Wysłany: Nie 11:24, 03 Cze 2018 Temat postu:\nDalej przedstawiasz użyteczność religii jako pewnego rodzaju katalizatora. Nie jest tu ważne, czy religia twierdzi prawdę - ważne jest, czy się sprawdza w danym zastosowaniu. I z tym nie dyskutuję (głównie dlatego, że się z tym zgadzam).\nProblem w tym, że nie mamy żadnego ostatecznego kryterium kto "twierdzi prawdę". Może jeszcze tautologie i coś bliskiego tautologiom się obroni przed zarzutem: wszystko jest modelowaniem, wyobrażaniem sobie rzeczywistości.\nStawiasz sytuację tak, jakbyśmy mieli dwa zupełnie wyraziste, osobne oddzielające się obszary, w których\n- w jednym wiadomo co jest prawdą\n- w innym jest sama wątpliwość i nieweryfikowalne gdybania.\nPotem oczywiście dekretujesz arbitralnie, ze religia jest w tym drugim obszarze.\nDrugim błędem w podejście do religii jest także to, że przenosisz metodologię do nieadekwatnej dziedziny. Religia nie jest nauką, nie zajmuje się badaniem okoliczności materii, lecz luźno opisuje okoliczności ludzkich emocji, pragnień, psychologii świadomości. Jest formą inspiracji dla uczuć i myśli, a nie systemem wiedzy.\nCo ciekawe i ważne w tym kontekście, także współczesna zupełnie świecka, ateistyczna psychologia nie oferuje nam ścisłości porównywalnej z tą znaną z nauk przyrodniczych. Niewątpliwie nauki przyrodnicze będą górowały na filozofią, socjologią, psychologią pod względem weryfikowalności. Na podobnej zasadzie też będą górowały nad religią. I to trzeba dostrzegać, że są to znacząco INNE dziedziny, innego rodzaju jest też stwierdzana prawdziwość. Jeśli Freud zacznie tłumaczyć czyjeś problemy psychiczne zaburzeniami pacjenta w obszarze seksualności, to dla owej tezy nie znajdzie się rozstrzygającej weryfikacji. Ostatecznie powiemy - może coś w tym jest, może ten czynnik rzeczywiście ma wpływ, ale nie ma tu żadnych metod, które byłyby w stanie zmierzyć, precyzyjnie wymodelować wpływ problemów seksualnych na jakieś dalsze emocje.\nTak więc to nie jest tak, że np. brak w religii owej ścisłej, znanej z nauk matematyczno - przyrodniczych weryfikowalności jest po prostu cechą wyłącznie religii. Ów brak weryfikowalności ścisłej jest cechą KAŻDEGO SYSTEMU MYŚLOWEGO ZAJMUJĄCEGO SIĘ ŚWIADOMOŚCIĄ I DUCHOWOŚCIĄ.\nPrawda jest taka, że luksus powtarzalności mamy tylko w laboratorium przy badaniach prostych układów nieożywionych (też nie zawsze go mamy). Ja nie znam ANI JEDNEJ (czyli nie tylko z zakresu religii) dziedziny, teorii, systemu przekonań opisujących duchowość i psychologię, które by zbliżyły się weryfikowalnością do nauk matematyczno-przyrodniczych. Jak sobie poczytamy koncepcje psychologów (świeckich! najczęściej ateistów), to "brzmią" one bardziej podobne do koncepcji religijnych, bądź luźnych gdybań filozoficznych, niż przypominają ścisłość nauk matematycznych.\nWysłany: Nie 12:40, 03 Cze 2018 Temat postu:\nNie - nie stawiam tak sytuacji. Znowu to TOBIE tak się wydaje.\nPraktycznie wszystko jest gdybaniem - na różnym poziomie pewnośći.\nReligia TYLKO gdyba, a mimo to sama siebie ocenia jako niezwykle pewną i niepodlegającą dyskusji.\nPsychologia czy socjologia, o których dalej piszesz, są mniejszym gdybaniem, ale przynajmniej przyznają się do tego, że jakimś gdybaniem są.\nJuż to wyjaśniałem wiele razy, a ty się zachowujesz, jak byś nigdy tych wyjaśnień nie czytał i w kółko tłumaczysz mi to samo, co wiedziałem doskonale, zanim zacząłeś to tłumaczyć.\nReligia nie jest nauką, nie zajmuje się badaniem okoliczności materii, lecz luźno opisuje okoliczności ludzkich emocji, pragnień\nTwierdzi, jak powstał świat?\nTwierdzi, co będzie po śmierci?\nA zjawiska astronomiczne? Wiele religii ma gotową odpowiedź.\nOstatnio zmieniony przez Irbisol dnia Nie 12:40, 03 Cze 2018, w całości zmieniany 1 raz\nWysłany: Nie 13:23, 03 Cze 2018 Temat postu:\nJeśli takie religie upierają się przy tezach ewidentnie niezgodnych z dobrze potwierdzonymi faktami, to jest to w moim przekonaniu wystarczający powód, aby takie religie odrzucić.\nCo się tyczy koncepcji powstania świata, to są one mało nakierowane na aspekt materialny - najczęściej są obrazowe, symboliczne. Twierdzenia kreacjonistów ja też odrzucam.\nReligie twierdzą o życiu po śmierci w zakresie NIEMATERIALNYM. Tego i tak nie da się badać metodami naukowymi. Jeśli religie mają swoje twierdzenia osiągane metodologią inną, niż naukowa, to ją głoszą. Każdy może sobie wybrać, na ile twierdzenia religijne uznaje za wiarygodne.\nWysłany: Nie 17:14, 03 Cze 2018 Temat postu:\nReligie twierdzą o życiu po śmierci w zakresie NIEMATERIALNYM. Tego i tak nie da się badać metodami naukowymi.\nA jakimi metodami badają to religie?\nŻadnymi. Tylko gdybają i jeszcze twierdzą, że to wcale nie jest gdybanie.\nWidzisz ten dysonans pomiędzy faktyczną a głoszoną jakością przesłanek, na których religie się opierają?\nWysłany: Nie 17:33, 03 Cze 2018 Temat postu:\nDysonans pojawia się wtedy, gdy zaczynasz stosować standardy nauki w obszarze, gdzie jest to nieadekwatne.\nReligie należy traktować jako filozofie, a nie systemy interpretacji danych. Wymaganie, aby religia spełniała kryteria dla teorii naukowej jest arbitralne. Można oczywiście sobie takie wymaganie postawić i religie w jego ramach rozliczać. Ale można też owego wymagania nie stawiać.\nJest mnóstwo dziedzin innych niż religia, gdzie obowiązują zasady zupełnie odrębne, niż w nauce. Np. sztuka opiera się na subiektywnym odbiorze dzieła. Podobnie jest z kulinariami, gdzie co prawda można włączyć aspekt obiektywny - np. badając kaloryczność potraw - ale równie dobrze można sztukę kulinarną uprawiać na gruncie tradycyjnego ujęcia, gdzie liczy się zgrubne doświadczenie o tym, że dane potrawy są jakoś tam nie szkodzące, a do tego smakują ludziom (co oczywiście też jest subiektywne, bo nie każdemu smakuje to samo). W sztuce kulinarnej też są stwierdzenia i zasady - np. aby nie przypalić potraw, czy ich nie przesolić. Te stwierdzenia są też arbitralne, a niektórzy będą je łamać świadomie - np. przypiekając na grillu mocniej mięso, albo przygotowując potrawę specjalnie wyjątkowo słoną.\nTak dziedzin jest znacznie więcej - literatura, inne sztuki piękne i użytkowe, luźne koncepcje filozoficzne, czy psychologiczne, a nawet ekonomiczne. Tam funkcjonują mody na coś - a moda wcale nie jest obiektywna, często się zmienia, choć mimo to "coś twierdzi".\nCzy gdybyś przyrównał religię do szczególnej formy sztuki, to byłbyś w stanie zaakceptować poziom "stwierdzalności" w religiach odpowiadający tym znanym dla sztuki?...\nNauka nie ma tu nic do rzeczy.\nJeszcze raz przeczytaj, na czym ów dysonans polega.\nJest mnóstwo dziedzin innych niż religia, gdzie obowiązują zasady zupełnie odrębne, niż w nauce. Np. sztuka opiera się na subiektywnym odbiorze dzieła.\nI tam nie ma tego dysonansu, o którym piszę.\nNie - i nie w tym problem.\nProblem w tym, że te "sztuki" określają same siebie mianem uniwersalnych i ... OBIEKTYWNYCH.\nWysłany: Nie 21:17, 03 Cze 2018 Temat postu:\nTak jak niejeden kucharz uważa, że jest zupa jest obiektywnie najsmaczniejsza, a malarz, że maluje obiektywnie najpiękniejsze pejzaże.\nKtóryś z malarzy faktycznie maluje najpiękniejsze pejzaże.\nWysłany: Nie 21:54, 03 Cze 2018 Temat postu:\nZauważ, że nie było cywilizacji, która by stwierdziła "nie wiemy, jaka jest natura Słońca, nie wiemy, co jest po śmierci, nie wiemy, skąd się wziął świat.\nA skąd wiesz, że nie było? Bo nie zrobili specjalnego banera, w którym zamieścili by owy komunikat? A może wielu wierzyło i jednocześnie zdawało sobie sprawę, że mogą się mylić?\nWszystko "wiedzieli". Ale w ten sposób to każdy głupi może "wiedzieć". Nie na tym polega badanie natury.\nWspółcześnie ateiści „wiedzą”, że pozadoczesność to złudzenie.\nWysłany: Nie 22:44, 03 Cze 2018 Temat postu:\nAteista przekonany nie użyje do określenia swojego negatywnego stosunku do Boga słowem "wierzę" (w całości: wierzę, że Boga nie ma), raczej stwierdzi (!) Boga nie ma, religia to zabobony, podkreślając dalej jako to on opiera się tylko na wiedzy. Twierdząco, bez wątpliwości.\nTeista w odniesieniu do swojego światopoglądu użyje słowa "wiara" ("wierzę w Boga" - jak w choćby znanej katolickiej modlitwie). I to słowo absolutnie wystarczy, aby jasno sprecyzować jaki status ma przekonanie o istnieniu Boga - WIARA, coś PRZYJMOWANEGO OSOBIŚCIE I SUBIEKTYWNIE. Irbisol nie chce tego przyjąć do wiadomości i od wielu dyskusji zamienia znaczenie słowa "wiara" w ustach osoby religijnej na coś w rodzaju "stwierdzenie absolutnej pewności". Nie zauważa przy tym, że w takim traktowaniu jest osamotniony. Katolicy jasno mówią, że "wierzą" i nie ma co cudować ze znaczeniami, nie ma co kręcić, aby wykazywać tezę, która po prostu nie odpowiada oczywistym znaczeniom językowym związanym z tym słowem.\nOstatnio zmieniony przez Michał Dyszyński dnia Nie 22:46, 03 Cze 2018, w całości zmieniany 1 raz\nWysłany: Pon 10:46, 04 Cze 2018 Temat postu:\nPiękno i "najsmaczniejszość" to z definicji kryteria subiektywne.\nA istnienie lub nieistnienie Boga w RZECZYWISTOŚCI to stwierdzenie obiektywne.\nReligie stwierdzają, jaka jest obiektywna rzeczywistość. Bez cienia wątpliwości.\nKiedyś dyskutowałem z księdzem i ten powołał się na jakieś badania. Nie wiem, co chciał tym argumentem osiągnąć, bo osiągnął tyle, że udowodnił iż społeczność sobie ad hoc zawsze jakąś religię WYMYŚLI.\nTakie wymyślanie jest dla ludzi całkowicie naturalne.\nKolejny teista, który wyraża się na temat, o którym nie ma bladego pojęcia.\nPrzede wszystkim ateizm to nie jest jakiś ukierunkowany ruch ze swoim guru. Jakościowo jest to coś diametralnie innego niż religia, ale tacy jak ty nie potrafią o tym myśleć w kategoriach innych niż właśnie religijnych - i stąd się biorą bzdury, które służą wam do podbudowywania ego.\nNiektórzy ateiści może i "wiedzą", a niektórzy nie. Ta pseudowiedza nie wchodzi w skład ateizmu jako takiego i nie jest jego cechą.\nNatomiast teiści ... oni wszyscy "wiedzą". I "znają sens".\nTeista w odniesieniu do swojego światopoglądu użyje słowa "wiara" ("wierzę w Boga" - jak w choćby znanej katolickiej modlitwie). I to słowo absolutnie wystarczy, aby jasno sprecyzować jaki status ma przekonanie o istnieniu Boga - WIARA, coś PRZYJMOWANEGO OSOBIŚCIE I SUBIEKTYWNIE. Irbisol nie chce tego przyjąć do wiadomości i od wielu dyskusji zamienia znaczenie słowa "wiara" w ustach osoby religijnej na coś w rodzaju "stwierdzenie absolutnej pewności".\nNaprawdę nie wiem, co z tobą zrobić. Non-stop przekręcasz moje wypowiedzi.\nPiszę wyraźnie od miesięcy, że problem jest w dysonansie stopnia pewności przesłanek i stopnia pewności stwierdzeń.\nTylko religie, zideologizowani pożyteczni idioci oraz szaleni naukowcy to robią.\nWysłany: Pon 11:26, 04 Cze 2018 Temat postu:\nNie w tym jest problem. Przypomnę co ciutek wyżej napisałeś:\nZarzucasz teistom jak to "wiedzą", chociaż teiści mówią, że "wierzą". To jest podstawowa różnica.\nOstatnio zmieniony przez Michał Dyszyński dnia Pon 11:27, 04 Cze 2018, w całości zmieniany 1 raz\nWysłany: Pon 12:21, 04 Cze 2018 Temat postu:\nPisząc "wiedzą" mówię o pewności twierdzeń nieadekwatnej do pewności przesłanek. Stąd ten cudzysłów - bo to nie jest wiedza, tylko "wiedza".\nWięc problemu, o którym piszesz, nie ma.\nWysłany: Pon 12:45, 04 Cze 2018 Temat postu:\nJa odebrałem to właśnie tak, że zarzucasz teistom jakieś superprzekonanie o niezaprzeczalności dla twierdzenia będącego obiektem wiary. Tego po prostu nie ma. Teiści nie posiadają ani "wiedzy", a nie wiedzy (bez cudzysłowia) na temat istnienia Boga - oni maja WIARĘ, czyli jeszcze inny stosunek do mentalny do tego stwierdzenia.\nWysłany: Pon 13:49, 04 Cze 2018 Temat postu:\nSkoro zatem już wiesz, jak to odebrać, to odbierz towar prawidłowo i odpowiedz na temat.\nWysłany: Pon 15:19, 04 Cze 2018 Temat postu:\nA możesz przypomnieć, co ostatecznie (przez dygresje to się jakoś przykryło) jest w Twoim przekonaniu tym "tematem" do odpowiedzenia?\n- Który wątek pragniesz wyjaśnić?\nWysłany: Wto 10:39, 05 Cze 2018 Temat postu:\nWysłany: Wto 11:49, 05 Cze 2018 Temat postu:\nA ja Ci od miesięcy podaję w różny sposób odpowiedź; co - niestety - nie jest przez Ciebie akceptowane.\nAle może tym razem jakoś dotrę - postaram się jakoś bardziej wprost sprawę naświetlić.\nMoże najbardziej porządkujące moje twierdzenie na początek - ZGODA!\nCzyli zgadzam się z Tobą (chyba..., bo w szczegółach się wyjaśni) w tym sensie, że stwierdzenia religii nie posiadają waloru pewności, czyli przewidywalności i sprawdzalności, jaką mają np. twierdzenia naukowe. Tego nie kwestionuję i jak najbardziej się zgadzam, że pod względem weryfikowalności religia jest na słabej pozycji.\nCzy to jednak jest koniec sprawy? Pozamiatane?...\nReligia i filozofia stawiają jednak pytania znacznie szersze niż sprawdzalność stwierdzeń w tym, czy innym sensie. Po pierwsze pojawia się pytanie: czy to w ogóle o sprawdzalność najbardziej człowiekowi chodzi?\n- Od razu zastrzegę, że odpowiedź będzie jakoś arbitralna. Każdy ma prawo ustawiać swoją wizję świata i siebie, więc może odpowiedzieć coś w stylu: interesuje mnie w życiu tylko to co sprawdzalne i weryfikowalne, wszystko inne ignoruję, uważam za zbędne. Każdy ma prawo tak (sobie) odpowiedzieć, a potem zostanie z faktem tej odpowiedzi - tzn. (o ile jest konsekwentny) będzie sobie przez całe życie sprawdzał wszystko co jest do sprawdzenia - np. czy prawdą są podane odległości na mapach, czy substancje chemiczne zmieszane przereagowały w zadanej propocji, czy światło się rozszczepia na kolory, a prawo Archimedesa wciąż obowiązuje. Można swoje życie okręcić wokół tego co sprawdzalne, postawić sprawdzalność na piedestale i czcić ją jako jedyne co sensowne dla świadomego umysłu.\nJa uważam, że taka postawa byłaby...\n... po prostu głupia. Znowu odpowiedź "dlaczego jest głupia?" znajdę nie w tym, co weryfikowalne - bo nie znany jest model ścisły głupoty, preferencji życiowych, czy wyborów światopoglądowych (a nawet gdyby ktoś taki model sformułował, to można by go kwestionować). Po prostu przyłożyłem sobie myślowo swoje potencjalne życie do takiego wymogu "zawsze cenić wysoko to co sprawdzalne, a ignorować rzeczy niesprawdzalne, bądź słabo sprawdzalne" i zobaczyłem to życie jako...\n... jako coś żałosnego, śmiesznego, nietwórczego. Sprawdzamy najczęściej to, co ustalili inni, to co było. Nastawiając się na sprawdzanie będziemy dreptać po cudzych ścieżkach. A najbardziej podstawowe pytanie w tym wszystkim brzmi: a właściwie PO CO?\nJeżeli ktoś stawia paradygmat "sprawdzać", to powstaje jeszcze pytanie "co?" sprawdzać, do czego to ma posłużyć. Fanatyk sprawdzalności oczywiście może całe swoje życie poświęcić weryfikacji każdej informacji, jaka do niego dotrze. Będzie z resztą weryfikował jedne informacje innymi informacjami, które też z kolei wymagałyby weryfikacji. Minimum wyobraźni wystarczy, aby stwierdzić, że takie życie fanatyka sprawdzalności byłoby żałosne. Chodzić i sprawdzać wszystko.... (czy godzina się zgadza?; czy długość jest taka, jak oczekiwana?; czy tam jest czegoś więcej - jak twierdzą - niz w innym miejscu?; czy zamknąłem drzwi?; Czy prawa Newtona obowiązują?.... - jest niezliczona liczba rzeczy do sprawdzenia, a jeśli jedynym wskaźnikiem życia jest kierowanie się na sprawdzalność, to jesteśmy w najczarniejszej d...ie, nie wiedząc co z tego gąszczu wybrać)\nA w ogóle to wszystko robi się śmieszne.\nOczywiście intuicja nam tu podpowie: no dobra, nie chodzi o to, aby być fanatykiem, chodzi o sprawdzenie rzeczy ważnych, a nie dowolnych....\nTylko, że tym zdaniem AUTOMATYCZNIE stawiamy sobie pytanie: A CO JEST WAŻNE?\nI to właśnie pytanie, buduje nam światopogląd - dalej postawę, która stawia pytania o to CO WARTO W ŻYCIU ROBIĆ? Do czego się kierujemy naszymi wyborami?...\nPo to zaś jest filozofia i religia. Które - choć nie mają ścisłej sprawdzalności - SĄ POTRZEBNE, bo one działają tam, gdzie właśnie odeszliśmy od sprawdzalności, a ściślej GDZIE W OGÓLE SPRAWDZALNOŚĆ BUDUJEMY. Bo żeby coś sprawdzić, w istocie musimy mieć już jakiś dualny ogląd świata - musimy mieć wyobrażenie na temat czegoś, aby potem porównać je (na tym polega sprawdzenie) z jakąś inną instancją rozważań - a na koniec stwierdzić na ile są one ze sobą zgodne. Ale te instancje nie biorą się znikąd, tylko z refleksji ogólniejszej, funkcjonującej ponad tymi sprawdzeniami - z refleksji JAK OGÓLNIE CHCIAŁBYM WIDZIEĆ TEN ŚWIAT I SIEBIE. I to dostrzeżenie, że pod spodem każdego stwierdzenia, poglądu jednostkowego, także sprawdzalności będzie jakiś światopogląd, jest z kolei prawdą, którą od właściwie lat pragnę Ci ukazać (póki co bezskutecznie).\nOstatnio zmieniony przez Michał Dyszyński dnia Wto 12:26, 05 Cze 2018, w całości zmieniany 2 razy\nWysłany: Wto 14:26, 05 Cze 2018 Temat postu:\nNie w tym problem, że religijne twierdzenia są słabo albo wcale weryfikowalne.\nProblem w tym, że religia o tych twierdzeniach wypowiada się tak, jak by były wręcz pewne.\nDalej mamy festiwal twoich wymysłów, bez których nie potrafisz żyć:\nNie interesuje mnie kwestia, czy warto coś sprawdzać, czy nie - o tym tu nie dyskutuję.\nZnowu piszesz o jakimś popierniczonym podejściu, który odrzuca wszystko, co niesprawdzalne.\nNigdy takiego podejścia nie lobbowałem.\nPrzecież piszę wyraźnie, że problemem jest dysonans przesłankowo-stwierdzający, a nie sam fakt, czy przesłanki są silne, czy nie.\n"Działanie" religii - tu nie wiem, co chcesz ugrać. Hipotezy można stawiać, ale po co pierdzielić, że jest to prawda absolutna?\nz refleksji JAK OGÓLNIE CHCIAŁBYM WIDZIEĆ TEN ŚWIAT I SIEBIE.\nAle po co tu mieszać ułomną religię?\nI to dostrzeżenie, że pod spodem każdego stwierdzenia, poglądu jednostkowego, także sprawdzalności będzie jakiś światopogląd, jest z kolei prawdą, którą od właściwie lat pragnę Ci ukazać (póki co bezskutecznie).\nMoże dlatego, że od dawna to wiem i dyskutuję o czym innym. Co staram ci się od lat przekazać bezskutecznie.\nWysłany: Wto 17:50, 05 Cze 2018 Temat postu:\nNie wiem, o jakiej religii mówisz. Ja jestem zapisany do takiej religii, w której mówi się o WIERZE, a nie o "pewności". Pisz więc może swoje zastrzeżenia do kogoś, kogo one będą dotyczyły.\nWybacz, ale mnie akurat interesuje, bo to właśnie ona WYJAŚNIA KONTEKST. Bez kontekstu, o którym napisałem, problem że coś jest zweryfikowane vs coś nie jest zweryfikowane zdaje się przesądzać sprawę. Ale to jest płytkie spojrzenie, na tyle mylące, że ostatecznie uznać je trzeba za fałszywe (w rozumieniu, że ostatecznie wyłoniony stąd światopogląd będzie wewnętrznie sprzeczny, samowywrotny). Zatem podnoszę sprawę kontekstu koncepcji weryfikowalności, uważając ją za niezbywalną w tym rozumowaniu.\nTu się z Tobą zgodzę - takie pierdzielenie nie ma większego sensu.\nA jakby co - ja nie stwierdzałem w odniesieniu do mojego światopoglądu, aby był "prawdą absolutną".\nStwierdzasz tu "ułomność". Tak po prostu -arbitralnie. Dlatego w ogóle powstał ten wątek, zaś w szczególności pierwszy post wprowadzający opisuje ten wadliwy mechanizm rozumowy - ARBITRALNE STWIERDZENIE (tutaj "religia jest ułomna"), które ma być kanwą rozumowania. Ty po prostu (jako argument!...) stwierdziłeś ułomność religii, bo tak uważasz. Choć mówisz o 10000 religii, to jednym słowem (jeśli wiesz o czymś mówisz, to wszystkie 10000 osobiście gruntownie przebadałeś...) skreśileś wszystko - "ułomne". Na pewno niczego nie przeoczyłeś, o wszystkim masz pewny pogląd - w każdym razie Twoje sformułowanie nie zostawiło miejsca na wątpliwość, czy pytania.\nAle taka buńczuczna postawa w odbiorze raczej nie wzmacnia Twojego stanowiska - raczej sugeruje, że łatwo Ci się rzuca słowa na wiatr. Więc to jest dla mnie Twoja bardzo luźna opinia wynikająca z błędnych przesłanek rozumowania (np. wyobrażenia, że religia głosi absolutność prawd - co wskazałem wyżej, ale są i inne błędy w Twoim wyobrażeniu CZYM jest religia, albo CO twierdzi).\nAle za chwilę wyciągasz argument, jakbyś o tym "zapominał" - np. próbując wyrwać z kontekstu weryfikowalność jako absolutny aspekt rozumowania. Z kim się bawisz w to ukrywanie pewnych prawd w jednej części rozumowania, a odkrywanie w innej? - bawisz się ze mną, czy z własnym umysłem?...\nOstatnio zmieniony przez Michał Dyszyński dnia Wto 18:03, 05 Cze 2018, w całości zmieniany 2 razy\nTakie wymyślanie jest dla ludzi całkowicie naturalne.[/quote]\nJa nie wiem, co chcesz osiągnąć tym, ze powołujesz się na jakiegoś księdza. Sam osobiście nie sprawdziłeś, ani raczej mniemasz takiej opcji. Masz tylko swoją wiarę, że ludzie konkretnych religii traktowali swoje wizję jako absolutnie pewne, bez najmniejszych wątpliwości. Po prostu uczciwie to przyznaj. Bo nawet jeśli masz rację to jak to dowieść?\nPrzede wszystkim ateizm to nie jest jakiś ukierunkowany ruch ze swoim guru.\nNowy ateizm do czegoś takiego pretenduje. Takie można odnieść wrażenie (patrz np. Dawkins, czterech jeźdźców czy jakoś tak..)\nJakościowo jest to coś diametralnie innego niż religia, ale tacy jak ty nie potrafią o tym myśleć w kategoriach innych niż właśnie religijnych - i stąd się biorą bzdury, które służą wam do podbudowywania ego.\nJa nie pisałem o „ateizmie” tylko „ateistach” – rozumiesz różnice?\nNiektórzy ateiści może i "wiedzą", a niektórzy nie. Ta pseudowiedza nie wchodzi w skład ateizmu jako takiego i nie jest jego cechą. Natomiast teiści ... oni wszyscy "wiedzą". I "znają sens".\nTak samo teiści – niektórzy myślą, że wiedzą i pozjadali rozumy, a niektórzy wiedzą, że wierzą.\nNatomiast teiści ... oni wszyscy "wiedzą". I "znają sens".”\nCzytam to zdanie i nie wiem, co z tym zrobić. Ja siebie uważam za teistę konkretnego wyznania, ale nie spełniam cech zawartych w twojej definicji, bo ani nie jest tak, że „wiem” ani nie jest tak, że „znam”. I teraz nie wiem według ciebie popełniam błąd jeśli myślę o sobie jako teista?\nPoza tym albo kłamiesz albo jesteś słabo pouczony w tej materii, bo nie jest prawdą, że „oni wszyscy "wiedzą". I "znają sens". Proszę bardzo, na katolickim portalu zaakceptowany tekst znanego teisty, który w publicystyce apologetycznej jest raczej rozpoznawany. Co tam czytamy:\n„Oczywistym faktem jest to, że gdy k t o ś wypowiada się na temat sensu życia, istnienia Boga lub tego, czym jest życie po śmierci, opiera swoje poglądy na wierze. Nie możemy stwierdzić, ani za pomocą racjonalnej argumentacji, ani w drodze eksperymentu naukowego, czym jest życie. Stajemy wobec tej samej trudności, bez względu na to, czy jesteśmy chrześcijanami czy ateistami. Ważne, abyśmy uświadomili sobie, że nie tylko chrześcijanie opierają swoje sądy na wierze. A ponieważ tak się dzieje, tezy, które głoszą, są równie podatne na wątpienie jak wypowiadane przez innych. Wszyscy jesteśmy w tej samej sytuacji.”\n„Każdy dom zbudowany jest na fundamentach, a fundamenty światopoglądowe nie mogą stać się ostatecznie w żadnej mierze przedmiotem dowodu. Każdy, kto posiada jakieś przekonania na temat tego, co naprawdę ważne i znaczące z punktu widzenia pytania o sens życia, robi to\nw OPARCIU O WIARĘ.”\nTo są słowa brytyjskiego teologa protestanckiego – teista, gdybyś nie załapał.\nWysłany: Śro 9:20, 06 Cze 2018 Temat postu:\nNie wiem, o jakiej religii mówisz. Ja jestem zapisany do takiej religii, w której mówi się o WIERZE, a nie o "pewności".\nWbij sobie raz na zawsze - piszę o STOPNIU pewności stwierdzeń niewspółmiernie wysokim do stopnia pewności przesłanek.\nStąd zwrot, że religie wypowiadają swoje twierdzenia, "jak by były wręcz pewne". To trochę co innego niż "religie twierdzą, że ich tezy są pewne".\nWybacz, ale mnie akurat interesuje, bo to właśnie ona WYJAŚNIA KONTEKST.\nŚwietnie - ale to nie ten temat.\nOdwal się od tej "absolutnej prawdy" i zacznij pisać na temat. Wyżej wyjaśniłem to po raz kolejny - i pewnie z kilkaset razy trzeba będzie wyjaśniać.\nStwierdzasz tu "ułomność". Tak po prostu -arbitralnie.\nMoże inaczej - bo znowu buszujesz w dżungli, a temacie cisza.\nPo co tu mieszać religię?\nNie robię tego, co mi zarzucasz. Znowu ci się coś wydaje - podobnie jak z tym, że wg mnie religie twierdzą, że ich tezy są absolutną prawdą (może niektóre, ale nie o tym piszę).\nCały czas nie dyskutujesz ze mną, tylko ze swoimi wyobrażeniami na temat tego, co piszę - dzięki czemu masz ogromne możliwości argumentacji. Szkoda, że nie na temat.\nZobacz nawet tutaj, ile razy cię poprawiam. Właściwie to tylko to robię.\n@Katolikus - podkreślona wyżej odpowiedź dla MD dotyczy również ciebie.\nCo do "nowych ateistów" - co mnie to obchodzi? Równie dobrze możesz podać przykład Korei Północnej - będzie tak samo adekwatny. Piszę o ateizmie ogólnie, a nie o jakichś jego fanatycznych odłamach.\nWysłany: Śro 10:41, 06 Cze 2018 Temat postu:\nNajpierw sam zacząłeś zarzucać religii ową "prawdę absolutną", a potem masz do mnie pretensje, że próbuję to Twoje (!) sformułowanie opisać z mojej strony. Już sam nie pamiętasz co piszesz, co by wyjaśniało, dlaczego raz jakieś stwierdzenia traktujesz sam jako słuszne, a za chwilę je deprecjonujesz. Bawisz się ze sobą sam w kotka i myszkę.\nNajpierw sam zacząłeś zarzucać religii ową "prawdę absolutną", a potem masz do mnie pretensje, że próbuję to Twoje (!) sformułowanie opisać z mojej strony.\nBo tak niekiedy religie to formułują - jako prawdę absolutną.\nMnie to do niczego nie jest potrzebne, bo tylko rozprasza kwestię zasadniczą.\nStąd nie chcę wnikać, czy mieli na myśli jednak nie prawdę absolutną, tylko jakąś wiarę w to.\nW praktyce religie zachowują się tak, jak by to była prawda absolutna.\nUznaję, że wszystko jest wiarą i nic nie jest pewne.\nAle nie da się nic w temacie, bo ciągle wyciągasz jakieś mało znaczące kwestie, a zasadnicze leżą miesiącami.\nWysłany: Śro 14:35, 06 Cze 2018 Temat postu:\nW praktyce publicznego dyskursu niewiele osób ma "intelektualne jaja" formułować swoje myśli w sposób przypuszczający, nie dopominający się "moja prawda pierwsza", czy "ja mam absolutną rację, a inni totalnie jej nie mają". Religie wpisują się w ten styl, bo w końcu wyznają je ludzie, którzy sami żyją w społeczeństwie, jakie znamy. Intelektualna pokora, przyznawanie się do tego, że praktycznie każde rozumowanie oprze się gdzieś o założenia, o coś czego nie da się dowieść, jest ekskluzywną właściwością wyjątkowo dojrzałych mentalnie i intelektualnie osób. Tak najczęściej wypowiadają się najwięksi naukowcy, filozofowie. Na drugim biegunie mamy polityków, celebrytów, agitatorów maści wszelakiej - dla nich rzeczy są niewątpliwe i proste, zaś prawda jest zawsze w sposób pewny i oczywisty po ich stronie.\nZ wysoce intelektualnych pozycji patrząc, to jest słabość, uleganie retoryce walki, a także odstąpienie od poprawnej intelektualnie dyskusji. Z drugiej strony jednak można tę słabość zrozumieć, a nawet jakoś usprawiedliwić słabością umysłu tych, do których przekaz jest kierowany. Bo, nie ma się co łudzić, że zwykły człowiek, zapatrzony w swoje przyziemne potrzeby doceni wyważone intelektualnie sformułowania. Większością populacji kierują dość proste instynkty w rozpoznawaniu kto ma rację, kogo warto słuchać. I z reguły nie jest to wyważone, mądre stanowisko, bo sami ludzie są raczej powierzchowni, szukający łatwych prawd, a nie głębszej wizji rzeczy. Widać to choćby po tym, jak wielki poklask w polityce zdobywają populiści (choć tu pewnie też sprawa jest bardziej złożona), jak wiele osób nie wykracza poza mentalność "ktoś ważny to powiedział, a więc pewnie tak jest", a "ważny" w prostym rozumieniu, to ten kto się wybił, czyli zdobył władzę, uciszył (choćby nawet brutalnością i oszustwem) przeciwników.\nReligie, więc - podobnie jak politycy, agitatorzy (np. nacjonaliści, albo i lewicujący naprawiacze świata) - będą się w jakiejś części autorytety religijne posługiwały metodą "mentalnego utwardzania", absolutyzowania swoich stwierdzeń. Tak to się dzieje na tej "arenie" zmagań o rządu dusz, jaką toczą różne siły tego świata.\nJa sobie ów problem rozwiązałem wewnętrznie. W zasadzie mentalnie filozofię namolności i absolutności stwierdzeń ODRZUCIŁEM. Ignoruję przekazy, które za bardzo próbują mnie "ustawiać mentalnie do pionu" swoją arbitralnością, próbami zakrzyczenia wątpliwości. W religii mojej odnalazłem swój "zakątek pokory" - ludzi (źródła pisane) którzy nie muszą krzyczeć, gdy coś stwierdzają, umieją przyznać się do tego, co mają nie wyjaśnione, wątpliwe. Agitatorów (także z własnej religii) po prostu mentalnie spuszczam na bambus.\nCzasem trzeba się natrudzić, aby znaleźć tych nienamolnych głosicieli w religii, czasem rzeczywiście trzeba niejednego cwanego agitatora przejrzeć swoim rozumem, a potem odrzucić. Ale religie wcale nie są wyjątkiem pod tym względem - namolności i intelektualnego pozerstwa mamy pod dostatkiem w każdym obszarze ludzkiej działalności, więc nic nowego pod słońcem.


Systemy radiokomunikacji ruchomej (ostatnie egzemplarze ze zwrotów - rabat 25%)\nRadiokomunikacja ruchoma jest jednym z najdynamiczniej rozwijających się działów współczesnej telekomunikacji. Systemy radiokomunikacji ruchomej stały się praktycznie przedmiotem powszechnego użytku. Autor stara się przybliżyć tę problematykę omawiając zarówno podstawy teoretyczne, jak i przykłady systemów radiokomunikacji ruchomej i ich standa...\nCena: 37.8 PLN\nMagistrale danych w pojazdach. Protokoły i standardy\nSzczegółowy przegląd najważniejszych systemów transmisji danych i protokołów stosowanych w technice motoryzacyjnej, opisujący przesyłanie i przetwarzanie danych we współczesnych pojazdach samochodowych. Zawiera aspekty teoretyczne budowy magistral i protokołów danych, a także zagadnienia wdrażania systemów transmisji oraz ich eksploatacji. Uwzględ...\nPopularyzacja, historia Budowa i obsługa motocykli\nW okresie dwudziestolecia międzywojennego funkcjonowało w Polsce łącznie około 20 wytwórni motocykli, motorowerów i silników przyczepnych do rowerów. Oprócz słynnych, spotykanych po dzień dzisiejszy Sokołów, produkowano motocykle marek mniej znanych, a w obecnych czasach poszukiwanych i wysoko cenionych przez kolekcjonerów, jak choćby MOJ, Perkun, Po...\nJeśli chcesz, Drogi Czytelniku, uniknąć wielu przykrych\nniespodzianek związanych z używaniem domowego telefonu,\nstresów i nieprzespanych nocy wywołanych zawyżonymi\nrachunkami, koniecznie przeczytaj tę książkę.\nPomoże Ci ona uniknąć wielu pułapek, jak choćby\nnieświadomych połączeń ...\nKrótkofalarstwo i radiokomunikacja. Poradnik\nPodstawowe wiadomości o krótkofalarstwie i radiokomunikacji przydatne każdemu hobbyście. Omówiono amatorską służbę radiokomunikacyjną, łączność obywatelską (CB radio) oraz pozostałe służby krótkofalarskie. Przedstawiono spektrum fal radiowych, rodzaje emisji radiowej, sporty i organizacje krótkofalarskie. Opisano propagację fal radiowy...\nPrzystępny poradnik poświęcony antenom telewizyjnym (jednokanałowym, wielokanałowym, szerokopasmowym i satelitarnym oraz wewnętrznym) oraz antenom radiowym (do odbioru fal długich średnich, krótkich, ultrakrótkich, krótkofalarskim i do radia CB). Przedstawiono budowę, parametry, charakterystyki oraz konstrukcję i metody obliczeń. Opisano przykłady anten...\nW czerwcu 2006 roku za opracowanie podręcznika Bezpieczeństwo ruchu miejskiego�...\nPodręcznik opisujący wszystkie rodzaje materiałów budowlanych stosowanych współcześnie w mostownictwie. Podano klasyfikację materiałów budowlanych i ich podstawowe w...


Imigranci u bram - Religia\nStrona główna Książki, komiksy, literatura>Albumy>Religia>Imigranci u bram\nKod produktu : AM_9788375532289\nCo trzy minuty gdzieś na świecie ginie jeden chrześcijanin; nie umiera naturalną śmiercią; ginie męczeńsko za to, że nie chciał wyrzec się Pana Jezusa. Świat z tego powodu nie lamentuje, wielcy politycy nie protestują, organizacje pozarządowe tego nie zauważają. Śmierć chrześcijanina niemal zawsze z rąk muzułmanów nie oburza mass mediów. Co innego nieszczęścia wyznawców islamu to powinno nas poruszać. Nikt nie zauważa, że to nie wyznawcy Chrystusa zgotowali im ten los, a muzułmanie żyjący w bardzo bogatych krajach arabskich z wiarą w Chrystusa do podziemia, wymyślili sobie, że powinny to robić kraje europejskie. Nawet nie próbują nalegać na arcybogatych naftowych potentatów, by otworzyli drzwi imigrantom-współbraciom. Dlaczego tak się dzieje? Dlaczego nikt z rządzących naszym kontynentem nie chce zastanowić się, co będzie z tymi krajami ogarniętymi konfliktami zbrojnymi, gdy odpłynie z nich potężna rzeka młodych ludzi uchodźców? A może o to właśnie chodzi, by opustoszyć bogate m.in. w ropę kraje i rozpocząć potem ich kolonizację? Wtedy już bez chrześcijan; zostaną wcześniej wymordowani, by nikomu nie przeszkadzali ze swym staromodnym systemem wartości, ze swymi cnotami i szlachetnością, za które są gotowi nawet życie oddać...\nDlaczego i za czyją przyczyną świat staje dziś na głowie, kto ma w tym interes i jak to może się skończyć o tym jest ta niezwykle aktualna, ważna i poruszająca książka. Kto chce dociec prawdy o co chodzi w konflikcie imigranckim, powinien zapoznać się z tą publikacją, której wielkim walorem jest także ponad 100 dramatycznych ilustracji, będących wielokroć nawet trafniejszym komentarzem niż słowa. Wielki znawca tematu ks. prof. Waldemar Cisło, przewodzący polskiej sekcji światowej organizacji Pomoc Kościołowi w Potrzebie kreśli genezę dzisiejszej hekatomby chrześcijan, stan faktyczny i środki ratunkowe. Ofiarami wojny są też muzułmanie, to prawda, ale to nie kto inny, jak bracia islamskich ofiar wciąż burzą świątynie i domostwa chrześcijan, mordują, gwałcą, palą, okaleczają, ścinają głowy, podkładają bomby. Część z nich jedzie potem, a raczej jest eksportowana, do Europy; kto z nich uchodźca, kto imigrant, kto terrorysta nie sposób rozeznać. Faktem jest, że wojna została już zawleczona na nasz kontynent. Nadzieja na uzdrowienie upatrywana jest w Polsce.


Jaki warszawski model obligacji społecznych? | Warszawska Platforma Konsultacji Społecznych\nStrona Główna > Konsultacje > Jaki warszawski model obligacji społecznych?\nczw, 08/03/2018 (Cały dzień) - pt, 30/03/2018 (Cały dzień)\nObligacje społeczne to innowacyjny mechanizm oparty na doświadczeniach anglosaskich, który polega na wykorzystaniu pieniędzy od prywatnego inwestora do rozwiązania problemu społecznego. To forma wzajemnego zobowiązania, w którym inwestor przekazuje środki na określony cel i w przypadku rozwiązania problemu otrzymuje zwrot wraz z odsetkami lub niewielką stratą, jeśli problem nie zostanie rozwiązany.\nProblemem, który chcemy rozwiązać, jest brak pracy osób z umiarkowanym i znacznym stopniem niepełnosprawności.\nChcemy pokazać, że osoby z niepełnosprawnościami mogą pracować i godnie żyć z zarabianych pieniędzy, zamiast utrzymywać się z bardzo niskiej (ale pewnej) renty socjalnej.\nProjekt kierujemy do 50 osób kończących naukę, które zdobyły wykształcenie i pozostaje przed nimi wiele lat życia zawodowego. Jeśli otrzymają szansę, mogą je przepracować, ale mogą też pozostać w domu na rencie.\nRozwiązanie problemu zamierzamy powierzyć organizacjom pozarządowym, które zajmują się zatrudnianiem osób z niepełnosprawnościami. Organizacje mają bogate doświadczenie łączenia osób z niepełnosprawnościami i pracodawców. Brakuje im jednak płynności finansowej na działalność. Środki pozyskują z dotacji publicznych, które rozliczają na podstawie podjętych działań (na przykład liczby godzin przepracowanych przez doradcę zawodowego), a nie rezultatów. W modelu obligacji społecznych chcemy to zmienić. Nie będziemy rozliczać organizacji z przepracowanych godzin, ale osiągniętych rezultatów.\nW Polsce dotychczas nie wykorzystywano mechanizmu obligacji społecznych. Obecnie w ramach konkursu Ministerstwa Inwestycji i Rozwoju na projekty innowacyjne finansowane z Programu Wiedza Edukacja Rozwój model obligacji oprócz miasta stołecznego Warszawy tworzy również miasto Gdańsk, Województwo Małopolskie i Województwo Dolnośląskie.\nModel obligacji społecznych dla m.st. Warszawy powstawał podczas serii warsztatów i spotkań z interesariuszami, które odbywały się między listopadem 2017 a lutym 2018 r. W drugim kwartale 2018 r. złożymy gotowy model w Ministerstwie Inwestycji i Rozwoju. Jeśli dokument zostanie pozytywnie oceniony, w drugim etapie konkursu możemy otrzymać środki z Europejskiego Funduszu Społecznego na przetestowanie modelu.\nKonsultacje trwały do 30 marca 2018 r.\nZapraszamy do zapoznania się z opisem modelu (w załączeniu poniżej) i przesłania nam swoich uwag na adres sib@um.warszawa.pl do 30 marca 2018 r. Czekamy na wszelkie uwagi, zarówno na temat działania modelu, opisu grupy docelowej, harmonogramu, budżetu czy niespójności w samym dokumencie.\nZapraszamy na spotkanie konsultacyjne, które odbędzie się 16 marca 2018 r. w godzinach 10.00-15.00 w Centrum Kreatywności, ul. Targowa 56\nJeśli masz pytania lub propozycje, pisz do nas: sib@um.warszawa.pl lub dzwoń: 22 443 14 92.\nPlik: model_sib_9.03.2018.pdf, rozmiar pliku: 3825.09 KB\nPlik: zalacznik_nr_1.pdf, rozmiar pliku: 247.58 KB\nPlik: zalacznik_nr_2.pdf, rozmiar pliku: 247.88 KB\nPlik: zalacznik_nr_3.pdf, rozmiar pliku: 211.14 KB


Hokej - zwycięstwo Unii w PK, Podhala w ekstraklasie, porażka Cracovii Sport\nadi, Łukasz Pałucha, HP 15.10.2004 00:00\nW pierwszym meczu ćwierćfinałowego Pucharu Kontynentalnego Dwory/Unia Oświęcim pokonały nie bez problemów mistrza Danii. W ekstraklasie Wojas Podhale wymęczył zwycięstwo nad TKH, a Cracovia w Gdańsku przegrała drugi mecz w sezonie.\nTrener Dworów/Unii Andriej Sidorenko na różne sposoby starał się zmobilizować zespół, by ćwierćfinał PK był emocjonujący aż do ostatniego dnia. Zazwyczaj zawodnicy podglądają swoich przeciwników w akcji. Sidorenko w czasie meczu Sokoła z Energiją zarządził zawodnikom "leżakowanie" w hotelu. - Chodziło mi o podprawienie koncentracji przedmeczowej - tłumaczył Sidorenko.\nZwycięskiego gola strzelił Mariusz Puzio. - Duński bramkarz dobrze skrócił mi kąt, więc dlatego zdecydowałem się go objechać. Czasem takie małe "karakany", jak przy rywalach wyglądała nasza drużyna, potrafią zaskoczyć wielkoluda - mówił "Puzon".\n- Na początku byliśmy przestraszeni - przyznał kapitan Waldemar Klisiak. - To dziwne, bo wiedzieliśmy, że rywale są w naszym zasięgu. W końcówce goście trochę nas przycisnęli, ale wynikało to raczej w błędów taktycznych naszej najmłodszej formacji. Chcą sobie nawzajem pomagać i miotają się jak muchy w latarce.\nDuńczycy na 68 s przed końcem wycofali bramkarza, ale wynik się nie zmienił.\n- Moja młodzież zrobiła pierwszy krok i nadal liczy się w walce o zwycięstwo w turnieju. Trzeba wierzyć i walczyć, to może uda się pokonać nawet Sokoła - tłumaczył Sidorenko. Szkoleniowiec gości Jukka Vilander podkreślił, że z mistrzowskiego składu jego drużyny odeszło siedmiu zawodników i również musiał odmłodzić ekipę.\nESBJERG OILERS 1\nTercje: 0:0, 2:0, 0:1.\n1:0 Klisiak (21. Puzio), 2:0 Puzio (24. Stebnicki); 2:1 Bjerrum (53. Karsberga).\nSędziował Martin Homola z Czech. Widzów 1000. Kary po 10 minut.\nW drugim meczu: Sokół Kijów - Energija Elektrenai 9:0 (5:0, 3:0, 1:0).\nGdańsk: porażka "Pasów"\nGrano twardo, ale płynnie. W dwóch pierwszych tercjach Stoczniowiec miał zdecydowaną przewagę. Prowadzenie dla gospodarzy zdobył obrońca Rafał Cychowski strzałem z niebieskiej linii. Cracovia ambitnie wyrównała i gdy wydawało się, że mecz zakończy się remisem, zwycięskiego gola zdobył Filip Drzewiecki. Bardzo dobrze spisywał się bramkarz Stoczniowca Paweł Jakubowski, który szczególnie w końcówce meczu bronił groźne strzały.\n- Gramy ostatnio słabiej, ale spodziewałem się tego. Niektórzy wierzyli, że stać już nas na mistrzostwo, ale ich wiara poszła za daleko - mówił trener Cracovii Mieczysław Nahuńko.\n1:0 Cychowski (22.), 1:1 Twardy (32.), 1:2 Skutchan (36.), 2:2 Malinowski (51.), 3:2 Drzewiecki (56. w przewadze).\nSędziował Waldemar Matuszak z Bydgoszczy. Kary: 10 min oraz 12 min. Widzów: 1200.\nNowy Targ: Halny w akcji\nPierwsza bramka w starciu Podhala z TKH padła po ewidentnym błędzie bramkarza górali Mykoły Worosznowa, który zbyt pochopnie wypuścił krążek spod rękawicy (chciał go rozegrać), co skrzętnie wykorzystał Daniel Laszkiewicz. W 16. min po starciu Krzysztofa Zapały z jednym z gości przy bandzie w pył rozsypała się szyba z hartowanego szkła, co spowodowało 25-minutową przerwę. W efekcie sędzia zrezygnował z przerwy między pierwszą a drugą tercją.\nDruga tercja należała do gości, chociaż w zamieszaniu nowotarżanom udało się strzelić kontaktowego gola. Także w zamieszaniu podbramkowym strzelał w ostatniej tercji Janusz Hajnos - wrzucił krążek zza bramki na pole bramkowe, a "guma" odbita od nogi obrońcy znalazła drogę do siatki.\nPo golu Sebastiana Bomastka Wojas/Podhale ruszyło do szaleńczych ataków i w 120 s zdobyło dwa gole, czyli powiał halny. Zwycięskiego gola po składnej akcji zdobył Sebastian Biela.\nWojas Podhale 4\nTKH Toruń 3\nTercje: 0:1, 1:1, 3:1.\n0:1 Laszkiewicz (15.), 0:2 Bomastek (23. Proszkiewicz), 1:2 Różański (26. Łabuz), 2:2 Hajnos (47.), 3:2 Wilczek (49.), 3:3 Bomastek (49. Proszkiewicz, Dołęga), 4:3 Biela (58. Podlipni, Łabuz w przewadze).\nSędziował Krzysztof Rzerzycha z Krakowa. Kary 8 min Stoczniowiec oraz 6 min. Cracovia. Widzów 1000.


? Canon RP - Recenzja prostego bezlusterkowca | BrainDesign\nStrona główna Recenzje ? Canon RP – Recenzja prostego bezlusterkowca\nWpisane na 6 grudnia, 2020\nOd niemalże roku jestem posiadaczem, użytkownikiem pełnoklatkowego bezlusterkowca od Canona. Czy warto było szaleć tak?\nZ mojej perspektywy – warto. 🙂\nI w zasadzie tu mógłbym skończyć tą recenzję, ale może napiszę o tym nieco więcej, dlaczego tak a nie inaczej. 😉\nTo co rzuca się w oczy od pierwszego spojrzenia na aparat to jego rozmiar. Jest mniejszy niż inne bezlusterkowce czy lustrzanki od Canona. Dużo mniejszy. Zresztą nie bez powodu producent wraz z aparatem do oferty wprowadził doczepiany od spodu grip, który dodaje mu kilka centymetrów we wzroście. 🙂\nPoza wielkością, aparat nie różni się zbytnio od innych – sprawnie działające pokrętła, intuicyjne przyciski, z przodu ładne R jako oznaczenie aparatu i duża, pełnoklatkowa matryca. No i ten niewielki grip, który jest w standardzie, ale osobiście mimo tego, że mam duże ręce, byłem w stanie się do niego szybko przyzwyczaić.\nTo jest to dlaczego mój wybór padł na Canona.\nMiałem styczność z Nikonami, Sony, ale jednak interfejs Canona najbardziej do mnie przemawia. Jasne i czytelne menu, w którym szybko jestem w stanie znaleźć to co potrzebuję. Przyciski i pokrętła jasno i wyraźnie mówią co jest do czego. Zastanawiałem się też nad jakimś Sony ze względu na dużą gamę dostępnych obiektywów, ale jednak Canon bardziej do mnie przemówił.\nJeśli rozmiar aparatu jest dla kogoś minusem, to pojemność baterii będzie drugim. Generalnie w większości aparatów Canona baterie są te same i mają ok 2000 mAh. W RP ze względu na rozmiar musiały zostać zastosowane akumulatory mniejsze o połowę. Jest to duży minus, tym bardziej, że do zestawu z nowym aparatem dostajemy tylko jedną baterię. Chcąc normalnie i sprawnie funkcjonować, przydałoby się dokupić jeszcze 1-2 sztuki.\nOsobiście korzystam z zamienników marki GreenCell, które z czystym sumieniem mogę polecić. [LINK] Kosztują 30-50zł za sztukę, z ładowarką GreenCell można ładować oryginalne i zamienniki przy użyciu powerbanka, a jedyny minus ich jest taki, że w przeciwieństwie do oryginałów za 200zł, nie pokazują rzeczywistego stanu baterii na ekranie.\nPodczas wypadów fotograficznych na 1-2 dni, dwie baterie i powerbank, którym je ładowałem w razie potrzeby, w zupełności wystarczały. W przypadku sesji czy spacerów po mieście z aparatem było podobnie. Fotografując wesele czy reportaże, miałem ze sobą 3 baterie, które w zupełności mi wystarczały.\nTrzeba przyznać, jest ona obecnie stosunkowo niewielka, ale biorąc pod uwagę fakt, że kupując do aparatu adapter na obiektywy EF mamy dostęp do ogromnej gamy obiektywów EF, da się to przeżyć. Canon RP, jak i cała seria szkieł do bezlusterkowców z serii R, ma nowe mocowanie – RF i obecnie dostępne obiektywy są dość drogie i nie jest ich za wiele, natomiast według zapowiedzi Canona, w niedługiej przyszłości pojawią się kolejne ciekawe egzemplarze.\nObecnie dostępne obiektywy budżetowe\n50mm f/1.8 STM – 999zł\n800mm f/11 IS STM – 4200zł\n600mm f/11 IS STM – 3400zł\n85mm f/2 Macro IS STM – 3200zł\n24-105mm f/4-7.1 IS STM – 1600zł\n24-240mm f/4-6.3 IS USM – 3600zł\n35mm f/1.8 Macro IS STM – 2200zł\nOraz obiektywy z serii L\n50mm f/1.2 USM – 11 000zł\n100-500mm f/4.5-7.1 IS USM – 14 220zł\n85mm f/1.2 USM – 13 240zł\n85mm f/1.2 USM DS – 15 230zł\n24-105mm f/4 IS USM – 4300zł\n28-70mm f/2 USM – 12 600zł\n24-70mm f/2.8 IS USM -10 000zł\n70-200mm f/2.8 IS USM – 11 900zł\n15-35mm f/2.8 IS USM – 10 000zł\n70-200mm f/4 IS USM – 8300zł\nA o tym jakie Canon planuje wypuścić obiektywy z serii RF w najbliższym czasie znajdziecie w roadmapie na CanonRumors [LINK].\nPatrząc na ceny obiektywów można faktycznie chwycić się za głowę, jednak poniżej zebrałem dla Was kilka linków z Ceneo prosto do zestawów z Canonem RP i obiektywem, dzięki czemu będziecie mogli nieco grosza zaoszczędzić.\nReasumując, czy warto kupować tego malucha? Jak dla mnie tak, szczególnie na początek. Jako, że jest to pełna klatka, obrazek wyjściowy jest bardzo dobrej jakości, nie kosztuje wiele w porównaniu do innych pełnklatkowców, a i można go wrzucić z łatwością do plecaka. Osobiście poza realizacją zleceń fotograficznych, sprzedaję także zdjęcia w serwisach stockowych, a dzięki pełnej klatce jakość jest lepsza, a co za tym idzie – sprzedaż rośnie!\nA jeśli rozmiar body Wam niezbyt odpowiada, a bateria jest za mała, możecie dokupić battery grip od Newella za ok 350zł i zarówno aparat będzie większy jak i czas pracy na bateriach się wydłuży! [LINK]\nPoniżej podrzucam Wam też małe video od Petera McKinnon’a z porównaniem Canona R z RP w kontekście video – oceńcie sami. 🙂\nLinki do zakupu Canona RP\nCanon RP (body only)\nCanon RP + 24-105mm L f/4\nCanon RP + 24-240mm f/4-6.3\nCanon RP + 35mm Macro f/1.8 + Adapter EF-RF\nZatem powyżej kilka słów ode mnie o tym czy warto, a to jaką Wy podejmiecie decyzję i skusicie się na niego, zależy tylko od Was!\nPoprzedni wpis ? Sprzęt fotograficzny – nowy czy używany?\nNastępny wpis ? Jaki obiektyw wybrać?\n[…] To podstawowy sprzęt, który zabieram na zdjęcia, bo jak można robić zdjęcia bez aparatu? ? Nie będę się tu rozwodził na temat tego sprzętu, ponieważ napisałem o nim kilka dni temu recenzję, więc zapraszam do lektury: [LINK] […]\nTop Tags praca fotografia cel reklama sprzedaż blogmas konferencja blogwent produktywność marketing facebook lightroom recenzja motywacja freelancer


Złota rączka na telefon, czyli jak w oka mgnieniu zaczniesz zarabiać - Ta-Praca.pl\nPatrząc na obecny rynek usług jedno można powiedzieć z pewnością- brakuje na nim specjalistów od drobnych, bieżących napraw, tzw. „złotych rączek”, którzy są w stanie uporać się z przysłowiowym cieknącym kranem i innymi uszkodzeniami w domu czy miejscu pracy. Warto więc zaprzestać szukania nisz na rynku i zająć się naprawą na telefon, na czym można naprawdę sporo zarobić. Przekonajmy się więc, jak wygląda codzienność i zarobki typowej „złotej rączki”.\nMasz umiejętności, a nie wiesz, od czego zacząć? Najlepszym pierwszym krokiem będzie określenie specjalności, w jakiej będziemy działać w przyszłości. Dobrze jest, aby nastawić się na naprawy dziedziny hydraulicznej, stolarskiej, naprawy drobnych elementów itp. Takie określenie rodzaju działalności pozwoli w przyszłości na znalezienie klientów w zgodzie z naszymi umiejętnościami. Następnym krokiem będzie spotkanie potencjalnych klientów, a podstawowym źródłem znalezienia zleceniodawców jest Internet. Można znaleźć ogłoszenia lub samemu ogłaszać się na stronach związanych z lokalną pracą lub wymianą umiejętności. Dobrym sposobem na znalezienie klientów jest również „poczta pantoflowa”, znana również jako polecenia, dzięki której nasi dotychczasowi klienci polecają nasze usługi swoim znajomym.\nDobre planowanie podstawą sukcesu\nNa początku rozsądne planowanie może być trudne ze względu na problemy z określeniem długości czasu potrzebnego do wykonania konkretnego rodzaju usługi. W miarę jednak z nabywaniem zawodowego doświadczenia fachowiec nabiera łatwości we właściwym planowaniu swojego czasu zawodowego, a doskonałym do tego narzędziem będzie kalendarz zawodowy. Przy rosnącej ilości zleceń dobrze jest zadbać o własne wizytówki, które również ułatwią nam kontakt z klientami.\nZ określeniem stawki za wykonanie konkretnej stawki ma problem wielu początkujących fachowców w swoim fachu. Dobrze jest podreperować również swoją wiedzę w tej kwestii i poszukać stawek za wykonanie konkretnej pracy w naszym regionie, co pozwoli nam obrać ramy finansowe za wykonanie poszczególnej pracy. Warto jest jasno z góry określić własne stawki za wykonywane zlecenia.\nKontakt z klientem podstawą sukcesu\nPodobnie jak w innych branżach, także w dziedzinie usług dobrym posunięciem jest postawienie na dobrej klasy kontakt z klientem. Klienci w niemalże każdej branży cenią sobie wysoką jakość wykonanej pracy, niezależnie od wysokości ceny, a drugą równie ważnie kwestią jest właściwy przepływ informacji oraz kontakt na wysokim poziomie.\nCzy „złota rączka” ma jeszcze sens?\nWydawać się może, że w czasach dobrej jakości sprzętów i wzrostu technologii, osoba zajmująca się bieżącymi, drobnymi naprawami, znana szerzej jako „złota rączka” może mieć problem ze znalezieniem pracy. Jak się jednak okazuje, ludzie niezależnie od miejsca zamieszkania czy rodzaju lokalu, w jakim mieszkają, mają problem z wieloma drobnymi kwestiami związanymi z codziennym życiem, począwszy od skoszenia trawy, porąbania drewna, odmalowania, naprawy elementów domu.\nW artykule wykorzystano informacje ze strony Lanomeble.pl – łóżka piętrowe\nNastępny artykuł Pomysł na urlop – czyli wakacje w Dubrowniku\nPoprzedni artykuł Prowadzisz działalność transportową? O jakim ubezpieczeniu warto pomyśleć?


Od 14 stycznia przyjmowanie są zapisy do Polskiej Szkoły w Kristiansand na rok szkolny 2016/2017. Polska Szkoła w Kristiansand będzie się mieścić w dzielnicy Lund w Kristiansand. Obecnie trwają rozmowy na temat jej dokładnej lokalizacji. Poszukiwani są nauczyciele do pracy w szkole. Więcej informacji znajdziecie na stronie internetowej szkoły tutaj. Szkoła posiada także profil na […]\nPosted in Aktualności Tags: polska szkoła w Kristiansand, szkoła kristiansand Możliwość komentowania Powstaje Polska Szkoła w Kristiansand! została wyłączona\nWszystkie wieczorne kursy odbywać się będą od godz. 17.30 do godz. 20.00. Więcej informacji na stronie szkoły tutaj.\nPosted in Aktualności Tags: kursy norweskiego kristiansand Możliwość komentowania Przypominamy: Do 17 stycznia można zapisywać się na kursy języka norweskiego w Kongsgård Skolesenter. została wyłączona\nPosted in Aktualności Tags: wizzair Możliwość komentowania Zimowe zmiany w rozkładzie lotów WizzAir. została wyłączona\nAplikacja Filmbib pozwala na darmowe oglądanie filmów dokumentalnych wszystkim, którzy posiadają norweską kartę biblioteczną. Na razie w bazie znajduje się 150 filmów. Co roku ma przybywać ok 100 nowych filmów. Jak korzystać z aplikacji? Filmbib jest całkowicie darmowy. Należy posiadać kartę biblioteczną i zalogować się na stronie https://filmbib.vod2u.com/login. W polu „login” wprowadzamy numer karty bibliotecznej, […]\nPosted in Aktualności Możliwość komentowania Filmbib – teraz z kartą biblioteczną obejrzysz także filmy. została wyłączona\nPierwszy mecz 1/8 finału Pucharu Zdobywców Pucharów odbędzie się w Kristiansand 9 lub 10 stycznia 2016 roku, a rewanż w Lublinie tydzień później. Trzymajmy kciuki za polskie szczypiornistki 🙂 PARY 1/8 FINAŁU PUCHARU ZDOBYWCÓW PUCHARÓW Municipal Craiova (Rumunia) – Krim Mercator (Słowenia) SERCODAK Dalfsen (Holandia) – ERD HC (Węgry) Yenimahalle Ankara (Turcja) – Zwiezda Zwienigorod […]\nPosted in Aktualności Możliwość komentowania Vipers Kristiansand zagra z MKS Selgros Lublin w Pucharze Zdobywców Pucharów! została wyłączona\nMelody Gardot – amerykańska piosenkarka jazzowa, autorka piosenek, pianistka i gitarzystka z Filadelfii. Wychowywała ją głównie babcia (powojenna emigrantka z Polski), ponieważ matka była fotografem i wiele podróżowała. W listopadzie 2003 roku jadąc na rowerze została potrącona przez samochód i doznała neurologicznego urazu głowy, rdzenia kręgowego oraz złamania miednicy w dwóch miejscach. Po rocznej hospitalizacji […]\nPosted in Aktualności Możliwość komentowania Melody Gardot zaśpiewa w Kilden 24 listopada. została wyłączona


Wykresy dynamiczne | 123Office.pl\nBlog na temat Microsoft Office Wykresy dynamiczne\nDzisiaj pokażę metodę tworzenia dynamicznych wykresów w Excelu, to znaczy takich, w których można łatwo zmieniać zakres wyświetlanych danych, na przykład podczas prezentacji. Poniżej znajduje się przykład takich wykresów.\nDwa wykresy animowane przy pomocy umieszczonego nad nimi paska.\nDynamiczne zakresy i filtrowanie\nMetod tworzenia takich wykresów jest wiele. Dzisiaj pokażę jak zrobić wykres, który możemy zmieniać za pomocą umieszczonego nad nim paska przewijania. Nasz wykres będzie pokazywał liczbę miesięcy, zależnie od wskazania paska przewijania. Czyli, jeżeli pasek będzie ustawiony w skrajnie lewej pozycji, wykres pokaże tylko styczeń, jeżeli w skrajnie prawej, to pokaże wszystkie miesiące.\nAnimowanie przy pomocy paska przewijania\nPlik do przykładu można ściągnąć tutaj.\n1. W przykładowym pliku jest prosta tabelka przedstawiająca sprzedaż trzech handlowców według miesięcy.\n2. Do stworzenia wykresu posłużę się pomocniczą tabelką.\n3. Kopiuję powyższą tabelkę poniżej i usuwam wszystkie liczby, tak aby pozostały tylko nagłówki kolumn i wierszy. Ponad etykietami kolumn nowej tabelki umieszczam pomocnicze liczby oznaczające miesiące (1,2,3..).\n4. Pod nową tabelką rezerwuje sobie jedną komórkę, w której będzie numer miesiąca. Odpowiednio ją opisuję.\n5. Na karcie Developer, grupie Formanty, naciskam Wstaw i z Formantów formularza wybieram pasek przewijania wstawiam go obok komórki przeznaczonej na numer miesiąca.\n6. Mój arkusz wygląda teraz tak:\n7. W górnej, lewej komórce z tabeli pomocniczej umieszczam formułę:\nGdzie B2 oznacza odpowiadającą komórkę z oryginalnej tabelki, B$6 oznacza numer miesiąca odpowiadającego danej kolumnie a $B$12 to komórka zawierająca numer miesiąca.\n9. Dla komórki zawierającej numer miesiąca ustawiam sprawdzanie wpisywanych danych, aby można tam było wpisać tylko numer miesiąca (1-12).\n10. Połączę teraz pasek przewijania z komórką zawierającą numer miesiąca. Klikam prawym klawiszem na pasek, wybieram formatuj formant. W polu łącze komórki wstawiam adres komórki, w której mieści się numer miesiąca,.\n11. Ostatnim krokiem jest utworzenie wykresu z tabelki pomocniczej, wybrałem wykres słupkowy. Teraz poruszając paskiem mogę zmieniać zakres danych pokazywanych na wykresie.\nJeżeli zainteresowała Cię treść tego posta, masz pytanie lub uwagi, koniecznie napisz do mnie za pomocą formularza z prawej strony.


Prowincja czyli świat cały i epoka też - Dziennik Trybuna\n18.11.2019 17.11.2019 KLUB\nDziwnym trafem, jednym z takich jakie od czasu do czasu mi się zdarzają, lektura wspomnień Zofii z Odrowąż-Pieniążków Skąpskiej (1881-1961) wpisała mi się w moje nie tak dawno ożywione zainteresowania niektórymi szlakami rodzinnej genealogii.\nO tym jednak na końcu, bo na początek chcę dać oczywiste pierwszeństwo wybitnemu polskiemu pisarzowi Wiesławowi Myśliwskiemu, który o tych „wspomnieniach galicyjskich” napisał tak: „Autorka tego pamiętnika to postać niezwykła, wyrastająca nie tylko ponad miarę swoich czasów. (…) Jeszcze młódka, a szybko przeobraża się w światłą, nowoczesną gospodynię, dzięki czemu dzierżawione majątki zaczynają kwitnąć. (…) Obarczona siedmiorgiem potomstwa znajduje czas na systematyczne czytanie, interesuje się nawet psychologią i filozofią (Freud, Platon). Zbiera pieśni ludowe, zajmuje się działalnością społeczną (…) Wiodą z mężem niby-prowincjonalne życie, lecz przegląda się w nim niemal cała epoka”. I rzeczywiście, w głowie się już kręci od tego bogactwa faktograficznego biografii autorki wspomnień przy samej tylko lekturze wstępu autorstwa Rafała Skąpskiego, wnuka Zofii z Odrowąż-Pieniążków. Gąszcz zdarzeń, zjawisk, środowisk, niezliczone personalia, te nieznane i te bardzo znane, historyczne persony, z którymi spotykała lub co najmniej stykała się sama Zofia lub jej antenaci i inni członkowie skoligaconych rodów. Już sam ten wstęp Rafała Skąpskiego jest epopeją, choć podaną w maksymalnie możliwym skrócie. Pod koniec wstępu tak podsumowuje on wartość tekstu swej Babki: „Walorem tych wspomnień, być może nawet niezamierzonym przez Autorkę, jest przedstawienie, przez koleje życia swojej rodziny, historii kraju i ukazanie uniwersalizmu losów narodu i losów kilku pokoleń inteligencji polskiej. Lektura dla czytelnika, który skądinąd znając dzieje polityczne Polski, odnajdzie tu zapis emocji, marzeń, nadziei, radości i smutków dziesiątków barwnych postaci z krwi i kości, których wielowątkowe losy wpisane są w kontekst ledwo co zarysowanych wydarzeń wielkiej historii”. Jak zauważył zacytowany na wstępie Wiesław Myśliwski, choć autorka wraz z mężem prowadzili na Sądecczyźnie (od 1920 roku na Pomorzu) żywot nader prowincjonalny, budzący naturalne skojarzenia z żywotem Barbary i Bogumiła, bohaterów „Nocy i dni” Marii Dąbrowskiej (asocjacja tym bardziej trafna, że Zofia z Odrowążów urodziła się w Kaliszu), to w trakcie lektury doznaje się zadziwiającego, paradoksalnego wrażenia, że wiodą oni niesłychanie barwne, bujne, wręcz światowe życie, a to za przyczyną zarówno rodzinno-towarzyskich filiacji, spotkań w z wybitnymi osobistościami epoki, jak i z powodu horyzontów intelektualnych autorki, jej lektur i kulturalnych pasji, działalności publicystycznej, podróży, aktywności społecznej. Na kartach wspomnień pojawiają się liczne nazwiska historyczne, w tym postacie z którymi autorka się zetknęła, jak Edward Rydz-Śmigły, Władysław Anders czy Maria Jehanne Wielopolska, autorka sławnych kiedyś, a zapomnianych dziś „Kryjaków”, jak rody Dunikowskich czy Brezów, Feliks Nowowiejski, czy aktorka Teofila Koronkiewicz, znana widzom kultowej komedii Tadeusza Chmielewskiego „Nie lubię poniedziałku” (1971) z roli starszej damy, przedwojennej warszawianki, opowiadającej napotkanemu Włochowi o dawnej Warszawie-Paryżu Północy. Dowiaduję się też z tych wspomnień detali niby drobnych, ale dla zainteresowanego personaliami literatury cennych, jak choćby to, że Skąpscy są spokrewnieni z rodziną Bohdana Rogatko, zmarłego niedawno wybitnego krytyka literackiego o – moim zdaniem – randze myśliciela. Aliści niezliczone wręcz nazwiska, i te historyczne i te mniej historyczne i te zupełnie niehistoryczne, pojawiają się także w cennych przypisach, już to jako postacie, z którymi autorka zetknęła się osobiście, już to niejako za pośrednictwem kontaktów i filiacji męża, już to wtedy, gdy pojawiają się jako postacie „styku pośredniego”, w jakiś sposób związane z postaciami opisywanymi bądź wzmiankowanymi we wspomnieniach i „mnożące” się na zasadzie „linków”. Wspomnienia Zofii z Odrowąż-Pieniążków Skąpskiej są prawdziwą kopalnią wiedzy o epoce, zarówno poprzez bezpośredni, realistyczny przekaz, jak i poprzez szerokie konteksty zewnętrzne, bardzo bogate dzięki horyzontom myślowym i rozległym zainteresowaniom autorki. Czyta się te wspomnienia znakomicie, jako że napisane są klarowną, piękną polszczyzną ówczesnej inteligencji, rzeczową, mimetyczną, bogatą w realistyczne detale, a przy tym wolną od jakiejkolwiek minoderii czy „ćwiczeń stylistycznych”, w tym od wszelkiej „młodopolszczyzny”, która przecież Autorce formującej się duchowo i kulturowo w tej właśnie epoce, łacno mogły się przydarzyć, a jednak się nie przydarzyły. Edycja wspomnień uzupełniona jest między innymi (poza ikonografią fotograficzną) listami autorki oraz tablicami genealogicznymi m.in. rodów Odrowąż-Pieniążków i Skąpskich. Zazdroszczę Rafałowi Skąpskiemu tego dzieła edytorskiego, a nade wszystko tego, że posiada tak bogatą, że prawie pełną dokumentację rodzinną. Ja w poszukiwaniu genealogii rodzinnej ze strony mojej babki doszperałem się zaledwie okruchów – mam tylko wiedzę o małżeństwie mojej prababki z Janem Bielińskim, rocznik 1865 i datę jej urodzenia – w roku 1878, roku w którym zaczyna się akcja „Lalki” Prusa oraz tylko jedną, jedyną jej fotografię, w którym ta kobieta, którą zapamiętałem z dzieciństwa jako zasuszoną, skurczoną, bezzębną staruszkę, jawi się jako młody, czarnowłosy „wamp”, jakby wzięty z otoczenia lub twórczości Stanisława Przybyszewskiego. Na osłodę tej genealogicznej „pustki” pozostaje mi tylko nazwisko męża jej córki Apolonii, mojej ciotecznej babki, która wyszła za przedstawiciela krakowskiej rodziny Jurowiczów, a której jednego z jej przedstawicieli utrwalił w sztuce „Karykatury” Jan August Kisielewski. Czytałem zatem „Dziwne jest serce kobiece” z „genealogiczną” zazdrością, ale pogodną, bez zawiści, za to z ogromnym\nZofia z Odrowąż-Pieniążków Skąpska – „Dziwne jest serce kobiece. Wspomnienia galicyjskie”, opr. wspomnień, wstęp, komentarz, przypisy i dobór ilustracji Rafał Skąpski, wyd. Czytelnik, Warszawa 2019, str. 474, ISBN 978-83-07-03451-5\nFiled under: historia, recenzja, Zofia z Odrowąż-Pieniążków Skąpska


Echa meczu otwarcia: Była piękna feta, brakowało tylko zwycięstwa Arki | Gdynia Nasze Miasto\nEcha meczu otwarcia: Była piękna feta, brakowało tylko zwycięstwa Arki\nNowy stadion w Gdyni oficjalnie został otwarty. W sobotę na murawie obiektu zaprezentowały się zespoły: Arki i Beroe. Jak przystało na rangę wydarzenia nie brakowało efektownych pokazów laserowych, świetnej atmosfery na trybunach i oprawy stworzonej przez fanów. Wszystko to przy dźwiękach muzyki. Zabrakło tylko zwycięstwa gdyńskich piłkarzy. Mecz bowiem zakończył się remisem 1:1.\nMecz Arka-Beroe był historyczny z kilku względów. Po pierwsze to ukłon w stronę fanów żółto-niebieskich, którzy pamiętają mecze z Bułgarami w europejskich pucharach. Po drugie to wielkie wydarzenie dla całej społeczności gdyńskiej, wszak oddano do użytku nowoczesny stadion piłkarski. No i po trzecie ceremonię otwarcia połączono z obchodami 85-lecia Gdyni. Nie może więc dziwić efektowna oprawa towarzysząca sobotniemu spotkaniu. Radości z uczestnictwa w tym wydarzeniu nie krył trener bułgarskiego zespołu, Ilian Iliew. - Dziękujemy za zaproszenie do Gdyni. Dla nas było to wyróżnienie, że mogliśmy przyjechać na uroczyste otwarcie pięknego stadionu w Gdyni. A także udane zwieńczenie sezonu przygotowawczego - stwierdził opiekun Beroe, który po chwili dodał: - Sam mecz miał wyrównany przebieg i uważam, że zakończył się sprawiedliwym wynikiem. Mam nadzieję, że będzie to dobry sezon dla mojej drużyny z dużą ilością bramek. Arce życzymy wszystkiego najlepszego.\nRemis Arki na otwarcie nowego stadionu w Gdyni\n- Jestem dumny z tego, że poprowadziłem jako trener drużynę Arki na tym pięknym, nowym stadionie. Chciałbym pogratulować wszystkim osobom, które przyczyniły się od tego, że ten obiekt powstał w Gdyni. Naprawdę należą się im duże słowa uznania ode mnie, jak i całej drużyny. Stadion jest piękny i nowoczesny, a my z dnia na dzień czujemy się na nim coraz lepiej. W najbliższy poniedziałek jako drużyna przeprowadzamy się do nowych szatni, co powinno być dla zawodników kolejnym bodźcem do jeszcze intensywniejszej pracy nad sobą. Do tego by być dumny, że możemy prezentować barwy Arki. Dziękuję także kibicom którzy dopingowali nas gorąco mimo mrozu i pomogli strzelić wyrównującą bramkę w doliczonym czasie gry - stwierdził z kolei trener Dariusz Pasieka.\nZobacz jak wyglądała feta na nowym stadionie\nSzkoleniowiec Arki podzielał opinię swojego przedmówcy co do sprawiedliwości wyniku. - Co do kwestii sportowej to uważam podobnie jak mój kolega po fachu, iż wynik jest sprawiedliwy, z lekkim wskazaniem na nas, zwłaszcza w drugiej połowie. Wówczas mieliśmy więcej z gry, stwarzaliśmy zagrożenie pod bramką ze stałych fragmentów. Szczególnie w końcówce. W ostatnich sparingach to nam wymykało się zwycięstwo w doliczonym czasie gry. Teraz role się odwróciły. Wynik 1:1 to już tradycyjnie nasz ulubiony wynik w spotkaniach kontrolnych. Cieszę się, że drużyna usilnie dążyła do remisu, nie podłamała się i w końcówce udało nam się doprowadzić do remisu. Bramka Noll jest ważna z psychologicznego punktu widzenia. Spowoduje większą pewność siebie w poczynaniach zespołu. W dalszym ciągu brakuje nam świeżości i szybkości, ale do inauguracji ligi pozostała jeszcze kilka dni - podkreślał Pasieka.\nOficjalne otwarcie stadionu piłkarskiego w Gdyni\nW sobotę Arka zagrała bez kilku kluczowych zawodników. Ich nieobecność to skutek kontuzji. W ogóle urazy nie szczędziły gdynian w trakcie obu przygotowań. Do meczu z Wisłą kilku rekonwalescentów ma być jednak gotowych do gry. - Inauguracja stadionu inauguracją, ale chcieliśmy zrealizować nasz plan treningowy. Wpływ na naszą postawę ma z pewnością fakt, iż wielu zawodników jest w tej chwili kontuzjowanych. A tacy zawodnicy jak Bruma, Labukas, Glavina i Budziński byli naszymi podstawowymi piłkarzami. Lista nieobecnych jest długa. A do tego doliczyć należy Wilczyńskiego, Robakowskiego, Sieberta, Ivanovskiego. Nie rozpaczamy jednak. Cieszę się, że na tym nowy stadionie mogła pokazać się nasza młodzież. Dla nich to na pewno duże przeżycie móc zagrać na tym obiekcie. Teraz koncentrujemy się na dwóch najbliższych meczach: z Wisłą i Lechem. To dobrzy przeciwnicy, ale my wierzymy w to, że uda nam się zdobyć punkty z bądź co bądź najlepszymi drużynami w Polsce - nie krył opiekun żółto-niebieskich.\nA czy po tym występie ktoś oddalił się lub przybliżył do składu. Innymi słowy: kto zawiódł, a kto pozostawił po sobie dobre wrażenie? - Już na wstępie powiedziałem, że z dobrej strony pokazali się młodzi zawodnicy. Dobre wejście miał Paweł Czoska, w dogodnych sytuacjach znalazł się Krystian Żołnierewicz. Przy bramce asystę zaliczył Robert Bednarek, a to są ci zawodnicy, którzy na boisku pojawili się w drugiej połowie. W jakimś sensie wykonali to, co do nich należało - nie krył Dariusz Pasieka. - Po jednym meczu nie mogę oceniać czy ktoś nadaje się na daną pozycję czy nie, my mamy już za sobą sześć tygodni treningów i kluczowe decyzje w niektórych sprawach zapadły wcześniej. Solidnie wykonaliśmy pracę, teraz pozostają końcowe szlify. Złapiemy wówczas świeżość i lepszą szybkość.\nA już w najbliższy piątek do Gdyni przyjeżdża Wisła Kraków. Początek tego spotkania o godzinie 20.00.\nmecz arka - beroe


Wydawałoby się, że cukrzyca to choroba z którą mierzą się wyłącznie ludzie, a tu okazuje się, że wcale nie! Niestety, zwierzęta też bardzo często zapadają na tą chorobą, lecz w ich przypadku ta choroba miewa o wiele gorsze skutki niż u ludzi, ponieważ cukrzyca u zwierząt to choroba przewlekła, niebezpieczna i niestety nieuleczalna. W przypadku, gdy nasz kot na nią zachoruje, to życie przedłużyć mu może jedynie duże zaangażowanie i poświęcenie właściciela. Poniżej znajdziesz krótki artykuł na temat cukrzycy u kotów, przeczytaj go koniecznie! Może Twój pupil też na nią choruje?\nZacznijmy od tego, że cukrzyca jest przewlekłą chorobą metaboliczną, w przebiegu której występują upośledzenie przemiany węglowodanowej, tłuszczowej, białkowej oraz zaburzenia równowagi kwasowo-zasadowej spowodowanej częściowym lub całkowitym brakiem insuliny. Musisz wiedzieć, że insulina jest hormonem produkowanym przez trzustkę i odpowiedzialnym za obniżanie poziomu glukozy we krwi. Chodzi oto, że działa ona przeciwstawnie do innego hormonu trzustkowego tj. glukagonu, który powoduje wzrost poziomu glukozy. Generalnie rzecz ujmując to pod wpływem insuliny komórki organizmu pobierają glukozę, która stanowi dla nich główne źródło energii, a wskutek upośledzenia wydzielania insuliny przez trzustkę dochodzi do wzrostu poziomu glukozy we krwi i jednocześnie zahamowania jej transportu do komórek. Gdy organizm pozbawiony jest tak bogatego źródła energii jakim jest glukoza, mobilizuje inne rezerwy energetyczne tj. białka i tłuszcze, co prowadzi do postępującego wyniszczenia organizmu. Zazwyczaj nadmiar glukozy wydalany jest z moczem w tzw. cukromoczu, natomiast we krwi pojawiają się związki powstałe z przemiany glukozy tzw. ciała ketonowe.\nGeneralnie rzecz ujmując wyróżnia się trzy formy cukrzycy: insulinozależną (typu 1), insulinoniezależną (typu 2) i wtórną. Zacznijmy od formy insulino zależnej, jest rzadko występującą formą cukrzycy u kotów, a za przyczynę pojawienia się tego schorzenia uznaję się przede wszystkim: uszkodzenie komórek produkujących insulinę wskutek reakcji autoimmunologicznej organizmu, zapalenie trzustki wywołane różnymi czynnikami oraz uwarunkowania genetyczne. Jeżeli chodzi o formę insulino niezależną to występuję dość często u kotów i związana jest z odkładaniem się amyloidu w trzustce, co prowadzi do uszkodzenia komórek odpowiedzialnych za produkcję insuliny. Niesamowicie często spotyka się ją u kotów otyłych i starych, jednak postać ta niezależna jest od rasy kota. Zazwyczaj na cukrzycę zapadają zwierzęta w wieku 1-19 lat (średnio 8-13) i zwykle chorują częściej samce niż samice. Na koniec warto wspomnieć o cukrzycy wtórnej, która rozwija się głównie u zwierząt poddawanych długotrwałej terapii lekami steroidowymi i antykoncepcyjnymi, u kotów z nadczynnością tarczycy i kory nadnerczy, a także takich, u których występuje akromegalia.


Dziwne uczucie podczas wild\n› Dziwne uczucie podczas wild\nWitam wczoraj sobie spróbowałem, wild bez wbtb (nie spodziewałem się udane wilda) i tak leże zrelaksowany i po chyba 5min miałem dziwne uczucie tak jakby ucisku w klatce albo na całym tułowiu nie umiem tego opisać to było tak że jakbym się zaraz nie poruszył to by mnie rozsadziło przetrwałem i tak kilka razy te uczucie przychodziło co jakieś 30 sekund po którymś razie nie dałem rady i się rozbudziłem i po chwili poszedłem spać normalnie. Gdzieś słyszałem że to ciało sprawdza w ten sposób czy umysł śpi czyli wysyła takie chęci obrotu.\nWięc co to było za uczucie czy byłem blisko paraliżu czy coś?\nI jeszcze jedno jak raz robiłem wilda to miałem tak jakby mi się same oczy otworzyły widziałem swój pokój ale ruszyłem ręką aby zrobić tr to obraz znikną i okazało się że miałem zamknięte co to było?\nTo pierwsze to bliski paraliż. Drugie do bardzo rozwinięty hipnagog, niemal wszedłeś WILDem. Poczytaj w esencji technik porady jak zrobić TR kiedy nie masz pewności czy nie rozerwiesz paraliżu.\nChyba nikt się nie pogniewa jak podepnę się do tematu. Otóż też mam mały problem z WILD'em. Po WBTB kładę się aby WILDować i zawsze po jakimś czasie czuję niepohamowaną chęć odwrócenia się na bok. Nie mogę sobie z tym poradzić bo moje ciało prędzej czy później mimowolnie odwraca się na bok mimo iż nie chce tego. Jak już uda mi sie to ominąć to czuję ogromny ból w rękach i nogach. Jest nie do wytrzymania i z nim tez nie umiem sobie poradzić.\nPo pierwsze: Macie jakieś rady aby temu wszystkiemu zapobiec?\nPo drugie: To chyba oznaki paraliżu? Czy wtedy jestem blisko wejścia w sen... ?\nTo WILDuj na boku i znajdź se inną kotwicę.\nTyle to i ja wiem. Tylko, że przy innej pozycji od razu zasypiam. Tylko ta na plecach się nadaje bo nie kojarzy mi się z zasypianiem. A co do kotwicy to nie mam pomysłu. Może naprawdę przydałoby się coś wibrującego do założenia na rękę... Pokombinuję z tym trochę...\nułóż się na boku ale nie za wygodnie, o to mi chodzi. Plecy są dla ciebie zbyt nienaturalne do zasypiania a bok zbyt wygodny.\nŚwiadomy paraliż podczas próby LD Don't use flash noob 5 4,203 11-08-2011, 22:57\nUczucie ciała we śnie Yaraqzoo 6 3,927 08-12-2010, 20:01


07 grudnia 2017, 20:16\nFoto: Wikipedia Wysiedlenia Gdyni to "nazistowska zbrodnia przeciwko ludzkości”\nWarunki życia grożące biologicznej egzystencji\nSchulz wyjaśnił, że według ustaleń, jakich dokonali śledczy, wysiedlenia objęły ok. 70 tysięcy mieszających w Gdyni Polaków. Prokuratorzy uznali wysiedlenia za "zbrodnię nazistowską stanowiącą zbrodnię przeciwko ludzkości”, która to zbrodnia polegała na "poważnym prześladowaniu ludności polskiej z terenu Gdyni z powodu jej przynależności do określonej grupy osób narodowości polskiej, przeciwnej polityce nazistowskich Niemiec".\nZdaniem śledczych IPN winni zbrodni "wzięli udział w masowych i powtarzających się zamachach skierowanych przeciwko grupie ludności cywilnej, podjętych w celu wykonania polityki III Rzeszy Niemieckiej polegającej na zdobyciu nowej przestrzeni życiowej”. W opinii prokuratorów przesiedlenia wiązały się z "pozbawieniem wolności wysiedlanej ludności” i połączone były ze "szczególnym udręczeniem wynikającym z konieczności znoszenia ciężkich warunków długotrwałego transportu w kolejowych wagonach towarowych, braku wyżywienia i opieki medycznej, pozbawienia całego majątku oraz stworzenia warunków życia grożących biologicznej egzystencji".\n19 osób winnych wysiedleń\nŚledczy uznali, że wysiedleń, które wiązały się ze "zmuszeniem ludzi do zmiany ich zgodnego z prawem miejsca zamieszkania" dokonano "z naruszeniem prawa międzynarodowego". Prokuratorzy przypomnieli też, że większość wysiedlonych osadzono na terenie Generalnego Gubernatorstwa, ale wielu z nich trafiło do różnego rodzaju obozów przejściowych lub na roboty przymusowe do Rzeszy.\nSchulz wyjaśnił, że w toku śledztwa ustalono personalia 19 osób winnych wysiedleń, w tym członków najwyższych władz policyjnych i państwowych III Rzeszy Niemieckiej oraz Okręgu Gdańsk – Prusy Zachodnie - Hermana Wilhelma Goeringa i Heinricha Himmlera, Richarda Hildebrandta i Alberta Forstera. - Za winnych uznano tych, którzy wydawali decyzje, przygotowywali akty prawne na podstawie których następowały wysiedlenia a także tych, którzy te decyzje wprowadzali w życie – zaznaczył Schulz.\nRatowali Żydów w czasie wojny. Odznaczeni przez prezydenta\nMało znana zbrodnia\nSchulz przypomniał, że to najwyższe władze państwowe III Rzeszy podjęły decyzje związane z wysiedleniami. - Chodziło o to, by Gdynia przestała być miastem polskim, aby przekształcić ją w główną bazę floty niemieckiej. W tym celu zaplanowano pozbycie się z miasta całej ludności polskiej a w jej miejsce wprowadzenie ludności niemieckiej, głównie tej, która miała być ewakuowana z krajów bałtyckich - powiedział PAP Schulz dodając, że Gdynia była pierwszym miejscem, z którego w czasie II wojny światowej Niemcy wysiedlili tak dużą liczbę osób.\nSchulz podkreślił, że Gdynia była w tamtym czasie najbardziej polskim miastem ze wszystkich miast na Pomorzu. - Praktycznie nie było tam mniejszości niemieckiej. Miasto było bogate, nowoczesne, a jego mieszkańcy byli w dużej części zamożni, przedsiębiorczy, wykształceni i dla Niemców stanowili oni pewnego rodzaju niebezpieczeństwo – zaznaczył prokurator przypominając, że bardzo wielu Polaków uciekło w 1939 roku z Gdyni "na własną rękę” i oni także byli dotykani restrykcjami, również po wojnie, gdy władze komunistyczne nie uznawały ich przedwojennej własności.\nSchulz zaznaczył, że wysiedlenia gdynian były dotąd "zbrodnią stosunkowo mało znaną" i - przed rozpoczęciem śledztwa IPN - nikt nie badał szerzej tej sprawy. Wyjaśnił, że w toku postępowania IPN przeprowadził kwerendy w kilkudziesięciu polskich i zagranicznych archiwach uzyskując szereg cennych, nieznanych dotąd historykom informacji i dokumentów. W czasie śledztwa przesłuchano też około 800 pokrzywdzonych oraz zebrano wiele relacji i wspomnień osób, które już nie żyją.\n30 kg na osobę\n- Dysponujemy bardzo dużym materiałem, który dał obraz wysiedleń, ale też może stanowić przyczynek do dalszych historycznych, jeszcze bardziej szczegółowych badań nad tą sprawą – zaznaczył Schulz.\nW październiku 2014 r. przed dworcem Gdynia Główna, na Placu Gdynian Wysiedlonych, w którego okolicy funkcjonował główny punkt zbiórki wysiedlanych, odsłonięto pomnik upamiętniający mieszkańców, których w czasie II wojny światowej niemieccy okupanci zmusili do opuszczenia miasta.\nJesli winni nie żyją to po co rozdrapywać stare rany i szukać konfliktów w dzisiejszych czasach?


Hiszpańskie zwyczaje bożonarodzeniowe i noworoczne - ELE - Varsovia\nHiszpańskie zwyczaje bożonarodzeniowe i noworoczne\nHiszpania to podobnie jak Polska kraj gdzie Boże Narodzenie i Nowy Rok są jednymi z najważniejszych okresów świątecznych. Chociaż są te same święta co w Polsce to ich sposób świętowania różni się jednak od tego, który praktykuje się w Polsce. Zapraszamy do poznania kilku ciekawostek na temat tego w jaki sposób Hiszpanie świętują.\nChoinka czy szopka?\nPrzygotowując się do świąt zwykle staramy się w jakiś sposób udekorować nasze mieszkania i domy. W Polsce wiążę się to przede wszystkim z zakupem i przystrojeniem odpowiedniej choinki, która na kilka tygodni stanie się ozdobą domu. W Hiszpanii choinki oczywiście również można spotkać jednak dużo bardziej tradycyjnym elementem wystroju świątecznego są szopki bożonarodzeniowe (hiszp. belén, słowo to pisane z wielkiej litery jest również nazwą geograficzną miasta Betlejem). To, że popularniejsze od choinek są szopki wynika może z tego, że choinka z racji klimatu panującego na Półwyspie Iberyjskim nie jest tam tak popularnym drzewem jak w Polsce. Jednak to również dzięki hiszpańskiemu klimatowi na Gran Canaria możliwe jest co roku rzeźbienie szopki bożonarodzeniowej w piasku na plaży.\nCo się je na kolację wigilijną w Hiszpanii?\nWydaje się, że w Hiszpanii istnieje większa dowolność niż w Polsce jeśli chodzi o to co znajdzie się na stole podczas kolacji wigilijnej. Tzn. nie chcemy powiedzieć, że w Polsce istnieje jakiś przymus co do tego. Z pewnością jednak jest szereg potrwa, które w większości rodzin wydają się nieodzowne tego dnia. Inne zaś (mięsne) z zasady trudno spotkać.\nW Hiszpanii nie ma tradycji postnej kolacji wigilijnej. W związku z tym wiele rodzin je tego dnia pieczonego baranka. Popularne są również owoce może: ośmiornica, krewetki lub kraby. Inna bardzo często spotykana potrawa rybna to dorsz pod różnymi postaciami. Ogólnie jednak w Hiszpanii trudno wskazać jakiś “zamknięty” katalog przysmaków, który byłby niemal obowiązkowy dla wszystkich i wspólny dla całego kraju. Nie ma również zwyczaju liczenia czy potrwa jest dwanaście. Sama kolacja wigilijna zaczyna się również później niż w Polsce.\nŚwiąteczne słodkości – polvorones, roscones i turrones\nW Polsce ważną częścią świątecznej tradycji jest pieczenie ciast. Na stołach królują serniki, makowce, ciasto drożdżowe, piegusy, pierniki i inne. W Hiszpanii wydaje się, że zwyczaj samodzielnego pieczenia ciast jest mniej rozpowszechniony niż w Polsce. Ponadto zupełnie inne typy słodkości zwykło się jeść na deser.\nW okresie świątecznym w każdym hiszpańskim domu znaleźć można: polvorones, roscones i turrones. Czym są te przysmaki?\nPolvorones to rodzaj cukierka lub ciastka. Jego nazwa pochodzi od słowa polvo (kurz). Wynika to z tego, że z powodu swojego składu jego wierzch wydaje się zakurzony. Główne składniki tego przysmaku to mąka, cukier i smalec. Produkt jest popularny nie tylko w Hiszpanii, ale również w innych krajach hiszpańskojęzycznych. Każda sztuka tego produktu jest zawinięta w oddzielny papierek. Przed konsumpcją i rozwinięciem opakowań całość należy dokładnie ugnieść. Dzięki temu zawartość opakowania staje się jednolitą słodką masą. Oczywiście istnieją różne smaki opisywanej przekąski. Najczęściej spotkać można polvorones o smaku migdałów lub pokryte lukrem.\nTurrón (liczpa pojedyńcza) to także rodzaj deseru. Jego podstawowe składniki to miód, cukier, białka jajek i bakalie (migdały, orzechy piniowe lub laskowe). Sprzedawany jest w płaskich tabliczkach nieco większych od czekolady. Dwa najpopularniejsze rodzaje turrones to turrón z Alicante i Jijony. Wersja z Alicante zawiera migdały w całości. Są one zatopione w słodkiej masie, a z góry i od dołu deser obłożony jest cienkim opłatkiem. Jedząc go trzeba uważać, żeby nie połamać sobie zębów. Jest bardzo twardy. Drugi rodzaj, z Jijony, jest miękki, a w konsystencji przypomina znaną nam chałwę. Dzieje się tak dlatego, że bakalie przed dodaniem do słodkiej masy zostają zmielone.\nW tym wypadku mamy do czynienia z deserem, który najbardziej przypomina polskie ciasta. Jego właściwa nazwa to Roscón de Reyes (dosłownie: wieniec królów), inne nazwy pod którymi występuje to: Pastel de Reyes (ciasto królów) lub po prostu Roscón (wieniec). Deser tradycyjnie spożywa się w dzień Trzech Króli. Jest to ciasto drożdżowe w kształcie wieńca lub dużego “0″. Z góry pokryte jest karmelizowanymi owocami. Dodatkowo ciasto jest przecinane na pół i wypełniane słodką masą (kremem w różnych smakach). Co ważne w kremie ukrywane są małe figurki. Ten kto jedząc ciasto znajdzie taką niespodziankę albo zostaje okrzyknięty “Królem” lub “Królową” dnia, albo nawet otrzymuje jakiś dodatkowy prezent. Czasem w Roscón można znaleźć również ziarno bobu (hiszp. haba). Ten kogo spotka to szczęście powinien zapłacić za deser.\nW Polsce prezenty bożonarodzeniowe najczęściej przynosi św. Mikołaj (istnieją też regiony kraju gdzie zajmuje się tym Aniołek, Gwiazdor, Dzieciątko Jezus). Zawsze jednak ma to miejsce 24 grudnia. Najczęściej podczas wieczerzy. W Hiszpanii zwyczaj wręczania prezentów tego dnia jest stosunkowo nowy i nie wszystkie rodziny go praktykują. Można chyba uznać, że dla Hiszpanów obdarowywanie się prezentami tego dnia jest oznaką postępującej globalizacji. Tradycyjnie bowiem prezenty w Hiszpanii pojawiają się dopiero 6 stycznia w dniu Święta Trzech Króli. Tego dnia o poranku dzieci znajdują prezenty pozostawione przez Trzech Króli. Następnie w ciągu dnia przez wszystkie hiszpańskie miasta i miasteczka przechodzą Orszaki Trzech Króli (Cabalgatas de los reyes magos).\nPróba szczęścia – loteria bożonarodzeniowa\nHuczne świętowanie Bożego Narodzenia i Nowego Roku wymaga niekiedy poważnych wydatków. Może to z tego powodu w Hiszpanii szczególnie popularne są loterie bożonarodzeniowe (chociaż Hiszpanie chyba ogólnie lubią wypróbowywać swoje szczęście w różnego rodzaju loteriach i grach losowych o czym możecie przeczytać w innym naszym artykule). Co roku 22 grudnia hiszpańska państwowa firma odpowiedzialna za organizację największych gier losowych Loterías y Apuestas del Estado (Loterie i Zakłady Państwowe) przeprowadza losowanie nagród w tej prawdopodobnie najbardziej popularnej w kraju loterii. Główna nagroda (El Gordo) wynosi zawsze 4 miliony euro, a losy w grze sprzedawane są już od wakacji. Sam sposób przeprowadzania losowania i prezentacji zwycięskich liczb zasługuje na uwagę i można go zobaczyć na poniższym nagraniu. Dwa tygodnie później (6 stycznia) ma swój finał inna bardzo popularna loteria Sorteo Extraordinario del Niño. W tym wypadku główna nagroda wynosi “tylko” 2 miliony euro. Losy na obydwa wspomniane losowania są popularnym prezentem, który można podarować bliskim lub otrzymać w prezencie od szefa w pracy.\nPo świętach Bożego Narodzenia, a jeszcze przed Świętem Trzech Króli, wypada Nowy Rok. Sylwester to w Hiszpanii, podobnie jak w Polsce, świetna okazja do hucznego świętowania. Przy tym wydaje się, że święto to traktuje się tam dużo bardziej rodzinnie. Tzn. nawet jeśli ktoś planuje spędzić je z przyjaciółmi w dyskotece to jest wysoce prawdopodobne, że do północy pozostanie w domu i zje kolację z najbliższymi. Dopiero po przywitaniu Nowego Roku uda się dalej witać Nowy Rok już w gronie przyjaciół i znajomych. Ponadto w Hiszpanii jest chyba więcej zwyczajów związanych z nocą sylwestrową niż w Polsce. O północy wszyscy obowiązkowo jedzą dwanaście winogron w rytm wybijany przez zegar na głównym madryckim placu La Puerta del Sol. Ponadto nieodłączonym rekwizytem podczas zabawy sylwestrowej są cotillones (śmieszna papierowa czapeczka na głowę w kształcie stożka, papierowa maska na oczy, trąbka do hałasowania i konfetti).\nBoże Narodzenie, hiszpania, Nowy Rok, tradycja, zwyczaje\n⇐ Współpraca ze Szkołą Podstawową nr 368 im. Polskich Olimpijczyków w Warszawie\nZimowe półkolonie z j. hiszpańskim w Warszawie ⇒


Systemy kominowe – ceramiczne i stalowe | Bezpieczna wentylacja\nKomin trójwarstwowy do wszystkich paliw z rurą izostatyczną\nJawar Uniwersal Plus to wyjątkowo wszechstronny system kominowy, przeznaczony do odprowadzania spalin z kotłów opalanych rożnymi rodzajami paliw. Komin Uniwersal Plus spełnia wymagania najnowszych technik grzewczych, dzięki czemu może współpracować z różnymi rodzajami urządzeń grzewczych.\nTo wyjątkowo wszechstronny system kominowy, przeznaczony do odprowadzania spalin z kotłów opalanych rożnymi rodzajami paliw (gaz ziemny, olej opałowy, pellets, drewno, węgiel, ekogroszek i inne paliwa stałe). Komin Uniwersal Plus spełnia wymagania najnowszych technik grzewczych, dzięki czemu może współpracować z różnymi rodzajami urządzeń grzewczych. Najnowszy komin Jawar może pracować w niskich temperaturach gazów wylotowych, np. w technice kondensacyjnej, jak i również z kotłami wysokotemperaturowymi, urządzeniami tradycyjnymi oraz z zamkniętą komorą spalania\nCERTYFIKATY JAWAR UNIWERSAL PLUS


dodany przez michulus,\n6 Lutego 2019 w Moje domowe obserwatorium\nCasio są ok, lubię tę markę, może zerknij tutaj: www.zegarkowy.pl/category/casio tak czy inaczej będziesz musiał dokładnie przejrzeć funkcje które ci najbardziej podpasują. Ten Casio Cosmo Phase CGW-500 całkiem niezły, podoba mi się, szkoda tylko, że pewnie już niedostępny w sprzedaży.\nTen mi się podoba, co prawda bardziej żeglarski ale ma sporo ciekawych funkcji również do astro\nGSO Dobson 10'' ___ Hyperion Zoom Mark IV / GSO 30 mm 70° / Plossl 9 mm 52° / Barlow GSO 2x 2'' ED ___ Polaryzacyjny ES 2" regulowany / UHC ES 2" / zielono-żółty GSO 1,25"\nDawno temu, miałem Casio Moon Graph GMW-61, bardzo dobrze wspominam ten zegarek.\nProwadzę bloga o kredytach i finansach\nA ja mam radziecki zegarek Rakieta. Tez w końcu coś o astronomii....\nJa mam coś takiego. Z astronomi to ma fazy Księżyca i czasem przydatny kompas?\nPamiętam jak dzieciaki na podwórku mówiły (P)aketa ?, bo tak było na zegarkach napisane po rosyjsku.\nOprócz tego był też Poljot, który tak na prawdę trzeba by czytać Paljot, czyli po naszemu Lot - i znowu mamy kosmos.\nNo tak, bo te pokazane na początku to z astronomicznych rzeczy to mają głownie astronomiczne ceny\nZerknij na Amazfit bip\nMa podświetlenie różne tarcze nawet samemu możesz robić do tego fazy itp bateria trzyma 1-3 miesiąca lecz nie wiem jak ze strefą czasową\nMajętni miłośnicy gwiazd mogą sobie pozwolić na prawdziwe mechaniczne cacka. W ostatnim nrze czasopisma "Chronos" omawiany jest zegarek firmy Baume&Mercier, wyposażony w wieczny kalendarz. Podaje więc, który mamy dzień miesiąca (w zależności od aktualnego miesiąca), dzień tygodnia, miesiąc oraz jaki mamy obecnie rok (przestępny czy nie), co uwzględnia przy podawaniu dnia miesiąca. Wszystko dzieje się oczywiście mechanicznie, bez udziału elektroniki. Pokazuje też aktualną fazę Księżyca.\nJaeger-LeCoultre dodatkowo pokazuje aktualny rok. Co ciekawe, wskazania fazy Księżyca w okienku dotyczą półkuli północnej, a żeby się dowiedzieć jak właśnie wygląda Księżyc na półkuli południowej trzeba spojrzeć na lewą część okalającego pierścienia. Prawa strona pokazuje wiek Księżyca.\nJednym z ładniejszych projektów jest zegarek firmy Hermes gdzie cyferblaty pokazujące godzinę i dzień miesiąca obracają się wokół środka tarczy przysłaniając i odsłaniając tarcze Księżyca widzianego z półkuli północnej i południowej. Nawiasem mówiąc Księżyce wykonano z masy perłowej, a tarczę zegarka można zamówić jako wykonaną z meteorytu? Jeden pełny obrót następuje w ciągu 59 dni.\nMarka RJ dla upamiętnienia lądowania na Księżycu w 1969 r. w ramach misji Apollo 11, wypuściła zegarek ozdobiony pierścieniem wypełnionym opiłkami (certyfikat NASA) z modułu księżycowego, który wylądował na Satelicie. Wskazanie faz realizowane jest poprzez obrót dysku z Księżycem wokół osi głównej zegarka, co zajmuje 29.5 dnia - na godzinie 12 mamy pełnię, a na 6 nów.\nTo byli Szwajcarzy. Niemcy natomiast pokazują cudo z tourbillonem. A. Lange&Soehne proponuje zegarek, w którym energia zgromadzona w sprężynie napędowej przekazywana jest do koła balansowego za pomocą łańcuszka, a nie kół zębatych. Zegarek ma wieczny kalendarz ze wskazaniami lat przestępnych, dwa chronografy oraz naszego ulubionego Muńka. Cena, coż, bagatela... 480 kEUR.\nMeistersinger natomiast, tradycyjnie pokazujący upływający czas za pomocą jednej wskazówki jak drzewiej bywało, pokazuje nam Mundka w całej krasie. Nie tylko jako jasną tarczę, ale z odwzorowaną widoczną z Ziemi powierzchnią zajmującą dużą część cyferblatu. Co ciekawe, mechanizm jest tak precyzyjny, że odstępstwo od aktualnej fazy Księżyca o jeden dzień będzie miało miejsce dopiero za 128 lat. Cena 3000 EUR - kto chce, może zacząć już odkładać fundusze i za parę lat stać się posiadaczem tego cuda. Np. po 50 Euro miesięcznie, czyli za 5 lat? Ten wyżej trochę dłużej.\nWszystko powyższe to mechanika w czystej postaci odwzorowująca to co dzieje się na nieboskłonie. Ciekawe kiedy powstaną zegarki uwzględniające librajcę?\nzaponieliście o tym\nIdealny dla astroamatora\n"Czasomierz posiada aż 33 mechanizmy (co przekłada się na jego wagę - aż 1,1 kg!), 2 cyferblaty i złożony jest aż z 1728 elementów. Wśród szerokiego wachlarza funkcji znajdziemy m.in. wskaźniki: wschodu i zachodu słońca, faz księżyca, daty świąt Wielkiej Nocy, położenia gwiazd na niebie i wiele więcej. Temu wszystkiemu towarzyszy niebanalny wygląd: zegarki z tej serii wykonane zostały z platyny oraz z różnych rodzajów złota. Wartość zegarka określa się na 6 milionów dolarów."\nTen mi się podoba,i jest w realnej cenie:)


Złączka S krzyżowa | Nie tylko pisanina- wartościowe\nNiesłychanie istotne jest to, by przestrzeń była efektywna i praktyczna, jednak równocześnie maksymalnie wykorzystana. Gigantyczne sieci handlowe proponują często niezmiernie dużo towaru, który powinien pozostać adekwatnie wyeksponowany. Wystrój wnętrza musi też zachęcać do tego, żeby kontrahenci pragnęli zrobić w nim zakupy oraz zainteresowali się asortymentem.\nBez wątpienia, całkowicie inne jest wyposażenie drogiego butiku ubraniowego w galerii handlowej i osiedlowego sklepu spożywczego. W tym pierwszym, towaru nie ma dużo, powinien być on cudownie wyeksponowany i powieszony na stojakach. Przydają się oczywiście półeczki na buty oraz dodatki, jak torebki i biżuteria. Bardzo istotne jest jednakże, aby klientki takiego sklepu mogły spocząć na wygodnej kanapie, odłożyć torebkę na ławę, czy też przymierzyć ubrania w przestronnej garderobie i bez ograniczeń się po niej poruszać.\nPosiadacz sklepu spożywczego dba jednakże przede wszystkim o to, aby jak najwięcej towaru móc pomieścić na półkach. Niezwykle nieraz w takim punkcie sprzedaży jest wobec tego ciasno, ponieważ pomiędzy sprzętami stoją skrzynie z towarem i inne dodatki.\nBez względu od branży, należałoby stawiać na meble wysokiej jakości, które są trwałe i solidne. Należałoby pamiętać o tym w szczególności w sklepie, gdzie półki muszą udźwignąć pokaźny tonaż. W przypadku doborowego sklepu z ciuchami, meble muszą być też ładne oraz stanowić ozdobę. Najprawidłowiej, żeby pochodziły one z jednej linii i wykonane były z drewna.\nSprzęty meblowe w sklepie wymienia się rzadko. W wielu przypadkach nawet po remoncie oraz odmalowaniu ścian, meble pozostają w dalszym ciągu te same. Jest to przecież znaczny wydatek, a same meble nie są najważniejsze. W następstwie tego należałoby wybierać meble na lata, które na pewno będą wyglądały równie ładnie, jak w dniu ich zakupu. Wielu wytwórców proponuje meble dla sklepów i warto skorzystać z ich okazji.\nMożna także zamówić meble na wymiar, które będą idealnie zaadaptowane do sklepu oraz jego ułożenia. Takie meble na pewno są w największym stopniu funkcjonalne, bo zezwalają na optymalne wykorzystanie osiągalnej powierzchni. Najprawidłowiej wybierać takie, których kolorystyka jest stonowana oraz będzie z powodzeniem pasowała też do innego wystroju sklepu. Jest to ważne, albowiem od czasu do czasu zmienia się przecież kolor ścian, lub inne akcesoria i meble muszą z nimi tworzyć spójną całość.\nPoprzedni artykółMonitory interaktywne\nNastępny artykół:studio nagrań


Jak kupować - Fabryka Szlafroków\nDla kupującego> Jak kupować\n> Dla kupującego> Jak kupować\nZamówienia można składać za pośrednictwem Sklepu internetowego przez 7 dni w tygodniu, 24 godziny na dobę. W celu złożenia zamówienia należy wybrać produkt, który zamierzamy nabyć i potwierdzić wybór klikając na ikonę „Dodaj do koszyka”.\nNastępnie można kontynuować zakupy lub, po kliknięciu „Zrealizuj zamówienie” zostaje wyświetlona zawartość koszyka.\nAby dokonać zakupu należy wybrać opcję „Zrealizuj zamówienie”. Kolejno będą się pojawiały kroki, które należy wypełnić, aby dokonać zakupu. W okienku „Adres” podajemy następujące dane: imię i nazwisko, adres dostawy (ulica, numer domu/mieszkania, kod, miasto), telefon, e-mail i klikamy na ikonę „Przejdź do realizacji zamówienia”.\nNastępnie zostają wyświetlone informacje o wysyłce, gdzie dokonujemy wyboru formy dostawy.\nW kolejnym kroku wybieramy formy płatności. podsumowanie zamówienia z możliwością weryfikacji informacji zawartych w zamówieniu. W celu sfinalizowania zamówienia klikamy na ikonę „Potwierdzam zamówienie”.\nPo złożeniu zamówienia, Sprzedawca potwierdza jego otrzymanie. Potwierdzenie otrzymania i przyjęcia zamówienia przez Sprzedawcę (zawierające wyszczególnienie wszystkich istotnych składników zamówienia) następuje poprzez przesłanie składającemu zamówienie wiadomości e-mail. Z chwilą otrzymania powyższej wiadomości e-mail zostaje zawarta umowa sprzedaży pomiędzy Klientem a Sprzedawcą. Potwierdzenie, udostępnienie, utrwalenie oraz zabezpieczenie treści zawartej umowy sprzedaży następuje poprzez przesłanie Klientowi wiadomości e-mail zawierającej potwierdzenie zawarcia umowy sprzedaży wraz ze specyfikacją zamówienia oraz załącznikami w formacie PDF w postaci niniejszego regulaminu, pouczenia o prawie odstąpienia od umowy, wzoru formularza odstąpienia od umowy.