Dariusz Głosek - profesjonalna fotografia ślubna - Katalog Stron - serwisu Gazeta.pl\nSzczegóły strony dariuszglosek.pl:\nTytuł: Dariusz Głosek - profesjonalna fotografia ślubna\nSłowa kluczowe: ślub, fotografia, fotografia artystyczna, fotografia ślubna, wesele, Fotograf, zdjęcia ślubne, zdjęcia, Ostrołęka, Ostroleka\nPodlinkuj stronę dariuszglosek.pl:\n257 54 77 763\nPersonalart.pl ° internetowa galeria sztuki »\nPortal personalart.pl jest polskim serwisem dla osób związanych z szeroko pojętym działaniem artystycznym, chcących zaprezentować swoją twórczość w sieci. Portal umożliwia umieszczanie prac lub ich reprodukcji w formie elektronicznej oraz ich prezentacji na stronach portalu. Prawo do rejestracji mają osoby fizyczne oraz prawne zarówno z Polski jak i zagranicy.\nUżytkownicy portalu tworzą swój profil w celu prezentacji własnego portfolio oraz nawiązywania kontaktów z innymi Użytkownikami poprzez, publikacje własnych prac ( w tym zdjęć ) wyrażanie własnych opinii i poglądów oraz wystawiania komentarzy.\nPortal personalart.pl internetowa galeria sztuki, umożliwia Użytkownikom zawieranie umów sprzedaży swoich prac na zasadach określonych w Regulaminie portalu i w tym celu udostępnia Użytkownikom odpowiednie narzędzia systemowe "Personal butik"\nFirma działa głównie w województwie kujawsko pomorskim, przede wszystkim Włocławek.Główne usługi to fotografia okolicznościowa m.ni.fotografia ślubna,weselna,sesje ślubne,fotografia studniówek,Komunii,Chrztu Świętego, różnych innych wydarzeń kulturalno naukowych.Oprócz fotografii także wideofilmowanie np.studniówki,Chrzty, Kominie i inne oraz wykonywanie wideoklipów z wesel.Bardzo atrakcyjne ceny.Obsługa wesela już od 800 zł.\nJesteśmy firmą, która zajmuje się tworzeniem profesjonalnych zdjęć z uroczystości na terenie całego kraju. W ramach naszej oferty zapewniamy wykonanie wyjątkowych zdjęć ze ślubów oraz uroczystości rodzinnych. Oferta zawiera w sobie wykonanie sesji plenerowych oraz rodzinnych. Zapewniamy kompleksowe usługi związane z przygotowaniem zdjęć z uroczystości ślubów oraz wesel. Zapraszamy do zapoznania się z naszą pełną ofertą oraz do współpracy z naszą firmą!\nWideofilmowanie i Fotografia Opole »\nZakład fotograficzny Fotografika w Opolu to ponad 50 lat doświadczania w profesjonalnych usługach fotograficznych. Na naszej stronie znajduję się oferta wykonania fotografii ślubnych oraz wideofilmowania na najwyższym poziomie. Oferujemy zdjęcia z uroczystości zaślubin, z przyjęcia weselnego oraz z przygotowań a także sesje plenerowe. Posiadamy w Opolu studio fotograficzne dlatego naszą ofertę uzupełniliśmy o zdjęcia do dokumentów, zdjęcia portretowe, okolicznościowe czy reportaże,retusz i korekta zdjęć.Więcej szczegółów można znaleźć na naszej stronie WWW. Serdecznie Zapraszamy !\nWhitedressphoto Zdjęcia Ślubne »\nNazywam się Marcin Pietrucha, zajmuję się głównie fotografią ślubną oraz tym co z nią związane, czyli samym reportażem z dnia ślubu, sesją plenerową, organizuję także sesje narzeczeńskie, wykonuje portrety.\nGłównie skupiam się na pracy w terenie, gdyż tylko tam czuję się wolny, siedzenie w domu, zostawiam sobie na czas obróbki zdjęć, na którą kładę bardzo duży nacisk i uważam, że jest nieodzownym elementem fotografii cyfrowej.\nMoja przygoda z fotografią zaczęła się jeszcze z aparatem analogowym, była to przygoda dosyć krótka, z której sam nie wiele pamiętam.\nW obecnej chwili, po przejściu z najmniejszych i bardzo amatorskich lustrzanek, przez te półprofesjonalne, dotarłem aż do profesjonalnego sprzętu marki Nikon, którym wykonuję swoje zdjęcia ślubne.\nDziałam głównie na terenie Śląska, a dokładniej Katowic, Mikołowa i Tychów, ale nie istnieją dla mnie ograniczenia, więc z chęcią przyjmę zlecenia z całej Polski, Europy i Świata!\nKrzysztof Karpinski fotografia »\nStrona poświęcona fotografii ślubnej oraz eventowej i biznesowej. Sesje plenerowe dostosowane do pomysłów klienta.\nFotografia jest moją pasją, dlatego robienie zdjęć i dzielenie się nimi z innymi daje mi dużo radości. Uważam, że wyjątkowe chwile warto utrwalać na fotografiach, tak aby zatrzymać je w pamięci jak najdłużej. Jeśli uwielbiasz fotografie i chcesz zatrzymać wspomnienia, zapraszam do zapoznania się z ofertą oraz do kontaktu ze mną.\nFotograf Łuków BMTECHNOLOGY »\nSpecjalizujemy się w fotograficznym reportażu ślubnym. Rejestrowanie otaczającego nas świata to piękne, ale i odpowiedzialne zajęcie. Do poprawnej rejestracji wydarzeń nie wystarczy dobry sprzęt czy też same umiejętności. Tylko spełnienie tych dwóch czynników na raz pozwoli osiągnąć zamierzony efekt.\nKilkuletnie doświadczenie w branży oraz bogate portfolio potwierdza naszą jakość. Umów się na spotkanie i sprawdź osobiście czy powyższe słowa mają pokrycie w rzeczywistości. Jest wielu kamerzystów jak i fotografów w Łukowie, Siedlcach i okolicy, należy jednak postawić sobie pytanie czy każdy z nich może zapewnić rejestrację na najwyższym poziomie? Nie daj się zwieść kilkuminutowym klipie reklamowym, zbadaj dogłębnie jakość proponowanych usług. Wejdź na bmtechnology.pl i zaoszczędź swój czas.


Multikolorowa bielizna: stroje kąpielowe, piżamy i szlafroki - sklep Ulubiona Bielizna\nPoczuj moc kolorów i daj się uwieść jej energetycznej sile! Bielizna multikolorowa to propozycja dla wszystkich przedstawicielek płci pięknej, którym znudziły się nudne i monochromatyczne zestawy w jednolitym kolorze. Z myślą o wszystkich fankach chcących przełamać utarte wzorce, oferujemy stroje kąpielowe dwuczęściowe, które zarówno na wakacjach, jak i basenie przyciągną uwagę niecodzienną stylistyką. Urzekające feerią kolorów, ale również idealnym dopasowaniem zaspokoją oczekiwania najbardziej wybrednych kobiet. Podkreślić należy również ich wysoką jakość. Wykonane bowiem z materiałów oddychających, szybkoschnących, które nie zmieniają kształtu podczas prania i codziennego użytkowania. Co więcej, wykazują się odpornością na działanie słońca, chloru i innych szkodliwych czynników.\nNasza bielizna multikolorowa to nie tylko kostiumy kąpielowe. To również piżamy damskie – niezastąpione podczas ciepłych, wakacyjnych nocy. Sprawdź nasze propozycje multikolorowej bielizny i wprowadź do swojej bieliźniarki powiew energetycznej świeżości.


Ponownie zasmakowali gry\nTomasz Ociepa / 2010-03-01\nRC Częstochowa uczestniczył w pierwszych tegorocznych zawodach, które zostały rozegrane w czeskiej Ostrawie. Poza zasięgiem rywali byli rugbiści RC Havirov, którzy nie stracili w turnieju nawet przyłożenia. Nasza drużyna zajęła po 4 porażkach i 1 remisie ostatnią, czwartą pozycję.\nPierwszą część turnieju seniorskiego rozegrano systemem każdy z każdym, meczami trwającymi po 12 minut. Po fazie zasadniczej turniej zakończył bezkonkurencyjny zespół z Havirova, w efekcie czego zdecydowano, iż pozostałe drużyny rozegrają między sobą po jeszcze jednym meczu. Reprezentanci RCC słabo radzili sobie w pierwszej fazie turnieju. Najbardziej skrajnym wyrazem bezradności była strata ostatniego z przyłożeń w meczu z Havirovem, kiedy kopniętej przez rywala "bezpańskiej piłki" nie potrafił przejąć żaden ze znajdujących się w pobliżu graczy z Częstochowy, a uczynił to zawodnik czeski i bez problemu uciekł naszym obrońcom. Lepiej gra wyglądała po kilkugodzinnej przerwie w turnieju. Wystarczyło to jednak tylko do uzyskania remisu z Biało - Czarnymi Nowy Sącz, choć w meczu tym piłkę na polu rywala przyłożył Michał Krzypkowski. Arbiter jednak tego nie dostrzegł, a gra potoczyła się dalej. Sędziowanie także w pozostałej części turnieju nie stało na najwyższym poziomie, jednak nie ma to wielkiego znaczenia, gdyż wynik w tym turnieju miał znaczenie drugorzędne, a celem było przede wszystkim spróbowanie swoich sił po dłuższej przerwie w rozgrywkach. Ciekawym doświadczeniem był także dla zawodników wyjątkowo utrudniający grę na jednej poowie boiska silny wiatr. Ze względu na formę turniejową, nie dokonywano w trakcie poszczególnych meczy zamiany stron boiska, toteż w każdym pojedynku jedna z drużyn miała zdecydowanie ułatwione zadanie.\nW grze częstochowian widoczne były efekty długiej zimowej przerwy, uniemożliwiającej treningi na murawie. W ostatnich dwóch meczach jaśniejszymi punktami zespołu byli trudny do powstrzymania na środku Maciej Gnych oraz wykonujący czarną robotę w obronie Piotr Kembłowski. Z dobrej strony zaprezentował się także deiutujący w barwach RCC Iain Alexander, któremu co naturalne brakuje jeszcze zgrania z zespołem, jednak już teraz udowodnił, że dysponuje dużym potencjałem. Teraz rugbiści wracają do treningów na bieżni i siłowni, a jeśli tylko pogoda będzie łaskawa, wkrótce wejdą na murawę.\n>>Komplet wyników turnieju.\nCzeska rozgrzewka przed ligą\nRugby na turnieju Racovia Cup\nWiosenne granie rozpocznie się w Ostravie


Netflix może zarobić 1 mld dolarów rocznie więcej dzięki reklamom | PurePC.pl\nNetflix może zarobić 1 mld dolarów rocznie więcej dzięki reklamom\nPiotr Piwowarczyk | 30-06-2019 16:00 |\nNetflix w ostatnich latach stał się swego rodzaju synonimem usług VOD. To niesamowicie popularna platforma do oglądania filmów i seriali, jednak sytuacja giganta wcale nie jest idealna - dość powiedzieć, że nie brakuje konkurencyjnych usług, takich jak chociażby HBO GO, to ponadto Netflix jest zadłużony na 10,3 mld dolarów. Jest to kwota niemała i co gorsza, ciągle się ona powiększa. Nie brakuje więc kolejnych pomysłów na to, by Netflix zaczął wychodzić coraz lepiej w kwestiach finansowych. W branży panuje przekonanie, że zamiast kolejnych podwyżek cen abonamentu lepszym rozwiązaniem mogłoby okazać się po prostu wprowadzenie reklam. Tyle tylko, że nie jest to takie proste, jak mogłoby się wydawać...\nŁatwo wyobrazić sobie sytuację, w której zapłacimy o wiele niższy abonament w zamian za obejrzenie kilku reklam przed seansem, jednak tylko 25% ankietowanych przyznaje, że byłoby skłonnych do wybrania tego typu oszczędności.\nJak wyliczyli analitycy z firmy Instinet, Netflix dzięki reklamom mógłby wygenerować ponad 1 mld dolarów przychodów rocznie. Jest to możliwe przy założeniu, że Netflix wprowadza reklamy na zasadzie free-to-consumer w 2020 roku, a w 2021 roku baza użytkowników serwisu byłaby większa o 25%. Co tu dużo mówić - 1 mld dolarów w skali roku to spora kwota, która z pewnością pomogłaby gigantowi pod względem finansowym. Wprowadzenie takiego rozwiązania w życie może jednak nie wchodzić w grę. W końcu Netflix słynie z tego, że nie oferuje na swojej platformie żadnych reklam i co więcej, szczyci się w tym przy każdej okazji. W przypadku ich zastosowania firma mogłaby ucierpieć wizerunkowo i wielu użytkowników mogłoby w ramach odwetu zrezygnować ze subskrypcji.\nZ drugiej strony nie sposób nie wspomnieć o korzyściach takiego rozwiązania - dodatkowe fundusze z pewnością mogłyby przełożyć na dodatkowe możliwości platformy, a być może i na bardziej opłacalną ofertę abonamentową dla zwykłych klientów. Łatwo wyobrazić sobie sytuację, w której zapłacimy o wiele niższy abonament w zamian za obejrzenie kilku reklam przed seansem, jednak tylko 25% ankietowanych przyznaje, że byłoby skłonnych do wybrania tego typu oszczędności, podczas gdy dla 16% odpowiadających byłby cios wymuszający rezygnację z Netflixa. Decyzja o wprowadzeniu reklam byłaby więc w każdym razie bardzo ryzykowna.


X-Force #62 - Avalon MarvelComics.pl\nAvalon » Serie komiksowe » X-Force » X-Force #62\n* Meltdown , Domino , Sunspot , Caliban , Shatterstar\n* Black King [Sebastian Hiram Shaw] , Clearcut , Mindmeld , Spiral\n* dr Graves\nMeltdown: "Oh, by the way we saw you daddy recently... he's coming for you"\nShinobi Shaw: "We'll meet again girl"\nW nieznanym miejscu naukowcy zamierzają przeprowadzić próbę na schwytanej Nga COy Manh. Zza krat jej brat Leon błaga aby zostawili ją w spokoju, lecz działający na polecenie Shinobiego Shaw dr Graves zamierza dopiąć swego i usunąć gen x z DNA Nga. Shinobi znajdujący się w towarzystwie swych ochroniarzy Clearcuta i Mindmeld, poleca kontynuować. Graves uruchamia maszynerią i ciało Nga przeszywa ból. Odczyty wskazują na niepowodzenie, a Shinobi przypomina Gravesowi iż nie znajduje się już w swym laboratorium w Genoshy. Poleca mu podwoić wysiłki, bowiem pragnie za pomocą maszyny zniszczyć pewnego mutanta. Swojego ojca Sebastiana, który powrócił do świata żywych. Nagle rozlega się alarm, gdyż ktoś wdarł się do kryjówki Shinobiego. Shaw poleca przygotować się na przyjęcie gości.\nX-Force wkraczają do bazy Shawa, a słuchając Susnpota mówiącego w Askani, Meltdown zastanawia się czy jest już ostatnią normalną osobą w zespole. Domino poleca jej być cicho, zaś Caliban wykrywa obecność jakiegoś mutanta, co cieszy Shatterstara, który w nowym ciele rwie się do walki. Drogę X-Force zastępują Clearcut i Mindmeld ze strażnikami i rozpoczyna się walka. Clearcut mierzy się na szable z Shattym, który cieszy się iż wreszcie udało mu się trafić na jakiegoś wojownika. Mindmeld używa swej mocy. Wyrywa umysły Domino i Meltdown z ich ciał umieszczając je w głowach Sunspota i Calibana. Strażnicy chwytają nieprzytomne kobiety, podczas gdy ich umysły, zdezorientowane wtłoczeniem w umysły Roberto i Calibana paraliżują ich działania. Tabitha/Sunspot pada, gdy Meltdown z przerażeniem widzi co Cable uczynił z umysłem Roberto aby uwolnić go od osobowości Reignfire'a. Caliban/Domino nie zamierza poddać się tak łatwo. Clearcut chwyta jednak jej ciało grożąc iż zada jej śmiertelną ranę. Widząc to Caliban/Domino powstrzymuje Shatterstara i decyduje iż powinni się poddać.\nX-Force zostają umieszczeni za kratami, gdzie dostrzegają uwięzione rodzeństwo Karmy. Tabitha widząc jak jej ciału naukowcy zaczynają dawać zastrzyki rzuca się Sunspotem na kraty chcąc uwolnić. Podczas gdy Domino wycisza umysł Calibana, Roberto uspokaja Meltdown. Zaczyna rozmawiać z Coy Manhami, mówiąc im że gdy był członkiem New Mutants, a oni zaginęli ich siostra Karma wyruszyła by ich odnaleźć [bardzo dawne dzieje - gdzieś tak w okolicach New Mutants #50]. Shinobi przerywa rozmowę, mówiąc iż Roberto powinien ze względu na pamięć swego ojca przyłączyć się do jego Hellfire Club. Proponuje iż uwolni dzieci, jeśli Roberto to uczyni. Gdy Sunspot odrzuca ofertę, Shaw wzywa Spiral która przybywa aby zabrać rodzeństwo ze sobą. Następnie nakazuje swym strażnikom uwięzić Clearcuta, ponieważ wie że jest on zdrajcą, który gdy trzymał Domino podrzucił jej ciału wytrych. Mindmeld obezwładnia jego ciało, a Shaw nakazuje przygotować go do testów. Nikt nie zauważa iż Mindmeld utraciła kontrolę nad pozostałymi jeńcami. Meltdown i Domino powróciły do swych ciał, a Dom używa wytrycha, a następnie wręcza go Tabicie polecając uwolnić pozostałych.\nShaw nakazuje rozpocząć Gravesowi proces, pomimo iż umysł Mindmeld jest wciąż w ciele Clearcuta. Wówczas pojawiają się X-Force. Meltdown rozrzuca fajerwerki, lecz te nie robią wrażenia na Shinobim. Gdy Mindmeld powraca do swego ciała, okazuje się iż założono jej obrożę blokującą moc, którą wcześniej miała Domino. Tabitha powala telepatkę ciosem pięści. Graves kończy proces, który tym razem okazał się skuteczny, gdyż pozbawił Clearcuta genu x. Dopiero wówczas X-Force udaje się go ocalić. Gdy trwa bitwa ze strażnikami, Shinobi toczy walkę z Domino. Gdy fazuje przez jej ciało, na jego drodze staje Clearcut. Okazuje się, iż wciąż posiada swe moce mutacyjne, dzięki którym rzuca Shinobim w Gravesa. Ten wściekły na niepowodzenie zabija naukowca. Aby zakończyć walkę Meltdown niszczy maszynerię, a X-Force opuszczają bazę pozostawiając Shinobiego w płomieniach.\nDomino pyta Clearcuta czemu maszyna wykazała brak genu x w jego organiźmie. Ten stwierdza, iż nie każdy kto ma moc jest mutantem, a także wyjaśnia iż pomógł im, aby spłacić zaciągnięty dawno temu dług u Nathana Dayspringa.\n« X-Force #61 X-Force #63 »


« Objawy najczęściej spotykanych chorób układu moczowego\nJak dbać o organizm, gdy choruje »\nZastanawiasz się, dlaczego bolą cię kości, stawy, kolana? Rzeczywiście, może okazać się, że cierpisz na bóle reumatyczne. Nie można zbagatelizować tego problemu, bowiem stan ten może się pogorszyć i zostaniesz skazany na jeszcze większe cierpienie. Konsultacja z lekarzem to zatem pierwszy krok jaki musisz wykonać, aby zmierzyć się z dotkliwym problemem.\nOczywiście profilaktyka i domowe metody leczenia są niezwykle ważne. W przypadku bólu kolan mogą one okazać się nieskuteczne, a nawet nam zaszkodzić jeśli będziemy bazować tylko na swoich przekonaniach. Aby ustrzec się zatem przed przykrymi konsekwencjami swojej niewiedzy i domysłów, lepiej wybierz się do doktora, który najczęściej na tego typu problemy przepisuje synvisc (bolikolano.pl/o-synvisc-i-synvisc-one.html ). Jest to specjalistyczny środek usprawniający pracę stawu kolanowego.\nCzy mogę wrócić do mojej dawnej aktywności?\nTo pytanie zadaje sobie wiele osób, które przed pojawieniem się problemu były bardzo aktywnie. Naturalnie tęsknią one do dawnego, intensywnego trybu życia. Nic jednak nie można robić na własną rękę. Należy dowiedzieć się najpierw u sprawdzonego źródła czy można na przykład ćwiczyć, jeśli nie wróciliśmy jeszcze do pełni sił. Synvisc one na pewno nam w tym pomoże, jednak trzeba nieco cierpliwości, aby środek zaczął działać i przywrócił odpowiednią ilość mazi w stawie. Po pewnym czasie schorzenie stanie się tylko wspomnieniem i będziesz mógł robić to co dawniej. Pamiętaj jednak o tym, by nie forsować zbytnio kolan. Może to być bardzo niebezpieczne, jeśli wcześniej borykałeś się już z takim samym problem.\nW rozwiniętych przedsiębiorstwa konieczne jest szybkie rozwijanie się oraz optymalizacja działań firmy. Nie jest już niczym nowym, że efektywne zarządzanie firmą musi się odbywać z jednoczesnym rozwojem wewnętrznych systemów. Do takich właśnie systemów należy system SAP. W Polsce to najczęściej wykorzystywany program do wsparcia zarządzania małych, średnich oraz dużych przedsiębiorstw. Co sprawia, że system SAP …


Meble na wymiar do salonu | Tempis-Meble.pl\nMarzysz o salonie, którego projekt zostanie wykonany dokładnie tak, jak tego potrzebujesz? Najlepszym rozwiązaniem będą meble na wymiar. Wzornictwo, styl, kolorystyka i jakość materiału zostanie idealnie dopasowana do Twoich oczekiwań. Dzięki temu stworzysz miejsce, do którego zawsze będziesz chciał wracać.\nMeble stworzone z dbałością o każdy szczegół\nKomfort to najważniejsza cecha, którą bierze się pod uwagę w trakcie urządzania salonu. Aby stworzyć przytulny i przyjazny pokój gościnny, należy zadbać o wygodne, eleganckie i niezwykle praktyczne wyposażenie. Każdy projekt mebli na wymiar do salonu jest tworzony według indywidualnych oczekiwań przyszłych użytkowników. Ma on być nie tylko funkcjonalny, ale także wykonany zgodnie z aktualnymi zasadami design. Do produkcji mebli na wymiar używane są materiały najwyższej jakości z delikatnym lub wysokim połyskiem. Doskonałe wykończenie i dbałość o najmniejszy szczegół świadczy o wysokim standardzie.\nPotrzebujesz nowoczesnych i funkcjonalnych mebli do salonu? Zajrzyj na indecokrakow.pl – Szafy na wymiar Kraków!\nW salonie nie powinno zabraknąć komody, stolika RTV, ławy, półek na DVD i CD, kredensu lub witryny i biblioteczki. Zanim przystąpisz do urządzania pomyśl, jaki styl jest Ci najbliższy i w jakiej kolorystyce będziesz najlepiej się czuć. Jeśli jesteś minimalistą meble do salonu powinny być proste i w jasnych barwach nawet o intensywnym połysku. Im bardziej gładka powierzchnia, tym łatwiej się ją czyści. Dla tradycjonalistów najlepszym rozwiązaniem będą meble elegancko stylizowane lub specjalnie postarzane z efektowną matową fakturą. Jeśli chcesz trzymać w regałach różnego typu rzeczy, a obawiasz się osiadającego na nich kurzu, możesz pomyśleć o zamontowaniu drzwi przesuwnych. Jest to też sposób na utrzymanie w salonie porządku. W tym przypadku trzeba pomyśleć o zamontowaniu najwyższej jakości prowadnic, których największą zaletą jest cicha praca i samoczynne domykanie drzwi.\nMieszkanie na poddaszu również zasługuje na luksusowe wyposażenie. Choć w tak trudnym miejscu ma się poczucie ograniczonej i niewykorzystanej przestrzeni. Ciągle tu ciasno, a o kupnie gotowych przedmiotów wyposażenia wnętrz nie ma co myśleć. Na pewno w urządzaniu salonu na poddaszu najlepiej się sprawdzą meble na wymiar, które idealnie wkomponują się w przestrzeń pod skosami. Dzięki temu wykorzystasz przestrzeń, która do tej pory nie była funkcjonalna. Pięknie będą się prezentować w takich miejscach wykonane specjalnie na wymiar biblioteczki z dużą ilością półek, na których znajdą się ulubione książki i mniejsze ozdoby. Pod skosami uroczo wyglądają też pomysłowo zaprojektowane kredensy lub proste szafki.


Jak wygląda praca w systemie CRM? | Exact\nJak wygląda praca w systemie CRM?\nWspółcześnie pozyskanie klienta do zakupu produktów czy usług to tylko połowa sukcesu. Zważywszy na to, że rynek konsumencki nasycony jest wieloma różnymi rozwiązaniami, a nabywców atakuje z każdej strony marketingowy przekaz, to żeby pozyskać lojalność konsumentów i wyróżnić się na tle konkurencji, musisz robić coś więcej niż tylko zaoferować pozytywne jednorazowe doświadczenie klienta.\nNajważniejsze jest budowanie i utrzymywanie długofalowych, opartych na zaufaniu relacji z klientem. Brzmi to jak banał, lecz każdy, kto pracuje nad tym aspektem każdego dnia, wie, że to tak proste i banalne nie jest. Jak więc tego dokonać? Zarządzanie relacjami z klientem wymaga tak naprawdę dwóch rzeczy: nieustannej długotrwałej interakcji na linii marka - klient, a także profesjonalnego systemu CRM. O tym czym jest CRM, co możesz dzięki temu rozwiązaniu zyskać i jak wygląda praca w systemie CRM, dowiesz się z poniższego artykułu.\nCRM (ang. Customer Relationship Management) oznacza zarządzanie relacjami z klientami. Ten termin można jednak rozumieć w dwojaki sposób. Pierwsza interpretacja dotyczy CRM, jako zbioru strategii i metod postępowania firmy wobec jej klientów. Jest to całościowa ścieżka działania, którą obiera firma w tym aspekcie, swoista filozofia biznesowa, według której klient mieści się w centrum zainteresowania całego przedsiębiorstwa oraz wszystkich jego pracowników. Można powiedzieć, że strategia CRM odrzuca koncepcje marketingu masowego, a koncentruje się na poznaniu każdego klienta, poprzez analizę jego zachowań i potrzeb. Takie działanie ma na celu zwiększenie satysfakcji nabywcy, co w efekcie pozwoli zbudować długofalowe relacje z nim, przy jednoczesnym zmniejszeniu kosztów promocji i sprzedaży.\nCRM można też rozpatrywać w aspekcie narzędzia informatycznego, które ma wspomagać wyżej wymienione metody działania. Zadaniem systemu CRM jest automatyzacja i wspomaganie procesów, które zachodzą między klientem a przedsiębiorstwem na różnym etapie kontaktu – nie tylko w trakcie sprzedaży. To ten aspekt będzie przedmiot naszych rozważań.\nPo co korzysta się z systemów CRM?\nSystem do zarządzania relacjami z klientami ma służyć poprawie relacji biznesowych w celu rozwoju przedsiębiorstwa. Dzięki CRM firmy są w stanie pozostać w stałym kontakcie z klientami, co z kolei pozwala na usprawnienie procesów biznesowych i prowadzi do zwiększenia rentowności. A do czego dokładnie służy system CRM?\nDo zarządzania bazą istniejących i potencjalnych klientów, przechowywania wszystkich informacji na ich temat w jednym miejscu- historii kontaktu, umów, faktur, zamówień czy ofert.\nDo zarządzania szansami sprzedaży.\nDo prowadzenia kontaktu z obecnymi klientami przez biuro obsługi klienta w firmie.\nDo prowadzenia i śledzenia kontaktu z potencjalnymi klientami już na etapie działań marketingowych (np. telemarketing).\nDo tworzenia raportów i analiz marketingowych oraz sprzedażowych.\nDo konfigurowania harmonogramów i powiadomień na potrzeby wszystkich niezbędnych działań, w tym tych związanych z ważnymi datami w procesie sprzedaży.\nJak wygląda praca na systemie Exact CRM?\nSystem Exact CRM oferuje nam kilka funkcjonalności, które ułatwiają codzienną pracę w dziale sprzedaży, marketingu, administracji czy obsługi klienta. Co znajdziemy w oprogramowaniu?\nJedna zintegrowana baza danych\nPrzestrzeń, w której zbieramy wszelkie informacje o kliencie. Takie rozwiązanie zapewnia jednolite i spójne dane. Wszystkie formy kontaktu z klientem (niezależnie czy jest to rozmowa telefoniczna, videochat, czy spotkanie) są odnotowane i rejestrowane. Pracując w dziale sprzedaży czy obsługi klienta w szybki i prosty sposób znajdziesz wszystko na temat przedsiębiorstw.\nUstrukturyzowane dane do analiz i raportów sprzedażowych\nPraca w programie CRM jest prosta nie tylko dla handlowców i speców od marketingu, ale także dla osoby kierującej działem sprzedaży. Manager ma wgląd we wszystkie dostępne informacje na temat procesów sprzedażowych, dzięki czemu może bez problemu tworzyć raporty dotyczące np. wielkości sprzedaży czy obrotów. Takie narzędzie jak kokpit menadżerski ułatwia analizowanie najistotniejszych danych na potrzeby pracy z obecnymi i potencjalnymi klientami.\nAutomatyzacja komunikacji z klientem\nExact CRM wspiera pracownika w komunikacji z klientem. Niezależnie od etapu, na jakim jest kontakt, mamy możliwość otrzymywania alertów np. przypominających o ponowieniu kontaktu, czy odnotowaniu rozmowy. Program pozwala także np. na automatyczne wysyłanie wiadomości e-mail.\nExact oferuje aplikacje CRM, która ułatwia pracę z każdego miejsca i o każdej porze. Wystarczy dostęp online poprzez tablet bądź telefon i mamy możliwość pracy na home office lub w podróży. Dzięki programowi mamy zdalny wgląd we wszystkie informacje dotyczące naszej bazy klientów, w procesy, szansy sprzedaży, a nawet w dokumenty.\nWorkflow do współpracy i podziału zadań\nW systemie Exact CRM użytkownicy mają dostęp do tzw. workflow. Osoby z działu marketingu, sprzedaży, czy obsługi klienta mogą znaleźć tam informacje na temat swoich obowiązków i zadań na każdy dzień. Pracownicy mogą zostać także podpięci pod konkretne projekty.\nMiejsce do koordynowania zamówień i kontroli płatności\nProfesjonalny system CRM płynnie przekazuje informacje między działami czy oddziałami firmy. Wiedza na temat zamówień może więc płynąć od sprzedawcy do magazynu, a dalej do działu księgowości bądź administracji. Poza tym dzięki zintegrowanej bazie danych mamy możliwość sprawnego rozliczania poszczególnych zamówień, co ma pozytywny wpływ na monitorowanie problemów z dłużnikami firmy.\nJakie są korzyści z wdrożenia naszego systemu CRM w firmie?\nWdrożenie systemu CRM od firmy Exact może przynieść wiele korzyści, zarówno jeśli chodzi o całokształt funkcjonowania przedsiębiorstwa, jak i o obszar codziennej pracy poszczególnych pracowników. Co konkretnie zyskuje przedsiębiorstwo i pracownicy?\nOtrzymujemy narzędzie, które pozwala na pełną kontrolę procesu sprzedażowego na różnych jego etapach.\nTo także przestrzeń do wspólnej pracy, baza, w której łączą się działania sprzedażowe i marketingowe z innymi procesami wewnętrznymi w organizacji. Exact dla CRM pełni ważną funkcję w komunikacji i współpracy zespołu przedsiębiorstwa.\nSystem CRM online pozwala na cyfryzację praktycznie wszystkich działań - możemy stworzyć strategię marketingową, przeprowadzić analizę wyników sprzedażowych, czy podjąć działania z zakresu obsługi klienta.\nOtrzymujemy pełen wgląd w informacje dotyczące nowych klientów i transakcji w czasie rzeczywistym - wystarczy laptop bądź telefon i dostęp do sieci. To z kolei sprawia, że łatwiejsze staje się przejścia na pracę zdalną.\nProgram CRM pozwala podnieść jakość obsługi, wpływa na wzrost satysfakcji klientów.\nWszystkie te działania mają bezpośredni wpływ na lepszą organizację pracy i podniesienie efektywności, co z kolei prowadzi do usprawnienia sprzedaży i maksymalizacji zysków przedsiębiorstwa.\nSamo wdrożenie systemu do zarządzania relacjami nie jest trudne, przebiega podobnie jak w przypadku innych funkcjonalności oprogramowania Exact. Proces składa się z poniższych etapów:\nInstalacja oprogramowania standardowego.\nKonfiguracja (parametryzacja) systemu pod konkretną firmę.\nPo udanym wdrożeniu dajemy klientom możliwość regularnego korzystania z pomocy działu wsparcia technicznego.\nExact dopasowany do potrzeb firmy\nSystem CRM od Exact automatycznie porządkuje wszystkie zmieniające się dane klientów, pozwalając zespołowi skoncentrować się na działaniach, które napędzają sprzedaż. Nasze rozwiązania można na bieżąco rozszerzać zgodnie z preferencjami i potrzebami. Potrzebujesz więcej informacji na ten temat?\nDobry CRM - czym powinien się charakteryzować?


PROZAICY • blog literacki: "Wiele demonów" - Jerzy Pilch\nA to wszystko lepkie od smrodliwej, piekielnej smoły, którą szatani zostawiają po sobie przemierzając siglańską ziemię wzdłuż i wszerz.\nMyślę, że książka jest o życiu. O życiu przesiąkniętym tragizmem, egzystencjalnym bólem, o życiu jako wiecznej męczarni, przesyconej typowo purytańsko-luterańską obecnością Boga i atawistyczno-luterańskim paraliżującym lękiem przed Szatanem. Pilch wkłada w głowy poszczególnych bohaterów kawalkadę szatanizmów, belzebubów, a nadto codzienna psychomachia wywołuje lęki, nienawiść, gorycz, żal podniesione do potęgi ze trzydzieści razy.\nCzłowiek rodzi się w męczarniach, żyje w męczarniach i w męczarniach kona.\n- Poproszę w takim razie kawałeczek kiełbasy. - Bardzo dobrze... To rozumiem, zaraz ci zrobię z chlebusiem... - Nie chcę chleba... - I z masełkiem... - rozpędzona matka nie była w stanie wyhamować przy chlebusiu. - Jak to? Samą kiełbasę? Samą kiełbasę bez chleba będziesz żarł? – Z wolna podnosiła głos, młody definitywnie, pospiesznie i na wszystkich liniach kapitulował: - Dobrze, poproszę kromkę z kiełbasą. – Bez masła! Może mi powiesz – matka darła się wniebogłosy – że bez masła!Potem jakby nagle przebita niewidzialnym i nie wiadomo przez kogo ciśniętym oszczepem cichła i wiotczała, i zbliżała się jakimiś rozpaczliwymi rzutami ledwo trzymających się na nogach ciała. – Wiesz, że bez masła się ślepnie? Chcesz być ślepy? Dlaczego mnie zabijasz? Dlaczego mordujesz mnie i ojca? Dlaczego nie chcesz jeść jak człowiek?\nCała recenzja do przeczytania tutaj: muzonatchniuzo.booklikes.com\nHalaszka Kurcewiczówna 2 lipca 2013 11:13\nOd razu przyznaję się, że nie przeczytałam tekstu. Dlaczego? Otóż sama mam niedługo zacząć czytać tę książkę.. Zapowiada się dobrze, bo to Plich.


Agnieszka Pomaska dla platforma.org: Lepsze prawo zamiast spotów | Agnieszka Pomaska\n9 stycznia 2011 r., napisany przez Biuro poselskie\nO przygotowywanej w sejmie ustawie obligującej partie polityczne do przekazywania części dotacji na działalność fundacji politycznych rozmawiamy z posłanką Agnieszką Pomaską\n– Pracuje Pani nad ustawą, w myśl której jedna czwarta partyjnych pieniędzy będzie zasilać fundacje polityczne. Co to są fundacje polityczne?\n– Funkcjonujące w większości krajów europejskich fundacje polityczne to instytucje działające przy partiach politycznych stawiające przed sobą ważne cele – od promowania wartości demokratycznych w kraju i za granicą, podnoszenia poziomu debaty publicznej, poprzez zwiększanie zaangażowania obywateli w życie polityczne, aż po wspieranie rozwoju kultury politycznej.\n– Dlaczego chcemy zmusić partie do ich utworzenia?\n– Partie polityczne w Polsce są finansowane z budżetu Państwa. Chcemy zmienić sposób wydawania części tych środków. Więcej pieniędzy powinno być przeznaczane na prace merytoryczne, debaty, seminaria, działalność edukacyjną. Działalność takich instytucji mogła by również wspierać partie polityczne w tworzeniu lepszego prawa.\n– Jak to działa w innych krajach?\n– Działalność fundacji wygląda różnie, w zależności od tradycji i sposobu ich finansowania. Najlepiej sprawdzają się w krajach dojrzałych demokracji takich jak Niemcy, Hiszpania czy Francja. Tam fundacje polityczne to poważne instytuty organizujące duże konferencje, szkoły letnie, wydające publikacje i angażujące w swoją działalność osoby z ogromnym doświadczeniem. Dla przykładu szefem hiszpańskiej fundacji FAES jest były premier Jose Maria Aznar. Te bardziej rozwinięte organizacje prowadzą też bogatą działalność za granicą promując tym samym wartości demokratyczne swoich krajów.\n– Jakie są założenia ustawy względem fundacji?\n– Fundacje będą pełniły rolę think-thanków budujących programy polityczne, tworzącymi ekspertyzy i analizy na rzecz partii. Dzięki odrębności od partii i samodzielności prawnej łatwiej będzie im nawiązywać współpracę z niezależnymi ekspertami i angażować się we wspólne projekty z organizacjami pozarządowymi. Fundacja polityczna nie może być wehikułem do zarabiania pieniędzy – w projekcie ustawy zakazano prowadzenia działalności gospodarczej, w ograniczonym zakresie fundacje będą mogły prowadzić działalność odpłatną (np. sprzedawać publikacje). Nadzór nad fundacjami będzie sprawowała Państwowa Komisja Wyborcza – organ niezależny, cieszący się autorytetem, nadzorujący już partie polityczne.\n– W projekcie jest także zakaz przeznaczania partyjnych funduszy na płatne spoty reklamowe. Czy zniknie też czas antenowy przydzielany przez PKW?\n– Ustawa określa tylko sposób wydawania publicznych środków na partyjną reklamę. Bezpłatny czas antenowy, tak jak do tej pory, będzie mógł być w dowolny sposób przeznaczany na prezentowanie partyjnych pomysłów. Dzięki temu zrównane zostaną szanse wszystkich partii politycznych. Mniejsze ugrupowania nie dysponujące dużymi środkami na partyjne kosztowne spoty telewizyjne w takim samym stopniu będą mogły promować swoje pomysłu przy pomocy bezpłatnego czasu antenowego.\n– SLD i PSL podobno popierają projekt. Co z PiS?\n– Do pracy nad przygotowaniem zaprosiliśmy wszystkie kluby parlamentarne. Jedynie klub PiS odmówił takiej współpracy. Jesteśmy otwarci na propozycje dobrych zmian w tym projekcie. Cieszy mnie, że jest w Sejmie większość dla założeń ustawy. Mam nadzieję, że dzięki takiemu porozumieniu ponad podziałami prace nad ustawą w parlamencie przebiegną sprawnie. Projekt przekazaliśmy też do zaopiniowania organizacjom pozarządowy. Został on bardzo dobrze przyjęty. Wpłynęły też konkretne propozycje zmian w projekcie, które w dużej części będziemy chcieli uwzględnić.\n– Czy takie rozwiązanie zwiększa szanse wyborcze małych partii, czy raczej odwrotnie?\n– Poprzez zapis o zakazie prowadzenia drogiej kampanii telewizyjnej projekt zrównuje szanse wszystkich ugrupowań bez względu na posiadane przez nich środki finansowe. Warto podkreślić, że za tą propozycją jest zarówno nasz koalicjant PSL jak i nowy klub PJN.\n– Jakie są szanse, że ustawa wejdzie we życie na tyle szybko, żeby regulacje funkcjonowały już w czasie następnych wyborów?\n– Ustawa nie była przygotowywana z myślą o konkretnych wyborach. Zapisy o zakazie płatnej kampanii telewizyjnej dotyczą w takim samym stopniu wyborów parlamentarnych, samorządowych i prezydenckich. Zależy nam jednak na jak najszybszym wejściu ustawy w życie i możliwości rozpoczęcia działalności przez fundacje polityczne. Projekt w obecnym kształcie był już gotowy na początku kwietnia, ale tragedia smoleńska opóźniła jego procedowanie w Sejmie. O tym, kiedy wejdzie w życie zdecyduje postawa większości posłów. Klub Platformy Obywatelskiej jest gotowy do sprawnego przeprowadzenia ustawy przez sejmowe procedury.


strona główna > Choroby > Dysplazja ektodermalna\nDysplazja ektodermalna to stosunkowo rzadka choroba genetyczna. W jej trakcie powstają zaburzenia rozwojowe zewnętrznego listka zarodkowego, z którego tworzy się organizm. Uważa się, że choroba pojawia się na 1:10 000 do 1:100 000 urodzeń, przeważnie u chłopców.\nW tej chorobie odpowiedzialna za powstawanie jest wada genetyczna. Rozróżnia się dwa typy dziedziczenia skutkujące wystąpieniem dysplazji ektodermalnej. Pierwszym z nich jest dziedziczenie recesywne, które związane jest z chromosomem X.\nDziecko w tym wypadku otrzymuje dwa wadliwe geny - po jednym od każdego z rodziców. W tym przypadku objawy wystąpią tylko u chłopców, natomiast dziewczynki będą nosicielkami.\nDrugim typem to dziedziczenie autosomalne dominujące, w którym to wadliwy gen przekazany jest tylko przez jednego z rodziców. Choroba może wystąpić również spontanicznie na skutek mutacji genowych.\nIstnieje wiele typów tego schorzenia więc nie istnieje jedna skuteczna metoda jej wykrycia. W przypadku podejrzenia choroby przeprowadzane są badania radiologiczne oraz laboratoryjne. Do tych ostatnich należą:\nOstateczna metoda sprowadza się do wykonania badań genetycznych jednak dostępne są one tylko dla niektórych typów dysplazji ektodermalnej.\nLeczenie jest indywidualne dlatego, że u różnych osób obraz kliniczny jest inny. Przeważnie jednak stosuje się leczenie objawowe, które obejmuje terapię ortodontyczną oraz protetyczną w celu przywrócenia prawidłowych funkcji żucia. Korzysta się też maści z hydrokortyzonem oraz olejki mineralne na problemy skórne. Kolejne metody to szampony z kwasem salicylowym, aby zwalczyć łojotok. Ważne też jest nawilżanie oczu poprzez stosowanie kropli w postaci sztucznych łez.\nJeśli w rodzinie występuje dysplazja ektodermalna to istnieją testy, które mogą wykryć tę chorobę podczas ciąży.\nchoroby genetyczne Dysplazja ektodermalna opis choroby Przyczyny dysplazji ektodermalnej diagnoza dysplazji ektodermalnej leczenie dysplazji ektodermalnej


O ile, oczywiście, ten CPK powstanie - Korwin Mikke\nHome O ile, oczywiście, ten CPK powstanie\nprzez Janusz Korwin-Mikke 17 października 2019\nnapisane przez Janusz Korwin-Mikke 17 października 2019\nZe strony https://tvn24bis.pl/…/przyszlosc-lotniska-chopina-po-otwarc… dowiadujemy się, że (na szczęście!) “Decyzja o przyszłości Lotniska Chopina nie została jeszcze podjęta”\nP.Mikołaj Wild, v-minister infrastruktury, powiedział jednak: „Jeżeli Lotnisko Chopina pozostanie po otwarciu CPK, to musimy mieć świadomość, że będzie to zupełnie inny port niż ten, jaki znamy obecnie. Byłoby to lotnisko o nieporównywalnie mniejszej skali operacji, niż obecnie, ponieważ połączenia lotnicze realizowane przez tradycyjnych przewoźników, czy niskokosztowych zostaną przeniesione na CPK”.\nTo teraz pytanie: skąd p.Wild wie, czy „tradycyjni lub niskokosztowi przewoźnicy” nie będą chcieli lądować raczej na Okęciu, niż na CPK? Nie na złość JE Mateuszowi Morawieckiemu, lecz dlatego, że pasażerowie będą woleli lądować w centrum Warszawy niż dojeżdżać 40 km? A może przewoźnicy przeniosą się na Okęcie z Modlina?\nPodejrzewam, że p.Wild ma w nosie preferencje pasażerów i sam będzie decydował, co jest dla nich dobre. Zakaże, nakaże – i morda w kubeł.\nO ile, oczywiście, ten CPK powstanie.\nZLIKWIDUJMY PODATEK DOCHODOWY!\nMoglibyście chociaż sami nie wprowadzać cenzury wszędzie gdzie się da…\nLotniska tak, ale prywatne, nie za pieniądze podatników, np. w Legnicy stoi puste i niszczeje, tutejsze okno na świat cha cha\nCały świat wywala lotniska z miast na peryferia w Oslo jeździ sie godzinę z centrum za kwotę równa cenie biletu lotniczego i nikt nie placze, a 4 milionowy kraj przerzuca 3 razy wiecej pasażerów na tym lotnisku niz Chopin. Pozostawienie Chopina gdy będzie CPK to skandal i robienie nas w konia. Pierwszy stanę na pasie i przykuje się do pasa startowego na Chopinie żeby zablokować ten durny obiekt, prawdopodobnie lobby cwaniaków co maja blisko do roboty blokują pomysł przeniesienia sie na CPK. Tylki im za bardzo urosły. Dla pasażerów dojazd 40 km to żaden problem to ta banda nierobów z… Czytaj więcej »\nCzyli kupiłeś sobie działeczkę koło lotniska i teraz Ci smutno, że latają samoloty?\nNie trzeba daleko szukać – Radom. Wywalono forsę i jak na złość nikt nie chciał latać. Teraz z jeszcze większym rozmachem po raz 2 wywali się forsę w Radomiu i znowu nikt nie będzie chciał latać. (Przewoźnicy i pasażerowie). Kto bogatemu zabroni.\nIdź się wykopytuj\n— na *.ru\nKorwin został objęty rządowym programem Moja Pierwsza Praca. Może dostanie posadę cięcia CPK. A przy okazji pozna smak gumy na milicji. No i, zrobią mu lewatywę gumową gruszką.\nTo “dobra guma potrafi pisać?\nMam asystentkę, która umie pisać. I dobrze daje.\n“Sądziłem, że istnieją istotne różnice między Korwinowcami i Narodowcami, przede wszystkim w kwestiach gospodarczych. Ale to przecież PAŃSTWO ZAPEWNIALI O JEDNOŚCI (przed wyborami). Może byście się więc zdecydowali?\nCiekawe, czy JKM pójdzie w Marszu Niepodległości? ”\nPowyższy komentarz z tego portalu p.t.\nTegoroczne hasło to: „Miej w opiece Naród cały!”\nOdwołanie się w do wyższej instancji nikomu nie zaszkodzi, no chyba że komuś na myśl o Bogu piana do ust wbija. To wtedy ten ktoś ma problem.\n“(..) na myśl o Bogu piana do ust wbija”.\nSą tacy – wspierani finansowo przez znaczące lobby i budujące na tej nienawiści strategią swojego działania, w którym tradycyjna polityka jest tylko częścią.\nTo miło, że endecy znowu uczczą rocznicę objęcia władzy przez Piłsudskiego.\nGdy głowę przechyla tak filozoficznie…\nPowstanie tak jedwabny szlak…” Hmm… Na zdrowie!\nW środku Polski… No i coś jeszcze do tego:\nKOSMODROM Centralny!… Pomysł niebanalny,\nRozwojowy… Bardzo opłacalny w cenie…\nAle… podatnicy chętniej w okolicy\nAch, gdyby tylko PiS utracił w Sejmie większość i musiał stworzyć koalicję z Konfederacją, wtedy jakiś Konfederat mógłby zostać nawet i prezesem tego CPK i go budować za grube miliardy. A tak, to trzeba obejść się smakiem, przejść do opozycji i udawać wolnorynkowca. Bo przecież dopiero teraz się Pan dowiedział o tym CPK, o którym wiadomo od 4 lat?\nLepiej być domorosłym wróżbitą i WSIokiem,i prognozować 3% dla Konfederacji.\nAch gdyby tak tylko do władzy wróciło PO-PSL. Można by znowu kręcić afery. Można by nasyłać CBA na redakcje gazet. Można by strzelać z gumowych kul do górników. Można by wzniecać pożary w okolicach rosyjskiej ambasady i zwalać na uczestników marszu niepodległości. Można by znowu zajadać się ośmiorniczkami. Do łask by wrócił seryjny samobójca (coś cicho o nim ostatnio). Można by…A tu wszystko marność, marność, marność nad marnościami. Trzeba wypisywać banialuki za psie grosze a tu coraz trudniej coś wymyślić. Gdyby na tym portalu byli sami wyborcy PiS to im to by się coś udało wcisnąć. A tak to porażka… Czytaj więcej »\nMożna by też, na przykład, do tego stopnia stracić kontakt z rzeczywistością, żeby beztrosko hasać w buciorach po fotelu marszałka w japońskim parlamencie, krzycząc do kolegi z grupy przestępczej: chodź szogunie!\nKiedyś Tobie zwracałem uwagę, że czasem wychodzi z Ciebie taki mały pisiorek, ale tym razem wyszedł cały pisior.\nz ciebie to zawsze wychodzi wisior


Robert Williams – dla pewności mieszka obok hali - PolskiKosz.pl\nRobert Williams – dla pewności mieszka obok hali\n14 / 08 / 2018 2:35\nDebiutant Celtics ma niewątpliwie talent, ale zasłynął już z roztargnienia. Aby uniknąć kolejnych wpadek, Robert Williams zamieszkał 2 minuty od ośrodka treningowego Celtics.\nRobert Williams / fot. wikimedia\nGdy w czerwcu Robert Williams (207 cm., 1997 r.) osunął się w drafcie do Boston Celtics, wielu spekulowało dlaczego się tak stało. Niektórzy wskazywali na problemy zdrowotne, inni na słabą motorykę czy mało profesjonalne podejście 20-latka. Celtowie, którzy wzięli go z 27. numerem, szybko przekonali się, że chodzi głównie o to ostatnie, bo Williams w ciągu zaledwie kilku tygodni w nowym klubie już zdążył nabroić.\nDzień po drafcie zaspał na konferencję telefoniczną – z wyboru Celtów cieszył się tak mocno, że na drugi dzień miał problemy ze wstaniem. To był pierwszy sygnał ostrzegawczy. Ledwie kilka dni później pojawił się kolejny: Williams zgubił portfel i przez to spóźnił się na samolot, co spowodowało, że opuścił pierwszy trening Bostończyków przed rozgrywkami ligi letniej.\nNic więc dziwnego, że młody podkoszowy szybko trafił na dywanik do trenera Brada Stevensa, który wyjaśnił mu, jaką szansę otrzymał. Williams stwierdził więc, że to właśnie była pobudka. Od tamtego czasu kolejnych wpadek nie było, choć po części to także zasługa samej bostońskiej organizacji, która przypisała Robertowi swego rodzaju opiekuna – został nim Alex Barlow ze sztabu Stevensa\nJakby tego było mało, Williams przyznał ostatnio, że jego nowe mieszkanie znajduje się… dwie minuty drogi od nowego ośrodka treningowego Celtics nazwanego imieniem legendarnego Reda Auerbacha. W ten sposób 20-letni środkowy po prostu nie może już kolejny raz się spóźnić. Celtowie z pewnością mają nadzieję, że to koniec problemów Williamsa i początek jego udanej przygody w NBA.\nBoston Celtics, NBA, Robert Williams


W jaki sposób budować wytrzymałą i stylową elewację budowanego domu czyli wszystko o zaletach i wadach klinkieru - shing.pl\nNabycie pojazdu to zawsze spora inwestycja. Na co w takim razie warto skierować uwagę nim podejmiemy wolę o jego nabyciu?\nW każdej praktycznie firmie mamy do czynienia z fakturami, które spełniają dość istotną rolę. Często przyjmuje się je od innych firm i w wielu sytuacjach to właśnie my musimy je wystawiać. Warto więc zadbać o to, aby ich obsługa była powierzona odpowiednim osobom, które posiadają konieczną wiedzę.


Modern classic w beżach - kawalerka dla miłośniczki klasyki - ELLE Decoration\nfot.: Marta Behling, Pion Poziom – fotografia wnętrz\nW tym mieszkaniu urządzonym przez architekt Karolinę Szachułowicz z pracowni Decoroom królują beże. Taupe, kolor kawy z mlekiem, szarości i biele przełamane złotymi akcentami to kolorystyka zaczerpnięta z natury, a w szczególności z bogatej palety ozdobnych traw. Ten dobór kolorów sprawia, że na 38 metrach kwadratowych z łatwością może zrelaksować się po intensywnym dniu właścicielka, miłośniczka klasyki we wnętrzach.\nKawalerka w beżach\nStrefa dzienna jest otwarta, co optycznie powiększa przestrzeń. Klasyka przenika się tu z nowoczesnością. Serce salonu stanowi wygodna kanapa w kolorze taupe. Pod ścianą naprzeciwko okna umieszczona szafę wraz z przeszklonym, podświetlanym barkiem. Podłogę pokrywa parkiet (Barlinek) ułożony w klasyczną jodełkę. Sufit zdobi subtelna sztukateria. W kuchni za to postawiono na prostą zabudowę (projekt Katarzyny Fotek z Decoroom) wzbogaconą o metalowe nogi w kolorze złota. Mocnym akcentem przykuwającym wzrok jest geometryczna dekoracyjna lampa umieszczona nad stołem.\nSypialnia to prawdziwa oaza spokoju. Króluje tu biel oraz piaskowy beż. Podłogę pokrywa drewniana jodełka z dębowej deski. Na ścianie za łóżkiem powstała funkcjonalna zabudowa pełniąca rolę garderoby. Za wezgłowiem pozostawiono jednak miejsce na dekoracyjny akcent w postaci tapety Vesstige z marmurkowym wzorem. Łazienkowy hit? Zdecydowanie oświetlenie nad umywalką. Lampa w kształcie okręgu odbija się w lustrze, co daje ciekawy efekt.\nwnętrza polskie mieszkanie mieszkanie kawalerka kobiece mieszkanie decoroom


Cela - Winner Jonas | Książka w Sklepie EMPIK.COM\nCela (okładka miękka)\nokładka miękka, 2017 21,38 zł\n21,38 zł 24,99 zł (-14%)\nWłaśnie zrecenzowałem Cela\nZaczekaj, zaczekaj tylko troszkę… Sammy ma jedenaście lat i właśnie przeprowadził się z rodzicami do Berlina. Jego nowym domem jest stara secesyjna willa z ogrodem. W schronie przeciwlotniczym ...\n19-04-2017 o godz 11:49 przez: wasilkab\nWydawało mi się, że niewiele jest już książek, które mogłyby mnie zaskoczyć lub przestraszyć. A jednak stało się inaczej. Przeczytałam książkę, niewielką i niepozorną, której treść wytrąciła mnie z równowagi. Powinnam była spodziewać się tego po zerknięciu na fragmenty opinii czytelników umieszczone na okładce. Ale przecież wiem, że wiele z nich często wynika z subiektywnej oceny. Chociaż jedno z tych zdań zastanowiło mnie i wzbudziło ciekawość: "Ten thriller tak bardzo trzyma w napięciu, że człowiek chciałby go czytać z zamkniętymi oczami". Brzmi intrygująco. Postanowiłam sprawdzić, w czym rzecz. Teraz już wiem, że było to swego rodzaju ostrzeżenie. Tej książki nie powinno się czytać bez przygotowania na najgorsze. Jeśli jesteście na to gotowi pozwolę sobie przedstawić Wam mroczną i mrożącą krew w żyłach opowieść Jonasa Winnera "Cela". Narracja opowieści toczy się dwutorowo, z przewagą przekazu z perspektywy jedenastoletniego chłopca o imieniu Sammy. Ten sam, tylko już trzydziestoletni, bohater występuje w prologu i epilogu powieści. Otwiera i zamyka trudną i bolesną opowieść o pewnym lecie spędzonym w Berlinie. Zacznijmy więc od początku. Sammy i jego rodzina wprowadzają się do starej secesyjnej willi w berlińskiej dzielnicy Grunewald. Dom, otoczony ogrodem, wydaje się być idealnym miejscem dla zapracowanych rodziców i ich dwóch synów. Letni upał sprzyja wypoczynkowi w pobliżu przydomowego basenu. W spokojnej, zamożnej i eleganckiej dzielnicy wypełnionej zielenią nie powinno wydarzyć się nic niepokojącego. Od początku wiemy jednak, że tak nie będzie. Jesteśmy przygotowani na wspomnienia zapamiętane przez chłopca, ale nie spodziewamy się tak zniewalającej opowieści. Tym bardziej przerażającej, że opowiedzianej przez dziecko. Sammy, który nie ma jeszcze w Berlinie nowych kolegów, nudzi się nieco w nowym domu. Jak przystało na żwawego chłopca przystępuje do eksploracji nowego terenu. Dom, wypełniony zakamarkami, trochę przeraża. W tym miejscu czytelnik spodziewać się może opowieści o nawiedzonej posesji, która wymusza na mieszkańcach dziwne zachowania. Przyznaję, że początkowo szłam tym torem myślenia. Oczami wyobraźni widziałam już ojca rodziny mordującego swoich bliskich pod wpływem szaleństwa, niemal tak potężnego jakim obdarzył swego głównego bohatera Stephen King w kultowym już dzisiaj "Lśnieniu". Moje przypuszczenia zostały potwierdzone w chwili, gdy Sammy, bawiąc się w ogrodzie, natknął się na zejście do tuneli przeciwlotniczych (nic w tym dziwnego, wszak Berlin posiada sieć podziemnych schronów wywodzących się z okresu II wojny światowej), gdzie udał się w ślad za swoim ojcem. W schronie dokonał przerażającego odkrycia. W zamkniętym pomieszczeniu, szczelnie wyłożonym gumową powłoką, udało mu się podejrzeć uwięzioną dziewczynkę, prawie rówieśniczkę, która więziona pod ziemią krzyczała z przejmująco. Zszokowany odkryciem chłopiec próbuje opowiedzieć o wszystkim rodzinie. Ale nikt mu nie wierzy, starszy brat ma swoje sprawy, matka nie ma czasu, a ojciec, z wiadomych względów, nie wydaje się być osobą, której można zaufać. Sammy postanawia pomóc uwięzionej w lochach dziewczynce, ale gdy schodzi do celi kolejnego dnia, nic nie wskazuje na to, by ktokolwiek i kiedykolwiek tam przebywał. A to dopiero początek tajemnic, które powoli wyjdą na światło dzienne. Sammy pogrąża się w rozpaczy. Jego świat załamuje się. Czy jego ojciec zamordował nieznajome dziecko? Ten pomysł wydaje mu się zarówno absurdalny jak i całkiem możliwy do spełnienia. Klimat szaleństwa, niepokoju, zagmatwania jaki wprowadził w powieści Jonas Winner sięga zenitu. Właściwie nic nie jest tym, na co wygląda. Czytelnik miota się próbując zrozumieć opisywaną rzeczywistość. Można powiedzieć, że "Cela" jest zapisem zbliżającego się obłędu, który jest udziałem bohaterów powieści, mam też wrażenie, że i naszego. Autor sprawił, że czułam się jak w matni. Wątpiłam w poczytalność postaci wykreowanych przez niego, ale momentami zastanawiałam się czy sama nie oszalałam. Szczególnie w drugiej części powieści zgroza ogarniała mnie z rozdziału na rozdział. Realistyczne i szokujące opisy, smutek relacji rodzinnych, desperacja dziecka - to wszystko sprawiło, że czułam się bardzo niekomfortowo. Dawno już nie czytałam książki z niespokojnym biciem serca i z tak dużym smutkiem. Żal mi było dziecka, które nie miało się do kogo zwrócić o pomoc, komu mogłoby się zwierzyć ze swoich problemów. Jednocześnie poruszyła mnie dobitna treść. Żeby ją przyjąć trzeba mieć naprawdę wysoką odporność na okrucieństwo. Z tego względu "Cela" nie jest powieścią dla każdego. Książka Jonasa Winnera na pewno szokuje, trzyma w napięciu, wywołuje spektrum emocji. Podczas lektury chciałoby się krzyczeć, podpowiadać bohaterom, co mają zrobić, ukierunkować ich po to tylko, by ktoś zareagował na krzywdę i zło. Przerażające jest to, że wszystko dzieje się w zwyczajnej rodzinie, których tak wiele wokół nas. Do przeczytania recenzji zapraszam do https://wasilka-slowajakmarzenia.blogspot.com/\n28-08-2017 o godz 14:51 przez: Książki według Wiktorii\nhttp://ksiazki-wiktorii2.blogspot.com Przeczytałam thriller psychologiczny. Jest to zaskoczenie pewnie dla każdego, kto śledzi moje wpisy, jak i dla mnie samej. Nie przepadam za takim gatunkiem literatury, ponieważ jest on bardzo ciężki, ale również, dlatego, że w dzisiejszych czasach trudno trafić na taką powieść z tego przedziału literackiego, która jest straszna, wymaga myślenia, oraz działa na psychikę odbiorcy. Zaczęcie tej książki było kompletnym impulsem. Po prostu, bez myślenia i rozważania za czy przeciw, postanowiłam ją przeczytać. I jak postanowiłam tak i zrobiłam. Nigdy jeszcze w swoim życiu, nie przeczytałam tak dobrej książki z gatunku thriller psychologiczny. Muszę przyznać nie przeczytałam wielu, bo jak wspomniałam nie przepadam za takim rodzajem powieści. Jednak "Cela" mnie urzekła, zdruzgotała i bardzo zaskoczyła, mogę szczerze przyznać, że nawet zaszokowała. "Kiedy dziś wracam myślami do tego miasta, widzę czarny, wilgotny świat, w którego mroku czyhają jakieś postacie. A w podziemiach, pod miastem, panuje nieustanny ruch, sprawiający, że cały ten twór- ulice, domy, budynki- niezauważalnie faluje w górę i w dół." Sammy to jedenastoletni chłopiec, który wraz z rodziną przeprowadził się z Londynu do Berlina. Jego nowy dom to straszna i stara willa z ogrodem, z okresu secesyjnego. Podczas wakacji chłopiec idąc za ojcem do schronu przeciwlotniczego należącego do posiadłości, dokonuje wstrząsającego odkrycia. W zamkniętej celi, szczelnie wyłożonej gumową folią, jest więziona dziewczynka, niewiele starsza od niego. Przerażony chłopiec nie wie, co ma robić, dlatego postanawia następnego dnia wrócić po dziewczynkę i pomóc jej uciec. Jednak, kiedy schodzi do schronu dnia następnego zastaje pustą celę. Sammy jest pewien, że istnieje tylko jedno racjonalne wytłumaczenie tego wszystkiego: jego ojciec. "Mój ojciec jest szalony, a wszystko zaczęło się od tego, że chciał usłyszeć, jak to jest kiedy uderza. Kiedy puszczają tamy i jego obłęd się przelewa." Od kiedy została tylko wydana ta powieść ciągnęło mnie do niej nie miłosiernie. Byłam jej bardzo ciekawa. Zaczynając książkę spodziewałam się świetnego thrillera. Nie byłam przygotowana na to, co otrzymałam. "Cela" pierwszym rozdziałem nas fascynuje, ciekawi i wciąga. Czytałam z zapartym tchem, szkoda tylko, że pół książki. Powieść, bowiem podzielona jest na dwie części. Część 1 i część 2. I szczerze, z ręką na sercu przyznam, że cała akcja, wstrzymany oddech i ciarki wywarła na mnie od samego początku dopiero część druga. Początek historii był ciekawy, jednak nie wywoływał jakichś niesamowitych emocji, nie powodował przyśpieszonego bicia serca, czy ciarek na rękach i plecach. Myślę jednak, że gdyby nie ta część, nie dałoby się zrozumieć dogłębnie kontynuacji historii. "Istnieją rzeczy, które mogą się przydarzyć, przerażające rzeczy, które są tak straszne, że kiedy się dzieją, sprawiają, że z piersi nieustannie wyrywa się krzyk." "Cela" wzbudza paletę emocji. Czytając, zagłębiając się w historię, Sammego. W pewnym momencie nie potrafimy rozróżnić, co jest prawdą, a co tylko iluzją. Zaczynamy się gubić wraz z bohaterem. Przez połowę powieści czułam się jak mysz w labiryncie, niby wiedziałam gdzie zmierzam, jednak tajemnicą było jak tam dotrzeć. Wszystko wydawało się być ślepymi zaułkami. Zawsze, kiedy już podejrzewałam, kto jest, kim, nagły zwrot akcji znowu wyrywał mi grunt spod stóp. Podczas czytania staramy się jak detektywi dotrzeć do sedna sprawy, jednak książka jest tak napisana, że każda strona gubi nas w swojej treści jeszcze bardziej. Każda cząsteczka informacji, jaką jesteśmy karmieni powinna nam rozjaśniać fabułę, jednak tutaj one tylko pogarszają sprawę. W tej powieści nic nie jest pewne, podczas czytania nie można powiedzieć "wiem na pewno" lub "jestem pewna", bo wszystko w pewnym momencie wali się nam na głowy, jak domek z kart. Koniec powinien nam rozjaśnić całą powieść, wyjaśnić, o co chodziło, kto co zrobił i czemu, tak a nie inaczej. Jednak ta powieść nie działa na takich samych zasadach jak reszta. Tutaj nic nie jest pewne. Tak samo jest z końcem książki. Kiedy dotarłam do ostatniego rozdziału byłam pewna, że już nic mnie nie zaskoczy. I miałam rację. Nie zaskoczyło. Zszokowało. Zabrakło mi języka w ustach. Zapomniałam jak się nazywam i jaki mamy w chwili obecnej rok. Strach mieszał się z zagubieniem i oszołomieniem. Jestem pewna, że dla osób, które preferują taki rodzaj literatury będzie to wisienka na torcie. Ku mojemu zdziwieniu dla mnie również jest takim owocem. "Cela" jest warta uwagi każdego, ponieważ jej fabuła nie jest ani trochę przewidywalna, bohaterowie sieją dookoła siebie tajemnicę, a akcja nie zwalnia, doprowadzając nas czasami do zawału serca. Polecam każdemu, kto odważy się po nią sięgnąć.\n16-05-2017 o godz 16:24 przez: Łukasz Marciniak\nOstatnimi czasy rzadko mam okazję czytać thrillery, ale w przypadku Celi Jonasa Winnera postanowiłem zrobić mały wyjątek, ponieważ książka wzbudziła moje ogromne zainteresowanie prostą i wydawałoby się nieskomplikowaną fabułą. Opowiada ona o małym chłopcu - Sammym, który przeprowadził się z Londynu do Berlina, do starej secesyjnej willi z ogrodem. Całe swoje wakacje spędza bawiąc się w przydomowym ogrodzie, najczęściej samemu lub z bratem, ponieważ jego matka pracuje do późna na mieście, a ojciec w zaciszu domowym komponuje muzykę do filmów. Pewnego dnia odkrywa w starym schronie przeciwlotniczym, należącym do posiadłości, pewną celę. Jest ona w całości wyłożona gumową folią, a w środku niej znajduje się przerażona dziewczynka, niewiele starsza od chłopaka... Następnego dnia cela jest już pusta, ale Sammy wie, że na pewno ją widział i nie było to żadne jego przewidzenie. Prawdę o tym, co stało się z dziewczynką może znać tylko jego ojciec, który z każdym dniem zaczyna zachowywać się coraz bardziej agresywnie i nieobliczalnie... Czy to on stoi za tym wszystkim? Czy jest zwyczajnie sfrustrowany swoją pracą? Akcja książki rozpoczyna się w 2016 roku, kiedy to Sammy dowiaduje się o wyjściu na wolność swojego ojca, by następnie cofnąć się o 20 lat do dramatycznych wydarzeń z przeszłości. Jest to bardzo interesujący zabieg, który powoduje, że o prawie wszystkich wydarzeniach dowiadujemy się, nie z punktu widzenia dorosłego mężczyzny, lecz jedenastoletniego chłopaka, który zwyczajnie nie zwraca uwagi na wiele szczegółów, lecz skupia się w dużej mierze na sobie oraz na wydarzeniach wokół siebie. Z tego też powodu, nie ma tutaj mowy o bogatej kreacji bohaterów, czy willi i terenów wokół niej. Nie oznacza to jednak, że mamy bardzo lakoniczne i nieskładne opisy - są one jednak dostosowane do tego, jak ten młody chłopak postrzega świat. Dodatkowo, zamknięty teren willi oraz ogrodu pogłębiają grozę i przerażenie płynące z książki, ponieważ chłopak jest niejako "uwięziony" na terenie posiadłości z prawdopodobnie niezwykle groźnym oprawcą. W ten sposób możemy jeszcze lepiej skupić się na odczuciach chłopaka i wydarzeniach w jakich bierze udział. Nie mamy mnogości krajobrazów, ani też bohaterów, co mogłyby rozpraszać, lecz stosunkowo prostą i nieskomplikowaną historię widzianą oczami młodego chłopaka. Po zapoznaniu się z bohaterami, willą oraz istnieniem celi, wydawać by się mogło, że wtedy już całkiem szybko poznamy zakończenie. Tak się jednak nie dzieje. Bowiem zagadka tytułowej celi i tajemniczej dziewczynki nie jest taka oczywista, ani tym bardziej prosta. Przez całą książkę jesteśmy zwodzeni, kto tak naprawdę przetrzymuje dziewczynkę i jaki jest jego cel. Mamy wiele zwrotów akcji i rzadko kiedy otrzymujemy jasne i pełne odpowiedzi na nurtujące pytania. Na dodatek, przez całą książkę towarzyszy nam przeświadczenie, że nie wiemy, czy możemy w pełni zaufać relacji Sammy'ego. Z każdym kolejnym rozdziałem odnosimy wrażenie, że może to być tylko wymysł samotnego dziecka, które chce zwyczajnie zwrócić na siebie uwagę i dopasowuje rzeczywistość do określonego schematu, co w ostateczności doprowadziło do skazania jego ojca na 20 lat więzienia. Z drugiej zaś strony, jego wspomnienia ze znalezienia celi, czy wnikliwe obserwacje ojca, są zbyt szczegółowe i dokładne, aby nie miały być prawdą. Musimy zatem sami zdecydować, co jest prawdą, a co fikcją. W efekcie czego zakończenie staje się bardzo nieoczywiste oraz niejednoznaczne. Przez co dla mnie osobiście książka nabrała wydźwięku jeszcze bardziej przerażającego. Zaś najmroczniejsze elementy tej książki, stanowią rozdziały, w których narrację przejmuje oprawca dziewczynki. Pomimo że są one krótkie i jest jedynie kilka, to budzą niezwykle dojmującą grozę oraz potworne obrzydzenie... Zdecydowanie nie dla osób ze słabymi nerwami! Cela jest silnie działającym na wyobraźnię thrillerem, rozgrywającym się na terenie małej wilii w Berlinie. Ma bardzo niecodzienną narrację, poprowadzoną z punktu widzenia jedenastoletniego chłopaka, a tytułowa Cela skrywa przerażające tajemnice... Polecam! Za możliwość przeczytania książki serdecznie dziękuję Wydawnictwu Initium! hrosskar.blogspot.com\n10-07-2017 o godz 16:13 przez: Anonim\nSammy jest jedenastoletnim chłopcem, który wraz ze swoją rodziną przeprowadził się do starej, przedwojennej willi w samym sercu Berlina. Niewiele czasu później staje się świadkiem szokującego odkrycia. W szopie odnajduje schron, gdzie w jednej z cel przetrzymywana jest nastoletnia dziewczyna. Gdy jednak następnego dnia postanawia do niej wrócić, miejsce okazuje się być puste, a azjatka zniknęła bez śladu. Chłopiec na własną rękę stara się odkryć, gdzie podziała się Yoki i co wspólnego z tą sprawą ma jego ojciec. Na początku muszę się Wam do czegoś przyznać. Zaczynając tę książkę od razu przypięłam do niej łatkę schematycznej, oczywistej historii, która w żaden sposób nie będzie dla mnie czytelniczym wyzwaniem. Cóż, gdy w końcu fabuła zaczęła się na dobre rozkręcać, otrzymałam niemały zimny prysznic. Ten z pozoru prosty thriller zaczął zyskiwać nagle znamiona powieści psychologicznej, by pod sam koniec, ku mojemu ogromnemu zaskoczeniu przemienić się w coś na kształt horroru. Polecam być więc cierpliwym i nie iść za moim przykładem, bo pewnie gdyby nie to, że otrzymałam kopię recenzencką, nigdy bym tej książki nie ukończyła i byłoby to dla mnie niesamowitą stratą. Cela jest tytułem z pewnością przerażającym i to nie tylko ze względu na pojawiające się w nim drastyczne sceny, ale też za sprawą czającej się w każdym kącie psychozy. Obłęd towarzyszy nam na każdym kroku. Niekiedy jeden wątek wypierany jest przez drugi, a zdania urywają się i pozostawiają nas z sowitą dziurą w głowie. Nikt nie zdaje się być normalny. Nawet kończąc książkę, nie wiadomo kto w gruncie rzeczy mówił prawdę i komu powinniśmy ufać. Cela jest zagadką, którą musimy rozwiązać sami, jednak nie jest to takie proste. Szaleństwo wypływa tu z każdej strony, a czytelnik pełni nie tylko rolę biernego obserwatora, ale również współodczuwa i to na wielu płaszczyznach, przez co łatwo wpada w pułapkę zastawioną przez autora. Pułapkę, która trzyma nas w swoich sidłach aż do ostatniej strony, a nawet później, mieszając nam w głowach i sprawiając, że zastanawiamy się nad tym, co tak naprawdę jest prawdziwe. Rozpoczynając moją przygodę z Celą, nie miałam dobrego zdania co do sposobu kreacji postaci. Sammy wydawał się być zbyt dorosły i przerysowany jak na jedenastoletnie dziecko. Później na szczęście okazało się, że był to zabieg celowy, co w ostateczności przełożyło się na moją pozytywną ocenę. Nie będę jednak zgłębiać się w to, co mam dokładnie na myśli, bo niektórym pewnie zdradziłabym całą fabułę. Autor zdecydowanie nie pozwala nam na polubienie żadnego z bohaterów, każdy jest bowiem na swój sposób winny, a kiedy w końcu sytuacja zaczyna się w miarę klarować, nagle wdeptuje nas w ziemię swoim brudnym buciorem i uderza kolejnymi, zaskakującymi faktami. Myślę, że właśnie na tym polega cały zamysł tej książki, że tkwi on właśnie w tym, by nasze głowy były cały czas pogrążone w chaosie przypuszczeń i ciągłej podejrzliwości. Warto jednak zaznaczyć, że nie jest to tytuł wybitnie logiczny, bo ma niestety kilka uchybień, które rażą w oczy. Nie są one jednak powodem, dla którego miałoby się tę pozycję skreślić. Właściwie, to Cela jest naprawdę niezłym kawałkiem literatury, który z pewnością mogę polecić miłośnikom dreszczyku emocji. Mamy w tym przypadku do czynienia z czymś oryginalnym pod względem odbierania treści, bowiem w celi, gdzie trudno jest odróżnić prawdę od fikcji, gdzie majaki mogą okazać się rzeczywistością, a realne zdarzenia chorym snem - nic nie jest pewne. Trudno o konkretne wnioski, gdy wszystko dzieje się w umyśle 11-letniego dziecka, które w szoku może postrzegać wszystko jak w krzywym zwierciadle. Jonas Winner sprawia, że widzimy wydarzenia oczami tego chłopca i wraz z nim wpadamy w bezdenną otchłań szaleństwa naszych umysłów. więcej recenzji na blogu: mojabooktopia.blogspot.com\n01-05-2017 o godz 15:08 przez: Agnieszka Deja\nSammy wraz z rodziną przeprowadził się z Anglii do Berlina. Mieszkają w ogromnej willi, w której całymi dniami nikogo nie ma – matka pracuje w mieście, rzadko wraca do domu, ojciec zamyka się w pracowni i tworzy, brat korzysta z wolności i spotyka się z kolegami, a Sammy... Jest lato, chłopiec nie ma tu znajomych, więc się nudzi. Gdy pewnego dnia widzi ojca, który zmierza do niewielkiej komórki, postanawia sprawdzić, co robi tata. Idąc za nim, znajduje właz do podziemnego korytarza, a w nim celę. W środku siedzi przerażona dziewczynka. Sammy chce jej pomóc, lecz nie wie, do kogo się zwrócić. Czy to ojciec ją tu więzi? Cela Jonasa Winnera to thriller, w którym głównym bohaterem i narratorem jest jedenastoletni chłopiec. Oprócz niego do głosu dochodzi też potencjalny porywacz. Rozdziały, w których przedstawia się jego wersję wydarzeń, wydrukowano kursywą dla odróżnienia od tekstu głównego. Głównym tematem jest sprawa tajemniczej celi i jej „mieszkanki”. Podczas lata, które spędza w nowym miejscu, Sammy odkrywa dziwne miejsce w okolicach domu. Okazuje się, że pod posiadłością, w której mieszka wraz z rodziną, ciągną się korytarze pełne tajemnic. W jednym z nich Sammy znajduje celę, w której zamknięto niewiele starszą od niego dziewczynkę. Jest przerażona i samotna, ale nie potrafi wytłumaczyć, kto ją tu umieścił. Sammy chce jej pomóc, ale okazuje się, że wcale nie jest to takie łatwe. Gdy Sammy wraca do uwięzionej następnego dnia, jej już nie ma. Czy chłopiec wyobraził sobie to wszystko? Jak wyjaśnić dziwne zachowanie całej rodziny? Sammy podejrzewa ojca o to, że to on zamknął dziewczynkę w celi. Świadczą o tym drobne rzeczy – to, że ojciec szedł do komórki, myśląc, że nikt go nie widzi, krzyk dziewczynki, która na wieść o tym, że chłopiec sprowadzi tatę, jest przerażona, czy fakt, że na terenie posiadłości doszło wcześniej do przerażających wydarzeń, które mogą mieć wpływ na psychikę obecnych mieszkańców. Są w tej powieści momenty, które doskonale pasują do zachowania głównego bohatera. Sammy jest tylko dzieckiem, nie do końca wie, jak się zachować w sytuacji, w której się znalazł. Nadaje dziewczynce imię jak zwierzątku, tłumaczy dziwne zachowania ojca, ale też szuka ciągle u niego akceptacji. Poza tym czuje się ignorowany przez innych domowników i nie zawsze zachowuje się logicznie. Książka jest zaskakująca. Już sam fakt osadzenia w głównej roli jedenastolatka może zaskoczyć, jednak na tym nie koniec. Fabuła ma wiele zwrotów akcji, niejasnych momentów. Do końca nie wiemy, jak podchodzić do całej tej sytuacji. Z jednej strony dowody, które odkrywa Sammy, świadczą o tym, że ma rację i to ojciec jest winien. Z drugiej – wyobraźnia chłopca działa tak intensywnie, że nie możemy mieć pewności, czy wszystko, o czym mówi, nie jest tylko wynikiem nudy. Im bliżej końca, tym ciekawiej i mroczniej. Zakończenie wbija w fotel i nie pozwala pozbyć się niektórych scen z głowy. Momentami książka – szczególnie, gdy narrację przejmuje potencjalny psychopata trzymający dziecko w celi – jest obrzydliwa i przerażająca. To powieść, która wywołuje gęsią skórkę i nie pozwala oderwać się od czytania. Jeśli lubcie mroczniejsze klimaty, na pewno się wam spodoba.\n28-04-2017 o godz 20:05 przez: Tali\nCzy znacie to uczucie kiedy czytacie książkę i spostrzegacie, że nie możecie jej odłożyć? Kiedy czujecie się jak przeżycia bohatera stają się własnymi. Jednak wasza odwaga prawie nie istnieje, więc wasze uczucia zmieniają się od "to jest przerażające, jak będę dalej czytać to koszmary gwarantowane" do "muszę wiedzieć jak to się skończy"? Takie uczucia obudziła we mnie książka niemieckiego pisarza Jonasa Winnera o tytule "Cela". Rodzina jedenastoletniego Sammego przeprowadza się z Londynu do starej willi w Berlinie. Chłopiec nudzi się w wakacje, więc kierowany dziecięcą ciekawością odkrywa coś przez co życie jego, jak i rodziny, już nie będzie takie same... Historia trzymała mnie w napięciu, jednak nie od samego początku. Zaczynając ją czytać, łatwo było mnie od niej oderwać, a historia opisana na pierwszych dwudziestu stronach nie była dla mnie niczym szczególnym. Mogę zaliczyć tę książkę do tych co nie mają wciągającego początku, ale za to nadrabiają resztą. Gdy już wciągnie się w tę historię, nie można wypuścić książki z rąk. Pomimo mało przekonującego początku, w dalszych rozdziałach nie mogłam przestać czytać tej powieści. Jednak kiedy byłam zmuszona powrócić do rzeczywistości, to myślałam nad dalszym rozwojem akcji. Było to coś niesamowitego, gdyż dawno nie wciągnęłam się w żadną historię. Z racji, że głównym bohaterem jest młody chłopiec, czytelnik dostaje relacje ze zdarzeń niedoświadczonego dziecka. Dodaje to realności historii, jednak sprawiło, że lektura była bardziej przerażająca. Krótkie przerywniki w postaci kawałków opisywanych przez osobę dorosłą, sprawiały, że włos na głowie mi się jeżył. Będąc przy temacie bohaterów, przejdźmy do tego w jaki sposób zostali oni wykreowani. Jak mógłby teraz się zatrzymać? człowiek żyje tylko raz. a to jest to, co on rozumie pod pojęciem "życie". wszystko inne jest już umieraniem. A on nie chce umierać. Chce żyć. Skupię się jednak na bohaterach grających tu główne skrzypce, aby nie zdradzać za wiele. Moim zdaniem idealnie został wykreowany ojciec Sama - wpisywał się idealnie w rolę, jaką miał pełnić w książce. Mały problem pojawił się z chłopcem. Analizując swoje dzieciństwo wiem, że nie byłam tak odważna i nieustraszona. Uważam, że moje dzieci by tak się zachowywało w danych sytuacjach, dlatego było to dla mnie nierealne. Jednak to tylko drobne zastrzeżenie z mojej strony. Historia przedstawiona w tej książce jest dla osób o mocnych nerwach. Powieść ta połyka czytelnika w całości, aby wypluć zdezorientowaną istotę. Czytając ją miałam wrażenie, że w każdym rozdziale czai się niespodziewany zwrot akcji, o którym wcześniej nie zdołałam pomyśleć. Oceniam ją bardzo pozytywnie, ponieważ dała mi to czego tak naprawdę się nie spodziewałam, że potrzebuję - mocnych wrażeń. Jestem pod takim wrażeniem historii, że nie mogę podejść do tej książki obiektywnie, jednak uważam to za dobry znak. Skoro książka wzbudza we mnie tak silne emocje to zazwyczaj jest bardzo dobra albo kiepska. Jednak w tym wypadku jest to pierwsza opcja. Recenzja na: niezapomniany-czas-czyli-o-ksiazkach.blogspot.com\n22-05-2017 o godz 07:17 przez: Bookendorfina Izabela Pycio\n"Nie chcą mnie takim, jaki jestem, dlatego... Żebym stał się taki, jakim mnie chcą." Thriller, w który z zainteresowaniem zagłębiamy się, mocno angażuje, porywa. Ciekawy pomysł na fabułę, wciągające jej przedstawienie, spory poziom napięcia, wstrząsające wydarzenia w intensywnej i mrocznej odsłonie, bazujące na wnikliwym podejściu do ciemnej strony natury człowieka. Nie spodziewamy się tak wielu obrotów spraw, główni bohaterowie zaskakują wydobywanymi na światło dzienne tajemnicami. Entuzjastycznie poddajemy się zręcznej i zmyślnej psychologicznej grze, wysuwamy mnóstwo domysłów i przypuszczeń, a i tak zakończeniu w dużym stopniu udaje się nas zaskoczyć. Doskonałe połączenie wątków w kulminacyjnym momencie, zaproponowanie szokujących wyjaśnień źródeł niepokoju i strachu, dręczących myśli, niepomiernej wściekłości i świadomego odcinania się od otoczenia. Autor rewelacyjnie podsuwa tropy, naprowadza na określony kierunek rozwijania się akcji, w fascynujący sposób nakłania do śledzenia zmagań głównego bohatera, wnikania w jego ponure wizje wywołane zatrważającymi wydarzeniami. Wywołuje żywiołowe reakcje, gwałtowne emocje, a jednocześnie sprytnie odwraca uwagę od kluczowych niedomówień i istotnych aspektów. Sporo czasu mija zanim orientujemy się, że obrany przez nas szlak hipotez i rozważań okazuje się nietrafiony. Uwielbiam takie podstępy, zmyłki i manipulacje oferowane odbiorcy thrillerów, wówczas przeżywanie przygody czytelniczej staje się silniejsze, przenikliwsze i bardziej satysfakcjonujące. Jedenastoletni Sammy przeprowadza się z rodziną do berlińskiej dzielnicy, której historia jest w pewien sposób szczególna. To, co znajduje w ogrodzie i podziemiach starego domu, na zawsze odmienia jego życie. Co tak silnie wstrząsnęło chłopcem? Dlaczego ma nieustanne wrażenie, że nad jego bliskimi pojawiają się czarne chmury bezwzględności, przemocy i nienawiści? W jaki sposób ma skłonić dorosłych do uwierzenia w mrożące krew w żyłach obserwacje, spostrzeżenia i przewidywania? Czy bezpośredniej walki z czającym się złem można uniknąć? Z czym obcym, nieznanym i nieoswojonym przyjdzie się zmierzyć jemu, matce, ojcu i starszemu bratu? Powieść zdecydowanie warto uwzględnić w planach czytelniczych, wspaniała propozycja na spędzenie kilku godzin z thrillerem i jego czarnymi sekretami, podkręcenie wyobraźni, poddanie się niesamowitej opowieści. Mocna, sugestywna, wyrazista, przerażająca, momentami brutalna i obrzydliwa, ale jednocześnie magnetycznie przyciągająca, nie dobrymi i ciepłymi barwami, lecz kontrastowym zestawieniem niewinności jedenastolatka i przegniłego ohydztwa przebiegających zdarzeń, a także usilnym pragnieniem poznania skrywanej prawdy i właściwej jej interpretacji. bookendorfina.pl\n16-07-2018 o godz 12:55 przez: AgaZaczytana\nSą takie książki, które chciałam przeczytać zaraz po premierze, ale odłożyłam je na bok i czekały na swoją kolej. Jedną z nich jest właśnie Cela. W końcu nadszedł jednak czas na ten thriller i emocje z nim związane. '(...) decyzja zapadła: przeprowadzamy się do Berlina. Choćbym nie wiem jak się zapierał, nie mogłem tego zmienić.' Jedenastoletni Sammy wraz z rodziną przeprowadza się do berlińskiej willi. Właśnie zaczynają się wakacje, a chłopiec nie posiada znajomych w nowym miejscu zamieszkania. W wyniku nudy zwiedza posiadłość i tereny do niej przyległe. Trafia na piwnicę, do której wchodzi i znajduje coś, czego się nie spodziewał... W pokoju zabezpieczonym czerwoną gumą znajduje się dziewczynka niewiele starsza od Sama. Jest przestraszona, a na wzmiankę o ojcu chłopca wpada w panikę. Na drugi dzień miejsce jej pobytu zostało wyczyszczone, a podejrzenia Sammy'ego padają na jego ojca... 'Promień światła wędrował po pomieszczeniu. Zasłona. Połyskująca. Czerwona. Przesunąłem snop w ciemność. Ściany też były wyściełane gumą.' Powieść utrzymana jest w mrocznym charakterze. Wydarzenia przedstawione są z perspektywy nastolatka, w formie wspomnień dorosłego już mężczyzny. Sam zaraz po zakończeniu szkoły przeprowadza się do zupełnie nowego miejsca. Nie zna tam nikogo, nie ma więc pomysłów na zabicie wakacyjnej nudy. Nic więc dziwnego, że ciekawość zwycięża. Po odkryciu dziewczynki w piwnicy wszystkie myśli krążą wokół tego wydarzenia. Chłopiec bije się z myślami, próbuje komukolwiek wyjawić prawdę, lecz nikt nie ma dla niego czasu. Często tak się właśnie zdarza, że słów dziecka nikt nie słucha. Jakie były tego konsekwencje? Czy uwięziona dziewczynka się odnalazła? 'Było mi obojętne, czy ojciec zauważy, że wyłamałem kłódkę, czy nie. Nie będę dłużej udawał, że o niczym nie wiem. Już i tak milczałem zbyt długo.' Książka momentami brutalna, jednak warta uwagi. Historia wciąga, a niezbyt długie rozdziały powodują, że czyta się ją błyskawicznie. Nie jestem znawczynią thrillerów, jednak ten mi się podobał i szczerze polecam! 'Nie mieli racji, że niepotrzebnie się boi. Istnieją rzeczy, które mogą się przydarzyć, przerażające rzeczy, które są tak straszne, że kiedy się dzieją, sprawiają, że z piersi nieustannie wyrywa się krzyk.'\n17-04-2017 o godz 20:37 przez: Allan\nJestem w wielkim szoku. Nie przesadzam... Takie książki powinny mieć na okładce ostrzeżenie w rodzaju "DLA LUDZI O MOCNYCH NERWACH". Przeczytałem i odetchnąłem z ulgą. Czy jest coś gorszego, kiedy książka przeraża, a jednocześnie nie sposób jej odłożyć? Cela jest thrillerem psychologicznym, napisanym z perspektywy jedenastoletniego chłopca. I to jest przerażające. Wszystko zaczyna się niewinnie. Rodzina przenosi się z Londynu do Berlina, gdzie żona dostała angaż w jednej z oper. Nowym domem jest stary dom z ogrodem. Jak się okazuje, w domu czyha wiele nieodkrytych zakamarków, jak chociażby podziemny tunel. To tam w schronie przeciwlotniczym Sammy dokonuje odkrycia, które nie pozwala mu normalnie funkcjonować. Jego dziecięca dusza zostaje atakowana koszmarami. Dorośli nie wierzą jemu i w jego historię, nawet Policja podchodzi do tego sceptycznie. Kiedy wychodzą na jaw kolejne rodzinne tajemnice, chłopiec nie potrafi już normalnie funkcjonować. Terapia przynosi mierny skutek. Sammy wie, że nigdy nie będzie tak jak przed przyjazdem do Berlina. "Cela" jest napisana w taki sposób, że czytelnik dostaje mocno sugestywne komunikaty i przychodzą chwile, kiedy brakuje powietrza i czuje strach. Brat, opiekunka, ojciec. Komu może zaufać? Zależności między nimi nie są takie czyste i wprowadzają chaos w myślenie czytelnika. Czy Sammy jest chory, a wszystko jest tylko wytworem jego wyobraźni? Mała dziewczynka z misiem więziona w podziemiach? Zdołowało mnie zaskoczenie, ale to jest tylko oznaką tego, jak ta książka jest wyjątkowa i zarazem trudna w odbiorze. Jonas Winner stworzył opowieść o bólu, który nie tylko opisał, ale który udziela się czytelnikowi. Bez wątpienia będzie to książka, o której będzie głośno, podobnie jak kilka lat temu o "Pokoju" Emmy Donoghue. Autor nie bawi się w granice, autor pokazuje świat oczami dziecka i widzimy , a zarazem czujemy jego przerażenie. Ta książka zawiera niezwykle wybuchowy ładunek emocjonalny. Niezwykłe opisy, mocno sugestywne, zapadające w pamięć. Książka szokuje, a sam autor przekroczył granice, które wyznaczyli inni autorzy. Dlatego "Cela" ma coś z arcydzieła. Oczywiście zaznaczam - KSIĄŻKA DLA LUDZI O MOCNYCH NERWACH.\n17-04-2017 o godz 14:36 przez: markietanka\n"Cela" to wstrząsający thriller z niesamowitym finałem, który wstrząsa. Książka trzyma w napięciu i jest zupełnie nieprzewidywalna. Czyta się ją w napięciu i skupieniu, nie można jej odłożyć przed finałem! Sammy wraz z rodziną przeprowadza się do Berlina, gdzie matka dostała pracę. Najpierw wyjeżdża ojciec z bratem, a następnie dojeżdża chłopiec z nianią i mamą. Wprowadzają się do dużego domu z pięknym ogrodem. Dom jest stary i trochę przeraża chłopca, który jest bardzo osamotniony. Jest lato, czas wakacji,a on nikogo nie zna, nie ma przyjaciół. Zwiedza więc okolice i tak natyka się na schron przeciwlotniczy połączony z dawnymi tunelami podziemnymi. Tam znajduje przerażające pomieszczenie, w którym więziona jest dziewczynka. Jest przerażony, a to co zobaczył nie wychodzi muz pamięci. Wraca do tunelu, ale nikogo w nim nie zastaje. Loch zostaje wyczyszczony i sprawia wrażenie, jakby nikogo tam nie było. Ale Sammy wie swoje.... Widział ojca przechodzącego tunelami i to nie daje mu spokoju. Co ojciec zrobił z dziewczynką? Chłopiec próbuje rozmawiać z bratem, ale ten nie ma dla niego czasu. Postanawia porozmawiać z policją - zostaje uznany za chorego psychicznie i jest zmuszony przyjmować leki. Nikt mu nie wierzy, póki nei poznaje sąsiadki zza płotu, Mariny. Dzieli się z dziewczynką tym, co widział, a ona opowiada o tym ojcu - prokuratorowi. Znowu po domu krąży policja, a matka wyprowadza się. Pewnego dnia Marina znika bez śladu. Co się stało z dziewczynką? Sammy jest przestraszny, a finał historii przeraża.... "Cela" to książka, która sprawia, że włos jeży się na głowie, a po skórze chodzą ciarki. Nie wiadomo, co jest prawdą, a co wizją małego chłopca. Czy jest naprawdę chory, czy chorobę mu się wmawia? Fakt jest jeden - dziewczynka nie żyje. Kto ją zabił? Musicie przeczytać! Będziecie zaskoczeni tak jak ja! Akcja powieści toczy się wartko, a sylwetki bohaterów są rozbudowane i ciekawe. Autor miał znakomity pomysł na powieść i według mnie wykorzystał go w 100%. Przeczytałam z przyjemnością i z zapartym tchem. Bardzo lubię takie nieoczywiste książki - polecam! http://markietanka-mojeksiazki.blogspot.com/2017/04/cela-jonas-winner.html\n25-04-2017 o godz 16:03 przez: kogellmogell\nPrzyznaję się bez bicia, że czytam mało thrillerów, ale opis "Celi" na tyle mnie zaintrygował, że postanowiłam się skusić na coś innego. Narratorem książki jest 30-letni Sam, który opowiada nam przerażającą historię, jaką przeżył w wieku 11 lat w Niemczech. Akcja książki ma miejsce w wakacje, po przeprowadzce z Londynu do Berlina. Sammy wraz z rodzicami, starszym bratem i ich au pair zamieszkali w willi z ogromnym ogrodem. Chłopak nikogo tam nie znał i bardzo się nudził, więc pewnego dnia postanowił śledzić swojego ojca, który znikną w komórce na tyłach ogrodu. Na miejscu odkrył tajemniczy schron, a kilka metrów pod ziemią celę i zamkniętą w niej przerażoną 15-letnią dziewczynkę. Obiecał jej, że znajdzie pomoc i ją uwolni. Nie wiedział jednak do kogo ma się zwrócić, bał się komukolwiek powiedzieć o swoim wstrząsającym odkryciu i zaczął podejrzewać swojego ojca o ten okrutny czyn. Gdy następnego dnia zszedł do schronu, dziewczyny już nie było... Od tej chwili zaczęło się piekło. Historia Sama zmroziła mi krew w żyłach. Sama okładka "Celi" napawa mnie strachem, a musicie wiedzieć, że ta maszynka do mięsa wcale nie znalazła się na niej przypadkowo... Od pierwszych stron byłam przerażona tym co odkrył chłopiec i co nastąpiło w kolejnych tygodniach od tego wydarzenia. Książka trzymała mnie w napięciu i strachu aż do ostatniej strony. Do samego końca nie było wiadomo co jest prawdą, a co urojeniem, kto jest dobry, a kto jednak nie. Nie spodziewałam się również takiego zakończenia, które do tej pory siedzi mi w głowie. Może czytam za mało tego typu książek, a może jestem po prostu strachliwa, ale "Cela" mną wstrząsnęła. Styl pisania autora bardzo mi się spodobał, w idealnym tonie i napięciu oddał całą historię. Nie przeszkadzała mi również ilość opisów, bo samą książkę czytało się bardzo szybko i mimo kilku koszmarnych scen, trudno było się od niej oderwać. Uważam, że "Cela" jest świetnym thrillerem psychologicznym, ale polecałabym ją dla osób o mocnych nerwach. Mimo, że minęło już kilka dni odkąd ją przeczytałam, nadal nie mogę się pozbierać i przestać myśleć o historii Sama.\n09-01-2018 o godz 23:20 przez: anonymous\nKsiążka równie mroczna, jak i jej okładka. Wiesz że sięgasz po coś krwawego i czujesz niepokój. A zaczyna się przecież wszystko tak sielsko. Wakacje. Laba. Upał. A potem zaczyna się koszmar. Sammy odkrywa wejście do bunkra przeciwlotniczego, a w nim oprócz dziwnych pomieszczeń (bar, sala do kręgli), odkrywa też celę, w której uwięziona jest młodziutka Azjatka. Na jego słowa, że wezwie na pomoc ojca i ją uratuje, ta zaczyna panicznie krzyczeć, chłopiec więc zaczyna podejrzewać, iż to właśnie jego rodzic jest jakoś związany z przetrzymywaniem dziewczyny. Boi się komukolwiek powiedzieć, a gdy już się przełamie nikt nie ma dla niego czasu. Następnego dnia, gdy jeszcze raz idzie do schronu, cela już jest pusta. Jest pewny, że to nie było przewidzenie, choć nie ma żadnych dowodów na potwierdzenia swoich oskarżeń. Nakręceni przez jego gonitwę myśli, lęki i próby odkrycia prawdy, również my stajemy się podejrzliwi wobec jego staruszka. Zwłaszcza, że ma dość dziwne zajęcie - komponuje muzykę do bardzo mrocznych, krwawych filmów, a ostatnio brakowało mu natchnienia. Czyżby je znalazł? Co stało się z dziewczyną? Trochę dziwnie się to czyta, bo chwilami trudno połapać się co jest snem, a co jawą, co chłopak jedynie sobie wyobraża, co mówi, a co jedynie chce powiedzieć. Niby mroczny, nawet chwilami makabryczny thriller, a tu mały dzieciak, próbujący się połapać w rzeczywistości, która go przerasta. Siedzimy w jego głowie, obserwujemy jak pod wpływem dorosłych sam zaczyna wątpić we własne zdrowie psychiczne, jak ogarnia go coraz większy mrok. To co w końcu widział i o co w tym wszystkim chodzi? Choroba psychiczna, czy jednak świetnie ukrywający swe upodobania psychopata, a jeżeli tak, to kto nim jest? Mimo, że trochę to wszystko chaotyczne, mało składne, ciekawość nie pozwalała mi odłożyć. Duże brawa za końcówkę\n14-04-2017 o godz 23:59 przez: ksiazkanawsi\nSammy wraz z rodziną przeprowadza się do Berlina. W schronie przeciwlotniczym należącym do willi, chłopiec znajduje uwięzioną dziewczynkę. Jest przekonany, że to jego ojciec ją tam przetrzymuje. Nie wie komu ma o tym powiedzieć więc postanawia, że sam ją uwolni, ale następnego dnia dziewczyny już tam nie ma. Chłopak jest przerażony tym, co jego tata mógł zrobić. Pewnego dnia Sammy budzi się z bardzo realnego snu i jest przerażony tym, że ma ubłocone stopy, ale jego matka nic takiego nie widzi. I teraz zaczyna się gra. Autor zabiera czytelnika do niesamowicie mrocznego Berlina. Wraz z bohaterami przeżywa się mrożącą krew w żyłach historię. Tak samo jak Sammy byłam zdezorientowana do samego końca. Nie wiedziałam co jest prawdą, a co złudzeniem. "Cela" wciągnęła mnie w wir podejrzeń, ale i w obłęd. Nie podejrzewałam, że ta książka będzie tak dobra. Fani thrillerów i kryminałów powinni być zadowoleni. Nie bez powodu na okładce jest maszynka do mięsa. Odgrywa ona tu dosyć istotną rolę (nie, nie robią kiełbasy z ludzi haha). Fabuła szokuje i uświadamia jaką bestią może być człowiek, do czego można się posunąć chcąc osiągnąć swój cel i jakie mogą być tego konsekwencje. Czasami przez to nawet nie zwraca się uwagi jakich szkód można narobić swojej własnej rodzinie. Długo się zastanawiałam co mogę napisać o tej książce oprócz: "o kurde, ale to było fajne". Szczerze mówiąc chyba nie będę potrafiła wyrazić jakie to było świetne. To trzeba samemu przeczytać. Chociaż bardzo bym chciała przekazać wam wszystkie emocje jakie towarzyszyły mi podczas czytania tej książki, to tak się nie da. Ciekawość, zdezorientowanie, adrenalina, ale również ekscytacja. Mój wewnętrzny psychopata jest nawet trochę usatysfakcjonowany. I pamiętajcie... prawda jest czasem wielką zagadką.\n12-02-2018 o godz 14:37 przez: Patryk Walas\nIntryga, groza, napięcie - trzy składniki, które składają sie na dobry thriller, więc Winner stworzył smaczny kąsek dla fanów tego gatunku. Naszym głównym bohaterem jest Sammy, jedenastoletni chłopiec, który wraz z rodziną przeprowadza się z Londynu do Berlina. Nowy dom rodziny to stara secesyjna willa, do której należy schron przeciwlotniczy. Pewnego dnia nasz Sammy schodzi do niego za ojcem, a to co odkryje jest wstrząsające, bowiem znajdzie tam uwięzioną dziewczynkę. Jedyne wytłumaczenie jakie mu przychodzi na myśl to jego ojciec, więc Sammy zaczyna obmyślać plan jak jej pomóc, ale gdy schodzi do bunkru drugi raz okazuje się, że po dziewczynce nie ma śladu. Zacznijmy od tego, że na początku już sama narracja sprawiła to, że książka mnie wciągnęła, niby nic się jeszcze nie wydarzyło, ale już czujemy coś przyczajonego za plecami. Przy tego typu thrillerach, odczuwam większy niepokój niż przy horrorach, jest to chyba spowodowane większym realizmem. Sammy ma rozterkę, nie wie zbytnio jak pomóc dziewczynce i komu o tym powiedzieć, by przy tym nie rozbić rodziny, a co do samej rodziny, ma ona swoje trupy w szafie, co tworzy jeszcze fajniejsze tło dla intrygi i wprowadza kolejne pytania. Autor buduje napięcie tak, że zwykła i normalna sytuacja jest naładowana grozą, a klimat przyprawia o dreszcze. Zwieńczenie książki wbiło mnie w podłogę, bowiem autor umiejętnie bawi się z nami w kotka i myszkę, gdy już jesteśmy pewni wyjaśnienia sytuacji, to nagle ono sie zmienia i tak do końca książki. Gust to kwestia względna, ale mi ta książka może nie tyle co przypadła do gustu, co idealnie w niego trafiła, ostanie 150 stron czytałem do 3 w nocy, bo nie mogłem się oderwać... Eh jeszcze raz powtórzę, zakończenie jest mega zaskakujące. zokladki.bogspot.co.uk\n27-04-2017 o godz 11:44 przez: Dominika P.\nSammy to jedenastoletni chłopiec, który wraz z rodzicami przeprowadza się do starej, secesyjnej willi w Berlinie. Trwają wakacje i chłopiec znużony już czasem wolnym pewnego dnia zaczyna śledzić swojego ojca. Trafia za nim do schronu przeciwlotniczego, w którym znajduje uwięzioną dziewczynkę. Zamknięta jest ona w celi, szczelnie wyłożonej gumową folią. Zarówno ona, jak i Sammy są przerażeni. Chłopiec chce pomóc jej odzyskać wolność, lecz kiedy schodzi tam następnego dnia, cela jest pusta. Sammy widzi tylko jedno wytłumaczenie- jego ojciec jest potworem. Zawsze zaznaczam, że nie jestem szpecem od thrillerów. Nie czytam ich nałogowo, chociaż nie znaczy to, że nie lubię. "Cela" jest niewątpliwie opowieścią maksymalnie na dwa dni. Powieść ta nieustannie gna do przodu, a razem z nią czytelnik, który nie chce przestać czytać. Thriller ten cały czas trzyma w napięciu i zaskakuje. Niewątpliwie książka ta mnie przeraziła. Pod względem zarówno fabuły, jak i tym, że nie chciała uciec z moich rąk chociażby na sekundę. Wracając jednak do fabuły. Ciśnie mi się na usta jedno słowo. Niespodziewana. Autor świetnie wyprowadzał czytelnika w przysłowiowe maliny i im bliżej końca, tym częściej całkowicie zmieniał przebieg historii. Wściekłość, dekoncentracja i szaleństwo bohaterów jest tak realne, że udziela się czytelnikowi. W końcu bałam się iść sama do kotłowni 😂 to musi o czymś znaczyć. Książka pozwoli Wam przenieść się w zupełnie inny świat i pomimo swojej brutalnej tematyki, da Wam chwilę wytchnienia od domowych obowiązków. A zakończenie? Wisienka na torcie, mmm 🍒🍰\n07-06-2017 o godz 11:20 przez: Angelika Marchelewicz\n11- letni Sammy przeprowadza się z rodziną do nowego domu. Wakacje upływają mu na czytaniu książek przy basenie, oraz na zwiedzaniu okolicy. Jego matka jest znaną śpiewaczką, a ojciec opracowuje muzykę do filmów. Chłopiec czuje się lekko samotny i znudzony, bo starszy brat, oraz opiekunka albo traktują go pobłażliwie jak dziecko, albo mają własne zajęcia. Podczas wędrówki po ogrodzie, Sammy napotyka piwnicę... Nie byłoby w niej nic dziwnego, gdyby nie fakt, że jest w niej zamknięta dziewczynka. Wystraszona i zapłakana w podziemiach, w podobnym do Sammy'ego wieku. Kim ona jest? Skąd się tam wzięła? I dlaczego na jego pytanie, czy ma sprowadzić pomoc, kogoś dorosłego, najlepiej ojca - przeraźliwie krzyczy: "Daddy no!"? Co w tej sytuacji zrobi Sammy? Komu powie o swoim odkryciu? Kto udzieli mu pomocy, a kto okaże się nie tą osobą, za którą się podaje? Kto posunąłby się do okrucieństwa, które ciężko opisać słowami? I jak rodzinne tajemnice w końcu wychodzą na jaw? Książka wzbudza u czytelnika ten sam niepokój i napięcie, które wywołuje tajemnica i lęk przed jej odkryciem. Można by ją porównać do "Dziewczyny z sąsiedztwa" Ketchuma. Jest to dobry thriller, który pozytywnie mnie zaskoczył. Czytało się go szybko, choć nie jest on wcale przewidywalny. Uważam, że warto sięgnąć po ten tytuł, szczególnie jeśli gustujecie w tego typu gatunkach. mój blog: www.wiedzminka-ciri.blogspot.com\n12-02-2018 o godz 15:31 przez: Anonim\nKsiążka Winnera od samego początku mnie interesowała. Było w niej coś co przykuwało moją uwagę. Czytając innych opinie myślałam „Muszę ją przeczytać!”. No i w końcu udało się . Trafiła do mnie. Nie rozczarowałam się czytając ją. Jeśli mogę tak powiedzieć, to jest ona według mnie wyjątkowa. Cała fabułą książki trzyma w napięciu. Czytając ja można zadawać sobie pytania: czy to ojciec jest taki bezwzględny czy to bujna wyobraźnia dziecka? Książka nie jest długa przez co czyta się ją bardzo szybko. Gdyby nie nawał pracy w moim życiu to zapewne przeczytałam bym ją jednego dnia. Bardzo przypasowali mi bohaterowi. Oryginalni oraz pomysłowo stworzeni przez pisarza. Narratorem historii był sam dorosły Sammy, który wracam do wspomnień tych wydarzeń patrząc oczami już dojrzałego mężczyzny. Akcję otacza mroczna atmosfera grozy oraz strachu. Czasami bywały momenty kiedy akcja rozwijała się bardzo wolno. Nie było to jednak według mnie złe. W takich momentach dowiadujemy się dodatkowych informacji by zrozumieć ciągnąca się fabułę. Thriller trzyma w napięciu. Czytając ją bardzo ciężko jest się od niej uwolnić. Nawet po zakończeniu czytania jej ma się wrażenie iż nadal ona tkwi w głowie. Nie można o niej zapomnieć. Przynajmniej ja tak mam. Ostatnia i najważniejsza rzecz: byłam zaskoczona zakończeniem. Nie zdradzę wam o czym jest! Musicie sami się przekonać.\n25-04-2017 o godz 10:56 przez: kamishi\nKtórakolwiek z wersji wydarzeń zostałaby podjęta i tak wyjdzie na to, że ktoś w rodzinie jest podejrzany o szaleństwo. Powstaje pytanie: czy to będzie ojciec czy syn? Rodzina w takiej sytuacji staje na pozycji przegranej. Cokolwiek się stanie, ktoś z rodziny zostanie pokrzywdzony. Właśnie tak powinny wyglądać książkowe thrillery! Naprawdę jeden z najlepszych thrillerów ostatnich czasów. Cytat z recenzji na http://twojakultura.pl/cela\n03-05-2017 o godz 14:02 przez: Miłośniczka Książek\nFragment recenzji: "Śmiało rzec mogę, że „Cela” jest jednym z najlepszych thrillerów, jakie do tej pory miałam okazję przeczytać. Jest mroczny, duszny, trzyma w napięciu od pierwszej do ostatniej strony, oddziałuje na ludzką psychikę i sprawia, że człowiek gubi się we własnych domysłach podczas jego lektury." Całość na moim blogu. Zapraszam: http://magicznyswiatksiazki.pl/cela-jonas-winner/\n26-04-2017 o godz 16:20 przez: hasacz93\nCałość prezentuje się naprawdę dobrze. Sama sprawa znikających dzieci i to co roi się w głowie Nathana – ojca Sammy’ego – podnosiła poziom książki i szczerze mówiąc, nie bałabym się zaryzykować stwierdzenia, że Cela to thriller psychologiczny. Przerażający, zaskakujący i wbijający w ziemię.\nO autorze: Winner Jonas\nDie Party Winner Jonas\nMurder Park Winner Jonas\nThe Beginning Winner Jonas


Parafia Bożego Ciała w Krakowie - 15 NIEDZIELA ZWYKŁA – 15.07.2018 r.\nJesteś tutaj: Strona główna • Parafia • Ogłoszenia duszpasterskie • 15 NIEDZIELA ZWYKŁA – 15.07.2018 r.\n1. W liturgii Kościoła w tym tygodniu obchodzić będziemy:\n- w poniedziałek wspomnienie NMP z Góry Karmel – Matki Bożej Szkaplerznej;\n- w czwartek – wspomnienie bł. Czesława, kapłana;\n2. Przypominamy że w naszym kościele w poniedziałek o godz. 8.00 i czwartek o godz. 19.00 jest sprawowana Msza Święta w intencji próśb i podziękowań do św. Stanisława Kazimierczyka, natomiast w środę o godz. 19.00 w int. próśb i podziękowań do Matki Bożej Zbawiciela. Nasze intencje na te Msze Św. możemy składać do skarbon które znajdują się przed kaplicą Zwiastowania Pańskiego i ołtarzem św. Stanisława Kazimierczyka.\n3. Kancelaria parafialna w lipcu i sierpniu będzie czynna we wtorki i czwartki od godz. 8.00 do 9.30 a w środy i piątki od godz. 16.00 do 17.30.\n4. W dniach od 6 do 15 sierpnia będzie trwała piesza pielgrzymka z Warszawy na Jasną Górę. Zapraszamy do wzięcia w niej udziału i do pielgrzymowania w Grupie Kanonickiej. Więcej informacji na plakatach w przedsionkach Bazyliki i u ks. Macieja Guziejko.\n5. W dniu 26 sierpnia jest organizowana z naszej parafii pielgrzymka do Strachocina i Dukli, wszelkie informacje znajdują się na plakatach w gablotach w przedsionkach kościoła.\n6. Nasza Parafia organizuje w dniach od 4 do 8 października 2018 r. pielgrzymkę do Wilna. Informacje i zapisy również u Księdza Macieja Guziejko\n7. Składamy serdeczne "Bóg zapłać" za ofiary otrzymywane na tacę oraz na wsparcie wszelkich dzieł prowadzonych przez naszą parafie.\n8. Wszystkim naszym Drogim Parafianom, Gościom i Dobrodziejom życzymy: miłej niedzieli, Bożego błogosławieństwa i opieki Matki Bożej. Przebywającym na wakacjach i urlopach życzymy zdrowego i bezpiecznego wypoczynku.