Wybierz gofry - Ice Berg | Groupon\n2 porcje dowolnych gofrów za 11,99 zł i więcej opcji w Ice Berg (do -46%)\n2 porcje dowolnych gofrów\n4 porcje dowolnych gofrów\n6 porcji dowolnych gofrów\n11,99 zł zamiast 21 zł za 2 porcje dowolnych gofrów,\n23,99 zł zamiast 42 zł za 4 porcje dowolnych gofrów,\n33,99 zł zamiast 63 zł za 6 porcji dowolnych gofrów.\nOferta obejmuje wszystkie gofry dostępne w lokalu. Menu znaleźć można tutaj.\nSprawdź dostępne terminy i rezerwuj tel. 601 234 350 z 24-godzinnym wyprzedzeniem wraz z podaniem kodu zabezpieczającego. W przypadku nieodwołania rezerwacji groupon przepada.\nHistoria i tradycja produkcji lodów Ice Berg sięga 1972 roku, kiedy w niewielkiej, rodzinnej cukierni w Dziwnówku (woj. zachodniopomorskie) mistrz cukierniczy – Józef Klimek – dobrał unikalne proporcje składników, co stało się początkiem wyjątkowej receptury. Lody Józefa Klimka kilkukrotnie uznano za najlepsze na Zachodnim Wybrzeżu, a przepisy mistrza do dziś stosowane są w lodziarni Ice Berg.\nBazą lodów są naturalne składniki: jaja, cukier, masło, mleko, śmietana, przyprawy i owoce. By zachować oryginalny smak sprzed lat, firma Ice Berg zakupiła maszyny stosowane w czasach Klimka, co umożliwia utrzymanie tej samej technologii produkcji.\nW menu lodziarni znaleźć można również inne słodkości: gofry, ciasta, naleśniki, smoothies oraz gorące i zimne napoje. Z myślą o najmłodszych przygotowywane są specjalne desery, które cieszą oko oraz podniebienie.


Data: 25 cze 2020 - 11:45:04\n> Mnie bardziej ciekawi ten zapis:\n> 4. ... lub jednoznacznie zidentyfikowany punkt\n> szczegółu terenowego I grupy.\n> Rozumiem to tak, że np. pobieram z mapy\n> współrzędną włazu, narożnika ogrodzenia czy co mi\n> tam do głowy przyjdzie i jeżeli odchyłka nie\n> przekracza określonych to jazda z pomiarem. To po\n> co tu w ogóle dywagacja na temat osnowy? Wolałbym\n> się skontrolować na jakimś szczególe niż grzebać\n> za wątpliwej jakości osnową.\n- Jeśli w okolicy masz wadliwą osnowę, to masz też wszelkie szanse, że szczegóły I grupy też są obarczone takim błędem. Często w terenie wiejskim łatwiej zidentyfikować punkt III klasy niż dobrze pomierzony szczegół.\nTen pomiar kontrolny na szczególe mogę zrozumieć, ale po kiego grzyba mam transformować dobre wyniki pomiarów GNSS na złą osnowę III klasy założoną np w 1980 r.? W dodatku może te punty osnowy są przesunięte? Znam takie przypadki, gdy koledzy po fachu 20 lat temu "wznowili" cały ciąg trójki wykopany podczas budowy wodociągu, zrobili to przy pomocy ruletki z opisów topograficznych, punkty istnieją do dziś. I teraz inny geodeta, po sprawdzeniu, że te punkty nie pasują (pow. 12 cm) - zrobi na nie transformację pomierzonych GNSS szczegółów, graniczników itd. Ten zapis pkt 7 jest bardzo szkodliwy!


ACTION Centrum Edukacyjne jest firmą, dla której ochrona prywatności jest sprawą największej wagi. Z niniejszej Polityki Prywatności dowiesz się jakie Dane Osobowe gromadzimy, w jaki sposób je przetwarzamy oraz jakich standardów przestrzegamy.\nProsimy o zapoznanie się z treścią Polityki Prywatności zanim skorzystasz z Serwisu. Zamieszczenie danych osobowych w Serwisie oznacza zgodę na przechowywanie i przetwarzanie Danych Osobowych przez ACTION Centrum Edukacyjne. Jeśli nie akceptujesz Polityki Prywatności, nie możesz korzystać z Serwisu. W przypadku pytań lub wątpliwości, skontaktuj się z nami korzystając z danych kontaktowych podanych na końcu Polityki.\nACTION Centrum Edukacyjne: firma ACTION Centrum Edukacyjne Sp. z o.o., z siedzibą w Warszawie, przy ul. Poselskiej 11, NIP: 525-23-88-265, zarejestrowana w Sądzie Rejonowym dla m. st. Warszawy, Sąd Gospodarczy, XIII Wydział Gospodarczy Krajowego Rejestru Sądowego pod numerem 0000276018.


Anoreksja ciekawostki. Przyczyny anoreksji - Medycyna estetyczna - Studio urody\nprzez okularnia-legionowo.pl · Opublikowane 21 listopada 2017 · Zaktualizowane 21 listopada 2018\nAnoreksja to bardzo niebezpieczne zaburzenie odżywiania, z którym łączy się spory lęk przed przybraniem na wadze. Osoby cierpiące na to zaburzenie podejmują szereg działań, czasem bardzo niebezpiecznych dla zdrowia, w celu osiągnięcie jak najniższej masy ciała. Aby przyjmować jak najmniej kalorii często się głodzą.\nAnoreksja ciekawostki, objawy, przyczyny\nChoroba występuje głównie pośród młodych, nastoletnich dziewczyn, nie jest to jednak reguła. Może dotknąć osoby w każdym wieku, niezależnie od płci. U podłoża anoreksji leży wiele czynników społecznych, biologicznych, kulturowych, rodzinnych i osobistych. Jednym z głównych powodu, dla których młode osoby chorują na anoreksje jest brak akceptacji swojego ciała prowadzący do szeregu kompleksów. Ma na to duży wpływ między innymi wizerunek idealnego ciała, promowany w mediach. Mimo, że wygląd modelek i modeli często poprawiany jest w programach graficznych, podprogowo dociera do młodych ludzi komunikat, że tak wygląda atrakcyjna i szczęśliwa osoba. Chęć dorównania temu nierealnemu wzorcowi ma bardzo negatywne skutki. 1 na 10 przypadków anoreksji kończy się śmiercią na skutek niedożywienia albo samobójstwem, jest to więc problem., którego nie można pod żadnym pozorem bagatelizować.\nPowody alkoholizmu. Z czego wynika uzależnienie od alkoholu Przyczyny picia alkoholu Alkoholizm jest w dzisiejszych czasach zjawiskiem powszechnym, choć nie nowym. Mimo, że kojarzy się głównie z nietrzeźwymi osobami przesiadującymi pod osiedlowymi sklepami,...\nPrzyczyny uzależnień. Co powoduje uzależnienia? Uzależnienie to nacisk, jaki odczuwa dany człowiek, aby spożywać określone środki (naturalne lub chemiczne), albo wykonywać określone czynności. Do najbardziej znanych należy uzależnienie od narkotyków,...\nDopalacze ciekawostki. Problem z dopalaczami Dopalacze to potoczna nazwa różnego rodzaju środków zawierających substancje psychoaktywne. Nie znajdują się one na liście środków kontrolowanych przez ustawę o przeciwdziałaniu narkomanii, przez co...\nLekomania ciekawostki, statystyki. Problemy z nadużywaniem leków Lekomania ciekawostki Lekomania, czyli mówiąc inaczej uzależnienie od leków to stan, w którym jednostka przyjmuje leki zbyt często oraz w zdecydowanie za dużych dawkach. Jest...\nUzależnienia xxi wieku. Współczesne uzależnienia Wraz ze zmieniającymi się czasami pojawiły się też nowe uzależnienia. Z powodu pędu, w jakim przyszło nam żyć i stresu, który dotyka nas na co...\nTagi: alkoholizm przyczynyalkoholizm skutkianoreksja ciekawostkiczynniki psychicznedopalacze i ich wpływ na organizm człowiekagrzyby halucynogennegrzyby psylocybinowemarihuana uzależniamechanizmy uzależnienia od alkoholuodmiany grzybów halucynogennychprzyczyny sięgania po alkoholprzyczyny uzależnieńprzyczyny uzależnienia od alkoholuskutki alkoholizmuterapia alkoholowa na czym polegazakupoholizm leczenie\nprzez okularnia-legionowo.pl · Published 30 kwietnia 2017 · Last modified 13 lipca 2017\nNastępny post Terapia alkoholowa na czym polega? Jak wyleczyć alkoholizm?\nPoprzedni post Przyczyny uzależnień. Co powoduje uzależnienia?\nGdzie najlepiej kupić okulary?\nGdzie najlepiej kupić stylowe okulary z ładnymi oprawkami? W Polsce znajduje się aż 3 500 salonów optycznych. Liczba …\nZagraj w Multi Multi\nGra, która dziś nazywa się Multi Multi jeszcze jakiś czas temu nazywała się Multi Lotkiem. Zasady gry nie …\nDla wielu osób siłownia jest oazą, ucieczką od znoju i dramatu, jakie może przynieść codzienne życie. Przez godzinę …


Neuca koncentruje się na niezależnych aptekarzach – Farmacja.pl\nFarmacja.pl > Bez kategorii > Neuca koncentruje się na niezależnych aptekarzach\nNeuca koncentruje się na niezależnych aptekarzach\nNeuca ma 29,1 proc. udziału w rynku hurtu aptecznego, którego […]\n– Wpływ nowelizacji na rynek będzie widoczny w długim terminie, nie oczekujemy szybkiego przełożenia się jej na wyniki. Faktem jest jednak, że już same prace nad nowelizacją bardzo mocno i pozytywnie wpłynęły na nastroje wśród właścicieli aptek, którzy żyli pod dużą presją ze strony sieci. Można więc oczekiwać, że niezależni aptekarze będą myśleć bardziej perspektywicznie, inwestować i podpisywać dłuższe umowy – mówi Piotr Sucharski w Pulsie Biznesu.\nWięcej na ten temat pisze Puls Biznesu.\nfarmacja.pl z humorem #300


Prezentacja placówki | I LO im. Mikołaja Kopernika w Łodzi\nI Liceum Ogólnokształcące im. Mikołaja Kopernika to najstarsza polska szkoła średnia w Łodzi, zaliczana od lat do grona dziesiątki najlepszych szkół w Polsce, w której współczesność splata się z tradycją. Szkoła wielorako wpisuje się w pejzaż Łodzi - i jako wybitna placówka dydaktyczna od lat utrzymująca wysoki poziom kształcenia, z której rekrutują się całe pokolenia łódzkiej inteligencji, i jako miejsce o szczególnej aurze, o której wszyscy, którzy przez nie przeszli, mówią z sentymentem.\nSami uczniowie podkreślają bogatą tradycję Kopra, nosząc na co dzień mundurki w formie granatowej marynarki z metalowymi znaczkami z sylwetką Mikołaja Kopernika w klapie, zaś w przypadku stroju galowego dodatkowo na szyi przewiązują krawaty bordo z logo szkoły.\nOd 1910 roku szkoła niezmiennie mieści się w budynku przy Więckowskiego 41, który wpisany jest do rejestru łódzkich zabytków. Gmach, pieczołowicie odnowiony w latach 2004-2006, zachował wiele pięknych detali architektonicznych, jednocześnie spełniając standardy miejsca, w którym kształci się zgodnie z wymogami współczesności.\nWypracowanie przez lata oryginalnych metod pracy z uczniami zdolnymi zaowocowało stałym, wysokim miejscem I LO w Łodzi w ogólnopolskich rankingach szkół - dwukrotnie pierwsze miejsce i tytuł najlepszej szkoły średniej w Polsce, trzecie miejsce w tzw. rankingu na 15-lecie. Na te sukcesy złożyło się grono laureatów i finalistów olimpiad przedmiotowych – ponad 1000 osób, wśród nich należy podkreślić dokonania 40 medalistów olimpiad międzynarodowych. Powodem do dumy jest także fakt, że 100% naszych uczniów kontynuuje edukację na studiach wyższych.\nUczniowie, nauczyciele, absolwenci tworzą szczególną "rodzinę". O przywiązaniu do tego miejsca świadczy najlepiej działalność Stowarzyszenia wychowanków Gimnazjum i Liceum im. M. Kopernika w Łodzi. Młodzież wie, że w Koprze warto się uczyć, bo to miejsce ciekawe i inspirujące. Być jego uczniem to gwarancja sukcesu na maturze, droga do prestiżowych studiów na najlepszych uczelniach w Polsce i za granicą, to powód do dumy.


WSPÓLNYMI-SIŁAMI:  Ocena bloga: na-kartkach-pamietnika.blogspot.com\nEtykiety: bardzo dobry, Fenoloftaleina\n Ocena bloga: na-kartkach-pamietnika.blogspot.com\nAdres: Na kartkach pamiętnika\nAutorka: Taka Miłość\nTematyka: romans historyczny, dramat, kryminał\nTradycyjnie: piszę oceny niestandardowe, czyli nie bawię się w punkty, a opinię końcową wystawiam w oparciu o ogólne wrażenie. Przecinki, które należy dopisać, zaznaczałam w ten sposób: (,). Natomiast pogrubienie ich oznacza, że są zbędne, ale to na wszelki wypadek dopisywałam w komentarzu obok.\nZ góry przepraszam za czepialstwo, ale uważam, że po to tu jestem. Starałam się przynajmniej nie być złośliwa, bo to donikąd nie prowadzi.\nOd razu zaznaczam, że nie wypisywałam wszystkich błędów, bo nie jestem betą.\nMiałam dość duże oczekiwania (ale i zabrałam się do oceniania z większym zapałem), gdyż znam Cię z innego bloga. Komentowałam trochę (jako Corteen, to moje bardziej prywatne konto) Zostaw uchylone i naprawdę byłam pod wrażeniem fabuły owego opowiadania.\nAdres nie jest może szczególnie wyszukany i zachęcający do czytania, ale przynajmniej konkretny i w naszym języku. Spodziewam się powieści epistolarnej/w formie pamiętnika lub takiej, w której bardzo ważną rolę odgrywa czyjś dziennik.\nSzablon bloga określiłabym jako zwyczajny, jednak róże w tle nadają ciekawego, romantycznego klimatu. Wszystko jest jak najbardziej przejrzyste i czytelne. Również do wersji mobilnej nie mam żadnych zastrzeżeń.\nW prawej kolumnie mamy potrzebne gadżety, nic zbędnego. Panuje porządek, aż miło się patrzy. Na Twoim miejscu wrzuciłabym tylko button do bloga, z którym współpracujesz, do jednej z zakładek, ale to indywidualna kwestia.\nW pierwszej z nich umieściłaś krótki opis opowiadania. W jego prostocie jest coś takiego, że — nawet gdybym, nie była oceniającą — zabrałabym się przynajmniej za prolog.\nKlara (,) będąca już staruszką, pragnie rozliczyć się z przeszłością. — Postawiłabym przecinek w tym miejscu i w ten sposób stworzyła wtrącenie (jak masz w przypadku ostatniego zdania w streszczeniu o tajemniczym mężczyźnie).\nGdyby nie wyśrodkowany tekst, nie miałabym się do czego przyczepić.\nTrailer bardzo mi się spodobał, choć jest trochę przydługi. Jednak w dużej mierze odniosłam pozytywne wrażenie dzięki piosence, do której mam ogromny sentyment, więc mój obiektywizm na czas trwania utworu zrobił sobie wakacje.\nZamiast myślników (—) masz dywizy (-). Widzę, że w rozdziałach wszystko już gra i nie muszę tłumaczyć, na czym polega różnica. Wszystkie linki działają, lecimy dalej.\nZostajemy przekierowani na innego bloga, który w dużej mierze skupia się na Twojej osobie. Zwrócę uwagę jednak tylko na tę jedną podstronę, związaną z Na kartkach pamiętnika.\nBrak wcięć akapitowych, lecz przy tak stosunkowo luźnej formie nie są one konieczne.\n(...) dopiero, gdy ułożyłam plan (...) oraz zdanie kilka linijek później dopiero, gdy mam przygotowane (...) — Bez przecinka. Jest to dobrze wytłumaczone na SJP:\nCofanie przecinka przed gdy zachodzi w następujących połączeniach: podczas gdy, właśnie gdy, dopiero gdy, w chwili gdy, teraz gdy, wtedy gdy, potem gdy.\nZauważyłam pewną tendencję: bardzo często stawiasz przecinki, kiedy nie są one potrzebne. Nie zmieniają sensu zdania i nie są na oślep rozrzucane, więc teoretycznie nie popełniasz błędów, ale warto nad tym popracować. Mniej niepotrzebnych wtrąceń i od razu będzie lepiej.\nW zakładce znajduje się link do Ask.fm. Ostatnio odpowiadałaś sześć miesięcy temu, więc radziłabym odświeżyć profil lub wykreślić go z listy kontaktów.\nf) Moje opowiadania\nSporo tego. Gratuluję natchnienia i zaparcia.\nLinki działają, opisy w porządku. Nie ma się nad czym rozwodzić.\ng) Czytasz? Wpisz się!\nNa tej podstronie tekst jest z niewiadomego powodu wyśrodkowany i przynajmniej mnie to na dzień dobry wytrąciło nieco z rytmu.\nChciałabym się dowiedzieć (,) ilu was jest. — Trzeba rozdzielić zdanie podrzędne od nadrzędnego. Podobny błąd popełniasz kilka linijek dalej.\nA więc, niech każdy (,) kto czyta, da mi tutaj znak, że jest.\nPo prostu ci (,) co są zalogowani (,) niech skomentują ze swojego Nicku. — Poprawna forma wyrazu nick w dopełniaczu to nicka. Niepotrzebnie napisałaś go wielką literą (tak jak Anonim, choć to może jakaś forma wyrażenia szacunku do czytelników).\n"Jestem, czytam (i tu tytuł bloga)". — Poprawny polski cudzysłów wygląda tak: „ ” (możesz go zrobić w ten sposób: alt+0132 i alt+0148).\n(...) bo dzięki temu będę wiedziała (,) ilu was jest (...).\nh) Czytam i polecam\nWybacz, ale to sobie odpuszczę. Założyłaś osobnego, rozbudowanego bloga z opisami opowiadań, które czytasz. Zapewne priorytetem nie jest tu poprawność, ale możesz napisać w komentarzu, bym wszystko przejrzała pod tym kątem.\ni) Zareklamuj się\nŚwietnie, ale zanim to zrobisz (,) zapoznaj się z kilkoma postami, jakie umieściłam na tej stronie.\n(...) bo nie chcę (,) byś ze swojej strony polecał mi opowiadania (...). — Bez tego wyrażenia. Nie da się polecać nie ze swojej strony, więc jest absolutnie zbędne.\n(...) chcę (,) byś poznał (...).\n(...) nie chcę (,) byście odebrali to tak (...).\nJa po prostu nie chcę, by ta podstrona stała się śmietnikiem, gdzie każdy będzie wrzucał wszystko i byle jak, bez zastanowienia się (,) czy autorkę tego bloga w ogóle obchodzi tematyka, w jakiej tworzy.\nNie chcę też (,) by trafiali tu ludzie (...).\nUnikaj powtarzania tych samych sformułować (w tym wypadku były to nie chcę i chcę).\nMam po nim bardzo mieszane odczucia. Podoba mi się kierunek, w którym ta historia zmierza. Muszę nawet przyznać, że z podobną tematyką spotykam się po raz pierwszy, jeśli mowa tylko o blogosferze.\nNie zapałałam sympatią do głównej bohaterki (za wcześnie na to, ciężko się przywiązuję), ale poczułam z nią pewną więź. Opowiadana przez nią historia wydała mi się niezwykle autentyczna. Jak taka prawdziwa opowiastka staruszki, która wspomina stare, nie zawsze dobre czasy.\nWielki plus za odpowiednio dostosowany język narratora. W tym przypadku nazwałabym go bardzo klimatycznym, pomógł mi się wczuć. Akcja opowiadania dzieje się w drugiej połowie XIX wieku, więc chwała Ci za konsekwencję. W pamiętniku natomiast bohaterka wyraża się górnolotnie, jak uczona, romantyczna dama.\nJeśli chodzi o błędy, jednocześnie jest ich dużo i mało. Jak to możliwe? Otóż teoretycznie wielu ich nie popełniasz, ale stawiasz niepotrzebne przecinki i często mieszasz konstrukcje (są one jak najbardziej prawidłowe, ale trudne do zrozumienia, musiałam czytać niektóre zdania kilka razy). Stawiasz także zdania-kolosy, przez które czasem trudno przebrnąć i wynieść wszystko, co potrzebne.\nGdyby kiedykolwiek w mym młodym życiu, wpadł w moje dłonie dziennik, z którym mogłabym wieczorami siadać i zapisywać w nim wszystko, to (,) co wydarzyło się minionego dnia albo gdybym otrzymała taki właśnie prezent od któregoś z rodziców, to na środku pierwszej strony, nie wykaligrafowałabym starannie swojego imienia. — Trochę brzmi, jakby tylko w tym przypadku tak nie zrobiła. Bez pogrubionych przecinków. Taki rozwleczony tasiemiec czyta się opornie, choć jest jak najbardziej poprawny i moją propozycję zmiany traktuj jako sugestię. Możesz po prostu pobawić się szykiem i skonstruować to trochę inaczej, by lepiej brzmiało. Na przykład zacząć: Gdybym za młodu znalazła dziennik lub otrzymała taki właśnie prezent od któregoś z rodziców, zapisywałabym w nim wszystko, co wydarzyło się minionego dnia. Na środku pierwszej strony nie wykaligrafowałabym starannie swojego imienia, lecz…\n„Klara”, umieściłabym gdzieś w mało istotnym miejscu. — Niepotrzebny przecinek.\n(...) kimś (,) kim mógłby się chwalić (...).\nZa czasów panieńskich, nigdy nie otrzymałam od nikogo pamiętnika, ale gdyby takowy trafił w moje ręce, to na jego pierwszej stronie, mała dziewczynka, którą wtedy byłam, starałaby się napisać jak najładniej, kanciastymi ruchami dziecięcej, jeszcze niewyćwiczonej dłoni: Niczego tak nie pragnę w mym życiu, jak się zakochać. — Zbyt trudne zdanie złożone jak na dziecko, które dopiero nauczyło się pisać. Przecinki po panieńskich i stronie są niepotrzebne.\nOczywiście, wtedy, nie miałabym na myśli takiego zwyczajnego kochania (...). — Znów niepotrzebnie mnożysz przecinki. Trudno mi doradzać w ich kwestii, bo sama mam problemy z podpinaniem wszystkiego pod irytujące wtrącenia.\nDziś, gdy jestem u schyłku swego życia i zostało mi, naprawdę niewiele już dni, do ostatniej drogi (...). — Jak wyżej.\nPierwotnie nawet nie należał do mnie, a do pewnego pana... pana, którego wystarczy, że przywołam mglistym wyobrażeniem przed swe oczy, a już zbierają się w nich drobinki słonych kropli. — Swe zbędne przy narracji pierwszoosobowej. Z pewnością ten pan był dla niej ważny, więc musiała często go wspominać. Za każdym razem szkliłyby jej się oczy? To chyba trochę zbyt patetyczne, przesadzone. Lepiej napisać o ukłuciu w sercu czy ściśniętym gardle.\nDo dnia dzisiejszego, kartki pomiędzy jego wspomnieniami, świecą pożółkłą bielą i czekają na to (,) aż uzupełnię jego wspomnienia, swymi własnymi i dopełnię nimi naszą historię. — Piszesz naprawdę dobrze, ale nad interpunkcją musisz popracować. Tak częste stawianie przecinków wręcz utrudnia czytanie, potrafi zmienić sens zdania.\nStarłam łzę toczącą się po mym policzku i udałam na dół (...). — Mam wątpliwości co do użycia określenia tocząca się w stosunku do łzy, choć gdzieś mi się takie wyrażenie obiło o uszy. Na Twoim miejscu zamieniłabym na spływającą. Fragment o policzku zbędny, bo po czym miałaby się toczyć? Natomiast po udałam zjadłaś się.\nWystarczyło odkręcić skuwkę i przyłożyć stalowy element do pierwszej, pożółkłej, przybrudzonej stronicy, by napisać tytuł: Na kartach pamiętnika. — Znów tylko sugestia. Uważaj, żeby nie przedobrzyć. Nadmiar określeń także nie jest dobry. W tym przypadku brzmi jeszcze nieźle, ale innym razem może wyjść sztucznie. Zbędny przecinek po pierwszej.\nUważaj (,) o czym marzysz za młodu (...).\nUważaj (,) o czym marzysz za młodu, gdyż twe pragnienia mogą się ziścić, a jak nie od dziś wiadomo – choć za marzenia nie karzą i nie strącają do czeluści piekielnych za ich malowane obrazy przed naszymi oczyma, to już za spełnienie swych marzeń, może nam przyjść zapłacić bardzo wysoką cenę. — Po oczyma dałabym kolejny myślnik, a po marzeń usunęłabym zbędny przecinek.\nPierwszy wpis Klary\nDo fabuły nie mam dosłownie żadnego zarzutu. Rozdział bardzo mi się podobał. Pierwsze spotkanie przyszłego męża z pewnością nie było książkowe i podobne do tych z komedii romantycznych. Trudno się więc dziwić, że nie zapałałam sympatią do Artura. Perypetie małej Klary i jej przyjaciół uznałabym za rozkoszne. Naprawdę szkoda, że w polskiej blogosferze powstaje tak mało podobnych tekstów.\nJak już wspominałam wcześniej, wszystkich błędów nie wypisuję. Zwłaszcza gdy są powtarzalne.\nPamiętam (,) jak zapragnęłam nauczyć się jeździć konno.\nZawsze płakałam (,) kiedy prośby, groźby i obietnice nie skutkowały.\n(...) ale z pobłażliwym przymrużeniem oka, patrzyła na to (,) jak ojciec zaspokajał moje kaprysy. — Bez przecinka po oka. Tu mamy klasyczny przykład, że stawiasz je wszędzie… tylko nie tam, gdzie powinnaś. Najczęściej pomijane przez Ciebie zasady przedstawię w podsumowaniu. Przymrużenie oka samo w sobie jest pobłażliwe, więc nie musiałaś tego dopowiadać.\nWiele ich było. Wydaje mi się, że kapryśna byłam już w łonie matki (...).\n(...) robiłam wszystko, by móc udać się tam z nią, by spotkać pana Henryka (...).\nDziwne, to było, bo jako dziecko, zazwyczaj, zgadzałam się z ojcem. — Spróbuj przeczytać to, robiąc przerwę na oddech wraz z każdym przecinkiem. Zostawiłabym tylko ten przed bo.\nMatka nie chciała (,) bym urządzała sceny przy ludziach (...).\nPamiętam to jak przez mgłę, bo wspomnienie te zamazała mgła czasu. — To.\nMusiałam więc znosić tę okropną sukienkę całe przedpołudnie, siedząc w salonie i popijając herbatkę, zagryzając ją krakersikami. — Tu Ci się za to namnożyło imiesłowów. Może: Musiałam więc znosić tę okropną sukienkę całe przedpołudnie, kiedy siedziałam w salonie, popijając herbatkę i zagryzając ją krakerskikami.\n(...) dziś nie wiem (,) jakim cudem było to możliwe (...).\nWszędzie się za nimi włóczyłam, po części czyniąc im tym na złość, a po części myślę, że sprawiałam im też tym trochę przyjemność, w końcu zawsze kryłam ich wygłupy przed rodzicami.\nPewnego dnia, gdy Krystian spędzał u nas ferie i przez jedną psotę wkłuł sobie w stopę szkło, to ja mu je wyjmowałam, i bandażowałam ranę. — Zauważyłam tendencję do stawiania przecinka przed i.\n(...) uroczył był, gdy był ode mnie o głowę niższy (...). — uroczy.\nUdało mu się to osiągnąć jeszcze we wieku dziecięcym. — W (po w w wieku mamy samogłoskę).\nRadzę robić częściej wcięcia akapitowe i unikać takich ścian tekstu jak przy akapicie rozpoczynającym się: Krystian i Filip…\nKrystian i Filip byli bardzo ważni w moim życiu, dlatego też to oni dwaj, wyryli się najbardziej w kamieniu mych wspomnień z wczesnego dzieciństwa. — Bez przecinka po dwaj.\nCiekawe (,) dlaczego wtedy Filip nie martwił się moją figurą?\nGdybym faktycznie przez to znacznie utyła, to chyba nigdy bym mu nie podarowała.\nTeraz myślę, że dla kogoś obserwującego, całe zajście z boku, taka scena, musiała przezabawnie wyglądać. — Zostaje tylko pierwszy przecinek.\n(...) a potem (,) biegnąc (,) celuje nim w dwóch uciekających chłopców.\n(...) nie zawsze czyniłam (,) co wypada (...).\nTo była dla mnie szansa i pamiętam ją (,) jakby to było wczoraj.\n(...) w życiu było dokładnie tak (,) jak mawiał Mateusz\nTak, naprawdę, wszystkiemu winny był węgiel (...) — Zbędne przecinki.\nTamtego dnia biegłam (,) ile miałam sił w małych nóżkach i byłam już bliska celu.\nPatrz (,) jak łazisz, smarkulo.\nUbodło mnie to do żywego, gdyż wtedy nie rozumiałam, iż smarkul, znaczy tyle samo co dzieciak. — Bez przecinka po smarkul. Poza tym to jednak lekceważące określenie.\nNie wiedziałam (,) gdzie znajdował się wcześniej (...).\n(...) chłopak wcale nie był taki biedny (,) za jakiego w tamtej chwili, w mych oczach, uchodził. — Niepotrzebnie w mych oczach wydzieliłaś przecinkami.\nDrugi wpis Klary\nNiesamowicie urzekła mnie scena z listem w butelce, która poszła na dno, bo dzieciaki jej nie zakorkowały. Tak samo z upadkiem i liściem, czy włazem. Gdybym miała oceniać samą fabułę, chwaliłabym tylko i chwaliła, bo jestem, nie ma co ukrywać, totalnie zauroczona. Zakończenie wbiło mnie w fotel. Nie spodziewałam się tak tragicznych konsekwencji, a zaskakiwanie czytelnika jest bardzo ważne.\nTrudno mi wypisywać błędy, bo praktycznie w każdym zdaniu jest za dużo przecinków, a powtarzanie się nie ma sensu.\nWskazywałam powtórzenia, choć nie psuły mi one radości z czytania, gdyż Klara jako staruszka, opowiadając o dzieciństwie, wypowiadała się jak mała dziewczynka, co także mnie ujęło.\nJako dziecko zawsze się smuciłam (,) kiedy Krystian wyjeżdżał albo kiedy my – ja i Filip, musieliśmy wracać ze wsi do domu. — Po Filip także myślnik zamiast przecinka.\nNaszą mamką była Helena. Nie byliśmy szczególnie bogaci, ale też nie należeliśmy do biednych, dlatego w naszym domu była służba, ale nieliczna. Była kucharka (...).\nJak nie trudno się domyślić (...). — nietrudno.\nRzeka, która przepływała przez nasze miasteczko, to była ta sama, która płynęła także przez pobliską wieś, tę samą, z której pochodził Krystian.\nZa czasów mojego dzieciństwa, rzeka ta była tematem tabu, a nam – maluchom, wmawiano (...). — Jeśli już stawiasz myślnik przed wtrąceniem, musisz go także wstawić na końcu.\nOczywiście kłamano, choć może nie do końca było to kłamstwo. Zwyczajnie, nie był to jedyny z powodów. — Zbędny przecinek po zwyczajnie.\n(...) mamy czekać na to (,) aż wybierzemy się na wieś (...).\n(...) dlatego, że (...). — Dlatego że to wyrażenie, którego nie rozdzielamy przecinkiem. Ten błąd popełniasz także kilka linijek później.\n(...) gdzie mieścił się targ, i cukiernia (...). — Bez przecinka.\n(...) to (,) jak one dokładnie wyglądają (...).\nPewnie każdy (,) kto znajdzie ten pamiętnik, a potem przeczyta ten wpis, zastanowi się dłużej nad tym tematem i zapyta (...).\nOdpowiedź jest prostsza (,) niż mogłoby się wydawać.\nTeraz, z biegiem lat, wydaje mi się, że ktoś musiał policji donieść, o jakimś wyjątkowo dużym transporcie, gdyż umundurowani wojskowi chodzili także wzdłuż rzeki i po pobliskim lesie. — Bez przecinka po donieść.\nNie wiem (,) dlaczego uważali (...).\nale nas, jako dzieci, bardzo ciekawiło (,) czy mają rację.\nUdawaliśmy, że to nie dzieje się naprawdę, że to tylko taka zabawa w piratów, poszukujących skarbów i wyobraźnia pozwoliła nam w to uwierzyć, a tym samym zamaskować strach. Nadal odrobinkę się lękaliśmy, ale to tylko w chwili, gdy przeszedł nam (przez) drogę szczur. — Bez przecinka po piratów.\nRzuciliśmy się do biegu, ale nie mieliśmy szans, gdy byliśmy skupieni w grupie. Zdecydowaliśmy się rozdzielić, biegnąć poprzez niemal całkowitą ciemność, do której wzrok już odrobinkę się przyzwyczaił. — Dzieciaki popełniły ten sam błąd co 80% bohaterów horrorów... Ciekawe, jak to się skończy.\nKiedy mnie udało się wyjść na powierzchnie (....) — powierzchnię.\n(...) a jeśli to będzie konieczne, to nawet po niego zejść z powrotem do lochów.\nBył naszym przyjacielem, a w czasach, w których żyłam, słowo przyjaciel znaczyło więcej niż dziś. — Jak Klara będzie biadolić o starych, dobrych czasach, wskazując wady współczesnych, to chyba przestanę ją lubić.\nPrawdziwych przyjaciół cechowała lojalność i pomoc w potrzebie, a nie odwracanie się plecami do potrzebującego, zamykanie oczu, i zatykanie uszu. — Bez przecinka po oczu.\nTo już nie były psy i ich szczekanie, a wyraźnie wystrzał z broni, najprawdopodobniej ze strzelby. — Usunęłabym to wtrącenie. Chłopcy mogli się jeszcze tego domyślać (zwłaszcza że wcześniej oglądali bronie), ale Klara? Różnica w odgłosie nie jest nie wiadomo jak duża, by tak mała dziewczynka zwracała na to uwagę, słysząc strzał, i wspominała o tym w pamiętniku.\nDniem śmierci Krystiana, uznano dzień świętego Mateusza (...). — Bez przecinka.\nTrzeci wpis Klary\nJuż chciałam napisać, że Klara nie poradziłaby sobie tak dobrze na wysokościach, ale doskonale wybrnęłaś. Kolejna świetna scena.\nBardzo podobało mi się także fragment, gdy dziewczynka zamknęła oczy, widząc chłopca na koniu pędzącego wprost na ogrodzenie. To pokazało (również jej zniszczona relacja z bratem), jak ogromny wpływ wywarła na dzieci śmierć Krystiana.\nKlara opowiada tak barwnie, że na miejscu wszystkich dzieciaków z okolicy uwierzyłabym, że Artur to wilkołak.\nFilip zamknął się w sobie i jedynym (,) czym się zajmował (,) było budowanie statków. Pierwsze były z papieru, ale ten szybko namakał (...). — Te szybko namakały.\nBurzliwa jesień sprawiła, że rzeka wylewała, pola i jego dobrodziejstwa gniły (...). — Bez przecinka po wylewała. Ich.\n(...) drewno było mokre, i nie nadawało się do tego, by od razu rzucić je na palenisko. W szopie też były dziury (...). — Bez przecinka po mokre.\nMoje serce ścisnęła jakaś, niewidzialna pięść (,) w chwili, gdy jeden z młodzieńców, pędził wprost na ogrodzenie. — Zostaje tylko przecinek dopisany przeze mnie.\nPamiętałam, też (,) że poprzysięgłam się za to zemścić. — Źle postawiony przecinek.\n(...) uderzam całym ciałem o twardą ziemie (...). — ziemię.\n(...) język zdawał się zapomnieć (,) w jaki sposób ma się poruszać.\n(...) bo na dworze nie było ciepło, było bardzo wietrznie (...).\nNie umiałam określić (,) czy był ładny.\nMiał nawet kły, gdy się uśmiechał. Choć wujek Tomek miał podobne (...).\nChoroba, to jedyny sposób, by umrzeć, bez konieczności stawiania czoła swemu strachowi przed samą śmiercią. — Zostaje tylko przecinek przed by.\nJestem coraz bardziej zaintrygowana. Ciekawi mnie historia z punktu widzenia chłopaka.\nByło bardzo emocjonalnie. Ruszyły mnie wspomnienia Artura z dzieciństwa: żołnierze spektakularnie obracający się w nicość, modlitwy o to, by ojciec nie powrócił i niegrzeczne zabawy na torach.\nArtur dorósł w równie tragicznych okolicznościach, co Klara. Jego psychikę także w dużej mierze ukształtowało jedno, ale za to jakie wydarzenie.\nZ perspektywą chłopaka jest o tyle dziwnie, że nie wiem, czy powinnam wskazywać błędy, bo niektóre wyraźnie popełniałaś celowo.\nPisarz, także ze mnie marny. — Bez przecinka.\nMatka chciała, bym pokazywał na palcach (,) ile mam lat.\nUstawiałem na szynach żołnierzyki z pierwszym z mych przyjaciół i patrzyłem (,) jak rozjeżdżają je koła pociągu (...).\n(...) składałem ręce jak do pacierzu (...). — pacierza.\nZostawialiśmy tam, na miejscu. Był tam stróż, który je dla nas przechowywał.\nDzieci nie łączyło z sobą nic, oprócz oczów. — Ze. Podejrzewam, że to zabieg celowy. Nie bez powodu Artur na początku wpisu z góry przepraszał za wszelkiego pokroju błędy. Wcześniej i później coś tego pokroju również się pojawiło.\nMój ojciec, nawet z konającym głodem, nie podzieliłby się kromką chleba, tylko jadł na jego oczach i patrzył (,) jak biedak kona. — Z głodu.\nZaśmiałem się, widząc (,) jak łypie na mnie ciekawskim spojrzeniem.\nZrozumiałem, że nie wolno jej było mówić. Ktoś jej zabraniał, ale nie wiedziałem czy matka, czy to jakiś odgórny zakaz.\nPoczułem (,) jak powieki mi opadają (...).\nCzwarty wpis Klary\nNiesamowicie spodobał mi się początek zapisków, które jeszcze bardziej dotyczą Artura. Szkoda za to Filipa. Chciałam zobaczyć, jak wstaje na nogi i żyje tak jak kiedyś, zapominając o stracie przyjaciela.\nZaczęłam rozumieć (,) przez co przechodził, jak żył, do czego dążył, choć chyba nigdy nie będę w stanie pojąć tego (,) ile przeżył.\n(...) a nie patrzeć, niczym ciele w malowane wrota (...). — na.\nZajadałam się nim, co jakiś czas starając się umorusać Filipa, zupełnie jak za czasów, gdy Krystian był z nami, ale nie przyjął tej zabawy szczególnie ochoczo. Najpierw się ode mnie odsuwał, możliwie jak najdalej, bym nie mogła go dosięgnąć, a gdy ja nie ustępowałam i nieustannie podążałam za nim, to po prostu wstał od stołu, pozostawił swój pucharek i odszedł. Było mi smutno, nie tylko dlatego, że nie chciał się ze mną bawić, ale że przez moją nieustępliwość nie zjadł swojej porcji do końca, a budyń czekoladowy, był przecież tym jego ulubionym. — Świetne i subtelnie nawiązanie do zmiany w psychice Filipa i jego relacji z siostrą.\nFilip zamykał się w sobie, z dnia na dzień coraz bardziej, a ja patrzyłam (,) jak marnieje w oczach.\nMieliśmy się tam udać, zanieść rzecz Krystiana, bo było pewne (,) iż wujostwo nie będzie miało więcej potomstwa. — Rzeczy.\nWiększość chłopców, którzy wcześniej ją kopali (,) pouciekała, a kilku się odsunęło, tłumacząc, że to nie oni, ale jeden z nich podszedł.\nNie mogli nawet wyciągnąć z niego (,) jak ma na imię.\n(...) chciałam sprawdzić (,) co porabia.\nNamawiał (,) bym pojechała z nim.\nDrugi wpis Artura\nNieoczekiwany wątek miłosny (w sumie to za dużo powiedziane) pomiędzy Arturem a Wiktorią nadał jego historii kolejnego przyjemnego smaczku. Za to przeżycia chłopaka z ojcem z pewnością intrygują. Mam jakieś swoje własne przypuszczenia, ale czuję, że i tak będę zaskoczona.\nJak wcześniej, mam wątpliwości co do sensu w wypisywaniu niektórych błędów.\nDoprawiłem ją czystą wódką, wprost z piersiówki, którą kiedyś komuś ukradłem, ale nawet już nie pamiętałem (,) w jakich okolicznościach do tego doszło.\nCzułem (,) jakbym się topił, choć to nie ja tego dnia byłem topielcem. — To zdanie jest tak bardzo Arturowe.\n– Nie powinienem był jej bić – przemówiłem, odwracając twarz w stronę brunetki. Pozwoliłem, by jej wargi i moje się zetknęły. Całowałem ją już tyle razy w życiu, że zaczynało mnie to nudzić. Pamiętałem pierwsze dni, gdy ledwie zacząłem ją muskać, dotykać, a moje poczynania były marne, nieśmiałe i całkiem nieumiejętne.\n(...) jak byś mężczyzną (...). — być.\nAnita mnie nie lubiła. Od dzieciństwa nie darzyła mnie sympatią. Gdy była małą dziewczynką, to pewnie sądziła, że odbieram jej uwagę matki i skupiam ją na sobie. Być może sądziła, że zechcę zająć jej miejsce, ale nie miałem tego w planach. Ja byłem jedynie kochankiem Wiktorii, nie chciałem stawać się jej kolejnym dzieckiem.\nLedwie skosztowałem, a do izby wszedł Tymoteusz (,) niosąc dla mnie ubranie, tłumacząc, że to właśnie je kazała mu dostarczyć Anita.\nNa powrót mi przypomniał (,) w jakim stanie do nich przybyłem i dlaczego w takim.\n– Za zimno na kąpiele – odpowiedział, nie zdając sobie sprawy o tragedii (,) jaką była śmierć Filipa. — Z.\nGdy opowiadałem o niej Wiktorii, to w izbie była tylko Anita. Tymek i pozostała dwójka byli w pokoju obok, za zamkniętymi drzwiami.\nGdy tak to wszystko mówiłem, to docierało do mnie (,) jakim jestem strasznym tchórzem.\n(...) kobiety się nie skarżył (...). — skarżyły.\n(...) byłem mordercą (,) zanim jeszcze osiągnąłem pełnoletność.\nWiedziałem, że to Klara, i że powinienem się wycofać, ale zerknęła przez ramie. — ramię.\nZdecydowałem się na staniecie nieco za nią i trochę z boku, ale w końcu postąpiłem krok i zrównałem się z nią. — stanięcie.\nSpojrzałem na nią (,) jakbym nie wiedział (,) o czym mówi.\nNajczarniejszym humorem w tym wszystkim stało się to, że gdy zaprzestałem ojca podtruwać i odmieniłem jego wszystkie leki na te właściwie, to on zaraził się ode mnie i tak po prostu umarł. Nie chciałem mieć kolejnego człowieka na sumieniu, a przynosząc chorobę do pałacu Grandi, doprowadziłem nie tylko do śmierci ojca, a do zarażenia wielu, z czego połowa nie przeżyła, ale ja się wywinąłem śmierci z lepkich łap, bo choć było ze mną najgorzej ze wszystkich, to jak zwykle, choć nosiłem z sobą nieszczęście, to ono zawsze mnie samego omijało. — Jeden z moich ulubionych akapitów. Mam ochotę bić Ci brawa.\nPiąty wpis Klary\nTego rozdziału zapomniałaś dodać do spisu treści.\nPodoba mi się, że dzięki wpisom Artura możemy spojrzeć na niego z innej perspektywy. Znając historię chłopaka, nie tak łatwo go osądzać i ganić za wszystkie czyny. Widać, że ma trudny charakter przez niełatwe dzieciństwo i masę problemów.\nNie ukrywam smutku, widząc, że to już ostatni opublikowany post, na dodatek kończący się w takim momencie! Mam ochotę westchnąć...\nJuż raz widziałam (,) jak ksiądz święci trumnę, a potem ziemia ją zasypuje.\nBudziło niepokój i sprawiało, że zaczęłam się zastanawiać (,) jakie ma pobudki.\nJak zwykle przeskoczył przez duży pień złamanego drzewa, przez co ja aż zamknęłam oczy i zapobiegawczo jeszcze odwróciłam głowę, przyciskając policzek do jednego ramienia. Obawiałam się, że koń nie da rady pokonać tak dużej przeszkody i zarówno on, jak i jego jeździec ulegną wypadkowi. — Wzięło mnie na sentymentalizm. Pamiętam podobną scenę niedługo po śmierci Krystiana.\n– Jaką sprawę? – dopytywałam, idąc z nim w kierunku pastwiska, gdzie posły się krowy. — pasły.\n– A więc pomagaj! – niemal krzyknęłam, bo ciągle nie rozumiałam (,) czemu to akurat mnie zwierza się ze swoich planów. Nie byłam jego doradcą, ani nikim ważnym w jego życiu. — Zbędny przecinek po doradcą.\nArtur przegrywa właśnie przyszłość nas wszystkich w karty albo ruletkę, ewentualnie wydaje na kurwy. — Zmieniłabym końcówkę tego zdania, bo Klara wcześniej (w przeciwieństwie do Artura) wyrażała się bardziej kulturalnie.\nNie wiedziałam (,) jak mam się zachować ani co mu odpowiedzieć.\nCiebie się pozbędzie (,) wydając za mąż za tego (,) kogo sam ci wybierze, a wybierze pewnie starego i bogatego zboczeńca.\nMoja propozycja jest korzystna dla nas oboje (...) — obojga.\nZaczyna się lanie wody… Operujesz odpowiednim dla tego typu literatury, prostym językiem. Wprawdzie często wtrącasz bardziej poetyckie sformułowania (u Klary), ale wpasowują się one w całość i dodają uroku. Pamiętałaś o nakreśleniu różnicy między stylem pisania Klary i Artura. Nie dałoby się pomylić ich wpisów, choćbyś zmieniła rodzaje. Nieraz za bardzo kombinujesz i trzeba się cofać, by zrozumieć sens zdania, lecz z czasem się wyrabiasz i z rozdziału na rozdział jest coraz lepiej. Masz problem z powtórzeniami, ale czarowałaś słowami, więc możliwe, że sporo przegapiłam, pochłonięta lekturą.\nKilka fragmentów tak bardzo mnie urzekło, że aż je tutaj wkleję, by zaznaczyć, co w Twojej pisaninie cenię najbardziej.\nWracając jednak do mojego zakochania, to chciałam skosztować zakazanej miłości, zaznać szaleństwa i choć spróbować wzbić się do nieba, by czubkami palców dotknąć jednej z gwiazd. Nie wybrałabym tej najbardziej błyszczącej. Nie chciałabym, by mocno lśniła, bo mogłaby wtedy mnie przyćmić swym blaskiem, a nie ma co ukrywać, że jako mała, niesforna dziewczynka, jak i potem, gdy byłam już młodą kobietą, uwielbiałam być w centrum uwagi.\nJako mały chłopiec często bywałem na torach. Bawiłem się w ich pobliżu, a najczęściej na nich. Tam też się modliłem. Ustawiałem na szynach żołnierzyki z pierwszym z mych przyjaciół i patrzyłem, jak rozjeżdżają je koła pociągu, jak je kruszą na drobny pył, i wtedy jakoś mniej bolało. Naprawdę je lubiłem, ale w końcu i tak, by się zniszczyły, a tak przynajmniej miały spektakularny obrót w nicość. Innymi razy, gdy odwiedzałem tory, kładłem na nich lichtarzyki z białymi świecami. Wtedy bywałem tam sam, zwykle nocami. Klękałem na trawie bądź śniegu i składałem ręce jak do pacierza, prosząc Bozię, by ojciec, który dzień czy dwa wcześniej, wyjechał, nigdy już nie powrócił. Zawsze wracał.\nWiek XIX chylił się ku końcowi, a nasz małomiasteczkowy cmentarz zaczął przypominać las... las krzyży. Wyrastało ich co dnia więcej niż grzybów po deszczu. Umierali starzy i niedołężni, ale też młodzi i silni, którym choroba odebrała witalność. Nie brakowało też małych trumien, zazwyczaj białych (,) i łez matek dzieci, które Bóg zabrał za wcześnie. Niemal co dnia odbywał się jakiś pogrzeb, ale pomimo tego nie potrafiłam zaakceptować nieuchronności losu, pogodzić się z odejściem najbliższych, tych których mijałam na targu, tych (,) u których zakupowałam słodycze jako dziecko, tych z którymi bawiłam się w berka i tych (,) którzy ganili mnie za zadeptywanie ich pól czy chodzenie po ich drzewach. Ktoś by powiedział, że do tego co częste idzie nawyknąć. Ludzie umierali od zawsze, codziennie z kuli ziemskiej znikało co najmniej kilka istnień, a czy my nauczyliśmy się przez to lubić i szanować śmierć? Nie sądzę. W końcu ciągle szukaliśmy leków, opatrywaliśmy złamania, odkażaliśmy skaleczenia. Czy nie czyniliśmy tego wszystkiego po to, by pożyć dłużej, by walczyć o każdą kolejną chwilę z najbliższymi? — Kilkaset.\nMogłabym po prostu bić Ci brawa. Przez osiem krótkich rozdziałów tak przywiązałam się do Klary i Artura, że z przykrością piszę to podsumowanie, bo wolałabym omawiać kolejne wpisy.\nPolubiłam Twoich bohaterów w dużej mierze ze względu na ich wspomnienia z dzieciństwa, gdy byli rozkosznymi dzieciakami z ogromną wyobraźnią i szalonymi pomysłami. Podśmiewam się pod nosem, przypominając sobie Klarę uderzającą Artura młotkiem w dłoń (choć ta scena nie dla wszystkich była śmieszna). Z czasem robiło się coraz poważniej.\nDopracowałaś portrety psychologiczne postaci. Miałam okazję obserwować dorastanie i dojrzewanie postaci, wpływ tragicznych zdarzeń na ich psychikę.\nNajbardziej polubiłam Klarę. Jako mała dziewczynka była uparta, zawzięta i nieustannie chciała znajdować się w centrum uwagi. Gdy dorosła, stała się bardziej poważna, w jakimś stopniu na pewno też smutna.\nDo Artura żywię mieszane uczucia, ale dla kogoś, kto czytał Na kartkach pamiętnika, to bardziej niż oczywiste. Trudno mi go ocenić, nie znając jeszcze całej historii. Jest chyba najbardziej tajemniczą postacią, nieoczywistą i zmienną. Zdarzało mu się postępować zarówno dobrze, jak i podle. Raz się chciało go przytulić, a raz zdzielić w twarz i nakrzyczeć.\nLiczę na rozwinięcie wątku Mateusza, zwłaszcza po zaręczynach Artura i Klary.\nZ przykrością przyglądałam się Filipowi, który nie mógł sobie poradzić po śmierci przyjaciela. Sam zginął młodo i tragicznie.\nNie wypowiem się o pozostałych postaciach, choć nawet najmniej ważny bohater dostał swoje pięć minut i został obdarzony przynajmniej jedną charakterystyczną cechą. W moją pamięć najbardziej wryła się gaduła z targowiska i hrabia Grandi (może później wytłumaczyłabyś dokładniej, dlaczego Artur miał do niego taki, a nie inny stosunek?).\nRównież relacje pomiędzy poszczególnymi postaciami są świetnie dopracowane. Mamy różne spojrzenia na stosunki Klary z każdą z osób. Najbardziej urzekł mnie przebieg jej pierwszej miłości — nieśmiałe całusy z Mateuszem, a potem wpychanie sobie nawzajem języków do gardeł, jak to ujęłaś.\nJeśli liczyłaś na sugestie co do fabuły, wyłapanie luk fabularnych i innych głupotek, to się zawiedziesz. Mój obiektywizm odpłynął chyba już z drugim wpisem i nie jestem w stanie przyczepić się do niczego, jeśli chodzi o wydarzenia. Gdybym miała oceniać samą fabułę, dostałabyś szóstkę z plusem, choć taka ocena teoretycznie nie istnieje.\nMogę tylko doradzić, byś rozwinęła w przyszłości te wątki:\nrelacja Mateusza i Klary,\nhistoria Artura i jego ojca,\nlosy Artura i kochanki z dziećmi (jakoś to ucięłaś),\nprzebieg małżeństwa głównych bohaterów (wliczając wspomniany niegdyś małżeński gwałt).\nSkupmy się więc na stronie technicznej opowiadania.\nMasz duży problem z interpunkcją. Miejscami czytało się opornie przez istną inwazję przecinków, jakbyś stawiała je na chybił trafił. Momentami, jak zna złość, nie było ich tylko tam, gdzie być powinny. Nie wiem, skąd wynika taka tendencja, więc długo głowiłam się, myśląc, co poradzić. Był taki czas, kiedy sama wszystko podciągałam pod wtrącenia, co irytowało czytelników. Mnie pomogło czytanie na głos i robienie przerwy na oddech wraz z każdym z przecinków (wychodziły wtedy różne bezsensowne pauzy, które nieraz zmieniały znaczenie zdania).\nNiepotrzebnie komplikujesz życie sobie i czytelnikom, bawiąc się w skomplikowane konstrukcje. Zdarza Ci się tworzyć długaśne, zawiłe zdania, które trudno zrozumieć po pierwszym podejściu.\nCzęsto nie oddzielasz zdania podrzędnego od nadrzędnego, najczęściej w przypadkach tego pokroju:\nGdy skończył pisać, odłożył pióro.\nZawsze to robiłam, kiedy nic innego nie skutkowało.\nPamiętam, jakby to było wczoraj.\nBiegłam, ile sił miałam w nogach.\nZrobiłam, co mogłam.\nCzasami zapominasz także o stawianiu przecinkach przed/po imiesłowem, np.:\nIdąc, trzymałam go za rękę.\nŻywiąc głębokie nadzieje, starałem się z całych sił.\nMasz też pewien problem z powtórzeniami, głównie zaimków. Aby wytępić wszelkie tendencje, należy kilkukrotnie sprawdzać tekst i zwiększyć swój zasób synonimów.Pod żadnym pozorem nie wymyślać nienaturalnych zamienników, bo będzie jeszcze gorzej i śmiesznie.\nZacznijmy może od dobrych stron opowiadania. Poleję trochę wody, napowtarzam się, ale naprawdę trzeba Cię pochwalić.\nW fabule się zakochałam. Chyba nigdy w blogosferze nie spotkałam się z tak dojrzałym i przemyślanym opowiadaniem. Jestem pod ogromnym wrażeniem, aż nie wiem, co jeszcze napisać. Tak naprawdę mam ochotę Ci podziękować. Po prostu podziękować za to, że mogłam coś takiego przeczytać. Już dawno przestałam być obiektywna, ale historia Klary i Artura trafiła we mnie jak piorun z jasnego nie ma. Nie spodziewałam się aż tak dobrej pisaniny.\nMiałaś bardzo dobry start. Wstęp był nostalgiczny, bardzo melancholijny. Pamiętam, że myślałam o Requiem dla snu i Sarze Goldfarb. Na początku odebrałam Klarę jako sędziwą, samotną staruszkę, która tęskni za młodością, bardzo ważnym w jej życiu mężczyzną, więc zaczyna wspominać, pisząc w pamiętniku i czytając wpisy Artura.\nZaczęłaś od dzieciństwa kobiety — beztroskich zabaw, szalonych przygód i pierwszych przyjaciół. Wtedy porwał mnie wir sentymentalizmu i myślałam o własnych dziecięcych latach. Znajdywałam w Twoich postaciach odpowiedniki moich dawnych przyjaciół, dzięki czemu wszystko stało się jakby magiczne, ekscytujące.\nPotem powoli pokazywałaś brutalną rzeczywistość w XIX wieku. Pojawił się problem przemytnictwa i zanieczyszczonej rzeki, głodu czy epidemii cholery. Pamiętałaś o słabo rozwiniętej medycynie, rolnictwie i często niesprawiedliwym prawie.\nUmiesz zaskakiwać czytelnika. Śmierć Krystiana zszokowała na pewno niejednego, przerwała tę idyllę i nadała historii realizmu. Uwielbiam dzieci i ta strata z pewnością i mnie dotknęła, autentycznie wzruszyła mnie reakcja Klary i Filipa — niewinnych i niedoświadczonych — a także rodziców chłopca.\nCiekawego klimatu nadało pojawienie się Artura, który z pewnością zapowiadał się na męża głównej bohaterki. Ich początkowa relacja wychodzi nawet poza kto się lubi, ten się czubi — kłamstwa, skarżenie, policzkowanie i uderzanie młotkiem. Nie mogę też nie wspomnieć o małej, rozgorączkowanej Klarze, która była przekonana, że Artur to najprawdziwszy wilkołak. Dziecięca, nieograniczona fantazja to coś, za co uwielbiam tę małą.\nWraz z każdym rozdziałem historia stawała się coraz bardziej dojrzała, gdy zaczęłaś podejmować trudne tematy. Duży wpływ wywarły wpisy Artura. Brutalny fragment o tym, jak chłopiec dorósł, gdy zakopywał martwe niemowlę. Potem doszło podtruwanie ojca i modlenie się o jego śmierć i epidemia cholery.\nBohaterowie są dopieszczeni i ani nie papierowi, ani nie przerysowani. Jednym wyrażeniem: wiarygodni psychologicznie.\nNajwięcej mojej sympatii zdobyła Klara — zwłaszcza jej mała wersja, biegająca z kamieniami pod spódnicą i szukająca u gości nożyczek, by poobcinać falbany od niewygodnej sukienki. Miałam okazję obserwować kształtujące ją procesy. Czytałam o tym, jak rośnie, dojrzewa, zdobywa przyjaciół i ich traci, pierwszy raz się zakochuje i ma do czynienia ze śmiercią bliskiej osoby.\nArtur to nadal trochę jedna wielka niewiadoma. Raz zachowuje się wręcz bezdusznie, kiedy indziej ma wyrzuty sumienia i odzywa się w nim człowieczeństwo. Z przyjemnością przeczytałabym więcej o jego dzieciństwie, znajomościach i relacjach z ojcem. Również romans z dzietną kobietą powinnaś wyraźniej zakończyć, bo z pewnością miało to wielki wpływ na charakter i dojrzałość chłopaka.\nMateusza polubiłam od pierwszej sceny u zakonnic. Skrzywdzony, nieodzywający się chłopiec o pięknych, błękitnych oczach, który zaczyna otwierać się dzięki Klarze. Ten ich młodzieńczy romans był naprawdę uroczy. Pokazałaś szczenięcą miłość, realistyczną, a nie miłosne uniesienia i wielkie zawody w tak młodym wieku. Z czasem wszystko robiło się coraz poważniejsze, ich relacja się rozwijała i w końcu zasłużyła na miano prawdziwego związku.\nŻałuję, że nie miałam okazji poznać bliżej dojrzałego Filipa. Śmierć Krystiana trochę amputowała jego charakter — stał się po prostu smutny, wiecznie zamyślony i inny niż wcześniej. Nic więcej. Cieszyłam się, że wyjedzie z Klarą i naprawią swoje stosunki, ale cóż, wyszło, jak wyszło. Życie jest nieprzewidywalne i nigdy nie wiadomo, kiedy przyjdzie się pożegnać z tym światem.\nJeśli chodzi o poszczególne relacje, jestem zwłaszcza fanką Klary i Mateusza oraz Klary i Artura z dzieciństwa. Dużo humoru i smutku jednocześnie, słodko-gorzkie i niejednoznaczne więzi.\nNie było dużo opisów, ale nie miałam problemów z wyobrażeniem sobie dobrze wykreowanego świata przedstawionego. Nie zapomniałaś o researchu i charakterystycznych cechach XIX wieku — stopniu rozwoju poszczególnych dziedzin życia i roli kobiety w społeczeństwie. Małe miasteczko — w oczach Klary przeistaczające się w istny las krzyży — nadało się do tego idealnie.\nPamiętałaś o stylizacji językowej — zarówno jeśli chodzi o dopasowanie go do czasu akcji, jak i bohaterów. Wystarczająco nakreśliłaś różnice między sposobem wypowiadania się Klary i Artura. Punkt widzenia chłopaka był bardziej pesymistyczny, a dziewczyny mimo wszystko optymistyczny, mimo że i ją zaczęły dotykać coraz to różniejsze tragedie.\nDawkowałaś wiadomości, wychodziło to bardzo naturalnie. Powoli czytelnik poznawał historie narratorów i ich problemy.\nOpisy były tam, gdzie powinny, dobrze umiejscowione i nie wepchnięte na siłę. Każda z postaci miała coś charakterystycznego w sposobie wypowiadania się, ale i niewymuszonego. Każde pojawienie się nowego bohatera miało określony cel. Żadnych zapychaczy i niepotrzebnych scen.\nKoniec chwalenia i powtarzania się, jakie to wszystko cudowne. Teraz muszę trochę Cię zganić.\nInterpunkcja aż krzyczy i woła o pomoc. Przecinki są porozrzucane byle jak, naprawdę można odnieść takie wrażenie. Myślę, że stawiasz je przez wyczucie, automatycznie, ale warto poczytać o zasadach pisowni i trochę popracować. Głupio, by opowiadanie z ogromnym potencjałem psuły jakieś kreseczki, prawda?\nTrzeba także bezlitośnie wytępić powtórzenia. Załamywałam ręce, widząc w dwóch zdaniach pięć zaimków ona w różnej formie.\nSegmentacja tekstu jest naprawdę w porządku. Wszystko ładnie wyjustowane i tak dalej. Radziłabym jednak robić częstsze wcięcia akapitowe. Ścian tekstu nie czyta się dobrze. Takie tamy mnie przytaczały. Więc nowa myśl to nowy akapit — nie bójmy się ich.\nMiałam spory problem z wystawieniem oceny. Subiektywizm zupełnie mną zawładnął i naprawdę przestałam zwracać uwagę na niedociągnięcia i stronę techniczną całości. Uważam, że opowiadanie zasługuje na bardzo dobry. Rozpocznij współpracę z betą, jeśli czujesz, że sama nie dasz rady z interpunkcją i pozostałymi błędami. Wierzę, że będzie jeszcze lepiej. Utwierdziłaś mnie w przekonaniu, że muszę nadrobić zaległości na Zostaw uchylone.\nNa koniec pragnę podziękować. Za słodko-gorzką, poruszającą historię o dorastaniu i wpływie traumatycznych wydarzeń na naszą psychikę. Więcej tak dojrzałych i przemyślanych pisadeł. Jeszcze raz gratuluję i trzymam kciuki, byś dopisała opowiadanie do końca, ponieważ będę najszczęśliwszym człowiekiem pod słońcem, mogąc przeczytać epilog, który idealnie zakończy tę wspaniałą, choć smutną wędrówkę z Klarą i Arturem.\nDziękuję dziewczynom za betę, a Ciebie zapraszam do kulturalnej dyskusji. Śmiało, nie gryzę.\nTaka Miłość 7 sierpnia 2016 23:14\nJezu i matko i córko... Zaskoczyłaś mnie. Ja naprawdę jestem w szoku, bo się trói spodziewałam jeśli mam być tak całkowicie szczera. Przyznaję, że przecinki to moja zmora, a z powtórzeniami: ich, ona, jego, jej, moje, itd cały czas walczę, a przynajmniej się staram.\nCo do bety to miałam kiedyś pomysł nawiązania stałej współpracy, ale jednak tak nie potrafię, więc postanowiłam, że po zakończeniu każdego opowiadania poszukam chętnych, którzy chcieliby pomóc i pobawić się w profesjonalną korektę. Wtedy też i ja mogłabym dopisać to czego mi brakowało, usunąć coś co było nieważne, a na sam koniec skonstruować takiego poprawionego amatorsko ebooka i ostatni wpis na każdym blogu to byłby właśnie link do pobrania. Wtedy każdy, kto miałby ochotę przeczytać opowiadanie jeszcze raz mógłby sobie zobaczyć ile się zmieniło i ocenić czy na lepsze, czy na gorsze. Nigdy nie planowałam zarabiać na opowiadaniach, to moja pasja, nic więcej, więc oczywiście taki ebook byłby całkiem darmowy.\nNa pewno skorzystam z pomysłu zakładki o współpracy, nawet już zaczęłam ją tworzyć. Tak samo dodam na stronę autorską taką podstronę ze wszystkimi ocenami, bo chciałabym tutaj zgłosić nie tylko tego jednego bloga, którego oceniłaś, ale też kilka innych, no i samą Klarcie z Arturkiem chcę też zgłosić do innych ocenialni.\nCo do powtórzeń, to czasami są zaplanowane, a czasami to samo tak wychodzi, więc nie wszystkie chciałabym bezgranicznie wyeliminować :) To tak jak z tym "namókł", już nie pamiętam gdzie był ten fragment i nie mogę znaleźć, by zacytować, ale chodziło o to, że ten szybko namókł, bo papier, a nie te bo łódki (to chyba było we fragmencie, gdy statki z papieru się topiły). Chodzi o to, że bohaterowie często wypowiadają się bardzo kolokwialnie, choć i tak mniej, niż ci, których mam w nowocześniejszych opowiadaniach (XXI wiek i fałszchujaszczyk czy cipogrzebek - słówka Katriny). Podobny przypadek to "oczów" Artura, bo on często ten błąd popełnia i Klara go będzie poprawiała, gdy już będą małżeństwem.\nCo by tu jeszcze. W ogóle coby to się pisze razem czy oddzielnie? Będę musiała kiedyś to sprawdzić.\nA... muszę przyznać, że mi też brakuje dojrzalszych opowiadań w blogsferze i na wattpadzie. Nie mówię, że moje jest jakieś mega dojrzałe, bo opowieść o Klarze, to jednak taka bajeczka bez ściśle określonego miejsca akcji, itd, ale chodzi mi o to, że jak szukam czegoś do czytania dla siebie, to zazwyczaj trafiam na ff o HP, a ja nieważne jak dobrze by nie było napisane, nie umiem przez nie przedrzeć, bo to dla mnie bajka dla dzieci, podobnie mają się ff o gwiazdach. Nie bawią mnie też wampiry, itd, ani potyczki nastolatków, chyba że jest to bliskie realiów. Stąd też postała ta stronka "czytam i polecam", choć ostatnio też się na tamtejszych opowiadaniach bardzo zawodzę, gdyż większość autorów ucieka zanim skończy. Tu od razu nawiązuję, że ja każde z moich opowiadań zakończę! No chyba, że pierdyknie mnie samochód i to tak na amen (odpukać).\nA w temacie wątków, które wymagają rozwinięcia, to z pewnością Mateusz nie zniknie, a i Tymoteusz się pojawi. Pewnie na Tymka nawet nie zwróciłaś uwagi, bo on był dopiero przy końcu ostatniego rozdziału, ale blondynek odegra znaczną rolę w opowiadaniu.\nArtur i ojciec, a do tego też matka oraz młodszy brat także będą i to nie tylko we wspomnieniach Artura, ale i w jego rozmowach z żoną te tematy się będą przewijać.\nNie ucięłam wątku kochanki Artura. On po prostu nie zakończył tego związku. Nadal będzie do niej chadzał. Zdradzę ci nawet, że i po ślubie będzie do niej chadzał, a nawet ją do domu sprowadzi... w pewnym sensie.\nWspominałam o małżeńskim gwałcie? Chyba muszę jeszcze raz przejrzeć te wpisy Klary i Artura bo sama tego nie pamiętam. No chyba, że gdzieś w komentarzu to ujęłam. Faktycznie będzie takie wydarzenia jak gwałt małżeński... niestety. Właściwie to opowiadanie rozkręca się dopiero, gdy Klara i Artur zostają małżeństwem, ale do tego jeszcze trochę... niestety. Pewnie gdybym jutro nie musiała iść do pracy, to po tym jakiego dałaś mi kopa tą recenzją, to bym napisała z kilka przyszłych rozdziałów (epilog już mam w szufladzie) i je opublikowała, ale niestety od 9 rano, przez 12 godzin będę harować...\nPozdrawiam, dziękuję i za niedługo wrzucę info o ocenie na główny blog, jak i na "Na kartkach pamiętnika..."\nCorteen 7 sierpnia 2016 23:22\nZostaw uchylone musisz gdzieś zgłosić, bo się świetnie zapowiada.\nRazem, razem w tym przypadku.\nCzekam na Mateusza i perypetie z kochanką.\nWłaśnie domyśliłam się, że Tymoteusz wkrótce odegra jakąś ważniejszą rolę. Tak go wprowadziłaś na końcu rozdziału, zwieńczyłaś przedstawieniem.\nUwielbiam pisać epilogi, do końca mojego opowiadania zostało z trzydzieści rozdziałów, a epilog już gotowy...\nCieszę się, że Cię zmobilizowałam do pracy.\nPozdrawiam także, spokojnej nocy. :)\nTaka Miłość 8 sierpnia 2016 01:02\nWolę cię pod tym nickiem (łatwiejszy do spamiętania).\nNa "Zostaw uchylone..." ostatnio mam najwięcej weny, ale i najwięcej ale do tego opowiadania. Przede wszystkim, by je gdzieś zgłosić, to powinny mieć więcej rozdziałów, muszę zmienić szablon, poprawić podstrony, zrobić trailer, a czasu mam ostatnio jak na lekarstwo. A czy świetnie się zapowiada? Mam przeczucie, że je spitole, zwłaszcza, że chcę by były doroślejsze, bardziej takie poważne niż "Na kartkach pamiętnika..."\nTymek odegra bardzo ważną rolę, ale najważniejszy jest Artur. Uwielbiam go, zresztą Klarę też, ale co do mężczyzn, to chyba wolę tworzyć takich o trudniejszym charakterze, niżeli lepkie, słodkie kluski czy pyskatych, nastoletnich bad boyów. Choć przyznam szczerze, że z Marco mam problem. Nie mogę go polubić, sama nie wiem chyba jeszcze do końca jaki ma kształt przybrać, póki co wiem tylko ile ma zrobić, gdzie się pojawić, itd.\nJa też kocham epilogi, ale przy epilogu Klarci, to się niemal poryczałam.\nNie będzie spokojna. Ja to tylko spokojnie śpię, gdy wiem, że rano nie muszę wstawać i się wyśpię, bo nie wisi nade mną taka łapa w postaci "budzik zadzwoni za 5 godzin i 12 minut".\nPozdrawiam i miłych snów, twórczych, może się okażą natchnieniem.\nCorteen 8 sierpnia 2016 13:07\nCorteen dużo dla mnie znaczy, więc też siebie wolę, heh. Zostaw uchylone trzeba po prostu jeszcze dopieścić matczyną ręką i będzie cudne. Dzięki Arturowi przynajmniej się coś dzieje, jest ciekawie, nieprzewidywalnie. Już się boję tego epilogu... Chyba że chodzi po prostu o smutek przez zakończenie ważnej dla Ciebie historii. Wzajemnie. :)\nDariusz Tychon 10 sierpnia 2016 21:43\nJa myślę, że historia się dobrze nie zakończy. Nie spodziewam się, że autorka osłodzi jakoś zakończenie, chyba właśnie będzie gorzkie, ale zapadające w pamięć, zmuszające do refleksji. Z doświadczenia wiem, że bardziej pamiętam opowieści z tym może nie do końca złym, ale też nie zupełnie dobrym zakończeniem, albo te, które są zakończone tragicznie.\nTak w ogóle, to chciałem powiedzieć, że ja uwielbiam twórczość tej autorki, podobnie jak kilku innych i zgadzam się z wami, że rzadkością jest, ale jednak czasami się zdarza, by opowiadania blogowe były po prostu życiowe i dla faceta przystępne, zwłaszcza, gdy są romansami.\nFenoloftaleina 11 sierpnia 2016 11:15\nTeż tak sądzę. Trudno byłoby właściwie dobrze zakończyć tę historię, zważywszy na prolog.\nAnonimowy 29 stycznia 2018 00:14\nWiększość fabuły, realia, traktowanie kobiet, nawet imiona głównych bohaterów itp. jest oparta na serialu „Dama w czarnym welonie”. Sama autorka po prostu ładnie to opisała, może zmieniając kilka szczegółów (nie wczytywałam się).\nAnonimowy 29 stycznia 2018 09:38\nPolecam się wczytać, bo piszesz bzdury. W "Damie..." był Guido, u TM jest Artur. Poza tym fabuła jest zupełnie inna. W "Damie" nie dotyczyła śmierci brata głównej bohaterki, mała Aurora nie była dzieckiem ze zdrady. U TM nie ma walki z ciotką i kuzynem o majątek, co było głównym wątkiem w serialu.\nA realia, traktowanie kobiet, stroje, wystroje mieszkań to wszystko cechy XIX wieku, a nie cechy tego jedynego serialu. To samo można dostrzec w kilku innych, które autorka nie przeczy, że były inspiracją. Z tym, że jej pomysł na fabułę, bohaterów, wątki główne i poboczne jest zupełnie różny od tych serialowych i widać to gołym okiem. U TM nie ma żadnej Damy w welonie, a jest zgorzkniała staruszka, która wspomina swoje dzieciństwo, młodość i małżeństwo.


Od 12 lipca br. aplikacja GovTech pomoże zweryfikować zgodność złożonych deklaracji śmieciowych ze stanem faktycznym | Gmina Tymbark\nStrona główna / Aktualności / Od 12 lipca br. aplikacja GovTech pomoże zweryfikować zgodność złożonych deklaracji śmieciowych ze stanem faktycznym\nKonsekwencją niezgłoszenia wszystkich osób zamieszkujących daną nieruchomość może być konieczność uiszczenia zaległej opłaty śmieciowej. Warto już teraz zweryfikować ilość osób w złożonych przez siebie deklaracjach, gdyż Gmina Tymbark w najbliższym czasie zrobi to sama. Narzędziem pomocnym Gminie do dokonania takiej weryfikacji będzie pozyskana przez nią aplikacja wykrywająca niespójności w danych deklarowanych przez mieszkańców. W oparciu o bazy danych jakimi dysponuje Gmina aplikacja wskaże rozbieżności - dokona porównania (przykładowo: ilości osób wskazanych przez mieszkańca we wniosku np. o 500+ z danymi wykazanymi w deklaracjach o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi).\nWłaściciele nieruchomości położonych na terenie Gminy Tymbark mają obowiązek złożyć deklarację o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi, a w przypadku zmiany danych wpływających na wysokość opłaty (zwiększenie bądź zmniejszenie liczby osób zamieszkujących nieruchomość) przedłożyć nową deklarację w terminie do 10 dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym nastąpiła zmiana. W rzeczywistości spora część właścicieli nieruchomości nie wywiązuje się z obowiązku zgłoszenia nowych osób zamieszkujących nieruchomość. W przypadku stwierdzenia wątpliwości, co do prawidłowości ilości osób ujętych w deklaracji do właściciela nieruchomości kierowane jest wezwanie do złożenia nowej deklaracji lub udzielenie stosownych wyjaśnień. Nie złożenie deklaracji lub wyjaśnień w wyznaczonym w wezwaniu terminie skutkuje koniecznością wszczęcia postępowania mającego na celu określenie wysokości opłaty w drodze decyzji administracyjnej. Dodatkowo osoba taka może zostać ukarana karą grzywny na mocy art. 10 ust. 2b Ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach, który stanowi, że kto wbrew obowiązkowi nie składa zmiany deklaracji lub nowej deklaracji podlega karze grzywny.\nDEKLARACJA O WYSOKOŚCI OPŁATY ZA GOSPODAROWANIE ODPADAMI KOMUNALNYMI (PDF, 159 KB)


Zwalczamy osy i szerszenie – skutecznie | Apteka Dla Roślin\nZwalczamy osy i szerszenie – skutecznie\nJesteś tutaj: Strona Główna / Poradniki / Zwalczamy osy i szerszenie – skutecznie\nmar 14, 2018 Apteka Dla Roślin No Comments\nOsy i szerszenie są zdecydowanie uciążliwymi owadami dla człowieka. Ich ukąszenia są nie tylko bardzo bolesne, ale przede wszystkim i niebezpieczne. Ukąszenia są szczególnie niebezpieczne dla osób uczulonych na jad tych owadów oraz dzieci. Dlatego warto poznać bardzo skuteczny, ale dość trudny i niebezpieczny sposób na pozbycie się os i szerszeni z naszego otoczenia.\nPożyteczne, ale groźne\nPamiętajmy, że zarówno osy, jak i szerszenie pełnią ważną rolę w przyrodzie. Są to pożyteczne owady. Przede wszystkim zapylają kwiaty i jako drapieżniki ograniczają populację innych, mniejszych owadów. Dla człowieka są owadami bardzo uciążliwymi i przede wszystkim niebezpiecznymi. Zwłaszcza jad szerszeni jest silnie trujący i wystarczą 2-3 użądlenia, aby stracić życie i niekoniecznie trzeba być na niego uczulonym. Owadów tych warto więc unikać i w żadnym wypadku nie należy ich drażnić. Podczas odpoczynku na świeżym powietrzu, warto zastawić na nie specjalne pułapki. Są to tak zwane osołapki – specjalne płytki lub butelki z płynem, który przyciąga owady. Bardziej skomplikowane jest natomiast samo zlikwidowanie gniazda os lub szerszeni. Należy wtedy najlepiej wezwać fachową pomoc. Jednak, gdy ta nie nadejdzie, można spróbować samemu pozbyć się skutecznie nieproszonych gości. Owady zakładają gniazda już w maju, a bynajmniej szukają odpowiednich miejsc w altanach czy przy dachach, dlatego wiosną należy likwidować każdy zaczątek powstającego gniazda.\nGniazda szerszeni skutecznie usuwają przede wszystkim strażacy. Posiadają oni odpowiedni sprzęt, preparaty i ubrania ochronne. Najczęściej jednak interweniują wyłącznie w sytuacjach, jeśli gniazda są zlokalizowane naprawdę blisko budynków mieszkalnych. Ale strażacy nie pomogą, jeżeli będzie to tylko i wyłącznie gniazdo os. Decyzja o samodzielnym zniszczeniu gniazda owadów musi być jednak bardzo przemyślana. Jest to bardzo niebezpieczne zadanie. Należy więc pamiętać przede wszystkim o założeniu odpowiedniej odzieży ochronnej. Powinna ona szczelnie okrywać całe ciało, w tym głowę i twarz oraz dłonie osoby, która będzie usuwała gniazdo. Odzież musi być więc odpowiednio gruba. Żądła przede wszystkim szerszeni potrafią wbić się bardzo głęboko i przebić cienkie ubranie. Dlatego zaleca się ubranie kilku warstw ubrań.\nStosując odpowiedni preparat likwidujący osy i szerszenie, czyli popularną gaśnicę na osy i szerszenie, gniazdo owadów opryskujemy przez 6-7 sekund z odległości kilku metrów i robimy to zazwyczaj wieczorem, gdy owady są w gnieździe. Główny strumień kierujemy w otwór gniazda. Nigdy nie wykonujemy tej czynności pod wiatr, ponieważ substancja zawarta w gaśnicy jest toksyczna i może nam zaszkodzić. Po wykonaniu oprysku, natychmiast szybko uciekamy. Owady będą zdenerwowane i mogą żądlić w szale.\nPo 24 godzinach od pierwszego oprysku gniazda warto powtórzyć czynność. Następnie można zacząć skutecznie usuwać gniazdo. Ale najpierw należy się upewnić, czy owadów już w nim nie ma. Jest to zadanie trudne i naprawdę bardzo niebezpieczne, dlatego należy zawsze zachować jak najwięcej środków ostrożności.


CI Games: Producent gier szuka chętnych na obligacje - Technologie - parkiet.com\nAktualizacja: 11.02.2017 11:47 Publikacja: 26.09.2013 05:00\nCI Games: Producent gier szuka chętnych na obligacje\nCI Games (d. City Interactive) przygotowuje się do emisji obligacji serii F o wartości do 20 mln zł.\n– Intencją spółki jest pozyskanie ze sprzedaży papierów dłużnych 15–20 mln zł. Rozmawiamy na ten temat z domami maklerskimi, a wkrótce rozpoczniemy spotkania z inwestorami – mówi Bogna Sikorska, odpowiedzialna w CI Games za relacje inwestorskie. Nie zdradza, kiedy firma chce zamknąć sprawę emisji obligacji. Nie wyklucza, że może to nastąpić jeszcze w tym miesiącu.\n– Mamy już kilku zainteresowanych – oznajmia przedstawicielka spółki.\nKilka dni temu CI Games poinformowało o emisji obligacji serii E. Tą drogą spółka pozyskała 5,7 mln zł. Termin wykupu papierów mija 18 grudnia 2014 r. Odsetki ustalono na poziomie WIBOR 3M plus marża w wysokości 5,5 proc. Będą płacone kwartalnie. – Obligacje serii E skierowane były do inwestorów indywidualnych. Objęło je kilkanaście osób – mówi Sikorska. Obligacje serii F przeznaczone będą dla inwestorów finansowych.\nTechnologiczna spółka musi się zadłużać, bo brakuje jej pieniędzy na dokończenie produkcji gier „Enemy Front" i „Lords of the Fallen". Oba tytuły mają zadebiutować w 2014 r. Dokładne daty premier nie są jeszcze znane. Pierwszy tytuł, który według przedstawicieli CI Games będzie najdroższą produkcją w historii firmy, zostanie wydany na komputery PC oraz konsole Xbox 360 i PS3. Drugi, oprócz PC, zadebiutuje na konsole nowej generacji Xbox One i PS4.\nBieżące wydatki spółka chce pokrywać ze sprzedaży „Snipera 2" (zadebiutował wiosną) i ze sprzedaży „Alien Rage" (strzelanka w klimacie SF), która trafiła na rynek 24 września. Ten tytuł jest dostępny wyłącznie przez Internet. Na największej na świecie platformie cyfrowej dystrybucji Steam grę można kupić po niespełna 20 euro. W środę po południu tytuł był drugą najlepiej sprzedającą się nowością wśród gier akcji.


Gmina Czerniejewo: zderzenie pociągu z ciągnikiem rolniczym | Czerniejewo Nasze Miasto\nPaweł Brzeźniak 22 marca 2020, 8:29\nGmina Czerniejewo: zderzenie pociągu z ciągnikiem rolniczym OSP Czerniejewo, PSP Gniezno\nNa miejsce zdarzenia zadysponowano zastęp z JRG Gniezno oraz dwa zastępy z OSP Czerniejewo. Po przyjeździe na miejsce okazało się, że z niewyjaśnionych przyczyn ciągnik rolniczy z przyczepą wjechał na tory i został uderzony przez nadjeżdżający pociąg. W zderzeniu nikt nie ucierpiał. Kierowca ciągnika uciekł z miejsca zdarzenia.\nUszkodzony został pociąg, ciągnik rolniczy oraz słup trakcyjny. Ruch na torach w obu kierunkach był zablokowany. Działania straży pożarnej skupiły się wyłącznie na zabezpieczeniu miejsca zdarzenia. Oprócz strażaków na miejscu swoje czynności prowadziła również policja i służby kolei.


Kolorowo cukierkowo! - NAILmouflage\nMałe, okrągłe pudełeczko skrywa w środku masę drobnych (według opisu sprzedawcy 400 sztuk), okrągłych ćwieków. Kolory, a jest ich 12, dzielą się na pastelowe i te wyrazistsze - neonowe. W związku z tym, że ćwieki nie są zbyt dużych rozmiarów - 2 mm, powinny bezproblemowo trzymać się na każdej płytce paznokcia - nawet tych bardziej wypukłych. Ja postanowiłam przetestować ćwieki na całego! Bowiem użyłam po trzy na każdy paznokieć. Nakładałam je lekko zmoczonym, drewnianym patyczkiem do odsuwania skórek. Czynność ta nie sprawiła mi żadnych problemów i sprawnie poradziłam sobie z nałożeniem trzydziestu sztuk kolorowych ćwieków na wszystkie paznokcie. Co więcej, ćwieki nałożone na mokry lakier i przykryte topem świetnie się trzymały, aż do zmycia całego mani. Pozytywnie zaskoczyło mnie to, że z ćwieków nie starł się kolor, co przytrafiło mi się z innymi ćwiekami, które posiadam. Ćwieki takie jak moje, znajdziecie w dziale nail art, a dokładniej tutaj.\nCałość utrzymałam w wielokolorowo - cukierkowym klimacie. Dobrałam podobne kolory lakierów do ćwieków i połączyłam wszystko ze sobą.\nManhattan Quick Dry 60 seconds nr 25G (dwie warstwy, piękny łososiowy kolor :))\nLadycode by Bell Full Colour, biedronkowa edycja bez numerka (dwie pistacjowe warstwy lakieru)\nPaese nr 346 (gęsta konsystencja, ale za to kryje przy jednej warstwie!)\nMiss Sporty Clubbing Colours nr 456 (dwie warstwy, ale lakier nie podpasował mi jakościowo)\nWibo Summer Extreme Nails nr 526 (cudny barbiowy róż, dwie warstwy :D)\nbohaterka dzisiejszego postu karuzela pełna cudnych ćwieków (do kupienia tutaj)\nbaza i top coat Essence Better Than Gel Nails.\nTo na tyle jeśli chodzi o mój cukierkowy post. Jeśli dotąd zastanawiałyście się nad zakupem tych ćwieków... goorącoo polecam! Aktualnie, ćwieki te na BornPrettyStore są w promocji, a jeśli wpadnie Wam w oko jakiś z nieprzecenionych produktów - skorzystajcie z mojego kodu zniżkowego!\nA teraz dajcie mi znać, czy podoba się Wam taki multikolor na paznokciach. :)\nKtóre połączenie kolorystyczne spodobało się Wam najbardziej? Mi osobiście świetnie grały ze sobą łosoś i fiolet na kciuku. :) Czekam na Wasze opinie!\nAleksandra Anna 30 września 2014 00:04\nale fajny pomysł na drobienie i do tego te kolorki, bardzo fajnie to wyszło :)\nNAIL mouflage 1 października 2014 16:02\nwielkie dzięki :) dawno nie miałam tylu koloeów na raz na paznokciach :D\nAleksandreta K. 30 września 2014 01:08\nŚwietne ;) Bardzo podoba mi się takie słodkie zestawienie ;)\nDzień z życia M. 30 września 2014 07:48\nCukierkowo i bardzo słodko :)\nto prawda :D czasami można poszaleć z kolorami :)\nMadeleine 30 września 2014 18:37\nWedług mnie też łosoś i fiolet <3\nNAIL mouflage 1 października 2014 16:04\ncieszę się! :D coś czuję,że powrócę do tej kombinacji :)\nEklerek ♥ 30 września 2014 21:36\nAle ładne te kolorki :D Dobre zestawienie z ćwiekami, me like it :D\nNAIL mouflage 1 października 2014 16:07\ngood! :D dziękuję:)\nJustine145 30 września 2014 21:48\npozytywny manicure ;)\nCytrynkowePazurki 30 września 2014 22:33\nfajne cukierkowe mani :)\nKasiaPL 3 października 2014 17:34\ncukiereczki :D super skittlesy :)\nLucy nails 3 października 2014 23:22\nFajny pomysł i świetny efekt ;)\nLakierowniczka 4 października 2014 09:06\nJakie słodkie kolorki! <3


Poniżej przedstawiamy listę artykułów obejmujących problematykę prawną szeroko pojętej prywatyzacji. Artykuły zostały napisane przez naszych prawników i w większości ukazywały się w ogólnopolskich dziennikach.\nRząd nie chce zwracać nieruchomości w nieskończoność, co z wywłaszczonymi w PRL?\nJolanta Staszak - adwokat, Kancelaria Reprywatyzacyjna Jakub Żak - aplikant adwokacki, doktorant UG, Kancelaria Reprywatyzacyjna Rządowy projekt ustawy o zmianie ustawy o gospodarce nieruchomościami...\nJuliusz Bennich-Zalewski - specjalista ds. dekretowych, Kancelaria Reprywatyzacyjna"Dziennik Gazeta Prawna", 9.11.2017 Profesor prawa anarchistą Prezydent Warszawy, profesor prawa, od wielu tygodni nie...\nByli właściciele nieruchomości warszawskich nie są stroną postępowania o stwierdzenie nieważności decyzji uwłaszczeniowej. Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z dnia 20 kwietnia...\nW poniedziałek 16 listopada o godz. 18:00 w Gdańskim Domu Organizacji Pozarządowych przy al. Grunwaldzkiej 5 odbyło się Konwersatorium Metropolitalne o reprywatyzacji organizowane przez Instytut...\n"Rzeczpospolita", 27 lipca 2015\n"Dziennik Gazeta Prawna", 24 września 2014\nJolanta Staszak - adwokat, KR. Uwaga: na skutek późniejszej zmiany orzecznictwa w 2015 r. teza artykułu stała się nieaktualna\nCel publiczny należy realizować legalnie\n"Dziennik Gazeta Prawna", 14 kwietnia 2014\nMarek Woźniak - radca prawny, Kancelaria Reprywatyzacyjna\n"Dziennik Gazeta Prawna", 31 marca 2014\nPewna rodzina po zawierusze wojennej przeniosła się do Gdańska. Władze nadały jej kilkuhektarowe gospodarstwo w Piecewie Górnym.\nPrawo do odzyskania utraconego mienia\nCo jakiś czas przy okazji głośniejszych spraw dotyczących nieruchomości przejętych przez Skarb Państwa w czasach PRL – pojawiają się głosy na temat reprywatyzacji.\nBilet w jedną stronę za zrzeczenie się nieruchomości\nDla wielu osób możliwość wyjazdu na stałe do dawnej RFN była marzeniem. Warunkiem jednak uzyskania zgody na wyjazd na zachód było zrzeczenie się własności nieruchomości położonych na terenie Polski.\nCzyżby wywłaszczeniowe deja vu?\nFormalnie właściciele zostali pozbawieni prawa własności nieruchomości dopiero w 1951r. z przeznaczeniem jej na cele Dowództwa Marynarki Wojennej.\nCzynności Rzeczoznawcy Majątkowego w toku postępowania o zwrot nieruchomości związane są z określeniem wartości rynkowej nieruchomości w dniu zwrotu i ustaleniem stopnia zmniejszenia lub zwiększanie wartości wywłaszczanej nieruchomości.\nAtrakcyjna zabudowana nieruchomość w Gdyni na Kamiennej Górze, stanowiąca przykład architektury gdyńskiego modernizmu , została zaraz po zajęciu miasta przez wojska hitlerowskie przeznaczona na potrzeby gestapo.\nJak zabierać to już wszystko i wszystkim\nWłaściciele nieruchomości pomimo, że ubiegali się o przedłużenie umowy dzierżawy albo zwrot nieruchomości zostali odprawieni z kwitkiem. Pech chciał, że zamieszkiwali na terenie objętym przeprowadzonej w roku 1947 akcji „Wisła”.\nRenta planistyczna gdy plan zagospodarowania uchwalono za obecnego właściciela\n"Dziennik Gazeta Prawna", 4 marca 2014\n"Dziennik Gazeta Prawna", 12 lutego 2014\n"Dziennik Gazeta Prawna", 13 marca 2014\nNiejednokrotnie instytucje państwowe wynajmowały albo dzierżawiły prywatne nieruchomości, za co były zobowiązane do płacenia czynszu.\nJolanta Staszak adwokat - Kancelaria Reprywatyzacyjna\nJak wielu innych repatriantów-przesiedleńców Stanisław P. otrzymał na terytorium Polski gospodarstwo rolne o powierzchni prawie 50 ha.\nWywłaszczanie musi być użyteczne\n"Dziennik Gazeta Prawna", 29 stycznia 2014\nPech chciał, że działka, na której znajdowało się siedlisko kilkuhektarowego gospodarstwa została przeznaczona pod powstającą w latach 70-tych obecną drogę.\nMajątek ziemski na Lubelszczyźnie\nZnacjonalizowany majątek o powierzchni ponad 150 ha składał się m.in. z zespołu parkowo-pałacowego, stawów rybnych, a także własnej elektrowni.\nPod koniec lat dwudziestych XX wieku doszło do zawarcia umowy przedwstępnej sprzedaży nieruchomości, której przedmiotem był dobrze prosperujący, ale niewielki tartak, położony na Kaszubach.\nSpraw sądowych o zwrot wywłaszczonych nieruchomości w Gdyni są setki. Ta jest wyjątkowa. Ponad hektarowa działka nad morzem należała do byłego ministra niepodległej Polski, budowniczego polskiej floty, którego imieniem nazwano jeden z wybudowanych statków.\nPoczątek II Wojny Światowej spowodował hekatobombę na całym terytorium II RP. Mieszkańcy polskich ziem nie wiedzieli czego się spodziewać jak i jakie działania podjąć w obliczu zagrożenia.\nPewnej rodzinie przydzielono w połowie lat 50-tych XX wieku gospodarstwo rolne, składające się z połowy siedliska, które do tej pory w całości było własnością innej zabużańskiej rodziny.\nNieruchomość wywłaszczona w 1967 roku pod budowę szkoły wróciła do dawnej właścicielki z racji zmiany koncepcji zagospodarowania.


Elegancki Staying Cool At The Rotunda zaprasza na nocleg w jednym z 20 stylowych pokoi, w każdym z których jest dostęp do przechowalni bagażu i windy. Od roku 1964 jest znanym hotelem, przyjmującym gości w samym sercu Birmingham.\nDo centrum Birmingham można dostać się w ciągu 10 minut.\nOszałamiający widok na morze przyciąga gości do suita na ostatnich piętrach z 2 sypialniami, penthouse z 2 sypialniami i studio "mini", oferujących miejsca do przechowywania, telewizji z kanałami satelitarnymi, biurka, szafy i sofy. Pokoje są wyposażone w czajnik elektryczny, piekarnik i toster.\nSzeroki wybór dań oferują Starbucks Bullring Birmingham i Jamie's Italian, znajdujące się w promieniu 50 metrów od hotelu.\nZ Staying Cool At The Rotunda do lotniska Birmingham International dojeżdża się samochodem w ciągu 20 minut.\nMoor Street Railway Station 250 m\nHurst Street 500 m\nThe Leisure Box - ZAMKNIĘTE 400 m\nPlac Victoria Square w Birmingham 550 m\nStaying Cool At Rotunda, Wielka Brytania\nG Eleven 3-gwiazdkowe\nQiaobo International Conference 5-gwiazdkowe\nZoe Mei 3-gwiazdkowe\nMaui In Metro 4-gwiazdkowe\nVienna 3 Best Guanlan Chinatown 3-gwiazdkowe\nOcean Vida Beach And Dive 3-gwiazdkowe\nCourt House 3-gwiazdkowe\nLa Concha Renaissance 4-gwiazdkowe\nOn The Beach 2-gwiazdkowe\nGaia Village 3-gwiazdkowe\nSolimar Aquamarine 4-gwiazdkowe


Lipiec, 2010 | ROWER MOJA PASJA\nWzorem ubiegłego roku,znów wybrałem się na krótką eskapadę do Brenna w woj.Wielkopolskim.\nWyjechałem 29 lipca o godz.3.00 nad ranem,musiałem założyć oświetlenie bo było jeszcze ciemno i godzinę wcześniej przeszła dość mocna ulewa.Asfalt był jeszcze mokry i widoczność była marna,trzeba było jechać powoli i uważać aby nie wjechać w jakąś dziurę!\nOd Złotoryi jechało się już w miarę dobrze.\nTrasę wybrałem taką samą jak rok wcześniej, a to z tego powodu aby dojechać na miejsce najszybciej jak się da, na drugi dzień musiałem wracać z powrotem do domu,ponieważ w sobotę znowu wyjazd na Izerkę do Czech.Pojechałem przez: Świerzawę,Złotoryję,Chojnów,Chocianów,Polkowice,Głogów,Wschowę(tu wymuszony postój w oczekiwaniu na otwarcie sklepu rowerowego-\nzakup dętek).Ze Wschowy miałem już niecałe 20 km. do celu.Na miejsce dotarłem przed godz.11.00.trasa 159 km zajęła mi 5,48 h.Prawie cały dzień spędziłem nad jeziorem kąpiąc się i odpoczywając.\nNazajutrz wyjechałem z Brenna o godz.6.30 jadąc przez Sławę,Głogów,Polkowice,Chocianów,Chojnów,Zagrodno,Pielgrzymkę,\nSokołowiec,Czernicę.Do Jeleniej Góry dotarłem kilka minut po 13.00\nPrzejeżdżając 161 km w czasie 5,50 h\nDzisiaj ruszyłem na wycieczkę turystyczno-krajoznawczą do Parku Krajobrazowego „Chełmy”.\nDawno nie zapuszczałem się w tamte leśne dukty,pojechałem bardziej relaksacyjnie i nastawiony na obserwację tych pięknych terenów.\nZ domu pojechałem w kierunku Świerzawy przez Lubiechową,w Świerzawie skręciłem na mało uczęszczaną drogę na Rzeszówek,Kondratów i Pomocne.\nPo dojechaniu do drogi Jawor-Świerzawa zjechałem na leśną ścieżkę rowerową do Myślinowa,po 3 km. wjechałem na asfaltową drogę (akurat kładziono nową nawierzchnię) do Myśliborza.\nW Myśliborzu leśną drogą jechałem przez Wąwóz Myśliborski delektując się ciszą,świeżym powietrzem i śpiewem ptaków.\nW połowie ścieżki dydaktycznej skręciłem na bodajże zielony szlak którym dojechałem do Jakuszowej.\nZ Jakuszowej znowu wjazd na drogę asfaltową i dojazd do miejscowości Siedmica,stąd skręt w lewo na zielony szlak do Rezerwatu nad Groblą,i jazda lasem wzdłuż rzeczki Młynówki.\nPo około 5 km.wjazd do miejscowości Grobla i dalej już jazda drogami asfaltowymi przez Pogwizdów,Lipę,Kaczorów,Radomierz,Janowice Wlk.,Trzcińsko i dojazd do Dąbrowicy na żwirownie gdzie na koniec wycieczki jeszcze popływałem.\nW sumie fajny spokojny wypadzik turystyczny!\nTrasę obiechałem w czasie 4,48 h pokonując 100 km\nRekord 400 km\n1 lipca w końcu spełniłem swój cel,który założyłem sobie w ubiegłym roku po przejechaniu 311 km.\nW tym chciałem przekroczyć barierę 400 km w jeden dzień (a raczej dobę).\nKorzystając z wolnego czasu na urlopie i przepięknej pogody postanowiłem wyruszyć 1 lipca,dzień zapowiadał się gorący,ale następne miały być jeszcze cieplejsze więc nie czekając ruszyłem w trasę.\nZ domu wyjechałem o godz.1.50 noc była ciepła ok.17 st. więc na początku jechało się całkiem przyjemnie,do Zgorzelca jechałem główną drogą nr.30 ruchu praktycznie żadnego,tylko od czasu do czasu drogę przebiegały lisy i sarny.\nW Zgorzelcu wjechałem na drogę w kierunku Pieńska i jadąc dalej mijałem po drodze takie miejscowości jak:Ruszów,Gozdnicę,Lipną,Przewóz(tu najgorszy odcinek drogi na mojej trasie,dziurawy asfalt na przemian z kostką brukową)dojazd do drogi krajowej nr.12 koło Łęknicy.Następnie jazda przez Trzebiel,Tuplice,Jasień i dojazd do Lubska,tu krótki odpoczynek i dalej jazda drogą woj. nr.287 i dojazd do Krosna Odrzańskiego gdzie był to najdalszy punkt od domu.\nW Krośnie krótki odpoczynek kilka fotek i z powrotem do Jeleniej Góry,jechałem przez Drzonów,tu krótki postój przy muzeum uzbrojenia i dalej jazda przez Świdnicę,Mirocin,Kożuchów,Szprotawę do Kozłowa gdzie był mój trzeci postój.\nPo 15 minutach ruszyłem dalej przez Bolesławiec do Lwówka gdzie spotkałem się z kolegą Piotrem który specjalnie wyjechał mi naprzeciw.\nPo 10 minutach już razem ruszyliśmy przez Wleń do Jeleniej Góry.\nDo domu dojechałem pod wieczór przejeżdżając w sumie 405,9 km.\nw czasie 15,23 h\nMoże za rok 500?\ngranica w Przewozie\nW Krośnie Odrzańskim na moście\n01.07.10.-J.G.>>Gryfów Śl.>>Lubań Śl.>>Zgorzelec>>Pieńsk>>Ruszów>>Gozdnica>>Przewóz\n02.07.10.-Na „Balaton”i z powrotem>>Na żwirownie i z powrotem\n03.07.10.-Po Jelonce+na „Balaton”+na Żwirownie\n04.07.10.-Na „Balaton”i z powrotem\n05.07.10.-Na „Balaton”i z powrotem+Na „Perłę Zachodu”i z powrotem\n>>Świeradów Zdr.>>Czerniawa Zdr.>>Nove Mesto>>Rasnice>>Srbska>>\nNa „Balaton”i z powrotem\n12.07.10.-Po Jelonce + na „Balaton”i z powrotem\n15.07.10.-Po Jelonce+na „Balaton”i z powrotem\n17.07.10.-J.G.>>Goduszyn>>Rybnica>>Stara Kamienica>>Nowa Kamienica>>Grudza>>\nJanice>>Popielówek>>Lubomierz>>Milęcice>>Pławna Górna>>Pławna Dolna>>\nKomarno>>Maciejowa>>Wojanów>>Dąbrowica (żwirownia)>>Łomnica (ś)>>J.G.\n31.07.10.-Jakuszyce>>os.Orle>>Izerka(cz)>>Po Górach Izerskich(cz)>>Izerka(cz)\nWszystkie kilometry:1701.60 km (w terenie 39.30 km; 2.31%)


Poszanowania prywatności osób korzystających z naszego portalu jest bardzo ważne. Wszelkie dane osobowe pozyskiwane za pomocą tego serwisu są przetwarzane zgodnie z Ustawą z dnia 29 sierpnia 1997 roku o ochronie danych osobowych (Dz.U. z 2002 r., nr 101 poz. 926). Naszym priorytetem jest ochrona praw i wolności osób, które udostępniły mi swoje dane osobowe. Korzystanie z portalu w zakresie podstawowym nie jest uzależnione od udostępnienia danych osobowych użytkownika. Udostępnienie danych osobowych w portalu jest całkowicie dobrowolne. Korzystanie z portalu nie jest uzależnione od uaktywnienia cookies.


Osprzęt do transformatorów | Altrafo Polska\nOsprzęt oferowany w naszej firmie posiada szereg atestów i jest zgodny z wymaganymi normami, co daje gwarancję na prawidłowe i wydajne wykorzystanie całego układu transformatorowego.\nzabezpieczenia temperaturowe T154\nzestawy wentylatorów BARRA ze sterownikiem VRT200 lub VRT600\nobudowy do transformatorów IP20 do IP31\npodkładki antywibracyjne itp.\nRegulator temperatury dla dla transformatorów średniego napięcia żywicznych i suchych Nowa seria urządzeń o rewolucyjnej charakterystyce dzięki osiągom, niezawodności i kompletnemu programowi ochrony termicznej transformatorów żywicznych i suchych. W urządzeniach tych nie stosowano...\nNowy produkt NT935 ETH jest technicznym rozwinięciem poprzednich wersji i wprowadza pierwsze zintegrowane wyjście ETHERNET. WŁAŚCIWOŚCI NOWEGO NT935 ETH: Mikroprocesor up-to-date Podwójny wyświetlacz Nowe wejścia Pt100 Nowe potężniejsze przekaźniki Zasilanie 85-260 Vac–dc 50/60Hz Dodany...\nRegulator temperatury dla transformatorów żywicznych i suchych średniego napięcia Moduł oparty na elektronicznym mikroprocesorze, zaprojektowany aby zapewnić termiczną ochronę transformatorów żywicznych i suchych średniego napięcia. Moduł zapewnia: - termiczne zabezpieczenie przeciążeniowe...\nZestawy wentylacyjne i sterowniki VRT


Timothy Keller | wszystkie książki w TaniaKsiazka.pl\nKeller pokazuje, jak duch () hojności połączony z duchem sprawiedliwości może dogłębnie zmienić nie tylko pojedynczych ludzi, ale całe społeczeństwo (). Pełnia sprawiedliwości to prawdziwa kopalnia diamentów. The Washington TimesW świeckim społeczeństwie panuje powszechne przekonanie, że Biblia to...\neBook Krzyż Króla mobi epub\nNieprzewidywalny, ale niezawodnyŁagodny, ale potężnyLudzki, ale boski Kim był Jezus i dlaczego ma to znaczenie?Poważany pastor i autor wielu bestsellerów, Timothy Keller, czerpiąc z Ewangelii Marka, przygląda się życiu Chrystusa w głęboki i skłaniający do myślenia sposób. Wyjaśnia, dlaczego...\neBook Fałszywi bogowie mobi epub\nPuste obietnice pieniędzy, seksu i władzy oraz jedyna nadzieja. która naprawde się liczy. Timothy Keller konfrontuje priorytety ludzkości, ukazuje błędne mniemanie, że to dobre, przyjemne rzeczy są najważniejsze. Autor przedstawia czytelnikom nową ścieżkę w kierunku nadziei, która ciągle trwa....\nPuste obietnice pieniędzy, seksu i władzy oraz jedyna nadzieja. która naprawde się liczy.Timothy Keller konfrontuje priorytety ludzkości, ukazuje błędne mniemanie, że to dobre, przyjemne rzeczy są najważniejsze. Autor przedstawia czytelnikom nową ścieżkę w kierunku nadziei, która ciągle...\nCena: 130,00 zł Do koszyka dodaj do schowka\nCena: 89,90 zł Do koszyka dodaj do schowka


Meble z technorattanu – dlaczego warto? - profesjonalnetarasy.pl\nProdukowany fabrycznie rattan ceniony jest za swoją nieprzeciętną odporność na uszkodzenia mechaniczne i czynniki zewnętrzne. Promieniowanie UV, woda, mróz i wysoka temperatura nie wpływają negatywnie na kolor i strukturę wyposażenia. Z tego względu technorattanowe meble w nienagannym stanie służą przez wiele lat. Ich konstrukcja jest lekka, co ułatwia ich przenoszenie.\nBez impregnacji i problemów\nPrzechowywanie wieloelementowego kompletu poza sezonem nie będzie już problemem. Technorattanowe krzesła, stoliki i fotele mogą przezimować bezpośrednio na tarasowych deskach przykryte jedynie lekkim pokrowcem. Co ważne, syntetyczny materiał nie wymaga regularnej impregnacji.\nStylowa dekoracja i komfort użytkowania\nMówiąc o walorach kompletów technorattanowych, nie sposób nie wspomnieć o dopracowanym wzornictwie. W katalogach uznanych producentów znajdziesz designerskie modele inspirowane stylem klasycznym i nowoczesnym – eleganckie stoły i krzesła, awangardowe leżanki, ekskluzywne narożniki o modułowej budowie, designerskie huśtawki w formie jednoosobowych, otulających kokonów. Białe, szare albo brązowe meble wnoszą do ogrodu odrobinę luksusu. Ponadto, starannie zaprojektowane meble zapewniają komfort, jaki do tej pory był w ogrodzie nieosiągalny.\nmeble na balkony tarasy zadaszenia na taras pergole nowoczesne


Autobus Malaga (Lotnisko) → Motril już od 65 PLN nawet 1 odjazdów\nGetByBus 🚌 Autobus Malaga (Lotnisko) - Motril\nMalaga (Lotnisko) do Motril Motril do Malaga (Lotnisko)\nMiędzy przystankami Malaga (Lotnisko) a Motril znaleziono do 1 linia autobusowa. Pierwszy odjazd z Malaga (Lotnisko) jest o 14:30 i przyjeżdża do Motril o 17:15. Ostatni odjazd jest o 14:30 i przyjeżdża o 17:15. Cena biletu w jedną stronę dla osoby dorosłey wynosi od 65 PLN do 65 PLN.\nNajpopularniejsze odjazdy między przystankami Malaga (Lotnisko) a Motril\nPrzejazd autobusem z Malaga (Lotnisko) do Motril\nAutobusowi przewoźnicy od Malaga (Lotnisko) do Motril\nCeny biletów od Malaga (Lotnisko) a Motril\n17:15 Motril Central Bus Station\nNajkrótsza odległość pomiędzy Malaga (Lotnisko) (ES) a Motril (ES) jest 107 km. Najszybszy autobus, który odjeżdża o 14:30, jedzie 02:45h. Najdłuższy czas przejazdu na tej trasie jest 02:45h. Zależnie od wybranego odjazdu, dostępne są następne usługi: Klimatyzator, WiFi i 11. Dodatkowe informacje o każdej linii możecie zobaczyć klikając na linie z wyników wyszukiwania.\nTrasa między Malaga (Lotnisko) a Motril jest oceniona łącznie 0 razów.


Pałac Bałoszyce - miejsce na konferencje, sala konferencyjna Susz - MiejscaKonferencyjne.pl\nAdres: Bałoszyce 25\nFax: 55 278 07 41\n55 278 07 40\nObiekt jest miejscem, w którym często organizowane są spotkania biznesowe. Przedsiębiorcy decydują się na współpracę ze względu na niezwykły klimat tego miejsca oraz pewność, że wydarzenia przebiegną zgodnie z planem oraz oczekiwaniami uczestników. Profesjonalny personel gwarantuje pomoc podczas organizacji oraz trwania spotkania. Dzięki temu realizacja jest dużo sprawniejsza.\nMiłośnicy mniej aktywnego sposobu wypoczynku będą zachwyceni ofertą Spa. Po dniu pełnym pracy nic nie działa tak kojąco jak profesjonalne masaże lub pobyt w jacuzzi. Klienci będą mieli okazję zregenerować siły i nabrać energii do dalszych wyzwań.\nPałac Bałoszyce znajduje się w północnej częsci malowniczego Pojezierza Iławskiego Obiekt jest miejscem, w którym często organizowane są spotkania biznesowe. Przedsiębiorcy decydują się na współpracę ze względu na niezwykły klimat tego miejsca oraz pewność, że wydarzenia przebiegną zgodnie z planem oraz oczekiwaniami uczestników. Profesjonalny personel gwarantuje pomoc podczas organizacji oraz trwania spotkania. Dzięki temu realizacja jest dużo sprawniejsza


ŻEGNAMY DRUHA KOMPANII - Kompania Druha Stuligrosza\n18.11.2020 Bez kategorii kompania-stuligrosza.pl\nW dniu 10 listopada 2020 r. zmarł w wieku 89 lat dh Tadeusz Alankiewicz. Tadziu śpiewał\nw Kompanii Druha Stuligrosza na początku działalności Kompanii, aż do momentu gdy ze względu na słaby wzrok spadł z estrady. Pomimo tego, od tamtego czasu żywo interesował się działalnością stowarzyszenia\nW „Poznańskich Słowikach” śpiewał w latach 1945 do 1955, a więc od pierwszych lat powojennych. Najpierw śpiewał w sopranach, a po przejściu mutacji\nw barytonach. Również w Chórze Męskim Kompanii Druha Stuligrosza śpiewał w tym głosie. Pogrzeb naszego Druha odbędzie się w najbliższy czwartek (19.11.2020) o godz. 13:30 na cmentarzu w Poznaniu Miłostowie (kaplica od strony ul. Warszawskiej). Cześć Jego Pamięci !!!\n/Na podstawie informacji córki – Doroty Kołpowskiej/\nTadziu dołączył za Druhem Stefanem do długiej już niestety listy zmarłych Druhów, w tym również śpiewających w Chórze Męskim Kompanii Druha Stuligrosza, których wspominamy zwłaszcza w październiku: Irek Będziecha, Boguś Rutkowski, Witek Korytowski, Igor Gintrowski, Ignacy Feldman, Jerzy Jordan, Andrzej Pohland i inni.\nZe względu na rozszerzającą się pandemię CORONOVIRUS -19 od dnia\n01. Października 2020 r. aż do odwołania Zarząd zawiesił odbywanie prób chóru.


Nokie z WP7 będą miały dwurdzeniowe procesory - TELEPOLIS.PL\nWiadomości Nokie z WP7 będą miały dwurdzeniowe procesory\nNokie z WP7 będą miały dwurdzeniowe procesory\nLuiN 20 Maja 2011 16:21\nDo tej pory urządzenia z Windwows Phone 7 miały wyłącznie chipy marki Qualcomm. Szef firmy ST-Ericsson, Carlo Bozotti poinformował, że sytuacja ta zmieni się i jego firma będzie jednym z dwóch dostawców jednostek centralnych dla smartfonów Nokii z WP7.\nPierwszy ze smartfonów Nokii pracujących pod kontrolą Windows Phone 7 będzie miał dwurdzeniowy chipset U8500 taktowany zegarem 1,2 GHz. Prawdopodobnie będzie to pierwsze urządzenie z mobilnym systemem operacyjnym Microsoftu wyposażone w dwurdzeniowy procesor.\nZ wypowiedzi szefa ST-Ericsson wynika, że Nokia zaprezentuje w 2012 roku 12 urządzeń z Windows Phone 7 wyposażonych w kolejne wersje chipsetu U8500. ST-Ericsson liczy też na to, że będzie czołowym dostawcą procesorów wykorzystywanych w smartfonach z Windows Phone 8.\nU8500 korzysta z wydajnego procesora graficznego Mali-400, tego samego, który trafił do Samsunga I9100 Galaxy S II.\nST-Ericsson to spółka joint venture utworzona przez STMicroelectronics i Ericssona. Tworzone przez nią technologie stosowane są w ponad połowie dostępnych na rynku telefonów komórkowych.\nŹródło tekstu: Forbes, GSMArena, wł\n[Aktualizacja] Samsung zaprezentował smartwatche Gear S3\nSamsung zaprezentował kolejną generację smartwatchy Gear. Modele S3 Classic i S3 Frontier przynoszą większe ekrany i jeszcze bardziej klasyczny design. Gear S3 frontier ma bardziej sportowy charakter i sprzedawany będzie tylko z gumowymi paskami, z kolei wariant classic jest bardziej elegancki... ale pozbawiony modułu 3G/LTE. Za jego pomocą sportowy wariant zegarka...\n1. ~Wloo 2011-05-20 17:14:23 host: afbi122.neoplus.adsl.tpnet.pl\nZobaczymy jak z wydajnością będzie.\nMam obawy iż nawet gdyby tam był procesor 6 rdzeniowy niewiele by to pomogło. Bo WP7 to niezbyt rewelacyjny system.\n3. ~ 2011-05-20 18:38:56 host: absg76.neoplus.adsl.tpnet.pl\n@2: Dlaczego? Jak dotąd większość krytyki WP7 którą widzę opiera się na tym, że WP7 nazywa się Windows i jest autorstwa MS, więc ssie. Tymczasem responsywność i płynność interfejsu WP7 sprawia, że mulasty Android może schować się w kącie i płakać. Brakuje co prawda wielu funkcji obecnych w iOS i Androidzie, ale to co teraz można kupić to właściwie wersja 1.0, a nowa wersja wychodząca jesienią ma przynieść całą masę nowej funkcjonalności. A do tego nowa wersja trafi na wszystkie wydane dotąd telefony z WP7, w przeciwieństwie do nowych wersji Androida, którego aktualizuje się poprzez kupno nowego telefonu albo rootowanie i ręczne wgrywanie jakiegoś moda.\n4. ~Tommy-Ka 2011-05-20 19:07:15 host: host-89-228-192-55.kalisz.mm.pl\nOsobiście do WP7 i MS nie mam nic. Jedynie 2 drobiazgi mi przeszkadzają w tym systemie. 1 to wygląd GUI, te gigantyczne kafelki o jednolitych kolorach, ciekawe jaką nakładkę Nokia wymyśli. 2 to (podobno) problemy z czytaniem kart pamięci... oby MS nie poszedl w ślady srajphone'a, gdzie nie ma nawet slota na karty pamięci... PS. Szkoda, że bada OS stoi coś w cieniu i nikt nie mówi o tym systemie. Też działa szybko i płynnie przy procesorze 1GHz i 512MB RAM (S8500).\n5. ~BzykMen 2011-05-20 20:22:19 host: apn-95-41-208-83.dynamic.gprs.plus.pl\n#4 A Ty skąd się urwałeś ? Przecież telefony z WP7 nie mają gniazda kart pamięci , Teoretycznie jest ale wbudowane gdzieś głęboko w telefonie i żeby się tam dostać trzeba rozebrać cały telefon ,co jak wiadomo wiąże się z utratą gwarancji , i poza tym ten system ma kłopot z obsługą pamięci większej niż 24 GB . Co przez to skreśla ten telefon jako propozycja dla mnie .\nBy system zaistniał na rynku musi się pojawić w tanich aparatach, ludzie będą kupować, polecać innym i maszynka się rozpędza. Ładowanie tego w maszyny z cholera wie iloma rdzeniami kosztującymi walizkę pieniędzy nie wróży nic dobrego. Może pomyśleli że mają taki power jak nadgryziona papierówka? Jeśli tak to się przejechali sromotnie.\n7. ~Tommy-Ka 2011-05-21 08:37:06 host: host-89-228-192-55.kalisz.mm.pl\nZ nikąd się nie urwałem, a tel. z WP7 i slotem kart (łatwo dostępnym) istnieje: http://www.phonearena.com/phones/Samsung-Focus_id4918 . Poza tym tylko wyrażałem swoje zdanie na temat WP7 i nie wpisuę niesprawdzonych informacji... a żeby zapobiec dalszemu flame'owi, Samsung Focus i tak ma problem z obsługą kart, które nie mają certyfikatu WP7 i tu powtarzam "szkoda". Zostaję przy bada OS.\n8. ~seidhe 2011-05-21 08:47:37 host: host217-43-182-247.range217-43.btcentralplus.com\nzapowiada sie ciekawie... szkoda, ze one dopiero pozniej. pierwsza seria pojdzie na qualcommach


Kancelaria Radcy Prawnego Beata Ostrowska - Strzałka\nPolicja zadba o bezpieczeństwo podczas długiego weekendu\nDodane: red Data: 2019-11-09 07:05:25 (czytane: 2242)\nTrwa długi weekend, który rozpoczął się ogólnopolskimi działaniami kontrolno - prewencyjnymi pn. „Kaskadowy pomiar prędkości”. Większej niż zazwyczaj liczby funkcjonariuszy i kontroli na drogach należy spodziewać się m. in. na głównych ciągach komunikacyjnych. Policjanci będą dbać przede wszystkim o bezpieczeństwo podróżujących oraz reagować na wszelkie naruszenia przepisów prawa o ruchu drogowym.\nW działania zostaną zaangażowane grupy SPEED, których zadaniem jest m. in. eliminowanie z ruchu drogowego kierujących pojazdami, którzy naruszyli przepisy ruchu drogowego, w szczególności nie dostosowali się do ograniczeń prędkości. Należy mieć na uwadze, że na bezpieczeństwo na drodze wpływa wiele czynników m. in. respektowanie przepisów przez uczestników ruchu drogowego, sprawność pojazdu, stan psychofizyczny kierujących pojazdami, a także kultura jazdy, wzajemny szacunek i brak agresji. Niezwykle istotne, jest, aby piesi, którzy poruszają się jezdnią lub poboczem nosili elementy odblaskowe.\nNajlepsze jest to że w długi weekend kino BCK zamknięte bo bo przecież świta Janusza też ma mieć wolne. Czy się stoi czy się leży to się należy i takie efekty


Maślane rogale śniadaniowe z dżemem - Kuchnia u Poli\n16 października 2015 16 stycznia 2016 Kuchnia u PoliCiasta drożdżowe, Rogaliki bułki słodkie\nmąka 2 kopiaste łyżki\nDrożdże kruszę dodaję cukier z mąką, zalewam ciepłym mlekiem. Wszystkie składniki rozcieram na gładko, odstawiam na 15-20 minut w ciepłe miejsce, aż zaczyn ruszy.\nMasło roztapiam w rondelku, pozostawiam do wystudzenia. Gotowy rozczyn łączę z pozostałymi składnikami. Dokładnie wyrabiam w misce. Ciasto przekładam na stolnicę podsypaną odrobiną mąką, zagniatam parę minut. Ciasto powinno być pulchne i delikatne, w razie potrzeby podsypuję odrobiną mąki. Z ciasta formuję kulę lekko spłaszczam, wykrawam na kształt trójkątów. Każdy z nich rozwałkowuję na długi pasek ok. 25 cm zachowując kształt trójkąta. Przy podstawie trójkąta nakładam po łyżeczce dżemu, rozsmarowuję do połowy zachowując czyste boki. Rogale zwijam w rulon, formuję boki. Układam na blasze wyłożonej papierem do pieczenia. Rogale smaruję mieszanką mleka z żółtkiem. Rogale wstawiam do zimnego piekarnika piekę w temperaturze 160 °C przez 15 minut, w tym czasie kiedy piekarnik się nagrzewam rogale wyrastają. Następnie zwiększam temperaturę do 200 °C piekę przez kolejne 10-15 minut kontrolując kolor rogali. Upieczone przekładam do wystudzenia na kratkę, posypuje cukrem pudrem.\nTagged drożdże, maślane rogale przepis, maślane rogale śniadaniowe, maślanka, rogale, rogale maślane, rogale przepis, rogaliki