Acoss The Cursed Lands III – 49 – Niebezpieczna kobieta – Shikat Tales\nDwie noce i cały jeden dzień na przygotowanie do trudnej podróży wydawało się zbyt małą ilością czasu. A jednak, kiedy pakowali się rankiem siedemnastego grudnia, byli już obładowani swoimi wytworami. Eddie zadbał o to, by dorobić ostrza do ich broni. Dlatego rewolwer Jeffersona, Williama i Adeli miał dodatkowe, stalowe ostrze. Tak samo było z krótką strzelbą Malvina, zaś Eddie miał swój toporek. Ponadto mieli ze sobą zestaw broni z mocnym klejem i zapasowe zbiorniki, zaś Adela zrobiła dla nich wybuchające pociski, choć na razie w małej ilości. Zamierzała ukończyć je w trasie.\nKoniec końców, byli obładowani amunicją, jakby nagle cały naród znowu się zbuntował, a oni byli jedynymi abolicjonistami walczącymi o wolność. Mieli nadzieję, że nikt nie będzie im robić problemów… bo z tym wszystkim zamierzali wyruszyć pociągiem.\nJefferson trzymał swoją odznakę we w miarę dostępnym miejscu, zaś William i Adela dokumenty świadczące o ich służbie państwu. Byli przygotowani, ale czuli, że jeszcze niegotowi. Droga miała być długa i nawet Jefferson na nią nie narzekał. Jeszcze nie był w pełni sił, a przynajmniej tak mówił. William, który ciągle go obserwował, aż nie wierzył w to, jak szybko jego ciało się regenerowało. Nie dostrzegał jego szczególnego osłabienia, co było jednocześnie pocieszające, jak i… dziwne do obserwacji. Bo w końcu jego Ranger stosunkowo niedawno miał otwieraną klatkę piersiową.\nDoktor Quing zapewnił im zapas lekarstw na podróż, dlatego William był jako tako spokojny, choć nie zamierzał tracić czujności.\nZanim Indianie z rodziny Tecumseha porządnie się rozgościli, Malvin i Eddie zakopali ciało w lesie. Było trudno, bo ziemia była twarda, a oni byli pewni, że jakieś zwierzęta w końcu to ciało wykopią. Ale ważnym było, żeby mieszkańcy miasta ich nie odkryli i nie przerazili się ich widokiem. Bo ostatecznie zwłoki potwora były bardzo mocno… naruszone przez ich eksperymenty. Dlatego nie wzbudzało grozy jedynie swoimi protezami, ale i pewnym stopniem zmasakrowania. Nie chcieli, aby rodzina Tecumseha musiała martwić się nieprzyjemnym i na pewno krępującym wywiadem, jeśli ktoś jednak znalazłby ciało. Woleli sami zająć się tym problemem.\n— Oficer nie jest zachwycony — mruknął Jefferson.\nNiedługo mieli odjazd, a on musiał zająć się końmi wraz z Malvinem, kiedy reszta nosiła ich bagaż do wynajętego przedziału. A konkretnie dwóch. Zarezerwowali jeden sypialny i zgodzili się, że będą tam spać na zmianę. Na wszelki wypadek.\nNa stacji we Frankfort o tej porze były tłumy. Przy pociągu kręciło się mnóstwo podróżnych. Wiele rodzin już teraz wyjeżdżało gdzieś na święta. Niektórzy bardziej eleganccy, inni z butami i spodniami ubrudzonymi błotem. Obsługa dworca starała się pomagać, a w tym wszystkim piątka towarzyszy mogła uniknąć nadmiernych obserwacji.\n— Widzę właśnie — odpowiedział Malvin ze śmiechem, kiedy Oficer żwawo potrząsnął głową, jakby kręcił nią, mówiąc „Nie, nie, nie ma mowy! Nie wejdę tam!”.\nWagon dla koni był już otwarty, a w środku klacz Eddiego, siwy koń Adeli i Pigment. Został tylko koń trapera i uparty Oficer. Ten ostatni zapierał się kopytami i co raz zerkał na swojego pana z niedowierzaniem, że go do tego zmuszał. Że najpierw musiał tyle dni stać w stajni, a teraz znowu będzie musiał stać, ale w bujającym się i ciasnym wagonie.\n— Nigdy nie lubił bezruchu, ale za długo w tę pogodę byśmy jechali konno. Zresztą, nie wiadomo czy nawet pociąg nie utknie w śnieżycy.\nMalvin jęknął, kiedy Oficer znów zaprotestował. Inni podróżni, którzy jeszcze nie weszli do pociągu, obserwowali to ciekawie. Grupka trzech, eleganckich kobiet chichotała mało dyskretnie.\n— Wczoraj specjalnie wziąłem go na długą przejażdżkę — rzucił traper z roztargnieniem.\n— I tak masz szczęście, że daje ci się dosiadać. Musi cię lubić. No już idź, już! HEJ! — Jefferson w końcu klepnął mocniej ogiera w zad, aby nie robił dłużej tej szopki i wszedł do wagonu.\nOficer jeszcze raz głośno zamanifestował swój sprzeciw, ale wszedł do wagonu i ustawił się obok innych koni. Zadowolony Malvin wprowadził za nim swojego rumaka, po czym przetarł czoło rękawem grubej kurtki. Mimo że było chłodno i padał śnieg, jakoś zrobiło mu się gorąco.\nKlepnął w ramię Jeffersona.\n— Chodźmy do reszty.\nUdali się do wagonów, które zostały dla nich wykupione. Chwilę przeciskali się, aż w końcu znaleźli właściwy.\n— Już — poinformował krótko Ranger. Rozejrzał się. — Gdzie Adela?\n— W sypialnym. Zostawiła tam część mniej cennych rzeczy, jak ubrania, bo tu już się nie mieszczą — wyjaśnił Eddie, siedząc przy oknie.\nNad jego głową znajdowała się długa, kratkowana półka, na której spoczywało trochę ich bagaży. Była tam amunicja, apteczka, a także narzędzia oraz surowce Adeli, z których ta zamierzała wytworzyć dla nich więcej naboi. Siedzenia same w sobie były na szczęście wygodne, bo grube i miękkie. William już siedział naprzeciwko kowala z książką na kolanach. Jego kapelusz leżał na małym, kwadratowym stoliczku, zaś płaszcz wisiał na wieszaku. Uśmiechnął się delikatnie na widok Jeffersona. Lubił podróżować w takich warunkach i znacznie przyjemniej patrzyło mu się na zimowy krajobraz, kiedy sam siedział w ciepłym wagonie o tak przyjemnych, ciemnych barwach. Zauważył, że nawet na ścianach znajdowały się małe złote wzorki.\n— Oficer się nie obraził? — zagadał, kiedy Malvin zdjął wierzchnie odzienie i od razu zajął miejsce obok swojego partnera.\n— Oczywiście, że się obraził! — Jefferson westchnął. Stojąc między fotelami, zaczął zdejmować z siebie ciepłą kurtkę. Miał też szalik i kapelusz. Ten ostatni rzucił na wierzch waliz nad ich głowami. — Twoja krowa jak zawsze była najspokojniejsza.\n— Bo moja „krowa” jest ucywilizowana — odpowiedział William wymownie. Po czym niespodziewanie odłożył książkę na stoliczek i… wyciągnął maść. — Rozbierz się.\nJefferson, który nadal stał na środku przedziału, zrobił większe oczy i zagapił się głupio na lekarza.\nEddie i Malvin też na niego popatrzyli. William za to już odkręcał pojemnik z maścią. Była kleista, przezroczysta, a jemu brakowało jedynie rękawic lekarskich, żeby Rangera przeszły dreszcze.\n— Tak. Musimy smarować to co kilka godzin, a nie zrobiliśmy tego rano w pośpiechu.\nRanger spojrzał na współpasażerów. Nie uśmiechało mu się rozbieranie przed nimi, ale proponować, aby wyszli, też nie zamierzał. To było poniżej jego godności.\n— Mogłeś poczekać, aż chociaż pociąg ruszy. Wszystko widać ze stacji — burknął, rozpinając koszulę.\n— Nie marudź. Usiądź obok mnie — polecił William, ucinając dyskusję.\nChociaż Jefferson miał rację. Przez szerokie okno w ich wagonie widać było stację i ludzi na niej zgromadzonych. Mało kto interesował się tym, co działo się w pociągu, bo każdy starał się zająć swoje miejsce. Było gwarno i głośno. Więc jeśli jakaś ciekawska młoda kobieta akurat skierowałaby wzrok w stronę pociągu, jednego z jego okien, zobaczyłaby, jak tam przed nią rozbiera się do pół naga młody, bardzo sprawny mężczyzna. I jedyne, co mogłoby budzić jej niesmak, to długa, prosta i czerwona blizna na jego mostku.\n— Nie marudzę. Ty znajdujesz fatalne momenty — burknął Ranger i już tylko w spodniach usiadł obok lekarza, zabierając widok potencjalnej obserwatorce.\nWilliam nie skomentował tych słów, uznając je za nieważne. Przekręcił się do niego przodem, na ile mógł, po czym nabrał na palce sporą ilość zimnej maści. Zaczął smarować bliznę, czując pod opuszkami nierówności. Ciało było naciągnięte, ale William dał z siebie wszystko, żeby go nie oszpecić. Szew był prosty i schludny, zaś maść miała pomóc mu dobrze się zagoić.\n— Boli cię jeszcze, Jeff? — zapytał Malvin, obserwując ich z naprzeciwka.\n— Czasami tak. Kiedy się ruszam tak inaczej, czy zginam — odparł, patrząc na trapera, a nie na lekarza, który go smarował. Opierał dłonie o kolana i czuł, jak łaskotał go ten dotyk.\n— Jeszcze trochę będziesz się goił. Ale i tak dzieje się to szybciej, niż przypuszczałem — zauważył William, delikatnie wmasowując maść. Przy tym na chwilę położył mu całą dłoń na piersi i wczuł się w bicie serca. — Rytm jest równy.\nJefferson spojrzał na swoją pierś. Skrzywił się.\n— Ale nie mój… — mruknął pod nosem. — Dziwne to nadal — dodał już normalnym tonem. I nie miał okazji dodać nic więcej, bo do przedziału wkroczyła Adela.\n— Och, dzieje się — rzuciła ze specyficzną miną, po czym skinęła dłonią na Eddiego. — Chodź. Musisz mi w czymś pomóc.\n— Dobrze. — Kowal, jak zawsze bez sprzeciwu, uniósł się i wyszedł z kobietą z przedziału.\nNa stacji było coraz mniej ludzi, a więcej w pociągu. Tymczasem Malvin wychylił się do dwójki mężczyzn naprzeciwko i zapytał:\n— Adela wie o was? Eddie mówił, że należała do Boosy, gdzie była też taka para.\n— Na pewno wie o Nicholasie i Mavericku. Nie miała ponoć nic przeciwko — odpowiedział Jefferson, zerkając na Williama, by upewnić się, czy ten długo jeszcze będzie go smarował, czy w końcu da mu spokój.\nLekarz za to miał ochotę smarować go mocniej i trochę niżej. Najchętniej kazałby mu zdjąć spodnie i tam by go posmarował. Nie pamiętał, kiedy ostatnio kochał się z Rangerem. Pragnął go. Wiedział jednak, że nie mógł przesadzać, a nawet dotykanie jego szwów mogło zapewnić mu wzwód. Dlatego wreszcie zakręcił słoiczek z maścią i sam zaczął zapinać mu koszulę.\n— Skoro nie miała nic przeciwko nim, to i nas nie powinna osądzać — powiedział spokojnie. — Myślę, że możemy być swobodni. Pytałem nawet Tecu, czy nie ma mężczyzny.\n— I co on na to? — spytał Jefferson.\nMalvin też się zainteresował. William natomiast z namaszczeniem ubrał swojego partnera i wygładził jego koszulę.\n— Że nie ma. Nie ma też partnerki. Nie chce się mieszać z naszymi ludźmi. Więc z tego co zauważyłem, mógłby być albo z trzydzieści lat starszą od siebie kobietą, albo czternastolatkiem — oznajmił. Bo właśnie w takim wieku były osoby, które dziś z rana przyprowadził Tecumseh. Rodzinę Indianina wszak stanowił stary szaman, starsza kobieta i dwie sieroty.\n— Może kiedy szaman umrze, gdzieś się przeniosą i kogoś znajdzie. Albo jednak znajdzie w mieście kogoś dla siebie i zapomni o tym, żeby nie mieszać krwi — skwitował Jefferson, zakładając jeszcze kamizelkę.\n— Ciekawi mnie, czy ma duże genitalia — rzucił z zamyśleniem William. — Myślę, że może produkować całkiem sporo nasienia, jeśli jądra ma również tak pokaźne jak bicepsy czy piersi.\nA Malvin aż się zaczerwienił i spiął. Sam nie był przyzwyczajony nawet do sprośnego rozmawiania ze swoim partnerem o seksie, bo często peszył się, kiedy miał wypowiadać jakieś…. specyficzne słowa. A oto William dumał nad wielkością fallusa olbrzymiego Indianina.\nRanger też popatrzył na niego z nietęgą miną. Powinien, ale nadal nie przyzwyczaił się do tego, o czym czasami myślał i mówił jego partner.\n— Może jeszcze myślisz, jak, kurwa, smakuje? — fuknął urażony, ale nie chciał zaczynać kłótni przy… powodzie jednej z ich większych kłótni.\n— Pójdę zobaczyć, czy nie trzeba pomóc Adeli i Eddiemu — dodał speszony Malvin i pospiesznie opuścił wagon.\nTymczasem zza okna dobiegło gwizdanie pracowników kolei, nawołujących do odsunięcia się od pociągu. Ten miał ruszyć lada moment. William cieszył się, że nic nie przeciekało, bo widział przez szybę, jak gęsto sypał śnieg.\n— Nie interesuje mnie, jak smakuje nasienie Tecu. Jestem tylko ciekaw, czy ma duże predyspozycje do zapłodnienia i czy nie mógłby się przyczynić do powiększenia klanu — wyjaśnił spokojnie William. Schował maść do swojej apteczki, którą musiał ściągnąć z półeczki.\n— Mogłeś tak to ująć, a nie ile strzela — prychnął Jefferson, przewracając oczami i opierając się nisko o fotel. — Nie musisz mnie specjalnie wkurwiać. Jestem ci wierny.\nWilliam zamrugał i popatrzył na niego uważniej. Dopiero po chwili zrozumiał, do czego pił jego partner. Wyciągnął dłoń i dotknął jego palców.\n— Nie chciałem cię zdenerwować. To nie był przytyk tylko… wyrażenie na głos mojej ciekawości.\nZanim Jefferson zdążył odpowiedzieć, do ich przedziału weszła trójka pozostałych towarzyszy. Adela klasnęła w dłonie i rozsiadła się wygodnie obok Rangera.\n— Wszystko go… ooo — stęknęła, kiedy pociąg nagle ruszył. Przy tym wydał z siebie głośny, świszczący dźwięk, najpewniej wypuszczając z komina lokomotywy wielkie kłęby pary. — Wszystko spakowane. Jedziemy w drogę do moich kochanych chłopców. Ileż to ja już Zwierzaka nie wiedziałam!\n— Właśnie, to dobre pytanie. Ile go nie widziałeś? Nie mijaliście się w kwaterze czasami? — spytał Jefferson, aby na tym się skupić, a nie na tej krótkiej rozmowie z Williamem.\nTen siedział obok niego w tych swoich, nawet w zimę, eleganckich ubraniach. Choć nie był już takim paniczykiem, za jakiego go uważał na początku ich znajomości. Wyraźnie zmężniał.\n— Oooj, wieki. Chyba na święta… Przyjechałam do nich na chwilę, odwiedzić ich i przywieźć ciasto. Byłam akurat w drodze, ale to długa historia.\n— Nawet jeśli długa, to na pewno Jeff chętnie posłucha — wtrącił William. — Jesteście jego idolami z dzieciństwa.\n— Naprawdę? — Adela zaciekawiła się, po czym zaśmiała krótko, widząc, jak młody stróż prawa się zawstydza. — To miło słyszeć. Powinnam wcześniej o tym wiedzieć, to przyszykowałabym kilka historii.\n— Czeka nas długa droga. Może coś sobie przypomnisz — zasugerował łagodnie Jefferson.\n— Mhm. Na pewno jakieś smaczki mogę opowiedzieć. Żebyście wiedzieli, co Nick i Mav wyczyniali… — zaczęła ze śmiechem.\nPo tym wstała i sięgnęła po skórzaną torbę wypchaną z surowcami. Wyglądało, jakby była kobietą nie będącą w stanie usiedzieć na miejscu i muszącą ciągle coś robić. To bardzo logicznie przekładało się na jej częste wyjazdy z domu.\nRzuciła torbę na siedzenie i zaczęła w niej grzebać, najwyraźniej zamierzając już teraz zabrać się za tworzenie pocisków. Mimo że Eddie i Malvin właśnie zabierali się za śniadanie, którego nie zdążyli zjeść w domu, zaś William popatrywał przez okno na białe pustkowia. Opuścili miasto.\nBetty Colins uwielbiała, kiedy mężczyźni się do niej zalecali. Lubiła też bary i alkohol. Dlatego tłumacząc to Hamiltonowi tym, że pomoże im w śledztwie, teraz przesiadywała i piła na jego koszt w pubie w centrum miasta. Zresztą, nie wykorzystywała aż tak jego pieniędzy. Kolejny drink znowu został zapłacony z kieszeni amanta, który chciał zdobyć jej względy. Przez takie zachowanie zastanawiała się, czy w Waszyngtonie w ogóle były jakieś kobiety. Bo mężczyźni, którzy ją podrywali, nie byli nawet tak brzydcy i biedni, aby byli zdesperowani.\nMuzyka w lokalu była bardzo przyjemna dla ucha. Pianino nie było rozstrojone. Z tego co usłyszała od barmana, prezydent lubił tu przychodzić. To dlatego wszystko było najwyższej jakości. Jakby lada moment głowa państwa miała przekroczyć próg, zająć wygodne krzesło, poprosić o pieniste piwo i posłuchać muzyki.\nBetty chciała się po prostu dobrze napić i miło spędzić wieczór. Nawet jeśli Isaac przestrzegał przed „niegodziwcami”. Czasami aż bawiło ją, jak grzecznie i wysublimowanie wypowiadał się w towarzystwie… a jak zbereźnie potrafił odzywać się w łóżku. Zresztą, to, co ten mężczyzna wyprawiał w sypialni, było jednym z powodów, dla których w ogóle mu pomagała. Pieniądze z tego były dobre, prezenty też, ale to, jak ten się z nią pieprzył, powodowało u niej chrypkę. Którą teraz zapijała drinkami. Nie pojmowała, czemu ta Adela wolała swojego męża. Ale nie narzekała. Dzięki temu więcej zostawało dla niej.\n— Jeszcze jednego dla pani? — spytał mężczyzna w meloniku, obejmując ją bezwstydnie za talię.\n— Jeśli taki z pana dżentelmen. Poproszę. Barman, od tego pana to co ostatnio — poprosiła, nie pozostawiając jegomościowi wyboru. Nie zamierzała pić taniego alkoholu, a ten najlepszy. Tym bardziej na czyjś koszt.\nBarman polał jej hojnie.\nMelodia wygrywana przez młodą, utalentowaną dziewczynę, właśnie się skończyła. Ludzie zaklaskali. Betty, z uprzejmości, także. Po czym dziewczę znów zaczęło grać. Tym razem była to melodia bardziej złowieszcza. Początkowe nuty brzmiały jak skradanie się. Następnie nastąpiło mocniejsze uderzenie klawiszy, niczym łom rozwalający zamek w solidnych drzwiach.\nPrzez to myśli rudowłosej kobiety powędrowały do tego, co działo się w mieście w ciągu kilku ostatnich dni. Hamilton może wiele jej nie mówił, ale ona umiała słuchać. Nawet niewypowiedziane słowa.\nCzuła, że nie wszystko układało się po myśli towarzyszy jej kochanka. Mogło być coś na rzeczy z przesłuchiwaniem szeryfa. Bo wiedziała, że mieli go przesłuchiwać. Prezydent dał na to zgodę, ale ten najpewniej nie był taki łatwy do złamania, jak mieli nadzieję. Dlatego cały czas stali w miejscu. Dobrze czuło się nerwowość. Sama jednak nie dawała się temu zmamić. Spokojnie relaksowała się, zanudzana rozmową mężczyzny, który postawił jej alkohol. Nasłuchała się trochę zbędnych informacji o jego rodzinie żyjącej w Waszyngtonie już wiele lat. O tym, co widział jego ojciec na wojnie. Aż naraz jej wzrok przykuł pewien specyficzny jegomość.\nBył sam. Przeszedł całą oberżę, stukając ciężkimi obcasami. Miał gruby płaszcz niemalże sięgający ziemi. Na dłoniach skórzane rękawice i szeroki, czarny, kowbojski kapelusz. Włosy miał związane w kitkę, a wyraz twarzy dość nieprzyjemny. Betty uznałaby go za po prostu jednego z bardziej niezwykłych klientów… gdyby po dojściu do baru i zajęciu krzesełka, nie ściągnął chusty pod szyją. Wtedy jej oczom ukazała się szpetna, poszarpana blizna sięgająca jego ostrego podbródka. Nie widywało się takich ludzi zbyt często. A ona już widziała go drugi raz. Na szczęście on jej nie widział, dlatego szybko opanowała nerwy, aby nie zostać zauważona.\nPamiętała to, co mówił Isaac. Że poszukują mężczyzny z blizną na szyi. Że jest on niebezpieczny i od jego odszukania zależy bardzo wiele. Logicznie rozumując, doszła do wniosku, że Isaakowi bardzo, ale to bardzo zależało na tym, żeby mieć go w swoich rękach. Więc jeśli udałoby się jej go jakoś… przekazać, na pewno Isaac by się jej odwdzięczył. Musiała tylko dobrze to rozegrać. Na pewno w grę nie wchodziło teraz poszukiwanie Hamiltona w całym Waszyngtonie. Bo przecież nie powiedział jej, dokąd udawał się tego wieczoru. Po co? Nadal przecież jej nie ufał, co tylko się wzmocniło, odkąd dołączyli do niego jego towarzysze. W tym jeden z nich był jego przełożonym.\nAle ona miała zamiar pokazać, na co ją stać. Zamierzała udowodnić swoją wielkość. Siorbnęła swojego alkoholu, po czym, udając wypadek, wylała część na swojego rozmówcę. Nie musiała długo go przepraszać i tłumaczyć, aby ten w końcu ją zostawił. Teraz droga do mężczyzny z blizną była otwarta.\nObserwowała go czujnie. Mimo że odwagi jej nie brakowało, to ten mężczyzna wzbudzał w niej pewien niepokój. Może było coś w jego spojrzeniu. Może w całej postawie. Choć nie widziała pasa przez długi płaszcz, była pewna, że był uzbrojony. Popijał ciężki trunek, siedząc przy barze i nic do nikogo nie mówiąc.\nPoprawiła biust. Sprawdziła w małym lusterku, czy jej usta były dobrze umalowane. Wszystko było na miejscu. Jej mały pistolet i nóż były pod spódnicą. Miała też w obcasie szpilę, którą mogła zadać śmierć. Wzięła głębszy oddech i podeszła do mężczyzny.\nUsiadła obok niego, ale nic nie powiedziała. Tylko na niego patrzyła, uśmiechając się oraz trzymając nogę na nodze w swojej eleganckiej, zielonej sukni z mocno ściśniętym gorsetem.\nMężczyzna, poszukiwany jako John Smith, spojrzał na nią. Oczy miał jasne, jakby… wypłowiałe. Ale przy tym mrużyły się mocno, jakby powieki chciały ukryć licznik mordów, których dokonał i które mogły być tam widoczne. Betty była pewna, że były to oczy mordercy.\nNapił się whisky i obejrzał całą twarz kobiety, wręcz się przy tym ociągając.\n— Jest pani sama — rzucił opanowanym, spokojnym i niskim głosem.\nBetty spojrzała w prawo, za mężczyznę. Uśmiechnęła się bokiem ust.\n— Nie tylko ja, jak widzę — odparła zalotnie. Także mu się przyjrzała. Była urodzonym kłamcą.\n— A może na kogoś czekam — odpowiedział trochę zaczepnie. Jakby z nudów. Nie uśmiechał się, choć spojrzenie go zdradzało, gdy zerknął na jej biust.\n— Zbyt długo ze zbyt zamyśloną miną. Nie ma na niej ekscytacji i wyczekiwania. — Betty nadal flirtowała z nim, kręcąc się lekko na stołeczku barowym. Jej biust dzięki temu poruszał się, kusił, hipnotyzował.\n— Więc obserwowała mnie pani. Choć jest tu wielu innych samotników szukających gadatliwego towarzystwa.\n— Uważa się pan za podobnego do innych? — zapytała, trochę urażona uwagą o gadatliwości.\n— Nie. Bo jedyne, co mnie z nimi łączy, to bycie samotnikiem — odpowiedział spokojnie i wlał do gardła ostatni łyk alkoholu. — Jeśli nie będzie pani zimno, możemy porozmawiać przed barem — dodał, odstawiając głośno szklankę i unosząc się ze stołeczka.\nBetty zerknęła w stronę wyjścia. Zawahała się, lecz na mniej niż sekundę.\n— To się jeszcze okaże, czy będzie mi zimno — odparła, sama dopiła alkohol i wstała z gracją.\nWyszli odprowadzeni spojrzeniami wielu gości. Może ci byli zasłuchani w muzyce i zaangażowani w rozmowy między sobą. Ale widok ładnej, rudej kobiety i wzbudzającego dystans jegomościa dostatecznie przyciągał wzrok.\nJohn Smith wyszedł na ciemne ulice Waszyngtonu. Śnieg przestał padać dziś z rana. Teraz więc niebo było granatowe, a białe ulice oświetlone latarniami. Na zewnątrz nałożył na głowę kapelusz, zaś rękawice wcisnął do obszernych kieszeni płaszcza. Z drugiej wyciągnął cygaretkę, a z niej dwa skręcone papierosy.\n— Pali pani?\n— Tak, panie…? — spytała, nie przyjmując od razu papierosa, bo jeszcze zakładała rękawiczki. Dopiero po tym chwyciła jednego swoimi szczupłymi dłońmi w cieniutkiej, dobrze wyprawionej skórce. Na ramionach miała kożuszek, ale nadal było widać jej ponętne kształty.\n— John — odpowiedział nisko i odpalił jej papierosa. Potem zrobił to samo ze swoim i zaciągnął się. — A jakie imię szepcze się pani do ucha w sypialni? — zapytał wulgarnie.\n— Bogini! — Betty zaśmiała się, zmysłowo zaciągając się papierosem. — A przy porannej kawie, Betty.\n— Mmm… — zamruczał nisko, paląc i przyglądając się jej. — Betty — powtórzył, postępując krok do przodu.\nMusiała się cofnąć, kiedy John Smith zmusił ją do ukrycia się za załomem baru. Znajdująca się tam wąska alejka prowadziła do kolejnej szerokiej drogi. Była jednak długa i ciemna. I jakby… chłodniejsza. A może to wrażenie sprawiły oczy mężczyzny, kiedy ten pochylił się nad kobietą i powąchał pukiel jej włosów.\n— Lawenda — wyszeptała, widząc, co ten robił.\nWiedziała, że jej włosy i ubrania mogły tak pachnieć, bo zaopatrzyła się w suszone zioła i spała w nich, aby rankiem jej ciało pachniało kwiatami. Może też dlatego tak przyciągała mężczyzn. A może dlatego, że była ruda. Mężczyźni wierzyli, że takie kobiety były gorące i demoniczne. Chociaż nic nie przebijało Johna Smitha w kwestii demoniczności.\n— Więc powinna się pani ubierać we fiolety — powiedział jej do ucha i polizał je. A Betty poczuła, jak odrzucił papierosa na śnieg, by następnie wolną dłonią ścisnąć ją za krocze przez materiał sukni.\nNie czuła się przez to zagrożona. Materiału było dużo, więc wiele nie poczuła poza… lekkim zniesmaczeniem. Ale w końcu chciała go uwieść, dlatego wypełniła ją duma. Stęknęła nisko.\n— Fioletową suknię też mam — odparła i zarzuciła mu wolną rękę na kark. Jeszcze raz zaciągnęła się papierosem i wypuściła dym na twarz mężczyzny.\nJohn spojrzał jej w oczy i ścisnął na dole. Po czym z dużą siłą i stanowczością odwrócił ją przodem do zimnej ściany i przycisnął do niej. Od razu poczuła jego ciało na swoich plecach. Jedna ręka mężczyzny mocno trzymała ją w pasie, zaś druga podwijała materiał sukni.\nBetty od razu trzepnęła go w dłoń.\n— Raczy pan żartować?! — spytała, nie wyrywając się. Była na to za dumna, a on dobrze to widział.\nAle nie był to mężczyzna, który się tym przejmował. Betty poczuła, że wpakowała się w coś, w co jednak nie do końca chciała się wpakować. John Smith brutalnie przycisnął ją całym ciałem do ściany, aż jej piersi zgniotły się na murze.\n— Ja? Żartować? To pani nie może powstrzymać chuci — mruknął jej do ucha i szarpnięciem za bieliznę rozdarł ją jej, odsłaniając pośladki.\nBetty, chociaż z początku chciała po dobroci, w końcu jednak kopnęła go obcasem w piszczel. Na chwilę go to zaskoczyło, dzięki czemu mogła odwrócić się przodem.\n— Proszę się zachowywać, do diabła! Jeśli chce się pan pieprzyć jak ze szmatą, to proszę robić to ze szmatą. Ma pan za mało samodyscypliny, aby dojść do łóżka? — fuknęła na niego z urazą, poprawiając suknię. Bieliznę mogła odżałować.\nDuży, zakrzywiony nos Smitha zmarszczył się, gdy mężczyzna zmierzył ją chciwym, choć opanowanym spojrzeniem. Oparł się ręką o mur obok jej głowy.\n— Więc chce mnie pani zaprosić do łóżka? — mruknął nisko i znów zaciągnął się jej zapachem.\nBetty zmierzyła go spojrzeniem już z większą rezerwą. Nie mogła grać zdesperowanej kurwy, która oddałaby mu się w byle zaułku.\n— Jeśli udowodni pan, panie John, że umie się zachowywać. Jak na razie takim zachowaniem traci pan w moich oczach, zamiast zyskiwać.\n— A jednak nie krzyczy pani, ani nie ucieka… — odpowiedział, jakby tym zainteresowany. Nie dziwiło ją, że kobiety krzyczały, kiedy tak się z nimi obchodził.\n— Pan nie uważa się za każdego innego. Myśli pan, że ja za taką się uważam? — Betty pochyliła się, po czym ściągnęła i tak porwaną bieliznę. Pięścią z nią uderzyła w pierś Smitha. — Jest mi pan winien bieliznę! — prychnęła i odwróciwszy się na pięcie, wyszła z zaułka, aby pokierować się już do hotelu, w którym powinien prędzej czy później pojawić się Hamilton.\nSzła chwilę w ciszy i napięciu… aż usłyszała za sobą ciężkie kroki. John Smith podążył za nią, wiedziony jej urokiem. Wiedziała, że się uda. Żaden mężczyzna nie mógł się jej oprzeć. A ona mogła sobie zaskarbić nieopisaną wdzięczność Hamiltona. Na pewno generał też miał dużo pieniędzy, którymi mógłby wyrazić jej wdzięczność.\n— Daleko pani mieszka? — zapytał John, gdy zrównał się z nią. Ściskał w dłoni jej bieliznę.\n— Kawałek. Potrenuje pan cierpliwość, panie John — odpowiedziała miękko i seksowne, wypowiadając jego imię. Wiodła go na swój teren, gdzie miała przewagę. I jeszcze jedną rzecz, którą zamierzała użyć przeciwko temu mężczyźnie.\nSmith nic już nie odpowiedział. Nie był typem człowieka, który zabijał ciszę zbędnym gadaniem. To jednak było dość… niepokojące. Nasłuchała się od Hamiltona dosyć, by wyrobić sobie jako takie przeświadczenie o tym, jak niebezpieczny mógł być ten człowiek. Nie miała pojęcia, co właśnie działo mu się pod czaszką. O czym myślał, o czym fantazjował. Może chciał ją związać i zgwałcić. Może chciał uszyć sobie z jej skóry płaszcz. A może blizny na szyi nabawił się, kiedy jego ostatnia ofiara broniła się przed tym, jak wrzucił ją żywcem do pieca.\nMimo tych myśli, nadal grała kokietkę. I gadułę, od których została na swój sposób wyzwana.\n— Więc co pan robi w stolicy? — spytała, kiedy szli ośnieżonymi ulicami, a ona czuła, że bez bielizny jej krocze bardziej marzło.\n— Załatwiam interesy. Co pani robi w stolicy? — zapytał, idąc blisko niej. Czuła na sobie jego spojrzenie.\n— Podróżuję z ojcem, który załatwia interesy — odparła, przez chwilę chcąc nazwać Hamiltona swoim narzeczonym, ale granie bardziej rozwiązłej, niż już była, mogło ją narazić na niebezpieczeństwo.\n— Ojca nie będzie, czy lubi pani, kiedy patrzy?\nBetty zaśmiała się.\n— Ojciec, aby patrzył, jak się pieprzę? — prychnęła. — Nie, panie John. To nie są te rzeczy, które mnie podniecają. Za to pana to nęci?\n— Nie. Mogłaby patrzeć inna kobieta. Ale wystarczy mi pani — zapewnił, unosząc wzrok na hotel, do którego dotarli. Zmrużył krótko oczy i rozejrzał się. Był czujny.\n— To dobrze. Chyba za krotko się znamy na takie ekscesy. — Betty zaśmiała się i poprowadziła go do środka.\nDyskretnie się rozejrzała, upewniając, czy gdzieś na dole przy barze nie było Hamiltona. Niestety go nie widziała. Miała nadzieję, że szybko wróci. Bo czuła, że to, co teraz robiła, to niebezpieczna gra.\nPoprowadziła Johna na górę, do pokoju, w którym pomieszkiwała. A gdy weszli do środka, mężczyzna rozejrzał się i zdjął kapelusz.\n— Pani ojciec jest elegantem — zauważył, zwróciwszy uwagę na zawieszoną na drzwiach szafy koszulę i modny fular.\n— Cóż, musiałam coś po nim odziedziczyć — odparła i podeszła do niego, kiedy tylko zamknął za sobą drzwi. Od razu zabrała się za rozbieranie go z kolejnych warstw ubrań.\nJohn spojrzał na jej palce, ale po tym jeszcze raz omiótł spojrzeniem cały pokój. Gdy Betty zdjęła mu płaszcz, okazało się, że miał pod spodem całkiem grubą kamizelkę dobrej jakości i drogi zegarek kieszonkowy. Oraz, jak się spodziewała, kabury z rewolwerami przy pasie.\n— Tym zajmę się sam — powiedział, odpinając je, choć nie odsunął się przy tym od kobiety.\nStali tak blisko, że czuli wzajemny zapach. John pachniał papierosami, goryczką i skórą. Betty wydawało się, jakby ta nuta słodyczy, jaka się od niego unosiła, była zapachem śmierci, ale równie dobrze mogła to sobie wmawiać. Ona za to pachniała lawendą. Mieszanka była dość muląca.\n— Często dostaje pan takie zaproszenia? — spytała, zsuwając mu koszulę z ramion.\n— Proszę zdefiniować „często”. Mężczyźni mają większe potrzeby niż kobiety — powiedział pewnym, spokojnym głosem, gdy odrzucił kabury na szafkę i pozwolił rozebrać się z górnego odzienia.\nJego klatka piersiowa była umięśniona i wyćwiczona. Na pewno nie był typem człowieka, który całe dnie przepijał czy przesypiał. Ewidentnie wiele się ruszał i starał się dbać o swoją sprawność. A przy tym miał kilka bardziej widocznych blizn po poparzeniach na ciele. Zarówno na piersi, żebrach, jak i ramionach.\nBetty pogładziła jedną z nich swoimi szczupłymi palcami damy, a w jej przypadku też oszustki.\n— Chyba dość często, skoro pan to rozważa, a nie zaprzecza — odpowiedziała melodyjnym głosem i złapała go za nadgarstek.\nPociągnęła go w stronę łóżka, na które go pchnęła. John tego chciał na tyle, że nie zaparł się, a usiadł i teraz patrzył, jak ona zaczęła się przed nim rozbierać. Sam nie sięgał gorączkowo do swoich spodni. Może w zaułku sprawiał wrażenie zwierza, który zaraz ją zagryzie, ale teraz wydawał się bardziej powściągliwy. Oglądał ją tylko tak, jakby smakował spojrzeniem każdy skrawek jej odsłaniającego się ciała.\n— Nie zapali pani lampy? Niewiele widzę w świetle księżyca. A wygląda na to, że jest na co patrzeć.\nBetty przygryzła wargę i pochyliła się do niego, opierając dłonie o kolana. Jeszcze nie zapalała światła.\n— Czy jest coś, czego taki pan nie robi? — spytała, specjalnie kierując wzrok na jego usta.\n— A ma pani na coś ochotę? — zapytał, wyciągając dłoń do jej biodra. Wciąż było zakryte materiałem, ale i tak je ścisnął, najpewniej chcąc poczuć miękkość jej ciała.\nBetty zaśmiała się i odsunęła, aby do końca się rozebrać. Zapaliła lampę oliwną, a teraz John Smith mógł zobaczyć, jak obnażała przed nim swoje piersi, brzuch i w końcu została tylko w halce. Pod nią już nie było bielizny. W końcu ją z niej zerwał. Betty jeszcze dała mu widok na swoje pośladki i krągłe biodra, gdy odwróciła się do swojej torby. Kiedy znów była przed mężczyzną, ten widział, jak oblizała palec i jak trzymała w drugiej dłoni malutki, odkręcony słoiczek z czymś, co przypominało miód.\n— Wierzę, że spełni pan moją słodką — cmoknęła ustami — fantazję.\nJohn popatrzył na słoik, a potem na jej krocze.\n— Mm… Niewiele kobiet śmie się tego dopraszać…. — zaczął, unosząc się z łóżka. Chwycił ją w pasie i podrzucił, sadzając sobie w pasie. Trzymał ją mocno za uda, a ona mimo halki czuła jego gorące dłonie. — Ale dzięki temu jest pani bardziej pikantna — dodał i ruszył z nią do łóżka.\nBetty chwyciła go za kark, aby było jej wygodniej. Dała się rzucić na łóżko. Następnie zsunęła z siebie resztki ubrania. I złapawszy spojrzenie Johna swoim rozognionym, wylała trochę gęstej, słodko pachnącej cieczy na swoją pierś.\n— Och, chłodne. Smacznego. — Westchnęła, co chwilę skubiąc wargi.\nDuże dłonie Johna przemykały po jej ciele. Czuła, jak rozgrzewał ją, badał i pragnął uczynić swoją. Jego usta zsuwały się po jej szyi. Skubały delikatną skórę, a Betty myślała tylko o tym, żeby wreszcie znalazły się niżej. I w końcu to nastało. Poczuła gorący język liżący jej piersi.\nJęknęła wysoko, prężąc się pod nim.\n— Och… John — zamruczała, pomijając formalności. — Jeszcze druga — poprosiła i wylała trochę więcej słodkiej mikstury.\nMężczyźnie musiało się to spodobać, bo lizał ją mocno i też ssał po wrażliwej skórze. Betty raz aż krzyknęła, kiedy ugryzł ją, ale… wylizał wszystko. Jego język powoli zaczął sunąć w dół. Do czasu, aż… uścisk jego dłoni zelżał, a on spojrzał na nią otumanionym spojrzeniem.\n— Szo… ty…? — wydusił niewyraźnie.\nUniósł się nagle i zacisnął rękę na jej szczupłej szyi. Musiał użyć całej swojej siły, a raczej jej resztek, bo przez moment Betty czuła, że naprawdę odbierał jej oddech. Że miażdżył tchawicę i sprawiał, że robiło się jej ciemno przed oczami. Ale trwało to krótko. Jej mikstura była mocna, więc uścisk zelżał, zaś John Smith obsunął się bezwładnie na jej ciało.\nBetty stęknęła, bo mężczyzna był ciężki. Szamotała się chwilę, nim John przewrócił się na bok, aż była wolna. Pomasowała szyję i spojrzała na niego z grymasem.\nWiedziała, że nie mogła zwlekać. Musiała go czym prędzej unieruchomić, bo jeśli tylko się obudzi, to na pewno zapragnie ukrócić ją o głowę. Zresztą, wyglądał na człowieka, który lubi przed mordem sadystycznie zabawić się z ofiarą.\nMyśląc o tym, poderwała się z łóżka i zaczęła szukać czegoś, czym mogłaby go związać. Na szczęście nie była niewinną niewiastą, która nie wiedziała, co w takiej sytuacji zrobić. Ściągnęła mężczyźnie pasek ze spodni i związała mu ręce najmocniej, jak mogła. Najpierw sznurem, potem jeszcze skórzanym paskiem. Tego nie powinien zerwać. Uniosła związane ręce mężczyzny i przywiązała mu je nad głową do belek u wezgłowia łóżka. Następnie znalazła w rzeczach Hamiltona linę i po mniej niż sekundzie zawahania pozbawiła Johna Smitha spodni.\nCo chwilę sprawdzała, czy ten się nie budził. Po takiej dawce narkotyku, jaki mu poddała ze swojego ciała, ten powinien być nieprzytomny co najmniej cztery godziny, ale wolała być ostrożna. Przywiązała mu nagie nogi do ramy łóżka. A na koniec, dla bezpieczeństwa, nawilżyła chusteczkę tym samym narkotykiem, który był w jej „miodzie”, ale w lżejszym stężeniu. Zrobiła z tego knebel.\nJohn Smith był nagi i związany jak prosiak. Teraz pozostało jej tylko czekać na Hamiltona.\nProject Dozen – 99 – Za i przeciw\n14 thoughts on “Acoss The Cursed Lands III – 49 – Niebezpieczna kobieta”\n3 Maj 2017 at 21:50\nC., someday… XD\nTigram, nie, nie było nigdzie opisane. Tylko w narracji wspomniane :) Pozostawiamy imponujące zdolności łóżkowe Isaaka w niedopowiedzeniu XD\n3 Maj 2017 at 11:21\nBonus! Bonus! Tecu! Bonus! :D\n3 Maj 2017 at 10:48\nJestem taka dumna ze swojej imienniczki! Madre dziewcze. A czy bylo opisane zblizenie miedzy nia a Issakiem? Umknelo mi czy po prostu tylko rozmowa i myslami jest sygnalizowane?\n1 Maj 2017 at 23:00\nTess >> Taaaa, tylko on umie robić to w tak „dyskretny” sposób XD pod tym względem jest mistrzem i jego autentycznym znakiem rozpoznawczym. Bo komu przyjdzie coś takiego do głowy jak nie Willciowi?\nBetty zawsze była sprytną i zaradną kobitką. A że Hamilton jest czymś na czym jej zależy, to wychodzą właśnie z niej takie lepsze strony. W końcu nie robi wszystkiego tylko dla siebie. To wiele zmienia :)\nBorze zielony, Will i te jego rozważania xD Kocham. Tylko on potrafi rozmawiać o członku innego faceta pod kątem rozmnażania i przedłużenia życia klanu xD\nBetty odkąd jest z Hamiltonem bardzo zyskała w moich oczach, jak widać oszustka jest bardziej przydatna i sprytna niż niektórzy stróże prawa :D Oby tak dalej Betty! Oby tak dalej!\n30 kwietnia 2017 at 20:45\nOmega, uwielbienie dla Betty jest jak najbardziej na miejscu po tym, co dzisiaj pokazała, wiec cieszy nas, że ją doceniasz XD Ale akurat to, ze nic się jej nie stało, to duuużo szczęścia. Bo chyba jednak do konca nie zdawała sobie sprawy z tego, jak bardzo niebezpiecznym człowiekiem jest John Smith. Dlatego tutaj zarówno zaradność, jak i fuks. „Jego „dumanie nad wielkością fallusa olbrzymiego Indianina” jest czymś, co sprawia, że Will jest Willem xD” – dokładnie XD To jest nasz stary dobry William i to się nigdy nie zmieni XD Jefferson na pewno ma powody, żeby czasem się za niego wstydzić. Dzięki za komentarz i bardzo nas cieszy, że się podobało :)\nJelis, nie wiem, czym jeszcze Betty może się zrehabilitować w Twoich oczach ponadto to, co dzisiaj zrobiła XD Ale może kiedyś, może. Chociaż jej rolą jest być wkurzającą panią przepiórkową, więc w sumie wcale nie musi XD Zaś co do Willa to takie „William strikes again” XD On też ma takie momenty od czapy, że przypomina, jaki jest nieokrzesany XD\nYaoistka, chyba nikt się nie spodziewał, że Smitha dorwie właśnie Betty… Po tym, jak długo chłopcy się starali…\nC., to aż dziwne, że ona ma dobre momenty i potrafi nie wkurzać XD Ale tylko dlatego, że jest przydatna. A na wątek Tecu niestety mało zostało miejsca. Może kiedyś bonusowo jakoś… :)\nWadera, haha, William mam wrażenie często wyskakuje z tymi tekstami w momencie, w którym nikt się tego nie spodziewa XD A i też lubię tę zazdrość u nich. Jest urocza na swój sposób. Widać wtedy, jak bardzo im na sobie zależy. A Smith teraz ma marne szanse, żeby uciec, bo Nicholas nie wypuści go tak łatwo ze swoich szponów XD Byle Hamilton zdążył się pojawić… I dzięki za błąd! Poprawione :D\nLinerivaillen, cieszymy się, że się podobało :D Dzisiaj gwiazdą była Betty :D\nAoi, oj tak, Will nie przestał być sobą. Może się zmienił od początku opowiadania… ale jednak dalej ma swoje durne zachowania. To go wręcz definiuje XD Jeff jedynie może się za niego czerwienic ze wstydu XD I fajnie, ze Betty zaskoczyła :) Jest nieprzewidywalna niemal tak samo jak William. Nie wiadomo, kiedy czymś zaskoczy. I też życzę udanego weekendu oraz łączę się w bólu, bo moja majówka też nie istnieje…\n30 kwietnia 2017 at 20:36\nUhuhuuuu dzieje się oj dzieje, super że ekipa znowu jest w trasie. I cieszę się że Will nie wyszedł z wprawy i jak zawsze potrafi walnąć tekstem. Ta scena z kremikiem mnie rozwaliła, bo momentalnie pomyślałam o tym że Will stracił wszelkie blokady przez długą abstynencję.\nOhhhhh Jeff mnie w tym rozdziale jakoś tak rozczulił, miło że jest wierny Willowi i że się o tym mówić nie wstydzi, mój mały chłopiec w końcu dorasta, ahhhhhhhhhhhhhhh :D\nPowiem szczerze że aż się sama zaczęłam zastanawiać cóż to pan Indianin skrywa w spodniach.\nA Betty była zaskoczeniem, któż wie co ona jeszcze odwali na koniec :D.\nWeny dziewczyny i udanego długiego weekendu( ja pracuje wiec mam smuteczek) :D\n30 kwietnia 2017 at 16:20\nJak raz spodobała mi się postać Betty. Świetny rozdział\n30 kwietnia 2017 at 15:50\nJak tylko przeczytałam tytuł pomyślałam o Betty.\nJednak prawdziwe zagrożenie dla otoczenia stanowi wyposzczony Will. Jak przeczytałam o tym zainteresowaniu genitaliami Tecu tak się zaczęłam śmiać, że mało nie upuściłam kubka z herbatą. Mimo wszystko uwielbiam jak tych dwóch jest o siebie zazdrosnych. Zwłaszcza Jeff, który wcześniej raczej tego nie okazywał.\nTak jak myślałam, jak Betty czegoś chcę zrobi wszystko by to mieć, a w tym momencie chcę Hamiltona więc działa. Mam nadzieję, że Smith nigdzie nie ucieknie i nasza drużyna będzie miała jeden problem z głowy.\nW ogóle to się nie mogę doczekać opowieści Adeli (mam nadzieję, że zaserwujecie chociaż jedną) i reakcji na nie. Mam przeczucie, że byłaby to świetna rozrywka dla zestresowanych chłopaków.\nZnalazłam też mały błąd:\n„Nie zapali pani lampy? Niewiele widzę w słońcu księżyca” raczej powinno być „świetle księżyca”.\nJak rzadko Betty mnie nie wkurzała swoją osobą i trzeba oddac jej że jest zaradna xD! Mega za to mnie rozbawilo że Will tak wprost spytał Tecu o preferencje xD gdzies w srodku licze ze i jego watek bedzie pociagniety :3\n30 kwietnia 2017 at 11:21\nJest w końcu!! Huehue dorwała go =)\nNie jestem w stanie nic więcej napisać do mam tyle pytań… Mam nadzieję że wszystkie się ułoży.\nWeny y =)\nChciałabym powiedzieć że na coś się w końcu przydała ale mam wrażenie że narobi wiecej problemów 😂 nie wiem czemu może się zrehabilituje w moich oczach później. A co do Willa to już zdążyłam zapomnieć jakie rzeczy jest w stanie powiedzieć 😂😂\n30 kwietnia 2017 at 01:03\nJuż po samym tytule spodziewałam się Betty, ale później sobie przypomniałam, że Adela też nie jest do końca bezpieczną istotą, więc zaczęłam się wahać, ale jak widzę pierwsza myśl często jest tą trafną xD Jestem pewna, że już kiedyś wspominałam, że uwielbiam tą rudą panią od przepiórek, ale ten rozdział sprawił, że moja miłość do niej pogłębia się jeszcze bardziej – plus cieszę się, że nic się jej nie stało przy tej całej akcji :3 Mam nadzieję, że Hamilton szybko wróci, żeby zająć się Smithem, bo jednak choć nie powinien się wyrwać, to lepiej nie ryzykować. Miałam przeczucie, że coś będzie w tym „miodzie” i serio cieszę się, że wszystko poszło zgodnie z jej planem, bo jednak nie chciałabym, aby cokolwiek złego się jej stało.\nWracając do początku rozdziału… William! Za to właśnie go uwielbiam xD Jego „dumanie nad wielkością fallusa olbrzymiego Indianina” jest czymś, co sprawia, że Will jest Willem xD (nie mam pojęcia, czy to co właśnie piszę ma sens xD) Tak samo fakt, że prawie dostał wzwodu przez dotykanie szwów kochanka ♥ Ogólnie chyba to ta jego bezpośredniość w wielu sprawach sprawia, że go uwielbiam, choć nie jestem pewna, może po prostu to jakaś nieuzasadniona miłość xD. Dobrze, że Jeff wraca już do formy (choć mam nadzieję, że fakt, że dzieje się to naprawdę szybko nie jest jakimś złym omenem).\nOgólnie dzieje się sporo dobrego w tym rozdziale – Jeff zdrowieje, nikt nie musi się tak stresować obecnością Adeli, bo w końcu znosiła Nicka i Mavericka przez długi czas, więc nie będzie zrażona drobnymi gestami xD, Betty złapała Smitha (i dostanie pewnie sporą finansową nagrodę później :3), wszyscy znów się spotkają i pewnie za niedługo poznamy motywy Jess :3\nTradycyjnie – Dużo weny życzę ♥


Allegro Lalki Jak żywe ⚡ ⇒【2022】\nNajlepsze ceny na allegro lalki jak żywe! Dziś jest Twój szczęśliwy dzień, ponieważ znaleźliśmy najlepsze przedmioty w najniższej cenie. Nie trać czasu na szukanie produktów, bo my już to zrobiliśmy za Ciebie. Teraz nie masz już żadnych wymówek, aby robić zakupy bez wychodzenia z pokoju.\nMAIHAO 19inch 48cm reborn lalki chłopiec silikon lalka jak żywy Brzdąc toddler zamknięte oczy tanie realistic baby dolls girls jak prawdziwy dziewczyny\nZIYIUI Reborn lalka niemowlęca, 22 cale 55 cm, realistyczna lalka niemowlęca, lalka realistyczna jak żywa, miękki silikon winylowy, Reborn Baby Doll ręcznie robiona prawdziwa lalka dla noworodków\n22inch 55cm reborn lalki silikon chłopiec jak żywy Brzdąc realistic baby dolls girls toddler jak prawdziwy Dziewczyny\nReborn Dolls Baby Dolls & Accessories, 22 cale, Zasilanie bateryjne, Jak żywy, Lalki dla niemowląt dla dziewczynek z dźwiękiem bicia serca i gruchania dla dzieci powyżej 3 lat\nEdukacja Model Pottock Biodro Wtrysk Model Lalki Model Nauczania Żywy Model domięśniowy Model\n20inch 50cm reborn lalki Dziewczyny silikon lalka jak żywy Brzdąc toddler realistic baby dolls girls jak prawdziwy chłopiec\nReborn Baby Dolls, 22 Cale MięKki Silikon Lalki Jak żYwy Girl Doll Toy z PałąKiem na GłOwę, DłUgie WłOsy KsiężNiczka Dziewczyna Noworodka Reborn Doll na Prezent Urodzinowy, Wysoce Symulacja\n23,6 Cala Reborn Baby Dolls, Wysoce Symulacja Lalki Jak żYwy Girl Doll Toy Ze Smoczkiem, Dziewczyna z DłUgimi WłOsami Noworodka Reborn Doll Prezent Urodzinowy dla Dzieci PowyżEj 2 Lat(01#)\n22inch 55cm reborn lalki Dziewczyny silikon jak żywy Brzdąc realistic baby dolls girls jak prawdziwy chłopiec\nMAIHAO 55cm reborn lalki Dziewczyny silikon jak żywy Brzdąc realistic baby dolls girls jak prawdziwy chłopiec zamknięte oczy\nJak dobrać Allegro lalki jak żywe ?\nTanie nie musi być niedrogie, co udowadnia Rowenta Compact Power XXL RO4825. Jest jasne, że allegro lalki jak żywe, który kosztuje tylko na temat połowę mniej niż nasz zwycięzca testu, nie może zaproponować takiego samego obszaru funkcji ani łatwości obsługi. Nie jesteś zobligowany jednak rezygnować oraz z siły ssania, ani z przyjemnej głośności pracy. Przy drugim punkcie Rowenta zajęła nawet drugie miejsce w naszym teście.\nJakie możliwości najbardziej denerwuje osób podczas odkurzania? Szwedzka Grupa Electrolux, producent sprzętu AGD, chciała się tego szczegółowo dowiedzieć w badaniu przeprowadzonym w 2013 roku wśród 28 000 konsumentów na całym świecie. Wynik: ponad 1 trzeciej wszystkich respondentów (36%) najbardziej przeszkadzał hałas odkurzacza. Przed chwilą potem - w oddali w tyle, ponieważ na poziomie 17 procent - pojawia się niewystarczająca siła ssania.\nLaminat wydaje się lepszy dla alergików niż wykładzina, bowiem kurz jest wiązany przy wycieraniu mokrą szmatką? Jest to błędne przekonanie, które przyjęło się wśród sporo ludzi. Ale kobierzec lub wykładzina to lepszy wybór dla alergików. Podczas kiedy na gładkich podłogach każde ziarenko pyłu jest wzniecane podczas chodzenia, włókna przy dywanie zatrzymują wielu kurzu.\nDostawa do domu Allegro lalki jak żywe\nWielką korzyścią testu odkurzacza do pracy na mokro i sucho w zależności od z testem porównawczym jest, jak wiadomo, to, że urządzenia są testowane w praktyce. Ta frakcja testu odkurzacza do pracy na mokro i sucho musi być odpowiednio większa. Podczas testu należy upewnić się, że ogólne warunki są takie same gwoli każdego allegro lalki jak żywe.\n1 wraz z 6Na dywanach w pierwszej kolejności co nastąpiło to wyraźne rozczarowanie. Kiedy tylko dysza podłogowa została odłożona, nie sposób było jej ruszyć. Do przodu działał tylko z ogromnym wysiłkiem, a służące do tyłu podnosił cały dywan, który rozwinęliśmy na potrzeby sprawdzianu. W tym rejonie ogromna wydajność odkurzacza staje się którymś minusem.\nPrzegląd Allegro lalki jak żywe\nCiężki sprzęt aż do ciężkiej pracy. Bissel SmartClean PET nie zaakceptować jest do końca lekki, ale zasysa niezwykle mocno, natomiast nawet sam reguluje moc ssania. Pokaż wszystkie cenyPomimo niewielkiej nadwagi, Bissel SmartClean Pet jest bezkonkurencyjnym bezworkowym odkurzaczem w teście. Ma wielką moc ssania i nawet odkurza kąty prawie idealnie. Przeciętny inny model nie osiągnął równie porządnego wyniku w testach. Pomimo szczotki podłogowej, pracuje bardzo cicho również na twardych podłogach, a za sprawą automatycznemu ustawieniu poziomu ssania, nie trzeba zero regulować na urządzeniu przy zmianie posadzki.\nJednak przy tak szerokim zakresie wyboru na rynku obecnie, to nie wydaje się być tak łatwo zdecydować się na najistotniejsze allegro lalki jak żywe dla domu. Dlatego najlepiej wydaje się być rozważyć następujące rzeczy, aby ułatwić dobór:\nAllegro lalki jak żywe opinie\nAllegro lalki jak żywe cena\nAllegro lalki jak żywe ceny\nderbi senda allegro\nsmar do nart allegro


Keeway RKV 125 awaria skrzyni biegów | Forum Jednoślad.pl\n7 odpowiedzi, 2 odp, ostatnia aktywność 2 lat, 9 miesięcy temu od\n18 listopada 2018 dnia 15:32 #653202 Reply\nWitam, na początku chciałbym się przywitać, jestem tu nowy na forum.\nPosiadam od roku motocykl typu naked bike Keeway RKV 125ccm 2015r. Przejechałem w sezon ok 4 tys km, nic się nie działo, naprawdę okazał się bardzo fajnym i wygodnym sprzętem, niestety ostatnio coś się zepsuło, przy 9200km w czasie jazdy zablokowało mi skrzynię na 3 biegu, wajcha od zmiany biegów stoi i nie można wybić już biegu. Moto normalnie odpala na sprzęgle i nie słychać nic nie pokojącego, po puszczeniu sprzęgła gaśnie.\nMam pytanie czy ktoś miał podobny przypadek? Czy to oznacza awarię skrzyni biegów, co mogę zrobić żeby dokładniej to zweryfikować?\n18 listopada 2018 dnia 16:16 #653203 Reply\nniewątpliwie bez rozłożenia tego zgadywanka nie ma sensu. czy na tym 3 biegu możesz kręcić kołem a koło kręci silnikiem czy po prostu to stoi zblokowane?\n19 listopada 2018 dnia 11:44 #653218 Reply\nTak ale zastanawiam się czy to nie jest jakaś popularna wada fabryczna tych silników. Zębatka zdawcza stoi i nie można zakręcić kołem. Zblokowało mi w czasie jazdy, na szczęście to tył i nic się nie stało.\n19 listopada 2018 dnia 14:15 #653225 Reply\nja ci zadaje pytania w dwu opcjach a ty mi odpowiadasz „tak”. Se pogadaliśmy\n19 listopada 2018 dnia 19:36 #653258 Reply\nSorry, pisałem stojąc w korku. Tak stoi zblokowane – miało być na początku.\n19 listopada 2018 dnia 20:13 #653265 Reply\nno to rozkładanie skrzyni\n19 listopada 2018 dnia 21:04 #653270 Reply\nCzy poleci ktoś jakiś nie za drogi warsztat w okolicach Warszawy? A może znajdzie się ktoś chętny podjąć wyzwanie rozebrania w tym przypadku silnika, wydaje mi się, że obudowa skrzyni jest połączona z silnikiem…\n6 lutego 2019 dnia 20:10 #656816 Reply\nPo rozebraniu do wymiany 2 i 3 tryb …\nOdpowiedz na: Keeway RKV 125 awaria skrzyni biegów


Trend ku szarościom i beżom - EKSKLUZYWNE.NET - Portal dóbr luksusowych\nStrona główna WYSTRÓJ I DEKORACJE Aranżacja wnętrz Trend ku szarościom i beżom\nEuropejscy producenci podłóg laminowanych otworzyli nowy sezon, prezentując swoje liczne nowe, kreatywne pomysły wzornicze. Na styczniowych międzynarodowych specjalistycznych targach pokryć podłogowych „Domotex“ zostały zaprezentowane aktualne kolekcje – na nowych podłogach dominują jaśniejsze i półciemne kolory ziemi, jak nowy odcień „greige“, czyli szaro-beżowy. Modne są także większe i szersze formaty. Deski laminowane w nowoczesnym, rustykalnym stylu ujmują swoją wyraźnie wyczuwalną strukturą powierzchni, którą otrzymano dzięki zastosowaniu innowacyjnej techniki synchronizacyjnej.\n„Styl rustykalny“, czyli wiejski, pozostaje nadal wiodącym motywem aktualnego asortymentu podłóg laminowanych. Wśród deseni drewna nadal dominuje dębina ze swoim niemalże niewyczerpalnym potencjałem wzorniczym – od biało-kredowych tonów po przydymione odcienie. Coraz modniejsze stają się także podłogi imitujące wyglądem miękkie i kwieciste drewno jesionu, orzecha lub wiązu albo urozmaicone kolorystycznie drewno drzew iglastych takich jak świerk lub modrzew. Ubyło nieco ciemnych kolorów, zamiast nich nowe podłogi europejskich producentów podłóg laminowanych (www.eplf.com) rozwijają szeroki wachlarz rozmaitych naturalnych odcieni od szarości po beż – to najnowszy, przejęty od dekoratorów trend, który właśnie szturmem wdziera się na międzynarodowe rynki podłóg.\nDuża część deseni drewna w laminatach nie imituje już drewna „naturalnego”, lecz wydaje się być powleczona białawym lub szarawym pyłem. Ten właściwy dla stylu rustykalnego wygląd surowego drewna, wyraźnie poddanego upływowi czasu, występuje w rozmaitych wariantach, albo w postaci „drewna budowlanego” ze śladami cementu lub w postaci podłóg, których struktura naśladuje drewno świeżo wyszczotkowane, oheblowane lub wyszlifowane. Ultranowoczesna technika synchronicznego drukowania porów umożliwia nadawanie powierzchniom autentycznych cech najróżniejszych struktur – od delikatnych żyłek i porów po wyraźne, głębokie szpary po sękach. Szczególnie korzystnie efekt ten prezentuje się w nowej kolekcji w stylu wiejskiego dworku z dużymi formatami desek podłogowych. Przy tak dużym wyborze pięknych, ciekawych deseni na pewno każdy znajdzie coś dla siebie. Nowy sezon podłóg laminowanych nadchodzi!\nPoprzedni artykułLiu Jo kolekcja wiosna lato 2014\nNastępny artykułMiloo zamieszkaj w ogrodzie


O nas | International Sailing Schools Association\nMiędzynarodowe Stowarzyszenie Szkół Żeglarskich (International Sailing Schools Association, ISSA) to najstarsza międzynarodowa organizacja odpowiedzialna za standaryzację szkoleń i certyfikację żeglarską w Europie.\nISSA założona została w roku 1969 przez największe organizacje żeglarskie regionu, automatycznie otrzymała autoryzację do działań w tym zakresie. Pierwsze dokumenty kwalifikacyjne ISSA wydawane były w latach 70-tych. Z biegiem lat standardy ISSA zyskały popularność również poza Europą (w Australii, w krajach Afryki, Ameryki Południowej i Północnej oraz w Azji).\nDostarczamy narzędzia dla profesjonalnych szkół żeglarskich, które chcą efektywnie szkolić nowych żeglarzy i propagować bezpieczne żeglarstwo śródlądowe oraz morskie. Programy szkoleń ISSA Global wykorzystywane w naszej działalności przeznaczone są głównie dla użytkowników jachtów czarterowych, którzy żeglują na wodach krajowych, ale również a może przede wszystkim zagranicą.\nnastawione na bezpieczeństwo,\nwykorzystujące nowoczesne techniki edukacyjne,\nodbywające się na akwenach, gdzie przyszli skipperzy będą samodzielnie nawigować,\nprowadzone na nowoczesnym sprzęcie,\ndostosowane do najnowszych uwarunkowań rynkowych.\nJako pierwsi wprowadziliśmy w żeglarstwie polskim umieszczanie nazwiska instruktora i nazwy szkoły na certyfikacie żeglarskim (odpowiedzialność instruktora i szkoły).\nW naszym systemie na podstawowych poziomach szkolenia nie ma rozbudowanego, przeładowanego teorią egzaminu instruktor sam rzetelnie dokonuje oceny uczestnika kursu (nie stwarzamy dodatkowych sytuacji stresowych).\nInstruktor otrzymuje tylko zestaw wytycznych dotyczących prowadzenia standardów szkolenia ISSA. Ma dużą autonomię w zakresie metodyki i szczegółów programowych a jednym z głównych kryteriów oceny, poza wiedzą i umiejętnościami, jest zdrowy rozsądek, odpowiedzialność i zdolność logicznego myślenia uczestnika kursu.\nWprowadzamy nowoczesne techniki szkolenia – coaching. Organizujemy specjalne szkolenia, aby przekazać konkretną wiedzę i rozwiązania stosowane przez najlepszych trenerów tej i innych organizacji.\nReagujemy na potrzeby i postulaty polskich żeglarzy.\nWprowadzamy nowe szkolenia, standaryzujemy stare (np. szkolenia śródlądowe, załogant jachtu, ITR, First Aid).\ndoświadczenie w zakresie żeglarstwa i prowadzenia szkoleń,\nżyczliwość i szacunek do szkolonych kursantów,\ngotowość do działania i podejmowania nowych inicjatyw,\noczekiwań wymagających klientów,\nwymogów nowoczesnych firm czarterowych,\nzaleceń profesjonalnych służb ratunkowych nie zapominając o naszej roli edukacyjnej.\nSTRUKTORZY TO FILAR KAŻDEGO SYSTEMU SZKOLENIA.\nZA SWOJĄ DZIAŁALNOŚĆ SZKOLENIOWĄ I EGZAMINACYJNĄ\nWprowadzony w naszym kraju od niedawna, zagraniczny system szkolenia i certyfikowania ISSA GLOBAL, zarówno dla skipperów jachtów śródlądowych oraz morskich, ale i kwalifikowanej załogi tych jachtów sprawdził się i cieszy się coraz większą popularnością.


Lech Poznań – „W emocjach i zaangażowaniu jest clue komunikacji” | Gadzinowski.pl\nLech Poznań – „W emocjach i zaangażowaniu jest clue komunikacji”\nTagi: facebook marketing , kibole lecha poznań , kolejorz , lech poznań , marketing sportowy lech poznań , skuteczna komunikacja , skuteczny e-commerce , wiara lecha\nTweetnij Klub sportowy i skuteczna komunikacja, marketing sportowy – social media, facebook marketing i e-commerce to misja niemożliwa? Komunikacja i rozmowa z fanami (kibicami), to coś dziwnego? Nic z tych rzeczy, w Lechu Poznań robimy to bez zastanowienia.\nPrzyjęło się w Polsce, że klub sportowy, sport czy sportowcy nie mają dobrego marketingu, promocji czy też komunikacji w Internecie. Jest to myślenie dość wygodne, kalkami które może byłyby właściwe jeszcze kilka lat temu. Ten stan rzeczy znacząco się zmienia, czego przykładem mogą być działania Lecha Poznań, z którym mam przyjemność współpracować jako doradca zarządu.\nZarząd klubu KKS Lech Poznań (bardzo otwarty w tej kwestii) świadomy jest wyzwań i szans które, niesie za sobą komunikacja internetowa. Social media i Internet to najszybsze źródło informowania tego co dzieje się w klubie, na bieżąco godzina po godzinie. Lech Poznań po prostu ma już swoje media (strona WWW + Facebook) które dorównują i przeganiają zasięg tradycyjnych mediów. Szczególnie jest to istotne, ponieważ nie każdy z kibiców korzysta już z gazet czy TV. Strona internetowa jest swoistą „agencją informacyjną” gdzie pojawia się dziennie kilka filmów w Lech TV, dziesiątki zdjęć czy informacji. Strona WWW wymaga na dzisiejszym etapie funkcjonowania zmian gruntownych, co przeprowadzać będziemy na żywym organizmie.\nKomunikacja internetowa w wydaniu Lecha Poznań jest prawdziwie zintegrowana, każdy z elementów jest spójny i wizerunkowo jak i informacyjnie. To co ukazuje się na WWW, ma swoje przełożenie na profil Lecha Poznań na Facebooku (z odpowiednio dobraną narracją!). A wszystko jest ze sobą spięte, żyje wspólnym życiem. Takim przykładem może być e-sklep Lecha Poznań, zarówno w formie tradycyjnego e-commerce jak i wersji Facebooka. Niedługo i kolejna wersja… ale o tym za jakiś czas. E-sklep wymagał przebudowy, uproszenia i zmiany asortymentu. To wszystko dzieje się w rytm rozwoju asortymentu i zmian sezonowych. Za chwilę wejdzie do niego kolekcja zimowa… przygotowujemy program afiliacyjny i działamy w kwestii lepszego pozycjonowania w Google (SEO). To wszystko znajduje odzwierciedlenie w wynikach, które pokazują że przyjęta droga integracji ma ogromny sens.\nCytując wcześniejszą wypowiedź i wywiad dla Artura Kurasińskiego, podkreślę że ważne jest zrozumienie środowiska z którym się komunikujemy:\nInternet – WWW, sprzedaż e-commerce czy wspomniane przez ciebie kontaktowanie się ze społecznością kibiców to nie jest zabawa. Traktujemy to jak najbardziej poważnie, jako istotny kanał komunikacji, pierwszego kontaktu. Nie zgodzę się z porównywaniem kibiców Lecha Poznań, do wizerunku medialnego, który próbuje się wytworzyć wokół kibicowania w Polsce.\nOsobiście nie jestem na co dzień związany z grupą kibiców Kolejorza (wiec trudno jest mnie posądzić o stronniczość), niemniej jednak potrafię docenić ich zaangażowanie i oddanie nie tylko sprawom klubu, ale miasta czy regionu z którego się wywodzą. Przykładów, że kibice Lecha nie przystają do wizerunku o którym wspominasz jest wiele np. aktywny i profesjonalnie prowadzony profil na Facebooku (15 tyś fanów), akcja zbiórki pieniędzy na koszulki odblaskowe dla dzieciaków „przez życie z Wiarą Lecha”, działania social mediowe (malowanie Facebooka na niebiesko-biało, zbiórki pieniędzy, głosowanie w konkursach etc.) czy też jedyna w Polsce dokumentacja, opieka nad grobami Powstańców Wielkopolskich .„\nMając za odbiorców komunikacji tak wymagająca i świadomą grupę fanów najlepszą decyzją był fakt, że działania na Facebooku animują chłopaki z Maroonpoint, którzy działają aktywnie w stowarzyszeniu Wiara Lecha. Osobiście uważam, że prowadzenie tego typu działań, przez tzw. insider’ów to najlepszy wybór jaki można było dokonać (zwłaszcza że praca w social media to nie 9-17 a niekiedy kontakt między nami i aktywna praca, to godziny wieczorne czy nocne), także przy wsparciu marketingu Lecha Poznań (m.in. Patryk Zieliński i Maciej Krzyżanowski). Nie wspominając o poszukiwaniu insight’ów, treści które są prawdziwe, autentyczne czy emocjonujące. To wszystko wspomagamy aplikacją „Mój Kolejorz” gdzie każdy może zagłosować na piłkarza meczu, miesiąca czy też wytypować wynik meczu, oznaczyć swój awatar emblematem Lecha Poznań.\nMecze takie jak z Manchesterem City i reakcje fanów, ich spontaniczne wypowiedzi, ponad przeciętna aktywność w social media (ponad 61 tyś fanów na profilu Lecha Poznań i dziesiątki tysięcy komentarzy, aktywności) jest dla nas najlepszym świadectwem słuszności działań i zapłatą za włożony trud. Trud – który chcemy kontynuować, niezależnie jaki jest w danym dniu wynik sportowy. Taka postawa jest jak najbardziej wskazana, z szacunku dla kibiców i sympatyków klubu sportowego, jakim jest Lech Poznań. Nie zależy nam na „pompowaniu profili” (ale na organicznym działaniu u podstaw), sztucznych akcjach marketingowych. Osiągamy to nieporównanie bardziej efektywnie niż profesjonalne agencje na rynku czy też marki. Nie sztuką jest rozrzucić setki, tysiące gadgetów, sztuką jest zbudować prawdziwą wież z marką – Lechem Poznań.\nStawiamy na autentyczność, kontakt który nie zawsze jest łatwy – gdy kibic zły i zdenerwowany, każdy przeżywa emocje i jesteśmy tego w pełni świadomi. Wzajemne poszanowanie i zrozumienie się. To nie sztuka sprowadzić „dziesiątki tysięcy turystów” na profil Facebooka Lecha Poznań (który, notabene zanim stał się oficjalnym, był nieoficjalnym – prywatnym, tu dziękuje za pomoc, postawę jednemu z kibiców i Wiarze Lecha), sztuką jest raczej dotarcie z przekazem i komunikacją do prawdziwych fanów klubu. Stąd poleciłbym obserwowanie profilu stowarzyszenia Wiary Lecha (organizacja kibicowska), która znakomicie radzi sobie w mediach społecznościowych, organizacji akcji charytatywnych czy też społecznych dotyczących regionu Wielkopolski. To dobrze pojęty patriotyzm lokalny i zaangażowanie, z którego można czerpać wiele pozytywnych wzorców do działań dla każdego marketera.\n„Klub to taka sama firma jak każda inna. Musi dbać o swój produkt, jak i też wizerunek, klientów – czyli w tym przypadku kibiców. Jeśli piłka nożna w Polsce ma być na europejskim poziomie, komunikacja również powinna nie być gorsza.\nSiła Lecha Poznań wynika nie tylko z gry piłkarzy, profesjonalnego zarządzania klubem i komunikacją ale z każdego kibica , sympatyka drużyny na stadionie i poza nim. Zależy od jego zachowania i zaangażowania w sprawy klubu. To związek czysto emocjonalny, silniejszy niż gdy porównamy go do normalnych marek, produktów. Tym bardziej trzeba zatem dbać o wizerunek i wiarygodność oraz sprawność komunikacyjną.”\n*Autor wpisu jest doradcą zarządu KKS Lech Poznań d.s Internetu, social media i e-commerce.\n**Autor artykułu nie jest członkiem Stowarzyszenia Wiara Lecha, nie pochodzi z Poznania, tym bardziej nie można go posądzić o „stronniczość” w pozytywnym postrzeganiu kiboli. Dostrzega on wielkie zaangażowanie w sprawy Kolejorza, miasta i regionu. Również docenia uczestnictwo i pomysłowość w szeregu akcji społecznych.\n**Kibol, jest to kibic KKS Lech Poznań – Kolejorz. Nazwa gwarowa, regionalizm nie mająca wspólnego mianownika z przekazami medialnymi dot. kibiców i budowania ich wizerunku przez media. By zweryfikować naocznie te słowa proponuję wybrać się na stadion przy ul. Bułgarskiej w Poznaniu lub na wyjazd, gdzie gra KKS Lech Poznań.\nPodobne wpisySkuteczny e-marketing sportowy, case KKS Lech Poznań /cyfry!Blog – „na grzyba to komu”Facebook, social media… granica irracjonalnej wybujałości?Esencja social media: Mały GłódSkuteczny facebook marketing dla restauracji i kawiarni\nTweetnij Permalink Dodano 2359 dni temu dnia piątek, Listopad 12th, 2010 · http://mirekpolyniak.wordpress.com/ Mirek Połyniak\nZaangażowanie i emocje to nie tylko podstawa kibicowania sportowej rywalizacji (a piszę to jako uprawiający ongiś zawodniczo szczypiorniaka przez lat naście) ale również esencja skutecznej komunikacji w mediach społecznościowych. Osobiście używam do analizy skuteczności działań w SM model EEIA http://wp.me/ps7bY-6W i po wielu praktycznych aplikacjach muszę przyznać, że mi się zgadza :)\nI jeszcze drobna dygresja ogólna a propos sportu w Polsce: mamy różnych kibiców, wielu bardzo dobrych. Tylko trzeba wszystko profesjonalnie zorganizować, w tym całą otoczkę poza boiskiem. Jak dowodzi przykład Lecha, czy polskiej siatkówki – da się! I z tym większym utęsknieniem czekam na powrót wielkiej koszykówki do Wrocławia…\nhttp://www.emailmarketing.pl/ Piotr Krupa (GetResponse)\n@Mirek, apropos Twojej dygresji. Pamiętam jak czekałem na każdy euroligowy mecz Śląśka Wrocław, który z tamtym składem (Wójcik, Zieliński, Greer, Hyży, Ignerski) był niepokonany z lidze. Ach, przywołałeś wspomnienia :)\nKomunikacja Lecha z kibicami może być przykładem dla innych klubów (nie tylko piłkarskich). Zgadzam się, że prowadzenie efektywnej komunikacji z kibicami – szczególnie w internecie – którzy często mogą reagować emocjonalnie, na niektóre decyzje klubu, nie jest proste. Dlatego, ukłon w stronę Lecha za inicjatywę i chęć działania.\nDodatkowo chwali się kibiców Lecha za świadomość rynku medialnego w Polsce. Wiedzą jak powstały ITI czy Agora, wiedzą komu służą i jak manipulują przekazem medialnym, jakie postawy promują.\nWobec powyższego i faktu, że Gazeta Wyborcza spróbowała pewnego razu zaatakować kibiców Lecha swoimi paszkwilami i kłamliwymi artykułami byli w stanie zorganizować akcję bojkotującą to medium.\nWyborcza niszczy Lecha\nLech bojkotuje GW\nKibice Lecha bojkotują GW\nhttp://www.monikakaczmarek-sliwinska.pl Monika Kaczmarek-Śliwińska\n„Nie sztuką jest rozrzucić setki, tysiące gadgetów, sztuką jest zbudować prawdziwą więź z marką”\nNiech każdy marketer, PR-owiec itp weźmie to sobie do serca, bo już u drzwi i skrzynek mialowych stoją tabuny „najlepszych” przedstawicieli z katalogami ;)))\nTeż jestem zdania, że sport „można spieprzyć jak każdy inny temat”, odkąd przestał być jedynie masową rozrywką, a stał się biznesem, który potrzebuje masy kibiców, sympatyków, „turystów” – jednym słowem klientów. Aby ich pozyskiwać i utrzymywać, musi iść z duchem czasu, wykorzystując takie narzędzia jak Facebook, Twitter czy blogosfera, które w dużym stopniu pozwalają klientom angażować się w życie klubu oraz poprzez swoją sieciową aktywność oddziaływać na jego markę.\nNa marginesie: w tym miesiącu „gwiazdą nr 1″ Facebook’a wśród klubów sportowych jest FC Barcelona (1 584 757 mln nowych fanów – 25,41% przyrostu miesiąc/miesiąc) http://www.famecount.com/facebook/fc-barcelona\nPingback: Sportowcy na Facebooku - Socjomania\nGadzinowski.pl sprzedany? →← Nasza-klasa.pl , wartość opałowa w reklamie i wycenie


PIT-11 | ING Księgowość\nStrona główna ING Księgowość dla przedsiębiorców Komentarze ekspertów PIT-11\nPIT-11 stanowi podstawową informację o przychodach, dochodach, kosztach oraz o pobranych zaliczkach na podatek dochodowy od osób fizycznych. Informacja jest wystawiana oraz dostarczana przez płatnika, który w trakcie roku pobiera i wpłaca zaliczki na podatek dochodowy. PIT-11 stanowi podstawowe źródło wiedzy niezbędnej do sporządzenia zeznań rocznych. O złożenie PIT-11 podatnik nie musi wnioskować. Płatnik ma obowiązek wystawić i przekazać informację z własnej inicjatywy.\nPIT-11 może zawierać dane z różnych źródeł, nie tylko z umowy o pracę, lecz także m.in. z:\numowy zlecenie, umowy aktywizacyjnej i umowy o dzieło;\nświadczeń z Funduszu Pracy i Funduszu Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych.\nPodstawową formą przekazania PIT-11 do urzędu skarbowego jest forma elektroniczna. Płatnik będący osobą fizyczną, wysyłając tę informację nie musi korzystać z e-podpisu, wystarczającym jest dla niego zestaw danych autoryzujących. Pozostali płatnicy (np. spółka z o.o.) muszą nabyć w tym celu e-podpis. Możliwe jest wysłanie do 20.000 druków PIT-11 podczas jednej transmisji. Taka sytuacja pozwala na przyspieszenie wysyłki i przechowywanie tylko jednego potwierdzenia złożenia deklaracji.\nW przeciwieństwie do wysyłki PIT-11 do urzędu skarbowego, egzemplarz przekazywany zatrudnionemu - podatnikowi, przekazywany może być zarówno elektronicznie, jak i w formie papierowej. Przy wyborze formy elektronicznej, wystarczającym jest przekazanie PIT-11 na e-mail pracownika lub udostępnienie go w profilu elektronicznym, stworzonym dla niego przez pracodawcę. Zarówno wersja elektroniczna, jak i drukowana musi zostać podatnikowi dostarczona do końca lutego. W przypadku zaniedbania przez pracodawcę swojego obowiązku dostarczenia PIT-11 w wyznaczonych terminach, musi się liczyć z ryzykiem otrzymaniem grzywny. Może ona wynosić do 180 stawek dziennych.\nWAŻNE. Przedsiębiorca, który złożył dokumenty elektronicznie, powinien poczekać na oficjalny komunikat zwrotny, który poinformuje go o przyjęciu dokumentów. W innym przypadku rozliczenie nie zostało przyjęte przez fiskus i mogą czekać na niego nieprzyjemności.\nPracodawca, który zatrudniania osoby na umowę zlecenie lub umowę o dzieło, dla których określona w umowie kwota należności ogółem nie jest wyższa niż 200 zł brutto, nie jest zobowiązany do złożenia deklaracji PIT-11. Za takich pracowników odprowadzany jest tzw. zryczałtowany podatek dochodowy w wysokości 18% przychodu, deklarowany jako tzw. PIT-8A. Z tytułu zatrudniania pracowników na warunkach wyżej wskazanych pracodawca nie ma obowiązku sporządzania deklaracji PIT-11.


Lao Che przyjedzie do miasta - Nowaruda24.pl - Nowa Ruda w Nowej Rudzie\nKultura Są od 20 lat na scenie. 13 lipca zagrają w Nowej Rudzie. Lao Che to jeden z najpopularniejszych polskich zespołów. Nam Mariusz „Denat” Denst opowiada o częstych wizytach w Srebrnej Górze, o Przystanku Woodstock i polskiej scenie muzycznej.\nLao Che bardzo długo jest obecne na polskiej scenie muzycznej. Co nowego wprowadziliście do muzyki? Każda płyta porusza inny temat. Teksty dobrze pasują do stylistyki. Osiągnęliśmy status oryginalności przez to, że każda płyta i każdy projekt obrazują różne sytuacje. To jest nasz atut. Graliście na Przystanku Woodstock. W 2006 r., zostaliście nagrodzeni Złotym Bączkiem. Jak zmienił się od tamtej pory Woodstock. Nie za dużo. Już wówczas, 13 lat temu wszystko wyglądało podobnie. Zmieniła się nazwa, ale to związane jest z ich wewnętrzną polityką. Cały czas panuje ta sama dobra atmosfera, chętnie tam jeździmy, dobrze nam się tam gra, występy są świetne, frekwencja ogromna i to są te wspólne mianowniki, które były są i oby były zawsze. Lao Che gra już 20 lat. Jak zmieniła się polska scena muzyczna? Jest to sytuacja trudna jednoznacznie do ocenienia. Na pewno pojawiło się wiele projektów, które są ciekawe i godne uwagi, ale osobiści widzę tutaj dużą przewagę lat 80, ale to z racji takiej, że słucham wielu płyt i je kolekcjonuję i te lata 80 są bardzo mocno zaznaczone – poprzez brzmienie, charakterystyczność i przekaz tekstów. Nie ma co się z tym ścigać. To dwie odrębne epoki. A publiczność? Zmieniła się? W dawnych latach graliśmy w kapelach metalowych i wówczas istniała taka opinia o polskiej publiczności, o metalowcach, że są oni tacy bardzo żywiołowi i że ta publiczność w Polsce jest inna niż na zachodzie. To się potwierdza. Przyjeżdżające z zachodu zespoły metalowe cieszą się, że mają okazję w Polsce grać, bo ta publiczność jest naprawdę wyjątkowa. To się przekłada chyba na cały show biznes. 13 lipca przyjeżdżacie do Nowej Rudy, niewielkiego miasteczka w Kotlinie Kłodzkiej. Wolicie koncerty w takich małych miastach, czy dużych metropoliach? Bardzo lubimy festiwale, ale najlepiej nam się gra na koncertach autorskich. W plenerowych momentach nie zawsze się to udaje, bo zespołów jest dużo i często jest to formuła festiwalu, ale jeśli są np. dni miasta, albo inne luźniejsze imprezy to wtedy pojawiają się dwa, trzy zespoły i to bardzo nam się podoba. Ostrzymy już sobie zęby na koncert u Was, bo jesteśmy związani z Waszym regionem. Wiele jeździliśmy do Srebrnej Góry nagrywać. To po sąsiedzku. W tamtejszym studiu pracowaliśmy nad naszymi płytami. 13 lipca zagramy u Was utwory z płyty Wiedza o społeczeństwie, będzie też kilka coverów niespodzianek i zaprezentujemy się w całkiem nowej odsłonie. Dziękujemy za rozmowę


Polityka prywatności | Siedlisko Muzorka\nSiedlisko Muzorka Żuromino\nZdjęcia Siedlisko Muzorka Żuromino\nCennik Siedlisko Muzorka Żuromino\nRegulamin Siedlisko muzorka Żuromino\nKontakt Siedlisko Muzorka Żuromino\nSiedlisko Muzorka Garczyn\nZdjęcia Siedlisko Muzorka Garczyn\nCennik Siedlisko Muzorka Garczyn\nRegulamin Siedlisko Muzorka Garczyn\nKontakt Siedlisko Muzorka Garczyn\nAdres naszej strony to: https://siedliskomuzorka.pl. Dostawcą hostingu jest hekko.pl (H88 S.A. z siedzibą w Poznaniu, ul. Franklina Roosevelta 22, 60-829 Poznań) – i mamy z nimi podpisaną umowę powierzenia danych. Strona posiada certyfikat SSL. Na bieżąco aktualizujemy wszystkie wtyczki i samego WordPressa.\nInformacje, które przesyłają Państwo na adres kontakt [małpa] siedliskomuzorka.pl (za pomocą formularza na stronie Kontakt lub wysłania tradycyjnego e-maila) są wykorzystywane wyłącznie do celów realizacji Państwa wynajmu lub odpowiedzi na Państwa pytanie. Gwarantujemy ich poufność. Nie udostępniamy ich osobom trzecim. Po wykonaniu zlecenia/odpowiedzi na pytanie nie będziemy się więcej z Państwem kontaktować.\nStrona wykorzystuje pliki cookies. Informacje zapisane za pomocą cookies i podobnych technologii są używane m.in. w celach reklamowych i statystycznych. Mogą też stosować je współpracujący z nami reklamodawcy. W programie służącym do obsługi internetu można zmienić ustawienia dotyczące cookies. Korzystanie z tej strony bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zapisane w pamięci urządzenia.\nStrona jest podpięta do Google Analytics, dzieki czemu możemy optymalizować treści przedstawiane na stronie.\nZgoda na przetwarzanie danych i jej cofnięcie\nTwoja zgoda na przetwarzanie danych osobowych może być w każdej chwili wycofana. Masz też prawo dostępu do tych danych, sprostowania ich lub usunięcia.\n© 2022 Siedlisko Muzorka Proudly powered by WordPress / Strona wykonana przez Edytornia.pl


Forum: Niepłodność - nieplodnosc\nZiola ojca sroki nieplodnosc nieplodnosc dlugi czas a pomogly jej ziola ojca sroki czy podobne ziola jak np. ojca klimuszko?\nJa staram sie o dzidziusia od 4 lat. Pierwszy rok dwa i wizyta u lekarza badanie nasienia moje badania niski Czytaj więcej...\nForum: Niepłodność - Ziola ojca sroki nieplodnosc Sprzedam 2 pełne opakowania Navitinu-nieplodnosc Sprzedam 2 pełne opakowania Navitinu (leczenie niepłodności u mężczyzn). Po rocznej kuracji męża zaszłam w ciążę . Zostało nam 2 opakowania. Cena 60 zł za oba.\nagim@buziaczek.pl Czytaj więcej...\nForum: Radom - Po godzinach - Sprzedam 2 pełne opakowania Navitinu-nieplodnosc nieplodnosc pierwotna\nForum: Niepłodność - nieplodnosc pierwotna\nSprzedam 2 pełne opakowania Navitinu-nieplodnosc Sprzedam 2 pełne opakowania Navitinu (leczenie niepłodności u mężczyzn). Po rocznej kuracji męża zaszłam w ciążę . Zostało nam 2 opakowania. Cena 60 zł za oba.\n- Sprzedam 2 pełne opakowania Navitinu-nieplodnosc nieplodnosc pierwotna\n- nieplodnosc pierwotna\nMyśle, ze masa z dziewczyn na forum jedzie na Gonalu:) będzie dobrze:) ja dostaje teraz chyba jakaś dość duża dawkę i nie mam żadnych skutków ubocznych .... a pecherzyki rosną :) powodzenia:) -- Hashi&nieplodnosc męska.\n- Ziola ojca sroki nieplodnosc Nieplodnosc interpretacja wyników Witam.\nProszę o pomoc w interpretacji wyników. Czy ktoś miał podobny wynik ?\nMężczyzna, 37 lat.\nRuch szybki postępowy-68%\nRuch wolny postępowy -13%\nPlemniki nieruchome -19%\nKoncentracja plemników w 1ml ejakulatu-208,0 mln/ml\nPlemniki żywe -70%\nPlemniki o budo\n- Nieplodnosc interpretacja wyników nieplodnosc to choroba\nbimota napisał: > Bo jak ty zachorujesz, to tez placimy\n- Dlaczego ja mam refundować komuś in vitro???\nSpokojnie, jesteś młoda, dopiero zaczynasz leczenie. Może stymulacja owulacji pomoże, a jeśli nie to inseminacja też nie jest końcem świata. Pt, 06-02-2015\n"Wyluzować się" trzeba,ale na tzw. "pstryknięcie palcami" się nie da. :/\nA jednak pokutuje w narodzie wiara, że jak się wyluzujesz to się odblokują. Widać potrzebne były takie badania. N, 16-08-2015\n> A wiec problem lezy w glowie\nJeśli problem leży w głowie to skąd się biorą np ciaze z gwałtu? Ofiara podświadomie chce urodzić dziecko swojemu katu?\nCzy ten post to prowokacja? Bo wszystko na to wskazuje. Ludzie opanujcie się niepłodność to nie jest powód do kpin.\n-- 11 lat starań.Po pierwszym ivf. Cudów nie ma..................\nrozumiem, że dla Ciebie in vitro= "nienormalna ciąża"?\nA my właśnie zrobiliśmy sobie bobasa, i to niechcący, kiedy ja żyłam w największym zawodowym stresie ever ;) Wszystko zależy od indywidualnej pary :)\nże co? A niby z jakiej racji uważasz, że w narodzie pokutuje takie przekonanie ( niedrożne jajowody blokuje stres???) i te badania były potrzebne? Jako osoba z ograniczoną płodnością dotykam tematu i nie spotkałam się z czyimś stwierdzeniem że aby odblokować jajowody trzeba się wyluzować. Pn, 17-08-2015\nBadania, które pokazują, że od wyluzowania nie odblokują się jajowody nie są jakoś specjalnie wyrafinowane.... -- "Nie pogardzaj drugim człowiekiem, dopóki nie poznasz jego historii. A gdy tylko poznasz, to bądź sobą i spluń" N, 16-08-2015\nale nie rodziło się więcej, tylko mniej. Część kobiet jednak odkładała macierzyństwo, rozłąka małżeństw powodowała abstynencję seksualną, stress powodował też poronienia. Nikt chyba nie twierdził, że KAŻDY stress ZAWSZE powoduje 100% niepłodność, tylko, że może być jednym z czynników powodujących N, 16-08-2015\nnawet były badania że stres wywołany gwałtem potrafi spowodować dodatkową owulację w cyklu\nNie wiem czy to prowokacja czy nie, ale Twoja wypowiedź nie ma, ani składu, ani ładu. Mało co da się z niej zrozumieć.\ndodam jeszcze - bo sprawdzilam to w miedzyczasie - w ciezkich warunkach rodzi sie znacznie wiecej dziewczynek niz chlopcow. (75-100 zamiast 100-105) nie wiadomo czemu. Za to ci chlopcy co sie urodza sa zdrowsi niz przecietna.\n-- tak ze Światowidem było, stał sobie, przyszli chrześcijanie, my se ta\nNie ma czegoś takiego, jak dodatkowa owulacja u ludzi. To kolejny mit.\nZresztą na logikę. Pęcherzyk Graffa potrzebuje kilku (czasem kilkunastu) dni żeby urosnąć do 18-22mm, później następuje pik LH i po kolejnych 36-48 godzinach uwalniana jest komórka jajowa. Nie ma możliwości, żeby pod wpływem stre\nichi51e napisała: "W dodatku co to za rada: „wyluzuj się, a zaj\n> dziesz w ciążę”. Nie znam nikogo, kto potrafi się wyluzować na komendę."\nCoś jest w tym powiedzeniu,aby się wyluzować, bo stres skutecznie blokuje nasz umysł,a jeszcze gorzej,jak się zafiksujemy na :"Muszę zajść".Ni\nOna nic nie myli, przecież odnosi się wyraźnie do tego, co nazwałaś kliniczną niepłodnością ("nie udowodniono wpływu tego wyluzowania na liczbę ciąż w grupach osób niepłodnych","relaks nie udrożni jajowodów i nie przywróci produkcji plemników"). Trudno się z tym nie zgodzić.\nJa te słowa odebrałam ja\nale niestresowaly sie tem ze nie moga zajsc w ciaze tylko jak przezyc. W tej sytuacji logiczne jest nawet ze sie rodzi wiecej dzieci....\n-- tak ze Światowidem było, stał sobie, przyszli chrześcijanie, my se tak tu ten krzyż tylko oprzemy o Światowida, tak ekumenicznie, wiecie. Ani się obejrzeli Św\nJakby stres stał za niepłodnością, to by się nie rodziły dzieci w czasie wojen, w obozach koncentracyjnych i in. A jednak kobiety zachodziły w ciąże i rodziły dzieci.\nA co Wy w tej wypowiedzi,prośbie o pomoc widzicie niezrozumiałego???\nJa zrozumiałam wszystko, wystarczy odrobina chęci. Fakt, dużo błędów, ale możne to jest niezależne od autorki ??\nOtóż skoro Twój jedyny jajowód jest niedrożny, to może warto go udrożnić, później poddać się odpowiedniemu leczeniu, N, 15-12-2013\nODPISUJE to co TY wypisujesz.\nNie, TO co masz napisane w artykule w żaden sposób nie udowadnia, że stres nie jest odpowiedzialny za blokadę płodności. A skoro tak ten stres należy elminować a nie go tolerować bo on NICZEMU dobremu nie służy - ani płodności ani ogónemu zdrowiu. DLATEGO ludzie dotkni\nCzytałaś ten wywiad? Bo mam wrażenie że rozmawiamy o czymś zupełnie innym.\n> Nie, to że sie komuś TRAFIŁO biologiczne dziecko po " odpuszczeniu starań" nie\n> oznacza zależności pewnej czyli np ze jest to taka pewna transakcja wiązana BO\n> KAŻDY ORGANIZM JEST Pn, 17-08-2015\nGdzieś słyszałam,że u niektórych kobiet duży stres podnosi poziom prolaktyny co z kolei utrudnia zajście w ciążę, ale cały wywiad ogólnie bardzo fajny, zgadzam się z większością tez która w nim pada łącznie z tym,że nawet jeśli stres by utrudniał to radę "wyluzuj się" na gwizdek można sobie wsadzić Pn, 17-08-2015\nNo właśnie o takie historie chodzi. Właściwie nic nie wiadomo, ale to na pewno wyluzowanie ich uzdrowiło (choć skoro mieli już jedno biologiczne dziecko to uzdrawiać chyba nie było czego)\nGeneralnie chodzi o to, ze płodność to skomplikowana sprawa. Czasem może wszystko grać, a dziecka nie ma latami\n> Eeemmmm, no to pokaż mi, gdzie zaleca się "wyluzowanie" jako metodę leczenia niedrożnych jajowodów...? Bo ja się nie spotkałam.\nRady "wyluzowania" pochodzą od znajomych i życzliwych, którzy nie mają cienia pojęcia co konkretnie dolega starającej się parze i wydaje im się że "wyluzowanie" jest N, 16-08-2015\nmatematryczka00 napisała: > że co? A niby z jakiej racji uważasz, że w narodzie pokutuje takie przekonanie > ( niedrożne jajowody blokuje stres???) i te badania były potrzebne? Jako osoba > z ograniczoną płodnością dotykam tematu i nie spotkałam się z czyimś stwierdze\n> niem że\nfomica napisał: > Ona nic nie myli, przecież odnosi się wyraźnie do tego, co nazwałaś kliniczną n\n> iepłodnością ("nie udowodniono wpływu tego wyluzowania na liczbę ciąż w grupach\n> osób niepłodnych","relaks nie udrożni jajowodów i nie przywróci produkcji plem\n> ników"). Trudno s\nEeemmmm, no to pokaż mi, gdzie zaleca się "wyluzowanie" jako metodę leczenia niedrożnych jajowodów...? Bo ja się nie spotkałam. > Ja te słowa odebrałam jako odpowiedź na częste komentarze znajomych, którzy nie\n> świadomi niepłodności danej pary, dają takie głupie rady, z definicji nieskute\n1. Napisałaś coś innego. Mam zacytować?\n2. Nie jesteś w stanie stwierdzić na ten moment, że tzw wyluzowanie się nie rozwiąze problemów z połodnością jeśli przyczyną jej zabokowania jest jedynie stres i wynikajace z niego konsekwencje. Te badania i ten artukuł w żaden sposób wiarygodnie temu nie zapr\ntak na szybko znetu:\nfomica napisał: Przekaz wywiadu jest taki, że wiele par ma zdiagnozowane konkretne fizjologiczn\n> e przeszkody i rady dotyczące wyluzowania wpędzają te pary w jeszcze większa ro\n> zpacz, bo widzą że otoczenie ich nie rozumie i sugeruje że ich problem jest wyd\nDokładnie tak!!! Pn, 17-08-2015\n> Przekaz wywiadu jest taki, że wiele par ma zdiagnozowane konkretne fizjologiczn\nOMG, dlatego para starająca s\nNo bo ogólnie ludzie nie doceniają stresu. A stres jest jednym z wyzwalaczy wielu chorób. Stres wpływa na cykl wiec czemu ma nie wpływać na płodność?\nZdecydowanie każdy lekarz w przypadku jakiejkolwiek dolegliwości każde unikać stresu związanego z danym schorzeniem bo to tylko pogarsza sprawę. I oni\nZapominasz o HORMONACH, które reaguj\nOdebraliśmy dzisiaj wyniki badania nasienia (wpisuje je na dole) Co wy sądzicie. Czy Wasi mężowie mieli podobne wyniki? Jak wtedy były one interpretowane przez specjalistów? czy są dobre?czy raczej złe\nobjetosc ejakulatu 1.0 ml\nph Pt, 13-05-2011\nSerio? W 21wieku ktos jeszcze wierzy w nieplodnosc laktacyjna?\nnieplodnosc Witam Wszystkich !!!Jestem nowa !!! Nie moge sobie poradzic ze swoim problem !!! Mianowicie od kilku lat staramy sie z mezem o dzidziusia i nic z tego jak zwykle nie wychodzi !! Fakt ze dopiero teraz rozpoczelismy leczenie ale bardzo sie boje ze nie sprostam temu wszystkiemu ja tak naprawde\n- nieplodnosc Re: Mój wątek prokreacyjny.\nAle dlaczego chcesz po tych 3 miesiącach rezygnować ? W 3 miesiące, to dwudziestolatki zachodzą.\nRe: Inseminacja na polnej Poznan 2017 Mialam 2 poronienia i jedna ciaze biochemiczna a teraz przez 2 lata nie mozemy w ogole zajsc w ciążę mam wpisane w rozpoznaniu nieplodnosc wtórna\n- Inseminacja na polnej Poznan 2017 NIEplodnosc\nto sie chyba nazywa nieplodnosc (troche mniej drastyczne)\nniedawno uslyszalam taka opinie: tak naprawde nie ma nieplodnosci, bardzo wiele kobiet po adopcji .. zachodzi w ciaze\nbrak donoszonej ciazy to tez nieplodnosc. mam dwa takie aniolki jak twoje.\n11.2007 i 09.2008\n- nieplodnosc to...\n- Kto jeszcze stara sie o dzieciatko?\nchiyo, z chęcią. Tylko nie bardzo wiem jak. Myślałam, że jak kliknę twojego nicka to będę mieć taką możliwość, ale jest napisane, że musisz być zalogowana. Podaj mi może swojego maila? Wiem, że podawałaś kiedyś, ale się nie dogrzebię w archiwach :(\nGusia, widać że wyniki są gorsze, jeśli chodzi o ilość i ruchliwość.\nAle tym się na razie nie przejmuj tylko popatrz na koniec wyników. Już w tym pierwszym badaniu były bakterie liczne. Czy mąż brał jakiś antybiotyk? Chyba nie? Bo teraz nadal ma liczne bakterie. Do tego erytrocyty i nabłonki. Twój\nRe: Szczecin in vitro cz 3\nLantana stworzylam to forum niepotrzebnie. Slonko utworzyla juz, szukaj w dziale nieplodnosc in vitro szczecin 2016 cz 3.\n- Szczecin in vitro cz 3\nNo tak.. i daje, jak ktos napisal, najlepszy przelicznik ceny do efektow...\nTo ja proponuje leczenie braku inteligencji poprzez odciecie glowy...\nto wyniki kontrolne po 3mc od operacji.co o tym sadzicie?\nobjetosc ejakulatu 2.0ml\nilosc plemników w 1ml nasienia Pt, 28-10-2011\n- To nie ja cierpie na nieplodnosc\n> pomocy.co robić?\n- pomoc juz znalezliscie\n- ale czym? tym ze ktos sie wami zajal? No to rzeczywiscie jest sie czym martwic\nmój maż był z tymi wynikami u Urologa i dal mu skierowanie na operacje bo mu wykrył żylaki w okolicy jader.nie wiem jak to się fachowo nazywa\npomocy.co robić?jestem załamana\nChciałbym przesyłać wam raz na jakiś czas informacje o powstałym jakiś czas temu, ale właśnie oficjalnie startującym portalu nieplodnosc.pl , ściśle związanym z tematyką tego forum. Nie chcę jednak spamować kolejnymi wątkami, więc umówmy się może, że jeżeli będę chciał o\n- serwis nieplodnosc.pl - watek zbiorczy\npalenie , kobiety wypalajace 20 papierosow dziennie maja o 20 procent szansy na zajscie w ciaze u mezszayzn palenie oslabia nasienie a co za tym idzie powoduje nieplodnosc Wt, 18-11-2008\n- papierosy a nieplodnosc\nwitam ponownie,mój maż już po zabiegu,szwy ściągnięte,wszystko goi się jak trzeba,teraz zostaje czekać na rezultaty,i tu już nie wiem kogo słuchać,ordynator który operował męża mówi ze na powtórzenie spermiogramu musimy poczekać przynajmniej 6mc,a urolog który go skierował na zabieg i mój ginekolog Pt, 22-07-2011\nprzyszlosci ale jak\nto jest z samym leczeniem. Czy spotkalyscie sie kiedys z przypadkiem odmowy\nleczenia ze wzgledu na brak slubu? Czy moze ta "nieplodnosc malzenska" to taka\nstandardowa forumlka i nie nalezy sie nia przejmowac. Cz, 22-02-2007\n- nieplodnosc malzenska\nRe: FertiMedica - w koncu ktos sie mna porzadnie Mialam podobny problem. Probowalam kontaktować się z wieloma lekarzami... bez skutku!!!!\nW końcu trafiłam na odpowiednich specjalistów. Bardzo polecam KCM Clinic w Jeleniej Górze. To tam lecze się na nieplodnosc od jakiegoś czasu\n- FertiMedica - w koncu ktos sie mna porzadnie zajal\nChodzilo mi o to, czy badanie bylo robione w profesjonalnym osrodku leczenia nieplodnosci czy w lokalnym labie -a nie o konkretny adres, bo ten mi i tak nic nie powie.\nAle juz mi odpowiedzialas :)\nChodzi o to, ze do zbadania morfologii potrzebny jest taki mikroskop elektronowy, za ktory luzikiem p\n> . Czy Wasi mężowie mieli podobne wyniki? - a jakie znaczenie maja dla Ciebie nasi mezowie? Z nimi bedziesz sie starac o dziecko?\n- wyniki sa tak dobre, ze az podejrzane, zatem zadam tradycyjne pytanie:\ngdzie robione byly badania (bo moim skromnym zdaniem sa do powtorzenia)\n> ilosc plemni\nsofi75 napisała: > > > . Czy Wasi mężowie mieli podobne wyniki? > - a jakie znaczenie maja dla Ciebie nasi mezowie? Z nimi bedziesz sie starac o > dziecko?\n> > - wyniki sa tak dobre, ze az podejrzane, zatem zadam tradycyjne pytanie:\n> gdzie robione byly badania (bo moi


Nikt nie lubi bezsensownych firmowych spotkań. Można to zrobić lepiej\nRedakcja Antyweb 23 czerwca 2020\nMówi się, że spotkania to podstawa funkcjonowania zespołu. Wszyscy lubią spotkania, prawda? Bo czego tu nie lubić?\nAutorem wpisu jest Michał Śliwiński, szef Nozbe.\nSpotkania mają same zalety!\nJako uczestnik spotkania zyskujesz czas, aby symulować pracę i bycie zajętym, łechcząc jednocześnie ego przełożonego, a w międzyczasie zdążysz jeszcze sprawdzić maila lub fejsa.\nJako organizator spotkania zyskujesz genialny sposób na uniknięcie odpowiedzialności od podejmowania decyzji. Nie wiesz co zrobić? Zorganizuj spotkanie! Zrzuć odpowiedzialność na grupę!\nSpotkania są lekarstwem na wszystko - brak pomysłów, brak kierunku rozwoju, brak strategii… no i oczywiście pomagają budować i wzmacniać „ducha zespołu”. Bez częstych spotkań, nie ma dobrych zespołów, prawda?\nCo więcej, spotkanie można bardzo łatwo zorganizować - wystarczy przejrzeć kalendarz firmowy w Google Calendar czy Outlook i, gdy tylko zobaczysz lukę - wykorzystać ją! Wrzuć spotkanie i dodaj do niego "wszystkich świętych", upewniając się, że naprawdę każdy zostanie zaproszony… bo jeszcze ktoś się obrazi, że nie został wzięty pod uwagę!\nOK, spotkania są czasami potrzebne\nZ naciskiem na „czasami” i „potrzebne”. Spotkania powinny mieć konkretny cel i odbywać się tylko wtedy, kiedy uczestnicy są do nich naprawdę przygotowani. Szczególnie użyteczne są te spotkania, które pomagają wyjaśnić i dopracować niuanse jakiegoś tematu.\nTo cię zainteresuje Nie wierzę, że Spotify tak olewa użytkowników PC...Historia się powtarza i Spotify idzie w wideo. Teraz ma to dużo więcej sensu\nCały zespół Nozbe od początku istnienia pracuje zdalnie. W związku z tym spotkania organizujemy inaczej niż tradycyjne firmy. Chcemy, aby były jak najbardziej efektywne i pomagały nam kreatywnie rozwijać produkty, z których korzysta już prawie 700,000 osób na całym świecie. Oto kilka zasad, którymi kierujemy się, prowadząc zebrania.\nUnikamy brainstorming'ów, bo nie wierzymy w burzę mózgu na poczekaniu.\nUnikamy spotkań koordynacyjnych. Pracą zarządzamy w projektach, zadaniach i komentarzach do zadań. Wszystko jest spisane i każdy wie, za co jest odpowiedzialny.\nNie prowadzimy popularnych w USA „all-hands-meetings” czyli spotkań całego zespołu. Jeśli mam coś do zakomunikowania, to albo dodaję komentarz do zadania, albo nagrywam krótkie video, które każda osoba z zespołu może obejrzeć w dogodnym dla siebie czasie.\nW czasie pandemii spotkania zostały utrudnione, bo ludzie wylądowali w domach!\nW tym roku większość firm i organizacji stanęło przed poważnym problemem: jak prowadzić spotkania, kiedy z uwagi na pandemię cały zespół pracuje poza biurem? Dodatkowym wyzwaniem stało się wytypowanie narzędzia do wideokonferencji, które pozwoliłoby na zebrania on-line z udziałem wielu osób. Praca z domu w obecności dzieci spowodowała, że duża część z nas musiała uwzględnić w planie dnia dodatkowe obowiązki, np. pomoc w nauce. To wszystko sprawiło, że organizacja spotkań została odczuwalnie utrudniona. Może to dobry czas, aby zastanowić się, czy spotkania te były niezbędne.\nCzas na konkrety! Poniżej przedstawiam kilka wskazówek dotyczących tego, w jaki sposób zespół Nozbe planuje spotkania, aby było ich jak najmniej i by te niezbędne miały sens.\nPo pierwsze, dobre spotkanie jest cykliczne i nieobowiązkowe\nPodstawą jest zmniejszenie bariery wejścia, aby pracownicy mieli więcej czasu na właściwą pracę, wiedząc dokładnie, kiedy i gdzie odbywa się spotkanie.\nMagia okrągłych numerów - kiedy działa, kiedy nie? KR Krzysztof Rojek\nWskazówka: zawsze to samo miejsce o tej samej porze.\nWiększość zebrań w Nozbe odbywa się regularnie, zawsze w tym samym miejscu, czyli w „wirtualnym pokoju”, w aplikacji Zoom. Każde spotkanie ma odpowiedni pokój, więc każdy wie, do którego dołączyć.\nspotkanie programistów - każdy poniedziałek o 10:00,\nspotkanie grupy projektowej Nozbe - każdy wtorek o 14:00,\nspotkanie zespołu marketingu - każda środa o 12:00.\nWskazówka: ci sami ludzie.\nKażde spotkanie ma swoich stałych uczestników. Dzięki temu unikamy problemu, że ktoś „łaskawie nie został zaproszony”. Poza tym daje nam to swobodę rozmawiania w grupie, która się już dobrze zna. Uczestniczymy w bardziej jakościowych dyskusjach, mamy cenniejsze spostrzeżenia i bardziej trafne wnioski.\nWskazówka: obecność fakultatywna.\nUczestnictwo w spotkaniu nie jest obowiązkowe. Jeśli ktoś w danym momencie nie może, lub jest zajęty ważniejszym tematem, nad którym pracuje, nikt się nie obraża. Dla zespołu Nozbe spotkania mają mniejszy priorytet niż praca w skupieniu nad konkretnym zagadnieniem.\nWskazówka: całe spotkanie jest fakultatywne!\nNajważniejsze jest to, że same spotkania, pomimo, iż są wpisane w kalendarz, nie są obowiązkowe! Zwłaszcza, że dla większości zebrań wymagamy agendy. Jeśli do poniedziałku wieczorem nie mamy zaakceptowanego programu wtorkowego spotkania projektowego, spotkanie się nie odbywa. Nie ma agendy, nie ma o czym rozmawiać, nie ma co tracić czasu.\nPo drugie, dobre spotkanie ma dobrze przygotowaną agendę\nPlan zebrania nie jest czymś formalnym, ale musi być spisany. Zespół Nozbe do pracy używa aplikacji Nozbe Teams, więc agenda spotkania to często po prostu checklista zapisana w komentarzu do zadania, bądź lista zadań w sekcji konkretnego projektu. Zawsze jest w miejscu, do którego każdy z uczestników spotkania ma dostęp.\nWskazówka: agenda ma być rozwinięta o dokumentację.\nSam plan nie wystarczy. Aby temat mógł trafić do agendy, musi być dobrze przygotowany. Czyli w przypadku wtorkowego spotkania projektowego do poniedziałku wieczorem każde zagadnienie powinno być opisane przez osobę, która je zgłosiła. Tego rodzaju dokumenty tworzymy w aplikacji Dropbox Paper, która pozwala komentować konkretne fragmenty tekstu.\nWskazówka: każdy uczestnik ma odrobić pracę domową!\nMamy więc agendę z opisanymi zagadnieniami. Obowiązkiem każdego uczestnika jest zapoznanie się z nimi przed spotkaniem. Wracając do przykładu spotkania projektowego: każdy czyta tematy i od razu komentuje odpowiednie akapity, wypisując swoje wątpliwości czy spostrzeżenia.\nWskazówka: spytaj o zdanie ekspertów!\nDzięki otwartej dyskusji w Nozbe Teams i Dropbox Paper osoby, które nie uczestniczą w danym spotkaniu, mają szansę przeczytać, nad czym będziemy pracować i dodać swoje trzy grosze. Często autor propozycji prosi konkretne osoby o komentarz po to, aby zasięgnąć ich ekspertyzy, mimo, iż nie uczestniczą w spotkaniu.\nDzięki temu w sposób zupełnie asynchroniczny mamy spotkanie przed spotkaniem, bo pierwsza wymiana zdań odbywa się w komentarzach. To jest nasza burza mózgów, ale w formie pisemnej i przed planowanym spotkaniem. Niezwykle owocna!\nWskazówka: na spotkaniu nie streszczamy tematów, ale od razu je dyskutujemy!\nMamy już pewność, że każdy jest merytorycznie przygotowany i podczas spotkania od razu przechodzimy do meritum, czyli pytań i wątpliwości. Nie marnujemy czasu na streszczanie tematów.\nJeżeli podczas spotkania spontanicznie rozszaleje się burza mózgów, pamiętamy, aby od razu zapisywać wszystkie pomysły, decyzje i wnioski. Jeżeli niebezpiecznie się ona przedłuża, kończymy ją i wyznaczamy osobę, która zgłębi temat i sporządzi dokument na kolejne spotkanie.\nPo trzecie, po dobrym spotkaniu zostają notatki i zadania do wykonania!\nPo każdym zebraniu początkowy dokument dotyczący danego tematu zostaje uzupełniony o wnioski i postanowienia.\nWskazówka: notatki, notatki… i zadania!\nAktualizujemy zadania związane z omawianymi tematami lub tworzymy zupełnie nowe zadania, aby pchać kolejne etapy pracy do przodu.\nDzięki takiemu podejściu do notowania, wszyscy członkowie zespołu Nozbe mogą zobaczyć, jakie decyzje zapadły na spotkaniu i ewentualnie dodać swoje komentarze. Nikt nie czuje się wykluczony ani pominięty.\nWskazówka: po spotkaniu streszczenie dla wszystkich.\nZawsze też jeden z uczestników odpowiada za stworzenie krótkiego podsumowania zebrania, które publikujemy potem w projekcie z firmowymi aktualnościami. Procedura ta jest szczególnie ważna po spotkaniu projektowym, chcemy bowiem, aby każdy wiedział, nad jakimi funkcjami obecnie pracujemy.\nTwoje kolejne spotkanie też może być lepsze i skuteczniejsze!\nJeśli narzekasz na liczbę spotkań i ich jakość, spróbuj wprowadzić zmiany już dziś:\nzacznij wymagać agendy zebrania,\nzachęcaj do przygotowywania tematów wcześniej,\nspróbuj zredukować liczbę uczestnikow do minimum.\n13 lat zdalnej pracy zespołu Nozbe nauczyło nas wiele na temat produktywności, szanowania czasu i prowadzenia dokumentacji. W firmie, w której cały zespół pracuje bez biura, sporządzanie notatek jest naturalne, ale myślę, że to w istocie klucz do zwiększenia produktywności każdego zespołu.\nWszyscy mamy do dyspozycji świetne narzędzia, które działają na każdej platformie. Przykładem może być Nozbe Teams do realizowania projektów i zadań, aplikacja Zoom do wideokonferencji, czy Dropbox Paper lub Google Docs do sporządzania dokumentacji i komentowania tekstu. W dodatku większość tych narzędzi jest bezpłatna albo bardzo tania.\nNikt nie lubi marnować czasu. Mam więc nadzieję, że powyższe wskazówki zainspirują Ciebie i Twoją firmę do zmian. Starajmy się, aby nasze spotkania były konkretne i owocne. Parafrazując chińskie przysłowie - "Najlepszy czas na zmianę nawyków był lata temu, drugi najlepszy czas to teraz!" Szczególnie teraz!


① Ośrodek Wypoczynkowy Hartek Ostaszewo - tanie noclegi w Ostaszewie z rezerwacją online\nOstaszewo 88 (Hartowiec)\nOśrodek Wypoczynkowy Hartek otoczony jest lasem sosnowym i znajduje się nad jeziorem w miejscowości Hartowiec. Oferuje on prywatną plażę oraz restaurację z tarasem.\nWszystkie typy zakwaterowania dysponują tarasem oraz łazienką z prysznicem. Z okien roztacza się widok na jezioro. Niektóre z nich obejmują także aneks kuchenny.\nObiekt Hartek oddaje do dyspozycji Gości ogród z placem zabaw dla dzieci, sprzęt do grillowania oraz wspólny salon. Pozostałe udogodnienia oferowane w ośrodku obejmują zaplecze do uprawiania sportów wodnych oraz specjalne stanowiska do łowienia ryb. Na jego terenie dostępny jest również bezpłatny parking.\nMiejscowość Lubawa oddalona jest od ośrodka o 15 km.\nPrzeglądaj noclegi w Ostaszewie na mapie\nOśrodek Wypoczynkowy Hartek, Ostaszewo\nPodobne w Ostaszewie\nhotele w Ostaszewie (1)


Przepis: Szwajcarskie rożki z burakiem liściowym i wędliną - Proste Przepisy\nSzwajcarskie rożki z burakiem liściowym i wędliną\nPo zrobieniu capuns, czyli szwajcarskich gołąbków, zostało mi sporo mniejszych liści boćwiny oraz resztki boczku i salami. Postanowiłam wykorzystać je, tworząc kolejną przekąskę z tegoż kraju, tym razem jednak znacznie prostszą i szybszą w wykonaniu. Kruche rożki nadziewane wędliną i duszonymi liśćmi mangoldu świetnie smakują zarówno na ciepło, jak i na zimno. Mogą z powodzeniem stanowić samodzielną przekąskę jak i być czymś w rodzaju pasztecika do zupy ;)\nMoże i nie są tak efektowne i intrygujące jak capuns, ale za to pozwalają na w smakowity sposób zapobiec marnowaniu żywności ;)\n5-6 łyżek zimnej wody,\n1 pęczek buraka liściowego,\n50g chudego boczku,\n40g salami w kawałku,\nMasło posiekać razem z mąką, aż powstanie kruszonka (można to szybko zrobić w blenderze). Dodać sporą szczyptę soli oraz wodę i szybko zagnieść ciasto. Dobrze, jeżeli w cieście widoczne będą małe kawałki masła – wówczas ciasto po upieczeniu będzie się fajnie 'listkowało'. Ciasto zawinąć w folię spożywczą i wstawić do lodówki na około pół godziny.\nLiście boćwiny dokładnie umyć i pokroić.\nBoczek i salami pokroić w drobną kostkę, wrzucić na rozgrzaną patelnię i smażyć kilka minut. Dodać posiekaną boćwinę i dusić kolejne kilka minut, aż liście zwiędną i będą miękkie. Doprawić do smaku solą i pieprzem, lekko przestudzić po czym wymieszać z białkiem jaja.\nSchłodzone ciasto rozwałkować na grubość ok. 4mm i pokroić na kwadraty o boku mniej więcej 10cm. Na środek każdego kwadratu nałożyć po łyżeczce farszu. Kwadraty zgiąć po przekątnej na pół, zlepić i docisnąć krawędzie widelcem. Ostrym nożykiem zrobić na każdym trójkącie po 3 nacięcia. Rożki przenieść na blachę wyłożoną papierem do pieczenia i posmarować żółtkiem roztrzepanym z 2 łyżkami wody. Piec w 180 stopniach przez około 20 minut, aż ciasto będzie złociste.\n(zainspirowane przepisem stąd, z moimi modyfikacjami)\nwoda 75-90 ml 5-6 łyżek\nliście buraka 1 pęczek 1 pęczek\nboczek 50 g 50 g\nsalami 40 g 40 g


Części do maszyn, Zielonka, Pracownia Konstrukcyjna Narzędzi. R. Ziemba, produkt, usługa - metale.org\nmetale.org id38687 00.00 PLN metale.org 5 5\nW ramach współpracy z naszą firmą możemy Państwu zaproponować m.in. wysokojakościowe części zamienne do maszyn przemysłowych. Jesteśmy świadomi, jak kłopotliwa może być drobna usterka – niekiedy potrafi ona zatrzymać nawet całą produkcję. Właśnie dlatego dokładamy wszelkich starań, aby realizować zlecenia z największą dokładnością i precyzją. Dzięki temu jesteśmy w stanie wychodzić naprzeciw oczekiwaniom nawet najbardziej wymagających klientów. Obsługujemy przedsiębiorstwa obecne w branżach spożywczych czy chemicznych.\nczęści do maszyn części zamienne do maszyn dorabianie części naprawa maszyn P.K.N. Ziemba regeneracja utrzymanie ruchu