Od 25 maja 2018 roku będą stosowane nowe unijne przepisy dotyczące ochrony danych osobowych - RODO, dlatego poniżej przekazujemy wszystkie istotne informacje związane z nowymi regulacjami.\nNowe przepisy mają jasno określać kiedy i jakie dane osobowe mogą być przetwarzane.\nOkreślą Twoje prawa, obowiązki administratora danych, a także zasady zabezpieczenia Twoich danych osobowych.\nWystarczy zapoznać się z informacjami na temat zmian, które wprowadza Rozporządzenie.\nNie musisz wypełniać żadnych dodatkowych dokumentów.\nSprawdź politykę prywatności dla Klientów DM BOŚ »\nSprawdź politykę prywatności dla potencjalnych Klientów DM BOŚ »\nSprawdź politykę prywatności dla Reprezentantów »\nAdministratorem Twoich danych jest Dom Maklerski Banku Ochrony Środowiska S.A. („DM BOŚ”) z siedzibą w Warszawie (ul. Marszałkowska 78/80, 00-517 Warszawa).\nTwoje dane pozyskalismy:\nbezpośrednio od Ciebie podczas podpisywania Umowy - jeśli tak, zapraszamy do zapoznania się z naszą Polityką Prywatności dla Klientów, w której znajdziesz szczegółowe informacje,\nbezpośrednio od Ciebie podczas organizowanych przez nas wydarzeń, konferencji, szkoleń lub pozostawiłeś je na jednej z naszych stron - w takim przypadku zapraszamy do zapoznania się z naszą Polityką Prywatności dla Potencjalnych Klientów\nW każdym przypadku Twoje dane są dla nas bardzo ważne, dlatego chronimy je i wykorzystujemy tylko i wyłącznie zgodnie z prawem i w zakresie udzielonej przez Ciebie zgody.\nJeśli jesteś naszym Klientem, Twoje dane przetwarzamy przede wszystkim w celu realizacji umowy oraz wynikających z niej szeregu obowiązków prawnych. Jeśli wyraziłeś zgodę na otrzymywanie od nas informacji marketingowych dane kontaktowe będą używane również do przekazywania naszych ofert.\nJeśli natomiast jeszcze nie podpisałeś z nami umowy, a wyraziłeś chęć kontaktu i otrzymywania od nas informacji, Twoje dane będą używane do przedstawienia Ci naszej oferty, jak najlepiej dostosowanej do Twoich potrzeb.\nJestem klientem i nie chcę, żeby przetwarzano moje dane\nJeśli jesteś naszym Klientem musimy przetwarzać Twoje dane w celu realizacji umowy, a po jej ewentualnym wypowiedzeniu, dane będziemy przetwarzać jeszcze przez 10 lat, do czasu przedawnienia roszczeń.\nW przypadku, gdy nie chcesz, żebyśmy przesyłali Ci oferty marketingowe mailem, smsem lub w trakcie rozmowy telefonicznej, możesz łatwo wycofać zgodę logując się do naszego systemu, w którym potwierdzenie lub zmiana zgód jest dostępna w opcji [Dyspozycje – Inne – Zgody].\nMożesz również złożyć odpowiednią dyspozycję mailem (makler@bossa.pl), telefonicznie (801 104 104) lub osobiście w którejś z naszych placówek.\nPamiętaj, że jeśli cofniesz takie zgody, nie będziemy Cię mogli informować np. o akcjach edukacyjnych, które realizujemy, narzędziach ułatwiających inwestowanie, przekazywać Ci biuletynów, newsleterów czy innych opracowań, które mogłyby być uznane za oferty.\nSzanujemy Twoją prywatność, dlatego będziemy Cię informować tylko o tych sprawach, które wg naszej najlepszej wiedzy mogą Cię zainteresować. Tak samo jak Ty nie lubimy SPAMu i nachalnych sprzedawców. Jesteśmy przekonani, że warto pozostać z nami w kontakcie.\nNie jestem klientem i nie chcę, żeby przetwarzano moje dane\nJeśli nie jesteś naszym klientem i posiadamy Twoje dane to znaczy, że wyraziłeś zgodę na przekazywanie informacji marketingowych, zapisując się na szkolenie, biuletyn lub inną naszą akcję edukacyjną.\nZależy nam, żeby poznać Twoje preferencje i potrzeby i dostosować do nich naszą ofertę. Dlatego będziemy kontaktować się z Tobą w sposób na jaki się zgodziłeś (mailem, telefonem, sms).\nJeśli jednak uznasz, że nie życzysz sobie kontaktu z naszej strony proszę poinformuj nas o tym mailem (makler@bossa.pl) , telefonicznie (801 104 104) lub osobiście, w którejś z naszych placówek.\nNie przekazujemy Twoich danych nikomu bez Twojej zgody. Jeżeli wyrazisz stosowną zgodę Twoje dane mogą zostać przekazane do Banku Ochrony Środowiska.\nJakie masz jeszcze prawa?\nSzanujemy Twoje prawa, to Ty decydujesz o swoich danych osobowych.\nPoza już wymienionymi, masz prawo dostępu do swoich danych i uzyskania ich kopii, poprawiania swoich danych, przeniesienia danych.\nJesteś Klientem? Twoje dane używamy do ustalenia Twojej grupy docelowej nabywców. Robimy to ze względu na wymogi prawne.\nDodatkowo zbieramy informacje o odwiedzanych przez Ciebie naszych stronach i przetwarzamy je (w tym w formie profilowania), aby m.in.:\ndopasować treść i układ stron do Twoich zainteresowań (np. moja.nova.bossa.pl)\nproponować Ci usługi lepiej dopasowane do Twoich potrzeb,\ndokonywać analiz, które pozwolą nam udoskonalać nasze strony i usługi,\ninformować Cię tylko o ofertach, które odpowiadają Twoim potrzebom,\ntworzyć modele użytkowników korzystających z naszych stron i usług.\nMożesz się z nami skontaktować wysyłając e-mail na: makler@bossa.pl lub list na adres: ul. Marszałkowska 78/80, 00-517 Warszawa, dzwoniąc pod numer + 48 225043104 lub odwiedzając jedną z naszych placówek. Możesz skontaktować się także z Inspektorem Ochrony Danych m.in. korzystając z e-mail: iod@bossa.pl lub listownie na nasz adres. Inspektorem ochrony danych osobowych jest Paweł Nowak.\nWięcej informacji o przetwarzaniu danych, czasie przechowywania, prawach i sposobach kontaktu znajduje się w naszej Polityce Prywatności.\nPolityki prywatności w DM BOŚ:\nPolityka prywatności dla potencjalnych Klientów\nPolityka prywatności dla Reprezentantów\nPolityka prywatności dla dziennikarzy


CZY MASZ PECHA, ŻE MIESZKASZ TAM, GDZIE MIESZKASZ? O ZAROBKACH W POLSCE. – BIAŁY.\n>> OPINIE, >> PIENIĄDZE, >> WOLNOŚĆ I NIEZALEŻNOŚĆ, Uncategorized\nOpublikował/a BIAŁY. dnia 07/06/2020\nStaram się od czasu do czasu, na siłę (bo mi ogólnie dobrze jest tutaj gdzie jestem) wyściubić nos z bańki, w której żyję. A, jakby się zastanowić, to żyję w bardzo uprzywilejowanym miejscu, bo blisko największego miasta w Polsce, z tymi wszystkimi udogodnieniami, które niesie to miejsce: powszechnym dostępem do szkół, żłobków, przedszkoli, dobrą komunikacją miejską, wydarzeniami kulturalnymi, sztuką, sklepami na każdym rogu oraz placówkami ochrony zdrowia na wyciągnięcie ręki. Ale co by było, gdybym mieszkała w małej wsi, gdzieś na końcu mapy?\nKiedyś miałam takie zdarzenie, które utkwiło mi w pamięci, myślę, że na całe życie\nMianowicie, mówiąc prosto z mostu, opierdoliłam kelnerkę w restauracji, w jakiejś małej miejscowości w Górach Świętokrzyskich, że nie podała mi słomki (relax, to jeszcze te czasy, kiedy ludzie w knajpach brali słomki dosłownie do każdego płynnego dinxa), lodu i cytryny do coca – coli, którą zamówiłam. A byliśmy przed sezonem, na początku czerwca, kiedy wszystkie budki i budy dopiero się szorowały, malowały i przygotowywały do wakacyjnego otwarcia. Ta jedna w sumie była otwarta, ale również trwały w niej intensywne prace remontowe.\nAle to nieważne. Kiedy tylko uzmysłowiłam sobie ogrom swojego buractwa i bucostwa, które przetoczyło się przez moje usta, spłynął na mnie tak ogromny wstyd, jakiego dawno nie czułam. W osłupieniu nawet nie przeprosiłam, bo był to moment, który uzmysłowił mi jak głęboko w dupie wielkomiejskiego życia, zawędrowałam. O jeden zakręt za daleko, z pewnością, skoro tak błaha rzecz, i to być może spotykana li tylko na warszawskich bąą-tąą-pierdąą salonach, potrafiła wyzwolić we mnie buca, koło którego nawet nie chciałabym stanąć, a co dopiero samą się nim stać.\nCo tu dużo gadać – był to dla mnie moment przełomowy, który sprawił, że od tamtej pory, kawałeczek po kawałeczku, zaczęłam wyściubiać nos ze świata, w którym żyję. To doświadczenie procentuje do dzisiaj i sprawia, że za każdym razem kiedy oburzam się na obecną scenę polityczną, ludzi, którzy nie emocjonują się łamaniem konstytucji / nie stają w obronie słabszych lub uciśnionych, ludzi którzy mają gdzieś katastrofę klimatyczną, a wegan i wegetarian uważają za dziwniejszych, niż UFO, przypominam sobie, że ludzi spoza wielkomiejskiego establishmentu to nie grzeje, bo mają na głowie inne problemy. Ot, takie, żeby mieć co do garnka włożyć, czy za co zapłacić za wungiel na opał na zimę.\nStaram się pamiętać, że nie w każdym zakątku Polski, ludzie mają te same problemy. Osoba, która nie ma za co kupić jedzenia dla dzieci (wciąż jest sporo takich osób w PL), nie będzie grzała jakaś tam konstytucja, czy wolne sądy. Mają to w dupie, ot i tyle.\nNiestety nadal mam niewielką wiedzę, jak ludziom żyje się w innych województwach, niż mazowieckie. Na Mazowszu bowiem mieszka większość mojej rodziny i choć część z nich mieszka w małej wsi, gdzie życie toczy się zupełnie inaczej, niż bliżej Warszawy, to przecież nie daje obrazu tego, jak żyją ludzie na skrajnych krańcach mapy Polski.\nDlatego w pierwszym kroku, który być może da mi, a także wam, jako taki obraz, jakie warunki do życia panują w innych polskich miejscach, postanowiłam przewertować opracowania na ten temat. Skrycie marzy mi się też cały cykl rozmów z ciekawymi osobami mieszkającymi w różnych zakątkach Polski, ale to być może pieśń przyszłości.\nZarobki na tych samych stanowiskach w zależności od województwa różnią się!\n„Sky is the limit”! „Możesz wszystko”! „Ograniczenia są tylko w twojej głowie”! „Od zera do milionera”! „Żyjemy w dobie internetu, to że się nie dorobiłaś, to wyłącznie twoja zasługa. Widocznie nie pracowałaś wystarczająco ciężko, żeby się przebić”.\nZnacie te wkurzające slogany? Na pewno! Wtłacza się w nas przekonanie, że jeśli tylko będziemy chcieć wystarczająco bardzo, pracować wystarczająco ciężko, to wszystko jest możliwe, co nie? Ano nie, bo to, że nie osiągasz swoich celów i nie spełniasz marzeń, może nie zależeć tylko od tego jak bardzo mocno „chcesz”, czy jak bardzo ciężko pracujesz. Niestety, składa się na to wiele czynników i ograniczeń, których na pierwszy rzut oka nie widać. I dochodzimy tu do sedna tego wpisu: jednym z czynników ograniczających nas jest miejsce, w którym żyjemy.\nMożesz mieć pecha, że urodziłaś się w danym miejscu lub wielkie szczęście – zależnie oczywiście w jaki sposób pecha i farta postrzegasz. Fakty jednak mówią, że miejsce zamieszkania nie jest bez znaczenia, spójrzcie na zarobki w poszczególnych województwach:\nŹródło: pracuj.pl „Sprawdź zarobki w Polsce”\nNa razie nie patrzcie na różnice między płciami. Ten temat zostawimy sobie na kiedy indziej, pewnie na wtedy, kiedy znów rozgorzeje jakaś jałowa dyskusja, że pay gaps nie istnieją i że to mężczyźni są wielce pokrzywdzeni przez los, tak jak w niedawnej akcji Bolta na Dzień Kobiet (w ogóle to zaprawdę powiadam wam: kochajmy Bolta za te akcje dla kobiet).\nMediana to wartość środkowa, co oznacza, że połowa osób otrzymała na danym stanowisku pensję mniejszą, niż wartość mediany, a połowa pensję większą (poprawcie mnie, jeśli się mylę).\nCzy wy widzicie ten rozstrzał pomiędzy poszczególnymi województwami? Wiem, że macie oczy i tak, widzicie :) ale czy jesteście zdumieni, jak ja? To jest najlepszy dowód na to, że miejsce zamieszkania ma ogromne znaczenie jeśli chodzi o zarobki. I oczywiście jest wiele innych składowych, które się składają na zamożność i lepsze, bądź gorsze warunki życia, ale w tym wpisie chciałam tylko pokazać jak nierówność płacowa się rozkłada na różne zakątki Polski.\nNajlepiej, wiadomo, jest w województwie mazowieckim, z czego obstawiam, że sama Warszawa „robi” za większość wyniku. Nie dziwi mnie zatem, że tak wiele osób tutaj przyjeżdża w poszukiwaniu lepszych warunków do życia. Życzyłabym jedynie sobie żeby wszystkie te osoby szanowały ten rejon i to miasto, a nie traktowały jako maszynkę do zarabiania kasy, a podatki płaciły np. na Podkarpaciu. Ale w sumie nie o tym jest ten wpis.\nZarobki na tych samych stanowiskach różnią się znacznie, w zależności od regionu Polski. Owszem, można powiedzieć, że koszty życia w tych regionach również są mniejsze, ale ja uważam, że takie porównanie nie ma sensu. Zgoda, że osoba zarabiająca pieniądze w woj. mazowieckim i wydająca je w lubelskim, miałaby nieporównywalnie lepsze warunki życia, niż osoba zarabiająca na poziomie pensji lubelskiej i wydająca np. w Warszawie. Jednak wydaje mi się, że najbardziej miarodajne jest jednak porównywanie cen w danym regionie w stosunku do średniej wysokości pensji w tym konkretnym miejscu.\nNie mam jakiejś specjalnej konkluzji dla tego wpisu. Jest on – mam nadzieję – pierwszym z całego cyklu, w którym poruszymy kwestie różnic pomiędzy warunkami do życia w różnych regionach, czy miejscach (wieś czy miasto? miasto małe czy duże?). Potraktujcie go więc jako zajawkę do dalszych opisów.\nPodzielcie się swoimi doświadczeniami. Jak wam się mieszka tam, gdzie jesteście?\nnierówność zarobkowazarobki w Polsce\nPoprzedni wpis WYNAJEM MIESZKANIA CZY KREDYT HIPOTECZNY? ZA I PRZECIW OBU ROZWIĄZAŃ.\nNastępny wpis CZEŚĆ.\n26/10/2020 o 17:00\nRozpływam się właśnie w zachwycie nad tym, że w końcu ktoś w internetach miał jaja żeby powiedzieć, że to gówno prawda, że jak mało zarabiasz to wyłącznie Twoja wina, bo się mało starasz. Ogromny szacunek mam do ludzi, którzy wyszli z biednych rodzin i się dorobili, ale… nie oszukujmy się, większość osób będących posiadaczami świetnie prosperujących biznesów, to dzieci ludzi, którzy sami byli całkiem dobrze ogarniającymi rzeczywistość przedsiębiorcami. I to dzięki postawie rodziców właśnie skorupki za młodu nasiąknęły przedsiębiorczością i umiejętnościami, które dla dzieci osób pracujących całe życie na etacie, są nowością, której nie miały się jak nauczyć (kto miał zajęcia z „podstaw przedsiębiorczości” w szkole, ten wie o czym mówię). Nie wspomnę już o wykształceniu, które kosztuje całkiem sporo jak na darmowe. Podsumowując, jeżeli ktoś jest dzieciakiem z miasta i jego rodzice byli obyci, przedsiębiorczy i zarabiali sporo pieniędzy, ma on większe szanse na odniesienie sukcesu zawodowego, niż dzieciak ze wsi pochodzący z rodziny mniej zamożnej i gorzej wykształconej, bo ten drugi na swój sukces musi nieporównywalnie ciężej pracować i bez względu na najszczersze chęci napotyka on przeszkody, o których temu pierwszemu się nawet nie śniło. Wkurza mnie dzisiejsza propaganda sukcesu, zgodnie z którą o takich sprawach się milczy, a wciska się ludziom – do porzygu wręcz – amerykański sen lekko tylko zmodyfikowany na potrzeby polskich realiów.\n22/11/2020 o 07:43\nJak to się stało, że na te kilka miesięcy straciłam kontakt z rzeczywistością i nie widziałam Twojego komentarza? Nie wiem.\nWiem jednak, że to co napisałaś jest mega ciekawe i tak prawdziwe, i zarazem tak inne od tego, co się obecnie kreuje, że ojeny! :)\n15/06/2020 o 13:14\nWłaśnie się pogrążam w absolutnym zachwycie nad tym, że tak po prostu potrafiłaś się przyznać do popełnionego błędu! To się tak rzadko zdarza w dzisiejszym świecie. Ogromne brawa!\nJa się staram o drobiazgi nie czepiać. Choć dzisiaj rano, kiedy pani o 6 rano wrzasnęła na mnie w sklepie, czy ja czytać nie umiem, bo nie zauważyłam na drzwiach sklepu napisu, że w danej chwili nie przyjmują płatności kartą, to mi się zrobiło trochę głupio. A jak zaczęła przewracać oczami i fukać na wyjęte przeze mnie z portfela sto złotych, to nie wytrzymałam i całkiem spokojnie poprosiłam, czy nie mogłaby być trochę bardziej uprzejma. Okazało się, że nie mogłaby, bo ona nie jest od tego, aby się szczerzyć do klientów. Oszołomiona tę odpowiedzią, opuściłam niegościnne progi. Czasem mam wrażenie, że z każdym dniem wielkimi krokami wracamy do czasów PRL-u…\n15/06/2020 o 13:21\nTo wydarzenie było dla mnie naprawdę pouczające i podziałało jak zimny prysznic.\nA wiesz, to ciekawe, że piszesz o tym zdarzeniu w sklepie, bo dzisiaj miałam podobne. Wyszłam do knajpy na kawę, pierwszy raz od stu lat, i pan kelner był dla mnie tak niemiły i tak mnie traktował z góry, że aż zaczęłam zastanawiać się czy to oby nie ze mną jest coś nie tak 🤷♀\n11/06/2020 o 09:38\nZgadzam się, wiązanie zamożności ze świadomością społeczną jest krzywdzące i po prostu nieprawdziwe. Zastanawiam się czy w jakis sposób nie zmienić tego wpisu, żeby było to jasne.\nCo do statystyk. Myślę, że żeby zanalizować obiektywnie jakieś zjawisko, należałoby wziąć pod uwagę wiele zmiennych. Szukanie danych, czytanie i analiza raportów to trudna i żmudna robota, a interpretacja danych to podwójna trudność. Przynajmniej dla mnie. Ale kto wie, może i dojdziemy do bardziej zaawansowanych opracowań 🙂\nDziękuję za cenny komentarz 💙\n10/06/2020 o 18:22\nTeż mi się wydaje, że nie da się przeprowadzić prostej zależności między sytuacją materialną, świadomością społeczną a miejscem zamieszkania :-( Statystyki mają to do siebie, że ukazują problemy mocno uśrednione i ugruntowują pewne stereotypy :-( Zgadzam się z tym, że socjotechniczne hasła typu „wszystko zależy od ciebie” i „ograniczenia są tylko w Twojej głowie” czynią więcej złego niż dobrego, budząc w ludziach najpierw iluzję a gdy ta pryśnie frustrację… Rozpoznanie swoich możliwości i ograniczeń to podstawa każdego działania… I jeśli jest ono prowadzone zgodnie z własnymi ( a nie wmówionymi reklamą) potrzebami, konsekwentne i rzetelne przyniesie sukces tak samo w dużym mieście jak i w małej wiosce…\nMyślę, że w samym Mazowieckiem Warszawa to jedno, a pozostałe miasta to zupełnie coś innego, jeśli chodzi o zarobki.\nMoja perspektywa to też tylko perspektywa mojego miasta, ale znam też ludzi z innych miast, i nie do końca przemawia do mnie takie proste korelowanie sytuacji materialnej ze światopoglądem.\nTo nie jest tak, że tylko biedni, źle opłacani ludzie z wiosek mają w dupie klimat i konstytucję, bo jest bardzo dużo bogatych, uprzywilejowanych ludzi z dużych miast, którzy też mają to w dupie. Oraz ludzi, którzy mają ciężką sytuację materialną, a mimo to są aktywistami i walczą o wartości i dobro planety.\nMoim zdaniem w 2020 roku, w Polsce, to nie miejsce zamieszkania warunkuje, kim jesteśmy, bo w dzisiejszych czasach jego zmiana jest łatwiejsza, niż była kiedykolwiek. Oczywiście, nie dla wszystkich, oczywiscie są grupy wykluczone, ale moim zdaniem po prostu to wszystko jest dużo bardziej skomplikowane. Znam ludzi z Warszawy, którzy zmagają się z bardzo ciężką sytuacją materialną, znam też ludzi z małych miejscowości, którzy mają świetnie prosperujące biznesy. Poglądy polityczne i wrażliwość społeczną też obserwuję bardzo różne u każdej z tych grup, i po prostu upieram się, że naszą rzeczywistość kształtują w dzisiejszych znacznie bardziej skomplikowane czynniki niż tylko piramida Masłowa…\nMój komentarz, jak widzisz, też w sumie bez konkluzji…😉\n11/06/2020 o 06:15\nDziękuję za ten komentarz, bo sprawił, że zastanawiałam się nad tym wpisem przez dobre parę dni (uwielbiam jak ktoś lub coś daje mi do myślenia – love <3 <3)\nDoszłam do wniosku, że w tym wpisie rzeczywiście bardzo spłyciłam i uprościłam temat i powiązałam ubóstwo materialne z obojętnością na sytuację polityczną, losy planety i ludzi. Oczywiście tak nie myślę i nie uważam, że to jest tak prosta zależność: nie mam pieniędzy=jestem skupiona tylko na zarabianiu/przetrwaniu=wszystko inne mam gdzieś.\nJednocześnie próbuję zrozumieć to, co obecnie dzieje się w Polsce. Próbuję zrozumieć co pcha ludzi do takich poglądów, do wykluczania, uprzedzeń, strachu przed innością, a nawet do ataków na ludzi, którzy chcą żyć inaczej, po swojemu. Nie potrafię zrozumieć co pcha ludzi na głosowanie na taki, a nie inny obóz rządzący. A że flagowym pomysłem obecnego rządu jest rozdawnictwo pieniędzy, to… Oczywiście nie czytałam na ten temat żadnych badań, ale poszukam, bo temat mnie szalenie ciekawi.\nTeż uważam, że obecnie zmiana miejsca zamieszkania jest łatwiejsza, niż kiedykolwiek. Jednak jednocześnie uważam, że ogólnie, jeśli np. nie udało ci się wyjechać na studia, czy do pracy, do innego miasta, to jest to bardzo trudne. Po prostu.\n13/06/2020 o 17:50\nTo ja dziękuję-za inspirujący artykuł i ciekawą dyskusję🙂\nNie wydaje mi się, żebyś cokolwiek spłyciła tutaj, bo opisałaś zależności, które również istnieją, po prostu problem/zjawisko są trochę bardziej złożone.\nJa też, uwierz mi, od 2015 roku przecieram oczy, ale nie tyle patrząc na ludzi biednych i wykluczonych, tylko na tych uprzywilejowanych, wykształconych, z wielkiego miasta, „na poziomie”, mówiących z satysfakcją, że „w dupie mam jakiś tam trybunał” i w ogóle tak nagle osmielonych do mówienia rzeczy, o które nigdy byś ich nie podejrzewała…Spotykam takich ludzi w swoim otoczeniu, albo w pracy, i jestem w szoku po prostu, ilu ich jest…a też nie prowadzę badań😉\nAle oczywiście masz też wiele racji- jest dużo ludzi, którzy ledwo wiążą koniec z końcem i nie są w stanie kupować dzieciom ubrań niszowych polskich marek, żyć w duchu zero waste i jeść tylko wegańsko, jednocześnie walcząc o wolne sądy i prawa człowieka. Jakkolwiek, część z tych ludzi znajduje w sobie energię, żeby w jakikolwiek sposób o te sprawy się troszczyć. A wielu bogatych, światłych, wysublimowanych-nie. Świat po prostu od jakiegoś czasu jest kompletnie nielogiczny, ciężko tu więc o jedną regułę czy definicję…\nCo do zmiany miejsca zamieszkania, to tutaj trochę będę nalegać, że obecnie jest to łatwiejsze, niż kiedykolwiek. Rynek pracy tak się zmienił,ze naprawdę w każdym momencie można dostać pracę gdzieś bardzo daleko od miejsca zamieszkania. Oczywiście, nie dotyczy to wszystkich, jestem świadoma tego, ale upieram się, że nigdy nie było aż tylu możliwości, co teraz. Właśnie dla ludzi, którzy kiedyś nie mieliby szans wyjechać.\nLudzie też już po prostu nie żyją według schematu-szkoła, studia, praca (jedna) i emerytura. To znaczy, niektórzy pewnie wciąż tak żyją, ale to nie jest już norma…


Brak erekcji – jak walczyć z tym problemem - Organizacja Socho\nRedaktor Marcin 18 czerwca, 2021\nDla wielu ludzi problemy natury łóżkowej nadal są traktowane jak tematy, o których nie powinno się rozmawiać.\nOkazuje się jednak, że sfera seksualna jest bardzo ważna, ponieważ udane życie erotyczne pozwala na realizację różnych fantazji czy też rozładowanie stresów i napięć. Jest to również bardzo ważna forma wyrażania swoich uczuć względem drugiej osoby. Czasami jednak życie intymne może być zakłócane przez różne problemy, takie jak między innymi zaburzenia erekcji. Warto dowiedzieć się czegoś więcej na ten temat.\nPrzyczyny zaburzeń erekcji i walka z nimi\nProblemy z erekcją dotykają coraz większej grupy mężczyzn niezależnie od ich wieku. Oczywiście najczęściej zaburzenia te dotyczą starszych panów, ale mogą się również pojawić u mężczyzn w wieku poniżej 30 lat. Erekcja jest bardzo potrzebna dla zadowalającego stosunku płciowego. Skutkiem zaburzeń erekcji jest długotrwały brak zdolności do odbycia stosunku, problemy z osiągnięciem wzwodu w odpowiednim stopniu, itp. W takim przypadku może w ogóle nie dojść do stosunku lub nie będzie można go odbyć w pełni.\nIstnieje wiele różnych przyczyn zaburzeń erekcji. Do ich grona można zaliczyć problemu z układem sercowo-naczyniowym, choroby metaboliczne, zaburzenia o charakterze psychicznym czy też neurologicznym. Brak ruchu, używki, zła dieta, stres i zmęczenie to również czynnik wpływające negatywnie na erekcję. Nie bez znaczenia są różnego rodzaju problemy w związku, urazy, problemy z narządami wewnętrznymi, itp. Na szczęście problemy tego typu da się rozwiązać na wiele różnych sposobów.\nWiele cennych informacji związanych z erekcją można znaleźć w Internecie, na przykład na stronie https://feromony.net.pl/jak-sobie-radzic-z-brakiem-erekcji/. W zależności od przyczyny, istnieją różne rozwiązania tego problemu. Warto porozmawiać z partnerką, jeśli zaburzenia są powodowane przez problemy w związku. Dobrym pomysłem jest odpoczynek oraz zmiana trybu życia na bardziej zdrowy i aktywny. Oprócz tego możliwe jest stosowanie tabletek na potencję, które w wielu przypadkach są dostępne bez recepty.\nPrevious Post Dlaczego warto współpracować z dobrymi firmami meblarskimi?\nNext Post Godna polecenia firma windykacyjna o dużym dorobku\nDoskonały i światowej rangi zakład stomatologiczny


Urodzinowe okazje! - Sklep-Karpiowy.pl\nHome / Urodzinowe okazje!\nGardner Zig Rig Foam Orange\nNash Instant Action Booster Juice 100ml...\n13,90 zł 15,45 zł\nFox Elevator 4oz/113g CLD173\n7,80 zł 9,75 zł\nImperial Baits Carptrack V-Pops Fluo 16mm...\n22,73 zł 45,46 zł\n38,31 zł 47,89 zł\nAnaconda Balance Weight 25 g 2047925\n7,32 zł 14,63 zł\nNASH CANDY NUT CRUSH 15MM 1kg B3517\n33,33 zł 41,67 zł\n9,72 zł 19,44 zł\nUrodzinowe okazje! Jest 24 produktów.\nAnaconda Airborne Giant 7157185\n1 395,92 zł 1 582,93 zł Dostępny\nBardzo przestronny namiot dla absolutnego, najwyższego komfortu nad wodą!Namiot, który jest wystarczająco duży, aby podczas ulewy można było w nim wstać i się wyprostować, aby na przykład bez schylania się rozłożyć ubrania przeciwdeszczowe.\n1 395,92 zł 1 582,93 zł\nAnaconda Bivvy Table II 7150002\n59,98 zł 86,98 zł Dostępny\nPiękny, wygodny w transporcie stolik na dodatkowe przybory. Niewiele waży, zachowuje przy tym dużą stabilność. Składany,z regulacją wysokości nóżek.• Waga: Bivvy Table I: 650 gBivvy Table II: 1020 g• Materiał: tworzywo sztuczne i aluminium 50x34x17-24 cm\n59,98 zł 86,98 zł\nAnaconda Corky 3,6m 3 lb 5632361\n230,06 zł 304,06 zł Dostępny\n230,06 zł 304,06 zł\nAnaconda Corky 3m 3 lb 5632303\n190,90 zł 256,90 zł Dostępny\n190,90 zł 256,90 zł\n227,25 zł 316,25 zł Dostępny\n227,25 zł 316,25 zł\nAnaconda Magist 50 3.60m 3 lb 5852360\n99,98 zł 173,98 zł Dostępny\n• Półfabrykat z włókna węglowego o wysokim module sprężystości • elegancki, czarny wygląd • superpłaskie 5 + 1 SiC • przelotka o średnicy 50 mm • porzelotka z kołnierzem XL SiC • uchwyt kołowrotka Anaconda DPS • ergonomiczny uchwyt EVA\n99,98 zł 173,98 zł\nAnaconda Śpiwór Climate Plus II 7141395\n299,95 zł 434,95 zł Dostępny\nMateriał: przyjemny poliester 190 T Taffeta Rip Stop Waga: 5,7 kg Wymiary: 200x85 cm zamek błyskawiczny z 2 stron wodoodporna powłoka wymieniana część wewnętrzna torba transportowa\n299,95 zł 434,95 zł\n367,23 zł 577,23 zł Dostępny\n• Dostępne w dwóch rozmiarach - 10 ft, 12 i 13 ft• Mieszczą trzy uzbrojone wędki• Dostosowane do kołowrotków typu big pit oraz przelotek prowadzących o średnicy 50 mm• Wyłożone, miękkie wewnętrzne separatory• Wzmocniony spód• Zewnętrzne kieszenie na ciężarki i akcesoria• Podwójne, wytrzymałe zamki 10mm• Rączki z usztywnionej pianki EVA\n367,23 zł 577,23 zł\nFox EOS 10000FD CRL079\n139,50 zł 219,50 zł Dostępny\nFox EOS 10000FD CRL079 z czułym przednim hamulcem i przełożeniem 5.5:1 jest idealną propozycją na krótsze wypady i łowienie z bliskich i średnich odległości. Wysokiej jakości kołowrotek karpiowy w niskiej cenie!\n139,50 zł 219,50 zł\nFox EOS 12ft 5lb Spod & Marker Rod CRD296\n143,24 zł 203,24 zł Dostępny\nUzupełnienie serii wędzisk EOS Może być używana zarówno jako wędka do markera, jak i rakiety Krzywa ugięcia 5 lb Lekka konstrukcja węglowa o małej zawartości żywic Uzbrojona w przelotki SLIK\n143,24 zł 203,24 zł\nFox EOS Compact Landing Net CLN038\n145,76 zł 235,76 zł Dostępny\nRamiona o długości 42 cale z dwuczęściową sztycą węglową o długości 6ft w czarnym, matowym kolorze Idealny do wykorzystania na pontonie lub łodzi dzięki krótszej sztycy Głowica z odlewanego pod ciśnieniem aluminium Miękka, płytka siatka 70 cm Pokrowiec w zestawie Uzupełnienie serii wędzisk EOS\n145,76 zł 235,76 zł\nFox F-Box Magnetic Disc & Rig Box System – Large CBX081\n72,50 zł 119,51 zł Dostępny\nCzęść nowego, innowacyjnego systemu wymiennego przechowywania przyponów Mieści 1 dużą, podwójnie zakończoną tablicę na przypony i 1 dużą tablicę magnetyczną na dyski do Chod Rigów oraz tablicę do przechowywania przedłużek W zestawie 2 dyski krótkie i 4 dyski standardowe\n72,50 zł 119,51 zł\n374,33 zł 546,34 zł Dostępny\nOdświeżony i przebudowany rodpod Horizon Duo ma ze swoim poprzednikiem niewiele wspólnego oprócz nazwy. Aluminiowa konstrukcja z podwójną belką jest niezwykle stabilna.\n374,33 zł 546,34 zł\nFox Horizon X5 12ft 3.25lb 50mm Ringing Abbreviated Handle CRD259\n725,11 zł 1 195,12 zł Dostępny\nNajwyższej jakości wysokomodułowy blank węglowy z wielokierunkowych nanowłókien i wewnątrzwarstwowych żywic Blank wykonany z maty 1k Szybko gasnący blank pomaga osiągnąć większe odległości oraz dokładność rzutów Świetna akcja podczas holu\n725,11 zł 1 195,12 zł\nFox Micron MXR+ 3-rod Multi Colour set (R,O,G) CEI153\n1 138,72 zł 1 570,73 zł Dostępny\nNowe sygnalizatory Foxa MXR+. Zestaw 3 + 1, kolory czerwony, pomarańczowy, zielony.\n1 138,72 zł 1 570,73 zł\n782,97 zł 1 160,98 zł Dostępny\nFox Ranger Pod Mk2 3 Rod CRP030 to wszechstronny rod pod, który sprawdzi się w każdym terenie! Szeroki zakres regulacji i wysoka jakość wykonania pozwala na wykorzystanie go w każdych warunkach.\nFox STR Flotation Weigh Sling CCC026\n142,87 zł 204,88 zł Dostępny\nMata zapinana na zamek z trzech stron. Można ją położyć na macie do odhaczania w czasie oczekiwania na rybę. Mata STR Flotati\n142,87 zł 204,88 zł\nFox Torque 12 ft 3,5 lb CRD213\n352,45 zł 641,46 zł Dostępny\nNasza całkowicie nowa seria wędzisk karpiowych Torque została zaprojektowana jako pomost pomiędzy podstawową serią wędzisk Warrior S a flagowymi seriami wędzisk Horizon.\n352,45 zł 641,46 zł\nFox Ultra 60 Brolly Khaki CUM219\n548,67 zł 1 092,68 zł Dostępny\nWykonany z materiału Ventec Rip Stop w kolorze khaki o wodoodporności 20,000 mm Pełny zamek z przodu pozwala wpiąć opcjonalny pełny panel Ultra Brolly Full Front lub panel z moskitiery Ultra Brolly Camo Mozzy Screen\n548,67 zł 1 092,68 zł\nImperial Baits Mega.Krill Boilie - 2kg/20mm AR-3960\n69,55 zł 102,78 zł Dostępny\nIB Carptrack Mega.Krill Boilie Teraz! IB Mega. Krill Range - więcej kryla nie jest możliwe! Teraz intensywny smak kryla w imponujący sposób dopełnia boilie. Jak najwięcej arktycznego posiłku kryla, jak to możliwe był celem w tej mieszaninie!\n69,55 zł 102,78 zł\nShimano Baitrunner CI4+ XTB BL BBTRCI4TBLC\n856,34 zł 1 059,35 zł Dostępny\nShimano BIG BAITRUNNER CI4+ XTB Long Cast zastępuje starą serię XTR A. Kołowrotek wyposażony jest w flagowe rozwiązania takie jak przekładnia Hagane, X-SHIP daje mu imponującą płynność pracy oraz ekstremalną siłę nawijania linki, Hi Speed Drag, X Protect.\n856,34 zł 1 059,35 zł\nShimano Baitrunner XT-B Big Longcast BBTRXTBLC\n592,82 zł 726,83 zł Dostępny\nBigi Medium Baitrunner powraca w nowej odsłonie naszpikowany najnowszymi technologiami Shimano. Wyposażony w dużą szpulę AR-C, wolną oscylację typu Slow i nawój Aero Wrap II zapewnia oddawanie ultra dalekich rzutów. Odkuwana na zimno przekładnia HAGANE w połączeniu z napędem X-Ship gwarantuje płynnie dostarczaną moc i stabilność obrotów dzięki podparciu...\n592,82 zł 726,83 zł\nShimano Tribal TX-2 12-300 3,65m 3,00lb, Przelotka 50mm TX212300\n272,58 zł 336,59 zł Dostępny\n272,58 zł 336,59 zł\nSpomb Large Rakieta otwierana - czarny\n35,78 zł 61,79 zł Dostępny\n35,78 zł 61,79 zł\nŚwiętuj razem z nami 10 urodziny naszego sklepu! W tej kategorii umieszczamy produkty objęte urodzinową promocją. Uwaga obniżki ważne tylko w dniach 1-30.06.2019 lub do wyczerpania zapasów!


Kraska: Dzieci powinny pierwszego września wrócić do szkół – Razem z Tobą\n26 lipca 2021 at 11:38\nDzieci powinny pierwszego września wrócić do szkół – powiedział w poniedziałek wiceminister zdrowia Waldemar Kraska. Wiceszef MZ kolejny raz zachęcił do szczepienia dzieci i przypomniał, że w szkołach będzie przeprowadzana akcja szczepień.\nKraska w Programie I Polskiego Radia powiedział, że resorty zdrowia i edukacji są w bliskim kontakcie w związku z rozpoczynającym się za miesiąc nowym rokiem szkolnym i planowanym powrotem dzieci do nauczania stacjonarnego.\n– Wszystko wskazuje na to, że odbędzie się to bez przeszkód, aczkolwiek też mamy przygotowane kolejne warianty na wpadek, jeżeli sytuacja epidemiczna będzie się zmieniała. Ale myślę, że tutaj powinniśmy być w miarę spokojni: dzieci powinny pierwszego września wrócić do szkół – powiedział.\n– Wiemy także, że w szkołach zostanie rozpoczęta akcja szczepień dzieci, więc myślę, że ta wyszczepialność wśród najmłodszych także powinna wzrosnąć – dodał. Jednocześnie podkreślił, że „wakacje to jest dobry czas, abyśmy swoje pociechy zaszczepili”. (PAP)\nTags edukacja koronawirus a edukacja koronawirus w Polsce Ministerstwo Zdrowia Najnowsze Waldemar Kraska\nPoprzedni artykułNajnowszy numer już wydany\nNastępny artykułIndonezja: Niedobory tlenu w szpitalach na Bali\nDragosz: Przyjechaliśmy tu walczyć o medal i ten medal ciągle…\nFinał nie dla Polski. Hiszpania lepsza o jednego gola\nBadanie: ponad 40 proc. Polaków twierdzi, że pandemia poprawiła ich…\nPonad 19,2 mln osób w Polsce jest w pełni zaszczepionych…\nRząd Szwajcarii zapowiedział, że przyjezdni będą musieli przedstawić negatywny test…\nDragosz: Przyjechaliśmy tu walczyć o medal i ten medal ciągle...\nJeśli będziemy teraz się roztkliwiać nad sobotą to zapomnimy o niedzieli, a niedziela jest naszym celem w tym momencie – mówił na pomeczowej konferencji prasowej…\nJuż od 19 lat Polskie Stowarzyszenie na rzecz Osób z Niepełnosprawnością Intelektualną PSONI Koło w Koszalinie organizuje Ogólnopolskie Integracyjne Warsztaty Artystyczne.\nJutro Biało-Czerwoni zagrają o brązowy medal.\nW pełni zaszczepione, czyli dwiema dawkami preparatów od firm Pfizer/BioNTech, Moderna i AstraZeneca lub jednodawkową szczepionką Johnson&Johnson, jest w Polsce...


ogrody zimowe - Zaplanuj swój ogród z moją pomocą!\nPosts Tagged "ogrody zimowe"\nHome » Posts Tagged "ogrody zimowe"\nBardzo dużo ludzi marzy o posiadaniu własnego domu. Jest to duży komfort, możemy dostosować metraż do własnych potrzeb. Po zgromadzeniu odpowiednich środków finansowych udaje się nam w końcu rozpocząć budowę. Jest to trudny proces, ale daje nam dużą satysfakcję, gdy już się zakończy. Po jakimś czasie mieszkania w nowym domu często chcemy dodać do niego coś nowego. Niektórzy decydują się na sauny, siłownie lub też dodatkowy taras. Popularne są też altanki ogrodowe z miejscem na grilla. Ciekawym pomysłem, zyskującym popularność jest wybudowanie zimowego ogrodu. Dzięki niemu możemy spędzać czas...


10 popularnych mitów na temat raka piersi. Czy wiesz wszystko o najpowszechniejszym nowotworze kobiecym na świecie? | Strona Kobiet\nEwa Zwolak 11.10.2019\nMateriał oryginalny: 10 popularnych mitów na temat raka piersi. Czy wiesz wszystko o najpowszechniejszym nowotworze kobiecym na świecie? - Strona Zdrowia\nAnita 21.10.2019 18:23:45\nMnie to dreszcze przechodzą jak słyszę o takich chorobach. A jeszcze jakiś czas temu moja znajoma z bloku wyczuła, że ma coś w piersi i teraz badania robi. Mnie to skutecznie zmobilizowało do przebadania całego organizmu, nie tylko piersi. W Medicover w Warszawie screening całego organizmu miałam. Dobrze coś takiego wykonać, bo badań bardzo dużo.


Gdzie uczyć się makijażu? | Make-up Manufacture\nGdzie uczyć się makijażu?\nWielu z was pyta mnie często gdzie i w jaki sposób można nauczyć się sztuki makijażu, z jakich materiałów, czy książek korzystać i skąd czerpać inspirację. Przygotowałam dla was wpis, w którym znajdziecie idealny sposób na stworzenie swojej ścieżki zawodowej. We wpisie znajdują się też miejsca, w których spotkacie mnie w nadchodzącym roku akademickim!\nŚwiat przepełniony jest influencerami z dziedziny wizerunku, a w szczególności makijażu. Czy można nauczyć się malować na Instagramie? I tak, i nie. W tym wpisie poznacie moje zdanie w tym temacie, podam wam konkretne książki i miejsca, w których warto uczyć się wizażu, podpowiem kogo omijać, a komu można zaufać. Warto zaznaczyć, że makijaż to rzemiosło, a wizażysta jest rzemieślnikiem. Co to znaczy?\nrzemiosło to praca wytwarzana na niewielką skalę\nczęsto o charakterze artystycznym\nto praca wykonywana indywidualnie przez twórcę, lub z pomocą niewielkiego grona pracowników\nW filmie możecie zobaczyć jak wygląda praca wizażysty na backstage. Do sesji zdjęciowej zaangażowane jest mnóstwo osób! To jedna z sesji zdjęciowych ślubnych, na okładkę magazynu “Wesele”, którą miałam przyjemność planować z nieocenioną pomocą Bride Side Wedding Planner.\nJeśli chcesz pracować jako wizażysta na pełen etat warto zacząć od dobrej szkoły makijażu. Szkoła powinna być pierwszym krokiem w twojej karierze. Najlepiej wybrać minimum roczny program, który będzie zawierał w sobie wszstkie najważniejsze elementy wizażu.\nfot. Łukasz Lic\nJako, że jestem dyplomowanym pedagogiem, w tym roku osobiście stworzyłam program edukacji z zakresu wizażu, oraz wizażu i stylizacji dla Bielskiej Wyższej Szkoły im. J. Tyszkiewicza. Spotkacie mnie tam również na zajęciach, a program jest naprawdę bogaty! Między innymi:\nDziwicie się, że to nie szkoła wizażu, ale szkoła wyższa? Zawód wizażysty rozwija się niezwykle dynamicznie. To jedna z pierwszych szkół w Polsce, która łączy zawód wizażysty z dyplomem wyższej uczelni. Co to znaczy? Wybierając takie studia (tak, studia) otrzymasz nie tylko zawód, ale i wyższe wykształcenie wraz z dyplomem uczelni wyższej. To nowość, wprowadzona przez Ministerstwo Edukacji od nadchodzącego roku akademickiego 2020/2021.\nTo opcja dla osób, które chcą poważnie podejść do nauki makijażu. Nauka trwa półtora roku (z możliwością kontynuacji), odbywa się w weekendy i obejmuje zarówno nauczanie zdalne jak i praktykę. Na stronie Tyszkiewicz.edu.pl znajdziecie wszystkie szczegóły. Jestem dumna, że mogę być opiekunem tego kierunku❤\nPraca wizażysty to nie pokazywanie się na ściankach, ani malowanie swojej twarzy w lustrze. To ciężka praca, czasami po kilkanaście godzin na planach zdjęciowych. Zawód wizażysty wymaga wielu kompetencji, o których mało się mówi. Trzeba być odpornym na stress i presję czasu, trzeba umieć doskonale współpracować z ekipą zdjęciową, trzeba być jednocześnie szybkim, kreatywnym i doskonałym technicznie. W osiągnięciu sukcesu liczy się nawet ta zwykła, ludzka uprzejmość, a także umiejętność pracy z osobami znanymi.\nBackstage z sesji zdjęciowej dla Miss America NV. Reno, Nevada, 2019:\nW Polsce znajdziecie mnóstwo doskonałych szkół wizażu. W zasadzie w każdym mieście znajdują się kreatywne przestrzenie, w których można uczyć się makijażu i które oferują najróżniejsze programy kształcenia. Można wybrać studia dzienne, zaoczne, kursy, programy roczne, albo dwuletnie z zakresu wizażu, stylizacji, czy charakteryzacji. W tym roku akademickim spotkacie mnie na zajęciach również w takich miejscach jak Makijaż Art – Akademia Wizażu i Stylizacji w Rzeszowie, gdzie prowadzę kurs w nadchodzących tygodniach, oraz MAKE UP STAR w Warszawie, która jest jedną z najlepszych szkół w stolicy.\nArt Makijaż – Akademia Wizażu i Stylizacji\nJeśli nie jesteś pewny, czy zawód wizażysty jest dla ciebie, najlepiej najpierw wybrać się na kurs lub szkolenie. Nawet jeśli malujesz się na codzień i wiesz co nieco o sztuce makijażu, polecam ci zacząć od programu podstawowego. Podstawy w makijażu są najważniejsze i na pewno taki kurs pomoże ci zdecydować, czy to jest branża, w której chcesz pracować.\nJest wielu wizażystów, którzy są samoukami, jak na przykład Pat McGrath, o której pisałam jakiś czas temu dla Fashion Biznes. Osoby, które bez wykształcenia osiągają sukces w dziedzinie makijażu posiadają przede wszystkim ponadprzeciętny talent, a na swojej drodze spotykają odpowiednich ludzi i czasem po prostu – mają szczęście. To nie zdarza się jednak często, dlatego najlepiej zainwestować po prostu w dobre wykształcenie, poznać produkty, techniki.\nPamiętaj, że praca wizażysty rzadko polega na byciu celebrytą – to raczej praca rzemieślnicza. Wybierając kursy u osób “znanych” traktuj je jako ciekawostkę – poznasz zapewne najnowsze produkty z całego świata, poznasz kulisy ich pracy, zobaczysz makijaż wykonywany na modelkach z idealną skórą i idealnymi rysami twarzy. Również na sesjach zdjęciowych wybiera się modelki o doskonałej cerze.\nfot. Piotr Piątek\nJeśli zostaniesz makijażystą, twoja praca zapewne będzie polegała (przynajmniej na początku) na wykonywaniu makijaży ślubnych, okazjonalnych, do sesji zdjęciowych. Będziesz musiał skompletować swój kuferek, co okazuje się być niemałym wydatkiem, szczególnie przy tak dużej konkurencji na rynku.\nPrzez całą swoją karierę może okazać się, że nie będziesz pracować z żadnymi celebrytami, ani sam się nim nie staniesz – musisz być na to gotowy, bo inaczej praca może cię rozczarować.\nKursy są również doskonałym wyborem dla osób, które chcą nauczyć się makijażu na własny użytek.\nAutomakijaż to wiele przydatnych umiejętności, które możesz wykorzystywać codziennie szykując się do wyjścia z domu. Nauczysz się również wykorzystywać odpowiednie kolory cieni i techniki, by stworzyć idealny makijaż wieczorowy. Nie martw się, że szkoły, albo kursy makijażu są tylko dla profesjonalistów, albo tylko dla osób interesujących się makijażem. One są naprawdę dla każdego, a wybór tematów jest ogromny.\nfot Łukasz Lic\nChcąc uczyć się makijażu, nie bagatelizuj literatury! Jest kilka (niestety niewiele) dobrych książek do nauki makijażu, a także poznawania historii tego ciekawego rzemiosła. O wielu z nich już pisałam właśnie tutaj, na blogu, a o niektórych… wolę nie wspominać.\nfot. Jason Alavez\nLiteratura dotyczącą wizażu dzieli się na tą, którą można traktować jak podręczniki i na tą, która jest bardziej rozrywkowa, lifestylowa. Oczywiście jeśli chcesz nauczyć się malować, polecam tę pierwszą opcję, ale jeśli chcesz po prostu spędzić miło wieczór i zainspirować się makijażem, lub dbaniem o skórę – wybierz tę drugą.\nWiedzę możesz też czerpać z prasy – Vogue, Elle, czy Harper’s Bazaar są świetnymi źródłami trendów, nowości kosmetycznych, ale i wybranych technik makijażu. Na moim blogu i Instagramie systematycznie polecam wam wartościową literaturę, na którą warto wydać pieniądze. Robimy nawet przeglądy prasy na instastories!\nW mojej opinii wiedza z internetu jest przydatna tylko wtedy, jeśli masz już jakąś wiedzę podstawową dotyczącą makijażu. Piszę dla was bloga, którego uzupełniam filmami na YouTube, albo Instagramem, ale to tylko dodatek do profesjonalnej wiedzy, którą możecie czerpać z kursów, czy szkół wizażu.\nJeśli nie nauczysz się podstaw makijażu, prawdopodobnie będzie ci dużo trudniej zastosować i zrozumieć triki i techniki przekazywane na Instagramie, czy YouTube. Te kanały to raczej uzupełnienie wiedzy i medium, które pozwala być na bieżąco.\nFot. Julia Pietrzak, dzięki uprzejmości Panny Młodej – Ewy.\nKiedy już stwierdzisz, że chciałbyś pracować jako wizażysta, możesz zacząć od pracy TFP, czyli Time for Photos (Pictures, Prints). W zamian za twój poświęcony czas otrzymasz pierwsze zdjęcia do portfolio.\nNa samym początku, poza szlifowaniem umiejętności technicznych, musisz nabrać pewności siebie. Będziesz musiał zmierzyć się z bliskością panującą pomiędzy klientem/modelką, a wizażystą, która wbrew pozorom nie jest taka prosta. Będąc wizażystą wchodzi się w tak zwaną przestrzeń osobistą drugiego człowieka, łamiąc jednocześnie dzielący was dystans personalny.\nPracujesz blisko czyjejś twarzy, dotykasz jej dłońmi i jednocześnie musisz sprawić, aby ta osoba czuła się komfortowo. Z drugiej strony ty również musisz mieć komfort pracy, dobrze widzieć, współpracować ze swoją modelką. To kwestia wypracowania odpowiednich nawyków, które przyjdą ci z czasem – warto więc pracować jak najwięcej.\nNie bój się zacząć – najpierw możesz malować siebie, późnij najbliższych, a później zachęcać do współpracy coraz szersze grono osób. Przyjdzie taki moment, że poczujesz się na tyle pewnie, aby zacząć pracę na pełen etat, za określonym wynagrodzeniem.\nfot. Stream Vision\nMam nadzieję, że tym krótkim wpisem zachęciłam cię do podjęcia wyzwania i zapisania się na kursy, lub do szkoły makijażu w nadchodzącym roku akademickim. Pamiętaj, gdzie możemy się spotkać i zapisz się na zajęcia! Na koniec zapraszam do obejrzenia jednego z najnowszych filmów, podczas którego powstała również sesja zdjęciowa, którą znajdziecie w moim portfolio i na okładce magazynu “Wesele”.\n← Dłonie i stopy – rytuał pielęgnacyjny Organique Trawiaste – łąka zamknięta w szkle →


Miesięcznik grudzień 2014 [autor zbiorowy] << KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE\n00104 002919 20668429 na godz. na dobę w sumie\nISBN: 0044488000714 Data wydania:\n'TEMAT MIESIĄCA XI: Nie marnuj W którym momencie nabywanie dóbr przybiera postać zbytku i marnotrawstwa? Czy ilość produkowanych śmieci nas nie przerośnie? Na ile możliwe jest stuprocentowe spożytkowanie żywności? Odpowiadają: Zygmunt Bauman, Marta Dymek, bp Grzegorz Ryś, Zdzisław Sobierajski i Dubravka Ugrešić. DEBATY Po (nie)widzialnej Galicji, Z Martinem Pollackiem rozmawia Urszula Pieczek IDEE Bóg odnalazł mnie w mroku – opowieść osoby transpłciowej o zmaganiach ze sobą, ludźmi i Kościołem w Polsce KULTURA Polska animacja autorska – o międzynarodowych sukcesach młodych twórców „artystycznych bazgrołów” OPOWIADANIE Andrzej Muszyński: Wyznanie Śniętej Szmiry DODATEK SPECJALNY Ankieta „Znaku”: Jezus według Kołakowskiego Agata Bielik-Robson, ks. Michał Heller, Robert Pawlik, ks. Grzegorz Strzelczyk, Stanisław Obirek opowiadają na ile możliwe jest w cywilizacji europejskiej myślenie poza Jezusem'\nDOMINIKA KOZŁOWSKA Inny w Kościele Nie mogą wstępować w związek małżeński ani przyjmować sakramentu kapłaństwa. Przynajmniej według oficjalnego nauczania Kościoła. Miewają także trudności podczas spowiedzi: z użyciem przez kapłana właściwych, męskich bądź żeńskich, końcówek. Problemem jest również pochówek: samo pożegnanie, a następnie umieszczenie nowego imienia bądź nazwiska na płycie nagrobnej. Mowa o osobach transpłciowych, szczególnie tych po chirurgicznej korekcie płci, które zdecydowały się na prawną zmianę danych metrykalnych. I choć skala zjawiska nie jest duża, według szacunków badaczy waha się ona od 0,003% do 0,01% populacji, ważne, aby ten temat znalazł miejsce w świadomości społecznej, ale także w świadomości wspólnoty Kościoła. Powodów jest sporo. Część z nich można na własną rękę odnaleźć w tekstach publikowanych w grudniowych Ideach. W tym miejscu pragnę zwrócić uwagę na tylko niektóre z nich. Pierwszy dotyczy stosunku do inności i pytań, na które nie mamy odpowiedzi. Spośród różnych kręgów inności, które coraz lepiej rozpoznajemy w naszych wspólnotach, ten zalicza się do najsłabiej opisanych. Podczas odbywającego się niedawno synodu dotyczącego rodziny padły pytania o osoby homoseksualne i żyjące w związkach niesakramentalnych. Ze względu na skalę zjawiska nie podjęto jednak kwestii transpłciowości. Również sama nauka wciąż nie zna odpowiedzi na wiele pytań. Nie znamy genezy transpłciowości i nie zawsze umiemy skutecznie pomóc każdej osobie, która zmaga się z własną tożsamością płciową. Dlatego Kościół wstrzymuje się z decyzjami do czasu, aż zyskamy większą wiedzę. Ale przecież niezależnie od tego, czy nauka wyjaśniła już wszystkie niejasności, nic nie zwalnia nas z pełnego szacunku i miłości stosunku do osób transpłciowych. Każdy z nas jest kobietą i mężczyzną. A właściwa tożsamość płciowa określana jest w chwili narodzin przez lekarza lub położną. Dziś wiemy, że samo pojęcie płci biologicznej jest złożone. Składa się na nią płeć chromosomalna, gonadalna, fenotypowa. I nie zawsze pozostają one ze sobą w zgodzie. Co więcej, debata dotycząca gender, czyli płci kulturowej, uświadomiła nam także, że na tożsamość człowieka składa się nie tylko płeć biologiczna, ale i role społeczne oraz cechy charakteru, które wiążemy z faktem bycia kobietą lub mężczyzną. Osoby transpłciowe nie podważają zasady binarności: wręcz przeciwnie, w dramatyczny sposób uświadamiają nam, jak ważne jest życie w zgodzie z własną płcią. Przez to zmuszają nas do zadania sobie pytania o to, co wyznacza naszą tożsamość płciową: chromosomy, pierwszo- lub drugorzędne cechy płciowe, a może wychowanie. Droga do pełnej wewętrznej integracji osoby transpłciowej jest ogromnie trudna i za każdym razem inna. Nie ma tu gotowych scenariuszy ani sprawdzonych rozwiązań. Dla jednych wystarczające jest już samo ujawnienie transpłciowości i zmiana końcówek fleksyjnych na zgodne z własnym sposobem postrzegania swojej tożsamości. Inni decydują się na kolejny krok, czyli terapię hormonalną, pozwalającą na nowo przeżyć okres pokwitania i w pełniejszy sposób wejść w nowe role społeczne. Wiele osób transpłciowych decyduje się na pełną korektę płci, obejmującą również szereg zabiegów chirurgicznych. Ważne, aby prawodawcy regulujący te kwestie dopuszczali jak najszerszy wachlarz procedur medycznych i zasad zmiany danych metrykalnych. Kolejny argument, nawiązując do tytułu jednej z książek Susan Sontag, można by określić mianem stosunku do widoku cudzego cierpienia. Jeżeli, o czym mówi papież Franciszek, Kościół jest szpitalem polowym, to skandalem jest, że osoby transpłciowe w chwilach najtrudniejszych decyzji nie znajdują wsparcia w tej wspólnocie. A przecież w języku polskim mamy imię, tak ważne dla katolików, które nie zna podziału na płeć: Maria.\n„Oto poczniesz i porodzisz Syna, któremu nadasz imię Jezus. Będzie On wielki i będzie nazwany Synem Najwyższego” Łk 1,31–32a Zwiastowanie, autorstwo przypisywane Marco Dente (lata twórczości 1515–1527), The Elisha Whittelsey Collection/ The Metropolitan Museum of Art\nTEMAT MIESIĄCA Od nadmiaru do umiaru Już nie niedobór, ale nadmiar rzeczy stanowi problem świata Zachodu. Ilość produkowanych dóbr wciąż rośnie, a logika kapitalizmu podpowiada konsumentom nieustanne zwiększanie stanu posiadania. Dostęp do produktów i możliwość swobodnego nimi dysponowania wzmagają poczucie indywidualnego bezpieczeństwa i komfortu. Jednocześnie jednak kumulowany nadmiar rodzi nieuchronnie kolejne wykluczenia. W którym momencie nabywanie i jego odwrotność – wyrzucanie – przybierają postać zbytku i marnotrawstwa? Kto decyduje o tym, co jeszcze przydatne, a co już nie? Czy ilość produkowanych śmieci nas nie przerośnie? Na ile możliwe jest stuprocentowe spożytkowanie żywności? Gdzie znajduje się granica dla przyzwoitych rozmiarów własności? Czyż wraz z postępującą łatwością gromadzenia dóbr większego namysłu nie domaga się nasz sposób ich użytkowania i wykorzystania? FOT. MARTYN GODDARD/CORBIS/FOTOCHANNELS\nŚmieć ZYGMUNT BAUMAN Gospodarka społeczeństwa konsumentów żyje i kwitnie przyśpieszaniem rotacji towarów: wypadaniem z użytku nabytych poprzednio przedmiotów i ich zastępowaniem przez nowe, świeżo na rynek rzucone i dopiero zabiegające o stworzenie na siebie popytu Śmieć, jak wszyscy dzięki epokowemu studium Mary Douglas jesteśmy świadomi, to rzecz „nie na swoim miejscu”1. Milczącym założeniem, bez jakiego zdanie to nie miałoby sensu, jest istnienie ładu lub wyobrażenia o ładzie, lub intencji zaprowadzenia ładu. Ładu, czyli takiego stanu, w którym rzeczom – wszelkim rzeczom – przydzielono zawczasu określone miejsce albo miejsca odmówiono. Ład ma granice i strukturę. Granice, bo nie dla wszystkich bytów jest w nim miejsce. Strukturę, bo byty, które do ładu należą, są przypisane do określonego miejsca. Mieszczą się one w ładzie o tyle, o ile trzymają się wyznaczonych im miejsc. W przeciwnym razie stają się śmieciem. Śmieć jest zatem odpadem ładotwórstwa. Ład jest ładem o tyle, o ile zdolny jest oczyszczać się ze śmieci. Znakiem rozpoznawczym, a może nawet atrybutem definiującym ład są zakłady asenizacyjne oraz wysypiska lub palarnie śmieci. GAJOWY A OGRODNIK Śmieć jest wynalazkiem nowoczesnym. O ile idea porządku i sprzęgnięty z nią antonim (innymi słowy, opozycja między comme il faut i comme il n’est faut pas – „jak trzeba” i „nie jak trzeba”) są w dziejach ludzkości zjawiskami ponadczasowymi, o tyle świat nowoczesny jest ładotwórstwem (zwanym inaczej „modernizacją”) par excellence – nieustającym, obsesyjnym i kompulsywnym. Oznacza to, że jest on również nieprzerwanym i nieuchronnie mu towarzyszącym wytwórstwem odpadów i odrzutów. Ponadto – co bodaj najważniejsze – poczynając od decyzji o przejęciu natury pod zarząd ludzki i postulatu poddania jej ludzkiej kontroli, prerogatywę czy też obowiązek definiowania ładu i jego zaprowadzania (a więc również usuwania nieładu) nowoczesność złożyła na barki człowieka. Innymi słowy, początek ery nowoczesnej zbiega się z przejściem od „zachowawczej” postawy gajowego (którego zadaniem jest strzeżenie przedustawnego porządku rzeczy i jego ochrona przed naruszycielami) do „twórczej” – a ściślej mówiąc, „twórczo-niszczycielskiej” – postawy ogrodnika (którego zadaniem jest planowanie pożądanego porządku rzeczy i jego wdrażanie, głównie przez tępienie chwastów, czyli intruzów zakłócających swą obecnością zamierzoną harmonię i udaremniających jej realizację; chwasty to rośliny, jakie sieją się czy plenią z własnej niejako inicjatywy i nie oglądając się na zezwolenie ogrodnika – nadzorcy i stróża porządku). Śmieć, krótko mówiąc, jest więc skutkiem ubocznym popędu do porządkowania i zastępowania jednego rodzaju ładu innym. Jest nieodłącznym towarzyszem nowoczesnego sposobu bycia we wszystkich jego odmianach. Intensywnie postępujące, cechujące „płynną” fazę nowoczesności, skracanie przewidywalności życia każdego z kolejno zaprowadzanych porządków skutkuje – musi skutkować – gwałtownym wzrostem produkcji odpadów i odrzutów. Nowym a specyficznym i zapewne najobfitszym źródłem śmieci w „płynnej” fazie nowoczesności jest proces indywidualizacji społeczeństwa i stopniowe, lecz nieustające przesuwanie zadań ładotwórczych z obszaru publicznego, objętego jedną polityką społeczną, do nowo powstałej strefy „polityki życiowej” (by użyć terminologii Anthony’ego Giddensa), czyli uczynienia przedmiotem indywidualnej odpowiedzialności z rzeczy, które objęte były uprzednio kontrolą państwa. Wedle Ulricha Becka to jednostka ludzka obarczona jest dziś obowiązkiem znajdowania (z pomocą prywatnie posiadanych i zawiadywanych zasobów) indywidualnych rozwiązań dla społecznie wytwarzanych problemów. To od jednostki ludzkie oczekuje się obecnie wysiłku niezbędnego do uniknięcia „życia na przemiał”2 i bycia przeznaczonym „na złom”. URYNKOWIENIE ŻYCIA W sposobie przednowoczesnego życia, nacechowanym wtórnym przerabianiem (czyli swoistym „recyklingiem” avant la lettre) wszystkiego, co po wykonaniu zamierzonej czynności pozostawało niewykorzystane, pojęcie odpadu czy odrzutu właściwie nie istniało – zarówno w gospodarce materiałami, jak i ludźmi. Niczego na śmietnik starano się nie wyrzucać – a samo pojęcie śmietnika zajmowało w przednowoczesnym bytowaniu miejsce jedynie marginalne. Odpady ze stołu wykorzystywano do karmienia trzody. Nowo narodzeni członkowie rodziny mieli „z natury rzeczy” zagwarantowane miejsce przy rodzinnym stole (niezależnie od tego, jak skąpo ów stół byłby zastawiony), a także udział w pracach na rodzinnym gospodarstwie, na zagrodzie czy polu. Póki praca nie miała ceny rynkowej, zawsze znajdowało się coś do zrobienia i nikt nie pozostawał „bez przydziału”. Ekonomiści w międzywojennej Polsce szacowali „ukryte bezrobocie” na 8 mln ludzi. Zaliczali do ich grona mieszkańców wsi wchłoniętych, zatrudnionych i utrzymywanych przy życiu – choćby i nędznym – przez gospodarstwa chłopskie. Gdyby „modernizacja” kraju postępowała szybciej i gdyby dotarł wówczas do polskiej wsi nowoczesny rynek pracy (czyli gdyby praca ludzka stała się towarem w poszukiwaniu nabywców i pojawili się nabywcy gotowi za nią płacić), „ukryci bezrobotni” wystawaliby w kolejkach do urzędów pracy, daremnie wyczekując zarobku. Jedyną ich alternatywą – nie dla wszystkich zresztą do osiągnięcia – była wyprawa „na saksy” do krajów bardziej w nowoczesnym sposobie bycia zaawansowanych. Kraje te mogły ich jednak zaabsorbować dzięki temu, że własne „chwasty” – ludzi, jakich nowy przemysłowy ład uczynił zbędnymi – potrafiły „recyklingować” w armie ekspedycyjne, kolonistów osadzanych na podbitych ziemiach czy też urzędników kolonialnej administracji. Tuż po wojnie, gdy wprowadzano w PRL pierwsze pralnie publiczne, jeszcze przed rozpowszechnieniem pralek domowych, ich inicjatorów zaskoczyła niechęć gospodyń domowych do korzystania z usług zakładów pralniczych. Przepytywane o przyczyny tej niechęci i preferowania pracochłonnej i czasochłonnej harówki ręcznego prania domowego, tłumaczyły one swój wybór oszczędnością: pranie domowe, powiadały, znacznie mniej kosztuje niż maszynowe... Taka opinia, wyraźnie sprzeczna z „rachunkiem ekonomicznym”, nie była bezpodstawna: skazane na rolę gospodyń domowych i nienawykłe do poszukiwania pracy zarobkowej poza domem kobiety liczyły skrzętnie wartość potrzebnego do prania mydła i proszków, ale nie wliczały w rachunek strat opłaty, jaką mogłyby otrzymać za czas pracy zużyty na inne cele niż domowe pranie. Ślęcząc godzinami nad balią, zarobku nie traciły; nie wpadłoby im nawet do głowy, że mogłyby go zdobyć. Potrzeba było jeszcze paru lat modernizacji i uprzemysłowienia kraju, aby ręczne pranie i prasowanie bielizny uznane zostało za marnotrawstwo sił i czasu. W tamtym czasie owe siły i czas nie uzyskały jeszcze – w każdym razie nie w świadomości wyłączonych z rynku pracy kobiet – rynkowej ceny. RZECZYWISTOŚĆ LEONII Z tego, co dotąd powiedziano, wynika, iż pojęcie śmiecia (rzeczy pozbawionej wartości i nadającej się do wyrzucenia czy wręcz się go domagającej, rzeczy – co jeszcze ważniejsze – której unicestwienie nie zalicza się do strat, ale – przeciwnie – stanowi przejaw właściwego jej potraktowania) jest kulturowo uwarunkowane i wraz z kulturą się zmienia. Coś jest „śmieciem” nie ze względu na swoje właściwości, lecz ze względu na przyjęty porządek rzeczy odnotowany w kulturowo kształtowanej świadomości. „Tępiąc brud – pisała Mary Douglas – tapetując, dekorując, sprzątając, nie kierujemy się pragnieniem uniknięcia choroby, lecz pozytywnie reorganizujemy nasze otoczenie, tak by odpowiadało naszym wyobrażeniom. Nasze unikanie brudu nie wynika ze strachu czy bezmyślności – to twórcza aktywność, wysiłek mający na celu dostosowanie formy do funkcji i ujednolicenie doświadczenia”3. Natury owych klasyfikacji nie zawsze potrafią ludzie je stosujący wyartykułować, a zdarza się nawet, że ich sobie nie uświadamiają. Gdyby spytano mieszkańców Leonii, jednego z alegorycznych miast opisanych przez znakomitego pisarza i filozofa Italo Calvino, co jest namiętnością ich życia, odpowiedzieliby pewnie, jak to zauważył w opisie swej wizyty Marco Polo, porte-parole autora, że stanowi ją „radość z nowych i odmiennych przedmiotów”4. I rzeczywiście – powiada Marco Polo – co rano ludność wkłada tam „nowiuteńkie szlafroki, wyjmuje z najnowocześniejszej lodówki nieotwarte jeszcze puszki, słuchając z ostatniego modelu radia najświeższych bzdur” (s. 89). Ale – co budzi wątpliwości sprawozdawcy – każdego ranka „resztki wczorajszej Leonii czekają na wóz śmieciarza” (s. 89). Pyta więc Marco Polo, czy prawdziwą namiętnością jej mieszkańców nie jest raczej „odrzucanie, wydalanie, obmywanie się z nawracającej nieczystości” (s. 90). Bo przecież dlaczego wita się w Leonii zamiataczy „jak aniołów”, otaczając równocześnie ich misję „milczącym szacunkiem”? Podczas gdy mieszkańcy prześcigają się w pogoni za nowościami, „forteca niezniszczalnych resztek otacza Leonię, piętrzy się nad nią ze wszystkich stron jak zespół płaskowyży” (s. 90). Jeśli uświadomimy sobie, że wedle badań brytyjskich 1/3 wszystkich zakupów żywnościowych ląduje na śmietniku, to Leonia okaże się doskonałą metaforą naszego świata. Nie trzeba nawet przytaczać porównawczych danych o zakupach innych niż żywnościowe, by wiedzieć, że wywóz wszelkiego typu śmieci, wydzielanie dla nich zsypisk, konstrukcja palarni, ochrona środowiska i mieszkańców przed ich trującymi wyziewami zajmuje coraz więcej miejsca wśród kłopotów nękających władze municypalne licznych miast Europy (i nie tylko jej). Ilość śmieci – produktów, na jakie brak zapotrzebowania i dla jakich nie ma zastosowania – rośnie niepowstrzymanie, a wraz z nią potęguje się marnotrawstwo wbudowane w gospodarkę dzisiejszego „społeczeństwa konsumentów”. Marnotrawstwa nie da się z tej gospodarki wytrzebić. Przynajmniej tak długo, jak rozmach i powodzenie gospodarcze kraju i jakość życia jego mieszkańców mierzy się szybkością starzenia się nowości i skracaniem drogi ze sklepu do śmietnika. Gospodarka społeczeństwa konsumentów żyje i kwitnie przyspieszaniem rotacji towarów: wypadaniem z użytku nabytych poprzednio przedmiotów i ich zastępowaniem przez nowe, świeżo na rynek rzucone i dopiero zabiegające o stworzenie na siebie popytu. Kult nowości może być przy tym przejawem fałszywej świadomości przesłaniającej prawdę o kierowaniu się nie tyle pragnieniem rzeczy nowych, ile popędem do „oczyszczania pola” – pozbywania się rzeczy dotąd posiadanych, krępujących ruchy swego właściciela, biorących go we władanie. Ta fałszywa świadomość jest jednak niezbędna dla samoodtwarzania się gospodarki opartej na szybkiej cyrkulacji towarów i wzroście ilości pieniędzy przechodzących z rąk do rąk. Nie ma więc sposobu, by wysypiska śmieci przestały wkrótce rosnąć… Gospodarce społeczeństwa konsumentów towarzyszy nieodłącznie złudne przekonanie, że celem rynków konsumpcyjnych jest zaspokojenie ludzkich potrzeb. Prawdziwym ich celem (lub tym, co Robert Merton określił mianem „funkcji ukrytej” w przeciwieństwie do jawnej, zadeklarowanej) jest wytwarzanie wciąż nowych potrzeb, a wraz z nimi – także i nowych klientów. W sumie stwarzanie zapotrzebowania na przedmioty czy usługi, z których potrzeby ich przyszli nabywcy nie zdawali sobie dotąd sprawy, a ich istnienia nie byli nawet – bo i być nie mogli – świadomi. Tym, co motywuje i napędza poczynania wytwórni i rynku towarów konsumpcyjnych, nie jest zaspokojenie potrzeb klienta, lecz utrzymywanie go w stanie nieustannego niezaspokojenia. Klient zaspokojony, zadowolony ze swego stanu posiadania byłby zmorą rynków towarowych. Sztuka marketingu sprowadza się dziś do burzenia jego spokoju, zachwalając zalety nowo wprowadzonego na rynek towaru w taki sposób, by zbladła przy nich wypróbowana już atrakcyjność dawniej nabytego produktu. Coś jest „śmieciem” nie ze względu na swoje właściwości, lecz ze względu na przyjęty porządek rzeczy odnotowany w kulturowo kształtowanej świadomości Tresura konsumenta skoncentrowana jest więc głównie nie tyle na wyrobieniu nawyku nabywania towarów, ile szybkiego i pozbawionego skrupułów pozbywania się ich. Jeśli rynki służą już zaspokojeniu jakiejś potrzeby, to jest nią właśnie potrzeba zastępowania wyrzucanych na śmietnik przedmiotów konsumpcji. A w sztuce marketingu idzie o to, by ową potrzebę zastępowania uniezależnić od stopnia użyteczności zastępowanej rzeczy czy usługi, czyli od zdolności do spełniania funkcji, dla jakiej ją nabyto. Gdy nowa partia towaru znajdzie się na rynku i przejmie rolę ostatniego krzyku mody, to trwająca wciąż funkcjonalność w pełni zdatnego jeszcze do użytku narzędzia czy przyrządu nie może być powodem powstrzymania się przed jego zastąpieniem. LUDZIE NA PRZEMIAŁ Gospodarka konsumencka nastawiona na szybkie tempo wymiany zawartości magazynów sklepowych, tudzież spichrzów i szaf domowych ma też swoje – zamierzone czy nie – niefortunne skutki społeczne. Wypracowany w społeczeństwie konsumentów, usilnie wdrażany i w wyniku skutecznej indoktrynacji masowo stosowany wzór relacji klient–towar (nabywca–nabytek) skłonni jesteśmy przenosić na stosunki międzyludzkie. Pod względem łatwości stosowania i wolności od sprzężonych kłopotów już w przedbiegach wygrywa ten wzór ze skomplikowaniem i ryzykiem, którym najeżone są procedury montowania i odtwarzania ludzkiego partnerstwa. Wzór ten obiecuje spełnienie Kartezjuszowej asymetrii wszechwładnego podmiotu i potulnego przedmiotu, co w spotkaniu „dwu podmiotów” jest praktycznie nieosiągalne. Dobra konsumpcyjne do nabycia w sklepach, w odróżnieniu od upatrzonych partnerów, nie stawiają nas przed okrutnie nużącym i pełnym zasadzek wyzwaniem ciągnących się w nieskończoność negocjacji, przykrych ustępstw, kompromisów i poświęceń. Nie do uniknięcia są zaś one w zawieraniu i utrzymywaniu międzyludzkich związków. Nie skarżą się też dobra konsumpcyjne i nie awanturują, gdy się nimi znudzimy, wypowiemy im gościnę i postanawiamy się z nimi rozstać. Nie wymagają przyrzeczeń wiekuistej wierności i bez szemrania pozwalają się odprawić na wysypisko śmieci, gdy tylko wysłać je tam przyjdzie nam ochota. Krótko mówiąc, towary konsumpcyjne są niemal doskonałym wcieleniem nieostateczności i zasadniczej odwracalności wyborów, a także powszechnej zastępowalności przedmiotów wyboru – jakości nader pożądanych, gdy utrzymywać się trzeba na powierzchni płynnego żywiołu. A co najważniejsze, oferują nam one błogie poczucie kontroli: to my, konsumenci (i jako konsumenci właśnie), decydujemy o zaliczeniu przedmiotu do kategorii rzeczy użytecznych albo śmiecia. My również określamy moment jego przeklasyfikowania. Gdybyśmy za partnerów mieli towary konsumpcyjne (lub partnerów mieli za towary do konsumpcji...), nie musielibyśmy się obawiać, że sami też skończyć możemy w koszu na śmieci... Pokusa, by wzory konsumenckiego zachowania rozciągnąć na stosunki międzyludzkie, jest zaiste trudna do odparcia i nie dziwi, że tak wielu z nas, i po tylekroć, jej ulega. W płynnienowoczesnym świecie konsumentów ludzkie odrzuty i odpady przemian „społecznych” (ludzie skazani na zbędność w wyniku procesów ładotwórczych i tzw. postępu gospodarczego), których dzieje i losy starałem się przedstawić w Życiu na przemiał, nie są w doświadczaniu grozy wykluczenia nieliczni – a tym bardziej w lęku przed jej możliwością. Dołączyły do nich, i to masowo, ofiary współbieżne wspomnianego powyżej procesu indywidualizacji uprawnień i obowiązków ładotwórstwa. Ogromne już, a i nadal rosnące w liczebność, jest grono ludzi, którym przy tej czy innej okazji, z tego czy innego powodu przyszło pokosztować gorzkiego, bo upokarzającego, losu zbędności lub ściskania się gardła i paraliżu woli na myśl o jej możliwości. Zgubne dla moralności i solidarności międzyludzkiej konsekwencje tej nowej sytuacji odsłoniły milionom (przypuszczam, iż mimo woli raczej niż z zamierzenia) widowiska telewizyjne typu Wielki Brat, Najsłabsze ogniwo czy Agent, przyciągające parę lat temu, jak świat długi i szeroki, tłumy widzów zafascynowanych odgrywanym na szklanym ekranie dramatem ich najskrytszych strachów i najkoszmarniejszych przeczuć. Lekcja poglądowa, jaką te widowiska wbijały (i chyba całkiem skutecznie) w miliony głów, składała się, z grubsza biorąc, z następujących twierdzeń: (1) nikt poza garstką zwycięzców w zaciekłej konkurencji gry o sumie zerowej nie jest tak naprawdę niezbędny, a na niczyją lojalność nie można tak do końca liczyć; (2) spisywanie do kategorii odrzutów odbywa się regularnie, w twardo i nieodwołalnie określonych terminach (co tydzień jak w Wielkim Bracie lub co parę minut jak w Najsłabszym ogniwie) i ktoś musi być za każdym razem odrzucony bez względu na swe osobiste cnoty i zasługi; (3) człowiek potrzebny jest innym ludziom jedynie tak długo, jak długo potrzebują korzyści, jakie może im on przynieść; (4) wysypisko śmieci (ostateczne przeznaczenie wszystkich wykluczonych) jest naturalnym miejscem wygnania dla tych, których wykorzystać do swych celów już się nie da albo nie opłaca lub którzy na wykorzystywanie się już nie godzą. Lekcja trafiła na podatny grunt. Liczni widzowie rozpoznawali własny los w przygodach bohaterów telewizyjnych widowisk – i z radością skorzystaliby z okazji, by w grze „wart-niewart” być graczem, a nie fanem. Dowodem jest zadziwiająca liczba telewizyjnych widzów uczestniczących w rytualnym głosowaniu, kogo z uczestników gry wyrzucić w ramach oczyszczania jej z „misfitów” (nieprzystosowanych). Przerastała ona niejednokrotnie ilość wyborców uczestniczących we współbieżnych wyborach parlamentarnych czy municypalnych… *** Korzenie dzisiejszej postaci marnotrawstwa tkwią w kulturze konsumpcjonizmu, kulturze insynuującej, iż wszystkie drogi do rozwiązania życiowych kłopotów i do osiągnięcia szczęścia wiodą przez sklepy. Przekonanie to, wdrażane w codzienną praktykę i wrośnięte w nawyki, ma też skutek uboczny: wypadają z użytku inne (uznane za staromodne lub zgoła zapomniane bądź też nigdy nawet niepoznane) sposoby na życie sensowne, godne i przynoszące zadowolenie (jak choćby radość z dobrze wykonanej pracy, z owocności pospólnego wysiłku czy – by się na Henryka Elzenberga powołać – z cudzego istnienia...). Im bardziej zaś owe alternatywne drogi wiodące do życia szczęśliwego zarastają chaszczami, tym bardziej wzdragamy się przed wstępowaniem na nie. Zważywszy na zwątlenie naszych umiejętności, zbyt wielki wydaje się nam trud, jakiego od nas wymagają. O ileż prościej i szybciej iść na skróty, czyli do sklepu. Cokolwiek by sklepy wystawiały dziś na sprzedaż, są one aptekami pełnymi lekarstw na wszelkie odmiany życiowych frasunków. Lekarstw – co istotne – do natychmiastowego spożycia i jednorazowego użytku – z krótkim do tego terminem używalności. Tego przynajmniej, świadomie czy nie, w nich szukamy podczas naszych samotnych lub towarzyskich, spontanicznych czy rytualnych wędrówkach po handlowych deptakach. 1. Por. M. Douglas, Czystość i zmaza, tłum. M. Bucholc, wstęp J. Tokarska-Bakir, Warszawa 2007. 2. Por. Z. Bauman, Życie na przemiał, tłum. T. Kunz, Kraków 2004. 3. M. Douglas, Czystość i zmaza, dz. cyt., s. 46. 4. I. Calvino, Niewidzialne miasta, tłum. A. Kreisberg, Warszawa 2013, s. 90 (dalej numery strony podawane za tym wydaniem bezpośrednio w tekście). ZYGMUNT BAUMAN – polski socjolog, filozof, eseista, jeden z twórców koncepcji postmodernizmu – ponowoczesności, płynnej nowoczesności, późnej nowoczesności. W 1954 r. ukończył filozofię na Uniwersytecie Warszawskim, a w 1960 r. uzyskał stopień naukowy doktora habilitowanego nauk humanistycznych w dziedzinie socjologii. Od 1968 r. jest profesorem. Przez wiele lat pełnił funkcję kierownika Katedry Socjologii na University of Leeds, od 1990 r. jest prof. emerytowanym tej uczelni. Specjalizuje się w teorii kultury. Laureat m.in. Nagrody im. Theodora W. Adorno i Nagrody Księcia Asturii w dziedzinie komunikacji i nauk humanistycznych\nZmarnowane obiady Dostępne w wersji pełnej.\nZaprojektowana bezużyteczność Dostępne w wersji pełnej.\nSyta cnota to za mało Dostępne w wersji pełnej.\nArchiwomania Dostępne w wersji pełnej.\nDEBATY W Tadżykistanie bez zmian Notatki z podróży Dostępne w wersji pełnej.\nPo (nie)widzialnej Galicji Dostępne w wersji pełnej.\nCYKL: Teologia – po co to komu? Dostępne w wersji pełnej.\nIDEE Osoby transpłciowe w Kościele Dostępne w wersji pełnej.\nBóg odnalazł mnie w mroku Dostępne w wersji pełnej.\nBoskie DNA Dostępne w wersji pełnej.\nTransseksualizm – zaburzenie czy płciowy nonkonformizm? Dostępne w wersji pełnej.\n(R)ewolucje Współczesna polska animacja autorska Dostępne w wersji pełnej.\n„Mój chłodny ojcze szaleńcze” Dostępne w wersji pełnej.\nMikołaja Grynberga poszukiwanie życia Dostępne w wersji pełnej.\nCóż po Brzozowskim w czasie marnym? Dostępne w wersji pełnej.\nOjciec Krąpiec a SB: nie rzucajmy kamieniem Dostępne w wersji pełnej.\nW odpowiedzi na tekst Łukasza Garbala Dostępne w wersji pełnej.\nANDRZEJ MUSZYŃSKI Wyznanie Śniętej Szmiry Dostępne w wersji pełnej.\nAnkieta „Znaku”: Jezus według Kołakowskiego Dostępne w wersji pełnej.\nMiesięcznik „Znak” ul. Tadeusza Kościuszki 37, 30-105 Kraków tel. (12) 61 99 530, fax. (12) 61 99 502 www.miesiecznik.znak.com.pl e-mail: miesiecznik@znak.com.pl REDAKCJA: Marta Duch-Dyngosz, Monika Gałka, Dominika Kozłowska (REDAKTOR NACZELNA), Urszula Pieczek, Janusz Poniewierski, Agnieszka Rzonca, Krystyna Strączek, Karol Tarnowski, Henryk Woźniakowski ZESPÓŁ:Wojciech Bonowicz, Bohdan Cywiński, Tomasz Fiałkowski, Tadeusz Gadacz, Jarosław Gowin, Stanisław Grygiel, ks. Michał Heller, Józefa Hennelowa, Wacław Hryniewicz OMI, Jerzy Illg, Piotr Kłodkowski, ks. Jan Kracik , Janina Ochojska-Okońska, bp Grzegorz Ryś,Władysław Stróżewski, Stefan Wilkanowicz WSPÓŁPRACA: Andrzej Brylak, Paulina Bulska, Mateusz Burzyk, Piotr Cebo, Aleksander Gomola, Ilona Klimek, Elżbieta Kot, Cezary Kościelniak, Daniel Lis, Anna Mateja, Tomasz Ponikło, Jolanta Prochowicz, Adam Puchejda, Miłosz Puczydłowski, Justyna Siemienowicz OPIEKA ARTYSTYCZNA: Władysław Buchner PROJEKT OKŁADKI: Władysław Buchner PROJEKT GRAFICZNY PISMA: Marek Zalejski/Studio Q FOTOEDYCJA: Marcin Kapica KOREKTA: Barbara Gąsiorowska PRZYGOTOWANIE WERSJI ELEKTRONICZNEJ: Woblink PROMOCJA I REKLAMA:: Monika Gałka, tel. (12) 61 99 530, e-mail: galka@znak.com.pl PRENUMERATA: Joanna Dyląg, tel. (12) 61 99 569, e-mail: dylag@znak.com.pl Redakcja nie zwraca tekstów niezamówionych oraz zastrzega sobie prawo ich redagowania i skracania. Redakcja nie odpowiada za treść zamieszczanych ogłoszeń. Rozpowszechnianie redakcyjnych materiałów publicystycznych bez zgody wydawcy jest zabronione. Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego\nMiesięcznik grudzień 2014\n<a href="https://cyfroteka.pl/ebooki/Miesiecznik_grudzien_2014-ebookRO/p040653i040" target="_blank" title="Miesięcznik grudzień 2014 [autor zbiorowy] - KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE" > <img src="https://cyfroteka.pl/images/BRD.png" style="border:none;background:none transparent;box-shadow:none;-webkit-box-shadow:none;-webkit-border-radius:0;border-radius:0;" alt="Miesięcznik grudzień 2014 [autor zbiorowy] - KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE"/></a>


Propagator książek Książka Opium w rosole - Małgorzata Musierowicz\nTagi rosół, związek, randka, miłość, dziecko, zaburzenia apetytu, nerwica, Jeżycjada, Jeżyce, Poznań, Borejko, Maciek, Kreska, piesek, Aurelia, Gienia, obiadek, obiad, nastolatki\nJuż dawno stałam się dorosłą kobietą. Od dawna też nie czytam literatury dziecięcej czy młodzieżowej. Z jednym wyjątkiem - "Jeżycjada". Nie ulegam jednak emocjom najnowszych części cyklu, bo straciły ciepłą prostotę i poezję słowa, zyskały za to żałosną infantylność. Najcieplej jednak wspominam część "Opium w rosole". Do tej książeczki wracam czasami i postaram się nią zarazić moją ośmioletnią córkę.\nKilkuletnia dziewczynka szukająca przyjaźni wśród dorosłych... Właściwie temat prosty, a finał przewidywalny. Ale nie to jest tutaj ważne. Te poszukiwania - w większości zabawne - powodują mieszane uczucia czytającego. Dlaczego mała Aurelia jest sama? Dlaczego potrzebuje kontaktu głównie z dorosłymi? Bo brakuje jej miłości. Tej najważniejszej dla kilkulatka. Oczywiście dostaje ją z czasem, ale w trakcie poszukiwań swoją bezpretensjonalnością uczy innych, jak okazywać uczucie. To swoisty podręcznik podstaw.\nJest też coś innego, co przyciąga mnie do tej powieści. Atmosfera wspólnego, rodzinnego picia herbaty w rodzinie Borejków. Rodzinie, w której na dobre zadomowiła się mała Aurelia. Nikt się nie spieszy, każdy ma czas dla najbliższych, z każdym możesz porozmawiać na wiele tematów, bo erudycja i oczytanie jest w tej rodzinie czymś oczywistym.\nJeśli poszukujecie ciepła w literaturze, sięgnijcie po tę powieść.\n"Do ludzi trzeba wyciągnąć rękę. Możemy się nie doczekać odzewu. Ale jeśli nie wyciągniemy ręki, to odzewu nie doczekamy się z całą pewnością"\n"Nikogo nie wolno nienawidzić i nikim nie wolno pogardzać. Dlatego, że nienawiść i pogarda są niszczące - niszczą tego człowieka, którym pogardzam, bo nie zostawiają mu już szansy na odmianę. I niszczą też mnie - bo skoro jest we mnie nienawiść, to znajdzie się miejsce i na zło".\n"Każdy jest doświadczony przez życie.(.) Ale to nie może automatycznie oznaczać pesymizmu. Pesymizm jest słabością ludzi małodusznych".\n♀Aleksandra0709 (★★), dodano 2011-07-21\nNie można podobać się wszystkim, trudno. A przecież chciałoby się...\n(...) tak okropnie trudno jest znaleźć drogę do drugiego człowieka.\nA sama skoczyła jeszcze po...(...) Ojejusiu, o mało się nie wygadałam, że skoczyła po kwiaty!!!\nJa się nie znam jeszcze na zegarku (...). Ale chyba już jest ta pora obiadowa, bo mi się chce jeść obiad.\nPrzyszłam na obiadek (...).\nSam mi mówił, że jest kawalerem, a kawaler nie może mieć brata!\nDziwaczna jakaś, o ile on się znał na dzieciach. Drobna była i chuda, nóżki miała jak zapałki, buzię brzydką – wyrazistą i komiczną, z oczkami jak czarne wiśnie i plackowatymi rumieńcami w kolorze malin. Rozciągając usta w szerokim uśmiechu, szła teraz za Maćkiem krok w krok i wymachiwała rakami. Unosiła ramiona lub nimi wzruszała, a przy tym co jakiś czas wybuchała monotonnym, rozdzierającym kaszlem, brzmiącym tak, jakby miała zamiar wycharczeć z siebie płuca.\nLubiła zadawać pytania. Już dawno (...) odkryła, że ilekroć o coś spyta, otrzymuje jakąś odpowiedź. Uznała, że jest to bardzo sposób poznawania (...) świata.\nMamusia nie pozwalała brać do łóżka Pieska. (...) to była kudłata żółta zabawka jeszcze z dawnych czasów (...). To wtedy zaczęła ssać kciuk, ssała go zawsze, kiedy tylko dotykała puszystego Pieska. Nie wiedziała, dlaczego to robi. Musiała ssać ten palec. To jej zawsze pomagało na strach.\nMamusia mówiła, że od tego ssania zrobi się Aurelii krzywy zgryz. Ale dotąd jakoś się nie zrobił. Poza tym Aurelia nawet nie wiedziała, gdzie go ma, tego zgryza, i wszystko jej było jedno, czy będzie to zgryz krzywy, czy prosty. Piesek jej pomagał. I to tylko było ważne.\nJeżeli chcemy (...), żeby nas traktowano jak ludzi z godnością – to miejmy ją (...), to zachowujmy się godnie. Z poczuciem godności moje nieuctwo i twoje wygłupy jakoś się nie godzą.\n(...) może zbyt często lubimy wszytko zwalać na jakąś, no, siłę wyższą, która nam uniemożliwia to czy owo... podczas gdy wiele rzeczy, a już na pewno to, jacy jesteśmy, zależy głównie od nas samych.\nGłupie serce zachowywało się jak zwykle. Powodowane zapewne odruchem warunkowym, zatłukło jak szalone, raptem zwolniło akcję, na zakończenie ścisnęło się boleśnie. Kresce odpłynęła z głowy cała krew, zabrakło jej tchu. Stała cicho i nieruchomo, w bladej twarzy ciemniały jej oczy jak błyszczące kamyki i bielał cienki nosek (...).\n„To się musiało skończyć jakąś Matyldą” – pomyślała (...) z rozpaczliwą jasnością.\n(...) człowiek (...), który jest autorytetem, jest nim sposób naturalny i wcale nie musi starać się o to. Każdy go szanuje.\nStosunek do rodziców jest niezwykle ważnym elementem struktury psychicznej człowieka (...).\nCzaszka rzecz nieważna. Jak wiadomo, wszystko i tak zależy od zawartości...\nPłeć żeńską (...) można podzielić z grubsza na: baby, babsztyle, babusy, babki, kobietki, kobieciątka oraz chłopczyce. Najmniej w tym gronie jest kobiet (...) Kobiet – bo Kobieta – to brzmi dumnie.\nStrzeż się kobiet, które cię chwalą (...). Kobiety (...) myślą, że nie ma na mężczyznę lepszego sposobu niż pochlebstwa. Co gorsza, wydaje mi się, że mają rację. Dlatego na twoim miejscu ceniłbym sobie słowa zdrowej krytyki, bo te przynajmniej dowodzą szczerości.\nByłam u niego niedawno. Bardzo źle wyglądał. I był, wiesz, w złej formie – ogólnie. Wychodząc pomyślałam po raz pierwszy, że... że on kiedyś umrze. I że ten świat wtedy bardzo się zmieni, na niekorzyść.(...) Dla nas wszystkich (...) Dla jego uczniów, on był... Boże, co ja mówię! – on jest. Jest! Jak opoka. Jest stałą wartością pośród wszystkich tych płynnych i zmiennych kryteriów – zamyśliła się i dodała: – Jedną z nielicznych stałych wartości.\nKażdy jest doświadczony przez życie.(...) Ale to nie może automatycznie oznaczać pesymizmu.\n– (...) Popatrz na mnie, mąż mi uciekł na antypody, Pyzunia nawet go nie obchodzi... – tu jednakże głos Gabrysi wyraźnie się załamał. – A ja się przecież trzy-trzy-mam prawda?...(...) A w każdym razie udaję, że się trzymam – uzupełniła rzeczowo Gabrysia.\n– Obcięłam je. Dawno. Nie wypada... w pracy.\n– Ale... Janka! Co ty... przestań się wygłupiać!\n– Być może ma za mało dyscypliny...\n– O, nie – żywo zaprzeczyła pani Lelujkowa. – Dyscypliną to dostawał dość często, aż mi go było żal. Mąż mu dawał lanie za każdą dwóję...\n– ... Falsyfikat – wpadła mu Kreska w słowo.\n– To przejdzie w zapalenie płuc (...).\n– (...) czy tobie też czasem wszystko się wydaje małe, brudne i brzydkie? (...)\n– Bywa, że tak (...). Ale nie, jednak nie wszystko, nie. Zawsze jednak pozostaje parę spraw wielkich, czystych i pięknych. I te nie podlegają żadnym zmianom. Są wieczne.\n– Dziewczyny się będę słuchał, też!...\n– Czasami można, a wręcz należy – lakonicznie odparł Piotr (...).\n– Nie „można”, a „trzeba” – mruknęła Gabrysia (...). – Nikomu nic nie przyjdzie z tego, że ja się rozkleję.\nNic nie wiem o żadnej klęsce – oświadczyła Gabrysia (...). – Niczego w tym rodzaju nie przyjęłam do wiadomości. Ja tylko zapłaciłam swój rachunek za doświadczenie – i już je nabyłam. Już je mam. Jestem mądrzejsza. I silniejsza. Przecież sam pan nas uczył, że życie bez cierpienia jest jak jedzenie bez soli...\n(...) jestem tylko człowiekiem doświadczonym przez życie i dlatego – pesymistą.\n– Każdy jest doświadczony przez życie. Ja również – oświadczyła Gabriela. – Ale to nie może automatycznie oznaczać pesymizmu (...). Pesymizm jest (...) słabością ludzi małodusznych.\n– Lepszy okropny niż żaden (...).\n– Jedno. Aurelię (...).\n– To... zaraz... to jak się do niej zwracasz?\n– No, po prostu: Aurelio (...).\n– Matylda...de La Mole...\n– Nie ma ich w domu...(...)\n– E, to jeszcze nie tragedia – pan Ogorzałka potarmosił małą za ucho. – Nie płacz. Nie ma ich, ale przecież przyjdą – tu uśmiechnął się do małej krzepiąco (...).\n– Też tak myślę (...). Dobrze, więc pójdę na obiadek do ciebie.\n– Tak, tak, idee, te wszystkie piękne idee, które nieodmiennie nikczemnieją...\n– (...) świat zawsze był taki sam – pełen miłości i nienawiści zarazem, dobra i zła, kłamstwa i prawdy. To że nas przypadkiem zło dotyka, nie znaczy wcale, że jesteśmy szczególnie pokrzywdzeni. Trzeba to przyjąć jak jeszcze jedną próbę, którą nam los zadał – i spokojnie robić swoje.\n– Boże, no to samo, co w każdych innych: myśleć. Wybierać. Walczyć, Doskonalić się. Kochać...\n– Coś takiego odkrywa się na ogół w wieku pokwitania! – wrzasnęła Gabriela (...).\n– Zauważyłaś, że do niej [nienawiści] zmuszać się wcale nie trzeba? (...) Czy to by znaczyło, że nienawidzić jest łatwiej niż kochać i wybaczać?\n(...) jednoznaczne odpowiedzi są zazwyczaj o wiele mniej frapujące niż wieloznaczne milczenie, poparte nieznacznym uśmiechem i dwuznacznym spojrzeniem z ukosa. To tak jak z pomarańczami: pół pomarańczy smakuje o wiele lepiej niż cała pomarańcza, nie mówiąc już o dwóch.\nMaciek zatrzymał się, postać ludzka też się zatrzymała i podniósłszy zaśnieżone rzęsy, ukazała w ich białej oprawie chłodne jak źródło, jasne oczy o przejrzystych tęczówkach i tajemniczym wejrzeniu. Oczy te lśniły w twarzy zaróżowionej od mrozu, dość nijakiej (...), ale harmonijnej. Natomiast położone poniżej usta były całkowicie niezwykłe. Mianowicie miały taki wyraz, jakby ich właścicielka bezustannie gotowała się do całowania.\n(...) stał w miejscu i patrzał w przejrzyste oczy, a one sygnalizowały mu takie mnóstwo różności, że biedaczysko doznawał niemal zawrotu głowy. Po raz pierwszy bowiem oczy dziewczęce mówiły mu z tak bliska i tak bez ogródek, że jest przystojny, wspaniały i męski, i bardzo-bardzo interesujący, i że kto wie... kto wie...\nMatylda dbała o to, by wciąż mieć na twarzy uśmiech Giocondy, co było bez wątpienia zajęciem absorbującym (...).\nNa zastępstwo przyszedł młody i wesoły praktykant – student matematyki. Miał wąsa jak elektryk i bujną czuprynę (...).\n(...) dziewczyny z Ib gapiły się na niego pozorując zainteresowanie nauką, lecz on przez bitą godzinę opowiadał kawały o aktualnym wydźwięku. Co do matematyki nie napomykał o niej przesadnie często. Zadał tylko do domu parę potężnych ćwiczeń i uspokoiwszy w ten sposób sumienie, dołożył jeszcze kawał o ślepym i kulawym.\nTak widzisz, jaki jesteś (...).\n(...) uspokajanie sumienia przy pomocy porównań, choćby skuteczne, bywa zwodnicze (gdyż prawdą może być tylko prawda, nic innego). Praktyka ta przypomina okrywanie słonia kołderką: prędzej czy później, mniej lub bardziej drastycznie, coś jednak spod niej wychynie.\n„W czasie przerwy pchnąłem koleżankę na gablotkę z gazetką. Zanalizuję motywy mego postępowania” – brzmiał temat ćwiczenia z autoanalizy, zadanego ostatnio uczniowi Lelujce. Niestety, klasa Ib nadal nie dorastała do stawianych jej wymagań. DALEKO POSUNIĘTY INFANTYLIZM – notowała pani Jedwabińska (...), zapisując też z niechęcią bliską zgrozy odpowiedź (...) ucznia (...): „Nic nie mam do gablotki, a już zwłaszcza do gazetki. Ale czemu ta Baśka tak kuprem rzuca?” Pamiętała do dziś ten ryk śmiechu, jaki wywołała w klasie, odczytując odpowiedź Lelujki. Pamiętała też swoje uczucie bezradnego zdumienia, bliskie szoku: spodziewała się po klasie całkowicie różnej reakcji – oburzenia, potępienia lub choćby zdystansowania się od Lelujki – a tu coś takiego!\nW dzieciństwie Matylda była zgoła nieinteresującym, przejedzonym słodyczami grubasem o apatycznej twarzyczce i tkniętych próchnicą zębach. Koledzy w szkole z upodobaniem nękali ją przezwiskami, wśród których „Szczerbol” było zdecydowanie najelegantszym. Lata spędzone w uczelni stopnia podstawowego upłynęły Matyldzie na bezsilnym łkaniu w poduszkę (...). Teraz brała za to swój odwet. Wypracowana jej aparycja i nienaganne odzienie, skąpy uśmieszek i modulowany głos oraz usta ułożone w kuszący dziobek czyniły (...) piorunujące wrażenie nawet na niegdysiejszych prześladowcach. Matylda wykorzystywała to z rozmachem i bez większych skrupułów.\nW osiemnastym roku życia Maciek wyrósł bujnie a nagle. Kiedy patrzał na swoje ręce, zdumiewało go, że są takie długie, a to samo dotyczyło nóg, które (...) były jeszcze dłuższe. Maciej Ogorzałka – romantyk o charakterze eksplozywnym i dość znacznie rozbudowanej ambicji – uważał, że niestety cholerny los skarał go tym wzrostem, że wygląda jak Alicja w krainie czarów po zjedzeniu wiadomego ciasteczka i że jest teraz, krótko mówiąc, dziwacznie nieproporcjonalny. Nie był. Sylwetkę miał, że daj Boże każdemu, a do tego twarz Kmicica, nos orli, uśmiech ujmujący, a wejrzenie uczciwe i śmiałe. Co zaś do jego sposobu bycia cechował się on nieco przesadną powagą i godnością, którymi Maciek starannie rekompensował swe wyimaginowane defekty.\npokaż wszystkie (86)...


Odzież BHP do pracy - Kolej Na Świeradów\nHome » Zakupy » Odzież » Odzież BHP do pracy\nJest bardzo wiele branż przemysłu lub instytucji, w których konieczna jest jako ubrania dla pracowników właściwie dobrana do specyfiki ich pracy odzież BHP. Czasem jest to odzież chroniąca przed zabrudzeniami lub uszkodzeniami cała, a także dodatkowo przed warunkami atmosferycznymi - jak to jest w przypadku branży budowlanej, w której występują wszystkie te zagrożenia. Zupełnie inaczej wygląda odzież BHP używana w gastronomii - w tych miejscach nie ma raczej kontaktu z nieprzyjazną aurą i raczej też nie ma zagrożenia zranieniem (a jeśli tak, to odzież używana w gastronomii i tak przed nim nie ochroni), natomiast musi być zachowana higiena i czystość. Zdecydowane łatwiej zachować taką czystość mając na sobie założony poręczny fartuch roboczy.\nBaterie-hurt to profesjonalna hurtownia artykułów elektronicznych i baterie Duracell, Energizer oraz Panasonic. Posiadamy bogaty asortyment, dzięki któremu wybierzecie Państwo interesujące was produkty. Zapewniamy niezwykle korzystne ceny, miłą obsługę oraz terminowe dostawy. Współpracujemy z najlepszymi pr...\nUsługa cięcia CNC także u zewnętrznych partnerów\nFirmy reklamowe zajmujące się produkcją szyldów, reklam, logotypów i scenografii biznesowych często potrzebują specjalistycznych prac takich jak usługa cięcia CNC w celu realizacji ich zleceń. Skomplikowane kształty logotypów lub liter w napisach na szyldach i reklamach trójwymiarowych są wykonywane plote...\nPewnie zestawy prysznicowe to coś, czego szukamy od pewnego czasu. Ten stary ma już swoje lata i na pewno pragniemy, by coś nowego pojawiło się w naszym domu. Zwłaszcza że ten stary coraz częściej nas zawodzi i po prostu mamy go dosyć. W takim razie chętnie przekonamy się, jak wiele zyskamy, gdy tylko zerkn...\nUłatwione poszukiwania odpowiednich mebli\nNa szczęście w głębokiej niepamięci pozostają już czasy, gdy na rynku istniał problem z zaopatrzeniem się w odpowiadające naszym potrzebom wyposażenie mieszkań. Można wręcz zaryzykować twierdzenie, że nastąpił przesyt różnorakich ofert w tym zakresie. Tyle że pojawiające się propozycje nadchodzi�...\nOświetlenie ledowe od polskiego producenta\nDlaczego warto zakupić plecak damski


Thomas Multiclean X10 - uznane.pl\n+ 6 miesięcy uzupełniającej gwarancji http://www.thomas-register.net/ * Możliwość wysyłki albo natychmiastowego odbioru w sklepie stacjonarnym w Warszawie. AQUA+ MULTI CLEAN X10 PARQUET dedykowany specjalnie do parkietów zapewnia higieniczną czystość w całym domu.\nDzięki innowacyjnej technologii filtra wodnego cząsteczki brudu, bakterie, pyłki i śladowy kurz są w 100% wiązane w wodzie. Odkurzacz z filtrem wodnym czyści na wysoki blask i gwarantuje równomierną moc ssania.\nJest także wyjątkowo wygodny w użyciu dzięki nowemu, zintegrowanemu w uchwycie modułowi zdalnego sterowania. Zagwarantuje on produktywne i łagodne czyszczenie parkietu dzięki specjalnej, zastrzeżonej ssawce, która umożliwia jednoczesne ścieranie na mokro i odkurzanie.\nnadzwyczajnie likwiduje zabrudzenia i kurz z dywanów. A dzięki układowi mycia i odkurzania, tak jak odkurzacz piorący, czyści płytki i twarde posadzki na wysoki blask. Zaimplementowany w tym modelu filtr wodny zagwarantuje nie tylko unikatową czystość podłóg i obić,też korzystne warunki w pomieszczeniu: odkurzacz jednoczy cząsteczki kurzu w filtrze wodnym – wydmuchiwane z niego powietrze jest świeże jak po letnim deszczu!\nModel MULTI CLEAN X10 PARQUET: maksymalny komfort czyszczenia parkietu, płytek i dywanów – tworzonY W NIEMCZECH. Właściwości towaru: Odkurzanie na sucho – do wyboru przy pomocy systemu filtrów AQUA+ albo worka na brud dedykowana do czyszczenia na mokro, łagodna ssawka do czyszczenia parkietów Specjalny układ mycia ciśnieniowego Specjalny filtr higieniczny, nadający się do prania Zintegrowany w uchwycie moduł zdalnego sterowania do regulacji siły ssania, a także włączania i wyłączania urządzenia Wysokiej jakości, sprężysty wąż konfekcyjny 1700 W mocy* 3-stopniowa moc ssania z funkcją ECO-Control Długość kabla 8 m samoczynne zwijanie kabla Zasięg pracy 11 m stworzono w Niemczech AKCESORIA NA WYPOSAŻENIU: Szczotka do odkurzania i mycia parkietów i podłóg drewnianych + nakładka z mikrofibry do parkietu/panelu Ssawka Sprühex do czyszczenia dywanów i twardych podłóg Ssawka Sprühex do czyszczenia tapicerki Ssawka do tapicerki i sierści, szerokość 190 mm Szczotka parkiet / dywan Szczotka do parkietu Ssawka szczelinowa, długość 360 mm Moduł zdalnego sterowania zintegrowany w uchwycie Koncentrat czyszczący THOMAS ProTex 250 ml Każdy odkurzacz posiada dodatkowo wąż sprężysty oraz rurę teleskopową.\n*zdjęcia poglądowe, firma zastrzega sobie prawo zmian konstrukcyjnych dane technicznE / atrybuty UŻYTKOWE Napięcie – 220-240 V Bezpiecznik: 16 A Moc silnika Watt IEC/max: 1400 / 1700 ilość poziomów dmuchawy: 1 Max.\nPodciśnienie robocze: 280 mbar pojemność zbiornika: ok. 1,8 l pobór wody: ok. 1,8 l Długość kabla: 8 m Zasięg pracy: 11 m liczba kółek: 2 duże kółka, 2 kółka skrętne „Easy Drive" WYPOSAŻENIE włókienniczy wąż ssący z komfortowym uchwytem Zewnętrzny wąż natryskowy Rura teleskopowa ze stali nierdzewnej Włączniki „Softtouch" Przyciski „Touch-Tronic" Funkcja ECO Elektroniczna regulacja mocy ssania za pomocą modułu zdalnego sterowania zintegrowanego w uchwycie Mechaniczna regulacja siły ssania komfortowy uchwyt Uchwyty na akcesoria w ramie odkurzacza Dwie pozycja parkowania automatyczne zwijanie przewodu PŁYN DO CZYSZCZENIA Płyn do czyszczenia dywanów i tapicerki ProTex: 250 ml SYSTEM FILTRÓW System filtra wodnego AQUA+ Specjalny filtr higieniczny MICRO-filtr powietrza wylotowego rozmiary I MASA Długość: 486 mm Szerokość: 318 mm Wysokość: 306 mm Waga: 8,2 kg Gwarancja producenta 24 miesiące +6 miesięcy po rejestracji artykułu na stronie producenta.\nSerwis i sklep w jednym miejscu! *Przy zakupie komercyjnym gwarancja trwa 12 miesięcy, bez możliwości przedłużenia *fotografie poglądowe. Firma THOMAS zastrzega sobie prawo do zmian konstrukcyjnych.


FINELLO & NATURO - deski tarasowe firmy REHAU\nRELAZZO finello i naturo: naturalny design\nTwoje preferencje. Twój wybór. Trzy warianty wykończenia powierzchni i trzy kolory. Pozwól sobie na swobodę kreowania i wybierz spośród powierzchni szczotkowanej RELAZZO finello, szczotkowanej ze strukturą drewna RELAZZO naturo lub szczotkowanej i ryflowanej RELAZZO riva.\nDesign dla koneserów\nRELAZZO finello&naturo wygląda jak prawdziwe drewno – jest atrakcyjne dla oka i przyjemne w dotyku. Wysokiej jakości powierzchnia, dostępna w trzech wariantach wykończenia w tym z widocznym rysunkiem słojów, nada Twojemu tarasowi niepowtarzalny styl. Po tarasie przyjemnie chodzi się bosą stopą - bez obaw o drzazgi i ryzyko poślizgnięcia.\nO wyjątkowości desek tarasowych RELAZZO finello&naturo świadczy ich rekordowo krótki czas montażu dzięki. Innowacyjna metoda mocowania - bez połączeń śrubowych - daje mu przewagę nad innymi systemami. Nadzwyczajna odporność na obciążenia (stabilny system komór), wyjątkowa trwałość kolorów dzięki zastosowanej ochronie przed promieniowaniem UV, a także minimalny nakład pracy związany z pielęgnacją to kolejne aspekty przemawiające na korzyść desek trasowych RELAZZO.\nWymiary RELAZZO finello&naturo :\n4000, 6000mm o wymiarach : 169x23 mm\nRELAZZO finello&naturo wygląda jak prawdziwe drewno – jest atrakcyjne dla oka i przyjemne w dotyku. Wysokiej jakości powierzchnia...


Inne Zabiegi | Kąpiel Siarczkowa\nTo przełomowa, nieinwazyjna metoda walki z przewlekłym bólem. Zabieg wykorzystuje akustyczne fale przenoszące energię w bolące miejsce. Dzięki tej skondensowanej energii następują szybkie procesy leczenia i regeneracji. Urządzenie wytwarza impuls ciśnienia o wysokiej amplitudzie, który skierowany jest na obszar bólu w ciele pacjenta przy pomocy specjalnego aplikatora. Terapia zmniejsza napięcie mięśni, hamuje skurcze, przyspiesza produkcję kolagenu, co jest warunkiem koniecznym dla odbudowy uszkodzonych tkanek i wiązadeł. Rozpuszcza zwapnienia, poprawia mikrokrążenie. Zalecana jest powtarzalność zabiegu w cyklu czterech do pięciu wizyt. Proponujemy poprzedzenie zabiegu miejscową krioterapią na okolicę, która ma zostać poddana działaniu Fali Uderzeniowej. Krioterapia miejscowa pełni w tym przypadku podwójną rolę – znieczulającą i leczniczą, co daje pacjentowi poczucie komfortu i bezpieczeństwa.\nKąpiel solankowo – jodkowa\nOd blisko 200 lat skutecznie rehabilitujemy i leczymy schorzenia reumatologiczne, neurologiczne, ortopedyczno-urazowe, kardiologiczne oraz dermatologiczne. Naszymi największymi bogactwami są unikalne w świecie lecznicze wody siarczkowe oraz solanki jodkowe. Zapraszamy po zdrowie, wypoczynek, relaks.\n© 2022 Kąpiel Siarczkowa All Rights Reserved.


MATERIAŁY FORMACYJNE Notes Kobiety: uBOGAcONA między niewiastami ST (1) Serce Kobiety\n» MATERIAŁY FORMACYJNE Notes Kobiety: uBOGAcONA między niewiastami ST (1)\nZestaw uBOGAcONE Między Niewiastami\n121,60 zł 74,90 zł\nZestaw Rozkwitam Między Niewiastami\n91,00 zł 54,90 zł\nMATERIAŁY FORMACYJNE Notes Kobiety: uBOGAcONA między niewiastami ST (1)\n1. NOTES, a w nim:\n- 15 części tematycznych poświęconych 15 bohaterkom Starego Testamentu\n- 15 cytatów wprowadzających do samodzielnego ozdobienia\n- 15 kolorowanek, dzięki którym możesz przelać na papier swoje wyobrażenie o danej bohaterce, przedstawić ją dokładnie tak, jak sobie wyobrażasz\n- Miejsce na zapiski refleksji z duchowej lektury\n2. Konferencje i komentarze video do bohaterek on-line\n3. Notatki wizualne do bohaterek autorstwa Uli Marzec\nNotes Kobiety „uBOGAcONA między niewiastami Starego Testamentu” (1) może stanowić doskonałe uzupełnienie pracy z Kalendarzem Kobiety na 2018 rok. W procesie rocznej formacji z biblijnymi bohaterkami poruszamy się w rytmie Kalendarza, dlatego niektóre materiały on-line, do których linki znajdują się w Notesie, mogą być dostępne dopiero w miesiącu, w którym dana bohaterka znajduje się na kartach Kalendarza.\nJuż teraz zdradzimy Ci pewien sekret: ten Notes stanowi dopiero pierwszą część spotkania z kobietami Starego Testamentu; obecnie powstaje jego druga część, dzięki której będziesz mogła poznać historie kolejnych bohaterek. Kolejna część Notesu pojawi się w drugiej połowie 2018 roku.\nKubek uBOGAcONA - w Nim mam wszystko\nKubek uBOGAcONA - Dzielna Niewiasta\nLawendowa smycz uBOGAcONA\nOpaska uBOGAcONA (fioletowa)\nPocztówka: Oblubienica (Kobiety ST)\nPocztówka: Rut (Kobiety ST)\nPocztówka: Sara (Kobiety ST)\nTorba bawełniana uBOGAcONA\nTorba z kolekcji 2017/2018 z nadrukiem „uBOGAcONA mam wszystko”\nuBOGAcONE kubeczki! Zestaw\nCena: 59,00 zł 69,80 zł\nuBOGAcONE naklejki Zestaw\nZestaw 220 naklejek z kolekcji 2018.


2018-09-18, godz. 18:27 Handel w epoce brązu i żelaza. Trwa festyn w Biskupinie [GALERIA ZDJĘĆ] Przedmiotem, którego człowiek z epoki kamienia pożądał najbardziej był najprawdopodobniej krzemień. Do tak zamierzchłej przeszłości można się przenieść w Bisk ... » więcej 2018-09-18, godz. 18:05 Komitet My Toruń prezentuje kandydatów na radnych Komitet Wyborczy Wyborców My Toruń zaprezentował dziś kandydatów do toruńskiej rady miasta. Są wśród nich m.in. osoby pracujące w biznesie, zajmujące się kult ... » więcej 2018-09-18, godz. 17:15 Tomasz Latos zapowiada: bilet przystankowy, darmowe przejazdy dla uczniów Tani bilet i komunikacja miejska w Bydgoszczy - taki był temat konferencji Tomasza Latosa. Poseł Prawa i Sprawiedliwości, a także kandydat na prezydenta miast ... » więcej 2018-09-18, godz. 16:14 Prawo i Sprawiedliwość przedstawia swoich kandydatów w Nakle, Mroczy i Kcyni Kandydatów do rad gmin oraz kandydatów do rady powiatu nakielskiego przedstawił dziś komitet wyborczy Prawa i Sprawiedliwości w Nakle. W konwencji wziął udzia ... » więcej 2018-09-18, godz. 14:55 Dwa tramwaje zderzyły się w centrum Bydgoszczy Do wypadku doszło na skrzyżowaniu ulic Gdańskiej, Focha i Jagiellońskiej w Bydgoszczy. » więcej 2018-09-18, godz. 13:41 Apel w sprawie miejskiego programu in vitro w Bydgoszczy Przedstawiciele Platformy Obywatelskiej, Sojuszu Lewicy Demokratycznej i Nowoczesnej w Bydgoszczy chcą, by jeszcze w tej kadencji Rada Miasta przyjęła miejski ... » więcej 2018-09-18, godz. 13:00 Eksperci o regionie - konferencja w Ciechocinku Jakie są mocne i słabe strony Pomorza i Kujaw? Co zrobić, by województwo rozwijało się bardziej dynamicznie i w zrównoważony sposób? O tym w Ciechocinku rozma ... » więcej 2018-09-18, godz. 12:33 Wyłudzali kredyty, stanęli przed sądem Proces w głośnej sprawie wyłudzania kredytów z Banku PKO BP rozpoczął się w Sądzie Okręgowym w Bydgoszczy. Na ławie oskarżonych zasiada 13 osób. Zdaniem proku ... » więcej 2018-09-18, godz. 10:30 Plaga fałszywych biletów w Grudziądzu. Nie będzie taryfy ulgowej W Grudziądzu pojawiły się podrabiane bilety miesięczne komunikacji miejskiej. Nieuczciwi pasażerowie używają do tego zmazywalnych długopisów. Urzędnicy podkre ... » więcej 2018-09-18, godz. 09:49 Tomasz Latos: Bydgoszczy potrzebny jest prezydent, który łączy a nie dzieli Poseł Tomasz Latos, kandydat Zjednoczonej Prawicy na prezydenta Bydgoszczy, który był gościem Rozmowy Dnia Polskiego Radia PiK, uważa, że miastu potrzebny jes ... » więcej\n3456789 28263 na 2827 stronach