Relacja z Rekolekcji Zimowych RRN w Bystrej 2019 - Ruch Rodzin Nazaretańskich - Archidiecezja Katowice\n2011-2019 na YouTube:\nRelacja z Rekolekcji Zimowych RRN w Bystrej 2019\nOpublikowano: piątek, 05 kwiecień 2019 14:11\n"Z MARYJĄ, W DUCHU ŚW. – DROGAMI DZIECIĘCTWA BOŻEGO"\nTaki temat nosiły Rekolekcje zimowe Ruchu Rodzin Nazaretańskich, które odbyły się w Bystrej Krakowskiej w dniach 11-14 lutego, 2019 r., w domu rekolekcyjnym “Nazaret”. Przybyło na nie ok. 80 uczestników: dorosłych, młodzieży oraz dzieci.\nW PIERWSZYM DNIU, we wspomnienie Matki Bożej z Lourdes, rozważaliśmy temat:\n„Tajemnica Matki Bożej – Dziewicy Uśmiechu” (czyli – O odkryciu Miłości Miłosiernej Jezusa w Miłości Maryi).\nW homilii na Mszy św., którą przeżyliśmy w kościele parafialnym w Bystrej Krakowskiej – pw. Najdroższej Krwi Chrystusa, ks. Dariusz Kowalczyk przypomniał nam, że Pan Bóg, który wszystko stworzył, wszystko też podtrzymuje w istnieniu. Dlatego można powiedzieć, że wszystko jest Jego darem. Bóg, stwarzając, powołuje nas do miłości i wolności, a nawet pragnie naprawiać nasze błędy i braki. Nawiązując do objawień w Lourdes, wskazał na źródło w Lourdes, które jest znakiem, że Bóg uzdrawia, tak jak uzdrowił Maryję z grzechu pierworodnego – i to w momencie Jej poczęcia. Dlatego mówimy, że Maryja jest Niepokalanie Poczęta.\nBóg nas także chroni od zła i daje nam natchnienia, abyśmy czynili dobro. Pragnie On jednak naszego współdziałania, bo Bóg nie zbawi nas bez nas. Warto wzorować się na Matce Bożej i przyglądać się, jak Ona współpracowała z Bogiem. Czyniła to z pokorą i radością. Prośmy Ją , aby także i nas nauczyła pokory i radości.\nKonferencję wygłosił ks. Stefan Czermiński, który podkreślił, że nasze rekolekcje zaczynają się w dzień wspomnienia objawień Matki Bożej w Lourdes. Przypomniał o praktykowanej przez pielgrzymów do dzisiaj kąpieli w cudownym źródle w Lourdes, w czasie której wielu ludzi doznaje uzdrowień. Stajemy tam przed Bogiem ogołoceni: chorzy i nadzy; i często dostępujemy wtedy łaski przemiany. Uzdrowienia. Stajemy się innymi ludźmi. Wychodzimy pogodni, szczęśliwi. Na nasze twarze spływa Uśmiech Najświętszej Dziewicy.\nAle Pan Bóg prowadzi nas etapami, powolutku. Chce nas przekonać o naszej grzeszności i odnowić, przede wszystkim wewnętrznie. I właśnie po to przyjechaliśmy do Bystrej. Po to Jezus daje nam Maryję, abyśmy przekonani, że Maryja nas kocha, mogli spojrzeć w przepaść naszej grzeszności, „trzymając się Jej spódnicy”. Maryja została nam podarowana jako Matka, abyśmy nie czuli się sami, abyśmy nawiązali z Nią kontakt, i abyśmy wszystko czynili na Jej chwałę. Warto tu wspomnieć o św. Teresie od Dzieciątka Jezus, która otrzymała natchnienie, aby ofiarować siebie na ofiarę całopalną Miłości Miłosiernej Boga, by móc przyjąć do swego serca całą Miłość Boga, na wzór Maryi. Akt ten Teresa złożyła klęcząc przed cudowną figurą Dziewicy Uśmiechu, która znajdowała się tuż obok jej celi. Był to wtorek, 11 czerwca, 1895 roku.\nZawierzajmy Maryi naszą codzienność. Przynośmy nasze grzechy do konfesjonału. Wszak Pan Bóg dopuszcza czasem nasze upadki, abyśmy się stali pokorniejsi. Na koniec Ks. Stefan zadał nam pytanie: Czy naprawdę uważasz Maryję za swoją Matkę?\nTematem DRUGIEGO DNIA była „Tajemnica radości dziecka” (czyli – O odkryciu sensu cierpienia i słabości).\nW konferencji ks. Stefan mówił, że jesteśmy owiani miłością Jezusa i Maryi. Maryja potrzebuje ludzi słabych, aby zawstydzić mocnych. Ponieważ to właśnie na tle ludzkiej słabości najlepiej widać dzieła Boże. Dlatego Bóg w pewnym sensie „potrzebuje naszych upadków i grzechów”, aby mógł pokazać światu swoją przebaczającą miłość. Uznać swoją nicość, nie zniechęcać się swoimi błędami, mieć świadomość, że wszystko jest od Boga, oto przesłanie duchowości Małej świętej Tereski. I to tutaj, niespodziewanie, odnajdujemy źródło radości. Zaufanie sobie samemu rodzi w nas niepokój i lęk, ponieważ łatwo możemy się na sobie zawieść. Natomiast Bóg nigdy nas nie zawiedzie. Dlatego też odkrycie Jego miłości i Jego potęgi pociesza nas i rodzi w naszych sercach radość.\nNa spotkaniu wieczornym nazwanym przez nas „Rozmowy niedokończone”, dzieliliśmy się naszym życiem i odpowiadaliśmy na pytanie: Czy naprawdę uważamy Maryję za swoją matkę i jak Maryja weszła w nasze życie? Bardzo często świadectwa były niezwykłe i poruszające. Pokazywały, jak mocno i konkretnie Maryja działa w naszym życiu.\nTRZECIEGO DNIA rozważaliśmy „Tajemnicę wdzięczności dziecka” (czyli – O odkryciu skarbu ojcowskiego przebaczenia).\nKs. Dariusz w konferencji zadał pytanie, co jest potrzebne, aby być wdzięcznym? Co jest potrzebne, aby dziękować? Gdy doświadczamy jakiegoś braku, jakiejś słabości i upadku, i gdy doznajemy ukojenia w ramionach Maryi, wtedy rodzi się w nas wdzięczność. Stąd w Liturgii Kościoła pojawia się pojęcie „szczęśliwa wina”. Im większa słabość, tym większy cud przebaczenia i większa wdzięczność. Maryja przy Zwiastowaniu była świadoma swojej nicości i dziękowała Bogu za to, że wejrzał na Jej uniżenie. Mała św. Teresa także dziękowała w tym duchu za słabości i upadki, za swoją nędzę i bezradność. Nam raczej jest trudno dziękować za porażki i upadki, ponieważ opieramy się na sobie i wpadamy w przerażenie, że nasza słabość zagrozi naszym planom i marzeniom. W takich właśnie chwilach można prosić Maryję, aby to Ona za nas dziękowała, skoro my tego nie potrafimy.\nW homilii ks. Stefan zadał nam pytanie: Po czym poznajesz, że masz duszę? Czy dziękujesz Bogu za swoją duszę? Za łaskę życia duchowego?\nTo dzięki duszy wiemy co dobre, a co złe. To na poziomie duszy czujemy miłość i chcemy kochać. Posiadamy życie wewnętrzne, co upodabnia nas do Boga i pozwala Bogu podarować nam Niebo, życie wieczne. To na tym poziomie spotykamy się z Bogiem i Jego przebaczeniem. To tu rozgrywa się ten jedyny w swoim rodzaju dramat naszego pójścia za Bogiem, albo naszego odejścia od Boga.\nNa spotkaniu wieczornym oglądnęliśmy film „Bóg nie umarł” cz.3. Dał nam on wiele do myślenia; zarówno o planach Bożych, które są dla nas zaskakujące, jak i o potrzebie bezwarunkowego zaufania Bogu, a także i o tym, że Bóg nawet z najgorszego zła potrafi wyciągnąć dobro. Pojawił się również wątek roli rodziny w przekazywaniu wiary. Wizja płonącego budynku kościoła, a później, na zakończenie filmu, scena rozpoczęcia budowy nowej świątyni w innym miejscu, uświadomiły mi, że czasem, aby coś oczyścić i naprawić, Bóg może posłużyć się tragicznymi zdarzeniami, które po ludzku wydają się końcem, a w rzeczywistości są początkiem czegoś lepszego. Tylko trzeba Mu zaufać.\nCZWARTEGO DNIA, a było to Święto Apostołów Słowian: Cyryla i Metodego, Patronów Europy, rozważaliśmy temat: „Tajemnicy odwagi dziecka” (czyli – O odkryciu skarbu pokory, która pozwala z większym rozmachem walczyć o zbawienie dusz).\nIm bardziej zbliżamy się do Jezusa, tym wyraźniej widzimy naszą grzeszność. Jeśli chcemy dzielić się swoją wiarą, to nie możemy pominąć tak ważnego etapu jak poznanie swoich grzechów i swojej grzeszności, czyli skłonności do wybierania zła. Świadomość swojej nędzy pomaga nam mówić o Bogu z większą pokorą i prostotą. Taką postawę widzimy u św. Teresy, gdy tłumaczy swoją Małą Drogę – drogę dziecięctwa Bożego. Warunkiem dziecięctwa Bożego jest uznać swoją nicość, czuć się zależnym od Ojca, nie gromadzić zapasów, nie przypisywać sobie niczego – żadnych cnót ani zasług – oraz nie zniechęcać się.\nPrzy takiej postawie walka o dusze jest o wiele łatwiejsza i skuteczniejsza. To walka o zdobycie jak największej liczby dusz dla nieba. Nie wolno się tu zniechęcać się, ale trzeba się uzbroić w pokorę, która nie szuka sukcesów, lecz daje poczucie wolności. Tak było u Dawida walczącego z Goliatem. Trzeba zmaleć. Ponieważ Jezus chce nas poprowadzić do walki bez pancerza pychy. Pycha to nasza wielka tragedia. Objawami pychy jest złość, zniecierpliwienie, grzechy nieczyste, ciągła troska o swoje dobre samopoczucie, skupianie się na sobie. Pokora natomiast szuka pomocy u Boga. Dlatego tak ważna jest poranna modlitwa oraz poranne zawierzenie się Jezusowi i Maryi.\nTo ufność dziecka Bożego prowadzi do wolności i szczęścia.\nReasumując, w ciągu tych paru dni rekolekcji staraliśmy się wniknąć w tajemnice naszej wiary. W tajemnice Boga i Maryi, w tajemnicę serca ludzkiego, każdego z nas... Używając „słownictwa ruchowego” – odkrywaliśmy przepaść grzeszności, ufności i wdzięczności. Dzięki Maryi mogliśmy z odwagą zajrzeć w przepaść naszej ludzkiej nędzy. Dzięki Maryi uczyliśmy się jak pogłębiać przepaść naszej pokornej ufności w Miłosierdzie Boże. Razem ze św. Tereską przypominaliśmy sobie, że Bóg nas kocha mimo naszej słabości, co prowadziło nas do zanurzenia się w przepaść wdzięczności... Wszystko po to, aby On mógł przez nas działać.\nWyjeżdżaliśmy z Bystrej pełni wdzięczności za działanie Boga w naszych sercach oraz za kapłanów: ks. Dariusza Kowalczyka, ks. Stefana Czermińskiego i ks. Pawła Kukiołę, którzy nam z oddaniem posługiwali słowem na konferencjach i homiliach oraz w sakramencie pokuty i na rozmowach. Niech Maryja zachowa ich w Swojej Opiece.


Państwo - Frederic Bastiat - ebook - Legimi online\nLegimi > Katalog ebooków i audiobooków > Państwo - ebook\nWydawca: Prohibita Kategoria: Literatura faktu, reportaże, biografie Język: polski Rok wydania: 2012\nOpis ebooka Państwo - Frederic Bastiat\n[font=verdana, geneva]Bastiat stawia niezwykle ważną kwestię, od rozstrzygnięcia której zależą wybory ideologiczne. Słusznie krytykując mnogość i nieuniknioną w tej sytuacji sprzeczność oczekiwań wobec państwa, wzywa do zastanowienia, czy Państwo, ze względu na to, czym jest naprawdę, jest w ogóle zdolne do ich spełnienia. Mimo upływu ponad 150 lat od ogłoszenia tego artykułu, wezwanie Bastiata do odpowiedzi na pytanie "czym jest Państwo", nie tylko nie straciło, ale nawet zyskało na aktualności z dwóch co najmniej powodów. Po pierwsze dlatego, że w naukach społecznych coraz mniej chodzi dziś o ustalenie prawdy, a coraz bardziej o realizowanie misji "pedagogicznej", przybierającej niekiedy postać moralizanctwa. Stąd też przewaga definicji postulatywnych, które są raczej katalogiem właściwości pożądanych, a nie rzeczywiście istniejących. Powód drugi, to wynikająca nie tyle z pedagogiki, co z przezorności, intencja ukrycia kryminalnych aspektów funkcjonowania współczesnych państw i pasożytniczego charakteru elit politycznych, wytkniętych nieubłaganym palcem Murraya Newtona Rothbarda. Tymczasem Państwo jest po prostu monopolem na przemoc... [/font]\nOpinie o ebooku Państwo - Frederic Bastiat\nFragment ebooka Państwo - Frederic Bastiat\nTłumaczył Jan Kłos\nChciałbym, żeby wyznaczono nagrodę – i to nie w wysokości pięciuset franków, ale miliona – z orderem, krzyżem i wstęgami dla tego, kto dałby dobrą, prostą i zrozumiałą definicję tego jednego słowa: państwo.\nJakąż ogromną przysługę wyświadczyłby społeczeństwu!\nPaństwo! Cóż to jest? Gdzie się znajduje? Co robi? Co powinno robić? Wszystko, co o nim wiemy, sprowadza się do stwierdzenia, że jest to osobistość tajemnicza i z pewnością najbardziej nagabywana, najbardziej nękana, najbardziej zabiegana, najbardziej poszukiwana, najczęściej obwiniana, najczęściej wzywana i najbardziej prowokowana na świecie.\nSzanowny czytelniku, nie mam zaszczytu pana znać, ale stawiam dziesięć do jednego, że od sześciu miesięcy zajmuje się pan produkowaniem utopii. I jeśli je pan tworzy, stawiam dziesięć do jednego, że to państwu pozostawia pan zadanie ich zrealizowania.\nA co do pani, szanowna czytelniczko, jestem przekonany, że w głębi serca pragnie pani uleczyć wszelkie bolączki biednej ludzkości i nie miałaby nic przeciwko temu, żeby państwo zechciało pani tylko w tym dopomóc.\nAle niestety! Owa nieszczęsna istota, jak Figaro, nie wie ani kogo wysłuchać, ani w którą stronę się zwrócić. Ze stu tysięcy ust, z trybun i prasy dobywa się jednocześnie krzyk:\n– Organizuj pracę i pracowników!\n– Wykorzeń egoizm!\n– Ukróć butę i tyranię kapitału!\n– Prowadź doświadczenia z nawozem i jajami!\n– Pokryj kraj liniami kolejowymi!\n– Nawadniaj równiny!\n– Posadź lasy w górach!\n– Załóż modelowe gospodarstwa!\n– Zakładaj warsztaty, w których panuje harmonia!\n– Skolonizuj Algierię!\n– Nakarm dzieci!\n– Nauczaj młodzież!\n– Ochraniaj starców!\n– Poślij do wsi mieszkańców miast!\n– Zapewnij równowagę zysków we wszystkich gałęziach przemysłu!\n– Pożyczaj pieniądze bez procentu tym, którzy ich potrzebują!\n– Wyzwól Włochy, Polskę i Węgry!\n– Wyhoduj i przygotuj konia pod siodło!\n– Wspieraj sztukę, wykształć nam muzyków i tancerzy!\n– Zabroń handlu i, za jednym zamachem, utwórz marynarkę handlową!\n– Odkryj prawdę i wrzuć w nasze głowy ziarno rozumu!\n– Misja państwa polega na oświecaniu, rozwijaniu, powiększaniu, umacnianiu, uduchowianiu i uświęcaniu duszy narodu!


Ćwierć miliona osób przyjechało w ubiegłym roku do Żar na Przystanek Woodstock. Takiej publiczności nie miały razem wszystkie inne imprezy muzyczne organizowane w Polsce. W tym roku widzów ma być jeszcze więcej. Jerzy Owsiak - podobnie jak John Slyth Pemberton, aptekarz z Atlanty, który stworzył recepturę coca-coli - całe swoje dorosłe życie opracowywał i testował patent na organizowanie masowej imprezy. W odpowiednich proporcjach mieszał muzykę, sztafaż, atmosferę skandalu, zainteresowanie mediów oraz altruizm przetestowany podczas Wielkiej Orkiestry Świątecznej Pomocy. I w organizowaniu imprez nie ma sobie równych w Polsce. Nie ma też równych w Europie, bo największe masowe imprezy na Starym Kontynencie gromadzą najwyżej 100 tys. osób.\nChoć Przystanek Woodstock oficjalnie ma się rozpocząć 1 sierpnia, już od ubieg-łego tygodnia na teren byłego lotniska w Żarach ściągają tysiące uczestników. Przeważnie mają 17-20 lat. Czasami przyjeżdżają z rodzicami, którzy bywali na festiwalu w Jarocinie.\nJacek Kurzępa, socjolog z Uniwersytetu Zielonogórskiego, który od lat bywa na Przystanku Woodstock, uważa, że młodzi ludzie przyjeżdżają do Żar, by poczuć ducha rówieśniczej wspólnoty. Wielu z nich oglądało w telewizji relacje z festiwalu Woodstock oraz z Jarocina i spodobała im się panująca tam atmosfera anarchii - parodniowego wyzwolenia ze społecznych więzów i rytuałów. Współcześni nastolatkowie wybierający się do Żar odgrywają swoisty hipisowski teatr. Przechodzą też tam różnego rodzaju inicjacje. Co roku dziesiątki kompletnie pijanych młodych ludzi "oczyszcza się", na przykład tarzając się w błocie. Inni poznają skutki zażycia amfetaminy.\nParadoksalnie, tego typu ekscesy tylko pomagają polskiemu Woodstockowi: stwarzają wokół niego atmosferę skandalu. Żary są przez kilka dni miejscem, gdzie wszystko się może zdarzyć. Oczywiście, anarchia jest w dużym stopniu kontrolowana, w efekcie w mieście podczas festiwalu jest bezpiecznie. Szef komendy policji, młodszy inspektor Ryszard Kasprzyk przyznaje, że - jak na skalę imprezy - Przystanek Woodstock bywa wyjątkowo spokojny, a poważniejsze przestępstwa praktycznie się nie zdarzają.\nŻary jak Jarocin\nJerzy Owsiak, guru festiwalu, jest komplementowany przez wszystkich: uczestników, władze miasta i policję. Mówi o sobie, że wziął się znikąd, czyli z liceum ekonomicznego w Warszawie. Cztery razy bez powodzenia usiłował się dostać na warszawską Akademię Sztuk Pięknych. Był już przewoźnikiem bydła, twórcą witraży, psychoterapeutą trudnej młodzieży. Na swój dzisiejszy wizerunek i pozycję zaczął pracować piętnaście lat temu na Festiwalu Muzyków Rockowych w Jarocinie. Podpatrywał wtedy animatora i duszę tamtej imprezy - Waltera Chełstowskiego. Formuła Przystanku Woodstock to w dużej mierze kopia Jarocina. Różnica polega na tym, że do promocji festiwalu w Żarach Owsiak w większym stopniu wprzągł media. O Przystanku Woodstock mówi się praktycznie przez cały rok w telewizji i stacjach radiowych. Wprawdzie w badaniu Pentora przeprowadzonym na zlecenie "Wprost" więcej osób nie pozwoliłoby swoim dzieciom wziąć udziału w imprezie (45,9 proc. przeciw oraz 44,4 proc. za), ale ci, którzy się na to godzą, ulegają legendzie zarówno Owsiaka, jak i Wielkiej Orkiestry Świątecznej Pomocy.\nInną legendę tworzy się na użytek potencjalnych uczestników Przystanku Woodstock: trzeba na nim być, bo panuje tam atmosfera, jakiej nie ma nigdzie indziej, a poza tym nie wiadomo, jak długo impreza będzie istniała. Internauta o nicku "minister plus" na forum Katolickiej Agencji Informacyjnej wyliczył plusy festiwalu w Żarach: dobra zabawa, miejsce, gdzie można się wyszaleć i poznać nowych ludzi, nowe subkultury, a nawet pojawić się w telewizji.\nPrzystanek Woodstock kontra Przystanek Jezus\n- Przed przyjazdem na festiwal młodzi ludzie zakładają, że zachowają rozsądek, ale potem okazuje się, że te zasady łatwo są zawieszane. Grupa wymaga bowiem od uczestników innego sposobu funkcjonowania: mają być cool, wyluzowani, swobodni. W takiej atmosferze łatwo się zdobyć na zachowania ryzykowne - mówi Jacek Kurzępa. Sprzyja temu pewnego rodzaju anonimowość, bo na czas Przystanku Woodstock Żary stają się ćwierćmilionowym miastem.\nKsiądz Andrzej Draguła, rzecznik Przystanku Jezus, który odbywał się w tym samym czasie i miejscu co Przystanek Woodstock (w tym roku imprezy nie będzie, bo Owsiak się na to nie zgodził) i miał "zbliżać młodych ludzi do Boga", w tekście opublikowanym w "Gazecie Wyborczej" stwierdził: "Na pewno nie wszyscy przyjeżdżali na Woodstock, by ćpać, pić czy uprawiać seks, a czasem posłuchać muzyki. Część z nich zapewne pojawiała się w Żarach, by się pobawić, posłuchać tej czy innej kapeli. Ale to tylko część". Przystanek Woodstock był więc generalnie złem, zaś Przystanek Jezus - dobrem.\nPrzeciwnicy imprezy Owsiaka powołują się na wypadki pobić, zatruć narkotykami, a nawet śmierci! Przez kilka lat media powtarzały pogłoski o trzech ofiarach śmiertelnych. W rzeczywistości jedna osoba powiesiła się w Żarach na tydzień przed imprezą, a druga wypadła z pociągu, ale nie jechała akurat na festiwal. - Nie mówię ludziom, żeby nie brali narkotyków, żeby żyli w celibacie, że alkohol szkodzi, bo takie apele to rzucanie grochem o ścianę. W końcu nie pije i nie pali oraz nie ma robali tylko kapitan Kloss. Mogę jednak zapewnić, że na Przystanku Woodstock nie ma miejsca dla dealerów - mówi Jerzy Owsiak.\nW Europie nie ma większej imprezy muzycznej niż Przystanek Woodstock w Żarach: druga w kolejności - w angielskim Glastonbury - nie gromadzi nawet połowy audytorium festiwalu Owsiaka. - Nie protestujemy przeciwko organizacji festiwalu, bo ta impreza daje nam reklamę, na jaką nigdy nie byłoby nas stać - mówi Roman Pogorzelec, burmistrz Żar. Władze Jarocina zrezygnowały z festiwalu i źle na tym wyszły - miasteczko przestało się z czymkolwiek kojarzyć.\nCzy uczestnicy Przystanku Woodstock stworzą swego rodzaju pokolenie jak niegdyś bywalcy Jarocina? - Sądzę, że tak jak z nas, uczestników Jarocina, wyrośnie z nich zwarta grupa pokoleniowa. Ci ludzie mają przecież wspólny system wartości, który wykracza poza konsumpcję. Tak jak my poszukują sensu w świecie, podobnie się ubierają, podobnie myślą, a nawet kombinują. Prawdziwą siłę zjawiska pod nazwą Przystanek Woodstock poznamy za 10--15 lat. Wtedy się pewnie okaże, że większość pisarzy, dziennikarzy czy organizatorów przedsięwzięć artystycznych to ludzie, którzy wyrośli właśnie na Przystanku Woodstock - mówi Robert Leszczyński, krytyk muzyczny, obecny na każdym z dotychczasowych przystanków. Ci, którzy już zjechali do Żar, nie mają wątpliwości, że są pokoleniem i że będą się w Polsce liczyć. I to szybciej niż za 10-15 lat.\nNajwiększe europejskie imprezy muzyczne\nOdbywa się od 1971 r. Jest organizowany przez Roskilde Charity Society. Wszystkie zyski z imprezy przeznaczane są na pomoc humanitarną i cele kulturalne. W Roskilde występowali m.in. U2, Oasis, The Cure, The Prodigy, Pearl Jam, Kraft-werk, Metallica, Rage Against The Machine, R.E.M. Funkcjonuje tam kilka scen, m.in. z muzyką rockową, etniczną, techno. W 2000 r. doszło do tragedii - w tłumie pod sceną zginęło 9 osób. Co roku przyjeżdża tam prawie 75 tys. osób.\nFestiwal odbywa się od 1985 r. - na trzech scenach: główna jest zarezerwowana dla muzyki rockowej, Alternastage - dla muzyki alternatywnej, zaś Talent Forum - dla młodych wykonawców. Bilet wstępu kosztuje około 100 euro. W imprezie uczestniczy niemal 100 tys. osób.\nSiedmiodniowa impreza organizowana w Budapeszcie na wyspie Obuda na Dunaju. Odbywa się od 1993 r. Na kilku scenach prezentowane są takie gatunki muzyczne, jak rock, pop, muzyka alternatywna, hip-hop, jazz, blues. Karnet na cały tydzień kosztuje 75 euro (w cenę wliczone jest miejsce na polu namiotowym). W imprezie uczestniczy prawie 55 tys. osób.\nNajwiększy festiwal rockowy w Szwecji trwający trzy dni. Pierwsza impreza odbyła się w 1986 r. Przyjeżdżają tu wielbiciele rocka, hip-hopu, reggae, współczesnych brzmień. Na widowni zasiada prawie 30 tys. osób. Na festiwalu występowali m.in. Björk, Massive Attack, Limp Bizkit, Blur, Iggy Pop, Oasis, The Prodigy, Wu-Tang Clan.\nFestiwal istnieje od 1970 r. Występowali tam m.in. R.E.M., Radiohead, Moby, Chemical Brothers, The Prodigy, Beck, Sheryl Crow, Joe Cocker, Velvet Underground, Oasis, Pulp. Bilety kosztują 100 funtów, a dochód jest przeznaczany na cele charytatywne. Widownia liczy zwykle około 100 tys. osób.


Winnica osiedla dla każdego miłośnika wina\nWideo: JAK POWSTAJE WINO? WIZYTA W POLSKIEJ WINNICY (Zielona Góra) (Wrzesień 2020).\nPopijając wino w domu w stylu ranczo w Australii Zachodniej lub spędzając czas z rodziną w pałacu we Francji - czy to twój pomysł na idealne wakacje?\nTak jak istnieje więcej odmian winogron, niż można zliczyć, tak różnorodne właściwości znajdują się w winnicach na całym świecie.\nJeśli wymarzone wakacje obejmują relaks wśród winorośli, weź pod uwagę te starannie wyselekcjonowane wille, pałace i zabytkowe domy oferowane przez TripAdvisor Rentals. Jeśli następujące nie są na twojej drodze, nie są jedynymi. Czy to w popularnych, ugruntowanych regionach uprawy winorośli, czy w szybko rozwijających się społecznościach uprawiających winogrona, istnieje wiele właściwości do wyboru.\nWskazówki dotyczące bezpieczeństwa podczas wizyty w Hongkongu\nHrabstwo Sonoma, Kalifornia\nZostań na środku winnicy. Rezydencję z czterema sypialniami i czterema łazienkami w Comstock można zarezerwować za 2400 USD za noc. Ciesz się posiłkami na świeżym powietrzu, piłką do bocce, filmami w sali medialnej i okolicznymi winnicami o powierzchni 17 akrów w hrabstwie Sonoma.\nJest idealny na kameralne spotkania par lub rodziny szukające relaksu wśród sosen i winorośli.\nSzukasz dużego miejsca na duże spotkanie? Villa Machiavelli to arcydzieło architektury renesansowej w połączeniu z luksusami XXI wieku.\nWyposażony w żyrandole, obrazy, marmurowe łazienki, basen, siłownię, a nawet lądowisko dla helikopterów, może z łatwością zorganizować wielkie spotkanie i pomieścić do 20 osób. Dzierżawi za 7246 $.\nUdaj się do Prowansji, aby zatrzymać się w pałacu z 21 najbliższymi towarzyszami. Ogromny XVII-wieczny Chateau Provence Bleau w Draguignan we Francji ma dziewięć sypialni, 10 łazienek i czynsze za 25 874 USD tygodniowo.\nOtoczenie otacza gaj oliwny, przestronny ogród, basen, lądowisko dla helikopterów, taras słoneczny oraz posiadłość o powierzchni 700 metrów kwadratowych.\nCZYTAJ WIĘCEJ: Czy wino gruzińskie to kolejna wielka rzecz?\nPobyt w domu Yallingup w regionie Margaret River oznacza spokojne wieczory, popijając wino i jedząc grilla w otoczeniu niesamowitych winnic.\nDom oferuje cztery sypialnie, trzy łazienki i może pomieścić 12 osób. Zanurz się w basenie, zwiń przy zimowym kominku lub ugotuj posiłek w znakomitej kuchni z przyjaciółmi i rodziną. Obiekt wynajmuje za 488 USD za noc.\nHrabstwo Suffolk, Nowy Jork


Kreatorki stylu – Moda\nKwiecień 28th, 2017 Aneta Jamrozik\nMamy od czasu do czasu do czynienia z wielkim objawieniem w świecie mody. Zazwyczaj pojawiają się po prostu wyjątkowe kobiety, które nie dopasowują się do istniejących trendów, ale same stwarzają pewną modę, która robi wielką karierę na całym świecie. Na pewno każdy zna nazwisko słynnej Coco Chanel, która przeprowadziła wielką rewolucję w świecie mody dla kobiet. Zdecydowała się na czerpanie z mody męskiej, wybrała modne i wygodne ubrania, tworząc własne, niezwykle wyjątkowe pomysły, jakie do dzisiaj funkcjonują w wielu kolekcjach. Bardzo znane są jej małe czarne z kołnierzykami, spodnie z szelkami i białą koszulą, ale także perły, które doskonale uzupełniały taki prosty, klasyczny i niezwykle elegancki strój. Oprócz tego Coco Chanel znana jest jeszcze z wygodnych bluzek w stylu marynarskim, a więc w paski. W związku z tym należy koniecznie zdecydować się na takie rozwiązania, jakie będą dla nas najlepsze, a na pewno będziemy z tego zadowoleni. takie kreatorski stylu to wielki skarb, ponieważ doskonale ożywiają modę i wprowadzają na nią nowe, ciekawsze spojrzenie, więc na pewno należy się tym wszystkim zainteresować. W ten sposób na pewno zyskamy wspaniałą wiedzę na temat mody, a to jest przecież bardzo istotne dla każdej dbającej o siebie kobiety. Należy, więc śledzić pojawiające się trendy i wyławiać takie perełki jak Coco Chanel.\n« Mężczyzna i poczucie stylu\nKolekcje jesienne »


Sekwestracja CO2 jest ważnym elementem walki o klimat, ale sama w sobie nie wystarczy - EcoReactor\nHome » klimat » Sekwestracja CO2 jest ważnym elementem walki o klimat, ale sama w sobie nie wystarczy\n272 Przeczytanych 0\nChociaż ograniczanie emisji dwutlenku węgla jest niezbędnym elementem naszej rzeczywistości, samo w sobie z pewnością nie wystarczy, żeby zagwarantować nam lepszą przyszłość . To – na tym etapie zmian antropogenicznych – zbyt mało. Równocześnie powinniśmy szukać nowych i doskonalić istniejące już sposoby aktywnego “wyciągania” gazów cieplarnianych z powietrza. Bez technologii i natury intencjonalnie wspomagających nas w walce ze zmianami klimatu, osiągnięcie założeń Porozumienia Paryskiego nie będzie bowiem możliwe , . Sekwestracja CO2 za pomocą technologii ujemnych emisji dwutlenku węgla to jednak temat równie obiecujący, co skomplikowany pod kątem ekologicznym, społecznym i etycznym.\n1 Ujemne emisje dwutlenku węgla, czyli czym są NETs?\n1.1 Zalesianie i renaturalizacja lasów\n1.2 “Blue carbon”, czyli przywracanie ekosystemów morskich i przybrzeżnych\n1.3 Zwiększanie produktywności oceanów\n1.4 Zwiększenie zasadowości oceanów\n1.5 Wzmocnienie procesu wietrzenia skał\n1.6 Sekwestracja węgla w glebie\n1.8 BECCS, czyli bioenergia z wychwytywaniem CO2\n1.9 Wykorzystanie biomasy w budownictwie\n1.10 Direct Air Capture (DAC)\n2 Myślenie życzeniowe, pokusa nadużycia i inne problemy NETs\n3 Sekwestracja CO2 musi być sprawiedliwa i etyczna\n4 Nie ma jednego, idealnego rozwiązania\nUjemne emisje dwutlenku węgla, czyli czym są NETs?\nZadaniem III Grupy roboczej Międzyrządowego Zespołu ds. Zmian Klimatu (IPCC) jest opracowywanie najbardziej skutecznych sposobów na łagodzenie zmian klimatu. W ostatnim wydanym przez IPCC raporcie “AR5”, jej członkowie rozpatrywali scenariusze, które w ciągu tego stulecia mogą doprowadzić nas do zatrzymania zmian klimatu na poziomie poniżej 2°C. 101 spośród 116 branych pod uwagę koncepcji zakłada wykorzystanie rozwiązań zapewniających ujemne emisje dwutlenku węgla. W literaturze anglojęzycznej określa się je jako Negative Emissions Technologies (NETs) lub technologie Carbon Dioxide Removal (CDR).\nNETs to wszelkie rozwiązania – zarówno technologiczne, jak i bazujące na naturze – które wspomagają proces “wyciągania” dwutlenku węgla z powietrza i jego zamykania w formie, kolokwialnie mówiąc, bezpiecznej dla klimatu. Nie należy mylić ich jednak z technologiami implementowanymi bezpośrednio na źródła emisji (np. elektrownie węglowe). NETs mają z założenia usuwać dwutlenek węgla już obecny w atmosferze .\nEksperci rozróżniają kilka kluczowych rozwiązań NET :\nZalesianie i renaturalizacja lasów\nZalesianie oznacza sadzenie drzew tam, gdzie ich uprzednio nie było. Z kolei renaturalizacja to – w uproszczeniu – przywracanie lasów tam, gdzie zostały wycięte lub w inny sposób zdegradowane. Sumarycznie są to dwa najłatwiejsze, najbardziej intuicyjne i budzące najmniej kontrowersji sposoby na usuwanie nadmiaru dwutlenku węgla z atmosfery. Sekwestracja CO2 w taki sposób zazwyczaj nie budzi niczyjego sprzeciwu.\nW końcu co jest do tego zadania bardziej odpowiednie, niż naturalnie fotosyntezujące organizmy? Niestety sprawa nie jest taka prosta – szczególnie w przypadku zalesiania. Jeśli w procesie sadzenia drzew brakuje eksperckiej wiedzy, uważności na sytuację społeczną i geograficzną, a celem jest utworzenie kolejnego lasu gospodarczego – możemy wyrządzić więcej szkody niż pożytku.\n“Blue carbon”, czyli przywracanie ekosystemów morskich i przybrzeżnych\nMokradła i tereny podmokłe to jedne z najważniejszych rezerwuarów węgla wśród ziemskich ekosystemów. Szczególnie ważną rolę pełnią mokradła przybrzeżne – a także namorzyny i skupiska trawy morskiej. Węgiel zmagazynowany przez roślinność współtworzącą te właśnie ekosystemy określa się zbiorczo jako “blue carbon”.\nNiestety ekosystemy gromadzące ów “blue carbon” są dzisiaj nieustannie eksploatowane lub niszczone przez nierozważność lub chęć zysku. Dewastowane są zarówno za sprawą budownictwa, urbanizacji, jak i akwakultury czy zanieczyszczenia środowiska. Przekształcanie tych terenów może skutkować (i skutkuje) tragiczną transformacją – z rezerwuarów w znaczących emitentów dwutlenku węgla. Pomiędzy rokiem 2000, a 2016 zniszczonych zostało ok. 62% wszystkich lasów namorzynowych. W skali świata straciliśmy już też 90% terenów bagiennych .\nIch przywracanie, z ekologicznego punktu widzenia, to doskonały sposób zarówno na walkę ze zmianami klimatu, jak i zwiększanie bioróżnorodności. Niestety jednak w niektórych miejscach na świecie może to stwarzać konflikty natury społeczno-ekonomicznej.\nZwiększanie produktywności oceanów\nPoszukiwanie naturalnych rezerwuarów węgla, które mogłyby zmagazynować antropogeniczny CO2, skłoniło naukowców do bliższego przyjrzenia się oceanom. Jak się okazuje, na szczególną uwagę zasługują jego drobni, fotosyntezujący mieszkańcy – fitoplankton. W teorii bowiem zwiększenie jego ilości i produktywności mogłoby sprawić, że oceaniczna sekwestracja CO2 byłaby jeszcze bardziej wydajna.\nPomysł jest stosunkowo prosty i znany nam już poniekąd z naszych interakcji z roślinami lądowymi. Wystarczy dostarczyć związków odżywczych (w tym przypadku np. niewielkich ilości żelaza), które w niektórych miejscach oceanu są deficytowe, aby wspomóc rozwój planktonu. Ten, w procesie fotosyntezy, wykorzystywałby dwutlenek węgla, a na koniec swojego cyklu życiowego, opadając na dno zbiornika, wiązał go w oceanicznych odmętach nawet na setki tysięcy lat . Brzmi świetnie, ale mając na uwadze nasze doświadczenia z użyźnianiem gleby pod uprawy roślin, niezbyt ciężko wyobrazić sobie szereg konsekwencji jakie miałoby wielkoskalowe użyźnianie oceanów.\nMimo, że rozwiązanie takie było już testowane kilkakrotnie, koszty, regulacje prawne i konsekwencje ekologiczne naruszenia naturalnego obiegu węgla w oceanie na duża skalę nie są jasne .\nZwiększenie zasadowości oceanów\nJuż teraz ok ¼ emisji CO2 pochłaniają oceany . Są to oczywiście ilości znacznie przewyższające naturalne “zdolności” regulacyjne oceanów. Dwutlenek w wodzie tworzy bowiem kwas węglowy – to właśnie dlatego obserwujemy spadek pH w oceanach, czyli proces określany mianem zakwaszenia wód. W naturalnych okolicznościach pH w wodach neutralizują jony magnezu czy wapnia, które pochodzą z długotrwałych procesów wietrzenia skał i minerałów. Zbyt dużo CO2 w atmosferze – a finalnie w oceanie – oznacza zaburzenie tej równowagi.\nNaukowcy doszli zatem do wniosku, że zwiększenie zasadowości oceanów może pomóc zarówno w walce z nadmiarem dwutlenku węgla w atmosferze, jak i zakwaszeniem wód. Najczęściej w tym kontekście rozpatruje się rozprowadzanie w wodzie wapna (tlenku wapnia) . Większa ilość jonów wapnia obecnych w wodzie powoduje, że sekwestracja CO2 rośnie, a kwasowość oceanów maleje.\nTaki pomysł jest jednak poddawany krytyce. Jego implementacja na dużą skalę byłaby wyjątkowo kosztowna, a prawdopodobnie i tak nie mogłaby całkowicie naprawić naszych błędów . Co więcej, wciąż nie wiemy jaki wpływ takie rozwiązanie miałoby na morskie ekosystemy w skali globalnej . To oczywiście przeszkoda nie do pokonania.\nWzmocnienie procesu wietrzenia skał\nZabiegiem, który rozważa się w ramach implementacji NETs, jest także sztuczne wzmaganie samego wietrzenia skał. Jest to zatem cofnięcie się o jeden krok w cyklu węglowym względem bezpośredniej ingerencji w zasadowość oceanów. Wzmożone wietrzenie skał finalnie skutkuje bowiem tym samym, ale ludzka ingerencja przypada gdzie indziej.\nWietrzenie, czyli chemiczny rozkład skał, to ważny, ale wyjątkowo długotrwały element obiegu węgla w przyrodzie, który ostatecznie prowadzi do uwięzienia CO2 na dnie oceanu . Przyspieszenie tego procesu mogłoby zatem potencjalnie spowolnić zmiany klimatu, a przy okazji zapobiegać zakwaszeniu oceanów. Jak to się robi? Po prostu sproszkowuje się krzemiany i “rozsypuje” je np. na terenach uprawnych. Tak potraktowane skały szybciej ulegają rozpadowi (m.in. dzięki pomocy mikrobów obecnych w glebie), szybciej dostarczają jonów do oceanów i szybciej wiążą w nich dwutlenek węgla tworząc wodorowęglany . Przy okazji wzbogacają glebę w minerały.\nTego typu sekwestracja CO2 wymaga niestety najpierw pozyskania materiału do rozkruszenia i rozsypania. Chyba, że wykorzystamy do tego celu odpowiednie odpady. Co więcej, skutkiem ubocznym intensyfikacji wietrzenia skał może być wzrost zasolenia oceanów i dalsze konsekwencje ekologiczne.\nZa sporą część antropogenicznych emisji dwutlenku węgla odpowiada dzisiaj rolnictwo. Nie tylko przemysłowa hodowla zwierząt, ale także nowoczesne praktyki stosowane przy wielkoobszarowych uprawach roślin .\nSekwestracja CO2 w glebie jest stosunkowo łatwa do przeprowadzenia i ma szereg dodatkowych korzyści. Zwolennicy tej metody twierdzą, że już niewielkie zmiany w praktykach rolniczych i gospodarowaniu ziemią mogą na powrót zamienić glebę w rezerwuar węgla. Mowa tutaj o tak prostych zabiegach, jak np. rekultywacja łąk, sadzenie roślin okrywowych, kompostowanie, ograniczanie czy eliminowanie orki .\nZasadniczym wyzwaniem tych rozwiązań jest przekonanie rolników i właścicieli ziemi do ich implementacji. Niektórzy krytycy twierdzą, że działania tego typu są niemożliwe do przeprowadzenia w sposób, który miałby rzeczywiste znaczenie dla klimatu .\nNieco bardziej zaawansowaną – ale jednocześnie mniej problematyczną społecznie – metodą wiązania węgla w glebie jest zastosowanie biowęgla. Jest to materiał powstający w wyniku pirolizy (rodzaj beztlenowego spalania) biomasy.\nBiowęgiel sam w sobie ulega rozkładowi bardzo powoli. Dzięki temu uwięziony w nim węgiel przez setki, a może nawet tysiące lat nie wraca do obiegu . Co więcej, jego dodatek w glebie znacznie poprawia jej żyzność. Działa bowiem jak gąbka, która uprzednio pochłonięte składniki odżywcze i wodę oddaje powoli, ale równomiernie. Na tym nie kończą się zalety biowęgla. Niektóre badania sugerują, że może on pośrednio ograniczać uwalnianie z gleby N2O, a więc ograniczać emisje gazów cieplarnianych także inną drogą .\nNaturalnie i ta metoda sekwestracji dwutlenku węgla ma swoje wady. Dodatek biowęgla do gleby może bowiem zmniejszać jej albedo, a więc powodować szybsze nagrzewanie się . Co do jego trwałości niestety też nie ma całkowitej pewności.\nBECCS, czyli bioenergia z wychwytywaniem CO2\nJednym z najchętniej podejmowanych tematów w kontekście NETs jest tzw. technologia BECCS (ang. bioenergy with carbon capture and storage). To właśnie ona jest rozpatrywana w pierwszej kolejności przez grupy eksperckie IPCC i to jej przypisuje się duży potencjał w niwelowaniu antropogenicznych emisji CO2 . O niej po prostu mówi się najwięcej.\nZdecydowanie nie jest to jednak rozwiązanie najłatwiejsze. BECCS – w uproszczeniu – polega na produkcji energii z biomasy przy jednoczesnym wychwytywaniu dwutlenku węgla i wpompowywaniu go głęboko pod ziemię. Jest to proces dość zaawansowany technologicznie i nie do końca jeszcze przetestowany na dużą skalę. Stąd, mimo nadziei, w kierunku BECCS kieruje się także sporo krytyki .\nUprawa roślin przeznaczonych na biomasę do BECCS może zajmować sporo przestrzeni, potencjalnie konkurując z uprawami roślin jadalnych i ochroną bioróżnorodności. Nie wiadomo też na jak długo taka sekwestracja CO2 byłaby skuteczna i jak zareagowałyby na ten – dość jednak inwazyjny – zabieg okoliczne ekosystemy. Co więcej, biorąc pod uwagę cały łańcuch dostaw, sama “produkcja” biomasy nie jest bezemisyjna – źle zaplanowane BECCS może emitować więcej węgla, niż go sekwestruje. Do tego trzeba doliczyć naturalnie bariery ekonomiczne i socjologiczne.\nWykorzystanie biomasy w budownictwie\nW mniej kontrowersyjny sposób możemy wykorzystać biomasę integrując ją w nowoczesne, ale bazujące na naturze materiały budowlane. Może to być bambus w elementach konstrukcyjnych czy konopie w izolacji. Jak to się ma do sekwestracji dwutlenku węgla?\nRozwiązanie takie działa w kontekście emisji dwojako . Po pierwsze: zastępuje tradycyjne materiały budowlane, takie jak stal czy beton, których produkcja jest wysokoemisyjna. Po drugie: węgiel zamknięty w roślinach (biomasie) w czasie ich wzrostu, pozostaje uwięziony w budowlach na długie lata. Przynajmniej dopóki budynek nie zostanie zburzony. Naturalne materiały budowlane mają też dodatkowe zalety – mogą np. regulować wilgotność powietrza i pochłaniać zanieczyszczenia.\nGłówna przeszkoda wydaje się niewielka i stosunkowo łatwa do pokonania. Rozwiązaniom takim brakuje bowiem dofinansowania, certyfikacji i standaryzacji produkcji.\nOstatnią kategorią technologii, które można zakwalifikować jako NETs, jest Direct Air Capture (DAC). Z braku oficjalnego polskiego tłumaczenia – jest to wychwytywanie i sekwestracja CO2 bezpośrednio z powietrza.\nRozwiązań określanych jako DAC jest sporo. Są wśród nich zarówno wielkoskalowe oczyszczalnie powietrza, jak i niewielkie inicjatywy o wręcz designerskim zacięciu. Odessany z powietrza i poddany chemicznym procesom dwutlenek węgla można zarówno składować pod ziemią, jak i wykorzystać do różnorodnych procesów produkcyjnych (od atramentu, przez plastik, aż po paliwo) .\nTe technologie nie są jednak jeszcze na tyle dojrzałe, żeby komercyjna sekwestracja CO2 z ich wykorzystaniem była opłacalna (a być może w ogóle możliwa) . Jest przede wszystkim kosztowna, niezbyt wydajna i wymaga sporych nakładów energii.\nMyślenie życzeniowe, pokusa nadużycia i inne problemy NETs\nKażde z rozwiązań zbiorczo określanych jako NETs ma duży potencjał, ale niewiele z nich jest gotowych do wdrożenia na dużą skalę . Wciąż jest po prostu zbyt wiele niewiadomych. Niewiadomych ekonomicznych, niewiadomych społecznych i niewiadomych ekologicznych.\nNiektórzy twierdzą nawet, że nadzieje pokładane w rozwoju NETs to nic więcej niż myślenie życzeniowe . Część z tych rozwiązań może okazać się bowiem iluzoryczna, znacznie bardziej optymistyczna w teorii niż w praktyce. W kontekście takiej krytyki wątpliwe jest w ogóle wkładanie energii i środków finansowych w rozwój technologii NETs. Rzeczywiście takie opinie – także w środowisku naukowym – są wyrażane.\nGłównym zarzutem względem NETs jest jednak tzw. pokusa nadużycia (ang. moral hazard) , . Istnieje bowiem realna obawa, że sekwestracja CO2 będzie umożliwiała podmiotom emitującym duże ilości gazów cieplarnianych kontynuowanie szkodliwych praktyk w nadziei, że przecież i tak się ich pozbędziemy przy pomocy NETs. Dotyczy to zarówno przedsiębiorców, jak i polityków, którzy zyskają potencjalne usprawiedliwienie stagnacji w podejmowaniu kroków na rzecz ograniczania emisji. Przekonanie, że technologia pochłaniania CO2 rozwiąże problem antropogenicznych emisji (i fałszywe poczucie bezpieczeństwa z tym związane) może mieć katastrofalne skutki.\nSekwestracja CO2 musi być sprawiedliwa i etyczna\nWielkoskalowe rozwiązania o nieznanych, dalekosiężnych skutkach budzą poważne wątpliwości natury etycznej. Mimo to, większość ekspertów zgadza się, że NETs będą nam na którymś etapie potrzebne do walki ze zmianami klimatu. Kluczowe jest, żeby wdrażać je odpowiedzialnie, sprawiedliwie i etycznie. W tym celu powinniśmy trzymać się czterech najważniejszych zasad .\nPo pierwsze, sekwestracja CO2 jest tylko częścią składową długoterminowej polityki klimatycznej. Nie możemy zapominać o równoczesnej i priorytetowej dekarbonizacji gospodarki. Nasze podejście powinno opierać się o działania “oprócz”, a nie “albo”.\nPo drugie, społeczny, ekonomiczny i środowiskowy wpływ implementacji NETs jest niezwykle ważny. Różne rozwiązania mają różne wymagania w zakresie zasobów i różne skutki – nierzadko negatywne. Te muszą być rozpatrzone w przysłowiowe “wzdłuż i wszerz” zanim przystąpimy do wdrażania jakiejkolwiek technologii. W niektórych przypadkach, w zależności od kontekstu np. geograficznego czy społecznego, negatywny wpływ konkretnego rozwiązania NET może przewyższać jego korzyści klimatyczne. Wszelkie wrażliwe na manipulację uwarunkowania muszą być bezwarunkowo brane pod uwagę. Jest to bardzo ważne także ze względu na akceptację społeczną.\nPo trzecie zatem, wartość i zasadność każdej technologii NET musimy rozpatrywać wielopoziomowo, biorąc pod uwagę wszystkie niuanse społeczne, ekonomiczne, środowiskowe. Musimy też zwracać uwagę na różnorodność rozwiązań w obrębie każdej kategorii NET i wybierać te najbardziej odpowiednie w danych okolicznościach. Należy zawsze pamiętać, że wydajność nie jest jedynym wyznacznikiem wartości danego rozwiązania.\nPo czwarte, polityka klimatyczna musi być odporna na nieoczekiwane zdarzenia – wdrażane rozwiązania NETs tak samo. Rozważając jakąkolwiek technologię musimy mieć na uwadze dobro przyszłych pokoleń, a także potencjalne niepowodzenia, które mogą na nie wpłynąć. Stawianie wszystkiego na jedną, niepewną kartę jest bardzo ryzykowne. Nasze działania proklimatyczne powinny być zatem zdywersyfikowane i zdecentralizowane.\nNie ma jednego, idealnego rozwiązania\nTak, jak potrzebujemy różnorodnych rozwiązań, tak też potrzebujemy zróżnicowanych perspektyw, które w porę pozwolą nam zauważyć pewne zależności i potencjalne zagrożenia. Potrzebujemy interdyscyplinarności. Nie tylko inżynierów i przedstawicieli nauk przyrodniczych, ale także filozofów, politologów i socjologów . Każde zagadnienie, niezależnie na jaką skalę implementowane, musi być dopracowane zarówno technologicznie, jak i etycznie. Nie ma jednego, idealnego rozwiązania na wszystkie okoliczności i nie ma jedynej słusznej perspektywy.\nSekwestracja CO2 nie może być zatem traktowana jako alternatywa dla ograniczania antropogenicznych emisji czy zmiany podejścia do produkcji i konsumpcji dóbr. Absolutnie nie może stanowić swojego rodzaju zasłony dymnej, usprawiedliwienia dla kontynuowania szkodliwych praktyk. Musi występować równolegle z innymi prośrodowiskowymi i proklimatycznymi działaniami i być pewnego rodzaju świadectwem pokory ludzkości względem błędów, które dotychczas popełniliśmy. Musi brać pod uwagę różnorodne okoliczności i być współtworzona przez różnorodnych ludzi.\n Gramling C., 2021: Why planting tons of trees isn’t enough to solve climate change. Science News [dostęp 12.10.2021].\n Magill B., 2017: A Cooler Future May Hinge on Removing CO2 From the Air. Climate Central [dostęp: 13.10.2021].\n Evans S., 2017: UK launches ‘world first’ research programme into negative emissions. Carbon Brief [dostęp 14.10.2021].\n National Academies of Sciences, Engineering, and Medicine; Division on Earth and Life Studies; Ocean Studies Board; Board on Chemical Sciences and Technology; Board on Earth Sciences and Resources; Board on Agriculture and Natural Resources; Board on Energy and Environmental Systems; Board on Atmospheric Sciences and Climate; Committee on Developing a Research Agenda for Carbon Dioxide Removal and Reliable Sequestration, 2018: Negative Emissions Technologies and Reliable Sequestration: A Research Agenda. National Academies Press, United States of America.\n Carbon Brief Staff, 2016: Explainer: 10 ways ‘negative emissions’ could slow climate change. Carbon Brief [dostęp 15.10.2021].\n Hilmi N., Chami R., Sutherland M., Hall-Spencer J., Lebleu L., Benitez M., Levin,L., 2021: The Role of Blue Carbon in Climate Change Mitigation and Carbon Stock Conservation. Frontiers in Climate, 3.\n Renforth P., 2017: Preventing Climate Change by Increasing Ocean Alkalinity. EOS [dostęp 18.10.2021].\n Paquay F. S., Zeebe R. E., 2013: Assessing possible consequences of ocean liming on ocean pH, atmospheric CO2 concentration and associated costs. International Journal of Greenhouse Gas Control, 17: 183-188.\n Taylor L., Quirk J., Thorley R., Kharecha P., Hansen J., Ridgwell A., Beerling D., 2016: Enhanced weathering strategies for stabilizing climate and averting ocean acidification. Nature Climate Change, 6: 402-408.\n Paustian K., Larson E., Kent J., Marx E., Swan A., 2019: Soil C Sequestration as a Biological Negative Emission Strategy. Frontiers in Climate, 1.\n Amundson R., Biardeau L., 2018: Opinion: Soil carbon sequestration is an elusive climate mitigation tool. Proceedings of the National Academy of Sciences, 115: 11652-11656.\n Fuss S., Canadell J. G., Peters G. P., Tavoni M., Andrew R. M., Ciais P., Yamagata Y., 2014: Betting on negative emissions. Nature Climate Change, 4: 850-853.\n Zolfaghari Z, Aslani A, Moshari A, Malekli M., 2021: Direct air capture from demonstration to commercialization stage: A bibliometric analysis. International Journal of Energy Research, 1-14.\n Lenzi D., Lamb W. F., Hilaire J., Kowarsch M., Minx J. C., 2018: Don’t deploy negative emissions technologies without ethical analysis. Nature, 561: 303-305.\n Morrow D. R., Thompson M. S., Anderson A., Batres M., Buck H. J., Dooley K., Geden O., Ghosh A., Low S., Njamnshi A., Noël J., Táíwò O. O., Talati S., Wilcox J., 2020: Principles for Thinking about Carbon Dioxide Removal in Just Climate Policy. One Earth, 3: 150-153.\nTags: BECCSbimoasabiomasa w budownictwiebiowęgielblue carboncarbon diovide removalCDRDACipccNegative emissions technologiesNETNETsproduktywność oceanówrezerwuar węglasekwestracja CO2walka ze zmianami klimatuwęgiel w glebiewietrzenie skałzakwaszenie oceanówzalesianiezasadowość oceanówzmiany klimatu


Colin Farrell - Newsy - Polki.pl\nZnowu będzie o nim głośno. Bo Colin nie tylko zmienił swój aktorski wizerunek, ale także swoje życie. Teraz ważny jest tylko syn.\nEdipresse Polska S.A. / 13.09.2006 13:25\nWąsy, przydługie farbowane włosy, luźne koszule w kiczowate wzory i kilka kilogramów nadwagi – to nowy ekranowy wizerunek Colina Farrella, pięknego Aleksandra z filmu Olivera Stone’a. Tym razem 30-letni aktor wcielił się w rolę legendarnego detektywa „Sonny’ego” Crocketta w najnowszym filmie „Miami Vice”. Grany przez niego bohater w niczym jednak nie przypomina postaci, którą przed laty stworzył Don Johnson. Crockett w wykonaniu Colina to tajemniczy i mroczny mężczyzna. I to właśnie w tej roli podobało się Colinowi najbardziej.\nTeraz Farrell przyjechał do Londynu, aby opowiedzieć dziennikarzom o swojej najnowszej roli. Dystrybutorzy i menedżerowie zabronili mu jednak udzielać wywiadów. Bali się, że Colin, jak zwykle, powie zbyt dużo. Aktor bez ogródek opowiada o swoim alkoholizmie, romansach z kobietami, nieudanym małżeństwie. Aby tym razem uniknąć jego niekontrolowanych zwierzeń, zdecydowano, że aktor weźmie udział jedynie w konferencji prasowej. Dziennikarze, którzy w londyńskim hotelu Mandarin Oriental czekali na spotkanie z nim, byli niepocieszeni.\nColin, jakby czując ich niezadowolenie, na konferencję nie spóźnił się ani minuty. Od razu widać było, że jest w świetnym humorze. Jak zwykle rozmowny i bezpośredni, chętnie odpowiadał na zadawane pytania, nawet te najbardziej osobiste. Kilkudziesięciominutowa rozmowa krążyła wokół czterech wątków. Każdy z nich jest w życiu aktora ważny. Tylko jeden – najważniejszy.\nKiedy Farrell słyszy pytania o swoją urodę lub o powodzenie u kobiet, kąciki jego ust wędrują do góry. Mówi, że śmieszy go to całe zamieszanie wokół jego osoby, ale nie ukrywa, że jest wyjątkowo kochliwy. Jego nazwisko wiązano z Britney Spears, Lindsay Lohan, Rosario Dawson i Angeliną Jolie. Zdaniem aktora jednym z największych problemów w jego życiu jest to, że szybko się zakochuje i, niestety, równie szybko odkochuje. Tak było chociażby w przypadku związku z modelką Amelią Warner. Już po kilku tygodniach znajomości Farrell poprosił Amelię o rękę. W lipcu 2001 roku zabrał swoją ukochaną na Hawaje i tam odbył się cichy ślub, na który nie zostali zaproszeni nawet rodzice państwa młodych. Cztery miesiące później Colin złożył pozew o rozwód i teraz mówi, że małżeństwo kompletnie nie jest dla niego. Na pytanie dziennikarza, czy jest z kimś związany, wyjmuje z kieszeni papierosa. Wkłada go do ust, ale po chwili wyjmuje. Chwilę przewraca w palcach, a potem wkłada za ucho. „Jestem singlem”, odpowiada.\nWłaśnie mija sześć miesięcy od czasu, kiedy Colin wypił ostatniego drinka. To długo, biorąc pod uwagę, że zaczął nadużywać alkoholu, gdy skończył 15 lat. Z nałogu leczył się już kilkakrotnie. Terapie okazywały się jednak mało skuteczne. Kiedy Colin zaczął grać w Hollywood, nazwano go „imprezowym zwierzakiem”. Wszystko zmieniło się podczas kręcenia filmu „Miami Vice”. Reżyser Michael Mann zakomunikował mu, że zaangażuje go do filmu pod warunkiem, że podda się terapii odwykowej. Aktor zgodził się na to i teraz opowiada, że kilka tygodni odwyku to jeden z najtrudniejszych okresów w jego życiu. „Czułem, że muszę coś ze sobą zrobić. W ostatnich latach moje życie przypominało piekło. Miałem uczucie, jakbym w szaleńczym tempie zjeżdżał windą w dół. Musiałem to w końcu przerwać”. Farrell zrezygnował z przesiadywania w nocnych klubach. Spotkać go już można jedynie w ekskluzywnych restauracjach, do których zaprasza swoich przyjaciół. Należy do nich teraz także Jamie Foxx, którego Farrell poznał właśnie na planie „Miami Vice”. „Uwielbiam Colina. To wspaniały facet. Martwię się tyko o niego, bo on wydaje się kompletnie nie pasować do świata show-biznesu. Jest za szczery i za uczuciowy jak na realia Hollywood”, mówił Foxx.\n„Zawsze się boję, że film, w którym gram, okaże się klapą. Dlatego mam taki układ ze swoją siostrą, że to ona dzwoni do mnie i opowiada, jak dużo ludzi zobaczyło już moje filmy. Robi to jednak tylko wtedy, gdy film cieszy się dużą popularnością. Jeśli mój telefon milczy, wiem, że mam kłopoty”, opowiadał na konferencji aktor, dodając, że gdy pracuje nad filmem, nie jest w stanie zajmować się niczym innym. „Swoim rolom oddaję całego siebie. Gdy jestem na planie, nie liczy się nic innego”, mówi Farrell. Rzuca, że dla niego aktorstwo nie jest powołaniem, ale zawodem, który wymaga obowiązkowości i zaangażowania. Dzięki tym przekonaniom Colin zasłynął z tego, że na planie zawsze pojawia się przygotowany i o czasie. Nie przeszkadzały mu w tym nawet nocne libacje. Wiadomo było, że nawet jeśli Farrell będzie miał potwornego kaca, nikt na planie tego nie odczuje. Dlatego aktor ma w filmowym środowisku świetną opinię, a jego znajomi zgodni są, że sława nie uderzyła mu do głowy. Pochodzący z Irlandii aktor przy każdej okazji powtarza, że nie przywiązuje wagi do zamieszania wokół siebie, bo wie, że może ono minąć tak niespodziewanie, jak się pojawiło. Za każdym razem, gdy jest zmęczony życiem w Hollywood, wyjeżdża na kilka tygodni do Dublina. „Kocham Irlandię i marzę o tym, żeby zagrać w jakimś irlandzkim filmie. Na razie jednak nie dostałem żadnej ciekawej propozycji”, mówi ze smutkiem. W Hollywood jest rozchwytywany. Teraz pracuje na planie filmu Woody’ego Allena. „Ciągle nie mogę uwierzyć, że mnie chciał”, żartuje.\nTak naprawdę Farrell przestał pić nie tylko dzięki terapiom. Aktor postanowił skończyć z nałogiem dla swojego syna Jamesa. Jego narodziny w 2003 roku były najważniejszym wydarzeniem w życiu Colina. Matka Jamesa, modelka Kim Bordenave, przez długi czas miała nadzieję, że Farrell się z nią ożeni. On jednak nie miał takiego zamiaru. Kiedy kilka tygodni po narodzinach Jamesa związek Kim i Colina rozpadł się, modelka złożyła do sądu pozew o alimenty. Była przekonana, że Farrell nie będzie interesował się synem. Tymczasem on nie widzi świata poza trzyletnim już Jamesem. Nie ukrywa, że wszystko w życiu robi z myślą o nim. „Mój syn dał mi wolę życia, której nigdy wcześniej nie miałem. Chcę żyć jak najdłużej, żeby widzieć, jak się rozwija i dorasta. Wiem, że jestem mu potrzebny”.\nColin, mówiąc o małym Jamesie, poprawia się na krześle. Staje się skupiony i poważny. „Chcę, żeby syn był ze mnie dumny i zrobię wszystko, żeby nigdy nie zapomniał, kto jest jego ojcem”, podkreśla i widać, że nie żartuje. Bo w jego życiu wszystko się zmienia: kobiety, które kocha, przyjęcia, na które chodzi, filmy, w których gra. Jedna rzecz nie zmieni się już nigdy. Farrell do końca życia będzie ojcem. I z tego jest najbardziej dumny.


NOS lub Zatoki Problem - forum, przyczyny, leczenie\nNOS lub Zatoki Problem\nTemat: NOS lub Zatoki Problem\n11-04-2016, 19:24 #1\nale od maja zaczęli . się fazy takie że cały maj do Miałem takie uczucie że jak brałem oddech bo oddycham przez nos to czułem ucisk w górnych nozdrzach i co dalej liczyłem że to katar albo przeziębienie jednak to nie powodowało mowy nosowej,nie budziłem się tak jak przy katarze klasycznym zasmarkany i z zatkanym nosem rano,w połowie czerwca moja Siostra Martyna Zaprosiła mnie ze swoim Narzeczonym na 7 dni pojechałem ucieszony 2 dni lekki ucisk i niedrożność nosa była ale pozostałe 5 dni już z głowy myślałem że mi minęło całkowicie nie łapało mnie w Mieście w domu zajebiście ale niestety musiałem wrócić na wieś i co znowu to samo się pojawiło od razu jak wróciłem na następny dzień ok Pojechałem do Apteki kupiłem lek od alergicznego nieżytu nosa nazywał się Otrivin Alergy Pomagało mi od razu poi zastosowaniu brałem również zyrtec ale przez tydzień potem odstawiłemLipiec i sierpień pojawił się suchy kaszel brałem Lek Helset i halsy Miętowe ok mijało ale we wrześniu poszedłem do 1 pracy w hotelu i w pracy nos się raz zatykał a raz było ok ogólnie to nie miałem tak że nos był calutki czas zatkany tylko tak że 7 dni spokój 4 dni zatkany prawda potem kupiłem wodę morską firmy vick spoko pomaga jak trenowałem na siłowni czułem duszność nosową szybciej się męczyłem pojawiło się też podrażnienie śluzówki w środku nosa na to brałem wodę morsko i pomogło ok myślałem że to może Polip czy coś zrobiłem badania i mi nie wyszło nic zrobiłem morfologię krwi i wszystko w normie,kupiłem dziś Theraflu Zatoki i będę brał dodam iż nigdy nie kłamię nie miałem takich dolegliwości w ogóle tylko w 2016r dodam iż zatoki mnie nie bolą wszystko z nimi ok dodam iż rok temu byłem na ketozie ale wątpię żeby to było od tego teraz dieta klasyczna obecnie 'zaczęło się poprawiać od Pażdziernika jest lepiej niż było ale nadal czasem to występuje czytałem o raku zatok ale nie mam takich objawów czuję zapachy smak nos się nie powiększa ani nie poszerza dodam iż miałem od małego po ojcu lekko skrzywioną przegrodę nosa i mam na dal ale to nie od tego bo przez całe życje taką miałem i nie miałem tak,jestem Alergikiem po mojej Mamie myje się dbam o siebie itp już ręce opadają spirometria też ok wyszła nie palę nie ćpam nie biorę narkotyków,żadko dłube w nosie czasem się zdarza ale to chyba każdy tak ma może to jakiś wirus albo alergia ale jak ścieram kurze to nie zatyka mi nosa an drzewa raczej też nie bo jak mama prosi mnie żebym pozgrabywał liście z dworu to normalni nic na zwierzęta też nie mam uczulenia ani na roztocza itp myślałem że to na pyłki ale okres pylenia się już skończył jestem bezsilny przerostu małżowiny nosowej też nie mam Proszę o Pomoc ludzi którzy może się z czymś takim spotkali albo kturzy to mieli o radę czy się martwić czy nie czy umrę od tego nie chcę umierać mam 21 lat chcę żyć Proszę serdecznie o Pomoc i Pozdrawiam was użytkownicy formu\n11-04-2016, 19:34 #2\n12-05-2016, 11:37 #3\nA próbowałeś Irigasin? Ja od wielu lat walczyłem z zatokami. Krople, domowe roztwory z solą morską( tego szczególnie nie polecam bo nos mi podrażniło) nawet jakieś dziwne tabletki, których nie można było zbyt długi czas stosować. Niestety wszystko albo tamowało wydzielinę na chwile albo nie dawało efektów. Pewnie część sposobów była nawet niebezpieczna, ale jak człowiek w potrzebie to ze wszystkiego korzysta. Ostatnio pod wpływem reklamy kupiłem Irigasin. Posiada prosty sposób dawkowania i faktycznie przynosi efekty. Jest o wiele lepiej, ale nadal stosuje dla lepszego samopoczucia. Bo ciągłe pociąganie nosem w towarzystwie słabo wygląda nie wspominająć już o nieznośnym ucisku w nosie i głowie.\n12-30-2016, 22:25 #4\nmnie pomogło płukanie nosa i zatok hipertonicznym roztworem soli- super odtyka zatkany nos , a katar pęknie schodzi.\nLaryngolog przepisał mi dodatkowo szczepionkę do nosa polyvaccinum żeby uodpornić organizm , jestem po drugiej serii i jest bardzo duża poprawa- tej jesieni i zimy jak na razie obyło się bez antybiotyku.\n01-02-2017, 11:07 #5\nJeśli będziesz brał krople lub inny lek to zobacz na efarmaceuta.pl tam mas informacje i opinie na temat wielu leków. Możesz też zapytać o coś farmaceutę myślę, że to dobry pomysł.\nPrzez jarek 1234 w dziale Forum laryngologiczne\nOstatni post / autor: 03-16-2016, 09:08


Okulary przeciwsłoneczne z polaryzacją, wykonane są z najlepszej jakości materiałów. Posiadają certyfikaty jakości oraz atesty, dzięki którym zapewniają odpowiednią ochronę oczu. Soczewki polaryzacyjne w pełni chronią przed szkodliwym promieniowaniem UV oraz refleksami świetlnymi odbitymi od płaskich powierzchni np. droga, woda, śnieg. Soczewki polaryzacyjne chronią oczy przed intensywnym światłem słonecznym, zapewniając lepszą widoczność i wyższy kontrast. Wysokiej jakość materiał użyty do produkcji soczewek gwarantuje idealną przejrzystość oraz pełen komfort widzenia. Filtr UV 400 blokuje wszystkie trzy zakresy promieniowania ultrafioletowego UVA, UVB i UVC. Zapewnia oczom 100% ochronę przed szkodliwym wpływem promieni słonecznych.Okulary idealne do jazdy dla kierowców Kategorie szkieł i przepuszczalność światła: Kat.3 - intensywne światło słoneczne - 8% - 18%W zestawie:- etui na zamek- oryginalne etui (woreczek)- ściereczkaOkulary Montana, to wysokiej jakości produkt - Szwajcarski projekt. Okulary stworzone przez optyków dla optyków. Najmodniejsze, jak również klasyczne style.SZCZEGÓŁY:ProducentMONTANARodzaj:męskie, damskieKształt:pilotkiWłaściwości soczewek:polaryzacyjneFiltr UV:UV 400Kategoria filtra:kat. 3Kolor oprawki:złoto-brązowe staloweKolor soczewki:brązowyDostępność:w magazynieCzas realizacji:1-2 dniWYMIARY:szerokość między zausznikami (mierzona przy zawiasach) (cm): 13.1max wysokość soczewki razem z oprawką (cm): 5.0Wymiary: 61 1413561 - szerokość soczewki podana w mm14 - szerokość mostka podana w mm135 - długość zausznika podana w mm...


Przymierza się do pokonania Hańczy – Portal Informacyjny o Nisku\n– Będę próbował przepłynąć jezioro na długości około 60 – 70 m, co będzie trwało w sumie około 5 godzin, łącznie z zejściem i wyjściem spod wody, a samo przepłynięcie to około 80 min. Temperatura wody będzie mieć 4 stopnie. Trenuję już na nowym sprzęcie. Ocieplacze elektryczne zapewniają mi doskonały komfort. Mam już 90% sprzętu. Za kilka dni mam mieć silniejsze, podwodne skutery. Sprzęt ten został zrobiony specjalnie dla mnie na zamówienie. Wszystko idzie fantastycznie – mówi Sebastian Marczewski.\nPodobne wpisyHańczajezioroNiskonurekprzenurkowanierekordSebastian Marczewski\nDzień kultury amerykańskiej w Nisku


Dwór Komorowskiego zgarnia milionowe odprawy - Portal informacyjny STRAJK\nDwór Komorowskiego zgarnia milionowe odprawy\nPF 28/05/2015w : Wiadomości polityczne Wiadomości z kraju\nAż 11 mln. zł. z budżetu państwa powędruje – w formie odpraw – do kieszeni 400 współpracowników ustępującego prezydenta. Jak podają media pensje dworu Bronisława Komorowskiego należą do najwyższych w administracji publicznej.\nSłuszne oburzenie wysokimi wynagrodzeniami w Kancelarii Prezydenta skrzętnie wykorzystuje parlamentarna opozycja. – To skandal, ale to pokazuje też, dlaczego Bronisław Komorowski przegrał te wybory: lekceważył zwykłych obywateli – tych, którym się nie wiedzie najlepiej. A dlaczego nie wiedzie im się najlepiej? Bo ich kosztem dorabiała się często elita, której reprezentantem jest właśnie PO. I właśnie, po raz kolejny, ta elita dostanie miliony, a ci najbiedniejsi, rodziny wielodzietne, emeryci, muszą dotrwać do końca miesiąca żyjąc w biedzie – ocenia w wypowiedzi dla Radia Maryja poseł Solidarnej Polski, Patryk Jaki.\nBronisław Komorowski przestanie być prezydentem 6 sierpnia. Otrzyma jednorazową odprawę w wysokości 60 tys. zł. oraz dożywotnią emeryturę – 4 tys. zł miesięcznie (co roku rewaloryzowaną).\nKwestia wysokich zarobków w kancelarii prezydenta była wielokrotnie wykorzystywana do bieżącej walki politycznej. Warto w tym kontekście przypomnieć jak – jeszcze za czasów prezydentury Lecha Kaczyńskiego – Platforma Obywatelska zarzucała jego kancelarii zbyt duże wydatki. Rozrzutność wynikać miała głównie z zakupu tzw. „małpek”, tj. wysokoprocentowego alkoholu porcjowanego w małych butelkach. Czołowi politycy PO grozili wtedy nawet obcięciem budżetu kancelarii Kaczyńskiego, a Janusz Palikot w niedwuznaczny sposób sugerował chorobę alkoholową prezydenta. Po wygranych wyborach przez Bronisława Komorowskiego sprawa wydatków na kancelarię została przez media i polityków dyskretnie wyciszona.\ntagiBronisław KomorowskiKancelaria Prezydentalech kaczyńskiodprawyPBKprezydent\n30/05/2015 o 22:24\na bardzo przepraszam ale czy WPaństwo w strajku.eu nie wiedzą że przerosty administracji przybrały w RPjakiśtamnumer rozmiary PATOLOGICZNE czym się żywią „ludzie wolności” (kasa, misiu, kasa) Przecież mamy „wolność”!! A znacie hasło Wosia: prywatyzacja państwa!!! No rozśmieszcie mnie i objaśnijcie „ćwoka z prowincji” co się takiego WYTWARZA/PRODUKUJE w tym warsiawskim „manhattanie”? No rzućcie mnie na kolana?\ntagi związki zawodowe syria unia europejska Izrael protest francja lewica rasizm policja Trump Rosja uchodźcy Ukraina PiS usa


Przyszłość pod znakiem rozwiązań hybrydowych: jak będzie wyglądać nowe biuro - HB Reavis\nPrzyszłość pod znakiem rozwiązań hybrydowych: jak będzie wyglądać nowe biuro\n22. września 2021 · 4 min. czytania\nŻycie zawodowe po pandemii COVID-19 już nigdy nie będzie takie samo. Nawet dla nas, dostawców rozwiązań Workspace as a Service, to oczywiste, że pracownicy nie przestaną pracować zdalnie. Dla wielu z nas hybrydowy model pracy to już norma. Dlatego prawdziwe pytanie brzmi: jak zmieni się życie biurowe?\nNa początku pandemii najważniejszym celem było zapewnienie wszystkim bezpieczeństwa – dzieląc pracowników na mniejsze grupy, sprzyjając zachowywaniu bezpiecznej odległości, oddzielając biurka, zwiększając częstotliwość sprzątania i wprowadzając inne środki higieniczne.\nW rezultacie zawsze zmniejszało się zagęszczenie powierzchni biurowej – z dotychczasowych 6 m2 do ok. 10,5 m2 na pracownika. Co jednak ciekawe, w wyniku powyższych działań firmy zaczęły szybciej zmieniać sposób wykorzystania biura, tworząc środowisko, które lepiej zaspokaja potrzeby korzystających z niego osób.\nKluczem są inteligentne rozwiązania. Nie powinniśmy błądzić po biurze w poszukiwaniu wolnej sali konferencyjnej – w końcu istnieje aplikacja, która powie nam dokładnie, dokąd powinniśmy się udać. Albo czy sala jest wyposażona w tablicę, telewizor i odpowiednie przyłącza techniczne.\nPonadto zauważyliśmy, że zautomatyzowana usługa wirtualnego biura czyni cuda, powiadamiając uczestników spotkania na pięć minut przed końcem rezerwacji sali. Z kolei udoskonalone panele sterowania ostrzegą przed wysokim poziomem CO2, zanim wszyscy się rozproszą i zrobią się senni.\nDla wielu z nas hybrydowy model pracy to już norma.\nPandemia jeszcze bardziej uświadomiła nam nasz wpływ na środowisko. Na całym świecie odpowiedzialność jest tematem na czasie.\nWynika to po części z nowych unijnych przepisów, które dotykają każdej dziedziny życia, w tym nieruchomości. Z drugiej strony wzrosła także popularność certyfikatów, BREEAM (oceniający oddziaływanie budynków na środowisko) i WELL (wpływ na zdrowie). Zwłaszcza wśród firm, które chcą udowodnić, że podzielają wartości pracowników, których chciałyby zatrudnić i zatrzymać.\nOd dawna wyróżniała nas dbałość o zrównoważony rozwój. Cieszymy się, że teraz stała się jednym z priorytetów firm. Obecnie zgłaszamy do certyfikacji wszystkie nasze inwestycje i staramy się przewyższać wyznaczone normy – do tego stopnia, że w tej chwili planujemy budowę obiektów neutralnych klimatycznie.\nJedną ze strategii zespołu jest tworzenie otwartych przestrzeni, które mogą spełniać wiele funkcji.\nBazując na powyższych założeniach, obecnie wykorzystujemy technologię jako kluczowe narzędzie realizacji naszych celów zrównoważonego rozwoju. Jednocześnie pozwala nam ona tworzyć coraz lepsze przestrzenie biurowe. Na przykład nasz zespół Symbiosy współpracuje z Kempelen Institute of Intelligent Technologies (KInIT) nad dalszą optymalizacją biur poprzez wykorzystanie uczenia maszynowego na naszej platformie analizy danych o przestrzeni pracy.\nDo wykorzystanych strategii należy projektowanie wielofunkcyjnych przestrzeni biurowych w układzie open space, które sprzyjają współpracy, pracy w skupieniu itp. Ponadto biurem w układzie open space łatwiej zarządzać w kontekście pandemii. Łatwiej w nim posprzątać, a także zapewnić bezpieczny dystans i dopływ świeżego powietrza.\nCo więcej, wszystkie nasze biura zaopatrujemy w 50 m3 świeżego powietrza (pobieranego z zewnątrz budynku) na godzinę. Dzięki filtrom usuwającym zanieczyszczenia powietrze w naszych biurach jest lepsze od tego na ulicy.\nJuż teraz wiele firm zoptymalizowało wykorzystanie swoich obiektów. Zespoły przychodzą do biura na zmiany. Zwiększają także liczbę tzw. hot desków, niekiedy korzystając z systemów rezerwacji, które pomagają pracownikom zaplanować tydzień. To praktyczne rozwiązanie ze względu nie tylko na utrzymywanie dystansu, ale także na możliwość zaoszczędzenia pieniędzy przez mniejsze firmy.\nDo tego dochodzi kwestia wyposażenia i wystroju. Coraz częściej pracownicy dostrzegają korzystny wpływ dużych okien i światła naturalnego, a także elementów biophilic design, takich jak drewniane podłogi, rośliny i otwarte tarasy.\nŻadne rozwiązanie nie jest uniwersalne. Dlatego nasz zespół Origameo przeprowadza ankietę po zmianie biura. Wywiad z pracownikami wszystkich szczebli trzy-cztery miesiące po przeprowadzce pozwala odkryć interesujące rezultaty. W ten sposób możemy udzielić nowych wskazówek, co należałoby poprawić lub w jaki sposób maksymalnie wykorzystać przestrzeń pracy.\nOczywiście wydajność ma nadrzędne znaczenie. O ile jednak trudno zmierzyć wpływ zachodzących zmian na naszą zdolność do działania – zwłaszcza na stanowiskach opartych na relacjach i współpracy – większość ekspertów jest zgodna, że istnieje bezpośredni związek między zadowoleniem pracowników a wydajnością.\nPodsumowując, biura muszą lepiej zaspokajać potrzeby pracowników. Obecnie istnieją różne strategie działania – od zwiększonej cyfryzacji i szerszego wykorzystania technologii po zmiany w układzie biura – które są kluczem do sukcesu w nowej rzeczywistości.\nNie przegap żadnych nowych wpisów na naszych blogach. Zamów nasz newsletter i bądź na bieżąco:\nDobrowolnie zgadzam się na przetwarzanie moich danych osobowych


Galeria Rae: maja 2011\nAutor: Rae o 18:40 5 komentarze\nObie mamy dostały wczoraj kartki, więc mogę już je tu pokazać.\nNiby podobne, z tych samych papierów i obie to lifty na wyzwania forumowe, ale jednak trochę się różnią ;)\n(Oryginalna praca to kartka Coops - cardlift zagraniczny)\nŻonkile trochę 3D, a serwetka pokryta proszkiem do embossingu:\nZ tyłu tym razem mało ciekawie ;)\n(oryginał - kartka Oliwiaen - cardlift ekspresowy - i zrobiony (no, zaczęty) na spotkaniu, w końcu się coś udało zrobić ;) )\nStempelki moje własne :)\nAutor: Rae o 21:17 3 komentarze\nNa blogu sklepowym wisi, więc i tutaj przydałoby się wrzucić - druga z motylowych prac na wyzwanie, czyli magnes na lodówkę w kształcie motyla.\nWycinany, rzecz jasna, ręcznie skalpelem, dwuwarstwowy, przestrzenny, zielony, żeby pasował do (przyszłego) wystroju kuchni.\nAutor: Rae o 20:20 3 komentarze\nEtykiety: drobiazgi, Przyszła wiosna, wyzwania\nTe motyle z wiosennego papieru motylowego chciałam wykorzystać dokładnie w ten sposób już dawno, ale ostatnio czas skurczył się niemiłosiernie i ciągle były ważniejsze rzeczy.\nAle z okazji Wyzwania nr 1 (do udziału w którym, nawiasem mówiąc, serdecznie zapraszam) trzeba było zrobić coś motylowego, a skoro pomysł już był... ;)\nLO zdecydowanie jasne, prawie pastelowe, z odrobiną błysku (Perfect Pearls) a jednocześnie z masą śmiecenia i ciapania. Do tego zdjęcie Jerzowe z wrześniowego spaceru i jest! Taki baby grunge ;)\nPod kątem widać jaki intensywny jest ten połysk z Perfect Pearls, na szczęście tylko pod odpowiednim kątem:\nAutor: Rae o 23:18 4 komentarze\nEtykiety: Dla maluszka, dzieć, Przyszła wiosna, scrapy, wyzwania\nStemple LotV kupiłam już jakiś (dłuższy) czas temu. Czekały sobie cierpliwie na okazję, którą okazało się kolejne ekspresowe wyzwanie cardliftowe na forum.\nOryginał to praca Moriony, dziewczynkowa i kolorowa. U mnie zdecydowanie bardziej stonowana kolorystycznie i w przeciwieństwie do ostatnich kartek tę karteczkę robiłam całe wieki, bo aż 5 dni (po kawałku rzecz jasna). Za to jest to jedna z nielicznych prac, która została zrobiona od początku do końca według planu i wygląda prawie dokładnie tak jak miała.\nObrazek kolorowany zwykłymi, najzwyklejszymi kredkami (a czarny tusz jak widać mam do d..niczego), a na koniec pociągnięty jeszcze Glossy Accents.\nZamiast kwiatków z oryginału - wiatraczki:\nAutor: Rae o 23:11 9 komentarze\nEtykiety: Dla maluszka, I kropka, kartki, Przyszła wiosna, wyzwania\nRóżowy papier w kropeczki chodził po mnie jeszcze zanim trafił do druku, już w fazie projektowej nęcił - zrób karteczkę, zrób karteczkę!\nNo i zrobiłam w końcu... Różową, ech!\nTrochę inne światło:\nAutor: Rae o 23:25 8 komentarze\nEtykiety: Dla maluszka, kartki


śliczne kobiety - wszystko na temat śliczne kobiety | CKM.PL\nArtykuły dla frazy : śliczne kobiety\nPrezentacja zawartości portalu dla wyrażenia śliczne kobiety. Przygotowany przez nas system wyszukiwania artykułów dla danego słowa kluczowego (w tym przypadku śliczne kobiety) daje możliwość bardzo szybkiego uzyskania satysfakcjonującej informacji dotyczącej tego, ile artykułów związanych z zapytaniem śliczne kobiety posiadamy w swoim serwisie. W tej chwili dla zapytania śliczne kobiety jesteśmy w stanie zaprezentować Ci 6 materiałów. Najstarszy z artykułów na ten temat jest z Poniedziałek 11.05.2015 najnowszy z kolei został przez nas opublikowany Poniedziałek 02.05.2011. Nasz portal daje Ci możliwość śledzenia nowych treści (pojawiających się dla interesującego Cię zapytania śliczne kobiety ) przez kanał RSS. Dzięki nam na bieżąco będziesz informowany o zmianach, nowych treściach dotyczących tematu śliczne kobiety.


Międzynarodowe zespoły projektowe kluczem do sukcesu na polskim rynku deweloperskim - Angel Poland Group\nEfekty tego trendu widoczne są gołym okiem – innowacje w budownictwie mieszkaniowym, projektowe rewolucje w turystyce, a nawet powstanie nowej ery w architekturze sportowej. Jakie są korzyści wynikające ze stosowania tego typu rozwiązania? Gdzie w Polsce spotkać można się z obiektami powstałymi na kanwie międzynarodowych współprac zespołów? Kogo obserwować i z czyich doświadczeń czerpać inspiracje?\nNasz zespół faktycznie jest międzynarodowy, w jego skład już od 2003 roku wchodzą również profesjonaliści znad Wisły. Przy każdym projekcie zatrudniamy zarówno architektów zagranicznych, jak i starannie wybrane, doświadczone polskie biura projektowe, wśród których wymienić można między innymi JSK, Maćków, DDJM czy EPR Architects Poland\nTaki system realizacji inwestycji sprawia, że powstaje ona w wyjątkowej atmosferze. Międzynarodowe biura projektowe mają zupełnie inne spojrzenie i są w stanie wprowadzić wiele rozwiązań, które rynku lokalnym są nie tyle mało popularne, co wręcz pionierskie i niekiedy wyglądające na abstrakcyjne. Dzięki wsparciu polskich architektów pomysły te mają szansę wejść w życie – jest to zasługa nie tylko doświadczenia, ale też doskonałej znajomości prawa i umiejętności poruszania się w świecie dokumentów i formalności.\nDruga inwestycja została zaprojektowana w ramach szerszego programu rewitalizacji okolic zabytkowego dworca kolejowego. W porozumieniu z lokalnymi władzami oraz planistami miejskimi innowacyjną bryłę wpisano w topografię miasta, uwzględniając zarazem bliskość Traktu Królewskiego oraz Wawelu. Pomysł ten pozwolił zmodernizować i unowocześnić duży obszar miejski, zachowując jednocześnie szacunek dla lokalnych wartości i odpowiadając na oczekiwania mieszkańców. Do swoich kolejnych inwestycji w stolicy Małopolski – projektów Angel Plaza i Angel Stradom – przedsiębiorstwo zaprosiło lokalne DDJM, czyli jedno z najbardziej renomowanych biur architektonicznych w Krakowie (obecnie część niemieckiej sieci Baumschlager Eberle Architecten).