Bartosz Smektała: Nominacje swoją drogą. Chciałbym wygrać Złoty Kask (wywiad)\nwydrukuj podstronę do DRUKUJ26 kwietnia 2019, 23:10\nBartosz Smektała należy zarówno do grona, które powalczy o awans do cyklu Speedway European Championship, jak i tego uczestniczącego w eliminacjach Grand Prix 2020. Walka o europejski prymat rozpocznie się już w sobotę.\nMiędzy innymi o tym porozmawialiśmy z wychowankiem Unii Leszno na dzień przed rundą eliminacyjną SEC, która odbędzie się w Poznaniu. Wspólnie zrobiliśmy także przegląd innych rozgrywek z jego udziałem i poszukaliśmy wśród nich priorytetów. Zapraszamy do lektury!\nMichał Rogoziński, speedwaynews.pl: – Bartku, jesteś jednym z dwójki szczęśliwców, która otrzymała nominacje zarówno do eliminacji SEC, jak i Grand Prix. Większość zawodników zagranicznych będących w podobnej sytuacji, z którymi rozmawiałem na ten temat, stawia sobie któryś cykl jako priorytet. A jak z tą hierarchią jest u Ciebie?\nBartosz Smektała, zawodnik Fogo Unii Leszno: – Skoro już dostałem taką szansę, to trzeba spróbować swoich sił tu i tu. Sezon jest długi i staram się trzymać emocje na wodzy, wszystko w swoim czasie. Dlatego na dzień dzisiejszy priorytetem są mistrzostwa Europy, bo te zawody mam już w sobotę. O Grand Prix będę myślał w czerwcu.\n– Zaliczyłeś w ostatnich tygodniach mały rollercoaster. Najpierw wywalczyłeś sobie po biegu dodatkowym rolę rezerwowego w finale Złotego Kasku, żeby po paru godzinach ją utracić. Potem okazało się, że jednak jedziesz do Piły i to jako pełnoprawny uczestnik, a po odwołaniu zawodów zgarnąłeś pełną pulę.\n– Faktycznie, ten ostatni czas był zakręcony. Dziwna sytuacja, nigdy takiej nie miałem. No, ale pozostawiam to za sobą, bo to już przeszłość, a przede mną mnóstwo innych zawodów. I nie zgadzam się, że zgarnąłem pełną pulę. Startując w eliminacjach, a później jadąc na finał, myślałem o tym, że chciałbym wygrać Złoty Kask. Nominacje swoją drogą, to też ważna rzecz, ale nie priorytet. Moim celem było odjechać dobre zawody i stanąć na najwyższym stopniu podium.\n– Możesz powiedzieć kilka słów o tym niedoszłym finale? Podpisałeś papier, że nie chcesz jechać, więc zapewne zgadzasz się z tym, że tor był nieregulaminowy.\n– Szczerze mówiąc, nie chciałbym już za bardzo do tego wracać. Staram się nie szukać w tym sensacji. Było to niecodziennie, owszem, ale ja nie mam czasu, żeby to rozpamiętywać. Przede mną jeszcze niemal cały sezon i na tym się muszę skupić.\n– A najbliższe, co Cię czeka, to tak jak już wspomniałeś – eliminacje cyklu SEC w Poznaniu. Zawody z całkiem niezłą obsadą, biorąc pod uwagę, jak bardzo wstępna jest to runda.\n– To prawda. Szykują się bardzo ciężkie zawody, bez jednego faworyta. Wystąpi trójka zawodników PSŻ-u, którzy znają ten tor doskonale. Kilku najlepszych obcokrajowców z pierwszej ligi. Anders Thomsen, który sobie świetnie radzi w Gorzowie. Do tego Tobiasz Musielak, też czołowy pierwszoligowiec, który świetnie sobie radzi też w Anglii. Nie będzie łatwo wygrać te zawody ani nawet zająć miejsce premiowane awansem. Ale to dobrze, bo będę miał fajny sprawdzian.\n– Fajnym sprawdzianem na pewno będzie też udział w rundzie Grand Prix w Warszawie. Spodziewałeś się tego?\n– Nawet nie zdążyłem się zastanowić, czy się spodziewam, zanim ta informacja do mnie dotarła (śmiech). Połowa maja to zbyt odległy termin.\n– Jeździłeś już wcześniej na PGE Narodowym. Jakie wrażenia?\n– Nie chciałbym teraz skłamać, ale wziąłem udział bodajże w dwóch turniejach dla juniorów, bo zawsze jest taki organizowany dla przetestowania toru. Do tego raz byłem drugim rezerwowym na Grand Prix i udało mi się odjechać jeden wyścig, ale nie pamiętam w tej chwili, za kogo. Także mam już jakieś doświadczenie, choć nie takie, jak stali uczestnicy cyklu. A wrażenia? Ten stadion jest… (chwila pauzy) Brakuje mi odpowiednich słów. Pełne trybuny zawsze robią ogromne wrażenie, a jeżeli tych ludzi jest aż tak dużo, to moim zdaniem nie ma lepszego miejsca na zorganizowanie Grand Prix Polski. Teraz tylko my jako zawodnicy musimy stworzyć dobre widowisko, ale przy takiej stawce bym się o to nie martwił.\n– Czeka Cię jeszcze jeden cykl międzynarodowy, czyli mistrzostwa świata juniorów. Bo bronisz tytułu, zgadza się?\n– Owszem. To jest mój najważniejszy cel na ten sezon i na tym będę się najbardziej skupiał. Na razie muszę jednak przebrnąć przez krajowe eliminacje. W Krakowie jest finał Srebrnego Kasku na początku maja. Nawet nie pamiętam, jak dużo zawodników stamtąd awansuje…\n– No to muszę być w takim razie w pierwszej trójce, żeby jechać na mistrzostwa świata. Ale oczywiście nie tylko to chciałbym wtedy ugrać w Krakowie.\n– Jako mistrz świata juniorów dostałeś zaproszenie na galę FIM Awards do Andory. Podobało się?\n– Oczywiście! Piękne miejsce i wspaniałe wydarzenie. To jest coś, na co zdecydowanie chciałbym wrócić za rok.\n– A w Monte Carlo już byłeś? Bo następna gala ma się odbyć właśnie tam.\n– Jeszcze nie, ale podobno też warto. Mam nadzieję, że będę miał okazję w grudniu (śmiech). Ale najpierw sporo pracy przede mną.\n– Do tego wszystkiego dochodzą Ci dwie ligi. Poza Polską i Unią Leszno podpisałeś kontrakt w Vastervik.\n– Już w ubiegłym roku startowałem w Szwecji. Uważam, że był to dobry ruch, dlatego teraz dogadałem się z Vastervik na dwa kolejne lata – do końca sezonu 2020. Występy w Elitserien bardzo dużo mi dały pod kątem objeżdżenia się na różnych torach. Być może właśnie dzięki temu zostałem mistrzem świata juniorów? Owszem, zdarzały mi się tam również słabsze mecze, ale jestem na takim etapie swojej kariery, że bardzo istotna jest możliwość wyciągania kolejnych wniosków z zawodów – nawet tych nieudanych.\n– Właśnie. Rozmawiamy tyle o poważnych międzynarodowych zawodach, a przecież jesteś jeszcze juniorem. Nasze krajowe rozgrywki pokroju DMPJ czy MMPPK też są u Ciebie w planach, czy już w zupełności oddajesz to młodszym kolegom?\n– Prawdę mówiąc, nawet nie wiem. Wszystko zależy od tego, czy będę potrzebny. Ja lubię dużo startować i jestem gotowy. Jeżeli trener Jankowski uzna, że w danych zawodach lepiej wystawić mnie zamiast mniej doświadczonych zawodników, to ja się do tego dostosuję i pojadę, bo słowo trenera jest najważniejsze. Oczywiście wszystko pod warunkiem, że nie będzie mi to kolidowało z jakimiś innymi rozgrywkami.\n– Zbierając już to wszystko razem – mówiłeś, że najważniejszy cel to obrona tytułu wśród juniorów. Czego jeszcze Ci życzyć? W jakim wypadku Bartosz Smektała będzie jesienią zadowolony z udanego sezonu 2019?\n– Chciałbym, żeby omijały mnie kontuzje. Wiem, jak wygląda mój rozwój w ostatnich latach i uważam, że sukcesy prędzej czy później przyjdą. Muszę tylko jeździć regularnie.\n– W takim razie dużo zdrowia i dziękuję za rozmowę.\nTAGIBartosz SmektałaTAURON Speedway Euro ChampionshipZłoty KaskSpeedway Grand Prix\nSmektała i Musielak powalczą o SEC Challenge. Znamy obsadę sobotnich eliminacji w Poznaniu!\nW sobotę o godzinie 16:00 na poznańskim Golęcinie odbędzie się jedna z czterech tegorocznych rund eliminacyjnych cyklu Speedway European Championship. Barw Polski będzie bronić dwójka wychowanków...\nArtykuł załadowany: 0.9145 sekundy


Monika Podkowińska - kariera w PKN ORLEN | ORLEN\nNa właściwym miejscu\nW dzisiejszych czasach silnej konkurencji i szybkich zmian technologicznych, oprócz tradycyjnych mierników sukcesu projektu (zakres-czas-budżet), liczą się przede wszystkim korzyści biznesowe (materialne i niematerialne) wynikające z realizacji projektów. Stanowią one kluczowy czynnik ich sukcesu, stąd tak ważne jest zdobywanie przez kierowników projektów nowych kompetencji, aby mogli skutecznie wspierać rozwój swojej organizacji.\nSukces projektu zależy w dużej mierze od dwóch czynników: wsparcia sponsora i skuteczności kierownika projektu. Ten pierwszy jest swoistym ambasadorem projektu, zaangażowanym w pracę i pomagającym w sytuacjach, które tego wymagają. Praca kierownika projektu z kolei polega głównie na kontakcie z innymi osobami, dlatego tak ważne są tzw. kompetencje miękkie – umiejętność komunikowania się, współpracy w rozproszonym zespole, prowadzenie spotkań czy rozwiązywanie problemów. Nie mniej ważna jest oczywiście znajomość dziedziny, w której się poruszamy, ale także umiejętność tworzenia harmonogramu i budżetu czy raportowania.\nW dzisiejszych czasach od kierownika projektu oczekuje się, aby znał też różne metody czy standardy zarządzania projektami i umiał dopasować je do realizowanego projektu – inaczej bowiem kieruje się projektem IT, a inaczej np. budową Centrum Badawczo Rozwojowego. W ostatnim czasie coraz większą rolę odgrywają też kompetencje cyfrowe i znajomość nowych technologii.\nChciałabym zarazić więcej osób bakcylem zarządzania projektami. Warto rozwijać takie kompetencje, bo każdy realizuje lub kiedyś będzie realizował jakiś projekt – czy to zawodowo, czy prywatnie. To także tematyka bardzo perspektywiczna, dlatego zachęcam wszystkich zainteresowanych do wejścia w nią głębiej.\nZarządzanie projektami jest moją pasją. Jestem aktywnym członkiem stowarzyszenia Project Management Institute w Polsce, które wyznacza standardy zarządzania projektami, poza tym działam w stowarzyszeniu skupiającym największą społeczność projektową na świecie, które organizuje różne wydarzenia dla osób zarządzających projektami. Czerpię z niego wiele inspiracji, które przenoszę do naszej organizacji. Przychodząc do ORLEN-u dysponowałam doświadczeniem i kwalifikacjami i miałam pomysł, w jaki sposób mogłabym nadal się rozwijać. W ciągu 6 lat przeszkoliłam ponad 1000 pracowników Grupy Kapitałowej, wdrożyłam i rozbudowałam markę trzech dużych projektów i rozwijam wiele inicjatyw i programów.\nJedną z nich jest konferencja Project Management & Innovation Day. To przedsięwzięcie skierowane do kierowników projektów ułatwiające wymianę wiedzy i networking. Jest też elementem budowy społeczności w GK ORLEN. Teraz przygotowujemy się do kolejnej, szóstej już edycji. Wspólnie z obszarem kadr organizujemy też Project Excellence Center, czyli cykl szkoleń dla kierowników projektów. Inną inicjatywą, o której warto powiedzieć, jest konkurs Projektu Roku, połączony z galą rozdania nagród. Jego celem jest promowanie profesjonalnego zarządzania projektami i motywowanie zespołów projektowych do efektywnej współpracy.\nMożliwość realizacji w PKN ORLEN własnych pomysłów i angażowania się w międzyobszarowe działania daje wiele satysfakcji i rozwija. Mam szczęście, bo realizuję swoją pasję w najlepszym możliwym miejscu.\nCzuję, że jestem we właściwym miejscu. Projekty, które realizuję, służą rozwojowi pracowników w obszarze zarządzania projektami.\nMonika Podkowińska Strategia i rozwój\nDzień z Ambasadorem - Monika Podkowińska\nCzuję, że jestem we właściwym miejscu. Projekty, które realizuję, służą rozwojowi pracowników w obszarze zarządzania projektami. Mam też możliwość angażowania się w międzyobszarowe działania, dzięki czemu mam dostęp do wiedzy na temat wyjątkowych i innowacyjnych projektów.\nWidzę silną markę i solidnego pracodawcę, który zapewnia pracownikom bardzo dobre warunki zatrudnienia i możliwość rozwoju zawodowego. Identyfikuję się z wartościami tej organizacji i chcę je reprezentować.


Było dobrze, ale tylko do przerwy. Turów przegrywa z mistrzem – Gazeta Wrocław – informacje lokalne\nWystarczyły zaledwie cztery minuty gry po przerwie, by z przewagi gości nic nie zostało. Mistrzowie Polski w trzeciej kwarcie obudzili się letargu. Zespół trenera Artura Gronka imponował agresywnością w obronie, znacznie lepiej prezentował się także w ataku. Zielonogórzanie szybko przejęli inicjatywę. Koszykarzy Turowa zaczęła natomiast zawodzić skuteczność. Zgorzelczanie w ciągu 10 minut zdobyli zaledwie 13 punktów, z czego tylko 5 z gry. Przed ostatnią kwartą Turów miał sześć punktów deficytu. Strat nie udało się odrobić. Najlepsi na parkiecie w ekipie gości Michał Michalak i Tweety Carter nie mieli wystarczającego wsparcia u kolegów. Zwycięstwo Stelmetu przypieczętowali najlepsi w ekipie mistrza Polski – Łukasz Koszarek i Vladimir Dragicević.\nStelmet Zielona Góra – PGE Turów Zgorzelec 94:85 (18:22, 21:26, 28:13, 27:24)\nPGE Turów: Michał Michalak 15, Bartosz Bochno 14, Tweety Carter 13, David Jackson 10, Uros Nikolić 8, Denis…


Media: Zatrzymanej w Mińsku rosyjskiej studentce grozi nawet 12 lat więzienia - 26.05.2021, Sputnik Polska\nZatrzymana w Mińsku Rosjanka Sofia Sapiega może usłyszeć zarzuty na podstawie art. 130 Kodeksu Karnego Białorusi, który przewiduje karę do 12 lat pozbawienia... 26.05.2021, Sputnik Polska\n- Chodzi o to, że została zatrzymana w ramach części 3 artykułu 130 «Podżeganie do nienawiści rasowej, narodowej, religijnej lub innej nienawiści społecznej» Kodeksu Karnego Białorusi” - poinformowało Sputnika źródło w organach ścigania.Jak zauważa agencja, artykuł przewiduje karę do 12 lat pozbawienia wolności. Dziewczyna ma dziś spotkać się ze swoim adwokatem.Z kolei matka zatrzymanej na Białorusi Sofii Sapiegi powiedziała RT, że jej córka była zawsze „poza polityką”.Według niej rodzina jest w szoku i nie wie, jak pomóc Sofii w tej sytuacji.Powody zatrzymania, zdaniem matki, są jej nieznane. „Prawdopodobnie tylko dlatego, że jest towarzyszką Ramana Pratasiewicza” - wyjaśniła Dudicz.Kobieta zaznaczyła, że była zszokowana nagraniem przesłuchania córki, w którym ta nazywa siebie redaktorką kanału „Czarna księga Białorusi” na platformie Telegram, w którym publikowane są osobiste informacje o funkcjonariuszach spraw wewnętrznych. Dudicz nie rozumie, co Sofia mogłaby mieć z tym wspólnego.Incydent z samolotem RyanairSamolot Ryanair lecący 23 maja z Aten do Wilna wylądował awaryjnie na lotnisku w Mińsku z powodu komunikatu o podłożeniu bomby, który później nie został potwierdzony.Białoruś poinformowała, że wiadomość o podłożeniu bomby w samolocie dotarła na adres email lotniska w Mińsku. Dowódca załogi sam zdecydował się wylądować w Mińsku, nie może być mowy o jakimkolwiek przymusie samolotu do zawrócenia - powiedział dowódca Sił Powietrznych i Sił Obrony Powietrznej Białorusi Igor Golub. Białoruś jest gotowa udostępnić nagrania kontrolerów, aby udowodnić swoją rację. Jednak, jak podało MSZ Białorusi, do tej pory żaden kraj europejski nie wyraził chęci zapoznania się z nimi.Na pokładzie samolotu znajdował się Raman Pratasiewicz, jeden z założycieli kanału Nexta na platformie Telegram, uznawanego na Białorusi za ekstremistyczny. Został zatrzymany podczas ponownego sprawdzania dokumentów w związku z wcześniej wszczętymi sprawami karnymi. Mężczyźnie grozi do 15 lat pozbawienia wolności.Wraz z nim została zatrzymana obywatelka Rosji Sofia Sapiega, urodzona w 1998 roku. Według MSZ jest podejrzana o popełnienie przestępstw w okresie sierpień-wrzesień 2020 roku z kilku artykułów Kodeksu Karnego Białorusi. Na opublikowanym filmie z przesłuchania Sapega potwierdziła, że mieszka w Wilnie i leciała tym samym samolotem z Pratasiewiczem.\n, Przecinkowiec, publikacja danych funkcjonariuszy to próba zabójstwa. Nie bądź głupią bakterią.\nniektórym, szczególnie podpuszczonym przez polskie służby nawiedzonym młodzianom płci obojga wydaje się, że mogą sobie igrać z prawem bo w razie czego Morawiecki z Dudą przyjada na białych koniach i wszystko zakończy się na wesoło. A tu lipka..\n08:59 26.05.2021 (Zaktualizowane: 13:48 22.06.2021)\nZatrzymana w Mińsku Rosjanka Sofia Sapiega może usłyszeć zarzuty na podstawie art. 130 Kodeksu Karnego Białorusi, który przewiduje karę do 12 lat pozbawienia wolności - podaje Sputnik Belarus, powołując się na źródło w białoruskich organach ścigania.\n- Chodzi o to, że została zatrzymana w ramach części 3 artykułu 130 «Podżeganie do nienawiści rasowej, narodowej, religijnej lub innej nienawiści społecznej» Kodeksu Karnego Białorusi” - poinformowało Sputnika źródło w organach ścigania.\nJak zauważa agencja, artykuł przewiduje karę do 12 lat pozbawienia wolności. Dziewczyna ma dziś spotkać się ze swoim adwokatem.\nZ kolei matka zatrzymanej na Białorusi Sofii Sapiegi powiedziała RT, że jej córka była zawsze „poza polityką”.\nWedług niej rodzina jest w szoku i nie wie, jak pomóc Sofii w tej sytuacji.\nZwróciłam się do Ministerstwa Spraw Zagranicznych, napisałam na stronie internetowej administracji prezydenta Rosji... Bardzo bym chciała, aby nasze organy ścigania, w szczególności Republiki Białorusi, potrafiły to rozgryźć - powiedziała matka dziewczyny Anna Dudicz, dodając, że wczoraj rozmawiała z konsulem w ambasadzie rosyjskiej, który dał kilka rekomendacji i obiecał znaleźć sposób na odwiedziny córki.\nPowody zatrzymania, zdaniem matki, są jej nieznane. „Prawdopodobnie tylko dlatego, że jest towarzyszką Ramana Pratasiewicza” - wyjaśniła Dudicz.\nKobieta zaznaczyła, że była zszokowana nagraniem przesłuchania córki, w którym ta nazywa siebie redaktorką kanału „Czarna księga Białorusi” na platformie Telegram, w którym publikowane są osobiste informacje o funkcjonariuszach spraw wewnętrznych. Dudicz nie rozumie, co Sofia mogłaby mieć z tym wspólnego.\nOglądałam to nagranie z nią już dziesięć razy i w ogóle nie rozumiem, co się dzieje… Czy to sen, czy zostało to ukartowane - podsumowała matka Rosjanki.\n25 Maj, 14:59\nSamolot Ryanair lecący 23 maja z Aten do Wilna wylądował awaryjnie na lotnisku w Mińsku z powodu komunikatu o podłożeniu bomby, który później nie został potwierdzony.\nNa pokładzie samolotu znajdował się Raman Pratasiewicz, jeden z założycieli kanału Nexta na platformie Telegram, uznawanego na Białorusi za ekstremistyczny. Został zatrzymany podczas ponownego sprawdzania dokumentów w związku z wcześniej wszczętymi sprawami karnymi. Mężczyźnie grozi do 15 lat pozbawienia wolności.\nWraz z nim została zatrzymana obywatelka Rosji Sofia Sapiega, urodzona w 1998 roku. Według MSZ jest podejrzana o popełnienie przestępstw w okresie sierpień-wrzesień 2020 roku z kilku artykułów Kodeksu Karnego Białorusi. Na opublikowanym filmie z przesłuchania Sapega potwierdziła, że mieszka w Wilnie i leciała tym samym samolotem z Pratasiewiczem.\n26 Maj, 10:2011\n26 Maj, 10:089


Wyniki wyszukiwania wg hasła "tabletki"\nPrzedwczesny wytrysk opóźnienie przedłużenie stosunku\nStrona przeznaczona jest dla osób borykających się z problemem jakim jest przedwczesny wytrysk. Portal opisuje metody jak opóźnić wytrysk w przypadku zbyt szybkiego. W serwisie znajdziesz porady, tabletki, leczenie przed wczesnego wytrysku, przegląd produktów dostępnych w sprzedaży działających na przedłużenie stosunku, opóźnienie wytrysku. Strona przeznaczona jest dla mężczyzn oraz kobiet szukających wsparcia dla swojego partnera.\nŚrednia: 1.3/6 (43 głosów)\nWydatny brzuch niestety jest problemem zarówno ludzi otyłych, jak i osób szczupłych. Odchudzanie brzucha odbywa się z pomocą stosownych treningów, trybu odżywiania i – co istotne – dobrze dopasowanych suplementów. AquaSlim posiada komponenty oddziałujące zbawiennie na kształtowanie sylwetki. Połączenie L-karnityny, rośliny Garcinia cambogia oraz chromu osłabia łaknienie, zwalcza tkankę tłuszczową oraz aktywuje tkankę mięśniową.\nŚrednia: 3.4/6 (10 głosów)


Kościół z cmentarzem - Page 4\nRe: Kościół z cmentarzem [odnośnik] 14.09.19 6:29\nSteffen prawie dobiegł do kościoła z Jackie, nową znajomą o ładnym płaszczu, jeszcze ładniejszym uśmiechu i dziwnie znajomym nazwisku.\n-Przepraszam, ale masz na nazwisko Rineheart, jak ten auror typowany przez Pro...PLOTKI, na nowego szefa Biura? Znasz go? - wypalił w końcu, gdy już obgadali treść zagadki. W ostatniej chwili zreflektował się, że nie powinien jawnie mówić o Proroku Codziennym, ale na szczęście PLOTKI też typowały pana Kierana na szefa.\nCiekawe czy to jego kuzynka albo coś!\n-I widziałem, że znasz sir Weasley'a! Ja też go znam, z... z... Ministerstwa! Jestem klątwołamaczem i czasem pracuję z aurorami. - paplał dalej, zadowolony, że ma wymówkę by znać Brendana poza Zakonem.\nOczywiście, jego wrodzona ciekawość nie ograniczała się tylko do znajomości Jackie - był równie rozentuzjazmowany zagadką.\n-To właśnie profesor Dumbledore naprowadził mnie na trop cmentarza! - i jego domu i wielu innych miejsc, zanim Jackie wybrała właściwe. -Szukajmy! - zarządził, z gorliwym respektem podbiegając do nagrobnej płyty szanowanego czarodzieja.\nRe: Kościół z cmentarzem [odnośnik] 17.09.19 22:52\nTreść wskazówki zaprowadziła was na cmentarz, w porównaniu do reszty terenu zabawy – wyjątkowo cichy i ciemny, z jednej strony osłonięty szpalerem drzew, z drugiej ścianą mugolskiego kościoła. Czarodziejów było tu niewielu, większość zdecydowała się mimo wszystko spędzić ostatni dzień roku wśród żywych. Przed wami rozciągały się więc rzędy przysypanych śniegiem nagrobków; posiadających co prawda wyryte napisy, zawierające informacje o imieniu, nazwisku, dacie narodzin i śmierci, w większości pogrążone jednak w półmroku na tyle gęstym, że odczytanie ich wymagało podejścia blisko, niemal do samej tablicy. Wiedzieliście, że sprawdzenie wszystkich grobów w poszukiwaniu tego należącego do Albusa Dumbledore’a mogło zabrać wam długie godziny, musieliście więc spróbować przypomnieć sobie, w której części został pochowany – lub rozejrzeć się za wspomnianymi w rymowance roślinami.\nAby wejść w posiadanie klucza, musicie najpierw odszukać grób Albusa Dumbledore’a. Może wam w tym pomóc wiedza z dziedziny historii magii (ST przypomnienia sobie, obok których czarodziejów został pochowany, jest równe 60, a do rzutu dolicza się bonus przysługujący za odpowiadającą biegłość) lub zielarstwa (ST rozpoznania kwiatów wspomnianych we wskazówce ma ST równe 60, a do rzutu dolicza się bonus przysługujący za odpowiadającą biegłość). Jeżeli którakolwiek z postaci z drużyny jest mieszkańcem Doliny Godryka, może pominąć rzut, zakładając powodzenie. Możecie zastosować też każdą inną taktykę i użyć dowolnych zaklęć, pamiętając o zasadach mechaniki. Wynik waszych działań zostanie podsumowany przez Mistrza Gry.\nOdnośnie dodatkowych rzutów na spostrzegawczość z głównego opisu wydarzenia (bo pojawiły się wątpliwości): pamiętajcie, że aktualnie znajdujecie się na zabawie o ograniczonym czasie na odpis w kolejce, w której chronologicznie zdarzenia dla poszczególnych drużyn dzieją się jednocześnie. Wchodząc więc w interakcję z Mistrzem Gry, wynikającą z wykonanego rzutu na spostrzegawczość, czynicie to w czasie, w którym trwa zabawa, a pozostałe drużyny zajmują się poszukiwaniem wskazówek i wykonywaniem zadań. Nielogicznym i zakrzywiającym czasoprzestrzeń (oraz nieco niesprawiedliwym w stosunku do innych graczy) byłoby więc rozegranie kilku kolejek w czasie, w którym pozostali rozgrywają jedną. Decydując się na wykonanie dodatkowego rzutu na spostrzegawczość w trakcie zabaw, musicie mieć świadomość, że skazujecie się tym samym na wybór pomiędzy kontynuowaniem zabawy, a rozegraniem interakcji z Mistrzem Gry.\nRe: Kościół z cmentarzem [odnośnik] 18.09.19 19:46\nSłowa Steffena wzbudziły natychmiast jej czujność tak, że odwróciła się w jego stronę z brwiami zmarszczonymi w ostrym grocie na mostku nosa.\n– Proszę? – te same brwi zaraz utworzyły dwie zderzające się o siebie fale. Nie dowierzała, co gorsza, ta informacja była tak dziwna, że wręcz wymusiła na niej krótkie parsknięcie. – Niech ziemia Bones lekką będzie, ale mój ojciec nie ma raczej nic wspólnego z jej posadą. Miejmy tylko nadzieję, że Wizengamot wytypuje kogoś ze swojego urzędu. Skąd w ogóle masz takie plotki? – przyjrzała mu się dobrze, gdy wędrowała powoli między nagrobkami, by za chwilę znów spojrzeć na nazwiska wyryte na kamieniu. Usiłowała przypomnieć sobie okoliczności tamtego zdarzenia. Była na pogrzebie, cały Hogwart był. Kordon czarnych trenów ciągnął się rzeką przez ulice Doliny Godryka. Największy czarodziej ich czasów zmarł. Porzucone nadzieje rozbijały się na drobne kawałeczki niczym zrzucony z wysoka lód. Huk łamanych serc brzmiał echem jeszcze przez kilka miesięcy. Musieli położyć go obok jego rodziny, więc grobów musiało być kilka albo były połączone. Rozejrzała się za największymi, kiedy je przyuważyła, ruszyła w ich kierunku. – Sir Weasley? – zdziwiła się, jak osobliwie brzmiało to w ustach chłopaka. Jakby Brendan został pasowany na rycerza Okrągłego Stołu. W gruncie rzeczy… pasowało to do niego. Był jednym z niewielu, którym naprawdę ten tytuł się należał. Tytuł prawdziwego Rycerza. – Pracujemy razem. Też jestem aurorem. – zerknęła na niego. – Nie widziałam cię nigdy w Ministerstwie. Jesteś świeży? – zazwyczaj miała pamięć do twarzy. Steffen poza tym wydawał się bardzo energiczny, głośny, rozchichotany. Kolorowa persona. – Wydaje mi się, że powinien leżeć koło tego dyrektora Hogwartu… jak mu było… jakoś po smoku… Walter Dragon? Nie, Aragon – pochylała się nad kolejnymi nagrobkami, żeby przeczytać napis. Było ich mnóstwo. – I Slughron. Czy on nie powinien leżeć między nimi? Sekcja nauczycieli Hogwartu… – mamrotała niby do siebie, choć w rzeczywistości do Steffena, bo zwyczajnie tak jej się lepiej myślało.\n| rzucam na historię magii (poziom I)\nRe: Kościół z cmentarzem [odnośnik] 18.09.19 20:49\n-OOOOCH, JESTEŚ CÓRKĄ PANA RINEHEARTA?! - wykrzyknął Steffen, mącąc spokój zmarłym, a groźna minka Jackie w ogóle nie zmąciła jego spokoju. Może za chwilkę zauważy jej zmarszczone brwi, ale na razie był zbyt podekscytowany.\n-Wow, znaczy przepraszam, że podniosłem głos, ale nigdy nie spotkałem bliskiego krewnego kogoś, o kimś pisali w... Proroku/b] - zniżył lekko głos. Jak ktoś był w gazecie to był sławny, bo o osobach z "Czarownicy" to sam pisał, a w ogóle to ciekawe czy mógłby napisać o panu Rinehearcie? Może jednak lepiej nie... [b]-W sensie... ehem... takie były tam plotki! - odchrząknął, bo nie był do końca pewny, czy dobrze zrobił, przyznając się Jackie do czytania Proroka, ale w sumie skoro znała Brendana to musiała być godna zaufania, nie? Sir Weasley zadawał się w końcu tylko z dobrymi i szlachetnymi ludźmi, chyba.\n-I sama jesteś aurorem! Jak Twój tata! WOOOOOOW... - przeciągnął "ooo", wpatrując się w Jackie z mieszanką zainteresowania i podziwu i decydując w duchu, że jest prawie równie fajna jak sir Weasley. Jakby jeszcze była w Zakonie to dostałaby jeszcze dodatkowy bonus do podziwu Steffena, ale samo bycie KOBIETĄ AUROREM na razie wystarczało.\n-Nie jestem tak zupełnie nowy, bo od dawna pracuję w dziale łamania klątw, ale dopiero od niedawna dają mi poważniejsze zadania jak współpraca z aurorami, bo wcześniej byłem asystentem takiego jednego klątwołamacza, ale... - ale zginął w pożarze i zanim Steffenowi zrobiło się z tego powodu smutno, to zdał sobie sprawę, że stoi nad złym grobem.\n-...ale znalazłem grób Alfreda Dipplemore... - westchnął smutno, przy okazji uświadamiając sobie, że Jackie już chyba nie słucha historii jego życia. Zmarszczył brwi, spoglądając na zagubioną dziewczynę wśród ciemnych grobów. Sam niewiele widział, nie w tej postaci. Musiałby podchodzić do każdego grobu z bliska.\n-W rymowance było też coś o maciejkach... - problem w tym, że nie za bardzo wiedział, jak one pachną i wyglądają. -Musimy się rozdzielić, tak szybciej go znajdziemy! - zadecydował nagle i nim Jackie zdążyła zaprotestować, odbiegł za ścianę kościoła.\nBertie mieszkał w Dolinie i na pewno by wiedział, gdzie leży Dumbledore, a nie może pozwolić, by Bott się z niego śmiał. Trudne zagadki wymagają ekstremalnych środków.\nSteffen upewnił się, że Jackie nie patrzy (nie był wszak gotowy na zdradzenie jej tak poważnej tajemnicy, nawet w imię zagadek), po czym przemienił się w szczura. Na cmentarzu muszą być inne gryzonie, które znają to miejsce lepiej niż on. Jako szczur, mógł komunikować się z innymi przedstawicielami swojego gatunku - a szczury przecież widzą lepiej w ciemności, mogą kojarzyć gdzie na cmentarzu rosną ładnie pachnące kwiatki, albo gdzie kręci się więcej ludzi niż zwykle. Profesor Dumbledore był przecież znany i szanowany i z pewnością ktoś nadal go odwiedza?\nnie muszę rzucać na transmutaję, więc rzucam na komunikację ze szczurami jeśli MG pozwoli! (ONMS I, ale i tak mnie chyba lubią)\nRe: Kościół z cmentarzem [odnośnik] 21.09.19 19:05\nJackie przechadzała się między grobami, słusznie łącząc postać Albusa Dumbledore’a z bliskimi mu za życia czarodziejami; póki co żaden nagrobek nie wyglądał jednak znajomo, a ona nie rozpoznawała wyrytych na granicie nazwisk. Steffen skorzystał z animagicznych umiejętności, przemieniając się w szczura, mroźne powietrze nie zachęcało jednak tych stworzeń do snucia się po cmentarzu. Jeśli skierował się ku kościołowi, znalazł ich kilka w jednej z bocznych naw, lecz żaden ze szczurów zdecydowanie nie potrafił czytać, nie znały też nazw magicznych roślin; jeśli Steffen chciał uzyskać od nich wskazówkę, musiał dostosować zadane pytanie do możliwości swoich rozmówców.\nAktualna punktacja znajduje się w tutaj.\nRe: Kościół z cmentarzem [odnośnik] 22.09.19 0:13\nW szczurzym ciałku zrobiło mu się jeszcze zimniej, niż wcześniej. Te ludzkie płaszcze to jednak są pożyteczne. Dygocząc lekko, instynktownie skierował się ku kościołowi, zakładając, że tak zrobiła reszta jego pobratymców. Nie przeliczył się - najpierw wywęszył, a potem znalazł kilka szczurów w bocznej nawie.\n-Piii piiii pipipi piii? - zapiszczał, pojednawczo. Czołem, bracia, w tą mroźną pogodę, czy jesteście stałymi mieszkańcami tego miejsca?\n-Piii piii pi pi pi pi pi pi! - Przebyłem daleką drogę, aby powiedzieć wam, że niedaleko jest ludzkie jedzenie - mnóóóstwo jedzenia, a oni są zbyt skupieni na sobie, by nas odgonić, o bracia!\nMając nadzieję, że szczury połknęły haczyk, postanowił strategicznie nie zdradzać jeszcze, że tona kociołkowych piegusków i innych pyszności jest ulokowana na placu głównym Doliny Godryka.\n-Pii piii pi pi pi piiiiii! - Ale w zamian zdradźcie mi, o bracia, nad którym kamieniem gromadzi się dużo ludzi? Dawno temu była ich cała masa, ale nadal go odwiedzają - starzy i młodzi! Wyróżnia się tym, że odwiedzają go tacy, którzy wcale nie pachną jak zmarły albo jak oni nawzajem! - zakładał, że profesora Dumbledore odwiedza o wiele więcej osób spoza rodziny niż przeciętnego mieszkańca cmentarza.\n-Pii pii pip pip! - Niedawno powinien być tam też pojedynczy człowiek, który ukrył tam metalową rzecz, nie do jedzenia?\nZamachał zachęcająco ogonkiem, gotów pokierować szczury do Doliny Godryka, gdy tylko mu pomogą.\n(szczurza?) retoryka I\nRe: Kościół z cmentarzem [odnośnik] 22.09.19 11:56\nNie lubiła zbyt energicznych ludzi. Albo raczej – nie była do nich przyzwyczajona. Oswajanie się z tak rozkrzyczaną (dziwne, Jackie) postacią przychodziło jej z trudem. Ale nie zamierzała narzekać, mieli w końcu wspólny cel, a ten, jak wiadomo, zbliżał do siebie ludzi.\n– Nie krzycz tak! – powiedziała Jackie, krzyknąwszy na niego. – Jestem, jestem, co w tym nienaturalnego. Stary jest, to i córkę ma – i syna, ale o tym zdał się już zapomnieć. – Ale nie pamiętam, żeby pisali o nim w Proroku – zerknęła na Steffena, słysząc, jak zniżył głos. – Coś ukrywasz – rzuciła do niego, krzywiąc usta w niezadowolonym grymasie. Faktycznie brał udział w zabawie czy się tylko wygłupiał? A może w ten niezbyt wyszukany sposób usiłował ukryć swój prawdziwy cel – miał zamiar ją śledzić? On?\nPokręciła tylko głową i wróciła do szukania nagrobków z poszczególnymi nazwiskami. Będzie szukała tego właściwego pół wieku, a czas leciał. Zaczęła przechadzać się wśród stojących kamieni szybciej, wzrokiem omiatając poszczególne litery. Albus Dumbledore. Nie wiedziała o nim praktycznie nic – albo raczej o jego rodzinie, ale przecież tak znane nazwisko musiało leżeć wśród innych, równie znanych nazwisk.\n– Dipplemore? Na pewno nie są alfabetycznie poustawiane, to głupie… co? – obejrzała się na niego nagle, kiedy zawołał, żeby się rozdzielili. – Ten cmentarz jest mały, gdzie ty chcesz… – rozejrzała się dookoła, ale zniknął jej z pola widzenia. Westchnęła. Jej oczy, dotąd błyszczące, zaszły ciemniejszą mgłą. – Brawo, Jackie. To nie ojciec zostanie sam, tylko ty, bo ludzie od ciebie uciekają na kilometr udając, że muszą się rozdzielić na CMENTARZU. Idź do tej pieprzonej Gwardii, przynajmniej zginiesz w dobrej sprawie. – szeptała do siebie ostro, oczami błądząc po nagrobkach i zaraz je unosząc, żeby sprawdzić, czy nikt jej nie słyszał. Zmarszczyła brwi. – Nie wiem jak wyglądają maciejki, na oczy ich nie widziałam! – zawołała sama do siebie, w głębi ducha licząc jednak, że Steffen po prostu poszedł za róg za fizjologiczną potrzebą. – Jak cię nie znajdę, Dumbledore, to odejdę z Zakonu, zobaczysz – szepnęła znów, szukając w pośpiechu członków jego rodziny leżących po którymś podpisanych kamieni.\n| znów na historię magii - poziom I\nRe: Kościół z cmentarzem [odnośnik] 26.09.19 0:48\nPomysł Steffena zdawał się szalony – ale w tym szaleństwie musiała czaić się metoda, bo szczury, choć początkowo nieufne względem obcego przybysza, żywo zainteresowały się wspomnieniem darmowego posiłku. Kiedy pozostający pod animagiczną postacią czarodziej skończył popiskiwać, stworzonka przeprowadziły krótką naradę, po czym wybiegły razem z kościoła, prowadząc Steffena we właściwe miejsce. Do przycupniętego w zachodniej części cmentarza grobu dotarł jednocześnie z Jackie, której również udało się przypomnieć, gdzie znajdowało się właściwe miejsce: oboje ujrzeli nagrobek ozdobiony kwiatami, kwitnącymi mimo zimowej pory, a jeśli się przyjrzeli, zauważyli również, że wśród zielonych listków coś migotało. Złote kluczyki, powtykane między rośliny, miały przywiązane do siebie również pergaminowe blankiety ze starannie wypisaną wskazówką.\nUdało wam się zdobyć pierwszy klucz – gratulacje! Treść otrzymanej wskazówki otrzymacie drogą prywatnej wiadomości.\nRe: Kościół z cmentarzem [odnośnik] 26.09.19 8:01\nPognał radośnie za przekonanymi szczurami, zadowolony z sukcesu własnej retoryki. Zarazem zwierzęcy instynkt walczył w nim z ludzką ambicją - może zamiast szukać jakiegoś skarbu aby poprzechwalać się przed ludzkimi przyjaciółmi, powinien pobiec ze szczurzymi przyjaciółmi na wyżerkę w śmietniku?\nOtrzeźwiła go dochodząca do grobu ludzka sylwetka - o nie! Liczył na to, że cwaniacko zjawi się tu sam, ale Jackie najwyraźniej go dogoniła. Musiał szybko pożegnać się z pomocnymi szczurami i dyskretnie wrócić do ludzkiej postaci.\nJackie mogła ujrzeć nagrobek i usłyszeć popiskiwanie szczurów. Oby nie bała się gryzoni!\n-Piii, pii, pipipipi, piii piii pipipi pi! - Dziękuję wam, szlachetni bracia! Udajcie się prosto i w prawo, w stronę Doliny; na pewno poczujecie zapach jedzenia! Ludzie są zajęci tańcem, znaczy wykonywaniem dziwnych ruchów i dziwnymi dźwiękami, nie zauważą jak zjecie wszystko ze śmietnika, a może nawet dorwiecie się do świeżego jedzenia?\n-Piii pii piiii, pi! - Chętnie pobiegłbym z wami, ale może dołączę później! Miło was poznać!\nZagłuszając wyrzuty sumienia z powodu nasłania gromady szczurów na towarzyską imprezę, pomknął szybko w stronę kościoła. Ledwo zniknął w drzwiach, przemienił się z powrotem w człowieka, mając nadzieję, że nie widzą go już ani szczury ani ludzka towarzyszka.\nZaraz potem, wybiegł z kościoła i zdyszany (nawet nie musiał pozorować zmęczenia, szczurza retoryka wyczerpuje!) dobiegł prosto nad grób, do Jackie. Przez ten czas miała zapewne moment aby znaleźć klucze i przeczytać zagadkę. Miał nadzieję, że jego minutowa wycieczka do kościoła nie zabrała im cennego czasu.\n-W okolicy kościoła nic nie ma, wszedłem nawet do środka i nic...ooo, znalazłaś co trzeba?! - udał zdziwienie, nachylając się nad ramieniem Jackie aby odczytać treść zagadki.\n-Dobrze, że chociaż tobie się udało, to jednak głupi pomysł tak się rozdzielać! Chodźmy dalej! - ponaglił, bo rozwiązanie było dla niego oczywiste.\nRe: Kościół z cmentarzem [odnośnik] 27.09.19 22:51\nCałowanie się z obcym mężczyzną było dla Charlie czymś zawstydzającym, nawet jeśli to był tylko niewinny buziak w dłoń i w policzek. Wiele innych dziewcząt pewnie nie miałoby z tym problemu, ale Charlie nie należała do przebojowych i pewnych siebie dziewcząt. Może dlatego, choć za pół roku miała skończyć dwadzieścia cztery lata, nadal była sama. Kompletnie nie wiedziała jak obchodzić się z mężczyznami, była bardzo niewinna i tak bardzo skupiona na pracy i nauce, że nie zwracała większej uwagi na płeć przeciwną. No, może z jednym wyjątkiem, na myśl o którym na jej policzkach często pojawiały się lekkie rumieńce. Nawet miała nadzieję, że dzisiaj gdzieś napotka ten wyjątek, ale niestety, jak dotąd go nie widziała. Może nadal czuł się zbyt kiepsko na większe towarzyskie wyjścia? Naprawdę się o niego martwiła.\nWyglądało jednak na to, że elfom wystarczyły te subtelne, nieśmiałe i najprawdopodobniej dość pokraczne buziaki, bo po tym pocałunku jedno ze stworzonek przysiadło na ramieniu Charlie. Miało ze sobą klucz, więc alchemiczka ostrożnym i delikatnym ruchem sięgnęła do niego, zamierzając wziąć kluczyk i wskazówkę. Elf nie protestował, więc w dłoni czarownicy po chwili znajdował się już i klucz, i kolejna podpowiedź. Rozwinęła malutki świstek pergaminu.\n- Kolejna zagadka – odezwała się, kilkukrotnie odczytując wersy. Tym razem nawet jej, chociaż nie była mieszkanką Doliny Godryka, dość jednoznacznie skojarzyło się to z cmentarzem. Bo czym innym miałoby być miasto opuszczone przez żywych? – Jestem niemal pewna, że chodzi o cmentarz. Chyba nie pozostaje nic innego jak to sprawdzić?\nRuszyli w tamtą stronę, ku mugolskiej budowli zwanej kościołem, gdzie znajdowały się okna zdobione kolorowymi szkiełkami, a dalej rozpościerał się cmentarz pełen grobów, zapewne zarówno czarodziejów jak i mugoli, bo wioskę zamieszkiwali i jedni i drudzy. Podobnie jak jej rodzinne Tinworth, gdzie czarodzieje też dzielili przestrzeń z mugolami i potrafili żyć w pokoju. Cmentarz, jak każde miejsce tego typu, emanował specyficzną atmosferą, jakiej nie miały żadne inne zakątki. Było tu też ciszej niż na hałaśliwym placu głównym, więc Charlie miała nadzieję, że się nie pomylili i tym razem rzeczywiście dobrze wytypowali miejsce. Zagadka mówiła o ostatnim domu tego, co poległ, więc jednym z pierwszych skojarzeń był Dumbledore, poległy w starciu z Grindelwaldem przed laty i pochowany na tym właśnie cmentarzu. A w poprzednim zadaniu zostali doprowadzeni pod pomnik, który przedstawiał właśnie jego. Spojrzała jednak na Cedrica, i gdy dotarli do cmentarza zaczęła się rozglądać za jakąś wskazówką, czymkolwiek co mogło być istotne, by mogli wykonać swoje zadanie, jakiekolwiek miało ono być.\nRe: Kościół z cmentarzem [odnośnik] 29.09.19 10:30\nRumieńce, które pojawiły się na policzkach panny Leighton były naprawdę urocze. Zawsze wydawała mi się bardzo nieśmiała i cicha. To nie typ przebojowej kobiety, otwartej w kontaktach z mężczyznami, Charlene miała w sobie dużo dziewczęcej niewinności, choć była już dorosłą kobietą. Jej dłoń ucałowałem przelotnie, po dżentelmeńsku, nie chciałem, by poczuła się niekomfortowo. Zdziwiłem się nawet, kiedy zdecydowała się mimo wszystko obdarować mnie całusem w policzek, zdobywając tym samym przychylność elfów. Uśmiechnąłem się, ale nic nie powiedziałem, aby dodatkowo alchemiczki nie zawstydzić. Tak jak sądziłem nasze wymuszone czułe gesty przyniosły oczekiwany skutek. Urocze stworzenie usiadło na ramieniu kobiety i podarowało jej klucz, przy którym znalazła kolejną wskazówkę.\n– Tym właśnie usłane są poszukiwania skarbów, panno Leighton, zagadkami i łamigłówkami.\nUśmiechnąłem się pod nosem w odpowiedzi na zmartwienie dziewczyny. Nie potrafiłem (a może raczej nie chciałem?) powstrzymać wypływających z pamięci wspomnień o wszystkich zabawach, które organizował dla mnie mój ojciec. Niekiedy sprawdzał, czy słuchałem jego opowieści naprawdę uważnie, odtwarzając trudności (w uproszczonej formie), napotkane przez niego samego podczas dalekich podróży.\n– Pozwól proszę – poprosiłem. Wyciągnąłem dłoń ku dziewczynie, aby i mnie oddała mi zwitek pergaminu, bym mógł odczytać wskazówkę. Tym razem nakreślone atramentem słowa nie pozostawiły we mnie żadnych wątpliwości. – Tak, niewątpliwie miasto przez żywych opuszczone to cmentarz, mamy tu jeden leżący w blasku barwnych szkiełek. Chodzi o witraże kościoła. Tu czekał na nas pomnik Albusa Dumbledore’a. Na cmentarzu znajduje się grób jego rodziny. Wielu składa tak kwiaty i dla niego. – Ostatnie słowa i wspomnienie przegranego pojedynku z Gellertem Grindelwaldem wprawiły mnie w chwilowy, ponury nastrój. Byłem pewien, jak wielu innych, że gdyby Dumbledore wtedy zwyciężył, wszystko ułożyłoby się inaczej i kraj w chwili obecnej nie trwałby w stanie czynnej wojny.\nTo nie był czas, by ponownie to roztrząsać i rozważać co byłoby gdyby. Podałem pannie Leighton ramię i poprowadziłem ja właściwą ścieżką przez Dolinę Godryka, oddalając się jednocześnie od głównej, bardzo głośnej ulicy. Przy kościele było zdecydowanie ciszej.\n– Odnajdźmy grób Dumbledore'ów – zaproponowałem cicho, przechadzając się pomiędzy cmentarnymi alejkami, próbując wzrokiem odnaleźć odpowiednie nazwisko na cmentarnych płytach. Przy niektórych kucałem i ścierałem dłońmi śnieg. Z premedytacją unikałem wschodniej części cmentarza, gdzie znajdowały się groby mojego ojca, a obok żony i dziecka.\nRe: Kościół z cmentarzem [odnośnik] 30.09.19 20:46\n(przepraszam, ja tylko kończę, już mnie nie ma! )\nDziwnym trafem groźba podziałała. Jeśli Dumbledore przyglądał im się zza rogu, to na pewno była jego sprawka – ducha albo niewidzialnej duszy. Dotarła do właściwego nagrobka, ozdobionego kwiatami, domyślając się, że drobne główki otoczone jasnymi płatkami na wyjątkowo szczupłej łodyżce, to maciejki. Już miała pochylić nad delikatnie lśnieniem wśród zielonych liści, ale przeszkodziły jej w tym dziwnie znajome piski. Odwróciła się szybko w stronę źródła odgłosów, a gdy tylko zobaczyła śliskie, długie szczurze ogony, pisnęła w podobnym tonie i cofnęła się natychmiast, następując stopą na nierówną krawędź grobu, co poskutkowało ostatecznie bolesnym upadkiem na twarde. Przyglądała się przez długą chwilę zbieraninie szarych gryzoni, nie do końca rozumiejąc zapału integracji jej towarzyszącego. Zazwyczaj szczury uciekały przed ludźmi, te jednak zdawały się nie zwracać na Jackie uwagi. W dodatku jeden z nich szybko uciekł i zaraz zza kościoła wypadł Steffen. Zmarszczyła brwi, wykrzywiając usta w gest pełen niezrozumienia. Czy to możliwe?\nPodniosła się ze śniegu, otrzepując z niego tylną część swojego ciała. Upadła na tyłek, siniak pewnie zakwitnie rano. Pomasowała biodro, czując promieniujący chwilowo ból.\n– Szukałeś grobu w kościele? Ciekawe! – mruknęła do niego. – Jesteś szczurołapem, animagiem czy zwierzęcoustym? Bo te szczury były dziwnie komunikatywne… Jestem aurorem, nie musisz bać się, że naskarżę. Nie wiem zresztą komu mogłabym – na jej ustach pojawił się nieco pobłażliwy uśmiech, ale najwidoczniej usiłowała nawiązać z nim jakąś nić porozumienia. – Tak, znalazłam. – wróciła do grobu Dumbledore’a i podniosła kluczyki razem z kolejną wskazówką. Przeczytała ją szybko, ale już po pierwszych słowach domyślała się, o jakie miejsce chodziło. Zerknęła jeszcze na mapę, by się upewnić. – Przeklęty kościół, mhm – pokiwała głową Steffenowi i już miała za nim iść, ale zawahała się ostatecznie.\nZerknęła na niego, po czym wyciągnęła swoją różdżkę i szepnęła zaklęcie Orchideus, łagodnie łapiąc za chwilę bukiet kwiatów, które stworzyła swoją magią. Jasne, delikatnie różowe płatki maciejek były niemal muśnięte wiosenną aurą. Już niedługo, panie profesorze. Już niedługo wojna przeminie, a ludzie, których próbował pan chronić, odzyskają wolność. Ukucnęła i pociągnęła za jeden koniec błękitnej wstążki ze swojego koka, rozpuszczając włosy. Związała nią bukiecik i położyła całość przy odśnieżonym nagrobku. Przetarła lekko imię i nazwisko największego czarodzieja w dziejach, by zetrzeć z niego świeży śnieg. Poświęcenie. Jeśli ktokolwiek mógł pojąć jego wielkość i wartość – był nim profesor Albus Dumbledore. Wstała po tej chwili zadumy i ruszyła za Steffenem, nie oglądając się już za siebie.


U Antoniny: 2015\nAutor: Antonina o 16:12 18 komentarzy:\nWspaniałych rodzinnych świąt, zdrowia i wszelkiej pomyślności\nWszystkim Czytelnikom i Odwiedzającym mojego bloga\nAutor: Antonina o 12:46 26 komentarzy:\ni wręcz nieprzedświąteczna aura dokuczała w ostatni weekend. Mamy klasyczną pogodę końca jesieni. Wczoraj cały dzień na zmianę pochmurnie i deszcz. A my zdecydowaliśmy się na wędzenie szynek i schabu. Nie chciało nam się na początku rozpalić pod wędzarnią, ale później poszło już bez problemów. I dobrze, że wędziliśmy wczoraj, gdyż dzisiaj do tej przykrej pogody dołączył porywisty wiatr...\nSkorzystałam z pobytu w ogrodzie i zabrałam psy na niedługą wycieczkę po tym nieprzyjaznym o tej porze świecie. Gdzieś tam pomiędzy drzewami prześwitywało chylące się ku zachodowi słońce, którego przez cały dzień widać nie było.\nŚwięta za pasem, więc przywiozłam z lasu maleńkie choineczki, które powędrowały do butelek z wodą.\nTymczasem zostawiam mych Czytelników ze zdjęciami jesiennego świata.\nAutor: Antonina o 21:15 8 komentarzy:\nAutor: Antonina o 18:21 18 komentarzy:\nSpódnica na drutach (1) moherowa\nDziś prezentuję zupełnie nietypową spódnicę. Bo nie dość, że jest marszczona, to jeszcze moherowa...\nOd kiedy odzyskałam niemal młodzieńcze rozmiary, z upodobaniem chadzam w spódnicach. A, że wróciły różnego rodzaju układane w fałdy i plisowane - takie wkładam i czuję się w nich całkiem dobrze.\nDruty 5,5 mm; włóczka "Mohair" (Inter-Fox); 260 m/50 g, 70% akryl + 30% moher; oraz druga nitka: wełna 100% niewiadomego pochodzenia; zużycie 270 g + trzecia nitka jasnopopielatej cieniutkiej wełny (paski na spódnicy)\nNo więc już od jakiegoś czasu chodziło mi po głowie, żeby zrobić sobie spódnicę na drutach, taką z karczkiem i od karczka marszczoną (nosiłam takie w lecie). Włóczka musiała być lekka i niegruba. A, że w moich przepastnych zapasach sporo różności - wymyśliłam spódnicę z moheru. 100 gramów grafitowego nie wystarczyło na taką szeroką spódniczkę, dodałam druga cieniutką nitkę wełenki ze szpuli (niewiadomego pochodzenia). Okazało się, że i tego nie wystarczy, dlatego dół spódnicy jest w paski (motek włóczki w kolorze popielatym). Pasek spódnicy też zrobiłam w jaśniejszym kolorze.\nSpódnica robiona jest od góry - od paska, potem wykonałam karczek i po jednym rzędzie francuskiego dodałam oczka na marszczenie spódnicy. Następnie już "leciałam" prosto w dół, by na odpowiedniej długości zakończyć dół i-cordem. Dzięki temu zupełnie się nie zawija.\nSesja w ogrodzie w Zagórzu. Spódniczka jeszcze nieco wilgotna (po namoczeniu), ale układa się nieźle. Jest bardzo lekka i lejąca. Myślę, że mnie nie pogrubia, a równoważy proporcje sylwetki (w biodrach jestem węższa, niż w biuście).\nAutor: Antonina o 18:52 36 komentarzy:\nPrawie dwa lata upłynęły zanim powstała. Jakoś jesienią 2013 r. kupiłam w Krakowie na Karmelickiej włóczkę z cekinami "Galaxy" w kolorze perłowego popielu na czapkę i chustę. Czapkę zrobiłam, a jakże, jeszcze tamtej jesieni. Koncepcja odnośnie chusty zmieniała się nieustannie: miała być ażurowa (nie mogłam zdecydować się na wzór), następnie w paski. Dwa lata przeleciały i nagle pomyślałam: zrobię ją wzorem francuskim. A więc jak zwykle poszłam w minimalizm. Trzy wieczory i chusta jest, nie za duża, ale też nie za mała. Dokładnie w sam raz do omotania szyi na czas tych późnojesiennych chłodów.\nWłóczka "Galaxy" (65% akryl, 31% wełna, 4% soft payette); 175 m/50 g;\nzużycie 131 g: druty 4 mm\nChusta jest robiona asymetrycznie (od jednego rogu). Początkowo rozważałam wykończenie jej ażurową bordiurą, jednak pewnie zabrakłoby mi włóczki. Wykończyłam ją wobec tego maleńkimi ząbkami (pikotkami), wyrobiwszy włóczkę niemal do ostatniego metra.\nNo i w końcu jest komplet z czapką.\nProdukt finalny z mieszanki akrylu z wełną zrobiony splotem francuskim bardzo mnie satysfakcjonuje; chusta nie jest zbyt gruba, jest miękka i lejąca, właśnie taka o jakiej myślałam. Można ją zamotać jak komin, a w stanie rozłożonym nakryć marznące plecy w pomieszczeniu.\nAż dwóch lat mi trzeba było by sfinalizować projekt...\nAutor: Antonina o 19:47 21 komentarzy:\njeszcze letnie, zrobione z nitek bawełniano-akrylowych, przepadły gdzieś w zbiorach zdjęć. Zrobione oczywiście według tego opisu, tyle że pozbawione poprzecznego paska na wierzchu stopy.\nDługie jesienne wieczory sprzyjają dzierganiu. Coś tam robię na drutach, jednak krótki, ponury dzień nie sprzyja fotografowaniu. Kiedy w końcu mam czas - jest już wieczór i w sztucznym świetle ciężko robi się zdjęcia.\nAutor: Antonina o 20:17 10 komentarzy:\nKolejne czapki dla dziewczynki\nNiebawem Wandzia ponownie nas odwiedzi. Czekają już na nią nowe czapki. Powstały z resztek włóczek. Kolorowa: z mieszanki neonowych kolorów - moteczek został wykorzystany niemal do ostatniego centymetra. Zapewne czapka będzie nieco za głęboka, ale można ściągacz podwinąć:\nDruga czapka powstałą z resztek różowej włóczki. Jak wygląda - widać:\nTym razem ozdobiłam ją granatową kokardą z guzikiem. Zobaczymy czy czapki zostaną zaakceptowane, gdyż Wandzia, jak już kiedyś wspomniałam, mówi: "dziewczynki noszą czapki z guzikami"...\nAutor: Antonina o 22:13 18 komentarzy:\nDzianinowe paznokcie (Knitted nails)\nto nowa moda zdobienia paznokci. Warta wspomnienia na blogu o tematyce dziewiarskiej jako dość interesujący trend inspirowany dzianiną. Malunki na paznokciach imitują sploty dziewiarskie. Mogą być to wzory tzw. pończosznicze, warkoczowe czy nawet żakardy. Zdobi się tak wszystkie, lub wybrane paznokcie, a blogerki modowe udzielają licznych rad jak taki manicure wykonać. Ja oczywiście pominę tu opis techniki wykonania. Post ten powstaje jedynie z kronikarskiej konieczności zasygnalizowania faktu, jak moda dzianinowa przenika do innych dziedzin życia.\nPonoć taki manicure pasuję zarówno do dżinsów jak i do sukni wieczorowej.\nKiedy wklepiemy w wyszukiwarkę hasło: "Knitted nails" - wyświetli nam się do woli obrazków paznokci tak ozdobionych.\nAutor: Antonina o 16:18 10 komentarzy:\nEtykiety:zdjęcia Gadżety dziewiarskie, Historia dziewiarstwa, Obyczajowe, Różne\npodarowała nam, przynajmniej w Sanoku, wspaniałe pogodowo dni. Wczoraj uwinęliśmy się z wizytami na cmentarzach do 14.00. Zdecydowałam więc, że trzeba zaczerpnąć świeżego powietrza oraz wybiegać psy. Po szybkim obiedzie zabrałam "dziewczyny" do auta i hajda na czołgowisko. Zaczęłyśmy od Sanu,\nby potem ruszyć (jak zwykle) wzdłuż stawów, dojść do czołgowiska, wspiąć się w stronę lasu, przemaszerować leśną drogą i wrócić na parking. Tym razem niespiesznie wędrowałam z kijami i cieszyłam się ostatnimi promieniami słońca.\nBeżowe trawy, żółte i brązowe liście oraz błękit nieba - taki mógłby być układ kolorów na swetrze...\nSpoglądałam na Ifkę, która poprzedniego dnia nadwyrężyła sobie prawe biodro i kulała. Wieczorem była tak biedna, że pierwszy raz szukała pomocy u człowieka. Zaaplikowałam jej środek przeciwbólowy i rano było już zdecydowanie lepiej. Kiedy się wybierałam na spacer, pomimo jeszcze nie najlepszej formy, psica zdecydowanie zadeklarowała, że też idzie. Widziałam, że noga zaczęła ponownie boleć tak po 3 km marszu, ale szczęśliwie pokonała cały dystans i dzisiaj jest już w dobrej formie.\nTak wygląda dróżka przy stawach -zryta przez dziki\nTymczasem cieszyłyśmy się przyrodą, słońcem odbijającym późne promienie w wodzie Sanu i stawów, barwami jesieni, zapachem spadłych liści. Psice szalały: Ifka wkroczyła do rzeki, potem kąpała się w stawie, tropiła bażanty, wywąchiwała ślady dzików i saren. Tola poszczekiwała radośnie i gnała za dużą.\nA taki wrabiany wzór można by wykonać na swetrze\nŻegnało nas zachodzące słońce, które czerwoną kulą chyliło się ku zachodowi.\nDziś ponownie przeżywaliśmy chwile zadumy przy grobach najbliższych zmarłych, opuszczonych, poległych żołnierzy i tych których grobów nie ma...Antonin\nAutor: Antonina o 19:40 10 komentarzy:\nEtykiety:zdjęcia Przyroda, Różne


Dodano: 24 listopada 2020, 09:48 2\nO trudnej i skomplikowanej sprawie obszernie pisze „Puls Biznesu”. Periodyk wyjaśnia, że chodzi o kary nakładane przez UOKiK na banki, za (według UOKiK) wprowadzanie klientów w błąd, dokonywanie zmian w regulaminach i jednostronne zmiany klauzul umownych. Są one wysokie, Urząd nałożył kary m.in. na Idea Bank czy Getin Bank, ale postępowania zostały wszczęte wobec większości banków.\nBankowcy wściekli na prezesa UOKiK\nJak informuje „PB” stanowisko prezesa urzędu „wprawiło środowisko bankowe w osłupienie”. Bankowcy zebrali się więc, nie tylko, ale także w kwestii działań prezesa UOKiK-u, na wideokonferencji. Po niej wystosowali list do premiera, jak donosi gazeta, utrzymany w nietypowym dla bankowców, bo ostrym i stanowczym tonie. Pismo sygnował prezes Związku Banków Polskich (ZBP), a wysłane zostało 6 listopada.\nW liście bankowcy bez ogródek krytykują działania prezesa Tomasza Chróstnego, wytykają, że urząd przez niego kierowany wszystkie klauzule uznaje za abuzywne i kwestionuje klauzule modyfikacyjne (zmiany regulaminów w celu dostosowania do nowych przepisów prawa, zmiany dostosowujące regulaminy do decyzji, rekomendacji, zaleceń nadzoru, zmiany wprowadzające do regulaminów nowe usługi, zmiany będące konsekwencją zmian w infrastrukturze informatycznej banku i zmiany tabeli opłat i prowizji wynikające np. ze zmiany stóp procentowych).\n„Prezes UOKiK wprowadza chaos prawny”\nW liście do premiera bankowcy zarzucają prezesowi UOKiK-u, że urząd chce, aby klienci banków wyrażali zgodę na każdą zmianę warunków umowy. Tymczasem to - w ich opinii - wprowadza chaos prawny. „Uznanie klauzul modyfikacyjnych za abuzywne oznaczać będzie bezskuteczność nie tylko kwestionowanych postanowień, ale także wszystkich zmian, jakie zostały na ich podstawie wprowadzone w życie” – piszą bankowcy.\nBankowcy, jak donosi „PB”, przekonują premiera w liście, że:\nProszą więc Mateusza Morawieckiego o „podjęcie działań zapobiegających ryzyku powstania chaosu prawnego, szkodzącego interesom klientów i banków oraz rozważenie kroków legislacyjnych, które pozwolą na bezpieczną zmianę zapisów umów”.\nWitold Gliński 24 listopada 2020, 11:27\nNajwyższy czas ukrócić rozbestwione banksterstwo w Polsce. Od trzydziestu lat klienci w usługach bankowych panuje dziki zachód. Gdzie są standardy europejskie lib amerykańskie? Redaktor napisał "Niemal wszystkie polskie banki skarżą się ... na szefa UOKiK-u". Czyli są takie banki, które się nie skarżą. Panie redaktorze, które to są banki, a natycchmiast przeniosę tam wszystkie moje lokaty.


xion.log » Automatyzacja językami programowania\n« Obsługa strumienia w Javie\nCanvas, czyli programowanie grafiki w HTML »\n10 comments for post “Automatyzacja językami programowania”.\nJuly 28th, 2011 o 22:58\nNeal Ford w ” The Productive Programmer” też dotyka tematu skrypty vs “prawdziwe programy” i chyba w ostateczności zajmuje neutralne stanowisko, ale podaje dwa argumenty które mnie przekonują że jednak lepiej napisać mini program niż skrypt:\n1. programy łatwiej/chętniej się wersjonuje. Bardziej chodzi o aspekt psychologiczny, ale coś w tym jest – wersjonowanie programów jest naturalne, skryptów nie zawsze.\n2. Programy łatwiej się integruje, tzn mogą stać się częścią większego systemu. Nie chodzi o to, że taki kod można użyć w głównym programie (bo to jest rzadko), ale spokojnie można przerobić taki program na solidny moduł współpracujący z resztą systemu. Sklejanie elementów skryptami w systemie produkcyjnym jest rozwiązaniem trochę “na sznurkach”.\nJuly 28th, 2011 o 23:01\nA, zapomniałem – lektura obowiązkowa dotycząca podobnych problemów: http://helion.pl/ksiazki/przetwarzanie-danych-dla-programistow-greg-wilson,przeda.htm\nJuly 28th, 2011 o 23:32\n“Przetwarzanie danych dla programistów” zawiera sporo oczywistych oczywistości, ale ogólnie może się przydać.\nJuly 28th, 2011 o 23:47\nA ja jestem zdania, że powinno wykorzystać się narzędzie, które ma ci jak najbardziej ułatwić takie zadanie i często efektywność takiego narzędzia to sprawa drugorzędna.\nCo z tego, że napiszę miniprogram do przetworzenia masy plików, gdzie wpierw muszę znaleźć bibliotekę do np. C, która umożliwi mi obsługę danego formatu. Potem muszę napisać program używający tej biblioteki, a więc muszę otworzyć tutorial jak ją używać. Oczywiście nic nie mówię o problemach z pamięcią w wypadku programów średniego poziomu. I po wszystkim okaże się, że napisanie takiego miniprogramu zajęło mi więcej czasu niż ręcznie bym obrobił te dane, a program okazuje się być bezużyteczny, bo był jednorazowy. A napisanie skryptu to 3 linijki, a więc program jest gotowy po kilku minutach. A na serio zdarzają się takie sytuację.\nDlatego narzędzia powinny być zastosowane adekwatnie do aktualnej sytuacji, więc warto nauczyć się jakiegoś języku skryptowego w stylu Python/Perl/Ruby, który ułatwi nam to działanie, a pozwoli się zaprogramować w zrozumiałej składni, a nie Bash, który wymaga całkowicie innego myślenia.\nJuly 29th, 2011 o 9:49\n@zwierzak: No i właśnie o tym mówię :)\n@viroos. Zdecydowanie zgadzam się z punktem (2). Zintegrowanie rozwiązania napisanego nawet w innym języku programowania (uwzględniając w tym ewentualne jego przepisanie na inny język) jest prostsze niż ciągu komend narzędzi GNU czy czegoś w tym stylu. A poza tym, jeśli mówimy o kodzie napisanym przez programistę, to mimo bycia “zhackowanym na szybko”, ma on większe szanse bycia elastycznym i rozszerzalnym – choćby przez prosty fakt wydzielenia stałych czy funkcji.\nJuly 29th, 2011 o 13:04\n@viroos: z punktem pierwszym się zgadzam; poza tym pisanie takich programów to jak pisanie wprawek – zawsze można się czegoś nauczyć/przypomnieć. Jednak oprócz wymienionych wcześniej zastosowań typu zamiana nazw dużej liczby plików, tak naprawdę skrypty pisze się do bardziej wyspecjalizowanych zadań, które często nie mają szans znaleźć szerszego zastosowania i jednocześnie nie ma sensu ich wdrażać do głównego systemu. Poza tym i wspomniane programy i skrypty trzeba w jakiś sposób przed faktycznym wdrożeniem przerobić aby spełniały normy systemu, a może to nawet prowadzić do przepisania kodu.\nIMO jeśli programista chce się dowiedzieć/sprawdzić czy dałby radę napisać taki program używając systemowego API to jak najbardziej ma do tego prawo. Jednak w przypadku gdy byłoby to dla niego jedynie użyciem znanych już od dawna funkcji to narzut związany z kompilowaniem (wersjonowaniem) itp zdaje się bez sensu.\nJuly 29th, 2011 o 13:27\nDla mnie dobry jest PHP. I tak mam go zainstalowanego na kompie, a przykładowo zmiana nazw plików, to kilka linijek kodu.\nJuly 29th, 2011 o 14:22\n@Zwierzak, równie często, a nawet częściej zdarza się, że używam C/C++/Obj-C do napisania małego konwertera właśnie dla tego, że mam już gotową bibliotekę, wystarczy utworzyć strukturę/obiekt, wypełnić co trzeba i gotowe. Oczywiście takiego programu zazwyczaj się nie używa samodzielnie, a np. ze skryptami. Ten sposób w sumie chyba jest najlepszy (mieszany). Języki skryptowe są niewygodne w przetwarzaniu plików binarnych, są raczej przygotowane do obróbki wysokopoziomowej (wczytywanie, manipulacja grafiką) lub przetwarzania danych tekstowych i tutaj świetnie uzupełniają języki kompilowane.\nŁączenie może nie jest zbyt eleganckie ale można uzyskać bardzo dobre rezultaty, w bardzo krótkim czasie.\n@Kacper, każdy używa to co lubi, kolega również często korzysta z PHP, a nawet tworzy drobne narzędzia w JS i spełniają swoją rolę w 200%. :)\nA shell nie jest taki straszny. Fakt, że trzeba się przestawić trochę z myśleniem (zwłaszcza jeśli chcemy lub musimy przeprowadzać obliczenia) ale do sporej ilości zadań jest lepsze niż prawdziwy język programowania, problem tak naprawdę w tym, że shell jest za prosty i trzeba korzystać z innych dodatkowych narzędzi.\nZ jeszcze innej beczki, czasami wolę dziabnąć narzędzie w języku nieskryptowym, bo po prostu kompilator i silna typizacja oszczędza mi czasu na wykrywaniu błędów (o niewidocznych różnicach wcięć w Pythonie nawet nie wspominam ;)).\nI jeszcze jeden przykład na przydatność mieszania narzędzi to Octave, można dziabnąć sobie skrypcik generujący aproksymacje jakiejś zadanej funkcji i potem wykorzystać to przy optymalizacji. Często też korzystam z tego przy modelowaniu funkcji, której później używam w programie/grze i można od razu wykonać wizualizację co pomaga zrozumieć lub wytropić błędy. ;)\nJuly 29th, 2011 o 15:36\nAugust 18th, 2011 o 10:44


przepisy | Strona 6 | SZYMON CZERWIŃSKI\nAutor Zdjęcia: Eduardo Roda Lopes\nKocham Awokado – jest bardzo zdrowie! Zawiera cenne dla zdrowia substancje, ale dla mnie to co najważniejsze to jest po prostu bardzo smaczne! Mam dziś dla Was bardzo prosty przepis […]\nSprytny Blok Czekoladowy\nBlok Czekoladowy to nie tylko sentymentalny ale również smakowy powrót do lat młodości. Każdy z nas pamięta ten niesamowity smak kakao i ciasteczek. Dziś mam dla Was przepisy, który odnalazłem w książkach z lat 70’. Oryginalny […]\nAnielskie Ciasto Czekoladowe\nSą ciasta, które zrobione raz zapadają w pamięć I czesto do nich wracamy. Takim właśnie ciastem jest Anielskie Ciasto Czekoladowe. Łączy w sobie pyszne ciasto czekoladowe można powiedzieć Brownie z doskonałą […]\nNajlepszy Sernik Świąteczny!\nŚwięta Bożego Narodzenia to magiczny i niesamowity okres w ciągu całego roku. Dziś mam dla Was przepis na bardzo prosty, ale pyszny Sernik. Nie jest to przepis powszechnie znany, raczej odgrzebany z tajemnego notatnika. […]\nZimowe Ciasto Korzenne\nZima za oknem więc mam dla Was pyszne i rozgrzewające ciasto Korzenne. TAGO\nKrwawy Biszkopt na Halloween\nHalloween już za kilka dni, a Ty nie masz pomysłu na Straszne Ciasto? Nic się nie martw! Ten prosty Krwawy biszkopt zdążysz zawsze zrobić! TAGO\nNaleśniki każdy zna i lubi. Dziś mam dla Was przepis na TORT NALEŚNIKOWY! Zaskoczysz nim swoje dzieci oraz znajomych!TAGO


Ranking pożyczek - marzec 2018 | pozyczkolot.pl\nPożyczka to transakcja, która polega na udzieleniu kwoty pieniężnej na czas określony. Pożyczka może być udzielana przez instytucję lub przez osobę fizyczną. Taką definicję pożyczki często czytamy w przeróżnych artykułach ukazujących się w internecie.\nW Polsce znajduje się sporo instytucji pozabankowych oferujących właśnie taką pożyczkę. Również w marcu 2018 mogą pojawiać się coraz to nowsze firmy oferujące ciekawe promocje i rabaty. Obecnie w internecie pod słowem ,,pożyczka” znajdziemy najczęściej wyszukiwane frazy:\nPożyczki w 15 min;\nPożyczki za darmo;\nPożyczka od ręki;\nPożyczki bez baz;\nPożyczki bez weryfikacji;\nPożyczki bez zdolności kredytowania;\nPożyczki z komornikiem;\nPożyczka na oświadczenie;\nPowyżej wymienione pożyczki są najczęściej przeszukiwane przez większe grono ludzi. Każdy szuka pożyczki dopasowanej do jego indywidualnych potrzeb.\nW dzisiejszych czasach w internecie mamy sporo stron oferujących pożyczki online. Obecnie z internetu korzysta bardzo wiele osób młodych, jak i starszych. Wielu z nich na pewno parę razy skorzystało z jakichkolwiek pożyczek. Taka pożyczka to dla wielu osób wyjście z trudnej sytuacji. Osoby, które chcą skorzystać z pożyczek mogą skorzystać z rankingów i porównywarek.\nWarto również kierować się takimi kryteriami jak:\nSprawdź wiarygodność firmy — przed wzięciem pożyczki należy o tej firmie poczytać. A także sprawdzić co inni ludzie o niej piszą;\nSprawdź, czy jest dostępna pierwsza darmowa pożyczka;\nSprawdź jaka kwota jest udzielana w przypadku pierwszej pożyczki;\nSprawdź, jaki jest termin spłaty;\nSprawdź, od jakiego wieku udzielana jest pożyczka;\nSprawdź jaką maksymalną kwotę może firma pożyczyć;\nSprawdź, czy jest możliwość przedłużenie okresu spłaty;\nSprawdź, czy jest możliwość rozłożenia spłaty na raty.\nW internecie znajdziemy bardzo dużo ofert od firm pozabankowych. Oferujących pożyczki dla każdego nowego i stałego klienta. Każda osoba znajdzie coś dla siebie.\nNajwiększa przewaga tego typu pożyczek to oferta skierowana tylko i wyłącznie dla nowych klientów. Mam tu na myśli przede wszystkim pierwszą darmową pożyczkę. Darmowa pożyczka polega głównie na tym, że klienci oddają dokładnie taką kwotę, jaką pożyczyli. Zwykle takie pożyczki udzielane są na 30 dni.\nOtrzymaną pożyczkę możemy przeznaczyć na dowolny cel. Wielu ludzi bierze ją na spłatę swoich wcześniejszych zobowiązań. A także przeznacza ją na bieżące wydatki.\nObecnie wyróżniamy takie pożyczki jak:\nPożyczki krótkoterminowe – do 6000 na okres od 30,60 dni;\nPożyczki długoterminowe — do 25 000 złotych na raty do 48 miesięcy.\nProces uzyskiwania pożyczki jest bardzo szybki i nie wymaga od nas żadnych dodatkowych dokumentów. Należy spełnić przede wszystkim takie warunki jak:\nUkończenie 18 bądź 21 roku życia;\nNiektóre firmy pozabankowe również wymagają zaświadczenia o dochodach;\nNależy posiadać aktywny numer telefonu oraz adres e-mail;\nNależy posiadać konto bankowe;\nNależy być obywatelem Polski;\nOraz zamieszkiwać na terenie Polski.\nWnioskowanie o pożyczkę jest dziecinnie proste. Również i tę procedurę możemy wykonać w domu. Należy wypełnić bezbłędnie formularz znajdujący się na stronie pożyczkodawcy. A następnie zrobić przelew weryfikacyjny w celu sprawdzenia, czy jesteśmy wiarygodni. Oraz, czy nie widniejemy w innych bazach dłużników. Po pozytywnej decyzji o udzieleniu pożyczki pieniądze szybko znajdą się na koncie klienta.\nNajlepsze pożyczki przez Internet, pożyczki online ranking, pożyczki ranking, pożyczki ranking 2018, pożyczki ranking marzec, pożyczki ranking marzec 2018, ranking pożyczek, Ranking pożyczek 2018, Ranking pożyczek marzec, Ranking pożyczek marzec 2018


Bnp paribas : Media, Reklama, Internet, PR, Telewizja, Radio - najnowsze wiadomości tylko na WirtualneMedia.pl\nArtykuły dla tagu: BNP Paribas\nBank BNP Paribas zachęca do pomocy Szlachetnej Paczce w kampanii świątecznej 2021-12-01\nMove Closer nawiązuje współpracę z Bankiem BNP Paribas2021-11-02\nFirma technologiczna Move Closer poszerzyła portfolio klientów o Bank BNP Paribas.\nMarki na odległość wsparły warszawską Paradę Równości2021-06-21\nBank BNP Paribas z kampanią klimatyczną „Świat Cię potrzebuje”2021-04-25\nBank BNP Paribas wystartował z inicjatywą „Świat Cię potrzebuje”, w której pokazuje, że działania każdego z nas mają ogromny wpływ na stan naszej planety i jej mieszkańców, a także, jak odpowiedzialny wybór zrównoważonych produktów i usług wpływa na realizację Agendy 2030.\nKoszyk wielkanocny droższy niż rok temu2021-04-02\nnaTemat rozwija platformę BRID do komunikacji marek. Na początek bank BNP Paribas2021-03-17\nGrupa naTemat rozwija platformę o nazwie BRID, która pozwala czytelnikom współdecydować o tworzonych przez redakcję materiałach, takich jak pogłębione artykuły i wywiady, reportaże, podcasty oraz produkcje wideo. Dotychczas użytkownicy naTemat zagłosowali na materiały ze stacji meteorologicznej na Kasprowym Wierchu oraz reportaż o sytuacji polskich przedsiębiorców w dobie pandemii. Platforma jest też wykorzystywana w komunikacji typu CSR, na start artykuł o BNP Paribas.\nBNP Paribas zachęca szkoły do nadawania kobiecych patronatów w kampanii "Gdzie są nasze Patronki?" 2021-03-09\nW Dzień Kobiet bank BNP Paribas wystartował z kampanią "Gdzie są nasze Patronki?", w którym zachęca szkoły do przyjmowania nazwisk patronek, jednocześnie przybliżając losy niezwykłych kobiet. Kampanię promująca akcję przygotowały VMLY&R Poland i Havas Media.\nBank BNP Paribas w rytmie „Born to be wild” zachęca do zmiany świata na lepsze (wideo) 2021-02-23\nRuszyła nowa kampania reklamowa banku BNP Paribas, promująca instytucję jako "bank zmieniającego się świata". Akcję przygotowały Feeders, Papaya Films, Havas Media i Point of View.\nTVN Media nie podało jeszcze zasad sprzedaży na ten rok. "To utrudnia marketerom podejmowanie decyzji"2021-01-14\nBiuro reklamy TVN Media wciąż nie opublikowało zasad polityki handlowej na bieżący rok. Domy mediowe starają się prowadzić negocjacje z klientami chcącymi się reklamować w kanałach reprezentowanych przez brokera. - Sygnały o przewidywanej publikacji, która ma mieć miejsce najwcześniej pod koniec stycznia są jednak niepokojące. Rozumiemy potrzebę redefiniowania celów po utracie TV Puls, ale czas potrzebny na wprowadzenie modyfikacji do polityki handlowej jest zaskakująco długi - komentuje Maciej Niepsuj, buying director w MullenLowe MediaHub.\nKarol Kamas dyrektorem marketingu i rozwoju w Sodexo2020-12-11\nKarol Kamas został dyrektorem marketingu irRozwoju w Sodexo Benefits and Rewards Services.\nUOKiK karze trzy banki: 60,7 mln zł za niedozwolone klauzule przy kredytach walutowych2020-09-23\nUrząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów nałożył 60,7 mln zł kar na BNP Paribas, Bank Millennium i Santander Bank Polska za niedozwolone klauzule dotyczące zasad ustalania kursów walut przy kredytach hipotecznych indeksowanych m.in. do euro i franka szwajcarskiego. Wcześniej UOKiK za podobne naruszenia ukarał kilka innych banków.\nBank BNP Paribas z nową kampanią promującą kredyty dla przedsiębiorców z gwarancją de minimis BGK (wideo)2020-09-21\nBank BNP Paribas wystartował z kampanią promującą specjalną ofertę kredytów z gwarancją de minimis Banku Gospodarstwa Krajowego i brakiem prowizji za udzielenie kredytu. Propozycja kredytów skierowana jest do przedsiębiorców, a jej celem jest ułatwienie dostępu do finansowania i niwelowanie negatywnych skutków pandemii COVID-19.\nMarketerzy inspirują: Dariusz Maciołek (BNP Paribas)2020-08-10\nBNP Paribas wprowadził w swoich oddziałach język migowy2020-06-16\nOd poniedziałku w oddziałach i na infolinii banku BNP Paribas dostępna jest bezpłatna pomoc tłumacza języka migowego. Osoby głuche mogą skorzystać z własnego telefonu lub specjalnego tabletu, by połączyć się z profesjonalnym tłumaczem, który ma przybliżyć ofertę banku, używając polskiego języka migowego.\nAlior, Santander, Getin Noble i Idea Bank mocno obcięły wydatki reklamowe, w górę Bank Millennium i BNP Paribas (TOP9)2020-06-08\nW pierwszym kwartale br. faktyczne wydatki marketingowe dziewięciu banków notowanych na warszawskiej giełdzie zmalały rok do roku o 10,9 proc. Dużo mocniej nakłady w tym zakresie ograniczyły Alior Bank, Getin Noble Bank, Idea Bank i Santander Bank Polska, natomiast Bank Millennium po przejęciu eurobanku podwoił je, a BNP Paribas Bank Polska zwiększył o 22 proc.\nDariusz Maciołek, szef marketingu BNP Paribas: Reklama w prasie wciąż ma sens, koronawirus zmienia zachowania użytkowników2020-06-04\nBooksy wchodzi w bankowość: w aplikacji można umówić się na wizytę w oddziale BNP Paribas2020-05-21\nBank BNP Paribas i Booksy nawiązały współpracę, która ma ułatwiać klientom banku kontakty z konsultantami. Użytkownicy aplikacji Booksy mogą w łatwy sposób umówić się na spotkanie w jednym ze stu oddziałów banku bez oczekiwania w kolejkach i dzwonienia na infolinię.\nBNP Paribas z nową kampanią „Kiedy to się skończy...” (wideo)2020-05-12\nBank BNP Paribas ruszył z nową kampanią reklamową pod hasłem „Kiedy to się skończy...", w ramach której promuje zdalne bankowanie. Za jej zdalne przygotowanie i realizację odpowiadają agencje Publicis Lion, Havas Media, Feeders, Sales&More i Point of View.\nBNP Paribas przedłuża umowę z Opus B2020-04-29\nBank BNP Paribas przedłużył dotychczasową umowę z agencją reklamową Opus B. Nową zawarto na czas nieokreślony.\n„Jeszcze będzie normalnie” Tiltu tłem nowej reklamy wizerunkowej BNP Parbas (wideo)2020-04-28


XII Forum Rynku Zdrowia: opieka koordynowana w chorobach autoimmunologicznych - Konferencje Rynku Zdrowia\nXII Forum Rynku Zdrowia: opieka koordynowana w chorobach autoimmunologicznych\nChoroby autoimmunologiczne to cała grupa schorzeń, które w zależności od objawów klinicznych i wytwarzanych przez chorego przeciwciał, mogą dotyczyć różnych narządów, a co za tym idzie - leczą je różni specjaliści - przypominali uczestnicy sesji pt. "Opieka koordynowana w chorobach autoimmunologicznych" podczas XII Forum Rynku Zdrowia (Warszawa, 26-27 października).\n- Choroby autoimmunologiczne charakteryzuje bardzo określony zbiór cech. Schorzenia te generują koszty bezpośrednie znacząco niższe od kosztów pośrednich, czyli związanych z utratą produktywności i niezdolnością do pracy - podkreślała podczas sesji dr Małgorzata Gałązka-Sobotka, dyrektor Instytutu Zarządzania w Ochronie Zdrowia Uczelni Łazarskiego.\nEkspertka dodała, że bardzo często jest tak, że koszty bezpośrednie ponoszone przez NFZ stanowią jedynie od kilkunastu do kilkudziesięciu procent w stosunku do tego, co wydaje ZUS oraz w porównaniu z tym, co traci cała gospodarka wskutek niezdolności do pracy osób z chorobami autoimmunologicznymi.\n- Te koszty są tak duże głównie dlatego, że choroby autoimmunologiczne w większości dotyczą osób, które są w wieku produkcyjnym - tłumaczyła dr Gałązka-Sobotka podczas sesji: „Opieka koordynowana w chorobach autoimmunologicznych” w trakcie XII Forum Forum Rynku Zdrowia.\nProf. Brygida Kwiatkowska, zastępca dyrektora ds. klinicznych Narodowego Instytutu Geriatrii, Reumatologii i Rehabilitacji w Warszawie zaznaczyła, że choroby autoimmunologiczne są obecnie określane mianem chorób przewlekłych motywowanych immunologicznie.\nTo cała grupa schorzeń, które w zależności od objawów klinicznych i wytwarzanych przez chorego przeciwciał, mogą dotyczyć różnych narządów, a co za tym idzie - leczą je różni specjaliści. Mimo tego te choroby mają wspólny mianownik.\n- Istotą chorób autoimmunologicznych jest autoagresja, czyli produkowanie przeciwciał. W fizjologicznych warunkach organizm produkuje przeciwciała przeciwko czynnikom zewnętrznym, jak wirusy czy bakterie - tłumaczy profesor.\n- Natomiast u chorego człowieka z różnych przyczyn, takich jak predyspozycje genetyczne, czynniki infekcyjne, itp. organizm zaczyna produkować przeciwciała przeciw własnym komórkom. W zależności od tego, gdzie są produkowane te autoprzeciwciała, mamy obraz kliniczny danej choroby - zaznaczyła prof. Kwiatkowska.\nDodała, że choroby te bardzo często nakładają się na siebie. Dlatego zdarza się, że mamy do czynienia z pacjentem, który ma kilka schorzeń z tej grupy jednocześnie, co powoduje, że różni specjaliści muszą ze sobą współpracować.\n- W tej sytuacji już od dawna stosujemy u naszych pacjentów opiekę skoordynowaną. Niestety, ta opieka skoordynowana nie jest dobrze rozwinięta, ale na pewno w odniesieniu do tych schorzeń, którymi się zajmujemy jest to nieunikniona przyszłość - wyjaśniła prof. Kwiatkowska.\nZ kolei dr Gałązka-Sobotka podkreśliła, że w przypadku chorób autoimmunologicznych nie da się wypracować jednego modelu opieki skoordynowanej, który zostanie „na sztywno” wdrożony i zadziała we wszystkich typach schorzeń.\n- Jestem przekonana, że musimy sobie dać czas i tworzyć pewne prototypy, pilotaże, aby zebrać różne doświadczenia, ponieważ różne problemy będą generowały inne potrzeby związane z organizacją świadczeń w tym zakresie – zaznaczyła Małgorzata Gałązka-Sobotka.\nW dyskusji panelowej pt. "Opieka koordynowana w chorobach autoimmunologicznych", wzięli udział (w kolejności alfabetycznej):\nMałgorzata Gałązka-Sobotka, dyrektor Instytutu Zarządzania w Ochronie Zdrowia, Uczelnia Łazarskiego\nKarina Jahnz-Różyk, kierownik Kliniki Chorób Wewnętrznych, Pneumonologii, Alergologii i Immunologii Klinicznej, Wojskowy Instytut Medyczny, konsultant krajowy w dziedzinie alergologii\nMarlena Jankowiak, Departament Gospodarki Lekami, Narodowy Fundusz Zdrowia\nBrygida Kwiatkowska, zastępca dyrektora ds. klinicznych, kierownik Kliniki Wczesnego Zapalenia Stawów, Narodowy Instytut Geriatrii, Reumatologii i Rehabilitacji\nMałgorzata Mossakowska, założycielka Polskiego Towarzystwa Wspierania Osób z Nieswoistymi Zapaleniami Jelita „J-elita”\nKrzysztof Selmaj, kierownik Katedry Neurologii, Uniwersytet Medyczny w Łodzi\nAgnieszka Słowik, kierownik Katedry i Kliniki Neurologii, Collegium Medicum UJ, Szpital Uniwersytecki w Krakowie


HomeMotywacja7 przekonań, które ograniczają sukcesy finansowe Polaków\nBrak ograniczeń to slogan, który często słyszymy w reklamach, zwłaszcza operatorów sieci komórkowych. Ale co tak naprawdę nas ogranicza? Co sprawia, że nie czerpiemy z życia garściami, ale smakujemy małą łyżeczką? W większości przypadków jest to strach oraz złe nawyki. Niestety mentalność Polaków jest taka, a nie inna i dlatego od dziecka wbijane nam są do głowy, pewne błędne przekonania. Będą nas one ograniczać przez całe życie, jeżeli nie zrozumiemy, że to tylko słowa tych, którym się nie udało czegoś osiągnąć, ponieważ nie odważyli się nawet spróbować.\n1. Zarobkowa pasywność. Większość Polaków nie jest zadowolona z tego ile zarabia, ale czy kiedykolwiek poprosili o podwyżkę? Chcieliby zarabiać więcej, ale jedyne co robią w tym kierunku to narzekają na poziom zarobków w rozmowach ze znajomymi. Bezskuteczna jest naiwna wiara w to, że szef przyjdzie i sam zaproponuje podwyżkę. Może chętnie by to zrobił, ale jeśli nie słyszy takich próśb to uważa pewnie, że pracownicy są zadowoleni z tego ile zarabiają. (polecam także artykuł – Czy zasługuję na podwyżkę?)\n2. Bogaty to kombinator. Większość Polaków uważa, że bogaci ludzie to oszuści, złodzieje i kombinatorzy. Oczywiście znajda się i tacy, ale większość doszła do tego co posiada ciężką pracą. Kolejny zarzut to znajomości. Za granicą są uważane za zaletę, ponieważ lepiej i łatwiej zrobić coś z polecenia (np. polecasz znajomemu swojego ubezpieczyciela bo mu ufasz, a on dzięki temu zarabia). Oczywiście polecenia i wykorzystywanie znajomości powinno być poparte odpowiednimi kompetencjami. Należy obracać się wśród ludzi, których znajomość może być przydatna.\n3. Pieniądze szczęścia nie dają. Utarty slogan, który najczęściej powtarzają Ci, którzy chcieliby mieć pieniądze, ale nie potrafią ich zarobić, więc w ten sposób tłumaczą się samym sobie. Posiadanie pieniędzy sprawia, że czujemy się bezpieczniejsi, możemy żyć komfortowo oraz spełniać swoje marzenia. Pieniądze same w sobie szczęścia nie dają tylko tym, którzy posiadają już ich dostatecznie dużo. Wszystkich, którzy tak twierdzą odsyłam do artykułu Pieniądze to nie wszystko.\n4. Skromność. Od dziecka wpaja nam się fałszywą skromność i deprecjonowanie własnych sukcesów. Zamiast mówić o tym, jak coś osiągnęliśmy ucinamy temat, mówiąc: udało mi się. To nie los i przypadek decydują, ale Twoja ciężka praca.\n5. Bogactwo kosztem innych. Ile razy w życiu słyszałeś zdanie: „ten to się dorobił, bo jego pracownicy harują za grosze po 12 godzin dziennie”? Bogatych ludzi obwiniamy o wykorzystywanie swoich pracowników. Należy zacząć zauważać, że ten bogaty człowiek ciężką pracą najpierw zbudował swoją firmę, potem ją rozwijał, a teraz cały czas się utrzymuje na rynku. Czujesz się wykorzystywany? Załóż swoją firmę i przekonaj się jak to wygląda w rzeczywistości.\n6. Bogactwo kosztem rodziny. Słyszymy głosy, że człowiek się dorobił, ale cały czas pracuje dlatego nie ma czasu żeby się pobawić ze swoimi dziećmi. A czy Ty skoro jesteś biedny to się bawisz z dziećmi, czy sfrustrowany wolisz oglądać telewizję? To jak spędzasz wolny czas zależy tylko od Ciebie. Bogaty człowiek ma więcej możliwości i częściej może pozwolić sobie na wakacje czy weekendowy wyjazd z rodziną.\n7. Co ludzie powiedzą? Masz pomysł na biznes, ale boisz się, że jeśli się nie uda to zostaniesz skrytykowany przez otoczenie? A jeśli się uda, to sąsiedzi powiedzą, że zrobiłeś to nielegalnie? Nie warto przejmować się zdaniem, tych, którzy podcinają nam skrzydła, ponieważ sami nie wierzą w swoje możliwości. Trzeba działać, a ludzie gadać będą zawsze….\nTeraz odpowiedz sobie na pytanie co Cię ogranicza oraz co stoi na drodze Twoich sukcesów finansowych? Następnie przeczytaj artykuł przedstawiający 10 kroków w stronę finansowej wolności.\nTags:mentalność Polacy przekonania stereotypy sukces finansowy


Erling Haaland powiedział, gdzie będzie grał! 175 milionów euro | Futbol - Piłka nożna\nErling Haaland powiedział, gdzie będzie grał! 175 milionów euro\nData dodania: 27-07-2021 17:20\nErling Haaland powiedział, gdzie będzie grał!\nHaaland jest związany z Borussią Dortmund umową do 30 czerwca 2024 roku. Środkowy napastnik znajduje się na liście życzeń najlepszych klubów ze Starego Kontynentu.\nNajwięcej mówi się o zainteresowaniu ze strony Chelsea FC. Ostatnio pojawiły się plotki, że "The Blues" są w stanie wydać 175 milionów euro na transfer Haalanda.\nZawodnik podjął już decyzję w sprawie swojej przyszłości. W rozmowie ze "Sport Bild" Norweg odniósł się do ostatnich plotek dotyczących kwoty transferu i powiedział, że nie zamierza opuszczać niemieckiego giganta.\n- Nie rozmawiałem z moim agentem przez miesiąc. Mam nadzieję, że to tylko plotki, ponieważ to dużo pieniędzy jak na jedną osobę - powiedział Haaland.\n- Zostały mi jeszcze trzy lata kontraktu. Cieszę się, że tu jestem - dodał 20-latek.\nŹródło: Sven Westerschulze - Twitter/Sport Bild\n#Erling Haaland powiedział gdzie będzie grał\n#Wyjaśniła się przyszłość Erlinga Haalanda


Tytan pierwotny | Shingeki no Kyojin Wiki | Fandom\nLudzie-Tytani, Erdia, Dziewięciu tytanów, Tytani\nTworzenie tytanów, kontrolowanie zachowania tytanów, manipulacja pamięcią oraz strukturą ciał ludu Ymir\nTytan pierwotny (始祖の巨人, Shiso no Kyojin) to jeden z dziewięciu tytanów, a także pierwszy ze wszystkich tytanów. Jego krzyk (叫び, Sakebi) może tworzyć oraz kontrolować innych tytanów, oraz modyfikować wspomnienia i pamięć ludu Ymir, jednak ta moc może być używana tylko w użytkowaniu przez rodzinę królewską w zwyczajnych okolicznościach. Posiadaczem jego mocy jest obecnie Eren Jaeger.\nWedług naukowców z Mare, tytan pierwotny jest punktem, w którym "ścieżki" łączące ze sobą całą społeczność ludu Ymir i tytanów, przecinają się ze sobą. Z tego powodu, ci, którzy pochodzą z Mare, mają w zwyczaju nazywać tę moc "koordynatem" (座標, Zahyō).\n1.1 Tworzenie tytanów\n1.2 Kontrolowanie zachowania tytanów\n1.3 Manipulacja pamięcią\n1.4 Manipulacja strukturą ciała\n2 Królewska krew\n3 Przysięga wyrzeczenia się wojny\n5 Posiadacze mocy\nTytan pierwotny posiada kilka umiejętności, które są aktywowane poprzez krzyk. Posiadacz mocy nie musi znajdować się w postaci tytana, aby z nich korzystać. Co więcej, krzyki nie muszą być głośne, ani nawet być "krzykami". Frieda Reiss wykorzystała umiejętność manipulowania wspomnieniami, poprzez zwykłe mówienie, aczkolwiek jej celem była Historia, która znajdowała się przed nią.\nTworzenie tytanów[edytuj | edytuj kod]\nTytani kolosalni króla Fritza\nTytan pierwotny może przemieniać lud Ymir w tytanów, a nawet jest w stanie sprawić, by byli tak wielcy, jak tytan kolosalny. Karl Fritz wykorzystał tę umiejętność, aby stworzyć tysiące tytanów kolosalnych, którzy tworzą mury.\nZeke Jaeger może przemieniać Erdian, którzy zażyli jego płyn rdzeniowy, w posłusznych mu tytanów przy pomocy krzyku. Wspomniano, że ta umiejętność jest podobna do tej tytana pierwotnego, a więc można wywnioskować, że sposób wykorzystania tej zdolności przez niego jest podobny, jeśli nie identyczny.\nKontrolowanie zachowania tytanów[edytuj | edytuj kod]\nEren nieświadomie używa mocy tytana pierwotnego, aby ochronić Mikasę\nKrzyk pozwala posiadaczowi mocy na kontrolowanie tytanów i wydawanie im rozkazów, które bez wahania wykonują. Można było to zauważyć, gdy Eren Jaeger nieumyślnie rozkazał znajdującym się w swoim pobliżu tytanom pożreć tytana Diny Jaeger, a następnie zaatakować tytana opancerzonego. Choć zdolność ta pozwala objąć kontrolę najprawdopodobniej jedynie nad bezmyślnymi tytanami, posiadacze mocy tytanów wciąż mogą odczuć jej wpływ. Mocy tej użył także Karl Fritz, aby wybudować mury. W tym celu rozkazał tysiącom tytanów kolosalnych utworzyć kręgi, a potem wykorzystać swoją umiejętność utwardzania skóry do wytworzenia twardej powłoki. W starożytnych wojnach moc tytana pierwotnego była wykorzystywana do rozkazywania armii tytanów; jednakże gdy zostali pozostawieni bez rozkazów, zamieniali się w bezmyślne maszyny mordu, których jedynym celem było pożeranie ludzi. Nie wiadomo, czy zdolność ta posiada jakiś zasięg, jednakże Karl Fritz użył tej umiejętności na tytanach kolosalnych, którzy znajdowali się w dalekiej odległości od niego, na wyspie Paradis. Rod Reiss wspomniał także, że moc ta jest na tyle potężna, że przy jej perfekcyjnym opanowaniu, dzierżący ją użytkownik mógłby nawet pozbyć się z tego świata wszystkich tytanów.\nManipulacja pamięcią[edytuj | edytuj kod]\nFrieda Reiss wymazuje wspomnienia Historii\nDruga ze zdolności składających się na koordynat pozwala jej posiadaczowi usuwać bądź modyfikować pamięć pojedynczych osób, a nawet całej nacji, o ile użytkownik wystarczająco ją opanował. Ze zdolności tej korzystała Frieda Reiss, usuwając Historii wspomnienia ze swoich odwiedzin, a także Karl Fritz, gdy wymazał, żyjącym wewnątrz murów ludziom pamięć o całej historii świata, sprzed wybudowania murów. Jak wiadomo, wewnątrz murów istnieją pewne, stanowiące mniejszość rody, takie jak azjatyckie klany czy rodziny szlacheckie. Przykładem tego pierwszego jest ród Ackermannów, którego członkowie, wywodzący się spoza kręgu etnicznego Erdia byli odporni na działanie mocy tytanów. Jako że nie można było wymazać im ich wiedzy, przez długie lata byli oni prześladowani przez rząd królewski. Wiele wieków, przed wybudowaniem murów, ilekroć dochodziło do wzajemnych walk, pomiędzy dziedzicami mocy Ymir Fritz, zdolność wymazywania wspomnień była wykorzystywana przez rodzinę Fritz do utrzymywania porządku w narodzie Erdia.\nPosiadacz może również odziedziczyć wspomnienia jego poprzednich posiadaczy, sięgając wstecz do wspomnień Karla Fritza, a być może także i dalej do wspomnień samej Ymir Fritz. Dzięki temu każdy nowy właściciel tej mocy przejmując ją, poznawał całą wiedzę o świecie, tytanach i murach, stając się żywym kompendium wiedzy o historii ludzkości. Jednakże wygląda na to, że tylko ród Reiss jest w stanie w pełni korzystać z tej zdolności, od momentu wejścia w jej posiadanie. Uri i Frieda Reiss sprawiali wrażenie posiadania wiedzy o świecie niemal natychmiast po jej przejęciu, natomiast Eren Jaeger mógł zobaczyć jedynie część mglistych wspomnień Friedy, wiele lat po ich otrzymaniu.\nManipulacja strukturą ciała[edytuj | edytuj kod]\nTytan pierwotny jest w stanie zmienić strukturę ciała każdego z ludu Ymir. Erdiański król, panujący sześć wieków temu, wykorzystał tę zdolności, aby uczynić lud Ymir odpornym na szalejącą epidemię. Zeke Jaeger planuje, wykorzystując tę umiejętność, wysterylizować lud Ymir, aby pozbyć się tytanów raz na zawsze.\nKrólewska krew[edytuj | edytuj kod]\nRód Reiss przekazywał moc tytana pierwotnego w obrębie swojej rodziny\nTylko ci z królewską krwią - rody królewskie Fritz oraz Reiss - są w stanie korzystać z prawdziwej mocy tytana pierwotnego. Jednakże nawet jeśli posiadacz mocy wywodzi się spoza królewskiego kręgu, nadal może być użyta, jeżeli użytkownik jest w kontakcie z tytanem posiadającym królewską krew. Można to zauważyć w momencie, gdy Eren tymczasowo użył mocy pierwszego tytana po tym, jak uderzył w rękę bezmyślnego tytana Diny Fritz. Zeke Jaeger uważa, że nie ma znaczenia, czy członek rodziny królewskiej jest tytanem bezmyślnym, czy jednym z dziewięciu, jak np. tytanem zwierzęcym.\nJeżeli posiadacz mocy dotknie człowieka z królewską krwią, prawdziwe zdolności wciąż są zablokowane, użytkownik może jedynie zobaczyć jedynie urywki wspomnień poprzedników. Dotyk Historii Reiss oraz jej ojca, Roda, wydobyły wspomnienia Grishy Jaegera. Jednakże te wspomnienia są nieregularne i nie zawsze się pojawiają.\nPrzysięga wyrzeczenia się wojny[edytuj | edytuj kod]\nKról Fritz zawarł swoją wolę w tytanie pierwotnym, aby wyrzec się wszelkich wojen\nPomimo posiadania zdolności kontroli tytanów, żaden tytan pierwotny, z królewskiego rodu, po wojnie tytanów nie wyraził chęci pozbycia się ich z tego świata, nawet jeżeli posiadacz mocy wcześniej tego pragnął. Dzieje się tak dlatego, że odziedziczyli oni ideologię Karla Fritza wraz z jego wspomnieniami. Jeszcze przed odziedziczeniem mocy tytana pierwotnego uważał, że Imperium Erdii popełniło zbyt wiele zbrodni wobec świata, a Erdianie powinni zostać zamknięci w "raju", w obrębie murów, odseparowani od reszty świata; tytani wysłani przez Mare pomagali utrudnić mieszkańcom wyspy wyjście poza mury, spełniając jego pragnienie. Stworzył przysięgę wyrzeczenia się wojny (不戦の契り, Fusen no chigiri), aby powstrzymać Erdię przed ponownym wykorzystaniem mocy tytana pierwotnego do dewastacji świata.\nPrzyrzeczenie "opętuje" jego następców i w znacznym stopniu zmienia ich osobowość: stają się miłosierni, i żądni stworzenia "raju" w obrębie murów, nauczają o pokoju oraz miłości pośród ludzkości. Jednakże Frieda Reiss nazywała ludność żyjącą w obrębie murów "grzesznikami" i miewała napady szaleństwa i depresji. Chociaż zazwyczaj była miła w stosunku do Historii, kiedyś była na nią wściekła za próbę przejścia przez płot (podobnie jak w przypadku Erdian próbujących opuścić mury)\nWola króla przejmuje kontrolę nad Friedą i nie pozwala jej na uratowanie mieszkańców muru Maria\nWola pierwszego króla nie pozwala członkom rodziny królewskiej na korzystanie z prawdziwej mocy tytana pierwotnego, nawet w przypadku samoobrony. Karl Fritz wiedział, że raj, który stworzył dla Erdian, jest tylko tymczasowy, a Mare lub inne państwo któregoś dnia zaatakuje wyspę. Zaakceptował każdą karę, którą świat wymierzy Erdianom, nawet eksterminację, a jego wola zmusza każdego posiadacza mocy z królewskiego rodu do jej przestrzegania. Nieważne, jaka będzie, nie odpowie na atak wobec Erdian, jeżeli zostaną zabici, tak musi być.\nPrzyrzeczenie obowiązuje jedynie rodzinę królewską, dlatego moc tytana pierwotnego nadal może być wykorzystana do wojny, jeżeli zostanie odziedziczona przez kogoś spoza królewskiego kręgu, a ta osoba dotknie tytana z królewską krwią.\nForma tytana pierwotnego Ymir Fritz\nOkoło 2000 lat temu Ymir Fritz zdobyła moc tytanów i została pierwszym z nich, tytanem pierwotnym. Po 13 latach, zmarła z niewiadomych przyczyn, a jej moc została podzielona pomiędzy dziewięciu użytkowników, każdy z nich posiadł po jednym z dziewięciu tytanów. Przez następne 1700 lat tytan pierwotny pozostawał w rękach jej bezpośrednich potomków, rodziny Fritz. Imperium Erdii, stworzone przez dziewięciu tytanów po śmierci Ymir, posiadało historię składającą się z walki o moce tytanów pomiędzy różnymi rodzinami, aczkolwiek tytan pierwotny utrzymywał porządek.\nPo tych 17-stu wiekach tytan pierwotny został odziedziczony przez Karla Fritza, 145-ego króla. Król Fritz porzucił konflikty Erdii i przeniósł stolicę Erdii na wyspę Paradis, gdzie użył mocy tytana pierwotnego do stworzenia tysięcy tytanów, którzy tworzą trzy mury: Maria, Rose oraz Sina. Wojna tytanów rozpoczęła się z powodu nieobecności tytana pierwotnego. W wyniku wojny Erdia straciła całe swoje terytorium na kontynencie, na rzecz Mare, a jej mieszkańcy uciekli za morze na wyspę Paradis, gdzie wkroczyli w obręb murów. Gdy Erdianie zebrali się w obrębie murów, król Fritz użył mocy tytana pierwotnego, aby wymazać wspomnienia, na temat zewnętrznego świata, większości mieszkańców, co doprowadziło do tego, że myśleli, iż są ostatnimi ludźmi na świecie opanowanym przez tytanów.\nWola Fritza widoczna we wzroku Friedy\nPrzed zamknięciem bram muru Maria, król Fritz ogłosił swoim krewnym, którzy postanowili pozostać na kontynencie, że złożył tytanowi pierwotnemu przysięgę, w której wyrzekł się wojny. W celu zapewnienia pokoju Erdii i przygotowania do ewentualnego unicestwienia, król Fritz zapewnił, że wszyscy jego następcy zostaną opętani przez jego wolę, jeżeli spróbują wykorzystać moc tytana pierwotnego dla dobra Erdii. Jakiś czas później król przekazał moc swoim potomkom, w swojej rodzinie, teraz znanej jako Reiss.\nRodzina Reiss przez pokolenia przekazywała swoją moc z potomka na potomka. Pewnego razu tytan pierwotny został odziedziczony przez Uriego Reissa z rąk swojego ojca. W młodości Uri obronił się, przy jego pomocy, przed Kennym Ackermannem, który później został jego przyjacielem.\nFrieda i Grisha walczą między sobą w postaci tytanów\nJakiś czas później, w roku 842, Uri Reiss przekazał tytana pierwotnego swojej bratanicy, Friedzie, córce swojego starszego brata, Roda. Frieda, najprawdopodobniej, niewiele razy używała mocy tytana pierwotnego przez następne 3 lata, chociaż czasami odwiedzała swoją przyrodnią siostrę i wymazywała siebie z jej wspomnień podczas każdej wizyty. Po trzech latach rozpoczął się upadek muru Maria. Gdy rodzina Reiss usłyszała o ataku na dystrykt Shiganshina, zebrała się w podziemnej jaskini pod kaplicą, w której od lat przekazywali sobie moc tytana pierwotnego. Gdy przebywali w jaskini, przybył do nich Grisha Jaeger, który otrzymał od Erena Krugera, trzynaście lat temu, misję odebrania mocy tytana pierwotnego. Grisha przedstawił się jako Erdianin z ludu Ymir i błagał Friedę o uratowanie mieszkańców muru Maria, jednakże jego prośba nie została przez nią przyjęta. Pozostawiony bez wyboru, chcąc spełnić obietnicę, którą złożył Krugerowi, Grisha przemienił się w tytana atakującego i zaczął walczyć z Friedą. Frieda, przez swoje niedoświadczenie, została szybko pokonana przez Grishę, który skradł moc tytana pierwotnego, zabijając ją przed zwróceniem swojej uwagi na resztę rodziny królewskiej, którą zamordował poza Rodem, gdyż zdołał uciec.\nNiedługo później Grisha pojechał w kierunku muru Rose, aby poszukać swojej rodziny. Znalazł swojego syna, Erena, oraz adoptowaną córkę, Mikasę, lecz dowiedział się, że jego żona, Carla Jaeger, została pożarta przez tytana. Grisha powierzył zadanie Krugera Erenowi, zaprowadzając go do lasu i tam przemieniając go w tytana przy pomocy serum. Eren przez następne pięć lat nie pamiętał tego zdarzenia, a jako bezmyślny tytan pożarł swojego ojca, dziedzicząc moce tytanów atakującego oraz pierwotnego.


Gdynia Design Days :: Anton Drachuk i Marco Bar Goria\nprelegenci "Ludzki błąd przy pracy ze sztuczną inteligencją"\nAnton studiował komunikację wizualną, pracował jako projektant i dyrektor artystyczny w agencji w Polsce, a później jako wolny strzelec, poszerzając kompetencje o consulting i UX. W Szwecji pracował jako projektant usług i biznesu, badacz oraz konsultant projektowania biznesu.\nMarco uczył się na pilota helikoptera, po czym ukończył licencjat z administracji biznesowej we Włoszech. Pracował z wieloma startupami w Europie w zakresie rozwoju biznesu oraz sprzedaż. W Szwecji współpracował z firmami jako projektant usług i konsultant.!”


6,39 (122 ocen\ti\t16 opinii) Zobacz oceny\nBardzo dobra pozycja. Na okładce powinno być jednak ostrzeżenie, że jest ona przeznaczona jedynie dla osób dobrze znających twórczość Murakamiego. Jeżeli ktoś nie przeczytał przynajmniej większości książek wydanych w Polsce to lektura "muzyki słów" nie ma raczej sensu. Samej biografii jest tu bowiem stosunkowo niewiele (chociaż jest dużo interesujących faktów), główny nacisk został położony natomiast na analizę (spoilery!)poszczególnych książek jego autorstwa oraz opisanie okoliczności ich powstania. Bardzo to wszystko ciekawe, skłaniające do ponownej lektury twórczości Murakamiego.