CHARLIE - hesja air-art photography\nCzyli długa historia związana z zakupem samochodu Infiniti G37 Cabrio\nKupując moją Hondzię w 2007 roku miałem prosty plan. Kupię, pojeżdżę i jak się pojawi nowy Accord to powiedzmy za jakieś 4-5 lat wymienię ją na nową. Kupiłem i wpadłem po uszy. Samochód był rewelacyjny i czułem się w nim jakbym go na siebie zakładał, a nie do niego wsiadał. Zakochałem się i jak to w przypadku miłości bywa, niewiele innych spraw mogło mi tę miłość przysłonić. Na rynku pojawiła się nowa Honda Accord i byłem jednym z pierwszych, którzy dostali możliwość się nią przejechać. Przejechałem się i… nie rzuciła na kolana. Wręcz przeciwnie – moja o wiele bardziej mi się podobała z zewnątrz i jeszcze lepiej się prowadziła. Potrzeba zmiany samochodu wygasła. Postanowiłem poczekać na kolejną edycję Accorda. Liczyłem na jakiś taki kosmiczny projekt jak choćby Honda zrobiła w temacie Civica. Tymczasem moją Hondzią jeździłem i jeździłem i nic się nie działo. W sensie przybywało jej lat i kilometrów, ale ku mojemu zaskoczeniu nic nie musiałem przy niej robić. To też nie pomagało w temacie potrzeby zmiany samochodu, która mimo wszystko z każdym rokiem i każdym kilometrem przebiegu rosła w mojej głowie coraz bardziej.\nObawiałem się, że skoro nic się nie dzieje to razu pewnego zacznie się dziać, że będzie w przyszłości jakiś problem ze sprzedażą samochodu z dużym przebiegiem. Z drugiej strony coraz bardziej chciałem mieć samochód z bardziej nowoczesnym wyposażeniem. Nie wiedziałem jednak kompletnie co kupić. Moja życiowa zasada brzmi, że jak nie jesteś przekonany to nie rób nic, a rozwiązanie pojawi się samo. Trzymałem się jej i czekałem.\nPEUGEOT i NARODZINY CABRIO\nZupełnym przypadkiem wydarzyło się coś, czego nie przeżyłem nigdy wcześniej, a to małe wydarzenie miało mieć później mega wpływ na rozwój wypadków. Otóż podczas Akademii Nikona kolega delikatnie wjechał samochodem w tył mojej Hondzi. Na tyle jednak mocno, że kompletnie rozwalił tylną lampę i trzeba było oddać samochód do serwisu. Firma, która wypożyczała mi samochód zastępczy zaproponowała kilka modeli. Trochę dla żartu wybrałem Peugeota 308CC i zaczęła się zabawa. O samochodach spod znaku „Króla Lwa” miałem mało dobre zdanie. Biorąc 308CC chodziło mi raczej o to Cabrio, które chciałem przetestować. „Peżo”, bo taką ksywę dostał mój nowy kolega okazał się być naprawdę super samochodem. Nie dość, że miał otwierany dach i kilka super patentów z nim związanych (np. nadmuch powietrza z zagłówków, który umożliwiał jeżdżenie bez dachu nawet w niskich temperaturach), to jeszcze naprawdę pięknie sprawował się na trasie. Pojechałem nim między innymi do Świdwina i te okoliczne zakręty pokonywał rewelacyjnie. Zaiskrzyło i zacząłem myśleć o zakupie takiegoż. Przeanalizowałem sobie moją sytuację i z tej analizy wyszło mi, że 99% mojej jazdy samochodem robię samemu lub z jednym pasażerem (głównie pasażerką), więc w zasadzie nie potrzebuję super wygodnych siedzeń na tylnej kanapie. Temat zakiełkował.\nPrzeglądałem setki zdjęć z 308CC. Tak jak podobał mi się ze złożonym dachem, tak niestety z dachem rozłożonym średnio. Nie byłem do końca przekonany. Zacząłem interesować się jednak firmą na P i zupełnie przez przypadek znalazłem model RCZ R. W tym to zakochałem się od pierwszego spojrzenia. Piękna niebanalna linia, niesamowite osiągi. Przed oczyma już miałem sesje foto, które bym z tym samochodem robił. Wybrałem sobie nawet zestaw kolorystyczny. Znajomi jednak odradzali mi ten zakup z racji na wymiary tego cacka. Gdy zobaczyłem go na żywo ,to rzeczywiście i mnie deczko przyhamowało. No takie trochę większe Burago, bez dużej szansy, że się bym jakoś do niego normalnie zmieścił, a o czterech osobach można od razu zapomnieć. Po raz kolejny temat zakupu samochodu zszedł na boczny tor, ale ziarenko zasiane nie dawało spokoju. Kilka miesięcy później moja Hondzia zaczęła świrować z zapalaniem różnych kontrolek. Pod wpływem chwili w pewien weekend, wziąłem Ewę i postanowiłem pojechać do Peugeota by poplotkować z jakimś sprzedawcą w temacie 308CC i może nawet go kupić? Pojechaliśmy, wchodzimy do salonu, przedstawiamy nasze oczekiwania, a pan mówi do nas, że przecież Peugeot już nie sprzedaje 308CC. Jak to? To może chociaż RCZ R? No też nie, ale jeden używany w super wersji stoi na parkingu i może jest na sprzedaż! Poszliśmy i… okazało się, że kilka dni temu został sprzedany i nawet do niego wsiąść nie można. Totalna klapa. Wracaliśmy do domu, a w Hondzi wszystkie kontrolki… zgasły! :) Niech mi ktoś powie, że samochody nie mają duszy? Plan zakupu nowego samochodu umarł.\nUmarł do czasu, gdy na jednym z wielkich bilboardów zobaczyłem samochód, który wydawał się być idealnie skrojony pode mnie! Ze sportowym zacięciem, ale też dość duży by się hesja zmieścił. Przykuwająca oczy linia nadwozia. Mega nowoczesny design. Zielona kontrolka w głowie się zaświeciła i zacząłem poszukiwania dotyczące tego, co to tak naprawdę jest. Mowa o Toyocie CH-R. Poczytałem w sieci, odwiedziłem salon Toyoty. Poza wymienionymi wyżej pozytywami doszły jeszcze małe spalanie w mieście i… już. Im dłużej analizowałem spływające dane tym bardziej przełączałem się na opcję NIE. W sumie okazało się, że w środku to mały samochód, z bardzo małym silnikiem i słabymi osiągami. Maksymalne prędkości w zależności od silnika to 170-190 km/h przy czym powyżej 140 km/h miał spalać grubo ponad 11 litrów na 100 kilometrów! Przyspieszenie do setki ponad 11 sekund? Do tego ten wyświetlacz w środku przyczepiony jakby ktoś o nim zapomniał podczas projektowania, tylne siedzenia zrobione tak, że nawet duże dziecko przez okna świata nie zobaczy i… produkcja w Turcji ostatecznie mnie odstraszyły od tej rynkowej nowinki. W sumie fajna opcja jako samochód miejski, ale przecież ja nie tylko po mieście będę jeździć. Zdecydowanie nie dla mnie. Znowu klapa.\nW październiku 2016 roku pojechaliśmy ekipą do USA na wielki turystyczno-lotniczy wypad. Jako, że było nas kilkoro i mieliśmy sporo bagaży, wynająłem duży samochód. Padło na Dodge Grand Caravan lub podobny. Na miejscu okazało się, że takiego nie ma, ale w tej samej cenie możemy wziąć jeszcze większą furę. Był nią Dodge Durango. Jak tylko wyjechaliśmy z wypożyczalni to się w nim zakochałem. Wcale nie dlatego, że wiózł nas na pokaz Blue Angels! Wielki, wygodny i co najważniejsze – do niego się wsiadało a nie kładło na ulicy. Wszyscy byliśmy zadowoleni z luksusu i tego poczucia bezpieczeństwa jaki nam Durango oferował.\nPo powrocie z USA przemyślenia poszły w kierunku samochodu tego typu. Może nie takiego wielkiego, ale coś podobnego. Jazda Jeepem Renegate po Fuertaventurze upewniła mnie w przekonaniu, że tego właśnie chcę.\nZaczęły się poszukiwania i znowu pojawiła się firma z Królem Lwem na atrapie. Spodobały mi się reklamy nowego Peugeota 3008. W tym samym czasie pojawiła się też długo wyczekiwana nowa Honda Civic, która podobno miała być większa i miała nawiązywać do Accorda, którego z kolei Honda miała nie wprowadzać już na rynek europejski. Pewnego słonecznego dnia postanowiłem przetestować oba samochody. Peugeot okazał się być całkiem, całkiem dobrą opcją. Jeździło się nim godnie, choć na żywo wydał mi się mniejszy niż na reklamach, zarówno wewnątrz jak i na zewnątrz. Tryb sport naprawdę zrobił na mnie wrażenie.\nSkonfigurowałem sobie nawet konkretną opcję, a sprzedawca zrobił mi kalkulację. Cena ponad 170 tysięcy za takie urządzenie to było zdecydowanie za dużo. Zwłaszcza, że w 2-3 lata straci na pewno dużo na wartości. Do tego nie można było w żadnej opcji mieć aktywnego tempomatu, co moim zdaniem we współczesnych samochodach powinno być standardem. 3008 przepadł. Pora na jazdę Hondą. Szybka i bogato wyposażona, ale… niestety wg mnie mega brzydka, taka trochę przesadzona w swojej bryle. Do tego jednak mała w środku i nie miała pokrętła od głośności co z kolei ja uważam za patent niezbędny. Honda przepadła. Umówmy się, wydając tak dużo kasy nie można iść na kompromisy!\nPo raz kolejny na FB napisałem o moich rozterkach i na to odezwał się do mnie Paweł Pawlak podpowiadając temat Infiniti. To była ta kropla, która przelała czarę, gdyż o Infiniti od jakiegoś czasu już troszeczkę też myślałem. Wszedłem na ich stronę i spodobał mi się bardzo model QX30. Nietuzinkowa linia, piękne wykończenia. Kilka tygodni wcześniej Mariusz Federowicz zanabył QX70 i przyjechał go zaprezentować. Wspaniały samochód, ale za duży i za drogi dla mnie. Pojechaliśmy więc całym „paczłorkiem” (z Ewą, Mają i z Viki) do Infiniti. Okazało się, że jest tylko jeden salon w Warszawie, ale za to jaki! Weszliśmy do środka, a tam jak w kościele. Potężna przestrzeń, marmury i… pan sprzedawca – wysoki, przystojny, elegancko ubrany, elokwentny i z wielką wiedzą. No wszystko jak z katalogu. Damian Karpiński (no ten sprzedawca) podszedł do nas bardzo profesjonalnie. Dziewczynom zaproponował jakieś egzotyczne owoce i napoje, a mi model Q50. Rzeczywiście piękny i mega bogato wyposażony. Po chwili opowieści o Q50 stwierdziłem, że chętnie bym go zanabył, ale musiałbym być bogatym biznesmenem, a nie biednym fotografem. Fotografia zainteresowała Damiana, a gdy powiedziałem mu, że jestem też fotografem lotniczym, to on pochwalił się, że widział piękny lotniczy kalendarz u jego dobrego klienta – Mariusza Federowicza :) Jaki ten świat mały! Gdy dowiedział się, że przy tym kalendarzu i ja maczałem paluchy, a Mariusz jest od lat moim przyjacielem, to nasza rozmowa przybrała jeszcze cieplejszy charakter. Przeszliśmy do QX30. Naprawdę super samochód. Miał wszystko, no prawie wszystko co bym chciał mieć w swoim docelowym samochodzie. Dziwna jest jednak polityka firmy, która nie pozwala niektórych funkcji montować w silnikach benzynowych, a jedynie w dieslach. Ja nie chciałem diesla, ale chciałem mieć ten cholerny aktywny tempomat. Dogadaliśmy się z Damianem, że pożyczę QX30 na jakiś czas do pojeżdżenia, a on w tym czasie zrobi mi na ten samochód atrakcyjną ofertę.\nJako super sprzedawca postanowił jednak bliżej poznać moje oczekiwania. Ja mu na to całą moją powyższą historię o Hondach, Peugeotach, kabrioletach i… w tym momencie Damian poprosił mnie na parking dla pracowników sugerując, by dziewczyny zostały w środku. Nie było trudno je przekonać, gdyż wygodnie rozsiadły się w kościele i wsuwały jakieś łakocie. Damian na parkingu pokazał mi samochód, o jakiego istnieniu nie miałem pojęcia. Może gdzieś, kiedyś przejechało koło mnie coś podobnego, ale w głowie pustka. To jego własny samochód Infiniti G37 Convertible z 2011 roku. Damian po prostu przyjechał nim do pracy, a że był świeżo po egzotycznych wakacjach (stąd te owoce), to przepraszał, że samochód nie jest umyty, ani przygotowany do prezentacji. Zacząłem go oglądać. Na początku z pewnym zdziwieniem i z dystansem. Nie był to ani Dodge Durango (chociaż też dysponował dość sporymi rozmiarami) ani Peugeot 308CC (choć też miał otwierany dach typu hard top). Czyli taki kabriolet, ale duży dość. No dla dużego człowieka i z opcją siedzenia też z tyłu nie tylko dla dzieci. Z zewnątrz prezentował się ciekawie. Zyskiwał w moich oczach z każdą chwilą. Piękna linia, wielkie, szykowne felgi, w sumie niemały bagażnik. Silnik 3,7 litra z dorobionym dodatkowo wydechem dającym piękne brzmienie i dodatkowe 20 koni do już istniejących 320! Gdy wsiadłem za jego stery to pokapowałem, że tak przecież wyobrażałem sobie wygląd samochodu w środku! Zaczęło iskrzyć. Przestrzeń, tapicerka, bardzo ergonomiczne i przyjemne dla oka wyposażenie premium (wprawdzie z 2011 roku, ale ze wszystkim co tylko na ów czas Nissan wymyślił!). No bajka. Jest i aktywny tempomat i pokrętło głośności! Jest też ręcznie malowane drewno, klasyczne, gustowne zegary i system nagłośnienia Bose z trzynastoma głośnikami. Damian zobaczył jak mi oczy błyszczą, więc postanowił kuć żelazo póki gorące. Poszedł po dokumenty i już po chwili jechaliśmy. Ależ ten samochód ma moc! Wygoda jazdy, przyspieszenia, bajery. Wszystko to wbiło mi w głowę potężny klin. Wróciliśmy z krótkiej przejażdżki pokazaliśmy samochód dziewczynom. Maja od razu zwariowała i od początku była na tak. Ewie też się bardzo spodobał, ale zachowała sporą rezerwę oczyma wyobraźni widząc, że nie wiadomo po co mi taki samochód :) Koniec końcem haczyk połknąłem. Pytanie było tylko takie, czy ów zaczepi się gdzieś we mnie wystarczająco solidnie. Tymczasem wziąłem na testy tego QX30 i pojechaliśmy do Piotrkowa. Samochód zarówno w mieście, jak i na trasie spisywał się znakomicie. Może nie był w środku jakiś wielki, ale to można było przełknąć. O wiele gorzej szło mi przełykanie tego braku tempomatu i niestety dość sporej ceny, którą Damian obiecał jakoś ściąć. Jechałem QX30 ale myślałem o G37. Każdą wolną chwilę studiowałem Internety w tym temacie. Nie było dużo ofert sprzedaży tego typu. W zasadzie nie znalazłem żadnej porównywalnej w Polsce. Nie mogłem zweryfikować, czy podana przez Damiana niemała w końcu cena jest ok czy nie jest. Dodatkowo okazało się, że wbrew temu o czym mówiliśmy w salonie, Damian nie może mi sprzedać tego samochodu na fakturę VAT tak jak ja chciałem. Hmmm miałbym samochód nie na firmę tylko na siebie. Zero odliczeń VAT zarówno przy zakupie jak i później. Księgowa jednak wyjaśniła mi, że to wcale nie musi być tak, gdyż można to wszystko legalnie jakoś ogarnąć. Zaczęła się w mojej głowie potężna walka. Katowałem i siebie i znajomych tysiącami pytań. Gdy już byłem na NIE – pojawiały się argumenty na TAK. Gdy już byłem na TAK – pojawiały się te na NIE. Generalnie rozsądni mówili, że NIE. Ci bardziej wyluzowani byli na TAK. Męczyłem też Damiana. A to telefonami, a to kolejnymi przejażdżkami.\nKolejne przejażdżki Damiana G37. Tym razem całym paczłorkiem :) "Kwiaty we włosach"\nCały czas byłem 50/50 tylko na krótkie chwile przeskakując w jedną bądź w drugą stronę. Z jednej strony głowy miałem pytanie – po co mi taki samochód? Z drugiej strony miałem przemyślenia, że w końcu życie jest krótkie, że żyje się tylko raz, że trzeba się cieszyć każdą chwilą i każdym jego akcentem, że naprawdę rzadko jeżdżę w 4 osoby i zapakowany po brzegi. Ten ostatni argument zbił mi Rocco, który stwierdził, że jak będę potrzebować to mi pożyczy swojego Passata Kombi :)\nW tym momencie pojawiła się kolejna mega ważna postać w tej całej układance. W zasadzie dwie. To Jacek Korczak i jego syn Kamil. Kamil to wielki świr w temacie samochodów. Z niejednego pieca chleb jadł i niejednemu człowiekowi doradził czy odradził. Podrzuciłem mu temat z zapytaniem, czy jestem bardzo głupi, że myślę o takim samochodzie? Ku mojemu zdziwieniu dowiedziałem się, że o takim modelu konkretnie to Kamil nie słyszał, ale że wygląda na wyjątkowo ok. Zaciekawił się tematem i postanowił pomóc. W tym samym czasie Damian kończył ceramikę na swoim G37 i powoli zbliżał się czas wystawienia jego samochodu na sprzedaż. Ciśnienie rosło, bo wiedziałem, że jak go teraz nie kupię to może mi okazja przelecieć przed nosem. Z jednej strony wiedziałem, ze G37 Damiana jest w idealnym stanie. Ma ten mega wydech, zaciski Brembo, nowe opony, powłokę ceramiczną i wszystko w najlepszym stanie. Z drugiej strony jednak wciąż bolała mnie jego wysoka cena. Gdy moje rozważania doszły do punktu, w którym miałem powiedzieć PAS – otrzymałem od Kamila info, że pojawiła się w Internecie opcja sprzedaży dokładnie takiego samego modelu, z prawie tym samym przebiegiem, tylko o rok młodszego! Nie dość, że o 30 tysięcy taniej, to jeszcze z opcją do negocjacji! Damian zapewniał mnie, że gdybym ja się nie zdecydował to i tak ze sprzedażą swojego G37 nie będzie miał problemu. To mnie uspokajało, bo nie chciałem wyjść na takiego, który zawraca gitarę i ostatecznie nie doprowadza do zawarcia transakcji. Ja bardzo chciałem kupić samochód od Damiana, ale niestety na pewno nie za tę cenę. Zapytałem go po raz ostatni, czy jest w stanie zejść z ceną. Definitywnie stwierdził, że nie. Ta decyzja dała mi zielone światło do chociażby sprawdzenia tej drugiej opcji. Tego samego dnia Damian wystawił swój samochód na aukcji jeszcze drożej, niż proponował mi. Byłem bardzo ciekaw jak mu pójdzie sprzedaż.\nTeraz sprawy potoczyły się bardzo szybko. Zadzwoniłem do Lublina, bo to w tym mieście pojawiła się oferta sprzedaży i umówiłem się na oglądanie samochodu. Dzień później w składzie: Ewa, Kamil, Jacek i ja już jechaliśmy do Lublina. Byłem strasznie ciekaw tego egzemplarza, gdyż już doskonale znałem ten typ samochodu. Podjechaliśmy pod wskazany adres, który bez trudu znaleźliśmy po stojącym tam Infiniti.\nDokładnie taka sama wersja co samochód Damiana. Miał inny, moim zdaniem ładniejszy kolor. Taki bardziej lotniczy można powiedzieć. Niestety nie miał tych wszystkich wymienionych wyżej dodatków. Miał za to sporą ilością na szczęście małych wad. Generalnie wyglądał na bardzo zaniedbany. Poniszczone felgi, opony, przedni zderzak i grill wyraźnie klejony, choć przyczyna klejenia nie mogła być poważna, bo wszystko pod zderzakiem wydawało się być nieruszone. Coś działo się z prawą stroną bo nie było nadkola, ale jak stwierdził po pomiarach Kamil, powłoka lakieru na całym samochodzie jest ok. Tapicerka troszkę poprzecierana, porysowana i jakby wypalona słońcem. Po rozmowie z właścicielem – Panem Leszkiem - poważnym lubelskim biznesmenem, okazało się, że samochodem jeździła jego żona, że był to któryś tam samochód w rodzinie, że jeździła tylko w lato i jak nie padał deszcz. Stąd ten mały przebieg. W sumie były to dla mnie dobre wiadomości. Niedoskonałości nie były na tyle duże, by zrezygnować z zakupu, ale otwierały dość szeroko okno negocjacji. Dodatkowo bogaty biznesmen nie będzie przecież walczyć o każdą złotówkę, zwłaszcza że już na samym początku powiedział, że ma świadomość skali zaniedbania samochodu i z sugerowanej ceny zejdzie. Po jeździe próbnej i pobieżnej kontroli na stacji diagnostycznej okazało się, że samochód jest w dobrym stanie. Ten z kolei odpowiada jego przebiegowi. Po krótkich konsultacjach z moją ekipą, podczas której wszyscy dali TAK na zakup, nastał czas negocjacji ceny z właścicielem. Niestety już nie z Panem Leszkiem, ale z jego przedstawicielem - Markiem. W sumie może to i lepiej? Ewidentnie Marek dostał od swojego szefa konkretną cenę minimalną, a wszystko co ugrałby górką – będzie dla niego. Fajnie to wyglądało, bo zależało mu na jakiejś zaliczce – jakiejkolwiek. Zrozumiałem, że zaliczka jest dla niego i dla spacerującej w okolicy jego żony. Zaproponowałem zejście z ceny o 10 tysięcy oraz tysiąc zaliczki (bo tylko tyle miałem przy sobie). Zaproponowałem i wyciągnąłem rękę. Po kilku sekundach zawahania dołączyła do niej ręka Marka. Deal!\nKilka dni później z Kurczakiem i paczuszką pełną PLN-ów jechaliśmy ponownie do Lublina. Tym razem dopiąć już tylko formalności i przeprowadzić pewną delikatną akcję. Jak się bowiem okazało, samochód nie jest z 2012 roku, ale z 2011. Po prostu ktoś, nieważne już kto, wpisał w ogłoszeniu datę pierwszej rejestracji. Tak czy siak negocjowaliśmy cenę samochodu rocznik 2012 roku a teraz, gdy już wiadomo, że to rocznik 2011 - cena powinna być niższa. Nie zamierzałem odpuścić, bo tak się po prostu nie robi. Na miejscu czekali już na nas Pan Leszek i Pani Małgorzata. Przywitali nas bardzo serdecznie. Poplotkowaliśmy chwilę i ja przedstawiłem sprawę roczników. Rozumieli problem i zgodzili się, że powinno być taniej. Dogadaliśmy się dość szybko. Przekazałem ugadaną kwotę. Marek zajął się liczeniem, a my w tym czasie rozmowami o samochodzie i… lotnictwie. Bowiem gdy dałem im w prezencie mój ostatni album, to okazało się że to rodzina dość mocno z lotnictwem związana, a prezent przypadł im bardzo do gustu.\nOK, dokumenty, kluczyki, komplet zimowych, nieużywanych opon i w drogę do Warszawy. Sam na sam z moim nowym nabytkiem. Charlie, bo tak postanowiłem go nazwać (za sprawą odlotowej serii filmów „Charlie the Unicorn”) rozpoczął swoje nowe życie. Podobnie też i ja. Obaj byliśmy po równo przerażeni, podnieceni i… zadowoleni!\nOd następnego dnia rano rozpocząłem żmudny proces przywracania Charliego do stanu na jaki zasługiwał i jaki sobie w głowie ułożyłem. Zależało mi na tym, by Charlie był samochodem po pierwsze sprawnym, po drugie bezpiecznym, po trzecie zabezpieczonym i po czwarte i najważniejsze – wyjątkowym! W tym samym czasie dowiedziałem się, że Damian sprzedał swojego G37 pierwszemu zainteresowanemu klientowi. To dobra wiadomość nie tylko dla Damiana, ale też i dla mnie. Kiedyś będę musiał Charliego sprzedać i okazuje się że i na takie konstrukcje są amatorzy, którzy dadzą spore pieniądze by jeździć czymś wyjątkowym. W sumie za Charliego dałem sporo mniej, niż kosztuje każdy z wymienionych wcześniej salonowych samochodów. Przykład Damiana mówi mi też, że jestem w stanie sprzedać go po kilku latach za większe pieniądze, niż sprzedałbym któregokolwiek z nich! Co więcej, moje G37 kupiłem o ponad 40 tys. taniej niż kupiłbym go od Damiana. Jest zatem z czego go restaurować.\nPo załatwieniu spraw podatkowych i ubezpieczeniowych złożyłem dokumenty do rejestracji. Zawsze chciałem mieć indywidualne blachy z moją ksywą. Kiedy jak nie w tym przypadku to zrobić? Restaurację Charliego rozpocząłem oczywiście od podstawowych kwestii. Hamulce, olej, filtry, wycieraczki, nadkole. Następnie wymieniłem ten nieszczęsny poklejony przedni zderzak i grill.\nPóźniej regeneracja felg i nowiutkie opony. W międzyczasie pozakładałem w Charliem kilka sztuczek, które zdecydowanie utrudnią złym człowiekom mi go zabrać. Gdy już wszystko porobiłem, to za przykładem Damiana odświeżyłem lakier i położyłem na nim ceramiczną powłokę. Po tych wszystkich operacjach Charlie wyglądał nie do poznania!\nMinęło już trochę czasu od dnia zakupu Charliego. Przejechałem nim też już kilka ładnych tysięcy kilometrów. Jakie są moje pierwsze wrażenia? Może najpierw te, które próbują mnie przekonać, że to nie jest samochód dla mnie. Charlie to straszny pijak (przypadek? :). Żłopie około 16 litrów na setkę po mieście i około 12 litrów na trasie. Oczywiście można zejść i do poziomu 8 litrów na trasie, ale to przy jeździe na przysłowiowe jajeczko. Charlie wbrew pozorom jest wielki: 4,7 metra długi; 1,9 metra szeroki (bez lusterek) i waży 1,9 tony! Do tego ma spore drzwi, które wymagają odpowiedniego dystansu by je swobodnie otworzyć chcąc wysiąść. Jego promień skrętu to aż 11 metrów! Czyli jak na jazdę typu: do pracy i z pracy, na zakupy i z zakupów, załatwić coś na mieście, zaparkować na szybko tam gdzie jest mało miejsca to Charlie jest mega drogi i mało praktyczny. Dodatkowo to kabriolet, w którym spora część karoserii jest/musi być ruchoma. W efekcie tego na dziurawej nawierzchni ma się czasami wrażenie, że zaraz się cały rozleci, a powyżej 180 km/h sprawdzam, czy rzeczywiście mam domknięte szyby. W sensie bym sprawdzał, gdybym z takimi prędkościami jeździł – wiadomo, że nie wolno :) Jest średnio pakowny. Jego bagażnik to 366 litrów, co na samochody z hard topem nie jest złym wynikiem. Przy złożonym dachu do bagażnika wejdą tylko dwie dwulitrowe butelki Coca-Coli :D Tylna kanapa nie jest za wygodna, ale to i tak sukces, że dwie dorosłe osoby mogą tam podróżować. Dla naszych dziewczyn (Maja i Viki) jest akurat. Ma mało schowków wewnątrz i nie ma tego na okulary. Co więcej z negatywów? Hmmm już nic! Teraz zaczyna się całe, potężne pasmo tych cech, które sprawiają, że jestem z Charliego mega zadowolony, czy nawet dumny! Charlie jest przede wszystkim wyjątkowy! Niejeden kierowca zerka, niejeden przechodzień się odwraca i w ich oczach widać pytanie: Co to za!? :) Porszaków, Beemek, Audic itd. jest cała masa! Poza tym nie sztuka kupić wyjątkowy samochód za potężne pieniądze. Infiniti G37 Cabrio sam osobiście nie spotkałem jeszcze ani razu. Wiem o dwóch sztukach w Polsce. Ktoś mówił, że jest ich kilka. Nie wiem gdzie takich danych poszukać. Ile by nie było to są jak jednorożce – bardzo rzadkie i bardzo piękne! Głównym założeniem projektantów tego samochodu było stworzenie wyjątkowej, pięknej bryły zarówno z dachem rozłożonym jak i złożonym. To rzadkość w przypadku kabrioletów. Do tego ta klasyczna, dostojna, coraz rzadziej spotykana linia. Ale wygląd to nie wszystko. Po zajęciu miejsca w wygodnym fotelu ze skórzaną tapicerką i ciepłym/zimnym nawiewem oraz wciśnięciu przycisku START włącza się wyjątkowa muzyka. Najpierw pomruk wydobywający się z sześciu cylindrów potężnego silnika, a następnie feria dźwięków, podpartych głębokim basem, płynących z trzynastu głośników systemu nagłośnienia Bose. Już jest pięknie, a to przecież dopiero początek! Wrzucasz DRIVE, zwalniasz pedał hamulca i musisz delikatnie pieścić pedał gazu. Czemu? Ano temu, że stado 320 koni czających się pod maską tylko czeka na strzał z bata, by pogonić Charliego hen aż na tęczę z potężnym przyspieszeniem (5,7 sekundy do 100 km/h)! Nie musisz jednak tego robić. Nie ma takiej potrzeby. Nikomu nie trzeba udowadniać mocy. Słychać ją od uruchomienia do wyłączenia silnika. Jednak komfort posiadania tak mocnego pedału gazu, daje wspaniałe poczucie wolności i bezpieczeństwa. Podobnie jest z otwieranym dachem. Nie musisz go przecież otwierać! Ale… zawsze możesz :) „Niebo błękitne nad nami” to wspaniałe uczucie. Jak nie posmakowałeś to zapraszam. Oczywiście nie będę wymieniać wszystkich drobiazgów, które sprawiają, że jazda Charliem to wyjątkowe przeżycie. I teraz ważne – jazda nie tylko po pięknych lasach, nad jeziorami, nad morzem czy w górach, ale też… do pracy i z pracy, na zakupy i z zakupów czy choćby załatwić coś na mieście! Podczas tej jazdy w końcu też biegnie nasze życie. Dlaczego w tych zdaje się prozaicznych momentach nie mielibyśmy również się dobrze bawić? Dlatego właśnie mam Charliego. Już się nie mogę doczekać, aż wyłączę kompa i pójdę na parking! Yeeah :D\nNa koniec chciałbym bardzo serdecznie podziękować wszystkim, którzy w mniejszy lub większy sposób pomogli mi w moim tentegowaniu i ostatecznie przyczynili się do zakupu Charliego! Jak zwykle w życiu wszystko zależało od tzw. „przypadków”, ale czy one rzeczywiście były przypadkami?\nJózek – za przywalenie mi w tył Hondzi – gdyby nie to nie miałbym dziś kabrioletu (kolejny przykład na to, że niefajna historia może przyczynić się do czegos mega fajnego :)\nPaweł – za wskazanie Infiniti :)\nDamian – za zaszczepienie wirusa G37, znoszenie mojej upierdliwości :)\nKamil – za wskazanie Charliego i wielką pomoc przy zakupie :)\nkurczak – za „podrzucenie mi” Kamila, pomoc przy zakupie, no i że Ci się chciało ze mną dwa razy do Lublina cisnąć! :)\nwilk – za każdorazowe konsultacje :)\nPiotrek i Grzegorz – za cenne uwagi i poświęcony czas :)\nEwa – za nieustanne wsparcie w temacie i nie zpominaj, że Ciebie kocham o wiele bardziej! :) :*


www.gosc.pl → Podpalali świat\nBeatyfikacja ks. Sopoćki odbyła się 28 września 2008 r. w Białymstoku. Na pamiątkę tamtego wydarzenia organizatorzy przyjęli jako dzień Koronki na ulicach miast właśnie tę datę. Na zdjęciu modlitwa przy skrzyżowaniu ulic w Bielawie\nModlitwa na ulicach miast to inicjatywa, która zrodziła się po beatyfikacji ks. Michała Sopoćki, spowiednika i kontynuatora misji św. Faustyny. Już szósty rok, tego samego dnia i o tej samej porze, na rogach ulic zatłoczonych miast, uśpionych miasteczek i na wiejskich rozdrożach ludzie proszą Boga o miłosierdzie dla siebie i całego świata. Poprzez tę modlitwę dają świadectwo wielkiej mocy Bożego Miłosierdzia. W tym roku do akcji przyłączyły się dziesiątki miast nie tylko w Polsce, ale i na całym świecie.\n10 minut wołania\nPunktualnie o 15.00 w Bielawie na jednym rogu ulicy stanęło do modlitwy 50 osób, na drugim – 100. – Już kiedyś słyszałem o tej akcji, ale dopiero osobiste spotkanie jednego z organizatorów dało iskrę do tego, by szerzej zaangażować w tę modlitwę całą parafię – mówi ks. Stanisław Chomiak, proboszcz parafii Wniebowzięcia NMP w Bielawie.\n– To pokazuje również, że świeccy mają duży wpływ na to, co dzieje się w Kościele. Ta modlitwa jest również formą ewangelizacji wizualnej. To nasze takie pierwsze doświadczenie w Bielawie. Stanęliśmy więc na dwóch najbardziej ruchliwych skrzyżowaniach. Widzę, że było duże zaangażowanie ludzi, w przyszłym roku postaramy się zorganizować modlitwę w całym mieście. To było 10 minut wołania, zapraszania Boga do przestrzeni naszego życia. Życia prywatnego i życia publicznego, do sfery sacrum i sfery profanum. Do świata porządku i chaosu, wewnętrznej kontemplacji i zgiełkliwego pośpiechu. To niepowtarzalna okazja, by powiedzieć głośno i wyraźnie: „Jezu, ufam Tobie!”, a przy okazji podzielić się orędziem o Bożym Miłosierdziu z przechodzącym obok człowiekiem.\n– Na początku pomyślałam, że to pewne szaleństwo – mówi Anna Lutz, jedna z uczestniczek modlitwy. – Ale pomyślałam też, że trzeba mieć wiele odwagi, by stanąć przy ulicy i odmawiać Koronkę. Dla ludzi wierzących jest to również pokazanie, że nie wstydzą się Jezusa i nie wstydzą się modlić nawet w tłumie, na ulicy i w każdym miejscu, w którym się znajdują. Jeżeli jest się człowiekiem wierzącym, nie trzeba niczego udowadniać, ale przyszły takie czasy, że chrześcijanin musi pokazać innym swoją wiarę, chęć do modlitwy i trzeba być w tym odważnym. – Pomyślałam, że jest to jakieś nowe wyjście Kościoła do ludzi w świat – mówi Małgorzata Driemel, kolejna z uczestniczek modlitwy. – Dla mnie Boże Miłosierdzie jest szczególną łaską, jaka daje nam Bóg. Koronką modlę się na co dzień, więc nie widziałam innej możliwości, musiałam tu przyjść. Ci, którzy nie chodzą do kościoła, pewnie zastanawiali się, co my tu robimy. Ale dla mnie dużo ważniejsze jest to, że stanęliśmy tu do wspólnej modlitwy. Czy to ma sens?


Apo-Napro - informacje o leku - opis - leku - dawki - działanie - skład - interakcje - inn - atc\n> Baza produktów > Informacja o produkcie Apo-Napro\nWystępowanie działań niepożądanych można ograniczyć poprzez stosowanie najmniejszej skutecznej dawki przez najkrótszy okres konieczny do złagodzenia objawów. Dorośli. W chorobach reumatycznych: Od 500 mg do 1 g w 2 dawkach podzielonych co 12 h lub w dawce pojedynczej. Zaleca się zastosowanie dawki nasycającej 750 mg lub 1 g/dobę w stanach ostrych: u pacjentów, u których występuje silny ból w nocy i/lub sztywność poranna; u pacjentów, którzy uprzednio stosowali duże dawki innego leku przeciwreumatycznego; u pacjentów z chorobą zwyrodnieniową stawów, u których ból jest dominującym objawem choroby. W ostrych zaburzeniach mięśniowo-szkieletowych i bolesnym miesiączkowaniu: Dawka początkowa wynosi 500 mg jednorazowo, następnie 250 mg co 6-8 h, zależnie od potrzeb. Maks. dawka dobowa wynosi 1250 mg. W gorączce różnego pochodzenia: Dawka wynosi 250 mg co 8 h, w zależności od potrzeb. Czas trwania leczenia nie powinien przekraczać 3-5 dni. W ostrej dnie moczanowej: Dawka początkowa wynosi 750 mg, następnie 250 mg co 8 h do ustąpienia napadu. Pacjenci w podeszłym wieku są narażeni na zwiększone ryzyko ciężkich działań niepożądanych. Jeśli stosowanie leków z grupy NLPZ uznano za konieczne, należy podawać najmniejszą dawkę skuteczną przez możliwie najkrótszy okres. Pacjentów z tej grupy należy okresowo monitorować w kierunku wystąpienia krwawień z przewodu pokarmowego podczas leczenia lekami z grupy NLPZ. W badaniach wykazano, że u pacjentów w podeszłym wieku występuje zwiększone stężenie wolnej frakcji naproksenu, mimo iż jego całkowite stężenie w osoczu nie zmienia się. Nie jest znane znaczenie tego faktu dla dawkowania naproksenu. Dzieci (powyżej 5 lat): W młodzieńczym reumatoidalnym zapaleniu stawów: 10 mg/kg mc. na dobę w 2 dawkach podzielonych co 12 h. Lek nie jest zalecany do stosowania w żadnym innym wskazaniu u dzieci poniżej 16 rż. Lekarz powinien zalecić najwłaściwszą postać farmaceutyczną i moc, w zależności od wieku, mc. i dawkowania. Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek lub wątroby: zaleca się stosowanie najmniejszej dawki skutecznej. U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek należy monitorować stężenie kreatyniny w osoczu i/lub ClCr. Nie zaleca się stosowania naproksenu u pacjentów z ClCr mniejszym niż 30 ml/min.\nLek należy przyjmować w czasie jedzenia lub po jedzeniu.\nNadwrażliwość na naproksen, naproksen sodowy lub na którąkolwiek substancję pomocniczą. Czynna lub nawracająca, choroba wrzodowa lub krwotok z żołądka i/lub dwunastnicy (2 lub więcej wyraźnych epizodów potwierdzonego owrzodzenia lub krwawienia) w wywiadzie. Krwawienie z przewodu pokarmowego w wywiadzie lub perforacja związane z leczeniem NLPZ. Ze względu na ryzyko wystąpienia krzyżowych reakcji alergicznych naproksen jest przeciwwskazany u pacjentów, u których w wywiadzie wystąpiły reakcje nadwrażliwości (np. astma, zapalenie błony śluzowej nosa, obrzęk naczynioruchowy lub pokrzywka) po zastosowaniu ibuprofenu, ASA lub innych NLPZ. Ciężka niewydolność serca, niewydolność wątroby i niewydolność nerek. III trymestr ciąży.\nPrzyjmowanie leku w najmniejszej dawce skutecznej przez najkrótszy okres konieczny do złagodzenia objawów zmniejsza ryzyko działań niepożądanych. Należy unikać jednoczesnego stosowania naproksenu z innymi lekami z grupy NLPZ, w tym z selektywnymi inhibitorami cyklooksygenazy-2 (COX-2). Pacjenci w podeszłym wieku podczas stosowania leków z grupy NLPZ są narażeni na zwiększone ryzyko wystąpienia ciężkich działań niepożądanych, zwłaszcza krwawienia i owrzodzenia, które mogą być śmiertelne. Naproksen zmniejsza agregację płytek krwi i wydłuża czas krwawienia. Należy to uwzględnić, interpretując wyniki czasu krwawienia u pacjenta. Naproksen wykazuje działanie przeciwgorączkowe i przeciwzapalne, dlatego może maskować objawy gorączki i stanu zapalnego. Naproksen może wpływać na wyniki badań laboratoryjnych, takie jak czynności wątroby, ale w żadnym z badań nie wykazano wyraźnej tendencji wskazującej na toksyczność. U niektórych pacjentów, szczególnie ze zmniejszonym przepływem nerkowym, np. u pacjentów z nadmierną utratą płynu pozakomórkowego, marskością wątroby, stosujących dietę z ograniczoną zawartością sodu, zastoinową niewydolnością serca, wcześniejszymi zaburzeniami czynności nerek, należy kontrolować czynność nerek przed i podczas leczenia naproksenem. Dotyczy to także pacjentów w podeszłym wieku, u których może występować zaburzenie czynności nerek, oraz pacjentów stosujących leki moczopędne. U tych pacjentów należy zmniejszyć dawkę dobową produktu, aby zapobiec potencjalnemu kumulowaniu się metabolitów naproksenu. Należy zachować ostrożność u pacjentów z astmą oskrzelową, czynną lub w wywiadzie, ponieważ odnotowano, że leki z grupy NLPZ powodują skurcz oskrzeli u tych pacjentów. Przyjmowanie NLPZ może powodować zależne od dawki zmniejszenie produkcji prostaglandyny i przyspieszać niewydolność nerek. Pacjenci z wysokim ryzykiem wystąpienia tych objawów to pacjenci z zaburzeniem czynności nerek, zaburzenia serca, zaburzenia wątroby, stosujących leki moczopędne lub pacjenci w podeszłym wieku. U tych pacjentów należy monitorować czynność nerek. Pacjentów z nadciśnieniem tętniczym w wywiadzie i/lub łagodną do umiarkowanej zastoinową niewydolnością serca z zatrzymaniem płynów i obrzękami należy odpowiednio monitorować i poinformować, ponieważ zatrzymanie płynów i obrzęki były zgłaszane w związku z leczeniem NLPZ. Z badań klinicznych i danych epidemiologicznych wynika, że przyjmowanie inhibitorów cyklooksygenazy i niektórych NLPZ (zwłaszcza w dużych dawkach i długotrwale) może być związane z niewielkim zwiększeniem ryzyka zakrzepicy tętnic (np. zawał serca lub udar). Mimo że z danych wynika, że stosowanie naproksenu (w dawce dobowej 1000 mg) wiąże się z małym ryzykiem, jednak całkowicie ryzyka tego nie można wykluczyć. Pacjenci z niekontrolowanym nadciśnieniem tętniczym, zastoinową niewydolnością serca, chorobą niedokrwienną serca, chorobą tętnic obwodowych i/lub chorobą naczyń mózgowych powinni być leczeni naproksenem wyłącznie po rozpatrzeniu korzyści i ryzyka. Należy podobnie postępować przed rozpoczęciem długotrwałego leczenia pacjentów z czynnikami ryzyka chorób układu krążenia (np. nadciśnienie tętnicze, hiperlipidemia, cukrzyca, palenie tytoniu). W każdym momencie leczenia lekami z grupy NLPZ odnotowano występowanie krwawienia z przewodu pokarmowego, owrzodzenia i perforacji, które mogą być śmiertelne, z objawami ostrzegawczymi lub bez, lub ciężkie zdarzenia dotyczące żołądka i jelit w wywiadzie. Ryzyko wystąpienia krwawienia z przewodu pokarmowego, owrzodzenia lub perforacji zwiększa się wraz ze zwiększeniem dawki leku z grupy NLPZ, u pacjentów z chorobą wrzodową żołądka i/lub dwunastnicy w wywiadzie, zwłaszcza powikłane krwawieniem lub owrzodzeniem oraz u pacjentów w podeszłym wieku. U tych pacjentów leczenie należy rozpoczynać od najmniejszej możliwej dawki terapeutycznej. U tych pacjentów oraz u pacjentów, u których konieczne jest jednoczesne stosowanie małych dawek ASA lub innych leków zwiększających ryzyko działań niepożądanych w obrębie przewodu pokarmowego należy rozważyć jednoczesne stosowanie leków osłonowych (np. mizoprostol, inhibitory pompy protonowej). Pacjenci, u których występuje działanie toksyczne w obrębie przewodu pokarmowego w wywiadzie, szczególnie w podeszłym wieku, powinni zgłaszać wszelkie niepokojące objawy dotyczące przewodu pokarmowego (zwłaszcza krwawienie), szczególnie na początku leczenia. Należy zachować ostrożność u pacjentów otrzymujących jednocześnie leki, które mogą zwiększać ryzyko wystąpienia choroby wrzodowej żołądka i/lub dwunastnicy lub krwawienia, takie jak doustne kortykosteroidy, leki przeciwzakrzepowe takie jak warfaryna, selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny lub leki przeciwpłytkowe takie, jak ASA. W przypadku, gdy u pacjenta otrzymującego naproksen wystąpi krwawienie z przewodu pokarmowego lub owrzodzenie, produkt należy odstawić. Należy zachować ostrożność podczas stosowania leków z grupy NLPZ u pacjentów z zaburzeniami żołądka i jelit w wywiadzie (zapalenie jelita grubego, choroba Crohna), ponieważ istniejąca choroba może ulec zaostrzeniu. Ponieważ naproksen jest w dużym stopniu (95%) wydalany z moczem w wyniku przesączania kłębuszkowego, należy zachować szczególną ostrożność podając go pacjentom z zaburzeniami czynności nerek. U tych pacjentów zaleca się kontrolowanie stężenia kreatyniny w surowicy krwi i/lub ClCr. Nie zaleca się stosować naproksenu u pacjentów z ClCr mniejszym niż 30 ml/min. U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby, takimi jak przewlekła choroba alkoholowa wątroby i inne postaci marskości wątroby, zmniejsza się całkowite stężenie naproksenu w osoczu, natomiast zwiększa stężenie wolnej frakcji naproksenu. Pomimo, że nie jest znane znaczenie tego faktu dla dawkowania naproksenu, u tych pacjentów zaleca się stosowanie najmniejszej dawki skutecznej. Należy zachować szczególną ostrożność u pacjentów z zaburzeniami krzepnięcia krwi lub stosujących leki wpływające na homeostazę krwi, gdy stosuje się jednocześnie produkty zawierające naproksen. Mogą one zwiększyć krwawienie u pacjentów z nasilonym ryzykiem krwawienia lub stosujących leki przeciwzakrzepowe, takie jak pochodne dikumarolu. Reakcje nadwrażliwości mogą wystąpić u pacjentów wykazujących szczególną skłonność do takich reakcji. Po podaniu naproksenu mogą wystąpić reakcje nadwrażliwości u pacjentów, u których po podaniu ASA lub innych leków z grupy NLPZ, lub produktów zawierających naproksen w przeszłości obserwowano lub nie obserwowano reakcji nadwrażliwości. Mogą one również wystąpić u pacjentów z obrzękiem naczynioruchowym, reakcjami bronchospastycznymi (np. astma), zapaleniem błony śluzowej nosa i polipów nosa w wywiadzie. Reakcje nadwrażliwości, takie jak anafilaksja, mogą zagrażać życiu pacjenta. Jeżeli jest konieczne dawkowanie lub odstawienie kortykosteroidu, stosowanego jednocześnie z naproksenem, należy stopniowo zmniejszać dawkę kortykosteroidu. Jednocześnie należy dokładnie monitorować pacjenta w kierunku wystąpienia objawów działań niepożądanych, w tym niewydolnością nadnerczy i zaostrzeniem objawów zapalenia stawów. Pomimo, że w badaniach nie wykazano zaburzenia widzenia związanego ze stosowaniem naproksenu, u niektórych pacjentów przyjmujących leki z grupy NLPZ rzadko obserwowano zaburzenia oka, dotyczące zapalenia i obrzęku tarczy nerwu wzrokowego oraz pozagałkowego zapalenia nerwu wzrokowego. Wprawdzie nie wykazano związku przyczynowo-skutkowego z naproksenem, jednak zaleca się, aby każdego pacjenta, u którego wystąpią zaburzenia widzenia poddać badaniu okulistycznemu. U pacjentów, u których występuje uogólniony toczeń rumieniowaty lub mieszana choroba tkanki łącznej może wystąpić zwiększone ryzyko aseptycznego zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych. Bardzo rzadko, u pacjentów leczonych lekami z grupy NLPZ odnotowano występowanie ciężkich reakcji skórnych, niektórych śmiertelnych, w tym złuszczające zapalenie skóry, zespół Stevens-Johnsona i toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka. Ryzyko wystąpienia opisanych reakcji wydaje się być największe na początku leczenia, w większości przypadków objawy występowały w ciągu 1-go m-ca leczenia. Naproksen należy odstawić w przypadku wystąpienia wysypki skórnej, zmian chorobowych dotyczących błon śluzowych lub jakichkolwiek innych objawów nadwrażliwości. Stosowanie naproksenu może niekorzystnie wpływać na płodność u kobiet i nie jest ono zalecane u kobiet, które planują zajść w ciążę. W przypadku kobiet, które mają trudności z zajściem w ciążę lub które są poddawane badaniom w związku z niepłodnością, należy rozważyć zakończenie stosowania naproksenu. Po przyjęciu mogą wystąpić działanie niepożądane takie jak zawroty głowy, senność, zmęczenie i zaburzenia widzenia. W związku z tym nie należy prowadzić pojazdów i obsługiwać maszyn.\nJednoczesne stosowanie naproksenu z lekami zobojętniającymi kwas solny, cholestyraminą lub z pokarmem może opóźniać wchłanianie naproksenu, ale nie zmniejsza stopnia jego wchłaniania. Ze względu na duży stopień wiązania naproksenu z białkami osocza, należy monitorować pacjentów stosujących jednocześnie pochodne hydantoiny, leki przeciwzakrzepowe lub sulfonoamidy wiążące się w dużym stopniu z białkami osocza, czy nie występuje przedawkowanie tych leków. Wprawdzie nie obserwowano interakcji między naproksenem a lekami przeciwzakrzepowymi lub pochodnymi sulfonylomocznika, jednak należy zachować ostrożność z uwagi na interakcje między tymi lekami a innymi lekami z grupy NLPZ. Należy unikać jednoczesnego stosowania 2 lub więcej NLPZ (w tym ASA), ponieważ może to prowadzić do zwiększonego ryzyka działań niepożądanych. Leki przeciwnadciśnieniowe: Zmniejszenie działania przeciwnadciśnieniowego. Może wystąpić zwiększone ryzyko zaburzenia czynności nerek związane ze stosowaniem inhibitorów acetylocholinoesterazy (ACE). Leki moczopędne: Zmniejszenie działania moczopędnego. Leki moczopędne mogą zwiększyć ryzyko wystąpienia działania nefrotoksycznego związanego ze stosowaniem leków z grupy NLPZ. Glikozydy nasercowe: Leki z grupy NLPZ mogą nasilać niewydolność serca, zmniejszać współczynnik przesączania kłębuszkowego glikozydów nasercowych i zwiększać ich stężenie w osoczu. Lit: Zmniejszenie eliminacji litu. Jednoczesne podanie z probenecydem zwiększa stężenie naproksenu w osoczu i wydłuża jego T0,5. Metotreksat: Zmniejszenie eliminacji metotreksatu. Cyklosporyna: Zwiększenie ryzyka działania nefrotoksycznego. Mifepryston: Nie należy stosować leków z grupy NLPZ przed upływem 8-12 dni od podania mifeprystonu, gdyż mogą osłabiać jego działanie. Kortykosteroidy: Zwiększone ryzyko owrzodzenia w obrębie przewodu pokarmowego lub krwawienie. Leki z grupy NLPZ mogą zwiększać działanie leków przeciwzakrzepowych, takich jak warfaryna. Badania na zwierzętach wskazują, że leki z grupy NLPZ mogą zwiększyć ryzyko drgawek związanych ze stosowaniem chinolonów. U pacjentów stosujących jednocześnie leki z grupy NLPZ i chinolonów może wystąpić zwiększone ryzyko drgawek. Leki przeciwpłytkowe i selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI): Zwiększone ryzyko krwawienia z przewodu pokarmowego. Takrolimus: Możliwe zwiększone ryzyko działania nefrotoksycznego podczas jednoczesnego stosowania leków z grupy NLPZ i takrolimusa. Zydowudyna: Zwiększone ryzyko toksyczności hematologicznej podczas jednoczesnego stosowania leków z grupy NLPZ i zydowudyny. Udowodniono, że u HIV-dodatnich pacjentów z hemofilią leczonych jednocześnie zydowudyną i ibuprofenem istnieje zwiększone ryzyko wystąpienia krwotoku do stawu i krwiaka. Sugeruje się, że leczenie naproksenem należy przerwać na 48 h przed badaniem czynności nadnerczy, gdyż może ono zaburzać oznaczanie 17-ketosteroidów. Naproksen może także utrudniać oznaczanie kwasu 5-hydroksy-3-indolilooctowego w moczu.\nOdnotowano wrodzone nieprawidłowości w związku z podawaniem NLPZ u ludzi; chociaż występują one niezbyt często i bez jakichkolwiek dostrzegalnych objawów. Zważywszy, że znane są działania leków z grupy NLPZ na układ krążenia płodu (ryzyko przedwczesnego zamknięcia przewodu tętniczego), stosowanie naproksenu podczas 3 ostatnich m-cy ciąży jest przeciwwskazane. Naproksen może opóźniać i wydłużać akcję porodową, z jednoczesną zwiększoną skłonnością do krwawienia u matki i dziecka. Nie należy stosować leków z grupy NLPZ w czasie 1-szych 2 trymestrów lub podczas porodu, o ile spodziewana korzyść dla matki nie przewyższa potencjalnego ryzyka dla płodu. Z dostępnych danych wynika, że leki z grupy NLPZ mogą występować w mleku matki w bardzo niewielkim stężeniu. Jeśli jest to możliwe, należy unikać stosowania naproksenu u kobiet karmiących piersią.\nZaburzenia żołądka i jelit: Najczęściej odnotowywane działania niepożądane dotyczą przewodu pokarmowego. Mogą wystąpić wrzody trawienne, perforacje i krwawienie z żołądka i/lub dwunastnicy, czasem śmiertelne, zwłaszcza u pacjentów w podeszłym wieku. W czasie stosowania naproksenu odnotowano występowanie nudności, wymiotów, biegunki, wzdęć, zaparć, niestrawności, bólu brzucha, smołowatych stolców, wymiotów krwawych, wrzodziejącego zapalenia jamy ustnej, zaostrzenia zapalenia okrężnicy i choroby Crohna. Rzadziej informowano o występowaniu zapalenia błony śluzowej żołądka. Bardzo rzadko odnotowano występowanie zapalenia trzustki. Zaburzenia układu immunologicznego: Reakcje nadwrażliwości odnotowano w związku z leczeniem lekami z grupy NLPZ. Dotyczą one niespecyficznych reakcji alergicznych i anafilaktycznych; nadczynności układu oddechowego, w tym astma, nasilona astma, skurcz oskrzeli i duszność, lub różnych zaburzeń skóry, w tym różnego typu wysypki skórne, świąd, pokrzywka, plamica, obrzęk naczynioruchowy i rzadziej, dermatozy złuszczające i pęcherzowe (włączając martwicę naskórka i rumień wielopostaciowy). Zaburzenia sercowo-naczyniowe: Badania kliniczne i dane epidemiologiczne sugerują, że przyjmowanie niektórych NLPZ (zwłaszcza w dużych dawkach i długotrwale) może być związane z niewielkim zwiększeniem ryzyka zakrzepicy tętnic (np. zawał serca lub udar). Opisywano występowanie obrzęków, nadciśnienia tętniczego i niewydolności serca, związanych ze stosowaniem leków z grupy NLPZ. Rzadziej odnotowano inne działania niepożądane, w tym: Zaburzenia nerek i dróg moczowych: Różne postaci działania nefrotoksycznego, w tym zapalenie kłębuszków nerkowych, śródmiąższowe zapalenie nerek, zespół nerczycowy, krwiomocz, martwicę brodawek nerkowych, niewydolność nerek. Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych: Nieprawidłowa czynność wątroby, zapalenie wątroby i żółtaczka. Zaburzenia układu nerwowego: Zaburzenia widzenia, zapalenie nerwu wzrokowego, bóle głowy, parestezje, raporty o występowaniu aseptycznego zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych (zwłaszcza u pacjentów, u których występują zaburzenia układu immunologicznego, takie jak liszaj rumieniowaty układowy, choroby mieszane tkanki łącznej), z objawami takimi jak kręcz karku, ból głowy, nudności, wymioty, gorączka i dezorientacja, depresja, splątanie, omamy, szumy uszne, zawroty głowy, zaburzenia słuchu, złe samopoczucie, zmęczenie, senność, drgawki, bezsenność, niezdolność do koncentracji i zaburzenia funkcji poznawczych. Zaburzenia krwi i układu chłonnego: Trombocytopenia, neutropenia, granulocytopenia, w tym agranulocytoza, niedokrwistość aplastyczna i hemolityczna. Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej: Wysypki skórne, pokrzywka, łysienie, rumień wielopostaciowy, zespół Stevens-Johnsona, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka (bardzo rzadko), reakcje nadwrażliwości na światło (w tym „pseudoporfiria” – zmiany przypominające porfirię skórną późną), pęcherzowe oddzielanie się naskórka. Inne: Eozynofilowe zapalenie płuc, zapalenie naczyń, hiperkaliemia.\nObjawy: ból głowy, nudności, wymioty, ból nadbrzuszny, krwawienie z przewodu pokarmowego, rzadko biegunka, dezorientacja, pobudzenie, śpiączka, senność, zawroty głowy, szumy uszne, omdlenia, czasami drgawki. W przypadku znacznego przedawkowania możliwe jest wystąpienie ostrej niewydolności nerek i uszkodzenia wątroby. Jeśli jest to konieczne pacjenci powinni być leczeni objawowo. W czasie 1 h od przyjęcia potencjalnie toksycznej ilości naproksenu należy rozważyć zastosowanie węgla aktywowanego. Alternatywnie, u pacjentów dorosłych należy rozważyć płukanie żołądka w czasie 1 h od potencjalnie zagrażającego życiu przedawkowania. Należy zapewnić prawidłową ilość moczu wydalonego w jednostce czasu. Należy dokładnie monitorować czynność nerek i wątroby. Należy monitorować pacjentów przez co najmniej 4 h od przyjęcia potencjalnie toksycznej ilości naproksenu. Drgawki, częste lub trwające przez długi czas, powinny być leczone diazepamem podanym dożylnie. Przeprowadzenie badań innych parametrów jest uwarunkowane od stanu klinicznego pacjenta. Hemodializa nie zmniejsza stężenia naproksenu w osoczu ze względu na jego wysoki stopień wiązania z białkami osocza. Hemodializa może być korzystna u pacjentów z niewydolnością nerek.\nNaproksen jest NLPZ o działaniu przeciwbólowym i przeciwgorączkowym. Działanie naproksenu nie wynika z działania na oś przysadkowo-nadnerczową. Naproksen hamuje syntezę prostaglandyn. Dokładny mechanizm przeciwzapalnego działania naproksenu nie jest znany.\nApo-Napro - 250 mg : 14831\nApo-Napro - 500 mg : 14832


Lugrotrawler - statek rybacki powstały z połączenia trawlera z lugrem.\nPrzystosowany jest do połowu ryb dennych i pelagicznych (pływających przy powierzchni wody). Od lugra różni się głównie dużą mocą silnika potrzebną do trałowania. Możliwość połowu tymi dwiema metodami pozwala na użytkowanie i połowy z tego typu statków przez cały rok.\nMaszyny: Bębenek rybacki\nBębenek rybacki - niewielkie (do 1 m dł.) pułapkowe narzędzie do połowu ryb w płytkich, spokojnych wodach śródlądowych.\nBębenek rybacki wykonany jest z tkaniny sieciowej, rozpiętej na kilku drewnianych obręczach. Często stosowany przez kłusowników.\nTechnologie: Biomasa (SSB)\nBiomasa (SSB) (spawning stock biomass) - biomasa stada tarłowego to zdolna do rozrodczości masa stada danego gatunku ryby, czyli ta część populacji, która jest dojrzała seksualnie.\nRybactwo - gospodarka rybacka\nZespół planowanych i skoordynowanych czynności mających na celu racjonalne gospodarowanie organizmami wodnymi w myśl zasad ekonomii i zgodnie z założeniami ochrony przyrody.\nTechnologie: Sztuczny lód\nSztuczny lód - lód otrzymywany przez zamrożenie wody w wytwornicy lodu, w postaci bloków (25-200 kg), płyt, drobnych bryłek (łusek, kostek itp.) lub śniegu.\nW wytwornicach do produkcji lodu w postaci bryłek lub śniegu stosuje się chłodzenie bezpośrednie, a w (rzadziej używanych) wytwornicach lodu w blokach - chłodzenie pośrednie (w zbiorniku ze stale mieszaną saletrą jest umieszczany parownik urządzenia chłodniczego i formy na lód)\nTechnologie: Suszenie żywności\nSuszenie - zespół operacji technologicznych, mających na celu zredukowanie zawartości wody w produkcie przez jej wyparowanie lub odwirowanie.\nProces ten przeprowadza się na skalę przemysłową w specjalnych aparatach, zwanych suszarniami. Często suszenie przeprowadza się w oparciu o proces adsorpcji pary wodnej na złożu o właściwościach higroskopijnych.


Jak spakować dziecko na wycieczkę? Sprytnie! - Pani Miniaturowa\nJuż niedługo wyjazd, a Ty zastanawiasz się, jak spakować dziecko na wycieczkę? Nie trać głowy! Fajne check-listy znajdziesz u blogerek parentingowych, które podpowiedzą Ci nawet to, ile par majtek powinnaś spakować dziecku na wyjazd. Ja zaskoczę Cię rozwiązaniami, których być może dotąd nie znałaś. A jeśli znałaś i masz więcej sprytnych pomysłów, jak spakować dziecko na zieloną szkołę, obóz, lub wycieczkę – pisz śmiało w komentarzach! Będę Ci mega wdzięczna i inne Mamy pewnie też 🙂\nTragarza wynajmę, tanio!\nZe względu na moją niskorosłość, staram się pakować według jednej, bardzo ważnej zasady: muszę być w stanie podnieść moją walizkę lub torbę! Pamiętam, jak rodzice spakowali mnie kiedyś na wyjazd na zieloną szkołę. Dostałam największą torbę, jaką znaleźli w domu. Miałam tam takie klamoty, że zamiast trzech dni w Jurze Krakowsko-Częstochowskiej, byłam gotowa podbijać samotnie Kilimandżaro! Do autokaru torbę wsadzili mi rodzice, a potem “ktoś ci pomoże”. Otóż, nie zlitował się nade mną nikt i chyba z 20 minut ciągnęłam torbę w stronę domku, gdzie nocowaliśmy. Powtórkę z koszmaru miałam w dniu, gdy wracaliśmy. Byłam tak wykończona 15 km marszem, jaki odbyliśmy poprzedniego dnia, że nie miałam siły unieść mojego bagażu na kilka cm, a co dopiero zanieść go do autokaru.\nNauczona tym doświadczeniem, pamiętam, że walizka, torba lub plecak dla dziecka nie mogą być tak ciężkie, że uniemożliwiałyby mu swobodne poruszanie się! Dla siebie kupiłam malutką wersję walizeczki w motyle, dla syna wybrałam bardziej uniwersalny wzór. Bez żadnych wzorków i wystrzałowych kolorków, bo dzieci szybko zmieniają zdanie, co jest HOT a co NOT.\nOszczędność miejsca i lekki bagaż, to mój cel! Jeżeli chcesz dowiedzieć się, jak spakować dziecko na obóz zgodnie z zasadami feng shui, to przykro mi, to nie ten blog. Jestem tak zdemoralizowana, że nawet wodę bezglutenową dziecku podaje. To się nazywa życie na krawędzi 😉\nW kolorowych linkach znajdziesz przykłady rzeczy, o których mówię. Przejdźmy do pakowania.\nNieprzemakalna, a najlepiej 2 w 1, czyli z odpinanym ociepleniem, które w razie potrzeby można nosić osobno. Od kiedy odkryłam ubrania 2 w 1, lub takie combo 3 w 1, uważam je za 8 cud świata! Niektórzy ludzie preferują zwykłe kurtki dwustronne, ale dla mnie ważniejsze są dwie, a nawet trzy różne funkcje danego ciucha, zamiast dwóch różnych kolorów. Dość ciekawie prezentują się kurtki z odpinanymi rękawami, dzięki czemu zyskujemy bezrękawnik, ale ja nadal jestem #TeamOdpinaneOcieplenie\nJeżeli Twoja pociecha nie musi stosować specjalnych środków higienicznych i nie jest podatne na alergie, to na krótkie wyjazdy można pokusić się o kupienie kosmetyku 2 w 1. Omena puściłam na wycieczkę z miniaturowym szamponem i żelem pod prysznic w jednym opakowaniu. Na trzy dni w zupełności wystarcza, a przy tym zajmuje ekstremalnie mało miejsca i jest bardzo lekki. Młody był zachwycony, a ja po cichu mu zazdrościłam, bo pamiętam, jak musiałam targać dużą i ciężką butelkę szamponu oraz równie ciężką, pełnowymiarową butelkę żelu pod prysznic. To prawie litr płynów kontra 50 ml! Różnica robi wrażenie, prawda? Oczywiście kwestię składu kosmetyków i jego ostatecznego wyboru pozostawiam wyłącznie Tobie, ponieważ sama wiesz, co jest najlepsze dla Twojego dziecka. Polecam też podróżne krótkie szczoteczki do zębów oraz miniaturowe pasty. Kiedyś ex-teściowa podarowała mi składaną szczotkę do włosów z ukrytym w środku lusterkiem <3 To był sztos!\nUmiesz przekonać się do używania ręczników hotelowych? Ja niestety nie, wobec czego w podróż zabieram swój domowy. Wybieram wtedy coś mniejszego niż namiot cyrkowy 🙂 moim ulubionym podróżnym ręcznikiem jest cieniutki ręcznik szybkoschnący, który przy odrobinie wprawy da się zwinąć tak, że zajmuje tyle miejsca co mały termos. Przy zastosowaniu zaledwie tych trzech pomysłów zaoszczędziłam mnóstwo miejsca w walizce i przestałam gorączkowo zastanawiać się, jak spakować dziecko na wycieczkę. Ale na tym nie poprzestaniemy! Lecimy dalej!\nNie przewoź w walizce lub torbie podróżnej zbędnego powietrza. Staraj się zagospodarować każdy centymetr. W zapasowe buty, lub w klapki pod prysznic, możesz wsadzić dwie pary skarpetek, kosmetyki, ładowarkę, latareczkę, małą zabawkę, batonik, cokolwiek. Byle nie wszystko naraz! 🙂 W wolne miejsca pomiędzy klamotami zawsze da się jeszcze coś upchnąć. Nie zapomnij wyciągnąć kosmetyków z ich opakowań. Nie potrzebujesz wozić w walizce kartoników 😉\nWymiętolone ubrania? To już nie problem!\nRok temu, gdy wybierałam się na SeeBloggers, sen z powiek spędzała mi kwestia spakowania sukienki na uroczystą galę. Martwiłam się, że sukienka wygniecie się w walizce, a jej nie wolno prasować! Wolałam też darować sobie zabiegi typu “do miski z ciepłą wodą, a potem powiesić nad prysznicem do wysuszenia”, bo w warunkach hostelowych było to niemożliwe. Na szczęście moje czytelniczki okazały się być prawdziwą skarbnicą wiedzy i dobrych pomysłów! Dziękuję dziewczyny! Mogłam lśnić różowym blaskiem dzięki… zrolowaniu spódnicy! Rozłożyłam ją na ręczniku, a następnie delikatnie zwinęłam całość w rulon. Spódnica nie miała ani jednego zagniecenia! Nie wiem, czy ten sposób działa na wszystkie rodzaje materiałów, ale gorąco polecam! W ostateczności możesz kupić małe żelazko turystyczne 😉 Moja mama ma i bardzo sobie chwali. Tylko, kto to później będzie nosił?!\nDość rzadko wyjeżdżam sama, bo raptem raz, dwa razy w roku i nie mam wielkiego doświadczenia w pakowaniu i podróżach. Najczęściej wyruszamy z chłopakiem w drogę terenówką, czasami dopinamy przyczepę (zwłaszcza, gdy jedziemy pod namiot), więc mogę pakować gratów ile wlezie. Ale i tak mam nadzieję, że mój wpis pomoże chociaż kilku osobom 🙂\nMasz inne pomysły? Podziel się nimi w komentarzu!\nPani Miniaturowa <– odwiedź fanpage najfajniejszej niepełnosprawnej, niskorosłej mamy w Polsce!\n← Sterylizacja kota? Ty potworze!\nCzego nauczyło mnie bezrobocie? →


Hu Kers | 6 września 2021\nMcKennie dyscyplinarnie poza składem w meczu z Kanadą\nPomocnik USA nie wystąpił w spotkaniu kwalifikacji Mistrzostw Świata po tym jak naruszył regulamin zespołu związany z zachowaniem odpowiednich środków ostrożności.\nTrener kadry Gregg Berhalter odmówił zagłębiania się w szczegóły sprawy. Zdradził jedynie, że McKennie naruszył politykę zespołu. Na pytanie, czy 23-latek wystąpi w środowych spotkaniu z Hondurasem, selekcjoner odpowiedział krótkie: „To się okaże”.\nTo nie pierwszy raz, gdy były zawodnik Schalke wykazuje się nieodpowiedzialnością. 3 kwietnia zawieszony został przez trenera Andreę Pirlo wraz z Paulo Dybalą oraz Arthurem, za zorganizowanie nielegalnej imprezy, łamiącej zasady bezpieczeństwa.\nMcKennie przeprosił na swoim mediach społecznościowych, jednak z pewnością sprawy takie będą nasilać plotki o potencjalnej sprzedaży zawodnika, który miewa problemy z w pełni profesjonalnym podejściem do swojej pracy.\n„Niestety jestem na dzisiejszy mecz zawieszony z powodu naruszenia protokołów zespołu w związku z COVID-19. Przepraszam za moje zachowanie. Będę dziś mocno kibicować chłopakom i mam nadzieję, że wkrótce wrócę do zespołu”.\nSpotkanie USA z Kanadą zakończyło się wynikiem 1-1.\nNie wiem czy to wynik BLM czy po prostu chlopak ma problemy z dyscyplina od zawsze, niemniej coraz mniej zaczyna mi sie taki osobnik podobac. Owszem, czesto to „zachowanie odpowiednich srodkow” jest az nadti absrudalne, niemniej jak juz jest to respektowane do tego stopnia, ze zalezy od tego byc albo nie byc na boisku, to warto zachowac chociaz pozory przestrzegania ich.\nNie wyglada zeby na boisku byl „nowym Vidalem” ale poza? jak najbardziej ma predyspozycje, co wzbudza zaniepokojenie.\nNiech strzeli kilka goli, jak w zeszłym sezonie, czym przykryje swoje braki w linii pomocy i tym samym będzie można go sprzedać za jakieś 30-35 mln do któregoś angielskiego klubu, a w to miejsce sprowadzić zawodnika, który dobrze wypełnia obowiązki w środku pola.\nPrzy Vidalu to i tak nadal aniołek.


Nowe odkrycie uczestników programu MPD - Fundacja na rzecz Nauki PolskiejFundacja na rzecz Nauki Polskiej\nStrona Główna Aktualności Sukcesy naszych laureatów Nowe odkrycie uczestników programu MPD\nNowe odkrycie uczestników programu MPD\nDodano: 02.07.2013 :: Kategorie: Aktualności, Sukcesy naszych laureatów\nUczestnicy programu Międzynarodowe Projekty Doktoranckie Fundacji na rzecz Nauki Polskiej z Uniwersytetu Adama Mickiewicza w Poznaniu, dokonali odkrycia, które pozwoli na kontrolowanie procesu rozwoju roślin, a także umożliwi modulację ich odpowiedzi na stresy biotyczne i abiotyczne. Wyniki badań publikuje prestiżowy miesięcznik EMBO Reports – przeczytaj artykuł\nBadania zostały przeprowadzone przez mgr. Dawida Bielewicza oraz prof. dr hab. Zofię Szweykowską-Kulińską i prof. dr hab. Artura Jarmołowskiego z Zakładu Ekspresji Genów Instytutu Biologii Molekularnej i Biotechnologii Wydziału Biologii UAM w Poznaniu wraz ze współpracownikami z Uniwersytetu w Bazylei i Uniwersytetu Medycznego w Wiedniu. Badacze odkryli istotną rolę intronów genów roślinnych mikro RNA w regulacji poziomu dojrzałych cząsteczek mikro RNA.\nMikro RNA są kluczowymi regulatorami poziomu ekspresji genów wszystkich organizmów eukariotycznych. U roślin mikro RNA kontrolują między innymi czas kwitnienia, rozwój organów, a także biorą udział w odpowiedzi roślin na zmiany w otaczającym je środowisku. Ich działanie polega na naprowadzaniu odpowiedniego kompleksu białkowego zawierającego mikro RNA do docelowych mRNA, i rozcinaniu bądź blokowaniu translacji mRNA. Same mikro RNA są jednak również obiektem działań wielu mechanizmów regulujących poziom ich ekspresji. Jeden z takich mechanizmów został właśnie odkryty przez polsko-szwajcarsko-austriacki zespół badaczy. W serii doświadczeń wykazali oni, że obecność intronów w pierwotnym transkrypcie stymuluje procesy dojrzewania cząsteczek mikro RNA. Ponadto badacze udowodnili, że sam proces wycinania (splicingu) intronów z transkryptu, również odgrywa ważną rolę stymulującą biogenezę mikro RNA.\nEfekty badań po raz pierwszy wykazują, że obecność intronów w pierwotnym transkrypcie i splicing regulują poziom dojrzałych mikro RNA w komórce roślinnej. Można więc, poprzez zmiany struktury genów mikro RNA, regulować poziom ekspresji małych regulatorowych cząsteczek RNA, a tym samym wpływać na procesy rozwojowe u roślin oraz ich odpowiedź na stresy biotyczne i abiotyczne.\nBardzo podobne wyniki uzyskał zespół badawczy dra Oliviera Voinneta z Instytutu Biologii Komórkowej Roślin w Strasburgu we współpracy z Saschą Laubingerem z Uniwersytetu w Tybindze, a ich praca została opublikowana obok pracy zespołu polsko-szwajcarsko-austriackiego w tym samym tomie EMBO Reports.\nInspiracją prowadzonych badań były wcześniejsze odkrycia m.in. doktorantów i pracowników Zakładu Ekspresji Genów z UAM w Poznaniu, które pokazały, że choć mikro RNA są bardzo krótkimi cząsteczkami (około 20-25 nukleotydów), to geny kodujące te cząsteczki u roślin mogą mieć nawet kilka tysięcy nukleotydów. Dodatkowo w genach tych wykazano obecność intronów.\nZnajomość mechanizmów kontrolujących biogenezę mikro RNA u roślin znajduje zastosowanie w uzyskiwaniu roślin użytkowych o ulepszonych cechach hodowlanych. Można do genomu rośliny użytkowej wprowadzić gen mikro RNA, w którym wymienimy odcinek DNA kodujący krótki mikro RNA na sztuczny, zaprojektowany w ten sposób, by, jako dojrzała cząsteczka, rozcinał mRNA żądanego białka. Zespół badaczy z Zakładu Ekspresji Genów pod kierownictwem Zofii Szweykowskiej-Kulińskiej i Artura Jarmołowskiego, we współpracy z badaczami z IHAR Młochów i IBB PAN w Warszawie, uzyskał linie ziemniaka, w których wyciszono poprzez sztuczne mikro RNA ekspresję pewnego genu kodującego białko ziemniaka (CBP80), a to pozwoliło uzyskać rośliny lepiej znoszące suszę niż rośliny, w których gen CBP80 ulegał ekspresji. Praca ta również ukazała się w prestiżowym czasopiśmie Plant Biotechnology Journal


Żeby na matury zawsze zakwitały | Gazeta Pomorska\nŻeby na matury…\nŻeby na matury zawsze zakwitały\nRENATA KUDEŁ 16 maja 2008, 22:25\nJutro, w Parku Miejskim odbędzie się "Dzień kasztanowca". W programie m.in. wernisaż, występy kabaretu.\nSikorki i szczepionki w walce ze szkodnikiem, zagrażającym lipn-owskim kasztanowcom - tę akcję podjęto w Lipnie we współpracy z Kujawsko-Pomorskim Centrum Edukacji Ekologicznej oraz Fundacją "Nasza Ziemia". Fundacja w roku 2005 zapoczątkowała, raz z Clear Channel Poland, program ratowania kasztanowców oraz edukacji ekologicznej.\nW Lipnie opieką objęto kilkadziesiąt drzew. Tylko w Parku Miejskim jest ich czterdzieści. Do walki z szrotówkiem kaszta-nowcowiaczkiem wprzęgnięto sikorki, dla których szrotówek jest przysmakiem. Na miejskich kasztanowcach zamontowano 30 budek dla bogatek, mających apetyt na szkodliwe owady.\nO efektach ich działalności można się będze przekonać jesienią. Inną formą walki ze szrotówkiem, trzebiącym kasztanowce w całej Europie, nie tylko u nas, są szczepionki, wstrzykiwane w pień drzewa. Akcję przeprowadziło Przedsiębiorstwo Zwalczania Szkodników z siedzibą we Włocławku. Zaszczepiono wszystkie kasztanowce w Parku Miejskim. Preparat, którego użyto do ich ratowania sprawia, że liście stają się niejadalne dla szrotówka i szkodnik ginie z głodu.\nJutro w Parku Miejskim lipnowianie będą mogli dowiedzieć się więcej o akcji ratowania kasztanowców. W ramach kampanii informacyjno-edukacyjnej o godz. 14.00 w muszli koncertowej rozpocznie się "Dzień kasztanowca". - _W programie - podsumowanie trzech konkursów: plastycznego, fotograficznego oraz na komiks, będą także _występy kabaretu z Miejskiego Centrum Kulturalnego - mówi Ewelina Trąbka z Referatu Gospodarki Komunalnej i Ochrony Środowiska Urzędu Miejskiego w Lipnie. Impreza w parku połączona będzie z ogólnopolską akcją "Polska biega", w której udział wziąć mogą wszyscy ceniący sobie rekreację i czynny wypoczynek.