Zakłamane Oblicza Życia\nMarzec, 2010 rok.\nDzień jak co dzień, wstałam, wykąpałam się, ubrałam. Podeszłam do stołu, widzę tulipany, myślę sobie, no dzisiaj akurat, dzisiaj nastał ten dzień, dzień rocznicy. Cały czas się zastanawiam czy kiedyś zapomnę, myślę że nie. Staram się, żeby moje życie stało się monotonne, tylko praca-dom. Jednak nie wiem dlaczego się tak nie dzieję, wystarczy że jest marzec i ten dzień. 12 Marca kolejna rocznica śmierci Adama. Nie mogę o tym zapomnieć, jednak przez cały rok staram się nie myśleć, jednak ten dzień, ten jeden dzień potrafi mi wywrócić wszystko do góry nogami, dlaczego? Dlaczego, nie mogę zapomnieć tamtego dnia?! Istnieją ludzie, którzy nie wierzą w przesądy bądź klątwy. Jednak ja wierze i trzyma mnie to w przekonaniu, że istnieją klątwy i przesądy.\nJestem młodą kobietą, mam 34 lata, długie blond kręcone włosy, zawsze nienaganny makijaż, półbuty i spódnica z koszulą. Tak, u mnie to tak zwany chyba rytuał, muszę się tak ubrać i koniec, kropka, nie ma innej opcji, żebym ubrała się inaczej. Oczywiście inne ciuchy, inne kolory, ale zawsze w tej kategorii. Jak miałam 12 lat, bardzo ale to bardzo nienawidziłam kobit, które noszą monotonne ubrania, zawsze ten sam krój, kategorie, styl. A teraz się pytam, co robię? Identycznie tą samą kobietą jestem, których nie trawiłam, ha.\nMój mąż.... kiedyś bardzo lubiał spacery przy świetle księżyca, długie kąpiele w wannie. Tak, mój mąż, bardzo uwielbiał się relaksować, wręcz kochał. Ciekawe jaki by był teraz, jak by się zachowywał, co by robił. Mój Adaś...\nAdaś był miłością mojego życia, moim ideałem, moim snem, moim życiem. Bóg mi go odebrał na zawsze, ale kiedys go spotkam.\nNajważniejsze w życiu podobno jest przebaczenie, wybaczenie, uwolnienie się od swoich myśli. A ja co? Nie potrafię ani wybaczyć, ani przestać myśleć. Na imię mi Lena. Nie będę powtarzać, tego samego cyklu, ile mam lat, i jak wyglądam, bo oczywiście to nie ma sensu, tak.\nŻycie jest na tyle nie sprawiedliwe, że nie wiesz co cię czeka, nie wiesz co czeka Ciebie a co sąsiada. Ja zastanawiam się nad jednym, dlaczego ja mam pod górkę, a sąsiad prostą drogę przez świat.\nListopad, 2005 rok.\nSiedzimy z Adasiem w jadalni rano, jemy śniadanko. Rozmawiamy jak zawsze, o planu dnia, co chcemy zrobić dzisiaj, czego nie zrobiliśmy wczoraj. Adaś dzisiaj jedzie na wieś do swojej mamy, odwiedzić ją, bo dawno się nie widzieli. Ja jednak nie mogę, tam jechać, nie...nie, że nie chcę, ale no kurcze, wolę iść do pracy, niż jechać i kontaktować się z tą kobietą. Teściowa moja nazywa się Danuta, ma świznę na głowie, dość długie włosy, zawsze spięte w kokon. Za tydzień kończy 70lat. Szczuplutka kobieta, ale posiada bardzo wielką siłę fizyczną, matka męża jest tak silna, że dała by radę nie jednej młodej kobiecie. Ciągle się mnie czepia, czego? Tego, że nie urodziłam jeszcze dziecka, jej...JEJ, synowi.. a co ja jestem? Chcę mieć bardzo dziecko, ale Adam ciągle jest zajęty, to on cały czas nie ma czasu na płodzenie dziecka i na wychowywanie. Czy ja jestem na niego zła? Jestem, nie chcę być tak wykorzystywana, czy ja wiem, czy użyłam dobrego słowa... Hm, może bardziej świadczy o tym, chcę mieć własną rodzinę, życie takie jak ma moja siostra.\nSiostra moja - Angelika, moja bliźniaczka. Może wyglądamy tak samo, jednak nasze charaktery i nasze życia są zupełnie inne. Siostrzyczka moja kochana, ma kochającego męża, pomający jej w każdych czynnościach domowych. Mieszkają oboje w pięknym domu, kolorystycznym, cieknącym miłością i radością. Wchodząc do jej domu, mam wrażenie, że wchodzę do sanktuarium miłości, szczęścia i dobrobytu. Mówiąc DOBROBYT, mam na myśli, wszystko...DZIECI...MĄŻ....ŻONA.... życie o którym marzę. Czy zazdroszczę? Nawet bardzo, wręcz nie potrafię zrozumieć jego, dlaczego Pan Bóg, nie chce dać mi takiego samego życia, albo chociaż w połowie podobnego jakie ma moja Angelika.\nMają śliczne dzieciaki Roksanę, Oksanę i Damianka. Idealne dzieciaki, dzieciaki które dodawają radość życia, radość wstawania, istnienia, obowiązków domowych.\nRoksanka jest najstarsza, ma czarne, kręcone włosy i duże brązowe oczy. Charakteryzuje się uprzejmością, dobrym humorem i lekkim piórem. Dziewczynka, która potrafi w pare minutek wymyślić opowiadanie, warte tysiące hajsu. Talent dziecka, to duma rodziców.\nOksanka jednak jest sumienna, opanowana i cichutka. Czasami mam wrażenie, że tej dziewczynki nie ma w pokoju. Okaza spokoju, ciekawe czy ona kiedyś się czymś zdenerwuje? He, albo doprowadze ją specjalnie do stanu NERWOWOŚĆ. Zobaczymy co się stanie. Z urody jest bardzo podobna do mamy i do mnie oczywiście, w końcu jesteśmy bliźniaczkami.\nDamianek? Cały tata... Ale nic nie powiem o charakterze, bo dopiero rośnie i sika w pielucho-majtki. Cudowny bobas.\nLuty, 2006 rok.\nWalentynki? Hura, mój mąż dzisiaj wraca z delegacji od swojej mamuśki. Był tam znowu, jednak tym razem, aż na miesiąc. Kupiłam dzisiaj seksowną czerwoną bieliznę, całą w koroneczce. Chcę dzisiaj się oddać mężowi, jak kocica, jak dziwka, jak ździra. Chcę jęczeć mu do uszka i gryźć jego ciało, namiętnie i z uczuciem jednocześnie. Chcę być dzisiaj jego osobitą kurwą!\nWszedł, rzucił wszystkim, olał mnie. Nie chciał seksu... Może ma kogoś? Może ta wariatka - moja teściowa, znowu mu coś na mój temat powiedziała? On zawsze jest taki dziwny jak wraca ze wsi. Nie zwraca na mnie uwagi, zachowuje się jakby mnie już nie kochał. A co ja mam zrobić? Dziecka - mąż nie chce. Seksu - mąż nie chce, przeważnie jak wraca od swojej matki. A może, on wcale nie jeździ do matki? Może ma kochankę? Może ją rżnie, wszedzie, gdzie popadnie? Zabiję go, jeśli mnie zdradza, a jej to ja nie wiem, co ja zrobię. Na prawdę nie wiem, a może znowu popadam w furię, bo on jest dziwny. Teściowa ! Na pewno teściowa, nagadała mu coś, w końcu to wiedźma.\nZastanawia mnie mentalność mojej ukochanej teściowej, czasem sobię myślę, że ona jest głupia bardziej od typowej blondynki. W sumie, nie - ona nie jest głupia, ona jest strasznym manipulantem i chamem.\nMarzec, 2006 rok.\nPrzyjechał nawalony jak świnia do domu. O której ? O 3 w nocy, gdzie on był? Co on robił? On chyba ma tą kochankę. Teraz ciągle jeździ do swojej mamuni, o ile do niej jeździ. Bo równocześnie może mieć kochankę, a co mam zrobić? Zadzwonić do tej wiedźmy? Nie! Zaraz będzie się cieszyła, że pozbędzie się mnie ze swojego życia i życia jej syneczka. Pierdolnięta kobieta, bardzo! Nigdy nie sądziłam, że to powiem, ale.... Zatrzymam to dla siebie.!\nDzisiaj powiem mu, powiem, że mam dość tej sytuacji, wszystkiego. Facet doprowadza mnie do szału. Po co ja mam z nim być? Ja chcę mieć rodzinę, odpowiedniego męża i dzieci, mnóstwo dzieci. Patrzeć jak dosrastają, jak przechodza bardzo trudny wiek i zaczynają mądrować. Tak! ja chcę to przeżyć, chce mieć normalną rodzinę z problemami. Nie chcę być w "rodzinie", którą mam teraz. Pseudo rodzinie, tak moje małżeństwo to pseudo rodzina.\nBudzi się, leży obok mnie, ani nie spogląda w moją stronę, wstaję. Podchodzi do szafy i ten moment obraca się w moją stronę, zaczyna krzyczeć, że jestem nieodpowiednią żoną, że żałuję, że wziął sobie mnie za żonę, że niczego nie potrafię robić. Cham i prostak, bezczelny człowiek, arogancki dupek!\nBierze prysznic, a żeby lodowata woda leciała, i żeby go wreszcie szlak trafił. Go i jego wredną mamuśkę! Przeklęci sukinsyny!\nJe obiad nadęty dupek, w granatowej koszuli, i brązowych, kasztanowych spodniach. Obiad zajada jak od paru miesięcy nie jak kiedyś. Dawniej jadł powoli, rozmawiał ze mną, śmiał się. A teraz? Je w pośpiechu, łapczywie i zaraz ucieka do tej kurwy. Tak kurwy, skąd wiem? Widziałam ich, byłam rano w sklepie. Podjechał pod nią do drewnianego domku i całowali się tak namiętnie, jak my kiedyś, dawno temu. Czy byliśmy kiedy kolwiek szczęśliwy Adaś?! Sądzę, że jednak nie, gdyby on był szczęśliwy nie znalazłby kochanki, kochałby mnie dalej, mielibyśmy rodzinę, dziecko. Tak pragnę dziecka, czemu nie mogę go mieć, a może rozwód? Poszukam innego mężczyzny i bingo? Tak, powiem mu, że chce rozwodu!\nLeży na kanapie, muszę mu powiedzieć. Siadam naprzciwko i mówię mu, że wiem o jego romansie, że widziałam ich, że chcę rozwodu i w końcu zajść w ciążę. Wstaje, podchodzi do mnie, dostaję w pysk. Bardzo mocno mnie boli, czuję jak krew pulsuje w moich żyłach, jak ćmi mi się w oczach, szumi w głowie. Nie wiem co się dzieję, o Boże, czuję kolejny ból, świerzy, kolejny atak. Krew cieknie z mojej twarzy, tracę przytomność.\nBudzę się, jest ciemno. Gdzie ja jestem? To nie sypialnia, to nie łóżko, nie ma okien. Piwnica? Zamknął mnie tutaj, dlaczego? Nie chce się ze mną rozwodzić? O co chodzi?\nAdam! Co ty mi zrobiłeś.\nSłyszę kroki, to nie jedna osoba, tu sa dwie osoby. Słyszę kroki męskie i damskie, damskie bo obcasy robią chałas. Otwierają się drzwi, o matko....\n12 Marzec, 2006 rok.\nNie mam już siły, on mnie tutaj więzi, on i jego chora psychicznie matka. W co ja się wpakowałam. Biją mnie, torturują, on mnie gwałci, myją mnie Kärcherem, nigdy nie sądziłam że ktoś będzie mnie, aż tak źle traktować. Wszystko mnie boli, nie czuję już głodu, albo czuję? Sama nie wiem, co sie dzieje. Siedzę w tej ciemności, w tym lochu, tak dla mnie jest to loch, a nie piwinica. Loch za czasów starożytnych, średniowiecza! Tak jestem traktowana, jak jakiś zbój, albo dziwka. Przecież to on mnie zdradzał - zdradza, czego do diabła ta chora rodzinka ode mnie jeszcze chce???\nSzarpie mnie ta wiedźma, każe się myć w łazience. Po co? Chcą zabić i zakopać? Jak w filmie, horrorze.. Kąpię się, myję bardzo dokładnie, nie ptrafię wyszorować z siebie tego wszystkiego. Tego okropnego zapachu, smierdzę - okropnie. Szoruję, szoruje tą skóre, jestem brudna, okropnie brudna. Oczy mnie aż bolą z tego światła, z tej jasności, pieką. Ciepła woda, strumień wody myje, spływa po moim nagim ciele, w końcu woda leci przeźroczysta juz nie jest innego koloru. Wychodzę spod prysznica, naga, widzę ją stoi i patrzy się na mnie, ciekawe czego chce?\nPytam ją, a ona pokazuje ręczniki i ciuchy i że mam zejść na dół do jej salonu, ale najpierw wziąść sobie z jadalni coś do jedzenia. Ogłupiała? Skąd do mnie taka miłość?\nCo to za ludzie? Boże, zamkną mnie w szpitalu psychiatrycznym teraz. Co ja mam robić? Jak się mam zachowywać? Siedzę jak na kazaniu w kościele i patrze na teściową, co mam robić i co mówić, patrze na gesty i miny Adama. Boję się jak cholera, nie wiem co mnie czeka, czego się mam spodziewać. Goście odchodzą, grzecznie się żegnam i siadam w wyznaczonym miejscu. Adam uderza mnie w twarz, przyzwyczaiłam się do tego bólu, czuje tylko że dostałam. Mówi mi, że będzie się kochał ze swoją ukochaną na moich oczach.\nSądziłam, że mówi serio, jednak to była tylko metafora.\nNie no, nie wytrzymam. Miziają się na moich oczach, całują, wyznawają miłość, nawet słyszę jak się bzykają za ścianą. Do cholery nie dam się tak traktować i poniżać.\nTeściowa wyszła, chyba na zakupy, a w dupie to mam gdzie, teraz jesteśmy sami - ja, kochanka i mąż. Boże trójkąt. Może zaproponuje seks ? Ha! Gust mojego męża to lafirynda. Nie jestem za silna, ale zabije, zabije ich obu i pójde siedzieć.\nBiorę nóż, ostry i długi. Idę po schodach do sypialni - ich sypialni, namiętnych kochanków z piekła rodem. Otwieram drzwi, jak zawsze przeraźliwy dźwięk skrzypiących zawiasów. Od razu przerwałam ich namiętny, dziki seks. Popatrzył się i jak poparzony do mnie podleciał, uderzył mnie drzwiami i krzyczał na mnie, ryczał, wrzeszczał, że co ja robię, że co sobie wyobrażam, zrzucił mnie ze schodów i poleciałam.\nNo i pięknie znowu obudziłam się w tym lochu, cała obolała jestem, co za sukinsyn. Żeby tak traktować swoją "żonę" , tak bo ja byłam widocznie tylko jego przykrywką, ale że ta wiedźma na to pozwala, po co mam być dalej oficjalnie jego żoną. Nie jestem bogata, przecież oni mają dużo więcej hajsu ode mnie. Co to za chora sytuacja, cholernie tego nie rozumiem, nie wiem co się dzieje w moim życiu, dlaczego one jest tak skomplikowane, tak dziwne, tak chore, tak nieszczęsliwe.\nOtwierają się drzwi, trzęsę się ze strachu, wchodzi ta dziwka, kochanica mojego męża. Podchodzi do mnie i podaje mi dłoń, to ci.... Pomaga mi wstać i prowadzi do salonu - piję z nią kawę czarną i jem sernik jej roboty. Aaa może chcą mnie otruć? Czego chcą , czego chce ode mnie ta kobieta. Rozmawiamy, rozmawiamy i dochodzi do mnie, że ona przechodzi przez to co ja na samym początku. Wielka miłość, szczęście, pieniądze, ale chęć założenia rodziny, widzę i słyszę, że wpada w te same bagno co ja przed ślubem do chwili obecnej. Ale co mam jej odpowiedzieć? Nic jej nie powiem, niech sama wie co ją czeka.\n12 Marzec, 2006 rok, godzina 22:00.\nJa już tak nie potrafię, ja już tak nie mogę, niby pozwolili mi spać na kanapie w salonie, niby dali mi dostęp do kuchni i łazienki. Ale ja mam tak żyć? Jak długo jeszcze, ja mam być niewolnikiem w tej sytuacji? A kiedy się znudzę im. Teściowej - mężowi - kochance ? To co wtedy, co mi zrobią? Jaka to dziwna sytuacja, kompletnie obumieram w tej sytuacji. Obumieram, wykańczam się psychicznie, fizycznie - mam dość. Tym razem na pewno śpią, nie słyszę, żeby się rżneli jak króliki. Wstaje, nie oświetlam pomieszczeń, przypominam sobie, ze teściu miał kiedyś pistolet. Szukam - szukam. Wiem! Schowek na narzędzia - wyciągam pistolet, patrzę - naładowany. Życie uśmiecha się do mnie, sytuacja staje się w mojej głowie wygrana. Biegnę po schodach, wchodzę do ich sypialni. Widzę tylko w łóżku go, a gdzie ona? Nie ma jej, tym lepiej. Podchodze do niego - budzę go.\nBłaga mnie o litość, prosi, żebym nie robiła nic głupiego. Co widzę w jego oczach? Przerażenie, trzęsie się ze strachu, tak bardzo przypomina mi - mnie. Jak leżałam w piwnicy, bałam się, byłam bita, katowana, traktowana jak śmieć. Tak zachowuje się teraz jak on, no ale trudno niech poczuje to co ja. Nie słucham już jego monologu, celuję do jego czaszki - strzelam!\n12 Marzec, 2006 rok, godzina 23:27.\nTeściowa nie wie co ma zrobić, biega po chałupie, czego szuka? Kto wie.\nKochanka nie wiadomo skąd się pojawiła i dotyka go, trupa całego w krwi - obrzydliwe.\nA ja? Cieszę się, że zabiłam tego sukinsyna, siedzę na krześle z pistoletem w ręku i śmieje się w duszy, że mój koszmar minął, a może dopiero się zaczął?\nPrzyjechała policja. Robią zdjęcia dowodowe, no i biorą nas wszystkich na komisariat, szczerze powiedziawszy cały czas jestem chyba w transie, bo nie pamiętam gdzie mam pistolet, przecież miałam go w ręce a teraz gdzie jest? Wyparował?! Patrzę na teściową, a ona ściska moją dłoń - nie rozumiem?\nKomisariat policji - czuje się jak przestępca. Teściowa opowiada na policji, że sprawcą śmierci jej syna jest kochanica mojego męża, nie wierzę w to co słyszę, ona mnie broni? A wrabia ją? Ta biedna wrobiona dziwka broni się, że tylko dotykała go i dlatego jest cała w krwi. Nie może na mnie nic powiedzieć bo przecież nie widziała mnie, nie było jej tam. Jedynie z bronią widzieli mnie Adam i teściowa. Ha, ha jaka śmieszna sytuacja a zarazem tragiczna jak w filmie.\nKwiecień, 2006 rok.\nTrwa rozprawa sądowa. No i wszystko jasne, dowodów na mnie nie było, nie ma, znikły z pomocą teściowej. A ona? została ukarana za morderstwo swojego kochanka i skazana na 20 lat pozbawienia wolności. Wychodzimy z sądu, nie obok siebie, dzielą nas prokurator i adwokat oskarżonej i paru mężczyzn. Wchodzę do taksówki a za mną ona, czego chce? Mówimi mi jedno, że zapominamy o sobie i o całej sytuacji.\nListopad, 2009 rok.\nDzień święty - Wszystkich Świętych, pierwszy raz od śmierci Adama idę na jego grób. Nie potrafię przestać myśleć co stało się 3 lata temu, nie potrafię przestać myśleć, że razem z teściową posadziłysmy w więzieniu kobietę niczego winnej. Zniszczyłam jej życie, a czy ona nie zniszczyła mi życia? Fakt - odebrała mi męża, przeżyłam koszmar katowania i bycia śmieciem. Fakt, że nie spedziłam tam 20 lat, tyle ile ona dostała więzienia, ale czy nie przyczyniła się do mojego obumierania? Przyczyniła!\nStoję nad jego grobem, jest pusty, cały z marumuru, piękne napisy, ale gdzie znicze? Jakieś kwiaty? Umarł, zmarł, zginał, został zabity, ale widzę że jego mamusia go opuściła, został pogrzebany ale nie pamięta o nim nikt, a może taki los był mu pisany, może takie sobie życie wybrał? Jednak, czy można powiedzieć, że sobie wybrał śmierć? Chce ktoś śmierci? Nikt.\nNagle, ktoś dotyka mojego ramienia, obracam się widze ją. Wygląda jak odrodzona dama, szczęśliwa swoim obecnym życiem, jednak w oczach widać smutek? żal? Po stracie jedynego syna. Jak gdyby nic wspominamy Adasia, jakie głupoty odstawiał, jakie miny robił, wspominamy. Cały czas się zastanawiam jak mogę być taka wyrachowana, czy ja doprawdny jestem taka sama jak ona i on? Po ty jak się zachowuje i jaka jestem obecnie, wnioskuję, że pasuje do tej rodziny.\nListopad, 2010 rok.\nDobra, idę na jego grób ostatni raz w swoim życiu. Dzisiaj ostatecznie zakończę schemat, rozdział życia z moim mężem. Tak, wiem że on nie żyje, jednak dalej tkwię w tym scenariuszu napisanym przez mojego małżonka, mnie i Danuty. Muszę zacząć żyć prawdziwym życiem, nowym scenariuszem, nowym etapem w swoim nędznym życiu. Mam 34 lata a już powoli koniec roku, będę miała 35 i co? Wdowa, bezdzietna i na koncie ma morderstwo męża, ale wykiwałam jego kochankę i ona teraz gnije w pierdlu, ha thriller i komedia w jednym!\nStoję przed grobem, zapalam znicz, klękam. Kochałam Cię mężu bardzo mocno, później stałeś się moim wrogiem tego dnia kiedy pierwszy raz użyłeś siły fizycznej na mnie, w ten dzień stałeś się moim wrogiem i nieprzyjacielem. Przeżyła bym z myślą, że jestem rozwódką, że nie kochałeś mnie już od dłuższego czasu i przeżyłam bym myśl, że jesteś z inną kobietą, jednak nie potrafię wybaczyć ci jednego - przemocy, katowania, tortury i traktowania jak śmiecia. Wiesz, może pod koniec twojego fałszywego i zakłamanego życia wcieliłam się w Ciebie, tak do dzisiaj uważam, że jedyną rzeczą jaką zrobiłam dobrze to odebranie Ci życia. Żegnaj mężu na zawsze, już nie twoja Hania!\nJadę do fryzjera, zmieniam swój wygląd, no w końcu nowy etap w życiu. Od teraz nie jestem blondynką tylko rudzielcem, mam cholernie mocny dziwkarski make-up, i to samo z ubraniami bardzo pociągające, wyzywające i kurewskie. W studio tatuażu, wytatuowałam sobie potkowę na szczęście. Wsiadam do samochodu jadę na komisariat - przyznaję się do winy, że to ja zabiłam męża, że razem z Danutą odegrałyśmy scene i zrobiły niewinną kobietę. Ja trafiłam do paki, a młodziutka dziewczyna wyszła na wolność, nie podała mi ręki, tylko uderzyła w policzek - słusznie!\nGrudzień, 2010 rok.\nOd dzisiaj zaczynam już oficjalnie NOWY ETAP w swoim życiu - więzienne. Ale nie martwię się została mi jeszcze..... śmierć - wyzwolenie.\nAutor: Zakłamane Oblicza Życia o 16:47 4 komentarze:\nAutor: Zakłamane Oblicza Życia o 14:04 4 komentarze:\nSierpień, 2000 rok.\nAnna wstaje do pracy, ubiera czarną spódnice i fioletową koszulę, kremowe szpileczki i swoje ulubione dodatki. Jest piękną kobietą o blond włosach i niebieskich oczach, długich rzęsach. Bardzo rzadko się maluje, jej naturalna uroda jest tak piękna, że makijaż jej nie jest potrzebny. Schodzi po schodach na dół, całuje swojego dziadka w czółko mówi - miłego dnia, idę do pracy - a on jak zawsze siedzi wpatrzony w sufit. Anna wychodzi z domu, wsiada do samochodu dziadka i jedzie do pracy.\nAnna pracuje jako menadżer restauracji, oczywiście w firmie rodzinnej. Jej rodzice są właścicielami, ona stanowisko dostała już w pakiecie statusu rodzinnego.\nWeszła do pracy, jak codzień bardzo miała do personelu z uśmiechem na twarzy:\n- Witam wszystkich bardzo serdeczenie - powitała pracowników.\n- Witamy szefową.\n- Rodzicę są u siebie? - pytała barmankę.\n- Tak. - odpowiedziała bardzo grzecznie menadżerce restauracji.\nKobieta weszła do gabinetu rodziców i przywitała się tak samo miło jak z pracownikami, przytuliła rodziców i powiedziała:\n- No to, od czego dzisiaj się bierzemy do pracy?\n- No ty córuś jak zawsze, na kuchnie i się pytaj czego potrzebują, czy coś zamówić na jutro, a może na już potrzebują. - odpowiedziała mama.\n- Mamuś, he. Nie o tym mówie, to kwestia moich obowiązków. Ja się pytam, czy coś innego mamy w zanadżu ? To znaczy, nowy biznes? Rozkręcanie tego biznesu? Jakieś nowości? - ekscytowała się Anna.\n- Oj zajmij się kuchnią, ogólnie restauracją. Takie sprawy został nam. Mi i mamie, no już do obowiązków, marsz! - puścił oczko córce, ta zaś posłuchała ojca i poszła na kuchnie, do szefa.\nZapadł już zmork, zmęczona młoda menadżer wsiadła do samochodu i pojechała do domu.\n- Dziadku, jestem! - weszła do kuchni - Patrz co do Ciebie mam! - wyciągła soki i świeże owoce. - No co jest dziadku! Nie cieszysz się, że wróciłam do domu? - pocałowała dziadka w policzek i poszła do opiekunki.\n- Halo , jak minał Pani Oktawio dzień? - zwróciła się do opiekunki medycznej.\n- Jak zawsze, pranie, sprzątanie, gotowanie, zmywanie! Monotonia he.\n- Co ja mogę Ci Aniu powiedzieć, jak zawsze, żeby zjadł trzeba go zmusić, żeby wyciągnać z dziadka chociaż jedno słowo, nieosiągnalne. - załamała się opiekunka.\n- Niech pani się nie przejmuje, ze mną też nie rozmawia, ale wiem jedno! On nas docenia, panią i mnie. Ja to wiem, ja w to wierzę. - przytuliła Oktawię.\n- No nareszcie łóżko, nareszcie odpoczynek! - weszła do łóżka i wyciągnęła książkę kryminalną. - A co, przeczytam sobie co nie co. Należy mi się. - Czytała pare stron, a dosłownie z jakieś 15 i zasnęła jak niemowlaczek.\n- Ajj sobota, dzisiaj będzie masakra w pracy. Ludzi ogrom, jak to w soboty, ale nie, dzisiaj mamy dziadku lokal zarezerwowany na imprezę urodzinową, w dodatku 18nastkę. - chwyciła szklankę z sokiem pomarańczowym, napiła się i zabrała się za tosta z serem i szynką. - No i słuchaj dziadku, jak zawsze, rodzice skończą pracę o 15 i pójdą do domu tak, ja muszę zostać z kelnerkami do końca. Kuchnia też, zrobi ostatnie danie i paszoł do domu! Och boże, i na cholere mi jest bycie menadżerem.... - skończyła jeść śniadanie. - No przecież, ja tyle pracuje, a moja wypłata jest taka sama jak od kelnerek wyobrażasz to sobie? Rodzice mówią, ze muszę posmakować życia zwykłych ludzi, żeby stać się później szefem. Też tak sądzisz, a ty ojcu dałeś miano szefa kiedy? Och spóźnie się do pracy, pa dziadku! - jak codzień pocałowała dziadka i pojechała do restauracji.\nW trakcie drogi natknęła się na wypadek samochodowy, droga była zablokowana i utknęła w korku. Anna była z natury ciekawską kobietą no i nie wytrzymała tym razem tej presji, musiała wyjść z samochodu i przejść się na miejsce wypadku.\n- O kurde! Fuj. - wzięło ją na wymioty, kiedy widziała zwłoki bez głowy i w około krew, cieknąca z szyji zmarłego.\n- Dobrze się pani czuje? Nie może pani tutaj stać. - mówiła stanowczo policjantka.\n- Przepraszam, a kiedy będzie można przejechać tą drogą? Śpieszę się do pracy.\n- Za godzinę otworzymy drogę, przykro mi. Może napisać pani zaświadczenie policyjne o przetrzymywaniu na miejscu wypadku?\n- Owszem, bardzo bym prosiła. - wolała mieć zabezpieczenie, gdyby rodzice robili problem dlaczego tyle się spóźniła. Dostała od policjantki zaświadczenie i wsiadła do samochodu.\nKoszmary nocne dotyczące wypadku samochodowego, którego była świadkiem nie opuszczają jej nawet na jedną noc. Boi się, wymiotuje w nocy, cały czas w śnie widzi głowe dryfującą po jezdni, a krew spływa po lini aż pod jej stopy. Anna zawsze budzi się z płaczem i biegnie do łazienki wymiotować.\n- Dzień dobry Anno, siadaj. Zaraz zaczniemy. - odpowiada psycholog. - Przygotowana?\n- Oczywiście doktorze.\n- Opowiedź mi jak się czujesz, czy coś się zmieniło od ostatniej wizyty?\n- Doktorze tragedia. Cały czas to samo od 6 lat. - popatrzyła na niego, wiedziała że ma kontynuować. - A więc doktorze. Budze się o 3..4 w nocy z płaczem, lękiem i wymiotuje. Nie potrafię przestać myśleć o tym wypadku.\nAnna idzie na cmentarz, kładzie znicz na grobie, kobiety z wypadku. Modli się.\n- Spoczywaj w pokoju. Dzisiaj znowu miałam cię w śnie, znowu cię widziałam. Dlaczego mnie wybrałaś? Co ja takiego zrobiłam? Dlaczego ja?\n- Kim pani jest? Co pani tutaj robi?! - podszedł do niej wysoki mężczyzna o rudawych włosach i koziej brodzie. - No słucham, co pani tutaj robi i kim jesteś?\n- A pan przepraszam to kto?\n- Wyrazy współczucia. - Anna podaje dłoń mężczyźnie.\n- Dziękuję. Radzę sobie, minęło 6 lat od śmierci mojej żony. Skąd pani zna moją żonę? Nie przypominam sobie, żebym kiedy kolwiek paniom poznał.\n- Byłam świadkiem....wypadku samochodowego....byłam..\nKobieta nie rozumie sytuacji. Latami się ciągnie w jej myślach i snach obraz wypadku w którym ucierpiała młoda kobieta, ale dlaczego to ona się tym tak badzo martwi i wykańcza psychicznie. Podchodzi do samochodu, otwiera drzwi i jedzie w to miejsce wypadku.\n- Czemu mnie nachodzisz w snach? Psychice? Jesteś tutaj? Czy tu jest twój duch!!! - siada na jezdni i zaczyna szlochać.\nPaździernik, 2011 rok.\n- Mam już dość, nie potrafię więcej tak żyć. Odbija mi psychicznie. Na każdej drodze widuję wypadki, krew. - szlocha.\n- Słuchaj, musisz sobie poradzić z tą sytuacją, nie możesz się winić za wypadek w którym byłaś tylko i wyłącznie świadkiem. - tłumaczy psychiatra. - Twoja psychika wariuje, przepisze Ci leki uspokajające.\n- To ile ja mam tego jeść? Jestem już lekomanem. Sny = leki, płacz = leki, kurde ja chcę na prawdę zacząć żyć jak normalny człowiek.\n- To się weź za siebie głupia babo.\nTrzasnęła drzwiami i pojechała na most, zatrzymała się na pobuczu, samochód zostawiła na chodzie i wyszła. Podbiegła pod nadjeżdżający samochód. Kierowca uderzył w kobietę, nie zdążył zatrzymać pojazdu. Kobieta odbiła się od maski i przeleciała przez drogę, uderzyła głową w barierki kończące most.\nPrzyjechała karetka, policja. Jednak ocena była jednoznaczna ŚMIERĆ. Młoda kobieta popełniła samobójstwo, nikt nie potrafił jej pomóc, nikt nie potrafił jej zrozumieć. A ona chciała bez wątpienia zapomnieć o straszliwym wypadku, który wbił jej się bardzo w pamięć i zniszczył jej psychikę.\nAutor: Zakłamane Oblicza Życia o 16:49 2 komentarze:\nRok 1989, kwiecień.\nNa świat przyszedł ciemnoskóry, śliczny, pyzowaty chłopczyk. Urodził się w bardzo ubogiej rodzinie, która niestety musiała oddać chłopca do adopcji. Matka noworodka nie potrafiła sobie poradzić z tą sytuacją, że musi go oddać, ale jej mąż, kazał. Nie miała wyboru musiała oddać, nie chciała, jej wyrzuty sumienia w momencie porodu zaczeły nabierać prawa mocy, jednak co ta biedna kobieta mogła na to poradzić, że nie zdoła wychować swojego synka, co ona mu da? Życie w kartonie, nie miała nic, charowała jak wół, a nie miała ani grosza w portfelu, o czym tu mówić, nie miała nawet portfela. Jej mąż, potężny, czarnoskóry, mściwy mężczyzna, nie chciał słyszeć nawet o dziecku, gdy dowiedział się o ciąży, chciał zabić swoją żonę. Mieszkali przecież w oficynie. Simon, mąż kobiety, pracował w gospodarstwie, zajmował się wszystkimi zwierzętami panów. Nie miał wypłaty, nie dostawał pieniędzy, pracował w zamian za dach nad głową i resztki jedzenia. Nigdy nie sądził, że nie zdoła żonie zapewnić godnego życia, chciał mieć potomstwo bardzo chciał, gdy dowiedział się o ciąży, zdenerwował się, ale nie dlatego, że nie chciał tego dziecka, wręcz przeciwnie, chciał go bardzo, ale nie mógł go mieć. Łzy w jego oczach napływały, gdy chciał pozbawić żonę i dziecka życia. Ale po co? Jak odadzą dziecko do adopcji, to może panowie ich nie wyrzucą na bruk. Pamiętał umowę, którą podpisywał, musiał wyrzeć się potomstwa, na rzecz swojej pracy. Czekała go utradna rozmowa z pracodawcą, w końcu Victoria była już w 3 miesiącu ciąży. Poszedł do rezydencji pracodawców, wszedł od strony garażu, i poszedł do gabinetu Pana Leopolda. Wyjaśnił, że jego żona zaszła w ciąże, ale odadzą dziecko do adopcji, tylko niech ich nie wyrzucają, na to Leopold odpowiedział:\n- Dobrze, oddaj dziecko do adopcji, a my w zamian z żoną pozwolimy wam dalej tutaj mieszkać i pracować. Ale pod jednym warunkiem, twoja żona Victoria, nie może zajść w drugą ciąże, jeśli zajdzie, zostaniecie wyrzuceni z dnia na dzień, bez rekomendacji. Czy Simonie zrozumiałeś? Jeśli tak, wyjdź.\nSzczęśliwy, a zarazem zrozpaczony Simon wrócił do oficyny, poinformował ciężarną żonę o decyzji Pana.\nMijały miesiące, Victoria była bardzo źle traktowana przez Panią rezydencji, Oktawię. Dokuczała jej, kazała pracować na wysokościach i wszystkich innych czynności, które zagrażały dziecku w łonie matki.\nPewnej nocy, Victoria zaczeła krwawić z dróg rodnych, przerażony mąż poprosił Leopolda o samochód, ten jednak niechętnie wsiadł w swojego Range Rover i zawiózł małżonków do szpitala. Kobieta była w 8miesiącu ciąży, lekarz dyżurujący, zapytał:\n- Czy Pani pracowała na wysokościach, powyżej 2 metry? Czy Pani podnosiła ciężary? Wie pani, że ciąża jest zagrożona od 5 miesiąca ciąży.!\n- Niestety tak doktorze, robiłam to i wiele innych czynności. Jednak musiałam, nie miałam innego wyjścia.... - zatrzymała się, kiedy w drzwiach zobaczyła pracodawcę.\nGinekolog zlecił położenie na oddział kobiety, aż do porodu, bez możliwości wypisu na własne życzenie, jednak Leopoldowi, bardzo się to nie spodobało. Podszedł do Simona i wykrzyczał mu w twarz:\n- Co ty sobie wyobrażasz? Do porodu będzie tu siedziała!? A co z moją żoną, kto będzie wykonywać czynności które powinna wykonywać Victoria? - zdenerwowany, wyszedł ze szpitala i pojechał do swojej rezydencji.\nPo porodzie, kobieta wraz z mężem podpisała dokument, w którym zrzekła się praw rodzicielskich do swojego synka. Tyle go widziała, całego w krwi, czarnego i pomarszczonego. Nawet nie dali jej chłopczyka do rąk, no przecież zrzekła się praw, on nie jest jej, jest oddany do adopcji. Płacz jednak, nie zatuszował, nie pozbawił jej bólu. Musiała go oddać, dobrze o tym wiedziała, a teraz powrót do rezydencji. Tylko jak poradzi sobie z drwiąca i szyderczą Oktawią i Leopoldem, miała dość tego życia.\nRok 1999, grudzień.\nDzień jak co dzień, zbliżały się świeta Bożego Narodzenia, Victoria przygotowywała w kuchni przysmaki święteczne, potrawy, likiery domowej roboty, ozdoby. Simon w tym okresie czasu ubierał choinkę w lampki, bomki i łańcuchy świąteczne, wyciągał wszystko z kartonów jak co roku. Choinka była zawsze świeża, kupiona z lasu, prywatnego lasu bogatego wuja pracodawcy. Dekorował wejście frontowe do rezydencji, gdy nagle na pojazd wjechał Leopold, wychodząc z samochodu, zawołał:\n- Simon! Podejdź tu proszę do mnie.\n- Tak, w czym panu pomóć.\n- Wyciągnij z bagażnika prezenty świąteczne i ułóż pod choinką. Słuchaj, byle byś niczego nie potłukł jak w ubiegłym roku. To nie są tanie rzeczy, nie stać cię nawet na folię ozdobną a co dopiero z zawartościa. Ha ha ha.. Do ruchy! - kpiąc z czarnoskórego lokaja, poszedł do jadalni zjeść obiad z żoną.\nSimon wyciągając prezenty zauważył coś dziwnego, coś innego niż co roku. Co tutaj robią prezenty dla dziecka? - pomyślał sobie w duchu.\nNie zastanawiając się długo nad tym wszystkim, zamknął bagażnik samochodu, i poukładał estetycznie wszystkie prezenty pod choinką świąteczną. Wrócił na podjazd i schował samochód do garażu.\nW tym czasie jego czarnoskóra żona, podała obiad panom.\n- Już za pare dni, już na świeta będzie z nami trzecia osoba, nasz 10 letni syn. - pogardliwie zwróciła się do służącej.\n- Cieszymy się bardzo z mężem, czy mam przyrządzić dodatkowe potrawy dla Państwa syna?\n- Nie, wyjdź.! - krzycząc po służacej straciła równowagę umysłową. - Widziałeś ją? Co za pierdolona czarna dziwka, nie ma za grosz kultury! - w gniewie jadł obiad.\n- Simon !!! Simon !!! - szukała męża. - Gdzie ty jesteś??? Simon!!!\n- No tutaj! W stajni, przy koniach, sprzątam - odezwał się mąż służącej.\n- Oni mają syna... !! 10 letniego !!! Naszego syna!!!\n- Co ty mówisz jakiego syna, i jak naszego, zwariowałaś kobieto!\n- No mówię Ci Simonie, Oktawia powiedziała, że na świetach będzie trzecia osoba ich syn. W dodatku 10 letni syn. Pracujemy u nich 16lat, kiedy ona była w ciąży? Przecież ja , ja Simonie urodziłam 10 lat temu naszego synka, ona mi go odebrała. - Płacz jednak nie zdziałał cudów, ból powrócił, po oddaniu dziecka do adpocji.\n- Co ty opowiadasz, to na pewno nie nasz syn, może adoptowali, ale nie naszego opamiętaj się kobieto! - szarpał kobietą w stajni i rzucił do podłogę. - Wracaj do roboty! Bo nas wyrzucą, stara wariatko!\nW rezydencji Opiców panowała napieta atmosfera w przypadku domowników jak i służby. Służba marwiła się, kim jest dziecko panów, a Opicowie zastanawiali się, jak zmieni się bardzo ich życie, kiedy chłopiec wejdzie w ich rodzine i stanie ich ich członkiem.\nNo i nadszedł ten moment, na podjazd rezydencji podjechał samochód z domu dziecka. Z pojazdu wyszedł mały, czarnoskóry, 10 letni śliczny chłopczyk, za nim ciemnej karnacji, o czarnych włosach i muskularnej posturze dyrektorka instytucji.\n- Witamy was w naszej rezydecji, witaj w domu synku. - powiedziała Oktawia.\n- No przecież to nasz syn Simonie, to on! To moje dziecko! - mówiła nerwowo i zarazem po cichu do męża Victoria.\n- No co ty opowiadasz, to nie nasz syn, to jakieś inny murzyn i ich dziecko. Skąd masz tą pewność, że to on? Oszalałaś, czy oni by chcieli wychowywać dziecko służby? - powiedział z irytacją.\n- No, masz rację mężu.\n- Mamo....tato.... przygotowałem wam prezent na święta, czy jesteście z niego zadowoleni? - wręczył nowym rodzicom rękodzieło.\n- Cudowne! Chodźmy jeść kolacje! Aaaa prezent damy pod choinkę, tradycyjnie.\nMijały tygodnie, Oktawia była cudowną matką a zarazem przyjaciółką do małego Jana, dawała mu wszystko, zabawki, najlepsze ciuchy, szkoła prywatna, miał wszystko czego by dusza zapragnęła. Pewnego dnia przyszedł do kuchni w podkoszulku i pił mleko z kartonu. Do kuchni w tym momencie weszła służąca i zauważyła na jego ramieniu znamię w kształcie maluteńkiego listka. W tym momencie przypomniała sobie moment w życiu z porodu. Przecież jak badali małego to miał na ramieniu znamię - myślała.\n- Chciałbyś sobie coś zjeść synku? - powiedziała z rozpędu Victoria.\n- Synku? Dlaczego Pani do mnie tak mówi? Ciasteczka... - zdziwiony chłopczyk.\n- A wiesz, tak czasami się mówi, ale bardzo Ciebie przepraszam, nie mów o tym rodzicom, dobrze?\n- Ale dlaczego, mam nie mówić mamie? - zaszokowany.\n- Bo nie powinnam tak mówić, mamie zrobi się przykro, chcesz tego, żeby była smutna z mojego powodu? Z mojej głupoty?\n- Ma Pani rację! Idę się bawić! Pa. - pobiegł do salonu.\n- Pa synku... - zaczeła płakać i gotować obiad pracodawcą.\n- Słuchaj Simon to nasz syn i teraz jestem tego pewna na 100%. On ma znamię na ramieniu, znamię w kształcie listka. Pamiętasz jak go badali i z ukrycia na niego patrzyliśmy? Zauważyłam, ty też , że było tam znamię , to on! Jan? Dlaczego..... przecież, to jest nasz Paul. - zrozpaczona kobieta rzuciła się w ramiona męża.\n- Ale słuchaj, zrzekliśmy się praw rodzicielskich, a gdyby oni go wychowywali, ciesz się, ma życie o którym mogliśmy marzyć, żeby mu stworzyć, niech się cieszy, że trafił na Leopolda i Oktwię, a nie na nas. Victorio, zrzekłaś się bycia matką, nie możesz mieć teraz pretensji ani do niego, ani do panów ani do życia, zrobiłaś to co musiałaś.\n- A co jeśli oni zrobili to specjalnie? I teraz mamy się męczyć i cierpieć, że żyjemy obok niego i nie możemy nawet go przytulić? - płakała w ramie Simona.\n- Ale po co? Na moje oko, oni nawet nie wiedzą, że to nasz syn. I tak ma zostać! Słyszysz kochanie? Tak ma zostać! Zniszczą mu życie jak nam, jeśli dowiedza się prawdy.\nRok 2005, kwiecień.\nJan Opic obchodzi swoje 16 urodziny, od rodziców dostał klucze do swojego skutera, za to od służby dostać mały podarunek w postaci przysmaku ciemnoskórych z ich rodzinnych stron. Chłopakowi spodobały sie wszystkie prezenty, był bardzo miłym i dobrym chłopakiem.\nJeździł sobie po ulicy nowym skuterem, kiedy z nienacka wuj ojca wymusił mu pierwszeństwo na skrzyżowaniu i uderzył w niego z bardzo dużą siłą. Chłopak wyskoczył i uderzył bardzo mocno głową w asfalt drogi. Jan stracił przytomność, i sąsiedzi, widzący owy wypadek zadzwonili po pogotowie ratunkowe oraz policję.\n- Jak mogłeś ty durniu zrobić chłopakowi krzywdę?! - krzyczała wulgarnie Oktawia na wuja.\n- Zwarzaj na słowa! A ty mogłaś kupić mu kask, albo najpierw żeby poszedł na prawo jazdy dla skuterów, nie ma 18 lat.\n- No ty chyba sobie żartujesz, policja mi powiedziała, że to ty wymusiłeś pierwszeństwo.\n- Policja, też wie, że on nie miał prawa jeździć tym pojazdem jednośladowym cwaniaro.\n- Przestańcie! - uspokajał ich Leopold. - Gdzie lekarz? - zwrócił się do pielęgniarki.\n- Panie Leopoldzie, pana syn potrzebuje krwi, stracił jej bardzo dużo. Prosilibyśmy się zbadać, a nie ukrywam, przydadzą się.... - mówił lekarz.\n- Krew rodziców biologicznych.... niech pan kończy jak zaczyna - wyszedł z gabinetu.\n- Trzeba się zbadać, ale najprawdopodobniej będziemy musieli iść do Simona i Victorii. - zdeterminowany i zdenerwowany mąż uświadomił arogancką żonę.\n- No ty chyba oszalałeś!\n- To chyba będzie konieczne.\nRok 2005, maj.\n- Jesteśmy twoimi rodzicami.\n- Że co słucham? Jak to wy? A mama i tata? No ja wiem, że jestem adoptowany, ale jak to wy. Jak to??? Wy???? mieszkacie w oficynie! Ja w rezydencji... kim wy dla mnie jesteście? Służbą! Wynocha... - oburzony sytuacją Jan, wypędził z pokoju biologicznych rodziców.\n- Mamo !!!! Tato !!!! - wołał swoich aktualnych rodziców.\n- Kim ja jestem? Opicem? czy tym murzynem z rodu tej brudej służby. - zapadła cisza. - No mówicie do cholery!!!!\n- Nie tym tonem Janie! - zirytował się ojciec. - Powinien znać prawdę Oktawio...\n- Jaką prawdę??!! - Jan.\n- Tak jesteś synem, biologicznym synem Simona i Victorii. 16 lat temu oddali cię do adopcji. Nie chcieli cię mieć, my im mówiliśmy, że pomożemy, że oczywiście, będą dalej mogli u nas pracować i Ciebie synku wychowywać, ale nie chcieli. Woleli się ciebie pozbyć i zrzeć sie wszelkich praw do ciebie. Przykro nam. - Oktawia wiedziała, że skłamała, dlatego udała zawroty głowy i wywołała łzy w oczach.\n- Tato....? A to czemu dopiero po 10 latach dopiero wy mnie adoptowaliście?\n- Synku.... - przerwała mu żona.\n- W od różnieniu do twoich biologicznych rodziców, my mamy sumienie i nie chcieliśmy, zebyś ktwił w bidulu. Staraliśmy się o Ciebie 3 lata, dość długo nie sądzisz? Bo twoja mamuśka się o Ciebie nie starała nawet po porodzie. - brneła w tą huśtawkę trudnych emocji i kłamstwie. - Adoptowaliśmy Cię, daliśmy ci wszystko. A oni? co by ci dali? nic, sam wiesz, kim oni są.\n- Masz rację mamo, przepraszam. Kocham Cię.\nTato, zwolnij tych aroganckich ludzi. Natychmiast! - rodzice wyszli z pokoju syna.\nRok 2006, styczeń.\nJan Opic siedzi w kawiarni i czeka na biologicznych rodziców w tajemnicy przed Leopoldem i Oktawią. Czekał 25minut, aż się doczekał, do kawiarni weszli załamani, rozpaczeni rodzice. Victoria miała na sobie sweter i spodnie bardzo taniej jakości. Za to ojciec bardzo taniej jakości garnitur. Boże jaki wstyd - myślał w duchu Jan.\n- Od rodziców wiem, jak bardzo chcieliście się mnie pozbyć ze swojego życia. Ale nadszedł czas, żebyście się osobiście mi wytłumaczyli! A wiec słucham. Uprzedzam... wyglądacie okropnie, jak biedacy, bogu dzięki, że nie śmierdzicie bo by dopiero był wstyd mi z wami siedzieć, tak ja mam reputacje. - arogancki.\n- Upodobniłes się do swojej matki... Byłeś dobrym chłopakiem jak my, teraz jesteś pusty, arogancki, pruderyjny i nowobogacki.\n- WOW, jakie słowa. Słownik? Czy telewizja... Aaa zapomniałem, nie mieszkacie już w oficynie, nie macie takich technologii.\n- Wychodzimy ! Nie będzie nas obrażał, to już nie jest nasz syn! To bogacz, który ma korzenie biedaków! - wstał Simon.\n- Nie! Zostań, to twoja krew. Tylko Oktawia zrobiła z niego potwora. Trzeba mu powiedzieć kim był, kim jest i kim się stał. Bo jest naszym synem! - mąż usiadł, jednak Jan truche poczuł się źle, że tak potraktował prawdziwych rodziców, jednak nie przeprosił, jego duma była taka sama jak jego mentorki.\nRozmawiali bardzo długo, były łzy, były wyrzuty sumienia i wyrzuty odrzucenia. Jednak chłopak zrozumiał, że jego ideał matki, ideał kobiety go okłamała i zrobiła wszystko, by znienawidził własnych rodziców.\nChłopak wrócił do domu i pobiegł do gabinetu ojca.\n- Jak mogłeś mi to robić? Dlaczego matka kłamała? Wiem wszystko, a ty? Tyle lat milczałeś, jak mogłeś dopuścić, zebym JA, ja potraktował tak swoich rodziców, biologicznych w dodatku rodziców. - łzy napływały mu do oczu, mówił z zaciśnietymi zębami i bólem w sercu.\n- Synku, ja nie chciałem, ale twoja matka, tak bardzo nienawidzi biedoty, że to wszystko uknuła. Chciała, żeby twoja prawdziwa matka cierpiała, żeby widziała, jak ty traktujesz ich jak śmieci. Ale co ja mogłeś, straszyła mnie. Wybacz mi synu. - przytulił Jana i poszli do sypialni kobiety.\n- Jesteś z siebie zadowolona? Nasz syn o wszystkim wie, rozmawiał z tymi ludźmi.\n- Jakim ty jesteś głupim człowiekiem mężu. Synku, wejdź - zawołała.\n- Jak mogłaś mi to zrobić, co? Byłaś dla mnie wszystkim. Matką, mentorką, przyjaciółką i ideałem kobiety. A ty wbiłaś mi nóż w serce. Matka moja Victoria wszystko mi powiedziała, za to tato - wskazał palcem na Leopolda. - dopowiedział, co zrobiłaś. Zraniłaś mnie. - krzyczał i wyrzucał wszystko co go bardzo boli.\n- Czas żebyśmy porozmawiali, ja, ty i twój ojciec.\n- Słuchamy. - powiedzieli jednym głosem.\n- Kiedyś byłam biedna jak mysz kościelna. Mój ojciec był alkoholikiem, pił codziennie, w sumie nigdy to on nie był treźwy, pił i bił. Mama moja, twoja babcia, była dziennie katowana przez ojca, miał do niej pretensje, że nie miał już vódki w lodówce, albo że źle postawiła cukierniczce. Było nas 10 rodzeństwa, każde z nas wyparło się ojca w momencie skończenia pełnoletności. Matka zmarła gdy miałam prawie 18 lat, dokładnie 7 dni przed urodzinami. Nawet nie wiesz jaki to był cios. Uciekłam z domu po pogrzebie, wyparłam się ojca, spałam miesiącami w stajni z końmi. Śmierdziałam ich odorem, jadłam siano, i gdy coś ukradłam gospodarzą. Nie mam czym się chwalić, miałam 24 lata, kiedy gospodarz mnie zgwałcił, bił i gwałcił, zaszłam w ciąże, tak bardzo mnie skatował, że w tej stajni poroniłam swoje dziecko... - płacze. - Cierpiałam, ale uciekłam, pomogła mi ciotka, nie prawdziwa, ale dla mnie to moja ciotka, przyjeła mnie pod dach, nauczyła kultury, nauczyła etykiety. Znienawidziłam biedaków! Sama tym byłam, dalej jestem, jestem biedna w sobie, w duszy. - przerwała. - Później poznałam Leopolda, i mieliśmy służbe, źle ich traktowałam nie powiem, ale miałam obraze, dla mnie każdy biedak był menelem, a każda kobiete nienawidziałam, jak swojej matki, że nie potrafiła mnie uratować. - przerwała, żeby wytrzeć łzy. - Kiedy twoja biologiczna matka zaszła w ciąże, miałam przed oczami, że czeka cię życie takie jakie ja miałam, nie miałam pewności, ze ciebie nie skrzywdzą. Chciałam Ci dać wszystko, na początku chciałam, zeby twoja matka poroniła, chciałam uchronić Cię, przed życiem jakie ja miałam. A teraz? nie potrafię sobie sama wybaczyć.\nKobieta nie zauważyła, że w drzwiach stali rodzice chłopaka i wszystko słyszeli. Victoria podeszła do Oktawii, przytuliła ją i powiedziała dwa bardzo ważne słowa, słowa które zmieniło życie tej rodziny - Wybaczam Ci.\nAutor: Zakłamane Oblicza Życia o 19:58 6 komentarzy:\nCo tu się działo, jak mnie nie było?\nNuda... - Przepraszam.\nWracam do was, wyczyściłam BLOGA do zera, wszystko idzie do kosza. Rewolucja! Jedynie co zostawiam? Nazwa, jej nie zmienię.\nNie będzie już rozdziałów, straciłam rachubę, wątek, wszystko. Brak czasu też dużo, zdecydowanie dużo zrobił. Mimo, że obiecywałam. Ile mnie tutaj nie było 2 lata, strasznie długo, nie sądzicie?\nWięc o czym będzie blog, jak została nazwa? Będę pisała krótkie opowiadania, jak na początku mojego debiutu, jak można to tak nazwać...\nO czym będą opowiadania? Ha, różnie.. Sama nie wiem, nie zaczęłam nawet szczerze mówiąc.. Ale na razie mam wolne, mam czas, będę kombinować a co mam robić! Jak pamiętacie czytałam książki, dalej czytam, nie wiem po co mówię w czasie przeszłym! Przyznam się, regularnie to ja nie czytam, jak mi się chce to czytam, idę do biblioteki miejskiej, wypożyczam i czytam.\nNo to już wiecie o co kaman... Czytam to mam jakąś tam wizje swoją, swoją wenę "twórczą" .. Oczywiście ze mnie nie jest żaden humanista, boże popełniam błędy w języku Polskim! Uprzedzam...!!\nNo to co, no to jak... Ogłoszenie moje wystawiłam, czas zacząć się za wypociny!\nCome BACK, dobra nazwa tytułu, obym nie straciła znowu rachubę.\nZakłamane Oblicza Życia.\nAutor: Zakłamane Oblicza Życia o 20:29 4 komentarze:


L'Alaska, Berck - recenzje restauracji - TripAdvisor\nBerck — wszystkie restauracje Restauracje w pobliżu obiektu L'Alaska\nWszystkie miejsca warte uwagi w: Berck Atrakcje w pobliżu obiektu L'Alaska\nWyszukaj Europa›Francja›Hauts-de-France›Pas-de-Calais›Berck›Berck Restauracje›L'Alaska\n135 recenzje(-i) Nr 23 wśród 64 Restauracje w lokalizacji Berck $$ - $$$\nPokaż też MapaSatelitarna Aktualizacje mapy są wstrzymane. Przybliż, aby zobaczyć zaktualizowane informacje. Wyzeruj przybliżenie Trwa aktualizowanie mapy… Wróć do mapy Znajdź trasę 27 Esplanade Parmentier, 62600 Berck, Francja +33 3 21 09 15 54\nBerck, Pas-de-Calais Więcej La Renardiere\nWyczyść wszystko Zacznij pisać recenzję lokalizacji L'Alaska Kliknij, aby ocenić\nTrwa aktualizowanie listy... L'Alaska — podobne obiekty, przeglądane przez podróżnych\nBerck, Pas-de-Calais Wszystkie restauracje w: Berck (69)\nByłeś(-aś) w L'Alaska? Podziel się wrażeniami! Napisz recenzję\n27 Esplanade Parmentier, 62600 Berck, Francja Lokalizacja:\nOto pytania, które zadawali klienci, wraz z odpowiedziami przedstawicieli i innych klientów obiektu L'Alaska\n1 pytanie Zadaj pytanie Pytania? Uzyskaj odpowiedzi od pracowników i klientów obiektu L'Alaska.\nWskazówki dotyczące publikacji Otrzymuj powiadomienia o nowych odpowiedziach na Twoje pytania. Zadaj pytanie Zazwyczaj zadawane pytania: Czy w ofercie są posiłki bezglutenowe? Czy w obiekcie obowiązują zasady dotyczące ubioru? Czy psy mogą przebywać na zewnętrznym patio? W pobliżu obiektu L'Alaska Najlepiej oceniane atrakcje w pobliżu 28 recenzje(-i) Club Nautique Berckois\n24 recenzje(-i) Le Succes Berckois\n28 recenzje(-i) Cinéma Cinos\nPrzeglądaj wszystkie atrakcje Najlepiej oceniane restauracje w pobliżu 276 recenzje(-i) Crèperie rue Gourmande\n194 recenzje(-i) L'Estamineur\n184 recenzje(-i) L' Albatros


Nr 64 wśród 345 Restauracje w lokalizacji Reykjavik Certyfikat jakości $$ - $$$\nWskazówki dotyczące publikacji Otrzymuj powiadomienia o nowych odpowiedziach na Twoje pytania. Zadaj pytanie Zazwyczaj zadawane pytania: Czy w ofercie są posiłki bezglutenowe? Czy w obiekcie obowiązują zasady dotyczące ubioru? Czy psy mogą przebywać na zewnętrznym patio? W pobliżu obiektu Uno Najlepiej oceniane atrakcje w pobliżu 2 044 recenzje(-i) Wystawa Reykjavík 871±2\n236 recenzje(-i) Iceland Travel Assistance\nPrzeglądaj wszystkie atrakcje Najlepiej oceniane restauracje w pobliżu 311 recenzje(-i) Matarkjallarinn - Foodcellar\n1 536 recenzje(-i) Fiskfelagid Fish Company\n430 recenzje(-i) Saeta Svínid Gastropub


Lincoln Toruń - Auto do ślubu Toruń\nSamochody-Weselne.pl Auto do ślubu kujawsko-pomorskie Auto do ślubu Toruń Lincoln Toruń\nOpinie klientów Jesteśmy zachwyceni, auto było świetnym dopełnieniem naszej uroczystości, jest piękne i ma niepowtarzalny klimat. Usługa wykonana profesjonalnie, w...\nKochani :) Oferujemy Państwu wynajem luksusowej limuzyny Limuzyna na ślub - Lincoln Tow Car Executive Series w przepięknym kolorze białym na:\nLimuzyna prezentuje się zjawiskowo, rzuca się w oczy poprzez swój niepowtarzalny klimatyczny wygląd amerykańskiego krążownika. Użytkowany był przez największych dygnitarzy i ambasadorów USA. Dokładnie ten samochód miał okazję wozić również Polskich celebrytów, min. Krystynę Jandę, czy Władysława Kozakiewicza. Pojawiał się również w Dynastii Foresterów:) Auto jest zadbane, w stanie oryginalnym, gdyż jestem pasjonatem amerykańskiej motoryzacji. Skórzana tapicerka, czystość wnętrza podkreśla ekskluzywność samochodu co sprawia, że nasi Goście poczują się wyjątkowo. Auto Pomieści 3 osoby na przedniej kanapie.\nZ każdym klientem indywidualnie ustalamy harmonogram przejazdów na ten jedyny i niepowtarzalny dzień w życiu, tak aby spełnić Państwa oczekiwania w jak najlepszy sposób. Przystrojenie wliczone są w cenę usługi, a także dajemy możliwość własnego przystrojenia. Tablice rejestracyjne z napisami np. Młoda Para lub Nowożeńcy – GRATIS. Istnieje możliwość wcześniejszego zobaczenia samochodu.\nCENA –499pln. Wraz z przystrojeniem\nObsługujemy całe woj.Kujawsko Pomorskie.\nNa wszystkie Państwa pytania chętnie odpowiemy telefonicznie telefonicznie lub mailowo.\nZapraszamy na FP https://www.facebook.com/LincolnTorun\n23.03.2015 Maria Zawadzka\nJesteśmy zachwyceni, auto było świetnym dopełnieniem naszej uroczystości, jest piękne i ma niepowtarzalny klimat. Usługa wykonana profesjonalnie, w przystępnej cenie.\n17.03.2015 Łukasz Jóźwiak\nPolecam, tanio i solidnie, auto ma świetny klimat.\n10.03.2015 Lech Staropolski\nW tym aucie czuć prawdziwy amerykański klimat.Jak ktoś szuka auta z klasa i wyjątkowego to jest to idealny wybór.Polecam\n10.03.2015 Zuzanna Kamińska\nProfesjonalna usługa, atrakcyjna cena.\nWynajem zabytkowego Lincolna i Chryslera Cabrio Toruń\nGenerated in 0.065 Queries: 19 Online: 193 F: 9336


Nigel Farage narzeka na słabą jakość brytyjskiej opieki zdrowotnej i twierdzi, że „zaniedbania i niekompetencja” personelu niemal pozbawiła go życia. Szczere wyznania dotyczące choroby znalazły się w pierwszych opublikowanych fragmentach wspomnień Farage’a. Książka pod tytułem „The Purple Revolution” ma ukazać się niebawem.\nLider UKIP twierdzi, że „był spławiany od jednego lekarza z NHS do drugiego” i żaden z nich nie był stanie zdiagnozować u niego nowotworu jądra. „Gdyby nie prywatna opieka medyczna prawdopodobnie bym już nie żył” – stwierdził.\n"Inni politycy z Westminsteru boją się mówić o wadach systemu ochrony zdrowia w Wielkiej Brytanii" – to jeden z wniosków, do których dochodzi Farage. On sam natomiast, oceniając pracę NHS na podstawie osobistych doświadczeń ma, w swoim mniemaniu, pełne prawo i większe kwalifikacje aby ją krytykować, co też czyni.\n„Badało mnie kilku lekarzy. Po jakimś czasie doszli do wniosku, że mam skręcone jądro i że potrzebuję natychmiastowej operacji. Zabrano mnie karetką do szpitala, gdzie kolejnych czterech lekarzy debatowało nad stanem mojego zdrowia i wykonywało kolejne, dość bolesne badania. Jeden z nich, hindus, powiedział, że poprzednia diagnoza była błędna i tak naprawdę mam zwykłą infekcję. Odesłano mnie więc do domu z zapasem silnych antybiotyków. Do operacji nie doszło, ból wcale nie słabł, a moje lewe jądro przez cały czas się powiększało” – pisze Farage i wyznaje, że po sześciu tygodniach niemal nie był w stanie chodzić, bo jądro „urosło do rozmiarów cytryny i było twarde jak kamień”.\nMimo, że sytuacja stawała się coraz poważniejsza, lekarze nadal przepisywali antybiotyki. Nowotwór, rozpoznano dopiero w prywatnej klinice. 21-letni wtedy Farage był przerażony, ponieważ istniało prawdopodobieństwo, że rak zdążył przemieścić się do płuc i żołądka. Kiedy jednak operacja usunięcia jądra przebiegła bez komplikacji, przyszły lider UKIP odzyskał pełnię zdrowia.\nJak przyznaje, mimo że od tamtej sytuacji minęło 30 lat jej wspomnienie wciąż „wyprowadza go z równowagi”.


Składanie mebli | Umiem się zachować\nDlaczego ceny mebli nie są jednakowe? Różnice w tych dylematach zawsze wynikają z tego, jak odbywa się proces produkcyjny i jakie materiały się w nim wykorzystuje. Niewątpliwe jest to, że jeżeli materiały są lepszej jakości, to i cena mebli będzie wyższa.\nIdentycznie bywa, kiedy w meblach wykorzystuje się droższe akcesoria meblowe. Te też w każdej chwili będą podnosiły ceny mebli. Ceny mebli zależą też od renomy firmy. Jeżeli już producent jest znany, to ceny jego mebli najczęściej są wyższe.\nO tym, ile kosztują meble, w dużej liczbie przypadków decyduje też rywalizacja. Jeżeli już na danym obszarze działa jeden producent mebli, na przykład na wymiar, to może on sobie windować stawki. Tym bardziej, jeżeli jego meble faktyczne są śliczne i cieszą się zainteresowaniem. Wpływ na taką sytuację może mieć kilka aspektów. Taki producent mebli ma możliwość używać dobrych materiałów i mieć niebanalne pomysły. Oprócz tym, jeśli wykorzystuje on te producent akcesoria meblowe, które są dobrej jakości, to cena jego mebli za każdym razem będzie wyższa. Niekiedy jest tak, że osoby zajmujące się produkcją mebli korzystają z oferty, jaką posiada konkretny producent uchwyty meblowe, bo posiada do nich zaufanie. Jeśli zależy mu na tym, ażeby jakość jego mebli była solidna, to nie używa on dodatków kiepskich, jedynie dlatego, że są one tanie. Wielu producentów mebli na wymiar przekonuje swoich klientów, że lepsze zawiasy czy uchwyty przyczyniają się do tego, że zadowolenie z mebli jest większe. Bo tak czy całkiem inaczej, mebli się wykorzystuje i jeśli ichniejszym części są kiepskie, to szybko wychodzi to na jaw.\nŹródło informacji: Producent uchwyty meblowe.\nZdecydowanie najlepsza oferta mebli\nOdpowiedzi na Składanie mebli


21 stycznia 2021 - Gazeta Świętokrzyska\nSejm powołał w czwartek Piotra Wawrzyka na stanowisko Rzecznika Praw Obywatelskich. Wybór ten, zgodnie z przepisami, musi jeszcze zaakceptować Senat. Za kandydaturą Wawrzyka głosowało 233 posłów (przy wymaganej większości bezwzględnej 227), przeciw było […]\nWe wtorek koneccy policjanci zostali poinformowani o oszustwie którego ofiarą padła 86-letnia mieszkanka Końskich. Kobieta straciła 40 tys. zł. Do zdarzenia doszło około godziny 16. Do seniorki zadzwoniła kobieta podająca się […]\nMinisterstwo Edukacji i Nauki poinformowało o zwiększeniu możliwości odbywania praktyk dedykowanych dla studentów w instytucjach realizujących zadania dotyczące zwalczania COVID-19. Studenci już teraz mogą poszukiwać praktyk m.in. w podmiotach leczniczych, służbach […]\nKielecki „Informatyk” i „Ekonomik” otrzymają dzięki decyzji Zarządu Województwa Świętokrzyskiego 2 mln zł na sprzęt, oprogramowanie, szkolenia i praktyki dla uczniów. Dzięki dofinansowaniu 135 uczniów zdobędzie nowe kwalifikacje, a prawie […]\nTerytorialsi wesprą kombatantów w zarejestrowaniu na szczepienie przeciwko COVID-19 i będą sprawdzać stan ich zdrowia po szczepieniach Prawie 900 kombatantów pod opieką będą mieli żołnierze Wojsk Obrony Terytorialnej, którzy wspomogą ich w zarejestrowaniu […]\nFunkcjonariusze z Archiwum X Komendy Głównej Policji odkryli prawdziwą wersję zdarzeń zabójstwa 15-letniej łodzianki z 1989 roku. Sprawcą okazał się wówczas 21-letni znajomy dziewczyny – poinformował rzecznik Komendy […]\nBlisko 86 mln złotych stracili w ubiegłym roku polscy emeryci, oszukani przez tzw. mafię wnuczkową. Straty są o ponad 13 mln wyższe niż rok wcześniej. Na ilości przestępstw nie wpłynął okres […]\nFunkcjonariusze z Komendy Powiatowej Policji w Końskich, wraz z Urzędem Marszałkowskim Województwa Świętokrzyskiego, strażakami i ratownikami nagrali spot profilaktyczny „Sekunda Życia” przestrzegający przed używaniem telefonu za kierownicą. Krótkie wideo ma za zadanie uświadamiać […]


proszeo pomoc potrzebna mi praca na jutro.\nTEMAT: ... - Zadane.pl\nProszeo pomoc potrzebna mi praca na jutro. TEMAT: tworzenie wykresow w excelu. tak na 2lub 3 stronki formatu A4.\nprzez moniCZKA12 13.11.2009\nWpisz do arkusza poniższą tabelę.\nPodczas tworzenia wykresów nie ma znaczenia czy tabela posiada obramowanie lub inne elementy formatowania komórek. Istotny jest tylko format danych liczbowych, czyli jeśli dane w tabeli będą posiadały format walutowy to zostanie on też zastosowany na wykresie.\nUruchom polecenie z menu Wstaw | Wykres lub ikonę Kreator wykresów na Standardowym pasku narzędzi.\nPo wybraniu polecenia uruchomi się okno kreatora wykresów, który przeprowadzi nas przez proces tworzenia wykresu.\nTworzenie wykresu będzie przebiegało w 4 etapach.\nKrok 1 – Typ wykresu\nNa początku należy wybrać typ oraz podtyp wykresu.\nWszystkie typy są wyświetlone na dwóch zakładkach okna: Standardowe typy...\n...oraz Typy niestandardowe.\nPodtyp to określenie czy wykres ma być płaski, trójwymiarowy, skumulowany.\nWybierz typ wykresu (kolumnowy) oraz podtyp (kolumnowy grupowany – czyli płaski).\nNa tym etapie można "podejrzeć", czy wybrany typ i podtyp wykresu jest optymalny. Wystarczy nacisnąć i przytrzymać przycisk Naciśnij i przytrzymaj, aby zobaczyć przykład.\nKliknij przycisk Dalej aby przejść do kolejnego kroku.\nKrok 2 – Źródło danych\nZakładka Zakres danych\nW tym kroku można inaczej pogrupować dane na wykresie wybierając opcję Kolumny lub Wiersze.\nZaznaczona opcja Wiersze - dane na wykresie są pogrupowane według nazwy towaru.\nZaznaczona opcja Kolumny - dane są pogrupowane według kwartałów.\nDla potrzeb ćwiczenia zaznacz ponownie opcję Wiersze.\nNa tej zakładce można samodzielnie zdefiniwać nazwy serii w polu zaznaczonym kolorem czerwonym.\nKrok 3 – Opcje wykresu\nOpcje wykresu pozwalają na dodanie do wykresu typowych opcji takich jak tytuły, etykiety danych, położenie legendy itp.\nNa tej zakładce można wpisać tytuł wykresu oraz tytuły osi.\nWpisz tytuł wykresu taki jak na zrzucie poniżej.\nNiektóre opcje są nieaktywne ponieważ został wybrany płaski podtyp wykresu.\nMożna wyłączyć widoczność etykiet na osi X i Y.\nZakładka Linie siatki\nMożna zmieniać liczbę linii siatki, czyli pomocniczych linii ułatwiających odczytywanie wykresu.\nMożliwe jest także całkowite wyłączenie linii siatki.\nUmożliwia zmianę położenia legendy na wykresie.\nKliknięcie opcji Pokazuj legendę ukrywa legendę na wykresie. Aby przywrócić pokazywanie legendy ponownie kliknij opcję Pokazuj legendę.\nZakładka Etykiety danych\nEtykiety danych to dodatkowe opisy serii na wykresie.\nWłączona opcja Wartość.\nWłączona opcja Nazwa serii.\nNiektore opcje są nieaktywne ponieważ został wybrany kolumnowy typ wykresu.\nPrzykładowo - opcja Wartość procentowa będzie dostępna przy kołowym lub pierścieniowym typie wykresu.\nZakładka Tabela danych\nZaznaczenie opcji Pokazuj tabelę danych wyświetla pod wykresem tabelę, na podstawie której tworzymy wykres.\nKrok 4 – Położenie wykresu\nDecyduje o umieszczeniu wykresu na nowym arkuszu lub istniejącym.\nOpcja Jako obiekt w umieści wykres na tym samym arkuszu co tabelka. Opcja Jako nowy arkusz umieści wykres na nowym arkuszu w całości przeznaczonym na wykres.\nJeśli chcesz powrócić do poprzednich kroków kliknij przycisk Wstecz.\nAby zakończyć tworzenie wykresu kliknij przycisk Zakończ.\nWykres został osadzony na tym samym arkuszu co tabela.\nZmiana typu wykresu.\nJeśli wykres jest już przygotowany a my chcemy zmienić typ lub podtyp wykresu należy zaznaczyć wykres jak na poniższym screenie. (Zaznacznie to te czarne punkty dookoła wykresu pojawiające się po kliknięciu na wykresie.)\nNastępnie należy wybrać z menu polecenie Wykres i Typ wykresu. (Menu Wykres będzie dostępne tylko przy zaznaczonym wykresie!).\nWskazujemy inny typ wykresu, klikamy OK i gotowe.\nZaznacz wykres i z menu wskaż polecenie Wykres | Źródło danych\nWprowadź zmianę i kliknij OK.\nZmiana opcji wykresu\nAby wprowadzić zmiany w tytule wykresu, legendzie lub innych opcjach wykresu, najpierw zaznacz wykres, a następnie z menu wskaż Wykres|Opcje wykresu.\nNa poszczególnych zakładkach okna wprowadź poprawki i kliknij OK.\nJeśli po utworzeniu wykresu dojdziemy do wniosku, że wykres lepiej prezentowałby się na całym arkuszu, można to skorygować wybierając Wykres|Lokalizacja po uprzednim zaznaczeniu wykresu.\nNastępnie zaznaczamy opcję Jako nowy arkusz i klikamy OK.


Dietetyk Gdańsk - KCP.PL\nChcesz pozbyć się zbędnych kilogramów? A może pragniesz znaleźć dla siebie odpowiednią dietę, która dostarczy wszystkich niezbędnych dla zdrowia składników? Bez względu na powód skorzystaj z rankingu dietetyków z Gdańska na KCP.PL i znajdź najlepszego specjalistę. Sprawdź, jakie oceny wystawili poszczególnym dietetykom z Gdańska inni, przeczytaj opinie dotyczące skuteczności diet układanych przez specjalistów i zobacz, którzy z nich przyjmują w okolicach Twojego miejsca zamieszkania. Najlepszy dietetyk z Gdańska jest w zasięgu Twojej ręki!\nWażną rolą dietetyków jest zawsze uświadomienie w jaki sposób powinniśmy się prawidłowo odżywiać i dodatkowo w jaki sposób przyrządzić zdrowe posiłki. Dietetyk też może pomóc w rozwiązaniu znacznych problemów ze zdrowiem i ciężką do zrzucenia nadwagą. Jeżeli bardzo chcesz zbilansować swoją dietę lub przeanalizować skład swojego ciała, zapisz się na takie spotkanie do dietetyka. W serwisie kcp.pl znajdziesz obiektywne opinie pacjentów o dietetykachz Twojego miasta. Też mogą one stanowić wskazówkę, do jakiego najlepszego specjalisty się zgłosić. W Gdańsk udostępnionych jest mnóstwo gabinetów w specjalizacji Dietetyk. Co niektóre gwarantują leczenie wielu chorób. Zobacz placówki medyczne i lekarzy w mieście - Gdańsk oraz ich opinie!


CASIO Classic Szafirowe Szkło MTP-1200A-7A - www.zegarki-diament.pl\nMęski zegarek CASIO Classic Szafirowe Szkło MTP-1200A-7A\nMECHANIZM: Męski zegarek CASIO Classic MTP-1200A-7A wyposażony jest w kwarcowy mechanizm, zasilany za pomocą baterii. Posiada bardzo wysoką dokładność mierzenia czasu +/- 10 sekund w przeciągu 30 dni. W mechanizmie kwarcowym, elektrycznie regulowane drgania generowane są przez syntetyczny kryształ kwarcu. Precyzyjna kontrola częstotliwości drgań sprawia, ze zegarki z mechanizmami kwarcowymi są wyjątkowo dokładne. Energia elektryczna potrzebna do działania i kontroli układu pochodzi z baterii. Mechanizm japoński mieści się w wytrzymałej kopercie.


niedziela, 18 listopada 2018 Home Forum Kategoria: MODA Fajny kostium na basen\nOstatnio: Aniela Majewska . 16 listopada 2018, 11:44\nStraight Leg - nadal modne?\nOstatnio: Basia Nowicka . 16 listopada 2018, 11:32\nOstatnio: hanna hanna . 15 listopada 2018, 11:30\nOstatnio: hanna hanna . 15 listopada 2018, 11:29


W poszukiwaniu globalnego drukarza – Forex, fundusze, inwestowanie, gra na giełdzie, komentarze – blogi.bossa.pl\nW poszukiwaniu globalnego drukarza\nForex, fundusze, inwestowanie, gra na giełdzie, komentarze - blogi.bossa.pl > Trystero > W poszukiwaniu globalnego drukarza\nAutor: Trystero 20.04.2012 11 Komentarzy\nChiny, polityka monetarna, quantitative easing\nKtóry bank centralny odpowiada za 52% przyrostu globalnej podaży pieniądza M2 w 2011 roku? Zastanawiam się ilu czytelników udzieli na to pytanie poprawnej odpowiedzi…\nKwestia jest istotna ponieważ wielu komentatorów i analityków argumentuje, że luźna polityka monetarna banków centralnych (w znaczeniu FED, ECB, BoE i BoJ – amerykańskiego, europejskiego, angielskiego i japońskiego banku centralnego) jest kluczowym powodem wzrostu cen surowców (przede wszystkim ropy naftowej, a pośrednio benzyny) oraz utrzymywania się korzystnej koniunktury na rynkach akcyjnych.\nAnalitycy banku Standard Chartered podają, że 52% udział w przyroście globalnej podaży pieniądza M2 miał w 2011 roku Ludowy Bank Chin (PBC). Około 32% przypadło bankom centralnym państw G3 (USA, EU i Japonii) a 16% bankom centralnym pozostałych państw.\nZa Standard Chartered\nAnalitycy Standard Chartered zdefiniowali globalny M2 jako łączną podaż pieniądza (M2) 30 największych państw świata, używali oficjalnych danych o zmianie M2, zignorowali różnice w metodologii liczenia M2 pomiędzy poszczególnymi państwami i gdzie było to konieczne przeliczyli M2 w lokalnej walucie na M2 denominowaną w USD, zgodnie z kursem walutowym.\nM2 to najbardziej rozpowszechniona miara podaży pieniądza, w skład której poza bazą monetarną (pieniądz gotówkowy i rezerwy, obowiązkowe i nieobowiązkowe, banków komercyjnych w banku centralnym) wchodzą depozyty płatne na żądanie i płynne wkłady finansowe: rachunki oszczędnościowe, niewielkie rachunki terminowe.\nChiński wkład w przyrost globalnej podaży pieniądza nie ogranicza się do 2011 roku. W latach 2009-2011 wynosił 48% (w 2008 roku około 30%). Warto w tym miejscu zauważyć, że rozważamy państwo, którego gospodarka stanowiła w 2011 roku około 10,5% globalnej gospodarki.\nNiektórzy argumentują, że chińska ekspansja monetarna jest odpowiedzią PBC na luźną politykę monetarną FED i ECB. Chiński bank chcąc chronić korzystny dla eksporterów, niski kurs juana zmuszony był kupować denominowane w walutach obcych aktywa. Po stronie pasywów PBC musiały się więc pojawić ‘nowe’ juany. Istnieją dwa problemy z tym wyjaśnieniem.\nPo pierwsze, aktywa PBC urosły dużo mocniej w ostatniej dekadzie niż aktywa FED i ECB. Na koniec 2011 roku wyniosły one 4,5 bln USD przy 3,5 bln USD w przypadku ECB i 3 bln USD w przypadku FED.\nPo drugie, nawet jeśli FED i ECB prowadziły ekspansywną politykę monetarną to nie spowodowała ona gwałtownego wzrostu podaży pieniądza, czego nie można powiedzieć o Chinach:\nNajwyraźniej FED i ECB operują przy dużo niższym mnożniku kreacji pieniądza niż Ludowy Bank Chin. Mnożnik kreacji pieniądza to zmora inflacjonistów (komentatorów, którzy od 2008 roku ostrzegają, że luźna polityka monetarna FED i innych banków centralnych spowoduje hiperinflację). Mnożnik kreacji pieniądza sprawia, że gigantyczny wzrost bazy monetarnej może w niewielkim stopniu przełożyć się na wzrost szerszej podaży pieniądza (albo w bardzo dużym stopniu – zależy od wartości mnożnika), nie wspominając o akcji kredytowej banków komercyjnych. W dużym uproszczeniu: bank centralny może wydrukować i bilion dolarów bez wpływu na realną gospodarkę jeśli pieniądze te natychmiast do niego wrócą w postaci depozytów banków komercyjnych. Pokazuje to poniższy wykres:\nW Chinach sytuacja wygląda inaczej. Po pierwsze, chiński system finansowy jest zdominowany przez banki a nie rynki kapitałowe – głównym źródłem finansowania są kredyty bankowe, podczas gdy w innych państwach tę rolę przejmują rynki akcji i obligacji. Po drugie, Chiny mają specyficzny model aplikowania stymulującego gospodarkę bodźca. Państwa rozwinięte robią to poprzez wydatki rządowe i zwiększenie deficytu budżetowego. Chiny, korzystają z absolutnej kontroli rządu nad sektorem bankowym stymulują gospodarkę poprzez gigantyczne zwiększenie akcji kredytowej.\nJeśli weźmiemy wszystkie te czynniki pod uwagę, dodamy do tych rozważań poziom wzrostu gospodarczego w Chinach oraz wzrost chińskiego zapotrzebowania na surowce, także surowce energetyczne, to okaże się, że jeśli jakiś bankier centralny odpowiada za wysokie ceny benzyny (uważam, że przyczyny wzrostu cen ropy mają przede wszystkim charakter fundamentalny) to nie jest to Ben Bernanke lecz Zhou Xiaochuan.\nikti 20.04.2012 - 07:53\nMam takie wątpliwości. Jak to możliwe, że zwiększanie podaży juana winduje ceny towarów w dolarze? Druga sprawa, to jeśli chiny muszą kupować zagraniczne aktywa, aby utrzymać niski kurs juana, to czy nie dokonało się po prostu przesunięcie aktywów z innych banków centralnych do PBOC? Chodzi mi o to, że jakby PBoC nie kupił powiedzmy 2bln USD aktywów, to one i tak by się pojawiły, tyle, że w bilansach innych banków centralnych. Jeśli tak się dzieje, to największy bilans PBoC wcale nie dziwi.\nZ tych rozważań wynika jeszcze bardziej ogólne pytanie. Czy rzeczywiście można porównywać wpływ banków centralnych na globalną kreację pieniądza po prostu patrząc na ich bilanse?\ntrystero (Post autora) 20.04.2012 - 09:25\nJak to możliwe, że zwiększanie podaży juana winduje ceny towarów w dolarze?\nWiększość surowców posiada zintegrowany, globalny rynek. Jeśli zwiększenie podaży juana, zwiększa popyt na surowce w Chinach to ich cena wzrasta.\nDruga sprawa, to jeśli chiny muszą kupować zagraniczne aktywa, aby utrzymać niski kurs juana, to czy nie dokonało się po prostu przesunięcie aktywów z innych banków centralnych do PBOC?\nNiekoniecznie. Musiałbyś założyć, że gdyby PBC nie kupił tych aktywów to kupiłby je FED. Dosyć ryzykowne założenie biorąc pod uwagę na przykład rentowności amerykańskich obligacji. Popyt jest spory.\nChodzi mi o to, że jakby PBoC nie kupił powiedzmy 2bln USD aktywów, to one i tak by się pojawiły, tyle, że w bilansach innych banków centralnych. Jeśli tak się dzieje, to największy bilans PBoC wcale nie dziwi.\nArgument jest taki, że PBC kupuje bo FED i ECB zwiekszają swoje aktywa, nie kupuje by FED i ECB nie zwiększały swoich aktywów.\nCzy rzeczywiście można porównywać wpływ banków centralnych na globalną kreację pieniądza po prostu patrząc na ich bilanse?\nJa od czterech lat przekonuję, że to nie jest najlepszy pomysł 🙂\nMICk 20.04.2012 - 08:04\nNiestety Chińczycy rządzą. Jak jest napisane w “Weselu” :”Chińczycy trzymają się mocno”.\nGospodarka ChRL potrzebuje dużo ropy, a za ile to inna bajka.\nwww.wykresologia.blogspot.com 20.04.2012 - 09:26\nBardzo ciekawy artykuł. Może są gdzieś dostępne dane na temat mnożników kreacji w różnych państwach – najlepiej w szeregach czasowych ?\ntrystero (Post autora) 20.04.2012 - 09:35\nNie mam tego pod ręką. Podałem odnośnik do tekstu, w którym jest wykres mnożnika kreacji pieniądza (M1) w USA.\nBebok 20.04.2012 - 09:44\n“Zastanawiam się ilu czytelników udzieli na to pytanie poprawnej odpowiedzi…”\nJa wiem, ja wiem – co wygrałem? 😛\nRiholtz kiedyś sporo wykresików powrzucał dot. bilansów BC poszczególnych krajów: http://www.ritholtz.com/blog/2012/01/living-in-a-qe-world/\nkarroryfer 20.04.2012 - 17:46\nCzy więc były w historii najnowszej podobne epizody ( w skali ) nie zakończone np. wojną ?\nPS. Chyba jestś jedynym który w polskiej blogosferze porusza w ten sposób takie tematy – i za to chwała 🙂\ntrystero (Post autora) 21.04.2012 - 11:40\nNie mam danych pod ręką 🙂 Intuicyjnie powiedziałbym jednak, że wojnie bardziej sprzyjałaby deflacyjna recesja. No i dlaczego od razu wojna? Więcej optymizmu 🙂\ngared 21.04.2012 - 11:12\nBrawo, świetny artykuł. Niestety jestem w tej tematyce zupełnym laikiem, a chciałbym się dokształcić, więc czekam na więcej notek w tym stylu. Czy mógłbyś podać linka do raportu Richarda Koo, z którego zaczerpnąłeś wykres?\nA co do wzrostu podaży pieniądza w Chinach, wydaje się, że można go bezpośrednio wiązać z nominalnym wzrostem PKB w tym kraju, zgodnie ze wzorem MV=PT. Z tej perspektywy wzrost M2, ani jego tempo, tak nie dziwią. Zastanawia mnie jedynie rok 2009 – zmiana r/r 20%+ przy negatywnych tendencjach w USA i strefie Euro, czym można to tłumaczyć? Chiny były safe haven jak jeszcze niedawno Szwajcaria?\ntrystero (Post autora) 21.04.2012 - 11:38\nCzy mógłbyś podać linka do raportu Richarda Koo, z którego zaczerpnąłeś wykres?\nTutaj go znajdziesz. Zamierzam o tym napisać na początku przyszłego tygodnia bo Koo zawarł wiele interesujących myśli wyjaśniających mechanizm kryzysu w strefie euro.\nNakama 24.04.2012 - 15:05\nZdaniem Richarda Koo, polityka pompowania pieniądza w gospodarkę nie działa, pomóc może tylko konsekwentna stymulacja fiskalna, ale pod warunkiem, iż wpierw wyczyścimy rynek ze złych kredytów/długów. Inaczej czeka nas “stracona dekada” a’la Japonia.


Bałwan ze smartfonowym sercem i inne pomysły na reklamę wodoodpornych telefonów | Komórkomania.pl\nMAREK PRUSKI • dawno temu\t• 50 komentarzy\nSGS 5 spełnia normę IP 67. Jeśli więc przypadkiem macie kilka sztuk, też możecie ulepić takiego — jakby nie patrzeć trochę przerażającego — bałwana.\nSkoro już jesteśmy przy Apple — warto przypomnieć zeszłoroczną produkcję, która roztopiła serca widzów. W święta warto pamiętać o rzeczach cennych (iPhone) i bezcennych (wideo nakręcone iPhonem).\nX100 Mobile Speaker - kompaktowe głośniki Logitecha iOS 13 będzie przypominał o aktywnych subskrypcjach [#wSkrócie] Instytut Globalizacji wytyka błędy UKE USB 3.2 zmierza na rynek. Tymczasem nazwy starszych standardów zostały zmienione na... USB 3.2 Wycieka specyfikacja Galaxy S5 mini. Co będzie miał do zaoferowania? Xperia X1 w Erze w przyszłym tygodniu! #wSkrócie: Sound on Display, Android 9 Pie dla samsungów i Nokia 9 PureView w styczniu Samsung F480 pod marką Hugo Bossa Moja ulubiona funkcja YouTube'a nie działa w Polsce. Ograniczenie można jednak obejść Samsung Gravity z klawiaturą QWERTY Pierwszy w Europie przesył danych o prędkości 21 Mb/s Przeprowadzka do Orange - Samsung Galaxy Ace 2 za polecenie znajomych


Zaproś SPA do swojego domu\n15 marz 2017 12:30\nOgólna tendencja dążenia do zdrowia stopniowo przybiera formę kompleksowego poszukiwania siły i energii życiowej, dotyczącej wszystkich dziedzin życia i wykraczającej daleko poza zdrowe odżywianie i uprawianie sportu, co wskazuje rosnący popyt na aplikacje i akcesoria służące poprawie własnej kondycji. Na tym tle istotną rolę odgrywa również łazienka, która coraz bardziej przypomina prywatne spa i przestrzeń prozdrowotną.\nPRZEJDŹ DO GALERII LifeSpa pokazuje rozmaite możliwości wykorzystania prozdrowotnych zastosowań wody w łazience lub spa. W otwartej formie architektonicznej prezentowane są kolejno wybrane, dopasowane do siebie produkty i ich zastosowania. Fot. Dornbracht\nMegatrend zdrowia to jeden z dominujących kierunków obecnych czasów. Jego znaczenie będzie rosło także i w przyszłości.\nW przyszłości profilaktyka zdrowotna w dużej mierze będzie miała miejsce w naszych własnych domach – mówi dyrektor zarządzający Andreas Dornbracht. – Zastosowania wody na wiele sposobów mogą wzbogacać zdrowy styl życia, nie tylko w odniesieniu do kondycji fizycznej, lecz także w obrębie możliwości umysłowych oraz energii życiowej.\nLifeSpa pokazuje rozmaite możliwości wykorzystania prozdrowotnych zastosowań wody w łazience lub spa.\nTakie zabiegi, jak polewanie, naprzemienne natryski, kąpiele relaksacyjne bądź masaże wodne uzupełniają indywidualną strategię w zakresie zdrowia i na długo znacznie poprawiają samopoczucie oraz dodają energii życiowej\n19 lip 2016 12:50:45\n"Spa"- mocny charakter\n27 lut 2014 09:36:32\nSystem do sypialni "Spa"\n26 sie 2019 10:41:31\nDuża łazienka ze strefą SPA\n20 maj 2019 07:31:34\n10 gru 2017 21:45:22\nRelaks w domowej saunie\n25 maj 2017 11:17:35\nPostaw na prysznic z funkcją masażu


"Konflikt na Ukrainie zbliżył pozycje państw V4 ws. bezpieczeństwa" / Wizyty zagraniczne / Aktualności / Archiwum Bronisława Komorowskiego / Oficjalna strona Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej\nPrezydent RP na spotkaniu prezydentów państw Grupy Wyszehradzkiej, Republiki Austrii i Republiki Słowenii (1 / 26)\nPrezydent RP na spotkaniu prezydentów państw Grupy Wyszehradzkiej, Republiki Austrii i Republiki Słowenii Prezydent RP na spotkaniu prezydentów państw Grupy Wyszehradzkiej, Republiki Austrii i Republiki Słowenii Prezydent RP na spotkaniu prezydentów państw Grupy Wyszehradzkiej, Republiki Austrii i Republiki Słowenii Prezydent RP na spotkaniu prezydentów państw Grupy Wyszehradzkiej, Republiki Austrii i Republiki Słowenii Prezydent RP na spotkaniu prezydentów państw Grupy Wyszehradzkiej, Republiki Austrii i Republiki Słowenii Prezydent RP na spotkaniu prezydentów państw Grupy Wyszehradzkiej, Republiki Austrii i Republiki Słowenii Prezydent RP na spotkaniu prezydentów państw Grupy Wyszehradzkiej, Republiki Austrii i Republiki Słowenii Prezydent RP na spotkaniu prezydentów państw Grupy Wyszehradzkiej, Republiki Austrii i Republiki Słowenii Prezydent RP na spotkaniu prezydentów państw Grupy Wyszehradzkiej, Republiki Austrii i Republiki Słowenii Prezydent RP na spotkaniu prezydentów państw Grupy Wyszehradzkiej, Republiki Austrii i Republiki Słowenii Prezydent RP na spotkaniu prezydentów państw Grupy Wyszehradzkiej, Republiki Austrii i Republiki Słowenii Prezydent RP na spotkaniu prezydentów państw Grupy Wyszehradzkiej, Republiki Austrii i Republiki Słowenii Prezydent RP na spotkaniu prezydentów państw Grupy Wyszehradzkiej, Republiki Austrii i Republiki Słowenii Prezydent RP na spotkaniu prezydentów państw Grupy Wyszehradzkiej, Republiki Austrii i Republiki Słowenii Prezydent RP na spotkaniu prezydentów państw Grupy Wyszehradzkiej, Republiki Austrii i Republiki Słowenii Prezydent RP na spotkaniu prezydentów państw Grupy Wyszehradzkiej, Republiki Austrii i Republiki Słowenii Prezydent RP na spotkaniu prezydentów państw Grupy Wyszehradzkiej, Republiki Austrii i Republiki Słowenii Prezydent RP na spotkaniu prezydentów państw Grupy Wyszehradzkiej, Republiki Austrii i Republiki Słowenii Prezydent RP na spotkaniu prezydentów państw Grupy Wyszehradzkiej, Republiki Austrii i Republiki Słowenii Prezydent RP na spotkaniu prezydentów państw Grupy Wyszehradzkiej, Republiki Austrii i Republiki Słowenii Prezydent RP na spotkaniu prezydentów państw Grupy Wyszehradzkiej, Republiki Austrii i Republiki Słowenii Prezydent RP na spotkaniu prezydentów państw Grupy Wyszehradzkiej, Republiki Austrii i Republiki Słowenii Prezydent RP na spotkaniu prezydentów państw Grupy Wyszehradzkiej, Republiki Austrii i Republiki Słowenii Prezydent RP na spotkaniu prezydentów państw Grupy Wyszehradzkiej, Republiki Austrii i Republiki Słowenii Prezydent RP na spotkaniu prezydentów państw Grupy Wyszehradzkiej, Republiki Austrii i Republiki Słowenii Prezydent RP na spotkaniu prezydentów państw Grupy Wyszehradzkiej, Republiki Austrii i Republiki Słowenii\nBronisław Komorowski przebywał od czwartku z dwudniową wizytą w Pradze, gdzie wziął udział w spotkaniu przywódców państw Grupy Wyszehradzkiej oraz Austrii i Słowenii. Poza nim i gospodarzem spotkania Miloszem Zemanem w stolicy Czech obecni byli Andrej Kiska ze Słowacji, Janos Ader z Węgier, Heinz Fischer z Austrii i Borut Pahor ze Słowenii.\nW rozmowie z polskimi dziennikarzami Bronisław Komorowski podkreślił, że Polsce zależy na tym, by "utrzymać żywotność Grupy Wyszehradzkiej". - Ona się sprawdziła się w ciągu wielu lat wspólnej pracy, kiedyś nad członkostwem w Unii, w NATO, a potem również na rzecz wspólnego rozumienia i upowszechniania naszych oczekiwań pod adresem UE - powiedział.\nZaznaczył, że obecnie Grupa Wyszehradzka "nie ma dobrego okresu, bo pojawiły się kłopoty w postaci różnie definiowanych potrzeb co do zachowań UE i NATO w kwestiach konfliktu rosyjsko-ukraińskiego".\n- Ale właśnie po to się spotykamy, żeby o tych sprawach rozmawiać i odnoszę wrażenie, że także dzisiaj w kwestii oceny perspektywy bezpieczeństwa, pod wpływem doświadczenia konfliktu rosyjsko-ukraińskiego, jesteśmy o wiele bliżej. To się czuje w rozmowach z wszystkimi prezydentami – powiedział Bronisław Komorowski.\nWedług prezydenta dobrym sygnałem jest także to, że na poziomie ministerialnym doszło do uzgodnień w ramach Grupy Wyszehradzkiej, w jakim obszarze reform na Ukrainie nasze państwa są skłonne się angażować. Jak dodał, każde z państw Grupy wskazało bowiem obszary reform na Ukrainie, na których powinny koncentrować się wysiłki Polaków, Czechów, Słowaków i Węgrów. Według prezydenta oznacza to, że "spoistość Grupy Wyszehradzkiej wzrasta".\nPrezydent dodał, że przed państwami Wyszehradu stoją też wspólne wyzwania w obszarze polityki europejskiej. Jak zaznaczył, chodzi m.in. o to, by UE uznała, że jest potrzebny specjalny sposób finansowania inwestycji infrastrukturalnych w naszej części Europy, w szczególności inwestycji w obszarze komunikacji.\n- O tym dużo dzisiaj rozmawialiśmy. Jest pełne wsparcie dla działania na rzecz zwiększenia znaczenia systemów komunikacyjnych północ-południe – powiedział Bronisław Komorowski. Jak dodał, w Polsce udało się "bardzo zaawansować budowę autostrady północ-południe, ale ona nie ma dalszego ciągu". Podkreślił, że dla Polski jest bardzo ważne, by ta autostrada ciągnąca się od Gdańska aż na południe Europy, mogła zacząć działać z korzyścią dla wszystkich krajów naszego regionu. - Ale do tego są potrzebne wspólne działania na gruncie UE - zaznaczył prezydent.\nBronisław Komorowski poinformował, że innymi tematami czwartkowych rozmów prezydentów były działania państw V4 na rzecz wspólnego systemu przesyłu energii i surowców energetycznych. - Ze względu na zaawansowaną budowę gazoportu w Świnoujściu jesteśmy zainteresowani wysiłkiem UE na rzecz stworzenia możliwości przesyłu gazu na południe. Stąd waga interkonektorów, które już powstały na granicy polsko-czeskiej i teraz będą powstawać na granicy polsko-słowackiej - powiedział.\nZobacz także: Prezydent udaje się z dwudniową wizytą do Czech Raport Senatu USA ws. więzień CIA - wskazówką dla prokuratury Prezydent zaznaczył, że podczas spotkania z prezydentami Czech, Słowacji, Węgier, Słowenii i Austrii poruszona została także sprawa opublikowanego w tym tygodniu streszczenia raportu Senatu USA ws. więzień CIA.\n- (Sprawa) wywołała zainteresowanie prezydentów będących tutaj w Pradze. Musiałem sporo wyjaśniać, musiałem sporo tłumaczyć, musiałem także i przedstawiać własną ocenę zaistniałej sytuacji - powiedział Bronisław Komorowski. Jak dodał, "widać, że kwestia ta żyje i budzi zainteresowanie na świecie".\n- W Polsce trwa proces, postępowanie prokuratorskie, ono powinno wiele wyjaśnić także z punktu widzenia zachowań państwa polskiego w tych sprawach - dodał.\nTematem drugiego dnia spotkania prezydentów w Pradze będą m.in. kwestie bezpieczeństwa i obrony. Bronisław Komorowski zaznaczył, że pozostałe państwa V4 doceniają w coraz większym stopniu wagę współpracy w tym obszarze. - Są już dokonania. Powstają wspólne grupy bojowe, jest też zamysł kooperacji przemysłów zbrojeniowych, być może zakupów niektórych typów uzbrojenia - powiedział prezydent.\nPrezydenci w czwartek wspólnie otworzyli wystawę zatytułowaną "Dunaj-Odra-Łaba". Wieczorem wzięli udział w oficjalnym obiedzie wydanym przez prezydenta Republiki Czeskiej Milosza Zemana. (PAP)


Zbigniew Wodecki Żona - Pomponik\nPlotki Pomponik » zbigniew wodecki żona\nArtykuły na temat: zbigniew wodecki żona\nUtalentowany artysta ( posłuchaj! ), optymista, dusza towarzystwa i dobry przyjaciel. Zbigniew Wodecki (†67) cieszył się wielką sympatią i szacunkiem wśród znajomych. Kobiety go uwielbiały i choć(...)... No i nie mam na nie czasu. Zdarzyło się parę kryzysów średniego wieku - przyznawał czasem ostrożnie. Ostoją muzyka stał się Kraków, dom, żona i dzieci - niczego w tym względzie raczej nie...\nZdjęcia na temat: zbigniew wodecki żona\nWideo na temat: zbigniew wodecki żona


Tak Najwyższy czas na modyfikacje, czas na zdrowotne oraz smakowite jedzenie, czas na Brak małej ilości czasu na przygotowywanie zdrowych posiłków? społka Catering Ci pomoże!! czerwiec − kulturalnywodzislaw.pl\nTak Najwyższy czas na modyfikacje, czas na zdrowotne oraz smakowite jedzenie, czas na Brak małej ilości czasu na przygotowywanie zdrowych posiłków? społka Catering Ci pomoże!! czerwiec\n26.06.2021, 12:44 0 komentarzy\nGdziekolwiek nie popatrzeć - wszędzie złote rady tłumaczące, jak można szybko wrócić do upragnionej wagi. To kłopotliwe - w ferworze powszednich zajęć, mimo szczerych chęci wiele osób nie jest w stanie trzymać się reżimu diety, która pomoże dojść do wytęsknionej wagi i perfekcyjnej diety.\nfirmaFit Catering to kompleksowa odpowiedź dla wszystkich osób, które stają przed takim problemem każdego dnia. Catering firma Fit potrafi zapewnić dostęp do pysznych oraz zdrowych posiłków nawet w najwyższym stopniu zapracowanym.\nWspółczesna dieta pudełkowa cieszy się każdego dnia coraz większą popularnością oraz oczywiście o niej tu mówimy. W stworzonym przez nas wykonaniu jest to jeszcze bardziej szczególne, ponieważ każde pudełko jest stworzone w detalach z myślą o konsumencie - dopasowane jak najbardziej do jej indywidualnych wymogów.\nOd początku zależało nam na tym, aby ulżyć figurom, które nie umieją gotować, lub ewentualnie nie mają na to wolnego czasu, ale chcą zdrowo oraz dobre się odżywiać - dzięki reprezentowanej przez nas pasji i doświadczeniu, jesteśmy w stanie to zapewnić. Każdego dnia, korzystając z naszej pomocy - dostarcza się do własnego organizmu pełen zestaw posiłków bogatych w potrzebne wartości odżywcze, smacznych, a równocześnie nie przekraczających wyznaczonej ilości kalorii.\nTo innowacyjny, wygodny i pyszny sposób na cieszenie się życiem! To gotowa recepta na cieszenie się ze rozkosznych i odżywczych posiłków, a równocześnie pozbycie się nadmiaru tłuszczu. Wystarczy jedynie ocenić z pomocą naszego dietetyka kaloryczność, jakiej musisz pilnować, aby dostać się do wymarzonego celu, a my zajmiemy się resztą. Każdego dnia prosto pod Twoje drzwi trafi komplet pełnowartościowych posiłków, których pałaszowanie będzie czystą przyjemnością - bez wyrzutów sumienia.


Bumblebee - recenzja - film, opinia, ocena, 2019 - Kino\nSeria „Transformers” pod wodzą Michaela Baya wyczerpała się już dawno, jeszcze przed tym jak powstały trzy ostatnie odsłony w jego reżyserii. Można było przypuszczać, że na kolejne filmowe starcie Autobotów z Decepticonami przyjdzie nam poczekać długie lata. Okazuje się jednak, że wystarczyła zmiana podejścia do opowiadania historii oraz człowieka za kamerą i już można ucieszyć fanów kosmicznych robotów zamieniających się w pojazdy. Przytajcie recenzję filmu „Bumblebee”!\nTravis Knight, który za animację „Kubo i dwie struny” był nominowany do Oscara, w „Bumblebee” prezentuje nam kameralną, ale wyjątkowo udaną opowieść o przyjaźni tytułowego robota z obchodzącą właśnie 18. urodziny bohaterką. Ta relacja wypada w filmie doskonale, a to dopiero początek zalet tej produkcji, która pozwala na nowo uwierzyć, że popularna seria wstaje z kolan.\nNa czym polega ta wspomniana kameralność filmu? Otóż, oprócz epickiej bitwy o Cybertron, otwierającej film, w „Bumblebee” zobaczymy tylko 3 roboty - tytułowego „Trzmiela” oraz dwa złe Decepticony, które po bitwie ruszyły za nim w pogoń na Ziemię. Paradoksanie, zabieg ten okazał się zbawienny dla fabuły, która jak nigdy wcześniej w serii skupia się na relacjach miedzy poszczególnymi postaciami, a co za tym idzie - sprawia, że każdy z bohaterów dostaje więcej „czasu antenowego” i po prostu bardziej nas interesuje.\nOglądając ten film, realnie martwimy się o losy Bee i kibicujemy Charlie – dziewczynie, dla której kosmiczny robot stał się jedynym przyjacielem. Nawet bohaterowie z drugiego i trzeciego planu są interesujący, mają swoje historie i motywacje, nie mówiąc już o pierwszoplanowej Charlie, w którą tak znakomicie wciela się Hailee Steinfeld – piosenkarka i wschodząca gwiazda Hollywood.\nŚwietnym pomysłem było też przeniesienie akcji w rok 1987, dzięki czemu film „Bumblebee” możemy traktować jako zupełnie nowe otwarcie dla serii. Realia lat osiemdziesiątych widać tu na każdym kroku, a poziom dopracowania w scenografii, kostiumach i przede wszystkim – wspaniale dobranej muzyce jest wyjątkowo wysoki. Po każdej scenie tego filmu widać, że robili go ludzie z pasją, werwą i świeżymi pomysłami. Mamy tu lecący w telewizji serial „Alf”, mamy piosenki The Smiths, Duran Duran czy Bon Jovi, a fabularne inspiracje kultowym „E.T.” wypatrzy każdy miłośnik gatunku science-fiction..\nSceny akcji stoją na wysokim poziomie, podobnie jak efekty specjalne, które na szczęście znów prezentują nam imponujące transformacje robotów w pojazdy i na odwrót. Co prawda, nie ma tu wielu walk, ale te, które są mają swoją wagę i niosą ze sobą silny ładunek emocjonalny. „Bumblebee” to bardzo udane kino sensacyjne, na które zdecydowanie warto się wybrać do kina i głosując portfelem, pokazać, że na takie Transformersy czekaliśmy od początku.\nFilm zobaczyłem w kinie Cinema City Wroclavia w IMAX 2D.\nBumblebee, reż. Travis Knight, prod. USA, czas trwania 113 min, dystr. United International Pictures, polska premiera 4 stycznia 2019\nBumblebee - zdjęcia z filmu (14)


33. Huragan "Andrew" - Nowy Orlean/Missisipi - statek na kotwicy. - Marynistyka.pl\nJuż od wyjścia z Puerto Rico odbieraliśmy komunikaty o huraganie o nazwie “ANDREW”, czyli “Andrzej”, który pędził na północny-zachód mijając P. Rico od północnej strony.\nUciekała przed nim polska tratwa z 5 bohaterami, którzy na niej przepłynęli tu aż z Wysp Kanaryjskich, chcąc coś-tam udowodnić. Nasz radiooficer nawiązał kontakt z załogą tej bohaterskiej tratwy. Kierownik wyprawy na tratwie (oficer PMH, syn kapitana statku, który akurat płynął z Zatoki Meksykańskiej do Europy) prosił o powiadomienie straży granicznej na P. Rico, co uczyniliśmy. Przeprowadziliśmy też rozmowę z ojcem tegoż oficera, kapitanem statku PŻM i przekazaliśmy mu informacje. Miejscowa straż graniczna doholowała tratwę do portu, ratując ich przed huraganem i rozbiciem na rafach koralowych u brzegów wyspy.\nHuragan nas polubił i, gdy dopłynęliśmy do Nowego Orleanu, skręcił za nami na N. Orlean!\nNajpierw zniszczenia zrobił przechodząc nad Florydą. Jak podawano w telewizji i gazetach, zginęło 15 osób, 15.000 osób zostało bez domów, straty oceniono na 15 miliardów dolarów!\nTak silnego huraganu nie było tu od ponad 30 lat! W oku cyklonu ciśnienie atmosferyczne wynosiło 935 milibarów, normalne = 1.012 mbar. “OKO” cyklonu miało średnicę 40 km, wokół oka wiał wiatr z prędkością 270 km/godzinę, to jest 70 metrów na sekundę! W odległości 150 km od oka wiał jeszcze wiatr z szybkością 25 metrów na sekundę.\nW poniedziałek, 24 sierpnia, kończono załadunek naszego statku, “K. Zofiówka” i mieliśmy szybko wypływać w morze, aby jeszcze przed nadejściem huraganu uciec gdzieś w bok. Ale kochany ANDREW szedł wprost na ten port i na nas, i nie było szans, aby uciec.\nPort przestał wyprowadzać statki na zewnątrz, zaczęto je zabierać od nabrzeży i stawiać na kotwicowiskach, na rzece. Nas także przestawiono na kotwicowisko, stanęliśmy na 2 kotwicach. Co prawda pilot, który przypłynął, aby nas przeprowadzić na kotwicowisko mówił, że nasze miejsce zacumowania między bojami cumowniczymi jest bezpieczne i on, jako kpt., nie zgodziłby się na odcumowanie. Ale bardzo blisko był most, i jeślibyśmy się zerwali i uszkodzili most, to kto byłby winien?\nCo pół godziny w telewizji były zdjęcia satelitarne pokazujące jak huragan się przesuwa i do ostatniej chwili nie było wiadomo czy przejdzie przez N. Orlean czy pójdzie trochę w bok. Ludzie z miasta częściowo ewakuowali się, reszta pochowała się w budynkach murowanych. Z Florydy ewakuowano 150.000 ludzi! A my, dzielni polscy marynarze, siedzieliśmy na statku i czekaliśmy co się stanie. Telewizja pokazywała jak wiatr powywracał samochody do góry kołami, drewniane domy potrafił podnieść i wrzucić jeden na drugi.\nZ wtorku na środę, w nocy, wiatr był najsilniejszy. Całą noc, co godzinę nanosiłem na mapę pozycję huraganu. Maszyna i załoga była w natychmiastowym pogotowiu. Mieliśmy wielkie szczęście, że przeszedł trochę bardziej na zachód od N. Orleanu. I tak był jeszcze wiatr 25 m/sek. Gdy wiatr wiał prostopadle od brzegu, za pomocą steru i maszyny obróciłem statek tak, aby łańcuchy kotwiczne się nie skręciły. Dobrze też, że dno rzeki jest muliste. Wiatr tak nas, tzn. statek, wdusił burtą w muł, rufą do brzegu, że w środę musiałem wezwać holownik do zepchnięcia statku na głębszą wodę. Statek ustawił się w poprzek rzeki i nawet silny prąd Missisipi nie był w stanie go poruszyć. Po odepchnięciu statku od mielizny, podniosłem lewą kotwicę (statek stał na 2 kotwicach) i po ustawieniu się we właściwej odległości od brzegu ponownie ją rzuciłem.\nW czwartek, 27.8.92 r. rano, przybył pilot i ruszyliśmy w drogę do Europy. Piloci dawali kapitanom statków na pamiątkę tego huraganu kolorowe czapki.\nW drodze do Irlandii przez Atlantyk cały czas mieliśmy pogodę sztormową. Tak to brzmi: przez kilka dni mieliśmy pogodę sztormową, po prostu, codzienność.