Kongres 590: Czy można spolonizować elektromobilność? - BiznesAlert.pl\nEnergia elektryczna Innowacje 18 listopada, 2016 godz. 6:30\nKongres 590: Czy można spolonizować elektromobilność?\nŹródło: Twitter, Kongres590\n– Branża przyszłości to jest to taka branża, na której w przyszłości będziemy zarabiali pieniądze – powiedział Bartosz Sokoliński, dyrektor Biura Rozwoju i Innowacji w Agencji Rozwoju Przemysłu podczas panelu ,,Branże przyszłości” odbywającego się w ramach Kongresu 590 w Rzeszowie.\nGłównym tematem dyskusji była elektromobilność. Prelegenci próbowali odpowiedzieć na pytanie czy stymulowanie gospodarki i tworzenie celowych programów wspierania elektromobilności jest zasadne.\n– Chciałbym omówić tę kwestię z szerszej perspektywy tego co się dzieje w kraju m.in. repolonizacji. Mówimy, że elektromobilność ma nas wybić na wyżyny i że dorównamy najlepszym. Moim zdaniem nie dostrzega się również bardzo istotnych elementów, które są rozwijane ale traktowane po macoszemu. Pierwsza sprawa to pytanie czy zbudujemy samochód elektryczny? Samochód elektryczny powstał przed spalinowym i gdybyśmy mocno przystąpili do pracy to byśmy taki samochód zbudowali. Wobec tego jaka jest infrastruktura takiego pojazdu? A jeżeli samochód jest elektryczny to jakie są źródła tej energii? Najważniejsze komponenty np. autobusu elektrycznego w 50 procentach to baterie litowo-jonowe, litowo-tytanowe czy inne, których w Polsce nie produkujemy. Jeżeli chodzi o energię elektryczną to produkujemy klasycznie. Większość generatorów jest do wymiany albo musimy wprowadzić energetykę odnawialną. Nasze warunki nie przypominają tych w Norwegii. Ciężko jest to wprowadzać a we Francji blisko 75 procent energii elektrycznej pochodzi z elektrowni jądrowych. Jeżeli chodzi o większość komponentów to jak spojrzy się nawet na polskie firmy to pochodzą one z Zachodu. Wydaje się, że w tym samochodzie można postarać się coś repolonizować np. infrastrukturę. To są rzeczy bardzo kosztowne. Do końca nie wiemy czy to będą baterie litowo-jonowe czy ogniwa wodorowe. W jakim kierunku to pójdzie. Prawdopodobnie nie będzie on dyktowany przez Polskę – uważa prof. Włodzimierz Choromański, przewodniczący zespołu ds. Innowacji w Komitecie Transportu PAN i prezes stowarzyszenia ECO-Mobilność.\nGłos w dyskusji zabrał również obecny wśród prelegentów wiceprezes zarządu Grupy Lotos Przemysław Marchlewicz. – Konstruujemy strategię Grupy wokół przemysłu 4.0 i elektromobilności ponieważ uważamy, że nie mamy wyjścia jako koncern paliwowy. To nie jest trend polski lecz ogólnoświatowy. Niezależnie czy nam się to bardziej podoba czy nie, to zdecydowanie nie mamy wyjścia i musimy w tym kierunku iść. Tych obszarów, które koncerny paliwowe mogą się angażować jest całkiem dużo. Jeżeli mówimy o elektromobilności to po pierwsze są to punkty ładowania. W tej chwili pracujemy nad projektem punktu ładowania na stacjach benzynowych, który bardzo szybko zrealizujemy. Oczywiście wiedząc też o tym, że na początku pod względem biznesowym to nie jest działanie, które przyniesie nam bardzo duże efekty. Natomiast na pewno stworzy to infrastrukturę – ocenił gość konferencji.\n– Po drugie, są pozostałe tzw. paliwa przyszłości czyli LNG i CNG oraz ogniwa wodorowe. Tu akurat jako Grupa jesteśmy bardzo aktywni bo sami produkujemy wodór. Tu jest bliższa korelacja z szeroko rozumianą elektromobilnością i paliwami przyszłości. Nie zmienia to jednak faktu, że jeżeli chodzi o skale zmian, które nastąpią to tutaj predykcja jest znacznie trudniejsza. Posłużę się swoją wiedzą z zakresu energetyki odnawialnej gdzie przez wiele lat mowa była o tym, że ma nastąpić rewolucja prosumencka. Przy czym ona nie następuje w tym tempie jakie zakładaliśmy. Drugim przykładem jest rynek LNG. Mówi się o LNG jako o paliwie przyszłości. Zaczęliśmy się tym interesować z punktu widzenia bunkrowania statków. Okazało się, że skala tego biznesu według nawet najbardziej śmiałych predykcji nie jest tak wielka. Czy uda się w Polsce zbudować samochód elektryczny? Trzymam za to kciuki – powiedział. – Raczej patrzyłbym na samochody ciężarowe, półciężarowe, na transport miejski bo tutaj możliwości jest więcej. My jako koncern paliwowy niezależnie od tego co możemy myśleć to zdajemy sobie sprawę z tego, że tutaj nie ma wyjścia i musimy podążać w tym kierunku.\nPodczas panelu poruszono temat samochodu elektrycznego, który według prof. Marchlewicza jest mało znany. – Wszystkie koncerny się tym zajmują. To nie jest tylko Google. Inwestowane są bardzo duże pieniądze w samochód autonomiczny. Znamy już nie tylko Teslę. To jest duża szansa. Jeżeli szukamy czegoś polskiego gdzie możemy zaistnieć to jest właśnie software, który będzie w przyszłym samochodzie. To są rzeczywiście technologie maszynowego uczenia, deep learningu. I co się dzieje w Polsce? U nas jest to w ogóle niezauważalne – uważa przewodniczący zespołu ds. Innowacji w Komitecie Transportu PAN dodając, że najlepsi polscy informatycy emigrują głównie do USA gdzie samochód autonomiczny jest przez nich współtworzony.\n– Jeżeli na B+R chcemy przeznaczyć niewielkie środki a dodatkowo polski przemysł ma to dofinansować chociaż w ogóle nie chce wchodzić w technologie samochodu autonomicznego, to sami tracimy tę szansę – powiedział prof. Marchlewicz.\nJego zdaniem budowa polskiego samochodu elektrycznego jest fałszywym celem. – Nie ma sensu. Tak jak polski autobus. Solaris mimo że jest polskim autobusem to w jakiejś części nie jest polski. Problemy są z infrastrukturą gdzie możemy trochę zaistnieć. Natomiast lada chwila software będzie stanowił 50 procent kosztu samochodu. Jeżeli za 10 lat będziemy chcieli kupić BMW i jako opcję wyposażenia automatykę na poziomie L-3 to dopłacimy 100 procent wartości samochodu – uważa naukowiec.\nWiceprezes Grupy Lotos Przemysław Marchlewicz stwierdził, że infrastruktura nie jest problemem. – Ona powstanie w ciągu 2-3 lat. Absolutnie się zgadzam z tezą, że w przypadku rozwiązania software mamy dużo większe przewagi konkurencyjne. Może zaistnieć np. na rynku baterii. To jest możliwe. Będzie to trudne gdyż konkurujemy z wielkimi koncernami. Pytanie czy próbować czy też nie? Dlaczego uważam, że infrastruktura nie jest problemem bo prędzej czy później powstaną stacje ładowania pojazdów. Można je zbudować w oparciu o istniejącą infrastrukturę elektroenergetyczną czy stacje paliw. Pytanie o model, czy ma to być np. tzw. car-sharing? Jest bardzo wiele pytań. Trzeba się zastanowić czy to jest branża dla nas gdzie będziemy realnie konkurencyjni. To, że musimy sprostać pewnym wyzwaniom, które wynikają z rynku globalnego to jest fakt. Ta infrastruktura musi powstać. Czy tutaj będziemy konkurencyjni? Oby. – stwierdził Marchlewicz.\nDo jego wypowiedzi odniósł się prof. Marchlewicz. Według niego nie ma szans na to aby wspomniana infrastruktura powstała w ciągu trzech lat. – Wyobraźmy sobie, że nagle wszyscy włączymy w nocy 1 mln samochodów to nasza sieć elektroenergetyczna przestanie funkcjonować – zakończył.\nZ kolei zdaniem dr inż. Jerzego Żurka, dyrektora Instytutu Łączności, problemem nie jest budowa pojazdu elektrycznego.\n– Tak naprawdę problemem jest zbudowanie całego systemu. Ten system składa się z bardzo wielu elementów, które de facto pochodzą z różnych branż. Jeżeli go zaczniemy konsekwentnie budować to sami w pewnym sensie wykryjemy nisze rynkowe i mając pewien potencjał w elementach tego systemu możemy już bardzo dynamicznie się rozwijać. Są w Polsce amatorzy, którzy budują pojazdy elektryczne, które są efektywne i jeżdżą po drogach. Przypuszczam, że prościej jest taki samochód zbudować oprócz elektroniki i baterii niż zaawansowany samochód spalinowy. Dlaczego tak istotny jest system? Problemem rzeczywiście jest zasilanie – ocenił naukowiec. – Nie jest problemem budowanie punktów zasilania. Wyobraźmy sobie, że mamy 100 tys. czy 1 mln pojazdów elektrycznych. Jako ludzie mamy pewien cykl funkcjonowania. W tych samych porach np. jedziemy do pracy i z niej wracamy. Tak samo będzie z zasilaniem samochodu. Przy tych gigantycznych pojemnościach baterii samochodowych obciążenie systemu jest olbrzymie. Wobec tego wyobraźmy sobie, że nie można zbudować odpowiedniego systemu bez rozwinięcia nowoczesnych sieci energetycznych czyli tzw. sieci smart grid. Tak na dobrą sprawę nowoczesna sieć energetyczna to jest sieć zintegrowana z siecią transmisji danych.\n– Równocześnie zarządza się zarówno odbiorami jak i źródłami energii. Aby to zrobić trzeba zbudować software. Tak naprawdę taki system pojazdów jeżdżących to jest system internetu rzeczy. Każdy z takich pojazdów powinien informować o zasobach energii, komunikować się z siecią. Ta z kolei musi być w stanie planować trasę takiego samochodu, proponować miejsce ładowania. Co więcej proszę sobie wyobrazić, że tego typu sieć może być bardzo dużym elementem wspierającym rozwój systemu OZE. Problem z OZE np. energią wiatrową czy fotowoltaiką jest taki, że te źródła są niestabilne. Niestabilność oznacza olbrzymie straty sieci energetycznej. Musimy mieć magazyny energii. Taki system jeżdżących pojazdów to jest potężny magazyn energii. Jeżeli nauczymy się zarządzać takim magazynem to będziemy bardzo nowocześni. Mówiąc krótko gdy w sensowny sposób zaplanujemy budowę takie go systemu to z pewnością znajdziemy tam bardzo wiele elementów, które są dzisiaj niszą na globalnym rynku – powiedział dyrektor Instytutu Łączności.\nW trakcie debaty stwierdzono również, że wsparcie infrastruktury informatycznej, internetowej oraz wsparcie inżynierów i informatyków są kluczem do stworzenia przewagi konkurencyjnej w obszarze elektromobilności. Chodzi o m.in. zarządzanie danymi, ich akwizycji, analizowania.\n– Żeby zbudować samochód elektryczny trzeba go oprogramować. W tym pojeździe jest wiele procesorów, kontrolerów. To tam trzeba uruchomić to oprogramowanie. […] Nie możemy o tym zapominać. Kluczy do nowoczesności jest wiele. Natomiast my musimy je zidentyfikować jako pewnego rodzaju niszę i odważnie je rozwijać – powiedział dr inż. Jerzy Żurek.\nAutobus elektryczny B+R elektromobilność energetyka Energia elektryczna Europa EV Grupa LOTOS Polska samochód elektryczny\n25 października, 2016 godz. 10:15\nKrzyczkowski: Elektryczny samochód – cel czy narzędzie?\nKOMENTARZ Wojciech Krzyczkowski WysokieNapiecie.pl Kiedy słyszymy hasło elektromobilność, pierwsze skojarzenie to oczywiście elektryczny […]


Firma Celio* zarządza za pomocą systemu Reflex WMS przepływami logistycznymi w swoim nowym magazynie w Ile-de-France | Reflex Logistics\nFirma Celio* zarządza za pomocą systemu Reflex WMS przepływami logistycznymi w swoim nowym magazynie w Ile-de-France\nZ myślą o długoterminowym rozwoju swojej działalności firma Celio* postanowiła w 2011 r. połączyć wszystkie swoje przepływy logistyczne na północy Francji w nowym zmechanizowanym magazynie o powierzchni 32 000 m2. Marka, korzystająca z systemu Reflex WMS już od 2009 roku, ponownie powierzyła Hardis Group skomputeryzowanie procesów logistycznych w nowym magazynie. Potrójne wyzwanie, jakim było zbudowanie, zmechanizowanie i skomputeryzowanie nowego obiektu, zrealizowano w ciągu zaledwie dziewięciu miesięcy. Rezultat: zwiększenie mocy przerobowych o 50% i znaczna poprawa jakości obsługi sklepów.\nSektor działalności: Marka mody męskiej\nMiejsce: Zmechanizowany magazyn o powierzchni 32 000 m2, który można powiększyć do 42 000 m2, położony w Amblainville (departament Oise)\nFirma Celio*, założona w 1985 roku, w ciągu niespełna 30 lat stała się wiodącą międzynarodową marką odzieży męskiej prêt-à-porter, posiadającą prawie 1100 sklepów w 60 krajach, sprzedającą rocznie 35 milionów sztuk odzieży i zatrudniającą niemal 4000 pracowników.\nAż do 2012 roku do zarządzania wszystkimi przepływami logistycznymi we Francji firma Celio* korzystała z jednego magazynu w Salon de Provence (departament Delta Rodanu), obsługującego całe południe Francji, oraz trzech magazynów w Ile-de-France (Villetaneuse, Chambly i Croissy-Beaubourg), obsługujących pozostałe części kraju. Jednak przy wzroście rzędu 10–15% rocznie magazyny zlokalizowane w regionie paryskim szybko stały się przeciążone, a w okresach największej aktywności (odbiór nowych kolekcji, okres bożonarodzeniowy, wyprzedaże itp.) wymagały wręcz korzystania z dodatkowych magazynów dla nadwyżek.\nW 2011 roku marka postanowiła połączyć trzy platformy logistyczne w regionie paryskim w nowym, zmechanizowanym magazynie położonym w Amblainville (departament Oise), o powierzchni 32 000 m2, który można rozbudować do 42 000 m2.\nDo zarządzania swoimi magazynami firma Celio* już od 2009 roku korzystała z systemu Reflex WMS. Jako że firma była z tego narzędzia bardzo zadowolona, to naturalnym posunięciem było ponowne nawiązanie współpracy z Hardis Group. Budowa nowego magazynu rozpoczęła się w sierpniu 2011 roku. Zespoły Hardis Group, Knapp i Celio pracowały ramię w ramię nad budową, mechanizacją i komputeryzacją magazynu, aż do chwili jego oddania w maju 2012 roku. Największym wyzwaniem dla Hardis Group było połączenie systemu Reflex WMS z systemem WCS (warehouse control system) zgodnie ze zdefiniowanymi uprzednio docelowymi procesami. Jednomiesięczny etap pilotażowy umożliwił przetestowanie wszystkich możliwych scenariuszy, a przede wszystkim przeszkolenie zespołów Celio i pomoc im w zrozumieniu zmian.\nUproszczone przepływy logistyczne zgrupowane w jednym magazynie\nWzrost wydajności przetwarzania o około 50%\nDokładność kompletacji na poziomie niemal 99,8%\nNiższy koszt przetwarzania jednej sztuki towaru


Przydatne informacje o diecie pudełkowej | Podróże i turystyka\nCoraz popularniejsza jest obecnie dieta pudełkowa. Jest to wygodna i szybka metoda w trakcie odchudzania. Stosuje ja na przykład Ewa Chodakowska. Stosowanie różnych diet pochłania mnóstwo czasu na przygotowanie, pilnowanie kalorii. Jednakże na ten sposób diety jest w stanie pozwolić sobie mało kto, ze względu na znaczne koszty. Przeciętny miesięczna opłata to w przybliżeniu 1500 zł.\nZacząć powinniśmy od wizyty u dietetyka, od wybrania odpowiedniej diety. Ustalamy ile kalorii potrzebujemy do realizowanych treningów. Po kolei cały zapis trafia do właściwego kucharza, jaki zajmować będzie się naszym jedzeniem. Posiada całkowitą wiedzę na temat naszych kalorii, co możemy jeść, a czego nie. Następnie 5 odpowiednio przygotowanych posiłków jest przewożona do nas w pojemnikach: śniadanie, drugie śniadanie, obiad, podwieczorek oraz kolacja. Wszystko zapakowane jest do niewielkich pojemników z przegródkami, gdzie prezentuje się schludnie. Sosy i sałatki pakowane są oddzielnie. Pudełka dostosowane są do odgrzewania w mikrofalówce, dzięki czemu zawsze możemy pozwolić sobie na gorący posiłek. Istotne jest także, że pudełka utrzymują świeżość produktów przez cały dzień.\nOszczędzamy czas na wizycie w sklepie, przyrządzaniu obiadów i liczeniu spożywanych kalorii. Dzięki temu mnóstwo ludzi ściśle dopasowuje się do diety, co umożliwia szybsze osiągnięcie efektów. Zaletą diety jest także opcja wzięcia pudełka ze sobą np. do pracy, na zajęcia. Jest to świetny sposób, na zmniejszenie wagi, dla ludzi, którzy żyją w ciągłym ruchu oraz doceniają wygodę. Pozwala również lepiej poczuć się we własnym ciele.\nTakże dla początkujących z dietami jest to świetny sposób na zaznajomienie się ze zdrowymi daniami. Dieta pudełkowa Poznań jest warta przetestowania. Posiłki przyrządzane są ze zdrowych produktów, poza tym są pyszne. Cateringi dietetyczne mają także opcję wegetariańską, bezglutenową czy oczyszczającą.\nPrevious Previous post: Co warto znać na temat tego w jaki sposób możemy się uczyć języków obcych.\nNext Next post: Co warto wiedzieć na temat zdobienia szkła?


Zysk i S-ka Wydawnictwo zaprasza na spotkanie z Janem Grzegorczykiem, poświęcone książce "Święty i błazen. Góra w odsłonach Grzegorczyka". Spotkanie odbędzie się 6 czerwca w Poznaniu.\nZapraszamy widownię do studia im. A. Osieckiej w Radiowej Trójce , gdzie w najbliższy piątek, 19 maja odbędzie się nagranie audycji COGITO ERGO prowadzonej przez MACIEJA PAWLICKIEGO z udziałem ELŻBIETY CHEREZIŃSKIEJ.\nZysk i S-ka Wydawnictwo zaprasza na spotkanie z Edytą Hołdyńską, autorką książki "Emigracja ambicji". Spotkanie odbędzie się 16 maja w Warszawie.\nZysk i S-ka Wydawnictwo zaprasza na spotkanie z Moniką B. Janowską, autorką m.in. książki "Połknąć żabę". Spotkanie odbędzie się 12 maja w Legnicy.\nNa Warszawskich Targach Książki nie zabraknie Zysk i S-ka Wydawnictwa. Podobnie jak w ubiegłych latach będą nam także towarzyszyć autorzy, którzy przyjadą spotkać się z czytelnikami. Znajdziecie nas w sektorze D12 przy stoisku nr 117.\nJan Piołun, cierpiący na nieuleczalną chorobę chirurg z Poznania wyjeżdża w Góry Sowie do cieszącego się złą sławą schroniska na Wilczycy. Nie zdaje sobie sprawy, że jego przyjazd wywoła lawinę dramatycznych zdarzeń oraz przebudzi nadnaturalne siły. Tymczasem w okolicy dochodzi do makabrycznych zbrodni oraz tajemniczych zdarzeń. Policjant Dominik Lamberg coraz wyraźniej dostrzega paranormalny kontekst sprawy i wespół z miejscowym góralem\nrozpoczyna prywatne śledztwo. Czy uda się rozwikłać sekret schroniska na Wilczycy i powstrzymać zło?\nData wprowadzenia tytułu do sprzedaży: 22 maj 2017\nSherlock Holmes otrzymuje osobiste zadanie od królowej Wiktorii - ma ustalić, kto brutalnie zamordował członka Parlamentu, sir Danversa Carewa. W toku śledztwa słynny detektyw zwraca uwagę na dziwną więź, jaka łączy powszechnie szanowanego doktora Henry’ego Jekylla z pozbawionym zasad moralnych Edwardem Hyde’em. Czy Sherlock Holmes jest w stanie rozwikłać tą tajemnicę, czy może przerasta ona nawet jego możliwości?\n"...prawdziwy zawodowiec, pisarz z coraz rzadziej spotykanego gatunku... jego oddanie pracy ociera się o geniusz".\nData wprowadzenia tytułu do sprzedaży: 30 lipca 2012


autor: Grand » 29 lip 2014, o 07:40\nMoim zdaniem najlepszym rozwiązaniem jest korzystanie z wfirma.pl: https://wfirma.pl/ i samodzielne prowadzenie księgowości.\nW razie wątpliwości zawsze możesz skorzystać z pomocy ekspertów. Na początek zakładasz darmowe 30-dniowe konto bez zobowiązań i testujesz system. Jest to spore ułatwienie przy prowadzeniu firmy. W systemie wystawiasz faktury, które automatycznie się księgują w rejestrach, możesz także prowadzić magazyn. Wiele wiele opcji i udogodnień.\nautor: Unima » 20 sie 2014, o 14:05\nja jednak jestem za korzystaniem z biura podatkowego. niedawno powierzyłam prowadzenie księgowosci biurze "dorafin" i dopiero sobie uswiadomilam jaka trzeba miec wiedze zeby to ogarnac. w zyciu bym sie nie porwala na prowadzenie tego samodzielnie - za duze ryzyko pomylki.\nautor: Manna » 16 wrz 2014, o 09:38\nja korzystam z constans i jestem zadowolona. mysle, ze biuro podatkowe to wygodna sprawa\nautor: kazia87 » 8 gru 2014, o 11:56\nMożna spokojnie z PIT-ów rozliczać się samemu. Na początek najlepiej zamówić sobie program do rozliczania, znajdziecie go np. tutaj http://abc-podatki.pl/. Możecie też spotkać tam artykuły, które także warto poczytać, by być w tym temacie jeszcze lepiej zorientowanym.\nautor: Help-finanse » 11 gru 2014, o 08:05\nautor: mariolka00 » 19 gru 2014, o 21:37\nJeśli ktoś się nie zna na podatkach i rozliczeniach, to niech lepiej zainwestuje we współpracę i z biurem rachunkowym i z księgowością, za nie wiedzę się płaci\nautor: pawel30 » 20 sty 2015, o 18:47\nkazia87 pisze: Można spokojnie z PIT-ów rozliczać się samemu. Na początek najlepiej zamówić sobie program do rozliczania, znajdziecie go Możecie też spotkać tam artykuły, które także warto poczytać, by być w tym temacie jeszcze lepiej zorientowanym.\nProgramów do wyastawiania pit jest wiele. Tu też masz jeden http://www.programypit.com/ Wypełnienie pitu to nic trudnego, tym bardzej, że takie programy raczej nie pozwalają zrobić błędu.\nautor: zlosliwiec8 » 28 sty 2015, o 13:41\nNie tylko PIT można rozliczać samodzielnie. Ogólnie całą księgowość można prowadzić na własną rękę. Nie wiem dlaczego ludzie się tego boją... przecież jest tyle programów kadrowo-płacowych pozwalających wszystko ogarnąć, ze głowa mała... Mi najbardziej przypadł do gustu ten program http://infotelecom.pl/k/m/p/kadryplace działam na nim już jakiś czas i nie mogę złego słowa powiedzieć. Też kiedyś bałem się zrezygnować z księgowej a teraz cieszę się, że to zrobiłem bo nie dość, ze oszczędzam to jeszcze przekonałem się, że mogę zrobić wszystko jeśli tylko chcę.\nautor: Diana21 » 18 mar 2015, o 11:58\nSprawa wygląda tak, że jeśli prowadzisz jednoos. dział. gosp. lub w firmie masz kilka pracowników to ekonomiczniej jest zatrudnić księgową, która kilka razy w miesiącu przychodzi i trzyma piecze nad sprawami Zusowskimi i Skarbowymi ale jak Twoja firma liczy juz kilkanaście osób i więcej to jak najbardziej biuro rachunkowe. Ciężko jest też znaleźć dobre biuro, które rzetelnie i terminowo wykona swoje obowiazki względem Twojej firmy. Ja ze swojej strony najlepszą współprace mam z biurem WIOL, solidnie prowadzi księgowość mojej firmy.\nautor: Piaskowa » 23 mar 2015, o 16:41\nLepszym rozwiązaniem jest biuro rachunkowe- http://wiatrowscy.com.pl/ Posiadanie księgowej w swojej firmie wymaga sporych nakładów finansowych. Podpisanie umowy z biurem rachunkowym jest tańszą opcją. Ponad to pracownicy biura rachunkowego mają spore doświadczenie, gdyż na co dzień zajmują się problemami firm pochodzących z wielu branż.


Filtr efektowy Hoya PRO1D Star 4 67mm dcfoto.pl\nStrona główna » Filtry fotograficzne » Filtry efektowe » Filtr efektowy Hoya PRO1D Star 4 67mm\nFiltr efektowy Hoya PRO1D Star 4 67mm\nKod producenta: HS4D67\nKod EAN: 0024066040428\nHoya PRO1D Star 4 67mm to filtr efektowy marki Hoya należący do serii PRO1 Digital. Seria ta została zaprojektowana specjalnie do współpracy z cyfrowymi przetwornikami obrazu. Po zamocowaniu na obiektywie filtr zmienia punktowe źródła światła sceny w czteroramienne gwiazdki. Znakomicie sprawdza się zarówno w fotografii jak i filmie. Posiada wysokiej jakości powłoki antyrefleksyjne DMC (Digital Multi Coated). Charakteryzują się one bardzo wysokim współczynnikiem transmisji światła i lepszą odpornością na refleksy świetlne w przypadku aparatów wyposażonych w przetworniki cyfrowe CCD i CMOS. Z kolei zwiększona precyzja wykonania powierzchni filtra zapewnia mu lepszą odporność na zabrudzenia i zarysowania.\nKlienci, którzy kupili produkt Filtr efektowy Hoya PRO1D Star 4 67mm kupili również:\nFiltr dyfuzyjny NiSi Allure Soft White 67mmNOWOŚĆ\nFiltr Hoya HRT CIR-PL plus UV 67mm


XII edycja konkursu Oblicza Łodzi 2008 - Konkursy - Swiatobrazu.pl\nXII edycja konkursu Oblicza Łodzi 2008\nBałucki Ośrodek Kultury już po raz dwunasty zaprasza do udziału w konkursie, który ma na celu pokazanie Łodzi z róznych punktów widzenia. Jak co roku nagrodzone prace zostaną pokazane na wystawie w Galerii Promocji Młodych. Zdjęcia można nadsyłać do 18 maja 2008.\n"OBLICZA ŁODZI", to otwarty Konkurs Fotograficzny, cieszący się dużym zainteresowaniem. Dotąd zgromadził on ok. 600 prac autorów.\nJednym z głównych celów konkursu jest promocja Łodzi, zainteresowanie jej teraźniejszością i historią. Stanowi on również dokumentację fotograficzną zachodzących w mieście zmian i przeobrażeń.


Spadek cen systemów PV w skali światowej\nSpadek cen systemów PV w skali światowej – 10% rocznie od 1980r.\nCeny modułów PV z roku na rok są coraz mniejsze. Jest to naturalna, dobrze znana wszystkim kolej rzeczy – im więcej ludzi zaczyna interesować się produktami z konkretnej dziedziny, tym zyskują one większy rozgłos, a co za tym idzie – więcej zwolenników. Im więcej zwolenników kupuje oraz inwestuje w rozwój swoich zainteresowań, tym ceny wytwarzanych produktów maleją. Podobnie jak w innych dziedzinach (telefonia komórkowa, przemysł motoryzacyjny itd.), tak samo na rynku fotowoltaicznym zauważono systematyczny spadek cen systemów PV.\nSkąd wiemy, że spadek cen systemów PV będzie kontynuowany? Skąd wiemy, że trend się nie odwróci i przez kolejne 20 lat nie nastąpi spadek cen energii produkowanej z węgla, a energia słoneczna zacznie być coraz droższa? Odpowiedź na to pytanie zadał sobie zespół badawczy z Uniwersytetu w Oxfordzie. Naukowcy przeanalizowali rozwój technologii PV w ciągu ostatnich i przyszłych dziesięcioleci. Wynikiem prac stał się artykuł “How predictable is technological progress?”. Dokument jest bardzo długi i zawiera nieciekawe wzory, ale łatwo z niego wyciągnąć główne wnioski:\n1. W przeciągu ostatnich 35 lat koszty modułów PV w skali świata zmniejszały się średniorocznie o 10%.\nSpadek kosztów systemów PV “How predictable is technological progress” str. 658\n2. Od 1980 roku systematycznie rosła produkcja energii z paneli fotowoltaicznych (BP Statistical Review of World Energy).\nWzrost produkcji energii z PV “How predictable is technological progress” str. 664\n3. Koszt jednostki mocy zainstalowanej w PV jest taki sam lub nawet mniejszy, niż koszt jednostki mocy zainstalowanej w elektrowni jądrowej!\nPV w porównaniu z innymi technologiami, “How predictable is technological progress” str. 648\nLudzie kłamią, ale liczby nie\nKoszty dla systemów PV w 2013 roku wynosiły 0.078-0.142 euro/ kWh (0.09-0.16 $/kWh). W porównaniu do przewidywanego kosztu – 0,14 $/kWh – w 2023 roku dla reaktora jądrowego Hinkley Point w Wielkiej Brytanii, wydaje się, że w skali światowej obie technologie mają już mniej więcej równe koszty, choć ich bezpośrednie porównanie jest trudne ze względu na odmienne czynniki wpływające na koszt uzyskania jednostki energii.\nAnalizując powyższe wykresy zauważam, iż:\n1. 35 letni spadek cen wytwarzania energii w PV sugeruje dalszy rozwój tego trendu. Energia odnawialna uważana jest za energię przyszłości, zwłaszcza przez kraje wysoko rozwinięte, więc rynek fotowoltaiki będzie osiągać w nich coraz wyższy poziom, a co za tym idzie – rozwój tej dziedziny. Z czasem kraje, które dopiero się rozwijają, dostrzegą niezależność energetyczną bogatszych państw i same zaczną do tego dążyć – już nie tylko z przyczyn ochrony środowiska, ale i oszczędności.\n2. Skoro trend rozwoju fotowoltaiki się utrzyma, to rynek PV poważnie przyczyni się do ograniczenia efektu cieplarnianego na świecie, a w 2027 roku stanowić będzie 20% światowego rynku energii.\n3. Porównując prognozy kosztów wytworzenia jednostki energii w PV do kosztów wytworzenia energii w elektrowniach jądrowych (nie tylko w USA, ale na całym świecie) zauważyć można, że nawet wizja, iż w/w koszty pozostaną na stałym poziomie jest optymistyczna.\nOsoby z branży powinny zainteresować się tym oprogramowaniem\nBaterie słoneczne – jak zwiększyć sprzedaż ?


Portrety szczęścia #1 – Laura [BRAZYLIA] | the way of MandO\nStrona Główna » Autor » Michał » Portrety szczęścia #1 – Laura [BRAZYLIA]\nprzez Michał|Opublikowano 12 marca 2018\nPierwszy stop w Brazylii i w ogóle w tej podróży ma miejsce na wyjeździe z Rio de Janeiro. Zatrzymuje się małżeństwo, Lucas i Esther. Zbaczamy trochę z drogi, żeby pojechać z nimi do Búzios, miejscowości położonej nad morzem, 150 km na północny wschód od Rio. Tam poznajemy siostrę Esther, Laurę.\nLaura jest mamą piątki dzieci. W Búzios mieszka z młodszą czwórką: Arturem, Ricardo, Loreną i Pedro. Najstarszy, 19-letni Bruno, pracuje i uczy się. Pomaga Laurze finansowo i co jakiś czas przyjeżdża pomóc w opiece nad maluchami.\nPortretu Laury nie udało nam się zrobić, za to mamy zdjęcie prawie całej rodziny. Od lewej: Artur, Laura, Ricardo, Lorena i najmniejszy Pedro\nPodczas naszej wizyty dzieciaki interesują się zawartością naszych plecaków, zwiedzają namiot i nawet próbują swoich sił na ukulele. W takim rozgardiaszu ledwo co udaje nam się przeprowadzić wywiad, który oczywiście odbywa się po portugalsku – z naszej strony jest łamany portuñol, z drugiej portugalskie słowa wystrzeliwane z prędkością karabinu. Ale przecież nikt nie mówił, że będzie łatwo.\nMandO: Jak wygląda Twój zwyczajny dzień?\nLaura: Moja praca to moje dzieci. Odprowadzam je do szkoły, karmię, kładę je spać.\nM&O: Dlaczego przeniosłaś się do Búzios?\nL: Wcześniej mieszkałam w faweli. Było tam niebezpiecznie, 2 razy wraz z siostrą zostałyśmy napadnięte i okradzione. Przeprowadziłam się do Búzios, aby było bezpieczniej dla nas i dla dzieci. Żeby dorastały w spokojnej okolicy, i miały szansę mieć normalne dzieciństwo, z dala od strachu i przemocy.\nL: Aby moje dzieci wyrosły na porządnych ludzi. Żeby zdobyły wykształcenie, znalazły małżonków, żeby były szczęśliwe.\nM&O: A co dla Ciebie znaczy być szczęśliwym?\nL: Żyć w pokoju, nie mieć problemów.\nL: Nic, już jestem szczęśliwa. Mam dzieci, żyjemy w zdrowiu. To jest dla mnie szczęście.\nNawet posiadanie tylko 1 dziecka jest ciężkie. Ja mam piątkę i daję radę. Niektórzy mówią, że potrzebują do szczęścia bogactwa i luksusów. Bóg daje każdemu to, na co zasługuje. Ja zasłużyłam sobie na piątkę dzieci, to mi w zupełności wystarcza. Czasem ludzie się mnie pytają, czemu mam tyle dzieci, skoro żyję w tak ubogim domu. Czemu nie przeznaczę więcej funduszy na siebie. Trochę mnie smucą takie pytania. Ale nie mogę sobie pozwolić na przejmowanie się takimi drobnostkami. Jeśli bym się nad sobą użalała, to nie mogłabym się dobrze opiekować dziećmi. Dlatego zawsze staram się być radosna. Szczęście nie pochodzi od rzeczy, ale wychodzi z ludzi, z wewnątrz. Zarówno z wnętrza naszych bliskich, jak i z wnętrza nas samych.\nJesteśmy pod ogromnym wrażeniem Laury, jej wytrwałości i olbrzymiej pracy, jaką wykonuje z uśmiechem na ustach. Będąc w tak trudnej sytuacji przyjęła nas do domu z otwartymi ramionami. To spotkanie zapamiętamy na baaardzo długo.\nDo San Martin de Los Andes dojeżdżamy z Bariloche przepięknym Szlakiem 7 Jezior. Zostajemy przyjęci na Couchsurfingu przez Biankę i jej partnera […]\nPoprzedni post Droga długa jest… – w kierunku SALVADORU\nNastępny post SALVADOR – kolory, targowiska, muzyka i capoeira


28 Koron czeskich ile to złotych - Przelicznik walut 28 CZK na PLN\n>> 28 Koron czeskich ile to zł\n28 Koron czeskich ile to zł - 28 CZK to PLN\nPrzelicz Korony czeskie na Złote polskie Sprawdź ile to 28 koron czeskich na polskie, oraz ile kosztuje korona czeska. Korona czeska jest walutą Czech. Korona czeska jest również znany jako Korunas, koruna.Symbol CZK można zapisać Kc Symbol PLN można zapisać zł. Polski złoty dzieli się na 100 groszy. 28 czk, kurs kc. Aktualnie walutą w Czechach jest korona czeska, sprawdź ile jest wart banknot 28 koron czeskich. Gdzie wymienić korony czeskie, najlepiej wymieniać w kantorach. Aktualne ceny w czechach gdzie walutą jest korona możesz sprawdzić na naszej stronie. prezentujemy aktualny kurs korony czeskiej nbp


Koślawe zniekształcenie nóg jak rozpoznać dziecko 3 lata - Koślawego oraz koślawy pro\nZdrowe stopy u dziecka, czyli jak rozpoznać i leczyć płaskostopie Podkładka na kości rzędu kciuka\nOsteopatia w koślawego deformacji u dzieci chirurgiczne usunięcie kości, aby płacić koszty, plano koślawe zniekształcenie stopy Zdjęcie leczenie stóp deformacje Omsk. Końska deformacji stóp u dzieci guzki na nogi w górnej części stopy, plano koślawe zniekształcenie stopy 15 stopni Masaż dla dzieci z koślawego stóp wideo.\nnogi koślawe kolana w opinii dzieci\nMasaż koślawego mieć dziecko wideo nasienie remedium na palcach, Rodzaje powstrzymać deformację ploskovalgusnaya deformacja stóp u dziecka 4 lata. Kość z tyłu stopy płasko koślawe kolana odbioru czy w wojsku, nastąpił guzek na palcu kupić Altus pro koślawego PRO.\nOdi - chodzenie i dostawianie do nogi chirurgia koślawego halyus wideo koślawe zniekształcenie nóg jak rozpoznać dziecko 3 lata\nKoślawe kolana narośl na nazwę palce, pieszo pus gulą płaskie stopy koślawe i gimnastyka. Odzyskiwanie po operacji koślawego zniekształcenia kość stopy od góry, koślawe kolana u niemowląt jak leczyć kość w stopie w pobliżu dużego palca.\nWady postawy - bolączka współczesnych dzieci strain zdjęcie palce\nMiędzy palcami nóg utworzonych wypukłości stopy dziecka koślawego opinie deformacja, Leczenie zapalenia kości palucha Jak pozbyć się stłuczki na palcu pierścienia nogi. Co to jest guz na palcu koślawego pro blokada kciuka. kupować, u stóp zabiegu koślawego dziecko Kamień na nogi.\nĆWICZENIA NA KOLANA KOŚLAWE - TOP 3 ĆWICZENIA ! Ćwiczenia dla stóp w kości koślawe zniekształcenie nóg jak rozpoznać dziecko 3 lata\nKostne narośla na palucha Dziecko masaż stóp na ploskovalgusnoy deformacje, jak zmniejszyć kości na dużych palcach guzki na stopie. Kości palca jako Zdjęcie treat obrzęk kości stóp, Opinie koślawego Plus co z zamkiem koślawego.\nJak rozpoznać wady postawy u dzieci ? Wszystko o palucha koślawego\nToe deformacja narośl na stawach palców, Krem z kamienia na palucha koślawe zniekształcenie stopy u dziecka. Bolący guz na palucha Marie Charcota deformacja stóp, wpadać w palcem wskazującym Zatrzymać noworodka deformacji.\nĆWICZENIA NA PROSTE KOLANA fizjologiczny koślawe kolana\nNazwa kości w nodze u stóp wzrosły nierówności na górnej części stopy, wpadać na palec wskazujący w gwoździu guzek pod palec. Chirurgia kosztów koślawego palucha przodostopia kości na palcu stopy, nowoczesny zabieg halyus koślawego Zaciski dla palców kości.\nĆwiczenia z piłką przeciw koślawym kolanom kość palca na masaż koślawe zniekształcenie nóg jak rozpoznać dziecko 3 lata\nVarus deformacja z płaskostopia u dzieci nierówności między palcami, jak usunąć guzek na palcu w domu equinovarus zniekształcenie prawej stopy. Z szyszek na palcach powoduje powstanie nasion na palec, wpadać na piechotę blisko dużego palca, który jest jak usunąć gromadzeniu się między palcami.\nĆwiczenia Korekcyjne dla dzieci ćwiczenia, aby zatrzymać w kości\nKubitus koślawy jest osteopatii traktuje koślawego stopę, koślawe zniekształcenie kciuka na leczenie stóp na górnej części stopy pojawiła inicjujący zdjęcie. Ćwiczenia w koślawego zniekształcenia stóp u dzieci boli wzrostu na palcu, Jak masować nogi z palucha koślawego koślawego pro żel.\nPielęgnacja i rozwój dziecka - Ćwiczenia na koślawość kolan Przyczyny kości na palucha\nLeki stosowane w leczeniu kości na palucha koślawego bandaż o opiniach, w niż pójście do domu z koślawego taniec z koślawe nogi. Palucha koślawego przewodnik SCHIENE koślawego palucha leczenie, Płasko-koślawe zniekształcenie stóp u dziecka valgus deformacja rozwija palec.


Szkolenie na keczu gaflowym DZ - SZTORMGRUPA – Kursy i rejsy żeglarskie\nSzkolenie na keczu gaflowym DZ\n1 weekend sob-niedz\nJesteś żeglarzem? Mamy coś, czego jeszcze nie próbowałeś. Coś, co sprawi, że poczujesz się jak prawdziwy wilk morski, dowodzący dwumasztowym okrętem. Dwudniowe szkolenie dla osób, które posiadają już stopień Żeglarza Jachtowego, ale także dla Jachtowych Sterników Morskich, Kapitanów i instruktorów żeglarstwa, którzy chcieli by poznać zasady żeglugi jachtem typu kecz o ożaglowaniu gaflowym. Dla wszystkich, którzy chcą wcielić się w rolę galernika i stać się częścią dziesięcioosobowej załogi szalupy wiosłowej.\nNajnowsza w Polsce, wyprodukowana na zamówienie Sztorm Grupy klasyczna szalupa wiosłowo-żaglowa DZ (Dezeta). Ten typ jachtu pamiętają starzy żeglarze, którzy przechodzili na jachtach tej klasy obowiązkowe szkolenie na dawny stopień Sternika Jachtowego. Dziś rzadko już można spotkać możliwość odbycia rejsu, czy szkolenia na takich jednostkach żaglowych, a co dopiero powiosłować czterometrowej długości wiosłem, tak jak galernik.\nJakie poznasz komendy?\nnaukę żeglarstwa prowadzoną na jachtach żaglowych klasy DZ (rok prod. 2017), wyposażonych w nowoczesne silniki przyczepne Yamaha\nwykład teoretyczny z budowy jachtu DZ\nekspercką kadrę Instruktorów Żeglarstwa PZŻ: Waszczuk, Bajewski, Pakuła, Pawłowski, Poświatowski i wielu innych. Zobacz kadrę\nWszyscy nasi kursanci pływają w kamizelkach ratunkowych, umiejętność pływania nie jest więc konieczna. Na szkolenie na keczu gaflowym DZ zapraszamy osoby, które posiadają już podstawową wiedzę i umiejętności żeglarskie, ale nie próbowały jeszcze swoich sił na dwumasztowym jachcie klasy DZ. Jeżeli posiadasz doświadczenie na DZ, tym lepiej – będzie łatwiej!


zarządzanie danymi w nf.pl\ndanymi Sedlak z końca 2015 roku). To dlatego zamiast (lub pomimo) 5- czy 6-letnich studiów, coraz więcej osób decyduje się także na kursy, pozwalające w kilka tygodni zostać junior\ndanymi, HRowcy często są traktowani jako ci, którzy swoje decyzje podejmują przypadkowo i intuicyjnie i nie mają realnego wpływu na biznes. Działy personalne są swego rodzaju miłym\ndanymi, które otrzymuje i przekazuje do klienta, może doprowadzić do wielu nieprzyjemnych sytuacji, które negatywnie wpłyną na jej wiarygodność i wizerunek. Konsultanci i sprzedawcy\ndanymi osobowymi, w tym zdjęciem, jakie zostały na niej umieszczone. Marka to składnik produktu lub usługi pozwalający odróżnić je od innych dóbr, zarówno na poziomie funkcjonalnym\nFirmy i oferty dla "zarządzanie danymi"\n8024 wyników pokaż wszystkie\nDąbrowa Rafał Zarządzanie bazami danych Chłopska 2f Wrocław


Książka o Niczym [John D. Barrow] << KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE\nAutor: John D. Barrow Liczba stron:\nISBN: 9788378861461 Data wydania: 2015-03-19\nSpis treści Karta redakcyjna Dedykacja Motto Przedmowa 0. NICOLOGIA – LOT DONIKĄD Tajemnice nieistnienia Nie ryzykujesz... ...nie wygrywasz 1. ZERO – CAŁA PRAWDA Pochodzenie zera Egipt – z potrzeby Niczego Babilon – policzono, zważono, podzielono Problem pustej pozycji i babilońskie zero Zero Majów Indyjskie zero Indyjskie koncepcje Nicości Wędrujące zera Słowa oznaczające zero Ostateczne rozliczenie 2. WIELE HAŁASU O NIC Witamy w Hotelu Nieskończoność Grecy niosący dary Sztuka islamska Święty Augustyn Średniowieczny labirynt Pisarze i czytelnicy Nicości Shakespeare’a Paradoks utracony 3. KONSTRUUJĄC NIC Poszukiwanie próżni Opowieść o dwóch Nicach Ile jest przestrzeni w przestrzeni? 4. DRYF W STRONĘ ETERU Newton i Eter. Być albo nie być? Ciemność w eterze Teologia naturalna eteru Decydujący eksperyment O niesamowitym człowieku, który się zmniejszał Einstein i koniec dawnego eteru 5. CO SIĘ STAŁO Z ZEREM? Prawda absolutna – gdzie jej szukać? Wiele zer Stworzenie z pustego zbioru Liczby nadrzeczywiste Bóg i zbiór pusty Dzielenie pod kreską 6. PUSTE WSZECHŚWIATY Cały Wszechświat na kartce papieru Wszechświaty próżniowe Ernst Mach – człowiek z zasadą Lambda – nowa siła w Kosmosie Głębokie powiązania 7. PUDEŁKO, KTÓRE NIGDY NIE BĘDZIE PUSTE Świat jest jednak mały Nowa próżnia Zagubieni na morzu próżni Przesunięcie Lamba Siły świata – jednoczcie się! Polaryzacja próżni Czarne dziury 8. ILE JEST RÓŻNYCH PRÓŻNI? Podziwianie krajobrazu próżni Droga ku unifikacji Powstałem dzięki fluktuacjom próżni Wszędzie inflacja Próżnie wielokrotne Wieczna inflacja Inflacja i nowa lambda Spadając ze schodów Kawałki próżni 9. POCZĄTEK I KRES PRÓŻNI Bycie z Nicości Stworzenie z Niczego Jak uniknęliśmy filozoficznych problemów z Niczym Stworzenie z Niczego we współczesnej kosmologii Nie ma stworzenia z czegokolwiek? Przyszłość próżni Przypisy Katalog wydawniczy\nTytuł oryginału: THE BOOK OF NOTHING Projekt okładki: MARIUSZ BANACHOWICZ Adiustacja i korekta: DAWID SKRABEK / Pracownia Bezkropek Projekt typograficzny: MIROSŁAW KRZYSZKOWSKI Skład: MELES-DESIGN © Copyright by Copernicus Center Press, 2015 Copyright © John D. Barrow, 2000 First published by Jonathan Cape, one of the Publishers in The Random House Group Ltd ISBN 978-83-7886-146-1 Wydanie I Kraków 2015 Copernicus Center Press Sp. z o.o. pl. Szczepański 8, 31-011 Kraków tel./fax (+48 12) 430 63 00 e-mail: marketing@ccpress.pl Księgarnia internetowa: http://en.ccpress.pl Konwersja: eLitera s.c.\nPrzedmowa Ustalenie pierwszych słów książki jest równie skomplikowane, co ustalenie, skąd się wziął Wszechświat. Robert McCrum Sformułowanie „ponieważ nie istnieje” mogłoby być wystarczającym powodem do napisania książki o Niczym, zwłaszcza jeśli napisało się już książkę o Wszystkim. Na szczęście istnieją też lepsze powody. Jeśli przyjrzeć się konkretnym problemom, które od dawien dawna stanowiły motor rozwoju ludzkiej wiedzy, zawsze natrafi się na Nic starannie przebrane za Coś – jednak nigdy na tyle skutecznie, by pozostając nierozpoznanym, znaleźć się poza nurtem głównych wydarzeń. Nic, w swoich licznych odmianach, stanowi od tysiącleci przedmiot nieustającej fascynacji. Filozofowie trudzili się, by je uchwycić; mistycy marzyli, by je sobie unaocznić; naukowcy starali się je wytworzyć; astronomowie poszukiwali go na próżno; logików Nic odpychało; a teologowie pragnęli wyczarować z niego wszystko – udało się to ostatecznie matematykom. W tym samym czasie pisarze i błaźni z radością robili wokół Niczego tyle zamieszania, ile tylko się dało. Pośród tych wszystkich ścieżek wiodących ku prawdzie Nic okazało się być niespodziewanie ważnym Czymś, wokół którego skupia się wiele istotnych pytań dręczących ludzkość od wieków. W niniejszej książce omówione zostaną te sposoby postrzegania Niczego, które wpłynęły na rozwój naszej wiedzy. Przekonamy się, że pradawne uzależnienie ludzi Zachodu od logiki i myślenia analitycznego uniemożliwiło owocne wykorzystanie Niczego do wyjaśnienia obserwowanych przez nas zjawisk. Dla odmiany, filozofowie Wschodu dostarczyli nam sposobów myślenia, w ramach których idea Niczego-jako-czegoś była łatwa do uchwycenia i nie miała wyłącznie negatywnych konotacji. Pozwoliło to ludzkości zrobić pierwszy wielki krok w rozwoju naszej cywilizacji – powstał uniwersalny system liczenia, który następnie bujnie ewoluował, aż ku ezoterycznym strukturom matematyki współczesnej. Po stronie nauki będziemy śledzić swego rodzaju wyścig, którego celem było wytworzenie prawdziwej próżni. Towarzyszyły mu tysiące lat żmudnych dyskusji na temat możliwości jej istnienia oraz roli, jaką pełni w Kosmosie. Idee te ukierunkowały rozwój wielu gałęzi fizyki i technologii, wpływając jednocześnie na debaty filozoficzne i teologiczne na temat znaczenia tego fizycznego Nic. Dla teologów debaty te stanowiły po części kontynuację ważnego sporu dotyczącego stworzenia Wszechświata z fizycznej i duchowej Nicości. Dla nastawionych krytycznie filozofów były to jednak wyłącznie dyskusje oparte na źle postawionych pytaniach, skupiające się na ostatecznej naturze rzeczy, których roztrząsanie z czasem przestało cieszyć się szacunkiem. Początkowo, tego typu pytania o znaczenie Niczego wydawały się być trudne, później zdawało się, że nie da się na nie odpowiedzieć, w końcu uznano, że są bezsensowne, bo podejmując kwestię Niczego, nie pytały tak naprawdę o nic. Dla naukowców wytworzenie próżni wydawało się być jednak fizycznie wykonalne. Dało się nie tylko eksperymentować z próżnią, ale nawet wykorzystać ją przy budowie różnych urządzeń – co było niepodważalnym potwierdzeniem jej realności. Już wkrótce istnienie próżni zostało powszechnie uznane i wyłonił się obraz Wszechświata wypełnionego wszechobecnym eterycznym tworzywem. Pusta przestrzeń nie istniała. Wszystko poruszało się w eterze, wszystko odczuwało jego obecność – był on morzem, w którym wszystko zostało zanurzone, dzięki czemu żaden zakątek Wszechświata nie mógł już nigdy być tak naprawdę pusty. Ów upiorny eter nie dał się łatwo przegonić i trzeba było dopiero Einsteina, by usunąć go z Wszechświata. Nawet Einstein nie mógł jednak przewidzieć, co pozostanie, jeśli usunie się wszystko, co da się usunąć. Teoria względności i fizyka kwantowa dały ludzkości nowe, fascynujące możliwości, a te doprowadziły do powstania najważniejszych nierozwiązanych problemów współczesnej astronomii. Stopniowo, w przeciągu ostatnich dwudziestu lat, próżnia okazywała się być jeszcze bardziej niezwykła i płynna oraz jeszcze mniej pusta i zrozumiała, niż mógł to sobie wyobrazić Einstein. Jej obecność jest odczuwalna w całej Przyrodzie. Dopiero po odkryciu subtelnych kwantowych procesów dziejących się w próżni możliwe było zrozumienie, jak rozmaite siły Przyrody jednoczą się w tętniącym życiem mikroświecie zaludnionym przez najbardziej elementarne cząstki materii. Świat obiektów astronomicznych podlega próżni w nie mniejszym stopniu. Wizja przeszłości, teraźniejszości i przyszłości Wszechświata proponowana przez współczesną kosmologię opiera się na niezwykłych właściwościach próżni. Dopiero z perspektywy czasu będziemy mogli ocenić, czy konstrukcja ta nie jest tylko mirażem. Możliwe, że nie będziemy musieli jednak czekać zbyt długo. Nowe odkrycia kosmologii pokazują wpływ próżni na rozszerzanie się Wszechświata. Kolejne eksperymenty mają wyjaśnić, czy – jak się tego spodziewamy – niecałe piętnaście miliardów lat temu próżnia wykonała serię energetycznych ćwiczeń gimnastycznych umieszczających Wszechświat na kursie, którym podąża do dziś i który determinuje jego przyszłość. Mam nadzieję, że ten krótki wstęp pokazał, że za Niczym kryje się wiele pozornie nic nieznaczących tajemnic. Jeśli chcemy zrozumieć, skąd się tu wzięliśmy, niezbędne będzie właściwe zrozumienie istoty i właściwości Niczego oraz jego skłonności do zmiany – zarówno tej błyskawicznej, jak i niezauważalnej. Symbole towarzyszące numerom rozdziałów, od zera do dziewięciu, to reprodukcje pięknych, przypominających głowy glifów stosowanych przez Majów do oznaczania liczb. Przedstawiają one wielkich bogów oraz boginie Majów i były powszechnie używane ponad tysiąc pięćset lat temu do odnotowywania dat i przedziałów czasowych. Następujące osoby przy różnych okazjach zaoferowały mi swoją pomoc i należą im się podziękowania: Rachel Bean, Malcolm Boshier, Mariusz Dąbrowski, Owen Gingerich, Jörg Hensgen, Ed Hinds, Subhash Kak, Andrei Linde, Robert Logan, João Magueijo, Martin Rees, Paul Samet, Paul Shellard, Will Sulkin, Max Tegmark i Alex Vilenkin. Książkę tę poświęcam pamięci Dennisa Sciamy, który był moim mentorem i bez którego nie powstałaby ani ta, ani żadna inna moja książka. W trakcie pisania nastąpiła jedna przeprowadzka do nowego domu i trzy zmiany biura. W obliczu tych fluktuacji stanu próżniowego chciałbym podziękować mojej żonie Elisabeth, dzięki której Coś niezmiennie przeważało nad Niczym, oraz moim dzieciom – Davidowi, Rogerowi i Louise – za ich niepodważalny sceptycyzm wobec tego projektu. J.D.B. Cambridge, maj 2000\nRozdział 0 Nicologia – lot donikąd Wchodziłem po schodach, gdy to się zdarzyło: Spotkałem człowieka, którego nie było. Dziś znów nie widziałem owego człowieka. Tak bardzo bym chciał, by się trzymał z daleka. Hughes Mearns Tajemnice nieistnienia Nie widziałeś jeszcze niczego. Al Jolson Nic to idea zapierająca dech w piersiach, ale w zasadzie nieprzemyślana, wysoce ceniona przez autorów o tendencjach mistycznych i egzystencjalnych, ale u większości pozostałych wywołująca niepokój, mdłości i panikę”. Nikt nie wie, jak sobie z Nic poradzić. Istnieją zdumiewająco różne poglądy na jego temat wyrażane w ramach różnych dziedzin wiedzy. Wystarczy zerknąć na hasło „nic” w dowolnym słowniku, aby odnaleźć rzeszę intrygujących synonimów: „nic”, „nicość”, „nieistnienie”, „niebyt”... W języku angielskim istnieją ponadto słowa niemające swoich bezpośrednich odpowiedników w języku polskim: nowt, nulliform czy nullity – znajdzie się jakieś Nic na każdą okazję. Są też najróżniejszego typu zera – od zerówki po godzinę zero, zabytki klasy zero i „zeroświaty” (nulliverse. Także pojęcia puste i opuszczone miejsca, ponadto wszelkiego typu i rozmiaru próżnie i pustki. W świecie ludzi mamy zaś nihilistów, nihilian, nihilarian, nihilagentów nicarian, nullifidystów, nullibistów, a także nic-nie-robów oraz tych, których mamy za nic lub za zero. W każdej dziedzinie życia wydaje się występować jakieś uosobienie Nicości. Nawet dział finansowy w mojej gazecie informuje mnie, że „zerówki” stają się coraz bardziej atrakcyjnym źródłem dochodu. Niektóre zera wydają się być całkowicie niejasne, wręcz pozbawione treści. W angielskim slangu tenisowym do wyrażenia braku punktów nie służy tak pospolite słowo jako nil, nothing czy zero. Stosowane jest natomiast stare słowo love, na pozór oznaczające „miłość”, które dotarło jednak do Anglii w mało romantycznej postaci – jako zniekształcenie francuskiego l’oeuf oznaczającego „jajko” i reprezentującego symbol zera ze względu na swój kształt. Echa tej gry słownej są do dziś obecne w języku angielskim na przykład w zwrocie playing for love, czyli „granie dla przyjemności a nie dla pieniędzy”, co ma odróżniać amatora od profesjonalisty, lub w stwierdzeniu, że nie zrobilibyśmy czegoś for love or money, czyli „nie do końca bezinteresownie”. W innych sportach również występują odrębne pseudonimy dla zera – amerykańscy kręglarze określają układ kręgli, z których żaden nie został zbity, jako goose egg, czyli „gęsie jajo”. W Anglii występuje silna tradycja stosowania swoistych określeń na wynik zerowy w poszczególnych sportach – nil w piłce nożnej, nought w krykiecie, ale ow przy podawaniu czasu w lekkiej atletyce, podobnie jak przy dyktowaniu numerów, czego jednym ze świadectw jest tradycyjne odczytywanie numeru seryjnego Jamesa Bonda 007 jako double-o-seven, czyli „podwójne zero siedem”. Wystarczy jednak popatrzeć na klawiaturę komputera, aby dostrzec różnicę pomiędzy 0 i O. W czasie drugiej wojny światowej, za pośrednictwem amerykańskiego personelu militarnego stacjonującego w Anglii, do powszechnego użytku weszło słowo zilch, które funkcjonowało w języku angielskim jako określenie dla zera. Oryginalnie w slangu amerykańskim odnosiło się ono do osoby o nieznanym imieniu. Podobną funkcję spełniało też słowo zip. W pewnym rysunku satyrycznym z tego okresu pojawia się sowa ucząca aligatora i królika nowego typu matematyki o nazwie aftermath[1*], w której jedyną dozwoloną liczbą jest zero. Wszystkie zadania mają to samo rozwiązanie – zero, a cała nauka polega teraz na znajdywaniu nowych zadań z tym samym nieuniknionym wynikiem działań. Kolejną ciekawostką języka angielskiego jest słowo cipher, które oznacza przede wszystkim „cyfrę” lub „szyfr”, a wykorzystywane jest czasem na określenie kogoś niewidocznego, „nie-osobę” (stąd zwrot a cipher in his own household na określenie nieporadnego, nieobecnego w domu męża i ojca). Choć słowa cipher używa się głównie w odniesieniu do szyfru opartego na symbolach, to początkowo określało ono arytmetyczny symbol zera. W języku angielskim istnieje zabawny[2*] wierszyk oparty na tym podwójnym znaczeniu słowa cipher: U 0 a 0, but I 0 thee O 0 no 0, but O 0 me. O let not my 0 a mere 0 go, But 0 my 0 I 0 thee so. Co po odszyfrowaniu odczytuje się jako: You sigh for a cipher, but I sigh for thee O sigh for no cipher, but O sigh for me. O let not my sigh for a mere cipher go, But sigh for my sigh, for I sigh for thee so. To szczególne zastosowanie słowa cipher jest zrozumiałe – arytmetyczny symbol zera to taki, który nie przynosi żadnego efektu, jeśli się go doda lub odejmie od dowolnej liczby. Jedno z tego typu określeń jest jeszcze bardziej obrazowe, a wywodzi się ze współczesnego żargonu technicznego. „Instrukcja pusta” to techniczne określenie na działanie bez konsekwencji. Każdy komputer wykonuje miliony takich instrukcji w oczekiwaniu na to, aż użytkownik naciśnie jakiś klawisz. Jest to neutralna operacja, kiedy komputer nie wykonuje żadnego obliczenia i nie manipuluje żadnymi danymi. Jest też chyba całkowicie jasne, co myślimy o kimś, kogo określimy mianem „zera” albo „pustaka”. Kiedy weźmiemy pod uwagę liczby ujemne, otwiera się pole dla nowych dowcipów, jak ten o człowieku tak negatywnie nastawionym do życia, że gdy wchodzi na przyjęcie, goście rozglądają się i zastanawiają, kto wyszedł; albo ten o naukowcu, którego powrót do kraju przyczynił się do drenażu mózgów. Angielskie słowo napoo, używane w znaczeniu „koniec” albo „pusty”, powstało przez zniekształcenie francuskiego zwrotu il n’y a plus, czyli „nic już nie zostało”. Nie wszystkie skojarzenia z Niczym są negatywne. Czasem mają one ściśle określony cel. Gdy francuscy hugenoci uciekali do Szkocji, by uniknąć prześladowania ze strony Ludwika XIV, utrzymywali swoją tożsamość w tajemnicy, używając nazwiska Nimmo wywodzącego się z łacińskiego zwrotu ne mot, czyli „nikt” lub „bez imienia”. Nasz system zapisywania liczb pozwala na konstruowanie wyrażeń oznaczających dowolnie dużą liczbę po prostu poprzez dodawanie po prawej stronie liczby kolejnych zer – 11230000000000... W okresie hiperinflacji w latach 20. XX wieku niemiecka waluta straciła na wartości tak dramatycznie, że wysłanie listu kosztowało miliardy marek. Ekonomista John K. Galbraith opisywał szok psychologiczny wywołany przez te olbrzymie liczby zakończone długim ciągiem zer: „Szok zerowy” to określenie zaproponowane przez niemieckich lekarzy na powszechne zaburzenie psychiczne wywołane przez występujące współcześnie ogromne sumy pieniędzy. Przypadki „szoku” odnotowuje się u mężczyzn i kobiet wywodzących się z wszelkich klas społecznych, którzy polegli, próbując liczyć pieniądze w skali tysięcy milionów marek. Wiele z tych osób zachowuje się na pozór normalnie za wyjątkiem przemożnej ochoty zapisywania niekończących się ciągów zer. Wciąż zdarzają się na świecie przypadki hiperinflacji – wręcz wydaje się, że istnieje dziś więcej zer niż kiedykolwiek w historii ludzkości. Zastosowanie arytmetyki binarnej w obliczeniach komputerowych i skomputeryzowanie niemal każdej dziedziny życia doprowadziło do tego, że każda maszyna funkcjonuje dzięki ciągom zer i jedynek. Kiedyś szansa, że trafi się na zero, wynosiła jeden do dziesięciu – dzisiaj zdarza się to w co drugim przypadku. Istnieją potężne liczby, które stały się naszym chlebem powszednim. Każdy wie, że istnieją miliardy i miliardy gwiazd, nawet długi narodowe wyraża się dziś przy użyciu równie astronomicznych liczb. Odkryliśmy jednak sposób na ukrycie tych zer – 109 nie wygląda tak źle, jak 1000000000. Już sama ilość synonimów słowa „nic” pokazuje, jak subtelna jest ta idea, którą próbujemy wyrazić słowami. W tradycji greckiej, judeochrześcijańskiej i wschodniej można dostrzec odmienne reakcje na konfrontację z tą samą ideą. Można zauważyć, jak rozmaite pojęcia Nicości, rozwinięte niezależnie od siebie wyłącznie w celu wypełnienia pewnego typu luki w rozumowaniu, usamodzielniły się i zaczęły opisywać coś o wielkim znaczeniu. Najbardziej istotnym przykładem jest fizyczna interpretacja Niczego – próżnia. Próżnia rozpoczęła swoją karierę jako pusta przestrzeń – pustka. Następnie przetrwała werdykt świętego Augustyna, który określił ją jako „prawie nic”, przemieniła się w nieruchomy eter, względem którego dokonywał się wszelki ruch we Wszechświecie, następnie zniknęła za sprawą Einsteina, aby w końcu triumfalnie wyłonić się w dwudziestowiecznym kwantowym opisie funkcjonowania świata przyrody. Z tej nowej perspektywy okazuje się, że próżnia to złożona struktura podlegająca zmianom – błyskawicznym lub stopniowym. Zmiany te mogą mieć zaś skutki globalne i prawdopodobnie są one odpowiedzialne za wiele charakterystycznych cech naszego Wszechświata. Niewykluczone, że umożliwiły powstanie życia we Wszechświecie – i mogą kiedyś przyczynić się do jego zniknięcia. Trudno jest nam dziś wyobrazić sobie trudności, przed którymi stali starożytni myśliciele próbujący pojąć ideę Niczego oraz zera. Dziś pojęcia te wydają się być niemal banalne. Włączenie ich do naszej rzeczywistości wymagało jednak od matematyków i filozofów niebywałej ekwilibrystyki umysłowej. Artystom przyswojenie i zbadanie nowego rozumienia Niczego zajęło jeszcze więcej czasu. Dzisiaj to jednak oni przodują w odkrywaniu związanych z Niczym paradoksów – szokując, bawiąc i zaskakując swoją publiczność. Nie ryzykujesz... A w tej całej sztuce to chodzi raczej o rysowanie konturów czy o kolorowanie środka? Ali G Nic nie ilustruje lepiej pospolitości naszej pospolitej epoki niż nasze zaabsorbowanie Niczym... W gruncie rzeczy Nic bardzo źle wygląda w bogatych zdobieniach. Robert M. Adams W latach 50. XX wieku artyści zaczęli się zastanawiać, dokąd zaprowadzi ich ścieżka biegnąca od wielobarwności przez jednobarwność aż po bezbarwność. Amerykański malarz abstrakcyjny Ad Reinhardt wystawiał początkowo płótna pomalowane w całości na czerwono lub niebiesko, jednak ostatecznie stworzył serię całkowicie czarnych kwadratowych obrazów o boku długości półtora metra, które w 1963 roku wystawiano w prestiżowych galeriach w USA, Londynie i Paryżu. Niektórzy krytycy uznali go rzecz jasna za szarlatana, jednak inni docenili jego art noir, „ostateczny wyraz estetycznej czystości”, jak stwierdził amerykański krytyk sztuki Hilton Kramer. Reinhardt wystawiał później swoje czerwone, niebieskie i czarne obrazy osobno, opisując przy tym szeroko, jaki był ich raison d’être. Pozostawiam już purystom ustalenie, które płótna lepiej uchwyciły istotę Niczego – czy całkowicie czarne obrazy Reinhardta, czy też całkowicie białe Roberta Rauschenberga. Ja osobiście wolę spektakularną eksplozję koloru w Numerze Zero Jaspera Johnsa. Wizualne „nic” nie musi być bezpośrednio przedstawione za pomocą farby czy nawet pośrednio sygnalizowane przez jej brak. Artyści renesansowi odkryli swoje własne wizualne „nic” w XV wieku i stało się ono zalążkiem nowego sposobu reprezentacji świata w sztuce, który pozwolił na tworzenie nieskończonej liczby przedstawień. „Znikający punkt” to technika pozwalająca na realistyczne przedstawienie trójwymiarowej sceny na płaskiej powierzchni. Malarz wyobraża sobie linie biegnące od obiektów, które mają zostać odwzorowane na płótnie, do oka widza. Płótno staje się jakby ekranem, który pośredniczy między rzeczywistą sceną a okiem. Artysta następnie nanosi farbę w miejscach, w których linie przecinają się z owym ekranem. Linie przebiegające równolegle do ekranu przedstawiane są jako proste równoległe, z których każda kolejna leży coraz bliżej linii horyzontu. Linie prostopadłe do ekranu tworzą stożek prostych zbiegających się w jednym punkcie – zwanym punktem znikającym – który tworzy złudzenie perspektywy. Muzycy również ścigali echa wielkiej pustki. Utwór Johna Cage’a 4’33” – który doczekał się wielu bisów w salach koncertowych świata – składa się z 4 minut i 33 sekund niczym niezakłóconej ciszy i jest wykonywany przez zawodowego pianistę w smokingu, siedzącego bez ruchu na stołku fortepianowym przed w pełni sprawnym steinwayem. Cage twierdził, że jego zamiarem było stworzenie muzycznego odpowiednika zera absolutnego – temperatury, w której ustają wszelkie ruchy termiczne. Ciekawy pomysł, ale czy warto płacić za „wysłuchanie” tego utworu jakąkolwiek sumę pieniędzy większą od zera? Martin Gardner powiedział kiedyś: „Nigdy nie słyszałem 4’33”, ale przyjaciele mówili, że to najlepszy utwór Cage’a”. Również pisarze podjęli ten temat z niekłamanym entuzjazmem. Elegancko wydany Esej o ciszy Elberta Hubbarda zawiera wyłącznie puste strony, podobnie jak rozdział autobiografii angielskiego piłkarza Lena Shackletona zatytułowany Co przecięty dyrektor wie o piłce nożnej. W 1974 roku wydano pustą książkę zatytułowaną Książka Nic, która doczekała się kilku wydań i przetrwała nawet pozew o naruszenie praw autorskich wystosowany przez autora innej książki składającej się z niezadrukowanych stron. Istnieje technika pisarska, w której Nic stanowi oś wydarzeń. Wokół niej rozmieszczane są znoszące się przeciwieństwa. Martwe dusze Gogola rozpoczynają się od opisu pewnego dżentelmena, nieposiadającego żadnych cech charakterystycznych, który przyjeżdża do miasta N.: W bryczce siedział pan niezbyt przystojny, ale i niebrzydki, ani nazbyt tłusty, ani nazbyt chudy; nie można powiedzieć, żeby stary, jednak niezbyt młody [tł. W. Broniewski]. Klasyczny przykład takiego wewnętrznie sprzecznego stylu opisywania, w którym cechy i ich przeciwieństwa całkowicie się znoszą, znajduje się na nagrobku pewnej kobiety z hrabstwa Northumberland. Rodzina zmarłej kazała wyryć w nagrobku następujące słowa: Była skromna, cnotliwa i miłosierna, lecz również dumna, zapalczywa i drażliwa. Była czułą żoną i troskliwą matką, a jednak jej mąż i dziecko rzadko widywali jej oblicze, gdy nie było wykrzywione grymasem niechęci... Nie można w końcu zapomnieć o tych geniuszach marketingu, którzy potrafią uzyskać z niczego więcej niż zarabia większość z nas, cokolwiek byśmy nie robili. „Polo, miętówka z dziurą” (Polo, the mint with the hole) to jedno z bardziej znanych brytyjskich haseł reklamowych, dotyczy zaś dropsów z charakterystyczną okrągłą dziurką, znanych w USA pod nazwą Lifesaver. Ponad czterdzieści lat skutecznego marketingu opierało się na dziurze w cukierku a nie na nim samym. Nikt nie zwraca przy tym uwagi, że kupowany toroidalny cukierek zawiera solidną porcję pustej przestrzeni. ...nie wygrywasz Nothing is real[3*]. The Beatles, Strawberry Fields Forever Wystarczy już tych skrawków Nicości. Jeśli o czymś nam mówią, to tylko o tym, że kontemplacja Niczego prowadzi nas na manowce ludzkiej wyobraźni. Część przedstawionych tu zagadnień zostanie omówiona w następnych rozdziałach. Okaże się wtedy, że Nic nie jest ledwie dziwacznym dodatkiem do historii idei, lecz zawsze znajduje się niemal w centrum wydarzeń. W każdym zaprezentowanym w tej książce obszarze tematycznym występuje pewna główna kwestia, której zrozumienie wymaga dogłębnego pojęcia oraz odpowiedniej reprezentacji Niczego. Filozoficzne przeglądy kluczowych idei z historii myśli ludzkiej zawsze skupiały się na pojęciach takich jak nieskończoność, lecz niewiele miały do powiedzenia na temat Nicości. Teolodzy poważnie zaangażowali się w dyskusję na temat wielorakich przejawów Niczego, aby rozstrzygnąć, czy się z niego wywodzimy i czy grozi nam powrót do jego bezbożnej otchłani. Praktyki religijne często wiążą się z rzeczywistością Niczego, głównie ze względu na poruszaną problematykę śmierci. Śmierć jako całkowita anihilacja jest od wieków rozumiana jako jedna z najbliższych nam odmian Niczego i pełni tradycyjną funkcję w przedstawieniach artystycznych. Śmierć jest stacją końcową i dostarcza nam najszerszej skali porównawczej, sugerując przy tym istnienie pewnej ostatecznej perspektywy czy wręcz sądu ostatecznego – jej brutalna realność może zostać wykorzystana do wypędzenia nas ze stanu błogiego zanurzenia w tu-i-teraz. Jednym z naszych celów jest naprawienie tego zaniedbania i pokazanie, w jaki sposób Nic, w swoich rozmaitych przejawach, okazuje się być kluczowym pojęciem w wielu dziedzinach nauki. Właściwe zrozumienie Niczego prowadzi często do wyłonienia się nowych sposobów myślenia o świecie. Naszą „nicofilię” rozpoczniemy od zbadania historii tego pojęcia oraz matematycznego symbolu zera. W tym kontekście nic nie jest takie, jak mogłoby się nam wydawać. Logika Greków uniemożliwiła im wyrażenie idei zera i dopiero w kulturze indyjskiej znajdziemy myślicieli, którzy nie mieli problemu z uznaniem, że Nic może być Czymś. Następnie przyjrzymy się, co zaszło, gdy również Grecy podjęli ten temat. Ich zmagania skoncentrowały się na Nic fizycznym – zerze pustej przestrzeni, próżni i pustki. Zmaganie, aby sensownie wyrazić te pojęcia i wcielić je w schemat kosmologiczny, porządkujący codzienne doświadczenia z obiektami świata fizycznego, wyznacza początek nieustającej i coraz bardziej zawiłej dyskusji trwającej niemal dwa tysiące lat. Nauka i teologia średniowiecza zmagały się nieustannie z ideą próżni, próbując rozstrzygnąć kwestię jej realności fizycznej, logicznej możliwości i tego, czy jest pożądana z teologicznego punktu widzenia. Część problemów z zerem oraz ze związanym z nim pojęciem nieskończoności wynikała z faktu, że zdawało się ono prowadzić do paradoksów i wprowadzających zamieszanie sprzeczności. To dlatego wielu wybitnych myślicieli poświęciło mu tak wiele uwagi. To jednak, co logik uważa za herezję, dla pisarza jest darem niebios. Niezliczeni autorzy uniknęli kłopotów z Niczym, potęgując na coraz to nowe sposoby związane z nim paradoksy, bawiąc i zaskakując w ten sposób odbiorców swojej sztuki. Podczas gdy filozof może boleśnie odczuć krytykę ze strony teologów obwiniających go o poważne podejmowanie tak bluźnierczych zagadnień, humoryście próbującemu przekazać swoim czytelnikom, jak wielkie jest znaczenie Niczego, może ujść to płazem równie łatwo, co Freddiemu Mercury, gdy śpiewał „Nothing really matters”. Gdy inni protestowali przeciwko Niczemu, żarty językowe i paradoksy eksploatowane przez pisarzy dostarczały dodatkowej amunicji w walce o podważenie przekonania, że Nic może stać się rozsądnym pojęciem. Gdy jednak wracało ono do łask poważnych myślicieli, to czyż gry słowne nie stanowiły doskonałej ilustracji tego, jak bezdenne głębie filozoficzne kryje w sobie ta idea? Równolegle do średniowiecznych poszukiwań sensu Niczego i pustki narodziła się poważna eksperymentalna filozofia próżni. Same zabawy słowne mające pomóc w ustaleniu, czy próżnia może istnieć, przestały wystarczać. Pojawiła się nowa droga ku wiedzy – zobacz sam, czy umiesz wytworzyć próżnię. Dotychczasowe dysputy teologiczne na temat realności próżni zostały z czasem wzbogacone o szereg prostych eksperymentów mających pokazać, czy jest możliwe całkowite opróżnienie pewnego fragmentu przestrzeni. Ten tok rozumowania doprowadził ostatecznie naukowców takich jak Torricelli, Galileusz, Pascal czy Boyle do usunięcia powietrza ze szklanych pojemników przy użyciu pomp i wykazania istnienia rzeczywistego ciśnienia i ciężaru powietrza unoszącego się nad naszymi głowami. Próżnia stała się częścią nauki eksperymentalnej. Okazała się być przy tym bardzo przydatna. Fizycy wątpili jednak, czy możliwe jest wytworzenie prawdziwej próżni. Uważano, że Wszechświat wypełniony jest przez ocean eterycznej substancji, w której poruszamy się, nie wywierając nań żadnego mierzalnego wpływu. Naukowcy w XVIII i XIX wieku zmagali się z tym ulotnym płynem i z próbami wyjaśnienia przy jego udziale na nowo odkrytych sił elektrycznych i magnetycznych. Został on ostatecznie wygnany z gmachu fizyki dopiero za sprawą ostrego jak brzytwa umysłu Einsteina i talentu eksperymentatorskiego Michelsona. Pokazali oni, że kosmiczny eter nie jest konieczny, a dowody na jego istnienie są nieprzekonujące. W 1905 roku kosmiczna próżnia znów stała się możliwa. Sytuacja jednak ponownie uległa zmianie. Nowa, spektakularna teoria grawitacji Einsteina pozwalała na precyzyjne matematyczne opisanie przestrzeni całkowicie pozbawionej masy i energii. Mogły więc istnieć puste wszechświaty. Czegoś jednak brakowało w opisie najmniejszych składników świata. Rewolucja kwantowa pokazała nam, że dawny obraz próżni jako pustego pudełka jest nie do utrzymania. Próżnię należy raczej rozumieć jako stan pudełka po usunięciu z niego wszystkiego tego, co da się usunąć. Nie oznacza to jednak, że pudełko jest puste. Tym, co pozostaje, jest raczej najniższy dostępny stan energetyczny – taki, że wszelkiego typu zakłócenia lub wpływy z zewnątrz powodują podwyższenie jego energii. Z biegiem lat ta nowa egzotyczna wizja kwantowej Nicości zaczęła poddawać się badaniom eksperymentalnym. Niestrudzone wytwarzanie sztucznej próżni przez naukowców pod koniec XIX wieku doprowadziło do powstania wielu użytecznych i powszechnie dziś znanych urządzeń, jak lampy próżniowe, żarówki czy lampy rentgenowskie. Rozpoczął się podbój „pustej” przestrzeni. Fizycy odkryli, że ich asekuracyjna definicja próżni jako tego, co pozostaje po usunięciu wszystkiego, co da się usunąć, nie była tak niemądra, jak by się mogło wydawać. Rzeczywiście zawsze coś zostaje – energia próżni przenikająca każdy zakątek Wszechświata. Ta wszechobecna, niedająca się usunąć energia próżni została w końcu wykryta i pokazano, że jej obecność jest fizycznie namacalna. Jej prawdziwe znaczenie dla struktury Wszechświata zostało jednak odkryte dopiero względnie niedawno. Jak się okazuje, świat może posiadać wiele różnych stanów próżniowych. W określonych warunkach może nastąpić przejście między dwoma takimi stanami – ze spektakularnymi konsekwencjami tego procesu. Co ciekawe, wydaje się, że tego typu przejścia trudno jest uniknąć przy opisie pierwszych chwil rozszerzania się Wszechświata. Jeszcze ciekawszy jest fakt, że owo przejście może prowadzić do szeregu interesujących skutków, co pozwala ostatecznie na wyjaśnienie wielu niezwykłych właściwości Wszechświata, które wydawały się być wcześniej owiane całkowitą tajemnicą. Na koniec pozostaną nam dwie kosmologiczne tajemnice dotyczące Niczego. Pierwsza z nich ma starożytny rodowód – jest to problem stworzenia Czegoś z Niczego i pytanie o to, czy Wszechświat miał początek. Jeśli tak, to z czego się wyłonił? Jakie są religijne źródła takiego poglądu i jaki jest dzisiaj jego status naukowy? Druga tajemnica jest nam czasowo bliższa. Łączą się w niej wszystkie współczesne przejawy próżni, opis grawitacji i nieunikniona obecność energii w próżni kwantowej. Einstein pokazał nam, że Wszechświat może być wyposażony w tajemniczą postać energii próżni. Aż do niedawna obserwacje astronomiczne mówiły nam tylko tyle, że jeśli ta energia rzeczywiście istnieje i wywiera wpływ na cały Kosmos, to jej intensywność musi być nieprawdopodobnie mała, aby nie zdominowała reszty Wszechświata. Fizycy nie mają pojęcia, dlaczego jej wpływ na ewolucję Kosmosu pozostaje tak niewielki. Wydaje się, że taka energia po prostu nie istnieje. Musi istnieć jakieś proste prawo przyrody, wciąż czekające na odkrycie, które przywraca próżnię i ustala wartość energii próżni na poziomie zera. Musimy jednak porzucić nadzieję na tak proste rozwiązanie. W 1998 roku dwa zespoły astronomów połączyły moc najpotężniejszych ziemskich teleskopów z niemającą sobie równych mocą optyczną Kosmicznego Teleskopu Hubble’a i zgromadziły przekonujące dowody na realność kosmicznej energii próżni. Jej działanie jest spektakularne. Okazuje się ona przyspieszać rozszerzanie się Wszechświata. Jeśli energia ta jest naprawdę czymś realnym, to wyznaczy ona przyszłe losy Wszechświata i zdeterminuje jego koniec. Czy istnieje lepszy moment, by zacząć opowieść o Niczym? Zapraszamy do zakupu pełnej wersji książki\nPrzypisy Rozdział 0. Nicologia – lot donikąd  Pierwsze słowa wypowiedziane w filmie dźwiękowym, Śpiewak jazzbandu, 1927.  P.L. Heath, Nothing, [w:] P. Edwards (red.), The Encyclopedia of Philosophy, t. 5 i 6, Macmillan, New York 1967, s. 524.  Któż by to właściwie miał być?  To słowo oznaczające „nic”, wciąż powszechnie spotykane w niektórych dialektach w północnej Anglii, ma źródła skandynawskie, pochodzi zaś z języka staronordyckiego. Miało ono wiele innych znaczeń – „wykastrowany byk”, czyli wół (tzw. nowt-geld oznaczał występujący na północy Anglii specjalny podatek płacony w sztukach bydła domowego), a także „osobę głupią” lub „powolną”.  Oznaczające „coś pozbawionego określonej formy”.  Światy pozbawione wszelkiego typy porządku, planu czy celu. Słowo to, skontrastowane z pojęciem „Wszechświat”, pojawia się w książce Mind Williama Jamesa, na s. 192, gdzie pisze on tak: „Świat [...] jest czystym nieporządkiem, chaosem, zeroświatem, przed którego pełną przypadkowości władzą [...] się nie ugnę”.  Osoby, które odrzucają wszelkie poglądy religijne i nakazy moralne; czasem pogląd ten uważa się za skrajną postać sceptycyzmu, w której zaprzecza się wszelkiemu istnieniu.  Osoby, który głosiły heretycką doktrynę, że w naturze Chrystusa nie był obecny żaden element ludzki, wyłącznie natura boska.  Osoby, które zajmują się rzeczami bez znaczenia.  Osoby, które nic nie robią (ang. nihilagent).  Osoby nieposiadające poglądów religijnych lub politycznych.  Osoby niewyznające żadnych poglądów religijnych.  Osoby niewierzące w istnienie bytów duchowych.  „Zerówki” to jednostki uczestnictwa w funduszu powierniczym (truście działającym według brytyjskiego prawa) uprzywilejowane co do udziału w majątku trustu, ale niedające prawa do dywidendy. Stanowią formę inwestycji obarczonej relatywnie niskim ryzykiem, które wynika z tego, że przy zamykaniu funduszu inwestycyjnego jego majątek w pierwszej kolejności przeznaczany jest na wykup „zerówek”. Nie dają one prawa do pobierania zysku (stąd „zero”), ale podlegają wykupowi w kolejnych latach, a przypisane do nich zyski są reinwestowane w kolejne „zerówki”.  Zob. np. hasło Love, [w:] Oxford English Dictionary, źródło: http://www.oed.com/.  Pogo, 20.03.1965, cyt. za: R.M. Adams, Nil. Episodes in the Literary Conquest of Void During the Nineteenth Century, Oxford University Press, New York 1966.  J.K. Galbraith, Money. Whence it Came, Where it Went, Deutsch, London 1975, s. 157.  Prope nihil. Istniał wówczas powszechny pogląd, że Nic to bardzo mała wielkość dodatnia – coś znacznie mniejszego, niż to można sobie wyobrazić, ale wciąż coś. Francuskie słowo rien („nic”) ma się wywodzić z łaciny, od słowa rem, biernika liczby pojedynczej słowa „rzecz”, a w starofrancuskim rzeczywiście słowo rien stosowane było w sensie pozytywnym – Justice amez so tôte rien („Kochaj miłość ponad wszystkie inne rzeczy”).  R.M. Adams, op. cit., s. 3, 34.  R.F. Colin, Fakes and frauds in the art world, „Art in America” 1963, nr 2.  H. Kramer, [w:] „The Nation”, 22.06.1963.  B. Rose (red.), Art-as-Art. The Selected Writings of Ad Reinhardt, Viking Press, New York 1975.  J. Johns, The Number Zero, 1959, zbiory prywatne.  –273,15 stopni Celsjusza.  M. Gardner, Mathematical Magic Show, Penguin, London 1985, s. 24.  Cyt. za: N. Annan, The Dons. Mentors, Eccentrics and Geniuses, HarperCollins, London 1999, s. 264.  E. Maor, To Infinity and Beyond. A Cultural History of the Infinite, Princeton University Press, Princeton 1987. [1*] Słowo aftermath oznacza „pozostałość” czy „pokłosie”, ale after-math, odczytywane dosłownie, oznaczałoby „postmatematykę”, czyli „matematykę po (czymś)” (wszystkie przypisy w tekście pochodzą od tłumacza). [2*] Gra słów nieprzetłumaczalna na język polski. [3*] W języku angielskim zdanie Nothing is real rozumie się zwykle jako „Nic nie jest prawdziwe”, ale odczytywane słowo po słowie oznacza „Nic jest prawdziwe”. Takie samo podwójne znaczenie ma nieco mniej elegancka polska konstrukcja: „Co jest prawdziwe? Nic!”.\n<a href="https://cyfroteka.pl/ebooki/Ksiazka_o_Niczym-ebookRO/p91480i140287" target="_blank" title="Książka o Niczym [John D. Barrow] - KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE" > <img src="https://cyfroteka.pl/images/BRD.png" style="border:none;background:none transparent;box-shadow:none;-webkit-box-shadow:none;-webkit-border-radius:0;border-radius:0;" alt="Książka o Niczym [John D. Barrow] - KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE"/></a>


Zderzenie trzech samochodów w powiecie lubartowskim. Cztery osoby trafiły do szpitala | Kurier Lubelski\nMateusz Kowalski 22 września 2021, 11:18\nDo zderzenia trzech aut doszło na prostym odcinku drogi. W wypadku brała udział cysterna przewożąca olej napędowy, na szczęście nie doszło do wycieku. Na skutek zdarzenia cztery osoby zostały przewiezione do szpitala\nDo zdarzenia doszło we wtorek (21 września) około godziny 15 w miejscowości Szczekarków. Jak wynika ze wstępnych ustaleń policji, prawdopodobną przyczyną wypadku był nieprawidłowo wykonany manewr wyprzedzania. 34-letni mężczyzna kierujący samochodem marki volkswagen podczas wyprzedzania cysterny zajechał jej drogę oraz uderzył uderzył w tył stojącego przy osi jezdni, sygnalizującego manewr skrętu w lewo pojazdu marki audi. Cały wypadek miał miejsce na prostym odcinku drogi.\nDo szpitala trafili kierowca i pasażerowie volkswagena oraz 20-letni mieszkaniec gminy Lubartów - kierujący audi. W kolizji brała udział cysterna, która przewoziła olej napędowy, na szczęście nie doszło do wycieku paliwa.\nMundurowi ustalili, że 34-letni sprawca wypadku nie był pod wpływem alkoholu.\nMiejsce kolizji było zabezpieczane przez funkcjonariuszy, czynności na miejscu wykonywała grupa dochodzeniowo-śledcza.\nPo wypadku droga wojewódzka numer 815 była zablokowana, ruch odbywał się drogą serwisową.\nProwadzone postępowanie wyjaśni szczegółowe okoliczności zdarzenia.


Na progu Roku Wiary | Niedziela.pl\nNiedziela szczecińsko-kamieńska 41/2012, str. 1\n11 października 2012 r. rozpocznie się w Kościele powszechnym Rok Wiary – ogłoszony przez papieża Benedykta XVI w liście apostolskim w formie motu proprio „Porta fidei” („Podwoje wiary”) – który związany będzie z 50. rocznicą otwarcia Soboru Watykańskiego II. Rok Wiary zakończy się 24 listopada 2013 r., w uroczystość Chrystusa Króla. Dzień rozpoczęcia Roku Wiary to także 20. rocznica opublikowania Katechizmu Kościoła Katolickiego, który powstał aby, „ukazać wszystkim wiernym siłę i piękno wiary”. Papież podkreśla, że Katechizm jest jednym z najważniejszych owoców Soboru Watykańskiego II.\nWiara nie jest nam dana raz na zawsze, dlatego o wiarę – tak jak o ewangeliczną perłę – trzeba zabiegać. Nie może być ona sprawą prywatną chrześcijanina, bowiem – mówi Papież – „oznacza zaangażowanie i publiczne świadectwo”. Ten wyjątkowy rok, poświęcony naszej wierze, jest zachętą do autentycznego i nowego nawrócenia się do jedynego Zbawiciela świata. Benedykt XVI zaznacza, że „wiara rośnie, gdy jest przeżywana jako doświadczenie doznawanej miłości i kiedy jest przekazywana jako doświadczenie łaski i radości. Powoduje, że życie wiernych wydaje owoce, bo dzięki nadziei serce rośnie, oraz umożliwia składanie skutecznego świadectwa: otwiera w istocie serca i umysły słuchających na zaproszenie Pana, aby przylgnęli do Jego słowa, by stali się Jego uczniami”.\nW liście „Porta fidei” Ojciec Święty przypomina wiernym, że nie wolno zgodzić się na to, aby sól utraciła smak, a światło było umieszczone pod korcem. „Także współczesny człowiek może na nowo odczuć potrzebę, by – jak Samarytanka – pójść do studni i słuchać Jezusa, który zachęca do wiary w Niego i czerpania z Jego źródła, tryskającego wodą żywą (por. J 4,14). Musimy na nowo z chęcią karmić się Słowem Bożym, wiernie przekazywanym przez Kościół, i Chlebem życia, danymi jako wsparcie tym, którzy są Jego uczniami (por. J 6,51). Nauczanie Jezusa w rzeczywistości nadal rozbrzmiewa w naszych dniach z tą samą mocą: «Zabiegajcie nie o ten pokarm, który niszczeje, ale o ten, który trwa na życie wieczne» (J 6,27). My również, jak ci, którzy Go słuchali, zadajemy to samo pytanie: «Cóż mamy czynić, abyśmy wykonywali dzieła Boga?» (J 6,28). Znamy odpowiedź Jezusa: «Na tym polega dzieło Boga, abyście wierzyli w Tego, którego On posłał» (J 6,29). Wiara w Jezusa Chrystusa jest więc drogą do osiągnięcia zbawienia w sposób ostateczny”.\nList apostolski „Podwoje wiary” jest również przypomnieniem, że chrześcijanie powinni i są do tego powołani, by całym swoim życiem głosić prawdę o Chrystusie. Ojciec Święty podaje w zarysie program nadchodzącego Roku Wiary. W tych trudnych czasach dla Kościoła nikt nie może pozostać obojętny na sprawy wiary.\nChcielibyśmy zwrócić się do Czytelników „Kościoła nad Odrą i Bałtykiem” z prośbą o dzielenie się swoją wiarą. Drodzy Czytelnicy, świadectwa o wierze – czym ona jest dla was i waszych rodzin – możecie przesyłać na adres szczecińskiej redakcji lub e-mailem: edycja.szczecin@niedziela.pl . Najlepsze wypowiedzi (2500 znaków) zostaną opublikowane w naszym dodatku oraz nagrodzone albumami.\nNiedziela podlaska 49/2012, str. 7\nMAREK SOBISZ: - Rozpoczynamy okres Adwentu, bezpośredniego przygotowania do Bożego Narodzenia. W tym czasie Caritas naszej diecezji organizuje cykliczne akcje, które mają za zadanie pomóc najuboższym godnie przeżyć te wyjątkowe rodzinne święta. Może je Ksiądz Dyrektor przybliżyć pokrótce czytelnikom?


Nominaci Ziobry zaliczyli wpadkę. Rzecznik dyscyplinarny i jego zastępcy działali wbrew przepisom - Juryści\nNominaci Ziobry zaliczyli wpadkę. Rzecznik dyscyplinarny i jego zastępcy działali wbrew przepisom\nPiotr Schab, rzecznik dyscyplinarny sędziów, oraz jego dwaj zastępcy Przemysław Radzik oraz Michał Lasota w wielu przypadkach działali wbrew przepisom prawa. Te stanowią, że mogą oni prowadzić postępowania dyscyplinarne tylko wobec sędziów sądów apelacyjnych oraz prezesów i wiceprezesów sądów apelacyjnych i okręgowych. Tymczasem rzecznik dyscyplinarny oraz jego zastępcy prowadzą co najmniej kilkanaście spraw szeregowych sędziów rejonowych i okręgowych. Jedna z nich dotyczy Olimpii Barańskiej-Małuszek z Sądu Rejonowego w Gorzowie Wielkopolskim, która wczoraj znalazła się na wokandzie Sądu Dyscyplinarnego przy Sądzie Apelacyjnym we Wrocławiu. Obrońca gorzowskiej sędzi Grzegorz Kasicki, sędzia SO w Szczecinie, wnioskował o umorzenie postępowania, wskazując, że zastępca rzecznika nie miał kompetencji do stawiania zarzutów sędzi Barańskiej-Małuszek, która nie pełni żadnej funkcji w sądownictwie. Sąd uznał tę argumentację za trafną i umorzył postępowanie. Zdaniem sędziego Kasickiego wyrok ten powinien mieć wpływ na ocenę wszystkich pozostałych postępowań, jakie prowadzą rzecznik dyscyplinarny lub jego zastępcy wobec szeregowych sędziów dwóch najniższych szczebli sądownictwa.\nO problemie pisaliśmy szerzej w DGP już we wrześniu zeszłego roku. Wskazywaliśmy wówczas, że prawo o ustroju sądów powszechnych (t.j. Dz.U. z 2019 r. poz. 52 ze zm.; dalej: u.s.p.) stanowi, że główny rzecznik dyscyplinarny oraz dwaj jego zastępcy są oskarżycielami wyłącznie w sprawach sędziów sądów apelacyjnych oraz prezesów i wiceprezesów sądów apelacyjnych i okręgowych. Pozostali sędziowie mogą być oskarżani przez zastępców rzecznika dyscyplinarnego działających przy sądach apelacyjnych. W odpowiedzi na te zarzuty Piotr Schab wydał oświadczenie, w którym powołał się na art. 114 par. 1 u.s.p., zgodnie z którym „Rzecznik dyscyplinarny podejmuje czynności wyjaśniające (…)” m.in. z własnej inicjatywy. Wychodząc od tego przepisu Schab tłumaczył, że „podjęcie tychże czynności również objęte jest przedmiotem «sprawy», o której mowa w art. 112a par. 1 a u.s.p.”. Z kolei ten przepis stanowi, że rzecznik oraz jego zastępcy mogą przejąć sprawę prowadzoną przez zastępcę rzecznika działającego przy sądzie okręgowym.\n– To tłumaczenie mnie nie przekonuje. Rzecznik zdaje się zupełnie ignorować fakt, że jego zastępcy nie tylko prowadzili czynności wyjaśniające przeciwko sędziom lub przejmowali sprawy wszczęte przez lokalnych rzeczników, ale również samodzielnie stawiali sędziom rejonowym i okręgowym zarzuty dyscyplinarne – odpowiadał Schabowi Dariusz Mazur, sędzia Sądu Okręgowego w Krakowie.\nWczoraj wątpliwości sędziów potwierdził SD przy SA we Wrocławiu. Do momentu zamknięcia numeru nie udało nam się poznać uzasadnienia tej decyzji.\nTaki sam problem został podniesiony w innej sprawie toczącej się przed Izbą Dyscyplinarną Sądu Najwyższego. Dotyczy ona warszawskiej sędzi Anny Bator-Ciesielskiej, której zawieszenia w czynnościach służbowych domaga się Piotr Schab. O sędzi zrobiło się głośno po tym, jak złożyła wniosek o wyłączenie jej ze składu orzekającego, w którym zasiadał także Przemysław Radzik, zastępca rzecznika dyscyplinarnego. Chodziło o jego domniemany udział w tzw. aferze hejterskiej. W efekcie Anna Bator-Ciesielka usłyszała od Piotra Schaba, a więc przełożonego Radzika, pięć zarzutów dyscyplinarnych, w tym nadużycia władzy przez funkcjonariusza publicznego.\n– Po wydaniu postanowienia o przedstawieniu zarzutów rzecznik Schab skierował do Izby Dyscyplinarnej SN wniosek o zawieszenie mojej mocodawczyni w czynnościach służbowych. W poniedziałek w odpowiedzi skierowałem do ID SN pismo, w którym domagamy się odmowy przyjęcia tego wniosku – mówi Radosław Baszuk, obrońca sędzi Bator-Ciesielskiej.\nJak tłumaczy adwokat, oskarżać jego klientkę może tylko zastępca rzecznika dyscyplinarnego działający przy sądzie apelacyjnym. Orzeka ona bowiem w sądzie okręgowym i nie pełni żadnych funkcji.\n– Możliwość prowadzenia przez głównego rzecznika dyscyplinarnego i jego zastępców czynności w każdej sprawie dotyczącej sędziego jest dopiero wprowadzana kolejną nowelizacją prawa o ustroju sądów powszechnych. Chodzi o procedowaną właśnie w Senacie tzw. ustawę kagańcową – wskazuje mec. Baszuk.\nTego samego zdania jest Beata Morawiec, prezes Stowarzyszenia Sędziów „Themis”, dla której prowadzone prace legislacyjne to dowód na to, że dotychczasowe działania rzeczników i jego zastępców prowadzone względem sędziów rejonowych i okręgowych, niepełniących żadnych funkcji, były podejmowane bez podstawy prawnej.\nTo jednak niejedyny zarzut, jaki pojawia się w piśmie przesłanym w poniedziałek do ID SN przez mec. Baszuka. Zdaniem sędzi Ciesielskiej-Bator oraz jej pełnomocnika wniosek o zawieszenie jej w czynnościach służbowych sędziego nie został złożony przez uprawniony do tego podmiot. A to dlatego, że Piotr Schab nie został wybrany na stanowisko rzecznika dyscyplinarnego sędziów sądów powszechnych zgodnie z obowiązującym prawem. O nieścisłościach w przepisach regulujących procedurę powoływania głównego rzecznika dyscyplinarnego DGP pisał jako pierwszy już w grudniu 2018 r. Otóż po 3 kwietnia 2018 r. zaczął obowiązywać zupełnie nowy model postępowania dyscyplinarnego. Zgodnie z nim teraz to minister sprawiedliwości powołuje głównego rzecznika dyscyplinarnego sędziów. Problem jednak polega na tym, że wprowadzając nowy model, ustawodawca jednocześnie nie usunął z ustawy o Krajowej Radzie Sądownictwa (t.j. Dz.U. z 2019 r. poz. 84 ze zm.) przepisu, zgodnie z którym to rada wybiera rzecznika dyscyplinarnego sędziów.\nResort sprawiedliwości pytany przez DGP o tę legislacyjną wpadkę tłumaczył, że nie ma tutaj sporu między radą a ministrem o właściwość co do powoływania rzecznika dyscyplinarnego. Jego zdaniem obowiązuje przepis o powoływaniu rzecznika przez MS, a to zgodnie z ogólną regułą, że ustawa późniejsza uchyla moc obowiązującą ustawy wcześniejszej (lex posterior derogat legi priori).\nTakie tłumaczenie nie przekonuje jednak obrońcy sędzi Bator-Ciesielskiej. Jego zdaniem bowiem te dwa przepisy – jeden mówiący o wyborze przez KRS, a drugi o powołaniu rzecznika przez MS – wzajemnie się nie wykluczają, a uzupełniają. Innymi słowy procedura ta jest dwustopniowa: najpierw następuje wybór przez KRS w formie uchwały, a dopiero później minister powołuje na stanowisko rzecznika osobę wskazaną przez radę.\nTymczasem, jak zauważa mec. Baszuk, KRS nie podjęła uchwały o wyborze sędziego Schaba na stanowisko rzecznika dyscyplinarnego sędziów sądów powszechnych. A przynajmniej w zasobach publicznych brak jest informacji na ten temat.\nPoza tym zdaniem Radosława Baszuka nie można przejść do porządku dziennego nad tym, że do tej pory budzące wątpliwości przepisy nie zostały poprawione, i to pomimo kilkukrotnego korygowania prawa o ustroju sądów powszechnych. A już w grudniu 2018 r. resort zapewniał w odpowiedzi na pytania DGP, że „wskazane uchybienie legislacyjne w ustawie o KRS będzie wymagało reakcji w toku najbliższych prac nad zmianami regulacji dotyczących sądownictwa powszechnego”.\nFederacje sportowe walczą z nielegalnym streamingiem. UFC vs. piraci\nPieszy z pierwszeństwem przy wchodzeniu na przejście i z zakazem korzystania z telefonu. Sejm znowelizował prawo o ruchu drogowym\nPrzy przejściu zakładu pracy kara nagany nie ulega zatarciu\nSejm uchwalił nowelizację Prawa o ruchu drogowym\nArchiwa Wybierz miesiąc Styczeń 2021 Grudzień 2020 Listopad 2020 Październik 2020 Wrzesień 2020 Sierpień 2020 Lipiec 2020 Czerwiec 2020 Maj 2020 Kwiecień 2020 Marzec 2020 Luty 2020 Styczeń 2020 Grudzień 2019 Listopad 2019 Październik 2019 Wrzesień 2019 Sierpień 2019 Lipiec 2019 Czerwiec 2019 Maj 2019 Kwiecień 2019 Marzec 2019 Luty 2019 Styczeń 2019 Grudzień 2018 Listopad 2018 Październik 2018 Wrzesień 2018 Sierpień 2018 Lipiec 2018 Czerwiec 2018 Maj 2018 Kwiecień 2018 Marzec 2018 Luty 2018 Styczeń 2018 Grudzień 2017 Listopad 2017 Październik 2017 Wrzesień 2017 Sierpień 2017 Lipiec 2017 Czerwiec 2017 Maj 2017 Wrzesień 2016 Grudzień 2015 Kwiecień 2014


Mięsień czworoboczny ból Jednym z elementów życia dziennego jest dopełnianie zapasów różnych materiałów oraz składowanie ich w wyznaczonych do tego miejscach. Taki proces nazywany jest ogólnie magazynowaniem. Może ono dokonywać się z kompetentnej działalności i…\nJeśli nie masz najmniejszego pojęcia jak masz okazję dbać o własny wizerunek w Internecie, przede wszystkim powinieneś wiedzieć, że doskonałym rozwiązaniem jest to, aby chociażby wstąpić na stronę internetową przebiegaferymieleckiej.pl. A dlaczego? Cóż, prawda jest…\nPrzenosiny dla każdego – w jaki sposób zorganizować? W pewnym czasie swojego życia każdy z nas postanawia się wyprowadzić z familijnego domu. Tak również jest w wypadku wielu młodych osób, które decydują się na samoistne…\nSprzęty meblowe modułowe w obrębie apartamentów Nie wszyscy zdajemy sobie kwestię z tego, że hydraulika siłowa stosowana jest przez nas na co dzień. Ta dyscyplina nadzwyczajnie sprawdza się nie tylko w tak nazywanym przemyśle ciężkim,…\nŻeby w mieszkaniu czuć się bezpiecznie – alarm bądź też monitoring Punktem, w jakim ktokolwiek czuje się najprzyzwoiciej oraz powinien też czuć się najpewniej jest jego własny mieszkanie. Ochrona o własne mienie jest w związku…\nLudzie są zdolni do różnorodnych rzeczy. Niekiedy coś się zdaje absolutnie niemożliwe, niemniej jednak to właśnie dzięki takim cechom jak upartość, wytrwałość i samodyscyplina wolno dokonać rzeczy znacznych. Jednym z przykładów ma okazję być uczestnictwo…\nIstotne wiadomości to w głównej mierze wiadomości, jakie dotyczą ludzkiej tragedii oraz katastrofy. To kłopotliwe, jakkolwiek na całym świecie każdego dnia mają miejsce liczne problemy oraz katastrofy. Niektóre podyktowane są przeszkodami z naturą, a inne…\nKultura wypowiedzi ma obowiązek być na najwyższym poziomie. Nie ma mowy o błędach gramatycznych, czy także o słowach, jakie są niecenzuralne. To są przecież środki masowego przekazu, jakie trafiają do większej liczby odbiorców. Wskutek tego…\nOswajanie wnętrza mieszkania, inaczej proces adaptacji mieszkania do swojego życia\nW dowolnym domu, każda ilość różnych zakamarków przyda się na chowanie wielu niepomocnych na co dzień rzeczy. W stereotypowym mieszkaniu, w wielu przypadkach do łez nas doprowadza brak miejsca na odkurzacz, na środki czystości, na…\nChociaż ma prawo się zdawać, iż bieg to nie jest żadna filozofia i wolno tę dyscyplinę sportu wykonywać zawsze, wszędzie, bez względu na wiek i przygotowanie fizyczne. Tak, w pewnym sensie będzie to prawda. Jednak…\nKominek – atrakcyjny pomysł na wnętrze Kiedy tak właściwie mamy na myśli remont we własnym mieszkaniu przeważnie kojarzymy go z malowaniem ścian, oryginalną podłogą czy kafelkami. Czasami zmieniamy także ustawienie ścian działowych. Taki jest standard.…\nPies i kot w mieszkaniu – co zakupić? Obecność zwierzaka w domu to niezmiernie duża odpowiedzialność, głównie koty powodują dużo kłopotów swoim domownikom. Wobec tego też już na samym początku trzeba je nauczyć, co wolno,…\nKorzystna oferta łączności internetowej od marki AirMaxKorzystna oferta łączności internetowej od firmy AirMax znajduje odzwierciedlenie głównie w tym, że Internet światłowodowy pozwoli skorzystać z serwisów multimedialnych jak na przykład telewizja internetowa. Wyjątkowo szybki pakiet pozwoli…\nOpinie przekonywujące mieszkańców Dolnego Śląska do posiadania Internetu AirMax Rekomendacje motywujące mieszkańców Dolnego Śląska do zainwestowania w Internet AirMax można odnaleźć na stronie internetowej Twoje Opinie, która jest precyzyjnie przygotowanym katalogiem przedsiębiorstw. Internet ten jest…


Piekarska w TOK FM: SLD i Palikot w jednej partii? 'Nie wykluczam tego'\nKarolina Opolska 12.10.2011 10:50\n- Janusz Palikot na postulacie państwa neutralnego światopoglądowo dostał się do parlamentu - mówiła w Poranku TOK FM Katarzyna Piekarska z SLD. Piekarska, która sama do Sejmu się nie dostała, nie kryła rozgoryczenia: - To są tematy, o których SLD mówi od wielu lat, Palikot nie zaczął o tym mówić pierwszy, o tym mamy w swoim programie.\nKatarzyna Piekarska mówiła w TOK FM o trudnym momencie, w którym znalazł się Sojusz Lewicy Demokratycznej. - Z jednej strony to mogą być ostatnie wybory SLD do parlamentu, ale z drugiej strony to będzie kubeł zimnej wody - analizowała.\nDominika Wielowieyska, prowadąca Poranek TOK FM, zasugerowała możliwość połączenia SLD i Ruchu Palikota w szeroką partię, skupiającą frakcję socjalliberalną i socjaldemokratyczną. - Jest na to szansa po lewej stronie sceny politycznej? - pytała Wielowieyska. - Ja tego nie wykluczam. Ale nie wiem, czym jest dziś formacja Janusza Palikota i w jakim kierunku pójdzie - odpowiadała Katarzyna Piekarska. - Janusz Palikot ma dużą łatwość w zmienianiu poglądów. Nie wiem kim będzie za kilka miesięcy i nie wiem w jakim kierunku będzie ewoluował Ruch Palikota - mówiła Piekarska.\nAle przyznała, że widzi możliwość powołania nowoczesnej, europejskiej socjaldemokracji z różnymi skrzydłami, od centrolewicowego po skrajnie lewicowe. - Może taka formacja jest dzisiaj potrzebna - zastanawiała się.\n"Palikot wszedł do Sejmu na naszych postulatach"\nKatarzyna Piekarska nie kryła rozgoryczenia: - Janusz Palikot dostał się do parlamentu na postulacie państwa neutralnego światopoglądowego. A to są tematy, o których SLD mówi od wielu lat. O tym nie zaczął mówić po raz pierwszy Janusz Palikot, o tym mamy w swoim programie.\n"Napieralski nie wykorzystał swojej szansy"\nKatarzyna Piekarska, która sama nie dostała się do Sejmu, mówiła w TOK FM o porażce SLD w wyborach parlamentarnych. - Te wybory były w dużej mierze oparte na liderach i także nasza kampania była oparta na wizerunku Grzegorza Napieralskiego. Myślę, że w tym starciu nasz lider wypadł najsłabiej - przyznała.\nGrzegorz Napieralski w ostatnim wystąpieniu podkreślał, że czerpie "gorzką satysfakcję" ze swojego dobrego wyniku w Szczecinie, skoro "drużyna nie miała tak dobrego wyniku". - To świadczy o tym, że Grzegorz Napieralski do tej drużyny po prostu nie dorósł - skomentowała Piekarska. I dodała, że Napieralski zmarnował szansę, którą dostał jako przewodniczący SLD.\nCimoszewicz przewodniczącym SLD?\nPytana o nowego przewodniczącego SLD, Katarzyna Piekarska wymieniła nazwisko Włodzimierza Cimoszewicza. - To on powinien być ojcem nowej zjednoczonej lewicy. Jest to doświadczony polityk, cieszący się ogromnym autorytetem i posiadający charyzmę - przekonywała. - Widziałaby go pani na czele partii? - pytała Dominika Wielowieyska. - Tak - odpowiedziała Piekarska. - Ja bym go widziała dzisiaj jako człowieka, który będzie prowadził rozmowy i będzie spinał całą lewicę i wszystkie ruchy lewicowe - mówiła w Poranku TOK FM Katarzyna Piekarska. Ale przyznała, że dobrym przewodniczącym byłby również Ryszard Kalisz.\nNa razie to właśnie on jest typowany na szefa Sojuszu i sam tego nie wyklucza.\nKto powinien zostać przewodniczącym SLD\nKtoś inny, młody.


ehh... Nigdy nie słyszałeś o\nautor: archeo1 (anonim) ( 2018-07-30 13:11 )\nehh... Nigdy nie słyszałeś o pisklętach, które wypadają z gniazd i umierają na wskutek ran po upadku lub z wycieńczenia i - o zgrozo! - nie mają śladu ataku jakiegokolwiek drapieżnika. Matko, czy tutaj komentarze piszą niemal wyłącznie osoby o wiedzy na poziomie przedszkolnym?\nOd kiedy to gołębie są\nautor: Cień ( 2017-10-05 22:11 )\nOd kiedy to gołębie są zagrożonym gatunkiem? Zazwyczaj koty przebywają w miastach, więc to te srajduchy, wróble, kawki, wrony i kruki co najwyżej mają przekichane.\nKoty zazwyczaj przebywają w\nautor: babka ( 2017-10-06 07:55 )\nKoty zazwyczaj przebywają w miastach? Ty w ogóle wiesz o czym piszesz? Dla ciebie ptaki to,,srajduchy,,,a ja sobie nie wyobrażam świata bez tych srajduchów,,Przeszkadzają ci?To nie one zabierają ludziom miejsce do życia tylko odwrotnie.To ludzie karczują lasy,niszczą środowisko ale komu ja to mówię.Tym wpisem udowodniłeś,że jesteś totalnym głąbem.\nGłąbem to ty się urodziłeś\nautor: Cień ( 2017-10-06 18:32 )\nGłąbem to ty się urodziłeś babka zapluty jadem gangusie od UPA.\nSrajduchy = Gołębie głąbie...\nPS: i klikaj swoimi fake kontami minuski, ile ci się podoba, podbijasz mi ego na plus hahahaha\nTwój komentarz świadczy,że\nautor: babka ( 2017-10-06 19:44 )\nTwój komentarz świadczy,że nie dość,że jesteś głąbem to jeszcze dodatkowo nie rozumiesz tego co sam napisałeś,a twoje ego nie ma się tak dobrze jak sugerujesz .\nCzyli, co. Nleży zaopatrzyć\nautor: Ostatni Sprawiedliwy (anonim) ( 2017-10-05 21:02 )\nCzyli, co. Nleży zaopatrzyć się w wiatrówki i "ruszyć na łowy", żeby pozbyć sie kotów?\nPotwierdzam, na mojej posesji\nautor: Emeryt (anonim) ( 2018-07-09 19:49 )\nPotwierdzam, na mojej posesji na gruszy gniazdowała para gołębi. Dopóki siadały na gałęziach lub kominie były bezpieczne. Gdy zaczęły szukać czegoś na ziemi to dni ich były policzone. Kot sąsiada, pewnie był głodny, upolował je i zjadł. Zostały tylko pióra. Nie słyszę już codziennego gruchania gołębi, troche szkoda bo juz się przyzwyczaiłem.