Angielski przez sen - czy nauka angielskiego przez sen działa?- Speak Up\nO tym, że zdobyte w ciągu dnia informacje nasz mózg przetwarza podczas snu wiemy już od dawna. Jeśli więc ktoś radzi nam przerwać już naukę przed ważnym egzaminem i dobrze się wyspać, warto go posłuchać. Choć kładziemy się spać mając w głowie mętlik, rankiem zapewne okaże się, że wszystko czego uczyliśmy się w ostatnich dniach ułożyło się w sensowną strukturę. Czy jednak można przyswajać nową wiedzę podczas snu? Hipnopedia, czyli nauka przez sen, jest przedmiotem badań od co najmniej kilku dziesięcioleci, ale wciąż nie uzyskano jednoznacznych wyników. Nasz mózg, choć coraz więcej o nim wiemy, wciąż czymś zaskakuje...\nPierwsze badanie, które wykazało, że sen przynosi korzyści w zakresie pamięci i uczenia się, zostało opublikowane w 1914 roku przez niemiecką psycholog Rosę Heine. Odkryła ona, że uczenie się nowego materiału wieczorem przed snem skutkuje lepszym zapamiętywaniem w porównaniu z nauką w ciągu dnia.\nProces uczenia się jest możliwy także gdy śpimy, ale...\nHipotezę o możliwości opanowania nowego języka obcego w trakcie snu została zweryfikowana przez zespół badaczy pod kierownictwem Kathariny Henke, Marca Züsta i Simona Rucha z Instytutu Psychologii w Bernie. Choć wiemy o zasadach funkcjonowania ludzkiego mózgu coraz więcej, wciąż pozostaje zagadką kiedy mózg zmienia stan świadomość z aktywnej na pasywną, bądź jak wolicie: kiedy śpi, a kiedy jest obudzony.\nUstalono, że ludzki mózg zmienia fazy funkcjonowania co mniej więcej pół sekundy! W ramach eksperymentu, przed udaniem się na nocny spoczynek badani zostali poproszeni o nałożenie słuchawek, z których sączyły się wyrazy w języku obcym oraz ich odpowiedniki w języku natywnym. Drugie słowo z pary wyrazów było odtwarzane w trakcie aktywnej fazy pracy mózgu i okazało się, że w tym momencie mózg podświadomie kojarzył obydwa słyszane wyrazy ze sobą. Obszary mózgu odpowiadające za naukę języka - w tym hipokamp, który uczestniczy w procesie opanowywania nowego języka, gdy nie śpimy - zostały aktywowane podczas nauki obcego słownictwa w trakcie głębokiego snu.\nNaukowcy są zdania, że można przyjąć, iż proces uczenia się (a nie tylko porządkowania wcześniej zdobytych informacji) jest możliwy także gdy śpimy, ale...\n"Pragniemy zbadać, gdzie leżą granice i jakie informacje mogą zostać przyswojone, a jakie nie"\n...ale mózg uczy się raczej pewnych zależności, a nie przyswaja informacje werbalneo ta - do takiego wniosku doszła Anat Arzi z Instytutu Nauki Weizmanna w Izraelu. Może dlatego podczas eksperymentu naukowców z Brna okazało się, że kiedy podczas snu odtwarzano uczestnikom badania dwa nic nieznaczące słowa "tofer" i "guga", sugerując, że pierwsze oznacza "klucz" a drugie "słoń", po przebudzeniu byli oni w stanie określić, które ze słów odnosiło się do większej, a które do mniejszej rzeczy. Arzi dodała też:\n"Skoro już wiemy, że pewien rodzaj uczenia się podczas snu jest możliwy, pragniemy zbadać, gdzie leżą granice i jakie informacje mogą zostać przyswojone, a jakie nie".\nPrzytoczone powyżej badania nad uczeniem się w czasie snu to tylko jedne (a właściwie: dwoje) z wielu. W 2016 roku na Uniwersytecie w Zurychu wykazano, że pasywna nauka w czasie snu faktycznie działa na zapamiętywanie słownictwa, ale nie tak jak sądzono do tej pory: hipnopedia jest najskuteczniejsza, kiedy w grę wchodzi zapamiętywanie słownictwa poznanego już wcześniej, a nie nabywanie słownictwa nowego.\nCo rozumiemy przez sformułowanie "uczyć się"\nWszystko, co do tej pory napisaliśmy o uczeniu się języka obcego podczas snu skłania do zadania zasadniczego pytania: co w gruncie rzeczy rozumiemy przez sformułowanie "uczyć się". Zgodnie z dzisiejszym stanem wiedzy przyswajanie złożonych informacji lub zdobywanie nowych umiejętności językowych od podstaw poprze słuchanie nagrania dźwiękowego podczas snu (spanie z słuchawkami na uszach!) jest prawie na pewno niemożliwe. Ale, o czym pisaliśmy powyżej, mózg uczy się pewnych zależności między słowami oraz utrwala sobie słowa nabyte wcześniej.\nHipnopedia a hipnoza\nHipnopedia budzi wśród naukowców rozmaite obawy. W pedagogice bowiem to określenie formy pracy dydaktycznej połączonej często z metodą hipnozy, czyli nauczanie w odmiennym stanie świadomości. Jako taka, hipnopedia może wpływać na zachowanie ludzi i niesie ze sobą ryzyko manipulacji. Hipnopedia była rozpowszechniona w okresie „zimnej wojny” w siłach specjalnych wywiadu USA, ZSRR i Japonii aż do roku 1960.\nW roku 1965 w Paryżu odbył kongres poświęcony m.in. omówieniu i dookreśleniu terminologii związanej z hipnopedią. Dokonano tam podziału zakresu znaczeń tej terminologii w zależności od tego, jakie mają oddziaływanie w skomplikowanej działalności ludzkiej. Hipnopedia, o której mowa w tym artykule nie łączy się z hipnozą!\nZanim uda nam się "namówić" nasz mózg do naukowej współpracy w czasie snu w takim zakresie, jak marzy wielu z nas - kładziemy się spać, nakładamy słuchawki z nową lekcją i budzimy się nauczeni - minie jeszcze sporo czasu, ale możliwe też, że do takiej współpracy nigdy nie dojdzie. Na razie osoby, które słuchają nocą nagrań ze słówkami i lekcjami języka obcego, uzyskują wyniki bardzo podobne do śpiących w głuchej ciszy.


Oświadczenie majątkowe - artykuły | Gazeta Pomorska\nPrezydent Torunia Michał Zaleski przedstawił swoje zarobki [zdjęcia]\nRadni i pracownicy samorządowi składają oświadczenia majątkowe co roku do 30 kwietnia. W Toruniu upubliczniono oświadczenie prezydenta miasta.\n15 maja 2016, 14:27\nOświadczenia majątkowe Jacka Olecha nadal pod lupą CBA\nRadny Jacek Olech twierdzi, że nie ma sobie nic do zarzucenia.\n3 grudnia 2014, 9:21\nZajrzeli do oświadczenia majątkowego. Inowrocławski radny składał wyjaśnienia w prokuraturze\n- Gdybym wpisał do oświadczenia majątkowego samochód, na który mam długoterminową umowę najmu z bankiem, to złamałbym prawo - podkreśla Jacek Olech, inowrocławski radny.\n4 kwietnia 2014, 7:26\nDziałka prezydenta Włocławka warta więcej niż 95 tys. złotych?\nProkuratura sprawdzi oświadczenie majątkowe prezydenta Andrzeja Pałuckiego pod kątem podanej wartości działki letniskowej.\n10 lutego 2014, 22:25\nNie tylko samorządowcy ujawniają swój majątek\nJeszcze kilka dni czeka urząd wojewódzki w Bydgoszczy na oświadczenia majątkowe kujawsko-pomorskich samorządowców. Mogli je wysłać we wtorek tuż przed północą. Byle stempel pocztowy był z 30 kwietnia. Ta data bowiem się liczy.\n6 maja 2013, 8:30\nIle szeleści w portfelu prezydenta Grudziądza? Sprawdź 11\nPrezydent Malinowski posiada m.in. 476 akcji spółki energetycznej Tauron. Ich wartość to 2,5 tysiąca złotych.\nMajątek radnych Chełmna pod lupą\nNajwięcej w ubiegłym roku zarobił radnyJarosław Wygnański, który jako jedyny prowadzi własną działalność gospodarczą. Najskromniej wypada radny Adam Ziemecki, który nie posiada nawet mieszkania.\n4 czerwca 2009, 9:45\nMinister finansów Jacek Rostowski tłumaczył się ze swojego oświadczenia majątkowego\nKlub Prawa i Sprawiedliwości zwrócił się do Centralnego Biura Antykorupcyjnego o zbadanie prawidłowości oświadczenia majątkowego Rostowskiego - czytamy na portalu Onet.pl. PiS zarzuca ministrowi, że nie podał nazw banków, w których zaciągnął kredyt.\n25 marca 2009, 14:45


441 Szpital przemienienia - Strona 2 - Świat według Kiepskich\nRe: 441 Szpital przemienienia\nPost autor: JaObiecujeWam » 2014-10-20, 17:52\n- Boli mnie noga w biedrze , czyli pierwsza scena łóżkowa\n- Paździochy na korytarzu\n- Boczek : co panu dolega? Paździoch : wszystko oprócz łupierzu\n- Ferdek w domu na łóżku szpitalnym\n- Piwa bym się napił bo coś mnie nerka napierdziela\n- Pupcia z małpką\n- Paździoch w "szpitalu" u Kiepskich\n- siostra Pupcia rozlewa czysty szpirytus "na odkażenie" na popitkę na "lekarstwa" i zupa piwna\n- kucharz Waldek\n- i następna scena\n- scena w nocy\n- Boczek chce do szpitala i krzyki z sali\n- Jolcia na intensywnej terapii i goście\nNareszcie jakiś odcinek ponad normę. Taką Pupcię by się oglądało - czarny charakter, któremu nic nie wychodzi 8/10\nPost autor: karol piękny » 2015-02-12, 22:33\n+ Paździochowie na korytarzu, rozmowa Mariana z Boczkiem\n+ rozmowa sąsiadów w parku\n+ Ferdek wołający co chwilę Halinę\n+ wizyta Waldka i Jolasi\n+ podwójna dawka lekarstw\n+ nocna rozmowa Ferdka i Marina z Kozłowskim\n+ piosenka "Riki tiki"\n+ rozmowa Boczka z Jolasią, tańczenie kankana\n+ zakończenie w szpitalu\nPost autor: KiepskiDawid » 2015-04-22, 15:19\nJak na nowe epizody, świetny odcinek!\nNa plus cały wątek Paździochów, Helenka co kazała czekać Marianowi do 20.00 , wołanie Halinki przez Ferdka, dowiezienie Paździocha, nieirytująca Jolaśka (a to jest często niemożliwe), karmienie chorych w szpitalu karkówką i dawanie im wódki . Fajne było też nazywanie Halinki "Baba Jaga". Później rewelacyjny Boczek i "przyszłem se do szpitala na wódkie i kaszankie"\nNo i bardzo fajne zakończenie z tym szpitalem\nNa minus zaliczam Kozłowskiego, szkoda, że to Boczek nie był na jego miejscu Nie podobały mi się też te tańce Jolaśki dla pacjentów, ale to na mały minusik.\nŚwietny odcinek, bardzo dużo humoru, którego w tym okresie niestety brakuje. Daję 9/10\nPost autor: Biegacz » 2015-10-21, 13:35\n- "Tobie to już wiele narządów zanikło"\n- Schorowany Paździoch i terroryzująca go Helena\n- "Pan jesteś młody jak świnia", "Co panu dolega? - Wszystko oprócz łupieżu"\n- Ferdek na łóżku szpitalnym\n- Leczenie wódką i golonką\n- Boczek i "do szpitala se przyszłem, na wódkę i kaszankę"\n- Pupcińscy pod kiblem\n- Tańcowanie Jolaśki z gitarą i kankan\n- Kozłowski w szpitalu\nKizior pisze: Ale co śmieszyło to było od razu przysłaniane głupotą na której ten odcinek się opierał - no nie, żony zabijają swoich męzów za pomocą Jolaśki, doprawdy zarąbisty pomysł.\nPost autor: mocny full 22 » 2016-02-10, 14:36\nJak na realia tego sezonu odcinek ten się wyróżnia, choc bez fajerwerków. Niby fajnych tekstów nie było zbyt dużo, ale odcinek ten był utrzymany w radosnej atmosferze. W tym odcinku po raz pierwszy od jakiegoś czasu Jolasia nie była zbyt denerwująca. Najlepsze fragmenty to początkowa scena w sypialni, scena na korytarzu, usługiwanie Ferdkowi przez Halinę, nocna scena z Kozłowskim w salonie a także odliczanie Heleny do 20.00. Na minus zakończenie, a także taniec Jolasi. 6/10\nPost autor: Paździoch03 » 2016-03-21, 18:07\nNawet jeden z śmieszniejszych odcinków\n-Paździochowa która kazała Marianowi czekać do 20.00\n-Jolaśka w szpitalu\n-Plan Paździochowej i żony Kozłowskiego\n-Kan kan Jolaśki\n-Pupcińscy na początku\nRejestracja: 2014-06-25, 23:25\nPost autor: Kamil159 » 2016-07-19, 19:47\nWłaśnie obejrzałem ten odcinek i mam pytanie. Oglądając go premierowo wydawało mi się, że muzyka podczas tańca Jolasi była inna, a teraz, na IPLI jest inna. Czy tak jest?\nPost autor: Derek187 » 2016-07-20, 16:38\nTak, już to kiedyś zauważyłem i pisałem o tym chyba w wyłapywance ciekawostek. Na początku była tam autorska muzyka Mirowskiego, później wymienili na oryginalny kankan Offenbacha.\nPost autor: Kamil159 » 2016-07-20, 16:49\nTo w takim razie powrócili do muzyki Mirowskiego, bo to co jest teraz wcale nie brzmi jak kankan\nPost autor: Derek187 » 2016-07-20, 16:59\nZ oryginalnym kankanem odcinek emitowany jest w telewizji, na Ipli mamy go z muzyką Mirowskiego\nPost autor: Janusz Tracz » 2016-08-10, 17:15\n+ Rozmowa Mariana z Heleną\n+ Rozmowa w parku\n+ Rozmowa w mieszkaniu Paździochów\n+ Rozmowa w szpitalu z Kozłowskim\nPost autor: Barakuda » 2017-03-25, 10:22\n+ scena z Paździochem i Boczkiem (,,Tak mnie coś ciurla w sobie", ,,Pan młody jesteś jak świnia!" , B: Panie, a co panu dolega? P: Wszystko oprócz łupieżu)\n+ Ferdek, Paździoch i Boczek siedzący na ławce, ,,Noga mi się nie zgina w nodze", dolegliwość Kozłowskiego przedstawiona w zabawny sposób\n+ Ferdek co chwila wołający Halinę, ,,Telewizora mi włącz, chcę zobaczyć, co się złego w Polsce stało", tekst o nerce i piwie\n+ okrutna Paździochowa, jej gra i kwestie podczas dialogu z Halinką były kapitalne\n+ wejście Jolaśki i Waldka, zainteresowanie majątkiem i testamentem Paździocha\n+ Jolasia z małpką i Ferdek- w ogóle cała ta scena była udana\n+ Jolasia mówiąca, że jak o czymś myśli, to jej się tak serce ściska, zaciska, a następnie pokazany Marian siedzący na korytarzu i potem krzyk Heleny\n+ zadowolony Paździoch w szpitalu domowym Kiepskich\n+ piosenka ,,Riki Tiki"\n+ świetna scena z udziałem Jolasi i Waldka w kuchni, Jolasia każąca mu grubiej smarować (,,A czym twoim zdaniem wódkę mają zagryźć?" ) i mówiąca, że spirytus odkarza, ,,Ty mnie medycyny nie ucz, Cycu, ja wiem, co robię"\n+ Ferdek przypominający, że on musi przyjmować podwójną dawkę (,,Na tę nogę, co mi się nie zgina, i na tę nogę, co mi się zgina, żeby mi się nie zaczęła nie zginać" ), Paździoch usiłujący przekonać Jolasię, że on też powinien przyjmować podwójną\n+ ,,Lekarz też człowiek, nie?"\n+ określenie ,,Baba Jaga" na Halinkę\n+ scena z Paździochową, Kozłowską i Jolasią, przyjęcie łapówki przez tę ostatnią\n+ ,,Do szpitala se przyszłem, na wódkię i kaszankię"\n+ kankan i tekst ,,No takie hospitalizację to ja rozumiem!"\nFenomenalny odcinek. Świetny pomysł i świetne wykonanie, sporo humoru i dobre teksty. Przy okazji morał- pazerność nie popłaca Brak za to zapychaczy, akcja toczyła się gładko i przyjemnie. Wielu narzeka, że nie było Boczka, tylko Kozłowski. Z jednej strony zgadzam się, że to gorzej, ale z drugiej- wtedy nie mógłby być wprowadzony wątek złych żon (sama Paździochowa to byłoby za mało)\nOstatnio zmieniony 2017-03-25, 10:28 przez Barakuda, łącznie zmieniany 1 raz.\nPost autor: boczek13 » 2017-04-03, 19:12\nJednak można zrobić śmieszny odcinek z dużą ilością Jolaśki.\n-chory Marian i opieprzająca go Helena\n-rozmowa Paździocha i Boczka o chorobach "Pan jesteś młody jak świnia"\n-rozmowa sąsiadów w parku\n-rozmowa Halinki i Heleny o chorych mężach\n-Ferek wołający cały czas Halincia !\n-rozmowa Ferdka z dziećmi\n-wódka i golonka jako lekarstwa\n-"Od kręgosłupa zaczęła mnie nagle boleć dupa"\n-rozmowa o chrapiącym Kozłowskim "Rostowski ?"\n-pacjenci oglądający siostrę Mandolnikę\n-Boczek chcący do szpitala "Do szpitala se przyszłem na wódke i kaszanke"\n-żony chcące aby ich mężowie umarli\n-Jolaśka i jej krzyki\nPost autor: kacrudy » 2018-06-29, 22:02\nCałkiem dobry odcinek, oczywiście nie rewelacyjny, ponieważ nic nie może otrzymać dychy, gdy pierwsze skrzypce gra Jolaśka. Genialna rozmowa z Paździochem i Boczkiem, zwłaszcza tekst Paździocha: "Dolega mi wszystko, tylko nie łupież". Śmieszna też dolegliwość Kozłowskiego, co to się dyskretnie obrócić nie mógł. Potem niestety Jolasia, ale nie powiem, udała się ta scena z Jolasią i małpką dla Ferdka. Fenomenalny Ferdek chcący podwójną dawkę "na nogę, co mu się nie zgina i na nogę, co mu się zgina, żeby mu się nie zaczęła nie zginać". Całkiem nieźle wypadł kankan. Dobre zakończenie - zabrzmi to nieco dziwnie, ale bardzo dobrze, kiedy Jolasi źle się dzieje. Na minus Jolasia w pozostałych scenach, ta jej piosenka" Riki taki" czy coś tam, Kozłowska i pomiatanie Boczkiem - czemu nie leżał w salonie z resztą bohaterów?\n7/10. Myślę, że absolutnie zasłużone.\nPost autor: gafik3 » 2018-07-15, 19:34\n- Scena łóżkowa: Ferdek narzekający na ból nogi w biedrze\n- Lumbago Paździocha i opieprzająca go Helena\n- Boczek narzekający na ból brzucha\n- Helena zabraniająca Paździochowi leżeć w łóżku do 20:00\n- Ferdek leżący na łóżku szpitalnym w swoim salonie i obrzerający się bigosem\n- Jolasia czyhająca na rychłą śmierć Ferdka i jego testament\n- Paździoch siedzący na taborecie w korytarzu\n- Szpital w domu Kiepskich\n- Pupcińscy szykujący jedzenie dla Ferdka i Paździocha\n- Lekarstwo dla Ferdka i Paździocha(Wódka)\n- Kozłowski w szpitalu u Kiepskich\n- Paździochowa i Kozłowska złe na Jolasie, że ich mężowie jeszcze żyją\n- Boczek przychodzący do mieszkania Kiepskich i spławiająca go Jolasia\n- Żenujące tańce Jolasi


„Nigdy nie pozwolę ci odejść” Katy Regnery - w.bibliotece.pl\nNigdy nie pozwolę ci odejść / Katy Regnery / Wydawnictwo NieZwykłe : Legimi, 2018.\nTo niezwykła książka o sile miłości, więzi, która tworzy się i łączy dwoje ludzi w obliczu tragedii. Poruszająca prawda o człowieku, jego dobrych i złych stronach. Myślę, że wielu z Was przypadnie do gustu. • Książka "Nigdy nie pozwolę ci odejść" to historia określana mianem współczesnej opowieści o Jasiu i Małgosi. Postanowiłam przekonać się, gdzie znajdziemy wspólny mianownik w obu opowieściach. Hansel i Gretel, czyli w naszej historii Holden i Griselda, dwoje dzieci, które porzucone przez własnych rodziców, trafiają do jednej rodziny zastępczej. Jeszcze nieświadomi jakie nieszczęście ich czeka. Kiedy wraz z całą rodziną wybierają się na piknik, Griselda postanawia wybawić z kłopotów swoją starszą przyszywaną siostrę i udaje się w drogę do sklepu. Holden rusza razem z nią, nie wiedzą jednak, że będą to ich ostatnie chwile względnej radości, bo kiedy na ich drodze pojawia się "wujek" Caleb w swojej ciężarówce, nic już nigdy nie będzie takie samo. Książka przepełniona emocjami, zresztą jak każda powieść wydawana przez Wydawnictwo NieZwykłe. Małe dzieci, które przeżywają potworny koszmar z rąk chorego psychicznie mężczyzny, ucieczka, która udaje się tylko jednemu z nich. Spotkanie po latach, kiedy oboje myśleli, że nigdy się już nie zobaczą. Katy Regnery w subtelny sposób przedstawia nam brutalność tej książki, nie mamy tutaj dawki okrucieństwa, jakie w rzeczywistości mogli przeżywać, jednak wydarzenia w niej zawarte dają nam dużo do myślenia. Jak na przykład to, że z czasem oprawca może zmienić się w osobę, która dba o ofiarę i troszczy się o nią. Te i wiele, wiele więcej myśli dopadło mnie kiedy skończyłam czytać tę książkę. Dlatego też trudno mi opisać i ocenić tę pozycję. Historia ta pokazuje nam również to, że miłość, pierwsza, prawdziwa, taka która zostaje z nami na zawsze, nie ma prawa zniknąć. Zawsze będzie ożywała w pewnych momentach, chwilach sentymentu i co by się nie działo będziemy pamiętać o osobach darzonych przez nas uczuciem. Może nie ma tutaj spektakularnej akcji, ale książka pozwala nam spędzić czas w emocjonalnej karuzeli oprawionej dużą dawką miłości, niepewności i demonów przeszłości, które będą dopadać naszych bohaterów w najmniej oczekiwanych momentach. • Historia nieprawdziwa, a jednocześnie tak bardzo prawdopodobna. Nawiązanie do współczesnych baśni jest oryginalnym i ciekawym zabiegiem, który w tym przypadku sprawdził się w stu procentach. Zdecydowanie muszę nadrobić pierwszą część i czekam na kolejne tomy!\n3 865 961 dzieł\n39 482 900 egzemplarzy\nRecenzja dla: Nigdy nie pozwolę ci odejść / Katy Regnery\nTo niezwykła książka o sile miłości, więzi, która tworzy się i łączy dwoje ludzi w obliczu tragedii. Poruszająca prawda o człowieku, jego dobrych i złych stronach. Myślę, że wielu z Was przypadnie do gustu.\nKsiążka "Nigdy nie pozwolę ci odejść" to historia określana mianem współczesnej opowieści o Jasiu i Małgosi. Postanowiłam przekonać się, gdzie znajdziemy wspólny mianownik w obu opowieściach. Hansel i Gretel, czyli w naszej historii Holden i Griselda, dwoje dzieci, które porzucone przez własnych rodziców, trafiają do jednej rodziny zastępczej. Jeszcze nieświadomi jakie nieszczęście ich czeka. Kiedy wraz z całą rodziną wybierają się na piknik, Griselda postanawia wybawić z kłopotów swoją starszą przyszywaną siostrę i udaje się w drogę do sklepu. Holden rusza razem z nią, nie wiedzą jednak, że będą to ich ostatnie chwile względnej radości, bo kiedy na ich drodze pojawia się "wujek" Caleb w swojej ciężarówce, nic już nigdy nie będzie takie samo. Książka przepełniona emocjami, zresztą jak każda powieść wydawana przez Wydawnictwo NieZwykłe. Małe dzieci, które przeżywają potworny koszmar z rąk chorego psychicznie mężczyzny, ucieczka, która udaje się tylko jednemu z nich. Spotkanie po latach, kiedy oboje myśleli, że nigdy się już nie zobaczą. Katy Regnery w subtelny sposób przedstawia nam brutalność tej książki, nie mamy tutaj dawki okrucieństwa, jakie w rzeczywistości mogli przeżywać, jednak wydarzenia w niej zawarte dają nam dużo do myślenia. Jak na przykład to, że z czasem oprawca może zmienić się w osobę, która dba o ofiarę i troszczy się o nią. Te i wiele, wiele więcej myśli dopadło mnie kiedy skończyłam czytać tę książkę. Dlatego też trudno mi opisać i ocenić tę pozycję. Historia ta pokazuje nam również to, że miłość, pierwsza, prawdziwa, taka która zostaje z nami na zawsze, nie ma prawa zniknąć. Zawsze będzie ożywała w pewnych momentach, chwilach sentymentu i co by się nie działo będziemy pamiętać o osobach darzonych przez nas uczuciem. Może nie ma tutaj spektakularnej akcji, ale książka pozwala nam spędzić czas w emocjonalnej karuzeli oprawionej dużą dawką miłości, niepewności i demonów przeszłości, które będą dopadać naszych bohaterów w najmniej oczekiwanych momentach.\nHistoria nieprawdziwa, a jednocześnie tak bardzo prawdopodobna. Nawiązanie do współczesnych baśni jest oryginalnym i ciekawym zabiegiem, który w tym przypadku sprawdził się w stu procentach. Zdecydowanie muszę nadrobić pierwszą część i czekam na kolejne tomy!


Finki/domy-wiejskie na sprzedaż w L'Aldea - 14 znalezionych\nFinki/domy-wiejskie na sprzedaż w L'Aldea, Tarragona\nFinka/Dom wiejski na sprzedaż w L'Aldea, Tarragona\nPrzestronny, dobrze zaprezentowany dworek położony w niewielkiej odległości od nadmorskiej miejscowości L 'Ampolla. Dom jest parterowy o łącznej powierzchni 130 m2. Z przodu domu znajduje się otwarta weranda...\n„Finca rústica de 3.658m2 con una plantación de olivos en plena producción, dispone de una construcción de 65m2 distribuidos en un salón comedor con cocina abierta al salón, una habitación doble y un baño...\nRustykalna ziemia z uprawą oliwek, chleba świętojańskiego i drzew migdałowych o powierzchni 3,28 ha, całkowicie płaska w produkcji. Na działce znajduje się dom wiejski 100m2 rozłożony na dwóch kondygnacjach...\nPięknie utrzymany wiejski domek położony w bardzo spokojnej okolicy, bez bezpośrednich sąsiadów, ale wciąż tylko 10 minut do wioski i 20 minut do wybrzeża (samochodem). Główne wejście do recepcji i drzwi do:...


Bella Aurora Splendor Krem | DOUGLAS\nHomepageTwarzPielęgnacja twarzyKremy do twarzyBella Aurora Splendor Krem\nWłaściwościanti-aging, wygładzający, ochrona UVA-UVB, zwężający pory, regenerujący, pielęgnujący, zapobiega przebarwieniom, odbudowujący, definiujący, nadający sprężystość\nSplendor10 jest kosmetykiem o działaniu przeciwstarzeniowym, który wykorzystuje epigenetykę. Działa na wszystkie 10 oznak starzenia skóry. Z izoflawonem sojowym genisteiną, wzmacniaczem kolagenu, który redukuje zmarszczki i linie mimiczne. Naciąga skórę, wzmacnia ją i unosi kontur twarzy. Zagęszcza strukturę skóry, wzmacnia elastyczność i jędrność.\nDziała bezpośrednio na ciemne plamy pigmentacyjne zawierające melaninę i lipofuscynę nie powodując przebarwień . Rozpromienia zmęczoną, sfatygowaną cerę.\nWyrównuje koloryt, redukuje niedoskonałości. Redukuje wielkość porów i wygładza skórę. Przyspiesza regenerację funkcji obronnej skóry i optymalizuje poziom nawilżenia.\nStymuluje odnowę dla gładszej i bardziej komfortowej skóry. Chroni przed promieniami UVA, UVB i promieniowaniem podczerwonym. Z filtrem SPF20.\nZ olejkiem kameliowym, sekretem piękna gejsz, cenionym za działanie regenerujące i odmładzające skórę.\nCodzienna pielęgnacja skóry dojrzałej, z oznakami starzenia. Dla osób powyżej 50 lat. Tekstura olejku w żelu, który rozpuszcza się w kontakcie ze skórą, zapewniając przyjemne i kojące uczucie.


[Region, Sosnowiec] „Podaruj tornister” – pod takim hasłem rozpoczęła się coroczna akcja Caritas Diecezji Sosnowieckiej, której partnerem w tym roku jest firma COVERT. Celem kampanii jest pozyskanie funduszy na zakup jak największej ilości plecaków, które będą przekazane dzieciom z ubogich rodzin. Akcja potrwa do końca sierpnia. – W zeszłym roku zebraliśmy 900 tornistrów dla dzieci z ubogich rodzin na kolejny rok szkolny. W tym roku planujemy pobić ten rekord. Dołącz do nas i pomóż nam zebrać 1000 tornistrów. Koszt jednego plecaka to tylko 20 złotych, a konkretna pomoc dla dziecka przez cały rok – apeluje ks. Tomasz Folga, dyrektor Caritas Diecezji Sosnowieckiej. Tornistry trafią do Parafialnych Zespołów Caritas, które prowadzić będą drugi etap akcji pod nazwą „Tornister Pełen Uśmiechów”. Polega ona za zbieraniu przyborów szkolnych i podręczników, które trafią do zakupionych tornistrów. Następnie, z pomocą pedagogów szkolnych, w pełni wyposażone tornistry trafią do najbardziej potrzebujących dzieci. – Zawartość tornistrow będzie dostosowana do wieku i potrzeb dziecka. Dziewczynki np. dostaną inne plecaki niż chłopcy, a ich zawartość będzie się różnić w zależności od wieku dziecka i stopnia edukacji. Inne przybory szkolne znajdą się w plecaku szóstoklasisty, inne w plecaku pierwszaka – wyjaśnia ks. Tomasz Folga. – Dzięki otwartym sercom i życzliwości ludzi, w 2015 roku akcja pozwoliła na uszczęśliwienie 900 ubogich dzieciaków z diecezji sosnowieckiej poprzez podarowanie im wyprawek z artykułami szkolnymi. Dzieci otrzymały plecaki, w których znalazły się m.in. zeszyty, bloki rysunkowe, kredki, flamastry, plastelina, długopisy, ołówki i przybory geometryczne – dodaje. Kampania „Podaruj tornister” wpisuje się w ogólnopolską kampanię „Tornister pełen Uśmiechów” organizowanej przez Caritas w całej Polsce. Już wkrótce szczegółowe informacje na www.podarujtornister.pl. Tam też znajdzie się licznik, dzięki któremu będzie wiadomo, na ile plecaków przekazano już fundusze. Akcję można również wspomóc wpłacając dowolną kwotę na konto Caritas Diecezji Sosnowieckiej: 25 2490 0005 0000 4520 4459 1536 z dopiskiem: Tornister. (s)\n[Sosnowiec, Czeladź] 671,70 zł i 553 kg karmy, a także koce, kołdry, materace, jak również plastikowe zakrętki udało się zebrać podczas organizowanej po raz piąty przez Filię nr 2 Miejskiej Biblioteki Publicznej w Czeladzi akcji „Pełna Miska dla Schroniska”. Do akcji przyłączył się również sklep Biedronka w Czeladzi-Piaskach przy ulicy Nowopogońskiej 228. Wszyscy, którzy tego dnia wsparli akcję zostali obdarowani niespodziankami przekazanymi przez partnerów akcji. Patronat nad piątą edycją akcji objął Starosta Powiatu Będzińskiego. W tym dniu dzieci mogły narysować swoje ulubione zwierzątko a dorośli mogli wziąć udział w konkursie. Były też atrakcje dla czworonożnych milusińskich oraz ich właścicieli. Dzięki wsparciu akcji przez Joannę Pawelec z salonu pielęgnacji Pluto Czeladź można było poddać usłudze pielęgnacyjnej swojego pupila oraz zasięgnąć porady z zakresu pielęgnacji zwierząt. Zaintersowanym Łukasz Gątkiewicz z przychodni weterynaryjnej Czeladzi-Piaski udzielał porad z zakresu profilaktyki oraz leczenia zwierząt. Ponadto instruktor Katarzyna Nowak wraz z grupą fitness ZUMBA Czeladź zaprezentowali taneczne umiejętności, które zainteresowały nie tylko osoby biorące udział w akcji. Akcję wsparł również Specjalny Ośrodek Szkolno-Wychowawczy w Będzinie wraz z psim nauczycielem, udzielając informacji dotyczących dogoterapi,i bardzo przydatnej w rehabilitacja dzieci chorych na autyzm. A to wszystko w zamian za datek wrzucony do puszki na bezdomne zwierzaki. Akcja odbyła się dzięki zaangażowaniu wielu osób: darczyńców, jak również wolontariuszy Stowarzyszenia Nadzieja na Dom, którym towarzyszyły psy z sosnowieckiego schroniska w Milowicach, a przede wszystkim dzięki ludziom, którzy zechcieli pomóc z dobrego serca. Koordynatorem akcji była MBP Filia nr 2 w Czeladzi oraz, jak zawsze niezawodna, dyrektor Bożna Podgórska. Ireneusz Kwiatek


Strona:Pamiętniki lekarzy (1939).djvu/128 - Wikiźródła, wolna biblioteka\nStrona:Pamiętniki lekarzy (1939).djvu/128\n— A więc rak — myślę sobie — choć minęło już tyle czasu od całkowitego wycięcia piersi, nie chce puścić swojej ofiary. Teraz znów przerzut rakowy na prawą pierś.\nOczywiście nie mówię tego chorej i nawet uśmiecham się do niej łagodnie i beztrosko.\n— Pani to nie bardzo nadaje się do leczenia w moim gabinecie — mówię. — Powinna pani iść do szpitala.\nW dalszym ciągu rozmowy kładę nacisk na to, że chora mieszka tak zupełnie bez opieki. Broń Boże, nie daję jej do zrozumienia, iż jako internistka jestem zupełnie bezsilna i że tylko chirurg, radiolog, roentgenolog mogą jej coś naprawdę pomóc. Chora zwlekała z decyzją. Zawsze była czarująca i przez dłuższy czas grzecznie, lecz stanowczo opierała się przed kuracją w szpitalu.\n— Choć to tak trudno wdrapać się na piąte piętro z powrotem, — mówiła — to jednak wolę panią sama odwiedzać. Pani zapewne i tak ma dość chorych na mieście, więc nie chcę panią doktór wzywać do siebie.\nO gdyby ją słyszały „wytworne“, „wpływowe“ i „piękne“ pacjentki, wzywające mnie osobiście do siebie pod groźbą „grandy“, „skargi“ i „pretekółu“, „mdlejące“ w brudnych łóżkach!\nObjaśniłam pacjentkę, że moim obowiązkiem jest odwiedzanie obłożnie chorych i że ją odwiedzę nawet bez obowiązku, tylko aby mnie zawezwała zawsze, gdy się tylko gorzej będzie czuła. Nie ustawałam również w namawianiu chorej, aby poszła do szpitala. Pacjentka miała różne znajomości i dzięki poparciu dostała się pod opiekę jednego z profesorów uniwersytetu, do kliniki uniwersyteckiej, gdzie rozpoczęła kurację na koszt Ubezpieczalni Społecznej. Zastosowano niezwykle dużą ilość naświetlań roentgenowskich, gdyż w stosunkowo krótkim czasie chora otrzymała 40 zabiegów. Jednak na klinice dłużej leżeć nie mogła, gdyż bardzo źle czuła się nerwowo, a stan jej nie tylko, że się nie poprawiał ale przeciwnie, choroba rozwijała się coraz bardziej. Odwieziono więc chorą do domu. I tu dopiero zaczęła się jej martyrologia. Była już właściwie skazana na śmierć. Jakże ten nieubłagany wyrok śmierci kontrastował z jej wyglądem! Pacjentka była stale bardzo elegancka, nadzwyczaj umiejętnie malowała swoje policzki. Opowiadała mi, jak lekarze w szpitalu, patrząc na jej rumieńce, nie wierzyli, że jest ona tak ciężko chora. Świadczyło to wszystko, iż chora, nawet w tym maleńkim sektorze życia jaki jej pozostał, nie chciała dać się zepchnąć na dno, i walczyła o swą piękność do ostatka. Jakżeż to było tragiczne, gdyż kobieta ta, jak mi się wydaje nie miała w swoim życiu innego celu, ponad samobytowanie w doskonałości duchowej i cielesnej. Była samotna, niezamężna i od rodziny dalszej stroniła. Leżała więc sama, w swoim kawalerskim pokoiku, na piątym piętrze. Bóle mięśniowe, tak zresztą charakterystyczne dla schorzeń rakowych, brała stale za reumatyzm. Musiałam poza zwykle stosowanymi w tych wypadkach lekarstwami, dawać jej nacierania, w które wierzyła. Chcąc jej dać jak najwięcej z\nTę stronę ostatnio edytowano 11 lis 2017, 13:02.


Emin Pasza - nyski bohater Afryki - National Geographic\nEmin Pasza: niemiecki odkrywca, który pochodził z Nysy\nKazimierz Staszków, nyski regionalista, przewodniczący Komisji Kultury i Kultury Fizycznej Rady Miasta Nysy, członek zespołu badającego życie Emina Paszy. Losy niemieckiego odkrywcy odtwarza od wielu lat. Zajmuje się także zbieraniem nyskich legend i podań.\nRozmawiał Adam Robiński\nChoć co najmniej w kilku afrykańskich krajach Emin Pasza ma status bohatera narodowego, tu, skąd pochodzi, wie o nim niewielu. Kim był?\nKazimierz Staszków: W encyklopedycznym skrócie - urodzonym w Opolu, wychowanym w Nysie XIX-wiecznym lekarzem i podróżnikiem, za sprawą którego z mapy Afryki zniknęło co najmniej kilka białych plam. Ale ta postać to coś więcej niż jeszcze jeden kolonizator. Jego losy owiane są kilkoma tajemnicami i przywodzą na myśl awanturnika podobnego do Maurycego Beniowskiego. Urodził się 28 marca 1840 roku w rodzinie żydowskiej, w rodzinie finansisty. Nie do końca wiemy, czym zajmował się jego ojciec Louis, był bankierem czy lichwiarzem. Pewne jest natomiast, że dwa lata po przeprowadzce do Nysy zmarł. Matka wyszła ponownie za mąż, tym razem za ewangelika, nyskiego kupca. W związku z tym na chrzcie ewangelickim chłopak otrzymał imiona Eduard Karol Oskar Teodor. Stąd znany nam jest nie jako Izaak, Icek, a właśnie jako Eduard Schnitzer. To też pozwoliło mu w ramach wyjątku pójść do katolickiego gimnazjum, dzisiejszego Carolinum. W chwili ewangelickiego chrztu Eduard miał pięć lat.\nCo wiemy o jego dzieciństwie?\nJuż jako młody chłopak interesował się nauką, głównie naukami przyrodniczymi. Wykazywał się też wyjątkowymi zdolnościami lingwistycznymi. Nyskie gimnazjum ukończył z wyróżnieniem. W Nysie niestety nigdy nie było uniwersytetu, choć mało brakowało i wtedy pewnie Schnitzer zostałby tu dłużej. Biskup wrocławski Karol Habsburg w 1622 roku sprowadził do Nysy jezuitów, by założyli oni gimnazjum, które w przyszłości przekształci się w uniwersytet. Pierwszym rektorem, który dostał to zadanie był Christoph Scheiner, światowej sławy uczony, matematyk i astronom, twórca helioskopu, odkrywca plam na Słońcu. Zaraz po jego powołaniu rozpoczęła się jednak wojna trzydziestoletnia, która dotkliwie zniszczyła miasto i te szlachetne zamiary Habsburga przepadły. Eduard Schnitzer musiał więc szukać studiów dalej - we Wrocławiu, Berlinie i Królewcu. Praktykę lekarską zaczął jeszcze w trakcie nauki, nie mając dyplomu doktora medycyny. Może zmusiła go do tego trudna sytuacja finansowa, może nie był ulubieńcem ojczyma? Tak czy inaczej, zaczął praktykować i został na tym przyłapany.\nCzy dlatego nie został potem zwykłym europejskim lekarzem?\nPrawdopodobnie tak. Po tej wpadce był w Królestwie Pruskim - bo w jego granicach znajdowały się wówczas ziemie, o których mówimy - na cenzurowanym. Żeby leczyć, musiał wyjechać. Początkowo myślał o Ameryce Południowej, jednak w 1864 roku trafił do Imperium Osmańskiego, do miasta Antivari - Bar - na terenie dzisiejszej Czarnogóry. Jako lekarz wojskowy przez dziesięć lat pozostawał tam w służbie osmańskiej. Najwyraźniej tamtejsi wojskowi nie pytali o dyplom akademii medycznej. Zresztą nie oszukujmy się, jeszcze latach 60. XX wieku połowa lekarzy w Polsce była felczerami, pewnie Schnitzer nie był więc na Wschodzie wyjątkiem. Prowadził portową kwarantannę, po czym dołączył do gubernatora północnej Albanii Ismaila Hakki Paszy, z którym podróżował po Imperium Osmańskim. Był m.in. w Syrii, Palestynie, Trapezuncie nad Morzem Czarnym. Wtedy po raz kolejny zmienił wyznanie i przyjął islam, a wraz z nim kolejne nowe imię - na Mehmed.\nŻyd, który stał się protestantem, który przeszedł na islam?\nDwa razy wyparł się religii, jednak chyba żadnej z nich nie traktował do końca serio. Zapytany przez siostrę, jak może zmieniać wyznanie niczym rękawiczki, odparł wyjątkowo dyplomatycznie, że "Bóg jest przecież tylko jeden". Poza tym był naukowcem, możemy zakładać, że jako muzułmamin miał po prostu łatwiejsze życie na Wschodzie i w Afryce. Do tej ostatniej trafił w 1875 roku. Początkowo pracował jako lekarz w Chartum w brytyjskim Egipcie. Potem przeniósł się do Lado w sudańskiej prowincji Ekwatoria. Tam zaczęła się jego prawdziwa kariera. Najpierw został zwykłym lekarzem, potem naczelnym lekarzem prowincji, wreszcie w 1878 roku gubernatorem. Od tamtej pory posługiwał się imieniem i tytułem, z których znamy go dziś - Emin Pasza.\nJak to możliwe, że niemiecki lekarz bez prawa do wykonywania zawodu w Europie, w Afryce staje się gubernatorem egipskiej prowincji w czasach, gdy dużo do powiedzenia mieli tam Brytyjczycy?\nPrzed Schnitzerem Ekwatorią rządził Gordon Pasza, Charles Gordon, wielka postać brytyjskiego kolonializmu. Szybko poznał się na talentach nysanina i gdy sam został mianowany na generała gubernatora całego Sudanu, wyznaczył Schnitzera na swojego następcę. Zwróćmy uwagę, że ten już od kilkunastu lat był poza Europą, poza Królestwem Pruskim. I to nie z własnej woli! Nie traktujmy go więc jako Niemca czy Prusaka, który nam się kojarzy z wojskiem, z porządkiem, z Bismarckiem. To była postać, która większość życia spędziła w Oriencie. On i Gordon musieli się doskonale rozumieć. Emin postawił w Ekwatorii szpital, zaludnił go lekarzami z Europy, w oczach tubylców czynił cuda. Jako przybyły z Europy lekarz musiał dysponować sporymi zapasami chininy, a to był lek, który padających jak muchy mieszkańców prowincji stawiał na nogi.\nJeszcze większy szacunek musiał zyskać, gdy ożenił się z lokalną kobietą, Abisynką z plemienia Gala. Jako podróżnik i żółnierz wcześniej nie miał na to czasu. Dopiero w Egipcie ustatkował się, choć jego żona szybko zmarła, a zaraz po niej dwuletni syn. Została mu córka Ferida, którą, gdy tylko pojawiło się zagrożenie wojną, wysłał do Nysy, do swojej siostry. Nie mamy pewności, czy tam dotarła. Spotkałem się z informacjami, że na krótko była w Berlinie. Nie wyobrażam sobie, by w tamtych czasach ciemnoskóra dziewczyna nie budziła tu sensacji, a przecież była zapewne co najmniej śniada.\nGdy Emin został gubernatorem, Ekwatoria była jedną z biedniejszych prowincji. Szybko wyprowadził ją jednak na prostą, głównie za sprawą handlu kawą i bawełną. Ile prawdy w tym, że Emin handlował też kością słoniową?\nPewnie tyle, ile w tym, że był niemieckim szpiegiem, a w jego działaniach chodziło wyłącznie o zdobywanie informacji i terenów pod przyszłe niemieckie kolonie. A z takimi informacjami też się zetknąłem. Czy handlował kością? Trudno mi sobie wyobrazić, że człowiek, który buduje szpital i leczy miejscową ludność, para się takimi rzeczami. Ale nie zapominajmy też, że na handel kością słoniową nie możemy patrzeć z dzisiejszej perspektywy. To były zupełnie inne czasy. I o ile o kości w jego Ekwatorii wiemy niewiele, o tyle mamy dużo informacji o jego stosunku do handlu niewolnikami, który był w ówczesnej Afryce powszechnym procederem. Emin Pasza był wielkim przeciwnikiem niewolnictwa, jego wojska atakowały kolumny tureckich handlarzy niewolnikami. To bardzo postępowe jak na tamtą epokę poglądy. Myślę, że mogły w dużej mierze wynikać z jego pochodzenia. Schnitzer widział, że tubylcza ludność jest traktowana jak zwierzęta, którymi można handlować, łapać ma wolności i sprzedawać do niewoli. W drugiej połowie XIX handel niewolnikami do Ameryki Północnej powoli ustawał, ale był wciąż silny wewnątrz kontynentu. Jego stanowisko w tym względzie było dość osobnione w Afryce, szczególnie biorąc pod uwagę fakt, że mówimy o gubernatorze całej prowincji.\nWielu ceni go jednak głównie za działalność naukową w Afryce.\nMnie też to w nim najbardziej interesuje. Od samego początku swojego pobytu na kontynencie Emin każdą wolną chwilę poświęcał na podróże. Geografia, przyroda i geologia były jego głównymi obszarami zainteresowań. Badania obejmowały tereny działu wodnego Nilu i Konga. Wyprawiał się nad jeziora Wiktorii i Alberta, odkrył rzekę Semliki. To były jeszcze dla Europejczyków tereny niezbadane. Jego ekspedycje przyciągały zresztą całe rzesze podobnych mu odkrywców - w Afryce roiło się wówczas od ludzi o zbieżnych zainteresowaniach. Można powiedzieć, że sława Emina go wyprzedzała. Wyniki swoich badań wysyłał na bieżąco do Europy, do najważniejszych ośrodków naukowych i muzeów, najpierw do Londynu, potem do Berlina. I one były na bieżąco drukowane. W archiwach Muzeum Historii Naturalnej w Londynie znajdują się m.in. listy Emina, a w nich szczegółowe informacje o okazach, które przysyłał z Egiptu: motyle, chrząszcze, ptaki, a nawet szkielety dwóch pigmejów. Oprócz okazów, słał też desperackie prośby o pomoce naukowe. Pudełka, szpilki, butelki z korkowymi zatyczkami, naftalina - wszystkiego tego brakowało w spartańskich warunkach panujących w Afryce Środkowej. Podobnie książek, niezbędnych do pracy naukowca.\nCo stało się z Eminem Paszą w 1881 roku po wybuchu powstania mahdystów w Sudanie przeciwko Brytyjczykom i Egipcjanom?\nEkwatoria, jako jedyna prowincja, nie została przez powstańców podbita. W dużej mierze wynikało to pewnie z jej położenia - była to najbardziej południowa część Sudanu. Z Omdurmanu, głównego ośrodka sił rebeliantów, patrzono raczej na północ, w stronę Egiptu, a nie na południe. Ale nie możemy niedocenić zdolności wojskowych Emina. Chcę wierzyć, że w dużej mierze wiązały się one z Nysą, w której pobierał wykształcenie. Możemy mówić o ówczesnej Nysie jako o mieście wojskowym. Król pruski Fryderyk II Wielki zamienił ją w potężną twierdzę, która jako jedyna oparła się wojskom napoleońskim. Nie została zdobyta, a po 114 dniach oblężenia po prostu skapitulowała. Emin Pasza nie musiał kapitulować. Dysponował armią. Spotkałem się także z informacjami, że miał pod sobą flotę parowców. Prowadził walki z mahdystami, którzy w praktyce odcięli Ekwatorię od dostaw z północy. I tu rozpoczyna się ogólnie znany epizod z życia Emina - misja ratunkowa, którą belgijski król Leopold II powierzył Henry'emu Mortonowi Stanley'owi, brytyjskiemu dziennikarzowi, który kilkanaście lat wcześniej odnalazł w Afryce doktora Davida Livingstone'a. Wyprawie Stanleya przyglądała się cała Europa. Sęk w tym, że Emin Pasza wcale nie chciał być ratowany czy wracać do Europy.\nMówi się, że tez epizod mógł posłużyć Josephowi Conradowi przy tworzeniu postaci Kurtza z "Jądra Ciemności".\nPewna zbieżność obu historii jest, ale obie postacie miały chyba jednak zupełnie inne charaktery. Emin był naukowcem, światłym, otwartym na obcych człowiekiem. Szaleńcowi Kurtzowi do niego daleko, choć faktycznie w obu misjach ratunkowych można dostrzec podobieństwo. Jeśli jednak mówimy o literaturze, nie możemy nie wspomnieć o sienkiewiczowskiej "W pustyni i w puszczy", w której to powieści pojawia się o nim wzmianka. To kolejny dowód na to, że jego sława szybko dotarła do Europy.\nOstatnio Polska usłyszała o Eminie za sprawą pewnego listu z Ugandy. O co chodziło?\nJesienią 2011roku do nyskiego magistratu trafił list Omukamy Solomona Iguru I, króla Bunyoro-Kitata, jednego z siedmiu królestw Ugandy. Prosił on władze Nysy o wszelkie możliwe informacje o Eminie, bliskim przyjacielu jednego ze swoich przodków, a równocześnie narodowym bohaterze Ugandy. Wszedłem w skład zespołu badawczego, który burmistrz Nysy powołała, razem z naukowcami z Państwowej Wyższej Szkoły Zawodowej w Nysie. Choć hasło król ugandyjskiego królestwa brzmi dość egzotycznie, to jednak trzeba powiedzieć, że jest to polityk pełną gębą, wykształcony w Harvardzie prawnik, wielkiej klasy dyplomata. Nasza odpowiedź musiała być więc poważna, chociaż i tak nie obyło się bez małego skandalu dyplomatycznego. Jeden z urzędników magistratu palnął gafę w rozmowie z dziennikarzami i w świat poszła kłamliwa, nieszczęsna informacja, jakoby Emin miał być z królem spokrewniony. Te bzdury cytował potem m.in. brytyjski "Telegraph", co się stronie ugandyjskiej - delikatnie mówiąc - nie spodobało. Tak czy inaczej, wysłaliśmy do Ugandy dokumenty o Eminie, jakie udało nam się zebrać. W większości przypadków były to informacje z Hildesheim w Dolnej Saksonii, w którym mieszkają wysiedleni stąd przedwojenni mieszkańcy. Mają tam Muzeum Ziemi Nyskiej, a w nim mnóstwo dokumentów, które stąd wywieziono. Nyskie archiwa zostały zniszczone w czasie powodzi. Dlatego chcielibyśmy uzyskać z Ugandy informacje o Eminie, jakie im się udało zebrać. Ale pamiętajmy, że w Afryce archiwa w europejskim tego słowa znaczeniu nie istniały. Pamięć historyczna opiera się na tradycji słowa mówionego. Jak w tym wszystkim odnaleźć wiarygodne informacje o epizodach z jego życia, o których wiemy mniej? Trudno mi się pogodzić z tym, że tak wspaniała osoba popada w zapomnienie. Z Nysy pochodzi zresztą więcej znanych osób. Bernhard Grzimek, jeden z najwybitniejszych zoologów i weterynarzy świata, nysanin, jest współtwórcą najsłynniejszego parku narodowego na świecie - Serengeti. Stąd pochodzi też laureat nagrody Nobla z dziedziny medycyny, Konrad Emil Bloch. Proszę zauważyć, że Emin Pasza jest ich wypadkową, a wyprzedził ich o cały wiek.\nKazimierz Staszków - wydawca, fotografik, popularyzator i znawca ziemi nyskiej, autor kilku książek na temat Nysy i jej historii.\nhistoria afryka nysa wywiady\nŚwięte kamienie: pogański kult, który zaadoptowało chrześcijaństwo Poprzedni artykuł\nCyklopi istnieli? To raczej efekt pomyłki. Wielkiej jak słoń Następny artykuł


Dofinansowanie do biologicznych środków ochrony? - Ochrona roślin\nIch zdaniem mogą one stać się pomocne przy tworzeniu interwencji (działań) w ramach Planu oraz określeniu zakresu dofinansowania dla stosowania metod biologicznych w ogrodnictwie oraz wsparcia dla rozwiązań cyfrowych. Plan Strategiczny Wspólnej Polityki Rolnej będzie obowiązywać po 2022 r. i jest jednym z narzędzi wspierających działania na rzecz rolnictwa zrównoważonego w Polsce.\n- Mając na uwadze ambitne cele strategii dotyczące obniżenia stosowania chemicznych środków ochrony roślin, niezbędnym działaniem jest wspieranie stosowania niechemicznych, w tym biologicznych metod ochrony roślin, jak również wspieranie rozwiązań cyfrowych. Wsparcie w tym zakresie zdecydowanie przyczyni się do osiągnięcia ambitnych celów ww. strategii, natomiast ważna jest zachęta finansowa, aby stosowanie biologicznych środków było bardziej opłacalne. Szczególnie ogrodnictwo wymaga aktualnie wielu zabiegów chemicznych. Niezmiernie potrzebne jest wsparcie dla biologicznych środków ochrony roślin dla producentów owoców i warzyw, aby upowszechnić ich stosowanie, gdyż obecnie zainteresowanie nimi jest niewielkie, ze względu na częstą słabszą skuteczność tych środków niż chemiczne alternatywy – podaje Stowarzysznie.\nJak dodano, dla celów 6 i 9 (załącznik 5 do Planu) jako najważniejszą potrzebę wskazano: Zrównoważone stosowanie środków ochrony roślin i nawozów, co stanowi bardzo ważny element rolnictwa zrównoważonego. Niemniej jednak, w Planie brak jest odpowiedniego wsparcia finansowego dla tej potrzeby, stąd np. wskazane jest dodanie biologicznych środków ochrony roślin w ogrodnictwie, czy dodanie rozwiązań cyfrowych. Stosunkowo niewielkie zainteresowanie rolników produkcją w ramach systemu IP sprawia, że silne wsparcie dla środków biologicznych pozostaje niezbędne do upowszechnienia zrównoważonego stosowania środków ochrony roślin w Polsce.\n- Rozwiązania cyfrowe stanowią rekomendowany ekoschemat dla państw członkowskich przez Komisję Europejską. Maszyny precyzyjne (np. kombajny, opryskiwacze, rozsiewacze nawozów), systemy GPS oraz oprogramowania cyfrowe, szczególnie te umożliwiające tworzenie map aplikacyjnych na podstawie map biomasy w celu zmiennego nawożenia lub stosowania środków ochrony roślin, są skutecznym i kluczowym rozwiązaniem dla priorytetowej potrzeby celów nr 6 i 9. Bez większego dostępu do maszyn precyzyjnych i systemów GPS polskie rolnictwo nigdy nie wykorzysta potencjału rolnictwa cyfrowego dla zrównoważonego stosowania środków ochrony roślin i nawozów. Same szkolenia nt. cyfryzacji nie pomogą, jeśli rolnicy nie będą posiadali narzędzi (szczególnie maszyn precyzyjnych i systemów GPS) do wdrażania tych innowacji w swoich gospodarstwach – wymienił „ASAP”.\nPowyższe rozwiązania pozwalają ich zdaniem na precyzyjne stosowanie nawozów, środków ochrony roślin i nasion, co ogranicza ich ślad środowiskowo-klimatyczny. Ważny aspektem jest również możliwość analizy decyzji agronomicznych opartej na danych, co zwiększa prawdopodobieństwo zwiększenia świadomości wśród rolników, że zrównoważone praktyki rolnicze opłacają się też ekonomicznie.\n„ASAP” zwrócił również uwagę, że w projekcie Planu brakuje nawiązania do rolnictwa zrównoważonego, które budzi coraz większe zainteresowanie wśród rolników w Polsce i jest już rozpoznawane przez konsumentów w Polsce. Dlatego zaproponowana została zmiana polegająca na doprecyzowaniu znaczenia „rolnictwa zrównoważonego”, ujednoliceniu nazewnictwa i zmianie nazwy ekoschematu: „Praktyki korzystne dla środowiska i klimatu” na: „Praktyki rolnictwa zrównoważonego”. Ponadto zaproponowano aby opis kryteriów wyboru dla interwencji: „Tworzenie i rozwój grup producentów rolnych i organizacji producentów”, rozszerzono o międzynarodowe systemy jakości, np. certyfikaty zrównoważonego rozwoju zatwierdzone przez Komisję Europejską (np. KZR INiG, ISCC, REDcert i inne).\n- Jak pokazują badania konsumenckie w Polsce, osoby niezwiązane z rolnictwem kojarzą termin „rolnictwo zrównoważone”, stąd użycie go w nazwie ekoschematu przełoży się również na szansę zwiększenia społecznej akceptacji rolnictwa. Ponadto, konsumenci w Polsce chcą przede wszystkim żywności wysokiej jakości, niekonieczne ekologicznej. Upowszechnienie żywności z upraw zrównoważonych przyczyni się do realizacji ambitnych celów strategii „Od pola do stołu” dot. zapewnienia bezpieczeństwa żywnościowego oraz jakości wytwarzanej żywności, jak również celu 9 WPR dot. poprawy reakcji rolnictwa UE na potrzeby społeczne dotyczące żywności i zdrowia, w tym bezpiecznej, bogatej w składniki odżywcze i zrównoważonej żywności, zapobiegania marnotrawieniu żywności, jak również dobrostanu zwierząt – podano.\nIch zdaniem, rolnictwo zrównoważone można potwierdzić ww. certyfikatami zrównoważonego rozwoju. Certyfikaty nie są jednak warunkiem koniecznym do prowadzenia praktyk rolnictwa zrównoważonego w gospodarstwie.\nChemia wschodnia 2021-02-08 21:18:09\nW krajach zachodnich też dopłacają. Niektóre są skuteczne i baaardzo drogie . Tylko jak rozróżnić te dobre.\nLuk 2021-02-08 12:34:51\nMiałem próby z tymi środkami. Absolutnie nic nie warte. W roku gdy nie ma presji, wystarczy. Natomiast gdy jest presja, tylko i wyłącznie standardowe środki są skuteczne\nKacper 2021-02-08 17:24:32\nJaki stosowałeś - w kukurydzy może? Masz opinie o ostriniaStop może, bo Lewandowski wszedł we współprace z tą firmą, więc pewno rolnicy-miłościcy futbolu dostaną właśnie ten środek pod logiem nowej firmy Roberta. Ciekawe jak on działa w lata z dfużą ilością omacnicy, bo ostatnio jej mniej było.\nUżytkownik 2021-02-08 22:16:18\nDziałał tyle że nic\npatopostep 2021-02-08 09:59:32\nmuuuuuuuusimy kokokokokonieczne nieeeeeeeezbedne itp itd


Każdy z nas chyba zna popularny program telewizyjny, do którego można się zgłosić, gdy się ma niezły bałagan w domu, życiu i nie potrafi się tego bałaganu opanować. Powstało też na ten temat wiele książek prawiących o tym, jakich środków używać, najlepiej naturalnych, własnej roboty, bo to teraz takie mainstreamowe (odsyłam, mało ambitnie, do Wikipedii, w miarę przystępnie, na chłopski rozum wyjaśnia owe słówko/zjawisko), aby jak najskuteczniej wyczyścić okna, sprać plamę po czerwonym winie z białej koszuli, czy którą ręką lepiej trzepać dywany. Pewnie się zastanawiacie, co ma Bóg do sprzątania i dlaczego piszę na swoim blogu artykuł o Poradniku Perfekcyjnej Pani Domu.\nMyśl do napisania tego artykułu naszła mnie w minionym tygodniu, kiedy to dzień wolny od zajęć na uczelni poświęciłam na generalne porządki w moim studenckim mieszkaniu. Żadna ze mnie pani domu, a już tym bardziej perfekcyjna, ale budząca się do życia natura, wiosna, słoneczna pogoda i ciepłe powietrze za oknem skłoniły mnie do poczynienia kroków w celu odgruzowania swojego pokoju i wpuszczenia do niego (i kilku innych pomieszczeń w mieszkaniu) kilku promieni słońca więcej (przez okna codziennie rano widziałam mgłę ;-) ). Nadal jednak nie ma to nic wspólnego z Bogiem, ani Wielkim Postem, chyba, że zaliczymy generalne porządki do sprzątania przedświątecznego, ale przecież do Wielkiej Nocy jeszcze sporo czasu.\nA jednak. W ferworze walki z zabrudzonymi oknami stwierdziłam, że właściwie dlaczego co roku tłumaczymy się tym, że nie mamy czasu na branie udziału w liturgiach Wielkiego Tygodnia, czy chociażby Triduum Paschalnego? Dlaczego w Wielki Piątek, miast rozważać śmierć i mękę Pana Jezusa, stoję z mopem w przedpokoju i wycieram podłogi? Czy nie było na to czasu wcześniej?\nW programie o perfekcyjnym prowadzeniu domu chodzi głównie o to, by jego uczestnicy poukładali przede wszystkim swoje życie. Gdy w naszej psychice i życiu wszystko jest na swoim miejscu, wtedy przedmioty w naszym domu i szeroko pojmowany porządek, też będą na swoim miejscu. Wielki Post można w pewien sposób przyrównać do takiego właśnie programu. Herezja? A czym innym jest spowiedź święta, jak nie praniem naszych brudów? Wybielaniem zszarzałych i poplamionych dusz? Wielki Post to trochę przedłużona spowiedź. Niewątpliwie jest to dla nas czas nawrócenia. Dobrze, jeśli kończy się, przed wydarzeniami Wielkiej Nocy, faktycznie w konfesjonale, w sakramencie pokuty i pojednania. Ale Pan Bóg wcale nie chce byśmy przez świadome rozważanie Wielkiego Postu stali się perfekcyjni. Pan Bóg chce, abyśmy pozwolili poukładać swoje życie. W sakramencie spowiedzi spotykamy się z Miłosiernym Bogiem. Tylko On ma moc czyszczenia naszych dusz. Tylko On może wlać w nasze nowe, "wyprane' dusze Miłość, prawdziwą, Bożą, czystą i nieograniczoną Miłość. Właśnie dla tej Miłości warto i trzeba pozwolić Bogu wybielić nasze życie.\nZnamy chyba wszyscy powiedzenie, iż jeśli Bóg jest na pierwszym miejscu, to wszystko jest na swoim właściwym miejscu. Do tego właśnie usposabia nas Wielki Post. Musimy pozwolić Bogu być Perfekcyjnym Panem Domu. I wcale nie chodzi tu o nasze fizyczne domy, jako budynki, w których mieszkamy. Chodzi tu o domy naszych serc, domy, w których Chrystus chce mieszkać i chce w nich perfekcyjne panować. Jeśli pozwolisz Bogu być Perfekcyjnym Panem w Jego domu, którym jest Twoje serce, wierz mi, sukces murowany. Wtedy już nie będziesz szukał wymówek, aby nie iść do kościoła na liturgię Triduum Paschalnego, bo jeszcze nie posprzątane.\nJeśli pozwolisz Bogu perfekcyjnie panować w swoim życiu i perfekcyjnie te życie planować, znajdziesz czas na przedświąteczne porządki i modlitwę. Ale jedno jest pewne. W twoim domu i Twoim życiu nigdy nie będzie prawdziwego porządku, jeśli nie zaczniesz od wysprzątania swojej duszy. Oddaj swoją duszę do prania. Pójdź do spowiedzi. Zaangażuj się w swoje życie duchowe bardziej niż w życie materialne i wpuść Perfekcyjnego do swojego Domu.\nBóg Droga Krzyżowa grzech Jezus Chrystus Kościół krzyż pokuta sakrament pojednania spowiedź Via Dolorosa wiara Wielkanoc Wielki Czwartek Wielki Piątek Wielki Post Wielki Tydzień\nAnonimowy 17 kwietnia 2015 07:31\nDroga Angeliko, wolę jednak pozostać anonimowy, a Twoje porównanie w tym artykule robienia porządku w mieszkaniu do '' posprzątania '' swojej duszy jest genialne. Jestem ciekaw jakby w tej drugiej sytuacji wyglądał test białej rękawiczki? :) Angeliko mamy odmienny światopogląd, dla mnie dusza nie jest boską cząstką nas, nie jest czymś, co zostaje po nas, gdy umrzemy i odlatuje do nieba, dla mnie dusza to po prostu nasze wewnętrzne myśli i rozważania, nasze wspomnienia, uczucia, to co czyni nas ludźmi, abstrakcyjne myślenie, czyli w skrócie mózg i kora mózgowa i umiera to razem z nami. Muszę Ci się przyznać, że moja dusza nie jest uporządkowana, muszę dużo rzeczy poukładać, zmieść w końcu te brudy, które gdzieś dawno się w niej zawieruszyły, dzięki Twojemu tekstowi dotarło to do mnie i dało kopa do działania i dziękuję Ci za to, chciałbym abyś napisała jak Ty postrzegasz duszę, może było to już w jakimś Twoim artykule, ale jeszcze wszystkich nie przeczytałem ... w sumie to dopiero drugi :) , ale postanowiłem, że codziennie będę czytał jeden i pod każdym zostawiał komentarz i swoje przemyślenia. Pozdrawiam\ndzieki-bogu 18 kwietnia 2015 14:49\nJestem zdumiona. Cieszę się, że moje teksty są na tyle uniwersalne, że trafiają także do niewierzących antyklerykałów ;) Szanuję Twoją wolę pozostania anonimowym, chociaż chętnie bym Cię poznała i chciałabym z Tobą porozmawiać. Dziękuję za życzliwe słowa. Zapraszam do siebie każdego dnia, choć może nie każdego dnia pojawiają się tu nowości. Bądź sobą, bo widzę, że dobry z Ciebie człowiek. Nie musisz wierzyć, że Bóg Cie kocha... On i tak robi swoje w Twoim życiu :) Serdecznie pozdrawiam!


Dzień Mamy i Taty u Smerfów | Przedszkole Niepubliczne WIKI\nDzień Mamy i Taty u Smerfów\n26 maja każda MAMA obchodzi swoje święto. To zawsze wyjątkowy dzień, w którym możemy powiedzieć naszym mamusiom, jak wiele dla nas znaczą i jak mocno je kochamy. We wtorek 31 maja 2016 r. Smerfy przygotowały specjalny program artystyczny, nie tylko dla mam, ale również dla swoich tatusiów. W tym roku przedszkolaki zaprezentowały w pierwszej części: „Przekomarzanki między chłopcami i dziewczynkami„, w którym to programie dzieci śpiewały i tańczyły, pokazując przy tym swoje zdolności teatralne a adrugiej części Smerfy zaśpiewały piosenki dla swoich rodziców.\nPo tak wspaniałych występach na twarzach rodziców zauważyć można było tylko jedno – wzruszenie i dumę ze swoich pociech. To niesamowity powód do radości, móc obserwować jak nasze Smerfy dorastają.\nDuma rozpiera nas od środka i to nie podlega żadnej dyskusji.\nDzień Mamy i Dzień Taty to święta, podczas których powinniśmy okazywać naszym rodzicom wyrazy miłości i szacunku w jakiś szczególny sposób, np. obsypując kwiatami, upominkami lub buziakami, które przecież nic nie kosztują. Przedszkolaki jako prezenty przygotowały podczas warsztatów dla Rodziców cudnie pachnące, kolorowe świeczki i tuż po uroczystości wręczyły swoim Rodzicom życząc wszystkiego, co najpiękniejsze 🙂\nBardzo serdecznie dziękuję Pani Dyrektor oraz wszystkim Rodzicom za obecność podczas uroczystości.\nSzczególne podziękowania pragnę skierować do Michaliny, która wykonała wspaniałą sesję zdjęciową naszym Smerfom oraz do Pani Beatki – mamy Michałka za wspaniałe zdjęcia oraz do Pani Beatki – mamy Julci za nagranie występu.\nzdjęcia od Pani Beatki:\nzdjęcia od p. Michaliny:\nTen wpis został opublikowany w Bez grupy dnia 5 czerwca 2016 , przez Olga Lesz.\n← Gimnastyka korekcyjna w maju Dzień Dziecka na sportowo →


czwartek 11-06-15, czytany: 13970 razy, autor: Rain Dog\nEliza Warsaw Shore / © KAPiF Internauci to eksperci od wszystkiego. Czego się "czepiają"? O, wszystkiego. Są tacy, którzy twierdzą, że Khloe Kardashian pije za dużo wody. Są tacy, dla których blogerki modowe są darmozjadami, które tylko jeżdżą i balują.\nZaczynamy smazing ☀Posted by Eliza Warsaw Shore - Ekipa z Warszawy on 10 czerwca 2015