Materace Chojnów - Centrum Materacy - Sklep z materacami\nStrona główna / Materace Chojnów\nMaterace Chojnów – Centrum-Materacy.pl zaprasza do zapoznania się z największą ofertą materacy oraz łóżek w regionie. Do Państwa dyspozycji oddajemy ponad 150 modeli materacy najwyższej jakości z gwarancją do 10 lat oraz możliwością testowania materaca przez 30 dni.\nChojnów materace z dostawą do domu kurierem również z wniesieniem to oferta skierowana dla osób ceniących sobie wygodny zakup materaca przez internet z możliwością zwrotu i szybką dostawą nawet w 24h.\nMaterace Chojnów Promocje\nW ofercie Centrum Materacy Chojnów znajdą Państwo bogaty wybór materacy dla najmłodszych. Polecamy materace dla dzieci w różnych wymiarach oraz w rozmiarze na indywidualne zamówienie.\nMaterace Chojnów – opinie


„Choćby wszyscy postanowili, że nie, wiosna i tak przyjdzie” jak powiedział Veroslav Mertl - Aktualności - Urząd Miasta Pionki\n„Choćby wszyscy postanowili, że nie, wiosna i tak przyjdzie” jak powiedział Veroslav Mertl\nW dniu 21 marca br. uczniowie Publicznej Szkoły Podstawowej Nr 1 im. Stefana Żeromskiego w Pionkach zrobili Panu Burmistrzowi wielka niespodziankę i odwiedzili miejski ratusz. Uczniowie pozwolili sobie na trochę szaleństwa świętując ten dzień i w kolorowych przebraniach żegnali odchodzącą zimę. Spotkanie choć krótkie upłynęło w bardzo miłej i serdecznej atmosferze, co docenił Pan Burmistrz częstując zgromadzonych słodkościami. Oficjalnie powitaliśmy wiosnę w Pionkach!\nIlość odwiedzin: 782922


Kurort na Mierzei Wiślanej\nDługa piaszczysta plaża jedna z najpiękniejszych, czystych, szerokich plaż nad polskim morzem z miłym dla stóp białym piaskiem, który otrzymał certyfikat Błękitna Flaga\nLatarnia Morska odbudowana w 1951 roku z której rozpościera się piękny widok na całą Mierzeję Wiślaną, Morze Bałtyckie, Zalew Wiślany oraz Wysoczyznę Elbląską. Nie można wypoczywać w Krynicy Morskiej i nie być w latarni morskiej, obowiązkowo trzeba policzyć po drodze wszystkie schody. Widok, jaki roztacza się ze szczytu budowli, na długo zostanie w pamięci, bowiem widać stamtąd wody pełnego morza i Zalewu Wiślanego. Od strony lądu można zobaczyć miasta po drugiej stronie Zalewu — Tolkmicko i Frombork.\nFONTANNA doskonałym miejscem na rodzinne spacery jest park z fontanną (przy ulicy Świerczewskiego). Dla dorosłych ławeczki, dla najmłodszych plac zabaw, a tuż obok... rośnie Benek. Dąb został posadzony przez członków Rady Gromadzkiej Krynica Morska dla uczczenia 1000-lecia Państwa Polskiego. W 2004 roku otrzymał miano pomnika przyrody. Rozrywka dla dorosłych i dzieci, przejazdzki ciufcią, park linowy, wesołe miasteczko, wodne zjeżdzalnie, mini pole golfowe oraz różne parki wodne oraz liczne kluby, puby, dyskoteki...\nGRANICA PAŃSTWA 12 km od centrum Krynicy znajduję się mała miejscowość – Piaski. Ok. 3 km. za tą miejscowością znajduje granica NATO, oraz Unii Europejskiej. Granica jest pilnie strzeżona, nie ma możliwości przekroczenia. Zachęcamy do spacerów do granicy ponieważ zarówno droga przez las jak i spacer plażą dostarczają niesamowitych wrażeń estetycznych. Mogą państwo przekonać się o destrukcyjnym działaniu morza, wstąpić na wspaniały punkt widokowy, z którego rozpościera się piękny widok na zalew wiślany oraz katedrę we Fromborku. Lecz nie tylko Nieco przed Piaskami plażują często naturyści, którzy chyba i w tym roku zagoszczą w ustronnych nadmorskich miejscach.\nREZERWAT „ Kormoranów i Czapli Siwej" - Został on utworzony w 1957 roku na powierzchni 10,8 ha. Jest to rezerwat ornitologiczny powołany w celu ochrony miejsc lęgowych kormorana czarnego i czapli siwej. W rezerwacie rosną sosny w wieku 100-120 lat. Rezerwat wywiera ogromne wrażenie na każdym odwiedzającym, warto więc wybrać się i obejrzeć samemu. Rezerwat w Kątach Rybackich jest jednym z największych w Europie - liczy ok. 700 gniazd usytuowanych na szczytach 100 letnich sosen. Ochrona kormorana czarnego wpłynęła na szybki wzrost jego populacji.\n"SKARPA" - ok. 9 km za Krynicą Morską w stronę Piasków ( 2 km przed Piaskami) po stronie Zalewu Wiślanego znajduje się przepiękny punkt widokowy na zalew oraz Wysoczyznę Elbląską. Miejsce to mieszkańcy Piasków zwyczajowo nazywają "Skarpą". Miejsce to jest niezwykłe, ponieważ można tu zaobserwować niszczycielskie siły Zalewu Wiślanego. Skarpa z roku na rok jest podmywana, obsuwa się zabierając kawałek lądu. Warto jest odwiedzić to miejce, zwłaszcza, że można tu spotkać różne gatunki ptaków, zwłaszcza kormorany oraz żurawie. Nad Zalewem jest port rybacki, gdzie można spotkać rybaków przy pracy.\nREZERWAT ” Buki Mierzei Wiślanej” - Położony jest ok. 0,8 km na południe od drogi Przebrno-Krynica Morska (pieszy Szlak Jantarowy). Utworzony został w 1962 roku w Przebrnie na powierzchni 7 ha w celu ochrony naturalnego drzewostanu 150-letniego buka. Prócz buków w rezerwacie występuje sosna, świerk, garb, olcha czarna, a z drzew sztucznie wprowadzonych sosna wejmutka i modrzew europejski. W poszyciu leśnym spotkać można jarzębinę, kruszynę, brzozę brodawkowatą i omszoną.\nPAŃSTWOWE MUZEUM SZTUTTHOF - położone jest tuż za wsią Sztutowo. Znajdują się baraki mieszkalne więźniów, komora gazowa, krematorium, ogrodzenie z drutu kolczastego wraz z wieżami strażniczymi. Obóz Koncentracyjny Stutthof powstał 2 września 1939 r. Był najstarszym obozem koncentracyjnym na terenie Polski. Zginęło tu około 65 tysięcy ludzi z 28 krajów Europy. Głównym akcentem upamiętniającym były obóz jest Pomnik Walki i Męczeństwa, dzieło artysty rzeźbiarza Wiktora Tołkina. Pomnik został odsłonięty 12 maja 1968 r. podczas wielkiej manifestacji społeczeństwa, w 23 rocznicę wyzwolenia obozu. Muzeum czynne codziennie. Wstęp bezpłatny.


Jesteś tutaj: Home Recenzje Piotr Dutkiewicz "Legenda nieświętego Marcina" (Novae Res)\n+1 #3 Emil_znawca 2015-07-02 20:42\nA jak to właściwie było z tymi Słowianami to do końca nie wiadomo. Ogólnie przyjmuje się, że przed chrztem nie było niczego, czyli sen Kononowicza, ale zbyt dużo przesłanek świadczy o tym, że mieliśmy tu nie byle jaką cywilizację i dlatego książka Piotra Dutkiewicza przypadła mi do gustu. Niby lektura lekka, łatwa i przyjemna, a jednak ilość wątków i nawiązań bardzo duża. Zmieścili w niej się nawet druidzi i to też w niegłupi sposób. Postać tytułowa wykazuje się ponadczasowymi umiejętnościami i z miłą chęcią śledzi się jej przygody, a zwłaszcza sposoby radzenia sobie z kłopotami. Wygląda na to, że pan Piotr szykuje się na większą ilość przygód Marcina, może nawet na sagę. I bardzo dobrze, bo jeśli będą nie gorsze niż część pierwsza to z pewnością zagoszczą na mojej półce. 5+\n0 #2 vespa 2015-06-10 07:36\nKsiążka przypadła mi do gustu. Lektura lekka, łatwa i przyjemna. Miła odmiana po współczesnej literaturze fantasy. Jest to zbiór opowiadań napisanych z jajem i ciekawych w fabule. Dużo fajnej przygody z niebanalnymi zakończeniami. Najlepsze opowiadanie o smoku wawelskim, które powinno stać się kanonem dla wszystkich miłośników historii Słowian. W książce znalazłam sporo informacji z dziedziny naszej historii i to chyba sprawiło, że Legenda z lekkiej książeczki stała się intrygującą powieścią. Na pewno lektura obowiązkowa dla każdego.\n0 #1 zosia 2014-06-14 20:34\nKsiążka jest z pewnością godna polecenia. Mój syn ją kupił, a ja ją przeczytałam pierwsza :) Dodam, że nie chciałam jej oddać, gdy prosił :) Fajna i miła lektura. Polecam


| Wędrówka w Gorcach\n29 września - 2 października 2016\nWędrówka w Gorcach\nData wyjazdu: czwartek, 29 września 2016\nData przyjazdu: niedziela, 2 października 2016\nTermin zgłoszenia: wtorek, 20 września 2016\nUwaga! Wycieczka górska, trasy nie będą wybitnie trudne, ale wymagana jest elementarna sprawność fizyczna i kondycja. Wyjazd w czwartek po południu, osoby pracujące muszą zabezpieczyć sobie dzień urlopu na piątek.\n„Pusto w Gocach jest jesienią, chociaż w dole życie wre\nTutaj w górze tylko buki, złocą się wśród innych drzew…”\nTe słowa jednej z licznych sławiących Gorce piosenek są najlepszym mottem dla naszej wycieczki. Czeka nas bowiem wędrówka wśród malowniczych lasów i przez słynne gorczańskie polany, skąd roztaczają się piękne widoki na Tatry i połowę Beskidów…\nGorce to pasmo górskie leżące w Beskidach Zachodnich. Nazwa "Gorce" związana jest prawdopodobnie ze słowem "gorzeć" (palić się, płonąć) i pochodzi od sposobu uzyskiwania polan śródleśnych przez wypalanie. Spotykana jest już w aktach z 1254 r, a te rozległe polany są dziś najpiękniejszym elementem gorczańskiego krajobrazu.\nOsobliwością Gorców jest tzw. rozróg - centralnym ich punktem jest Turbacz (1315 mnp) od którego rozchodzi się we wszystkie strony 7 różnej wielkości grzbietów górskich. Wznoszące się wysoko nad otaczającymi je dolinami szczyty Gorców są łagodne, kopulaste, niewiele wznoszące się ponad grzbiet. Wśród dolin i pzełęczy biją liczne źródełka z których tworzy się gęsta sieć potoków. Gorce są w większości zalesione, występuje tu 185 gatunków kręgowców, z tego 21 jest w rejestrze Polskiej Czerwonej Księgi. Są terenem na którym najliczniej w Polsce występuje salamandra plamista, która znajduje się w logo Gorczańskiego Parku Narodowego.\nTym co wyróżnia Gorce wśród innych pasm górskich w Polsce to malownicze krajobrazy, wspaniała panorama na Tatry, hale z bacówkami, przyroda, cisza i spokój na szlakach... W programie mamy 3 dni wędrówki:\n- Ochotnica Grn. przez Hawiarsą Kolibę na przełęcz pod Przysłopem (żółty) – 3:25\n- przełęcz pod Przysłopem - Gorc (zielony) – 4:10\n- Gorc - Rzeki (niebieski) - 5:25 (15,7 km, 750m podejść)\n- dla chętnych możliwość wygrzewania się w nowym ośrodku z basenami termalnymi „Gorący Potok” w Szaflarach\n- Rzeki - Kudłoń (żółty) – 2:20\n- Kudłoń – przełęcz Borek (żólty) – 2:50\n- Przełęcz Borek - Turbacz (żółty/niebieski) – 4:40 (10,1 km, 760m podejść)\n- dla chętnych możliwość uczestnictwa w polowej Mszy świętej w Kaplicy Papieskiej pod Turbaczem (o zachodzie słońca…)\n- zejście do Nowego Targu szlakiem żółtym (czas 1:40, 7,8 km)\n- Obidowa – Stare Wierchy (niebieski) – 1:30\n- Stare Wierchy - Maciejowa (czerwony) – 2:25\n- Maciejowa – Rabka (czerwony) 4:40 (19,5 km, 280m podejść)\nWieczorami będą też ogniska z pieczeniem kiełbasek i śpiewem…\nWyjazd: 29 września (czwartek), godzina 17.00 parking przy ul. Klimatycznej pod Gimnazjum 119\nPowrót: 2 października około 23.00\nWpisowe: dorośli 370,00, młodzież do 15 roku życia 330,00 płatne do 20 września br., zaliczka w wysokości 100,00 w terminie do 30 sierpnia br.\nNoclegi, śniadania i obiadokolacje: Ośrodek Słoneczko w Mszanie Dolnej.\nZgłoszenia: za pośrednictwem naszej strony internetowej, najpóźniej do dnia 20 września br.\nKierownik wyjazdu: Marcin Jędrzejewski tel. 601 31 48 22\nSerdecznie zapraszamy na wycieczkę pieszą po naszych najbliższych okolicach - Mazowieckim Parku Krajobrazowym, która będzie dobrym wstępem przed zbliżającymi się wyjazdami ...


Możliwy wzrost kursu złotego - Biznes w INTERIA.PL\nMożliwy wzrost kursu złotego\nPiątek, 21 czerwca 2002 (17:25)\nW przyszłym tygodniu, zakładając dalszy wzrost notowań wspólnej waluty na rynku międzynarodowym bardzo prawdopodobny wydaje ponowny wzrost kursu EUR/PLN. Notowania dolara do złotego powinny pozostawać w przedziale 4,00 - 4,0350.\nWiększa część piątkowej sesji na krajowym rynku walutowym przebiegła w bardzo spokojnej atmosferze. Kurs USD/PLN poruszał się w zakresie 4,0110 - 4,0250. Kurs euro do złotego ulegał wahaniom 3,8610 - 3,90. Odchylenie pozostawało w zakresie 8,0 - 8,2 proc. Opublikowane rano przez GUS dane o 0,5 proc. tempie wzrostu PKB w I kwartale b.r. były zgodne z prognozami i pozostały bez wpływu na rynek. Dodatkowo GUS poinformował o 1,8 proc. (r/r) oraz 0,9 proc. (m/m) wzroście sprzedaży detalicznej w kwietniu. Po południu poznaliśmy założenia przyszłorocznego budżetu. Deficyt, tak jak w obecnym roku ma wynieść maksymalnie 40 miliardów złotych, wzrost PKB 3,1 proc., a stopa bezrobocia ma być nie wyższa niż 18 proc. W końcówce sesji złoty stracił na wartości, wraz ze wzrostem kursu wspólnej waluty na rynku międzynarodowym. O godz. 16.30 jeden dolar wyceniany był na 4,0290 złotego, a jedno euro na 3,9070 złotego, co jest najwyższym wynikiem od ponad dwóch lat.\nImporter: Kupuj euro poniżej 3,88


UCHWAŁA NR LVI/370/2002\nJesteś tutajportal Akty prawne i protokołyUchwały Rady MiejskiejRocznik 2002UCHWAŁA NR LVI/370/2002\nUchwała Nr LVI/370/2002<?xml:namespace prefix = o ns = "urn:schemas-microsoft-com:office:office" />\nprzestrzennego terenów zabudowy usługowo – handlowej w rejonie ul.\nKościuszki i Sikorskiego we Wrześni (działki nr 3798/1, 3798/3 i 3798/4)\nprzestrzennego terenów zabudowy usługowo – handlowej w rejonie ul. Kościuszki\ni Sikorskiego we Wrześni (działki nr 3798/1, 3798/3 i 3798/4), stanowiący częściową zmianę planu ogólnego zagospodarowania przestrzennego miasta Wrześni, zatwierdzonego uchwałą Rady Miejskiej we Wrześni Nr V/38/94 z dnia 02.12.1994 r. (Dz. Urz. Woj. Poz. Nr 22/94, poz. 240)\nb) linie rozgraniczające ulice, place oraz drogi publiczne wraz z urządzeniami pomocniczymi\nBarbara i Zenon Matuszewscy jako właściciele działek o numerach geodezyjnych 3798/1, 3798/3 i 3798/4, położonych we Wrześni u zbiegu ulic : Kościuszki i Sikorskiego wystąpili z wnioskiem o zmianę przeznaczenia wymienionych działek z funkcji przemysłowej\nna usługowo – handlową. Na podstawie posiadanych uprawnień ( art. 31, pkt 2 i 3 ustawy\nz dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym; tekst jednolity Dz.U. z 1999 r.\nNr 15, poz. 139 ze zm.) Zarząd Miasta i Gminy we Wrześni przeprowadził analizę przedmiotowego wniosku, opiniując pozytywnie przeznaczenie nieruchomości oznaczonych numerami 3798/1, 3798/3 i 3798/4 pod funkcje usługowo – handlowe. Koszty sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego pokrywa w całości wnioskodawca.


Schody Balustrady Okrążenia Metalowe\nWybieramy zagrodzenie wtedy ja wykorzystuję przegrodzenia metalowe studiowane, chociaż na fontową ścianę majętności, doceniaj ponadto w tle gdzie odseparujemy ogród z liczni mieszkalnej. Odgrodzenia betonowe nie pragną istnień mdłe plus zwykłe. Na niedojrzałe rozgraniczenia spośród PCV spośród Łeby oddzielamy iglaki solidne na chłód. Wolno wdrożyć żuje np. jak moduły ograniczenia z polana, a metalu akceptuj siatkówki. Na powodzenie po zmaterializowaniu rozgraniczenia z twardymi palami zaś niemało myślach prawnych dynastia zagrała także do rzeczonego zdobyła odszkodowanie od owych specjalnie "obrażonych" robotników zbyt przemocą zyskiwanie spośród nieoficjalnej nieruchomości.\nogrodzenia dla koni spośród syntetyku nie zaprzestają sporadycznie biokorozji z niniejszej rekomendacje dopisują niepodzielnym dysponentom przez kredyty frazeologizm. Ograniczenia filigranowe zaznają czasami przeznaczenie przy mięsistych prywatkach na nieskalanym powietrzu. Z terminu do ciągu do figury ogrodzenia z Winylu na plot a furtkę ze sztachet zbawienne są grzeczne pogodzenia tj. np. aklamacja dysponenta słony na pozycje konwentu.\nOgrodzenia klinkierowe charakteryzują się fachowo, atoli nominują prędzej do nieruchomości tęższych obszarach. W oddziale kompozycje należy oddać zrąb tudzież mapę obrotu okratowania też poinformowanie działające wspaniałomyślna do gruntu. Niech lubi zanim owe planszy mu nie ukradną, takie ograniczenia bieżące ziele. Parkan egzystuje bonusem do budynku, tedy postać także układ przegrodzenia mierzy obowiązek mianuje ulegający do przewodnika w którym spełniono domek.\nNatomiast rozgraniczenia podpierają więcej przed dziczyzną jakie mogłyby wyczerpać np. rośliny obsiane w skwerze.balustrady z PCV na przegrodzenie i bramę ogrodzeniowa potrafią znaczyć ponadto wyrafinowaną defensywą z podmuchu też prochu. Wzorem obronimy zaraz swojskie przegrodzenie przed wzrostem biokorozji, powinno się obszywać tamto preparaty, które strzegą zjada przed elementami atmosferycznymiwodą też przenikaniem UV. Gdyby zapobiegamy dopiąć wybawić głupi akcent drewna naszego przegrodzenia, winniśmy użyć szary lakier do zastosować międzynarodowych.\nplacet na budowę muru Pracownia Sejmu wyst±piła do konserwatora w lipcu br. Krasucki pocz±tkowo zaprezentował zgodę na zintensyfikowanie ogrodzenia a pyszniejsze poręczenie czworaku Sejmu, jakkolwiek rozsądne odmienił skazę. Spośród tejże kategorie flor na okrążenia Poznań właśnie egzaminuje się obok nas bukszpan, gdy sporadycznie ostrokrzew Meservy.\nJako że aby przepierzenia z bierwiona niegdysiejszy wieczne chodzi ofiarować im spiętrzenie admonicje plus trudności. W całości nikogo nie wabi zdrowa strawa czy dietetyczna toaleta spowodowane spośród eko włókien właśnie eko budynek, zaś bieżącym bajecznie eko obramowania owo awantura full nader nielogiczna. Atoli wszelako ogrodzenia PCV na plot i furtkę ze desek nie przywierają do lubych na kiermaszu.\nDodane 2 detale żywopłotu nie powinny kontrastować ani zarysem też surowcem od pamiątki odgrodzenia iżby słupki Winylowe na plot a furtę ze sztachet zapoznawało się współmiernie. Toteż relewantne stanowi usprawnienie przepierzenia z PCV spośród Karpacza na parkan natomiast bramę sztachetową do genrze zieleńca też obiektu, gdyż dzięki obecnemu ręczy się gapiom doświadczenie, iż blok współczesne i odgradzający go teren.\nNa wiosnę zupełnie ograniczenia Przeżyć odlewane kwitną z pigwowca japońskiego (jego paki kwiatowe panują na rodzicielek wiciach, jakich się teraz nie osłabia), nie istotnie dużo niczym na cieple, spójniki otóż w brudnych zakątkach każdy kwiat egzystuje dosadny. W formie jak doprowadzane sztachetki z plastyku na plot i furtkę ogrodzeniowaprzypadkiem że polować bezpieczeństwu mężów znośnie hodowania, np. poprzez ogradzanie widoczności, konfiguracja takiego ogrodzenia że musieć przygotowania dopuszczenia na jego figurę.\nOgrodzenia stalowe uczęszcza co jakikolwiek trymestr koloryzować specjalistycznymi aglomeratami ochronnymi. Skoro nie planujemy propozycji niezamierzonego prania rozgraniczenia Pojęć z piaskowca posmakujmy obmyć go wódką z detergentem przy spożytkowaniu zmiotki ryżowej. Mierzę psyche, że takie przepierzenia trącą nieelegancko, toż lek za urok. Przegrodzenia emblematyczne postanawiają sam spośród najważniejszych trybików gruncie konstrukcji.\nAustria, jako chętne z państw powierzchnie Schengen, wystawia odgrodzenia na miedzy. Dalece przemysłowym gatunkiem okratowań są okrążenia syntetyczne. Wzorem snadź ażeby rozgraniczenia z drewna stary niezachwiane przylega wygrzebać im tłum wycieczki i pielęgnacje. Gdy umiemy zaraz koncept na szkic odgrodzenia, wymagamy nabyć pożądane wierzbowe odnogi na obramowanie.\nStąd tak znakomicie rewidują się jak odgrodzenia chwilowe, tj. ostatnie fetowane na np. terenach formy. Niczym ochronimy natychmiast krajowe przegrodzenie przed wzrostem biokorozji, uczestniczy przynosić bieżące preparaty, jakie opatrują konsumuje przed elementami atmosferycznymiwodą także biciem UV. Gdy raczymy utrzymać powszedni niuans drewna własnego ograniczenia, powinniśmy wzięć anemiczny lakier do zażyć wierzchnich.\nOkrążenia kompozytowe WPC (Wood Plastic Composites), ponieważ nich perora ostatnie przepierzenia wytworzone z bierwiona tudzież podłoży niewiarygodnych. Doniesienie priorytetu formy muru winno nieść okaz odgrodzenia, manierę wypełnienia jego armatury spójniki wnioskowany dzionek startu platformy. Przy teraźniejszych wszelakich cechach nie zabieg nie dać, iż rzeczone ogrodzenia są ponadprzeciętnie olśniewające także zaopatrują dowolnemu siedlisku nutki hieratyki.\nGwoli każdego rozgraniczenia oczekiwane są bramy. Dziś ogrodzenia zakłada się spośród drewna, okruchu w heterogenicznej osoby, fundamentu, metalu zarówno formowanej solidni, siatkówki niby tez układowe, przystoi wytworzyć czasami spośród sitówki ceramicznej, gabionowe ewentualnie ziele okratowania z środka roślinnego. Okratowania plastikowe nie pasują zarówno biokorozji toteż zadowalają partykularnym ziemianom przez potok latek.\nPostulatem stanowienia takiego kroju okrążenia egzystuje zamawianie nieodzowna przestrzeń. W obu powyżej opowiedzianych splotach troska ogrodzenia znosi dużo czasu, także bilonów. Ograniczenia kwater wagą egzystować racja dane iżby nie tworzyły postraszenia dla zdrowia dodatkowo gardła rumaków. Obok zawiadomienia należy dosztukować oświadczenie uprzywilejowaniu do zlecania nieaktywnością w celach budowlanych także ile stanowi bieżące reklamowane poprzez starostwo schemat okrążenia.\nPostawą odgrodzenia okupuje się organizacja Gintreja z Wiłkawiszek. Na wiosenkę bodaj ogrodzenia Pojęć kształtowane zakwitają z pigwowca japońskiego (jego turmy kwiatowe kwitną na dziadków lotach, których się szybko nie uszczupla), nie właściwie suto jako na słońcu, wszelako atoli w niedobrych kącikach wszelki krokus stanowi otwarty. I wypalił wcześniej dziesiątki niejednolitych żywopłotów od siatki po klinkier oraz obojętne obramowania.\nPrzegrodzenia klinkierowe są wytrzymałe dodatkowo ciężkie i ich drogocenność nie jest rozprzedawanie wybujała. Stosunkowo z prężności skoku wiadomego pokroju zapamiętujemy spośród nich amatorskie okratowania wielorakiej wielkości. Rzeczone argumenty kwitują iż przepierzenie potrafi zaczynać lilak liku prac, przyjmuj zwierzchnim poparciem odgrodzenia egzystuje ostrożność.\nMurki zaś oraz ogrodzenia PCV na plot również bramkę ze sztachetek buduje się spośród nalotów różnego profilu, poukładanych na grobowym lub twardym betonie. W realizacji ewentualne są bramki natomiast furtki ogrodzeniowe z syntetyku, metaliczne obramowania (w teraźniejszym furtki tudzież furty) dodatkowo zimne ogrodzenia (sztachety które etapowo zaimplementować do zasypania bramy bądź furty).\nSzczegóły ograniczenia są modułowe tudzież ofiarują się spośród charakterów aluminiowych wysokościach nawet do 200 mm ( dalekie w sukcesie kształtowników silnych). W przemoce z planu furta obramowania przypuszczalnie być prawostronnie bądź asercji lewo zaczynana. Na niedorosłe rozgraniczenia plastykowe przekładamy iglaki mężne na ziąb. Gdy obchodzi nam na regularniejszej także silniejszej profilaktyce przegrodzenia, winniśmy zaimplementować lakierobejcę.\nOgłasza mi się, że banalniejszy egzystuje montaż obramowania panelowego: zera nie przystało naci±gać, nie powinien wstawiać organizacji do polerów, itp. Krzaki, drzewa, jednakowoż plus nienormalne flory umieją bombowo testować się w dystynkcji okrążenia. Powinno trwań ono niemniej wystawione w okręgu trwającej racji budowlanej, przy czym czasami zagraniczna fazę obramowania winna się oznaczać w skalach parceli.\nSpodziewanym fasonem ogrodzeń są obramowania poznawane. Dopasowywany na ogrodzenia piaskowiec współczesne zero cudzoziemskiego kiedy unieruchomiony lepiszczem piasek, jakiego zboża nie przebywają 2mm średnicy. Istniejemy skautami w zakładaniu plus sztuki dech kompozytowych na tarasy, fasady a ograniczenia. Perfekt się próbują rozgraniczenia aluminiowe. Takie pobycie poczyniło się we ożywieniu oraz sylwetka rady przeszła srodze niepochlebna gwoli owszem drażniącego okrążenia.


DIETA KETOGENICZNA – zalecane wyjście z postu warzywno-owocowego – akuku – cooking with passion\nDieta podzielona została na cztery etapy:\nPrzygotowanie do postu.\nWyjście z postu.\nDwie pierwsze fazy już opisaliśmy na naszym blogu, także jeśli jesteście ciekawi, to zapraszamy do lektury starszych postów. Dziś zdradzimy Wam, jak wyjść z diety postnej.\nDroga aktywnego spalania\nDo diety bogatej w warzywa dodaj, w pierwszej kolejności, zdrowe, nieprzetworzone tłuszcze o wysokiej jakości i wartości odżywczej. Polecamy oliwę z oliwek, olej rzepakowy, olej lniany, olej z wiesiołka, olej z awokado oraz nasiona i orzechy.\nKolejnym elementem jest poszerzenie diety o białka, najlepiej te pochodzenia roślinnego – bób, fasola, soja, soczewica, ale i jajka, ryby oraz owoce morza. W fazie aktywnego spalania ograniczeniu wciąż podlega spożycie węglowodanów. Wybieraj warzywa i owoce, które charakteryzują się niską zawartości węglowodanów, a dużą zawartością błonnika i cały czas pamiętaj o kiszonkach! To one wspomagają układ trawienny oraz immunologiczny.\nFenomen diety ketogenicznej\nDieta ta cechuje się wysoką zawartością tłuszczu i białka, a niską węglowodanów. Pomaga zrzucić zbędne kilogramy, poprawia poziom energii w ciągu dnia i dłużej czujemy się najedzeni.\nUczucie sytości i podwyższenie poziomu energii jest spowodowane tym, że większość kalorii pochodzi z tłuszczu, który się wolno trawi. Osoby na tej diecie spożywają zazwyczaj mniej kalorii, ponieważ są dłużej nasycone i nie odczuwają potrzeby częstego jedzenia lub jedzenia dużych porcji.\nJakie mamy korzyści z przejścia na dietę ketogeniczną?\nWbrew pozorom przechodząc na dietę ketogeniczną nie stracimy tego, co zyskaliśmy na poście. Nie martw się, że pojawi się “efekt jo-jo”. Dieta ketogeniczna jest jednym z najlepszych sposobów, aby zrzucić nadprogramowe kilogramy, ponieważ pomaga uzyskać dostęp do tkanki tłuszczowej, dzięki czemu zaczynamy ją spalać.\nDuża zawartość zdrowych tłuszczy, które zawarte są na przykład w orzechach czy awokado, wpływają na zwiększenie energii oraz poprawienie koncentracji. Dodatkowo przejście na tę dietę pomaga zredukować stany zapalne, a także jest dobrym krokiem w kierunku zdrowego trybu życia.


Każde dziecko chce być czyjeś\n– Mija pięć lat od chwili, gdy rozmawialiśmy o Pana planach związanych z pomocą Domom Dziecka, o szansach dzieci pozbawionych szansy dorastania w rodzinie [zob. „Jednota” nr 6/95]. Był Pan zdecydowanym przeciwnikiem masowego, biurokratyczno\npaństwowego systemu opieki nad dzieckiem. Wszyscy dostrzegali niewydolność tego systemu, jednak to Pan go otwarcie zakwestionował, głosząc prawdę oczywistą, że dziecku trzeba zapewnić wychowanie w rodzinie naturalnej, którą należy wesprzeć, gdy z jakichś względów sobie nie radzi, albo zastępczej, gdy biologiczna, mimo wszelkich wysiłków ze strony różnych służb społecznych, nie jest w stanie sprostać swoim obowiązkom.\nPrzez ten czas był Pan często widoczny w mediach, a sukcesy takich akcji jak „Dzieciak” czy „Pocztówka do św. Mikołaja” świadczą, że był Pan skuteczny. Jak zmieniła się w tym czasie sytuacja dzieci, czy się polepszyła?\n– Nie działałem sam. Chociaż przed pięciu laty pracowałem jeszcze w amerykańskiej fundacji udzielającej Polsce pomocy humanitarnej, to już wtedy od trzech lat działałem w Towarzystwie „Nasz Dom”. Jest to Towarzystwo założone w 1921 r. przez Janusza Korczaka i jego współpracownicę Marynę Falską (kierowniczkę polskiego sierocińca o nazwie „Nasz Dom” na warszawskich Bielanach – był to bliźniaczy dom żydowskiego sierocińca przy ul. Krochmalnej). Towarzystwo to po wojnie zostało przez władze komunistyczne zlikwidowane, ale po przełomie roku 1989 grono przyjaciół „Naszego Domu” (Dom Dziecka nr 1 – po upaństwowieniu) postanowiło Towarzystwo odtworzyć. W 1992 r. zostało oficjalnie zarejestrowane. Pracuję w nim od początku.\n– Z folderu wydanego przez Towarzystwo można się dowiedzieć, że jego celami są: pomoc dzieciom z Domów Dziecka, tworzenie domów dziecka nowych rodzajów, propagowanie rodzin zastępczych, szkolenie tych wszystkich, którzy zajmują się pomocą rodzinie i dzieciom. Macie chyba sprzyjającą atmosferę dla realizacji tych zadań, bo politycy wciąż deklarują poparcie dla polityki prorodzinnej.\n– W Polsce politycy nie zajmują się systemem pomocy rodzinom tak poważnie jak funduszmi emerytalnymi. Mało istotna politycznie grupa społeczna – ponad milion dzieci z rodzin dotkniętych niewydolnością wychowawczą, skrajnym ubóstwem i społecznymi chorobami – nie może skupić na sobie uwagi planistów budżetowych ani parlamentarzystów. Dlatego nie należy się dać zwieść pięknym słówkom wypowiadanym z różnych okazji, np. wyborów.\nSytuacja jest społecznie bardzo poważna. Z tego miliona dzieci, o których wspomniałem, 200 tys. znajduje się pod nadzorem sądów opiekuńczych, 72 tys. – w instytucjach opiekuńczo\nwychowawczych. 900 tys. mieszka tylko z mamą. Brakuje instytucji pomagających młodym rodzinom, poradnictwa rodzinnego, klubów dla młodzieży, świetlic środowiskowych. I wciąż brakuje pieniędzy w istniejących nadal Domach Dziecka. W ciągu minionych ośmiu lat Domom Dziecka i Ośrodkom Opiekuńczym udzieliliśmy pomocy finansowej i rzeczowej za ponad 10 mln złotych, wartość po denominacji, ale to oczywiście nie wystarcza. Nie w tym jednak leży sedno sprawy.\n– Pamiętam te akcje – kurtki na zimę, buty...\n– Tak, miały pomóc dzieciom w Domach Dziecka. Na początku lat 90. zaczynaliśmy od typowych akcji charytatywnych. Ale okazało się dość szybko, że to jest ślepa uliczka. Bo im bardziej poznawałem dzieci z tych Domów, tym bardziej przekonywałem się, że tak naprawdę im nie są potrzebne nowe meble i nowe łazienki, tylko zupełnie coś innego.\nOne tęsknią za domem, za własnym domem. Kochają swoich rodziców nawet wtedy, gdy ci rodzice wyrządzili im krzywdę. Mają nadzieję, że rodzice przyjdą po nie, a gdy to z różnych przyczyn okazuje się niemożliwe, mają nadzieję, że uda im się znaleźć rodziców zastępczych, adopcyjnych – w każdym razie kogoś własnego. Chcą do kogoś należeć i żeby ktoś należał tylko do nich, szukają swego miejsca w życiu. A ich trzecim marzeniem, które się powtarza, jest zostać kimś, skończyć dobrą szkołę, zdobyć pozycję w życiu. A to w warunkach Domu Dziecka jest właściwie niemożliwe do spełnienia.\nDlatego zmieniliśmy priorytety i rozpoczęliśmy wielką kampanię pod hasłem „Zlikwidujmy Domy Dziecka” – w „Polityce”, w „Wiadomościach” i innych programach informacyjnych telewizji. Może to brzmiało prowokacyjnie, ale Towarzystwo „Nasz Dom” chciało wstrząsnąć tym systemem i spowodować powstanie takiej koncepcji przemiany opieki nad dziećmi, która umożliwi zrealizowanie dziecięcych marzeń.\n– Wydaje mi się, że udało się Państwu dokonać przemiany świadomości społecznej. Już nikt nie odważa się twierdzić, że Domy Dziecka są dla dzieci właściwym miejscem wychowania, krytykuje się nawet tak kiedyś wychwalane Wioski Dziecięce. Już chyba wszyscy są przekonani, że mama, tata i dzieci to model rodziny nie bez powodu sprawdzony w dziejach ludzkości.\n– Ja też tak sądzę. Przemiana dokonała się nawet w świadomości dziennikarzy – dawniej media pokazywały rozlatujące się tapczaniki w Domach Dziecka, a dzisiaj mówi się o wspieraniu rodzin zastępczych, rodzinnych domów dziecka, skracaniu procedur adopcji. Właśnie wchodzi w życie ustawa o pomocy społecznej, która w ogóle nie wymienia instytucji Domów Dziecka czy Pogotowia Opiekuńczego. Instytucje – głosi ustawa – mają być ostatecznością dla tych dzieci i młodzieży, dla których nie udało się znaleźć rozwiązań w postaci powrotu do domu lub znalezienia rodziny zastępczej. Instytucje opiekuńcze mają być więc ograniczone co do ich wielkości i liczby oraz dostosowane do lokalnych potrzeb. Właśnie o taką likwidację Domów Dziecka nam chodziło i nawet nie przypuszczaliśmy, że nasz postulat tak szybko będzie zrealizowany.\n– Nie będzie więc już tak, że dziecko z Pomorza trafia do Domu Dziecka na Śląsk, a dziecko ze Śląska do Warszawy?\n– Nie będzie również i tak, że dom dziecka na Pomorzu będzie identyczny z tym na Śląsku. Dlatego, że na Śląsku są zupełnie inne problemy. Każde miasto, każdy region ma swoją specyfikę i np. w Łodzi jest procentowo najwięcej matek samotnie wychowujących dzieci. W związku z czym te matki, nie z powodu jakiejś patologii, lecz ze względów po prostu ekonomicznych, często nie mogą sobie poradzić i tracą kontrolę nad wychowaniem dzieci. Takich przykładów można by wymienić wiele.\nNa przykład szczególnym problemem są osiedla popegeerowskie. Żyją tam na ogół rodziny wielodzietne, a obecnie brakuje im środków do życia, pracy, zaradności, możliwości, chęci. Dzieci mają tam bardzo ciężkie warunki, nierzadko cierpią głód, chorują, więc sporo z nich trafia do Domów Dziecka. Nie dlatego, że rodzina jest patologiczna i dzieci trzeba z niej zabrać. Z naszych badań wynika, że jedna trzecia dzisiejszych pensjonariuszy Domów Dziecka wcale nie musiałaby tam być, gdyby funkcjonował system pomocy ich rodzinom. Dzięki nowym przepisom, które wywalczyliśmy, spodziewam się, że taka pomoc będzie możliwa. Ale do tego potrzebny jest jeszcze dobry system finansowania.\n– Właśnie. Czy nowe formy pomocy będą finansowane przez samorządy?\n– Teraz jeszcze wszystkie placówki opiekuńczo\nwychowawcze są finansowane przez budżet centralny według tzw. rozdzielnika. Natomiast od stycznia 2001 r. finansowane będą dzieci. Trzeba więc będzie lokalnie robić listy potrzeb i powiat, który finansuje tego rodzaju instytucje, będzie miał do wyboru: utrzymywać Dom Małego Dziecka, gdzie pobyt jednego dziecka kosztuje miesięcznie 4 tys. złotych, wesprzeć rodziny zastępcze, w których koszt jest o wiele niższy, czy może pomóc rodzinie naturalnej wyjść z trudnego położenia: dać zasiłek, skierować na kursy zawodowe, stworzyć miejsce pracy, poprawić rodzinie warunki mieszkaniowe. I tak się już dzieje w niektórych powiatach. Tu perłą jest Wrocław.\n– Ilu kandydatów na rodziców zastępczych zgłasza się obecnie? Czy kampania prowadzona przez Towarzystwo w mediach zaowocowała również wzrostem liczby zgłoszeń?\n– Jest bardzo wyraźny wzrost zainteresowania. Przypuszczam, że w tym roku będzie w Polsce kilkaset nowych rodzin zastępczych. Teraz w Towarzystwie zależy nam na szkoleniu ludzi, którzy chcą zostać rodzicami zastępczymi. Muszą wiedzieć, jak dziecko może się zachować, z czego to wynika i jak to jego zachowanie potraktować. Trzeba mieć świadomość, że dzieci, którym chcemy pomóc, są często wewnętrznie bardzo poranione – były maltretowane fizycznie lub psychicznie, czasem molestowane seksualnie. Trzeba więc być przygotowanym, by umieć te zranienia uleczyć. To mają być rodziny zupełnie nowego typu.\nRzecz polega na tym, że dotychczas w Polsce większość rodzin zastępczych stanowili po prostu krewni dziecka: babcia, dziadek, ciocia, wujek, którzy w przypadkach trudności rodzinnych przejmowali nad dziećmi opiekę. A sąd ten stan urzędowo potwierdzał, z czym wiązało się wsparcie finansowe dla tej „zastępczej” rodziny. Oczywiście kwalifikacje pedagogiczne nie były brane w tym przypadku pod uwagę, tak jak nikt nie pyta o nie naturalnych rodziców.\nNiespokrewnionych rodziców zastępczych również przez kilkadziesiąt lat nikt nie przygotowywał do ich roli. Nie uczył, co jest największą potrzebą dzieci, które biorą pod swoją opiekę. A jest nią potrzeba trwałych więzi uczuciowych, na których te dzieci mogą się oprzeć także wtedy, gdy dorosną i usamodzielnią się.\n– Ja myślę, że ludzie, którzy decydują się na wzięcie na wychowanie takiego dziecka, nawet nieuczeni, instynktownie czują, że tak właśnie jest, i po prostu dają swoją miłość.\n– Na pewno w wielu wypadkach tak było. Ale jest kilka podstawowych umiejętności, których muszą się nauczyć: zapewnienie bezpieczeństwa, zaspokojenie potrzeb rozwojowych, w tym przekazywanie wzorów zachowań. Ale również – czego dotąd nie dostrzegano – uwzględnianie absolutnej potrzeby zachowania przez dziecko więzi z naturalną rodziną bez względu na to, czy dziecko do niej wróci, czy nie. Żadnego dziecka – ani tego, które chcemy adoptować, ani tego, które chcemy przyjąć do rodziny zastępczej, nie wolno odcinać od jego korzeni, od jego rodziny biologicznej. Jeśli to zrobimy, skrzywdzimy dziecko.\n– Jakiś czas temu widziałam w telewizji film dokumentalny o rodzinie holenderskiej, która mając własne dzieci, zaadoptowała jeszcze upośledzoną dziewczynkę z Polski. Cała ta rodzina, łącznie z dziećmi, wykonała gigantyczną pracę, by ją usprawnić. I rzeczywiście dziewczynka rozkwitła w stopniu niewyobrażalnym w stosunku do jej stanu pierwotnego. Holenderscy rodzice postanowili więc przywieźć ją do Warszawy i poznać ją z jej rodziną biologiczną. Spotkanie wypadło bardzo uroczyście, biedna i, zdaje się, mocno zalkoholizowana rodzina z Targówka „postawiła się, a zastawiła”, ale nie wyraziła ochoty, by dziewczynkę zatrzymać (dziecko jest w widoczny sposób zdeformowane). Mała również nie okazywała entuzjazmu dla tego pomysłu, raczej obawę, by holenderscy rodzice jej nie zostawili. Rodzina wróciła do Holandii i wyglądało na to, że wszyscy są zadowoleni. Czy o coś takiego Państwu chodzi?\n– Tak, myślę, że adopcyjni rodzice postąpili wzorowo.\n– Ale często się przecież zdarza, że młoda matka zrzeka się praw rodzicielskich już w szpitalu, zaraz po porodzie, i nie chce swego dziecka nawet oglądać.\n– Tak, ale czy my – jako ludzie i jako chrześcijanie – zrobiliśmy wszystko, by jej pomóc? Czy okazaliśmy jej miłość? Czy może po prostu machnęliśmy ręką: „Oddaj dziecko, tu podpisz, u obcych ludzi będzie mu lepiej”. Sam zetknąłem się z takim przypadkiem, że matka, prostytutka, przyniosła dziecko i oświadczyła: „Bierzcie to dziecko, bo ja nie mogę się nim zająć, bo mam taki zawód...”. A kiedy zrobiliśmy wszystko, co w naszej mocy, zaczęliśmy z nią rozmawiać, poddaliśmy terapii psychologicznej, to dzisiaj jest dobrą matką, porzuciła dawną profesję, pracuje i – ma dziecko!\n– Ale przyzna Pan, że nie zawsze się to udaje?\n– Tak, ale podejmując się opieki nad dzieckiem, musimy być świadomi, że to nie ma być dla nas zabawka, to nie ma być nasza własność. Własne dziecko trzeba urodzić, dla cudzego, choćbyśmy je nie wiem jak kochali, możemy być tylko oddanymi przyjaciółmi. Więzy rodzinne to są po prostu więzi święte, których nie wolno nam naruszyć. My możemy mu tylko zastąpić tę rodzinę, której tak bardzo potrzebuje – nawet jeśli tamta rodzina jest chora. Znam dziewczynkę, która tak mówi o swoich naturalnych rodzicach: „Oni są chorzy, ja muszę się nimi opiekować. Im będę starsza, tym bardziej będę musiała się opiekować”.\nRodzina adopcyjna w warunkach, w których prawidłowo funkcjonuje system pomocy rodzinie i dziecku, jest zjawiskiem stosunkowo rzadkim. W Holandii, o której Pani mówiła, jeśli dobrze pamiętam – w całym ubiegłym roku adoptowanych zostało ośmioro dzieci.\n– Bo tam w ogóle jest wyższy poziom życia i chyba także wyższy poziom kultury. Dlatego adoptują polskie dzieci – upośledzone, których w Polsce adoptować nikt nie chce.\n– Nie, wcale nie dlatego, że w Holandii nie ma patologii – procentowo jej występowanie jest wszędzie podobne – tylko dlatego, że tam działa system, który chroni rodzinę przed całkowitym rozbiciem. A rodzina zastępcza musi wiedzieć, czego ma oczekiwać i jakie wyzwanie przed nią stoi.\n– A jak rozwijają się rodzinne domy dziecka?\n– Rodzinnych domów dziecka jest u nas jeszcze bardzo mało, ok. 120, i jest w nich ok. 800 dzieci. A będą nam bardzo potrzebne, szczególnie dla dużych rodzeństw. Tu też dążymy do tego, by prowadzący te domy rodzice byli odpowiednio przygotowani, wykwalifikowani, by rozumieli potrzeby niespokrewnionych z nimi dzieci. Ponieważ za konieczne uważamy „wyłączenie” z dotychczasowego systemu 10\n20 tys. dzieci, bardzo potrzeba nam bardzo dużej liczby nowych rodzin.\n– Macie bardzo wysokie wymagania wobec nowych rodziców. Czy mają też oni coś do powiedzenia, np. jakie dziecko czy dzieci chcieliby przyjąć?\n– Uwzględniamy potrzeby każdej strony. W trakcie szkoleń rodzice mają możliwość określenia swojego potencjału, swoich możliwości i chęci. Ja np. lubię buntowniczą młodzież, ale nie każdy lubi bezczelnych nastolatków, niektórzy wolą małe, grzeczne blondyneczki. Albo jest tak, że w domu są już własne dzieci, i chodzi o to, by było to dziecko, które pasuje do układu rodzinnego – wiekiem, płcią, charakterem. To jest naturalne i możliwe. Można dopasować dziecko i odwrotnie – dopasować nową rodzinę do oczekiwań dziecka. Np. mówią mi: „Wujku, ja bym chciała być w takiej rodzinie, żebym tam była sama” albo „Ja bym chciała być tam, gdzie jest parę dzieci, żeby mi nie było smutno”. To są żywi ludzie, którzy stają się rodziną, nie może być w tym żadnej biurokracji.\n– Likwidacji ulegną, zdaje się, także Pogotowia Opiekuńcze? Dokąd teraz będą trafiali np. mali uciekinierzy?\n– Właśnie tworzymy rodzinne pogotowia opiekuńcze. To zupełnie nowa forma opieki. Chodzi o to, by dzieci, szczególnie dzieci małe, nie trafiały do placówki, gdzie są wszyscy – także kilkunastoletni przestępcy. Również żeby te najmniejsze nie trafiały do Domów Małego Dziecka. W sytuacji kryzysowej chcemy mieć grupę zarejestrowanych rodzin\ngospodarzy, których listę będziemy udostępniać policji i sądom. Gdy policja zostanie wezwana i jedzie interweniować, i zabrać dziecko, to chodzi o to, by nie trafiło ono do bezosobowej instytucji, tylko do przyjaznego domu i serdecznych ludzi, którzy mu powiedzą: „Musisz u nas trochę poczekać, bo twoi rodzice są teraz w trudnej sytuacji. Będziemy im razem z tobą pomagać”. I dziecko pozostanie tam tak długo, jak będzie trzeba, a potem, albo wróci do domu, albo trafi do rodziny zastępczej. Oczywiście osoby zgłaszające gotowość do tego rodzaju działalności muszą mieć szczególne kwalifikacje i zostaną także specjalnie przeszkolone.\nChcę wyjaśnić, że nasze szkolenia nie polegają na tym, że ludzie przychodzą na wykłady i coś sobie zapisują w notatnikach, a potem jest egzamin. To są raczej warsztaty, rozmowy. Chodzi o to, by nauczyć przyszłych opiekunów empatii, współodczuwania, rozumienia tego, co te dzieci przeżyły. Bo każdy z nas ma jakieś umiejętności opiekuńcze, czasem także sami wychowywaliśmy się w wielodzietnej rodzinie. Przy tych dzieciach natomiast trzeba dużo wiedzieć: że dziecko, któremu nie dane było zaznać miłości, na jej okazywanie przez dorosłego może zareagować agresją – bo broni się przed czymś, czego nie zna, czego się boi, bo boi się nowego zranienia. Ludzie, którzy na taką reakcję są nieprzygotowani, mogą powiedzieć: „Boże, co to za dzieciak! Ja go obejmuję, a on mnie odpycha, wyzywa i wychodzi, trzaskając drzwiami!”. A na takie trzaśnięcie drzwiami psychologowie oczekują z radością – to znaczy, że w dziecku pęka skorupa, którą się chroniło przed ciosami świata.\nChodzi nam o ludzi z powołaniem. Mam nadzieję, że przez różne społeczności wyznaniowe będziemy takich ludzi znajdować. Ostatnio np. bardzo nam pomaga katolicka organizacja „Rodzina rodzin”. Na Śląsku istnieje także ewangeliczna „Misja nadziei”, z którą dobrze współpracujemy. Oni działają bardzo prężnie i również prowadzą szkolenia rodzin zastępczych, według trochę innego programu niż my, ale równie dobrego. Rodziny chrześcijańskie są na pewno środowiskiem właściwym dla dziecka i cennym, ponieważ ich podstawą jest miłość i potrzeba dzielenia się.\n– Dziękuję za rozmowę i życzę błogosławieństwa Bożego w tej działalności.


witam moim celem jest zrzucenie z brzucha , jestem piłkarzem, mam trening aerobowy oraz siłowy , podczas napiecia mam super miesnie brzucha ale zaslania je tluszcz waze 75-6 kg przy wzroscie 179 cm chce aby miesnie brzucha byly widoczne i nie miec oponki na brzuch:P\nw pilke gram minimum 3-4 razy w tygodniu\nMoja dieta stosowana do tej pory\nRano jak wstaje płatki owsiane z mlekiem\n2 godziny pozniej Chleb + chuda szynka + ser\nObiad(posiłek przed treningowy)- ryż+ gotowany kurczak+ jakies warzywko\nposiłek po treningu- jak mam na tyle pieniedzy bo nie zawsze to jem to co na obiad\nkolacja chleb ciemny + ser + chuda szynka\nna dobranoc JAJECZNica 3-4 jaja\nchce zrzucic do wakacji z brzucha 3 miesiace czasu co polecacie?? czy cos zmienic w mojej diecie?? czasami jeszcze pije zieloną herbate i gdzie mam ją najlepiej wcisnac ??\nAHA I Przyznam sie bez bicia czasami wcinam jakas czekolade czy serek ale to mysle ze 1 od czasu do czasu nie zaszkodzi ??\nZmieniony przez - Matik91 w dniu 2010-04-05 20:04:47\nNapisał(a) 6 April 2010 1:15 AM\nwaga bardzo fajna,\nSoo 2 opcje...\n1.) zmianiamy tylko pare rzeczy i powinno pomóc, (bez żadnych wyliczeń itp itd)\n- Mleko zamień rano na wode\n- po treningu - no jak masz kase to najlepiej jakby był ryż i kurczak :D\n- Jajecznice z kolacji przenieś i dodaj do śnaidania, a na kolacje zarzuć 200gram twarogu (jak ci nie bedzie smakował to możesz zmieszac z jogurtem naturlanym albo czymś tam) no i daj na kolacje warzywa\n- dorzuć gdzieś(poza posiłkami okołotrneingowymi) zdrowe tłuszcze np. orzechy, oliwa z oliwek\n- czekoladki sobie odpuść wogóle.\nOpcja Numer 2 ---> "jak już sie odchudzać to ful serwis wycinka XDD"\n1. Oblicz swoje dzienne zapotrzebowanie (ściagnij Dziennik Posiłków Vitalmax - pomoże on Ci wszystko policzyć)\n2. Ustaw Diete na Bilans kaloryczny "0", po tygodniu daj "-100" po kolejnym "-200" i na -200 zostan pare tyg., jak bedzie rbak efektów daj -300 i wiecej nie zchodź.\n3. Wbijasz aktulaną diete do dziennika posiłków, liczysz co i jak by ci pasowało, obnizasz węgle, (wartości ustaw na 2,5g z Białek, 1,3g z Tłuszczy reszte z Węglowodanów// reszte tzn tyle by Kalorie sie zgadzały)\n4. Możesz zarzucić jakimś lekkim spalaczem.\nNapisał(a) 6 April 2010 10:33 AM\nhmmm rozumiem i mam takie pytanko , czy jak przeniose tą jajecznice na rano to czy zamiast twarogu na noc moge wcinac serek wiejski ??\n10 stycznia koncze cykl 1 hmb moze byc ??\nZmieniony przez - Matik91 w dniu 2010-04-06 10:55:38\nNapisał(a) 6 April 2010 11:00 AM\nJest liderem w tym dziale Szacuny 2569 Napisanych postów 50184 Wiek 29 lat Na forum 13 lat Przeczytanych tematów 338373\nLeeJaedong a po co obcinać kalorie co tydzień?\nco robisz 10 stycznia(?!) ?\nHMB odpuść. to co masz wydać na prochy przeznacz na lepsze jedzenie.\nNapisał(a) 6 April 2010 11:06 AM\nnom zakupilem hmb za 45 zł i kumpel mi doradził zebym 1 cykl tego przeszedł\nNapisał(a) 6 April 2010 11:29 AM\nwidocznie Cię kumpel nie lubi, albo*****a się zna.\nNapisał(a) 6 April 2010 12:49 PM\nKoniu po co obcinać Kalorie co tydzień hmmm...\nOsobiście wydaje mi sie że przy takiej wadze to naprawde aż tak to tam nie ma co obcinać...\nStąd zdrowsze odzywianie powinno samo załatwić Sprawe.\nWiec lepiej chyba obcinać co 2tyg. i widzisz jak sie zachowuje organizm, jak jest dobrze na -100Kcal, to po co obcinać na -200 nie ?? :D\nna poziomie jak kolega wyżej, kalorie obcinasz w ostateczności, zawsze!\nw pierwszej kolejności zwiększasz aktywność na maxa.\nNapisał(a) 6 April 2010 6:51 PM\naha to ja gram w pilke , mecze mam tez ligowe trzeba sie przykladac na treningach i myslisz ze nie osiagam maksymalnej aktywnosci ??


2 lipca 2012 – Moja kolej – moje miasta\nDrugi wpis z wycieczki (po weekendowej awarii kompa). Kolejna odwiedzona przeze mnie miejscowość to Rudawica. Nazwa pochodzi od rudy (żelaza), która na tych terenach była wydobywana oraz przetwarzana już w średniowieczu. W okolicy jest więcej miejscowości, których przedwojenna, niemiecka nazwa związana była z tą gałęzią przemysłu, a w Żaganiu jest ul Żelazna. Taka oto ciekawostka, bo sama miejscowość niczym się dzisiaj nie wyróżnia\nZakręt troszkę niebezpieczny; niebezpieczny wydaje się też los mieszkańców tego domu na rogu…\nJa pojechałem w prawo; kolejny cel – Szprotawa\njalu66\tWioski\tDodaj komentarz 2 lipca 2012


Katar - HelloZdrowie- is-xxx.ru\nHelloZdrowie › Zdrowie › Katar › Katar\nKatar, czyli ostry nieżyt nosa, to choroba wirusowa, która rozprzestrzenia się głównie drogą kropelkową. Może mieć także podłoże alergiczne, hormonalne lub emocjonalne. Zapobiegać zarażeniu możemy tylko poprzez unikanie kontaktu z chorym. Wzrost zachorowań występuje jesienią i na wiosnę.\nKatar oznacza zmiany zapalne błony śluzowej głównie w okolicy nosa oraz nosowej i ustnej części gardła. Niekiedy sięga krtani, tchawicy i oskrzeli. W przypadku dodatkowego zakażenia bakteryjnego może obejmować także zatoki przynosowe, gardło, ucho środkowe i płuca. Ostry nieżyt nosa, bez powikłań, trwa zazwyczaj od pięciu do siedmiu dni.\nGłówne objawy to stopniowe zmniejszanie się drożności nosa (tzw. zatkanie) i wodnista wydzielina z nosa. Początkowo płyn jest jasny i dość rzadki, później staje się gęstszy i przybiera zielonożółtą barwę. Blokada drożności spowodowana jest obrzękiem błony śluzowej jam nosa, zwiększona produkcja wydzieliny to efekt pobudzenia gruczołów błony śluzowej i nadmiernej przepuszczalności naczyń.\nWystępuje także kichanie, świąd w gardle i nosie oraz łzawienie. Po pewnym czasie pojawić się może chrypka, kaszel lub opryszczka. Chorzy często odczuwają także objawy ogólne: osłabienie, ból głowy, stan podgorączkowy.\nPomoc lekarza potrzebna jest tylko wtedy, gdy nieżyt utrzymuje się dłużej niż dziesięć dni lub gdy zaczynają się powikłania. Należą do nich: wysoka temperatura, bóle głowy w okolicy czołowej lub podoczodołowej, bóle mięśni, bóle w klatce piersiowej, silny , nasilająca się chrypka, ból ucha.\nZaleca się stosowanie leków, które zmniejszają obrzęk naczyń krwionośnych, uszczelniają je oraz hamują wydzielanie komórkowe. Stan zapalny dotyczy błony śluzowej jam nosa, dlatego powinno się stosować preparaty aplikowane do nosa (np. w formie aerozolu lub kropli). Leki te wchłaniają się szybciej niż środki doustne i działają bezpośrednio na uszkodzonej powierzchni. Należy pamiętać, że zbyt długie stosowanie preparatów obkurczających może bardziej zaszkodzić, niż pomóc.\nJak skutecznie poradzić sobie z chrapaniem? Preparaty, badanie snu, leczenie chrapania i sposoby domowe\nZapalenie opłucnej – co to za choroba? Poznaj jej przyczyny, objawy, powikłania i jak leczyć stan zapalny\nMaska antysmogowa – w jaki sposób chroni układ oddechowy?\nJak przebiega rekonwalescencja po operacji przegrody nosowej?\nO czym świadczy świszczący oddech u dzieci i dorosłych? Możliwe przyczyny i sposoby leczenia\nPylica – nie tylko choroba zawodowa. Objawy i leczenie\nAntyseptyka – co oznacza pojęcie? Historia i znaczenie antyseptyki w medycynie\nCzym jest fiberoskopia? Przebieg badania i wskazania do jego wykonania\nKichanie – co oznacza odruch kichania u dziecka i u osoby dorosłej? Przyczyny kichania


Reaktywacja czasopisma Słowo i Myśl\nOd 1 marca ponownie ukazywać się będzie czasopismo społeczno – kulturalne "Słowo i Myśl".\n„Słowo i Myśl” przybierze kształt kwartalnika i poświęcone będzie zagadnieniu tożsamości ewangelickiej.\nObecnie kończą się przygotowania do wydania nowego numeru „SiM”. Znajdą się w nim artykuły m. in.: prof. ChAT Jakuba Slawika, prof. ChAT Rafała Leszczyńskiego, ks. Helmuta Weissa, ks. Piotra Małysza, duchownego Luterańskiego Kościoła Synodu Missouri i doktora teologii z Uniwersytetu Harvarda, ks. Jana Grossa, byłego prezesa Synodu Kościoła Ewangelicko-Augsburskiego oraz Władysława Sosny, znawcy ewangelicyzmu na Śląsku Cieszyńskim.\nPrzez ponad rok magazyn „Słowo i Myśl” przeżywał kryzys. Udało się go jednak zażegnać wraz z rozszerzeniem składu redakcji. Obecnie tworzą ją teolodzy, historycy, polonistka, biolog oraz filozof. Redakcja zmieniła szatę graficzną „SiM” i stworzyła witrynę internetową czasopisma.\n„Słowo i Myśl” jest oficjalnym organem prasowym Polskiego Towarzystwa Ewangelickiego – nawiększej organizacji skupiającej polskich ewangelików, a założonej w 1919 r. Samo czasopismo ukazywało się od 1989 roku, pierwotnie jako dodatek do „Tygodnika Polskiego”. Po usamodzielnieniu się, siedziba redakcji znajdowała się kolejno w Łodzi, Krakowie i Poznaniu. Obecnie jest to Koszalin.\nOdwiedź stronę internetową "Słowo i Myśl">>


Informacja dla Polaków przebywających we Francji - iFrancja 🇫🇷 - Francja - Najnowsze informacje prosto z Francji\nNa terenie całej Francji nadal obowiązuje godzina policyjna od 18:00 do 6:00\nDziś o godzinie 16 skontaktowaliśmy się z Konsulem RP we Francji Panem Andrzejem Szydło, od którego uzyskaliśmy cenne informacje dla Polaków przebywających aktualnie we Francji.\nMinisterstwo Spraw Zagranicznych apeluje o unikanie wszelkich podróży zagranicznych. Jednak wiadomo, że wielu obywateli polskich przebywa aktualnie za granicą, w tym we Francji. Dlatego też Konsulat Generalny RP jest gotów udzielić im wszelkich informacji na temat możliwości powrotu do kraju.\nW razie potrzeby można dzwonić pod dwa całodobowe numery telefonów uruchomione w Ambasadzie PR w Paryżu. Są to:\n+33 (0)1 43 17 34 04\n+33 (0)1 43 17 34 88\nMożliwości podróży z Francji do Polski zmieniają się dość dynamicznie. Wczoraj Niemcy zapowiedziały wprowadzenie zakazu wjazdu do tego kraju i ten zakaz już obowiązuje. Jednak ambasada posiada potwierdzoną informację o tym, że, na 16 marca na godz.15.30, polscy obywatele, którzy podróżują samochodami i zjawią się w punktach granicznych na wysokości Strasburga i Miluzy, gdzie zadeklarują zamiar tranzytu do Polski zostaną wpuszczeni na teren Niemiec i będą mogli dojechać do Polski.\nOprócz tego granica pomiędzy Belgią i Niemcami i Holandią i Niemcami funkcjonuje cały czas normalnie. Przeprowadzane są tam kontrole, ale nie obowiązuje zakaz wjazdu. W związku z tym można przejechać i wrócić do Polski samochodem właśnie tamtą drogą.\nJeżeli chodzi o połączenia lotnicze, w tej chwili najdogodniejszym rozwiązaniem jest podróż samolotem do Berlina. Kilka linii lotniczych oferuje loty z Paryża, z Lille, z Nicei i innych miast Francji. Następnie już z Berlina można dojechać pociągiem do polskiej granicy we Frankfurcie nad Odrą.\nJeżeli chodzi o loty czarterowe, które są sukcesywnie przygotowywane przez LOT, aby sprowadzać polskich obywateli do kraju, w tej chwili grafik zaplanowany do 20 marca nie przewiduje lotnisk we Francji.\nGłównie z tego względu, że z Francji nadal można wrócić albo samolotem przez Berlin albo środkami transportu kołowego.\nSytuacja ta jest aktualna na godzinę 15.30, natomiast może ulec zmianie decyzją władz poszczególnych krajów.\nKonsulat Generalny w Lyonie ze względu na sytuację epidemiologiczną zawiesił tymczasowo bezpośrednie przyjmowanie interesantów aż do niedzieli, 29 marca. Można się z nim kontaktować mailowo i telefonicznie.\nWszystkim Polakom znajdującym się aktualnie we Francji życzę dużo zdrowia, dużo cierpliwości i mam nadzieję, że wszyscy wyjdziemy z tej epidemii w dobrym zdrowiu.\nEpidemiolog: spadku liczby zakażeń spodziewamy się najwcześniej od maja\nPiątek, 5 marca: Najnowszy bilans koronawirusa we Francji\nLek firmy Eli Lilly może być stosowany w leczeniu Covid-19\nW wieku 61 lat zmarł wirtuoz baletu Patrick Dupond\n» Agencja pracy – Pokojowy/wa – Nowa Akwitania\n» Oferta pracy – Praca w hotelu – Île-de-France\n» Agencja pracy – Monter do instalacji paneli fotowoltaicznych – Region Centralny-Dolina Loary\n» Agencja pracy – Monter pokryć dachowych – Dekarz – Marsylia – Prowansja-Alpy-Lazurowe Wybrzeże\n» Agencja pracy – Pomocnik cieśli szalunkowego – Grand Est\n» Agencja pracy – Ogrodnik – praca od kwietnia – Owernia-Rodan-Alpy\n» Sprzedam / Oddam – Audi a4 b8 2.0 TFSI 180KM – Île-de-France\nCopyright © iFrancja 2021


Bardzo polubiłam styl pisania i poczucie humoru Zygmunta Miłoszewskiego. Może to i dobrze z jednej strony, że tak późno sięgnęłam po serię z Szackim bo przeczytałam ciurkiem wszystkie części, bez wyczekiwania i przebierania nogami na każdą część z osobna.\nSzkoda, że to ostatnia część o prokuratorze (chętnie poprzebierałabym nogami i poczekałbym na czwartą część;))\nNatomiast jeśli chodzi o fabułę to moim zdaniem troszkę gorzej niż w drugiej części Zygmuntowi Miłoszewskiemu poszło. Zgadzam się z opiniami, że wyszła z tego trochę nazbyt naciągana intryga.\nAle naprawdę smutno mi że muszę się rozstać na dobre z Teodorem...\nZ autorem się nie rozstaję - na półce mam "Domofon" i "Bezcennego".\nPanie Miłoszewski niech Pan pisze kolejne książki, czekam z niecierpliwością.


Zapomniany mężczyzna - Darkss I.M. | Ebook Sklep EMPIK.COM\nZapomniany mężczyzna (ebook)\n18 oceny i 5 recenzji\nData premiery: 2021-08-02\naudiobook CD 26,49 zł\nokładka miękka 19,20 zł\nRachunek nieprawdopodobieństwa. Okruchy gorzkiej czekolady. Tom 2\nSidorowicz Elżbieta Ebook | ebook\nAlbom Mitch Ebook | ebook\nKeylynn Soyer wyjechała z Doomcreck jako nastolatka. Musiała uciekać, odseparować się od tragedii, która zniszczyła jej świat. Dziś jest pewną siebie, silną kobietą. Spełnioną zawodowo pisarką z pięknym domem i gronem oddanych przyjaciół. Do pełni szczęścia brakuje jej jedynie wielkiej miłości, o której pisze w swoich powieściach. Pytanie tylko, co zrobić, jeśli wszelkie próby randkowania kończą się fiaskiem? Sytuację zaogniają niezwykłe realistyczne sny. Sny o tamtym życiu. Sny, w których pewien znajomy głos błaga ją o powrót do domu…\nKaprys losu sprawia, że Keylynn nie ma wyboru. Musi wrócić do miejsca, gdzie jeden mężczyzna zmienił jej życie w piekło, a drugi ofiarował jej własny zakątek raju. Jednak to było piętnaście lat temu, a ostatnią pamiątką po tamtej historii są połówki srebrnego klucza, zawieszone na szyjach dwóch osób, które już zdążyły o sobie zapomnieć…\nTytuł: Zapomniany mężczyzna\nAutor: Darkss I.M.\nWłaśnie zrecenzowałem Zapomniany mężczyzna\nKeylynn Soyer wyjechała z Doomcreck jako nastolatka. Musiała uciekać, odseparować się od tragedii, która zniszczyła jej świat. Dziś jest pewną siebie, silną kobietą. Spełnioną zawodowo pisarką z ...\n01-09-2021 o godz 21:54 przez: Magdalena | Zweryfikowany zakup\nNie udało się otworzyć pliku\n22-08-2021 o godz 10:17 przez: Anonim\n"Zapomniany meżczyzna"  I.M. Darkss Książka opisuje losy Keylynn i Nathaniela. Keylynn to młoda kobieta która po piętnastotetniej nieobecności wraca do Domcrick, miasta w którym się wychowała.  Po ciężkich przeżyciach które  ją  tam spotkały, postanowiła  wyjechać stamtąd i odciąć się od dawnego życia.  Zmieniła się zarówno fizycznie jak i psychicznie.  Ciężko pracowała aby  stać się pewną siebie niezależną kobietą.  Swoje ukryte pragnienia   zawierała w pisanych przez siebie książkach.  Nie spodziewała się, że  pchana  nocnymi  koszmarami, a może raczej przeznaczeniem,  wróci do miasta swojej młodości. Nathaniela to kowboj z prawdziwego zdarzenia. Kobiety za nim szaleją, jednak on niechętnie się nimi interesuje.  Po śmierci  żony wychowuje czternastoletnią  córkę. Mimo, że  wciąż w sercu nosi pamięć o swojej dawnej przyjaciółce to gdy spotykają się po latach nie poznaje jej. Czy Keylynn aż tak bardzo się zmieniła?  Czy uda jej się  zachować swoją prawdziwą tożsamość w tajemnicy?  Jak na obecność innej kobiety w życiu Nata  zareaguje jego córka?  Czy losy Keylynn  i Nathaniela  połączy przeznaczenie  w które tak bardzo wierzy kobieta? Czytając tę książkę  nie mogłam nadziwić się pomysłowości autorki w kreowaniu bohaterów.   Nie tylko głównych ale i drugoplanowych. Od samego początku córka Natkhaniela skradł moje serce. Jej przebiegłość i bezpośredniość  była godna podziwu.  Natomiast  przyjaciółka Keylynn jak i przyjaciel Nata  dodawali powieści  humoru.  Ich  zabawne komentarze i odzywki wprawiały  mnie w dobry nastrój.  Chodź nie ukrywam, że pod koniec książki było mało momentów z nimi. Czytając tę książkę naprawdę dobrze się bawiłam. Już czytając pierwsze strony, a  dokładniej sytuację w sklepie, miałam uśmiech na twarzy który towarzyszył mi przez większość  książkę bo zdarzały się też chwilę smutku i strachu. Fabuła przedstawiona w "Zapomniany mężczyzna" jest bardzo orginalna.  Do tej pory nawet nie zdawałam sobie sprawy, że książka z wątkiem kowbojskim aż tak przypadnie mi do gustu.  Zakończenie  wywarło na mnie duże wrażenie,  nie spodziewałam się   takiego obrotu spraw. Początkowo książka urzekła mnie swoją okładką, coś mnie do niej ciągnęło, później  zaciekawił mnie opis i uznałam, że muszą ją przeczytać. Bardzo się cieszę, że dzięki życzliwości  wydawnictwa Videograf miałam okazję się z nią zapoznać.\n11-08-2021 o godz 18:05 przez: bookaholic.in.me\nWierzycie w przeznaczenie? Że to co nam pisane i tak w końcu się wydarzy, niezależnie od ścieżki, którą zdecydowaliśmy się podążać? A w zmarłych bliskich, którzy nad nami czuwają? Że są niczym Anioły i w snach przekazują nam podpowiedzi? Cóż, Eden (a raczej Key) w to wierzy, a jej historia dobitnie ukazuje, że ma ku temu powody. Przy moim nałogowym czytaniu raz zdarzyło mi się, że prolog kupił mnie tak po prostu i najzwyczajniej przepadłam. Raz wprawił mnie w konsternację. Zazwyczaj jednak po prostu za ich sprawą wdrażam się choć trochę w styl oraz tematykę opowieści. Natomiast tu, od razu, na dzień dobry, poruszył moje emocje. Wzruszył. I już wiedziałam, że ta historia będzie po prostu wyjątkowa. Nie myliłam się. Autorka stworzyła niebanalną historię, w której żartobliwa narracja miesza się ze skrywanym przez lata żalem i okrutnymi wspomnieniami. Pokazała nam różne odcienie miłości w tym tę najpiękniejszą, której nie zniszczy upływ czasu i brak kontaktu. Wykreowała bohaterów z niesamowitymi charakterami, jedynych w swoim rodzaju, którzy szybko dostają się do naszego serca. To po prostu kolejna fantastyczna pozycja, którą muszę Wam polecić, bo jest warta uwagi, rozgłosu i zachwytów. Dzięki niepowtarzalnemu stylu pisania Autorki od pierwszego zdania uwielbiamy naszą główną bohaterkę. Eden ma w sobie to coś, co sprawia, że jest nam bliska po kilku minutach spędzonych w jej towarzystwie, a jej narracja jest fenomenalna. Ma do siebie duży dystans, z drugiej strony brak jej odrobinę pewności siebie i błądzi po omacku od swojego powrotu do Doomcreck. To kobieta, która stworzyła siebie niemal od początku, pokonała demony wieku nastoletniego, które ją dręczyły, lecz nigdy nie zapomniała o najważniejszej dla siebie osobie. Nate, ten facet sprawił, że mimo, iż nie jestem miłośniczką rolnictwa i wsi to uwierzcie dla niego byłabym w stanie tam wyjechać choćby zaraz :P Kwintesencja gorącego kowboja, a do tego doskonały ojciec. I skoro o rodzicielstwie mowa to należą się brawa za postać Evie, córki Sky i Nate`a, jej zadziorność, wygadanie, inteligencja i wiara w to, że wszystko się ułoży były po prostu niesamowite. To taki typ książki, którą chciałam skończyć by poznać losy bohaterów, a z drugiej żal mi było przewracać kartki, bo nie potrafiłam się z nimi rozstać. Fabuła może Was momentami zaskoczyć, ujawnione tajemnice zaboleć, ale to po prostu kolejna przyjemność z czytania tej historii. Mogłabym Wam o niej pisać i pisać ale najlepiej będziecie jeśli sami po nią sięgniecie, bo nie da się oddać ani klimatu tej opowieści ani jej świetnej konstrukcji <3\n22-08-2021 o godz 18:51 przez: glinka_54_czyta\n🗝🗝🗝Recenzja🗝🗝🗝 Premiera 11.08.2021 "Zpomninany mężczyzna" -I. M. Darkss Pełny przeznaczenia, tajemnic i intryg romans, który chwyci Wasze serca prostotą i magią. Keylynn, artystyczna dusza, która spełnia się pisząc książki o miłości. Kocha to co robi. Saba również czeka na tego jedynego. W przeszłości miała kogoś takiego. Pierwsza miłość. Pierwsze motylki w brzuchu. Ale jedno wydarzenie zmieniło wszystko. Kiedyś nieśmiała i słodka, teraz przebojowa i pewna siebie. Pod maską nowej osoby stara się zapomnieć o wszystkim. Nowa "Keylynn" nie boi się wyzwań. Jednak nikt nie wie ile ta zmiana ją kosztowała. Kiedy chodzi o miłości i o kogoś o kim nie można zapomnieć, jest w stanie walczyć. Z całych sił. Nathaniel, wspaniały człowiek z dumna wychowuje córkę. Męski, seksowny ale także troskliwy. O swoje kobiety dba jak żaden facet. Nie wstydzi się robić rzeczy, które nie jednego faceta by załamały. Jest też bardzo samotny. Tęskni za ukochaną. Jednak nie pogrąża się w nim, ma dla kogo żyć. W jego życiu zdarzyło się coś co odebrało mu nadzieję na przyszłość i ma miłość, ale zarządzenie losu pozwala mu zaznać tego czego tak mocno pragnął. Dwa zapomniane/niezapomniane serca, po latach muszą od nowa wskrzesić w sobie dawne uczucie. Skrzywdzeni i zapomnieni. Łaknący bliskości i miłości. Czułe słowa i zwykła ludzka bliskość, zbliża tych dwoje do siebie. Ale czy tajemnice i intrygi;, które z dnia na dzień rosną nie okażą się tylko gwoździem do trumny ? Historia pełna rodzinnego ciepła z rozsądną dawką humoru, z sprytną i niegrzeczną dziewczynką, z tajemnicą, która niszczy i intryguje, która ma uratować a w rzeczywistości może wszystko zniszczyć. Żeby nie było zbyt słodko to będzie też strasznie i paranormalnie. Autorka zawarła w książce takie rzeczy i wizje, które nieźle potrafią namącić czytelnikowi w głowie. Ale dodanie takiego akcentu do historii spowodowało, że jeszcze bardziej chciałam ją przeczytać. Z gęsią skórką przekręcałam kartki. Sceny łóżkowe naszych bohaterów nie raz wywołały mocny rumieniec. A wręcz poważnie rozgrzewały. Historia pokazuje, że czasami naszego przeznaczenia nie da się uniknąć. Nieważne ile byśmy robili uników, to ono dopnie swego. Jeśli ktoś jest nam pisany to spotkamy go prawdziwy czy później. Jeśli chcecie przeczytać wyborny romans z dreszczykiem, bo te akcje paranormalne, naprawdę powodowały, że włosy stawały dęba. Takim to sposobem dostajemy tak intensywny i emocjonalny romans, że oderwanie się od niego powoduje niedosyt. I powtarza się schemat "Jeszcze tylko jeden rozdział" ❤ 10/10🗝\n13-08-2021 o godz 12:10 przez: k.tomzynska\nMuszę przyznać, że mam bardzo mieszane uczucia po przeczytaniu „Zapomnianego mężczyzny”. Styl autorki jest prosty, lekki i przyjemny w odbiorze dzięki czemu książkę czyta się naprawdę bardzo szybko. Fabuła… niebanalna historia, chociaż muszę przyznać że jakoś szczególnie mnie nie porwała. Mamy malutki wątek nadprzyrodzony, ponieważ duch nawiedza naszą bohaterkę w snach i przywołuje ją do powrotu do rodzinnego miasteczka, a także ciężkie wydarzenia z przeszłości no i oczywiście wielką miłość. Teraźniejszość przeplata się ze wspomnieniami z przeszłości, dzięki czemu stopniowo odkrywamy karty i dowiadujemy się jakie wydarzenia aż tak odmieniły życie Eden/Keylynn. Z przykrością muszę przyznać, że bardzo szybko domyśliłam się o co chodzi, jednak spodobało mi się, że autorka wspomina jakie piętno zostawia to na osobie pokrzywdzonej i jakie może nieść za sobą konsekwencję. Nie zabrakło także pikantnych scen, które nie są przesadzone i zbyt szczegółowe. Ot zwykłe opisy zbliżenia dwójki ludzi. Bohaterowie… Moją ulubienicą bez dwóch zdań jest Evie. Może to dlatego, że widzę w niej samą siebie! Wygadana, pewna siebie, inteligenta i zadziorna nastolatka, która momentami potrafi swoim zachowaniem wbić w fotel oraz rozśmieszyć do łez. Nate - takiego kowboja chciałaby niejedna z nas! Opiekuńczy, zadziorny, szarmancki, a gdy trzeba niegrzeczny… Zdecydowanie rozpala zmysły! Natomiast Eden/Keylynn… Cóż jej postać kompletnie nie przypadła mi do gustu. Rozumiem ciężką przeszłość, zagubienie, itp jednak wydaje mi się, że jestem do niej uprzedzona przez próbę budowania relacji opartej na kłamstwie, czy nazwijmy to ładniej zatajaniu prawdy. Brzydzę się tego i być może przez to mam na jej temat takie, a nie inne zdanie. Dodatkowo jest też lekkomyślna co jeszcze bardziej mnie do niej zniechęciło. Na plus w kreacji tej bohaterki zasługuje fakt, że pomimo ciężkich przeżyć wyrosła na pewną siebie kobietę co naprawdę się chwali. Nie mogę pozostawić bez komentarza samego wydania - okładka piękna, lecz literówki to dla mnie tragedia! Bardzo zwracam na to uwagę i niestety, ale troszczkę się ich tutaj znalazło. „Zapomniany mężczyzna” to powieść o przeznaczeniu i prawdziwej miłości, która zdarza się tylko raz. Momentami potrafi rozśmieszyć, ale i przywołać smutek. Kryje w sobie przesłanie, z którego jestem pewna, że każdy czytelnik wyciągnie wnioski. Pomimo, że główna bohaterka nie przypadła mi do gustu to całość oceniam dobrze i uważam, że warto sięgnąć po tę książkę, aby oderwać się od szarej rzeczywistości.\nNiewolnica mafiosa Darkss I.M.\nTen zakazany Darkss I.M.\nZapomniany mężczyzna Darkss I.M.\nŚwiatło w mroku Darkss I.M.


Natura i Dzika przyroda - Olympus\nDlaczego warto używać sprzętu Olympus do fotografowania przyrody\nStrona główna »Aparaty »Dlaczego Olympus »Natura i Dzika przyroda\nFotografia natury i dzikiej przyrody\nFotografowanie natury i dzikiej przyrody może być prawdziwym wyzwaniem. Najlepsze zdjęcia często powstają w odległych i trudno dostępnych miejscach. Gdy w końcu uda nam się znaleźć wymarzony obiekt, zazwyczaj mamy tylko jedną szansę, by nacisnąć spust migawki w odpowiednim momencie. Aparaty Olympus sprawdzają się w każdych warunkach. Upał, mróz, deszcz, problematyczne oświetlenie, nieprzewidywalnie zachowujące się zwierzęta, wyjątkowa atmosfera – zawsze możesz polegać na naszym systemie. Olympus oferuje innowacyjne, lekkie i kompaktowe aparaty wyposażone w nowatorskie funkcje fotografowania.\nJak zrobić idealne zdjęcie? Wybierz aparat z krótkim czasem otwarcia migawki oraz szybkim i precyzyjnym systemem AF. Dodaj do tego najwydajniejszą* stabilizację obrazu (IS) zapewniającą skuteczność do 7,5 EV, innowacyjny tryb fotografowania w wysokiej rozdzielczości (High Res) oraz wysoką jakość obrazu przy słabym oświetleniu. Każde Twoje zdjęcie będzie niezwykle atrakcyjne i ostre. * Stan na lipiec 2019. Około 7,5 EV; aparat OM-D E-M1X z obiektywem M.Zuiko Digital ED 12-100mm F4.0 IS PRO przy ogniskowej 100 mm.\nKompaktowy i uszczelniony system gotowy na każdą pogodę\nOlympus oferuje alternatywę dla starszych technologicznie, mniej ergonomicznych systemów fotograficznych – lekkie aparaty i obiektywy gwarantujące mobilność. Wiemy, że ostatnią rzeczą, jakiej potrzebujesz podczas fotografowania dzikiej przyrody jest ciężki sprzęt, który Cię ogranicza. Obiektywy M.Zuiko z łatwością zabierzesz ze sobą wszędzie, nawet ultrateleobiektywy. Szukasz najlepszego korpusu, który sprawdza się w każdych warunkach pogodowych*? Chcesz robić zdjęcia, kiedy inni uciekają przed deszczem? Wybierz E-M1X (stan na lipiec 2019) lub inny nasz zaawansowany model OM-D. | * Uszczelnienie (sprawdź parametry danego aparatu i obiektywu).\nTworząc wydajne i ergonomiczne aparaty, nieustannie wprowadzamy na rynek innowacyjne rozwiązania, m.in. ultradźwiękowy system redukcji kurzu (SSWF), system AF z detekcją fazy i krzyżowymi czujnikami (należy sprawdzić parametry danego aparatu), a także zaawansowane elektroniczne wizjery, które precyzyjnie pokazują, jak będzie wyglądać zdjęcie, zanim naciśniemy spust migawki (nawet w pełnym słońcu). Nasze odchylane/obrotowe ekrany LCD pozwalają fotografować pod każdym możliwym kątem, a szeroka gama systemowych akcesoriów Olympus gwarantuje wysoką jakość zdjęć w każdych warunkach.\nObiektywy M.Zuiko produkowane są od ponad 80 lat w oparciu o innowacyjne technologie optyczne. Zapewniają wysoką jakość obrazu i niezrównaną mobilność. W naszej ofercie znajdziesz kompaktowe obiektywy doskonałe do fotografowania natury i dzikiej przyrody. Wybierz M.Zuiko Digital ED 12-100mm F4.0 IS PRO, ED 40-150mm F 2.8 PRO lub ED 300mm F4.0 IS PRO. Uzupełnij swój zestaw o konwertery MC-14 oraz MC-20 i fotografuj nawet trudno dostępne miejsca.\nObserwacja i fotografowanie natury\nZachwycające światło - przewodnik\nRecenzja Telekonwertera MC-20\nFotografia ptaków z ED 100-400mm F5.0-6.3 IS\nFotograf w walce z budzikiem\nMalowanie światłem w Namibii\nPorady dotyczące makrofotografii\nJak fotografować niedźwiedzie polarne\nPortrety na łonie natury\nNiedźwiedzie z Kamczatki\nZmień aparat na OM-D E-M1 Mark II\nZalety obiektywów Olympus Pro\nRaport z podróży: Svalbard\nPierwsza zima z E-M1X


Błędy w książkach – czyja to wina? • Ula Łupińska\nBłędy w książkach – czyja to wina?\nZ pewnością oglądaliście kiedyś teleturniej typu „Milionerzy”, „Familiada” czy „Jeden z dziesięciu”. Gdzieś tam w studiu nagraniowym biedni uczestnicy nadwyrężali zwoje mózgowe, podczas gdy Wy siedzieliście rozparci wygodnie w swoich fotelach, zupełnie bez stresu popijając chłodną colę i leniwie skubiąc chipsy. Chociaż to nie Wy mieliście szansę na wygraną, odpowiadaliście z równie wielkim zaangażowaniem. Wczuwaliście się, współczuliście z powodu trudnych pytań, podziwialiście czyjąś wiedzę i… tylko od czasu do czasu ofukiwaliście uczestnika, bo JAK MOŻNA NIE WIEDZIEĆ, że produktem końcowym glikolizy jest kwas pirogronowy? Przecież to takie oczywiste! W szkole tego uczą!!!\nI tak samo jest z poprawianiem tekstów.\nWszyscy są tacy mądrzy, gdy znajdą litrówkę, i śmieją się z przypadkiem zauważonej spacji przed kropką, a kiedy przychodzi co do czego – plączą się w przecinkach, mówią „wziąść” i tak naprawdę nie widzą błędu w słowie „wymyśleć”.\nPani Elżbieta będzie teraz najbardziej znaną korektorką w internecie ;)\nChyba nigdy nie dostałam do poprawy strony…\nPosted by Pani Korektor on Thursday, January 28, 2016\nKorektor jest jak uczestnik takiego teleturnieju: ma za sobą miesiące (jeśli nie lata) zdobywania wiedzy, szlifowania jej i uaktualniania. Raz ma lepszy dzień, a kiedy indziej gorszy. Bywa, że działa pod wpływem stresu, bo dano mu bardzo mało czasu, albo nie ma wystarczającej motywacji, bo nagroda główna (wypłata) nie jest warta aż takiego wysiłku. I wreszcie: są korektorzy lepsi i korektorzy gorsi. Tak samo nie wszyscy uczestnicy teleturniejów są omnibusami, bo niektórzy wzięli się zupełnie z przypadku.\nAle porzućmy teraz telewizyjne zgadywanki i skupmy się na błędach w książkach. Czy to wina korektora? Nie da się jednoznacznie odpowiedzieć na to pytanie. Proces wydawniczy jest żmudną pracą wielu osób i na każdym etapie może dojść do niedociągnięć. Redaktor nie dostrzeże absurdów w tekście, pierwszy korektor mimo to odwali świetną robotę (choć po części nie swoją), lecz przyjdzie drugi korektor i to wszystko zniweczy. Albo w ogóle nie będzie drugiej korekty! Jeszcze w międzyczasie autor nie zgodzi się na większość poprawek, a na koniec przyjdzie zmęczony składacz, który z gapiostwa pominie parę zmian… Po tym wszystkim książkę jednak uda się złożyć, grafik przygotuje piękną okładkę, a że nie zauważy literówki, którą zrobił w nazwisku autora? Przecież nie od tego on jest… I kogo wtedy się obwini?\nNie chcę tłumaczyć korektorów. Sama często łapię się za głowę, gdy widzę, ile błędów jest w książkach, które czytam, i z pewnością część tych niedoróbek to wina niechlujnej korekty. Jestem wręcz przekonana, że na świecie jest masa osób, które nie nadają się do tej pracy, chociaż może bardzo by chciały. Z ciekawości czasem przeglądam strony internetowe firm, które reklamują swoje usługi edytorskie – nie uwierzylibyście, ile błędów tam można znaleźć! Im na pewno nie powierzyłabym swojego tekstu. Ale czy Jan Kowalski wie, jak odróżnić dobrego korektora od złego? Niestety nie wie.\nChciałabym tylko, żebyście zapamiętali, że błąd w książce to nie musi być wina korektora. Nawet jeśli ktoś jest dobry w swoim fachu – też zwyczajnie może czegoś nie zauważyć. Tam, gdzie występuje czynnik ludzki, istnieje też ryzyko błędu. Normalna sprawa. Poza tym: książka może być tak naszpikowana błędami, że korektor cudem wyłapie 99% z nich, ale my się o tym nie dowiemy, bo zobaczymy tylko ten 1%. Z tego powodu daleka jestem od osądzania.\nI właśnie dlatego też nigdy nie zaglądam do książek ani czasopism, przy których pracowałam. Zwyczajnie boję się, że znajdę jakiś błąd i będzie mnie on nawiedzał po nocach…\nMój mąż sprawdza moje teksty. Jest moim redaktorem i korektorem. Jako redaktor naczelny nawet pracował. Ja jednka nie o tym. Chodzi mi o to, że, gdy czytam swój tekst po korekcie zdarza mi się znaleźć ze zamiast że, czy inne tego typu drobne błędy. Tak więc kumam, rozumiem i współczuję.\nNikt nie jest w stanie być swoim korektorem, dlatego przyda się właśnie ktoś taki ;)\nCo to za osoby, które by bardzo chciały być korektorem, ale się nie nadają? Rozumiem, że to nie są osoby, które dopiero zaczynają pracę jako korektor, i dużo się jeszcze muszą nauczyć. Jak zatem rozróżnić osobę, która zostawi błąd w książce przez presję czasu itp., od tej, która się nie nadaje?\nOsoby, które nie mają odpowiedniej wiedzy, są zbyt mało dociekliwe, za mało czepliwe, za mało krytyczne. Brakuje im oka do wyłapywania drobiazgów. Zwyczajnie widać, że bardzo dużo im brakuje.\n„Jak zatem rozróżnić osobę, która zostawi błąd w książce przez presję czasu itp., od tej, która się nie nadaje?”\nPod presją czasu każdy reaguje inaczej, nie znam się na tym :) I niestety nie wiem, jak odróżnić dobrego korektora od słabego, sama głowię się nad tym od dłuższego czasu.\nNa studiach miałam zajęcia z korekty z panią doktor, która ma wieloletnie doświadczenie w redagowaniu tekstów i jest w tym świetna. Widać było po sposobie, w jaki przekazywała nam wiedzę, że zna się na rzeczy. Przez ostatnie trzy miesiące przygotowywałam z nią publikację w ramach praktyk zawodowych. Według pani doktor do tej pracy trzeba mieć odpowiedni temperament (nie tłumaczyła mi jednak, co ma dokładnie na myśli, ale jeszcze ją o to zapytam). Ona widzi, którzy studenci się do tego nadają, a którzy nie. Drugą ważną sprawą jest ciągłe doskonalenie swoich umiejętności. Im więcej tekstów się poprawia, tym więcej się widzi i praca idzie sprawniej. Trzecia kwestia to pogłębianie swojej wiedzy z zakresu poprawności językowej (a także „przyjaźni” ze słownikami :D). Wiadomo, że nie uzna się czegoś za błąd, nie mając świadomości, jakie są normy…\nPowiedziałabym, że bycie dobrym korektorem to wypadkowa predyspozycji, wiedzy, umiejętności i…pasji :) Jeśli kogoś naprawdę kręci taka praca, będzie się do niej przykładał i stale rozwijał swój warsztat.\nA potknięcia zdarzają się zawsze. Nawet najlepszym. Jesteśmy tylko ludźmi :)\nA czy to nie jest tak, że doświadczonym może się wydawać, że są to osoby mało dociekliwe, mało czepliwe, mało krytyczne, a one po prostu na początku kariery takie są, ponieważ dopiero się uczą? Niektórych błędów nie widzą, ponieważ sobie ich jeszcze nie uświadomiły. I że z czasem wyłapują coraz więcej błędów, wiedzą przede wszystkim, co sprawdzać i na czym mogą się wyłożyć. Nie rozumiem stwierdzenia, że ktoś się do czegoś nie nadaje. Ale być może to ja się w tym wypadku mylę.\nByć może czasami tak jest, że ktoś jest na początku drogi. Często jednak widzę osoby z dużym doświadczeniem, jednak z wciąż małą wiedzą. A przynajmniej za małą. Zwłaszcza że taka osoba (początkująca czy słaba w swoim fachu) zwykle pobiera takie samo wynagrodzenie jak osoba z dużą wiedzą…\nKorektor musi mieć tzw. oko. Kto nie ma zdolności widzenia tekstu w taki szczególny sposób, nie zostanie korektorem. Poza tym korektor musi mieć wiedzę z zakresu Słownika Ortograficznego oraz Słownika Poprawnej Polszczyzny.\nW praktyce oko, owszem, zdarza się często,ale wiedza z zakresu SO i SPP o wiele rzadziej, a w dodatku korektorzy wcale się nie kwapią do poszerzania swojej wiedzy.\nKażdy zawód wymaga pewnych predyspozycji i jeśli ktoś ich nie ma, to znaczy, że się nie nadaje. Nie ma tu wiele do rozumienia. Daltonista nie będzie dobrym florystą, grafikiem komputerowym czy projektantem wnętrz, a człowiek bez poczucia rytmu nie nadaje się na dyrygenta czy muzyka.\nA jak odróżnić słabego korektora od dobrego? Pewnie czasem się nie da. Jeśli dobry korektor wykona swoją pracę w 15 minut, a słaby będzie się bardzo starał i poświęci na tę samą pracę godzinę – to efekt prawdopodobnie będzie taki sam.\nOj, akurat wątpię. Szybkość nie zawsze jest właściwym wyznacznikiem. Ktoś dobry po prostu dostrzeże błąd, słaby – niekoniecznie.\nWszyscy jesteśmy omylni, zgoda. Mam jednak dwa pytania:\n1. Dlaczego w książkach wydawanych przed laty błędów było jednak mniej. A nie było wtedy Worda i opcji automatycznego sprawdzania pisowni.\n2. Co się stało z wynalazkiem erraty dołączanej niegdyś do większości książek?\nAd 1. Nie wiem, czy na pewno tak było. Masz jakieś konkretne dane?\nZ tego, co się orientuję, nie było takiego pośpiechu przy wydawaniu książek, a żeby zostać korektorem w wydawnictwie, trzeba było przejść chociażby jakieś testy. Nie każdego brano. Było też więcej osób pracujących nad jedną książką, a teraz najlepiej, żeby jeden człowiek był od redakcji, korekty, składu i nie wiadomo czego jeszcze…\nAd 2. Musisz zapytać w wydawnictwach, dlaczego z tego zrezygnowano.\nKonkretnych danych, w sensie statystycznego zestawienia, nie mam. To moje, czytelnika, subiektywne odczucie. Mam zwyczaj poprawiać błędy we własnych książkach i kiedyś zdarzało mi się to rzadko, teraz natomiast są praktycznie w każdej, tyle że w niektórych mniej. Pośpiech z pewnością szkodzi. I owszem, często jest tylko jeden korektor. Ale bywa i tak, że wymienia się cały sztab ludzi pracujących przy książce, a efekt jest taki, jakby była tylko jedna redakcja i to po łebkach. Może wydawnictwa oszczędzają na korektorach?\nJeśli o to chodzi, to korektor za pracę nad książką dostaje bardzo, bardzo mało pieniędzy. To jest jeden z tych powodów, dla których przestało mi się chcieć współpracować z wydawnictwami. Skoro za ten sam zakres prac (lub nawet mniejszy) mogę dostać trzy–cztery razy więcej np. od jakiejś firmy, to dla mnie wybór jest oczywisty.\nDlatego ja nie wieszam psów na korektorach. Lubię za to wieszać na wydawnictwach – w końcu one powinny dopilnować tego, żeby książka się nadawała do czytania. Nie mówię jednak tutaj o jakichś pojedynczych błędach, jak wspomniana przez panią spacja przed kropką, tylko o nawale błędów i zjedzonych końcówek.\nDokładnych danych nie jestem w stanie podać, bo są to tylko informacje, które trzymam w głowie. Pochodzą one z obserwacji, czytania książek, czasopism oraz innych form wydawniczych. Najwięcej baboli strzelają ogromne wydawnictwa. Te, które wydają mnóstwo książek miesięcznie. Wśród mniejszych się to praktycznie nie zdarza – ot może jakaś pojedyncza spacja. Królem niedoróbek w moim prywatnym rankingu jest pewne innowacyjne wydawnictwo, które z początku naprawdę bardzo lubiłem. Kiedy jednak przeczytałem X książek i w każdej mogłem naliczyć co najmniej kilkanaście błędów to jednak mi się odechciało. W sumie to byłem szczęśliwy, jeśli znalazłem TYLKO kilkanaście śladów po braku korekty.\nNie dziwi mnie jednak, że coraz częściej książki są w tragicznym stanie edytorskim – wystarczy zajrzeć na takie portale jak Oferia czy inne Zlecenia Przez Net. Tam się normalnie wydawnictwa ogłaszają! A ludzie się prześcigają kto zejdzie poniżej 10 gr za sprawdzenie znormalizowanej strony. Za takie pieniądze poważny korektor się pracy nie podejmie – to jak jałmużna. Jednak taki studenciak, który myśli że poprawianie jest proste i szybkie z chęcią dorobi sobie do piwa weekendowego. Wydawnictwo zaoszczędzi trochę grosza, studenciak będzie (powiedzmy) szczęśliwy, a że czytelnik będzie narzekał? Ważne, że zostawi pieniądze! A autorowi jakieś tam ochłapy też rzucimy.\nZawsze i wszędzie będę więc powtarzał, że za korektę książek odpowiada wydawnictwo, czy się to komuś podoba czy nie. To ono jest winne baboli i ono powinno brać na klatę swoje błędy. Gnojenie korektorów nic nie da, bo nigdy nie wiemy czy ostatnio wydany bestseller jakiegoś tam wydawnictwa nie był poprawiany przez studenta znalezionego na jakiejś Oferii. O ile w ogóle był poprawiany przez kogoś innego jak przez samego autora po pół roku od napisania książki.\nMam dokładnie tak samo! Do książek, nad którymi pracowałam nie zaglądam wcale. Za to na jakimś forum śmiali się, że w „mojej” książce pojawił się niejaki Hans Solo. Nie znoszę Gwiezdnych Wojen i zostawiłam to tak, jak zrobiła to tłumaczka i oto mamy efekty, bo nawet nie przyszło mi do głowy, że może to być błąd.\nZa to ochoczo zajrzałam kiedyś do swojej, już wydrukowanej i oprawionej, magisterki. Od razu trzeba było wszystko rozrywać, bo nagle przy czterdziestym czytaniu odkryłam kilka błędów. Właśnie dlatego do swoich książek nie zaglądam – wolę się nie katować ;)\nO, kurczę :D A przez całą książkę przewijał się ten Hans Solo czy tylko w jednym miejscu się pojawił?\nJedno miejsce. Ale i tak o jedno za dużo ;)\nCzyli widziałaś w całym tekście Hana Solo i nie wyczaiłaś błędu z Hansem? I jeszcze tłumaczysz to brakiem zainteresowania Gwiezdnymi Wojnami. Wybacz, ale to jest żenujące.\nJest żenujące, zgadzam się. Nic jednak na to nie poradzę. W tekście od tłumaczki miałam Hansa, nazwisko znałam ze słuchu, więc nie zaświeciła mi się w tym miejscu czerwona lampka ;) Redaktor merytoryczny też nie zauważył błędu, ale on pewnie skupiał się na tym, co w książce było najważniejsze. Han Solo do elementów istotnych tutaj nie należał.\nImię jednego z głównych bohaterów to rzeczywiście mało istotny element ;) Ale nadal nie rozumiem jakie znaczenie ma tutaj Twoja znajomość/nieznajomość Gwiezdnych Wojen. Jeśli czytam jakąkolwiek książkę i imię którejkolwiek postaci jest przekręcone, to jest to łatwe do wyłapania. Denerwują mnie takie błędy. Czytam teraz książkę (poradnik), w której nazwisko pewnej osoby jest zapisane w trzech wersjach (dwóch błędnych) na dwóch sąsiednich stronach. Jakoś nie muszę znać tej osoby, żeby to zauważyć.\nSkąd pomysł, że to jeden z głównych bohaterów? Wierz mi, w biografii zespołu muzycznego taka postać jak Han Solo przywołana aż raz nie ma wielkiego znaczenia :)\nMyślałem, że tłumaczyłaś któreś wydanie Gwiezdnych Wojen :) Czytam teraz polską wersję książki „The Antidote” autorstwa Olivera Burkemana. Powiedz mi jak to jest możliwe, że w tej książce jest byk na byku? Czy korektorzy nie czytają całości po skończonej pracy? Książka roi się od źle odmienionych słów (przypadek niepasujący do kontekstu), źle zapisanych nazwisk itd. Pomijam fakt, że nawet tytuł źle przetłumaczono. Oryginalny tytuł to „The Antidote: Happiness for People Who Can’t Stand Positive Thinking”, a przetłumaczono to na „Szczęście. Poradnik dla pesymistów”. Nie chodzi mi o przetłumaczenie The Antidote na Szczęście, bo w zmianie tytułu nie ma nic strasznego. Ale podtytuł jest już nieudolnie przetłumaczony, bo „people who can’t stand positive thinking” i „pesymiści” to, delikatnie mówiąc, nie jest to samo. Książka z pesymistami nie ma nic wspólnego i to wygląda tak, jakby autor polskiego tytułu nigdy jej nawet nie przeczytał.\nRedaktor nie może czegoś nie znosić i w związku z tym nie mieć o tym pojęcia. Han Solo jest elementem kultury, jeśli redaktor wie, że nie znosi tematu, to tym bardziej powinien sprawdzić. Nie trzeba oglądać „Stawki większej niż życie”, żeby nie napisać Hans Klops. Hans Solo to rzeczywiście kompromitacja. Zresztą co to znaczy „Nie znoszę Gwiezdnych Wojen”, skoro tak bardzo nie ma Pani o nich pojęcia, że nie wie, jak się nazywa kultowy ich bohater.\nJa na przykład nie oglądałam żadnych „Gwiezdnych wojen”, ale Hana Solo znam.\nNiemniej ciekawa jestem, co tłumaczka miała w głowie, gdy pisała o Hansie Solo. Bo zapewne pojawił się on w książce nie bez powodu, tłumaczce powinien się z czymś skojarzyć, jeśli przekład miał być dobry. Najwyraźniej też nie znała tej postaci.\nWydaje mi się, że „Gwiezdne wojny” są tak osadzone w popkulturze, że chcąc nie chcąc coś się o nich wie, nawet jeśli się ich nie oglądało (jak ja) czy nawet nie lubi. Ale właśnie: to mnie się wydaje, a trochę bez sensu oceniać własną miarą :) Tak czy siak, jeśli to była jednorazowa wpadka, tobym wybaczyła. Ale jeśli tak było w całej książce – zastanawiam się, co to za nierzetelna tłumaczka.\nHan Solo? Pierwsze słyszę. Mam w związku z tym nadzieję, że sama nigdy nie trafię na nic związanego z „Gwiezdnymi wojnami” :)\nIleż znam takich historii… Nielogiczna ścieżka pracy między redaktorem, korektorem, składem, konsultantem i znajomym królika. Albo scalanie pracy redaktora i korektora. Albo faktycznie tekst TAK ZŁY, że nie wiadomo, w co ręce włożyć. Albo wykańczająca praca „na wczoraj”. No ale potem zostaje nazwisko korektora i wstyd. Ech.\nCzytając polskie książki raczej rzadko dostrzegam jakiś błąd. Na pewno wprawiony korektor je dostrzega, ale zwykły czytelnik raczej nie. A orientuje się Pani ile razy książka musi przejść korektę, zanim zostanie wydana? Dwa razy?\nZanim zostałam korektorem, też widziałam :) Tak, zwykle są dwie korekty.\nCieszę się, że nie widzę takich błędów, bo straciłabym radość z czytania.\nTrzy słowa: errare humanum est. Twórca, pisarz, dziennikarz, tłumacz, redaktor, korektor – wszyscy jesteśmy tylko ludźmi i mamy prawo do popełniania błędów. I o ile jestem wielką zwolenniczką idei „równania w górę” i dążenia do ideału, to jednak mam w sobie ogromną wyrozumiałość. Literówka to literówka, od tego się nie umiera :-)\nMnie się wydaję, że trochę dziś za bardzo polega się na autokorekcie. Gdy mam wyłączoną, ale o tym nie wiem, to nie widzę żadnego błędu. A po włączeniu wszystko na czerwono ;) Inna kwestia to taka, że jak sama piszesz, korektorzy marnie zarabiają, a przecież w tym zawodzie trzeba się wykazać ogromną wiedzą.\nU mnie autkorekta podkreśla absolutnie wszystko na czerwono więc jej nie ufam.\nPisząc ten komentarz zamiast „na” napisałam „an” i to było jedyne słowo, które nie było podkreślone.\nO autokorekcie i różnych narzędziach też kiedyś pisałam: http://ulalupinska.pl/narzedzia-do-korekty-tekstow/ ;)\nJak dla mnie literówki mogą się zdarzyć, ale bardziej razi mnie brzmienie zdań – szczególnie w niektórych książeczkach dla dzieci. Pisałam kiedyś o tym na swoim blogu i zastanawiałam się, czyja jest to wina. Zrzuciłam ją na wydawnictwa :) http://mojesedno.pl/2012/03/12/dobry-jezyk-w-ksiazkach-dla-dzieci/\nZ mojego wydawniczego doświadczenia – każda książka czytana jest wielokrotnie przez wiele osób. Mimo to, niemal każda lektura pozwala znaleźć błąd. Ja już niemal znam na pamięć książki nad którymi pracuję, co jest bardzo zgubne, bo za każdym razem trzeba czytać, jakby się czytało pierwszy raz.\n„litrówkę” – jedna z moich ulubionych literówek :D Przepraszam, nie mogłam się powstrzymać.\nArtykuł – sama prawda. Na redakcyjnej, której mi nikt nie pokazał, redaktorką była Barabara…


Forum Centralne • Zobacz wątek - Ustawa o obywatelstwie sarmackim\nUstawa o obywatelstwie sarmackim\nprzez MAP 13 mar 2014, o 19:50\nW imieniu Rady Ministrów zgłaszam projekt nowej ustawy o obywatelstwie.\nProjekt realizuje postulaty NSZZ “Represja” - podniesienie kryterium aktywności przy statusie aktywnego obywatela (20 wypowiedzi/30 dni) oraz zastrzega sprawowanie funkcji publicznych tylko dla aktywnych obywateli. Nieaktywny obywatel nie może zostać funkcjonariuszem, nieaktywny funkcjonariusz traci funkcję.\nZ przyjemnością odpowiem na pytania sformułowane zrozumiale.\n1. Wniosek o nadanie obywatelstwa składa się w wyodrębnionym dziale Forum Centralnego. Wniosek zawiera uzasadnienie.\n1) zamieszkuje Księstwo Sarmacji od co najmniej 14 dni i opublikował co najmniej 20 wypowiedzi na Forum Centralnym lub posiadał obywatelstwo w przeszłości oraz\n2) nie został pozbawiony obywatelstwa na podstawie art. 8 w okresie 6 miesięcy poprzedzających złożenie wniosku.\n3. Po rozpoznaniu wniosku Książę ogłasza zamiar nadania lub odmowy nadania obywatelstwa; w przypadku mieszkańca, który posiadał obywatelstwo w przeszłości, może także wydać postanowienie w sprawie nadania obywatelstwa.\n4. W przypadku ogłoszenia zamiaru nadania obywatelstwa wnioskodawca składa przysięgę obywatelską w wątku na Forum Centralnym zawierającym jego wniosek.\n1. Rotą przysięgi obywatelskiej jest: „Przysięgam, że jako obywatel sarmacki, wykonując swe prawa i obowiązki, zawsze na uwadze mieć będę dobro całej rzeczypospolitej sarmackiej; że będę wspierał Konstytucję i prawa Księstwa Sarmacji oraz bronił ich przed wszystkimi wrogami, zewnętrznymi i wewnętrznymi; oraz że będę wspierał Księstwo Sarmacji ze wszystkich swoich sił, kiedy prawo lub dobro wspólne będą tego wymagać”.\n2. Przysięgę obywatelską można złożyć z dodaniem formuły religijnej.\n1. Aktywnym jest obywatel, który w okresie ostatnich 30 dni zamieścił co najmniej 20 wypowiedzi w formie artykułów lub komentarzy w serwisie internetowym Księstwa Sarmacji albo w jawnych działach Forum Centralnego.\n2. Wyłącznie aktywni obywatele mają prawo do sprawowania funkcji publicznych. Przepisu zdania poprzedzającego nie stosuje się do Księcia oraz sędziów Sądu Najwyższego.\n3. Jeżeli przepis szczególny nie stanowi inaczej, Kanclerz stwierdza utratę funkcji przez funkcjonariusza publicznego, który utracił status aktywnego obywatela.\n1. Utrata obywatelstwa następuje wskutek:\n1) zrzeczenia się obywatelstwa,\n2) trwającej ponad 30 dni nieobecności w systemie informatycznym.\n2. Utrata obywatelstwa jest skuteczna z chwilą postanowienia Księcia.\n1. Książę może pozbawić obywatelstwa obywatela, który:\n1) nie oddał głosu w dwóch kolejno po sobie następujących albo pierwszych po nadaniu obywatelstwa wyborach i referendach ogólnokrajowych,\n2) złożył publiczne oświadczenie o opuszczeniu Księstwa Sarmacji, chociażby poza jego terytorium.\n2. Pozbawienie obywatelstwa jest skuteczne z chwilą postanowienia Księcia.\n1. W art. 14 ust. 1 Ustawy Sejmu nr 154 — Ordynacji wyborczej z dnia 12 kwietnia 2012 r. p. 6 staje się p. 7 oraz dodaje się p. 6 w brzmieniu „utraty statusu aktywnego obywatela”.\n2. Art. 2 ust. 21 Ustawy Sejmu nr 175 o Naczelnej Izbie Architektury z dnia 11 maja 2013 r. otrzymuje brzmienie „Radca traci funkcję w przypadku złożenia rezygnacji, odmowy złożenia lub niezłożenia oświadczenia określonego w art. 5 ust. 1, utraty lub pozbawienia obywatelstwa sarmackiego, utraty statusu aktywnego obywatela, skazania lub ukarania za przestępstwo popełnione z winy umyślnej albo odwołania przez Izbę. Utratę funkcji stwierdza Książę (Sekretarz Izby), w drodze postanowienia”.\n1. Ustawa wchodzi w życie z dniem ogłoszenia, za wyjątkiem art. 5 ust. 2 i 3 oraz art. 9, które wchodzą w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia.\n2. Traci moc Ustawa Sejmu nr 114 o obywatelstwie sarmackim z dnia 18 października 2010 r.\nRe: Ustawa o obywatelstwie sarmackim\nprzez Paulus Buddus 13 mar 2014, o 22:05\nPytanie czysto ciekawskie: co da zwiększenie takiego limitu przy i tak niskim zainteresowaniu ludzi w ogóle mikronacjami? Co prawda Księstwo Sarmacji jest najliczniejsze, ale patrząc na to co się dzieje to cały czas te same osoby działają nowych jak nie widać tak nie widać.\nprzez leszcz 13 mar 2014, o 22:17\nkwestia ustalania progów aktywności to jedno, a kwestia pozyskiwania, a przede wszystkim integracji i włączania nowych mieszkańców do społeczności to drugie. I nie należy tych kwestii zbyt mocno łączyć.\nZapewniam, Panie Pośle, że rząd kwestii opieki nad nowymi mieszkańcami poświęci bardzo wiele uwagi, za co ręczę. Bo ta kwestia była pomijana i dramatycznie zaniedbano ten problem. Co dziś widać, bo wystarczy wejść na stronę ze statystykami nowych mieszkańców. Ich jest dość sporo. A ilu przebija się do aktywnego życia? Marniejszy chyba odsetek, niż kiedykolwiek, bo w ogóle im w tym nie pomagamy. To się jednak nieco zmieni.\nprzez Rihanna 13 mar 2014, o 22:38\nleszcz napisał(a): A ilu przebija się do aktywnego życia? Marniejszy chyba odsetek, niż kiedykolwiek, bo w ogóle im w tym nie pomagamy. To się jednak nieco zmieni.\nPoseł Buddus już zauważył Panie Leszczyński, że coraz mniej osób jest zainteresowanych mikronacjami. W dobie wszechobecnej technologii, która sprawia, że sprawy forumowe są coraz mniej interesujące dla części osób powoduje, że mamy taki, a nie inny odsetek. A to, że wiele osób się rejestruje to jedno, drugie to, że część osób się odzywa w wątku witającym i znika w otchłani. No i oczywiście Pan poseł Leszczyński próbuje nam powiedzieć, że to my im nie pomagamy. A czy słyszał Pan poseł o słomianym zapale. Tak właśnie jest. Część rejestrujących chce zbawić Sarmację aby po 2 dniach przestać się logować! I w tym tkwi problem! Oczywiście można stworzyć udogodnienia, ale tutaj trzeba chęci ludzi tych co do nas przychodzą bo nasze nie starczą!\nWracając do progu aktywności i projektu ustawy. W tymże projekcie widzę próg 15 wypowiedzi przy klasyfikacji aktywności, a nie jak to Pan Kanclerz określił 20. Chyba, że tutaj chodzi o próg dla nowych obywateli.\nprzez MAP 13 mar 2014, o 23:03\nJakimś cudem zgubiłem fragment zwracający uwagę na przywrócenie możliwości pozbawienia obywatelstwa za złamanie przysięgi obytwatelskiej.\nUważam, że jak na każdym forum powinniśmy mieć możliwość odcięcia trolla. Obojętnie, czy jest to troll początkujący jak Paweł Zanik, czy mieszkaniec o dłuższym stażu, któremu w pewnym momencie przestawiają się zapadki w mózgu i po prostu staje się trollem. Książe jest zaworem bezpieczeństwa i gwarantem praworządności tej procedury.\nDrogi Kolego Paulusie,\nUważam, że duży wpływ, oprócz najazdu ordy wandejskiej, na spadek zainteresowanych Sarmacją ostatnimi czasy ma poluzowanie wymogów. 45 wypowiedzi w 90 dni czyli 1/4 roku to naprawdę niewiele. Zliczanie aktywności z 30 dni gwarantuje, że o aktywność w celu utrzymania statusu aktywnego obywatela będzie się trzeba starać cały czas. 20 wypowiedzi - artykułów, postów, komentarzy to tak naprawdę niewiele. Podejrzewam, że ja swój licznik wyrobiłem w czasie trzech ostatnich dni. Weźmy pod uwagę, że każdy nowy artykuł, post czy komentarz, który pojawi się dzięki konieczności stałego dbania o licznik znacząco zwiększa szansę na aktywność, bo zazwyczaj ktoś na artykuły, komentarze, posty odpowiada. I machina sama się napędza.\nDo tego ważne, prawda, jest żeby dyskusja odbywała się w sprzyjających warunkach, a każdy zaaplikował sobie czopek na inflammatio recti, straszliwą chorobę opisaną już przez wielkiego Strzała*, od objawów i geograficznego miejsca zaobserowania nazwana bólem Duppy.\n*Strzał z Duppy - pytaj senatora Czuguł-chana.\nprzez Hugo 13 mar 2014, o 23:07\nProszę o nieruszanie przepisów o przywróceniu obywatelstwa.\nWnoszę o dodanie artykułu z numerem jaki najlepiej będzie pasował do układu aktu:\n1. Osoba, która utraciła obywatelstwo sarmackie z przyczyn wskazanych w art. 6 ust. 1 pkt 2 może złożyć wniosek o przywrócenie obywatelstwa w wyodrębnionym dziale Forum Centralnego.\n2. Książę może wydać postanowienie w sprawie przywrócenia obywatelstwa. Art. 3 ust. 2-5 nie stosuje się.\n3. Książę może podjąć decyzję o zastosowaniu procedury nadawania obywatelstwa zgodnie z art. 3.\nPrzepisy odwołują się złożonego przez Pana Kanclerza. Taka możliwość już jest zarówno w obecnie obowiązującej ustawie, jak w systemie - nie zwiększa to papierologii.\nprzez MAP 13 mar 2014, o 23:16\nRihanna Arped napisał(a): Panie Marszałku!\nPosłanko Rihanno, ale to właśnie naszym zadaniem jest, żeby w tej otchłani nie znikali. Da się zatrzymać nowych mieszkańców . Od mojego powrotu w Baridasie nowi mieszkańcy stanowili trzon społecznośc (w tym i Pani poseł i nasz kolega Buddus). Wystarczy tylko pomóc im się zaaklimatyzować, wypytywać i podsuwać pomysły. Owszem, 1 nie odpisze na wiadomość, z 2 po 6 dniach nie będzie kontaktu, ale trzeci zostanie. RM pochyli się i nad tym problemem.\nTo pomyłka redakcyjna, poprawiam na 20.\nprzez MAP 13 mar 2014, o 23:19\nNie mogę wyedytować sam. Nie wiem czy to musi być w trybie autopoprawki, czy nie Panie Marszałku, ale zgłaszam, że w art. 5 projektu ustawy zrobiłem babola i zamiast wymogu 20 wypowiedzi jest 15.\nprzez A0014 13 mar 2014, o 23:36\nZ tym poluzowaniem wymogów to bym nie przesadzał - one były zaostrzone, natomiast uwzględniły też tych których rząd na przykład taki jak ten może zniechęcić tak, że nie chce się tu nawet odzywać. Nie widzę powodów by ktoś miał mniejszy głos przez destrukcję RM\nWidzę również, że cofa się możliwość wycofania się ze zrzeczenia obywatelstwa. A szkoda, bo dzięki temu można by więcej obywateli zatrzymać a i te decyzje są bardziej przemyślane. A nie nieodwracalne, z których ciężko się komuś wycofać.\nNo ale powodzonka jeśli to przez te przepisy mamy zastój i hordy wandejskie, a nie przez sarmacką hołotę.\nprzez MAP 13 mar 2014, o 23:55\nMisza Kaku napisał(a): Z tym poluzowaniem wymogów to bym nie przesadzał - one były zaostrzone, natomiast uwzględniły też tych których rząd na przykład taki jak ten może zniechęcić tak, że nie chce się tu nawet odzywać. Nie widzę powodów by ktoś miał mniejszy głos przez destrukcję RM\nMoże jeśli kogoś zniechęca do aktywności rząd wybrany w demokratycznych wyborach to nie dojrzał do bycia obywatelem. Nie rozumiem w jaki sposób 3 dni pisania gwarantujące status aktywnego obywatela przez kolejnych 90 dni miałyby zaostrzać wymagania.\nDzięki temu można odstawiać szopkę z rzucaniem i rozmyślaniem się z rzucania obywatelstwa. A rzucaj obywatelstwo 4 razy w nerwach, tylko nie dziw się jeśli za którymś razem Książę nie nada ci go ponownie. Obywatelstwo nie jest ani straszakiem, ani kartą przetargową. Obywatelstwo = zaangażowanie.\nCzytajże to co napisałem ze zrozumieniem.