Trochę o antykonsumenckich zagraniach Apple na przykładzie dziwnie cichej afery przełącznikowej w MacBookach - Tabletowo.pl\nStrona główna » Producenci » Apple » Trochę o antykonsumenckich zagraniach Apple na przykładzie dziwnie cichej afery przełącznikowej w MacBookach\nTrochę o antykonsumenckich zagraniach Apple na przykładzie dziwnie cichej afery przełącznikowej w MacBookach\nApple to temat rzeka, dlatego poruszanie go stanowi dla mnie lekkie wyzwanie. To nie tylko firma, produkująca różnego rodzaju urządzenia, a już pewien rodzaj kultu. O sprzęcie firmy z Cupertino powiedziano już wiele, ale mam wrażenie, że jest jedna rzecz, która zbyt często wydaje się być przemilczana. Chodzi tu mianowicie o duże niedoróbki techniczne i specyficzne podejście Apple do ich naprawy. Zapraszam Was w podróż, po której być może nigdy nie spojrzycie na sprzęt tejże firmy w ten sam sposób.\nW poszukiwaniu ultrabooka idealnego\nPrzydałoby się lekkie wprowadzenie. Mianowicie od pewnego czasu rozpocząłem poszukiwania ultrabooka. Spowodowane jest to tym, że codziennie dojeżdżam i wracam z pracy łącznie przez około 2,5 godziny. Czytanie książek oraz granie na 3DS-ie wypełnia mi ten wolny czas, ale fajnie byłoby też obejrzeć sobie jakiś serial, albo co ważniejsze – zająć się czymś produktywnym i napisać jakiś tekst w trakcie podróży (Kasia zdecydowanie przyklaśnie, czytając te słowa).\nMoje wymagania odnośnie takiego ultrabooka nie są przesadnie duże. Potrzebuję bowiem:\nDobrej baterii, która jest w stanie zapewnić mi przynajmniej 8 godzin ciągłej pracy, coby za często jej nie ładować,\nNiskiej wagi, aby łatwo i bezboleśnie przenosiło się taki sprzęt w plecaku,\nPrzynajmniej procesora Intel Core i5, żeby nie trzeba było rwać włosów z głowy przy włączaniu przeglądarki, gdzieś po roku użytkowania takiej maszyny.\nMusicie zatem przyznać, że moje oczekiwania nie są jakieś nadzwyczajne. Ta święta trójca to absolutna podstawa współczesnych komputerów przenośnych i jestem pewien, że wielu z Was ceni sobie wymienione wyżej cechy. Moje główne zastosowania takiego sprzętu? Pakiet Office, przeglądanie sieci, prosta obróbka graficzna i oglądanie filmów/seriali/innych materiałów wideo. Od całej reszty mam w końcu stosunkowo potężną jednostkę stacjonarną w swoim mieszkaniu.\nNaturalnie więc nadeszła pora, że w trakcie przeglądania ultrabooków, natknąłem się na któregoś MacBooka. Urządzenie, za które Apple woła sobie przynajmniej 5500 złotych, bo z racji zachowania zdrowego rozsądku, zwyczajnie pomijam tu starożytną pod względem konstrukcji serię Air. Po zdecydowaniu się na produkt z „nadgryzionym jabłkiem”, otrzymałbym komputer w zupełności spełniający moje założenia, a przy tym MacBooki mają też całą plejadę zalet. Piekielnie szybkie SSD, świetne wyświetlacze czy pakiet uniwersalnego oprogramowania to tylko początek plusów. Nie muszę nawet wspominać o tym, że dzięki Apple otrzymałbym nowe, ciekawe doświadczenie, związane z użytkowaniem systemu operacyjnego, innego niż Windows.\nJestem jednak typem konsumenta, który jeśli planuje zakup, to zaczyna bardzo mocno badać dany produkt. W końcu powierzam dużą ilość pieniędzy na rzecz, od której oczekuję, że podziała przez najbliższe kilka lat. Alternatyw w przypadku MacBooków jako takowych nie ma, bo macOS siłą rzeczy na innym urządzeniu nie uruchomisz (poza Hackintoshami).\nPomyślałem sobie zatem, że warto poczytać opinie w sieci na temat komputerów Apple, ale poza samymi pozytywnymi od standardowych, niedzielnych użytkowników, wiele nie znalazłem. W tym natknąłem się na pełno wpisów na różnego rodzaju blogach/portalach, gdzie autorzy opisywali „technologiczne oświecenie”, jakich doznali jako świeży posiadacze MacBooków. Nic tylko kupować.\nNie wszystko złoto, co logiem jabłka się błyszczy\nPo pewnym czasie znalazłem tekst w sieci, mówiący o wadliwych klawiaturach w nowych ultrabookach Apple. Wczytałem się w szczegóły, zobaczyłem podejście Apple do tego problemu i nagle czar prysł. W końcu jak to możliwe, że coś tak podstawowego w komputerze wartym 5500 złotych może zostać pokonane przez ziarenko piasku? Problemem dotknięte były wszystkie komputery z przełącznikami typu „butterfly”, czyli urządzenia chociażby z 2015 roku. Z jednej strony sprawa brzmi komicznie, z drugiej jednak wygląda to na tragiczny błąd inżynierów Apple. Takie niedopatrzenie powinno zostać poprawione praktycznie natychmiast. Nie podczas ukazania się następnej serii tychże ultrabooków, a na taśmie produkcyjnej kolejnej partii obecnej edycji.\nGłówny winowajca całego zajścia | źródło: idownloadblog.com\nApple, jak zresztą na Apple przystało, całkowicie odcinało się od tego problemu przez 3 lata. Oficjalnym rozwiązaniem na wystąpienia tej usterki było przedmuchanie klawiatury sprzężonym powietrzem. Jeśli to „jakimś cudem” (czujcie ten sarkazm) nie rozwiązało problemu, to jedynym wyjściem było już tylko udanie się do najbliższego punktu „Jabłka” i oddanie sprzętu na gwarancję.\nNie posiadasz takowej, albo nie jesteś członkiem drogiego programu Apple Care? Cóż, czeka wymiana nie pojedynczego klawisza, a całej górnej obudowy, której koszt wyliczono na 700 dolarów, czyli ponad 2000 złotych. Jesteśmy już blisko połowy wartości pierwotnie kupionego komputera.\nDobra, przypuśćmy jednak, że jesteś na tyle odważny i spróbujesz naprawić ten problem sam. Szczerze? Życzę powodzenia. Proces wymiany klawiatury na własną rękę wymaga użycia specjalistycznych narzędzi i… odczepienia baterii na stałe przydzielonej do maszyny, podobnie zresztą, jak i płyty głównej. Teraz pozostaje dosłownie wyrwać stare przyciski, pozbyć się pozostałych po nich gwintów, a następnie przyczepić nową klawiaturę, wartą na zachodnich aukcjach przynajmniej 200 dolarów. Potem znowu trzeba przytwierdzić wcześniej odklejone komponenty i wreszcie modlić się, że maszyna się uruchomi. Ten proces trwa kilka godzin, jest piekielnie bolesny i nie gwarantuje sukcesu… a wystarczyłoby, żeby inżynierzy Apple dali jakiś prostszy sposób na wymianę poszczególnych klawiszy, co u innych producentów jest normą od wielu lat.\nApple w końcu uległo i krótko po otrzymaniu pozwu zbiorowego w temacie klawiatur motylkowych, ruszyło ze swoim programem wymian tychże wadliwych elementów. Przypominam, mamy rok 2018, więc minęły aż 3 lata od premiery pierwszych switchy „butterfly” i jakieś ponad 1,5 roku od nagłośnienia całej sprawy. W tym czasie Apple nie przyznawało się do istnienia problemu i zmusiło wielu sfrustrowanych nabywców do wydania kolejnych tysięcy na naprawę lub zakup zamiennego urządzenia.\nWyobraźcie sobie frustrację ludzi, którzy faktycznie wydali te pieniądze jeszcze przed pojawieniem się programu, czyli w czasach, kiedy producent ignorował istnienie tejże wady. To się nazywa dopiero dobre i transparentne podejście do swojego klienta.\nWydawałoby się, że nowa polityka Apple rozwiąże cierpienia wielu konsumentów… niestety, to jeszcze nie koniec historii. Jak się bowiem okazuje, program uwzględnia tylko maszyny, które mają na karku mniej niż 4 lata od momentu pierwotnego zakupu. Pierwsi nabywcy nowych MacBooków mają zatem jeszcze lekko ponad rok na ewentualne odesłanie swojego sprzętu w ręce firmy z Cupertino. Dodatkowo Apple wymienia wszystkie klawiatury na dokładnie takie same modele, więc problem ten prędzej czy później powróci… oby w trakcie trwania 4-letniego wsparcia.\nOstatnio Apple wypuściło odświeżone MacBooki Pro, których przyciski nie są skutecznie zabijane przez kurz czy ziarnko piasku. Wszystko to dzięki nałożeniu dodatkowej warstwy silikonu, przez którą brud nie jest w stanie przedostać się do centrum przełącznika. Potrzeba było zatem 3 lata, żeby załatać tego rodzaju lukę w tak banalny sposób.\nDodatkowo starsze ultrabooki, objęte programem wymiany, nie otrzymają nowych wersji klawiatur z cienką gumką (tutaj, w ostatnim akapicie, macie potwierdzenie). Zamiast tego firma z Cupertino woli bawić się w ciągłą wymianę wadliwych elementów na te, które w dalszym ciągu są po prostu tykającą bombą.\nKlawiatura motylkowa to tylko jeden z przykładów\nGłównym problemem całej afery jest to, że producent MacBooków nie umie przyznać się do błędu. Wystarczyło pozostać szczerym ze swoimi klientami i błyskawicznie zapewnić naprawę, zamiast przeciągać temat przez 3 lata. Przełączniki „butterfly” to absolutna porażka na linii technicznej, przez co cierpi bardzo duży procent użytkowników. Dla mnie praktyki tego typu to podstawa do założenia na Apple potężnej sprawy sądowej, a ostatecznie narzucenia równie odczuwalnych kar finansowych za świadome „postarzanie” swojego produktu.\nCzy Tim Cook i spółka je otrzyma? Oczywiście, że nie. Inni producenci już dawno widnieliby na czarnej liście wielu osób, ale w przypadku sprzętu Apple to zjawisko zwyczajnie niemożliwe. Użytkownicy tych urządzeń są bardzo oddani marce i prędzej widzę ich w kolejce po kolejny egzemplarz danego produktu niż jako wojowników walczących z niesprawiedliwością sianą przez firmę z Cupertino.\nKtoś pomyśli, że przesadzam i eskaluję pojedynczy problem głupich przełączników, bo „to teraz modne jechać po Apple”. Nic bardziej mylnego, ponieważ podobnych, „technicznych wpadek” w historii tej firmy jest cała masa i praktycznie każdy MacBook z jakiejś serii miał mniejsze czy większe defekty. Były one rezultatem złego designu inżynierów giganta z Cupertino, słabej implementacji niektórych podzespołów i niedokładnie przeprowadzonych procedur testowych.\nTych problemów jest cała masa i jeśli chcecie znać szczegóły, to polecam przejrzeć kanał Louisa Rossmanna na YouTube – osoby profesjonalnie zajmującej się naprawą MacBooków. To istna kopalnia wiedzy, bo w końcu kto, jak nie serwisanci wiedzą najwięcej o awaryjności danych komponentów.\nPrzełączniki „butterfly” to tylko wierzchołek góry lodowej, jeśli chodzi o anty-konsumenckie zagrania Apple na rynku elektroniki. Firma z Cupertino odmawia często napraw swoich urządzeń, nawet tak drogich, jak iMac Pro, którego cena zaczyna się od 24 tysięcy złotych. W tym samym momencie prawnicy Tima Cooka niesłusznie ścigają wiele zewnętrznych serwisów technicznych, z kolei tym certyfikowanym zwyczajnie utrudnia się życie.\nApple robi po prostu wszystko, żeby ich sprzęt był trudniejszy do naprawy, a do tego malała również liczba osób, skorych podjąć się tego typu czynności. Widać, że celem tego technologicznego giganta jest zmuszenie swoich konsumentów do zakupu zupełnie nowego egzemplarza produktu. A pragnę tu tylko przypomnieć, że cały czas mówimy o sprzęcie klasy premium.\nChciałoby się powiedzieć – quo vadis, Apple?\nNie, nie oceniam produktów Apple. Nie, nie atakuję również sprzętu Tima Cooka i wesołej zgrai. Myślę, że Maci oraz MacBooki to naprawdę świetne urządzenia, które mają wiele przewag nad podobnie wycenionymi komputerami z Windowsem. Oceniam za to wsparcie techniczne firmy i jej praktyki odnośnie ewentualnych problemów z komputerami. Te u Apple często wołają o pomstę do nieba i są zwyczajnie anty-konsumenckie.\nJestem bardzo dobrze świadom tego, że urządzenia innych producentów też się psują. To normalne, że każdy produkt boryka się z mniejszym czy większym problemem, bo ideałów zwyczajnie nie ma. Różnica między działaniem Apple, a konkurencji jest jednak spora. Lenovo, HP czy Dell nie utrudnia życia swoim serwisantom, zaś same części wymienne kosztują u nich akceptowalne pieniądze.\nDużo dokumentów, tłumaczących naprawę poszczególnych komponentów, można też znaleźć w sieci, więc tym samym warto nawet pokusić się o próbę „uleczenia dolegliwości” na własną rękę. Wspomniana trójka producentów jest też w stanie wypuścić na rynek laptop tańszy, przynajmniej dwukrotnie, od komputera Apple i zadbać o to, żeby ten miał działającą przez kilka lat klawiaturę.\nJak zatem zapewne się domyślacie, nie zdecyduję się na zakup MacBooka w najbliższym czasie. Nie zamierzam wspierać firmy kultywującej tego typu praktyki. Za kilka lat oczywiście mogę zmienić zdanie, bo może będę potrzebował skorzystać z pakietu oprogramowania dostępnego wyłącznie na macOS. Kto wie? Ciężko przewidzieć przyszłość, choć jednego jestem pewien – zła polityka Apple względem swoich konsumentów jeszcze szybko nie ulegnie zmianie. Historia pokazuje, że tego typu zagrywki uchodzą Timowi Cookowi płazem, więc na nagłą poprawę nie ma co raczej liczyć.\ngrafika główna: 9to5Mac


Materace Jarosław - Podkarpackie\nWedług statystyk przesypiamy aż ⅓ swojego życia. Właśnie dlatego warto, abyśmy czas ten spędzali w warunkach komfortowych, które zapewniają nam zdrowy i spokojny wypoczynek. Z pomocą przychodzą tutaj materace Jarosław. Coraz więcej z nas zdaje sobie sprawę z tego, jak istotny jest prawidłowy sen, dzięki czemu dokonuje zakupu właściwego podłoża do spania. Jednak, na co należy zwrócić uwagę przy wyborze? W pierwszej kolejności na osobiste preferencje oraz potrzeby, ale nie zapominamy o innych czynnikach. Zalicza się do nich waga, wiek czy stan zdrowia. Za pomocą tych informacji wiemy, jakie materace Jarosław należy wybrać z uwagi na posiadane przez nie cechy oraz właściwości. W celu gwarancji większego komfortu oraz wygody warto wypróbować ergonomiczne poduszki oraz miękkie prześcieradła. Zdrowy sen pozwala nam prawidłowe funkcjonowanie w ciągu dnia oraz ma wpływ na stan naszego zdrowia czy też samopoczucie. To właśnie dlatego już teraz warto sprawdzić, jakie oferuje materace Jarosław w sklepach stacjonarnych lub internetowych i wypróbować je już dziś.\nMaterace piankowe Jarosław\nWypoczynek w odpowiednich warunkach? Jest to możliwe dzięki zainwestowaniu w materace piankowe Jarosław! Mają one innowacyjny wkład, który składa się z różnego rodzaju pianki. Każda z nich wyróżnia się innymi cechami, przez co możemy w doskonały sposób dopasować model do swoich osobistych preferencji oraz potrzeb. Ale to nie wszystko, gdyż materace piankowe Jarosław charakteryzują się niewiarygodną miękkością oraz przyjemnym wrażeniem otulenia. Nie czekajmy i wypróbujmy je już teraz!\nMaterace sprężynowe Jarosław\nDoskonałą propozycją dla wielu z nas mogą być materace sprężynowe Jarosław. Ich budowa bazuje na nowoczesnych sprężynach, które wyraźnie różnią się od tych stosowanych jeszcze całkiem nie tak dawno. Wszystko dzięki temu, że w większości modeli są one osadzane w indywidualnych kieszonkach. W ten sposób materac może pracować tylko w miejscu nacisku, zapewniając tym samym redukcję drgań oraz wysoką elastyczność punktową. Materace sprężynowe Jarosław są doskonałym rozwiązaniem dla par oraz wielu innych osób.\nMaterace ortopedyczne Jarosław\nWspółcześnie coraz więcej osób młodych zmaga się z bólami, czy też schorzeniami kręgosłupa. Fakt ten wynika głównie ze stylu życia, jednak nie zawsze. Z uwagi na to, wielu z nas zastanawia się, jak w prawidłowy sposób zacząć dbać o kręgosłup nie tylko w ciągu dnia, ale także w nocy. Pomóc w tym mogą materace ortopedyczne Jarosław, które w dużej mierze odznaczają się wysoką elastycznością punktową oraz siedmioma strefami twardości. W ten sposób są w stanie idealnie dopasować się do anatomicznych kształtów ciała. Z uwagi na to już dziś warto sprawdzić, jakie oferuje materace ortopedyczne Jarosław!\nPoduszki do spania Jarosław\nNie wiesz, jak zwiększyć jakość i efektywność swojego wypoczynku? Postaw na poduszki do spania Jarosław! Są tounikalneroukty yrózniaące się swoja budową oraz właściwościami. Na rynku dostępne są z uwagi na rodzaj wypełnienia, wielkość, wysokość i twardość. A dlaczego warto zainwestować w poduszki Jarosław? Przede wszystkim są one w stanie w prawidłowy sposób wspierać kręgosłup w odcinku szyjnym oraz stabilizować głowę i bark. Co więcej, oznacza to, że są w stanie znacząco odciążyć mięśnie, gwarantując im najlepszą regenerację w czasie snu. Zatem nie czekaj i już dziś zdecydujmy się na wysokiej jakości produkty do spania!


00045 005939 19958515 na godz. na dobę w sumie\nAutor: Henryk Sienkiewicz Liczba stron: 1341\nISBN: 978-83-65810-00-7 Data wydania: 2017-04-04\nTOM I.ROZDZIAŁ I.TOM II.TOM III.TOM IV. Henryk Sienkiewicz OGNIEM I MIECZEM Projekt okładki: Avia Artis W projekcie okładki wykorzystano portret Henryka Sienkiewicza. Autor: Kazimierz Mordasewicz (1899). Wydawnictwo Avia Artis2017 ISBN 978-83-65810-00-7\nTOM I. ROZDZIAŁ I. Rok 1647 był to dziwny rok, w którym rozmaite znaki na niebie i ziemi zwiastowały jakoweś klęski i nadzwyczajne zdarzenia. Współcześni kronikarze wspominają, iż z wiosny szarańcza w niesłychanej ilości wyroiła się z Dzikich pól i zniszczyła zasiewy i trawy, co było przepowiednią napadów tatarskich. Latem zdarzyło się wielkie zaćmienie słońca, a wkrótce potem kometa pojawiła się na niebie. W Warszawie widywano też nad miastem mogiłę i krzyż ognisty w obłokach; odprawiano więc posty i dawano jałmużny, gdyż niektórzy twierdzili, że zaraza spadnie na kraj i wygubi rodzaj ludzki. Nareszcie zima nastała tak lekka, że najstarsi ludzie nie pamiętali podobnej. W południowych województwach lody nie popętały wcale wód, które, podsycane topniejącym każdego ranka śniegiem, wystąpiły z łożysk i pozalewały brzegi. Padały częste deszcze. Step rozmókł i zmienił się w wielką kałużę, słońce zaś w południe dogrzewało tak mocno, że — dziw nad dziwy! — w województwie bracławskiem i na Dzikich polach zielona ruń okryła stepy i rozłogi już w połowie grudnia. Roje po pasiekach poczęły się burzyć i huczeć, bydło ryczało po zagrodach. Gdy więc tak porządek przyrodzenia zdawał się być wcale odwróconym, wszyscy na Rusi, oczekując niezwykłych zdarzeń, zwracali niespokojny umysł i oczy szczególniej ku Dzikim polom, od których łatwiej niźli skądinąd mogło się ukazać niebezpieczeństwo. Tymczasem na polach nie działo się nic nadzwyczajnego i nie było innych walk i potyczek jak te, które się odprawiały tam zwykle, a o których wiedziały tylko orły, jastrzębie, kruki i zwierz polny. Bo takie to już były te pola. Ostatnie ślady osiadłego życia kończyły się, idąc ku południowi, niedaleko za Czehrynem ode Dniepru, a od Dniestru, niedaleko za Umaniem, a potem już hen ku limanom i morzu step i step w dwie rzeki, jakby w ramę ujęty. Na łuku dnieprowym, na Niżu, wrzało jeszcze kozacze życie za porohami, ale w samych polach nikt nie mieszkał i chyba po brzegach tkwiły gdzieniegdzie „polanki“, jakoby wyspy wśród morza. Ziemia była de nomine Rzeczypospolitej, ale pustynna, na której pastwisk Rzeczpospolita Tatarom pozwalała, wszakże, gdy kozacy często bronili, więc to pastwisko było i pobojowiskiem zarazem. Ile tam walk stoczono, ilu ludzi legło, nikt nie zliczył, nikt nie spamiętał. Orły, jastrzębie i kruki jedne widziały, a kto z daleka usłyszał szum skrzydeł i krakanie, kto ujrzał wiry ptasie, nad jednem kołujące miejscem, to wiedział, że tam trupy lub kości niepogrzebione leżą... Polowano w trawach na ludzi, jakby na wilki lub suhaki. Polował kto chciał. Człek prawem ścigan chronił się w dzikie stepy, orężny pasterz trzód strzegł, rycerz przygód tam szukał, łotrzyk łupu, kozak Tatara, Tatar kozaka. Bywało, że i całe watahy broniły trzód przed tłumami napastników. Step to był pusty i pełny zarazem, cichy i groźny, spokojny i pełen zasadzek, dziki od Dzikich pól, ale i od dzikich dusz. Czasem też napełniała go wielka wojna. Wówczas płynęły po nim jak fale czambuły tatarskie, pułki kozackie, to chorągwie polskie lub wołoskie; nocami rżenie koni wtórowało wyciom wilków, głos kotłów i trąb mosiężnych leciał aż do Owidowego jeziora i ku morzu, a na Czarnym szlaku, na Kuczmańskim — rzekłbyś powódź ludzka. Granic Rzeczypospolitej strzegły od Kamieńca aż do Dniepru stanice i „polanki“ — i gdy szlaki miały się zaroić, poznawano właśnie po niezliczonych stadach ptactwa, które płoszone przez czambuły, leciały na północ. Ale Tatar, byle wychylił się z Czarnego lasu lub Dniestr przebył od strony wołoskiej, to stepem równo z ptakami stawał w południowych województwach. Wszelako zimy owej ptactwo nie ciągnęło z wrzaskiem ku Rzeczypospolitej. Na stepie było ciszej, niż zwykle. W chwili, gdy rozpoczyna się powieść nasza, słońce zachodziło właśnie, a czerwowawe jego promienie rozświecały okolicę pustą zupełnie. Na północnym krańcu Dzikich pól, nad Omelniczkiem, aż do jego ujścia, najbystrzejszy wzrok nie mógłby odkryć jednej żywej duszy, ani nawet żadnego ruchu w ciemnych, zeschniętych i zwiędłych burzanach. Słońce połową tylko tarczy wyglądało jeszcze z za widnokręgu. Niebo było już ciemne, a potem i step zwolna mroczył się coraz bardziej. Na lewym brzegu, na niewielkiej wyniosłości, podobniejszej do mogiły niż do wzgórza, świeciły tylko resztki murowanej stanicy, którą niegdyś jeszcze Teodoryk Buczacki wystawił, a którą potem napady starły. Od ruiny owej padał długi cień. Opodal świeciły wody szeroko rozlanego Omelniczka, który w tem miejscu skręca się ku Dnieprowi. Ale blaski gasły coraz bardziej na niebie i na ziemi. Z nieba dochodziły tylko klangory żórawi, ciągnących ku morzu, zresztą ciszy nie przerywał żaden głos. Noc zapadła nad pustynią, a z nią nastała godzina duchów. Czuwający w stanicach rycerze opowiadali sobie w owych czasach, że nocami wstają na Dzikich polach cienie poległych, którzy zeszli tam nagłą śmiercią w grzechu, i odprawują swoje korowody, w czem im żaden krzyż ani kościół nie przeszkadza. To też, gdy sznury, wskazujące północ, poczynały się dopalać, odmawiano po stanicach modlitwy za umarłych. Mówiono także, że one cienie jeźdźców, snując się po pustyni, zastępują drogę podróżnym, jęcząc i prosząc o znak krzyża świętego. Między nimi trafiały się i upiory, które goniły za ludźmi, wyjąc. Wprawne ucho z daleka już rozeznawało wycie upiorów od wilczego. Widywano również całe wojska cieniów, które czasem zbliżały się tak do stanic, że straże grały larum. Zapowiadało to zwykle wielką wojnę. Spotkanie pojedynczych cieniów nie znaczyło również nic dobrego, ale nie zawsze należało sobie źle wróżyć, bo i człek żywy zjawiał się nieraz i niknął jak cień przed podróżnymi, dlatego często i snadnie za ducha mógł być poczytanym. Skoro więc noc zapadła nad Omelniczkiem, nie było w tem nic dziwnego, że zaraz koło opustoszałej stanicy pojawił się duch czy człowiek. Miesiąc wychynął właśnie z za Dniepru i obielił pustkę, głowy bodiaków i dal stepową. Wtem niżej na stepie ukazały się i inne jakieś nocne istoty. Przelatujące chmurki przesłaniały co chwila blask księżyca, więc owe postacie to wybłyskiwały z cienia, to znowu gasły. Chwilami nikły zupełnie i zdawały się topnieć w cieniu. Posuwając się ku wyniosłości, na której stał pierwszy jeździec, skradały się cicho, ostrożnie, zwolna, zatrzymując się co chwila. W ruchach ich było coś przerażającego, jak i w całym tym stepie, tak spokojnym napozór. Wiatr chwilami podmuchiwał ode Dniepru, sprawując żałosny szelest w zeschłych bodiakach, które pochylały się i trzęsły, jakby przerażone. Nakoniec postacie znikły, schroniły się w cień ruiny. W bladem świetle nocy widać było tylko jednego jeźdźca, stojącego na wyniosłości. Wreszcie szelest ów zwrócił jego uwagę. Zbliżywszy się do skraju wzgórza, począł wpatrywać się w step uważnie. W tej chwili wiatr przestał wiać, szelest ustał, zrobiła się cisza zupełna. Nagle dał się słyszeć przeraźliwy świst. Zmieszane głosy poczęły wrzeszczeć przeraźliwie: „Hałła! hałła! Jezu Chryste! ratuj! bij!“ Rozległ się huk samopałów, czerwone światła rozdarły ciemność. Tętent koni zmieszał się z szczękiem żelaza. Nowi jacyś jeźdźce wyrośli jakby z pod ziemi na stepie. Rzekłbyś burza zawrzała nagle w tej cichej złowrogiej pustyni. Potem jęki ludzkie zawtórowały wrzaskom strasznym, wreszcie ucichło wszystko, walka była skończona. Widocznie rozegrywała się jedna ze zwykłych scen na Dzikich polach. Jeźdźcy zgrupowali się na wyniosłości, niektórzy pozsiadali z koni, przypatrując się czemuś pilnie. Wtem w ciemnościach ozwał się silny i rozkazujący głos: — Hej tam! skrzesać ognia i zapalić! Po chwili posypały się naprzód iskry, a potem buchnął płomień suchych oczeretów i łuczywa, które podróżujący przez Dzikie pola wozili zawsze ze sobą. Wnet wbito w ziemię drąg od kaganka i jaskrawe padające z góry światło oświeciło wyraźnie kilkunastu ludzi, pochylonych nad jakąś postacią leżącą bez ruchu na ziemi. Byli to żołnierze ubrani w barwę czerwoną, dworską, i w wilcze kapuzy. Z tych, jeden siedzący na dzielnym koniu, zdawał się reszcie przywodzić. Zsiadłszy z konia, zbliżył się do owej leżącej postaci i spytał: — A co, wachmistrzu, żyje, czy nie żyje? — Żyje, panie namiestniku, ale charcze; arkan go zdławił. — Co zacz jest? — Nie Tatar, znaczny ktoś. — To i Bogu dziękować. Tu namiestnik popatrzył uważniej na leżącego męża. — Coś jakby hetman — rzekł. — I koń pod nim Tatar zacny, jak lepszego u chana nie znaleźć — odpowiedział wachmistrz. — A ot tam go trzymają. Porucznik spojrzał i twarz mu się rozjaśniła. Obok dwóch szeregowych trzymało rzeczywiście dzielnego rumaka, który, tuląc uszy i rozdymając chrapy, wyciągał głowę i poglądał przerażonemi oczyma na swego pana. — Ale koń, panie namiestniku, będzie nasz? – wtrącił tonem pytania wachmistrz. — A ty psiawiaro, chciałbyś chrześcijaninowi konia w stepie odjąć? — Bo zdobyczny... Dalszą rozmowę przerwało silniejsze chrapanie zduszonego męża. — Wlać mu gorzałki w gębę — rzekł pan namiestnik — pas odpiąć. — Czy zostaniemy tu na nocleg? — Tak jest, konie rozkulbaczyć, stos zapalić. Żołnierze skoczyli co żywo. Jedni poczęli cucić i rozcierać leżącego, drudzy ruszyli po oczerety, inni rozesłali na ziemi skóry wielbłądzie i niedźwiedzie na nocleg. Pan namiestnik, nie troszcząc się więcej o zduszonego męża, odpiął pas i rozciągnął się na burce przy ognisku. Był to młody bardzo człowiek, suchy, czarniawy, wielce przystojny, ze szczupłą twarzą i wydatnym orlim nosem. W oczach jego malowała się okrutna fantazya i zadzierżystość, ale w obliczu miał wyraz uczciwy. Wąs dość obfity i niegolona widocznie oddawna broda dodawały mu nad wiek powagi. Tymczasem dwaj pachołkowie zajęli się przyrządzaniem wieczerzy. Położono na ogniu gotowe ćwierci baranie; zdjęto też z koni kilka dropiów, upolowanych w czasie dnia, kilka pardew i jednego suhaka, którego pachoł wnet zaczął obłupywać ze skóry. Stos płonął, rzucając na step ogromne, czerwone koło światła. Zduszony człowiek począł zwolna przychodzić do siebie. Przez czas jakiś wodził nabiegłemi krwią oczyma po obcych, badając ich twarze, następnie usiłował powstać. Żołnierz, który poprzednio rozmawiał z namiestnikiem, dźwignął go w górę pod pachy; drugi włożył mu obuszek w dłoń, na którym nieznajomy wsparł się z całej siły. Twarz jego była jeszcze czerwona, żyły jej nabrzmiałe. Nakoniec przyduszonym głosem wykrztusił pierwszy wyraz: — Wody! Podano mu gorzałki, którą pił i pił, co mu widocznie dobrze zrobiło, bo odjąwszy wreszcie flaszę od ust, czystym już głosem spytał: — W czyich jestem ręku? Namiestnik powstał i zbliżył się ku niemu. — W ręku tych, co waści salwowali. — Przeto nie waszmościowie schwycili mnie na arkan? — Mosanie, nasza rzecz szabla, nie arkan. Krzywdzisz waść dobrych żołnierzów podejrzeniem. Złapali cię jakowiś łotrzykowie, udający Tatarów, których jeśliś ciekaw, oglądać możesz, bo oto leżą tam porżnięci jak barany. To mówiąc, wskazał ręką na kilka ciemnych ciał, leżących poniżej wyniosłości. A nieznajomy na to: — To pozwólcie mi spocząć. Podłożono mu wojłokową kulbakę, na której siadł i pogrążył się w milczeniu. Był to mąż w sile wieku, średniego wzrostu, szerokich ramion, prawie olbrzymej budowy ciała i uderzających rysów. Głowę miał ogromną, cerę zawiędłą, bardzo ogorzałą, oczy czarne i nieco ukośne, jak u Tatara, a nad wązkiemi ustami zwieszał mu się cienki wąs, rozchodzący się dopiero przy końcach w dwie szerokie kiście. Twarz jego potężna zwiastowała odwagę i dumę. Było w niej coś pociągającego i odpychającego zarazem — powaga hetmańska, ożeniona z tatarską chytrością, dobrotliwość i dzikość. Posiedziawszy nieco na kulbace, wstał i nad wielkie spodziewanie, zamiast dziękować, poszedł oglądać trupy. — Prostak! — mruknął namiestnik. Nieznajomy tymczasem przypatrywał się uważnie każdej twarzy, kiwając głową, jak człowiek, który odgadł wszystko, poczem wracał z wolna do namiestnika, klepiąc się po bokach i szukając mimowolnie pasa, za który widocznie chciał zatknąć rękę. Nie podobała się młodemu namiestnikowi ta powaga w człeku oderżniętym przed chwilą od powroza, więc rzekł z przekąsem: — Rzekłby kto, że wasze znajomych szukasz między owymi łotrzykami albo że pacierz za ich duszę odmawiasz. Nieznajomy odparł z powagą: — I nie mylisz się waść, i mylisz: nie mylisz się, bom szukał znajomych, a mylisz się, bo to nie łotrzykowie, jeno słudzy pewnego szlachcica, mego sąsiada. — Tedy widocznie nie z jednej studni pijacie z onym sąsiadem. Dziwny jakiś uśmiech przeleciał po cienkich wargach nieznajomego. — I w tem się waść mylisz — mruknął przez zęby. Po chwili dodał głośniej: — Ale wybacz waszmość pan, żem mu naprzód powinnej nie złożył dzięki za auxilium i skuteczny ratunek, który mnie od tak nagłej śmierci wybawił. Waści męstwo stanęło za moją nieostrożność, bom się od ludzi swoich odłączył, ale też wdzięczność moja wyrównywa waszmościnej ochocie. To rzekłszy, wyciągnął ku namiestnikowi rękę. Ale butny młodzieńczyk nie ruszył się z miejsca i nie spieszył z podaniem swojej, natomiast rzekł: — Chciałbym naprzod wiedzieć, jeżeli ze szlachcicem mam sprawę, bo chociaż o tem nie wątpię, jednakże bezimiennych podzięków przyjmować mi się nie godzi. — Widzę w waszmości prawdziwie kawalerską fantazyą — i słusznie mówisz. Powinienem był zacząć od nazwiska mój dyskurs i moją podziękę. Jestem Zenobi Abdank, herbu Abdank z krzyżykiem, szlachcic z województwa kijowskiego osiadły i pułkownik kozackiej chorągwi księcia Dominika Zasławskiego. — A ja Jan Skrzetuski, namiestnik chorągwi pancernej J. O. Ks. Jeremiego Wiśniowieckiego. — Pod sławnym wojownikiem waść służysz. — Przyjmże teraz moją wdzięczność i rękę. Namiestnik nie wahał się dłużej. Towarzysze pancerni z góry wprawdzie patrzyli na żołnierzów z pod innych chorągwi, ale pan Skrzetuski był na stepie, na Dzikich polach, gdzie takie rzeczy mniej szły pod uwagę. Zresztą miał do czynienia z pułkownikiem, o czem zaraz naocznie się przekonał, bo gdy jego żołnierze przynieśli panu Abdankowi pas i szablę, z których go rozpasano dla cucenia, podali mu zarazem i krótką buławę o osadzie z kości, o głowie z ślinowatego rogu, jakich zażywali zwykle pułkownicy kozaccy. Przytem ubiór imci Zenobiego Abdanka był dostatni, a mowa kształtna znamionowała umysł bystry i otarcie się w świecie. Więc pan Skrzetuski zaprosił go do kompanii. Zapach pieczonych mięs jął właśnie rozchodzić się od stosu, łechcąc nozdrza i podniebienie. Pachoł wydobył je z żaru i podał na latercynowej misie. — Poczęli jeść, a gdy przyniesiono spory worek mołdawskiego wina, uszyty z koźlej skóry, wnet zawiązała się żywa rozmowa. — Oby się nam szczęśliwie do domu wróciło! — rzekł pan Skrzetuski. — To waszmość wracasz? skądże proszę? — spytał Abdank. — Zdaleka, bo z Krymu. — A cóżeś waszmość tam robił? z wykupnem jeździłeś? — Nie, mości pułkowniku; jeździłem do samego chana. Abdank nastawił ciekawie ucha. — Ano to proszę, w piękną waść wszedłeś komitywę. I z czemże do chana jeździłeś? — Z listem J. O. Ks. Jeremiego. — To waść posłował! O cóż jegomość książę do chana pisał? Namiestnik popatrzył bystro na towarzysza. — Mości pułkowniku — rzekł — zaglądałeś w oczy łotrzykom, którzy cię na arkan ujęli — to twoja sprawa; ale co książę do chana pisał, to ani twoja, ani moja, jeno ich obydwóch. — Dziwiłem się przed chwilą — odparł chytrze Abdank — że jegomość książę tak młodego człowieka posłem sobie do chana obrał, ale po waścinej odpowiedzi już się nie dziwię, bo widzę, żeś młody laty, ale stary eksperyencyą i rozumem. Namiestnik połknął gładko pochlebne słówko, pokręcił tylko młodego wąsa i pytał: — A powiedzże mi waszmość, co porabiasz nad Omelniczkiem i jakeś się tu wziął sam jeden? — Nie jestem sam jeden, jenom ludzi zostawił po drodze, a jadę do Kudaku, do pana Grodzickiego, któren tam jest przełożonym nad prezydyum, i do którego jegomość hetman W. wysłał mnie z listami. — A czemu waść nie bajdakiem, wodą? — Taki był ordynans, od którego odstąpić mi się nie godzi. — To dziw, że jegomość hetman taki wydał ordynans, gdyż właśnie na stepie w tak ciężkie popadłeś terminy, których, wodą jadąc, pewno byłbyś uniknął. — Mosanie, stepy teraz spokojne; znam ja się z nimi nie od dziś, a to, co mię spotkało, to jest złość ludzka i invidia. — I któż to na jegomości tak nastaje? — Długoby gadać. Sąsiad to zły, mości namiestniku, który substancyą mi zniszczył, z włości mnie ruguje, syna mi zbił — i ot — widziałeś waść, tu jeszcze na szyję moją nastawał. — A to waść nie nosisz szabli przy boku? W potężnej twarzy Abdanka zabłysła nienawiść, oczy zaświeciły mu posępnie i odrzekł zwolna, a dobitnie: — Noszę, i tak mi dopomóż Bóg, jako innych rekursów przeciw wrogom moim szukać już nie będę. Porucznik chciał coś mówić, gdy nagle na stepie rozległ się tętent koni, a raczej pośpieszne chlupotanie końskich nóg po rozmiękłej trawie. Wnet też i czeladnik namiestnika, trzymający straż, nadbiegł z wieścią, że jakowiś ludzie się zbliżają. — To pewnie moi — rzekł Abdank — którzy zaraz za Taśminą zostali. Jam też, nie spodziewając się zdrady, tu na nich czekać obiecał. Jakoż po chwili gromada jeźdźców otoczyła półokręgiem wzgórze. Przy blasku ognia ukazały się głowy końskie z otwartemi chrapami, prychające ze zmęczenia, a nad niemi pochylone twarze jeźdźców, którzy, przysłaniając rękoma od blasku oczy, patrzyli bystro w światło. — Hej ludzie! kto wy? — spytał Abdank. — Raby boże! — odpowiedziały głosy z ciemności. — Tak, to moi mołojce — powtorzył Abdank, zwracając się do namiestnika. — Bywajcie! bywajcie! Niektorzy zeszli z koni i zbliżyli się do ognia. — A my śpieszyli, śpieszyli batku. Szczo z toboju? — Zasadzka była. Chwedko zdrajca wiedział o miejscu i tu już czekał z innymi. Musiał podążyć dobrze przede mną. Na arkan mnie ujęli! — Spasi Bih! spasi Bih! A to co za Laszek koło ciebie? Tak mówiąc, spoglądali groźnie na pana Skrzetuskiego i jego towarzyszów. — To druhy dobre — rzekł Abdank. — Sława Bogu, całym i żyw. Zaraz będziemy ruszać dalej. — Sława Bogu! my gotowi. Nowoprzybyli poczęli rozgrzewać dłonie nad ogniem, bo noc była zimna, choć pogodna. Było ich ze czterdziestu, ludzi rosłych i dobrze zbrojnych. Nie wyglądali wcale na kozaków regestrowych, co nie pomału zdziwiło pana Skrzetuskiego, zwłaszcza że była ich garść tak spora. Wszystko to wydało się namiestnikowi mocno podejrzanem. Gdyby hetman W. wysłał jmci Abdanka do Kudaku, dałby mu przecie strażę z regestrowych, a powtóre z jakiejżeby racyi kazał mu iść stepem do Czehryna, nie wodą? Konieczność przeprawiania się przez wszystkie rzeki, idące Dzikiemi polami do Dniepru, mogła tylko pochód opóźnić. — Wyglądało to raczej tak, jakby jmć p. Abdank chciał właśnie Kudak ominąć. Ale zarówno i sama osoba p. Abdanka zastanawiała wielce młodego namiestnika. Zauważył wraz, że kozacy, którzy ze swymi pułkownikami obchodzili się dość poufale, jego otaczali czcią niezwyczajną, jakby prawego hetmana. Musiał to być jakiś rycerz dużej ręki, co tem dziwniejsze było panu Skrzetuskiemu, że znając Ukrainę i z tej i z tamtej strony Dniepru, o takim przesławnym Abdanku nic nie słyszał. Było przytem w twarzy tego męża coś szczególnego — jakaś moc utajona, która tak biła z oblicza, jak żar od płomienia, jakaś wola nieugięta, znamionująca, że człek ten przed nikim i niczem się nie cofnie. Taką właśnie wolę w obliczu miał książę Jeremi Wiśniowiecki, ale co w księciu było przyrodzonym natury darem, właściwym wielkiemu urodzeniu i władzy, to mogło zastanowić w mężu nieznanego nazwiska, zabłąkanym w głuchym stepie. Pan Skrzetuski długo deliberował. Chodziło mu po głowie, że to może jaki potężny banita, który wyrokiem ścigan, chronił się w Dzikie pola — to znów, że to watażka watahy zbójeckiej, ale to ostatnie nie było prawdopodobne. I ubiór i mowa tego człowieka pokazywały co innego. Zgoła więc nie wiedział namiestnik czego się trzymać, miał się tylko na baczności, a tymczasem Abdank kazał konia sobie podawać. — Mości namiestniku — rzekł — komu w drogę, temu czas. Pozwólże podziękować sobie raz jeszcze za ratunek. Oby Bóg pozwolił mi odpłacić ci równą usługą. — Nie wiedziałem, kogo ratuję, przetom i na wdzięczność nie zasłużył. — Modestya to twoja tak mówi, która jest męstwu równa. Przyjmijże ode mnie ten pierścień. Namiestnik zmarszczył się i krok w tył odstąpił, mierząc oczyma Abdanka, ten zaś mówił dalej i z ojcowską niemal powagą w głosie i postawie: — Spojrzyj jeno. Nie bogactwo tego pierścienia, ale inne cnoty ci zalecam. Za młodych jeszcze lat, w bisurmańskiej niewoli będąc dostałem go od pątnika, który z Ziemi Świętej powracał. W tem oczku zamknięty jest proch z grobu Chrystusa. Takiego daru odmawiać się nie godzi, choćby i z osądzonych rąk pochodził. Jesteś waść młodym człowiekiem i żołnierzem, a gdy nawet i starość blizka grobu, nie wie, co ją przed ostateczną godziną spotkać może, cóż dopiero adolescencya, która mając przed sobą wiek długi, na większą liczbę przygód trafić musi. Pierścień ten ustrzeże cię od przygody i obroni, gdy dzień sądu nadejdzie, a to ci powiadam, że dzień ten idzie już przez Dzikie pola. Nastała chwila ciszy; słychać było tylko syczenie płomienia i parskanie koni. Z dalekich oczeretów dochodziło żałosne wycie wilków. Nagle Abdank powtorzył raz jeszcze, jakby do siebie: — Dzień sądu idzie już przez Dzikie pola, a gdy nadejdzie — zadywytsia wsij swit bożyj... Namiestnik przyjął pierścień machinalnie, tak był zdumiały słowami tego dziwnego męża. A ten zapatrzył się w dal stepową ciemną. Potem zwrócił się zwolna i siadł na koń. — Mołojcy jego czekali już u stóp wzgórza. — W drogę! w drogę! — Bywaj zdrów, druhu żołnierzu! — rzekł do namiestnika. — Czasy teraz takie, że brat bratu nie ufa, przeto i nie wiesz kogoś ocalił, bom ci nazwiska swego nie powiedział. — Więc waść nie Abdank? — To klejnot mój... — A nazwisko? — Bohdan Zenobi Chmielnicki. To rzekłszy zjechał ze wzgórza, a za nim ruszyli mołojcy. Wkrótce okryły ich tuman i noc. Dopiero gdy odjechali już z pół stajania, wiatr przyniósł od nich słowa kozackiej pieśni: „Oj wyzwoły Boże nas wsich bidnych newilnykiw,„Z tiażkoj newoli,„Z wiry bisurmanskoj, —„Na jasni zori,„Na tychi wody,„U kraj wesełyj,„U mir chreszczennyj. —„Wysłuchaj Boże u prośbach naszych,„U neszczasnych mołytwach,„Nas bidnych newilnykiw.“ Głosy cichły zwolna, potem stopiły się z powiewem szumiącym po oczeretach. RESZTA TOMU I. DOSTĘPNA W PEŁNEJ WERSJI.\n<a href="http://cyfroteka.pl/ebooki/Ogniem_i_mieczem-ebookRO/p124881i225134" target="_blank" title="Ogniem i mieczem [Henryk Sienkiewicz] - KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE" > <img src="http://cyfroteka.pl/images/BRD.png" style="border:none;background:none transparent;box-shadow:none;-webkit-box-shadow:none;-webkit-border-radius:0;border-radius:0;" alt="Ogniem i mieczem [Henryk Sienkiewicz] - KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE"/></a>


11 kW Mieszadło dyskowe Test model MP-11/1000Ex - strona główna\nHomeMieszalnikiMieszalniki farb, disolwery, mieszadła11 kW Mieszadło dyskowe Test model MP-11/1000Ex\nUżywane pionowe mieszadło/disolwer produkcji Test SA (PL) typ MP-11/1000Ex. Maszyna jest przeznaczona do pracy na kadziach do 1000 l i jest wyposażona w mieszadło dyskowe. Napęd o mocy 11 kW, 1440 obr/min. Robocze obroty mieszadła regulowane w zakresie od 0-1000 obr/min. Mechaniczne unoszenie i opuszczanie mieszadła – do wysokości 1250 mm. Wymiary maszyny: W 3180 mm x S 800 mm x D 1200 mm. Wykonanie Ex – ExII2GcIIBT3. Maszyna posiada dokumentację techniczną. Urządzenie z roku 2014. Kadź nie jest w zestawie.


Fotowoltaika: możliwy większy udział OZE w bilansie energetycznym Polski : aleBank.pl – Portal ekonomiczny – Najbliżej Finansów\naleBank.pl – Portal ekonomiczny – Najbliżej Finansów ESG, Gospodarka Fotowoltaika: możliwy większy udział OZE w bilansie energetycznym Polski\n10.07.2018 16:30| Autor: Robert Lidke, aleBank.pl\n#GrzegorzWiśniewski: To, co mielibyśmy wydać na kary zainwestujmy w nowoczesną technologię, która tanieje z miesiąca na miesiąc, zainwestujmy w przemysł, który ma szanse rozwojowe i tworzy miejsca pracy #OZE @Odnawialny @BOS__Bank @MinEnergii @MinSrodowiska\nRobert Lidke: Organizacje międzynarodowe postawiły przed Polską cele określające udział energii odnawialnej w ogólnym bilansie energetycznym naszego kraju do roku 2020. Żeby osiągnąć te cele, to na przykład w bilansie produkcji energii elektrycznej OZE powinno mieć udział w 2020 roku na poziomie 20 procent. Czy ten cel jest realny do osiągnięcia?Grzegorz Wiśniewski: Zacznijmy od tego, że cel ogólny już teraz jest nieosiągalny. Dlatego, że w tej chwili mamy około 12 procent energii odnawialnej w ogólnym bilansie energetycznym kraju. Wszystko wskazuje na to, że w roku 2020 nie dojdziemy nawet do 13 procent. A przypomnę, że ten ogólny wyznaczony cel dla OZE to 15 procent. To oznacza, że zabraknie 2 pkt procentowych.Wracając do kwestii udziału OZE w bilansie energii elektrycznej. Tu nie ma żadnego wyznaczonego celu. Udział OZE w tym rodzaju energii może nawet wynosić zero, jeśli okazałoby się, że cel ogólny, czyli 15 procent udziału energii odnawialnej w ogólnym bilansie energetycznym byłby spełniony.Chodzi jednak o to, że w ciepłownictwie, w transporcie drogowym nie mamy realnych szans na zwiększenie udziału energetyki odnawialnej. Natomiast postawienie na rozwój OZE w produkcji energii elektrycznej daje największe szanse na zbliżenie się do pułapu wyznaczonego dla poziomu udziału energii odnawialnej w całym bilansie energetycznym Polski, a jednocześnie dobrze wpisuje się w ogólny trend elektryfikacji ciepłownictwa i transportu.Ale tak się może stać, jeśli wybierzemy taki rodzaj produkcji energii elektrycznej ze źródeł odnawialnych, który jest tani, i jednocześnie można go szybko uruchomić, czyli chodzi tu o krótki cykl inwestycyjny.Okazuje się, że jest technologia, która rozwija się szybciej niż zakładano. Tą technologią jest fotowoltaika. Rząd zakładał, że 2020 roku będą 3 MW energii z fotowoltaiki, w tej chwili mamy już 300 MW.A jeśli te plany, które są wpisane do nowelizacji ustawy o OZE będą zrealizowane, to w roku 2020 będziemy mieli już 1200 MW, czyli 400 razy więcej niż to było planowane. Widać więc wyraźnie, że ta technologia ma potencjał rozwojowy. Wydaje się, że do 2020 roku jesteśmy w stanie jeszcze więcej – niż przewiduje to ustawa – wyprodukować energii elektrycznej dzięki panelom fotowoltaicznym.Nawet, jeśli rozwiniemy produkcję energii elektrycznej ze słońca, to jednak nie da się, jak już mówiłem, osiągnąć wyznaczonego pułapu udziału energii odnawialnej w całym bilansie energetycznym Polski. Ale przynajmniej możemy znacznie zmniejszyć tę różnicę, i dzięki temu jako podatnicy będziemy ponosić niższe koszty niewywiązania się ze zobowiązań w zakresie OZE. Naszym zdaniem już teraz należy podjąć decyzję – czy lepiej mocno inwestować w rozwój fotowoltaiki, czy też nic nie robić i zapłacić miliardy złotych kary za niezrealizowane cele ekologiczne. Chyba lepiej wydać pieniądze i coś z tego mieć, niż wydać pieniądze na kary i wspierać produkcję zielonej energii w innych krajach, która jako tańsza zacznie i tak do nas coraz szerzej wpływać, dodatkowo pogarszając bilans płatniczy kraju.W czym fotowoltaika jest lepsza od innych zielonych technologii produkcji energii elektrycznej? Inwestycje fotowoltaiczne są bardzo szybkie w realizacji. Dla energetyki wiatrowej morskiej cykl inwestycyjny to 6 lat, biomasa, biogaz 4 lata, energetyka wiatrowa lądowa 2 lata. Fotowoltaika –zgodnie z wymogami prawymi w aukcjach na energię z OZE - najdłużej 18 miesięcy. A jeśli inwestor ma od razu finansowanie, to jest w stanie zrealizować inwestycję nawet przez 12 miesięcy.Jak duże mogą być instalacje fotowoltaiczne?W systemie aukcyjnym gdzie może pojawić się fotowoltaika szansę mają technologie poniżej 1 MW, ale powyżej pół megawata. Jest to typowy rynek dla niezależnych inwestorów, niezależnych producentów energii. Farma o mocy jednego megawata kosztuje około 4 - 4,5 mln złotych, o mocy pół megawata około 2,5 - 3 mln złotych.Ceny oferowane w systemie aukcyjnym, a pierwsza aukcja zostanie ogłoszona w tym roku, wynoszą maksymalnie 420 złotych za megawatogodzinę, i są to ceny, które mogą pokryć koszty inwestycji i przynieść zyski na takim poziomie, że przyciągają inwestorów.\nAle inwestorzy, którzy postawili na wiatraki sparzyli się na tych inwestycjach. Zmieniły się przepisy, zasady opodatkowania, koncerny energetyczne kontrolowane przez państwo przestały odbierać energię elektryczną wytworzoną przez wiatraki. Teraz wielu z inwestorów bankrutuje. Nie obawiają się, że inwestycje w fotowoltaikę mogą przynieść straty jak inwestycje w farmy wiatrowe?Mamy w tej chwili nowe ministerstwo, nowy system wsparcia. Odeszliśmy od systemu zielonych certyfikatów do systemu aukcyjnego. I teoretycznie nie ma związku z tym, co się wydarzyło z wiatrakami. Tu mamy nowy system oparty na taryfach gwarantowanych przez państwo. Wydaje się, że ten system jest bardziej stabilny i bardziej bezpieczny dla inwestorów. Tam cena certyfikatów zależała od popytu i podaży, czyli od gry rynkowej na towarowej giełdzie energii, a tutaj państwo gwarantuje cenę przez 15 lat i jeszcze ją indeksuje o wskaźnik inflacji. Czyli teoretycznie system jest bezpieczny.To nie znaczy, że to co było nie liczy się. System się zmienił, ale banki są te same. Inwestorzy są też ci sami. Przy blokadzie energetyki wiatrowej część z nich zainteresowała się fotowoltaiką.Banki oceniają, że zagrożone są kredyty inwestorów wiatrakowych na kwotę 11 mld złotych. Zarówno banki jak i inwestorzy mają ograniczone zaufanie do państwa, które w każdej chwili może wprowadzić np. podatki, które zmienią reguły gry.Banki nie mają w swoich portfelach oddzielnej zakładki pod tytułem fotowoltaika. Mają portfel – energetyka odnawialna. Jeżeli mają w tym portfelu kredyty zagrożone, to trudno je przekonać do dalszego angażowania się w OZE.Inwestorzy mają nieco krótszą pamięć i rozwijają swoje projekty fotowoltaiczne. Jednak potrzebują finansowania, czyli muszą się po nie zwrócić do banków.Przede wszystkim inwestorzy potrzebują finansowania na etapie składania oferty do systemu aukcyjnego. Aukcja, która ma się odbyć w tym roku dotyczy maksymalnie 1 gigawata mocy fotowoltaicznej, czyli potrzebne będzie 5 mld złotych promes finansowania tylko na ten rok, a potem realnego finansowania inwestycji.Inwestorzy mając problem z pozyskaniem finansowania w bankach w kraju zaczęli szukać finansowania w zagranicznych funduszach inwestycyjnych. Pojawiają się też firmy z kapitałem zagranicznym, np. firmy z Litwy, które są w stanie prefinansować tego typu inwestycje z własnych środków.Jest też deklaracja Europejskiego Banku Inwestycyjnego, który może zaoferować 50 procent finansowania projektu, na w sumie 500 mln złotych.Ogólna sytuacja na rynku jest taka, że koszt kapitału dla inwestorów w fotowoltaikę będzie wyższy ze względu na wysoko oceniane ryzyko. W Polsce rosną koszty kapitału w energetyce odnawialnej mimo wysokiego wzrostu gospodarczego. Oprocentowanie kredytów dla inwestycji w OZE w ciągu ostatnich 3-4 lat podniosło się o prawie 2 pkt procentowe. W fotowoltaice podniesienie kosztu kapitału o 2 pkt procentowe powoduje, że koszty energii wyprodukowanej w farmie fotowoltaiczne rosną o 6-7 procent. To z kolei przekłada się na wzrost kosztów energii dla odbiorców i spadek konkurencyjności całej krajowej energetyki.Jeśli nie przekonamy inwestorów, że nie ma ryzyka, to może być problem z zagospodarowaniem całego zapotrzebowania na energię z OZE zgłaszanym przez państwo, gdzie teraz właśnie szczególną rolę może odegrać fotowoltaika.Uważamy, że jest szansa nie tylko na produkcję 1,2 GW energii elektrycznej z urządzeń fotowoltaicznych, co przewiduje tegoroczna aukcja, ale także na produkcję 2 GW więcej, czyli 3,2 GW w roku 2020.\nSkąd takie założenie? Inwestorzy mają już warunki przyłączenia do sieci na 2 GW energii fotowoltaicznej. Potrzebna jest tylko decyzja o ogłoszeniu dodatkowej aukcji na dostarczenie kolejnych 2 GW energii elektrycznej z farm fotowoltaicznych.3,2 GW energii fotowoltaicznej wymagają finansowania na poziomie 11 mld złotych. Inwestorzy są, mamy projekty, finansowanie też można zdobyć. Ale rynek musi być znacznie wcześniej poinformowany o tym, że taka dodatkowa aukcja się odbędzie. Chodzi o czas, ponieważ zależy nam, aby maksymalnie zbliżyć się do wyznaczonego na 2020 rok celu ekologicznego i jak najbardziej ograniczyć wysokość kar, które polski podatnik będzie musiał zapłacić za niezrealizowanie tego celu.W ostatnich dniach pojawiły się uzgodnienia wyznaczające nowe cele ekologiczne Unii Europejskiej. W 2030 udział OZE w ogólnym bilansie energetycznych całej Wspólnoty powinien wynosić minimum – 32 procent, co przekłada się na cel dla Polski rzędu 27 procent, czyli dwa razy więcej niż będziemy mieć w 2020 roku.Jeśli będziemy mieli zaległości wobec celu z 2020 roku i zapłacimy kary, to nic nas nie zwolni z obowiązku realizacji celu ekologicznego w 2030 roku. Tę brakującą lukę w wytwarzanej zielonej energii i tak będziemy musieli nadrobić.Moim zdaniem najrozsądniej jest zainwestować w fotowoltaikę zamiast płacić kary. To, co mielibyśmy wydać na kary zainwestujmy w nowoczesną technologię, która tanieje z miesiąca na miesiąc, zainwestujmy w przemysł, który ma szanse rozwojowe i tworzy miejsca pracy. Zwiększa też lokalne bezpieczeństwo energetyczne i zmniejsza import paliw.Inwestując w fotowoltaikę budujemy podstawę do tego, aby realizować kolejne cele ekologiczne wyznaczane przez Komisję Europejską.\nPrzeczytaj więcej na ten temat: BiogzownieEkologiaElektrownie wiatroweEnergetykaFotowoltaikaGazownictwoGrzegorz WiśniewskiInstytut Energetyki Odnawialnej / IEOOdnawialne źródła energii / OZERobert LidkeWiatraki


Karuzela podatkowa w Wólce Kosowskiej. Skarbówka rozbiła nielegalny biznes - Money.pl\nStrona głównaGospodarkaWiadomościKaruzela podatkowa w Wólce Kosowskiej. Skarbówka rozbiła nielegalny biznes\nKAS wzięła się za przekręty w firmach\nJak podaje Polska Agencja Prasowa, przestępczy mechanizm polegał na wielokrotnym obrocie tymi samymi towarami na podstawie faktur, które nie odzwierciedlały rzeczywistych zdarzeń gospodarczych.\nCzytaj też: Skarbowe służby specjalne. Resort finansów chce bardzo szerokich uprawnień funkcjonariuszy KAS\n"Stworzone pozory legalnego obrotu towarami pomiędzy podmiotami miały na celu jedynie je uwiarygodnić. W wyniku kontroli, zabezpieczono jednak pełną dokumentację księgową znajdującą się zarówno w biurze rachunkowym, jak i w miejscu zamieszkania prokurenta i członka zarządu firmy, co pozwoli na pogłębienie analizy mechanizmu" - napisała mazowiecka IAS w komunikacie.\nChoć Skarb Państwa stracił na tym 200 tys. zł, to 175 tys. udało się już zabezpieczyć. Krajowa Administracja Skarbowa chwali się, że dzięki nowym narzędziom informatycznym, którymi dysponują jej pracownicy, łatwo udało się namierzyć trefną spółkę.\nCzytaj też: Luka w VAT zmniejsza się coraz szybciej. Jest najlepiej od dekady\nTo nie pierwsza taka akcja w Wólce Kosowskiej. W sierpniu KAS zrobiła nalot na tamtejszy bazar, podczas którego posypały się mandaty. "Głównymi nieprawidłowościami stwierdzonymi w trakcie kontroli jest brak jakichkolwiek dokumentów dotyczących przewożonego towaru: - pisała wówczas KAS. Takie sytuacje skutkują nałożeniem mandatów na nierzetelnych sprzedawców. Kwoty mandatów wahają się od 2000 do 4200 złotych.\nTagi: podatki, karuzela podatkowa, wiadomości, gospodarka, gospodarka polska, najważniejsze\nGrubyA kiedy opodatkują kościoły, bo tam miliardy są poza kontrolą.\nManiek200 tys zł... buhahahahha... sama akcja KAS kosztowała pewnie dwukrotnie więcej, i pewnie jeszcze raz tyle pójdzie na nagrody :D Pokarzcie tych co … Czytaj całość\nWojoPaństwo musi sie nachapać! Przecież trzeba mieć na 500+,na kobiety-matki czwórki dzieci,które zawodowo nie pracowały!! Trzeba mieć po 10 tysięcy w … Czytaj całość


Jakie okulary zabrać w góry? - Blog - Jack Wolfskin\nZe względu na zmiany gęstości powietrza promieniowanie UV w górach wzrasta nawet o 8% co każde 1000 metrów, a leżący wysoko śnieg skutecznie odbija światło, sprawiając że dociera ono do nas ze wzmożoną siłą. W efekcie opalamy się znacznie szybciej, a nasze oczy narażone są na kontakt z bardzo dużą dawką promieniowania, nawet w pochmurny dzień. W ekstremalnych sytuacjach to droga do ślepoty śnieżnej. Okulary górskie nie mogą być zatem przypadkowe, a najtańsze modele z letniego straganu nie zagwarantują nam wystarczającej ochrony.\nDlaczego okulary w górach są potrzebne? Kilka słów o kategorii szkieł w profesjonalnych okularach turystycznych\nZe zdradliwego działania słońca powinien zdawać sobie sprawę każdy turysta, który spędza czas na łonie natury. Pamiętajmy, że duże jasne i błyszczące powierzchnie odbijają promienie słoneczne, intensyfikując ich działanie, dlatego też najlepiej opala się na plaży, podczas uprawiania sportów wodnych i ... na śniegu. Zimą też przy bezchmurnym niebie i zerowym wietrze na Gubałówce można chodzić w krótkim rękawku. Przesadna ekspozycja na słońce szybko może jednak przestać być przyjemna, a paląca skóra to tylko jedna z konsekwencji.\nZwłaszcza w wyższych górach o każdej porze roku i niezależnie pogody należy smarować się kremem z wysokim filtrem UV!\nPrzy zbyt dużej dawce promieniowania UV (np. podczas jazdy na nartach lub wspinaczki) u osób nienoszących w górach zimą (choć czasem też na plaży) odpowiednich okularów przeciwsłonecznych, może dojść do ostrego zapalenia spojówek, czyli tzw. ślepoty śnieżnej, która objawia się silnym bólem, światłowstrętem i praktycznie uniemożliwia dalszą wędrówkę. Zatem w górach zawsze powinniśmy być wyposażeni w takie okulary, które po pierwsze będą filtrować całe widmo promieniowania ultrafioletowego, czyli zarówno UVA, UVB i UVC, a po drugie będą je filtrować na odpowiednim poziomie. Tanie okulary kupione na straganie najprawdopodobniej nie będą spełniały żadnych wyznaczników bezpieczeństwa, przez co przepuszczą znaczną część niewidzialnego promieniowania, dodatkowo obciążając nasze oczy, zmylone przyciemnieniem i niechronione już w sposób naturalny poprzez mrużenie czy częstsze mruganie.\nWarto też dodać, że okulary przeciwsłoneczne w górach, podczas spędzania czasu w lesie czy podczas jazdy na rowerze pełnią jeszcze bardzo ważną funkcję – chronią oczy przed wiatrem, piaskiem i wpadającymi owadami.\nWyróżniamy pięć kategorii soczewek w okularach przeciwsłonecznych. Każdy model okularów górskich czy sportowych powinien być opatrzony informacją o przynależnej kategorii, jeśli nie jest, to nie należy zawracać sobie nim głowy i trzeba poszukać czegoś lepszego.\nKategoria 0 – przepuszcza 80 do 100% widma światła i charakteryzuje się bardzo jasnymi soczewkami. Tego typu okulary stosuje się podczas jazdy nocą na rowerze czy poruszania się w barszo małym nasłonecznieniu. Ich nadrzędnym zadaniem jest chronić oczy przed wiatrem/pyłem/piaskiem itd.\nKategoria 1 – przepuszcza 43 do 80% widma światła, są to dalej bardzo lekko przyciemniające okulary stosowane w pochmurne dni, głównie na nizinach i jako okulary ochronne przy różnych pracach na zewnątrz.\nKategoria 2 – przepuszcza 18 do 43% widma światła, co czyni je dość uniwersalnymi okularami do miasta czy lasu.\nKategoria 3 – przepuszcza 8 do 18% widma światła i oferuje już znaczne przyciemnienie, które pozwala na wędrówki w średnio-wysokich partiach gór, również zimą, a także sprawdza się podczas krótkotrwałych sportów wodnych i na plaży. To zdecydowanie najchętniej wybierana i uniwersalna kategoria okularów.\nKategoria 4 – przepuszcza 3 do 8% widma światła, tego typu okulary górskie nazywane są okularami lodowcowymi i stosuje się je podczas wypraw w bardzo wysokie góry, wędrówek po lodowcach czy uprawiania profesjonalnego żeglarstwa. Stopień przyciemnienia jest tu tak duży, że obowiązuje zakaz prowadzenia samochodu w okularach tej klasy, może bowiem znacznie wpływać na rozróżnianie detali i kolorów na drodze.\nZatem jakie okulary w góry latem a jakie zimą będą najlepsze? W obu przypadkach stawiamy przynajmniej na kategorię 3. Zimą i w warunkach śniegowych, zwłaszcza w wyższych partiach gór, wskazany jest wybór kategorii 4.\nJakie są rodzaje okularów zabieranych w góry? – Odpowiednie filtry i kolory soczewek\nKategoria soczewek, mimo że najważniejsza przy wyborze okularów trekkingowych, nie jest jedyną cechą, która powinna determinować właściwy wybór. Istotny jest także zastosowany filtr i powłoka.\nStandardem w okularach obecnie jest stosowanie filtra UV 400, który jest odpowiedzialny za wychwycanie promieni ultrafioletowych we wszystkich zakresach. Oprócz tego jednak niezwykle ważnym elementem jest filtr polaryzacyjny, który ogranicza do minimum tworzenie się refleksów – ma to istotne znaczenie zwłaszcza podczas spędzania czasu na wodzie, w trakcie jazdy samochodem, ale też generalnie wpływa na podniesienie jakości obrazu i jego ostrości, co już jest istotne w górach. Oddzielną kwestią są niezwykle wygodne soczewki fotochromatyczne, które w zależności od naświetlenia przyciemniają się i zmieniają swoją kategorię, np. w zakresie od 2. do 4. Fotochromy jednak są stanowczo droższe od zwykłych soczewek.\nSzkła mogą być też pokryte specjalną powłoką, która utwardza soczewki (utwardzająca) czy zapobiega jej parowaniu (hydrofobowa). Konkretną funkcję pełnią też popularne „lustra” czyli soczewki lusterkowe, które ograniczają przepływ promieni podczerwonych, niebezpiecznych na bardzo dużych wysokościach i w rejonach pustynnych.\nCo ciekawe kolor soczewek ma znaczenie i to nie tylko dlatego, że zmienia widziany zakres kolorów, ale może powodować też wyostrzenie lub zwiększenie kontrastu obrazu w określonych warunkach.\nSoczewki szare – dają najbardziej naturalny obraz pod względem kolorów i kontrastu i dzięki temu wybierane są przez turystów górskich nastawionych na podziwianie widoków. Najlepiej sprawdzają się przy dużym nasłonecznieniu.\nSoczewki żółte i pomarańczowe – stanowią zwykle domenę okularów klasy 2 i poprawiają kontrast w pochmurnych warunkach, sprawdzają się też po zmierzchu, a przy małej widoczności poprawiają kontrast, również w trakcie mgły. Poleca się je kierowcom i kolarzom.\nSoczewki zielone – również sprawdzają się przy średnim nasłonecznieniu, poprawiają wtedy kontrast widzenia, ale też odciążają oko i pozwalają mu na odpoczynek. Kolor zielony jest dobry na jesień, ale nie zalecany do jazdy samochodem, ponieważ utrudniają odczytanie sygnalizacji świetnej.\nSoczewki brązowe – łagodzą barwy, poprawiają ostrość i kontrast, dzięki czemu sprawdzają się podczas mocnego słońca i górskich wędrówek. Polecane do różnorodnych aktywności.\nSoczewki różowe – nie zaburzają odbioru większości barw, przy czym poprawiają ostrość zwłaszcza przy niezbyt dobrym oświetleniu. Czerwonych soczewek nie powinno się stosować w ruchu drogowym, ponieważ utrudniają odczytanie sygnalizacji świetnej.\nSoczewki niebieskie – znacząco poprawiają kontrast widzenia, dzięki czemu bardzo dobrze sprawdzają się w terenie i na śniegu. Ułatwiają widzenie przy słabym oświetleniu i różnorodnych warunkach atmosferycznych.\nKolor lustra na okularach nie ma nic wspólnego z kolorem soczewki! Kolor soczewki sprawdzamy patrząc na okulary od ich wewnętrznej strony. Jako ciekawostkę możemy dodać, że w okularach lodowcowych zazwyczaj stosuje się brązowe szkła.\nNa co jeszcze zwrócić uwagę wybierając okulary górskie?\nJeśli kupujemy okulary w góry, niezwykle istotna będzie dla nas ochrona przed bocznym wiatrem, który zwłaszcza zimą potrafi utrudnić utrzymanie otwartych oczu. Okulary mogą być tak zbudowane, żeby ramki były wydłużone w stronę skroni i zakrywały boczny dostęp do oczu, ale częściej stosuje się doczepiane osłonki boczne, które są w zestawie z niektórymi okularami. Każdy sposób zabudowania boków zmniejsza pole widzenia, dlatego też osłonki, które można ściągnąć są tak wygodne.\nPrzy okularach górskich niewątpliwie ważna jest też waga, a także materiał, z którego wykonane są ramki – musi on być wytrzymały i dość sztywny, tak, aby okulary zaraz nam się nie pogięły podczas noszenia i wytrzymały na długie lata. Dodatkowo warto zwrócić uwagę na regulowane noski i zaginane zauszniki, które zapobiegną zsuwaniu się okularów. Niektóre modele posiadają też wymienne szkła, które można dopasowywać do warunków i pory roku.\nA co jeśli ktoś ma wadę wzroku? Są producenci (np. Julbo), którzy oferują specjalne wkładki mieszczące się pod określonymi modelami okularów przeciwsłonecznych i skrywają w sobie szkła korekcyjne.\nJak dopasować odpowiednie okulary górskie?\nIstotne jest to, że okulary powinny być dobrze dopasowane do twarzy, przede wszystkim na szerokość, choć nie bez znaczenia jest też długość zauszników. Okulary powinny być takie, by nie uciskały, a po energicznym potrząśnięciu głową dalej były mniej więcej na swoim miejscu. Wielkość oprawek i szkieł różni się też przy okularach damskich i męskich, męskie są zwykle większe. Z tego powodu okulary najlepiej jest przymierzyć, a do unisexów podchodzić ostrożnie, ponieważ niekoniecznie musza być dopasowane konkretnie do naszej głowy.\nOkulary w góry wysokie i na lodowce – czym muszą się wyróżniać?\nPrzy bardzo dużych wysokościach i wszechobecnym śniegu musimy być bezwzględnie wyposażeni w okulary górskie najwyższej kategorii – 4., które jako jedyne są w stanie zapewnić bezpieczeństwo naszym oczom. Himalaiści czasem też rezygnują z okularów o klasycznym kształcie na rzecz gogli również o odpowiednim filtrze. Niemniej okulary na ekstremalne warunki muszą blokować promieniowanie zarówno od przodu, jak i od boku, a także zabezpieczać przed wiatrem, który niesie ze sobą często śnieg czy drobinki lodu.\nKto szczególnie powinien wziąć okulary w góry?\nKażdy! I to niech będzie finalne przesłanie tego tekstu. Okulary przeciwsłoneczne, tak jak krem z filtrem, powinny stanowić obowiązkowy element ekwipunku każdego górskiego turysty.


Nowe pokolenie na rynku pracy. Czego można się po nim spodziewać?, Praca, Wiadomości Białystok Online Portal Miejski Białystok (Bialystok), Strona 1\nNowe pokolenie na rynku pracy. Czego można się po nim spodziewać?\nNa rynek pracy właśnie wkracza nowe pokolenie, nazywane Pokoleniem Z. Ci młodzi ludzie są z pewnością inni niż ich starsi koledzy. Co ich wyróżnia?\nPokolenie Z to młodzi ludzie urodzeni w latach 1993-1999. Jak dowodzą badania Accenture Operations, bardzo różnią się od swoich poprzedników - millenialsów bądź pokolenia Y (więcej o nich: Co motywuje do pracy młode pokolenie?).\nCiekawostką i dużym zaskoczeniem może się okazać to, iż nowe pokolenie w pracy znacznie bardziej ma przypominać swoich rodziców aniżeli osoby, które urodziły się na przełomie lat 80 i 90. Pokolenie Z ma się w pracy wyróżniać dużą ambicją i pracowitością. Jest też bardzo wymagające - dużo oczekuje i od siebie, i od pracodawcy.\nJak twierdzą eksperci, młodzi ludzie bardzo szybko się nudzą i zniechęcają, jeśli wciąż wykonują te same, powtarzające się zadania. Dlatego należy dawać im wyzwania i motywować.\nPokolenie Z chce zmieniać świat. Szuka ciekawej pracy, która da im szansę rozwoju i poznania nowych rzeczy. W zamian są gotowi na dłużej związać się z przedsiębiorstwem. Dlatego pracodawcy powinni przedstawiać im jasną ścieżkę rozwoju, oferować szkolenia i wykorzystywać zdobytą już wiedzę.\nNowa generacja oczekuje więcej stabilizacji niż pokolenie Y. Z kolei jeśli chodzi o millenialsów, to z nimi łączy ich chęć do wykorzystywania w miejscu pracy nowoczesnych technologii. Są pozytywnie nastawieni do różnego rodzaju robotów czy sztucznej inteligencji.\nKorporacja już nie nęci młodego pokolenia. Jakie są obecne sposoby na karierę?\nJest praca, tylko pracowników brak\nPraktyki - a później etat. Taka jest oferta niektórych firm\nMinimalne wynagrodzenie znów pójdzie w górę. Ile dostaniemy "na rękę"?\nImprezy, wydarzenia403 imprezy\nOgłoszenia drobne16623 ogłoszenia\nPartia Razem ogłosiła swoje listy. Już wiadomo kto startuje do sejmiku\nHusaria i łucznicy konni. Plenerowe widowisko historyczne\nOstatni etap odbudowy Stawów Marczukowskich. Będzie bardziej zielono\nAngielski biznesowy z native speakerem - Smart Talk English


Pewność w podróży - sprawa, która winna być najistotniejsza dla każdego kierowcy » RolSYS\nPewność w podróży - sprawa, która winna być najistotniejsza dla każdego kierowcy\nObecnie zdecydowana większość osób ma własne auta osobowe i może dzięki nim zdecydowanie sprawniej funkcjonować każdego dnia.\nNie można ukryć, że jest to istotne udogodnienie, albowiem nie jesteśmy zależni od komunikacji miejskiej lub międzymiastowej. Nie da się jednak ukryć, że łączy się z tym pewne niebezpieczeństwo, ponieważ nadmierna odwaga kierowców często już zademonstrowała, że niewiele brakuje do katastrofy.\nW tym kontekście poczucie bezpieczeństwa podczas jazdy powinno być dla każdego kierowcy i w rzeczywistości też pasażera najważniejszą kwestią. Zarówno skutecznie funkcjonujący samochód, jak i niezbędne jego wyekwipowanie to podstawowe elementy, na jakie potrzeba zwracać uwagę przed każdą, długoterminową podróżą. Gaśnica jest obowiązkowym urządzeniem, który należy mieć w samochodzie. Dobrze jest natomiast pamiętać, że podobnie relewantny jest też przegląd gaśnicy Warszawa, Kraków czy inne większe miasto niezaprzeczalnie oferuje duży wybór jeśli chodzi o warsztaty, w jakich jesteśmy w stanie tego dokonać.\nGaśnica, jaka nie jest po przeglądzie może nas przyprawić o istotnej wysokości mandat, a tego bez wątpienia każdy kierowca woli uniknąć. Należy skutkiem tego pamiętać o tym obowiązku i nade wszystko za ważny powód trzeba wziąć poczucie bezpieczeństwa nas i pasażerów.\nChcąc wykonać przegląd gaśnicy, podobnie jak inne miasta będzie odpowiednia, jeśli chodzi o dostępność profesjonalnych serwisów, przyda się przeprowadzić szkolenia bhp Warszawa.\nZainteresował Cię opublikowany w tym miejscu problem? Jeśli tak, to oprócz tego wejdź na ten odnośnik - więcej przeczytasz w linku (https://www.secretclient.com/oferta/).\nWskutek tego będziemy mieć o wiele większą pewność jazdy.\nTags: podróż, samochód, sposób, termin


Gdy w sierpniu ubiegłego roku przedstawialiśmy hiszpańskie biennale plakatu Terras Gauda zapraszając jednocześnie polskich plastyków do udziału w konkursie (zobacz), nie przypuszczaliśmy, że Polka – Angelika Jaglińska – zajmie w nim pierwsze miejsce.\nOgromnie się cieszymy i gratulujemy. Wszystkich chętnych zapraszamy do obejrzenia filmu z wywiadem w hiszpańskiej telewizji (zobacz).\nUdział polskiej artystki w hiszpańskim konkursie nie był przypadkowy. Po obronie pracy licencjackiej i dyplomu artystycznego na studiach artystycznych na Uniwersytecie Adama Mickiewicza w Poznaniu/ Wydział Pedagogiczno- Artystyczny w Kaliszu, Angelika Jaglińska wykorzystała szansę, jaką był roczny wyjazd w ramach Programu Erasmus do hiszpańskiej uczelni ESDIR Escuela Superior de Diseno de La Rioja w Logrono, gdzie studiowała na kierunku Graphic Design, Industrial Design i Fashion.\nOddajmy zresztą głos autorce, która tak pisze o powstaniu plakatu.\n„Sam plakat ma swoją historię, a jej początki sięgają jeszcze czasów mojego pobytu w Logrono (Hiszpania). Tam postrzegają nas raczej jako mieszkańców kraju „mlekiem i wódką’ płynącego, i pewnie nikt nie spodziewałby się po Polce, że uda jej się oddać w plakacie pełnię ducha hiszpańskiego przemysłu winiarskiego. A to, jak Hiszpanie podchodzą do produkcji swojego wina, zachwyciło mnie, gdy natknęłam się na wystawę jednego z pierwszych odwiedzonych przeze mnie sklepów z winem. Różnorodność i rozmach bijące z etykiet, mnogość wzorów i nietuzinkowa typografia powodują, że normalny Europejczyk nie jest w stanie wybrać najlepszej butelki.\nI tutaj powstało moje pytanie: „jak mogę stworzyć plakat, który w pełni odda fakt, że w butelce z winem najważniejsze jest właśnie to wino?” Dlaczego padło na wydzierankę? Jest to technika, która właściwie trochę ginie pod masą rzeczy robionych cyfrowo lub jako klasyczna grafika. Pomyślałam sobie, że przecież celem stworzenia plakatu nie jest pokazanie samego plakatu, a właśnie wina, jego esencji i istoty. Symbolicznie oddałam to poprzez wydarcie papieru w centralnym miejscu, a pozostałą przestrzeń wypełnia stary pożółkły papier nawiązujący do długotrwałego sezonowania wina. Za to w miejscu wydarcia jest już tylko wino w całej okazałości, bez zbędnych ozdób, takich jak etykiety odwracające od niego uwagę.”\nAngelika Jaglińska mieszka i pracuje w Gdyni prowadząc firmą Ministry of Roe Deer.


Orawska Droga | Dziennik Polski\nFot. Archiwum UG w Jabłonce\nORAWA. Ruszyła długo oczekiwana społecznie modernizacja "Orawskiej Drogi" prowadzącej z Jabłonki do Bobrowa poprzez przejście graniczne Winiarczykówka.\nNa początek zostaną wyremontowane mosty, potem poprawiona mocno zniszczona nawierzchni drogi, a także przebudowane dawno już nieistniejące przejście graniczne w Winiarczykówce. - Po stronie słowackiej będzie robiona rekonstruowana nawierzchnia od miejscowości Zubrochlawa aż do granicy państwa - mówi Andrzej Woszczek, sekretarz gminy Jabłonka. Podkreśla, że tym samym starania wójta Antoniego Karlaka o to, aby wyeliminować wąskie gardło w przygranicznej sieci komunikacyjnej w końcu nabrały realnych kształtów. - Modernizacja tej drogi umożliwi jeszcze większą integrację społeczno-kulturową pomiędzy mieszkańcami miejscowości przygranicznych na Orawie, przyciągnie inwestorów i turystów, będzie motorem napędowym regionu po obu stronach granicy - podkreśla sekretarz.\nKoszty inwestycji w znaczniej części zostaną pokryte z Programu Współpracy Transgranicznej Rzeczpospolita Polska - Republika Słowacka 2007 - 2013 r. - Dotacja wynosi ok. 4, 4mln Euro. Jest ona efektem dobrej współpracy pomiędzy partnerskimi miastami Kraków - Żilina i Jabłonka - Trstena. Osobiste zabiegi wójta po stronie słowackiej od Żiliny po Trstenę, od Trsteny do Krakowa przyniosły w ostatnich dniach dodatkowe środki w kwocie 5 mln zł - mówi sekretarz.\nWarto przypomnieć, że zabiegi o modernizację drogi trwają już od 2008 roku. Natomiast we wrześniu 2009 roku to właśnie w Jabłonce doszło do podpisania deklaracji o współpracy przy projekcie "Orawskiej Drogi". Podpisali ją wówczas wicemarszałek Województwa Małopolskiego Roman Ciepiela oraz Przewodniczący Żilińskiego Samorządowego Kraju Juraj Blanar. Po raz kolejny do sprawy tej ważnej dla Orawy drogi powrócono 4 maja tego roku. Były już wówczas gotowe projekty, a także w dużej części zabepeiczone fundusze. - Spotkanie miało czysto roboczy charakter. Uczestnikami spotkania byli Juraj Blanar, Roman Ciepiela, Dyrektor Zarządu Dróg Wojewódzkich Grzegorz Stech, wójtowie i starostowie zainteresowanych stron z Jabłonki, Lipnicy Wielkiej, Bobrowa, Namestowa,Trsteny i inni - tłumaczy sekretarz gminy Jabłonka Andrzej Woszczek. Dodaje, że to wówczas specjaliści od budowy dróg zaprezentowali szczegóły projektu oraz kolejność planowanych działań i ich terminy.\nZielonki. Rusza budowa kanalizacji w pięciu wioskach. Będą utrudnienia w ruchu drogowym\nRozpoczyna się budowa kanalizacji w miejscowościach Bibice, Wola Zachariaszowska, Przybysławice, Węgrzce, Zielonki. Łącznie powstanie 8,4 km sieci wraz z budową trzech przepompowniami ścieków i ich zasilania. Powstaną też odcinki sieci wodociągowej, gazowej i kanalizacji deszczowej.\nzielonki budowa kanalizacji\nZielonki dotacja unjna


Importerzy żelaza i stali według kraju - Histoire-Ucad.org\nNiezależnie od tego, ile żelaza i stali produkuje dany kraj, jeśli produkuje wiele produktów opartych na tych materiałach, prawdopodobnie będzie musiał je również importować. Niespójne dostawy krajowe i względy cenowe mogą sprawić, że kraj będzie musiał importować zarówno żelazo, jak i stal, nawet jeśli jest wydobywany i przetwarzany w dużych ilościach w kraju. W dzisiejszych czasach rozwój kraju jest w pewnym stopniu zależny od jego produkcji przemysłowej, co z kolei jest często odzwierciedlone w krajowych sumach importu i eksportu żelaza i stali, ponieważ tak wiele towarów jest wytwarzanych z tych materiałów. Od podstawowej igły do szycia po w pełni wyposażony lotniskowiec, wiele niezbędnych komponentów technologii i przemysłu wymaga do produkcji żelaza lub stali. Patrzymy na największych importerów żelaza i stali na całym świecie w oparciu o wartości finansowe wyrażone w dolarach amerykańskich w cenach bieżących.\nNajpopularniejsze kraje według importu żelaza i stali\nNa pierwszym miejscu na tej liście znajdują się Stany Zjednoczone, których import żelaza i stali w 2014 r. Wyceniono na zdumiewające 49 mld USD. Oprócz konieczności spełnienia krajowych wymagań i produkcji eksportowanych produktów na bazie żelaza i stali, USA muszą je importować w celu produkcji broni, która ma być również wykorzystywana do produkcji obronnej. Z tego powodu import tych produktów od pewnego czasu jest dość wysoki. Niemcy znajdują się na drugim miejscu na tej liście, z łączną wartością importu żelaza i stali w wysokości 31 mld USD w 2014 r. Powodem tak ogromnego importu żelaza i stali przez Niemcy jest jego najwyższa pozycja na rynku żelaza i stali na całym świecie, ponieważ dostawca, w tym zwłaszcza samochody i ciężkie maszyny. Aby spełnić stale rosnące zapotrzebowanie na te produkty, konieczne jest, aby kraj importował duże ilości surowców. Dla przypomnienia, Niemcy są również od dawna wiodącym światowym eksporterem (13, 1% światowego eksportu) wyrobów żelaznych i stalowych.\nNa trzecim miejscu na tej liście największych światowych importerów żelaza i stali znajdują się Chiny, których import w 2014 r. Wyniósł 22 mld USD. Chociaż Chiny są jednym z wiodących producentów żelaza i stali, ich stale rosnąca liczba żądania, wraz z popytem na produkty żelazne i stalowe na całym świecie, coraz bardziej zmuszają kraj do znacznych wydatków na ten import. Międzynarodowy Instytut Żelaza i Stali lub IISI stwierdził, że produkcja lodówek, pralek, komputerów i samochodów w Chinach stale rośnie, co zwiększyło zapotrzebowanie na import żelaza i stali. Krajowe zapotrzebowanie na żelazo i stal również wzrosło, szczególnie ze względu na wzrost wykorzystania walcowanej stali w chińskich materiałach budowlanych, statkach, produktach elektromechanicznych i ciężkich maszynach.\nInne kraje o znaczącym imporcie żelaza i stali\nKilka innych krajów, które znalazły się na liście największych importerów żelaza i stali na świecie, to Korea Południowa, Włochy, Francja i Tajlandia. Każdy z tych krajów importował żelazo i wyroby stalowe o wartości odpowiednio około 21 mld USD, 18 mld USD, 14 mld USD i 13 mld USD. Kraje, które znalazły się na 9. i 10. miejscu na tej liście to Kanada i Holandia. Statystyki pokazują, że kraje te importowały żelazo i stal o wartości 12 mld USD i 11 mld USD każda.\nDo wytworzenia towarów potrzebne są towary, a nigdzie nie jest to tak prawdziwe, jak w przypadku importu żelaza i stali. Tak jak żelazo i stal tworzyły kręgosłup wielu największych statków na świecie, tak bez nich gospodarki wielu narodów również z pewnością upadłyby. Utrzymując stały zapas tych integralnych komponentów pod ręką, kraje tworzące tę listę starają się zapewnić utrzymanie swoich gospodarek na powierzchni.\nImport żelaza / stali w USD\n1 Stany Zjednoczone 49 418 439 000, 00 $\n2 Niemcy 31.546.206.858, 00 USD\n3 Chiny 22 472 855 000, 00 $\n4 Korea Południowa 21.210.070.702, 00 $\n5 Włochy 18 886 334 169, 00 dolarów\n6 Francja 14 851 500 800 825, 00 $\n7 Tajlandia 13 196 240 790, 00 USD\n8 Kanada 12 970 831 172, 00 USD\n9 Holandia 11, 578, 815, 369, 00 dolarów\n10 Meksyk 11.385.572.855, 00 $\n11 indyk 11 332 551 076, 00 USD\n12 Belgia 10 569 093 316, 00 USD\n13 Arabia Saudyjska 9 980 364 814, 00 USD\n14 Indie 9 760 924 000, 00 $\n15 Polska 9 679 286 633, 00 USD\n16 Zjednoczone Emiraty Arabskie 9, 504, 212, 7977, 00 $\n17 Indonezja 9 417 777 811, 00 USD\n18 Japonia 9 318 126 000, 00 $\n19 Zjednoczone Królestwo 9 186 446 652, 00 USD\n20 Tajwan 9, 134, 558, 037.00\n21 Hiszpania 9, 101, 349, 522, 00 USD\n22 Wietnam 8 627 712 658, 00 USD\n23 Malezja 7, 359, 734, 531, 00\n24 Federacja Rosyjska 7 348 272 090, 00 $\n25 Republika Czeska 6, 617, 920, 854, 00 $


infoPłockTV | Zapewniam o modlitwie i o nią proszę – pisze do wiernych diecezji płockiej bp Śmigiel\nZapewniam o modlitwie i o nią proszę – pisze do wiernych diecezji płockiej bp Śmigiel\nsobota, 11 czerwca 2022 sobota, 11 czerwca 2022 biskup płocki, bp Piotr Libera, bp Wiesław Śmigiel, diecezja płocka, kościół\nZapewniam o życzliwości i serdecznej modlitwie. Proszę o modlitwę w intencji wyboru nowego biskupa diecezji – pisze w liście pasterskim administrator diecezji płockiej. Słowo bp Wiesława Śmigla odczytane zostanie w najbliższą niedzielę w kościołach diecezji płockiej.\nZ dniem 4 czerwca na emeryturę odszedł bp Piotr Libera biskup diecezji płockiej. Prośbę o odwołanie go z tej funkcji skierował do Papieża Franciszka. Nowym administratorem diecezji został bp toruński Wiesław Śmigiel. W najbliższą niedzielę w kościołach diecezji płockiej odczytane zostanie jego słowo do wiernych. Poniżej publikujemy jego treść:\n“W dniu 4 czerwca 2022 roku Ojciec Święty Franciszek przyjął rezygnację biskupa Piotra Libery z posługi biskupa płockiego, złożoną z racji zdrowotnych. W związku z tym powierzył mi funkcję administratora apostolskiego Diecezji Płockiej sede vacante. Będę pełnił tę posługę do czasu mianowania nowego biskupa diecezjalnego.\nPłock, dnia 9 czerwca 2022 r.\nW święto Jezusa Chrystusa\n← Chcesz spędzić noc w ZOO? Pospiesz się, kup bilet\nTesty 5G w PKN ORLEN zakończyły się sukcesem →


You are here: Home / Kurs microblading / Styl / Zagęszczanie rzęs / Tabletki calominal opinie\n103 poniedziałek, Sierpień 29th, 2016\nJeśli macie problemy z nadwagą, z zatrzymywaniem nadmiaru wody w organizmie lub ze względu na wiek i zwolniony metabolizm chcecie uniknąć w przyszłości problemów z wagą, warto zaopatrzyć się w tabletki Calominal. Jednak przed zakupem warto poszukać, chociażby w internecie podstawowych informacji dotyczących tabletek. Najprościej można to zrobić poprzez wpisanie w wyszukiwarkę hasła „tabletki Calominal opinie”, dzięki czemu zostaniemy przekierowani na liczne strony internetowe i fora, na których osoby stosujące Calominal, dzielą się swoimi opiniami dotyczącymi suplementu. Nie ulega jednak wątpliwości fakt, iż Calominal jako element wspomagający odchudzanie, ma na swoim koncie liczne pozytywne opinie, między innymi za naturalny skład, który działa na naszą przemianę materii przyspieszając ją, dzięki czemu łatwiej pozbędziemy się zbędnych kilogramów. „Tabletki Calominal opinie” to hasło, dzięki któremu otrzymamy również odpowiedź na pytanie, czy tabletki te są przeznaczone dla nas i czy ich przyjmowanie będzie dla nas bezpieczne.\nPrevious article Kurs microblading Mezoterapia igłowa warszawa\nNext article Kurs microblading Tabletki na porost włosów\nwynajem zestawów igłofiltrów, Primacon przenośniki rolkowe, Szamba Betonowe Ropczyce, Umywalka Simas Evolution 58x42cm EVO10, gabloty korkowe Paraga Centrum, tablice aluminiowe Paraga Centrum, Umywalka Simas Flow 57,5x50cm FL21, wypożyczalnia igłofiltrów elastycznych, okna antywłamaniowe Radom Puławy, Listwa oświetleniowa mardom mdb100


Gazprom-Rusvelo - Kolarsko.pl\nAll posts tagged "Gazprom-Rusvelo"\nŚwiatło zgasło. Definitywny koniec Gazprom-RusVelo\nDrużyna Gazprom-RusVelo, której odebrana została licencja UCI została rozwiązana, a kolarze mogą szukać innych ekip. Jej menedżer, Renat Khamidulin ma jednak pretensje do...\nFirma Look, która dostarczała ekipie Gazprom-RusVelo rowery w sezonie 2022 poinformowała, że wycofuje się z jej wspierania. Na taki sam krok zdecydowała...\nMedia: Ilnur Zakarin na celowniku Gazprom-RusVelo\nJak poinformowali dziennikarze “Wielerflits”, Ilnur Zakarin może po zakończeniu sezonu 2020 trafić do Gazprom-RusVelo. Barw tego zespołu specjalista od wspinaczek bronił już...\nGroupama – FDJ i Cofidis wypuszczone ze Zjednoczonych Emiratów Arabskich\nDwie z czterech ekip poddanych przedłużonej kwarantannie w Zjednoczonych Emiratach Arabskich – Groupama-FDJ i Cofidis otrzymały zgodę na powrót do Europy. W...\nUAE Tour: 12 przypadków koronawirusa, w tym cztery – wśród kolarzy\nŚrodowe wydanie “La Gazzetta dello Sport” informuje, że wśród kolarzy i obsługi UAE Tour zdiagnozowano jak dotąd aż 12 przypadków koronawirusa. W...\nStephane Rossetto: “Dwóch gości spanikowało, a teraz utknęliśmy”\nChoć większość ekip uczestniczących w przerwanym pod koniec ubiegłego tygodnia UAE Tour opuściła już Półwysep Arabski, trzy – Gazprom-RusVelo, Groupama-FDJ oraz Cofidis...


Jesteś tutaj: Start Newsy dnia Newsy Dnia Węgierska Wiosna Filmowa Jesienią\nFestiwal w tym roku zaplanowany jest w formie hybrydowej – w ramach pokazów na żywo i w obliczu epidemii, wzorem tegorocznej Budapeszteńskiej Wiosny Filmowej w Budapeszcie: online, dzięki czemu najnowsza węgierska produkcja filmowa dotrze do znacznie szerszego grona publiczności polskiej, w tym przede wszystkim do młodzieży, naszą grupą odbiorców jest bowiem przede wszystkim młodzież szkolna i akademicka, studenci, oraz grono zainteresowanych Węgrami i sympatyków kultury węgierskiej.\nZ dumą możemy oświadczyć, że każda dotychczasowa edycja Węgierskiej Wiosny / Jesieni Filmowej – w tym także 13. edycja, poparta przez Instytut Felczaka w 2019 roku – zwieńczona została dużym sukcesem. Festiwal odwiedza w każdym roku ponad 1500 osób, w prasie i mediach pojawia się z edycji na edycję ponad 120 publikacji, a na otwarciu przeglądu filmu węgierskiego w Krakowie zazwyczaj jest pełna widownia. Największą popularnością przegląd filmu węgierskiego cieszył się w Krakowie, gdzie poza promocją w mediach wykupiliśmy kampanię plakatowania na terenie całego miasta oraz kampanię reklamową w komunikacji miejskiej, gdzie na ekranach wyświetlano nasz film promocyjny. Swoją obecnością zaszczyciło nas wielu znamienitych gości, m.in. Konsul Generalna Węgier w Krakowie, dr Adrienne Körmendy. Edycja festiwalu w 2019 roku cieszyła się dużym powodzeniem również w innych miastach – węgierskie filmy obejrzały aż 1725 osób, sukces ten był ewidentnym wynikiem współpracy i wparcia ze strony Instytutu Felczaka – za którą pomoc jeszcze raz serdecznie dziękujemy. Efekty społeczne: Budowanie pozytywnego wizerunku Węgier i Polski w obu krajach, pogłębianie współpracy z instytucjami w Polsce i na Węgrzech, aktywne promowanie węgierskiej kultury szczególnie wśród osób młodych, zwiększone zainteresowanie współczesnym filmem węgierskim oraz kulturą Węgier, utrzymywanie tożsamości kulturowej filmu środkowo-europejskiego oraz jego tradycji, jako alternatywy dla amerykanizacji i unifikacji kinematografii, pozytywne kreowanie wizerunku Węgier w Polsce i Polski na Węgrzech (duża część wywiadów i materiałów promocyjnych ukazuje się w języku węgierskim i trafia do czytelników węgierskich). Węgierska Wiosna / Jesień Filmowa jest istotnym i lubianym przez publiczność, znanym wydarzeniem, które budując z roku na rok „most kinematografii” pomiędzy Polską a Węgrami pozytywnie wpływa na codzienne życie polsko-węgierskich wzajemnych stosunków kulturalnych. – podobnie, jak Polska Wiosna Filmowa organizowana od 27 lat w Budapeszcie.\nWęgierska Wiosna/Jesień Filmowa w Polsce to unikalny w skali europejskiej cykliczny festiwal poświęcony kinematografii węgierskiej organizowany przez Polsko-Węgierską Fundację Kulturalną Cracovia Ekspres od roku 2001. Nasz festiwal w ciągu dwóch dekad stał się ogólnopolską tradycją, stwarzającą okazję do aktywnego dialogu kulturowego i wymiany zawodowej. Z roku na rok 10 – i z edycji na edycję więcej – polskich miast dołącza się do naszego przeglądu, aby umożliwić swoim widzom poznanie wybitnych dzieł i przedstawicieli węgierskiego kina współczesnego.\nPodczas tegorocznej, jubileuszowej imprezy zaprezentowanych zostanie 15 najciekawszych, nagradzanych filmów węgierskich ostatnich lat, w tym 6 filmów pełnometrażowych i 9 krótkometrażowych. 15. Węgierska Jesień Filmowa odbędzie się w Polsce w dniach 10-24 października 2021 roku, uroczyste otwarcie 10 października w Kinie Pod Baranami, w Krakowie.\nGościem specjalnym festiwalu będzie Ágnes Kocsis, węgierska reżyser nagrodzona na MFF w Cannes.\n1. Kocsis Ágnes: Éden (2020, ’153)\n2. Tóth Barnabás: Akik maradtak (2019, 84')\n3. Bergendy Péter: Trezor (2018, 75')\n4. Nagy Zoltán: Szép csendben (2019, 80')\n5. Bodzsár Márk: Drakulics elvtárs (2019, 95')\n6. Orosz Dénes: Seveled (2019, 90')\n1. Buda Flóra Anna: Entropia (2018, 10')\n2. M. Tóth Géza: Matches (2019, 12')\n3. Rofusz Ferenc: Az utolsó vacsora (2019, 9')\n4. Ulrich Gábor: Dűne (2020, 4')\n5. Dudás Balázs: Két csík (2019, 31')\n6. Bernáth Szilárd: Szabadok (2019, 18')\n7. Hódi Jenő: Hagyaték (2020, 25')\n8. Dombrovszky Linda: Újjászületés (2019, 12')\n9. Witek Ducki: Egy nap a határon (2019, 26')\nÉden/Eden 2020, 153’\nObsada: Lana Barić, Daan Stuyven, Lóránt Bocskor-Salló\nBohaterka filmu Éva jest uczulona niemal na wszystko, aby chronić swoje zdrowie nosi specjalny skafander. Skazana na życie w całkowitej izolacji, ma ograniczony kontakt ze światem zewnętrznym. Pewnego dnia w jej życiu pojawia się psychiatra, który postanawia sprawdzić, czy dolegliwość Évy jest prawdziwa, czy może to tylko wytwór jej wyobraźni.\nDrakulics elvtárs/ Towarzysz Drakulics 2019, 95'\nObsada: Ervin Nagy, Zsolt Nagy, Lili Walters\nSeveled/ Trudno tak 2019, 90'\nObsada: Béla Mészáros, Réka Tenki, Juli Básti\nAkik maradtak/ Ci, którzy pozostali 2019, 84'\nObsada: Károly Hajduk, Abigél Szőke, Mari Nagy\nAldó ginekolog po czterdziestce i szesnastoletnia Klára tracą rodziny podczas Holokaustu. Gdy ich ścieżki przecinają się po zakończeniu wojny, szybko rodzi się między nimi głęboka przyjaźń, jednak z powodu różnicy wieku otoczenie spogląda na nią nieprzychylnie. Tymczasem w tle rozgrywa się czerwony terror lat pięćdziesiątych.\nW 2020 roku film zdobył 5 węgierskich nagród filmowych, został wybrany najlepszym filmem na Festiwalu Filmów Żydowskich w Atlancie a także na Festiwalu Filmów Żydowskich w Moskwie, zdobył specjalne wyróżnienie na Festiwalu kina środkowoeuropejskiego w Peru i Nagrodę FIPRESCI na Międzynarodowym Festiwalu Filmowym w Sofii.\nSzép csendben 2019, 80'\nObsada: Gábor Máté, Erik Major, Lulu Bognár\nDávid jest utalentowanym solistą śpiewającym w młodzieżowym zespole, kiedy do grupy dołącza niepełnoletnia wiolonczelistka Nóri, chłopak nabiera podejrzeń, że między nią a 60-letnim dyrygentem jest zbyt duża zażyłość. Zaczyna mieć obsesję na punkcie rzekomego romansu i postanawia odkryć prawdę.\nFilm zdobył specjalne wyróżnienie na festiwalu filmowym w Parmie w 2020 roku.\nTrezor/Skarbiec 2018, 75'\nObsada: Zsolt Anger, Péter Scherer,\n„Trezor” był pierwszym w historii Węgier filmem telewizyjnym nominowanym do nagrody Emmy i zdobył 8 węgierskich nagród filmowych oraz nagrodę za najlepszy scenariusz na festiwalu w Parmie w 2019 roku.\nEdycja: Vanda Grácz\nFilm zdobył nagrodę Teddy za najlepszy film krótkometrażowy na Międzynarodowym Festiwalu Filmowym w Berlinie w 2019 roku.\nMatches/Zapałki (animacja) 2019, 12'\nFilm zdobył wiele nagród m.in. na Festiwalu Filmów Krótkometrażowych w Nowym Jorku oraz na Festiwalu Filmowym w Londynie.\nAz utolsó vacsora/ Ostatnia Wieczerza 2019, 9'\n"Ostatnia Wieczerza" zdobyła nagrodę za najlepszy animowany film krótkometrażowy na Międzynarodowym Festiwalu Kina Chrześcijańskiego oraz Węgierską Nagrodę Filmową za najlepszą animację.\nDűne 2020, 4'\nKét csík/Dwa Paski 2019, 31'\nObsada: Eliza Sodró, Benett Vilmányi\nZaniepokojona Liza całą noc na próżno czeka na powrót jej ukochanego Gábora, któremu ma do przekazuje bardzo ważną wiadomość. Rankiem jest rozczarowana jego reakcją, czy będzie to punkt zwrotny w ich związku?\nSzabadok 2019, 18'\nObsada: Benett Vilmányi, Andrea Ladányi, László Fehér\nRok 1956, węgierski młodzieniec z zadrą w sercu wobec swojej ojczyzny próbuje pomóc Sowietom w stłumieniu rewolucji w Budapeszcie. W racjonalnych działaniach przeszkadza mu wciąż uciążliwie dźwięcząca w głowie melodia starej piosenki.\nHagyaték 2020, 25'\nObsada: Ági Gubik, Tibor Szervét, Miklós Székely B.\nÚjjászületés 2019, 12'\nObsada: Zsolt Trill, Zoltán Cservák, Pál Mácsai\nOparta na faktach historia więźnia syberyjskiego gułagu niosąca przesłanie, że nawet w czasie niewyobrażalnego cierpienia i okrucieństwa, pozostaje w nas pierwiastek ludzkiej wrażliwości.\nA kockaember 2017, 18'\nReżyseria: Linda Dombrovszky\nScenariusz: György Somogyi\nJózsi niemal od zawsze pracował w fabryce klocków, której podporządkował całe swoje życie, dlatego gdy zostaje zmuszony do przejścia na przedwczesną emeryturę, jego świat się rozpada. Zagrożona zostaje także jego tajna misja, ściśle związana z miejscem pracy.\nFilm zdobył 15 nagród i 4 nominacje.\nEgy nap a határon/Dzień na granicy 2019, 26'\nFilm ukazuje niezwykłą solidarność narodu węgierskiego wobec Polaków, gdy we wrześniu 1939 roku Węgry udzieliły schronienia tysiącom polskich uchodźców, uciekającym przed niemieckim agresorem, mimo obowiązującego oficjalnego sojuszu niemiecko – węgierskiego.\nFilm, który powstał z okazji 20-lecia Centrum Węgierskiego w Krakowie przypomina Nam niesamowity projekt kulturalny o nazwie Batory Express. W 2011 roku stara Nyska przemierzała Polskę i Węgry w poszukiwaniu odpowiedzi na pytanie czy stare przysłowie Polak, Węgier dwa bratanki jest wciąż aktualne, czy jednak to zapomniany mit.\nPomysłodawcą i głównym organizatorem programu od samego początku jest Fundacja Cracovia Express (Cracovia Expressz Alapítvány). Naszymi polskimi partnerami są, zgodnie z naszą tradycją, przede wszystkim ośrodki kultury i filmowe organizacje pozarządowe w Polsce, a także media oraz największy w Polsce portal internetowy poświęcony kinu i festiwalom filmowym: www.mojekino.pl:\nNasi partnerzy kinowi:\n Kino Światowid, Katowice, ul. 3 maja 7.\n Kino Sokół, Nowy Sącz, ul. Długosza 3.\n Kino Centrum, Toruń, ul. wały gen. sikorskiego 13.\n Wojewódzki Dom Kultury, Rzeszów, ul. S. Okrzei 7\n Kino Charlie, Łódź, ul. Piotrkowska 203/205.\n Kino Muza, Poznań, ul. Św. Marcin 30\n Kino Pod Baranami, Krakkó, Rynek Główny 27.\n Kino Luna, Varsó, ul. Marszałkowska 28\n Kino Helios Nowe Horyzonty, Wrocław, ul. Kazimierza Wielkiego 19a-21.\n Kino Chata Żaka, Lublin, ul. Radziszewskiego 16.\nPo stronie węgierskiej współpracujemy z Narodowym Instytutem Filmowym. Od kilku lat patronat nad imprezą sprawuje Ambasada Węgier w Warszawie oraz Konsulat Generalny Węgier w Krakowie.\nCzytany 212 razy\tOstatnio zmieniany niedziela, 22 sierpień 2021 17:06\nWięcej w tej kategorii: « Świat filmu ma to do siebie, że jest bardzo wielobranżowy - Kazimierz Suwała dla cinema.pl\tPremierowe otwarcie sezonu w Garnizonie Sztuki »


picie piwa spomiędzy piersi - wszystko na temat picie piwa spomiędzy piersi | CKM.PL\nArtykuły dla frazy : picie piwa spomiędzy piersi\nPrezentacja zawartości portalu dla wyrażenia picie piwa spomiędzy piersi. Przygotowany przez nas system wyszukiwania artykułów dla danego słowa kluczowego (w tym przypadku picie piwa spomiędzy piersi) daje możliwość bardzo szybkiego uzyskania satysfakcjonującej informacji dotyczącej tego, ile artykułów związanych z zapytaniem picie piwa spomiędzy piersi posiadamy w swoim serwisie. W tej chwili dla zapytania picie piwa spomiędzy piersi jesteśmy w stanie zaprezentować Ci 2 materiały. Najstarszy z artykułów na ten temat jest z Poniedziałek 06.06.2016 najnowszy z kolei został przez nas opublikowany Poniedziałek 06.06.2016. W naszym serwisie znajdziesz również 1 galerię opisaną słowem picie piwa spomiędzy piersi. Nasz portal daje Ci możliwość śledzenia nowych treści (pojawiających się dla interesującego Cię zapytania picie piwa spomiędzy piersi ) przez kanał RSS. Dzięki nam na bieżąco będziesz informowany o zmianach, nowych treściach dotyczących tematu picie piwa spomiędzy piersi.


Platforma zakupowa a także jej zalety - Ogólne informacje\nPlatforma zakupowa a także jej zalety\nJeżeli zarządzanie procesami zakupowymi to jedno z głównych zadań w twoim przedsiębiorstwie, musisz zaciekawić się nowoczesnymi rozwiązaniami, jakie polepszą sprawność realizowanych działań. Takie rozwiązanie to e-procurement, a zatem narzędzie stosowane do automatyzacji zakupów. Czym się odznacza i jakie są jego atuty?\nNajogólniej rzecz ujmując jest to wynalazek, jakiego nadrzędnym zadaniem jest zarządzanie zamówieniami i zakupami w określonym przedsiębiorstwie. Dzięki uzyskanemu wsparciu można lepiej organizować zamówienia lub przetargi, tak by zakupy przebiegały w sposób zoptymalizowany i stale były pod kontrolą. E-procurement nie tylko usprawnia wymagane do zrealizowania procedury, lecz także sprawia, że można uzyskać spore oszczędności, nade wszystko pomniejszając koszty zakupów i samego postępowania (sprawdź polecaną stronę www). Oszczędności można przeznaczyć na inne działania czy inwestycje, które jeszcze bardziej przybliżą przedsiębiorstwo do celu, który sobie postawiło.\nPlatformy zakupowe działają w oparciu o Internet, a dzięki bogatym możliwościom wyboru niniejszych rozwiązań, klienci mogą przypasować ich funkcjonalności do indywidualnych potrzeb (sprawdź firmę LoginTrade). Niektórym bowiem zależy na wprawnym wyszukiwaniu partnerów biznesowych, innym natomiast na uczestnictwu w wirtualnych targach. Platformy są tak zaprojektowane, by spełniać potrzeby danych właścicieli przedsiębiorstw oraz pomóc im kierować procesami, które znajdują się u nich na pierwszych miejscach. Wdrożenie platformy zakupowej we własnej firmie wymaga zdobycia wiedzy i umiejętności odnoszących się do tego tematu, lecz warto jest zainwestować w rozwój kwalifikacji, które pozwolą nam efektywnie korzystać z scharakteryzowanego rozwiązania. W innym razie zostaniemy w tyle za przedsiębiorstwami, jakie nie bały się postawić na nowe możliwości, teraz zaś osiągają dzięki nim niemałe korzyści.\nWarto jest korzystać z nowych technologii, ponieważ dotąd wykorzystywane schematy biznesowe niekoniecznie sprawdzają się w dzisiejszym świecie. Platforma zakupowa jest doskonałym dowodem na to, iż nowoczesne rozwiązania mogą zdecydowanie ułatwić kierowanie przedsiębiorstwem. Korzysta z niej coraz więcej właścicieli firm, więc ty też dowiedz się niezbędnych informacji w temacie e-procurement i zdecyduj się na skorzystanie z jego zalet.


2 maja - Dzień Flagi Rzeczypospolitej Polskiej | Niedziela.pl\nW czasach Polski Ludowej 2 maja wszystkie flagi nakazowo wywieszane na 1 maja, czyli na Święto Pracy, musiały obowiązkowo zniknąć, by nie honorować trzeciomajowej uroczystości, mocno zakorzenionej w historii i świadomości Polaków.\nPolska flaga zawsze była symbolem niezależności i tożsamości narodowej; wyrazem buntu wobec zaborców, okupantów i wszelkiej przemocy. Umacniała Lwowskie Orlęta, żołnierzy Bitwy Warszawskiej, potem obrońców Poczty Gdańskiej, Westerplatte, Wieży Spadochronowej, oddziały partyzanckie, konspiratorów Polski Podziemnej i powstańców Warszawy. Obok flagi żydowskiej widniała w walczącym z Niemcami getcie. Widziały ją Narwik, Tobruk, Arnhem i Monte Cassino. Pod koniec wojny, właśnie 2 maja 1945 r., polscy żołnierze zawiesili biało-czerwony sztandar na Kolumnie Zwycięstwa w Berlinie (Siegessäule) w trakcie zdobywania tego miasta. Była w rękach uczestników nieprawomyślnych zgromadzeń i studenckich wieców na uczelniach PRL-u. Z miłością - obok portretów Jana Pawła II i obrazów religijnych - cały las biało-czerwonych chorągwi z orłem w koronie umieszczali na swych zakładach pracy strajkujący stoczniowcy i górnicy.\nTeraz polska flaga powinna być zawsze obecna w naszej rzeczywistości, aby uwydatniać daty świąt narodowych, przypominać polskie tradycje, być kochana i bliska, otoczona szacunkiem. Szczególną okazją, by wywiesić flagę, niech będą dni 2 maja, 3 maja oraz 11 listopada, ale również inne ważne rocznice.


Obsługa w Urzędzie Miasta i Gminy Wschowa. Nowe zasady - styczeń 2022 r. - Ziemia Wschowska jest częścią grupy Głos Regionu. Wschowa, Sława i Szlichtyngowa są dla nas ważne\nNowe zasady - styczeń 2022 r.\nWtorek, 25 stycznia 2022 o 10:54, aktualizacja Wtorek, 25 stycznia 2022 o 11:28, autor: SZ 6 2210\nRząd ogłosił nowe wytyczne dla urzędów i instytucji państwowych. W związku z tym, Burmistrz Miasta i Gminy Wschowa wydał zarządzenie w sprawie zasad organizacji pracy zdalnej oraz funkcjonowania UMiG, które obowiązywać będzie do dnia 28 lutego 2022 r.\nDo odwołania klienci Urzędu Miasta i Gminy Wschowa zobowiązani są do wcześniejszego umówienia wizyty telefonicznie pod numerem telefonu centrali 65 540 86 00.\nW tym samym czasie, w jednym pomieszczeniu dopuszczalna liczba osób obsługiwanych nie może być większa niż 1 osoba na jedno stanowisko obsługi, z wyłączeniem osób realizujących zadania w zakresie obsługi oraz:\nDo odwołania, podczas uroczystości zawarcia związku małżeńskiego, na terenie Urzędu może przebywać łącznie 10 osób, z wyłączeniem osób realizujących zadania urzędowe.\nOsobista wizyta w Urzędzie jest możliwa po umówieniu telefonicznym, przy czym nadal zaleca się składanie dokumentów:\na) za pośrednictwem Elektronicznej Skrzynki Podawczej (UMiGWschowa/SkrytkaESP) Urzędu Miasta i Gminy Wschowa dostępnej na Elektronicznej Platformie Usług Administracji Publicznej (ePUAP) - jeśli osoba posiada konto na platformie ePUAP oraz profil zaufany lub certyfikat kwalifikowany,\nb) za pośrednictwem operatora pocztowego - jeśli osoba nie posiada konta na platformie ePUAP oraz profilu zaufanego lub certyfikatu kwalifikowanego,\n2) w przypadku, gdy nie jest wymagany podpis - za pośrednictwem poczty elektronicznej boi@wschowa.pl\nPrzy załatwianiu spraw w Urzędzie należy przestrzegać ogólnie obowiązujących ograniczeń i stosować zabezpieczenia ustanowione dla obywateli w związku z wystąpieniem stanu epidemii. W szczególności obowiązuje:\n1) nakaz zasłaniania nosa i ust (Osoby nie stosujące się do ww. obowiązków nie będą obsługiwane)\n2) noszenia rękawiczek ochronnych lub dezynfekcji rąk płynem do dezynfekcji,\n3) zachowanie bezpiecznej odległości pomiędzy Klientami,\n4) posiadanie własnego długopisu.\nOsoby z objawami choroby np. katar, kaszel, podwyższona temperatura, proszone są o powstrzymanie się od bezpośredniego załatwiania spraw w Urzędzie i stosowanie kontaktu w formie telefonicznej, bądź elektronicznej.\nTreść zarządzenia dostępna jest - TUTAJ.\nTo teraz dzieci z przedszkoli i szkół odbierane są bezpośrednio po zajęciach, aby nie tłoczyły się niepotrzebnie w przedszkolu i szkole skoro już po zrealizowaniu podstawy programowej. Chorych dzieci absolutnie do przedszkoli i szkół nie przyjmujemy. Proszę zgłaszać się telefonicznie lub internetowo w celu wymiany informacji odnośnie zdrowia dziecka. Jak wszyscy to wszyscy- dlaczego w przedszkolach i szkołach ma być niepotrzebne skupisko dzieci, skoro część rodziców i tak siedzi w domach.\nBurmistrzu DYREKTORZE PREZESIE a co z pracownikami podległych jednostek o nich już się nikt nie martwi też powinni iśĆ na zdalNe a nie wybrani dyrektorzy .co z ops, Spółką Komunalną biblioteką tam pracują ludzie i muszą codziennie być w pracy i mieć kontakt z petentem .Nikt się o nas nie martwi ale jak przyjdzie pomór to zobaczycie kto będzie pracować\nTy zadaj pytanie co z milionami pracujących w firmach, zakładach , kombinatach ? Czy moje, nasze , zdrowie jest gorsze od nich ?\nProszę do sklepu pojedynczo, życzę zdrowia\nDobrze, że biedronka i inne markety pracują normalnie.\nNa jakiej podstawie prawnej "osoby bez maseczki nie będą obsługiwane"? Was już całkiem ...