Z dziejów Podkarpacia. Jak powstawał Centralny Okręg Przemysłowy - plus.echodnia.eu/radomskie\n5 lutego 1937 roku Sejm Rzeczypospolitej Polskiej przyjął, na wniosek wicepremiera i ministra skarbu Eugeniusza Kwiatkowskiego, plan budowy Centralnego Okręgu Przemysłowego. Rozpoczynał się nowy okres historii Polski. Mimo dziejowych burz, trwający w zasadzie do dzisiaj.\nDziś okręg ten stanowi większą pustkę gospodarczą niż ziemie wschodnie. Nie jest on ani wybitnie rolniczy, ani przemysłowy. Nie ma fizjonomii gospodarczej, choć w chwilach niebezpieczeństwa wprost geograficznie musiałby się stać ośrodkiem zorganizowanej, materialnej obrony - mówił w czasie sejmowego wystąpienia wicepremier Kwiatkowski.\nBudowę COP faktycznie zainicjowano już w lipcu 1936 roku w ramach czteroletniego planu inwestycyjnego i sześcioletniego planu rozbudowy sił zbrojnych. Okręg miał z jednej strony doprowadzić do przyspieszenia industrializacji kraju i likwidacji podziału na Polskę „A” i „B”, z drugiej strony unowocześnić armię, co stawało się sprawą pilną w obliczu zbrojeń prowadzonych przez potężnych sąsiadów.\nNa budowę COP przeznaczono ze środków państwowych i Funduszu Obrony Narodowej gigantyczną kwotę 2,4 mld zł (dzisiaj tę kwotę należałoby pomnożyć przez kilkadziesiąt razy). Na rozwój okręgu w latach 1937-1939 przeznaczono około 60 procent wszystkich wydatków inwestycyjnych.\nNa terenie COP niemal z dnia na dzień rosły zakłady przemysłowe, infrastruktura powstawały wręcz całe miasta. Od podstaw, na terenie dawnej wsi Pławo, zbudowano Stalową Wolę i Zakłady Południowe. Do 1938 roku stworzono 300-kilometrowy gazociąg Gorlice-Jasło-Krosno-Ostrowiec. W Mielcu uruchomiono wytwórnię samolotów. W Dębicy zaczęły funkcjonować m.in. fabryki kauczuku syntetycznego i opon, w Dębie (późniejszej Nowej Dębie) - wytwórnia amunicji. W Nowej Sarzynie rozpoczęto rozruch zakładów chemicznych. To tylko niektóre przykłady realizowanych inwestycji.\n„Stalowa wola narodu polskiego”\nNajwiększą i sztandarową inwestycją COP były Zakłady Południowe i powstałe wokół nich nowe miasto Stalowa Wola. Autorem tej nazwy był ówczesny minister spraw wojskowych gen. Tadeusz Kasprzycki, który miał powiedzieć „jest to stalowa wola narodu polskiego wybicia się na nowoczesność”.\nTempo budowy zarówno Zakładów, jak i miasta, było imponujące. W sierpniu 1936 roku specjalna komisja pod przewodnictwem inż. Marcelego Siedlanowskiego - ówczesnego dyrektora Huty Baildon w Katowicach - na miejsce inwestycji wybrała okolice wsi Pławo, między Niskiem, a Rozwadowem. Grunty w większości zakupiono od miejscowego właściciela ziemskiego Gerharda Franckego, trochę od okolicznych mieszkańców. 19 stycznia 1937 roku podpisano umowę spółki z ograniczoną odpowiedzialnością pod nazwą „Zakłady Południowe”. Oficjalną siedzibą było Nisko. Udziałowcami były Towarzystwo Starachowickich Zakładów Górniczych SA oraz „Huta Pokój” Śląskie Zakłady Górniczo-Hutnicze SA.\nPierwsze drzewo pod budowę Zakładów ścięto 20 marca 1937. I wtedy w zasadzie zaczęła się historia Stalowej Woli. W połowie kwietnia ruszyła budowa magazynu stali i materiałów nieprodukcyjnych. W kolejnych miesiącach powstawały warsztat naprawczy i grubej obróbki, odbiornia i narzędziownia, kuźnia, stalownia, zakłada mechaniczny i odlewnia żeliwa. Natomiast prawdziwy wysyp hal produkcyjnych przypada na ostatni kwartał 1937 roku. Oprócz budowy hal powstawała też infrastruktura: bocznica kolejowa, drogi dojazdowe, sieci energetyczne, kanalizacyjne i wodociągowe.\n5 września 1938 roku w stalowni nastąpiło uroczyste odlanie pierwszego wlewek ze stali szlachetnej. Pełną parą (chociaż produkcja trwałą już od szeregu miesięcy) Zakłady Południowe ruszyły w pierwszym kwartale 1939 roku. Oficjalne otwarcie i poświęcenie miało miejsce 14 czerwca 1939 roku. Najważniejszym gościem był prezydent Rzeczypospolitej Ignacy Mościcki. W Zakładach produkowano przede wszystkim sprzęt artyleryjski.\nJednocześnie powstawało nowo czesne miasto, w pierwszym etapie mające zapewnić dach nad głową 2o tysiącom mieszkańców. Pierwsze bloki mieszkalne o bardzo wysokim standardzie oddano do użytku w połowie 1938 roku. Oprócz nich zbudowano szkoły, sklepu, stadion i szereg innych budynków użyteczności publicznej.\nWielkim beneficjentem COP miał stać się Rzeszów. W prowincjonalnym, pozbawionym większego przemysłu mieście ruszyły m.in. Polskie Zakłady Lotnicze - Wytwórnia Silników nr 2 oraz filia poznańskich Zakładów Cegielskiego (późniejszy Zelmer). Kierownictwo budowy objął prof. Władysław Danilecki z Politechniki Lwowskiej, znęcony niebagatelną wówczas pensją 1000 złotych i przydziałem służbowego mieszkania. Pracami projektowymi zajęło się biuro kierowane przez inż. Piotra Czyżewskiego.\nNa zbudowanie rzeszowskiej fabryki przewidziano 30 milionów złotych. Pierwsze prace ziemne na 21-hektarowym terenie nad Wisłokiem, położonym na dalekich peryferiach ówczesnego Rzeszowa, rozpoczęto w lipcu 1937. Jak wspominał później prof. Danilewski projekty architektoniczne powstawały bez zbędnych szczegółów, bez rozbudowanych, biurokratycznych norm. Wychodzono z założenia, że od tego są wykwalifikowani inżynierowie, rzemieślnicy i budowlańcy, żeby wiedzieli jak dobrze wykonać swoje zadanie.\nPół roku i stan surowy\nPrace prowadzone były przy użyciu najprostszych narzędzi: szpadli, kilofów i łopat. Jednak tempo było imponujące. Transport przez polne drogi odbywał się zaprzęgiem konnym od rampy kolejowej na miejscowym dworcu, dopiero później doprowadzono tu bocznicę kolejową.\nProf. Danilecki wspominał: - „Teren przyszłej budowy znajdował się u wylotu ul. Hetmańskiej. Z jednej strony granica biegła w niewielkiej odległości od Wisłoka, pozostałe stanowiło podnóże znacznej wzniosłości terenu, zwanej Lisią Górą, częściowo porosłej młodym lasem sosnowym, który był przeznaczony na park miejski. (…) Gdy wyszedłem po raz pierwszy na teren przyszłej budowy, był on w większości użytkowany jako pastwisko. Znajdowało się też kilka poletek dojrzewającego zboża i wiejskich chałup z zabudowaniami gospodarskimi”.\nStawianie hali głównej (dzisiaj wydziału W-53) rozpoczęto już w styczniu 1938 roku, później powstawały narzędziownia, magazyny, hala montażowa. O skali przedsięwzięcia i znaczeniu dla Rzeszowa może świadczyć fakt, że do tych prac zaangażowano 2 tysiące miejscowych robotników, w większości niewykwalifikowanych. Większość budynków w ciągu zaledwie pół roku została doprowadzona do stanu surowego.\nBudowa rzeszowskiej fabryki była priorytetowa, stąd też odwiedzali ją najwyżsi notable, z marszałkiem Edwardem Rydzem-Śmigłym, premierem Felicjanem Sławoj-Składkowskim i Eugeniuszem Kwiatkowskim na czele. Już w drugiej połowie 1938 roku stopniowo uruchomiana produkcję, montowano specjalistyczne maszyny.\nWraz z budową zakładu zadbano o infrastrukturę. Przy ul. Dąbrowskiego powstawały nowoczesne, jak na ówczesne warunki (a i do dzisiaj świetnie spełniające swą rolę) bloki mieszkalne dla pracowników, powstały też domki dla kadry inżynierskiej i kierowniczej. W bliskim sąsiedztwie budowy powstał popularny bar-stołówka (protoplasta późniejszej „Wueski”).\nProf. Danilecki wspominał: - „Przy tak intensywnej pracy zawodowej niewiele czasu pozostawało na odpoczynek i rozrywkę. Zresztą w Rzeszowie trudno było rozrywkę. Istniało bodajże jedyne kino w jakimś budynku typu barakowego. Do sali „Sokoła” przyjeżdżali od czasu do czasu artyści z Warszawy na gościnne występy. Pamiętam niezapomniany występ Hanki Ordonówny, piękny głos sławnego barytona Jerzego Czaplickiego. Była jedyna kawiarnia „Tatrzańska”, w której można było napić się względnie dobrej kawy. Rzadko odbywały się wieczorki taneczne”.\nSilniki do Łosia i Suma\nW sierpniu 1939 roku rozpoczęto w Rzeszowie produkcję pierwszych silników lotniczych Junior i Major 4. W planach (przerwanych przez wybuch wojny) było ruszenie z silnikami Bristol Pegasus XX, a prawdopodobnie i Pegasus XIX, które miały stanowić napęd samolotów PZL-37 Łoś i PZL-46 Sum. Rzeszowska fabryka miała w silniki zaopatrywać przede wszystkim zakład lotniczy w Mielcu, co zrealizowane zostało dopiero po II wojnie światowej.\nW początkowym okresie PZL WS-2 w Rzeszowie zatrudniała 720 osób. Wkrótce ich liczba wzrosła do 1000. 40 procent załogi stanowili pracownicy administracyjni i biurowi oraz kadra inżynierska, najczęściej ściągana nad Wisłok z innych zakątków Polski, m.in. Warszawy, Poznania Bydgoszczy i Krakowa. Na miejscu prowadzono też szkolenia dla miejscowych, którzy w przyszłości mieli stanowić rdzeń tzw. wykwalifikowanej siły fachowej.\nRozwój fabryki przerwał wybuch II wojny światowej. 3 września zakład przeżył bombardowanie, które na szczęście nie wywołało większych szkód. Prawdopodobnie zresztą Niemcy chcieli przejąć PZL WS-2 w stanie nienaruszonym, być może skutecznie lotnictwo wroga było też odstraszane przez stosunkowo silną zakładową obronę przeciwlotniczą (cztery działka i dwa karabiny maszynowe).\nPo zajęciu - 9 września 1939 - Rzeszowa przez Niemców, fabryka pracowała na potrzeby wojenne III Rzeszy. Remontowano tu silniki oraz produkowano części. Wojenna, często tragiczna historia zakładu w czasie okupacji, jak również jego dzieje powojenne to jednak temat na oddzielną opowieść.\nWojewództwo ze stolicą w Rzeszowie\nCOP miał oznaczać nie tylko zmiany gospodarcze, ale także administracyjne. Otóż przed wybuchem II wojny światowej bardzo poważnie rozważano kwestię powstania województwa obejmującego tworzący się Centralny Okręg Przemysłowy. W zasadzie sprawa była przesądzona, wicepremier Eugeniusz Kwiatkowski już wyznaczył przyszłego wojewodę. Miał być nim nie kto inny, jak ówczesny komisaryczny prezydent Warszawy, późniejszy bohaterski obrońca stolicy Stefan Starzyński.\nW pierwotnych planach stolicą owego województwa miał być Sandomierz, miasto wojewódzkie I Rzeczypospolitej. Miało ono obejmować m.in. prawie całą Kielecczyznę, Radom, Rzeszowszczyznę, ziemie sanocką i przemyską, część Lubelszczyzny i Małopolski - prawie 25 tysięcy kilometrów kwadratowych i 20 powiatów. Była też wersja ze stolicą w Rzeszowie obejmująca cały COP - 60 tys. km kwadr. z 45 powiatami. I tuż przed agresją Niemiec ten wariant wydawał się najpewniejszy. Dla porównania obecne Podkarpacie ma niecałe 18 tys. km kwadr. i 26 powiatów.\nGdyby wybuch wojny nastąpił nieco później województwo „COP-owskie” byłoby faktem i zapewne podstawą powojennych rozwiązań administracyjnych w tej części Polski.\nWedług rządowych szacunków z drugiej połowy lat 30. XX wieku na terenach objętych planem nadwyżka siły roboczej wynosiła ok. 500-700 tysięcy osób. Do 1939 roku pracę w COP znalazło około 100 tysięcy osób. Dalszy rozwój okręgu przerwał wybuch II wojny. Nie oznaczało to jednak końca idei. Wiele zakładów funkcjonowało w ramach okupacyjnej gospodarki.\nPo zakończeniu wojny nowe władze, mimo, że oficjalnie odcinały się od przedwojennej spuścizny, mniej lub bardziej świadomie kontynuowały dzieło budowniczych COP. Kontynuowano i rozbudowywano „copowskie” przedsiębiorstwa. Eugeniusz Kwiatkowski - mimo, że obarczano go sanacyjną przeszłością, przez pewien czas i pod rządami komunistów usiłował kontynuować swoje dzieło.\nCentralny Okręg Przemysłowy na trwałe zmienił oblicze terenów, na których powstawał. Większość zakładów, w zmienionej formie, funkcjonuje po dziś dzień. Zgodnie z wizją jego twórcy Eugeniusz Kwiatkowskiego.


Czarna Oliwka - Chiński rosół\nTekst i foto kingoo 09-09-2007\n? 15 zł prosty 40-50 min. -\nWarzywa na rosół (marchew, pietruszka, seler, por), ćwiartka kurczaka, świeży imbir, szczypiorek, kostka rosołowa, przyprawy (pieprz, sól, vegeta lub kucharek, liść laurowy), makaron sojowy lub ryżowy.\nZ kurczaka i warzyw gotujemy rosół z liściem laurowym i kostką rosołową. Na talerz kładziemy wcześniej przygotowny makaron ryżowy lub sojowy, polewamy gorącym rosołem i dodajemy świeżo starty imbir i pokrojony szczypiorek - mieszamy. W razie potrzeby doprawiamy do smaku. Tak gotuje rosół mój przyjaciel Chińczyk ;)\nOstrożnie ze świeżym imbirem, lepiej dodać go mniej i później skorygować smak, niż zrobić za ostry!\nZgłoś 09.11.2010 eda\nNormalnie nie mogę przestancie z takimi przepisami.Gdzie w Chinach kostka rosołowa, lisc laurowy i vegeta pomyśl zanim zamieścisz przepis na stronie


Figi Anais Darcy Czerwony 2XL 7538231357 - Allegro.pl\nFigi Anais Darcy Czerwony 2XL\nDarmowa dostawa od hotbielizna-pl za zakupy od 300,00 zł\nSeksowne figi w rozpalającym zmysły, intensywnie czerwonym kolorze.\n- kwiecista koronka\n- elastyczny materiał - idealne dopasowanie\nModel odzieży: Darcy\nKod ean: 5901350517918\nKoronkowe figi damskie Jadea CZERWONE XL\nFigi damskie Jadea kolorowe 6627 (czerwone XL)\nGAIA Figi 594 Sandy Czerwony 2XL\nGAIA Figi 782 Caprice Maxi Czerwony 2XL\nGAIA Figi 594 Sandy Czerwony XL\nGAIA Figi 782 Caprice Maxi Czerwony XL\nGAIA Figi 782 Caprice Maxi Czerwony 4XL\nGAIA Figi 782 Caprice Maxi Czerwony 3XL\nGAIA Figi 004 Ecru 2XL\nGAIA Figi 003 Beżowy 2XL\nGAIA Figi 003 Biały 2XL\nFIGI DAMSKIE KORONKOWE czerwony 2XL\nFIGI PEŁNE Z KORONKĄ czerwony 2XL\nFIGI DAMSKIE Z KORONECZKĄ czerwony 2XL\nFIGI DAMSKIE KORONKOWE czerwony XL\nFIGI DAMSKIE Z KORONECZKĄ czerwony XL\nFIGI DAMSKIE Z KORONECZKĄ biały 2XL\nFIGI DAMSKIE KORONKOWE ecru 2XL\nFIGI KORONKOWE UNDERWEAR szary 2XL\nFIGI DAMSKIE Z KORONECZKĄ czarny 2XL\nFIGI PEŁNE Z KORONKĄ biały 2XL\nFIGI DAMSKIE KORONKOWE turkus 2XL\nFIGI DAMSKIE KORONKOWE morela 2XL\nFIGI DAMSKIE KORONKOWE szafir 2XL\nAby mieć darmową dostawę, kup u hotbielizna-pl za co najmniej 300,00 zł.\ntel.: 789 155 751\n1. W razie stwierdzenia wad towaru lub niezgodności kupionego towaru z umową, należy o tym fakcie powiadomić Sprzedającego za pośrednictwem poczty elektronicznej, na adres bok@hotbielizna.pl lub w formie pisemnej, na adres korespondencyjny podany w punkcie 3 Regulaminu.\n5. W razie konieczności odesłania towaru do Sprzedającego lub w inne miejsce w celu rozpatrzenia reklamacji, przed odesłaniem towaru zalecane jest skontaktowanie się Kupującego z obsługą w celu ustalenia nieuciążliwego sposobu odesłania towaru, w tym rodzaju przesyłki zwrotnej oraz firmy, za pośrednictwem której przesyłka zostanie odesłana. Preferowaną przez Sprzedającego formą do odesłania przesyłki reklamacyjnej jest ekonomiczna przesyłka pocztowa. Nie odebieramy przesyłek nadanych za pobraniem.\n1. Kupujący będący konsumentem, który zakupił towar za pośrednictwem Allegro.pl ma prawo odstąpić od umowy w terminie 14 dni od otrzymania towaru bez podania jakiejkolwiek przyczyny. Termin do odstąpienia od umowy sprzedaży wygasa po upływie 14 dni od dnia, w którym Kupujący lub osoba przez niego wskazana weszli w posiadanie zakupionego towaru. W przypadku zawarcia przez Kupującego Umowy, termin ten wygasa z upływem 14 dnia od zawarcia Umowy. Do zachowania powyższych terminów wystarczy wysłanie jednoznacznego oświadczenia przed ich upływem. W tym celu Kupujący może wykorzystać Formularz zwrotu towaru, udostępniany na życzenie przez obsługę, przy czym nie jest to obowiązkowe. 2. W przypadku skutecznego skorzystania przez Kupującego z prawa odstąpienia, o którym mowa powyżej, Sprzedający zwraca wszystkie otrzymane od Kupującego płatności, w tym koszty dostarczenia towaru – z wyjątkiem kosztów wynikających z wybranego przez Klienta sposobu dostarczenia innego niż najtańszy zwykły sposób dostarczenia towaru oferowany przez Sprzedającego – niezwłocznie, a każdym przypadku nie później niż 14 dni od dnia, w którym Sprzedający otrzymał skuteczne oświadczenie o skorzystaniu z prawa odstąpienia. Zwrot płatności następuje po podaniu wszystkich danych potrzebnych do wykonania przelewu. 3. W przypadku skorzystania z prawa odstąpienia, Kupujący zobowiązany jest dostarczyć towar Sprzedającemu na swój koszt (jeżeli koszt zwrotu towaru ze względu na jego charakter jest wyższy, aniżeli koszt odesłania go pocztą w trybie zwykłym, Sprzedający o powyższym informuje każdorazowo na stronie internetowej danego towaru). Zwrot powinien nastąpić niezwłocznie, jednak nie później niż 14 dni od dnia, w którym Kupujący odstąpił od umowy, chyba że Sprzedający zaproponował, że sam odbierze towar. Do zachowania powyższego terminu wystarczy odesłanie towaru przed jego upływem. Zwracany towar powinien być w stanie niezmienionym, chyba że zmiana była konieczna w granicach zwykłego zarządu. Do zwracanego towaru proszę dołączyć dokument zakupu (oryginał paragonu lub faktura). 4. Zwracany towar należy kierować na adres: Sklep Terazgry.pl, Sebastian Janik, ul. Seweryna Mielżyńskiego 18 lok. 2, 61-725 Poznań. 5. Sprzedający nie przyjmuje przesyłek odsyłanych za pobraniem. 6. Prawo odstąpienia nie przysługuje Kupującemu będącemu konsumentem w odniesieniu do umów: - świadczenie usług, jeżeli Właściciel Sklepu wykonał w pełni usługę za wyraźną zgodą konsumenta, który został poinformowany przed rozpoczęciem świadczenia, że po spełnieniu świadczenia przez przedsiębiorcę utraci prawo odstąpienia od umowy; - w której cena lub wynagrodzenie zależy od wahań na rynku finansowym, nad którymi przedsiębiorca nie sprawuje kontroli, i które mogą wystąpić przed upływem terminu do odstąpienia od umowy; - w której przedmiotem świadczenia jest rzecz nieprefabrykowana, wyprodukowana według specyfikacji konsumenta lub służąca zaspokojeniu jego zindywidualizowanych potrzeb; - w której przedmiotem świadczenia jest rzecz ulegająca szybkiemu zepsuciu lub mająca krótki termin przydatności do użycia; - w której przedmiotem świadczenia jest rzecz dostarczana w zapieczętowanym opakowaniu, której po otwarciu opakowania nie można zwrócić ze względu na ochronę zdrowia lub ze względów higienicznych, jeżeli opakowanie zostało otwarte po dostarczeniu; - w której przedmiotem świadczenia są rzeczy, które po dostarczeniu, ze względu na swój charakter, zostają nierozłącznie połączone z innymi rzeczami; - w której przedmiotem świadczenia są napoje alkoholowe, których cena została uzgodniona przy zawarciu umowy sprzedaży, a których dostarczenie może nastąpić dopiero po upływie 30 dni i których wartość zależy od wahań na rynku, nad którymi przedsiębiorca nie ma kontroli; - w której konsument wyraźnie żądał, aby przedsiębiorca do niego przyjechał w celu dokonania pilnej naprawy lub konserwacji; jeżeli przedsiębiorca świadczy dodatkowo inne usługi niż te, których wykonania konsument żądał, lub dostarcza rzeczy inne niż części zamienne niezbędne do wykonania naprawy lub konserwacji, prawo odstąpienia od umowy przysługuje konsumentowi w odniesieniu do dodatkowych usług lub rzeczy; - w której przedmiotem świadczenia są nagrania dźwiękowe lub wizualne albo programy komputerowe dostarczane w zapieczętowanym opakowaniu, jeżeli opakowanie zostało otwarte po dostarczeniu; - dostarczanie dzienników, periodyków lub czasopism, z wyjątkiem umowy o prenumeratę; - zawartej w drodze aukcji publicznej; - świadczenie usług w zakresie zakwaterowania, innych niż do celów mieszkalnych, przewozu rzeczy, najmu samochodów, gastronomii, usług związanych z wypoczynkiem, wydarzeniami rozrywkowymi, sportowymi lub kulturalnymi, jeżeli w umowie oznaczono dzień lub okres świadczenia usługi; - dostarczanie treści cyfrowych, które nie są zapisane na nośniku materialnym, jeżeli spełnianie świadczenia rozpoczęło się za wyraźną zgodą konsumenta przed upływem terminu do odstąpienia od umowy i po poinformowaniu go przez przedsiębiorcę o utracie prawa odstąpienia od umowy. 7. W przypadku odstąpienia od Umowy sprzedaży, Sprzedający uprzejmie prosi - o ile to możliwe - o odesłanie produktu w oryginalnym opakowaniu. Brak oryginalnego opakowania nie będzie jednak w żadnym wypadku warunkiem skuteczności takiego odstąpienia. Konsument ponosi odpowiedzialność za zmniejszenie wartości rzeczy będące wynikiem korzystania z niej w sposób wykraczający poza konieczny do stwierdzenia charakteru, cech i funkcjonowania rzeczy. 8. Jeżeli Kupujący złożył oświadczenie od odstąpieniu od Umowy sprzedaży towaru zanim Sprzedający przyjął jego ofertę, oferta przedstawiona przez Kupującego przestaje wiązać.\n789 *** *** (pokaż)\nWskazana lokalizacja jest jedynie punktem odbioru dla zamówień dokonywanych na tym koncie. Nie ma możliwości dokonania zakupu bielizny na miejscu "od ręki". Towar jest przygotowywany do odbioru po wcześniejszym zakupie lub kontakcie z Sprzedającym.\n1. Niniejszy regulamin określa zasady dokonywania zakupów za pośrednictwem platformy handlowej Allegro.pl na koncie hotbielizna-pl.\n3. Właścicielem konta jest Sebastian Janik, prowadzący działalność gospodarczą pod firmą Janik Sebastian Golden Group, zarejestrowaną przez Ministra Gospodarki w Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej. Adres siedziby: ul. Stanisława Moniuszki 6 lok. 42, 62-510 Konin; adres korespondencyjny: ul. Seweryna Mielżyńskiego 18 lok. 2, 61-725 Poznań; NIP:665-276-95-63; REGON: 301968214; tel.: 789155751.\n10. Zamówienia w sklepie Hotbielizna.pl przyjmowane są 24 godziny na dobę 7 dni w tygodniu. Obsługa sklepu jest do Państwa dyspozycji od poniedziałku do piątku między godziną 10:00 a 18:00.\n17. Kupujący może zmienić swoje zamówienie lub je wycofać do momentu wysyłki towaru, pisząc na adres: bok@hotbielizna.pl.\na) przelewem na konto bankowe Właściciela konta hotbielizna-pl (niezbędne informacje do realizacji przelewu, w tym numer konta bankowego zostaną przesłane pocztą elektroniczną wraz z potwierdzeniem złożenia zamówienia). W tytule przelewu powinna znaleźć się informacja o numerze aukcji oraz nick osoby Kupującej;


Zlecenia Na Strony Internetowe w Makowie Mazowieckim, 2021\nw kategorii Zlecę wykonanie strony internetowej w Makowie Mazowieckim\nOtrzymuj zlecenia dla Specjalistów od Stron Internetowych w Makowie Mazowieckim\nSzukasz nowych Zleceń na Stronę Internetową z Makowa Mazowieckiego i okolic? Załóż konto i otrzymuj bezpłatne powiadomienia o Klientach poszukujących Specjalistów na Oferteo!\nPorównaj ceny zleceń na strony internetowe w Makowie Mazowieckim\nSzukasz cen, cenników, kosztów lub kosztorysu? A może interesuje Cię najtańsza oferta na zlecenie wykonanie strony internetowej w Makowie Mazowieckim? Złóż zapytanie, a firmy z Makowa Mazowieckiego same prześlą wyceny.\nInne pobliskie usługi: Wykonawcy dla firmy i biura Maków Mazowiecki, Agencja reklamowa Maków Mazowiecki, Doradca podatkowy Maków Mazowiecki\nJeśli interesują Cię opinie na temat zlecenia wykonania strony internetowej, szukasz porad lub ofert skontaktuj się z fachowcami z Makowa Mazowieckiego. Dodatkowo możesz tanio kupić produkty lub zlecić usługi - koniecznie wyślij zapytanie do naszych firm i wybierz najlepszą ofertę.\nZapytanie prześlemy do wielu firm zajmujących się zlecę wykonanie strony internetowej w Makowie Mazowieckim, a zainteresowane prześlą Ci potrzebne informacje. Serwis Oferteo jest bezpłatny a usługa niezobowiązująca.\nModernizacja oraz pozycjonowanie strony firmy kamieniarskiej\nMam do zmodernizowania istniejącą już stronę internetowa firmy kamieniarskiej. Zmienia podstrony. Strona powinna być przejrzysta i prosta. Proszę o wycenę oraz czas realizacji jak i portfolio.\nZlecę wykonanie sklepu internetowego - branża odzieżowa\nPoszukuję firmy, która stworzy internetowy sklep odzieżowy. Szczegóły wyglądu podam w mailu. Proszę również o linki do swoich portfolio. Oferty proszę wysyłać na maila.\nDostosowanie softu aukcyjnego Ilance - php/sql\nSzukam fachowej osoby (najlepiej z odpowiednim certyfikatem potwierdzającym umiejętności) do customizacji softu aukcyjnego od ilance.com, bodaj na bazie PHP/SQL. Prawa autorskie do modyfikacji przechodzą na zleceniodawcę. Prosz...\nPodobne zlecenia: Tworzenie stron www, Tworzenie stron www Maków Mazowiecki


Tajemnica znachorki - Sabine Ebert - Księgarnia internetowa - naukowa, językowa i ogólna księgarnia |profit24.pl\nRzesza Niemiecka pod panowaniem cesarza Fryderyka Rudobrodego. Żona kasztelana Wulfharta rodzi martwego syna, więc ten chce ukarać młodą akuszerkę Martę, obcinając jej stopy i dłonie. Dziewczynie cudem udaje się uciec z rodzinnej wsi we Frankonii.By przeżyć, przyłącza się do grupy osadników, którzy zmierzają na wschód do Saksonii, aby tam na dziewiczych terenach zbudować sobie nowe, wolne życie.Osadników prowadzi szlachetny rycerz Chrystian, w którym rodzi się fascynacja młodą znachorką. Jednak jej uroda i szczególny dar uzdrawiania zwracają także uwagę Randolfa, zaciekłego wroga Chrystiana. A potem w ich nowej osadzie odkryte zostają złoża srebra?


Koronawirus. Donald Trump w szpitalu. Miał problemy z oddychaniem - nowe informacje\nDonald Trump w szpitalu z powodu koronawirusa. Nagrał krótkie wideo\nKoronawirusTrumpWiadomościŚwiatPolitykaZdrowie i medycynaKoronawirus na świecieŻycie\nDodano: 3 października 2020, 06:29 2\nTelewizja CNN powołując się na anonimowe źródło przekazała, że Donald Trump, u którego stwierdzono koronawirusa, miał problemy z oddychaniem. Kilka godzin później prezydent sam zabrał głos w mediach społecznościowych.\nW piątek 2 października tuż przed godziną 7 czasu polskiego Donald Trump zamieścił na Twitterze kolejny wpis, w którym poinformował, że zarówno on, jak i jego żona Melania otrzymali pozytywny wynik testu na koronawirusa. „Niezwłocznie rozpoczniemy kwarantannę i okres leczenia. Razem przez to przejdziemy” - napisał prezydent.\nPoczątkowo prezydencki lekarz wystosował oświadczenie, w którym poinformował, że Donald Trump czuje się dobrze i ma jedynie lekkie objawy COVID-19. Tuż przed północą stacja CNN przekazała, że przywódca USA trafił do szpitala z powodu problemów z oddychaniem. Dziennikarze powoływali się na anonimowe źródło z amerykańskiej administracji. Informator stacji dodał, że współpracownicy Trumpa byli bardzo zaniepokojeni. Po kilku godzinach dodano, że Donald Trump jest w dobrym stanie, jednak dalej istnieje obawa, że objawy koronawirusa mogą się nasilić. W oficjalnym komunikacie Białęgo Domu przekazano, że Donald Trump otrzymał pierwszą dawkę Remdesiviru. Doktor Sean Conley zapewnił, że prezydent USA czuje się dobrze i nie potrzebuje tlenu.\nTrump nagrał wideo\nPrezydent w piątek nie rozmawiał z mediami, na zamieszczonym na Twitterze nagraniu wideo oświadczył, że czuje się dobrze. Do śmigłowca, którym poleciał do szpitala, wszedł o własnych siłach. Kilka godzin później zamieścił na Twitterze wpis, w którym po raz kolejny zapewnił Amerykanów, że czuje się dobrze.\nGłos w mediach społecznościowych zabrała także żona Trumpa. „Podobnie, jak wielu Amerykanów w tym roku, także prezydent i ja przebywamy w domu na kwarantannie po uzyskaniu pozytywnego wyniku testu na COVID-19” - napisała Melania Trump na swoim profilu na Twitterze. Pierwsza Dama USA dodała, że zarówno ona, jak i jej mąż czują się dobrze. Dodała, że w związku z kwarantanną konieczne było przełożenie planów na najbliższe dni związanych z koronawirusem. Proszę, upewnijcie się, że jesteście bezpieczni, a wtedy przejdziemy przez to razem - dodała żona Donalda Trumpa.\n12 zakażonych w otoczeniu Trumpa\nJak się okazuje, już 12 osób z otoczenia Donalda Trumpa uzyskało pozytywny wynik testu na koronawirusa. Oprócz Pierwszej Damy Melaniii Trump i doradczyni Hope Hicks są to pracownik biura prasowego, troje dziennikarzy oraz kilku doradców. Neagtywne testy uzyskali natomiast wiceprezydent Mike Pence, córka prezydenta Ivanka Trump i jej mąż Jared Kushner oraz przeciwnik w wyborach prezydenckich Joe Biden wraz z małżonką.


rogim dobrem, długo niedostępnym dla ludzi z niskich czy nawet średnich warstw społecznych. Sytuacja uległa zmianie, kiedy Europejczycy założyli\nZaplanowany ogród, czemu nieWysoko - tekst o wspinaczkachPodstawowe informacje na temat kuchni wegańskiejPoczuj się lepiej z samym sobą. Pomoc psychoterapeutySzkolenia BHPStyle dla ogroduGdzie kupić dobrą kawę?CO warto wiedzieć o treningach i super foodLike adventures? Visit PolandSekrety ładnego uśmiechuOczyszczaj i oszczędzaj - o wodzieChcesz wiedzieć więcej o włosach?Oil and engine - what you should knowArtykuł o farbachImplanty zębów zabrzeSzybalski-stomatologia.plMasz firmę, potrzebujesz prawnika?Zanim pojedziesz do HiszpaniaO kostce brukowej, ogrodzie i elewacjiDo sprawdzenia - jak dachuje samochódNaprawa ekspresów ciśnieniowych? Om tenner og tannleger Szukam sposóbów jak zainstalować panele słoneczneCzy można znaleźć kardiologa samemu?Szybalski-stomatologia.plTemat dnia: dentyściJaką kawę lubisz najbardziejDobre rady jak kupić fotowoltaikęInformacyjnie o firmach wynajmujących namioty na eventy.O sensie posiadania strony www


RODO dla coacha | 12 kwietnia 2018 Warszawa | Instytut Komunikacji i Rozwoju Mukoid\nRODO dla coacha | 12 kwietnia 2018 Warszawa\nSzkolenie: RODO dla coacha\nPewnie wielu z Was zadaje sobie pytania czym jest RODO, jak bardzo zmienia dotychczasową koncepcję ochrony danych osobowych i w zasadzie co to znaczy dostosować własną firmę do RODO, co to oznacza dla mnie jako coacha?\nSzkolenie to dedykujemy szczególnie coachom. Omawiając problematykę ochrony danych osobowych w kontekście wymogów, jakie stawia RODO – Prowadząca będzie omawiała je przede wszystkim na przykładach prowadzenia firmy świadczącej usługi coachingowe. Opowie również o tym, co to znaczy – w teorii i praktyce – dostosowanie firmy do zgodności z RODO. Być może wielu z Was zastanawia się, czy wystarczy wdrożenie kilku szablonów dokumentów, formularzy? Szkolenie będzie doskonałą okazją do uzyskania odpowiedzi na nurtujące Was w tym zakresie pytania, pod warunkiem, że zadacie je Prowadzącej – Kasi.\nKatarzyna Wojtaszyn – prawnik posiadający uprawnienia auditora systemu zarządzania bezpieczeństwem informacji, menadżer ryzyka w bezpieczeństwie informacji wg norm ISO/IEC 27001:2013 i PN ISO 31000:2012, konsultant w obszarze szeroko rozumianego business security, z wiedzą i doświadczeniem w zakresie wdrażania w organizacjach RODO. Coach ACC ICF, CALC WIAL.\n1. RODO a ustawa o ochronie danych osobowych, czyli co jest, a co będzie i co z tym, co było.\n2. Podstawowe pojęcia dotyczące ochrony danych osobowych na gruncie RODO.\n• szczególna kategoria danych osobowych – co to jest?\n• wpływ kategorii danych osobowych na obowiązki administratora danych osobowych /ADO/\n• zbiory danych osobowych i ich wyodrębnianie\n• ADO, ABI, DPO/IOD\n• kto w firmie może przetwarzać dane osobowe?\n3. O co podmiot przetwarzający musi zadbać, aby przetwarzanie danych osobowych było zgodne z RODO?\n• zasady przetwarzania danych osobowych\n4. Prawa osób, których dane osobowe dotyczą i przykłady sposobu ich realizacji.\n5. Obowiązki administratora danych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i realizacją praw osób, których dane te dotyczą.\n6. Umowy powierzenia przetwarzania danych osobowych – jakie elementy powinna zawierać i kiedy należy ją zawrzeć oraz z kim i w jaki sposób. O czym należy bezwzględnie pamiętać i do jakich postanowień podchodzić ze szczególną ostrożnością.\n7. O konsekwencjach niewdrożenia RODO, nie tylko finansowych.\n8. Po czym poznać, że w organizacji przetwarzanie danych osobowych jest zgodne z RODO?\n10. Zakończenie szkolenia, wręczenie certyfikatów ukończenia szkolenia.\nGdzie: Warszawa, Aleje Jerozolimskie 155 / 68\nCena regularna: 300 zł + VAT (369 zł brutto)*\n*ZNIŻKA -10% od ceny regularnej dla członków ICF, członków Izby Coachingu oraz dla Absolwentów i Studentów Instytutu Mukoid.\nNapisz na instytut@mukoid.com\n(w tytule maila proszę wpisać „Szkolenie RODO dla coacha WARSZAWA”)\nlub zadzwoń: 690 860 188\nLiczba osób mogących wziąć udział w warsztacie jest ograniczona – zachęcamy do rezerwacji miejsc!\n© 2018 Instytut Mukoid | Concept, design and realization by Mirosław Dąbrowski


Artykuły > Legendy > Skarb\nTuż za zabudowaniami Kruszyny jest niewielka dolinka, gdzie od wieków diabły mają swoje bankierskie siedlisko. Tu czyszczą z brudu i liczą, schowane przez skąpców, złodziei i zdzierców, pieniądze. Wieczorami z daleka widać blask ognia, ale dymu nikt nigdy nie zauważył. W żarze piekielnego ogniska mieszają monety, aż z nich plamy krzywd i niesprawiedliwości wypalą. Kiedy czart kończy swoje bankierskie zajęcia i pieniądze już zostały policzone, na miejscu zjawia się następny strażnik – dusza zmarłego niegodziwca, która pilnuje, by pieniądz w ręce uczciwych ludzi nie trafił. A może trafić, bowiem w tę noc, gdy diabeł przepala i suszy złoto , nieskazitelnie prawy człowiek ma prawo do zwęglonych resztek z ogniska. Zanim nastanie ranek i wszelki ślad po diabelskich działaniach zniknie, węgielki zabrane przez uczciwego człowieka zamieniają się w złoto. Wymaga to wielu magicznych zaklęć i kija z szakłaka szkarłatnego, który pozwala wydobyć z diabelskiego ogniska skarby. Rankiem wszystko zapada się pod ziemię, a miejsca ukrycia skarbów strzeże dusza właściciela pieniędzy. Można jednak stać się właścicielem skarbów zakopanych w Kruszynie także w inny sposób. Jaki? Chcecie wiedzieć , to posłuchajcie…\nDziało się to może sto, a może dwieście lat temu… Był akurat czas wielkich żniw. Zboże obrodziło doskonale, kłosy miało tak wielkie, jak dębowe liście. Kto żyw przy żniwach pomagał! Do gospodarzy mieszkających na skraju wsi, krewni przywieźli młodziutką dziewczynę, która miała przy żniwach zarobić trochę grosza. Dziewczyna była pracowita i zmyślna, ze wszystkim sobie bez trudu dawała radę. Kiedy rodzina gospodarzy wychodziła o świtaniu w pole, cały dom był na jej głowie. Musiała zwierzęta nakarmić, krowy wydoić, dzieciakami się zająć, a gdy wieczorem żniwiarze do domu wracali, na stole stać musiała gorąca wieczerza. Przez wiele dni dziewczę zdążało ze wszystkim na czas i gospodarze bardzo byli z pomocnicy zadowoleni. Ale nadszedł taki dzień, gdy nic się młodej gosposi nie udawało. A to krowa kopytem szturchnęła wiadro i mleko się rozlało, a to dzieciaki płakały z byle powodu i uciszyć się nie dały, a to kartofli na wieczerzę zabrakło, a na domiar złego ogień pod kuchnią zgasł. Siadła dziewczynina na progu i rozpłakała się żałośnie z niemocy i bezradności. Ale szybko się opamiętała, bo słońce już zachodziło i lada chwila żniwiarze do domu mieli wrócić. Najważniejszy był ogień pod kuchnią… Wszystkie szuflady przeszukała, by gdzieś krzesiwo znaleźć. Nie było go ni w komorze, ni w kuchni, ni w stajni. Zezłościła się nie na żarty, że przez głupie krzesiwo posiłku nie będzie. Dzieci plątały się w kuchni przeszkadzając zdenerwowanej gospodyni.\n- Lepiej poszłybyście na wieś i zapytały, od której sąsiadki mogę wziąć ognia… - powiedziała drżącym głosem.\nDzieciom dwa razy nie trzeba było powtarzać. Jak szybko wybiegły z kuchni, tak szybko były z powrotem.\n- Po co do wsi chodzić, jak w dolince pali się ognisko…- zawołały.\nDziewczyna już dalej nie słuchała. Chwyciła szufelkę , metalowe wiadro i pędem ku ognisku ruszyła. Ponieważ nie znała mieszkańców wsi, nie wiedziała kto ogień pali. Sądziła, że pasterze czas sobie opowieściami przy ognisku wypełniają. Podbiegła do siedzącej przy ogniu postaci i jednym tchem wyszeptała:\n- Dajcie ognia , bo pod kuchnią zgasło, a gospodarze zaraz głodni z pola przyjdą…!\nZnad ogniska podniósł się mężczyzna w czarnych szatach. Spojrzał przenikliwym wzrokiem na proszącą , jakby coś w myślach rozważał przez chwilę, wreszcie powiedział krótko:\n- Ty możesz dostać ten ogień! Bierz!!!\nDziewczyna szybciutko nakładała żar do wiaderka. Pięknie podziękowała i biegiem ruszyła do domu, rozradowana, że problem udało się rozwiązać. Wsypała pod kuchenne fajerki rozżarzone węgielki i już kociołek z wodą miała stawiać na ogniu, gdy zobaczyła ,że ogień zgasł. Na płacz jej się znowu zebrało. Ale co tu płacz pomoże? Znowu wzięła wiaderko do garści i biegiem ku ognisku ruszyła.\n- Wybaczcie wielmożny panie, że znowu po żar przychodzę, ale ogień mi pod kuchnią zgasł, a tu czasu niewiele do powrotu gospodarzy zostało…\nRoześmiał się głucho czarny mężczyzna, wskazał dłonią ogień i rzekł:\nJak fryga zakręciła się dziewczyna i znowu z wiaderkiem żaru do domu biegnie. Lecz ledwo żar pod kuchnią się znalazł, ogień zgasł. Znowu dziewczyna wiaderko do rąk bierze i z domu wybiega. Czarny mężczyzna tylko na nią popatrzył, gestem dał znać ,że nic mówić nie musi. Wskazał ogień i powiedział:\n- Bierz, ale więcej tu nie przychodź, bo może cię coś złego spotkać!!\n- Dziękuję wielmożny panie, więcej nie będę przeszkadzać, może się nareszcie ogień pod kuchnią rozpali.\nMachnął ręką czarny mężczyzna, jakby się od myśli natrętnej oganiał i kazał dziewczynie wracać do domu. Biegła najszybciej, jak potrafiła. Jeszcze szybciej żar pod kuchnię wrzuciła. W tej chwili gospodarze wrócili z pola, po kuchni się rozejrzeli, ale posiłku przygotowanego nie dostrzegli. Przy fajerkach nerwowo kręciła się dziewczyna:\n- Pani gospodyni, proszę się na mnie nie gniewać. Zaraz ten ogień zapłonie…\nAle ogień nie zapłonął, po raz trzeci pod kuchnią widać było tylko czarne węgielki.\nRozpłakała się dziewczyna i ze łzami w oczach o dniu pechowym opowiedziała. A kiedy o ognisku w dolince wspomniała, gospodarze wymienili wymowne spojrzenia:\n- W dolince diabeł czyści pieniądze, od niego dostałaś ten żar! Ciesz się dziecko, że cię nie porwał i złego nic ci nie uczynił - gospodarz pospiesznie uczynił znak krzyża.\n- Jezus Maria, co wy mówicie, gospodarzu…!- dziewczyna aż zakrztusiła się ze strachu. – Mógł mnie ten diabeł do piekła porwać!\n- Nic ci złego nie zrobił, bo jesteś bardzo uczciwa i grzechów na sumieniu nie masz!\nA teraz idź dziecko spać, bo rano znowu dużo roboty na ciebie czeka.\nLedwo wystraszona dziewczyna drzwi za sobą zamknęła , gospodyni wszystkie węgle spod kuchni wygarnęła i skrupulatnie je do wiaderka zrzuciła. A te węgle jakieś dziwne, jakby ich ogień nie widział. Dotknęła gospodyni dłonią czarnych bryłek, a one żadnego ciepła w sobie nie miały. Zimne węgle, co z kuchni podczas wybierania wypadły także do wiaderka pozbierała. Wiaderko zaś do spiżarni wyniosła i dobrze przykryła. Bladym świtem gospodarz i gospodyni skradali się do spiżarni na palcach, by nikogo z domowników nie zbudzić . Kiedy odsłonili wiaderko, spiżarnię blask ogromny rozjaśnił. Diabelskie węgielki zamieniły się o świcie w najczystsze złoto. Gospodarze zaniemówili z wrażenia i zaraz spierać się poczęli, czy dziewczynie należy się coś z tego znaleziska, czy też wszystko można zagarnąć, bo i tak się o złocie nie dowie. Tak się chciwość z rozsądkiem mieszała ,aż wreszcie gospodarz oprzytomniał:\n- Złoto nas zamroczyło- powiedział.- Pamiętasz żono, co mawiali starzy ludzie o diabelskim złocie? Jak z krzywdą czyją zdobyte, czart je na powrót zabierze! Lepiej się z dziewczyną podzielmy, bo znowu się węgiel zamieni…\nOprzytomniała i gospodyni:\n- Dobrze powiadasz … diabelski skarb trzeba na trzy części podzielić! Jedną dla nas, drugą dla dziewczyny, trzecią na lichtarze do kościoła. Jest za co Panu Bogu dziękować!\nW tej samej chwili usłyszeli oboje piekielne wycie na podwórzu. To czart z wściekłości, że gospodarzy złoto nie zaślepiło i musi im je zostawić, wywinął dwa koziołki i do piekła odleciał wściekły na własną dobroduszność.


niunialubiszto - Dopiero człowiek przy którym przestajemy się bać i wstydzić swojej zwyczajności niedoskonałości bycia nie w formie\nDopiero człowiek, przy którym przestajemy się bać i wstydzić swojej zwyczajności, niedoskonałości, bycia nie w formie, że nie stać mnie na coś, boję się, nie znoszę; dopiero możliwość pokazania takich rzeczy przy kimś, przy kim nie boimy się, że nas za to zostawi - buduje prawdziwą więź." [K. Miller]\n(..)nie ma niczego bardziej przygnębiającego dla człowieka niż przywyknąć do bycia niekochanym, wziąć to za stan naturalny, oczywisty, za regułę, potwierdzaną czasem wyjątkami." [Wojciech Kuczok]\n"Nieoczekiwanie przygarnął mnie do siebie. - Bałaś się o mnie? - Nie, wrzeszczę na ciebie, bo to moje hobby!" [Ilona Andrews]\nRozpaczliwie pragnę się z Tobą zobaczyć. Na razie nie mogę się z tym uporać. Z tym oczekiwaniem. I z tym napięciem. A najbardziej z tymi atakami czułości. Czy można mieć ataki czułości?" [J.L. Wiśniewski]\nTak to się zaczyna. Spoglądasz na kogoś, kogo nie widziałeś nigdy przedtem i nagle go rozpoznajesz. To wszystko. Po prostu go rozpoznajesz. Tak to się zaczyna." [Tony Parsons]\n"Wszystko we mnie krzyczało żeby zostać, żeby poczuć, pozwolić sobie na Ciebie, ten jeden jedyny raz. Tylko mój rozum mówił: idź. Nie posłuchałam. Zostałam. Poczułam." [Charlotte Nieszyn-Jasińska]\nI potem - może przede wszystkim potem - będę cię kochał i kiedyś dojdzie między nami do prawdziwych, wyczerpujących wyjaśnień - i wtedy już jakoś dopasujemy się do siebie, zetkniemy właściwymi krawędziami, rozwiążemy łamigłówkę: przeprowadzić z takiego to do takiego to punktu... tak, żeby ani razu... albo - nie odrywając ołówka... albo jeszcze jakoś inaczej... połączymy, przeprowadzimy i powstanie ze mnie i z ciebie ten jedyny w swoim rodzaju nasz wzór, do którego tak tęsknię." [V. Nabokov]\nMieli prawdopodobnie te same głęboko skrywane problemy: samotność i głód miłości, do której nie byli zdolni." [M. Hłasko]\nMasz inną twarz niż w chwilach kiedy wiesz, że patrzę." [Marcin Świetlicki]\nPatrzycie na ludzi i nie widzicie tego, co w nich tkwi tu, w środku... " [Marek Hłasko]\nI chociaż jej nie było już w jego życiu, tak bardzo chciała poczuć, ze była dla niego kiedyś ważna, chociaż trochę…"\n62 63 ... 299 Następna


Zajęcia profilaktyczne oraz warsztaty doradztwa zawodowego dla uczniów gimnazjum i LO – Zespół Szkół Katolickich im. ks. Jana Długosza\nZajęcia profilaktyczne oraz warsztaty doradztwa zawodowego dla uczniów gimnazjum i LO\nW minionym tygodniu uczniowie klasy I A i I C LO odbyli warsztaty profilaktyczne nt. ,,Wolny od nałogów – wolny w życiu” z p. Grażyną Cudną – pedagogiem z Centrum Rozwoju Osobistego i Psychoterapii ,,Alter-ego”. Koordynatorem tego spotkania był Urząd Miasta Włocławek. Uczniowie podczas spotkania poznali mechanizmy, fazy uzależnienia oraz metody wyjścia z nałogu. Podczas warsztatów uczniowie wykonywali rozmaite ćwiczenia m.in. zastanawiali się, jakie wartości są eliminowane z życia, gdy ludzie sięgają po substancje psychoaktywne.\nW klasie I B LO z młodzieżą zajęcia przeprowadziła p. Aleksandra Madajczyk – pedagog szkolny nt. ,,O szkodliwości substancji psychoaktywnych” w ramach programu edukacyjnego ,,Ars, jak dbać o miłość”. Uczniowie poznali konsekwencje dla organizmu człowieka związane z zażyciem różnych substancji psychoaktywnych oraz mechanizmy obrony przed uzależnianiami.\nNatomiast uczniowie klasy 3 c, 3 d i 3 e gimnazjum uczestniczyli w zajęciach z p. Marcinem Gawrońskim – psychologiem i doradcą zawodowym z Poradni Psychologiczno-Pedagogicznej nt. Moje mocne i słabe strony. Celem tych zajęć było udzielenie młodzieży pomocy w wyborze kierunku kształcenia oraz planowaniu kariery zawodowej, czyli szeroko rozumiane doradztwo edukacyjno – zawodowe. Pan Gawroński przedstawił młodzieży dostępne formy kształcenia na poziomie ponadgimnazjalnym. Na koniec zajęć uczniowie pod kierunkiem doradcy zawodowego wykonali test predyspozycji zawodowych, którego wynik miał pomóc w wyborze odpowiedniej ścieżki dalszego kształcenia.\nZajęcia te wpisują się w szkolny Program Wychowawczo-Profilaktyczny szkoły.\nAleksandra Madajczyk-pedagog szkolny\nKategorie Gimnazjum, Liceum ogólnokształcące Nawigacja wpisu\nKonkurs ekologiczny – EKOLIDER


Naszyjnik Kryształowe Serce | Atlas For Men\nZaskocz ją na Walentynki! Spraw, aby jej oczy zabłyszczały dzięki temu pięknemu naszyjnikowi, który łączy w so... Zobacz opis szczególowy\nZaskocz ją na Walentynki! Spraw, aby jej oczy zabłyszczały dzięki temu pięknemu naszyjnikowi, który łączy w sobie czar i kobiecość! Ten wspaniale oszlifowany model w kształcie serca, pozłacany 24-karatowym złotem, składa się z bardzo pięknego kryształu w kolorze ametystu, przez którego środek biegnie strumień 18 małych, półprzezroczystych kryształów, które nadają mu jeszcze więcej blasku. Kobiecy i delikatny łańcuszek pozłacany, 24-karatowy złotem, doskonale dopasujesz do obwodu szyi dzięki łańcuszkowi przedłużającemu. Ten piękny naszyjnik ozdobi Twój dekolt i będzie pięknie lśnić przy każdej okazji. Wspaniały prezent, dla kogoś bliskiego lub dla siebie! Dostarczony w pięknym pudełeczku gotowym do podarowania oraz certyfikatem autentyczności. Długość łańcuszka: 44 cm + łańcuszek przedłużający 5 cm. 1 kryształ w kolorze ametystu o średnicy 18 mm i 18 małych przezroczystych kryształków o średnicy 1,5 mm


Rozowscy seniorzy podróżowanie mają "we krwi" - Rozogi\n2016-10-28 19:06:51 (ost. akt: 2016-10-28 13:09:14)\nAutor zdjęcia: Arch. Klubu Seniora w Rozogach\nSeniorzy z Klubu działającego przy Gminnym Ośrodku Kultury w Rozogach nie tracą żadnej z chwili danej im na emeryturze. Organizują spotkania, imprezy taneczne i wycieczki. I choć październik był w tym roku dość zimny i mokry seniorzy wybrali się na wycieczkę do Loretto koło Wyszkowa. Zwiedzili tamtejsze Sanktuarium i udali się do Węgrowa na XI Mazowiecki przegląd Twórczości Artystycznej „Węgrowskie barwy jesieni”. Zespół „Babskie Olekanie” po raz czwarty wziął udział w przeglądzie. Rozowskie panie wystąpiły z programem kabaretowym pt.„Jesienne olekanie”. Przedstawiona scenka bardzo podobała się zgromadzonej publiczności. Co chwila wybuchały salwy śmiechu oraz gromkie oklaski.\n- Na węgrowskiej scenie wystąpiło ponad 50 zespołów - opowiada Katarzyna Błońska kierownik zespołu. - W poprzednich latach mieliśmy pierwsze i drugie miejsce. Może i w tym roku spodobaliśmy się publiczności i jury. My bawiliśmy się doskonale, cieszymy się, że jesteśmy zapraszani na przeglądy i różne inne imprezy. Stanowczo na emeryturze nie mamy czasu na nudę - zapewnia.\nTagi: Zespół "Babskie Olekanie" GOK Rozogi seniorzy\nSeniorzy na scenie Światowida\nWiele zabawy i uśmiechu


Kredyt-24 : Portal\nDziś wiele ludzi zaciąga pożyczki. Nic w tym podejrzanego, życie przeróżnie się układa i czasem nie stać nas na to, co byśmy niezmiernie chcieli. Wiele osób użytkuje w następstwie tego z służb bankowych w tym zakresie, aczkolwiek nie każdy wychodzi z banku usatysfakcjonowany. Nie jest swobodnie uzyskać taki kredyt w banku, bo należy spełniać wiele wymogów. Jeżeli ktoś uzyska odmowę uzyskania takiego kredytu w banku, w takim przypadku może się zgłosić do firmy, jaka ma stronkę kredyt-24.pl. To znana jednostka udzielająca pożyczki chwilówki bez odsetek przez Internet. dużo osób korzysta z tej propozycji, jako że to najprostszy sposób na dostanie szybkich pieniędzy, bez podawania przyczyny oraz ilustrowania przy tym mnogich zaświadczeń z pracy. To chwilówki bez przelewania grosza, jakie kuszą swoją interesującą ofertą. Starczy zajść na stronę internetową i złożyć internetowy wniosek o użyczenie pożyczki. Orzeczenie jest w kilka minut, a pieniądze można posiadać na koncie jeszcze tego też dnia. To dla osób będących w kłopotliwej sytuacji, jest rozległym pozytywem. Nie trzeba spełniać żadnych wygórowanych żądań, wystarczy podać dane z dowodu osobistego i już można starać się o pożyczkę. Unika się stania w kolejkach i długiego oczekiwania na decyzję ze strony instytucji pieniężnej. Takie pożyczki internetowe, są niesłychanie wzięte, jako że to najważniejszy i najtańszy sposób by zdobyć pieniądze na dowolny cel. Teraz jest dużo ofert promocyjnych, kiedy pożyczka nic nie kosztuje. Pożądane byłoby z takich promocji posłużyć się, bo są one bezprecedensowo zasadne dla wszelkiego klienta.


Wieś Szymanów (mazowieckie) » mapy, nieruchomości, GUS, kod pocztowy, regon, kierunkowy, demografia, statystyki, tabele, linie kolejowe, liczba ludności, drogi publiczne\nWieś Szymanów to wieś leżąca w gminie Góra Kalwaria. Należy do województwa mazowieckiego, powiatu piaseczyńskiego. Według Narodowego Spisu Powszechnego Ludności i Mieszkań z 2011 roku liczba ludności we wsi Szymanów to 349 z czego 48,4% mieszkańców stanowią kobiety, a 51,6% ludności to mężczyźni. Miejscowość zamieszkuje 1,4% mieszkańców gminy. Identyfikator miejscowości Szymanów w systemie SIMC to 0002051, a współrzędne GPS wsi Szymanów to (21.121667, 52.044167).\nKonstancin-Jeziorna (5,5 km) Piaseczno (7,8 km) Karczew (9,5 km) Góra Kalwaria (9,9 km) Otwock (11,7 km) Józefów (12,9 km) Tarczyn (21,0 km) Warszawa (21,9 km)\nWieś Borowina (1,1 km) Wieś Kawęczynek (1,1 km) Wieś Łubna (1,2 km) Wieś Solec (1,3 km) Wieś Czarnów (2,2 km) Wieś Pilawa (2,5 km) Wieś Orzeszyn (2,8 km) Wieś Baniocha (2,9 km) Wieś Turowice (3,1 km) Wieś Słomczyn (3,2 km)\n21.12166752.044167 Współrzędne GPS\n0002051 Kod SIMC\nWieś Szymanów ma 349 mieszkańców, z czego 48,4% stanowią kobiety, a 51,6% mężczyźni. W latach 1998-2011 liczba mieszkańców zmalała o 4,1%. Współczynnik feminizacji we wsi wynosi 94 i jest znacznie mniejszy od współczynnika feminizacji dla województwa mazowieckiego oraz znacznie mniejszy od współczynnika dla całej Polski.\n69,6% mieszkańców wsi Szymanów jest w wieku produkcyjnym, 14,9% w wieku przedprodukcyjnym, a 15,5% mieszkańców jest w wieku poprodukcyjnym. Na 100 osób w wieku produkcyjnym przypada we we wsi Szymanów 43,6 osób w wieku nieprodukcyjnym. Ten wskaźnik obciążenia demograficznego jest więc znacznie mniejszy od wkażnika dla województwa mazowieckiego oraz znacznie mniejszy od wskażnika obciążenia demograficznego dla całej Polski.\n5214,9% W wieku przedprodukcyjnym (<18 lat)\n24369,6% W wieku produkcyjnym\n5415,5% W wieku poprodukcyjnym\n14961,3% W wieku produkcyjnym mobilnym (18-44 lata)\n9438,7% W wieku produkcyjnym niemobilnym\nW 2016 roku we wsi Szymanów oddano do użytku 1 mieszkanie. Na każdych 1000 mieszkańców oddano więc do użytku 2,87 nowych lokali. Jest to wartość znacznie mniejsza od wartości dla województwa mazowieckiego oraz znacznie mniejsza od średniej dla całej Polski.\nPrzeciętna liczba pokoi w nowo oddanych mieszkaniach we wsi Szymanów to 6,00 i jest znacznie większa od przeciętnej liczby izb dla województwa mazowieckiego oraz znacznie większa od przeciętnej liczby pokoi w całej Polsce. Przeciętna powierzchnia użytkowa nieruchomości oddanej do użytkowania w 2016 roku we wsi Szymanów to 128,00 m2 i jest znacznie większa od przeciętnej powierzchni użytkowej dla województwa mazowieckiego oraz znacznie większa od przeciętnej powierzchni nieruchomości w całej Polsce.\nWe wsi Szymanów w roku 2017 w rejestrze REGON zarejestrowanych było 41 podmiotów gospodarki narodowej, z czego 26 stanowiły osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą. W tymże roku zarejestrowano 4 nowe podmioty, a 2 podmioty zostały wyrejestrowane. Na przestrzeni lat 2009-2017 najwięcej (5) podmiotów zarejestrowano w roku 2011, a najmniej (1) w roku 2014. W tym samym okresie najwięcej (3) podmiotów wykreślono z rejestru REGON w 2015 roku, najmniej (1) podmiotów wyrejestrowano natomiast w 2016 roku.\nWedług danych z rejestru REGON wśród podmiotów posiadających osobowość prawną we wsi Szymanów najwięcej (5) jest stanowiących spólki cywilne. Analizując rejestr pod kątem liczby zatrudnionych pracowników można stwierdzić, że najwięcej (39) jest mikro-przedsiębiorstw, zatrudniających 0 - 9 pracowników.\nWśród osób fizycznych prowadzących działalność gospodarczą we wsi Szymanów najczęściej deklarowanymi rodzajami przeważającej działalności są Transport i gospodarka magazynowa (23.1%) oraz Przetwórstwo przemysłowe (15.4%).\n4 Podmioty nowo zarejestrowane we wsi Szymanów w 2017 roku\n2 Podmioty wyrejestrowane we wsi Szymanów w 2017 roku


Reablue Pencil Set drewniane ołówki | BeWooden\nBEWOODEN -Reablue Pencil Set drewniane ołówki\nnastępny Reapink Pencil Set\nReapink Pencil Set31.5 PLN\nNiektóre produkty mocno zachęcają do tworzenia rzeczy wyjątkowych. Reablue Pencil Set zdecydowanie do nich należy. Przedstawia wszystko, czego twoja wyobraźnia potrzebuje. Oryginalnie zaprojektowany ołówek będzie dla ciebie inspiracją za każdym razem, gdy weźmiesz go do ręki. Możesz rysować, bazgrać, pisać. Dla fantazji nie ma granic!


Wysłany: Wto 18:22, 20 Gru 2016 Temat postu: Wiara religijna vs założenia robocze hipotez\nW innym wątku pojawił się taki problem:\nCoś trzeba założyć - oczywiście.\n- to nie znaczy, że jest to wiara, lecz jedynie ROBOCZE założenie;\n- nie zawsze coś trzeba zakładać: można stwierdzić "nie wiem".\nI to są te różnice pomiędzy przykładem, który podałeś, a wiarą religijną, której zastosowania nadal nie widzę.\nCzyli z grubsza chodzi o to, że nasz forumowicz - ateista (Irbisol) zgadza się z koniecznością przyjmowania założeń w rozumowaniu, natomiast uważa, iż wiara religijna ma znacząco inny status myślowy, niż "wiara intelektualna" symbolizowana choćby przez założenia robocze, a może i aksjomatykę modelu (to ostatnie to już dodatek MD).\n- Czy rzeczywiście wiara religijna jest tak bardzo różna od założeń roboczych, a do tego nawet wręcz przeszkadzająca w rozumowaniu, bo jakoś fiksująca umysł na pewnych tezach, zamiast aby te tezy były swobodnie rozważane?...\nJa osobiście uważam, że każdy OSOBIŚCIE WYBIERA STATUS, jaki przyjmą jego "tezy wiary". Można mieć wręcz religijne, albo i fanatyczne podejście do jakichś założeń naukowych (przykład: dekretowanie prawdziwości stwierdzeń naukowych przez Józefa Stalina), można też tezy religijne wciąż utrzymywać w "myślowym buforze" np. : wierzę, ale jednak wciąż mam jakieś wątpliwości czy Bóg rzeczywiście istnieje...\nTak więc w moim przekonaniu nie ma tu absolutnej reguły.\nWysłany: Czw 4:00, 22 Gru 2016 Temat postu:\nNie czytam Ibrisola, bo z góry założyłem, że to prymityw, "twardziel intelektualny". A to: - to nie znaczy, że jest to wiara, lecz jedynie ROBOCZE założenie;\n- nie zawsze coś trzeba zakładać: można stwierdzić "nie wiem". tylko mnie w tym utwierdza. No, cóż- jeszcze trochę, a trzeba będzie uznać szczerze, że najbardziej interesująco pisze a tym forum Krowa [poza mną i wujemzbojem, jeśli powróci].\nWysłany: Czw 17:34, 22 Gru 2016 Temat postu:\nCzy rzeczywiście wiara religijna jest tak bardzo różna od założeń roboczych, a do tego nawet wręcz przeszkadzająca w rozumowaniu, bo jakoś fiksująca umysł na pewnych tezach, zamiast aby te tezy były swobodnie rozważane?...\nProsty przykład, który sam wymyśliłeś.\nCzłowieka w lesie przydybał dzik, więc trzeba spierniczać na drzewo. Na które? Na świerk po lewej czy na jodłę po prawej (odległości podobne)? Nie ma czasu do namysłu, trzeba coś założyć. Niech będzie świerk.\nDelikwent nie zaczął jeszcze biec, a tu dzik sobie odszedł. Nie było testu, czy wersja "świerkowa" się sprawdza lepiej od "jodłowej".\nCzy teraz ów "wierzący" będzie głosił dookoła, że wierzy w to, iż wybór świerka był lepszy, czy raczej wciąż nie ma na ten temat zdania, bo było to jedynie ROBOCZE ZAŁOŻENIE, nie mające nic wspólnego z przekonaniami?\nWg mnie nie będzie niczego głosił i zachowa bezstronność w tej kwestii.\nJego "wiara" przejawia zatem te same cechy co wiara wyznawcy jakiegoś bóstwa?\nBędzie nadal optował za świerkiem, czy też jest otwarty na ewentualne alternatywne argumenty za jodłą?\nJeżeli spotkałby się z takimi argumentami, to będzie bronił sprawy świerka?\nWysłany: Czw 19:25, 22 Gru 2016 Temat postu:\nWedług mnie Twój przykład jest nieadekwatny do sytuacji. W przypadku wiary religijnej "dzik", czyli kwestia podstaw naszego osobowego bytu, wciąż jest w grze. Założenie robocze - istnieje, czy nie istnieje Bóg - ma wpływ na całe życie, oddziaływując na nie, modyfikując wybory. Test odbywa się więc cały czas.\nWłaściwie to wychodzi z tego (wcześniej o tym nie pisałem, bo jakoś mi się nie przypomniało), że to, jak (nie)wiara w Boga zmienia życie człowieka, jest stale realizowanym potwierdzeniem owej wiary. Oceniane to jest subiektywnie, więc można tu zarzucać możliwość popełnienia błędu. I jest w tym racja. Ale fakt weryfikowania swojej (nie)wiary życiem jest.\n- Chyba najbardziej odpowiedzią na pytanie: czy człowiek zyskuje pokój w swoich uczuciach i umyśle, czy staje się coraz mocniejszy, czy raczej czuje rosnącą słabość swojego umysłu?...\nWielu ludzi potwierdza, że dopiero po nawróceniu znajdują emocjonalny porządek i pokój w swoim życiu.\nWysłany: Pią 14:33, 23 Gru 2016 Temat postu:\nW przypadku wiary religijnej "dzik", czyli kwestia podstaw naszego osobowego bytu, wciąż jest w grze.\nAnalogia pokazuje różnicę pomiędzy roboczym założeniem a wiarą.\nNie jest celem analogii porównanie dzika do konieczności wyboru ontologicznego.\nAle dobrze, że to poruszyłeś, bo przy okazji przedstawię swoje zdanie.\nDla mnie ten dzik nie istnieje - nie czuję przymusu opowiadania się.\nNie widzę też specjalnej różnicy pomiędzy wyborami moimi a kogoś wierzącego.\nNie obserwuję "niepokoju ducha" z powodu braku wiary, a wręcz przeciwnie - wiara byłaby dla mnie kulą u nogi.\nI na deser - wiara religijna przyjęta a priori byłaby dla mnie samego nieszczera, traktowałbym ją jako fałsz. Bo właściwie mógłbym uwierzyć w coś, co - przynajmniej w niektórych aspektach - zaprzecza aktualnej wierze i byłoby to tak samo "prawdziwe".\nWysłany: Pią 17:17, 23 Gru 2016 Temat postu:\nNiewątpliwie trudno jest nie solidaryzować się z postawą szczerości i uczciwości intelektualnej, którą opisałeś w ostatnich akapitach. Pewnie też muszę się zgodzić z Tobą, że - niestety - religie przestawiają "uwierzenie" jako coś, co się dokonuje właściwie najbardziej mocą konformizmu i posłuszeństwa. To jest wielka intelektualna słabość religii (chyba wszystkich w jakimś stopniu, choć nie jednakowo silnie), które nie starają się bazować na przemyśleniu, na uczciwości intelektualnej, lecz właśnie na autorytarnym ustaleniu przedmiotu wiary i namawianiu: uwierz, bo jak nie, to cię Bóg wsadzi do piekła. Na pewno wspomniane przez Ciebie - a wg mnie w większości wadliwe - podejście jest negatywną cechą religii. Można je trochę tłumaczyć tym, że ludzie mało zaawansowani w myśleniu kategoryzują rzeczy bardzo prosto - widzą rzeczy jednowymiarowo "tak jest, albo tak nie jest". I pewnie autorytety uznały, że dla takich ludzi lepiej będzie, jak im się po prostu z góry powie, co jest słuszne, aby się nie pogubili w niuansach. Ale to nie działa w przypadku ludzi, którzy z porządkowaniem swoich uczuć i myśli wykonali solidną pracę, reagują w sposób bardziej złożony, zaś uproszczenia w stylu "rób tak i już, bo mądrzejsi to za ciebie ustalili" po prostu odrzucają, jako niewłaściwe podejście w rozumowaniu.\nJa osobiście jednak trochę inaczej w ogóle podchodzę do sprawy religii. w tej chwili jest ona dla mnie BARDZIEJ MOJA, niż jakaś "kościelna", czy tradycyjna. Przy czym odnajduję jednak w dorobku religijnym sporo cennych wskazówek, wytłumaczeń, idei. Nie przyjmuję ich jednak "jak leci", tylko za każdym razem staram się uzyskać spójność z tym, co w kwestii swojej wiary ustaliłem prywatnie. Na szczęście przypadki gdy coś definitywnie muszę odrzucić są względnie rzadkie. Czasem widzę nieco inną interpretację (jako prawidłową), niż to co powie jakiś ksiądz, czasem zignoruję jakieś tezy, albo uznam, że trzeba je zrozumieć inaczej, niż to się zwykle widzil. Uważam, że NIE MAM PRZYMUSU BYĆ ABSOLUTNIE ZGODNYM. Nie mam tego przymusu choćby z tego powodu, ze jest NIEMOŻLIWE. Po prostu każdy ma inne życiowe doświadczenia, inne nieco mechanizmy pojmowania, więc zawsze będą jakieś różnice. Ja sam od innych ludzi też nie oczkuję jakiegoś idealnego zrozumienia tego, co mam im do powiedzenia. M.in. dlatego Biblia jest dziełem tak poetyckim, tak obfitującym w analogię, aby nie ulegać złudzeniu, że można te prawdy poprawnej religii jakoś ściśle zobiektywizować. One SŁUŻĄ DO WZRASTANIA wraz z nimi przez całe życie. Dojrzewa się do religii i z religią (przynajmniej takie jest moje zdanie), czyli naturalnym jest, że najpierw w pewnych sprawach ma się jakieś jedno zdanie, potem się to zdanie modyfikuje, często dość znacząco. Ale też na pewno warto skorzystać z cudzych doświadczeń życiowych - także tych odnoszących się do kwestii duchowych i religijnych (jeśli ktoś chce się rozwijać w tym kierunku).\nAle jeszcze co do założeń roboczych vs wiara. Ja tu nie widzę takich różnic. Nawet jeśli ktoś by jakoś "zadekretował" do "poprawnego" wierzenia jakiś aspekt, jakieś twierdzenie, to jeśli ktoś przyjmie owo twierdzenie właśnie jako założenie robocze (według Twojej definicji), to przecież nikt mu nie zabroni tego.\nNie podejmuję się jakoś ściśle rozgraniczyć tego aspektu: założenie robocze vs wiara religijna. Dla mnie to po prostu jest tak, że ludzie będą po swojemu to traktowali. Być może dla kogoś takie rozgraniczenie w jego umyśle zajdzie, ale ktoś inny w ogóle takiej operacji myślowej nie wykona.\nWysłany: Pią 19:44, 23 Gru 2016 Temat postu:\nDojrzewa się do religii i z religią (przynajmniej takie jest moje zdanie), czyli naturalnym jest, że najpierw w pewnych sprawach ma się jakieś jedno zdanie, potem się to zdanie modyfikuje, często dość znacząco. Ale też na pewno warto skorzystać z cudzych doświadczeń życiowych - także tych odnoszących się do kwestii duchowych i religijnych (jeśli ktoś chce się rozwijać w tym kierunku).\nWszystko fajnie, ale po co ten religijny, ontologiczny nadmiar?\nMożna oczywiście traktować religię jako drogę, źródło moralności itd. - ale w stylu "świeckim" też by się dało.\nAle jeszcze co do założeń roboczych vs wiara. Ja tu nie widzę takich różnic.\nRóżnica jest taka, że założenie robocze niekoniecznie będzie powtarzalne w podobnej sytuacji - zakładający nie będzie się starał nikogo przekonywać, że założył dobrze. Innym razem - w podobnych okolicznościach - może podjąć zupełnie inną decyzję. Tych decyzji nie utożsamia ze swoim światopoglądem.\nZ nadmiarem trzeba sobie poradzić - usuwając, co niepotrzebne, ale TEŻ I ZOSTAWIAJĄC TO, CO NIEZBĘDNE.\nDo pewnego etapu - poziomu, by się dało. Nawet byłoby to bardziej kształcące, niż powtarzanie za autorytetami religijnymi fraz, których się nie rozumie (a ma się wątpliwości, czy owe "autorytety" same to rozumieją, czy po prostu gadają "w stylu i tonie"). Ale ostatecznie po świecku dojdzie się do ściany. Ja widzę tę ścianę i dlatego nie korci mnie wracać do ateizmu.\nzałożenie robocze niekoniecznie będzie powtarzalne w podobnej sytuacji - zakładający nie będzie się starał nikogo przekonywać, że założył dobrze. Innym razem - w podobnych okolicznościach - może podjąć zupełnie inną decyzję. Tych decyzji nie utożsamia ze swoim światopoglądem.\nTak daje się w części przypadków. W innej części jednak tak się nie da. Myślenie ma swoją naturalną hierarchię - szukamy prawd, które są ponad innymi, mniejszymi prawdami.\nKiedyś fizyka polegała na znajdowaniu wytłumaczeń, do każdego zjawiska osobno. Ludzie nie wiedzieli co te zjawiska łączy. Od Galileusza zaczęła się rewolucja - nagle okazało się, że to samo prawo - grawitacja tłumaczy spadanie ciał, ruch obiektów na sferze niebieskiej, kulistość Ziemi, pływanie ciał (po uzupełnieniu mechaniką płynu), a nawet trzęsienia Ziemi, przypływy mórz, czy dalej powstawanie gwiazd, układów gwiazdowych, galaktyk. Szukamy JEDNEJ PRZYCZYNY, bo nasz umysł chciałby mieć rzeczy w hierarchii. Założenie robocze zmieniające się co chwila jest więc gorszym rozwiązaniem, niż jedno - odpowiednio wybrane - założenie robocze, które wyjaśnia wszystko.\nPrzy czym nie twierdzę, że aktualne religie wszystko umieją wytłumaczyć. W religiach nie o to chodzi. Tutaj pisałem tylko na temat zasady - że jakąś wartością są co chwila zmienne założenia robocze. Testowo pewnie warto te założenia zmieniać, ale CELEM jest mieć spójny pogląd na rzeczywistość.\nWysłany: Pon 12:30, 26 Gru 2016 Temat postu:\nCo takiego jest niezbędnego w nadmiarze wiary religijnej?\nAle ostatecznie po świecku dojdzie się do ściany. Ja widzę tę ścianę i dlatego nie korci mnie wracać do ateizmu.\nTa ściana jest nadal, tylko sobie WYOBRAŻASZ, że przez nią widzisz.\nZałożyłeś, że jest za nią tak a nie inaczej, to absolutnie nie znaczy, że tak jest. Mnie nie korci, żeby zakładać na poważnie coś, co jest jedną z wielu alternatyw.\nSzukamy JEDNEJ PRZYCZYNY, bo nasz umysł chciałby mieć rzeczy w hierarchii. Założenie robocze zmieniające się co chwila jest więc gorszym rozwiązaniem, niż jedno - odpowiednio wybrane - założenie robocze, które wyjaśnia wszystko.\nProblem w tym, że to "wyjaśniające wszystko" założenie nie musi być prawdziwe. Co więcej, takich założeń jest potencjalnie bardzo dużo.\nDlatego lepsze jest zmieniające się założenie robocze, które faktycznie coś odkrywa i wyjaśnia (i można to sprawdzić) niż jedno, które de facto wyłącznie GŁOSI, a nie wiadomo nawet, jak je sprawdzić.\nWysłany: Pon 17:02, 26 Gru 2016 Temat postu:\nOdnoszę wrażenie, że stawiasz sprawę tak zerojedynkowo - skoro religia, to na pewno musi być tak jak wiele tych niefajnych, fanatycznych, autorytarnych. Z drugiej strony robi się ta niereligia, która nie ma tych wszystkich wad, więc musi być tą właściwą.\nTo jest uproszczone i wykrzywione spojrzenie. Odrzucenie religii w ogóle nie zagwarantuje nam niczego sensownego w zamian. Jak to ktoś niedawno pisał (może Ty, może inni, bo chyba myśl już gdzieś się przewijała) odrzucając wiele religii - które mi nie odpowiadają (powiedzmy 999 religii nie akceptowalnych) i przyjmując tylko 1, która mi podpasowała byłbym w 999 przypadkach ateistą i w jednym teistą. Czyli ateizm wygrywa?...\nTyle, że takie statystyki to dziecinada myślowa. Istnieje nieskończenie wiele rzeczy, których nie robią, o których nie myślę, których nie akceptuję. Praktycznie jestem a... (awszystko z wyjątkiem tego, co wybrałem). To są dość jałowe zabawy w pseudostatystykę.\nW TEJ WIERZE, KTÓRĄ PRZYJJMUJĘ nie ma nadmiaru - ona jest akurat na mój rozmiar. Nadmiarowe mogą być inne wiary, albo i niewiary, które są niezgodne z moją wizją świata.\nNie przyjmuję mojej wiary losowo!\nNIe przyjmuję mojej wiary tylko dlatego, że mi ktoś powiedział, że mam przyjąć!\nNIe przyjmuję mojej wiary, bo mi ktoś zagroził piekłem, jeśli się go nie posłucham, w tym co mi głosi!\nNie przyjmuję mojej wiary po to, aby się przypodobać sąsiadom, albo rodzinie!\nPrzyjmuję - ostatecznie - taką wiarę, jaką uznaję za słuszną. Rozważam różne argumenty - pewne rzeczy zaakceptuję, inne odrzucę.\nCzy jestem np. w 100% zgodny z katolicyzmem, do którego "uczęszczam"?\n- Pewnie nie jestem. Tym bardziej, że NIE ZNAM w pełni teologii katolickiej, a nawet to co znam, bywa zrozumiane w nieprecyzyjnej, może jakoś błędnej postaci. Dlatego za pewną ułudę uważam pełną zgodność wiernych ze swoją wiarą (wyznawaną). O takiej zgodności mógłby zapewniać jedynie jakiś bardzo sędziwy teolog, który po latach zapoznawania się z teologią, ustaleniu że nie jest w stanie doszukać się sprzeczności w jej twierdzeniach, po przetestowaniu wielkiej ilości pytań i wątpliwości, ostatecznie skonstatował: wiem, że potrafię w pełni świadomie przyjąć i zrozumieć każde zdanie z owej teologii, wiem czym owa teologia jest w każdym swoim szczególe. Czy istnieje w ogóle taki teolog?...\nI drugie pytanie: czy w ogóle istnieje taki kompletny, jednoznaczny spis tego w co sie wierzy, gdy się jest wyznawcą jakiejś grupy religijnej? - Mam duże wątpliwości, bo nawet w katolicyzmie, który dość mocno kieruje się w strony oparcia się o jakieś twarde stwierdzenia - dogmaty, trudno jest doszukać się zbyt wielu absolutnie jednoznacznych sformułowań. Najczęściej jest coś w stylu: jest tak, ale...\nA nawet gdyby taki teologi istniał, to gdyby przyjąć jego - tę superekspercką - wiedzę za wzorzec przynależności religijnej, to należałoby zbanować całą resztę zwykłych ludzi - wiernych wierzących tak po swojemu. Tak więc - czy ktoś się przyznaje to tej, czy innej grupy religijnej (albo i areligijnej...), to i tak otwartą jest kwestia, na ile wie co mówi, gdy mówi, że w coś wierzy, wyznaje.\nJa przez całe swoje życie (ponad pół wieku łażenia po tym najpiękniejszym ze światów) wciąż UCZĘ SIĘ, będąc raczej na początku drogi, co to znaczy MÓWIĆ TAK, ABY SAMEMU WIEDZIEĆ, CO SIĘ MÓWI, albo rozumieć coś tak, aby zachowywać rzeczywistą kontrolę nad tym, co rzeczywiście wiem, co tylko przeczuwam, co jest intuicją, a co potwierdzoną zależnością, faktem, czy fakiem...\nWysłany: Śro 16:59, 28 Gru 2016 Temat postu:\nOdrzucenie religii w ogóle nie zagwarantuje nam niczego sensownego w zamian.\nKonkretnie: co oferuje religia sensownego, czego nie oferuje ateizm?\nPrzyjmuję - ostatecznie - taką wiarę, jaką uznaję za słuszną.\nCzyli to kwestia uznaniowa. Musisz sobie zatem zdawać sprawę, że możesz mieć fałszywy obraz rzeczywistości przyjmując taką a nie inną religię (czy też w ogóle przyjmując jakąkolwiek).\nTrochę okroiłem, ale powoli chciałbym zmierzać do sedna - tym bardziej że zazwyczaj tłumaczysz i tak coś, co już wiem.\nWięc pytam o to, czego nie wiem.\nWysłany: Śro 17:33, 28 Gru 2016 Temat postu:\nMusisz sobie zatem zdawać sprawę, że możesz mieć fałszywy obraz rzeczywistości przyjmując taką a nie inną religię (czy też w ogóle przyjmując jakąkolwiek).\nJak i nie przyjmując żadnej (czyli przyjmując ateizm).\nWysłany: Czw 1:03, 29 Gru 2016 Temat postu:\nTak - pewne kwestie SĄ uznaniowe. Ze swojej natury. Startując od dowolnego problemu i dając nań wyjaśnienia, a potem pytając: ale skąd wiesz to? i na podaną odpowiedź znowu: skąd to? (jak małe dzieci), ostatecznie, prędzej czy później dotrzemy do odpowiedzi w stylu: bo tak to rozpoznaję, tak to mi się wydaje sensowne, ale już nie mam na co się powołać dalej. Oczywiście jakiś tam obraz rzeczywistości może okazać sie fałszywy - biorę to na klatę. A tu warto też zauważyć, że fałszywość - aby ją stwierdzić - tez musi nam wyniknąć z porównania z kryterium, wzorem - zapewne ustawionym arbitralnie. Nie wszystko da się potwierdzić, bo albo dostaniemy ciąg zamknięty (tzw błędne koło), albo regres ad infinitum.\nPrzyjmuję tę, a nie inną religię, bo tę właśnie uznałem za najlepszą. Wedle swoich kryteriów.\n1. Perspektywę wieczności.\n2. Nadzieję, na ostateczny sens - wyjaśnienie kluczowych wątpliwości życia.\n3. Nadzieję, ze żyję PO COŚ, a nie że jestem dziełem przypadku i na przypadku moje życie się skończy (to może być samosprawdzająca się przepowiednia).\n4. Szczególną formę afirmacji człowieczeństwa, czyli także MOJEJ OSOBY.\n5. Doświadczenie milionów osób przede mną, które jakoś zgłębiały kwestie duchowe i dochodziły do jakichś przemyśleń, wniosków.\n6. Poczucie dodatkowej jedności - wspólnoty z całą ludzką rodziną, z istotami czującymi i myślącymi obdarzonymi wolną wolą.\nad 5. Oczywiście nie muszę wszystkich owych doświadczeń i przemyśleń na ślepo przyjmować. Ale zapoznać się z nimi chyba warto.\nWysłany: Czw 2:41, 29 Gru 2016 Temat postu:\nMit. Świat potrzebuje mitu. Mit jest nośnikiem wartości transcendentnych. Chroni przed zezwierzęceniem. W moim prywatnym przekonaniu religia, ta chrześcijańska oferuje najsensowniejszy mit, czyli nie jakąś bajkę (jak się dziś potocznie myśli o micie), ale jakąś głębszą prawdę o człowieku, świecie, zamkniętą w metaforach, symbolach, które tej prawdy nie banalizują, ale szanują i podkreślają ową tajemniczość.\nNo i religia -ta chrześcijańska- daje nadzieje jakiej ateizm dać nie może. Nadzieje, że wszystko skończy się dobrze, bo jest Bóg, który jest miłością.\nOstatnio zmieniony przez Błażej dnia Czw 2:43, 29 Gru 2016, w całości zmieniany 1 raz\nWysłany: Czw 2:44, 29 Gru 2016 Temat postu:\nBycie niereligijnym nie jest synonimem ateizmu.\nWysłany: Czw 12:56, 29 Gru 2016 Temat postu:\nTak - pewne kwestie SĄ uznaniowe. Ze swojej natury. Startując od dowolnego problemu i dając nań wyjaśnienia, a potem pytając: ale skąd wiesz to? i na podaną odpowiedź znowu: skąd to? (jak małe dzieci), ostatecznie, prędzej czy później dotrzemy do odpowiedzi w stylu: bo tak to rozpoznaję, tak to mi się wydaje sensowne, ale już nie mam na co się powołać dalej.\nJuż dyskutowaliśmy o tym. Czasami trzeba coś założyć (myślowo roboczo, ale w praktyce wprowadza się to założenie w czyn), żeby móc funkcjonować; czego przykładem jest wybór drzewa, na które uciekać, gdy dzik sapie i zaczyna się powoli rozpędzać.\nBardziej życiowym przykładem jest wybór kolejki do kasy w supermarkecie, gdzie kryterium jest jak najkrótszy czas oczekiwania.\nTakie założenia od religijnych różnią się dwoma cechami:\n1. Religia nie stawia nikogo przed takim wyborem - nie trzeba zakładać i czynić tak, jak by jakiś bóg istniał. Po co zatem przyjmować jako prawdę coś, co prawdą być nie musi i czego przyjmować nie trzeba? Po co zakładać, jaki numer jest w pudełku?\n2. Wybór kasy nr 21 nie oznacza wiary, że na pewno był słuszny - po prostu każdy wybór był lepszy niż zostawienie zakupów i wyjście. Trzeba było założyć, że w pudełku jest taki a nie inny numer - co nie oznaczało wcale WIARY, że ten numer faktycznie taki tam jest.\nTo wszystko da się uzyskać bez religii.\nDlatego pisałem, że ten ontologiczny nadmiar jest zbędny - pospekulować nt. sensu i wieczności można i bez tego.\nTo raz, dwa: to wszystko i tak jest patykiem na wodzie pisane. Religia sobie stwierdziła, że będziesz żył wiecznie, więc uznajesz to za prawdę i cieszysz się, że będziesz żył wiecznie? Jeżeli tak to działa, to rzeczywiście - masz powód do radości ...\nBędzie nawet trzy: religia to tylko stwierdzenia - nic więcej z obiektywnego punktu widzenia.\nOdrzucenie religii i spojrzenie scjentyczne pozwala przynajmniej na uzyskanie jakichś wyników.\nObecnie są to wyniki czysto fizyczne: można polecieć w kosmos, mamy urządzenia wykorzystujące mechanikę kwantową (cała elektronika) itp. - w kwestii wyników duchowych jest póki co pustawo.\nJednak naukowcy zajmują się już tematem świadomości i - jeżeli coś odkryją - to będzie to przynajmniej coś konkretnego, co być może da nam prawdziwą perspektywę wieczności i sensu istnienia, zamiast sztukowanej protezy.\nGdybym był Aztekiem, wolałbym poczekać na prawdziwe wyjaśnienie natury Słońca, zamiast przyjmować na wiarę pierwsze lepsze "wyjaśnienie" zaspokajające potrzebę wiedzy czy czego tam jeszcze. Za życia bym się nie doczekał, ale wybieram uczciwy brak wiedzy zamiast wiedzy pozornej.\nWy wolicie boga Słońca (sensu). Jak większość Azteków - więc w sumie nie ma co się dziwić.\nPolecam ponowne przeczytanie analogii z pudełkiem, w której znajduje się kula z numerem.\nZaprawdę powiadam wam, nie spotkałem jeszcze ani jednego wierzącego, który by tę prostą asymetrię pomiędzy wiarą a ateizmem zrozumiał.\nJest to bardzo dobry przykład, jak nierozumienie wynika ze zbytniego kombinowania, a nie z braków intelektualnych.\nWysłany: Czw 15:27, 29 Gru 2016 Temat postu:\nżyciowym przykładem jest wybór kolejki do kasy w supermarkecie, gdzie kryterium jest jak najkrótszy czas oczekiwania.\nMnie osobiście MOJA NATURA STAWIA PRZED WYBOREM. Pytam się o swoje istnienie, o swoje szczęścia, o to kim jestem. Ateizm albo agnostycyzm jest tu bezradny w komponowaniu odpowiedzi - sugerując co najwyżej: to się okaże.\nTymczasem ja akurat uważam, że POWINIENEM COŚ ZAŁOŻYĆ. Jest coś takiego jak SAMOSPRAWDZAJĄCA SIĘ PRZEPOWIEDNIA. Jedni ludzie uwierzą w swój sukces życiowy - zaczną pracować, szukać lepszych rozwiązań, drążyć temat, a ostatecznie coś tam osiągną. Ci co się powstrzymają ze swoją wiarą nie będą mieli tego napędu, zostaną (przy porównywalnych warunkach na starcie) na etapie bazowym. Bo nie mieli wiary. A posiadanie (bądź nie) owej wiary zmienia rzeczywistość.\nI wbrew pozorom, czyli pisząc to jako teista, który jakoś wierzy w obiektywne istnienie Boga, nie odrzucam tez całkiem kwestii owego "uwierzenia jako czynnik sprawczy". W pewnym sensie wierzący STWARZAJĄ (w umyśle) swojego Boga. Choć uważam, ze nie tylko stwarzają, ale jednak TEŻ stwarzają. I ja uważam, ze (Bogu) też o to m.in. chodzi. "Pyta się" swoich wiernych: JAK MNIE STWARZACIE W SWOICH UMYSŁACH? Bóg stworzył człowieka - w to wierzę. Ale i my "stwarzamy Boga" - to jest też jakaś prawda, przynajmniej do czasu, gdy Bóg objawi się ostatecznie każdemu.\nTak więc NIE MOGĘ ZOSTAWIĆ TEJ SPRAWY BEZ ODPOWIEDZI, jak muszę coś tu przyjąć, agnostycyzm tu nie jest dla mnie opcją.\nTak sobie "pospekulować" można. Czym innym jest jednak myślowa spekulacja, a czym innym PRZYJĘCIE AKTYWNE OPCJI. Gdy piszę o nadziei, to nie chodzi mi o jakieś spekolowanie "można by mieć nadzieję, albo i nie...", ale przyjęcie pewnego AKTYWNEJ FORMY umysłu i uczuć. To jest kolosalna różnica.\nto wszystko i tak jest patykiem na wodzie pisane. Religia sobie stwierdziła, że będziesz żył wiecznie, więc uznajesz to za prawdę i cieszysz się, że będziesz żył wiecznie? Jeżeli tak to działa, to rzeczywiście - masz powód do radości ....\nReligia jest postawieniem sprawy BEZ PEWNOŚCI. To przyznaje. Twierdzę jednak, że " w tym szaleństwie jest metoda". Bo co w życiu jest tak do końca pewne?...\nNa co dzień większość rzeczy, które nas otaczają, jest szacowanych, przyjmowanych jako opcja, na wiarę. Niektórzy szacują rozkłady w hazardzie, ekonomiści reakcję rynku, zakochani reakcję drugiej osoby, kupujący to, ze im się zakupiony towar szybko nie popsuje. Otacza nas świat niepewności. Trzeba sie z tym pogodzić. Buntowanie przeciw oczywistym okolicznościom - faktom nie jest racjonalne.\nWyniki scjentyzmu są. Są - sam pisałeś - "jakieś". Czyli zobaczymy co z nich będzie. Poza tym, pozostając teistą, wcale nie zamierzam rezygnować z adaptowania zdobyczy nauki. Mam to wszystko, wcale tego nie odrzucam. Jedynie DODAJĘ COŚ W PRZESTRZENI NIEZALEŻNEJ. Tam gdzie nauka nie ma nic do powiedzenia, jak sobie coś powiedzieć mogę moją wiarą. Nie będzie konfliktu między tymi sferami.\nbym był Aztekiem, wolałbym poczekać na prawdziwe wyjaśnienie natury Słońca, zamiast przyjmować na wiarę pierwsze lepsze "wyjaśnienie" zaspokajające potrzebę wiedzy czy czego tam jeszcze. Za życia bym się nie doczekał, ale wybieram uczciwy brak wiedzy zamiast wiedzy pozornej.\nTo porównanie jest nieadekwatne. Odpowiedź jest w akapicie wyżej.\nOstatnio zmieniony przez Michał Dyszyński dnia Czw 16:43, 29 Gru 2016, w całości zmieniany 1 raz\nWysłany: Czw 16:22, 29 Gru 2016 Temat postu:\nSpojrzenie scjentystyczne na nic nie pozwala bo scjentyzm nie jest nauką, tylko dość frajerską wiarą w boską potęgę nauki która jest (lub kiedyś będzie) w stanie wyjaśnić wszystko od A do Z.\nNie chce mi się szukać , przytocz ją jeszcze raz.\nBrak wyboru jakiejś religii jest również pewnym wyborem - i wiąże się z konsekwencjami. Kropka.\nWysłany: Czw 20:18, 29 Gru 2016 Temat postu:\nReligia jest tak samo bezradna - tyle tylko, że ci naobiecuje co tylko chcesz.\nTymczasem ja akurat uważam, że POWINIENEM COŚ ZAŁOŻYĆ. Jest coś takiego jak SAMOSPRAWDZAJĄCA SIĘ PRZEPOWIEDNIA. Jedni ludzie uwierzą w swój sukces życiowy - zaczną pracować, szukać lepszych rozwiązań, drążyć temat, a ostatecznie coś tam osiągną.\nCzyli jeżeli wierzysz, a Boga nie ma, to się dzięki wierze pojawi?\nTo trochę matematycznie sprzeczne, bo co ze sprzecznymi bóstwami, których nie powinno być, a w które też ludzie wierzą? Pojawią się wszystkie na raz?\nTak sobie "pospekulować" można. Czym innym jest jednak myślowa spekulacja, a czym innym PRZYJĘCIE AKTYWNE OPCJI.\nI bez religii możesz przyjąć opcję - uwierzyć, że świadomość gdzieś przetrwa na wieki. Po co te wszystkie gusła do tego?\nNa co dzień większość rzeczy, które nas otaczają, jest szacowanych, przyjmowanych jako opcja, na wiarę.\nO tym też już była mowa - nie można porównywać wiary religijnej i oszacowania. Nawet, jeżeli oszacować coś trzeba a nie ma wystarczających danych.\nDecyzyjność w warunkach niepewności to zupełnie co innego niż przyjęcie czegoś jako prawdę.\nWyniki scjentyzmu są. Są - sam pisałeś - "jakieś". Czyli zobaczymy co z nich będzie. Poza tym, pozostając teistą, wcale nie zamierzam rezygnować z adaptowania zdobyczy nauki. Mam to wszystko, wcale tego nie odrzucam. Jedynie DODAJĘ COŚ W PRZESTRZENI NIEZALEŻNEJ.\nDosyć często ta przestrzeń jest jednak zależna. I wtedy zawsze wygrywa nauka.\nPoczytaj sobie oszołomów, którzy twierdzą że Ziemia jest płaska - nie chodzi tu nawet o "200 dowodów", które przedstawiłem w dziale obok, ale o religijną argumentację. "Chcą nas odwrócić od Boga", "wyrzucają Ziemię na zadupie wszechświata" itp.\nAle - wracając do tematu - jeżeli nauka odpowie na pytania, na które "odpowiada" religia (w cudzysłowiu, bo odpowiada w sensie gramatycznym, a nie prawdy obiektywnej), to też umieścisz to w przestrzeni niezależnej?\nPóki co w wyjaśnianiu jest ileś_tam do zera dla nauki, więc w tym szafowaniu frajerstwem bym trochę uważał, bo zaczyna to mieć komiczny wydźwięk.\nPorównujesz wybór wstrzymania się od głosu, bo nie wiadomo jaka jest prawda\nwyborem że prawda jest taka a nie inna, pomimo że nie ma żadnych dowodów na to, że jest taka a nie inna?\nTo wg ciebie jest dokładnie to samo?\nCzyli stwierdzenie "nie wiem, czy za 2 tygodnie będzie padał deszcz" to dokładnie taki sam wybór co "na pewno za 2 tygodnie nie będzie padał deszcz"?\nStwierdzenie "nie wiem, jaki numer od 1 do 1000000 został wylosowany" to dokładnie taki sam wybór co "na pewno został wylosowany 290114"?\nTen ostatni przykład to właśnie pudełko i podejście ateistyczne oraz religijne.\nWysłany: Czw 21:20, 29 Gru 2016 Temat postu:\nTo co piszesz, jest ZAŁOŻENIEM. Jeśli nic nie wiem na jakiś temat (np. na ile moja świadomość przetrwa śmierć ciała), to mam po 50% szans na starcie, że przetrwa, albo i nie. Ale sytuacja się zmienia, gdy znajdę kogoś, kto coś na temat wie (czy choćby uważa, ze wie). W takiej sytuacji naturalnym jest przyjęcie (nawet nie mając dowodu), że jednak ktoś coś więcej miał do czynienia, może jakoś sprawdził, a w każdym razie przechyla szalę. Wielu ludzi mówi, że po śmierci ciała, świadomość dalej trwa. Mogę więc przyjąć tę opcję z większym prawdopodobieństwem. Oczywiście pojawia się problem sprzeczności religii w innych kwestiach, niż trwanie ciała. Tak więc dalej będę musiał się nieco bardziej natrudzić odsiewając ziarno od plew. Ale dalej uważam, ze ma to sens, jest możliwe. Nauka, ze swoją metodologią z góry odrzucającą to, co nie da się powtórzyć, potwierdzić laboratoryjnie, tutaj mi się nie nada. Tak więc ona jest zupełnie bezradna, religia daje przynajmniej jakąś nadzieję na rozststrzygnięcie, coś twierdzi, na jakieś zdarzenia się powołuje (np. opisy z Biblii).\nDo sprawy podchodzisz przyczynowo - skutkowo. To naturalne, ale tutaj się nie stosuje. Działa to raczej tak, że JA PRZEKSZTAŁCAM SIEBIE zgodnie z założeniem, że Bóg istnieje, zaś Bóg istnieje niezależnie i tak.\nI bez religii możesz przyjąć opcję - uwierzyć, że świadomość gdzieś przetrwa na wieki. Po co te wszystkie gusła do tego?.\nMogę sobie coś wymyślać na ten temat, ale to będzie zupełne wymyślanie. I to wiem. Zakładam, że jeśli jacyś ludzie coś twierdzą, gdzieś byli, coś widzieli i sprawdzili, to przynajmniej w jakimś stopniu mogę im wierzyć, a wtedy moje przyjęcie opcji ma dodatkowe potwierdzenie.\nPoczytaj sobie oszołomów, którzy ...\nOszołomów zamierzam odrzucać. To, ze w nauce też zdarzają się oszuści i wariaci nie dyskredytuje nauki jako takiej. Ta zależność jest szersza.\njeżeli nauka odpowie na pytania, na które "odpowiada" religia (w cudzysłowiu, bo odpowiada w sensie gramatycznym, a nie prawdy obiektywnej), to też umieścisz to w przestrzeni niezależnej?\nNIech najpierw nauka wykaże się w tym zakresie. Wtedy temat zacznie mnie nurtować. Jak na razie metodologia nauki jest dokładnie odwrotna od tego, w co prowadzi religia. Bo nauka szuka tego co obiektywne - uzgodnione. Religia aspiruje do tego co subiektywne - prywatne. To są jakby dwa filary na których wspiera się myślowe jestestwo - mamy w nim zarówno kwestię uzgadniania - weryfikacji - szukania tego co wspólne dla doznań, choć już odległe od osoby i jej indywidualności, ale też mamy i przeciwny biegun, czyli rzeczy stricte prywatne, ograniczone do jednej osoby, absolutnie indywidualne, niepowtarzalne, związane z osobistą odpowiedzią, uczuciami. Gdy myślę (właściwie o czymkolwiek), to większość dzieje się w mojej strefie prywatnej - stawiam sobie pytania, hipotezy, rozważam za i przeciw NIE PRZEJMUJĄC SIĘ NA TYM ETAPIE SPECJALNIE POWIERDZALNOŚCIĄ. Po prostu sobie błądzę myślami, fantazjuję, szukam zależności - może to jest "tak", a może owak. Oczywiście po jakimś czasie zaczynam szukać podparcia sie tym drugim filarem - pytam co tu mogłoby wykroczyć poza moje gdybania, może jakoś się potwierdzić, uzgodnić, skonfrontować z koncepcjami innych ludzi. Ostatecznie, GDY JUŻ COŚ FORMUŁUJĘ JĘZYKOWO, to staram się oczyścić mój przekaz z elementów zbyt subiektywnych (bo mocno subiektywny, oznacza nieprzekazywalny, czyli nie nadający się do zakomunikowania komuś). Ostatecznie do przestrzeni publicznej trafia przekaz, który dąży w stronę obiektywizmu. Ale wnioskowanie stąd, że tylko to co obiektywne "istnieje", albo "jest prawdą", jest nadużyciem. To co obiektywne, jest bardziej KANAŁEM PRZEKAZU, jest ograniczeniem możliwości znacznie większych tkwiących w subiektywności (nie pętanej już koniecznością dostosowania się do wymogów komunikowania się), a nie istotą rzeczywistości. Dlatego zawsze za dyskusją o sprawach obiektywnych gdzieś kryje się subiektywne źródło i mechanizm procedowania myśli. Zapominanie o tym ja uważam za błąd rozumowania.\nOstatnio zmieniony przez Michał Dyszyński dnia Pią 0:00, 30 Gru 2016, w całości zmieniany 2 razy\nWysłany: Czw 22:15, 29 Gru 2016 Temat postu:\nCzy Ty w ogóle odróżniasz scjentyzm od nauki?\nMożna nie wiedzieć czy za dwa tygodnie będzie padał deszcz -ale przyjęcie jednego z przeciwstawnych założeń (będzie padać lub nie) wiąże się z konsekwencjami -chociażby z podjęciem decyzji o zakupie (lub nie) kaloszy, kurtki i parasola.\nTak samo jest ze światopoglądem, w tym religijnym. Nie da się "wstrzymać od głosu" nie dokonując wyboru.\nA wybór poglądów religijnych nie jest wyborem losowym -przynajmniej dla zdecydowanej większości ludzi.\nWysłany: Sob 13:07, 31 Gru 2016 Temat postu:\nO.K. & MD\nTak jak napisałeś - scjentyzm to przekonanie, że nauka wszystko wyjaśni. Co prawda nauka wszystkiego nie wyjaśniła (jeszcze, albo nigdy nie wyjaśni), ale jednak dotąd COŚ wyjaśniła. A religia?\nJak teraz porównasz osiągnięcia "wyjaśniające", to jeszcze raz się zastanów, co tu jest frajerstwem - sam taki sposób wartościowania wybrałeś, więc pozostań konsekwentny.\nNaprawdę nie jestem jakimś ewenementem - wstrzymanie się od głosu to żaden wyczyn. Również w kwestiach "absolutystycznych".\nGdyby tak było, to mielibyśmy dużo większą dywersyfikację wiary w danym kraju.\nA tymczasem jednak przeważająca większość urodzonych w danej kulturze wyznaje taką a nie inną religię.\nTo co piszesz, jest ZAŁOŻENIEM. Jeśli nic nie wiem na jakiś temat (np. na ile moja świadomość przetrwa śmierć ciała), to mam po 50% szans na starcie, że przetrwa, albo i nie.\nTyle to wiadomo i BEZ religii. Dlatego piszę, że religia jest TAK SAMO bezradna jak ateizm. Nie oznacza to całkowitej bezradności, tylko fakt, że niczego ona do spekulacji nie dodaje. Oprócz pompatycznych zapewnień, że twierdzi prawdę - co chyba możemy spokojnie zignorować jako argument.\nAle sytuacja się zmienia, gdy znajdę kogoś, kto coś na temat wie (czy choćby uważa, ze wie). W takiej sytuacji naturalnym jest przyjęcie (nawet nie mając dowodu), że jednak ktoś coś więcej miał do czynienia, może jakoś sprawdził, a w każdym razie przechyla szalę.\nTacy co "wiedzą", zawsze się znajdą. Pooglądaj sobie trochę filmików płaskoziemców - gdyby nie pewna wiedza matematyczna, naprawdę można by się do nich przekonać.\nNauka, ze swoją metodologią z góry odrzucającą to, co nie da się powtórzyć, potwierdzić laboratoryjnie, tutaj mi się nie nada.\nNauka nie odrzuca tego, czego nie da się powtórzyć, lecz nie uznaje tego za coś potwierdzonego, co z dużą dozą pewności się sprawdza.\nJeżeli jednak potrzebujesz przyjąć za prawdę coś, co prawdą być nie musi i niewiele wskazuje na to, że jest prawdą, to faktycznie - nauka tu się nie sprawdzi.\nTak więc ona jest zupełnie bezradna, religia daje przynajmniej jakąś nadzieję na rozststrzygnięcie, coś twierdzi, na jakieś zdarzenia się powołuje (np. opisy z Biblii).\nCzyli skłaniasz się ku postawie "nikt wam nie da tyle, ile my wam obiecamy".\nA jak ktoś nie obiecuje gruszek na wierzbie, to jest "bezradny".\nNIech najpierw nauka wykaże się w tym zakresie. Wtedy temat zacznie mnie nurtować. Jak na razie metodologia nauki jest dokładnie odwrotna od tego, w co prowadzi religia.\nA jak byś chciał - żeby nauka przyjęła jakże "skuteczną" metodologię "zaprawdę powiadam wam"? Można tak zrobić - wtedy będziesz zadowolony, bo nauka będzie mogła twierdzić dowolne, niepotwierdzone dyrdymały?\nGdy myślę (właściwie o czymkolwiek), to większość dzieje się w mojej strefie prywatnej - stawiam sobie pytania, hipotezy, rozważam za i przeciw NIE PRZEJMUJĄC SIĘ NA TYM ETAPIE SPECJALNIE POWIERDZALNOŚCIĄ.\nI świetnie - tylko po co do tego mieszasz tę religię, która może twierdzić COKOLWIEK - tak samo częściowo prawdę jak i kompletne bzdury?\nTo co obiektywne, jest bardziej KANAŁEM PRZEKAZU, jest ograniczeniem możliwości znacznie większych tkwiących w subiektywności (nie pętanej już koniecznością dostosowania się do wymogów komunikowania się), a nie istotą rzeczywistości.\nNiestety - to, co obiektywne, jest po prostu obiektywne. Jak do tego dojść - to inna kwestia. Wiadomo jedynie, że religia z obiektywnością niewiele ma wspólnego\nWysłany: Sob 14:15, 31 Gru 2016 Temat postu:\nJa tego od nauki nie wymagam, tylko odpowiadam na Twoje stwierdzenie, że nauka miałaby coś w kierunku religijnym ustalić. Według mnie metodologia nauki jest ze swojej natury antyreligijna, bo stara się pomijać aspekt indywidualny, niepowtarzalny. To nie jest do nauki zarzut, tylko spostrzeżenie, podobnie jak nie jest zarzutem wobec religii, że skupia się na odwrotnym biegunie - na tym co indywidualne, co stanowi o osobie, a przez to może pomijać aspekt obiektywny.\nChcę po prostu zwrócić Ci uwagę, że stawiasz cele, które są nieadekwatne do natury tego, co miałoby owe cele realizować. To jest dość typowy błąd czyniony nagminnie przez zdecydowaną większość ateistów, czyli robienie religii zarzutu z tego, że nie jest nauką, że w oparciu o religię nie da się wyprowadzać jakichś stwierdzeń obiektywnych - np. skonstruować układ okresowy pierwiastków, albo model standardowy cząstek elementarnych.\npo co do tego mieszasz tę religię, która może twierdzić COKOLWIEK - tak samo częściowo prawdę jak i kompletne bzdury?\nJeśłi uznasz, ze religia stwierdza bzdury, to taką religię odrzuć. Ale warto się zastanowić, jakoś sobie zasugerować przynajmniej tę podstawową refleksję nad jestestwem osoby, którą proponują religie. Jeśli Ci żadna religia nie będzie odpowiadała, to możesz nawet stworzyć własną. Jednak nawet tworząc taką własną religię warto choć trochę spojrzeć jak to robili inni, aby nie popełnić jakichś typowych błędów, nie wyważać otwartych drzwi.\nOstatnio zmieniony przez Michał Dyszyński dnia Sob 14:19, 31 Gru 2016, w całości zmieniany 1 raz\nWysłany: Sob 14:35, 31 Gru 2016 Temat postu:\nA nie zastanawiałeś się nigdy CO tak naprawdę nauka wyjaśniła, i na czym polega to "wyjaśnienie"?\nCzy nie na tym że przedmiotem nauki jest wyjaśnić to co wyjaśnialne za pomocą nauk przyrodniczych, tj. dlaczego pada deszcz, jak przebiega ciąża u Słonia, dlaczego pewne substancje reagują tak a nie inaczej? Kwestie którymi religia zasadniczo się nie zajmuje, pozostawiając je nauce. A co do problemów religijno-filozoficznych (dlaczego i po co jesteśmy, czy istnieje i w jakiej formie egzystencja po śmierci, skąd bierze się dobro i zło itp.) żadnych wyjaśnień naukowych nie ma i być nie może. Pozostają wyjaśnienia religijne, które są ze swej natury nieudowadnialne naukowo, podane jedynie do wierzenia.\nJw. Nie da się porównać dwóch rzeczy nieporównywalnych, bo wyjaśnienia nauki i wyjaśnienia religii to dwie różne rzeczy. Tak samo nie da się porównać co poszczególne dziedziny nauki wyjaśniły, czy biologia wyjaśniła więcej niż fizyka itp. To pozbawione sensu.\nSamo powiedzenie "wstrzymuje się od głosu" to jeszcze nic. Ale za tym wstrzymaniem się od głosu stoją konkretne decyzje praktyczne - czy chodzić do kościoła w niedzielę, czy nie, czy się obrzezywać, czy modlić się pięć razy dziennie w kierunku Mekki, czy zachowywać koszerną dietę, itp. Jakiś wybór jest tu koniecznością.\nNo właśnie, dlatego kwestia wyboru religii spośród wielu "ofert" nie jest kwestią wyciagnięcia losu z pudełka -gdzie wszystkie są równoważne. W grę wchodzą inne, pozalosowe i indywidualne czynniki.\nWysłany: Pon 12:38, 02 Sty 2017 Temat postu:\nMD & O.K.\nJa tego od nauki nie wymagam, tylko odpowiadam na Twoje stwierdzenie, że nauka miałaby coś w kierunku religijnym ustalić.\nJa to rozumiem, tylko że nawet religia nie jest w stanie ustalić czegokolwiek w kierunku religijnym (rozumianym jako prawdziwy opis świata niedostępnego dla nauki).\nPiszesz dalej, że religia skupia się na tym, co "indywidualne". Ale cokolwiek może się na tym skupiać - nie tylko religia ze swoim nadmiarem o twierdzeniach nt. bytów ontologicznych.\nAteizm + bajki z morałem zrobią doskonale tę samą robotę.\nJeśłi uznasz, ze religia stwierdza bzdury, to taką religię odrzuć.\nCo najmniej 9999 religii stwierdza bzdury, być może jedna nie.\nWarto brać udział w takim losowaniu?\nA co do problemów religijno-filozoficznych (dlaczego i po co jesteśmy, czy istnieje i w jakiej formie egzystencja po śmierci, skąd bierze się dobro i zło itp.) żadnych wyjaśnień naukowych nie ma i być nie może. Pozostają wyjaśnienia religijne, które są ze swej natury nieudowadnialne naukowo, podane jedynie do wierzenia.\nAleż ja dokładnie o tym piszę - nauka wyjaśnia swoje, religia swoje.\nI cóż takiego religia odkryła w SWOJEJ dziedzinie?\nWyborem jako koniecznością to jest "kupić chleb czy bułki", a nie obrzędy.\nDokonywałeś kiedyś wyboru, czy mrugać oczami 6 razy, a następnie zrobić 8 przysiadów?\nCzy po prostu nigdy przed takim wyborem nie stanąłeś?\nBo to jednak pewna różnica: dokonanie wyboru vs zachowanie się, jak by wyboru nigdy nie było.\nCzym innym jest stwierdzenie "w pudełku jest numer 381240" a czym innym "nie mam zamiaru zgadywać, jaki numer jest w pudełku".\nTak - kwestia wychowania. A to, gdzie się człowiek urodzi i wychowa, jest losowe.\nI od tego zależy, czy z równym przekonaniem będzie głosił Ewangelię, czy Mahometa.