Poznaj działalność Samorządu Uczniowskiego\nDowiedz się więcej o świetlicy szkolnej\nCo dzieje się w bibliotece\nWszystko o zajęciach pozalekcyjnych w szkole\nJesteś tutaj: Start 2018/2019\nAkcja "Góra grosza - 2018"\nOpublikowano: czwartek, 24 styczeń 2019 10:57\nPo raz kolejny nasza szkoła i przedszkole uczestniczyło w ogólnopolskiej akcji Góra Grosza.\nW tego rocznej akcji Przedszkole zebrało: 287,42\nSzkoła : 792,59\nAle Góra Grosza to przede wszystkim Wy! To dzięki Waszej ofiarności możemy tak wiele robić dla innych, dla których los nie zawsze był łaskawy.\nGóra Grosza to empatyczna społeczność.\nDZIĘKUJEMY WSZYSTKIM PRZRDSZKOLAKOM, UCZNIOM, NAUCZYCIELOM, WYCHOWAWCOM, A PRZEDE WSZYSTKIM RODZICOM ZA CHOJNY UDZIAŁ W AKCJI.\nOpublikowano: środa, 23 styczeń 2019 10:15\nNa terenie województwa śląskiego trwa się akcja "Bezpieczne ferie 2019". Jej celem jest przede wszystkim zapewnienie dzieciom i młodzieży bezpiecznego wypoczynku zimowego. Akcja potrwa do 24 lutego br.\nRegulamin zajęć scapbookingowych\nOpublikowano: niedziela, 20 styczeń 2019 21:12\nREGULAMIN ZAJĘĆ SCRAPBOOKINGOWYCH\nrealizowanych w Zespole Szkolno-Przedszkolnym nr 3 w Katowicach\nw ramach projektu: „Scrapbooking? Jestem na TAK.\nZakup materiałów do zajęć z rękodzieła i zajęcia dla mieszkańców Dąbrówki Małej”\nOpublikowano: niedziela, 20 styczeń 2019 21:07\nW szkole odbywać się będzie realizacja projektu z budżetu obywatelskiego:\nM/15/V - Scrapbooking? Jestem na TAK. Zakup materiałów do zajęć z rękodzieła i zajęcia dla mieszkańców Dąbrówki Małej.\nNa facebooku zostanie utworzona grupa zamknięta dla zainteresowanych oraz uczestników warsztatów.\nPierwsze spotkanie odbędzie się 12.02 od godziny 16:00 - 18:15 dla dorosłych oraz w dniu 18.02 od godziny 12:45 - 15:00 dla dzieci (termin może ulec zmianie).\nNa spotkaniu uczestnicy dowiedzą się co będziemy robić przez najbliższe miesiące na zajęciach. Będziemy również tworzyć kartki na różne okazje.\nOpublikowano: wtorek, 15 styczeń 2019 21:13\nuprzejmie proszę o przekazanie rodzicom i opiekunom uczniów listu Głównego Inspektora Sanitarnego i Komendanta Głównego Policji. Dotyczy on przeciwdziałania zażywaniu substancji potocznie nazywanych „dopalaczami”.\nFerie zimowe 2019 - plan pracy


2 lis 2019 •1 minuta czytania\nBrewery to plugin, który dodaje alternatywny sposób na przygotowywanie wywarów. Dzięki niemu nie jesteśmy już ograniczeni do domyślnych miksturek. Dodatkowo pozwala nam on na tworzenie napojów alkoholowych. Plugin ten według autora działa na wersjach od 1.13.2 do nawet 1.6, jak nie niższych.\nPodstawowymi narzędziami są kocioł, statyw alchemiczny oraz beczki.\nMożliwość tworzenia napoi alkoholowych, które naprawdę działają.\nBędąc pijanym dostajesz osłabienia typu utraty równowagi oraz pisania bez sensu na chat.\nMożliwość stworzenia napoi o różnej jakości.\nMożliwość tworzenia własnych napoi i receptur.\nData publikacji: 27 październik 2013\nWersja pluginu: 1.8.2\nWersja Minecraft: 1.5, 1.7, 1.8, 1.9, 1.10, 1.11, 1.12, 1.13, 1.14\nSource Code: https://github.com/DieReicheErethons/Brewery


Garret Reza - "Ostatnia noc w Twisted River" i mój scenariusz\ngarretreza 22 listopada 2015 Blog 0\nTytuł jest i tak zbyt długi, dlatego tutaj dopowiem, że napisałem jedynie początek scenariusza. Pierwsze 20 stron, obejmujące większość tego co wydarzyło się na pierwszych 130 stron książki, czyli pierwszej z sześciu części. Zrobiłem to dla treningu – wcześniej nie pisałem adaptacji, a tutaj w trakcie czytania było dla mnie jasne, co i jak powinno pojawić się na ekranie. I miało to miejsce już trzy lata temu, gdy pierwszy raz podchodziłem do czytania jej w 2012 roku – wiedziałem, że to powinno się zacząć od sceny jechania nad staw, chociaż książka na tym kończy prolog Zrobiłem to też dla osobistej satysfakcji, by pokazać swoją wizję, mieć fizyczny dowód na jej kształt… Nawet jeśli inna adaptacja nie powstanie. Tylko mam nadzieję, że to, co napisałem, da się zrozumieć bez konieczności uprzedniego czytania książki.\nA teraz do rzeczy, czyli właściwej recenzji książki Johna Irwinga z 2010 roku, opowiadającej o pewnej rodzinie żyjącej na dalekiej północy USA w latach 40’tych i 50’tych – lasy, mróz, obozy drwali, spływy drewna rzekami. W tych warunkach dochodzi przez pomyłkę do tragedii, która zmusza ową rodzinę – kucharza i jego 12-letniego syna – do ucieczki, która będzie trwać całe ich życie. Zaczną nowe, będą dorastać, a w końcu też i starzeć.\nOpowieść o niezwykłym życiu zwykłych ludzi. To jest wyjątkowe w tej książce, gdy po pewnym czasie dostrzegłem, że bohaterowie wcale nie są bohaterami godnych pieśni na ich cześć. Zamiast tego uosabiali najbardziej podstawowe wartości. Żyją powoli swoim życiem, mieli swoje wzloty i upadki, ulegali zranieniu, zakochaniu się, pragnęli prostych rzeczy. Ta powieść uosabia istotę życia, którego tak wielu ludzi pragnie.\nWspaniały jest też język powieści, wysoce profesjonalny. To chce się czytać, poznawać – i co zaskakujące, to tak w zasadzie spisane zostało strumieniem świadomości. Trzecioosobowy narrator opowiada o bohaterach i ich życiu oraz o tym, co akurat mu przyszło na myśl. Są tu całe strony, gdzie każde kolejne zdanie rozgrywa się w innym czasie, innym miejscu, i dotyczy innej postaci. A przy tym nie ma tu miejsca na przypadek, wszystko się uzupełnia i współpracuje. Język jest bogaty, ale przystępny. Zawsze wiadomo, co zrobić z każdym szczegółem podsuniętym przez autora, a jeśli nie to chowamy go pod kapeluszem, bo wiemy, że się przyda. W ten lub inny sposób.\n12-letni syn imieniem Danny wyrasta na pisarza. Z początku przekręca własne doświadczenia na fikcję, stosuje metafory, za którymi opowiada o sobie, swojej historii i najbliższych. I to już było niesamowite, ale potem zaczął pisać sam książki. I ich tematy były tak bogate! Aż chciało się je przeczytać, wziąć do ręki egzemplarz lektury napisanej przez Daniela, i w trakcie czytania miałem problemy ze zrozumieniem czemu Irwing, zamiast napisać te książki, wolał je wstawić jako element własnego uniwersum tej jednej powieści. To mnie również zachwyca: opowieść o artyście – tu pisarzu – i tym, jak wygląda życie wewnętrzne takiej osoby, jak powstaje sztuka, oddanie mu hołdu. Ale także coś więcej.\nBo Irwing urodził się w tym samym roku co główny bohater – 1942. I chociaż często żartuje z tematu doszukiwać się prawdy w fikcji, to na koniec sugeruje, że jedna z postaci powieści żyła naprawdę. A cała reszta Ostatniej nocy w Twisted River to była tylko otoczka, środek do opowiedzenia o tym jednym człowieku. By żył on w czytelnikach, tak jak żył on w Irwingu do tej pory. Sami przeczytajcie i napiszcie mi, czy mieliście podobne myśli.\nTo jeden z wielu motywów, które uwielbiam w tej powieści. Uwielbiam lokacje New Hampshire, świat, który odszedł, relacje między pokoleniami, dorastanie, wychowywanie własnych dzieci, nieprzewidywalny los, teraźniejszość komentowana na bieżąco przez przyszłość… I tych ludzi, których traktowałem jak bliskich. I ich tragedie w życiu przeżywałem pewnie mocniej, niż powinienem. Dobrze wam radzę, nie czytajcie tej książki publicznie, np. w pracy. Nikt nie powinien widzieć waszego oblicza po przeczytaniu niektórych scen.\nSzczególnie z uwagi na ciekawy zabieg: zamiast prosto z mostu to zaczynamy się tego dopiero domyślać, bo narrator zaczyna w pewnym momencie pisać o kimś w czasie przeszłym. A potem znowu jakby żył. Po pewnym okresie mamy pewność, że jej już nie ma, ale nie znamy szczegółów. Jak i kiedy odeszła?\nA wtedy słońce zachodzi gdy jedziecie autobusem i nie możecie już czytać. Niech to gęś kopnie.\nPoziom Małych ludzi w żółtych płaszczach, czyli jakieś Top 10 moich ulubionych książek.\n2010 5 gwiazdek John Irving książka moje scenariusze\nPoprzedni: Poprzedni wpis: Community\nNastępny: Następny wpis: Making a Murderer


Chyba najbardziej rozpowszechnionym błędnym przekonaniem dotyczącym pracy tłumacza stanowi toż, że może istnieje dosłowne tłumaczenie między dwoma dowolnymi językami, co robi przekład procesem popularnym i nieomal automatycznym. Niestety, realia wyrażają się wręcz przeciwnie, zaś procedura tłumaczenia praktycznie zawsze obfituje również w szansy, jak i często zachodzi zjawisko nieumyślnego mieszania idiomów oraz systemów użycia obu języków. Wielu początkujących w prywatnych fachu tłumaczy wynika z mylnego założenia, że ich działalność określana jest do grupy nauk ścisłych i niesłusznie zakładają, że są ścisłe związki między określonymi charakterami i ruchami w innych językach. Dodatkowym nieporozumieniem jest zapewnienie, iż istnieją niezmienne formy tłumaczenia, które można powielać jak w kryptografii.\nPraca tłumacza zupełnie nie polega jedynie na bezrefleksyjnym kodowaniem i dekodowaniem pomiędzy językiem źródłowym i docelowym przy zastosowaniu słownika jako pomocy naukowej, albowiem działanie autora przekładów w niczym nie przypomina funkcjonowania translatora. Miewamy niekiedy do robienia z tłumaczeniami maszynowymi (zwanymi także tłumaczeniami automatycznymi bądź komputerowymi), czyli tekstami przetłumaczonymi automatycznie przez program komputerowy. Choć technologia translatorów zazwyczaj jest unowocześniania i implementowane są nowe rozwiązania, to wpływanie maszynowe wciąż nie reprezentują satysfakcjonującego poziomu. Niemniej jednak, coraz powszechnie traktowane jest ograniczone oprogramowanie wspierające tłumaczenie (ang. computer-assisted translation – CAT), które usprawnia proces wykonywania przekładu przez tłumaczy.\nO profesjonalistów w szybkich miastach jak Warszawa nie trudno, chociaż oddawanie to miejsce skomplikowane, które potrzebuje od autora przekładu dużej wiedzy, wielkiego zainteresowania oraz przygotowania merytorycznego. Między poddawanymi tłumaczeniu językami są jednak różnice stylistyczne oraz interpunkcyjne, które jeszcze komplikują procedurę przekładu. Wśród problemów językowych, na które znajduje tłumacz angielskiego dzieli się zjawisko tzw. interferencji językowej, czyli nieświadome łączenie cech języka oryginalnego i docelowego w wyrazach pozornie podobnie (np. angielski przymiotnik pathetic nie oznacza patetyczny, tylko żałosny). Czasem wyrazy czerpiące z pozostałych języków brzmią prawie jednakowo, tylko ich oznaczania prezentują się zupełnie inne, dlatego tłumacz wymaga być wykwalifikowany nie tylko pod względem lingwistycznym, lecz również pod kątem znajomości dorobku kulturowego użytkowników określonej mowy.


Mimo, żem nie Crocodil Dundy, to ani nie boję się krokodyla, ani nie zamierzam go karmić, dokarmiać!!! | Niepoprawni.pl\nantysalon - 14 Marca, 2010 - 13:48\nDlaczego karmimy, dokarmiamy kolejnego krokodyla! Po co? Aby nas pożarł??!!!\nWydaje mi się, że po ostatnich ekscesach manify, wyrokach sądów w sprawach Gością Niedzielnego, obrazy uczuć religijnych /Nieznalska/, oddających obywatelom Nieniec mienie polskich rodzin, pobicia Brauna, Rebeliantki a ostatnio Joanny Najfeld trzeba zwyczajnie powołać coś w rodzaju straży obywatelskiej, powołać obywatelski ruch sprzeciwu!\nA pora temu sprzyja, bo idą wybory prezydenckie i samorządowe! więc można i trzeba wykrzesać odrobinę aktywności!oraz pozyskać sojuszników!!\nNp.założyć stronę, adres ruchu obywatelskiego nie zgadzającego się na takie praktyki!\nMusimy pokazywać, nagłaśniać i piętnować takie sprawy, gdyż Polacy zostaną zapędzeni do kąta we własnym kraju przez hałaśliwą mniejszość, która jest finansowana z zewnątrz a co gorsza dostaje olbrzymie wsparcie nie tylko medialne lecz także ze strony immunitetowych sędziów i prokuratorów!\nJedynie w ostatnich miesiącach zapadły liczne wyroki w takich sprawach.\nMusimy robić hałas, robić hallo wymieniając takie wypadki, egzemplifikować je!\nZ politykami to robimy, mówimy o tym,. krytykujemy ich po nazwisku!\nAle w cieniu pozostają ci inni!\nTrzeba więc wymieniać sprawy, wymieniać z nazwiska sędziów, policjantów, prokuratorów szykanujących naszych obywateli!\nOni muszą być poddani publicznej ocenie!\nMuszą być na widoku, w polu krytyki, gdyż schowani za nr sprawy, za nr odznaki policyjnej, za immunitetem i w todze\nmogą w imieniu III RP dopuszczać się niegodziwości!\nOczywiście musimy to robić z zgodzie z przysługującymi nam konstytucyjnym prawami do kontroli, do krytyki ich zachowań, ich pracy!\nTak jak np w Niemczech przed ogromnymi wpływami islamu i dosłownego szantażu z ich strony jak choćby z budową meczetów w Berlinie i Kolonii utworzono portal Politically Incorrect.\n"Czyta go codziennie 40 – 70 tys. osób, czytelnicy utworzyli w całym kraju 38 grup wsparcia, organizują spotkania, prelekcje i dyskusje, udowadniając, że islam nie jest żadną religią, lecz „ideologią zbliżoną do narodowego socjalizmu”. Na spotkania tego rodzaju przychodzą setki ludzi, składają podpisy pod żądaniami zakazu budowy kolejnych meczetów w Monachium, Kolonii czy Berlinie.\nOrganizatorzy działają jakby w podziemiu, tworzą siatkę kontaktów, używają pseudonimów w obawie przed konsekwencjami chociażby ze strony pracodawców, którym może się nie podobać tego rodzaju działalność. – Bronimy chrześcijańskich wartości, które leżą u podstaw organizacji naszego społeczeństwa – twierdzą aktywiści Politically Incorrect. Na takie wsparcie czeka od dawna antyislamskie ugrupowanie Pro NRW, działające w Nadrenii Północnej-Westfalii (NRW to niemiecki skrót nazwy tego najludniejszego niemieckiego landu)"\nNam co prawda jeszcze nie zagraża jak Niemcom islam, ale hałaśliwy, wpływowy, zorganizowany, finansowany i sterowany odgórnie ruch antychrześcijańskich, antypolskich nihilistów!\nOrganizujmy się, nie bójmy się tego, że nas michnikowe łżedraństwo okrzyknie ciemnotą, zaściankiem!\nMusimy się bronić!\nTak jak Szwajcarzy I Niemcy przed minaretami, tak my przed plugawymi\nW Niemczech np już teraz 39% ma „wielkie” obawy przed islamem, a 36 proc. „duże”.\nA my ze swoich podatków karmimy te przeróżne trujące feminizmy, manify!\nZa nasz abonament propagują w publicznym radio i tv swe plugawe programy aborcyjno-gejowsko-lesbijskie!, deprawując społeczeństwo!\nKarmimy więc tego krokodyla!\nPo jaką cholerę!?\nPo to aby nas... w końcu pożarł!?\nA ja nie mam go zamiaru karmić, dokarmiać!\nNawet gdyby mnie osobiście nie zagrażał!\nten komentarz wkleiłem do mego wczorajszego tekstu, lecz uznałem, że temat jest tak ważny, że zasługuje, na odrębność, autonomiczność\nmarika - 14 Marca, 2010 - 22:24\nMówią, że Polska jest państwem prawa, a wyroki sądu w stosunku do Ziobry i wysokość kary,sprawa Olewnika i błędy , wyrok dla Gościa Niedzielnego, i te żenujące Nieznalskiej, oraz sprawy polityków do tego skandal nad skandale nie pozbawienie imunitetu Piesiewicza. Do tego należy dodać przekręty firm deweloperskich i przekrętów w których poszkodowani są oczekujący na własne "m" porusza często w swoich programach sprawy dla reportera E.Jaworowicz, oraz poszkodowanych przez system bankowy.\nkrzysztofjaw - 15 Marca, 2010 - 00:25\nPopieram. Za kazdym razem trzeba wskazywac z nazwiska policjantów, prokuratorów, adwokatów diabła, sędziów... a nie, że "Sąd uniewinnił", "oddalił".\nTrzeba pisać: Sędzina x, która wydała m.in. wczesniej takie a nie inne decyzje, majaca tyle lat i tyle uniwinniła człowiekowatą, która na krzyzu powiesiła męskie genitalia obrażając uczucia religijne chrześcijan... jednocześnie Gazetówna ogłosiła mrążący krew w zyłach antysemityzm Polaków wskazując na bohomazy na krakowskich ścianach blokowisk...\nA rabini w USA handlowali ludzkimi organami, Palikot złamał prawo pijąc alkohol w miejscu publicznym nie będącym barem ani knajpą, zdeprawował moralnie i etycznie nasze dzieci pokazjąc przed 23.00 w TV wibrator imitujący męskiego penisa za co winien zapłacić odszkodowanie w ramach zadośćuczynienia, Tusk jako osoba publiczna nie dotrzymał obietnic kłamał składajac obietnice wobec powyższego winien być głosami wyborców napietnowany i zmuszony do emigracji do swojego macierzystego kraju germańskiego, Vincent nie spełnia formalnych wymogów aby pełnić funkcje ministerialną (nie ma wyzszego wykształcenia magisterskiego w rozumieniu polskiego prawa... jedynie licencjat), Grad winien być zdymisjonowany za sprzedaz katarczykom polskich stoczni, Hall za obniżanie poziomu nauki... i w ogóle Tusk z ferajną za choiażby stworzenie z Polski i służby państwowej struktur mafinych i brak wyjaśnienia smierci G. Michniewicza i innych...\nPozdrawiam... nie było mnie dwa dni... i szlak mnie trafił, bo balowałem u znajomych, którzy na dźwięk słowa Tusk dostają spazmów, orgazmów rozkoszy a Palikota uważaja za zabawnego...\nKrzysztofjaw ...i szlak mnie trafił...\nZdecydowany amator - 15 Marca, 2010 - 00:40\nale masz znajomych?\ni z kimś takim pijesz?\nNie całkiem Cię rozumiem...,\nGdybym koniecznie musiał,\nto chyba wolałbym pić do ...kota (lustra)\nkrzysztofjaw - 15 Marca, 2010 - 17:52\nTo jeszcze znajomi ze studiów. Dyskutowaliśmy ostro... może jednak coś zostało w tych głowach... Pocieszające jest o, że ich 15 letnia córka trzeźwiej ocenia rzeczywistość niż oni...\ni ich znajimi...\n@Krzysztofjaw - No wlaśnie, to jest\nZdecydowany amator - 15 Marca, 2010 - 18:27\nże ludzie, których się kiedyś znało\npotrafią się tak zboczyć.\nRównież mam takie przypadki.\nu mnie przed słowem amator stoi zdecydowany.\nGadający Grzyb - 15 Marca, 2010 - 19:45\nWygląda na to, że jesteśmy w stanie wojny kulturowej z przedstawicielami Antycywilizacji Postępu, dysponującymi międzynarodowym poparciem. Prawda przeciw światu!\nGArzybie, kulturow?! raczej totalna! a przeciwnika istotnie dia-\nantysalon - 15 Marca, 2010 - 22:42


17. PZU Cracovia Maraton: zapraszamy zawodników na wózkach\nRozpoczęło się przyjmowanie zgłoszeń do 17. PZU Cracovia Maraton dla Zawodników Niepełnosprawnych na Wózkach. Zapraszamy sportowców ścigających się na wózkach typu: hand bike, rim push i active wheelchair. W tym roku wrócą oni na królewski dystans 42 km i 195 m!\nPodczas 17. PZU Cracovia Maraton będzie też miała miejsce rywalizacja zawodników niepełnosprawnych na wózkach. 22 kwietnia wystartują oni z Rynku Głównego, tradycyjnie na dwie minuty przed rozpoczęciem rywalizacji biegaczy – czyli o godz. 8:58.\nPrzez ostatnie cztery lata, z uwagi na kwestie bezpieczeństwa, wózkarze pokonywali jedno okrążenie trasy krakowskiego maratonu, a długość ich wyścigu wynosiła około 22 km. W tym roku – w związku z jedną pętlą trasy 17. PZU Cracovia Maraton – zawodnicy rywalizujący w kategoriach: hand bike, rim push i active wheelchair wrócą na królewski dystans 42 km i 195 m!\nWięcej szczegółów można znaleźć w regulaminie. Zapisy prowadzone są za pomocą formularza internetowego, gdzie należy również zaznaczyć odpowiedni typ wózka.


Nowe mieszkania zachodniopomorskie - strona 4 - Onet Nieruchomości\n-4 107 ofertw 75 inwestycjach\nInwestycja Osiedle Przy Witosa znajduje się w Kołobrzegu, ul. Wincentego Witosa (3,1 km od centrum Kołobrzegu), jest realizowana przez dewelopera Kombinat Budowlany HYDROBUD Sp. z o.o. Sp. k.. Inwestycja Osiedle Przy Witosa jest w trakcie budowy z planowanym na 1 kw. 2021 roku terminem oddania do użytkowania. Inwestycja składa się z 5 budynków wielorodzinnych, w których łącznie znajduje się 196 lokali mieszkalnych o powierzchniach od 37 do 86 metrów kwadratowych. Budynki posiadają do 4 kondygnacji naziemnych wraz z parterem oraz 1 kondygnację podziemną.\nInwestycja Potulicka 37 znajduje się w Nowym Mieście, ul. Potulicka 37 (1,9 km od centrum Szczecina), jest realizowana przez dewelopera Graz Deweloper. Inwestycja Potulicka 37 jest w trakcie budowy z planowanym na 4 kw. 2019 roku terminem oddania do użytkowania. Inwestycja składa się z 1 budynku wielorodzinnego, w którym łącznie znajduje się 37 lokali mieszkalnych o powierzchniach od 63 do 73 metrów kwadratowych. Budynki posiadają do 6 kondygnacji naziemnych wraz z parterem oraz 1 kondygnację podziemną.\nInwestycja GARDEN HOUSE III znajduje się na Warszewie, ul. Szczecińska (4,8 km od centrum Szczecina), jest realizowana przez dewelopera Indomex. Inwestycja GARDEN HOUSE III jest w trakcie budowy z planowanym na 3 kw. 2020 roku terminem oddania do użytkowania. Inwestycja składa się z 2 budynków wielorodzinnych, w których łącznie znajdują się 24 lokale mieszkalne o powierzchniach od 41 do 83 metrów kwadratowych. Budynki posiadają do 3 kondygnacji naziemnych wraz z parterem oraz 1 kondygnację podziemną.\nInwestycja Navigator Świnoujście znajduje się w Świnoujściu, ul. Wybrzeże Władysława IV 6 (45,9 km od Szczecina), sprzedaż prowadzi Asset Investment – Przedstawiciel Dewelopera. Inwestycja Navigator Świnoujście jest w trakcie przygotowań z planowanym na 1 kw. 2022 roku terminem oddania do użytkowania. Inwestycja składa się z 2 budynków wielorodzinnych, w których łącznie znajduje się 90 lokali mieszkalnych o powierzchniach od 25 do 124 metrów kwadratowych. Budynki posiadają do 5 kondygnacji naziemnych wraz z parterem oraz 1 kondygnację podziemną.\nInwestycja Concordia Home znajduje się w Mierzynie, ul. Topolowa (0,5 km od Szczecina), sprzedaż prowadzi Asset Investment – Przedstawiciel Dewelopera. Inwestycja Concordia Home jest w trakcie przygotowań z planowanym na 3 kw. 2020 roku terminem oddania do użytkowania. Inwestycja składa się z 2 budynków wielorodzinnych, w których łącznie znajduje się 8 lokali mieszkalnych o powierzchniach od 93 do 106 metrów kwadratowych. Budynki posiadają do 2 kondygnacji naziemnych wraz z parterem.


[Rozwiązano] Zakup kina domowego do 2500 - elektroda.pl\n[Rozwiązano] Zakup kina domowego do 2500\njejeje00 26 Cze 2017 12:22 804 18\n#1 26 Cze 2017 12:22\nWitam. Chciałbym kupić kino domowe czyli amplituner i zestaw głośników( odtwarzacza nie potrzebuję ale jak będzie w zestawie to mi to nie przeszkadza. Potrzebowałbym kino w 5.1 lub 7.1 i do tego około 4 wyjścia HDMI i bluetooth . Najlepiej żeby było wszystko w zestawie od jednej firmy bo tak chyba najlepiej gra. Chyba że macie jeszcze jakieś propozycje że amplituner innej firmy a głośniki innej bo nie znam się a chciałbym w tej cenie wybrać coś najlepszego. Mam jeszcze do tego pytanie. Do czego służy WI-FI lub ethernet w zestawie kina domowego?? Pozdrawiam\n#2 26 Cze 2017 16:13\n#3 26 Cze 2017 17:09\nTo dla mnie WiFI niepotrzebne bo i tak będę miał podłączony amplituner do lapka. To co byście polecali z amplitunera i kolumn?? tak żeby zamknąć się w tych 2500 zł\n#4 27 Cze 2017 21:35\nJaki masz duży pokój i do czego ma służyć taki zestaw?\n#5 27 Cze 2017 21:40\nPokój nieduży bo tak około 4x4. Zestaw ma służyć do podłączenia laptopa, telewizji i PS4. Zamierzam na nim słuchać muzyki z lapka i oglądać tv\n#6 27 Cze 2017 21:46\nPomocny post #6 27 Cze 2017 21:46\nJa na Twoim miejscu kupił bym dwie kolumny podłogowe i amplituner stereo.\nMasz mały budżet a pchanie się w kino przy tym budżecie to marnowanie pieniędzy.\nAmplituner stereo posiada wejścia cyfrowe audio, są też amplitunery stereo z wejściami HDMI.\n#7 27 Cze 2017 22:00\nWolałbym amplituner z wejściami HDMI. A jaki amplituner i głośniki byś polecał?? a czego kino w tej cenie marnowanie pieniędzy?? Widziałem jakieś kina Yamahy albo Denona w tej cenie i myślałem że to całkiem ciekawe zestawy. Tym bardziej że nie potrzebuję odtwrzacza blu-ray\n#8 27 Cze 2017 22:14\nJeżeli chcesz kupić ampli do kina np Denona, to musisz patrzeć conajmiej na model X2300. A on kosztuje tyle co Twój budżet. Masz jeszcze Onkyo 656 i 555.\nTy zapewne widziałeś gotowe zestawy z najnowszymi modelami ampli i zestawem kolumn takich firm jak Prism, Eltax czy Taga Tav.\n#9 27 Cze 2017 22:37\nA co te kolumny to się nie nadają?? Lepiej kupić dwie kolumny podłogowe niż mieć zestaw w 5.1??\n#10 27 Cze 2017 22:45\nPomocny post #10 27 Cze 2017 22:45\nPrzeczytaj: https://www.elektroda.pl/rtvforum/topic1043839.html i sam wyciągnij wnioski.\n#11 28 Cze 2017 06:04\nPomocny post #11 28 Cze 2017 06:04\nLepiej kupić dwie kolumny i ampli stereo niż pięć kolumn, suba i amplituner kina domowego.\n#12 28 Cze 2017 22:10\nno w sumie zdecydowałbym się na ten amplituner stereo z kolumnami podłogowymi ale zastanawiam się jak ja podłącze pod to laptopa lub dekoder od tv bo nie ma wejśc HDMI?? dziwne bo w amplitunerach Yamahy nie ma wyjśc HDMI a u Denona są\ntaka Yamaha już jest dobra?? http://allegro.pl/amplituner-yamaha-rx-v681-czarny-hdmi-2-0-lubin-i6870128449.html\n#13 28 Cze 2017 23:02\nYamaha z linka dobra, to typowy amplituner Kina Domowego, kolumny zaproponuję 5.0 bo subwoofer zawsze można dokupić jak będzie za mało basu, przy tych kolumnach co dałem linki będzie go moim zdaniem w sam raz, ale to moja wizja i inni mogą mieć inne zdanie, takie propozycje ode mnie Link czy Link, taniej zestawy (5.0 czy 5.1) to już typowo Kino Domowe, tak na koniec posłuchaj amplitunera z kolumnami gdzieś w sklepie, w ciemno zakup to kiepski pomysł.\n#14 29 Cze 2017 06:55\nTa Yamaha to nie głupi pomysł.\nW cenie 2000 a nawet nieco po niżej kupisz Onkyo 656.\nPosłuchaj jeszcze kolumn Quadral Quintas 6500.\n#15 29 Cze 2017 14:51\nW przypadku sprzętu stereo, ze źródeł osobno wychodzisz dźwiękiem na amplituner/wzmacniacz, a osobno obrazem po HDMI na monitor/TV.\nChyba ze kupisz Onkyo TX8270 wtedy dostaniesz przyzwoicie grający amplituner stereo z wejściami HDMI. Jednak pochłonie on cały budżet.\nZestawy stereo które możesz rozważyć to np.:\nYamaha AS501+ Indiana Line Nota 550 - wzmacniacz ale w z wejściami cyfrowymi\nNAD C316 + Pylon Pearl 25\n#16 24 Lip 2017 20:45\nKupiłem kolumny Yamaha NS-690 II i chciałbym zakupić do tego jakiś amplituner, który będzie pasował do tych kolumn. Od razu zaznaczam, że nie znam się za bardzo na tych sprawach. Na tym sprzęcie chciałbym mieć podłączoną telewizję, laptopa do muzyki i filmów i ps4( potrzebuje min 4 wyjścia HDMI). Pomóżcie dobrać mi jakiś właściwy sprzęt do tych kolumn w cenie max. do 2.5 tyś.\n#17 26 Lip 2017 23:54\nCzy zamierzasz uzupełnić nagłośnienie do 5.1 czy chcesz pozostać przy stereo? Jaka jest wielkość pomieszczenia?\n#18 27 Lip 2017 17:26\nz czasem chciałbym dokupić głośniki do 5.1. Pomieszczenie ma około 18m2\n#19 16 Kwi 2018 20:25\nKupiłem Ampituner Pioneer VSX1131\nPodobne tematy Zakup kina domowego do 2500\nWitam wszystkich ,potrzebuje porady w sprawie KD. W tej chwili posiadam taki zestaw- ampi panasonic sa-he40 głośniki akira bk-166 ,fronty 120w 4ohm tr... (2)


Smok Smoków 2022 - Krakowski Festiwal Filmowy\nJarmo Jääskeläinen – nosić wolność w sobie\nJarmo Jääskeläinen przybył do Polski z Finlandii, by w roku 1965 podjąć studia w Łódzkiej Szkole Filmowej. Przez lata mieszkał w Polsce i był korespondentem Yleisradio. Jego filmy, realizowane z polskimi operatorami, przede wszystkim z Michałem Bukojemskim, wykazują zarówno nadzwyczajne zrozumienie polskich spraw, jak i wrażliwość na wartości uniwersalne, połączoną z prawdziwą niezależnością myślenia. Jako cudzoziemiec nie doświadczył ograniczeń cenzury i autocenzury, jako człowiek wewnętrznie wolny nie musiał obawiać się, że odsłoni jakąś prawdę mniej wygodną, objawi ją nie na czasie. Świetna znajomość języka polskiego pozwoliła mu formułować istotne pytania i odczytywać intencje bohaterów; nie można mówić, że coś zniknęło w przekładzie (lost in translation).\nOd lat 70. Jääskeläinen uchwycił w swych filmach istotę oraz ducha wielu przejawów życia zbiorowego. Bez gotowej tezy, z zachowaniem wierności faktom, opowiada o kluczowych etapach współczesnej polskiej historii, życiu społecznym, kulturze. Pewne tematy podejmował jako pierwszy albo jeden z pierwszych. Tak było w przypadku dokumentów Umschlagplatz według Marka Edelmana (1981) oraz Choroba głodowa (1983) analizującego badania nad głodem w warszawskim getcie, prowadzone przez żydowskich lekarzy – ich autorzy nie przeżyli, podobnie jak i pacjenci.\nDokument Bohaterowie i męczennicy (1990) opowiada o Holokauście przez pryzmat losu Żydów z Nowego Korczyna. Film zdecydowanie wyłamuje się z dominujących schematów przedstawień Zagłady, skupiając się na relacjach międzyludzkich w kraju okupowanym przez Niemców. Kto przeżył wojnę i za jaką cenę? Kto i dlaczego „oczyszcza historię”? Jeden z Ocalonych wyznaje: „Dostrzegam tragedię ludzi z uprzedzeniami, którzy z osobistych powodów obarczają grupową odpowiedzialnością za czyny jednostek.\n”W relatywnie krótkim czasie powstały inne, znaczące dokumenty: Śmierć studenta (1977), będący pierwszą próbą dotarcia do prawdy o śmierci Stanisława Pyjasa. Reżyser z niezwykłym zaangażowaniem gromadził jeszcze przez lata dalsze materiały, jak sam twierdził – do kolejnego filmu o sprawie Pyjasa. Śmierć studenta przypomina między innymi, jak wyglądał w latach 70. przepływ informacji, których nie podawały oficjalne media. Twierdzenie władzy, że „Oprócz śmierci Pyjasa wszystko jest hipotezą” oznaczało zamknięcie śledztwa, podczas gdy dla opozycji stało się początkiem wielkiego ruchu.\nReżyser dostrzegał specyfikę polskiego katolicyzmu, ale nie wartościował jej przejawów. W dokumencie Koronacja (1979) przybliża przede wszystkim klimat czasu I pielgrzymki Jana Pawła II do Polski, ujmując wydarzenie z perspektywy parafii w Makowie Podhalańskim. Tytułowa koronacja makowskiego obrazu Matki Bożej podczas mszy papieskiej na Błoniach jest osią wydarzeń. Udało się utrwalić niezwykły klimat świąteczny, radość z przybycia „Pielgrzyma”, „niekanoniczne” obrazy duchowieństwa, ukazujące je z najbardziej ludzkiej strony. Reżyser uzasadnił w filmie, w nienatarczywy sposób, że dzieje Kościoła w Polsce, jego prześladowań i triumfów, splecione są z historią zwykłych ludzi.\nMsza za Ojczyznę (1985), poświęcona pamięci księdza Jerzego Popiełuszki, przypomina o skierowanej przeciw Popiełuszce nagonce prasy reżimowej, czego świadectwem pozostają teksty autorstwa Jerzego Urbana, według którego ksiądz był „organizatorem sesji politycznej wścieklizny”. W kontekście porwania i zamordowania kapelana „Solidarności” szczególny walor posiada zapis sądowy z procesu jego zabójców: są relatywnie młodzi, legitymują się pochodzeniem inteligenckim, posiadają wyższe wykształcenie. Jawią się jako monstrualne produkty systemu, któremu przeciwstawiał się Kościół po wojnie.\nW konteksty traumatycznych przeżyć narodowych wpisuje się Pomnik (1981). Stoczniowcy z głębokim zaangażowaniem analizują wypadki rozgrywające się w dniach 14-17 grudnia 1970 roku, spierają się co do detali. Temperatura ich sporu wyraźnie kontrastuje z powagą nastroju wokół Pomnika Gdańskiego w noc jego odsłonięcia. Szczególnie cenna jest relacja robotnika, który w 1970 roku odbywał służbę wojskową i uczestniczył w wydarzeniach z drugiej strony barykady. Film dowodzi, że historia nadal nie została rozliczona, a „oni” (władza), „wybielają się dalej”, co sugeruje, że historia może się powtórzyć.\nWątek powraca w Wolności za murami (1986). Dokument opiera się na zdjęciach wykonanych przez Michała Bukojemskiego w obozie dla internowanych. Film opowiada o różnych aspektach ich życia. Przychodzi również chwila na rozważenie szans, ale i błędów „Solidarności”. Przyznanie się do nich jest kwestią o tyle złożoną, że agresywna propaganda komunistyczna już zrobiła swoje. Jeden z internowanych twierdzi, że większość działaczy opowiadała się za pokojowymi przemianami. „Myśmy chcieli tylko demokratyczne wybory do samorządów. Miały być wybory do Rad Narodowych, które mogła wygrać <Solidarność> na szczeblu lokalnym.” Gdyby w 1982 roku dopuszczono „Solidarność” do udziału w wyborach, można sobie wyobrazić ich przebieg. Wyczuwamy brak przygotowania do ewentualnego przejęcia władzy przez opozycję. To kolejny film uświadamiający zagrożenia wynikające z nieznajomości mechanizmów demokratycznych, braku doświadczeń, które wypracowuje się latami.\nW filmach reżysera powraca idea Sierpnia 80, kiedy mówiono w Stoczni Gdańskiej, że ekspertami w przedsiębiorstwie powinni być „ci z budowy i ci z podwórka”, czyli majstrowie i robotnicy. Kiedy zaś „reformę robili profesorowie – ta się nie udała”. Trudno o większą wiarę w robotniczą samorządność. Jej szanse są jednak znikome. Rodzaj epitafium dla wspaniałej i nośnej niegdyś idei stanowi dokument Zwycięzcy i zwyciężeni (2011), w którym reżyser ukazuje losy trzech bohaterów Sierpnia 80 – nie tych jednak z pierwszych stron gazet. Charakterystyczna jest ich autentyczna skromność, wyciszenie oraz smutek. Jeden z dawnych organizatorów strajku od grudnia 1981 mieszka w Niemczech, gdzie zastało go ogłoszenie stanu wojennego. To jeden z dziewięciu milionów, samotny w małym mieszkanku w Bremie.\nZainteresowanie bohaterami i tematami nie wygasało u Jääskeläinena wraz z zakończeniem montażu. Powracające wątki i kręgi tematyczne były wyrazem osobistego zaangażowania. Rzeczywistość polska najtrudniejszych lat końca PRL-u posiada w filmach „imigranta z polską duszą” niesłychanie bogactwo odcieni. Kilka dekad polskiej „historii zwykłych ludzi” zachowało swe barwy i niepowtarzalną atmosferę.Bohaterowie filmów reżysera ukazani zostali z ich słabościami, błędami, przywarami, śmiesznościami, z najbardziej ludzkiej strony, co w niczym nie umniejsza ich zasług, przydaje jedynie wiarygodności wizerunkom. Włączenie do filmu Msza za Ojczyznę fotografii z imienin księdza Jerzego nie odbiera mu palmy męczeństwa. Wręcz przeciwnie – film pozostaje niesłychanie silną wypowiedzią na rzecz najwyższych wartości. Nihil obstat.\nDziś znów możemy dyskutować o trudnym położeniu geopolitycznym Polski i Finlandii. A jednak w rodzinnym kraju Autora Wolności za murami mogła się wykształcić niezależność spojrzenia na złożone kwestie, które w dyskursie publicznym stosunkowo łatwo zamknąć w upraszających schematach. Tymczasem Jääskeläinen kreślił obrazy z talentem i wrażliwością malarza rodzajowego, którego uwaga nie zatrzymuje się na barwnej powierzchni zjawisk. Nawet w zewnętrznym kształcie bodaj nikt tak wszechstronnie ich nie odmalował.\nTwórca tak wiele opowiedział o Polsce w swoich filmach, ale – paradoksalnie – On sam pozostaje dla widza tajemnicą. Fenomenem, którego do końca nie wyjaśnią osobiste związki oraz nawiązane przyjaźnie. Osoby, które go znały, zaświadczą, że poświęcił Polsce swoje zawodowe umiejętności, wyczucie czasu i zdolność kojarzenia faktów. Tworzył w czasach niezwykłego ruchu myśli, atmosfery wzajemnej inspiracji w środowisku dokumentalistów. Biografia twórcza Jarmo Jääskeläinena – to wciąż scenariusz do napisania.\nWieczór Smoka Smoków\n31.05, wtorek, godz. 19:30 – 20:30 Małopolski Ogród Sztuki | Po pokazie filmu “Śmierć studenta”\nSpotkanie poświęcone Jarmo Jääskeläinenowi\nTegoroczna ceremonia wręczenia nagrody Smok Smoków będzie odbiegać od poprzednich. Laureata nie ma już wśród nas. Jarmo Jääskeläinen odszedł w styczniu, pozostawiając żonę i córkę. To one przyjmą statuetkę Rady Programowej Krakowskiej Fundacji Filmowej za wkład Jarmo Jääskeläinena w światowe kino dokumentalne.\nPo pokazie filmu Śmierć studenta, który zainauguruje retrospektywę twórcy, odbędzie się spotkanie z udziałem przyjaciół i współpracowników reżysera: Michała Bukojemskiego i Piotra Jaxy oraz członków Rady Programowej: Marii Malatyńskiej i Jadwigi Hučkovej, a poprowadzi je Krzysztof Gierat – dyrektor festiwalu.\nJarmo Jääskeläinen – fiński dziennikarz, producent i reżyser filmów dokumentalnych. Tematyka polska zajmowała w jego twórczości szczególne miejsce. W 1965 roku Jääskeläinen rozpoczął studia w łódzkiej szkole filmowej, potem na wiele lat został w Polsce, dokumentując wnikliwie i poza wszelką cenzurą burzliwe wydarzenia lat 70. i 80. Swoją karierę kontynuował w Finlandii jako reżyser, producent i pedagog. Założył Documentary Project w YLE TV2. W 1998 otrzymał honorowy tytuł profesora, a w roku 2011 nagrodę za całokształt twórczości od Fińskiej Akademii Telewizyjnej.


Mobilny świat otworzył przed ludźmi coraz to nowatorskie możliwości. To naturalnie dzięki temu, iż świat rozłożył się tak niezwykle znacznie także rozwinęła się stworzona przez nas gospodarka. Rozwój infrastruktury przyczynił się o wiele także do rozwoju transportu i łączności. Odległości między dwoma przeróżnymi punktami zmniejszyły się, to naturalnie dzięki temu, iż rozwinęły się też środki transportu, przebycie tej samej drogi co kiedyś odbywa się już w niemało krótszym czasie. Te udogodnienia pociągały za sobą następne, co spowodowało powstanie punktów typu truck-expert.pl. Niezwykle modne stały się przewozy towarów drogą ciężarową. Kolosalne samochody załadowane różnymi towarami przemierzają dziesiątki kilometrów by dotrzeć do upragnionych celów. Z pewnością wiele z tych towarów nie mogłoby się dostać do celu inną drogą. Rozkwit infrastruktury oraz otwarcie się granic spowodowało, iż samochody ciężarowe mogą nie tylko podróżować po swoim kraju ojczystym, lecz także przejeżdżać przez inne kraje. To właśnie dzięki takiemu transportowi międzynarodowemu towary dostają się w szybkim czasie w wskazane miejsca.\nNext Article Pompa zawieszenia e klasa


Jak zagęścić zupę i sos? Sprawdzone sposoby - W Roli Mamy\nJak zagęścić zupę i sos? To pytanie pojawia się często, bo nie zawsze nasze kulinarne starania przynoszą idealny efekt i czasem trzeba sięgnąć po sprytny sposób, by pewne niedociągnięcia ukryć.\nJedną z takich bolączek jest nieodpowiednia konsystencja zup i sosów. Zbyt gęste wystarczy rozcieńczyć bulionem, wodą czy – jeśli chodzi o słodsze smaki – mleczkiem kokosowym, ale zbyt rzadkie danie nie wygląda specjalnie dobrze i czasem też smakuje ciut gorzej. Są na to jednak sposoby, by zagęścić zupę i sos, by prezentowały się i smakowały wyśmienicie.\nJak zagęścić zupę i sos? 6 skutecznych sposobów\nTo klasyka, o której w dobie fit jedzenia często zapominamy. Nie da się ukryć, że zasmażki są kaloryczne, ale to naprawdę dobry sposób na zagęszczenie dania. Wystarczy rozgrzać tłuszcz na patelni lub w rondelku, podsmażyć na nim mąkę, a gdy stanie się złotawa – dolać do niej odrobinę zupy lub sosu, intensywnie mieszać i wlać do zupy/sosu. Dzięki tej kolejności zminimalizujemy ryzyko zważenia się zasmażki i pływania w zupie nieestetycznych farfocli z mąki i tłuszczu. Taka zasmażka jest nieodzowna także w daniach typu kapusta na gęsto. Bardzo dobrze smakuje w gęstych i ciężkich zupach, jak grochowa czy kapuśniak z kiszonej kapusty.\nMąka z wodą lub śmietaną\nTo prosty sposób na to, jak zagęścić zupę lub sos. Do niewielkiego naczynia wsypujemy łyżkę (lub więcej, w zależności od potrzeb) mąki, dolewamy do niej zimną wodę (śmietanę) i mieszamy na idealnie gładką, dość gęstą masę. Dodajemy do mąki z wodą (śmietaną) trochę gorącego wywaru i mieszamy. Wlewamy ostrożnie do garnka i znów mieszamy energicznie, by zupa się nie zważyła. Ewentualne grudki można rozbić łyżeczką lub widelcem. Taka forma zagęszczenia daje smak łagodniejszy niż w przypadku zasmażki na tłuszczu. Można wykorzystać tu nie tylko mąkę pszenną i ziemniaczaną, ale także ryżową czy kukurydzianą.\nTo zdrowy i sprytny sposób na to, jak zagęścić zupę lub sos, szczególnie, gdy w domu macie niejadka. Ugotowane warzywa trzeba rozdrobnić i dodać do zupy lub sosu. Ja często tak robię z cebulą i marchewką czy cukinią, której domownicy nie jedzą z własnej woli. Zblendowane warzywa są niewidoczne (no, marchewka jednak barwi na czerwono :) ) i ciekawie poprawia smak zup i sosów. Bardzo dobrze sprawdzają się tu także ziemniaki, które zostały np. z wczorajszego obiadu. One zagęszczają znakomicie i nie zmieniają smaku potrawy.\nDo szklanki lub małej miseczki wlewamy śmietanę lub jogurt i dodajemy ostrożnie gorącą zupę lub sos. Po zamieszaniu wlewamy do garnka. Ze śmietaną i jogurtem należy jednak uważać, bo za duża ilość może diametralnie zmienić smak potrawy, a nie zawsze jest to pożądane.\nLubię go do zagęszczania szczególnie zup kremów (wybieram wtedy ziołowy) lub sosów śmietanowych i serowych. Wrzucamy do garnka dwa-trzy trójkąciki serka i mieszamy intensywnie. Ilość serka zależy od upodobań smakowych.\nTo sposób, który preferowała moja babcia. Żółtko jaja mieszamy dokładnie w szklance z niewielką ilością śmietany. Danie zdejmujemy z ognia i dodajemy żółtko ze śmietaną, cały czas mieszając. Uwaga! Po dodaniu żółtka, zupę lub sos wyłącznie mieszamy, nie gotujemy! Inaczej zawiesina się zważy i danie staje się mało apetyczne.\nNawilżacz powietrza Carruzzo GL – 2217 nie miał ze mną łatwo. Zmusiłam go do ciężkiej pracy i przejścia kilku testów. I muszę przyznać jedno – twardy zawodnik.\nAktualizacja: Byłam z tego nawilżacza bardzo zadowolona, przez blisko rok działał dokładnie tak, jak to opisałam. Po tym czasie przeżył pierwszą naprawę. Po kilku miesiącach znowu się zepsuł. Niestety, dziś nie mogę go z czystym sumieniem polecić. Może miałam pecha. Naprawdę go lubiłam i nadal uważam, że to był fajny sprzęt. Niestety radość trwała krótko.\nPierwszy test, jaki przeszedł nawilżacz Carruzzo GL – 2217 był naprawdę trudny. Pochłanianie zapachów to zajęcie karkołomne, szczególnie przy zamkniętych oknach. Zamknęłam, bo chciałam sprawdzić, jakie będą efekty. Jako element o intensywnym i niepożądanym, zwłaszcza wieczorem, zapachu, posłużył lakier do paznokci. Każda kobieta wie, jak to potrafi śmierdzieć! Test polegał na pomalowaniu paznokci pod nieobecność męża i czekaniu na jego reakcję. Jest bardzo wrażliwy na zapach lakieru i za nic nie pozwoliłby mi na malowanie paznokci wieczorem. Zresztą sama też bym tego nie zrobiła, ale to była wyjątkowa sytuacja.\nOtóż mąż poczuł… NIC. Całkowite i absolutnie NIC. Ciężko mu było uwierzyć, że przed chwilą malowałam paznokcie. Nawilżacz przeszedł test śpiewająco. To naprawdę działa!\nGłośność pracy nawilżacza\nJestem wyczulona na głośne dźwięki, jak śpię, to lubię mieć absolutną ciszę. Denerwuje mnie nawet dźwięk lodówki! A nawilżacz pracuje naprawdę cicho! Wystarczy, że odejdę kilka kroków i już go nie słyszę. Przy samym nawilżaczu aplikacja do pomiaru decybeli pokazała wartość 25. Dla porównania – głośność normalnej rozmowy to około 40dB.\nRaz na jakiś czas rozbrzmiewa głośniejsze bulgotnięcie, gdy nawilżacz pobiera wodę ze zbiornika. Ale to przyjemny dźwięk, kojarzy się ze strumieniem w lesie.\nProducent określa czas działania nawilżacza na jednym zbiorniku do 12 godzin. Trzeba przyznać, że to niemało. Można cieszyć się nawilżonym i bogatym w jony ujemne powietrzem przez całą noc. Jednak moje doświadczenia są… inne.\nNastawiłam nawilżacz na maksymalną siłę parowania, ustawiłam automatyczne wyłączanie przy dziewięćdziesięcioprocentowej wilgotności (nie da się osiągnąć takiego wyniku przy otwartych oknach, więc miałam pewność, że nawilżacz nie wyłączy się w nocy) i zapamiętałam godzinę. Włączyłam o 22.20, pracował do 17.05 następnego dnia, czyli osiemnaście godzin i czterdzieści pięć minut. Moim subiektywnym zdaniem bardzo długo. Gdybym nastawiła mniejszą moc nawilżania, wynik na pewno przekroczyłby dobę.\nKiedy woda w zbiorniku skończyła się, włączył się alarm dźwiękowy. Raz mnie nawet obudził w nocy, ale to pewnie dlatego, że ja lekko śpię. Generalnie alarm piszczy tylko na samym początku, potem już nie, sprawdziłam. Tak czy owak, nawilżacz ma wbudowaną ochronę przed uszkodzeniem z powodu braku wody, po prostu sam się wyłączy.\nJest naprawdę duży, bo aż pięciolitrowy. To właśnie dlatego nawilżacz nie należy do małych, jest wysoki na 51 centymetrów. Pełny zbiornik ciężko podnieść, dlatego nie powinny tego robić dzieci. Dla wygody w górnej części zbiornika jest specjalny uchwyt, który trochę ułatwia manewrowanie. Po kilku razach na pewno nabierzecie wprawy.\nPamiętajcie tylko, żeby nie próbować przenosić nawilżacza, trzymając za uchwyt. W ten sposób podniesiecie tylko zbiornik. Żeby przenieść całość, trzeba chwycić za podstawę.\nBardzo przyjemna rzecz, bo dzięki temu obsługa nawilżacza nie wymaga siły. Panel jest bardzo intuicyjny. Poza przyciskiem on/off znajdują się:\n– Humidistat – inaczej mówiąc: programator wilgotności powietrza. Przyjmuje wartości od 45 do 90%. Kiedy wilgotność otoczenia osiągnie zaprogramowaną wartość, nawilżacz automatycznie przerwie pracę.\n– Anion – domyślnie wyłączony, ale ja zawsze włączam, bo lubię mieć „naelektryzowane” powietrze w domu. Tak przy okazji – ta funkcja potrafi neutralizować i „wytrącać” różnorakie zanieczyszczenia z powietrza (pył, kurz, bakterie, drobnoustroje itp.) i przyznam się, że bałam się zwiększonej ilości kurzu na meblach. Nic z tych rzeczy. Kurzu jest nawet mniej! Codziennie przeciągałam palcem po półce, żeby sprawdzić, czy to dziś jest ten dzień , kiedy muszę wytrzeć kurze, ale on jakoś nie chciał nadejść. A normalnie wycieram kurze co dwa dni. Widocznie całe wytrącanie trafia na podłogę. I to mi bardzo pasuje!\n– Sleep mode – to akurat coś w rodzaju: mała rzecz, a jakże przydatna. Ta funkcja pozwala wyłączyć wyświetlacz LCD bez przerywania pracy nawilżacza. Na pewno przyda się, gdy urządzenie ustawimy w sypialni, szczególnie dziecka. Trzeba przyznać, że wyświetlacz pracuje bardzo jasno, co ułatwia jego odczytywanie, ale w nocy może drażnić.\n– Power/Low – trójstopniowa regulacja natężenia mgiełki.\n– Timer – czyli możliwość zaprogramowania czasu, po jakim urządzenie samoczynnie się wyłączy. Przyjmuje wartości od zera (timer wyłączony) do dwunastu godzin i zmienia się skokowo co godzinę.\nW panelu (albo może wyświetlaczu?) znajduje się też wbudowany termometr i higrometr. W każdej chwili można sprawdzić stan nagrzania i nawilżenia pomieszczenia. Obie wartości są wyświetlane zamiennie.\nCoś, co lubię, bo nie muszę wstawać, żeby zmienić tryb pracy nawilżacza. Pilot ma dokładnie te same przyciski co panel, niestety… ułożone w innej kolejności. To trochę mylące i pewnie minie sporo czasu, zanim się nauczę, co gdzie jest. Ale ogólnie cieszę się, że jest pilot.\nGdybym miała wybrać jedną cechę, za którą pokochałam ten nawilżacz, byłaby to właśnie funkcja aromaterapii. Cała rzecz sprowadza się do wlania olejku zapachowego do specjalnego pojemniczka umieszczonego tuż przy wylocie powietrza. Na temat aromaterapii można by pisać długo – dość powiedzieć, że na każdą okazję warto mieć inny olejek. Delikatny zapach pomoże się skoncentrować, zwalczyć katar, spokojnie zasnąć, rozbudzić rano… Dlatego lepiej wlewać niedużą ilość olejku, na pewno będziecie używać różnych!\nNo dobrze, a ile kosztuje używanie tego cacka?\nMogłoby się wydawać, że jeśli urządzenie pracuje dzień i noc podłączone do gniazda sieciowego, to koszty jego pracy będą gigantyczne. Nic z tych rzeczy. Moc nawilżacza to zaledwie 30 W. Musiałby pracować w przybliżeniu 33 godziny i 20 minut, żeby „nabić” 1 kWh, który kosztuje około 60 groszy (przynajmniej w mojej taryfie). Proste obliczenia matematyczne poinformowały mnie, że gdyby nawilżacz pracował miesiąc bez przerwy (co raczej nie jest możliwe, no ale pofantazjujmy) to mój rachunek za prąd wzrósłby o niecałe 15 złotych! Myślę, że to bardzo niski koszt, za komfort dobrze nawilżonego powietrza w domu.\n… muszę przyznać, że nawilżacz Carruzzo GL – 2217 to strzał w dziesiątkę! Robi dokładnie to, do czego został stworzony i robi to dobrze. Zmiana jakości powietrza w domu jest wyraźnie wyczuwalna, a w moim pełnym pyłków i alergenów lesie nawilżacz z funkcją jonizacji naprawdę ma co robić. Całą rodziną zgodnie uznaliśmy, że przy włączonym nawilżaczu śpi się zdecydowanie lepiej. I chociaż aby poczuć pełne efekty jego pracy, trzeba pozamykać okna, włączamy go także przy uchylonych. Na wzrost poziomu nawilżenia trzeba czekać nieco dłużej i jest on niższy, ale i tak różnica jest wyczuwalna. Przy tym wszystkim fakt, że jest po prostu ładny i doskonale wkomponował się nam w mieszkanie (zresztą czerń i złoto wszędzie się ładnie wkomponują) to już taki drobiazg ;)\nJaka jest cena tego nawilżacza\nOkoło 250 złotych\nNa Allegro widziałam po 249 + wysyłka:\nCzy są tam jakieś filtry które trzeba wymieniać? Jaki jest ich koszt?\nCytuję za producentem: Po kilku sezonach można wymienić filtr, ale to zależy od wielu czynników jak jakość wlewanej wody, częstotliwość użytkowania itp.\nA jaka jest cena tego filtra i gdzie go można kupić, bo nie mogę nigdzie znaleźć i to mnie powstrzymuje przed zakupem… Prośba o odpowiedź na maila: adamseweryn@yahoo.com\nIle kropelek olejku dodajesz do aromatyzera? Rozcienczasz czy nie?\nKropelek? No raczej sporo, wlewam tak koło pół centymetra tego olejku i on jest przez długi czas. Nie rozcieńczam.\nTak myślę, że pewnie dałoby się kilka kropli dać na początek na ten wystający wacik, czy jak tam nazwać ten patyczek, ale ja lubię duuuużo ;)\ndziekuje juz znalazlam odpowiedz\nCzy komuś udało się znaleźć filtry??\nKupiłam i jestem zawiedziona. W porównaniu z drugim który mam w domu to porażka. Chciałam coś tańszego no i mam…. nastawiony od 12godzin nie zmienił wilgotności powietrza nawet o 5%.\nTo jest pierwszy nawilżacz jaki kupiłem i chyba ostatni.\nNie, nie dlatego, że jest dobry tylko co godzinę muszę wylewać wodę z podstawy bo za dużo jej nabiera, para przestaje lecieć i tylko woda się wylewa !! i to jest tak jak człowiek pożałuje 100 zł.\nMam ten sam problem zalalo mi cala podloge wdeplam w ogromna kaluze ba panelach…zamiast nawizania to sie mecze z wycieraniem wody….\nMam ten sam problem co z tym zrobiliście ?\nA jaki by Pan polecił?\nIle Ci autorko zapłacili za tą recenzję? Ludzie to urządzenie to porażka! Nie dajcie się nabrać.\nRozczaruję Cię, nic mi nie zapłacili. Byłam z tego nawilżacza naprawdę zadowolona, ale przyszedł moment, w którym przestałam być, więc edytowałam recenzję, jest czerwona informacja we wstępie.\nU mnie zmieniał wilgotność, dawał się programować, nic się z podstawy nie wylewało, nie musiałam biegać ze szmatą, działał długo (kilkanaście godzin na jednym „tankowaniu” i płynnie. Niestety radość trwała krótko, używałam go w sumie około półtora roku.\nNa zakupach 22 sierpnia 2019\nZarówno dzieci jak i rodzice odliczają z niecierpliwością upływające dni sierpnia. Do rozpoczęcia roku szkolnego czasu coraz mniej, a często właśnie końcówkę sierpnia zostawiamy sobie na skompletowanie wyprawki do przedszkoli i szkół. Poniekąd zadanie jest mocno ułatwione, bo wychowawcy chyba każdego przedszkola i klas nauczania początkowego w szkołach przygotowują listę rzeczy potrzebnych do spokojnego rozpoczęcia nowego roku nauki.\nJeśli już macie wszystko, co potrzeba, możecie odetchnąć. Natomiast jeśli przed Wami stoi zadanie zgromadzenia wszystkiego, co potrzebne, to trzymam za Was kciuki i polecam rady, które przedstawiły w filmach z cyklu #SzkołaZKlasą – Monika Mrozowska, Barbara Szmydt i Iwona Czarnota oraz psycholog Aleksandra Piotrowska. Rozmawiają one na temat: co powinno znaleźć się w plecaku i w pokoju dziecka, które rozpoczęło naukę. A ja dorzucę swoje trzy grosze, bo także mam własne doświadczenia w tej materii.\nZacznijmy od wyprawki szkolnej\nJa swoje sprawunki załatwiam ze wspomnianą listą w dłoni, bo potrzebnych przedmiotów jest masa. To już nie jest tak, jak było kiedyś – “jakieś kredki”, “jakiś długopis” i “jakaś gumka” – najczęściej na wykazie dokładnie wyszczególnione są nie tylko marki produktów, ale np. w przypadku farb – pożądane kolory. Dlatego co sierpień doceniam to szczęście, że mam na moim osiedlu hurtownię materiałów biurowych, i jedyne moje zadanie polega na pozostawieniu owej listy pracownikom hurtowni. Wiem jednak, że nie każda z Was może skorzystać z takiej wygody, więc czasem trzeba wziąć udział w szalonym wyścigu (po wszelkich promocjach), by kupić potrzebne przybory i w dodatku nie zbankrutować – rodzice ponoszą niemały koszt, by przygotować pociechę na naukę od września. Na szczęście to wydatek jednorazowy – później już jest znacznie łatwiej i taniej.\nJeśli nie macie czasu ani ochoty, by biegać od sklepu do sklepu, żeby dostać to, czego potrzebujecie, skorzystajcie z zakupów on-line. Ja lubię tę formę zakupów, z jednym “ale” – zdarzało się nieraz, że przedmioty oferowane przez sprzedawcę odbiegały wyglądem lub jakością od tego, co rodzicowi się wydawało, że kupuje. Niestety zakup “byle czego” to pozorna oszczędność – szybko wydacie drugie tyle,chcąc kupić jednak coś porządnego, by dziecku pisało, malowało, czy nosiło się lepiej. Dlatego wyświadczcie sobie przysługę i nie kupujcie w ciemno, nie wiadomo skąd, ale wybierzcie sklepy czy sprzedawców, którzy mają dobrą opinię w internecie.\nTemat nie mniej istotny – miejsce do nauki\nW poprzednim roku szkolnym mój najstarszy syn dzielił pokój ze swoim młodszym bratem. O ile w dogadywaniu się i wspólnym funkcjonowaniu na jednej przestrzeni chłopaki nie mieli większego kłopotu, problem pojawiał się gdy w tym samym czasie jeden wracał z przedszkola, a drugi ze szkoły i trzeba było odrabiać lekcje. Umówmy się – wspólne szaleństwa, wzajemne zaczepianie się i odwracanie uwagi nie sprzyjają koncentracji nad zadaniami. Zdaję sobię sprawę, że moje dziecko będąc od września klasę wyżej, nauki będzie miało jeszcze więcej, więc przekazaliśmy najmniejszy pokój wyłącznie do jego dyspozycji. Pokój – oczywiście – z kącikiem do nauki. Stoi w nim wygodne biurko, dobrze doświetlone przez duże okno, a przy biurku fotel, bardzo wygodny, który uprzyjemni mu czas spędzony nad książkami. Szuflady w biurku pozwolą zapanować nad mnogością przedmiotów, a mnie oszczędzą niepotrzebnego marudzenia o zagraconej przestrzeni.\nPrzygotowanie kącika do nauki to sprawa najwyższej wagi i warto w tym przypadku skorzystać z porady eksperta. – Odpowiednio zorganizowane otoczenie może sprawić, że szkolne obowiązki zostaną zrealizowane szybciej i z lepszymi efektami, czyli dziecko będzie mogło poświęcić mniej czasu na zrobienie tego, czego szkoła od niego oczekuje, a jednocześnie da to dobre efekty – wyjaśnia psycholog Aleksandra Piotrowska.\nBiurko i krzesło oraz półki powinny być oczywiście dobrane odpowiednio do wieku i budowy dziecka. Możliwości jest mnóstwo, można też pomyśleć przyszłościowo i zdecydować się na meble, które będą „rosły” razem z uczniem: regulowane biurka i krzesła, których wysokość można dowolnie ustawić to bardzo dobra opcja. Meble już mamy. Co teraz? – Zadbajmy o to, żeby w czasie, gdy dziecko ma skoncentrować się na lekcjach, w pobliżu nie było żadnych przeszkadzaczy, żeby na biurku czy na półce na wprost twarzy dziecka nie było zabawek – mówi Aleksandra Piotrowska. Ale nie tylko miejsce powinno być odpowiednio zorganizowane. Ważny jest również czas. – Spróbujmy wypracować powtarzający się cykl dnia: dziecko po przyjściu do domu i zjedzeniu posiłku ma czas na zabawę, żeby nie było tak, że po zakończeniu szychty w szkole przychodzi na szychtę domową – wyjaśnia psycholog. – Dopiero potem jest pół godziny czy 40 minut na uporanie się z lekcjami domowymi. Rekomenduję wyznaczanie limitu czasowego, to na sporą część dzieci naprawdę dobrze działa. I nie ma w tym czasie mowy o zerkaniu do smartfona czy laptopa! – podsumowuje Aleksandra Piotrowska.\nJa Wam życzę, by ta ostania prosta i przygotowanie pociech do przedszkoli i szkół, minęły bez problemów. Oby zapał i dobry humor towarzyszył zarówno Wam, jak i Waszym dzieciom ciut dłużej, niż tylko we wrześniu ;)\n*Fotografia główna, fragmenty wypowiedzi oraz część informacji pochodzi z materiałów prasowych kampanii Back To School, prowadzonej przez Empik.


Fundacja Porozumienie bez Barier » Gala 2016\nKonkurs "Wyróżnienie Białej Wstążki" - Gala 2016\nCentrum Praw Kobiet oraz Fundacja Jolanty Kwaśniewskiej „Porozumienie Bez Barier”, dążąc do upowszechniania pozytywnych wzorców męskości oraz postaw opartych na poszanowaniu praw kobiet i równouprawnieniu płci, już po raz siódmy zorganizowały konkurs „Wyróżnienie Białej Wstążki”.\nIdeą Konkursu jest wybór mężczyzn, którzy w szczególny sposób zasłużyli się pomagając kobietom, reagując na różne przejawy przemocy i dyskryminacji wobec kobiet, działając na rzecz zmian postaw i świadomości samych mężczyzn.\nW dniu 6 grudnia 2016 roku Wolskim Centrum Kultury przy ul. Obozowej 85 w Warszawie odbył się finał VII edycji Konkursu „Wyróżnienie Białej Wstążki”. Konkurs organizowany przez Fundację Centrum Praw Kobiet i Fundację Jolanty Kwaśniewskiej „Porozumienie Bez Barier” ma na celu wybór mężczyzn, którzy w szczególny sposób zasłużyli się pomagając kobietom, reagując na wszelkie formy przemocy i dyskryminacji.\nZgłoszonych Kandydatów 2 grudnia 2016 r. wyróżniła Kapituła Konkursowa, w której wzięły udział następujące Panie: Prezydentowa Jolanta Kwaśniewska, Urszula Nowakowska, Krystyna Kofta, Nina Kowalewska – Motlik, Elżbieta Pomaska, Bożena Toeplitz oraz – jeden z pomysłodawców konkursu – Kazimierz Walijewski.\nW czasie Finału VII edycji Konkursu odbył się panel dyskusyjny zorganizowany przez Fundację Centrum Praw Kobiet na temat dostępu i standardów pomocy dla kobiet doznających przemocy. Rozmowę poprowadziła Urszula Nowakowska – Prezeska Fundacji Centrum Praw Kobiet. W panelu wzięła udział m.in. Pani prof. Małgorzata Fuszara – prawniczka i socjolog, była Pełnomocnik Rządu do Spraw Równego Traktowania oraz Pani Sylwia Spurek – Zastępczyni Rzecznika Praw Obywatelskich.\nSędzia Sądu Rejonowego w Jarosławiu delegowany do Ministerstwa Sprawiedliwości w Warszawie. Od maja 2016 roku jako specjalista w zakresie przeciwdziałania przemocy (certyfikat PARPA) i specjalista pomocy ofiarom przemocy w rodzinie (certyfikat Ogólnopolskiego Pogotowia dla Ofiar Przemocy w Rodzinie „Niebieska Linia”) prowadzi grupę wsparcia dla kobiet dotkniętych przemocą w rodzinie. Rozpoczął szkolenie w tej trudnej tematyce, by nie dopuszczać do zjawiska wtórnej wiktymizacji na sali rozpraw. W społeczności lokalnej angażuje się w działania profilaktyczne wzmacniające świadomość prawną – w zakresie przeciwdziałania przemocy – prowadząc zajęcia w szkołach dla dzieci i młodzieży. Stworzył i prowadzi forum internetowe sedziowie.net Forum dla Sędziów RP – portal wiedzy o prawie, dostępny nie tylko dla sędziów, ale również dla obywateli.\nW imieniu Pana Sędziego wyróżnienie odebrała żona.\nKategoria: Instytucje i organizacje pomocowe\n1. Ryszard Matuszczyk i Adam Granat\n2. Tomasz Czeczko\nLakiernik meblowy. Jest również pomysłodawcą i założycielem nieformalnej grupy “ART 207 Artystyczna Grupa Antyprzemocowa”. Celem grupy jest zwrócenie uwagi na problem przemocy wobec kobiet za pomocą środków teatralnych, parateatralnych i happenerskich. Członkowie grupy biorą na siebie odpowiedzialność za męski wymiar przemocy i podzielają przekonanie, że problemu nie da się rozwiązać bez udziału mężczyzn. Spektakle dotykają tematu przemocy wobec kobiet i kroków, jakie mogą podejmować mężczyźni, by tej przemocy przeciwdziałać. Laureat chciałby, żeby mężczyźni działali wspólnie i zgodnie ma rzecz przeciwdziałania przemocy, a słowo „męski” znaczył tyle co: „odpowiedzialny, szlachetny, mądry”.\n3. Paweł Wojtkiewicz\nSrebr ne wstążeczki, którymi zostali uhonorowani Laureaci Konkursu, ufundował W.KRUK, najstarsza firma jubilerska w Polsce. Odznaczenia te wykonane zostały w Manufakturze W.KRUK w Poznaniu.


Pierwsze razy. Tym razem: Tarnów. – Rzut beretem\nPierwsze razy. Tym razem: Tarnów.\n– A dlaczego akurat do Tarnowa? – spytała Łu.\n– Bo jeszcze tam nie byliśmy – odpowiedziałam. I ta moja odpowiedź ogromnie mi się spodobała.\nCzy może być lepszy powód do wyjazdu niż to, że się jeszcze w danym miejscu nie było?\nNie umniejszając powodom:\n– bo podobno tam ładnie\n– bo wszyscy tam jeżdżą\n– bo muszę od czegoś uciec\ni każdemu innemu – ale czyż ten nie jest najwłaściwszym? Czy to nie jest najbardziej uczciwe i otwarte podejście do perspektywy odkrywania nowego miejsca?\nJadę gdzieś, bo chcę zobaczyć, jak tam jest. Chcę sprawdzić siebie w nowym miejscu. Nie zakładam zbyt wiele, poza obejrzeniem, poza byciem; byciem – na chwilę, może dłuższą – gdzieś indziej.\nMyślę, jak piękna to praktyka do wprowadzenia w codzienne życie. Niełatwa, ale chciałabym tak potrafić. Mam w sobie jeszcze wiele oporów, ale jak cennym byłoby przełączenie się na opcję „bo chcę sprawdzić, jak to jest”, prawda? Jak dobrą mogłoby to być odpowiedzią na każde brzmiące w uchu „a na co ci to”.\nNie mieliśmy żadnego planu na tę wycieczkę. Wyjechaliśmy późno i dzięki Bogu, że ciepło się ubraliśmy – było bardzo zimno, momentami prószył śnieg. Zabraliśmy ze sobą termos herbaty… który został w samochodzie.\nGłodni jak wilki, wędrowanie po mieście zaczęliśmy od szukania otwartej knajpy z jedzeniem, co w drugim dniu Wielkanocy oznaczało konieczność długiego spaceru – i bardzo dobrze. Z głodu nie padliśmy, a sporo pooglądaliśmy.\nNiewielu przechodniów spotkaliśmy na swej drodze. To też miało swoje plusy.\nNie potrafiłabym nikomu polecić żadnej konkretnej trasy, ale muszę uczciwie powiedzieć, że Tarnów ma opracowanych kilka szlaków. My błąkaliśmy się między nimi, trochę bez celu, po prostu gadając, rozglądając się, często przystając.\nNa przykład po to, żeby przeczytać ledwo widoczny napis i wyobrażać sobie dawnych mieszkańców tych miejsc:\n… lub by kontemplować reklamę:\nW drodze powrotnej załapaliśmy się na korek, a moje zapominanie o uzupełnianiu różnych ważnych płynów zaowocowało przegrzaniem silnika. Nie udało nam się za mocno pokłócić, udało nam się całkiem sporo połazić i choć nie mogę powiedzieć będąc w Tarnowie, koniecznie obejrzyjcie… ważna jest dla mnie wynikła z tego wyjazdu obserwacja: tak, to naprawdę doskonały powód do pojechania gdzieś czasem: to, że się tam jeszcze nie było. No i wiecie, to teraz oznacza także wręcz konieczność do ruszenia się z domu. Jest tak niewiele miejsc, w których byłam! I nie muszę być we wszystkich, ale w jakichś, którychkolwiek – wręcz powinnam! Dla przewietrzenia głowy, być może znalezienia inspiracji, dla nie pozostawania zamkniętym, co grozi przecież w każdej przestrzeni.\nZróbcie coś czasem tylko dlatego, że tego nie robiliście. I to naprawdę nie musi być wielka sprawa. Jasne, u mnie w sierpniu minionego roku była Islandia, ale gdybym teraz narzuciła sobie konieczność trzymania się tej skali, nieprędko pojechałabym gdziekolwiek. Nie jestem zresztą typem podróżniczki, naprawdę; nie chcę jednak być tylko tutaj i wiedzieć tylko, jak tutaj jest. Tu, gdzie aktualnie rzucił mnie los (lub, co jest właściwie bardziej zgodne z prawdą, gdzie sama siebie rzuciłam).\nGdziekolwiek jestem, zawsze odkrywam, że ludzie są wszędzie tacy sami – i uwielbiam sobie o tym przypominać.\nZrobić coś tylko po to, żeby znowu był czegoś pierwszy raz. Odświeżające.\nrzut oka, w trasie


4 kwietnia 2017 | Eco-Hera\nArchive for Kwiecień 4th, 2017\nAlergiczny nieżyt nosa to choroba\nZapadając na jakąkolwiek chorobę mamy przed sobą widmo przyjmowania wielu różnych i skomplikowanych leków. Czasami, gdy leczenie pójdzie źle, będziemy zmuszeni do długotrwałej hospitalizacji. Jeśli boimy się tego, trzeba dbać o siebie każdego dnia i nie dopuścić do jakiegokolwiek zaniedbania z naszej strony. Read the rest of this entry »\nJedną z podstawowych rzeczy, jakie przygotowujemy w kuchni, jest gotowanie jajek. Ta prosta czynność wymaga jednak pewnej wprawy i wie o tym każdy, kto chociaż raz zmierzył się z tym zadaniem. Po pierwsze, najlepiej wkładać jajka do zimnej wody, żeby skorupki powoli się nagrzewały i nie popękały w trakcie … »\nDesery dla ochłody\nGdy nadchodzi sezon wiosenno-letni bardzo dużo osób zaczyna szukać deserów, jak również napoi, które pomogą nam się ochłodzić. Idealnie w lato sprawdzą się lody. Dzięki nim gasimy pragnienie, jak również ochładzamy nasz organizm. Można także skosztować mrożonej kawy, która dostarczy nam energii i także nas schłodzi. Kawy mrożone mogą … »\nO historii szampana\nSzampan to białe wino musujące produkowane we francuskiej Szampanii, stąd pochodzi jego nazwa i wino o nazwie szampan jest właśnie zarezerowane wyłącznie dla win pochodzących z tego regionu. Szampan powstaje dzięki dwutlenkowi węgla, który wytwarza się w winie w sposób całkowicie naturalny. Inne wina, które pordukowane sa w ten … »


myinsomniaa: lipca 2015\nWitajcie ! Dziś w kolorze pudrowego różu :-) Tego lata jestem zakochana w falbanach, wiankach,\nfrędzlach, więc nie mogło zabraknąć połączenia tego wszystkiego na moim blogu :-) Myślę, że każda z nas czasami lubi ubrać coś dłuższego w ciepłe dni. Ja osobiście rzadko chodzę w długich sukienkach/spódnicach, choć przyznam, że bardzo dobrze się w nich czuję :-) Wianki ! są wielkim hitem tego sezonu i polubiłam je równie mocno jak kapelusze. Frędzle na dobre zagościły w mojej szafie, dziś w postaci torebki i sandałków.\nfeatured - 12:08\nWitajcie ! :-) Dziś przygotowałam codzienny zestaw. Dwuczęściowy komplet + sportowe obuwie zapewniają swobodę, a także wygodę. Idealny na letnie wycieczki, spotkania ze znajomymi i długie letnie spacery, a więc to co latem lubię najbardziej :-) Choć grochy nie są nowością oraz hitem tego lata, to ten komplet musiał znaleźć się w mojej szafie. Cienki, przewiewny materiał idealnie sprawdza się w upalne dni :-) A czy Wy lubicie grochy?\n''W latach 40. i 50. były wielkim trendem uwielbianym przez pin-up girls''\nWitajcie ! :-) Dziś przygotowałam codzienny zestaw. Dwuczęściowy komplet + sportowe obuwie zapewniają swobodę, a także wygodę. Id...