Pobieranie 44.33 Kb.\nRozmiar 44.33 Kb.\nTrudno jest ustalić moment przybycia na Pomorze Gdańskie pierwszych Żydów. Mogli się oni znaleźć wśród kupców uczestniczących w wymianie towarowej między Bliskim Wschodem, Bizancjum, Rusią Kijowską a Niemcami, Skandynawią i Anglią już w początkach istnienia Gdańska. Niewykluczone, że do ujścia Wisły trafił osławiony Ibrahim ibn Jakub, pewne zaś jest, że w XIII w. Rozpoczął się tu żydowski handel. W 1308 r. Gdańsk i okolice zostały zajęte przez Krzyżaków, którzy spalili gród, zaś jego mieszkańcom urządzili rzeź. W rok później wielki mistrz Zygfryd von Feuchtwangen wydał zarządzenie "de non tolerandis Judaeis", zakazujące Żydom pobytu i osadnictwa na tym terytorium. Restrykcje te złagodziła dopiero (po blisko stu latach) protekcja Księcia Witolda - odtąd mogli przybywać tu żydowscy kupcy z Litwy i Wołynia. Wśród handlarzy pieprzu, gałki muszkatołowej, sukna, futer oraz srebrnych i złotych pasów szczególnie wyróżniała się, operująca nad Bałtykiem w połowie XV w., spółka czterech wołyńskich Żydów: Hollofenego, Magdoma, Słomy i Detko. Wojna trzynastoletnia, a przede wszystkim kończący ją Drugi Pokój Toruński z 1466 r. diametralnie odmieniły sytuację - Gdańsk powrócił do Polski (jako część Prus Książęcych) i zaczęli doń przybywać kupcy z całego kraju, także żydowscy. Kilku z nich udało się uzyskać królewskie przywileje w handlu wiślanym lub zamorskim: w 1476 r. serwituty otrzymało dwóch gdańskich Żydów: Zub i Michael, a w ciągu następnych dwóch stuleci m.in. Chaim Samuelowicz z Poznania, Izaak Brodawka z Brześcia czy handlujący klejnotami Juda Berlin z Wielkopolski. Znacznie liczniejszą grupę stanowili faktorzy - pośrednicy handlowi polskiej szlachty, którzy przeprowadzali transakcje sprzedaży drewna, zbóż i innych płodów rolnych i leśnych, spławianych uprzednio w dół Wisły. W przeciwieństwie, bowiem do wielu innych miast europejskich, Gdańsk swój największy rozkwit przeżywał nie w średniowieczu, tylko właśnie w XVI i XVII w., gdy będąc jednym z najważniejszych ogniw ówczesnego światowego handlu, czerpał korzyści z pośrednictwa między gospodarczym centrum tego okresu - Holandią a największym i najzasobniejszym w surowce krajem Europy - Rzeczpospolitą. Wzdłuż wiślanego szlaku zaś tworzyły się skupiska żydowskie, m.in. pod Tczewem (w położonym na południe od miasta Czyżykowie) i Starogardzie Gdańskim (w folwarkach Freda i Hermanowo). Żydzi nie mogli jednak osiedlać się na stałe w obrębie miast - tę część ograniczeń z czasów krzyżackich utrzymano. Jedynym wyjątkiem była gdańska Wyspa Spichrzów, na której wkrótce po 1466 r. zbudowano przeznaczoną dla faktorów koszerną gospodę "Złoty Pierścień".\nWobec powyższej sytuacji, Żydzi nienależący do tej grupy postanowili osiedlić się na przedmieściach, w posiadłościach należących do duchownych i zamożnych patrycjuszy. Na przełomie XV i XVI w. w Starych Szkotach, Chmielnikach, Winnicy i Chełmie, położonych na południe od miasta Gdańska, wzdłuż pasma okalających je od południowego zachodu wzgórz morenowych oraz na graniczących z Żuławami Gdańskimi równinach powstały żydowskie osiedla, zamieszkane przez przybyszów z Ukrainy, Wołynia, Podola i Galicji, a także Wielkopolski. Oprócz Żydów mieszali tam też Szkoci i holenderscy menonici - przedstawiciele 2 innych grup nietolerowanych przez kupców i rzemieślników z Gdańska. Przyczyną tego stanu był fakt, że produkowali towary tańsze a zarazem częstokroć lepszej jakości. Reakcją były mieszczańskie petycje do królów i Rady Miasta, w efekcie np. w latach 30. XVI w. ograniczono Żydom dostęp do Jarmarku Dominikańskiego. Trzeba w tym miejscu wszakże podkreślić, że handlowe konflikty nie przebiegały wyłącznie wg podziału na Żydów i nie-Żydów. Często odmienne były interesy Żydów z przedmieść i ich współwyznawców z Wyspy Spichrzów, lub też kupców przybywających we własnych sprawach i przedstawicieli szlachty, która często występowała w obronie swoich faktorów. Później, bo w 1712 r., powołano nawet specjalne sądy jarmarczne dla rozwiązywania kwestii spornych, zaś rolę pośredników między zwaśnionymi stronami spełniali jarmarczni szamesi.\nW XVII w. doszło do połączenia gmin z południowych przedmieść: ze Starych Szkotów i Chmielników oraz Winnicy i Chełma. Gmina ze Starych Szkotów cieszyła się najlepszym statusem materialnym - posiadała własne: cheder, szpital, mykwę, jatkę i aż dwie synagogi, z których jedną zbudowano na potrzeby Chewra Kadisza. W 1752 r. do gminy przybył z podbydgoskiego Fordonu rabin Elchanan ben Samuel Sanwel Aschkenazi, a pod koniec stulecia lekarz i rabin Phoebus ben Meschullam z Pragi czeskiej. Rabini ci odprawiali także modły w synagodze gminy z Winnicy. Obie gminy korzystały też ze wspólnego cmentarza, założonego na Chełmie, na wzgórzu określanym jako Żydowska Górka) najpóźniej w pierwszej połowie XVI w. Żydzi z Wyspy Spichrzów otrzymali w 1626 r. przywilej stałego pobytu, lecz nie minął wiek i na skutek tumultu zostali stamtąd wyrugowani, podobny los spotkał też Żydów mieszkających w podmiejskich posiadłościach kujawskich biskupów. Skutkiem była migracja w rejon Wrzeszcza i wzgórza Grodzisko, na którym założono kolejny cmentarz. Żydzi z Wyspy Spichrzów powrócili na nią w latach 40. XVIII w., w tym samym czasie (1749) zorganizowała się też gmina we Wrzeszczu - z własnym domem modlitwy, a od 1775 r. także z własną drewnianą synagogą, położoną nieopodal współczesnej ulicy Dmowskiego. W połowie XVIII stulecia ponownie zaczęto chować zmarłych na Żydowskiej Górce - powiększono przy tym powierzchnię cmentarza, tak że zaczął obejmować także stok i podnóże tego wzgórza, docierając do obecnej ulicy Cmentarnej.\nChoć nie brakło napięć między stanem mieszczańskim a Żydami, to w dziełach sztuki tworzonych w tym czasie właśnie na potrzeby gdańskich mieszczan wyraźnie obecna była tematyka żydowska. Umieszczenie rzeźby Judy Machabeusza na elewacji Dworu Artusa (jednej z najbardziej reprezentacyjnych budowli, znajdującej się na Długim Targu) nie zaskakuje, gdy weźmie się pod uwagę silne w ówczesnym Gdańsku wpływy protestanckie, natomiast obraz Izaaka van den Blocke "Apoteoza łączności Gdańska z Polską" z 1608 r., przedstawiający obok kupców i szlachty również żydowskich faktorów może budzić zdziwienie, zwłaszcza, że w czasie, gdy znalazł się on na stropie Sali Czerwonej Ratusza Głównego Miasta, Żydom oficjalnie nie wolno było przebywać w mieście. Z późniejszego stulecia pochodzą przedstawiające życie Gdańska ryciny Mateusza Deischa, gdzie żydowscy kupcy są elementem wręcz nieodzownym oraz bardzo plastyczny opis ich wyglądu w "Gdańskich wspomnieniach młodości" Joanny Schopenhauer, matki słynnego filozofa.\nNa skutek I rozbioru Polski Pomorze dostało się pod panowanie pruskie, zaś Gdańsk otoczony został kordonem. Wówczas to król Prus, Fryderyk II Wielki, chcąc zniszczyć handel tego niepokornego miasta, postanowił wykorzystać dotychczasowe antagonizmy. W 1773 r. wydał tzw. "przywilej opiekuńczy". Dzielił on zamieszkałych na przedmieściach Żydów na uprzywilejowanych (za odpowiednią opłatą mogli oni uzyskać obywatelstwo Gdańskie), tolerowanych (musieli udać się pod opiekę któregoś z uprzywilejowanych) i najuboższych Beteljuden (ci z kolei musieli opuścić przedmieścia). Przywileje te miałby bardzo ograniczony zasięg i znaczenie - właściwie ich beneficjantami była jedynie grupa 160 najzamożniejszych Żydów, którym umożliwiono zamieszkanie w Głównym Mieście. Osiedlali się przy ulicy Szerokiej, tuż przy istniejącej od początku XVIII w. wytwórni likieru i gospody "Pod Łososiem", które w tym ruchliwym ciągu komunikacyjnym, łączącym żeglowną Motławę z Targiem Drzewnym, założył holenderski Żyd Izaak Wed-Ling. Nowopowstała gmina, z uwagi na posiadanie przez jej założycieli gdańskiego obywatelstwa, zyskała miano "gdańskiej". Miała ona własnych rabinów - byli nimi Markus Noach Perles (Mordechai ben Noach ha-Levi), Mosche Eliezer Thorner, a od 1853 r. Michael Levin Munk (Jechiel Arje ben Metijam ha-Kohen). Prowizoryczna synagoga mieściła się w starym spichrzu przy bramie ulicy Szerokiej. Tymczasem trzy gminy podmiejskie tj. ze Starych Szkotów, Winnicy i Wrzeszcza połączone zostały w roku 1780 we wspólny rabinat z siedzibą w Starych Szkotach, na którego czele stanął Meir ben Jehuda Löb Posner Munk, po nim zaś jego syn Chaim. W połowie XVIII wieku zaistniała w Gdańsku jeszcze piąta gmina skoncentrowana na Wyspie Spichrzów, ze względu na pochodzenie mieszkających tam Żydów nazywana "polską". Jej pierwszym rabinem został od 1745 r. Mosche ben Chaim Chefez. Po nim piastował to stanowisko syn wspomnianego już rabina ze Starych Szkotów - Izaak Itzig ben Elchanan Aschkenazi. Obaj zmarli w czasie wojen napoleońskich. Ich następcą został wnuk pierwszego wspólnego rabina gmin z przedmieść - Samuel Sanwel ben Jehuda Löb Rozenstein. Wg spisu ludności z lat osiemdziesiątych osiemnastego wieku w Starych Szkotach mieszkało 584 Żydów, w Winnicy - 402, we Wrzeszczu - 271, zaś w samym Gdańsku (tzn. obu gminach miejskich: "gdańskiej" i "polskiej") - 650.\nWojny napoleońskie przyniosły w 1807 r. oblężenie Gdańska przez Francuzów, w trakcie którego spaliła się doszczętnie Winnica, a chełmska nekropolia doznała bardzo poważnego uszczerbku. Sześć lat później (podczas wojny Francji z Rosją) zniszczeniu uległy też Stare Szkoty i Wrzeszcz, a oblegające miasto wojska rosyjskie sprofanowały tamtejszy cmentarz. Władze francuskiego Wolnego Miasta utrudniały przeniesienie się do miasta (uwarunkowane np. kontrybucją w wysokości 50 tys. talarów), tak, że większość pochodzących z przedmieść Żydów wyruszyła do Elbląga, Słupska lub też w kierunku państw niemieckich. Po klęsce Francji władze pruskie wprowadziły tzw. ustawy emancypacyjne, które przyznawały Żydom prawa obywatelskie w zamian za zgodę na pełną asymilację, przejawiającą się m.in. zmianą nazwisk. W wielu (szczególnie bliższych ortodoksji) środowiskach przyjmowano to niechętnie. Dowodem są chociażby hebrajskie napisy na macebach, zawierające oryginalne nazwiska zmarłych. Społeczności żydowskiej (liczącej w 1818 r. już 3798 osób, z czego znaczna część przybyła po 1814 r.) zaczęli jednak nadawać tonu zwolennicy Haskali i to oni entuzjastycznie poparli owe zmiany dające - w ich mniemaniu - szansę na integrację z resztą miejscowej ludności. Gminy wywodzące się z przedmieść zaczęły osiedlać się w Głównym Mieście. Żydzi ze Starych Szkotów już w 1818 r. postawili swoją synagogę przy zachodnim ciągu murów obronnych, przy Baszcie na Podmurzu od strony ulicy Panieńskiej. Korzystali z niej Żydzi z Winnicy - aż do 1845 r., kiedy to nowy szul, położony u zbiegu ulic Lawendowej i Straganiarskiej, otworzył uroczyście opiekujący się trzema gminami rabin Israel ben Gedälja Lipschütz. Gminie pochodzącej z Wrzeszcza udało się po 1815 r. odbudować drewnianą synagogę, lecz po wymuszonej przez Prusaków przeprowadzce do Gdańska stać ją było tylko na wydzierżawienie domu przy ulicy Świętojańskiej na miejsce modłów i siedzibę zarządu. Za sumę 2 tysięcy talarów odbudowano (głównie z funduszy Benedykta Stargardta z Chewry Kadischy) cmentarz na chełmskiej Żydowskiej Górce. W 1823 r. ponownie otwarto cmentarz we Wrzeszczu, lecz w siedemnaście lat później rozbudowa umocnień Grodziska zmusiła do przeniesienia pochówków a nawet ekshumacji zwłok na Chełm. Gmina "polska" zyskała swoją synagogę na dłuższy okres dopiero w 1844 r. dzięki staraniom przewodniczącego Itziga ben Moshe Goldsteina oraz finansowemu wsparciu Salomona Friedländera. Stanęła ona w sercu sztetł na Dolnym Mieście - przy ulicy Szopy, a uroczystego otwarcia dokonał rabin Michael Levin Munk, który do 1853 r. opiekował się gminą "polską", a na krótko przed śmiercią przeniósł się do "gdańskiej". Widok z wnętrza bożnicy został misternie wygrawerowany na czarze pucharu kiduszowego, który w 1855 r. wręczono Goldsteinowi (dziś znajduje się w The Jewish Museum w Nowym Jorku).\nOd wspólnego rabinatu odłączyła się gmina ze Starych Szkotów, która w 1850 r. sprowadziła pochodzącego z Kassell w Hesji rabina dr. Abrahama Steina. Przebudował on znacznie synagogę przy Panieńskiej (m.in. przez dodanie organów), a w 1859 r. otworzył także synagogę po drugiej stronie Baszty na Podmurzu, przeznaczoną dla gminy "gdańskiej" (rok wcześniej spłonął spichlerz na Szerokiej). Opracował także ordynację dotyczącą kultu religijnego oraz projekt statutu zjednoczonej gminy. Wszystkie te działania były utrzymane zdecydowanie w duchu judaizmu reformowanego a także zgodne z oczekiwaniami pruskich władz, które wydając kolejne ustawy emancypacyjne (w 1847, 1849 i 1869 r.), regulowały jednocześnie sprawy organizacyjno-prawne gmin wyznaniowych - odtąd w każdym mieście mogła istnieć tylko jedna gmina żydowska. W warunkach Gdańska II połowy XIX wieku oznaczało to praktycznie dominację reformizmu, a na to nie chciał przystać wierny judaizmowi ortodoksyjnemu rabin Israel ben Gedälja Lipschütz, nadal pełniący pieczę nad gminami z Winnicy i Wrzeszcza. Należałoby poświęcić mu trochę miejsca, gdyż prawdopodobnie był on największym z pomorskich rabinów. Pochodził ze starej rabinackiej rodziny, która na przełomie XVIII/XIX w. przeniosła się z Niemiec do Wielkopolski i na Kresy Wschodnie. Po ukończeniu jesziwy został rabinem we Wronkach, później w Dessau, po śmierci ojca rabina Gedälji ben Israela w Chodzieży, a w 1837 r. sprowadzono go do Gdańska. Przez cały okres pełnienia swej funkcji prowadził ascetyczny tryb życia, znany był też z działalności filantropijnej. Jego najważniejszym dziełem był zbiór komentarzy do Miszny - "Tiferet Israel", wydany w 1830 r. w Hanowerze. Opracował także komentarze do "Szulchan Aruch" i uwagi do Talmudu. Zmarł 19 IX 1860 r. podczas modlitw na Rosz Haszana. Cztery lata później rabin dr Stein wyjechał do Pragi i kwestię ewentualnego zjednoczenia gmin odłożono. Powrócono do niej w 1880 r., kiedy to powstał Komitet Zjednoczeniowy Gmin Gdańskich. Wszystkie uprawnienia istniejących gmin miały być przeniesione na nową, a stan majątkowy - pozostać nienaruszony. Nowa gmina ukonstytuowała się w latach 1883-1884, na jej czele stanęli rabin dr Kosman Werner i przewodniczący zarządu kupiec Gustaw Davidsohn - obaj ze Starych Szkotów. Jednocześnie podjęto wysiłki na rzecz zbudowania nowej synagogi - w tym celu m.in. sprzedano place, na których stały synagogi gmin z Winnicy, Starych Szkotów i "gdańskiej". Nowa synagoga, nazywana Wielką, rozpoczęła swoje funkcjonowanie 8 grudnia 1887 r. Tego samego dnia wywieziono zwoje Tory z trzech starych synagog, gdyż to właśnie Wielka Synagoga - symbol zjednoczenia gdańskich Żydów - przejęła ich funkcję. Jedynie gmina "polska" uznała zwierzchnictwo zjednoczonej gminy rabina Wernera, lecz pozostała przy swojej synagodze z ul. Szopy.\nII połowa XIX wieku to okres awansu społecznego wielu przedstawicieli gdańskiej społeczności żydowskiej, którzy wzięli wówczas czynny udział w życiu intelektualnym. Należeli do nich m.in. lekarz a zarazem archeolog Abraham Lissauer (współzałożyciel Muzeum Archeologicznego, wówczas z siedzibą w Zielonej Bramie), Max Perlbach (w latach 1903-1921 dyrektor Biblioteki Królewskiej w Berlinie), wybitny historyk, prof. Theodor Hirsch (autor m.in. opublikowanej w Lipsku u uhonorowanej wieloma nagrodami historii gdańskiego handlu i rzemiosła), jego młodszy brat August (lekarz i historyk medycyny, światowej sławy specjalista w zakresie chorób malarycznych),a także trzeci z gdańskich historyków - Żydów, Paul Simson (z jego przepastnego dorobku należałoby wymienić choćby prace "o Dworze Artusa" i "O gdańskich wilkierzach"). Nie zaniedbywano wszakże szkolnictwa religijnego. Gmina "polska" posiadała własne stowarzyszenie Talmud-Tora zajmujące się edukacją ubogiej młodzieży. Swoje chedery miały też gminy z Winnicy i Starych Szkotów. W ramach zjednoczenia gmin w 1881 r. powołano wspólną szkołę. Dodatkowo władze pruskie zezwoliły na wprowadzenie religii mojżeszowej do szkół miejskich.\nŻydowski przemysł i handel rozwinął się tak dalece, że wyszczególnienie poszczególnych przedsiębiorstw przekraczałoby ramy tego artykułu. Dość wspomnieć zakłady zbożowe Simona Ankera, wrzeszczańską fabrykę czekolady Moritza i Franza Cohnów czy potentatów w handlu drewnem: senatora Juliusa Jevelovsky'ego i braci Lustig. Oprócz nich funkcjonowało rzecz jasna multum drobnych handlowców i rzemieślników, których sklepy i warsztaty mieściły się w bocznych uliczkach Głównego, Dolnego i Starego Miasta, być może któryś z ich właścicieli posłużył jako prototyp Sigismunda Markusa z kart "Blaszanego bębenka". W niedalekim Starogardzie Gdańskim rodzina Kauffmannów od połowy XIX w. prowadziła fabrykę butów, kładąc podwaliny pod przyszły rozwój tamtejszego, istniejącego do dziś, przemysłu obuwniczego. Arcyważną postacią jawi się jednak przede wszystkim kupiec zbożowy Lesser Giełdziński, który pod koniec życia przekazał gminie całą swą imponującą kolekcję judaików. Powstałe w ten sposób Muzeum mieszczące w odrębnym pokoju Wielkiej Synagogi. W Gdańsku działały organizacje żydowskie, zajmujące się właściwie wszystkimi aspektami życia społecznego i kulturalnego: Towarzystwo Historii i Literatury Żydowskiej, Żydowski Związek Sportowy, Żydowski Związek Kulturalny (Kulturbund), syjonistyczne: Poalej Syjon, Poalej Syjon - Lewica, Mizrachi, antysyjonistyczna Żydowska Parta Ludowa, a także Bund, wraz z młodzieżową przybudówką (Jung-Jüdische Bund), istniały też związki zawodowe np. Związek Żydowskich Akademików. Osobne organizacje łączyły Żydów polskich, przybyłych po 1920 r. Warto wspomnieć o bardzo szeroko zakrojonej działalności Kulturbundu, na zaproszenie którego przybywali z odczytami m.in. Mojżesz Schorr, Majer Bałaban i Szalom Asz, a także Martin Buber.\nPrzełom stuleci XIX i XX był okresem pogromów i wystąpień antysemickich w całej Europie. Pierwszym skutkiem była migracja części ludności żydowskiej na zachód Europy lub do Palestyny - wg danych z 1885 r. w Gdańsku żyło 2837 Żydów, a 10 lat później (a więc po antyżydowskich rozruchach z 1893 i 1894 r.) - 2474. Z drugiej strony nastąpiła imigracja niemałej grupy Żydów z terytorium carskiej Rosji, najmocniej dotkniętej pogromami. Ta sama sytuacja na znacznie większą skalę miała miejsce po pierwszej wojnie światowej, gdy przez Gdańsk przewinęło się ok. 60 tys. uchodźców. Dzięki pomocy ówczesnego gdańskiego rabina, dr Roberta Kaltera oraz przewodniczącego gminy Feliksa Fabiana, udało się części z nich wyjechać w dalszą drogę głownie do USA, Kanady i na obszar brytyjskiego mandatu w Palestynie. Ci, którzy nie dostali zezwolenia na podróż, zostawali na miejscu, powiększając liczebność populacji pomorskich Żydów. Wyjechali ci spośród Żydów, którzy czuli się bardziej Niemcami, było to zresztą wytłumaczalne zjawisko w warunkach stosunkowo łatwej asymilacji a jego skutki dawały o sobie znać także i później.\nW 1913 r. ukonstytuowała się gmina w Sopocie, choć żydowskie skupiska istniały w tym mieście od kilku dziesięcioleci, a wzdłuż starego traktu komunikacyjnego wiodącego do Gdańska, mianowanego ulicą Południową (obecnie Grunwaldzka) już na przełomie XIX/XX w. istniały pensjonaty z koszernymi restauracjami (najstarsze należały do Marii i Siegfrieda Philipsohnów oraz Johanny Sandelowitz). Rok 1913 był niewątpliwie przełomowy dla żydowskiego społeczeństwa Sopotu - gmina zakupiła grunt pod budowę istniejącego do dziś cmentarza oraz przystąpiła do budowy synagogi na placu przy współczesnej ulicy Dąbrowskiego. Uroczyste otwarcie nastąpiło 26 maja 1914 r. Osobne miejsca modłów (dziś jest to Al. Niepodległości 809) miały (wywodzące się głownie z Rosji i Ukrainy) sopockie środowiska ortodoksyjne, którym przewodził Raw Abraham Chen. Pod koniec XIX w. Żydzi zaczęli też powracać do Wrzeszcza, który przeżywał wtedy okres bujnego rozwoju. W 1924 r. zaczęli organizować się w Stowarzyszenie, na którego czele stanął dr Hermann Lewiński. Skupiali się tam Żydzi konserwatywni, którym nie podobały się niektóre akcenty reformistyczne m.in. w wystroju Wielkiej Synagogi. Życiem duchowym Żydów z Wrzeszcza kierował rabin dr Dawid Weiss i on też przemawiał na otwarciu wrzeszczańskiej synagogi w dniu 25 V 1927.\nStosunkowo późno narodziła się żydowska społeczność Gdyni - dopiero w latach 20. XX w., gdy wioskę rybacką zaczęto przekształcać w portowe miasto. Specjalne przejazdy dla biedoty żydowskiej z Małopolski organizowało przedsiębiorstwo żeglugowe "Vistula". W 1931 r. w Gdyni mieszkało 84 Żydów, zaś pięć lat później - 1539. W 1932 r. powstała Komisja do Spełniania Zadań Gminy Żydowskiej (zwana także "Tymczasowym Komitetem") - prowizorka ta trwała przez pięć lat, aż do Gdyni przeniosła swoją siedzibę Okręgowa Gmina Wyznaniowa Żydowska w Kartuzach. W latach 30. istniały w Gdyni dwie sale modlitewne - przy ul. Kilińskiego (gdzie znajdowały się biura Komitetu) i Kołłątaja (obecnie Mściwoja). Ta ostatnia należała do Związku Drobnych i Detalicznych Kupców Żydowskich. Przy Kilińskiego mieściła się znana w mieście restauracja "Picadilly" należąca do "Komitetu" i będąca głównym źródłem finansowania jego działalności. W Gdyni nigdy nie było rabina (choć w 1936 r. rozpisano konkurs), natomiast istniało kilka koszernych jadłodajni, na czele z restauracją hotelu "Wygoda" przy ulicy Starowiejskiej. Znaczący wkład w rozbudowę gdyńskiego portu wniósł Centralny Związek Kupców Żydowskich, a zwłaszcza jeden z członków zarządu - Eljasz Mazur, który ulokował tam swoją olejarnię. W mieście działały organizacje skupione w Zjednoczeniu Syjonistycznym, poza którym znaleźli się tylko syjoniści-rewizjoniści (w 1936 r., po wyjeździe ich gdyńskiego lidera Akiwy Stryjkowskiego, organizacja ta przestała praktycznie istnieć).\nWkrótce po wyborach do gdańskiej Izby Ludowej w maju 1933 r. (NSDAP zdobyła ponad 50% głosów) miały miejsce pierwsze wystąpienia antysemickie - szykanowano lub zwalniano żydowskich adwokatów, lekarzy, aktorów teatralnych, studentów i robotników. Ówczesny przewodniczący Senatu, Hermann Rauschning, należący do umiarkowanych członków partii nazistowskiej, zawarł umowę z rządem Polski w sprawie użytkowania portu - artykuł VII gwarantował żydowskim kupcom swobodę działania. W 1934 r. Rausching uciekł za granicę, a jego następcą został gorliwy zwolennik Hitlera, Arthur Greiser. Latem 1935 r. nastąpiły zorganizowane napady na żydowskie sklepy i magazyny, do podobnych wypadków doszło także w Sopocie; atakowano też i obrzucano wyzwiskami gości kawiarni Karla Taudiena. Planowe, zorganizowane represje rozpoczęły się, zgodnie z publiczną zapowiedzią gauleitera Forstera, w 1937 r. - na targowiskach w Gdańsku, Wrzeszczu i Sopocie wyznaczono dla Żydów osobne miejsca. Dokonano wielu napadów na sklepy i prywatne mieszkania, ograniczono też Żydom dostęp do łaźni miejskich. Następnie rozpoczęto akcję przejmowania żydowskich przedsiębiorstw. Rok 1938 przyniósł kontynuację tej polityki - na terenie całego Wolnego Miasta Gdańska wprowadzono dla Żydów zakaz wstępu do teatrów, kin i hoteli oraz zaostrzono zakaz korzystania przez nich z łaźni miejskich. Senat zabronił wykonywania zawodu żydowskim lekarzom, adwokatom i notariuszom. Osobne dekrety uniemożliwiały Żydom pracę w gdańskich urzędach oraz posiadanie broni. Bojówkarze SA i innych hitlerowskich organizacji notorycznie zaczepiali, bili lub też bez powodu aresztowali Żydów - przechodniów. W sierpniu 1938 r. naziści po raz pierwszy wtargnęli do gmachu Wielkiej Synagogi, tratując zwoje Tory. W czasie "gdańskiej nocy kryształowej" z 12 na 13 listopada zbezczeszczono synagogi we Wrzeszczu i przy ulicy Szopy. Próby podpaleń synagog w Sopocie i Gdańsku zostały udaremnione, jednak już następnej nocy synagoga sopocka spłonęła doszczętnie. Wkrótce potem nakazano Żydom sopockim opuszczenie miasta. 21 Listopada 1938 zaczęły w Gdańsku obowiązywać hitlerowskie ustawy o "ochronie niemieckiej krwi i czci". Póki, co jednak pozostawała żydowskim obywatelom WMG jeszcze jedna ochrona - gdańska konstytucja, uznawana przez hitlerowskie władze do 1940 r. Nasiliła się, trwająca od 1937 r., masowa emigracja Żydów - obywateli Gdańska - udawano się głownie do Wielkiej Brytanii, USA, Ameryki Południowej, a także - poprzez transporty organizacji syjonistycznych - do Palestyny. Wobec dramatycznej sytuacji finansowej gdańskiej gminy, sprzedano Senatowi place, na których stały wszystkie gdańskie synagogi oraz cmentarze. Niemcy zezwolili na wywiezienie znajdujących się w Wielkiej Synagodze przedmiotów, zwłaszcza kolekcji Lessera Giełdzińskiego. 15 Kwietnia, 1939 r., w szabas, odprawiono w Wielkiej Synagodze ostatnie nabożeństwo, prowadzone przez przewodniczącego gminy, dr. Kurta Itziga. Już w początkach maja naziści przystąpili do rozbiórki gmachu, wcześniej uczynili to z ortodoksyjną synagogą z ul. Szopy. Budynek jedynej zachowanej bożnicy (we Wrzeszczu) przeznaczono na magazyn mebli.\nWe wrześniu 1939 r. utworzono swoiste getto - w budynku przy ul. Stągiewnej osadzono 130 osób. Drugą grupę Żydów przetrzymywano w dawnym żeńskim gimnazjum Victoria Schule - więźniów znaczono tu czerwoną farbą na czole. Innymi miejscami zatrzymań były obozy na Oruni i Westerplatte. Żydów sopockich wywieziono wpierw do Gdyni - do Redłowa i na Grabówek, a następnie rozstrzelano w lesie piaśnickim. W 1940 r. utworzono w starym spichrzu przy ul. Mysiej 7 (obecnie Owsianej) nowe getto dla blisko 600 osób z całego Gdańska - resztę wywieziono na pewną śmierć do tworzącego się obozu Stutthof. Getto z Mysiej zlikwidowano w 1943 r., a jego mieszkańców wywieziono do obozów zagłady w Terezinie i Oświęcimiu, część zaś - barkami do morza. Inne miejsca kaźni pomorskich Żydów to obóz przejściowy w Kościerzynie, cmentarz żydowski w Skarszewach (rozstrzelano tam 250 Żydów i Polaków z Kościerzyny i Skarszew), okolice Skórza (m.in. las Zajączek i pobliski tartak), starogardzka synagoga i cmentarz żydowski w Lesie Szpręgawskim (gdzie zginęli m.in. ostatni przedstawiciele fabrykanckiego rodu - Jan Piotr Kauffmann wraz z żoną Magdą). Ostatnim etapem Zagłady w tym regionie była, dokonana na początku 1945r., tuż przed zbliżającą się ofensywą 2 Frontu Białoruskiego, ewakuacja Żydówek uwięzionych w Świeciu, Grudziądzu i Kwidzynie. Rozpoczął się w ten sposób "Marsz Śmierci" na wyznaczonej przez masowe groby trasie: Skórz, Stara Kiszewa, Kościerzyna, Żukowo, Gdynia. Aby choć trochę uzmysłowić rozmiary strat, jakie poniosła społeczność żydowska Wybrzeża w wyniku nazistowskiej masowej eksterminacji, można porównać liczbę żydowskich mieszkańców Wolnego Miasta Gdańska (1666) oraz Gdyni (1453) w 1939r. z liczbą osób, które w całym województwie zgłosiły się latem 1945r. do lokalnych placówek Centralnego Komitetu Żydów w Polsce - ok. 350.\nW ciągu kilku następnych lat powojennych populacja ta zmieniała się wielokrotnie; napływały wciąż fale repatriantów z ZSRR, miała też miejsce - początkowo umiarkowana, nasilona po pogromie kieleckim - emigracja na Zachód i do Palestyny. Raz jeszcze pojawił się problem Mischlingów - Żydów niemieckich, czy też raczej: Niemców pochodzenia żydowskiego oraz ich mieszanych zazwyczaj rodzin. Ludzie ci nie odczuwali żadnego związku z jakkolwiek pojmowanym żydostwem, a już tym bardziej z Polską. Ich liczba jest trudna do ustalenia, mówiło się wówczas (tj. w momencie przejęcia kontroli przez wojska sowieckie) o istnieniu ok. 50 takich rodzin w samym tylko Gdańsku. Niemal wszyscy przedstawiciele tej grupy udali się w sierpniu 1945 r. do Niemiec, razem z ostatnim przewodniczącym gminy - Arno Fürstenbergiem. Wielu Żydów ukrywających się przez podczas okupacji nadal nie chciało ujawnić swojej tożsamości. Przyczyn było kilka - od emocjonalnych urazów po realne obawy co do możliwej reakcji otoczenia. W całym kraju, bowiem do wracających z obozów, obszaru ZSRR lub ukrycia Żydów odnoszono się czasami z obojętnością lub wręcz wrogo; zachowania te były też częste wśród przedstawicieli nowej władzy czy milicji. Dodatkowo stosunki polsko-żydowskie gmatwał pewien paradoks: otóż nazwiska wielu Żydów, w tym zaś szczególnie Mischlingów, brzmiały dla polskiego ucha z niemiecka (co nie powinno dziwić, skoro były nadawane przez zaborcze niemieckie czy austriackie władze). Napływowa ludność polska, a do pewnego stopnia także i nowe władze odnosiły się często z wrogością lub pogardą do wszystkiego, co mogło się łączyć z Niemcami. Z oczywistych powodów ocaleni Żydzi nie chcieli być kojarzeni z niedawnymi okupantami. Napięcia na Pomorzu Gdańskim w owym czasie były znacznie łagodniejsze niż to miało miejsce w innych rejonach kraju: tylko raz, w 1946 r. w Sopocie, zanotowano morderstwo 2 osób pochodzenia żydowskiego, poza tym odnotowano kilkanaście drobnych incydentów o antysemickim podłożu. Na urabianie poglądów części społeczeństwa miało wpływ występujące w potocznej świadomości łączenie starych żydowskich resztek z nową, komunistyczną władzą.\nDał tu o sobie znać prymitywny i znacznie upraszczający złożoną rzeczywistość powojennej Polski stereotyp "żydokomuny", o tyle nieadekwatny do lokalnych realiów Wybrzeża, że jedynie kilkanaście (w Wojewódzkim Urzędzie Bezpieczeństwa Publicznego w Gdańsku), a wliczając MO i oficerską kadrę LWP - kilkadziesiąt osób pochodzenia żydowskiego było czynnie zaangażowanych w "utrwalanie władzy ludowej". Faktem jest, że zajmowały one niekiedy prominentne stanowiska, o czym świadczą przykłady pierwszego komendanta wojewódzkiego milicji - Mariana Konwizora czy też Józefa Jurkowskiego, kierującego w latach 1948 - 1950 pracą gdańskiego WUBP. Jest jednak rzeczą oczywistą, że ludzie ci nie mieli, często od wielu lat, żadnych związków z realnym życiem żydowskim.\nTo ostatnie zaś rozpoczęło się niemal tuż po zakończeniu działań zbrojnych. 15 czerwca 1945 r. zorganizowano Komitet, który po kilku miesiącach nazwano Wojewódzkim Komitetem Żydowskim, później zaś - Okręgowym Komitetem Żydowskim. W jego zarządzie znajdowali się przedstawiciele różnych partii politycznych: od Ichudu przez Poalej Syjon i Poalej Syjon - Lewicę aż po PPR). Dyskryminowany był jedynie lewicowy Bund, którego regionalny oddział reaktywowano we wrześniu 1946 r. O religijny aspekt życia wybrzeżowych Żydów miało zadbać Wojewódzkie Żydowskie Zrzeszenie Religijne, powstałe na początku października 1945 r. W lutym roku następnego odzyskało ono budynek synagogi we Wrzeszczu. Niemniej jednak kongregacja wyznaniowa była bardzo słaba (w stosunku chociażby do OKŻ, który przez pewien czas był bardzo aktywną organizacją), co wynikało po części z dominacji osób świeckich w żydowskiej populacji Trójmiasta, po części zaś z atmosfery narastającego stalinowskiego terroru - jednym z jego wyznaczników była wszak odgórna laicyzacja. Po wyjeździe rabina Mojżesza Wajnberga do Izraela (w sierpniu 1950 r.) zabrakło osoby z odpowiednim zasobem wiedzy w zakresie religii judaistycznej i Żydowska Kongregacja Wyznaniowa przestała faktycznie istnieć. W tym samym czasie rezygnację złożył Srul Kupfer, ostatni przewodniczący OKŻ. Na przełomie 1950/1951 r. budynek przy ulicy Partyzantów przekazano Wyższej Szkole Muzycznej. W okresie apogeum stalinizmu przerwano jakąkolwiek zorganizowaną działalność społeczności żydowskiej. Zarówno Kongregacja Wyznania Mojżeszowego jak i komitet świecki powstały na nowo w 1958 r., łącząc około 150 osób. Rosła zaś liczba poddających się asymilacji. Wypadki marca'68 na Wybrzeżu to problem oczekujący wciąż szerszego omówienia - dość wspomnieć, że np. ofiarą pomarcowych represji stał się wybitny lekarz wojskowy, długoletni pracownik naukowy Akademii Medycznej w Gdańsku, doc. Wiktor Taubenfigiel - do tego czasu dyrektor I kliniki chirurgicznej AMG. Cmentarz na Chełmie (zamknięty w 1956 r.) do końca lat 60. zachował dobry stan, lecz już następna dekada byłą okresem jego całkowitej dewastacji. Inaczej wyglądała sytuacja nagrobków z Wrzeszcza - już w trakcie okupacji część płyt została wykorzystana w budowach grodzenia i chodników tamtejszych ogrodów. Mimo to, po 194 r. przy ulicy Na Wzgórzu pozostało kilkadziesiąt macew. W późniejszych latach teren ten "uporządkowano", a nagrobne płyty spełniły rolę surowca w makabrycznej budowie kamiennych schodów, prowadzących na przeciwległą stronę Jaśkowej Doliny. W innej części wrzeszczańskiej nekropolii, znajdującej się na Traugutta, zachowało się jeszcze 7 nagrobków (najstarszy - z 1823 roku). W 1983 roku sopocki cmentarz został wpisany do rejestru zabytków nieruchomych, cztery lata później w tym samym spisie znalazł się też budynek synagogi we Wrzeszczu. Do rejestru wpisano też (w 1984 r.) miejsce pochówku przy ul. Cmentarnej, na którym ocalały ruiny ohelu i około 200 nagrobków, z których najstarszy pochodzi z 1786 r.\nNowy etap żydowskiej społeczności Wybrzeża to lata 1990-1991, kiedy to Gmina Wyznaniowa Żydowska rozpoczęła swoją działalność w nowych warunkach. Środowiska żydowskie zaangażowane w organizowanie życia religijnego oraz kulturalnego w Trójmieście i okolicach muszą radzić sobie z wieloma przeciwnościami.\nAutor powyższego tekstu ma nadzieję, że dzięki wysiłkowi lokalnych organizacji żydowskich jak i pojedynczych osób, słowa zawarte w tytule tego artykułu dadzą się słyszeć coraz częściej.


Wymuszenie pierwszeństwa prawdopodobną przyczyną kolizji na Horoszkiewicza - Wiadomości\nWymuszenie pierwszeństwa prawdopodobną przyczyną kolizji na Horoszkiewicza\nDodano: 2022-06-23 / 08:29\nDo niebezpiecznego zdarzenia doszło na skrzyżowaniu ulic Horoszkiewicza i Sosnkowskiego w Opolu. Tym razem to nie sygnalizacja świetlna zawiodła, a nieuwaga jednego z kierowców.\nW środę 22 czerwca w godzinach wieczornych do opolskich służb ratunkowych wpłynęło zgłoszenie o zderzeniu dwóch pojazdów na skrzyżowaniu świetlnym Sosnkowskiego - Horoszkiewicza w Opolu. Na miejsce skierowano służby.\nUstalono, że do zderzenia samochodu osobowego marki Citroen z Hondą doszło prawdopodobnie na skutek nieuwagi jednego z kierowców, który wjechał na skrzyżowanie pomimo czerwonego światła. Warto dodać, że na tym skrzyżowaniu bardzo często dochodzi do kolizji.\nNa szczęście uczestnikom zdarzenia nic poważnego się nie stało. Dokładne okoliczności kolizji ustala policja.\nZdjęcia ze zdarzenia otrzymaliśmy dzięki uprzejmości naszego czytelnika. Jesteś świadkiem wypadku? Dysponujesz zdjęciami lub wideo z ciekawego zdarzenia? Wyślij je do nas poprzez prosty w obsłudze formularz!\nZdjęcia z różnych zdarzeń można wysyłać również wygodnie przez aplikację Whatsapp\n2022-06-24 09:48:28 [80.49.202.*] id:1642340\ntarantula76: Napisał postów , status [rozkręca się]\nNie rozumiem, co ludzie maja w głowach w czasie jazdy? Przecież to skrzyżowanie jest wyraźne, przestronne, z działającą optymalnie sygnalizacją, a mimo to, co jakiś czas dochodzi do stłuczki. Mnie również kilka lat temu młody kierowca wjechał w zderzak.\n2022-06-23 11:36:25 [89.67.3.*] id:1642246\nTragiczny wypadek na trasie Większyce - Kędzierzyn-Koźle\nZderzenie pojazdów na wiadukcie na Ozimskiej. Jedna osoba została ranna\nZderzenie dwóch osobówek i autobusu w Opolu\nKolejny wypadek na opolskim "ślimaku". Jedna osoba trafiła do szpitala\nZderzenie pojazdów koło akademika Sokrates


Kryminalni z Lublina uderzyli w narkobiznes. Przejęli ponad 40 kg marihuany\nRedakcja 15 lipca 2019, 11:02 (aktualizacja)\nMarihuana znajdowała się w trzech samochodach | fot. KWP Lublin\nSporej wielkości pakunki z zawartością suszu marihuany kryminalni ujawnili w trzech samochodach na terenie dzielnic Bronowice i Tatary. Łącznie zabezpieczyli ponad 40 kg narkotyków.\nDo ujawnienia dużej ilości narkotyków doszło pod koniec ubiegłego tygodnia. Policjanci z komendy wojewódzkiej zatrzymali na lubelskich Tatarach dwa samochody: Fiata Ducato i Renault Clio.\n„Zatrzymanie pojazdów nie było przypadkowe. Z ustaleń policjantów wynikało, że w samochodach mają znajdować się narkotyki. Policjanci zatrzymali dwóch mieszkańców Lublina w wieku 28 i 55 lat” – mówi nadkom. Renata Laszczka-Rusek, rzecznik Komendy Wojewódzkiej Policji w Lublinie.\nW trakcie przeszukania samochodów funkcjonariusze ujawnili ponad 30 kg suszu marihuany. Mężczyźni zostali zatrzymani i trafili do policyjnego aresztu.\nDalsze ustalenia kryminalnych doprowadziły ich do odnalezienia trzeciego samochodu, w którym ukryta była kolejna część narkotyków. W zaparkowanym w dzielnicy Bronowice samochodzie zabezpieczyli kolejne 10 kg marihuany.\n„Łącznie zabezpieczono 40 kg marihuany o wartości około 2 mln zł. Mundurowi zabezpieczyli także trzy pojazdy oraz pieniądze” – wyjaśnia nadkom. Renata Laszczka-Rusek.\nMężczyźni zostali doprowadzeni do prokuratury, gdzie usłyszeli zarzuty uczestniczenia w obrocie znaczną ilością środków odurzających. Sąd przychylił się do wniosku policji i prokuratury i zastosował wobec podejrzanych tymczasowy areszt na okres 3 miesięcy.\n„28-latek karany był w przeszłości za udział w bójce. Z kolei 55 latek był wielokrotnie karany m.in za. kradzieże z włamaniem, rozboje, wymuszenia rozbójnicze czy oszustwa” – dodaje rzeczniczka.\nMężczyznom może grozić do nawet 12 lat pozbawienia wolności.\nbronowice dzielnica tatary marihuana marihuana w samochodzie narkotyki narkotyki w samochodzie policja lublin tatary Tatary Lublin wiadomości lublin zatrzymanie


Reklama w serwisie Kawiarniany.pl – Kawiarniany.pl - Lwów, Kraków i podróże\nReklama w serwisie Kawiarniany.pl\nKawiarniany.pl to serwis turystyczno-lifestyle’owy. Miejsce wymiany poglądów, opinii i ciekawostek z Krakowa i Lwowa ale nie tylko! Jeśli wiesz o czymś, o czym powinniśmy napisać daj nam znać! Jeśli organizujesz ciekawe wydarzenie i interesuje Cię patronat i pomoc przy poinformowaniu o nim mieszkańców i turystów – również prosimy o wiadomość.\nStrona internetowa Kawiarniany.pl sukcesywnie staje się najlepszym blogiem dotyczącym wycieczek do Lwowa. Kompleksowy przewodnik po Lwowie. Po lwowskich kawiarniach, lwowskich restauracjach, ciekawych miejscach w mieście i ciekawostkach historycznych z każdym miesiącem notuje znaczne wzrosty popularności i jest największym polskim serwisem internetowym o Lwowie osiągającym do 400 tysięcy odsłon miesięcznie. Popularność wyjazdów do Lwowa będzie rosnąć przez najbliższe lata więc Kawiarniany.pl jest idealnym miejscem na reklamę dla firm, które myślą przyszłościowo ale nie tylko o Lwowie. Blog trafia do entuzjastów wyjazdów turystycznych zarówno krótkich znanych jako city break, jak i dłuższych. Do entuzjastów historii, patriotów, miłośników dobrej kuchni.\nKawiarniany.pl – rośnie jak na drożdżach\nSerwis Kawiarniany.pl został założony bardzo dawno temu ale intensywne działania redakcyjne rozpoczęliśmy tak właściwie dopiero w kwietniu 2017 roku. Wtedy blog zanotował 4946 użytkowników w ciągu miesiąca oraz 12 826 odsłon. Kolejny rok systematycznego wzbogacania serwisu o nowe treści sprawił, że kwiecień 2018 roku to już 52 914 użytkowników i 205 336 odsłon. Rekordowym miesiącem dla witryny był sierpień 2018 w którym witryna poprawiła wynik z rekordowego lipca i zanotowała oszałamiający wynik 71 105 użytkowników generujących 390 000 odsłon. Nie powiedzieliśmy ostatniego słowa więc liczby te w przyszłości będą robić jeszcze większe wrażenie zwłaszcza, że w planach mamy przeprowadzkę do kolejnych atrakcyjnych turystycznie miast takich jak Budapeszt, Praga czy Wiedeń.\nMateriały redakcyjne publikowane na łamach serwisu Kawiarniany.pl zdobyły uznanie nie tylko wśród ogromnej rzeszy użytkowników, ale również wśród autorów polskich blogów turystycznych, którzy niezwykle chętnie przepisują nasze wnioski i komentarze i dziwnym trafem zawsze odkrywają opisane już przez nas miejsca. Przewodnik po Zamku w Podhorcach zainspirował redakcję gigantycznego serwisu Turystyka Grupy Wirtualna Polska do przygotowania materiału na temat zapomnianej rezydencji polskich magnatów. Redakcyjne materiały z Kawiarniany.pl często zdobywają również uznanie wśród użytkowników serwisu Wykop.pl.\nKawiarniany.pl – formy reklamowe\nWykorzystanie blogów w marketingu pozwala na skorzystanie z różnych form reklam. Oferujemy możliwości skorzystania z reklamy display’owej w formie banerów w najróżniejszych miejscach witryny, przez teksty natywne – na przykład poradnikowe przygotowane w partnerstwie z serwisiem Kawiarniany.pl, relacje z wydarzeń przygotowywanych przez firmę partnera, tytuł sponsora tytularnego Kawiarniany.pl lub na przykład wykorzystanie produktu partnera do przygotowywania naszych materiałów (aparat, telefon, nawigacja GPS itp.), aż po pozyskanie linków pozycjonujących w naszych tekstach. Możemy przygotować również konkursy i zająć się patronatem medialnym.\nJesteśmy w stanie przygotować niezwykle angażujące artykuły osiągające wyśmienite wyniki w wyszukiwarce Google. Zarówno popularne zestawienia takie jak chociażby 15 najciekawszych miejsc we Lwowie czy TOP lista najlepszych restauracji we Lwowie przez poradniki dotyczące zwiedzania takie jak Lwów w jeden dzień, teksty ciekawostkowo-historyczne (Mogliśmy mieć w Polsce wyścigi Formuły 1 – Grand Prix Lwowa), aż po dokładne opisy miejsc takich jak Zamek w Podhorcach. Na blogu pojawia się wiele recenzji odwiedzonych miejsc – kawiarni i restauracji jak chociażby Cafe Camelot czy Charlotte w Krakowie. Tego typu materiały przygotowujemy za własne pieniądze. Placówki gastronomiczne nie mają wpływu na ostateczną ocenę w tekstach, zapraszamy je jednak do innych form współpracy takich jak chociażby opisy eventów organizowanych w restauracjach, informacje o zmianach w menu czy przygotowania dowolnych innych form współpracy. Zgodnie z polskim prawem wszelkie materiały przygotowane w ramach współpracy komercyjnej zostaną oznaczone w wymagany sposób.\nNie będziemy reklamować żadnych firm, które oferują wycieczki do Lwowa po niebotycznie zawyżonych cenach oraz usługi przewodników oderwanych od lwowskiej rzeczywistości finansowej. Nie będziemy promować rzeczy z których sami byśmy nie skorzystali (wyjazd do Lwowa autobusem, hotel ze wspólnymi łazienkami). Nie prowadzimy też informacji turystycznej, (jeszcze) nie wynajmujemy mieszkań, a zwłaszcza nie polecamy żadnego przewodnika po Lwowie.\nKawiarniany.pl – zapraszamy do kontaktu!\nPodanie pseudonimu nie jest wymagane\nWymagany do kontaktu zwrotnego\nWyrażam zgodę na przetwarzanie przez blog podanych danych osobowych w celu uzyskania odpowiedzi na wysłaną wiadomość


Ekonomia - II Stopień - Staropolska Szkoła Wyższa\nEkonomia – II Stopień\nOferta skierowana jest do osób zainteresowanych poszerzeniem i pogłębieniem wiedzy – w stosunku do studiów pierwszego stopnia – z zakresu ekonomii oraz gospodarowania zasobami finansowymi, ludzkimi i materialnymi. Efektem procesu kształcenia są umiejętności wykorzystywania zaawansowanych metod analitycznych do badania zjawisk i procesów gospodarczych oraz modelowania ich przebiegu w skali mikro – i makroekonomicznej w warunkach gospodarki otwartej na konkurencję międzynarodową.\nEfektem procesu kształcenia jest przygotowanie do opracowywania projektów, świadczenia usług doradczych oraz podejmowania racjonalnych decyzji związanych z pozyskiwaniem i wykorzystywaniem zasobów przez podmioty sektora prywatnego i publicznego – w kraju i za granicą. Studia przygotowują do podejmowania pracy w różnych sektorach i segmentach rynku europejskiego oraz do samodzielnego prowadzenia działalności gospodarczej. Absolwent jest przygotowany do podjęcia studiów trzeciego stopnia (doktoranckich).\nStudia trwają cztery semestry, zarówno w systemie stacjonarnym jak i niestacjonarnym. Studia mają profil praktyczny – co oznacza duży udział zajęć praktycznych w planie studiów: warsztaty, laboratoria, ćwiczenia, konwersatoria i praktyki zagraniczne. Zajęcia kończą się przygotowaniem pracy magisterskiej i egzaminem dyplomowym. Słuchacze uzyskują tytuł magistra.\nAbsolwent studiów II stopnia może kontynuować naukę na studiach doktoranckich kierunku: Ekonomia lub na kierunkach pokrewnych bądź też na studiach podyplomowych.\nCelem studiów magisterskich na specjalności: Ekonomika jednostek samorządu terytorialnego jest kształcenie absolwentów przygotowanych z zakresu podstawowych problemów funkcjonowania administracji publicznej i gospodarczej z uwzględnieniem odpowiedniej wiedzy prawnej, ekonomicznej oraz wiedzy o społeczeństwie, zwłaszcza związanej z funkcjonowaniem organizacji i zbiorowości ludzkich.


Jesteśmy pierwszą uczelnią na Podkarpaciu z kierunkiem inżynieria mechaniczno-medyczna – PWSTE Jarosław\nData 5 czerwca 2020\nNa PWSTE jest do wyboru 18 kierunków studiów. Najchętniej wybierane to pielęgniarstwo, geodezja i kartografia, kosmetologia oraz bezpieczeństwo wewnętrzne. W rekrutacji na nowy rok akademicki są dwa nowe kierunki: inżynieria mechaniczno-medyczna i rolnictwo.\n– Inżynieria mechaniczno-medyczna to kierunek, którym możemy pochwalić się jako pierwsi na Podkarpaciu. Łączy on nabywanie umiejętności inżynierskich z wiedzą medyczną – mówi prof. ucz. dr hab. Krzysztof Rejman, rektor Państwowej Wyższej Szkoły Techniczno-Ekonomicznej w Jarosławiu.\nDo wyboru będą dwie ścieżki: inżynieria komputerowa w medycynie oraz komputerowe wspomaganie projektowania urządzeń rehabilitacyjnych.\n– W ramach pierwszej z nich studenci będą zdobywać wiedzę i umiejętności w obszarze systemów informatycznego wsparcia diagnostyki i terapii, cyfrowego przetwarzania sygnałów oraz technik obrazowania medycznego. Równie ważna będzie znajomość obsługi aparatury medycznej oraz systemów diagnostycznych i terapeutycznych, a także technik stosowanych w warunkach kontaktu urządzeń mechanicznych z żywym organizmem. Studenci wybierający drugą ścieżkę kształcenia nabędą umiejętności systemowego podejścia do projektowanych urządzeń, w których występują zespoły mechaniczne, elektroniczne, optyczne i optoelektroniczne, sterowane mikrokomputerowo i pracujące w środowisku biologicznym – tłumaczy dr Anna Baran z Instytutu Inżynierii Technicznej PWSTE.\nSkąd wziął się pomysł aby uruchomić kształcenie w tym kierunku w Jarosławiu? – Wielokrotnie pojawiało się stwierdzenie, iż brakuje fachowców w placówkach służby zdrowia, centrach rehabilitacyjnych oraz firmach produkujących aparaturę medyczną – mówi dr Anna Baran.\nPWSTE nawiązało współpracę z firmami z Podkarpacia, w których potrzebne są osoby z kwalifikacjami inżynierskimi z zakresu projektowania, wytwarzania oraz obsługi urządzeń medycznych i rehabilitacyjnych.\nAutor tekstu: Kamil Jaworski, jaroslaw.naszemiasto.pl


Dzwonki od kuchni | Komórkomania.pl\nWraz z upowszechnieniem się telefonów odtwarzających muzykę w formacie MP3 wiele formatów dzwonków odejdzie zapewne do lamusa. Dzwonki monofoniczne, polifoniczne… To tylko wierzchołek góry lodowej. Osoby zainteresowane różnymi formatami komórkowej muzyki powinny przeczytać dokument opracowany przez Nokię.\nAnglojęzyczny przewodnik Ring Tone Guidelines For Nokia Devices to prawie 20 stron wypełnionych informacjami o dzwonkach. Producent opisał aż 14 formatów (!). Z niektórymi z nich prawdopodobnie już nigdy się nie spotkamy (i dobrze).\nDokument opisuje formaty monofonicznych dzwonków, polifonicznych, MIDI, SP-MIDI, XMF, RMF, AMR, a także bardziej uniwersalne ? WAV, AAC oraz, co oczywiste, MP3. W przewodniku znajduje się też trochę cennych informacji dotyczących tego, jak powinien brzmieć dobry dzwonek. Sporą gratkę stanowią przykładowe dźwięki osadzone w dokumencie.\nPrzewodnik można pobrać z witryny Nokii.\nFoodies – recenzja Funkcja Siri przeportowana na iPhone'a 4 [wideo] Odkryto aż 5 exploitów, które pozwolą odblokować iPada 2 oraz iPhone'a 5 Nokia i LG wkraczają w rozszerzoną rzeczywistość 10% pracowników Microsoftu korzysta z iPhone'a Zbiór kodów serwisowych dla telefonów Samsung Ovi Store – 1 mln pobrań dziennie ARDefender ? Tower Defense z rzeczywistością rozszerzoną [wideo] Reklama Dungeon Keepera wprowadza w błąd konsumentów iOS 5 z funkcją rozpoznawania twarzy? Snapchat szaleje. To już druga duża aktualizacja w ciągu kilkunastu dni Display Recorder dostępny w... App Store!


Koktajl Artystyczny w „Riwierze” - Gdynia\n21 listopada 2010 r. Klub Marynarki Wojennej zaprasza na kolejny jesienny Koktajl Artystyczny w Riwierze. Gościem koncertu będzie trójmiejska formacja NOWAK Band. Impreza rozpocznie się o godz.17.00 w sali kolumnowej Klubu MW /ul. Zawiszy Czarnego 1/.\nW programie koncertu NOWAK Band znajdą się standardy jazzu i muzyki popularnej oraz francuska muzyka akordeonowa. Zespół zagra w składzie: Pawel Nowak - akordeon, Tomasz Wiczyński - kontrabas, Paweł Szewczyk - perkusja oraz gość specjalny wokalistka Agnieszka Zębala -Lewandowska.\nBezpłatne wejściówki do odbioru od 15.11.2010 r. w Klubie MW „Riwiera", ul. Zawiszy Czarnego 1 w Gdyni.


2021-06-21 13:55:56 informacje\nWedług raportu UNICEF Luksemburg, Islandia, Szwecja, Norwegia i Niemcy zajmują najwyższe miejsca w rankingu dotyczącym opieki nad dziećmi wśród 41 krajów OECD i UE. Na najniższych miejscach uplasowały się: Słowacja, Stany Zjednoczone, Cypr, Szwajcaria i Australia. Polska zajęła 27. miejsce.\nRaport „Where Do Rich Countries Stand on Childcare?” Opublikował ośrodek badawczy UNICEF Innocenti. Zawiera ranking państw UE i OECD pod względem ich krajowych polityk oraz rozwiązań dotyczących opieki nad małymi dziećmi. W badaniu wzięto pod uwagę 4 wskaźniki: długość płatnego urlopu rodzicielskiego, dostępność, przystępność cenową i jakość zorganizowanej opieki nad dziećmi od urodzenia do osiągnięcia wieku szkolnego.\n- Aby zapewnić dzieciom jak najlepszy start w życiu, musimy pomóc rodzicom w budowaniu opiekuńczego i przyjaznego środowiska, które jest tak ważne z punktu widzenia procesu edukacji, budowania dobrego samopoczucia i rozwoju społecznego dzieci - powiedziała Henrietta Fore, Dyrektor Generalna UNICEF. Inwestycje rządowe w politykę przyjazną rodzinie, w tym opiekę nad dziećmi, zapewniają rodzicom niezbędny czas, zasoby i świadczenia, których potrzebują, aby wspierać swoje dzieci na każdym etapie ich rozwoju.\nKraje, które znalazły się najwyżej w rankingu, połączyły dobrą jakość i przystępność cenową zorganizowanej opieki nad dziećmi. Jednocześnie oferują długi i dobrze płatny urlop zarówno matkom, jak i ojcom, dając rodzicom wybór sposobu opieki nad dziećmi.\nPolska w ogólnym rankingu zajęła 27. miejsce na 41 badanych państw. Za nami uplasowały się kraje takie jak Meksyk, Czechy czy Turcja, ale również Wielka Brytania, Szwajcaria i Stany Zjednoczone. Z kolei wyżej w rankingu są kraje bałtyckie (Estonia, Łotwa i Litwa) oraz Bułgaria, Węgry, Kanada. Jeśli chodzi o wskaźnik dotyczący płatnych urlopów macierzyńskich i ojcowskich, Polska zajęła nieco lepsze, 21. miejsce. W tym zestawieniu na 1. miejscu była Japonia, a na ostatnim – Stany Zjednoczone. Niestety, Polska zajęła odległe, 33. miejsce, jeśli weźmiemy pod uwagę wskaźnik dostępu do opieki nad dzieckiem poniżej 3. roku życia. Wyprzedziliśmy tylko osiem państw: Australię, Stany Zjednoczone, Węgry, Czechy, Bułgarię, Rumunię, Słowację i Turcję. Z kolei najwyższe, 7. miejsce, Polska zajęła w zestawieniu dotyczącym wskaźnika jakości zorganizowanej opieki nad małym dzieckiem. Wskaźnik ten uwzględniał stosunek liczby dzieci do liczby nauczycieli oraz minimalne kwalifikacje, niezbędne aby zostać nauczycielem w placówce formalnej opieki nad dziećmi. Jeśli chodzi o ostatni wskaźnik, czyli przystępności cenowej zorganizowanej opieki nad dziećmi, Polska uplasowała się na tym samym miejscu, co w ogólnym rankingu.\n* Opieka nad dziećmi – korzyści i wyzwania\n* Co zaleca UNICEF?\nUNICEF uważa, że płatny urlop rodzicielski powinien trwać co najmniej sześć miesięcy. Co więcej, dostęp do wysokiej jakości i niedrogiej opieki nad dzieckiem od urodzenia do rozpoczęcia I klasy szkoły podstawowej powinien być powszechny.\n-płatny urlop rodzicielski dostępny zarówno dla matek, jak i dla ojców w pierwszym pełnym roku życia dziecka;\n-niedroga opieka nad dziećmi, która jest oferowana pod koniec urlopu rodzicielskiego, aby nie było luki w dostępnym wsparciu;\n-dostępna, elastyczna i przystępna cenowo wysokiej jakości opieka nad dziećmi dostępna dla wszystkich dzieci, niezależnie od sytuacji rodzinnej;\n-zachęcanie pracodawców do zapewnienia rodzicom elastycznych godzin pracy i systemów wsparcia opieki nad dziećmi;\n-dostosowanie usług opieki nad dziećmi do innych polityk dotyczących wsparcia rodzin, takich jak powszechne zasiłki na dzieci.\n- Dawanie rodzicom wsparcia niezbędnego do zapewnienia dzieciom solidnych fundamentów życia to nie tylko dobra polityka społeczna, to dobra polityka gospodarcza - powiedziała Henrietta Fore.


Wrzesień 2017 – KodAir – portal informacji technicznych\n1 tydzień temu Co na niedzielny posiłek?\n4 tygodnie temu Jak tanio podróżować?\nOdzież wędkarska musi spełniać specyficzne warunki, często diametralnie odmienne od zwykłych, noszonych na co dzień ubrań. Podstawową różnicą w stosunku do „klasycznego” odzienia jest konieczność łączenia i godzenia ze sobą wielu sprzeczności. Odzież wędkarska powinna bowiem z jednej strony chronić przed działaniem czynników atmosferycznych – w tym zarówno wilgotnego powietrza, jak i wody – zapewniając ciepło oraz dobrą izolację termiczną, …


Dodane: 24-05-2019 11:25\netrze, które dopiero wtórnie jest ogrzewane przez ciała stałe, dzięki czemu ciepło ukierunkowane jest do dolnej partii wysokiego obiektu. Systemy grzewcze oparte na promiennikach charakteryzują się minimalną bezwładnością, szczególnie oparte na promiennikach gazowych i elektrycznych.Źródło: https://pl.wikipedia.org/wiki/Centralne_ogrzewanieZamówienie kotła centralnego ogrzewaniaKocioł centralnego ogrzewania jest jednym z tych produktów, które muszą znaleźć się w każdym domu. Będzie on odpowiedzialny za wytwarzanie w domu ciepła w okresie zimowym. Dlatego na rynku nie brakuje sklepów z kotłami centralnego ogrzewania. Mogą być one kupowane bezpośrednio w sklepie stacjonarnym lub zamawiane przez Internet. Ich przywozem pod wskazany adres zamieszkania i późniejszym montażem zajmą się pracownicy firmy usługowej zajmującej się ich wytwarzaniem. Najczęściej nowe kotły montowane są w domach podczas przeprowadzania w nich prac wykończeniowych, a pierwsze podłączenie kotła powinno być nadzorowane przez specjalistę. Podobnie jest z podłączaniem kotła, który musiał zostać poddany naprawie. Dostosowanie temperatury na piecu do pogody zewnętrznejNowoczesne sposoby ogrzewania domu pozwalają na dostosowanie temperatury ogrzewanych pomieszczeń do potrzeb domowników oraz do temperatury panującej na dworze. W tym celu na grzejnikach montowane są odpowiednie pokrętła z kolejnymi stopniami, w innych przypadkach można ustawiać temperaturę na piecu. Natomiast w przypadku tradycyjnych pieców grzewczych trzeba będzie co kilkanaście minut sprawdzać ich temperaturę i w razie potrzeby podkładać większą ilość węgla i drzewa oraz podnosić drzwiczki, żeby docierało do nich powietrze. W przeciwnym wypadku, jeżeli temperatura na piecu za bardzo się podniesie trzeba będzie zamykać drzwiczki od pieca, co będzie powodowało jego przygaszanie i stopniowy spadek temperatury.\nRóżne źródła ciepła - porozmawiajmy o ogrzewaniuJak mieć ciepło w domu, w domku ogrodowym lub w magazynie?Temat na dzisiaj - ogrzewanieKilka faktów na temat ogrzewaniaOgrzewanie problematycznych przestrzeni, takich jak magazynyO nagrzewnicach - kilka ważnych informacjiTemat na dzisiaj - ogrzewanieZimowo - kilka ciekawostek o ogrzewaniuSposoby na ogrzewanie problematycznych przestrzeniPiece, kotły, nagrzewnice - co powinieneś o tym wiedziećOgrzewanie problematycznych przestrzeni, takich jak magazynyOgrzewanie - zimowy niezbędnik Zima - co warto wiedzieć o ogrzewaniuCo warto wiedzieć o ogrzewaniu?Kilka ciekawostek dotyczących ogrzewaniaNagrzewnice, kaloryfery, ogrzewanie - kilka cieplych slówO nagrzewnicach - kilka ważnych informacjiOgrzewanie problematycznych przestrzeni, takich jak magazynyOgrzewanie problematycznych przestrzeni, takich jak magazynyCo warto wiedzieć o ogrzewaniuZimowe inspiracje - kilka faktów o cieple i ogrzewaniuSposoby na ogrzewanie problematycznych przestrzeniZimowe inspiracje - kilka faktów o cieple i ogrzewaniuJak się ogrzać zimową porą?Ogrzewanie - tego mogłeś nie wiedziećRóżne źródła ciepła - porozmawiajmy o ogrzewaniuKilka faktów o pompach ciepłaJak się ogrzać zimową porą?Co warto wiedzieć o ogrzewaniu?Piece, kotły, nagrzewnice - co powinieneś o tym wiedzieć


STER - Szkolenia - Terapia - Edukacja - Rozwój - Oferta\nJak twierdzi psycholog Grażyna Skarżyńska:\n„My jako ludzie różnimy się między sobą w zakresie naszych potrzeb, celów i wartości, dlatego też w Centrum każdy może znaleźć coś najbardziej odpowiedniego dla niego samego. Dla jednego jest to leczenie, dla drugiego psychoterapia, porada, coaching bądź udział w warsztatach”.\nJednym z naszych nadrzędnych przekonań jest to, że każdy człowiek ma prawo do wolności i poszukiwania szczęścia. W naszej ofercie pragniemy więc wyjść naprzeciw zaspokojeniu potrzeby rozwoju, poszukiwań siebie i samorealizacji.\nPoniżej możecie Państwo znaleźć 10 głównych filarów usług dostępnych w Centrum:


23 sierpnia 2017 - Promocja w Banku\nStrona startowa » 2017 » Sierpień » 23\nArchiwum dnia: 23 sierpnia 2017\nBon 100 zł do sklepu Biedronka za bezpłatne konto w Nest Banku\n23 sierpnia 2017 / Komentarz\nAktualizacja: Promocja została zakończona przed czasem, z powodu wyczerpania puli nagród. Ten kto zdążył złożyć wniosek, oczywiście bierze udział w promocji.\nDzięki najnowszej promocji w Nest Banku otrzymać można bon o wartości 100 zł do sklepu Biedronka. Warunki do spełnienia są bardzo łatwe. Wystarczy założyć konto a później tylko wykonać transakcje kartą na kwotę 250 zł. Konto w Nest Banku jest bezwarunkowo bezpłatne a dodatkowo można założyć Lokatę Witaj na 4%. (więcej…)


Kazanie na każdą Niedzielę: maja 2011\n3 niedziela po Wielkiejnocy\nW lekcji czytanej podczas dzisiejszej Mszy, będącej krótkim fragmentem pierwszego listu św. Piotra, święty autor przedstawia nam zwięzłe streszczenie zasad całego chrześcijańskiego życia. Św. Piotr zwraca się do nas słowami „Umiłowani”, ponieważ posiadając prawdziwą wiarę i obdarzeni Bożą łaską nosimy też w sobie znamię Jego miłości. Jako chrześcijanie, jako katolicy, otrzymaliśmy wielki dar: dar zjednoczenia z naszym Panem Jezusem Chrystusem dzięki Jego łasce i za pośrednictwem Jego Mistycznego Ciała, którym jest Kościół. Jako dzieciom Bożym przeznaczone jest nam nie ziemskie dziedzictwo, ale życie wieczne. A św. Piotr prosi nas usilnie, byśmy byli godni powołania, które otrzymaliśmy.\nZwraca się do nas jako do „przechodniów i gości”. Jesteśmy na tej ziemi jedynie przechodniami, ponieważ przeznaczeni jesteśmy do innego świata. Jesteśmy pielgrzymami, ponieważ nasza wędrówka przez to życie jest krótka, zmierzamy ku innemu celowi. Podobnie jak pielgrzymi znajdujemy się w drodze do miejsca świętego, jesteśmy w drodze do oglądania Boga. Nasze przemijające życie doczesne jest więc jedynie drogą pielgrzymowania, drogą pokuty i modlitwy, prowadzącą do naszego właściwego przeznaczenia. Św. Piotr nazywa nas przechodniami, obcymi, gdyż chrześcijanin rzeczywiście powinien być obcy zwyczajom i praktykom światowym. Podczas gdy świat poszukuje swej własnej czci, bogactwa i pychy, chrześcijanin powinien praktykować pokorę, ubóstwo i posłuszeństwo.\nJak mówi św. Piotr, powinniśmy „wstrzymać się od pożądliwości cielesnych, które walczą przeciwko duszy”. Dusza z samej swojej natury upodabnia się do tego, co kocha. Jeśli kocha rzeczy duchowe, rzeczy dobre, stawać się będzie dobrą. Stanie się, jak Bóg tego pragnął, Jego podobieństwem, które niesiemy w naczyniach glinianych. Jeśli dusza przywiąże się do tego, co jest dobre, będzie szczęśliwa. Jeśli jednak zajmować się będzie jedynie rzeczami doczesnymi i materialnymi, ulegnie zepsuciu, stawać się będzie coraz bardziej podobna do nikczemnych rzeczy tego świata co jednak nie da jej szczęścia, ponieważ rzeczy te nigdy nie będą w stanie jej zaspokoić. Z powodu rany zadanej naszej naturze przez grzech pierworodny, jest ona osłabiona i nieuoporządkowana – z trudnością przychodzi jej zajęcie się rzeczami duchowymi i wiele wysiłku trzeba, by zapanowała nad własnymi wrodzonymi władzami. Tę wojnę pomiędzy duszą a pożądliwością chrześcijanin ma obowiązek wytrwale prowadzić, zwłaszcza w tym świecie atakowanym przez grzech i błąd. Musimy starać się ze wszystkich naszych sił wygrać tę wojnę, toczoną przeciwko naszej duszy, gdyż pokój i szczęście możemy osiągnąć jedynie pokonawszy tych nieprzyjaciół naszej duszy – czyli pożądliwości.\nNastępnie św. Piotr wzywa nas do praktykowania cnót społecznych, prosi: „niech obcowanie wasze wśród pogan będzie dobre”. Nie ma tu na myśli jedynie rozmów, całe nasze zachowanie powinno być bez zarzutu wobec pogan, czyli tych, którzy jeszcze nie posiedli prawdziwej wiary. Rozmowa chrześcijan powinna być budująca, czyli powinna być zachętą i światłem przewodnim dla ludzi dobrej woli. Św. Piotr ma tu na myśli nie tylko nasze rozmowy, ale również wynikające z nich zachowanie.\nJakie to przygnębiające – widzieć chrześcijan używających danej im przez Boga zdolności do mówienia jedynie o rzeczach bezużytecznych, a niekiedy nawet grzesznych, do kłamania, wygłaszania oszczerstw i przeklinania. Będziemy sądzeni – Drodzy Przyjaciele – na podstawie tego, co mówimy: Zbawiciel mówi, że w dniu sądu zdamy rachunek z każdego niepotrzebnie wypowiedzianego słowa. Nasze rozmowy powinny odpowiadać łasce, jaką otrzymaliśmy. To właśnie w rozmowach ujawniamy najskrytsze pragnienia naszych serc: „Z obfitości serca mówią usta” [Mt 12,34], jak powiedział sam Pan Jezus. Posługując się konkretnymi słowami człowiek ujawnia, co najbardziej go zajmuje, swe pragnienia i zamiary. Różnica pomiędzy rurami wodociągowymi a kanalizacyjnymi polega na tym, co z nich wypływa – również dusza odkrywa swe wnętrze poprzez słowa, które wypowiada.\nNiech więc nasze rozmowy, zwłaszcza z wyznawcami naszej wiary, będą zawsze budujące. Jednak św. Piotr mówi nawet więcej: niech nasze obcowanie (w tym i rozmowy) będzie dobre między poganami, nawet względem tych, którzy mówią złe rzeczy przeciwko nam. Wszyscy z nas, niezależnie od naszego powołania i miejsca życia, jesteśmy często narażeni na kontakt z ludźmi, których rozmowy nie są budujące, często natomiast niegodne i nieczyste, skażone przez ten świat. Musimy nie tylko wystrzegać się, byśmy nie zostali zbrukani przez ten rodzaj złych rozmów, musimy je również aktywnie zwalczać. Nie można pozwolić na używanie Imienia Boga nadaremno – dobrze jest przypomnieć duszy moc jej słów, a zwrócenie komuś uwagi, by nie mówił takich a takich rzeczy jest w istocie komplementem, gdyż oznacza, że słucha się tego, co mówi i bierze jego słowa poważnie. Chrześcijanin ma obowiązek zmienić temat rozmowy, której tematem stało się zgorszenie czy grzech. Kłamstw nie można tolerować, i lepiej nie rozpoczynać nawet rozmowy z osobą, która usiłuje zniesławić dobre imię osoby trzeciej. „Złe rozmowy psują dobre obyczaje” [1Kor 15,33] mówi św. Paweł, a często jedynym, czego potrzeba do zniszczenia duszy to zezwolenie jej by mówiła o rzeczach, o których mówić nie powinna. Nasze słowa stanowią bowiem często wstęp do uczynków, a o tym, o czym się najpierw mówi, myśli się następnie często, często też wciela się w życie to, co jest uprzednio przedmiotem rozmowy.\nProwadząc prawdziwie chrześcijańskie rozmowy zwalczamy zło wokół nas i równocześnie kładziemy fundament pod przyszłe dobro, jak mówi św. Piotr o poganach: „Aby przypatrzywszy się dobrym uczynkom waszym, chwalili Boa w ‘dzień nawiedzenia’”. Bóg udziela łaski wszystkim, każdemu zgodnie ze swą wszechmocną Opatrznością. To przez tę łaskę: łaskę natchnienia, dobrych myśli, dobrej intencji, skruchy – Bóg nawiedza nasze dusze. Ów moment łaski jest często bardzo krótki i nie powróci po raz kolejny – jest jak wizyta gościa, którego przyjmiemy, albo pozostawimy przed zamkniętymi drzwiami. Jeśli poganie zobaczą u nas owo „dobre obcowanie”, co z kolei doprowadzi ich do dobrych uczynków, wówczas ta wizyta Ducha Bożego nie będzie daremna, ale ku chwale Jego łaski. Mamy obowiązek – Drodzy Przyjaciele – być narzędziami tej łaski w stosunku do żyjących wokół nas ludzi. Tak, jak Bóg nie daje nam światła i ciepła bez słońca, tak również wedle swej odwiecznej woli posługuje się nami jako swymi narzędziami, każdym odpowiednio do jego stanu i miejsca życia. Jest wielu ludzi, którzy być może od wielu lat nie widzieli kapłana, wy ich jednak spotykacie, w miejscu waszej pracy, w centrach handlowych, czy nawet jako gości w domach waszych lub waszych krewnych. Podobnie jak paralityk z Ewangelii nie są oni już w stanie się poruszyć – z tego czy innego powodu nie chodzą do kościoła, rzadko przyjmują sakramenty, nie widują się w księżmi. Jednak wy możecie wpłynąć na tych ludzi. Możecie być odpowiednikami tych, którzy przynieśli owego paralityka do Chrystusa Pana, aby mógł zostać uleczony. Ale jedynym sposobem, byście naprawdę mieli na nich wpływ, jest wasz własny przykład, dawany poprzez wasze słowa i uczynki.\nTak więc, Drodzy Przyjaciele, podążajmy za radą św. Piotra odnośnie naszych rozmów i obcowania z bliźnimi. Udziela nam on dziś również wielu innych nauk, nauczmy się jednak wpierw praktykować tę pierwszą cnotę, a inne przyjdą z czasem. Niech nasze „obcowanie będzie w niebie”, jak prosi św. Paweł, abyśmy mogli już podczas tego doczesnego życia cieszyć się w naszych duszach tą radością, która płynie z czystego sumienia, a która będzie naszym udziałem przez całą wieczność, jeśli tylko pozostaniemy wierni Chrystusowi Panu. Amen.


Sprzedam rower COMPATION z silnikiem sachs 2005 r - www.rowersachs.fora.pl\nSprzedam rower COMPATION z silnikiem sachs 2005 r\nWysłany: Pon 13:21, 15 Kwi 2013 Temat postu: Sprzedam rower COMPATION z silnikiem sachs 2005 r\nstan bardzo dobry, posiada e-start 2005 r\nrower posiada dowód rejestracyjny\nmożliwy odbiór osobisty jak i wysyłka\nWysłany: Wto 1:38, 16 Kwi 2013 Temat postu:\nwitam wszystkich pozytywnie zakręconych w sachs-ie. ostrzegam i odradzam zakup jakiegokolwiek roweru do tego człowieka tzw pseudo "sprzedającego". ja zakupiłem u niego taki rowerek i okazuje sie ze jest poskładany z wielu innych rowerów, i z najgorszych części jakie posiada. krótko i na temat sprzedawca miły dopóki kasy nie weźmie jak dostanie kasę to nawet telefonów nie odbiera, kontakt zerwany. Przed zakupem nawet potrafił odzwonić i prowadzić rozmowę przez ok 20 min. Posiadam już parę takich rowerków i jestem bardzo z nich zadowolony ale nie z tego zakupionego u apogeum jeżeli możecie to omijajcie miasto Łuków jak największym łukiem jeżeli chodzi o zakup rowerków. jestem bardzo ciekaw co teraz odpisze kol apogeum może sobie przypomni o mnie i o tym ze wydzwaniałem do niego po ok 10 razy dziennie, czy np wcale się nie odezwie ........... jak to jest w jego zwyczaju i obyczaju. Nie spodziewałem się że jeszcze istnieją tacy ludzie ...... a tak na marginesie to już gdzieś czytałem na forum o podobnej sytuacji, że po zakupie roweru sprzedawca nie odbiera telefonu ciekawe czy to nie ten sam, czy zapomniał gdzie jest zielony przycisk na telefonie? Apogeum cały czas daje ogłoszenia o różnych rowerkach i we wszystkich ogłoszeniach pisze stan bardzo dobry niestety tak nie jest jak się okazuje musze jeszcze dużo dołożyć do tego roweru żeby jeździł tak jak należy. Ostrzegam wszystkich którzy są na kupnie roweru kupcie wszędzie tylko nie w Łukowie u apogeum (na tablicy Henryk) ostrzegam i odradzam myślę że się komuś przyda moje ostrzeżenie przed zakupem u tego człowieka i mocno sie zastanowi nad zakupem.\nWysłany: Wto 1:52, 16 Kwi 2013 Temat postu:\nczy compation to jakiś nowy stworek w ewolucji rowerów z silnikiem sachs czy brak znajomości w temacie u oferującego ten rower\nWysłany: Wto 6:55, 16 Kwi 2013 Temat postu:\nrower ma już parę lat i to żadna nowość, po prostu mało spotykany model ramy\nwięc jakby nie było jest to orginał proszę pana\nWysłany: Wto 10:04, 16 Kwi 2013 Temat postu:\njestem zaskoczony że się sz. P. apogeum - Henryk odezwał tak szybko chyba zza światów ktoś go wezwał ......... lub siedmiu gór i lasów jak jakąś księżniczkę. dla wyjaśnienia i potwierdzenia braku znajomości sprzedającego to co jest oferowane to jest companion przez "n" a nie compation przez "t" a to że ma parę lat to nie kwestionuję nie wszystko da się zgonić na to że rower ma parę lat. Temat który poruszam dotyczy rzetelności sprzedającego a nie ile lat ma rower czyli pewnie rama a pozostałe podzespoły to już na pewnie się nie dowiemy zlepek części z innych rowerów do których pchał paluchy pseudo fachowiec niestety ale taka jest prawda. I tak to się zaczyna niby od szczegółów a jak przyjdzie co do czego (czyli kasa w kieszeni u sprzedającego) to telefonów nie odbiera - księżniczka.\nWysłany: Wto 10:48, 16 Kwi 2013 Temat postu:\nliterówkę można wybaczyć, coś czuje sarkazm, jak jest coś na rzeczy a z tego co pan pisze to jest to proszę o kontakt jeżeli ma pan z czymś problem, i jeżeli pan się nie spotkał z tym rowerkiem to proszę mnie nie obrażać, ten model wyszedł fabrycznie z fabryki z silniczkiem i nie został przez nikogo przerabiany póżniej\nWysłany: Wto 10:57, 16 Kwi 2013 Temat postu:\na nie zauważyłem poprzedniej wypowiedzi,\nproszę napisać dokładnie ze szczegółami sytuacje, bo rzucać oszczerstwami to każdy potrafi, jak masz pan odwagę i za grosz uczciwości której brak zarzucasz innym osobom to proszę napisać dokładnie fakt za faktem jak sprawa miała miejsce\nWysłany: Wto 11:14, 16 Kwi 2013 Temat postu:\nForum ma siłę, ale ten człowiek nie ma charakteru nie otóż zadzwonił do mnie przypomniał sobie jak to się robi i bluźnił przez telefon i cytat apogeum „jak by pan był u mnie teraz to by pan po ryju dostał” brak słów ręce opadają …..\nWysłany: Wto 11:29, 16 Kwi 2013 Temat postu:\nmoże ja opisze cała sytuacje gdyż pan z Krakowa rację nie raczy tutaj napisać faktów całych,\nsytuacja dotyczy roweru Rabbit cena wynosiła 1400 zł\nzdjęcie wysłałem przed przyjechaniem po rower\nw dniu przyjazdu, jeszcze przed rozpoczęciem podróży do mnie sprawdzałem rower czy wszystko jest nadal OK, okazało się jednak że rower ładnie odpala, wchodzi w obroty,\nprzyśpiesza, ale jest problem z wolnymi obrotami, zadzwoniłem więc do tego pana z informacją żeby nie przyjeżdżać gdyż rower jest NIESPRAWNY, mówiłem parokrotnie podczas tej rozmowy że nie ma to sensu i jak się uporam z tym to dopiero będzie można przyjechać, ale pan z Krakowa uparł się że pomimo tego i tak chce przyjechać,\npo przyjechaniu na miejsce rower został obejrzeniu dokładnie przetestowany,\ni okazało się że podczas jazdy jest niepokojący dżwięk, wiec zaproponowałem założenie drugiego silnika, i tak się stało, co póżniej okazało się jednak iż ten dziwny dżwięk nie pochodził z silnika ale z tłumika, a z racji tego iż pan z Krakowa byl u rodziny w okolicach, zadzwonił że przyjedzie i żeby wymienić silnik na ten co siedział poprzednio, zgodziłem się bezproblemowo, wiec rower nie był zlepem przypadkowych części tylko taka decyzje podjął nabywca,\nwracając do sedna sprawy, cena wyjściowa za rower była 1400 zł\nz racji tego iż nie domagał sprzedałem rower za 1100 zł\nwięc proszę mi napisać w czym jest problem?\ncena została bardzo obniżona na zrobienie\na raczej doprowadzenie gażnika do ładu ,\njak sie okazało gwint w gazniku na dyszy głównej był uszkodzony,\nsprawa wolnych obrotow to zanieczyszczona dysza venturiego o ktora właśnie się pytałem Stana po sprzedaniu rowerka co może być za przyczyna że rowerek nie chopdzi na wolnych obrotach i dostałem od niego odpowiedż że zapchany otwor od wolnych obrotów\nwięc na drugi raz proszę być na tyle odpowiedzialnym żeby napisać jak się sprawa miała a nie pisanie oszczerstw\ni tak potwierdzam,\nza takie oszczerstwa to w ryj się należy przyłożyć\nOstatnio zmieniony przez apogeum dnia Wto 11:32, 16 Kwi 2013, w całości zmieniany 2 razy\nWysłany: Wto 11:38, 16 Kwi 2013 Temat postu:\nUsłyszałem jeszcze: podobno góra z góra się nie zejdzie.. i się rozłączył. Sz P apogeum dla informacji jak to jest możliwe że jak ja do Pana dzwoniłem to się Pan rozłączał i nie odbierał telefonów i miało to miejsce nie raz ani nie dwa. A teraz raczył Pan zadzwonić i krzyczeć i bluźnić do słuchawki mamy XXI wiek i sprawy można rozwiązać w bardziej cywilizowany sposób. Wystarczyło nie kończyć rozmowy ze mną w połowie zdania i odbierać telefony jak dzwonię za którymś razem do pana - to tyle. Jak się sprawa potoczy dalej dam znać na forum.\nWysłany: Wto 11:44, 16 Kwi 2013 Temat postu:\nrozmowa dzisiejsza nie miała sensu, gdyż nie pozwolona mi mówić cokolwiek tylko przerywano to co mówiłem więc nie widziałem sensu dalej kontynuowania rozmowy,\nprzysłowie że "góra z górą się nie zejdzie także potwierdzam""\nchociaż jestem szczery w tym co mówię której to szczerości niestety brakuje panu\nps do moderatora,\nproszę nie usuwać tematu\nWysłany: Wto 11:58, 16 Kwi 2013 Temat postu:\nJeżeli chodzi o uczciwość to coś za dużo nie domagań wystąpiło tuż przed zakupem tego roweru. Sam pan piszesz ze sprawdzasz i jest wszystko ok aż tu nagle tuż przed przyjechaniem kupującego występuje: brak wolnych obrotów, coś stuka w silniku, gwint jest zerwany w gaźniku pod dyszą, sama dysza jest pocharatana, przepustnica gazu jest dziwnie zeszlifowana jak gdyby papierem ściernym na okrągło ……. I to wszysko dzieje się nagle i nieoczekiwanie przed sprzedaniem a na ogłoszeniu czytamy: „Witam\nposiadam do sprzedania rower z silnikiem spalinowym SACHS\nw wersji RABBIT, rower jest w ładnym stanie, silnik chodzi bardzo dobrze,odpala bez problemu,możliwa wysyłka\nspalanie wg producenta 1,3L na 100km, prędkośc około 30km/h”\nWysłany: Wto 12:21, 16 Kwi 2013 Temat postu:\nTo że apogeum zadzwonił do mnie to naprawdę cud, ale to nie była rozmowa tyko bluźnierstwa i grożenie do mojej osoby i się rozłączył co zresztą potwierdził na forum. W tej kwestii P Henryk mówi prawdę. Wiec sami możecie wyciągnąć wnioski\nproszę nie usuwać tematu może się komuś przyda ta krótka relacja z zakupu roweru i jej ciąg dalszy,\n„ lepiej jest się uczyć na błędach innych” w tym przypadku moich, ku przestrodze.\nWysłany: Wto 12:46, 16 Kwi 2013 Temat postu:\nproszę napisać w jaki sposób jest pan poszkodowany, tylko bez kręcenia bez oszczerstw, ja nic nie ma do ukrycia\ncena roweru początkowa- 1400 zł\ncena za rower z uwzglednieniem problemów z gażnikiem- 1100 zł więc?\ncałośc dokonana osobiście z ogledzinami min 3h, więc nie ma zagadek żadnych że kupiony został kot w worku\na do do gróżb po prostu nadal twierdzę jeżeli ktoś pisze oszczerstwa w stosunku do drugiej osoby to zasługuje na klapsa w papunie\nWysłany: Wto 13:36, 16 Kwi 2013 Temat postu:\nWidzę że sprzedającego coś nadal gryzie i próbuje zejść na temat że jestem poszkodowany. Tak jak już pisałem sprawa dotyczy rzetelności i uczciwości ze strony sprzedającego i okazuje się że po zakupie kończy rozmowy w połowie zdania i nie odbiera telefonów ale już o tym pisałem i to jest fakt a nie żadne oszczerstwa. natomiast co jest sknocone i gdzie były pchane paluchy to najlepiej wie sprzedający. Jeżeli jest tak jak apogeum pisze to dlaczego nie odbiera tel. ode mnie. Pewnie się nie dowiemy tylko będzie się wymigiwał że ktoś tu kręci tylko kto ??? przy postach do apogeum cały czas widnieje informacja „Jeżeli potrzebujesz jakichkolwiek części do Spartameta pisz, posiadam praktycznie wszystkie części do tych rowerów” i o te części chodzi a jak potrzebuję części to jest brak kontaktu.


Wpływ zagranicy na Polskę - HistoriaPolski.eu - Forum historia Polski\nWpływ zagranicy na Polskę\nPost autor: historyk » 27 lis 2010, 06:09\nChciałabym by ten temat poświęcony był kulturze w Polsce, od początków kontaktów między narodami w Europie aż po zaimportowanie renesansu.\nW różnych okresach Polska pozostawała pod wpływami kultury państw ościennych. Kontakty te spowodowane były wymianą głów koronowanych a także mieszaniem się ludności z pogranicza. Polska przejęła chrześcijaństwo z Czech, za czym musiał iść pewien import obyczajów związanych z religią i nie tylko. Ogromnym zastrzykiem kulturowym była kolonizacja niemiecka, która pozostawiła po sobie wiele budowli, ogromną wręcz ilość zapożyczeń językowych, charakterystyczne elementy mody widoczne bardzo wyraźnie w XVwieku. Tendencje te wyraźne były zarówno od strony Śląska jak i na Pomorzu(to już później) W XIV wieku Andegawenowie sprowadzili do Polski zachodni ceremoniał dworski. Wahnięciem w drugą stronę było koronowanie W.Jagiełły. Próbował on upowszechnić w polskim wojsku wschodnie elementy uzbrojenia, jednak bezskutecznie.\nWięcej grzechów nie pamiętam, o uzupełnienie proszę:)\nI mam następujące pytanie - co wiecie o kontaktach polsko-włoskich przed sprowadzeniem Bony?\nRe: Wpływ zagranicy na Polskę\nPost autor: Husarz » 27 lis 2010, 06:10\nNadolski w "Technice wojskowej..." pisze o szerokich kontaktach Polsko-Włoskich niestety nie precyzuje a podaje tylko jeden dowód (zresztą słuszny w kontekście), iż pierwsza wzmianka o hełmie typu salada we Włoszech pochodzi z 1407 r. a w Polsce z 1416 r. co dowodzi, że takie kontakty były i Polska przejmowała nowinki techniczne z Włoch. To jest powód, dla którego u polskich rycerzy nie przyjął się inny typ hełmu - armet.\nPolska była pierwszym krajem, w którym "przyjął się" przybyły prosto z Włoch zakon franciszkański. Z Włoch sprowadzano do nas architektów. Nie znam się na tym, ale podobno w wielu naszych gotyckich katedrach można zauważyć typowo włoskie elementy zdobnicze. No i pozostaje jeszcze oczywiście wymiana studentów.


Imperium Polski (19) - trochę historii | Niepoprawni.pl\nTworzenie polskiej potęgi miało miejsce na przełomie XIV i XV wieku. Czy KRK w tym uczestniczył?\nRaczej nie – poparcie było udziałem Zakonu Krzyżackiego. Zatem już wtedy nie mieliśmy specjalnych powodów wdzięczności.\nPrzeciwnie. To polskie stanowisko w odniesieniu do „nawracania mieczem” – przywróciło KRK na tory nauki Chrystusowej.\nW czasach świetności, czyli XV/XVI w., wpływ KRK na polską scenę polityczną był zrównoważony; znakomita większość światłych członków społeczeństwa uznawała zasady chrześcijańskie, acz w różnych wyznaniach. Można powiedzieć, że panował multikulturalizm, co zapobiegło wojnom religijnym. Z kolei system prawny był oparty na polskich zwyczajach, a jego „strażnikami” była szlachta.\nSytuacja zmieniła się wraz z postępami kontrreformacji i wyborem ultrakatolickiego króla – Zygmunta III. Jego postawa uniemożliwiła sfederalizowanie Moskwy i była przyczyną uwikłania w konflikt ze Szwecją.\nKrólewicz Władysław – nie doszło do małżeństwa z rajoną mu księżniczką protestanckiego wyznania, co nieco chyliłoby szalę na rzecz tolerancji.\nZwiększenie roli KRK eliminowało rolę szlachty, jako filaru ustroju Rzeczypospolitej. Wraz z postępem tej sytuacji – szlachta zajmowała się „pustym” sejmikowaniem, bez realnego wpływu na kształt przyjmowanych rozwiązań.\nFormą ukierunkowania roli szlachty była próba wywołania wojny z Turcją, czego przejawem były słynne listy zapoczątkowujące rokosz Chmielnickiego.\nTo powstanie nie tylko osłabiło RP, a było wynikiem sprzecznym z racją stanu zapoczątkowaniem wojny z Turcją, ale też dodatkowo ukierunkowało nastroje szlacheckie z roli „strażników” na „nadzorców” - nastawionych nie na ucywilizowanie Kresów, a na ich kolonizację. Dodatkowo ułatwiło wzrost potęgi Moskwy, która umiejętnie zaczęła grać nastrojami religijnymi.\n„Potop” był wynikiem próby Jana Kazimierza (mającego kapelusz kardynalski), do budowy państwa z silną władzą królewską opartą – o, akurat wolne, po wojnie 30 – letniej, wojska szwedzkie.\nDalsze dzieje są już konsekwencją podporządkowywania się doktrynie KRK, jako władzy religijnej – zwierzchniej nad cywilną.\nNajbardziej spektakularną stratą – to Odsiecz Wiedeńska. Gdyby padło cesarstwo Habsburgów – do Polski wróciłby cały Śląsk, a pewnie i z dodatkami. I już sama wielkość kraju stanowiłaby czynnik odstraszający dla przeciwników.\nTymczasem – ta wyprawa została podjęta w całkowitej sprzeczności z polskim interesem strategicznym, gdzie raczej współpraca z Turcją mogła dać pozytywne rezultaty.\nPowie ktoś – a etyka?\nTo interesujące pytanie, biorąc pod uwagę np. sprawę Katarów, albigensów, czy Walijczyków za Cromwella (to protestantyzm – ale chrześcijański), Wandeę – tym razem katolicy, ale metody „europejskie”, czy wreszcie Indianie w Ameryce.\nTymczasem Polska w swej historii – dzięki „dupowatości” – jak to ktoś określił, nie miała takich przypadków.\nMoże właśnie dlatego, że w polską tradycję wpojone było przykazanie „miłuj bliźniego swego, jak siebie samego”, acz nie przyszło ono do nas wraz z chrześcijaństwem. To znacznie starsza, sięgająca tysięcy lat przed Chrystusem, tradycja.\nJeśli zatem celem tej serii notek jest wskazanie potrzeby odtworzenia elit Ducha Polskiego – to jako elementu odrębnego od struktur KRK, wszak z zaznaczeniem, że Ewangelia opiera się na Dwu Przykazaniach Miłości.\nDekalog jest li tylko elementem pomocniczym (acz przydatnym) i reprezentuje „lewicowy” nurt nauczania KRK. ( O tym było w poprzedniej notce).\nPodsumowując: odtworzenie elit jest formą budowy odrębnego od KRK filaru podtrzymującego społeczne relacje i nie ma nic wspólnego z działaniami antykościelnymi.\nWażne jest dostrzeżenie specyficznej roli Dekalogu – nie jako źródła prawa, a jedynie jako elementu uzupełniającego.\nObecnie pojawiają się ruchy stawiające sobie za cel oddzielenie KRK od państwa. Tyle, że ich sztandarem jest Palikot z „fiutem” w jednej ręce, a pistoletem w drugiej. Jako symbolami wolności.\nTo skrajna postać wolności „OD”.\nJeśli zaś budować te odrębne struktury, to na wolności „DO”. Czyli wzajemnej akceptacji, pomocy, solidarności, gdzie ważnym elementem będą wskazania etyczne KRK. Jednak – jako wskazania, a nie nakazy.\nMożna twierdzić, że ten kierunek był reprezentowany w II RP. Niestety czas i sytuacja nie pozwoliły na urzeczywistnienie. Jednak tragedii II WŚ na pewno nie zapobiegłyby zarówno współpraca z Niemcami, jak i ZSRR.\nRe: Imperium Polski (19) - trochę historii\nMax - 2 Grudnia, 2010 - 16:53\n"Ultrakatolicki" król Zygmunt III pozwalał swojej siostrze, protestantce, na odprawianie mszy na Wawelu (o ile pamiętam, był to właśnie Wawel, przed przeniesieniem stolicy), oczywiście wg wyznawanego przez nią obrządku...\nZa panowania tegoż króla doszło do powstania kościoła unickiego...\nZakon Krzyżacki został uległ sekularyzacji po wojnie rozpoczętej w 1519, ale już od Kazia Jagiellończyka nie przedstawiał żadnej realnej siły.\nNawet we wcześniejszym okresie ciężko mówić o propagowaniu określonych wpływów w Polsce, z którą pozostawał w stanie konfliktu, zbrojnego bądź nie. To raczej wyklucza w/w tezę.\nA co do "nawracania mieczem" - proszę też pamiętać o dużo wcześniejszych Piastach i ich metodach "nawracania"...\nW przypadku barku odsieczy wiedeńskiej w polskie ręce wpadły Śląsk... spotkałem się już z ta koncepcją.\nO tyle nierealne, że już wtedy polska szlachta zdecydowanie byłą przeciwna jakimkolwiek wojnom zaborczym (było tak zawsze, ale zdarzały się wyjątki, choćby wymuszona przez Zygmunta III wyprawa smoleńska).\nNie widzę możliwości aby szlachta i magnateria radośnie zgodziła się na zagarnięcie Śląska. Śląsk zresztą do dawna nie był traktowany jako ziemie rdzennie polskie, a tylko o takie byli skłonni upominać się panowie bracia.\nNiejaką szansę miały Janowe matactwa jaworowskie, ale wiemy jak się to skończyło - i tu też miedzy teorią a praktyką mogłaby powstać wielka przepaść....\nA działanie wspólnie z Turcją?\nNa to trzeba by Francji pod rządami Ludwiczka, tam to przechodziło (choć też z oporami), tyle że nasi królowie nie twierdzili l'etat c'est moi...\nA nasza szlachta nie została zamknięta do złotej klatki wersalskiej (ze wszystkimi konsekwencjami).\n"I już sama wielkość kraju stanowiłaby czynnik odstraszający dla przeciwników."\nZ tym się absolutnie nie mogę zgodzić.\nA stanowiła - później?\nPolska miała około 1.2 km2 PRZED rozbiorami....\nProszę spojrzeć na mapę ówczesnej Europy i porównać jej obszar z innymi państwami.\n"Formą ukierunkowania roli szlachty była próba wywołania wojny z Turcją, czego przejawem były słynne listy zapoczątkowujące rokosz Chmielnickiego."\nNa temat tego okresy dziejów Polski można pisać dużo.\nTylko nadmienię - to, moim zdaniem, zbytnie uproszczenie stwierdzać, że słynne listy wprost zapoczątkowały rokosz.\nHistoria Ukrainy i Kozactwa obfituje w bunty (Nalewajko), ale też są chwile, kiedy Kozacy i armia polsko-litewsko wsþółdziałały znakomicie (przypomnę Sahajadacznego choćby).\nRzeczpospolita popełniła wiele błędów, na przestrzeni dziesiątek lat, ale też nikt nie spodziewał się, że tym razem rebelia osiągnie takie rozmiary.\n"„Potop” był wynikiem próby Jana Kazimierza (mającego kapelusz kardynalski), do budowy państwa z silną władzą królewską opartą – o, akurat wolne, po wojnie 30 – letniej, wojska szwedzkie."\nMamy wiek XVII - kapelusz kardynalski posiadają często politycy mający niewiele wspólnego z Kościołem ( w swoich działaniach). Vide Richelieu czy Mazarin.... To wiek polityki gabinetowej i rozkwitającego etatyzmu.\nU nas najwybitniejszym przedstawicielem tego nurtu w polityce był Ossoliński (nomen omen już przeze mnie dziś wspomniany przy innej okazji), niestety, jak wiemy, "wieczny przegrany", mimo swoich niewątpliwych walorów, jako mąż stanu.\nA pechowy Jan Kazimierz.. jeśli już chciał budować państwo absolutystyczne, to potem i przy pomocy francuskiej - pieniężnej, w ostateczności wojskowej.\nPS. Pisze tylko o kwestiach historycznych, niestety czas nie pozwoli mi na razie na nic więcej...\nNiektore uwagi - godne rozpatzrenia, niektóre wielce wątpliwe.\nKrzysztof J. Wojtas - 2 Grudnia, 2010 - 17:44\nChoćby to, że brac nie chciała inkorporacji. Tak - ale drogą wojny.\nA pomoc Zygmunta - pozwolenie na rekrutację "lisowczyków", gdzie pomogli utrzymac władzę.\nA w zamian miało być przekazanie jurysdykcji kościelnej nad Śląskiem - niedotrzymane.\nW sumie - mnie chodzilo o wskazanie, że ze strony KRK nie otrzymaliśmy w newralgicznych momentach poparcia.\nMy zaś udzielaliśmy.\nNo i kwestia roli szlachty - to tylko napomknienie. Do rozważań.\nRe: Niektore uwagi - godne rozpatzrenia, niektóre wielce wątpliw\nMax - 2 Grudnia, 2010 - 22:56\nZ całym szacunkiem, tylko ostrzegam przed zbyt - nazwijmy to - zadaniowa interpretacja pewnych faktów z historii Polski.\nZygmunt - ależ sprzeciwiałem się przeciwko określaniu go jako "ultrakatolickiego" władcy. To pewien standard, także jasienicowy, niekoniecznie prawdziwy. Tu będę polemizował, z braku czasy przytoczyłem dwa najbardziej jaskrawe przykłady, łamiące ustalony standard. Przepraszam za takie podejście, jak napisałem, brak czasu.\nI pytanie - czy ultrakatolik Zygmunt nie przystąpiłby czynnie do wojny trzydziestoletniej, na przykład zaraz po defenestracji?\nCo do lisowczyków - przypomnę, ze bolączką Rzeczpospolitej były w tym momencie, dalej, wojska nieopłacone po wojnie moskiewskiej.\nPragmatyzm władcy, tak po prostu - znalazło się zatrudnienie.\nZ przyjemnością wdam się w polemikę później, tego typu dyskusje zawsze mają pewien walor, szczególnie "wątpliwych" uwag. :)\noto chodzi . -Elit\nHarcerz - 2 Grudnia, 2010 - 18:31\noto chodzi .\n-Elit działających w imię Polskiej Racji Stanu.\nDla Polaka "Ikona" biskupa Stanisława niech będzie przestrogą .\nKrzysztof J. Wojtas - 2 Grudnia, 2010 - 20:14\nAkurat "ikona" biskupa Stanisława odgrywa pozytywną rolę, tak sądzę.\nproblemy, tak jak pisałem, zaczęły się, gdy nastąpiła ingerencja KRK w sprawy polityczne. Pewien zakres jest dopuszczalny - tu stał się nadmierny.\nW tym wpisie staram się wskazać negatywną rolę Dekalogu jako lewicowej wersji nauczania KRK.\nZwracam zaś uwagę, że Dekalog nie jest tworem chrześcijańskim, a żydowskim. W perspektywie staje sie narzedziem judaizacji KRK, co mieliśmy, i mamy, okazję obserwować na Zachodzie.\nA dokładnie które\nratus - 2 Grudnia, 2010 - 20:22\nprzykazanie jest lewicowe?\nKrzysztof J. Wojtas - 3 Grudnia, 2010 - 02:39\nZ Dekalogu - w zasadzie wszystkie , a na pewno te zaczynające się od "nie".\nratus - 3 Grudnia, 2010 - 07:31\nale na tej orbicie jeszcze nie byłem.\nMogę liczyć na głębsze wprowadzenie w temat?\nKrzysztof J. Wojtas - 3 Grudnia, 2010 - 11:00\nZasady rozróżniania lewicowości i prawicowości oparłem na rozróżnieniu wolności "OD" i "DO".\nWersja "OD" - to przecież zwalnianie z wyboru - czyli wolności.\nJeśli ma Pan przykazanie "nie kradnij" - to właśnie jest Pan zwolniony z wyboru decyzji.\nTo jest lewicowość.\nProblem z uzupełnieniami, bo takie prawo nie wyczerpuje wszystkich okoliczności.\nTrzeba zatem udać sie do rabina i zapytać płacąc stosowną kwotę.\nNa tej zasadzie tworzone są w wielu dziedzinach sądy. No i ilość przykazań się mnoży - najpierw 613, a dalej to już Tora i dalsze rozwinięcia.\nI zawsze się jakiś grzeszek znajdzie.\nPS. Należy mi się za wyjaśnienie....\nratus - 3 Grudnia, 2010 - 16:07\nI do cna logiczne. Jeśli wyjdziemy od wolności to faktycznie, każde "nie" jest lewackie. Jeśli zakazuję bawić się nożem mojemu dwulatkowi lub podkradać samochody nastolatkowi - to jestem lewakiem. :-))\nŻeby dobrze korzystać z wolności trzeba wiedzieć, jaki skutek ma każde działanie. W przypadku kradzieży mamy okazję się przekonać jak to jest być złodziejem i jak to jest być okradzionym. W przypadku zabójstwa tylko jedna strona nabywa doświadczenie, a druga idzie do piachu. Oba te grzechy są niedopuszczalne z punktu widzenia życia społecznego i dlatego podlegają zakazowi. Doświadczenia związane z nimi są zabronione.\nDlatego wolę traktować Dekalog jako pewnego rodzaju "ustawienia źródłowe" od których można dopiero rozmawiać o wolności. Tak się składa, że Dekalog zabrania czynów, które bez dwóch zdań powodują krzywdę bliźniego.\nKrzysztof J. Wojtas - 3 Grudnia, 2010 - 18:45\nZdecydowanie "lewackie" podejście.\nJuż nawet nie lewicowe.\nBo na jednym poziomie stawia profesora uniwersytetu i dwuletniego szkraba; obaj są ludźmi i mają jednakowe prawa i rozumienie zależności.\nGratuluję logiki myślenia i pozdrawiam\nHarcerz - 2 Grudnia, 2010 - 20:39\nSądy i sondy.\nStworzyło to precedens w stosunkach Państwa z najpotężniejszą organizacją.\nTo przełomowy moment - od usługowej działalności w budowaniu Państwa (?) do narzucania woli .\nPiszesz o małej akceptacji na ekspansje.\nTo jest właśnie złoty okres budzenia się na nowo kierunków ekspansji.\nSam Jan wiedeński zabiegał o otwarcie szlaków .\nKoncepcja - sojuszu z Sułtanem.\nWydaje się bardzo podniecająca.\ndrugi 'filar" szlachecki- jeszcze nie okrzepł.\nPo kontrze reformacji.\nKrzysztof J. Wojtas - 3 Grudnia, 2010 - 02:42\nTen jeden filar dbał li tylko o swój interes, ten drugi - już miał popękane fundamenty - nie potrzeba dwóch typów elit - szlachty i kleru.\nSzlachta musiała przegrać - jako słabiej wykształcona i niezdyscyplinowana.\nniepokornababa - 3 Grudnia, 2010 - 12:59\nja też byłam harcerką. Wiem jaki to ból...\nCo do elit to masz racje. Muszą działac w w imie polskiej racji stanu.\nKatolicyzm nigdy nie szedł w parze z duchem polskim\ndr02d2u - 3 Grudnia, 2010 - 11:59\nTo że Polacy byli katolikami, to tylko dlatego, że dostosowywali katolicką wiarę tak jak ją rozumieli, do tego kim byli. (Sam proces przyjmowania chrześcijańskiej wiary zaczął się wcześniej jak chrzest Mieszka I i trwał wg. różnych ocen 200 do 300 lat). Polacy dumni i honorowi nie byliby wstanie pogodzić swej natury z zasadami katolickiej wiary. W skrajnym przypadku, kiedy przyszło im wybrać pomiędzy zachowaniem honorowym a postępowaniem wynikającym z katolickiej wiary, honor był ważniejszy. I dopiero całkiem niedawno do dewizy Honor i Ojczyzna dopisano Bóg.\nZgadzam się z autorem, że koniecznym jest wskrzesić polskiego ducha w sercach Polek i Polaków. Wierzę, że duch ten sam sprawi by w umysłach na powrót zagościły wartości wspólne wszystkim Polakom. (O co codzień się modlę - jestem "własnowiercą").\nKrzysztof J. Wojtas - 3 Grudnia, 2010 - 12:10\nJest Pan jednym z niewielu, którzy rzeczywiście "czują" Ducha Polskości.\nBardzo mnie to cieszy, nawet jeśli chociaż kilka osób zacznie odczuwać podobnie.\nDuch Polskości jest w pełni zgodny z nauką Chrystusa - i to zdaje się wielu bardzo przeszkadzać.\nNiestety - KRK wielokrotnie mocno odbiegał od idei tego nauczania.\nTakże teraz zauważam wiele pozornie mało znaczacych zjawisk, które niszczą polską tradycję.\nNp. zalecenia KRK względem sposobu celebrowania Wieczerzy Wigilijnej. Tu najbardziej jaskrawe - wprowadzane ostatnio tworzenie kręgu przez trzymanie się za ręce.\nWprowadzona już świeca i to - na w sumie Hanuki.\nTaka to "obrona polskości".


Ile zarabia kierownik do spraw rozwoju produktu - zarobki kierownika do spraw rozwoju produktu - wynagrodzenia.pl\nIle zarabia kierownik do spraw rozwoju produktu?\nZarobki kierowników do spraw rozwoju produktu\npróba: 132 - kierowników do spraw rozwoju produktu\nNie wszyscy zatrudnieni na tym samym stanowisku zarabiają tyle samo. Pensje kierowników do spraw rozwoju produktu zależą od czynników takich jak:\nRozkład płci na stanowisku kierownik do spraw rozwoju produktu\nBenefity na stanowisku kierownik do spraw rozwoju produktu\nkierowników do spraw rozwoju produktu lub na innych stanowiskach?\nRozkład zarobków na stanowisku kierownik do spraw rozwoju produktu\nMiesięczne wynagrodzenie całkowite (mediana*) na tym stanowisku wynosi 10 900 PLN brutto. Co drugi kierownik do spraw rozwoju produktu otrzymuje pensję od 7 780 PLN do 15 430 PLN. 25% najgorzej wynagradzanych kierowników do spraw rozwoju produktu zarabia poniżej 7 780 PLN brutto. Na zarobki powyżej 15 430 PLN brutto może liczyć grupa 25% najlepiej opłacanych kierowników do spraw rozwoju produktu.


Projekt domu Murator M183c Bajeczny widok - wariant III 123,80 m² - koszt budowy - EXTRADOM\nProjekt domu Murator M183c Bajeczny widok - wariant III\n15. Garaż jednostanowiskowy 17,40 m2\nRazem 149,60 m2\nŁawy fundamentowe: żelbetowe szerokości 40 cm, wysokości 40 cm (77,00 mb). Ściany fundamentowe: Bloczek betonowy 24 cm + 2x roztwór asfaltowy + styropian 18 cm. Bloczek betonowy 24 cm. Ściany zewnętrzne: Murowane, dwuwarstwowe: beton komórkowy 24 cm + styropian 18-26 cm i tynk wewnętrzny. Ściany wewnętrzne: Murowane: beton komórkowy 24 cm + tynk obustronnie. Murowane: beton komórkowy 12 cm + tynk obustronnie. Podłoga na gruncie: Podsypka piaskowa 25 cm + beton 10 cm + papa + styropian 20 cm + folia + szlichta betonowa 6 cm + wykończenie podłogi. Podsypka piaskowa 25 cm + beton 10 cm + papa + styropian 15 cm + folia + szlichta betonowa 8 cm + wykończenie podłogi. Strop: (bez stropu) sufit podwieszany (2x płyta g-k) + folia paroizolacyjna + wełna mineralna 30 cm. Konstrukcja dachu: Drewniana (krokwiowo-płatwiowa) + łaty i kontrłaty. Pokrycie dachu: Dachówka ceramiczna + folia paroprzepuszczalna. Elewacja: Tynk cienkowarstwowy. Deski. Na fragmentach ścian tynk mozaikowy. Okna i drzwi balkonowe: PCV lub drewniane o powierzchni do 2 m2 (3 szt.). PCV lub drewniane o powierzchni od 2 m2 (9 szt.). Sposób ogrzewania: Kocioł na paliwo stałe. Możliwy kocioł na gaz (po dostosowaniu na etapie indywidualnej adaptacji).. Wentylacja: Grawitacyjna.\nKoszty budowy domu Murator M183c Bajeczny widok - wariant III\nProjekt domu Murator M183c Bajeczny widok - wariant III, a w nim:\nProjekt domu parterowego z garażem 1-st., dachem wielospadowym, tarasem, wejściem od południa.\nSpołeczność projektu domu Murator M183c Bajeczny widok - wariant III w budowie\nOpinie o projekcie domu Murator M183c Bajeczny widok - wariant III