Dziennik Terezjusza: marca 2019\nGardzenie prawem Bożym nie uchodzi bezkarnie\nBych był Izajaszem, chodziłbym boso i na poły nagi, wołając na was, rozkoszniki i rozkosznice, przestępniki i przestępnice zakonu Bożego: „Tak was złupią i tak łyskać łystami będziecie, gdy nieprzyjaciele na głowy wasze przywiedzie Pan Bóg i w taką was sromotę poda! I będzie wam złość wasza, jako mur porysowany wysoki, który, gdy się nie spodziewacie, upadnie. I jako garncarska fłasza, mocno uderzona, z której się nie najdzie skorupka na noszenie trochę ognia i na poczerpnienie trochy wody z dołku”. Ustawicznie się mury Rzeczpospolitej waszej rysują, a wy mówicie: Nic, nic, nierządem stoi Polska! Lecz gdy się nie spodziejecie, upadnie i was wszystkich potłucze!\nEtykiety: Kościół katolicki, literatura, moralność, Piotr Skarga, Polska, prawo, proza polska\nMyszkując po Internecie: Czy św. Paweł czytałby „Tygodnik Powszechny”?\nMoże i czytałby, gdyby znał język polski. Pytanie, jaka byłaby jego reakcja na cytowanie jego słów w kontekście „LGBT-coś-tam” przez ks. Adama Bonieckiego? Chyba tygodnik wylądowałby szybko w koszu na śmieci. Czy św. Paweł wytoczyłby „Tygodnikowi Powszechnemu” proces o zniekształcanie jego słów? Nie wiem. W każdym razie red. Krystian Kratiuk nawołuje do modlitwy za panów redaktorów „Tygodnika Otwartego”, bo tak chyba powinien się on teraz nazywać. I nawołuje całkiem serio.\nZachęcam do obejrzenia kolejnego odcinka programu JA KATOLIK. Warto, choć jest to tak naprawdę wstrząsające.\nAutor: Terezjusz o 19:31 Brak komentarzy: Linki do tego posta\nEtykiety: Biblia, homoseksualizm, katolicyzm, Kościół katolicki, media, Polonia Christiana\nZnany aktor wkłada różową koszulę, a producenci zacierają ręce\nWsparcie znanego aktora dla partii zwiastującej wiosnę Hitlera... przepraszam, wiosnę LGBT-coś-tam pewnie poruszyło wielu widzów i czytelników. „No, skoro i on tam, to nie może to być takie złe, jak malują”. Jakoś nie zauważają, że różni artyści walczyli już po różnych stronach o wyzwolenie „uciskanego ludu”. Wyzwalali na czele awangardy postępu różne grupy społeczne czy narodowe. Z jakim skutkiem – wszyscy wiemy. Zwłaszcza my tutaj, w Polsce. Dziwne, że nie wie tego aktor, który pamięta jeszcze czasy PRL-u. Były czarne, brunatne, czerwone koszule, a teraz będą różowe. Znany aktor postanowił dołączyć do awangardy postępu. Nie pierwszy i nie ostatni.\nWydarzenie to łączy się w gruncie rzeczy z tematem mylenia kompetencji, o którym pisałem już parokrotnie na swoim blogu. Oto znana aktorka popiera coś lub przeciw czemuś występuje, lub nawet staje się twarzą jakiejś politycznej czy społecznej kampanii. Wiele osób nie zastanawia się, że aktorka to może nie najlepszy autorytet, jeśli chodzi o aborcję; że znany z telewizyjnych seriali aktor może niekoniecznie jest specem, jeśli chodzi o kwestie homoseksualizmu; że popularna piosenkarka może nie ma akurat stosownej wiedzy, by wypowiadać się na temat wyrębu puszczy czy kornika drukarza; że słynny piosenkarz swoją wiedzą o polityce nie musi odbiegać od wiedzy przeciętnego Kowalskiego, a więc jego głos jest równie mało lub dużo ważny.\nZastanawia mnie też ta chęć czynnego angażowania się aktorów w politykę. Czyżby żyjąc w świecie wirtualnych kreacji marzyło się im odegranie prawdziwej roli na scenie realnego życia? Czyżby mieli ochotę wydać wreszcie polecenie ścięcia paru głów, po którym poleje się prawdziwa krew, a nie substancja ją imitująca? Czyżby pragnęli komuś naprawdę zbić mordę za to, że głosi poglądy sprzeczne z ich wizją świata, a nie tylko markować uderzenia? Hm...\nEtykiety: historia, homoseksualizm, polityka, teatr, zdarzenia\nO bojaźni Bożej jako najlepszym gwarancie zachowania praw\nA gdzie prawa ludzie do bojaźni Bożej wiodą, tam jest najszczęśliwsza Rzeczpospolita, gdy nie tak srogością praw ludzkich, jako bojaźnią nawyższej na niebie mocy, lud się do posłuszeństwa i innych cnót przywodzi. Nigdy tak prawa ludzkie hamować nie mogą od złego, jako bojaźń Boża, która serce przebija, gdy myśli człowiek, iż ludzkiej ręki uść może, ale Boskiej nigdy uść i przed nią się skryć nie może. Przetoż Cyrus mówił: „Daj mi takie poddane, które się na bojaźń Bożą oglądają: tacy i sami sobie i mnie złego nic czynić nie mogą”. Dla tego ci, którzy prawa piszą, wszytkę swoją mądrość na to usadzać mają, chcą-li mieć szczęśliwe królestwo, aby się poddani ich Pana Boga bali, a prawa ich do tego im dawały pomoc.\nEtykiety: literatura, moralność, Piotr Skarga, prawo, proza polska\nSmoleńsk – ich nikt i nic nie przekona\nWiadomość o odkryciu przez brytyjskie laboratorium wojskowe śladów trotylu i innych substancji, które mogły być składnikami bomby, na dostarczonych próbkach z wraku samolotu prezydenckiego, to kolejny dowód. Dowód na co? A no nie tylko na to, że faktycznie w Smoleńsku doszło do zamachu, ale również na to, że mamy w Polsce do czynienia z sektą, która nie ma zamiaru brać pod uwagę faktów.\nCezary Gmyz swego czasu wyleciał za taką informację z pracy. Dlaczego? Trudno powiedzieć. To znaczy wiadomo, o dlaczego (nie jestem naiwny), ale przecież pracą dziennikarza, zwłaszcza dziennikarza śledczego, jest badanie wszelkich możliwości i szukanie dowodów, że być może jest inaczej, niż to przyjmuje ogół. Gdyby celowo napisał nieprawdę, powinien za to odpowiedzieć. Tymczasem okazuje się, że mamy potwierdzenie rewelacji Gmyza sprzed kilku lat. No, chyba że jest to tzw. „kaczka dziennikarska”, ale jakoś na to nie wygląda.\nZastanawiałem się, co zrobią z tą wiadomością media głównego ścieku i już wiadomo. Jest założenie, że w Smoleńsku nie doszło do zamachu i będą po prostu szli w zaparte. „Sektą smoleńską” nazwano tych, którzy są przekonani o tym, że samolot prezydencki nie rozbił się, ale że celowo doprowadzono do katastrofy. Tymczasem okazuje się, że tą sektą są dziennikarze, którzy zamiast wykonywać swoją robotę, to znaczy badać wszelkie, nawet te najbardziej absurdalne opcje, z góry wykluczają to, co nie pasuje im do przyjętego już na samym początku poglądu na sprawę (a może wytycznych od politycznych macherów? Co chyba bardziej prawdopodobne).\nZe smutkiem więc stwierdzam, że ci, którzy czytają jedynie gazety głównego ścieku i oglądają jedynie media głównego ścieku, będą na wyjawione fakty nieprzemakalni. Sam nie mam wątpliwości, że Smoleńsk nie był zwykłą katastrofą lotniczą. Jak rozwalano prezydencki samolot – tego nie wiem. Nie usłyszałem jednak od drugiej strony niczego, co by to moje przekonanie naruszyło. Lech Kaczyński był dla wielu niewygodny, a należy pamiętać, że wraz z nim miał lecieć też jego brat. Można było nie lubić obu braci, ale wykluczać tylko z tego powodu hipotezę zamachu jest absurdalne. Zwłaszcza w przypadku dziennikarzy, którzy powinni głównie informować i badać fakty. Sam dziennikarzem nie jestem, ale gdybym był, to chyba rozumiałbym, że moją pracą jest badanie nawet tych informacji, które nie pasują do mojej założonej wizji świata.\nEtykiety: media, polityka, Smoleńsk, zdarzenia\nKaliban bierze za mordę\nKaliban wziął się na sposób. Udaje zwiewnego Ariela. Mimikra jest tak doskonała, że wielu się na to nabiera. A nawet uroni łezkę współczucia na losem Kalibana, którego ponoć uciska wredny Prospero. Mimo że Kaliban wciąż jest tym prymitywnym stworem, który skupia się głównie na swoim pępku, a nawet już nie na pępku, tylko na swoich organach płciowych, mimo że tarza się w brudzie i plugastwie, stwarza pozory radosnego duszka, który skacze z kwiatka na kwiatek. I ponownie – wielu tak go właśnie widzi. Nie czując smrodu, nie widząc plugastwa, wołają ci sympatycy „słusznej sprawy” o uwolnienie Kalibana.\nMottem życiowym Kalibana, które przyswoił sobie od wiedźm (być może to jedna z nich była jego matką) jest „fair is foul, and foul is fair”. Stąd bywa nazywany z angielska „fairy”. A skoro „fairy” to pomyślał sobie, że może wyciągnąć swe brudne łapska po dzieci i że nikt się nie zorientuje. W końcu dzieci lubią tęczę. A na końcu tęczy zakopany jest skarb. Jako fałszywy Ariel Kaliban postanowił, że będzie czytał dzieciom bajki i wskaże im drogę do skarbu. W ten sposób je ze sobą oswoi. Wprawdzie dzieci, czując odór i obrzydliwe wyziewy, bały się Kalibana. Jednak pani przedszkolanka powiedziała im, że trzeba wszystkich tolerować i że ich odczucia to tylko złudzenie, bo Kaliban jest zabawnym i dobrym duszkiem. A poza tym wskaże im drogę do skarbu, jak będą grzeczne.\nDzieci więc nieufnie obsiadły Kalibana i słuchały jego bajań. W tych bajdach Prospero był złą czarownicą, a Kaliban wesołym figlarzem. Kaliban, śliniąc się, marzył jednocześnie, że będzie mógł wziąć ze sobą choć jedno z tych dzieci i pokazać mu drogę do skarbu na końcu tęczy.\nKaliban zdobył sobie nawet wpływowych i możnych sojuszników, którzy zaczęli go wspierać. Ci sojusznicy postanowili uczynić z wizyt Kalibana w przedszkolu normę. Spotkało się to z protestami „nietolerancyjnych” rodziców, którzy pogonili go precz. Kaliban się poskarżył. Roniąc łezkę współczucia znana aktorka wykrzyknęła: „Łapska precz od moich dzieci!” I powierzyła je opiece Kalibana. Aktorkę poparli piosenkarze, dziennikarze, pisarze, rzeźbiarze, poeci i malarze. Całe piękne towarzystwo. Oni też chcieliby powierzyć swoje pociechy opiece tego fałszywego Ariela, by je wychowywał w tolerancji i „miłości”. Lichwiarz Shylock z tęczową brodą sypnął groszem, by wesprzeć Kalibana. Bo Shylock też nienawidzi Prospera. Może nawet bardziej niż kupca Antonia, który psuł mu biznes.\nTo chyba to wsparcie pięknego towarzystwa tak rozzuchwaliło Kalibana, że zaczął się odgrażać. Już poczuł się mocny. Zagroził, że gdy dojdzie do władzy, chwyci za mordę i wtrąci do ciemnej jamy każdego, kto będzie śmiał go znieważać. Piękne towarzystwo wdzięcznie zaklaskało w dłonie. Shylock obsypał Kalibana złotym konfetti. Ogólnie zrobiło się jakoś... śmisznie (sic!).\nA tymczasem Kaliban w sekrecie, kiedy myśli, że nikt go nie widzi, już przymierza sobie nocą czarny mundur z różową naszywką „SS”. Na półce w szafie czeka solidny pejcz. Kaliban przecież wie, co to tolerancja.\nEtykiety: homoseksualizm, literatura anglojęzyczna, media, moralność, polityka, Shakespeare, zdarzenia\nTrucizna z ręki matki zawsze będzie lepsza niż ta, którą jej dziecko trują inni\nNasza epoka w przyszłych podręcznikach historii będzie nazywana epoką wyjątkowej głupoty. Jeśli oczywiście ludzkość przetrwa tę erupcję szaleństwa, które ogarnęło świat. Jest tak, jakby ludzie przestali dostrzegać rzeczywistość, jakby twarde fakty, także naukowe, przestały się liczyć. Może ludzie zaczęli już po prostu żyć w rzeczywistości wirtualnej? Bez specjalnego kasku, rękawic symulujących wrażenia dotykowe i gogli przenoszących w świat trójwymiarowej iluzji?\nPraktycznie każdy dzień przynosi wiadomości o nowych przypadkach obłędu. Jest tak, jakby ludzie prześcigali się w najdziwniejszych jego formach. Oto brytyjskie matki, zdegustowane brutalnymi filmami pornograficznymi, które oglądają ich dzieci, postanowiły zrobić swój własnyfilm pornograficzny, by pokazać seks dzieciom w innym świetle. Z całości zrobiono telewizyjne widowisko dla jednej z brytyjskich stacji telewizyjnych, które zatytułowano Mums Make Porn (Mamusie robią porno).\nW ramach tego wstrząsającego w swej głupocie projektu mamy obejrzały też przykłady filmów pornograficznych. Jedna z matek była tak wstrząśnięta tym, co zobaczyła, że zwymiotowała, inna popłakała się przy scenie gwałtu. Postanowiły więc zrobić film pornograficzny, który pokazywałby ich dzieciom seks w innym świetle niż to, co ich pociechy mogły zobaczyć w Internecie! Panie wprawdzie same w nim nie wystąpiły, ale przecież liczą się dobre chęci, prawda?\nNie wiem, jaka była reakcja ich dzieci – dorosłych już prawie nastolatek, sądząc po rodzinnym zdjęciu – ale czekam niecierpliwie na kolejne pomysły. Ot, na przykład tatusiowie pokazują swoim synom, jak obrabować bank bez zbytecznej przemocy i niepotrzebnego rozlewu krwi. Albo jak ukraść auto i nie pobić przy tym właściciela. Albo jak zrobić malwersację finansową na wielką skalę i uniknąć więzienia. Pomysłów może być cała masa, choć zło tak naprawdę ma dość ograniczony repertuar.\nAutor: Terezjusz o 18:48 Brak komentarzy: Linki do tego posta\nEtykiety: Anglia, media, moralność, zdarzenia\nCorner Shop: Dlaczego Szekspir zaczął pisać baśnie?\nPisałem już o zaskoczeniu, jakie wzbudził we mnie fakt, że Władysław Tarnawski, rozpatrując przemiany w poszczególnych okresach twórczości Szekspira, pisał enigmatycznie o jego „rosnącej znajomości życia i natury ludzkiej”, natomiast nie zwrócił uwagi na to, w jakich okolicznościach politycznych i społecznych przyszło żyć wybitnemu dramaturgowi i że to one mogły w znacznym stopniu przyczynić się do przemian w jego twórczości.\nWspomniana już przeze mnie na tym blogu Clare Asquith w kapitalnej książce Shadowplay przedstawia, jak te okoliczności zaważyły na utworach Szekspira. Pamiętam toczone swego czasu dyskusje na ten temat, czy utwory skupiające się na lokalnych problemach mogą mieć uniwersalną wymowę. Czy zatem mogło być na przykład tak, że Mickiewicza czytaliby ludzie na całym świecie, mimo że jego główną problematyką byłaby niewola ojczyzny, rozdartej pomiędzy trzech zaborców? Szekspir jest znakomitym przykładem, że taka sztuka jest możliwa. Jego dramaty o wymowie uniwersalnej, mają jednocześnie jakby „drugie dno” – odnoszą się do ponurej rzeczywistości Anglii Elżbiety I i Jakuba I – ponurej dla katolików (choć nie tylko) prześladowanych przez reżym.\nAsquith odszyfrowuje to ukryte przesłanie i wyjaśnia, dlaczego niektóre z utworów albo ich fragmenty są dzisiaj niezrozumiałe, a może nawet rozumiane opacznie czy wręcz lekceważone, choć dotyczą one tak naprawdę spraw istotnych.\nOkres, którego dotyczyła cytowana przeze mnie uwaga Tarnawskiego, był dla katolików szczególnie bolesny. Zawiodły nadzieje pokładane w Jakubie I, nie nastąpiły rządy tolerancji religijnej, w roku 1604 zawarto pokój z Hiszpanią, a w roku 1605 doszło do spisku prochowego, który był kolejnym pretekstem do zaostrzenia prześladowań katolików.\nAutorka podaje przykład pisarza Johna Haringtona, który w swoich utworach, licząc na zmianę kursu przez króla Jakuba, próbował w swoich pismach przemówić do niego na rzecz tolerancji. Takim przykładem jest jego Tract on the Succession. Clare Asquith konkluduje swoje uwagi na temat tego autora takim oto stwierdzeniem: „Ale po odnowie prześladowań z roku 1604 Harington, jak wielu innych, dał sobie spokój z królem. Zmienił dedykację swojej książki, kierując ją do księcia Henryka, który w tym czasie miał lat jedenaście”.\nDalej, pisząc już ponownie o Szekspirze, autorka stwierdza:\nSą krytycy, na czele których stoi Samuel Johnson, którzy głowią się nad zadziwiającym kontrastem między następnymi trzema sztukami Szekspira a posępnym, coraz bardziej teoretyzującym dziełem poprzednich siedmiu lat. Szekspir zaczyna tworzyć baśnie. Pierwsza z nich, Perykles, jest niemal dziecinie naiwna w swoim sposobie przedstawienia i formie narracyjnej – do tego stopnia, że powszechnie się przyjmuje, iż pierwsza część sztuki jest dziełem innego autora. Jednak, jeśli się już to wykryje, przebieg kariery Szekspira jako katolickiego apologety dostarcza motywu dla tej nagłej przemiany. Szekspir, wraz ze sporym gronem innych wysoce inteligentnych rówieśników, takich jak Harington, miał właśnie poświęcić całą siłę perswazji na ponowne przedstawienie swojej argumentacji w słowach, których zamysłem było odwołanie się do czternastoletniego chłopca.\nChodziło oczywiście o wspomnianego już wyżej księcia Henryka.\nAutor: Terezjusz o 19:49 Brak komentarzy: Linki do tego posta\nEtykiety: Asquith Clare, Corner Shop, literatura anglojęzyczna, Perykles, Shakespeare, teatr\nŚwiatowy Dzień Zespołu Downa i hipokryzja\nDzisiaj obchody Światowego Dnia Zespołu Downa. Lider partii zwiastującej wiosnę cywilizacji śmierci w Polsce postanowił uczcić to święto ubierając skarpetki nie do pary. Można by jeszcze ewentualnie wzruszyć ramionami na taki „ekstrawagancki” sposób sympatyzowania z ludźmi z zespołem Downa (co to niby ma sugerować?!), gdyby nie fakt, że partia tego pana (i on sam) popiera aborcję eugeniczną.\nJego dwójmyślenie nie jest w dzisiejszym świecie niczym nadzwyczajnym. Z jednej strony ustanawia się zapisy umożliwiające zabijanie nienarodzonych dzieci z zespołem Downa, z drugiej z łezką w oku lub uśmiechem na twarzy świętuje dni „Muminków”. Czasami ciężko jest zrozumieć, jakimi torami idzie rozumowanie takich ludzi, jak godzą taką sprzeczność, od której innym eksplodowałby mózg. Jak można jednocześnie twierdzić, że dziecko z zespołem Downa nie zasługuje na to, by żyć, a z drugiej świętować dzień poświęcony takim właśnie dzieciom i dorosłym?\nOczywiście gros „naszych” komentarzy wyraża oburzenie na tego „sympatycznego” bęcwała lansowanego przez media, które służą złu, ale zaraz... Czy przypadkiem nie należałoby raczej w tym dniu przypomnieć panu Prezesowi i jego partii, która jest u władzy, że mogliby uczcić te obchody zmieniając prawo tak, by chroniło dzieci z zespołem Downa przed śmiercią w rzeźniach aborcyjnych? Do końca dnia jeszcze jest trochę czasu. Rządząca partia pokazała, że potrafi się szybko zmobilizować, gdy obce państwa naciskają na zmianę prawa. Może by tak raz zrobić coś naprawdę dobrego? Można w końcu ocalić ludzkie życie.\nAutor: Terezjusz o 18:22 Brak komentarzy: Linki do tego posta\nEtykiety: aborcja, eugenika, media, moralność, PiS, polityka, zdarzenia\nNa poprzednie i kolejne wybory\nPatrzcie, do jakich nieprzystojności i prawie dziecinnych i śmiechu godnych postępków i zagmatwania przyszli. Naprzód obieranie posłów na sejmikach takie jest, iż możniejszy a śmielszy czynią, co chcą: abo się sami obierają, i drudzy mało nie dożywotny sobie ten urząd czynią, abo takie wystawiają, którzy ich myślom i przedsięwzięciu służą. A szlachta, w prostocie nie wiedząc, co się dzieje, przyzwala i wrzaskiem wszystko odprawuje. Ci co się sami obierają i wtrącają, ze swymi złemi chciowościami, a nie z powinnym ku dobru Rzeczypospolitej sercem, do tego urzędu przystępują.\nPiotr Skarga, Kazanie sejmowe.\nAutor: Terezjusz o 21:04 Brak komentarzy: Linki do tego posta\nEtykiety: historia, literatura, Piotr Skarga, polityka, proza polska, wybory\nTo kiedy w szkołach pierwszy „Piątek SM”?\nHomoseksualiści i inni wykolejeńcy to grupa procentowo niewielka i gdyby nie wsparcie finansowe oraz medialne, jakie otrzymują, nie mieliby żadnych szans – pozostaliby tą niewielką, skrywającą swoje „preferencje” grupką. Nie łudźmy się. Gdyby takie wsparcie finansowe i medialne mieli na przykład ludzie ze stwardnieniem rozsianym, to dzisiaj cieszyliby się oni taką opieką lekarską, o jakiej nawet szach perski nie mógłby sobie zamarzyć.\nWyobraźmy to sobie tylko: idziemy na film romantyczny do kina, a tam obowiązkowo: przynajmniej jeden z bohaterów dowiaduje się o tym, że zdiagnozowano u niego stwardnienie rozsiane; otwieramy naszą ulubioną stronę internetową, a tam na pierwszym miejscu wiadomości o tym, że właśnie odbyła się kolejna „parada dumy” chorych na SM; idziemy do sklepu, a tam informacja, że 10% dochodów idzie na wspomaganie chorych na SM; oglądamy mecz, a piłkarze noszą koszulki z logo SM jako wyraz poparcia dla potrzeb chorych na stwardnienie rozsiane; wybory, a tu nowy prezydent miasta deklaruje, że wybuduje jeszcze piękniejszą klinikę dla chorych na SM i przeznaczy na poprawę warunków pacjentów dodatkowe pieniądze z budżetu; dzieci idą do szkoły, a tu piątek SM i specjalne zajęcia na temat problemów chorych na stwardnienie rozsiane; idziemy do pracy, a tam tydzień świadomości SM i instruktaż wczesnego rozpoznawania objawów choroby itd., itp.\nJakoś ciężko to sobie wyobrazić? A dlaczego? Przecież ci chorzy i nie tylko ci ze stwardnieniem rozsianym (są przecież jeszcze inne ciężkie choroby) potrzebują dużo więcej uwagi niż osobnicy, którzy identyfikują się przez to, w jaki sposób uprawiają seks. Wyobraźmy sobie, że te 500 000 zł, jakie według doniesień medialnych nowe władze Warszawy już wydały na dopieszczenie LGBT-coś-tam, zostały spożytkowane na półroczną pomoc chociażby 50 rodzinom, które borykają się z problemami finansowymi, bo mają dziecko z przewlekłą chorobą, które wymaga całodziennej opieki! 10 000 złotych dla wielu z nich to byłyby duży zastrzyk gotówki! A co dopiero, gdyby te wszystkie akcje, kampanie, sterty zapisanych stron, wywiady, programy, standardy WHO, parady, filmy, szkolenia poświęcić właśnie problemom chorych na przewlekłe choroby!\nCzy trzeba lepszego przykładu hipokryzji tego całego ruchu LGBT-coś-tam i wspierających go dziennikarzy, celebrytów, autorytetów, intelektualistów, polityków, a nawet poniektórych „oświeconych” duchownych?\nEtykiety: choroby, homoseksualizm, media, moralność\nJak w ciągu niecałych trzydziestu minut stracić szacunek\nRoberta Mazurka miałem do tej pory za kutego na cztery nogi dziennikarza. Nie śledziłem wprawdzie jego kariery, nie byłem też regularnym słuchaczem jego audycji ani stałym czytelnikiem jego tekstów, jednak wydawało mi się, że potrafił celnie wypunktować polityków, wykazać ich ignorancję, brak kompetencji, załatwić ich przytoczeniem ich własnej wypowiedzi, której nie pamiętali itd., itp. Stąd – choć pamiętam jego wypowiedzi, z którymi się nie zgadzałem – traktowałem go jako jednego z ważniejszych i cwańszych żurnalistów. Żywiłem też do niego pewny szacunek, a pamiętałem go jeszcze z czasów, kiedy chyba nie występował w żadnym radio, a z Igorem Zalewskim pisywał zabawne komentarze polityczne w piśmie „Nowe Państwo” i chyba – poza czytelnikami „naszych” mediów – nie był tak dobrze znany.\nW ostatnich dniach głośno było o jego wywiadzie z Kają Godek. Ponieważ jak co roku ograniczyłem sobie dostęp do Internetu i mediów na okres Wielkiego Postu, dopiero dzisiaj postanowiłem odsłuchać tę rozmowę, a w zasadzie... Hm, jak to w ogóle określić? Nawalankę? Próbę linczu? Masakrę piłą tarczową à la Monika Olejnik?\nNim włączyłem sobie ten wywiad, sądziłem, że pewnie w krytycznych komentarzach jest pewna przesada, zwłaszcza że padały one, jak mi się wydawało, ze strony zainteresowanych promowaniem Konfederacji. Podejrzewałem, że Mazurek po prostu wypunktował jakieś słabości w przygotowaniu pani Godek do tego, by kandydować do europarlamentu. Tymczasem już po pierwszej minucie szczęka zaczęła mi opadać coraz niżej, a oczy otwierać się coraz szerzej i szerzej. Ze zdumienia. Ze zgrozy. Nie mogłem uwierzyć własnym oczom. Mazurek albo wziął sobie za wzór słynną blondynkę i zrobił z tego wersję „hardcore”, przebijając swój pierwowzór, albo zrobił celową parodię stylu pani Olejnik (tylko dlaczego musiał wziąć pod swój bucior panią Godek?).\nCo ciekawe, sam Mazurek wydawał się chyba nie widzieć (czyżby?), co wyprawia. Przerywając pani Kai Godek praktycznie od samego początku, już po chwili zwrócił uwagę zaproszonej do studia, że to ona mu przerywa (sic!). Myślałem, że spadnę z krzesła! Nie potrafił ukryć, że żywi do rozmówczyni niechęć (to aż z niego biło), a gdy po raz kolejny sobie z niej szydził i zwróciła mu na to uwagę, stwierdził, że to „ironia” (sic!). Jatka, którą urządził ten dziennikarz była tak niesmaczna, że miałem ochotę wyłączyć już po pierwszych paru minutach, ale dociągnąłem do końca, by nie być gołosłownym i wiedzieć, o czym piszę. Jeśli to była „mokra robota” na zlecenie, to spisał się znakomicie, ale stracił honor.\nKto nie wierzy, niech sobie sprawdzi. Naprawdę nietrudno znaleźć. Ja w każdym razie będę omijał odtąd pana Mazurka szerokim łukiem, tak jak paru innych „prawicowych” i „niezależnych” dziennikarzy.\nAutor: Terezjusz o 19:53 Brak komentarzy: Linki do tego posta\nEtykiety: aborcja, Godek Kaja, media, moralność, zdarzenia\nDlaczego Trzaskowski jest lepszy od Jakiego?\nPatrząc na poczynania Rafała Trzaskowskiego w Warszawie mam pewną satysfakcję. Jeszcze w trakcie wyborów samorządowych pisałem:\npan Trzaskowski nie ukrywa, że chce z Warszawy zrobić Sodomę. Mówi to wystarczająco jasnym językiem, by dotarło to nawet do najbardziej tępego człowieka. Patryk Jaki natomiast stwierdza, że nie chce „Warszawy ideologicznej” i w taki sposób szykuje nam ów koszmar – ów korowód, o którym pisze Chesterton w powieści Człowiek, który był czwartkiem.\nOtwieranie szeroko drzwi Sodomie jest rzecz jasna złe. Ale czy wpuszczanie jej bocznymi drzwiami jest lepsze? W tym pierwszym przypadku przynajmniej ludzie mogą się od razu przekonać, co się szykuje i zareagować. W tym drugim – kiedy się zorientują, co się stało, może być już za późno – ich dom otoczą sodomici, by poobcować z aniołami.\nDlatego zdecydowanie wolę Trzaskowskiego. Choć nie znaczy, bym na niego głosował. W końcu zło jest złem. Również i to przebrane w skórę „nieidologicznej” owcy.\nMoja satysfakcja wynika oczywiście nie ze skandalicznych poczynań pana Trzaskowskiego i jego świty, ale z tego, że ludzie zareagowali. A więc miałem rację, że wprowadzanie Sodomy wprost spotka się z oporem. Zareagowali rodzice, zareagowały organizacje pro-rodzinne, zareagował PiS, zareagowali nawet biskupi, choć wcześniej milczeli, kiedy Patryk Jaki głosił poglądy, za jakie powinna spotkać go ekskomunika. Zaprotestowali liderzy protestanckich zborów.\nGdyby Patryk Jaki został prezydentem, pomysły, jakie otwarcie zaczął realizować Trzaskowski, byłyby wprowadzane stopniowo – kropla drążyłaby skałę. On „tylko” pozwalałby na sodomickie parady, „tylko” podpisałby się pod dofinansowywaniem in vitro, może nawet „tylko” wyasygnowałby jakieś pieniądze na hotelik dla homoseksualistów, gdyby jego wiceprezydent go o to poprosił. A to wszystko przy milczeniu duchowieństwa, bo to przecież „nasz” prezydent. Kto wie, może nawet po zakończeniu kadencji odprawiono by Mszę dziękczynną za te wszystkie „zbożne” dzieła.\nNa szczęście mamy jednak otwartą wojnę.\nAutor: Terezjusz o 21:42 Brak komentarzy: Linki do tego posta\nEtykiety: Episkopat, homoseksualizm, in vitro, Kościół katolicki, moralność, PiS, PO, polityka, polityka lokalna, Warszawa, wybory\nKto się w Polsce boi LGBT-coś tam?\nPrzeczytałem właśnie artykuł z amerykańskiej strony pewnego znanego medium, do którego linku nie podam, by nie robić im reklamy (kto sprytny, sobie znajdzie). Artykuł podpisany przez dwie panie o polskich nazwiskach. W owym artykule panie tradycyjnie już nazywają PiS „nationalist party”. Co dla polskiego czytelnika jest nawet zabawne, zważywszy na to, że Prezes spędza zazwyczaj święto 11 listopada w Krakowie, by przypadkiem – oprócz innych powodów – nie być w jakikolwiek sposób powiązanym z Marszem Niepodległości organizowanym przez polskich narodowców. A jeśli PiS jest „nationalist”, to czym jest Ruch Narodowy?\nJeśli chodzi o Prezesa, to panie napisały w tym zabawnym artykule o spadku popularności PiS-u w związku z m.in. „business dealings” jego szefa. No cóż... każdy widzi rzeczywistość tak, jak mu pasuje. Wprawdzie niewykluczone, że PiS w wyborach uzyska wynik gorszy od spodziewanego, ale raczej mało ma to wspólnego z „business dealings” Kaczyńskiego. Dość wspomnieć memy prezentujące „pałac” Kaczyńskiego na tle „domków” takich tuzów, jak szef Wielkiej Orkiestry Świątecznej Przemocy, Spec Od Dożynania Watahy, Bolek czy Lisek-Chytrusek, by wykazać absurdalność takich tez.\nZabawne jednak jest sugerowanie w tym artykule, że rządząca partia próbuje sobie podreperować spadek popularności (zwłaszcza wśród „młodych”!) walką z agendą LGBT-coś tam i „straszeniem” Polaków homoseksualistami.\nPo pierwsze to tę wojnę wywołały same środowiska promujące LGBT-coś tam. Widać, że przebierają nóżkami, by zdeprawować polskie dzieci i młodzież, by złowić świeży „narybek”. Pieniądze chyba muszą płynąć obficie, bo oprócz kolejnych prób wejścia do szkół, na wiosnę powstała kolejna, „świeża” jak zgniłe jaja, partia. A przy tym równolegle idą ataki na Kościół. Jedne głupie, jak pani o podwójnym i niemożliwym do zapamiętania nazwisku; inne cwane, jak film reżysera, który najpierw zdobył sobie sympatię obrazem o ludobójstwie na Polakach.\nPo drugie trochę dziwne by było, gdyby jedna z większych partii nie reagowała na próby deprawacji polskiego społeczeństwa (oczywiście „homofobicznego”, bo jakże inaczej!). Panie dziennikarki pewnie wyobrażają sobie to tak, że LGBT-coś tam zaprowadza swoje porządki w Polsce, a prawica (zarówno ta bliższa lewicy, jak i ta bliższa temu, co faktycznie można nazwać konserwatyzmem) milczy.\nPo trzecie w tym przekłamanym tekście, gdzie fałsz fałszem fałsz pogania, nie zająknęły się nawet, że tak naprawdę to zwykli ludzie i organizacje pro-rodzinne zaczęły protestować przeciwko deprawacji dzieci i wprowadzania standardów WHO, a potem zareagowały partie, Kościół i liderzy zborów protestanckich. Ale po co psuć Amerykanom wizję świata, prawda?\nAutor: Terezjusz o 20:18 Brak komentarzy: Linki do tego posta\nEtykiety: homoseksualizm, media, moralność, polityka, Polska, USA, zdarzenia\nPo co nam Szekspir?\nPrzedwojenną książkę Władysława Tarnawskiego o Szekspirze nabyłem w zasadzie z dwóch powodów. Po pierwsze zaintrygowała mnie informacja, że był on w gruncie rzeczy jednym z prekursorów badań nad katolickością autora Hamleta. Po drugie dlatego, że kiedy przeglądałem Szekspira. Książkę dla młodzieży i dla dorosłych w czytelni Ossolineum, urzekła mnie jego opowieść o początkach fascynacji twórczością wielkiego dramaturga.\nKsiążka Tarnawskiego jest w istocie tym, co zapowiada tytuł: „Książką dla młodzieży i dla dorosłych”, to znaczy jest napisana w przystępny sposób, taki, który przyniesie korzyść zarówno ludziom młodym, jak i dorosłym. To po prostu doskonałe wprowadzenie w twórczość angielskiego dramaturga. Autor zajmująco maluje tło historyczne, pozwalające pojąć rozwój dramatu i literatury, który doprowadził do pojawienia się geniusza, jakim był William Szekspir. Podaje też garść informacji o samym twórcy, jednocześnie sceptycznie podchodząc do pewnych niezweryfikowanych lub nieweryfikowalnych legend czy podań o jego życiu. Ta ostrożność autora jest cenna, bo nie upowszechnia rzeczy, które nie mają solidnych podstaw, opiera się tylko na tym, co jest pewnym faktem.\nWiększość książki to z kolei streszczenie sztuk Szekspira. I to jest część, która u czytelnika znającego twórczość dramaturga może budzić dużo mniejsze zainteresowanie. Autor bowiem rzadko zdobywa się na jakieś bardziej pogłębione interpretacje poszczególnych dramatów – to po prostu zwykłe streszczenia. Z reguły też te z dzieł Szekspira, które uważa za mało udane czy ciekawe, zbywa tylko paroma zdaniami – jednym krótkim akapitem. Bez trudu można poznać w ten sposób stosunek autora do danego dzieła. Najwięcej miejsca rzecz jasna poświęca tym, które powszechnie są uznane za najwybitniejsze osiągnięcia. Ta część książki może służyć jako rodzaj kompendium wiedzy o treści poszczególnych dramatów, przypomnienie przed maturalnym egzaminem lub po prostu odświeżenie sobie na szybko znajomości którejś ze sztuk przed pójściem do teatru.\nNie znaczy to, by ta część była dla czytelnika znającego utwory autora Makbeta bezwartościowa. Jej dużym atutem są tłumaczenia samego Tarnawskiego. Autor rozsiał dość sporo tych przykładów swojego translatorskiego kunsztu po całej książce. Jeśli dobrze się orientuję, Tarnawski przetłumaczył całość spuścizny Szekspira. Niestety w dalszym ciągu pozostaje ona po większej części w rękopisie. To dość dziwne. Czyżby w dalszym ciągu ciążyło na nim odium „wroga ludu”, który zmarł w komunistycznym więzieniu? Czy nie ma możliwości zdobyć dotacji z Ministerstwa Kultury na wydanie w całości tłumaczenia Tarnawskiego, tak jak zrobiono to z przekładami Barańczaka i Słomczyńskiego? Co robią angliści i instytucje dofinansowywane z kieszeni podatnika, które powinny podjąć taką inicjatywę? Promują gender studies?\nW książce zaskoczyła mnie natomiast jedna rzecz. Tarnawski dostrzega przemiany w poszczególnych epokach, na które podzielił twórczość Szekspira, ale nie próbuje tak naprawdę zgłębić tych przyczyn. Ot, na przykład w epoce trzeciej, obejmującej lata 1599-1608, autor dostrzega „nagłą zmianę” i stwierdza, że „na poetę działała cały szereg przyczyn, a z pewnością nie najmniejszą z nich była rosnąca znajomość życia i natury ludzkiej”. Dalej stwierdza pojawienie się pesymistycznego obrazu „stosunku mężczyzny do kobiety” i stwierdza, iż „przypuszczano, że musiało w życiu Szekspira zajść coś, co na niego wpłynęło w tym duchu”.\nPrzypomnijmy, że to czasy, kiedy powstały jedne z najwybitniejszych dzieł Szekspira: m.in. Makbet, Hamlet, Król Lear, Juliusz Cezar. Autor z niezrozumiałych dla mnie względów pomija kompletnie ówczesną sytuację społeczno-polityczną. A przecież same daty, w ramach których Tarnawski zamyka tę trzecią epokę, są znamienne. Na przykład w roku 1599 główny cenzor Królestwa zabronił drukowania sztuk o tematyce historycznej. Chodziło o historię Anglii. Od razu mamy wyjaśnienie, dlaczego dramaturg właśnie w tym okresie napisał Juliusza Cezara, Koriolana oraz Antoniusza i Kleopatrę (jeśli datowanie jest prawidłowe). Lata 1600-1601 to spisek lorda Essex. Rok 1603 to śmierć królowej Elżbiety i objęcie tronu przez Jakuba I, z którym katolicy wiązali nadzieje na zakończenie prześladowań i tolerancję religijną. 5 listopada 1605 roku to spisek prochowy i zaostrzenie prześladowań katolików. Czy trzeba więcej? Wyobraźmy sobie, że w XXV wieku ktoś bada twórczość polskiego poety, o którym ma skąpe dane biograficzne, dostrzega u niego nagłą zmianę tonu w jego utworach w latach, powiedzmy, 1981-1983 i zamiast zwrócić uwagę na stan wojenny, badacz zastanawia się, co takiego zaszło w jego życiu osobistym!\nAle, jak napisałem, autor bardziej dał streszczenie poszczególnych utworów niż ich pogłębioną interpretację, na co zresztą w książce o takiej objętości nie byłoby z pewnością miejsca. Na końcu rozpatruje natomiast kwestię katolicyzmu Szekspira. Dostrzega argumenty za, nie wyklucza tej możliwości, ale jest ostrożny w swoich konkluzjach. Stwierdza, że „był jednak bez wątpienia dobrym chrześcijaninem. Jego dodatnie postaci w chwilach cierpienia zwracają się do Boga. (...) Ateistą jest u Szekspira jedynie zbrodniarz Edmund w Królu Learze”. Zdaje się, że siedem lat później, kiedy opublikował studium na ten temat, Tarnawski był bardziej przekonany co do katolicyzmu wielkiego dramaturga. Ale o tym zamierzam się dopiero przekonać.\nChyba warto na koniec przytoczyć ostatni akapit książki wybitnego znawcy Szekspira, mimo upływu dziesięciioleci zadziwiająco aktualny:\nGrzeszy się w naszych czasach ciężko lekceważeniem spraw duchowych, zapomina się o nich wśród gorączki życia. Niejeden odpowiedziałby na taką uwagę: Co nam po filozofii i poezji, skoro mamy kolej żelazną, auto, aeroplan, operacje odmładzające i kino? – Kilka minut myślenia dowiedzie nam, że bez jasnych wytycznych moralnych wszystkie nasze wynalazki będą jedynie środkami pogoni za brudnym zyskiem, narzędziami złych czynów i rozsadnikami zepsucia. Nie należy pogardzać zdobyczami naszej kultury materialnej. Ale tylko zdobycze duchowe, osiągnięte przez rasę naszą w ciągu niezliczonych wieków, mogą nadać im prawdziwą wartość i prawdziwą treść wewnętrzną. Szukajcie jej w Szekspirze – a znajdziecie.\nWładysław Tarnawski, Szekspir. Książka dla młodzieży i dla dorosłych, Wydawnictwo Zakładu Narodowego Ossolineum, Lwów 1931.\nEtykiety: dramat, historia, literatura, proza polska, Shakespeare, Tarnawski Władysław, teatr\nBurdel we wrocławskim Teatrze Polskim\nPrzepraszam za tytuł, ale takie słowa mi się nasuwają, gdy czytam o tym, co się tam dzieje. Gdyby to była instytucja utrzymywana z środków prywatnych, byłoby mi to obojętne. Jest to jednak instytucja utrzymywana z kieszeni podatnika, więc obojętne mi to być nie może. Tym bardziej, że już od lat, gdy przeglądam repertuar teatralny, by zabrać małżonkę na jakiś spektakl, chce mi się kląć i wyć (to taka „klątwa”?).\nNim wydobrzeję kompletnie po chorobie i zacznę regularne wpisy, polecam felieton Tomasza A. Żaka na temat sytuacji we wrocławskim Teatrze Polskim: „W teatrze jak na wojnie”.\nEtykiety: kultura, lewica, polityka, polityka lokalna, Polonia Christiana, Teatr Polski we Wrocławiu, Wrocław\nHabent sua fata libelli – „Szekspir. Książka dla młodzieży i dla dorosłych”.\nW swoich szekspirowskich poszukiwaniach udało mi się zdobyć publikację prof. Władysława Tarnawskiego Szekspir. Książka dla młodzieży i dla dorosłych. Tę wydaną w 1931 roku pracę miałem okazję wcześniej poznać we fragmencie we wrocławskiej czytelni Ossolineum. Ponieważ pierwsze partie książki, mówiące o osobistych początkach przygody profesora z twórczością wielkiego dramaturga, mnie urzekły, postanowiłem sprawdzić, czy jednak nie uda mi się zdobyć jej na własność. Po niezbyt długich poszukiwaniach natrafiłem na nią w jednym z internetowych antykwariatów. Okazało się, że była w całkiem dobrym stanie, jak na rzecz wydaną prawie wiek temu.\nKiedy zacząłem ją przeglądać, znalazłem w niej pieczątki jednej z lokalnych bibliotek na Dolnym Śląsku i to na dodatek z miejscowości związanej z dzieciństwem mojej małżonki. Ciekawe, w jaki sposób i kiedy tam trafiła? Czy znalazła się w tej bibliotece tuż po wojnie, przywieziona ze z jakimiś zbiorami bibliotecznymi z ziem utraconych na wschodzie? A jeśli tak, to jak się uchowała? Wszak chyba książki Tarnawskiego musiały być na cenzurowanym, skoro jej autor, aresztowany w roku 1946 i skazany na 10 lat więzienia, zmarł w komunistycznym więzieniu na Mokotowie w roku 1951? A może ktoś dał tę książkę do biblioteki w latach dziewięćdziesiątych, już po tzw. „transformacji”? I w końcu biblioteka pozbyła się jej ze swych zbiorów – dobry stan dzieła Tarnawskiego (tylko parę delikatnych zaznaczeń ołówkiem) zdaje się wskazywać na to, że chyba nie była to książka zbyt często czytana.\nW samej książce jest jeszcze jedna intrygująca rzecz. Nie wiem, czy była ona po jakimś czasie ponownie zszywana i czy okładka jest oryginalna. Kiedy ją przeglądałem już w domu, myślałem początkowo, że niestety nabyłem egzemplarz wybrakowany. Nie zgadzała się numeracja stron. Po uważniejszym przyjrzeniu się tym stronom, zorientowałem się, że z jakichś nieznanych bliżej powodów między oryginalnymi kartkami Szekspira Tarnawskiego znalazło się kilka stron spisu treści jakiejś chyba przedwojennej książki prawniczej. Na to zdaje się wskazywać ten spis treści. Wygląda na to, że to tłumaczeni publikacji francuskiej. Na dodatek oprócz samego spisu treści są jeszcze dwie ostatnie strony tej nieznanej z tytułu publikacji, które mówią o... anonimach.\nCzy ktoś potrafi wyjaśnić, jak to się stało, że do książki o Szekspirze „wkradły się” strony jakiejś książki prawniczej i to prawdopodobnie jeszcze przedwojennej – o czym zdaje się świadczyć jej język? Książka się rozsypała od używania i ktoś postanowił ją złożyć i oprawić na nowo, a przy składaniu nie zauważył, że w jakiś sposób pomiędzy kartki dostały się fragmenty innej publikacji? Jakoś trudno to sobie wyobrazić. Jakże bowiem roztargniony musiałby to być introligator! Z jednej strony dbał, żeby książka wyglądała jak nowa, a z drugiej wkleił przez nieuwagę kilka obcych kartek! Ktoś zrobiłby to zatem celowo? Ale po co? Chyba nie po to, aby nieznacznie zwiększyć jej objętość? Chciał schować te kartki w innej książce? Ale chyba nie była to książka na cenzurowanym i dlaczego tylko spis treści i ostatnie dwie strony rozdziału o anonimach?\nChciałbym się kiedyś tego dowiedzieć. Książka prof. Tarnawskiego wydaje się kryć w sobie jakąś tajemnicę. Być może odbyła długą drogę od chwili swego wydania we Lwowie w roku 1931 (ciekawe kto i w jakiej księgarni ją kupił?), nim ostatecznie trafiła do mojej biblioteki. Ale jaka była to droga, do kogo należała przed wojną, jak dostała się do biblioteki w małej dolnośląskiej miejscowości i kiedy? Habent sua fata libelli.\nAutor: Terezjusz o 19:38 Brak komentarzy: Linki do tego posta\nEtykiety: historia, Kresy, literatura, Lwów, prawo, Shakespeare, Tarnawski Władysław\nW zasadzie trudno mi powiedzieć, dlaczego bez wahania zdecydowałem się zamówić wybór poezji Bohuslava Reynka w tłumaczeniu Andrzeja Babuchowskiego. Są książki wokół których krążę i waham się, choć wydają się szczególnie ważne i warte lektury. Może przeważyła świadomość istnienia czeskiej poezji metafizycznej i fakt posiadania antologii tej poezji w przekładzie tego samego tłumacza (który notabene jest również poetą)? Ale z antologii tej nie pamiętam żadnego utworu tego poety. Wiem jedynie, że w jakiś sposób Reynek jest ważny.\nTom Odlot jaskółek, którego okładkę stanowi grafika samego autora, przyszedł dość szybko, bo już następnego dnia dzwoni do drzwi kurier z Poczty Polskiej. Przeglądam książkę, oprócz wierszy znajduję szkic Wojciecha Wencla i posłowie samego tłumacza.\nW środku parę ilustracji autora, choć szkoda, że tak niewiele i w takich małych rozmiarach. Niektóre z nich to tylko fragmenty. Wszystkie czarno-białe. Nie wiem, czy mi się tak naprawdę podobają. Choć jest w nich coś tajemniczego. Jakby były tworzone przez osobę, która widzi wszystko nieostro, w przyćmionym świetle. Są tu cienie, jak w mrocznym lesie z baśni. I jest w nich coś właśnie baśniowego. Ale jednocześnie pojawiają się motywy biblijne.\nWencel przekonuje w swoim Wstępie, że Reynek jako grafik zdobył międzynarodowe uznanie, że w 2012 roku odbyła się wystawa jego prac w Pekinie, która cieszyła się ogromną popularnością, że dostrzeżono związek tych prac z religijnością autora. Trudno mi tak naprawdę docenić w pełni wartość tych grafik w samej książce. Choć zastanawia paradoks, na który autor Wstępu zwraca uwagę, a mianowicie, że katolicki poeta i artysta Reynek stał się popularny w ateistycznych Czechach i że jego sława na świecie rośnie.\nCzytam w wolnej chwili wiersze Reynka. Jest parę, które mi się podobają, ale początkowo nie doznaję jakiegoś wielkiego olśnienia. Na myśl przychodzi mi cytat z wiersza Jana Polkowskiego: „szarość nad szarościami”.\nZaintrygowany informacją ze Wstępu Wencla, szukam w Internecie zdjęć syna Bohuslava Reynka – Daniela. To w pewnym sensie paradoks, zamiast rzucić się do poszukiwania grafik samego poety po zobaczeniu próbki jego twórczości w tomie, szukam zdjęć jego syna, które z miejsca budzą we mnie zachwyt.\nDopiero potem, poznawszy te zdjęcia Daniela Reynka, dostrzegam pewne pokrewieństwo pomiędzy jego twórczością a twórczością ojca. Wydaje mi się, że jest to skupienie się na szczególe i przyrodzie. Takie wiersze Bohuslava Reynka jak „Kasztan” czy „Zapałka w kałuży” mogę sobie znakomicie wyobrazić jako fotografie jego syna.\nZanurzam się w tę poezję i odkrywam coraz bardziej jej piękno. To jest piękno świata, który można określić jako „świat sakramentalny”. Rzeczywistość doczesna odsyła tutaj do rzeczywistości wiecznej. Albo ta wieczna przenika się z doczesną. Jest tu coś, co nazwałbym „myśleniem biblijnym”. Ta na pozór szara poezja okazuje się być nasycona barwami. Ale to są takie szczegóły. Na przykład czerwona plamka na tle czarnego lasu. Albo delikatne piękno piórek sikorki modrej na gałęzi.\nKiedy wreszcie odnajduję prace Bohuslava Reynka w Internecie, okazuje się, że takie one właśnie są. Tam też jest ta delikatna kolorystyka. I nie są one wcale czarno-białe, ale w kolorach sepii. Lekko brązowawe. A do tego plamki barw. To wszystko nadaje im głębi i tajemniczości. Ponownie jest to odczucie pewnej baśniowości tego świata. Z tymże słowo „baśniowość” nie oznacza nierzeczywistości, ale nieprzeniknioną głębię dopowiadaną wyobraźnią. Lub biblijnymi skojarzeniami. Szkoda, że polskie wydanie poezji Reynka nie jest opatrzone całostronicowymi kolorowanymi grafikami Reynka, które znajduję w Internecie. Pewnie niestety zaważyły koszty druku.\nW trakcie lektury, by jakoś dookreślić tę poezję, umieścić ją w kontekście rzeczy znanych, przychodzi mi do głowy jeszcze jedno skojarzenie – katolicki poeta, tworzący na przeciwnym krańcu Europy: George Mackay Brown. U Browna rzeczywistość Orkad jest również przeniknięta myśleniem i obrazowaniem biblijnym. Na obrazy surowej przyrody północnych rejonów Szkocji nakładają się sceny biblijne. Połów ryb, uprawa ziemi, hodowla owiec – to wszystko jest rzeczywistością Orkad, którą odnajdziemy również w Piśmie Świętym.\nRóżnica jest może przede wszystkim taka, że u Browna ogromne znaczenie zdaje się odgrywać nie tylko przyroda i codzienne zajęcia mieszkańców północnych wysp, ale także historia. Ten wymiar historyczny jest u Browna dosyć istotny. Jest to pamięć chrześcijańskich początków w tych rejonach, czasów wikingów, minionych pokoleń. Zatem: przyroda i historia, ale także... ludzie.\nU Renyka ludzie zdają się nie odgrywać jakiejś istotnej roli. To znaczy nie mamy tutaj scenek rodzajowych, nie ma nazwanych po imieniu mieszkańców okolicy. Nie ma okolicznego cmentarza i wspomnienia ani lokalnych oryginałów, ani po prostu napotykanych codziennie ludzi, trudzących się uprawą ziemi, hodowlą owiec czy innymi zajęciami. Jeśli już, to jest to sporadyczne i raczej potwierdza regułę. Nie, nie oznacza to, że ludzie nie pojawiają się w ogóle. Są przecież sceny biblijne. Jednak z prezentowanego wyboru zdaje się wynikać, że dla Reynka istotniejsza była przyroda, szczegół – dostrzeżony na gałęzi ptak, zapałka w kałuży, ćma, mała myszka, kropla deszczu...\nU Reynka zdaje się w ogóle nie być wymiaru historycznego. Nie ma konkretu dat, postaci, zdarzeń. Coś takiego pojawia się sporadycznie. Jak w obrazie ruin klasztoru z utworu „Montmajour” Jest poczucie upływającego czasu, tęsknota za dzieciństwem, ale nie ma tego wymiaru historycznego. Gdzieś w otchłaniach czasu są wydarzenia z czasów Starego Testamentu i te, które dotyczą życia naszego Pana. Ale one nie są tylko w otchłaniach czasu. One dzieją się też i teraz. Nakładają się na siebie, jak obrazy w fotografiach syna Reynka.\nZ jakiegoś powodu nie lubię tzw. prozy poetyckiej. Sama nazwa tego typu utworów to dla mnie oksymoron. Mogę sobie wyobrazić poezję wykorzystującą fragmenty prozatorskie albo prozę, w której odnajduję poetyckie inkantacje, obrazowanie, ale proza poetycka to jakiś niewydarzony stwór, którego nie bardzo pojmuję. Może garść tego typu utworów u Herberta jakoś do mnie przemawiała, ale z reguły są to rzeczy, których ani nie umiem czytać, ani do mnie nie przemawiają. Być może dlatego nie zapamiętałem żadnego utworu Reynka z antologii Babuchowskiego.\nTymczasem w tym wyborze przełamałem swój opór i czytam te poetyckie prozy i czuję ich siłę oddziaływania. Niektóre obrazy zapadają w pamięć, jak z apokaliptycznego utworu „Sąd ostateczny”. Notabene obraz zmarłych jako łowionych ryb nasuwa od razu skojarzenie z wierszem George’a Mackaya Browna „Kirkyard”, gdzie tak pisze o zmarłych:\nA green wave full of fish\nIn wavering westering ebb-drwan shoals beyond\nSinker or star.\nBliżej Reynkowi jednak do Emily Dickinson niż do Browna. Szczegół, przyroda, kropla rosy, ptak, a nie kontekst historyczny, są dla czeskiego poety i amerykańskiej poetki istotniejsze. Tak, jakby cały świat znajdowali wokół siebie. U Reynka jednak kontekst biblijny, religijny wydaje się być wyraźniejszy niż u Dickinson. I podobnie jak u Browna powracającym motywem jest Męka naszego Pana oraz Jego narodziny. Poza tym u Reyneka widać jakby dwie tendencje – do minimalizmu środków wyrazu, do krótkiej formy, ale z drugiej strony do rozlewności poematu, do form stosowniejszych dla prozy czy hymnu.\nJeśli ktoś zna język angielski, warto porównać tłumaczenia Babuchowskiego z tłumaczeniami na język angielski Justina Quinna. Może to być pomocne w lepszym zrozumieniu tej poezji. Dla mnie ta poezja po angielsku brzmi szczególnie intrygująco. Co ciekawe, całkiem sporo wierszy z tomu The Well at Morning, jak jest zatytułowany anglojęzyczny wybór tej twórczości, możnaprzeczytać w Internecie. Jeśli by ktoś próbował czytać fragmenty tej książki w księgarni Amazon, to zorientowałem się, że z jakiegoś dziwnego powodu na różnych nośnikach są dostępne różne części. Chyba najwięcej wierszy mogłem przeczytać na komórce. Najgorzej było na nośniku Kindle. Notabene z dostępnego fragmentu książki dowiedziałem się, że Reynek należał w początkach swojej twórczości do „rzymsko-katolickiej sekty apokaliptycznej” (Roman Catholic apocalyptic sect), ten aspekt nie jest wspomniany w tekstach Babuchowskiego i Wencla i nie byłem w stanie dowiedzieć się na ten temat więcej. Ale też moje poszukiwania były bardzo pobieżne. Może trzeba po prostu poczytać o Josefie Florianie, który jest podany jako ten, który prowadził tę sektę?\nW angielskim tłumaczeniu wierszy Reynka zamieszczono też kilka wierszy jego żony.\nOdlot jaskółek to książka dobra na okres Wielkiego Postu. Jak wspomniałem wyżej, motyw Męki Chrystusa jest jednym z częściej się tutaj pojawiających. Notabene, gdyby nie głęboka religijność tych wierszy, można by odnieść wrażenie, że autorowi byłoby blisko do czystej rozpaczy. Nadzieję niesie też przyroda i przemienność pór roku. Tak jak u G. Mackaya Browna prace rolnicze, co zresztą jest nawiązaniem do słów Chrystusa o ziarnie, które musi obumrzeć.\nOdlot jaskółek to książka również dobra na Boże Narodzenie.\nTo książka dobra każdą porę roku, bo każda pora roku ogląda w tym tomie swoje pogłębione odbicie.\nDobrze, że przekład wierszy Reynka ukazał się po polsku. Szkoda, że nie ma w dalszym ciągu polskiego wyboru wierszy George’a Mackaya Browna.\nBohuslav Reynek, Odlot Jaskółek, tłum. Andrzej Babuchowski, Arcana, Kraków 2018.\nEtykiety: Babuchowski Andrzej, George Mackay Brown, literatura, poezja, Reynek Bohuslav, Wencel Wojciech\nWybory w Gdańsku: Sukces czy klęska?\nPrawie dwunastoprocentowy wynik Grzegorza Brauna w wyborach na prezydenta Gdańska wydaje się być całkiem niezłym rezultatem. Zwłaszcza jeśli weźmie się pod uwagę okoliczności, w jakich przyszło kandydatowi startować i utrudnienia, jakie napotykał niemal od samego początku tych wyborów (problemy z uznaniem dokumentów rejestracyjnych, odwoływanie wcześniej zarezerwowanych sal na spotkania itp.).\nZ drugiej strony nie byłbym tak optymistycznie nastawiony, jak zdają się być niektórzy komentatorzy. Było przecież tylko trzech kandydatów, a zatem częściowo swój wynik Grzegorz Braun pewnie zawdzięcza tym, którzy w innych okolicznościach oddaliby głos na przykład na kandydata PiS-u, gdyby partia ta startowała w wyborach, albo np. na Piotra Walentynowicza, gdyby udało mu się zebrać wystarczającą ilość podpisów.\nPytanie, czy gdyby Marek Skiba nie zebrał wymaganych podpisów albo zrezygnował z kandydowania, to Grzegorz Braun uzyskałby dodatkowe pięć procent głosów, zdobywając wynik ok. 17 procent albo wyższy? Trudno udzielić zdecydowanej odpowiedzi. Być może wyborcy ci zostaliby w domu. Trudno jednak też na podstawie wyniku, jaki udało się osiągnąć, dojść do wniosku, że oznacza on dwucyfrowy rezultat dla koalicji narodowo-wolnościowej w wyborach do Parlamentu Europejskiego. Myślę, że wątpię.\nPrzytłaczający wynik Dulkiewicz pokazuje, że obecne status quo w dużych miastach w dalszym ciągu będzie ciężkie do naruszenia. Ale też trudno było się spodziewać wyniku innego, wszak od wyborów samorządowych upłynęło zaledwie parę miesięcy (a było w nich kilka spektakularnych zwycięstw osób o raczej szemranej reputacji), zaś z byłego prezydenta Gdańska uczyniono niemal świętego męczennika i to niestety przy wydatnym udziale Kościoła katolickiego i w atmosferze masowej histerii.\nPodsumowując: jakikolwiek byłby wynik w wyborach do parlamentu koalicji narodowców, partii Korwina i Pobudki, dla Grzegorza Brauna – niezależnie od okoliczności – wybory w Gdańsku to mimo wszystko duży sukces. Dwucyfrowego wyniku nie da się zbyć pogardliwym prychnięciem, choć budzi on zdumienie u salonowych dziennikarzy. Miejmy nadzieję, że rezultat Brauna będzie procentować dla sprawy polskiej i ruchu konserwatywnego – dając nadzieję wyborcom rozczarowanym PiS-em na stworzenie jakieś sensownej alternatywy.\nAutor: Terezjusz o 21:11 Brak komentarzy: Linki do tego posta\nEtykiety: Braun Grzegorz, Gdańsk, polityka, polityka lokalna, Unia Europejska, wybory\nTotalitaryzm „zbliża się na łapkach kota”\nTak można by powiedzieć parafrazując fragment wiersza Czesława Miłosza o tym, co dzieje się obecnie w cywilizacji Zachodu. To prawdziwy zamordyzm w białych rękawiczkach, który coraz bardziej zaczyna pokazywać swoje groźne oblicze. Cenzura, utrata pracy, a nawet więzienie, to już rzeczywistość. Wielu ludzi chyba nie zdaje sobie z tego sprawy, bo jak inaczej wytłumaczyć fakt, że np. na szaleńcze pomysły prezydenta Warszawy zareagowała tylko jedna kurator oświaty – Barbara Nowak? A co z resztą kuratorów? Nie obchodzi ich los dzieci, czy może sądzą po prostu, że Warszawa to gdzieś daleko, nie ich rejon i w ogóle: „nasza chata z kraja”?\nI czy tylko jedna Zofia Klepacka ma odwagę (to już trzeba odwagi???!!), by wyrazić sprzeciw wobec działań Trzaskowskiego? A co z resztą środowiska sportowego? Przecież widzimy już, co dzieje się w sporcie i do czego prowadzą takie inicjatywy, jakie podejmuje prezydent Warszawy. Mężczyźni walczą w zawodach jako kobiety. Jakiś nieudacznik, któremu nie udało się w rywalizacji z mężczyznami może zadeklarować, że jest kobietą i zacząć odnosić sukcesy w walce, którą trudno nazwać „fair play”.\nWprawdzie Zofia Klepacka, jeśli dobrze się orientuję, nie podnosiła akurat problemu nieuczciwej rywalizacji w sporcie, tylko wyraziła swój sprzeciw wobec promocji LGBT-coś-tam, ale konsekwencje podobnych kart, jakie wprowadza w życie Trzaskowski, przecież wcześniej czy później w sporcie też będą widoczne. A jaka jest „tolerancja” środowisk LGBT-coś-tam widać po tej fali „miłości”, jaka zalała Klepacką i Barbarę Nowak. Przy okazji Facebook ocenzurował wpisy Klepackiej, a na jednym z portali informacyjnych dowiedziałem się, że Nowak „znowu szokuje” (sic!). Wyobraźcie sobie, Państwo, że to nie Trzaskowski szokuje, ale krakowska kurator! Wynika z tego, że zdrowy rozsądek jest dzisiaj czymś, co zdumiewa, a szaleństwo tak już wyjałowiło mózgi, że ludzie nie widzą rzeczywistości.\nW tych działaniach Trzaskowskiego dobra jest jedna rzecz: są one na tyle nachalne, na tyle głośne, że ludzie – a przynajmniej ich część – widzą, co się dzieje. To w zasadzie bardziej słoń w składzie porcelany niż miękko stąpający kotek. Pisałem już zresztą o tym na swoim blogu w czasie kampanii samorządowej, że jeśli wygra Trzaskowski, to przynajmniej będzie widać, że Sodomę wprowadza do Warszawy wprost. Gdyby wygrał Patryk Jaki, czyli „nasz”, ta Sodoma wchodziłaby gdzieś bocznymi drzwiami, przy równoczesnym milczeniu hierarchii Kościoła (notabene, czy teraz też hierarchia milczy, czy ma poważniejsze problemy niż „reformy” prezydenta Warszawy?).\nDziwi natomiast bardzo również jedna rzecz: że w kraju, który miał doświadczenie dwóch morderczych totalitaryzmów, działania takie, jakie podejmuje Trzaskowski mogą w ogóle uchodzić mu na sucho. Wydawałoby się, że co jak co, ale to Polska powinna być w stopniu szczególnych odporna na takie idiotyzmy, jak „gender studies”, „tęczowa rewolucja”, cała ta lewacka mentalność, która w ostateczności prowadzi wcześniej czy później do zbrodni. Nie jest. Historia magistra vitae non est – trzeba stwierdzić ze smutkiem.\nAutor: Terezjusz o 22:23 Brak komentarzy: Linki do tego posta\nEtykiety: Kościół katolicki, lewica, polityka lokalna, totalitaryzm, Warszawa, wybory, zdarzenia\nAutor: Terezjusz o 16:40 Brak komentarzy: Linki do tego posta\nEtykiety: film polski, historia, święta, zdarzenia, żołnierze wyklęci\nMyszkując po Internecie: Czy św. Paweł czytałby „T...\nZnany aktor wkłada różową koszulę, a producenci za...\nO bojaźni Bożej jako najlepszym gwarancie zachowan...\nTrucizna z ręki matki zawsze będzie lepsza niż ta,...\nCorner Shop: Dlaczego Szekspir zaczął pisać baśnie...\nJak w ciągu niecałych trzydziestu minut stracić sz...\nHabent sua fata libelli – „Szekspir. Książka dla m...\nBohuslav Reynek „Odlot jaskółek” – notatki na marg...


Prawie trzydzieści granatów i 9 pocisków artyleryjskich! Taki arsenał myśliwy znalazł w lesie | Tygodnik Ostrołęcki\nPrawie trzydzieści granatów i 9 pocisków artyleryjskich! Taki arsenał myśliwy znalazł w lesie\nMieczysław Bubrzycki 26 czerwca 2009, 7:26\nSaperzy z Nowego Dworu Mazowieckiego już zabrali kilkadziesiąt pocisków znalezionych przypadkiem przez myśliwego.\nWe wtorek, w Laskach koło Szelkowa, myśliwy z koła łowieckiego chodząc po lesie natknął się na dużą ilość niewybuchów. \_\nTo był prawdziwy arsenał! Pirotechnik z makowskiej komendy rozpoznał w niebezpiecznym znalezisku 26 granatów ręcznych, 2 granaty moździerzowe oraz 9 pocisków artyleryjskich. Wszystkie pochodzą z czasów II wojny światowej.


TBV Start Lublin szuka wzmocnień. Morris na wylocie - Dziennik Wschodni\nDni Morrisa w ekipie Davida Dedka wydają się być policzone. 24-latek przychodził do Lublina z opinią znakomitego strzelca i miał zostać następcą Chavaughna Lewisa. Morris niestety pokazał, że do poziomu jego poprzednika brakuje mu bardzo dużo. Wprawdzie rozpoczął sezon jako gracz pierwszej piątki, ale w inauguracyjnym spotkaniu z Legią zagrał bardzo przeciętnie. W kolejnych spotkaniach już nie otrzymywał zbyt wielu szans – w meczu ze Stelmetem Enea BC Zielona Góra spędził na boisku ledwie… 28 sek. – Morris nie spełnia naszych oczekiwań. Zrobiliśmy na jego temat bardzo dobre rozeznanie. Zebrał wiele pozytywnych opinii. Niestety, ale ma problemy z wpasowaniem się w nasz system. Czasami tak się zdarza, a my nie mamy czasu na czekanie, aż Morris się przebudzi – nie ukrywa Arkadiusz Pelczar, prezes TBV Startu.\nDziałacze „czerwono-czarnych” już rozglądają się za potencjalnymi wzmocnieniami. Jak się nieoficjalnie dowiedzieliśmy obecnie najbliżej gry w Lublinie jest Aaron Broussard. 29-letni Amerykanin był jedną z gwiazd MKS Dąbrowa Górnicza w poprzednim sezonie. Dobra postawa w EBL umożliwiła mu transfer do BC Niżny Nowogród, gdzie jednak nie przebił się i jest graczem drugiego planu. Broussard w przeszłości występował w Islandii oraz Francji. Jego pozyskaniem jest zainteresowany również Anwil Włocławek, który podobnie jak TBV Start dość przeciętnie rozpoczął sezon. Mistrzowie Polski mają jednak przewagę nad lubinianami – występują w Lidze Mistrzów. To w rozmowach z Broussardem jest poważnym atutem. Jeżeli Amerykanin odmówi, to „czerwono-czarni” ponoć mają jeszcze dwie opcje rezerwowe.\nKibic / 7 listopada 2018 o 12:52\nGortat jest poza rotacją w Clippersach. Może warto spróbować...\nNa marginesie tematu, ale też o lubelskiej koszykówce - Radio Lublin informuje na swojej stronie, że AZS UMCS jest zainteresowany pozyskaniem do zespołu Pszczółek amerykańskiej środkowej, Nikki Greene. Zawodniczka przebywała wczoraj na testach medycznych w Łodzi. Przez najbliższe dni będzie trenować z lubelskim zespołem i do końca tygodnia klub ma podjąć decyzję o jej przydatności dla drużyny.\nDonPedro / 7 listopada 2018 o 23:39\n1. Red. Wasiek nigdzie nie pisze, że "temat Broussarda w Starcie upadł" 2. Marcin Gortat nie da rady grać na dwójce, nawet w Starcie. Niech zostanie, gdzie jest 3. Jakie są te dwie inne opcje?\nGość / 7 listopada 2018 o 09:41\nKarol Wasiek był również autorem tej wiadomości dokładnie 06.11 która została tutaj powielona w momencie kiedy już jest nieaktualna w dodatku. Wystarczyło uważnie śledzić źródło przecieku czyli autora artykułu notabene z Gdańska. Szkoda że Dziennik Wschodni czerpie informacje w ten sposób a nie bezpośrednio z klubu. Poziom skopiuj wklej bez sprawdzenia.\nGość / 7 listopada 2018 o 08:21\nJak podaje Karol Wasiek z WP Sportowe Fakty. Upadł temat transferu Aarona Broussarda do TBV Startu Lublin.


Egzotyka w zupełnie nowej formie | Mixit.pl\nW każdym zakątku Ziemi czekają na nas niesamowite, nowe smaki, które kuszą swoją egzotyką.\nNa szczęście nie musimy wybierać się w dalekie destynacje, by zakosztować niesamowitych, unikalnych owoców. Gdzie ich szukać, by rozpieszczać podniebienie smakami z drugiego końca świata i móc cieszyć się nimi zawsze, gdy mamy na to ochotę?\nMając ochotę na egzotyczne smaki jeszcze do niedawna musieliśmy urządzać tournée po sklepach w poszukiwaniu owoców z odległych kontynentów. Gdy już udało nam się upolować wymarzoną „perełkę”, często kupowaliśmy od razu kilka sztuk na „zapas”, by mieć je zawsze pod ręką, gdy będziemy mieć na nie ochotę. Zwykle jednak kończyło się to wyrzuceniem owoców do kosza, bo zdążyły się zepsuć zanim mieliśmy okazje je zużyć. Teraz, aby cieszyć oczy i podniebienie wyjątkowymi smakami z dalekich krajów, nie musimy wcale dużo się trudzić i biegać po sklepach. Możemy skosztować oryginalnych przysmaków w zupełnie nowej formie – liofilizowanej.Co kryje się pod tą tajemniczą nazwą?Liofilizacjato proces, podczas którego produkty są suszone poprzez mrożenie. Dzięki takiemu zabiegowi , owoce zachowują swoje naturalne wartości mineralne i witaminy, jak również naturalny kolor. A wygodna forma owoców raz na zawsze pozwoli zapomnieć o cieknącym po rękach soku, gdy zamarzy się nam pyszna owsianka z owocami np. w pracy!


You are here: Home / Zdrowa dieta / Gabinet kosmetyczny Myślenice\nPrevious Article Ujędrniamy ciało po zimie\nNext Article Projektowanie magazynów - Gecon Gorzów\nWe włoszek króluje wiele potraw, które są charakterystyczne dla tego kraju. Włoska kuchnia bazuje na wielu mącznych potrawach. Jednym z przykładów takiego dania może być słynna włoska polenta. Jest to dosyć specyficzna potrawa, mająca postać mącznej mamałygi. Polenta jest znana Włochom od naprawdę wielu lat, a z biegiem czasu zmieniła…


RAŚ powalczy o Senat. Mają już kandydata • Wiadomości • www.rybnik.com.pl\nRAŚ powalczy o Senat. Mają już kandydata\nKandydatem RAŚ do Senatu będzie Paweł Polok.\nRuch Autonomii Śląska chce zdyskontować swój sukces w wyborach samorządowych i powalczyć w naszym regionie o mandat do Senatu. Decyzja w tej sprawie ma zapaść dziś wieczorem. Nam udało się dowiedzieć, że kandydatem RAŚ będzie rybniczanin Paweł Polok.\nRuch Autonomii Śląska uzyskał w zeszłorocznych wyborach samorządowych najlepszy wynik historii. W wyborach do sejmiku województwa, ruch w skali całego województwa uzyskał 8,49% głosów, co pozwoliło wprowadzić do sejmiku 3 radnych. Mało tego, RAŚ został koalicjantem Platformy i współrządzi województwem. Szef ruchu – Jerzy Gorzelik został członkiem zarządu województwa.\n> Czytaj wywiad z Jerzym Gorzelikiem\nI choć władze RAŚ mówią, że wybory parlamentarne nie mają dla nich większego znaczenia (mandaty posłów mogą otrzymać tylko partie, które w całym kraju przekroczą próg 5% poparcia), to chcą powalczyć w wyborach do Senatu. Do Senatu bowiem, wybory są bezpośrednie i mandat senatora uzyskuje ten kandydat, który otrzyma w danym okręgu największą liczbę głosów. I nie ma znaczenia czy reprezentuje dużą partię, czy lokalny komitet wyborczy.\nW nowym, rybnickim okręgu wyborczym, który obejmuje Rybnik, powiat rybnicki i powiat mikołowskim, kandydatem RAŚ ma być artysta i dziennikarz Paweł Polok.\nPolok startował już z listy RAŚ do sejmiku i uzyskał wówczas prawie 6 tysięcy głosów. Był to drugi wynik na liście RAŚ, ale jedyny mandat przypadł Januszowi Wicie z Połomi.\nPaweł Polok rywalizował będzie m.in. z kandydatem Platformy – Antonim Motyczką. Czy PiS będzie reprezentował ponownie senator Tadeusz Gruszka – na razie nie wiadomo. Nieznane jest również póki co nazwisko kandydata Lewicy. Jak na chwilę obecną swoje szanse ocenia więc kandydat RAŚ na senatora? - Uważam, że szanse RAŚ w naszym regionie na mandat senatora są bardzo poważne, co pokazały ostatnie wybory samorządowe oraz postawa mieszkańców w czasie spisu powszechnego. Tutejsi wyborcy mieli okazję przekonać się w ostatnich latach jak niedoskonałe jest centralne zarządzanie sprawami naszego regionu. Dlatego idea autonomicznych regionów staje się coraz popularniejsza - ocenia Paweł Polok.\nTagi: Ruch Autonomii Śląska, Janusz Wita, Paweł Polok, Antoni Motyczka, Tadeusz Gruszka\n~ 2011-07-15 00:06:27\n~chammomila 2011-07-15 00:20:37\nCzyli przy całej mojej otwartości na RAŚ a i pewnej sympatii jaką darzę tenże ruch mojego głosu nie dostaną i powodem tego będzie osoba kandydata.\n~werkk 2011-07-15 05:37:39\nTen kandydat nie ma żadnych szans.\n~ 2011-07-15 07:51:07\n... no comment. Cisnie sie wiele przymiotnikow na usta.\n~Ksenopita 2011-07-15 08:23:21\nArtysta i dziennikarz? To jakby mnie ktoś widział na rowerze i nazwał mnie kolarzem... Jego ojca lubiłem ale ten koleś poza tym że jest synem swego ojca jest nikim... On żyje z SMSów, które wysyłają sami na siebie śląscy wykonawcy żeby być wyżej na liście przebojów w prywatnej TVT. Ja bym go bardziej nazwał kombinatorem.\n~Katarzyna26 2011-07-15 08:24:42\nhmm... myśle że nie ma szans...\n~ 2011-07-15 08:27:50\nani hanys ani gorol\n~truskaweczka 2011-07-15 08:48:13\nU tych osób gdzie robi zakupy, bądź gdzie jada:) nie ma szans na głosy ,nie uprzejmy i i brak kultury ... nie ma szans\n~mariuszms 2011-07-15 09:05:55\nPseudonim "wykorzystam nazwisko w drodze do władzy". Ty se chłopie lepiej śpiewaj dalej w TVS-ie.\n~777lok777 2011-07-15 09:34:11\n...raczej mało odpowiednia kandydatura...\n~kulturalny 2011-07-15 09:50:01\nRAŚ- NIE. Paweł Polok jako polityk - NIE. Miałem okazję nieraz spotykać na swojej drodze Pana Pawła, jak również czasami przełączając kanały w TV oglądać jego występy z playbacku. Wiem, że nieeleganckie jest porównywanie kogokolwiek do ojca, ale Pan Paweł sam to prowokuje, bo wykorzystuje (czy ma prawo,czy nie-oceńcie sami) cały dorobek artystyczny swojego ojca. Ale Pan Józef to był ARTYSTA przez duże A! a w dodatku przeuprzejmy, przesympatyczny i z żartem na wysokim poziomie. Klasa sama w sobie! A Paweł- w kontakcie wydaje sie być gburem bez pokory, myślącym o sobie że jest nie wiadomo jaką gwiazdą itd. Szczytem szczytów w wykonaniu Pawła i jego kapeli ze śląska było nagranie teledysku do piosenki, którą śpiewa Pan JÓZEK POLOK - i wyraźnie słychać głos Pana Józka, a w teledysku "ustami macha" Paweł. Panie Pawle, polityka to nie jest dla Pana dobra droga, bo tam nie ma playbacku! A jeśli Pan już gafy strzela z playbacku, to może lepiej prowadzić sobie te dwa Szkolaki, grać SWOJĄ muzyczke i nie pchać się do czegoś (patrz RAŚ, polityka) co nie przyniesie Panu upragnionej chwały?\n~zbych_rybniczanin 2011-07-15 10:00:54\nŻENADA ! Paweł Polok nie jest ani artystą ani dziennikarzem... przykro, że to "jabłko spadło tak daleko od jabłoni" ! Pan Józef miał TALENT :) tutaj brak ...wszystkiego ;( ŻYCIE! Jego występy w żenującym medium jakim jest "polityczna" kablówka Adama F. pod nazwą TVT są ... okropne. Lista przebojów żywcem skopiowana z Telewizji Silesia ( w której prowadzili ją gwiazdy Stasiak, Niebudek) w TVSie to klasa w TVT .... marność !\nCóż mamy nadzieję, że wyborcy będą "NORMALNI" i oleją tandeciarza ! :)\n~hub381 2011-07-15 10:15:26\nJa również Pawła Poloka nie widzę w randze"polityka"!Choć RAŚ popieram.Nie będę go krytykować.bo każdy ma swoje dobre jak i słabe\nstrony.Ale do polityki z ramienia RAŚ trzeba"chłopa z j....i"!\n~mariusz64 2011-07-15 10:45:53\npoczekajmy na innych kandydatów bo żaden z w/w nie spełni oczekiwań, może ktoś z okolic Mikołowa skoro Rybnik, powiat rybnicki nie potrafi wystawić mocnego pewniaka\n~idasmw 2011-07-15 10:53:09\n@mariusz64 - zapomniałeś dopisać: "ale najpierw naucz sie śpiywać"\n~ 2011-07-15 11:31:02\n~bard 2011-07-15 12:37:15\nTrzy razy nie.To chyba jakiś żart ale znając życie wszystko się może zdarzyć.Nie mam nic do P.Poloka ale lepiej żeby sobie odpuścił i robił to co robi dotychczas tzn.chałturzy , w tym jest naprawdę dobry.\n~~BG 2011-07-15 13:35:00\n~ 2011-07-15 14:50:44\nSKOŃCZCIE Z TĄ ZAWIŚCIĄ. Dajcie synkowi szansę, na pewno nie zrobi nam takiego wstydu jak Marek Krząkała, co najwyżej może tylko polepszyć obraz Rybnika i regionu śląskiego.\n~Woziwoda 2011-07-15 16:22:23\nJaką zawiścią? O czym Ty gadasz?! Jaką szansę do cholery? Czy senat Rzeczpospolitej to podwórkowa scena dla pośrednich artystów szukających szansy na sukces? Wiesz w ogóle kto powinien być senatorem? Czy wiedząc ile tandeciarstwa jest w obecnym senacie mamy świadomie konserwować trwanie tandeciarstwa? A co z Polską i ze Śląskiem?\nRzygać się chce gdy do polityki proponuje się osoby przypadkowe, bez osiągnięć i doświadczenia w zarządzaniu, działalności politycznej (np. samorządowej), bez charyzmy, bez autorytetu uznawanego w swoim miejscowym środowisku.\nNiech nam wreszcie zacznie zależeć na politykach niekoniecznie z popieranej przez nas partii ale takich, którzy dowiedli swej wartości dokonując czegoś z wysiłkiem dla dobra wszystkich, nawet swoich oponentów.\nPoczytaj chłopie jak krytycznie o swoich krótkich karierach parlamentarnych wspominają znani artyści, wyniesieni do polityki entuzjazmem posolidarnościowym. To mądrzy ludzie, wiedzą, że marnowali swój czas i szanse Polaków - bo nie chcieli odmówić.\nŻyjemy w innej Polsce, nie lekceważmy wyborów.\n~dominika40 2011-07-15 16:41:22\nNo jak chłopaka nikt nie chwali na estradzie to pcha się do polityki! W TVS to może nawet wygląda trochę poważnie wśród tych teledysków co to niby śląska piosenkę śpiewają ,( a po mojemu to dziewczyny w tych zespołach machają na boki kieckami,a śląska muzyka to przetłumaczone jakieś tyrolskie szlagiery.)\nDej se chłopie spokój z polityką , siedni se przy kasie w szkolaku, jeszcze trocha a sie na ciebie poznaja i w TVS-ie. Jak na razie to tam ci ojciec wydeptoł fucha.\n~zbych_rybniczanin 2011-07-15 18:20:35\nJestem fanem TVSu - byłem na wszystkich zlotach fanów i wiem, że Pawła Poloka tam ... nie grają ! Chyba był za słaby albo za głupi ! Holecki, Kalaga, Kola i Jula ... Polok nie... jego jedynie grają w tym hasioku pt. TVT\n~gipsofarb 2011-07-15 20:52:49\nSpis spisem, w tym momencie dziękuje wszystkim! To już przesada! Co się dzieje z RAŚ i w RAŚ. Temu Panu dziękujemy. A miało być tak pięknie.\n~aa12345zz 2011-07-15 23:20:27\nwole zaglosowac na Poloka niz na Motyczke czy Gruszke umazanych "wielka polityka" ktorzy trzymaja sie swoich stolkow i prikazow z "góry" a nasz region maja w glebokim powazaniu... jak dla mnie tylko RAS moze powalczyc GODNIE o nas - mieszkanców Slaska - niezaleznie czy czujacych sie Polakami, czy Slazakami... wszyscy odpowiadamy za ten region!\n~steve53 2011-07-16 16:43:28\nTen cały RAŚ to "Stronnictwo Pruskie" w najczystszej postaci z tym całym Gorzelikiem na czele...\n~1floyd 2011-07-16 20:53:52\nQrcze kolejny synek jadący na przeszłości czytaj nazwisku ojca. Co ten chłoptaś w życiu sam osiągnął. Interes czyli sklepy po tatusiu, z kasy po po ojcu coś tam wyremontował coś wydzierżawił plus jakaś kasa TVT i TVS. Pamiętam jak się robił na easy ridera o boku ojca WOŚP żałosne wtedy tak i dzisiaj. Jeśli RAŚ ma mieć taką twarz w senacie to ja dziękuję. Świadczy to o poziomie ugrupowania w Rybniku.\n~STEFAN SIARZEWSKI 2011-07-16 21:41:37\nOn mi nie przeszkadza , ale boję się tego czegoś zwanego RAŚ. Nie zagłosuje dla niego.Na pytanie co to jest automia , potrafi odpowiedziec może 10% ich członków. Dzis był ich marsz w Katowicach. Na moje pytanie co spowdouje utworzenie autonomi usłyszałem odpowiedz od moze 40 letniego meżczyzny" " bo łoni to krdna nasze pieniundze ta w warszawie , a my chcymy aeby nasze podatki zostawały tu na zimii slunskiej my są hanysy itd.\nOdpowiedzialem mu grzecznie ,że każdy prawdziwy Slązka odpowiedził by merytorycznie i na temat- tacy tez byli. Ale niestety wiekszosc z nich to wałsnie tacy ja mój rozmówca. Ale żebzaznaczyć i obalic mit inofmuje ze to nie pieniadze ze Slaska idą do Stolicy , tylko z Stolicy na Slaska. A dlaczego??? Ponieważ rocznie Państwo wydaje ponad 4 miliardy dopłacajac do emerytur górniczych.\nReasumując uważam ze RAS może być śłaska ersją Pisu , Samoobrony i LPR-u.\n~dziki1234 2011-07-17 09:53:45\n~werkk - startuj Ty będziesz miał duże szanse --- na szympanse---- heh\njak nie chcecie to nie głosujcie na chłopa albo na innego kandydata pokażcie sami co potraficie, czytając wasze wpisy uważam że będziecie wspaniale reprezentować swoje interesy heh.\n~hightechstudio 2011-07-17 22:52:19\nGeneralnie to osoba pisząca ten artykuł jest mało rozgarnięta albo wchodzi bez mydła Polokowi.Pawełek ani artysta ani dziennikarz ani busnesmen , poprostu jedzie na zmarłym tatusiu jak na habecie, a wsioki się cieszą -to nazywa się niska kultura. A tak na marginesie ile Fudali zapłacił za użyczenie pomieszczenia przy wyborach panu Polokowi? W tym mieście ręka rękę myje !!!! Panie Polok miej Pan choć odrobinę honoru i wstydu i daj Pan spokój!!!\n~rybnikauer2011 2011-07-20 01:52:17\nNie wiedziałem do dzisiaj, kim jest ten pan. Odszukałem jego "występy" w internecie. No - jeśli miałby zostać w oparciu o swoje "artystyczne" dokonania - senatorem - to proponuję kandydaturę wykonawcy "Kolorowych jarmarków" na ... Prezydenta RP!!! Dokonania "muzyczne" tego pana to - najdelikatniej rzecz ujmując - UCIELEŚNIENIE TERMINU SZMIRA! Jeśli jego poglądy i dokonania w polityce są podobne, to chyba wolałbym Lepera, Renatkę Begier i jeszcze kilkudziesięciu innych klaunów na liście RAŚ - zamiast niego....\n~Saurica1984 2011-08-22 11:08:45


BUDDY TOYS 4CH Helikopte r SparrowZdalnie sterowa - Pojazdy na radio latające - Urwis.pl Moje konto\nZdalnie sterowany 4CH HELIKOPTER Sparrow. 19 cm 4 kanałowy helikopter. Czas lotu 7, 9 minut. Ten helikopter 4kanałowy nadaje zaawansowanych pilotów. Zakres możliwości ruchu lotów m.in. w górę, w dół, do przodu, do tyłu, w prawo, skręć w lewo, lot w lewo, lot w prawo. Helikopter jest wykonany z tworzywa...więcej\nZdalnie sterowany 4CH HELIKOPTER Sparrow. 19 cm 4 kanałowy helikopter. Czas lotu 7, 9 minut. Ten helikopter 4kanałowy nadaje zaawansowanych pilotów. Zakres możliwości ruchu lotów m.in. w górę, w dół, do przodu, do tyłu, w prawo, skręć w lewo, lot w lewo, lot w prawo. Helikopter jest wykonany z tworzywa sztucznego, które wytrzymuje transport. Lot jest stabilny dzięki wbudowanemu żyroskopowi. Helikoptery posiadają akumulatory, ładują się ok 30, 40 minut przez kabel USB. Helikopter jest przeznaczony do użytku w pomieszczeniach. Pilot zdalnego sterowania wykorzystuje 6 x bateria AA. Baterie nie są dołączone. Towar dostępny pod zamówienie klienta.


Zakonnice przejęły część strefy ekonomicznej w Opolu | Nowa Trybuna Opolska\nZakonnice przejęły część strefy ekonomicznej w Opolu\nFot. Stock 08.07.2008 Zaktualizowano 08.07.2008\nSiostry dostały najlepsze grunty. Jeśli zechcą, Mogą blokować każdą inwestycję fot. stock\nSiostry zakonne z Warszawy stały się właścicielkami wartych miliony terenów w Opolu.\nStrefa jest oczkiem w głowie władz Opola. Ponad 61 hektarów uzbrojonych przez ratusz kosztem kilkunastu milionów złotych to dziś najcenniejsze tereny inwestycyjne miasta.\nTymczasem kilka tygodni temu urząd dowiedział się, że właścicielem działek w strefie zostało Zgromadzenie Sióstr Miłosierdzia św. Wincentego a Paulo z Warszawy. Nieoficjalnie wiemy, że miejscy urzędnicy byli zszokowani. Podobnie jak zarząd Specjalnej Wałbrzyskiej Strefy Ekonomicznej, zarządzający opolską podstrefą.\n- Wiemy, że zgromadzenie otrzymało 16 hektarów w ramach rekompensaty za ziemie odebrane kiedyś przez PRL-owskie władze - mówi Maciej Wujec, naczelnik wydziału gospodarki i promocji Urzędu Miasta w Opolu. - Przyznanie terenów, należących wcześniej do Skarbu Państwa, odbyło się poza nami. Zdecydowała tak komisja majątkowa przy ministerstwie spraw wewnętrznych (zasiadają w niej przedstawiciele ministerstwa i episkopatu - red.). Komisja miała takie prawo. Nie będę jej orzeczenia komentował...\nZakonnice otrzymały ziemię wartą kilkanaście milionów złotych za darmo. Ich pojawienie się może jeszcze bardziej skomplikować i tak trudną sytuację strefy, która choć istnieje do ponad półtora roku, to dotąd doczekała się tylko jednego niewielkiego inwestora.\nTymczasem wiadomo od dawna, że jedną z głównych przeszkód w jej szybkim rozwoju było to, że tereny miały dwóch właścicieli: miasto i Skarb Państwa reprezentowany przez Agencję Nieruchomości Rolnych. Teraz pojawił się trzeci gracz.\n- I sytuacja stała się jeszcze gorsza. Im więcej właścicieli, tym rozmowy z inwestorami są dłuższe - ocenia radny Arkadiusz Szymański (PiS), były wicedyrektor opolskiej ANR. - Sprawa jest tym dziwniejsza, że pierwszy raz słyszę, aby państwo przekazało osobom duchownym warte miliony tereny w strefie ekonomicznej. Od razu uprzedzam, że od tej decyzji nie ma odwołania. Nie przewidziano w ustawie takiej możliwości.\nZ niedowierzeniem informację o przekazaniu terenów przyjmuje też radny Alojzy Drewniak. - Historia jest zadziwiająca tym bardziej, że z tego co słyszę, władze miasta ani województwa nic o tym nie wiedziały - dziwi się Drewniak. - Teraz nikt nie może dać nam gwarancji, że skoro pojawiły się siostry, to za chwilę nie wejdą do strefy np. jacyś braciszkowie. Ta historia uczy także tego, że miasto, zanim uzbroi tereny i wybuduje drogi, powinno stać się właścicielem gruntów. Tu wychodzi na to, że Opole zrobiło siostrom drogi prezent.\nTransakcja zdziwiła także opolską Agencję Nieruchomości Rolnych, która do tej pory władała gruntem. Ustawa, na mocy której przekazuje się tereny kościołom, zakłada bowiem, że mają to być działki rolne. Tymczasem tereny w strefie są w pełni uzbrojone. Nikt niczego tam nie uprawia.\n- To wygląda jak sprawa do CBA, ale formalnie wszystko jest w porządku, nadal są to grunty rolne, taką działalność wygasza dopiero inwestor - wyjaśnia anonimowo jeden z pracowników ANR.\nJak wynika z mapy podziału gruntów, zakonnice otrzymały najlepszą część strefy. Na dodatek mają fragmenty gruntów umożliwiające blokowanie innych inwestycji.\n- Nic nie wskazuje na to, aby miały takie intencje - zaznacza Wujec. - Skontaktował się z nami ich mecenas. Są gotowe do rozmów o sprzedaży gruntu. Nie wiemy jednak, w czyje ręce trafi ani czy jego właściciel będzie mógł liczyć na ulgi w strefie.\n- Możemy być tylko pośrednikiem pomiędzy inwestorami a siostrami. Gruntami należącymi do sióstr interesuje się wiele firm. Jestem dobrej myśli - mówi naczelnik Wujec.\nZakonnice o swoich planach nie chciały rozmawiać. W ich siedzibie usłyszeliśmy, że po informacje możemy zadzwonić w piątek. Przedstawiciele ministerstwa spraw wewnętrznych, przy którym działa komisja, też nie byli chętni do rozmów. Na pytanie, kto i dlaczego wskazał grunt w Opolu, nie udzielono nam odpowiedzi. Być może otrzymamy ją w czwartek.\nMateriał oryginalny: Zakonnice przejęły część strefy ekonomicznej w Opolu - Nowa Trybuna Opolska\nRabin 14.10.2008 23:27:59\nW dniu 09.07.2008 o 16:36, Chris napisał:\nUważam, że krytyka Kleru akurat w tym przypadku jest nie na miejscu. W myśl hasła - jak dają to bierz - decyzja Sióstr jak najbardziej na miejscu.W ich sytuacji każdy postąpiłby tak samo. Tragedia polega na tym, że dzisiaj mówimy o kawałku gruntu a jutro, o zgrozo, być może o województwie.Włodarze nabrali wody w usta. Numer stulecia !\nWlodarze nabrali wody w usta bo mie maja sie czym pochwalic,zadnych zaslug nie moga sobie przepisac.To normalne u wladzy,ciekawe jak dlugo? Tylko AUTOR moze zrobic numer stulecia,zapytac marszalka,prezydenta a moze wojewode co zrobiono w sprawie rekompesaty w Warszawie Pani Walc, jako gorliwa katoliczka, napewno zrozumie to "niesprawiedliwosc",inaczej tego nie chce nazwac.Czekam na odpowiesz autora.\n~Roman~ 14.10.2008 21:36:47\nA kto to zbroi nie swój teren?\nKolejny przekręt w Opolu z udziałem Władz Miasta. Władze Miasta nie są od tego aby prowadzić biznes\nted464 13.10.2008 12:02:55\nW dniu 08.07.2008 o 12:33, KEVINozimek napisał:\nPo co w ogóle oddaje się te wszystkie majątki zagrabione przez komunistyczne władze przed laty??? Przecież odzielono komunizm od III RP tzw. białą kreską. Dla mnie to jest parodia, żeby przekazywać zakonnicom za bezcen uzbrojone tereny pod inwestycje! Tyle pieniędzy przeznaczonych na kanalizacje zostało wyrzuconych w błoto i na dodatek trzeba będzie odkupić te tereny od zakonu, który na pewno zażyczy sobie za nie dużo kasy... Ucierpi na tym Opole, region i oczywiście MY! To, że w naszym kraju władzę sprawują idioci to nie żadna nowość....ale aż tacy???!!!\nMa Pan rację co do władzy. Ja też nigdy nie dopuszczałem takiej myśli, ale nasze nadzieje były naiwne. Ci " PANOWIE" w obawie przed utratą stołków gotowi są zrobić wszystko, co może zrobić człowiek podły.\nwww 03.09.2008 10:53:34\nW dniu 08.07.2008 o 20:34, KEVINozimek napisał:\nCo wy macie do kościoła???Winni są urzędasy z Warszawy, którzy dopuścili się przekazania tej ziemii!!!Wierzycie w Boga, czy może w Księdza???!!!\nAle to kosciol wyciagnol po nia reke\nRabin 11.07.2008 00:23:59\nSzkoda,ze tak pozno Warszawka przekazala grunty,cos juz dzialoby sie a przynajmniej decyzje co do zagpspodarowania blyby.Ciekawe jakiej wartosci nieruchomosci w Warszawie sistry utracily?TYLE NASI SAMORZADOWCY POWINNI ODZYSKAC DLA OPOLA od samorzadu Warszawy! A jak nie, to niech rezygnuja.Niech sie wykaza.ze umieja rzadzic i dbaja o wojewodztwo.To nalezy zalatwic, to sprawa HONORU,bo was zrobiono w BALONA,albo jestescie nieudacznicy i chowacie glowy w piasek.Mamy okazje sprawdzic kogo to mamy?Pogratulowac siostrom,pomyslnego zalatwienia.\nFakty 10.07.2008 16:10:51\nW dniu 09.07.2008 o 17:36, Chris napisał:\nWlodarze ale ktorzy?\nJak to jest prikaz z Warszawy to co moga wladze Opola?\nChytajac te komentarze dotyczace klasztoru zastanawiam sie jak to jest naprawde.\nW poblizu jest zakon w Czarnowasach . Proponuje krytykantom sie tam wybrac.\nNajlepiej jesli ktos by tam jeszcze prace podjal.\nWiele w Katolickim kosciele dzieje sie zlego ale klasztory (mysle ze ten tez) sa fundamentem socjalnym.\nW zachodniej Europie klasztory upadly i zawalil sie system socjalny.\nNP. kiedys w szpitalach , domach starcow bylo duzo siostr. Tania sila robocza.\nZ powodu brakow personalnych jednostki te zostaly sprywatyzowane.\nBizmesmeni pobieraja oplaty za dom starcow od 1000 do 3000€ za ok. 20-30m².\nNa jedna starsza osobe przewidziane sa 30-60 minut.\nNa jakies rozmowy czy socjalne powiazania nie ma czasu.\nNa szczescie w Polsce jeszcze troche to funktionuje.\nOprocz Czarnowas znam jeszcze kilka przykladow.\nDocenmy ich prace.\nTroche tez mam podjrzenia ze wladze W-wy chca opolskie wykonczyc ale tu potrzebnych byloby kilka wypowiedzi z W-wy a nie z Opola\nktos w koncu podjal te decyzje.\nFakty 10.07.2008 15:35:55\nW dniu 08.07.2008 o 23:25, celestyn napisał:\nLepiej kosciolowi niz zydowskim geszefciarzom albo uwlaszczonym komuchom\nRacja. Tu nalezalo by zaczac -uwlaszczonym komuchom.\nFakty 10.07.2008 13:22:51\nW dniu 08.07.2008 o 16:30, ahahaha napisał:\nJasne jest dla mnie ze Urzad Miasta wiedzial pewnie od dawna ze o te tereny walcza siostry ale nic nie zrobil bo po co sie angazowac i tracic czas na walke o cos co i tak stoi odlogiem.... sprawa jasna jak slonce dnia dzisiejszego. tez bym wolala siedziec na stolku, pierdziec 8h i popijac kawke czytajac newsy i piszac blogi lub gadac na gadu niz zajmowac sie jakims ugorem. teraz sie budza jak siostrzyczki podbieraja im tereny. smiech na sali to miasto wojewodzkie. po pierwsze zero rozrywki, marne imprezy typu festiwal opole i do tego marna kadra zarzadzajaca skladajaca sie z dorobkowiczow po znajomosci ktorzy biora "gruba" kase za prace a "G" robia. i niedlugo sie obejrzymy a euro 2012 przejdzie kolo nosa, duzo obietnic, duzo gadania a zero widocznych efektow=kolejne molochy typu karolinka i platne strefy parkowania utrudniajace zycie mieszkancom. jednym slowem-smiech na sali. powodzenia siostrzyczki. poczekajcie jeszcze troche a ojciec DJ wam opedzluje wszystkie tereny wokol wojewodztwa i bedzie sial nowe rozglosnie zeby lepiej byl odbierany przez tych ktorzy oddadza ostatnia zlotowke na jego moherowego maybaha i nowy kosicol w centrum osiedla opola. nie dziwne ze mlodzi ludzie uciekaja za granice gdzie warunki sa lepsze i nie ma takich tepakow ktorzy nic nie robia a kase biora, bo jak dobrze zarabiaja to bynajmniej wiadomo za co..sama zastanawiam sie nad wyjazdem z miasta w ktorym jak grzyby po deszczu rosna markety typu biedronka i kopie marketow z zagranicy a rosnie bezrobocie bo komu by sie chcialo pracowac za kasa za marne 700zl /miesiac i do tego zapierdzielac po nieplatnych nadgodzinach... smiech na sali nasi radi, jeden wielki smiech... na przejetych terenach siostrzyczki sobie zbuduja nowa baze i beda szukac bin ladena i grac wam na nosach piesni ojca DJa.peace Opole..\nWszystko zle , nic sie nie dzieje.\nWstap do zakonu.\nFakty 10.07.2008 13:15:51\nW dniu 08.07.2008 o 18:07, lilli napisał:\nTak się składa,że ja pracuję sam na siebie i nie narzekam.Chodzi mi o to,że piszesz bez ładu i składu. Może zapomniałeś polską składnię.Cóż, zdarza się, zwłaszcza jeśli język polski nie jest językiem ojczystym.\nNo masz racje co do jezyka, mysle jednak ze jesli piszesz w jezyku obcym to sie inni az tak nie czepiaja.\nCzytalem twoje komentaze na Forum. Wielu innym tez zwaracasz uwage na pisownie.\nUzywam budowy zdan wedlug niemieckiego i wstawiam polskie wyrazy.\nTaka jest tez budowa zdan w slaskiej gwarze.\nZnam to od wielu ktorzy przed wojna chodzili do niemieckiej szkoly, a pozniej zmuszono ich do mowienia po Polsku.\nMoze ty jestes Polonista i cie to drazni.\nInne jezyki sa na tym forum nieakceptowane.\nCo do pracy to mysle ze cie nieobrazilem ale jak ktos wspomina o 100-ce w poludnie to mnie troche zirytowalo.\nJesli sobie tego nie zyczysz to do twoich wypowiedzi nie bede bezposrednio pisal.\nChris 09.07.2008 19:36:38\nUważam, że krytyka Kleru akurat w tym przypadku jest nie na miejscu. W myśl hasła - jak dają to bierz - decyzja Sióstr jak najbardziej na miejscu.\nW ich sytuacji każdy postąpiłby tak samo. Tragedia polega na tym, że dzisiaj mówimy o kawałku gruntu a jutro, o zgrozo, być może o województwie.\nWłodarze nabrali wody w usta. Numer stulecia !\nGość 09.07.2008 18:22:10\nNo fajnie maja piekny teren nawet uzbrojony za pieniadze miasta co one beda tam budowaly moze , burdel, dopiero co byla jedna afera z zakonnicami i jeszcze nie zakonczona a juz kolejna i pomyslec , ze z tego kraju pochodzi jeden z najwspanialszych ludzi swiata , ktory potrafil zjednoczyc ludzi na calym swiecie NASZ PAPIERZ a osoby jemu podobne ,ktore tez powinne sluzyc Bogu i ludziom sa wstanie jedynie ich sklucic i narobic tyle zamieszania , gdzie w tym wszystkim jest stolica Apostolska moze nalezalo by sie tam zwrocic o pomoc . Pod rzadami PIS-u kler bedzie robil co mu sie rzewnie podoba a dojdzie do tego ,ze bedziemy jeszcze podatki placic na kosciol .\nSoultys 09.07.2008 17:50:59\nW dniu 09.07.2008 o 15:23, mama napisał:\n/Szanowni redaktorzy NTO , proszę przepytac w tym temacie p.posła Jarmuziewicza.Jest w Sejmie z woli opolskich wyborców , a jakoby go nie było...Deklarował , że będzie zabiegac o inwestorów dla naszej Opolszczyzny :-(/\nNo toż przecież właśnie inwestor się pojawił - siostrzyszki wystawią kalwarię Opolską z wielką katedrą oraz nowym Katolickim Uniwersytetem Rozwoju Władzy Apostolskiej w skrócie.... czy cuś takiego i będą trzepały kasę - inwestor jak tralala tylko biedni i podatnicy nic z tego nie zobaczą.\nNiedługo rozkradną ten kraj i przeniosą tu Watykan. Czarna Koza Nostra.\nNie wierzę w przypadek, żeby akurat te ziemie się dostały siostrzyczkom - to podpada pod niegospodarność i to tak grubymi nićmi szytą, że bez sądu takiego decydenta posadziłbym do pierdla.\nmama 09.07.2008 17:23:19\nSzanowni redaktorzy NTO , proszę przepytac w tym temacie p.posła Jarmuziewicza.\nJest w Sejmie z woli opolskich wyborców , a jakoby go nie było...\nDeklarował , że będzie zabiegac o inwestorów dla naszej Opolszczyzny :-(\nbyły mieszk. Opolskiego 09.07.2008 16:48:53\nTrele morele- władze nie wiedziały, że uzbroiły "komuś" teren za friko i teraz problem. Opole to miasto afer, gdzie nawet strażnik miejski napada.\nDon Quijote 09.07.2008 13:02:39\nZamiast się dziwić temu co się stało władze Opola powinny sobie uświadomić, że ustawa, na podstawie której zakon otrzymał grunty w strefie ekonomicznej, jest rażąco sprzeczna z Konstytucją, skoro pozwala na przeprowadzenie postępowania w przedmiocie przekazania nieruchomości kościelnej osobie prawnej z naruszaniem praw osób trzecich i bez ich udziału w tym postępowaniu, a zatem bez możliwości obrony ich interesów i skoro nie przewiduje drogi sądowej dla osób trzecich, którch prawa zostały naruszone. W tej sytuacja Miasto Opole winno na podstawie art. 79 ust. 1 Konstytucji wystąpić ze skargą konstytucyjną w tej sprawie, a gdyby okazało się, że Trybunałowi Konstytucyjnemu zabrakło odwagi aby uznać niekonstytucyjność ustawy, w oparciu o którą kolejne rządy kosztem biednego społeczeństwa napychają kabzę nienasyconemu Kościołowi rzymskokatolickiemu, należy po prostu pójść z nią do Strasburga. Nie można bowiem godzić się z tym, aby jakiś zakon bogacił się kosztem miasta i jego mieszkańców. A jak władze Opola tego nie zrobią to trzeba będzie potraktować to jako działanie na szkodę Miasta i dochodzić pociągnięcia winnych do odpowiedzialności karnej z art. 321 lub 296 kodeksu karnego.\nW Oleśnie będą produkować rowery [wideo]\nZakład produkujący rowery powstanie w 2019 roku na terenie podstrefy ekonomicznej w Oleśnie. Pracę znajdzie w nim 45 osób. Gmina dostała dotację unijną na uzbrojenie terenów inwestycyjnych.\nSą kolejni chętni inwestorzy w Kluczborku [wideo]\nNowe tereny inwestycyjne przy ul. Wołczyńskiej w Kluczborku wnet zaczną się zapełniać.


Przeloty Wrocław - Bolonia.Tanie Bilety Ryanair Polska Włochy\nRyanair – tanie połączenia lotnicze z Wrocławia do Bolonii\nTanie loty do Bolonii są jednym z „włoskich” kierunków obsługiwanych przez tanie linie lotnicze Ryanair z wrocławskiego lotniska Strachowice. Samoloty Ryanaira latają na tej trasie dwa razy w tygodniu, w: czwartki i niedziele, z wylotami o godzinie: 13:30 (czw.) i 06:30 (niedz.). Pasażerowie, w cenie biletu, mogą zabrać na pokład dwa bagaże podręczne o wymiarach nieprzekraczających: 55 x 40 x 20 cm i 35 x 20 x 20 cm. Podróżni, mający wątpliwości co do wielkości swoich bagaży, które mogą zabrać na pokład bez ponoszenia dodatkowych kosztów, od niedawna mogą nabywać w specjalistycznych sklepach gotowe produkty (torby podróżne, walizki) spełniające normy gabarytowe tanich przewoźników. Trasę Wrocław – Bolonia obsługują samoloty Ryanaira typu: Boeing 737 – 800.\nCzas lotu: ok. 1 godzina i 40 minut / Odległość: 841 km\nTanie linie lotnicze Ryanair to jedyny przewoźnik latający z Polski bezpośrednio do Bolonii. Pozostałymi kierunkami Ryanaira z Bolonii do naszego kraju są:\nBolonia – Kraków – Bolonia (Ryanair)\nBolonia – Warszawa Modlin – Bolonia (Ryanair)\nBolonia z Wrocławia i do Wrocławia\nBolońskie lotnisko im. Guglielmo Marconiego znajduje się w niewielkiej odległości, zaledwie około 6 kilometrów, na północny – zachód od centrum tego włoskiego miasta. Jest jedynym portem lotniczym Bolonii jednakże w stosunkowo niewielkiej odległości (ok. 70 km) znajduje się port – Forli, który jeszcze do niedawna realizował więcej połączeń do Polski niż bolońskie lotnisko. Z usług portu lotniczego w Bolonii korzysta rocznie ponad 6 mln podróżnych. Klasyfikuje go to na szóstym miejscu wśród wszystkich włoskich lotnisk. Marconi Airport posiada jeden dobrze wyposażony, we wszelkie udogodnienia dla podróżnych, terminal pasażerski. Port jest dobrze skomunikowany, a wygodny dojazd do niego zapewniają koleje regionalne i przewoźnicy autobusowi.\nO wszystkich aktualnych połączeniach tanich linii lotniczych (nie tylko Ryanair) można dowiedzieć się z zamieszczonej na naszej stronie przeglądarki, a informacje o aktualnych promocjach, rezerwacjach biletów, zarówno na trasie Wrocław – Bolonia jak i pozostałych można uzyskać od konsultantów pod wyżej podanym numerem specjalnej infolinii.


Porady Komputerowe: grudnia 2010\no piątek, grudnia 31, 2010 Tagi: Blog\nLinki do tego posta Autor: Maciej 0 komentarze\nLinki do tego posta Autor: Maciej 14 komentarze\nGoogle Docs? Dlaczego korzystam?\no czwartek, grudnia 30, 2010 Tagi: Google\nGoogle Docs jest to odpowiednik windowsowego MS Office czy Openoffice. Jednak do zapisywania niektórych notatek, pisania wpisów na blogi często używam "Googlowego" narzędzia. W dzisiejszym wpisie wypiszę czynniki, które niemal zmuszają mnie do używania G Docsa. Głównym czynnikiem decydującym o moim wyborze jest to, że pracuję na różnych komputerach i chcę mieć dane w jednym miejscu. Poza tym plusem jest to, że dokumenty są połączone z moją pocztą e-mail, blogiem czy innymi usługami od Google.\nLinki do tego posta Autor: Maciej 4 komentarze\nWybór hostingu pod stronę www\no poniedziałek, grudnia 27, 2010 Tagi: Hosting\nChcesz założyć własnego bloga lub stronę www? W dzisiejszym wpisie przedstawię wam kilka ofert hostingowych na które warto zwrócić uwagę podczas wyboru miejsca na naszą stronkę. W zestawieniu znajdą się serwery zarówno płatne jak i darmowe, jednak darmowego hostingu nie polecam pod poważniejsze projekty, gdyż w każdej chwili nasza strona może zniknąć bez podania żadnych przyczyn.\nLinki do tego posta Autor: Maciej 7 komentarze\no piątek, grudnia 24, 2010 Tagi: Programy\nAplikacja, którą dzisiaj opiszę jest bardzo praktyczna. Bowiem pozwala nam ona utrzymać porządek z otwartymi oknami co w np. moim przypadku jest nieziemsko trudne :) Aplikacja o której mowa nazywa się miniMIZE.\nLinki do tego posta Autor: Maciej 1 komentarze\no piątek, grudnia 24, 2010 Tagi: Blog\nTematyka przyśpieszania komputerów nie jest widzę zbyt popularna, dlatego postanowiłem rozszerzyć zakres tematów bloga i uzupełniać go wpisami dotyczącymi ogólnych porad komputerowych. Od dzisiaj nie będą znajdowały się tutaj jedynie opisy programów do optymalizacji peceta, ale także i inne, które ułatwią obsługę każdemu przeciętnemu użytkownikowi.\nMam nadzieję, że zmiany wpłyną na was pozytywnie. A tak poza tym to wesołych świąt.\nProgramy przydatne przy podkręcaniu?\no poniedziałek, grudnia 20, 2010 Tagi: BIOS, Przyśpieszanie komputera\nO czym będzie dzisiejsza notka? W dzisiejszym wpisie postaram się wam przedstawić informacje dotyczące przyśpieszania i ogólnie podkręcania waszego komputera po prostu z poziomu windowsa. Opiszę pare programów przydatnych podczas optymalizacji naszego peceta.\nLinki do tego posta Autor: Maciej 5 komentarze\no piątek, grudnia 17, 2010 Tagi: BIOS, Przyśpieszanie komputera\nDzisiaj przedstawię wam sposób na podkręcenie wydajności pamięci RAM za pomocą BIOSu. Największe zmiany wydajności w naszej pamięci zapewni nam manipulacja timingami.\nLinki do tego posta Autor: Maciej 3 komentarze\nDlaczego używam Revo Uninstaller?\no środa, grudnia 15, 2010 Tagi: Programy\nRevo Uninstaller jest to zastępca podstawowego systemowego programu do odinstalowywania programów. Jest on o wiele lepszy, ponieważ ma wiele przydatnych funkcji dzięki, którym w przyszłości mniej czasu nam zajmie usuwanie niepotrzebnych plików. Program w pełnej wersji jest płatny, jednak na święta licencja dla jednego komputera kosztuje 19.68 dolarów. Nie jest to wygórowana cena, jednak dla osób które nie są pewne zakupu polecę wersje trial, której można używać przez 30 dni.\nNiepotrzebne pliki na dysku\no poniedziałek, grudnia 13, 2010 Tagi: Przyśpieszanie komputera\nOczyszczamy nasz dysk\nCoraz częściej zauważam, że na forach pojawiają się tematy jak oczyścić dysk z zbędnych plików czy jak zwiększyć ilość miejsca na dysku. Postanowiłem zebrać wszystkie informacje z for internetowych oraz z mojej własnej głowy i stworzyć listę zbędnych plików, które można bez żadnej szkody usunąć co zwiększy naszą wolną przestrzeń na dysku oraz przyśpieszy komputer.\nLinki do tego posta Autor: Maciej 2 komentarze


#DDM - chroń siebie i najbliższych, aby nie stracić tego, co najcenniejsze! - Dla pacjenta - NFZ\nStrona główna > Dla pacjenta > #DDM - chroń siebie i najbliższych, aby nie stracić tego, co najcenniejsze!\nNarodowy Fundusz Zdrowia przypomina o zachowaniu ostrożności i przestrzeganiu zasad bezpieczeństwa. Służy temu spot #MaskujSię, udostępniony na YouTube: #DDM - chroń siebie i najbliższych, aby nie stracić tego co najcenniejsze!\nMaseczka – zasłaniaj nos i usta w przestrzeni publicznej. Rób to zarówno w pomieszczeniach zamkniętych jak i na ulicy. Tam również spotykasz i mijasz wiele osób.\nŹródło: Chroń siebie i innych – stosuj zasadę DDMA+W


Love is in the air (tytuł roboczy) jest projektem rozpoczętym kilka lat temu wspólnie z Matthieu Ehrlacherem (kolektyw THIS TAKES TIME). Przybiera różne formy: od improwizacji scenicznej (Scena Tańca Studio (Warszawa), Impart (Wrocław)) po kilkudniowy warsztat (PEPCC ReUnion(Lizbona)) czy performans site specific (LUX(Lizbona)).\nPodczas procesów twórczych, bardzo często wytwarza się tak zwana chemia. Stajemy się tymczasową rodziną, nasze ciała się dotykają, umysły wymieniają myślami, wszystko jest bardzo intensywne. „Chemia” zazwyczaj pojawia się dynamicznie i równie szybko z końcem projektu znika. W „Love is in the air „staramy się stworzyć relację długotrwałą. Zostać blisko. W ramach praktyki, dzielimy się szczegółami naszego życia prywatnego, bezproduktywnie spędzamy razem czas, dbamy o siebie i odprawiamy rytuały. Dajemy sobie czas.\nPracujemy z pamięcią ciała, wyobrażeniem, nieobecnością, dotykiem i spojrzeniem. Kwestionujemy współczesne modele pracy, produkowania sztuki i relacji między twórcami.\nPytanie o to jak kochać i być kochanym, jest czymś, co nas porusza. Nasze badania ruchu dotyczą eksploracji stanów fizycznych, wyobrażeń i relacji. Improwizacja i kompozycja “tu i teraz” są naszymi głównymi narzędziami. Szukaliśmy odpowiedzi na pytania: Jak można ucieleśniać emocje i przekształcać je w taniec? Kiedy emocje rozwijają się w uczucia? Czy te mogą być prawdziwe na scenie? Jak mogą poruszyć publiczność?