Populiści pod wodzą Jarosława, z partii o przewrotnej nazwie Prawo i Sprawiedliwość, rządzą nami już ponad pięć lat. Mimo zauważalnego zmęczenia brzemieniem władzy i obserwowanych w ostatnich miesiącach kłótniach w rodzinie, nic nie wskazuje jednak na to, aby władzę tę oddali w najbliższym czasie. Jak na kipisz, który zafundowali Polsce, ich sondaże prezentują się wyśmienicie, a po każdym spadku notowań spowodowanym kolejnym psikusem, prędzej, czy później wracają do normy niczym ruska wańka - wstańka. Do tego wszystkiego, dobrego samopoczucia dodaje im świadomość, że nie mają z kim przegrać, za sprawą miałkiej i niewspółpracującej opozycji, która potrafi zajmować się wyłącznie ich krytyką lub powstrzymywaniem własnej agonii.\nPomyślałem, że warto przyjrzeć się bliżej narzędziom, których nasi populistyczni przywódcy użyli do pozyskania i utrzymania władzy oraz puścić nieco wodze fantazji na temat możliwych scenariuszy jej końca.\nManipulacja. Kiedy w mroźny dzień, mama mówi do dziecka „Załóż czapkę, bo odmrozisz sobie uszy”, myśląc, że jest zbyt zimno na chodzenie bez czapki, to jest to objaw troski o dziecko, ale kiedy, ta sama mówi do dziecka „Załóż czapkę, bo odmrozisz sobie uszy”, licząc, że cała wieś zauważy jej nowy zakup – wtedy manipuluje swoim dzieckiem. Mówiąc krótko, z manipulacją mamy do czynienia wtedy, kiedy podstępem wpływamy na innych, by nieświadomie realizowali nasze cele, albo inaczej, kiedy to, co mówimy jest sprzeczne z naszymi prawdziwymi intencjami. Sędziowie kradną wiertarki z supermarketów, prowadzą samochody w stanie wskazującym, wynoszą pendrajwy i batoniki ze sklepów. Sędziowie to przestępcy i dlatego trzeba ich wymienić. Manipulacja to starsza siostra oszustwa, tylko taka bardziej wyrafinowana.\nSymetryzm. To sprytne narzędzie polegające na zrównywaniu skali zjawisk, których skale są nieporównywalne, dla przykrycia własnej nieudolności i odwrócenia uwagi od własnych błędów. Przedszkolak, zapytany przez panią wychowawczynię „dlaczego uderzyłeś Jasia” szybko odpowie „bo bawił się moim samochodzikiem”. Przedstawiciel naszej obecnej władzy zapytany o kiepską organizację procesu szczepień, szybko zmieni temat na skandaliczne szczepienia celebrytów poza kolejnością.\nStrojenie w cudze piórka. Mówią, że rodzina jest dla nich największą wartością, a sami zdradzają i rozwodzą się na potęgę. Mówią, że kierują się najwyższymi standardami moralnymi, a zatrudniają niekompetentnych członków swoich rodzin. Mówią, że są bezwzględni w ściganiu przestępców i tropieniu afer, a w ich otoczeniu notorycznie dochodzi do przekrętów i malwersacji na niespotykaną dotąd skalę. Była minister Emilewicz, jeszcze niedawno mówiła o etyce przedsiębiorczości i skarżyła się na skłonność Polaków do kombinowania, a parę dni temu zabrała swoje dzieciaki na narty, konfabulując na temat ich licencji narciarskich, niezbędnych do treningów w czasie, kiedy z powodu pandemii pozamykano stoki dla amatorów. Fałsz, dwulicowość, obłuda albo po prostu hipokryzja.\nUdawanie patrioty. Opacznie rozumieją patriotyzm. Nie jest nim budowanie łuku triumfalnego na Wiśle, nazywanie większości instytucji „narodowymi”, romansowanie z nacjonalistami ani budowa centralnego portu lotniczego pod Łodzią.\nSzczucie. Są specjalistami w dziedzinie podżegania, judzenia i podpuszczania. Bo homoseksualiści rozbijają rodzinę i seksualizują dzieci, bo uchodźcy roznoszą zarazki, bo lekarze są leniwi, bo nauczyciele żądają niemożliwego, bo sędziowie kradną, bo niepełnosprawni chcą zbyt wiele.\nAntyelitaryzm. Przedstawiają się jako prawdziwi przedstawiciele ludu, rozumiejący problemy zwykłego człowieka, wykorzystywanego, okradanego i nieszanowanego, jedynymi, którzy są w stanie obronić zwykłego człowieka przed zakusami elit. W międzyczasie i po cichu stali się nową elitą, oderwaną od rzeczywistości, której więcej wolno, która działa na specjalnych prawach i w oparciu o własne zasady.\nKupowanie głosów. Rozdają nieswoje pieniądze w zamian za głosy. Rachunki rosną. Kiedyś wszyscy za to zapłacimy.\nPopulizm na dobre zadomowił się w wielu cywilizowanych krajach świata - w większości państw działają mniejsze lub większe partie populistyczne, wykorzystujące rozczarowanie ludzi elitami i kryzysy ekonomiczne, oferujące łatwe i szybkie rozwiązania problemów.\nPaństw, w których populiści sprawują pełnię władzy jest na szczęście ciągle niewiele, a co więcej ich liczba zmniejszy się o jeden za kilka dni, wraz z zakończeniem rządów Donalda Trumpa, który jak przystało na prawdziwego populistę, niechętnie rozstaje się z urzędem prezydenta.\nMy – Polacy, mamy swojego populistę, niepodzielnie władającego pełnią władzy od 2015 roku. Daliśmy mu się zwieść i wierzymy, że poprawi nasz los i uczyni Polskę lepszą.\nTy, który czytasz te słowa, prawdopodobnie zwieść się nie dałeś i uważasz, jak ja zresztą, że Kaczyński to szkodnik, który nie tylko nie uczyni Polski lepszą, ale pozostawi po sobie wypaloną ziemię. Nie należysz zatem do szerokiej grupy jego wyznawców, beneficjentów, popleczników lub po prostu trzymających za niego kciuki. W zależności od różnych szacunków, do grupy tej należy od 30 do 50 procent naszego społeczeństwa.\nProblem polega na tym, że ta pozostała grupa – od 50 do 70 procent społeczeństwa, to nie są sami przeciwnicy obecnej władzy. Gdyby tak było, to wyniki ostatnich wyborów prezydenckich i parlamentarnych byłyby zgoła odmienne. W tej grupie zidentyfikowałbym trzy podgrupy. Pierwsza to ci, którzy mają wszystko gdzieś lub jest im wszystko jedno. Druga podgrupa, to ci, którym nie jest wszystko jedno, ale ich działania związane z wymianą władzy na inną, ograniczą się jedynie do wrzucenia kartki wyborczej do urny za trzy lata. Trzecia podgrupa, to ci, którzy aktywnie działają. Może to być udział w manifestacjach, działalność w jakiejś partii politycznej, czy choćby pisanie postów na Facebooku. Nie potrafię oszacować procentowej liczby Polaków w tych trzech podgrupach. Jestem jednak przekonany, że ta pierwsza podgrupa jest najbardziej liczba, a ta ostatnia – najmniej.\nW ciągu ostatniego roku, parę razy poczułem, że koniec populistycznych rządów w Polsce właśnie nadchodzi. Przed wyborami prezydenckimi, byłem wręcz przekonany, że wybory będą pierwszym aktem tego końca. Tak się jednak nie stało.\nDziś uważam inaczej. Myślę, że PIS będzie rządził jeszcze długo. I nie dlatego, że jest teflonowy, ale dlatego, że my Polacy tak po prostu chcemy. Nie daję wiary tym wszystkim dziennikarskim dywagacjom na temat przechylania się szali, zmian myślenia Polaków i rychłym końcu tej władzy. PIS jest taki jak Polska, a Polska jest taka jak PIS.\nMyślę, że koniec tej władzy może nastąpić tylko w wyniku jednego z następujących dwóch scenariuszy.\nPierwszy scenariusz to potknięcie się PIS-u o własne nogi, czy też zagranie do własnej bramki. Raz za sprawą Gowina i drugi raz za sprawą Ziobry wydawało się, że jesteśmy już od tego o włos. Ten scenariusz wydaje mi się jednak mało prawdopodobny, bo synekury są dla działaczy zbyt ważne.\nDrugi scenariusz, to odejście Kaczyńskiego z polityki. Myślę, że niezależnie od tego, jak to wszystko Kaczyński poukłada przed swoim odejściem, obóz władzy nie będzie w stanie utrzymać swojej integralności, po odejściu wodza. Trochę jak sekta, która rozpada się, kiedy braknie ojca prowadzącego. W wywiadzie dla jednego z prawicowych pism, Kaczyński zdradził, że zamierza przejść na emeryturę w wieku 75 lat, czyli za jakieś 4 lata. Musimy się zatem uzbroić w cierpliwość.


Dokładne budowanie stron www tak − parafiambnp-nobla.pl\nDokładne budowanie stron www tak\nNa pewno wiesz, jak ważne jest posiadanie własnej strony w Internecie. Jakiej firmie zlecić zatem przygotowanie doskonale prezentującej się strony internetowej? Postaw na stworzenie strony u profesjonalistów w tej dziedzinie. Wyłącznie stuprocentowi profesjonaliści tworzenia stron internetowych zdołają sprostać takiej misji. Dlaczego powinieneś zlecić akurat Doubles utworzenie swojej strony? Projektowanie stron internetowych to nie jest mimo wszystko bułka z masłem. Jeśli nie jesteś fachowcem, strona stworzona samowolnie nie będzie wyglądała najlepiej. Nie powinno się także korzystać z usług niesprawdzonych serwisów, ponieważ spod ręki niedoświadczonej osoby zapewne wyjdzie nieładna strona.\nBrand Doubles to mistrz spośród działalności, które realizują usługi takie jak graficzne opracowywanie oraz tworzenie stron internetowych. Poprzez ich duże doświadczenie skutecznie budują przyjazny obraz Twojej firmy w internecie. Zaprojektują dla Twojej firmy przyjazną klientom oraz responsywną stronę www pod względem wizualnym, informacyjnym a także komunikacyjnym. Opracowane przez firmę Doubles strony internetowe okazują się naprawdę funkcjonalne, lecz również wyjątkowo ładne. W politykę firmy Doubles bezdyskusyjnie wchodzi przede wszystkim spersonalizowane traktowanie klienta.\nW zespole tej firmy są tylko doświadczone osoby i eksperci w projektowaniu stron internetowych. Cały czas obserwują trendy technologiczne oraz estetyczne, by móc być na bieżąco. Ich doświadczenie i wiedza sprawia, iż potrafią poprawnie wytworzyć witryny WWW, tak, żeby były doskonale zgodne z wytycznymi Google, funkcjonowały bez zarzutów, a klienci czuli radość z ich szybkości i bezproblemowości użytkowania.\nStrategie tej firmy skupione są|Działalność tego brandu opiera się} głównie na tym, że mocno współpracujemy z klientami. Uważnie słuchają potrzeb a potem rozplanowują swoją strategię pod uwagi. Klienci mogą mieć pewność, że są obsługiwani indywidualnie oraz zawsze z równym zaangażowaniem. Zrealizowali sporo zadań, stale rozszerzając grono usatysfakcjonowanych odbiorców. Witryny WWW, które opracowali, zawsze zadowalały ich klientów. Wszelkie ich projekty witryn internetowych odpowiadały charakterowi, jakim cechuje się działalność klienta, przyciągając oryginalnością grafiki, czy szatą wizualną.\nNie powierzaj Twojej strony internetowej w niepewne ręce. Tworzenie strony internetowej to działania wymagające odpowiedniego przygotowania technicznego, doświadczenia oraz eksperckiej wiedzy. Pamiętaj, że jest to ogromnie ważny element reklamy Twojej firmy. Dzięki niej pokazujesz światu swoją unikalną ofertę, zyskujesz nowych klientów, polepszasz wizerunek swojej marki a także powiększasz świadomość istnienia Twojej firmy wśród użytkowników sieci. Należy pamiętać, że Twój odbiór w sieci to podstawa sukcesu Twojego biznesu. Wielu ludzi korzysta przeważnie ze smartfonów, dlatego powinieneś zadbać o to, aby Twoja strona www była responsywna oraz dopasowana do wszystkich możliwych urządzeń. Zaufaj nam oraz oddaj swoją stronę internetową w ręce specjalistów. Rezultatem działań Doubles będzie to, że Twoja strona WWW będzie sprawna a także ładna dla oka.\nPrzygotowywanie stron WWW to przede wszystkim hobby dla Doubles. Robią to od długiego okresu czasu, z radością rozwijając ciągle swoje umiejętności, kompletując nowe elementy wiedzy na wszelkie możliwe i dostępne metody. Przygotowywanie witryn to sztuka, za którą musi podążać zaangażowanie i serce włożone w każde zlecenie. W połączeniu z wiedzą, doskonałym kontaktem z klientem i braniem pod uwagę jego potrzeb, odpowiednimi strategiami i doświadczeniem, daje gwarant zadowolenia i obopólnej satysfakcji z gotowego zlecenia. Nie boimy się żadnych wyzwań, wykonujemy również bardzo wymagające zadania. W Doobles sukcesy spowodowane są współpracą tylko najlepszych specjalistów od marketingu internetowego, grafiki i programowania.


U 11/97 Szczegóły orzeczenia - System Analizy Orzeczeń Sądowych - SAOS\nJanusz Trzciński Andrzej Zoll Wojciech Sokolewicz\nKonstytucja Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. uchwalona przez Zgromadzenie Narodowe w dniu 2 kwietnia 1997 r., przyjęta przez Naród w referendum konstytucyjnym w dniu 25 maja 1997 r., podpisana przez Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej w dniu 16 lipca 1997 r. (Dz. U. z 1997 r. Nr 78 poz. 483 - art. 2, art. 7, art. 31 ust. 3, art. 175 ust. 1)\nUstawa z dnia 17 października 1991 r. o rewaloryzacji emerytur i rent, o zasadach ustalania emerytur i rent oraz o zmianie niektórych ustaw (Dz. U. z 1991 r. Nr 104 poz. 450 - art. 7, art. 24)\nUstawa z dnia 20 maja 1971 r. Kodeks wykroczeń (Dz. U. z 1971 r. Nr 12 poz. 114 - § 3)\nII URN 21/96 II URN 25/96 II UZP 19/96 II UZP 26/94 K 14/91 III Aur 1141/96 III Aur 525/96\nSygn. akt U. 11/97\nAndrzej Zoll – sprawozdawca\nRzecznik Praw Obywatelskich w piśmie z 17 czerwca 1997 r. złożył do Trybunału Konstytucyjnego wniosek o stwierdzenie niezgodności § 2 i § 3 rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 5 maja 1997 r. zmieniającego rozporządzenie tegoż Ministra z dnia 22 lipca 1992 r. w sprawie szczegółowych zasad zawieszania lub zmniejszania emerytury i renty (Dz.U. Nr 47 poz. 310), z art. 1 i 3 przepisów konstytucyjnych pozostawionych w mocy na podstawie art. 77 Ustawy Konstytucyjnej z dnia 17 października 1992 r. o wzajemnych stosunkach między władz ustawodawczą i wykonawczą Rzeczypospolitej Polskiej oraz o samorządzie terytorialnym (Dz.U. Nr 84 poz. 426; zm.: z 1995 r. Nr 38 poz. 148 i Nr 150, poz. 729; z 1996 r. Nr 106, poz. 488). Rzecznik zarzucił również, iż § 1 ust. 1 lit.b zaskarżonego rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 5 maja 1997 r. narusza art. 1 i 3 przepisów konstytucyjnych pozostawionych w mocy na podstawie art. 77 Ustawy Konstytucyjnych z dnia 17 października 1992 r. o wzajemnych stosunkach między władz ustawodawczą i wykonawczą Rzeczypospolitej Polskiej oraz o samorządzie terytorialnym (Dz.U. Nr 84 poz. 426; zm.: z 1995 r. Nr 38 poz. 148, Nr 150, poz. 729; z 1996 r. Nr 106, poz. 488) a także art. 24 ustawy z dnia 17 października 1991 r. o rewaloryzacji emerytur i rent, o zasadach ustalania emerytur i rent oraz o zmianie niektórych ustaw (Dz.U. Nr 104, poz. 450; zm.: z 1992 r. Nr 21 poz. 84; z 1993 r. Nr 127, poz. 583, Nr 129, poz. 602; z 1994 r. Nr 84, poz. 385; z 1995 r. Nr 4 poz. 17, Nr 95, poz. 473; Nr 138, poz. 681; z 1996 r. Nr 87, poz. 395, Nr 100, poz. 461, Nr 136, poz. 636, Nr 147, poz. 687; z 1997 r. Nr 30, poz. 164).\nNa rozprawie 27 listopada 1997 r. wnioskodawca sprecyzował wniosek uznając, że podstawą kontroli zaskarżonych przepisów winny być art. 2, 7 i 31 ust. 3 Konstytucji z 2 kwietnia 1997 r. (Dz.U. Nr 78, poz. 483).\nZdaniem Rzecznika Praw Obywatelskich zmiana, jaka nastąpiła w regulacjach odnoszących się do zasad zawieszania lub zmniejszania emerytur ma charakter ograniczający dotychczasowe uprawnienia emerytalno–rentowe. Według Rzecznika Praw Obywatelskich polega ona bowiem na włączeniu w pojęcie dochodu lub wynagrodzenia, od którego osiągnięcia zależy zawieszenie lub zmniejszenie świadczeń rentowo–emerytalnych przez osoby uprawnione, także kosztów uzyskania owego dochodu lub wynagrodzenia. Dotychczas obowiązujące regulacje nie przewidywały takiej możliwości, a wysokość dochodów lub wynagrodzeń od osiągnięcia których zależało zawieszenie lub zmniejszenie wspomnianych świadczeń emerytalno–rentowych, liczona była z pominięciem kwot stanowiących koszty uzyskania tych dochodów lub wynagrodzeń.\nW związku z powyższym Rzecznik Praw Obywatelskich, nie kwestionując samej istoty zmian, zarzucił wymienionym wcześniej przepisom określającym czas wejścia ich w życie oraz czasowy zakres obowiązywania wprowadzonych zmian, iż naruszyły konstytucyjne standardy wprowadzania regulacji uszczuplających dotychczasowe prawa i wolności obywatelskie, w tym w szczególności prawa nabyte w zakresie świadczeń emerytalno–rentowych. Rzecznik Praw Obywatelskich wskazał w szczególności, iż zgodnie z § 2 rozporządzenia MPiPS z 5 maja 1997 r. nowe sposoby ustalania okoliczności, od których zależy zawieszenie lub zmniejszenie świadczeń emerytalnych odnosić się ma do wynagrodzeń i dochodów osiągniętych przez osoby uprawnione poczynając od roku 1996. W związku z tym, iż nowy sposób obliczania owego dochodu czy wynagrodzenia ma charakter mniej korzystny dla osób uprawnionych, wspomniana zmiana, ogłoszona w Dzienniku Ustaw z 16 maja 1997, a wchodząca w życie po upływie 14 dni od tej daty, w sposób oczywisty naruszyła konstytucyjny zakaz retroaktywnego stanowienia prawa przewidującego ograniczenie dotychczasowych praw lub wolności obywatelskich. Rzecznik Praw Obywatelskich podkreśla, iż przyjęty przez Ministra Pracy i polityki Socjalnej sposób zmodyfikowania zasad zawieszania lub zmniejszania emerytur i rent nie pozwolił osobom uprawnionym na dostosowanie swego postępowania w zakresie dochodów uzyskanych w pierwszej połowie 1996 r. do treści zmienionego prawa. Takie działanie organu administracji państwowej prowadzi do podważenia zaufania emerytów i rencistów do państwa.\nTe same zarzuty Rzecznik Praw Obywatelskich stawia regulacji zawartej w § 3 kwestionowanego rozporządzenia MPiPS, w której przewidziano 14 dniową vacatio legis. Zdaniem Rzecznika termin ten jest absolutnie niewystarczający dla dostosowania się przez osoby objęte zakresem nowej regulacji do nowych warunków normatywnych. Przesądza o tym charakter stosunków prawnych objętych tymi regulacjami.\nNie bez znaczenia dla oceny intensywności naruszenia zasady zaufania obywateli do państwa jest również fakt, iż w okresie poprzedzającym wydanie zaskarżonych przepisów ukształtowało się jednolite orzecznictwo sądowe, w myśl którego kosztów uzyskania nie wlicza się do dochodów i wynagrodzeń od których uzyskania zależy zawieszenie lub zmniejszenie należnych świadczeń emertylano–rentowych. Zdaniem Rzecznika Praw Obywatelskich osoby zainteresowane oczekiwały raczej w tej sytuacji generalnej zmiany przepisów potwierdzającej linię orzeczniczą sądów powszechnych.\nRzecznik Praw Obywatelskich podniósł nadto, iż zmiana zawarta w § 1 pkt 1 lit.b rozporządzenia MPiPS z 5 maja 1997 r. polega na wprowadzeniu do § 1 ust. 1 rozporządzenia MPiPS z 22 lipca 1997 r. w sprawie szczegółowych zasad zawieszania lub zmniejszania emerytury i renty, innego kryterium obliczania dodatkowych dochodów lub wynagrodzeń osoby uprawnionej do świadczeń emerytalno–rentowych, niż to które zawarte jest w art. 24 ustawy z 17 października 1991 r. o rewaloryzacji emerytur i rent, o zasadach ustalania emerytur i rent oraz o zmianie niektórych ustaw, stanowiącym ustawową podstawę do zawieszania lub zmniejszania świadczeń emerytalno–rentowych. Zdaniem Rzecznika Praw Obywatelskich sytuacja taka oznacza sprzeczność aktu niższego rzędu z aktem wyższego rzędu, co stanowi pogwałcenie zasady legalizmu zawartej w art. 1 przepisów konstytucyjnych utrzymanych w mocy.\nRzecznik Praw Obywatelskich zarzucił również regulacji zawartej § 1 ust. 1 zakwestionowanego rozporządzenia MPiPS z 5 maja 1997 r. naruszenia nakazu stanowienia prawa w sposób zrozumiały dla jego adresatów. wprowadzone w zmienionym przepisie rozporządzenia odesłanie do art. 7 ustawy z dnia 17 października 1991 r. o rewaloryzacji emerytur i rent, o zasadach ustalania emerytur i rent oraz o zmianie niektórych ustaw nie pozwala, jego zdaniem, jednoznacznie ustalić sensu normatywnego tego odesłania ze względu na skomplikowaną treść tego ostatniego przepisu. Oznacza to naruszenie zasady praworządności wyrażonej w art. 3 przepisów konstytucyjnych utrzymanych w mocy.\nMinister Pracy i Polityki Socjalnej w piśmie z 23 lipca 1997 r. nie podzielił zarzutów stawianych przez Rzecznika Praw Obywatelskich. Zdaniem Ministra rozporządzenie z 22 lipca 1992 r. w sprawie szczegółowych zasad zawieszania lub zmniejszania emerytury i renty nigdy nie stanowiło, że kwotę dochodu emeryta z pracy zarobkowej ustala się po odliczeniu kosztów uzyskania. Zmiana dokonana w rozporządzeniu MPiPS z 5 maja 1997 r. ma charakter wyłącznie redakcyjny i miała na celu wyeliminowanie sporów interpretacyjnych. Minister Pracy i Polityki Socjalnej powołał się w tym zakresie na jednolitą praktykę organów rentownych, konsekwentną od 1992 r., tj. od wejścia w życie rozporządzenia MPiPS z 22 lipca 1992 r. W tej sytuacji nie można mówić o naruszeniu zasady bezpieczeństwa prawnego oraz zaufania obywateli do państwa, jak również o przełamaniu zakazu retroaktywnego stanowienia prawa, skoro zakwestionowana przez Rzecznika Praw Obywatelskich regulacja nie zawierała żadnej zmiany normatywnej w stosunku do poprzednio obowiązującego stanu prawnego. Obowiązujące przepisy prawa odnoszące się do kwestii zawieszania lub zmniejszania świadczeń emerytalno rentowych zarówno przed, jak i po nowelizacji z 5 maja 1997 r. nie dawały podstaw do przyjmowania, iż używane w nich pojęcie dochodu lub wynagrodzenia obejmowało wyłącznie kwoty netto po odliczeniu kosztów uzyskania.\nW przekazanym Trybunałowi Konstytucyjnemu stanowisku z 31 lipca 1997 r. Prokurator Generalny nie podzielił zarzutów Rzecznika Praw Obywatelskich. Wskazał natomiast, iż kwestionowana przez Rzecznika Praw Obywatelskich zmiana rozporządzenia MPiPS z 22 lipca 1992 r. w sprawie szczegółowych zasad zawieszania lub zmniejszania emerytury i renty nie miała charakteru merytorycznego, a sprowadzała się wyłącznie do usunięcia sformułowania uznanego przez Sąd Najwyższy za nieprecyzyjne. Nowa redakcja § 1 rozporządzenia nie doprowadziła więc do niekorzystnych zmian w sytuacji emerytów i rencistów, ani nie stanowiła dla nich zaskoczenia, co jednoznacznie przemawia przeciwko zarzutowi naruszenia zasady państwa prawnego przez przełamanie zakazu retroaktywnego stanowienia prawa oraz zasady zaufania obywateli do państwa i stanowionego przezeń prawa.\nRzecznik Praw Obywatelskich uczynił przedmiotem swojego wniosku trzy przepisy rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z 5 maja 1997 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie szczegółowych zasad zawieszania lub zmniejszania emerytury i renty – § 2, 3 oraz 1 pkt 1 lit.b. W uzasadnieniu swego wniosku stwierdza równocześnie, iż zmiany, jakie wprowadzone zostały poprzez § 1 pkt 2 i 3 wspomnianego rozporządzenia, a polegające na zmodyfikowaniu treści § 1 ust. 3 rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z 22 lipca 1992 r. w sprawie szczegółowych zasad zawieszania lub zmniejszania emerytury i renty, jak również na dodaniu do tego przepisu nowego ustępu 5, nie stanowią przedmiotu jego wniosku.\nOgraniczenie to sugeruje, iż przedmiotem wniosku Rzecznika Praw Obywatelskich pozostaje § 2 i § 3 w zakresie, w jakim oba te przepisy odnoszą się do zmian wprowadzonych w § 1 rozporządzenia nowelizacyjnego. Zmiany te, na co zresztą wskazuje Rzecznik, są następujące:\na) w § 1 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z 22 lipca 1992 r. w sprawie szczegółowych zasad zawieszania lub zmniejszania emerytury i renty skreślono zwrot “bez uwzględnienia składników wynagrodzenia, których nie przyjmuje się do ustalenia podstawy wymiaru emerytury i renty”,\nb) na końcu tego przepisu dodano zwrot “w kwotach przyjmowanych w myśl art. 7 ustawy do podstawy wymiaru emerytur i rent”.\nAnaliza zarzutów sformułowanych przez Rzecznika Praw Obywatelskich prowadzi jednak do wniosku, iż przedmiotem wątpliwości Rzecznika jest wyłącznie ta druga zmiana, wprowadzona przez § 1 pkt 1 lit.b rozporządzenia nowelizacyjnego. Rozbicie wniosku Rzecznika Praw Obywatelskich na dwa odrębne punkty sprowadza się w istocie do zakwestionowania przepisów intertemporalnych zawartych w rozporządzeniu Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z 5 maja 1997 r. zmieniającym rozporządzenie w sprawie szczegółowych zasad zawieszania lub zmniejszania emerytury i renty w zakresie w jakim dotyczą zmiany wprowadzonej w § 1 pkt 1 lit.b oraz niezależnie od tego zakwestionowania samej istoty owej zmiany w perspektywie zarówno przepisów konstytucyjnych, jak i regulacji zawartej w art. 24 ustawy z dnia 17 października 1991 r. o rewaloryzacji emerytur i rent, o zasadach ustalania emerytur i rent oraz o zmianie niektórych ustaw.\nZawarta w § 1 pkt 1 lit.b rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z 5 maja 1997 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie szczegółowych zasad zawieszania lub zmniejszania emerytury i renty zmiana § 1 ust. 1 rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z 22 lipca 1992 r. w sprawie szczegółowych zasad zawieszania lub zmniejszania emerytury i renty polega na tym, iż dookreślono pojęcie dochodu i wynagrodzenia uwzględnianych przy ustalaniu, czy wystąpiły okoliczności powodujące zawieszenie lub zmniejszenie emerytury i renty. O ile bowiem przed nowelizacją jedynym bliższym określeniem pojęcia dochodu (wynagrodzenia) było wskazanie zawarte w ust. 3, iż chodzi wyłącznie o dochód faktycznie uzyskany w danym roku kalendarzowym, o tyle po nowelizacji dochód ten ma być uwzględniany w kwotach przyjmowanych w myśl art. 7 ustawy z 17 października 1991 r. o rewaloryzacji emerytur i rent, o zasadach ustalania emerytur i rent oraz o zmianie niektórych ustaw do podstawy wymiaru emerytur i rent. Odesłanie to ma nader ogólny charakter uprawniający do przyjęcia różnorakich interpretacji treści wprowadzonej definicji dochodu. Jednym z możliwych wyników wykładni tego odesłania jest przyjęcie, iż dochód, od którego uzależnione jest zawieszenie lub zmniejszenie świadczeń emerytalnych ma być wyrażony kwotą ustalaną w taki sposób, jak czyni się do dla określenia podstawy emerytury lub renty. W tym przypadku zaś chodzi o dochód lub wynagrodzenie, które objęte jest obowiązkiem uiszczania składek na poczet ubezpieczenia społecznego. Zgodnie zaś z rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 29 stycznia 1990 r. (Dz.U. z 1994 r. Nr 25 poz. 86 ze zm.) podstawą wymiaru składek jest dochód (wynagrodzenie) łącznie z kosztami jego uzyskania (por. §7 ust. 1 rozporządzenia). Taką interpretację zmian wprowadzonych w zakwestionowanym przez Rzecznika Praw Obywatelskich rozporządzeniu MPiPS zgodnie przyjmują wszystkie strony postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym, jakkolwiek ze względu na nieprecyzyjny charakter odesłania do art. 7 ustawy z 17 października 1991 r. o rewaloryzacji emerytur i rent, o zasadach ustalania emerytur i rent oraz o zmianie niektórych ustaw, jest to jedynie jedna z możliwych interpretacji.\nIstota problemu przedstawionego do oceny Trybunałowi Konstytucyjnemu przez Rzecznika Praw Obywatelskich sprowadza się do oceny, czy regulacje intertemporalne zawarte w rozporządzeniu nowelizacyjnym MPiPS z 5 maja 1997 r. spełniają konstytucyjne kryteria stanowienia przepisów pogarszających dotychczasową sytuację podmiotów objętych tymi przepisami. Poza zakresem tej oceny pozostaje natomiast kwestia, czy dochód, którego osiągnięcie powoduje zawieszenie lub zmniejszenie świadczeń emerytalnych, powinien być naliczany łącznie z kosztami jego uzyskania, czy też bez. Jak stwierdził Trybunał Konstytucyjny w orzeczeniu z 11 lutego 1992 r. (K. 14/91, OTK w 1992 r., cz. I, poz. 7) na gruncie reguł konstytucyjnych dopuszczalne jest co do zasady ograniczenie prawa do uzyskania świadczeń emerytalno rentowych w sytuacji uzyskiwania innych dochodów, w tym wynagrodzenia z tytułu pracy. Trybunał Konstytucyjny wskazał jednocześnie, iż zawieszenie lub ograniczenie tych świadczeń nie powinno być zbyt restryktywne, tzn. nie powinno przekraczać określonej miary. Ustawowe ograniczenia pobierania świadczeń podlegają w związku z tym ocenie z punktu widzenia zasady proporcjonalności i niearbitralności. Trybunał uznał również, iż w tak wykreślonych granicach ustawodawca posiada swobodę w określeniu konkretnych przesłanek zawieszania lub ograniczania świadczeń emerytalno–rentowych przez osoby uzyskujące dodatkowy dochód lub wynagrodzenie.\nKwestią zasadniczą dla rozstrzyganej przez Trybunał Konstytucyjny sprawy ma natomiast ustalenie, czy zmiana wprowadzona przez Ministra Pracy i Polityki Socjalnej ma charakter zmiany normatywnej dokonanej zgodnie z konstytucyjnymi standardami stanowienia regulacji odnoszących się do praw i wolności obywatelskich.\nNiezależnie od sporów interpretacyjnych, jakie powstały w związku ze stosowaniem przepisów określających zasady zawieszania lub zmniejszania emerytur i rent zawartych w rozporządzeniu MPiPS z 22 lipca 1992 r. jeszcze przed ich nowelizacją z 5 maja 1997 r. należy stwierdzić, iż ukształtowało się w tym zakresie jednolite stanowisko sądów powszechnych, potwierdzone kolejnymi uchwałami SN (z 28 września 1994 r., II UZP 26/94 oraz z 24 października 1996 r., II UZP 19/96) w sposób jednoznaczny interpretujące użyte w rozporządzeniu MPiPS z 22 lipca 1992 r. pojęcie “faktycznego dochodu” jako dochodu netto, a więc dochodu po odliczeniu kosztów jego uzyskania. Przynajmniej więc od daty wydania tych uchwał można mówić o pełnej jednolitości orzecznictwa sądowego w kwestii interpretacji § 1 ust. 1 i 3 rozporządzenia z lipca 1992 r., choć także analiza prawomocnych orzeczeń zapadających w sądach powszechnych w całym roku 1996 r. pozwala stwierdzić, iż nie było w ich orzecznictwie szczególnych kontrowersji w rozumieniu pojęcia dochodu (por. orzeczenia: wyrok SN z 3 października 1996 r., II URN 25/96, wyrok SN z 19 września 1996 r., II URN 21/96, wyrok SA w Katowicach z 25 stycznia 1996 r., III Aur 1141/96, wyrok SA w Krakowie z 16 stycznia 1997 r., III Aur 525/96).\nWprowadzona przez Ministra Pracy i Polityki Socjalnej nowelizacja § 1 ust. 1 rozporządzenia z 22 lipca 1997 r. w sposób wymagający zastosowania skomplikowanych zabiegów interpretacyjnych (co będzie jeszcze przedmiotem dalszych rozważań) zmodyfikowała treść normatywną tego przepisu, tak by pod pojęciem “faktycznego dochodu” użytego w rozporządzeniu należało przyjmować dochód łącznie z kosztami jego uzyskania. Celem więc dokonanej nowelizacji (czego zresztą nie ukrywa w swoim piśmie Ministra Pracy i Polityki Socjalnej) było odejście od interpretacji przyjętej w orzecznictwie sądowym na gruncie dotychczas przepisów, i to odejście zmierzające do ograniczenia praw do świadczeń emerytalno–rentowych.\nW związku z powyższym należy stwierdzić, co następuje:\nW utrwalonym już orzecznictwie Trybunału Konstytucyjnego, wyrażona w art. 1 przepisów konstytucyjnych utrzymanych w mocy, zasada państwa prawnego daje podstawę do wnioskowania o konstytucyjnej ochronie zaufania obywateli do państwa i stanowionego przezeń prawa, z czego z kolei wyprowadzać można dwie podstawowe dla państwa prawnego zasady: zakaz stanowienia norm prawnych o retroaktywnym charakterze, pogarszających sytuację ich adresatów oraz zakaz naruszania praw słusznie nabytych pod rządami dawnego prawa. Uzupełnieniem obu tych zakazów jest obowiązek ustanowienia określonego okresu dostosowawczego, zwanego vacatio legis, tym dłuższego im większe trudności mogą wiązać się z ułożeniem i zaplanowaniem ważnych spraw życiowych z uwzględnieniem wymagań stawianych w nowych regulacjach prawnych.\nKluczowego dla wszystkich wyżej przedstawionych zasad pojęcia zaufania obywateli do państwa i stanowionego przezeń prawa nie można rozumieć li tylko w sensie abstrakcyjnym. Tak bowiem, jak nie może podlegać ochronie zaufanie do przepisów w sposób oczywisty niegodziwych, wykluczających słuszny charakter nabytych praw, tak również ochronie konstytucyjnej podlegać musi zaufanie obywateli nie tylko do litery prawa ale przede wszystkim do sposobu jego interpretacji przyjmowanej w praktyce stosowania prawa przez organy państwa, zwłaszcza, gdy praktyka jest jednolita i trwała w określonym okresie czasu, zaś przepisy na gruncie których owa praktyka została ukształtowana nie pozwalają na przyjęcie jej oczywistej bezzasadności. Określając treść konstytucyjnej zasady ochrony zaufania obywateli do państwa i stanowionego przezeń prawa nie może ignorować podstawowego faktu, iż w świadomości społecznej treść prawa rozpoznawana jest przede wszystkim ze sposobu jego interpretacji w praktyce stosowania prawa przez organy państwowe.\nZgodnie z art. 175 ust. 1 Konstytucji z 2 kwietnia 1997 r. wymiar sprawiedliwości w Rzeczpospolitej Polskiej sprawują: Sąd Najwyższy, sądy powszechne i sądy szczególne. Art. 178 stanowi zaś, iż sędziowie w sprawowaniu swojego urzędu są niezawiśli i podlegają tylko konstytucji i ustawom. Takie usytuowanie sądownictwa w konstytucyjnym ustroju Rzeczpospolitej Polskiej z równoczesnym przyjęciem konstytucyjnego prawa każdego obywatela do niezawisłego sądu, jednoznacznie wskazuje, iż ostatecznym arbitrem pomiędzy obywatelem a organami administracji publicznej w sporach wynikłych na tle różnej interpretacji obowiązujących przepisów prawa są sądy. W tym kontekście za błędną należy uznać tezę o możliwości różnic interpretacyjnych pomiędzy poszczególnymi organami administracji publicznej a sądami. Odmowa podporządkowania się przez organy administracji orzeczeniom sądów powszechnych i nierespektowanie wydawanych w konkretnych sprawach wyroków, stanowi drastyczne pogwałcenie podstawowych zasad praworządności obowiązujących w państwie prawa. Ową nadrzędną rolę sądowej wykładni obowiązującego prawa podkreśla szereg instytucji prawnych – odnośnie zakresu działania Ministra Pracy i Polityki Socjalnej jest nią instytucja przewidziana w art. 13 pkt 3 w zw. z art. 16 ust. 1 i 2 ustawy z 20 września 1984 r. o Sądzie Najwyższym (Dz.U. Nr 13 poz. 48 ze zm.) umożliwiająca złożenie wniosku o podjęcie przez rozszerzony skład SN uchwały mającej na celu wyjaśnienie określonego pojęcia użytego w regulacjach prawnych. Podobną funkcję spełniała i spełnia nadal na gruncie obowiązującej konstytucji wykładnia konstytucji i ustaw dokonywana przez Trybunał Konstytucyjny.\nSprawowany przez sądy wymiar sprawiedliwości polega na zastosowaniu do konkretnych i indywidualnych wypadków norm ogólnych i abstrakcyjnych, których stanowienie zastrzeżone zostało do wyłącznej kompetencji organów ustawodawczych, a z ich upoważnienia także dla organów wykonawczych. Organ stanowiący prawo ma za zadanie takie ukształtowanie jego treści by w sposób jednoznaczny wyrażało określone normy prawne, realizujące zakładane cele społeczne. W przypadku wszakże wydania przepisów o niejednoznacznej treści podmiot stanowiący prawo ryzykuje, iż respektująca przyjęte zasady interpretacji wykładnia owych przepisów może różnić się od tego znaczenia, jakie chciał im przypisać. Ryzyko to wszakże nie może obciążać podmiotów będących adresatami norm zawartych w tych przepisach, szczególnie zaś wówczas gdy odnoszą się one do materii praw i wolności obywatelskich. Osoby takie muszą wówczas działać w zaufaniu do znaczenia jakie nadaje obowiązującym przepisom te organy państwa, które w sposób ostateczny decydują o treści konkretnych praw i obowiązków obywateli. W państwie opartym o zasadę trójpodziału władzy kompetencja ta złożona została w ręce sądów.\nW przypadku więc, gdy wykładnia określonych przepisów w orzecznictwie sądowym odbiega od zakładanych przez podmiot stanowiący prawo znaczeń normatywnych, podmiot ten może wprowadzić stosowną modyfikację przepisów wyjaśniając i precyzując ich znaczenie – musi wszakże wówczas respektować ukształtowane już wcześniej zaufanie obywateli do treści obowiązującego prawa, a tym samym musi brać pod uwagę wynikające z zasady ochrony tego zaufania dyrektywy zakazu retroaktywności, określenia dostatecznego vacatio legis i zakazu naruszenia praw słusznie nabytych.\nW przedstawionej do oceny Trybunałowi Konstytucyjnemu przez Rzecznika Praw Obywatelskich sprawie co najmniej od początków 1996 r. w orzecznictwie sądów powszechnych ukształtował się pogląd, iż pod pojęciem faktycznego dochodu, którego uzyskanie przez osobę uprawnioną do świadczeń emerytalno–rentowych może powodować zawieszenie lub zmniejszenie tych świadczeń, należy rozumieć wyłącznie dochód netto, bez uwzględniania kosztów przychodu. Wykładnia taka ze względu na niejednoznaczność regulujących tę kwestię przepisów nie jest ani oczywiście niesłuszna ani bezzasadna. W oparciu o tę wykładnię osoby uprawnione do otrzymywania określonych świadczeń kształtowały odpowiednio swoje sprawy życiowe wchodząc niejednokrotnie w skomplikowane stosunki prawne związane z wykonywaniem pracy, umów zlecenia czy też prowadzeniem działalności gospodarczej. Szereg z tych osób podejmował wspomniane powyżej czynności działając w zaufaniu do wyroków sądowych zapadłych w ich konkretnych sprawach. Mimo jednolicie odmiennej wykładni przyjmowanej w organach ZUS, osoby te miały prawo spodziewać się, iż w państwie prawa wyroki sądów powszechnych będą respektowane także przez organy administracji publicznej. Podobne oczekiwania są jak najbardziej godne ochrony i w całości objęte są zakresem konstytucyjnej zasady ochrony zaufania obywateli do państwa i stanowionego przezeń prawa.\nWprowadzona przez Ministra Pracy i Polityki Socjalnej zmiana zmierzająca do włączenia w pojęcie faktycznego dochodu, o którym mowa w § 1 ust. 1 rozporządzenia MPiPS z 22 lipca 1997 r. także kosztów uzyskania tego dochodu miała dotyczyć dochodów i wynagrodzeń uzyskanych od 1 stycznia 1996 r. a więc w okresie o kilkanaście miesięcy wyprzedzającym datę wejścia w życie kwestionowanej regulacji. Jak już wspomniano, Trybunał Konstytucyjny ustalił, iż orzecznictwo sądów powszechnych już wówczas miało jednolity charakter, a tym samym mogło stanowić dla obywateli podstawę do stosowanego kształtowania swoich spraw życiowych. Nowa regulacja w sposób rażący naruszyła zasadę ochrony zaufania obywateli do państwa oraz stanowionego przezeń prawa wiążąc z faktami zaistniałymi przed jej wejściem w życie ujemne konsekwencje, których działając w zaufaniu do jednolitego orzecznictwa sądowego nie można było wcześniej przewidzieć.\nZ tych samych powodów należy uznać, iż 14–dniowa vacatio legis, określona w § 3 rozporządzenia MPiPS z 5 maja 1997 r. narusza konstytucyjne standardy stanowienia prawa pogarszającego dotychczasową sytuację prawną adresatów tego prawa, działających w zaufaniu do wcześniej obowiązujących norm i ukształtowanej praktyki orzeczniczej. Przewidziany okres dostosowawczy nie uwzględnia bowiem charakteru i stopnia trwałości stosunków prawnych, na podstawie których osoby uprawnione do świadczeń emerytalno–rentowych uzyskiwały dodatkowy dochód. Przyjęty okres wyklucza więc możliwość racjonalnego dostosowania się do nowych wymogów prawnych.\nNiezależnie od zarzutów naruszenia zasady ochrony zaufania do państwa i stanowionego przezeń prawa należy stwierdzić, iż wprowadzona przez Ministra Pracy i Polityki Socjalnej zmiana treści § 1 ust. 1 rozporządzenia MPiPS z 22 lipca 1992 r. w sposób rażący narusza zasadę dostatecznej ustawowej określoności regulacji ingerujących w prawa i wolności obywatelskie. Zmiana wprowadzona rozporządzeniem nowelizującym polega na bliższym określeniu pojęcia “dochodu”, który uwzględnia się przy ustalaniu przesłanek zawieszenia względnie zmniejszenia emerytury lub renty. Owo bliższe określenie wskazuje na to, iż dochód ów ma być uwzględniany “w kwotach przyjmowanych w myśl art. 7 ustawy (z 17 października 1991 r. o rewaloryzacji emerytur i rent, o zasadach ustalania emerytur i rent oraz o zmianie niektórych ustaw”) do podstawy wymiaru emerytur i rent”.\nAnaliza art. 7 prowadzi do wniosku, iż w ogóle nie posługuje się on terminem “kwota przyjmowana do podstawy wymiaru”. W przepisie tym mowa jest natomiast o “zwaloryzowanej kwocie wynagrodzenia lub dochodu” stanowiącej podstawę wymiaru składek (ust. 1), bądź o “podstawie wymiaru emerytury lub renty”, (ust. 2), przy czym regulacje zawarte w art. 7, w szczególności zaś w ust. 1 wskazują na co najmniej kilka możliwych kwot, określonych w tym przepisie. Wniosek, iż poprzez odwołanie się do art. 7 ustawy chodziło o sprecyzowanie pojęcia dochodu w rozporządzeniu MPiPS z 22 lipca 1992 r., bardziej wynika z zastosowania zasad zdrowego rozsądku przy interpretacji przepisów prawnych, niż z zasad prawidłowej wykładni.\nZdaniem Trybunału Konstytucyjnego wszelkie przepisy zmierzające do ograniczenia praw i wolności obywatelskich muszą charakteryzować się dostateczną określonością. Wymóg ten jest szczególnie istotny w zakresie przepisów regulujących problematykę ubezpieczeń społecznych. Adresatem norm tej gałęzi prawa są często osoby starsze, o ograniczonych możliwościach życiowych, dla których świadczenia emerytalno– rentowe stanowią jedyną podstawę egzystencji. Określanie uprawnień tych osób w sposób niejasny, przy pomocy wielokrotnych i nieprecyzyjnych odesłań, uniemożliwiających samodzielną orientację w treści obowiązujących w tym zakresie przepisów prawa, a tym samym w znacznym stopniu wykluczającą kontrolę działań organów ubezpieczeń społecznych, stanowi drastyczne naruszenie zasady dostatecznej określoności regulacji prawnych kształtujących sferę praw i wolności obywatelskich. Trybunał Konstytucyjny uznał, iż takie właśnie cechy wykazuje nowelizacja § 1 ust. 1 wprowadzona poprzez § 1 pkt 1 lit.b rozporządzenia MPiPS z 5 maja 1997 r.\nZdaniem Trybunału Konstytucyjnego zaskarżony przez Rzecznika Praw Obywatelskich przepis § 1 pkt 1 lit.b nie narusza natomiast samodzielnie art. 24 ustawy z 17 października 1991 r. o rewaloryzacji emerytur i rent, o zasadach ustalania emerytur i rent oraz o zmianie niektórych ustaw. Pojęcie dochodu, którym posługuje się art. 24 nie zostało bliżej sprecyzowane w tym przepisie. Brak jest dostatecznych konstytucyjnych przesłanek umożliwiających dokonanie rozstrzygającej wszelkie wątpliwości wykładni. Przyjęcie przez Trybunał Konstytucyjny, iż pojęcie dochodu użyte w tym przepisie oznacza dochód po odjęciu od niego kosztów uzyskania, stanowiłoby w istocie wiążącą wykładnię tego przepisu powodując uchylenie wszelkich aktów podustawowych, które wychodziłby z odmiennej interpretacji treści art. 24. Trybunał Konstytucyjny nie jest wszakże uprawniony do dokonywania takiej wykładni.


KUL Dla kandydatów Studia podyplomowe Kierunki studiów podyplomowych Studia podyplomowe w zakresie prawa dla urzędników (Projekt ZUS)\nStudia realizowane w ramach współpracy z Zakładem Ubezpieczeń Społecznych\nProgram studiów obejmuje trzy moduły tematyczne:\nModuł 1 – Prawo pracy i ubezpieczeń społecznych\nModuł 2 – Odpowiedzialność prawna urzędnika\nModuł 3 – Prawno-administracyjne aspekty funkcjonowania ubezpieczeń społecznych\nW ramach powyższych modułów planowane są m.in. następujące przedmioty:\nZarys prawa, Elementy prawa cywilnego, Wybrane zagadnienia prawa rodzinnego i spadkowego, Indywidualne prawo pracy, Zbiorowe prawo pracy, Prawo urzędnicze, Ubezpieczenia emerytalne, Ubezpieczenia rentowe, chorobowe i wypadkowe w ramach powszechnego ubezpieczenia społecznego, System ubezpieczeń społecznych rolników, Orzecznictwo lekarskie w systemie zabezpieczenia społecznego, Międzynarodowe i unijne prawo pracy i ubezpieczeń społecznych\nOrzecznictwo SN w sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych\nPostępowanie sądowe i przedsądowe z zakresu prawa pracy i ubezpieczeń społecznych, Odpowiedzialność prawna urzędnika\nPodstawy odpowiedzialności karnej, Etyka urzędnicza, Przestępstwa przeciwko ochronie informacji, Odpowiedzialność karna urzędnika, Odpowiedzialność cywilna urzędnika, Odpowiedzialność dyscyplinarna urzędnika, Prawna problematyka mobbingu i molestowania seksualnego w miejscu pracy, Prawo i postępowanie administracyjne w systemie ubezpieczeń społecznych, Prawo i postępowanie administracyjne w systemie ubezpieczeń społecznych, Ochrona danych osobowych, Cyberbezpieczeństwo, Prawo zamówień publicznych – zarys, Wybrane aspekty prawa działalności gospodarczej,\nElementy prawa upadłościowego.\nProponowane studia są przeznaczone dla pracowników administracji rządowej i samorządowej, którzy nie posiadają wykształcenia prawniczego lub administracyjnego, a którzy z racji zajmowanych stanowisk stosują przepisy prawa i chcą wzbogacić i zaktualizować swoją dotychczasową wiedzę. Szeroka oferta programowa pozwoli na uzyskanie kompleksowej wiedzy obejmującej m.in. przepisy prawa cywilnego, karnego, prawa pracy i ubezpieczeń społecznych, ale także zagadnienia szeroko rozumianej odpowiedzialności urzędnika, jak również prawno-administracyjnych aspektów funkcjonowania ubezpieczeń społecznych. Ukończenie studiów może przyczynić się nie tylko do podniesienia kwalifikacji pracowników, ale także poziomu merytorycznego wydawanych decyzji, co przyczyni się do wzmocnienia pozytywnego wizerunku instytucji, w której są zatrudnieni.\nPo ukończeniu studiów absolwent będzie przygotowany do podjęcia pracy w urzędach administracji państwowej i samorządowej oraz w innych instytucjach, których pracownicy posługują się i stosują przepisy prawa. Natomiast osobom zatrudnionym w powyższych instytucjach ukończenie studiów umożliwi dalszy awans zawodowy. Kończąc studia uczestnik studiów nabędzie także najbardziej aktualną wiedzę dotyczącą przepisów prawa stosowanych w pracy urzędniczej. Pozna terminologię prawniczą z zakresu poszczególnych dziedzin prawa – w szczególności prawa pracy oraz ubezpieczeń społecznych, odpowiedzialności prawnej urzędników i prawno-administracyjnych aspektów funkcjonowania systemu zabezpieczenia społecznego. Otrzyma wiedzę o relacjach między strukturami organizacyjnymi, a także między w/w instytucjami społecznymi, gospodarczymi w aspekcie prawnym w skali krajowej i międzynarodowej.\nOsoby posiadające kwalifikacje co najmniej pierwszego stopnia, tj. które ukończyły studia wyższe (licencjackie lub magisterskie).\nZe względu na specjalistyczny charakter studiów są one dedykowane w szczególności pracownikom urzędów administracji państwowej, samorządowej oraz organów i instytucji państwowych i samorządowych.\nOstatnia aktualizacja: 08.03.2017, godz. 12:05 - Magdalena Fara


PALMIARNIA. COŚ DLA STĘSKNIONYCH WIOSNY -\nPALMIARNIA. COŚ DLA STĘSKNIONYCH WIOSNY\nDlaczego wcześniej na to nie wpadłem? W mroźne i krótkie dni, kiedy nachodzą czarne obawy, że wiosna już nie nadejdzie. Albo w szarości rozjaśnione od świtu do zmierzchu żałosnymi imitacjami światła słonecznego. I tak się czekało, zrzędziło i marzyło, zamiast przypomnieć sobie o zaczarowanym ogrodzie, jakim jest palmiarnia. Przyjechałem do niej, kiedy mrozy zmuszały do wyboru najcięższego kalibru czapki zmieniającej mnie, a przynajmniej moją głowę, w yeti. Kiedy więc przeczytacie o tym stworze pojawiającym się na ulicach polskich miast – nie wierzcie. To tylko szedł bloger z “Secundum”. A co zobaczył po wejściu do palmiarni? O tym za chwilę. Najpierw, co poczuł, bo zmysł węchu – przynajmniej na początku – wybija się na plan pierwszy. Otóż świeżość, niesłychaną świeżość, która jest efektem skupienia na stosunkowo niewielkiej powierzchni prawie sześciu tysięcy roślin. Efekt ich pracy działał dosłownie oszałamiająco. Powietrze tak bardzo “smakowało”, że chciałoby się nim naoddychać na zapas.\nNa pewno nie bez znaczenia pozostaje fakt, że pierwszym pawilonem, w którym się znalazłem był “Pawilon roślin użytkowych”, najczęściej rosnących w klimacie subtropikalnym. Użytkowych, ponieważ wszystkie tu obecne służą człowiekowi. Dla większości zwiedzających pewnie pierwsza okazja, by na własne oczy zobaczyć, skąd się bierze banan, pomarańcza, granat, kawa, cytryna, kakao, pomelo, figi, awokado. Skąd goździki, pieprz, wanilia, gałka muszkatołowa i inne egzotyczne przyprawy. Nie dość, że rośliny można oglądać w pełnej okazałości, to jeszcze towarzyszy temu śpiew żywych ptaków egzotycznych, żyjących w tej strefie klimatycznej.\nWejście do następnej części, tropikalnej, okazało się trudnym testem dla obiektywu aparatu. Natychmiast pokrył się parą wodną. Wszystko przez zawilgocenie połączone z temperaturą. No, ale tak to właśnie jest w wiecznie zielonym, deszczowym lesie podzwrotnikowym. Można dokładnie zobaczyć, na czym polega układanie się w nim roślinności w “w piętra”. Jest tu i kaskada, i oczko wodne, w którym pływają między innymi piranie. Usunąłbym tylko tablicę ostrzegającą przed drażnieniem ich. Dzięki temu, od czasu do czasu, zwiedzający doświadczyliby scen mrożących krew w żyłach i mogliby się poczuć jak w najprawdziwszej, bezlitosnej dżungli.\nW tym miejscu można też zobaczyć dużą grupę roślin mięsożernych, wśród nich spotykane w Polsce rosiczki. Najwyraźniej, kiedy je obserwowałem zrobiły sobie sjestę. A wszystkie wyglądają tak niewinnie.\nNajwyższy “Pawilon historyczny” o wysokości dwudziestu dwóch metrów, przypomina nieco ten wcześniejszy, ale to on kryje bezcenne dla całego obiektu okazy. Rosną tu ponad stupięćdziesięcioletnie palmy – feniksy kanaryjskie, przywiezione jeszcze w 1924 roku na wystawę botaniczną zorganizowaną w szklarniach. Co ciekawe, przetrwały styczniowe “wyzwolenie” Gliwic przez Armię Czerwoną i niemal całkowitą dewastację Palmiarni. Na półmetku zwiedzania można odpocząć w altance, w cieniu papirusów i przy szumie kaskady. Śnieg za oknami? Zimowa fatamorgana.\nNajpierw ze sprzętem miałem zjawić się tutaj – w “Pawilonie sukulentów”. W tak suchym powietrzu żaden obiektyw nigdy nie zaparuje. Kaktus na kaktusie, można powiedzieć. Jest ich niemal dwa tysiące. Palmiarnia pozwala podziwiać okazy od ośmiometrowych cereusów z Ameryki Południowej do kilkunastomilimetrowych litopsów pochodzących głównie z Namibii i RPA, nazywanych żywymi kamieniami. A i tak najczęściej komentowany jest “fotel teściowej”.\nZe środowiska skrajnie suchego wkroczyłem w skrajnie mokre. W czterech zbiornikach mieszczących blisko sto tysięcy litrów wody odtworzono cztery środowiska słodkowodne: Amazonii, najdłuższego jeziora świata – Tanganiki, rzek Azji Południowo – Wschodniej i rzek Polski. Wreszcie zobaczyłem rodzime ryby na żywo, ale największe wrażenie zrobiło środowisko, leżącej w Afryce Wschodniej, Tanganiki. Naprawdę niełatwo od tego spektaklu oderwać oczy. W tym przypadku fotografia musi skapitulować. Trzeba zobaczyć osobiście.\nCo mogę poradzić? Czas, jaki sobie wyznaczysz na zwiedzanie i tak będzie zbyt krótki. Palmiarnia w Gliwicach, ale zapewne każda, to jedno z tych miejsc, w których naprawdę niełatwo podjąć decyzję o wyjściu. Uspokaja, odświeża, regeneruje. A jeśli dodam, że na piętrze znajduje się kawiarnia ze świetnymi ciastami i równie świetnym widokiem na park, to nie może dziwić, że już teraz w kalendarzu moich jednodniowych wycieczek będzie to pozycja stała.\nPOPRZEDNI WPIS NASTĘPNY WPIS  Ula | Kobieta i Pasja\nKiedyś chodziłam tam tak często, że poważnie zaczęłam rozważać kupno biletu rocznego. 😉\nA do akwarium z Tanganiki przyklejaliśmy nosy minimum pół godziny. Naszą ulubioną rybą była Księżniczka z Burundi, która cały czas przenosiła w pyszczku drobne kamyki z dna i kopała swoje gniazdo.\nZe względu na tłumy zwiedzających palmiarnię najbardziej opłaca odwiedzić się poza weekendem. A na pamiatkę można sklepiku na górze nabyć rosiczkę. 🙂\nZdaje się, skorzystam z Twojego pomysłu i kupię bilet roczny. Zwłaszcza że, dzięki Drogowej Trasie Średnicowej dojazd z Katowic do Gliwic zajmuje od niedawna kilkanaście minut.\nCudowne miejsce. Zachodzę w głowę, dlaczego byłem tam pierwszy raz w życiu.\nTym tekstem i zdjęciami przywołałeś wspomnienia z lat szkolnych i studenckich, kiedy to często odwiedzałam palmiarnię w Poznaniu. Uwielbiałam to miejsce. Niestety, tej w Gliwicach do tej pory nie odwiedziłam, chociaż jest tak blisko. Muszę to nadrobić.\nMnie z kolei wizyta w palmiarni gliwickiej zachęciła do zobaczenia innych. Wbrew pozorom nie jest ich w Polsce zbyt dużo.\nZaliczona w ubiegłym tygodniu podczas wypadu rodzinnego. Mimo, że na wyciągnięcie ręki to tyle lat nieodkryta. Wycieczka udana\nNo to, Radosławie, pora odkrywać następne. Chciałbym dotrzeć do największej w kraju palmiarni w Poznaniu.\nLUTY W PRZEDWIOSENNYM BLOGOWYM PRZEKROJU


gazety gdańsk – Strona 13 – Prasa Dzielnicowa Trójmiasta\nTag: gazety gdańsk\nNazwę dla System Roweru Metropolitalnego poznaliśmy pod koniec kwietnia. Wybrali ją internauci w finałowym głosowaniu – za MEVO było 51 proc. głosujących.\nPodział głosów rozłożył się następująco:\nMEVO 51 proc.\nKÒŁO 30 proc.\nMETROWER 19 proc.\nPrezentacja nazwy systemu roweru publicznego odbyła się 23 kwietnia (poniedziałek) w siedzibie Stowarzyszenia Turystycznego Sopot. W uroczystości wzięli udział przedstawiciele 14 samorządów uczestniczących w projekcie. Gospodarzem wydarzenia był prezydent Sopotu Jacek Karnowski.\nGdańszczanin Michał Wiśniewski, czyli autor wybranej nazwy MEVO, otrzyma karnet na Rower Metropolitalny ważny przez sześć lat. Autorzy pozostałych finałowych propozycji nagrodzeni zostali rocznymi karnetami. Warto zaznaczyć, że zarówno autorka propozycji KÒŁO – Olga Jałoszyńska, jak i pomysłodawca METROWERU – Wojciech Rykaczewski także mieszkają w Gdańsku.\nWśród głosujących w konkursie, którzy w ciekawy sposób uzasadnili swój wybór, komisja konkursowa jeszcze w tym tygodniu wybierze najbardziej kreatywne komentarze. Wśród najbardziej kreatywnych internautów rozlosowane zostaną nagrody: m.in. bilety do kina, miesięczne karnety na Rower Metropolitalny i gadżety od partnerów projektu.\nRower Metropolitalny będzie funkcjonował w 14 gminach: Gdańsku, Gdyni, Sopocie, Tczewie, Pucku, Redzie, Kartuzach, Sierakowicach, Somoninie, Stężycy, Władysławowie, Żukowie, Pruszczu Gdańskim i Rumi. Obecnie trwa postępowanie przetargowe na wybór wykonawcy i operatora Systemu, który ma być najnowocześniejszym tego typu systemem w Polsce i Europie.\nO rowerze metropolitalnym\nRower metropolitalny będzie funkcjonował w 14 gminach: Gdańsku, Gdyni, Sopocie, Kartuzach, Pruszczu Gdańskim, Tczewie, Pucku, Redzie, Sierakowicach, Somoninie, Stężycy, Władysławowie, Żukowie i Rumi. System będzie oparty o rowery czwartej generacji, wyposażone w moduły GPS, GSM i elektrozamek. System teleinformatyczny będzie wyposażony w moduł geolokalizacji, wypożyczeń i rezerwacji. Wypożyczenie roweru odbywać się będzie intuicyjnie za pomocą aplikacji mobilnej w smartfonie (system operacyjny Android oraz iOS), poprzez moduł NFC (zbliżenie smartfona do terminala w rowerze), skanowanie kodu QR lub przy pomocy karty zbliżeniowej.\nProjekt „Budowa Roweru Metropolitalnego OMG-G-S” współfinansowany jest ze środków Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Pomorskiego na lata 2014-2020. Dofinansowanie ze środków unijnych wynosi ponad 17 mln zł.\nAutor artrakOpublikowano 20 maja 2018 1 czerwca 2018 Kategorie ChełmTagi gazeta na chełmie, gazety gdańsk, gdańska gazeta, prasa dzielnicowa trójmiasta, prasa gdańsk, prasa w gdańsku, trójmiejska gazeta\tKategoria: Chełm\nUwaga! Strefa zamieszkania\nKolejne strefy zamieszkania pojawiają się na terenie Gdańska. Tymczasem, jak wynika z doświadczeń strażników miejskich, wielu kierowcom brakuje pełni wiedzy na temat zasad, które obowiązują na takich obszarach. Zdarza się, że nawet zarządcy terenów, którzy decydują się na ustawienie znaku D-40, nie końca mają świadomość, jakie powoduje to konsekwencje.\nStrefy zamieszkania są obszarami specjalnymi, w których obowiązują szczególne zasady ruchu drogowego. Piesi są w nich uprzywilejowani i wolno im poruszać się na całej udostępnionej do użytku przestrzeni, również po jezdniach. Kierujący muszą zawsze ustępować przechodniom pierwszeństwa! Prędkość pojazdów w strefach jest ograniczona do 20 km/h, a progi zwalniające nie muszą być tam oznaczane znakami pionowymi.\nGdzie wolno zaparkować?\nKierowcy muszą pamiętać, że w strefach zamieszkania postój pojazdów jest dozwolony jedynie w miejscach wyznaczonych. Mandatem grozi zaparkowanie auta np. na jezdni albo na chodniku, nawet jeśli szerokość trotuaru pozostawiona dla pieszych jest większa niż 1,5 m.\nWprowadzenie strefy zamieszkania zazwyczaj znacząco ogranicza na danym obszarze liczbę miejsc postojowych. Dla zmotoryzowanych mieszkańców bywa to bardzo uciążliwe. Zwłaszcza wieczorami, gdy na osiedlowych parkingach robi się tłoczno, wyznaczonych miejsc dla wszystkich chętnych nie wystarcza. Kierowcy popełniają wtedy mniej lub bardziej świadomie wykroczenia.\n– Bardzo wielu mieszkańców oczekuje, że nasi funkcjonariusze zareagują, widząc w strefach zamieszkania auta zaparkowane wbrew przepisom. Mamy mnóstwo takich zgłoszeń na alarmowy nr tel. 986. Podejmując interwencje, musimy działać zgodnie z naszymi uprawnieniami – podkreśla Andrzej Czeran, zastępca komendanta do spraw operacyjnych Straży Miejskiej w Gdańsku.\nPatrol wezwany do auta pozostawionego w strefie zamieszkania na miejscu niewyznaczonym ma obowiązek podjąć działania. W takiej sytuacji kierującemu grozi mandat w wysokości 100 zł oraz 1 pkt karny.\n– Apelujemy do zarządców terenów, którzy decydują się na wprowadzenie stref zamieszkania, by wyznaczali na takich obszarach jak najwięcej miejsc postojowych. Dzięki temu zyskają oni wdzięczność zmotoryzowanych mieszkańców. Jeśli jest jakiś wolny teren, na którym pojazdy nie będą stwarzały zagrożenia i gdzie nie powinny nikomu przeszkadzać, wystarczy go odpowiednio oznakować – dodaje Andrzej Czeran.\nW całej strefie te same zasady\nStrefa zamieszkania obejmuje wyznaczony obszar. Wjazd do niej jest oznaczony znakiem D-40 (strefa zamieszkania). Obowiązuje on na wszystkich ulicach, skrzyżowaniach, placach i w innych miejscach, gdzie odbywa się ruch drogowy – aż do punktu, w którym stoi znak D-41 (koniec strefy zamieszkania). Kierowca, który opuszcza strefę, włącza się do ruchu. To oznacza, że musi ustąpić pierwszeństwa wszystkim innym uczestnikom ruchu drogowego.\nAutor artrakOpublikowano 23 marca 2018 Kategorie MorenaTagi gazeta morena, gazeta morenowa, gazeta na morenie, gazety gdańsk, gazety w gdańsku, prasa dzielnicowa trójmiasta, prasa gdańsk, prasa w gdyni, trójmiejska gazeta\tKategoria: Morena\nNa Chełmie powstanie nowe przedszkole ze 150 miejscami dla maluchów.Placówka nr 80 (przy ul. Kolorowej 14) bedzie sześciooddziałowa, w której miejsce znajdzie 150 dzieci w wieku 3 – 6 lat.\nZaprojektowano ją jako jednokondygnacyjny obiekt ze skośnym dachem. Dwa wejścia główne do przedszkola umieszczono od strony wschodniej, natomiast od zachodniej znajdują się dwa wyjścia ogrodowe oraz po jednym wyjściu od strony południowej oraz północnej. Każdy oddział wyposażono dodatkowo w drzwi tarasowe, będące jednocześnie ewakuacyjnymi, dzięki czemu można będzie bezpośrednio wychodzić na zewnętrzny taras z każdej z sal zabaw. W ramach inwestycji powstaje też sala zabaw, łazienki, zaplecze na pomoce dydaktyczne i leżaki oraz szatnie. Na zewnątrz powstanie plac zabaw oraz parking. Budynek w całości dostosowany będzie do potrzeb osób z niepełnosprawnością.\nChełm to obecnie największa, pod względem liczby ludności, dzielnica Gdańska. Mieszka tu blisko 50 tys. mieszkańców. Według aktualnych danych meldunkowych mieszka tu też najwięcej dzieci w wieku 3 – 6 lat (dokładnie 2 789 maluchów). Kolejna placówka jest więc tu niezbędna.\nRealizacja samego budynku dobiega końca. Jednak w czasie wykonywania prac drogowych, w trakcie niwelowania terenu, odkryto w gruncie dość wysoko ułożoną sieć gazową średniego ciśnienia, która nie spełnia wymogów dla gazociągów tego rodzaju. Układu drogowego w tym miejscu nie można zmienić, dlatego zdecydowano o przebudowie rurociągu, a następnie wykonaniu pozostałych robót. Ze względu na występujący tu wysoki poziom wód gruntowych, wymieniana jest też część gruntu na bardziej przepuszczalny, a także wykonywane dodatkowe odwodnienie terenu – w miejscu, gdzie powstanie plac zabaw.\nBudowa przedszkola wraz z układem drogowym powinna zakończyć się do końca kwietnia 2018 r.\nAutor artrakOpublikowano 23 marca 2018 Kategorie ChełmTagi gazeta na chełmie, gazety gdańsk, gazety w gdańsku, gdańska gazeta, prasa dzielnicowa trójmiasta, prasa gdańsk, prasa w gdańsku, trójmiejska gazeta\tKategoria: Chełm\nNa Chełmie nastąpiła zmiana nazwy ronda. Chodzi o to położone na skrzyżowaniu ulic: Nieborowskiej i Wilanowskiej, które teraz nosi nazwę Rondo im. Stanisława Kowalskiego.\nZ wnioskiem o nadanie nazwy Rondo im. Stanisława Kowalskiego wystąpił Komitet obrony Pamięci Walk i Męczeństwa przy oddziale IPN-KŚZpNP w Gdańsku.\nStanisław Kowalski – urodzony 6 sierpnia 1938 r. w Chojnicach. Naukowiec, elektronik i matematyk, filozof, publicysta, nauczyciel akademicki Politechniki Gdańskiej. Po wypadkach radomskich w 1976 r. zaangażował się w działalność opozycyjną. Poparł Wolne Związki Zawodowe. Od września 1980 r. pełnił funkcję wiceprzewodniczącego Komitetu Założycielskiego ,,Solidarności” Politechniki Gdańskiej. Od lutego 1981 r. redagował Serwis Informacyjny ,,Solidarność” Politechniki Gdańskiej, pismo, które było nie tylko źródłem niezależnych informacji o aktualnych wydarzeniach w kraju, ale także dzięki wierności takim wartościom jak prawda, sprawiedliwość i wolność, dawało olbrzymie wsparcie duchowe wielu ludziom. Po wprowadzeniu stanu wojennego nie zaprzestał działalności: był redaktorem biuletynów wydawanych przez Oddział Solidarność Walcząca Trójmiasto. Aresztowany 20 grudnia 1981 r., skazany przez Sąd Marynarki Wojennej w Gdyni na 1,5 roku więzienia i osadzony w Zakładzie Karnym w Potulicach. 20 lutego 1985 r. został ponownie aresztowany i osadzony w Areszcie Śledczym w Gdańsku. Uniewinniony 11 lipca 1985 r. przez Sąd Rejonowy w Gdańsku, zwolniony, w wyniku rewizji prokuratora skazany w II instancji na 1 rok więzienia w zawieszeniu na 3 lata oraz grzywnę. Odznaczony pośmiertnie Krzyżem Oficerskim Odrodzenia Polski (2007) oraz Krzyżem Wolności i Solidarności (2015). Zmarł 20 stycznia 1987 r. w Gdańsku.\nfot. RD Chełm\nAutor artrakOpublikowano 23 marca 2018 Kategorie ChełmTagi gazeta na chełmie, gazety gdańsk, gazety w gdańsku, prasa dzielnicowa trójmiasta, prasa gdańsk, trójmiejska gazeta\tKategoria: Chełm\nKtóre kamienice zostaną wkrótce wyremontowane? W jaki sposób będą projektowane ulice? Kiedy można spodziewać się rozpoczęcia prac? Na te i podobne pytania w każdą środę odpowiadają pracownicy Biura Rozwoju Gdańska.\nBiskupia Górka ze Starym Chełmem tworzą jeden z czterech obszarów, które zostały objęte projektami rewitalizacji. W kolejnych latach (2018-2023) zostaną tutaj zainwestowane ponad 28 mln zł, z czego około 70% wyniesie dofinansowanie unijne.\nWe współpracy z wspólnotami mieszkaniowymi będą remontowane kamienice. Zostaną przebudowane drogi (na długości 1,5 km), a infrastruktura podziemna będzie zmodernizowana. Zostanie zrewaloryzowana zieleń, powstaną nowe alejki spacerowe, pojawią się ławki oraz inne elementy małej architektury. W wybranych miejscach, które wskazali mieszkańcy, zostanie zamontowane oświetlenie i monitoring.\nMieszkańcy będą też mogli liczyć na więcej wsparcia i bogatszą ofertę zajęć dodatkowych dla dzieci i młodzieży. Dwa lokale zostaną wyremontowane i przystosowane do prowadzenia działań społecznych.\nDyżury po sąsiedzku\nGdzie dokładnie będą prowadzone prace na Biskupiej Górce i Starym Chełmie? Kiedy należy spodziewać się ich rozpoczęcia? Tego wszystkiego można dowiedzieć się w każdą drugą środę miesiąca podczas dyżurów przedstawicieli Zespołu Rewitalizacji i Dziedzictwa Kulturowego Biura Rozwoju Gdańska. To najlepszy sposób na poznanie szczegółów programu rewitalizacji. Urzędnicy nie tylko udzielają informacji, ale także indywidualnie rozpatrują zgłaszane przez mieszkańców problemy, wypracowują sposoby ich rozwiązania, a gdy zachodzi taka potrzeba – kierują do odpowiednich służb.\nPodobne spotkania odbywają się na każdym z czterech obszarów objętych Gminnym Programem Rewitalizacji.\npierwsza środa miesiąca – Dolne Miasto i Stare Przedmieście z Placem Wałowym – ul. Reduta Wyskok 2 (Inkubator Sąsiedzkiej Energii), godz. 16:00-18:00\ndruga środa miesiąca – Biskupia Górka i Stary Chełm – ul. Biskupia 4 (Dom Sąsiedzki/Stowarzyszenie Waga) – godz. 16:00-18:00\ntrzecia środa miesiąca – Orunia – ul. Gościnna 14 (Gościnna Przystań) – 17:00-19:00\nostatnia środa miesiąca – Nowy Port z Twierdzą Wisłoujście – ul. Strajku Dokerów 5 (CSW Łaźnia 2) – godz. 16:00-18:00\nAutor artrakOpublikowano 23 marca 2018 Kategorie Bez kategoriiTagi gazeta dabrowa, gazeta kacka, gazeta karwiny, gazeta morena, gazeta morenowa, gazeta na karwinach, gazeta na morenie, gazeta na żabiance, gazeta wielki kack, gazeta żabianka, gazety gdańsk, gazety gdyńskie, gazety w gdańsku, gazety w gdyni, gdańska gazeta, prasa dzielnicowa trójmiasta, prasa gdańsk, prasa na karwinach, prasa w gdańsku, trójmiejska gazeta\tKategoria: Bez kategorii\nPowalone drzewo, zalana ulica, zalegający śnieg, oblodzone chodniki, śmieci przy bloku, dziura w jezdni, niedziałające latarnie, porzucone auto… Zauważyłeś w swojej okolicy? Skorzystaj z internetowej Gdańskiej Mapy Porządku i zgłoś. To naprawdę działa!\nGdańska Mapa Porządku to samodzielna aplikacja internetowa i mobilna, służąca do utrzymania czystości i porządku na terenie miasta. Wystarczy zgłosić problem, miejsce, którego dotyczy i wysłać mailem.\nNajpierw wchodzimy na stronę Gdańska Mapa Porządku. Potem klikamy w „ZGŁOŚ” i zaznaczamy (poprzez kliknięcie) obojetnie, jakie miejsce na mapie po prawej stronie. Pojawiają się „kategorie zgłoszenia”.\nNastępnie zaznaczamy jedną z kategorii problemu, który chcemy zgłosić. Wśród nich są, m.in.\ngraffiti (pomalowane ściany sprajem)\nsygnalizacja (nie działająca sygnalizacja świetlna)\nzaśmiecenie (pozostawione śmieci)\nstudzienki (uszkodzone lub ukradzione)\ndewastacja (miejsca zdewastowane, np. wiaty przystankowe, zniszczone ogrodzenie)\nNastępnie zaznaczamy typ zgłoszenia (do wyboru w każdej kategorii, np. w kategorii dewastacja będą to: dewastacja przystanków, dewastacja terenów zielonych, dewastacja innych obiektów)\nPotem zaznaczamy ulicę, numer posesji, której zgłoszenie dotyczy, dodajemy opis i ewentualne uwagi, swój adres email, możemy też dołączyć zdjęcie.\nKlikamy „Wyślij” i zgłoszenie trafi do odpowiednich służb porządkowych, które zajmą się sprawą.\nAplikacja pozwala także na zgłoszenie na terenie Starego i Głównego Miasta miejsca na nowe ławki lub kosze na śmieci.\nAutor artrakOpublikowano 2 marca 2018 Kategorie ŻabiankaTagi gazeta na żabiance, gazeta żabianka, gazety gdańsk, gazety w gdańsku, prasa dzielnicowa trójmiasta, prasa gdańsk, prasa w gdańsku, trójmiejska gazeta\tKategoria: Żabianka\nBy reklamy nie szpeciły miasta\nUchwała krajobrazowa jest już gotowa i 12 została złożona w Radzie Miasta przez wiceprezydenta Gdańska Piotra Grzelaka. Ustawa reguluje szczegółowo, jakie nośniki reklamowe mogą wisieć w jakich częściach miasta. Ma sprawić, że przestrzenie publiczne wypięknieją. Właściciele firm reklamowych zapowiadają pozew.\nGdańsk chce być jak cywilizowane miasta zachodnioeuropejskie, gdzie reklama zewnętrzna nie powoduje oszpecenia budynków i osiedli.\nDlatego tak ważna jest nowa ustawa krajobrazowa, która po dwóch latach przygotowań, jest wreszcie gotowa.\n– To potężny dokument – mówi Michał Szymański, p.o. Zastępcy Dyrektora ds. Przestrzeni Publicznej GDZiZ. – Ta uchwała jest bardzo szczegółowa. Praca zajęła nam wiele tygodni, bo nie chcieliśmy, żeby została odrzucona przez nieprecyzyjność opisów. To dokument “niestrawny”, ale taki musi być, bo to dokument techniczny. Nie jest to przyjemna lektura. Musi jednak być zrozumiała dla właścicieli sklepów, zakładów i restauracji, więc przygotowujemy swoisty przewodnik w strawnej formie dla przeciętnego obywatela.\nJakie są korzyści z uchwały?\nPiotr Grzelak: – Korzyści to uporządkowanie przestrzeni publicznej w Gdańsku i odsłonięcie wartościowych obiektów. Będziemy mogli wreszcie podziwiać nasze piękne miasto, nie będziemy się potykać o reklamy. Są korzyści dla mieszkańców, którzy nie będą dłużej oglądać tyłu baneru zasłaniającego okna. Będzie można wieszać te banery tylko na ścianach ślepych, bez okien.\nUchwała dopuszcza jednak współfinansowanie remontu budynku poprzez umieszczenie reklamy na rusztowaniu – mogą zawisnąć na 12 miesięcy co pięć lat. Na obszarach ochrony konserwatorskiej będzie konieczność odwzorowania elewacji na płachcie zasłaniającej budynek.\nGrzelak mówi, że uchwała jest też dobra dla właścicieli firm reklamy zewnętrznej: – Nie idziemy przeciwko legalnym nośnikom reklamowym. Opracowaliśmy jasny przewodnik, co mogę, czego nie mogę. Dotąd obok nośników porządnych i legalnych, pojawiały się też nośniki nielegalne i nieestetyczne. Teraz branża reklamowa będzie miała jasność.\nGrzelak mówił, że Gdańsk upodobni się w ten sposób do miast zachodnich: – Jeżeli jedziemy na Zachód, gdzie to jest od lat ukształtowane, to tam są nośniki wzbogacające przestrzeń publiczną. W Polsce dotąd wisiało dużo tanich nośników. Mam nadzieję, że teraz w Gdańsku pojawią się bardziej kreatywne pomysły.\nWiceprezydent Gdańska przypomniał także, że takiej ustawy krajobrazowej chcieli mieszkańcy Gdańska. Powołał się na ankiety na stronie gdansk.pl, w “Gazecie Wyborczej” oraz na profesjonalną sondę telefoniczną: – Gdańszczanie są za tą uchwałą i za uporządkowaniem przestrzeni publicznej. Jednoznacznie opowiedzieli się, żeby uporządkować przestrzeń. W ankiecie telefonicznej aż 82 procent pytanych było za uporządkowaniem i ograniczeniem liczby reklam w mieście.\nGrzelak dodał, że zanim napisano treść gdańskiej uchwały, zostały przeanalizowane orzeczenia sądowe z innych części Polski, np. z Łodzi. – Orzecznictwo sądowe w tej materii znalazło odzwierciedlenie w naszej uchwale – powiedział.\nGdzie może stać „witacz”?!\nUchwała jest bardzo szczegółowa. Określa, co może wisieć, stać czy migać w jakiej części miasta. Określa gabaryty reklam, ich typ, odległości dużych nośników od skrzyżowań (50 metrów) i reklam jednej od drugiej.\nMichał Szymański z GDZiZ: – Kluczowe regulacje dotyczą typów nośników i charakteru przestrzeni, w których staną. Wyznaczyliśmy osiem stref w Gdańsku o różnych zasadach. Te najbardziej istotne, o randze światowej, to Główne Miasto i Stocznia Cesarska. Tam zasady są najbardziej restrykcyjne [to tzw. strefa S Zero – red]. Dalej są obszary wpisane do rejestru zabytków [strefa SR]. Dalej obszary tzw. dolnego tarasu, pas nadmorski, aż po obszary Gdańska Południe i obszary przemysłowe, gdzie uprawnienia reklamowe są najszersze.\nRegulacje dotyczą szyldów, “witaczy” w ogródkach gastronomicznych, słupów, pylonów, citylightów, gabloty reklamowych, billboardów, reklam na przeszkleniu, murali reklamowych, kasetonów, czy reklamy ledowych.\nUchwała określa m.in., że ekrany świetlne (ledy) mogą pojawiać się tylko na obiektach sportowych (np. Ergo Arena), a tzw. windery (flagi reklamowe) tylko na plażach i wyłącznie w kolorze białym. Najwyższe, bo 20-metrowe formy reklam, mogą stać na obszarach przemysłowych, przy obwodnicach, czy na terenie centrów logistycznych przy drogach szybkiego ruchu.\nPrzy okazji wprowadzono ograniczenia wysokości ogrodzenia: przy zabudowie jednorodzinnej do 2,20 cm oraz do 1,5 m przy przegródkach lokali w zabudowie wielorodzinnej.\nWprowadzono także zakaz ogrodzeń z siatki w strefach S0 i SR.\nSzymański powiedział, że złożono 446 uwag do uchwały. Przede wszystkim od firm reklamy zewnętrznej i rad dzielnic.\n– Uwagi były obszerne, to było duże wyzwanie, żeby je zweryfikować i rozstrzygnąć, niektóre były złośliwe, aczkolwiek wiele było bardzo przydatnych – powiedział Szymański.\nPiotr Borawski, szef klubu PO w Radzie Miasta: – Ta uchwała obejmuje też zapisy dotyczące reklam wyborczych. Ograniczymy dyktę na słupach. Będzie specjalna instrukcja, jaka reklama przedwyborcza jest dozwolona.\nUchwała przewiduje 24-miesięczny okres karencji na dostosowanie nośników do nowych przepisów.\nJakie będą kary już po okresie karencji? Za 18-metrowy baner, niezgodny z zasadami, trzeba będzie zapłacić 7320 zł miesięcznie; za baner na 300 metrów kwadratowych (na Zieleniaku) kara wyniesie 75 tys. zł miesięcznie.\nNa koniec Grzelak powiedział: – Liczymy na to, że wojewoda pomorski Dariusz Drelich nie będzie tej uchwały blokował.\nFirmy reklamy zewnętrznej protestują\nW Urzędzie Miasta podczas konferencji prasowej na temat nowej uchwały krajobrazowej byli także przedstawiciele firm reklamy zewnętrznej. Zapowiedzieli oni, że być może złożą pozew sądowy przeciwko nowej uchwale i będą lobbować u wojewody pomorskiego, by ją zawetował.\nArtur Pawłowski , dyrektor regionalnego biura firmy Ströer, powiedział nam, że jego zdaniem 95 procent obecnych reklam jego firmy nie spełnia nowych wymogów. – Grozi nam bankructwo – powiedział.\nPawłowski dodaje, że reklamy, które dotąd były legalne, teraz staną się nielegalne: – Przecież wcześniej były one konsultowane z miejskim plastykiem i z urzędami. I wszystko było ok. A teraz mamy 24 miesiące na ich zdjęcie.\nPawłowski twierdzi, że zapisy nowej uchwały są tak skonstruowane, że jego firma będzie mogła stawiać reklamy tylko w pasie drogowym. – Ale już dalej od drogi, na działkach prywatnych i działkach spółdzielczych, będzie to niemożliwe – mówi. – Miasto monopolizuje ten teren.\nMiasto mówi, że nowa uchwała była starannie konsultowana za wszystkimi stronami, w tym z właścicielami firm reklamy outdoor.\nAutor artrakOpublikowano 2 marca 2018 Kategorie ŻabiankaTagi gazeta na żabiance, gazeta żabianka, gazety gdańsk, gazety w gdańsku, gdańska gazeta, prasa dzielnicowa trójmiasta, prasa gdańsk, trójmiejska gazeta\tKategoria: Żabianka\nPowiadom Gdańskie Centrum Kontaktu\nOd 1 lutego 2018, rozpoczęło działalność Gdańskie Centrum Kontaktu. Miejska infolinia pomoże rozwiązać problem kontaktując nas z odpowiednim wydziałem w urzędzie, ale też z innymi służbami w mieście. Jak się skomunikować z GCK? Na razie korzystając z adresu e-mail: gck@gdansk.gda.pl lub telefonów do Dyżurnego Inżyniera Miasta. W przyszłości również przez media społecznościowe czy internetowy czat.\n– Idea jest prosta: ułatwić mieszkańcom kontakt z miastem, udostępnić jedno miejsce, gdzie będą mogli w pełni zasięgnąć informacji i zgłosić ważne problemy – mówi Tomasz Filipowicz, kierownik i koordynator projektu GCK. – Gdańsk tym samym dołączy do grona miast posiadających swoją infolinię. Jednak w odróżnieniu od innych, nie będzie to tylko infolinia o funkcjonowaniu urzędu, ale miejsce przeznaczone do wszelkiego kontaktu dla mieszkańców. To będzie „swoiste 112”, z tą różnicą, że podczas kontaktu z GCK to nasi pracownicy będą powiadamiali odpowiednie służby, unikamy więc sytuacji, w której mieszkaniec będzie odsyłany do kolejnych jednostek miejskich. Upraszczamy komunikację pomiędzy mieszkańcami, turystami, przedsiębiorcami a samorządem.\n– Obecnie do dyspozycji mieszkańców jest całodobowy numer, obsługiwany do tej pory przez Dyżurnego Inżyniera Miasta: 58 52 44 500, oraz kontakt internetowy poprzez aplikację Mapa Porządku Miasta Gdańska. Teraz dołącza też forma kontaktu poprzez adres e-mail: gck@gdansk.gda.pl – wyjaśnia Jarosław Schroeder, kierownik Gdańskiego Centrum Kontaktu. – Warto dodać, że dotychczasowy adres DIM: dim@gzdiz.gda.pl wciąż będzie działał, ale wiadomości z niego będą przekierowywane do GCK.\nJuż teraz można zgłaszać awarie sygnalizacji świetlnej, uszkodzonej nawierzchni drogi, dewastacji itp. Sukcesywnie zakres zgłaszanych spraw będzie się zwiększał.\n– Od czerwca, kiedy osiągniemy pełną gotowość techniczną i kadrową, będziemy przyjmować praktycznie każde zgłoszenie, pytanie czy uwagę od mieszkańców i odwiedzających na temat funkcjonowania Gdańska, jego jednostek bądź urzędu. Również za pośrednictwem GCK będzie można zarezerwować wizytę w zespołach obsługi mieszkańców – mówi J. Schroeder.\nW początkowym okresie kadrę GCK będą stanowić pracownicy służący pomocą do tej pory w ramach stanowiska Dyżurnego Inżyniera Miasta (DIM). Do zespołu w najbliższych tygodniach dołączą kolejne osoby, aby już wkrótce mógł on jeszcze sprawniej nie tylko przyjmować zgłoszenia dotyczące nieprawidłowego funkcjonowania elementów infrastruktury i przekazywać dyspozycje odpowiednim służbom. Docelowo, każdy konsultant będzie w stanie udzielić informacji na temat każdej z ponad 400 usług realizowanych przez miasto.\n– Ponadto każde zgłoszenie będzie rejestrowane w jednym miejscu. Będzie tam również dostępna dla przeglądających baza odpowiedzi, po to aby na najczęściej zadawane pytania zainteresowani mogli również sami wyszukać potrzebne informacje – mówi J. Schroeder.\nZgodnie ze zmieniającym się światem\nTo nie koniec ułatwień: – Idziemy z duchem czasu, i z GCK będzie można również kontaktować się całodobowo nie tylko za pomocą wymienionych kanałów, ale i za pośrednictwem mediów społecznościowych czy internetowego czatu. Będzie to jedno, centralne miejsce, skąd zgłoszenia będą rozdysponowywane, a kontaktujący się będą mogli uzyskać wyczerpującą informację – zapowiada T. Filipowicz, koordynator projektu GCK.\n– Dzięki jednej infolinii unikniemy chaosu informacyjnego. Systematycznie GCK będzie przejmowało funkcje innych form kontaktowych, dzięki czemu miejskie jednostki zostaną odciążone z zadań informacyjnych. A mieszkańcy nie będą musieli pamiętać czy wyszukiwać numerów do każdej z jednostek. Po prostu zgłoszą się do nas i otrzymają komplet informacji – podsumowuje J. Schroeder\nAutor artrakOpublikowano 2 marca 2018 Kategorie ŻabiankaTagi gazeta morena, gazeta na żabiance, gazeta żabianka, gazety gdańsk, gazety w gdańsku, gdańska gazeta, prasa dzielnicowa trójmiasta, prasa gdańsk, prasa w gdańsku, trójmiejska gazeta\tKategoria: Żabianka\nPrasa Dzielnicowa Trójmiasta gazety gdańsk


T. Latos: radzimy sobie z obecnym kierownictwem Platformy Obywatelskiej - Jedynka - polskieradio24.pl\nT. Latos: radzimy sobie z obecnym kierownictwem Platformy Obywatelskiej\nOstatnia aktualizacja: 21.10.2019 18:35\n- Nie wiem, czy eksperymentowanie ws. kierownictwa w Platformie Obywatelskiej jest wskazane. Jednocześnie nie wydaje mi się, żeby Donald Tusk chciał wracać - powiedział na antenie Jedynki Tomasz Latos (PiS). Grzegorz Napieralski (KO) zwrócił uwagę, że próba oceny wewnątrz PO jest czymś całkowicie normalnym.\nT. Latos: trzeba być zawsze krytycznym, nawet wobec własnego zwycięstwa (Debata Jedynki/Jedynka)\nLider PO Grzegorz SchetynaFoto: Grzegorz Banaszak/REPORTER/East News\nNa początku rozmowy poruszono sprawę mandatu Dominika Tarczyńskiego (PiS). - Mogę tylko współczuć posłowi Tarczyńskiemu w związku z tym zamieszaniem. Wychodzi na to, że pan poseł Tarczyński ma cały czas prawo być europosłem. Gdyby tak się nie stało, zostałby pozbawiony części swoich praw wyborczych. Sytuacja byłaby absurdalna - podkreślił Tomasz Latos. - Miejmy nadzieję, że ten mandat nie wygaśnie - dodał.\nGrzegorz Napieralski zaznaczył z kolei, że "życie pisze scenariusze, których politycy nie są w stanie przewidzieć". - To znak tego, że my również próbowaliśmy pisać prawo polityczne pod nasze państwo. Im bardziej politycy kombinują, tym gorzej. Nikt chyba nie wyobrażał sobie, ile perturbacji nastąpi podczas brexitu - mówił.\n"W oparach cygar i wina"\n"Po dubeltowym zwycięstwie PiS w 2015 r. Platforma miała cztery szanse na wygraną. Trzy już przespała. Dlaczego ma jej się udać teraz, skoro za wszystkie porażki odpowiada ta sama ekipa?" - pytała "Gazeta Wyborcza". - O wszystkim ostatecznie decydowała góra, "cygara i wino", ludzie z piątego piętra - mówił "człowiek od Brejzy".\n- To, że jest seria artykułów i dywagacji w mediach jest czymś zupełnie normalnym. Próba oceny tego, co się wydarzyło po wyborach w KO, jest rzeczą zwyczajną i oczywistą. To jest czas podsumowań i spojrzenia do przodu. Mogę opowiedzieć, co się działo w mojej partii, kiedy nie spełniłem oczekiwań kolegów i koleżanek w 2010 r. Każdy musi przez takie podsumowanie przejść - mówił Grzegorz Napieralski.\n"Radzimy sobie z obecnym kierownictwem PO"\n- Trzeba być zawsze krytycznym, nawet wobec własnego zwycięstwa. Mamy tutaj do czynienia z historycznym zwycięstwem. Ciekaw jestem, ile lat będziemy czekać, żeby partia dwukrotnie z rzędu miała większość w parlamencie. Sytuacja w Senacie nie jest taką, jakiej oczekiwaliśmy - zaznaczył Tomasz Latos.\n- Informacje, do których dotarli dziennikarze... To są informacje, które ktoś sprzedał. Można tutaj dywagować o pojawiającym się w tle Donaldzie Tusku. Może ktoś się wkurzył w sztabie i wskazał, kto podejmował decyzję i kto był "winny". (...) Radzimy sobie z obecnym kierownictwem PO i nie wiem, czy eksperymentowanie jest wskazane. Jednocześnie nie wydaje mi się, żeby Donald Tusk chciał wracać - podkreślił Tomasz Latos (PiS).\nGoście: Tomasz Latos (PiS), Grzegorz Napieralski (KO)\nData emisji: 21.10.19\nZobacz więcej na temat: POLSKA Tomasz Latos Grzegorz Napieralski Michał Rachoń\nWybory prezydenckie. Tomasz Siemoniak: wierzę, że Donald Tusk jest gotów kandydować\nOstatnia aktualizacja: 21.10.2019 10:25\nWiceprzewodniczący Platformy Obywatelskiej Tomasz Siemoniak wyraził nadzieję, że szef Rady Europejskiej Donald Tusk będzie kandydował w wyborach prezydenckich w 2020 r. Według niego ostatnie wypowiedzi byłego premiera to potwierdzają. Podkreślił, że nie zamierza ubiegać się o stanowisko szefa klubu.\nTomasz Siemoniak pytany w TVN24, czy politycy PO po rozmowie Donalda Tuska z przewodniczącym Platformy Grzegorzem Schetyną mają wrażenie, że b. premier jest gotowy na start, odparł, że "kto zna dobrze język Donalda Tuska, wyczytał, co ma na myśli".\nDonald Tusk kandydatem PO na szefa Europejskiej Partii Ludowej\n- Mam wielką nadzieję, i te wypowiedzi to potwierdzają, że jest gotów, bo Polska bardzo mu leży na sercu. Kto myśli, że Donald Tusk woli siedzieć w Brukseli czy Nowym Jorku i patrzeć na to, co się dzieje, ten się bardzo myli. To polityk, którego serce jest w Polsce - powiedział Tomasz Siemoniak.\n"Donald Tusk chce wiedzieć, na czym stoi"\nZaznaczył, że Donald Tusk zasugerował, by opozycja najpierw oceniła sytuację i poszukała kandydata, "który ma największe szanse wygrać, który najmniej mobilizuje elektorat negatywny i najbardziej mobilizuje zwolenników opozycji". - Ja z tej wypowiedzi Donalda Tuska odczytuję, że jest gotowy, ale chce wiedzieć, na czym stoi - dodał Tomasz Siemoniak.\nWiceszef PO za oczywiste uznał, że cała opozycja poprze w drugiej turze kandydata, który będzie miał największe szanse. Według Tomasza Siemoniaka kandydat powinien zostać wskazany do grudnia, żeby po nowym roku poświęcić się kampanii wyborczej.\n>>>[CZYTAJ RÓWNIEŻ] Ekspert: D. Tusk ma wiele powodów, żeby nie wracać\nWedług wiceprzewodniczącego PO przypadający na początek grudnia koniec kadencji Donalda Tuska jako przewodniczącego Rady Europejskiej i zamiar wskazania kandydata do wyborów prezydenckich "to jest zbieg okoliczności". - Ale na pewno uznajemy to za bardzo dobre zrządzenie kalendarza i losu - dodał.\n"Marzę o opozycyjnym Senacie"\nTomasz Siemoniak zapewnił, że nie zamierza ubiegać się o stanowisko przewodniczącego klubu parlamentarnego w nowej kadencji Sejmu. - Będą zupełnie nowi posłowie, ja takich aspiracji nie mam - powiedział.\n- Marzę, żeby Senat był opozycyjny oraz żeby krok po kroku odsuwać PiS od władzy i chcę swoją cegiełkę do tego dołożyć - podkreślił. Zaznaczył, że Grzegorz Schetyna nie kandyduje na szefa klubu, ponieważ "nie da się rządzić 160-, 170-osobowym klubem, jednocześnie będąc szefem partii".\nPytany o najlepsze kandydatury, Tomasz Siemoniak powiedział: - Widzę wspaniałe posłanki, Izabelę Leszczynę na przykład.\nWiceprzewodniczący PO zastrzegł, że nie wie, "czy ona w ogóle o czymś takim myśli". Dodał, że gdyby jedna Izabela Leszczyna kandydowała na szefową klubu, oddałby na nią głos.\nZobacz więcej na temat: POLSKA Tomasz Siemoniak Platforma Obywatelska Donald Tusk wybory prezydenckie Senat polityka


Obóz hartu ducha i ciała - Najnowsze - Gmina Iłów\nObóz hartu ducha i ciała\n15 uczniów z klas VI – VIII z Klubu Cichociemnych Szkoły Podstawowej im. Żołnierzy AK Cichociemnych w Brzozowie Starym uczestniczyło w dniach 1 – 11 lipca 2019 r. w obozie Fundacji im. Cichociemnych Spadochroniarzy Armii Krajowej w Janowie Lubelskim.\nObóz dla uczniów okazał się bardzo atrakcyjny. Nie mieli czasu na nudę. Codziennie czekały ich nowe zadania, niespodzianki.\nWraz z innymi uczestnikami Klubów Cichociemnych oraz szkół z Gliwic, Sulejówka, Biadolin Szlacheckich i Kodenia w życiu obozowym podporządkowując się ustalonym zasadom, przełamując własne lęki, pokonując trudności.\nObozowicze: zażywali kąpieli wodnych i słonecznych, mieli zajęcia w parku linowym, odwiedzili laboratoria wiedzy, pływali kajakami, ćwiczyli równowagę i zaufanie „most zaufania” na linach zawieszonych nad wodą, poznali technikę origami, uczestniczyli w konkursie rzeźb z piasku, uczyli się strzelać z karabinu i łuku, wspinać na linach, budować szałas, odbyli trening z podstaw obronności, uczestniczyli w lekcji ekonomii i savoir vivre, bawili się w paintball laserowy, grali w siatkówkę, poznali kolejkę wąskotorową. Ciekawym przeżyciem było spotkanie z prof. Hubertem Królikowskim – historykiem wojskowości.\nObóz okazał się nie tylko bardzo atrakcyjnym obozem, ale obozem niosącym wartości patriotyczne oparte o idee Cichociemnych, ogólnorozwojowe (naukowe, fizyczne), uczącym współpracy, zaufania, codziennej kultury.\nWielkie podziękowania należą się Fundacji im. Cichociemnych Spadochroniarzy Armii Krajowej, sponsorom. Dzięki nim uczniowie brzozowskiej szkoły już od kilku lat bezpłatnie uczestniczą w tak niezwykłych obozach uczących młodzieży hartu ducha i ciała.


Wystawa Marii Żwirełło "Spojrzenia"\nHanna Godowska, córka artystki serdecznie zaprasza na wystawę obrazów Marii Żwirełło (1926-2017), absolwentki PWSSP w Gdańsku (dyplom w 1957 r.) i wieloletniego członka ZPAP w Gdańsku (do stanu wojennego).\nWystawa "Spojrzenia" będzie miała miejsce w Oliwskim Ratuszu Kultury (Galeria Sztuki Nowy Warzywniak) od 19 czerwca do 13 lipca.\nWernisaż odbędzie się 18 czerwca o 18:00.\nInformacja o wystawie znajduje się na stronie https://galeriawarzywniak.pl/index.php?s=wydarzenie&idw=704.\nMaria Żwirełło (1926-2017)\nMaria Żwirełło, z domu Długosz, wcześnie wykazywała uzdolnienia plastyczne, jednak normalną edukację brutalnie przerwała wojna. W czasie wojny uczyła się w systemie szkolnictwa konspiracyjnego - tajne komplety prowadzone były między innymi w jej domu rodzinnym. Latem 1943 r. została wywieziona na przymusowe roboty do południowych Niemiec. Po wyzwoleniu, wraz z innymi Polakami, znalazła się we Fryburgu (Szwajcaria), gdzie ze względu na zauważone zdolności skierowano ją do tamtejszej szkoły sztuk plastycznych.\nPo powrocie do Polski w 1947 r. podjęła studia w Wyższej Szkole Sztuk Pięknych we Wrocławiu w pracowni prof. Leona Dołżyckiego. Po ukończeniu I roku przeniosła się do Państwowej Wyższej Szkoły Sztuk Pięknych w Sopocie, gdzie podjęła studia na Wydziale Tkaniny Dekoracyjnej w pracowni pani prof. Józefy Wnukowej oraz na Wydziale Malarstwa pod kierunkiem prof. Juliusza Studnickiego. Po przerwie spowodowanej założeniem rodziny i urodzeniem córki, dokończyła studia malarskie w pracowni prof. Stanisława Borysowskiego. Dyplom z malarstwa uzyskała w 1957 r.\nPo zakończeniu studiów zajmowała się malarstwem sztalugowym i malowaniem tkanin dekoracyjnych, ponadto od 1968 r. wykonywała również biżuterię artystyczną, głównie srebro i bursztyn. W latach sześćdziesiątych wykonała kilka malowideł ściennych (m.in. w kinach, pasażach handlowych).\nOd 20 maja 1957 była członkiem Sekcji Malarskiej Okręgu Gdańskiego ZPAP – aż do likwidacji ZPAP w 1981 r. na podstawie ustaw stanu wojennego.\nPonownie wstąpiła do ZPAP w 2013 r. (Okręg Warszawski).\nUczestniczyła w dwóch plenerach malarskich: w 1958 r. oraz w 1962 r.\nZawsze pełna energii i nowych pomysłów, nie pozostawała obojętna na problemy i zmartwienia przyjaciół i znajomych, spiesząc zawsze z pomocą. Do ostatnich dni żywo interesowała się sprawami publicznymi, polityką, zachodzącymi w ojczyźnie zmianami.\nTworzyła też do samego końca, ostatnia za jej życia wystawa indywidualna miała miejsce w sierpniu 2016 r. w siedzibie ZPAP przy ul. Mazowieckiej w Warszawie.\n1962 Międzynarodowa Wystawa Malarstwa Kobiet, Budapeszt, wyróżnienie za pracę „Dzień dobry” (monotypia)\n1965 wystawa prac olejnych 5 malarzy, Salon Gdański BWA w Sopocie\n1969 wystawa wspólna z Krystyną Danielewicz-Kowalczyk, siedziba ZPAP w Gdańsku,\n1969 wystawa indywidualna, klub SPATiF w Sopocie\n1992 wystawa indywidualna malarstwa i biżuterii, galeria „Unique” w Hameln, Niemcy\n2016 wystawa indywidualna Pięćdziesiąt lat - ciągłość i zmiana, Dom Artysty Plastyka w Warszawie\n2018 wystawa indywidualna Ludzie – kwiaty – pejzaże, Galeria „Pod Okiem” w Warszawie\n2020 wystawa indywidualna Spojrzenia, Oliwski Ratusz Kultury w Gdańsku-Oliwie\nPowitanie dnia jest jednym z nielicznych obrazów Marii Żwirełło, gdzie kreska staje się najważniejszą formą wyrazu. Splątana, tworząca kontur nieoczywistej figury gołębia, odcinająca się stanowczo od błękitów tła. Inne obrazy artystki opowiadają o emocjach, wyciszeniu, wolności, samotności, jej martwe natury są malowane barwnymi plamami bez wyraźnych konturów, jej pejzaże są tworzone rozedrganymi liniami, nie ma w dorobku artystki drugiego obrazu, który byłby tak stanowczy w formie i tak ulotny w odbiorze. Powitanie dnia jest tytułem, który wskazuje pewien kierunek myślowy malarki. Wolę jednak poszukać własnych skojarzeń, przeanalizować barwy, poszukać w historii podobnych przedstawień, znaleźć nić łączącą obraz z obrazami innych artystów. Poszukuję zatem wątku, który splecie mi się z innym pozostawiając wyraźny węzeł w postaci punktu wyjściowego do rozważań.\nGołąb w Powitaniu dnia mieści się w czarnym, kilkakrotnie nakładanym konturze tworzącym jego kształt i przecinającym go w sposób, którego trudno poszukiwać w naturze. To spojrzenie osobiste, malarskie, wyodrębnienie skrzydeł, ogona, głowy, w formie jednocześnie łączącej całość. Dzieje się tak przez białą farbę, gęsto nałożoną, często tworzącą grubą fakturę z widocznymi pociągnięciami pędzla. Miejscami bardzo delikatnie przebija błękit tła, ale nie był to prawdopodobnie zamierzony zabieg, bo malarka nie operowała w tym obrazie światłocieniem, nie chciała ukazać głębi, czy wypukłości ciała gołębia. Płaska forma, mocno wyodrębniona z wielowarstwowo nakładanych wielu odcieni błękitów tła niemal wystaje przed płótno. Biel ze swoją jednolitością, nieprzezroczysta, gęsta, zimna i dominująca nad przestrzenią nieba. Samo tło było malowane kilkoma odcieniami barwy niebieskiej, ale dominuje w nim błękit czystego nieba nakładany jako warstwa wieńcząca. W kilku miejscach obrazu mamy podobną fakturę na gołębiu i na tle, mimo to biel jest tu nadrzędna, co dyscyplinuje mnie do zajęcia się pojęciem symboliki. Odczuwam chęć sięgania do innych gołębi w historii sztuki i poszukiwań tego, co mogła znać Maria Żwirełło.\nPrzede wszystkim do głowy przychodzi mi „wolność”. Na to hasło wielu z nas zapewne zwizualizuje sobie gołębia, czasem z gałązką oliwną, na pewno białego, zdarzy się, że na niebieskim tle. Jako symbol pokoju został spopularyzowany w XX wieku, a Pablo Picasso podczas Kongresu Pokoju w 1948 roku namalował słynnego gołębia, który obiegł popkulturę i ze swoją prostotą nadal jest elementem inspirującym artystów. W historii sztuki gołąb ma swoje miejsce, nie tylko jako symbol wolności, czy pokoju.\nWedług Biblii Tysiąclecia, po potopie Noe wypuścił gołębicę, która wróciła niosąc w dziobie świeżą gałązką oliwną. Przyjęto to jako symbol pokoju, a w dziejach ludzkości oznaczało pojednanie się z Bogiem. W sztuce chrześcijańskiej biały gołąb jest symbolem Ducha Świętego, ale mamy w historii przedstawienia męczenników z gołębiem trzymającym w dziobie laur lub koronę. Gołąb bywał także przedstawieniem Umiarkowania, czyli jednej z cnót kardynalnych. W literaturze zachowały się przekazy o duszy człowieka ulatującej niczym gołąb, a artyści przedstawiali temat w malarstwie, mozaikach, czy rzeźbach.\nW mitologii greckiej gołąb był atrybutem bogini Afrodyty. Sanktuarium bogini na Pafos było znane z pięknych gołębi i mawiano o nich ptaki pafijskie. Kojarzono je z płodnością, co prawdopodobnie ma swoje źródła w dawniejszych wierzeniach wschodnich i jest związane z boginiami: fenicką Isztar, czy frygijską Kybele. Biały gołąb z gałązką oliwną w dziobie był w antycznej Grecji także znakiem igrzysk olimpijskich.\nJednak obie wskazówki, zarówno biblijna, jak mitologiczna mają ścisły związek z religią. Tak był postrzegany gołąb przez całe wieki twórczości artystycznej. Dopiero Pablo Picasso stworzył symbol świecki tak wymowny, że jego znaczenie przerosło symbolikę religijną, a dawne i współczesne twórcom wierzenia przestały być nadrzędne. Weźmy Marca Chagalla, który malował gołębia w scenach z pogranicza baśni i religii. Traktował go jako posłańca lub symbol duszy zmarłego. W judaizmie gołębica była posłanką nieba i symbolizowała zbawienie, co oczywiście miało swoje korzenie w biblijnej historii Noego. George Braque natomiast, który motyw lecącego gołębia ukazywał różnymi środkami formalnymi: rysunkiem, malarstwem, rzeźbą, kolażem, w pewnym okresie twórczości stosował fascynujący go motyw ptaka w locie także jako hołd dla innych artystów, między innymi, dla Vincenta van Gogha.\nMaria Żwirełło określiła gołębia jako powitanie dnia. Zwiastun, początek, wiadomość. Nie wiemy, jaka to wiadomość, bo artystka nie przekazała dodatkowych informacji. To sprawia, że możemy go interpretować dowolnie, pomijając tytuł nadany przez malarkę. Ale wiadomością na początku dnia nie może być nic innego, jak: pokój, wolność, sztuka.\nSpośród wielu obrazów malarki wybrałam Powitanie dnia nie dlatego, że urzekło mnie swoimi walorami artystycznymi, chociaż ich nie brakuje. Zastanawiałam się nad bliską mi Samotnością, nad różnymi wersjami koni, przenikających się, biegnących, także nieoczywistych w swoim ruchu. Brałam pod uwagę martwe natury, bo któż nie lubi martwych natur? Nigdy jednak do tej pory nie pochyliłam się nad gołębiem, chociaż symbolicznie, podczas pisania eseju, okazał się znakomitym materiałem. Sacrum i profanum. Religia i wynikająca z jej teorii perspektywa pokoju, chociaż w mojej małej społeczności. Dlatego wybrałam gołębia. Jako zwiastuna dobrej nowiny, jako zobowiązanie do budowania kawałka ziemi w pokoju, odrzuceniu wszelkich form przemocy, z których najgorszą jest wojna. Zatem gołąb jako symbol kultury pokoju, nie kultury wojny.\nRecenzja twórczości Marii Żwireło\nMaria Żwirełło studia artystyczne odbywała w Państwowej Wyższej Szkole Sztuk Plastycznych w Sopocie, we wczesnym, bodaj czy nie najlepszym okresie tej uczelni. Była uczennicą znakomitych pedagogów i wybitnych artystów: tkactwa artystycznego u prof. Janiny Wnukowej, malarstwa u prof. Juliusza Studnickiego, dyplom robiła u prof. Stanisława Borysowskiego. „Szkoła sopocka” była rozpoznawalna, miała swój styl. I choć na przestrzeni ponad półwiecza malarstwo Marii Żwirełło ulegało naturalnym zmianom, pozostały w nim czytelne pewne cechy, dodać należy od razu – najlepsze, z tej szkoły wyniesione.\nJedną z nich, kto wie czy nie najważniejszą, a na pewno podstawową, jest znakomity warsztat malarski. Warsztat oparty na wiedzy, doświadczeniu, praktyce, warsztat dyskretny, daleki od powierzchownych „smaczków’, rzetelny i używany z pełną świadomością celów, którym ma służyć. Ta wiedza, o ile jest od początku wpajana studentom, chroni ich przed bylejakością, niedbałością, przed uleganiem każdej przelotnej modzie, każdej nowince.\nObrazy Marii Żwirełło, czy to będzie portret młodego chłopca na tle dalekiego pejzażu, czy pełen wewnętrznego napięcia targany wichrem nadmorski pejzaż, czy roztańczone końskie sylwetki, cechuje zawsze bardzo przemyślana kompozycja. Równie przemyślane i świadome jest w nich użycie koloru. Artystka nie ma jakiejś stałej ulubionej gamy barwnej, ale kolor jest u niej zawsze czysty, lekki, jakby rozświetlony wewnętrznym światłem. Służy zarówno budowie obrazu, jak wyrażaniu zawartych w nim emocji, jest dopowiedzeniem jego wewnętrznych, niekoniecznie czysto narracyjnych treści.\nA gama podejmowanych tematów jest szeroka. Portrety, będące bardziej studium osobowości niż prostym tylko oddaniem podobieństwa. Martwe natury urzekające prostotą\ni delikatnością. Pejzaże będące syntezą malowanego fragmentu świata, zobaczone\nw lapidarnych ujęciach, sprowadzone do najbardziej wyrazistych, charakterystycznych elementów, bez drobiazgowej gadatliwości przypadkowych szczegółów, uogólnione\na zarazem bardzo osobiste. Przedstawienia metaforyczne, operujące znakiem uproszczonym, uogólnionym, ale pozostającym czytelnym na tyle, by odsyłał oglądającego do własnych interpretacji i odczytań. Kompozycje abstrakcyjne, a częściej zawieszone na granicy abstrakcji, będące nośnikami emocjonalnego bądź intelektualnego przesłania.\nDla Marii Żwirełło malarstwo jest płaszczyzną osobistej, własnej opowieści o otaczającym ją świecie, o jego rozumieniu i odczytywaniu, o emocjach. Opowieści stonowanej, podejmującej wiele wątków, swobodnie się rozwijającej, spontanicznej, a jednocześnie poddanej dyscyplinie surowej, mimo że ukrytej pod urokliwością zewnętrznej warstwy wizualnej. To malarstwo mówiące spokojnym, jakby przyciszonym głosem, niespieszne, stroniące od łatwych i powierzchownych efektów.\nI – co najważniejsze – jest to malarstwo PIĘKNE. Choć to termin obecnie niemodny, nie waham się nim posłużyć, ponieważ od pierwszej chwili nasuwa mi się on nieodparcie podczas oglądania twórczości tej artystki. To sztuka dojrzała, wysmakowana, unikająca skrajności i nadmiernej ekspresji. Elegancka. I mam nadzieję, że wybaczy mi Autorka te nieco staromodne określenia – pasują do jej malarstwa nie dlatego, żeby było ono staroświeckie, ale dlatego że, nie ulegając modom, konsekwentnie przez dziesięciolecia buduje własny image, własny, bardzo osobisty i prywatny świat. Dobrze jest zostać zaproszonym choćby na chwilę do tego świata by nasycić oczy i duszę jego wewnętrzną harmonią, jego ładem i jego pięknem, unosząc jego odbicie w pamięci i w sercu.\nkrytyk i historyk sztuki


Własny azyl blisko natury - Góralczyk Nieruchomości\nDoradca ds. Nieruchomości - Oddział Ostrołęka\nRejon działania: Ostrołęka, Różna, Pułtusk, Sypniewo, Kadzidło, Baranowo, Troszyn\nJestem zainteresowany ofertą - Własny azyl blisko natury\nŁyse, Łączki, Mazowieckie, ostrołęcki\nPowierzchnia domu: 60 m2 Liczba pokoi: 3 Pow. działki: 3500 m2 Liczba pięter: 1 Numer oferty: 1353\nPowierzchnia domu [m2]: 60\nMarzy Ci się własna oaza spokoju, do której możesz uciec w każdej chwili? Jeżeli tak, to mam dla Ciebie miejsce, w którym ma się wrażenie, że czas się zatrzymał. Gwarantuję miejsce w którym zaznasz ciszy i spokoju. Widok na las to ukojenie i komfortowy odpoczynek oraz wymarzone miejsce dla zbieraczy grzybów i jagód.\nNieruchomość rolna o powierzchni 0,35ha położona w miejscowości Łączki, gmina Łyse.\nIstnieje możliwość zwiększenia powierzchni działki do maksymalnie 1 ha (za dopłatą).\nSiedlisko usytuowane na pograniczu województwa mazowieckiego i warmińsko-mazurskiego. Sprawia to, że jest to świetna baza wypadowa nad jeziora mazurskie- około 25 km do najbliższych i popularnych kąpielisk.\nNieruchomość zabudowana domem drewnianym o powierzchni 60m2, składającym się z dwóch sypialni, kuchni oraz przedpokoju oraz dwoma drewnianymi budynkami gospodarczymi – idealnymi do własnej aranżacji.\nSiedlisko usytuowane 200 m od drogi głównej.\nZapraszam do kontaktu oraz na prezentację w terenie! Przyjedź i zakochaj się w tym miejscu!!!\nPowierzchnia [m2]: 60\nSzerokość [m]: 53\nDuża działka z możliwością budowy 3 domów.\nDom w okazyjnej cenie + Duża działka