Kilka rad dla wybierających projekt domu - edinburghonline.org.uk\nAktualnie rosnąca liczba osób wybiera budowę swojego własnego domu. Z tego powodu nieodzowne stają się inwestycje przede wszystkim w takie opcje jak przykładowo dom parterowy projekt.\nZa jego sprawą mamy szansę połączyć nasze wielorakie preferencje skorelowane między innymi z elementami dekoracyjnymi z talentem wysoko wyspecjalizowanych ekspertów, którzy będą umieli stworzyć atrakcyjną kompozycję, będącą kombinacją ekonomicznego spożytkowania przestrzeni oraz uwzględnienia w jak największym stopniu potrzeb danego klienta. Należy tutaj dodać, że rozwiązań jest bez dwóch zdań dużo, stąd nawet jeśli sądzimy, że mamy za bardzo wygórowane oczekiwania w tej kwestii, należy jednak zdać się na takich ekspertów, którzy dołożą możliwych starań, ażeby w jak największym stopniu odzwierciedlić ideał naszego domu.\nInną istotną kwestią związaną z biurami architektonicznymi jest to, że udostępniają one sporo kategorii projektów, zależnie od naszych zapotrzebowań. Nie ulega wątpliwości, że aktualnie niezwykle sporym zainteresowaniem cieszą się przede wszystkim projekty domów z dachem dwuspadowym. Właśnie dlatego należy przede wszystkim określić, które rozwiązania są brane pod uwagę. Ze względu na znaczą rywalizację w tej kwestii, coraz większa liczba rozmaitych spółek wyspecjalizowało się w konkretnych kategoriach projektów. Będąc więc w stu procentach zdecydowanym na daną kategorię, warto skorzystać z wyszukiwarek i poszukać takich rozwiązań jak projekty domów z dachem dwuspadowym.\nNaprawdę przypadł Ci do gustu nasz wpis? Niezmiernie nas to raduje. Więc namawiamy do nowych newsów – po prostu najedź na link do strony (http://pazim.pl/swinoujscie).\nWówczas odnajdziemy mnóstwo wielorakich architektów, którzy za odpowiednią kwotę zaprojektują proponowany układ domu, który ze względu na dach idealnie sprawdzi się w okresie zimowym.\nZ drugiej strony, jeśli interesuje nas budynek niski i zależy nam głównie na oszczędności, a nie na zbyt dużym wydawaniu pieniędzy, dobrze jest poszukać rozwiązań w takim zakresie jak taki projekt domu parterowego.\nMoże interesujące okażą się informacje, które ma praktyczna treść (http://pojemniki-metalowe.com/). Jeśli masz chęć zgłębić więcej, to wejdź tutaj i wyczerpująco zobacz te wiadomości.\nZ racji tego, że zrzekniemy się dwóch bądź więcej kondygnacji, zaoszczędzimy naprawdę sporo pieniędzy, które można z kolei spożytkować na atrakcyjne wyposażenie całego domu. Jak więc można dostrzec, budowanie domu jest zadaniem nierozerwalnie związanym z jego projektowaniem. Z tego powodu warto znaleźć fachowego wykonawcę, dzięki któremu wcielenie w życie naszego planu odnośnie posiadania domu naszych marzeń będzie możliwe do realizacji.\nPomimo tego, że sporo ludzi jest zdania, że największy wkład w budowanie domu ma w pierwszej kolejności firma budowlana zatrudniona przy tym procesie, to jednak spory, a nawet fundamentalny wpływ na ostateczny efekt ma projektant, który decyduje o zagospodarowaniu danej przestrzeni i ustala kolorystykę wykończenia, rozkład przestrzenny pokojów itp. On odpowiada zatem za prace końcowe, które są istotnym elementem wpływającym na nasze samopoczucie w danym miejscu i satysfakcję wynikającą z mieszkania w nim.\ndach firma budowlana projekty domów rozkład układ


Demokosmetyki idealne dla osób z problemami skórnymi - MnO\nStart » Zakupy Online » Inne Sklepy » Demokosmetyki idealne dla osób z problemami skórnymi\nDodane: 2021-10-28 Kategoria: Zakupy Online / Inne Sklepy\nDermokosmetyki to kosmetyki dermatologiczne, które przeznaczone są dla osób mających różnego rodzaju problemy skórne. W aptece można dostać takie dermokosmetyki na przykład na trądzik, które działają łagodząco na powstające wypryski lub chociażby dermokosmetyki na łuszczycę, normalizujące nadmierne rogowacenie się skóry, ograniczające swędzenie i działające przeciwbakteryjnie. Dermokosmetyki dostępne w naszej drogerii są bardzo dobre na każdy rodzaj skóry. Nie uczulają. Są dostępne żele, pianki, toniki. Można także u nas nabyć kremy i ampułki. Nasze dermokosmetyki są także dostępne w różnych pojemnościach.


Instytut Nauk Technicznych Aktualności Page 11\nW dniach 17-18 września 2017 roku w Państwowej Wyższej Szkole Wschodnioeuropejskiej w Instytucie Nauk Technicznych Przemyślu odbyła się krajowa konferencja naukowa „Bezpieczeństwo Żywności i Żywienia”. Organizatorami konferencji byli : Zakład Bezpieczeństwa i Produkcji Żywności, Instytut Nauk Technicznych PWSW w Przemyślu Polskie Towarzystwo Technologów Żywności, Oddział Małopolski. W skład Komitetu Organizacyjnego weszli: dr inż. Greta Adamczyk… Czytaj więcej »\nI Konferencja Naukowa “Bezpieczeństwo Żywności i Żywienia”\nI Konferencja Naukowa “Bezpieczeństwo Żywności i Żywienia” W INT PWSW dnia 18 września 2017 r. na kierunku Bezpieczeństwo i Produkcja Żywności odbędzie się pierwsza konferencja naukowa na temat żywności. Tematem konferencji będzie: – bezpieczeństwo produkcji żywności. – bezpieczeństwo żywienia. – higiena żywności. – związki biologicznie aktywne w żywności i żywieniu. Obrady odbędą się już w… Czytaj więcej »\n29-30 czerwca 2017 r w Państwowej Wyższej Szkole Wschodnioeuropejskiej w Przemyślu odbyło się Podkarpackie Forum Transportu i Logistyki, którego współorganizatorem był Instytut Nauk Technicznych/Zakład Inżynierii Transportu i Logistyki. 30 czerwca 2017 r. (w drugim dniu Forum) zaplanowane zostały dwa wyjazdy studyjne: – przejazd linią kolejową 102 do projektowanego przejścia granicznego Malhowice – Niżankowice – wyjazd… Czytaj więcej »\nOrgany czy “organy”?\nW dniu 31.05.2017 odbył się wykład absolwenta mechatroniki PWSW Pana mgr inż. Bartosza Nycza. Połączył on swoją pasję do klasycznych organ piszczałkowych z wiedzą z zakresu elektroniki zdobytą podczas studiowania. Synergia tych dwóch zaowocowała powstaniem klasycznej klawiatury organowej połączonej za pomocą specjalnego interface’u z komputerem z którego były odtwarzane sample (próbki prawdziwego brzmienia organowego).\nStudenci mechatroniki z wizytą w Fibrisie\nW dniu 24 maja 2017 studenci II i III roku mechatroniki wraz z wykładowcami – Edwardem Darzyckim i Stanisławem Szabłowskim zwiedzili Fibris SA – producenta płyt pilśniowych w Przemyślu. Zapoznali się z profilem działalności zakładu, przyjrzeli się produkcji płyt pilśniowych twardych i porowatych. Szczególnie interesującymi zagadnieniami była praca urządzeń automatyki i sterowania procesem technologicznym i… Czytaj więcej »\nStudenci kierunku BiPŻ na zajęciach z przechowalnictwa i chłodnictwa żywności oraz uczniowie szkoły średniej mogli się zapoznać z właściwościami tej substancji, w szczególności ze zjawiskiem sublimacji. Dowiedzieli się również jakie ma zastosowanie praktyczne m.in. w laboratorium oraz w produkcji i dystrybucji żywności.\nWarsztaty piwowarskie pt.: “Jak wyprodukować piwo w domu?”\nJuż po raz drugi na naszym kierunku (24 maja br.) odbyły się warsztaty piwowarskie zatytułowane „Jak wyprodukować piwo w domu?”, zorganizowane przez Koło Naukowe BiPŻ wraz z Browarem Domowym „Drummers BEER”. W zajęciach mógł uczestniczyć każdy kto się interesuje produkcją piwa. Uczestnicy warsztatów mieli okazję brać czynny udział w całym procesie warzenia piwa, poczynając od… Czytaj więcej »\nW dniu dzisiejszym (23 maja 2017) uczniowie ZSU-HiG w Przemyślu poznali technologię produkcji lodów Wykonali własne produkty z użyciem i bez użycia maszyny do mrożenia lodów. Ocenie organoleptycznej zostały poddane lody śmietankowe z czekoladą, lody kremowe, lody waniliowe i sorbet truskawkowy. Kilka zdjęć na zachętę by wykonać lody samemu w domu 🙂\nDzień Nauki – Bieg inżyniera\nPodsumowanie I Biegu Inżyniera Dnia 11 maja na Państwowej Wyższej Szkole Wschodnioeuropejskiej odbyła się ósma edycja Dnia Nauki, która to przebiegała pod hasłem „Bezpieczny obywatel w bezpiecznej Polsce”. Poza licznymi pokazami i wystawami zorganizowanymi przez m.in. Komendę Miejską Państwowej Straży Pożarnej w Przemyślu, odbył się I Bieg Inżyniera. Do udziału zarejestrowało się 35 uczniów i… Czytaj więcej »


Superfood - rodzima zdrowa żywność dla biegacza - MagazynBieganie.pl\nSuperfood – rodzima zdrowa żywność dla biegacza\nNasiona chia, jagody goji czy miód manuka to tylko przykłady produktów, które w ostatnim czasie mocno zyskały na popularności i określane są mianem „superfood”. Włączenie ich do diety jest bardzo korzystne. Jednak czy tylko te egzotyczne, często drogie i nie zawsze dostępne produkty zasługują na miano „superżywności”? Nie!\nTak właściwie nie ma jednej konkretnej definicji, która opisywałaby produkty określane mianem “superfood”. Z założenia ma to być żywność o wysokiej wartości odżywczej, zawierająca sporą dawkę minerałów, witamin, błonnika czy innych substancji takich jak kwasy omega-3 czy przeciwutleniacze.\nNiewątpliwie jest to również po części termin marketingowy. Moda na zdrowe odżywianie wciąż trwa i ma się bardzo dobrze, więc chętnie wykorzystywany jest przez przemysł spożywczy w celu zwiększenia sprzedaży.\nPodobnie jak w przypadku definicji – brak wytycznych, które ściśle by określały jakie właściwości musi mieć produkt aby zaklasyfikować go do takiej grupy. Wprawdzie Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności zakazał wprowadzania do obrotu produktów oznaczonych jako “superfood”, jeśli nie posiadają one oświadczenia medycznego, popartego wiarygodnymi badaniami naukowymi, jednak w bardzo wielu produktach znajdziemy substancje pozytywnie wpływające na stan zdrowia. W związku z tym szeroka gama żywności będzie spełniała to kryterium.\nKakaowiec (surowe kakao)\nKokos i produkty pochodne – tu prym wiedzie olej kokosowy\nProdukty te, oprócz niewątpliwych zalet mają swoje minusy, których trzeba być świadomym. Są zwyczajnie drogie, często poza zasięgiem portfela przeciętnego zjadacza chleba. Owszem, można trafić na promocje czy wyjątkowo niską cenę rynkową zaproponowaną przez producenta, ale wówczas należy zwrócić uwagę na pochodzenie i warunki uprawy. O tym aspekcie dużo mówi się w przypadku jagód goji, czy przede wszystkim spiruliny, która może być skażona metalami ciężkimi.\nOkazuje się jednak, że nie trzeba robić zakupów w sklepach ekologicznych czy na działach ze zdrową żywnością, by włączyć do swojej diety produkty o wysokiej wartości odżywczej.\nto przede wszystkim bogactwo kwasu omega-3, którego tak często szukamy w łososiu. Dieta zachodnia ma potencjał prozapalny, ponieważ przeważa spożycie kwasów omega-6. Warto więc zwrócić uwagę, aby proporcje kwasu omega-3 do omega-6 wynosiły 1:4 a najlepiej 1:2. Siemię lniane zawiera również sporo wapnia, jest bogate w mangan oraz żelazo i wapń – pierwiastki, które mają szczególne znaczenie dla biegaczy. Ma też zastosowanie jako produkt leczniczy – napary z siemienia działają osłaniająco na błonę śluzową przewodu pokarmowego.\nprzez lata niedoceniana, teraz święci triumfy. Bogata w miedź, mangan oraz witaminy z grupy B. Przede wszystkim nie zawiera glutenu, co ważne jest dla osób z celiakią czy na diecie eliminacyjnej. Ugotowana kasza jaglana ma całkiem wysoki indeks glikemiczny (IG=71) i zawiera dużo węglowodanów, więc świetnie sprawdzi się w posiłku potreningowym. Do tego jest dość uniwersalna, smakuje dobrze na słono i słodko, stąd tak wiele przepisów na jej wykorzystanie w kuchni\ngłównie kojarzony jest z przeziębieniem. Słusznie, ponieważ zawarta w nim allicyna ma działanie grzybobójcze i bakteriobójcze. Co ciekawe, w nienaruszonych ząbkach czosnku mamy związek zwany alliną, dopiero rozkrojenie czy miażdżenie czosnku wywołuje reakcję rozpadu enzymatycznego do allicyny. Zawiera również flawonoidy i flawony, dzięki czemu jest silnym przeciwutleniaczem. Obniża poziom cukru we krwi (osoby ze skłonnością do hipoglikemii powinny na niego uważać w dużych ilościach) oraz prawdopodobnie „złego” cholesterolu LDL i trójglicerydów.\nzawiera witaminy z grupy B (duża zawartość. B5), potas, wapń, cynk, żelazo i mangan. Dodatkowo znajdziemy w nim prohormony oraz związki o charakterze przeciwbakteryjnym. Wg publikacji Katedry Pszczelarstwa UMW w Olsztynie przyjmowanie mleczka usprawnia przemianę materii, a nieduże dawki przyjmowane systematycznie zwiększają liczbę i objętość krwinek czerwonych, poziom hemoglobiny i ilość żelaza we krwi. Mleczko wykazuje również wpływ na odnowę tkanek – przyspiesza gojenie ran i oparzeń. Wpływa też na odbudowę kolagenu, a złamane kości dzięki niemu zrastają się nawet trzykrotnie (!) szybciej. Kwas gamma-aminomasłowy obecny w nim wpływa na przewodzenie impulsów nerwowych między neuronami, dlatego działa korzystnie na działalność kory mózgowej.\nczęsto będąca składnikiem herbat owocowych i aromatyzowanych, spośród surowców roślinnych charakteryzuje się największą zawartością antocyjanów i innych polifenoli – związków o silnych właściwościach antyoksydacyjnych. Co więcej, polifenole wykazują działanie chemoprewencyjne, czyli mogą ingerować na wczesnych etapach w proces nowotworzenia. Owoce aronii mają właściwości ochronne w przypadku raka jelita grubego, poprawiają funkcjonowanie naczyń krwionośnych zmniejszając ryzyko miażdżycy i incydentów sercowo-naczyniowych, obniżają poziom cholesterolu LDL podwyższając przy tym HDL („dobry cholesterol”). Mówi się również o potencjale przeciwcukrzycowym.\nRównież na „własnym podwórku” łatwo znaleźć żywność o wysokiej wartości odżywczej. Oprócz tych wspomnianych, można wymienić jeszcze szereg innych, np. buraki, maliny czy chętnie spożywane zimą kiszonki. Warto pamiętać o tych produktach, ponieważ w wielu przypadkach niczym nie ustępują żywności popularnej w blogosferze, a ich kupno jest mniej bolesne dla portfela.


EDUNEWS.PL - portal o nowoczesnej edukacji - Jak w szkole pomóc alergikom?\nPoprzedni artykuł Siedem idei dla edukacji\nNastępny artykuł Spierajmy się o edukację, ale rzeczowo\nAktualnie 55% polskich dzieci to alergicy. Często alergenem jest pożywienie, które powoduje nadwrażliwość (alergię) i zaburzenia w mózgu. Apele i pouczenia o zdrowe odżywianie się nie zawsze skutkują, ale powtarzane mogą wywierać wpływ na ludzi. Jaki mają one związek z jakością uczenia się?\nAle problem w tym, że te ostrzeżenia lekarzy są lekceważone, choć głęboko uzasadnione. Zagrożenie wcale nie jest wyolbrzymione. Z badań przeprowadzonych przez Child & Family Research Institute w Vancouver w Kanadzie (za: Chyłkiewicz 2008) wynika, że dieta północnoamerykańska, oparta na przetworzonej żywności i czerwonym mięsie, uboga w ryby i warzywa, jest niebezpieczna dla kobiet w ciąży - podwyższa ryzyko chorób neurologicznych i psychicznych u dzieci.\nA o to w numerze „Życia Szkoły” 8/2013 jest ciekawy wywiad z dr Danutą Myłek, specjalistą alergologii i dermatologii, autorką książek z poradami dla alergików. Dotyczy m.in. przyczyn niewłaściwego zachowania się alergicznych dzieci i skutków toksycznego odżywiania się. Warto przeczytać i uświadomić sobie, jak wielki wpływ na samopoczucie, zachowanie się i funkcjonowanie dziecka w szkole mają jego aktualne zaburzenia i choroby, ale także odżywianie się. Nauczyciele powinni się zainteresować tym, czy takie dziecko nie ma alergii.\nAutorzy książek o alergiach opisują m.in. efekty ciekawego badania nad alergicznymi dziećmi. W USA przeprowadzono badanie wśród małych alergików, którzy mieli słabe wyniki w nauce. Najpierw zmierzono dokładnie ich szkolne osiągnięcia, następnie włączono leczenie pod kątem alergii, a po pewnym czasie znowu sprawdzono ich wyniki w nauce. Okazało się, że w większości przypadków ich osiągnięcia poprawiły się wielokrotnie. Co ważne, wzrosła również samoocena tych dzieci oraz poprawił się ich stosunek do otoczenia.\nAlergia jest znana od Starożytności. Hipokrates był pierwszym uczonym, który opisał symptomy alergii na mleko. Alergie są uciążliwe. Czasami niezbędne jest leczenie, ale często wystarczy odpowiednia dieta i ruch. Trzeba rozpoznać przyczyny danego zachowania się ucznia, bo jest to jednym z pośrednich sposobów motywowania ucznia do pracy. Warto więc apelować wprost do nauczycieli, aby zwrócili szczególną uwagę na dzieci zdolne, ale niecierpliwe i trudne w wychowaniu. Takie, które jednego dnia potrafią dostać szóstkę, a następnego jedynkę. Bo może się okazać, że spory wpływ na ich oceny mają posiłki, które dostają od rodziców, a także nieleczone alergie.\nAktualne, najświeższe dane ukazują badania ECAP przeprowadzone w 2012 roku przez naukowców z Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego. Wyniki są niepokojące - wskazują, że aż 55% przebadanych dzieci to alergicy. Jednym z ważniejszych czynników odpowiadających za lawinowo rosnącą liczbę alergików - zdaniem dr D. Myłek (2013) - jest niezdrowa żywność, pełna chemii, konserwantów i cukru.\nApetyt na jedzenie jest sprawą naturalną. To, że niewłaściwe odżywianie się szkodzi zdrowiu i kondycji człowieka - wiemy od dawna. Nadmiar pożywienia też wpływa negatywnie na kondycję i funkcjonowanie mózgu. Przecież wiadomo, że znacznie lepiej się pracuje umysłowo, gdy jest się lekko głodnym. Trzeba uczniom i rodzicom wyjaśnić, jaki wpływ na szkolne osiągnięcia ucznia może mieć nadwrażliwość - alergia? Przestrzegać przed zagrożeniami czającymi w ulubionych dziecięcych przekąskach oraz wskazać, że nadpobudliwość nie zawsze musi oznaczać ADHD.\nAlergia - nadwrażliwość - ma ogromny wpływ na to, jak nasze dziecko radzi sobie w szkole. Wiadomo przecież, że alergia nie dotyczy tylko skóry czy nosa, ale całego układu immunologicznego, który jest ściśle powiązany z układem nerwowym, czyli także z mózgiem. Stąd dość ścisła zależność pomiędzy alergią a zachowaniem oraz osiągnięciami człowieka. Niestety:\nNajczęściej ani rodzice, ani nauczyciele nie zdają sobie sprawy z tego, że może istnieć związek między szkodliwym pokarmem lub toksynami dostającymi się do organizmu a złym zachowaniem dziecka. (dr D. Myłek 2013)\nAlergeny docierają z krwią do mózgu. Np. w książce pt. „Alergie” (Myłek 2010) - w ciekawy i z pewnością potrzebny nauczycielom sposób tłumaczy się różnorodne problemy alergii u dzieci i ich znaczenie w nauce szkolnej. Autorka dość obrazowo twierdzi, że „mózg nie swędzi, ale musi odreagować”. Podkreśla, że „Alergeny docierają do mózgu wraz z krwią i tam powodują proces zapalny. Inaczej wygląda zapalenie np. w nosie, z którego może nam cieknąć. Inaczej w oskrzelach, gdzie może wywoływać kaszel i duszności, a inaczej w mózgu, gdzie zapalenie oprócz bólu głowy czy padaczki może powodować cała paletę zaburzeń psychoemocjonalnych...”. To także przekonuje, że w szkole trzeba pomóc alergikom.\nAlergik dość powszechnie kojarzy się z osobą, która ma jakąś wysypkę bądź uporczywy katar sienny na wiosnę. Tymczasem objawy mogą być znacznie bardziej złożone. Istotne jest więc pytanie, jak ludzi mózg odreagowuje alergię? Pani dr odpowiada, że „Oprócz objawów typowo somatycznych, jak ww. ból głowy czy padaczka, możemy zaobserwować u alergików cała gamę zaburzeń o naturze psychoemocjonalnej. Są to m.in. zaburzenia: koncentracji, przyswajania wiedzy, refleksu, pamięci, snu, a także zaburzenia zachowania, w tym nawet zachowania niespołeczne. Dość często u dzieci diagnozujemy np. reakcję alergiczną na gluten i kazeinę. Biochemiczne skutki narażenia na te substancje objawiają się nadpobudliwością, a nawet agresją lub autoagresją.”\nPoznać przyczyny nadwrażliwości i nadpobudliwości uczniów;\nZdiagnozować nadwrażliwość ucznia u alergologa, nie psychologa;\nIndywidualizować stosowane metody nauczania i uczenia się;\nApelować o rozsądek i uczyć zdrowego odżywiania się uczniów;\nUświadamiać rodzicom ogromne znaczenie jakości pożywienia i jego wpływ na funkcjonowanie ludzkiego mózgu oraz koncentrację uwagi i uczenie się.


Pololu MC33926 - dwukanałowy sterownik silników shield dla RPi 3/2/B+ Botland - Sklep dla robotyków\nOpis produktu: MC33926 - dwukanałowy sterownik silników 28V/3A - shield dla Raspberry Pi 3/2/B+ - zmontowany\nModuł oparty na układzie Freescale MC33926 pozwala kontrolować silniki o napięciu zasilania do 28 V i ciągłym poborze prądu do 3 A. Sterownik wytrzymuje także kilkusekundowe skoki natężenia prądu do 5 A. Prędkość obrotową można kontrolować przy pomocy sygnału PWM.\nProdukt kompatybilny z Raspberry Pi B+\nZasilanie silników zostało oddzielone od Raspberry Pi B+. Napięcie z zakresu od 5 V do 28 V należy podłączyć do wyprowadzeń VIN i GND. Zasilanie części logicznej 3,3 V pobierane jest z minikomputera.\n5 Motor 1 SF\nTryby pracy sterownika Pololu\nWykorzystanie dodatkowych pinów modułu MC33926\nWyłącza wejście 1\nDomyślnie nieaktywny (stan niski), podłączone przez przerywalną ścieżkę.\nWyłącza wejście 2\nDomyślnie nieaktywny (stan wysoki), podłączone przez przerywalną ścieżkę.\nSLEW Wybór tempa obrotu\nDomyślnie w stanie wysokim - szybkie obroty, podłączone przez przerywalną ścieżkę.\nINV Odwrócenie wejść Wewnętrznie podciągnięty do masy.\nFeedback - wyjście do pomiaru prądu\nPodłączone przez rezystor oraz filtr dolnoprzepustowy, czułość wynosi ok. 360 mV/A.\nNapięcie zasilania: od 5 V do 28 V\nPrąd wyjściowy ciągły na kanał: 3 A\nDedykowany do złącz Raspberry Pi B+\nStrona producenta: Pololu 2755\n04346_datasheet (0) 04346_sch (0)\nProgramowalny układ wyposażony w znany z Arduino Leonardo mikrokontroler Atmega32u4 z zainstalowanym bootloaderem. Posiada dwukanałowy sterownik silników 36 V / 1,7 A oraz...


Kroniki motorsportu cz. 3: Niezwykle widowiskowe turystyki - Motoryzacja - Główna - - SIMRACE.PL\nWpis: Kroniki motorsportu cz. 3: Niezwykle widowiskowe turystyki\nMamy rok 1984. Kiedy na torach szaleją monstra Grupy C nie odbiegające zbytnio od ówczesnej Formuły 1, padła decyzja aby wprowadzić tańszą alternatywę dla DRM, której nazwę znamy po dziś dzień – DTM, a dokładnie Deutsche Tourenwagen Meisterschaft. Z racji że poprzednik serii - DRM - straciło swój dawny pazur w 1982, w którym to zrezygnowano z poczciwych turasów (touring cars) na rzecz prawdziwych, ospojlerowanych bolidów do muskania apex-ów, czyli Grupy C, FISA potrzebowała nowej, budżetowej serii aby zachęcić jak najwięcej producentów do wystawienia swoich pojazdów.\nW '84 oficjalnie powstaje niemiecka seria DTM, która obrała sobie stosunkowo proste cele – ścigać się na najsłynniejszych lokalnych torach z Niemiec, Belgii i Austrii, za kierownicą nieskomplikowanych samochodów. Przypomnijmy że jest to połowa lat '80, a więc na światowych OS-ach trwa zażarta wojna między konstruktorami, zaś na torach FISA próbuje zatrzymać pędzący na złamanie karku wyścig zbrojeń w turbodoładowanych bolidach Formuły 1. Na potrzeby tej niemieckiej serii powstała nowa Grupa A dla aut typu tourer, i musiały one spełniać podstawowe założenia wyprodukowania co najmniej 25,000 egzemplarzy wersji drogowej, z czego 2,500 wersji sportowej na której miały bazować modele wyścigowe, oraz 500 do dalszej ewolucji - przykładowo 25 tysięcy Polonezów, z czego 2,5 tysiąca na wtrysku, a 500 sztuk to wersje z silnikami Rovera, wprowadzone w celu zmian w silniku, zawieszeniu, i tak dalej.\nWobec tego w odróżnieniu od innych grup, klient kupujący auto w salonie, które uczestniczyło w DTM-ie, mógł naprawdę poczuć się jak mistrz kierownicy, bo auta drogowe mało odbiegały od torowych. Silnik również w dużej części pozostawał ten sam - wszystko przez regulamin który jasno mówił, że mogą być użyte dowolne materiały i rozwiązania, ale warunkiem było bazowanie na wersji dostępnej u dealerów. Wobec tego, producent chcący wypuścić lepsze auto na tor, musiał pierw poprawić wersję drogową bo na niej musiał się opierać. Wyścigi rozwijały samochody drogowe! Generalnie celem było zoptymalizowanie pracy i kosztów przy samochodzie, co pozwoliło dostać się wielu producentom do mistrzostw. Tak więc czy proste, wydawałoby się wręcz ślimaczane wyścigi samochodów legitymujących się mocą około 200 koni mechanicznych mogły w tym czasie odnotować jakąkolwiek popularność? Oczywiście że tak.\nDzisiaj w DTM trudno wyobrazić sobie takie marki jak Opel, Rover czy Volvo\nW pierwszym sezonie 1984 roku w stawce startuje dużo producentów, m.in. BMW, Audi, VW, Opel, Rover, Ford, Alfa Romeo czy Volvo - dzisiaj trudno sobie wyobrazić taką różnorodność na wyścigach. Modeli nie ma sensu wymienić, gdyż na przestrzeni kilku wyścigów pojawiało się ich mnóstwo. Czym się różniły te modele od normalnie sprzedawanych na rynku ich pierwowzorów? Właściwie to niczym szczególnym – przeróbki obejmowały odchudzenie, niższe i utwardzone zawieszenie, lekkie modyfikacje seryjnego silnika oraz nieco poprawiona aerodynamika. I chyba to zdecydowało w głównej mierze o popularności tej serii oraz zbudowaniu legendy wokół aut tamtej ery – ponieważ klient wchodząc do salonu danej marki, mógł kupić auto, które było niemalże śrubka w śrubkę takie same jak te, które oglądał na torze.\nWyścigi DTM, a właściwie DPM (Deustche Produktionswagen Meisterschaft w pierwszych dwóch sezonach) były niesamowicie widowiskowe na tle innych serii. W wyścigach bolidów czy prototypów prawie każdy kontakt oznaczał koniec wyścigu dla obu pojazdów, zaś rajdy to jazda na czas bez próbowania się z innymi. Szaleńcza walka trzech pojazdów w wąskim zakręcie, skoki na hopach i tarkach, jazda bokiem driftując, wyprzedzenia na poboczach czy wypadki to był chleb powszedni tej serii. W walce o każdy centymetr toru pomogły również same samochody, które osiągami dużo nie odbiegały od siebie na tle całej stawki. To właśnie widowiskowość tych walk i potyczek zbudowała legendę DTM.\nJest rok 1984. Na małym, belgijskim torze Zolder rozgrywa się pierwsza runda DTM, którą wygrywa niemiecki kierowca Harald Grohs. Niemiec wygrywa w sumie najwięcej – 5 z 12 – wyścigów, wobec czego teoretycznie powinien zostać mistrzem. Niestety, system punktacji był bardzo wadliwy i tak nieprzemyślany, że mistrzem zostaje Volker Straycek, który... nie wygrał ani jednego wyścigu. Jak pisałem, punktacja nagradzała osoby które w ogóle dojechały do mety, co jednak w tej serii było dosyć trudnym zadaniem.\nSezon 1985 również wyglądał podobnie. Per Stureson za kierownicą turbodoładowanego Volvo 240 wygrał tylko jeden wyścig, a mimo to zdobył mistrzostwo. Mimo wszystko DTM zaczyna powoli tworzyć talenty, na torach pojawiają się takie nazwiska jak Ludwig, Niedźwiedź czy Reuter, czyli osoby które dzisiaj są głównie kojarzone z tym sportem i nie tylko z nim - Reuter dwukrotnie wygrał wyścig Le Mans.\n1986 należy do debiutującego Kurta Thiima oraz jego Rovera SD1 Vitesse. Również w tym roku debiutuje znany dzisiaj Bernd Schneider – wtedy jako nowy i świeży kierowca, a dzisiaj znany jako najbardziej utytułowany zawodnik w historii DTM. Schneider u boku Ludwiga jeździ w Fordzie Sierra XR4Ti.\nW '87 na salony wchodzą legendarne maszyny – BMW M3 E30 oraz Mercedes-Benz 190E Cosworth 2.3-16, czyli auta które zbudowały legendę wokół siebie. Oba mają, wolnossący, czterocylindrowy silnik o pojemności 2.3L. Oba są zbudowane w układzie klasycznym, oraz oba reprezentują ten sam segment i są konstrukcjami niemieckimi - były to identyczne auta. W tym roku dominują jednak kierowcy spod znaku Bawarii, a potwierdzeniem tego jest mistrzostwo Erica van de Poele – właśnie za kierownicą M3. Zaraz po nim po piętach deptał mu Reuter w Fordzie Sierra z minimalną stratą trzech punktów!\nM3 E30 to najbardziej utytułowany model w historii bawarskiej marki oraz wszystkich samochodów turystycznych\nRok 1988 zapowiada duże zmiany. Oznacza to powrót do wyścigów dwuczęściowych, kalendarz został rozbudowany aż do 24 wyścigów, a wśród nich są tory położone w Austrii, Czechosłowacji oraz na Węgrzech. Co ciekawe, dominują wolnossące jednostki - jedynym turbodoładowanym pojazdem w stawce jest Sierra Cosworth. Mamy więc niesamowitą walkę – o mistrzostwo w klasyfikacji kierowców w ostatnim wyścigu na Hockenheim walczą Roland Asch w Mercedesie 190E, oraz Klaus Ludwig z drużyny Forda. Zaś w klasyfikacji konstruktorów trwa batalia między BMW a Mercedesem, z której zwycięsko wychodzą bawarczycy – już piąty raz z rzędu. Mimo że Ludwig w ostatnich dwóch wyścigach nie wywalczył wysokich pozycji, a konkurent spod znaku trójramiennej gwiazdy zajął dwa miejsca na podium, to i tak Asch niestety nie wywalczył sobie mistrzostwa – w sezonie 1988 wygrywa Ludwig.\nNa sezon w 1989 roku Ludwig przesiada się do Mercedesa. Świetny debiut zalicza nowy kierowca w barwach BMW, którym jest Roberto Ravaglia – wygrywa dwie pierwsze rundy na torze w Zolder. Mimo że to tylko dwie z trzech jego wygranych w tym sezonie, to dzięki temu że w wyścigach nie lądował niżej niż na piątej pozycji, wywalczył sobie mistrzostwo z przewagą 11 punktów nad Klausem Niedzwiedziem. Mimo że kierowcy Forda wywalczyli tyle samo zwycięstw co kierowcy BMW, ekipa zza oceanu na koniec sezonu ogłasza swoje odejście.\nDo serii trafiają coraz ciekawsze maszyny. W 1990 roku Opel wystawia Omegę 3000 z wolnossącym silnikiem o pojemności trzech litrów, przygotowanym przez firmę Irmscher. DTM zaczęło się ścigać na poważnie, wobec czego ze starej watahy na torach pozostało tylko M3 i 190E, a w okolicznych wyścigach można było gdzieś zobaczyć Forda Mustanga czy Toyotę Suprę w posiadaniu prywatnych zespołów. Audi konćzy swój występ w rajdach nie będąc przygotowane na koniec Grupy B, wobec czego próbuje swoich sił w lokalnych mistrzostwach wprowadzając model V8 ze swoim rewolucyjnym napędem na cztery koła. Ciekawostką jest fakt, że w V8 zastosowano nietypowe rozwiązanie układu hamulcowego - tzw. UFO, gdzie zacisk hamulcowy znajdował się od wewnątrz tarczy, co pozwoliło na upchnięcie tarczy o większej średnicy do mniejszych kół, lepsze chłodzenie oraz większą żywotność układu. Dzięki quattro i widlastej ósemce, sezon należał do Hansa-Joachima Stucka, który za kierownicą V8 wygrał 7 z 22 imprez. Na koniec sezonu przyjęto nowy system punktacji zawodników, który bardziej nagradzał wygrane wyścigi niż samą obecność na nich.\nV8 pokazało, że rzędowe czwórki mają zdecydowanie na noc\nQuattro powoli pokazywało, mimo różnych ewolucji Mercedesa i BMW, stare tylnonapędowece zostawały powoli w tyle. Rok 1992 był pod pewnym względem końcem tej złotej ery, głównie ze względu na zmianę w regulaminie, która dopuszczała nowe samochody. Na ten sezon zespół z Inglostadt dokonał w swoim aucie zmianę, która na koniec sezonu złamała regulamin. Mowa o zmianie wału korbowego cross-plane (tłum. krzyżowy, ponieważ patrząc od przodu wału wykorbienia ustawione co 90 stopni tworzyły krzyż) dostępnego w modelu produkcyjnym na wyczynowy flat-plane (tłum. płaski, z czopami tak ustawionymi że patrząc z odpowidniej perspektywy tworzyły płaską linię). Ten incydent zaowocował wycofaniem się Audi z mistrzostw na kilka lat. Ale czym się różnią te wały że kara była tak solidna?\nPo pierwsze wał korbowy silnika V8 ma cztery wykorbienia korbowodowe, do których - jak nazwa wskazuje - przymocowane są korbowody z tłokami. Tak więc z racji czterech wykorbień i ośmiu cylindrów, jeden czop sterował dwoma tłokami. Teraz przejdźmy do wału typu cross-plane, który można przetłumaczyć jako krzyżowy, choć te tłumaczenie oficjalnie nie funkcjonuje w żadnym nazewnictwie. Jego nazwa bierze się stąd, że jeżeli patrzeć z odpowiedniej perspektywy to wykorbienia tworzą kształt krzyża, gdyż czopy główne są ustawione w dwóch płaszczyznach co 90 stopni. Nieco inaczej wygląda wał typu flat-plane, którego nazwa bierze się z ustawienia czopów co 180 stopni, skutkując płaską powierzchnią wykorbień patrząc od przodu.\nPierwsza i najważniejsza dla motomaniaków zmiana to dźwięk. Silniki V8 wyposażone w wał krzyżowy generują potężny dźwięk któremu towarzyszy charakterystyczny bulgot, szczególnie słyszalny w starych muscle car - nowsze auta, szczególnie europejskiej produkcji tłamszą bulgot przez układ wydechowy, aczkolwiek nigdy w pełni się go nie pozbędą. Zaś drugiemu typu wału towarzyszy istny ryk, tak bardzo znany z jednostek Ferrari oraz Formuły 1. Jednak wał korbowy w Audi nie został zmieniony z kuli dźwięku.\nNa górze cross-plane, na dole wał płaski\nSeryjny wał w modelu V8 nie znosił wysokich prędkości obrotowych z powodu marnego wyrównoważenia sił, a zastosowanie specjalnego wałka do zniwelowania tego efektu to niepotrzebna waga. Drgania te są spowodowane wykorbieniami, które powodowały w pewnym momencie pracy silnika zapłon następuje w dwóch cylindrach znajdujących się w jednym rzędzie. Ma jednak taki plus, że uwielbia duże pojemności, a w latach 60-tych była to jedyna opcja na wzrost mocy i dlatego wszyscy producenci poszli za tym rozwiązaniem. Co do flat-plane, to w silniku z tym wałem nie trzeba było montować wałka wyrównoważającego, gdyż jednostka nie wpadała w większe drgania - wystarczy porównać oba wały, i zobaczyć który ma o wiele większe przeciwciężary od drugiego. Zaowocowało to podatnością silnika vee eight na wysokie obroty i świetną reakcją na gaz.\nNa rok 1993 przyszła ogromna zmiana w regulaminie mistrzostw DTM, według której do jazdy zostały dopuszczone auta turystyczne klasy pierwszej przez FIA (w tym roku również nazwa FISA została zmieniona na tą, która znamy do dzisiaj). Zaowocowało to tym, od czego nie uchroniła się żadna seria - wyścigiem zbrojeń. Założenia nowej klasy były proste i swobodne. Sama konstrukcja samochodu musiała bazować na modelu drogowym (tj. wygląd, umiejscowienie silnika), jednakże jeżeli chodzi o resztę podzespołów to sprawa wyglądała nieco inaczej. Jednostki napędowe bazowały tylko na seryjnych blokach i były ograniczone do sześciu cylindrów oraz dwóch i pół litra pojemności, jednocześnie w głowicach mogło znajdować się maksymalnie pięć zaworów na cylinder, ale zakazano turbodoładowania. Praktycznie bez żadnych ograniczeń projektowano sekcje podwozia - zawieszenie nie musiało w żadnym stopniu bazować na seryjnym modelu, dopuszczony został napęd na cztery koła z elektronicznie sterowanymi mechanizmami różnicowymi, górna sekcja aerodynamiki mogła być aktywna a oprócz tego auta były wyposażone w kontrolę trakcji i ABS, a także zawieszenie aktywne które na początku lat 90-tych wprowadziło małą furorę w F1. Do tego wszystkiego dodajmy jeszcze ultralekką wagę osiągniętą dzięki poszyciu z kompozytów. To nie mogło skończyć się dobrze.\nCalibra to dobry przykład, że auta klasy pierwszej z wersją drogową dzieliły tylko nazwę i podstawy designu\nW tym sezonie zawęziła się również współpraca AMG i Mercedesa. Wcześniej, sportowa dywizja przygotowywała gwiazdy tylko do wyścigów, a na mocy nowego kontraktu między dwoma firmami, AMG miało również budować najbardziej sportowe modele Mercedesów na drogi publiczne, co oznaczało dodatkowy zarobek. Powracając do DTM-u, 190E został lekko zmodyfikowany, żeby auto mogło załapać się do regulaminu, wiedząc że dużo nie wygra. Nie przeszkadzało to Niemcom ze względu, że mieli w przygotowaniu coś specjalnego na następny sezon.\nOpel przygotował swoją wystrzałową Calibrę o fenomenalnym kształcie klina, która miała teraz napęd na wszystkie koła oraz silnik liczący sześć cylindrów w układzie widlastym, rozwijający niebagatelne 420 koni mechanicznym. Auto okazało się całkiem niezłe, szczególnie że za kierownicą zasiadł doświadczony z tej serii Manuel Reuter oraz były mistrz świata Formuły 1 - Keke Rosberg.\nZdecydowanie najlepszym autem w tym okresie okazuje się jednak Alfa Romeo 155 V6 Ti DTM. Konstrukcja samochodu przypominała bardziej bolid F1 niż samochód turystyczny, główne ze względu na wykorzystanie wszystkiego co pozwalał regulamin. Sam silnik Alfy dzięki zastosowaniu lekkiego aluminium ważył nieco ponad 100 kilogramów i rozwijał 426KM przy prawie 12 tysiącach obrotów na minutę, co było strefą królowej motorsportu. Moc była przenoszona przez 6-biegową sekwencję umieszczoną za plecami kierowcy na wszystkie cztery koła z aktywnymi dyferencjałami. Przy wadze 1100kg było to po prostu szaleństwo! Kanciata 155-tka stała się rozpoznawalna przez wszystkich fanów sportów motorowych aż po dziś dzień, szczególnie w barwach Martini.\nAgresywne kształty wyczynowej 155 przyprawiały o dreszcze\nJak można się domyślić, Alfa kierowana przez Larini i Nannini zdominowała sezon wygrywając połowę wyścigów. O ile Opel nie miał większego doświadczenia w wyścigach i starał się być konkurencyjny, to Mercedes nie mógł pozwolić żeby Niemiecka seria wyścigowa była dominowana przez Włochów.\nTak więc w 1994 fabrykę AMG opuściła definicja szaleństwa. Niepozornie wyglądający Mercedes klasy C o oznaczeniu W202 był jednak lepszy od Alfy, mimo że Niemcy pozostali przy napędzie na tylną oś. Co takiego zrobili?\nZaczynają od silnika, W202 rozwijał więcej mocy na ustawieniach wyścigowych, i dzięki układowi klasycznemu auto ważyło jakieś 60 kilogramów mniej niż Alfa. Pomogło w tym również zawieszenie, które nie było aktywne ze względu na dodatkową masę. Aktywna aerodynamika pojazdu pozwoliła na dodatkowy docisk przedniego spoileru przez zasłonięcie kanałów chłodzących w zderzaku, a wentylowane ceramiczne tarcze hamulcowe pozwalały na późniejsze hamowania. Sekwencyjna niezsynchronizowana skrzynia biegów w układzie trans-axle (zamontowana z tyłu samochodu) pozwoliła osiągnąć prawie perfekcyjny rozkład mas.\nJeden z egzemplarzy Mercedesa C W202 w specyfikacji DTM został odbudowany i pokazany na festiwalu Goodwood\nWszystko to podyktowało serię DTM pod wygraną Mercedesa na dwa lata z rzędu - zarówno w klasyfikacji konstruktorów jak i kierowców, gdzie swój pierwszy tytuł zdobył Bernd Schneider oraz trzeci - Klaus Ludwig. Po raz kolejny okazało się, że mimo wszystko na asfalcie lepiej sprawdza się napęd na koła tylne.\nPrzełomowym rokiem był 1995. Wtedy kalendarz DTM połączył się z nową serią ITCC, gdzie kierowcy mogli startować naprzemiennie w obu seriach. Pozwoliło to autom i kierowcom rywalizować na takich torach jak Mugello, Estoril czy nawet na japońskiej Suzuce. Osobno były liczone punkty w klasyfikacji DTM na torach Niemieckich, oraz ITCC na torach ogólnoświatowych. To, oraz utrzymujący się wyścig zbrojeń pociągał za sobą astronomiczne koszty, wobec czego 1996 rok okazał się ostatnim sezonem dla tych świetnych wyścigów. Ostatni sezon DTM/ITCC wygrał w końcu Opel ze swoją Calibrą za którą zasiadł Reuter.\nOczywiście DTM nie mogło zniknąć na zawsze.\n07:21 13 paź 2016\nFajne streszczenie początków tej serii, jednak wszędzie zakradają sie hohliki :Klaus niestety nie wywalczył sobie mistrzostwa – w sezonie 1988 wygrywa Ludwig.- powinno być Roland Asch\n07:27 14 paź 2016\nDzięki @eboo, samemu nie jestem w stanie wyhaczyć wszystkich błędów, a nie zawsze są chętni na test przed publikacją. Już poprawiam\n11:13 22 paź 2016\nŚwietny tekst i mini kronika!\n10:46 27 lis 2016\n→ Wpis: Kroniki motorsportu cz. 3: Niezwykle widowiskowe turystyki