Tradycyjne już na pierwszy ogień tytuł. Tym razem brzmi on: „Best Laid Plans”, czyli „Najlepiej ułożone plany”. To świadome odwołanie do wielu dzieł popkultury (od ﬁlmów, przez piosenki, po książki) oraz inteligentne wyrażenie głównych wątków odcinka: planów Śnieżki i Księcia z retrospekcji oraz z teraźniejszości oraz planów Reginy co do dalszej inﬁltracji Golda i spółki. Planów, co ciekawe, wcale nie najlepiej ułożonych. Ironia przede wszystkim.\nAle to nie koniec znaczeń. Warto bowiem zwrócić uwagę na ciekawą grę słów. Czasownik „lay”, który pojawia się w tytule, oznacza dosłownie „położyć”, tutaj wykorzystany jest w znaczeniu „ułożyć, zaaranżować, przygotować”, a można też go użyć w wyrażeniu „lay an egg” — „znieść jajko”. A to z kolei nawiązanie do wątku Diaboliny i jej dziecka.\nTo teraz możemy przejść do poszczególnych scen odcinka.\nNo żeby jabłkowe sztuczki Złej Królowej na jednorożcu?\nZaczynamy w przeszłości. Śnieżka i Książę biegną przez las. Śnieżka jest ubrana odpowiednio, Książę postanowił utrudnić sobie sprawę zbyt długim płaszczem. Ale jak lubi zahaczać nim o gałęzie, to jego sprawa. W każdym razie jest dynamiczny montaż, szybkie ruchy kamery oraz rytmiczny utwór muzyczny. Czyli o atmosferę zadbano.\nŚnieżka wychodzi na prowadzenie (a jakże). Przebiega pod zwalonym drzewem, zatrzymuje się, a następnie bada teren i przygląda się śladom. Wreszcie dobiega do niej Książę, który pyta, czy wszystko w porządku i czy ślad się czasem nie urwał. Żona każe mu być cicho i wskazuje na stojącego nieopodal białego jednorożca. Chce podejść do zwierzęcia i mieć za sobą to co zapanowali. Książę ją jednak zatrzymuje i próbuje uspokoić. Wie, że Śnieżka martwi się przewidywaniami Diaboliny co do Emmy, ale przecież istnieje też druga możliwość. A poza tym, kto by tam ufał Diabolinie (Diabolinie może nie, ale drzewu, które ich odrzuciło?). Śnieżka odpowiada, że pora się przekonać. Wyjmuje jabłko (a to ci inteligentna zabawa motywem z baśni) dla jednorożca i niezorientowanym widzom wyjaśnia, że należy dotknąć rogu jednorożca, by poznać przyszłość. To dość interesujące: według legend i podań róg jednorożca ma raczej właściwości uzdrawiające (leczy choroby, oczyszcza skażoną wodę), w „Once Upon a Time” zyskuje zaś zupełnie inną funkcję. I trzeba przyznać, że całkiem niezłą.\nŚnieżka i Książę dotykają rogu.\nSłodka mała Emma.\nNa początek wizja Księcia. Oczywiście zaczyna się od zbliżenia na oko, żeby nawiązać do „Zagubionych”. Potem przenosimy się wraz z bohaterem do czegoś, co wygląda jak egzotyczna dżungla (bardzo dobra aranżacja planu i świetny projekt scenograﬁczny). Na środku biegnącej przez rzeczoną dżunglę ścieżki stoi kołyska z malutką Emmą — radosną i nieskalaną mrokiem (niemowlę to oczywisty symbol dobroci i niewinności). Książę bierze ją na ręce i mówi, że jest piękna. I tak wizja dobiega końca.\nKsiążę zobaczył co miał.\nZadowolony Książę natychmiast chce przekazać radosną nowinę Śnieżce. Jej wizja wciąż jednak trwa, a na twarzy bohaterki malują się niepokój i przerażenie…\nEmma w baśniowej kreacji.\nNie dokładnie to samo, ale inspirację widać.\nŚnieżka znajduje się w tym samym miejscu, w którym przed chwilą gościł Książę. Podąża wzdłuż ścieżki, na której w końcu spotyka Emmę w wersji nastoletniej, ubraną w różową suknię (mam wrażenie, że inspirowaną tą, którą nosiła Aurora w „Śpiącej Królewnie”). Używając tych samych słów co Książę (bardzo dobrze rozegrany motyw), Śnieżka mówi Emmie, że jest piękna. Dziewczyna do niej podchodzi, łapie za pierś i wyciąga z niej serce. W tym samym momencie kolory wizji stają się mniej nasycone, co skutecznie wzbudza niepokój.\nŚnieżka jest przerażona. Pyta córki, co robi i mówi, że przecież jest jej matką. Emma jest jednak nieugięta. „Mam to gdzieś” odpowiada i zgniata serce Śnieżki. I tym samym kończy się wizja królewny.\nKsiążę pyta żony czy widziała to samo co on. Mówi, że z dzieckiem będzie wszystko w porządku. Śnieżka, po tym co zobaczyła, jest jednak przekonana, że będzie wręcz przeciwnie, a Emma stanie się zła.\nMały recykling, ale to nic.\nCzas na kartę tytułową, na której, niespodzianka, jednorożec. Czyli tym razem twórcy nawiązali do motywu z prologu. Ale warto też wziąć pod uwagę symbolikę jednorożca, który od wieków stanowi symbol niewinności i czystości. A to z kolei dość interesujący punkt odniesienia nie tylko do odcinka, ale też całej drugiej połówki czwartego sezonu. Co ciekawe, taką samą kartę tytułową wykorzystano już w pierwszym sezonie — a dokładniej w drugim odcinku serialu.\nKonkurs: która z pań lepiej wyraża zdziwienio-zmartwienie?\nPrzenosimy się do teraźniejszości, w moment zaraz po zakończeniu poprzedniego odcinka. Regina wpatruje się w kartkę z drzwiami i pyta Emmy, jak to możliwe, że Autor jest uwięziony w Księdze Baśni. Panna Swan nie zna się jednak w takim samym stopniu na magii, jak jej rozmówczyni, więc zwyczajnie wzrusza ramionami. Tymczasem Henry próbuje zwrócić uwagę swoich matek. Te są jednak zbyt pochłonięte rozmową i rozmyślaniem nad tym, jaki trzeba podjąć krok (w ironicznej propozycji Reginy o narysowaniu klucza, która pada w tym momencie, zdecydowanie czuć pióro Jane Espenson). W każdym razie bohaterki dochodzą do wniosku, że należy działać, zanim Gold je uprzedzi. Co racja, to racja.\nHenry’emu w końcu udaje się zwrócić uwagę matek. Emma i Regina odwracają się w jego stronę i pytają, co się dzieje. Okazuje się, że z Augustem jest coraz gorzej. Panna Swan sugeruje zgłoszenie się po pomoc.\nJak z Pinokiem to do Błękitnej Wróżki.\nOczywiście nie chodzi o byle jaką pomoc, a o pomoc wróżek. Przenosimy się do klasztoru, w którym magiczne skrzydlate pomagierki urzędują. Matka przełożona, czyli Błękitna Wróżka, wyjaśnia, że Pinokio został w krótkim czasie poddany wielu zmianom z wykorzystaniem magii i aby przeżył, musi być bardzo silny. Biedny August…\nTymczasem Regina mówi, że jest o wiele większy problem.\nEmma nie próżnuje.\nHenry, Regina i Emma wychodzą na korytarz. Gold, Diabolina i Czarownica wciąż czekają na panią burmistrz. Jeśli wróci do nich bez kartki, potwierdzą się podejrzenia wobec niej, a by poznać plany tria czarnych charakterów, musi przecież cały czas działać pod przykrywką. Emma ma jednak plan: postanawia wyczarować duplikat kartki i proponuje wręczyć Titelituremu i spółce właśnie go. Imponuje przy tym synowi — kopia jest ponoć bardzo dobra. Jednak nie tak dobra, by Titelitury dał się nabrać. W końcu to Mroczny, który wyczuje magię na kilometr. Emma proponuje się zatem wycofać, ale Regina jest zdesperowana — musi się dowiedzieć, co złowrogie trio planuje. Sytuacja jest rzeczywiście patowa. Do tego przeciwnicy nie śpią, zaczynają się niepokoić i wysyłać ponaglające sms-y. A ponieważ pod presją wpada się na najlepsze pomysły, Regina postanawia znaleźć złoty środek pomiędzy dwoma ekstremami i robi kartce… zdjęcie. Genialne w swojej prostocie! W końcu Gold nie wie, że to za książkowymi drzwiami ukryty jest Autor i sądzi, że na kartce znajduje się zwyczajnie ilustracja. Zdjęcie trochę go opóźni i da bohaterom więcej czasu. Pomysł nie głupi, ale… No właśnie, mówimy tu o Titeliturym…\nW każdym razie Regina żegna się z Emmą i Henrym, którego ściska tak mocno, jakby żegnała się z nim po raz ostatni. Widać, że traktuje swoją misję bardzo poważnie i jest bardzo zaniepokojona. Nie tylko możliwością wykrycia, ale moim zdaniem także tym, że w jakiś sposób ciemna strona znów ją przyciągnie. Ale oczywiście robi dobrą minę do złej gry i mówi, że na pewno wróci.\nEmma i Henry wracają do mieszkania, w którym czekają Hak, Śnieżka oraz Książę. Ustawieni w rządku, jakby chcieli coś powiedzieć. Emma zwraca się do ukochanego (no proszę, a nie do rodziców) i pyta, co się stało. Hak opowiada o tym, co usłyszał od Urszuli: czarne charaktery chcą spowić serce Emmy mrokiem, tak by już nie była wybawicielką. Ma to im umożliwić osiągnięcie głównego celu, czyli całkowitego odwrócenia szali na korzyść złych. Henry rzuca uwagą, że przecież nie da się tak zwyczajnie „odwybawicielkować wybawicielki” (Espenson, znów czuję twoje pióro). Hak twierdzi jednak, że Gold ma jakiś sposób i może do tego wykorzystać Autora. Emma jednak zupełnie zbywa taką możliwość, według niej niedorzeczną. Hak ostrzega, że ciemność działa w dość zabawny sposób i zakrada się niepostrzeżenie. Panna Swan twardo obstaje przy swoim — nikt, ani autor, ani Titelitury, nie będą decydować o tym, kim jest. Następnie przytula się do ukochanego. A jej deklaracja aż prosi się o wystawienie na próbę…\nTymczasem Książę i Śnieżka rozmawiają na stronie (szepczą dość głośno i aż dziw, że nikt w pomieszczeniu ich nie słyszy, ale no niech już będzie). Śnieżka pyta czy to możliwe, że Emma stanie się zła po tym wszystkim, co zrobili, by temu zapobiec. Książę odpowiada, że powiedziano im, iż los Emmy miał zależeć od tego, jak zostanie przez nich poprowadzona (to ładnie ją poprowadzili, porzucając). Śnieżka wspomina jednak, że Autor potraﬁ zmieniać rzeczywistość, a skoro jest w stanie napisać czarnym charakterom szczęśliwe zakończenia, to co dopiero mógłby uczynić Emmie. Postanawia działać, tak by ich córka nie poznała prawdy. Wybiega z mieszkania, a Książę, zapewniwszy zgromadzonych, że wszystko jest w porządku, spieszy za nią.\nAleż się Księcia zapętlają w swoim kłamstwie. Jak tak dalej pójdzie, to nie będzie potrzeba żadnego Autora, żeby zmienić Emmę…\nRegina dociera do chatki Golda. Na przywitanie Cruella mówi, że czuje, jakby podczas oczekiwania postarzała się o 10 lat. Milutko. Regina nie daje sobie jednak w kaszę dmuchać i rzuca, że zdecydowanie to po niej widać. Och, te cięte riposty.\nDiabolina pyta, gdzie jest kartka z ilustracją. Regina milczy, więc głos zabiera Titelitury, który ostrzega, by lepiej nie mówiła, że zawiodła. Regina opowiada, że strona była chroniona przez zaklęcie. Rzuciła je wybawicielka i omal nie przyłapała Reginy na próbie jego zdjęcia. Trzeba było uciekać. Łał, niezła historyjka…\nTitelitury pyta, czy aby na pewno mówi prawdę — w końcu dość długo jej nie było, a wróciła z pustymi rękami. I wtedy Regina pokazuje zdjęcie. Tylko, że najwyraźniej nie spojrzała na nie, jak je pstryknęła, bo jest całe prześwietlone (co oczywiście nie uchodzi uwadze Cruelli). Titelitury domyśla się jednak, że to nie efekt robienia zdjęć pod słońce, ale magia, a następnie udaje mu się wydedukować, że Autor uwięziony jest w Księdze. No to tyle z opóźnienia naszego trio…\nGold każe oczywiście Reginie przynieść stronę. Ta zaznacza, że nie będzie to łatwe, ponieważ wybawicielka nie spuszcza jej z oczu. To jednak żaden problem dla Diaboliny, która ma na taką okazję asa w rękawie. Zamieni się w smoka? Zaprosi krewniaka z „Wiedźmina”? No, nie do końca…\nParka wygląda przez okno.\nHak i Emma zostali w mieszkaniu zupełnie sami (tzn. Henry’ego nie widać, więc albo wyszedł, albo poszedł na górę), zatem czas na poważne rozmowy. Hak pyta ukochaną, jak ma się „drewniane duże dziecko”, a gdy słyszy, że wszystko w porządku, zadaje kolejne pytanie: czy Emmie na nim zależy. Panna Swan odpowiada, że tak, a gdy dostrzega kwaśną minę pirata, prosi, by nie był zazdrosny. Hak oczywiście przeczy — dlaczego miałby być zazdrosny? Nawet mimo tego, że wie, iż Emma ma słabość do mężczyzn w skórzanych kurtkach (w sumie, to rzeczywiście…)? Emma zarzeka się, że August to tylko przyjaciel i pyta Killiana, czy pamięta ﬁlmik, który mu pokazywała jeszcze wtedy, gdy próbowali się uporać z Królową Śniegu i gośćmi z Arendelle. Opowiada o Lily (ciekawe, że o niej wspomina…) — to była jej pierwsza i najlepsza przyjaciółka. Potem ją odepchnęła i od tego czasu niezbyt dobrze wychodziła jej przyjaźń z kimkolwiek. August stanowił wyjątek od reguły i dlatego jest dla niej ważny. Całkiem sensowne uzasadnienie i ciekawe spojrzenie na tę relację.\nNagle Hak zauważa coś przez okno. Fioletowy błysk przeszywa Storybrooke, dociera do mieszkania Księciów* i Hak wraz z Emmą pogrążają się we śnie…\nDiabolina gotowa do pracy.\nOczywiście takie zaklęcie usypiające to prezent od Diaboliny. Przygotowała grunt, czas wziąć się do pracy. No to do pracy.\nRetrospekcje. Śnieżka i Książę wracają do domu. Książę stara się wypytać ukochaną, co takiego zobaczyła, dotknąwszy rogu jednorożca, ale ta nie chce mówić o tym głośno, by znów nie przeżywać swojej wizji. Jest jednak zdeterminowana i chce zabezpieczyć przyszłość dziecka.\nPara natraﬁa nagle na wędrownego handlarza. Jego wózek z towarem utknął, dlatego mężczyzna prosi o pomoc. Szlachetny i dzielny Książę od razu mu jej udziela. Handlarz, zgodnie z obowiązującymi w Zaczarowanym Lesie normami grzeczności dziękuje i nieśmiało wspomina o tym, że jest dość zimno. Książę oczywiście rozumie aluzję i natychmiast częstuje handlarza książęcym brandy (z herbem na buteleczce — nawet w Zaczarowanym Lesie jakiś znak towarowy obowiązuje). Mężczyzna chętnie bierze łyk, a potem wychwala smak trunku (ponoć wyczuwalna jest nutka gałki muszkatołowej — książęcy gorzelnicy znają się na rzeczy). Śnieżka każe mu zatrzymać buteleczkę i życzy powodzenia. Następnie wraz z Księciem rusza w dalszą drogą.\nHandlarz zatrzymuje jednak parę i pyta, czy kierują się na zachód. Śnieżka odpowiada, że tam znajduje się ich dom. Handlarz ostrzega, że po drodze mogą natraﬁć na straszliwą czarownicę, zwaną Diaboliną. Książę wspomina, że mieli już okazję się z nią zetknąć. Handlarz pyta w takim razie, czy para wie, co się stało, a gdy słyszy negatywną odpowiedź, opowiada o tym, jak Diabolina zamieniła się w smoka, zniosła jajo (ale świetny pomysł!), a potem osiedliła się w jaskini i osmaliła ziemię wokół, oznaczając w ten sposób swoje terytorium. Wszyscy z okolic uciekli, łącznie z handlarzem. Mężczyzna radzi Śnieżce i Księciu ruszyć na wschód. Książę słusznie zauważa jednak, że znajduje się tam Nieskończony Las (wcześniej widzieliśmy go choćby w odcinku z Jasiem i Małgosią, a i Książę kiedyś na jakiś czas tam traﬁł), a Śnieżka dodaje, że będą się po nim błąkać całe dnie. Handlarz uspokaja jednak parę i każe jej się trzymać ścieżki. Po krótkim czasie powinni dotrzeć do chatki, w której spotkają miłego staruszka. Ten powinien pomóc im dostać się w odpowiednie miejsce. Bohaterowie dziękują i korzystają z rady mężczyzny.\nTaka nowa, zupełnie przypadkowo napotkana postać, która w dość specyﬁczny sposób karmi naszych Księciów informacjami i kieruje je w konkretne miejsce oczywiście nie może wydać się niepodejrzana. I rzeczywiście nie jest, ale po kolei.\nUczeń zaprasza w swoje progi.\nŚnieżka i Książę docierają do chatki wskazanej przez handlarza. Okazuje się, że jest to całkiem znajome miejsce, które już w czwartym sezonie widzieliśmy, a mianowicie: chatka Ucznia Czarnoksiężnika. Tym samym handlarz dostaje kolejne dziesięć punktów do podejrzaności.\nUczeń otwiera Księciom drzwi i od razu mówi, że doskonale wiedział, iż go odwiedzą. Wiedział także o ich problemie z dzieckiem. Zaprasza do środka na herbatę i zapowiada, że wyjaśni wszelkie wątpliwości.\nW tym samym momencie w oddali słychać ryk. Śnieżka pyta, czy to Diabolina. Uczeń udziela twierdzącej odpowiedzi, ale zapewnia, że w środku nic Śnieżce i Księciu nie grozi. Chatka jest niepozorna, ale najwyraźniej smokoodporna. W końcu mieszka w niej Uczeń.\nDiabolina składa propozycję.\nPowracamy do Storybrooke. Regina, wraz z triem czarnych charakterów, wędruje po storybroodzkim lesie, zmierzając w stronę głównych ulic miasteczka. Na końcu małego szeregu znajdują się Titelitury i Diabolina, którzy na stronie ucinają sobie małą pogawędkę.\nTitelitury pyta czarownicy, czy wie co ma robić. Ta przytakuje i zadaje to samo pytanie Mrocznemu, który odpowiada, że mieli dość jasną umowę: Diabolina pomaga odnaleźć Autora, natomiast Titelitury załatwia szczęśliwe zakończenia. Diabolina chce jednak zmienić układ. Zwraca uwagę, że Titelitury potrzebuje kartki z ilustracją drzwi, by dotrzeć do Autora. A żeby tak się stało, potrzebuje właśnie jej (na pytanie, czy rzeczywiście, czarownica przypomina, że przed chwilą uśpiła całe miasto). Dalej zaznacza, że wie, iż Cruella i Urszula były tylko potrzebne do osiągnięcia konkretnego celu, tj. jej wskrzeszenia. Dlatego Titelitury nie uronił nawet małej łezki nad odejściem ośmiorniczki. Ma Diabolinę, ale żeby ją mieść, musi jej dać to czego pragnie. A czego pragnie? Oczywiście chce poznać losy swego dziecka; chce wiedzieć co się z nim stało po tym, gdy Śnieżka i Książę się go pozbyli. W zamian za tę informacje umożliwi dotarcie do autora. Zdobędzie stronę, a gdy już pozna losy dziecka, bohaterowie jej za wszystko zapłacą.\nDiabolina pokazuje tu, jak doskonałym jest strategiem i jak konsekwentnie dąży do osiągnięcia swych własnych celów. Pytanie tylko, czy takie granie pod siebie i manipulacje wyjdą jej na dobre. Jeśli przypadkiem jej układy z Titeliturym wyszłyby na światło dzienne, stosunki w grupie mogłyby się mocno zepsuć, a to nie byłoby dobre dla jej interesów…\nŚnieżka ma dość. Nie dziwię się.\nA co przez cały ten czas robili Książę i Śnieżka? Najwyraźniej gonili się po miasteczku. Książę w końcu jednak dogania żonę i pyta ją, czy wszystko w porządku. Jakąś dziwną tendencję mają ci męscy bohaterowie — widzą, że jest nie w porządku (Śnieżka by nie wybiegła w takim pośpiechu), ale i tak zadają głupie pytania.\nŚnieżka mówi, że obiecali sobie czynić dobro, ale od kiedy tylko Cruella i Urszula przybyły do Storybrooke wciąż kłamali. Książę przypomina, że zjednoczone czarne charaktery pragną uczynić Emmę złą, ale Śnieżka zauważa, że jeśli dalej będą postępować tak jak dotychczas, to sami w tym pomogą. Ma tu sporo racji, może w końcu zaczną się Księcia zachowywać doroślej…\nNagle Śnieżka zauważa przed barem „U Babci” śpiących ludzi.\nWbrew pozorom to nie efekt całonocnej imprezy.\nŚnieżka i Książę natychmiast wbiegają do baru, w którym wszyscy zapadli w głęboki sen. Od razu kojarzą fakty i wiedzą, że to za sprawą zaklęcia. Książę pyta, dlaczego zaklęcie nie zadziałało na nich. Śnieżka odpowiada, że ponieważ wcześniej znaleźli się pod działaniem klątwy snu (Śnieżka po ugryzieniu zatrutego jabłka, Książę zaś dobrowolnie, w Storybrooke w drugim sezonie), są na wszelkie usypiające sztuczki odporni (a to by znaczyło, że Aurora i Henry też — ciekawe co tam u nich). Para uświadamia sobie, że trzeba jak najszybciej dotrzeć do Emmy i natychmiast rusza.\nW Cruelli odzywają się mordercze żądze.\nTymczasem w mieszkaniu dysfunkcyjnej rodzinki zdążyli się już rozpanoszyć nasi źli.\nDiabolina zauważa, że wybawicielka wygląda o wiele mniej groźnie, gdy śpi (Emma moim zdaniem w ogóle nie wygląda groźnie, no ale każdy boi się czegoś innego). Cruella dodaje, że z chęcią ukręciłaby jej łeb (a ja z chęcią bym to zobaczył), ale Regina powstrzymuje jej zapędy. Oczywiście wywołuje to podejrzliwe spojrzenia wszystkich towarzyszy, ale pani burmistrz jakoś sie wywija, mówiąc, że zabijanie panny Swan akurat w tym momencie byłoby niemądre. Titelitury przyznaje jej rację, ale zauważa też, że kartki z ilustracją w mieszkaniu nie ma. Regina odpowiada, że dwie godziny wcześniej jeszcze tu była i na pewno nie wyrosły jej nogi i nie uciekła. Titelitury słusznie zauważa jednak, że sama owszem, nie uciekła, ale ktoś mógł jej w tym pomóc. W końcu zaklęcie Diaboliny nie zadziałało na wszystkich, a sam Mroczny zna pewnego młodego, zaradnego kawalera, który wcale nie zasnął.\nHenry to ma pomysły.\nI dostajemy ładny montaż równoległy. Na kilku ujęciach widzimy Henry’ego, który biegnie z Księgą Baśni w stronę rezydencji Czarnoksiężnika (nie, no ten jak wymyśli kryjówkę…), co przeplecione jest ujęciami z mieszkania Księciów, na których Titelitury mówi, że czas na ostateczna próbę dla Reginy. Oj, co prawda to prawda — pani burmistrz stanie przed ciężkim wyborem. Będzie musiała wybrać: albo spalić przykrywkę, albo zadziałać przeciw sobie i synowi. Nie chciałbym być w jej skórze.\nJak zwykle czarna robota dla pań…\nCzarne charaktery wychodzą z mieszkania dysfunkcyjnej rodzinki. Regina ostrzega, że poza nią, nikt inny nie ma prawa zbliżyć się do Henry’ego, a jeśli ktoś ma z tym problem, to może go rozwiązać kulą ognia. Następnie odchodzi. Sprawy się pokomplikowały, ale jedno jest wiadome — syna nie da Regina skrzywdzić.\nTymczasem Titelitury każe Diabolinie i Cruelli ruszyć śladami Reginy i zrobić co trzeba, by Henry oddał kartkę z ilustracją. Sam zaś odchodzi, ponieważ ma pewną sprawę do załatwienia. No proszę — Mroczny unika konfrontacji z wnukiem i w zamian naraża go na niebezpieczeństwo ze strony smoczycy i kobiety panującej nad zwierzętami… Coś tu w jego zachowaniu nie gra, bo przecież Henry to jedyne, co pozostało Titelituremu po Baelu. A może po prostu mężczyzna wie, że i tak się chłopcu nic nie stanie?\nCałej sytuacji z daleka przyglądają się Śnieżka i Książę. Chwilę później dostają telefon od Henry’ego. Chłopiec mówi, że kiedy wszyscy w miasteczku pogrążyli się we śnie, od razu domyślił się, że źli coś szykują i zabrał kartkę z księgi w bezpieczne miejsce — sekretne pomieszczenie w rezydencji Czarnoksiężnika. Śnieżka mówi, żeby nigdzie się stamtąd nie ruszał i że natychmiast ruszają z Księciem na ratunek. Tak długo jak Henry ma kartkę, znajduje się bowiem w śmiertelnym niebezpieczeństwie (no, powiedzmy).\nBohaterka odkłada słuchawkę i natychmiast rusza do boju. Rusza, ale po chwili zauważa, że Książę stoi jak ten wazon, więc także się zatrzymuje. Książę wpadł bowiem na pewien pomysł. Istnieje sposób, by raz na zawsze zakończyć cały bałagan i zniweczyć plany Titeliturego — trzeba zniszczyć kartkę z drzwiami. W ten sposób Autor zostałby uwięziony raz na zawsze. Śnieżka słusznie zauważa, że wtedy szanse Reginy na zyskanie szczęśliwego zakończenia maleją do zera. Książę odpowiada jednak, że tak naprawdę tego nie wiedzą i może Regina może je dostać w inny sposób. Ponadto zaszli już za daleko w swoich działaniach, a trzeba chronić Emmę.\nTam samym nasi Księcia coraz bardziej się zapętlają. Wcale nie zależy im na innych mieszkańcach Storybrooke, a troszczą się raczej o samych siebie oraz o to by ich tajemnica nie wyszła na jaw. Co też te sekrety potraﬁą zrobić z ludźmi…\nKsięcia zasięgają porady przy herbatce i ciasteczku.\nWracamy do przeszłości. Śnieżka pyta Ucznia, która wizja była prawdziwa. Ten odpowiada, że obie z nich. Mówi, że każdy rodzi się z czystym kontem (to dość jasne odwołanie do ﬁlozoﬁi Johna Locke’a i koncepcji tabula rasa) i dostaje wolną wolę. Może zatem swobodnie wybrać pomiędzy dobrem a złem i dlatego każda z wizji jest prawdopodobna. Jak to wszystko ma się do Autora? Spokojnie — i na to twórcy przygotowali odpowiedź. Ta jednak, trochę później.\nŚnieżka stara się uzmysłowić Uczniowi, że jeśli to jej wizja się spełni, dziecko, które urodzi będzie nieszczęśliwe, pełne bólu i ogarnięte przez mrok. Pyta, czy na pewno nic nie da się zrobić. Starzec niechętnie wyjawia, że istnieje pewien sposób, by zupełnie zniszczyć w dziecku potencjał do zła. Ostrzega jednak, że za każdą magię trzeba ponieść cenę. Śnieżka w ciemno odpowiada, że jakakolwiek by ta cena nie była, jest z Księciem gotowa ją ponieść — w końcu chodzi o dobro córki. Uczeń ciągnie dalej. Prawa magii nie pozwolą tak zwyczajnie wypędzić mroku z dziecka (wygląda na to że poza trzema prawami znanymi z „Once Upon a Time in Wonderland”, tj. „Nie da się nikogo przywrócić do życia”, „Nie da się nikogo zmusić do miłości” oraz „Nie da się manipulować czasem” istnieją jeszcze inne). Potrzebne jest jakieś żyjąc naczynie, które ten mrok wchłonie; istota, która również nie została jeszcze ukształtowana. Uczeń każe Śnieżce i Księciu wszystko przedyskutować i upewnić się, że na pewno chcą działać. Kiedy bowiem zaklęcie zostanie już rzucone, nie ma odwrotu. Zostawia parę samą.\nKsiążę i Śnieżka są zgodni — nawet jeśli mieliby uratować własne dziecko, zsyłanie mroku do innej, niewinnej istoty jest niewłaściwe. Śnieżka wpada jednak na pewien pomysł — co jeśli naczyniem nie musi być dziecko? Handlarz wspominał o jaju złożonym przez Diabolinę (kolejne dziesięć punktów do podejrzaności), więc może to je mogliby wykorzystać. W końcu dziecko Diaboliny nie może być dobre (oj, Śnieżka, to idąc tym tropem, twoje nie może być złe), a zatem zaklęcie mu nie zaszkodzi. No to się zaczyna…\nPorozumiewawcze spojrzenie od Reginy.\nTeraźniejszość. Henry wciąż ukrywa się w rezydencji Czarnoksiężnika. A że ma różne dziwne pomysły na zabijanie czasu, wchodzi pod stół i po raz kolejny przygląda się kartce, zerkając na moment na telefon. Nagle zza drzwi z ilustracji zaczyna dochodzić światło. Przenika przez dziurkę od klucza i pada na szuﬂadę tuż za Henrym. Chłopiec natychmiast wstaje, odsuwa ją i dostrzega w środku klucz. Wygląda więc na to że trzeba było zabrać kartkę w odpowiednie miejsce. Że też wcześniej na to nie wpadli…\nNagle do pomieszczenia wchodzi Regina. Henry pyta, co tu robi. Regina przeprasza i mówi, że nie chciała, by do tego doszło. Zanim jednak skończy myśl, na miejscu pojawiają się też Cruella i Diabolina. Regina wyrzuca im, że przecież sama by sobie poradziła. Cruella odpowiada jednak, że na tyle jej nie ufała, a potem zwraca się do Henry’ego, twierdząc, że kazałaby mu się mieć na baczności, ale wtedy minęłaby się z prawdą. Ach te docinki w stronę Reginy. Całe szczęście, że pani burmistrz umie odpyskować. Tym razem stawia na technikę groźby — jeśli Cruella i Diabolina coś zrobią Henry’emu, to Regina je wykończy. Panie zapewniają jednak, że nie będzie takiej potrzeby, jeśli Henry będzie współpracować. Regina każe więc oddać Henry’emu kartkę. ten początkowo stawia opór, ale kobieta dość ostro ponawia żądanie, zwracając się do niego pełnym nazwiskiem: Herny Daniel Mills. Przy okazji — to pierwszy raz, gdy słyszymy drugie imię Henry’ego. I o rany, jaki to ma sens: Henry po ojcu Reginy, a Daniel po jej pierwszej wielkiej miłości. Szkoda, że nie ma żadnego świętego Robina, bo wtedy Henry mógłby sobie wziąć takie imię na bierzmowanie. Ale nie zbaczajmy.\nRegina sprawia wrażenie stanowczej, ale jednocześnie dość wymownie spogląda na syna. Henry wyciąga kartkę z Księgi, podaje ją Reginie, a ta przekazuje ją Diabolinie i każe ruszać. Towarzyszki wychodzą przodem, sama zaś jeszcze raz spogląda w stronę Henry’ego i dyskretnie się uśmiecha, jakby zrobiła przekręt stulecia.\nRetrospekcje. Cruella i Urszula zostały wyznaczone przez Diabolinę do odpowiedzialnego zadania sprawowania straży przed jej jaskinią. Urszula użala się, że przynajmniej mogła użyczyć im troszkę płomienia, natomiast Cruella wspomina, że gdyby wiedziała, że będzie na dworze taka zimnica, to chwyciłaby kilka szczeniaczków więcej i zrobiła sobie rękawiczki. Och te cięte dialogi…\nNagle Urszula pada na ziemię, a chwilę później do Cruelli podchodzi Śnieżka i szybkim ruchem dmucha w jej stronę magiczny proszek o usypiającym działaniu. Reﬂeks przede wszystkim.\nDiabolina na skraju sił.\nWewnątrz jaskini panuje niemiłosierny bałagan, a wokół porozrzucane są różnego rodzaju przedmioty. No żeby w takich warunkach wysiadywać jajo? Diabolino…\nKsiążę zauważa na ziemi znaną już z wcześniejszych odcinków grzechotkę (stanowiącą w serialu symbol cierpienia Diaboliny), a gdy pyta żony co to ta kwituje, że najwyraźniej Diabolina gromadzi sobie srebro. Bo jak wiadomo — smoki lubią skarby.\nWreszcie bohaterowie dostrzegają gniazdo oraz jajo. Książę każe Śnieżce uważać, a następnie razem z nią podchodzi bliżej. Kiedy para zaczyna sięgać do gniazda, budzą Diabolinę, która przypuszcza na nich atak w swojej smoczej formie (efekty niestety nie są szczęśliwe, ale wydaje mi się, że lepsze niż ostatnio). Śnieżka jednak wie co robić i w całym tym bałaganie natychmiast chwyta jajo. By nie skrzywdzić swojego dziecka Diabolina zmuszona jest zaprzestać ataku. Przybiera więc mniej komputerową postać i pyta naszą parę, co z nich za ludzie, że grożą dziecku. Śnieżka odpowiada, że to wcale nie dziecko, a potwór. Usłyszawszy bezduszne słowa intruzów, Diabolina zadaje kolejne, bardzo trafne pytanie: kim w takim razie są Śnieżka i Książę? Potworem wszak nie czyni nas nasza natura, a to jak postępujemy. A Księcia postępuję bardzo nieładnie.\nTak czy siak, pytanie Diaboliny zbija na chwilę Śnieżkę z tropu, ale ostatecznie bohaterka wybąkuje szybkie, standardowe przeprosiny, a następnie rusza wraz z Księciem w kierunku wyjścia. Diabolinie nie zostaje już nic, poza błaganiem. Prosi jak matka matkę o litość. Śnieżka obiecuje czarownicy, że zwróci jajo, kiedy już wszystko wraz z Księciem załatwi, a następnie biegiem ucieka z groty. Diabolina próbuje jeszcze strzelić małym zaklęciem, ale niestety nieskutecznie. Zamiast pozbyć się naszej parki. zawala wyjście i więzi się w środku. A ponieważ jest bardzo słaba, najprawdopodobniej aż do rzucenia z klątwy już się z jaskini nie wydostała.\nStorybrooke. Śnieżka i Książę docierają do rezydencji i odnajdują Henry’ego. Śnieżka mówi chłopcu, że trzeba się spieszyć, bo źli są w drodze. Ten odpowiada jednak, że już złożyli mu wizytę. Zaniepokojony Książę pyta, czy zabrali kartkę. Henry mówi, że tak myślą — za wyjątkiem Reginy. Kiedy zobaczył jej wymowne spojrzenie od razu wiedział co robić i wręczył czarnym charakterom falsyﬁkat wyczarowany przez Emmę. Mądry chłopak.\nŚnieżka pyta o prawdziwy egzemplarz. Ten został ukryty w jednej z pustych ksiąg na regale. Że też Henry wiedział, do której z nich zajrzeć — przecież łatwo się tam pogubić, przy tylu sztukach…\nŚnieżka i Książę zapewniają, że zadbają o bezpieczeństwo kartki (taa, jasne), ale Henry chce się jeszcze podzielić swoim znaleziskiem opowiada o kluczu. Następnie wyjmuje go z kieszeni i przykłada do drzwi, ale Książę natychmiast przerywa i prosi chłopca, by się wstrzymał. A kiedy Henry nie ustępuje, para podnosi głos: to zbyt niebezpieczne i lepiej, by sobie poszedł. I idzie. Co tam, że w miasteczku jest niebezpiecznie, to tylko wasz wnuk, Księcia. Ale przynajmniej Śnieżka ma jakieś wyrzuty sumienia i zauważa, że jeśli tak dalej pójdzie z ich kłamstwami i manipulacji, to w niczym nie będą różnić się od Golda. Co racja, to racja. Pora dojrzeć?\nTymczasem Gold wchodzi do swojego sklepu i przenosi śpiącą na podłodze Bellę na bardziej wygodne miejsce. Potem wygłasza dość poruszający monolog:\nNajdroższa… Muszę ci coś wyznać, póki to coś jeszcze znaczy. Jak wiesz, moja magia kosztuje, a ja zaciągnąłem tak wielki dług, że nigdy nie będę go w stanie spłacić… Chyba, że znajdę sposób na to by zmienić zasady.\nW tym momencie mężczyzna chwyta się za serce.\nTyle, że Trzeba ci znać trudną prawdę. Coś jeszcze się zmienia. Jeśli więc będę chciał zmienić zasady, będę musiał to zrobić szybko.\nNa zewnątrz słychać warkot silnika samochodu Cruelli. Titelitury całuje dłoń ukochanej.\nWrócę po ciebie… jeśli zdołam.\nŁał! Coś jest z Goldem nie tak. Co to takiego może być? Myślę, że może mieć to związek z jego sercem (zauważcie, jak się za nie trzyma; a w dodatku kolejny odcinek nazywać ma się „Heart of Gold” — „Serce Golda”). Pytanie tylko skąd ten problem? Czyżby od nadużywania mocy Mrocznego?\nTitelitury wychodzi ze sklepu. Cruella pyta co tam robił, jednak ten dość wyraźnie każe jej trzymać się z dala od jego interesów (ależ Tit, nie wstydź się swoich uczuć). Pyta, czy znaleźli chłopaka. Diabolina wręcza stronę z ilustracją drzwi, a Regina przypisuje sobie główne zasługi. Tyle, że Titeliturego nie tak łatwo oszukać. Od razu widzi, ze otrzymał falsyﬁkat. I na nic zdaje się przekonująca gra Reginy, która do samego końca stara się utrzymać przykrywkę. Titelitury od początku ją podejrzewał i czekał na chwilę, w której jej zdrada wyjdzie na jaw. Każe Diabolinie czynić honory. Regina stara się jeszcze wyjaśnić zajście, ale nasza rogata czarownica natychmiast ją usypia, a Titelitury każe zanieść zdrajczynię do krypty.\nUczeń zatrzymał małe szczegóły dla siebie.\nI znów przeszłość. Śnieżka i Książę przynoszą Uczniowi jajo Diaboliny. Ten natychmiast rozpoczyna rytuał i recytuje słowa zaklęcia (wybaczcie koślawe tłumaczenie i koślawe rymy):\nNiechaj ciemność przejdzie wnet z łona kruchego do grobu mrocznego. A jeśli blask dnia napotka z odległego, cieniem spowitego brzegu, niechaj magia żadna formy jej nie nada, niechaj klątwa ni zaklęcie inne z niej nie pada na niewinnych ze śmiertelnych zrodzonych.\nCałość wygląda tak, jakby Uczeń nie tylko przelewał ciemność w dziecko Diaboliny, ale też w jakiś sposób ją neutralizował. Ciekawie brzmi także wzmianka o odległym brzegu. Jak to wszystko rozumieć?\nŚnieżka upewnia się, że rytuał, który Uczeń odprawia polega tylko na pozbawieniu jej dziecka potencjału do zła. Uczeń odpowiada, że nikt nie chciałby czegoś, skrywającego w sercu tak wiele mroku, w ich świecie, dlatego wysyła jajo tam, gdzie nie zdoła nikogo skrzywdzić. Słowa zaklęcia nabierają sensu: „ niechaj magia żadna formy jej nie nada, niechaj klątwa ni zaklęcie inne z niej nie pada na niewinnych ze śmiertelnych zrodzonych „; a zatem Uczeń wysyła jajo do naszego świata. Jak wielką ten mężczyzna ma moc — czyżby cały Czarnoksiężnik był jedynie przykrywką, a Uczeń już dawno przejął jego miejsce?\nŚnieżka i Książę krzyczą, że Uczeń nie uprzedził ich o tej części zaklęcia. Starzec jednak zastrzega, że już za późno. Śnieżka ma jednak zamiar działać i nie chce się poddać.\nOtwiera się portal. Skorupa jaj zaczyna pękać i wyłania się z niej niemowlęca rączka. Śnieżka natychmiast ją zauważa i krzyczy do Księcia, że to dziecko. Ten jest przekonany, że nadal da się je uratować. Para zaczyna biec w kierunku jaja, ale wtem na miejscu pojawiają się Cruella i Urszula. W wyniku zamieszania czarownice zostają wciągnięte przez portal wraz jajem. Co ciekawe, choć Księcia stoją niemal w tym samym miejscu, magia portalu na nich nie działa — prawdopodobnie dlatego, że wchłania on tylko tych, których całkowicie pogrążył mrok. W każdym razie wiemy, jak Cruella i Urszula znalazły się w naszym świecie. A to oznacza, że musiały coś wiedzieć o losach dziecka Diaboliny (chyba, że traﬁły w inne miejsca), ale nie podzieliły się tą informacją z czarownicą. Cruella ma asa w rękawie?\nŚnieżka i Książę pytają co stało się z dzieckiem Diaboliny oraz Cruellą i Urszulą. Uczeń odpowiada, że zostały wysłane tam, gdzie jest ich miejsce. Śnieżka krzyczy, że trzeba ratować dziecko, jednak Uczeń natychmiast rozwiewa wszelkie wątpliwości: nic już nie można zrobić. Ale za to dziecko Księciów jest wolne od mroku i teraz wszystko zależy od tego, jak je wychowają. To powiedziawszy, odchodzi.\nŚnieżka jest zrozpaczona. Książę stara się ją jakoś pocieszyć i usprawiedliwić całą sytuację niewiedzą. Ta jednak zdaje sobie sprawę, że popełnili straszliwy błąd, za który przyjdzie im zapłacić. To całą tajemnicę już znamy. Nie ma co: Śnieżka i Książę mocno nabroili. Ale i Uczeń ma swoje za uszami. Chyba, że… Ale o tym za moment.\nŚnieżka przejmuje inicjatywę.\nStorybrooke, rezydencja Czarnoksiężnika. Książę trzyma kartkę z drzwiami nad kominkiem. Jest niemal gotów ją wrzucić w ogień, ale Śnieżka pyta, co takiego powiedzą Henry’emu. Książę mówi, że mogą powiedzieć, że klucz nie pasował i strona zniknęła — zastanowią się nad tym później. Śnieżka zauważa, że znów będą kłamać — ona tak dłużej nie może. Dała Henry’emu Ksiegę Baśni, by dać chłopcu nadzieję, a teraz ma kłamać i ją odebrać? Do tego dochodzi Regina, z którą wreszcie udało im się wejść w zdrową relację. W dodatku Śnieżka powierzyła jej tajemnicę, którą tamta dotrzymała i ryzykowała dla niej życie. Mają za to odpłacić zniszczeniem szansy na szczęśliwe zakończenie? Książę stara się uspokoić Śnieżkę, sugerując, że być może istnieje inny sposób. Ta nie daje za wygraną. Opowiada, jak po śmierci Cory Regina wyjęła jej serce z piersi. Okazało się wtedy, że jest skażone mrokiem (było to w drugim sezonie). Regina myślała wtedy, że mrok pojawił się z powodu zabójstwa, ale tak naprawdę był tam już wcześniej — od momentu, w którym odebrali Diabolinie dziecko. Wniosek z tego wszystkiego jest jeden: należy powiedzieć Emmie prawdę. Bo bohaterowie robią to co należy, a nie to co jest łatwe.\nNo proszę, bardzo dobry monolog Śnieżki, a co najważniejsze, Księcia wreszcie sięgają po rozum do głowy. Warto podkreślić, że to Śnieżka przejmuje inicjatywę, co bardzo mi się podoba. Bo lubię, jak postaci kobiece przejmują inicjatywę.\nEmma dowiaduje się prawdy.\nPrzeskakujemy troszkę w czasie. Wszyscy zdążyli się już obudzić ze snu, a Księcia zdradziły Emmie prawdę. Wychodzimy od dość dobrego ujęcia na bohaterkę; w tle nie gra żadna muzyka, co wzmacnia wrażenia, a Jennifer Morrison aktorsko naprawdę daję radę.\nEmma w końcu się odzywa. Mówi, że rodzice przez cały czas ją okłamywali. A chciała im i w nich wierzyć. Książę, zamiast ją jakoś twórczo zapewnić o dobrych zamiarach, sięga po oklepane: „Chcieliśmy cię tylko chronić”. Oj, Książę, co ta Śnieżka w tobie widzi…?\nHak pyta Emmy, czy wszystko dobrze. Panna Swan agresywnie odsuwa dłoń i odpowiada przecząco, a następnie zrywa się z krzesła i kieruje się do wyjścia. Śnieżka próbuje zatrzymać córkę i mówi, że jest jej matką. Emma odpowiada: „Mam to gdzieś”. Wizja zaczyna się spełniać… Czyżby to pierwszy krok Emmy ku ciemności?\nCruella znów niezadowolona.\nKrypta Reginy. Cruella proponuje poderżnąć Reginie gardło. Kiedy Titelitury odmawia, sugeruje, że jeśli Mroczny nie chce bałaganu, to Diabolina może poziać ogniem i załatwić sprawę. Titelitury jest jednak nieugięty, co zwraca uwagę Diaboliny. Zauważa, że Regina już do niczego się nie przyda i w żaden sposób nie będzie mogła pomóc. Titelitury zdradza jednak, że ma pewnego asa w rękawie i jeśli Regina dowie się, co to od razu będzie chciała współpracować. Co to takiego? Stawiam na coś związanego z Robinem — wykorzystanie uczuć Reginy zadziałałoby najlepiej.\nIdealne lekarstwo na smutek i zawód?\nCiepłe słowa ukochanego. I widok skórzanej kurtki.\nEmma siedzi na ławce w okolicach portu. Podchodzi do niej Hak. Bohaterka mówi mu, że będzie potrzebowała trochę czasu, by wszystko przemyśleć. Hak przekazuje jej wiadomość o Auguście. Mężczyzna się obudził, czuwają przy nim Śnieżka i Książę. Domyślając się dalszego pytania ukochanej, pirat mówi, że z jej przyjacielem będzie wszystko dobrze. No proszę, od zazdrości do zrozumienia — Hak to jest jednak gość!\nPara się przytula. Emma pyta, dlaczego jej rodzice przysłali akurat Haka. Ten odpowiada, że obawiali się, że córka ich nie wysłucha. Emma mówi, że mieli rację.\nNie ma co, rana jest głęboka. I teraz pytanie, czy będzie się goić, czy też jątrzyć i jak to wpłynie na zachowanie Emmy.\nA teraz Książę działa.\nRetrospekcje, zamek Śnieżki i Księcia. Widać są typem rodziców, którzy muszą wszystko dograć na długo przed narodzinami dziecka, więc już przygotowywana jest kołyska. Śnieżka jest wściekła, bo niczego nieświadoma Kopciuszek przesłała w prezencie ozdobne jednorożce do zawieszenia nad łóżeczkiem (a więc całość może mieć miejsce po pojmaniu Titeliturego). Niepytanemu o zdanie Apsikowi się podobają. Książę delikatnie wyprasza go z komnaty i stara się uspokoić żonę. Śnieżka opowiada, że to jednorożec dał jej wizję, przez którą wydarli Diabolinie dziecko. Nie chce, żeby to dosłownie wisiało nad ich córką. Ciągle wraca do niej to co wraz z Księciem zrobili. Mężczyzna mówi, że czuje to samo, ale stara się też jakoś wszystko usprawiedliwić. Być może Diabolina zasłużyła na to wszystko? Z tego co im wiadomo, czarownica kłamała na temat tego, że Regina jest w posiadaniu Mrocznej Klątwy, bo przecież do tej pory jej nie użyła (serio, Książę, aż taki naiwny jesteś?). Być może wszelkie groźby były puste. Rany, ależ ten Książę bajdurzy… Nie ma żadnego usprawiedliwienia dla tego co zrobili ze Śnieżką. A już na pewno takie wyssane z palca bzdury nie sprawią, że na ich czyn będzie można spojrzeć inaczej…\nŚnieżka chyba czuje to samo, bo mówi, że to wszystko nie ma żadnego znaczenia. Myślała, że robią coś odważnego dla ich dziecka i owszem, byli odważni, ale zabrakło w tym wszystkim dobra, a jego miejsce zajął egoizm. Według niej nie są już bohaterami.\nKsiążę zastanawia się, jak to wszystko naprawić (no, nareszcie się ogarnął). Śnieżka mówi, że prawdopodobnie się nie da. Dziecko Diaboliny wszak już przepadło. Książę zwraca uwagę, że oni nie przepadli i pyta, jak naprawić siebie samych. Pyta, czy chcą przytłoczeni całą sytuacją wychowywać córkę. Śnieżka odpowiada, że nie, ale jednocześnie zastanawia się, czy odkupienie jest dla nich możliwe. Książę uważa, że jest, że mogą zasłużyć na przebaczenie. Ale, żeby tak było, muszą starać się być tak dobrzy, jak tylko potraﬁą: ciężko pracować, szerzyć nadzieję i wiarę każdego dnia. Inaczej ich występek na za zawsze ich splami. Śnieżka dodaje, że wpłynie to wtedy także na ich dziecko, a przecież to je próbowali ocalić. Spogląda na jednorożca i mówi, że może to dobra rzecz. Jednorożce będą im przypominać, jak łatwo zboczyć z właściwej ścieżki i przed tym przestrzegać. Książę dodaje, że jak długo będą mieli siebie, tak długo pozostaną jak najlepsi. Mówi, że nie stanie się to wszystko w ciągu jednej nocy, ale są w stanie obrać długą, trudną drogę. Oczywiście po wszystkim następuje obowiązkowy przytulaniec.\nTeraz, gdy już znamy wszystkie okoliczności, trudno nie spojrzeć na dotychczasowe działania Śnieżki i Księcia nieco inaczej, osadzając je właśnie w kontekście tego, co sobie obiecali. Do tego pojawia się ważne dla sezonu pytanie: kim tak naprawdę są Śnieżka i Książę — bohaterami czy czarnymi charakterami? Czy zasłużyli na swoje szczęśliwe zakończenie i czy go nie stracą?\nKolejne inspiracje Disneyem.\nTylko kolory i zawartość inne.\nTeraźniejszość. Diabolina schodzi do krypty Reginy, gdzie zastaje Titeliturego, przeglądającego się w zwierciadle. Pyta, czy skoro jest tak pewny współpracy Reginy, to nie przyszedł czas na to by zadbać o potrzeby najbardziej wartościowej sojuszniczki. Titelitury odpowiada, że nie zdobyła dla niego kartki z drzwiami i nie zasłużyła na odpowiedzi — wedle umowy. Diabolina zgadza się, że była umowa, ale uważa, że po wszystkim tym przez co przeszła, zasługuje aż nadto na odpowiedź. Mroczny zdaje sobie z tego sprawę i chce jej dać ostatnią szansę, by zachować to co ma. Czarownica mówi, że ma już tylko ból. Titelitury odpiera, że ból znika, chyba że go czymś nakarmi. Ostrzega, że odpowiedzi na pytania Diaboliny mogłyby być dla niej bardzo niepożądanym posiłkiem. Ta jednak o to nie dba. Nigdy nie widziała swojego dziecka i nawet nie wie, czy miała chłopca czy dziewczynkę. Ból to dla niej sprawa drugorzędna — liczy się prawda.\nTitelitury bierze od Diaboliny grzechotkę i przypomina, że to co za chwilę zobaczy, stało się 30 lat temu. Następnie czaruje, a my oglądamy na ekranie kolejne nawiązanie wizualne do „Śpiącej królewny”.\nNo to wiemy, kim jest dziecko Diaboliny.\nWizja wywołana przez Titeliturego. Dziecko Diaboliny zostaje adoptowane przez znajomo wyglądającego mężczyznę, który nadaje mu imię: Lilith (zdrobniale: Lily). Potwierdza się więc to co już wcześniej przewidziałem — zdążyliśmy już córkę czarownicy w serialu poznać.\nDiabolina ma teraz o co walczyć.\nWizja się kończy. Diabolina jest wzruszona i na jej twarzy maluje się pewien wyraz ulgi. Jej dziecko żyje, a do tego znajduje się w tym samym świecie. Diabolina pragnie ją oczywiście odnaleźć i jest przekonana, że musi być jakiś sposób, by to uczynić. W dodatku ktoś musi ją znać (oj, zdziwiłaby się, gdyby wiedziała kto).\nZastanawia mnie bardzo kolejny krok Diaboliny. Może być, w obliczu tego, co się dowiedziała, bardzo ciekawy. Pytanie też, czy Titelitury nie ma wobec Lily jakichś planów. Może będzie chciał ją wykorzystać, by przywrócić mrok, który Uczeń przelał w nią od Emmy i w ten sposób uczynić Wybawicielkę złą? No i jeszcze jedna sprawa — Diabolina niewątpliwie znalazła się w sytuacji, w jakiej kiedyś był Titelitury, więc jego działania będą w tym kontekście szczególnie interesujące.\nAugust ma się lepiej. I sypie informacjami.\nTymczasem Emma przybywa do klasztoru wróżek. Wchodzi do pomieszczenia, w którym znajdują się August oraz Śnieżka i Książę. Przez chwilę robi się niezręcznie, ale w końcu panna Swan postanawia zignorować obecność rodziców i zwraca się do Augusta, pytając, jak się czuje. Bohater mówi, że jest nieco zmęczony, ale jest z nim lepiej. Pyta jednocześnie, co jest nie tak z Emmą i choć ta na początku próbuje go zbyć, to ten doskonale wyczuwa kłamstwo (lepiej niż ktoś, kto szczyci się swoją supermocą…). Emma mówi, że nie warto się teraz zajmować jej problemami, zwłaszcza, że ma prezent. Pokazuje mężczyźnie kartkę i klucz, dodając, że to wszystko dzięki Henry’emu. August gratuluje jej sukcesu. Emma pragnie wypuścić Autora i zadać mu kilka pytań.\nW tym momencie do rozmowy włącza się Śnieżka. Każe przemyśleć sprawę. Nie tylko Regina chciała przecież odnaleźć Autora, ale także Titelitury, który pragnął go wykorzystać, by ogarnąć serce Emmy mrokiem. Emma jednak wcale się tym nie martwi i z wyrzutem mówi rodzicom, że oni także nie powinni. Potem znów zwraca się do Augusta, powtarzając, że ma do Autora kilka pytań i on na nie odpowie. August zaznacza jednak, że odpowie na nie, jeśli to on opisał jej historię. Okazuje się, że Autorów było wielu. Nie jest to zatem konkretna osoba, a pewnego rodzaju stanowisko, praca. Ten, który został uwięziony za drzwiami, to ostatni spośród tych, którym powierzono odpowiedzialne zadanie obserwowania najwspanialszych historii i zapisywania ich dla przyszłych pokoleń. Takim zajęciem wielu parało się przez całe wieki: od człowieka, który obserwował cienie tańczące na ścianach jaskini i osnuł wokół tego ﬁlozoﬁę (to nawiązanie do Platona) przez dramaturgów, którzy snuli swe opowieści wierszem, aż po mężczyznę o imieniu Walt (to z kolei nawiązanie do Disneya — pierwsze takie wprost do jego osoby).\nOto Autor. No dobra, jego dłoń.\nNarracja Augusta trwa, a my tym czasem przenosimy się do Zaczarowanego Lasu i mkniemy przezeń wraz z kamerzystą. Uwielbiam takie sekwencje.\nWielu Autorów podchodziło do swego obowiązku z ogromną odpowiedzialnością. Aż do ostatniego.\nNastępuje cięcie i widzimy, jak ostatni z Autorów zapisuje Księgę Baśni. A co takiego pisze? Proszę bardzo:\n— Nie mogliśmy wiedzieć. Uczeń ukrył przed nami prawdę — Książę starał się uspokoić ją raz jeszcze. W środku czuł to samo, co ona, ale uczucie bezsilności na widok rozpaczy ukochanej sprawiło, że zapragnął ją pocieszyć. Miała właśnie odpowiedzieć, kiedy na gałęzi powyżej usiadł drozd. Królewna odwróciła wzrok. Wyobraziła sobie jak ptak szepcze jej do ucha słowa surowej oceny, przypominając o jej własnym rozczarowaniu swoimi czynami. Kiedy więc, zamiast usiąść jej na ramieniu, odleciał, poczuła ulgę. Wcześniej, kiedy Zła Królowa w ohydny sposób zdradziła jej rodzinę, myślała, że poznała prawdziwy smutek. Teraz jednak królewna wiedziała, że największą zdradą jest kłamstwo.\nCzyli zajmuję się historią Księciów… Ale wróćmy do narracji Augusta.\nNowy Autor, poza opisywaniem tego, co widzi, zaczął manipulować wydarzeniami. Zrobił podobno coś, co mocno rozwścieczyło Czarnoksiężnika i jego Ucznia.\nNa moment August milknie, a my widzimy, jak Uczeń podchodzi do Autora (pokazywanego przez całą scenę tak, by nie było widać jego twarzy) i pyta, jak mógł go zmusić do tego, by rzucił zaklęcie na dziecko Diaboliny. Autor odpowiada, że dzięki temu historia stała się ciekawsza. No proszę — więc to on stał za całą manipulacją, a w dodatku kierował Uczniem! Czyli jest rzeczywiście bardzo potężny. Ciekawe, jakie miał motywy i dlaczego zaczął sterować biegiem wydarzeń. Kluczem na pewno jest jego stwierdzenie o „ciekawszej historii”. Mam nadzieję, że wkrótce poznamy genezę mężczyzny.\nUczeń każe Autorowi zwrócić pióro, nie jest on bowiem odpowiednią osobą na stanowisku. Złamał zasady, kłamał, oszukiwał i nie wypełnił swojego obowiązku. Musi zatem zostać ukarany. Uczeń wyciąga różdżkę i za pomocą serii krótkich machnięć rzuca zaklęcie, które więzi Autora w Księdze.\nWygląda na to że od tego czasu (a więc na trochę przed rzuceniem klątwy) nie było żadnego Autora, a jednocześnie to co zapisał poprzedni miało ogromny wpływ na dalsze wydarzenia i zasadę: czarne charaktery nie dostają szczęśliwych zakończeń.\nMożliwe też, że rezydencja Czarnoksiężnika i magiczne księgi pojawiły się w Storybrooke dlatego, by odnaleźć wreszcie nowego Autora. Może Henry jest kandydatem na to stanowisko?\nA teraz już serio: Autor. Z brandy.\nPowracamy do klasztoru. August mówi, że Czarnoksiężnik i Uczeń uwięzili Autora, ponieważ musieli wziąć odpowiedzialność za swój błąd i wybór nieodpowiedniej osoby do tego zajęcia. Emma pyta, czy skoro tak, to czy uwięziony Autor nadal ma umiejętność zmiany wydarzeń. August z uśmiechem odpowiada, że panna Swan mocno dojrzała — kiedyś była wszak kimś, kto nie umiał zdobyć się na wiarę.\nEmma otwiera drzwi. Błyska żółte światło i wreszcie poznajemy tajemnicze oblicze mężczyzny. A jest nim… Oczywiście spotkany wcześniej przez Śnieżkę i Księcia handlarz. Handlarz, który był współodpowiedzialny za to co stało się z dzieckiem Diaboliny i który podsuwając Księciom odpowiednie informacje oraz sterując Uczniem, sprowadził ich na złą ścieżkę.\nAutor żartobliwie mówi swoim wybawicielom, że w środku było ciasno i nawet nie mógł sięgnąć po buteleczkę brandy. Śnieżka i Książę oczywiście rozpoznają trunek i pytają Autora, skąd go ma. Ten odpowiadał, że dostał ją od pewnej młodej pary, którą spotkał na drodze. Z niewielką drwiną w głosie (znak, że zaraz stanie się coś niedobrego) pyta, czy nie zechcieliby troszkę skosztować i zachwala posmak gałki muszkatołowej. Śnieżka i Książę dopiero wtedy rozpoznają mężczyznę (ach, ta spostrzegawczość… No, ale to było trzydzieści lat temu) i są oczywiście bardzo zdziwieni.\nWreszcie do Autora zwraca się Emma i mówi, że mają wiele pytań. Mężczyzna dobrze o tym wie, ale nie jest chętny do współpracy. Zręcznie zrzuca ﬁranki i korzystając z zamieszania ulatnia się z klasztoru. Chwilę później w pościg rusza Emma.\nW którą to stronę uciekł?\nEmma wybiega na ulicę. Autor jednak zdążył zbiec na tyle daleko, że nigdzie nie może go odnaleźć. No to się porobiło… Ale oczywiście kontynuacja pościgu (i wyścigu z czasem, bo przecież jest i Titelitury) dopiero w kolejnych odcinkach. Będzie emocjonująco.\nJak zwykle chętnie poznam Wasze przemyślenia, uwagi i zdanie. Piszcie w komentarzach, co zauważyliście i jakie macie teorie.\n*Tak gwoli ścisłości — celowo odmieniam ten wyraz niepoprawnie, żeby, jako określenie Śnieżki i Księcia, odróżnić go spośród innych książąt.


Aktualne oferty pracy | TAXAT\nJeżeli lubisz zdobywać wiedzę i nowe doświadczenia, jesteś ambitny i chcesz zdobyć atrakcyjną pracę w rozwijającej się firmie z branży wykorzystującej wiedzę m.in. z zakresu prawa, ekonomii i psychologii, to odpowiedz na nasze ogłoszenie.\nSamodzielne prowadzenie procesu windykacji polubownej na powierzonych sprawach w oparciu o ustalone procedury, polegające w szczególności na: poszukiwaniu kontaktu z dłużnikami (podmiotami gospodarczymi i konsumentami), telefonicznym negocjowaniu warunków i terminów spłaty, ustalaniu przyczyn powstania zadłużenia i analizie sytuacji finansowej dłużników w oparciu o ustalone informacje, raportowaniu i analizie osiągniętych wyników.\n• przejrzysty system wynagradzania umożliwiający otrzymanie, oprócz wynagrodzenia podstawowego, premii uzależnionej od poziomu realizacji ustalonych celów,\n• pakiet wszechstronnych szkoleń i warsztatów umożliwiających wykonywanie powierzonych zadań na najwyższym poziomie i realizację tychże celów,\n• dużą samodzielność w wykonywaniu powierzonych czynności i pracę na partnerskich zasadach.\n• lubisz rozmawiać z ludźmi i potrafisz przekonać ich do swoich racji,\n• posiadasz co najmniej półroczne doświadczenie w windykacji należności i/lub pracy na podobnym stanowisku,\n• jesteś dobrym organizatorem swojego czasu, w pracy liczy się dla Ciebie osiągnięcie postawionego celu a stres i zmienne warunki nie są Ci obce i motywują Cię do działania…\n…czekamy na Twoją aplikację, zawierającą CV i list motywacyjny, pod adresem rekrutacja@taxat.pl . W tytule wiadomości prosimy o podanie nazwy stanowiska: „Negocjator/Specjalista ds. windykacji przedsądowej (z doświadczeniem)”.\n„Wyrażam zgodę na przetwarzanie przez TAXAT SP. Z O.O. moich danych osobowych w celu oceny moich kwalifikacji, oceny zdolności i umiejętności oraz wyboru i zatrudnienia odpowiedniej osoby lub odpowiednich osób na wybranym stanowisku, w związku z którym toczy się postępowanie rekrutacyjne na stanowisko negocjator-Specjalista ds windykacji przedsądowej (z doświadczeniem). Powyższa zgoda obejmuje dane osobowe zawarte w przesłanym przeze mnie życiorysie (CV), liście motywacyjnym, a także udostępnione w toku rozmowy kwalifikacyjnej oraz w związku z przeprowadzeniem wobec mojej osoby testów kwalifikacyjnych i sprawdzających. Znane są mi Zasady przetwarzania danych w procesie rekrutacyjnym dostępne pod adresem https://taxat.pl/nowa/pr/klauzula informacyjna”\nInformacje o sposobie przetwarzania przez nas Twoich danych osobowych i przysługujących Ci prawach znajdziesz tu: Klauzula informacyjna\nJeśli chcesz, żebyśmy uwzględnili Cię również w kolejnych rekrutacjach, w ciągu roku od przesłania aplikacji, wypełnij i dołącz do aplikacji formularz, który znajdziesz tu: Formularz zgody\nSpecjalista ds. windykacji należności bieżących\nDoświadczenie nie jest wymagane. Wszystkiego Cię nauczymy.\nSamodzielne prowadzenie procesu windykacji polubownej na powierzonych sprawach, polegające w szczególności na telefonicznym negocjowaniu warunków i terminów spłaty, ustalaniu przyczyn powstania zadłużenia oraz na poszukiwaniu kontaktu z klientami.\n– wynagrodzenie podstawowe + comiesięczną realną premię,\n– własny portfel spraw do samodzielnego kreowania wyniku (praca na portfelu bieżącym – 70% naszych spraw do 60 dnia przeterminowania),\n– samodzielność i bezpieczeństwo – mamy jasno sprecyzowane zasady pracy i cele, przestrzegamy procedur, zasad etyki i wypłacamy wynagrodzenia terminowo,\n– pakiety szkoleń umożliwiających wykonywanie powierzonych zadań na najwyższym poziomie,\n– perspektywę rozwoju –chodzi nam o to, abyś cieszył się, że idziesz do pracy,\n– wszystkie wolne soboty i niedziele, nie zmuszamy nikogo do nadgodzin,\n– przyjazną atmosferę, wszyscy mówimy sobie „na Ty” i traktujemy się po partnersku,\n– dogodną lokalizację w centrum miasta (niedaleko przystanki tramwajowe, autobusowe, kolejowy oraz parking),\n– Inne benefity np. karta Multisport, owocowe poniedziałki, słodkie środy, dodatki świąteczne, konkursy z nagrodami oraz wspólne wyjścia dla chętnych.\n– lubisz rozmawiać z ludźmi i potrafisz przekonać ich do swoich racji,\n– jesteś dobrym organizatorem swojego czasu, w pracy liczy się dla Ciebie przekraczanie postawionego celu,\n– chcesz zdobyć nowe unikalne kompetencje przydatne również w życiu codziennym,\n– uważasz, że jesteś osobą komunikatywną, interesują Ciebie aspekty humanistyczne i chcesz rozwijać się w zakresie negocjacji, to chcielibyśmy z Tobą współpracować.\nczekamy na Twoją aplikację. W tytule wiadomości prosimy o podanie nazwy stanowiska: „Specjalista ds. windykacji należności bieżących”.


Tabletki anty - cała prawda o skutkach ubocznych - strona 2 - Antykoncepcja - Forumowisko.pl\nTabletki anty - cała prawda o skutkach ubocznych\nAutor: Gabi.nia , wrz 15 2007 23:46\nNapisano 04 kwiecień 2008 - 23:55\nPrzez tabletki masz depresje? to pewne ze przez tabletki?\nNapisano 05 kwiecień 2008 - 01:39\nJa uważam, że dobrze dobrane tbl to same korzyści ..bo właśnie niedobór hormonów też może być odpowiedzialny za te wszystkie zmiany nastrojów, zespoły przedmiesiączkowe, zmiany skórne itp. z libido jest rzeczywiście różnie. Jeśli chodzi o spiralę- dla młodej kobiety, która myśli kiedyś w życiu zdecydować się na dzieci..jest to duże ryzyko. a jeśli już je podejmujemy to radzę wybrać się do naprawdę dobrego i 10 razy sprawdzonego ginekologa(żeby przypadkiem przez pomyłkę nie znalazła się np. w brzuchu bo i takie przypadki miały miejsce). A i przed 25r. ż. tabletki zwiększają ryzyko raka piersi (szczególnie w połączeniu z papierosami). papierosy + tbl antykoncepcyjne to naprawdę mieszanka wybuchowa także radzę z jednego zrezygnować.\nWarto też zaszczepić się przeciw HPV. Rak macicy jest wstrętną chorobą. U nas w kraju niestety ta szczepionka nie jest jeszcze refundowana. Mimo tego, że trochu kosztuje uważam, że warto. Zapytajcie swoich ginekologów. powiedzą wam to samo.\nNapisano 05 kwiecień 2008 - 08:12\nzgadzam sie z poprzedniczka ale nie w 1 kwestii nie ma samychych kozysci z brania hormonow. a depresja jest bardzo czesto spotykana przy duzej dawce hormonalnej gdy nasz organiazm ma zachwiana homeostaze\nNapisano 05 kwiecień 2008 - 10:49\nja akurat nie mam skutków ubocznych. Biorę Yasminelle (moje pierwsze w życiu anty) i są trafione. To co najlepsze w ich przyjmowaniu to to że podczas okresu mogę już normalnie funkcjonować, bo wcześniej pierwsze 2 dni okresu ledwo chodziłam poza tym schudłam wcześniej żadnymi sposobami nie dałam rady a teraz mam wagę jaką chciałam co do libido to nigdy za wielkiego nie miałam ale zdaje sie że się nie pogorszyło.\nco do szczepienia przed rakiem szyjki macicy to mnie na razie niestety nie stać na taki wydatek. Owszem również uważam że warto się zaszczepić ale nie wszystkich stać.\nNapisano 05 kwiecień 2008 - 11:44\ntak. możliwe że skłonności depresyjne miałam wcześniej- tabletki tylko spowodowały że nie mogłam tego uniknąć i wpadłam po uszy\ndostałam za małą dawkę hormonów. i mój organizm nie wiedział czy mam mieć okres, czy 'urojoną ciążę' i się bujałam przez miesiąc z okresem non-stop i poważną depresją.. (która wcale nie ma zamiaru wynieść się z mojego organizmu)\na libido spadło mi GRUUUUUUUUUUUUUUUUUUUUBO poniżej zera.. i pogorszyły się stosunki między mną i moim chłopakiem..\nUżytkownik Dzimka edytował ten post 05 kwiecień 2008 - 11:45\nNapisano 05 kwiecień 2008 - 12:43\nOj to rzeczywiscie nie fajnie\nA niech mi ktos powie, mialyscie po tabletkach zawoty glowy, omdlenia czy cos podobnego? Bo tego najbardziej sie boje.\nNapisano 05 kwiecień 2008 - 16:19\nja miałam zawroty głowy i czasami czułam się jak na haju. taki totalny i odlot od rzeczywistości- kabelki mi się przepalały, zawiecha i później znowu loozik.\na co do depresji to już sobie z nią nie radzę... dziś powinnam przyjąć pierwszą tabletkę drugiego opakowania a raczej nowego CILESTU. ale tego nie zrobię.. uraz po tamtych..\nNapisano 05 kwiecień 2008 - 17:42\na byłas z depresja u psychologa, bierzesz jakies leki?? depresja jest teraz czesta choroba i dotyka ok.89% kobiet na całym swiecie...to zrezygnuj z tabletek, przeciez nie musisz ich brac przezuc sie na plastry maja łagodniejsze objawy nie pozadane...jaki problem?? albo wogle zrezygnuj z hormonow.jezeli twoj lekarz wie ze masz depresje i Ci przepisuje znowu antykoncepty to jest jakis nie powazny...tak nie wolno.wiem jaka to jest straszna choroba bo sama przez nia przechodziłam, płacz, brak sensu zycia, mysli samobojcze...nie było łatwo...a wpadłam po stracie dziecka, chłopaka, babci ....dla mnie to było za duzo jak na 1 rok. ale pomogli mi rodzice i zaczełam chodzic na spotkania do psychologa byłam na spotkaniach z kobietami ktore wygrały z depresja i teraz ja z nia wygrałam\nNapisano 05 kwiecień 2008 - 22:15\nbyłam u psychologa który stwierdził depresję i skierował mnie do psychiatry i zaproponował nawet leczenie psychotropami.. to jest żenujące i bardzo się tego wstydzę a jeszcze bardziej boje! tragicznie popsuły się moje relacje z chłopakiem.. stał się taki obcy, nie rozumiemy się dobrze...\nu ginekologa byłam jakieś 2tygodnie temu w 13 dniu brania pierwszego opakowania Novynette. wtedy tylko napomniałam o tym że jestem humorzasta (o depresji nie było mowy) i zmieniła mi na CILEST. nie bd jednak brała nic. mam w nosie takie cierpienie! bo to już mnie przerasta. teraz jestem agresywna i niezadowolona z życia..\nUżytkownik Dzimka edytował ten post 05 kwiecień 2008 - 22:36\nNapisano 05 kwiecień 2008 - 22:24\nWstydzisz? tutaj nie ma sie czego wstydzic, nie jestes jedyna.Musisz sobie z tym radzic dla innych i dla siebie.\nNapisano 05 kwiecień 2008 - 22:35\ntylko że mi nie zależy.. ani na sobie ani na nikim innym.. w zasadzie to boje się tylko samotności\nwszystko co inni mówią zaraz przeinaczam tak że dla mnie to coś super pesymistycznego i wszystko neguje i ciągle powtarzam 'nie wiem'\nnajgorsze jest to że szybko z tego nie wyjdę nawet jakieś terapie czy coś- przecież to wszystko trwa a ja nie mogę sobie teraz- na koniec roku szkolnego- pozwolić na jakąś niedyspozycję\na tabletkom antykoncepcyjnym mówimy- NIE!\nplastry? podobno mają dużą dawkę hormonów..\nz resztą, powstrzymam się z antykoncepcją hormonalną- wracam do prezerwatyw! (albo celibat!)\nNapisano 06 kwiecień 2008 - 09:09\nDepresja to straszna choroba. Wiem, bo cierpi na nią mój tata. Ale trzeba walczyć. Jesteś młoda całe życie przed Tobą!\nCo do plastrów to nie są złe. Ja używam ich od prawie roku, objawów ubocznych nie miałam i nie mam, czuję się dobrze i przede wszystkim nie mam humorów. Może warto spróbować?\nNapisano 06 kwiecień 2008 - 09:29\nja przeszłam depresje i naprawde nie było ciekawie bo chciałąm popełnic samobojstwo ale teraz wiem ze mozna z tego wyjsc jezeli sie tylko chce\nNapisano 06 kwiecień 2008 - 12:17\nBlancaaa mowilas ze jestes ginekologiem, dla osoby w 19 roku zycia na pierwsza antykoncepcje lepsze beda tabletki czy plastry bo czytalam ze plastry dla mlodych kobiet nie bardzo sa polecane, jak to jest ?\nNapisano 06 kwiecień 2008 - 16:19\nnie nie ma zadnej roznicy wiekowej, plastry maja tyle samo hormonow co antykoncepty.nie ma zadnych przeciwskazan do stosowania plastrow dziewczynom w wieku 19lat ale ja bardziej proponuje tabletki. plastry tak naprawde zadko wypisuje poniewaz kiedys dla pacjetki sie odkleił i zaszłą w ciaze...a tak samo jest z tabletkami zapomnisz i jest ryzyko ciazy. wiec wybor nalezy tylko do Ciebie. Chodz hormony tak naprawde powinno sie stosowac po 1 dziecku i leczniczo np.na tradzik. ale oczywiscie teraz dzieci chca dorosnac a my ginekolodzy nie chcemy aby dziewczeta w wieku 15 -18 lat zachodziły w niechciane ciaze wiec przepisujemy\nNapisano 06 kwiecień 2008 - 17:24\nwiesz mam skonczone 19 lat i mysle ze lepsze hormony niz plakanie potem po katach, i uwazam ze mam troche racji.\nNapisano 06 kwiecień 2008 - 17:32\nhe tak owszem to jest bardzo dobra metoda antykoncepcji ale mowie ci jak sa postrzegane hormony w slodowisku ginekologicznym...\nNapisano 06 kwiecień 2008 - 21:53\nA moge wiedziec na jakie skutki uboczne pacjentki sie najczesciej skarżą? wiem że kazdy reaguje inaczej ale mimo to prosze oodpowiedz.\nNapisano 07 kwiecień 2008 - 11:55\nna bol piersi, obrzek nóg, tycie, brak popedu seksualnego a zadziej przychodza z depresja\nA jeszcze ponudze a zawroty glowy czesto towarzysza?


Ulica Żywiołów - nowa wielka atrakcja w EC1 [ZDJĘCIA] - Urząd Miasta Łodzi\n30.09.2021 8:34 rd / ŁÓDŹ.PL\nEC1 szykuje na jesień Ulicę Żywiołów - wielką atrakcję, dzięki której dzieci znajdą się w swoim żywiole, a przy okazji będą miały świetną okazję do wszechstronnego rozwoju. Półtora tysiącem metrów kwadratowych przestrzeni zaaranżowanej i zorganizowanej tak, aby zapewnić możliwość zabawy w ruchu, już wkrótce zawładną najmłodsi.\nUlica Żywiołów w EC1 , fot. ŁÓDŹ.PL\nUlica Żywiołów została stworzona dla młodszych dzieci, ale... nie tylko. Jak wyjaśnia Magdalena Kosiada-Sylburska, kierowniczka Centrum Nauki i Techniki EC1: — To oferta skierowana do dzieci w wieku 3–10 lat. Chcieliśmy stworzyć takie miejsce, w którym będą mogły się dobrze czuć, poznawać i odkrywać świat.\nUlicę Żywiołów pomogli zbudować najmłodsi\nCo warte podkreślenia, cała przestrzeń nie powstała wyłącznie w umysłach dorosłych. Ponieważ z Ulicy Żywiołów ostatecznie mają korzystać dzieci, EC1 zaprosiło je do współtworzenia projektu. — Postanowiliśmy zapytać dzieci w przedszkolach i szkołach, jakie mają wyobrażenie o tym miejscu, czego chciałyby w takim miejscu doświadczać, co zobaczyć i czego się dowiedzieć — tłumaczy Kosiada-Sylburska. I dodaje: – Mieliśmy z tych wywiadów i obserwacji dużo ciekawych wniosków, które wprowadziliśmy do naszej koncepcji, doprecyzowaliśmy projekt i wówczas zaczęliśmy już pracować z firmą New Amsterdam, która tę przestrzeń nam zaprojektowała, wybudowała i wyposażyła.\nPo fazie projektowania i budowania nadszedł moment wypróbowywania nowej przestrzeni w boju. Na tym etapie również poproszono o pomoc najmłodszych, którzy chętnie sprawdzili, jak funkcjonuje cała atrakcja. Do EC1 zaproszono dzieci w różnym wieku. Ich wnioski okazały się dla organizatorów niezwykle cenne i pozwoliły na jeszcze lepsze dostosowanie Ulicy Żywiołów do potrzeb odbiorców.\nTak powstała przestrzeń obejmująca aż 3 piętra eksperymentów oraz aktywności ruchowych wspierających rozwój dzieci. Ulica Żywiołów ma przede wszystkim pobudzać do aktywności, stwarzać warunki do tego, by zwiedzający sami chcieli poszerzać swoją wiedzę o świecie, przeprowadzać doświadczenia i poznawać otoczenie. Znajdą tu coś dla siebie zarówno mali artyści, jak i konstruktorzy, fani łamigłówek czy zabaw ruchowych.\nUlica Żywiołów to przestrzeń, gdzie zabawa łączy się z nauką\nNauka poprzez zabawę w EC1\nWodzia, Aero, Ogi, Ziemek i Żywek – takie imiona noszą Żywiołaki, które już w październiku zaproszą najmłodszych do wspólnej zabawy. Na dodanie do tradycyjnie pojmowanych czterech żywiołów piątego – Życia – organizatorzy zdecydowali się na podstawie obserwacji zachowań dzieci. — Tym żywiołem są przede wszystkim nasi najmłodsi: żywiołowi, ciekawi świata, zadający pytania, odkrywający różne miejsca, o których nigdy byśmy nie pomyśleli, że mogą być dla nich ciekawe. Tak narodził się piąty żywioł reprezentowany na Ulicy Żywiołów przez energetycznego i zawsze uśmiechniętego Żywka — tłumaczy Kosiada-Sylburska.\nPrzy tworzeniu Ulicy Żywiołów położono nacisk na to, by zwiedzający mogli uczyć się i czerpać radość niezależnie od wieku. — Młodsze dziecko będzie doświadczało bardziej sensorycznie, starsze będzie mogło przeczytać także towarzyszące atrakcjom opisy czy skorzystać z infografik. Ważnym czynnikiem będzie obecność opiekuna, my także służymy wsparciem animacyjnym, opowiadamy o poszczególnych elementach i wspieramy w tej kreatywnej podróży — wyjaśnia Magdalena Prasoł z Centrum Nauki i Techniki EC1.\nOrganizatorzy nie zapomnieli też o bezpieczeństwie. — Zadbaliśmy o nie zwłaszcza w elementach wyposażenia, unikając ostrych kantów czy śliskich elementów. Ulica Żywiołów ma być przyjazna, nieograniczająca dzieci w żywiołowości, w wyobraźni, dająca pole do popisu, bardziej twórczego rozwoju. Krótko mówiąc: przyjemnego, ale zarazem pożytecznego spędzania czasu — dodaje Prasoł.\nNa Ulicy Żywiołów atrakcji z pewnością nie zabraknie. Magiczne lustro, bieg po orbicie, ścianka wspinaczkowa, ognisty wir – to tylko niektóre z przykładów atrakcji, jakie znajdziecie w nowej łódzkiej przestrzeni. Na Ulicę Żywiołów EC1 (ul. Targowa 1/3) zaprasza już od 16 października.


Aktualnie na stronie przebywa 105 gości oraz 10 użytkowników!\nWrześniowo-październikowy maraton dobiega końca. W ostatnim meczu, w niedzielne popołudnie, zespół Giallorossich podejmie na Stadio Olimpico Cagliari. Po wyjazdowych wygranych z Bologną i Lecce czas powrócić do zdobywania punktów przed własną publicznością, po tym jak zespół Fonseci dostał nauczkę od Atalanty. Goście, z kompletem wyjazdowych punktów w tym sezonie, czekają na wygraną nad Romą od 2013 roku i pamiętnego 4-2 nad ekipą Zemana. Jak będzie tym razem? Czy gracze dostarczą nam emocji jak w ostatnim meczu ekip na Sardynii? Czy też pojedynek będzie jednostronny jak ostatnia rywalizacja drużyn na Olimpico?\nW starciu z końcówki kwietnia w Rzymie Giallorossi wygrali pewnie 3-0. Roma prowadziła po 8 minutach po golach Fazio i Pastore, dla którego był to jeden z nielicznych i zarazem ostatni przyzwoity występ w barwach zespołu. Wynik ustalił w końcówce spotkania Kolarov. Z kolei w pierwszej części sezonu, na Sardynii, prowadzony jeszcze przez Di Francesco zespół dokonał niemożliwego. Niestety, w negatywnym sensie. Giallorossi prowadzili już 2-0, ale oddali inicjatywę rywalom, czego efektem był gol kontaktowy. W końcówce jednak Rossoblu pozostali na boisku w dziewięciu, po drugiej czerwonej kartce i wydawało się, że nic się już nie wydarzy. Przeciwnie. Jedne prostopadłe podanie wystarczyło by Cagliari wyrównało, a przynajmniej raz, po meczu, można było zgodzić się z prezydentem Pallottą, który napisał na twitterze krótkie "hańba", podsumowując w ten sposób występ Romy. Ogółem drużyny rywalizowały ze sobą 78 razy. 34 z tych meczów wygrali Giallorossi, 26 razy był remis, a 18-krotnie lepsza była ekipa z Sardynii. Jeśli chodzi o pojedynki w Rzymie, zespół ze stolicy był lepszy w 19 przypadkach, 4 razy wygrywało Cagliari, a aż 14 meczów kończyło się podziałem punktów. Ogółem Roma nie przegrała z Cagliari od zimy 2013 roku i pamiętnego 2-4 z Zemanem na ławce. Od tamtej pory 7-krotnie lepsi byli Giallorossi, a 3 razy drużyny remisowały. Większość z tych spotkań była jednak zacięta, tak jak m.in. wspomniane 2-2 z Sardynii z poprzedniego sezonu czy prezdostatni pojedynek drużyn na Olimpico, gdy Fazio wepchnął piłkę z bliska w doliczonym czasie gry, zapewniając wygraną 1-0.\nNiedzielny mecz będzie dla Giallorossich siódmym i ostatnim w trwającym maratonie spotkań. Dotychczasowy bilans tych pojedynków to cztery wygrane, remis i porażka, odniesiona w ostatnim występie przed własną publicznością, 0-2 z Atalantą Bergamo, z eksperymentalnym ustawieniem z trójką obrońców. Fonseca zrezygnował z tego rozwiązania w ostatnich dwóch spotkaniach, ligowym z Lecce i pucharowym z Wolfsbergerem. Na Via del Mare Roma wygrała 1-0 dzięki trafieniu Dzeko i kontrolowaniu sytuacji na murawie, z kolei w czwartek w Grazu padł wynik 1-1. To, co uległo zmianie w porównaniu do potyczek z Genoą czy wygranych 4-2 i 4-0 z Sassuolo i Basaksehir to fakt, że zespół przestał być widowiskowy. Kosztem ubezpieczenia tyłów, gdzie Giallorossi poprawili się w ostatnich pojedynkach, tracąc cztery gole w pięciu występach, słabiej wyglądała ofensywa. Męczarnie z Bologną zakończyły się szczęśliwym 2-1 w ostatnich sekundach, z kolei z Atalantą zespół stwarzał zagrożenie jedynie z kontry, nie będąc w stanie zaproponować niczego w ataku pozycyjnym. Nie lepiej wyglądali w tym aspekcie Giallorossi w meczach z Lecce i Wolfsbergerem. Mimo ogromnej przewagi w posiadaniu piłki drużyna rozgrywała piłkę wolno, jakby bez pomysłu, z rzadka zatrudniając bramkarzy rywali. Zniknęły też szanse na szybkie ataki, które widzieliśmy z Sassuolo i Basaksehir, gdyż Fonseca zrezygnował z bardzo wysokiego pressingu na rzecz większego zabezpieczenia tyłów.\nTo nie udało się w pełni w czwartek, w potyczce z trzecim zespołem Austrii. Tu jednak problemem nie była sama taktyka czy też ustawienie w defensywie, a fatalne wychodzenie Romy spod pressingu przeciwnika. Wszystkie groźne akcje Wolfsberger zawiązywały się po stratach piłki przez Romę na własnej połowie. O ile w pierwszej odsłonie rywal Giallorossich nie wykorzystał pomyłek Diawary, Cristante i Spinazzoli, o tyle po przerwie był już bezlitosny. Pierwsza strata byłego gracza Juventusu zakończyła się utratą gola. Mimo przeciętnego występu Roma nie straciła dobrej sytuacji w grupie, choć zwycięstwo dawałoby na pewno więcej. Teraz, w najbliższych dwóch meczach, a więc teraz z Cagliari i po przerwie reprezentacyjnej z Sampdorią, gracze Fonseci skupią się na zdobywaniu punktów w Serie A. Na razie Roma ma ich na koncie 11 i sytuacja wyjściowa jest niezła, biorąc pod uwagę, że poza Interem i Juventusem, pozostali rywale nie uciekają na dużą odległość, a Atalanta, która w zgodnej opinii fachowców będzie głównym rywalem Giallorossich w walce o czwarte miejsce, ma o dwa oczka więcej. Na starcie sezonu w zespole Romy uwydatniają się mocno dane dotyczące przewinień, które nie korespondują z wygranymi pojedynkami boiskowymi. Zespół popełnił najwięcej faulów w całej lidze w pierwszych meczach, 96 (drugie Torino 90). Dla przykładu Lazio popełniło tylko 58 przewinień, a wygrałó 107 boiskowych starć (drugi wynik po Atalancie). Giallorossi są w tej statystyce dopiero na 19 pozycji (74) i wyprzedzają tylko Veronę. Nerwowość, chęć pokazania się, spóźnione reakcje, koncentracja, zły pressing, przyczyn takiego rodzaju danych może być wiele, a na pewno słabe liczby w ilości wygranych pojedynków miały znaczenie przy porażce z Atalantą, która w tej statystyce jest najlepsza.\nRywale Giallorossich stawią na Stadio Olimpico z trójką niedawnych graczy Romy. Po 511 dniach od ostatniego występu w barwach zespołu z Rzymu (13 maja 2018 z Juventusem) na murawie pojawi się Radja Nainggolan. Obok niego pojawią się Luca Pellegrini, który został oddany do Juventus w ostatnich dniach czerwca w wymianie na Spinazzolę, a także Robin Olsen, wypożyczony na koniec mercato, po tym jak operację przeszedł podstawowy golkiper Sardyńczyków, Cragno. Brak bramkarza, który był wymieniany na początku mercato właśnie jako następca Szweda w Romie to nie jedyny problem kadrowy trenera Marana. Rehabilitację po zerwaniu więzadła krzyżowego kolana przechodzi bowiem Leonardo Pavoletti. Napastnik, który zdobył przed rokiem dla Rossoblu 16 goli, wróci na boisko nie wcześniej niż w kwietniu. Na szczęście trener może być jak na razie zadowolony z zastępców. Wypożyczony z Romy Olsen rozgrywa bowiem bardzo dobry sezon. Poza drobnym błędem w ustawieniu się w meczu z Interme nie można zarzucić wiele Szwedowi, który odegrał dużą rolę w wyjazdowym zwycięstwie z Napoli. Z kolei sprowadzony z Fiorentiny Simeone ma na koncie dwa ważne gole w pięciu występach. Ogółem, trzeba przyznać, że latem prezydent Giulini i jego sztab nie próżnowali, inwestując pieniądze dobyte z wypożyczenia z przymusem wykupu Barelli do Interu. Poza wspomnianymi Olsenem i Simeone w klubie zameldował się przede wszystkim Radja Nainggolan. Ponownie wypożyczony, tym razem z Juventusu, został Luca Pellegrini. Z Napoli ściągnięto Marko Roga, a najwięcej zapłacono za defensywnego pomocnika Boca Juniors, Nandeza. Na ławkę został ściągnięty Urugwajczyk Oliva. Wykupiono też Cerriego z Juventusu.\nTak przygotowana drużyna nie rozpoczęła najlepiej sezonu, po tym jak pokonała w eliminacjach Coppa Italia Chievo. Rossoblu przegrali dwa pierwsze mecze sezonu na własnym boisku. Najpierw ulegli niespodziewanie 0-1 beniaminkowi z Brescii, aby potem, po dobrym meczu, przegrać 1-2 z Interem. Przed przerwą reprezentacyjną Cagliari nie zdobyło zatem punktu. Po niej było już zdecydowanie lepiej. Sardyńczycy nie przegrali, zdobywając 10 oczek w czterech występach, co daje im aktualnie siódme miejsce w tabeli, tuż za plecami Romy i z takim samym dorobkiem punktowym co szóste Lazio. Najpierw zespół Marana pokonał na wyjeździe, 3-1, Parmę, aby następie, takim samym wynikiem, triumfować nad Genoą. O największą niespodziankę Olsen i spółka pokusili się w piątej serii spotkań. Cagliari przywiozło komplet punktów z Neapolu po bardziej dobrej grze Szweda i defensywy, z odrobiną szczęścia (dwa słupki rywali) i stuprocentową skutecznością w ataku. Jedyny strzał w światło bramki, Castro, dał nieoczekiwany komplet punktów. W ten sposób Cagliari wygrało drugie spotkanie wyjazdowe w sezonie i ma na boiskach rywali komplet punktów. W weekend Rossoblu rozegrali już czwarty domowy mecz tego sezonu i stracili kolejne punkty z beniaminkiem, po tym jak ulegli na inaugurację Brescii. Mecz zakończył się wynikiem 1-1 po fatalnym błędzie Pisacane, który przewrócił się we własnym polu karnym przy wyprowadzaniu piłki, wystawiając ją rywalowi. Olsen nie miał nawet szans na reakcję. Ogółem, w pierwszych spotkaniach, zespół Marana pokazał przede wszystkim solidną grę w obronie, tracąc 6 goli w 6 potyczkach, w tym ten kuriozalny z Veroną, którego można było uniknąć.\n25.09.2019, 5 kolejka Serie A: ROMA – Atalanta 0-2\n29.09.2019, 6 kolejka Serie A: CAGLIARI – Verona 1-1 (Castro)\n25.09.2019, 5 kolejka Serie A: Napoli – CAGLIARI 0-1 (Castro)\n20.09.2019, 4 kolejka Serie A: CAGLIARI – Genoa 3-1 (Simeone, J.Pedro, gol samobójczy)\n15.09.2019, 3 kolejka Serie A: Parma – CAGLIARI 1-3 (Ceppitelli x2, Simeone)\n01.09.2019, 2 kolejka Serie A: CAGLIARI – Inter 1-2 (J.Pedro)\nProblemy, problemy, problemy. W czwartkowy meczu z Wolfsbergerem Fonseca zmienił aż siedmiu piłkarzy w porównaniu do ligowej potyczki z Lecce, ale owe rotacje nie przyniosły sukcesu. Odpoczęli jednak, przynajmniej, grający bez przerwy od początku sezonu Kolarov i Dzeko. Niestety, w tygodniu trener stracił kolejną opcję, jeśli chodzi o rotacje. Na piątkowym treningu więzadła zerwał Zappacosta, co ograniczyło nie tylko rozwiązania w obronie, ale też w przodzie, gdzie w aktualnej sytuacji, przy braku Perottiego, Undera, Pellegriniego i Mkhitaryana mógłby grać Florenzi. Kapitan zespołu będzie zatem bardziej potrzebny w obronie, choć jego występ w niedzielnym meczu stoi pod dużym znakiem zapytania. Florenziego wyeliminowała w czwartkowym spotkaniu grypa i w piątek nie pojawił się w ogóle w Trigorii. Jeśli nie da razy, w pierwszym składzie wyjdzie Santon lub Spinazzola, który ma za sobą bardzo słaby występ w Austrii. Na lewą stronę defensywy, na której wystąpił właśnie były gracz Juventusu, wróci Kolarov, na środek Smalling, a do bramki Lopez, który z powodu drobnych problemów mięśniowych usiadł w Lidze Europy na ławce. W środku pola naturalną parą powinni być Cristante i Veretout, ale nie jest wykluczonym, że jeden z nich zostanie przesunięty za plecy Dzeko z wprowadzeniem Diawary do środka pola. W linii ofensywnej Fonseca nie ma bowiem wielu opcji. Jedynym dostępnym skrzydłowym jest Kluivert, przez co Zaniolo zagra, ponownie w tym sezonie, na boku. Za plecami Bośniaka winien byłby zagrać Pastore, ale po bardzo słabym występie w Austrii Argentyńczyk powinien być tylko opcją rezerwową. W tej sytuacji, jak podają media, trequartistą powinien być Veretout lub Cristante z Francuzem w roli faworyta.\nKluivert Veretout Zaniolo\nKontuzjowani: Perotti, Zappacosta, Under, Cetin, Pellegrini, Mkhitaryan, Florenzi\nCacciatore Pisacane Ceppitelli Pellegrini\nNandez Cigarini Rog\nKontuzjowani: Cragno, Pavoletti, Farago, Lykogiannis, Klavan\nMecz poprowadzi Davide Massa, z którym na boisku Giallorossi mają bilans 8 wygranych, 7 remisów i 3 porażek. Mimo tego z ostatnich 5 spotkań przez niego prowadzonych Roma wygrała tylko jedno, 2-0 z Juventusem, na zakończenie poprzedniego sezonu. Bilans meczów Cagliari sędziowanych przez Massę to 3 wygrane, remis i 4 porażki.\n05.10.2019; 11:24 źródło: własne dodał: abruzzi\nCiekawe czy Ninja coś wciśnie\nmark oni Dodano: 4 miesiące temu | Karma: 1\nFonseca potwierdził na konferencji, że jeden z dwójki Cristante/Veretout zagra jako trequartista za plecami Dzeko. Raczej będzie to ten pierwszy, bo jednak rozegrał trochę meczów na tej pozycji w Atalancie, a dla Veretout'a byłby to pierwszy raz. Swoją drogą kto by przypuszczał, że mając 4 zawodników na tę pozycję (Pelle, Zaniolo, Pastore, Miki) Fonseca będzie musiał tak wcześnie rozpocząć eksperymentowanie.\nNie mogę uwierzyć, że taki gracz przynajmiej z nazwiska jak Pastore jest obecnie tak słaby.. Ze trener musi próbować DMC na AMC..\nNo on jest już tylko z nazwiska. Klasa piłkarza czy jego przydatność składa się z talentu, umiejętności, formy fizycznej, zdrowia, psychiki, pracy na treningach i jeszcze by można było wymieniać. Jak jeden czynnik nie działa, to już może być źle, jak dwa to jest fatalnie. Pastore nie ma od przynajmniej trzech lat zdrowia i formy fizycznej, dlatego jest piłkarzem skończonym na tych poziomach profesjonalizmu, na których jest Roma.\nFajnie, jak sobie zagra raz na miesiąc i strzeli piętką, zrobi jakieś podanie, ale myślę, że na taki luksus stać kluby z Chin czy takie PSG, skąd do nas przyszedł, a nie Romę, która płaci mu 8 mln brutto. Wsadziliśmy w gościa o wątpliwej przydatności z uwagi na jego zdrowie 25 mln plus już 16 mln w kontrakcie za dwa lata i jakieś prowizje dla agentów, a przecież on ma umowę do 2023 roku. Klasa koń panie Monchi.\nTylko żeby Olsen nie miał dnia Konia.\nJak będziemy tworzyć tyle sytuacji, co w ostatnich meczach to nawet nie będzie musiał bronić\nOczywiście mam nadzieję, że zepną się na ten ostatni mecz przed przerwą reprezentacyjną i nasze ataki nie będą się ograniczać do jałowych rajdów Kluiverta i Zaniolo.


W Bielsku powstanie fabryka małych elektrowni wiatrowych | Kurier Poranny\nW Bielsku powstanie…\nW Bielsku powstanie fabryka małych elektrowni wiatrowych\n(azda, jan) 13 września 2012, 7:56\nBudowa nowego zakładu wiązać się będzie z zatrudnieniem dodatkowych pracowników – informuje Agnieszka Domańska-Ławicka, dyrektorka nieruchomości i marketingu firmy Polbud. – Na razie planujemy przyjąć około 30 osób. Poszukujemy spawaczy, ślusarzy, tokarzy i operatorów maszyn sterowanych numerycznie – wymienia.\nZakład, który powstanie przy ul. Żwirki i Wigury w Bielsku Podlaskim będzie produkował małe elektrownie wiatrowe (MEW). Urządzenia te mogą być instalowane przy domach. Wytwarzana przez nie energia elektryczna zaspokoi zapotrzebowanie jednego lub kilku gospodarstw domowych.\nJuż 30 września ma zakończyć się budowa hali o powierzchni 600 mkw. Jeszcze w listopadzie zostaną do niej wstawione maszyny do produkcji turbin wiatrowych. Pod koniec bieżącego roku lub na początku przyszłego ma ruszyć budowa ponad 4-hektarowego zakładu produkcji małych elektrowni wiatrowych z nowoczesną linią produkcyjną.\n– Dzięki powstaniu tego zakładu nasze przedsiębiorstwo stanie się jednym z największych producentów innowacyjnych instalacji MEW nie tylko na świecie – mówi przedstawicielka przedsiębiorstwa Polbud.\nKoszt całej inwestycji sięga ponad 14 mln zł. Szybką realizację budowy umożliwia dofinansowanie z Unii Europejskiej, które wynosi prawie 2 mln zł.\n– Każdy burmistrz cieszyłby się, gdyby na terenie jego miasta powstawał taki zakład – komentuje Eugeniusz Berezowiec, burmistrz Bielska Podlaskiego. – Miasto zyska na tym dzięki podatkowi od nieruchomości jaki wpłynie do budżetu. Pojawią się też nowe miejsca pracy, choć akurat u nas nie ma problemu z bezrobociem. Dodatkowo cieszy mnie to, że produkowane tam małe elektrownie pozwolą mieszkańcom regionu na korzystanie z tańszych źródeł energii elektrycznej.\nBeataB 24.06.2016 16:20:54\nWszystkie formalności i wymagane dokumenty potrzebne przy budowie małego wiatraka dostępne są w serwisie www.e-harmonogram.pl\nmlynek 24.06.2016 16:20:54\nDzięki powstaniu tego zakładu nasze przedsiębiorstwo stanie się jednym z największych producentów innowacyjnych instalacji MEW nie tylko na świecie – mówi przedstawicielka przedsiębiorstwa Polbud.\nczyli GALAKTYCZNA inwestycja.\nroge 24.06.2016 16:20:54\nwańka 24.06.2016 16:20:54\nBurmistrz cieszy sie że przez dwie kadencje nawet planów obwodnicy miasta nie zrobił dzisiaj przed godzina 8 korek do prezejazdu na 10 minut. Burmistrz z Bielska robi Warszawę z korkami.\ngośću 24.06.2016 16:20:54\nBrawo....Bielsk jest bardzo innowacyjny. Ludzie chca coś robic i się rozwijać. ja z chęcią zatrudniam bielszczan...bo nie marudza i sa rzetelni. maja pasje i chęć do pracy....Sa mentalnościa porównywalni do ślązaków i z taka nutka solidności niemieckiej.\nOczywiście to moje zdanie i jak ktoś ma inne to jego sprawa\nbuc_POlny 24.06.2016 16:20:54\nBerezowiec udaje przygłupa, czy już taki się urodził - w Bielsku POdlaskim nie ma problemu z bezrobociem? Niech ten inteligentny inaczej pprzejdzie się do Urzędu Pracy i zobaczy ile jest ofert pracy, ilu jest bezrobotnych i niech bzdur nie oPOwiada!\nOpcja Społeczna 24.06.2016 16:20:53\ncieszyłby się ?\na premier wyrwał poduszkę aby stocznie nie jedna umarły , to samo cukrownie\nJo 24.06.2016 16:20:53\nGłupota- jak to za eurokomuny... wiatraczki, które pobierają prąd aby móc się kręcić...niby wytwarzają prąd, ale jakim kosztem? Utopia\nzeno 24.06.2016 16:20:53\n,,...stanie się jednym z największych producentów innowacyjnych instalacji MEW nie tylko na świecie ... - a gdzie jeszcze ? w kosmosie ?


Hulk Hogan wypowiada się na temat seks nagrania - Kozaczek.pl\nKozaczek.pl » Hulk Hogan » Hulk Hogan wypowiada się na temat seks nagrania\nhulk hogan hulk hogan seks nagranie hulk hogan żona hulk hogan dzieci hulk hogan o seks taśmie\nhulk hogan/ Fame/Flynet\nSeks wideo, którego głównym bohaterem jest amerykański zapaśnik Hulk Hogan wyciekło do sieci w ubiegłym tygodniu. Hulk postanowił przerwać milczenie w tej sprawie:\n- Nie wiedziałem, że w pokoju jest kamera. Nie mam pojęcia, kto dokonał nagrania i jego upublicznienia. Zupełnie nie rozumiem dlaczego ktoś mi to zrobił.\nHulk Hogan we wtorek złożył na policji zawiadomienie o popełnieniu przestępstwa. Jest bardzo zdeterminowany, aby namierzyć i ukarać sprawcę całego zamieszania.\nNagrania dokonano sześć lat temu. Hulk imprezował wtedy w mieszkaniu przyjaciela.\n- Podjąłem złą decyzję. Teraz jestem zupełnie innym człowiekiem, ale ponownie moje życie zostało wywrócone do góry nogami – powiedział zapaśnik.\nGwiazdor przyznaje, że jego żona Jennifer jest całą sytuacją zdruzgotana. Dzieci podchodzą do sprawy z większym dystansem.\n- Moje dzieci mnie znają i rozumieją – powiedział Hulk w programie Today.\nczytano: 22082 razy\nczytano: 18740 razy


Sennheiser Sound Academy: #zostanwdomu i poszerzaj swoje kompetencje - Muzyk.net\n30 marca 2020 Redakcja | Muzyk FCM AudioVideo, Nagłośnienie, Newsy 64\nSytuacja epidemiologiczna zmusza przedstawicieli wszystkich branż do reorganizacji życia zawodowego. Jednak dystans społeczny i praca w domu nie są powodem do zaprzestania nauki i rozwoju zawodowego. Ten ciężki okres dla wielu stanowi okazję do zdobycia istotnej branżowej wiedzy technicznej, która przyniesie korzyści w przyszłości. Firma Sennheiser zachęca do poszerzenia swoich kompetencji i skorzystania z bezpłatnych webinarów Sennheiser Sound Academy z zakresu AV i Pro Audio.\nSennheiser zaplanował na najbliższe tygodnie serię bezpłatnych szkoleń online o szerokim zakresie tematycznym: od podstawowych informacji na temat fal radiowych i mikrofonów, po dyskusje z inżynierami dźwięku czy zaawansowane szkolenia z monitoringu. Firma przewidziała także możliwość zadawania pytań zespołowi inżynierów dźwięku Sennheisera.\nWszystkie szkolenia Sennheiser Sound Academy są bezpłatne, wymagają wyłącznie wcześniejszej rejestracji. Wszystkie szczegóły, w tym harmonogram szkoleń oraz link do rejestracji, są dostępne na stronie en-de.sennheiser.com/webinars.\nWśród produktów marki Sennheiser, których dotyczyć będą te internetowe webinaria znajdują się m.in. następujące modele: TeamConnect Ceiling 2, evolution wireless G4 czy Digital 6000, a ponadto część szkoleń poświęconych będzie bardziej ogólnym tematom związanym z mikrofonami i systemami bezprzewodowymi.\nzdjęcie: Samuel Fyfe\nNext article Novation SL MkIII – firmware w wersji 1.3\nPrevious article Soundedit ’20 – Alan Parsons w Łodzi


Kiedy dzień dziecka jest dniem matki - Haart Poland\nOpublikowane przez haart w dniu 31 maja 2021 31 maja 2021\nNie wiem jakie były intencje ustanowienia w naszym kalendarzu polskiego dnia dziecka (bo międzynarodowo dzień dziecka obchodzi się wcześniej) zaraz po dniu matki, ale wydaje się to być jak najbardziej trafionym pomysłem, ponieważ dzieciństwo łączy się z nierozerwalną nicią z macierzyństwem. Najczęściej jest to połączenie symbolicznie, ale czasami w sposób dosłowny, kiedy to dziecko zostaje matką. Ofiary przemocy seksualnej trafiają do naszego schroniska będąc w ciąży, która to zazwyczaj jest wynikiem gwałtu. Najczęściej są to ofiary uratowane (lub którym udało się uciec) z domu publicznego, ale też i ofiary pracy przymusowej, również wykorzystane seksualnie.\nTe pierwsze trafiają do naszego schroniska pokaleczone przez rzesze klientów, których potrzeby seksualne musiały zaspokajać o każdej porze dnia i nocy, te drugie są zazwyczaj ofiarami przemocy z uszkodzeniami wymagającymi interwencji medycznej. Od zakupu aparatu słuchowego który przywróci słuch utracony w wyniku bicia, do skomplikowanych operacji medycznych ratujących zmasakrowane narządy rodne. Zresztą większość z nich nierzadko zmuszona była do aborcji, a w kilku przypadkach to właśnie widmo kolejnej aborcji było inspiracją ucieczki.\nI w ten oto sposób nastolatki zostają matkami. Z dzieckiem na plecach (bo kogo by było stać na wózek lub chociaż nosidełko), z małym pakunkiem – darem kogoś kto się zlitował, który jest jednocześnie ich całym dobytkiem – całą własnością z którą idą w nieznane – matka i dziecko. Często bez rodziny i bliskich mają tylko siebie –a i liczyć mogą tylko na siebie.\nByłe niewolnice, którym zabranie dzieciństwa było tylko ułamkiem wielkiej krzywdy jaką im wyrządzono stają się dla swoich dzieci całym światem, i to w sposób tak dosłowny jak i przenośny. I o takich matkach, które podróżują z małym tobołkiem w nieznane– bo nawet nasze schronisko jest dla nich tylko krótką przystanią jest to święto – a raczej dwu-święto – tak dzień matki jak i dzień dziecka.\nCzy wiesz że wiele spośród ofiar przemocy seksualnej to nieletnie dziewczynki, które są zmuszane do prostytucji? Trafiają do naszego schroniska w ciąży i w prawie wszystkich przypadkach chcą dalej opiekować się swoim dzieckiem. Nasze schronisko oferuje im fachową pomoc psychologiczną, medyczną oraz innego rodzaju wsparcie tak dla matki jak i dla dziecka.


Wieszaki do przedpokoju Cena: od 100,00 zł - X-MAR - Produkty przyszłości!\nINFOLINIA: 736 006 950 Pracujemy w godzinach od 09:00 do 18:00\nWieszaki do przedpokoju są jego nieodzownym elementem. Obecnie, wziąwszy pod uwagę ilość dostępnych wariantów produktów, ich poziom wykonania i estetycznej fantazyjności, mają one na celu spełnienie nie tylko swoich funkcjonalnych założeń. Stanowią też ciekawą formę dopełnienia wnętrza. Z uwagi na wieloaspektowość dostępnych rozwiązań, wybór powinien być każdorazowo dostosowany do potrzeb, jakie mają one spełniać oraz do indywidualnego charakteru wystroju przedpokoju.\nWybór ten zależy zaś od wielu czynników, takich jak:\n- ilość i ciężar odzieży, jaką wieszak musi udźwignąć- jeśli jest ona znacząca, warto zdecydować się na wieszak wykonany z solidnego materiału- takiego jak metal lub drewno, oraz o stabilnej konstrukcji\n- ilość miejsca, jakie jesteśmy w stanie przeznaczyć na jego ulokowanie- jeśli nie dysponuje się miejscem na ulokowanie wieszaka stojącego, dobrym wyborem będzie wieszak do przedpokoju wiszący\n- ewentualna potrzeba spełniania przez niego dodatkowych funkcji- można zdecydować się np. na wieszak do przedpokoju z półką, z szafką na buty bądź lustrem\n- przyjęta stylistyka wnętrza- wieszak musi kreować z nim spójną całość- wkomponowując się i nie narzucając bądź wprost przeciwnie- stanowiąc dekorację, która przykuwa wzrok. W zależności od potrzeb postawić można na nowoczesne wieszaki do przedpokoju lub modele klasyczne. Wybierać można też spośród mnogości opcji kolorystycznych- wieszak do przedpokoju biały, czarny i w odcieniach brązu kupowane są równie chętnie, jak ich odważniejsze pod kątem kolorystycznym odpowiedniki.\nOdpowiednio dobrany wieszak będzie spełniał swoją funkcję latami, jednocześnie ciesząc oko domowników i gości. Ulokowanie go w przedpokoju jest nie tylko wygodnym rozwiązaniem, gdyż pozwala odciążyć odwiedzających ze zbędnej odzieży wierzchniej już u samego progu, ale też pozwala zrobić na nich pierwsze dobre wrażenie. Dzięki szerokiej gamie produktów, które potrafią wydobyć z wnętrza to, co w nim najlepsze- jest to również wrażenie estetyczne.\nPosiadamy w ofercie głównie wieszaki ścienne, zarówno z półką jak i bez, które można wybrać pod kątem kolorów, rozmiarów czy stylistyki wykonania.\nNasze wieszaki na ubrania charakteryzują się wysoką jakością wykonania, prostotą, elegancją przy czym są bardzo uniwersalne. Doskonale komponują się m.in. w takich pomieszczeniach jak przedpokój, biuro, gabinet, garderoba i zaplecze.\nWieszak ścienny na ubrania 100 x 60 cm antracyt (grafit)\nWieszak ścienny z półką - Dąb Sonoma - 100 x 40 cm\nWieszak na ubrania z półką 100 x 40 cm BIAŁY\nWieszak metalowy na ubrania - 80 cm - Wszędzie dobrze ale w domu najlepiej\nWieszak na ubrania z półką 85 x 40 cm BIAŁY\nInfolinia: 736 006 950


Miasto nagrodziło koszykarzy | Dziennik Bałtycki\nMiasto nagrodziło koszykarzy\nWojciech Kłos 18 lutego 2011, 20:53\nDrużyna koszykarzy Polpharmy Starogard Gdański, która w zeszłą sobotę zdobyła Puchar Polski, jednak otrzyma od władz miasta nagrodę. Jeszcze na początku tygodnia zastanawiano się, czy w ogóle można w budżecie miasta znaleźć pieniądze na ten cel. Na ostatniej sesji Rady Miasta radni przyjęli propozycję prezydenta i przeznaczyli 100 tys. zł na nagrody.\n- Dokładnie mówiąc, nastąpiło przesunięcie pieniędzy z rezerwy ogólnej do działu "Sport i kultura" - mówi Henryk Wojciechowski, zastępca prezydenta Starogardu, który z ministrem sportu Adamem Gierszem wręczał puchar w Gdyni.\nMa to być gratyfikacja głównie za wypromowanie nazwy miasta w ogólnopolskich mediach - o wyczynie koszykarzy było głośno w prasie, telewizji i w internecie. Aby zdobyć Puchar, Polpharma musiała rozegrać aż dziewięć meczów, na koniec spotykając się w finałowym turnieju z mistrzem Polski, Asseco Prokomem Gdynia (67:66) oraz wicemistrzem, Anwilem Włocławek (75:67).\n- Połowa tej kwoty zostanie bezpośrednio przekazana na nagrody pieniężne dla koszykarzy i działaczy klubu - zapowiada Roman Olszewski, prezes SKS SSA. - Reszta zasili nasz budżet, ponieważ udział w Pucharze Polski również trochę nas kosztował.\nTe koszty, to głównie przejazdy - zespół był w Gniewinie, Ostrowie Wielkopolskim, Koszalinie, Zielonej Górze i w Gdyni.\nZdobycie trofeum jest określane jako największy sukces w historii klubu ze Starogardu, nawet cenniejszy niż zdobycie brązowego medalu Tauron Basket Ligi w zeszłym sezonie. Wtedy nie trzeba było pokonywać tak markowych zespołów, jak Asseco Prokom czy Anwil. Wystarczyły wygrane w play-off z AZS Koszalin i Treflem Sopot.\n- Oceniamy, że jest to jeden z najwybitniejszych sukcesów pod nazwą "Starogard Gdański", bo przecież zespół Polpharmy ma miasto w nazwie. Dotychczas nie mieliśmy takiego osiągnięcia, stąd ta nagroda - tłumaczy Henryk Wojciechowski.\nMiasto, mimo że jest udziałowcem klubu, dotąd nie przekazywało tak dużych sum na rzecz SKS SSA. W 2008 roku zwiększyło swoje udziały w klubie, wykupując akcje za 300 tys. zł, przez co SKS SSA mógł zainwestować w specjalną "dziką kartę" i tym samym pozostać w koszykarskiej elicie w Polsce. Przed tym sezonem do grona sponsorów drużyny dołączyła miejska spółka Star-Wik, przekazując 50 tys. zł na działalność klubu. Za darmo udostępniana jest Hala Miejska im. Andrzeja Grubby, w której odbywają się codzienne treningi oraz mecze.\n- Cieszę się, że miasto było stać na nagrodzenie drużyny za wysiłek i zaangażowanie, a głównie za wypromowanie Starogardu Gdańskiego - dodaje Olszewski. - Nie ukrywam, że liczę na dodatkową pomoc finansową miasta w przyszłości. Sport to doskonała forma promocji.\nMiasto oficjalnie wręczy klubowi pieniądze 7 marca podczas Gali Sportu.


Podłączenie płyty indukcyjnej - ważne informacje - orana.pl\nDla każdego z nas wiadomym jest fakt, że kuchnia jest zdecydowanie najważniejszym pomieszczeniem w domu. Często ludzie nazywają kuchnie sercem domów. Jednak, aby kuchnia spełniała swoją rolę musi zostać dobrze wyposażona. Co raz częściej korzysta się dzisiaj z montowania płyt indukcyjnych, a rezygnuje się z tradycyjnych kuchenek. Jak jednak w odpowiedni sposób zamontować płytę indukcyjną?\nElektryk – niezbędny przy montowaniu płyty indukcyjnej\nPrzede wszystkim, kiedy zabieramy się za zakładanie płyty indukcyjnej w swojej kuchni, powinniśmy skorzystać z usług dobrego elektryka. Nie powinno wykonywać się takiego rodzaju prac bez pomocy kogoś doświadczonego i przede wszystkim posiadającego uprawnienia. Jest to dlatego tak ważne, ponieważ urządzenia elektryczne mogą być źródłem szczególnego niebezpieczeństwa dla domowników. Zwłaszcza jeśli weźmiemy pod uwagę to, że płyta jest używana na co dzień. Oczywiście instalacja płyty będzie się różniła w zależności od tego do ilu fazowego obwodu ją przyłączamy. Podłączenie płyty indukcyjnej, wykonywane przez wielu elektryków z Warszawy, może być związane z jednofazową i trzyfazową instalacją prądu. W obydwu przypadkach musimy użyć przewodów o odmiennych przekrojach i o odmiennej przepustowości dla napięcia prądu. W przypadku instalacji jednofazowej wystarczy przewód o średnicy minimum trzech milimetrów. Jeśli chcemy naszą płytę podłączyć do trzyfazowej instalacje, wtedy wybierzmy przewody o średnicy minimalnej pięciu milimetrów. Zwrócić uwagę należy również na maksymalne obciążenie przewodów wybranych przez nas. Z tego właśnie powodu, że nawet wybór przewodów będzie wymagał od nas dość szczegółowej znajomości zdecydowanie korzystniej będzie skorzystać z pomocy doświadczonego fachowca.\nPotrzebna będzie hurtownia elektrotechniczna i jej asortyment\nPrzy zakładaniu płyty indukcyjnej będzie konieczne skorzystanie z usług jakiegoś sklepu elektrycznego. Oczywiście musimy wybrać jak najbardziej korzystną ofertę, ponieważ ważne będą w tym przypadku każde oszczędności. Dlatego właśnie najlepszym rozwiązaniem może okazać się skorzystanie z asortymentu hurtowni elektrotechnicznej. Co możemy w niej znaleźć?\nobudowy, szafy, rozdzielnice.\nW przypadku zakładania płyty indukcyjnej z całą pewnością niezbędne okażą się kable elektroenergetyczne i to właśnie z tej części oferty będziemy musieli skorzystać. Kable tego rodzaju mają określoną specyfikę i warunki. Musimy dobrać je odpowiednio do warunków przyłączania płyty. W doborze parametrów kabli również może pomóc nam elektryk albo nawet pracownik sklepu czy hurtowni.\nOrganicznik przepięć montowany w celu zabezpieczenia instalacji\nPrzy montowaniu jakiegokolwiek urządzenia elektrycznego z całą pewnością powinniśmy skupić się również na odpowiednim zabezpieczeniu instalacji i na dobraniu natężenia prądu odpowiednio do specyfikacji urządzenia. W każdym domu znajdzie się oczywiście licznik energii elektrycznej. Jednak jest to element, który bardziej nas poinformuje o zużyciu energii niż zabezpieczy instalację elektryczną przed ewentualnymi wypadkami. Jakie w ogóle zdarzenia mogą mieć negatywny wpływ na prawidłowe funkcjonowanie takiej instalacji? Przede wszystkim będą przepięcia. Mogą być one spowodowane głównie wyłączania i ponownego załączania się linii napowietrznej. Oczywiście będzie to miało również związek ścisły z uderzeniami pioruna czy innymi wyładowaniami elektrycznymi spowodowanymi poprzez burzę. W celu odpowiedniego zabezpieczenia całej instalacji przed tego rodzaju problemami będziemy musieli zainstalować w swoim domu ogranicznik przepięć. Będzie to element, który ochroni urządzenia przed zniszczeniami. Ogranicznik przepięć jest jednak drogi i dlatego stosuje się go tylko w przypadkach ochrony ważnych urządzeń elektrycznych.\nŹródłami tekstu są:\nElektroprim.waw.pl – usługi elektryczne\nElektroda.pl – serwis związany z elektroniką\nMors.pl – hurtownia elektrotechniczna\nE-jan.pl – sprzedaż internetowa artykułów elektrycznych\nKiedy zabieramy się za montowanie płyty indukcyjnej z całą pewnością musimy skorzystać z rady fachowców. Instalacje elektryczne są z całą pewnością bardzo ważne w każdym domu i dlatego powinniśmy ze szczególną uwagą traktować montaż każdego urządzenia elektrycznego w naszym domu.


Rodzina w teatrze - Spektakl, przedstawienie - Teatr Powszechny, Warszawa - Opis, Recenzje, Obsada, Bilety\nRodzina w teatrze to propozycja dla rodziców i dzieci, którzy chcieliby wspólnie odwiedzić nasz teatr i w tym samym czasie uczestniczyć w dwóch różnych wydarzeniach teatralnych.\nGdzie aktualnie grają w teatrze spektakl Rodzina w teatrze (Teatr Powszechny, Warszawa). Sprawdź seanse.\nniedziela, 12 grudnia: 18:00\nAktualnie nie posiadamy informacji o biletach na Rodzina w teatrze.\nAktualnie nie posiadamy zdjęć ze spektaklu Rodzina w teatrze (Teatr Powszechny, Warszawa).\nAktualnie nie posiadamy informacji o twórcach i obsadzie spektaklu Rodzina w teatrze (Teatr Powszechny, Warszawa).\nAktualnie nie posiadamy recenzji oraz wiadomości związanych ze spektaklem Rodzina w teatrze (Teatr Powszechny, Warszawa).\nKomentarze, oceny i opinie użytkowników do spektaklu Rodzina w teatrze (Teatr Powszechny, Warszawa).