Kinga Preis - Opowieść o rozpuszczaniu lodu - Zwierciadlo.pl\n- Wychowywałaś się wśród kobiet, uczyłaś od nich, a teraz w twoim domu są sami faceci!\n- To prawda. Mam całkiem męski dom. Męża, syna i jeszcze psa. Kompletnie inne charaktery i zupełnie inne pomysły na życie. Moi mężczyźni dają mi poczucie, że jestem całym ich światem, choć pewnie bardziej Piotr niż syn Antoni, który za chwilę poszuka swojego świata zupełnie w kimś innym. Jestem ciekawa, jakim Antek będzie człowiekiem. Czy dostarczy mi, jak to sam mówił jako dziecko, adrenaliny? Zobaczymy.\n- Jak przyjęłaś fakt zostania matką?\n- Kiedy zaszłam w ciążę, byłam wystraszona i przerażona. Miałam świadomość, że jest we mnie jakiś byt niezależny, abstrakcyjny, może dziewczynka, może chłopiec. Noszę go w sobie, coś na jego temat wymyślam, ale kompletnie nie wiem, jaki naprawdę jest. Gdy urodziłam Antka, dwie doby spędziłam na oglądaniu jego paluszków, paznokci, włosów, oczu. Miłość do niego przyszła z czasem. Rodziła się powoli. Przełomem była komunikacja, pewien poziom relacji, kiedy zupełnie inaczej zaczęłam się o niego starać, gdy stał się człowiekiem, którego mogłam nie tylko nakarmić i przewinąć. Myślę, że w miłości trzeba się przyzwyczaić do człowieka, a może do swojego uczucia wobec niego. Trzeba ją w sobie oswoić.\n- Z miłością córki do matki jest chyba jeszcze inaczej?\n- Moja miłość do mamy zmieniła się. Najpierw była dla mnie stanem tak normalnym, że w ogóle jej nie zauważałam. Do momentu buntu. Ale nie miało to nic wspólnego z odrzuceniem rodzica, nie. Pamiętam, że peszyło mnie, gdy mama okazywała mi, że mnie kocha. Nie w towarzystwie, ale w momentach, gdy byłyśmy tylko we dwie. Zawsze budziła mnie rano, całowała, przytulała i mówiła: „wstawajta umarli, będzieta żarli” albo „Boze, Boze, Bozycku, nie było to jak psy cycku”.\n- Teraz mówię tak do mojego syna i ciekawa jestem, czy pewnego dnia nie usłyszę: „Mamuś, weź przestań”. Dziś odczuwam wobec mamy zupełnie inny rodzaj miłości. Mimo że jest osobą aktywną, pracuje i radzi sobie w życiu – czuję, jakby była moim dzieckiem! Nieustannie mam potrzebę dzwonienia do niej i pytania, czy wszystko dobrze, czy jest zadowolona, czy jest tak, jak sobie zaplanowała... Zupełnie jak do dziecka: „Przyszedłeś już ze szkoły? Odrobiłeś lekcje? Zjadłeś? Smakowało?”. Mam poczucie, że zaczynam być mamą własnej mamy. Z drugiej strony widzę też wyraźnie, że to ona otula całą naszą rodzinę, dając nam wytchnienie i oparcie.\n- Czas na temat mężczyzna–kobieta. Jak myślisz, gdzie to światło świecić zaczyna?\n- Nie potrafię powiedzieć, czy w sercu... Myślę, że miłość pływa po całym ciele i jest dosyć nieuchwytna. To, co sobie myślimy, gdy jesteśmy zakochani, że to potężna energia, która nas wypełnia, przesłania nam cały świat i każe walić sercu – to wcale nie miłość. Jeszcze nie wtedy. Nie mogę powiedzieć, że moment, w którym między mną i moim mężem „przepłynęły błyskawice”, to była miłość. Gdy na nas patrzę, wydaje mi się, że zaczęła się ona znacznie później. Mam na myśli dbanie, myślenie o drugim człowieku bardziej niż o sobie. Miłość nie jest unoszącym się nad ziemią uczuciem, ma w sobie dużo przyziemności.\n- Czyli nie ma lekko w relacjach międzyludzkich?\n- Tak, trzeba nauczyć się drugiego człowieka, jego potrzeb, wad, wypracować w sobie troskę, umiejętność obdarowywania się miłością, a jednocześnie stać się jego pasją, potrzebą, normalnością, bo miłość potrafi być potwornie nudna. To niełatwe zadanie. Trzeba stale poszukiwać. Dużo łatwiej przychodzi złość i nienawiść, bo choć to bardzo silne emocje, to jednak krótkotrwałe.\n- A emocje w aktorstwie? Kochasz swój zawód?\n- To może być coś, co ekscytuje, ale nie utożsamiałabym pracy z czymś, co kocham. Jest moją ogromną pasją, potrzebą, fascynacją, ale nigdy bym nie powiedziała, że kocham: teatr, kino, film. To nie jest ten rodzaj uczucia. Choć cały czas wydaje mi się, że czymś zupełnie niesamowitym jest spotkanie z Wojtkiem Smarzowskim czy Jankiem Komasą. To osobowości, które bardzo mnie inspirują. Mogłabym nawet powiedzieć, że ich kocham, ale to inny rodzaj powinowactwa. Kocham to, jak myślą, jakimi są ludźmi, lubię ich. To są takie spotkania z „Ciekawym Człowiekiem”. Nawet ich uwagi na planie nie są uwagami do aktora, ale do człowieka. Oni zawsze tak utkają świat wokół ciebie, że wydaje ci się, że go współtworzysz. Nie ma zgrzytu, jest delikatność. Dajemy sobie coś nawzajem. Niczego więcej nie oczekujemy. Tak, jest to jakiś rodzaj dziwnej, bo dziwnej, ale jednak miłości.\n- To są nieliczne jednostki. A inni?\n- Moja praca to nieustanne spotkania z nowymi ludźmi. No, może z wyjątkiem „ Ojca Mateusza”, serialu, w którym gram od trzech lat, choć tam też zmieniają się na reżyserzy. Wybrałam sobie zawód, w którym obcuję z różnymi niezwykłymi osobowościami. Bardzo często czuję dyskomfort, że nic im od siebie nie dam, nic nie zbuduję albo że nie mam weny i czasem trudno jest mi się przełamać. Za każdym razem, gdy przychodzę na pierwszą próbę do teatru, myślę to samo: „jak mi się strasznie nie chce”, ale gdy przebrnę przez pierwsze pięć minut, już jest dobrze. Robię w emocjach. To zawsze jest fascynujące.\n- Jak później rozpuszczasz w sobie te napięcia?\n- To taka opowieść o pożegnaniu, o rozpuszczaniu lodu. Każde uczucie musi w nas zakwitnąć, musimy dać mu się przeżyć i dać mu szansę odejścia. Pozwolić naszemu zaangażowaniu wybrzmieć. To wojna wewnętrzna. Najlepiej czuję się, gdy film z moim udziałem powstaje poza Wrocławiem. Jakbym poleciała na inną planetę. Staję się pasażerem. Dzieje się film. Potem, gdy się mnie wstawia z powrotem do mojego domu, to przez długi czas nie umiem się w nim odnaleźć. Długo nie potrafię powiedzieć tamtemu, co przeżyłam: „do widzenia, to już było, to jest coś, co zostało zakończone”. To mocne przeżycia.\nTak miałam po skończeniu zdjęć do „Domu złego”, w reżyserii Wojtka Smarzowskiego. Okazało się, że nie tylko ja. Gdy rozmawiałam ostatnio z Agatą Kuleszą, która grała w filmie „Róża”, również Wojtka Smarzowskiego, powiedziała mi, że dopadł ją ten sam rodzaj smutku i niebytu, jakby odebrano jej coś kochanego. Śmiałyśmy się, że jesteśmy jak Emilia Plater na barykadzie: i tak wiemy, że przegramy. Z jednej strony myślimy: „Nie, my już nie chcemy filmu, gdzie człowiek jest utytłany w błocie, wymarznięty, trochę masochistyczy. Bohaterowie są gwałceni, źle im...”. A potem właśnie za tym się tęskni. Brakuje nie samych przygód bohaterów, ile tych silnych przeżyć, które dotykają tam każdego. Może my takich uniesień – bez względu na to, czy są pozytywne czy negatywne – po prostu potrzebujemy?\n- A czego byś nigdy dla filmu nie zrobiła? Gdzie stawiasz granicę?\n- Mam bardzo duży opór przed graniem z dzieckiem. Nie dlatego, że jest ono tak fascynujące, iż odciąga uwagę od aktora, lecz dlatego, że jego gra w filmie to najczęściej gwałt na jego osobie. To takie trochę wynaturzenie z tego, kim ono w swej istocie jest, takie spodziewanie się po nim kogoś, kim być powinno, a nie kim jest w rzeczywistości. Reżyserzy bardzo często są do dupy psychologami. Nie potrafią skorzystać z dziecięcego charakteru. Biorą do filmu dziecko, a chcą mieć dorosłego.\nGrałam kiedyś scenę z chłopczykiem, który był moim filmowym synkiem. Niosłam go w koszu na plecach w wielkim tłumie ludzi. Nagle nalot samolotu, zrzucanie bomb, strzelanina, wszyscy giną. Przez cały ten czas dziecko siedziało w koszu i widziało wszystko tylko przez szczelinki w wiklinie. Miało jakieś 2 latka. Już wiedziało, że jest mama i tata. Nigdy w życiu, wcześniej ani później, nie widziałam u nikogo takiego zwierzęcego strachu. Sądzę, że ono naprawdę myślało, że to jest koniec.\nUważam, że z człowieka – dziecka trzeba skorzystać, a nie go wykorzystać. Powinniśmy obdarzyć go szacunkiem. Dziecko, tak jak dorosły, czasem opowiada w kinie bardzo bolesne historie. Ale nie może odczuwać ich jako koszmar. Świadomość tego u małego człowieka jest większa niż się spodziewamy. Dlatego tak ważną rolę powinny odgrywać odpowiednie zajęcia z psychologiem. Decydując się na pracę z dzieckiem, nie chcę go krzywdzić, nie chcę, żeby się bało. Biorę za nie odpowiedzialność, chciałabym stać się dla niego wsparciem i partnerem jednocześnie. Tutaj też pojawia się … odrobinka miłości.


Horrendalne opłaty za śmieci w Inowrocławiu\nPortal Inowrocław 05/04/2019 15:25\nNajwięcej za śmieci w powiecie inowrocławskim zapłacą mieszkańcy Inowrocławia. Stawka dla jednej osoby wzrosła z 14 do 17 złotych, sześcioosobową rodzinę dotknie 264 – procentowa podwyżka i zapłaci ona za odbiór śmieci 102 złote miesięcznie. Nowe stawki za odpady najbardziej odczują najbiedniejsze, wielodzietne rodziny.\n1 kwietnia inowrocławianie dowiedzieli się o wyższych opłatach za śmieci. Nie był to jednak primaaprilisowy żart. Szef struktur wojewódzkich Solidarnej Polski Ireneusz Stachowiak i radny miejski Damian Polak zorganizowali dziś konferencję prasową pod ratuszem poświęconą wprowadzeniu horrendalnych opłat za odbiór śmieci w Inowrocławiu. Ireneusz Stachowiak przedstawił tabelę, o ile wzrosły opłaty za odpady w przeliczeniu na jedną osobę.\n- Te podwyżki wynoszą od 21 procent aż do 264 procent dla rodziny sześcioosobowej. Te procenty można jeszcze mnożyć, bo rodziny w których zamieszkuje więcej osób, będą płaciły o 17 złotych więcej za każdą kolejna osobę. Te horrendalne opłaty wprowadzone przez Platformę Obywatelską rządzącą w Inowrocławiu, nie mają żadnego uzasadnienia – mówił Ireneusz Stachowiak.\nSzef Solidarnej Polski podważył też nieprawdziwe informacje, jakie ukazały się w uzasadnieniu uchwały Rady Miejskiej Inowrocławia. Przyczyną wysokich opłat za śmieci miały być m.in. wyższe opłaty za prąd.\n- Jest to nieprawdziwy argument, bo w 2019 roku rachunki PGKiM ani miasta nie wzrosną, bo mają podpisane długoterminowe umowy. Druga nieprawdziwa informacja, że wzrosły ceny paliwa. Za rządów Platformy Obywatelskiej w latach 2013, 2014, 2015 roku ceny paliwa były znacznie wyższe i nie było podwyżek za śmieci. Te ceny są z 2012 roku. Kolejny argument wiec pada. Wzrosła opłata zagospodarowania odpadów i to prawda. Uprzedzę jednak odpowiedź prezydenta, że to rząd PiS-u te opłaty na nas nałożył. Jest to nieprawda, gdyż to rząd Platformy Obywatelskiej i Europejska Partia Ludowa, w skład której wchodzi PO w Parlamencie Europejskim zafundowały nam te podwyżki uchwalając dyrektywy dotyczące poziomu recyklingu – przypomniał Ireneusz Stachowiak.\nPoruszył też podczas konferencji kwestię, że zafundowano te podwyżki mieszkańcom miasta, a nie dotknie ona przedsiębiorców, którzy prowadzą działalność na terenie Inowrocławia. Opłata wzrasta dla mieszkańców Inowrocławia, a nie wzrasta dla przedsiębiorców. Stawki, jakie wprowadzono są też jedne z najwyższych w województwie kujawsko – pomorskim. O wiele niższe są np. w Toruniu.\n- Chciałem uzyskać o pana prezydenta kalkulację tych kosztów, za co mamy tyle płacić? W odpowiedzi na moje pytanie dostałem lakoniczną odpowiedź, z której nic nie wynika. Wystąpię ponownie z zapytaniem do prezydenta w trybie informacji publicznej, żeby uzyskać kalkulację. Apeluję do prezydenta, jeżeli pan nie może sobie z tym poradzić, to jako strona społeczna, jesteśmy gotowi usiąść przy wspólnym stole. Proszę zorganizować spotkanie w sali kominkowej z przedstawicielami PGKiM i miasta, a my pokażemy, gdzie znaleźć te oszczędności i nie uderzać w inowrocławskie rodziny. Wprowadzony został system, który uderza w rodziny wielodzietne i jest to skandaliczne – przekonywał Ireneusz Stachowiak.\nRadny Damian Polak przedstawił interpelację, którą wystosował do prezydenta, dotyczącą unieważnienia uchwały z 23 października związanej z gospodarowaniem odpadami komunalnymi, która została unieważniona przez NSA.\n- Zwracam się dzisiaj do prezydenta Ryszarda Brejzy, w jaki sposób zostanie rozwiązana kwestia bezprawnie pobranych wyższych opłat śmieciowych od mieszkańców? Jaka kwota została bezprawnie pobrana od mieszkańców? Czy te pieniądze zostaną policzone, jako nadwyżka, czy zwrócone mieszkańcom? Mam też apel do prezydenta, aby nie udzielał nam lakonicznych odpowiedzi, ale traktował poważnie interpelacje radnych opozycji – mówił Damian Polak.\nHorrendalne opłaty za śmieci w Inowrocławiu komentarze opinie\nGość - niezalogowany 2019-04-05 16:02:45\nJak została wyliczona podwyżka 264 % bo nie rozumiem?\nGość - niezalogowany 2019-04-05 17:15:21\nDo tej pory rodzina wieloosobowa płaciła 28 zł miesięcznie, teraz zapłacą 17× ilość osób w rodzinie. Jest zdecydowanie widoczna różnica.\nGość - niezalogowany 2019-04-05 19:33:02\nWieloosobowa czyli ile osób? Wg zmiany ta sama rodzina jest liczona teraz jednostkowo czy nadal jako rodzina wieloosobowa, co rozumiem wiąże się z ulgą i nie można tego brać do obliczeń przy rodzinie 2+1.\nGość - niezalogowany 2019-04-05 20:41:04


Dom na sprzedaż - Buczkowice - Rybarzowice - PCN-DS-6862 - 367.96m² - Profeo\n5 299,49 zł/m2 cena: 1 950 000 zł\nDom o pow. użytkowej 209,49 m2 - 5 pokojowy + salon i o pow. całkowitej 367,96 m2 zlokalizowany na pięknej płaskiej działce o pow. 2061m2 w dobrze skomunikowanej okolicy. Kameralnie usytuowany budynek wykonany z wysokiej jakości materiałów dla osób ceniących ciszę, spokój ale przede wszystkim wysoką jakość wykończenia. Budynek nowoczesny, z licznymi przeszkleniami- dobrze nasłoneczniony.\n* Dom nie wymaga żadnego wkładu finansowego\n* W 2015r. został odświeżony i wyposażony w sprzęty najwyżej klasy\n* Ogród w zagospodarowany z oczkiem wodnym i wyjątkowym starodrzewem\n* Dom wykończony z dbałością o szczegóły\n* Cicha spokojna okolica dom położony w pobliżu lasu\n* Zraszacze w ogrodzie\n* Większość wyposażenie w cenie\n* Możliwość dokupienia działek sąsiadujących (Boisko wiata na kampera)\n* Kuchnia umeblowana i wyposażona w sprzęty wysokiej klasy\nHall 24,97 m2\nSalon 40,88 m2\nJadalnia 14,71 m2\nKorytarz 2,75 m2\nKredens 4,93 m2\nKuchnia 14,63 m2\nGabinet 15,27 m2\nPom gosp. 8,78 m2.\nKorytarz 10,98 m2\nSypialnia 18,82 m2\nŁazienka 7,45 m2\nŁazienka 8,59 m2\nGarderoba 3,87 m2\nKorytarz 4,83 m2\nStrych 14,56 m2 \nDoskonała lokalizacja - dla koneserów pięknych widoków, ciszy, spokoju z daleka od miejskiego zgiełku w otoczeniu nowoczesnych budynków, w koło znajduje się luźna zabudowa domów jednorodzinnych, wolnostojących - nowego typu. Bliski dostęp do centrum jak i dróg wylotowych w każdym kierunku.\nSymbol oferty PCN-DS-6862\nPowierzchnia 367,96 m²


Piękne włosy od zaraz – czym jest i jak działa serum do włosów?\nZniszczone, suche i niesforne włosy potrzebują silnej, natychmiastowo działającej kuracji. Szampon i odżywka nie sprostają temu zadaniu. Wówczas do akcji wkracza serum do włosów – czy warto go używać\nFryzury do okularów. Jak dobrać uczesanie do kształtu i koloru oprawek?\nDla wielu okulary korekcyjne to problem. Są jednak tacy, którzy uważają, że sekret tkwi w odpowiednim dopasowaniu oprawek do koloru włosów i uczesania (albo na odwrót). Czy wiesz, jak dobrać fryzurę\nWłosy świata. Część 7: Pielęgnacja włosów – Antarktyka i Arktyka\nCzy Inuitki i Laponki troszczą się o swoje włosy, czy może raczej traktują tą sprawę dosyć...chłodno? Nieznośnie niskie temperatury, wieczny mróz i śnieg, polarne dni i noce – czy na terenach\nLetnie festiwale muzyczne to mieszanka różnych stylów i kolorów. Idealna fryzura na festiwal powinna być pozornie niedbała, podkreślona intensywnymi kolorami i dodatkami pasującymi do całej stylizacji\nWłosy świata. Część 6: pielęgnacja włosów – Australia i Oceania\nChcesz mieć piękne włosy? Jedź do Australii! Trafisz tu na naturalne specyfiki pielęgnacyjne o wielkiej mocy – znamienne, że nie występują one nigdzie indziej na świecie. Australia i państwa Oceanii\nWłosy świata. Część 5: pielęgnacja włosów – Ameryka Północna\nAntropologiczna podróż w poszukiwaniu piękna i oryginalnych sposobów pielęgnacji włosów zaprowadziła nas do Ameryki Północnej – tu włos zdecydowanie... ma głos! Kontynent pełen różnorodności\nCudowna moc żywiołu – woda w pielęgnacji włosów\nNa co dzień nie zastanawiamy się nad pielęgnacyjnymi właściwościami wody. A Ty? Wiesz, jak woda wpływa na włosy? Sprawdź, co zawdzięczasz maleńkim cząsteczkom wodoru i tlenu. Mądre nawilżanie włosów\nWłosy świata. Część 4: pielęgnacja włosów – Ameryka Południowa\nAmeryka Południowa to kontynent, gdzie nowoczesna kosmetologia i medycyna estetyczna spotyka się z wiekową tradycją i pradawnymi roślinami o wielkiej mocy. Starożytni Inkowie jak nikt poznali\nProfesjonalne zabiegi na włosy. Jakie zabiegi fryzjerskie warto przetestować?\nCzemu wizyta u fryzjera to dla niektórych konieczność? Czas rozprawić się z mitem, że fryzjerzy nie znają się na pielęgnacji włosów. Poznaj najlepsze zabiegi fryzjerskie na włosy – regenerujące\nWłosy świata. Część 3: afrykańska pielęgnacja włosów\nCzego możemy nauczyć się od mieszkanek Maroka, Egiptu czy Kenii? Afryka to niezwykły kontynent. Specyficzny klimat determinuje kobiety do wzmożonego dbania o urodę. Włosy w afrykańskim, gorącym


Necropsy / Eskaton / Paranoia / Faeces / Unborn Suffer – "5-way split" | Chaos Vault\nK-O, Recenzje 14 października 2009 25 marca 2010\nWydawca: Redrum666 Records\nBonjour! W dzisiejszym programie „Pascal! Po prostu gotuj” pszedstawiam Wam pięciodaniowy posiłek, psigotowany według przepisu kuchazi z restauracji Redrum666. No to zaprasiam Was na reklama sponsora nasiego programu – firme Kamis, a potem do kuchni.\nWitam po psierwie! A więc, na aperitif zaserwowano nam danie o nazwie Podkarpacka z Necropsy. Spokojnie, Klusek, oni się tylko tak naziwają, nie som z żadnego psiaka. Mamy natomiast pięć pełnokrwistych kawałków brutalnego death/grind’u. Głęboki, niczym wyjęty z samo dno piekarnika, wokal Kostka, mięsista konsistencja, a zarazem tłuste brzmienie powodują, że wyostrza się nam apetit na jeszcze.\nKolejne danie to lokalna, podkarpacka potrawa – Ezkaton po rzeszowsku. Również z tym daniem dostajemy niezbędną porcję witamin w grand/death’owej polewce. Z tym, że tutaj kucharze stawiają raciej na masywność niż skoczność i chwytliwość potrawy. Do tego, dzięki kilku ściptom przypraw, uzyskali oni walory smakowe, więc gdzieniegdzie nasze podniebienie wyłapie kilka miłych aromatów.\nTrzeci posiłek nosi nazwę Paranoia a’la Płock. Tutaj mamy już tipowo grind’owe puree. Niestety, kartofel są tutaj troche nie dosolone, a do tego lekko rozgotowane, przez co nie bardzo można wiłapać konkretnego smaku. Owsiem, można się tim zapchać, ale o delektowaniu się nie może już bić mowy.\nPrzedostatnie danie w dzisiejszym menu nosi nazwę Feaces w Słomnikach. Danie to cechuje pozornie twardy death/grindowa panierka, ale wnętrze krije się ciałkiem miłe nadzienie. Wszystko to dzięki poutykanym tu i tam odrobinie bardziej melodijnych i chwitliwich aromatów. Ale przez to całość jest bogata w witamina, bo w końcu nie samą skrobią ćłowiek żyje. Ale spokojnie, mięsożerni widzowie programu „Pascal! Po prostu gotuj” – na pewno sobie pojecie.\nNo i na sam koniec zostaje nam Unborn Suffer po bidgosku. Jak na ostatnie danie, to jest ono dosić ciężkie, ale smakowo nie odstaje od poprzednich porcji. Zapewniam Was, że nie dostaniecie niestrawności, choć przyda się dobry metabolizm i czasem trochę więcej czasu na pogryzienie wsistkich składników.\nI to biłoby na tyle dzisiejszego popołudnia. Kolacja jest raciej smakowita, oczywiście pod warunkiem, że poza mięchem świata nie widzicie. A w następnym odcinku pokażę Wam jak zrobić śniadanie z mroźnych owoców mrocznego lasu. Do widzenia!\n1. Greatest Fuck I”ve Ever Had\n4. Dying Gladiator\n5. Self Analysis (Live)\n8. 3 Seconds to Extinction\n9. Crucified by Oblivion\n10. Intro Deaf/Mental Handicap\n11. Persecusion Complex\n12. Cherful Song\n13. Bizarre Croak\n14. Corrosion in My Mouth\n15. Rape Your God\n16. Spasmatic Impulse\n19. Ich Bin Helga Mayer\n24. Puke It\n26. Mental Sadism\n28. Welfare State\n30. Controlled Bleeding\n31. Inner Destructive Addiction\n33. Liquid Shit in Your Head\nDira Mortis „The Cult of the Dead”\nAscended Dead „Arcane Malevolence”\nPoprzedni artykulKorpiklaani „Karkelo”\nNastepny artykulToxik Society „Living Kufeso”


Nadchodzący tydzień nie przyniesie znaczących zmian w pogodzie. Ta będzie stabilna z temperaturami znacznie poniżej 30 stopni Celsjusza. Dopiero w przyszłym tygodniu spodziewać się należy jeszcze wakacyjnej pogody i wysokich temperatur.\nPierwsza połowa tygodnia przyniesie zachmurzenie duże i powtarzające się opady deszczu. Będzie na ogół ciepło, ale znaczne ilości wilgoci mogą przynosić burze w godzinach popołudniowych. Druga połowa tygodnia powinna przynieść zdecydowaną poprawę pogody.\nZapowiada się na ogół zachmurzenie małe do umiarkowanego i raczej bez opadów. Pod koniec okresu możemy się ponownie zbliżyć do granicy upałów.\nPomorze – w prognozowanym okresie temperatury wyniosą od 23 do 28 stopni Celsjusza. Noce w całym regionie już będą chłodniejsze z temperaturami od 12 do maksymalnie 14 stopni Celsjusza. Bez burz, ale z opadami deszczu. Te spodziewane są w dniach 11, 13 i 14.08.\nWarmia, Mazury i Podlasie – niemal cała prognoza zapowiada się pochmurnie, ale padać nie będzie. Wypogodzenie dopiero we wtorek 17 sierpnia. Temperatury osiągną maksymalne wartości w wysokości 29 stopni Celsjusza. Nocą termometry wskażą wartości rzędu 13-15 stopni Celsjusza.\nZiemia Lubuska, Wielkopolska i Kujawy – od 23 do 31 stopni Celsjusza czekać nas będzie w tych regionach kraju. W nocy termometry wskażą wartości od 12 do 17 stopni Celsjusza. Na Ziemi Lubuskiej, Wielkopolsce oraz Kujawach spodziewane są opady, które jak zaczną się w środą 11 tak zakończyć się mają w sobotę 14 sierpnia.\nPolska Środkowa i Wschodnia – przez większość prognozowanego okresu spodziewana jest pochmurna aura, która nie przyniesie opadów deszczu, nawet przelotnych. Termometry wskażą maksymalnie 29 stopni Celsjusza (w przyszłym tygodniu). Nocą temperatury wyniosą od 13 do 17 stopni Celsjusza.\nDolny Śląsk – przez przeważającą część prognozy pogody należy spodziewać się pochmurnej aury i sporadycznych opadów (11, 13-14.08). Pod koniec drugiej części prognozy rozpogodzenie. Temperatury w ciągu dnia będą w granicach od 22 do 30 stopni Celsjusza. Nocą spodziewać się możemy temperatury wynoszącej od 13 do 19 stopni Celsjusza.\nMałopolska – w Małopolsce, jak w całym kraju. Przez zdecydowaną większość prognozy pochmurnie. W ciągu dnia temperatury osiągną maksymalnie 28 stopni Celsjusza. Nocą termometry wskażą wartości od 13 do 16 stopni Celsjusza.


przyciąga | Pro Pick Up Artist\nLifestyle działa na kobiety\nLook 27-11-2012 1 Comment\nLook w Programie Czwartym Polskiego Radia opowiada o stylu życia\nOstatnio zostałem zaproszony do Czwórki jako ktoś kto porzucił swój wyuczony zawód i zajął się tym co kocha.\nTo bardzo ważne, żeby żyć w zgodzie z samym sobą. Jak również ważne jest aby nie mieć żadnych innych nieprzyjemnie niedokończonych spraw ze znajomymi, rodziną czy nawet swoim kotem (jeśli taki z Tobą mieszka 😉 ).\nJeśli robisz to co kochasz i jesteś pełen pasji, ludzie dookoła wyczuwają to i szanują Cię bardziej niż jeśli robiłbyś coś z czym się męczysz, nawet jeśli przynosiłoby Ci to większe korzyści finansowe.\nPasja przyciąga i pociąga kobiety, zwłaszcza, że będąc szczęśliwy stajesz się bardziej pewny siebie. A to jest dodatkowym magnesem na płeć piękną.\nPoniżej znajduje się link do wywiadu ze mną, także miłego słuchania 🙂\nLook w Czwórce u Magdy Schejbal\nPozdro & do zobaczenia w kolejnych artykułach.\nInner game\tczwórka, GET, getting, how, kobiety, LAID, lifestyle, look, Magda, polskiego, przyciąga, radia, Schejbal, seduction, styl, To, życia