Akademia Piłkarska Legii Warszawa – Strona Oficjalnaa Grzegorz Szoka: Każdy zawodnik pisze własną historię\n05.03.2020 19.30, autor: JAKUB WYDRA, fot: ALEKSANDRA WÓR,\n– Wiemy, co na etapie juniora jest najważniejsze i z całą pewnością nie są to medale czy puchary. O naszej pracy będzie świadczyć liczba zawodników, którzy przebiją się do seniorskiej drużyny Legii czy innych klubów Ekstraklasy. Oczywiście, rywalizując w lidze czy jakimś turnieju, zawsze musimy chcieć zwyciężać. Jesteśmy ambitnymi ludźmi i każdy z nas ma mentalność zwycięzcy. Jeśli ja umówię się z Tobą na partię szachów, to będę chciał tę partię wygrać, niezależnie od tego, czy to jest towarzyskie spotkanie czy gra o medale. Ludzie, którzy osiągają w życiu sukces, nie tylko w sporcie, cechują się właśnie mentalnością zwycięzcy – podkreśla trener Legii U18, Grzegorz Szoka.\nJuż w najbliższą sobotę (7 marca o 12:15) Legia U18 zainauguruje rundę wiosenną Centralnej Ligi Juniorów. Legioniści zmierzą się na wyjeździe z Arką Gdynia. Po 16 kolejkach rozegranych jesienią podopieczni Grzegorza Szoki zajmują pierwsze miejsce w tabeli, ale nad drugim i trzecim zespołem - odpowiednio Zagłębiem Lubin i Górnikiem Zabrze - mają jedynie punkt przewagi. Przed pierwszym ligowym meczem w 2020 roku porozmawialiśmy z trenerem naszej drużyny, między innymi o zimowej przerwie, zmianach kadrowych czy awansach zawodników do starszych kategorii. Zapraszamy!\nW poprzednim sezonie byłeś trenerem zespołu U17, z którym sięgnąłeś po mistrzostwo Polski. Większość tych zawodników tworzy dziś kadrę drużyny U18, którą prowadzisz. W jakich aspektach zauważasz największy rozwój tych chłopców na przestrzeni ostatniego półrocza?\n– Myślę, że sam charakter ligi U18, w której wiele drużyn potrafi i chętnie ustawia się defensywnie, niejako wymusił na naszych zawodnikach duży progres w umiejętnym utrzymywaniu się przy piłce, graniu długimi fragmentami meczu w ataku pozycyjnym. W młodszych ligach gra była bardziej otwarta, przeciwnik częściej decydował się na wymianę ciosów. Pod tym względem najstarsza Centralna Liga Juniorów cechuje się dużo większym wyrachowaniem i ostrożnością w grze.\nNa przykładzie swojej drużyny, uważasz, że sukces na poziomie U17 w postaci złotych medali mistrzostw Polski, bardziej pomaga czy szkodzi młodym zawodnikom?\n– Od początku podchodziliśmy do tego w ten sposób, że cel sportowy jest dla nas przede wszystkim motywacją do ciężkiej pracy, a mistrzostwo jest nagrodą za ten wysiłek. Wiemy, co na etapie juniora jest najważniejsze i z całą pewnością nie są to medale czy puchary. O naszej pracy będzie świadczyć liczba zawodników, którzy przebiją się do seniorskiej drużyny Legii czy innych klubów Ekstraklasy. Oczywiście, rywalizując w lidze czy jakimś turnieju, zawsze musimy chcieć zwyciężać. Jesteśmy ambitnymi ludźmi i każdy z nas ma mentalność zwycięzcy. Jeśli ja umówię się z Tobą na partię szachów, to będę chciał tę partię wygrać, niezależnie od tego, czy to jest towarzyskie spotkanie czy gra o medale. Ludzie, którzy osiągają w życiu sukces, nie tylko w sporcie, cechują się właśnie taką mentalnością zwycięzcy. To dla nas bardzo ważna cecha u zawodników i myślę, że każdy z moich graczy ją posiada. Natomiast, nie wyobrażam sobie, by zawodnik w wieku szesnastu czy siedemnastu lat myślał o sobie, że jest już tak dobry, że nie musi dalej pracować. Do miana „piłkarza” im jeszcze daleko.\nZ pierwszym zespołem Legii na zimowym obozie było dwóch zawodników z rocznika 2003, z którymi pracowałeś w poprzednim sezonie -\ni Radek Cielemęcki. Można wskazać jakąś cechę wspólną tych graczy, która pomogła im w tak młodym wieku pukać do drzwi pierwszej drużyny?\n– Na pewno są to zawodnicy, którzy wychodząc na boisko zawsze chcą wygrać. Wychodząc na trening zawsze dają z siebie sto dwadzieścia procent. Chcą brać na siebie odpowiedzialność, czy to za grę, czy za zespół, mają mocne charaktery. Ariel bierze na siebie role zawodnika kierującego grą defensywną drużyny, jest bardzo komunikatywny, podpowiada kolegom, chce być liderem. Z kolei Radek jest takim zawodnikiem, który chce piłkę w każdym miejscu na boisku, który cały czas szuka okazji do tego, by dostać futbolówkę pod nogi, potrafi wziąć ciężar gry na siebie, tworzyć przewagę przez wygrywanie pojedynków jeden na jeden w ofensywie. To, co powinno nas cieszyć najbardziej, to że mamy w Akademii jeszcze wielu chłopaków, którzy mają predyspozycje, by podążać drogą Radka i Ariela. Przy odpowiedniej pracy i cierpliwości, jestem pewien, że w najbliższej przyszłości kolejni gracze będą dostawać szanse w „jedynce”.\nStyl gry Twojej drużyny w ostatnim czasie nieco się zmienił. Jakiej gry Legii U18 możemy się spodziewać wiosną?\n– Przede wszystkim pracujemy nad dłuższym budowaniem akcji, grą w ataku pozycyjnym przez większość meczu. Zwracamy dużą uwagę na elementy techniczne, takie jak przyjęcie, podanie, obserwacja na boisku. To nie są duże zmiany, bo pracowaliśmy nad tymi elementami już wcześniej, ale dziś mają one odgrywać większą rolę w naszej grze.\nJakie zmiany zaszły w kadrze U18 w trakcie zimowej przerwy?\n– Tych zmian nie było wiele. Do Legii II na stałe przesunięty został napastnik\n, a niejako w jego miejsce z zespołu U17 awansował do nas\n. W trakcie przerwy zimowej poszczególni gracze brali udział w treningach „dwójki”, na obóz drużyny rezerw do Hiszpanii pojechali\n. Obaj jednak będą wiosną w naszej kadrze. Po dłuższej pauzie spowodowanej poważną kontuzją wracają\n. Cały czas do zdrowia dochodzi\n, który na ten moment pracuje indywidualnie. Poważną kontuzję kolana leczy\ni istnieje ryzyko, że nie zobaczymy go już w tym sezonie na boisku.\nJak Twoja drużyna przepracowała zimową przerwę?\n– Jeszcze w grudniu rozegraliśmy dwa mecze sparingowe z zespołami U19 Bałtyku Gdynia i Polonii Warszawa. Szukając sparingpartnerów na kolejne tygodnie chcieliśmy przede wszystkim rywalizować z seniorami lub z dobrymi, zagranicznymi drużynami juniorskimi. Już po przerwie świątecznej graliśmy głównie z zespołami czwartoligowymi, byliśmy też na wyjazdach w Austrii, Czechach i na Słowacji. Zaczęliśmy od meczu z Unią Warszawa, później graliśmy z Rapidem Wiedeń i Sigmą Ołomuniec, następnie ze Zniczem II Pruszków, z AS Trencin, Drukarzem Warszawa i na zakończenie zimowej przerwy z Jagiellonią U18. W naszej pracy skupialiśmy się przede wszystkim nad szybszym operowaniem piłką, szybszym podejmowaniem decyzji, wyprowadzeniem piłki z linii obrony czy budowaniem akcji, pracowaliśmy też nad średnim pressingiem oraz skokami pressingowymi.\nObserwujecie - Ty i Twój sztab - zawodników drużyny U17? Możemy spodziewać się awansów z zespołu trenera\nego w trakcie rundy wiosennej?\n– W trakcie przerwy zimowej sporo naszych graczy przechodziło infekcje i już wtedy korzystaliśmy z usług zawodników U17 w poszczególnych jednostkach treningowych czy meczach sparingowych. Znam zawodników z zespołu U17, zdarzają się mikrocykle, gdy razem trenujemy, gramy ze sobą mecze wewnętrzne, część zawodników już w poprzednim sezonie wchodziło do zespołu U17, który prowadziłem. To, czy jakiś zawodnik awansuje w trakcie najbliższego półrocza do mojej drużyny będzie zależeć przede wszystkim od dwóch rzeczy: jeśli swoją grą będzie wyraźnie przewyższał poziom ligi U17, a w zespole U18 jego pozycja nie będzie na tyle silnie obsadzona, by zablokować mu drogę do składu, wówczas damy takiemu chłopakowi szansę sprawdzenia się w trudniejszym środowisku.\nbędzie miał za zadanie zastąpić najlepszego strzelca Twojej drużyny, Szymona Włodarczyka. To zawodnicy o podobnej charakterystyce czy jednak znacznie się od siebie różnią?\n– Na pewno obaj, potocznie mówiąc, „mają gola”. Zarówno Szymon, jak i Wiktor świetnie odnajdują się w roli egzekutora, nastawieni są przede wszystkim na zdobywanie bramek – aspekt finalizacji akcji mają na wysokim poziomie. Ciężko porównywać ich jeden do jednego, bo Wiktor jest młodszy od „Włodara”, różnią się więc w aspektach motorycznych czy budowie fizycznej. Na wcześniejszych etapach „Kamyk” bardzo dobrze grał ciałem, potrafił ochronić piłkę, zastawić się, obrócić się z przeciwnikiem na plecach. Biorąc jednak pod uwagę, że teraz przychodzi mu rywalizować ze starszymi i silniejszymi rywalami będzie musiał grać na mniej kontaktów. Co ważne, mecze sparingowe pokazały, że Wiktor potrafi się bardzo szybko zaadoptować do nowych, trudniejszych warunków i w pełni wierzymy w jego umiejętności czy potencjał. Na pewno cechuje go bardzo dobre przygotowanie piłki do strzału oraz dobra technika uderzenia piłki. W starszej lidze nauczy się szybciej operować futbolówką, szybciej podejmować decyzje, jeszcze lepiej grać ciałem.\nMiałeś sygnały, by sztab pierwszego zespołu Legii obserwował Twoich zawodników?\n– Jesienią zainaugurowany został projekt roboczo nazywany „Legia Talents”, w ramach którego wybrani juniorzy trenowali pod okiem Aleksandara Vukovicia i jego sztabu. Kilku naszych graczy miało okazję brać udział w takich zajęciach. Z mojej perspektywy jest to bardzo dobry pomysł, dodatkowy bodziec motywujący graczy do jeszcze cięższej pracy. Sam kontakt z trenerem pierwszego zespołu jest dużą wartością dodaną, chłopcy mogą zobaczyć, na jakie aspekty w seniorskiej Legii zwraca się szczególną uwagę, jak trener komunikuje się z zawodnikiem.\nJak oceniasz rundę jesienną w wykonaniu Twojej drużyny?\n– Specyfika ligi i fakt, że mierzymy się z najlepszymi polskimi akademiami, sprawia, że w każdym spotkaniu poprzeczka jest zawieszona wysoko. Choć zdarzyło nam się kilka wysokich wyników, żaden mecz nie był dla nas spacerkiem. Przeciwnicy najczęściej nastawiali się na nas defensywnie, przez co ciężar gry atakiem pozycyjnym spadał na nasze barki. Dzięki konsekwencji w codziennej pracy i wyrównanej kadrze byliśmy w stanie realizować nasze cele rozwojowe i śmiało możemy powiedzieć, że dziś każdy z nas jest lepszy, niż był na starcie ligi. Cieszy nas również to, jak radziliśmy sobie w trudnych momentach, jak reagowaliśmy, czy to na stratę bramki w trakcie meczu, czy na stratę punktów w danej kolejce. Tworzymy fajny zespół, mamy mocne charaktery, chcemy być najlepsi i pracujemy w taki sposób, by stale się do tego celu zbliżać.\nW jakich aspektach widzisz największe różnice między CLJ U17 i U18?\n– Przede wszystkim formuła ligi. W najstarszej kategorii przez cały sezon rywalizujesz z najlepszymi drużynami z całego kraju. Ponadto otoczka, jaka jest roztoczona wokół CLJ U18 - transmisje meczów, zainteresowanie mediów - świetnie przygotowuje zawodników na to, z czym spotkają się w piłce seniorskiej. Oswajają się z wywiadami, wypowiadaniem przed kamerą, z grą przed kamerami.\nW Twojej ocenie, bardziej korzystna dla zawodników byłaby liga U19 czy rozwiązanie z ligą U18 jest optymalne?\n– Dla mnie, z perspektywy trenera Legii Warszawa, lepszym rozwiązaniem byłaby liga do lat dziewiętnastu. Zawodnicy mieliby rok więcej szkolenia, co nie jest bez znaczenia na przykład w kontekście graczy późnodojrzewających. Nie ma szans, by wszyscy zawodnicy po ukończeniu etapu U18 przeszli od razu do zespołu rezerw. Są więc oddawani do klubów trzecio – i czwartoligowych, w których nie dostają szansy gry, bo tam nie ma czasu na spokojne wprowadzanie młodzieży. Tam gra się o wynik, o awans, o utrzymanie, o premie. Nie każdy chłopak w wieku osiemnastu lat jest gotowy, by wejść do seniorskiej szatni, co nie znaczy, że za rok czy dwa sobie w niej nie poradzi. Ważny jest też aspekt szkolny - zawodnicy, których musimy pożegnać po kategorii U18, zmuszeni są zmienić szkołę tuż przed maturą. Wielu z nich całkowicie rezygnuje ze szkoły, bo wyjeżdża grać na drugi koniec Polski. Ten dodatkowy rok pracy byłby również korzystny dla tych chłopców, którzy późno trafili pod skrzydła profesjonalnej akademii. Moim zdaniem, jeśli zawodnik ma sobie poradzić w wieku osiemnastu lat na poziomie seniorskim, to wejdzie na ten poziom niezależnie od tego, czy mamy ligę U18 czy U19. Natomiast obniżenie wieku do U18 zwiększa ryzyko „zgubienia” wielu chłopców, dla których na ten moment jest za wcześnie, by płynnie wejść do seniorskiego futbolu.\nJak wygląda współpraca między Twoją drużyną i Legią II?\n– Z trenerem rezerw Piotrem Kobiereckim jestem w ścisłym kontakcie, ponieważ siedzimy w Akademii w jednym pokoju (śmiech). Myślę, że nasza współpraca wygląda dokładnie tak, jak powinna i oparta jest przede wszystkim na dialogu oraz zaufaniu. Trener Kobierecki zna zawodników U18, część z nich zapraszał już na swoje treningi, część na pewno będzie zapraszana w kolejnych miesiącach. Zależnie od potrzeby, trener Legii II może sięgać po naszych graczy. Na etapie Akademii najważniejszy jest rozwój, a nie wynik stricte sportowy, dlatego nie traktuję delegowania graczy do drużyny rezerw jako czegoś złego. Wręcz przeciwnie.\nZdarza się, że zawodnicy oraz ich rodzice jako miarę sukcesu w Akademii przyjmują awans do starszej kategorii wiekowej. To według Ciebie trafna ocena sytuacji danego gracza?\n– Zdecydowanie nie, a jako przykład podam historię z życia wziętą. Nie będę rzucał nazwiskami, ale dwa lata temu w roczniku 2002 był chłopak, którzy ze względu na cechy motoryczne czy somatyczne - wzrost, wagę, siłę - trafił na pół roku na treningi z młodszym zespołem. Z kolei gracz z rocznika 2003 został przesunięty w tym samym czasie do rocznika 2001. Latem, półtora roku po tamtych ruchach, zawodnik, który trenował z młodszymi, grał już w swoim roczniku i został bohaterem finału CLJ U17, zdobył bramkę, zaliczył asystę zagrał dobry mecz. Natomiast drugi zawodnik wrócił do zespołu swoich rówieśników i dziś ma słabszą pozycję, niż kolega, który wówczas był uważany za tego „słabszego”. Trzeba do tego wszystkiego podchodzić z dużym spokojem, w okresie rozwoju Ci zawodnicy mogą się „zamienić” miejscami nawet kilka razy. Każdy zawodnik pisze swoją własną historię i do tego samego celu - jakim jest gra na najwyższym, seniorskim poziomie - może dość innym tempem i inną drogą. To, jak jego sytuacja wygląda dziś, może się bardzo szybko zmienić. To, że ktoś na siłę będzie pchał zawodnika do starszej kategorii wiekowej tylko dlatego, że uważa to za sukces, nie będzie miało żadnego znaczenia za dwa czy trzy lata, jeśli nie zaistnieje w seniorskim futbolu. Najważniejszym wyzwaniem, jakie stoi przed Akademią, to dopasować do każdego zawodnika odpowiednią drogę, tak by zmaksymalizować jego szanse na grę na najwyższym poziomie oraz wychować go na dobrego człowieka. Rodzice i zawodnicy muszą nam ufać, wierzyć że chcemy dla nich jak najlepiej.\n– Chciałbym, żebyśmy grali powtarzalnie, w każdym meczu zaznaczając na boisku nasz charakter, nasz styl. Żebyśmy dalej wzajemnie nakręcali się do rozwoju, do pracy, żeby ta walka o miejsce w składzie przebiegała dalej w taki sposób, jak do tej pory - na zdrowych zasadach, oparta o ciężką i mądrą pracę, bo to podnosi poziom drużyny, ale i jednostek. Nie formułujemy celu w postaci miejsca w tabeli, ale tak jak powiedziałem wcześniej, jesteśmy ambitni, mamy w sobie mentalność zwycięzców, więc na każdy mecz wychodzimy po to, żeby wygrać.\nPo jesieni zajmujecie pozycję lidera CLJ, ale przewaga nad konkurencją nie jest zbyt duża. Pracujecie nad sferą mentalną zawodników?\n– Praca nad mentalnością i radzeniem sobie ze stresem to praca ciągła, jeden z nieodłącznych elementów szkolenia. W takim klubie jak Legia trzeba mieć bardzo silną psychikę. Na rozwój w tym aspekcie składa się wiele składowych, od rozmów z zawodnikami, przez reakcje trenera w trakcie gry czy treningów, po warsztaty z psychologiem. Myślę, że mamy naprawdę mocny zespół pod względem odpowiedniej mentalności do sportu, wiele silnych charakterów. Wielokrotnie, czy to jesienią czy jeszcze w poprzednim sezonie potrafiliśmy bardzo dobrze zareagować na niepowodzenia, odrabiać straty goli czy punktów. Gra w półfinałach i finale CLJ U17 była dla nas super doświadczeniem pod względem radzenia sobie z presją i uważam, że dobrze tę lekcję spożytkowaliśmy. Nie boimy się wiosennej rywalizacji.


bielsko.gosc.pl → Wiadomości z diecezji bielsko-żywieckiej → Droga Abrahama na Festiwalu Życia\nWojciech Bociański /festiwalzycia.pl\nPo ciepłych sierpniowych dniach - nagłe ochłodzenie. W plecakach ciepłe swetry, polary, dodatkowe koce. Wiadomo, noce pod namiotem potrafią być naprawdę zimne. Wjeżdżamy do lasu. Zasięg w telefonach komórkowych zaczyna być niestabilny. Otwieramy okna i wdychamy świeże powietrze. Lasy lublinieckie słyną z korzystnego mikroklimatu. Z lewej strony malowniczy staw Posmyk. Na polu kempingowym setki kolorowych namiotów. Z prawej wyłania się wielki namiot o bajkowym kształcie. Przed nami baner: Festiwal Życia w Kokotku. Jesteśmy na miejscu.\nTu trwa Festiwal Życia przy Oblackiej Przystani - jedno z największych plenerowych chrześcijańskich wydarzeń dla młodych w Polsce. Festiwal Życia to 7 dni pod namiotami, codzienna Msza św., konferencje, świadectwa i koncerty, a także mnóstwo radości, jaką dają Bóg i inni ludzie.\n- Bogu nie chodzi o nic innego, jak tylko o to, byśmy żyli - mówi o. Tomasz Maniura OMI, założyciel Oblackiego Duszpasterstwa Młodzieży NINIWA. - Chcemy dzień po dniu wychodzić do życia. Wychodzić z tego, co nie jest życiem, co nas zamyka na życie, co nam odbiera przestrzeń do życia, co nie pozwala nam dzielić się życiem, co sprawia, że nie kochamy życia.\nPosłuchaj oficjalnego hymnu Festiwalu Życia 2021 "Wychodzę":\nWychodzę - Festiwal Życia 2021 [Ofiicial Audio]\nPo ubiegłorocznej wersji hybrydowej wszystko prawie wróciło do dawnej formy, tylko młodych jest nieco mniej - były tysiące, dziś jest ok. 600. - Na początku maja było jeszcze wiele niewiadomych i nasza decyzja o tym, że zorganizujemy festiwal, to był prawdziwy akt wiary - mówi odpowiedzialny za to wydarzenie o. Maniura.\nDla młodych, którzy przyjechali i w deszczu rozbijali namioty, to też był akt wiary. Przez 7 dni będą przychodzić pod wielki, kolorowy namiot, który do Kokotka - dzielnicy Lublińca w województwie śląskim - przyjechał aż z Belgii. - Festiwal obecnie organizowany jest u nas, ale jego tradycja sięga kilkunastu lat wstecz. Wcześniej przez 15 lat imprezy odbywały się w Kodniu nad Bugiem, przy sanktuarium Matki Bożej Kodeńskiej - tłumaczy Marcin Szuścik, jeden z organizatorów.\nMłodym i deszcz niestraszny.\tWojciech Bociański /festiwalzycia.pl\nZa to niesamowite spotkanie odpowiedzialni są duszpasterze ze Zgromadzenia Misjonarzy Oblatów Maryi Niepokalanej, a razem z nimi 5 sąsiadujących diecezji. - Jedną z największych wartości tego wydarzenia jest wspólnota - podkreśla o. Maniura. - Dla mnie najcenniejsza jest współpraca z innymi duszpasterzami, biskupami kolejnych diecezji, które włączały się w organizację tej imprezy, i z ludźmi, którzy całe swoje serce i zaangażowanie włożyli w ten czas. To potężna armia fachowców, wolontariuszy, duszpasterzy, bez których nie byłoby festiwalu. Przede wszystkim jednak nie byłoby tego, gdyby Pan Bóg tym nie kierował. Jestem przekonany, że On to układa wszystko dzień po dniu - od finansów po pogodę na czas festiwalu.\ndodane 24.08.2021 19:30


filtry paliwa, HYUNDAI XG, 1998 - ... (XG) - Motochemia\nfiltry paliwa do HYUNDAI XG, 1998 - ... (XG)\nNa tej podstronie znajdziesz listę typów silnika HYUNDAI XG z rocznika 1998 - ... (XG) dla których mamy w ofercie dedykowane filtry paliwa.\nfiltry paliwa według typu silnika w HYUNDAI XG z rocznika 1998 - ... (XG):\nHYUNDAI XG 1998 - ... (XG)\nCzemu szukać filtry paliwa specjalnie do HYUNDAI XG z rocznika 1998 - ... (XG)?\nHYUNDAI XG z rocznika 1998 - ... (XG) mają swoich wiernych fanów, dlatego dbają oni o to, aby używać odpowiednie filtry paliwa. W zależności od typu silnika (3.0 - (2972 ccm), 350 - (3497 ccm) lub 25 - (2493 ccm)) niektóre produkty takie jak np. filtry paliwa mogą być specjalnie dedykowane dla HYUNDAI XG z rocznika 1998 - ... (XG) z silnikiem 30/300 - (2972 ccm). Jeśli jesteś szczęśliwym posiadaczem tego modelu, ale masz wątpliwości czy konkretne filtry paliwa pasują do rocznika 1998 - ... (XG) - wybierz odpowiedni silnik (np. 30/300 - (2972 ccm)) i upewnij się, że znajdziesz to czego naprawdę potrzebujesz. Aktualnie w sklepie mamy 1 produktów typu filtry paliwa, które pasują do HYUNDAI XG z rocznika 1998 - ... (XG). Jeśli chwilowo nie mamy ich lub masz inne wątpliwości - zadzwoń do nas (512 802 277).\nPrzykładowe filtry paliwa do HYUNDAI XG z rocznika 1998 - ... (XG)\nUwaga: produkty te są dopasowane tylko do marki HYUNDAI XG z rocznika 1998 - ... (XG). Jeśli szukasz filtry paliwa dla konkretnego typu silnika i mocy - skorzystaj z tabeli powyżej.


Od lipca Elbląg zostanie bez dyspozytorni ratownictwa medycznego - info.elblag.pl\n34 minuty temu Od poniedziałku rozpoczną się prace na ul. Grunwaldzkiej »\n05.06.2012, 15:50:11 Rozmiar tekstu: A A A\nTemat likwidacji elbląskiej dyspozytorni spędza sen z powiek lokalnej opinii społecznej już od zeszłego roku. W tym czasie wielokrotnie interweniowano u wojewody Mariana Podziewskiego w sprawie wyżej wspomnianej likwidacji CPR w Elblągu. Pisma słali samorządowcy, dyrektor Wojewódzkiego Szpitala Zespolonego, poseł Elżbieta Gelert, wiceprezydent Tomasz Lewandowski, który w tej sprawie spotkała się z Ministrem zdrowia zimą zeszłego roku i rozmawiał z nim o pozostawieniu Centrum Powiadamiania Ratunkowego w Elblągu.\nWiosną tego roku Stowarzyszenie Młodych Demokratów zebrało ponad 3 tysiące głosów pod petycją w sprawie wstrzymania likwidacji dyspozytorni. - Tu jednak nie chodzi tylko o sama dyspozytornię. - tłumaczył Oliwier Pietrzykowski, przewodniczący SMD. - Mowa o całym szeregu działań uszczuplającym pozycję naszego miasta w województwie, które miały miejsce na przestrzeni ostatnich lat.\nDecyzją wojewody warmińsko-mazurskiego do lipca 2012 roku, zamiast dotychczasowych 22 dyspozytorni medycznych w całym województwie będzie tylko jedna - w Olsztynie. Do końca lipca w stolicy regionu ma powstać centralna dyspozytornia, która będzie częścią Wojewódzkiego Centrum Powiadamiania Ratunkowego. W wyniku decyzji zniknie m.in. dyspozytornia w Elblągu.\nCentralizacja systemu dysponowania karetkami to jednak dopiero początek. Docelowo Wojewódzkie Centrum Powiadamiania Ratunkowego ma stać się miejscem, zbierającym wszystkie zgłoszenia z numeru alarmowego 112. W pierwszej kolejności w ten sposób będzie obsługiwany cały powiat olsztyński, a później będą dołączane pozostałe powiaty.\nPowyższym problemom już po raz kolejny postanowiło się przyjrzeć Centrum Młodych Dyplomatów, którzy dziś, 5 czerwca, zorganizowali konferencję prasową „Alarm dla Warmii i Mazur”. Wraz z Michałem Missanem, koordynatorem Działu Ratownictwa Medycznego Wojewódzkiego Szpitala Zespolonego w Elblągu, wyjaśniali zawiły proceder działania - już niedługo jedynej w naszym województwie - dyspozytorni Pogotowia Ratunkowego w Olsztynie. - Od lipca w województwie warmińsko-mazurskim będzie działała jedna dyspozytornia Pogotowia Ratunkowego w Olsztynie - mówi Michasł Missan - Należy tu dodać, ze jedna na prawie 1,5 mln mieszkańców co jest, chyba niechlubnym rekordem w kraju. Brak procedur, chaos organizacyjny i ubogie zaplecze techniczne sprawiły, że zagrożenie dla zdrowia i życia mieszkańców nie jest już hipotetyczne. Jedna osoba już nie żyje (tragedia w Połomie - przyp. red.), a system nawet przez jeden dzień nie działał w 100%. - wyjaśnia Missan.\nKoordynator Działu Ratownictwa Medycznego elbląskiego WSZ nie może zrozumieć także jednego. - Nasza dyspozytornia jest jedną z najlepiej ocenianych w województwie – przyznaje Michał Missan. - Olsztyn nie płaci nam za utrzymanie dyspozytorni i nie zatrudnia nas tam. Naszym pracodawcą jest Wojewódzki Szpital Zespolony. Znaczną część kosztów utrzymania dyspozytorni możemy pokryć sami, jeśli chodzi o jej dalsze prowadzenie. – przekonuje Missan. – I mamy szansę na rozwój. Jesteśmy na etapie projektu transgranicznego realizowanego wspólnie z pogotowiem w Kaliningradzie. Otrzymamy stamtąd 8 mln zł, które zostaną przeznaczone na modernizację działu ratownictwa, wyposażenie ambulansów, nowoczesny sprzęt do EKG, wymianę defibrylatorów we wszystkich karetkach i urządzenia do współpracy z dyspozytornią. – mówi Missan. - Ten projekt załatwiłby wszystkie problemy ratownictwa medycznego przynajmniej na 5 lat. Wojewoda pismo w tej sprawie dostał, ale w żaden sposób się do niego nie odniósł. Należy tu dodać, że jeśli dyspozytornia w Elblągu zostanie zlikwidowana to będzie trzeba zrezygnować z części działań, które finansuje ten projekt. Nie wiem, jak to nazwać. – załamuje ręce koordynator elbląskiego Działu Ratownictwa Medycznego.\nJak w praktyce będzie wyglądało wezwanie pogotowia ratunkowego w Elblągu od lipca br? - Karetki pogotowia będą stały na miejscu, w Elblągu. - Ale zgłoszenia będzie przyjmowała dyspozytornia w Olsztynie. - mówi Michał Missan. - Proszę sobie teraz wyobrazić hipotetyczną sytuację: w stanie zagrożenia życia, pod wpływem stresu i niewyobrażalnych emocji, gdzie liczą się sekundy życia ludzkiego będziemy musieli zadzwonić, przedstawić się, podać swój bardzo dokładny adres, lub zlokalizować bardzo dokładnie miejsce w którym przebywamy, dokładnie opisać zdarzenie, którego jesteśmy świadkiem, odpowiedzieć na wszystkie wątpliwości olsztyńskiego dyspozytora co do naszej lokalizacji. Po tym wywiadzie dyspozytor jednym kliknięciem myszki, przypisze zespół do wyjazdu. Zespół dostanie sygnał na pager i karetką, w której drukuje się karta wyjazdu pojedzie we wskazane miejsce. Drukarka jest więc ważna. – dodaje Missan.\nZespół wyjazdowy będzie mieć łączność z dyspozytornią przez telefon komórkowy. A co będzie jeśli system nie zadziała? Michał Missan zwraca uwagę na jeszcze jeden problem. – Nie mamy drukarek w karetkach i do końca roku nie będziemy ich mieć. Bezsensem jest wydawać pieniądze na sprzęt, który za chwilę będziemy mieli za 10% jego wartości dzięki wspominanemu już projektowi transgranicznemu.\nTo nie koniec problemów. Okazuje się, że karetki w Elblągu nie są przygotowane do komunikacji z dyspozytornią w Olsztynie. W takich przypadkach należałoby posługiwać się systemem geolokalizacyjnym, czyli takim który określa położenie geograficzne osoby lub przedmiotu. - Na dzień dzisiejszy ten system nie działa. - mówi Michał Missan. - Nie ma identyfikacji miejsca, z którego pomoc jest wzywana. Taka sytuacja potrwa najprawdopodobniej do końca tego roku. - dodaje.\nWygląda więc na to, że przez pewien czas będziemy kuriozalnie, bo w zasadzie nie wiadomo jak mówić o takim postępowaniu – GPS-em dla Olsztyna. W momencie, kiedy ułamki sekund decydują o ludzkim życiu będziemy tabletem informacyjnym dla olsztyńskiego dyspozytora, który z tego wojewódzkiego miasta będzie musiał skierować informacje do karetki stacjonującej w Elblągu po to, by wysłać ją na miejsce zdarzenia. A co jeśli informacje o lokalizacji będą niepełne? Lub nie będziemy potrafili zlokalizować miejsca wypadku czy zdarzenia, którego jesteśmy świadkiem? Albo dyspozytor pomyli się wysyłając karetkę nie tam gdzie trzeba, tu po raz kolejny, z uporem maniaka przypominając tragiczną historię z Połomy?\nCo najgorsze w tym wszystkim, przeprowadzanych akcji informujących o wprowadzanych zmianach trudno było szukać wśród naszej lokalności. - Zdarzały się sytuacje, gdy przychodzili do nas mieszkańcy, z pytaniem, czy od wakacji karetka będzie wysyłana do chorego z Olsztyna. - mówi Oliwier Pietrzykowski. - To zgroza, jak Miasto i media zlekceważyły sobie ten nasz wspólny problem. - smutno podsumowuje Pietrzykowski.\n- Zebraliśmy 3 tysiące podpisów pod petycją dotycząca utrzymania elbląskiej dyspozytorni i zamierzamy tę listę przekazać panu wojewodzie i prosić go o spotkanie i dyskusję – dodaje przewodniczący Młodych Demokratów. – W najbliższym czasie wystosujemy także pismo do Ministra Zdrowia i Ministra Spraw Wewnętrznych, aby przyjrzeli się naszemu problemowi. Chcemy zaangażować w tę sprawę także samorządy i starostwa powiatowe, a także nawiązać współpracę z organizacjami pozarządowymi w celu wsparcia naszej akcji. – wyjaśnia Pietrzykowski\nAby jeszcze bardziej przybliżyć statystykę naszego województwa na tle innych, co do ilości dyspozytorni posłużymy się przykładem województwa podlaskiego, które w swej bazie posiada 3 dyspozytornie na 1,2 miliona zamieszkujących ten region osób. To daje ok 397 tysięcy mieszkańców na jedną dyspozytornię. W województwie warmińsko mazurskim jedna dyspozytornia będzie rozsyłała informacje, mając do obsługi prawie 1,5 miliona osób. Stwierdzenie, że od lipca Olsztyn będzie decydował o naszym być albo nie być nie wydaje się być zbyt patetycznym stwierdzeniem. Bowiem życie ludzkie jest wartością najwyższą. Od lipca 2012 będzie ono leżało, w dużej mierze, w rękach olsztyńskiej dyspozytorni.\njedyny komentarz do tej super wiadomości to sformułowanie następujące i będę się starał kulturalnie ...NO TO K.....WA ZAJ........ŚCIE!!!!\nKolejny sukces Nowaczyka\n~ brawo nowaczyk\ntylko czekać aż bazy wyjazdowe przeniosą do olsztyna\na co tu ma nowczyk do gadania?! to wojewoda jest JEDYNYM dysponentem i wszyscy mogą mu skoczyć. a wojewoda jest z PSL.\nJak ktoś zadzwoni do dyspozytorni w Olsztynie i powie że np. koło czołgu, na rynku, lub na pasażu ktoś potrzebuje pierwszej pomocy. To ciekawe skąd dyspozytor z Olsztyna ma wiedzieć gdzie wysłać karetkę, skoro mieszka w Olsztynie i nie zna punktów orientacyjnych Elbląga.\nI o to chodzi, zamęt i chaos, karetka jak przyjedzie, pacjent nie będzie już wymagał żadnej opieki.\noj tam, oj tam przecież wszyscy będziemy żyli w zdrowiu do 67 lat a później to już nam nawet pogotowie nie będzie potrzebne!!!!\n~ bob elblągowy\nje..y olsztyn... dzięki ci witoldziegwintowdziedziewiałtowski....., dzięki ci jasiu fasolo.....\nSzanowna Pani Aleksandro - Jeśli piszemy o kimś dr to powienien to być doktor chyba że ma taki tytuł naukowy a z tego co wiem to Pan Michał jest kierownikiem Pogotowia Ratunkowego w Elblągu i jest ratownikiem medycznym, a nie jest doktorem czego mu osobiście zycze, ale nie jest też kierownikiem Centrum Powiadamiania Ratunkowego w Elblągu bo cos takiego u nas nie istnieje. Proponuje pisać o stanie faktycznym :)\nTo nie jest problem wojewody warmińsko-mazurskiego. Kolejne rządy w tym obecny PO i PSL mają za zadania zutylizować jak najwięcej osób chorych , niedołężnych , dzieci których leczenie jest obciążeniem dla państwa i tych którzy mogą stać się obciążeniem dla ZUS i NFZ. Rząd już tego nie ukrywa że prowadzi jawną eksterminację chorych dorosłych i dzieci. Tak są ukierunkowane wszystkie kolejne ustawy w tzw. systemie zdrowia ( czytaj eutanazji ) . NO BO JAK INACZEJ TŁUMACZYĆ BANDYCKIE DZIAŁANIA RZĄDU?


Partycypacja Społeczna Pełnomocnik Rządu ds. Osób Niepełnosprawnych - ppt pobierz\nOpublikowałAdelajda Wojczuk Został zmieniony 5 lat temu\nPrezentacja na temat: "Partycypacja Społeczna Pełnomocnik Rządu ds. Osób Niepełnosprawnych"— Zapis prezentacji:\n1 Partycypacja Społeczna Pełnomocnik Rządu ds. Osób Niepełnosprawnych\nSytuacja Socjalna i Partycypacja Społeczna Osób Starszych w Polsce Jarosław Duda Sekretarz Stanu Pełnomocnik Rządu ds. Osób Niepełnosprawnych\n2 Wyzwanie Starzejących się społeczeństw\nWedług danych Głównego Urzędu Statystycznego w Polsce zamieszkuje około 15,4% osób w wieku poprodukcyjnym, co stanowi liczbę 6 milionów osób. Jest to spora część społeczeństwa, której liczba systematycznie wzrasta i która wymaga szczególnego zainteresowania ze strony polityki społecznej państwa. Starzenie się społeczeństwa nie jest problemem dotykającym tylko Polskę ale i inne kraje Unii Europejskiej. Światowa Organizacja Zdrowia (WHO) podaje, że liczba osób w wieku : powyżej 60 lat przekroczyła obecnie na świecie 600 mln, zaś prognozy mówią o 2mld w 2050 r.\n3 Według prognoz Eurostatu od 2010 r. liczba ludności w Polsce\nw wieku 18-59/64 lat zacznie się obniżać. Szacuje się, że w 2050 r. populacja tej grupy osób zmniejszy się o 31 proc. w porównaniu rokiem 2007. W 2011 r. na 100 osób w wieku produkcyjnym przypadać będzie 56 osób w wieku nieprodukcyjnym (w tym 24 osób w wieku poprodukcyjnym), a w 2050 r. wskaźnik ten zwiększy się do 98 osób (w tym 67 będą stanowiły osoby w wieku poprodukcyjnym).\n4 Sytuacja Socjalna - Osoby Starsze na Rynku Pracy\nPolska należy do krajów, które w najniższym stopniu wykorzystują na rynku pracy potencjał osób starszych. Ich wcześniejsza dezaktywizacja prowadzi do utraty istotnych zasobów kapitału ludzkiego, które zgromadzili, oznacza także konieczność ukierunkowania środków publicznych na ich wsparcie dochodowe. Wcześniejsza dezaktywizacja to także problem społeczny – wiele osób starszych po przejściu na emeryturę traci swoje więzi społeczne, często związane ze środowiskiem pracy, co rodzi ryzyko poczucia osamotnienia, depresji oraz wykluczenia społecznego. Biorąc pod uwagę wszystkie państwa członkowskie UE, współczynnik aktywności ekonomicznej w Polsce pośród osób w wieku 50-59/64 w 2006 r. był jednym z najniższych i kształtował się na poziomie o 13,7 punktów procentowych niższym od średniej dla 27 państw UE. Niższą wartość zanotowano jedynie na Malcie.\n5 Najczęściej wymienianymi są: wysokie doświadczenie grupy osób „50+”,\nSzanse na zmiany: Jak można przeczytać w mediach wirtualnych i drukowanych, coraz bardziej pożądanym pracownikiem wśród pracodawców są osoby po 50 roku życia. Jak informują media powodów zainteresowania się grupa „50+” jest przynajmniej kilka. Najczęściej wymienianymi są: wysokie doświadczenie grupy osób „50+”, emigracja zarobkowa młodych ludzi z doświadczeniem.\n6 Sytuacja Socjalna - Edukacja Starszego Pokolenia\nPrzeciętny poziom wykształcenia osób w wieku lata jest znacznie niższy w porównaniu z osobami w wieku lat. Osoby starsze w porównaniu z osobami młodszymi częściej posiadają wykształcenie zasadnicze zawodowe lub podstawowe i niepełne podstawowe. Odwrotna sytuacja ma miejsce w przypadku wykształcenia średniego oraz wyższego – udział osób starszych w tych grupach jest znikomy.\n7 Uczestnictwo w edukacji dorosłych jest w Polsce nieznaczne.\nW 2006 r. jedynie około 5% osób w wieku lata kształciło się w systemie szkolnym lub pozaszkolnym natomiast osoby starsze stanowiły jedynie 8% tej grupy. Pozytywnym przykładem próby przełamania tej sytuacji są: Obecnie działa w Polsce około 90 Uniwersytetów Trzeciego Wieku. Łącznie zrzeszają one ponad słuchaczy, w różnych grupach wiekowych.\n8 Sytuacja Socjalna - Osoby Starsze a Stan Zdrowia\nWażnym wymiarem definiującym sytuację socjalną obywateli jest między innymi stan zdrowia . Pogarszający się wraz z wiekiem stan zdrowia i kondycji fizycznej stawia starsze osoby w szczególnie trudnej sytuacji. Sytuacja w Polsce jest relatywnie gorsza niż w innych krajach Europy. Polska zajmuje bardzo niskie miejsce na liście krajów, uporządkowanych ze względu na wartość wskaźnika subiektywnej oceny stanu zdrowia. Udział osób w wieku 50 lat i więcej oceniających swoje zdrowie jako bardzo złe lub złe wyniósł to 23,4% .\n9 W Polsce odsetek osób starszych, które deklarowały,\niż choroba lub niepełnosprawność utrudnia wykonywanie codziennych czynności, wyniósł ponad 49%, co stanowi wynik najwyższy wśród wszystkich badanych krajów w Europie po Słowenii.\n10 Aktywność Społeczna Osób Starszych\nWybory – to główny element partycypacji obywatelskiej Osób Starszych. Istotnym korelatem uczestnictwa wyborczego w Polsce jest właśnie wiek. Osoby w wieku starszym zdecydowanie częściej pojawiają się przy urnach wyborczych. Wyjątek stanowią osoby najstarsze, które ze względu na ograniczenia sprawności fizycznej nie mogą brać udziału w wyborach.\n11 Aktywność Społeczna Osób Starszych Osoby Starsze a Nowe Technologie\nTworzenie w Polsce społeczeństwa informacyjnego postępuje od najmłodszego pokolenia i odbywa się poprzez powolny mechanizm zastępowania pokoleń, a nie poprzez nadrabianie zaległości w zakresie nowych technologii przez osoby starsze i w średnim wieku.\n12 Nie oznacza to oczywiście, iż wszyscy polscy seniorzy są\nnieaktywni na polu użytkowania nowoczesnych technologii. Pojawiały się i pojawiają coraz to nowe inicjatywy w tym zakresie\n13 Systemie zaopatrzenia emerytalnego oraz\nPolityka państwa w stosunku do osób starych w Polsce oparta jest przede wszystkim na dwóch systemach: Systemie zaopatrzenia emerytalnego oraz Systemie pomocy społecznej (w zakresie usług opiekuńczych).\n14 Wcześniejsze emerytury stanowią jeden z największych problemów polityki społecznej i polityki rynku pracy w Polsce. Wczesna dezaktywizacja osób oznacza: zmniejszenie podaży pracy na rynku pracy, a co za tym idzie rosnący problem deficytu pracowników i zmniejszenie potencjalnych wpływów ze składek i podatków do budżetu państwa, zwiększone wydatki na emerytury powodujące konieczność utrzymywania wysokich składek i podatków, jak również ograniczenie możliwości wydatkowania środków publicznych w innych obszarach, w tym inwestycji społecznych (takich jak edukacja czy polityka rodzinna). W Polsce w 2006 r. około 1,1 mln osób (25% ogółu emerytów w ZUS) nie osiągnęło ustawowego wieku emerytalnego (w tym 400 tys. mężczyzn i 700 tys. kobiet). Wydatki na ich świadczenia wynosiły szacunkowo ponad 15 mld zł. Oznacza to, że każda osoba ubezpieczona płaciła miesięcznie około 100 zł składki, aby finansować wydatki na wcześniejsze emerytury.\n15 opieki nad osobami starszymi.\nW Polsce nie ma wyodrębnionego systemu rozwiązań dotyczących opieki nad osobami starszymi. Osoby starsze podobnie jak inne osoby wymagające pomocy korzystają z systemu pomocy społecznej na ogólnych zasadach i podobnie jak inni klienci aby uzyskać wsparcie kierują pierwsze kroki do ośrodka pomocy społecznej. Po przeprowadzeniu wywiadu rodzinnego osoba starsza może skorzystać z pomocy finansowej (jeśli spełnia kryteria dochodowe) lub pomocy w formie usług. Wyodrębnionym świadczeniem pieniężnym adresowanym głównie do osób starszych jest zasiłek stały, przyznawany po spełnieniu warunków wynikających z określonego w ustawie o pomocy społecznej kryterium dochodowego. Osoby starsze mogą korzystać również z innych świadczeń pieniężnych między innymi z zasiłku okresowego, celowego czy specjalnego celowego .\n16 Osoby starsze w głównej mierze korzystają z rozbudowanego katalogu świadczeń niepieniężnych,\na w szczególności z usług. Usługi zorientowane są na wspieranie osoby w miejscu jej zamieszkania lub zamieszkaniu w placówce, która świadczy usługi całodobowo. Usługi dzielą się na: opiekuńcze specjalistyczno opiekuńcze Są to usługi świadczone najczęściej w domu danej osoby.\n17 Odpowiedzią Rządu na w/w wyzwania są\nfinalizowane obecnie prace nad programem „Solidarność pokoleń 50+”. Program przewiduje realizację szeregu rozwiązań z zakresu polityki rynku pracy oraz systemu świadczeń, których efektem ma być poprawa wskaźnika zatrudnienia osób w wieku powyżej 50 roku życia. Cel: osiągnięcie wskaźnika zatrudnienia osób w wieku lata na poziomie 40% w 2013 r. oraz 50% w 2020 r. Proponowane działania mają na celu systemową zmianę indywidualnych wyborów dotyczących strategii działań: przejście ze strategii bierności - której celem jest maksymalizacja dostępu do świadczeń społecznych, do strategii aktywności - której celem jest maksymalizacja obecnych i przyszłych dochodów z pracy i emerytury.\n18 Cele podejmowanych działań:\nCel 1: Poprawa warunków pracy, promocja zatrudnienia starszych pracowników i zarządzanie wiekiem Cel 2: Poprawa kompetencji i kwalifikacji starszych pracowników Cel 3: Zmniejszenie kosztów pracy związanych z zatrudnianiem starszych pracowników Cel 4: Aktywizacja starszych osób bezrobotnych lub zagrożonych utratą pracy Cel 5: Aktywizacja zawodowa osób niepełnosprawnych Cel 6: Zwiększenie możliwości zatrudnienia kobiet przez rozwój usług pozwalających na godzenie pracy i życia rodzinnego Działania w ramach programu obejmują inicjatywy: rządowe i samorządowe, w tym programy finansowane z EFS i Funduszu Pracy, pracodawców, w tym finansowane z EFS, poszczególnych osób zagrożonych utratą pracy i dezaktywizacją zawodową.\n19 Sytuacja Socjalna i Partycypacja Społeczna Osób starszych w Polsce\nJarosław Duda Sekretarz Stanu Pełnomocnik Rządu ds. Osób Niepełnosprawnych\nPobierz ppt "Partycypacja Społeczna Pełnomocnik Rządu ds. Osób Niepełnosprawnych"\n1 Osoby starsze na rynku pracy. 2 3 4 5 6.


Lokal na wynajem - Legnica - HMX-LW-343 - 188.00m² - HOMEMAX\n13,83 zł/m2 cena: 2 600 zł\nKategoria: lokale magazynowe\nLokalizacja: Legnica, ok ul Chojnowskiej\nPowierzchnia: ok 188m2\nBliska odległość od obwodnicy i S3;\nOferujemy do wynajęcia lokal magazynowy wraz z zapleczem biurowym znajdujący się w niedalekiej odległości od ul Chojnowskiej w Legnicy, a zatem ze znakomitym połączeniem z obwodnicą miasta, S3 oraz A4.\nCała nieruchomość liczy ok 188m2 i składa się z 7 pomieszczeń biurowych i magazynowych, z czego największe liczy ok 50m2, łazienki z prysznicem i WC, osobnego WC oraz kuchni.\nW lokalu znajdują się 3 odrębne wejścia z drzwiami antywłamaniowymi, w oknach są kraty, co zdecydowanie zwiększa bezpieczeństwo. Ogrzewanie gazowe.\nCena: 2 600zł + media / mc\nSymbol oferty HMX-LW-343


Jak położyć płytki ceramiczne na zabudowie kartonowo-gipsowej? - Ściany - Wykończenie wnętrz - Infor.pl\nJesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Moja firma > Dom > Budowa i remont > Wykończenie wnętrz > Ściany > Jak położyć płytki ceramiczne na zabudowie kartonowo-gipsowej?\nPołożenie płytek ceramicznych na zabudowie karton - gipsowej wymaga precyzji. Najlepiej zlecić to zadanie doświadczonemu glazurnikowi.\nPowierzchnię, na której układa się płytki ceramiczne, przed rozpoczęciem prac należy odpowiednio zagruntować. Można wykonać to za pomocą gruntu zmniejszającego nasiąkliwość i zwiększającego przyczepność kleju. Preparat ten należy wcierać w ścianę za pomocą pędzla.\nPomiędzy płytkami tej samej partii mogą występować małe różnice w wymiarach lub w wyglądzie. Mogą też występować małe krzywizny powierzchni użytkowej.\nDo nakładania gruntu na ścianę ważne aby używać pędzla, a nie wałka.\nPo wypakowaniu płytek ceramicznych należy sprawdzić, czy wszystkie zamawiane elementy, takie jak dekory, listwy, kafelki, przyjechały w komplecie. Zdarza się, że np. listwy dekoracyjne schowane są pod płytkami ceramicznymi w tym samym pudełku na dnie. Sprawdzamy również, czy zamówiona ilość jest wystarczająca do wykonania całości. Przed rozpoczęciem prac warto sprawdzić wszystkie paczki pod kątem odcieni, ponieważ może zdarzyć się tak, że różne partie produkcyjne będą minimalnie różnić się walorem. Następnie należy uważnie obejrzeć glazurowaną powierzchnię każdego kafla, by upewnić się, czy nie istnieją na nich żadne mikrouszkodzenia.\nZobacz także: Mozaiki – sposób na urozmaicenie wnętrza\nPrzy wyborze rodzaju płytek ceramicznych należy pamiętać o klasyfikacji płytek ceramicznych ze względu na obciążenie i nacisk. Chodzi o to, by np. terakota przeznaczona do garażu wytrzymała ciężar samochodu, który na niej stoi.\nPrzy układaniu płytek ceramicznych należy uwzględnić gniazda elektryczne. W glazurze należy wykonać otwór, który umożliwi zamontowanie wtyku elektrycznego. Taki otwór można wykonać wiertnicą, którą można kupić w każdym sklepie budowlanym. Następnie nakładamy klej na całą płaszczyznę ściany, by po chwili zacząć układanie płytek po kolei. W przypadku dekoru należy wcześniej obmierzyć wysokość, na jakiej ma być umieszczony. Po wklejeniu usuwamy nadmiar kleju za pomocą czystej i suchej szmatki. W przypadku zabudowy karton-gipsowej do prac warto zastosować zaprawę wodoodporną, elastyczną oraz taką, którą cechuje dobre przewodzenie ciepła. Po ułożeniu płytek można przystąpić do fugowania – za pomocą metalowej szpachelki rozdrobnioną fugę umieszcza się pomiędzy płytkami. Na koniec nadmiar fugi usuwa się gumową pacą, a ułożoną powierzchnię wykańcza silikonem.\nZobacz także: Jak ułożyć ciekawą mozaikę?\npłytki, płytki ceramiczne, remont, ściana, wykończenie\nPowierzchnię, na której układa się płytki ceramiczne, przed rozpoczęciem prac należy odpowiednio zagruntować. fot. Art De Vivre\nJak wyciszyć podłogę?\nkurkur - dziś, 15:12\nAmoniaczek2 - dziś, 12:25\nAmoniaczek2 - dziś, 12:04\nKaczmar - dziś, 10:52\nGość_Arek - dziś, 10:48\nGość_Grzesiek - dziś, 10:48\nTablica do sali szkoleniowej: kredowa czy magnetyczna?\nMarek O - dziś, 10:39


Skuteczność nauczania przedsiębiorczości w szkołach średnich - PDF\nSkuteczność nauczania przedsiębiorczości w szkołach średnich\nDownload "Skuteczność nauczania przedsiębiorczości w szkołach średnich"\n1 Aldona Andrzejczak Akademia Ekonomiczna w Poznaniu Skuteczność nauczania przedsiębiorczości w szkołach średnich Szkoła średnia jest środowiskiem, które w znacznym stopniu odpowiedzialne jest za dostarczanie podstawowej wiedzy o rozwijającej się w Polsce gospodarce rynkowej oraz za kształtowanie przedsiębiorczych postaw młodzieży. W odpowiedzi na tę potrzebę w 2002 roku do programu nauczania polskich szkół ponadgimnazjalnych wprowadzono nowy przedmiot podstawy przedsiębiorczości. W 2006 r. zespół Katedry Edukacji i Rozwoju Kadr Akademii Ekonomicznej w Poznaniu przeprowadził badania, których celem było zdiagnozowanie stanu i uwarunkowań realizacji podstaw przedsiębiorczości w szkołach średnich w Wielkopolsce. Przeprowadzone badanie miało w zasadzie charakter pełny, tzn. objęło wszystkie szkoły ponadgimnazjalne z terenu województwa, w sumie 290 organizacji. Do każdej szkoły wysłano ankietę skierowaną do nauczycieli podstaw przedsiębiorczości. Ostatecznie otrzymano 141 poprawnie wypełnionych kwestionariuszy ankiet. W badaniach próbowano odzwierciedlić rzeczywisty stan w zakresie nauczania podstaw przedsiębiorczości oraz skonfrontować go ze wstępnymi założeniami i celami, jakie przyświecały władzom podejmującym decyzję o wprowadzeniu tego przedmiotu do szkół średnich i jakie zostały zapisane w jego podstawie programowej. W prezentowanym artykule posłużono się niewielkim wycinkiem badań ankietowych, dotyczącym odpowiedzi na pytanie: jak nauczyciele podstaw przedsiębiorczości oceniają skuteczność nauczania tego przedmiotu w szkołach średnich. Przedsiębiorczość jako cel edukacji Pomijając wszelkie spory i rozstrzygnięcia dotyczące sposobów definiowania przedsiębiorczości, można przyjąć, że pojawia się ona na styku dwóch zjawisk: obecności i aktywności osób, które zdolne są do przekroczenia utartych wzorców działania oraz występowania szans i możliwości osiągania korzyści ekonomicznych, które nie są powszechnie dostrzegane 1. W naszym kraju przedsiębiorczość nie jest pojęciem 1 Por. A. Koźmiński, Zarządzanie w warunkach niepewności, PWN, Warszawa 2005, s\n2 jednoznacznie kojarzącym się pozytywnie i dlatego jako cel zabiegów edukacyjnych powinna zostać wyraźnie określona. Przedsiębiorczość może bowiem czasami przyjmować postać zachowań egoistycznych, ukierunkowanych i podporządkowanych osiągnięciu założonego celu za wszelką cenę, nawet kosztem innych ludzi, przy wykorzystaniu wszelkich dostępnych środków. W Polsce przedsiębiorczość bywa czasami kojarzona z obrotnością i cwaniactwem, wykorzystywaniem nie zawsze etycznych metod osiągania celu. Jednocześnie jednak przedsiębiorczość kojarzy się także z podejmowaniem działań celowych, służących dobru wspólnemu, przy wykorzystaniu pomysłowości i inteligencji, ale przestrzeganiu przyjętych norm etycznych. Z kolei przeciwieństwem obu postaw może być unikanie działania, co z jednej strony nie grozi niewłaściwym działaniem, ale z drugiej strony nie prowadzi także do żadnego pozytywnego skutku. Przykładowo, można sobie wyobrazić zarówno osoby, które w obliczu zagrożenia czy wystąpienia określonych problemów z różnych powodów pozostaną bierne nie podejmą działań z braku wiedzy, z obawy przed niewłaściwym działaniem, z obojętności itd., jak i osoby będące ich przeciwieństwem, które niezależnie od posiadanej wiedzy i środków, podejmą działanie, z samej potrzeby działania. Głównym motywem takiego postępowania będzie chęć albo odniesienia korzyści, albo samego działania, pomimo braku wiedzy na temat możliwych skutków. Pomiędzy tymi skrajnymi postawami lokują się zachowania przedsiębiorcze, to znaczy aktywność, ale rozważna, będąca efektem analizy celów i środków, skalkulowania ryzyka i podjęcia go w celu osiągnięcia celu. Można to przedstawić w postaci pewnego kontinuum, gdzie postawa przedsiębiorcza lokuje się pomiędzy biernością a egoizmem (por. rysunek 1) Rysunek 1. Kontinuum postaw Postawa przedsiębiorcza Postawa przedsiębiorcza Postawa egoistyczna Postawę przedsiębiorczą określić też można w zależność i od wzajemnej relacji pomiędzy dwoma wymiarami opisującymi zachowanie człowieka i jego motywy: aktywność, działanie, inicjatywa oraz krytycyzm w sposobie doboru środków realizacji celu (por. rysunek 2). 2\n3 Rysunek 2. Przedsiębiorczość jako zależność pomiędzy aktywnością a krytycyzmem wyboru środków działania Krytycyzm doboru środków Wysoki Niski Aktywność podmiotu Wysoka Niska Osoba przedsiębiorcza Cwaniactwo, wykorzystywanie okazji Osoba przesadnie ostrożna Osoba bierna i bezradna Przy takim zdefiniowaniu przedsiębiorczości na plan pierwszy wysuwają się następujące zachowania: zorientowanie na cel, działanie celowe, aktywność, inicjatywa, poszukiwanie, konsekwencja w działaniu, wytrwałość, umiejętność podporządkowania działań wytyczonemu celowi, odporność na stres, pomysłowość, elastyczność w zdobywaniu i wykorzystywaniu różnych środków. Wydaje się, że najbardziej celowe byłoby definiowanie przedsiębiorczości jako postawy człowieka zorientowanej na dostrzeganie i wykorzystywanie szans, przy wykorzystaniu posiadanej wiedzy, której towarzyszyć musi otwartość na zmiany i innowacyjność. Powyższy sposób definiowania przedsiębiorczości skutkuje konkluzją, że dla przejawiania się postawy przedsiębiorczej potrzebna jest określona wiedza, umiejętności oraz motywy. Oznacza to, że przedsiębiorczości można się uczyć. Jeśli przedsiębiorczość ma prowadzić do uzyskania lepszych efektów działania musi bazować na wiedzy, natomiast efekty tego działania będą zależeć od umiejętności i motywacji zdobywania i wykorzystania odpowiedniej wiedzy. Postawa taka jest bardzo użyteczna, a nawet w pewnym sensie niezbędna, dla wszystkich członków społeczeństwa, nawet tych, którzy nie mają żadnych związków z biznesem. Dlatego przedsiębiorczość może stanowić przedmiot oddziaływań edukacyjnych, innymi słowy, można i należy jej nauczać w szkole. Cele nauczania podstaw przedsiębiorczości Program przedmiotu podstawy przedsiębiorczości zawiera cztery zasadnicze cele kształcenia: 3\n4 rozumienie podstawowych zjawisk i mechanizmów gospodarczych; zdolność do kształtowania własnych poglądów i ocen na temat najważniejszych zmian w polskiej gospodarce; zdolność do aktywnego i świadomego kształtowania własnej kariery zawodowej oraz skutecznego poszukiwania pracy zapewniającej satysfakcję materialną i moralną; nabycie zachowań przedsiębiorczych i uwzględniających wymogi etyki zawodowej. Diagnozując stan realizacji tych celów w szkołach średnich przyjęto następujące podejście. Po pierwsze, postawiono nauczycielom prowadzącym lekcje z podstaw przedsiębiorczości otwarte pytanie jaki jest ich zdaniem najważniejszy cel nauczania tego przedmiotu. Uzyskane odpowiedzi starano się przyporządkować do jednego z czterech celów zawartych w obowiązującym programie. Rezultat tych zabiegów prezentuje tabela 1. Tabela 1. Cel nauczania podstaw przedsiębiorczości wskazywany przez nauczycieli jako najważniejszy Cel Ogólny % wskazań Aktywnie kształtować własną karierę zawodową i skutecznie poszukiwać pracy. 52,5 Zrozumieć zjawiska i mechanizmy gospodarcze. 26,2 Nabyć zachowania przedsiębiorcze uwzględniające wymogi etyki. 14,9 Ukształtować własne poglądy i oceny zmian w polskiej gospodarce. 1,4 Inne 5,0 Dla ponad połowy nauczycieli najważniejszym celem lekcji z podstaw przedsiębiorczości jest przygotowanie uczniów do aktywnego kształtowania własnej kariery zawodowej oraz skutecznego poszukiwania pracy. Świadczy to o ich bardzo realistycznym i praktycznym podejściu. W innym pytaniu respondenci zostali poproszeni o wybór dwóch najważniejszych celów spośród czterech, które odzwierciedlały oficjalne zapisy z programu przedmiotu. Generalnie uzyskane wyniki potwierdziły dominującą rangę celu aktywnie kształtować własną karierę zawodową i skutecznie poszukiwać pracy oraz najmniejsze znaczenie przypisywane celowi ukształtować własne poglądy i oceny zmian w polskiej gospodarce. Również ranga pozostałych dwóch celów została oceniona w sposób zbliżony (por. tabela 2). 4\n5 Tabela 2. Rangi przypisane celom przedmiotu Podstawy przedsiębiorczości przez nauczycieli Cel Aktywnie kształtować własną karierę zawodową i skutecznie poszukiwać pracy. Nabyć zachowania przedsiębiorcze uwzględniające wymogi etyki. Zrozumieć zjawiska i mechanizmy gospodarcze. Ukształtować własne poglądy i oceny zmian w polskiej gospodarce. Liczba wskazań na 1 i 2 miejscu Wskazane na 1 miejscu Brak wskazań Skuteczność nauczania podstaw przedsiębiorczości w oczach nauczycieli Zasadniczym elementem prowadzonych badań była ocena osiągnięć uczniów w zakresie zakładanych celów nauczania podstaw przedsiębiorczości. Nauczyciele oceniali osiągnięcia uczniów w 14 sprecyzowanych zakresach, stosując skalę: bardzo dobry, dobry, przeciętny, słaby. Przedstawione do oceny zakresy odzwierciedlały umiejętności, których nabywanie i doskonalenie zostało wpisane do oficjalnego programu nauczania podstaw przedsiębiorczości, jako cele szczegółowe (operacyjne). Tabela 3. Osiągnięcia uczniów w zakresie różnych umiejętności w ocenie nauczycieli Umiejętności uczniów Znajomość zjawisk i mechanizmów gospodarczych Umiejętność oceny treści tekstów o problematyce ekonomicznej Odczytywanie i interpretacja danych z rocznika statystycznego Wykonywanie obliczeń kosztów, przychodów i zysków, wypełnianie PIT Zrozumienie roli pracy i inwestycji w kapitał ludzki w gospodarce Planowanie własnej ścieżki zawodowej i przygotowanie do ubiegania się o pracę Stopień opanowania umiejętności (w %) Bardzo Słaby Przeciętny Dobry dobry 4,3 27,7 61 5,7 8, ,9 1,4 14, ,9 8,5 14,9 46,1 33,3 4,3 2,8 24,8 55,3 14,9 4,3 15,6 51,8 27,7 5\n6 Znajomość funkcjonowania Giełdy, wskaźników giełdowych 24,8 46,1 26,2 1,4 Umiejętność zarządzania, w tym inwestowania własnych pieniędzy 15,6 36,2 42,6 2,8 Znajomość form prawnych, źródeł finansowania i warunków uruchomienia 8,5 29,1 50,4 9,9 działalności gospodarczej Posługiwanie się substytutami pieniądza: czekiem, kartą bankomatową 5,7 18,4 53,9 19,1 Przestrzeganie zasad etyki zawodowej 5 26,2 56,7 7,8 Znajomość mierników gospodarczych w skali makro 17, ,3 2,1 Znajomość wpływu zjawisk makroekonomicznych na gospodarkę 14,9 44,7 36,2 1,4 Ocena korzyści, kosztów szans i zagrożeń międzynarodowej współpracy gospodarczej 13,5 41,1 38,3 2,8 Ogólnie stwierdzić można, że osiągnięcia uczniów zostały ocenione przez nauczycieli w sposób umiarkowany. Przewagę ocen dobrych i bardzo dobrych uzyskało 6 z 14 ocenianych zakresów, podczas gdy 8 uzyskało przewagę ocen łącznie przeciętnych i słabych. Jak można było przypuszczać, wystąpiła tendencja centralna, przejawiająca się tym, że ocen skrajnie pozytywnych lub negatywnych było mniej niż środkowych. Najwięcej ocen bardzo dobrych uzyskała umiejętność planowania własnej ścieżki zawodowej i przygotowanie do ubiegania się o pracę (27,7%), posługiwanie się substytutami pieniądza: czekiem, kartą bankową (19,1%) oraz zrozumienie roli pracy i inwestycji w kapitał ludzki w gospodarce (14,9%). Wśród umiejętności, które uzyskały najwięcej ocen słabych znajdują się: znajomość funkcjonowania giełdy i wskaźników giełdowych (24,8%), znajomość mierników gospodarczych w skali makro (17,7%) oraz umiejętność zarządzania, w tym inwestowania własnych pieniędzy (15,6%). Analizując dokładniej ocenę poszczególnych umiejętności uczniów podkreślić należy, że najwyżej zostały ocenione te, które są związane z realizacją tych ogólnych celów nauczania, które nauczyciele uznali za najważniejsze. Może to wskazywać na znaczną racjonalizację działań nauczycieli w zakresie realizacji zajęć z podstaw przedsiębiorczości. Analiza ocen pozytywnych wskazuje na wysoką rangę praktycznych umiejętności przy jednocześnie wysokich standardach etycznych młodzieży. Przestrzeganie zasad etyki zawodowej za dobre uznało 56,7%, a za przeciętne 26,2% nauczycieli. Wśród umiejętności z przewagą ocen pozytywnych znalazły się także znajomość zjawisk i mechanizmów 6\n7 gospodarczych oraz znajomość form prawnych, źródeł finansowania i warunków uruchomienia działalności gospodarczej, czyli związane z realizacją celu w hierarchii nauczycieli uznanego za drugi według ważności. Przeciętnie ocenione przez nauczycieli umiejętności obejmują także umiejętności praktyczne: odczytywanie i interpretacja danych z rocznika, wykonywanie obliczeń kosztów, przychodów, zysków, wypełnianie PIT. Zostały one ocenione jako przeciętne lub dobre przez zdecydowaną większość nauczycieli, a blisko 15% nauczycieli oceniło je jako słabe. Biorąc pod uwagę, że są to umiejętności bardzo istotne z punktu widzenia postawy przedsiębiorczej, fakt ten należy odnotować jako wymagający szczególnej refleksji. Nauczyciele zostali także zapytani o to, co ich zdaniem ma największy wpływ na skuteczność nauczania podstaw przedsiębiorczości. Każdy mógł zaznaczyć dowolną liczbę czynników. Spośród 11 wymienionych czynników, najczęściej wskazywaną determinantą była dostępność rozmaitych pomocy i materiałów dydaktycznych (71,6%). Na kolejnych miejscach znalazły się: zainteresowanie uczniów tematyką lekcji (68,1%), postawa i zaangażowanie nauczycieli (58,9%), motywacja i nakład pracy ucznia (55,3%), wymiar godzinowy przedmiotu (52,5%). Można przypuszczać, że ranga pozostałych czynników jest mniejsza, ponieważ zostały one uwzględnione przez mniej niż połowę badanych. Interesujące wnioski wynikają z uwzględnienia stopnia awansu zawodowego uczestniczących w badaniu nauczycieli. W przypadku większości czynników determinujących skuteczność nauczania podstaw przedsiębiorczości mieli oni podobne poglądy. Jednak stopień awansu zawodowego różnicował opinię nauczycieli na temat wpływu znaczenia zainteresowania uczniów, lokalizacji przedmiotu w planie nauczania oraz roli współpracy i wymiany doświadczeń pomiędzy nauczycielami. Nauczyciele dyplomowani większą uwagę niż pozostali przypisywali znaczeniu właśnie tego ostatniego czynnika oraz zainteresowaniu uczniów, natomiast marginalizowali wpływ lokalizacji przedmiotu w planie nauczania. Istotny wpływ na stosunek do nauczania okazał się mieć sposób uzyskania kwalifikacji do nauczania podstaw przedsiębiorczości. O ile opinie w sprawie czynników wpływających na skuteczność nauczania wśród tych, którzy ukończyli studia ekonomiczne lub nauczycielskie albo studia podyplomowe były zbliżone, o tyle w niektórych przypadkach pojawiła się odrębność opinii tych nauczycieli, którzy ukończyli jedynie kurs. Zdecydowanie większe znaczenie przypisywali oni nakładowi pracy nauczyciela, a zdecydowanie mniejsze niż pozostali godzinowemu wymiarowi przedmiotu. Może to wskazywać na niższą efektywność tej formy przygotowania nauczycieli do nauczania podstaw przedsiębiorczości. 7\n8 Dla zbadania stosunku nauczycieli do nauczania przedmiotu istotne znaczenie miało także poznanie, czy nauczyciele odczuwają satysfakcję z osiąganych wyników. Nauczyciele zostali zapytani o to, czy w relacji do nakładów własnej pracy wyniki osiągane przez uczniów są satysfakcjonujące? Uzyskany obraz nie jest całkiem jednoznaczny. Co prawda odpowiedzi pozytywnych i raczej tak jest zdecydowana większość (74,5%), jednak odpowiedzi jednoznacznie pozytywnych (15,6%) jest mniej niż odpowiedzi raczej nie (24,1%). Zakładając niskie prawdopodobieństwo całkowitego zanegowania przez nauczycieli efektywności swojej pracy, można powyższy rozkład odpowiedzi traktować jako wskazujący pewne oznaki frustracji nauczycieli (por. tabela 4). Tabela 4. Satysfakcja nauczycieli z ocen uzyskiwanych przez uczniów z punktu widzenia nakładu pracy nauczyciela Poziom satysfakcji Ogółem Pełna satysfakcja 15,6 Częściowa satysfakcja 58,9 Częściowy brak satysfakcji 24,1 Brak satysfakcji 1,4 Podsumowanie W zakresie celów i wyników kształcenia, przyjęta metodyka badania pozwoliła dostrzec, że nauczyciele zdecydowanie faworyzują jeden z czterech zasadniczych celów kształcenia: aktywnie kształtować własną karierę zawodową i skutecznie poszukiwać pracy. Zdecydowanie najmniejszą rangę respondenci przypisują kształtowaniu własnych poglądów i ocen zmian w polskiej gospodarce. Analiza celów, a w szczególności osiągnięć uczniów wskazywać może pośrednio na to, że nauczyciele pomijają, czy też umniejszają znaczenie zagadnień wymagających dużej wiedzy ekonomicznej (np. znajomość funkcjonowania giełdy, znajomość mierników gospodarczych, wpływu zjawisk makroekonomicznych na gospodarkę), natomiast nadają większe znacznie czynnościom o charakterze praktycznym. Przy czym zwraca uwagę fakt, że są to zwykle czynności o niskim stopniu skomplikowania i trudności treści, będących podstawą ich nauczenia. Czynności te zwykle prowadzą albo do jednoznacznych i łatwo sprawdzalnych wyników (np. posługiwanie się substytutem pieniądza), albo do wyników charakteryzujących się dużym stopniem ogólności, możliwością 8\n9 indywidualnego podejścia do rozwiązania problemu, które w większości przypadków, niezależnie od kształtu ostatecznych rozwiązań, mogą być uznane za poprawne (np. planowanie ścieżki zawodowej i przygotowanie do ubiegania się o pracę). Nauczenie tych czynności nie wymaga dostarczenia trudnej i skomplikowanej wiedzy. Większe trudności mają uczniowie z opanowaniem umiejętności, wymagających znajomości szczegółowych zagadnień ekonomicznych, których nieznajomość może doprowadzić do niewłaściwych wyników (np. wykonanie obliczeń kosztów, przychodów i zysków, wypełnianie PIT, umiejętność zarządzania, w tym inwestowania własnych pieniędzy). Na tym tle pojawia się dość oczywista refleksja, że bardzo duże znaczenie dla skuteczności procesu kształcenia w zakresie podstaw przedsiębiorczości ma dobre przygotowanie merytoryczne nauczycieli. Przeciętne i słabe osiągnięcia uczniów w zakresie wiedzy i umiejętności o charakterze szczegółowym, mogą świadczyć o lukach w kompetencjach merytorycznych nauczycieli i niskiej efektywności krótkich form przygotowania nauczycieli do nauczania Podstaw przedsiębiorczości. Z przeprowadzonych badań wynika bowiem, że 61% nauczycieli niezbędne kwalifikacje w tym zakresie zdobyło dzięki ukończeniu studiów podyplomowych. Abstract High school is mostly responsible for delivery of basic knowledge on economy and shaping entrepreneurial attitudes of young people. Therefore, since 2002 Polish curriculum of high schools has been enriched by a new course: foundations of entrepreneurship. In 2006 Poznan University of Economics carried out a research on the state and conditions of conducting the course in 290 schools. The article presents how according to results of the research effectiveness of the new course is perceived by teachers. Nota o Autorce Autorka jest doktorem habilitowanym nauk ekonomicznych, profesorem Akademii Ekonomicznej w Poznaniu, gdzie sprawuje funkcję kierownika Katedry Edukacji i Rozwoju Kadr. Od wielu lat zajmuje się przygotowaniem pedagogicznym nauczycieli przedmiotów ekonomicznych dla szkół średnich. Prowadzi też działalność naukową i dydaktyczną w zakresie zarządzania zasobami ludzkimi, a zwłaszcza problematyki projektowania i realizacji szkoleń. 9


Salon manicure vacu Ursynów Warszawa - SAAP - katalog stron\nwakacje, turystyka, marketing, biuro rachunkowe, nieruchomości, prawnik, portal, porady, meble, falownik, hotel, aranżacja wnętrz, falowniki, mieszkania, księgowość, samochody, moda, lenze, zdrowie, styczniki, zabawki, kosmetyki, projektowanie wnętrz, Odzież, szkolenia, medycyna, blog, motoryzacja, odchudzanie, stomatolog\nStudio Pantera to mały salon mieszczący się na warszawskim Ursynowie w pobliżu metra Natolin. W naszym klubie potrenujesz na najnowszej generacji urządzeniach vacu well oraz zadbasz o swoje dłonie i stopy gdyż oferujemy również pełen zakres usług związanych z manicure(szczególnie polecamy manicure hybrydowy firmy CND Shellac) i pedicure. Dodatkowo prowadzimy sprzedaż kosmetyków firm Naturioska(producent kremu z jadem węża) oraz Make me bio.\nTytuł: Salon manicure vacu Ursynów Warszawa\nmanicure autoklaw warszawa, pedicure Ursynów, manicure Ursynów, manicure kabaty, , manicure hybrydowy Ursynów, vacu Ursynów\nKatalog posiada 9364 stron internetowych w 15 kategoriach i 440 podkategoriach. Gości online 24. Stron oczekujących 12.


CHICCO POLLY 2 START KRZESEŁKO DO KARMIENIA 4KÓŁKA - Kup w Neonn - Twój sklep dziecięcy\nCHICCO POLLY 2 START KRZESEŁKO DO KARMIENIA 4KÓŁKA\nKRZESEŁKO DO KARMIENIA POLLY START 4K\nKOLOR: PEACEFULL JUNGLE\na wszytko to DLA ROZWOJU I RADOŚCI NASZYCH POCIECH:)\nGRATIS ZAWIESZKA TL11063004 Niebieski Słonik Eli WIBRACJA\nKrzesełko Polly Start\nPolly Magic Start to wielofunkcyjne krzesło, które w zależności od etapu rozwoju dziecka - począwszy od narodzin, aż do 3. roku życia pełni różne funkcje: początkowo służy jako leżaczek, od 6. miesiąca życia dziecka jako wysokie krzesełko do karmienia, a po ukończeniu 1. roku życia jako krzesło, dzięki któremu dziecko może zasiadać z rodziną do wspólnego posiłku przy stole.\nKrzesełko przeznaczone dla dzieci dla dzieci od 0 do 36 miesiąca życia\nmax. obciążenie wynosi 15 kg.\n8-stopniowa regulacja wysokości siedziska - dzięki czemu krzesełko pasuje do wszystkich stołów i dostosowuje się do potrzeb dziecka. Dzięki dodatkowym kółkom jest jeszcze bardziej mobilne.\n4-stopniowa regulacja oparcia - dla największej wygody malucha\nPrzyjemna dla dziecka i łatwa w utrzymaniu czystości\nDzięki dodatkowym kółkom krzesełko jest jeszcze bardziej mobilne.\nPolly 2 Start to wielofunkcyjne krzesło 3w1\nktóre w zależności od etapu rozwoju dziecka - począwszy od narodzin, aż do 3. roku życia pełni różne funkcje:\n1. początkowo służy jako leżaczek 2. od 6. miesiąca życia dziecka jako wysokie krzesełko do karmienia dziecko\n3. po ukończeniu 1. roku życia jako krzesło, dzięki któremu może zasiadać z rodziną do wspólnego posiłku przy stole.\nPolly2Start jest nie tylko kompaktowe po złożeniu. Dzięki kółeczkom można je też swobodnie przemieszczać - nawet w złożonej pozycji. Krzesło Polly Start łatwo się składa i zajmuje bardzo mało miejsca. Po złożeniu można je z łatwością przechowywać w pozycji pionowej.\nwymiary po rozłożoniu: 54,8 x 83.5 x 91/110 cm\nwymiary po złożeniu: 54,8 x 31 x 101 cm\nPozostałe wzory dostępne na innych naszych aukcjach !


Dieta seniora w upalne dni | Opieka nad osobami starszymi | Arkadia Care\nUpał, a posiłek dla seniora\nŻywienie osób starszych w upalne dni\nSeniorzy należą do tej grupy osób, którym upały doskwierają najbardziej. Negatywnie wpływają na ich samopoczucie i zdrowie. Jednak odpowiednia dieta dla osób starszych oraz właściwe nawadnianie organizmu mogą spowodować, że Seniorzy bez większych problemów zniosą wysokie temperatury za oknem. W czasie upałów organizm Seniora funkcjonuje znacznie gorzej niż na co dzień. Przede wszystkim stanowi to dla niego duży wysiłek, porównywalny do ciężkiego treningu sportowego. To wtedy jest szczególnie narażony na pogorszenie stanu zdrowia i dlatego tak ważne jest, aby właściwie przygotować jadłospis dla seniora.\nIstotna rola wody w diecie seniora na upalne dni\nW lecie obficie się pocimy, tracąc przy tym cenne składniki mineralne. Niedobór tych elementów bardzo negatywnie wpływa na pracę układu krwionośnego i nerwowego. Dlatego należy stale uzupełniać dietę seniora o mikro- i makroelementy, które są zawarte niegazowanej wodzie (najlepiej wysokozmineralizowanej lub średniozmineralizowanej). Do dzbanka z wodą dobrze jest też dodać coś, co nas dodatkowo orzeźwi, np. plasterek cytryny lub liście mięty. Przy czym woda nie powinna być lodowata, a jedynie lekko schłodzona. Wtedy orzeźwia najbardziej. Jeżeli chodzi o ilość – w diecie seniorów powinno się znaleźć ok. 2,5 litra wody, włączając w to soki, które mogą zastąpić jedną z dziennych porcji warzyw lub owoców.\nOwoce i produkty pełnoziarniste w żywieniu osób starszych\nPoza wodą oraz owocami i warzywami, które są najbardziej pożądanymi produktami spożywczymi w czasie upałów, w diecie Seniora należy umieścić produkty pełnoziarniste. Uzupełnią one zapasy wartościowych pierwiastków m.in. magnezu, potasu, żelaza, sodu, wapnia, fosforu i błonnika. Można zatem przygotowując posiłek dla seniora, np. letnią sałatkę, dodać do niej makaron pełnoziarnisty lub kawałek chudego mięsa bądź sera. Z warzywami i owocami stworzy to idealną kompozycję na letni lunch czy obiad. Niedobór wyżej wymienionych substancji i składników może doprowadzić do nieprawidłowego funkcjonowania organizmu, co za tym idzie do: odwodnienia, osłabienia, udaru czy przegrzania.\nCzego należy unikać, przygotowując posiłki dla seniora?\nW trakcie upałów unikajmy produktów z dużą zawartością tłuszczu tj. tłustego mięsa i nabiału. Posiłki dla seniora nie powinny być też zbyt mocno wysmażone. Poza tym zwróćmy uwagę na ilość cukru jaką jemy – w nadmiarze działa on jak trucizna dla organizmu.\n← Urządzenia dla seniorów Witaminy i suplementy dla seniorów →


7 ciekawostek o lustrze: czy znasz je wszystkie? | Blog wnętrzarski – źródło inspiracji wystroju wnętrz | Black Red White\n7 ciekawostek o lustrze: czy znasz je wszystkie?\nObecnie lustra w pokoju nie stanowią niczego niezwykłego. Są tak często spotykane, że aż trudno wyobrazić sobie czasy, w których były towarem luksusowym. Codziennie przeglądamy się w ich odbiciu, a tak mało o nich wiemy. Tymczasem wiąże się z nimi wiele ciekawostek. Chcesz je poznać?\n1. Historia lustra: od kamienia do szklanego zwierciadła\nPierwsze lustra miały postać polerowanego kamienia. W późniejszym czasie jego miejsce zajął metal. Lustra wykonane ze szkła powleczonego cienką warstwą stopu metalu pojawiły się dopiero w X w. Prawdziwy przełom w ich produkcji zawdzięczamy Wenecjanom oraz Francuzom.\nCzy wiesz, że początkowo na lustra stać było tylko najzamożniejszych? Były kosztowne, dlatego ich posiadacze bardzo o nie dbali. Każdy, kto uszkodził posiadany egzemplarz, uważany był za pechowca. Przesąd dotyczący potłuczonych luster po części ma podłoże ekonomiczne.\n2. Jak dawniej postrzegano lustra?\nNa Dalekim Wschodzie uważano, że lustra chronią przed złem – w życiu doczesnym i pośmiertnym, dlatego często chowano z nimi zmarłych. Powszechna była również wiara, że ukazują one ludzką duszę.\nLustrom często przypisywano magiczne właściwości np. umiejętność łączenia z zaświatami, zdradzania tajemnic czy pokazywania rzeczy niewidocznych dla „gołego oka”.\nWiele kultur dzieliło wiarę w mądrość i wszechwiedzę zwierciadeł. Sądzono, że lustrzane powierzchnie nie tylko odbijają, ale i pochłaniają. Na przestrzeni lat były one świadkiem wielu zdarzeń i noszą w sobie ślad każdego z nich.\n3. Sala Lustrzana w Wersalu\nSala Lustrzana, nazywana także Galerią Zwierciadlaną, powstała podczas rozbudowy pałacu wersalskiego zarządzonej przez króla Ludwika XIV. Nazwa jej wywodzi się od 17 ogromnych lustrzanych łuków złożonych łącznie z 357 kawałków luster. Galeria Zwierciadlana przyczyniła się do powstania mody na zdobienie wnętrz przy użyciu luster.\nZgodnie z projektem światło wpadające do sali przez łukowato zakończone okna odbijało się od symetrycznie rozmieszczonych po przeciwnej stronie luster. Takie rozwiązanie w połączeniu z dużą ilością kryształowych żyrandoli i świeczników dawało efekt spektakularnego rozświetlenia całej komnaty.\nZa czasów panowania Króla-Słońce galeria luster była miejscem, w którym dworzanie i goście gromadzili się, aby odbyć spotkanie ze swoim władcą. To w niej w 1919 r. został podpisany Traktat Wersalski kończący I Wojnę Światową. Fakt ten sprawił, że Sala Lustrzana na trwałe zapisała się na kartach historii.\n4. Obraz z lustrem w tle\n„Małżeństwo Arnolfinich” to obraz namalowany w 1434 r. przez Jana van Eycka. Przedstawia on kupca i królewskiego szambelana Giovanniego Arnolfini oraz jego wybrankę Giovannę Cenami. Za ich plecami w centralnej części obrazu znajduje się wypukłe lustro, czyli tzw. wole oko. Sposób jego ekspozycji sprawia, że staje się ono równie ważne, co bohaterowie tego malowidła.\nWażne informacje na temat lustra na obrazie oraz jego roli:\nwydaje się mało prawdopodobne, aby lustro o takich rozmiarach powstało w tamtym czasie. Znawcy tematu są zdania, że malarz celowo je wyolbrzymił, by zaakcentować jego rangę i symbolikę,\neksperci podejrzewają, że lustro symbolizuje Oko Boga czuwającego nad ceremonią zaślubin. Hipotezę tę uwiarygodniają małe medaliony przedstawiające mękę oraz śmierć Jezusa Chrystusa, którymi ozdobiona jest rama lustra,\nlustro pokazuje odbicie pary i dwóch stojących przed nią postaci. Niderlandzcy malarze tamtej epoki chętnie wykorzystywali lustra, by do swojego dzieła „wpleść” widoki spoza obrazu.\n5. Najdroższe lustra na świecie\nCzy wiesz, że na świecie są wytwarzane lustra, które wyglądają i co ważniejsze, kosztują niemal tyle samo, co dzieła sztuki? O lustrach znanych pod nazwą „Venice Mirror” projektowanych i wykonanych przez firmę Boca Do Lobo mówi się, że należą do najdroższych na świecie.\nO ich wyjątkowości przesądzają wysokiej klasy materiały, znakomity projekt i kunsztowne wykonanie. Lustra te stanowią kombinację najwyższej próby rzemiosła popartego wieloletnim doświadczeniem oraz nowoczesnego wzornictwa. Wartość pojedynczego egzemplarza sięga nawet 20 tys. euro.\n6. Zbite lustro – jak odczynić pecha?\nPrzesąd dotyczący pecha i potłuczonych luster jest bardzo stary oraz głęboko w nas zakorzeniony. Nawet u osób deklarujących brak wiary w zabobony, po zbiciu lustrzanej tafli myśl o ewentualnych kłopotach mimo woli pojawia się z tyłu głowy.\nIle lat nieszczęścia przynosi zbite lustro? Jak odczynić pecha będącego następstwem jego uszkodzenia? Jedna teoria zakłada, że ilość rozbitych kawałków oznacza długość trwania niepowodzenia mierzoną w latach. Druga natomiast głosi, że nieszczęścia będą nas dotykać przez 7 długich lat.\nBy wyjaśnić zabobony związane z potłuczonymi lustrami, trzeba cofnąć się do starożytności. W tamtym okresie uważano, że uszkodzenie lustrzanej tafli może sprawić, że duszą zawładną złe moce. Dlaczego aż na 7 lat? Wierzono wówczas w 7-letni cykl życia człowieka, naprzemienne występowanie okresów dobrych oraz złych.\nPomysłów na to, jak odczarować zły los, jest wiele. Najprostszy z nich zakłada, że trzeba po prostu szybko uprzątnąć potłuczone lustro i czym prędzej wyrzucić je z domu. Dodatkowo można zapalić świeczkę lub kadzidło, które pomogą w pozbyciu się złej energii.\nSą również bardziej skomplikowane sposoby na zbite lustro, jak odczynienie złego uroku poprzez pomalowanie lustrzanych odprysków np. farbą w sprayu, aby utraciły one zdolność pokazywania odbicia. Zapobiegliwi mogą zamknąć potłuczone fragmenty w słoju, a następnie szczelnie go zamknąć na 7 lat. Najlepiej, jeśli będzie on przechowywany na oknie. Podobno w ten sposób można uchronić się przed nieszczęściem, a przy okazji zapewnić ochronę dla domu.\n7. Jak rozmieścić lustra w pokoju, aby w pełni wykorzystać ich potencjał?\nZbyt mały metraż, nietypowy kształt, niewielka ilość dziennego światła – to tylko kilka przykładów problemów, z którymi na co dzień przychodzi nam się zmierzyć. Zmiana układu mieszkania jest trudna i kosztowna. Na szczęście są prostsze sposoby na poprawę wyglądu mieszkania.\nUmieszczenie luster w pokoju — na całej ścianie albo znacznej jej części — pozwoli Ci optycznie go powiększyć. Jeśli nie dysponujesz taką ilością wolnego miejsca na ścianie, możesz postarać się o szafę z frontem ozdobionym lustrem. W wąskich pomieszczeniach zainstaluj kilka luster na dłuższych ścianach. Przestrzeń odbijająca się od ich połyskującej powierzchni będzie wydawać się dwukrotnie większa.\nLustro w pokoju ulokowane naprzeciw okna lub innego źródła światła (np. świeczki, lampy) sprawi, że stanie się on bardziej widny. Jeśli chcesz zaakcentować obecność wybranego elementu we wnętrzu np. mebla lub dekoracji, możesz zawiesić/postawić lustro naprzeciw niego.\nLustro stojące w białej ramie sprawdzi się w wielu modnych aranżacjach\nKompozycja składająca się z kilku zawieszonych obok siebie luster o sześciokątnym lub okrągłym kształcie ciekawie urozmaici aranżację wnętrza, doda jej głębi. Jeśli pomieszczenie jest przestronne, możesz skusić się na bogato zdobione ramy.\nWięcej pomysłów na przemycenie zdecydowanych barw do aranżacji dostarczy Ci artykuł: „Czarne dodatki – czy sprawdzą się w salonie?”.\n5 zalet kuchni modułowych, których (prawdopodobnie) nie znasz


Ciężki kawałek wirtualnego chleba, czyli dlaczego nikomu w Polsce nie wyszło\nVirgin Mobile Polska miał przez niecałe 10 lat swojej działalności 190 mln zł straty netto, aż w końcu przejął go Play. Mobile Vikings po około 2 mln zł rocznie w ostatnich dwóch latach.\nW obu przypadkach w sprawozdaniach finansowych za 2019 r. znalazły się informacje zarządu o niepewności co do możliwości kontynuowania działalności. Klucz Mobile w zeszłym roku miał poważne problemy finansowe skutkujące blokadą usług przez kluczowych partnerów, co boleśnie odczuli klienci. Mamy też „świętej pamięci” mBank mobile, Mobilking czy GaduAir.\nOperatorzy wirtualni nie mają łatwego życia w Polsce. To mała nisza, która egzystuje sobie w gruncie rzeczy gdzieś na obrzeżach świata telekomunikacji. Oferta tych graczy jest znana głównie grzebiącym w sieci zapaleńcom. Dlaczego nikt nie odniósł spektakularnego sukcesu, jak stało się to udziałem MVNO w innych europejskich krajach? Dlaczego nie dorobiliśmy się czegoś o sile podobnej do Virgin Mobile i Tesco Mobile w Wielkiej Brytanii, którzy razem mają 10 proc. tamtejszego rynku kart SIM? Powodów takiego stanu rzeczy jest kilka. W dużym uproszczeniu: niekorzystny splot wydarzeń i zbytni optymizm biznesplanów.\nReklama sprzedaje, ale potrzeba też coś więcej.\nPierwszy polski operator MVNO – mBank mobile – ruszył pod koniec 2006 r. Plany miał ambitne, chciał pozyskiwać nawet po 200 tys. klientów rocznie. Nie wyszło. Po drodze miał jednak absolutnie najlepszą ofertę na rynku – 19 gr za minutę, kiedy najtańszy prepaid konkurencji nie schodził poniżej 29. Był tylko jeden problem, czyli zerowy budżet na działania marketingowe, który sprawił, że baza aktywnych klientów oscylowała w granicach nie więcej niż kilkudziesięciu tysięcy. To pokazuje starą prawdę: bez reklamy się nie sprzedaje.\nRozdmuchane budżety medialne miały za to Mobilking i Virgin Mobile Polska. Pierwszy rozświetlił się jak zapałka, paląc w ciągu roku grube kilkadziesiąt milionów złotych, zanim zgasł. Drugi miał okresy „czkawek” mocnej obecności w mediach. Tu jednak dochodzimy do drugiego problemu.\nAni Mobilking, ani Virgin Mobile Polska nie oferowali niczego poza usługami telekomunikacyjnymi. Brytyjski Virgin Mobile swój sukces zawdzięczał, przynajmniej w pierwszych latach swojego działania, zniżkom na koncerty i płyty CD gwiazd muzyki. Zapewniała je muzyczna odnoga koncernu Richarda Bransona – Virgin Music – mająca kontrakty z topowymi artystami. To przyciągało rzesze młodych ludzi w czasach sprzed Spotify. W Polsce dodatkowe rzeczy, choć niewielkie, dawał Carrefour Mobile (powiązanie z programem lojalnościowym „Rodzinka”) czy mBank mobile (tańsze powiadamiania SMS-owe), ale oni z kolei nie mieli budżetów marketingowych. I tu koło się zamyka.\nSwoje dołożyli operatorzy infrastrukturalni.\nDużą winę ponoszą też operatorzy goszczący wirtualnych. Tak konstruowali umowy, że MVNO nie byli w stanie wypuścić konkurencyjnych ofert. Jak hurtownicy dawali dobrą cenę za minutę, to windowali tę za wiadomości. Nie dało się zrobić kompleksowej oferty, która mogłaby być konkurencją dla „dużych” telekomów. MNO podchodzili do MVNO trochę jak pies do jeża, upatrując we wzajemnych relacjach tyle samo szans, co zagrożeń. Chcieli mieć pewność, że wirtualni zagospodarują tylko te nisze, która pozostaje poza zasięgiem dużych, ogólnych brandów. Smycze były jednak zbyt mocno zaciśnięte.\nSwoje dołożył Play, agresywnie wchodząc w 2007 r. na rynek i mocno zmieniając zasady gry. Coroczne obniżki stały się standardem, aż doszliśmy do jednych z najniższych poziomów cenowych w Europie. MVNO nie byli w stanie podjąć rękawicy szczególnie, że Play miał nieosiągalny dla nich budżet marketingowy i zawsze ciekawą, przyciągającą uwagę komunikację, także dzięki rzecznikowi. Rynek uciekał wirtualnym szybciej niż byli w stanie biec.\nByliśmy też trochę za biedni\nPrzez wiele lat telefony komórkowe sprzedawali głównie operatorzy. Do punktu dilerskiego szło się po wymarzone urządzenie, najlepiej za złotówkę, a dopiero potem dobierało się pod to abonament. Bardzo niewielu było stać na zakup telefonu za gotówkę.\nPrzez wiele lat operatorzy wirtualni nie byli w stanie tego pokonać. Raz, że musieliby mieć ofertę abonamentową. Dwa, naziemną sieć sprzedaży, bo boom na internetowe zakupy (w tym ratalne!) to jednak dopiero ostatnie lata. Trzy, musieliby mieć środki na kredytowanie zakupów i rozbudowany system analizy oszustw. To było ponad ich siły, skupili się na ofercie prepaid, często wykorzystywanej przez użytkowników jako drugi numer.\nTeraz rynek wygląda zupełnie inaczej, ponad połowa urządzeń jest kupowana poza kanałem operatorskim. No, ale teraz mamy już całkiem inne realia i ceny usług, które nie dają już jakiegoś marginesu na wojnę cenową tak, jak jeszcze 10 lat temu.\nAle niektórzy sobie radzą\nOczywiście, mamy też przykład Premium Mobile, któremu świetnie idzie pozyskiwanie klientów. Jest on jednak powiązany kapitałowo z operatorem sieci, na której działa, czyli Plusem, co stawia go w zupełnie innej pozycji – raczej jako markę Cyfrowego Polsatu niż samodzielny byt.\nDość dobrze idzie także operatorom sieci kablowych. Oni jednak podchodzą do tematu inaczej: nie muszą zarabiać na sprzedawanych usługach mobilnych, dla nich ważniejsza jest lojalizacja klienta. Im więcej usług jest na jednej fakturze, tym klienci są mniej skłonni do zmiany operatora. Tym bardziej, że nie każdy konkurent może być w stanie zaoferować podobny wachlarz usług. Zresztą z tego samego powodu Play zaczął sprzedawać usługi kablowe Vectry – defensywnie, chroniąc się przed odejściami abonentów, a nie ofensywnie, dla pozyskania nowych.\nCo ciekawe, puszczając trochę wodze fantazji, w przyszłości nawet czterej najwięksi polscy operatorzy mogą stać się MVNO. Pisałem o tym w felietonie „Czy telekom przyszłości to taki bez masztów?”.\nTagi: mobile vikingsmvnovirgin mobilewirtualni operatorzy


Dodane: 30-07-2020 11:45\nLubisz uczyć bhp? Po przeczytaniu tego na pewno polubisz!7 Największych Kłamstw O Tym Jak szkolić z bhp w GorzowieNowoczesne sposoby jak szkolić z bhp w Gorzowie w każdych warunkachCzy opłaca się przejść szkolenie z bhp?Lubisz uczyć bhp? Po przeczytaniu tego na pewno polubisz!Lepsze sposoby jak szkolić z bhpTe fakty jak odbyć kurs bhp mogą Cię zdziwićCzy warto uczyć bhp?2020 dobrym czasem aby szkolić z bhp w GorzowieCzy można uczyć bhp wieczorem?Dlaczego w 2021 warto odbyć kurs bhp?Lubisz uczyć bhp? Po przeczytaniu tego na pewno polubisz!Jak w 2020 szkolić z bhp we Wrocławiu na sto procent!Czy można szkolić z bhp we Wrocławiu w niedzielę handlową?Ale jak wykonać audyt bhp?Czy są nowe przepisy jak bhp?Oto jak lepiej przejść szkolenie z bhp5,5 Internautów Już Wie Jak bhp. A Ty?Cała Prawda O Tym Jak uczyć bhp (a Której Sprzedawcy Ci Nie Powiedzą)Czy warto uczyć bhp?Tylko u nas informacje z pierwszej ręki - o tym jak szkolić z bhpGdzie można bhp a gdzie nie?Czy w 2020 jeszcze warto przejść szkolenie z bhp?Jak dbać o bezpieczeństwo - zmiany w 20217 sposóbów na to jak odbyć kurs bhp7 Największych Błędów Na Drodze Aby przejść szkolenie z bhp, Które Szybko Zniszczą Twój Plan.Lubisz uczyć bhp? Po przeczytaniu tego na pewno polubisz!Jak bez problemu przejść szkolenie z bhp5 Zaskakująco Skutecznych Sposobów Aby szkolić z bhp we WrocławiuCzy można szkolić z bhp w Gorzowie w niedzielę nie handlową?