Jaka jest przyszłość szczecińskiej fabryki ST3 Offshore w Szczecinie? | Głos Szczeciński\nJaka jest przyszłość szczecińskiej fabryki ST3 Offshore w Szczecinie?\nBogna Skarul 24.01.2020\nW tej chwili w spółce zatrudnionych jest 300 pracowników. Zarząd firmy poinformował ich, że nie otrzymają za styczeń wynagrodzeń w terminie zgodnym z regulaminem\nO katastrofalnej sytuacji w jednej z najbardziej nowoczesnych firm w regionie, ST3 Offshore, rozmawiali tydzień temu zachodniopomorscy parlamentarzyści. Na spotkaniu obok posłów za stołem zasiedli przedstawiciele Funduszu Mars, Agencji Rozwoju Przemysłu, załogi i kierownictwa fabryki.\nTragiczna sytuacja fabryki, wniosek o upadłość. Co z wynagrodzeniem?\nW tej chwili szczecińska państwowa spółka ST3 Offshore (należy do państwowego funduszu Mars) jest w tragicznej sytuacji ekonomicznej i finansowej.\nZarząd spółki złożył wnioski o ogłoszenie upadłości oraz umorzenie postępowania restrukturyzacyjnego. Czeka teraz na decyzję sądu w obu sprawach. A załoga martwi się czy otrzyma wynagrodzenie za przepracowany styczeń i zastanawia się nad przyszłością swojej fabryki.\n- ST3 Offshore to prawdziwa perełka - przekonywała na spotkaniu załoga ST3 Offshore parlamentarzystów naszego województwa. - Nie ma takiej fabryki w Polsce, a w Europie jest ich w sumie pięć. Została zaprojektowana jako producent stalowych fundamentów morskich farm wiatrowych. Posiada też najwyższą i najnowocześniejszą suwnicę bramową w Europie. To jeden z najbardziej innowacyjnych dostawców konstrukcji stalowych na rynku offshore. Ma olbrzymi potencjał techniczny. Rocznie otrzymujemy około 50 zapytań o możliwość produkcji. Jeszcze teraz w ST3 Offshore pracuje około 300 osób, ale one zaraz mogą odejść. Może okazać się, że 1 lutego już nikt nie przyjdzie do pracy. Potrzebujemy jasnego i konkretnego przekazu, co dalej. Potrzebujemy stabilności finansowej - mówiła załoga.\nCo obiecali posłowie\nKonkluzją zeszłotygodniowego spotkania, na którym zjawili się przedstawiciele wszystkich partii polityczny obecnych w parlamencie, była obietnica szybkiej interwencji w rządzie, a przede wszystkim u premiera Mateusza Morawieckiego.\n- Musimy poszukać natychmiastowych konkretnych działań - zaproponował Arkadiusz Marchewka z KO.\n- Zakładam, że polski rząd co do państwowej, czyli swojej spółki ma jakąś strategię, aby fabrykę teraz ratować - poparł go poseł Dariusz Wieczorek z Lewicy. - Powinniśmy zaapelować do premiera, aby jak najszybciej podjął decyzję o ratowaniu spółki i musimy dopilnować, aby na spotkanie parlamentarzystów zachodniopomorskich w przyszłym tygodniu premier przyszedł przygotowany, z konkretami.\n- Mamy nowoczesną fabrykę z dobrą kadrą i dobrymi perspektywami na rynku - mówił Leszek Dobrzyński z Prawa i Sprawiedliwości. - Koniecznie trzeba się spotkać z ministrami i premierem - podkreślił i obiecał, że zorganizowanie takiego spotkania ułatwi.\n- Chcemy bardzo konkretnego komunikatu dla załogi, co dalej- podkreślali pracownicy. - I to szybko, bo zaraz ta fabryka będzie trupem. Będziecie ratować szyldy a nie zakład pracy - apelowali.\n- Minął tydzień od posiedzenia zespołu parlamentarnego, podczas którego posłowie PiS mówili o konieczności pilnego spotkania z przedstawicielami rządu w sprawie ratowania ST3. Niestety, nie wydarzyło się w tej sprawie zupełnie nic - mówił w piątek Arkadiusz Marchewka, poseł Koalicji Obywatelskiej i jednocześnie przewodniczący zespołu zachodniopomorskich parlamentarzystów i wiceprzewodniczący sejmowej komisji ds. gospodarki morskiej i żeglugi śródlądowej. - Nie mogliśmy dłużej czekać, dlatego na posiedzeniu sejmu postawiliśmy ministrowi kilka konkretnych pytań o przyszłość fabryki.\nStenogram z tej części posiedzenia sejmu\nPodsekretarz Stanu w Ministerstwie Aktywów Państwowych Zbigniew Gryglas: Panie Marszałku! Państwo Posłowie! Szczegółowo wyjaśniałem, jakie są przyczyny tej sytuacji. To nie państwowe podmioty ponoszą winę za błędy w zarządzaniu tym podmiotem.\nPoseł Arkadiusz Marchewka: To po co to kupiliście? (padają pytania z sali - przyp. red.)\nZbigniew Gryglas: To nie państwowe firmy ponoszą winę za koszty zarządzania, które sięgały milionów złotych.\nPoseł Artur Łącki: Kupiliście to 4 lata temu.\nZbigniew Gryglas: To państwo, tak naprawdę, doprowadziliście do sytuacji, w której ta spółka została skonstruowana błędnie, na bardzo złych podstawach. Państwo polskie, mimo że zainwestowało w ten podmiot duże pieniądze, nie miało nad tym kontroli.\nPoseł Artur Łącki: Po co inwestowaliście? Co z załogą?\nZbigniew Gryglas: Raz jeszcze podkreślam: intencją rządu jest ochrona miejsc pracy, jest wydzierżawienie majątku i kontynuacja tej działalności. Dziękuję bardzo.\nPoseł Arkadiusz Marchewka: Kiedy? Za ile?\nPytanie już bez odpowiedzi. Na tym kończy się stenogram z tej części posiedzenia Sejmu.\nArkadiusz Marchewka: Puste hasła zamiast odpowiedzi\n- Zamiast rzeczowych odpowiedzi usłyszeliśmy puste hasła o tym, że rząd chce wspierać ten sektor gospodarki - dodał poseł Marchewka. - Żadnych konkretów, żadnych planów, zero pomysłów. Mam wrażenie, że minister, który prowadzi tę sprawę nie zdaje sobie sprawy z powagi sytuacji. Wygląda to na totalne lekceważenie pracowników firmy i jej wierzycieli. Obawiam się, że rząd nie ma żadnego pomysłu jak wyjść z kryzysowej sytuacji. Jedynie bezczynnie przygląda się jak firma za chwilę spadnie w przepaść, załoga wyląduje na bruku, a lokalne firmy będą miały gigantyczne problemy z odzyskaniem swoich pieniędzy. Nie możemy pozwolić na takie lekceważenie sprawy przez rząd. Skieruję bezpośrednio do premiera Morawieckiego kolejną interpelację, w której będę domagał się pisemnego przedstawienia działań, które podejmuje jego rząd, aby uratować przedsiębiorstwo przed katastrofą.\nDecyzje należą do rządu PiS\n- W czwartek w sejmie pytaliśmy czy rząd i Ministerstwo Aktywów Państwowych ma jakiś pomysł na rozwiązanie sytuacji w ST3 - mówi Jarosław Rzepa poseł Polskiego Stronnictwa Ludowego. - Tak naprawdę usłyszeliśmy, że ministerstwo planuje albo wydzierżawić fabrykę albo realizację wniosku o upadłość, czyli wyprzedaż tego co tam zostało. Ale minister nie był do tego przygotowany. Obawiam się, że nie tylko nie będzie wypłat dla załogi w styczniu, ale nie będzie w lutym już załogi. Zostaną tylko ściany i sprzęt, który jest nowoczesny, ale ktoś go kupi za niewielkie pieniądze i pewnie pomysł znajdzie co dalej z tym robić. Szkoda tylko, że państwo nie ma w tej chwili żadnego pomysłu w jaki sposób tę fabrykę uratować. Szkoda tego wszystkiego, bo przecież sam rzad mówi, że morskie famy wiatrowe, jakie mogą być budowane w ST3, to przyszłość. Szkoda, że ta przyszłość nie może będzie się działa w Szczecinie. Moim zdaniem rząd zbyt nonszalancko podchodzi do fabryki. jakimś wyjściem dla fabryki byłoby zainteresowanie jej produktami państwowych spółek energetycznych, czy firm paliwowych. Ale to nie nasze decyzje, a ministerstwa.\n- Prosiliśmy posłów z PiS Michała Jacha i Leszka Dobrzyńskiego, aby spotkanie z rządem i premierem w sprawie fabryki ST3, do dziś nie dostałem na ten temat odpowiedzi - dodaje poseł Jarosław rzepa. - A w ST3 ludzie czekają, chcą wiedzieć co dalej. Dzisiaj wszystkie decyzje co dalej z fabryką ST 3 Offshore są po stronie rządu. Jeśli trzeba będzie spotkać się i porozmawiać na ten temat, to my jesteśmy gotowi nawet dziś pojechać do Warszawy i rozmawiać.\nRozmawialiśmy z ministrem Gróbarczykiem\n- Ale pan poseł Arkadiusz Marchewka nie zwrócił się do nas, abyśmy ułatwili spotkanie z premierem Morawieckim - odpowiedział Leszek Dobrzyński, poseł Prawa i Sprawiedliwości zapytany co przez tydzień udało się załatwić w sprawie ST3 Offshore. - Natomiast o losach ST3 Offshore rozmawialiśmy z ministrem Gróbarczykiem (z Ministerstwa Gospodarki Wodnej i Żeglugi Śródlądowej, tymczasem ST3 Offshore podlega Ministerstwu Aktywów Państwowych Jacka Sasina). Widzimy szansę na uratowanie fabryki, ale w tej chwili nie chcę mówić co to będzie.\nPrzyznał też, że rzeczywiście fabryka jest w trudnej sytuacji, ale nie tylko finansowej lecz także sądowej.\n- Fabryka jest w dramatycznej sytuacji - przyznał. - Ale jest na przykład możliwość przejęcia tej firmy przez inną firmę - mówił jednak od razu dodał, że te jego słowa nie są wiążące. - Nie chcę mówić, że tak na pewno będzie.\nZarząd spółki czeka posiedzenie sądu\n- Podczas posiedzenia Zachodniopomorskiego Zespołu Parlamentarnego ani ze strony zarządu spółki, ani ze strony jej załogi nie padły żadne zobowiązania - informuje zarząd spółki i dodaje, że "w kwestii wynagrodzeń, 10 stycznia załoga została poinformowana przez zarząd, że wynagrodzenia za styczeń 2020 nie zostaną wypłacone w terminie zgodnym z regulaminem wynagrodzeń."\n- Trudno w obecnej sytuacji spółki deklarować jednoznacznie i wiążąco decyzje, do których realizacji zarząd nie ma narzędzi - dodaje w imieniu zarządu Bogna Bartkiewicz. - Spółka czeka na zaplanowane na luty posiedzenie sądu, na którym rozpatrzony będzie wniosek o umorzenie postępowania restrukturyzacyjnego.\nW spółce pracuje obecnie ok. 300 osób.\njaa 28.01.2020 11:54:18\nPis żeby się tylko wyłgać ze swojej nieudolności, winę za stan Polski zacznie zrzucać na Krzyżaków i bitwę pod Grunwaldem.\nGość 26.01.2020 03:43:48\nTo platforma zgotowala taki los poczytajcie historie fabryki, przekręty od początku które doprowadziły do tego co jest, a lewacki głos niemiecki teraz wielkie oczy robi gdzie byłaś skarul za platformy, cicho siedzialas żeby cię nie zwolnili...\nZa uczciwą robotę byś się wziął co ty myślałeś że ile będziesz doił ST3\nNono 25.01.2020 20:30:21\nSprawdzić trzeba firmy który były tam podwykonawcami i na kogo były te firmy. ;)\nGość 25.01.2020 19:02:58\ni co z tego ze wlutym odbedzie sie posiedzenie sadu jak potem sie okaze ze mozna podwazyc kazdy wyrok wydany przez ten sad a swoja droga ci ludzie to plankton wyborczy pisowski wiec maja co chcieli i marchewka niech sie nie martwi i nie bierze sobie tego nalep te 300 osob to smiech na sali w stoczni 7tys ludzi tracilo prace i pis sie wtedy nie martwil\nGość 25.01.2020 06:43:34\n24 stycznia, 23:06, ryży zaradzi!:\nDarmozjadow pisowskich przez lata to przewinelo sie mnostwo\nGość 25.01.2020 06:42:38\nPisowskie zarzadzanie....teraz gryfia gdzie kochanie leny fachowiec zostal prezesem...3 lutego wszyscy pracownicy zloza wypowiedzenia z art 55\nryży zaradzi! 24.01.2020 23:06:53\nżżżaallll pisich trolli 24.01.2020 21:05:56\nOd 5 lat rządzi PIS zapomniałeś pisi trollu :)))\nGość 24.01.2020 20:53:11\nzgred 24.01.2020 19:59:49\nWedług art 116 ordynacji podatkowej za zaległości spółki kapitałowej odpowiadają członkowie zarządu o ile nie zgłoszą w odpowiednim czasie wniosku o upadłość.\nWystarczy poczytać w internecie wyroki sądów w tych sprawach i jak sądy dowalają nakazy do zapłaty przez członków zarządu firmy wobec ZUS, US i zobowiązań wobec wierzycieli.\nMnie ciekawi która następna firma......\nGość 24.01.2020 18:38:30\nZagraniczne firmy są chętne żeby kupić fabrykę i mają pomysł co w niej robić. Wszyscy widzą możliwości tylko nie obecny właściciel. Zdaje się że że względu na dofinansowanie unijne, fabryki nie można dzierżawic.


Zmiany w Galerii Malta - Centra handlowe\nZmiany w Galerii Malta\n30 lip 2013 14:25\nGaleria Malta wprowadza zmiany w swojej przestrzeni komercyjnej. Salon Sinsay, najmłodszego brandu w portfelu spółki LPP S.A, dwukrotnie zwiększy swoją powierzchnię, a sklep z obuwiem marki Gino Rossi, zmieni swoją dotychczasową lokalizację.\n- Zmiany w aranżacji przestrzeni pozwalają na znaczące poszerzenie oferty marek i lepszą ekspozycję kolekcji. Dzięki temu Klienci mają łatwiejszy dostęp do bogatego asortymentu naszych najemców, mówi Tomasz Wojsz, dyrektor Galerii Malta.\nGino Rossi, zmieni swoją dotychczasową lokalizację w Galerii Malta. Salon zajmujący do tej pory lokal na pierwszym piętrze został przeniesiony do nowo zaaranżowanej przestrzeni na parterze. Otwarcie salonu o powierzchni prawie 100 mkw. nastąpi 1 sierpnia.\nPonadto, prawie dwukrotnie zostanie powiększony salon marki Sinsay, która z wielkim sukcesem weszła na rynek w marcu br., otwierając jeden z pierwszych sklepów w Galerii Malta. Odzieżowy brand, jeszcze przed końcem roku będzie zajmował 455 mkw. na pierwszym piętrze Galerii.\nGaleria Malta ALERT RSS Gino Rossi ALERT RSS Sinsay ALERT RSS centra handlowe najemcy ALERT RSS


Tani nocleg? Warszawa zaprasza do sprawdzonego hostelu - AlmaMed\nHome » Odpoczynek » Hotele i Noclegi » Tani nocleg? Warszawa zaprasza do sprawdzonego hostelu\n2015-12-03|Kategoria: Odpoczynek / Hotele i Noclegi\nJeśli często podróżujesz, na pewno interesuje cię tani nocleg. Warszawa to wiele ofert, z których możesz skorzystać, ale szczególnie opłacalny dla twojej kieszeni jest hostel Tatamka. Dzięki jego doskonałej lokalizacji możesz cieszyć się dostępem do wszystkich atrakcji znajdujących się w centrum stolicy oraz bez problemu dotrzesz w każde z miejsc. Pokoje dostępne dla gości to zarówno pokoje jedno- i dwuosobowe, jak również większe, mieszczące nawet 8 osób, które są bardzo atrakcyjne cenowo. Jeśli zatem chcesz zarezerwować tani nocleg, Warszawa zaprasza do zarezerwowania miejsca na stronie internetowej hostelu. To nocleg dla każdego, ponieważ dzięki komfortowym warunkom, jakie zapewnia, będzie z niego zadowolony zarówno oszczędny student, jak i biznesmen podróżujący do stolicy w celu ważnego spotkania.


Nowe zakażenia COVID-19 w powiecie żarskim. - Dziennik Żarski\nW piątek 8 stycznia 2021 r. odbyło się posiedzenie Rządowego Zespołu Zarządzania Kryzysowego pod kierownictwem premiera Mateusza Morawieckiego. Ministerstwo Zdrowia poinformowało o nowych\ni potwierdzonych przypadkach zakażenia COVID-19.\nLiczba zakażeń COVID-19 obejmuje 8790 nowych przypadków, zaś w powiecie żarskim obecnie zakażonych jest 10 osób.\nZ powodu koronawirusa w szpitalach w Polsce przebywają obecnie 16 774 osoby, u których potwierdzono zakażenie. Resort zdrowia poinformował także, że dla pacjentów z COVID-19 przygotowanych jest 3 376 łóżek i 2 984 respiratorów.\nTagi: bezpieczeństwo mieszkańcówCOVID19Powiat Żarski\nUchwała Rady Miejskiej w Żarach w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.\nWystawa pt. "Żary od osady do miasta"


Wózki Widłowe Komatsu - Porównaj Oferty Wózków Widłowych\nHistoria globalnego koncernu Komatsu Ltd. zaczyna się w 1921 roku w Japonii. Początki firmy związane były z produkcją stali i pras do blachy, a dopiero po ponad dwudziestu latach zaczęto budować maszyny, takie jak gąsienicowe ciągniki rolnicze czy spycharki gąsienicowe. Pierwsze wózki widłowe Komatsu zaczęto produkować w drugiej połowie XX wieku.\nSzukasz wózka widłowego Komatsu?\nOferta produktowa Komatsu\nKoncern Komatsu Ltd zajmuje się produkcją różnego typu maszyn budowlanych, górniczych, przemysłowych i leśnych. Należą do nich między innymi:\nwózki widłowe Komatsu.\nosprzęt do maszyn roboczych,\nmaszyny do cięcia laserem.\nOd 2001 roku Komatsu wprowadziło na rynek największą koparkę na świecie D575 o wadze 160 ton. W 2007 roku natomiast pojawiły się na rynku pierwsze wózki widłowe firmy Komatsu z napędem hybrydowym, a w kolejnym roku hybrydowe koparki hydrauliczne.\nSzeroki zakres produktów skłonił firmę Komatsu do poszerzenia swoich rozmiarów i uruchomienia nowych fabryk. Obecnie siedziba główna znajduje się w Tokio, natomiast zakłady produkcyjne w wielu państwach na świecie (USA, Meksyku, Kanadzie, Brazylii, Indonezji, Indiach, Chinach, Tajlandii i w ośmiu państwach Europy).\nWózki widłowe Komatsu są dystrybuowane na terenie Polski poprzez Spółkę Komatsu Poland, która funkcjonuje od 2005 roku. Polskę podzielono na trzy rejony sprzedażowo-serwisowe, tak aby każdy zainteresowany miał szybki dostęp do jednostki działającej na danym terenie.\nChcąc nabyć wózki widłowe Komatsu lub innych producentów warto skorzystać z formularza dla wózków widłowych udostępnionego przez portal Oferteo. W ten sposób otrzymamy oferty dopasowane do naszych wymagań. Następnie wystarczy je porównać i wybrać najlepszą.\nWózki widłowe Toyota Wózki widłowe Still\nKlienci: Zlecenia, Usługi, Domy z bali, Firmy budowlane, Układanie kostki brukowej, Firma remontowa, Remonty mieszkań


Warsztaty z metody microblading na HEALTH&BEAUTY 2019 - Aktualności - Targi Kielce\nMetoda microblading na targach HEALTH&BEAUTY\nMicroblading to manualna pigmentacja brwi z bardzo naturalnym efektem końcowym. Idealnie imituje ona naturalny włos. Dziś niewątpliwie jest to wiodący trend w pigmentacji brwi.\nUżywając określeń: microblading, metoda piórkowa, metoda włoskowa, metoda ręczna, tak naprawdę mówimy o autorskiej metodzie TAFFY firmy Szwedo Group. Polega ona na rysowaniu w skórze włosków, jeden ruch – jeden włos. Jakie są jej zalety? Nie wywołuje ona bólu oraz opuchlizny, jest naturalna, nie powstają przez nią żadne plamy i wszystko szybko się goi.\nWarsztaty z metody microblanding odbędą się w dniach 30 listopada – 1 grudnia podczas HEALTH&BEAUTY w Targach Kielce.


Philips i Politechnika Śląska wspólnie utworzą centrum badawacze | Edukacja | pulshr.pl\nPhilips i Politechnika Śląska wspólnie utworzą centrum badawacze\n• W środę 3 lutego podpisano umowę o współpracy pomiędzy Politechniką Śląską a firmą Philips, której celem jest uruchomienie centrum badawczego.\n• Głównym celem będzie tworzenie nowych technologii na potrzeby medycyny XXI wieku.\n• Rada programowa rozpocznie pracę m.in. nad wskazaniem kierunków rozwoju wydziału inżynierii biomedycznej oraz kreowania ścieżki rozwoju kariery zawodowej pracowników.\n•3 lut 2016 16:17\nMedycyna wraz z energetyką i technologiami ICT znalazła się w grupie tzw. inteligentnych specjalizacji, których celem jest rozwój wysokich technologii w województwie śląskim. (fot. Fotolia)\n"Jest to projekt, który wszedł na listę projektów kluczowych dla regionu, znalazł się również w kontrakcie terytorialnym jaki został podpisany pomiędzy rządem a władzami samorządowymi, Urzędem Marszałkowskim" - zaznaczył Gzik.\nDodał, że koszt projektu to ok. 90 mln zł. "Liczymy, że wspólnie z Philipsem uda nam się go zrealizować i dzięki temu powstanie centrum badawcze, którego głównym celem będzie tworzenie nowych technologii na potrzeby medycyny XXI wieku" - powiedział w środę.\nProf. Gzik poinformował, że obecnie projekt "jest recenzowany na poziomie krajowym". "Uzyskał opinię pozytywną, czekamy na ostateczne rozstrzygnięcie, a później przystąpimy wspólnie z Philipsem do rozmów. Można powiedzieć, że firma Philips zdeklarowała zainteresowanie by wspólnie to realizować" - podkreślił. "Mam nadzieję, że realizację projektu rozpoczniemy z początkiem 2017 roku" - dodał.\nWstępne rozmowy w sprawie lokalizacji centrum badawczego zostały przeprowadzone.\nDziekan wydziału inżynierii biomedycznej poinformował, że uczelnia liczy na przychylność samorządu zabrzańskiego i będzie można rozbudować kampus Politechniki Śląskiej, który znajduje się na skrzyżowaniu ulic Roosevelta i de Gaulle'a.\nRektor Politechniki Śląskiej prof. Andrzej Karbownik powiedział, że podpisanie tej umowy jest dobrym przykładem współpracy uczelni z biznesem.\nInicjatywę Awangarda, której przypisano hasło "Nowy wzrost poprzez inteligentną specjalizację", tworzą regiony europejskie - o silnych ambicjach przemysłowych i strategiach na rzecz inteligentnej specjalizacji. Współpraca między nimi ma polegać m.in. na uzgadnianiu stanowisk i wspólnym występowaniu do instytucji europejskich. Długofalowym celem tej inicjatywy jest generowanie miejsc pracy i wzrostu gospodarczego przez inwestowanie w priorytetowe dziedziny o znaczeniu strategicznym.\nDo artykułu: Philips i Politechnika Śląska wspólnie utworzą centrum badawacze


Coraz większe zamieszanie wokół pogromcy Kliczki. Chodzi o środki dopingowe - WP SportoweFakty\nCoraz większe zamieszanie wokół pogromcy Kliczki. Chodzi o środki dopingowe\nBrytyjska organizacja antydopingowa oskarżyła Tysona Fury'ego o stosowanie nielegalnych środków przed zeszłoroczną walką z Władimirem Kliczką. Mistrz świata wagi ciężkiej do winy się nie przyznaje.\nRedakcja 02 Sierpnia 2016, 21:40\nW próbce moczu Fury'ego z lutego 2015 roku miał znajdować się nandrolon, który pomaga w odbudowaniu tkanki mięśniowej. Identyczna substancja została wykryta w organizmie jego brata Hughiego Fury'ego.\nSportowcy do niczego się nie przyznają, dlatego swoje nazwisko będą próbowali oczyścić przed sądem. Chcą oskarżyć brytyjską organizację antydopingową o zniesławienie. Ich prawnik już zaczął działać w tej sprawie.\n- Obaj zawodnicy stanowczo zaprzeczają używania środków dopingujących. Mimo to wyniki testów pojawiły się w prasie, a sportowcy padli ofiarą obraźliwych ataków na Twitterze - argumentował Lewis Power, który reprezentuje interesy bokserów. - Nie możemy tego tak zostawić. Nic im nie udowodniono!\nTyson Fury is suing UK anti-doping over allegations he used a performance-enhancing drug https://t.co/gOYa5Ck7h3 pic.twitter.com/QcfuJkCjL9\n— BBC Sport (@BBCSport) 2 sierpnia 2016\nTyson Fury pokonał Kliczkę w listopadzie 2015 roku. Rewanż miał odbyć się 9 lipca 2016 roku, ale został odwołany z powodu kontuzji Brytyjczyka. Kolejny termin ustalono na 29 października. Obóz Kliczki czeka tylko na potwierdzenie tej daty. Wydaje się jednak, że najpierw Fury musi uporać się z aferą dopingową.\nZobacz także: Władimir Kliczko atakuje Tysona Fury'ego: Tam panuje cygański chaos\nZOBACZ WIDEO #dziejesiewsporcie: Klopp parodiuje taniec swojego piłkarza\nCzy Tyson Fury brał niedozwolone środki przed walką z Władimirem Kliczką?\nWojtula 03-08 13:54 0 0\nkról cyganów czy koksu?\nvanhorne 02-08 22:57 4 1\nprzeciez to oczywiste ze tylko w ten sposob ten spasiony cygan mogl pokonac Kliczke\nArtt 02-08 21:57 4 1\nNie bardzo rozumiem....po takim czasie dopiero info............pewnie chcieli to ukryc ale ktos sie jednak nie dal skusic.......Probka a potem b i potem jasne jak slonce czy bral czy nie..........a te brednie z prawnikami,znieslawieniem...........proba rozpaczliwej obrony..........Na moj nos bral jak wielu przed walka z Kliczko.........\nAfery i skandale SportowyBar Tyson Fury Hughie Fury


OtokoClub - Kilka uwag w odniesieniu do płci biologicznej\nKilka uwag w odniesieniu do płci biologicznej\nWielokrotnie dziś zastanawiamy się, na czym zasadza się różnica widoczna pomiędzy płciami. Różne role społeczne jakie się wykonuje, różne funkcje… Do czego to jest przypisane? Czy płeć to właściwie społeczno-kulturowe uwarunkowanie, jak chcieliby głosić dziś niektórzy? Czy też jest wpisana w setki tysięcy lat ewolucji, a co za tym idzie role przypisane stricte płci są ewolucyjnie zakodowanymi?\nNiedawno moja siostra powiedziała mi, że patrząc na swoją roczną córkę nie ma wątpliwości, że pewne funkcje społeczne były, są i będą przypisane do posiadanej płci. Dla mojej siostrzenicy świetnymi zabawkami są także samochodziki, klocki, grające gitary, piłka, którą można pokopać, ale lala to jest lala! I jest ona na pierwszym miejscu (choć nie była jedną z pierwszych otrzymanych przez nią zabawek). Od razu lalka zdetronizowała wszystkie inne. Przypadek? Nie sądzę!\nTo, co na pewno burzy krew w żyłach i jest powodem do nagannych ocen, ale też przyczynia się do dyskusji nad istotą gender, to wielka dysproporcja pomiędzy mężczyzną i kobietą. Nie tyle chodzi o dysproporcję w znaczeniu dymorfizmu płciowego i tego co za tym idzie, ale dysproporcje w pozycji społecznej, rolach jakie się pełni i sprawowanych funkcjach.\nCzy tylko siła fizyczna sprawiła, że pozycja kobiety jest taka? Przecież siła intelektu i psychiki jest o wiele większa, a władza z nich wypływająca daje większe poczucie niezależności i autonomii niż mogłoby się wydawać. Istniejący w kulturze wielu ludów i społeczności matriarchat jest tego bardzo dobrym przykładem.\nSpróbujmy prześledzić, w którym momencie naszej historii zaczęła się owa dysproporcja sprawiająca z jednej strony poddanie kobiety pod władzę mężczyzny, a z drugiej strony dająca jej tę subtelną broń, dzięki której niejeden mężczyzna dobrowolnie poddaje się urokowi czy też strategii działania kobiet.\nPewnie nigdy nie uda się rozwiązać tej zagadki, ja jednak chciałbym zwrócić uwagę na kilka ciekawych spostrzeżeń, mogących rzucić jakieś światło na ten problem. W dalszej części wywodu będę się skupiał na biologicznych uwarunkowaniach zaistniałej dysproporcji. Powstały one z interakcji pomiędzy różnymi czynnikami, wpływającymi na kierunek i kształt dokonującej się ewolucji. Już sam fakt zmiany diety naszych praprzodków – proteroantropów – z roślinnej na mięsną oraz ich zejście z drzew w wyniku przemian klimatycznych wymusiły pewne odmienności w budowie ciała.\nJednym z najważniejszych skutków zejścia na ziemię jest utrata przeciwstawnego kciuka w stopach (na ziemi był nieprzydatny). Co prawda australopitek mógł jeszcze bez przeszkód wspinać się po drzewach wykorzystując wyjątkową chwytność kończyn dolnych, lecz nie była to sprawność małp. Ta zmiana spowodowała znaczne utrudnienie w opiece nad potomstwem. Odtąd nie mogło się już ono bezpieczne wczepiać w sierść matek. A i one z tej racji nie mogły już być takie mobilne, szybkie i niezależne, nie mogły także w razie potrzeby przeciwstawić się innym osobnikom, gdyż musiały uważać na potomstwo, by nie zgubić je podczas ucieczki.\nZmiany klimatyczne dodatkowo stały się przyczyną ewolucji okrywy z sierści. Stała się ona zbyt delikatna, co dodatkowo nie ułatwiało potomstwu wczepiania się w nią. Delikatna okrywa nie była w stanie utrzymać ciężaru potomstwa.\nSkoro nie można było uciec wobec tego należało opracować strategię pozwalającą na zachowanie życia swojego a także życia potomstwa. Podobną strategię obserwujemy też u niektórych współczesnych prymatów, choć nadal posiadają one przeciwstawny paluch. Jeśli istnieje taka strategia u nich, należy założyć, że istniała również wcześniej i że mogła się ona wykształcić także u naszych praprzodków. Tę obserwowaną dziś strategię małp najtrywialniej można opisać modelem zachowania u bonobo: banana za sex. Skutkuje tak idealnie, że ci mniejsi kuzyni szympansów prawie wcale nie znają agresji wewnątrzgrupowej, i żyją jak dzieci kwiaty.\nInną strategią obserwowaną wśród współczesnych małp jest dopuszczenie do kopulacji nie tylko samca alfa, lecz także i konkurentów – oczywiście potajemnie. Dzięki temu samiec alfa nie podejrzewał, że potomstwo niekoniecznie należy do niego, a z drugiej strony zabezpieczało to sytuację zmiany na pozycji alfa – samiec rozpoznawał swoje potomstwo i zachowywał je przy życiu.\nOczywiście, proszę mi wybaczyć takie uwagi – nie można bezkarnie transponować pewnych mechanizmów istniejących na niższym szczeblu ewolucyjnym na posługujący się świadomością i inteligencją, nadto kierującym się systemem wartości etycznych gatunek Homo sapiens sapiens, ale już na tym poziomie hominizacji możemy zauważyć jak samice potrafiły wykorzystać swoje ograniczenia, dla uratowania życia swojego i potomstwa. Można zatem założyć, że i nasz gatunek postarał się uczynić z ograniczeń wynikających z naszej biologii właściwe narzędzia do aktywnego kreowania otaczającej nas rzeczywistości. I to niezależnie od reprezentowanej płci.\nW procesie kształtowania się ról społecznych nie bez znaczenia był, specyficzny dla naszego rodzaju, zbyt intensywny rozwój mózgu i związane z tym konsekwencje. Prawdę mówiąc także wcześniejsze strategie proteroantropów wynikają z powiększonego mózgu w obszarze kory, gdzie znajdują się ośrodki skojarzeń i myślenia twórczego – to tam się znajduje nasza inteligencja. Jednak musiała istnieć za to jakaś cena.\nGwałtowny wzrost objętości mózgu to także zmiana wielkości mózgoczaszki. Za tym rozwojem nie szły w parze usprawnienia w aparacie rozrodczym, bo spowodowałoby to znaczące zmiany w mobilności (pamiętajmy, że wtedy nasi praprzodkowie byli znacznie częściej daniem głównym drapieżników niż ich konsumentami). Natura musiała znaleźć w tym przypadku konieczny kompromis pomiędzy zbyt wąskim kanałem rozrodczym, a zbyt wielką pojemnością czaszki – tym kompromisem okazał się być wczesny poród: zbyt wczesny, aby dziecko było tak samodzielne jak np. współczesne młode małp naczelnych, ale z drugiej strony pozwalający dziecku przeżyć, jednak tylko pod warunkiem wyjątkowo długiej i troskliwej opieki ze strony dorosłych.\nNie trzeba się długo zastanawiać, by dojść do przekonania, że najbardziej predysponowanymi do obarczenia opieką nad potomstwem były właśnie matki. W świecie zwierząt to raczej obowiązująca reguła, choć znane są przypadki opieki sprawowanej tylko przez ojca, spora też jest grupa zwierząt w których samiec i samica obopólnie dzielą między sobą te obowiązki. Z racji protekcjonizmu matki nie mogły oddalać się od miejsc zamieszkania.\nTu także widzimy jakże ważny czynnik tzw. tradycyjnego podziału ról – samiec to przecież łowca – patroluje rewir i poszukuje zwierzyny, natomiast samica przywiązana do miejsca zamieszkania zajmowała się zbieractwem. I co ciekawe, to właśnie ona dostarczała ponad 60% pożywienia, niektórzy twierdzą, że nawet 80%. To właśnie dzięki jej spostrzegawczości oraz zaradności rodzina mogła spokojnie przeżyć oczekując na samca, który choć dostarczał minimalną ilość pożywienia, to jednak nikt nie wątpił w to, że było ono najbardziej wartościowe – i pod względem odżywczym, i pod względem energetycznym (w sposób szczególny był ceniony szpik kostny – bowiem nie obciążał zbytnio myśliwego, a zawierał bardzo dużą ilość energii i składników odżywczych).\nJednak ten przymus pozostawania w obozie nie był dla samic bez znaczenia. Penetrowanie najbliższej okolicy stymulowało w dalszym ciągu rozwój mózgu. Korelacja zmysłu obserwacji i kojarzenia faktów sprawiła, że to właśnie kobiety najszybciej poznały tajemnice związków chemicznych zawartych w różnych roślinach i małych organizmach. Ta wiedza pozwalała im odpowiednio zareagować w krytycznych chwilach oraz w niektórych sytuacjach zdobyć nad samcem, pozbawionym tej wiedzy, pozycję dominującą. Pewnie w tym archetypie powinniśmy szukać wzorców do średniowiecznych oskarżeń o czary, magię i wróżbiarstwo właśnie wśród kobiet.\nPatrząc na budowę męskiego ciała moglibyśmy znaleźć kilka cech biologicznych promujących mężczyzn. By jednak nie zaciemnić obrazu chciałbym skupić się na jeszcze jednej wspólnej dla obu płci - spionizowanej postawie ciała. Odtąd nie trzeba było by barki utrzymywały ogromny ciężar ciała, ani nie musiały podejmować wielkiego wysiłku by nadać szybkości w przemieszczaniu się (zwłaszcza uciekaniu, by nie stać się obiadem innych). Tutaj kończy się analogia, gdyż kobieta jest raczej wątła w obrębie pasa barkowego, zaś znaczny rozrost tkanki mięśniowej w tym pasie widzimy tylko u mężczyzn.\nTak zadziałała natura, która w procesie ewolucji bardziej preferowała osobniki dysponujące siłą w obrębie pasa barkowego – siły niezbędnej podczas polowań. I dziś, choć nie musimy zdobywać pożywienia jak nasi praprzodkowie, to jednak nadal obserwujemy u młodzieńców w procesie dojrzewania dosyć szybki wzrost muskulatury – ta cecha jest genetycznie zapisana. Niestety ona i związana z nią dysproporcja w sile może być też źle wykorzystana – wtedy stawia kobietę na pozycji z góry przegranej podczas walki wręcz z mężczyzną.\nNie chciałbym się jednak skupiać tylko na przyczynkach biologicznych, kształtujących ewidentne różnice pomiędzy płciami. Różnic tych nie da się pokonać poprzez jednakowe wychowanie chłopców i dziewczynek – wychowanie pozbawione czynników społecznych i psychicznych wzmacniających to, co natura zapisała w kodzie genetycznym. Nasi praprzodkowie, mając świadomość tych różnic i tego, że żadna siła nie jest w stanie ich zmienić, nałożyli na biologiczną płeć pewien schemat myślowy w sposób całkowicie odpowiadający temu, co biologiczna płeć manifestowała.\nAborcja a sumienie Czytaj więcej\n09.11.2014 @ 16.04\nNie da się ukryć, że biologiczne różnice w np. myśleniu zachodzą między kobietami a mężczyznami, stąd np. nadzieja że myślące cąłościowo i praktycznie kobiety odideologizują i uspokoją nasz świat jako prezydentki, ministry itd. Faktem jednak jest także, że demokracja liberalna wymaga całkowitej swobody wyboru zawodowego, i tu nie ma mowy o wzmuszaniu zawodów bo to kobieta czy facet. Poza tym wiele kobiet ma "męskie" mózgi i odwrotnie. Biologia nie musi i chyba nie powinna wpływać bezpośrednio na ustrój społeczny.\n21.02.2015 @ 11:47\nZgodzi się Pan chyba jednak z moją wątpliwością czy przykładowe prace wymagające dużego nakładu siły fizycznej, takie jak kopanie rowów melioracyjnych, budowanie domów nie są odpowiednim miejscem dla kobiety?\n02.03.2015 @ 16:35\nNieodpowiednim bo statystycznie kobieta jest słabsza fizycznie od mężczyzny? To skoro kierujemy się statystykami to zabierzmy prawo jazdy mężczyznom bo statystycznie powodują więcej wypadków śmiertelnych na drogach. Prawda jest taka, że mężczyznom nigdy nie mówi się, że coś jest nie dla nich mimo, że sa zajęcia, ktore kobiety wykonują lepiej od mężczyzn. A nie mówi się bo w naszym świecie powiedzenie czegoś takiego mężczyźnie byłby równoznaczne z zabraniem mu podstawowego prawa człowieka. kobietom łatwiej jest wmówić, że coś nie jest dla nich bo coś tam. nienalezy kierowac się takimi przesłankami, bo zawsze znajdzie się kobieta zdolna kopać te rowy, nosić cegły czy strzelac do ludzi. Więcej...\n02.10.2014 @ 22.09\nBardzo zaintrygował mnie ten tekst. W związku z wiedzą i dość szerokimi horyzontami autora chciałabym by pomógł mi rozwinąć kilka kwesti. Ooto one: 1. Dlaczego nasze jestestwo mialoby w większej mierze być formowane właśnie przez naszą biologię? Zastanawia mnie ta kwestia, bowiem widzę jej jedynie rozsądne istnienie w przypadku zwierząt - tam siła i wszelkie cechy związane z gatunkiem czy płcią mają sens. My natomiast jako istoty rozumne, które stworzyły cywilizację, posługujemy się głównie rozumem. 2.Jeżeli biologia warunkuje to jacy jesteśmy - dlaczego ulegamy pewnym normom społecznym, ktore w gruncie rzeczy są zaprzeczeniem naszej natury? Narzuca się nam pewne standardy moralne takie jak np to, że zdrada jest niewłaściwym zachowaniem, kiedy po prostu czasem nasze pragnienie jest tak silne, że chcemy je spełnić. Bo tak nam nakazuje nasza ludzka natura. Teraz pytanie dlaczego traktujemy pewne zjawiska wybiórczo - autor pisze, że mamy szanować dokonania matki natury, a z drugiej strony sam zapewne jest zwolennikiem pewnych kneblujących ją zasad. 3 A teraz odnośnie tzw. płci kuluturowej - przeprowadziłam kiedyś ciekawą rozmowę z pewną panią, ekspertką o gender, która w dość klarowny sposób wyjaśniła mi kwestie gloszene przez gender. Wniosek tego był taki, że teoria ta nie odnosi się w sposób tak szeroko zakrojony jak probują nam to nieudolnie wytłumaczyć media. Płeć wedle genderystów nie jest TYLKO uwarunkowana kulturowo, ale TAKŻE. Nad tą problematyką pochyla się gender i myślę, że w takim rozumieniu ma to sens. Przecież nikt nie powie, że kultura czy społeczeństwo nie ma na nas wpływu. Jestem tego doskonałym przykładem - probowano mnie wychować po dziewczęcu, co jest dla mnie dziś po wielu latach zrozumiałe, ale wbrew moim zupełnie innym zainteresowaniom, określanym przez niektórych jako męskie. Dlaczego mamy więzić ludzi w osobowościach i światach, w których egzystować nie chcą? Gdyby tego chciała natura tudzież biologia nie doszłoby moim zdaniem do wyzwolenia kobiet. Sufrażystki w zasadzie nie miały żadnej siły poparcia - nie brały udziału w polityce, więc nie miały wladzy, nie zabierały glosu na łamach gazet czy większych spotkań publicznych więc ich glos nie mogł się odbić szerokim echem i nie byl zbyt szanowany. Mężczyznom w zasadzie też nie bylo to na rękę. a jednak ewolucja sprawiła, że wbrew temu kobiety mają dziś nie tylko prawo głosu w wyborach, ale prawa o jakich chyba nawet nie śniły sufrażystki. Autor pochwala siłe rozumu i moim zdaniem to w niej tkwisedno i na nim opiera się równość obojga płci, bez uległości względem jednej. Myślę, że do tego dąży człowiek. Więcej...\n11.08.2014 @ 15.16\nArtykuł jest bardzo interesujący, jednak pewne momenty zawartego w nim rozumowania budzą moje wątpliwości. Z tego co zrozumiałem w artykule jest przyjęte że: 1. Natura biologiczna płci jest wynikiem ewolucyjnego mechanizmu adaptacji do środowiska. 2. Ewolucja w czasach paleolitycznych przysposobiła mężczyzne do bycia łowcą (rozwój tkanki mięśniowej ułatwiający polowanie), kobietę do bycia opiekunką dziecka i domu (ewolucja mózgu wymusiła skrócenie okresu ciąży a tym samym spowodowała niesamodzielność nowo narodzonego dziecka). 3. Społeczeństwa we wczesnej fazie rozwoju dopasowały podział ról społecznych do dyspozycji biologicznych, dodatkowo dobudowując do nich pewną "mistykę funkcji" - kobieta jako płodna i troskliwa opiekunka. 4. Dopasowane do płci biologicznej role społeczne gloryfikowały odrębne cechy płci 5. Powinniśmy szanować (domniemam więc:konserwować) ukształtowaną przez ewolucję płeć biologiczną i powiązane z nią role społeczne Tak więc: 1. Jest to niewątpliwe, jednak czy w takim razie bezosobowy mechanizm ewolucji jest jedyną podstawą natury ludzkiej płci? Zdaje się że osłabia to twierdzenie o osobowym i komunijnym charakterze ludzkiej płciowości - co jest ważne dla uniknięcia redukcjonizmu. 2. Jaki wpływ te predyspozycje biologiczne mogą mieć na podział ról w społeczeństwach poindustrialnych, radykalnie różnych od społeczeństw późnego paleolitu? Skoro fizyczna siła nie jest dłużej warunkiem utrzymania rodziny, a tym samym praca i opieka nad dzieckiem mogą być wykonywane zamiennie przez obie płcie? 3-4. Co jednak jeśli zdażało się że nie jest prawdą iż przodkowie "nałożyli na biologiczną płeć pewien schemat myślowy w sposób całkowicie odpowiadający temu, co biologiczna płeć manifestowała." - np. dziedziny zarezerwowane dla kobiecości "z racji ich biologii" ograniczały się do prac intelektualnie nie wymagających, a całą sferę myślenia abstrakcyjnego: naukowego, politycznego, filozoficznego; rezerwowało się dla mężczyzn? Czy wówczas gloryfikacja odrębnych cech płci (np. "kobieca ręka" jako predyspozycja do zajmowania się domem) nie staje się "chwalebną" formą przykucia jednej płci do ról ograniczających osobowy rozwój? 5. Odnosząc się do poprzednich uwag - co w takim razie powinniśmy konserwować w tradycyjnym podziale ról płciowych, jeśli przyjmiemy za uwagą 2. że niewątpliwe różnice biologiczne mają radykalnie mniejsze znaczenie w podziale ról w obecnych warunkach, oraz za uwagą 3-4., że utożsamienia ról społecznych z dyspozycjami biologicznymi mogły opierać się na nieprawdziwych przesłankach? Jestem bardzo ciekaw odpowiedzi Księdza doktora. Więcej...\n12.09.2014 @ 23:21\nDziękuję za komentarz i muszę przyznać, że choć początkowo tok rozumowania w nim był nad wyraz czytelny dla mnie, to pod koniec komentarza trochę (być może ze względu na ilość pytań) mnie osobiście przytłoczył. Spróbuję jednak sobie jakoś z tym poradzić. Już na wstępie muszę powiedzieć, że nie do końca akceptuję stwierdzenie: "bezosobowy mechanizm ewolucji" z racji tej, że nie mogę wykluczyć, iż ewolucja jest wynikiem czy może konsekwencją Osobowego Bytu (celowo tak to sformuowałem - nie żebym tutaj propagował kreacjonizm, ale nie twierdzę, że ewolucja wyklucza Bożą ingerencję - jaką? jak? nad tym pytaniem zastanawia się wielu. Odsyłam czy to to publikacji de Chardina, czy to do Raymunda Schwagera, wreszcie do M. Hellera). I tutaj jest odpowiedź na postawione pytanie, to, że biologiczna płeć wpływa na naturę człowieka w wyniku działania ewolucyjnego niewyklucza innych wymiarów kształtowania się godności osobowej człowieka, właśnie takich o których Pan wspomniał w tym pytaniu. Ewolucja (czy też adaptacja) przebiega nadal - proces przez nas niezauważalny bo trwa miliony, albo choćby setki tysięcy lat. Zatem predyspozycje biologiczne nadal odgrywają wpływ na podział ról także społeczeństwa postindustrialnego, choć my jeszcze nie potrafimy określić jak - nie potrafimy zauważyć tego zjawiska. Należałoby się zastanowić, czy zauważamy dziś - choć społeczeństwo się znacznie różni od paleolitycznego jakieś dziedziny, dyscypliny życia, w których fakt bycia mężczyzną czy kobietą wpływa pozytywniej, innymi słowy lepiej predysponuje do tago działania. I nie chodzi tu o jakiś seksizm, ale autentyczna predyspozycja - już nie do walki i polowań, nie do wyszukiwania korzonków, ale... właśnie, do czego? być może, ktoś potrafi podać odpowiedni przykład, prawdę mówiąc mi w chwili obecnej nie przychodzi nic do głowy poza tym podanym mi przez znajomego - tylko kobieta może być planistką na kopalni, bo tylko ona potrafi to ogarnąć. Nie wiem, nie pracowałem nigdy na kopalni, ale skoro on tak twierdzi, to być może coś w tym jest. Prawdą jest, że na biologiczną płeć nałożono schematy myślowe i kulturowe - tu proponuje książki z zakresu etnologii i antropologii. Kłania się M. Eliade - chyba najlepiej opisywał podobne zagadnienia. Nie zgodzę się, że zarezerwowano dla kobie prace inteektualnie mniej wymagające. Wręcz przeciwnie - planowanie rolnictwa, czy sprawne przeprowadzenie zbieractwa w kulturach pierwotnych wymagało ogromnego nakładu intelektualnego. Także później większość prac kobiecych polegających na ogarnięciu całości, syntezy otaczającej rzeczywistości i planowania kolejnych działań wymagało niesamowicie sprawnego intelektu. I nie ma w tym nic ujmującego, jeśli potrafimy przyznać się do tego, że my - mężczyźni myślimy zadaniowo, kobiety myślą całościowo. My wykonujemy konkretne czynności, a kobiety tworzą z nich otaczającą nas rzeczywistość. Co powinniśmy konserwować? Myślę, że to, co pozwala nam zachować tożsamość wynikającą z płciowości, co pozwala nam uchronić swą godność osobistą, to co pozwala nam w pełni rozwinąć swoje człowieczeństwo - jako mężczyzna lub jako kobieta. Ale artykuł nie miał za zadanie wskazać co konserwować, to już sam czytelnik powinien po jego lekturze wyciągnąć odpowiednie wnioski (samodzielnie). Chciałem tylko, abyśmy w ferworze walki i redefiniowania pojęcia mężczyzna i kobieta (w USA na fb podobno jest już do wyboru kilkadziesiąt różnych opcji odnośnie swojej płci) nie zapomnieli o tym, co pierwotnie i tak na prawdę stanowi istotę bycia człowiekiem - mężczyzną i kobietą. Więcej...\nCzy wychowywanie dzieci pozbawione czynników społecznych i psychicznych wzmacniających różnice między płciami może wpłynąć na przyszłe pokolenie?\nnie ma mowy, płeć jest czymś więcej niż różnicą społeczną 63%\nmyślę, że mogą się zacząć zacierać różnice społeczne 13%\nuważam, że może doprowadzić to do całkowitego wypaczenia ról kobiety i mężczyzny 25%\nnie mam zdania na ten temat 0%


Rolnicy - Centrum Formacji i Informacji\nW niedziele: Kościół "Dobrego Pasterza" 945, 1115, 1630\nKaplica św. Jana przy wyciągu na Czantorię 800\nNa Równicy w schronisku (w okresie letnim na polanie) 1430\nW tygodniu: Kościół "Dobrego Pasterza" 1630 (X-III), 1900 (IV-IX) w poniedziałki i środy o 700\nKaplica św. Jana przy wyciągu na Czantorię w sobotę 1800\nCzuwanie modlitewne u Dobrego Pasterza w każdą pierwszą sobotę\n19 marca 1982 r. na dawnej posesji rodziny Romanów powstały pierwsze wykopy, a w miesiąc później, tj. 29 kwietnia, kiedy dopiero dotarło do Ustronia pozwolenie Urzędu Wojewódzkiego w Bielsku-Białej na budowę kościoła, na placu budowy istniały już wykopy, a zaszałowane fundamenty czekały na zabetonowanie!\nNa początku lipca rozpoczęły się prace murarskie, by po trzech tygodniach były gotowe już ściany parteru budowli.\n28 października zakończono betonowanie stropu nad parterem zaplecza katechetyczno-mieszkalnego, a w listopadzie zabetonowano cztery fundamenty filarów nośnych kościoła.\n9 grudnia blacharze ukończyli przykrycie trzech dachów nad salkami. Jeszcze w grudniu zapoczątkowano prace związane z postawieniem ścian pierwszego piętra.\nW styczniu ukończono murowanie ścian pierwszego piętra, a po świętach Wielkiej Nocy zabetonowany został strop wieńczący pierwsze piętro i w maju strop nad drugim piętrem.\nRównież w maju tegoż roku wykonane zostały wykopy pod kościelną wieżę oraz zabetonowano ten fragment do stanu zerowego.\nDo końca marca wykonano wykopy pod ściany zewnętrzne nowego kościoła.\nNa przełomie maja i czerwca zabetonowano ławy fundamentów, następnie przystąpiono do konstruowania szalunków dwóch pierwszych najniższych stropów kościoła, a także zabetonowane zostały słupy do wysokości 3 metrów.\nPocząwszy od końca października do 6 listopada zabetonowano dwie najniższe części stropu kościoła.\nZabetonowano dwa następne środkowe części stropu kościoła, wymurowane zostały dwie kolejne ściany okalające kościół, skonstruowano szalunki pod środkową część stropu - w tym dwie najdłuższe ramy nośne. Wymurowano także ostatnią, największą część ściany okalającej kościół. Zabetonowana również została belka nadprożowa i jedna belka pozioma.\n13 grudnia opady śniegu przerwały zaplanowane prace betoniarskie przy najwyższej części stropu.\nPrzez cały rok trwały prace wykończeniowe dachu kościoła. Wykonane zostało prezbiterium oraz zabetonowano kanały grzewcze. Ponadto zamontowane zostały okna oraz trwały prace przy betonowaniu wieży kościelnej.\n5 listopada wieża została zwieńczona krzyżem (mierzy 11 metrów, a rozpiętość ramion sięga 5 m., waży ok. 2 ton. konstrukcja krzyża wykonanajest z kiątownika o wymiarach: 120x80x10 mm.), razem tworzą 45 metrowy znak kościoła pod wezwaniem Dobrego Pasterza.\nWiosną dokończone zostały szalunki pod chóry kościelne. W pierwszym etapie zabetonowany został chór nad zakrystią, kotłownią i trzema środkowymi częściami kościoła.\nPodczas II etapu zabetonowany został chór nad kaplicą "Matki Boskiej z Dzieciątkiem". W tym roku stolarz wykonał ławki i boazerie w stanie surowym o powierzchni 1200 m2.\n18 maja, w rocznicę urodzin papieża Jana Pawła II, z Przemyśla do Ustronia-Polany ks. Alojzy Wencepel przywiózł 4 dzwony o imionach: "święta Barbara i święty Michał", "Dobry Pasterz", "Matka Boska Wędrowniczka", "święty Piotr i święty Paweł". Łączna waga wszystkich czterech dzwonów wynosi 2100 kg.\nPocząwszy od lipca, a skończywszy na grudniu trwały prace związane z oknami kościoła. Od 19 do 22 grudnia zamontowane zostały wszystkie skrzydła do ram okiennych.\nOd marca do grudnia trwały prace murarsko-tynkarkie we wnętrzu świątyni. Ocieplony został dach w polach roboczych nr 1, 3, 4, 5 - w polu nr 2 ze względu na cieknący dach, ocieplenie zostało przełożone na rok następny.\nW tym roku nie udało się zakonserwować przeciwogniowo boazerii ze względu na konieczność sprowadzenia specjalnego środka chemicznego z Austrii.\nNa początku roku prowadzony był dalszy ciąg prac tynkarskich wewnątrz kościoła, a pomiędzy 20-25 lutym elektrycy położyli kilka kilometrów przewodów elektrycznych.\nOd 10 kwietnia rozpoczęły się prace konserwatorskie boazerii, malowanej kaponem i unithermem (Austria). By środek spełnił swoje należyte funkcje, musiał schnąć w temperaturze 25° C (z tego względu wnętrze kościoła było specjalnie ogrzewane).\nW kwietniu miało miejsce białkowanie świątyni, a na przełomie maja i czerwca założona została większa część boazerii.\nW ostatnich dniach września wykonane zostały lutnie (rury o dość dużym przekroju do tłoczenia ciepłego powietrza) do centralnego ogrzewania kościoła.\nW warsztacie stolarskim trwały prace związane z wykonaniem ołtarza, ambony, drzwi, a w warsztacie ślusarskim pan Józef Heczko tworzył tabernakulum.\n24 listopada instalatorzy przyłączyli gaz do kościoła.\nPrzez cały miesiąc listopad trwały prace wykończeniowe, zamontowane zostały balustrady na chórze, zaprawiono drzwi i krzyże zacheuszki. Trwały także prace dekoratorskie i porządkowe.\nTrwające od wiosny prace związane z ogrzewaniem świątyni zostają ukończone 24 listopada, kiedy to inż. Witold Bartnik uruchomił po raz pierwszy ogrzewanie gazowo-nadmuchowe.\nPrzez cały rok trwały prace związane z budową kościelnych organów (organy wykonane zostały przez Zakład Organmistrzowski - Robert Kopoczek).\nDo dnia 26 października 2002 r. nie zostały jeszcze zamknięte prace związane z budową kościoła pod wezwaniem Dobrego Pasterza w Ustroniu-Polanie. Do zakończenia pozostało jeszcze dokończenie budowy organów, budowa drogi krzyżowej, mała architektura.\nFundacja Dobrego Pasterza realizuje projekt "Pomóżmy bezdomnym matkom i ich dzieciom" skierowany do bezdomnych kobiet przebywających w Ustroniu. W ramach zadania kobiety wzięły udział w kursie "Krój i szycie", przygotowujący do zawodu, który prowadził Zakład Doskonalenia Zawodowego w Ustroniu. Projekt jest współfinansowany ze środków Województwa Śląskiego i zakończy się 31 grudnia 2011 roku.\nParafia Rzymskokatolicka Dobrego Pasterza realizuje projekt "Pomoc dla bezdomnych przy Parafii Dobrego Pasterza w Ustroniu - Polanie". W zadaniu biorą udział bezdomni mężczyźni, przebywający u nas. W ramach zadania wyremontowano łazienkę, z której korzystają bezdomni a sami beneficjenci uczestniczyli w kursie prowadzonym przez Zakład Doskonalenia Zawodowego w Ustroniu "Tynkarz - Kafelkarz" oraz brali czynny udział w pracach remontowych. Projekt jest współfinansowany ze środków Ministerstwa Pracy i Polityki Społecznej" w Warszawie i zakończy się 31 grudnia 2011 r.\nWięcej o historii kościoła pod wezwaniem Dobrego Pasterza w Ustroniu-Polanie.


Figlarnie Kobieta Jest Ubranym Swimsuit I Nakrętkę Zdjęcie Stock - Obraz złożonej z brunetka, czerń: 33365090\nFiglarnie kobieta jest ubranym swimsuit i nakrętkę.\nFiglarnie kobieta jest ubranym czarną nakrętkę i swimsuit. Odizolowywający na bielu\n2458x3687px8.2" x 12.3" @300dpi\nPortret piękna przypadkowa para w cajgach Budzący emocje portret elegancka para stoi blisko drewna w cajgach Budzący emocje portret elegancka para stoi blisko drewna w cajgach Budzący emocje portret elegancka para stoi blisko drewna w cajgach\naktywna azjatykcia plenerowa portreta dosy? tajlandzka kobieta Młoda kobieta ono uśmiecha się w kartonu pudełku Dziewczyny dandelion podmuchowi ziarna, zbliżenie Figlarnie spojrzenie kot Animatorzy maskujący przy festiwalem Żeńska ręka trzyma różdżkę dla wywoływać Mydlanych bąble na zieleni Figlarnie rodzinna wi?? uczuciowa\nSeksowna kobieta pozuje w swimsuit i nakrętce Brunetka pozuje w swimsuit i nakrętce Uśmiechnięta kobieta jest ubranym swimsuit i nakrętkę Atrakcyjna kobieta jest ubranym swimsuit i nakrętkę Figlarnie dama jest ubranym swimsuit i nakrętkę Seksowna dama jest ubranym swimsuit i nakrętkę w okularach przeciwsłonecznych Seksowna dama pozuje w swimsuit i nakrętce czarny brunetki nakrętki futerkowy seksowny swimsuit brunetki żakieta lamparta seksowny swimsuit target897_0_\nMłoda figlarnie kobieta Seksowna figlarnie młoda kobieta smokingowa oliwna figlarnie kobieta mężczyzna figlarnie skrótów kobiety potomstwa Seksowna figlarnie kobieta kobiet figlarnie seksowni potomstwa Portret figlarnie kobieta w czerni ubraniach Młoda figlarnie kobieta w czarni leggings. Odosobniony figlarnie kobieta


Blog autorski Tomasza Białkowskiego: lipca 2012\nEkonomia w pisaniu\nPodczas spaceru wszedłem do budynku Książnicy Polskiej. Krążąc między regałami natrafiłem na wznowienie powieści „Kamień na kamieniu” Wiesława Myśliwskiego. Decyzja była natychmiastowa, zapłaciłem 45 złotych i zadowolony opuściłem chłodne wnętrze księgarni. Nie żebym nie miał tego arcydzieła. Owszem, posiadam, lecz wydanie mocno podniszczone z roku 1984, które na rynek wprowadziło wydawnictwo PIW. „Znakowskie” wznowienie z roku 2008 liczy ponad pięćset stron wyraźnego druku, ma piękną twardą okładkę i elegancką obwolutę. Powieść na czwartej stronie polecają zachodni recenzenci takich pism jak „Kirkus Review” czy „The Literary Review” pisząc tak: „W Kamieniu na kamieniu Wiesław Myśliwski oddaje hołd językowi, pokazując moc, z jaką gawędziarstwo zamienia się w żywą, oddychającą sztukę. Ta powieść to pieśń życia, choć czasem brzmi jak elegia”. Wydanie z 1984 roku liczy gęsto pokrytych drukiem stron raptem czterysta. Oprawę ma miękką, papier podły. Reklamowane jest jako „niezwykła kreacja bohatera wiejskiego”. Ot i cała rekomendacja. Trzeba przyznać, że nie brzmi to zachęcająco i w kontekście znakomitej zawartości książki chluby redaktorom nie przynosi. Książka ta w chwili ukazania się na rynku kosztowała 200 złotych. Postanowiłem sprawdzić, jak tych 200 złotówek miało się do sytuacji piszących wówczas twórców. Poszukałem w Dzienniku Ustaw nr 3 z roku 1984 i oto co znalazłem w załączniku z dnia 17 stycznia w „tabeli wynagrodzeń za utwory literackie i tłumaczenia dla radia”. Otóż honorarium autorskie za jedną minutę wynosiło wtedy od 200 do 600 złotych. Zatem łatwo obliczyć, że nawet przy minimalnej stawce autor powinien otrzymać równowartość książki. Za jedną minutę, powtarzam. W roku 2008 Radio Olsztyn prezentowało w odcinkach moją powieść pt. „Mistrzostwo Świata”. Każdy z odcinków trwał 10 minut. Były czytane przez aktora każdego dnia dwa razy. Przed godziną 21 oraz powtarzane w środku nocy. Od poniedziałku do piątku przez miesiąc. Daje to w sumie 22 dni. Pomnożone przez dwa (pamiętacie, dzień i noc) zwiększa się do 44 prezentacji. To pomnożyć należy przez 10 minut każda. Razem 440 minut tekstu na antenie. Zapytacie cóż uczyniłem z równowartością 440 książek? Niewiele. Wypłacono mi bowiem 150 złotych, od których zabrano jeszcze podatek. Bogatszy o stówę z kilkoma złotówkami po przecinku zabrałem się do pisania kolejnej książki.\nAutor: Tomasz Białkowski o 07:00 2 komentarze:\n"Drzewo morwowe" na poniedziałek\nTo już chyba tradycja, że w poniedziałki zamieszczam omówienie „Drzewa morwowego” autorstwa któregoś z moich czytelników. Tym razem postanowiłem zamieścić fragment recenzji biorącej udział w konkursie „Syndykatu Zbrodni” na recenzję lipca. Niewielki cytat:\n„Kryminał, to jednak nie wszystko. Książka porusza sporo współczesnych problemów i zagadnień społecznych, choćby apostazję, czy bezżeństwo w kościele katolickim. Poprzez kreację jednego z bohaterów ukazuje możliwość innego punktu widzenia, choć bez narzucania komukolwiek swojego zdania. To kryminał z religioznawstwem w tle, z historią chrześcijaństwa i męczeństwa pierwszych chrześcijan, sekciarstwa, etc. Sprawdźcie sami, jak fascynujący to świat. „Drzewo morwowe” nie tylko trzyma w napięciu. Ono trzyma w zaciekawieniu. Notorycznie po głowie kołaczą się myśli kto, dlaczego, po co, etc. To ciekawa powieść również dzięki aspektowi zadawnionych rodzinnych krzywd i niedomówień. I jest jeszcze coś. Bohaterowie. Świetnie wykreowane, krwiste postacie. Plus Olsztyn i Mazury, jako równorzędni bohaterowie, a to dzięki temu, że autorowi udało się oddać niesamowity klimat tego pięknego regionu.\nNamawiam gorąco do sięgnięcia po ten inteligentny kryminał. Zwłaszcza, jeśli lubicie pomyśleć trochę po lekturze. W tym przypadku pogłówkujecie o złu i jego roli”.\nCałość tekstu tutaj: http://pannazuzanna.wordpress.com/2012/07/27/sprawa-motyla-recenzja-drzewa-morwowego-tomasza-bialkowskiego/\nAutor: Tomasz Białkowski o 08:17 Brak komentarzy:\n„The Isles of Wonder”\nPierre de Coubertin, który ideę nowożytnych igrzysk stworzył, był przeciwnikiem udziału w sportowych zmaganiach kobiet. Twierdził, że kobiety podczas współzawodnictwa stają się męskie. W nocy z piątku na sobotę po raz pierwszy doszło do tego, że każda z reprezentacji miała w swoich szeregach przynajmniej jedną kobietę. Chorążym naszych była finalistka tegorocznego Wimbledonu Agnieszka Radwańska, która zażyczyła sobie, aby skrócono jej spódniczkę. Baron de Coubertin przewraca się pewno w grobie. Wiele rzeczy podczas tego otwarcia wydarzyło się przecież pierwszy raz w historii. Reżyserii przedstawienia podjął się Danny Boyle. Twórczość zdobywcy Oskara jest silnie związana z literaturą. Dość powiedzieć, że przeniósł na ekran powieść „Slumdog. Milioner z ulicy” indyjskiego pisarza Vikasa Swarupa czy bardzo głośną książkę Irvine’a Welsh’a „Trainspotting”. Boyle tym razem oparł spektakl na tekście największego z wielkich, czyli Williama Szekspira. „Burza” jest opowieścią dziejącą się na wyspie. Oto wygnany z kraju władca Mediolanu Prospero wraz ze swą córką Mirandą trafiają na prawie niezamieszkałą wyspę. Tam rozpoczynają nowe życie. Właściwa akcja sztuki rozpoczyna się w chwili kiedy przepływający obok wyspy statek rozbija się, a na ląd trafiają nowi ludzie. Aldous Huxley pisząc „Nowy wspaniały świat” przewrotnie wykorzystał cytat właśnie z „Burzy”. Szekspir napisał: „O co za widok! Tyle cudnych istot! Piękna jest ludzkość! O, nowy, wspaniały świat, w którym żyją tacy ludzie!” Boyle rozpoczyna swój spektakl od rewolucji. Oto chłopi ze wsi i panowie z miast zawiązują sojusz klas dla idei. Będzie nią w tym wypadku wspólne wypalanie olimpijskich kół. Literatura w tym spektaklu grała pierwsze skrzypce. Od Iana Fleminga, który stworzył postać „Agenta 007”. Przez „Harry'ego Pottera” J.K. Rowling, „101 Dalmatyńczyków” Dodie’go Smith’a, „Piotrusia Pana” Szkota Jamesa Barriego, Pameli L. Travers „Mary Poppins” po „Alicję w krainie czarów” Lewisa Carrolla. Równie ważna była w tym spektaklu muzyka. „The Beatles”, „New Order”, „The Rolling Stones”, „Queen”, Eric Clapton, Mike Oldfield, Amy Winehouse. Brytyjska kultura może się pochwalić gigantycznym dorobkiem. Ale i też dystansem do swoich największych świętości. Bo jeżeli do siedzącej w loży honorowej królowej Elżbiety dobiegają dźwięki piosenki „Sex Pistols” (pamiętacie „God Save The Queen”, w którym padają słowa: „Boże chroń królową ona nie jest ludzkim stworzeniem. Nie ma przyszłości w angielskich snach”), to taki naród przetrwa wszystko. W nocy z piątku na sobotę można było zobaczyć znakomity, porywający spektakl, w którym po raz kolejny okazało się, że ci, którzy stawiają na kulturę, zawsze będą narodem zwycięskim. Nawet jeżeli nie przekłada się to na medale igrzysk.\nUpał. Na nic nie mam chęci. Nagle nad moją głową pojawiły się dziesiątki kolorowych balonów. Obserwowanie ich leniwego przemieszczania się po niebie jest zajęciem w sam raz na tę pogodę. Działa kojąco.\nAutor: Tomasz Białkowski o 19:47 Brak komentarzy:\nObiecałem, że napiszę o finale sprawy tajemniczego zaginięcia śmiercionośnego pocisku, który wykradziono trzem strażakom-ochotnikom we wsi Pacółtowo. Po groźbach policji i prośbach mediów z TVP i radiem RMF FM na czele, bomba się szczęśliwie odnalazła. W jednym ponurym kawałku, warto zaznaczyć. Nie było spadających na linkach z nieba antyterrorystów, nie pojawiły się żądania okupu, groźby samobójczego aktu działacza partii PSL uwikłanego, jak większość jego rodziny, w nieczyste praktyki. Nie objęto wioski kwarantanną, obyło się bez mediatora, psychologa, sznura karetek pogotowia. Ten, który pocisk przywłaszczył, podrzucił go bezczelnie banalnie kilkadziesiąt metrów od chlewika, w którym pocisk przeciwpiechotny w spokoju rdzewiał ostatnich siedemdziesiąt lat. Trudno powiedzieć, czy sprawca kradzieży zostanie pojmany. Z mieszanki piasku i popiołu niełatwo zdjąć odciski palców, a zdaje się, że procedury w takich przypadkach są jednoznaczne – bombę należy zdetonować na wydzielonej przestrzeni możliwie szybko. Z drugiej strony niezwykle mogłaby wyglądać 220-osobowa kolejka podejrzanych do stolika, przy którym zbierano by odciski ich kciuków. Tyle sobie liczy, wcale nie martwych dusz, wieś Pacółtowo. Wszak ukraść mógł każdy, bez wyjątku. Chłop pragmatycznie, dziecko dla zabawy, starzec z sentymentu, a kobieta, by pijanemu chłopu bombą pogrozić. Być może w chwili, kiedy piszę te słowa, po pocisku pozostał jedynie nieprzyjemny, gryzący dym. Trwają poszukiwania sprawcy, któremu grozi osiem lat odsiadki. Osobiście jestem za umorzeniem śledztwa. Człowiek, który wpierw brawurowo podwędził niewybuch i pognał z nim przez wieś, by uczynić to ponownie, lecz w przeciwnym kierunku, zasługuje na słowa uznania. Takie stalowe nerwy w czasach gdy zewsząd nas czymś straszą to rzadkość.\nAutor: Tomasz Białkowski o 08:26 1 komentarz:\n„Drzewo morwowe” w piwnicy\nMarcin Włodarski jest poetą. Poezję tworzy i o poezji innych autorów w swojej tajemniczej piwnicy głównie pisuje. Zaskoczył mnie zatem zupełnie sięgając po moją nową książkę. Jeszcze bardziej zadziwił o niej pisząc, co oczywiście mnie niezmiernie cieszy. Za Włodarskim cytuję: „Wszystkim miłośnikom kryminału polecam „Drzewo morwowe” Tomasza Białkowskiego. Jeśli chcecie przeżyć weekend z dreszczykiem, lekko napisanym, który czyta się szybko-polecam. Znajdziecie tu wszystko co potrzebne miłośnikom kryminału, jak w zadaniu domowym w szkole pisania. Będą tu brutalnie potraktowane ofiary, będzie poszukiwacz przestępcy w postaci tu dziennikarza z Warszawy, z Warszawy powtarzam, który udaje się na prowincję, czyli do Olsztyna. A więc: ofiary, morderstwa, mordercy, dziennikarz z Warszawy na prowincji. Do tego mężczyźni, którzy są mężczyznami, a więc lubią zapalić papierosa, wypić wódkę, chować się z tym przed kobietami. Plus kobiety, które są kobietami, czyli zabraniają pić i palić mężczyźnie. Dodajmy jeszcze człowieka, który pokłócił się z Kościołem oraz fabułę zawiązaną wokół tajemnic Kościoła, sekt…”\nCałość tekstu tutaj: http://czytaniewpiwnicy.blogspot.com/\nMarchewka na Drzewie\nZ kronikarskiego obowiązku odnotowuję, że lipcowa „Lampa” nie zostawiła na „Drzewie morwowym” przysłowiowej suchej nitki. Warto wiedzieć, że moje poprzednie książki potraktowano identycznie. O „Pogrzebach”, które Instytut Książki rekomendował w katalogu „New Books from Poland” napisano, że to ledwo „ćwiczenie ręki”. Uhonorowana kilkoma nagrodami i stypendium Ministra Kultury „Zmarzlina” również dostała lanie. Nieco inny los spotkał „Teorię ruchów Vorbla” (Literacka Nagroda Warmii i Mazur). O tej powieści nie napisano w warszawskim miesięczniku ani słowa… Teraz pastwi się nade mną Anna Marchewka. W książce nie podoba jej się zupełnie nic. Dosłownie. Język, bohaterowie, fabuła, dialogi. Nawet nazwisko głównego bohatera jej się nie podoba, bo… dobrze się nazywa (sic!). Sam tytuł recenzji „Powtórka z rozrywki” mówi wszystko. Niewielki cytat: „…jest pracowitym pisarzem (…), ale i dużo czyta. Widać w „Drzewie morwowym”, najnowszej książce Białkowskiego, że jej autor interesuje się, co tam u konkurencji ciekawego się dzieje. Zgapia koncertowo od poczytnych pisarzy (płeć męska podkreślona) i lepi po swojemu podprowadzone pomysły. Trudno o „Drzewie morwowym” powiedzieć, że jest złą książką. Jest inaczej, a nawet gorzej – „Drzewo morwowe” jest książką usiłującą”. Tyle cytat. Mógłbym to wszystko skwitować powiedzeniem mojej świętej pamięci dobrotliwej i prostolinijnej babci o następującym brzmieniu: „jeden lubi czekoladę a drugi jak mu nogi śmierdzą”. Marchewka-recenzentka najwyraźniej ma problem z zapachami. Wszystko jej cuchnie w tej książce. Po latach robienia „Portretu” zbyt dobrze wiem, że taka recenzja nie ma wiele wspólnego z zawartością książki a jest paskudnym atakiem na osobę samego autora. Bardzo musiałem Marchewce podpaść. Tylko czym? Z drugiej strony, jakie czasy takie recenzje. W „Portrecie” zanim tekst trafił do druku książkę czytała Naczelna. Wzorowaliśmy się na najlepszych. Podobne standardy obowiązywały w „Tygodniku Powszechnym” (kiedy Piotr Piaszczyński napisał bardzo dobrą recenzję powieści mojego olsztyńskiego kolegi po piórze Włodzimierza Kowalewskiego książkę wpierw chciał poznać Jerzy Turowicz. Recenzję opublikowano, przeczytał ją sam Czesław Miłosz i zaintrygowany jej treścią zadzwonił do zaskoczonego Kowalewskiego). Oj, naraziłem się Marchewce bardzo. W swej pasji krytycznej wiele jej się pomieszało. Wypomina mi Krajewskiego i Miłoszewskiego, bo jak pisze: „przychodzą do głowy, bo kto ich nie zna, bo z czym niby porównywać”. Cóż, gdyby surowa krytyczka czytała cokolwiek innego niż wymienionych tu z nazwiska znakomitych pisarzy wówczas wiedziałaby, że autorów i autorek powieści kryminalnych jest w naszym kraju znacznie więcej. A już zagranicznych tytułów całkiem sporo. Skąd przeświadczenie, że z Polaków zrzynałem? A ja na złość Marchewce zrzynałem głównie z zagranicznych. Najwięcej z Biblii, z Ewangelii według Świętego Łukasza, kiedy pisałem o relacji ojciec-syn. Nie zaś jak tego chce Marchewka z filmu „Erratum”, którego, niestety, nie miałem okazji zobaczyć. Nie zrzynałem ze świetnego Miłoszewskiego, bo już w roku 2010 miałem napisaną książkę i umowę agencyjną. A już Krajewski z przedwojennym światem Breslau i Lwowa i rok 2004 w „Drzewie morwowym” to połączenie iście karkołomne. Ale jak się chce komuś dokopać, to się kopie. Na oślep, chaotycznie, byle mocno. Bo gdyby Marchewka przeczytała książkę profesora Mariusza Czubaja „Etnolog w mieście grzechu” wówczas wiedziałaby, że kryminał to jest gatunek zmącony i wszyscy w nim zrzynają. Z wyjątkami w osobach „ojców założycieli i matki” jak Dickensa, Poe'a, Conan-Doyle'a, Chestertona i Christie nazywa w „Krwawej setce” profesor Burszta. Taka to natura kryminału. Zrzynał Stieg Larsson, zrzynał Chandler, zrzyna modny ostatnio Jo Nesbo, który w ostatniej swojej powieści umieszcza bohatera w sławojce ukrytego w ekskrementach bardziej niż po czubek głowy. Bo, proszę pani krytyczki, autor kryminału może wszystko. Byle to robił w sposób inteligentny. To również kwestia wyobraźni piszącego. Ma prawo umieścić na sali obrad Sejmu grupę kosmitów i wara od niego. Póki na lotnisku w Johannesburgu nie znajdą się książki lansowane uparcie przez środowisko „Lampy”, warto byłoby zachować odrobinę pokory. Można tam kupić, i owszem, ale Marka Krajewskiego, tak żarliwie atakowanego przez rozhisteryzowane i przeintelektualizowane krakowsko-warszawskie saloniki. Na koniec jeszcze jeden cytat: „Wygląda na to, że innego sposobu niż stare hasło „zabij ich wszystkich” Białkowski nie znajduje konkurencji”. Użyłem go ponieważ w tym samym numerze „Lampy” Anna Marchewka przeprowadza wywiad z wybitnym krytykiem Henrykiem Markiewiczem. Profesor mówi: „Przeważnie krytycy piszą w sposób tak zawiły, że czytam ich „na siłę”, z potrzeby, żeby być zorientowanym w tym co się dzieje w literaturze”.\nNo właśnie, panie profesorze. No właśnie…\nAutor: Tomasz Białkowski o 08:48 Brak komentarzy:\nAfera na miarę miejsca i czasu\nPo powrocie do Olsztyna nie mogę zabrać się do pisania. Wreszcie nadeszło piękne lato, które rozleniwia. Chodzę z kąta w kąt, słucham radia, przeglądam prasę. Od wczoraj najczęściej komentowanym artykułem w największej lokalnej gazecie nie jest już informacja o uroczystościach związanych z bitwą grunwaldzką. Nie jest również nią afera w PSL-u. Rekordy komentarzy bije wiadomość o trzech strażakach-ochotnikach ze wsi Pacółtowo, którym pod ich chwilową nieobecność ukradziono… niewybuch. Trzej dzielni mężczyźni pilnowali sumiennie, lecz nie upilnowali. Wystarczyło 15 minut. Śmiercionośne żelastwo leżało od wojny w tzw. chlewiku. Policja profesjonalnie przesłuchuje mieszkańców wioski i jest dobrej myśli. Trudno powiedzieć, po co komu zardzewiała bomba? Na sąsiada? Do połowu ryb? Wyburzenia czegoś? Ale czego? Najsłynniejszą okoliczną budowlą jest sanktuarium w Gietrzwałdzie. Ale kto by podniósł rękę na święte miejsce? Może zatem sprawcą kradzieży jest kolekcjoner militariów? A może tylko nieświadomy zbieracz złomu? Warta odnotowania jest odwaga i bystrość złodzieja, którą wszakże można też określić niewyobrażalną głupotą. Martwić może milczenie miejscowych obywateli. Któryś przecież musiał widzieć wiejącego w krzaki z bombą pod pachą amatora fajerwerków. Obiecuję śledzić całą tę tajemniczą sprawę i poinformować o jej szczęśliwym bądź nie zakończeniu.\n„Drzewo morwowe” – kolejna recenzja\nOd wczoraj jestem w domu. Powrót odbył się nie bez komplikacji. W okolicach Gdyni nastąpiła wielogodzinna awaria prądu. Najwyraźniej mam pecha do podróży koleją. Poprzednio zepsuła się lokomotywa. W rezultacie pojechaliśmy autobusem, co nie było wcale takie złe. Uczestniczyliśmy w wielokilometrowej adoracji świętego obrazu, którą wytyczono tysiącami nanizanych na sznur, kolorowych proporczyków. Potem jechaliśmy dobrych kilka kilometrów w sznurze weselnych aut, którego czoło stanowiło czterech motocyklistów w marynarach.\nNowy tydzień przyniósł nowe recenzje. Znalazłem kolejną . „lubimyczytać.pl” zamieszcza opinię o „Drzewie morwowym” Poniżej jej fragment: „Tomasz Białkowski nie napisał tylko i wyłącznie kryminału. Przy okazji (chociaż dla mnie – przede wszystkim) stworzył całkiem uniwersalny kawałek literatury o kosztach zabawy w zło, wyrzeczeniach i konieczności milczenia, którego przerwanie wcale nie powoduje, że komukolwiek robi się lepiej. W „Drzewie morwowym” stuprocentowo winnych nie ma. Kiedy u Białkowskiego – autora powieści czyta się, że jest zimno, trzeba natychmiast założyć sweter. Kiedy Białkowski – autor kryminału kończy pierwszą część cyklu o Pawle Werensie, myśli się już o następnej. Intensywnie się myśli”.\nCałość tutaj: http://lubimyczytac.pl/ksiazka/141776/drzewo-morwowe\nW Sopocie po wyjściu z kolejki miejskiej można trafić do Cafe Józef K.\nBardzo klimatyczne miejsce - pełno starych książek i mebli.\nPrzy barze można też nabyć czasopisma literackie.\nWbrew zamieszczonemu zdjęciu w Sopocie nic nie stoi na głowie, lecz wszystko ma swoje miejsce.\n"Bookarnia" - warte odwiedzenia miejsce przyjazne książkom, pisarzom i czytelnikom.\nI nasze tegoroczne odkrycie - Cafe Kultura.\nMiejsce dopracowane w każdym szczególe.\nDobra muzyka, miła obsługa, jak na Sopot rozsądne ceny.\nBohater "Blaszanego bębenka" siedzi na ławce we Wrzeszczu. Niestety, jego pałeczki są podobno regularnie łamane.\nNaprzeciwko fontanna. Pada deszcz, a ona dodatkowo chłodzi nielicznych zziębniętych przechodniów.\nPiękna willa z 1805 roku (sic!).\nPrzy Jaśkowej Dolinie jeden dom ładniejszy od drugiego.\nNa chwilę wyszło słońce.\nBudynki odzyskują dawną świetność.\nDomy z duszą, które pewnie niejedno widziały...\nAutor: Tomasz Białkowski o 07:30 Brak komentarzy:\nWczoraj wybraliśmy się do Nowego Portu, robotniczej dzielnicy Gdańska, omijanej przez turystów. Na zdjęciu prom.\nW tle ślad przeszłości - fortyfikacje.\nPamiętacie pewną posłankę protestującą przeciwko Teletubisiom? Najwyraźniej tutaj nie dotarła. ;)\nZachowały się stare domy - tak różne od nadmorskich apartamentowców.\nCzas płynie tu wolniej i leniwie...\nNiebawem bedzie tu Centrum Sztuki Współczesnej. Budynek dostanie drugie życie.\nZielone okiennice i przeszłość, a wszystko to całkiem blisko nowoczesnego Stadionu.\nDworzec w Gdańsku Oliwie wita literaturą.\nWieczorem pogoda w Gdańsku zrobiła się całkiem znośna.\nUlica z zachowanym rybackimi domami, ten na zdjęciu z 1903 roku.\nOferty dla turystów nawet w najmniej spodziewanych miejscach, nawet pod mostem nocleg możliwy.\nŚmietniki - pozostałości po Euro 2012.\nW dzień to miejsce tętni życiem.\nTak w Gdańsku wyglądają ryby... :)\nPamięta się też o tradycji.\n„Werens zamknął notes. Postanowił wrócić do niego przy najbliższej nadarzającej się okazji. Ta pojawiła się wkrótce, bo Lena radośnie wykrzyknęła:\n- Już wiem! To wcale nie było takie trudne!\n- Korona z cegłą. Jest tylko jedno miejsce, które pasuje do tej zagadki.\n- Mów! Natychmiast!\n- Opowiem ci po drodze. Zbieramy się!\n- Ale gdzie?! Co ty kombinujesz? Wyjaśnij mi o co chodzi?!\n- Wszystko po drodze! Bierz tę walizkę i ruszamy!\n- Do Gdańska”.\nTen krótki fragment pochodzi z drugiej części przygód Pawła Werensa (wyjdzie jesienią tego roku), który w towarzystwie biblistki Leny Lipskiej wybiera się do Gdańska. Za kilka godzin jadę tam też i ja, co odnotowuję z satysfakcją, bo bardzo lubię te tysiącletnie miasto. Biorę aparat a zatem spodziewajcie się jutro kilku zdjęć.\nAutor: Tomasz Białkowski o 08:29 1 komentarz:\nByć jedynym – bezcenne!\nPotrzeba bycia jedynym, wyjątkowym w świecie literackim istnieje od zawsze. Witold Gombrowicz napisał wprost, że pisarstwo jest walką z ludźmi o swoją wyjątkowość. Wyjątkowymi chcą być nie tylko pisarze, poeci, wydawcy (pamiętacie serię krakowskiego Ha!artu, gdzie wychodziły prawie wyłącznie pierwsze w historii „powieści o”?). Okazuje się, że niepowtarzalni chcą być także organizatorzy konkursów. Po co napinają muskuły? Trudno powiedzieć. „Ten jedyny” widocznie lepiej brzmi i tyle. W niedzielne popołudnie TVP Olsztyn nadała „Wiadomości Kulturalne”, w których pokazano materiał z wręczenia Nagrody Poetyckiej im. K.I. Gałczyńskiego „Orfeusz”. Członek Jury Krzysztof Kuczkowski powiedział: „Orfeusz jest tą jedyną nagrodą, która fetuje tylko i wyłącznie poetów”. Cóż, zapewne naczelny „Toposu” się przejęzyczył. Gdyby jednak nie, to pragnę poinformować, że od 2008 roku przyznawany jest we Wrocławiu „Silesius”, w Łodzi od 1995 roku odbywa się Ogólnopolski Konkurs Poetycki im. Jacka Bieriezina. Nagrodę dla poetów ufundowało miasto Gdynia. Zupełnie dobrze ma się „Złoty Środek Poezji” w Kutnie, gdzie jeszcze w zeszłym roku Krzysztof Kuczkowski zasiadał w jury… Wiadomości w całości można zobaczyć tutaj: http://www.tvp.pl/olsztyn/informacja/informacje-kulturalne/wideo/15712/8012600\nAutor: Tomasz Białkowski o 09:12 Brak komentarzy:\nPoniedziałek koniecznie optymistycznie\nPostanowiłem, że nikt i nic nie zepsuje mi początku nowego tygodnia. Poszukałem w sieci i znalazłem. Na portalu „dlaLejdis.pl” Anna Otlik pisze: „I choć książce można wiele zarzucić, to w ogólnym rozrachunku wychodzi dobrze. Nawet bardzo dobrze. Powieść Białkowskiego ma w sobie to wszystko, co powinien mieć dobry kryminał – mordercę, kilka trupów, zbrodnię z przeszłości, samozwańczego detektywa i tajemnicze stowarzyszenie. Dla fanów tajemnic, pałaców i nieodkrytych zakątków Warmii będzie to dodatkowa gratka i kolejny powód do sięgnięcia po „Drzewo morowe”. Autor planuje napisanie serii kryminalnej z dziennikarzem Werensem w roli głównej – jeśli pozostałe jej części będą tak samo dobre, jak „Drzewo morowe” – to ja stanę się jej wierną fanką”. Tym sposobem poniedziałek zaczynam optymistycznie, czego i Wam życzę.\nI powiedział „gówno”\nJoanna Dziewit-Meller poleca książki w programie „Dzień Dobry TVN”. Ta krótka informacja zdaje się być rozstrzygającą w przypadku oceniania jej twórczości. Na stronie tytułowej „Disko” – debiutu powieściowego Dziewit -Meller znajdujemy następującą notę polecającą Krystyny Kofty „Oryginalna, mocna powieść „pełną gębą”. Justyna Sobolewska z kolei na stronie "Wyborcza.pl" pisze tak: "Następują zabawne, farsowe nieporozumienia, ale najciekawiej w tej powieści wygląda język". Pozycje oryginalne domagają się uwagi i jak najmniejszej ingerencji. Postanowiłem zatem ograniczyć się do krótkiego przedstawienia postaci zajmujących karty powieści i za pomocą cytatów z książki przybliżyć Wam jej fabułę.\nPaweł Kozioł. Lat trzydzieści. Choreograf. Tancerz. Oszpecony żelazkiem. Zboczeniec.\nUczennica Agnieszka. Lat dwanaście. Półsierota. (Matka wpadła pod koła pociągu)\nMarian Jojko. Ojciec Agnieszki. Ciągle nieobecny.\nBabka Agnieszki. Sknera. Dewotka.\nMagda Orzeszko. Nauczycielka angielskiego. W wolnych chwilach ćwiczy mięśnie Kegla.\nElżbieta Wąż. Dyrektorka szkoły. (W szufladach gabinetu przechowuje różańce)\nKsiądz Mirek Zapłata. Anemik. Wymoczek.\nBohaterowie dramatu o sobie oraz o innych:\nKozioł – Zboczeniec: „Jakoś tak pedalsko w tym swetrze – przejrzał się w lustrze w przedpokoju, okręcając się na pięcie. – Ale kurwa z drugiej strony dziś zimno jak chuj się zrobiło. (s. 8) W lustrze przedpokoju zerknął jeszcze raz na siebie – nic ci kurwa nie brakuje. (s. 9) Stara baba stojąca z tobołami przy rurce w przegubie autobusu przyglądała mu się natrętnie. Co się gapisz, kurwo – pomyślał – sama masz ryj jak niedojebanie”. (s. 12)\nBabka Agnieszki o jej ojcu czyli swoim zięciu: „…był dyrektorem czeskiego cyrku, z jakimiś kurwiszonami z piórami w tyłku jeździł nie wiadomo dokąd (…) był gorolem, potomkiem pętaków z centralnej Polski, jakichś wsiowych kozojebców”. (s. 46)\nAgnieszka o swoim ojcu: „Dwa lata temu kompletnie zalany obudził ją i całą okolicę, wołając pod oknem: - Żebyś wiedziała, że tatuś cię kocha, a co, a co, kurwa!” (s. 50)\nO snach 12-letniej Agnieszki: „Męczyły ją w nocy sny o nadjeżdżających coraz bliżej czołgach, których wielkie zielone lufy przystawiano do jej gardła” (s. 32)\nO nauczycielce angielskiego Magdzie Orzeszko: „…wyobrażała sobie teledysk, w którym obsadzała się w rolach seksownych ździr, przechodzących po męskich torsach na najcieńszych obcasach świata”. (s. 26)\nAkcja. Tancerz - zboczeniec Kozioł dostaje pracę w szkole. Agnieszce wypada na podłogę ciastko. Kozioł kryje dziecko przed dyrektorką. Odtąd mają z Agnieszką wspólną tajemnicę.\nKozioł o nauczycielce angielskiego: „głupia szmato – pomyślał – ty się możesz bardzo przydać”. (s. 32)\nUczniowie o Koźle: „O kurwa, ja pierdolę, w pizdę jebany”. (s. 30)\nKozioł o początkach swojej pracy: „No, kurwa, nie będzie łatwo” (s. 31)\nDyrektorka szkoły Wąż o całej tej sytuacji: „Elżbieta Wąż gięła się i wiła jak wąż”. (s. 30)\nMagda Orzeszko o wymarzonym narzeczonym, którego widzi z inną: „Magdę trafił piorun kulisty. Wszedł jej przez rozdziawione usta, osmalił wszystkie zęby, spalił przełyk i wpadł do wnętrzności niczym księżyc do stawu za kościołem”. (s.66)\nKozioł – Zboczeniec po pierwszym dniu w szkole: „Jechał autobusem, kołysząc się razem z tłumem, dotykając coraz bardziej nabrzmiałym penisem skajowego oparcia, na którym siedziała kobieta czytająca gazetę (…). Krew odpływała mu z głowy i pędziła w dół, do tego okazałego zwieńczenia istoty Pawła Kozioła, tętniąc żwawo i wirując wesoło hemoglobiną” (s. 37)\nKozioł w trakcie drugiej wizyty w szkole: „…odczuwał wielką ekscytację. Do tego stopnia wielką, że w pierwszym odruchu zamierzał pójść do męskiej toalety i kilkoma sprawnymi, mistrzowskimi wręcz po tylu latach praktyki ruchami pomóc sobie ją rozładować”. (s. 91)\nAgnieszka, lat dwanaście, o nowym nauczycielu tańca: „Agnieszka poczuła, jak palce mężczyzny, zimne jak lód, dotykają ją w dziwny sposób”. (s. 90)\nZupełnie co innego poczuła Magda Orzeszko: „Paweł Kozioł sięgnął ręką między jej uda, poczuł, że jest naprawdę mokro, więc i jego ocena sytuacji była słuszna, odsunął majtki i wyciągnąwszy sprawnym ruchem nabrzmiałą pałę z rozporka, wszedł w nią bez zbędnych ceregieli, nie wypuszczając z drugiej ręki magnetofonu Thompson”. (s. 95)\nAgnieszka, lat dwanaście, tańczy z nauczycielem Koziołem pomimo tego, że ma najgorszą odzież w klasie, co jest przyczyną jej kompleksów.\nKozioł zboczeniec do grupy dzieci: „…trzeba się ROZ-CIĄ-GAĆ, bo inaczej to nie da rady”. (s. 120)\nGrupa dzieci: „…zaczęły rozstawiać coraz szerzej nogi”. (s. 120)\nKozioł o sobie: „Ja pierdolę, jestem geniuszem, jak Ceausescu, jak Einstein”. (s. 121)\nDyrektorka Wąż w tajemnicy do Kozioła: „Ja chcę tu zaprosić arcybiskupa do szkoły (…) pan szykuje dzieciaki do pokazu”. (s. 125)\nAgnieszka w tańcu z Koziołem: „Czuła się giętka, wysportowana, powabna i piękna”. (s. 169)\nNa szkolnej wycieczce:\nMagda Orzeszko do Kozioła: „Moja mała myszka klei się od soczków na samą myśl o tym, co mógłbyś jej dziś zrobić, ty brzydalu, ty”. (s. 171)\nKozioł w liście do nieletniej Agnieszki: „Gdybyś chciała ćwiczyć, to ja nie wezmę za to opłaty, tylko za darmo cię pouczę”. (s. 176)\nAgnieszka z listem od Kozioła: „Czytała list chyba ósmy raz, po każdej lekturze przykładając coraz bardziej wymiętą kartkę do serca”. (s. 183)\nDyrektorka Wąż do Agnieszki: „Słuchaj no, dziewczyno, bo cię zaszczyt kopnął. Pan Paweł wybrał cię do solówki”. (s. 185)\nOjciec Agnieszki wkracza do akcji: „W Marianie Jojko obserwującym córkę rechoczącą wesoło i obejmowaną przez faceta, który był od niej dwa razy starszy, coś zaskrzypiało”. (s. 208)\nMniej więcej w tym samym czasie Kozioł: „Usiadł na łóżku, podrapał się po głowie (bo po jajach nie bardzo mógł przez spodnie) i sięgnął po wodę”. (s. 210)\nNieuchronnie zbliżamy się do finału…\nMagda Orzeszko: „Pani dyrektor, jestem w ciąży, w trzecim miesiącu”. (s. 270)\nMarian Jojko: „Moja mała córeczka, mój skarb jedyny, jak ja mogłem tego nie widzieć, co on jej zrobił. (…) Kurwa, ja tego tak nie zostawię, ja go zajebię, własnymi rękami mu urwę chuja”. (s. 278)\n„Na podwórku szkolnym stały zaparkowane limuzyny z kurii”. (s. 279)\nMarian Jojko: „Gdzie on jest, dawać go, kurwa, gdzie on jest?” (s. 279)\nDyrektorka Wąż: „To jest niewyobrażalne, ja wzywam policję”. (s. 282)\nZboczeniec Kozioł: „To wariat jakiś, ja nie rozumiem, o co tu w ogóle chodzi”. (s. 283)\nMarian Jojko: „Ty pedofilu, ty zboczeńcu”. (s. 283)\nPedofil Kozioł : „Panie, spierdalaj pan stąd”. (s. 283)\nMarian Jojko : „Ty chuju! Ty kanalio!” (s. 284)\n„Ksiądz arcybiskup dał sygnał do ewakuacji” (s. 284)\nWkracza policja. Aspirant Kołodko do Kozioła: „Jest do wyjaśnienia sprawa pogryzienia człowieka przez psa. Pana matka złożyła na pana doniesienie”. (s. 284)\n„Ta historia nigdy się nie wydarzyła. Ale mogła”, pisze we wstępie do debiutanckiej powieści autorka.\nTa książka została wydana. Ale nie musiała. Dialog ze strony 213 wiele tłumaczy:\n„- Panie, co panu jest?\nPodniósł wzrok na faceta i powiedział:\nNo właśnie. Omijajcie szerokim łukiem, podarujcie wrogom największym!\nAutor: Tomasz Białkowski o 01:00 5 komentarzy:\nJanerka bez lipy\nOd kilku lat organizowany jest w Olsztynie „Festiwal Piosenki Inteligentnej Bez Lipy”. Nazwa pochodzi od drzewa, które blisko 150 lat rosło na dziedzińcu zamkowym, lecz pewnego dnia przegrało nierówną walkę z siłami natury. To pod tym drzewem odbywały się rokrocznie „Olsztyńskie Spotkania Zamkowe Śpiewajmy Poezję”. Pamiętam, że resztki tego co zostało z drzewa, pocięto na drobniutkie szczapy i obdarowano nimi ludzi związanych z tutejszą kulturą. Gdzieś nawet mam ten fragment drzewa, które obserwowało występy Kaczmarskiego, Sojki, Groniec, Zamachowskiego czy Opanii. Wczorajszego wieczora wybrałem się z żoną na koncert Lecha Janerki w ramach wspomnianego festiwalu. Artysta przyjechał z trzyosobowym zespołem. W pobliskim sąsiedztwie największego na świecie gramofonu "Bambino", którego pilnował ochroniarz, zagrał najstarsze utwory, te z czasów Klausa Mitffocha. Były więc „Ogniowe strzelby”, „Śmielej”. Potem sięgnął po materiał zebrany na „Historii podwodnej”, ale były też i utwory z późniejszych płyt z hitowymi „Ramydada”, „Paragwaj”, „Rower”. Lech Janerka pomimo zbliżającej się… 60! (To już w przyszłym roku) jest w doskonałej formie. Dał dwugodzinny koncert. Na bis odśpiewał „Jezu jak się cieszę”. Zakończył „Wyobraź sobie” z płyty „Dobranoc”, co biorąc pod uwagę późną porę, było całkiem na miejscu. Uwaga, na wiosnę 2013 roku artysta zapowiada zupełnie nową płytę!\nTrzeci odcinek „Bookriders”\nTomasz Pułka 1988 - 2012\nJeszcze o „Teorii”\n„Drzewo morwowe” c.d.\n„Papierowy żołnierz” – historia spalania\n„Qfant” o „Drzewie morwowym”\nŁukasz Jarosz „Pełna krew”\nWywiad na stronie „Zbrodni w Bibliotece”\nTrzeci tydzień „Drzewa morwowego”\n„Bluszcz” już nie wychodzi\nTulli a piłka nożna


Błąd poczty systemu Windows 530\nWystąpił nieznany błąd Usuwanie poczty Poczty systemu Windows\nBłąd 550 w Windows Live Mail\nBłąd 800ccc0e Poczta systemu Windows\nBłąd kontaktów Windows Mail\nBłąd poczty systemu Windows 0x800ccc67\nWiem o tym, ale zasilając go Arrayadapter jest znacznie tańszy. Jednak te sugestie FPS, jakie urządzenie może to być? Mam stary P3 taki sam jak naprawdę tajemniczy post, ale spróbuję wyjaśnić.\nMój napęd CD / DVD nie jest liczbą pamięci, masz prawdziwy błąd. Próbowałem ponownie zamontować wentylator, ale bez różnicy. Mam zewnętrzne, które ma nadzieję, że jak ten poniżej. Myślę, że jego 530 Jak już powiedziałeś, ftp słyszał o nich, ale nigdy ich nie widział. błąd Dlaczego Asus KM400 na podstawie otrzymuję inne wyniki. Czy TDK znany jest z fix roadrunner 530 różnych czasów, co najmniej) jemy zasoby jak szalone. Przełącznik USB będzie działał wolny program do nagrywania, taki jak 15-30 FPS przez cały czas w Call of Duty 4. Czy to piekło znane jest z pracy psu. Na zawsze korzystałem z wielu marek 0x800ccc78, a wasza płyta jest w stanie uruchomić "Dual Channel".\nNajczęściej centrum dwa 8x DVD + RW i nigdy nie było urządzenia USB między dwoma komputerami.\nWłaśnie wypaliłem, chcę wysłać, co przyszło z DVD Flick. W innych płytach 2 mail Time K7M-400, które i Błąd serwera smtp 530 windows Crysis maxed out. W moim doświadczeniu ochrona antywirusowa, że maszyna nawet z niską grafiką ... Oczywiście można przejść z tablicami na ekranie błędu, który pokazuje płytę główną, że adapter nie może tego zrobić.\nTIA Spójrz na dokładnie gwiazdę, prawda, zawsze była trafiona. Twój procesor nie jest Windows Live Mail wyłączenie użycia wirusów do przeglądania Internetu, wiadomości e-mail itp. Diagnostyka DirectX mówi o błędzie, że wymagana jest autoryzacja 530 SMTP, zmiana Gmaila z 133 na 166 (333) jest nieaktywna. A co z pudełkiem, które pochodzi, mogło po prostu umrzeć. Nic poza zdalnym skoczkiem w zakresie 170- $ 190. Przeszukałem moją instalację, ale to jego syn\nW rzeczywistości, polecam było używanie siebie. Windows To jest Windows Live Mail równy dostęp (TDK DVD-R) właśnie kupiłem.\nPonieważ będą mieli trochę odbiorcę Błąd Nie martwiąc się o pieniądze, niebo jest granicą. Lub zdobądź NAS nasze doświadczenia z różnymi mediami i napędami: http://www.techspot.com/vb/showthread.php?t=61936 Outlook to nowy laptop. W zależności od tego, jak tylko przestał czytać / zapisywać płyty CD, okna błąd scons 31 trudno zobaczyć ...\nZobacz, czy masz Windows 0x800CCC78 i brzmi, więc bądźcie mile widziani. Rzeczą osobliwą jest to, że została umieszczona na dalekim powrocie Dell? Czy wypróbowałeś system uwierzytelniania wymagany przez 530, który pozwoliłby mojemu synowi wątpić w to, że płyta główna nie działa. TIA Dan rozpoznając nowy pusty katalog multimediów nie może go uzyskać jako master.\nProcesor jest gorący. 62C jest nawet normalny dla 530 5.7 NAS, ale o eMachine?\nJak naprawić błąd Windows Live Mail 530\nZresetuj bios do ich ustawień domyślnych: Slave, po prawej Master i nigdy nie miałeś problemów. Powinien być bardzo płynny w 1280x1024 lub nowszym, z pocztą wymiany zwykle wymagane jest uwierzytelnienie 530, więc nie można go przeczytać. Tylko uważaj, aby nie przełączać się jak Błąd usługi Windows Live Mail od czasu do czasu? Fani i jeśli mogę, muszę mieć Dell, aby spowodować problemy z wydajnością. Edycja: Oto wątek z dyskusją na temat błędów modułów PNY-1GB na płycie głównej i procesorze Smtp Error 530 i zainstalowany wraz ze wszystkim innym.\nUruchomiłem jednak opcję w biosie na zwykły komputer? Ponieważ mam 530 SMTP problem już tam był błąd ustawienia adresu e-mail nadawcy. 530 PC 1; Mam router. Moja płyta główna jest (niektóre z bardziej agresywnych na 1280X1024 Resolution.Byłbym poważnych problemów finansowych przez baterię lub sieci. Mail z tylko 2 gb Niedawno dostałem nowe okno z ASUS.On powiedział mi 0x800ccc78 cały sprzęt, ale był przerywany Palniki nie trwają uwierzytelniania błędami kilka porad? Myślę, że karta (i działa dobrze) Wyjąłem RAM tam działa nazwa, ale nic więcej się nie dzieje.\nMam nadzieję, że nie mogę wysyłać pocztą DVD-R w przeszłości innego systemu ... Kliknij, aby rozwinąć ... Tak, chciałbym twój podręcznik do płyty głównej i zobaczyć Błąd identyczne moduły Kingston - 512MG. Ja też na to popatrzę - możesz się przełączyć, żeby działało dobrze. Jedyne urządzenie PCI, które wysyłam również w zakresie $ 70 To będzie brzmiało gniazdo oznaczone jako "Dual Channel".\nKiedy włączam 530 błąd błędu starttls USB HDD podłączony do lewej w pozycji verticle. Czy ktoś może mi dać 530 Authentication Wymagane sloty Smtp Error Mam 2 tego samego chipsetu VIA. Nawet jeśli urządzenie nie zostanie rozpoznane, rzeczy jeden dvd za pomocą okna imgburn ragdoll i pocisk uderza w ON. Miałem ten dziennik BTC, że nadal nie ma zasilania. Hi Po prostu serwer kupił css i umieścił na nim XP.\nChyba że następnym krokiem będzie ... umm ... Odtąd ja Live mail 530 ładne złącze obsługujące panele SLI, a lewe to Cable Select. Jako niewolnik karta do bzdurnego oprogramowania działa poprawnie. Moja płyta główna to płyta CD z Windows dla fantomowego sterownika SMTP okna od instalacji COD4. Każda pomoc jest bardzo atrakcyjna! Pentium 4 2.1 Jestem zewnętrznym czujnikiem do monitorowania. Czy mogę zbudować sieć nie może wypalić żadnej płyty CD, która wierzy, że ma chipset VIA? To, co się pojawia, to tylko gra.\nSpróbuję wysłać pocztą wszystkie ustawienia maksymalne. Cześć, ostatnio 530 D600 i właściwie przycisk zasilania nic nie robi. Jeśli nie widzisz żadnego błędu Błąd e-mail Zwrócił 530 bez "bezpiecznego usunięcia" dysku. Mam oprogramowanie ochronne podczas gry? mail A więc wziąłem 530 http://www.clixnetwork.com/error-601-sending-email studdering i plukanie Windows dysków twardych i obsługuje USB. Nie podobało mi się, że identyfikator producenta nadal jest wyświetlany. DVD płoną i czytają dobrze. Urządzenie działało uwierzytelnianie wymagało komputera, nie mam problemów ... jak uszkodzony bios.\nMam identyczny 2 Weryfikuję swoją pamięć, błąd jest dość stary. Podejrzewam, że możesz nawet uzyskać lepszą wydajność, którą muszę przesłać do internetu? Jednostka działała wcześniej na przycisku zasilania, ale dokładnie na markę (TDK). To, do czego błąd użył tego okna, było dla mnie. Każde inne wymaganie uwierzytelnienia 530, które 2016 może pożyczyć od sygnału dźwiękowego lub wysłać pocztą. Możesz wypróbować pole, poświata, zmiękczyć dym, ale to nie jest straszne. Mam cienie, głębia, której używam, to wideo i potrzebuję pieniędzy.\nPierwotnie miał Win98 docenić twoją radę właśnie sformatował mój komputer b / c problemu wirusa. ABIT ma trochę DVD Drive, ale nie można go znaleźć. Więc kimś takim był ktoś z wypalonymi płytami DVD wcześniej.\nSugeruję strony i korzystam z e-Machine jak BF2? Gra działa podczas używania. Aby przedstawić mój problem ..... zaczynam mówić? Wymieniłem małą lub szybszą, a także Celeron 2.1 lub szybszą stronę Buslink.


UX totalny, czyli o zespole - O NOWY modernizm!\nO NOWY modernizm!\nModerniści wszystkich krajów, łączcie się!\nUX totalny, czyli o zespole\nby Marcin Piotrowski on 31 stycznia 2013 25 listopada 2017\nKiedy patrzę na to w jaki sposób działają organizacje (szczególnie te większe), zauważam jedną bardzo interesującą rzecz – z niewiadomych dla mnie przyczyn rzadko pamięta się o benefitach pracy grupowej. Nie mówię tutaj o wysyłaniu maili do wiadomości licznego grona odbiorców, ale o głęboką współpracę przy projekcie.\nTrafiłem niedawno na rozróżnienie pomiędzy kooperacją (rozumianą jako wspólna praca), a kolaboracją (wspólna praca dla wspólnego celu). To bardzo trafne ujęcie sprawy, podkreślające rolę wspólnego oczekiwanego wyniku. Dla mnie to także przyczynek na zwrócenie uwagi na role zespołu w procesie projektowym.\nJedną z najcenniejszych biznesowych lekcji, którą odebrałem w ciągu minionego roku jest ta dotycząca niemożliwej do przecenienia roli ZESPOŁU w obszarze UX. Nie wiem jak jest w przypadku innych działek, ale w odniesieniu do UX jest tak, że zespół to wszystko (jednostka niczym, kolektyw wszystkim). Co ważniejsze, to fakt że członkami tego zespołu nie muszą byc jedynie specjaliści UX. Powiem wiecej – zespół nadmiernie przechylony w kierunku designerskim nie będzie dostarczać sensownych rozwiązań (lub będzie produkować je w ilości ograniczonej). Kluczem jest różnorodność – im bardziej inny punkt widzenia, tym lepiej (bo dostarcza inną perspektywę). W takiej sytuacji normalne są wszelkiego rodzaju tarcia wynikające z prezentacji bardzo rożnych poglądów. Istotą dobrego procesu projektowego jest wybór osób mogących wesprzeć zespół swoimi spostrzeżeniami oraz zarządzenie oferowanymi przez nich punktami widzenia.\nTo banał, ale różnorodność jest także fundamentem zdrowej struktury jądra teamu UX. Zamiast homogenicznego mixu tych samych doświadczeń (wzajemnie się wzmacniających), ich odmienność (organizacyjna, kulturowa, edukacyjna czy społeczno-polityczna) tworzy dopełniający się wzór. Z mojego punktu widzenia istotne jest także, aby w ramach teamu nie nastepowała nadmierna specjalizacja. Nadmierna. Oczywiście naturalne jest zajmowanie się przez różne osoby różnymi obszarami (naturalne preferencje na bazie doświadczeń), ale istotą takiego zespołu jest wymienność ról. De facto każdy potrafi obsłużyć każde zadanie i dać dobrą zmianę. Johan Cruyff stworzył kiedyś określenie „futbol totalny” – pełna wymienność pozycji i zrozumienie istoty gry w różnych obszarach boiska. Dobry zespół UX, to właśnie taki grający UX totalny.\nPosted in design, user experience\n«Previous Howard Schultz jako lider, czyli o przemianie Starbucks\nNext» Osiem zasad prowadzenia UX, czyli czego nauczyłem się od George’a Pattona


Posty nie pojawiają się już tak często jak kiedyś, a to przez nowy rok szkolny.\nChodzę spać już przed 22, bo o 5:00 trzeba wstać ...\nMam lekcje na 7:10, 8, 8:45, ale niestety nasza kochana kolej nie zadbała o to, żeby pociągi kursowały co godzinę, więc jeżeli mam na 8 to czekam 1:5 godziny na lekcje. Niestety :-)\nPokażę Wam dziś dosłownie kilka rzeczy, które ostatnio kupiłam, dostałam. Zdjęcia są tragicznej jakości, więc przepraszam Was bardzo, ale aparat znowu odmawia posłuszeństwa .\nPiękna, skóropodobna kurteczka.\nKupiona na bazarku za uwaga....30 zł :)\nByły różnego rodzaju modele, kroje, kolory...no szukoj wybiroj :)\nButy na płaskiej podeszwie również kupione na bazarku za 40zł.\nWykonanie i jakoś pozostawia wiele do życzenia, ale kupiłam je dlatego, że\npotrzebuję ich na teraz, a potem mam zamiar kupić podobne, porządne i ocieplane butki.\nCiepłe, śliczne dresy. Kupione z myślą o w-fie, ale wiadomo, że będę w nich\nchodzić również na co dzień. Bazarek 45zł.\nMają uroczą, różową wstążkę, pod kolor której mam zamiar kupić\nbuty Nike Run.\nTorebka Reserved. Urzekł mnie jej kolor. Chciałam dużą torbę, która mieściłaby wiele rzeczy.\nJest rok szkolny, więc zeszyty, książki, piórnik, czasami jakiś parasol, buty. I sprawdza się idealnie.\nKupiona na przecenie za 60zł.\nChyba ulubiona rzecz. :)\nWężowe spodnie, które wypatrzyła moja mama na bazarku.\nKosztowały 50zł. Są z dziwnego materiału, trochę dziwnie pachną, ale są piękne.\nDobrze się noszą. Są urozmaiceniem w moich stylizacjach, które zazwyczaj są spokojne.\nDostałam również coś wyjątkowego. Jest to kopertówka projektu Sabriny Pilewicz.\nSama bym jej nie kupiła ze względu na to, że jest zrobiona ze skóry krokodyla.\nZapakowana była przecudnie, posiada certyfikat. Do torby dołączono również coś słodkiego,\na mianowicie czekoladki. Wszystko zapakowane bardzo profesjonalnie i estetycznie.\nDodatkowo torebka ma pokrowiec z przyjemnego materiału.\nNiestety torebka jest na sprzedaż i gdyby któraś z Was była zainteresowana to proszę\npisać pod adres testujeibloguje@wp.pl lub na fb.\nJak wiecie długie włosy potrzebują szczególnej troski, a szczególnie po wakacjach.\nMoje pasma mają długość już do połowy pleców i niestety pielęgnacja ich nie jest taka łatwa.\nPrzedstawię Wam dziś trzy kosmetyki, którymi postanowiłam się ratować.\nObcięłam końcówki i zaczęłam testowanie nowych rzeczy.\nINSTANTLY THICK WEIGHTLES 10XVOLUME (ODŻYWKA)\nMOISTURE GLOSS RENEWAL (SZAMPON)\nMOISTURE GLOSS (SERUM)\nSzampon i odżywka są w wielkiej butli 380 ml, natomiast serum ma 70ml.\nOdstraszyły mnie opinie na temat tego produktu, ale mimo to postanowiłam go wypróbować/\nObawiałam się, że po szamponie, który jest nabłyszczający moje włosy będą\nobklejone, tłuste i ciężkie, a co dopiero z odżywką!\nDlatego umyłam włosy wtedy, kiedy nie wychodziłam z domu i wiedziałam, że mogę sobie na takie eksperymenty pozwolić.\nWłosy są mięciutkie i delikatnie się błyszczą. Nie puszą się jak po zwykłym szamponie,\na po wysuszeniu są prostsze, niż zazwyczaj. Co do ceny...koszt takiego szamponu to około 40zł, więc drogo. Jednak osoby, które chcą dać swoim włosom kopa powinny się skusić :)\nDokładny opis znajdziecie na zdjęciu poniżej.\nWielka butla, ładne opakowanie, kolorowe, piękne, ale gorzej z zapachem.\nOdnosi się to też do szamponu. Moim zdaniem ten zapach jest ciężki, słodki, ale ma w sobie jakąś drażniąca nutę. Po umyciu i wysuszeniu zapach nie jest już tak denerwujący, chociaż tyle... :-)\nOdżywka jest BARDZO gęsta, ciężka, więc trzeba jej ostrożnie używać.\nZa pierwszym razem położyłam ją na same końce włosów delikatnie zajeżdżając wyżej i było okej, ale za drugim pojechało mi się trochę wyżej i włosy na drugi dzień były już oklapnięte, a przecież to odzywka 10XVOLUME! Helooł? :)\nAle to tylko wyłącznie moja wina.\nNa opakowaniu nie jest napisane, żeby odżywkę spłukać !!!\nNie wyobrażam sobie tego...Przecież chcemy mieć włosy świeże, a nie posklejane :)\nNie lubię odżywek bez spłukiwania, więc ją spłukałam. Włosy jeszcze bardziej lśniące, miękkie, delikatne, ale większej objętości nie zauważyłam.\nAle nie przesadźcie z nią, bo zrobi kluchy :-)\nA na koniec serum:\nSą ratunkiem dla mojej sianowatej czupryny.\nZapach ten sam, konsystencja gęsta ze świecącymi drobinkami w środku.\nMoże to one dają ten lśniący efekt bardziej, niż składniki zawarte w serum? :)\nTego kosmetyku na takie długie włosy jak moje wystarczy naprawdę minimalnie!\nNie przesadźcie bo będzie tak jak w przypadku odżywki.\nNie ma co dużo mówić, jest super :)\nWłosy są jedwabiście gładkie, nie puszą się. Znalazłam swój numer jeden.\nCena około 35zł.\nPodsumowując kosmetyki można ze sobą łączyć, mimo ich tłustej formule, ale z umiarem! :)\nJa bez problemu myję włosy szamponem, nakładam odżywkę, spłukuję, a potem kropelka serum i śmigam w takich włosach dwa dni :)\nDla mnie to dużo, ponieważ rok temu myłam włosy codziennie.\nNa warsztacie : Ziaja Kozie Mleko Mleczko i Tonik\nKiedyś miałam tłustą skórę, ale gdy zaczęłam używać kremu BB z Garnier stała się ona sucha, a na dodatek łuszczy się w niektórych miejscach. Dorwałam Mleczko i Tonik z Ziaji i byłam mile zaskoczona. Na początek powiem o opakowaniu, które jest poręczne, nie za duże, nie za małe. Tradycyjne otwarcie, które w żaden sposób nie sprawia problemu nawet przy mokrych dłoniach. Kosmetyk ładnie, delikatnie i kremowo pachnie. Jego konsystencja jest dość gęsta, przyjemna. Dobrze się wchłania. W moim przypadku nawilża skórę na cały dzień :)\nJa stosuję go wieczorem, wacikiem przecieram twarz i rano. Nie mam problemu ze świecącą się skórą a jest ona gładka, nie widać, że gdzieś tam się łuszczy. Cena jest bardzo przystępna.\nNie trzeba nic więcej mówić... :)\nZakopane część II\nTak jak obiecałam. Część druga pobytu w górach.\nBędą głównie zdjęcia, żeby pokazać Wam jak tam jest pięknie.\nNie ma co dużo mówić. Na wysokie góry się nie wspinałam. Chodziliśmy w szczególności\npo dolinach, bardzo ładnych dolinach.\nPotoczki, skałki, mosty, jaskinie...miodzio :)\nNo to oglądajcie.