wystąpienia incydentu sercowego wzrasta o 30%. Czasem konieczne bywa wykonanie kompleksowego badania profilu lipidów, a nie tylko samego poziomu cholesterolu. Interpretacja wyników tego badania jest dość skomplikowana. Na wyniku podawane są cztery wartości reprezentujące cztery rodzaje tłuszczów w krwi: cholesterol LDL (“zły” cholesterol), cholesterol HDL (“dobry” cholesterol), cholesterol całkowity i triglicerydy. Jeżeli którykolwiek z tych czterech parametrów jest nieprawidłowy, lekarz musi odpowiednio dostosować leczenie i dietę, często z pomocą dietetyka.


GUS: stopa bezrobocia w styczniu wyniosła 8,6 proc. | Z kraju\nFoto: Shutterstock Foto: GUS: stopa bezrobocia w styczniu wyniosła 8,6 proc.\nStopa bezrobocia w styczniu wyniosła 8,6 proc. wobec 8,3 proc. w grudniu - podał w czwartek Główny Urząd Statystyczny. Oznacza to, że była najniższa w tym miesiącu od 26 lat. Liczba bezrobotnych zarejestrowanych w urzędach pracy wyniosła 1 mln 397,1 tys. wobec 1 mln 335,2 tys. osób przed miesiącem.\nLiczba nowo zarejestrowanych bezrobotnych wzrosła w styczniu do 203 tys. osób, czyli o 6,7 proc. miesiąc do miesiąca, a w ujęciu rocznym spadła o 9,2 proc. - wynika z czwartkowych danych GUS.\nW styczniu tego roku do urzędów pracy zgłoszono 122,7 tys. ofert zatrudnienia, o 35,4 proc. więcej niż przed miesiącem i więcej niż przed rokiem o 41,0 proc.\nPolski rynek pracy staje się coraz bardziej przyjazny dla kobiet - wynika z nowe... zobacz więcej »\nWyliczenia resortu pracy\nWyliczenia te różnią się nieco od wskaźnika Ministerstwa Rodziny Pracy i Polityki Społecznej, które wyniosły 8,7 proc. (o 0,4 proc. więcej niż w grudniu).\nMRPiPS podkreślało wówczas, że począwszy od 1992 r. nigdy wskaźnik bezrobocia rejestrowanego w styczniu nie był tak niski jak obecnie.\nZobacz: Zmiany na rynku pracy w 2017 (Wideo z 30.12.2016)


Znalezione: Hyundai Sonata 3.0 V6 - czy słowo "kolekcjonerski" nie stało się wyświechtane? | Moto Pod Prąd\nZnalezione: Hyundai Sonata 3.0 V6 – czy słowo „kolekcjonerski” nie stało się wyświechtane?\n„Kolekcjonerski” lub „dla konesera” – to hasła-klucze najczęściej używane przez polskich handlarzy, którzy sprowadzili 15-letniego VW Passata z przebiegiem pół miliona, wyprali mu tapicerkę, umyli, cofnęli licznik o 350 tys. i wystawiają jako nie lada gratkę. Kolekcjonerski to może być Mercedes W123 coupe albo Porsche 993. A Hyundai Sonata?\nHyundai, szczególnie z lat 90-tych, na pewno nie jest autem, które zainteresowałoby handlarzy – a jeżeli już to raczej tych z „Harry najtańsze samochody” niż takich, którzy wypiorą, nałożą tonę plaku, zaszpachlują rysy i rdzę i wystawią jako „nie bity”, „jedyny taki”, „dla konesera”. Dlatego właśnie zainteresowałem się ogłoszeniem, w którym właściciel rzetelnie opisuje naprawy, których dokonał, a sprzedawany przez niego samochód nie tylko wygląda bardzo dobrze. Ma też pod maską ciekawą jednostkę napędową!\nHyundai Sonata nie jest autem popularnym w Polsce – II generacja w ogóle nie była u nas sprzedawana. W sumie nie ma nad czym płakać, bo Sonata nie jest ani ładna i dobrze wykonana, ani też nawet przyzwoicie wykończona. Cóż, prawda jest taka, że większość egzemplarzy już unicestwiła rdza, a te, które jeszcze jeżdżą wyglądają tak, jakby kres ich dni był przedłużany tylko dlatego, że w baku nadal znajduje się benzyna do wyjeżdżenia. Hyundai w latach 90-tych był marką dopiero aspirującą do grona wciąż oddalającej się konkurencji. Tego, jak szybko ją dogonił dowiedzieliśmy dopiero dekadę później. Tu mamy jeszcze poczciwą, mocno nawet na tamte czasy przestarzałą konstrukcję z silnikiem, który zawalczyć o klientów mógł tylko w USA.\nPod maską sprzedawanej Sonaty znajduje się bowiem trzylitrowe V6 o mocy 142 KM. Tak, dzisiaj jednolitrowe jednostki osiągają porównywalne wartości, ale mogę się założyć, że ich żywotność liczona jest maksymalnie w dziesiątkach miesięcy. Tu mamy jednostkę niewysiloną, z czterobiegową skrzynią automatyczną, której ani osiągi (10,1 sekundy od 0 do 100 km/h) ani spalanie raczej nie przystają do dzisiejszych czasów (nawet 20 litrów w mieście, więc te 11 z ogłoszenia można włożyć między bajki). Jednak żywotność tego silnika jest na pewno nieoceniona. Myślę, że jak już na opisywanym tu Hyundaiu nie zostanie ani jeden kawałek niezgniłej blachy, silnik dalej będzie „cykał”.\nDlatego spokojnie można wybaczyć mu słabe plastiki w środku czy brak prestiżu. Skórzana tapicerka, klimatyzacja (sprawna, a to w 20-letnich autach rzadkość) oraz pięknie mrucząca szóstka w układzie V powinny to wynagrodzić.\nTakich aut już po prostu nie robią i ja wcale nie wiem czy to dobrze…\nZainteresowani ofertą? Sonata za 7900 zł >>>tutaj<<<\nTagi: auta z allegrohyundaihyundai sonatasonataużywaneznalezioneznaleziony\nZnalezione: Porsche 911 996 – „nowy”?\nZnalezione: Porsche 911 996 - "nowy"?


DS 16.07.2019 19:43\nKarol Kłos zamierza oddać swoją koszulkę z Ligi Narodów na licytację. - Ta z kreską kapitana już mi się nie przyda - napisał siatkarz.\nKarol Kłos wrócił w tym sezonie do składu reprezentacji Polski. Środkowy Skry Bełchatów był kapitan i najlepszym zawodnikiem naszej drużyny podczas Final Six Ligi Narodów w Chicago. Polacy z USA wrócili z brązowym medalem rozgrywek, choć nie byli faworytami do podium.\n- Hej, Fundacja Herosi, Jakub Bednaruk. Myślicie, że ktoś wylicytowałby moją koszulkę z VNL? Ta z kreską kapitana już mi się nie przyda - napisał Kłos na Twitterze. Odpowiedział mu Sebastian Mila, a po chwili siatkarz zadeklarował, że odda koszulkę na licytację.\nPodobny gest uczynił trener Jakub Bednaruk, który prowadził naszą drużynę na turnieju w Chicago w meczu o 3. miejsce z Brazylią (3:0). Zapowiedział on, że swój brązowy medal Ligi Narodów przekaże do wylicytowania. - Ponieważ nie bardzo zasługuję na ten medal, chciałbym go oddać fundacji Herosi na charytatywną aukcję. Cieszę się, że wygraliśmy ten mecz, ale ciężko byłoby mi powiesić ten medal w domu. Gdy wrócimy do kraju, przekażę medal, pozbieramy kasę i pomożemy dzieciakom - przyznał Bednaruk w rozmowie z Polsatem Sport.\nBrawo, facet na poziomie nie tylko sportowym.\nNasza młoda brązowa kadra miała też bardzo dobrego i przedewszystkim doświadczonego Kapitana. Myślę że rola Karola K. jaką odegrał On w Chicago miała bardzo duże znaczenie w sukcesie jaki odnieśli tam nasi siatkarze. Brawo panie Kapitanie !!!\nKłos zachował się nie tylko przy tej okazji. Choć impreza (LN) była stricte komercyjna udało mu się pokazać, że jest wspaniałym sportowcem i człowiekiem. Choćby w meczu z Iranem - przeprosił za niecelowe uderzenie piłką w twarz Irańczyka choć wcześniej po otrzymaniu podobnego ciosu w tył głowy nie został przeproszony, na koniec oprócz tradycyjnego podania ręki pod siatką, przeszedł na jej drugą stronę by uścisnąć Ebadipura, z którym gra w Skrze Bełchatów. Mimo doświadczenia, a może właśnie dlatego starał się łagodzić emocje a nie eskalować pomimo dość prowokacyjnych zachowań Irańczyków szczególnie w I secie.


Komisja Europejska : CORDIS : Projekty i wyniki : Wsparcie badawcze dla dozymetrii promieniowania\nWsparcie badawcze dla dozymetrii promieniowania\nRADDOS — Wynik w skrócie\nProjekty budowania potencjału badawczego stanowią klucz do poprawiania jakości i dokładności dozymetrów promieniowania. Te ważne urządzenia służą do wykrywania promieniowania i mają zastosowanie między innymi w badaniach kosmosu, energetyce jądrowej i obrazowaniu medycznym.\nCelem finansowanego przez UE projektu RADDOS ("Joint research on various types of radiation dosimeters") było podniesienie jakości badań nad dozymetrami w trzech współpracujących instytutach. Są to: Tyndall National Institute (TNI-UCC) w Irlandii, Wydział Elektrotechniki serbskiego Uniwersytetu w Niszu (EF-NISS) oraz słoweński Instytut im. Josefa Stefana (EPP-IJS).\nProjekt umożliwił wymiany akademickie, rekrutację nowych badaczy oraz zorganizowanie konferencji poświęconej badaniom nad dozymetrią. Szczególny nacisk położono na intensyfikację prac badawczych i zwiększanie potencjału ludzkiego naukowców w EF-NISS i EPP-IJS. Wielu badaczy wzięło udział w wymianach dwustronnych zorganizowanych między instytutami. Ponadto pozyskano nowych badaczy i nowy sprzęt dla EF-NISS i EPP-IJS, co pozwoli zwiększyć ilość generowanych wyników.\nBadania w dziedzinie dozymetrii promieniowania mogą mieć duże znaczenie dla nowych osiągnięć komercyjnych i naukowych, a projekt RADDOS odgrywa kluczową rolę we wspieraniu dalszych działań w tym obszarze.\nNumer rekordu: 91475


Lewandowski skomentował zwolnienie Ancelottiego - Polsat Sport\nLewandowski skomentował zwolnienie Ancelottiego\n28.09.2017, 21:31 Piłka nożna\nOd czwartku Carlo Ancelotti nie jest już trenerem Bayernu Monachium. Włodarze klubu podziękowali mu po dotkliwej porażce z Paris Saint-Germain 0:3 w fazie grupowej Ligi Mistrzów. Za ponad rok pracy podziękował mu Robert Lewandowski.\nWłoch wywalczył na Allianz Arena mistrzostwo Niemiec oraz dwa Superpuchary, jednak włodarze klubu liczyli przede wszystkim na sukces w Lidze Mistrzów. W poprzednim sezonie Bayern odpadł w ćwierćfinale, a w obecnym po dwóch meczach fazy grupowej ma trzy punkty po ograniu Anderlechtu. W środę na Parc des Princes piłkarze z Monachium kompletnie nie mieli pomysłu na grę: przegrali 0:3 z PSG i mogą mówić o szczęściu, że skończyło się tylko na trzech bramkach.\nW środę zarząd Bayernu podjął zaskakującą decyzję o zwolnieniu Ancelottiego. Już dzień wcześniej Karl-Heinz Rummenigge wyznał, że konsekwencje szybko zostaną wyciągnięte, lecz mało kto spodziewał się takiego ruchu. Tymczasowym następcą zostanie Willy Sagnol.\nZwolnienie Ancelottiego postanowił skomentować m.in. Robert Lewandowski.\n- Dziękuję za wszystko - napisał.


Na sygnale - odcinek 60 - sezon 3 - streszczenie odcinka - Telemagazyn.pl\nNa sygnale - Odcinek 60 (Sezon 3)\nIwona, matka Natalii, dziękuje Wiktorowi za pomoc i zaprasza lekarza na kolację. Tymczasem ratownicy jadą do młodej kobiety, Marty, która nagle straciła przytomność. Pacjentce towarzyszy przerażony mąż. Po kilku minutach mężczyzna odkrywa jednak, że chora wcale nie jest jego żoną, tylko szwagierką. Okazuje się, że Marta ma siostrę bliźniaczkę, z którą postanowiła "podzielić się" mężem. Ta przygoda może zakończyć się tragedią. Serial fabularyzowany,\nSobota 23.05.2015 17:15 Odcinek 60 (Sezon 3)\nCierpiąca po śmierci syna psychiatra Jane podejmuje się zbadania dziewczynki z małej irlandzkiej wyspy. Mieszkańcy wierzą, że Dorothy ma dostęp do złych mocy.\nDokument opowiada o historii powstania paralizatora Taser i indywidualnych przypadków śmierci na wskutek użycia tego elektronicznego wynalazku. Polemicznie i rzeczowo.


Szpak ubiera się jak Sablewska? | TopStars.pl - Plotki, fotki, gwiazdy, skandale, fotorelacje, celebrities\nSzpak ubiera się jak Sablewska?\n27 lipca 2011\tTagi: Maja Sablewska, Michał Szpak, ploteczki, ubiór, wokalista\nTrudno nie zauważyć podobieństwa. Czy młody wokalista tak bardzo podziwia jurorkę programu „X Factor”, że chciałby się do niej upodobnić?\nMiał szansę zostać jej podopiecznym, jednak odmówił. Czy dobrze zrobił?\n„Maja miała ambiwalentny stosunek do tego chłopaka. W końcu się do niego przekonała i nawet zaproponowała, że weźmie go pod swoje skrzydła. On jednak odrzucił jej propozycję! Trudno nie zauważyć, że Michał stracił wiele, odrzucając propozycję Mai. Agentka z niej średnia, ale stylistka świetna. A styl Michała i tak jest bardzo podobny do jej stylu. Michał ma świetne warunki, by nosić ubrania w stylu Majki! Tak jak ona ma zgrabne nogi, szczupłą sylwetkę. Oboje także lubią rockową biżuterię, za którą kiedyś tak go potępiała. Na pewno lepiej odnajduje się z stylu „na Majkę” niż Górniak czy Kazadi”- donosi „Takie jest Życie”.\nOstatnio Sablewska nie ma zbyt wielu fanów. Jej byłe podopieczne skutecznie zniechęciły do niej ludzi. Szpak powinien dać sobie radę bez niej. Czy uda mu się zrobić karierę? Miejmy nadzieję, że czas poświęcany na imprezy branżowe zainwestuje w muzykę.\nSzpak jednak bez sukienki!\nMichał Szpak zarzekał się, że w Tańcu z Gwiazdami na pewno nie...\n2 maja w telewizji Viva Polska wystartuje 3. seria programu...


Kilka słów o nowej Halce Stanisława Moniuszki | Przeglad | Miesięcznik „Teatr”\nW poznańskim Teatrze Wielkim pokazała się Halka odnowiona i współczesna, mogąca wywołać konsternację wśród tej części widowni, która preferuje tradycyjny kształt widowisk operowych, zwłaszcza tych najpopularniejszych, powstałych w drugiej połowie XIX wieku.\n„Kilka słów” zapowiadanych w tytule nie będzie dotyczyć wykonania opery, ale poświęcę je koncepcji myślowej, która zadecydowała o kształcie spektaklu. Myśl reżysera wydaje mi się tu bowiem najważniejsza, gdyż określiła wszystko – inscenizację, role, dekoracje, kostiumy, zmieniła charakter dzieła – rzecz jasna, nie bez udziału muzyki i dyrygenta.\nDotychczas istniały dwa główne klucze do Halki, oba zresztą pochodzące jeszcze z XIX wieku i wspomagające się nawzajem, czasami tylko ulegające niejakiej modernizacji. Wyznaczały one pewną sztancę inscenizacyjną, która stała się dla tej opery swoistym więzieniem. Klucz pierwszy to weryzm, decydujący o charakterze inscenizacji (sama pamiętam parę z nich aż za bardzo do siebie podobnych); klucz drugi stanowiła utrwalona nasza symbolika. Tu należały „dźwięki narodowe” chwytające za serce, tańce góralskie czy polonez, „streszczający w sobie najgłówniejsze i najobfitsze rysy historycznego wizerunku polskiego”. Specjalnie przywołuję tu opinię Bolesława Wilczyńskiego z 1874 roku, ponieważ właśnie do takiej Halki jesteśmy (jak się zdaje) przyzwyczajeni. Tymczasem w poznańskim Teatrze Wielkim pokazała się Halka zupełnie inna, odnowiona i współczesna, mogąca wywołać konsternację wśród tej części widowni, która preferuje tradycyjny kształt widowisk operowych, zwłaszcza tych najpopularniejszych, powstałych w drugiej połowie XIX wieku.\nZaskoczenie dopadło widzów już od pierwszych taktów uwertury: nie wygaszono świateł na widowni, wszystkie drzwi na foyer pozostały otwarte, a tam pojawili się wieczorowo ubrani panowie. Na tym nie koniec, za chwilę bowiem okazało się, że niektórzy bohaterowie siedzą na widowni (obok mnie znalazł się jeden z nich), wstają i śpiewają swoje partie, na foyer i przy drzwiach przechadza się (i śpiewa) chór, a przyjęcie zaręczynowe młodej pary odbywa się pośród nas; młodzi stoją dwa rzędy przede mną i przyjmują błogosławieństwo ojcowskie. W miarę rozwoju sytuacji wszystko stało się jasne: szlacheccy bohaterowie opery to po prostu my sami, wszak wywodzimy się z tej kultury, z tego obyczaju, różniących się bardzo od kultury i obyczaju ludu. Podkreśla to podział przestrzeni – góralom bowiem została niejako „przydzielona” scena, terytorium, na którym panowie bywają jedynie gośćmi. To tu Janusz będzie dawał Halce, ubranej w „ptasią” suknię z piór, próżne obietnice, to tu pojawi się w trzecim akcie prawdziwe ludzkie stado – żadnych tradycyjnych strojów góralskich, za to na głowach rogi. Tak ich widzą z wysokości swej kultury panowie szlachta – jako pół ludzi, pół zwierzęta, toteż przemawiają do nich „dobrotliwie” i traktują z góry, niczym niewiele rozumiejące twory natury. Reżyser w sposób nad-wyrazisty spolaryzował wizerunek panów i górali, a razem z panami – także nas, widzów, z naszą kulturą, z naszą operą… Pozbawił przy tym obie strony tradycyjnych „bajecznie kolorowych” kostiumów, które przez cały wiek XX przesłaniały istotę konfliktu, czyniły z tej opery sceniczną malowankę, barwną, źle zakończoną opowieść o krzywdzie uwiedzionej przez panicza dziewczyny.\nDzięki konwencji inscenizacyjnej, w której zwykle wystawiano Halkę, opera stała się jedną z wielu lokalnych historii, smutnych i lirycznych, o prościutkiej akcji miłosnej. Tymczasem dramat Wolskiego/Moniuszki w reżyserii Pawła Passiniego i muzycznej realizacji Gabriela Chmury zmienił swój charakter. Stał się drapieżną konfrontacją antropologiczno-kulturową, przeciwstawieniem wyższego świata kultury światu kultury niższej, bliższej naturze. Obie strony nie mogą się porozumieć, właściwie może je do siebie zbliżyć jedynie miłość/seks. Tak zapewne przedstawiały się pozbawione idealizacji dziewiętnastowieczne relacje między nimi i jest to chyba jedyny ślad weryzmu.\n„Ton rodzimy”, który dotąd łączył konwencjonalne, podobne do siebie spektakle, uległ transformacji, został zuniwersalizowany nie na poziomie popularnego przeciez motywu, lecz koncepcji dzieła. Pokazuje to dowodnie polonez z pierwszego aktu, który nie dosyć, że nie pojawia się tam, gdzie powinien, ale wieńczy nieoczekiwany i efektowny finał przedstawienia, to w dodatku przestał być „potoczystym, sarmackim” tańcem, znakiem narodowości, stał się orgiastycznym kulturowym tańcem śmierci. Wlatujące na scenę szlacheckie pary tańcząc, staczają się w przepaść, jedna za drugą… I nawet jeśli w jakimś sensie to obraz końca świata szlacheckiego, to również obraz kresu znanej nam kultury, do której należą wszystkie konwencjonalne i staroświeckie spektakle Halki, z jej tańcami góralskimi, z jej chórem „po nieszporach, przy niedzieli”, ze słynną dumką Jontka Szumią jodły na gór szczycie i tradycyjnymi efektami scenicznymi. Interpretacja Passiniego nie jest ani psychologiczna, ani społeczna, choć zawiera elementy obu, jest wizją kulturową, która odnawia dzieło Wolskiego/Moniuszki, rozbija dotychczasowy schemat myślowy i inscenizacyjny oraz ujawnia, że współczesny teatr może zmienić dawną, już mało ciekawą operę w atrakcyjne, interesujące dzieło, tak jak potrafi zmieniać dawne dramaty.


Rozmowy niekontrolowane - BHP\nForum BHP Strona Główna -> Nie tylko BHP!\nWysłany: Nie 18:44, 25 Lis 2012 Temat postu: Rozmowy niekontrolowane\nOto najluźniejszy kącik na forum. Tematyka wpisów dowolna. Można się przywitać, przedstawić, pozdrowić rodziców, bądź podyskutować na tematy przeróżne\nWysłany: Pon 0:12, 26 Lis 2012 Temat postu: Witam was ja :)\nImie i nazwisko; Łukasz G\nzainteresowani: gitara i rózne pierdółki\nWysłany: Wto 12:57, 27 Lis 2012 Temat postu:\nJestem Monika S. mój zawód średnio ważny bo i tak mi nic nie daje (żaden z 3 które mam) aktualnie pracuję nad 4, który mam nadzieję da mi ciekawą pracę . Co do zainteresowań to kocham psy i uwielbiam wszystkie inne zwierzęta (włącznie z myszami )\nOstatnio zmieniony przez schulcus dnia Wto 12:58, 27 Lis 2012, w całości zmieniany 1 raz\nWysłany: Wto 13:58, 27 Lis 2012 Temat postu:\nMam na imie Sandra jestem starostą klasy pbA\nMam na imie Kasia i tak jak Sandra jestem z klasy BPA\nLiberAnka z PBA witam\nWysłany: Czw 11:31, 29 Lis 2012 Temat postu:\nKurczę, widzę, że grupa A jest najbardziej aktywna , trzeba zmobilizować jakoś i inne grupy , ja jestem z B i stwierdzam, że muszę popracować nad moimi\nWysłany: Czw 20:12, 29 Lis 2012 Temat postu:\nPonieważ zostałem przynaglony przez koleżankę powyżej, to i ja coś skrobnę\nAdrian. Grupa PBB.\nNiczym specjalnym się niewyróżniający\nNiekarany (z wyjątkiem jednego mandatu).\nMam koszatniczki, często nieogar, oraz problemy ze wstawaniem w weekendy na pierwsze 2 bloki (niezależnie o której godzinie by nie były ;p)\nAle forum będę ogarniał, spoko\nWysłany: Czw 23:10, 29 Lis 2012 Temat postu:\nJa też nie będę tylko obserwował i się wypowiem.\nKrystian się zwę z grupy PBB. Pasjonat wszystkiego co z rowerami związane. Lubię podróżować po Polsce i Europie na rowerze. Gram na gitarze, uczę się jeszcze na kilku instrumentach, spóźniam się na lekcje w weekendy, bo mi się nie chce wstawać wcześnie rano. Wchodzę w trakcie zajęć i się tym nie przejmuję, bo mam obecność\nPoza tym napier**la mnie ząb, a moja ładna dentystka ma urlop do poniedziałku !\nOstatnio zmieniony przez Kaeres dnia Czw 23:15, 29 Lis 2012, w całości zmieniany 1 raz\nWysłany: Pią 13:06, 30 Lis 2012 Temat postu:\nTeż kiedyś miałam koszatniczkę - super zwierzątko, teraz mam psa i rybki he he\n(co do tych drugich to namiętnie mi się rozmnażają - szczególne gupiki)\nSpóźnianie się zauważyliśmy he he ;P - mnie się jakoś nigdy na nic nie udało spóźnić - mam jakiś wewnętrzny zegar, który mi na to nie pozwala\nKrystian - współczuję serdecznie - jak mnie tak na..... to chodzę po ścianach\nOstatnio zmieniony przez schulcus dnia Pią 13:08, 30 Lis 2012, w całości zmieniany 1 raz\nWysłany: Pią 22:03, 30 Lis 2012 Temat postu:\nmam jakiś wewnętrzny zegar, który mi na to nie pozwala\nJest może ktoś z grup C i D? Bo teraz się zastanawiam, może oni maila nie dostali? Adresy brałem z poczty, z maili, które były wysyłane do kilku grup jednocześnie, ale nie mam pewności, czy były poprawne :p\nja jestem z grupy C\nWysłany: Czw 1:36, 06 Gru 2012 Temat postu:\nNo to ja jestem Anka G z grupy b\nJak widać mam problemy z zasypianiem wcześniej z wstawaniem wcześnie niestety również\nNie będę się wyróżniać i napiszę, że też kocham psy. Mam małą suczkę i szaleję za nią jak i za innymi psami z rodziny.\nPoza tym lubię czytać, szczególnie fantastykę i ostatnio kryminały. Słuchać muzyki w sumie różnej, nie potrafię się określić.\nA na zajęcia nie lubię się spóźniać, czego ogólnie nie lubię, więc wolę nie przyjść na cały blok\nNo to już wiemy, że do grupy C mail dotarł. Tylko chętnych mało ;p\nO grupie D nadal nic nie wiadomo.\nForum BHP Strona Główna -> Nie tylko BHP! Wszystkie czasy w strefie CET (Europa)


Artyści apelują do Andrzeja Dudy. List podpisał też szwagier prezydenta - WP Wiadomości\nsąd najwyższyJakub Kornhauser\nArtyści apelują do Andrzeja Dudy. List podpisał też szwagier prezydenta\nPisarz Jakub Kornhauser.Źródło: Agencja Gazeta, Fot: Mateusz Skwarczek\nArtyści mocno angażują się w spór wokół Sądu Najwyższego. W niedzielę przed Sejmem oklaskiwano przemówienie aktorki Doroty Stalińskiej, o którym pisaliśmy w WP. Także we wtorek można było spotkać ludzi kultury przed Sejmem, rozmawialiśmy z Mają Ostaszewską.\nMaja Ostaszewska protestuje przed Sejmem\nJego pełną treść wraz z aktualizowaną listą podpisów publikuje serwis wyborcza.pl


Prywatne pożyczki udzielane w mieście Wschowa woj. lubuskie (gmina miejsko-wiejska) lub innym to niemalże codzienność w naszym kraju.\nZanim ostatecznie znajdziemy kogoś w mieście Wschowa woj. lubuskie, kto udzieli nam pożyczki prywatnie przeanalizujmy wszelkie za i przeciw. Po pierwsze, winniśmy dokładnie przemyśleć nasz wspólny werdykt, zastanowić się czy w przyszłości damy radę spłacić zaciągniętą prywatną pożyczkę. W przypadku niemożliwości oddania użyczonych pieniędzy, czekać nas będzie całe mnóstwo niemiłych sytuacji.\nDzięki temu iż pożyczek tych udzielają osoby prywatne, dostępne są one niemal dla wszystkich. Jeśłi mieszkasz w Wschowa, zrób rozeznanie w lokalnej gazecie a z pewnością znajdziesz sporo ogłoszeń na ten temat.\nWobec tego, nie mając innego wyjścia, wiele osób decyduje się na szybkie pożyczki bez BIK u osób prywatnych w Wschowa. Tego rodzaju gotówka to ogromna pomoc, zwłaszcza, gdy nasz domowy budżet został poważnie nadszarpnięty w ostatnim czasie. Warto mieć jednak na uwadze fakt, iż jeden niepoprawny krok z naszej strony skutkuje poważnymi konsekwencjami.\nW tym celu należy wpisać w wyszukiwarkę „udzielę pożyczki prywatnej Wschowa„. Tego rodzaju firmy/osoby prywatne nie wymagają od nas dokumentów, które dla banków stanowią podstawę. To sprawia, że spora część społeczeństwa decyduje się na szybkie kredyty pozabankowe. Gdy mamy przysłowiowy nóż na gardle, nie zastanawiamy się nas przyszłymi konsekwencjami, po prostu sięgamy po łatwo dostępne pożyczki prywatne.


Zwycięzcą finału VI edycji Czerkawski Cup została drużyna ŁKH Łódź\nCzerkawski Cup jest uważany za nieoficjalne mistrzostwa Polski w minihokeju. W trzech turniejach eliminacyjnych udział wzięło 27 drużyn z całej Polski. Przypomnijmy ich wszystkich:\nMOSM Tychy, MUKS Naprzód Janów, JKH GKS Jastrzębie, GKS Katowice, RTH Zryw Ruda Śląska, MUKS Orlik Opole, UKS Zagłębie Sosnowiec, KS LUCE Cieszyn, MUKS WTH Wrocław, KH Polonia Bytom, ŁKH Łódź, UKS Olivia 17 Gdańsk, AH Legia Warszawa, MKS Sokoły Toruń, HUKS Niedźwiadki Gdynia, UKS Wikingowie Elbląg, Bombers Malbork, PTH Koziołki Poznań, BKS Bydgoszcz, MMKS Podhale Nowy Targ, UKS KTH Krynica-Zdrój, UKH Unia Oświęcim, UKS MOSiR Niedźwiadki Sanok, MKS Cracovia Kraków, UKH Dębica, Sparta Nowy Targ, LHT Lublin\nFinał VI edycji Turnieju Czerkawski Cup odbył się 2 marca 2020 roku na Zimowym Narodowym. Wszystkie mecze przyniosły wielkie emocje. Na trybunach była gorąca atmosfera zgotowana przez rzesze fanów złożonych głównie przez rodziny młodych graczy. Mecz finalowy, rozegrany pomiędzy Łodzią i Tychami, to była wisieńka na torcie. W normalnym czasie gry wynik brzmiał 0:0 i o zwycięzcy decydowała dogrywka. Zwycięskiego gola zdobył Oliwier Kowalczy z ŁKH po samodzielnym rajdzie - jest to na naszych fotkach! Trzecie miejsce zajęła drużyna z Janowa. Wszyscy uczestnicy otrzymali pamiątkowe medale oraz pamiątkowe Sportowe Karty ze zdjęciami swojej drużyny oraz Mariusza Czerkawskiego.\nPoniżej klasyfikację końcową turnieju:\n1 ŁKH Łódź\n3 MUKS Naprzód Janów\n4 AH Legia Warszawa\n6 UKS KTH Krynica-Zdrój\n8 UKS Olivia 17 Gdańsk\n9 UKH Unia Oświęcim\nZapraszamy do obejrzenia olbrzymiej galerii zdjęć z tego wydarzenia.


Krajowa Reprezentacja Doktorantów: Ocena starych doktorantów pozostaje po staremu - GazetaPrawna.pl\nKrajowa Reprezentacja Doktorantów: Ocena starych doktorantów pozostaje po staremu\n12 września 2019, 10:07\nDo tzw. starych doktorantów ubiegających się o stypendia w nowym roku akademickim powinny znaleźć zastosowanie dotychczasowe zasady oceny osiągnięć – wskazuje Krajowa Reprezentacja Doktorantów. / ShutterStock\nDo tzw. starych doktorantów ubiegających się o stypendia w nowym roku akademickim powinny znaleźć zastosowanie dotychczasowe zasady oceny osiągnięć – wskazuje Krajowa Reprezentacja Doktorantów.\nResort nauki opublikował niedawno wykaz czasopism naukowych i recenzowanych materiałów z konferencji międzynarodowych wraz z przypisaną liczbą punktów. To drugi – obok listy wydawnictw – kluczowy wykaz, na którym opiera się nowy system oceny jakości działalności naukowej wprowadzony przez ustawę – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz.U. z 2018 r. poz. 1668 ze zm). Powstały jednak wątpliwości dotyczące związku między opublikowaną listą czasopism a oceną osiągnięć doktorantów kształcących się na studiach doktoranckich.\nGłos w tej sprawie zabrała Krajowa Reprezentacja Doktorantów. Po analizie przepisów nowej ustawy i regulacji przejściowych KRD stoi na stanowisku, że nie przewidują one obowiązku oceniania osiągnięć uczestników studiów doktoranckich przez pryzmat nowego wykazu czasopism. Jak w takim razie powinno się punktować ich sukcesy na potrzeby postępowań związanych z przyznaniem lub zwiększeniem stypendium?\nKRD zwraca uwagę, że w tej materii przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz.U. z 2018 r. poz. 1669 ze zm.) odwołują się do zasad dotychczasowych (przyjętych przed 1 października 2018 r.), a w pewnym zakresie nawet zamrażają regulaminy regulujące tę materię. Oznacza to, że odpowiedzi na pytanie o zasady punktowania osiągnięć uczestników studiów doktoranckich należy szukać w obowiązujących do tej pory regulaminach uczelni.\nDotychczas w niektórych regulaminach odsyłano do punktacji przewidzianej wykazem czasopism resortu nauki, w innych zaś szkoły wyższe przewidywały własne punktacje poszczególnych osiągnięć.\nNa rzecz przyjętej interpretacji o zastosowaniu dotychczas obowiązującego wykazu przemawia jeden kluczowy argument – chodzi o zasadę zaufania obywatela do państwa i stanowionego przez nie prawa – argumentuje KRD. Oznacza ona, że adresat przepisów – w tym przypadku doktorant – nie powinien być zaskakiwany zmianami.\nKrajowa Reprezentacja Doktorantów apeluje do rektorów uczelni i samorządów doktorantów w poszczególnych szkołach o uwzględnienie powyższego stanowiska w trosce o sprawiedliwą i uczciwą klasyfikację osiągnięć doktorantów w sprawach stypendialnych.\nstypendium doktoranckie doktorant EDUKACJA SZKOLNICTWO WYŻSZE edukacja


Wynajem komputerów gamingowych o wysokiej wydajności – Poliglina.pl\nStrona główna Technologie Wynajem komputerów gamingowych o wysokiej wydajności\nSzukasz do wynajęcia wysokiej wydajności komputerów stacjonarnych do turnieju gier lub do użytku własnego? Wynajem komputerów stacjonarnych o wysokiej wydajności jest idealny dla projektów edycji wideo, projektów wirtualnej rzeczywistości, projektowania stron internetowych i turniejów gier. Niektóre cechy tych komputerów stacjonarnych obejmują:\nnajnowszy procesor Intel Core i7,\ndo 64 GB pamięci RAM,\nasortyment kart graficznych NVIDIA GTX.\nNajwiększy wróg komputerów do gier\nJednym z największych wrogów wszystkich komputerów stacjonarnych jest ciepło. Komercyjnym sposobem radzenia sobie z ciepłem w komputerze stacjonarnym jest zastosowanie wentylatora. Inną i lepszą opcją jest zastosowanie chłodzenia cieczą. Wynajem komputerów gamingowych jest dobrą opcją, ponieważ możesz skorzystać z różnych możliwości chłodzenia – nawet, jeżeli jesteś w tej kwestii bardzo wymagający.\nWynajem komputerów gamingowych – procesor\nProcesor Intel Core i7 jest jednym z najszybszych i najmocniejszych procesorów na rynku. Intel zdominował przemysł produkcji procesorów ze względu na ich silne i niezawodne procesory w przystępnych kosztach. Wynajem komputerów gamingowych pozwoli Ci na otrzymanie jednego z tych niesamowitych procesorów za przystępną cenę.\nRAM, czyli największy przyjaciel komputera do gier\nWynajem komputerów gamingowych pozwala na korzystanie z PC-ta o ogromnej ilości pamięci bez strachu o koszta. Im więcej pamięci RAM, tym szybciej komputer będzie działać. Większość komputerów ma 8-16 GB pamięci RAM, ale wysokiej wydajności komputery mają jej więcej (na co pozwala wynajem komputerów gamingowych). Z maksymalnie 64 GB pamięci RAM, jesteś w stanie łatwo uruchomić każdą grę czy oprogramowanie.\nPoprzedni artykuł Wynajem laptopów – kilka istotnych zalet\nNastępny artykuł Te kryteria pomogą Ci przed wynajmem notebooka\nTwój prywatny gabinet lekarski, powinien mieć możliwość korzystania z marketingu medyczneg…


Emerytka z karabinem gwiazdą internetu - RMF24.pl\nPoniedziałek, 12 stycznia 2015 (14:52)\nAktualizacja: Poniedziałek, 12 stycznia 2015 (15:37)\n68-letnia emerytka z obwodu lwowskiego stała się gwiazdą internetu na Ukrainie. W sieci zamieszczono zdjęcia z wojskowego szkolenia cywilów, które odbyło się w miniony weekend w miejscowości Żydaczów. Na fotografiach widać starszą kobietę z bronią automatyczną, ćwiczącą razem z młodymi mężczyznami.\nMiejscowe media informują, że podczas szkoleń, poza umiejętnościami strzeleckimi, ćwiczono też między innymi poszukiwanie i rozpoznawanie śladów, a także elementy medycznej pomocy.\nZdjęcia 68-letniej Kateriny, uczącej się odeprzeć potencjalny atak rosyjskich najeźdźców, umieścił w sieci świadek szkolenia. Na odzew internatów nie trzeba było długo czekać. Ona mnie zawstydza. Idę się uczyć na strzelnicę - napisała Angela Aravina, którą cytuje kyivpost.com. Jeśli jest to zachodnia Ukraina, to jestem pewien, że w 100 procentach babcia przyniosła jej własną broń - zaznacza z kolei Siergiej Samoylenko.\nUżytkownicy Facebooka zidentyfikowali także broń, którą kobieta trzyma w dłoniach - Heckler & Koch MP5, 9mm pistolet maszynowy.\nJak jednak zauważają internauci, bez względu na to - jak dobrze emerytka będzie posługiwać się bronią - nie zaciągnie się do ukraińskiej armii. Tam bowiem rekrutują osoby o co najmniej 28 lat młodsze.


Hotele Brzesko (Woj. Małopolskie, Pow. Brzeski) ul. Barokowa - Tani Nocleg » e-turysta.pl\nHotele Brzesko (woj. małopolskie, pow. brzeski) ul. Barokowa\nznaleziono 5 ofert noclegowychofert (0 na ul. Barokowa oraz 5 w okolicy)\nMapa Brzesko, ul. Barokowa Brzesko mapa\nHotele w Brzesku ul. Barokowa, województwo małopolskie, powiat brzeski\nHotele w miejscowości Brzesko, ul. Barokowa. Porównaj możliwość zakwaterowania w Brzesku w zależności od standardu oraz ceny. Brzesko, szeroki zakres noclegów od hoteli po pensjonaty, ośrodki wypoczynkowe i hostele. Od pokoi gościnnych i kwater prywatnych po gospodarstwa agroturystyczne. Sprawdź również ofertę rozrywkową i turystyczną w Brzesku:\nhotele Brzesko ul. Wesoła


Surowy to nieczuły? Czyli jak wychować żeby się nie zmęczyć…\n6 marca 2015 / 66 komentarzy\nByliśmy wczoraj w przychodni z Melcią (długa historia, ale mała dzielnie się trzyma, w zasadzie zdrowa, więc nie tłumaczę 🙂 i tam też doznałam niezwykłego napuszenia mojego ego :P. Ego matki. W poczekalni dla dzieciaczków była czwórka dzieci: bardzo grzeczny, bawiący się z mamą niespełna trzylatek, moja córa i dwójka diabełków. Trzyletni chłopiec i na oko pięcioletnia dziewczynka robili taki rajwan, że po 10 minut pękała mi głowa. O ile zdaję sobie sprawę, że dosyć trudno może być zapanować nad energicznym trzylatkiem (choć nie jest to niemożliwe- przecież to nie wyprawa na Jowisz), o tyle zwrócenie uwagi przerośnietej dziewczynce krzyczącej, biegającej i zrzucającej zabawki chyba trochę łatwiej.\nDlaczego w naszym czasach słowo surowy kojarzy się z zimnym, nieczułym rodzicem? Surowy rodzic to opozycja niesurowego. Jaki to rodzic niesurowy? To rodzic ciepły i czuły czy rodzic niewymagający i pobłażliwy? Chyba jednak to drugie…\nNienawidzę, gdy muszę Melanii powtarzać coś trzy razy, gdy za trzecim, czwartym dalej robi swoje- natychmiast idzie do kąta. Stosuję kary, ganię ją. Ostatnio toczyły się u nas walki o mówienie sąsiadom “dzień dobry”- wprost nie znoszę udawania dzikusa i chowania się za mną by uniknąć przywitania się z sąsiadem, z którym przecież po chwili Melcia się oswaja i nawet bawi! O nie, co to to nie! Kilka razy wystarczyło nie puścić obiecanej bajki i od tej pory Melcia wszystkim bez wyjątku grzecznie mówi dzień dobry i do widzenia, nawet do przesady, czyli gdy ktoś wchodzi do pomieszczenia jako drugi (ale i na tym etapie tłumaczeń jesteśmy). Nie uznaję chamstwa, gburstwa, kłamstwa i udawania, że się nie słyszy- za to u mnie są kary i zawsze będą. Nie uważam się za surową; moja mama twierdzi, że i tak zbytnio córze pobłażam – i pewnie tak jest, a moja mama przecież surowa nie jest. Jest niezwykle ciepła i czuła, ale jest bardzo wymagająca. Jest zwyczajnie krzyczącą, tulącą, kochającą mamą, która wychowała nas, tak sądzę, na bardzo uprzejme, ogarnięte dziewczyny, Też chcę tak wychować Melcię, bo choć jako nastolatka miałam swoje za uszami, to jednak byłam w sumie dość posłuszna, a patrząc na dzisiejszą młodzież to chyba nawet bardzo posłuszna 😛\nDlaczego więc istnieją rodzice, którzy tępo patrzą na swoje pociechy roznoszące przychodnię w pył, przewracające inne dzieci bez skrupułów, zabierające zabawki, krzyczące w kościołach, skaczące po grobach itp? Czemu nie zwrócą uwagi, nie zastosują kary? Znam odpowiedź. Bo się im nie chce! Tak, tak właśnie uważam. Wrogiem rodzica jest lenistwo- nic więcej. Bycie wymagającym rodzicem, który wychowuje to bycie rodzicem pracującym i to niezwykle ciężko. Wiem to z autopsji, bo w naszej rodzinie właśnie tak role są podzielone. To na mnie spoczywa obowiązek wychowywania Melanii. Owszem, mój mąż jest świetnym tatą- rozpieszcza małą, poświęca jej dużo czasu, kąpię ją, zabawia, tuli, całuje i… na tym jego rola się kończy.\nCo gorsza, gdy mojemu mężowi się nie chce- wystarczy, że wyjdę zalać sobie czystek- wracam, a mała jest z telefonem w ręku i gra. Mnie zalewa krew, bo jestem temu kompletnie przeciwna. Nie chcę wychować córki na zalegającą przed tabletem czy laptopem otłuszczoną cyber nastolatkę wierzącą bezgranicznie w złudną wirtualną rzeczywistość. I tutaj potwierdza się moja reguła- wrogiem rodzica jest JEGO lenistwo! Nie ma cięższej, żmudniejszej, ale też bardziej satysfakcjonującej pracy niż bycie rodzicem. Jakim rodzicem się było można dopiero tak na prawdę ocenić po latach… i jedynymi osobami, które ucierpią na lenistwie rodziców i ich niekonsekwencji są oni sami! Czy to oznacza, że mnie zawsze się chce? O nie, mnie też się nie chce! Ale gdy nie chce mi się czasem (każdemu się to zdarza!) pobawić z córką, nie daję jej laptota, tylko mówię : “kochanie pobaw się teraz troszeczkę sama, przecież jesteś już duża i mądra, na pewno wymyślisz coś super” albo “może utulisz teraz laleczkę do snu, a mama napije się kawy”- zawsze działa! Nic nie zwalnia nas z obowiązku myślenia!\nCzy to znaczy, że nie było żadnych porażek w mojej krótkiej historii macierzyństwa? Było mnóstwo! Bardzo często zdarza się tak, że muszę córze kilka razy powtarzać, a ona zachowuje się jakby nie słyszała, ale wtedy proszę męża: “zwróć Melci uwagę, bo mnie nie słucha” i wtedy skutkuje, bo jednak mąż rzadko zwraca jej uwagę i w 90% przypadkach na moją prośbę. Co też pokazuje jak ciężko mi jest jako mamie, skoro muszę męża prosić, żeby zwrócił córce uwagę- zupełnie jakby sam nie widział, że sobie z czymś nie radzę, że mała mnie nie słucha, że jest niegrzeczna… Ale to temat na inny post. Na post o drużynie mojej córki i mojego męża, który stawia się z nią po drugiej stronie barykady i robi wszystko to, czego w relacjach rodzice- dzieci się zabrania…\ndzieciństwomama i córkamłoda mamaporadyprzedszkolakprzemyśleniarodzicielstwoUncategorizedwychowaniewychowywanie\n21 lutego 2019 at 00:59 Odpowiedz\nDasz mi link do Twojego postu? Chyba gdzieś mi umknął, a bardzo jestem ciekawa komentarza takiej "bezstresowej" mamy… czekam aż jej dziecko podrośnie…\n20 lutego 2019 at 15:34 Odpowiedz\nW kolejce do lekarza można wiele zaobserwować. Ja byłam kiedyś świadkiem jak mama namawiała swoje dziecko do tego, aby było niegrzeczne. Chciała w ten sposób wymusić ustąpienie kolejki. Pisałam o tym na blogu. Jak chcesz to zajrzyj: Maamaa u lekarza. Ja też uważam, że od dziecka należy wymagać więcej niż od małpki. Każda mama chce mieć grzeczne dziecko, a to na pewno ułatwi dziecku życie wśród ludzi.\n20 lutego 2019 at 15:26 Odpowiedz\nKobiety za pozno decyduja sie na potomstwo. Ostatnio bylam swiadkiem gosci hotelowych, ktorzy mieli troje dzieci. Dziewczynka 9 letnia, kolejna 7 I chlopiec 5. Tych dwoje wariowalo na recepcji, biegalo bez butow, rozrzucalo ulotki. Ojciec ? Poltorej h na komorce, zwracal dzieciom uwage patrzac w ekran telefonu.Pozniej przyjrzalam sie rodzicom, ktorzy byli grupo po 40. Wywnioskowalam wiec, ze sa za "starzy" na wychowanie dzieci , nie chce im sie…Ja staram sie, by chlopcy mnie sie sluchali. Publicznie – sluchaja, w domu – juz niekoniecznie… :/\nSwietnie opisałaś tę sytuację – znam i podpisuję się pod tym obiema ręczynami.*zuza\nJa również jestem zwolenniczką zasad. Bo wprowadzenie granic (nawet takich w ramach, których dziecko ma sporo swobody) to naprawdę nic złego. Często jest to utożsamiane z tzw. "zimnym chowem", a to zupełnie błędne. Póki co mój syn ma 13 miesięcy, ale podstawowe zasady i normy już staram się mu przekazać i nie pozwalam na wszystko. Ostatnio u mnie na blogu poruszałam temat młodych matek i ktoś skomentowałam, że starsze mamy są dużo bardziej pobłażliwe, bardziej nadskakują dzieciom. Może coś w tym jest…\nTo jest kontrowersyjny temat, ale moje pokolenie jest naocznym świadkiem tych "bachorków" wychowanych bezstresowo, psychologowie z moich roczników zdołali już nieco przebadać konsekwencji takiego wychowania i podobno my już uczymy się na błędach starszych od nas i podobno lepiej, surowiej wychowujemy dzieci. Czy tak jest? Pewnie kolejne lata to wykażą… Niemniej jednak na pewno rozpieszcza się wiele lat wyczekiwane dziecko… to też jest na pewno znacząca zmienna\n15 marca 2015 at 22:26 Odpowiedz\n13 marca 2015 at 13:55 Odpowiedz\nŚwietne jest te pierwsze zdjęcie 🙂\n20 lutego 2019 at 22:03 Odpowiedz\n11 marca 2015 at 19:48 Odpowiedz\noy skąd ja,to znam 🙂\n9 marca 2015 at 10:19 Odpowiedz\n7 marca 2015 at 20:11 Odpowiedz\nSłusznie prawisz. Nachodzą mnie często takie przemyślenia i dochodzę do takich samych wniosków 🙂\n7 marca 2015 at 19:36 Odpowiedz\n6 marca 2015 at 21:53 Odpowiedz\nWywnioskowalam wiec, ze sa za "starzy" na wychowanie dzieci , nie chce im sie…\nJa staram sie, by chlopcy mnie sie sluchali. Publicznie – sluchaja, w domu – juz niekoniecznie… :/\n6 marca 2015 at 21:38 Odpowiedz\n6 marca 2015 at 21:32 Odpowiedz\n6 marca 2015 at 20:13 Odpowiedz\n6 marca 2015 at 20:06 Odpowiedz\n6 marca 2015 at 20:22 Odpowiedz\n6 marca 2015 at 19:23 Odpowiedz\nJa się obawiam, że mimo wszystkich wysiłków młody będzie rozrabiaką. Staram się naprawdę, się staram 🙂\n6 marca 2015 at 18:21 Odpowiedz\n6 marca 2015 at 17:13 Odpowiedz\n6 marca 2015 at 16:46 Odpowiedz\nUwielbiam to zdjęcie w nausznikach 😉\nTeż chcę by Polka była w miarę grzeczna. Niegrzeczna jest jak się nudzi, więc zawsze staram się znaleźć jej jakieś zajęcie. Ostatnio do przychodni zabraliśmy karty z zagadkami czuczu. Panie się na nas patrzyły dziwnie, ale z uśmiechem. A obok niewiele starsza dziewczynka z komórką w ręce (Polka też się oczywiście zainteresowała). My Poli komputera nie udostępniamy, telefonu nie dajemy (nawet nie mam smartfona), a tableta nie mamy. Nie ma więc problemu, jest "skazana" na lalki, klocki i puzzle 😛\n6 marca 2015 at 17:54 Odpowiedz\nNasza też jest niedopuszczana do komputera w ogóle itp, ale niestety czasem ze smartfonem ma do czynienia… na szczęście to, co najbardziej lubi na nim robić to "zięcia" czyli zdjęcia 😉\n6 marca 2015 at 14:17 Odpowiedz\n6 marca 2015 at 17:56 Odpowiedz\n6 marca 2015 at 20:42 Odpowiedz\nDziecko ma prawo rozrabiać- to jasne, może roznosić przychodnię w pył i tym podobne- trzeba tylko wiedzieć kiedy zareagować i reagować- tak jak to robisz Ty. Nasza też jest niedopuszczana do komputera w ogóle itp, ale niestety czasem ze smartfonem ma do czynienia… na szczęście to, co najbardziej lubi na nim robić to "zięcia" czyli zdjęcia 😉 Niemniej jednak gratuluję konsekwencji, Twoja Polcia tylko na tym skorzysta! Dziecko powinno być "skazane" jak najdłuższej wyłącznie na klocki, puzzle i zwyczajne zabawy- takie jakie towarzyszyły nam w dzieciństwie.\n6 marca 2015 at 11:42 Odpowiedz\nNie jestem mamą, ale niańczyłam kilkoro dzieci w swoim życiu. Masz rację są leniwi rodzice – koniec kropka.\n6 marca 2015 at 13:12 Odpowiedz\nBardzo Ci dziękuję za tak miłe słowa! I miło, że zauważyłaś mój mały sukces dot. wyświetleń 😉\n6 marca 2015 at 11:04 Odpowiedz\n6 marca 2015 at 11:03 Odpowiedz\n6 marca 2015 at 10:40 Odpowiedz\nRozśmieszyła mnie ta sytuacja. Dwa zupełnie różne podejścia do wychowania. Uwielbiam dzieci które potrafią się zachować 🙂\n6 marca 2015 at 09:50 Odpowiedz\nJa mam chyba podobny charakter i też jestem właściwie z tym sama. Mąż podobnie jak Twój raczej rozpieszcza i jak ja to czasem mówię "psuję" pewnie zwyczaje. Jedna (z wielu) sytuacji – mój Krzyś smoka i pieluchę miał tylko do spania, a w ciągu dnia nigdy nie zabierał smoczka, nawet gdyby leżał na widoku. Po tygodniu spędzonym całymi dniami z tatusiem, bo tata był na chorobowym zaczął wołać smoka i pieluchę w ciągu dnia. Co chwilę zabierał sobie swój "zestaw do spania" i chodził do taty jak On to mówił "Tata, apka, lelać" A tatuś zamiast wytłumaczyć dziecku, że pielucha i smok to tylko do spania, zabierał Małego na kolana, przytulał i siedział w fotelu wgapiony w TV. Spokój miał? Miał. Dziecko zadowolone? Zadowolone. A później? Przyszła "zła" matka z pracy po czym było 10 minut płaczu i wołania, że chce lelać i smoka i pieluchę, którą schowałam w sypialni. Kilka dni tłumaczenia i matka odzwyczaiła od "lelania" z pieluchą i smokiem. Ech… czasami tak ciężko być tym wymagającym i wychowującym rodzicem z zasadami. Ale też mnie duma rozpiera jak widzę, że mój synek jest grzeczny na tle innych urwisów 😉 To taka nasza nagroda za ten trud – duma i radość z efektów 🙂\n6 marca 2015 at 09:57 Odpowiedz\nNo jest dokładnie to samo! "Zła matka" – dokładnie tak. Tatuś pozwala grać na telefonie, kupować setnego lizaka i wtedy nadchodzę ja- zła matka… Oj niełatwy masz też los, niełatwy.\n6 marca 2015 at 09:41 Odpowiedz\n6 marca 2015 at 09:39 Odpowiedz\nWychowanie to ciężka praca. Zaangażowany rodzic, reagujący rodzic, konsekwentny rodzic, wymagający rodzic, a zarazem bezgranicznie kochający rodzic to najlepszy rodzic 🙂 stawić czoła zbuntowanemu 3 latkowi, wymuszającemu płaczem to nie lada wyzwanie, wymagające od nas dużo wysiłku, ale tak jak piszesz niektórym rodzicom łatwiej jest być leniwym, udawać, że nie ma problemu…ale drodzy rodzice dziecko samo się nie wychowa.\n6 marca 2015 at 09:23 Odpowiedz\nJak zwykle mądry, pouczający tekst :)Z tym wychowaniem to różnie bywa.My też staramy się wychowywać dzieci podobnie jak ty ale starsza córka jest ostatnio bardzo oporna na wszystko.Na kary,, podniesiony głos itp reaguje napadami histerii, krzyczy i denerwuje się.Ostatnio nie wiemy jak sobie z nią poradzić.Nikogo nie chce słuchać,z wszystkim jest na nie.Zauważyłam,że jedynie dobrocią jestem w stanie coś wskórać…Mam nadzieję,że przechodzi tylko jakiś bunt obecnie, bo naprawdę czasem załamujemy ręce…\nPs.Świetne fotki 🙂\n6 marca 2015 at 09:26 Odpowiedz\nNie martw się, u nas też jest różnie. Jak napisałam: nie brakuje u nas porażek, trzeba szukać odpowiednich środków- tak jak Ty 🙂\n6 marca 2015 at 09:21 Odpowiedz\nCzytając ten post z ręka na sercu mogę powiedzieć, że jestem surową mamą i nie uważam, że robię mojemu dziecku krzywdę. Pokazuje granicę jakich nie można przekroczyć, co jest dobre a co złe. Przede mną dużo pracy, ale mąż jest w opozycji ze mną a nie przeciwko mnie 🙂 Wszystkie moje decyzje są popierane, a rozmowy o wychowaniu zostawiamy gdy mała śpi.\n6 marca 2015 at 09:17 Odpowiedz\nbeautiful princess… so funny!


Skoro już znaleźliśmy się w północno – zachodniej części wyspy nie mogliśmy się oprzeć aby chociaż przejechać się po terenie, o którym przewodniki piszą, że „jest tutaj jak na innej planecie”. Decyzja zapada, jedziemy w stronę miasteczka Agaete. Ta sielska dolina ponoć zachwyca ilością kolorów rosnących tutaj roślin. Niezwykłej bujności tej krainy niewątpliwie sprzyja niezwykły podzwrotnikowy klimat. Która to już strefa klimatyczna w ciągu ostatnich kilku dni naszej wędrówki?\nJeszcze niedawne ten rejon wyspy był raczej zapomniany i nie stanowił żadnej atrakcji turystycznej. Dzisiaj dzięki autostradzie wszystko się zmieniło. Na szczęście piękna dolina nie straciła nic na swoim uroku a wręcz przeciwnie. Pojawiły się nowe inwestycje i rejon rozkwitł. Warto wspomnieć, że Agaete powstało w 1481 roku, więc mimo, że malutkie to szczyci się długą historią swojej „miejskości”. Odwiedzał je nawet sam król Hiszpanii Juan Carlos, gdy miasto obchodziło 500 rocznicę swego istnienia, co zresztą zostało odnotowane na pamiątkowej tablicy niedaleko miejscowego kościółka. W miasteczku zatrzymujemy się niedaleko właśnie kościoła z 1874 roku Iglesia de la Concepcion. Spacerując pięknymi uliczkami postanawiamy wstąpić na pyszna kawę do typowej, miejscowej knajpki.\nPo pysznej kawie mamy świetne humory i ruszamy dalej. Interesuje nas 7 kilometrowa droga, która biegnie środkiem doliny i wznosi się łagodnie coraz wyżej, aby u swojego kresu „zginąć” w sosnowym lesie. Miejsce jest przepiękne. Pogoda jest wspaniała i przed nami jedna z najładniejszych dróg (choć jak się okazało później, nie najładniejsza). Spokojna jazda pozwala cieszyć się chwilą i poczuć „wiatr we włosach” i czar tej krainy.\nMa się trochę wrażenie, że przejeżdża się przez park, ogród botaniczny po porostu kolejne rajskie miejsce. Piękno tego miejsca to roślinność, która „panoszy” się dookoła. Kwitną tutaj niezliczone ilości fuksji, rosną jaśminy, ogromne kaktusy, bugenwille kaskadami różnokolorowych kwiatów szaleją przed oczami. Jakby tego było mało pomiędzy wysokimi sosnami białe domki „spływają” czerwienią pelargonii.\nLudzie żyją tutaj głownie z uprawy roli na żyznych glebach. Region słynie z uprawy mango, papai, pomarańczy, cytryn, grejpfrutów, awokado i fig. Jakby tego było mało to uprawia się tutaj również kawę! Wiosną rzeczywiście musi być tutaj jak w raju. Kolejny dowód, że właśnie tutaj, na tej wyspie była kiedyś zaginiona Atlantyda? Jestem skłonny coraz bardziej w to uwierzyć!\nDo zielonych stoków przyczepione są niczym jaskółcze gniazda białe domki. Chcąc zrobić dobre zdjęcie postanawiam z Bogną wejść na schody prowadzące do jednego z takich właśnie domków aby mieć lepszy kadr. Weszliśmy i akurat w tym samym momencie przyjechali właściciele. Spotkaliśmy się na schodach, schodach do ich domu. Troszkę poczułem się niezręcznie, w końcu prawie włażę komuś do domu. Uśmiechając się tłumaczymy, że chcieliśmy tylko zrobić zdjęcie, że już idziemy, przepraszamy itp. Spotyka nas uśmiech i życzliwe słowo ze strony mieszkańców. Chciałoby się powiedzieć – jak zwykle. Po raz kolejny okazało się, że mieszkańcy tej małej wysepki nalezą do jednych z najbardziej życzliwych i przyjacielskich jakich do tej pory spotkałem jeżdżąc po świecie.\nNa początku sierpnia w Agaete obchodzi się święto Fiestas de la Rama, święto płodności i wody, które najprawdopodobniej pochodzi jeszcze z czasów Guanczów. Pierwsi mieszkańcy wyspy udawali się w góry, skąd schodzili tanecznym krokiem, dzierżąc w dłoniach świeżo zerwane gałęzie (rama). Na plaży uderzali nimi w taflę wody, odprawiając rodzaj hipnotycznego tańca.\nOd tamtych prehistorycznych czasów niewiele się zmieniło w obchodach Fiesta de la Rama. Święto jest bardzo popularne nie tylko w okolicy. Na czas zabawy i jakby tu nie patrzyć w celu odprawiania pogańskich rytuałów przyjeżdżają nie tylko mieszkańcy Gran Canarii ale również mieszkańcy pozostałych wysp archipelagu. Na ulicach można spotkać nawet graffiti przedstawiające to święto.\nJedną z rzeczy, która mnie zaskakuje i zdumiewa niemal na każdym kroku to jest przywiązanie Kanaryjczyków do ich tradycji. Poza regionem południowym, gdzie komercja „zjadła” wszystko pozostała część wyspy nadal znakomicie łączy to co odległe z tym co obecne i z przyszłością. Okazuje się, że można być nowoczesnym i nie trzeba się wstydzić swojej kultury, oraz tożsamości nawet gdy według innych jest już passe!\nJeżeli zobaczycie gdzieś folder, ulotkę reklamującą Gran Canarię a niej widok pięknej, zielonej doliny to możecie być niemal pewni, że to właśnie Valle de Agaete, która stanowi motyw wielu pocztówek i okładek licznych folderów o Wyspach Kanaryjskich. Skoro już poczuliśmy się jak w raju to nie mogło być innej decyzji. Jedziemy zobaczyć co pokaże nam Dedo de Dios czyli „Palec Boży”!!!\nDla ciekawskich krótki filmik jak mniej więcej wygląda to sławne święto – Fiestas de la Rama\n« „Cudawianki” cz.2\nPalca brak! »


Lobomann - Piwo.org\n6 i 1 wspólna\nLobomann replied to nikiboom's topic in Degustacje piw domowych\nBrowaratorium - Szopenfeldziarz (Session IPA 10,5) Wygląd: Piana drobno pęcherzykowa, szybko opadająca, ciemny bursztynowy kolor, bardzo mętne Aromat: amerykańskie chmiele, słodki, cytrusy, anas Smak: wytrawny, konkretna goryczka, bardzo przyjemna Odczucie w ustach: niskie wysycenie, przyjemne, pomimo niskiego ekstraktu pełne w smaku. Wrażenie ogólne: Tak jak być powinno, ameryka i goryczka, wszystko dobrze ze sobą gra, choć wygląd nie zapowiada tak dobrych wrażeń smakowych. Dzięki\nBrowar z Dżonym w Tle - 10 (desitka) Wygląd: Piana drobno pęcherzykowa trwała, ładnie zdobi szkło, piwo mętne, prawie jak pszenica Aromat: słód, słód i jeszcze raz słód. Smak: lekka kwaskowość, goryczka nie obecna Odczucie w ustach: wysycenie wysokie. Wrażenie ogólne: Poczułem się jak bym pił koncerniaka, cóż na tak gorący wieczór w sam raz, ale piwo do gaszenia pragnienia, nie do smakowania. Wad nie wyczułem. w sumie lepiej wypić to piwo na pragnienie niż wodę, od wody jest zdecydowanie lepsze. Na pochwałę zasługuje piękna piana.\nBrowar Retkiński Las - Stout 15 Wygląd: Piana drobno pęcherzykowa, szybko opada, słabo zdobi szkło, kolor piękny Aromat: słodowy, kawa zbożowa, skórka chleba Smak: Palony, lekka kwaskowość dodaje rześkości pełny, goryczka niska lekko zalegająca Odczucie w ustach: wysycenie średnie do niskiego, piwo pełne. Wrażenie ogólne: Przyjemne piwo, łatwo się pije, alkohol dobrze ukryty, a jednak obecny (pod koniec picia daje znać), jeżeli 15 to ekstrakt, to trzeba przyznać że jest dość wytrawne, mało informacji na etykiecie. Za dobre piwo mogę z czystym sercem podziękować\nWitam powrót po wakacjach zostawiłem 3 piwka, każde to pale ale single malt i single hop. Lemoniada - chmiel Citra Diabełek Tasmański - Motueka Nippon - Sorachi Ace smacznego pobrałem: Stout 15 - Browar Retkiński Las 10 - Browar z Dżonym w Tle Szopenfeldziarz (Session IPA) - Browaratorium\nDzięki za opinie, co do Pszeniczniaka, to rzeczywiście od samego początku był problem z wysokim wysyceniem. Zdecydowanie za dużo cukru .\nZimowe Strong Ale 7,5 % Alk. obj. - Browar Pawelec Aromat: Wyraźnie słodowy, lekki DMS. Barwa: Ciemno Złoty, mętny. Piana: Mała, drobno pęcherzykowa, szybko opadająca, lacingu brak Smak: Wyraźnie słodowy, po ogrzaniu wychodzi alkohol. Goryczka: Średnia Odczucie w ustach: Niskie Wysycenie, Pełny Wrażenia ogólne: Zdecydowanie kiepska piana. Inne w zależności od preferencji.\nMUKA Imperial Red Ale 22 BLG 9 % Alk. obj. - BrowaRatorium Aromat: Dobry, Cyrtrusowy, Grejfrutowy, słodki (słodowy), po ogrzaniu nuty alkoholowe, ale przyjemne. Barwa: Ciemny, lekko czerwony, nieprzezroczysty. Piana: Obfita, średnio i drobnopęcherzykowa (dość dużo większych oczek), zdobi szkło. Smak: Cytrusy, lekko kwaskowate, słodowy, alkohol wyczuwalny, ale nie narzucający się. Goryczka: Wysoko do bardzo wysokiej, średnio zalegająca. Odczucie w ustach: Przyjemne, pełne, znać wysoki ekstrakt. Wrażenia ogólne: Fajne Piwo dla obeznanych w temacie, ale najlepiej jedno na długi wieczór. Fu\nOgólnie bardzo przyjemne, zapraszam do degustacji Browar Domowy XD\nRimbi Rimbi Ginger Red Ale - Browar Boszla Aromat: Dobry, wyraźna nuta imbiru. Barwa: Ciemny bursztyn, opalizujący, lekko mętny, plywają jakieś drobiny. Piana: Obfita, średnio i drobnopęcherzykowa, bardzo obfita, zbyt duże nasycenie, ładnie zdobi szkło. Smak: Zbalansowany, Chmielowy, bardzo przyjemny. Goryczka: lekka. Odczucie w ustach:Trochę zbyt wysokie wysycenie, przyjemne, pijalne. Wrażenia ogólne: Trochę za duże wysycenie, gushing. Bardzo pijalne przyjemne Belgijskie Specjalne 16 BLG - Browar Ignaczew Aromat: Dobry, lekko alkoholowy. Barwa: Ciemny bursztyn, mętny. Piana: Obfi\nZostawione: 2x Pszeniczne 2x Marcowe 2x Black IPA Smacznego Pobrane: Belgijskie Specjalne 16BLG - Browar Ignacew Rimbi Rimbi Ginger Red Ale - Browar Boszla Muka Imperial Red Ale 22BLG- BrowaRatorium Zimowe, Strong Ale 7,5 % - Browar Pawelec Full Aroma Hops 12 BLG - 8th Floor Brewery\nLobomann replied to kolomar's topic in Charakterystyka szczepów drożdży\nM44 Black IPA 15o BLG - Długi start 28h, potem szybka burzliwa i po 5 dniach 2o BLG. Zlewam na cichą.


Szczery, jak na spowiedzi. Dawid Janczyk | Książki sportowe\n4 października 2018 Anna Hombek, Recenzje\nNiejednokrotnie świat obiegały informacje o uzależnieniach sportowców. Wśród nich można wymienić takie postaci jak Paul Merson, Tony Adams, George Best.\nZ rodzimego futbolu takim przykładem jest na pewno Andrzej Iwan. Każdy z tych piłkarzy zrobił mniejszą lub większą karierę. Czasem jednak nałóg sprawia, iż świetnie zapowiadająca się kariera zostaje po prostu zmarnowana. Tak było w przypadku Dawida Janczyka, który rozlicza się z przeszłością w książce „Moja spowiedź”.\n„Brak sił, pot, lęki, moralniak. I najgorsze: poczucie wstydu, że tak się złachmaniłem.”\nAutobiografie uzależnionych piłkarzy zawsze szokują. Jednak w przypadku książki Janczyka emocje towarzyszące lekturze są znacznie większe, gdyż to bardzo świeża historia. 23 września Dawid Janczyk skończył 31 lat, jego kariera powinna nadal trwać. Tymczasem zamiast martwić się czy w kolejnym meczu strzeli gola, on każdego dnia walczy ze słabością do alkoholu. Świadomość, iż nie trzymamy w rękach autobiografii trzeźwego alkoholika jest przytłaczająca.\n„Po dwutygodniowym cugu wciąż się trząsłem, nie miałem siły wstać.”\n„Moja spowiedź” to opowieść o zabójczej kombinacji – frustracji, samotności, szybkich pieniędzy i niewłaściwego towarzystwa, która doprowadziła do upadku Janczyka. To książka, która ukazuje jak szybko można ze szczytu spaść na samo dno. Jak niewiele potrzeba, aby stracić wszystko. Piłkarz całkowicie się obnaża, niczego nie ukrywa, choć to wyznanie stawia go w bardzo niekorzystnym świetle.\nChronologia opisywanych wydarzeń nieraz została zaburzona, ale nie ma to żadnego znaczenia. „Moją spowiedź” zgodnie z oczekiwaniami pochłania się błyskawicznie. To książka, którą trzeba przeczytać.\n„Nikt nie pamięta, że 11 lat temu to Agüero porównywano do mnie.”\nAutobiografia Janczyka zaczyna się od najlepszego turnieju w życiu piłkarza, czyli mistrzostw świata U-20 w 2007 roku. Są kulisy mundialu rozgrywanego w Kanadzie, wspomnienia meczów, a nawet żarty, zaledwie 17-letniego Wojciecha Szczęsnego. Następnie Janczyk dzieli się refleksją ze swojej krótkiej przygody z dorosłą reprezentacją. Później na scenę wkracza piłka klubowa, czyli tułaczka Janczyka po Europie, począwszy od gry dla Legii, poprzez rekordowy transfer do CSKA Moskwa, aż po powrót do Sandecji Nowy Sącz.\nCzytając futbolowe wspomnienia Dawida Janczyka dowiecie się, jaki miał rytuał przed wejściem na boisko, jaką propozycją zakończył testy w Chelsea FC, czy też jak Aleksandar Vuković traktował Dawida, gdy ten trafił do Legii. Janczyk wyjaśnia, dlaczego nie przeniósł się do Atlético. Ukazuje CSKA od środka, zdradza ile wynosiła premia za zwycięstwa oraz ujawnia, jakie relacje panowały w drużynie. Wyjaśnia także, czym różniła się szatnia rosyjskiego zespołu od tej, którą zastał w Lokeren. Przeczytacie również jak rosyjscy fani zachowują się, kiedy spotkają piłkarza w barze lub klubie, jaki status w Lokeren ma Włodzimierz Lubański oraz co Janczyk uważa za jeden z największych błędów w swojej karierze.\n„Zacząłem popijać w czasach Legii, ale alkoholikiem stałem się w Moskwie.”\nPiłkarskie opowieści znajdujące się na kartach tej książki są bardzo interesujące. Bez wątpienia jednak najbardziej przejmujące są wspomnienia tego, co działo się w życiu głównego bohatera po treningach i meczach. „Moja spowiedź” ukazuje, dlaczego jeden z największych talentów polskiego futbolu został całkowicie zmarnowany. Janczyk zdradza, w jaki sposób wpadł w szpony alkoholu, jak stracił miliony, choć nigdy nie bawił się w hazard, a także wyjaśnia jak udawało mu się ukrywać, że pije.\nZwłaszcza przerażający jest rozdział zatytułowany ,Na dnie’. Tu nie ma już ani słowa o piłce, jest tylko opowieść o upadku człowieka. Janczyk wyznaje, że sprzedawał wszystko, co wartościowe, gdy brakowało mu pieniędzy na alkohol. Potrafił zastawić w lombardzie piłkarskie koszulki, nie tylko własne – nawet tę z mistrzowskiego sezonu Legii – ale także znanych zawodników, jak Gerard Piqué. Nie miał oporów przed sprzedażą łańcuszka córki. Piłkarz wspomina także pobyt w ośrodku leczenia uzależnień. Odtrucia, zwidy, majaki. Stan agonalny, a nawet wszyty esperal. Niejednokrotnie przechodził piekło, ale nic nie sprawiło, że przestał pić.\n„W pijackim amoku człowiek nie jest sobą, Nie liczy się nikt ani nic.”\nKażdy z rozdziałów zakończony został wywiadami przeprowadzonymi przez współautora książki, Piotra Dobrowolskiego. Wszystkie te rozmowy są dobrym uzupełnieniem historii opowiadanej przez samego Janczyka i pozwalają ujrzeć Dawida oczami innych. Michał Globisz wspomina największe atuty piłkarza, a były prezes Legii Bogusław Leśnodorski wyjaśnia, dlaczego w 2014 roku chciał dać szansę Dawidowi, choć doskonale wiedział o jego poważnych problemach z alkoholem. Włodzimierz Lubański zdradza, na jakim poziomie było przygotowanie fizyczne piłkarza, gdy trafił do Belgii. Natomiast jego matka analizuje skąd u syna wzięła się słabość do alkoholu.\n„Na własne życzenie straciłem w życiu wywrotkę pieniędzy, zmarnowałem karierę i zawiodłem wielu ludzi.”\n„Moja spowiedź” to jedna z najmocniejszych książek piłkarzy, jakie kiedykolwiek ukazały się na polskim rynku. Bez wątpienia to pozycja z kategorii „must read” dla wszystkich. Kibiców, piłkarzy, ich rodzin, trenerów, a nawet dla niezainteresowanych sportem. Historia Janczyka to przestroga dla każdego człowieka. Ukazuje, bowiem jak niewiele potrzeba by przekroczyć granicę i zmarnować własne życie.\n„Przysiągłem sobie, że będę walczył do śmierci, że wóda ze mną nie wygra.”\n15 (łączna ilość głosów)


ALESIS Zestaw Recital PRO pianino ze statywem i ławą MUSIC CITY\nALESIS Zestaw Recital PRO pianino ze statywem i ławą\nKod producenta: RECPKB6Ł Stan produktu: nowy\nAlesis Recital Pro - pianino cyfrowe (1 szt.)\n• Pianino akustyczne\n• Pianino akustyczne (Jasne)\n• Pianino elektryczne\n• Kościelne Organy\n• Bas akustyczny\nBrzmienia można dowolnie mieszać ze sobą, łącząc dwa naraz w trybie Layer mod, aby odkrywać nowe i bogate dźwięki – wszystko przy użyciu intuicyjnego panelu oraz wyświetlacza. Brzmienai możesz też rozłączyć na lewą i prawą stronę w trybie Split Mode. Do Twojej dyspozycji oddajemy też Modulacje, Chorus i Reverb. Razem z 20-wattowym wbudowanym głośnikiem i 128 nutową polifonią klawiatura, Recital Pro zapewnia ultrarealistyczny dźwięk zachowując przy tym autentyczne doświadczenie gry.\nAlesis Recital wyposażony jest w niezwykle przyjazny do nauki tryb Lesson Mode. Dzieli on klawiaturę na pół, zachowując takie samo brzmienie oraz wysokość dźwięku. Pozwala to na równoczesne granie uczniowi i nauczycielowi w tym samym momencie. Recital Pro posiada też funkcjonalność “Record Mode”, która pozwala Ci nagrać się a później posłuchać swojego wykonania.\nThe Recital Pro posiada gniazdo słuchawkowe 1/4", które po podłączeniu wycisza głośniki i zapewnia ciche ćwiczenie samemu. Oprócz wejścia 1/4" na pedał sustain (do kupienia osobno) oraz 1/4" stereo na słuchawki Recital ma też wyjście stereo RCA (cinch), którym możemy podłączyć się do urządzenia nagrywającego, miksera, wzmacniacza albo jakiegokolwiek innego systemu nagłośnieniowego. Poza tym, do dyspozycji mamy jeszcze USB-MIDI, które pozwala na wykorzystywanie wtyczek VST. Recital zasilany jest zasilaczem (w zestawie) albo 6 bateriami D (do kupienia osobno).\n88 pełnowymiarowych ważonych klawiszy premium z regulowaną czułością\n12 wbudowanych brzmień z możliwością rozłączenia kalwiatury bądź sparowania głosów ze sobą\n20-watt głośnik oraz 128 nutowa polifonia zapewniają realistyczne brzmzienie i odczucia\nTryb lekcji rozdziela klawiaturę na dwie strefy o takiej samej skali i tonacji\nTryb nagrań pozwala Ci nagrywać swoje ćwiczenia, oraz odsłuchiwać je\nWbudowany metronom pracuje w tempach od 30 do 280 uderzeń na minutę\nŁatwo regulowane funkcjonalności jak Modulation, Chorus Reverb oraz Pedal Resonance\nStereo ¼” (6.35mm) do połączenia ze wzmacniaczem, mikserem bądź dowolnym systemem nagłośnieniowym\nZasilanie zasilaczem (część zestawu) bądź bateryjnie.\nALESIS Zestaw Recital pianino statyw ława pedał słuchawki\nALESIS Zestaw Recital pianino ze statywem i ławą\nALESIS Zestaw Recital PRO pianino statyw ława pedał słuchawki\nM-Audio CONTROL 49 - klawiatura sterująca\nCena: 1660.00 zł 950.00 zł\nYamaha PSR-E373 - keyboard cyfrowy


Niedźwiedzica Przemisia ma swój śniegowy pomnik | Nowiny\nNiedźwiedzica Przemisia ma swój śniegowy pomnik\nDariusz Delmanowicz 12 lutego 2010, 16:30\nŚniegowe dzieło przemyskich gimnazjalistów. Fot. Dariusz Delmanowicz\nPonad 2 metry wysokości mierzy pomnik niedźwiedzicy, który dzisiaj zrobili uczniowie Gimnazjum nr 2 w Przemyślu.\nŚniegowa rzeźba misia nazwanego przez mieszkańców imieniem Przemisia stanęła na szkolnym boisku przy ulicy Ratuszowej.\nGimnazjaliści z "dwójki" podobnie jak ich koledzy z innych szkół zaangażowali się w akcję pomocy niedźwiedzicy. Zbierali żywność i pieniądze na jej zakup.\nMinionej nocy, jak już informowaliśmy, drapieżnik opuścił klinikę weterynaryjną "Ada" w Przemyślu i trafił do wrocławskiego zoo.\nPrawdopodobnie powróci tutaj, kiedy władze miasta, zgodnie z deklaracjami, przygotują dla niego wybieg i klatkę.\noddolna inicjatywa fanów 15.02.2010 10:22:50\nPosłowi Tomańskiemu też trzeba wystawić taki śniegowy pomnik przed Hotelem Gromada. Kto jest chętny budować PO-bałwana śniegowego?\nBędzie kolejny hicior i Nowiny to pokażą!!!\nprzem 13.02.2010 09:29:31\nW dniu 12.02.2010 o 23:02, Tony Hawk napisał:\nJa tez pozdrawiam Bartka M. z Wyszatyc xD\nBartku z Wysztyc i jaa Cię pozdrawiam\nTony Hawk 13.02.2010 00:02:06\nMistrz ciętej riposty 12.02.2010 23:13:09\nPozdrowienia dla Bartka M. z Wyszatyc!\nuszatek 12.02.2010 21:55:54\nPiszecie, że Przemisia uciekła i trafiła do ogrodu zoologicznego we Wrocławiu. Na piechotę biedaczka poszła? Namęczyła się biedaczka, bo to kawał drogi. A jeszcze zapowiedziała, że powróci, czyli znowu setki kilometrów przed nią. Lepiej niech te władze Przemyśla nie przygotowują klatki, o której pisze Redaktor, bo Przemisia nam padnie łażąc z Przemyśla do Wrocławia i z powrotem. Szkoda niedźwiadka, bo ładny.\ntam tam 12.02.2010 19:29:52\nPiękne i trafione imię, Super, piękny miś - tak trzymać


Archiwum TVN Meteo – Atak rekina w USA. Mężczyzna doznał kilku głębokich ran\nAtak rekina w USA. Mężczyzna doznał kilku głębokich ran\n16-08-2018 19:35 Zwierzę mogło "testować" wodę\nChwile grozy przeżył mężczyzna na plaży w stanie Massachusetts w USA. Przechadzając się w wodzie, nagle został ugryziony przez rekina. Jest w szpitalu.\nNurkował pięć razy, by uwolnić rekina. "Może właśnie tam mieliśmy być" - 03-08-2018\nGruba lina ściskała ciało rekina, pływającego u wybrzeży Hawajów. Na szczęście, na miejscu była rodzina Kawelo, której udało się oswobodzić zwierzę. czytaj dalej\nDo ataku rekina doszło w środę na plaży w Truro na półwyspie Cape Cod, na północnym wschodzie Stanów Zjednoczonych (stan Massachusetts). 61-letni mężczyzna stojąc w wodzie w odległości około 270 metrów od brzegu, nagle został zaatakowany przez rekina.\nGłębokie rany kłute\nMężczyźnie na plaży udzielono pomocy, następnie został śmigłowcem przetransportowany do szpitala. Doznał ran kłutych klatki piersiowej i nogi, jest jednak przytomny.\n"Spotkania z rekinami, podczas których ludzie doznają obrażeń, są tak samo przerażające, jak rzadkie" - podali w oświadczeniu przedstawiciele pozarządowej organizacji Atlantic White Shark Conservancy, zajmującej się opieką i edukacją na temat rekinów.\nPlaża została zamknięta do odwołania. Służby Parku Narodowego prowadzą śledztwo dotyczące tego zajścia.\nDo tej pory nie udało się ustalić gatunku rekina, który zaatakował 61-latka. Jak sugerują przedstawiciele Atlantic White Shark Conservancy, ugryzienie mogło być spowodowane błędną identyfikacją dokonaną przez rekina. Zwierzęta te zwykle nie atakują ludzi, jednak zębami testują to, co znajduje się w wodzie. W ten sposób sprawdzają, czy jest to coś, co mogą zjeść; czy coś, czego jednak powinni unikać.\nŹródło: usatoday.com, globalnews.ca