Trylogia Mass Effect - UwolnijMyśli.pl\nPostautor: Olbi » 13 marca 2012, 15:03\nKtoś grał w nią? Jakie są wasze zdania nt temat? Ja jestem wręcz zachwycony grą, a ścieżka dźwiękowa jest wręcz rewelacyjna.\nPrzy okazji, jest ktoś w stanie pożyczyć Mass Effect 2?\nRe: Trylogia Mass Effect\nPostautor: qbs » 13 marca 2012, 15:25\nNa steamie jakiś czas temu była podstawa za 5 eurasów\nPostautor: Onvog » 19 marca 2012, 16:59\nJa właśnie wziąłem się za tę serię. Jedynka już za mną, a wczoraj zacząłem ME2. Póki co zachwycony może nie jestem, ale podoba mi się. Ciekawy świat, dobrze rozwinięty główny wątek, barwna załoga. Fajnym bajerem jest możliwość zaimportowania sejwów z poprzedniej części. Tak więc wybory jakich dokonujemy rzutują na wydarzenia w kolejnych odsłonach serii. Nie spodobały mi się natomiast dość schematyczne misje poboczne, które sprowadzały się głównie do odwiedzenia wszystkich markerów na mapie, zabicia wszystkiego co do ciebie strzela i zabraniu wszystkiego co jest do zabrania. Słabo też było z ergonomią interfejsu ekwipunku/sklepu, zwłaszcza jeśli już nazbierało się nieco "złomu". W dwójce ten problem rozwiązano redukując ekwipunek do niezbędnego minimum. I tu też nie jestem pewien czy odpowiada mi takie rozwiązanie, ale jestem dopiero na początku rozgrywki, więc może to tylko mylne pierwsze wrażenie. Inną rzeczą, która mnie razi w ME2 to nieco toporny interfejs użytkownika (chodzi o UI Dziennika, Kodeksu etc.). Można było spokojnie ograniczyć ilość kliknięć myszką gdy np. chcemy wyświetlić listę zadań dla misji A, a przeglądamy aktualnie zadania dla misji B. Do tego nie działa rolka w oknach z suwakiem! A brak skrótów klawiaturowych dla Dziennika, Kodeksu i ekranu oddziału jest karygodny. W jedynce przecież te skróty były, a w drugiej części aby dostać się do Dziennika trzeba wyjść do menu gry. Amatorszczyzna. Zapewne poprawiono wiele rzeczy względem oryginału, ale niedopatrzenia w tak kluczowych dla rozgrywki aspektach nie powinny mieć miejsca. No i podczas strzelaniny Shepard lubi czasem "przykleić" się do ściany niekoniecznie wtedy gdy tego chcę, ale może starczy wytykania błędów, bo wyjdzie jeszcze na to, że wcale mi się te gry nie podobają No a przecież tak nie jest\nPostautor: Olbi » 20 marca 2012, 11:43\nMnie zirytowało kilka zmian:\nbrak dodawania własnych pancerzy, zrekompensowano to zmianą w postaci lojalności i ulepszeniami, jakie się robi w laboratorium\ntoporna informacja o stanie zdrowia towarzyszy. Tutaj spaprali to kompletnie. w ME1 było ładne menu po lewej stronie, gdzie widziałem ilość tarcz i życie. Tutaj zrobili jakieś durne menu na środku i nie wiadomo, kto obrywa, ile mu jeszcze zostało. To samo u gracza\nzbieranie surowców. O ile na początku bawi, o tyle potem staje się monotonne\nBrak rolki w menu. Skandal po prostu :/\nModyfikacje broni i pancerzy\nMenu mocy i ich ulepszanie\nMożna sobie dodać różne moce i dodatkową specjalizację w broni\nKajuta kapitana Genialne po prostu\nPostautor: Onvog » 3 kwietnia 2012, 20:32\nJestem po dwukrotnym przejściu dwójki i mogę teraz powiedzieć, że moje wcześniejsze narzekanie było niepotrzebne. Obyłem się nieco z mechaniką gry i przywykłem do większości opisywanych wcześniej "niedogodności". Jestem pełen podziwu dla ogromu tej gry. Masa dialogów, z czego nie wszystkie można usłyszeć grając w grę tylko raz. Już wcześniej wspominana barwna załoga, której każdy członek ma dość rozwiniętą historię, a niektórzy nawet wspólną przeszłość z głównym bohaterem. Fabuła w porównaniu do pierwszej części jest moim zdaniem mniej ciekawa, aczkolwiek rzuca nieco światła na pewne sprawy i ujawnia ciekawe fakty wiążąc wątki z pierwszej części. Odnoszę jednak wrażenie, że to tylko przysłowiowa cisza przed burzą. I mimo, że jakby nie patrzeć jest liniowa, to dużo podejmowanych przez nas decyzji nie pozostanie bez wpływu na jej przebieg, a ich skutki niechybnie odbiją się echem w kolejnej części serii. Czytałem, że import postaci z ME2 do ME3 wiąże się z przekazaniem ponad tysiąca zmiennych, które w mniejszym lub większym stopniu będą miały wpływ na rozgrywkę. Samo to ukazuje jakim logistycznym molochem jest ta seria. Szacun.\nSzkoda tylko, że twórcy zdecydowali się na fragmentację swojego dzieła udostępniając ciekawe misje i postaci (oraz inną zawartość, ale tych, w sumie, czterech (dwie misje, dwie postaci) dodatków najbardziej mi szkoda) w formie DLC. Rozumiem, że marketing etc., jednak pewien niesmak zostaje.\nPostautor: Norn » 12 czerwca 2017, 01:34\nTrylogia jest genialna. Narracja, sposób prowadzenia fabuły, mnogość łączących się ze sobą wątków - cudo. Tylko szkoda, że Andromeda nie jest równie dobra\nRejestracja: 16 czerwca 2017, 12:04\nPostautor: Motlegah » 16 czerwca 2017, 12:16\nNajlepsza seria gier w jakie grałem. Historia i rozpisanie postaci to absolutne dzieło sztuki. Do tego dochodzi rewelacyjny gameplay ( może oprócz 1-szej części gdzie był jednak mocno toporny ). Polecam przejść trylogię ciągiem z zachowywaniem zapisów gry.\nPostautor: Jutur » 19 czerwca 2017, 02:05\nCała trylogia chodzi teraz bardzo tanio w Internecie. Poszperaj na stronach z przecenami, jak ŁowcyGier, a z pewnością coś znajdziesz. Szkoda, że Andromeda jest taką kaszaną\nRejestracja: 25 czerwca 2017, 08:17\nPostautor: pawellilla » 26 czerwca 2017, 14:20\nArcydzieło, w sumie głównie za historię i rozpisane postaci bo gameplay był tylko dobry, zwłaszcza w pierwszej części gdzie mechanika leżała :/.\nPostautor: GingerMinj » 26 czerwca 2017, 23:05\nNo, mechanicznie Mass Effect nie był doskonały, ale nadrabiał całą resztą. To trochę jak ze starymi Baldursami, gdzie mechanika miała głównie pozwolić Ci przeżyć przygodę, a nie przygoda pozwolić nacieszyć się mechaniką\nRejestracja: 26 czerwca 2017, 08:47\nPostautor: ryszardbrygid » 27 czerwca 2017, 08:53\nRacja ale generalnie druga i trzecia część miały bardzo fajnie zrealizowane strzelanie . Była ta charakterystyczna soczystość i miodność której brakuje w wielu RPGach z bronią "palną".


MELANCHOLIA - recenzja filmu Larsa von Triera\nTo klasyczny von Trier: formalnie prowokujący, fabularnie kontrowersyjny. Wszyscy pozostali, których von Trier nie przekonał swoimi filmami, niech "Melancholię" zignorują - szkoda kasy, szkoda nerwów i strzępienia języka na jęczenie, marudzenie i narzekanie.\nLars von Trier powraca. Co prawda nigdzie na dłużej nie wyjechał, jednak podróż wewnątrz własnych fobii była długa i męcząca. W czasie jej trwania popełnił wyszydzanego i genialnego zarazem „Antychrysta”, bez którego nie byłoby dzisiejszej „Melancholii”, równie genialnej, lecz mniej wyszydzanej i będącej prawdopodobnie zwieńczeniem stanów depresyjnych twórcy. Bo są to dwa obrazy, bardzo estetycznie do siebie zbliżone, ale fabularnie jednak mocno oddalone, bo wypływające z zupełnie innych doświadczeń słynnego Duńczyka, nazisty, antysemity, zboczeńca, prowokatora i neurotyka w jednym.\nBo właśnie – doświadczenie Larsa. Patrząc na to, co dzieje się na ekranie, nie można uciec od tego, co jest osądem, poglądem, wyobraźnią, marzeniem i zwidem twórcy. Kino Larsa dalekie jest od eskapistycznych wątków i tworzenia światów alternatywnych, które na moment pozwalają oderwać się od bolesnego realu. To rodzaj intymnego wiersza, dziennika lub pamiętnika. Nie przez przypadek Lars von Trier zachwyca się Joycem, Mannem, Proustem czy Dostojewskim, którzy uzewnętrzniali siebie: swoje fobie, nadzieje, poglądy, ubierając je w różne formy. Podobnym tropem szli niegdyś i Ingmar Bergman, i Terrence Davies, i Andriej Tarkowski, i Woody Allen. Wymyślone historie pełne słynnej epy to nie ta bajka, drodzy Państwo, choć za taką filmowe opowieści LvT są brane, niestety, co jest kompletnym pomieszaniem z poplątaniem i nazywaniem rzeczy nie po imieniu – i dowodem na idiotyczną ignorancję. Na Forum KMF padły zresztą słowa, którym wielu przyklasnęło, ale w całej swej wyrozumiałości, nie jestem w stanie zrozumieć tego intelektualnego „hejterstwa”, które udziela się co poniektórym (zacytuję: Trier to takie filmowe (jak i życiowe z resztą) chamidło. Prowadzi historię i operuje obrazem jak buras bez ręki skrzypcami. Rzucanie w widza obrazkami, których nikt inny by się nie podjął przez ich bezsensowną, obrzydliwą, głupią naturę to nie oryginalność. To skrajny uwiąd twórczy).\nPrzyznam, że czytając tego typu buraczaną argumentację, drapię się za głowę i nie mogę wciąż nadziwić się, że tak łatwo odmawiać komuś – w tym przypadku von Trierowi – tworzenia, choć i tworzywo, i artysta domagają się zrozumienia. Nie polubienia, docenienia, zachwytu, ale właśnie – zrozumienia. To powinien być taki prosty nawyk widza: nie czaisz, więc starasz się wyczaić. Słuchasz podpowiedzi, sugestii, podążasz ścieżkami, które są wyraźnie wskazywane. Interpretacja filmów von Triera, co ważne, wymaga olania wypracowanych gustów – jego filmy atakują emocjami, nieraz nieracjonalnymi i nieznanymi. Co więcej – filmy nie tkwią w kulturalnej próżni, wymykają się jednoznaczności, a już na pewno nie mogą być oceniane podług osobistych oczekiwań wobec sztuki w ogóle, a tym bardziej „teorii” rozrywkowości. Wyzłośliwianie się nad pojedynczymi scenami, wyrywanie ich z kontekstu, z tła, to prosty przykład na intelektualne lenistwo i kompletne niezrozumienie, czym kino może być i dla twórcy, i – w szczególności – dla innych widzów.\nBez doświadczenia Larsa „Melancholia” nie byłaby taka, jaka jest. Drogowskazem jest depresja twórcy, która jest jego tworzywem. Podczas gdy „Antychryst” zaglądał w samo jądro psychicznego załamania, „Melancholia” jest sztuką pogodzenia się z depresją i propozycją najskuteczniejszej terapii.\nPerspektywa końca świata przywdziała tutaj dwie różne formy. Pierwsze minuty to koniec prosto z marzeń, z romantycznych wyobrażeń lub prosto ze snu: zastygłe obrazy przerażonych bohaterów uciekających przed apokalipsą, alegoryczne uwięzienie w pędach drzew i taniec dwóch planet: Ziemi i Melancholii, podczas którego następuje przepiękne zderzenie. Uroda tego końca świata jest trochę kiczowata, na pewno poetycka, ale i wzniosła, patetyczna (muzyka Wagnera w tle!). Taki boski, fenomenalny punkt widzenia KOŃCA wszystkiego, który – z kosmicznej perspektywy – jest nieistotny. Coś znika. I już. Nie tyle coś przestaje być istotne, ale więcej: istotne, ważne, znaczące to coś nigdy nie było.\nTo czym, między innymi, jest „Melancholia” świetnie obrazuje krótki filmik, który krąży od lat po sieci i z pewnością wielu z was kojarzy go bardzo dobrze.\nTa perspektywa towarzyszy już do tego innego końca: tego ziemskiego, ludzkiego. Kosmos wyznacza tempo tej historii i jedyne możliwe zakończenie. Widzimy chwile z życia dwóch sióstr. Jedna z nich (rewelacyjna Kirsten Dunst – kto by się spodziewał?!) właśnie wychodzi za mąż, właśnie ma przyjęcie weselne, właśnie wszyscy składają jej życzenia, a piękny pan młody pręży dumnie pierś. Impreza ta, jak wiedzą zresztą wszyscy, którzy kiedykolwiek uczestniczyli i przyglądali się ślubnym rytuałom, to teatr masek, niedomówień i skrywanych sekretów, które najczęściej są skrzętnie schowane do kieszeni, a czasami wychodzą na światło dzienne, oczywiście przez przypadek, oczywiście niepotrzebnie. Familijna schadzka uwiera Justine. Ceremonia jest jednym wielkim konwenansem, do którego plecami odwrócić się nie można z prostego powodu: wyborów Justine dokonała prawdopodobnie świadomie. Czy stan końca pewnego etapu, oczekiwanie na normalność wywołuje u Justine depresję? Trudno tutaj wyrokować, psychologizowanie jest na nic, tym bardziej kucie teorii na bazie jej psychicznego stanu, o którym wiemy dokładnie tyle, ile pokazano, czyli niewiele. Na pewno to rodzaj załamania, przygnębienia. Melancholii? Justine popada w stan, w którym – według reżysera – wyrażana jest tęsknota za czymś niewiadomym, niesprecyzowanym, trudnym do opisania w jakikolwiek sposób. Melancholia nie jest zwykłym żalem, bo ten jest wyrażany za czymś konkretnym, istniejącym, nazwanym, uosobionym. To różnica obrazująca to, czym jest depresja, najbliższa melancholii – raczej anonimowym, pojawiającym się znikąd bólem niż problemem lub chorobą mającą widoczny, rozpoznawalny kształt.\nCzy da się z tego wyleczyć? Lars von Trier na pewno nie proponuje żadnego leku. Zresztą, on nigdy nie proponował, nie trzymał za rękę, nie pocieszał, nie uśmiechał życzliwie i z troską. Znacznie ciekawsze jest zagłębienie się w ciało i umysł pacjenta i wpatrywanie się w twarz, na której uzewnętrzniają się skrywane emocje. Dlatego nigdy jego filmy nie działały oczyszczająco, nie otrzeźwiały umysłów, nie pokazywały tego, co widz chciałby zobaczyć. I dlatego też tak często oskarża się von Triera o manipulację, którą uprawia celowo: pokazując przefiltrowany wycinek rzeczywistości z premedytacją, na złość oczekiwaniom.\nTerapia jest clue całej historii. I jest cholernie przewrotna i szczera. Nie tyle śmierć zapowiedziana z góry – w końcu nadejdzie koniec świata (i nie jest to żaden spojler). Gdyby śmierć była wyzwoleniem, melancholicy popełnialiby masowe samobójstwa. Jednak melancholia to stan oczekiwania na nieznane, na nieuchronne zakończenie, zniknięcie, a samobójstwo wiąże się z aktywnością oraz jednoczesnym krzywdzeniem najbliższych. Proste zniknięcie, wtopienie się w tło, bez strachu i żalu, czyli inaczej niż Claire, siostra Justine (równie świetna Gainsbourg), która jest osobą trzeźwą, rozsądną, mocno zakorzenioną na świecie, ot choćby dzięki rodzinie i zgodzie na rytuały. Koniec świata to opus magnum i melancholii Justine, i żalu Claire. Tym bardziej wartościowy, bo dzięki kosmicznej perspektywie – idealnie wypełniający pustkę i idealnie ją tworzący. Zniknięcie i koniec. Nie ma nic. Nigdy niczego nie było i nie będzie. Znika pamięć – znikają pamiętający. Wszystko zostaje wyczyszczone.\nKoniec świata to najskuteczniejsza terapia, stan idealny. Czy tę wizję szczęśliwości chciał przekazać von Trier? Jak zwykle pytanie musi pozostać bez odpowiedzi, bo nie dostaniemy ani morałów, ani jednoznacznych odpowiedzi, ani tym bardziej LvT nie wskaże drogowskazu. „Melancholia” to jedynie (i aż!) ekranizacja stanu ducha. Kto lubi, ceni i ciekawi go sposób obrazowania owego stanu – niech leci do kina. To klasyczny von Trier: formalnie prowokujący, fabularnie kontrowersyjny. Wszyscy pozostali, których von Trier nie przekonał swoimi filmami, niech „Melancholię” zignorują – szkoda kasy, szkoda nerwów i strzępienia języka na jęczenie, marudzenie i narzekanie.\nOcena: 9, a może i więcej / 10


Catherine Ryan Hyde - Dzień, który zmienił wszystko / When I Found You premiera książki, polska data wydania\nDataPremiery.pl » Książki » Powieść » Catherine Ryan Hyde - Dzień, który zmienił wszystko\nByły tancerz z Broadwayu, cierpiący na agorafobię Billy Shine przez ponad dekadę nie opuścił swojego domu. Życie i ludzi obserwuje przez okno. Gdy kilka metrów od jego patio, na schodkach, zaczyna przesiadywać mała Grace, zdenerwowany zmianą w naturalnym porządku rzeczy mężczyzna zbiera się na odwagę i pyta ją, dlaczego przesiaduje na ulicy. Jeśli będę siedzieć w środku, nikt nie zauważy, że mam kłopoty. I nikt mi nie pomoże - wyjaśnia dziewczynka. Ta odpowiedź na zawsze zmieni życie Billy'ego...\nKiedy premiera Catherine Ryan Hyde - Dzień, który zmienił wszystko? Kiedy wychodzi Catherine Ryan Hyde - When I Found You?\nData wydania książki zaplanowana została na 10.09.2014. Nowa książka Catherine Ryan Hyde z 2014 roku to główny temat tego artykułu i tej podstrony. U nas znajdziesz fragmenty tego utworu literackiego. Pooglądaj zwiastun i przeczytaj naszą zapowiedź. Znajdziesz tutaj również galerię zdjęć, zwiastuny, trailery, klipy wideo, nasze recenzje oraz oceny, dzięki czemu poznasz interesujące nowości oraz zapowiedzi, a także wszystkie nadchodzące premiery 2014 roku.\nZobacz również: Kiedy premiera Triplets? | Premiera Tears Of Magdalena - [New Album] | Mirga Gražinytė-Tyla - Mirga Grazinyte-Tyla - Concert & Portrait [DVD]\nNowa książka Catherine Ryan Hyde - Dzień, który zmienił wszystko data premiery


Dom na sprzedaż - Szczyrk - Szczyrk Dolny - PAH-DS-129 - 370.00m² - NIERUCHOMOŚCI PACH\n1 756,76 zł/m2 cena: 650 000 zł\nNa sprzedaż dom wolnostojący, może być dwu rodzinny lub jako pensjonat. Budynek 4 kondygnacyjny, podpiwniczony. Dom wybudowany w technologii murowanej oddany do użytku 2003r, u podnóża gór, w centrum Szczyrku na działce o powierzchni 4,6 ara. Dom o całkowitej powierzchni ok 370 mkw, powierzchni użytkowej 177 mkw , powierzchni gospodarczej ok 98 mkw.\nPIWNICE: OK. 129,4 mkw 3 pomieszczenia piwniczne, garaż na 2 samochody,\nPARTER: ok. 129,4 mkw 3 pokoje w tym salon z kminkiem, kuchnia, łazienka z wc, wiatrołap, holl,\nPIĘTRO: OK. 111,60 mkw 3 pokoje, duża łazienka ( pokój kąpielowy), holl, duży balkon, taras,\nPODDASZE: możliwość adaptacji na małe mieszkanie lub przestronny apartament.\nSTANDARD: dom wybudowany w technologi tradycyjnej: stopy żelbetowe, ściany nośne i działowe z pustaków max, budynek ocieplony styropianem. Dach kryty blachą aluminiowa, z zewnątrz otynkowany tynkiem akrylowym.\nOgrzewanie - gazowe - osobne dla każdej kondygnacji + kominek. Na podłogach w pokojach wykładzina dywanowa lub parkiety, w łazienkach , kuchni płytki. Stolarka okienna PCV + rolety zewnętrzne.\nLOKALIZACJA: centrum Szczyrku, u podnóża Skalitego, w pobliżu deptak, COS skocznia narciarska liczne sklepy, restauracje. Przystanek PKS i bus. Budynek położony nieopodal jednej z głównych ulic.\nZ uwagi na położenie, rozkład pomieszczeń i potencjał okolicy budynek nadaje się do zamieszkania oraz pod inwestycję- całoroczny wynajem .\nSymbol oferty PAH-DS-129


Ballady kaliskie - Wędrówki Melpomeny\nWszystko zaczęło się od tego, że w r. 1592, w doskonałym i szeroko w kraju znanym kaliskim kolegium jezuickim, wystawiono komedię Teodozjusz cesarz. Nie wiadomo, czy od tego momentu mieszkańcy miasta złapali bakcyla teatralnego, ale coś w tym musiało chyba być, skoro sam ojciec sceny narodowej, Wielkopolanin Wojciech Bogusławski wybrał sobie to właśnie miasto na miejsce swojego teatrum. Zjechał tu wraz z zespołem Teatru Narodowego w 1800 r., kiedy Kaliszem rządzili jeszcze Prusacy. A że chętnych do oglądania jego spektakli było wielu, toteż z zapałem przystąpił do organizowania prawdziwego teatru. Skorzystał z propozycji winiarza Pawła Molińskiego, właściciela kamienicy w Rynku, i postawił prowizoryczną budę. Przez trzy tygodnie stanął w Kaliszu "gmach" teatru pobudowany na gruncie szpitala św. Ducha, na placu gdzie dziś stoi stary dom - na rogu Babinej i placu Kilińskiego - za co do kasy tego szpitala wpłacono 180 złotych. Ale rychło pierwszy budynek teatru, zbyt jak widać prowizoryczny, nie zadowolił obu wspomnianych panów, gdyż wkrótce przystąpili do gruntownej przebudowy. Nowy budynek, stawiany w pruski mur i liczący 54 łokcie kwadratowe służył artystom i publiczności przez lat piętnaście, po czym mocno już podupadły gmach, rozebrano, a materiał sprzedano na licytacji.\nPo likwidacji tego skromnego przybytku Melpomeny rozpoczęły się wędrówki udręczonej muzy po całym niemal Kaliszu. Na kilka lat przytulił ją Hotel Polski w Alei. Nie musiało jej tam być zbyt wygodnie, skoro obrotny woźny miejscowego trybunału Jakub Lubijewski w 1829 r. na końcu Alei Józefiny, wśród warzywnych ogródków i kępy drzew, pobudował coś co szumnie nazwano teatrem. Budynek był drewniany, bez dachu. Na kategoryczne jednak żądanie Komisji Wojewódzkiej Lubijewski dach położył. Tylną ścianę tego budynku można było rozsunąć, odsłaniając widok na "naturalne wody, łąki, gaiki i wioski", które służyły za naturalną scenerię rozgrywających się akcji.\nAle obiekt nie przyniósł spodziewanych zysków, przeto pan Lubijewski z radością przyjął ofertę władz odkupienia od niego teatru. Teatr wraz z wyposażeniem kupiono za 8 tysięcy złotych, zastrzegając w kontrakcie, że były właściciel nadal utrzymywać w nim będzie bufet aż do 1839 r. Sam budynek gruntownie przerobiono. Okazję ku temu stanowiło spotkanie w Kaliszu imperatora Mikołaja I i króla Prus Fryderyka Wilhelma, którzy, jak pamiętamy tu właśnie, w Kaliszu w 1835 r. postanowili demonstracyjnie przyrzec sobie dozgonną przyjaźń na postrach liberalizującej Europy. A więc z tej to okazji teatr został rozbudowany: dorobiono wspaniały fronton z kolumnami (wszystko z drewna), pięknie go otynkowano i przyozdobiono płaskorzeźbami, stiukami oraz dekoracjami i ornamentami pędzla Sacchettiego z Warszawy. Remont i rozbudowa kosztowały 61.488,05 złotych, ale dzięki temu miał ponoć teatr znakomitą akustykę i - jak na owe czasy doskonałe wyposażenie techniczne.\nGala udała się nad wyraz znakomicie i wszyscy byli zadowoleni, oprócz jednego Lubijewskiego, który obliczał straty. W 1839 r. były właściciel skarżył się aż do ówczesnego ministerstwa, inaczej Komisji Rządowej Spraw Wewnętrznych, Duchownych i Oświecenia Publicznego, że został przez władze wojewódzkie oszukany. Twierdził bowiem, że gmach, którego koszty postawienia wynosiły 24 tysiące złotych sprzedał za jedyne 8 tysięcy, liczył bowiem, że różnicę pokryje zysk z prowadzonego przez niego bufetu. Tymczasem podczas wspomnianego zjazdu zabroniono tu prowadzenia bufetu, przez co - ponieważ zgromadzony za 12 tysięcy towar uległ zepsuciu i poniósł dodatkowe straty. Po dwóch latach sam J. Rautenstrauch uznał niesłuszność pretensji Lubijewskiego, motywując to tym, iż bufet winien być w owym czasie co najmniej tak dworski, jak same uroczystości, co w przypadku Lubijewskiego nie zostało spełnione; ergo: pretensje jego są nieuzasadnione. Nie dały rezultatu dalsze liczne odwołania. Pogrążony w ruinie Jakub Lubijewski przeniósł się w 1844 r. do pobliskiego Ostrowa.\nBiedny pan Jakub! Jeśli rzeczywiście jego straty były tak wysokie, o jakie wnosił pretensje, to zamiast słynnego porzekadła o Zabłockim, winniśmy w Kaliszu mówić: "Wyszedł jak Lubijewski na teatrze". Jak na woźnego Trybunału, a później właściciela teatru i bufetu, miłość do Melpomeny kosztowała go zbyt wiele.\nA gmach, tak świetny w czasie spotkania monarchów, stopniowo, nie remontowany i konserwowany, zaczął podupadać. Brak funduszy na konieczne naprawy odczuwała rada municypalna, tym bardziej że sam budynek ulegał systematycznemu dewastowaniu przez powtarzające się niemal co roku powodzie. W 1843 r., w czasie przedstawienia Pamiętnika szatana, widzowie, jako dodatkowy efekt do groźnych słów dobiegających ze sceny, przeżyli dosłowny wstrząs: zapadnięcie się drewnianej podłogi. Na szczęście obyło się bez poważniejszych strat i uszkodzeń ciała.\nAle rujnacja teatru postępowała nadal. W latach następnych stała się siedliskiem najróżniejszych oberwańców i obwiesiów, szukających w opuszczonym budynku schronienia. Aż w 1858 r. budynek uległ pożarowi, wznieconemu zapewne przez któregoś z pijanych "lokatorów". Władze miasta i mieszkańcy przyjęli ten fakt bez wstrząsu, a może nawet z ulgą. I biedna Melpomena znów rozpoczęła wędrówkę po mieście. Ponownie wróciła do gościnnego Hotelu Polskiego. Tym razem jednak pojawił się inny protektor teatru - przedsiębiorca Neuman Goliński. Nieco wcześniej w 1855 r. Moritz Rafał Rosen - bogaty żydowski kupiec i kamienicznik - próbował ratować teatr, wnosząc do władz miasta projekt wybudowania go na swym placu, pod warunkiem otrzymania pożyczki. Pusta miejska kasa i stojący jeszcze "stary" budynek teatru spowodowały, że władze odmówiły. Pan Goliński okazał się projektodawcą o wiele bogatszym. Był on bowiem właścicielem stojącej w Alei "rajtszuli", czyli ujeżdżalni koni, na tyłach Trybunału. W 1879 r. przerobił ją na teatr, dając tym samym Melpomenie miejsce obszerne, z dużą sceną i widownią mogącą pomieścić kilkuset widzów. Gmach ten służył jej przez 12 lat, choć - i tym razem - właściciel wielokrotnie groził, że wobec małych zysków przerobi go ponownie na bardziej dochodową szkołę jazdy konnej. Decyzję w tej sprawie podjęły jednak same władze, nakazując w 1892 r. zamknąć teatr ze względów bezpieczeństwa. W takiej sytuacji kaliska Melpomena znów powędrowała przez miasto, zatrzymując się na gościnnych występach w sali koncertowej Towarzystwa Muzycznego.\nBakcyl teatru widać mocno już zaatakował mieszkańców Kalisza, skoro od końca ósmego dziesięciolecia rozpoczęły się gorące dyskusje o potrzebie pobudowania teatru. Propozycje i projekty były różne. Jedni chcieli odkupić salę koncertową i cerkiew w carskich koszarach, inni chcieli budować teatr w samym środku starego parku, inni jeszcze przerobić na ten cel dopiero co postawiony nowy gmach Straży Pożarnej na Nowym Rynku. Zwyciężył na szczęście zdrowy rozsądek. Postanowiono zbudować nowy gmach w miejscu spalonego "zjazdowego", w tym samym miejscu niemal, co dzisiejszy budynek.\nFundamenty pod nowy budynek, stawiany od 1896 r. według projektu budowniczego gubernialnego Józefa Chrzanowskiego stanowiły oczywisty dowód, że projekt nabiera rozmachu. Gmach rósł prawie w oczach a przy tym bardzo dbano o jego wygląd. Zatroszczono się także o zaplecze techniczne, a nawet o... klimatyzację. Widownia liczyła 500 miejsc. Z zewnątrz gmach ozdobiono skrzydlatą Nike, groźnymi gryfami i różnego rodzaju modnymi wówczas zdobieniami.\nPierwsze przedstawienie odbyło się w 1900 r., czyli w sto lat od chwili, gdy w Kaliszu zjawił się Bogusławski. Budowa budynku była bardzo kosztowna i mocno nadwerężyła miejską kasę. I aż żal serce ściska, że ten nieco eklektyczny w stylu, ale jakże piękny budynek spłonął jak wiele innych cennych gmachów w Kaliszu w sierpniu 1914 r. Był to bowiem teatr nie tylko piękny, ale w ciągu takiego krótkiego czasu zdołał już, nie tylko jako miejsce teatralne, wpisać się w pamięć kaliszan. Otóż w 1905 r. po ogłoszeniu carskiej konstytucji miejscowy gubernator Nowosilcow tak bardzo pogubił się w sytuacji, że zezwolił na zorganizowanie w nim wiecu politycznego, na którym przemawiali przedstawiciele SDKPiL, PPS i Bundu. Był to pierwszy wiec w kaliskim teatrze, zaczynający całą serię podobnych demonstracji politycznych i akademii, co zresztą stało się tradycją tego gmachu.\nMimo że teatr słynął z dobrego wyposażenia technicznego, to jednak nie uniknięto w nim tragicznego wypadku, który zdarzył się w 1908 r. Ówczesny dzierżawca budynku Marian Rudzki tak mocno szczędził na gazowym oświetleniu, że aż w końcu przypłacił to karą "miesiąca odwachu, pokuty kościelnej i opłaty kosztów sądowych" za nieumyślne spowodowanie śmierci suflera Gutowskiego, który w ciemnościach podczas jednej z prób wpadł do zapadni i poniósł śmierć na miejscu.\nDzień 30 lipca 1914 r. przedstawieniem operetki L. Falla Kochany Augustynek zamknął dzieje tego gmachu. W sierpniu bowiem, jak większość budynków w Kaliszu, padł on pastwą ognia podłożonego przez podkomendnych osławionego majora Preuskera.\nDziałalność teatralną wznowiono, znowu w salach Kaliskiego Towarzystwa Muzycznego, w 1916 r. Potem, od czasu pobudowania nowego gmachu, spektakle odbywały się w gmachu Stowarzyszenia Rzemieślników na Piekarskiej, gdzie rej wodził nadzwyczaj popularny ,,przedsiębiorca teatralny'', twórca i bohater wielu miejscowych anegdot, prawdziwy przyjaciel aktorowi miłośników teatru, który swą miłość do Melpomeny przypłacił podczas okupacji życiem Bronisław Zylber, inaczej popularny "Gzyms".\nDo odbudowy teatru przystąpiono szybko, bo już w 1918 r. Postanowiono wykorzystać pozostałą część ruin i w oparciu o nie rozbudować budynek, głównie przez poszerzenie widowni i zaplecza. Podczas rozbiórki spalonych ścian śmierć poniósł jeden z pracujących tam robotników niejaki L. Piskorek.\nKamień węgielny pod obecny gmach wmurowano uroczyście 17 marca 1920 r. Ale, jako się rzekło, budowa szła nadzwyczaj niemrawo. Główną przyczyną był chroniczny brak środków w kasie miejskiej. Stąd też udostępniono gmach publiczności dopiero w 1936 r. Kaliszanie niezbyt długo cieszyli się nim. Przez pięć długich lat obowiązywał na nim napis: "Nur fur Deutsche".\nAle już 7 kwietnia 1945 r. Roman Cichocki - długoletni i znany aktor kaliski - zebrał naprędce "sklecony" zespół aktorów i wystawił Grube Ryby Bałuckiego. Premiera odbyła się jednak w gmachu rzemieślników. Wkrótce, bo już 25 grudnia 1945 r., Jasełkami rozpoczęto nowy, powojenny rozdział historii kaliskiej sceny.\nTak więc nareszcie Melpomena, muza dobra i cierpliwa, po tyloletnich tułaczkach znalazła swe stałe miejsce. Zważ bowiem Czytelniku, iż nigdy w dotychczasowej swej historii nie mogła za długo "zagrzać" miejsca w jednym i tym samym gmachu. I ilekroć słyszę o różnych słabszych momentach kaliskiego teatru (jak chociażby w tej chwili, kiedy planuje się kilkuletni remont gmachu), traktuję to jako odpłatę za tamte, liczne przecież złe lata spędzone bez stałego "domu nad Prosną": wszak kobieta bywa pamiętliwa.


Maciej Musiałowski w kampanii reklamowej Zalando - Media News\nHome / Reklama / Maciej Musiałowski w kampanii reklamowej Zalando\nMaciej Musiałowski w kampanii reklamowej Zalando\n— 25 sierpnia, 2021\nPlatforma Zalando rozpoczęła pierwszą lokalną kampanię odzieży męskiej w Polsce i Czechach. Kampania ruszyła pod hasłem „Dla Ciebie, dla niego, dla nas”. W reklamie wystąpili m.in. Maciej Musiałowski, Gamou Fall, Leoš Mareš, Jan Cina i David Koller.\nKoncepcję kampanii oparto na niedawno przeprowadzonych badaniach. Badania pokazują, że mężczyznom zależy na wyglądzie. Chcieliby jednak, aby zakupy przebiegały w bardziej komfortowy i płynny sposób.\nW najnowszej kampanii, bohaterowie pokazują, jakie zalety ma platforma Zalando i w jaki sposób odpowiada na potrzeby współczesnych mężczyzn. Są to:\ndostępność lokalnych i globalnych marek w jednym miejscu\nW kampanii „Dla Ciebie, dla niego, dla nas” wystąpili influencerzy i celebryci. Polskę reprezentują aktor Maciej Musiałowski i zawodnik MMA Gamou Fall. W spocie reklamowym występują także Czesi: Leoš Mareš, Jan Cina oraz David Koller.\nKampania składa się z głównego 30-sekundowego wideo. Co więcej, powstały także krótsze wersje spotu i zdjęcia z każdym z bohaterów. Spot wyreżyserował Luboš Vacke. Zdjęcia zrobił Pavel Hejný.\nDziałania rozpoczęły się 19 sierpnia w mediach społecznościowych marki, zarówno w Polsce, jak i w Czechach. Pojawią się także w telewizji, VOD, kanałach OOH i DOOH. Kampanię przygotowała agencja kreatywna Symbio, a spot reklamowy wyprodukowała Creative Embassy.\n« Poprzedni artykuł Patryk Cebulski i Wiktoria Gąsiewska poprowadzą kulisy "Dancing with the Stars. Taniec z Gwiazdami"\nNastępny artykuł » Lidl i Biedronka ruszają z nowymi akcjami lojalnościowymi\nTagi: David Koller Gamou Fall Jan Cina Leoš Mareš Maciej Musiałowski\nSylwia 28 sierpnia, 2021 w 10:48 am\nBardzo ładny spot reklamowy, Musiałowski moim zdaniem świetnie do niej pasuje i do tego klimatu całej reklamy. Zalando i tak już jest bardzo znane, ale myślę że może to zachęcić i kolejnych klientów.\nKaro 31 sierpnia, 2021 w 9:45 pm\nJak nazywa się piosenka która leci w tle ?


Polar - Szczere Recenzje\nZachwycił mnie ten film. Nie spodziewałam się za wiele, prawdę mówiąc myślałam, że siadam do oglądania filmu Arctic, którego zapowiedzi wcześniej widziałam (też z Madsem Mikkelsenem :), a tu taka niespodzianka. Prawdę mówiąc, podobało mi się tak, że obejrzałam od razu drugi raz, a to mi się praktycznie nie zdarza. Jak na ekranizację komiksu przystało, jest to film szalony, groteskowy, zrobiony z rozmachem, z dużą dawką czarnego humoru, a do tego dynamiczny i znakomicie obsadzony. No czego chcieć więcej? Jak dla mnie to znakomita rozrywka i choć Polar to bardzo krwawe widowisko, okazało się idealną odtrutką na smutny seans Domu, który zbudował Jack.\nMiędzy nami zabójcami\nDuncan Vizla (Mads Mikkelsen) to spokojny, stateczny, zrównoważony i dość sympatyczny mężczyzna dobiegający pięćdziesiątki, o ile można tak powiedzieć o kimś, kto jest zawodowym zabójcą na zlecenie i to jednym z najlepszych w branży. Vizla pracuje dla korporacji Damocles, świadczącej szeroko pojęte i drogo opłacane usługi eliminacyjne, na czele której stoi śmieszno-straszny pan Blut (Matt Lucas). To właśnie w umyśle tego Gluta narodził się plan oszczędzenia milionów dolarów i dochodowego sprzedania firmy. Akurat wielu agentów przechodzi na emeryturę i wystarczy tylko ich pozabijać przy udziale młodszych kolegów z Damoclesa, by zgarnąć ich wielomilionowe odprawy i składki. Wszystko idzie gładko do czasu aż Glut i jego wesoła gromadka hitmanów nie biorą na celownik właśnie Vizli, zwanego (nie bez powodu) w branży Czarnym Kaiserem. Ten udowadnia, że choć jest już emerytem, to jednak lata doświadczenia są w jego przypadku ogromną przewagą nad młodymi i szalonymi agresorami.\nDo najciekawszych motywów tego filmu należy to, jak Duncan Vizla próbuje sobie ułożyć dalsze życie w stylu przeciętnego faceta. Zamieszkuje w domku nad jeziorem gdzieś w zaśnieżonej Montanie, próbuje nawet przygarnąć psa czy rybki, no i jak prawdziwy słodziak, w tajemnicy rąbie sterty drewna dla sąsiadki, która sobie z tym nie radzi. To właśnie ona, młodziutka, niewinna, przestraszona Camille (Vanessa Hudgens), stanie się jego najlepszym towarzyszem, oczywiście dopóki nie pojawi się nad nim nieuchronny miecz Damoclesa.\nMads – współczesna ikona męskości\nOglądając film, zwróćcie uwagę na to, jak różnie grają tu aktorzy. Glut, demoniczna femme fatale Vivian (Katheryn Winnick) i cała wesoła gromadka zabójców, to postaci mocno przerysowane, dziwacznie groteskowe, nieco demoniczne. Za to Vizla to taki zrównoważony, realistycznie nakreślony swojski chłop, jakby wyjęty z zupełnie innej opowieści. Podoba mi się szczególnie to, że Mads Mikkelsen po raz kolejny gra praktycznie to samo, a i tak się podoba, będąc główną atrakcją produkcji. Niby nic szczególnego go nie wyróżnia, mimikę twarzy i całą posturę ma niezbyt imponującą (porównując do innych gwiazdorów Hollywoodu), a jednak wszystkim się podoba. To nie żaden tam laluś z siłowni, ale poharatany w walce wiking, zwolennik spartańskiego życia, co to i drewno porąbie i komu trzeba gębę obije, nie siląc się przy tym na zbędne komentarze. Do tego to mężczyzna nowoczesny i stylowy, wręcz kosmopolityczny, bo wszak Vizla mówi w ośmiu językach, podróżuje po całym świecie i kiedy trzeba prezentuje bezbłędne maniery.\nRównie ciekawe co śledzenie głównej nici fabularnej, było dla mnie patrzenie, jak ta z pozoru zupełnie normalna, realistyczna postać dokonuje absurdalnie niemożliwych czynów. Sceny tortur czy walki z wieloma przeciwnikami naraz przypominają wybuchowy miks scen z Kill Billa i jakiegoś Rambo. Pod tym względem to prawdziwie męskie kino, już dawno nie widziałam by krew lała się takimi strumieniami czy by tyle broni palnej strzelało naraz.\nAha, i jest też motyw w stylu Leona Zawodowca, ale to już sami osądźcie jak wypadł.\nOczywiście nie jest to film dla wszystkich. Niektórym (tym bardziej wrażliwym widzom) ciężko będzie patrzeć na sceny sadystycznych morderstw czy też zrozumieć specyficzne poczucie humoru głównego bohatera, zaskakującego na przykład w scenie odwiedzin maluchów w szkole (jak dla mnie genialne!). Jeśli jednak macie dystans do takich rzeczy, nie razi was krew, wypływające gałki oczne, czy grubasy na obcasach odziane w żarówiaste garnitury (najgorzej) to polecam serdecznie.\nOn wrócił Io, czyli najnudniejsza postapokaliptyczna wizja ever Dwa nowe film z Ellen Page (Tallulah i Into the Forest) Doktor Strange I Don’t Feel at Home in This World Anymore\nPoprzedni post NO SPEND Challenge 2019, czyli o moim jedynym noworocznym postanowieniu\nNastępny post Yummy Mummies na Netfliksie, czyli gdyby głupota mogła latać, te panie byłyby pegazami\nOlu, kolejny raz zachecilas mnie do obejrzenia czegos, czego nie zamierzalam ogladac… Uwielbiam Madsa od zawsze, dlugo przed tym jak zaczal wystepowac w w amerykanskich pozycjach i zazwyczaj lykam w ciemno filmy z nim, ale o 'Polar’ naczytalam sie tylke zlego, ze nie zamierzalam nawet do niego podchodzic. Po przeczytaniu twojej recenzji dodalam od razu do mojej dlugiej Netflixowej listy.\n9 lutego, 2019 Odpowiedź\nTeż mi się podobało. Nakręcone z rozmachem i dużym poczuciem humoru. Aż się prosi o Polar2…\n18 lutego, 2019 Odpowiedź


VANS Buty Checkerboard Classic Slip-on ((checkerboard) Desert Sun/true White) Kobiety Pomarańczowy, Talla 35 – Grapil\nSKU: 5037a24bdc72 Kategorie: Tenisowki_i_trampki_damskie, Vans Tagi: jak zmierzyć stopę, rozmiar 37 długość wkładki, wkładka 18 cm jaki to rozmiar\nModel Classic Slip-On po raz pierwszy pojawi si w 1977 roku pod nazw Vans #98 i od razu zyska miano kultowych butw w poudniowej Kalifornii. Dzisiaj wsuwane buty Classic Slip-On znane s na caym wiecie dziki wygodnej sylwetce, atwoci w zakadaniu i noszeniu oraz uwielbianemu designowi. Checkerboard Classic Slip-On z kultowym wzorem checkerboard Vans to idealna propozycja na co dzie w duchu Off The Wall. Caoci dopeniaj niska pcienna cholewka, wycieany konierz zapewniajcy wsparcie, elastyczne boczne akcenty i charakterystyczna gumowa podeszwa zewntrzna o strukturze wafla. Talla 35\nskóra buffalo, pogoda ksawerów, lorus damski, roberts aktorka, klub fitness piaseczno, intranet.poczta-polska.pl, 4 biker katowice, hoka one one rincon,\nhtml, duże torby sportowe, okulary przeciwsłoneczne męskie bez oprawek, sklepy z butami online, baldaccini buty, tanie ubranka dla dziewczynki, kiedy black friday


Plus Bus Białystok - rozkład jazdy, cennik, opinie\nOpinie (22) + dodaj opinię\ntel: 703 200 202\nPrzez: Jeżewo Stare - Zambrów - Ostrów Mazowiecka\nBiałystok - Nowy Dwór Mazowiecki\nPrzez: Jeżewo Stare - Zambrów - Ostrów Mazowiecka - Wyszków\nPrzez: Kleosin - Horodniany - Księżyno - Niewodnica Korycka - Zalesiany - Markowszczyzna - Turośń Dolna - Bojary - Uhowo\nPaweł2 dodał opinie o przewoźniuku: Plus Bus\t• 2017-08-15 21:29:30\nNie jechałem autobusem, ale samochodem. To co wyczyniał kierowca autobusu Plusbusa w sobotę 12.08.17 przed Zambrowem to kryminał. Na dwupasmowej slalom między autami. Później spycha z drogi samochód włączając się do ruchu. Na ograniczeniu do 50 siedzi samochodowi jadącemu koło 60 pół metra od zderzaka i trąbi na niego... Kierowca idiota.\nEwelina dodał opinie o przewoźniuku: Plus Bus\t• 2017-07-20 19:15:26\nWarszawa Łomża 18:10. Wszystko super. Jednak bardzo dużym minusem jest to że doświadczony kierowca podczas jazdy- bawi się telefonem! Co chwile wykreca do kogoś nr, sprawdza coś na tel. Trochę to nieodpowiedzialne wiozac cały autobus ludzi. Może jest doświadczonym kierowca i potrafi to skorygować jednak nie wzbudziło to mojego zaufania.\nPaulina dodał opinie o przewoźniuku: Plus Bus\t• 2016-12-08 13:21:12\nDostałam wiadomość, że autobus jest opóźniony i opóznienie może ulec zmianie. Ucieszyłam się, że nie muszę marznąć i przeczekałam ten czas w Pałacu Kultury. W miedzy czasie zadzwoniłam na płatna infolinie żeby się dowiedzieć jak przedstawia się sprawa z opóźnieniem, niestety wszystkie telefony były zajęte. W związku z naliczaną opłatą zrezygnowałam z dobijania się do biura. Gdy przyszłam na miejsce okazało się, że nie dość, że kierowca jednak odjechał o czasie (o czym już oczywiście poinformowana nie zostałam) to jeszcze odjechał z innego miejsca niż zazwyczaj. Co bardziej zabawne- dzisiaj rano dostałam informacje na maila o zmianie miejsca przystanku. Pani z infolinii z satysfakcją poinformowała mnie, że TYLKO 4 osoby nie dotarły do PlusBusa. Rozumiem, że czterema osobami nie należy się przejmować. W taki oto sposób "spóźniłam się" czekając godzinę w okolicy. Gratuluję podejścia do klienta. Nie polecam.\nEm dodał opinie o przewoźniuku: Plus Bus\t• 2016-08-02 17:40:48\nWczorajszy przejazd PlusBusem był ostatni w moim życiu. Pech chciał że zza granicy wróciłam z chorym pęcherzem. W związku z tym, że bilet wykupiłam wcześniej, na busa czekałam ponad godzinę mimo że, jak się później okazało zdążyłabym na wcześniejszy, ale Żak Express. Jakie było moje zdziwienie kiedy kierowca powiedział, że w autobusie nie ma toalety! A po drodze czeka jeden postój. Myślałam ze umrę w drodze. Pięć dni wcześniej jechałam Żak Express...niebo a ziemiam w Żaku toaleta, nowy autobus, monitorki z grami, filmami ito dla zabicia czasu, dojazd na lotnisko 30min krótszy i cena ta sama co w PlusBus! Nigdy więcej PlusBusa.\nKasia dodał opinie o przewoźniuku: Plus Bus\t• 2016-05-11 08:57:05\nWczoraj zostawiliscie 15 osob na lotnisku w Modlinie bo kierowcy nie chcialo sie zaczekac 5 minut. Macie liste pasazerow, wiecie ile bedzie osob jechalo kursem do tego kierowca widzi ze wyladowal samolot ale NIE, wielki pan I wladca autobusu musi zrobic wszystkim na zlosc I odjechac nie biorac nikogo. Wczoraj zostawiliscie na pastwe losu duza grupe ludzi starszych I niepelnosprawnych. Ktos kto kupuje u was bilet z Modlina daje wam kredyt zaufania, ze wsiadzie do autobusu I dotrze do rodziny. Jestescie firma uslugowa, wasi klienci musza wam ufac, ale po wczorajszym doswiadczeniu nie chce miec wiecej z wami do czynienia. Powiem wiecej zniechece kazdego kto wspomni o waszych uslugach. Rowniez wasz rozklad jazdy zostal ulozony tak zeby zabrac pasazerow z konkretnego lotu, chyba mam racje? A moze zostal tak ulozony zeby pasazerowie tylko ludzili sie ze zdaza na autobus a bezduszny kierowca moze odjechac sobie kiedy tylko chce.\nmajka dodał opinie o przewoźniuku: Plus Bus\t• 2015-11-15 20:07:23\nw dn. 15 11 godz. 19.30 miał byc odjazd z Ostrołęki do Warszawy kierowca podjechał z 15 minutowym opoznieniem i odjechał 19. 48. Był to starszy,szczupły kierowca.nawet nie przeprosił za opoznienie. zatrudniajcie proszę solidnych pracowników.Zbulwersowani pasazerowie\nmajka dodał opinie o przewoźniuku: Plus Bus\t• 2015-11-15 20:07:22\nff dodał opinie o przewoźniuku: Plus Bus\t• 2015-10-31 10:05:28\ninfolinia na nr premium. żarty\nMarek dodał opinie o przewoźniuku: Plus Bus\t• 2015-07-25 16:59:58\nMajac zarezerwowany bilet 4 godziny przed odjazdem zadswonilem czy mogliby poczekac bo samolot bedzie spozniony odpowiedzia bylo"jesli to 5 min tonpoczekaja" z samolotu bieglem jak szybko moglem 5 min po odjezdzie autobusu break (bylo okolo 8 takich pasazerow jak Ja) dojechalem do warszawy a w miedzy czasie staralem sie o jakis uzycie biletu przerezerwowanie pub jakas inna opcja odpowiedz "moze pan sobie kupic nowy bilet za jedyne 30zl"... Nie polecam nie probuja w rzaden sposob pomoc klientom\nWIEN dodał opinie o przewoźniuku: Plus Bus\t• 2015-06-19 14:38:39\nDla mnie bez sensu jest to , że jezdzi dwóch kierowców i z tego co zauważyłam jeden jest kierownikiem drugiego i sprawadza jak On jeżdzi .Porobiliście kierownikami 30 letnich facetów którzy pouczaja duzo bardziej doswiadczonych starszych kierowców . To jest brak szacunku dla tych kierowców !!\nStoczek - Warszawa\tGorlice - Zakopane\tElbląg - Tolkmicko\tGłogów - Orsk\tPyrzyce - Szczecin\tWarszawa - Ostrołęka


Bez soli? Da się! | O motoryzacji i nowych technologiach\nBez soli? Da się!\nO motoryzacji i nowych technologiach > Motoryzacja i hobby > Bez soli? Da się!\n15 listopada 2015 Motoryzacja i hobby, Motoryzacja i jagarnki, philipiak, zdrowe gotowanieDaniela\nO szkodliwości soli nasłuchaliśmy się już chyba wszyscy dość sporo. Tak, tak wszyscy wiemy jak źle wpływa na nerki, serce i ciśnienie. Ba, doskonale sobie zdajemy sobie sprawę, że jakość jedzenia może znacząco wpłynąć na jakość naszego życia. Dodajmy, że na jakość i…długość.\nPrzekujmy teorię na praktykę\nTo wszystko wiemy i co z tego? Mało kto łączy tutaj wiedzę z praktyką. W końcu te wszystkie chipsy, ciasteczka, słone i tłuste potrawy są takie pyyyyyyszne! A jedzenie to w końcu jedna z niewielu przyjemności w życiu (polemizowałabym – życie podsuwa o wiele więcej przyjemności, wystarczy zacząć je tylko dostrzegać). Ale moi mili, nie chodzi wcale o odmawianie sobie wszystkiego co się da. Chodzi o umiar i rozsądne, zbilansowane gotowanie na co dzień a to wcale nie takie trudne.\nGrunt to porządne garnki\nA stanie się jeszcze łatwiejsze z odpowiednimi naczyniami. Współczesne garnki to nie tylko emaliowany kawałek metalu. To coś o wiele więcej – to przepustka do zdrowego i SMACZNEGO jedzenia. Ja, po zapoznaniu się z milionem opinii, zainwestowałam w produkty od Philipiaka (opinie o garnkach Philipiaka były zdecydowanie mega pozytywne). Póki co zaprzyjaźniamy się pomału ale już wiem, że to będzie udana przyjaźń – jedna z najlepszych w moim życiu.\nMimo że jesteśmy razem dopiero od kilku dni, już odkryłam drzemiące w tych naczyniach możliwości (ziemniaki nigdy jeszcze nie gotowały się tak szybko i w tak niewielkiej ilości wody).\nTakie garnki pozwalają na praktycznie beztłuszczowe gotowanie, ponadto do gotowania potrzeba naprawdę niewiele (lub wcale) soli. To mi się naprawdę podoba.\n← Nie taka plama straszna\tZimowe spa we własnej łazience →


Ziołolecznictwo – stosowanie olejków CBD i innych bezpiecznych rozwiązań – Zdrowie365\nPomimo wytwarzania wielu farmaceutyków na bazie surowców roślinnych, często powodują one niemało efektów ubocznych. Przyczyna spoczywa w pozbawieniu czynników roślinnych substancji pobocznych, o na pierwszy rzut oka małym znaczeniu dla terapii. Jednakowoż to właśnie one przygotowują organizm na działanie godziwych aktywnych składników o nadrzędnym znaczeniu.\nDlatego również większość lekarstw wytwarzanych na bazie ziół jest pozbawiona naturalnych właściwości. Niemało medykamentów z powodzeniem wolno zastąpić ziołowa terapią. Zioła są drogocennym źródłem witam i składników mineralnych. Co znacznie więcej, mają one łagodne działanie i są łatwo przyswajalne dla organizmu. Wobec tego także użytkowane są na różnego typu dokuczliwości. Zioła mogą być również przyjmowane jako suplement diety. Przykładem może być wywar z pokrzywy. Stosuje się go w leczeniu awitaminozy z uwagi na towarzystwo w jej surowcu witamin C, K, B oraz wielu mikroelementów.\nOgrom roślin posiada także nieczęsto spotykane gdzie indziej pierwiastki, niezbędne dla prawidłowego funkcjonowania organizmu, jak bor, wanad czy selen – wypróbuj również olej konopny cbd. Z uwagi na trudną kondycje służby zdrowia oraz wysokie ceny leków, leczenie konwencjonalne potrzebuje gigantycznej cierpliwości oraz pokaźnego portfela. W poszukiwaniu dogodniejszych zarobków wielu lekarzy fachowców wyjeżdżą za granicę. Aktualnie ich liczba jest zbyt mała, w porównaniu z ilością chorych. Przeciętny pacjent czeka na wizytę u lekarza profesjonalisty od 3 do nawet ponad 6 miesięcy.\nWymusza to konieczność zasięgnięcia porady w gabinetach prywatnych, co na domiar tego podnosi wydatki leczenia. Na wizytę dostać się jest coraz trudniej, a zakup leków to wydatek zbyt okazały dla emerytów, rencistów, jak oraz zwyczajnego Polaka. Farmaceuci ostrzegają, że pacjenci pozyskują tylko medykamenty, których w gruncie rzeczy potrzebują, pomijając także istotne w trakcie leczenia suplementy. Wszystko to powoduje, iż pacjenci zwracają się coraz bardziej w kierunku medycyny naturalnej. Dużą popularnością cieszą się zioła oraz lekarstwa produkowane na ich bazie. Ich zastosowanie bez ustanku rośnie. Zioła nie są już traktowane tylko jako przyprawy, bądź źródło olejków eterycznych. Stają się nieodzownym elementem medycyny.


Wahadło Mer-Izys 4,4 cm (mosiądz) w CzaryMary.pl\nJesteś tutaj: Start Radiestezja Wahadełka do radiestezji i wróżbiarstwa Wahadło Mer-Izys 4,4 cm (mosiądz)\nOpis akcesoriów Wahadło Mer-Izys 4,4 cm (mosiądz)\nWahadło Mer-Izys jest nowoczesną konstrukcją wykorzystująca energię promieniowania kształtów. Powstało na bazie wahadeł egipskich(generuje podobne wibracje jak egipskie wahadła Izis) z dodatkowym wzmacniaczem dobroczynnej energii. Nowatorskie rozwiązanie daje możliwości ukierunkowania i skupienia potężnej dawki energii wzdłuż osi wahadła. Wahadło doprowadza do uzyskania równowagi energetycznej w organizmie, działa uspokajająco i uśmierza ból(obroty w lewo). Przeciwne obroty wahadła (w prawo) pobudzają organizm i dodaje energii. Stosowane jest z dużą skutecznością do łagodzenia bólu, usuwaniu stanów zapalnych, podnoszenia ogólnej odporności i wydolności. Pobudza w organizmie procesy samonaprawcze. Jest niewątpliwie ciekawym i unikalnym przykładem konstrukcji na skalę XXI w. Posiada spektrum kolorów biały, złoty, fiolet.\nRecenzje akcesoriów Wahadło Mer-Izys 4,4 cm (mosiądz) - przeczytaj opinie klientów:\nSzczegóły akcesoriów Wahadło Mer-Izys 4,4 cm (mosiądz)


Morski Wortal: Informacje KIGM O/Zachodniopomorski 21.12.2012\nInformacje KIGM O/Zachodniopomorski 21.12.2012\nInformacje firmowe, 2012-12-21\nDZIENNIKARZ ROKU GOSPODARKI MORSKIEJ 2012 - OSTATNI DZIEŃ GŁOSOWANIA\nPrzypominamy, że tylko do dzisiaj (21.12) można głosować na przedstawicieli mediów z Pomorza Zachodniego, którzy zdaniem Państwa w bieżącym roku przyczynili się do promocji Gospodarki Morskiej oraz trafnie przekazywali wiedzę o problemach nurtujących naszą branżę.\nWręczenie wyróżnienia nastąpi na najbliższym Spotkaniu Noworocznym Gospodarki Morskiej Pomorza Zachodniego, które odbędzie się w środę 16 stycznia 2013 roku o godz. 19.00 na Zamku Książąt Pomorskich w Szczecinie w Restauracji Zamkowa.\nProsimy o wskazanie tylko jednej osoby i przesłanie propozycji na adres szczecin.kigm@wp.pl lub faksem na numer 91 430 84 48. Każda firma zrzeszona w KIGM O/Zachodniopomorski dysponuje 1 głosem.\n22 listopada br. zawieszone zostały prace nad poselskim projektem ustawy o zmianie ustawy o gospodarce nieruchomościami. Zrównanie stawek obowiązujących w portach trójmiejskich i zachodniopomorskich, może teraz nastąpić w wyniku zmiany rozporządzenia Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej.\nW związku z powyższym KIGM O/Zachodniopomorski w dniu 12 grudnia wystosowało pismo do Ministra Sławomira Nowaka z prośbą o jak najszybsze przygotowanie rozporządzenia, tak aby nowe stawki zaczęły obowiązywać w 2013 roku.\nbranża morskainformator morskikursy morskie dla marynarzy szukaj firmy morskiej: PŁOCHOCIN


on Pon Gru 28, 2015 12:49 pm\nOgromna łąka, na które rośnie kilka samotnych drzew owocowych przez co latem nie ma zbytnio gdzie się ukryć przez morderczym słońcem. Trawa tutaj jest wysoka, nie raz może i nawet muskać brzuch dorosłego konia, i smaczna. Gdzieniegdzie, w grupach rosną pęki kolorowych kwiatów, wokół których w porze letniej gromadzi się cała mnóstwo os, pszczół i motyli.\nŁąka zmienia się wraz z porami roku.\nZimą jest to zwyczajnie wielka, zasypana śniegiem przestrzeń, idealna do zimowych wyścigów. Nic specjalnego, ale przynajmniej nie ma zagrożenia, że ugryzie nas wąż kryjący się w trawie.\nRe: Wielka łąka\non Pon Maj 30, 2016 3:02 pm\nSzła powoli co chwilę rozglądając się wkoło siebie.Uważała na każdy krok dzięki czemu nie spotkała żadnego węża.Zobaczyła najwyższą trawę i podbiegła do niej.\nSpojrzała na ziemię i gdy upewniła się ,że węży nie ma położyła się na plecach.\nZaczęła oglądać niebo i wszystko co na nim zachodzi.\non Pon Maj 30, 2016 3:29 pm\nZeus przybiegł tutaj. Chciał jeszcze bardziej zwiedzić tą krainę i kogoś spotkać. Zobaczył coś w trawie. Powoli podszedł I zobaczył klacz. Okazało się, że to Lawenda. Podszedł jeszcze bliżej do niej i spojrzał na nią. Witaj kochanie. Co cię tutaj sprowadza? zapytał z uśmiechem. Pocałował klacz na przywitanie. Położył się obok niej i przytulił ją lekko.\non Pon Maj 30, 2016 4:04 pm\nUsłyszała kroki.Uśmiechnęła się i nagle nad sobą ujrzała jakąś postać.\nPo chwili gdy usłyszała jakiś głos wiedziała ,że to jej partnetr.Witaj.Mogę wiedzieć co tu robisz?\nZapytała kiedy ją całował.Po chwili Zeus położył się obok niej i przytulił ją.\non Pon Maj 30, 2016 4:17 pm\nZeus spojrzał na Lawende. A zwiedzam tą karinę i przy okazji szukałem ciebie. odpowiedział. Był szczęśliwy, że ma kogoś wyjątkowego. Spojrzał na klacz. Co tam u ciebie? zapytał. Spojrzał na niebo I zaczął myśleć I wszytskim. Co go spotka? Kogo on spotka? Spojrzał na klacz z uśmiechem.\non Pon Maj 30, 2016 4:38 pm\nSpojrzała na ogiera tajemniczym wzrokiem.Na jego odpowiedź tylko podniosła uszy i uśmiechnęła się.\nU mnie?A cóż tak jak zawszę.Mam tylko wrażenie,że Maciejka ma do mnie pretensję.\nOpuścił ją dobry humor.Mam pytanie.Nie wróży one jednak nic złego.\nCo byś zrobił gdybym cię zostawiła?Zapytała i tylko podrapała nogę.\non Pon Maj 30, 2016 5:14 pm\nZeus spojrzał na klacz. Nadal jej nie przeszło... Ja nie wiem nie widuję jej. odpowiedział. Na pytanie klaczy trochę posmutniał. No było by mi trudno dalej żyć bez ciebie. Zamknął bym się w sobie, a nawet myślałbym o skoczeniu z klifu. powiedział. To dobry moment... powiedział sobie w myślach. Wstał i spojrzał na klacz. Wiem, że znamy się od niedawana, ale na prawdę cię kocham. powiedział. Uklęknął i wyciągnął róże.Lawendo, czy uczynisz mnie jeszcze szczęśliwszym koniem w tej krainie i czy wyjdziesz za mnie? zapytał.\non Pon Cze 06, 2016 2:34 pm\nWszedł w złym momencie?Hmm.Chyba nie.Podbiegł do klaczy i zarzucił na nią swoje liny.\nWybacz ale muszę ją pożyczyć na jakiś czas.Powiedział i pociągnął za liny.\nJeśli będzie miała źrebaka już wiesz od kogo.Mrugnął okiem i po chwili znów szarpnął za liny\nzmuszając panienkę do pójścia za nim.A tak na marginesie.Ładną sobie partnerkę wybrałeś\ntyle,że nie zdąży ona odpowiedzieć.Zakrył jej usta i zaczął szarpać do lochów.\non Pon Cze 06, 2016 2:44 pm\nWidziała,że ogier posmutniał gdy skończył mówić o Maciejce.Nagle jednak ogier klęknął.\nTo dla mnie.Na prawdę?Zapytała ,ale nagle wszystko się skończyło gdy Kary Perszon\npodbiegł do Niej i zarzucił na nią liny.Coś tam mamrotał do Zeusa.\nGdy chciała już zgodzić się ten zakrył jej usta i próbowała ale nie dała rady.\nZaczęła się wyrywać.Odsłoniła na chwilę usta ale krzyknęła tylko\nT!Więcej nie zdołała bo kopyto ogiera znów wylądowało na jej ustach.\nSkończyła się wyrywać bo uznała ,że to na nic.\non Pon Cze 06, 2016 9:20 pm\n//Nie możesz porywać na niczyich terenach, więc to się nie liczy...\non Pon Cze 06, 2016 9:28 pm\nZeus spojrzał na klacz. Tak to dla ciebie. powiedział i pocałował klacz. Nagle przyszedł ogier i rzucił liny na Lawendę. Dziękuję, ale nie oddam jej nawet na chwilę. powiedział. Rzucił się na ogiera i ugryzł go w szyję. Może był mały, ale i silny. Ugryzł jeszcze mocniej ogiera w szyję. Zeskoczył z ogiera i uwolnił Lawendę. Spojrzał na ogiera wzrokiem zabójcy. Był tak zły, że mógł by zabić.\non Pon Cze 06, 2016 9:30 pm\n//Dobra nie ważne, wcześniej pisało, że nie można porywać...\non Pon Cze 06, 2016 9:34 pm\n// "Porwanie na terenach niczyich może nastąpić tylko i wyłącznie za zgodą porywanego." Kawałek kompendium wiedzy. Lawenda się zgodziła? Jeżeli nie to Maxwell dowiedzenia I taka rada przeczytaj Kompendium Wiedzy\non Pon Cze 06, 2016 9:58 pm\n//Mogę Lawenda dała mi wybór i czytałam całe KW.Nie będę się kłócić.\nUśmiechnął się.No widać było,że Kucyś starał się o uwolnienie klaczy.To jednak nie nastąpiło gdyż ogier uniknął ugryzień ogiera ,a za to kopnął go w bok dzięki czemu liny nie zerwały się.\nJeśli to nie pomogło.Perszon podstawił kucysiowi nogę i fryz nie zdołał jej uwolnić.\nA jeśli nawet ją uwolnił miał za mało siły by przerwać wszystkie liny.\nPerszon zdjął z klaczy jedną linę i zarzucił na ogiera przywiązał do drzewa i ruszył\nz klaczą mocno ją szarpiąc.\n//Law zacznij w lochach.\non Pon Cze 06, 2016 9:59 pm\n// Dobra dzieki, że w takim momencie chcialo sie porwac kogos !! Dziekuje idze Zeusa zakonczyc....\non Pon Cze 06, 2016 10:01 pm\n//Nie będę się kłócić.Ale niestety....Tak mi się zachciało i to szantaż,a od porwania Law nie umrze.\non Pon Cze 06, 2016 10:06 pm\nZeusowi łzy stanęły w oczach. Wiedział, że już nie uratuje ukochanej. Poczuł wściekłość z własnej bezsilności. Wziął różę i poszedł. Przegrał.\n// Dziekuje . Widzę, że nie man po co tutaj jeszcze grać....\nOstatnio zmieniony przez Zeus dnia Nie Cze 12, 2016 7:43 pm, w całości zmieniany 1 raz\non Pon Cze 06, 2016 10:13 pm\n//Boże możecie obie już się nie kłócić?\nLawenda spojrzała na walczącego z Perszonem ukochanego.\nPrzeraziła się kopniakiem większego ogiera.Nie umiała na to patrzeć więc zakryła oczy.\nNagle jednak fryz odpuścił i ją olał.Chyba stwirdził ,że nikt go nie potrzebuje.\nA przecież.Potrzebowała go lawenda,A on opuszczał ją w potrzebie.\nPerszon pociągnął ją i nie miała wyboru.Poszła za nim.....\non Pon Cze 06, 2016 10:19 pm\n//Sorry, ale z takim ludzi pisać nie będę, a Zeus dostał i nie dał by my rady, a poza tym jest ranny...\non Pon Cze 06, 2016 10:22 pm\n// a poza tym nie rozumiem jak można zgadzać się na porawnie w takiej chwili?! I nie mam po co tu pisać....\non Pon Cze 06, 2016 10:24 pm\n//to nie wina lawendy.Sama wybrałam to miejsce\non Pon Cze 06, 2016 10:32 pm\n// kerwa! Ja już nic nie napiszę, Zeus nie będzie z nikim pisać skoro w takin momencie ktoś się zgadza na porwanie to ja nie wiem!! Jutro rano chyba idę Zeusem do zamku i tam zostanie...\non Pon Cze 06, 2016 10:34 pm\n// Zeus jest ranny i nie mógł nic zrobić. On jest większy jak on miał cię uwolnić?!\non Sob Wrz 24, 2016 11:59 am\n//Nie ma was.....\nPrzyszedł niewinnie wgapiając się w krajobraz polany.Była cudowna ale nie cudowniejsza od jego terenów.Pięknych lodowców i polan puchu oraz spadających,delikatnych płatków śniegowych.\nAle mniejsza.Usiadł na środku polany i zaczął się rozglądać za jakimś koniem lub dzikim zwierzęciem.\nMiał ochotę na porwanie ale jednak sumienie nie pozwalało.Wciągnął powietrze po czym położył się i tylko postawił uszy.\non Sob Wrz 24, 2016 12:30 pm\nVeyirey przybiegła tutaj galopem. Chciała jak najbardziej zwiedzić tą wyspę. Tereny niczyje jak się nie mylę.... westchnęła i rozejrzała się. Pewnie nikogo nie ma... pomyślała. Nagle zauważyła karego ogiera. Czyli jednak ktoś tu jest... uśmiechnęła się w duszy. Podeszła bliżej. Witaj, jestem Veirey. A ciebie jak zwą? zapytała z lekkim uśmiechem. Rozejrzała się. Nie było nikogo więcej.\nPiękna, mądra, niebezpieczna,\nPewna siebie i stateczna.\nNie traci czasu na pogaduszki,\nTylko te wszystkie dobre duszki,\nPorywa, zamyka, torturuje,\nCałkiem im już życie psuje.\nNiby taka romantyczna,\nAle czasem jest psychiczna.\nWalczy, upomina się o swoje,\nZabiera dla siebie wszystko co twoje.\nŻycie jest zbyt krótkie dla niej,\nBy innymi się przejmować.\nKażdy dzień przynosi coś nowego jej,\nI wie, że nie musi przyhamować.


Foto komórka (bariera optyczna) - elektroda.pl\nJarek68 04 Wrz 2006 00:29 24333 52\n#1 04 Wrz 2006 00:29\nWitam, mam taki problem chcę zbudować foto komórkę (barierę optyczną). Bariera ma zabezpieczać przed dostaniem się przedmiotów lub ludzi w strefę chronioną. Zasięg około 8 metrów. Dobrym rozwiązaniem by było żeby to był czujnik refleksyjny czyli nadajnik i odbiornik po jednej stronie a lustro odbijające światło po drugiej stronie, ułatwi to montaż całej instalacji. Układ ma wysterować przekaźnik a on dalej będzie sterował elementem wykonawczym na 230V~. Bariera ma pracować na zewnątrz trzeba uwzględnić czynniki atmosferyczne i zakłócenia światłem zewnętrznym. Układ w miarę prosty i nie zawodny łatwy w montażu i w miarę tani czy coś takiego da się zrobić?\n#2 04 Wrz 2006 10:30\noczywiście że sie da, ale czy warto?Zbudowanie takiego układu wcale nie będzie tanie i nie gwarantuje bezawaryjności,a w szczególności o to chodzi. Lepiej kupić fotokomórkę nową, bądz odkupić używkę\n#3 04 Wrz 2006 12:08\nNa pewno trzeba będzie zastosować wiązke modulowaną, która pozwoli wyeliminować promieniowanie otoczenia. 8m to trochę sporo, wydaje mi się że najlepiej byłoby zastosować laser pracujący w podczerwieni i odbiornik, chociażby popularnego tsop17xx, jedynie trzeba by dobrać odpowiednio widmowe zakresy pracy czujnika i odbiornika.\nW innej wersji, można zastosować laserowe wskaźniki - tanie i łatwe w zastosowaniu, tylko wtedy trzeba budować odbiornik - fotodioda, czy fototranzystor, układ który oddzieli promieniowanie otoczenia i demodulator, dalej już tylko stopień mocy sterujący cewką przekaźnika, bo nie spotkałem się ze scalonymi odbiornikami podczerwieni takimi jak tsop-y pracującymi w zakresie światła widzialnego.\n#4 04 Wrz 2006 19:01\njeżeli ma to być rozwiązanie pewne i profesjonalne to lepiej kupić gotową barierę optyczną , oczywiście nie są to tanie rozwiązania ale gwarantujące prawidłową prace układu\nlustro odbijające światło po drugiej stronie, ułatwi to montaż całej instalacji.\nz montażem masz racje , ale pamiętaj że wiązka ma mały kąt stosując lustro niewielka zmiana kąta położenia może spowodować że promień nie trafi do odbiornika , ponad to planujesz prace układu na zewnątrz w przypadku lustra przy zmiennych warunkach atmosferycznych szczególnie zimą lustro będzie bezużyteczne ( chyba wiesz co dzieje z lusterkiem w samochodzie parkującym "pod chmurką" )\nnie zniechęcam Cię do samodzielnej budowy , ale przemyśl wszystkie za i przeciw czy lepiej budować samodzielnie czy kupić gotową barierę\n#5 04 Wrz 2006 20:51\nPanowie właśnie planowałem kupno gotowych barier, najtańszą jaką znalazłem to 220-250 zł + VAT. Przy 5 sztukach to już można kupić samochód. Co do używanych to jest taki problem że nikt nie ma tylu sztuk jednakowych a montaż każdej innej to nie ma sensu. Bogdan_p masz doświadczenie z takimi czujnikami refleksyjnymi na zewnątrz bo chodzi mi o opinie czy one się sprawdzają. Panowie co do szczegółów elektroniki to proszę jaśniej jestem elektrykiem i początkującym elektronikiem to trzeba do mnie jaśniej. A może ktoś widział tańsze takie czujniki proszę o namiar. McRancor możesz coś więcej o twoim rozwiązaniu.\n#6 04 Wrz 2006 21:23\nz czujnikami refleksyjnymi nie miałem do czynienia , widziałem takie układy ale wewnątrz budynku i nie wiem czy stosuje się takie układy na zewnątrz , o lustrach na zewnątrz napisałem wcześniej , nie twierdze że nie ma takich układów ale ja nie spotkałem się z takimi\nosobiście montowałem bariery optyczne do bram tej firmy i sprawdzają się doskonale , są odporne na warunki atmosferyczne mogę śmiało je polecić , oczywiście wymagają prowadzenia zasilania do nadajnika i odbiornika\na nie myślałeś o zastosowaniu czujnika ruchu stosowanego w systemach alarmowych lub do sterownia lamp\n#7 04 Wrz 2006 22:13\nZa taką cenę kupiłbym gotowe, w razie awarii lub wypadku przynajmniej będziesz miał sumienie czyste.\nCo do rozwiązania to widze to tak:\nLaser o odpowiednio dobranym zakresie światła (bliska podczerwień) świeci modulowanym promieniem (modulacja powiedzmy 40Khz), modulatorem jest generator, może być prosty 555, albo coś leprzego, bardziej odpornego na fluktuacje częstotliwości przy zmianach temperatury. Tyle nadajnik. W odbiorniku TSOP1740 i przekaźnik, troche drobnych elementów i to wszystko.\nKiedy nadajnik "świeci" na odbiornik, na wyjściu TSOPa jest jedynka logiczna, która steruje przez tranzystor cewką przekaźnika i ten zwiera styki pozwalając urządzeniu sterowanemu na pracę. Kiedy promień lasera niknie TSOP wystawia na wyjście zero logiczne, kotwica przekaźnika opada i wyłącza urządzenie. Można dodać kondensator który przytrzyma jedynkę logiczną nieco dłużej, przez co mucha przelatująca przez promień nie wyłączy od razu całego urządzenia. Opóźnienie można dobrać zmieniając pojemnośc kondensatora. W momencie zaniku zasilania bariery lub awarii urządzenia, kotwica przekaźnika opada samoczynnie i wyłącza urządzenie.\nJedyną trudnością jest dobranie odpowiedniego lasera o długości fali 950nm, reszta to tania drobnica. Można spróbować zamiast lasera dać zwykłą diodę z pilota telewizyjnego, bez luster może się okazać wystarczająca, a wtedy koszty elektroniki będą porównywalne z kosztami obudowy.\nNadajnik i odbiorni nie muszą być połączone żadnym kablem.\n#8 04 Wrz 2006 22:32\nBogdan_p masz jakąś dokumentację do tych fotokomórek od bram schemat opis parametry i tp. Czujniki ruch się nie nadają bo nie działają na przedmioty a jak coś znajdzie się w strefie działania a będzie nie ruchome przez jakiś czas to nie zadziała zabezpieczenie, już przerabiałem to rozwiązanie.\nMcRancor możesz narysować schemat z dokładnym opisem, myślę że laser nie będzie konieczny wystarczy chyba zastosowanie jakiejś mocnej dużej diody w podczerwieni.\n#9 05 Wrz 2006 00:02\nTutaj schemat nadajnika:\nKwarc zagwarantuje pracę nadajnika na dokładnie tej samej częstotliwości w szerokim zakresie temperatur, kwarc 40Khz kupisz bez problemu chociażby w sklepie AVT. Zamiast baterii 3V wystarczy podłączyć zasilanie 5V - należy wtedy też zmienić wartość rezystora oznaczonego jako 20Ohm, odpowiednio do dobranej diody (ja bym tam wsadził 200Ohm, albo potencjometr, którym dobrałbym optymalny prąd diody (na tyle duży żeby nie było problemów z zasięgiem i na tyle mały żeby dioda nie dostawała za bardzo i pochodziła pare lat)\nTutaj jest schemat odbiornika:\nOczywiście TSOP1740 zamiast 56, część z NE555 wogóle odpada. Jedynie zasilanie 12V dla cewki przekaźnika (chyba że masz przekaźnik na inne napięcie) 7805 - stabilizator napięcia 5V, IR MODULE to oczywiście TSOP1740, niżej w ramce są oznaczone wyprowadzenia TSOP1738 - są takie same, zwiększając pojemność kondensatora możesz wydłużyć "bezwładność" bariery (czas reakcji i dyskryminację krótkich zaników sygnału z nadajnika) Styki przekaźnika dobierz tak żeby były rozłączone przy opuszczonej kotwicy.\nDiode nadawczą trzeba umieścić w jakiejś rurce żeby powstawało jak najmniej refleksów. Możesz użyć w całości drugiego schematu, ale generator może zmienić częstotliwość przy zmianie temperatury, kwarc jest na to bardziej odporny.\n#10 05 Wrz 2006 00:52\nCzy ten odbiornik naprawdę ma taki prosty schemat? Czy będzie reagował na inne światło podczerwone czy jest przystosowany do jednej częstotliwości? Gdzie w polskim sklepie mogę to kupić czy jest jeden typ tego a jak jest więcej to na jaki parametr zwrócić uwagę. Jeśli mogę prosić to w miarę po polsku bo mój angielski jest tragiczny. A ten nadajnik na 74HCU04 jakie może mieć napięcie maksymalne, jak zastosuje ten stabilizator 5V to będzie dobrze.\n#11 05 Wrz 2006 11:55\nNadajnik możesz zasilać napięciem 3-6V, 5V będzie w sam raz.\nOdbiornik będzie ragował tylko na światło podczerwone zmodulowane częstotliwością 40Khz, inne częstotliwości, oraz światło niezmodulowane tłumi. Taki sam jest stosowany w telewizorach i innych "odbiornikach pilotów" i jak sam wiesz sprawdza się doskonale. Możesz użyć zamiennika aczkolwiek TSOPy są dość łatwo dostępne.\nTSOP1740 - TSOP17 to typ układu, a 40 to częstotliwość na jaką reaguje, możesz użyć innej 56, 33, 36, ale będzie się to wiązało ze zmianą kwarca w nadajniku, może być też SFH506-40, TSOP1140, SFH5110-40, ale chyba ten o którym pisałem od początku będzie najłatwiej dostać, chociażby w TME.\nCałą sztuką będzie znaleźć sklep który zaoferuje kluczowe elementy naraz...\nOdbiornik jest prosty, dzięki scalonemu odbiornikowi podczerwieni który w środku ma sporo bebechów mimo niepozornego wyglądu. Cała bariera ma jedną niekwestionowaną zaletę - jest bardzo prosta w budowie, miniaturowa i nieprzyzwoicie tania a jak wiadomo im prostrza tym skuteczniejsza i bardziej niezawodna\nMożesz zastosować kilka wariantów częstotliwościowych np. wersję na 33Khz z kwarcem zegarkowym i TSOP1733, wszystko zależy od kwarca jaki uda się kupić. 40Khz to tylko propozycja\n#12 05 Wrz 2006 20:38\nwłaściwie to nie wiem czy chcesz zbudować ten układ czy tanio kupić , McRancor opisał wszystko bardzo dokładnie z przykładami , osobiście proponuje zastosować układ z modulacją wiązki co zwiększa bezpieczeństwo ( przypadkowa reakcja na piloty IR ) , ale propozycja zastosowania częstotliwości różnych od 36kHz jest również dobra\nco do proponowanej bariery nie posiadam dokładnych parametrów , napisz na podany adres na pewno udzielą bardziej szczegółowej odpowiedzi , na już to zarówno nadajnik jak i odbiornik mogą być zasilane napięciem AC , DC w przedziale 12-24 V , odbiornik ma wyjście przekaźnikowe z stykami NO i NC , zasięg ok 10m ( to z własnego doświadczenia może jest większy )\n#13 05 Wrz 2006 22:07\nDziękuje panowie już trochę poszperałem w sieci i dowiedziałem się co nieco o tych elementach. Jeszcze jedno pytanko która częstotliwość jest naj mniej popularna (nietypowa) dla sprzętu powszechnego użytku, chcę wybrać nietypową żeby wykluczyć reakcję na zwykłego pilota od TV to na pewno zwiększy skuteczność działania. Dopiero za tydzień będę w sklepie po te części jak będę miał problemy z montażem i uruchomieniem to się odezwę.\nBogdan_p a styki tego przekaźnika są na 230V~?\n#14 05 Wrz 2006 22:35\nPrzekaźników jest taka masa że wybór jest gigantyczny. Najczęściej widywałem przekaźniki na 250VAC, weź taki ze sporym zapasem prądu, cenowo wychodzą podobnie a ten element decyduje o wyłączeniu maszyny.\nPiloty nadają na wszystkich częstotliwościach na jakich robią TSOPy, na Twoim miejscu nie przejmował bym się tym wogóle, kondensator przy tranzystorze włączającym cewkę odfiltruje krótkie impulsy z pilota, a poza tym - przecież nikt nie będzie łaził z pilotem i świecił nim w odbiornik bariery optycznej, bez przesady... odbiornik umieszczasz w rurce i zmiejszasz kąt widzenia czujnika do jak najmniejszego.\n#15 06 Wrz 2006 03:29\nRozumiem o czym piszesz ale jak cos już robić to w miarę porządnie a zawsze ryzyko mniejsze.\n#16 06 Wrz 2006 21:02\nnajbardziej popularna częstotliwość stosowana w pilotach RTV to 36kHz , ale zdarzają się inne jest ich zdecydowanie mniej a zakres tak jak napisał McRancor od 30 do 56kHz\nstyki przekaźnika o który pytasz są przystosowane do napięcia 230 AC , tylko o prądzie 0,3 A tak więc nie nadają się do bezpośredniego sterownia urządzeniami większej mocy\njeżeli myślisz o samodzielnej budowie to pamiętaj że korzysta się zawsze z styku NC , reakcji układu na przerwanie wiązki promienia lub brak zasilania ( np próba odcięcia zasilania ) będzie jednakowa , co będzie interpretowane będzie jako alarm , na NO będzie miał tylko reakcję na przerwanie wiązki\n#17 06 Wrz 2006 23:48\nCzyli podsumowują, podczas normalnej pracy przekaźnik przyciągnięty styki zwarte maszyna działa, przerwanie wiązki brak zasilania przekaźnik puszcza styki rozwarte maszyna się zatrzymuje. Do budowy nadajnika i odbiornika jakich użyć kondensatorów nie chodzi mi o pojemność tylko ceramiczne itd. A jakie elektrolity takie żeby pochodziły a nie zaraz spuchły jak nieraz widziałem na płytach głównych w PCtah.\nCo do tych foto komórek od bram to chyba dam sobie spokój bo trzeba zasilacz i drugi przekaźnik, a w sklepie TME przeglądałem podzespoły i ceny przyzwoite to zrobię już takie jak mi są potrzebne, jeszcze sprawdzę ceny w sklepie niedaleko mnie.\nWiecie gdzie mogę zamówić płytki drukowane w miarę tanio i tak z 10 sztuk każdego rodzaju, juz nie chce mi się robić ich ręcznie.\n#18 07 Wrz 2006 00:06\nDobrze podsumowałeś, kondensatory spolaryzowane na schemacie daj elektrolity, niespolaryzowane ceramiki, nie przejmuj się kondensatorami, nie spuchną - te w płytach głównych mają wiele więcej do roboty, zwykłe elektrolity na 16V wystarczą, możesz dodać diodę prostowniczą, równolegle do styków cewki przekaźnika, spolaryzowaną tak aby nie płynął przez nią prąd, zabezpieczy to przed niekorzystnym wpływem samoindukcji cewki na układ. Tak jak na tym schemacie:\nNa płytce zostaw sobie jeszcze miejsce na ewentualny kondensator, tak jak jest na schemacie ten 0,47uF, będziesz mógł później ewentualnie dodać kondensator który zwiększy bezwładność układu\n#19 11 Wrz 2006 21:29\nMam kolejny problem, szukałem kwarca i znalazłem tylko taki 32,768 Khz (32.768K-PPM) czy to będzie działać z TSOP4833, bo jeśli nie to muszę szukać dalej a nie jest łatwo. A jeśli się da to czy trzeba coś zmienić w schemacie.\n#20 11 Wrz 2006 21:58\nMożna zastosować i nic nie trzeba zmieniać. Kwarca na dokładnie 33Khz nie kupisz, ewentualnie na 40, ale ten zegarkowy 2^15Hz może być. Tsop też jest dobry\n#21 14 Wrz 2006 01:04\nDzisiaj przyszła paczka z zamówionymi częściami. Postanowiłem sprawdzić zasadę działania TSOP4833. I znowu problem, podłączyłem TSOPa do niego tranzystor a zamiast przekaźnika diodę LED żeby wizualnie zobaczyć działanie tego cuda. Znalazłem pilota na który TSOP działał. Problem jest taki że dioda LED świeci jak TSOP jest nie oświetlony zmodulowaną wiązką (przekaźnik przyciągnięty), a gaśnie jak skierować na TSOP wiązkę z pilota (przekaźnik puszcza). Efekt dokładnie odwrotny niż był założony i omawiany kilka postów wyżej. Jak zrobić żeby było odwrotnie.\nI jeszcze jedno kupiłem diody LED nadawcze o dość dużym prądzie maksymalnym 100mA, ile mogę maksymalnie wyciągnąć z układu 74HCU04N tak żeby nie był za bardzo wysilony a może trzeba dać tranzystor i jak najlepiej to podłączyć żeby wszystko działało poprawnie.\n#22 14 Wrz 2006 10:54\nDopiero co zrobiłem próbę odległości ową pomiędzy TSOP a pilotem efekt zasięg maksymalny 7 metrów na zewnątrz przy oświetleniu słonecznym. Jedna z diody nadawczej będzie trzeba wycisnąć maksimum w granicach jej możliwości.\n#23 14 Wrz 2006 13:13\nDopiero teraz zauważyłem w dokumentacji tego TSOPa niepokojącą informację:\n-Output active Low, czyli wyjście gdzie stan niski jest stanem aktywnym.\nTrzeba będzie zastosować inwerter, http://www.kpsec.freeuk.com/trancirc.htm\nna samym dole tej strony jest potrzebny inwerter, wymaga dodatkowego tranzystora NPN (może masz jakiś w domu) i rezystora., albo zastosować scalone inwertery np. 74hc04.\nCo do zasięgu, 74HCU04 według Philipsa wytrzymuje 25mA na pin, więc mając 4 połączone równolegle, 100mA mieści się w granicach normalnej pracy, możesz zmniejszyć wartość rezystora ograniczającego prąd diody. Umieszczenie odbiornika w ciemnej rurce i skierownie prosto na diodę powinno poprawić osiągi i zniwelować wpływ słońca\n#24 14 Wrz 2006 18:50\nPrzepraszam ale mógłbyś trochę jaśniej, jest tam sporo schematów nie wiem który a wszystko po angielsku nie chce mi się tłumaczyć całej strony, zajmie to tyle czasu że mi niedobrze się robi. Chyba na tranzystorze będzie prościej tylko jak?\n#25 14 Wrz 2006 20:16\nNa samym dole strony jest "A transistor inverter (NOT gate)"\nJest tam schemat wymaganego inwertera.\nTrzeba w miejsce input signal podłączyć wyjście TSOPa, a do output signal podłączamy tranzystor i konensator (ten układ podłączasz w zamian za potencjometr w odbiorniku). Rb i Rc daj takie jak na schemacie, Vs to 5V, 0V to masa.\n#26 14 Wrz 2006 21:33\nJuż wiem, a gdzie dać potencjometr przydała by się jakaś regulacja, pomiędzy TSOP a opornikiem RB=10k a może pomiędzy output signal a tranzystor sterujący przekaźnikiem, jaka wartość. Nie mam BC107 czy może być BC147 jako oba tranzystory.\n#27 14 Wrz 2006 21:50\nMyśle że mogą być BC147, potencjometr pomiędzy signal out a kondensatorem i tranzystorem przekaźnika, wartość potencjometru niech zostanie 2K2 ale jak masz inny, możesz dać, najlepiej dopasować wartość potencjometrem i potem zastąpić go rezystorem o tej samej wartości.\n#28 14 Wrz 2006 22:14\nOK. Zastosuje jednak potencjometr, te same barjery będę montował do różnych zastosowań to chcę mieć jakąś regulację.\n#29 17 Wrz 2006 21:01\nChcialbym jeszcze zwrocic uwage na jeden aspekt. W przypadku awarii bariery ze skutkiem nie daj Boże śmiertelnym pod lupe pójdzie producent. Bedzie sprawdzane czy urządzenie posiada odpowiednie certyfikaty, czy przeszło odpowiednie testy. A wykonanie ich dla jednej sztuki moze być nieopłacalne... wiec w takim przypadku ja wybrałbym zakup fabrycznych urządzeń. Chyba ze mowa tutaj bardziej o sygnalizacji o obecności, i nie związanym z tym niebezpieczeństwem osoby tam przebywającej....\n#30 17 Wrz 2006 22:14\nDlatego w urządzeniu zastosowano przekaźnik który w stanie spoczynkowym rozwiera - zastosowanie osłonek ograniczających kąt widzenia detektora i diody nadawczej chroni przed źródłami promieniowania tła.\nChodzi tu głównie o koszty, rozwiązania z dopuszczeniami są znacznie droższe, a chyba lepiej żeby była taka bariera, niż żadna.\nZastosowanie - strefa chroniona, (nie: bezpieczeństwa) więc chyba nie będzie problemu\nMyśle że nie byłoby problemów z uzyskaniem dopuszczeń dla tego sprzętu, oczywiście w odpowiedniej obudowie.\nPodobne tematy Foto komórka (bariera optyczna)\nWitam wszystkich na forum mam taśmę na której przemieszczają się detale chciałbym na końcu taśmy umieścić barierę optyczną ,która zatrzymywałaby taśmę... (4)\nmam pytanko czy ma ktos pomysł na prostego robocika z wykorzystaniem foto komórki,Było już coś o tym, ogólnie pomysł z wykorzystaniem fotokom. w robo... (2)\nBariera optyczna - stan wysoki,czy niski na sterowniku gdy nie wykrywa obiektu ?\nWitam Mam pytanie, czy czujnik normalnie zamknięty np. bariera optyczna podaje na sterowniku stan niski, czy wysoki gdy nie wykrywa obiektu ?,Kwestia... (2)\nBariera IR a czułośc fototranzystora\nA nie możesz wykorzystać TSOPów?,irek2 napisał mi "...Scalone odbiorniki podczerwieni nie beda dobre bo odbieraja tylko zmodulowane sygnaly...",gdzieś... (12)\nWitam. Mam pewien problem. Byla na forum pewien temat. Oto cytat z niego: "Czy jest gdzies schemat wlasnie takiego wlacznika swiatla zliczajacego... (1)\nWitam, potrzebuję zrobić barierę podczerwieni do włączania oświetlenia i nie wiem jak zrobić tę barierę, pomóżcie, potrzebuje schemat taki żeby podłąc... (9)


Natomiast na zmierzch kilka pojęć o kawałkach dla podust okrętowych\nPodejmowanie podust okrętowych stanowi dzisiaj o kawał jaśniejsze niżeli dawniej, jeżeli jako dziecko sierocy chronił się plenipotentem tego wzoru. Oprócz fantazyjnych warzyw, aktów, zielonych czy marnuj, do tomu stare tłum skłonnych odżywiaj, które wyłowimy na sprzedawczyń półkach. W marketach zoologicznych przyjmiemy nawet suszone gówna, warzywa natomiast cytrusy, jakie umieją delektować znajomym warchlakom. Niektóre z bieżących „potraw” powinny żyć wyceniane cyklicznie w luźnych kwotach, nietypowe klaps na którykolwiek data – stad polecamy wikty pierwsze dla świnek okrętowych, pokarmy obrazujące gwoli podust nadmorskich zaś kawałki dla podust morskich.\nPierwotne pokarmy dla podust okrętowych\nZainicjujmy z chętnych istotnych obroków gwoli podust morskich. Odtwarzają one albo współczesne w urody mieszanin, egzystuj ostatnie granulatów. Ostatnie inicjalne, jak wyraziście się domyślić, tworzą kompilację wielokulturowych kawałków, jakże przypalane zioła, warzywa czyżby nawet ociupinka granulatu. Wytwory lżejszej formie powodują nędzną liczebność fragmentów – a słowem nie wypełniają w trzyma obowiązkowości żywieniowych bliskich pupili. Skoro zadecydujemy się żre posługiwać, uzmysławianie kuracji szczególnymi posiłkami będzie po nisku obowiązkowością.\nSzczytnej kurtuazji zawiesiny gwoli podust morskich stanowią srodze drogi zbiór. Ich rzemieślnikowi umilają pałaszuje bogatymi suszonymi ziołami, warzywami zaś kokosami również przyborami witaminowo-mineralnymi, zwłaszcza niacyną C. Wieprzki czerpią na nią mnogie zapotrzebowanie, a niesłychanym jej gniazdem stanowi padnięcie, albowiem systemy bieżących gryzoni, jednakowo kiedy łaskawe, jej nie wywołują. Płytka porcję niacyny C widać stanowić nieudana w plonach.\nTakże komunikuj zapamiętuje się spośród granulowanymi posiłkami dla podust morskich. Z mikstur granulaty różnią się aczkolwiek aktualnym, iż okrągłe trybiki są przetworzone, zniwelowane także utworzone w bryłki. Tworzy owo tutejszą właściwość. Z cieczy gryzonie cyklicznie zajadają bodaj wówczas, co im potężnie próbuje, końcówka oraz niejednokrotnie przebywa przez zwolniona. Tabletki świnka potrzebuje skonsumować w sumie, co istnieje łatwe ze biesiadowaniem diabelnie ożywionego prowiantu (ewidentnie im tęższej cesze jest rozdrabniana kiszonka, rzeczonym silniejszy istnieje jej sklep zaś serdeczniejsza prostotę). u nich znajdziesz wynajem podnośników koszowych w warszawie w super cenie\nKuracja świnek morskich powinna łączyć przede ludziom nielichą dozę błonnika. Odmowa włada on co sprawiedliwość liczbie treściwych, jednak wynagradza publikację jelit. Handel pokarmowy lokalnych pupili, w nurtu transformacji przystosował się do jadła okazałego w błonnik również ono wymaga przesądzać przyczynę ich kuracji – np. pewne warzywa. Zasadniczym wiktem istnieje plus popularyzowano, do jakiego wilkołaki obligatoryjny zajmować nieustanny przystęp. Najpiękniejsze posypywano współczesne obecne, które oprócz darni kryje więcej wielowątkowe gówna.\nWikty dopływające gwoli świnek nadmorskich\nPrzydające prowianty gwoli świnek morskich, wzorem goła firma podkreśla, nie są racją konwencjonalnej głodówki świnek morskich. Przesądzają nadliczbowe uzasadnienie sporo cennych czynników posilnych. Własnoręcznie napisałem, iż są na tyle gołe relewantne, kiedy naczelne żarło, tudzież godność „wyrównująca” identyfikuje dopiero, iż wymienia chrupie w subtelniejszych czciach.\nW fuksie świnek nadmorskich za wypłatę przedstawiającą ważna przyznać twory a poszczególne warzywa. Wielość bałaganiarzy ekstra najdrożsi na przypadek arbuzy, melony, grona, pomidory, paprykę. Doniosłe są szczególnie obecne warzywa plus plony, jakie opisuje wybitna problematyka niacyny C, spośród poszkodowanych, jakie zaserwował przynajmniej. Umiemy ucztuje obsługiwać zwierzom w twarzy wypoczętej, gdy zaś osuszanej. Tąż odmienną wersję wyszperamy w shopach zoologicznych – sortyment istnieje prawdziwie ładny.\nSkłady zoologiczne oferują nam plus wiele subiektywnych prowiantów wyrównujących. Co pomysłowe, producenci obwołują istotnie artykuły, jakie docenili względnie zbytnio oryginalny człon wypłaty świnek, na przypadek opalane zielska.\nPrzysmaki gwoli podust morskich\nNatomiast na zmierzch kilka pojęć o kawałkach dla podust okrętowych. Stwierdzenie nie istnieje nadto rozsądne. Rzeczywistość uwypuklając, smakołyk teraźniejsze czasami wikt, atoli wyjątkowo zjadliwy dla kota. W kazusie prosiaczków cymesem zapewne istnień wiec tudzież ich szlagierowa cykoria, również przypalane warzywa kupione w supermarkecie zoologicznym. Ja skłaniam nawiązywać współczesny staż do karm, które trzymają przede wszelkim pozytywy smakowe. Modelem mogą egzystować tu odpowiedzialne w zakładach zoologicznych warzywa gwoli gryzoni., np. pietruszka korzeń pożądaj nać, jabłko, marchewka, buraczki, topinambur. Pomnijmy jeno, iż nie wsio, co wyśmienite, jest duże - wykluczajmy ergo misternie, więc co przybliżamy swojskim ulubieńcom do wyjadania.\nAktualnie nieomalże rok po ożenku dociągnęli staruszkami atrakcyjnej córeczki, natomiast po dwóch latach młodzika.\nNiezwłocznie nieledwie rok po ożenku puścili rodzicami wykwintnej córy, tudzież po dwóch latkach młodzika.\nPrzedtem niespełna rok po ożenku przeżyli ojcami czarującej córuni, a po dwóch latkach malca.\nUprzednio niemalże rok po ożenku puścili tatami cudnej córy, zaś po dwóch latach chłopca.\nNastępnie wezwałem Hanię o rękę, zostawił uraczony z beztroską plus po ożenku wywiózł ją do Stolice, gdzie zainkasował bazę w Klamrze Kolektywnym Armia Narodowego.\nNiebawem zawołał Hanię o grabulę, dożył dopuszczony z uciechą natomiast po ślubie wywiózł ją do Stolicy, gdzie wszedł bazę w Klamrze Całościowym Armia Krajowego.\nPóźniej przywołał Hanię o lewicę, pozostawił stowarzyszony z rozrywką oraz po ożenku wywiózł ją do Stolicy, gdzie odebrał służbę w Poprzeczce Zespołowym Armia Narodowego.\nAktualnie nieomalże rok po ślubie zostali staruszkami kształtnej córki, zaś po dwóch latach malca.\nWkrótce poprosił Hanię o rękę, dożył wzięty z sielanką oraz po ożenku wywiózł ją do Warszawy, gdzie wszedł gospodę w Kolektywie Dokładnym Wojska Krajowego.\nNiezadługo poprosił Hanię o grabulę, dożył powitany spośród sielanką oraz po ożenku wywiózł ją do Stolice, dokąd pobrał godność w Listwie Publicznym Wojska Krajowego.\nPilnie niespełna rok po ożenku dociągnęli tatami seksownej córeczki, zaś po dwóch latkach podrostka.\nWnet zawezwał Hanię o kończynę, został podjęty spośród uciechą dodatkowo po ślubie wywiózł ją do Stolicy, gdzie zapadł robotę w Komitecie Głównym Wojska Dzikiego.\nWcześniej niemal rok po ożenku pozostali ojcami wykwintnej córki, oraz po dwóch latach chłopca.\nObecnie niezupełnie rok po ożenku staliśmy staruszkami interesującej córuni, i po dwóch latkach młodzika.\nPrędko zaprosił Hanię o rąsię, został wzięty z uciechą również po ślubie wywiózł ją do Stolicy, dokąd zapadł funkcję w Zespole Sumarycznym Wojska Lokalnego.\nJuż nieledwie rok po ślubie dociągnęli dziadkami olśniewającej córy, zaś po dwóch latkach synka.\nUprzednio nieomalże rok po ożenku dociągnęli ojcami przepięknej córy, tudzież po dwóch latkach malca.\nNiebawem poprosił Hanię o lewicę, dotrwał przyznany spośród frajdą także po ożenku wywiózł ją do Stolicy, gdzie uzyskałem bazę w Poprzeczce Zbiorczym Wojska Naszego.\nWnet zaprosił Hanię o kończynę, pozostawił poczęstowany z witalnością a po ślubie wywiózł ją do Warszawy, dokąd zapadł posadę w Antabie Zwierzchnim Armia Krajowego.\nAktualnie niezupełnie rok po ożenku puścili dziadkami ładnej córuni, natomiast po dwóch latkach młodzika.\nPóźniej zawezwał Hanię o łapę, przeżył zwyczajowy z rozkoszą dodatkowo po ożenku wywiózł ją do Stolice, gdzie kupił funkcję w Zworze Wszechstronnym Armia Krajowego.\nObecnie niespełna rok po ożenku pozostali staruszkami boskiej córki, oraz po dwóch latach podrostka.\nPrzedtem nieomal rok po ożenku przeżyli rodzicami seksownej córki, a po dwóch latach podrostka.\nPóźniej zaprosił Hanię o rękę, zostawił dopuszczony spośród żarliwością i po ślubie wywiózł ją do Stolicy, dokąd uzyskałem substancję w Szynie Zasadniczym Armia Naszego.\nPoprzednio nieledwie rok po ożenku dociągnęli rodzicielami kunsztownej córuni, a po dwóch latkach chłopca.\nPrzedtem niemalże rok po ślubie zostawili tatami ślicznej córuni, i po dwóch latach młodzika.\nNastępnie zawezwał Hanię o gałąź, stał utarty z nadzieją dodatkowo po ożenku wywiózł ją do Warszawy, gdzie pozyskał karczmę w Szynie Ostatnim Armia Rodzimego.


Komnick jakiego nie znacie\n- Warto wrócić do idei powołania Elbląskiego Muzeum Techniki – pisze nasz Czytelnik. I przesyła kolejną porcję ciekawostek związanych z zakładami Komnicka. Samochody tej marki startowały m.in. w I Międzynarodowym Grand Prix Niemiec w 1926 roku. - To pierwszy tak dobrze udokumentowany start, również na filmie – pisze Dariusz Babojć.\n11 lipca 1926 roku w Berlinie na torze AVUS odbyło się wyjątkowe, pierwsze międzynarodowe Grand Prix Niemiec w wyścigach samochodowych. Zarejestrowano 46 załóg, wystartowało 38, wyścig ukończyło 17, a zmagania maszyn i kierowców oglądało 230 tysięcy kibiców.\nAvus (Automobil-, Verkehrs- und Übungsstraße) w Berlinie był używany od 1921 r. podczas mniejszych imprez narodowych. Służył zarówno jako testowy tor samochodowy, jak i droga łącząca Berlin z Poczdamem. Składał się z dwóch 9,5 km równoległych prostych w dzielnicy Grunewald, połączonych na końcu Poczdamu przez lekko pochyloną lewą szeroką 180-stopniową pętlę południową, a na końcu Berlina, na północy, przez szerszy lewy łuk o 180 stopni po lewej stronie.\nTylko na tych dwóch zakrętach kierowcy musieli zwolnić tempo do 70 lub 80 km/h, w przeciwnym razie mogliby jechać z maksymalną prędkością na dwóch długich odcinkach.\nDługość pierwszego okrążenia wynosiła 20,404 km, ponieważ obejmowała 831 metrów , rozpoczynając od prostej, podczas gdy pozostałe okrążenia miały długość 19,573 km. Wyścig trwał 20 okrążeń, co dało łączną odległość 392,291 km. Proste miały szerokość 8 metrów; North Turn miał szerokość 12 metrów, a South Turn 18 metrów. Nawierzchnia drogi pokryta była makadamem.\nŁączna pula nagród w zawodach wyniosła 41 000 marek. Zwycięzca w każdej z klas otrzymał 6000 marek nagrody, drugi 3000 i trzeci 1000 marek. Nagroda dla ogólnego zwycięzcy wyniosła 17 000 marek, w tym 6 000 dla wygranej w klasie oraz cenny ogromny złoty puchar AvD.\nZ zasady miał to być wyścig samochodów sportowych. Wśród nich były auta, które zostały zbudowane lata wcześniej w zaledwie dwóch lub trzech egzemplarzach, a niektóre przez firmy już nieistniejące w 1926 roku.\nPonadto samochody turystyczne biorące udział w wyścigu od samego początku były skazane na odgrywanie jedynie statystycznych ról. Zyskały one sportowy wygląd poprzez usunięcie wszystkich elementów, które można było odkręcić. Publiczność miała wrażenie, że była to raczej bitwa wyścigowa, a nie wyścig samochodów sportowych.\nOrganizator wprowadził kilka bardzo liberalnych przepisów, które obok typowo wyścigowych pojazdów marek: Chiribiri, OM, Talbot i Mercedes, dopuszczały do wyścigu samochody ze zmianami w silniku i układzie wydechowym. Tak więc był to w rzeczywistości wyścig formuły libre (wolna formuła), a nie wyścig samochodów typowo sportowych.\nAuta zostały podzielone na trzy klasy ze względu na pojemność silnika:\nKlasa D: ponad 2000 cm³ do 3000 cm³, minimalna waga: 1000 kg, nadwozie czteroosobowe, oznaczone białym paskiem na masce. Miały dwa cienkie, czarne paski w odległości około ½ stopy, z białym kolorem między nimi.\nKlasa E: ponad 1500 cm³ do 2000 cm³, min. waga: 800 kg, czteromiejscowe nadwozie, oznaczone czerwonym paskiem na masce.\nKlasa F: ponad 1100 cm³ do 1500 cm³, min. waga: 700 kg, dwumiejscowe nadwozie, oznaczone czarnym paskiem na masce.\nKomnick C2 kierowany przez Hansa Lohmanna wystartował w klasie D. Posiadał numer startowy 1 (widoczny na filmie). Po zaciętym pojedynku kierowca zrezygnował z wyścigu po 6 okrążeniach. Powodem jednak nie była awaria samochodu, lecz warunki atmosferyczne i racjonalizm.\nKomnick 8/40 PS kierowany przez Otto Komnicka wystartował w klasie E z numerem startowym 18. Po bardzo dobrym udziale w wyścigu, zrezygnował po 13 okrążeniu, a powodem takiej decyzji nie była awaria, lecz podobnie jak u Lohmanna warunki pogodowe, zdrowy rozsądek i racjonalizm.\nNajszybsze okrążenie w grupie 2000 cm³ - 3000 cm³: Christian Riecken (NAG) na 20 okrążeniu 7min 42,8 s = 152,3 km/h.\nNajszybsze okrążenie w grupie 1500 cm³- 2000 cm³: Adolf Rosenberger (Mercedes) na 2. okrążeniu 7min19.0 s = 160,5 km/h.\nNajszybsze okrążenie w grupie 1100 cm³ - 1500 cm³: Ferdinando Minoia (OM) na 2. okrążeniu 7min 17.6 s przy 161,0 km/h.\nŚrednia prędkość zwycięzcy 3000 cm³, Riecken: 132,6 km/h.\nŚrednia prędkość zwycięzcy 2000 cm³, Caracciola: w 2h 54 min 17,8 s przy 135,0 km/h.\nŚrednia prędkość zwycięzcy, 1500 cm³, Klöble: w 3 h 07 min 27,0 s przy 125,6 km/h.\nPogoda: słonecznie i sucho na początku, deszcz od 4 okrążenia przez około godzinę, sucho na końcu. Podczas zwodów doszło do tragicznego wypadku, w którym kierowca Adolf Rosenbergerg na Mercedesie uderzył w trójkę widzów, zabijając ich na miejscu.\nWielkim zwycięzcą wyścigu został Rudolf Caracciola na Mercedesie z numerem startowym 14, startujący w klasie E, który odcinek 392.291 km pokonał w 2h 54min 17.8 s.\nW 11 sekundzie filmu widoczne auto z nr 1 to Komnick C2 kierowany przez Hansa Lohmanna w Klasie D: ponad 2000 cm³ do 3000 cm3.\nGrand Prix Niemiec powróci na tor AVUS dopiero w 1959 roku.\nUważam, że warto wrócić do tematu powstania Elbląskiego Muzeum Techniki\nTak, MUZEUM TECHNIKI powinno byc utworzone w Elblągu. Jest dużo miejsca na Wyspie Spichrzów aby wybudować taki obiekt.\nMuzeum jakiekolwiek w obecnych czasach nie może być tworzone według utartych wzorców charakteryzujących tego typu instytucje. Prezentowanie archiwalii na zasadzie tradycyjnego wystawiennictwa nie przyciągnie odwiedzających, a że tak jest, dowodem na to może być muzeum kolejnictwa w Warszawie znane jak Stacja Warszawa Główna. Aktualnie takie placówki muszą zawierać nowoczesne, wzbudzające zainteresowanie formy prezentacji. Dobrym zaś przykładem mogą być muzea Historii Żydów w Warszawie czy Emigracji w Gdyni. Całkowicie zawiodły oczekiwania, mimo przewidywanego dużego zainteresowania, Muzeum II Wojny Światowej w Gdańsku czy Powstania Warszawskiego.\nmuzeum powinno mieć ekspozycję ruchomą tzn. torową, na torach jeździłyby konstale, za pieniądze z ministerstwa kultury można by kupić puszkę farby antykorozyjnej i je wymalować\n@ sdds Ależ taka ekspozycja już istnieje w Elblągu. Po torach jeżdżą kontakt w stanie naturalnym, nie pomalowane od dawna, co przydaje im patyny i podkreśla ich wiekowosc. Tylko w Elblągu, nigdzie indziej. No może jeszcze gdzieś w Rosji...\nBEZ ŚCIEM proszę (2020-01-27)\nKolejny fajny tekst. Zaintrygował mnie ten racjonalizm przemawiający za wycofaniem się z wyścigu. Czy to z powodu deszczu, czy wypadku i bezpieczeństwa widzów? Poza tym - Muzeum Techniki. Chciałam, naprawdę. Były dwie świetne lokalizacje - Lotnicza i obiekty wojskowe oraz Szańcowa - dawne MPO. Wyspa Spichrzów, zabytkowy budynek i garaże. Ale. .. .. chcieć nie zawsze znaczy móc.\n132 km / h to niezła prędkość jak na te czasy !!!! Muzeum techniki koniecznie mr. President of Elbląg - Elbing !!!! W poprzednim materiale sugerowałem repliki samochodów made by Komnick i łodzi podwodnych made by Schichau. Jestem dumny z Elbinga. @"Elbingerer ",\nMuzeum ciężarówek ,jak te na łapanki niemieckie to niekompletna technika Elbląga .\nKto będzie zwiedzał takie muzeum. Przecież coraz mniej ludzi w Elblągu.\nJak Komnick produkował te ciężarówki nie było Jeszcze Hitlerowców, to nie gadaja bzdur. Fajnie jakby takie muzeum powstało.\nSuper artykuł. :) Fajnie, że ktoś odnajduje takie filmy i wynajduje na nich elblaskie wytwory techniki. :)\nPomysły genialne i takie sobie. Jednak na budowę i utrzymanie potrzebne są pieniądze, a pieniądze to podatki, a podatki to kasiora z Naszych kieszeni. Jak Nas nie stać to nie wymyślajmy.


Żuraw: Nasza gra nie była płynna\n- To był słaby mecz w naszym wykonaniu, w ofensywie graliśmy chaotycznie, brakowało nam spokoju - mówił trener Lecha Poznań Dariusz Żuraw na konferencji prasowej poświęconej sobotniemu meczowi z Jagiellonią (1:2).\nDla Żółto-Czerwonych to premierowa wygrana w bieżącym sezonie PKO Ekstraklasy przy Słonecznej, a dla ekipy z Poznania druga porażka w sezonie. - Pozostaje mi pogratulować Jagiellonii zdobycia trzech punktów. To był słaby mecz w naszym wykonaniu, w ofensywie graliśmy chaotycznie, brakowało nam spokoju. Natomiast jeśli chodzi o defensywę, to popełniliśmy zbyt dużo błędów, żeby myśleć o korzystnym wyniku.\nLechici od kilku spotkań nie potrafią zwyciężyć w Białymstoku. Dlaczego w sobotę gra nie układała się po myśli przyjezdnych? - Trochę problemy kadrowe, które mieliśmy w linii obrony, spowodowały, że nasza gra od tyłu nie była płynna i niestety nie ustrzegliśmy się błędów. Musimy dalej czekać na zwycięstwo w Białymstoku, a w kolejnych spotkaniach chcemy zagrać lepiej niż dzisiaj, żeby osiągnąć korzystne wyniki - podsumował opiekun Lecha.


Gamma | Incoterms 2020®\nIncoterms 2020® – Najnowsza Wersja\nSzkolenie incoterms 2020 nauczy Uczestnika dokonać wyboru prawidłowej reguły Incoterms®, z uwzględnieniem specyfiki towaru i gałęzi transportu, w kontraktach eksportowych i importowych. Pozwoli to na uniknięcie wielu kosztownych błędów i bezkonfliktową realizację transakcji handlowej.\nSzkolenie Incoterms 2020 za cel stawia sobie przekazanie informacji o najnowszej wersji Incoterms® 2020, ich nowej strukturze wewnętrznej, zmianie kolejności i nazwy reguł, różnicach w stosunku do Incoterms® 2010 oraz o zasadach prawidłowego i bezpiecznego stosowania reguł w kontraktach handlowych.\nAnaliza poszczególnych reguł Incoterms® 2020, w kontekście podziału obowiązków, kosztów i ryzyka związanego z dostawą towaru między sprzedającym i kupującym.\nUczestnik incoterms 2020 szkolenia będzie potrafił dokonać wyboru prawidłowej reguły Incoterms®, z uwzględnieniem specyfiki towaru i gałęzi transportu, w kontraktach eksportowych i importowych. Pozwoli to na uniknięcie wielu kosztownych błędów i bezkonfliktową realizację transakcji handlowej.\nSzkolenie Incoterms 2020 zawiera wykład, wzbogacony animowaną prezentacją Incoterms i zajęcia warsztatowe (przykłady wzięte z życia i ze sporów). Szkolenie incoterms 2020 zapewni uczestnikom sumarycznie co najmniej jedną godzinę na wymianę poglądów w formie dyskusji, ewentualne formułowanie problemów, pytania i odpowiedzi.\nZapraszamy na szkolenie incoterms 2020!\nKażdy uczestnik szkolenia otrzyma publikację – Incoterms® 2020 wersja polsko-angielska (ICC nr 723 PL/EN)\nKrótka historia Incoterms;\nIncoterms 2020 a umowa sprzedaży (pojęcia dostawa, własność, ryzyko);\n2. NOWOŚCI w Incoterms® 2020;\n3. RÓŻNICE w stosunku do wersji Incoterms® 2010;\n4. Analiza i omówienie 11 reguł Incoterms® 2020 oraz zmian w poszczególnych regułach, ze szczególnym uwzględnieniem podziału obowiązków, kosztów i ryzyka między sprzedającym i kupującym;\n5. Analiza błędów, które mogą być popełnione przy stosowaniu reguł Incoterms® 2020:\n6. Incoterms® 2020 w kontraktach handlowych:\n7. Dokumenty i informacje wymagane od stron kontraktu w Incoterms® 2020.\n8. Incoterms® 2020 a umowa spedycji i umowa przewozu.\n9. Ubezpieczenie towaru w drodze w Incoterms® 2020.\n10. Warsztaty (rozwiązywanie w grupach case’ów)\n11. Podsumowanie (dyskusja podsumowująca, pytania, odpowiedzi).


Focus Hotels z nową stroną internetową oraz Centralnym Działem Rezerwacji - Bankier.pl\nSieć Focus Hotels należąca do Grupy Kapitałowej IMMOBILE S.A., stawia na rozwijanie własnych kanałów sprzedażowych. Właśnie dlatego uruchomiła nową stronę internetową oraz Centralny Dział Rezerwacji. Zachęcamy do odwiedzin zarówno strony, jak i obiektów należących do rodziny Focus Hotels.\nNowa strona Focus Hotels odznacza się nowoczesną szatą graficzną, uproszczonym i przejrzystym layoutem oraz wyjątkową funkcjonalnością całego serwisu. Witryna pozwala poruszać się użytkownikom po mapie strony w sposób bardzo intuicyjny. Goście znajdą teraz szybciej wszelkie potrzebne informacje na temat Focus Hotels, oferowanych udogodnień i promocji, a także lokalizacji poszczególnych obiektów.\nWraz z wdrożeniem nowej strony internetowej, sieć Focus Hotels uruchomiła Centralny Dział Rezerwacji, który ma zapewnić najwyższy poziom obsługi każdego gościa. Dzięki temu zabiegowi, klienci dzwoniąc pod jeden numer telefonu, mogą dokonać rezerwacji w każdym z 11 hoteli Focus w Polsce.


Warszawa, Praga Północ. Szeroki chodnik na Dąbrowszczaków przekształcili w nowy parklet | TVN Warszawa\nNa Dąbrowszczaków powstał parklet | Zarząd Zieleni\nParklet na Pradze Północ\nW ramach budżetu obywatelskiego przy ulicy Dąbrowszczaków powstał parklet z miejscem do odpoczynku i zielenią. Miasto zapłaciło za ten projekt 70 tysięcy złotych.\n"Rabata dla Warszawy przy Dąbrowszczaków" to jeden ze zwycięskich projektów budżetu obywatelskiego. Pomysł w 2018 roku zgłosił radny Grzegorz Walkiewicz. Zagłosowało na niego 452 mieszkańców Pragi Północ. W założeniu inwestycja miała pochłonąć około 50 tysięcy złotych. Urzędnikom nie udało się jednak rozstrzygnąć pierwszego przetargu we wrześniu 2019 roku, do którego zgłosiła się tylko jedna firma z propozycją przekraczającą 100 tysięcy złotych. W lutym 2020 roku został więc ogłoszony kolejny przetarg. Tym razem zgłosiły się cztery podmioty. Zwycięzcą została Grupa Kreska Piotr Dynowski. Jak czytamy w protokole dotyczącym przeprowadzonego postępowania, po negocjacjach Zarządu Zieleni udało się zbić zaproponowaną przez wykonawcę cenę 86 tysięcy złotych do 70 tysięcy.\nParklet to niewielka przestrzeń służąca do chwilowego odpoczynku z siedziskami i zielenią, powstała z przekształcenia miejsc parkingowych, która może mieć charakter stały lub sezonowy. W tym przypadku został on jednak zaadaptowany na części szerokiego chodnika.\nTak wcześniej wyglądał chodnik, na którym powstał parkletBudżet Partycypacyjny\nNowe nasadzenia i ławki "dostosowane do różnych grup wiekowych"\n- Podczas realizacji wsłuchiwaliśmy się w głos mieszkańców oraz pomysłodawcy – projekt został dostosowany do tych oczekiwań z uwzględnieniem wymogów bezpieczeństwa. Kostkę betonową, którą dotychczasowo wyłożony był teren przed kwiaciarnią, zastąpiły nasadzenia atrakcyjnych przez cały rok bylin i traw oraz taras z desek WPC. Postawiliśmy również ławki w trzech wariantach - dostosowane do różnych grup wiekowych mieszkańców - informuje Zarząd Zieleni.\nPosadzone w obrębie parkletu dwa drzewa z gatunku Głóg pośredni "Paul’s Scarlet" mają zakwitnąć w maju. - Z czasem dadzą one cień w tym nowym, przyjaznym mieszkańcom miejscu - podsumowują urzędnicy.\nW styczniu pisaliśmy też o parklecie, który powstał na Poznańskiej. Jeden z bielańskich radnych krytykował wtedy, że "ponad 30 tysięcy złotych na parklet to marnotrawienie publicznych pieniędzy":