na końcu flesza: Madryt dzień drugi, czyli jak zostałam "gwiazdą" hiszpańskiej telewizji :)\nAutor: Julia K o 06:38\nZenza 17 maja 2013 06:58\nPamiętam dworzec z tamtych czasów. Estacion de Atocha był dworcem jedynym w swoim rodzaju. Przestronne perony osłonięte były wysokimi łukami kolorowego szkła, a wnętrza porastały rośliny tak egzotyczne, że ich nazw daremno było szukać w botanicznych atlasach. I chociaż jak mówisz rośliny pojawiły się dopiero później, ja od początku widziałem go takim.\nWspaniała relacja Juleczko. Z zazdrością oglądam zdjęcia i słucham Twojej opowieści. Taka właśnie jesteś najprawdziwsza- beztroska jak poranek w Madrycie. Z przyjemnością patrzę jak błyszczysz na jego ulicach.\nPoproszę o dolewkę do tej pełnej zieleni herbaty :*\nJulia K 17 maja 2013 08:11\nTak daleko sięgasz wzrokiem, czy jak zawsze czarujesz? ;))\nProszę uprzejmie....herbata zielona z płatkami słonecznika.....o wdzięcznej nazwie "słoneczny poranek"....czy smakuje? :)\nMaga 17 maja 2013 14:35\nFajnie tak oderwac sie od szarej codziennosci.\nNa takim pelnym kwiatow dworcu to moglabym nawet zamieszkac,ha,ha,ha.\nJulia K 17 maja 2013 14:43\nA dworzec faktycznie robi wrażenie :) istna oranżeria :)\nmówisz zamieszkać? jakiś mały namiocik w tym buszu? ;))\nNiedzwiedzica 17 maja 2013 17:11\nMi tez ten ogrod tropikalny najbardziej sie spodobal.\nNo i mialas farta z tymi motorami - a dowiedzilas sie co to bylo? Jakis roczny zjazd? Parada? No i kiedy i na jakim programie prosze Pani bedzie Cie mozna obejrzec??? ha ha ha\nWpadlam na kawe, dzis mi jej bardzo trzeba, bo wczoraj znow bawilam sie w atryste - malowalam tym razem "pot of gold" czyli garnek zlota, ale tym zlotem byly zlote sloneczniki, a garnkiem oczywiscie doniczka. A ze malowanie ciekawsze z winem...a ja dzis w pracy...ciezko...sennie, ale mysle Ze Expresso u Julki mnie obudzi...\nJulia K 17 maja 2013 17:28\nŻebyś Ty sie tylko nie uzależniła......od malowania :P\nA jaka to była impreza? Coroczny zlot harleyowców :)\ntu zobaczysz jak to wygladało.\nW jakiej telewizji byłam nie wiem :) ale jestem pewnie już rozpoznawalna ;))) w całej Hiszpanii.\nKurcze!!!! a ja myślałam, że ja sie podobam tym wszystkim Hiszpanom, co sie gapią na mnie na ulicy......ech ;(\ncampanule 17 maja 2013 22:47\nNo Ty to masz szczęście, gdzie się pojawisz coś się dzieje, w pierwszy dzień zlot tych z balonikami, co to listek na nich był, drugi dzień przystojne chłopaki na motorach.\nNo, a poza tym to taki prawdziwy beztroski dzień wakacyjny, kiedy dajesz się prowadzić losowi za rękę ;)))\nJulia K 18 maja 2013 06:08\nNo mam szczęście :) zwłaszcza do tych chłopaków na motorach.....to było niesamowite :)\nI wiesz co....najbardziej lubie takie właśnie wakacje, kiedy idę lub jadę przed siebie i odkrywam nowe miejsca, poznaję nowych ludzi. Za każdym zakrętem może czekać jakaś niespodzianka. A ja niespodzianki uwielbiam :)


Stanisław Nowosiński (Zawierucha): Z czasów rewolucji 1905 roku i późniejszych walk o niepodległość Polski  - MM Sztygarka\nDo PPS zostałem wprowadzony przez mego starszego kolegę, Bolesława Gajka, w roku 1903 już jako l6-letni chłopiec. W tym czasie wprowadzenie nowicjusza do szeregów partyjnych związane było z wielkimi ostrożnościami. Prócz poręczeń ze strony wprowadzającego kandydat musiał składać uroczystą przysięgę, że w żadnych okolicznościach i w żadnym wypadku nie zdradzi powierzonych mu tajemnic i nie wyda swych towarzyszy nawet pod groźbą kary śmierci.\nPoczątkowo przynależność do partii polegała na otrzymywaniu nielegalnych wydawnictw do czytania i na uczęszczaniu na zebrania kółka partyjnego, do którego byłem przydzielony. Stopniowo jednak powierzano mi rozpowszechnianie wydawnictw partyjnych i zjednywanie nowych zwolenników. Toteż wkrótce stworzyłem sobie nowe kółko, a później drugie i trzecie. Na zebrania kółek, składających się z 6-10 członków, przybywali często starsi miejscowi towarzysze, jak bracia Łobzowscy, Gajek, bracia Pergier i inni, a czasem nawet przybył któryś z wybitniejszych działaczy partyjnych, jak Arciszewski, Markowski i inni, którzy referowali o celach i zadaniach partii.\nRozpowszechnianie wydawnictw partyjnych odbywało się często w bardzo skomplikowany sposób. Chcąc, by takie wydawnictwa, a szczególnie odezwy, dostały się do szerszych mas robotników, a nawet całego społeczeństwa, uciekaliśmy się do różnych pomysłów i wrzucaliśmy je do mieszkań przez otwarte okna, wtykaliśmy przez szpary drzwi, przyczepialiśmy na klamkach, pozostawialiśmy w miejscach uczęszczanych, pakowaliśmy do kieszeni robotnikom w fabrykach i przechodniom, publiczności w teatrze i modlącym się w kościele. Przyjęty dziś system rozklejania nie był praktykowany, tak ze względu na ewentualność natychmiastowego zrywania, jak i z tego powodu, że przylepionej odezwy przeważnie przechodnie nie czytali, bojąc się, by ich kto nie widział przy tym. Czasem po podrzuceniu takiej „bibuły”, szczególnie przez okno, obserwowaliśmy, jakie to wywoła wrażenie. Bywało, że mieszkańcy podrzucony egzemplarz wrzucali, trwożliwie oglądając się, do pieca, lecz większość czytała, komentując treść odezwy, a było dużo takich, którzy po przeczytaniu oddawali ją swym bliższym lub podrzucali sąsiadom.\nW okresie tym, jakkolwiek powoli, to jednak stale zwiększały się szeregi partii, a przy końcu 1904 roku w dzielnicy sieleckiej, do której należała i Pogoń, gdzie mieszkałem, było już kilkanaście zorganizowanych kółek. Jesienią 1904 r., kiedy wojska rosyjskie w wojnie z Japonią ponosiły klęski i zachwiała się potęga caratu, obudziła się nadzieja bliskich wystąpień do walki. Do Zagłębia przyjechało kilku działaczy partyjnych, odbywały się narady i zebrania starszych i pewniejszych towarzyszy i posiedzenia działaczy partyjnych. Posiedzenia takie były urządzane przeważnie w mieszkaniach miejscowych inteligentów sprzyjających ruchowi lub będących członkami partii, jak Bronisław Siwik, W. Kozłowski i innych. Szeregi organizacji zaczęły szybko wzrastać. Celem pobudzenia mas do czynu próbowano urządzić kilka manifestacji.\nPierwsza manifestacja, urządzona przez poborowych, odbyła się w Będzinie, następna w Zawierciu. Była również czyniona próba urządzenia manifestacji w Sosnowcu, ta jednak nie udała się. Manifestacja według ułożonego planu miała się rozpocząć po sumie pod kościołem kolejowym przy ulicy Głównej. Kiedy ludzie zaczęli wychodzić z kościoła, jeden z towarzyszy rozwinął czerwony sztandar, i pochód, złożony z kilkuset ludzi, ruszył ulicą Główną, lecz już naprzeciw dworca kolejowego został rozproszony przez policję i żandarmerię kolejową i z komory celnej. Sztandaru policji nie udało się odebrać, gdyż został ukryty, a drążek od sztandaru przetrącono na głowie usiłującego odebrać go policjanta. W tym dniu zawieszono też kilka czerwonych transparentów na słupach telegraficznych, a po rozproszeniu pochodu jeden z młodych towarzyszy sosnowieckich wpadł na dowcipny pomysł, proponując, by jedną chorągiewkę uwiązać kozłowi, którego on przyprowadzi, do rogów i puścić go na ulicę. Projekt ten został przyjęty i kilku towarzyszy wprowadziło go w czyn. Przyprowadzonemu kozłowi przymocowano chorągiewkę i puszczono go na ulicy Głównej, a kilku małych chłopców z wielką uciechą popędziło go w stronę dworca. Policja, nie mogąc kozła pochwycić, by zdjąć chorągiewkę, zastrzeliła go.\nJakkolwiek demonstracja nie udała się, to jednak umysły szerokich mas były poruszone, a o to właśnie chodziło organizatorom.\nW styczniu 1905 zaczęły krążyć wieści o wybuchu rewolucji w Rosji. Wiadomości te wywołały nastrój podniecony. Rozpoczęło się gorączkowe przygotowywanie do wystąpienia i czekano tylko na wskazówki i hasło z Warszawy. Dnia 4 lutego rozpoczął się w Zagłębiu strajk generalny. Około 11 rano przy pomocy syren fabrycznych wezwała do strajku pierwsza fabryka Fitznera i Gampera. Robotnicy tej fabryki w liczbie około 200 porzucili pracę i z młodym a bardzo energicznym towarzyszem A. Staniszewskim na czele wyszli na ulicę. Za ich przykładem poszli robotnicy huty „Katarzyna” w liczbie około 3000 ludzi, fabryki „Hulczyńskiego” około 2500 ludzi itd. Tam, gdzie z powodu słabej organizacji robotnicy sami pracy nie porzucili, udawali się już strajkujący robotnicy i ruch fabryk zatrzymywali, a robotnicy tych fabryk i kopalń, nie mając uprzednio odwagi czy nie rozumiejąc potrzeby przyłączenia się do strajku, po zatrzymaniu fabryki z entuzjazmem przyłączali się do strajkujących i już szli innym pomagać w porzucaniu pracy. I tak w ciągu jednego dnia stanęło kilkanaście kopalń i fabryk, w których porzuciło pracę kilkadziesiąt tysięcy robotników.\nUkazały się odezwy i ulotki partii, wzywające do walki. Komitet Okręgowy PPS wydał odezwę, w której szczegółowo wykazano, pod jakimi hasłami PPS wzywa robotników do walki. Na zakończenie w odezwie było powiedziane: Niech na miejsce zduszonej przez carat Polski stanie Polska wolna, ludowa. Kraj nasz powinien być rządzony przez samą ludność polską według zasad wyłożonych w deklaracji politycznej. Wystraszone władze rosyjskie z naczelnikiem straży ziemskiej Makarowym i policmajstrem Kronenbergiem na czele sprowadziły do Zagłębia nowe oddziały kozaków. Jednocześnie powiększono zastępy policji.\nDo strajku przyłączyli się również kolejarze: stanęły warsztaty kolejowe, zatrzymano wszelki ruch pociągów towarowych, a pozwolono tylko kursować pociągom osobowym.\nNazajutrz utworzył się wielki pochód, złożony z robotników Sielec i Sosnowca, i udał się przez Będzin do Dąbrowy celem zatrzymania czynnej tam jeszcze fabryki „Huta Bankowa”. Pochód zatrzymywał po drodze wszystkie mniejsze fabryczki i kopalnie. Po zatrzymaniu „Huty Bankowej” i przyłączeniu się do pochodu tamtejszych robotników wyruszono pod Szkołę Górniczą, której uczniowie po zniszczeniu portretów rodziny carskiej przyłączyli się do strajkujących. Pod szkołą odbył się olbrzymi wiec. Na wiecu przemawiało kilku mówców, między innymi wychowankowie Szkoły Górniczej, przy czym postanowiono w dniu następnym, w niedzielę, po odbyciu zebrań dzielnicowych, ruszyć pochodami z poszczególnych dzielnic na wielki wiec, mający się odbyć w Sosnowcu około szkoły realnej o godzinie pierwszej po południu.\nW niedzielę przybyło na wiec pod szkołę realną około 50 000 ludzi. Robotnicy poszczególnych dzielnic przychodzili pod sztandarami PPS swoich dzielnic. W tym samym czasie Narodowa Demokracja zwołała również (w parku sieleckim) wiec, na który zebrało się kilkaset osób. Stamtąd przysłano delegację do organizatorów wiecu pod szkołą z zapytaniem, czy mogą na ten wiec przybyć ze swoimi sztandarami, na co się chętnie zgodzono. Przybyła również na wiec grupa socjaldemokratów ze swoimi sztandarami.\nNa wiecu przemawiało kilku mówców PPS, jeden SD i jeden ND. Ten ostatni nawoływał do zaprzestania strajku. Dopuszczono również do głosu policmajstra Kronenberga, który prosił, by zaprzestano strajku i aby robotnicy swoje żądania przedstawili na piśmie i czekali spokojnie, gdyż on te żądania wyśle do cara. Wywołało to wielką wesołość, a jeden z mówców PPS w odpowiedzi przestrzegał zebranych, by się nie dali złapać na żadne obietnice carskich sług i narodowych demokratów, i wzywał robotników, by wytrwali w walce – aż do całkowitego zwycięstwa.\nPo zakończeniu wiecu część robotników powróciła pod sztandarami do swoich dzielnic, największy pochód ruszył do Sosnowca ze sztandarem PPS na czele, na którym był napis „Precz z carem”. Pochód ten, przechodząc ulicą Główną, został zatrzymany naprzeciw dworca kolejowego przez sotnię kozaków, uszykowanych do ataku. Pochód zatrzymał się o kilkanaście kroków przed kozakami. Dowódca kozaków zażądał usunięcia sztandaru z napisem „precz z carem”, lecz na czoło pochodu do obrony sztandaru wysunęli się najodważniejsi, a szczególnie ci, którzy już posiadali jakąkolwiek broń. W ręku obrońców błyszczały nawet rewolwery i noże. Ja pamiętam, nie posiadając jeszcze rewolweru, uzbroiłem się w sztylet zrobiony ze starego bagnetu rosyjskiego. Ponieważ ani kozacy, ani manifestanci nie chcieli ustąpić i tak stali naprzeciw siebie przeszło godzinę, więc przyszłoby prawdopodobnie do krwawego zajścia, gdyby nie policmajster Kronenberg, który najpierw próbował namówić manifestantów do rozejścia się lub usunięcia sztandaru, a kiedy mu się to nie udało, nakłonił dowódcę kozaków do ustąpienia. Pochód doszedł do końca ulicy Głównej i rozwiązał się.\nDnia 9 lutego na zebraniu robotników-delegatów fabryk i dzielnic, odbytym na kopalni „Renard”, postanowiono strajku nie przerywać, dopóki nie zostaną zaspokojone żądania ekonomiczne robotników. Ponieważ dowiedziano się, że w hucie „Katarzyna” dyrekcji udało się zwerbować obietnicami kilkudziesięciu robotników i kilkunastu urzędników, którym zagrożono wydaleniem w razie niestawienia się do pracy, i przy ich pomocy uruchomiono pracę przy wielkich piecach (zgaszenie wielkich pieców pociąga za sobą wielkie straty i dłuższą przerwę, dlatego też strajkujący robotnicy, by do tego nie dopuścić – pozostawiali stałą obsługę, utrzymującą ogień w piecach), więc kiedy pochód zbliżył się do fabryki, zastał bramę fabryki zamkniętą. Po wyważeniu bramy kilkuset robotników weszło na plac fabryczny, a wtedy ukryte w fabryce wojsko dało salwę w tłum. Tłum cofnął się do bramy, lecz ta nie wiadomo przez kogo została zamknięta i dopiero pod naporem przy drugiej salwie została wysadzona. Tymczasem do uciekających posypały się strzały karabinowe od strony „hołdy” i od strony łaźni, i biura fabrycznego, gdzie również byli ukryci żołnierze. W wypadkach tych zostało zabitych 38 robotników i młody uczeń gimnazjum, A. Malewicz, syn zawiadowcy stacji kolejowej w Sosnowcu. Oprócz tego było przeszło 150 rannych.\nCiężko ranni zostali przewiezieni przez wojsko i policję do miejscowych szpitali, a zwłoki zabitych umieszczono w trupiarniach tychże szpitali. Na pogrzeb zamordowanych, urządzony przez policję i wojsko, nie dopuszczono nikogo prócz najbliższej rodziny zabitych, a cała miejscowość była pod silną ochroną wojska, którego sprowadzono do Zagłębia dużą ilość. Samej piechoty było podobno 12 000.\nBezpośrednim sprawcą tego mordu podobno był dyrektor fabryki, Skawiński. On sprowadził do fabryki wojsko, a kiedy się dowiedział, że robotnicy postanowili przyjść pochodem do fabryki, by ją zatrzymać, namówił komendanta stacjonującego w fabryce wojska, kapitana Antoniewicza, by ten wystąpił ostro, a nawet podobno sam strzelał do tłumu z rewolweru. Mord wywołał w społeczeństwie wielkie wrażenie i chwilowe przygnębienie w klasie pracującej, lecz przygnębienie to długo nie trwało, gdyż już w kilka dni później pogrzeb Malewicza, który będąc śmiertelnie ranny, zmarł w szpitalu, był wielkim zbiorowym protestem przeciw popełnionej zbrodni. W pogrzebie tym, mimo zakazu, wzięło udział kilkanaście tysięcy uczestników.\nByłem świadkiem wstrząsających tragedii, jakie rozgrywały się w trupiarniach szpitala huty „Katarzyna” i sieleckim przy zwłokach zamordowanych, słyszałem, jak ich krewni i przyjaciele przysięgali zemstę na zbirach carskich i na tych, którzy tym najeźdźcom pomagają. Ja, który bezpośredniego udziału w tym pochodzie nie brałem, a tylko przypadkowo znalazłem się w pobliżu huty, wracając z Konstantynowa, miałem przestrzelony kapelusz i palto i lekko draśniętą głowę.\nPo miesiącu robotnicy zaprzestali strajku, lecz huta „Katarzyna” po wymienionych wypadkach przez dłuższy czas nie mogła uruchomić wielkich pieców, gdyż zostały wygaszone, a dyrektor Skawiński już więcej do fabryki nie wrócił.\nWypadki te, jak i cały przebieg dotychczasowych wystąpień, przekonały członków partii, że chcąc prowadzić walkę z caratem, należy się odpowiednio do walki tej przygotować, by na gwałt gwałtem odpowiedzieć. W tym duchu partia wydała odezwę, wzywając robotników do zaopatrywania się w broń i przystąpiła do tworzenia organizacji bojowej.\nPo upadku strajku rozpoczęły się represje i aresztowania, lecz władze, jakby przerażone swoim czynem pod hutą „Katarzyna”, represje stosowały przeważnie na ulicach, pozostawiając w spokoju fabryki i kopalnie, do których przeniosło się prawie całe życie organizacyjne. Tutaj urządzano zebrania i wiece dyskusyjne, w fabrykach często odbywały się ćwiczenia oddziałów bojowych i przechowywano składy broni. Była to jakaś eksterytorialność, gdyż mimo iż wiele z tych fabryk znajdowało się pod specjalną opieką władz policyjnych i wojskowych, mimo że w portierniach i innych pomieszczeniach przebywały stale nasłane tam policja i wojsko, to jednak na tereny warsztatów i oddziałów rzadko się zapuszczały, gdyż czuły się tam niebezpiecznie i obco, a zdrajców jeszcze było mało.\nPonieważ OKR nie posiadał własnej drukarni, więc wydawanie „Górnika”, odezw i innych wydawnictw partyjnych było bardzo skomplikowane, bo nie zawsze można było dojść do dobrowolnego porozumienia z właścicielami drukarń, którzy mimo dobrej zapłaty nie chcieli ryzykować, obawiając się wsypy. Toteż nierzadko zmuszeni byliśmy uciekać się do przymusu.\nOdbywało się to w ten sposób, że po upatrzenia drukarni przy pomocy oddziału bojowego obstawialiśmy wszystkie wejścia do drukarni i kantoru, zatrzymując wszystkich znajdujących się tam pracowników i cały personel, a nawet i interesantów, którzy musieli pozostawać na miejscu często kilkanaście godzin, dopóki przeznaczona do druku bibuła nie była gotowa i wywieziona. Zatrzymywano również i wszystkich, kto tylko później do drukarni i kantoru przychodził w jakiejkolwiek sprawie. Ażeby zatrzymani nie byli głodni, o ile praca miała trwać dłużej, przynoszono dla nich chleba, wędliny itp. Zdarzały się przy tym nieraz tragikomiczne epizody, kiedy zatrzymani, nie wiedząc, dlaczego się to stało i jaki los ich czeka, tłumaczyli się, że są niewinni, i płakali lub prosili, by im darować życie i że wypuszczeni nigdy nikomu nie powiedzą o tym, co ich spotkało i kogo tu widzieli.\nRaz był nawet w Będzinie wypadek, że już do zajętej drukarni przyszedł wachmistrz policji. Wpuszczono go do środka, lecz tu został rozbrojony i zatrzymany. Myśląc, że to będzie jego ostatnia godzina, błagał na kolanach, by mu darować życie, gdyż ma żonę i dzieci, i uspokoił się dopiero, kiedy mu zaręczono, że go nikt nie ma zamiaru zabijać. Przysiągł, że nigdy żadnego z obecnych nie pozna i o tym, co się działo, nikomu nie powie, i tak przesiedział zamknięty w kantorze od 7 wieczorem do 5 rano.\nDrukarń, które ulegały takim okupacjom, było kilka w Będzinie, w Sosnowcu i Dąbrowie. Wkrótce jednak i ta sprawa została pomyślnie załatwiona, gdy OKR urządził sobie własną, tajną drukarnię.\nTak wiosna i lato 1905 roku przeszły na uświadamianiu i przygotowywaniu kadr robotniczych do przewidywanych nowych wystąpień.\nDziałaczami partyjnymi, którzy w tym okresie odgrywali najwybitniejszą rolę w Zagłębiu, byli Barlicki – „Oskar”, Rutkiewicz – „Wicek”, Markowski – „Paweł”, „Sztygar” Ludwik Berbecki, inż. Stefan Dąbrowski, inż. Bronisław Siwik i jego żona „Zośka”, Jadwiga Markowska – „Maryśka”, a z miejscowych robotników najwybitniejszymi byli w dzielnicy Sielce: Łobzowscy Franek i Ludwik, Bergierowie Bolesław, Kazik i Stanisław, B. Gaik, R. Ufel, Bazyli Fiodorow, Ilerhold. W Sosnowcu Rutkiewicz „Adwokat”, na Niemcach Rzempołuch, Oracz. W Dąbrowie – Sperczyński i wielu, wielu innych. Przyjeżdżali również działacze z Warszawy, jak Jędrzejowski – „Baj”, Bujno – „Jerzy” i inni.\nDo pierwszych oddziałów bojowych z dzielnicy Sielce należeli między innymi: Stanisław Bergier, Bolesław Gaik, Walenty Zygmunt, Władysław Rolnik, Adam Wojtasik, Wincenty Białas, Torbus, W. Jendrosz, J. Zygulski, S. Nowosiński i inni.\nPierwszym wystąpieniem organizacji bojowej był zamach na wachmistrza Krywoszuka, mieszkającego w Pogoni. Przełożonym szóstki, która miała powierzone wykonanie zamachu, był Stanisław Bergier, udział w wyprawie brali, o ile pamiętam, Rolnik, J. Zygulski, Wojtasik, Białas, Jędrosz, Nowosiński i jeden przyjezdny z Płocka, tow. Malanowski – „Mały”. Zamach miał być dokonany we własnym mieszkaniu wachmistrza naprzeciw szkoły realnej. Było to wieczorem, kiedy oddział bojowców zdążał w stronę mieszkania Krywoszuka, ale przechodząc koło parkanu nowo budowanego kościoła pogońskiego, natknął się na patrol, złożony z dwóch policjantów i kilku żołnierzy. Policjanci i żołnierze z bronią gotową do strzału, wezwali idących do podniesienia rąk w górę, na co bojowiec Malanowski, stojący najbliżej jednego z policjantów, wyciągnął browning, lecz policjant chwycił go za rękę, a drugi przystawił mu lufę rewolweru do piersi. W tej jednak chwili podskoczyli Wojtasik i Bergier, kładąc na miejscu jednego i raniąc drugiego policjanta, co widząc żołnierze, rzucili się na ziemię i rozpoczęli bezładną strzelaninę, nie raniąc jednak żadnego z bojowców. Na odgłos strzałów podążyły w tym kierunku patrole kozackie, lecz bojowcy już zdążyli się wycofać z pola walki.\nWszystko byłoby się skończyło pomyślnie dla bojowców, gdyby nie wypadek, jaki się zdarzył tow. Rolnikowi, który zamiast wycofać się wraz z innymi, przeskoczył przez parkan na plac kościelny i trafił tak nieszczęśliwie, że wpadł do dołu przeznaczonego do lasowania wapna i zwichnął nogę. Ponieważ nikt nie wiedział, gdzie się zapodział, i wszyscy byli pewni, że tak jak i inni szczęśliwie wyszedł z opresji, więc nie szukano go. Rolnik, nie mogąc sam wydostać się z dołu, odrzucił rewolwer dalej i, kiedy go policja tam znalazła, tłumaczył się, że przypadkowo przechodził, a kiedy rozpoczęła się strzelanina, w obawie przed kulami schował się do dołu i wskakując, zwichnął sobie nogę. Tłumaczenie się to niewiele pomogło, gdyż został aresztowany i skazany na karę śmierci. Był to pierwszy wypadek osądzenia na karę śmierci w Zagłębiu w okresie rewolucji. Wykonanie wyroku jednak nie doszło do skutku, bo rodzina Rolnika podała o kasację i sąd zwolnił go z braku dowodów.\nDrugim z kolei czynem tej samej szóstki był zamach na podwachmistrza Andrjakowa. Zamach miał być wykonany w niedzielę we wsi Dańdówka. Już o godzinie 10 rano byliśmy na miejscu, lecz mimo wskazówek miejscowych towarzyszy i mimo twierdzenia, że Andrjakow Dańdówki nie opuścił, szukaliśmy go cały dzień w jego mieszkaniu, w mieszkaniu drugiego tam mieszkającego policjanta, we wszystkich sklepach i restauracjach, lecz nigdzie go znaleźć nie było można, aż dopiero wieczorem doniesiono nam, że jest w żydowskiej piekarni. Obstawiliśmy lokal, a dwóch bojowców, tow. Bergier i Malanowski, weszło do środka. Kiedy tylko weszli, Andrjakow, będąc widocznie poinformowany, że jego właśnie poszukują, zaraz się domyślił, że to są bojowcy, gdyż zgasił lampę i zaczął na oślep strzelać, raniąc Żydówkę. Bojowcy dali w kierunku strzelającego parę strzałów, lecz panująca ciemność i straszny krzyk, jaki podniosła cała rodzina piekarza, zmusiły ich do wycofania się z mieszkania, nie chcieli bowiem być przyczyną śmierci znajdujących się tam bezbronnych ludzi.\nAndrjaków, raniony w nogę, prędko się wyleczył i dopiero 1906 roku w drugim zamachu, pod dowództwem tego samego tow. Bergiera, został unieszkodliwiony, lecz i on poranił przy tym trzech bojowców: Szuwarę, Kąpałę i Dąbrowskiego.\nW dniu ogłoszenia manifestu carskiego o nadaniu konstytucji, PPS ogłosiła strajk powszechny. Stanęły wszystkie fabryki, kopalnie i warsztaty kolejowe. Celem zatrzymania ruchu pociągów, które kursowały pod ochroną wojska, uszkodzono parę mostów i powywracano słupy telegraficzne, a ponieważ i to nie pomogło, gdyż pociągi osobowe kursowały dalej, a przy naprawionych mostach postawiono patrole wojskowe, przeto przy kursujących pociągach postanowiono niszczyć parowozy przy pomocy rozsadzania ich materiałami wybuchowymi. Między innymi był rozsadzony parowóz pociągu osobowego zdążającego od Warszawy do Sosnowca. Pociąg ten został zatrzymany przy pomocy hamulców przez jadący w nim oddział bojowców i mimo że w pociągu jechała eskorta wojskowa i dwóch żandarmów, parowóz został odczepiony, odprowadzony kilkanaście metrów od pociągu i wysadzony dynamitem. Bojowcy, w liczbie których byłem obecny, po krótkiej wymianie strzałów z eskortą powrócili bez strat, a pociąg pozostał na torze między stacjami Łazy i Ząbkowice. To ostatecznie poskutkowało.\nPo rozpoczęciu strajku Okręgowy Komitet PPS zajął drukarnię Jermułowicza w Sosnowcu. Była to największa drukarnia z oddziałem litograficznym, jak na ówczesne czasy wzorowo urządzona, i pod tym względem jedyna w Zagłębiu. W drukarni tej rozpoczęto wydawać „Górnika”, który ukazywał się co dzień w ilości kilkunastu tysięcy egzemplarzy, tam też drukowano odezwy i inne wydawnictwa. W biurze drukarni mieściła się redakcja i OKR.\nPPS, która w szczerość manifestu carskiego nie wierzyła, wydała odezwę, wykazując w niej obłudę carskich obietnic, i wzywała robotników do walki, aż do ustąpienia z kraju władz carskich. Pamiętam, że na prośbę policmajstra Kronenberga drukowano manifest carski, a na drugiej połowie arkusza odezwę OKR wykazującą obłudę manifestu.\nPonieważ władze carskie były zupełnie zdezorientowane, przeto OKR zwołał wielki wiec w teatrze, na który zaprosił przedstawicieli innych stronnictw. Na wiecu przemawiało kilku mówców, między innymi tow. Markowski, Barlicki i przedstawiciel SD. Dopuszczono również do głosu policmajstra Kronenberga, który najpierw prosił o przerwanie strajku, a w końcu oświadczył, że władzę swą składa w ręce przedstawicieli robotników. Wobec takiego stanu rzeczy wybrano Komitet Obywatelski, w którego skład weszli przedstawiciele ugrupowań politycznych; PPS, SD i SS i postanowiono utworzyć milicję dla utrzymywania porządku i bezpieczeństwa publicznego. Faktycznie jednak siłą gwarantującą bezpieczeństwo była PPS i trzeba przyznać, że bezpieczeństwo to było całkowite, gdyż w ciągu tego czasu, kiedy straż pełnili jej członkowie, nie zdarzył się w Zagłębiu ani jeden wypadek kradzieży lub łobuzerskich wystąpień, tak znanych w Zagłębiu w czasach „spokojnych”.\nNiedługo jednak trwała władza ludu, gdyż, tak jak i w miesiącu lutym, władze carskie z naczelnikiem powiatu – Mirbachem – na czele, chwilowo zdezorientowane, przyczaiły się, lecz równocześnie zbierały siły i szukały sposobności do wystąpień. Pierwszym takim wystąpieniem był atak kozaków na zdążające do Będzina, by żądać wypuszczenia siedzących tam więźniów politycznych, upojone chwilową wolnością tłumy, przeważnie kobiet i dzieci. Pochód ten, zdążający torem kolejowym, został napadnięty pod fabryką Fitznera i Gampera przez ukrytych tam kozaków i policjantów, którzy tłukli kolbami karabinów i nahajkami manifestujących. Szczególnie dużo było poturbowanych kobiet. Robotnicy, mimo że byli na napad nieprzygotowani i nie posiadali broni, bronili się laskami, przy czym nawet został zabity jeden kozak, który, uderzony kijem, zleciał z konia głową na szynę kolejową i padł trupem na miejscu.\nPo dziewięciu dniach władzy ludu w Zagłębiu został ogłoszony stan wojenny. W tym też dniu wyszedł ostatni numer „Górnika”, wydawanego w zajętej drukarni. Był drukowany jednocześnie z zawiadomieniem policyjnym o ogłoszeniu stanu wojennego. Od tego czasu działalność partii wraz z całym ruchem robotniczym musiała się z powrotem skryć pod ziemię.\nPo upadku strajku robotnicy tym bardziej przekonali się, że wszelkie obietnice w postaci manifestów carskich są wydawane tylko w czasie silnego nacisku na władze nieprzygotowane do odporu i tylko po to, by uśpić zrewolucjonizowaną ludność, a gdy władze przygotują się, to nie tylko odbiorą to, co musieli dać w czasie słabości, lecz z jeszcze większym niż przedtem okrucieństwem będą postępować.\nRozumieli to dobrze wybitniejsi działacze PPS, dlatego też z jeszcze większą niż dotąd energią przystąpili do tworzenia ścisłych szeregów organizacji partyjnej, a szczególnie do tworzenia sprężystej i dobrze zakonspirowanej organizacji bojowej. Równocześnie organizacja bojowa coraz częściej i coraz energiczniej zaczęła ujawniać się, wykonując różne akty terrorystyczne i konfiskatę pieniędzy rządowych, które do prowadzenia akcji bojowych i ich przygotowania były potrzebne, jak i nie mniej były potrzebne na prowadzenie kosztownej pracy agitacyjnej i uświadamiającej przy pomocy wydawnictw nielegalnych.\nNastąpił cały szereg aktów bojowych, wprawiających w podziw i zdumienie tak odwagą i poświęceniem bojowców, jak i organizacją przeprowadzanych akcji. Najdzielniejszych bojowców miała dzielnica Niemce. Członkowie tej organizacji, złożeni przeważnie z górników, odwagą i upartością swoją doprowadzali do rozpaczy władze, gdyż każdy przysłany tam policjant, o ile tylko okazał się gorliwym w tropieniu przestępców politycznych, był natychmiast przez bojowców usuwany. Wywołało to taką panikę, że przez kilkanaście miesięcy w tej dzielnicy nie utrzymywano policji z powodu braku amatorów na te stanowiska. W ciągu tego okresu nie było tam żadnych przestępstw natury kryminalnej.\nWobec takiej sytuacji aresztowania i rewizje urządzano w ten sposób, że otaczano silnymi kordonami wojska w nocy całe miejscowości, a prócz tego przy każdym domu stawiano patrole i dopiero wówczas policja i żandarmeria, tak zabezpieczona i złożona z licznych oddziałów, wpadała do poszczególnych mieszkań na rewizję. Aresztowanych przed świtem uprowadzano do Będzina lub pociągami wywożono dalej.\nW początku 1906 roku zdarzył się bardzo przykry wypadek.\nW Pogoni mieszkało trzech braci Zygmuntów, z których najmłodszy, Walenty, pseudonim „Gruby”, był instruktorem bojowym, a pozostali byli również członkami Organizacji Bojowej, przy czym najstarszemu z nich powierzono konstruowanie bomb. Pewnej nocy, około godziny pierwszej, na skutek jakiejś nieostrożności nastąpił wybuch skonstruowanej bomby. Wybuch był tak silny, że powyrywał drzwi i okna w mieszkaniu, zerwał sufit, a w sąsiednich domach wyleciały wszystkie szyby. W mieszkaniu wymienionych Zygmuntów, prócz ich trzech, znajdowała się jeszcze ich matka i siostra. Matka, siostra i najstarszy Zygmunt zostali zabici na miejscu, średni był lżej raniony, tak że zdążył jeszcze dobiec na Konstantynów i tam, po opatrzeniu ran, został wysłany na Niemce, a stamtąd do Krakowa. Najmłodszy, jakkolwiek przy pomocy towarzyszy był zabrany z miejsca wypadku, to jednak trzeba go było umieścić w najbliższym szpitalu, z powodu ciężkich ran. Umieszczono go w szpitalu w Pogoni, lecz policja, dowiedziawszy się o jego tam pobycie, postawiła przy nim straż i oddział kozaków, którzy pilnowali szpitala.\nOkręgowy Komitet Robotniczy PPS postanowił uprowadzić tow. Zygmunta ze szpitala. Zadanie to powierzono sieleckiej Organizacji Bojowej, kiedy jednak plan uwolnienia Zygmunta był gotów, w przeddzień wykonania planu władze w nocy przewiozły go do szpitala powiatowego w Będzinie, znajdującego się w pobliżu komisariatu policji i koszar kozackich. Mimo poważnie zwiększonych trudności, z uprowadzenia Zygmunta nie zrezygnowano i dla przeprowadzenia wywiadów i zbadania sytuacji około szpitala wysłano tow. Malanowskiego i mnie. Udając się do Będzina, już po drodze zauważyliśmy, że jesteśmy śledzeni. Aby zgubić śledzącego nas szpicla, rozeszliśmy się; tow. Malanowski poszedł do Małobądza, ja zaś zostałem na tak zwanym Nowym Będzinie u Herholdów i umówiliśmy się, że spotkamy się za trzy godziny w okolicach szpitala, udając zupełnie wzajemnie nie znających się. O umówionej godzinie, kiedy zbliżałem się do szpitala, zostałem otoczony przez policję i kozaków na tak zwanym Nowym Rynku i aresztowany. Jakkolwiek nic nie zdołano mi dowieść, to jednak pod zarzutem należenia do Organizacji Bojowej i dążności do uwolnienia tow. Zygmunta trzymano mnie pięć miesięcy w więzieniu.\nWkrótce po uwolnieniu mnie z więzienia zaczęto mnie znowu poszukiwać, więc zmuszony byłem porzucić swą praktykę zawodową i pod obcym nazwiskiem, na „lewy” paszport zostałem zaangażowany przez OKR jako stały funkcjonariusz w technice, do pomocy tow. „Łukaszowi” – Janocie.\nPracy w technice było w tym czasie bardzo dużo, gdyż poza „Robotnikiem”, który przez pewien czas wychodził co dzień, a którego na Zagłębie przysyłano nam około 2000 egzemplarzy, wychodził dwa razy w miesiącu „Górnik”, prócz tego otrzymywaliśmy na Zagłębie dużą ilość różnych broszur, pisma przeznaczone dla robotników żydowskich w żargonie, pisma w języku rosyjskim przeznaczone do agitacji wśród żołnierzy, i kilka pism wydawanych w poszczególnych okręgach. Praca ta była bardzo odpowiedzialna i ryzykowna. „Bibuła” była przesyłana w pakach pod pozorem różnych towarów. Paki takie, ważące często po kilka pudów, otrzymywaliśmy na stacjach Będzin, Dąbrowa Górnicza, Gołonóg, a czasem i Ząbkowice za okazaniem listu przewozowego, który był przesyłany pod umówionym adresem. Wykupywanie na stacji takich przesyłek było nadzwyczajnie ryzykowne, gdyż nigdy nie można było być pewnym, czy zawartość przesyłki nie była już przez żandarmerię kolejową lub szpicli zbadana i czy zgłaszający się po nią nie będzie przychwycony, a nierzadko trzeba było po dwa razy dziennie wykupywać przesyłki z jednej stacji, bo przeważnie przesyłano je na stacje Będzin i Dąbrowa.\nWykupioną pakę zabierało się do przeznaczonego mieszkania celem rozdzielenia otrzymanej bibuły na poszczególne dzielnice, gdzie następnie roznoszono lub oddawano zgłaszającym się, a przeznaczonym przez poszczególne dzielnice do tej czynności ludziom. Ze stacji paki zabierano na furmankę, o ile należało je przewieźć dalej, lub też odsyłano przez upatrzonego tragarza. Nie mniej ryzykowali właściciele mieszkań, do których przesyłki były przenoszone ze stacji.\nJednym z takich mieszkań było mieszkanie przy stacji Nowy Będzin robotnika nazwiskiem Stelmach, ożenionego z wdową po pierwszym mężu nazwiskiem Marek, matki towarzysza Bolesława Marka, członka Organizacji Bojowej, skazanego na karę śmierci, który po zamianie kary śmierci na dożywotnią katorgę zmarł w więzieniu na suchoty. Dzielna ta kobieta bardzo często sama przenosiła lub przewoziła bibułę na dzielnice i przez jej mieszkanie przeszły setki pudów „bibuły” i nigdy się nie wsypały. Dopiero po aresztowaniu Bolka trzeba było mieszkania tego wyrzec się.\nRaz przy zabieraniu przesyłki ze stacji Będzin miałem takie zdarzenie. Kiedy paki były już umieszczone na saniach, przyszedł żandarm stacyjny i prosił, by go zabrać na Środulę, bo przedtem już dowiedział się od furmana, że w tym kierunku ma odwozić paki. Ja rad nie rad, nie chcąc wzbudzić podejrzenia, udawałem, że chętnie się na to zgadzam. Kiedy przyjechaliśmy na Środulę, oświadczyłem żandarmowi, że teraz skręcamy na boczną drogę, do stojących na osobności trzech domów, proponując mu, by wysiadł. Żandarm oświadczył, że i on właśnie udaje się do tych domów, mimo że przedtem wskazywał inny kierunek podróży. Wobec takiego postawienia sprawy zrozumiałem, że żandarm coś podejrzewa i chciałby wiedzieć, w jakim kierunku paki się wywozi. Zacząłem szybko szukać forteli do pozbycia się żandarma. Ponieważ żandarm umieścił się na pace, która była do sani przywiązana, więc przypuszczałem, że w razie nagłego skręcenia saniami i uderzenia tylną częścią o jakiś wystający kamień musi go z sań wysadzić. Porozumiałem się więc wzrokiem z furmanem, który, będąc wtajemniczonym, nie dał sobie dwa razy tego powtarzać i przy nadarzającej się okazji tak nagle skręcił, że żandarm, nie spodziewający się niczego, wyleciał na parę kroków i bardzo się potłukł. A ja z największą czułością zająłem się nim, kazałem zdjąć paki na drodze, a jego umieściliśmy na saniach i furman odwiózł go na stację. W jakiś czas później został ciężko raniony przez tow. Karkochę – „Czesława”, i więcej do Będzina nie wrócił.\nDla przechowywania większej ilości bibuły, której w dniu otrzymania nie można było rozdzielić i rozesłać, wynająłem na skład specjalne mieszkanie w okolicach cmentarza żydowskiego w Będzinie. Pewnego razu, a było to w sobotę, wykupiłem większy transport, który po rozpakowaniu i podzieleniu na paczki według dzielnic przewoziłem na skład na przypadkowo najętej furmance, wracającej od przewożenia cegły. Kiedy zatrzymałem furmankę przed domem, w którym mieścił się skład, i zacząłem wraz z furmanem zdejmować paczki, wyszli ze znajdującego się w tym domu sklepiku trzej policjanci, przyglądając się ciekawie naszym czynnościom. W tej samej chwili furman podniósł nieostrożnie jedną paczkę, na której pękł szpagat, a znajdująca się w niej bibuła rozsypała się na ulicy. Furman widząc to, skoczył na furę, zepchnął z niej ostatnią paczkę, podciął konie i uciekł. Ja stanąłem, popatrzyłem na stojących zdziwionych policjantów i, udając zupełnie spokojnego, przystąpiłem do zbierania rozsypanych egzemplarzy. Policjanci, nie będąc prawdopodobnie pewni, czy w pobliżu nie znajdują się gdzie ukryci bojowcy, woleli się z tego miejsca wycofać. Znając się na ich przebiegłości, byłem pewny, że na tym się nie skończy i że trzeba jak najprędzej skład opróżnić. Toteż widząc przechodzącego robotnika, o którym wiedziałem, że należał do partii, wezwałem go do bramy i posłałem go, by szedł pod wskazany adres, z napisaną przeze mnie kartką.\nO zmroku zajechały dwie furmanki i czterech bojowców i w ciągu godziny skład został opróżniony, a bibuła wywieziona w inne miejsce.\nW pół godziny po naszym wyjeździe dom został otoczony przez policję i kozaków, a po przeszukaniu wszystkich mieszkań, strychów, komórek i piwnic, w których nic nie znaleziono, aresztowano Bogu ducha winnego właściciela domu, lecz nie mogąc mu nic dowieść, wypuszczono go po dwóch tygodniach.\nRaz po otrzymaniu transportu na stacji Dąbrowa i po rozpakowaniu i podzieleniu go, wracając do Sosnowca, a raczej do Nowego Będzina, gdzie stale wysiadałem przewożąc do Sosnowca bibułę (Sosnowiec jako stacja graniczna był bardziej strzeżony), postanowiłem zabrać bibułę na dzielnicę Sielec i Sosnowiec, a resztą zajął się tow. Janota, który został w Dąbrowie, gdzie stale mieszkał. Wchodząc do wagonu, usiadłem w przedziale III klasy, w której jechało 5 uzbrojonych kozaków, uważając na podstawie z doświadczenia, że w takim towarzystwie jest bezpieczniej. Nie dojeżdżając do Będzina, zauważyłem jakiś podejrzany ruch w pociągu. Pociąg nagle zaczyna zwalniać biegu. Wyjrzałem przez okno i widzę, że pociąg otacza policja i wojsko, które nie wiadomo skąd się tam wzięło. Nie namyślając się wiele, proszę jednego z kozaków, by przypilnował mojej paczki, gdyż ja muszę wyjść na chwilę, i ulatniam się do trzeciego wagonu. Okazało się, że w pociągu była rewizja, lecz w przedziale, w którym znajdowała się moja paczka, prócz kozaków nie jechał żaden cywil, więc policja, nie przypuszczając, by kozacy mogli wieźć coś podejrzanego, przedział ominęła, a mnie w trzecim wagonie poddała osobistej rewizji, lecz nie znaleźli nie podejrzanego, ja zaś po skończonej rewizji, gdy pociąg ruszył, wróciłem po swoją paczkę. Takie rewizje pociągów odbywały się często.\nPodobny wypadek zdarzył mi się później i na stacji Strzemieszyce. Przewoziłem do Sosnowca większą paczkę bibuły, otrzymanej z Krakowa przez zieloną granicę. Podchodząc do kasy biletowej, zauważyłem, że w poczekalni żandarm z dwoma policjantami i patrolem wojskowym rewidują pasażerów. Widząc, że tu może być gorąco, poprosiłem stojącego przy kasie żandarma, by był łaskaw przypilnować mojej paczki, gdyż ja muszę wyjść na chwilę. Żandarm zgodził się, a ja poszedłem do drugiej klasy i stamtąd obserwowałem, co będzie dalej. Za chwilę rewidujący, przechodząc około kasy i rewidując tam stojących pasażerów, paczki mojej, na której oparł się żandarm, nie ruszyli, a po zrewidowaniu pasażerów, znajdujących się w drugiej klasie, budynek stacyjny opuścili i poczęli przeprowadzać rewizję w przybyłym z Sosnowca pociągu osobowym. Kiedy nadszedł pociąg zdążający do Sosnowca, zabrałem paczkę, podziękowałem żandarmowi, który nic nie wiedział, jaką oddał mi przysługę, i już szczęśliwie przyjechałem do stacji Dańdówka, gdzie wysiadłem.\nTakich i temu podobnych zdarzeń, często bardzo niebezpiecznych, lecz zarazem niepozbawionych cech humorystycznych, było bardzo dużo.\nTymczasem nastroje i przekonania kierowników partii zaczęły się różniczkować, zaczęli się dzielić na „lewych” i „prawych”, rozpoczęły się na tym tle dyskusje na biurach, posiedzeniach OKR i konferencjach, aż przy końcu 1906 roku na kongresie wiedeńskim nastąpił rozłam.\nPo rozłamie prawie wszyscy kierownicy partyjni w Zagłębiu inteligenci wypowiedzieli się po stronie „Lewicy”. Inni, nie będąc zdecydowani, usunęli się od wszelkiej pracy. Między innymi do lewicy przeszedł technik okręgowy, tow. Janota, który miał w swoim ręku wszystkie nici techniki, a między innymi technikę graniczną i drukarnię partyjną, do których to tajemnic ja jeszcze nie byłem dopuszczony.\nPo stronie Frakcji Rewolucyjnej wypowiedziała się natomiast kolosalna większość robotników i organizacje bojowe, między innymi cała organizacja najlepiej zorganizowanej dzielnicy Niemce z towarzyszem Oraczem, członkiem OKR na czele, a z funkcjonariuszy partyjnych tylko jeden, z dzielnicy Zawiercie, którego pseudonimu już dzisiaj nie pamiętam. Ja od razu stanąłem no stronie Frakcji Rewolucyjnej i postanowiłem zorganizować technikę.\nWracając ze zjazdu, przybył do Zagłębia tow. Arciszewski i nawiązał stosunki z towarzyszami, którzy wypowiedzieli się za Frakcją. Celem nawiązania bliższych stosunków i udzielenia mi wskazówek zostałem wezwany przez CKR Frakcji Rewolucyjnej do Warszawy i tam spotkałem się z centralnym technikiem, tow. Turowiczem, który prócz udzielenia wielu cennych rad wyasygnował mi na cele organizacyjne 100 rb. i powierzył technikę graniczną na odcinku od Czeladzi do Ojcowa, dając mi kilka adresów ludzi pomagających w tej pracy po jednej i drugiej stronie granicy.\nJakoś wkrótce po rozłamie przyjechał do Zagłębia tow. „Wojtek” Malinowski, znany ze swojej energii i zdolności organizacyjnych, toteż wkrótce stosunki organizacyjne Frakcji w Zagłębiu wzmogły się do większej potęgi, niż to było w okresie przedrozłamowym. Przybył szereg nowych funkcjonariuszy partyjnych, przeważnie z robotników, którzy ukończyli specjalne kursy agitacyjne i organizacyjne.\nW marcu 1907 roku na konferencji okręgowej Frakcji, odbytej w Sławkowie, wybrano OKR, do którego i ja wszedłem z racji swojej funkcji technika okręgowego, a przez przedstawiciela CKR dostałem w imieniu tegoż podziękowanie za wzorowe zorganizowanie techniki okręgowej i granicznej.\nTechnika graniczna miała tym większe znaczenie w tym czasie, że z powodu zabrania drukarni, która była pod opieką Janoty, przez Lewicę, trzeba było wiele bibuły sprowadzać z zagranicy.\nSprowadzanie bibuły zza kordonu odbywało się dwoma sposobami: przez tak zwaną granicę „zieloną”, przy pomocy przemytników, i koleją, czy to przewożąc ją ukrytą na sobie (funkcje te spełniały przeważnie kobiety), czy to za pośrednictwem kolejarzy. Tego ostatniego sposobu używaliśmy na stacji Granica (Maczki), gdzie mieliśmy towarzyszy kolejarzy, z którymi utrzymywaliśmy kontakt przez maszynistę tow. Kowalskiego. Przewożenie odbywało się w ten sposób, że przygotowany w Szczakowie transport bibuły wrzucało się do zdążającego do granicy pociągu towarowego, którego konduktorzy byli wtajemniczeni, a ci – po przejściu pociągu przez most na rzece Biała Przemsza – wyrzucali paczkę w umówionym miejscu, a tu już miejscowi kolejarze chowali i oddawali przysyłanym po to ludziom.\nW podobny sposób przeprowadzano również przez granicę przysyłanych z różnych okręgów ludzi nie mających możności otrzymania paszportu zagranicznego, a zmuszonych kraj opuszczać. Taki pasażer umieszczał się na stacji Granica w stojących w rezerwie wagonach towarowych i czekał hasła. Ze stacji zdążał za granicę pociąg towarowy jeszcze małą szybkością, więc pasażer wyskakiwał ze swego ukrycia i wskakiwał do idącego pociągu, a następnie, nie dojeżdżając Szczakowej, wyskakiwał już na terytorium Galicji. Sam kilkakrotnie w podobny sposób przejeżdżałem granicę, lecz najczęściej przebywałem ją za tak zwanymi półpaskami, które otrzymywali mieszkańca nie podejrzani, a mieszkający nad granicą w promieniu 20 kilometrów. Półpaski takie pożyczałem od znajomych na różne nazwiska. Często przejeżdżałem dwa razy dziennie i zawsze na inne nazwisko i inny wiek.\nRaz zdarzyło się, że rano jechałem do Katowic przez Sosnowiec i miałem lat 18, a po powrocie miałem jechać wieczorem do Krakowa. Ponieważ poprzedni półpasek w tym dniu przestał być ważnym, więc pożyczyłem sobie innego, lecz tym razem na 32 lata, sam mając lat 19. Nieszczęście chciało, że stemplował półpaski ten sam żandarm co i rano i kiedy mu podałem półpasek do okienka, spojrzał on na mnie zdziwiony i zapytał, czy to jest mój półpasek. Ja, widząc, że zapamiętał mnie z przejazdu rano, wpadłem na dowcip i leżący na stoliku półpasek wziąłem z powrotem, oświadczając, że przez pomyłkę zabrałem półpasek starszego brata, a zanim on zorientował się w sytuacji, ja z półpaskiem zdążyłem się ulotnić i dopiero na drugi dzień po otrzymaniu innego półpaska przedostałem się przez komorę Modrzejów.\nRaz tak było, że nie mogąc dostać odpowiedniego półpaska, zaryzykowałem przejść granicę w Czeladzi na półpasek wypisany na imię kobiety, co mi się udało, gdyż imię Stefania dość niewyraźnie było wypisane i mogło uchodzić za Stefana.\nPrzy końcu 1907 roku z powodu rozkonspirowania się w technice zmuszony byłem ten dział opuścić i zostałem dzielnicowym dzielnicy Niemce, a funkcje technika OKR i graniczną objął tow. Dębski – „Kuba”. W tym to czasie doniesiono tow. „Wojtkowi”, gdzie się znajduje nieczynna od dawna drukarnia partyjna, ukryta przez lewicowców. Po naradzie ze mną i z tow. Rutkiewiczem „Adwokatem”, postanowił drukarnię tę zabrać. Ja wynalazłem mieszkanie na pomieszczenie drukarni w Strzemieszycach u tow. Żurka, górnika, wynająłem furmankę zaprzężoną w dobrą parę koni i pod opieką kilku bojowców drukarnia została przewieziona z Nowego Będzina do Strzemieszyc, gdzie pod kierownictwem tow. „Kuby” zaczęła pracować, drukując odezwy i „Górnika”.\nSzale wypadków zaczęły się jednak już przechylać na niekorzyść rewolucji, zjawiali się coraz to nowi prowokatorzy, jak Sankowski, Sukiennik, Tarantowicz i inni. Rozpoczęły się orgie rewizji i aresztowań, a siepacze carscy, mszcząc się za okres triumfu rewolucji, w okrutny sposób znęcali się nad aresztowanymi. Coraz to nowych działaczy wyrywano z szeregów partii, a między innymi aresztowano i tow. „Wojtka”, a chociaż jego miejsce objął również dzielny tow. Władysław Bartniak – „Henryk”, powieszony w 1910 roku, lecz i ten niedługo mógł bawić w Zagłębiu. Pewnej nocy podczas rewizji w mieszkaniu w Dąbrowie, w którym nocował, zabił kilku policjantów, uciekając sam przez okno w bieliźnie, a następnego dnia przybył do mnie do mieszkania przy ulicy Żytniej w Pogoni, skąd z panną Janiną Radek (nazwisko nie ma nic wspólnego z tow. Radkiem – „Osą”), córką właściciela lokalu, od której mieszkanie odnajmowałem, udał się do Sosnowca, a stamtąd za granicę i już więcej do Zagłębia nie wrócił.\nNajdłużej trzymała się dzielnica Niemce, lecz i ta po wsypie Tarantowicza została rozbita.\nOkoło połowy lata 1908 roku ze wszystkich funkcjonariuszy partyjnych zostałem tylko ja sam na całe Zagłębie. Przetrwałem szczęśliwie do tego czasu, mimo że wszyscy wymienieni prowokatorzy znali mnie dobrze osobiście. Jednakże ruchy moje były bardzo skrępowane, a praca bardzo utrudniona z powodu rozpanoszenia się szpicli i policji, a co za tym idzie, i zniechęcenia, i niewiary robotników, którzy wskazywali na bezsiłę partii pozwalającej bezkarnie chodzić różnym prowokatorom, szpiclom i policji. Trzeba było na to koniecznie zaradzić i unieszkodliwić przynajmniej kilku najbardziej jawnych.\nW tym celu wyszukałem kilku dawnych bojowców i z nimi postanowiłem rozpocząć wznowioną działalność. Na pierwszy ogień miał iść tokarz z fabryki Milowice, Białek, który w sposób jawny wskazywał policji robotników należących do partii. Pewnego dnia rano przed godziną 7 wybrałem się z dwoma bojowcami, tow. Józefem Zimoszem i innym towarzyszem z Milowic, którego nazwiska nie pamiętam, by spotkać Białka idącego do pracy, lecz ten, jakby coś przeczuwając, w dniu tym do pracy nie przyszedł.\nWracając z tow. Zimoszem, rozstaliśmy się przed kościołem w Pogoni. Nie zdążyłem jeszcze skręcić w stronę ulicy Orlej, kiedy naprzeciw tow. Zimosza wyszedł wachmistrz Krywoszuk, mieszkający w Pogoni, znany łotr, jeden z tych, którzy mieli być usunięci według planu naszej działalności. Widziałem, jak Krywoszuk zrobił ręką ruch, świadczący o chęci wyciągnięcia rewolweru, lecz zanim zdążył podnieść rewolwer do strzału, padł strzał z ręki tow. Zimosza i wachmistrz padł trupem na miejscu. Działo się to naprzeciw bramy placu kościelnego, na otwartym placu, zasadzonym kartoflami i naprzeciw sklepu Włosińskiego, rzeźnika. Widziałem, jak tow. Zimosz pobiegł w kierunku ulicy Pogońskiej i byłem pewny, że jest już bezpieczny. Widziałem również, jak Włosiński, który przy rozstaniu się moim z Zimoszem stał przed sklepem, wpadł do sklepu i za chwilę wybiegł z furią i strzelając, pogonił w kierunku, w którym oddalił się tow. Zimosz. Działo się to w odległości około 150 kroków ode mnie. Będąc jednak zupełnie pewnym, że tow. Zimosz jest już daleko, sam udałem się do swojego mieszkania przy ulicy Żytniej, oddalonego o ćwierć kilometra od miejsca zajścia. Upłynęło może pół godziny, gdy przybiegła z płaczem jedna z córek Radkowej, mówiąc, że kozacy i policja złapali bojowca, który zastrzelił wachmistrza, przyprowadzili go na miejsce zabójstwa i tak go okrutnie katują, że już leży nieprzytomny, a Włosiński im opowiada, jak to było i że on poznaje, że to jest ten sam, który strzelał. Włosiński znał mnie dobrze, a nawet, jak przypuszczałem, wiedział, gdzie ja mieszkam, gdyż w domu tym była piwiarnia Maślankiewicza, do której on często chodził i widział, że ja też do tego domu wchodzę. Znał mnie i stąd, że zachodziłem często do biura Związku Włókienniczego, prowadzonego przez tow. „Filipa”, a mieszczącego się przez pewien czas w jego domu, nad jego sklepem.\nOpuściłem więc niezwłocznie mieszkanie, lecz już tegoż dnia wieczorem doniesiono mi, że policja poszukuje mnie i że wszystkie wyloty ulic prowadzących do ulicy Żytniej, jak również ulica Ditlowska, prowadząca do Sosnowca, i Floriańska są obstawione, ale ja już byłem na Nowym Będzinie.\nWobec takiego stanu rzeczy dalszy pobyt w Zagłębiu okazał się dla mnie bezużyteczny, gdyż działalność moja byłaby całkowicie uniemożliwiona. Dlatego też postanowiłem przedostać się do Krakowa i stanąć do dyspozycji CKR. Do Krakowa przedostałem się wyżej wspomnianą drogą przez stację „Granica” i potem już do pracy organizacyjnej w Zagłębiu nie wróciłem.\nStanisław Nowosiński (Zawierucha)\nPowyższy tekst pierwotnie ukazał się w piśmie „Niepodległość – czasopismo poświęcone dziejom polskich walk wyzwoleńczych w dobie popowstaniowej”, tom V zeszyt 3 (11), 1932. Od tamtej pory nie był wznawiany, ze zbiorów Remigiusza Okraski, poprawiono pisownię wedle obecnych reguł.


Podbeskidzie – Pogoń RELACJA LIVE Górale bronią bielskiej twierdzy - Dziennikzachodni.pl\nPodbeskidzie – Pogoń RELACJA LIVE Górale bronią bielskiej...\n16 kwietnia 2021 16.04.2021 Aktualizacja: 16 kwietnia 2021 20:12 16.04.2021 20:12\nW listopadzie w Szczecinie Podbeskidzie zremisowało 1-1 ©Sebastian Wolosz/ Polska Press\nPODBESKIDZIE – POGOŃ LIVE\nPodbeskidzie prezentuje wiosną chimeryczne oblicze. Najlepiej było to widać w dwóch poprzednich kolejkach – Górale po bardzo dobrym występie zasłużenie pokonali Wisłę Kraków, by tydzień później rozegrać słabą drugą połowę w Lubinie, stracić prowadzenie, a ostatecznie także jakikolwiek punkt z Zagłębiem. Wydaje się, że jedyną ostoją dla bielszczan jest dziś ich stadion. Przy Rychlińskiego w 2021 roku Podbeskidzie nie poniosło jeszcze porażki.\nAtut własnego boiska działa nawet pod nieobecność kibiców, a w piątek będzie to boisko mokre i grząskie, co powinno nieco bardziej sprzyjać mniej uzdolnionym technicznie gospodarzom. Powrót zimy nie oszczędził Bielska-Białej, bo w samym mieście spadło do 30 centymetrów śniegu, co uniemożliwiło Góralom treningi na naturalnej nawierzchni. Podobny kłopot miała jednak Pogoń, która w Beskidy dotarła w nocy ze środy na czwartek. By uniknąć długiej podróży autokarem, Portowcy wybrali się na południe kraju samolotem.\nPogoń będzie w piątkowym starciu zdecydowanym faworytem, ale trener wicelidera przypomniał swoim piłkarzom, że trzy miesiące wcześniej z podobnej roli nie wywiązała się Legia, przegrywając Bielsku-Białej 0:1. - Podbeskidzie jest u siebie mocniejsze niż na wyjazdach. Z nowym trenerem w tym roku grają bardzo dobrze, wygrali z Legią i trzeba to docenić. W żadnym razie nie lekceważymy tego przeciwnika – podkreśla Kosta Runjaić.\nNiemiecki szkoleniowiec nie będzie miał do dyspozycji kilku zawodników – z powodu kontuzji do Bielska-Białej nie polecieli Alexander Gorgon, Adam Frączczak i Hubert Matynia. Adrian Benedyczak, który w poprzedniej kolejce zdobył swoją debiutancką bramkę w Ekstraklasie (wygrana 2-0 z Wisłą Płock), narzekał po meczu na drobny uraz i treningi z drużyną wznowił dopiero w środę. Do składu wraca za to Kamil Drygas, który powinien wzmocnić drugą linię Portowców.\nPodbeskidzie nie zgłosiło żadnych kłopotów kadrowych, więc wygląda na to, że Robert Kasperczyk będzie miał do dyspozycji wszystkich zawodników. W ostatnich dwóch meczach szkoleniowiec Górali po raz pierwszy rozpoczął grę tą samą wyjściową jedenastką. Zobaczymy, czy mimo porażki z Zagłębiem zdecyduje się na identyczny wariant.\nPODBESKIDZIE BIELSKO-BIAŁA – POGOŃ SZCZECIN TRANSMISJA NA ŻYWO\nTekstowa relacja live z meczu Podbeskidzie Bielsko-Biała – Pogoń Szczecin na dziennikzachodni.pl. Początek spotkania o godz. 18:00. Transmisja TV na żywo w Canal+Sport.


wysokiej jakości profile aluminiowe led - sosycz\nHome » Remonty » Materiały Budowlane » wysokiej jakości profile aluminiowe led\nProdukujemy oraz sprzedajemy profile aluminiowe LED, dostępne w 36, zróżnicowanych rodzajach. Nasze akcesoria oświetleniowe odznaczają się wysoką estetyką wykonania i doskonale nadają się do zastosowania w obiektach użytku publicznego. Z naszych sprzętów korzystają firmy, zajmujące się projektowaniem wnętrz, przedsiębiorstwa remontowe, a także klienci indywidualni. W katalogu, zamieszczonym na stronie www, prezentujemy dostępne modele sprzętów oświetleniowych, a także przedstawiamy przykładowe aranżacje.\nEleganckie urządzenia oświetleniowe\nDostępne w naszej ofercie profile aluminiowe LED doskonale nadają się do wpuszczenia w sufit, co sprawia iż doskonale sprawdzają się w nowoczesnych, minimalistycznych wnętrzach. Sprzęty te wykonane są przy użyciu najwyższej jakości materiałów, takich jak aluminium anodowane czy elementy ze szkła hartowanego. Urządzenia oświetleniowe są bardzo wygodne w montażu i nie wymagają przebudowywania istniejącej instalacji elektrycznej. Dzięki zastosowaniu diod LED, sprzęty te wyróżniają się niskimi kosztami eksploatacyjnymi.


Aparaty wykorzystywane w zabiegach likwidacji komórek tłuszczowych:\n- Cellu M6 Integral\n- Lipo Cryo\n- Lipo Shock\nMetodę kriolipolizy opracowali w 2008 roku naukowcy amerykańscy. Wykorzystali znaną wiedzę, że komórki tłuszczu są bardziej wrażliwe na zimno niż inne czyli np. komórki mięśni, skóry czy nerwów. Znaczy to, że można poprez schłodzenie doprowadzić do zniszczenia komórek tłuszczowych\nnie uszkodzając sąsiednich tkanek.\nPodczas zabiegu komórki tłuszczowe pod wpływem niskiej temperatury ulegają procesowi apoptozy (obumierają) ulegają krystalizacji i rozpadają się a następnie są uwalniane i transportowane przez układ limfatyczny.\nZabieg poprzedzony jest konsultacją.\nAparat LIPOCRIO ma podłużną głowice - aplikator zimna. Do głowicy próżniowo zostaje zassany fałd skóry z tłuszcze, pokryty uprzednio cienką warstwą żelu. Nastepuje schłodzenie skóry. W otworze głowicy znajdują się płytki chłodzące, powodujące proces kriolipolizy. Dzięki próżni skóra przylega dokładnie do płytek chłodzących. Podczas zabiegu skóra, nerwy a także mięśnie są całkowicie bezpieczne.\nOptymalna temperatura chłodzenia ok 3,1 stopnia C.\nPo zdjęciu aplikatora skóra przez ok. godzinę-dwie jest zaczerwieniona, można odczuwać niewielkie zaburzenia czucia w schłodzanym miejscu. Jeżeli pojawia się drobne wybroczyny znikają do tygodnia.\nObszary ciała poddane kriolipolizie:\n* klatka piersiowa (mężczyźni).\n* utrata kilogramów i centymetrów.\nKriolipoliza jest zabiegiem bardzo efektywnym, jednak na reultaty trzeba poczekać. Pojawiają się w miarę jak komórki tłuszczowe obumierają.\nRedukcja tkanki na zassanym obszarze juz po 1 zabiegu to ok. 1,5 - 3 cm. w obwodzie. Kolejny zabieg na tę samą część ciała można powtórzyć za ok. 7-9 tygodni. W czasie zabiegu trzeba uzbroić się w cierpliwość, bo jeśli chcemy zrobić np. cały brzuch z boczkmi to potrzebnych będzie 4-6 przyłożeń 6 to jest maksymalna liczba powtórzeń w czasie jednego zabiegu.\nPolecamy łączenie kriolipolizy z innymi zabiegami:\n* drenażem limfatycznym\nNależy również pamiętać o zbilansowanej zdrowej diecie wodzie niegazowanej (co najmniej 1,5 litra dziennie), a także o aktywności fizycznej.\nPrzeciwskazania do zabiegu kriolipolizy:\n* miejscowe stany zapalne,\n* zbyt mało lub zbyt dużo tkanki tłuszczowej,\n* choroby skóry (grzybicze, wirusowe, zakaźne),\n* zapalenie i infekcje wątroby,\n* pokrzywka na zimno,\n* karmienie piersią,\n* choroba Rynauda,\n* napadowa hemuglobulinuria z zimną,\n* rozrusznik serca lub metalowe implanty w miejscu wykonywania zabiegu.


– Konkurowanie wyłącznie ceną i czasem usługi tak ważnej, jak wymiana opon, to droga donikąd. Certyfikat Oponiarski PZPO jest szansą dla profesjonalnych serwisów na wypromowanie swoich usług przez ich wysoką jakość i w ten sposób odróżnienie się od przypadkowych punktów wymiany opon, jakich jest wiele w każdej większej miejscowości. Kryteria certyfikacji są transparentne i mogą być świetnym narzędziem dla zarządzających warsztatami – zarówno zrzeszonymi w sieci, jak i niezależnymi – na sprawdzenie umiejętności pracowników oraz poprawę konkurencyjności serwisu jeszcze przed przystąpieniem do audytu wykonywanego przez TÜV SÜD. Nie pozostawiamy jednak serwisów samym sobie – prowadzimy szkolenia przygotowujące do certyfikacji, bo wierzymy, że czas poświęcony na rozwój serwisantów i ich umiejętności zawsze się zwraca w postaci lojalnych i zadowolonych klientów. PZPO i TÜV SÜD gwarantują klientom i serwisom niezależność w ocenie i przyznawaniu Certyfikatu oraz profesjonalny audyt – mówi Piotr Sarnecki, dyrektor Polskiego Związku Przemysłu Oponiarskiego (PZPO).\nCertyfikowany serwis zadba o opony:\n• nie uszkodzi opony (stopka, drutówka, rowki bieżnika i warstwy wewnętrzne) ani felgi,\n• oczyści prawidłowo felgę,\n• dokręci koła odpowiednimi kluczami z odpowiednią dla Twojego samochodu siłą\n• kiedy trzeba umie w bezpieczny dla kierowcy sposób naprawić przebitą oponę\n• wyposażenie techniczne warsztatu\n• umiejętności serwisantów\n• warunki BHP dla pracowników\n• poziom obsługi klienta i podstawowe wygody (parking, łazienka, poczekalnia)\nZ uwagi na duże zróżnicowanie jakości usług w serwisach zajmujących się oponami w Polsce w Certyfikacie Oponiarskim wyróżniono 3 poziomy zaawansowania w obsłudze opon:\n• Serwis Dobry – podstawowe usługi wykonywane na wysokim poziomie, podstawowe i serwisowane wyposażenie nadające się do większości pojazdów, podstawowe udogodnienia dla klientów\n• Serwis Bardzo Dobry – kryteria poziomu DOBREGO oraz: bardziej zaawansowane wysposażenie, większa dokładność obsługi, dodatkowe umiejętności mechaników, lepsze warunki w strefie klienta\n• Serwis Wzorowy– kryteria poziomu DOBREGO i BARDZO DOBREGO oraz: zaawansowane wyposażenie, najwyższe kompetencje serwisantów, dodatkowe usługi oponiarskie, najwyższy standard obsługi klienta oraz weryfikacja przez tajmeniczego klienta\nserwis opony ogumienie PZPO certyfikat oponiarski


Trener Lettieri zabrał na zgrupowanie 26 piłkarzy. Są dwaj testowani ostatnio zawodnicy | Echo Dnia Świętokrzyskie\nTrener Lettieri zabrał na zgrupowanie 26 piłkarzy. Są dwaj testowani ostatnio zawodnicy\nNa obóz do Grodziska Wielkopolskiego wyjechało 26 piłkarzy Korony Kielce. Fot. Dorota Kułaga\nW niedzielę po śniadaniu, około godziny 10, piłkarze Korony Kielce wyjechali na zgrupowanie do Grodziska Wielkopolskiego.\nPoza Kielcami podopieczni Gino Lettieriego przebywać będą aż do 6 lipca. Najpierw miejscem przygotowań będzie Grodzisk Wielkopolski, tam zawodnicy Korony będą trenować do 30 czerwca, a następnie przeniosą się do Opalenicy. W trakcie pobytu w Wielkopolsce rozegrają trzy mecze kontrolne w ramach przygotowań do sezonu w Lotto Ekstraklasie.\nNa zgrupowanie wyjechało 26 zawodników. Są w tym gronie testowani od kilku dni pomocnik Oktawian Skrzecz oraz bramkarz Artur Krysiak, nie ma napastnika Mike'a Lukowicza.\nzgrupowanie w grodzi...\nkorona wyjechała na ...\nStefan 26.06.2018 19:45:38\nW dniu 25.06.2018 o 12:52, mś napisał:\nZa mało WAGin w Juracie , a wcale w Arłamowie - skandal!Za mało futer i torebek dla Krychowiaka, za mało mleka i miodu , za dużo potu! ...a tak na poważnie , to zabrać licencje klubom ekstraklasy ,które nie mają rezerw , klubom które nie szkolą młodzieży , w których ponad 50 % zawodników to szrot z zagranicy! W latach 1974-1986 Polska grała w czterech turniejach MŚ ( we wszystkich ) zawsze wychodziła z grupy , dwa razy zdobyła srebro! Piłkarze zarabiali wtedy tyle co np. górnik ....\nJestem za. Dość, że zagraniczni zajmują miejsca w składzie Polakom to jeszcze likwiduje się drużynę rezerw. Jaką motywację do pracy i wyrzeczeń mają młodzi chłopcy idący do klubów na treningi. Bardzo często na płatne treningi. A potem wszyscy psioczymy, że czarni nas leją. Tylko, że Ci czarni i mniej czarni grają w bardzo silnych ligach europejskich. Nie przypominam sobie, mimo poważnego skupienia, aby w ciągu ostatnich dwudziestu lat polski klub osiągnął jakiś sukces w europejskich rozgrywkach.Odpadamy na starcie. Mecz i rewanż to wszystko na co stać naszą czołówkę tzw. ekstraklasy. Mówić krótko: limit obcokrajowców, dwóch młodzieżowców w każdym meczu. Może na początek obniży to poziom, ale w perspektywie na pewno się opłaci.\nmś 25.06.2018 14:52:07\nCK 24.06.2018 20:11:02\nPanie Burdenski kto nie ma w kieszeniach miedzi to w domu siedzi i nie zabiera sie za kupowanie klubu piłkarskiego


XI Wołomiński Zlot Pojazdów Zabytkowych, 5-6 września 2015r. | Polski Związek Motorowy\nXI Wołomiński Zlot Pojazdów Zabytkowych, 5-6 września 2015r.\nAutomobilklub Polski, Wołomińskie Stowarzyszenie Miłośników Dawnej Motoryzacji oraz Pub „Taaka Ryba” zapraszają na XI Wołomiński Zlot Pojazdów Zabytkowych im. Tomasza Mikulskiego, który odbędzie się w dniach 5-6 września 2015 r. Patronat nad imprezą objęła Burmistrz Wołomina, Pani Elżbieta Radwan.\ng. 18.00 – ogłoszenie wyników rajdu i wyłonienie zwycięzców w bazie noclegowej w Ośrodku Wczasowo – Kolonijnym „Koszelanka” nad Liwcem\ng.12.20-13.00 – Muzeum Historyczno – Etnograficzne w Kamieńczyku\ng.13.30-14.30 – „Międzygalaktyczne Muzeum Zabawek im. Koziołka Matołka” w Mostówce\nW tym roku organizatorzy planują pewną rewolucję. Po 10 udanych zlotach nadszedł czas na pewne zmiany. Ideą imprezy zawsze było ukazywanie interesujących okolic Wołomina i powiatu wołomińskiego, a przez minione 10 lat zawsze znajdowaliśmy coś nowego. Niestety, nie wszędzie wszyscy razem się zmieścimy, a kolumna ponad 100 zabytkowych aut i motocykli czasem ciągnie się przez kilkaset metrów. Nawet przy najlepszej organizacji przejazdu nie każdy będzie zadowolony z jego tempa i tak zawsze ktoś będzie chciał jechać szybciej, co nie będzie w smak właścicielom wolniejszych weteranów. Doświadczenie też pokazuje, iż nawet w tej najprostszej, wydawałoby się formie i tu można się zgubić. Poza tym w okolicach jest jeszcze wiele ciekawych i nie odkrytych miejsc, o istnieniu których nawet mieszkańcy Wołomina i okolic pewnie nie mają pojęcia, w których jednocześnie nie zmieści się kilkadziesiąt weteranów szos. Chcemy je pokazać. Dlatego czas na zmiany!\nOrganizatorzy chcą nawiązać do sprawdzonej i lubianej przez uczestników formuły, jaką przez wiele lat stosowano w rajdach zabytkowych rowerów organizowanych przez WSMDM. Mówiąc krótko – XI Wołomiński Zlot Pojazdów Zabytkowych im. Tomasza Mikulskiego nabrał kilku, ale tych najlepszych cech rajdu. Tak się stanie tylko pierwszego dnia imprezy, tj. 5 września. Każdemu uczestnikowi wręczymy kartę drogową, na której znajdą się pytania z trasy. Miejsca, które należy odwiedzić i odpowiedzieć na związane z nimi pytania, znaleźć będzie można według załączonej do karty drogowej pytań. Mapa to oczywiście nie wszystko, nierzadko będzie trzeba bacznie obserwować okolicę, prosić o pomoc „miejscowych”, pytając ich o drogę i oczywiście trochę pomyśleć, czasem nawet w bardzo absurdalny sposób. Oczywiście każdy z uczestników będzie mógł korzystać z własnych narzędzi ułatwiających podróże turystyczne – własnych map, nawigacji, czy cb radia. Odpowiadając na pytania można będzie posiłkować się także internetem, choć zapewniamy, że na wiele się to nie zda.\nStart załóg odbędzie się pod Urzędem Miejskim w Wołominie (ul. Ogrodowa 4, Wołomin), zaś meta w tradycyjnej bazie noclegowej w Koszelance nad Liwcem (gm. Nadkole, k. Łochowa). Po otrzymaniu materiałów zlotowych – tj. karty drogowej i map, we własnym zakresie należy udać się do wskazanych w karcie drogowej miejsc i odpowiedzieć na zadane pytania. Kolejność odwiedzania miejsc jest absolutnie dowolna, nie wprowadzamy ani itinereru, ani nie wypuszczamy załóg w określonym odstępie czasowym. Można więc wraz ze swymi przyjaciółmi, którzy przyjechali innymi pojazdami utworzyć małe kolumny i wspólnie ruszyć na podbój powiatu! Oczywiście nie ma konieczności odwiedzenia wszystkich miejsc i jeżeli ktoś stwierdzi, że trasa go przerośnie, w każdej chwili może udać się do mety, gdzie oczywiście jego punkty zostaną przeliczone. Trzy załogi, które zdobędą największą ilość punktów, otrzymają nagrody. A punktowane będą nie tylko poprawne odpowiedzi na postawione w karcie drogowej pytania i poprawnie zaliczone próby sprawnościowe i sprawdzające wiedzę, ale także takie elementy, jak odpowiedni dobór stroju załogi, czy rocznik pojazdu.\nZaznaczamy jednak, iż element rajdu nie przesłoni całego scenariusza XI Wołomińskiego Zlotu Pojazdów Zabytkowych im. Tomasza Mikulskiego, gdyż następnego dnia zlotu, w niedzielę 6 września powrócimy do tradycyjnej konwencji zlotu. Zaplanowany jest przejazd kolumną weteranów szos z bazy noclegowej w Koszelance do pubu „Taaka Ryba” w Wołominie, a po drodze czeka na uczestników kilka przystanków. Tym razem zlotowcy zobaczą Muzeum Historyczno – Etnograficzne w Kamieńczyku oraz „Międzygalaktyczne Muzeum Zabawek im. Koziołka Matołka” w Mostówce z niepowtarzalną kolekcją miniatur, a trasa będzie wiodła przez malownicze krajobrazy środkowego Mazowsza.\nBaza noclegowa tradycyjnie mieści się w Ośrodku Wczasowo – Kolonijnym „Koszelanka” koło Łochowa (gm. Nadkole): http://www.lochow-koszelanka.nlot.pl/pl/. Rezerwacja noclegów: tel. (025) 643 78 50 (w g. 8-16), ew. 509 639 938\nZapraszamy na profil: https://www.facebook.com/wsmdm


100 Thieves bez szans, Astralis wygrywa IEM Beijing 2019! - IzakTV\n100 Thieves bez szans, Astralis wygrywa IEM Beijing 2019!\n10/11/2019 Aleksander Kurcoń Counter-Strike: Global Offensive\nByło łatwo, szybko i przyjemnie. Astralis w spotkaniu finałowym pokonało 100 Thieves 3:0, pozwalając Australijczykom i jkaemowi na walkę tylko na Vertigo. Duńczycy tym samym wygrywają IEM Beijing 2019 bez straty mapy!\nSpotkanie rozpoczęło się na Vertigo wybranym przez 100 Thieves. Była to zaskakująca decyzja zważając na to, że Astralis wygrało na tej mapie każdy mecz w ostatnich 3 miesiącach! Początek mimo to należał do AZR i spółki, którzy dzięki skutecznej ofensywie wyszli na prowadzenie 5:2. Duńczycy jednak w 8. rundzie przebudzili się i ostatecznie wygrali pierwszą połowę. Po zmianie stron oglądaliśmy bardzo zacięty mecz, a prowadzenie przechodziło z rąk do rąk. Rundy trwały do samego końca i kończyły się najczęściej wybuchem bądź rozbrojeniem bomby. Najważniejszą wygrał jednak Magisk w sytuacji 1vs2, wyprowadzając swoją drużynę na prowadzenie i zmuszając rywali do grania eko przy wyniku 14:13 dla Astralis.\nThese rounds are too close! 😲 @MagiskCS just manages to run the clock down!#IEMhttps://t.co/JCaCtOvQYi pic.twitter.com/Qsve8zfCLt\n100 Thieves nie zamierzali się jednak tak łatwo poddać i dzięki genialnej formie Liazza wygrali rundę z niemal samymi pistoletami, doprowadzając do remisu 14:14. To było jednak wszystko, na co było stać Złodziei na Vertigo. Duńczycy wygrali dwie pozostałe rundy i ostatecznie wygrali 16:14. Najlepszy na mapie był zdecydowanie Nikolai “device” Reedtz, który ustrzelił aż 29 rywali. Na brawa zasługiwał również gla1ve, który trafił 24 przeciwników, przeważnie w bardzo ważnych momentach meczu. Co ciekawe, Astralis praktycznie nie używało AWP, zdobywając z tej broni zaledwie 12 fragów.\nAstralis 16:14 100 Thieves\nCzas na wybór Astralis – Nuke. Duńczycy rozpoczęli spotkanie od wygranej pistoletówki i poza trzema rundami straconymi na początku, udowodnili, jak mocni są właśnie na Nuke’u. Device i spółka wygrywali rundę za rundą i już w pierwszej połowie wygrywali 11:4, grając po stronie TT. Po krótkiej przerwie Duńczycy nie zwolnili tempa, wygrali pistoletówkę i mieli otwartą drogę do ostatecznego triumfu na tej mapie. Nuke zakończył się pogromem 100 Thieves wynikiem 16:5. Nadal fantastycznie wyglądała dwójka gla1ve – device, która razem ustrzeliła aż 41 fragów. Po stronie Australijczyków nadal brakowało zaś Gratisfactiona, który po raz kolejny zamykał tabelę.\nAstralis 16:5 100 Thieves\n100 Thieves musiało wygrać na Trainie, by przedłużyć swoje nadzieje na zwycięstwo w wielkim finale. Podnoszenie się z wyniku 0:2 wyglądało jednak na arcytrudne zadanie. Mimo to Australijczycy i jkaem wygrali rundę pistoletową i mogli mieć nadzieję na trochę lepszy występ niż na Nuke’u. Nic bardziej mylnego! Astralis już w 2. rundzie złapało wiatr w żagle i zaczęło katować rywali na każdej pozycji. Dominacja Duńczyków była ogromna, a prym wiedli magisk z gla1vem. 100 Thieves w pierwszej połowie udało się wygrać trzy rundy, ale głównie dzięki świetnej dyspozycji jkaema, który dwukrotnie zaliczył 4k i dwukrotnie wygrał clutcha.\nIt takes a heroic 4k from @jkaemGO to get @100Thieves their second round on Train! 🙌#IEMhttps://t.co/JCaCtOvQYi pic.twitter.com/JdkMtPEQVD\nW pozostałych rundach Astralis wręcz niszczyło swoich rywali. Po zmianie stron kompletnie podłamani Złodzieje oddali szybko cztery rundy i ostatecznie ponieśli porażkę 3:16. Co można powiedzieć po tym finale? Astralis po raz kolejny udowodniło, jak potężną jest drużyną. Dwie deklasacje na Nuke’u i Trainie tylko to potwierdzają. Niesamowitą klasę pokazał także gla1ve. Najlepszy IGL na świecie nie tylko dowodził ruchami swojej drużyny, ale także został zawodnikiem meczu, z ratingiem 1.47, a także k/d na poziomie 66-40!\nAstralis 16:3 100 Thieves\nAstralis 3:0 100 Thieves – Vertigo 16:14, Nuke 16:5, Train 16:3


Domek nr 10 (temat luźny) - Strona 8585 | swiatpilki.com\n↴ Świat Piłki - Największe forum piłki nożnej Nie tylko o piłce Hyde Park\nDomek nr 10 (temat luźny) - Strona 8585\nChwila oddechu dla stałych bywalców i świeżych owieczek. Trunki oraz coś na ząb w gronie znajomych, jak i dla tych którzy chcą podumać bądź przygadać sobie ramię w ramię z barmanem.\nStrona 8585 z 8587\nZegarek klasyczny czy smartwatch?\nnie noszę zegarków\nLiczba głosów: 29\nRejestracja: 09 sty 2012, 0:01\nKibicuję: Tylko WISŁA\nDomek nr 10 (temat luźny)\nPost Wyświetl pojedynczy post autor: DDK » 26 mar 2020, 15:49\npropsuje skakanke. Parę miesięcy temu miałem na nią zajawkę i zawsze na siłowni robiłem tak rozgrzewkę. Doszedłem do 500 przeskoków bez skucia oraz do 50 doubli pod rząd. Do tej pory tego nie pobiłem żadnego z tych wyników, ale teraz już mi zeszła zajawka trochę.\nRejestracja: 12 sty 2012, 22:50\nPost Wyświetl pojedynczy post autor: Smashing Pumpkins » 26 mar 2020, 15:56\nOdtwarzacz blu-ray w tych czasach warto? Zastanawiam się czy odczuje różnice w oglądaniu filmów w porównaniu jakbym miał film w sporym rozmiarze na usb do filmu odtworzonego przez taki odtwarzacz?\nRejestracja: 08 mar 2005, 11:33\nPost Wyświetl pojedynczy post autor: cloner » 26 mar 2020, 15:58\nJa mam. Jest różnica, ale tylko oczywiście te 4k. Nawet jakość płyt DVD poprawiają\nPost Wyświetl pojedynczy post autor: DDK » 26 mar 2020, 16:13\n19B10 pisze: ↑\n26 mar 2020, 10:00\nCzyli musisz szukać czegoś nowego na już?\nChłopaki dostali pisma, ja jeszcez nie bo będe miał rozwiązaną za porozumieniem stron bez okresu wypowiedzenia. Chłopaki mają wypowiedzenie z okresem wypowiedzenia zgodnym z umowami (1/2/3 miesięcznym) i przez ten okres mają zakaz konkurencji i dostaną podstawę. Od dnia dzisiejszego mają się powstrzymać od wykonywania pracy, a także odesłać cały sprzęt plus papiery. Potem jeszcze mieliśmy mieć 3 miesięczny okres zakazu konkurencji, gdzie mieli nam za niego płacić, ale go odwołali, zgodnie z umową. Natomaist jest zapis, że dostaną premię, która miała być wypłacana w maju za całą migrajcę klientów, więc myślę, że nie są dużo stratni.\nRejestracja: 13 kwie 2007, 21:12\nPost Wyświetl pojedynczy post autor: Slim91 » 27 mar 2020, 0:44\nMagnum pisze: ↑\n26 mar 2020, 14:32\nKurczę, to życie w Irlandii musi być tanie. Jakie tam są koszta? W USA za 203 euro na tydzień nie opłacisz czynszu\nDla singla czy nawet pary która wynajmuje pokój starczy bez problemu. Rodzina która wynajmuje mieszkanie/dom może mieć problem(zależy od hrabstwa).\nZaczynam brać pod uwage, że mogę stracić pracę. Jeżeli na dłużej niż 2 tygodnie to może być słabo.\nRejestracja: 17 cze 2006, 23:01\nLokalizacja: Lancaster (Pennsylvania)\nSkontaktuj się z Magnum\nPost Wyświetl pojedynczy post autor: Magnum » 27 mar 2020, 1:02\n@Slim91, a dałbym z ciekawości przykładowe opłaty / koszty czynszu / zakupów itp w Irlandii?\nPost Wyświetl pojedynczy post autor: Slim91 » 27 mar 2020, 1:08\nRozwin ''przykładowe opłaty'', a w szczególności jeżeli chodzi o zakupy.\nCeny mieszkań są chore. W Dublinie pokoje na m-c chodzą po nawet 800 e. Poza Dublinem też nie jest kolorowo. IE boryka się od lat z kryzysem mieszkaniowym. Jednak jak już pojedziesz na jakąś wiochę to już jest tanio. 3 pokojowe domki można znaleźć za nawet mniej niż 800 e. Jednak tam z pracą jest słabiutko. Dużo ludzi dojezdza do pracy nawet 100 km.\nPost Wyświetl pojedynczy post autor: Magnum » 27 mar 2020, 1:13\nCzyli to jednak brzmi jak USA. To już czaję - czyli jakbyś został z niczym, to 203 euro na tydzien raczej cie nie urządzi, bo musisz oplacic pokoj/dom itp.\nRejestracja: 03 maja 2008, 19:32\nKibicuję: FC Barcelona\nPost Wyświetl pojedynczy post autor: Keres » 27 mar 2020, 5:47\nJego urządza, bo wynajmuje pokój, a nie całą chatę.\nPost Wyświetl pojedynczy post autor: DDK » 27 mar 2020, 14:45\nDostaliśmy filmik z tej imprezy firmowej co była miesiąc temu. Okazało się, że jednak byłem dużo grubiej najebany niż myślałem.\nPost Wyświetl pojedynczy post autor: szmagel » 27 mar 2020, 14:47\nta widzieliśmy, ktoś już tu wrzucał\nRejestracja: 12 paź 2018, 12:40\nPost Wyświetl pojedynczy post autor: 19B10 » 27 mar 2020, 16:39\nNo, pierwsze 50 km na szosie zrobione, rany jak to zapierdala\nPost Wyświetl pojedynczy post autor: DDK » 27 mar 2020, 21:21\nDobry weekend sie szykuje. Muszę wyczyścić skrzynkę firmową. Zdecydowałem, że patrzę tylko na wysłane maile, dzisiaj usunałem 800, zostało jeszcze 3700 do ogarnięcia. Jakbym nie usuwał na bieżąco i zdecydował, że czytam też odebrane to byloby tego pewnie ok. 15000.\nRejestracja: 31 maja 2004, 18:33\nPost Wyświetl pojedynczy post autor: Tomusmc » 27 mar 2020, 21:26\nJedne z najlepszych browarów jakie piłem to było "piwo rżnięte", ale tylko w knajpach to piłem. Dzisiaj próbowałem robić sam i nie do końca wyszło, ale jutro ponawiam próbę\nRejestracja: 27 cze 2005, 16:26\nPost Wyświetl pojedynczy post autor: Sawyer » 27 mar 2020, 21:28\n27 mar 2020, 16:39\nJaka szosa? Pochwal się


Gheorghe Marian Cristescu o spotkaniu branży turystycznej w Ministerstwie Rozwoju - Horecanet.pl - biznes i newsy branży HoReCa\n3 lipca 2020 - by Milena Kaszuba-Janus\nKomentuje: Gheorghe Marian Cristescu, prezes Polski Holding Hotelowy\nW rozmowach 2 lipca brało udziało ponad 40 osób. Na zaproszenie minister Emilewicz do pozostałych gości dołączyli między innymi przedstawiciele pilotów i przewodników wycieczek, jak również oddolnej inicjatywy ratowania turystyki.\nPomimo prośby Ministerstwa Rozwoju z ostatniego spotkania o dostarczenie konkretnych wyliczeń i analiz w celu podjęcia prac w tej sprawie Pani Premier poinformowała, że na dzień dzisiejszy otrzymała takie dane tylko od segmentu hotelarskiego dostarczone przez Polski Holding Hotelowy i podobne dane dotyczące rynku organizatorów wycieczek od Polskiej Izby Turystycznej. Pozostali przedstawiciele branży turystycznej zobowiązali się do dostarczenia podobnych informacji w najbliższym czasie.\nZwróciłem uwagę na kilka istotnych rozwiązań, które jeżeli będą wprowadzone w życie, powinny stanowić konkretne wsparcie dla hoteli nie tylko podczas kryzysu, ale również jako systemowe rozwiązania na przyszłość.\nJeden z tych tematów to uporządkowanie sprawy opłat dla organizacji zbiorowego zarządzania prawami autorskimi oraz abonamentowych. Obecnie hotele mają do czynienia z aż 6 organizacjami pobierających opłaty, ZPAV, SAWP, STOART, ZASP, SFP ZAPA i ZAIKS\nPodano przykład hotelu ekonomicznego liczącego 100 pokoi – suma miesięcznych opłat wg obowiązujących tabel to ponad 6 600 zł netto. Warto nadmieniać, że hotele płacą dodatkowo 22,70 zł miesięcznie abonamentu za każdy odbiornik radiowo telewizyjny, czyli dodatkowo 2270 zł za miesiąc.\nTen postulat został zanotowany i otrzymaliśmy informację od Pana Ministra Mostowego, że w przyszłym tygodniu zorganizuje spotkanie w gronie hotelarzy, aby rozpocząć konkretne prace nad uporządkowaniem tego tematu. Okazuje się, że branża hotelowa nie jest jedyną, która boryka się z tym problemem.\nKolejny powracający temat to ustawa regulująca sytuację Airbnb w Polsce. Uporządkowanie tego istotnego zagadnienia dla polskiej turystyki pomoże nie tylko w zwalczaniu szarej strefy, ale może przynieść między innymi odpowiednie korzyści dla budżetu państwa. Pani Premier Emilewicz zapewniła nas, że niedługo projekt ustawy regulującej funkcjonowanie Airbnb zostanie przekazany do konsultacji wszystkim interesariuszom.\nJeden z palących tematów dla branży hotelowej i nie tylko stanowi odmrożenie obostrzeń dotyczących organizacji konferencji w hotelach. Wskazałem, że temat ograniczający ilość osób w salach konferencyjny blokuje rozwój segmentu MICE w hotelach i zwrócił się z apelem do Pani Premier o wsparcie w rozmowach z GIS-em na temat odmrożenia tego elementu. Otrzymaliśmy zapewnienie, że na takie wsparcie ze strony MR możemy liczyć i mamy nadzieję, że niedługo ten istotny temat będzie już historią.\nWróciłem również do tematu promocji Polski poprzez wykorzystywanie certyfikatów bezpieczeństwa POT-u informując, że już ponad 1000 obiektów w całej Polsce ten certyfikat posiada.\nZwróciłem się również z apelem do całej branży, aby zachęcała jak największą liczbę obiektów do zgłoszenia się do tego programu. Dzięki temu możemy wspólnie stworzyć potężne narzędzie marketingowe w walce o uzyskanie jak największej liczby gości nie tylko krajowych, ale również zagranicznych.\nKolejne spotkanie branży w podobnej formie jest zaplanowane za dwa tygodnie, a w międzyczasie będą się odbywać spotkania sektorowe, między innymi dotyczące finansowania, czy uporządkowania opłat audiowizualnych dla hoteli.\nPHN i PHH z prawem pierwokupu Regent Warsaw Hotel Współpraca Polskiego Holdingu Nieruchomości oraz Polskiego Holdingu Hotelowego zaowocowała podpisaniem...\nTaggedGheorghe Marian Cristescuhospitalityminister emilewiczPolski Holding Hotelowy


Przelicz Pa na psi (Paskal na Pound per square inch)\nPa ile to psi\nPaskal ile to Pound per square inch\nIle Pound per square inch ma 1 Paskal?\n1 Paskal [Pa] = 0,000 145 037 743 897 28 Pound per square inch [psi] - Przelicznik jednostek miary, za pomocą którego można przeliczyć np. Paskal na Pound per square inch\nPrzelicz Paskal na Pound per square inch (Pa na psi):\nKalkulator ten pozwala na wprowadzenie wartości do przeliczenia wraz z oryginalną jednostką miary; na przykład '317 Paskal'. W ten sposób można użyć pełną nazwę jednostki lub jej skrótna przykład 'Paskal' lub 'Pa'. Następnie kalkulator określa kategorię, do której należy jednostka miary, która ma zostać przeliczona, w tym przypadku 'Ciśnienia'. Po tym przelicza wprowadzoną wartość na wszystkie znane mu odpowiednie jednostki. Na liście wyników można również odnaleźć początkowo wyszukane przeliczenie. Ewentualnie wartość do przeliczenia może zostać wprowadzona w następujący sposób: '6 Pa na psi' lub '26 Pa ile to psi' lub '56 Paskal -> Pound per square inch' lub '23 Pa = psi' lub '46 Paskal na psi' lub '51 Pa na Pound per square inch' lub '11 Paskal ile to Pound per square inch'. Dla tej opcji kalkulator również natychmiastowo odnajduje, na jaką jednostkę ma konkretnie zostać przeliczona początkowa wartość. Niezależnie od tego, która z możliwości zostanie wykorzystana, pozwala to uniknąć niewygodnego wyszukiwania stosownej pozycji na długich listach wyników z miriadą kategorii i nieskończoną liczbą obsługiwanych jednostek. We wszystkim wyręcza nas kalkulator, który załatwia całą sprawę w ciągu ułamka sekundy.\nPonadto kalkulator umożliwia stosowanie wyrażeń matematycznych. W rezultacie można nie tylko wyliczać liczby pomiędzy sobą, jak na przykład '(87 * 6) Pa', ale też różne jednostki miary można łączyć ze sobą bezpośrednio w przeliczeniu. Może to wyglądać na przykład tak: '317 Paskal + 951 Pound per square inch' lub '4mm x 60cm x 59dm = ? cm^3'. Oczywiście jednostki miary połączone w ten sposób muszą pasować do siebie i mieć sens w danej kombinacji.


15 paź 2019 06:00\nKilka dni temu Josef Prusa zaprezentował nowy model drukarki: Original Prusa MINI. Urządzenie – kompaktowe, tanie i niezawodne – ma być zarówno świetną drukarką dla początkujących użytkowników, jak i doskonałym uzupełnieniem farmy drukarek użytkowników bardziej profesjonalnych.\nMINI nie sposób nazwać mniejszą wersją MK3S – w cenie dwa razy mniejszej dostaniemy drukarkę z kolorowym wyświetlaczem LCD, elektroniką 32-bitową umożliwiającą bezpośrednie podpięcie do sieci oraz późniejsze dodanie modułu WiFi i najnowszymi stepstickami od Trinamic. Wszystko to przy kompaktowych rozmiarach całego urządzenia (33 x 38 x 38 cm).\nSpecyfikacja drukarki MINI:\nobszar roboczy 18 x 18 x 18 cm,\nwysokość warstwy 0,05-0,35 mm, dysza 0,4 mm z możliwością wymiany na dysze E3D o innych średnicach\nekstruder typu Bowdenz przełożeniem 3:1, maksymalna temperatura głowicy 280 °C, możliwość pracy z PLA, PET-G, ASA, ABS, Flex\nstół magnetyczny z wymiennymi blachami PEI w wersjach gładkiej i teksturowanej, maksymalna temperatura stołu 100 °C(dodatkowo deklarowany czas nagrzewania stołu dla PLA wynosi zaledwie minutę, dla ASA – 3 minuty),\nwyświetlacz LCD 2,8’’, 65k kolorów,\n32-bitowa elektronika Buddy STM32ze stepstickami Trinamic 2209, umożliwiająca między innymi łatwe tworzenie farm drukarek,\ndrukowanie i aktualizacja firmware za pośrednictwem pamięci USBlub połączenia z siecią LAN,\nfunkcja automatycznej kalibracji stołu oraz kalibracji typu mesh bed leveling,\nfunkcja Power Panic – wykrycie utraty zasilania i zapisanie pozycji głowicy z dokładnością do warstwy – zostanie dodana później, wraz z aktualizacjami firmware,\n3 termistory, czujnik obrotów wentylatora,\nopcjonalnie: moduł WiFi, czujnik filamentu\nDrukarka ze względu na swoją konstrukcję nie będzie kompatybilna z Multi Material Upgrade 2S. Nie będzie też możliwe kupienie jej w postaci złożonej, chociaż kit do samodzielnego złożenia nie jest skomplikowany – składa się z trzech części. Realizacja zamówień planowana jest na koniec listopada.\nPrzy okazji nowej Prusy MINI, Josef Prusa zapowiedział oprogramowanie do zarządzania farmami drukarek. Z pozostałych wieści – w bliżej nieokreślonej przyszłości pojawi się wielkoformatowa Prusa o konstrukcji CoreXY i obszarze roboczym 40 x 40 x 40 cm. Wiemy o niej na razie niewiele, wyposażona będzie w nowy ekstruder i udoskonalony stół. Pojawienie się nowych modeli nie oznacza wycofania starej MK3S z produkcji – model pozostanie w ofercie.\nOpracowano na podstawie www.przyrostowo.pl


Przepisy na dania i potrawy mięsne - Szybkie i łatwe obiady - Blog kulinarny Kurkanielotka.pl\nMasz apetyt na wyśmienite danie mięsne lub szukasz pomysłu na dania mięsne na przyjęcie imieninowe, urodzinowe lub inną okazję? Jeśli tak, to koniecznie wypróbuj któryś z poniżej prezentowanych przepisów. W kategorii dań i potraw mięsnych znajdziesz potrawy z wykorzystaniem drobiu, wołowiny, wieprzowiny i innych rodzajów mięs. Znajdziesz tutaj dania mięsne na obiad, jak na przykład wszelkiego rodzaju kotlety, kotlety mielone, bitki/zrazy czy de volaille. Jeśli zależy Ci na wykwintnych potrawach mięsnych, koniecznie sprawdź przepisy na pieczenie mięsne, duszone polędwiczki czy mięsa faszerowane.\nDodatkowo w kategorii z przepisami na mięso, znajdziesz wiele ciekawych pomysłów na dania z mięsa mielonego. Dania mięsne to nie tylko wykwintne pieczenie czy kotlety, które stanowią główny element całego dania obiadowego. W tej kategorii znajdziesz bowiem wszystkie pomysły na potrawy, które przygotowane zostały z dodatkiem mięsa. Do takich potraw możemy zaliczyć np. pielmieni, faszerowaną paprykę czy cukinię, wszelkiego rodzaju zapiekanki z mięsem, gołąbki czy dania świąteczne. Zainspiruj się i znajdź swój ulubiony przepis na danie z mięsem!


Występ Agnieszki Radwańskiej podczas Australian Open 2011 Tenis - Sport.pl\nSport.pl 26.01.2011 11:57\nAgnieszka Radwańska dotarła do ćwierćfinału wielkoszlemowego Australian Open. Co więcej, jest już w pełni sił po kontuzji stopy, której nabawiła się jeszcze w zeszłym roku. Tak wyglądała udana przygoda najlepszej obecnie polskiej tenisistki z tegorocznym turniejem w Melbourne...\n- W grudniu chodziłam jeszcze o kulach po operacji stopy. Gdyby mi ktoś powiedział przed turniejem, że dojdę do III rundy, to pukałabym się w głowę. Do IV rundy - wyśmiałabym od wariatów. Do ćwierćfinału - powiedziałabym, że jest z innej planety. Dlatego ten wynik jest dla mnie tak cenny - powiedziała Sport.pl Agnieszka Radwańska.\nA jednak - stało się. Polka powtórzyła swój wyczyn z 2008 roku, kiedy także była wśród ośmiu najlepszych zawodniczek występujących w Australian Open. Na swoim koncie ma łącznie cztery ćwierćfinałowe występy w wielkoszlemowych turniejach. Pozostałe dwa - w 2008 i 2009 roku na londyńskich kortach Wimbledonu.\nKluczem do dobrego występu w Melbourne był dla Radwańskiej brak presji. - Nie było mowy o wyniku, celach. Nie stresowałam się, że muszą coś osiągnąć, po prostu grałam w tenisa - przyznała Polka w rozmowie ze Sport.pl


Niemcy - CDU - debata - Money.pl\nStrona głównaNiemcy - CDU - debata\nNiemcy - CDU - debata\nKierownictwo niemieckiej CDU z kanclerz Angelą Merkel na czele odrzuca możliwość zmiany kursu partii na bardziej konserwartywny. Zaniedbywanie konserwatywnego skrzydła zarzuciła władzom chadeckiej partii Erika Steinbach.\nSteinbach, zapowiadając swoją rezygnację z prac w zarządzie CDU, powiedziała, że jako polityk o konserwatywnych przekonaniach czuje się w tym gremium coraz bardziej osamotniona. Ta wypowiedź wznowiła w największej niemieckiej partii debatę na temat jej profilu.\nSzefowa CDU, kanclerz Angela Merkel stwierdziła, że nie widzi potrzeby zmiany linii partii, czego domaga się Steinbach. Merkel zapewniła, że konserwatywne skrzydło nie jest w jej partii zaniedbywane.\nKierownictwo CDU uznało jednak za konieczne, aby wezwać swoich działaczy do jedności. W łonie niemieckiej chadecji nie brak bowiem opinii, że rozczarowani konserwatyści mogliby utworzyć własne ugrupowanie. Przed takim scenariuszem przestrzega między innymi szef bawarskiej chadecji CSU - Horst Seehofer.\nWedług sondaży, konserwatywne ugrupowanie lokujące się na prawo od CDU i CSU byłby skłonny poprzeć co piąty Niemiec.


PENTAX@PL :: kabel synchronizacyjny pttl\nkabel synchronizacyjny pttl\nzlypiez Dołączył: 30.11.2006\nWysłany: 2008-01-03, 20:43 kabel synchronizacyjny pttl Cytuj\nwiecie czy jest coś takiego?\no takie jak to do nikona http://allegro.pl/item291...c_28_nikon.html\ntylko, że do pentaxa\nkupuję w tym miesiącu lampę (540kę) i przydałby mi się taki przewód. no ale czy on w ogóle istnieje? bo nie mogę nigdzie znaleźć...\nWysłany: 2008-01-03, 21:08 Cytuj\nRaczej nie ma. Przynajmniej nie słyszałem. Oczywiście chodzi o kabel niefirmowy.\nJeżeli chodzi o oryginalny kabel, to jak najbardziej jest. Są dwie długości.\nMożliwe, że będzie także potrzebna kostka. Zdaje się, że tylko istD miał gniazdo synchronizacyjne na kabel. Ale tego nie jestem pewien. Inne DSLR-y Pentaxa nie mają tego gniazda.\nWysłany: 2008-01-03, 21:19 Cytuj\nGniazdo synchronizacyjne w *istD to było zwykłe gniazdo koncentryczne z jednym stykiem środkowym - takie jak w starych aparatach manualnych. Lampę tym można wyzwolić, ale tylko wyzwolić - o TTL-u czy P-TTL-u można zapomnieć.\nZaś co do 540-stki - ona ma możliwość współpracy w P-TTL-u w trybie bezprzewodowym. Jeśli masz K10D - wszystkie wersje firmware z wyjątkiem najstarszej umożliwiają bezpzrewodowe sterowanie lampy zewnętzrnej pzrez wbudowaną. Podobnie było w *istD, nie wiem natomiast jak wygląda sprawa w pzrypadku *istDs, *istDL i K100D - byc może do nich trzeba kupować dwie lampy by jedna chodziła bezprzewodowo w P-TTL-u.\nWysłany: 2008-01-03, 21:25 Cytuj\nGniazdo synchronizacyjne w *istD to było zwykłe gniazdo koncentryczne z jednym stykiem środkowym - takie jak w starych aparatach manualnych\nDzięki, ze mnie sprostowałeś.\nZaś co do 540-stki - ona ma możliwość współpracy w P-TTL-u w trybie bezprzewodowym. Jeśli masz K10D - wszystkie wersje firmware z wyjątkiem najstarszej umożliwiają bezpzrewodowe sterowanie lampy zewnętzrnej pzrez wbudowaną\nAle czasami przydałby się kabelek. Zdaje się, że w trybie bezprzewodowym nie ma HSS. Aż muszę to sprawdzić.\nist DS i K100D nie mają tej funkcji współpracy bezprzewodowej z lampa wbudowaną.\nWysłany: 2008-01-03, 23:28 Cytuj\nniestety mam k100d i jak na razie nie mam zamiaru zmieniać... zatem pozostaje ten kabelek\nTak poza tym to zawsze zastanawiałem się nad wyzwalaniem lampy zewnętrznej przez lampę wbudowaną (to chyba jest rozumiane przez sterowanie bezprzewodowe - czy się mylę?) - jaki to ma sens, skoro lampa wbudowana oświetli nam obiekt, który fotografujemy. A chyba niewiele jest sytuacji, gdzie będzie to pożądane... w każdym razie nie u mnie. Może, gdy stoimy daleko od obiektu i ustawimy błysk na -2. Ale jeśli to jest tak jak ja to rozumiem, to trochę to partyzantka jest.\nno jest coś takiego jak fotocela, ale co to za pies to już ja nie wiem ;)\na ja właśnie szykuję się na zakupy w amazon.com i transport stuffu ze stanów i stąd całe zamieszanie ;) pozdrawiam!\nWysłany: 2008-01-04, 09:44 Cytuj\nskoro lampa wbudowana oświetli nam obiekt, który fotografujemy\nAle można sobie ustawić w menu, by lampa wbudowana tylko sterowała lampą zewnętrzną.\nDo tego potrzebna będzie ci także kostka z linków.\nWysłany: 2008-01-04, 10:19 Cytuj\nTak poza tym to zawsze zastanawiałem się nad wyzwalaniem lampy zewnętrznej przez lampę wbudowaną (to chyba jest rozumiane przez sterowanie bezprzewodowe - czy się mylę?) - jaki to ma sens, skoro lampa wbudowana oświetli nam obiekt, który fotografujemy.\nNiestety lampa wbudowana może nam oświetlić obiekt wyłącznie z przodu\nWysłany: 2008-01-04, 11:51 Cytuj\nAle tylko w trybie Master jest to istotne. Poza tym, można podzielić moc lamp - automatem dzielą się bodajże 1:2, więc wbudowana staje się automatycznie wypełnieniem i po odpowiednim zmiękczeniu jeszcze ujdzie.\nW trybie kontrolera, błysk wbudowanej lampy nie wpływa znacząco na ekspozycję, chociaż jest widoczny np. w oczach, czy na błyszczących powierzchniach.\nBTW, wireless HSS jest możliwy, przy bezprzewodowym wyzwalaniu za pomocą innej lampy dedykowanej\nWysłany: 2009-01-21, 09:31 Cytuj\ntakie małe info dla zainteresowanych.\nWczoraj udało mi się przedłużyć kabelek pTTL do długości 7m. Działa bez problemu.\nUżyłem kabelka zakupionego w Foto-Tip:\nWylutowałem oryginalny spiralny przewód i wlutowałem przewód LiYY 5x0,25 o długości 7m.\nMusiałem tylko lekko powiększyć otwory w kostkach z racji grubszego przewodu.\nWysłany: 2009-01-21, 10:14 Cytuj\nmac_27, ale żeś placka odgrzał\na tak serio, to wypróbuj go przy jakimś kablu z 230V, silniku elektrycznym, komunikującym się telefonie, bo takie żeczy mogą zakłucać komunikację\nWysłany: 2009-01-21, 11:55 Cytuj\nWysłany: 2009-10-09, 14:59 Cytuj\nGdyby ktoś szukał długich kabelków do lamp Pentaksa, to przypadkiem znalazłem u węgrów:\nKupuje się osobno kostki, a jako kabel służy kabel telefoniczny 6-żyłowy. Komplet gniazd kosztuje 4200 HUF (forintów), czyli razem ok. 67zł i w zestawie jest kabelek 0,6-1,5m (tak zrozumiałem to, co mi przetłumaczył google). Można kupić sam kabel, ale można go zrobić samemu, bo jest to zwykły kabel z wtyczką telefoniczną 6-żyłowy.\nMają też rozdzielacze na 3 lampy za 5000 HUF:\nNie zamawiałem tam, ale chyba spróbuje do nich napisać\nWysłany: 2009-10-21, 23:11 Cytuj\nA gdzies bywaja kable do laczenia PC-5p? Bo jakos szukajac via google zadnych nie znajduje, sa jesli juz to 5p-5p :/\nWysłany: 2009-10-23, 18:32 Cytuj\nA czego oczekujesz po takim kablu?. PC ma jeden styk centralny, więc i tak na drugim końcu kabla, nawet jak będziesz miał kostkę/sanki 5 stykowe, sygnał będzie tylko w centralnym.\nWysłany: 2009-10-23, 21:30 Cytuj\nSamego tylko wyzwolenia lampy, niczego wiecej (jest ona w pelni manualna).\nWysłany: 2009-10-23, 21:36 Cytuj\nTo po co kabel z pięcioma pinami? W zupełności wystarczy PC-PC + ewentualnie (zależy jaki masz aparat) kostka synchro na sanki do aparatu. Albo kostki z wbudowaną fotocelą.\nWysłany: 2009-10-23, 21:57 Cytuj\nBo lampa ma wejscie z 5 pinami, a chcialbym uniknac dodatkowych rzeczy poza kablem, ale skoro nie widze nigdzie czegos takiego, to pewno sie skonczy na sankach :/\nWysłany: 2009-10-23, 22:20 Cytuj\n...jest ona w pelni manualna\nBo lampa ma wejscie z 5 pinami\nCzy to się nie kłóci ze sobą? Napisz po prostu jaką masz lampę.\nWysłany: 2009-10-23, 22:23 Cytuj\nPentax AF 400FTZ, ktora ma tylko tryb auto-ttl, lub manualny, czyli w przypadku cyfrowych puszek tylko manualny.\nWysłany: 2009-10-23, 22:30 Cytuj\nO, właśnie - nie napisałeś do jakiej puszki chcesz ją podłączyć. Cyfra nie obsługuje ttla, zostaje manual, więc kabel PC-PC jak najbardziej wystarczy. Chyba że chcesz podłączyć do puszki obsługującej ttl - wtedy kabelek 5P-5P. W przypadku PC-5P (o ile taki istnieje) będzie tylko aktywny styk centralny, więc tylko manual.


Kina Helios grają zgodnie z repertuarem. I zapraszają na premiery - Przedsiębiorcze Podlasie\nDodany 24 października 2020 27 października 2020 przez Redakcja\nMimo wprowadzenia czerwonej strefy – wszystkie trzy kina Helios w Białymstoku pracują zgodnie z aktualnym repertuarem, przestrzegając reżimów sanitarnych. Sprzedaż produktów w barze i kawiarni od soboty, 24 października, odbywa się na wynos. Wśród premierowych tytułów na kinowym ekranie goszczą polskie filmy „Polot” i „Czyściec” oraz coś dla miłośników mocnych wrażeń: horror „Saint Maud”. Przedpremierowo w sobotę i niedzielę coś dla najmłodszych: „Psy i Koty 3. Łapa w łapę”.\nWszystkie Kina Helios pracują zgodnie z obowiązującym reżimem sanitarnym. Kinowe pomieszczenia są dezynfekowane, pracownicy kin wyposażeni są w przyłbice, maseczki i rękawiczki. Na terenie kin widzowie mają obowiązek zakrywania ust i nosa oraz korzystania z udostępnionych środków do dezynfekcji. W myśl zachowania dystansu społecznego, widzowie zajmując miejsca na sali, siadają na co czwartym fotelu – w ten sposób zajętych może być najwyżej 25 procent wszystkich miejsc.\nKażde z trzech kin Helios w Białymstoku pracuje zgodnie z aktualnym repertuarem. Wśród premier na widzów czekają polskie filmy „Polot” z Maciejem Musiałowskim oraz związany z tematyką wiary film „Czyściec”, w którym zagrała m.in. Małgorzata Kożuchowska. Od piątku premierą jest również horror „Saint Maud”.\nNa ekranach kin wciąż można zobaczyć głośno dyskutowane i komentowane, a zbierające świetne recenzje „25 lat niewinności. Sprawa Tomka Komendy”, jak również takie filmy, jak „Pętla” Patryka Vegi, komedię „Jak zostać gwiazdą” czy dramat „Banksterzy”.\nNa młodszych widzów czekają dwie piękne fabularne opowieści: „Tajemniczy ogród” oraz „Pinokio”. Na kinowym ekranie można też zobaczyć kryminalno-przygodowe „Tarapaty 2”, kolorowe „Trolle 2”. Zaś w sobotę i niedzielę kina przedpremierowo grają film familijny „Psy i Koty 3. Łapa w łapę”.


Tuba Gliwic - Aktualności - Gliwicka Masa Krytyczna szlakiem gliwickich rzeźb kwiatowych - cz. 2\nRowerzyści wyruszą w piątek, o godz. 18. z Placu Krakowskiego.\n- Pierwszą zaplanowaną rzeźbą kwiatową na piątek jest pociąg stojący przy skrzyżowaniu Pszczyńskiej z Bojkowską.\nPociąg ten przypomina, że do wczesnych lat 90. po Gliwicach jeździły Górnośląskie Koleje Wąskotorowe, których stacja znajdowała 300 m dalej w miejscu obecnej stacji paliw Lukoil - wyjaśniają organizatorzy.