Strona 259 z 573 257\nNapisany 14 styczeń 2010 - 20:02\nMasz racje trzeb sie brać do roboty bo zawsze lepiej mieć te marne przykładowo 600zł niż nie mieć nic i udawać glupa. bezeta czym się zajmujesz??\nNapisany 14 styczeń 2010 - 20:14\nNapisany 14 styczeń 2010 - 20:23\n19Damian89 mówisz że 900zł to mało zgadzam się z tobą ale narazie mieszkasz z rodziną więc te 900zł to ogromna kwota 3 miesiące i masz już samochód skoro piszesz że by Ci się przydał! pracujesz za taką kaskę około 6 miesięcy widzisz że jesteś dobrym pracownikiem więc idziesz do szefa i mówisz żę już wie że masz pojęcie o robocie i musi Ci poprawić i pewnie poprawi a jak nie to rezygnujesz ale masz już trochę doświadczenia i referencje!! piszesz że ja przejmę gospodarstwo i że mam łatwiej.... nie powiedział bym jeśli zdecyduje się je przejąc to do końca życia bedę śmierdział gnojem nigdy nie pojadę całą rodziną na wakacje ba czy nawet na wesele do rodziny odalonej o więcej niż 300km całą rodziną garba napewno się dorobię będe musiał angażować całą rodzinę do pracy w gospodarstwie... i co to jest twoim zdaniem takie łatwe i różowe ??? natomiast TY śmierdzieć gnojem nie będziesz, na wakacje pojedziesz całą rodziną, wekendy i popołudnia spędzisz w domu( ja w oborze) garba może się dorobisz może nie to zależy od Ciebie to tak w dużym skrócie przedstawiłem Ci dwa żywoty rolnika i mieszczanina po przeczytaniu tego odejdzi od kompa przewietrz się pomyśl trzeźwo i napisz co Ci się bardziej podoba. pozdrawiam\nUrsusCzesio Napisano dziś, 19:11\nNapisany 14 styczeń 2010 - 20:32\nale jeśli ktoś lubi jezdzić traktorem i tymi rzeczami się zajować to czemu by nie miał tak pracować tylko ze by jak na dłuzszy czas to zeby na opapierku to było a to juz problem.w moim powiecie padła spółdzielnia i jakiś włąśnie bamber to wziął i koleś taz z 28 jezdził na tirach hiszpania i te konty wiec go z 3 tyg nie było w kraju to puscił ta robote i poszedł do tego bambra robić i nyby ładnie prawie 3 koła dostaje no ale 3 zmiany robią :)tak dostawał kase przez okres od rozpoczecia prac polowych do zakonczenia nie wiem jak teraz Uznałeś za fajne 0\nNapisany 14 styczeń 2010 - 20:34\ndamian18Mam podobne zdanie w tej kwestii bezeta10Jeden w życiu będzie zadowolony że ma dach nad głową i głodny nie chodzi a drugi cały świat zwiedzi, poleci w kosmos i jeszcze będzie mu mało. Więc nie warto mierzyć ludzi jedną miarą Uznałeś za fajne 0\nNapisany 14 styczeń 2010 - 20:44\nNo wiesz zależy co jest do wzięcia. Ja tam nie widze sie w innej robocie niz tylk ozwiązane z gospodarką a najlepiej mechanizacja. Narazie mam zapewnioną posade mechanika. U tego handlarza. 1000zł od ręki na dzień dobry. Nie dosc ze bliziutko w miare to na dodatek. robic będe co lubie i co mi wychodzi. W miłym gronie pana majstra Henia Nie wyobrażam sobie posady za biurkiem... lub co innego. Musi byc mocno powiązane z rolnictwem. Nie obraże się jako sprzedawca w Agromie itp. A na wakacje jade do innego handlarza bo ten nie chce mnie narazie wziąć. A tam jego szwagier to jest. Fakt blisko nei jest. Ale rometynke zrobie i pojade. Miałem w tym roku iśc. Ale tak wyszło głupio że gostek nie gadał z gospodarzem. A kuzyn tylko telefon wykonał do niego od razu. Ale tydzień tylko. Ale 500 zł było? było Uznałeś za fajne 0\nNie no nie wierze nikt nic już nie pisze o niespełnionej miłości i innych pierdołach...... Uznałeś za fajne 0\nJa się mogę teraz pochwalić że po historii z ojcostwem mam teraz inną dziewczynę o rok starszą,jest mi z nią dobrze, wiąże z nią plany na przyszłość Uznałeś za fajne 0\n19Damian89 mówisz że 900zł to mało zgadzam się z tobą ale narazie mieszkasz z rodziną więc te 900zł to ogromna kwota 3 miesiące i masz już samochód skoro piszesz że by Ci się przydał! pracujesz za taką kaskę około 6 miesięcy widzisz że jesteś dobrym pracownikiem więc idziesz do szefa i mówisz żę już wie że masz pojęcie o robocie i musi Ci poprawić i pewnie poprawi a jak nie to rezygnujesz ale masz już trochę doświadczenia i referencje!! piszesz że ja przejmę gospodarstwo i że mam łatwiej.... nie powiedział bym jeśli zdecyduje się je przejąc to do końca życia bedę śmierdział gnojem nigdy nie pojadę całą rodziną na wakacje ba czy nawet na wesele do rodziny odalonej o więcej niż 300km całą rodziną garba napewno się dorobię będe musiał angażować całą rodzinę do pracy w gospodarstwie... i co to jest twoim zdaniem takie łatwe i różowe ??? natomiast TY śmierdzieć gnojem nie będziesz, na wakacje pojedziesz całą rodziną, wekendy i popołudnia spędzisz w domu( ja w oborze) garba może się dorobisz może nie to zależy od Ciebie to tak w dużym skrócie przedstawiłem Ci dwa żywoty rolnika i mieszczanina po przeczytaniu tego odejdzi od kompa przewietrz się pomyśl trzeźwo i napisz co Ci się bardziej podoba. pozdrawiamale powiedz mi co za samochod kupie za 3tys?? starego trupa w ktorego bede ladowal bez konca (skarbonka bez dna) to juz wole porobic ten rok za 900zl i kupic cos pozadnego i miec go na kilka lat bez obawy ze mnie zawiedzie, jak by byla praca uwierz mi to bym podjol sie jej ale ostatnio dzownie do serwisu oponiarskiego nie zbyt ambitne no ale zawsze cos koles ze mna gada jak bym mu matke zabil pisze ze nie wymaga doswiadczenia a jak ze mna gada i dowiedzial sie ze jestem swiezo po szkole to powiedzial ze potrzebuje kogos doswiadczonego.a co do pracy w gospodarstwie szczerze bym wolal robic w gospodarstwie i robic to co lubie niz sie meczyc np. za biurkiem po 8-10h dziennie na wsi spedzam czas o 6 roku zycia a od 8 prawie cale wakacje siedzialem i pomagalem u kuzyna, na wakacje nie wyjezdzalem nie raz moi rodzice jechali nad morze to mowilem ze nie bo robota jest u kuyzna w te wakacje wyjechalem pierwsz y raz na dwa dni sobie z laska nad morze ale to bylo miedzy czasie bo u kuzyna nie bylo roboty.@bezenta tylko zauwaz ze jak ty zaczynales kariere bylo duzo latwiej o prace niz teraz, jak bym mial rok proby w warszttacie albo jak spawacz i pozniej by decydowali co dalej ze mna to chetnie bym poszedl za te 900zl bo wiem ze przez ten rok bym sie juz nauczyl dobrze podstaw i nawet bardziej skomplikowanych napraw o ile by dali sie nauczyc i wrazie co by mial kto mi wytlumaczyc albo rozwiac watpliwosci to po roku bym mial juz co nie co w glowie a wiadomo czlowiek sie uczy cale zycie\nNapisany 14 styczeń 2010 - 22:37\nNo niby auto za 3 tys to grat ale nie do końca bo można kupić coś w miarę auto za taką kase nie stanieje i za 2 lata możesz sprzedać i kupić ine jesteś młody tak jak ja i musisz sam pokierować swoim życiem i w obecnych czasach musisz na początku dać się wykorzystać... sam kombinuje najróżniejsze interesy mój najnowszy w ferie jadę za granice po auto mam tylko 5 tys zł i myślę je sprzedać w Polsce choćby z zyskiem 200zł zawsze coś a po za tym zwiedzę trochę świata poznam ludzi itd. chcę tylko powiedzieć Ci że nie można siedzieć w domu i czekać aż ktoś poda nam coś na tacy tylko trzeba o wszystko walczyć.\nNapisany 14 styczeń 2010 - 22:45\nzapamiętać, a najlepiej oprawić w ramkę i powiesić na ścianie w widocznym miejscu Uznałeś za fajne 0\nNapisany 14 styczeń 2010 - 23:00\nNapisany 14 styczeń 2010 - 23:41\nŻebym ja takie szczęście miał do kobiet i tak walczył o Nie jak o robote. To już bym był dawno po ślubie i chrzcinach..... Uznałeś za fajne 0\nNapisany 15 styczeń 2010 - 08:25\nNapisany 15 styczeń 2010 - 09:51\nGdzie wyszumiec? Na imprezach co za darmo w ryj dostaniesz? Ochrona ci wynosi skopie a potem dzwoni po karetke ze ktoś cie pobił.... Ciesze sie dorwe robote to tu to tam. Tylko latem jeżdże na imprezy do Kamienai Krajeńskiego. @karolbor tam zajezdża czasami mi mówił, ale nie piłem bronksa z Nim jeszce Uznałeś za fajne 0


Zapłodnienie pozaustrojowe to droga wspomagania rozrodu i objawowego leczenia niepłodności. ART (ang. Assisted Reproductive Technologies), czyli wspomaganie rozrodu ma kilka różnych sposobów, które odbywają się na etapie komórkowym. Dopasowuje się spożywa\nTłumaczenia raportów finansowych są niezbędne, aby odnieść sukces na światowym rynku pracy. Zawsze należy myśleć o tym, że nie pewno to być wyłącznie suche przetłumaczenie słów. Odpowiednie tłumaczenia raportów finansowych – rocznych, półrocznych bądź te kwartalnych,\nJeśli prowadzimy działalność, która liczy na aukcji produktów, niezależnie z tego czy innych czy sprowadzanych, bardzo podstawowe jest dokładnie rozplanowana strategia sprzedaży. Prowadzenie miesięcznych raportów sprzedaży, określanie, które metody reklamy sprawdzają\nSkladki podatkowe 2015\nPowszechnie stosowany skrót myślowy kadry natomiast płace wznosi się do ogółu czynności związanych z rozliczaniem osób zaangażowanych w określonym biurze. Szefowie firm pragną istnieć przekonani ustawowych obowiązków wychodzących z wykonywanej przez\nZawod tlumacza zarobki\nZazwyczaj, używając określenia tłumaczenia ustne nosimy na zasad tłumaczenie symultaniczne, czyli dawane w specjalnej dźwiękoszczelnej kabinie, lub te tłumaczenie konsekutywne, które decyduje przekład tekstu osoby, jaka dobiera się obok tłumacza. Niewiele\nSwoje plony są zawsze doskonałej grup, nie przechodzimy w obecnym incydencie na żadne kompromisy. Jako, że kuchnia stanowi ostatnim, czym jesteśmy, zawsze staramy się dostarczyć jak najodpowiedniejsze produkty, aby facet był\nRynek branży internetowej w ostatnich dekadach dużo się nasilił. Rozwój technologii zmusił firmy do wykonania innowacyjnych rozwiązań w bliskich placówkach. Dało to potężną okazję do wzrostu wydajności, cięć kosztów, oraz co\nRezerwowa kasa finansowa nie jest wskazana, nie ma nigdzie w przepisach informacji o przyszłości jej stanowienia. Tak czyli po co wydawać pieniądze na dodatkową kasę również do czego ona się przyda? Przede\nGłówną ozdobą świąteczną jest choinka, nie oddaje toż kwestie. Wszyscy albo przed świętami, albo w Wigilię przyozdabiamy świąteczne drzewko kolorowymi ozdobami, światełkami i łańcuchami, nie rzadko wieszamy na niej także ciastka\nNowoczesne technologie zmieniają świat, mają i niebagatelny pomysł na to, co dzieje się w świecie biznesu. Nowoczesne przedsiębiorstwa chętnie mają z nowatorskich systemów, jakie stanowią ułatwiać pracę i powodować się do


Dolina kwiatu Czinory - Misyjne doświadczenia ks. Jarosława Wiśniewskiego\nDolina kwiatu Czinory\n„DOLINA KWIATU CZINORY”\nStare portrety nowej stolicy\nPierwszy miesiac pobytu w Taszkiencie byl na tyle ciekawy, ze po uplywie dwu miesiecy nadal wracam wspomnieniami do tych chwil gdy pogoda przypominala raczej lato a ja malego wloczege bardziej niz starego ksiedza po czterdziestce. Nazwy topograficzne Taszkientu i okolic zmusily mnie nie tylko do wedrowek po samym miescie ale jeszcze do wnikliwych studiow w Wikipedii a takze blokowanej stroniczki Fergana.ru, skad wzialem mnostwo ciekawych notatek o „wielkich uzbekach”, derwiszach i uczonych Arabach czy tez Persach. To znaczy ludziach, ktorzy wyrosli na uzbeckiej ziemii i nadal sa tutaj czczeni.\nMusialem w sercu przeprosic to miasto, bo zdalo mi sie z poczatku, ze nie ma ono zbyt wiele historycznych miejsc, i ze mocno ustepuje Bucharze czy Samarkandzie...\nNiemniej niz oni zaintrygowaly mnie uzbeckie tramwaje i koreanskie filmy, na ktore poszedlem z biletem, ktory koreanska ambasada wydala na nazwisko naszego Biskupa. Opowiadam o tym, by przy okazji opisac intrygujace zachowanie naszego biskupa-franciszkanina. Z poczatku krylem sie przed nim ze swymi chlopiecymi zachwytami co do miasta i jego atrakcji. Po jakims czasie jednak zauwazylem, ze jego rowniez cieszy to co i mnie. Zachecal mnie nie tylko do wedrowek po Taszkiencie ale nawet oddal mi swoj bilet do kina a jeszcze innym razem „zastapil mnie”, gdy bracia franciszkanie zaplanowali wizyte w kreglarni, bym mogl spokojnie wyruszyc za miasto do sasiedniego Vilojatu do Gulistanu.\nQuyluk i fenomen uzbeckich derwiszow\nStudiujac trase taszkienckich tramwajow odkrylem dla siebie kilka waznych punktow orientacyjnych. Na trasie tramwaju numer 9, w punkcie poczatkowym na samym poludniu miasta znajduje sie 6-te osiedle dzielnicy Quyluk. Juz w innym miejscu pisalem, ze to ulubiona dzielnica Azerow i koreanczykow. Teraz mialem sie dowiedziec, ze jest to swiete miejsce wyznawcw islamu.\nNa Quyluku ponoc zyl swiety patron pastuszkow Quyluk-ota. Zachowalo sie stare mauzoleum mu poswiecone w poblizu bazaru i rzeczki Czyrczyk. Ten „swiety czlowiek” o ktorym krazy wiele legend mogl byc postacia historyczna podobnie jak patron Czelanzara Czapan-Ota, o ktorym obszerny reportarz bedzie w innym miejscu.\nPodrozujac na poludnie mialem przygode, ktora pozwolila mi troszeczke pojac mentalnosc tutejszych tramwajarzy. Startowalem w sercu miasta, kolo Dworca kolejowego. Pasazerow bylo sporo ale po 40 minutach jazdy, gdy tramwaj w okolicach bazaru skrecil na Zachod konduktorka nagle sobie wysiadla kolo malego ulicznego rynku i od tej pory az do samej petli na 5-ciu kolejnych przystankach nikt nie wydalal biletow ani nie sprawdzal. Pasazerow bylo malo wiec niefrasobliwa konduktorka zrobila sobie przerwe.\nKierowca tramwaju, kolezanka uzbeckiej malowanej blondynki (obie dziewczyny po 20-30 lat) po odczekaniu 10 minut na petli powrocila w kierunku ryneczku gdzie niefrasobliwa konduktorka siedziala sobie w jakiejs ulicznej oshxonie (kafejce) i siorbala zupe z kluskami.\nSadzilem, ze teraz powroci do pracy, bo pazaserow w miedzyczasie wsiadlo pewnie z 10 osob. Nic podobnego. Kierowczyni tramwaju przylaczyla sie do uczty i jeszcze dobre 15 minut pasazerowie sobie ogladali bez protestu scenke rodzajowa pt. „drugie sniadanie tramwajarek”. Dzialo sie to okolo 11.00. Widocznie dziewczyny rozpoczely prace o 6 rano i zdazyly zglodniec. Dopiero gdy nadciagnal drugi tramwaj i trzeba bylo zwolnic tory obie kobiety wesolo dialogujac z obsluga kolejnego tramwaja weszly do „swego” dylizansu i nie spieszac sie kontynuowaly podroz, co najciekawsze nie rozstajac sie z talerzami.\nPrzejechalismy jeszcze 5 przystankow i dopiero gdy tramwaj wjechal na glowna trase (ul. Ferganska) i nasz tramwaj zrownal sie z kolejnym jadacym naprzeciw w kierunku kafejki, kobiety znowu pogawedzily sobie z obsluga i oddaly miski, by jak sie domyslam tamci odwiedzajac kafejke zwrocili je i tez sobie podjedli. Nie musze chyba wyjasniac, ze na przystankach tramwajowych zadne rozklady jazdy nie istnieja i pasazerowie sa skazani na takie i inne kaprysy personelu.\nMiejscowi takim sympatycznym tytulem nazywaja Bazar, ktory sie znajduje w poblizy Dworca Kolejowego i Prawoslawnej katedry. Arcybiskup Taszkiencki i Srednio-azjatycki, ktory do niedawna mial swoja kurie na dzielnicy Chamza, czyli po sasiedzku z naszym kosciolem od niedawna rozpoczal przebudowe niewielkiego soboru z takim rozmachem, ze chcac niechcac zadajesz sobie pytanie „kto to sponsoruje”. Latami ponoc nie dzialo sie nic, natomiast na poczatku 3 tysiaclecia przy katedrze rozmieszczono blyszczaca marmurami (od fundamentu do krawedzi dachu) kurie i troche skromniejsze na zewnatrz ale spore rozmiarami seminarium. Katedra, ktora przypomina wiejski kosciolek i jest znacznie mniejsza od katolickiej swiatyni posiada dwa dodatkowe skrzydla z obu stron napredce dobudowane w taki sposob ze dawne okna cerkwi staly sie drzwiami a przestrzenie miedzy oknami filarami oddzielajacymi nawe glowna od dwu bocznych tzn. dobudowanych. W ten sposob skromny na zewnatrz kosciolek w srodku z braku lawek robi wrazenie poteznej i pustawej Sali, ktora z trudem wypelniaja nascienne dekoracje, ikony i wydluzone podium charakterystyczne dla biskupich swiatyn, oddzielajace od lsniacego relikwiarza, w ktorym, podobno mieszcza sie czastki kilkudziesieciu swietych. Udalo mi sie przebrnac przez sztuczny labirynt zlozony z metalowych barierek i chwile sie tam pomodlic.\nNa zewnatrz kipiala robota. Grupa uzbeckich budowlancow wznosila z przodu swiatyni (wejscie z boku) nowa kruchte w postaci dzwonnice, ktora poczatkowo planowano na 46 metrow, lecz gdy sie okazalo, ze najwyzszy meczet ma 49 metrow wysokosci, wladyka zarzadzil, ze wieza bedzie 51-metrowa. Nie mam pojecia jak to bedzie wspolgrac, bo juz teraz mamy dwie anormalnie wielkie wzgledem niskiej swiatyni lsniaco-zlote kopuly (krzyze maksimum na wysokosci czteropierowki) 51 metrow to przeciez 15-pietrowy dom!!!\nPonadto fundamenty zdaly mi sie nazbyt filigranowe dla takiego kolosa. Czy nie powtorzy nam sie historia z wieza Babel?!\nPytalem naszego biskupa jak wygladaja relacje miedzy naszymi kosciolami. Uslyszalem, ze zdarza im sie spotykac na oficjalnych uroczystosciach, i ze wladyka prawoslawny bywa nad wyraz oficjalny. Ogranicza sie skinieciem glowy lub kilkoma slowami powitania. Natomiast z pewnych zrodel wiadomo, ze wystosowal on kilka protestow do miejscowych wladz w sprawie funkcjonowania na terenie Uzbekistanu kilku wspolnot katolickich. Bogu dzieki te protesty nie odniosly skutku. Kto wie moze nawet odwrotnie. Muzulmanie traktuja nas raczej podobnie choc niewatpliwie prawoslawnych jest w Uzbekistanie wiecej i jak widac baza materialna u nich tez jest.\n3. Grand Cinema\nDalej tramwaj jedzie na poludnie w kierunku Samarkandu.\nW tym miejscu gdzie z ulicy glownej (Szota Rustaweli), ktora wiedzie na Dworzec Poludniowy, tramwaj nagle skreca w kierunku na Zachod do dzielnicy Czelanzar.\nWlasnie na tym zakrecie linii tramwajowej, znajduje sie niewielkie pomieszczenie „Grand-Cinema, w ktorym rokrocznie zbiera sie koreanska diaspora stolicy.\nJesienia odbywaja sie tutaj „tygodnie kultury koreanskiej”, w ramach ktorych punktem centralnym sa projekcje kilku filmow ze wspolczesnej klasyki. Mialem okazje obejrzec niesamowity film z zycia mnicha buddyjskiego, ktory w jakims sensie wydal mi sie echem „Misji” sprzed 20 lat. Tamten film o redukcjach paragwajskich tez ogladalismy jesienia jako klerycy w Bialymstoku, gdy tylko zaczynalem poznawac miasto i wedrowki do kina po miescie bywaly milym wstepem do przezycia spektaklu. Teraz tez jak niegdys w Bialymstoku mialem okazje „przygotowac sie” do projekcji poprzez wedrowki po Taszkiencie.\nW obu filmach glownym motywem jest pragnienie bohatera by zmyc wine lat mlodzienczych poprzez posluge Bogu. Roznice sa niewielkie. Pierwszy film pokazuje pojedynek w ktorym starszy brat morduje mlodszego z powodu romansu z ta sama kobieta. W drugim filmie chlopczyk, ktorego wychowuje mnich przywiazuje wszelkim stworzeniom (zabka, rybka, waz) kamyki i smieje sie z ich agonii. W pierwszym wypadku „pokute” zadaje misjonarz jezuita i polega ona na dzwiganiu zbroi i innych wojennych rekwizytow, ktore prowadzily do grzechu, w drugim mnich-guru przepowiada chlopcu, ze jesli ktores z zyjatek umrze, to on cale zycie bedzie dzwigac na sobie kamien, ktorego nie da rady z siebie zrzucic. W hollywoodzkim filmie akcja obejmuje kilka lat moze kilka sezonow. W koreanskim filmie , ktory nazywa sie „wiosna-lato-jesien-zima-wiosna” pod metafora por roku kryja sie etapy zycia bohatera, ktory z ucznia mnicha przeobraza sie sam w nauczyciela.\nPorownujac te dwa filmy mialem okazje do „rachunku sumienia” i nie wydalo mi sie, bym przez te ostatnie 20 lat przestal byc uczniem, choc pragnienia, by stac sie „guru” drzemie pewnie w kazdym mezczyznie. Ja tez dzwigam swoj kamien jak kolejny Syzyf.\nCzy ktos juz porownywal Syzyfa z Chrystusem?\nPewnie tak, choc bardziej Jezus przypomina mi Prometeusza, ktoremu niewdzieczne ptaki, jak ludzie wspolczesni, bezustannie rozrywaja wnetrznosci.\nTramwaj numer 9 jedzie do dzielnicy Beruni. Niedaleko od wspomnianego Grand-Cinema.\nmijamy dzielnice Czelanzar, na ktorej zrobilem sobie przystanek i natrafilem na garaz tramwajowy. Obok garaz sporych rozmiarow meczet. Byla godzina pewnie trzecia gdy zauwazylem spory ruch w okolicach meczetu. Wejrzalem na podworzec, zauwazylem sporych rozmiarow „kiosk” w przejsciu na dziedziniec. Sprzedawalo sie tam glownie koraniczne broszurki i „rozance”. Zauwazylem tez „stawek” do ablucji i postanowilem nie ryzykowac trudnych rozmow na temat mozliwosci udzialu w modlitwie. Te przygode mialem juz za soba. Pozniej dowiedzialem sie od parafian, ze w tym meczecie czczony jest jakis „swiety” hodza czyli prorok muzulmanow. Nazwa ponoc sie bierze od „czilony” roslinki, ktora jest stosowana w narodowej medycynie, lub od arabskiego slowa „Czinorzor”, „dolina kwiatu czinory”.\nSredniowieczna czesc Taszkientu przylega do Czelanzaru i ta niezabudowana dolina byla porosnieta roznego rodzaju trawami, ktore mogly dac poczatek takiemu tytulowi osiedla.\nOto co na ten temat pisze na blokowanej w Uzbekistanie stroniczce fergana.ru historyk Andrey Kudryaszov: Wedlle ustnych legend „swiety starzec” sufizmu derwisz Czapan-Ota – patron pastuszkow i owiec uderzeniem swego kija pasterskiego wydobyl z ziemi zrodelko a dzieki temu pojawil sie wokol zrodla sad orzechowy, ktory dawal jak oaza cien i wode dla wedrujacych kupcow. Ponadto stalo sie to miejscem spotkan dla innych derwiszow.\nSad przetrwal do lat 70-tych XX-go wieku I znajdowal sie w okolicach 13-14 dzielnicy masywu Czelanzar.\nLudzie do dzis nazywaja to miejsce “Czapanaty” a 3 km dalej jakoby znajduje sie kapiszcze Bozka Siyavusza z V-go wieku, co potwierdza teze ze derwisze “uswicali” miejsca kultu poganskiego. Szejch Czapan-Ota wedle wspolczesnych uczonych mogl byc po prostu „rozdzkarzem” i z pomoca galazek wierzby znajdowal te i inne zrodla.\nNiedaleko stacji Metro na ulicy Katartal (Topolowa) znajduje sie okragly park w ktorym w cieniu “czynar” stoi meczet I mausoleum Iszan Hayrabad zbudowany na mogile innego “swietego” islamity o ktorym pozostala tylko legenda, „ze uslyszal on niegdys glos, ze nazajutrz do jego domu przybedzie bialy wielblad na ktorym on powinien pojechac „gdzie oczy poniosa” do tej chwili poki wielblad sie nie zatrzyma i polozy „tam bedzie miejsce twej sluzby Bogu i rozkwitu”. Oto jak niezwykle sa dzieje osiedla Czelanzar. Mnie katolickiemu kaplanowi to wcale nie przeszkadza zachwycac sie tym miastem, wrecz przeciwnie, chcialoby sie miec wlasciwosci derwiszow, ktorzy „uswiecali” stare miejsca kultu i przydawali im nowy, nie tylko muzulmanski ale daj Boze „chrzescijanski” sens.\nW Samarkandzie, gdzie ponoc jest grob Czapan-oty a takze domniemana mogila proroka Daniela moglem nad tym jeszcze dokladniej porozwazac.\nInne nowsze osiedla Taszkientu maja nie mniej zagadkowe imiona. Tramwaj dziewiaty i dwunasty pomogl mi o tym sie przekonac.\nTramwaj dziewiaty dalej jedzie po dziwnych zakamarkach i w pewnym momencie mija nawet polska ambasade. Bylem troche zdziwiony, ze „nasi” zaszyli sie tak daleko od centrum.\nMijajac pewne kolegium nasz tramwajarz omal nie potracil niefrasobliwe studentki. Wrzeszczal strasznie i nawet nie omieszkal wyskoczyc i w „cztery oczy” najbrudniejszymi rosyjskimi przeklenstwami „oblozyc” „Bogu ducha winna” Uzbeczke.\nKoncowy przystanek dziewiatki to dzielnica znanego uczonego arabsko-uzbeckiego czasow sredniowiecza. Abu Reyhan Mahammad Ahmad al-Beruni (973-1048).\nObok al Chorezmi jeszcze jeden wielki obywatel polnocnego Uzbekistanu (Chanat Chorezmu). Urodzil sie w miescie Kyata i rosl jako sierota. Zajal sie jego opieka inny wielki uchony z tych stron Abu Nasr ibn Iraq jakis czas sluzyl na dworze szacha w rodzinnym Kuyacie, jakis czas na wygnaniu i znow po powrocie na dworze Mammuna w miescie Gurgencz(Urgencz?). Chorezm slawil sie w tym czasie wieloma uczonymi, takze Awicenna znajdowal sie na dworze tego samego szacha, wspomniany ibn Iraq, abu Sal Mazih, Abdul Xayir Xamar i poeta Abu Mansur as-Salib.\nBeruni napisal 150 traktatow z ktorych doszlo do naszych czasow tylko 30 a wsrod nich w ksiazce „Kanon Maasud”, ktora napisal po arabsku i persku przekazal podstawowa wiedze z geografii, astrologii, matematyce a takze o astronomii i instrumentach astronomicznych, zostawil po sobie ksiazke „India” dajaca dokladna wiedze o tym dalekim kraju, nauczyl sie sanskrytu, by stworzyc te encyklopedyczne dzielo przetlumaczone na wiele jezykow europejskich.\nW Europie znany jako Alborona, uwazany byl za hiszpanskiego mnicha.\nTen czlowiek o trudnych losach z dziecinstwa rowniez ostatnie lata zycia spedzil z dala od ojczyzny jako „honorowy wiezien” szacha Mahmuda Gaznewi. Niezmordowany agresor, ktory byl autorem 17-tu ekspedycji do Indii i tworca dynastii Gaznewidow.\nOkrutny Gaznewi i zaprzyjazniony z nim niewolnik Ayas pozostal sie legendarna postacia bohaterem wielu opowiesci staroperskich i indyjskich. Nalezy przypuszczac, ze al Beruni zarazil sie miloscia do Indii dzieki temu szachowi.\nZauwazylem zauwazylem na osiedlu Beruniego sporych rozmiarow dworzec autobusowy obslugujacy linie miejskie. Duzo mlodziezy, bowiem po sasiedzku widniala fasada pewnego uniwersytetu.\nTutaj tez najdalej na polnocny Zachod dociera Taszkienckie metro.\nMialem jeszcze jedna niemila przygode.\nChcialem korzystajac z chili przerwy sprobowac mijscowego przysmaku, kttory po uzbecku nazywa sie „somsa”. To taki sobie placuszek nadziewany kartoflami kapusta albo miesem. O smaku decyduje barani tluszcz „kunduk”, placuszek ma ksztalt trojkata. Kazdy koniec 15-20 cm. Cena 200-400 sum czyli 15-30 centow. Satlem ddlugo i cierpliwie w kolejce. Wielu uzbekow, ktorzy przyszli pozniej juz trzymalo somse w dloni, niektorzy zakonczyli juz jesc. Rozgrywal sie dziwny spektakl a ja probowalem pojac dlaczego mnie ignoruja, czy dlatego ze milcze czy raczej bo jestem nie uzbek czyli „ruski”. Gdy w koncu zaprotestowalem to kolejny klient przeprosil, ze on juz zjadl i tylko przyszedl zaplacic. Poirytowany poszedlem sobie na przystanek i sprobowalem przygody na innym tramwaju numer 12, ktory tez w tym samym miejscu mial koncowy przystanek. Druga petla 12-tki wiodla na osiedle Avicenny. Nie moglem zmarnowac okazji by uczcic okolice nazwane imieniem slawnego medyka.\nOsiedle Awicenny jeszcze mlodsze niz Beruniego i calkiem odmienne. Panowal tu spokoj i nawet obecnosc wielkiego bazaru i dworca autobusowego posrod wielopietrowych wiezowcow ani troche nie macily letargu w jakim pograzyla sie ta czesc miasta. To juz najbardziej oddalona sypialna czesc Taszkientu w poludniowo zachodniej czesci stolicy.\nAwicenna lub inaczej Abu ali Sina (980-1037) pozostawil duzo wiecej bo ponad 400 traktatow z czego polowa zachowala sie do dzis.\nJego losy podobnie burzliwe jak kolegi Beruniego. Urodzil sie w okolicach Buhary, mieszkal w Chorezmie i zmarl w Persji i znany jest raczej jako perski uczony. Podobnie jak Leonardo da Vinci nie ma takiej nauki, ktorej Avicenna by nie poruszyl. To prawdziwy encyklopedysta. Jeden z glownych interpretatorow Arystotelesa mocno wplynal na rozwoj europejskiej i muzulmanskiej scholastyki. Najwiecej jednak jest czczony jako znawca perskiej indyjskiej i mezopotamskiej medycyny.\nDzieki mej wycieczce na osiedle Avicenny, „odkrylem dla siebie” drugi koniec miasta Taszkientu. Z dworca na petli 12-tki wyruszylem autobusem 114 w kierunku Dworca Poludniowego (Jambi Vokzali), i tam dowiedzialem sie o tanich rejsach „elektryczki” do Yangi Yol (nowa droga) i do Gulistanu (kraina kwiatow).\nYangi yol odwiedzilem tego samego pazdziernikowego wieczora. Nazwa nie mowila mi nic. Po prostu zauwazylem, ze jest to dosc duze miasto 30 km na zachod po trasie samrkandzkiej.\nUliczki i budowle podobne jak w Czyrczyku. Stary zaladowany wracajacymi ze stolicy studentami autobus dowiozl nas na dworzec kolejowy. Pociagnelo mnie do srodka, by sprawdzic dokad mozna dotrzec z tego miejsca. Zauwazylem ze najciekawszym miejscem bylby Gulistan, ale pozostawilem wizyte na inny dzien. Z mapy wynikalo, ze trzeba pokonac 150 km. Brakowalo czasu i odwagi na nocne wojaze. Dopiero po tygodniu czasu dowiedzialem sie, ze Yangi Yol to jeden z 8-miu polskich cmentarzy wojennych, na ktory rokrocznie Polska Ambasada organizuje „pielgrzymki Zaduszkowe” i ze nasi franciszkanie tez w nich uczestnicza.\nDotrzec na dworzec nie bylo latwo. Trzeba bylo sie wspiac na wysoki nasyp i razem z tlumem wysiadajacych czolgac sie pod pociagiem towarowym, ktory jak wszystko na to wskazywalo stoi tu od dosc dawna i nie przedko zwolni droge dla przechodniow. Po raz kolejny mialem deja vu. Tego rodzaju scenki moglem dotad zrekonstruowac jedyniwe z mego pobytu w Chinach.\nGulistan – ojczyzna kwiatow.\nTo niewielkie miasteczko z wysokim statusem ponoc „sztucznie” stworzone w czasach sowieckich, by oddalic od Taszkientu stolice starego vilojatu Syr-Darii, innego sredniej wielkosci miasta lezacego na samej granicy dwoch sasiednich wojewodztw.\nWszystkie mijane miejscowosci moglem dokladnie sobie obejrzec bo pociag jechal z minimalna predkoscia. Jeszcze raz przyjrzalem sie Yangi Yolowi, Syr-Darii i innym glinianym miasteczkom, ktore od jednego tapniecia moglyby sie rozleciec jak niegdys Taszkient w 1966 roku. Gulistan troche mi przypominal Wloclawek z czasow stanu wojennego. Z jednej strony wielkie inwestycje z racji na wojewodzki status, z drugiej strony jakis letarg spowodowany politycznym i gospodarczym zastojem. Owszem napotkalem tu sliczny, wypucowany dworzec kolejowy, ogromy bazar, na ktorym pierwszy napotkany mlodzieniec zaczal mnie rozpytywac skad jestem i co znaczy krzyz na moim plaszczu. Zadziwil mnie wielki jak na tutejsze potrzeby teatr i malutki korpus miejscowego Uniwersytetu. Spotkalem jedna wielka budowle stylizowana jak meczet ale to raczej byly budynki domu kultury i hale sportowe w jednym kompleksie. Miasto rozdzielone na dwie dzielnice torami kolejowymi i trasa do Samarkandu. Najwiecej speszyl mnie maciupenki kosciolek prawoslawny tak dobrze schowany przy samym dworcu, ze choc krazylem po sasiedzku 3 godziny nie dostrzeglem go poki nie zapytalem przechodniow.\nOstatnie co mnie zaintrygowalo to oszustwo mlodego konduktora, ktory wydawal mi bilet na droge powrotna. Powinien byl wydac kwitek trzykolorowy jak to zrobila konduktorka w Taszkiencie. Kazdy kolor odpowiadal okolo 50 km. W Gulistanie dostalem krociutki bilecik na taki wlasnie dystans choc zaplacilem pelna cene biletu. Gdy zaczalem protestowac konduktor sie usmiechnal, mrugnal okiem i powiedzial: „ja sam bede sprawdzal bilety, wiec sie niczego nie boj”. I rzeczywiscie, za jakis czas ujrzalem oszusta, ktory „sprawdzal” setki pasazerow, ktorym jak sie domyslam wydal „lipowe” bilety na jedna trzecia dystansu.\nWbrew oczekiwaniom, nie znalazlem w Gulistanie wielkiej ilosci kwiatow jakby wskazywala nazwa miejscowosci, ani tym bardziej zaczepki, czyli natchnienia do glebszych poszukiwan co do obecnosci w tym miejscu katolikow. Slaba aktywnosc prawoslawnych zdeprymowala mnie na tyle, ze nawet nie pytalem czy sa w tym miescie protestanci. Moze za jakis czas ponowie swe starania, tymczasem trzeba bylo wracac do Taszkientu. Jak widac jest w tym miescie wiele „swietych miejsc” pelnych kwiatow, godnych uwagi i filozoficznych mysli. Beruni ani Awicenna nie swieci ale wielcy „derwisze nauki”, nie bywali w Taszkiencie, przynajmniej nic na dzien dzisiejszy o tym nie wiem. Tym niemniej jak widac ich biografie i dzieje sa dla mlodej stolicy natchnieniem. Bywal natomiast trzykrotnie inny wielki astronom z Samarkanda Ulugbek, ktoremu niektorzy sklonni sa przypisywac projekt mauzoleum na czesc Czapan-Oty na terytorium Czelanzaru. Na gruncie dialogu chrzescijan i muzulmanow, ktory dokonuje sie w sposob milczacy na kazdy dzien nie tylko w swiatyniach ale tez w glowach zwyklych ludzi podrozujacych „mistycznymi tramwajami”i w „letargicznych elektryczkach”. Legendy o swietych szejkach-derwiszach mocno zapadly mi w pamieci. Niepokoj w glowie budzila mysl o prawoslawnej wiezy Babel. Domieszka wspomnien o redukcjach jezuickich i buddyjskim mnichu uczynily ze mnie czlowieka zawieszonego w jakiejs superkosmicznej przestrzeni. Postanowilem sobie obowiazkowo o tym wszystkim napisac.\nPostanowilem tez, ze odwiedze naszych poslkich zolnierzy Andersa, zagubionych i porzyconych na tej dalekiej, ale jak widac nie mniej swietej, bo uswieconej ich krwia i potem ziemi.\nRobilo sie jednak pozno a poza tym zblizaly sie pracowite „Angrenskie Zaduszki”, o ktorych wbrew chronologii napisalem duzo wczesniej dokladna opowiesc.\nTen temat musial sie odlezec na dluzej, zeby wyskoczyc nagle z mej glowy jak Atena z mozgu Zeusa...Przepraszam jesli metafora wydala sie glupia. A wracajac do kwiatow...to choc nie wiem jak pachnie Czinora, tym nie mniej juz dzis intryguje mnie ten leczniczy kwiatek.


Kempingas Camping Sun4Hel Pamario vaivadija apžvalgose - camping.info\nCamping Sun4Hel apžvalgos\nWojtek J. liepa 2013\nNajgorszy kemping, z jakim się spotkałem przez wiele lat. Bardzo niemiła obługa, zwłaszcza bardzo ordynarni właściciele, dla których liczy się tylko zysk. W sezonie ścisk i tłok. Położony między jedyną i bardzo ruchliwą drogą, torami kolejowymi z tłukącymi się pociągami i przez cały dzień startującymi... tuż za płotem samolotami i helikopterami. W sezonie po prostu masakra. ZERO odpoczynku. Ochrona nie potrafi sobie poradzić w nocy z pijaną młodzieżą, dopiero wezwana policja była w stanie nad tym zapanować. Nie polecam zdecydowanie !!! Skaityti daugiau\nBłażej D. rugpjūtis 2012\nRewelacyjne połozenie w sezonie dużo ludzi, niemiła obsługa, wysokie ceny. W sezonie bardzo duze korki w drodze powrotnej. Ciekawe animacje dla dzieci. Skaityti daugiau