KOSTKA MYDŁA Mydło w kostce Nagietkowe (110g) – NaturalSide\nKOSTKA MYDŁA Mydło w kostce Nagietkowe (110g)\nMydło nagietkowe z wyciągiem wodnym i olejowym z nagietka lekarskiego. Nagietek jest znany z właściwości wspomagających gojenie skóry, przede wszystkim dzięki wysokiej zawartości witaminy A (karotenoidów).\nNagietek łagodzi także podrażnienia dzięki właściwościom przeciwbakteryjnym i przeciwzapalnym. W naszym mydle występuje także nierafinowany olej z owoców czerwonej palmy oleistej, który jest dodatkowym źródłem karotenoidów, to dzięki niemu kostki mają piękny, mocno pomarańczowy kolor. Wyciąg z nagietka lekarskiego na oliwie z oliwek stanowi niemal 40% tłuszczy użytych w recepturze, co sprawia że nagietkowe kostki są wyjątkowo pielęgnujące i odżywcze dla skóry, a spora ilość masła shea gwarantuje puszystą i kremową pianę.


katowice.gosc.pl → Beatyfikacja na ŚDM 2016?\nReprodukcja zdjęcia ks. Blachnickiego\nNa Mszy św. w 28. rocznicę śmierci założyciela Ruchu Światło–Życie metropolita katowicki wyjaśnił, że w czerwcu tego roku ma być gotowy dekret o heroiczności cnót sługi Bożego. Do beatyfikacji potrzebny będzie jeszcze cud za wstawiennictwem ks. Blachnickiego. Choć, jak podkreślił abp Skworc, papież decyzję o beatyfikacji może podjąć nawet bez orzeczenia cudu. – Jan Paweł II powiedział, że Światowe Dni Młodzieży powstały z inspiracji Ruchu Światło–Życie – przekonywał, zachęcając do modlitwy i działania, by beatyfikacja odbyła się przy okazji ŚDM 2016. Ostatni dzień życia ks. Franciszka był podobny do innych, jakie przeżył w Carlsbergu. Rozpoczął go modlitwą, Eucharystią, potem były obowiązki, praca, odpowiedzi na listy.\nPoszedł też do drukarni, gdzie cieszył się informacjami, że po wielu problemach udało się uruchomić jedną z maszyn. Miał nadzieję na przygotowanie kolejnej edycji materiałów oazowych. Potem był obiad i tradycyjna poobiednia drzemka. Ostatnia. O godz. 15 rozpoczęła się agonia. Współpracownice ks. Blachnickiego usłyszały przejmujący kaszel, szybko dotarły do pokoju, wezwały lekarza. Ks. Franciszek umarł na swoim łóżku w postawie siedzącej o 16.15. Ostatnie jego słowa brzmiały: „Ojcze, w Twoje ręce”... Tak szczegółowy opis 27 lutego 1987 roku, dnia śmierci ks. Blachnickiego, przedstawił zgromadzonym w krypcie katedry Chrystusa Króla bp Adam Wodarczyk.\nPrzypominając historię nawrócenia ks. Blachnickiego, zachęcał oazowiczów i ich duszpasterzy, szczelnie wypełniających katowicką kryptę, do żywej wiary i prawdziwego świadectwa. – Wiara sługi Bożego pomnożyła się w naszych sercach, ale my mamy kolejne zadanie (...), abyśmy tak jak on z odwagą wiary głosili wszędzie, dokąd nas Bóg posyła, że Jezus jest Panem naszych serc. I abyśmy odkryli, że nie ma ważniejszego zadania, jak przyprowadzenie kolejnych ludzi do żywej wiary w Chrystusa – przekonywał.\nGość Katowicki 10/2015


Delimamma: Cukierki Toffi z solą morską\nCukierki Toffi z solą morską\nCiekawa jestem czy też tak macie. Oglądacie film, czytacie książkę, w której jeden z bohaterów zajada się jakimś przysmakiem, opisuje smak albo przyrządza potrawę a potem zastanawiacie się jak ona może smakować... Pewnie tak. Po obejrzeniu "Czekolady" czy "Przepisu na miłość" robiłam swoją wersję czekoladek a za każdym razem jak wracam do moich ukochanych "Przyjaciół", w których Ross zajada się sea salt toffee zastanawiam się jak może smakować toffi z dodatkiem soli.\nPrzepis powstawał spontanicznie w trakcie przygotowywania. Co powstało, ciężko opisać... Na początku Toffi jest lekko twarde ale za kilka sekund poddaje się i zaczyna zachowywać jak najlepsza "mordoklejka" ;) Sól, która jest zarówno w samym kremie jak i na górze cukierków niesamowicie wydobywa i podkreśla słodycz!!! Warto poznawać tego typu smaki, naprawdę!!!\nZrobiłam jeszcze wersję z likierem miętowy i też jest świetna, chociaż Toffi z solą rządzi!!!\nWersja miętowa, jak widać na zdjęciu zamiast soli dorobiła się miętowych cukiereczków :)\nSkładniki na około 40 cukierków:\n125 ml śmietany kremówki (36%)\n110 ml cukru\n42 ml miodu\n50 ml cukru brązowego\n1 1/5 łyżeczki soli (drobnej)\n* Wersję miętową przygotowujemy w ten sam sposób dodatkowo do masy dodając 7 łyżek likieru miętowego. Likier dodajemy na tym samym etapie co mleko skondensowane, wydłużając o 5 minut końcowy czas gotowania masy.\nPrzygotowujemy płaskie naczynie (może to być plastikowy pojemnik) o wymiarach około 12 x 17 cm. Wykładamy je papierem do pieczenia.\nŚmietanę zagotowujemy w garnku (na średnim ogniu). Gotujemy przez około 3 minuty. Dodajemy cukier, miód i brązowy cukier. Mieszając gotujemy przez około 3 minuty. Redukujemy ogień i gotujemy (cały czas mieszając) przez 20 minut. Dodajemy mleko i gotujemy przez 5 minut.\nGarnek usuwamy z gazu, dodajemy masło i sól. Mieszamy do rozpuszczenia się składników.\nPowstałą masę wlewamy do naczynia i odstawiamy na około 1 godzinę, do lekkiego przestygnięcia. Po tym czasie pojemnik wkładamy do lodówki na 20 minut.\nWyciągamy masę z pojemnika i kroimy. Cukierki posypujemy solą i układamy na papierze do pieczenia, tak aby jeden nie dotykały drugiego. Ponownie wkładamy do lodówki gdzie trzymamy je do całkowitego zjedzenia ;)\nAutor: Deli o 11/10/2012\nEtykiety: Cukierki, Dzieci, Halloween, Słodkości, Słodycze, Toffi, USA\nInspirowane Smakiem 10.11.12\nNie jesteś dla mnie łaskawa, kolejny przepis z Twojego bloga, którego konieczne muszę spróbować! Szczególnie, że jestem fanką wszelkiego toffi- i krówkopodobnego.\nJa też uwielbiam wszystko co ma w sobie toffi albo masę krówkową, pod warunkiem, że masa jest ciągutkowa a nie twarda i krucha :) Dla siebie też łaskawa nie jestem;) Pozdrawiam cieplutko :)\nInspirowane Smakiem 11.11.12\nDokładnie! Im większe "mordoklejki" tym lepiej! Niestety, przyznam, że ostatni raz kupne krówki z prawdziwego zdarzenia jadłam już chyba 10 lat temu... Pozdrawiam!\nTo zrób je sama i będą dokładnie takie jak lubisz :)) Pozdrawiam!\nInspirowane Smakiem 15.11.12\nNo i dziś walczyłam z toffi! Tylko.. leży w lodówce już dwie godziny, a stężeć nie chce na tyle, żeby nadawało się do krojenia bez naruszenia 'konstrukcji'... Poczekam do jutra, może będzie lepiej. :)\nSłodycz z solą, to coś na co zawsze mam ochotę :) Toffi wyglądają bardzo fajnie, chętnie bym się poczęstowała. A próbowałaś lodów waniliowych z solą i oliwą z oliwek? Pozdrowienia\nLody z solą i oliwą z oliwek.... to brzmi intrygująco!!! Nie, jeszcze nigdy nie próbowałam takiego wynalazku. Ale z ogromną ochotą wypróbuję !!! Podziel się przepisem :)))) Pozdrawiam!\nW ''Przyjaciołach'' Ross nie jadł sea salt toffee, tylko salt water taffy, to zasadnicza różnica. Tu możesz poczytać o taffy: http://en.wikipedia.org/wiki/Salt_water_taffy\nJednak Twoje toffee też wygląda nieźle ;)\nktoś jest większym maniakiem Przyjaciół niż ja????? :)\nciekawa jestem różnicy w smaku :)


Właśnie wróciłem - Styl i Uroda - Pytamy Online\ncollins02 10 Czerwiec 2022 22:25 #1\nImpreza na jakiej nie byłem nigdy…\nWłasciwie nie wiem po co to piszę…By sluchać kolejnych drwin i wykladów"uczonych"których wiedza,prócz faryzejskiej,ma sie tak jak mniej wiecej wiedza byka o czerwieni\nAle do rzeczy bo ta,okazała sie fajna!\nOtóż,prosze wycieczki,byłem na 30-leciu poslugi kapłańskiej,najlepszego kapłana w moim dotychczasowym życiu!\nDenerwowałem sie od wczoraj bo byłem"rezerwowym" do czytania w czasie mszy…Dla mnie liczy sie jakość,dla nich dobra wola…I juz sie na początku “rozłazimy”\nAle ok.Poszlo bez mojego udziału…\nSą ludzie którym sie nie odmawia…\nI dzisiaj tak sobie szedlem tych kilka mil,myśląc o tym gościu który spedzil 9 lat w Kazachstanie,sam budowal swoj dom bo sowieci chcieli by zdechł zimą…Jesli ktoś uważnie liczy lata…Zwracam na to uwage by podkreślic raz jeszcze i bez wojny ze sowietyzm trwa DALEJ!\nNie chce wplątac tego w temat o religii i światopoglądzie.Zbyt wiele by stracił.\nSam bylem ciekaw jak sie po mszy,odnajde wśród ludzi których znam tylko z widzenia…\nNie było zle ale i nie było fajerwerków.Pare razy zle oceniłem bo ktoś kto wyglądal mi na normalnego,okazal sie doopkiem.I na odwrót!\nNajfajniejsza była żona jakiegoś bonza parafialnego…Pól godziny z nią przegadalem!Na luzie i na,jak sądzę,poziomie…Ów,nie przeszkadzał\nByli tez weterani z emigracji powojennej.Jedna z tych pań,zrobila taki smalec ze…musialem zagaić\nWina bylo tyle jak w Kanie Galilejskiej.Przy czym,rzecz dziwna.Czerwone do bani.Za to białe Chardonnay,czy jak mu tam…Re-we-lacja!!! Plus te pomarańczowe sery…\nAle to margines…\nBardziej bylem ciekaw ludzi bo tego nie ma w internecie a jesli jest,jest skażone tendencjami.\nI to wlasciwie material na osobny wątek.\nChoć z drugiej strony…Byli ludzie ciekawi,byli idioci,prostacy,kabotyni oczywiscie w męskim wydaniu…Ale czy gdziekolwiek jest inaczej?\nW kazdym razie,spróbowałem!\nelsie 11 Czerwiec 2022 02:12 #2\nSowietyzm jest nie do wyplenienia…\nokonek 11 Czerwiec 2022 02:38 #3\nCzyli trafiles na te jasniejsza strone czlowieczenstwa. Cenne w obecnych czasach.\nZnalam lekarke po przejsciach w Kazachstanie, miałaby teraz ponad 100 lat i rodzine, ktora repatriowala sie pod koniec lat 80. Ci ludzie, którzy tam przetrwali maja taką pogode ducha jak Dante po przejsciu wszystkich kręgów piekieł. I to się czesto udziela\nbirbant 11 Czerwiec 2022 03:03 #4\nZ racji swego wieku, jako młody człowiek wielokrotnie spotykałem się z repatriantami z dalekiego wschodu. Przecież i moi rodzice byli takimi, ale oni z bliższych stron, Litwa i Wołyń.\nW Sopocie poznałem gościa, który w prostej linii pochodził od powstańca styczniowego. Wrócił z dalekiej Syberii.\nOd dziecka miałem okazję słuchać wspomnień stamtąd.\nPamiętam proboszcza z Deszczna, dziś dzielnica Gorzowa Wlkp, który był prawdziwym człowiekiem, dzielił swój czas między obowiązki księżowskie, pszczoły i pomaganie ludziom. Repatriował z Gruzji, ale przedtem, jako dziecko, z rodzicami trafił, aż do Murmańska. Chyba z 8 albo 9 lat miałem, jak słuchałem go z otwartą buzią. On siedział na ławce pod ścianą starej plebanii, a ja naprzeciw niego na taboreciku. Bardzo się lubiliśmy, a bliskość wynikała z tego, że z domek ciotek miał wspólny płot z plebanią. I była furtka. Mogłem tam łazić, ile chciałem.\ncollins02 11 Czerwiec 2022 04:56 #5\nW ogóle,zauważyłem ze emigracja parafiom jakby służyła.I księża jakby inni…Jakby świat w którym sie poruszają,był inny…\nNo bo jest inny!\nI juz nie chodzi o pisowsko peowski podział…Czy o powypadkową trupiarnię…\nLudzie tutaj nie żyją tylko po to by bez przerwy jedni na drugich napadać i “czkać” tzw.patriotyzmem!\nTa kobieta o której wspomnialem…Z Ostrowca Świętokrzyskiego…Jest taki rodzaj “gospodyń domowych” które…nie wiem jak to robią ale na wszystko mają czas.I sie nie skarżą!Ba! Dalej czerpią radość z wstawania o 5 rano by zapier…\nImponuje mi to.Sam mam podobnie tylko ze “power” juz nie taki…Nie wiem jak to opisać ale spodobalo mi sie to spotkanie ludzi pogodnych!\ncollins02 11 Czerwiec 2022 05:07 #6\nMurmańsk a Gruzja…Toż to ćwierć świata!\nNie ma sily…Tacy ludzie wiedzą wiecej bo widzieli więcej i nic im tego nie zabierze.A i sami w swej posludze,są inni niż parafialni skazańcy…\nbirbant 11 Czerwiec 2022 05:22 #7\nPóźniej, gdy się o tym dowiedziałem, to sprawdzałem na mapie odległość.\nA w ogóle, to mam mnóstwo wspomnień od tych przybyszów, którym udało się wrócić. Bardzo lubiłem słuchać starszych ludzi. Nie wiem, jak teraz, ale wtedy mieli bardzo dużo do opowiedzenia i do powiedzenia.\nSpotkałem kiedyś, a lat ze 12 miałem, pewnego Żyda w podeszłym wieku. Też był repatriantem ze wschodu. I miał niesamowity dar przekazywania wspomnień i swej wiedzy.\nMój Boże, przez ci ci ludzie przechodzili.\nW Łebie w Kapitańskiej szatniarzem była taki dziadek rodem ze Lwowa, który dwukrotnie uciekł z sowieckiego transportu na wschód, żeby potem dobrowolnie tam pojechać za swoją dziewczyną, którą sowieccy bandyci w międzyczasie zgarnęli i wywieźli. Znalazł ją i tam daleko wzięli ślub. A potem zwiali i podążali na zachód setki kilometrów. Złapano ich i rozdzielono, a on znów ją odnalazł. Po wojnie trafili do Polski szczęśliwie.\nMój stryj też wracał do Polski w 1946 roku i ten powrót, to gotowy scenariusz na film, można powiedzieć, że nawet przygodowy.\nZastanawiam się czy tego tu nie opisać?\ncollins02 11 Czerwiec 2022 05:29 #8\nCaly czas,mam w głowie to ze to scenariusz.Nikt by tego nie wymyślił.Moja ucieczka wuja w 1939 przez Bałkany,Wlochy,Francję do UK by potem latac na bombowcu nad Atlantykiem…Nikt juz dzisiaj nie napisze nic mądrzejszego niz to co zdarzyło sie wtedy…\nWypilbym z tym szatniarzem!!!\nbirbant 11 Czerwiec 2022 05:38 #9\nNa poprawę humoru podam anegdotkę z nim związaną. Otóż w tej kawiarni była szafa grająca, w w niej płyta z utworem Gary Brookera, po wrzuceniu pieniądza, naciskało się B - 6.\nI wszyscy, kto przyszedł, zaczynali o tego B-6. Po pewnym czasie, ten starszy pan bardzo się irytował. gdy to słyszał, ale cóż miał robić, biedny? A, jak ludzie się zwiedzieli, że go to vqrvia, zaczęli mu robić na złość. i wtedy ruszyło to mnie. Jam to był pierwszy, który położył temu kres, mimo, że uwielbiałem ten utwór. Po pewnym ostrym incydencie, nikt już nie uruchomiał tego, jeżeli ja w tym lokalu byłem.\nA później pogadałem z właścicielem, żeby wyjęto tę płytę. Dostałem od dziadka francuskie wino.\nMoja przyszła żona w wakacje dorabiała, jako kelnerka w tym lokalu.\ncollins02 11 Czerwiec 2022 05:49 #10\nCiekaw jestem,co to za singiel był?\nTak czy siak,dobrze zrobiłeś!\nbirbant 11 Czerwiec 2022 05:52 #11\nCholera, właśnie siedzę, myślę i za chiny ludowe nie mogę sobie przypomnieć tytułu, chociaż melodia teraz, aż huczy mnie pod deklem. To on już śpiewał solo, taka powolna melodia, kurna. To był wielki światowy przebój.\ncollins02 11 Czerwiec 2022 05:56 #12\nTo musialo być coś z Procol Harum…Brooker nie miał “swiatowych przebojów”.Plyta “Lead Me To The Water”,jakościowo,najlepsza,zostala ledwie zauważona…Ok. 1982-84\nbirbant 11 Czerwiec 2022 05:58 #13\nA White Shade of Pale. Czy jakoś tak…\nWstęp, to taka fajna przygrywka na organach…\ncollins02 11 Czerwiec 2022 06:08 #14\nCoorna człowieku…To był prapoczątek Procol Harum z 1967 roku!\nW duchu stawialem na “A Rum Tale” ale takie rzeczy nie wychodziły na singlach…\nWięc musialo być “TO”\nW Polsce jeszcze w 1977 roku,w nastepstwie trasy zespolłu,była płyta,Procol’s Ninth i CHYBA singiel,Pandora’s Box ale jesli zdarzalo sie coś wiecej,musialo to być tłoczone poza krajem.\nbirbant 11 Czerwiec 2022 06:10 #15\nDobra, dobra…, już się tak nie burz…, dawno to bardzo było, czas zaciera szczegóły…\nNie jestem muzycznym fachowcem, ale kocham muzykę.\nA rzecz działa się w 73.\nMuszę zmykać, spotkamy się później.\nokonek 11 Czerwiec 2022 07:14 #16\nZ polskimi parafiami roznie bywa, choc ja sie wielu ksiezom nie dziwie, bo wsrod rodakow trafia sie sporo takich, ktorzy chca traktowac ich jako dostawców kasy a do tego przenosza swoje fobie polityczne.\nAle chyba nie na tym zabawa polega, zeby modlic sie przed figura a diabla miec za skora. O ile sie nie mylę to w przypadku braku zalu za grzechy rozgrzeszenie jest niewazne a zbawienia nie da się kupić?\nCo prawda ja w kosciele bywam rzadziej niz rzadko, ale w ktorej druzynie gram to wiem . I w razie czego pomocą służę.\nZresztą i tak mam blizej do lokalnego proboszcza niz jezdzic do Alicante.\nW koncu Kosciol jest powszechny… Choc czasem roznice w liturgii i zwyczajach sa, to na pewno nie takie, zeby do schizmy doprowadzić.\ncollins02 11 Czerwiec 2022 12:37 #17\nJedna z nielicznych powiesci Grahama Greene’a,o zabarwieniu komediowym,opisywala jak to być może.A moim zdaniem,jak to być powinno…Tylko tytul…\nPo angielsku,Mosignor Quixote.W Polsce jednak nieco inaczej…A ja oryginalu nawet w ręce nie miałem…\nPowiem bardzo krótko.\nWolę emigracyjny układ.Księża inni,ludzie także…I zawsze jakoś powraca do mnie ze"smutny święty to żaden święty".Bo tu,okazuje sie ze to najnormalniejsza w świecie,rzecz.\nokonek 11 Czerwiec 2022 13:16 #18\nPastwić sie nad ostarnim rycerzem z La Mancha? A fe, tak nie wypada mister Green\ncollins02 11 Czerwiec 2022 13:18 #19\nOj,nie czytałaś…Wrecz przeciwnie!To jak…Kubus fatalista w sutannie\nokonek 11 Czerwiec 2022 15:02 #20\nDobrze, to pastwic sie powinno byc “pastwic” czyli zdecydowanie w cudzysłowiu\nPoczucie humoru, nawet czasem wisielcze docenianm.


W artykule autorzy przedstawili możliwość wykorzystania sieci neuronowej jednowarstwowej typu INSTAR do poprawy jakości obrazów cyfrowych uzyskanych z różnych urządzeń, których budowa oparta jest na matrycy CCD. Jako kryterium porównawcze została zastosowana miara jakości MSE.\nOd samego początku powstania komputerów ludzie starali się przekształcić obrazy analogowe na ich odpowiednik cyfrowy. Do tego celu opracowano wiele urządzeń, których budowa oparta jest na przetwornikach CCD (Charge Coupled Device). Matryca CCD jest urządzenie o sprzężeniu ładunkowym. Składa się z siatki światłoczułych elementów, które zamieniają docierające do nich w danym punkcie obrazu światło na impulsy elektryczne o wartości proporcjonalnej do natężenia tego światła. W ten sposób powstaje cyfrowy obraz odzwierciedlający fotografowany obiekt lub skanowany document. Schemat blokowy typowego toru przetwarzania obrazu pokazany jest na rysunku numer.1. Źródło obrazu\nUrządzenie z matrycą CCD\nArtykuł zawiera 12405 znaków.\nZastosowanie sieci neuronowej jednowarstwowej typu instar w cyfrowym przetwarzaniu obrazów - plik PDF do pobrania (173 Ściągnięć)


Formellot*PL – Hodowla KotÃ³w Norweskich LeÅ?nych » 2010\nKocięta rosną jak na drożdżach i z każdym dniem są coraz ładniejsze. Rudzielce mają na uszach piękne pędzle, a klasycznie czarny mężczyzna zapowiada się na dużego, pięknego kocura. Maluchy nauczyły się już pokonywać kojec, więc od wczoraj włóczą się po mieszkaniu i śpią gdzie popadnie.\nKażdy kociak jest inny, każdy ma zupełnie inny charakter, ale wszystkie tak samo mocno chwytają za serce. Z całej szóstki, połowa znalazła już nowe domki, a dla pozostałej trójki cały czas szukamy kochających, odpowiedzialnych właścicieli.\nWięcej informacji o dostępnych maluszkach, znaleźć można w zakładce Mamy Kocięta.\n13.10.2010: „C” kotki mają 4 tygodnie\nSamochodowy miot „C” skończył dzisiaj 4 tygodnie. Maluszki oprócz mleka matki, podjadają mięsko i… uprawiają zapasy. Zdjęcia ciężko im zrobić, więc może video, kolejny już raz.\n04.10.2010: Aqua sąsiadką Smoka Wawelskiego\nJakiś czas temu, nasza niebieska Aqua wyprowadziła się do Krakowa. Malutka mieszka z Marzeną, wygrzewa się na balkonie lub spędza czas ze swoją nową przyjaciółką Benią. Dziewczyny wiodą spokojne życie i są sobie bardzo bliskie. Chcemy oglądać tylko takie zdjęcia!\nCieszymy się, że Aqua znalazła swoje miejsce i trafiła na swoich ludzi :)\nMaluszki skończyły dwa tygodnie i jakoś nie mogą doczekać się nowych zdjęć. W zamian za to, jest video.\n16.09.2010: Miot „C” na świecie\nW dniu wczorajszym, tj. 15 września 2010 roku, na świat przyszły wyczekiwane przez nas dzieci naszej koteczki CH Happy Hannah Togo*PL, których ojcem został kocurek IC Niko Makaranta*PL.\nHania postanowiła urodzić pierwsze maluszki pod nieobecność dwunogów w domu. Poród był bezproblemowy, a koteczka spisała się na medal. Urodziło się sześć kolorowych kociąt: 5 kocurków i 1 koteczka.\nWięcej szczegółów wkrótce :-)\n18.08.2010: Seminarium FPL – 3\nW tym roku, seminarium felinologiczne organizowane przez Polską Federacją Felinologiczną Felis Polonia, odbyło się w Gdańsku. Odwiedziliśmy więc Urząd Miasta oraz salę herbową w której odbyło się szkolenie.\nTym razem, program obejmował następujące tematy:\ninbred w hodowli, inbred w rodowodzie\nkoty półdługowłose – charakterystyka porównawcza MCO – SIB – NFO\nstatystyka FPL na tle FIFe\nchoroby nerek PKD u kotów\nzasady sędziowania kotów rasowych na wystawach FIFe\njak czytać i interpretować standardy\nprezentacja kotów różnych ras\nStandardowo, seminarium świetne pod względem organizacyjnym. Ciekawostką był wykład dotyczący statystyk FPL i tego, jak Polska Federacja wypada na tle pozostałych członków FIFe. Kolejny raz, jestem pełna podziwu dla profesjonalnego i świetnego pod względem merytorycznym wykładu prof. Pasławskiej.\n11.08.2010: Wystawa w Sopocie\nW miniony weekend gościliśmy na Międzynarodowej Wystawie Kotów Rasowych w Sopocie. W związku z tym, że dziewczynki są w stanie błogosławionym, naszą hodowlę reprezentowały dumnie dwa kocurki – Drakula oraz Astralinek, który debiutował w Sopocie z całkiem niezłym skutkiem.\nW sobotę odbył się konkurs Baltic Blue Show, w którym udział wzięły wszystkie niebieskie koty – nasz Astralinek wygrał ten konkurs w kategorii kastratów. Chłopiec otrzymał również nagrodę specjalną Best Male od sędziego.\nDrakula w sobotę ukończył tytuł Championa, a Astralinek otrzymał dwa pierwsze certyfikaty na Premiora.\nDrakula Chaton Roux*PL – Ex1, CAC\nAstral Formellot*PL – Ex1, CAP\nDrakula Chaton Roux*PL – Ex1, CACIB, NOM BIS\nAstral Formellot*PL – Ex1, CAP, NOM BIS\nPoniżej kilka zdjęć z sopockiej wystawy :-)\n23.07.2010: Arion i Agnar\nDoczekaliśmy się nowych wieści od naszych chłopców, a w zasadzie dorosłych już mężczyzn – Ariona i Agnarka. Kocurki pięknie wyrosły, mogą pochwalić się ślicznym futrem i ogólną urodą, a także świetnym charakterem.\nW mailu od ich właścicielki przeczytałam, że kociaki uwielbiane są przez całą rodzinę i reagują na słowa „kawa, kawa” – zbiegają wówczas na dół i czekają, aż ktoś je wypuści i grzecznie idą do babci, na kawę :) reagują na imiona, są wszędzie tam, gdzie ich właściciele, a wszystkie siatki z zakupami zawsze są dokładnie obejrzane.\nBardzo dziękujemy za obszerną relację, zdjęcia oraz filmiki. Ściskamy i przesyłamy moc głasków :)\n19.05.2010: Kocie ocieplacze\nNasze koty zawsze doskonale wyczuwają, kiedy jest mi zimno. Układają się wówczas w pobliżu mnie, albo kładą mi się na plecach czy brzuchu. Potrafią wspaniale ogrzać, w najchłodniejszy nawet wieczór. Spanie w towarzystwie kotów, ma swoje wady, ale ma również zalety o których na chwilę zapomniałam.\nObudziłam się dziś nieco „sparaliżowana”. Wokół szyi byłam otulona szylkretowym szalem, na brzuchu nakryta czarnym pręgowanym pledem, a na nogach leżały dwa cieplutkie, puszyste niebieskie termofory. Jeden bok miałam docieplony pręgowanym szylkretowym futrem, a o odpowiednią temperaturę uszu, dbał dwukolorowy cieniutki nausznik.\nOczywiście, nim się położyłam, ktoś zadbał o to, żebym miała wygodnie ułożony koc.\n14.05.2010: Korniszonkowe szaleństwo\nNasz cornish jest mistrzem w organizowaniu sobie zabaw. Potrafi się bawić każdym drobiazgiem – nawet wyciągniętym zza fotela kłębuszkiem z kurzu i kociej sierści. Zabawki? Jakie zabawki? Najlepszy jest kawałek sznurka z pluszowym motylkiem, albo kulka z folii aluminiowej.


Oficjalna strona Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej / Archiwum Bronisława Komorowskiego / Aktualności / Wypowiedzi Prezydenta RP / Inne / List prezydenta z okazji obchodów 93. rocznicy Bitwy Warszawskiej w Radzyminie\nList prezydenta z okazji obchodów 93. rocznicy Bitwy Warszawskiej w Radzyminie\n93. rocznicy Bitwy Warszawskiej\nObchodzimy 93. rocznicę zwycięskiej Bitwy Warszawskiej. Wśród wielu zmagań i triumfów polskiego oręża zajmuje ona miejsce szczególne w naszej historii.\nTutaj, na Cmentarzu Żołnierzy Polskich 1920 roku, składamy hołd wszystkim, którzy w chwili śmiertelnego zagrożenia z odwagą i poświęceniem stanęli do walki za Ojczyznę. Pamiętamy, że u źródeł tego militarnego sukcesu stały także solidarność i ofiarność całego polskiego społeczeństwa, które w tym dramatycznym czasie porzuciło spory i urazy. Ponad nie postawiono rację stanu, dobro wspólnej Ojczyzny. Już w 1918 roku Józef Piłsudski nawoływał, że odzyskanie niepodległości to największa, najdonioślejsza przemiana, jaka w życiu narodu może nastąpić. Przemiana, w konsekwencji której powinno się zapomnieć o przeszłości (…).\nRok 1920 był odpowiedzią na ten przejmujący apel. Służba dla Rzeczypospolitej ponad wszelkimi podziałami stała się ważniejsza niż jakiekolwiek różnice. Bez uświadomienia sobie tego faktu trudno zrozumieć fenomen sierpniowego zwycięstwa. Warto, byśmy również dzisiaj – w czasach pokoju i bezpiecznych granic, ale też nowych wyzwań – pamiętali o tym wielkim patriotycznym przesłaniu.\nZwycięstwo w Bitwie Warszawskiej zadecydowało o losie Polski i biegu europejskiej historii. Radzymin na zawsze pozostanie symbolem tego triumfu. Przypomina o tym jedna z tablic na Grobie Nieznanego Żołnierza w Warszawie, a także obchodzone 15 sierpnia Święto Wojska Polskiego.\nJako zwierzchnik Sił Zbrojnych RP pragnę dzisiaj przywołać bohaterstwo wszystkich polskich żołnierzy, którzy w ciągu wieków walczyli za Ojczyznę, ich poszanowanie przysięgi i oddanie Rzeczypospolitej – jako wskazówkę, jak należy kochać Polskę, jak dla niej walczyć i pracować.\nSkładam Państwu wyrazy uznania za kultywowanie pamięci o obrońcach naszej wolności, o bohaterskich żołnierzach i pełnych poświęceniach cywilach z czasów wojny polsko-bolszewickiej. Dziękuję władzom samorządowym i mieszkańcom Radzymina za pielęgnowanie tej chlubnej dziejowej spuścizny.\nRazem z Państwem składam hołd wszystkim znanym i wszystkim bezimiennym bohaterom naszej historii. Cześć Ich pamięci!


Philip Jeck - 7\n2004, Touch 7.1\nNie ulega wątpliwości, że mamy w tym roku szczęście doświadczać nowatorskich eksploracji na polu ambientu, zdolnych wywołać aprobujące skrzywienie kącika ust u najwytrawniejszych nawet koneserów tematu. Umierające dźwięki wyszły spod taśm Basinskiego, ociekający wodą portret Wenecji wyrzeźbił Fennesz. Oryginalna metodę twórczą prezentuje również Philip Jeck, awangardowy gramofonista, malarz, rzeźbiarz, performer audiowizualny i posiadacz zapierającej dech w piersiach kolekcji winyli, liczącej podobno dziesiątki tysięcy egzemplarzy.\nKluczowymi pojęciami interpretacyjnymi dla muzycznej twórczości Jecka są moim zdaniem malarskość, dekontekstualizacja i zapomnienie. Już wydana w 2002 Stoke była niczym zagadkowa, szumiąca winylem rzeka, której prąd przynosił zagubione, dziwne dźwięki. Pod lustrem czarnej, skrzypiącej tafli przepływały bękarty bez oblicza, bez przeszłości, zniekształcone odgłosy o nieznanej genezie ani miejscu pochodzenia, pozornie znajome, ale w niespotykanych nigdy dotąd asocjacjach. Jeck nie jest pierwszym lepszym DJ-em, który scratchuje wyświechtane standardy; jego oryginalność leży raczej w tym, że słyszane przez nas dźwięki mogły być nagrane dziewięćdziesiąt albo sześć lat temu, a ich malarskie zestawienia sprawiają, że brzmią jak wykopaliska z przyszłości.\nPodczas gdy prąd Stoke niósł perły, lecz czasem i śmieci, to 7 jest obrazem smaganych wiatrem, wymarłych miast, archeologią staroświeckiej fonii, wydobytej z ruin ludzkiej cywilizacji przez naszych następców za tysiące lat. Powierzchnia 7 jest tajemnicza i ulotna; potrzeba wielu przesłuchań, żeby ją zapamiętać. "Wholesome" otwiera przepiękny, złocisty deszcz delikatnych dźwięków pianina, przypominający "Do While" Oval, wejście do "Museum" znamionuje dęcie w trąby. Zaskakujący "Now You Can Let Go", najbardziej chyba zwarty utwór płyty, rytmizowany blaszaną perkusją, niespodziewanie wyzwala budzący grozę pociąg-widmo, pędzący z ciemnych tuneli nieświadomości. (Niestety ogólną ocenę obniża "Bush Hum", to jest irytujące i nudne, przetworzone pierdzenie opornika syntezatora, którego nie da się słuchać – Philip chyba troszkę przesadziłeś z tą awangardą chłopie.) Płytę zamyka wagnerowski, podniosły i niepokojący "Veil". Fala zapomnienia zmywa kolejne przesłuchania, pozostawiając tylko blaknące wrażenie piękna. Dzięki temu chętnie sięgałem po 7 niejeden raz, niczym po niszczejącą, sepiową fotografię dziewczyny, znalezioną któregoś dnia w zagadkowych okolicznościach (na ulicy, pod poduszką, w kieszeni). Jej imienia i tożsamości nie sposób się domyślić.


'Gowin spalił już wszystkie mosty łączące go z PiS-em'. Czy w sobotę wyjdzie ze Zjednoczonej Prawicy?\ntokfm.pl 06.08.2021 20:45\nWóz PiS-u ugrzązł w bagnie, a Jarosław Gowin gdzieś się cichcem na niego zakradł i dokładał kolejne cegły, zamiast go wyciągnąć z tego błota - ocenił Wojciech Szacki, który w podcaście Gościnnie w TOK FM: Polityka Insight starał się przewidzieć, czy w sobotę Gowin i jego partia Porozumienie wyjdą ze Zjednoczonej Prawicy.\nPo decyzji premiera Morawieckiego o zdymisjonowaniu Anny Korneckiej (Porozumienie) z funkcji podsekretarza stanu w Ministerstwie Rozwoju, politycy partii Jarosława Gowina zwołali na sobotę posiedzenie Zarządu Krajowego, na którym mogą podjąć decyzję o wyjściu ze Zjednoczonej Prawicy. Czy tak się stanie - o tym dyskutowali Wojciech Szacki i Andrzej Bobiński w podcaście Gościnnie w TOK FM: Polityka Insight.\nBobiński postawił tezę, że Jarosław Gowin nie ma zamiaru sam wyjść ze Zjednoczonej Prawicy, tylko chce zostać z niej wyrzucony. Jego zdaniem, szef Porozumienia potraktuje to jako początek "legendy założycielskiej swojej nowej emanacji w polskiej polityce".\n- Musi zrobić coś takiego, żeby to było zrozumiałe dla tych nielicznych wyborców, którzy przy nim są - odpowiedział Wojciech Szacki. - Bo gdyby po prostu powiedział, że wychodzi z PiS, bo ta partia złamała umowę koalicyjną i wyrzuciła Annę Kornecką, to by średnio wyglądało. Dlatego wydaje mi się, że jeszcze nie teraz Jarosław Gowin ogłosi zerwanie koalicji, tylko chwilę poczeka. Ale dojdzie do tego prędzej niż później. Idę o zakład, że na koniec roku Jarosław Gowin nie będzie wicepremierem i członkiem rządu - dodał.\nJak dodał, Gowin "spalił już wszystkie mosty łączące go z PiS-em" i nie ma żadnych sojuszników w obozie władzy. - Ewidentnie zarówno premier Morawiecki, jak i Jarosław Kaczyński widzą w Gowinie "ciało obce", a w Porozumieniu – ludzi, którzy postanowili storpedować "Polski Ład" - stwierdził. - Jarosław Gowin w zasadzie od początku krytykował ten program, pod którym się podpisał w maju. To trochę odwlekło kampanię promocyjną "Polskiego Ładu" - dodał.\nZauważył jednak, że to nie przez Gowina "Polski Ład", czyli "wóz PiS-u ugrzązł w bagnie". - Stało się już wcześniej, ale Jarosław Gowin gdzieś się cichcem na niego zakradł i dokładał kolejne cegły, zamiast go wyciągnąć z tego błota - ocenił.\nJego zdaniem, ewentualne wyjście Porozumienia ze Zjednoczonej Prawicy nie będzie dla Jarosława Kaczyńskiego już takie szkodliwe, jakie mogło być jeszcze kilka miesięcy temu, bo prezes PiS od dłuższego czasu przygotował na taki scenariusz.\n- Te zapasy dwóch Jarosławów trwają w zasadzie od początku tej kadencji Sejmu. Sądzę, że obie strony dobrze wiedzą, na co się zanosi. Wszystko, co robił Jarosław Kaczyński od początku tego roku, gdy za pośrednictwem Adama Bielana zaczął rozbijać partię Gowina, miało zabezpieczyć sejmową większość przed wyjściem Porozumienia. Zdaje się, że prezesowi PiS udało się doprowadzić do sytuacji, w której wyjście Gowina nie będzie tak bardzo kosztowne - powiedział Wojciech Szacki z "Polityki Insight".


Prezydent Warszawy Rafał Trzaskowski na konferencji prasowej zapowiedział, że jeżeli policja będzie reagowała na protesty zwolenników aborcji w sposób jego zdaniem niewłaściwy, to zastanowi się nad zawieszeniem wspierania finansowego policji. Portal wPolityce.pl zapytał przewodniczącego warszawskiego klubu radnych PiS, Cezarego Jurkiewicza, jak odebrał wypowiedź Trzaskowskiego.\n— Radni PiS reagują na groźby Trzaskowskiego: Ręce precz od policji. Zapowiedzi wstrzymania finansowana to anarchia\n— Bezczelność! Trzaskowski grozi policji zawieszeniem wsparcia finansowego. Stawia żądania ws. protestów zwolenników aborcji\nPierwsze pytanie, które się nasuwa, to czyje to są pieniądze. Prezydenta Trzaskowskiego czy mieszkańców Warszawy? Bo mieszkańcy Warszawy wskazują, że najważniejsza jest dla nich kwestia bezpieczeństwa\n— mówi w rozmowie z portalem wPolityce.pl Cezary Jurkiewicz.\nCzy pan prezydent Trzaskowski naprawdę chce anarchizacji życia na ulicach Warszawy? Chce tego, żeby policja zeszła zupełnie z drogi, a demonstrujący dewastowali miasto swoimi napisami, wulgarnością?\n„Ręce precz od policji. Dosyć tego”\nNiech pan prezydent zajmie się tym, co należy do jego obowiązków - „Czajką”, o której zdaje się zapomniał, kwestią przygotowania uchwały związanej z ceną śmieci w taki sposób, żeby ona była realna i dobra dla mieszkańców, a niech nie bawi się w budowę autorytetu jako polityk ogólnopolski, poprzez to, że będzie zarządzał policją w mieście. Przepraszam bardzo, ręce precz od policji. Dosyć tego. Niech pan prezydent zajmie się tym, czym powinien\n„Wyp…”. Na sesji Rady Warszawy w taki sposób potraktowała nas KO\nCezary Jurkiewicz przybliża też ostatnie posiedzenie Rady Warszawy, na którym radnym PiS nie pozwolono zabrać głosu w dyskusji.\nNa protestach jest jedno, bardzo mocne hasło: „wyp…”. Wczoraj na sesji Rady Warszawy w taki sposób potraktowała nas KO, kiedy nie pozwolono nam zabrać głosu w dyskusji. Nie pozwolono nam nawet na zwołanie klubu, żebyśmy wiedzieli, jak zachować się w sytuacji, w której nie przyjęto naszych merytorycznych poprawek, które zostały złożone przez system elektroniczny. Nie pozwolono nam na nic i uzyskaliśmy taką samą odpowiedź, tylko bez wypowiedzenia tego wulgarnego słowa – macie milczeć i głosować, przez co wczoraj nie wzięliśmy udziału w głosowaniu w ramach naszego protestu, a dzisiaj składamy wniosek o odwołanie przewodniczącej Rady Miasta Warszawy pani Ewy Grupińskiej-Malinowskiej\nPublikacja dostępna na stronie: https://wpolityce.pl/polityka/528452-jurkiewiczczy-trzaskowski-chce-anarchii-na-ulicach-stolicy?utm_source=feedburner&utm_medium=feed&utm_campaign=Feed%3A+wPolitycepl+%28wPolityce.pl+-+Najnowsze%29


Strona główna > Henna Lass Naturals Cassia (Bezbarwna)\nCassia , zwana również neutralną henną, nie ma właściwości koloryzujących henny, lecz posiada pełnię jej właściwości odżywczych. Rewitalizuje cienkie, słabe włosy, pogrubia je oraz dodaje im wigoru i objętości. \nCassia , zwana również neutralną henną, nie ma właściwości koloryzujących henny, lecz posiada pełnię jej właściwości odżywczych. Rewitalizuje cienkie, słabe włosy, pogrubia je oraz dodaje im wigoru i objętości. Dzięki kuracji henną neutralną włosy stają się zdrowe i błyszczące. Cassia ma niezwykle kojący wpływ na skórę głowy, niweluje uczucie swędzenia oraz łupież. Chroni włosy i skórę przed czynnikami zewnętrznymi.\nW najbliższym czasie Cassia Lass Naturals zmieni opakowanie - saszetka będzie pakowana w kartonik, do którego zostaną dołączone rękawiczki i grzebyczek do aplikacji farby. Na kartoniku nastąpiły zmiany:\n- NAZWY - producent zastąpił nazwę "Neutral Henna Powder" na "Natural Henna"\n- SKŁADU - wystąpił błąd nadruku odnośnie składników ("Ingredients") - błędnie został zamieszczony napis "Henna Lawsonia Inermis ". Prawidłowa zawartość saszetki potwierdzona przez producenta to "Cassia Obovata leaf powder" i ten składnik został zamieszczony na prawidłowej polskiej etykiecie.\nProdukt w zmienionym opakowaniu nie ma właściwości koloryzujących.\nProdukt 100% naturalny, nietestowany na zwierzętach. Nie zawiera żadnych składników syntetycznych. Tylko do użytku zewnętrznego. Unikać kontaktu z oczami. Jeśli produkt dostanie się do oczu, należy przemyć je bardzo dużą ilością czystej wody. Przed użyciem na rozjaśniane wcześniej włosy zaleca się zrobić test na niewielkim paśmie włosów, aby uniknąć ewentualnej niepożądanej reakcji kolorystycznej.\nNeutral Henna (Cassia Obovata leaf powder)


Albert D. Gugała - Umów wizytę online | ZnanyLekarz.pl\nUrolog, Onkolog\twięcej\n22 276 71 11\nKonsultacja telefoniczna - Urolog • 250 zł\nSpecjalista urolog operator, FEBU, certyfikowany operator robota da Vinci. Członek Polskiego Towarzystwa Urologicznego, Europejskiego Towarzystwa Urol...\n13 października 2021 • Wizyta umówiona przez ZnanyLekarz.pl • Lokalizacja: Warszawska Klinika • konsultacja urologiczna + USG\nBardzo polecam, Pan Doktor podszedł profesjonalnie do wizyty, wszystko dokładnie wytłumaczył i uspokoił\n13 października 2021 • Wizyta umówiona przez ZnanyLekarz.pl • Lokalizacja: Warszawska Klinika • Inny\nBardzo konkretny lekarz. Pełen profesjonalizm, zapoznanie się szczegółowe z historią choroby, wyjaśnienie co i jak, konkretne wskazówki na temat dalszego leczenia. Bardzo polecam Pana Doktora.\n11 października 2021 • Wizyta umówiona przez ZnanyLekarz.pl • Lokalizacja: Warszawska Klinika • konsultacja urologiczna + USG\nRzadko kiedy można teraz spotkać takiego lekarza, spokojnie i rzeczowo objaśnia chorobę i sposób leczenia.\n11 października 2021 Lokalizacja: Warszawska Klinika • konsultacja urologiczna + USG\nSuper lekarz. Polecam, profesjonalnie, rzeczowo i na temat. Warto badać się i polecam doktora Gugałe.\nSzczerze polecam P. Doktora. Jest specjalistą w swoim fachu. Jestem bardzo zadowolony z wizyty i wyjaśnienia wszystkiego bardzo dokładnie. Raz jeszcze polecam.\n29 września 2021 • Wizyta umówiona przez ZnanyLekarz.pl • Lokalizacja: Warszawska Klinika • konsultacja urologiczna + USG\nPan doktor miły i kompetentny o dużej wiedzy .Dokładnie wytłumaczył problem z którym się borykam.Wizyta w miłej atmosferze, dziękuję i gorąco polecam\n29 września 2021 Lokalizacja: Warszawska Klinika • konsultacja urologiczna + USG\nKonkretny oraz przyjazny lekarz.\nWyjaśnił problem oraz dokładnie wytłumaczył jak dalej postępować. Polecam :)\n23 września 2021 • Wizyta umówiona przez ZnanyLekarz.pl • Lokalizacja: Warszawska Klinika • konsultacja urologiczna + USG\nPrzyjazny w kontakcie, empatyczny, dokładnie wyjaśnia o niuanse choroby i informuje sposobie dalszego postępowania. Polecam.\n21 września 2021 • Wizyta umówiona przez ZnanyLekarz.pl • Lokalizacja: Warszawska Klinika • Inny\nProfesjonalny, kompetentny, rzeczowy i udzielający wyprzedzających informacji odnośnie możliwych przyszłych zdarzeń.\n21 września 2021 Lokalizacja: Warszawska Klinika • konsultacja urologiczna + USG\nSzybka i fachowa pomoc w rozwiązaniu problemu, dalsze poinstruowanie co należy zrobić oraz w jakim czasie.\nSpecjalista urolog operator, FEBU, certyfikowany operator robota da Vinci. Członek Polskiego Towarzystwa Urologicznego, Europejskiego Towarzystwa Urologicznego Wykształcenie: Akademia Medyczna w Lublinie (2001), specjalizacja i tytuł FEBU - Warszawski Uniwersytet Medyczny (2013) Szkolenie i certyfikacja: operacji robotem DaVinci X - prof. Alex Mottrie - president of the EAU Robotic Urology Section (ERUS) (Aalast Belgia). Doświadczenie: Asystent Kliniki Urologii Ogólnej, Czynnościowej i Onkologicznej Warszawskiego Uniwersystetu Medycznego (2004-2013) Zastępca Ordynatora Oddziału Urologii Szpitala Mazovia w Legnicy (2016-2020) Wizytujący operator Oddziału Urologii Szpitala Mazovia w Kozienicach (2017-2020) Ordynator Działu Urologii Szpitala Ambroziak w Piasecznie (2016-nadal) Konsultant urolog, urolog operator LuxMed Szpital Piaseczno od 2020 r. Główne zainteresowania to diagnostyka i leczenie operacyjne chorób gruczołu krokowego: rak stercza - leczenie operacyjne wszystkimi dostępnymi metodami (prostatektomia klasyczna, laparoskopowa, 3D-laparoskopowa, robotyczna - robotem DaVinci X) - unikatowa, spersonalizowana kwalifikacja do odpowiedniego rodzaju zabiegu. Leczenie choroby zaawansowanej, w tym najnowocześniejszymi lekami w badaniach klinicznych; łagodny rozrost gruczołu krokowego - diagnostyka i leczenie farmakologiczne, zabiegowe w pełnym zakresie (TUMT, TURP, TURPiS, TULEP, HoLEP, adenomektomia klasyczna, adenomektomia laparoskopowa 3D, adenomektomia robotyczna DaVinci X); zapalenie gruczołu krokowego - leczenie farmakologiczne, zabiegowe (termoterapia, iniekcje BOTOX). a także: nietrzymanie moczu u kobiet - diagnostyka w tym badanie urodynamiczne, leczenie farmakologiczne, zabiegowe - operacyjne (TOT, TVT), leczenie kamicy - zachowawcze i operacyjne (URSL, cystolitotrypsja laserowa, ureterolitotomia laparoskopowa), leczenie chorób nowotworowych pęcherza (TURT, cystektomia), leczenie chorób nowotworowych nerki (NSS, nefrektomia).


Cześć~~ Na zakończenie tygodnia mam dla Was wywiad z niesamowicie utalentowaną Noną! <3 <3 Wszystkich zainteresowanych zapraszam również do polubienia jej fanpage'a: NONA Industries\nNona: Znacie grę półsłówek? Kiedyś nam się mocno wkręciła ze znajomymi i zamienialiśmy pierwsze litery albo sylaby imion i nazwisk i patrzyliśmy co ciekawego powstanie. Mnie się trafiła Nona i już została.\nNona: Jak sobie pomyślę, to już w gimnazjum wpadłam na taki pomysł, żeby z moją ówczesną paczką znajomych zrobić z jakichś tanich papierniczych materiałów stroje naszych ulubionych postaci z anime i poodgrywać śmieszne scenki. Powiedzieli mi, że to słaby pomysł i już o tym nie myślałam. W sumie to było tak dawno temu, że nie wiem czy w Polsce istniało już coś takiego jak cosplay.\nDopiero na pierwszym roku studiów zobaczyłam, że ludzie robią świetne repliki z gier i filmów i uznałam, że może też swoją zrobię, zwłaszcza że bardzo chciałam mieć berło Lokiego z Avengersów. I tak oto swoje pierwsze dzieło zabrałam na Pyrkon w 2014 roku. To było w zasadzie moje pierwsze zetknięcie ze światem cosplayu, wiedziałam, że ludzie się przebierają na konwenty ale nie myślałam, że w takim wymiarze i że można wyczarować takie świetne stroje! Na następny Pyrkon zrobiłam już swój pierwszy pełnoprawny cosplay i tak się zaczęło.\nNona: Moje decyzje co do cosplayu długo dojrzewają zanim się zdecyduję na jakąś postać. Owszem, najpierw jest impuls – „o kurcze, ta postać jest świetna, robię ją!”. Potem zapominam o tym, bo po czasie nie wydaje mi się już taka super. Ale często zdarza mi się przysiąść i pomyśleć kogo najlepiej będzie zrobić, od razu biorąc pod uwagę ile czasu mi będzie potrzebne, jak pieniądzożerny będzie ten projekt, jakie mogą być najbardziej wymagające technicznie elementy, z którymi może być problem… wtedy się decyduję, dość ostatecznie.\nMusi być to na pewno postać, z którą coś mnie łączy – nie wyobrażam sobie wcielania się w kogoś, z kim nie mogę się nawet minimalnie utożsamić. Przyciąga mnie też design – wiadomo, im ciekawszy, tym bardziej można się wykazać robiąc cosplay. Najbardziej chyba wygrywają kostiumy, gdzie można stosować wszelaką elektronikę – oświetlenie albo silniczki, najlepiej sterowane mikrokontrolerem. Może to brzmi niedorzecznie, ale chciałabym połączyć moje studia z cosplayem i iść trochę bardziej w kierunku animatroniki. Może coś z tego wyniknie.\n4. Dlaczego warto zainteresować się cosplayem?\nNona: Bo można nauczyć się MNÓSTWA rzeczy! Nie przesadzam. To chyba najbardziej interdyscyplinarna dziedzina sztuki z jaką miałam styczność. Stylizacja fryzur, make-up, aktorstwo, rzeźbiarstwo, malarstwo, krawiectwo i konstrukcja ubioru, wyobraźnia przestrzenna, zmysł estetyczny… a to chyba taki starter-pack. Dochodzi jeszcze inżynieria kostiumu, co by wszystko wyglądało, jakby lewitowało w powietrzu, ale nie odpadło podczas eventu, znajomość materiałów, z których można korzystać i kiedy (Castoramy można się nauczyć na pamięć, poważnie), podstawy elektroniki, mechaniki, trzeba też umieć zachowywać się przed aparatem fotograficznym czy kamerą… Wydaje się, że to za dużo na jedną głowę i dwie ręce, ale podczas pracy nad strojem i późniejszym odgrywaniu postaci jakoś samo to wchodzi w krew.\nA jeszcze nie wspomniałam o tym ile świetnych znajomości można nawiązać podczas konwentów. Kiedy chodzę po eventach bez stroju często przytłacza mnie ogrom ludzi i nie mam odwagi się do nikogo odezwać. A w stroju nabieram śmiałości do interakcji, no i tłum przychodzi do mnie, więc jakoś trzeba sobie z nim radzić!\nNona: Jinx z League of Legends. Właściwie ciągnął się za mną przez cały 2015 rok Powstał na Pyrkon – pierwszy raz zamawiałam perukę z Chin i bałam się tego, co przyjdzie w paczce, ale mile się zaskoczyłam, bo to chyba najlepsza peruka kiedykolwiek (chociaż się plącze i waży pół kilo). Zdecydowałam się też wtedy na zrobienie jej miniguna, bo wszystkie Jinx, które do tej pory widziałam stawiały na rakietnicę. Tą zrobiłam na Polcon. I wtedy też dokupiłam różowe soczewki. Nigdy żadnych nie nosiłam, więc to też była nie lada przygoda. W końcu na PGA zabrałam ten strój na pierwszy konkurs. Chrzest bojowy zaliczony!\nNona: Te mniejsze (Rogue z X-men Evolution, Bella z The Sims) zajmowały mi tydzień lub dwa. Na te większe potrzebuję dobrych dwóch miesięcy. Najlepiej jeszcze więcej. Fiora dała mi mocno w kość i teraz wiem, że lepiej wszystko sobie rozłożyć w czasie niż potem się stresować terminami i zasuwać dzień i noc, zwłaszcza jak się choruje na perfekcjonizm tak jak ja. Ciągle jeszcze czuję się jak świeżak i nie robiłam wielu rzeczy, a wtedy potrafią one zająć dwa razy więcej czasu niż się zakłada na początku.\nNona: Zdecydowanie to była Jinx. Pomimo ciężkiej peruki i dwóch broni do taszczenia ze sobą była najwygodniejsza i najswobodniej się w niej czułam. Mogłam się uśmiechać do woli i wygłupiać. To w tym stroju się najlepiej bawiłam. I zaliczyłam najwięcej cosplayowych kamieni milowych. Ciągle są rzeczy, które mogłabym poprawić i dorobić, gdybym chciała jeszcze ją jeszcze gdzieś zabrać. Minusem jest tylko to, że ludzie są już zmęczeni tymi cosplayami w różnych wydaniach i czasem marudzą ile można widzieć tą Jinx, czy nie ma innych postaci albo chociaż innych skinów. Dlatego mam nadzieję, że uda mi się stworzyć coś równie dobrego.\nNona: W 100% nie. Ale każda postać, którą robiłam ma jakiś pierwiastek, który odnajduję w sobie.\nNona: Hmm… Rogue z X-men Evolution? To była moja ulubiona postać z dzieciństwa. Taka, którą się udawało na podwórku i na placu zabaw i miało się na nią stały przydział. Niestety jej cosplay jest chyba moim najmniej ulubionym – udawanie jej kiedy się już jest na studiach i bardziej rozumie tą postać nie było takie super. Naprawdę trudno przychodzi mi nieuśmiechanie się i udawanie niezadowolonej cały czas.\nNona: Ostatnio odkryłam jak wspaniała jest pianka eva, więc chyba postawiłabym ją na pierwszym miejscu. Ale mam też ogromny sentyment do pianki montażowej w duecie z paper mache.\nNona: Cosplay to takie przewrotne zajęcie, że w zasadzie to co jest najtrudniejsze jest zarazem najprzyjemniejsze!\nNajprzyjemniejsze jest, kiedy robię coś, czego efekt zobaczę dopiero na samym końcu (na przykład sklejanie i formowanie elementów z pianki albo szycie) i okazuje się, że wyszło perfekcyjnie. Mnóstwo stresu przez cały czas i cudowna ulga na końcu. Szycie i lutowanie jest dla odmiany w całości bardzo relaksujące.\nA po stworzeniu całego stroju oczywiście moment kiedy można zaprezentować go w końcu szerszej publiczności!\nNajtrudniejsze dla mnie radzenie sobie z własnym perfekcjonizmem. Zwykle dążę do tego żeby oddać w stroju każdy detal albo żeby jakiś prop odpowiadał w 100% refce. Przez to albo nie mam życia, bo cały dzień i całą noc coś sklejam i szlifuję, albo jestem zawiedziona, że niestety, ale coś nie wygląda tak jak na obrazku lub jak sobie to wyobrażałam na początku. Na szczęście jakoś się przyzwyczajam i zapominam o wszelkich mankamentach.\nNona: Calypsen! Jej fanpejdż był pierwszym cosplayowym, który polajkowałam na fejsie. Jej Diana była cudowna i myślałam, że to jakaś zagraniczna cosplayerka. Ciągle ją obserwuję i nie mogę wyjść z podziwu jak szybko potrafi stworzyć świetnie wyglądający strój.\nBardzo lubię też dzieła Crafts of Two – wszystko co od nich wychodzi wygląda tak perfekcyjnie…\nNona: Jeszcze mnie nic takiego nie spotkało. Może raz. Myślę, że to nie będzie dla mnie większym problemem, mam świadomość, że istniejąc publicznie w Internecie nie da się tego uniknąć. Nigdy się nie dogodzi wszystkim, komuś coś może się nie spodobać, a względna anonimowość sprawia, że ludzie piszą o dwa słowa za dużo niż by to powiedzieli prosto w twarz. No ale hejt jest hejtem, a nieuzasadniona krytyka bez żadnych sensownych argumentów jest w zasadzie niczym wartym uwagi, nie ma się więc czym przejmować.\nBardziej zniechęcające są zachowania innych cosplayerek, które obserwuję. Większość, mówi, że środowisko cosplayowe jest w porządku, wszyscy sobie pomagają… Ale i tak w sieci ich komentarze na różnych grupach mówią same za siebie. Dużo jest zawiści, czuć rywalizację, chyba o każdym krążą jakieś nieprzychylne plotki. Taka atmosfera nie jest jakoś szczególnie pozytywnie nastrajająca.\nNona: Bez problemu, w niedługim czasie planuję i tak wszystkim podzielić się na swoim fanpejdżu! Obecnie zabieram się za syrenią sukienkę Alicji z Alice: Madness Returns. W wakacje chcę zrobić strój Marceliny z Adventure Time, a na jesień zaplanowałam sobie Oriannę z Lola, chciałabym jej poświęcić szczególnie dużo uwagi. Postanowiłam sobie, że te stroje zrobię na pewno, ale być może wplotę gdzieś pomiędzy jeszcze jakieś pomniejsze projekty jeśli starczy czasu i pieniędzy.\n15. Czy poza cosplayem masz inne hobby?\nNona: Mam, chociaż kiedy pracuję nad strojami praktycznie nie mam już na nic innego czasu. Od czasu do czasu zajmuję się rysowaniem – w liceum rysowałam i malowałam naprawdę dużo, różnymi technikami. Gram też na pianinie. No i oczywiście robotyka i programowanie, ze względu na studia to chyba to, za co biorę się najczęściej.\nNona: Prawdę powiedziawszy, gdyby nie fakt, że to tam głównie można znaleźć cosplayerów, to nie byłoby chyba miejsce dla mnie. Ale może mam takie wrażenie, bo nie mam swojej własnej paczki znajomych, z którymi mogłabym spędzić cały konwent, chodzić na prelekcje i korzystać z wszelkich dobrodziejstw. Kiedy chodzę sama i bez stroju włącza mi się od razu tryb introwertyka i w zasadzie tylko przemykam od kąta do kąta tak żeby nikt mnie nie zauważył.\nNiemniej, uwielbiam konwentową atmosferę, bo wszyscy są bardzo otwarci. I oczywiście możliwość przebrania się na konwent oraz spotkania innych fantastycznych cosplayerów.\nNona: Ile ludzi tyle powodów, żeby jechać na taki konwent. Ja jeżdżę, bo cosplay, inni jeżdżą, bo mogą spotkać innych ludzi z tego samego fandomu co ich, jeszcze inni przyjeżdżają, bo mogą pograć przez weekend w planszówki albo wziąć udział w larpach. Generalnie większość konwentów celuje teraz chyba we wszystko co się da, od fantastyki po e-sport, więc dla każdego znajdzie się chociaż jedna atrakcja. Jednak myślę, że największą atrakcją i tak są po prostu ludzie i klimat jaki tworzą!\nNona: Polcon 2015! To był taki raczej maławy konwencik, który odbył się na mojej Politechnice, co było dla mnie dość osobliwym doświadczeniem. Dużo osób narzekało, że był słaby, nie było atrakcji, kiepski konkurs cosplay… Ale ja się jakimś cudem bawiłam jak nigdy - poznałam wtedy dużo osób, z którymi nadal mam jakiś kontakt, a to bo zagadali do mnie, bo podobał im się mój strój, a to bo trzeba było godzinę stać w jakiejś kolejce, a to bo ja znałam wcześniej ich fanpejdże i jakoś ich znalazłam. To był jedyny konwent, po którym czułam się naprawdę uszczęśliwiona od początku do końca i niczego mi nie brakowało. Oby takich więcej!\nNona: Ludzie z karteczkami „Free hugs”. Nie zdzierżam.\nA tak na poważnie, to chyba nic, konwenty są w porządku!\nNona: To było… chyba gimnazjum? A może późna podstawówka? Dostałam z jakiejś okazji od chrzestnego matę do tańczenia. W zestawie była Stepmania z dużą ilością piosenek właśnie z anime. Estetyka „chińskich bajek” jakoś do mnie przemawiała odkąd pamiętam tylko nie wiedziałam jak je wtedy odnaleźć. Bardzo spodobał mi się opening do Love Hina i postanowiłam, że nauczę się to śpiewać. W ten sposób zainteresowałam się językiem japońskim. Potem jakoś dzięki temu zeszłam się z dziewczyną z mojej klasy, która pokazała mi Fullmetal Alchemist, do dzisiaj zajmujące specjalne miejsce w moim serduszku. I tak się zaczęło.\nNona: Pewnie polecą na mnie za to jakieś hejty książkofili, ale w zasadzie w ogóle! Jeszcze w szkole coś tam czytywałam, później były to w zasadzie wyłącznie lektury. Nie zrozumcie mnie źle, bardzo lubię literaturę, tylko trudno mi było znaleźć taką, która by mnie jakoś szczególnie poruszała. Po jakimś czasie po prostu przestałam się tym interesować.\nJedyną książką, po której wręcz nie mogłam się pozbierać był „Frankenstein” Mary Shelley, którego miałam okazję czytać na potrzeby mojej prezentacji maturalnej o powieści gotyckiej. Wprawiała mnie w tak niesamowicie dołujący nastrój, że z jednej strony chciałam ją odłożyć żeby wrócić do kolorowej rzeczywistości i pooddychać, a z drugiej czytać dalej i dawać się dalej wciągać w ten ponury wir.\nNiestety więcej takich perełek nie odnalazłam. Zdecydowanie bardziej ciekawi mnie publicystyka.\nNona: Jest taki film, do którego ciągle wracam, nazywał się „Eternal Sunshine of the Spottles Mind”, co w po polsku brzmiało „Zakochany bez pamięci” i całym serduszkiem go polecam! Tutaj by pasowało jedno zdanie, w którym zawarłabym na czym polega jego niezwykłość, ale nie umiem tego ująć w słowa tak, żeby przekazać to wszystko, w każdej płaszczyźnie, i nie zaspoilować czegokolwiek. Jak szukacie filmu o miłości, który bardziej jest psychologiczny niż o miłości i do tego jeszcze mądry, taki, że potem będziecie siedzieć i myśleć co się właśnie wydarzyło, to właśnie on!\nA jeśli chodzi o anime to zdecydowanie Fullmetal Alchemist: Brotherhood. Ale moim zdaniem to już klasyk i chyba każdy o tym słyszał.\nNona: Bardziej mi po drodze do filmów animowanych. Jeszcze bliżej do kreskówek. Obejrzałam może siedem serii i potem zeszłam z drogi otaku, obecnie w zasadzie nie mam w ogóle pojęcia co się dzieje w świecie mangi i anime.\nNona: Ciężko mi wskazać jakiś konkretny gatunek, bo słucham w zasadzie wszystkiego co mi się spodoba i na co mam danego dnia ochotę. Raz to będzie muzyka progresywna, potem coś indie, jeszcze później chociażby drum&bass i elektronika. Na koniec soundtracki z filmów albo z gier. I muzyka klasyczna.\nTraktuję to raczej jako tło. Pomaga mi wpaść w taki twórczy trans i jak dobrze dobiorę sobie podkład muzyczny na cały dzień to mogę pracować bez przerwy i nic mnie nie rozprasza.\nNona: Koty i mopsy!\nNona: Całe mnóstwo! Mietczyńskiemu daję lajka zanim jeszcze obejrzę jego filmik. Bardzo cenię sobie też ekipę z TVGRYpl. Potem jest cała lista youtuberów związanych z League of Legends: MagikarpUsedFly, Kshaway, BrickyOrchid8, Brofresco…\nZdarza mi się nadrabiać całe kanały jakichś youtuberów, bo włączam youtube kiedy pracuję nad strojami i tak autoodtwarza całe playlisty. W ten sposób zaprzyjaźniłam się z Gonciarzem czy Naukowym Bełkotem.\nNona: Chcę skończyć studia, zostały mi w zasadzie ostatnie dwa semestry.\nNona: Hmm… Cóż mogę powiedzieć, zapraszam na mój fanpejdż, szczególnie, że to będzie dla mnie pracowity rok! I jeśli potrzebujecie jakiejś pomocy przy dodawaniu elektroniki do swoich strojów – służę pomocą!\nBardzo serdecznie dziękuję Nonie za udzielenie wywiadu - sama w trakcie przygotowania do publikacji czytałam go z przyjemnością! Z całego serca życzę powodzenia w dalszej karierze i coraz liczniejszego grona fanów! A Wam polecam zajrzeć i polubić stronę NONA Industries\nAnonimowy 22 maja 2016 07:34\nW takich wywiadach podoba mi się to, że osoba, z którą przeprowadzamy wywiad mówi otwarcie i dużo na zadany temat. Nie trzeba danej osoby "ciągnąć za język". Przyjemnie się czytało, miłego dnia!\nSylwia Aga Matuszyk 22 maja 2016 09:08\nŚwietny wywiad ! ;3 Super przygoda z tymi przebraniami ! :) Genialne Hobby ;* Pozdrawiamy mocno :) http://agssymi.blogspot.com/\nLazurkowa Sztuka 23 maja 2016 23:49\nTen post uświadomił mi jeszcze bardziej ile trzeba włożyć pracy w cosplay :D Na prawdę fajne hobby, podziwiam tych co się tym zajmują. Bardzo miło się czytało :) Pozdrawiam.


Znaleziono 38 pozycji o tematyce: Dystopia\nUstroń : Wydawnictwo WarBook, copyright 2019.\nPierwsze starcie / Vladimir Wolff : tom 3 ; War Book\nJeszcze nigdy zwycięstwo nie wydawało się tak nierealne, a konsekwencje klęski tak koszmarne. Pojawili się jak grom z jasnego nieba. Dosłownie. A to dopiero początek... Inwazja z kosmosu, która musiała w końcu nastąpić - a jednak nikt nie jest na nią gotowy. Totalna katastrofa, ludzkość na krawędzi zagłady - a jednak wciąż podzielona. Upadają potęgi, zawodzą najnowsze technologie â a jednak wciąż tli się nadzieja. Są polscy komandosi i jest wola walki - do końca. Bo kto wie, co jest po drugiej stronie.\nMarissa Meyer ; przełożyła Magdalena Grajcar.\nSaga księżycowa / Marissa Meyer : 3\n545,  strony ; 22 cm.\nIch nadzieją staje się Cress, lunarska skorupa, zamknięta od siedmiu lat w satelicie, niczym Roszpunka w swojej wieży. Czas w odosobnieniu sprawił, że Cress jest świetnym hakerem. Niestety, została zmuszona do pracy dla Królowej Levany i właśnie otrzymała rozkaz wyśledzenia Cinder i jej przystojnego wspólnika. Roszpunka z przyszłości nie czeka na ratunek, lecz sama go znajduje. Na bieżąco śledzi bowiem losy poszukiwanych uciekinierów: Cinder, Scarlet oraz Kapitana Thorne`a. Kiedy udaje się jej nawiązać kontakt i poprosić o pomoc w ucieczce, wszystko idzie zupełnie nie tak jak powinno.\nUpadek z gwiazd na Ziemię nie mógł być bardziej bolesny jak i dosłowny.\nTytuł oryginału : : "Divergent ".\nTytuł oryginału : : "Insurgent ".\nTytuł oryginału : "Allegiant ".\nTytuł oryginału : "Four ".\nWydanie 1 dodruk.\n1087,  strona ; 241 cm.\nAltruizm, Nieustraszoność, Erudycja, Prawość, Serdeczność. Na te pięć frakcji podzielone było społeczeństwo zbudowane na ruinach Chicago. Każdy przechodził test predyspozycji, a potem w krwawej ceremonii musiał wybrać frakcję. Ten, kto łączył cechy charakteru kilku frakcji - jak Tris i Tobias - był Niezgodny i musiał być wyeliminowany.\nNiezgodna / przekład Daniel Zych;\nZbuntowana / przekład Marta Czub, Ewa Ratajczyk;\nWierna / przekład Marta Czub;\nCztery / przekład Marta Czub.\nTytuł oryginału: "Elites of Eden, ".\nŁodź : Wydawnictwo JK, 2018.\nYarrow należy do elity: jako córka najpotężniejszej kobiety w Edenie ma wszystko. Uczy się w ekskluzywnej szkole z internatem Oaks i biada temu, kto się jej narazi. Jej życie to ciąg kolejnych szalonych imprez. aż do momentu, w którym poznała fascynującą dziewczynę o liliowych włosach i imieniu Lark.\nRowan spędziła całe swoje życie w ukryciu. A kiedy przestała się chować, zaczęła uciekać. Jako nielegalne drugie dziecko w świecie podlegającym bardzo surowym regułom jest zagrożeniem dla społeczeństwa. W legalnym świecie czeka ją za to w najlepszym przypadku śmierć. Po tym, jak jej ojciec zdradził rodzinę, a matka zginęła z rąk sił rządowych, Rowan odkryła podziemną społeczność wyrzutków podobnych do siebie. Wśród tych ludzi, chroniących ostatnie drzewo na Ziemi, dziewczyna odnalazła chociaż cień spokoju i przyjaźń. a może nawet coś jeszcze. Jednak tylko na chwilę, bo teraz jej los znów wisi na włosku.\nCoś łączy te dwie dziewczyny, coś, co może całkowicie odmienić ich życie - i cały Eden.Niecierpliwie oczekiwana kontynuacja bestsellera Dzieci Edenu.\nStanowi kontynuację książki pt.: Dzieci Edenu. W prawym dolnym rogu okładki i na stronie tytułowej: Feeria Young.\nSERIA/CYKL: Dzieci Edenu stanowią >>\nTytuł oryginału: Children of Eden\nBestseller NYT i AmazonaRowan jest drugim dzieckiem swoich rodziców w świecie, w którym wolno mieć jednego potomka, a każdy kolejny staje się wyrzutkiem skazanym na śmierć. Dziewczyna żyje w ukryciu: nie może chodzić do szkoły, mieć przyjaciół ani specjalnych implantów soczewkowych, które nie tylko chronią przed szkodliwym promieniowaniem, lecz także są przepustką do społeczności Edenu.Ziemia od wielu lat jest już martwa. Działania człowieka doprowadziły do wyginięcia wszystkich zwierząt i większości roślin. Pozostała tylko mała enklawa, Eden, w którym schroniła się reszta ocalałych, a którą zarządza Ekopanoptykon, system sztucznej inteligencji stworzony przez genialnego naukowca. Ekopan przejął kontrolę nad całą wcześniej powstałą technologią i zaprzągł ją do pracy na rzecz uleczenia Ziemi. Proces ten potrwa jednak tysiące lat, a ludzie muszą czekać na jego zakończenie w społeczności rządzącej się bardzo surowymi prawami.Jako drugie dziecko Rowan od szesnastu lat musi ukrywać się przed bezwzględnymi urzędnikami Centrum. Wszystko wskazuje jednak na to, że jej marzenie o posiadaniu implantów i wyjściu z cienia wreszcie się spełni. Rodzice nadludzkim wysiłkiem (i kosztem) organizują dla córki upragnioną przepustkę do legalnego życia.Tylko że coś idzie bardzo nie tak.Teraz Rowan jest nie tylko nielegalna, ale i poszukiwana przez najpotężniejsze siły w Edenie.Joey Graceffa to jeden z najpopularniejszych videoblogerów na świecie. Jego kanały na YouTube osiągnęly już ponad miliard wyświetleń. Dzieci Edenu to jego druga książka po autobiograficznej In Real Life.\nTytuł oryginału: Elites of Eden, 2017\nDwie dziewczyny. Jedno przeznaczenie. Yarrow należy do elity: jako córka najpotężniejszej kobiety w Edenie ma wszystko. Uczy się w ekskluzywnej szkole z internatem Oaks i biada temu, kto się jej narazi. Jej życie to ciąg kolejnych szalonych imprez. aż do momentu, w którym poznała fascynującą dziewczynę o liliowych włosach i imieniu Lark. Rowan spędziła całe swoje życie w ukryciu. A kiedy przestała się chować, zaczęła uciekać. Jako nielegalne drugie dziecko w świecie podlegającym bardzo surowym regułom jest zagrożeniem dla społeczeństwa. W legalnym świecie czeka ją za to w najlepszym przypadku śmierć. Po tym, jak jej ojciec zdradził rodzinę, a matka zginęła z rąk sił rządowych, Rowan odkryła podziemną społeczność wyrzutków podobnych do siebie. Wśród tych ludzi, chroniących ostatnie drzewo na Ziemi, dziewczyna odnalazła chociaż cień spokoju i przyjaźń. a może nawet coś jeszcze. Jednak tylko na chwilę, bo teraz jej los znów wisi na włosku. Coś łączy te dwie dziewczyny, coś, co może całkowicie odmienić ich życie - i cały Eden.Niecierpliwie oczekiwana kontynuacja bestsellera Dzieci Edenu.\nAlternatywna historia chrześcijańskiego świataRzym 2217. Nad Kaplicą Sykstyńską biały dym. Konklawe wybrało nowego papieża. Na tronie Stolicy Piotrowej zasiadł Judasz. Resztki zdrowego rozsądku toną w powodzi przekonań o jedynej i niepodważalnej władzy człowieka nad światem i samym sobą. Nastaje czas radykalnego liberalizmu. Wiara w Boga, który ma wpływ na historię, to skaza na ciele ludzkości. Tylko odrzucając samą możliwość istnienia Boga - jakkolwiek rozumianej istoty wyższej - człowiek może być w pełni dowartościowany. (...) Bóg jest niczym kotwica lub pętające nas kajdany. Mistrzowski pastisz obłędu świata XXI wieku utrzymany w konwencji powieści sci-fi.\nTytuł oryginału: "The Fandom, ".\nAnna Day ; tłumaczenie Grzegorz Komerski.\n375 stron ; 22 cm.\nViolet z bratem i przyjaciółmi należą do licznego grona fanów "Tańca na szubienicy". W czasie Comic Conu zostają w tajemniczy sposób przeniesieni do uniwersum swej ulubionej historii.\nUwięzieni w mrocznym świecie, doprowadzają przypadkiem do śmierci Rose, głównej bohaterki oryginału. W tej sytuacji Violet ma tylko jedno wyjście - musi wejść w rolę Rose i doprowadzić opowieść do końca.\nMówi się, że dla fikcji nie warto umierać... Czy aby na pewno?\nTytuł oryginału: "Trouble with Perfect, ".\nHelena Duggan ; przełożyła Anna Piasecka-Byra ; illustration by Karl James Mountford ; map and A history of Perfect illustrations by David Shephard.\nTytuł oryginału: The trouble with Perfect. Stanowi część 2. cyklu, część 1. pt.: Miasteczko Perfect.\nTytuł oryginału: Ein kĂnigreich aus seide, 2015\nZmagania w pałacu dobiegają końca. Kandydatki wyruszają w objazd po Królestwie, a pod koniec tournĂe książę ma wyjawić swoją tożsamość. Tatiana miota się między uczuciem do Phillipa a przywiązaniem do Henryâego. Dopiero wspólna wycieczka po Królestwie otworzy jej oczy - nie tylko w sprawach dotyczących jej poranionego serca, ale również prawdziwych planów króla. Historia o świecie pod kopułą, miłości i odwadze, która zmierza ku intrygującemu finałowi.


Zdrowe panierki – chrupiąca przyjemność - HelloZdrowie\nHelloZdrowie › Zdrowe jedzenie › Zdrowe panierki – chrupiąca przyjemność\nOpublikowano: 31.03.2019 19:05 Aktualizacja: 24.04.2019 12:00\nCzemu tak bardzo smakują nam smażone potrawy? Sekret tkwi chyba w chrupaniu. Nęci nas trzask zanurzonych w złocistej panierce kawałków mięsa czy warzyw. Niestety, klasyczne panierki z bułki są i kaloryczne, i niezdrowe. Dlatego mamy dla was trzy lekkie alternatywy. Chrupią tak samo!\nJeśli lubicie panierki, ale chcecie jeść zdrowo, nie wszystko stracone. Mam w zanadrzu pewne triki na odchudzenie lub podkręcenie walorów zdrowotnych panierowanych dań. Pierwszy z nich to rezygnacja ze smażenia na rzecz pieczenia. Jeśli nie możecie żyć bez panierki, wrzućcie kawałki mięsa (ryb, warzyw) na tacę do pieczenia zamiast na głęboki olej. Ubytek smaku jest niewielki, zaś spadek kaloryczności bardzo duży. Jeśli zmieszacie bułkę tartą z niewielką ilością startego parmezanu, gwarantuję, że po zapieczeniu potrawy uzyskacie chrupiącą, złotą skorupkę.\nDrugi trik to zamiana nudnej, bezwartościowej panierki na bazie bułki tartej na rzecz zdrowszych substytutów. Najprostszy pomysł to panierka z grahamki lub chleba razowego: zmiksujcie na pyłek wysuszoną grahamkę lub razowca i używajcie tych okruchów jako zamiennika klasycznej bułki tartej. Dzięki temu zabiegowi dostarczycie organizmowi więcej błonnika. Zachęcam, aby na tym nie poprzestawać ‒ apetyczną skorupkę można uzyskać z płatków owsianych, kukurydzianych czy żytnich. Do panierowania świetnie nadają się drobno posiekane orzechy włoskie, laskowe, migdały (również płatki migdałowe) albo pistacje. Idealnie sprawdzają się słonecznik, sezam, a także siemię lniane, którego możecie używać w całości lub zmielonego.\nMożna pójść jeszcze krok dalej i dodać do swej mieszanki suszone zioła (do ryb i warzyw polecam zioła prowansalskie, do mięs czubrycę, oregano, tymianek), drobno posiekane suszone pomidory, zmiażdżony ząbek czosnku, skórka z cytryny czy płatki chilli. Nie dość, że świetnie podkręcają smak potraw, to jeszcze stymulują nasz układ trawienny. Za panierkę mogą służyć również bliskowschodnie mieszanki przypraw ‒ zielonkawy za’atar, który ma w swym składzie sezam i hyzop bądź tymianek, czy dukkah, przyprawa o egipskim rodowodzie, z orzechami laskowymi, kuminem i czarnuszką w rolach głównych.\nPoniżej przedstawiam trzy propozycje mieszanek do panierowania, mam nadzieję, że zainspirują was do tworzenia własnych, indywidualnych mieszanek. Po zapakowaniu ich w słoiczki nadadzą się nawet na apetyczny prezent.\nZiołowa panierka z parmezanem\n– 6 łyżki bułki tartej\n– 5 listków świeżej bazylii lub 1 łyżka suszonych ziół (np.: oregano, tymianek, bazylia)\n– opcjonalnie: 1 zmiażdżony ząbek czosnku\nSkładniki panierki mieszamy.\nTa panierka jest idealna do zapiekania i najlepiej komponuje się z rybami (dorsz, łosoś, sandacz, halibut).\nRazowa panierka z siemieniem lanianym i suszonymi pomidorami\n– 2 kromki czerstwego chleba graham lub 1 czerstwa bułka grahamka\n– 1 suszony pomidor (nie w oliwie)\nCzerstwe, wysuszone pieczywo i suszonego pomidora miksujemy do uzyskania konsystencji bułki tartej (jeśli jest nieco wilgotne, pozostawiamy do wyschnięcia). Mieszamy z siemieniem lnianym.\nTa panierka pasuje do kotletów z piersi kurczaka lub do schabu, a także boczniaków czy plastrów cukinii.\nOrzechowa panierka z chilli\n– 1/2 szklanki orzechów laskowych lub włoskich (bez łupinek)\n– chilli w płatkach (ilość wg uznania)\nOrzechy drobno siekamy i mieszamy z chilli i solą.\nTa panierka świetnie nadaje się do ryb, mięs i warzyw, zarówno do smażenia, jak i pieczenia. Jeśli chcecie ją zapiekać, wymieszajcie mieszankę z łyżką oliwy i tak powstałą papkę rozsmarowujcie na potrawie.


RX500e kolorowa drukarka do etykiet RFID - IT i technologie - Newseria Biznes\nTCL kontynuuje rewolucję w parametrach odbiorników telewizyjnych prezentując na targach CES 2020 nową generację technologii Mini-LED. Czołowa globalna marka branży TV prezentuje kolejną światową premierę –innowacyjną technologię wyświetlania nowej generacji LAS VEGAS, 7 stycznia 2020 – TCL Electronics (1070.HK), dominujący gracz globalnej branży TV i wiodąca firma elektroniki użytkowej, zaprezentowała na Targach Elektroniki Użytkowej CES 2020 technologię wyświetlania nowej generacji. Debiutujące rozwiązanie nosi nazwę Vidrian™ Mini-LED. TCL po raz kolejny staje się liderem globalnych innowacji w obszarze technologii wyświetlania zapewniających wysokiej klasy parametry obrazu. Firma wprowadza właśnie Vidrian Mini-LED: pierwszą na świecie technologię podświetlania obrazu opartą na specjalnie stworzonych, niezależnych strefach z tysiącami mikro żarówek ledowych (Mini-LED), bezpośrednio wtopionych w krystalicznie czyste szklane podłoże. Technologia Vidrian Mini-LED to kolejny krok w podnoszeniu parametrów obrazu w telewizorach LCD LED na niezrównane poziomy kontrastu, lśniącej jasności i niezwykle stabilnej, długotrwałej eksploatacji. W połączeniu z wielkoekranowymi panelami 8K LCD TCL ta wysokoefektywna technologia podświetlania zapewni klientom wspaniałe doświadczenia wizualne, bez względu na poziom oświetlenia pomieszczenia: zarówno podczas oglądania filmów w „kinowych” warunkach w zaciemnionym pomieszczeniu, jak i podczas oglądania ekscytującego meczu w rozświetlonym słońcem salonie. Telewizory TCL z technologią Vidrian Mini-LED to gwarancja niezawodnej jakości obrazu, w każdym pomieszczeniu i o każdej porze. „Wierzymy, że technologia Mini-LED będzie kształtowała najbliższą przyszłość branży, dlatego TCL podjęło już pionierskie działania, wprowadzając ją do swoich telewizorów” – powiedział Kevin Wang, Prezes TCL Industrial Holdings i TCL Electronics. „Ponieważ TCL nieustannie dąży do zapewnienia widzom na całym świecie coraz lepszych doświadczeń wizualnych, w tym roku jako pierwsi na świecie wprowadzamy technologię Vidrian Mini-LED”. Klasa sama w sobie W przeciwieństwie do technologii wyświetlaczy starszej generacji, które gorzej sobie radzą w jasnych pomieszczeniach i tracą wydajność przy dłuższej eksploatacji, telewizory TCL z technologią Vidrian Mini-LED zapewniają wyjątkowy kontrast doskonałą jasność bez względu na kąt, pod jakim patrzymy na ekran. Doskonale odpowiedzą na potrzeby zarówno miłośników kina, którzy oczekują precyzyjnego odtwarzania najdrobniejszych szczegółów obrazu, jak i wymagających amatorów gier, którzy poszukują technologii zapewniającej szybką i nieprzerwaną reakcję kolorystyki, kontrastu i jasności. Dzięki połączeniu tafli czystego szkła (o przekątnej 65, 75 cali lub większej) z dziesiątkami tysięcy indywidualnie i precyzyjnie sterowanych maleńkich źródeł światła, uzyskano telewizor o parametrach stanowiących najwyższą klasę. Światowej klasy technologia wyświetlania TCL może poszczycić się uznawanymi przez innych osiągnięciami w opracowaniu innowacyjnych technologii telewizyjnych, które zachwycają zarówno klientów, jak i ekspertów. Również w tym roku firma wprowadza absolutną nowość, niezwykle wydajną technologię Vidrian Mini-LED. TCL zainwestowała 8 mld USD w otwartą niedawno, nowoczesną fabrykę paneli, dzięki czemu może samodzielnie i w pełni kontrolować proces projektowania i automatycznej produkcji paneli LCD oraz nowych źródeł podświetlania w technologii Vidrian Mini-LED. W porównaniu z dotychczasowym procesem produkcji diod LED LCD, w którym wykorzystuje się tradycyjną technologię obwodów pasywnych, nowo opracowany przez TCL proces opiera się na bezpośrednim aktywnym nałożeniu obwodów półprzewodnikowych w technice oksydowej, na krystaliczne podłoże. Zapewnia to większą wydajność, precyzyjniejsze źródło światła i lepszy efekt jasności. Telewizory TCL z technologią Vidrian Mini-LED są cieńsze, mają dłuższy okres eksploatacji, a wyświetlane przez nie obrazy mają ostrzejszy kontrast, głębsze, żywe kolory i większą jasność. Więcej informacji o TCL i innowacyjnym asortymencie elektronicznych produktów do domu, w tym o wysokoefektywnych telewizorach 8K HDR z technologią Vidrian Mini-LED, można zdobyć na stoisku firmy (nr 12930) w Hali Głównej Targów Elektroniki Użytkowej (CES 2020), które odbywają się w dniach 7-10 stycznia br. w Centrum Konferencyjnym w Las Vegas albo na stronie internetowej firmy, pod linkiem: www.tcl.com/ces2020.\nRed Dev Studio, notowany na NewConnect producent gier na platformy stacjonarne i mobilne, podpisał kolejną umowę z Ultimate Games, dzięki której swoją premierę na platformie Steam będzie miał symulator platformy wiertniczej Drill


Stowarzyszenie Przyjaciół Polskiej Misji Katolickiej. Wiosenne walne zebranie. - Stowarzyszenie Przyjaciół Polskiej Misji Katolickiej w Marly\nStowarzyszenie Przyjaciół Polskiej Misji Katolickiej. Wiosenne walne zebranie.\nW POCZĄTKACH kwietnia planowaliśmy coroczne Walne zebranie Stowarzyszenia Przyjaciół Polskiej Misji Katolickiej w Marly, na które zaprosiliśmy wszystkich zainteresowanych. Miesiąc wcześniej w „Wiadomościach” ukazała się odpowiednia informacja, wszyscy zarezerwowaliśmy sobie piękną okrągłą datę 04.04.2020. Niestety panująca epidemia uniemożliwiła to spotkanie, które przesuniemy zapewnie na jesień.\nPRZEŻYWAMY obecnie trudne czasy. Na własnej skórze przekonujemy się jak trudno żyć bez Eucharystii, pierwszego piątku, spowiedzi, świątecznych kościelnych uroczystości. Gdzie jedyną możliwością jest oglądanie mszy świętej w telewizji czy w internecie. A gdzie są palmy? Gdzie święconka? Gdzie zapalane świece rezurekcji? Trzeba to sobie samemu organizować w domu, w kameralnym gronie i bez księdza.\nTO JEST moment, kiedy przekonujemy się namacalnie jak to jest kiedy nie ma księdza. Księdza mówiącego w naszym języku, pomagającego nam przeżywać święta zgodnie z naszymi tradycjami, modlitwą i śpiewem. Moment, kiedy możemy przemyśleć na ile jest nam potrzebny ten ksiądz, ta Polska Misja Katolicka na obczyźnie. Kiedy możemy w pełni ocenić naszą głęboką potrzebę jej istnienia. A nawet jeśli nie dla siebie, bo daleko odeszliśmy od wiary, to dla naszych bliskich, którym jest ona niezbędna. Albo nawet dla nas, ten jedyny raz w roku, na święta, na przysłowiową święconkę.\nSTOWARZYSZENIE Przyjaciół Polskiej Misji Katolickiej w Marly zostało założone w październiku 2003 roku kiedy zaistniała groźba likwidacji Polskiej Misji Katolickiej w Szwajcarii, likwidacji stanowiska księdza Rektora, rozproszenia kilkudziesięcioletniego już polskiego ośrodka religijnego w Marly. Od tej pory, z różnym powodzeniem, stara się ono zbierać fundusze aby zapewnić obecność w nim polskiego księdza stypendysty, pomagającego w jej funkcjonowaniu.\nNASZE tegoroczne Walne zebranie nie odbyło się w zaplanowanym czasie, ale ponieważ nie mogliśmy w nim uczestniczyć, w zamian chcemy przedstawić Wam dokładniej jak przez te lata działało nasze Stowarzyszenie.\nNAJTRUDNIEJSZE były oczywiście początki, stopniowa mobilizacja członków, zrozumienie potrzeby i sposobów działalności, ustalenie statutów, sytuacji prawnej, załatwianie formalności. W pierwszym roku zebrano 2’740.- franków, w drugim już 8’800.-, w trzecim 9’750.- W trzecim roku zebrany kapitał zaczął być używany do wypłacania stypendium dla księdza posługującego w Marly.\nOBECNIE zbieramy przeciętnie około 20’000.- franków rocznie, czasem więcej, czasem mniej. Ale ¼ tej sumy to często wpłata Fundacji im. Ojca Bocheńskiego, która może poświęcić na cele duszpasterskie 1/3 swojego rocznego dochodu. Jeśli dochodu nie ma, to nic nie może nam ofiarować.\nDRUGA ¼ to wpłaty 2-3 najbardziej hojnych darczyńców, przekazujących co roku 1-2 tysiące i więcej. Jest to dla nas bardzo cenna ofiara i zniknięcie każdego takiego hojnego darczyńcy odbija się natychmiast na ogólnych finansach Stowarzyszenia.\nTRZECIA ¼ wpłat, to ofiary może 10 - ciu kolejnych darczyńców, którzy ofiarują tyle na ile akurat ich stać. Są też lokalne ośrodki duszpasterskie, które wspierają Stowarzyszenie wedle swoich możliwości i przekonania.\nRESZTA to drobne wpłaty ogółu członków, dla których często nawet te kilkadziesiąt franków jest dużym wyrzeczeniem i tym cenniejszą dla nas ofiarą. Im wszystkim też gorąco dziękujemy, bo to właśnie ogólne poparcie składa się na całość sumy, którą dysponujemy.\nSTYPENDIUM dla księdza studenta, który posługuje w Marly a także w innych potrzebujących tego ośrodkach, wynosi rocznie nieco ponad 20’000.- franków, w zależności od wysokości opłat socjalnych. W 2018 roku było to sfr. 21’846,20, w 2019 sfr. 21’470,10. Samo stypendium miesięczne to sfr. 1’500.- netto, co jest zupełnym minimum.\nCo roku dochodzą też wydatki na znaczki, druk i wysyłkę świątecznych życzeń do członków i innych darczyńców, w zależności od roku średnio około 600-700.- franków, bo często zakupy robimy hurtowo, aby zmniejszyć koszty. Roczne opłaty bankowe to kolejne ok. 300.- franków, w sumie wszystkiego rocznie nieco ponad sfr. 1’000.-. Zresztą aby zachować status stowarzyszenia użyteczności publicznej koszty administracyjne nie mogą przekraczać 5 % rocznego dochodu, co skrupulatnie sprawdza urząd podatkowy a ewentualne przekroczenia należy dobrze umotywować.\nJAK ZAWSZE zaznaczamy, członkowie zarządu nie otrzymują żadnego wynagrodzenia ani zwrotu kosztów za swoją pracę i przemieszczanie się, a często nawet finansują dodatkowe niespodziewane opłaty, druk czy stronę internetową, z własnej kieszeni.\nADMINISTRACJA szwajcarska przed wydaniem zezwolenia na przybycie księdza stypendysty wymaga od nas dowodu, że posiadamy środki na zapewnienie wypłaty stypendium przez kolejne 2-3 lata naprzód. Stało się to dla nas wykonalne tylko dlatego, że przez dwa lata nasz były stypendysta ks. Łukasz Szczygielski posiadał częściowy etat innego ośrodka i wykonywał posługę księdza stypendysty bez pobierania stypendium. Także okresowe braki księdza stypendysty pozwoliły na skumulowanie odpowiedniej rezerwy.\nW CIĄGU tych kilkunastu lat naszymi stypendystami byli : ks.dr Krystian Gawron, ks.bp Krzysztof Zadarko, ks.prof. Józef Naumowicz, ks. Bogdan Potoczny, ks. Karol Ciurko, ks.Przemysław Jaroć, ks. Łukasz Szczygielski, ks. Tomasz Tylutki, ks. Łukasz Szydełko, ks.Jacek Neumann, ks. Hubert Relich.\nA OTO krótki zestaw wpływów i wydatków w ostatnich 9 - ciu latach :\nNASZE tegoroczne Walne zebranie odbędzie się zapewne na jesieni kiedy sytuacja zdrowotna się unormuje. W międzyczasie w Szwajcarii nie mamy mszy świętych, ze względu na zamknięcie granic nie wychodzi też czasopismo „Wiadomości”. Kiedy ten artykuł dotrze do Was, będziemy może mogli znowu gromadzić się na mszach św. w naszych lokalnych ośrodkach, zanieść podziękowanie do Boga za to, że jest z nami i z nami na zawsze zostanie.\nKIEDY odwołano w Genewie jako pierwszej Msze święte do połowy maja, zdezorientowana i zagubiona w tym wszystkim poszłam na długą wędrówkę w okolicach Fryburga. Pachniało wiosną, drzewa pokryte były białymi kwiatami, śpiewały ptaki. Kiedy doszłam do przedmieścia i zastanawiałam się, czy warto iść pieszo przez całe miasto zauważył mnie starszy pan i wskazał pobliski przystanek, na który właśnie miał nadjechać autobus.\nNAWIĄZAŁA SIĘ między nami rozmowa na odległość trzech siedzeń autobusu, oczywiście o zagrożeniu koronawirusem. Miły pan wyjaśnił, że on właściwie siedzi cały czas w domu ale jedzie tylko wrzucić list do skrzynki a potem na adorację. Zaskoczona zapytałam gdzie, więc wytłumaczył mi dokładnie jak trafić tuż obok katedry do Eglise des Cordeliers, gdzie odbywa się całodzienna adoracja Najświętszego Sakramentu. Chyba pierwszy raz w Szwajcarii zdarzyło mi się, żeby ktoś spontanicznie powiedział mi, że idzie się modlić.\nOCZYWOŚCIE skorzystałam z informacji i pojechałam do Eglise des Cordeliers. W bocznej, mrocznej kaplicy świecił Najświętszy Sakrament. I tam w ciszy i skupieniu naszła mnie nagła refleksja - „Ty, Boże, zwyciężysz !”\nIBAN CH68 0900 0000 1739 2865 2


Janda żąda, żeby wyłączyć jej WSZYSTKIE KANAŁY TVP! "Nie ma zgody na finansowanie tej haniebnej działalności" - Pudelek\nJanda żąda, żeby wyłączyć jej WSZYSTKIE KANAŁY TVP! "Nie ma zgody na finansowanie tej haniebnej działalności"\n64-letnia aktorka nie ukrywa swojej niechęci do obecnie rządzącej partii i prezesa TVP, Jacka Kurskiego. "Media publicznie niczym nie różnią się od propartyjnej propagandy z czasów Gomułki".\nOdkąd Prawo i Sprawiedliwość objęło władzę w Polsce, a media publiczne zamieniły się w "media narodowe" pod wodzą Jacka Kurskiego, w polskim środowisku artystycznym zawrzało. Niemal natychmiast rząd wycofał dotacje dla Och-Teatru prowadzonego przez Krystynę Jandę. 64-letnia aktorka nie kryła swojego oburzenia i chętnie zaangażowała się w działalność opozycyjnego Komitetu Obrony Demokracji, namawiając kobiety do udziału w Czarnych Marszach. Z tego powodu artystka często słyszy wyzwiska pod swoim adresem, a hejterzy piszą do niej nie przebierając w słowach. Z okazji niedawnej wizyty u Wojewódzkiego Janda przyznała, że ludzie wyzywają ją od "komunistycznych ku*ew" i życzą jej szybkiego wyjazdu z kraju.\nPrzypomnijmy: Krystyna Janda: "Piszą do mnie: "Ty ku*wo komunistyczna". Mam pana, co likwiduje hejty"\nJanda nie boi się poruszać kontrowersyjnych tematów i zachęca internautów do bojkotu obecnej władzy. W jednym z ostatnich wpisów na Facebooku aktorka stwierdziła, że nie ma ochoty finansować takiej instytucji jak Telewizja Polska i nie zamierza płacić abonamentu, o który walczą minister kultury Piotr Gliński i Jacek "marzę o pieniądzach z abonamentu" Kurski. Od kilku miesięcy w Sejmie forsowana jest ustawa o abonamencie radiowo-telewizyjnym, który ma być egzekwowany razem z podatkami. Na takie rozwiązanie stanowczo nie zgadza się Janda i apeluje, aby w takim wypadku wyłączyć jej wszystkie kanały TVP, które są "ordynarną tubą propagandową szkalującą opozycję".\nW ciągu ostatniego roku tzw. media publiczne (tj. TVP oraz PR) zostały przez rządzącą partię gruntownie przerobione na ordynarną tubę propagandową, której jedynym celem jest sławienie wątpliwych osiągnięć PiS oraz szkalowanie opozycji - twierdzi Janda. Niczym nie różnią się obecnie w swym przekazie od siermiężnej, propartyjnej propagandy z czasów Gomułki, w niczym też nie przypominają mediów niezależnych, obiektywnych i pluralistycznych. Jednocześnie trwają prace nad zmuszeniem wszystkich obywateli do finansowania tej haniebniej działalności, co jest wyrazem wyjątkowej bezczelności i cynizmu obecnej władzy. Nie ma na to naszej zgody!\nJandzie nie podoba się "przymus płacenia" na TVP i wymieniła wszystkie kanały, których nie chce oglądać w swoim telewizorze. Swój apel podpisała "Zniesmaczeni Obywatele III RP".\nMając powyższe na uwadze, uprzejmie prosimy o umożliwienie wyłączenia w odbieranych przez nas, a dostarczanych przez Państwa, pakietach kanałów telewizyjnych oraz radiowych wszelkich mediów państwowych: TVP1, TVP2, TVP Info, TVP Kultura, TVP Historia, TVP HD, TVP Regionalnych, PR1, PR2, PR3, PR4, etc. ‐ nawet jeśli nie łączyłoby się to z obniżeniem uiszczanej przez nas opłaty za świadczone przez Państwa usługi. Pragniemy w ten sposób wyrazić nasz sprzeciw wobec bezwzględnego i totalnego zawłaszczania przez obecną władzę wszelkich możliwych obszarów Państwa, bez poszanowania obowiązującego prawa, a przede wszystkim ‐ wobec cynicznego niszczenia polskiej demokracji oraz spektakularnych osiągnięć naszej Ojczyzny z ostatniego ćwierćwiecza.\nDołączacie się do prośby?\nNo Pis nie sponsoruje jej teatru. Komorowski rocznie przeznaczal dla niej kilka milionow zlotych z budzetu\nA czy ona jest niezalezna? To czemu kase na swoj teatr bierze.\nNajbardziej haniebne było finansowanie jej teatru, gdzie teraz wystawiać chce sztuką o MIŁOŚCI mężczyzny DO KOZY!\nRaz spojrzalam na jej profil. Tragedia zafiksowala sie jak lis i 90% to linki i komentarze polityczne przeciwko pis.\nzawsze działała mi na nerwy, ta jej p******a maniera potrzasania głową, nerwowość, rozbiegany wzrok.\nAbonament RTV powinien być obowiązkowy\nGłupie b****o ktorej się głowie przewrociło, aktoreczka\nNie trawię tej Jandy od początku. Taka sztuczna , dramat robi, gdzie go nie ma i głową trzęsie. Nie trawię jej od lat.\nOCZYWŚCIE POPIERAM 100%\njjeszcze rok może pani iść na emeryturę i przestać gadać bo tego nie można nawet komentować pamięć u pani krótka jest gdy nie ma pieniędzy każdemu jest żle ale trzeba mieć honor a tego pni całkowicie brak\nco sie porobilo?glupota i t****a ludzka przekracz ludzkie pojecie!,,,,straszna baba....\nstara i g****a!\ndlaczego jej biznes był sponsorowany z bużetu Państwa za rządu PO\njestem za postulatem Jandy tylko jak to zrobić, jak wyłą czyc to badziewie ?\nchcę płacić za to co oglądam\nZachłannośc przekuta na poglądy:) W fatalnym stylu kończy karierę, zupełny brak klasy.\nUsuńcie już tę Jandę, nie można na nią patrzeć!\nWłaśnie za takie zachowanie aktorzy popierali P*********w?!Janda od dziecka nauczona brać bo jej się należy?!Tak jest w Polsce złodzieje utrzymywali ich żeby szczekały jaka partia dobra i rząd.Tylko zwykłego uczciwego człowieka nie potrafili wspomagać.Dziadostwo nie wie co ile kosztuje bo wszędzie za darmo przyjmowali?!Brawo PiS niech będzie c*****o,ale jednakowo!!!


Mieders - Serles - ośrodek narciarski\nTrasy narciarskie: 5,7 km\nTeren narciarski Mieders - Serles jest dość niewielki, ale za to oferuje świetnie położone i przygotowane trasy o łącznej długości 5,7 km oraz wydajne wyciągi, w tym 8-osobową gondolę, która w kilka minut zabierze Cię z centrum miasta, aż na górną stację ośrodka, na wysokość ok. 1 6 80 metrów n.p.m. Oprócz narciarstwa zjazdowego, bardzo popularne w tym regionie jest poruszanie się na nartach biegowych. Wysoko położone trasy biegowe to gratka dla miłośników tej formy spędzania wolnego czasu zimą.\nWizytówką ośrodka jest nowoczesna, 8-osobowa kolej gondolowa o długości prawie 2 km i zdolności przewozowej sięgającej 900 osób na godzinę. Gondolą wjeżdżamy na teren narciarski. Tam do wyboru mamy jeszcze 4 różne urządzenia, w tym dwa wyciągi orczykowe typu "kotwiczka", 1 wyciąg talerzykowy oraz 1 wyciąg taśmowy dla początkujących i dzieci.\nCałkowita zdolność przepustowa ośrodka wynosi 3 376 osób na godzinę.\nZ górnej stacji gondoli masz do wyboru kilka wariantów zjazdu. Możesz poszusować łagodnym i szerokim stokiem Waldrasteck aż do dolnej stacji orczyka o tej samej nazwie. Stamtąd, możesz albo wrócić na górę, na stację Koppeneck albo poszusować na sam dół, do stacji bazowej. Łącznie do dyspozycji pozostaje 5,7 km tras zjazdowych, które podzielone są ze względu na stopień trudności w ten sposób:\n- trasy łatwe: 2.2 km (39 %)\n- trasy średnio-trudne: 3.5 km (61 %).\nNa terenie ośrodka nie ma tras typowo trundych (czarnych).\n70 % powierzchni ośrodka objęta jest systemem sztucznego naśnieżania.\nNajdłuższa trasa ma 3,5 km.\nMiejscowość Mieders położona jest u podnóża góry Serles (2717 metrów n.p.m.) w regionie Stubai, w Tyrolu. Trasy narciarskie leżą na zboczach Serles, na wysokościach od 960 do 1 674 metrów n.p.m.\nNa terenie ośrodka znajduje się kilka punktów gastronomicznych, działa szkółka narciarsko-snowboardowa, jest również wypożyczalnia i serwis sprzętu zimowego.\nDo atrakcji należą bez wątpienia wielokilometrowe, oświetlone trasy do jazdy na sankach, a także duża różnorodność szlaków pieszych (idealnych dla miłośników wycieczek na rakietach śnieżnych!) oraz pętli biegowych.\nMiejsce docelowe znajduje się 3 km od zjazdu z autostrady A13 (Schoenberg Autobahn exit 13). Zjedź rozwidleniem i skręć w prawo na Stubaital. Mieders to brama wjazdowa do Stubaital.\nWięcej informacji odnośnie dojazdu samochodem oraz wskazówek dotyczących innych środków transportu znajdziesz tutaj: https://www.stubai.at/en/skiing-resorts/serlesbahnen/skiing-resort/directions-contact/\n01 Serleslifte Mieders Bergstation Koppeneck Czw, 15:56\n02 Serleslifte Mieders Bergstation Koppeneck VIDEO Czw, 15:56


Wirus prosto z telewizji, czyli dziwny jest ten świat - plus.dziennikpolski24.pl\nWirus prosto z telewizji, czyli dziwny jest ten świat\nSpokojnie, to nie ostrzeżenie w sprawie koronawirusa. To tylko żart, choć na podstawie prawdziwych informacji o tegorocznej grypie i jej powikłaniach. Brzmi strasznie, ale tak jest zazwyczaj, a nawet gorzej. Rok temu, podczas tylko jednego tygodnia lutego, zmarło w Polsce 25 pacjentów. Czy wszyscy byliśmy wtedy w histerii? Nie. A dziś wystarczy, że ogólnopolskie media od rana do nocy pokazują nam niepokojące zdjęcia z Wuhan i już cały kraj w panice, a ludzie masowo odwołują wakacje w Azji. Tymczasem na całym świecie zmarło na koronawirusa niecałe 500 osób, w tym tylko dwie poza Chinami...\nNaprawdę, gdy się to porówna z trzema tysiącami ludzi zabitych na polskich drogach w ubiegłym roku oraz dziesiątkami tysięcy ofiar przepicia i alkoholizmu, to dane o „światowej epidemii” z Wuhan wyglądają dość śmiesznie. Ale jakoś nikt w Polsce nie sprzedaje z powodu tego porównania samochodów, ani nie protestuje pod sklepami z wódką, choć ich nasycenie jest w Polsce największe w Europie.\nPal licho media elektroniczne, część z nich zrobi wszystko, by zapewnić sobie wysoką oglądalność, bo przekłada się ona na cenniki reklam. Ale gdzie się podziała nasza świadomość i choćby elementarna umiejętność liczenia i wyciągania wniosków? A może tak naprawdę nie chodzi o żadne realne zagrożenie z Chin, tylko o zwykłe uzależnienie od konieczności dostarczania sobie codziennej dawki niezdrowych emocji? Kłopot w tym, że gdy prawdziwa epidemia nadejdzie, niewielu z nas w nią uwierzy...


Ofiarodawcom zależało, aby w gaming roomie dzieci poczuły się jak w domu, miały możliwość grania, uczenia się i miłego spędzania czasu. Pokój jest też doskonałym miejscem na spotkania z rodziną, korepetycje, czy zabawy w większym gronie, a wszystko po to, by choć na chwilę zapomnieć o dolegliwościach i problemach zdrowotnych. Właścicielowi nie jest obca dewiza społecznej odpowiedzialności biznesu, według niego rozwijające się przedsiębiorstwa powinny wspomagać potrzebujących. Firma Domator24.com, której specjalnością są profesjonalne fotele gamingowe, kompleksowo wyposażyła oddział w meble i niezbędny sprzęt: fotele dla graczy, komputery, pufy, stoły, krzesła i konsole. - Cieszę się, że mogę skorzystać z tego sprzętu podczas mojego pobytu w szpitalu. Znam tę firmę i wiem, że produkuje super sprzęt. Diablo robi super robotę – mówi 14-letni Dominik.\n- Bardzo nas cieszy inicjatywa właściciela firmy Domator24.com – mówi Prezes Zarządu szpitala dr Marek Działoszyński. - To kolejna firma o lokalnych korzeniach, która postawiła wspomóc nasz szpital i co ważne, zrobiła to z własnej inicjatywy. Pomysł stworzenia gaming roomu na Klinicznym Oddziale Pediatrii na pewno spotka się z entuzjastycznym przyjęciem naszych małych pacjentów. Ne będę ukrywał, że bardzo liczę na zaangażowanie i pomoc Pana Pawła Nowaka, gdy rozpoczniemy aranżację i wyposażanie budowanego właśnie Centrum Zdrowia Matki i Dziecka.


Apple: urządzenia z 10 calowymi dotykowymi ekranami jeszcze w tym roku? - PC World - Testy i Ceny sprzętu PC, RTV, Foto, Porady IT, Download, Aktualności\nApple: urządzenia z 10 calowymi dotykowymi...\n11.03.2009, godz. 20:23\nAgencja Reutera donosi, że firma Apple zamierza w trzecim kwartale tego roku wprowadzić na rynek urządzenia wyposażone w 10 calowe ekrany dotykowe. Dziennikarze tego serwisu powołali się wiarygodnego informatora chcącego zachować anonimowość.\nProducentem nowych, 10 calowych, ekranów dotykowych ma być znana tajwańska firma Wintek. Spółka ta zaopatruje obecnie Apple w matryce do telefonów iPhone. Teraz, zgodnie z informacjami udostępnionym przez "wiarygodne źródło związane z tajwańskim producentem", gigant z Cupertino złożył zamówienie na znacznie większe ekrany. Mniej więcej takie, jakich używa się przy konstrukcji komputerów typu netbook. Urządzenie takie miałoby się pojawić na rynku w trzecim kwartale tego roku.\nNiestety, informacji tych nie chciał skomentować żaden oficjalny przedstawiciel zainteresowanych spółek. James Chen z Wintek przyznał jedynie, że jego firma traktuje Apple jako swojego najważniejszego klienta jednak nie może zdradzić żadnych informacji o planowanych produktach. W podobnym tonie wypowiedziała się Jill Tan, przedstawicielka Apple, twierdząc, że jej firma nie zamierza odnosić się do spekulacji jakie co chwila pojawiają się na rynku.\nCo ciekawe, wcześniej w tym miesiącu w tajwańskich mediach pojawiły się liczne doniesienia o tym, że firma Apple po sukcesach telefonu iPhone planuje stworzenie komputera klasy PC wyposażonego w ekran dotykowy. Producentem urządzenia miałaby być spółka Quanta Computer (zainteresowanych zapraszamy do lektury artykułu pt. "Znów głośno o netbooku Apple").\nNowy Mac Mini - zobacz pierwszy film (nieoficjalny)\n17-calowy MacBook Pro na rynku dopiero w połowie lutego


Wiara w świecie ciszy - Kaja Bogomilska - Portal OPOKA\nWiara w świecie ciszy\nŚwiętokrzyskie sanktuarium Matki Bożej Bolesnej w Kałkowie-Godowie wypełnia tłum ludzi. Przyjechali z Wielunia, Warszawy, Opoczna, Łańcuta, Lublina i wielu innych miejsc w Polsce. Są też obcokrajowcy: Włosi, Anglicy, Słowacy...\nLas migających rąk\nTa Msza jest inna niż wszystkie — na wezwanie celebrującego ją kapłana odpowiada cisza. Towarzyszy jej las migających rąk. To pełne rozmodlenie jest zasługą kapłanów znających język migowy.\n— Z tego sanktuarium — mówi w homilii abp Zygmunt Zimowski, przewodniczący watykańskiej Rady ds. Służby Zdrowia przy Ojcu Świętym, posługujący ludziom głuchoniemym i niepełnosprawnym na całym świecie — musicie zabrać do swoich domów, do swoich rodzin dwie rzeczy. Każdy ma mieć serce dziecka wobec Boga na wzór Maryi. I każdy ma mieć serce matki wobec człowieka. — Słowa te, przełożone na język migowy, głęboko zapadają w duszę każdego uczestnika Światowej pielgrzymki głuchoniemych i niepełnosprawnych. Są drogowskazem.\nKilka dni temu przy sanktuarium rozpoczął się kurs języka migowego dla alumnów i sióstr zakonnych. — Nie można utrwalać barier między światami słyszących i niesłyszących — mówi młody alumn. — W szkole podstawowej miałem niedosłyszącego kolegę. Nosił bardzo widoczne aparaty słuchowe. Niektórzy się z tego śmiali. Wtedy postanowiłem, że będę coś robił dla tych ludzi. Chcę oprócz zwykłej posługi kapłańskiej pracować w duszpasterstwie głuchoniemych — deklaruje.\nSiostra loretanka z Krakowa chce prowadzić katechezę dla niesłyszących dzieci: — Chcę się na nie otworzyć i prowadzić je do Boga. To jest uzupełnienie mojego powołania. Czuję to bardzo mocno.\nNa ławce w przepięknej alei sanktuarium siedzi mężczyzna. Jedną ręką przesuwa paciorki różańca, drugą miga. Codziennie w ten sposób odmawia tę modlitwę. Nie zawsze był tak głęboko wierzący. Zszedł na złą drogę. Pił, nawet kradł. Kolega wymógł na nim, by przyszedł na spotkanie duszpasterskie. Było trudno, ale dzięki Bogu odnalazł w swojej ciszy wiarę. Teraz cotygodniowe spotkania pomagają mu żyć.\nŚwięty Augustyn, mówiąc o wadze słowa płynącego z ludzkiego serca, zauważa: „Rozważmy, w jakim porządku dochodzi do wzbogacenia serca. Gdy myślę o tym, co mam powiedzieć, wtedy słowo rodzi się w moim sercu; a jeśli chcę ci coś powiedzieć, staram się wzbudzić w twoim sercu to, co już istnieje w moim. W tym celu posługuję się głosem i mówię do ciebie, aby słowo, które jest we mnie, mogło dotrzeć do ciebie i przeniknąć do twojego serca. Dźwięk głosu pozwala ci zrozumieć słowo. Ten dźwięk mija, ale słowo przezeń niesione dotarło do twojego serca, a równocześnie pozostało w moim”.\nDzięki tej nauce, która się stała ulubioną modlitwą ks. Czesława Wali, kustosz zrozumiał, że słowo najpierw rodzi się w sercu, karmi się sercem. — Nie widzę różnicy między światem osób słyszących a ludźmi głuchoniemymi. Sam dźwięk może być pusty, niczego nie oznaczać. Najważniejsza jest wymiana tego, co człowiek drugiemu ze swego serca daje. Przecież człowiek słyszący też często modli się w ciszy.\nOd 1967 r. ks. Czesław Wala jest duszpasterzem głuchoniemych, choć oficjalnie funkcję duszpasterza diecezjalnego objął dopiero w 1982 r. Już pierwszy kontakt sprawił, że ksiądz Wala bez reszty zaangażował się w tę posługę.\nOdkąd w Katowicach-Panewkach przeszedł specjalny kurs języka migowego, był w nieustających rozjazdach. Szybko stał się nie tylko ojcem duchowym, ale po prostu przyjacielem słyszącym. Dzięki niemu powstały ośrodki dla niesłyszących. Teraz są już w każdej diecezji.\nDom w sanktuarium\nNiesłyszący sami pracowali przy budowie domu pielgrzyma w Kałkowie-Godowie. Teraz przyjeżdżają tu na wszystkie ważniejsze uroczystości, biorą udział w czuwaniach. 5 lipca 1997 r. Zarząd Główny Polskiego Związku Głuchoniemych zorganizował pierwszą pielgrzymkę osób niesłyszących. Od tej pory pielgrzymki są tradycją. 5 lipca 1997 r. bp Stefan Siczek poświęcił na sanktuaryjnej golgocie, miejscu upamiętniającym martyrologię narodu polskiego, oratorium ludzi niesłyszących.\nPodczas pielgrzymki niesłyszących, która odbywa się w pierwszą niedzielę lipca, po Mszy św. odbywa się procesja do sanktuarium. Tam w modlitwie wspomina się ks. Falkowskiego, który 23 października 1817 r. powołał w Warszawie Instytut Głuchoniemych i Ociemniałych — pierwszą szkołę dla dzieci dotkniętych tym kalectwem. Obecnie w Polsce żyje około 70 tys. ludzi całkowicie głuchych oraz 800 tys. niedosłyszących, posługujących się aparatem słuchowym.\nKliknij aby zobaczyć dokumenty zawierające wybrany tag: niepełnosprawność język migowy duszpasterstwo niesłyszących słuch głuchoniemi Kałków-Godów duszpasterstwo głuchoniemych pielgrzymka niesłyszących ks. Falkowski


laleczki Kelly - Shelly i ich kuzyni: Kelly Li'l Zoo Pals 1998\nAutor: Gabriela M. o 08:02\nSzara Sowa 29 kwietnia 2015 10:57\nSłodkie zwierzaczki. No i co tam małe ZOO, wakacje u babci na wsi, to jest coś.\nGabriela M. 30 kwietnia 2015 07:02\nSzkoda, że coraz mniej jest takich babć na wsi ze świnkami, kurami, gęsiami i możliwością uczestniczenia w oporządzaniu całego stada. W moich czasach to przynajmniej funkcjonowały "wakacje pod gruszą", jak trafiło się na fajną gospodynię, to pozwoliła kury nakarmić i krowę wydoić. A teraz co? Zabiera się dzieci na wakacje do Tunezji i nudzą się jak mopsy przy hotelowym basenie...\nInka 10 maja 2015 00:22\nmoje się nie nudziło w Tunezji -\nmoje kreatywnie poszukiwało\ndżdżownic w trawniku :)\ngosiaksz 29 kwietnia 2015 11:45\nAle urocza! bardzo ładnie wygląda! A jakie maświetne zwierzaczki!\nGabriela M. 30 kwietnia 2015 06:59\nAshoka 29 kwietnia 2015 12:26\nŚwietny piegusek a jakie bogate "małe zoo":)\nGabriela M. 30 kwietnia 2015 06:58\nByłoby pewnie większe, gdyby nie zdolność moich dzieci do przeprowadzania teleportacji akcesoriów lalkowych, które im udostępniam, w ramach rekompensaty za to, że "lalki są mamy i nie wolno".\nMoxieFun 29 kwietnia 2015 12:59\nKocham świnki i kurczaczki! Nie masz może żabek? Urocza lalka i słodka sesja!\nGabriela M. 30 kwietnia 2015 06:47\nNie mam, niestety, ani kurczaków, ani żabek w rozmiarze odpowiednim do wzrostu Kelly. Synowie mają stertę zwierzaków gumowych i Schleicha, ale większość albo za mała, albo za duża do lalek.\nUrszula Cz.Nardello 29 kwietnia 2015 13:20\no jaka sliczna a zwierzakowa banda po prostu swietna!!! :)\nGabriela M. 30 kwietnia 2015 06:48\nKida 30 kwietnia 2015 04:42\nMiniaturowe pieseczki i koteczki są obłędne. Daj znaka, jak trafią Ci się podwójne, a młode nie będą chciały dla siebie.\nKropiasta dziewunia ogromnie wiosenna.\nŚwinki i gęś gospodarska w zoo? Gdyby to jeszcze był dzik i bernikla... Chyba kosmita został autorem!\nGabriela M. 30 kwietnia 2015 06:55\nKoty i psy moje młode chcą dla siebie w każdej ilości, ale jakby coś, będę o Tobie pamiętać :-) Kosmita - oj, nie, to raczej znak czasów. W Krakowie mamy zoo i jest w nim takie właśnie "mini zoo" dla dzieci ze zwierzętami gospodarskimi. Pewnie dlatego, że zobaczyć na żywo gęś czy świnkę to coraz większa rzadkość, nawet u babci na wsi.\nKelly Shelly 1 maja 2015 02:32\nŚliczna ! Taka wiosenna, szalenie lubię takie wesołe barwy :) no i blondynka z piegami- to się nieczęsto zdarza wśród małych Kelly :-) hehe ładne stadko tych zwierzaczków Ci się uzbierało !\nKatarzyna Zbieraczka-Dziwaczka 3 maja 2015 10:35\nOna wygląda jak kwiatuszek !!! :):)\ntakim młodym szympansikiem bym nie wzgardziła ♥