Artykuł o zabiegach kosmetycznychArtykuł o sprzątaniuNa temat: leczenie stwardnieniaKrótko o panelach słonecznych i fotowoltaicznychAbout plumbing issues in bathroomO danych statystycznych i ich wykorzystaniu przez branżę farmaceutycznąJak dobrze wyglądać w swetrze?Wynajem mebli. Dla kogo i po co?Adres dla firmy - o wirtualnych biurachMedycznie: Endoskopia i badania układu pokarmowegoCzym zajmują się geodeci?Na temat dentystów i leczeniu u nich zębówSzybalski-stomatologia.plObsługa BHPNapędzane bramy. Czy warto w nie inwestować?Wszystko na temat produktów dla dzieci jak otworzyć myjnie bezdotykowąSłońce i jego energia. Jak ja wykorzystać?Mieszkanie czy dom? Wentylacja być musiDentysta ZabrzeMvmt PolskaKiedy komputer odmówi posłuszeństwa. O serwisie i informatyceO rozwiązaniach IT dla biznesuPogrzeb - kontrowersyjna sprawaPraktyczny wjazd do garażu. Warto pomyśleć o...Tanie pozycjonowanieIdziemy do dentysty!Odzież termiczna a termoaktywna A propos de la prévention Drukowanie cyfrowe- co musisz o nim wiedzieć


Sztafeta Ireny Szewińskiej. Żegnamy najwybitniejszą polską lekkoatletkę - Stowarzyszenie Polskich Mediów\nSztafeta Ireny Szewińskiej. Żegnamy najwybitniejszą polską lekkoatletkę\n2 lipca 2018 Administrator\nIrena Szewińska składa życzenia uczestnikom balu Warszawskiej Izby Gospodarczej (styczeń 2018), foto: Mirosław Gleb\nW piątek 29 czerwca w wieku 72 lat zmarła Irena Szewińska, najwybitniejsza lekkoatletka w dziejach polskiego sportu, zdobywczyni siedmiu medali olimpijskich, wiceprezes Polskiego Komitetu Olimpijskiego, członkini Międzynarodowego Komitetu Olimpijskiego.\nIrena Szewińska wywalczyła aż siedem medali igrzysk olimpijskich. Trzy złote, dwa srebrne i dwa brązowe medale –zdobyte w latach 1964-1976. Ustanowiła aż dziesięć rekordów świata: na 100, 200 i 400 metrów, oraz 4×100 metrów. Jej rekord na 400 metrów (49.28) jest nadal najlepszym wynikiem w historii polskiego sportu. Mimo że padł podczas igrzysk w Montrealu, w lipcu 1976 roku. Prawie 42 lata temu!\nIrena Szewińska czterokrotnie była wybierana najlepszym sportowcem Polski w plebiscycie „Przeglądu Sportowego” i czterokrotnie zajmowała drugie miejsce. W 1974 roku agencja prasowa United Press International wybrała ją najlepszą sportsmenką na świecie.\nUprawianie sportu na najwyższym poziomie umiejętnie łączyła najpierw ze studiami (ukończyła ekonomię transportu na Uniwersytecie Warszawskim), a potem z życiem rodzinnym – była kochaną Żoną, troskliwą Matką dwóch synów Andrzeja i Jarosława oraz uwielbianą przez wnuczęta Babcią. Niedawno, 9 czerwca podczas Pikniku Olimpijskiego w rozmowie z PAP Szewińska podkreśliła, że „najważniejsze w tym wszystkim są dzieci. Jeśli zasmakują jakiejkolwiek konkurencji, dyscypliny czy aktywności fizycznej, to możemy mieć pewność i cieszyć się, że wchodzą na piękną drogę. Sport jest fantastycznym wynalazkiem”.\nPo zakończeniu kariery zawodniczej pozostała niezwykle aktywną działaczką sportową – w Polskim Związku Lekkiej Atletyki i międzynarodowych strukturach tej dyscypliny oraz w polskim i światowym ruchu olimpijskim. Od wielu lat była wiceprezesem PKOl, a od 1998 roku członkinią Międzynarodowego Komitetu Olimpijskiego. Pracowała w komisjach nadzorujących przygotowania gospodarzy do igrzysk w: Atenach (2004), Londynie (2012) i Tokio (2020).\nZa wybitne osiągnięcia sportowe i społeczną aktywność w ruchu sportowym otrzymała wysokie odznaczenia państwowe, w tym Order Orła Białego.\nOd kilku lat Irena Szewińska zmagała się z chorobą nowotworową. Nie poddawała się, nawet nie zrezygnowała z wyjazdu na zimowe igrzyska do Soczi. Kiedy wydawało się, że najgorsze ma już za sobą, nastąpił nagły nawrót choroby.\nIrena Szewińska była arcymistrzynią. Zdobyła sportowy Olimp, a jednocześnie była w zasięgu ręki dla wszystkich. Ileż razy z uśmiechem pozowała do wspólnych fotografii czy rozdawała autografy. Mimo ciężkiej choroby aktywna, chętna do rozmowy, obecna sprawami innych.\nJej bieg przez życie zakończył się, ale sztafeta trwa – zwycięska postawa Pierwszej Damy polskiego sportu pozostanie naszej w pamięci.


Robert de Niro "chlebowy boss" reklama Warburtons wideo\nRobert de Niro w humorystycznym, dwuminutowym spocie gra szefa nowojorskiej mafii włoskiego pochodzenia, który przyjeżdża do angielskiego miasta Bolton. Wściekły składa wizytę szefowi Warburtons, Jonathonowi. Okazuje się, że chce przejąć jego biznes w Wielkiej Brytanii i wprowadzić własne bajgle GoodBagels.\nKrok po kroku realizuje swój plan razem z kompanią wspólników. Po drodze demoluje sklepy i wymienia całe asortymenty pieczywa na bułeczki własnej produkcji. Sieje postrach, na koniec występuje w glorii chwały w garniturze koloru bajgla. Zapowiada, że "historia dobrze się kończy".\nReklama będzie mieć swoją telewizyjną premierę 17 maja na kanale ITV, w przerwie programu "Gogglebox".\nKreację przygotował wewnętrzny dział Warburtons.\nDołącz do dyskusji: Robert de Niro jako "chlebowy boss" reklamuje Warburtons\nWspaniały aktor. Z Polski mogą z nim konkurować co najwyżej Gajos i Łomnicki.


Pierwsza rozprawa Kewina K. Region - Radio Plus Radom\nRadio Plus Radom /REGION/Pierwsza rozprawa Kewina K.\nPierwsza rozprawa Kewina K.\n26 lipiec 2017 / Tekst Jakub Szczechowski\n17 sierpnia Kewin K. stanie przed szydłowieckim sądem. Odbędzie się wówczas pierwsza rozprawa 19-latka, który spowodował w sierpniu ubiegłego roku śmiertelny wypadek w Wierzbicy. Zginęły trzy osoby, a jedna osoba odniosła poważne obrażenia.\nProkuratura Rejonowa w Szydłowcu postawiła Kewinowi K. zarzuty: spowodowania wypadku ze skutkiem śmiertelnym, ucieczki z miejsca zdarzenia oraz kierowania samochodem mimo cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdami.\nDo tragicznego wypadku doszło 14 sierpnia w Wierzbicy. Kewin K. mercedesem wjechał w tył mazdy. Zginęło troje pasażerów mazdy. Sprawca wypadku uciekł. Został zatrzymany kilka dni później. 19-latek trafił do aresztu na trzy miesiące, później okres zatrzymania był przedłużany. Na chwilę obecną mężczyzna ma pozostać w areszcie do 11 sierpnia.\nKewinowi K. grozić może do 12 lat pozbawienia wolności.\nPo raz piąty na kamiennej Golgocie...\nGmina Wierzbica chce mieć kąpielisko\nWierzbica upamiętni Żołnierzy Wyklętych


QNO-7020RP - Hanwha Techwin\nStrona główna » Oferta » Telewizja Przemysłowa » Kamery IP » Kamery cylindryczne IP » QNO-7020RP\nKamera IP cylindryczna 20kl./s@2592x1520, 3,6mm, IR 25m, IK10, IP66\nQNV-7020RP jest nowoczesną kamerą przemysłową IP o rozdzielczości 4 megapiskeli wyposażoną we wbudowany obiektyw o stałej ogniskowej i ustawionej ostrości. Cechą wyróżniającą jest odporność na uderzenia - IK10 oraz obsługa kompresji H.265 wraz z technologią Wisestream.\nQNO-7020RP jest nowoczesną kamerą przemysłową IP o rozdzielczości 4 megapiskeli wyposażoną we wbudowany obiektyw o stałej ogniskowej i ustawionej fabrcznie ostrości. Kamera posiada wysoką czułość, a pracę w nocy wspomaga wbudowany oświetlacz IR. Cechą wyróżniającą QNO-7020RP jest odporność na akty wandalizmu - IK10 oraz obsługa kompresji H.265 i technologii Wisestream. Wisestream wraz z H.265 pozwala obniżyć ilość generowanych przez kamerę danych o obrazie video nawet o 60% w stosunku do kodeka H.264.\nCzułość kamery color 0,4 Lux (F2,2, 1/30s, 50 IRE)\nPobór mocy 6,6 W (PoE), 5,5W (12 V DC)\nDeklaracje zgodności - QNO-7020RP (161.7 KB)\nInstrukcje obsługi - QNO-7020RP (19.99 MB)\nKarta katalogowa QNO-7020RP (123.77 KB)


Raper Vienio, drifterka Karolina Pilarczyk oraz trenerka fitness Kasia Bigos zostali ambasadorami trzeciej edycji programu edukacyjnego Carlsberg Polska "Trzeźwo myślę". Celem akcji jest nakłonienie młodych osób do odpowiedzialnej konsumpcji alkoholu.\nKampania "Trzeźwo myślę" promuje przyjmowanie odpowiedzialnej i asertywnej postawy w kontekście picia alkoholu, w zależności od okoliczności i sytuacji, w tym odmowy jego spożywania. Podejmuje też temat odpowiedzialności za siebie i innych.\nVienio, Karolina Pilarczyk oraz Kasia Bigos ambasadorami akcji "Trzeźwo myślę"\nTwarzami kampanii w tym roku są są Karolina Pilarczyk – polska drifterka, podwójna mistrzyni Europy w drifcie, Kasia Bigos – znana trenerka fitness, mistrzyni Polski i Europy w pole sport w kategorii duety i młoda mama, oraz Vienio – warszawski raper i kucharz.\nW ramach akcji powstaną wywiady z ambasadorami kampanii. Będzie można obejrzeć je w serwisach Agory na kanałach społecznościowych: Haps.pl, Moto.pl i MyFitness.pl oraz na kanałach socil media influencerów i Carlsberg Polska.\nPunktem wyjścia do rozmów były wyniki zeszłorocznego badania „Kocham Życie – Trzeźwo Myślę”, Carlsberg Polska. Pod uwagę wzięto wtedy takie obszary jak: znaczenie „trzeźwego myślenia” w życiu, zmiany w postawach społecznych dot. alkoholu np. coraz większy brak akceptacji prowadzenia samochodów po alkoholu i asertywność w odmawianiu.\nAmbasadorem poprzednich dwóch edycji kampanii był twórca internetowy Łukasz Jakóbiak.\nZa przygotowanie kampanii odpowiada agencja Big Picture, wyłoniona w przetargu. Współpraca obejmuje koncepcję, strategię oraz szeroką komunikację kampanii w mediach.\nCharytatywny blok reklamowy w TVN. Stacja wesprze potrzebujących posiłku i restauratorówzobacz więcej\nMedia Expert wspiera szpital tymczasowy na Stadionie Narodowym zobacz więcej\nDołącz do dyskusji: Vienio, Karolina Pilarczyk i Kasia Bigos twarzami trzeciej edycji kampanii "Trzeźwo myślę" Carlsberga\nAmbasadorowie, że nie pozostaje nic innego jak się upić.


27 sty 2021 2 min\nW przeciągu ostatnich kilku miesięcy, wyszukiwania frazy "Bitcoin" w Google na terenie Argentyny poszybowały w górę. Wykres pokazuje zwiększające się zainteresowanie wraz ze wzrostem ceny kryptowaluty, która przez ostatni rok skoczyła od $4.000 do $41.000. To oczywiście normalne zjawisko, jednak Argentyna przewyższyła ilością wyszukiwań jakikolwiek inny kraj.\nWartość 100 jest określana jako „szczytowa popularność”, podczas gdy wartości poniżej 50 oznaczają połowę lub mniej niż połowę popularności.\nW zeszłym tygodniu, w Argentynie, Bitcoin wystrzelił do wartości 100, z poziomu zaledwie 28 w grudniu zeszłego roku. Zbiegło się to w czasie z przebiciem przez Bitcoina swojego dawnego poziomu ATH, ok. $20.000, i ustanowieniem nowego – $41.000, co również przyczyniło się do wysokiego zainteresowania.\nJest to również najwyższa wartość, jaką w Argentynie osiągnięto w ciągu ostatnich pięciu lat, a dane wyszukiwania pokazują, że obecne zainteresowanie wyszukiwaniami „Bitcoin” było dwa razy większe niż w 2017 roku, kiedy Bitcoin osiągnął cenę $20.000.\nBitcoin ratunkiem od kryzysu\nBadania pokazują, że od ostatniej dekady gospodarka Argentyny zachwiała się z powodu nadmiernego zadłużenia, inflacji i kurczenia się gospodarki. Spowodowało to powszechne bezrobocie i ograniczone miejsca pracy dla młodych - wszystkie czynniki, które prowadzą do przyjęcia zdecentralizowanych i deflacyjnych aktywów, takich jak Bitcoin.\nDane sugerują, że Argentyńczycy są obeznani w temacie Bitcoina. Ponad 73% ankietowanych uważa Bitcoin za skuteczne zabezpieczenie przed skutkami inflacji – to zdanie obecnie podzielane przez dyrektorów wielu firm technologicznych i inwestycyjnych.\nDewaluacja Argentyńskiego peso spowodowała, że Bitcoin przebił swój poziom ATH w peso szybciej, niż w dolarach amerykańskich. Jak pokazuje poniższy wykres, peso straciło ponad 50% swojej wartości w stosunku do dolara w ciągu ostatnich trzech lat.\nTymczasem, nie tylko Argentyńczycy podążają za modą na Bitcoina. Wyniki trendów Google pokazują podobne dane dla kilku innych krajów przechodzących własne kryzysy gospodarcze, takich jak Nigeria, RPA i Ghana.


Rachel E. Carter: Kandydatka – premiera. Uroda i Zdrowie - serwis nie tylko dla kobiet!\nRachel E. Carter: Kandydatka\nPremiera – 18 września 2019 r.\nZrobiłam krok do przodu i delikatnie położyłam dłoń na jego dopasowanej do ciała tunice. Gdy poczułam pod nią twarde mięśnie, przełknęłam głośno ślinę. Ryiah, panuj nad sobą. To nie czas na zwracanie uwagi na takie rzeczy. To ja miałam go uwieść.\n– C okolwiek? – Spojrzał mi w oczy i poczułam nagły ścisk w żołądku. Skóra na mojej szyi się zaróżowiła, po chwili cała oblałam się szkarłatem.\nZwykłe areny budowano na piachu, na zewnątrz, padały na nie ostre promienie słońca. Otaczano je palikami, które jednocześnie wyznaczały granicę pola walki. Tutaj, w pałacu w Devon, stanęliśmy na kamiennej platformie.\nw rozmyślaniach, patrzyłam na mijane pola i koryta rzek. W obliczu nasilających się ataków rebeliantów,\nnadchodzącej wojny z Caltothem i mojej nowej pozycji tuż przy granicy doradcy Korony postanowili, że z przyszłą księżniczką cały czas będzie przebywać jeden z rycerzy z Królewskiego Pułku. I tak jak Darren kilka lat wcześniej, gdy drogę do akademii spędził w towarzystwie strażników, miałam ze sobą Paige, młodą, starszą ode mnie cztery lata rycerkę. Nie była zbyt rozmowna, odzywała się tylko wtedy, gdy było to niezbędne. Gdy próbowałam rozwinąć dialog, marszczyła jedynie czoło. Wyczuwałam, że wcale nie była nieśmiała, ale raczej nie darzyła mnie zbytnią sympatią. Kiedy już wypowiadała jakąś opinię, była bardzo ostra, a ja wtedy żałowałam, że w ogóle zachęcałam ją do rozmowy.\nZanim się zorientowałam, dojechałyśmy do małej wsi. Demsh’aa. Dom.\n„Olejki eteryczne i aromaterapia” – recenzja\nTeraz warto zajrzeć do HEBE w Toruń Plaza - rabaty do -40%, więc już...\nMoja żona przegrała walkę z rakiem…\nTo szokujące, że w XXI wieku medycyna nadal nie potrafi znaleźć antidotum,...\nTo tragedia nie tylko jednostki, ale całej rodziny, bo dotyka i żony/męża i dzieci,...\nJa wolę blender, ma większa moc i więcej zastosowań, no i nie marnuje...


W sklepach firmowych Bartek ruszyła wakacyjna promocja – „Baw się razem z PlayMais i Bartek”. Do 18 sieprnia do każdej pary butów dodawany jest prezent, PlayMais - kukurydziane klocki plastyczne.\nPlayMais - zabawki kreatywne, które zapewnią doskonałą, twórczą, a przede wszystkim bezpieczną zabawę. Wystarczy trochę wody i wyobraźni, aby stworzyć fantastyczne dzieła. Poszczególne elementy po zwilżeniu ściereczką można swobodnie ugniatać, wycinać i łączyć, aby uzyskać pożądane kształty. Można je po prostu formować dłońmi lub też wykorzystać plastikowy nożyk czy nożyczki w celu uzyskania bardziej szczegółowych detali. Materiał jest bardzo plastyczny, można po nim również pisać. Do zabawy nie jest potrzebny klej. PlayMais, jako materiał kreatywny, stymuluje wszechstronny rozwój dziecka.\nWyprodukowany w Niemczech ze skrobi kukurydzianej, barwników spożywczych i wody PlayMais zapewnia bezpieczeństwo, kreatywność i świetną zabawę. Nie trzeba kleju... wystarczy trochę wody i wyobraźni!!!


W kręgu kultury i języka. Innowacje w nauczaniu i promocji języka polskiego jako obcego - Wydawnictwo UMK\nMałgorzata Gębka-Wolak, Tatiana Szkapienko (red.)\nMonografia stanowi zbiór prac powstałych w ramach realizacji projektu „Dni Języka Polskiego w Kaliningradzie. W kręgu sztuki i filozofii”. Interdyscyplinarny charakter przedsięwzięcia znalazł odbicie w wieloaspektowości problematyki poruszanej w opracowaniach uczonych i glottodydaktyków z Polski, Rosji i Niemiec. Mimo że w centrum uwagi międzynarodowego zespołu znajdują się aktualne zagadnienia nauki i promocji języka polskiego oraz kultury wśród obcokrajowców, podejmowana tematyka i oferowane rozwiązania mają wymiar ogólnodydaktyczny i mogą być wykorzystane w procesie nauczania wszystkich języków obcych. Książka adresowana jest do szerokiego kręgu filologów, wykładowców i studentów specjalności lingwistycznych.\nCZĘŚĆ I. INGARDENOWSKIE INSPIRACJE\nMarzenna Cyzman, Od metafizyki do pragmatyki. Wybrane zagadnienia Ingardenowskiej filozofii języka / 15\nCZĘŚĆ II. GRAMATYKA W TEORII I PRAKTYCE\nAndrzej Moroz, Walencja na styku języków. Uwagi o przyswajaniu zapożyczeń czasownikowych / 31\nAleksandra Walkiewicz, Szyk przymiotnika na lekcji języka polskiego jako obcego / 51\nCZĘŚĆ III. PIOSENKA JAKO TEKST LITERACKI I DYDAKTYCZNY\nSzymon Brucki, Ut pictura musica – obrazowość technik wykonawczych Mirosława Czyżykiewicza / 71\nRobert Wolak, Piosenką po mapie – subiektywny przewodnik po polskiej muzyce współczesnej / 83\nMałgorzata Gębka-Wolak, Piosenka na lekcjach języka polskiego jako obcego. Wskazówki metodyczne dla nauczycieli / 99\nCZĘŚĆ IV. KURSY, PROGRAMY, METODY\nEwa Bagłajewska-Miglus, Impulsy dla języka polskiego: kursy „łączone” jako szczególny rodzaj kursów języka specjalistycznego na poziomie C1 Europejskiego Systemu Opisu Kształcenia Językowego (ESOKJ) / 125\nMałgorzata Grochowina, Kształcenie kompetencji kulturowych w nauczaniu studentów polonistyki na Bałtyckim Uniwersytecie Federalnym w Kaliningradzie / 139\nMałgorzata Berend, Nauczanie przez doświadczanie, czyli słów kilka o roli projektów w motywowaniu do działania na lekcjach języka polskiego jako obcego / 153\nIwona Kaproń-Charzyńska, D-learning w nauczaniu języka polskiego jako obcego. Studium przypadku / 177\nCZĘŚĆ V. PROMOCJA JĘZYKA POLSKIEGO\nTatiana Szkapienko, Konkurs ortograficzny „Polskie dyktando” w Kaliningradzie – tradycje i innowacje / 203\nPolina Makarowa, Katarzyna Zubrycka, Gry terenowe w kształceniu kompetencji kulturowych i zawodowych w procesie nauczania języka polskiego jako obcego / 217\nDr hab., profesor w Instytucie Nauk Humanistycznych Uniwersytetu im. Immanuela Kanta w Kaliningradzie. Prowadzi badania w zakresie lingwistyki globalizacji, lingwistyki konfrontatywnej i kontrastywnej, a także glottodydaktyki polonistycznej. Autorka podręczników do nauki języka polskiego i języka rosyjskiego dla obcokrajowców, monografii oraz ponad 100 artykułów naukowych i naukowo-publicystycznych w języku rosyjskim, angielskim i polskim.\nIrena Sawicka, Barbara Kryżan-Stanojević


Jesteś tutaj: Strona główna Aktualności 17-24 listopada - Europejski Tydzień Testowania na HIV\nTydzień Testowania na HIV umożliwia jak największej liczbie osób wykonanie testu diagnostycznego w kierunku HIV. W Polsce w punktach konsultacyjno-diagnostycznych (PKD) - można wykonać taki test BEZPŁATNIE, ANONIMOWO I BEZ SKIEROWANIA. Punkty takie znajdują się w 26 miastach w Polsce https://aids.gov.pl/pkd/\nBadanie przesiewowe w kierunku HIV nie jest ani skomplikowane, ani bolesne. Składa się z rozmowy z wykwalifikowanym doradcą oraz pobrania niewielkiej ilości krwi przez pielęgniarkę. Do wykonania testu przesiewowego nie trzeba się specjalnie przygotowywać – nie ma również potrzeby bycia na czczo. Każda rozmowa z doradcą PKD ma charakter anonimowy i poufny. Wyniki badania wydawane są tylko i wyłącznie osobiście na podstawie numeru badania i indywidualnego hasła. W punkcie konsultacyjno-diagnostycznym można także skonsultować się z doradcą, który rozwieje wątpliwości i poinformuje m.in. jak się zachowywać, aby nie narazić na zakażenie HIV siebie i innych.\nPamiętać należy, że zakażenie HIV może nie powodować charakterystycznych objawów ani dolegliwości przez wiele lat. W tym czasie nawet w badaniach okresowych (wykonywanych np. do pracy) lub w badaniach podstawowych może nie być żadnych odchyleń od normy. Jedynym sposobem, aby to sprawdzić, jest wykonanie testu na HIV.\nWynik negatywny (ujemny) oznacza, że prawdopodobnie nie jesteś zakażony wirusem. Jednak 100% pewności uzyskasz dopiero, gdy od potencjalnego zakażenia do zrobienia testu minęły przynajmniej 3 miesiące. Dlatego właściwy termin wykonania testu należy ustalić z lekarzem lub doradcą z punktu konsultacyjno-diagnostycznego.\nPozytywny (dodatni) wynik testu należy zawsze potwierdzić testem potwierdzenia (np. Western blot). Dopiero pozytywny wynik testu potwierdzenia oznacza zakażenie. Wówczas należy jak najszybciej zgłosić się do lekarza specjalisty, który zajmuje się leczeniem osób z wirusem HIV.\nW Zielonej Górze badanie w kierunku HIV anonimowo i bezpłatnie można wykonać w:\nprzy ALDEMED Centrum Medyczne ul. Niepodległości 1, 65-048 Zielona Góra (I piętro, pokój nr 110)\nZ okazji Europejskiego Tygodnia Testowania w dniach 17, 20-24 listopada 2017r. Punkt będzie czynny w godzinach 16.00 - 19.00.\n(od pn. 9.00 do pt. 21.00 z wył. dni ustawowo wolnych od pracy)\n(połączenie płatne tylko za pierwszą minutę)


Domki SOLEI prezentuje - atrakcje Pobierowa i okolicy\nwww.domki-solei.pl ul. Bukowa 2, 72-346 +48 784 093 506\nPrzedstawiamy Państwu listę najciekawszych atrakcji turystycznych z miejscowości i jej najbliższej okolicy. To zestawienie wielu miejsc, atrakcji, rozrywek, zarówno dla dorosłych, jak i dla dzieci. Przy każdej atrakcji znajduje się szacowana odległość od obiektu Domki SOLEI, krótki opis oraz dane kontaktowe. Zapraszamy do poznawania uroków POBIEROWA.\nOdległość od obiektu Domki SOLEI\nSpecjalnie dla najmłodszych Gości obiektu Domki SOLEI przygotowaliśmy zestaw kolorowanek z najciekawszymi atrakcjami regionu, które po wydrukowaniu skutecznie umilą czas Państwa dzieciom, nawet podczas niepogody.\nSkontaktuj się z obiektem Domki SOLEI\nDomki letniskowe Domki SOLEI\nDo zobaczenia w Pobierowie Domki SOLEI


Cafe Filmowa – na kawie w dawnym kinie „Świt” – Hip Huta\nCafe Filmowa – na kawie w dawnym kinie „Świt”\n30 listopada 2017 4 grudnia 2017 Kategorie Food & Drink, RelaksCafe Filmowa, kawa, kawiarnia, Kino, Świt10 komentarzy do Cafe Filmowa – na kawie w dawnym kinie „Świt”\nZapraszamy Was na krótką wizytę w ponownie otwartej Cafe Filmowej. TAK! Kawiarnia ma nowego zarządcę (hurra!) i zmieniło się bardzo dużo.\nKawiarnia mieszcząca się w dawnej sali kameralnej Kina Świt przeżywa właśnie ponowne otwarcie i, nie będziemy ukrywać, jest hitem. Zmiany, które począwszy od wystroju a skończywszy na menu, zostały wprowadzone, sprawiły, że o wolny stolik wieczorami jest bardzo trudno, a Nowa Huta odzyskała bardzo mocny punkt na swojej kulinarnej mapie.\nWnętrze zostało nieco ocieplone – dzięki poduszkom, lampom z kolorowymi abażurami oraz świeczkom. „Odzyskane” dla klientów zostały szerokie okienne parapety – teraz można bardzo romantycznie wypić kawę siedząc na poduszkach i spoglądając na przechodniów.\nMenu, bywalcom Klubokawiarni Ludowej, wyda się znajome – i słusznie! W Filmowej skosztujemy słodkości autorstwa tego samego cukiernika, ale dodatkowo na klientów czekają ciasta wegańskie oraz słone tarty. Kawy w najróżniejszych wariacjach oraz herbaty są podawane w bardzo ładny sposób, lokal posiada także koncesję – na spragnionych czekają koktajle oraz lżejsze trunki.\nPodczas naszej szybkiej wizyty spróbowaliśmy tarty z kurkami i boczkiem – wspaniała oraz brownie z masłem orzechowym – pyszne, ale sugerujemy jedną porcję na dwie osoby, chyba, że bardzo, bardzo lubicie słodkości. Skusiliśmy się także na zimową specjalność – czekoladę z piankami marshmallows – smakuje tak słodko i dobrze jak wygląda.\nNa koniec warto wspomnieć, że zmianie uległy także godziny otwarcia – poniedziałek-czwartek 10.00-23.00, piątek i sobota 10.00-00.00, niedziela 10.00-22.00.\nW Filmowej Cafe zdecydowanie królują teraz słodkości – my także mamy coś dla Was na deser – zapytaliśmy o kilka szczegółów nowego właściciela filmowej. Miłej lektury!\nHip Huta: Kto jest odpowiedzialny za nową odsłonę Cafe Filmowej? Dlaczego podjąłeś taką decyzję?\nKawiarnię prowadzę ja, czyli Dominik Dyrda. Młody, zdolny, ambitny i… skromy cukiernik To moja druga kawiarnia – prowadzę także Klubokawiarnię Ludową w teatrze – a w planach mam otworzyć kolejne kawiarnie oraz cukiernię\nDominik, dlaczego właśnie Filmowa? Czy masz zamiar utrzymać taki charakter tego miejsca?\nOd lat pracuję w teatrze i znam specyfikę tego miejsca, a filmowy charakter nowej kawiarni będzie jego uzupełnieniem. Jak najbardziej chcę kontynuować projekcje filmów, być może uda się we współpracy z Teatrem zorganizować „Kino Huta” lub inne wydarzenia filmowo-teatralne. Rozmowy trwają.\nJaki jest największy atut nowej Filmowej?\nTo zdecydowanie ciasta pieczone na miejscu. Brownie z masłem orzechowym, ciasto marchewkowe oraz ciasta bezglutenowe. Wszystko z najwyższej jakości składników i pieczone z sercem!\nMetamorfoza miejsca cały czas trwa. Czy możesz uchylić rąbka tajemnicy co jeszcze masz w planach?\nPlanów jest bardzo dużo! Cały czas dopracowujemy menu, w najbliższych dniach do oferty wprowadzmy prawdziwie zimowego grzańca. W sezonie letnim z kolei, planujemy wyjść do ludzi, stworzyć przy Świcie kawiarniany plac ze stolikami na wolnym powietrzu.\nMocno trzymamy kciuki! Powodzenia!\nNie dziękuję! Zapraszam na kolejne odwiedziny!\nAktualnych informacji o Cafe Filmowej szukajcie na Facebooku!\nPoniżej ARCHIWALNA CZĘŚĆ WPISU (z 26 stycznia 2015 r.) – zostawiamy dla wszystkich dociekliwych, lokalnych historyków i kawiarzy-kronikarzy…\nTo jedno z niewielu miejsc w Nowej Hucie, gdzie znajdziecie dobrą kawę, a wszystko to w odrestaurowanym wnętrzu na pierwszym piętrze dawnego kina Świt.\nFilmowa Cafe w Nowej Hucie to siostra kawiarni mieszczącej się w kinie Kijów. Powstała po ponownym uruchomieniu działalności usługowej w budynku kina Świt, na os. Teatralnym 10.\nLokal znajdziecie na piętrze (w miejscu dawnej małej sali kinowej), w niecodziennym jak dla kawiarni otoczeniu siłowni, sali do aerobiku (czasami zachęcające do spalania kalorii okrzyki instruktorek przebijają się kawiarni w przedziwny sposób uzupełniając delikatną muzykę), biura podróży czy… mini rozlewni perfum.\nNa parterze znajduje się hipermarket Tesco, kantor, biuro ubezpieczeń, a w podziemiach w weekendy odbywają się dyskoteki. Słowem, otoczenie niesztampowe, a kawiarnia działa, i działać będzie bo klientów jej nie brakuje.\nNa pierwszy rzut oka „filmowość” tego miejsca to plakaty starych premier kinowych na ścianach i duży biały ekran. Wnętrze jest schludne, bezpieczne.\n„Projektant nie poszalał” – można wręcz odnieść wrażenie, że w środku jest chłodno. Szare ściany, białe kanapy, ciemne zasłony. Od razu widać, że nie mamy tu do czynienia z małą przytulną kawiarenką, tylko przetworzoną salą projekcyjną.\nWłaśnie, projekcyjna – biały ekran czasami przybiera kolory. W kawiarni wyświetlane są filmy w różnych cyklach (Krwawe Poniedziałki, Nieme Czwartki, Bajeczki dla dzieci w weekendowe poranki), sporadycznie są też projekcje aktualnych nowości kinowych, transmisje sportowe.\nOd 24 stycznia 2015 wprowadzono seanse na życzenie – po zebraniu odpowiedniej ilości osób i wyborze terminu oraz tytułu możemy liczyć na zorganizowanie przez obsługę seansu. Czyli dzieje się! Ale czy wystarczająco dużo?\nWystarczająco dużo dzieje się natomiast w menu – znajdziemy tu wybór filmowych drinków, piwo i alkohole niskoprocentowe (hitem jest gorący cydr!), kilkanaście rodzajów kawy i herbaty, sezonowe ciasta i desery. Wszystko w cenach pasujących do wyglądu miejsca, niestety – jak na kawiarnię w Hucie – trochę za wysokich.\nIdąc na kawę do Filmowej mamy jednak do czynienia z dużą wartością dodaną – to nie tylko projekcje filmowe i mecze „na żywo”, ale także możliwość przeglądnięcia starych numerów magazynu „Film”, podziwianie autentycznych plakatów i starych projektorów, na które można się natknąć po drodze do kawiarni. Może dlatego warto wydać złotówkę więcej? Twarde dane – biała kawa 6zł, smakowe macchiato 8zł, herbata 4zł.\nKawiarnia jest przyjazna rodzicom z małymi dziećmi – na piętro można wyjechać dużą, wygodną windą, a w środku znajdziemy kącik zabaw dla maluchów oraz przewijak.\nWspomniane wcześniej poranne projekcje weekendowe odbywają się o 10.30 i to propozycje właśnie dla najmłodszych.\nCafe Filmowa jest otwarta codziennie od 10.00 do 23.00, a informacje o wydarzeniach specjalnych można znaleźć na fanpage’u kawiarni i na miejscu. Witryna internetowa lokalu od ponad roku znajduje się w przebudowie…\nDo Filmowej marsz!\nPoprzedni wpis Banolli: Najładniejsza restauracja w Nowej Hucie\nNastępny wpis Hip grudzień: Kulturalna Nowa Huta #11\n10 myśli w temacie “Cafe Filmowa – na kawie w dawnym kinie „Świt””\n27 stycznia 2015 o 22:33\n„…znajdziemy tu wybór filmowych drinków, piwo i alkohole niskoprocentowe…”\nCieszę się, że autorzy tego zacnego bloga rozumieją, iż piwo to nie alkohol. 😉\n28 stycznia 2015 o 14:22\nWszystko niby fajnie, ale nie do końca. Miałem okazję spróbować tam kawy – jest przeciętna, daleko jej do kawy np w Karmie na Krupniczej czy Coffee Cargo na Zabłociu. Trudno się dziwić, że jej jakość kuleje jeśli sam, ekhm, „barista” 😉 nie wie jakie ziarna serwuje (czy to arabica czy robusta – musiał ratować się czytaniem etykiety), nie mówiąc już o tym żeby wiedział kiedy kawa była palona – a najlepsza kawa jest świeżo palona (choć są wyjątki, niestety nie w tym przypadku). Śmiesznie nazwać kawiarnią lokal, który kawę w menu podaje na ostatniej stronie, i w zasadzie o kawie wie niewiele. Szkoda, że mieszkańcom Nowej Huty serwuje się tak niską jakość.\n28 stycznia 2015 o 14:44\nAndrzej, a gdzie Twoim zdaniem jest najlepsza kawa w NH? Pytamy serio, w niedługim czasie chcemy zrobić ranking najlepszych kawiarni w dzielnicy 🙂\nMagda ;) pisze:\nMoje uczucia są mieszane. Na pewno fajnie, że pojawiła się miejscówka, w której można spędzić czas ze znajomymi – pod tym względem za dużego wyboru Huta nie oferuje. Jednak lokal jest czynny dość krótko i to nawet w weekendy, więc dłuższy pobyt nie wchodzi w grę. Poza tym wystrój bardzo średni, choć mam wrażenie, że za każdym razem są inne stoliki i krzesła 😀 A tematyka ma na prawdę ogromny potencjał – film!\n6 lutego 2015 o 22:35\nAndrzeju, jeśli chodzi o odmiane kawy to z tym jest jeden problem; trudno by było Ci wypić stu procentową arabice czy robuste gdyż poprostu była by ona niedobra w smaku. W przeciętnej kawie ziarnistej tzw. Mieszance znajdziemy przynajmniej po dwie odmiany ziaren. Co do palenia kawy to już inna sprawa że nie kazda kawiarnia może sobie na to pozwolić (cena).\nPingback: Światowid – jakie tajemnice kryje dawne nowohuckie kino? | Hip Huta\nPingback: Spacerownik #1: Nowohuckie neony | Hip Huta\n21 stycznia 2016 o 10:51\nByłam kilka razy, kawa dobra, herbata także-w tym cena bardzo przystępna! można posiedzieć na dłuższych plotkach 😉 szarlotka dobra zarówno na zimno, jak i na ciepło z lodami- 2 gałki lodów i kawał szarlotki robią swoje 🙂 miło, że nie skąpią na ilości. Jeśli chodzi o wystrój to zastanawiam się za każdym razem czy przychodzą tak kilkuosobowe grupki patrząc na ułożenie i wielkość sof…? w środku jest 5-6 stolików, więc przyjdzie 5-6 par i zajmie cały lokal. Ot taka myśl 😉\n9 stycznia 2018 o 10:28\nJa rozumiem, że sponsorowane itd.\nJednak wymagałbym od redaktora minimalny research, zanim napisze o weekendowych dyskotekach w podziemiach.\nTrochę wstyd nie wiedzieć o czym się pisze.\nNa poziomie -1 znajduje się Zoltar Park.\nJednak mój błąd.\nNajmocniej przepraszam, moja wypowiedź odnosiła sie do starego artykułu z 2015 roku. Jest on na tej samej stronie, stąd przeoczenie.\nW nowym artykule nie ma mowy na temat dyskoteki.\nOdpowiedz na Piotrek Anuluj pisanie odpowiedzi


Biurko Modulus regulowana rama T, 1200x800 mm, czarna rama, brzoza | AJ Produkty\nBiurko Modulus regulowana rama T, 1200x800 mm, czarna rama, brzoza\n1 980,-/ M\nBiurko z elektryczną regulacją wysokości i prostokątnym blatem. Rama w kształcie T z mechanizmem antyzgnieceniowym chroni nogi przed urazami. Szeroki zakres regulacji wysokości (650 mm) znacząco zwiększa funkcjonalność i wygodę użytkowania.\nZ jakiego powodu siedzieć cały dzień w pracy, kiedy można wstać? Przy biurku prostym z elektryczną regulacją wysokości z serii Modulus można szybko i wygodnie zmieniać pozycję pracy w ciągu dnia. Jest to prosty i skuteczny sposób na poprawienie samopoczucia oraz odciążenie mięśni i uniknięcie urazów. Różnica pomiędzy najniższym i najwyższym położeniem biurka jest bardzo duża, co oznacza, że biurko posiada wyjątkowo rozległy zakres regulacji wysokości. Zapewnia to dużą funkcjonalność i sprawia, że biurko z łatwością można dostosować do każdego użytkownika. Biurko posiada bardzo wytrzymałą i stabilną ramę w kształcie T. Nogi nie posiadają dodatkowych łączeń pod blatem, co zapewnia maksymalną ilość miejsca na nogi. Mechanizm antyzgnieceniowy wykrywa przeszkody podczas podnoszenia lub opuszczania biurka i szybko reaguje, zatrzymując blat. Dzięki tej funkcji zwiększa się żywotność zarówno biurka, jak i innego wyposażenia biurowego na stanowisku pracy. Blat biurka prostego wykonany z trwałego i łatwego w utrzymaniu w czystości laminatu. Jest to doskonały materiał do nowoczesnego biura, mającego wysokie wymagania dotyczące trwałości i funkcjonalności. Wybierz pomiędzy kilkoma różnymi kolorami blatów, dopasowując je do pozostałych mebli z serii Modulus. Skompletuj razem z panelem przednim ze zintegrowanym kanałem kablowym, żeby ukryć przewody oraz listwy zasilające i zapewnić porządek. Seria mebli Modulus jest najbardziej elastyczną i funkcjonalną ofertą mebli biurowych w AJ Produkty. Jest to zarówno nasz autorski projekt, jak i własna produkcja. Przemyślana funkcjonalność, mnóstwo wzorów mebli i bogata kolorystyka pozwala dobrać rozwiązanie, które spełni oczekiwania nawet najbardziej wymagających – czy miejscem pracy jest małe biuro w domu, duża otwarta powierzchnia biurowa czy tradycyjne biuro jednoosobowe. Meble wykonane są „na miarę” a modułowa konstrukcja pozwala na zbudowanie funkcjonalnego systemu przechowywania w miarę wzrostu potrzeb. Wszystko po to, aby zapewnić funkcjonalność i komfort w ciągu dnia pracy!\nDługość: 1200 mm , 1400 mm , 1600 mm , 1800 mm\nKolor główny stelaża: Czarny\nWaga: 49,1 kg , 49,3 kg , 49,5 kg , 51,7 kg , 51,9 kg , 52 kg , 53,8 kg , 54,5 kg , 54,6 kg , 55 kg , 57 kg\nKompletna szafka z szufladami SKETCH, 10 szuflad, A0, fornir bukowy\nNr art. 10528\nEfektywne przechowywanie rysunków\nWózek stołowy, CHEER\nNr art. PN3519\nNr art. PN1020\nDodatkowa powierzchnia do pracy\nRegulowana półka dolna\nDo biura, warsztatu itp.\nNr art. PN1538\nMożna zakotwić w podłożu\nNr art. PN4631\nSzary wysokociśnieniowy laminat\nGalwanizowane elektrolitycznie haki\nMobilny stół warsztatowy, MATCH\nNr art. PN1032\nNr art. PN1097\nSolidny, trwały blat pokryty laminatem\nZawiera szafkę z 4 szufladami\nMaks. obciążenie 500 kg\nSzafka metalowa SIGMA, 900x500x450 mm, biały\nNr art. 202743\n1 wysuwana szuflada,\nStolik kawowy, MONTY\nNr art. PN4976\nTwardy blat z laminatu\nGama kombinacji kolorów\nŁatwa zmiana orientacji z pionowej na poziomą\nRama w kolorze srebrnym


Najważniejsze fakty o cholesterolu i statynach | Serwis Zdrowie\n07.01.2019, 14:24 Aktualizacja: 29.01.2019, 14:02\nDziwią szerzące się opinie nie oparte na żadnych dowodach naukowych, że stężenie cholesterolu w surowicy krwi nie ma żadnego związku z miażdżycą i jej powikłaniami, a leczenie statynami, lekami które zmniejszają jego poziom nie przynosi żadnych korzyści, a wręcz jest szkodliwe. Przykro, że po tylu latach bardzo dobrze ugruntowanej wiedzy trzeba zabrać głos na ten temat.\nTrzeba zacząć od tego, że cholesterol jest potrzebny organizmowi do syntezy hormonów sterydowych (estrogeny, testosteron), witaminy D i budowy błon komórkowych. Jednakże te potrzeby zaspokaja niewielkie stężenie tego lipidu we krwi (do około 50 mg/dl). Ale cholesterol jest również istotnym składnikiem blaszek miażdżycowych, obok wapnia i tkanki łącznej.\nMiażdżyca rozpoczyna się od odkładania się cholesterolu w ścianie tętnicy. Pochodzi on z krwi krążącej, a konkretnie z lipoprotein o małej gęstości (LDL). LDL są to związki białkowo-tłuszczowe, które transportują we krwi większość cholesterolu całkowitego. Cząsteczki LDL przenikając do ściany tętnicy wprowadzają do niej cholesterol. Im większy jest poziom cholesterolu LDL tym większe przenikanie do tętnicy i tym szybszy rozwój blaszek miażdżycowych. Szczególnym tego przykładem jest choroba genetyczna zwana hipercholesterolemią rodzinną. U ludzi nią dotkniętych od dzieciństwa rozwija się miażdżyca, szczególnie tętnic wieńcowych, aby w 3-4 dekadzie życia objawić się chorobą wieńcową.\nW 2018 r. roku minęła 70. rocznica słynnego badania pod nazwą Framingham Heart Study (FHS), które zostało przeprowadzone u ochotników - mieszkańców amerykańskiego miasteczka Framingham w stanie Massachusetts. Celem badania było wykrycie czynników zagrożenia chorobami sercowo-naczyniowymi. Głównym badaniem objęto 5209 mężczyzn i kobiet w wieku 28-62 lata, u których na początku oznaczono stężenie cholesterolu całkowitego, ciśnienie krwi, masę ciała, zebrano wywiad odnośnie palenia papierosów, a następnie w kolejnych latach oceniono występowanie choroby wieńcowej (ChW). Wszystkie wymienione powyżej zmienne okazały się czynnikami zagrożenia wystąpieniem tej choroby i po raz pierwszy pojawiła się nazwa „czynnik” ryzyka. Co do stężenia cholesterolu, okazało się, że istnieje proporcjonalna zależność wystąpienia ChW od poziomu tego lipidu. Im wyższy był poziom cholesterolu, tym większe prawdopodobieństwo choroby.\nW połowie lat 70. ubiegłego wieku wiedziano, że cholesterol we krwi krąży w połączeniu z białkiem i związki te nazwano lipoproteinami. Jak już uprzednio wspomniałam, głównym nośnikiem cholesterolu są lipoproteiny o nazwie LDL. Potocznie nazywamy go „złym cholesterolem”, gdyż w nadmiernym stężeniu powoduje rozwój miażdżycy. Przypomnijmy, że w badaniu Framingham Heart Study okazało się, że im wyższe stężenie cholesterolu LDL we krwi, tym większe zagrożenie chorobą wieńcową. Ponieważ ta lipoproteina głównie odpowiada za stężenie cholesterolu całkowitego, to potwierdziła się wcześniejsza obserwacja bezpośredniego związku stężenia cholesterolu całkowitego z tą chorobą.\nW 2018 r. minęła również rocznica międzynarodowego badania pod nazwą Seven Countries Study. Badanie to rozpoczęło się przed 50 laty. Okazało się, że nie tylko w obrębie jednej populacji, jaką objęło opisane powyżej amerykańskie badanie, ale także w różnych populacjach istnieje związek średniego stężenia cholesterolu całkowitego z ryzykiem choroby wieńcowej. Najniższe średnie stężenia cholesterolu były w populacjach krajów śródziemnomorskich i w Japonii, a najwyższe w populacjach Europy Północnej (szczególnie w Finlandii) oraz w USA. Okazało się, że najmniej przypadków choroby wieńcowej i zgonów z jej powodu było w populacjach z niskimi stężeniami cholesterolu i odwrotnie, najwięcej u tych z dużymi stężeniami.\nBardzo ważnym osiągnięciem Seven Countries Study było wykazanie zależności stężenia cholesterolu we krwi od spożycia kwasów tłuszczowych. Okazało się, że spożycie nasyconych kwasów tłuszczowych, które występują głównie w tłuszczach zwierzęcych, łączyło się z większym stężeniem cholesterolu, a nienasyconych kwasów tłuszczowych, pochodzących z tłuszczów roślinnych - z mniejszym. Ponadto stwierdzono związek spożycia tłuszczów nasyconych z występowaniem choroby wieńcowej i zgonami wieńcowymi, tj. w populacjach o większym spożyciu nasyconych kwasów tłuszczowych choroba wieńcowa występowała częściej, podobnie jak zgony wieńcowe. Natomiast większe spożycie nienasyconych kwasów tłuszczowych kojarzyło się z niższymi wskaźnikami tej choroby. Co więcej, większe spożycie żywności zwierzęcej łączyło się z częstymi przypadkami choroby wieńcowej, a żywności roślinnej - z rzadszymi.\nKolejnym przykładem wiodącej roli stężenia cholesterolu, wraz ze zwiększonym ciśnieniem tętniczym i paleniem papierosów, w ryzyku choroby wieńcowej, są wyniki fińskiego programu prewencji pod nazwą North Karelia Project. Celem tego programu było zmniejszenie występowania zgonów z powodu choroby wieńcowej, poprzez redukcję czynników ryzyka w populacji wschodniej Finlandii (a na początku lat 70. ubiegłego wieku właśnie Finlandia miała najwyższy wskaźnik umieralności z powodu tej choroby). Jako metodę redukcji stężenia cholesterolu zastosowano różne działania na rzecz zmiany sposobu żywienia, tj. zmniejszenie spożycia tłuszczu zwierzęcego (w owym czasie największe było spożycie tłuszczu mlecznego) i zwiększenie spożycia tłuszczu roślinnego.\nW latach 1972-2012 na skutek realizacji programu, udział masła w tłuszczach do smarowania pieczywa zmniejszył się z 90 proc. do mniej niż 10 proc. Zwiększył się udział margaryny z 0 proc. do 35 proc. oraz mieszanin masła z olejem z 15 proc. do 45 proc. W tym okresie średnie stężenia cholesterolu w populacji mężczyzn w wieku 30-59 lat zmniejszyło się z 262 mg/dl do 210 mg/dl. Badacze aż 80 proc. spadku jego stężenia przypisują zmianie żywienia, a 20 proc. - lekom (statynom), które do praktyki lekarskiej weszły znacznie później, tj. w latach 90. ubiegłego wieku.\nCo istotne, spadkowi stężenia cholesterolu towarzyszył spadek zgonów na chorobę wieńcową zarówno u mężczyzn, jak i u kobiet. U mężczyzn w wieku 35-64 lata umieralność z tej przyczyny zmniejszyła się z > 500 na 100 000 w roku 1968 do około 100 na 100 000 w roku 2012. Jednak do zmniejszenia zgonów na chorobę wieńcową przyczynił się nie tylko spadek stężenia cholesterolu, ale także ciśnienia tętniczego, jak i odsetka osób palący papierosy.\nW Polsce po przemianach polityczno-gospodarczych po roku 1989 również nastąpiła korzystna zmiana w zakresie spożycia tłuszczów. Spożycie masła spadło z 8,8 kg/osobę w roku 1989 do 4,2 kg w 2014, a pozostałych tłuszczów zwierzęcych z 8,2 kg na osobę do 5,2 kg. Wzrosło natomiast spożycie tłuszczów roślinnych z 8,8 kg/osobę w roku 1989 do 23 kg/osobę w roku 2014. W efekcie, stężenie cholesterolu w populacji polskiej zmniejszyło się. Redukcję stężenia cholesterolu we krwi w pierwszych latach po transformacji można przypisać wyłącznie korzystnym zmianom w sposobie żywienia, natomiast w późniejszych latach również szerokiemu wejściu statyn do praktyki lekarskiej.\nZarówno obserwacje epidemiologiczne (Framingham Heart Study, Seven Countries Study i inne), jak i obserwacje populacyjne (North Karelia Project, Polska po przemianach) wskazują dobitnie na wagę stężenia cholesterolu, jako czynnika ryzyka ChW. Ważnym dowodem na to jest wspomniana też wcześniej hipercholesterolemia rodzinna, charakteryzująca się dużym stężeniem cholesterolu LDL (LDL-C > 190 mg/dl) oraz wywołaną tym, przedwczesną chorobą wieńcową u pacjenta i w jego rodzinie.\nSilnym dowodem na uznanie stężenia cholesterolu jako czynnika ryzyka jest wykazanie, że jego redukcja łączy się ze zmniejszeniem występowania choroby wieńcowej, zgonów z tego powodu oraz ogólnie chorób sercowo-naczyniowych (ChSN). Potwierdzają to wyniki North Karelia Project z zastosowaniem interwencji dotyczącej zmiany spożycia tłuszczów, jak również licznych badań ze statynami. Rezultaty randomizowanych prób klinicznych z tymi lekami (dobór losowy pacjentów) z grupami kontrolnymi przyjmującymi placebo, wykazały dużą skuteczność statyn w profilaktyce wtórnej chorób sercowo-naczyniowych, tj. u pacjentów z przebytym epizodem choroby (np. zawał serca, udar mózgu) oraz w profilaktyce pierwotnej, tj. u ludzi bez objawowej ChSN. Oznacza to „im niżej tym lepiej”.\nW profilaktyce wtórnej przyjmowanie statyn łączy się ze zmniejszeniem wystąpienia powtórnych zawałów serca czy udarów mózgu, zgonów wieńcowych i zgonów ogółem. U osób, które nie mają ChSN na tle miażdżycy, leczenie statynami zmniejsza ryzyko wystąpienia pierwszego epizodu choroby. Skuteczność statyn w redukcji ryzyka najlepiej przedstawia metaanaliza (połączone wyniki) 26 prób klinicznych prewencji pierwotnej i wtórnej łącznie – obejmujące ogółem 170 000 uczestników. Zmniejszenie stężenia cholesterolu LDL o 1,0 mmol/l (40 mg/dl) łączyło się ze zmniejszeniem występowania poważnych epizodów choroby wieńcowej o 23 proc. (prawie jedną czwartą) i udarów mózgu o 17 proc., a zgonów wieńcowych o 20 proc. Nie obserwowano wzrostu zgonów z innych przyczyn poza sercowo-naczyniowymi, w tym z powodu chorób nowotworowych.\nStatyny mogą jednak powodować bóle mięśniowe. Na te dolegliwości może skarżyć się od 10-15 proc. leczonych. Ale prawdziwy związek tego objawu z przyjmowaniem statyn jest dużo rzadszy. Dlatego niezbędna jest jego szybka weryfikacja u lekarza, który będzie w stanie sprawdzić, czy występuje miopatia, czy też nie. Przyczyną miopatii post-statynowej (uszkodzenie mięśni) najczęściej może być duży wysiłek fizyczny, czy przyjmowanie również innych leków, które wchodzą w interakcję ze statynami. Statyny mogą też wywołać cukrzycę, szczególnie u ludzi na nią podatnych, np. osób z tzw. otyłością brzuszną. Jednak nie oznacza to, że w takiej sytuacji leczenie trzeba przerwać, gdyż zmniejszenie zagrożenia wystąpieniem ChSN pod wpływem statyn jest istotniejsze niż ryzyko wystąpienia cukrzycy, a ponadto u chorych na cukrzycę leki te również mogą zapobiec wystąpieniu epizodu choroby sercowo-naczyniowej.\nO tym, jak ważne jest stężenie cholesterolu LDL jako czynnik ryzyka i jak trzeba go zmniejszać, świadczą zaproponowane przez Europejskie Towarzystwo Kardiologiczne oraz polskie towarzystwa naukowe docelowe stężenia, które należy osiągnąć u pacjentów w zależności od ich indywidualnego zagrożenia chorobą sercowo-naczyniową. Im większe zagrożenie tym niższy jest rekomendowany poziom cholesterolu LDL, który pacjent powinien osiągnąć. W tym artykule podam tylko wartości dla pacjentów z bardzo dużym ryzykiem.\nBardzo duże zagrożenie epizodem wieńcowym występuje u tych pacjentów, którzy już chorują na chorobę sercowo-naczyniową na tle miażdżycy lub cukrzycę z innymi czynnikami ryzyka (np. nadciśnienie tętnicze, zaburzenia lipidowe, papierosy), bądź ciężką chorobą nerek. Ci pacjenci powinni mieć stężenie cholesterolu LDL poniżej 70 mg/dl (1,8 mmol/l).\nDuże zagrożenie epizodem sercowo-naczyniowym dotyczy chorych na:\nwiększości chorych na cukrzycę,\npacjentów z tzw. umiarkowaną przewlekłą chorobą nerek.\nStężenie cholesterolu LDL powinno być u nich mniejsze niż 100 mg/dl (2,5 mmol/l). Aby osiągnąć te docelowe stężenia LDL, poza postępowaniem dietetycznym, potrzebne są statyny, które poprzez redukcję poziomu tego lipidu zmniejszają prawdopodobieństwo występowania epizodów sercowo-naczyniowych. Eksperci, opracowujący wytyczne postępowania w zaburzeniach lipidowych (dyslipidemie) zalecają statyny we wszystkich wyżej wymienionych sytuacjach klinicznych. Warto w tym kontekście docenić dużą dostępność tych leków. Obok jednej oryginalnej statyny (pierwotnie opracowanej przez określoną firmę farmaceutyczną) istnieje bowiem obecnie wiele jej tzw. generyków, czyli leków o takim samym składzie. Powoduje to, że są one tanie.\nNa zakończenie chcę podkreślić, że stężenie cholesterolu, jako silnie udokumentowany czynnik ryzyka, nadal bardzo się liczy i nie rozumiem zamieszania na ten temat. Podobnie statyny są lekami szeroko stosowanymi na świecie w prewencji kardiologicznej, gdyż skutecznie zapobiegają chorobom sercowo-naczyniowym, a pacjentom już nimi dotkniętym przedłużają życie. Korzyści z tej terapii znacznie przeważają nad ewentualnymi skutkami ubocznymi.\nProf. dr hab. med. Barbara Cybulska, dla zdrowie.pap.pl\nId materiału: 1062


Piramida finansowa w Polsce - Amber Gold, Finroyal, Horcus - eBroker.pl\npiramida finansowa w polsce - amber gold, finroyal, horcus\nPiramidy finansowe w Polsce to nie tylko Amber Gold\nData publikacji: 2017.08.23 godz. 10:28\nW ostatnim czasie, na czołówki gazet i portali internetowych powrócił temat afery dotyczącej parabanku Amber Gold. Taka sytuacja jest związana z pracą sejmowej komisji śledczej...\nFot: Amber Gold, Finroyal, Horcus - polskie piramidy finansowe\nW kontekście afery Amber Gold warto przypomnieć, że ta instytucja finansowa nie była pierwszą, która na masową skalę sprzeniewierzyła pieniądze Polaków. Historia podobnych oszustw finansowych w Polsce niestety jest długa. Warto przypomnieć przynajmniej kilka bardziej znanych piramid finansowych i parabanków. Działalność tych oszukańczych firm, może być pewną przestrogą na przyszłość.\nWszystko zaczęło się od Bezpiecznej Kasy Oszczędności\nJeszcze w latach 80 - tych minionego wieku, masowe oszustwa finansowe były rzadkością (m.in. ze względu na monopol państwa dotyczący usług finansowych). Transformacja ustrojowa i gospodarcza, stworzyła dogodne warunki dla działalności pierwszych parabanków oraz piramid finansowych. Pionierem w tej niechlubnej grupie była Bezpieczna Kasa Oszczędności Lecha Grobelnego. Wspomniany przedsiębiorca skusił wiele osób wysokim oprocentowaniem oferowanych depozytów (zwanych lokatami inwestycyjnymi lub pożyczkami inwestycyjnymi). Takie depozyty miały oprocentowanie wynoszące 250% rocznie, co było atrakcyjną propozycją nawet w warunkach hiperinflacji z przełomu 1989 r. oraz 1990 r. Tak wysoka stopa zwrotu z inwestycji, miała być możliwa do osiągnięcia dzięki zyskom z obrotu walutami (głównie dolarem amerykańskim) w sieci kantorów również należących do Grobelnego.\nPlan finansowania BKO już w samych swoich założeniach był mocno wątpliwy. Gdy wraz z początkiem 1990 r. wprowadzono pełną wymienialność złotego względem dolara, stało się zupełnie jasne, że 11 000 klientów Bezpiecznej Kasy Oszczędności będzie mieć problem z odzyskaniem środków. Działalność BKO zakończyła się ucieczką Grobelnego za granicę (w czerwcu 1990 r.). Później Bezpieczna Kasa Oszczędności upadła, a postępowanie likwidacyjne pozwoliło na odzyskanie przez poszkodowanych tylko jednej czwartej wpłaconych pieniędzy. Założyciel BKO w 1996 r. został skazany na dwanaście lat więzienia, ale już rok później wyszedł z aresztu po uchyleniu wyroku. Śledztwo dotyczące Grobelnego i BKO, zostało definitywnie umorzone w 2002 r. Pięć lat później, założyciela Bezpiecznej Kasy Oszczędności zasztyletowano w tajemniczych okolicznościach. Nie można wykluczyć, że była to zemsta jednej z oszukanych osób.\nZobacz, jak są gwarantowane depozyty (konta i lokaty) w bankach oraz SKOK-ach »\nGłośne były również afery InterBrok, Finroyal, WGI i innych\nZainteresowanie aferą Bezpiecznej Kasy Oszczędności ze strony mediów, nie uchroniło Polaków przed podobnymi przestępstwami. W tym kontekście, można wymienić między innymi późniejsze afery dotyczące spółek Amber Gold, InterBrok, Finroyal oraz WGI.\nMechanizm działania Amber Gold, obecnie jest już powszechnie znany. Znacznie mniej osób pamięta o działalności spółki InterBrok. Wspomniana firma proponowała inwestycje na międzynarodowym rynku walutowym (FOREX). Co ważne, InterBrok starał się pozyskiwać klientów poprzez zdobywanie znajomości w grupie zamożnych Polaków i nie stawiał na masową reklamę. Klienci InterBrok byli informowani o wysokich zyskach, podczas gdy inwestycje prowadzone przez właścicieli przynosiły głównie straty. Dlatego cała piramida finansowa zawaliła się w 2007 roku. Później bilans strat poniesionych przez klientów InterBrok, oszacowano na mniej więcej 260 mln zł. Warto wspomnieć, że zbliżone straty wygenerowała Warszawska Grupa Inwestycyjna - WGI (upadek w 2006 r.). Ta firma cechowała się bardzo podobnym sposobem działania, jak opisywany wcześniej InterBrok.\nKilka lat później, wyszła na jaw sprawa związana z parabankiem Finroyal. Trudno oprzeć się wrażeniu, że afera Finroyal znalazła się nieco w cieniu głośnej sprawy Amber Gold. W obydwu przypadkach, mieliśmy do czynienia z oferowaniem kontraktów inwestycyjnych (de facto lokat) przez pozabankowe instytucje nieuprawnione do takiej działalności. Finroyal podobnie jak Amber Gold, kusił klientów wizją zysków znacznie wyższych od oprocentowania lokat bankowych (nawet 15,00% rocznie). W połowie 2012 r. stało się już jasne, że taki model działalności przyniesie straty dla prawie 2000 klientów Finroyal. Te osoby straciły o wiele mniejszą kwotę (ok. 100 mln zł), niż poszkodowani przez Amber Gold (850 mln zł).\nOstatnio w mediach rozbrzmiała informacja o aresztowaniu właściciela Horcus Investment Group - Roberta B - oraz jego matki, która pełniła w spółce funkcję prezesa. Firma ta oszukała ok. 700 osób na kwotę ponad 35mln zł poprzez emisję obligacji, które miały finansować nieruchomości w celu ich renowacji i późniejszej odsprzedaży z zyskiem. W rzeczywistości lokale wymieniane w prospektach emisyjnych nie były własnością Horcus Investment Group.\nKlienci SKOK Wołomin przynajmniej odzyskali depozyty\nW kontekście afer finansowych, nie można pominąć sprawy związanej z upadłym SKOK-iem Wołomin. Dowody zgromadzone przez wymiar sprawiedliwości wskazują bowiem, że w przypadku tej instytucji doszło do poważnych nadużyć. Ogromne straty związane z upadkiem drugiego największego SKOK-u w Polsce (około 3 mld zł), były skutkiem m.in. wyłudzania kredytów oraz niegospodarności.\nWarto wspomnieć, że rozbudowane śledztwo toczy się też w sprawie SK Banku (Spółdzielczego Banku Rzemiosła i Rolnictwa w Wołominie). W tym przypadku, również istnieją poważne podejrzenia dotyczące niegospodarności przy udzielaniu kredytów. Dodatkowe zarzuty są związane z przekazywaniem błędnych informacji do NBP i fałszowaniem ksiąg rachunkowych banku.\nPechowi klienci SKOK-u Wołomin i SK Banku znajdują się w znacznie lepszej sytuacji niż osoby, które powierzyły swoje środki np. firmom Amber Gold oraz Finroyal. Banki spółdzielcze i SKOK-i (podobnie jak banki komercyjne), zawsze są objęte systemem gwarantowania depozytów kierowanym przez Bankowy Fundusz Gwarancyjny (BFG). Dlatego zdecydowana większość klientów SKOK-u Wołomin oraz SK Banku już odzyskała środki z kont i lokat. Na zwrot depozytów z wymienionych instytucji, BFG musiał wydać 2,00 mld zł (SK Bank) oraz 2,25 mld zł (SKOK Wołomin).\nDowiedz się o tym, jak w 2016 r. zmieniono zasady gwarantowania depozytów »


Głazy (nad jeziorem) - Page 8\nTemat: Re: Głazy (nad jeziorem) Sro Sty 11, 2017 9:16 pm\nGdyby Nathalie dokładnie wiedziała co siedzi w Ślizgonie i co planuje, automatycznie chciałaby mu wybić ten głupi pomysł z głowy. To wszystko co miał zamiar zrobić nie było dla niej rozwiązaniem. Mógł jedynie narazić się na zamknięcie w Azkabanie, a co gorsza śmierć. Jest dopiero w szóstej klasie, on nie jest przygotowany na tak wielkie ryzyko. Nie miał styczności z prawdziwymi czarodziejami, którzy poświecili życie dla czarnej magii... Gdyby tylko wiedziała, to wszystko by było inne. Niestety, w takim stanie jakim jest teraz, nic nie może zrobić. Nie wiadomo też czy dowie się tego wszystkie w odpowiednim czasie by zapobiec katastrofie.\nDziewczyna spojrzała na niego i zrobiła niezrozumiałą minę. Nie zwróciła dokładnie uwagi na to, że warknął, bo tego po prostu mogła się w jakiś sposób spodziewać. Może nie poczuła się dobrze, ale rozumiała, że ciężko mu przyjąć pomoc od kogoś kto nic nie wie. Zaciekawiło ją porównanie, bo tego się nie spodziewała.\n- Kim jest Charlotte? - zapytała.\nKojarzyła tylko jedną dziewczynę z takim imieniem i jest ona Gryfonką. Nie podejrzewałaby, że Ślizgon mógłby mieć cokolwiek wspólnego z domem lwa, lecz im bliżej poznaję Giotto, tym bardziej uświadamia sobie, że w wypadku tego konkretnego Ślizgona można się mylić.\nNathalie bardzo lubiła wszelkiego rodzaju imprezy czy bale. Właściwie nawet z wielką chęcią się na to szykowała, ale irytowało ją gadanie na ten temat cały czas. Od kiedy było wiadomo, że nadejdzie, po prostu wszędzie można było to usłyszeć. Gdziekolwiek jesteś, cokolwiek chcesz zrobić... To wszystko przez uraz przed egzaminami. Potrzebowała wiele razy samotności od wszystkich ludzi, bo nie mogła ich znieść...\n- No może i ważne, ale ile można gadać o jednym. - westchnęła i zmieniła pozycję, która po tym czasie robiła się już dla niej mniej wygodna.\nUsiadła sobie po turecku, a pomiędzy nogami położyła zeszyt z pracami, który przed chwilą leżał obok niej. Dopiero gdy zobaczyła, że na brzegu leży kartka ze szkicem śpiącego Gio, szybko schowała ją pod spód.\n- Dziękuje ci za tak miłe słowa - odpowiedziała delikatnie speszona, aż poczuła rozpalenie na policzkach. Nerwowo odgarnęła włosy do tyłu i spojrzała na swojego towarzysza. - Jednak trochę się myślisz. Oczywiście, lubię tego typu zabawy, lecz nie wyczekuje balu. Może to ze względu na brak pary mam takie podejście, wtedy przynajmniej miałabym się dla kogo stroić, a tak to podchodzę do tego bardziej neutralnie. - uśmiechnęła się na tę myśl - Mimo to, mam zamiar się tam pojawić, nawet na chwilę by tylko zobaczyć.\nGiotto wszedł na dziwny grunt, którego Nathalie jeszcze nie znała. Nigdy nie był dla niej niemiły, ale tylu komplementów w jednej wypowiedzi nie słyszała jeszcze dawno. W sumie nie uważała siebie za brzydką osobę ani jakąś wielce gwiazdę Quidditcha. Miło jednak czasem usłyszeć coś takiego...\n- Jeszcze tylko brakuje mi sukienki, bo nie mam pojęcia co właściwie wybrać... - powiedziała jakby do siebie, lecz za chwilę zerknęła na Nero - No takimi głupotami już cię nie będę zamęczać, w końcu chyba żaden facet nie lubi być zmuszony do pomocy przy wyborach sukienek, butów czy biżuterii...\nPo tych słowach uśmiechnęła się do niego przyjaźnie.\nTemat: Re: Głazy (nad jeziorem) Czw Sty 12, 2017 10:44 pm\nGiotto doskonale znał ryzyko swojej podróży, choć wydawało mu się, że jest przygotowany na wszystko. Już od wielu tygodni myślał o odejściu, to stąd te wzmożone treningi, wiele rozmów z Enzo, czy w końcu załatwianie eliksiru u Powell. W ostatnim czasie Ślizgon bardzo się rozwinął, a progres przysłonił mu wszystkie niebezpieczeństwa, jakie mogą na niego czekać. W dodatku nie liczył się z tym, że mógłby trafić do Azkabanu - o tym nawet nie myślał w ogóle. Był świadom konsekwencji swoich czynów, ale chciał pozostać nieuchwytny.\nWestchnął lekko na wspomnienie przez samego siebie imienia Charlotte.\n- Siódmoklasistka z Gryffindoru. - odparł, nakierowując ją na postać Macmillan.\nWiedział doskonale, że jego bliska znajomość z brunetką jest kontrowersyjna, ale oboje sobie nic z tego nie robili. Nawiązali dość dziwną relację, która z czasem przerodziła się w coś, o czym mogą mówić przyjaźń. Wszyscy mówili, że mają się ku sobie i tak naprawdę, kwestią czasu jest to, zanim się zejdą, ale jednak trwa to już kilka lat i dalej jak traktowali siebie po koleżeńsku, tak dalej to robią. No może jedynym wyjątkiem jest to, że idą razem na bal. Z drugiej strony, jeśli Giotto miał się na nim pojawić, to mógł być bardziej oczywisty wybór niż Macmillan?\nZdziwił się, gdy usłyszał, że Powell nie ma pary. W Slytherinie jeszcze by to zrozumiał, bo tam płeć piękna była dość wybredna do partnerów i tak naprawdę oczekiwały nie wiadomo czego. Nathalie na pewno nie narzekała na zainteresowanie ze strony chłopców, choć nie miał gdzie tego potwierdzić, bo przecież byli z innych roczników. Zwyczajnie domyślał się, albo po prostu brał pod uwagę swoje preferencje, gdyż dla niego Powell byłaby zdecydowanie pierwszym wyborem z całego Hufflepuffu.\n- Aż trudno mi uwierzyć, że jeszcze nie masz pary. - rzekł spokojnie, nawiązując do sytuacji Nathalie.\nGdyby nie miał zobowiązań wobec Charlotte, z miejsca zaprosiłby ją na bal, gdyż nawet w głowie mu się do tej pory nie mieściło to, że blondynka mogła jeszcze nie zostać zaproszona. Z drugiej strony - Hogwart był pełen ciot. Mogła onieśmielać, to prawda, ale że nikt nie zdobył się na odwagę i zaproszenie jej? Debilizm.\n- Zaprosiłbym Cię, ale obiecałem, że jeśli się wybiorę na bal, to razem z Charlotte. - rzekł bezpośrednio, uświadamiając Powell, że gdyby nie losowy zbieg zdarzeń, mogliby pójść razem. - Ale skoro ty tam będziesz, to nie mam wątpliwości co do tego, żeby się tam pojawić. - zdecydował nagle po chwili, raz jeszcze pokazując jej, że ma u niego wsparcie, albo coś w tym rodzaju.\nGdy nawiązała już do tematu ciuchów, Giotto wolał pozostać cichy. Nie znał się na modzie i tak naprawdę to inni ludzie pomagali mu wybierać stroje na takie wydarzenia. Całe szczęście jednak nie oczekiwała od niego żadnej wielkiej inwencji, dlatego gdy tylko go w tym uświadomiła, chłopak odetchnął w ciszy z ulgą. W dodatku jej uśmiech był naprawdę pogodny, pierwszy raz od początku tej rozmowy. Nie wypadało tego zaprzepaszczać czymś głupim.\n- We wszystkim dobrze wyglądasz, więc po części rozumiem problem. - oznajmił znowu spokojnie i uśmiechnął się do niej kącikiem ust. Okazała mu dziś tyle dobroci i zrozumienia, że poczuł się wręcz w obowiązku, by obdarować ją choć w części podobnym zachowaniem.\nO poprzedniej rozmowie zapomniał, a wszystko to przez wspomnienie o zwyczajnym balu. Mógł zaprzeczać i zarzekać się, że te wydarzenie go nie ekscytuje w żaden sposób. Zmiana jego zachowania ewidentnie wskazywała na to, że jednak oddziałuje to na niego w jakiś sposób i to w gruncie rzeczy, pozytywny.\nZerknął kątem oka na jej szkicownik, z którego wystawał pewien malunek. Przymrużył delikatnie oczy, skupiając wzrok całkowicie na nim.\n- Co tam masz? - spytał, wyraźnie zaintrygowany tym szkicem. Przypomniał sobie, że to był właśnie ten egzemplarz, który tak nerwowo Nathalie chowała do swojego zbioru projektów.\nTemat: Re: Głazy (nad jeziorem) Pią Sty 13, 2017 6:00 pm\nW takim razie nie myliła się. Giotto nie należał do osób "normalnych", więc nawet taka bliska znajomość z Gryfonką nie sprawiła wielkiego wrażenia na Nath. Dla nich nie miało to znaczenia kto jest z jakiego domu. Ważne by ta osoba była wartościowa i godna jakiejkolwiek uwagi. Widocznie dla niego Charlotte była właśnie taka. Nie poznała jej i nie miała okazji rozmawiać, ale jeśli dotarła w jakiś sposób do takiego ciężkiego przypadku jak Nero to jedyne co może powiedzieć to - Kunta Kinte!\n- Chyba wiem o kim mówisz. - mruknęła do niego, wciąż przypominając sobie twarz dziewczyny.\nDalsze słowa delikatnie zaskoczyły dziewczynę. Poczuła się wtedy jakby sama nie wiedziała ile jest warta. On przedstawiał to w zupełnie innym świetle niż ona zazwyczaj dostrzegała. Jak już było mówione, nigdy nie uważała siebie za brzydką osobę, ale nigdy też nie miała stada wielbicieli. Możliwe, że nie skupiała się na tym w ogóle, bo właściwie po co? Jej całe zainteresowanie pochłaniał sport, rysowanie, znajomi i dopiero potem chłopcy w wiadomym tego słowa znaczeniu. Oczywiście, Jerome próbował coś tam podrywać, ale Nathalie zawsze gasiła jego zapędy, bo wiedziała, że mówi to wszystkim napotkanym dziewczynom. No i jak tu określić takiego człowieka, no chyba tylko słowami Kunta Kinte!\n- Nie ma czym się przejmować, to żadna nowość. - skomentowała to dość obojętnie. Raczej nie należała do obleganych dziewczyn, więc nawet nie spodziewała się dostać jakiegokolwiek zaproszenia. - Miło z twojej strony, lecz chyba nie zabawię tam długo. Może posiedzę chwilę by tylko się pokazać albo odpuszczę sobie. Będę miała czas na dokończenie swoich prac...\nZamyśliła się na chwilę nad tym, bo właściwie ostatnio dość zaniedbała rysowanie. Oczywiście, plany wciąż były i kierowała się tym, ale jednak coś lub ktoś zawsze stawał na jej drodze do realizacji tego zamiaru... No co by tu innego powiedzieć niż Kunta Kinte, po prostu to jest dopełnienie każdej jej myśli...\n- No już tak żartować sobie ze mnie nie musisz - powiedziała to z widocznym rozbawieniem. - Ty nawet sobie nie wyobrażasz jaki to jest trudny wybór... - dodała po chwili z uśmiechem, lecz dokładnie ukazując mu w jak trudnej sytuacji się znajduje.\nNathalie zaczęła intensywnie myśleć nad kreacją na ten wielki wieczór. Miała wielki dylemat między długą, złotą suknią i prostą czarną, która kusiła jedynie wycięciami. Nie do końca wiedziała w czym jej będzie lepiej, lecz tą zadumę przerwał głos chłopaka. Właściwie to zniszczyło wszystko w tym momencie. Już myślała, że zdążyła zakamuflować swój mały wybryk, z którego mimo wszystko Gio może być niezadowolony, a tu Kunta Kinte!\n- No przecież rysunki - odpowiedziała jakby nigdy nic, lecz dało się odczuć małe drganie w głosie.\nTo był najgorszy błąd jaki popełniła. Nie umiała kompletnie kłamać, nie wiedziała nawet jak można coś takiego człowiekowi wmawiać. Sama brzydziła się takim zachowaniem, a teraz pokazuje się z bardzo złej strony. Nie mogła pozwolić na to by Giotto miał o niej złe zdanie. Zależało jej na tym by mógł na niej polegać i nie bał się cokolwiek mówić. Ona zawsze starała się być jak najbardziej otwarta, a teraz co? O Kunta Kinte!\nPuchonka spojrzała na swoje kolana i westchnęła ciężko. Nie wiedziała czy dobrze robi, bo w ten sposób może mu się narazić. Może to jej głupie sumienie podpowiadało, że tak się nie robi, bo wyrzuty pojawiły się automatycznie. Wyjęła kartkę, którą miał na myśli Ślizgon i bez zbędnych słów podała mu ją po prostu do rąk. Wszystko teraz zależało od jego reakcji...\nAaaa! Zapomniałabym - I'M KUNTA, KUNTA KINTE!\nTemat: Re: Głazy (nad jeziorem) Pią Sty 13, 2017 7:11 pm\nTo było dojrzałe i mądre podejście. Oceniać ludzi po tym co dokonali, jacy są i jak bardzo się starają - było to kluczowe w podchwyceniu odpowiedniego rozumowania. Pochodzenie było tylko swoistym dodatkiem, które w jakiś sposób charakteryzowało dany ród - co z tego jednak, że możesz być Blackiem czy Lestrange, skoro poza nazwiskiem nie masz nic? Zacięcia, talentu czy szacunku do innych. Wiadomo, że trzeba być dumnym ze swojego pochodzenia, ale jednak nie można całe życie jechać tylko na tym. Z drugiej strony, nie można też się go wypierać - wszakże nie tego uczył nas Kunta, Kunta Kinte.\nSkoro skojarzyła Charlotte, nie było sensu dalej rozprawiać nad jej osobą. Niech Nath wie tylko, że są bardzo do siebie podobne pod tym względem i na dobrą sprawę, obie teraz zaczynają mieć wpływ na Giotto. Powoli zaczynało się to robić niebezpieczne, bowiem gdyby jakimś cudem Powell albo Macmillan dowiedziały się o jego planach, miałby na głowie niezłomne, a zarazem zaradne kobiety o wielkim sercu, które próbowałyby odwieść od głupot.\nJej obojętność co do pary na bal odrobinę go przerażała, choć może lepszym słowem byłoby - dziwiła. Nathalie powinna być świadom swojej urody oraz tego, jak wspaniałą osobą jest dla wszystkich. Rozumiał po części, że mogła nie mieć szczęścia i po prostu nie zdołała znaleźć partnera, ale jednak ciężko było mu uwierzyć w to, że w żadnym z czterech domów nie było nikogo, z kim Nath nie mogła by pójść. Jego zdaniem to była wina tylko i wyłącznie tych cip, które nie miały odwagi ją zaprosić. Jego zdaniem, powinna przebierać w ofertach, a tymczasem nie ma nikogo. To go frustrowało w jakiś sposób, nie tego uczył ich Kunta Kinte.\nWestchnął lekko, przyglądając się jej.\n- Posiedzisz chwilę, a potem ze mną zatańczysz chwilę. Wtedy Cię puszczę. - zarządził i blondynka nie mogła wnieść żadnego sprzeciwu. On tak postanowił i tak będzie.\nTemat przeniósł się na jej rysunki, których cały blok nosiła zawsze przy sobie Powell. Nero czasem dziwił się, skąd ona bierze siły na targanie tego wszystkiego i na poświęcanie temu tyle czasu, ile było wymagane, wszakże arcydzieła nie powstają na kolanie w trzy minuty jak jego praca domowa z historii magii. Miała niewątpliwy talent i zacięcie, no i pożytkowała swój czas oraz energię w jakiś pożyteczny sposób, on tylko spał, albo szukał kolejnych samotni w zamku. Ambicja i zacięcie vs jebany leń. Kunta Kinte.\nOtrzymawszy upragnioną kartkę, zerknął natychmiast na nią i dostrzegł początkowy szkic postaci, którą od razu rozpoznał. Jak widać była przy nim dłużej, niż się tego spodziewał i to go w pierwszej chwili zmartwiło. Gdy jednak chwilę pomyślał, to Puchonka nie drążyła tematu jego koszmaru, zatem on w ramach podziękować nie będzie też w żaden sposób oburzał się, że rysowała go śpiącego. Wprawdzie nawet gdyby zrobiła to "tak o", bez żadnych okoliczności, też by raczej się nie uniósł zbytnio. Jeśli chciała go narysować, to czemu nie? Nie przeszkadzała mu przecież w żaden sposób, ani nie truła dupy, że ma być modelem. Kunta Kinte byłby z niej dumny.\nPrzyjrzał się uważnie pergaminowi i kilka razy pokręcił głową, ukazując swoje zainteresowanie tym tematem. Po chwili odłożył kartkę z powrotem na kolana Nath i... przekręcił się tak, by znowu wylądować głową na jej udach. Tym razem było jednak mniej wygodnie, gdyż siedziała po turecku - no ale Giotto spec od wszelkich leżących pozycji i opierdzielania się, znalazł w końcu wygodne miejsce, główkę mając gdzieś w okolicach górnej części jej uda. Kunta Kinte nie miał takich luksusów.\n- To zapłata za używanie mojego wizerunku. - uśmiechnął się nieznacznie, przeinaczając w jakiś sposób całą swoją zagrywkę.\nPrzymknął oczy i westchnął lekko, czując jak kości wygodnie prostują mu się, a on sam czuje swego rodzaju komfort. Skoro wcześniej pozwoliła mu na takie leżenie, to domyślał się, że teraz również może skorzystać z oferty i sobie trochę poprawić nastrój.\n- Tylko jak już będziesz podpisywać rysunek, to nie żaden "śpiący słodziak" czy "uroczy Giottuniuniuniuś". - rzucił trochę w ramach żartu, a trochę na poważnie.\nOdetchnął znowu, było mu wygodnie, przyjemnie i ciepło. A w dodatku, miał Nathalie nad sobą, która razem z drzewem zasłaniały mu słońce, by nie waliło po oczach. Life is beautiful, Kunta Kinte.\nTemat: Re: Głazy (nad jeziorem) Nie Sty 15, 2017 8:24 pm\nNa samym początku znajomości ze Ślizgonem, miała ogromne wątpliwości. Zazwyczaj po prostu unikała osób z tego domu, ponieważ nigdy nie wiedziała jak ma właściwie się zachować w ich towarzystwie. Nathalie, będąc bardzo spokojną osobą, gadatliwą i pomocną, nie potrafiła wyobrazić sobie by ktoś zrobił dla niej to samo. Wręcz nigdy nie myślała w ten sposób, by robić coś za coś. Była nauczona bezinteresowności, kultury i dobrych manier. Zawsze zachowywała się poprawnie, nawet jeśli widziała, że dana osoba na to zasługuje.\nPo prostu kroczyła ścieżką, gdzie ważne jest wsparcie i zaufanie. Jeśli ktoś jest w stanie dać jej to samo, będzie dla niej kimś bardzo ważnym, bez względu na to czy jest mugolem czy wielkim arystokratą.\nMoże i brak świadomości dziewczyny doprowadzał ją do tego stanu, że wszystkich potencjalnych chłopaków, traktowała po prostu jak kolegów. Miała oczywiście bliższe osoby, do których dołączał coraz bardziej Giotto, ale nigdy nie poczuła czegoś większego. Co z tego, że jest ładna czy ma wielkie serce, nikt jej nie traktował jako potencjalną partnerkę, nawet jeśli chodzi o zwykłą parę na bal. Dlatego się nie przejmowała tym, bo po prostu nie była do tego przyzwyczajona.\n- Proponujesz mi taniec? - była delikatnie zaskoczona słowami chłopaka - Jakoś nie widzę cię w tej roli. - uśmiechnęła się w jego stronę.\nPuchonka po przekazaniu swojego rysunku chłopakowi, nie wiedziała czy ma na niego patrzeć i oczekiwać reakcji, czy po prostu uciekać przed gniewem. Giotto był w jej oczach człowiekiem zagadką. Nie zawsze potrafiła rozpoznać co może się stać. Jeszcze nie zdarzyło jej się ujrzeć furii chłopaka, lecz po sytuacji z koszmarem i obojętnością i tym jak się teraz zachowuje. Po prostu ciężko cokolwiek powiedzieć i mieć całkowitą pewność.\nSpuściła głowę i czekała, jednak to co się stało po chwili... No nie spodziewała się takiego obrotu spraw. Chłopak położył swoją głowę na jej nogach. Otworzyła szeroko oczy spoglądając na niego i przy okazji, jej usta były uchylone, bo już coś chciała powiedzieć. Najgorsze było jednak wybranie owego pytania. Za dużo myśli na raz, za mało możliwości by wypowiedzieć to co właśnie chciała przekazać. Stwierdziła więc, że po prostu pogodzi się z tą sytuacją.\nGdy trochę otrząsnęła się z tego wszystkiego, mogła zacząć logicznie myśleć.\n- Wcześniej leżałeś i jakoś nie narzekałam, więc teraz ma być to moją karą? - uśmiechnęła się rozbawiona jego wyborem, ale za chwilę stwierdziła, że nabijanie się nie jest dobrym pomysłem. - Nie no, masz rację, należy mi się! - dodała już trochę poważniej, lecz uśmiech nie mógł zejść z jej ust.\nPrzez chwilę przyglądała się chłopakowi jak zamknął oczy. Nie wyglądał jakby było mu wielce wygodnie w tej pozycji. Skoro miała być dla niego przyjemność, to chyba warto mu było trochę ulżyć.\nZłapała go delikatnie pod głowę by podnieść ją zaledwie kilka centymetrów nad swoimi nogami. Szybko wyprostowała nogi przed siebie i położyła znów.\n- Skoro mam zapłacić za używanie twojego wizerunku, to chociaż w dogodny sposób. - powiedziała i spojrzała w niebo.\nByło bardzo przyjemnie. Delikatny wiatr stał się przyjemny, nie czuła już dreszczy na swoim ciele, a temat związany z koszmarem ucichł na dobrze. Czuła się z tym o wiele lepiej, bo drążenie tego jej także sprawiało swego rodzaju ból. Widziała jak ciężko jest przejść przez to wszystko chłopakowi, a im bardziej go poznawała, tym bardziej zależało jej na tym by przynajmniej w jej towarzystwie czuł się lepiej. Wszystkiego mogła się jedynie domyśleć, ale starała się zrozumieć i pokazać, że warto jej zaufać.\nJak usłyszała nagłe słowa Nero, zaśmiała się.\n- Giottoniuniuniuś... - powtórzyła przez śmiech - O tym nie pomyślałam, ale dziękuje za podpowiedź. Jak wybiorę jaki będzie nosiło tytuł, dam ci znać, dowiesz się o tym jako pierwszy.\nPokręciła tylko głową na znak, że nie dowierza temu co właśnie usłyszała. Chyba jeszcze ani razu nie czuła się przy Ślizgonie tak swobodnie jak teraz. Uśmiech wprost nie schodził jej z twarzy.\nTemat: Re: Głazy (nad jeziorem) Sob Sty 21, 2017 12:04 am\nGdyby znał jej opinię na temat Ślizgonów, to w sumie by się jej nie dziwił. Większość dzieciaków z domu Salazara było dość... specyficznych, albo raczej nieprzyjemnych w obyciu. Wywyższali się, puszyli, byli agresywni i aroganccy, a wszystko to za sprawą tego, że urodzili się w bogatszej, bądź objętej wielkimi tradycjami magicznymi rodzinie, która zapewniła im kolor zielony już na starcie. Poza tym stosunek większości Ślizgonów do mugoli był dość niechętny, co automatycznie sprowadzało osoby nawet półkrwi do gatunku podludzi, coś w stylu wegan czy vaperów.\nMoże i propozycja tańca była trochę na wyrost, gdyż nikt się po nim tego nie spodziewał, ale Giotto był osobą, której nie dało się rozszyfrować. On najpierw musiał coś powiedzieć, by ktoś mógł odgadnąć jego intencje. W końcu jeszcze kilka dni temu miał z nią tylko umowę o ściągnięcie składników do Veritaserum. Dzisiaj proponuje jej taniec na balu, pomimo tego, że idzie z inną partnerką i to w zasadzie zobowiązuje go do tego, by zajmować się kobietą, którą zaprosił. Raz po raz potrafił zaskoczyć i od pewnego czasu zdarzało się też robić to pozytywnie.\n- Nic o mnie nie wiesz, Powell. - stwierdził spokojnie, choć mogło to zabrzmieć w pretensjonalnym tonie. W rzeczywistości jednak chodziło o sam przekaz - blondynka nie miała bladego pojęcia o nim i jego zachowaniach, dlatego powinna się spodziewać niespodziewanego jak to mówią.\nNie przeszkadzało mu to, że się nabijała z jego pomysłu na karę. W zasadzie, to on nie chciał jej w jakimkolwiek stopniu zmusić do odpracowania tego. Po prostu liczyła się w tym momencie dla niego tylko i wyłącznie wygoda, a że jej nogi były wręcz idealnym miejscem na położenie głowy, skorzystał z faktu. Jak widać Nathalie to nie przeszkadzało, więc tym lepiej dla nich - oboje będą mieli do tego stosunek albo pozytywny, albo chociaż neutralny. Docenił również jej poprawę pozycji, by było mu jeszcze wygodniej, warto wspomnieć.\nPoniekąd chciał ją rozśmieszyć tym, co właśnie powiedział, ale nie spodziewał się aż tak pozytywnej reakcji. Uśmiechnięta Puchonka wyglądała dużo śliczniej, niż zwykle, choć Gio myślał, że nie da się już lepiej wyglądać. Jak widać nawet tak prosta dziewczyna potrafi zaskoczyć i to tak naturalną reakcją.\nNa jego twarzy pojawił się mały uśmiech, co zwiastowało, że dobrze czuje się w jej obecności.\n- Jesteś w porządku, mała. - rzucił nagle, leżąc głową na jej udach i uśmiechając się lekko z przymkniętymi oczami. Czemu się z nią tym podzielił? Najwidoczniej poczuł taką potrzebę. A no i jeszcze jedno - powiedział jej ostatnio, że spróbuje się na nią trochę otworzyć. I chyba się udało, Kunta Kinte?\nTemat: Re: Głazy (nad jeziorem) Pon Sty 23, 2017 9:41 pm\nDziewczyna spoglądając na Nero, zastanawiała się co on właściwie jeszcze ukrywa. Co jakiś czas dowiaduje się różnych dziwnych faktów o nim, lecz nic nie jest konkretnie powiedziane. Zaledwie skrawki, które siłą rzeczy musiał jej powiedzieć. No dobra, przymus to nie jest dobre stwierdzenie, ale sytuacja wymagała jakiekolwiek wyjaśnienia. Nathalie jest dość ciekawska, ale cierpliwa, więc jeśli widzi po kimś, że ten konkretny temat jest nieodpowiedni, stara się załagodzić sytuację. Dokładnie tak samo postąpiła dzisiaj. Wyciągnęła od niego informacje o bracie, który zmarł, ale już nie drążyła czemu, jak się to stało. Było jej szkoda Gio, bo zaczynała rozumieć, że on nie miał z kim porozmawiać o swoich problemach, dlatego teraz jest tak zamknięty. Stwierdziła, że jeśli ta znajomość pójdzie dalej, to będzie próbowała małymi kroczkami pokazywać mu, że może jej zaufać. Każdy powinien mieć taką osobę.\nZaproponowanie tańca przez Ślizgona było zaskoczeniem dla dziewczyny. Czemu właściwie się dziwić, skoro on wiele o sobie nie mówił. Nawet w pierwszym momencie nie przypuszczała, że chciałby w ogóle iść na ten bal.\n- Coś tam już wiem. - powiedziała z dość tajemniczym uśmiechem - To, że nie lubisz zielarstwa i według ciebie jest po prostu nudne. To, że potrafisz być miły i rozmowny jeśli tylko chcesz. Nie dużo wiem, ale już to jest coś.\nPodsumowała patrząc się na niego dość rozbawiona. Pewnie to nie było wszystko co wiedziała, wnioskowała z jego zachowania czy po prostu się domyślała. Chciała wymienić najpewniejsze fakty jakie przyszły jej do głowy. Te dwie rzeczy akurat zakodowała najmocniej w pamięci.\nGdy zobaczyła uśmiech na twarzy chłopaka, od razu zrobiło jej się ciepło na sercu. Nie dość, że leżał na jej nogach, to jeszcze pokazywał się jej z innej strony. Czuła, że to wartościowy człowiek, który po tych kilku rozmowach zaczął też patrzeć na nią inaczej. Nie znała go dobrze, ale mogła spokojnie powiedzieć, że jest bardzo ciężką osobą. Nathalie jednak zupełnie odwrotnie. Ma bardzo pozytywne nastawienie do świata i zawsze stara się być miła. To nie zmienia faktu, że takie osoby jak ona mogą być po prostu nudne, a on taki nie jest. Ma swoją przeszłość, ma swój tok myślenia i wie czego chce.\nDziewczyna automatycznie obdarzyła swojego towarzysza jeszcze szerszym uśmiechem.\n- No wiem. - odpowiedziała zaczepnie - Jednak to nie zmienia faktu, że się zastanowię nad tym tytułem.\nPowiedziała oczywiście wciąż żartując, ale w sumie co to za różnica jak to podpisze, to zobaczy tylko Giotto, bo nie miała zamiaru chwalić się tym komukolwiek. Kunta Kinte byłby dumny!\nTemat: Re: Głazy (nad jeziorem) Sro Sty 25, 2017 11:38 pm\nGiotto od zawsze był tajemniczą osobą i nie trzeba było śmierci jego brata, by widzieć, że ma swoje sekrety. Gdy jednak Alaude zginął, jego podejście stało się odrobinę bardziej krytyczne do tego i tak naprawdę wszelkie negatywne zachowania tylko się nasiliły. Wybrał drogę samotności, przepełnioną tajemnicami, niedopowiedzeniami, ciągłą niepewnością i niebezpieczeństwami. Był jednak świadom tych wyborów i póki nie dokona zemsty, nie będzie potrafił żyć normalnie, żyć inaczej.\nWiedziała o nim dość mało, biorąc pod uwagę to, co sprezentowała swoją wypowiedzią właśnie w tej chwili. Jednakże koniec końców kto wiedział o nim więcej? Tylko Enzo. Nawet Charlotte, z którą jest tak blisko, nie miała pojęcia o jego planach, działalności czy też o jego umiejętnościach, które wykraczają poza typowe nauczanie w Hogwarcie, wszakże Giotto ma za sobą czarnomagiczne praktyki, jak również posiada rzadką zdolność legilimencji. Nie jest może wybitny ze wszystkich dziedzin magii, ale z pewnością wyróżnia się na tle innych uczniów, nikt o tym jednak nie wie.\nCzas leciał mu bardzo przyjemnie, bo było mu bardzo wygodnie. Znajdowali się w tak dogodnej pozycji, że oboje chyba czerpali wzajemną przyjemność z tego zajścia. Temat koszmaru ucichł na dobre, skupili się na drobnych, mało znaczących żartach i na rozmowie o balu. Nie dość, że wygodne było dla niego miejsce, w którym teraz leżał, to jeszcze dialog był prosty i nietoksyczny jego zdaniem, zatem mógł wykazać trochę więcej pozytywnych cech, aniżeli tylko mrok i tajemniczość.\nKoniec końców jednak przyszedł czas na to, by się rozstać na jakiś czas. Giotto miał jeszcze do zrobienia kilka rzeczy, które nie cierpiały zwłoki, toteż tak szybko jak sobie o tym przypomniał, tak szybko podniósł się z jej kolan i odetchnął głęboko, rozciągając się, głównie szyję.\n- Dzięki, było bardzo... miło? - zakończył pytaniem, gdyż nie wiedział jak miał nazwać jednym słowem połączenie wygody, przyjemnej atmosfery i odzyskania dobrego samopoczucia.\nPodniósł się na obie nogi i zarzucił swobodnie szatę na swoje ciało, nie chcąc wchodzić w nią całym ciałem. Zrobił z niej po prostu zwykłe okrycie pleców. Schował ręce do kieszeni i obrócił się, kierując swe kroki w stronę szkoły. Gdy jednak przeszedł dwa pierwsze, stanął w miejscu i obrócił głowę nieznacznie w lewą stronę, starając się zerknąć na blondynkę.\n- I proszę, nie rozmawiaj z nikim o moim bracie, zwłaszcza z Enzo... - rzucił na koniec oschłym tonem, nie chcąc, by dziewczyna skupiała się bardziej na jego marach sennych.\nRuszył przed siebie, trafiając po jakimś czasie z powrotem na teren zamku.\nTemat: Re: Głazy (nad jeziorem) Czw Sty 26, 2017 7:19 pm\nChłopak leżał na jej kolanach z przymkniętymi oczami. Ona odchyliła się do tyłu i patrzyła spokojnie w niego. Nie miała zamiaru go już obserwować, wystarczająco się napatrzyła przy rysowaniu. Miała ochotę zwyczajnie odpocząć. Nawet jak się nie odzywali to nie było to niezręczne. Czuła się przy nim coraz bardziej swobodnie i pewnie. Nawet mogła stwierdzić, że lubiła takie momenty. Cisze, miłe towarzystwo...\nNagle chłopak podniósł się z jej kolan rozciągając się.\n- Tak Giotto, miło. - uśmiechnęła się na to stwierdzenie, może dość niepewne, ale czuła, że miał dobre intencje.\nChłopak podniósł się, a ona skuliła nogi w poprzednią pozycję. Zwróciła w jego stronę wzrok by odprowadzić go tym gestem, lecz Nero odwrócił się do niej jeszcze na moment. Po usłyszeniu jego słów, delikatnie posmutniała. Właściwie nie myślała nawet o tym by rozmawiać o tym z bratem Enzo. Miała wrażenie, że zmianą tematu pokazała mu wystarczający szacunek.\n- Nie będę - powiedziała do niego szczerze, a chłopak po chwili zaczął odchodzić w stronę szkoły - To nie zmieni faktu, że będę się martwić... - dodała szeptem do siebie, co było prawdą.\nPo tych rozmowach, które dotychczas przeprowadzili, nie miała pojęcia, że jednak coś się zmieni. Może Giotto nie był na tyle rozmowny jakby chciała, ale zdecydowanie potrafiła się do niego bardziej otworzyć. Nawet momentami sobie żartowali, co przyjęła z radością. Nie miała pojęcia czy to przez sytuację, którą widziała podczas jego snu, czy jednak było to spowodowane zmianą tematu. Zdawało się jej jednak, że to drugie lepiej wpłynęło na ich relacje. Ona dała mu spokój i możliwość przemilczenia dziwnego zajścia, on miał szanse odsunąć złe myśli. Tymi małymi krokami powoli zaczynali się docierać. Nawet nie mieli w głowie tego w jaki sposób się poznali i co było ich pierwotnym planem.\nPrzypomniała sobie o tym, że właściwie obiecała chłopakowi załatwić składniki na eliksir. Już wysłała list swojemu ojcu, ale nie zdążyła go o tym powiadomić. Niestety, było już za późno. Ślizgon był zbyt daleko by mógł usłyszeć co mówi. Nie chciała za nim biec, bo z pewnością miał o wiele lepsze zajęcia niż rozmowy z nią. Może to i lepiej... Sama w sumie nie wiedziała czy dostanie list ze zgodą, a nie chciała robić mi ogromnej nadziei na to.\nPo chwili patrzenia w przestrzeń i zastanawiania się nad tym co powinna właściwie robić. Wstała i tak samo jak Nero, ruszyła w stronę zamku.\nTemat: Re: Głazy (nad jeziorem) Pon Mar 13, 2017 11:25 pm\nDzień po treningu legilimencji z Enzo, Giotto odczuwał pewnego rodzaju dyskomfort, który objawiał się bólami głowy i słabszą percepcją wszystkiego wokół. Dodatkowo, użytkowanie czarnej magii w tak wczesnym stadium edukacji magicznej, nie poprawiało wcale jego stanu, wręcz przeciwnie - wszystko kumulowało się, tworząc pulsujący ból w okolicach raz to prawej, raz to lewej skroni Ślizgona. Czuł, że w ostatnim czasie przegiął nieco z treningiem dosyć ciężkich rzeczy, dlatego koniec końców był zmuszony do odpoczynku i do zaczerpnięcia skądś dodatkowych sił na przeżycie tych kilku dni, póki bóle nie ustaną. Wybrał więc najbardziej przyziemną metodę, jaką jest spacer na świeżym powietrzu.\nKorzystając z ostatnich dni w Hogwarcie, zaliczył chyba większość swoich ulubionych miejsc, podążając różnymi drogami, wydeptanymi i nie, które doprowadziły go w końcu do głazów nad jeziorem. Sprytnie przeskoczył kilka razy i znalazł się na małej wysepce, która była wręcz idealnym miejscem do odpoczynku. Pogoda zwiastowała już udane wakacje, zatem nie omieszkał nie skorzystać z takich warunków do odpoczynku.\nZnalazłszy się w okolicach swojego ulubionego miejsca, przysiadł pod drzewem i oparł się wygodnie, wzdychając głęboko. Przymknął oczy i uniósł nieznacznie głowę ku górze, chcąc by promienie słońca oblały jego zatroskaną twarz. Chłopak myślał o wielu rzeczach - o legilimencji, o czarnej magii, o swoim bracie, o Enzo, o podróży, o balu, aż w końcu dotarł myślami do swojej partnerki Charlotte, z którą nie rozmawiał od czasu tej feralnej kłótni na błoniach, a do balu zostały raptem dwa dni!\nUniósł jedną nogę i zgiął ją w kolanie, podpierając stopą ziemię, położył jedną rękę wyprostowaną na kolano i tak po prostu obserwował taflę wody, która znajdowała się około sześciu metrów od niego. Wziął jeden mały kamyk i rzucił nim z pozycji siedzącej prosto w wodne lustro, powodując mały plusk, przy czym ewidentnie się nad czymś zastanawiał. W pewnej chwili jednak złapał się jedną dłonią za twarz, konkretniej za czoło i skroń, przymykając trochę mocniej oczy. W głowie ponownie mu zapulsowało, a on poczuł niemały przypływ bólu, który zaczynał już go męczyć. Kiedy wszystko się uspokoiło, on odetchnął kilka razy gwałtowniej, aż uspokoił się znowu i odetchnął głęboko, odchylając głowę nieznacznie do tyłu. Przymknął oczy i tak po prostu siedział, ciesząc się z chwil, przy których nie był obecny jakikolwiek ból głowy.\nTemat: Re: Głazy (nad jeziorem) Pon Mar 13, 2017 11:52 pm\nOd kilku dni starała się o niczym nie myśleć, a tym bardziej z nikim spotykać. Naprawdę nie widziało jej się tłumaczyć dlaczego wygląda jakby nie spała już którąś noc z kolei, ani tym bardziej wyjaśniać, że nie ma najmniejszej ochoty rozmawiać o tym co sprawia, że nie uśmiecha się tak często jak do tej pory. Nie było jej do śmiechu kiedy wspomnieniami wracała do wydarzeń sprzed kilku dni, a przed jej oczami pojawiał się obraz Giotto rzucającego czarnomagiczne zaklęcie. I do tego jego słowa i próba kierowania jej życiem, to wszystko budziło w niej niemałe emocje, z którymi nie potrafiła sobie poradzić.\nDlatego też przez ten cały czas chowała się w różnych miejscach w zamku, zapuszczając się w pomieszczenia i korytarze, których do tej pory nie miała okazji odwiedzać. Wszytko po to aby przypadkiem nie wpaść ani na Ślizgona, ani na jego brata, ani tym bardziej na Lenę lub kogoś ze swojego domu. Do dormitorium wracała tylko na noc, i to tylko po to aby przeleżeć całą noc w łóżku obserwując baldachim nad nim, a nad ranem wymknąć się niepostrzeżenie i dalej być ze sobą sam na sam.\nDzisiejszy dzień był jednak na tyle piękny, że nawet jej zaszywanie się w zakamarkach musiało przejść na dalszy plan. Wywabiona z zamku przez słońce przemierzała błonia, coraz głębiej i dalej się w nie zagłębiając aż nie dotarła nad jezioro i nie dostrzegła głazów, na których tak bardzo się skupiła przeskakując po nich i próbując nie wpaść do wody, że dopiero gdy znalazła się na małej wysepce dostrzegła, że po pierwsze, nie jet tam sama, po drugie, wpadła na tego, którego unikała.\nNie zamierzała jednak uciekać, nie była tchórzem (a przynajmniej tak sobie wmawiała), dlatego też okrążyła drzewo o które Giotto był oparty i usiadła po jego drugiej stronie, plecami i głową opierając się o pień. I chociaż teraz uważała, że dobrze zrobiła nie uciekając, to obawiała się gdzieś wewnątrz, że może dojść do sytuacji, w której potępi samą siebie za głupotę i zostanie w tym miejscu.\nTemat: Re: Głazy (nad jeziorem) Wto Mar 14, 2017 12:31 am\nŹle się stało, że Charlotte zobaczyła go, gdy akurat trenował czarną magię. Ze wszystkich ostatnich treningów i ćwiczeń, dopiero wtedy pierwszy raz próbował zastosować zaklęcie Accidum praktycznie i akurat musiało się to stać przy Gryfonce. Wiedział doskonale, jaki dziewczyna miała stosunek do tego typu praktyk, między innymi właśnie dla tego nie informował jej o tych praktykach. Stało się jednak co się stało i oboje przez ten czas unikali nie tylko siebie nawzajem, ale również innych, spędzając każde kolejne godziny w samotności. Dla niego była to oczywiście norma, okraszona bólami głowy, jednakże dla niej było to zapewne coś nowego i musiało budzić to niepokój wszystkich wokół, wszakże skoro zawsze było jej wszędzie pełno, to gdzie teraz była, ukrywając się przed światem i co musiało się stać, że tak desperacko unika kontaktu?\nNie przewidział tego spotkania, bowiem nie zamierzał w najbliższym czasie jej nawet szukać. Co prawda gdyby wziął się za to, zapewne dość szybko dorwałby ją gdziekolwiek, jednakże wolał przeczekać burzę i poczekać, aż dziewczyna choć trochę ochłonie. Przez ten czas jednak starał się dowiadywać wśród różnych ludzi, co się dzieje u Macmillan i czuł się z tym dosyć dziwnie, gdyż dotąd wiedział wszystko z pierwszej ręki, od niej samej, tymczasem teraz musiał wypytywać wszystkich o jej samopoczucie i to co robi. Pomimo świadomości błędu i żałowania słów, które wtedy wypowiedział, nie był jednak gotów na spotkanie oko w oko. Mało tego, duma nie pozwalała mu przyznać się do błędu tak szybko i obrywał chyba na tym podwójnie, bo im dłużej był gdziekolwiek bez niej, tym gorzej się czuł. Zwalał to oczywiście na swoje ostatnie treningi, ale wiadomo wszem i wobec, że to nie tylko o to chodziło.\nUdawał spokojnego, gdy dostrzegł ją kątem oka, jednakże w środku zamarł. Nie mógł z siebie wydusić słowa, a przy tym wszystkie myśli o niej, które objawiały się w ostatnich tygodniach, raptem skumulowały się w jednej chwili, powodując niemały ból głowy u niego. Ponownie złapał się za głowę i przeczekał aż to wszystko minie i gdy już ona zajęła miejsce po drugiej stronie drzewa, on się uspokoił, szufladkując przy okazji wszystkie swoje myśli.\nSpojrzał na czyste niebo i chwilę poczekał, po czym postanowił się odezwać do Charlotte.\n- Wszyscy martwią się o ciebie. - rzekł spokojnie, jak gdyby nic takiego się nie stało. Nie wiedział bowiem jak zacząć rozmowę, dlatego też postanowił rzucić pierwszą lepszą myślą, jaka przyszła mu do głowy.\n- Powinnaś się trochę ogarnąć. - rzucił.\nW swoim zachowaniu nie widział nic złego, ale po prawdzie był bezczelny, rzucając do niej takimi tekstami. Zdawał sobie sprawę z wagi swoich słów, ale jednak dalej starał się być zimnokrwisty, bowiem z poprzednich doświadczeń było widać, że bycie szczerym i uczuciowym niczego dobrego nie przynosi. Niemniej jednak chyba nie miał prawa mówić takich rzeczy, a jednak to robił. Pierdolony drań.\nSkrzyżował ręce na klatce piersiowej i przymknął oczy wzdychając lekko.\n- Cieszę się, że nie uciekłaś. - dodał na koniec już dużo lepszym i łagodniejszym tonem.\nTemat: Re: Głazy (nad jeziorem) Wto Mar 14, 2017 1:24 pm\nOna także nie przewidziała spotkania. Przecież tak dobrze udawało jej się go unikać na wszelkie możliwe sposoby, pojawiać się tylko tam gdzie miała pewność, że go nie zastanie i znikać kiedy tylko dostrzegła go gdzieś w oddali, że całkowicie odepchnęła od siebie myśl, że w końcu może dojść do sytuacji, w której to na niego wpadnie i nie będzie odwrotu. Tak jak teraz, zdecydowanie nie miała w planach uciec stąd gdyż mama od małego powtarzała jej, że powinna mierzyć się ze swoimi lękami nim narosną do tak wielkich rozmiarów, że nic się nie da z nimi zrobić. Tak więc była, siedziała, i czuła jak wszystko w niej na przemian szaleje i zastyga, nie mogąc zdecydować się co jest najlepszym wyjściem.\nNie czuła się najlepiej z tym wszystkim, a strachy, które do tej pory były podsycane jedynie jej konfabulacją nabrały realnych kształtów i wizji, że on naprawdę chce wybrać się w samobójczą misję. Że Giotto naprawdę uważał, że już teraz jest w stanie poradzić sobie ze wszystkim co napotka na swojej drodze, a to momentalnie sprawiało, że Charlotte w głowie miała jedną myśl, że on już nie wróci. Chociaż jeszcze niedawno obiecywał i zarzekał się, że pewnego dnia zapuka do jej drzwi, to na chwilę obecną dziewczyna widziała to całkowicie inaczej. I czuła niewyobrażalny zawód, że postrzegał to wszytko tak bardzo egoistycznie, że nawet nie pomyślał o tym jak paraliżujący, wielki ból dopadnie ją jeśli rzeczywiście coś mu się stanie.\nŻe nie dostrzegał jak ważnym elementem jej życia się stał, a każda chwila bez niego była bezwartościową.\n- Niezbyt interesują mnie ci wszyscy. - odparła obojętnym tonem, gdyż prawdę mówiąc od ich spotkania zdanie większości osób w szkole przestało mieć dla niej jakieś znaczenie. Oni nie wiedzieli tego wszystkiego co Charlotte, a dziewczyna nie zamierzała nikomu opowiadać o tym, czego się dowiedziała.\nKolejne słowa Giotto sprawiły jednak, że palce brunetki zacisnęły się na kępce trawy, którą wyrwała nawet tego nie spostrzegając.\n- Jeszcze raz spróbuj mi narzucać co powinnam, a czego nie powinnam robić, a nie ręczę za siebie. Mam własny umysł, którym potrafię się posługiwać gdybyś do tej pory nie zauważył. - warknęła rozgniewanym głosem, nie mogąc uwierzyć, że on wciąż starał się nią kierować jakby była tylko marionetką, której musi mówić jak dalej ma postępować. Czuła się przez niego boleśnie uprzedmiotowiona.\n- Obym nie pożałowała, że tego nie zrobiłam. - powoli zmieniła swoją pozycję aby teraz leżeć na trawie, obserwując jak słońce przebijające się przez liście drzew tańczy na jej skórze.\nTemat: Re: Głazy (nad jeziorem) Wto Mar 14, 2017 6:51 pm\nPo ostatniej ich kłótni, Giotto poważnie zaczął się zastanawiać nad tym, czy aby na pewno podróż teraz jest dobrym pomysłem. Charlotte wysunęła mu kilka racji, których on nie miał jak skontrować swoją odpowiedzią. Pomimo częściowej arogancji i zbytniej pewności siebie, nawet do niego po jakimś czasie dotarło, że brak mu doświadczenia, które może okazać się niezbędne w przyszłych potyczkach. Doszedł do tego jednak dopiero wtedy, gdy był już nieco spokojniejszy i mógł spędzić chwilę sam ze swoimi myślami, zapominając całkowicie o tym, że należało też przemyśleć inne kwestie - jego zachowanie względem Charlotte i wszystko to co powiedział do niej, jak gdyby była dla niego nikim w tamtej chwili. Niestety jednak był zbyt skupiony na sobie, by dostrzec jak bardzo zranił Macmillan.\nBył bezczelny, ale też nie wiedział jak z nią rozmawiać po ostatnim zdarzeniu, uznał zatem, że bycie w jakiś sposób normalnym względem niej, będzie odpowiednim rozwiązaniem, tymczasem okazało się, że jest w wielkim błędzie. Powoli zaczynał żałować, że wyjawił jej wszystkie swoje plany, bowiem męczyło go już jej zachowanie, a nie zapowiadało się na żadną poprawę. Oczywiście on również nie dawał powodów ku temu, by mogła zmienić swoje podejście do niego, ale on nie widział w tym nic złego, uznał, że Gryfonka po prostu sama się ogarnie, prędzej czy później.\nNieco zmieniło się jego postrzeganie tej sprawy, gdy warknęła w jego stronę, ukazując mu swoje niezadowolenie faktem ponownej próby układania jej życia. Nigdy nie widział jej tak wkurzonej i jak widać żal trzymał się jej do tej pory, co nie było dobrym zwiastunem.\nWestchnął lekko i postanowił nie odpowiadać na jej pretensje, wolał to po prostu przemilczeć. Gdy jednak nieco rozładowali atmosferę, postanowił zmienić swoją pozycję tak, by rozmawiać z nią w trochę wygodniejszy sposób. Uniósł szanowne cztery litery i przesunął się kilka metrów idąc wzdłuż drzewa i gdy dotarł już do niej, mając ją w zasięgu wzroku, zgiął kolana i opuścił się, zajmując miejsce na trawie.\nMimowolnym ruchem ręki od razu powędrował na jej włosy, nie mogąc się powstrzymać od krótkiej zabawy ich kosmykiem w okolicach prawego ucha. Szybko jednak zaniechał czynności, nie chcąc prowokować jej do niczego.\n- Dotąd lubiłaś spędzać ze mną czas, tak sądzę. - rzucił spokojnie, krzyżując ręce na klatce piersiowej.\nObniżył się jeszcze bardziej i po prawdzie leżał już na dobrą sprawę, przysuwając się nieznacznie jeszcze w jej stronę tak, by czuć chociaż pojedyncze kosmyki jej włosów w okolicach swojej głowy. Po tych kilku dniach ciszy i braku spotkań z nią, ewidentnie zapragnął wszelakiej maści kontaktu. Od pewnego czasu przecież do puli dodano również ten fizyczny, który spodobał mu się do tego stopnia, że dziś pozwolił sobie już samemu pobawić się chwilę jej włosami.\nPrzymknął oczy i odetchnął głęboko, czując, jak uspokaja się nieco, co było zapewne efektem jej obecności.\nTemat: Re: Głazy (nad jeziorem) Wto Mar 14, 2017 11:35 pm\nNie do końca wiedziała dlaczego tak oschle się względem niego zachowywała. Może to był po prostu jej sposób na to aby całkiem się nie złamać i nie zacząć go błagać aby nie wyjeżdżał tak wcześnie? Chyba coś w środku ją blokowało mówiąc, że jeżeli będzie się od niego odcinała to nie będzie tak bardzo bolało, ale to wcale tak nie działało. Chociaż go unikała i robiła wszystko aby na Giotto nie wpaść przypadkiem, to prawda była taka, że teraz, będąc tu z nim, uświadamiała sobie jak bardzo za nim tęskniła i jak niewyobrażalnie źle jej się żyło z myślą, że więcej może nie mieć okazji przebywać z nim tak jak kiedyś, cieszyć się z jego bliskości jak jeszcze kilka dni wcześniej, gdy tak spokojnie leżał na jej kolanach na parapecie.\nSłysząc jednak jak Giotto wstaje Charlotte momentalnie zamknęła oczy i wstrzymała oddech, próbując nie pokazać, że przez krótką chwilę wszystko stanęło jej w miejscu na myśl, że Ślizgon się zaraz wycofa i zostawi ją tutaj samą, z nieznośnym poczuciem winy, z którym na pewno by sobie nie poradziła. Może gdyby chodziło o kogoś innego, może gdyby w grę nie wchodziła jej relacja z Giotto, ale w takiej sytuacji prawdopodobnie bardzo szybko by za nim pobiegła chcąc porozmawiać. Wyjaśnić to wszystko co ciążyło jej na sercu.\n- Nie mylisz się. I tęsknię za tobą Giotto. - powiedziała wreszcie, wciąż jednak leżąc z zamkniętymi oczami, jak gdyby to ułatwiało jej powiedzenie tego wszystkiego co chciało z niej uciec. - Ale... Nie potrafię znieść myśli, że chcesz się wybrać w tę samobójczą podróż. Już nie chodzi o to, że praktykowałeś czarną magię, wiem, że nie dasz jej nad sobą zapanować, że jesteś tak naprawdę dobry, chodzi o to... Boję się, że do mnie nie wrócisz. Że mimo obietnic, które mi składałeś, gdy opuścisz Hogwart to już nigdy nie będzie mi dane się z tobą spotkać. Nie zniosę twojej śmierci Giotto, nie będę potrafiła sobie z nią poradzić. - powiedziała to wszystko tak cicho, że gdyby chłopak wciąż siedział po drugiej stronie drzewa prawdopodobnie by nie był w stanie dosłyszeć jej słów. Teraz jednak wiedziała, że jest obok, czuła jego obecność i te dziwne elektryzowanie, które przeskakiwało z jego skóry na jej.\nBardzo powoli obróciła głowę na bok, zbierając się na odwagę aby otworzyć oczy i spojrzeć na chłopaka szklącymi się od zbierających łez oczami.\n- Poza tym próbujesz mną kierować, nawet nie wpadłeś na to, że to wszystko czego mi odmawiasz zasłaniając się troską jest tak naprawdę czymś, o czym śniłam w najskrytszych snach. Nawet nie dałeś szansy mi zabrać głosu w tym wszystkim, chociaż nie tyczy się to wyłącznie ciebie. - niepewnie uniosła dłoń aby powoli przenieść ją na dłoń Ślizgona, którą delikatnie przeniosła do swojego policzka, wtulając się nim w ciepłą skórę chłopaka. Potrzebowała tego. Potrzebowała jego obecności i dotyku aby poczuć, że nie wszystko jest jeszcze stracone.