reżyseria: Anna Smolar, adaptacja sceniczna: Tomasz Śpiewak, Anna Smolar, muzyka: Jan Duszyński, scenografia i kostiumy: Anna Met, rysunki: Trust, konsultacje choreograficzne: Dominika Knapik\nObcość, czyli (nie)istnienie systemu wartości\nPolska prapremiera Obcego w Teatrze im. Juliusza Słowackiego w Krakowie (do tej pory jedyną adaptacją tej prozy była realizacja Teatru Polskiego Radia z 1997 roku) zadaje pytanie o aktualność stworzonej przez Alberta Camusa antropologii obcości. Twórcy spektaklu uniwersalizując przypadek człowieka skazanego na śmierć „nie dlatego, że zabił, ale dlatego, że udowodniono mu nieadekwatną reakcję na śmierć matki” problematyzują konflikt jednostki ze społeczeństwem, a jego przyczyny szukają w indywidualnym wyborze życia poza regułami społecznej gry.\nAutor Mitu o Syzyfie tak pisał o swoim eseju: „Absurd traktowany dotychczas jako konkluzja, rozpatrywany jest tutaj jako punkt wyjścia”. Analogicznym komentarzem można opatrzyć fabułę Obcego: główny bohater, Meursault, zabił na plaży Araba – jednak nie dlatego, że był on wrogiem jego przyjaciela Rajmunda. Podawaną przez niego przed sądem przyczyną było intensywne słońce, którego promienie odbijały się w stalowym nożu ofiary. Przez to Meursault, podobnie jak Syzyf, określany jest mianem bohatera absurdalnego – takiego, który ma świadomość absurdu rzeczywistości. Wprowadzający w sytuację sceniczną opis przedstawienia na stronie internetowej teatru świadczy o tym, że dla twórców istotne jest przedstawienie figury anonimowego, skazanego za niepoprawną reakcję na śmierć matki bohatera. Meursault zabił człowieka, ale skazany został właściwie za to, że nie płakał na pogrzebie matki. Na pytanie Adwokata, czego dotyczą zarzuty: zabójstwa czy nieodpowiedniej reakcji na pogrzebie matki, Prokurator odpowiada stanowczo: „Oskarżam go, że pochował matkę ze spokojem zbrodniarza”.\nSmolar i Śpiewak, jak sami deklarują, przeczytali Obcego bez egzystencjalistycznego komentarza. Nie zawsze jednak założenia twórców okazywały się czytelne w realizacji scenicznej, co wpłynęło na ambiwalentną ocenę spektaklu. Z jednej strony, przyjęta przez reżyserkę forma sądowego przesłuchania narzuca konkretne, przewidywalne i schematyczne rozwiązania, z drugiej – pozwala wydobyć i obnażyć mechanizmy funkcjonowania instytucji. Chociaż takiej koncepcji Obcego można zarzucić banalność, to sam spektakl jest propozycją godną uwagi. Smolar wydobywa nowe akcenty z prozy Camusa, a forma jest tylko środkiem do celu – dogłębnej analizy obcości.\nW krakowskiej inscenizacji główny bohater (Grzegorz Mielczarek) nie tylko nie ma prawa do ostatniego życzenia przed śmiercią, ale jest pozbawiony własnego głosu i tożsamości. Na początku przedstawia się, potem na większość pytań Prokuratora odpowiada „tak” lub „nie”, nie podejmuje inicjatywy, nie próbuje się bronić ani tłumaczyć. Anonimowy „M. spod Algieru” wydaje się pustą figurą. Twórcy przedstawienia osiągnęli ten efekt przez odwrócenie perspektywy. Dzieło Camusa to pierwszoosobowa narracja, dwuczęściowy monolog mężczyzny, prowadzony przed i po dokonaniu zbrodni. Na scenie natomiast losy skazańca relacjonowane są przez Prokuratora (Radosław Krzyżowski) i Adwokata (Agnieszka Judycka). Pomysł jest interesujący: tożsamość postaci przypomina tabula rasa, zapisywaną relacjami urzędników w miarę rozwoju śledztwa. Dopiero w więziennej celi, przed wykonaniem wyroku, Mersault podejmuje świadomą decyzję odmowy jakiegokolwiek zaangażowania w życie. Akceptacja absurdu istnienia to zarazem gest braku sprzeciwu wobec własnego losu i dowód wyobcowania bohatera, który niejako sam skazuje się na śmierć, ponieważ – jak mówi Prokurator w mowie oskarżycielskiej – „nie uznając praw społeczności ludzkiej, ten człowiek sam się z niej wykreślił”.\nInterpretacja Anny Smolar zainspirowana została z pewnością słowami Camusa – w Notatkach streszczających sens powieści pisarz określił Obcego jako historię człowieka, który odkrył swoją inność i nie chce się z niej tłumaczyć. W analizowany w spektaklu konflikt jednostki ze zbiorowością zaangażowani zostają również teatralni widzowie, którzy stają się świadkami w procesie Meursaulta.\nPrzestrzeń Sceny Miniatura podzielona została na trzy plany: dwa boczne, znajdujące się na wysokości pierwszego rzędu widowni, i centralny, w miejscu scenicznego podestu, który został usunięty, by osiągnąć wrażenie pogłębienia sceny. Większa część akcji rozgrywa się na środkowym planie – publiczność zajmuje miejsca na podwyższonej widowni i z góry obserwuje rozwój procesu sądowego. Ograny teatralny chwyt włączenia widzów w akcję zostaje przewidywalnie dopełniony: wśród widzów osoby zasiada osoba, która zapowiada proces oraz ogłasza wyrok, reprezentując niejako stanowisko ogółu.\nPodłogę pokrywa jasna, gąbczasta materia, tworząca zagłębienia i fałdy budzące skojarzenie z piaskiem na plaży, na której Meursault zabił Araba (efekt potęguje też światło, ciepłe lub rażące jak promienie słoneczne w południe). Prosta, a zarazem oryginalna scenografia (autorstwa Anny Met) utrudnia poruszanie się – aktorzy co chwila zapadają się w nierównej materii podłoża, ich ruchy są czasami zwolnione i ostrożne. Na ścianie w głębi sceny i po bokach wiszą ciężkie, brązowe zasłony, stanowiące umowne granicę sali rozpraw. W głębi ustawiona została szara platforma z okrągłymi wycięciami na głowy lub ręce. Makieta posłuży do zainscenizowania historii głównego bohatera: na jej pionowej ścianie wyświetlane będą slajdy z rysunkowymi postaciami. Dwoje performerów (Dominika Bednarczyk i Rafał Sadowski), ubranych w jednakowe niebieskie kombinezony, wsadza głowy w dziury ściany (jak turyści fotografujący się na tle namalowanego pejzażu) i wciela się w różne postaci z książki Camusa: Szefa, Dyrektora przytułku, kochankę Marię, starego Salamano, Rajmunda Sintésa. Slajdy z czarno-białymi szkicami zmieniają się w rytm konstruowanego przez Prokuratora aktu oskarżenia. Wyświetlane na platformie rysunki przedstawiają kompromitujące sytuacje: Meursaulta pijącego kawę przy trumnie matki, a nazajutrz pływającego w jeziorze i idącego do kina z nowo poznaną dziewczyną. Jego zachowanie zostaje potraktowane jak świadectwo emocjonalnej atrofii, nieprzystosowania do społeczeństwie społecznych norm, braku wyczulenia na wartości oraz dowód na jego obcość. Za tę obcość zostaje skazany na śmierć.\nRetrospekcja losów Meursaulta w formie czarno-białego komiksu nie przystaje do pełnego powagi scenariusza postępowania sądowego. Spektakl jest groteskową wizją instytucji, ośmiesza też społeczne rytuały. Dziennikarz (Marcin Sianko) wita obecnych na sali świadków i przedstawia szeroko komentowaną w mediach sprawę zabójstwa Araba na przedmieściach Algieru. Następnie cały proces będzie nagrywał na starym magnetofonie. W trakcie śledztwa padają drobiazgowe pytania o okoliczności zbrodni. Prokurator chce wiedzieć, czy oskarżonego drażni widok Araba, czy cierpi na jakąś chorobę lub czy doznał udaru słonecznego na plaży. Potwierdzone zostają fakty: „21 czerwca o godzinie 13.05 na w miejscu oddalonym o 350 metrów od nadmorskiego domku wypoczynkowego należącego do pana Masson oskarżony oddał pięć strzałów z pistoletu kaliber 9 mm w kierunku Araba”. Po ogłoszeniu wyroku śmierci (wydanego „w imieniu ludu francuskiego”) na scenę wchodzi trzyosobowa reprezentacja społeczeństwa, która ma dokonać resocjalizacji Meursaulta. Ironia tego gestu polega jednak na tym, że na jakąkolwiek poprawę jest już za późno. Pani Maria-sprzątaczka, Lekarz i Kucharz (Bednarczyk, Sadowski, Judycka) w charakterystycznych ubraniach (domowy fartuch, szpitalny kitel, kucharska czapka) to przedstawiciele określonych zawodów. Wprowadzenie do spektaklu stypizowanych postaci, których nie ma w powieści, jest kolejnym środkiem uniwersalizującym przesłanie Obcego. Banalne porady, których udzielają Mersaultowi, dotyczą zdrowego, uporządkowanego, a przez to sensownego trybu życia i mają wskazać mu drogę powrotu do harmonijnej wspólnotowej egzystencji. Jednak fakt, że postaci te przywodzą na myśl idealne, a przez to sztuczne i nierealne wytwory społecznej hierarchii, nie pozwala skazańcowi uwierzyć w głoszoną przez nie społeczną utopię. Meursault nie daje się nawrócić Kapelanowi (Radosław Krzyżowski): wiara też jest pewnym uzasadnieniem istnienia, z którego bohater tuż przed śmiercią – zrezygnował. Credo Camusa, że Meursault to jedyny Chrystus, na jakiego zasługujemy, a wizja życia po śmierci nie ma żadnego znaczenia – mimo że nie zostaje dosłownie przywołane w spektaklu – może być gorzkim komentarzem tej sceny.\nMeursault Grzegorza Mielczarka jest zdystansowany, chłodny i rzeczowy, stoi w jednym miejscu, obojętnie obserwuje przebieg zdarzeń. Jest świadkiem własnego procesu. Kiedy w przerwie między retrospekcją wypadków a ogłoszeniem wyroku Dziennikarz rozdaje jabłka, skazaniec chowa jedno z nich do kieszeni i dopiero na kilka minut przed wykonaniem kary śmierci zachłannie zjada owoc. Ta krótka chwila przed egzekucją (minutnik odlicza czas) jest momentem wyzwolenia, powrotu do natury (zwierzęcość bierze górę nad pełną wyrafinowania, obłudy i zakłamania społeczną grą masek) oraz biblijnym symbolem grzechu i buntu. Mersault uświadomił sobie bezsens istnienia. Po słowach: „Żyłem w taki sposób, mógłbym żyć w inny. Robiłem jedne rzeczy, nie robiłem innych. Jakie znaczenie ma to wszystko?” dobrowolnie podchodzi do szubienicy, spełniając życzenie ogółu. Ten gest jest świadomą afirmacją absurdu egzystencji, która pozwala mu na moment przed śmiercią odzyskać tożsamość.\nObcy Anny Smolar to efekt przemyślanej koncepcji, w której każdy element (muzyka, kostiumy, ruch sceniczny) harmonijnie współgra z pozostałymi. Spektakl wcale nie jest „przyjemny i łatwy” w odbiorze – jego forma szybko męczy widza. Jest to jednak zabieg celowy – podobnie mógł się czuć Mersault, znużony i zmęczony upałem, ale jednocześnie spokojny i szczęśliwy, otoczony ciszą plaży, na moment przed ostatecznym zburzeniem naturalnej równowagi dnia.


KATAFEL | A TAKIE TAM MOJE PISANIE - strona 2\nOpublikowano 10 lipca 2015 Autor: kk_blog\nCiocia Fela jest u nas w rodzinie znana z wielkiej pasji do sprzątania. W moich wspomnień z dzieciństwa jawi się jako cerber czystości i porządku , a moimi potworem z szafy był wielki czerwony dywan w salonie. Dywan leżał godnie na samym środku, a że pokój był przechodni, nie było szans żeby go ominąć. Przechodzenie po nim wymagało nie lada umiejętności ,a może i talentu ,bo miał tę szczególną przypadłość, że podczas chodzenia po nim, włos układał się w stronę przeciwną i dokładnie było widać którędy delikwent przeszedł. Problem polegał na tym ,że przy cioci Feli nie dopuszczalne było zostawianie śladów na tymże dywanie. W dodatku każdy koniec dywanu wykończony był niesamowicie długimi frędzlami, które codziennie były czesane i układane. Żaden z włosków frędzli nie mógł leżeć niesymetrycznie , a każde odstępstwo od nadanego kierunku było bezlitośnie korygowane. Złośliwość frędzli było ogólnie znane rodzinie, bo tylko do kapci cioci Feli nie miały one odwagi przyczepiać się z siłą węża. I jak tu wyjść rano z sypialni i udać się na śniadanie ,kiedy bezmiar czerwonego dywanu odgradza nas od świata? Różnych sztuczek próbowałam – chodziłam wyłącznie po kolorowym wzorze ,przeskakiwałam wielkimi susami, nawet usiłowałam ręką zamazać za sobą ślady stóp – NIC! Dywan był lepszy w każdym calu i jak najlepszy wywiad na świecie donosił ciotce Feli ,że zamiast pędzić na śniadanie huśtałam się na fotelu bujanym, albo wyglądałam przez okno.\nMinęło sporo lat, dywan leży do dnia dzisiejszego ,ale jak przyjeżdżałam do ciotki Feli w odwiedziny to i tak herbatę piłam w kuchni – po co zaczepiać potwora ?\nI myślałam ,że zostanie mi tak do końca życia ,ale kiedyś ciocia Fela dała się zaprosić na grilla do ogrodu. Zanim usiedliśmy do stołu ciocia Fela zaczęła zwiedzać naszą zieloną oazę i zanim się zorientowaliśmy ciocia Fela porwała miotłę do zamiatania chodnika i zaczęła walić w krzaki bukszpanu.\n- Ale co ciocia robi?! – oburzył się mój mąż.\n- Sprzątam ! – padła krotka odpowiedź.\n- Krzaki?! – mój mąż złapał się za głowę.\n- A widziałeś ile na nich pajęczyn !?\nKlątwa dywanu została złamana.\nA ja teraz częściej zapraszam ciotkę Felę do ogrodu , ale nie do sprzątania tylko do leżenia na trawie,bo już wiem ,że samotność jest jak ten dywan\nKategorie: Bez kategorii\t| Tagi: dywan frędzle mania sprzątania samotność społeczność\t| Napisz odpowiedź\nKolory mojej działki – A U MNIE WRESZCIE LATO!\nOpublikowano 30 czerwca 2015 Autor: kk_blog\nNo wreszcie doczekałam się kiedy na mojej działce pojawiły się kwiaty i kolory,bo jakoś do tej pory zielony był w przewadze.Może nie jest to działka w pełni okazałości,ale bądźcie wyrozumiali i dajcie mojej działce jeszcze parę dnia , a wtedy pokaże co potrafi!\nA na razie krótka fotorelacja\nKategorie: DZIAŁKA\t| Tagi: begonie działka kana kwiaty ogród ostróżka rośliny\t| Napisz odpowiedź\nNIEPEŁNOSPRAWNY – NIEWIDZIALNY\nOpublikowano 25 maja 2015 Autor: kk_blog\nNie, nie jestem osobą niepełnosprawną, tak się po prostu złożyło ,że bywam teraz częściej w towarzystwie osoby, która ma pewne ograniczenia ruchowe. I właśnie kontakt z nią uświadomił mi parę rzeczy.\nMożna by rzec –wyrocznia! bo tam wreszcie możesz się dowiedzieć czy naprawdę jesteś chory czy też tylko udajesz. Ciekawe jest również to ,że przy chorobach nieuleczalnych, komisję ZUS trzeba zaliczyć średnio co trzy lata. Widocznie ZUS jest jedyną instytucją ,która wierzy w cuda…\nCiekawa jest również niemożność porozumienia się urzędów które wydają orzeczenia w sprawie niepełnosprawności. I tak najpierw komisja ZUS orzeka ,że jesteś osobą niepełnosprawną i nie możesz pracować, ale żeby uzyskać kartę postojową dla niepełnosprawnych musisz stawić się na kolejną komisję tym razem Urzędu Miasta. Tak, jakby urzędy nie mogły sobie przekazać takiej informacji. Trzeba mieć końskie zdrowie ,żeby zaliczyć te wszystkie komisje! Inna rzecz ,że dzięki takiemu działaniu, ile ludzi ma zatrudnienie!\nKiedy do wspólnoty mieszkaniowej wpłynęło pismo z prośbą o ustalenie miejsca postojowego dla osoby niepełnosprawnej, potwierdzone odpowiednim orzeczeniem z ZUS-u i Urzędu Miasta, komentarz niektórych współlokatorów był zaskakujący:\n„każdy by tak chciał ,bo jest mało miejsc parkingowych i wszyscy mają problemy z parkowaniem”\nNo cóż, wypadałoby tylko życzyć oby się to życzenie spełniło…\nI jak mówi znajoma pani doktor – nie ma zdrowych ludzi, są tylko nie zdiagnozowani…\nPrzebywając w towarzystwie osoby, która ma problemy z poruszanie się, zauważyłam jedną rzecz – ludzie nie bardzo wiedzą jak się zachować. Ludzie wiedzą ,że nie należy się przyglądać, więc widząc taką osobę omijają ją wzrokiem i udają ze jej tam nie ma. To powoduje ,że taka osoba nie ma co liczyć na jakąkolwiek pomoc. Nie chodzi o to żeby zrobić wszystko za taką osobę, trzeba jej też dać szansę na bycie samodzielnym, ale kiedy ewidentnie widać ,że sobie nie radzi, wystarczy zapytać czy jej nie pomóc. Jak nie będzie chciała naszej pomocy to po prostu powie! W supermarkecie tylko czteroletnie dziecko zareagowało jak trzeba, kiedy uparta puszka z fasolką wylądowała na ziemi:\n-Spadło ci gapciu! – powiedział czterolatek podając puszkę. Na pożegnanie pomachał tłustą łapką i pomaszerował za mamą.\nA i jeszcze jedno – niepełnosprawność nie jest zaraźliwa! Możecie mi wierzyć – sprawdziłam na sobie\nKategorie: FELIETONY KASIA\t| Tagi: kaleka komisja ZUS niepełnosprawny parking dla niepełnosprawnych pomoc problemy z chodzeniem wózek inwalidzki\t| 1 Komentarz\nOpublikowano 26 kwietnia 2015 Autor: kk_blog\nNareszcie zrobiło się ciepło i o dziwo również na weekend zapowiedzieli ładną,słoneczną pogodę. Nie wiedzieć czemu aura tego roku jest bardzo złośliwa i kiedy siedzę w pracy za oknem pachnie latem i słońce praży , ale wystarczy że zbliża się piątek to już złośliwie sprowadza chmurzyska i oczywiście w weekend musi lać,siąpić albo wiać tak,że urywa głowę z płucami.\nW ten weekend było inaczej i wreszcie mogłam sprawdzić ile z moich posadzonych jesienią tulipanów,wygrało i wreszcie zakwitło.Zobaczcie sami\nKategorie: DZIAŁKA\t| Napisz odpowiedź\nOpublikowano 3 kwietnia 2015 Autor: kk_blog\nZ staruszkiem Panem Bogiem\nGwarzyli z sobą jak mogli,\nI widać wszelką miał słuszność\nŻywot już całkiem zatruty,\nI chęć ich wzięła ogromna\nMyć nogi dwunastu dziadom\nWe Wielki Czwartek czy Piątek”.\n„A ja – oświadczył drugi –\nW ten sposób grzech swój okupię,\nŻe będę jak święty Szymon\nLat siedem stał na słupie”.\nTak chłoszcząc swe niecne wady\nŻe ktoś – ciap! ciap! – w ich ślady.\nW jaworu chłodnej cieni.\n„Cóż to się z wami dzieje?”\nOpuścił nasze ściany”.\n„Ja sobie rachuję – rzekł jeden –\nŻe przecież Go odnajdziemy,\nNic nie mówięcy, niemy”.\n„Zaś moja kalkulacja –\nTak drugi się wątpić ośmieli –\nŻe chyba nie ma go wcale,\nNie znajdzie się do niedzieli”.\nI tak im od razu powie:\n„Po co się włóczyć po świecie,\nDo Pietra lub pana Jakuba,\nTo będzie najlepsza rachuba”.\n„Dyć to nasz Pan Bóg, o, raty!\nRzucić nas choćby na chwilę”.\nKategorie: FELIETONY KASIA\t| Napisz odpowiedź\nZanim zaczniesz narzekać\nOpublikowano 22 marca 2015 Autor: kk_blog\nKażdy z nas lubi sobie ponarzekać, lubimy się nad sobą rozczulać jacy to jesteśmy biedni, jak życie daje nam w kość, a przecież zasłużyliśmy na wszystko co najlepsze. Kiedy wpadniecie w taką spiralę narzekania, pomyślcie sobie o tym ,że są na świecie ludzie, którzy jeszcze bardziej na to nie zasłużyli, a jednak los sprawił im paskudnego psikusa i obdarował nieuleczalną chorobą.\nSabinę znam od ponad 15 lat i mam takie podejrzenie ,że jest to osoba która wyjątkowo przyciąga do siebie wszystkie nieszczęścia. Wydawało się ,że po toksycznych rodzinach, nieudanym małżeństwie i jeszcze bardziej nieudanym związku z facetem, który liczył wyłącznie na kasę, już nic więcej los nie będzie w stanie wymyślić. A jednak. Sabina przez kilka lat skarżyła się na kręgosłup, wszyscy traktowali to jako dodatek do pracy siedzącej. Jednak leczenie nie przynosiło poprawy. Kiedy przyszedł pierwszy rzut choroby, nikt na to nie był przygotowany. Padła diagnoza niczym wyrok – stwardnienie rozsiane. I jakby tego było mało pracodawca ,który się o tym dowiedział zwolnił Sabinę z pracy. Ot taki prezent tuż przed Bożym Narodzeniem…\nNie poddała się ,założyła własną firmę – usługi księgowe. Światełkiem w tunelu był zakwalifikowanie jej do leczenia interferonem-może nie wyleczy ale stopuje chorobę. Leczenie ma zapewnione do czerwca 2015, bo NFZ uznał ,że nie ma znaczącej poprawy ,więc po co wydawać kasę na tak opornego pacjenta. A to, że lek wstrzymuje na tyle chorobę ,że Sabina może jeszcze pracować i nie jest na utrzymaniu państwa to jakoś do nikogo nie dociera. Ręce opadają..\nWięc jeśli chcesz sobie ponarzekać ,jaki to ten świat jest okropny i jak Cię źle traktuje , to zanim zaczniesz to robić wpisz w zeznanie podatkowe podane niżej konto i przekaż 1% Sabinie, żeby wspomóc ją w walce z chorobą.\nA dla Ciebie niech będzie to okazja za podziękowanie losowi ,że tym niespodziewanym „darem” obdarzył ją, a nie Ciebie.\nI cóż ? czyż nie jesteś szczęściarzem?\nFundacja Na Rzecz Chorych na SM im.bł..Anieli Salawy\ncel szczegółowy: SABINAM\nKategorie: FELIETONY KASIA\t| Tagi: 1% podatku choroba SM leczenie SM narzekanie objawy SM pomoc dla chorych na SM stwardnienie rozsiane zrzędzenie\t| Napisz odpowiedź\nOpublikowano 12 lutego 2015 Autor: kk_blog\nKiedy mijał pi\nKiedy mijał pierwszy tydzień lutego do Romana docierał fakt ,że powoli zbliża się dzień, który co tu kryć porównywał do urodzin teściowej. Bynajmniej o tym tragicznym dniu nie przypominał Romanowi nikt z rodziny, lecz czerwone serduszka zwisające obficie z każdej sklepowej wystawy.\n- O szlag…znowu Walentynki – zawarczał Roman, szarpiąc energicznie przerzedzoną czuprynę – Wiesiu, czy już wymyśliłes co kupisz żonie na Walentynki? – zapytał Roman kolegę z sąsiedniego biurka.\n- Mhy- pokiwał głową Wiesiu, przełykając kanapkę – mam.\n- A mogę wiedzieć o co to? bo nie mam pomysłu?- ożywił się Roman.\n- Możesz, to żadna tajemnica – wzruszył ramionami Wiesiu – co roku dostaje to samo.\n- Nie mów! i nie narzeka? – zdziwił się Roman.\n- Nie ,zawsze bardzo się cieszy.\n- No to co to jest?- dopytywał się Roman.\n- Dzień wolnego!\n- Słucham?!- niedowierzał Roman własnym uszom – jak to dzień wolnego?\n- Wolnego od dzieci – uściślił Wiesiu – nie wiem czy pamiętasz ,ale mamy czwórkę dzieci.\n- A…..no tak – dotarło do Romana, kiedy przypomniał sobie tą szarańczę z którą kiedyś widział Wiesia w parku.\n- I co ona robi z tym wolnym dniem? – dopytywał się Roman.\n- Nie wiem- wzruszył ramionami Wiesiu- gdzieś sobie idzie.\n- A Ty?- zainteresował się Roman – a Ty co wtedy robisz?\n- A co mam robić? – zdziwił się Wiesiu –siedzę z dziećmi !\n- A……..-dotarło do Romana – tak to działa!\n-Iza, domyślasz się co dostaniesz na Walentynki? – zapytała Dorota swojej przyjaciółki – bo jak mi Roman znowu kupi maszynkę do robienia pierogów albo drylownice do wiśni, to daje słowo że nie wytrzymam i walnę go w łeb!\n- Ja się nie domyślam – Iza pogardliwie wydęła usta – ja tam dobrze wiem co dostanę !\n- Tak ? a skąd? – zdziwiła się Dorota.- Myślałby kto, że Jurek jest taki domyślny!\n- Nie jest –pokiwała głową Iza – i dlatego zamówiłam sobie u niego prezent.\n- No wiesz!- obruszyła się Dorota – a gdzie moment zaskoczenia?!\n- Ale ja przecież bardzo ładnie udaję zaskoczoną! – oburzyła się Iza.\n- E ….to nie to samo ! To w ogóle nie jest romantyczne!\n- Dorota daj spokój, Ty jeszcze uważasz ,że po 20 latach małżeństwa Walentynki mogą być jeszcze romantyczne? Nie bądź naiwna! Wystarczy, że będą praktyczne!\n- No wiesz! –obraziła się Dorota – Roman zawsze pamięta o Walentynkach i ZAWSZE kupuje mi prezent!\n- Mówisz o drylownicy czy o maszynce do pierogów? A może o tych perfumach z kiosku na rogu co Ci wyszło uczulenie?\n-I co? Mam mu tak po prostu powiedzieć co mi ma kupić? – zaperzyła się Dorota.\n- Nie musisz mówić , ja Jurkowi zostawiam na lustrze małą karteczkę z nazwą perfum i tyle! To trochę jak list do św.Mikołaja.\nJednak to co mówiła Iza dało Dorocie trochę do myślenia.\n- Może faktycznie, mogę go trochę naprowadzić – zastanawiała się Dorota – bo jak znowu zobaczę sprzęt gospodarstwa domowego kupiony w najbliższym sklepie to ….- zazgrzytała zębami Dorota.\nMyjąc zęby przed lustrem Roman zauważył na półeczce małą karteczkę z czerwonym napisem ,ewidentnie zapisaną przez Dorotę. Widniało tam tylko jedno słowo – obsesja. Popatrzył na nią obojętnie i nawet nie zastanowił się co tam jest napisane.W końcu o 6 rano trudno wymagać od człowieka ,żeby kojarzył fakty.\nNa drugi dzień rano Roman znowu zobaczył karteczkę. Była w tym samym miejscu co poprzednia, ale dużo większa i zapisana krwistym mazakiem – „obsesja” – a obok czerwone serduszko.\n- Dziwne – pomyślał Roman, ale 6 rano to nie jest godzina do rozpatrywania dziwactw żony.\nW trzecim dniu, a było to na dzień przed Walentynkami, karteczka na półeczce znowu się pojawiła, ale była już w formacie A4 i była przylepiona do lustra. W centralnym miejscu kartki widniało słowo – OBSESJA oraz pięć serduszek a pod spodem słowo „walentynki”. Roman przez dłuższą chwilę patrzył na kartkę i dopiero słowo „walentynki” przeleciało iskrą po jego umyśle. Roman zaczął działać…\n- I co ,dostałaś na Walentynki te perfumy ,które chciałaś? – zapytała Iza Dorotę, dwa dni po święcie zakochanych- Obsesja czy jakoś tak?\n- Nie – odburknęła Dorota - za to dostałam książkę „ Poradnik dla chorych na zespół natręctw”, bo Roman po mojej podpowiedzi uznał ,że mam jakieś obsesje! I nie ma się z czego śmiać !To Twoja wina, bo wymyśliłaś te głupie kartki! – krzyczała wściekła Dorota – ciekawe co Ty piszesz temu swojemu Jurkowi!\n- Oj Dorota- zasmuciła się Iza – Ja piszę tak „Kochanie , na Walentynki poproszę perfumy Euforia, można je kupić w sklepie kosmetycznym na ul. Długiej 12 i kosztują 132 zł\n- A gdzie element zaskoczenia! – obruszyła się Dorota\n- Ja jestem elementem zaskoczenia , jak mu za te perfumy dziękuję – powiedziała Iza z błyskiem w oku.\nKategorie: FELIETONY KASIA\t| Tagi: prezent walentynkowy serduszka walentynki\t| Napisz odpowiedź\nARO -przyjaciel,który odszedł.\nOpublikowano 15 stycznia 2015 Autor: kk_blog\nMoje pierwsze spotkanie z Aro było dla mnie dużym zaskoczeniem, bo po śmierci ukochanego psa Ciućmy, moi rodzice zapowiedzieli ,że to już koniec i nie będzie następnego czworonoga.\nWięc kiedy mama do mnie zadzwoniła i powiedziała że ma niespodziankę i ktoś przyjechał, byłam pewna że pewnie chodzi o kogoś z rodziny z dalekich stron. Zaraz po wejściu do mieszkania zobaczyłam długi i czarny ogon, a potem resztę psa.\nAro był duży, dużo za duży do tego mieszkania. Strasznie hałasował ,bo jego energia musiała mieć ujście, a bieganie po mieszkaniu było nie możliwe.\nWielkie, czarne psisko z kłapciatymi uszami i dłuuuuuugim ogonem było tą niespodzianką.\nNie wiem gdzie zaczęła się historia Aro, bo jego losy jako szczeniaka były dla nas nie znane. Pojawił się u nas na osiedlu w marcu 2002.Plątał się po śmietnikach, zaczepiał ludzi-szukał domu który stracił, bo na szyi dalej miał obroże a za sobą ciągnął parcianą smycz. Jedna z sąsiadek, która go parę razy widziała powiedziała mojej mamie ,że pląta się po osiedlu taka „bida” i szkoda psa bo teraz zimno. I tak to w mieszkaniu nr 110 pojawił się Aro.\nMój tata raczej był przeciwny, żeby psa zatrzymać, ale mama się uparła, że go nie zostawi na takim mrozie. Tacie udało się jedynie wymóc na mamie ,że rozlepią ogłoszenia o znalezieniu psa. I tak mama miała nadzieję że nikt się nie zgłosi, a tata miał nadzieję ,że jednak właściciel się odnajdzie. I któregoś dnia zadzwoniła pani ,która powiedziała, że właśnie zaginął im taki piesek, jak jest w opisie i czy może go zobaczyć. Mama już miała mokre oczy ,a tata nadzieję ,że pies okaże się tym właściwym. Pani która przyjechała zobaczyć psa, okazała się dawną znajomą mamy. Pies wyraźnie cieszył się na jej widok, skakał i szczekał na pół bloku. Pani do końca nie była przekonana czy to jest jej pies, ale syn z którym przyjechała był pewien, w związku z tym zapakowali ten 1 metr psa i 50 cm ogona do „malucha” i odjechali. Mama płakała rzewnymi łzami ,a tata jej tłumaczył ,że tam pies będzie miał dobrze bo mieszkają w domu z dużym ogrodem. Kiedy na drugi dzień przyszłam do rodziców, pies był już z powrotem. Okazało się ,ze pierwsze co zrobił po przyjeździe do odnalezionego domu to zapolował na dwa koty, demolując salon i jadalnię, urywając karnisz z firanką i wybijając szybę w oknie, bo koty ratowały się ucieczką przez uchylone okno, a on się nie zmieścił. Pani z synem doszła do wniosku, że to raczej nie jest ich pies ,bo tamten wychowywał się z kotami, które były mu zupełnie obojętne. Więc jeszcze tego samego dnia o godzinie 22 odwieźli psa pod 110.Mama była przeszczęśliwa ,bo zawsze chciała mieć dużego psa, a tata był przerażony ,bo pies ogonem zrzucił dwie szklanki z herbatą.\nAro siły miał za trzech, spacer z nim był nie lada wyzwaniem, bo nie można się było odprężyć i iść na luzie. Brak kontroli Aro wyczuwał znakomicie, wciągając delikwenta albo pod nadjeżdżający samochód lub też w największe krzaki. Psów generalnie nie lubił, a już najgorzej było ,jak się pojawił na widoku jakiś biały piesek. Aro wściekał się i chciał go zjeść. Oczywiście była to tylko poza, bo był strasznym tchórzem i kiedy był bez smyczy mógł go przestraszyć nawet jamnik. Charakter miał raczej trudny, bo był bardzo nie przewidywalny. Po kilku spacerach na których moja mama zwiedziła co większe chaszcze, rodzice doszli do wniosku ,że to tata będzie z nim wychodził, ale i tak nie raz się zdarzało ,że przestraszony czymś pies przyholował mojego tatę „na butach” pod dom.\nAro to jedyny pies jakiego znam, który siadywał w parku na trawniku i obserwował lecące… samoloty. To również jedyny pies jaki z własnej woli, przez nikogo nie zmuszany „wychlapał” kieliszek wódki i nawet go nie „oczepało”. To także jedyny czworonóg jakiego znam, który jak się cieszył to skakał do góry odbijając się wszystkimi czterema łapami naraz, trochę jak taka postać rysunkowa. To także największa „płaksa” na osiedlu, bo przywiązany przed sklepem tak strasznie „płakał” i zawodził ,że ludzie wzywali Straż Miejską , bo się psu krzywda dzieje.\nI tak jak po każdym przyjacielu, tak i po Aro pozostała pustka…\nKategorie: FELIETONY KASIA\t| Tagi: duży pies pies przyjaciel uśpienie psa\t| 2 Komentarze\nOpublikowano 31 grudnia 2014 Autor: kk_blog\nzamiast tradycyjnych życzeń noworocznych,\nklarowne, wręcz księgowe życzenia\ni oby się po prostu spełniło


Box set, zestaw markerów Graph'it Brush, 96 kol. - SklepPlastyczny.pl\nSklep Plastyczny > Pisaki i markery>Graph'it Brush>Box set, zestaw markerów Graph'it Brush, 96 kol.\nBox set, zestaw markerów Graph'it Brush, 96 kol.\nZestaw 96 dwustronnych markerów Graph'it Brush. Dwie końcówki: pędzelkowa i cienka 0.5mm. Całość umieszczona w transparentnym ekspozytorze.\nZestaw 96 dwustronnych markerów Graph'it Brush. Dwie końcówki: pędzelkowa i cienka 0.5mm. Całość umieszczona w transparentnym ekspozytorze. Więcej szczegółów\nZobacz wszystkie Graph'it Brush\nGraph'it Brush – pełna gama 96 dwustronnych markerów alkoholowych. Zestaw zawiera efektowny, transparentny ekspozytor.\nKomplet dwustronnych markerów Graph'it Brush. Pełna gama 96 kolorów dostępna za jednym kliknięciem! Świetna propozycja dla miłośników tworzenia prac markerami – producent zadbał również o komfort i wygodę podczas pracy – zestaw wzbogacony jest o stabilny i przejrzysty display. Każdy marker ułożony jest w odpowiedniej pozycji (horyzontalnej), a jego kolor i numer jest dobrze wyeksponowany.\nSeria pisaków Graph'it Brush została stworzona z myślą o rysownikach, projektantach, architektach, designerach, kreślarzach, twórcach komiksu i mangi. Markery znakomicie sprawdzają się na papierze, kartonie, szkle, metalu i plastiku. Elastyczna pędzelkowa końcówka wprowadza kreślenie w nowy wymiar - świetnie nadaje się do rysowania energicznych pociągnięć oraz kolorowania dużych powierzchni. Druga końcówka jest bardzo cienka (0.5mm) i zaokrąglona - pozwala na kreślenie precyzyjnych linii - jest to pierwsze na rynku połączenie pisaka z końcówką pędzelkową i końcówką extra-fine.\nCałość ujęta jest kartonowe pudełko z uchwytem o wymiarach 21 x 27 x 36 cm.\nKilka kolejnych artykułów z kategorii Graph'it Brush:


Tomek Bielicki z toruńskich Nowości prze naprzód ze swoim znakomitym projektem dokumentu o toruńskiej grupie Bikini. Wśród osób, które wystąpiły już w przygotowywanym filmie mamy już samego Kazika Staszewskiego.\nJak donosi muzyczno - filmowy blog Tomka Bielickiego w magazynie materiałów do filmu pojawiają się nieustannie kolejne wypowiedzi do dokumentu o Zbyszku Cołbeckim i grupie Bikini. Bardzo ciekawie zapowiada się gromadzenie materiału zdjęciowego z lat 80. dotyczącego legendarnej toruńskiej grupy,. W archiwum realizatorów filmu są już fotosy z koncertów w toruńskim klubie „Od Nowa”,, czy z festiwalu w Jarocinie\n"W ostatnim czasie Wojtek Budny towarzyszył Bikini podczas rejestrowania piosenki „Pieniądze” w studiu Black Bottle Records. ...] Zdjęcia powstawały po okiem Yacha Paszkiewicza na blue boksie w „Od Nowie”. Paszkiewicz, który jest ojcem chrzestnym polskiego teledysku, już wcześniej osobiście nakręcił i zmontował taneczne popisy Zbyszka na ulicach Torunia." - mówi Tomek Bielicki.\nNa bieżąco możecie śledzić nowości w cyklu produkcyjnym filmu na profilu na Fcb: TUTAJ\nCiekawe wieści o Bikini znajdziecie TUTAJ\nMożna dowiedzieć się z nich, że pierwszy chórek Bikini [na zdjęciu powyżej] składał się dwóch dziewczyn, popularnie zwanych "Kaczkami", a były nimi Ania Kamińska (późniejsza żona Kazika Satszewskiego) i Violetta, (późniejsza żona "Gruszki" z Brygady Kryzys). Z kolei sama nazwa kapeli BIKINI była prezentem urodzinowym dla Zbyszka Całbeckiego od samego Grzesia Ciechowskiego.\nŚledzimy postępy filmu, zdecydowanie najważniejszego przedsięwzięcia o muzyce z Torunia rodem, jakie powstaje w 2011 roku.\nWarto dodać, że rok 2010 przyniósł bardzo ciekawy, pełnometrażowy dokument o historii bydgoskiej, kultowej grupy zimnofalowej "Variete" zrealizowany przez muzyka grupy "Kredki" Darka Landowskiego. Teraz czas na Toruń.


ŹRÓDŁA MINERALNE SZCZAWNICY ⋆ wPieniny\n« Zamek Dunajec w Niedzicy\nwPieniny.pl / ŹRÓDŁA MINERALNE SZCZAWNICY\nNaturalne wody lecznicze występujące w Szczawnicy zwane są przez górali szczawami. Na tych wodach górale wypiekali chleb i ciasta (zastępowała im drożdże – głównie woda Stefan i Józefina), przygotowywali różne potrawy, a także używali ich w celach leczniczych. Po II wojnie światowej wody lecznicze zostały uznane za kopaliny. Jako że są to wody służące poprawie zdrowia ich skład i czystość bakteriologiczna zostały zbadane przez Państwowy Zakład Higieny. Wody szczawnickie są wodami odnawialnymi, a poszczególne źródła różnią się między sobą wydajnością, składem i mineralizacją. Zawierają naturalny dwutlenek węgla działający bezpośrednio na błonę śluzową żołądka, pobudzając go do wzmożonego wydzielania kwasów.Uzdrowisko posiada 12 źródeł wód mineralnych. Obecnie dostępnych jest 9 źródeł wód, które najlepiej spożywać w przywróconej na historyczne miejsce i odnowionej PijalniWód Mineralnych przy Placu Dietla. Wody te można stosować na nadkwaśność, jak również niedokwaśność żołądka – decyduje o tym temperatura pitej wody. Dwutlenek węgla występujący w zimnej wodzie (naturalny) pod wpływem ogrzania, utlenia się – wtedy woda ma odczyn zasadowy i stosuje się ją na nadkwaśność.Zimną szczawę stosuje się w leczeniu niedokwaśności.\nIstnienie wód mineralnych w Szczawnicy związane jest z pojawieniem się lawy andezytowej między Pieninami, a Beskidem Sądeckim około 11 milionów lat temu. Występowanie tak różnych minerałów w obrębie skał osadowych nasączonych wodą powoduje mineralizację wody, a wydostający się dwutlenek węgla wzbogaca wody mineralne tworząc szczawy. Szczawnickie wody zaliczamy do wysokozmineralizowanych średnionasyconych dwutlenkiem węgla. Są to najczęściej szczawy wodorowęglanowo-chlorkowo-sodkowe, ale skład poszczególnych wód różni się między sobą na skutek przepływania przez różne rodzaje skał, a także zależy od nasączenia wodą przesiąkajacą z warstw płytszych do ujęcia. Woda, z której powstaje szczawa to woda głębokiego krążenia, jej czas obiegu wynosi kilkadziesiąt lat.\nW Szczawnicy znajduje się aż dziewięć źródeł mineralnych: „Józefina”, „Stefan”, „Józef”, „Magdalena”, „Jan”, „Helena”, „ Wanda”, „Szymon” oraz „Pitoniakówka”.\nPierwsze sześć dostępnych jest w pijalni na pl. Józefa Dietla w centrum uzdrowiska. Najstarsze źródło określane jako główne, to „Józefina”. Jego nazwa jest związana z postacią Józefiny Szalayowej – matki Józefa Szalaya, założyciela pienińskiego uzdrowiska. Charakteryzuje się mineralizacją na poziomie 5g na litr. Zawartość znajdującego się w niej dwutlenku węgla nieznacznie przekracza 1,6g/dm3. Woda ta zalecana jest osobom cierpiącym na nieżyty gardła i nosa, astmę, choroby reumatologiczne, otyłość oraz osteoporozę.\nTuż przy „Józefinie” znajduje się źródło „Stefan” – odkryte przy oczyszczaniu zdroju głównego w roku 1828. Jego mineralizacja waha się od ponad 3g/dm3 do blisko 9g/dm3. Jest stosowany jak „Józefina” ze szczególnym uwzględnieniem alergii. Nazwę zawdzięcza mężowi Józefiny i właścicielowi Szczawnicy.\nŹródło wody „Józef” odkryto w 1986 roku podczas renowacji powyższych ujęć. Zostało nazwane na cześć właściciela budowniczego uzdrowiska Józefa Szalaya. Charakteryzuje się ono dużą mineralnością – około 11g/dm3, a zawartość dwutlenku węgla wynosi niespełna 2,6 g/dm3. Kuracje pitną wodą „Józef” zaleca się w przypadku: chorób układu trawienia, nieżytów dolnych i górnych dróg oddechowych, chorób reumatologicznych i różnych urazów ortopedycznych.\nW Szczawnicy można się napić również wody ze źródła „Magdalena”. Zdrój ten został odkryty w 1839 roku. Zawartość dwutlenku węgla jest zmienna, nie przekracza jednak 2g/dm3, ale jej mineralizacja jest wyjątkowa – wynosi 27g na litr. Zawartość jodu w wodzie „Magdalena” też nie mała bo 6 mg. Znajduje ona zastosowanie w leczeniu chorób układu pokarmowego, otyłości i nerwic.\nUjęcie „Jan” zostało odkryte w 1869 roku i nazwane imieniem Jana Zielonki zarządcy zakładu zdrojowego. Suma składników stałych w źródle wynosi 4 g/dm3, a średnia zawartość dwutlenku węgla sięga 1,7 g/dm3. Wodę tą wykorzystuje się do kąpieli mineralnych, wykonywanych w uzdrowisku, a szczególne zastosowanie znajduje w leczeniu kamicy nerkowej. W latach powojennych była głównym składnikiem produkowanej w Szczawnicy popularnej wody mineralnej „Szczawniczanka”.\nŹródło „Helena” znane jest w Szczawnicy od 1966 roku. Woda dostarczana jest z Parku Dolnego, gdzie pozyskuje się ją z odwiertu. W składzie chemicznym tej wody dominują jony: wodorowęglanowy, sodowy, chlorkowy i wapniowy. Działanie lecznicze obejmuje choroby dolnych i górnych dróg oddechowych, choroby reumatologiczne oraz stany zapalne nerek.\nŹródło „Wanda” zlokalizowane w Parku Dolnym zostało odkryte w latach 60 XIX wieku. Woda ta zawiera zmienne ilości dwutlenku węgla – na poziomie od jednego do dwóch gramów na decymetr sześcienny. Zaleca się stosowanie jej przy: otyłości, skazie moczanowej, nieżytach żołądka i jelit. Kuracja nią polecana jest także osobom pracującym przy dużych temperaturach.\nŹródło o nazwie „Szymon” zostało odkryte w połowie XIX wieku. Suma składników stałych oscyluje wokół 3g/dm3, a zawartość dwutlenku zmienia się w zakresie od 1,0g/dm3 do blisko 1,7g/dm3. Jest to najbardziej wydajne źródło, dlatego też od początku uzdrowiska było wykorzystywane do kąpieli leczniczych w dolnym zakładzie zdrojowym. Kuracja pitna zalecana jest przy nieżytach żołądka, otyłości, skazie moczanowej oraz nieżytach górnych dróg oddechowych i oskrzeli.\nUjęcie ostatniej z wód – „Pitoniakówki” zostało wywiercone w 1952 roku, ale odkryte było na początku ubiegłego wieku przez Jana Pitoniaka. Składa się ono z kilku wypływów. Jego poszczególne części połączone są szybem oraz chodnikami. Zawartość jednego z odwiertów dostępna jest w na ulicy Skotnickiej. Mineralizacja „Piotoniakówki” wynosi 4g/dm3, a zawartość dwutlenku węgla przekracza nieznacznie 2g/dm3. Woda ta zalecana jest przy chorobach układu trawiennego, nieżytach górnych dróg oddechowych, chorobach krwi, nerwicach i osteoporozie.\nNa temat walorów smakowych szczawnickich wód każdy z pijących ma własne zdanie. Smaki wyraziste należą do tych bardziej mineralizowanych wód. Intensywność podnosi też zawartość dwutlenku węgla, która zwiększa się w czasie ładnej pogody. Górale mówią wtedy, że woda jest „pornó” czyli szczypie w język w odróżnieniu od „płonej” czyli rozwodnionej.\nSzczawnica – Tajemnice Jarmuty »


Przelicz N/cm² na psi (N/cm² na Pound per square inch)\nN/cm² ile to psi\nN/cm² ile to Pound per square inch\nIle Pound per square inch ma 1 N/cm²?\n1 N/cm² = 1,450 377 438 972 8 Pound per square inch [psi] - Przelicznik jednostek miary, za pomocą którego można przeliczyć np. N/cm² na Pound per square inch\nPrzelicz N/cm² na Pound per square inch (N/cm² na psi):\nKalkulator ten pozwala na wprowadzenie wartości do przeliczenia wraz z oryginalną jednostką miary; na przykład '887 N/cm2'. W ten sposób można użyć pełną nazwę jednostki lub jej skrót. Następnie kalkulator określa kategorię, do której należy jednostka miary, która ma zostać przeliczona, w tym przypadku 'Ciśnienia'. Po tym przelicza wprowadzoną wartość na wszystkie znane mu odpowiednie jednostki. Na liście wyników można również odnaleźć początkowo wyszukane przeliczenie. Ewentualnie wartość do przeliczenia może zostać wprowadzona w następujący sposób: '62 N/cm2 na psi' lub '14 N/cm2 ile to psi' lub '38 N/cm2 -> Pound per square inch' lub '9 N/cm2 = psi' lub '15 N/cm2 na Pound per square inch' lub '53 N/cm2 ile to Pound per square inch'. Dla tej opcji kalkulator również natychmiastowo odnajduje, na jaką jednostkę ma konkretnie zostać przeliczona początkowa wartość. Niezależnie od tego, która z możliwości zostanie wykorzystana, pozwala to uniknąć niewygodnego wyszukiwania stosownej pozycji na długich listach wyników z miriadą kategorii i nieskończoną liczbą obsługiwanych jednostek. We wszystkim wyręcza nas kalkulator, który załatwia całą sprawę w ciągu ułamka sekundy.\nPonadto kalkulator umożliwia stosowanie wyrażeń matematycznych. W rezultacie można nie tylko wyliczać liczby pomiędzy sobą, jak na przykład '(68 * 8) N/cm2', ale też różne jednostki miary można łączyć ze sobą bezpośrednio w przeliczeniu. Może to wyglądać na przykład tak: '887 N/cm2 + 2661 Pound per square inch' lub '11mm x 87cm x 2dm = ? cm^3'. Oczywiście jednostki miary połączone w ten sposób muszą pasować do siebie i mieć sens w danej kombinacji.


Przypominamy sobie siebie\nPowrót do szkoły po kilku miesiącach zdalnej nauki okazał się niezwykle trudny. Wczesne wstawanie, dłuższe lekcje, konieczność fizycznego przemieszczania się, brak możliwości wyłączonej kamerki oraz wyciszonego mikrofonu to główne powody, które wskazywali uczniowie ciesząc się z powrotu do normalności. Najważniejszym jednak okazał się kontakt z rówieśnikami. Dzień przeznaczony na integrację klasy pokazał jak ważne są relacje wśród uczniów. Członkowie Klubu Czytelniczego Poczytajmy z klasy 6c i 6d przygotowali więc głośne czytanie opowiadań Pawła Beręsewicza „Szacun i gorzka czekolada” oraz „Życzliwość”, które zaprezentowali swoim kolegom i koleżankom z klasy.\nPierwszy tekst to historia ukazująca klasowe perypetie uczniów pewnej szkoły. Jej bohaterowie przeżywają problemy typowe dla nastolatków. Mamy tutaj klasową prymuskę, uczniów znęcających się nad słabszymi oraz tych, którzy są zupełnie przeciętni. Mottem przewodnim historii był szacunek, który winien być okazany każdemu bez względu na to jaką pozycję zajmuje w klasowej społeczności. Przeczytana na głos historia stała się początkiem do dyskusji na temat tego jak ważny w życiu, w klasie jest szacunek. Padły stwierdzenia, że jeśli chcemy być szanowani przez innych, to sami musimy okazać drugiej osobie szacunek.\nDruga historia mówiła o życzliwości okazywanej na co dzień. Uczniowie wskazywali sytuacje, w których mogliby sobie okazywać życzliwość lub ją okazali. Dyskutowali o potrzebie życzliwości podczas budowania relacji z innymi.\nPotem przyszedł czas na ćwiczenie integracyjne. W ruch poszedł „Słoik poważnych rozmówek”- każdy z uczniów losował pytanie (związane z ulubionym miejscem, emocjami lub wydarzeniami itp.) i odpowiadał na nie na forum klasy. Kolejnym krokiem było stworzenie w grupach „Poradnika przetrwania na trudne powroty”. Powstało wiele inspirujących wskazówek jak poradzić sobie z trudnym powrotem do szkolnej rzeczywistości. Ostatnie zadanie związane było z elementami myślenia krytycznego – każdy z uczniów miał się udzielić odpowiedzi na trzy pytania: co widzi po? co myśli? nad czym się zastanawia? – po powrocie do szkoły. Okazało się, że głośne przeczytanie tych historii, stało się pretekstem do podzielenia się swoimi myślami, emocjami oraz inspirującym pomysłem na wejście od nowa w szkolną rzeczywistość.\nAby zobaczyć zdjęcia z akcji, proszę kliknąć w link: https://sway.office.com/1GxL8IZnEyU0Vt53?ref=Link


Sklepy sprzedające silniki - str. 1\nSklepy sprzedające 'silniki':\nDES akcesoria do rolet »\nSprawdź naszą ofertę wchodząc na naszą stronę internetową roletypoznan.com.pl. Zajmujemy się modernizacją rolet zewnętrznych oraz bram rolowanych. Nasza oferta zawiera między innymi rolety zewnętrzne,...\nFiltry i pompy hydrauliczne »\nSpecjalizujemy się w projektowaniu zaawansowanych systemów hydraulicznych oraz całkowitą integrację z automatyką, montaże i uruchomienie. Dodatkowo oferujemy także aktualizację lub renowację istniejąc...\nSklep z silnikami elektrycznymi i częściami zamiennymi »\nSklep specjalistyczny z największym asortymentem silników elektrycznych oraz części zamiennych do silników elektrycznych. W ofercie silniki elektryczne jednofazowe i trójfazowe, kliny, łożyska, osłony...\nW ofercie posiadamy silniki m. in.: chłodzone powietrzem, jednocylindrowe silniki Diesel'achłodzone powietrzem, jednocylindrowe silniki benzynowechłodzone powietrzem, jednocylindrowe silniki benzynowe...\nFirma akcesoria CNC działa na rynku już od ponad 10 lat, dostarczając swoim klientom między innymi: elementy mechaniki, automatyki, sterowania numerycznego CNC, przekładnie, profile aluminiowe, tworzy...\nHamono - Japońskie Noże Kuchenne Suwnice Kabiny Prysznicowe - kabinyspa.pl Nauka jazdy konnej Konferencje Apartamenty, domy, działki- Szczecin, Bułgaria i inne Eleganckie sukienki Sklep Ecco, Nike, Adidas, Reebok Zioła Fotograf na ślub łódź


Clayton Bastiani - Szeroki Kadr\nInspiracje: Ludzie | Przedmioty | Postedycja | 27.03.2017 | Kolor tła:\nMieszkam na wyspie Wight w Wielkiej Brytanii. Zajmuję się fotografią artystyczną. Większość moich prac komercyjnych znajduje się w katalogach bibliotek fotograficznych Trevillion Images i Arcangel Images. Dzięki ich staraniom moje zdjęcia były dotychczas wykorzystane na ponad siedmiuset okładkach książek z całego świata.\nFotografią zainteresowałem się w wieku szesnastu lat. Z biegiem czasu wyklarowało się moje szczególne zainteresowanie fotografią symboliczną, martwą naturą, fotografią krajobrazową i eksperymentalną. Lubię patrzeć na świat oczami dziecka, pełnymi ciekawości i chęci inspirowania się jak największą ilością zjawisk i zdarzeń.\nKsywka: C_B_Pics (Twitter, Instagram)\nSpecjalizacje życiowe: Późno zacząłem gotować, ale mimo to jestem już w stanie przygotować całkiem przyzwoite ciasto na pizzę.\nNajważniejsza nagroda: Black and White Photographer of the Year (2012) – nagroda magazynu „Black+White Photography”; drugie miejsce podczas Photo Shoot Nude Awards (2016); drugie miejsce na Monochrome Awards w kategorii Fotografia Artystyczna (2014)\nNajważniejsza publikacja: seria dziesięciu artykułów na temat manipulacji w fotografii dla magazynu „Black+White Photography”; tekst biograficzny dla Creatives Go (www.creativesgo.com); wszystkie książki, na których okładce znalazło się zdjęcie mojego autorstwa\nFotografia jest: obsesją.\nMój pierwszy aparat: Praktica BX20\nMój obecny aparat: Nikon D750, Nikon D300, Leica Monochrom\nW fotografii omijam: Inspiruje mnie wielu fotografów, co widać w moich pracach. Zawsze jednak staram się mówić własnym językiem i nie być klonem innego artysty.\nW fotografii szukam: odkrywania i uczenia się nowych sposobów podchodzenia do fotografii.\nUlubione słowo: dziwny\nUlubione zajęcie: Spacerowanie i odkrywanie wyspy, na której mieszkam.\nUlubiona grzeszna przyjemność: W tym roku wciągnęły mnie wielogodzinne spacery. Dzięki nim spędzam czas na świeżym powietrzu, z dala od komputera, i oczyszczam swój umysł. Próbuję również odświeżyć swoje umiejętności grania na pianinie. Nie zawsze gram równo i zdarza mi się trafiać nie te dźwięki, ale i tak świetnie się przy tym bawię i wyciszam.\nPraca, której nigdy nie chciałbyś wykonywać: Jeśli chodzi o fotografowanie ślubów, to robię wyjątek tylko dla przyjaciół. Ogólnie nie jest to moja działka i nie chciałbym się jej poświęcać zawodowo.\nProces tworzenia czy rezultat?: Mieszanka obu. Zdarza się, że wiem, jak będzie wyglądało zdjęcie, zanim jeszcze je zrobię. Zdarza się też, że zdjęcie potrzebuje więcej czasu, a jego finalny kształt wymaga kompromisów, przemyślenia i dogadania się z tematem.\nPoczucie humoru czy powaga?: Mieszanka obu. Muszę traktować poważnie swoją pracę, żeby móc się z niej utrzymywać. Jednocześnie ważne jest dla mnie, żeby dobrze się w tej pracy bawić. Kiedy tylko gubię kierunek albo czuję, że zbyt poważna atmosfera mnie przygniata, robię krok w tył i koncentruję się na przypomnieniu sobie, dlaczego tak bardzo kocham fotografowanie. Nie bój się śmiać się z siebie i zaakceptuj fakt, że popełnisz w życiu wiele błędów. To dzięki wyciąganiu wniosków z porażek masz szansę się rozwijać.\nZniechęca mnie: Ego. Jeśli osiągnąłeś szczyt wspaniałości, co więcej cię czeka?\nNakręcają mnie: Kiedy fotografuję, zawsze poświęcam trochę czasu na eksperymentowanie. Wiele moich najlepszych zdjęć powstało w chwili, kiedy odłożyłem na bok wszystkie reguły i spróbowałem nowych rozwiązań. Tyle jest wciąż do odkrycia. Jak na razie ledwie otarłem się o wierzchołek góry lodowej.\nCo doradziłbyś początkującym fotografom: Fotografuj. Odkryj swoją pasję i podążaj za nią. Nie bój się eksperymentować, uczyć się, odkrywać. Będą chwile, kiedy fotografia doprowadzi cię do szału, pasja zda się mijać i zaczniesz się zastanawiać, dokąd zmierzasz. Zrób wtedy krok do tyłu, fotografuj dla przyjemności i odbuduj ten kontakt.\nKolekcja nr 11\nKrótki opis tych dwóch zdjęć: Fotografia bez użycia aparatu. Zdarzało mi się robić własne negatywy/slajdy przy użyciu plastiku, kleju i innych rzeczy. Wywoływałem je w ciemni. Od wielu lat używam komputera i w pewnym momencie zatęskniłem za robieniem fotogramów. Zacząłem eksperymentować z funkcją slajdów/negatywów w moim skanerze (współczesna wersja dawnego analogowego powiększalnika). Wszystkie elementy zostają scalone w Photoshopie i zaaranżowane tak, żeby historie same zaczęły się układać.\nWróżka, model: Ella Rose Muse\nSyrenka, model: Ella Rose Muse\nKrótki opis tych dwóch zdjęć: Staram się robić naturalne zdjęcia, ale lubię też bawić się fotografią. Zawsze interesowała mnie fantastyka i ilustracje science fiction. Próbuję włączać ich elementy w swoje projekty, kiedy tylko jest ku temu okazja.\nDrabina, model: Tigerbelle\nNiebezpieczna podróż kolekcjonera gwiazd, model: Tigerbelle\nTen projekt zrodził się z chęci zmuszenia się do innego spojrzenia na świat. Wszystkie elementy na zdjęciu, z wyjątkiem modela i morza (folia spożywcza), są zrobione z jedzenia. Ziemniaki, szypułki pomidorów, zioła, szparagi itd.\nMagik. Część pierwsza, model: Autoportret\nMagik. Część druga, model: Tigerbelle/Autoportret\nKrótki opis tych dwóch zdjęć: Nie zawsze czuję się komfortowo po drugiej stronie obiektywu. Chciałem w związku z tym wprowadzić elementy zabawy i stworzyć surrealistyczne autoportrety, wykorzystując techniki nawiązujące do dawnego kina.\nTechnika mokrego kolodionu pozwala na tworzenie wyjątkowych, ponadczasowych i eterycznych obrazów. Każdy z nich jest wyjątkowy.\njakie to wszystko wydaję się delikatne


Uroda - Azula.pl\nZapraszamy Cię do przejrzenia artykułów z kategorii Uroda. Znajdziesz tutaj świetne posty i artykuły na ten temat.\n14.05.2022 2 minut czytania\n30 maja to Dzień Bez Stanika, a świętować można na wiele sposobów! Jedną z opcji jest po prostu zrezygnowanie z…\n17.12.2021 2 minut czytania\nCzy szukasz recepty na zdrowe włosy? Jeśli tak, to trafiłaś we właściwe miejsce. W tym wpisie na blogu przedstawimy Ci…


Jak znaleźć dobrego pracownika - Praca i ubezpieczenia - Infor.pl\nJesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Moja firma > Praca i ubezpieczenia > Jak znaleźć dobrego pracownika\nCV to nic innego, jak ulotka reklamowa osób poszukujących pracę. Łatwo w nim nagiąć prawdę lub zwyczajnie - nie zwrócić uwagi na aspekty, które tak naprawdę dyskwalifikują w naszych oczach danego kandydata.\n• Dane osobowe, w tym - adres kandydata. Kiedy ma to znaczenie? Głównie w przypadkach, gdy praca jest zmianowa i konieczne są np. nocne dojazdy. Im dalej od firmy, tym gorzej dla przyszłego pracownika.\n• Wykształcenie: sprawdź dokładnie czy kandydat podaje wyłącznie nazwę uczelni, czy dodatkowo - zdobyty tytuł naukowy. Zdarza się, że zgłaszający nie ma wyższego wykształcenia, a dopisek o uczelni zawiera w CV wyłącznie po to, by nie być odrzuconym już na pierwszym etapie rekrutacji.\n• Zasada 20:80 - do ciebie należy 20% czasu potrzebnego na odbycie rozmowy. To wystarczająco dużo na zadanie pytań i wyjaśnienie wątpliwości. Większość czasu powinien mówić kandydat. Przecież po to go zaprosiłeś - aby lepiej go poznać.\n• Najpierw pytania, później wyjaśnienia. Daj szansę kandydatowi na sformułowanie odpowiedzi na nurtujące cię pytania. Dopiero, gdy je uzyskasz, opowiedz więcej o stanowisku i zadaniach. Odwrotna kolejność spowoduje, że podpowiesz kandydatowi, jakich informacji się spodziewasz, przez co będzie on odpowiadał zgodnie z twoimi oczekiwaniami, a nie - zgodnie z prawdą.


Poznańskie Targi Piwne 2019 - Lokalny Fyrtel\nW tym roku swoje propozycję zaprezentuje ponad 60. Browarów i dystrybutorów. Ja policzyli organizatorzy piwo będzie się lało z blisko 500 kranów, a przecież do tego dochodzą trunki w butelkach. Ponadto nie zabraknie pysznego jedzenie. Targi te pokazują jaką ewolucje przeszło piwo w ostatnich latach. Kiedyś był to najtańszy sposób dostarczenia alkoholu do organizmu, a dziś to pasja dla wielu ludzi. W Poznaniu i okolicach działa ponad 100 browarów. Tworzą one piwa o wyjątkowych, unikatowych smakach. Targi są okazja na spróbowanie nowych smaków, ale i porozmawianie z browarnikami o złotym trunku.\nW tym roku powołano do życia konkurs „Greater Poland” Beer Cup otwarty dla profesjonalnych browarów oraz cydrowni z Polski i z zagranicy. Zgłoszono 230 produktów, z których grono 15 profesjonalnych sędziów wybrało najlepsze piwo oraz cydr. Oficjalne ogłoszenie wyników odbędzie się w czasie Gali Finałowej pierwszego dnia Poznańskich Targów Piwnych.\nNie zabrakło oczywiście czegoś dla domowych piwowarów. Już po raz 9 miał miejsce poznański Konkurs Piw Domowych. W tym roku nadesłano na niego blisko 50 zgłoszeń. Lauretatów także poznamy w czasie trwania targów.\nNie tylko samym piwem człowiek żyje, stąd organizacja II Europejskiej Konferencji Miodosytników. Jest to największe wydarzenie tego typu w Europie. Skierowana jest ona zarówno do profesjonalistów, jak i miłośników miodów pitnych. Udział w tegorocznej edycji potwierdzili goście z 21 państwa świata, w tym znana amerykańska blogerka Vicky Rowe.\nSport to zdrowie, a gdyby jeszcze połączyć go z piwem? Tym oczekiwaniom wyszli naprzeciw organizatorzy Poznańskiej Piwnej Mili. 16 listopada wszyscy chętni będą mogli wziąć udział w biegu na 1600 metrów, w czasie którego na uczestników czekać będą 4 przystanki na małe piwo. Dla miłośników troszkę spokojniejszego relaksu zaplanowana została Piwna Joga. Jest to idealne połączenie przyjemnego z pożytecznym. Tak jak w latach poprzednich w czasie trwania imprezy będzie możliwość skorzystania z usług profesjonalnego barbera oraz fryzjera. Oprócz tego na gości czeka m.in. Piwna matura, nauka origami, czy strefa planszówek.\nNieodzowna częścią Poznańskich Targów Piwnych jest akcja Movember Polska organizowana przez Fundację „Kapitan Światełko. Jej ideą jest podniesienie świadomości w zakresie męskich chorób. W czasie targów panowie będą mogli zrobić badania USG pozwalające wykryć męskie nowotwory. Jak informowali organizatorzy w ostatnich latach w ten sposób udało się wykryć kilka nowotworów i w ten sposób uratować komuś życie. Badanie to jest nieinwazyjne i bezbolesne, a i obecność piwa w dłoni nie powinna przeszkadzać.\nSzczegółowe informacje o Poznańskich Targach Piwnych można znaleźć na stronie https://targipiwne.pl/ oraz https://www.facebook.com/targipiwne/.\nPiątek: 15-00 – 1:00\nSobota – 12:00 – 1:00\nBilety dostępne w kasie wydarzenia podczas trwania imprezy oraz w przedsprzedaży internetowej https://tobilet.pl/events/poznanskie-targi-piwne-street-food-spot/.\n– karnet dwudniowy – 35 zł*\nPoprzedni wpisPomóż czworonogom przetrwać zimę\nNastępny wpisEKOCUDA PO RAZ TRZECI W POZNANIU!


Muzeum Regionalne wznowiło działalność\nOSTRZESZÓW: Muzeum Regionalne wznowiło działalność\n22:16, 15 maja\nPo Bibliotece Publicznej przyszła kolej na Muzeum Regionalne. 12 maja swoje podwoje po dłuższej przerwie otworzyła kolejna instytucja kultury w Ostrzeszowie. Jej funkcjonowanie obwarowane jest jednak szeregiem środków ostrożności, związanych z trwającym wciąż zagrożeniem epidemiologicznym. Jak podkreśla kierownik Mirosława Rzepecka, pomimo wielotygodniowego zamknięcia dla odwiedzających, Muzeum Regionalne pracowało, starając się utrzymać kontakt z mieszkańcami za pośrednictwem Internetu.\n-Na początek tak jak wszędzie praca online, z domu – mówi M. Rzepecka. – Do muzeum zaglądaliśmy tylko po to, żeby skopiować na dysk przenośny materiały, które można było udostępnić w sieci, informujące o tym, co się działo w muzeum naszym, i nie tylko naszym, bo współpracujemy z Muzeum Pierników Toruńskich i nawzajem się promujemy. W muzeum były kręcone filmiki, jak w domu można zrobić papier czerpany, wykorzystując pudełka po jajkach i sitka do herbaty. Pokazywaliśmy, co można zrobić z guzików.\nTeraz działalność muzeum może już przebiegać względnie normalnie, aczkolwiek z koniecznymi ograniczeniami.\n-Na jedną kondygnację możemy jednocześnie wpuścić pięć osób, na parter muzeum – na wystawy czasowe i na drugie piętro – na wystawy stałe – dodaje M. Rzepecka. – Zapraszamy, tym bardziej, że wystawa akwareli i gobelinów pani Marii Gostylii-Pachuckiej jest przedłużona o miesiąc. W uzgodnieniu z autorką można nabywać obrazy i gobeliny, które są prezentowane na tej wystawie.\nPrzypomnijmy, że wystawa prac Marii Gostylli-Pachuckiej otwarta została 16 lutego. Artystka jest absolwentką wrocławskiej Akademii Sztuk Pięknych. Uprawia malarstwo, zarówno akwarelowe jak i akrylowe oraz olejne, rysunek i tkactwo. Ma w swoim dorobku ponad 200 wystaw w kraju i za granicą między innymi w Niemczech, Francji, Holandii, Austrii. Jej twórczość tkacka liczy ok. 200 gobelinów. W ubiegłym roku zawitała do Ostrzeszowa, by wziąć udział w Plenerze Malarskim im. Antoniego Serbeńskiego. Właśnie wtedy zrodził się pomysł, by zaprezentowała swoją twórczość w muzealnych salach. Ze względu na panujące ograniczenia nie udało się zrealizować szeregu zamierzeń, w tym tych z okazji dorocznej „Nocy w Muzeum”. Część zaległości być może uda się nadrobić w najbliższych miesiącach, a do tego dojdą zupełnie nowe propozycje. Dla przykładu, pod koniec czerwca w Muzeum pojawić się ma wystawa o tematyce morskiej.\n-I tu gorący apel do ostrzeszowian. Poszukujemy przejścia po peronami na ostrzeszowskim dworcu, z czasów, kiedy na ścianie był napis „Ostrzeszów żąda dostępu do morza”. Drugi taki napis był na pawilonie PSS na ulicy Kamiennej. Jeśli ktoś coś takiego przechowywałby gdzieś w szufladzie, bardzo prosimy o dostarczenie, albo w wersji cyfrowej albo papierowej. Byłoby to uzupełnienie wystawy, którą mamy w planie – zachęca kierownik Muzeum Regionalnego.\nDodajmy, że póki co, do odwołanie nie będzie możliwe zwiedzanie Baszty. Znajdują się tak bowiem multimedialne urządzenia obsługiwane dotykowo, a więc w sposób, który może rodzić zagrożenie zakażeniem.\nWĘGLEWICE: W weekend kupisz ciasto na rzecz Wojtusia\nOSTRZESZÓW: Testy „drive thru” w okresie wakacyjnym\nOSTRZESZÓW: Znów przekroczenia prędkości


Na placu teatralnym rozpadła się huśtawka. 11-letnia dziewczynka została ranna [ZDJĘCIA, CZYTELNIKA] | Zielona Góra Nasze Miasto\nNa placu teatralnym…\nNa placu teatralnym rozpadła się huśtawka. 11-letnia dziewczynka została ranna [ZDJĘCIA, CZYTELNIKA]\nRedakcja 8 lutego 2020, 18:34\nDo zdarzenia doszło około godziny 15.00 na terenie placu zabaw na placu teatralnym w Zielonej Górze. Czytelnik\nZobacz też: Wycinka stwarzających zagrożenie gałęzi z drzew stojących przy budynku zielonogórskiej galerii BWA\nGość 09.02.2020 20:43:41\n8 lutego, 23:26, Jack:\nKiedy w końcu odpowiednie służby skontrolują magistrat i sposób wydawania publicznych pieniędzy. Buduje się byle gdzie i byle jak byle kolesie wygrywali zlecenia\n9 lutego, 12:24, Sparrow:\nA co? Odsunęli cię od koryta i teraz wyjesz?\nA co kradniesz razem z nimi?\nSparrow 09.02.2020 12:24:04\nMama 09.02.2020 09:31:19\nPomijając fakt, że wydarzył się wypadek i należy tą sprawę wyjaśnić, aby do tragedii nie doszło w przyszłości, mam prośbę. Proszę redagować treści publikowane. Język polski kuleje.\nJack 08.02.2020 23:26:15


Nosidełko Womar N1 Adventure | parenting.pl\nOpis produktu Nosidełko Womar N1 Adventure\nUniwersalne nosidełko N1 Adventure marki Womar to doskonała propozycja dla dzieci od 4 do 24 miesiąca życia. Pozwala na komfortowe przenoszenie maluchów z przedziału wagowego 3-13 kg. Dzięki temu nosidełku maluch odkrywa świat w bezpiecznych warunkach i blisko ciała matki, co redukuje stres związany ze zdobywaniem nowych doświadczeń. Wszystkie tkaniny wchodzące w skład nosidełka są bezpieczna dla zdrowia dziecka i zapewniają mu maksymalny komfort. Produkt dostępny jest w wielu atrakcyjnych kolorach.\n- nosidełko wykonano z wysokiej jakości materiałów, które uzyskały certyfikaty Öko-Tex Standard 100 lub Certyfikat Higieniczny,\n- nosidełko pomyślnie przeszło wiele specjalistycznych testów,\n- spełnia Europejskie Standardy Bezpieczeństwa zgodnie z normą PN-EN 13209- 2:2006,\n- usztywnione oparcie zabezpiecza przed pochyleniem.\n- prosta budowa, która nie krępuje ruchów rozwijającego się dziecka,\n- zapewnia prawidłową postawę ciała malucha,\n- możliwość noszenia przodem do opiekuna i przodem do świata,\n- odpinany podgłówek.\n- należy prać ręcznie w 40 stopniach, nie można chlorować, wirować, prasować ani czyścić chemicznie.\n- 3 – 13 kg\n- tkanina wewnętrzna: 90% bawełna, 10% poliester\n- wypełnienie: 100% poliester, 100% poliuretan\nDługość nosidełka – 30 cm\nSzerokość nosidełka – 26 cm\nOpinie o produkcie Nosidełko Womar N1 Adventure\n~Milena-XYX • 28 stycznia 2012 15:33 zgłoś nadużycie\nNie przesadzę, jeśli napiszę, że nie znalazłam na rynku innego nosidełka, które by nas zadowalało i nie powodowało spadku humoru na widok ceny. Łatwa regulacja i sposób zakładania nosidełka to jest to, co mi się podoba. W nosidełku Womar Adventure N1 można wygodnie nosić dziecko nawet na długim dystansie. Cena produktu w porównaniu z innymi nosidełkami nie jest wygórowana. Ogólnie całość wypada na korzyść Womaru.\n~gretta • 21 lutego 2012 18:07 zgłoś nadużycie\nPolecam nosidełko Womar ze względu na dobrą jakość, niską cenę i funkcjonalność. Nosidełko jest wygodne, nie uciska pleców ani ciała dziecka. Siedzisko jest szerokie i stabilnie się nosi. Sprawdza się w upały, bo jest przewiewne. Naprawdę dobre nosidełko za niewielkie pieniądze.\n~TeddyK • 6 marca 2012 14:13 zgłoś nadużycie\nMiałem okazję przetestować to nosidełko po raz pierwszy na wycieczce objazdowej po Litwie. Głównym atutem tego nosidła jest to, że można je bez problemu założyć i umieścić w nim maluszka. Dziecko siedzi w nosidełku stabilnie, nie zwisa, ma dużą swobodę ruchu. Jestem zadowolony z użytkowania Adventure N1. Na początku miałem wiele wątpliwości do tego rodzaju sposobu noszenia dzieci, teraz mogę szczerze go polecić.\n~ • 15 września 2012 16:57 zgłoś nadużycie\nLekkie, tanie i wygodne :) Trzy podstawowe cechy, które biore pod uwagę w wyborze jakiegokolwiek produktu dla dziecka. Pierwszy mój syn był noszony w nosidełku N7 Globetrotter firmy Womar. Drugiemu dziecku kupiłam N1 Adventure. Teraz w nim się "nosi" moja trzeci apociecha. Jestem z niego bardzo zadowolona. Moje dziecko urodziło się duże i już od 2 miesiaca jest noszone w tym nosidełku i jestem z niego bardzo zadowolona. Można zarówno dzieciaczka nosić przodem do siebie, jak i przodem do świata. Bardzo praktyczne, wszędzie można ze sobą zabrac, bo zajmuje niewiele miejsca. Wygodne i lekkie w użytkowaniu. Idealne na szukanie przygód, ale także na zakupy, bo można wejść do kazdego sklepu i nie interesuje nas zakaz wjazdu dla wózków dziecięcych. Po prostu polecam wszystkim, którzy lubią spacerować z dzieckiem, a chcą je mieć przy sobie.\n~ • 19 września 2012 20:34 zgłoś nadużycie\nPolecam wszystkim mamą nosidełko Womar N1 Adventure poniewaz w bardzo łatwy sposób mozna załozyc nosidełko. Dobra jakość produktu. Nigdzie nie uwiera i nie robi otarc na ciele:) W nosidełku Womar N1 Adventure można wygodnie nosić dziecko nawet na długie dystanse. Cena w porównaniu z innymi nosidełkami nie jest wygórowana.\n~ • 23 listopada 2012 18:14 zgłoś nadużycie\nNosidełko Womar jest jak za tak niską cenę jet super. Spełnia swoje funkcje we właściwy sposób. Łatwe w zakładaniu, odpowiednio utrzymuje dziecko i pozwala nam rodzicom swobodnie poruszać rękami. Nosidło łatwo się czyści. Wydaje mi się, że dziecku w nim wygodnie, można je obracać wedle potrzeb, przodem lub tyłem do siebie. Cena jest bardzo konkurencyjna, więc mnie skusiła i nie żałuję.\n~ • 1 grudnia 2012 13:08 zgłoś nadużycie\nNosidełko jest wygodne i bezpieczne, w szerokiej gamie kolorystycznej. Kolejnym plusem jest niewygórowana cena. Zapewnia ona komfort zarówno dziecku jak i rodzicom. Polecam.\n~ • 11 grudnia 2012 18:57 zgłoś nadużycie\nnosidełko bardzo praktyczne i całkiem wygodne - zarówno dla mnie jak i dziecka. cena również przystępna, miła kolorystyka, nie mam zastrzeżeń. U mnie się sprawdziło, mąż również nie narzeka.\n~ • 13 stycznia 2013 23:38 zgłoś nadużycie\nNosidełko Womar N1 Adventure to bez wątpienia produkt godny uwagi. Polecam je wszystkim świeżo upieczonym rodzicom, którzy dopiero uczą się właściwego korzystania z nosidełka. Nosidełko Womar jest lekkie, praktyczne i wygodne. Dodatkowym plusem jest także wysoka jakość wykonania i użytych materiałów oraz, oczywiście, niska cena.\nDoskonałe nosidełko Air marki Baby Björn to unikalny produkt stworzony z komfortowej, oddychającej siatki 3D, która usprawnia...


Droga powstanie - Gazeta Pojezierze - Aktualności, Informacje, Wydarzenia - Łęczna, Świdnik, Lublin - e-pojezierze.pl\nPomimo protestów części mieszkańców ulicy Szkolnej 12 w Łęcznej, które opisywaliśmy w poprzednim numerze gazety, remont ul. bocznej Szkolnej przy banku PKO nie jest zagrożony. Starosta wydał potrzebne pozwolenia.\nJezdnia otrzyma nawierzchnię asfaltową, a miejsca postojowe oraz drogi manewrowe zostaną wykonane z betonowej kostki brukowej. Powstanie dogodny dojazd do parafii św. Józefa i do przedszkola. Cały teren będzie oświetlony.\nRozbudowę części parkingu oprotestowali mieszkańcy ulicy Szkolnej 12, którzy nie chcieli samochodów pod oknami. W tej sprawie wymieniali korespondencję z ratuszem. Jednak starosta nie widział podstaw do zmiany planów i wydał niezbędne do budowy zezwolenia.\nPo realizacji projektu powstanie 114 nowych miejsc parkingowych, co cieszy szczególnie mieszkańców pobliskich zabudowań.\nPoniżej publikujemy list mieszkańców ul. Szkolnej 12\nWspólnota Mieszkaniowa Szkolna 12 informuje, że skierowała do burmistrza Łęcznej pisemną prośbę o zmianę rozmiaru planowanej inwestycji na działce, która jest w bezpośrednim sąsiedztwie naszego budynku tj. pomiędzy naszym blokiem a posesją Plebani Parafii Św. Józefa. W piśmie podkreśliliśmy, że nie negujemy potrzeby budowy miejsc parkingowych w tej części osiedla.\nWskazaliśmy, że modernizacja miejsc parkingowych w miejscu, który od dawna został przewidziany na ten cel w Miejscowym Planie Zagospodarowania Przestrzennego tj. działka pomiędzy budynkiem banku PKO BP i Przedszkolem jest uzasadniona, co pozwoli zaspokoićpotrzeby związane z obsługa instytucji i okolicznych budynków. W naszej prośbie do Pana Burmistrza przekazaliśmy naszą obawę co do lokalizacji miejsc postojowych wzdłuż planowanej nowej drogi dojazdowej na teren Parafii od strony naszego bloku, w bardzo bliskiej odległości od balkonów naszego bloku, co wymaga likwidacji terenu zielonego, który stanowi w ocenie mieszkańców pożądany walor estetyczny, zapewnia enklawę spokoju oraz miejsce rekreacji. Zwróciliśmy uwagę na równie ważny aspekt życia mieszkańców osiedli zabudowanych blokowiskami, jakim poza miejscami parkingowymi jest potrzeba utrzymania terenów zielonych i rekreacyjnych. Pozwoliliśmy sobie zasugerować rozważenie możliwości realizacji inwestycji w ograniczonym zakresie tj. wykonania miejsc parkingowych przy banku, rezygnacji z budowy dodatkowej drogi dojazdowej na teren Parafii Św., Józefa od strony naszego bloku, a przede wszystkim odstąpienia od wykonaniu wzdłuż tej drogi miejsc postojowych przy jednoczesnym utrzymaniu rosnących tam drzew. Uważamy, że w interesie wspólnym, zarówno mieszkańców, jak i wiernych Parafii jest stworzenie w tej centralnej części osiedla i okolicy Kościoła „zielonej oazy” stanowiącej miejsce spokojne i przyjazne środowisku. Zwracamy uwagę, że na działce pomiędzy naszym blokiem a posesją Plebani Parafii Św. Józefa, Miejscowy Plan Zagospodarowania Przestrzennego nie przewidywał lokalizacji miejsc postojowych, co dla mieszkańców naszej Wspólnoty było istotnym argumentem przy podejmowaniu decyzji o zakupie mieszkań w nowopowstałym bloku w 2010 r. Dlatego zmiana planu przeznaczenia terenu w bezpośrednim sąsiedztwie bloku jest dla nas zaskakująca i trudna.\nMarcin Sokołowski, pełnomocnik i mieszkaniec Wspólnoty


Sale weselne, lokale weselne, domy weselne | Zambrów | i okolic Zambrówa\nSale weselne i lokale weselne z miejscowości Zambrów i okolic Zambrówa.\nZambrów sale weselne\nSala Weselna Zambrów FABRYKA JEDZENIA\nW Fabryce Jedzenia każdy znajdzie coś dla siebie. Zarówno w części hotelowej jak i gastronomicznej klienci mają bardzo szeroki wachlarz możliwości wyboru. Poczynając od łóżka w pokojach wieloosobowych kończąc na apartamencie z opcją całodziennego wyżywienia. Staramy się dostosować do wymagań każdego klienta.\nJesteśmy w stanie zorganizować każde przyjęcie. Zaczynając od małych imprez w gronie rodzinnym, poprzez chrzciny, komunie, osiemnastki, poczesne, kończąc na weselach. Dla zainteresowanej grupy osób zorganizujemy karaoke. Do dyspozycji klientów mamy bardzo duży parking.\nChcąc uzyskać bardziej szczegółowe informacje prosimy o kontakt.\nSala Weselna Zambrów DWOREK ŁOSIE\nPosiadłość Dworek Łosie to ośrodek turystyczny z 45 miejscami noclegowymi, w 14 pokojach z łazienkami, w dwóch budynkach. Główny budynek jest zabytkowym dworkiem z II połowy XIX wieku.\nDysponujemy umeblowaną antykami i ozdobioną piecami kaflowymi salą mogącą pomieścić do 100 osób.\nPosiadłość zlokalizowana w odległości około 100 km od rogatek Warszawy, w małej, spokojnej wsi niedaleko Zambrowa (trasa S8 Warszawa – Białystok). W pobliżu parki narodowe: Biebrzański, Bużański i Narwiański. W odległości do 100 km: Warszawa, Białystok, Łomża, Mazury, Białowieża, Suwalszczyzna.\nDo posiadłości należy przylegająca do szosy działka. Na działce młody sad, aleje, klomby. Cała posiadłość obsadzona drzewami i krzewami.\nSala Weselna Rutki-Kossaki ELIOT\nSala Weselna Zambrów W MALINOWYM CHRUŚNIAKU\nWitamy W Malinowym Chruśniaku. Oferujemy Państwu dwie sale weselne.\nOrganizujemy wszelkiego rodzaju imprezy takie jak wesela, komunie, stypy oraz bankiety.\nZapewniamy catering oraz pokoje noclegowe o wysokim standardzie dla gości.\nNasz dom weselny znajduje się w Zambrowie, na trasie między Białymstokiem a Warszawą.\nSala Weselna Zambrów SAMBA\nJesteśmy Zambrowską firmą o profilu gastronomicznym.\nNasz lokal powstał w 1996 r.Budynek jest przystosowany do tworzenia różnych imprez okolicznościowych a przede wszystkim jest to idealne miejsce do stworzenia przyjęcia weselnego.\nKażdy z Państwa może stworzyć ofertę dostosowaną do swoich życzeń, potrzeb i budżetu.\nCena przyjęcia zależy zawsze od wybranego menu.


"Moje córki krowy" - Spór w kinie - Radio Szczecin\nFilmowy tytuł "Moje córki krowy" przyciąga uwagę, choć początkowo wydaje się nieco wulgarny. W treści filmu znajdziemy jednak pełne uzasadnienie dla takiego określenia i wówczas pozostanie jedynie przekonanie, że w morzu kinowych tytułów ten, swoją oryginalnością i niebanalnością, przebija się do widzów.\nOpowieść kinowa też - tylko pozornie! - wydaje się historią, którą na dużym ekranie śledziliśmy wielokrotnie. Mamy dwie siostry, nie przepadające za sobą, nie kultywujące rodzinnych czułych spotkań, stroniące od siebie i od nieco despotycznego ojca. Zbliża je dopiero do siebie, przywracając nadszarpnięte rodzinne więzy, śmiertelna choroba ich matki i konieczność opiekowania się chorym ojcem. Banał? Kolejna opowieść, jakich wiele? Nie. Scenarzystce i reżyserce filmu - Kindze Dębskiej udało się uniknąć szablonu. Nakręciła film, w którym scenariusz jest precyzyjnie przemyślany, a wszystkie postaci są pełnokrwiste, psychologicznie wycieniowane, poruszające nas swoimi emocjami. Wielka w tym zasługa aktorek i aktorów - siostry grają Agata Kulesza i Gabriela Muskała, matkę - Małgorzata Niemirska, zaś ojca - Marian Dziędziel. I w każdym przypadku można powiedzieć z przekonaniem, że to świetne role. Szczególnie na wyróżnienie zasługuje Agata Kulesza. To z jej perspektywy śledzimy całą opowieść. Jest w filmie aktorką seriali telewizyjnych, choć nie tą z telewizyjnego topu, z pierwszych stron kolorowych pisemek plotkujących o celebrytach. Na planie filmowym wciela się w różne postaci, gra ich emocje. W życiu ze swoimi własnymi emocjami i problemami nie radzi sobie tak jak w serialach. Łatwiej przychodzi jej grać niż przeżywać własne życie. Jest w tym wiele prawdy i celnych obserwacji. Podobnie jest w przypadku innych postaci tego filmu.\nW "Moich córkach krowach" zgrane jest wszystko. Scenariusz, gra aktorska, zdjęcia, muzyka. Do tego historia nie jest tylko śmiertelnie - nomen omen - poważna. Wielu scenom towarzyszy śmiech, często przez łzy - tak jak w życiu, w którym momenty tragiczne sąsiadują często z sytuacjami humorystycznymi, a śmiech bywa najlepszym remedium na przytłaczające nas sytuacje, na życiowe ciężary, które najchętniej zrzucilibyśmy z siebie. Z kina wyjdziemy, być może, z mokrymi od łez chusteczkami, ale część łez będzie następstwem śmiechu...\nKinga Dębska pokazała, że wie jak tworzyć kino, które zawładnie emocjami widzów. Jej poprzedni film "Hel" zwrócił na siebie uwagę, ale nie zapowiadał jeszcze tak dobrego kina. Nie miał też dużej widowni. Teraz wydaje się, że będąca nadal na dorobku reżyserka znalazła swoje miejsce w polskim kinie. Z pewnością pomogło jej w tym doświadczenie zawodowe byłej dziennikarki i twórczyni filmów dokumentalnych. Zna życie i potrafi je ukazać w pełnym emocji filmie. Jeśli zaś ktoś po wyjściu z kina chciałby przeżyć ponownie tę historię, może sięgnąć po wydaną niedawno powieść Kingi Dębskiej pod tym samym tytułem, opartą na scenariuszu kinowego obrazu.


O mnie się nie martw 5 sezon odc. 7 - opis, streszczenie: Paweł rozdzieli Igę i Marcina - SE.pl\nO mnie się nie martw 5 sezon odc. 7 - opis, streszczenie: Paweł rozdzieli Igę i Marcina\n"O mnie się nie martw" 5 sezon odcinek 7 w TVP2 w piątek, 14.10.2016, o godz. 20.40. "O mnie się nie martw" 5 sezon odcinek 7 - streszczenie: Lucyna zauważa Igę wychodzącą w szlafroku z mieszkania Krzyśka. Dochodzi do wniosku, że byli małżonkowie mają ze sobą romans. Małecki śmiertelnie obraża się na Igę, gdyż przez nią Marta zastanawia się nad przyjęciem jego oświadczyn. Prosi Kaszubę, by został jego pełnomocnikiem i reprezentował go w kontaktach z dawną ukochaną.\nTymczasem Małecka usiłuje spokojnie porozmawiać z Marcinem, niestety wszyscy im w tym przeszkadzają. Gdy w końcu to się udaje, wywiązuje się między nimi awantura. Po ciężkim dniu każde idzie w swoją stronę - Iga do Ewy, a Marcin do Krzyśka. Pani Irenka z pomocą Lucynki szykuje się na randkę. Z kolei w restauracji Paweł przysłuchuje się nerwowej rozmowie telefonicznej Aśki z klientem. Radecki próbuje pomóc dziewczynie, ale ona bierze go za podrywacza.\ntagi: O mnie się nie martw O MNIE SIĘ NIE MARTW 5 ODC 7 O MNIE SIĘ NIE MARTW 5 ODCINEK 7 O mnie się nie martw 5 sezon odcinek 7 O MNIE SIĘ NIE MARTW STRESZCZENIA O MNIE SIĘ NIE MARTW STRESZCZENIA ODCINKÓW O MNIE SIĘ NIE MARTW STRESZCZENIE autor: oprac. emagu


Dostałem ją w prezencie od znajomego i mogę śmiało stwierdzić że całkiem ciekawa przynajmniej początek\nO, to bym przeczytał.\nOstatnio przeczytałem trzy tomy Igrzysk Śmierci - Na pewno dużo lepsze od filmu. Dlaczego? Książka głównie opiera się na emocjach bohaterów. Autorka świetnie opisuje uczucia. Wczuwa się w to co młodzi ludzie przeżywają, wszystko to wkomponowane jest w ciekawą, aczkolwiek nie powalającą fabułę. Po przeczytaniu można trochę się pozastanawiać nad życiem:) nad tym jak wygląda świat przepełniony zazdrością, nienawiścią i ludzką znieczulicą.\nObecnie jestem w trakcie czytania Draculi Brama Stokera. Z racji, że Bóg obdarował mnie nieprzeciętną wyobraźnią - czytanie tej książki w środku nocy daje dreszczyk emocji\nW najbliższej przyszłości zastanawiam się czy nie przeczytać ponownie Zielonej Mili, chociaż kusi też drugi tom Achaji Andrzeja Ziemiańskiego\nKończę "O włos od Piwa" (na drogę) i "Metro 2033" (w domu). W kolejce czeka cała domowa biblioteka do przeczytania - książki nabywam szybciej niż jestem w stanie je czytać. Część przeczytanych książek wrzucam tutaj: http://czytam-i-oceniam.blogspot.com/\nFajnie Bler. Moja półka.\nA czytam też mniej niż kupuję... na razie... ciężko przewalić gdzieś 2500 książek... "O włos od piwa" dobre czy takie sobie? Bo co prawda Dębskiego to mam prawie wszystko aleo dwagi do niego to nie za bardzo.\nAd rem - zacząłem powieść "Drood" - Dana Simmonsa. Grube tomiszcze, wariacja na temat ostatniego utworu niejakiego Dickensa, taki jakiś mało znany pisarz z Francji...\nA Simmons to dla mnie numero 3 lub 4 w ogóle w pisarzowaniu ciekawych historii, kreowaniu pomysłów i światów.\nCzekamy na Grzędowicza, wreszcie zmordował ostatni tom "Pana Lodowego Ogrodu" - najnowsza wieść, książka wychodzi 30 listopada.\nO włos - szczerze mówiąc trochę mnie zawiodło. co prawda dialogi są świetne, opisy spotkań w karczmach też. niestety sama akcja, przygody, opisy walki itp odstają od świetnych scen mówionych. Warto przeczytać, żeby się zapoznać. Sympatyk RPG znajdzie tu dla siebie sceny karczemne, które są bardzo żywe i wyraziste, a to cieszy.\n2500 książek już nie mam (podział dóbr materialnych uszczuplił zbiór z około 3500 do około 1000). A czas - czytanie przy cygarach to przyjemna czynność.\nJa jestem w trakcie czytania Metro 2033 jest OK\nTak myślałem. To właśnie jest tzw. EuGeniusz czyli Dębski. Mocny pisarz, a jakiś niedo###any.\nKiedyś pogadamy o tym przy cygarku.\nCo do Metro 2033 - żaden jakiś wystrzał, ale rzeczywiście OK. Interesująco przedstawiają się kolejne książki z tego uniwersum, szczególnie te ostatnie - Szymun Wroczek - Piter i Andriej Diakow - Do światła (zwłaszcza to ostatnie).\nZaś kontynuacja Glukhowskiego - Metro 2034 słabawa jest.\nPolecam sięgnąć w takim razie po wszystkie książki Marcina Ciszewskiego\nNo proszę- naród cichych fantastów się powoli objawia. Nie mówiąc o preferencjach Kwiatta, który swoją wyobraźnię Pratchettem maltretuje\nTo ja następną polecankę przedstawię dla wielbicieli detektywów w prochowcach, choć w formie mniej konwencjonalnej. Jim Butcher - Front Burzowy\nZobaczę poszperam i skoro polecasz to może się skuszę na jego pozycje.\nDzisiaj skończyłem czytać "To właśnie Kuba" autorki: Lea Aschkenas i szczerze polecam tą książkę, chociaż "klimatów" cygarowych w niej nie ma (albo prawie nie ma) jest ciekawym obrazem życia na tej pięknej wyspie.\nUważaj na chronologię, bo Ciszewski poszedł dwutorowo i możesz zacząć od:\n1. www.1939.com.pl => Major => www.1944.waw.pl (choć wyszła przed Majorem )\n2. Mróz => Upał\nI po tych dwóch seriach www.ru2012.pl , w której to zbiegają się losy bohaterów z dwóch wymienionych wyżej serii Każda z tych książek jest moim zdaniem świetna\n* tytuły książek to jednocześnie strony WWW\nDziękować dobry człowieku. Już sobie zapisuję w wordzie, żeby nie zginęło.\nMike Tyson jest obecnie Hobbitem?\nWybacz, ale nie mogłem się powstrzymać - to wynika z tego zdania\nA Tolkien, mimo że jest wielki, to nie z powodu historii, które opisuje. Mimo wszystko - to książki dla dzieci... Tolkien jest wielki, bo jako pierwszy stworzył inny, kompletny świat z całą kulturą, sztuką, architekturą, historią, językami, rasami... Książki osadzone w tym świecie napisał tylko po to, żeby komuś chciało się jego światem zainteresować\nKsiążka dla dzieci to Hobbit czy Mike Tyson? Bo już się pogubiłem\nJeśli chodzi o czytanie, to ja non stop wlepiony w tekst jestem, odkąd mam kindle'a to czytam non stop. 50-60 książek rocznie.\nNie wiedziałem, że Tolkien pisał coś o Tysonie...


Szkoły nauki języków Pruszków - doskonała inwestycja dla twojej rodziny - Samochody, motocykle oraz części\nNauka języka to dzisiaj podstawa, użyteczna nie tylko w pracy, ale i w życiu codziennym. Bardzo popularnym językiem jest nadal język angielski, aczkolwiek niedawno pojawiła się moda na hiszpański czy też japoński. Może wydawać się to zadziwiające, ale w Polsce jest dużo osób, które chętnie poznają mało popularne dialekty.\nPomocnym rozwiązaniem są szkoły językowe Pruszków – kliknij, zobacz, sprawdź -. Lektorzy wtajemniczą nas w tajniki języka obcego, dlatego warto liczyć w tej sprawie na profesjonalizm nauczycieli jak i na ich duży poziom wiedzy. Kiedy optymalnie zacząć edukację? Zaobserwowano już dawno, że najlepszym czasem jest wiek dziecięcy. Dyskusyjną kwestią jest ile dziecko musi mieć lat, aby zacząć naukę. Jedni uważają, że już od czterech lat pozostali, że wiek ten winien być podwyższony. Edukację językową należy dobrać do możliwości dziecka i do jego chęci do nauki. To złoty środek, którym rodzic musiałby się kierować. Jednakże przecież nie tylko maluchy uczą się języka. Dorośli, którzy pragną od podstaw zdobyć jakiś język lub podreperować swą wiedzę, na pewno wyszukają dla siebie szkoły językowe pruszków odpowiednie dla ich poziomu. Również można wybrać wskazaną metodę nauki, która wesprze nasze chęci rozwoju w tymże zakresie. Popularną metodą nauki jest gestykulacja, która idealnie sprawdza się na samym początku opanowywania wiedzy. Udowodniono, iż gestykulacje zapamiętujemy bardzo dobrze i kojarzymy z danymi tekstami.\nWażną kwestią jest zastanowienie się nad powodem nauki języka obcego. Jeżeli ma przydać się nam w zawodzie, to motywacja będzie najpewniej spora. Inną sytuacją jest chęć nauki dla samego siebie. Takie przemyślenia są istotne, albowiem konkretnie będziemy orientowali się po co nam jest dany język i w jakich warunkach będziemy go stosowali. Motywacja zatem wzrośnie, gdy będziemy mieć na uwadze, jaki jest cel naszej nauki.\nTrzeba też wspomnieć o nauczycielu języka. Dobry prowadzący, to osoba, która ofiaruje informacje i nauczy z nich korzystać. Będzie podporą dla ucznia oraz zachęci do dalszej nauki. Sam nauczyciel inwestując w zwiększenie umiejętności jest postrzegany jako pasjonat.\nPodsumowując – korzystnie jest uczyć się języków ze wsparciem wykładowców, którzy mają zapał i nie zrażą uczniów. Szkoły językowe Pruszków ułatwią nam do nich dotrzeć.\nTagi: dzieci, edukacja, Lektor, nauka


Tanie loty Bukoba | Tickets.pl\nBilety lotnicze > Tanzania > Bukoba\nBilety lotnicze do Bukoba (BKZ)\nZarezerwuj najtańsze bilety lotnicze online do Bukoba. Za pomocą usługi wyszukiwania biletów lotniczych Tickets.pl bez problemu znajdziesz najlepszą ofertę i możesz w prosty sposób kupić bilety lotnicze z Bukoba. Musisz tylko określić kierunek lotu, datę, liczbę dorosłych pasażerów i dzieci. Następnie system zaoferuje wszystkie możliwe opcje zakupu biletów lotniczych z Gaithersburg.\nNa naszej stronie internetowej możesz zawsze sprawdzić aktualny rozkład lotów do Bukoba, Tanzania z dowolnego lotniska na świecie, znaleźć zniżki, promocje, oferty last minute w zaciszu własnego domu i zarezerwować bilet na potrzebny lot.\nIle kosztuje bilet na samolot do Bukoba\nCeny przelotów do Bukoba z Gaithersburg zależą od dnia, miesiąca i godziny wylotu, a także od linii lotniczej. Porównujemy koszty bezpośrednich lotów i lotów z przesiadką w 750 liniach lotniczych. Użyj wyszukiwania biletów, aby sprawdzić ceny i daty wylotu z Twojego miasta.\nIle lotnisk jest w Bukoba?\nW Bukoba są następujące lotniska: Bukoba.\nUnikalny identyfikator Twojej sesji. Wykorzystaj go w wyniku jakichkolwiek trudności podczas korzystania z portalu: 0312644387


Zielona Góra. Fordem uderzył w zaparkowane pojazdy. Jedno z aut potrąciło dziecko i wjechało w plac zabaw. Ranna została też kobieta | Gazeta Lubuska\nZielona Góra. Fordem…\nZielona Góra. Fordem uderzył w zaparkowane pojazdy. Jedno z aut potrąciło dziecko i wjechało w plac zabaw. Ranna została też kobieta\nMichał Korn 25 czerwca 2020, 21:58\nSceny, których mieszkańcy doświadczyli, w ogóle nie powinny mieć miejsca. mat. Czytelnika\nDramatyczne sceny rozegrały się w czerwcu 2019 roku na ul. Obywatelskiej w Zielonej Górze. Kierowca z impetem wjechał w zaparkowane samochody. W jednym z nich znajdowała się kobieta, której uszkodził kręgosłup. Inny pojazd potrącił dziecko i przebijając się przez ogrodzenie, wjechał na plac zabaw. Sprawca był pod wpływem narkotyków. Dochodzenie umorzono. Dlaczego? Wracamy do sprawy.\nTe mrożące krew w żyłach sceny rozegrały się około godz. 21.00, 4 czerwca 2019 roku na ulicy Obywatelskiej w Zielonej Górze. Nikt wówczas nie spodziewał się, że spokojny wieczór na zielonogórskim osiedlu zamieni się w dramatyczną akcję ratunkową. Sceny, których mieszkańcy doświadczyli, w ogóle nie powinny mieć miejsca.\nObejrzyj: Film Czytelnika z zatrzymania sprawcy potrącenie chłopca\nSprawca z impetem wyjechał z garażu przy ul. Obywatelskiej\nZaczęło się od próby wyjazdu kierowcy forda z garażu podziemnego. Z relacji świadków wynikało, że auto ruszyło z impetem. Podczas manewru cofania osobowy ford wjechał w trzy zaparkowane pojazdy. Siła zderzenie zdała się potwierdzać to, co mówili mieszkańcy. Jeden z uderzonych przez kierowcę mondeo pojazdów potrącił dziecko i taranując ogrodzenie placu zabaw, zatrzymał się dopiero na jego środku. To cud, że nie doszło do tragedii, bowiem w chwili wypadku na wspomnianym placu zabaw bawiły się dzieci.\nCzy tego dramatycznego wypadku można było uniknąć?\nNie. To są sytuacje nie do przewidzenia.\nTak. Mógł ktoś wcześniej zareagować i zgłosić, że mężczyzna nadużywa narkotyków.\nKobieta doznała uszkodzenia kręgosłupa, potrącone zostało dziecko\nOkazało się jednak, że nie tylko chłopiec ucierpiał w tym zdarzeniu. - W tej sprawie występuje dwoje pokrzywdzonych - informuje nas dziś podinsp. Małgorzata Barska z zespołu prasowego Komendy Miejskiej Policji w Zielonej Górze. - Sprawca w podziemnym garażu uderzył najpierw w inny samochód, w którym była kierująca - doznała skręcenia kręgosłupa szyjnego. Następnie sprawca wyjechał z podziemnego garażu, uderzył w samochód fiat punto, który wjechał w 12-latka. Chłopiec miał złamane biodro oraz inne stłuczenia - wyjaśnia rzecznika zielonogórskiej policji.\nSprawca wypadku zaczął się rozbierać\nPodejrzewano, że sprawca wypadku może być pijany lub znajdować się pod wpływem środków psychotropowych. Przybyli na miejsce zdarzenia funkcjonariusze zobaczyli uszkodzonego forda mondeo i leżącego obok mężczyznę, którym zajmowali się lekarze i strażacy. Sprawca wypadku w pewnym momencie wstał z ziemi i zaczął się rozbierać. Był bardzo pobudzony, nie reagował na polecenia wydawane przez policjantów, nie odpowiadał na pytania, nie poddał się także badaniu na zawartość alkoholu. W efekcie mężczyzna został obezwładniony i skuty kajdankami, a następnie przewieziony do szpitala, gdzie została pobrana mu krew na obecność w jego organizmie środków odurzających oraz alkoholu.\nDochodzenie w sprawie o spowodowanie wypadku (art 177§ 1 kk) i ucieczki z miejsca zdarzenia (art 178 kk) zostało umorzone\nMężczyzna był pod wpływem narkotyków\nJeszcze tego samego dnia wstępne badanie wykazało, że mężczyzna znajdował się pod wpływem marihuany. Decyzją lekarza został on na obserwacji, gdzie był pilnowany przez policjantów. Z kolei u zabranego na zielonogórski Oddział Chirurgii i Urologii Dziecięcej 12-letniego chłopca prześwietlenie wykazało złamaną miednicę. Lekarze zastanawiali się wówczas, czy konieczna będzie operacja.\nUlica obywatelska w Zielonej Górze:\nUmorzone dochodzenie w sprawie o spowodowanie wypadku\nKilkadziesiąt godzin od dramatycznych wydarzeń, które rozegrały się na ulicy Obywatelskiej, ustalono, że zatrzymany wówczas 41-latek, sprawca wypadku, nie był wcześniej notowany. Miał odpowiedzieć za spowodowanie wypadku drogowego i jazdę pod wpływem środków odurzających. Za te przestępstwa kodeks karny przewiduje do 3 lat więzienia.\n- Dochodzenie w sprawie o spowodowanie wypadku (art 177§ 1 kk) i ucieczki z miejsca zdarzenia (art 178 kk) zostało umorzone z powodu stwierdzonej choroby psychicznej sprawcy tłumaczy podinsp. Małgorzata Barska. - Sprawca wypadku, 41-letni zielonogórzanin, decyzją prokuratora został umieszczony w zakładzie psychiatrycznym - dodaje rzeczniczka policji w Zielonej Górze.\n- Powołani w sprawie biegli z zakresu psychiatrii stwierdzili, ze podejrzany w chwili popełnienia czynu był niepoczytalny (art. 31 par 1 kk) i z uwagi na to, że w opinii biegłych konieczne powinno być zastosowanie wobec podejrzanego środka zabezpieczającego w postaci umieszczenia w zamkniętym zakładzie psychiatrycznym, gdyż istniało duże prawdopodobieństwo, że popełni on ponownie podobny czyn – sąd na wniosek prokuratora umorzył wobec Piotra Z. postępowanie przygotowawcze, a następnie orzekł wobec niego umieszczenie w zamkniętym zakładzie psychiatrycznym. Postanowienie sądu o umorzeniu postępowania wobec Piotra Z. i umieszczeniu go w zakładzie psychiatrycznym zapadło w dniu 28.11.2019 roku - podkreśla nam prokurator Zbigniew Fąfera.\nNaćpany kierowca. Ranny 12-latek. Co ustaliła policja?\nKierowca wjechał w plac zabaw. Ranny 12-latek\nZDJĘCIA Z DRAMATYCZNYCH SCEN PRZY ULICY OBYWATELSKIEJ:\nZielona Góra. Fordem uderzył w zaparkowane pojazdy. Jedno z ...\nKinga 26.06.2020 19:57:18\nKolejny amator i koneser narkotyków jak ten z wawy. Tam wsztkim testy powinni w tej zajezdni zrobić i ciekawe kwiatki pewnie by wyszły:


większość z nich niemożliwych do przewidzenia. Przez to też nigdy nie wiadomo kiedy kancelaria prawna to miejsce, które będzie trzeba było odwiedzić. Każdy prawnik ma swoją dziedzinę prawa, w której się specjalizuje. Często jes\nDodane: 06-07-2019 01:49\nKażdy prawnik ma swoją dziedzinę prawa, w której się specjalizuje. Często jest to na przykład prawo karne, cz\nTapicerki - ich czyszczenie to naprawdę wyzwanieVisit CracowO prądzie i transformatorachJak zmniejszyć zużycie energii cieplnej?Dobry marketing internetowy, co musisz wiedziećCzysto w domu i biurzeCzy jest nowe prawo jak szkolić z bhp w Gorzowie?Tańsza energia słonecznaIdziesz do salonu kosmetycznego? Kilka poradOgólnie o firmie sprzątającejSklepy internetowe, czy to się jeszcze opłaca?Electrical mishaps and the profession to deal with themJak bez problemu przejść szkolenie z bhpJak wypożyczyć namiot?Ciekawostki na temat pompImplantologia GliwicePompy ciepła i rekuperacja, czy się opłacaPoligrafia oraz marketing- czyli reklamy drukowaneNajważniejszy narząd w ciele człowieka - serceBeautiful landscapes, nice people and great food - PolandTrend na meble drewniane i drewno we wnętrzachArtykuł o prawieAuto na kanale - co zrobić?Odżywki i odżywianie się w treninguEstetyka ciałaZ osobą starszą jak z dzieckiem, trzeba dużo czasu, a co jak go nie ma?Gdzie można zatrudnić adwokata a gdzie nie?Trudne sprawy prawniczeKredyty, nieruchomości i mieszkaniaSekrety piękna. Zastosowanie naturalnych kosmetyków


Jakich pracowników potrzebują przewoźnicy? - e-b2b\nBranża transportowa i logistyczna jest wciąż otwarta na nowych pracowników. To duży i chłonny rynek, które oferuje też atrakcyjne wynagrodzenie, zwłaszcza doświadczonym specjalistom. Jakiego rodzaju pracowników poszukuje dziś praktycznie każdy przewoźnik? Praca czeka przede wszystkim na kierowców oraz spedytorów, ale potrzebni są też mechanicy, magazynierzy oraz inni pracownicy obsługi.\nKogo szuka przewoźnik? Praca dla specjalistów\nDo pracy w firmie logistycznej lub transportowej wymagane są odpowiednie kompetencje oraz uprawnienia. Dotyczy to zwłaszcza kierowców, którzy do kierowania pojazdami ciężarowymi muszą posiadać odpowiednie prawo jazdy (najczęściej kategorii C+E) oraz zdać egzamin uprawniający do wykonywania zawodu. Dodatkowe uprawnienia niezbędne są na przykład do przewozu ładunków niebezpiecznych (ADR). Na takich wykwalifikowanych kierowców czeka dziś przeciętny przewoźnik. Praca czeka też na specjalistów w dziedzinie spedycji i logistyki, którzy ukończyli odpowiednie kursy i studia w tym zakresie. Od takich pracowników pracodawcy oczekują też dużego doświadczenia.\nWarto wspomnieć, że prowadzenie pojazdu to nie jedyne kompetencje, których wymaga od kierowców przewoźnik. Praca na tym stanowisku wiąże się też z koniecznością odpowiadania za transportowany ładunek oraz pojazd. Kierowcy wypełniają szereg dokumentów transportowych, wykonują załadunek i rozładunek towaru oraz uczestniczą w procedurach związanych z odprawą celną. Muszą też ściśle przestrzegać przepisów związanych m.in. z czasem pracy. Szerokich kompetencji wymaga też praca na stanowisku spedytora, czyli osoby odpowiedzialnej za organizację i nadzór nad przeprowadzeniem transportu. Spedytor musi wykazywać się dużą samodzielnością, odpowiedzialnością oraz odpornością na stres. Powinien też posiadać wszechstronną wiedzę, wysokie kompetencje interpersonalne oraz umiejętności analitycznego myślenia.


Spotkanie BsS – Psychologia w szkole inaczej – Edukatorium\nSpotkanie BsS – Psychologia w szkole inaczej\nSpotkanie z cyklu Inspiracje BSS\nGdańsk 5.04.2019 godz. 11.00 – 15.45\nWymyślić szkołę od nowa: SP i Liceum Thinking Zone, szkoła inna niż wszystkie\nGłówna inspiracja: Psychologia w szkole inaczej\n11.00 – 11.20 – Powitanie\n11.20 – 11.50 – Gr. 1. Spacer po Szkole Thinking Zone (Czas normalnych zajęć)\nGr. 2 – Rozmowa o Szkole Thinking Zone z Maciejem Winiarkiem\n11.50 – 12.20 – Gr. 1. Rozmowa o Szkole Thinking Zone z Maciejem Winiarkiem\nGr. 2. Spacer po Szkole Thinking Zone\n12.50 – 14.00 – Psychologia w szkole inaczej – O nowej roli psychologii w szkole opowiedzą psychologowie prowadzący warsztaty z uczniami\n14.00 – 14.45 – przerwa na poczęstunek i czas na rozmowy\n14.45 – 15.45 – Dyskusja i podsumowanie\nCelem naszych spotkań inspirujących jest dzielenie się doświadczeniami i pokazywanie różnych dróg odchodzenia od tradycyjnego, pruskiego modelu edukacji. Tym razem zapraszamy do bardzo nietypowej szkoły, jaką jest gdańska Thinking Zone. Jeśli szukacie inspiracji, zapraszamy na nasze spotkanie:\nMaciej Winiarek (Thinking Zone)\ni Marzena Żylińska (BSS)\nOpłata za udział w spotkaniu:\nCena promocyjna – 50 zł./ os. (wpłaty do 18 marca włącznie)\nCena regularna: – 70 zł. / os. (dla wpłat po 18 marca)\nW czasie przerwy zapraszamy na poczęstunek.\nPonieważ szkoła Thinking Zone nie dysponuje dużą salą, a ma swoją siedzibę w bardzo nietypowym miejscu (Olivia Gate), musimy na spotkanie wynająć salę w sąsiednim budynku. Obiecujemy piękny widok z 23 piętra.\nAby zgłosić swój udział w konferencji należy:\n1. Wpłacić 50zł. (do 18.03.2019, po tym terminie opłata wynosi 70 zł.) od osoby\nNumer konta: 79 1140 2004 0000 3302 7508 6720\nTOC dla Edukacji Polska Sp. z o.o.,\n2. Przesłać potwierdzenie przelewu na adres kontakt@budzacasieszkola.pl. W mailu oprócz potwierdzenia przelewu należy zawrzeć:\n* Nazwę szkoły\n* Imiona i nazwiska nauczycieli/uczestników konferencji\n* dane do faktury (imienna bądź na szkołę/firmę)\n* numer kontaktowy do zamawiającego