Jak stworzyć naturalny, suchy szampon? Tanio, zdrowo i bezpiecznie :) | Pielęgnacja cienkich włosów, uroda, holistyczne podejście do zdrowia\nJak stworzyć naturalny, suchy szampon? Tanio, zdrowo i bezpiecznie :)\nW tamtym tygodniu obiecałam, że napiszę o tym jak samodzielnie, w domowym zaciszu stworzyć sobie suchy szampon. Stworzyć to zbyt górnolotnie powiedziane, bowiem wystarczy Wam tak naprawdę jeden, góra dwa produkty, które znajdziecie na pewno u siebie w kuchni :). Naturalny suchy szampon, w przeciwieństwie do drogeryjnych produktów, jest bardzo tani, zdrowy i bezpieczny dla skóry głowy.\nJak wiecie jestem ogromną fanką suchych szamponów marki Batiste, o których pisałam w tym i w tym poście, jednak nie mogę ich stosować zbyt często - podrażniają skórę głowy. Dlatego natura kolejny raz przychodzi jako alternatywa dla kosmetyków drogeryjnych :).\nJak wykonać suchy szampon w domu?\nNie wiem czy wiecie, ale składnikiem większości jak nie wszystkich suchych szamponów jest skrobia ziemniaczana lub skrobia kukurydziana Skrobia posiada znakomite właściwości absorbcyjne. Potocznie mówiąc "wciąga jak szalona" łój wraz z zabrudzeniami znajdującymi się na skórze głowy i włosach. Skrobia kukurydziana ma lepsze właściwości absorbcyjne od mąki ziemniaczanej, co nie oznacza że ziemniaczana ma złe :).\nSkupię się na skrobii ziemniaczanej czy też jak kto woli mące ziemniaczanej, bo jest najłatwiej dostępna w sklepach. Jest bardzo tania i nadaje się nie tylko do tworzenia suchego szamponu, ale również ma inne, ciekawe zastosowanie kosmetyczne, o którym napiszę niebawem.\nDomowy suchy szampon to nic innego jak nakładanie skrobii w czystej postaci na skórę głowy.\nBierzemy odrobinę skrobii ziemniaczanej na opuszki palców i wcieramy w zabrudzoną skórę głowy. Odczekujemy 1 min - w tym czasie mąka powinna wciągnąć nagromadzony na skórze głowy łój, zabrudzenia i wodę. Zaczynamy wyczesywać mąkę z włosów i skóry głowy, używając w tym celu szczotki. Najlepiej sprawdza się u mnie szczotka z naturalnego włosia dzika.\nWarto przesypać odrobinę skrobii do osobnego pojemnika ze względów higienicznych. Nie chciałabym w kuchni stosować mąki, w której maczałam palce, które uprzednio dotykały skóry głowy.\nMinusem skrobii ziemniaczanej jest pozostawianie delikatnego, białego nalotu na włosach. Blondynki nie mają się czego obawiać natomiast ciemnowłose owszem. Można jednak zmienić w naturalny sposób kolor mąki, o tym poniżej :).\nModyfikacja suchego szamponu dla brunetek/ciemnowłosych\nAby uniknąć białego nalotu, do porcji mąki ziemniaczanej warto dodać odrobinę cynamonu lub kakao (mam na myśli to naturalne), które zneutralizuje jasną kolorystykę skrobii ziemniaczanej.\nCzy skrobia ziemniaczana działa?\nJak najbardziej tak :). Efekt jest nieco inny niż po sklepowym, suchym szamponie, ale w dalszym ciągu spełnia swoje działanie. Włosy są oczyszczone i lekko uniesione. Nie można przesadzić z mąką ziemniaczaną, bo wtedy włosy obciąży i będzie ciężko ją wyczesać.\nPolecam stosowanie naturalnego, suchego szamponu, osobom mającym problem z przetłuszczającą się skórą głowy, która jest bardzo wrażliwa i problematyczna. Czasami najprostsze rozwiązania są najlepsze :)\nStosowałyście skrobię jako suchy szampon? A może macie ochotę spróbować? :)\nKarolina. 26 sierpnia 2014 20:48\nMuszę wypróbować, ale chyba dodam trochę kakao żeby nie mieć białego pyłku na włosach ;)\nMarta | martusiowykuferek.pl 27 sierpnia 2014 14:00\nKoniecznie daj znać jak się sprawdza mieszanka z kakao :)\nAnonimowy 12 marca 2016 10:39\nUnknown 26 sierpnia 2014 20:49\nJutro wypróbuję :) Boje się tylko, że nie dam rady wyczesać jej dokładnie z włosów.\nMarta | martusiowykuferek.pl 27 sierpnia 2014 14:01\nDlatego pierwsze użycie powinno być wtedy, gdy nie musimy wychodzić z domu - w ramach profesjonalnego testingu :D\nUnknown 26 sierpnia 2014 21:33\nNa wlosy probowalam w zasadzie tylko jako dodatek do maski, ale czytalam o zastosowaniu maki ziemniaczanej jako suchego szamponu lub nawet naturalnego czyscika do wlosow ( wymieszana z odzywka).\nNatomiast jak sie urodzily moje blizniaki polozna polecila mi stosowanie maki ziemniaczanej jako naturalnego pudru dla noworodkow/ niemowlakow, w tej roli spisywala sie idealnie, nie podrazniala, pochlaniala wilgoc, no i ogromny plus za naturalnosc ( prosciej juz sie chyba nie da)\nMarta | martusiowykuferek.pl 27 sierpnia 2014 14:03\nSłyszałam Kasiu o zasypce do pupci :D Mąka ziemniaczana ma ogromnie dużo zastosowań, chyba zbiorę je wszystkie w jednym miejscu i opublikuję. Czasami sobie nie zdajemy sprawy jak wiele potrafią zdziałać zwykłe, kuchenne produkty :)\nwyczytałam gdzieś o stosowaniu odżywki pół na pól z mąką ziemniaczaną jako "nie suchy" szmpon, i testuję... tak naprawdę to jeszcze tydzień temu używałam zwykłych kosmetyków i jestem w trakcie zmiany, byłam naprawdę zaskoczona po użyciu tej kombinacji i faktem, że naprawdę miałam czyste włosy. :)\nMarta | martusiowykuferek.pl 27 sierpnia 2014 14:04\nTo właśnie jedno z zastosowań mąki :) Wymieszana z odżywką wygładza włosy, jest zagęstnikiem produktu.\nfajne to :) mnie batiste podrażnia bardzo :/ ale ogólnie wolę umyć włosy lub związać niż coś stosować :P\nNajlepiej umyć włosy :)\nDorota (Włosowelove) 26 sierpnia 2014 21:49\nPewna osoba, w mojej rodzinie, chora psychicznie, własnie stosowała ten sposób zamiast mycia włosów... i przez to jakoś mam opory przed skrobią w roli suchego szamponu. Za to zdarzało mi się w ten sposób używac sproszkowanych ziółek indyjskich i byłam zadowolona. :)\nMarta | martusiowykuferek.pl 27 sierpnia 2014 14:05\nJak kupię jakiekolwiek ziółka to również spróbuję. Jak na razie za Blondregeneracją planuję wykorzystać zieloną glinkę jako suchy szampon :)\nAnonimowy 26 sierpnia 2014 22:08\nJa stosuję Batiste co drugi dzień (na samą grzywkę, efekt jest świetny :D ) i mnie nie podrażnia :P\nStosowałam kilka razy 'szampon' ze skrobii i kakao, wszystko OK, poza okropnym kwaśnym zapachem (od kakao) więc sobie darowałam. :(\nŚwietny blog, od jakiegoś czasu już go studiuję, przerzuciłam się do ciebie od Anwen, bo to co Ty polecasz sprawdza się i u mnie (Anwen ma jednak inne włosy ;) ) , mam cienkie, średnioporowate w strone wysokiej porowatości wlosy, więc Twój blog jest dla mnie idealny ! :)\nPozdrawiam i dziękuję za wszystko Martusiu :*\nMarta | martusiowykuferek.pl 27 sierpnia 2014 14:09\nKasiu, moja koleżanka stosuje suchy szampon tylko i wyłącznie na grzywkę, bo szybko jej się tłuści od czoła :) Spray jest dużo bardziej wygodny w używaniu i ma ładniejszy zapach, to prawda.\nDziękuję za miłe słowa :) Dobrze, że jest tak duża różnorodność blogów, bo łatwiej odszukać swoją włosową siostrę. Cieszy mnie, że blogi cienkowłosych zaczynają się wyłaniać i coraz więcej osób zaczyna wierzyć, że takie też można wypielęgnować, by były długie i piękne! :)\nBlog Ani mnie niesamowicie inspiruje, jednak jest punktem wyjścia w mojej pielęgnacji, bo większość produktów u mnie się nie sprawdza.\nBuziaki Kasiu :*\nMam ten sam problem - mam fryzurę w stylu Sylwii Grzeszczak (od zawsze), z tym, że cienkie włosy (są rzadsze od połowy długości, bo dopiero od 9 miesięcy jestem włosomaniaczką ;) ) i grzywka tłuści mi się od czoła, ale Batiste niweluje ten problem ;)\nJednak najbliźsi często zniechęcają, mówiąc "co tu za fryzurę zrobisz z tych cienkich włosów" , albo, że 'masz 5 włosów na krzyż i chce Ci sie w takie maski bawić' (tu jednak mocna przesada xD ) , ale ja wiem swoje i czuję różnicę gdy przejadę dlonią po włosach ;)\ntrzymajmy się cienko i rzadkowłose !!! :D\nAha- muszę jeszcze dodać, że dziś pierwszy raz myłam włosy szamponem Love2mix pomarańcza i chilli (na koniec zastosowałam płukankę octową) i ............... musze Ci powiedzieć , że REWELACJA! Nie powinnam oceniać szamponu po pierwszym użyciu, ale zagadałam się i niemal zapomniałam, że nie nałożyłam odżywki, włosy były taaakie milutkie w dotyku, że nikt by nie uwierzył, że taki efekt uzyskałam bez odzywki, tafla po prostu. (pewnie do tego efektu dołożyła się płukanka, ale używałam jej wiele razy i nigdy aż takiego efektu nie było) ponadto szamponik nie plącze włosów, a podczas mycia daje uczucie lekkiego ciepła na skórze głowy (nie piecze jak po chilli, ale czuć takie grzanie), więc zapowiada się świetnie. Prawdopodobnie będzie to kolejny produkt, który się i u mnie sprawdzi. Dziękuję ;D\nMarta 27 sierpnia 2014 00:10\nchyba jestem zbyt leniwa na to.. :( :D\nLenistwo to nieodłączna część człowieczeństwa :D\nUnknown 27 sierpnia 2014 00:43\nNie stosuje suchych szamponow, skalp bylby mega niezadowolony ;) Po mace pewnie tez nie ;)\nKinga 27 sierpnia 2014 06:36\nJa skrobi używam do matowienia twarzy. O zastosowaniu na włosy słyszałam, ale nie próbowałam jeszcze\nlori05 27 sierpnia 2014 08:12\nTeż stosuję na twarz, nie codziennie ale w awaryjnych sytuacjach :). Świetnie się sprawdza do matowienia.\nNa włosy na pewno wypróbuję :).\nRodzina pomyśli, że już mam kompletnie coś z głową jak tą mąkę zacznę cała na siebie sypać ale trudno :D.\nAnonimowy 27 sierpnia 2014 21:26\nZ kolei ja zamiast pudru stosuja francuska biala glinke , juz koncze opakowanie , jest genialna, matowi na wieele godzin, kupilam ja z tego co pamietam za 6zl za opakowanie na Allegro, wiec taniocha a lepsza od drogich pudrow.\nlori05 28 sierpnia 2014 10:37\nO to akurat ciekawe, dzięki za radę :):*\nJa stosuję puder z BU, jest naprawdę dobry ale być może dodałabym glinki :). A nic Ci się złego z twarzą po tym nie dzieje?\nAnonimowy 27 sierpnia 2014 09:53\nświetny pomysł....dziękuję za fajny wpis, również jak koleżanka przerzuciłam się do Ciebie od Anwen, ponieważ mam dokładnie taką samą strukturę włosa jak Ty ;) i wiele rzeczy się sprawdza, przez co jestem przeszczęśliwa, pozdrawiam anettKa\nMarta | martusiowykuferek.pl 27 sierpnia 2014 14:13\nDziewczyny bo Ania zacznie mieć do mnie pretensje, że podbieram jej Czytelników :D Jak pisałam wyżej, cieszy mnie tak duża różnorodność blogów, można łatwiej znaleźć włosową siostrę :) Anetko bardzo się cieszę, że moje doświadczenia się przydają. A ja mam dobrą wymówkę do kupowania nowych produktów, bo przecież muszę przetestować, żebyście wiedziały. :D:D:D\nJeśli macie jakieś pytania albo czasami napiszę pokrętnie i za Chiny i Japonię nie możecie zrozumieć mojego bełkotu, to dajcie znać :*\n0jla 27 sierpnia 2014 10:24\nprzed erą suchych szamponów właśnie mąkę, teraz już raczej tego nie praktykuje, bo taki szampon w sprayu jest po prostu łatwiejszy w obsłudze ;)\nTo prawda, jest bardziej wygodny :)\nAdabloguje 27 sierpnia 2014 11:51\nO skrobi jako suchym szamponie słyszałam już wcześniej, ale o kakao nie i powiem Ci - jak dla mnie bomba ze wzgędu na to, że jestem brunetką :). Muszę koniecznie wypróbować ten specyfik :).\nMarta | martusiowykuferek.pl 27 sierpnia 2014 14:14\nWypróbuj i daj znać jak się sprawdza, bo sama nie eksperymentowałam z kakałem :D\nkruliszek 27 sierpnia 2014 14:11\nNo to jutro testuję :) Z cynamonem. Mam nadzieję, że zapach cynamonu zostanie i włosy będą ładnie woniały :)\nNo ciekawe czy się utrzyma :) Koniecznie daj znać! :)\nkruliszek 31 sierpnia 2014 16:19\nUwaga! Działa! Niestety zapomniałam o cynamonie, z rozmachu wzięło mi się kakao. Do miseczki wsypałam po pół łyżeczki skrobi i kakao i wymieszałam, wystarczy na wiele aplikacji, zależnie od gęstości włosów, moje są liche. Eksperymenty przeprowadzałam w łazience, nad umywalką, bo się cholerstwo nieco osypuje naokoło, mycie umywalki murowane :) Aplikowałam na średnio przetłuszczone włosy. Efekt: błyszczące i świeże kłaki. "Szampon" nabierałam na opuszki palców i nieco rozcierałam przed wtarciem w nasadę. "Szampon" nie zostawał na włosach, ale przyłożyłam się do wcierania i starałam się zrobić to dokładnie. Testy odbyły się około godziny 10:30 i włosy wciąż wyglądają świeżo, jednakże po aplikacji włosy związałam w koczek. Nie wiem, jak długo efekt utrzymałby się na rozpuszczonych włosach.\nJestem bardzo zadowolona. Batiste idzie w odstawkę, używać będę jako koło ratunkowe poza domem i podczas wyjazdów :)\nMam nadzieję, że ilość informacji jest zadowalająca :)\nA tobie, Martusiu, dzięki za patent - o skrobi jako naturalnym szamponie słyszałam, ale miałam opory, obawiałam się, że skrobia może zostać widoczna na włosach. Mieszanka z kakao to świetny pomysł :) 100% natury - he, he :)\nMarta | martusiowykuferek.pl 1 września 2014 09:48\nKruliszku, bardzo mnie cieszy, że szampon się sprawdził! :) Ilość informacji jak najbardziej mnie zadowala :D Znam te opory przed testowaniem, oj znam. Dlatego na testy wybieram dni, w które nie muszę prezentować się olśniewająco :D\nkruliszek 11 września 2014 00:15\nCieszę się, że zadowala :) Opory oporami, czasami bywa, że to zwykłe lenistwo - he, he :)\nostatnio zakupiłam Batiste i dziś uratował mi "życie",mąki jeszcze nie próbowałam ale może z czasem przyjdzie na nią czas jak i na ten suchy szampon ;)\nAnonimowy 29 sierpnia 2014 01:24\nJa również Twój blog uwielbiam. Pomimo tego że mam podobne włosy i na prawdę próbuje wszystkiego to nic na nie nie działa i jestem załamana. Nie rosną wypadają są matowe jak siano cienkie trzy ma krzyż nierówne a podcinsm co 2 miesiące. Zazdroszczę wam dziewczyny ze cis na wasze włoski działa ja juz straciłam nadzieje ... Ola\nbloomy 29 sierpnia 2014 10:05\nja kiedyś w awaryjnej sytuacji użyłam talku kosmetycznego na skalp i miałam efekt taki sam jak po suchym szamponie :)\nAnonimowy 5 września 2014 15:00\na, to może się wreszcie ujawnię :) czytam twojego bloga w sumie od niedawna, znalazłam go zupełnie przypadkiem u anwen w linkach do włosowch niedzieli - ledwo zobaczyłam zdjęcie pomysłam "Boże, wreszcie ktoś z takimi samymi włosami jak ja!". naturalnie chodzi o strukturę, nie o długość ani zdrowie :P a długośc to już w ogóle, bo własnie godzinę temu wróciłam od fryzjerki, do której mając zaufanie, powiedziałam, że niech tnie tak, jak uważa za słuszne... no i troche ta słuszność mnie zaszokowała, bo poszło z 8 cm... ale że to naprawdę dobra konieta, to nie jestem zła na nią, pewnie kwestia przyzwyczajenia i się zaakceptuje w tej długości. w przynajmnej juz w 100% pożegnałam się z odrostem.\nw każdym razie - chciałam ci podziękowac, bo zanim tu trafiłam moje włosomaniactwo było strasznie nieogarnięte - stosowałam właściwie wszystko, co wpadło mi w rękę, co widziałam u jakiejkolwiek innej włosomaniaczki. owszem, ogólny efekt tego był niezły, bo mocno zreperowałam moje włosy. ale po 3 latach, kiedy pozbyłam się największych zniszczeń, już takie pierwsze co, byle co, na moich włosach teraz nie robi efektu łał no, jak każda kobieta, chce WIĘCEJ.. juz ogólnie niezły stan włosów, nawet chwalony przez koleżanki, mnie nie zadowala. stąd zaczęłam grzebac w blogosferze na nowo, wpadłam tu i liczę, że może ułoże dla siebie jakiś konkretny plan skierowany specjalnie dla moich włosów aby za kilka lat zachwycały tak, jak twoje :) musze przepatrzyć się za konkretnymi produktami, metodami, jakie polecasz i może z twoimi blogiem moje włosy wejdą na kolejny poziom ładności ^^ bo na razie po tych ok 2 miesiącach z tobą wprowadziłam tylko delikatne zmiany, ale juz subtelna różnica jest widoczna :) dlatego w tej chwili już ci dziękuje, że jesteś i opisujesz soje doświadczenia a mam nadzieje, że za jakiś czas będę twoją chodzącą reklamą :)\nUnknown 8 lutego 2015 12:37\nBardzo fajny i przydatny post , wypróbuję ten sposób :)\ntinulinka 11 marca 2015 16:07\nWygodniejsze jest stosowanie gotowych produktów, ale mam w planach przerzucić się na częstsze stosowanie mąki ziemniaczanej ;)\nmysliluzem 9 maja 2016 13:37\nDziękuję zadziałało !! Nie muszę już specjalnie włosów myć, zanim pójdę w wolny dzień po bułki do sklepu :D\nAnonimowy 4 lutego 2017 09:30\nJestem brunetką i u mnie mąką ziemniaczana zmieszana z kakao w proporcji ok. 5 części mąki do 1 część kakao też daje wyraźny biały nalot. Być może to złe proporcje. Z cynamonem nie próbowałam.\nAnonimowy 13 czerwca 2017 10:37\nPolecam do tego mąkę ryżową, moim zdaniem lepiej odświeża.


T25/190x90/NZ 10 materacy do łóżek medycznych z pokrowcami |⛨ EpicMED\n» T25/190x90/NZ 10 piankowych materacy szpitalnych w pokrowcu nieprzepuszczalnym\nTermin wysyłki: 2 tygodnie\nCena brutto: 3 640,00 zł 4 260,00 zł 3640.00\nCena netto: 3 370,37 zł 3 944,44 zł\nRabat od ceny katalogowej: 620,00 zł\nRejestrując się otrzymasz 728 pkt rabatowych [?] Punkty programu lojalnościowego Kupując produkty w sklepie EpicMED zbierasz punkty, które po osiągnięciu kolejnych progów uprawniają do stałego rabatu na każde kolejne zakupy. Szczegóły programu w rozdziale XVIII Regulaminu sprzedaży. Opcja dostępna tylko dla klientów zarejestrowanych.\nT25/190x90/NZ piankowy materac szpitalny z pokrowcem nieprzepuszczalnym do łóżek medycznych i rehabilitacyjnych - 10 kompletów\nPiankowe materace szpitalne T25 o wymiarach katalogowych 190x90x12 cm do łóżek medycznych i rehabilitacyjnych. Wkłady materacy wykonane są ze średnio twardej pianki poliuretanowej PU o gęstości 25 kg/m³ pokrytej tkaniną obiciową składającą się z bawełny, polipropylenu i poliestru. Materace T25 charakteryzują się wysoką sprężystością z jednoczesną możliwością zginania w łóżkach medycznych z regulowanymi segmentami leża (np. zagłówek i segment nożny). Grubość materacy 12 cm zapewnia odpowiedni komfort dla pacjenta.\nMaterace wyposażone są w medyczne, nieprzepuszczalne i zmywalne pokrowce o właściwościach grzybobójczych, wodoodpornych i antybakteryjnych. Absolutnie nieprzemakalne i nieoddychające. Pokrowce wykonane są z tkaniny frote z powłoką PCV. Wzdłuż trzech boków [C] mają wszyte suwaki błyskawiczne do zapinania pokrowca na materacu. Pokrowce można prać w temperaturze do 95°C. W każdy pokrowiec wszyta jest też etykieta informacyjna o warunkach czyszczenia i konserwacji pokrowca.\nOferta obejmuje 10 kompletów materacy T25/190x90/NZ wraz z pokrowcami nieprzepuszczalnymi. Oferta nie jest dostępna dla zamawiających materace z dostawą do domu pod adresy prywatne (nie firmowe).\nCharakterystyka i zalety materacy szpitalnych T25/190x90/NZ z pokrowcami nieprzepuszczalnymi\nodpowiednie do łóżek medycznych z leżem 1, 2, 3 i 4-segmentowym\nodpowiednie dla pacjentów o wadze do 120 kg i do 185 cm wzrostu\ndługość materaca 190 cm (±2 cm)\nszerokość materaca 90 cm (±2 cm)\ngrubość materaca 12 cm (±1 cm)\nśrednio twardy wkład piankowy z pianki PU o gęstości 25 kg/m³\nwyposażone w nieprzepuszczalne i zmywalne pokrowce medyczne\ngrzybobójcze i antybakteryjne właściwości pokrowców\npokrowce zapinane na zamek błyskawiczny wzdłuż 3 boków materaca\nkażdy materac wraz z pokrowcem to certyfikowany wyrób medyczny\n10 kompletów materacy z pokrowcami w atrakcyjnej cenie\ndarmowa dostawa na terenie Polski transportem producenta (wyłącznie do placówek ochrony zdrowia, instytucji i firm)\nMożliwość wykonania materacy na zamówienie w rozmiarach nietypowych\nOpracujemy wycenę ofertową po przesłaniu zapytania ofertowego z podaniem wszystkich wymiarów potrzebnych materacy i rodzaju pokrowców do nich oraz ilości. Możliwe do wykonania rozmiary (minimum i maksimum):\n- długość od 120 do 220 cm\n- szerokość od 60 do 140 cm\n- wysokość od 6 do 15 cm.\nWażne informacje i zasady użytkowania materacy piankowych\nPrzebarwienie pianki poliuretanowej - wszystkie elementy piankowe materacy mogą zmieniać swój kolor pod wpływem światła. Jest to proces zupełnie naturalny, który nie powoduje obniżenia jakości wyrobu.\nSpecyficzny zapach surowców - wszystkie surowce, kleje, itd. użyte do produkcji materaca są bezpieczne dla zdrowia człowieka. Zapach surowców może być szczególnie intensywnym w początkowym okresie użytkowania materaca i ulatnia się w miarę upływu czasu użytkowania materaca.\nZmiana twardości i odkształcenie materaca - zmiana twardości czy odkształcenie materaca poniżej 15% (do 18 mm) wysokości jego wkładu jest normalnym zjawiskiem i nie stanowi defektu fabrycznego. Po materacu nie należy skakać, stawać na nim lub umieszczać na min ciężkich przedmiotów.\nTolerancja wymiarów materaca - producent materaca informuje, że niedomiar i nadmiar na szerokości i długości materaca na poziomie do 2 cm oraz na grubości do 1 cm nie stanowi wady produktu. Odchylenia od wymiarów katalogowych powstające w procesach technologicznych produkcji wkładu piankowego materaca są normalne.\nMaterac jest przeznaczony do leżenia i musi znajdować się na łóżku odpowiednio do niego dostosowanym. Długość i szerokość ramy łóżka muszą odpowiadać wymiarowi materaca.\nMaterac nie powinien leżeć bezpośrednio na podłodze lub innej powierzchni pozbawionej otworów ze względu na brak odpowiedniej wentylacji.\nWymagane jest systematyczne odwracanie materaca w płaszczyźnie wertykalnej oraz horyzontalnej, co powoduje przedłużenie jego żywotności.\nMaterac należy chronić przed działaniem wysokich temperatur oraz otwartego ognia.\nMaterac przeznaczony jest do użytkowania we wnętrzach budynków o temperaturze 10-30°C i wilgotności powietrza ok. 40-70%.\nMaterac traci swoją pierwotną twardość w trakcie użytkowania. Odkształcenia i nierówności powierzchni materaca poniżej 15% (do 18 mm) grubości wkładu piankowego, a także pofałdowanie pokrowca są efektem dopasowywania się materaca do sylwetki użytkownika.\nPokrowiec materaca przeznaczony jest do prania i posiada zamki błyskawiczne wszyte w boki pokrowca oraz wszywkę z informacją o sposobie prania. Należy przestrzegać informacji o sposobie prania zawartych na wszywce.\nNależy unikać nadmiernej eksploatacji krawędzi materaca, ponieważ skumulowany nacisk punktowy może spowodować uszkodzenie struktury wewnętrznej materaca.\nDla zapewnienia lepszej higieny i dłuższego utrzymania czystości materaca można stosować prześcieradła oraz dodatkowo ochraniacze lub nakładki na materac (tzw. topery). Wyjątkiem od tej zasady są materace piankowe w pokrowcach paroprzepuszczalnych (oddychających), gdzie nie należy stosować prześcieradeł ani żadnych nakładek powierzchniowych.\nMaterace rolowane osiągają właściwy kształt i rozmiary w czasie do 72 godzin od rozpakowania i rozwinięcia. Wyroby te powinny być przed użytkowaniem wstrząśnięte dla prawidłowego ułożenia się wkładu materaca.\n10szt. T25/190x90/NZ materac.szpitalny - Karta produktu\nRodzaj materaca szpitalnego piankowy zwykły\nRodzaj zakupu większa ilość: 10 sztuk\nRozmiar materaca 190x90 cm\nTwardość materaca średnio twardy\nPokrowiec materaca nieprzepuszczalny zmywalny\nWkład materaca - materiał pianka poliuretanowa\nGęstość pianki wkładu materaca 25 kg/m³\nPokrowiec materaca - materiał frota podgumowana\nZapinanie pokrowca na materacu suwak błyskawiczny\nPokrowiec - temperatura prania 95°C\nDługość materaca [cm] 190 ±2\nSzerokość materaca [cm] 90 ±2\nGrubość materaca [cm] 12 ±1\nCiężar materaca z pokrowcem [kg] 17\nNumer katalogowy produktu T25 190x90x12 NZ 10 kompletów\nNumer wpisu do rejestru wyrobów medycznych PL/DR 019123\nGwarancja na wkład piankowy materaca 2 lata\nGwarancja na pokrowiec materaca 2 lata\nProducent Fabryka Materacy JANPOL sp. z o.o. \nSiedziba producenta  ul Cynkowa 2a, 43-180 Orzesze\nSerwis techniczny - kontakt ☎ 32 218 09 00 | reklamacje@janpol.pl\nRodzaj przesyłki z produktem przesyłka niestandardowa z dostawą transportem własnym producenta\nSzerokość paczki [cm] 90\nDługość paczki [cm] 190\nWysokość paczki [cm] 130\nWaga przesyłki z opakowaniem [kg] 180\nT25/190x90/NZ piankowy materac szpitalny w pokrowcu nieprzepuszczalnym\nT25/190x90/NZ piankowy materac szpitalny z pokrowcem do łóżek medycznych i rehabilitacyjnych. Rozmiar materaca: 190x90 cm. Grubość materaca: 12 cm. Pokrowiec: nieprzepuszczalny, zmywalny, zapinany na suwak. Twardość materaca: średnio twardy. Producent: Fabryka materacy Janpol sp. z o.o. [Polska]…\nCena brutto: 400,00 zł 430,00 zł (netto: 370,37 zł 398,15 zł )\nT25/190x90/NZ piankowy materac szpitalny z pokrowcem do łóżek medycznych i rehabilitacyjnych. Ilość: 5 kompletów. Rozmiar materaca: 190x90 cm. Grubość materaca: 12 cm. Pokrowiec: nieprzepuszczalny, zmywalny, zapinany na suwak. Twardość materaca: średnio twardy. Producent: Fabryka materacy Janpol sp. z o.o. [Polska]…\nCena brutto: 1 870,00 zł 2 130,00 zł (netto: 1 731,48 zł 1 972,22 zł )\nT25/190x80/NZ piankowy materac szpitalny z pokrowcem do łóżek medycznych i rehabilitacyjnych. Ilość: 5 kompletów. Rozmiar materaca: 190x80 cm. Grubość materaca: 12 cm. Pokrowiec: nieprzepuszczalny, zmywalny, zapinany na suwak. Twardość materaca: średnio twardy. Producent: Fabryka materacy Janpol sp. z o.o. [Polska]…\nCena brutto: 1 710,00 zł 1 950,00 zł (netto: 1 583,33 zł 1 805,56 zł )


3 promocyjne miesiące na loty z Polski do Nowego Jorku! Skorzystasz? - Tanie-Loty.com.pl - Czytelnia\nCzytelnia Aktualności 3 promocyjne miesiące na loty z Polski do Nowego Jorku! Skorzystasz?\n3 promocyjne miesiące na loty z Polski do Nowego Jorku! Skorzystasz?\nPort lotniczy w Łodzi ogłasza dobre nowiny. Od stycznia do marca 2019 r. polecisz stamtąd do Nowego Jorku, z przesiadką w Monachium. Ceny zaczynają się już od 1460 zł (w obie strony)! Ale nie tylko mieszkańcy Łodzi mają powody do radości. Tak tanio polecisz również z innych, polskich miast. Chętny na podróż?\nPromocyjne ceny do Nowego Jorku z Polski\nWarto zainteresować się ofertą linii Lufthansa i Air France. Przewoźnicy oferują przeloty do Nowego Jorku z kilku miast Polski (z Gdańska, z Warszawy, z Wrocławia, z Łodzi, z Rzeszowa, z Poznania) w wyjątkowo niskich cenach. Okres promocji obejmuje styczeń, luty i marzec przyszłego roku. Jeśli masz na swojej podróżniczej liście właśnie ten kierunek, nie zwlekaj! Pomyśl jak cudownie rozpocząć nowy rok od podróży do USA!\nPoprzedni artykuł10 miast na świecie, do których najłatwiej można się dostać samolotem\nNastępny artykułEL AL i LOT zawarły porozumienie code-share\nZobacz naszą ofertę na tanie loty do Łodzi. Lecisz z powrotem? Sprawdź też, bilety z Łodzi.\nPopularne wyszukiwania: tanie loty do Frankfurtu, tanie bilety lotnicze, odszkodowanie za odwołany lot, Loty do Polski.


by Maja Vulkodlak on Pon 13 Maj 2013, 13:28\nW zasadzie Puchonka spodziewała się, że chłopak zacznie do niej pyskować a w najgorszym wypadku wrzuci ją do jeziora lub potraktuje jakimś zaklęciem i na tym skończy się jej chęć integracji z innymi domami.\n- Ja? Nie, w życiu! Jestem najmilszą istotą na ziemi. - odparła nie do końca zgodnie z prawdą, ale o tym niekoniecznie wszyscy musieli wiedzieć. Maja swoje wahania nastrojów i humorki zrzucała głównie na swój wiek, bo niby miała te piętnaście lat a jednak nadal czuła się jak dziecko. Poza tym nie mogła być wiecznie miła i kochana, mając starsze od siebie rodzeństwo. Chłopak zaskoczył ją pozytywną reakcją a przewidywane spotkanie z wodą ograniczyło się tylko do kilku kropelek, które teraz spływały powoli po jej okularach przeciwsłonecznych i policzkach, dlatego dziewczyna wierzchem dłoni starła wodę z policzków, natomiast okulary założyła na włosy, traktując je jako nowoczesną opaskę.\n- Nie zapomnij, że nadal nachylasz się nad jeziorem, wystarczy, że Cię popchnę... - stwierdziła przemądrzale i w demonstracyjnym geście wysunęła chudą rączkę do przodu.\nby Dymitr Milligan on Pon 13 Maj 2013, 13:49\nHumor dziewczyny zaczynał mi się podobać. Mogłem się z nią podroczyć, ale bardziej jako zabawa niż w geście wrogości. Wrogo byłem nastawiony do własnej siostry, której teraz nie mogę spotkać w tej szkole, a jesteśmy w tym samym domu. Uśmiechnąłem się do dziewczyny mrużąc oczy. Założyłem swoje okulary na oczy i poruszyłem brwiami.\n- Oczywiście - mruknąłem ironicznie.\nNikt nie jest potulny jak baranek, zawsze trzeba się zbuntować i pokazać swoje prawdziwe ja.\n- O tak? To spróbuj, zobaczymy, kto będzie bardziej mokry - stwierdziłem, widząc jej rączkę.\nZawsze mogę chwycić jej chudą rękę i pociągnąć ją za sobą. Wtedy oboje wylądujemy w wodzie i będziemy wyglądać jak zmokłe kury. Nie przeszkadza mi to. Dzięki takiej temperaturze i nasłonecznieniu, jakie panują na zewnątrz spokojnie wyschniemy w dwie godziny.\nby Maja Vulkodlak on Pon 13 Maj 2013, 14:07\nZmrużyła oczy, przyglądając się chłopakowi. No tak, czego się spodziewała? Że po jej marnej groźbie Dymitr ukłoni jej się w pas i zejdzie z drogi?\n- Naszla kosa na kamjen. - wymruczała w swoim ojczystym języku, co oznaczało nic innego jak "trafiła kosa na kamień". Nie miała pojęcia, że Ślizgon ją zrozumie, bo przecież nie przewiedziała jego pochodzenia. Akcent z biegiem lat wśród innych, z dala od pięknej Rosji, zmieniał się diametralnie, przez to, że niewiele osób używało rosyjskiego. A Maja idąc na przekór wszystkim bardzo często gaworzyła po swojemu, obserwując miny koleżanek z roku, które ni w ząb nie mogły zrozumieć o co jej chodzi. W końcu czując jak jej ręka cierpnie, opuściła ją swobodnie wzdłuż ciała.\nby Dymitr Milligan on Pon 13 Maj 2013, 14:18\nPrzesunąłem okulary na czoło i non stop patrzyłem na dziewczynę.\nDziewczyna najwyraźniej nie miała pojęcia, że spotkała się z Rosjaninem, ja szczerze mówiąc też nie miałem pojęcia, że jesteśmy z jednego kraju. W Hogwarcie jest dużo Rosjan, którzy nie władają swoim ojczystym językiem. Ja jestem pół-Rosjaninem, a pół-Anglikiem, jednak wychowałem się w Rosji i ten kraj uważam za swoją ojczyznę. Anglia to tak tylko przejazdem, chociaż mam swój dom w Londynie. Rodzice mi go zafundowali, abym nie tułał się taki kawał po świecie.\n- Z jakiego miasta pochodzi? - zapytałem ją przy okazji już po angielsku.\nAtmosfera chwilowo się rozluźniła, zobaczymy później.\nby Maja Vulkodlak on Pon 13 Maj 2013, 14:30\nNie trzeba chyba było mówić, że gdy Maja usłyszała odpowiedź po rosyjsku, zaniemówiła, oniemiała a przy okazji wyglądała tak, jakby ktoś zabił jej kota naleśnikiem. Orientując się dopiero po dłuższej chwili, że jej mina mogła wyglądać dość zabawnie i chyba już za długo wpatrywała się w Dymitra jak w obrazek, potrząsnęła głową uśmiechając się przy tym nieznacznie. Czego się spodziewała?\n- Ech... nie znaju. - stwierdziła krótko i treściwie, po czym odwróciła się na pięcie, podchodząc do pobliskiego kamienia.\n- Vorkuta. Ty? - odpowiedziała i usiadła na kamieniu, dopiero właśnie w tym momencie przyglądając się z zaciekawieniem chłopakowi - Tylko dlatego, że jesteś z Rosji to nie wepchnę Cię do tego jeziora. - dodała, zakładając z powrotem okulary na nos.\nby Dymitr Milligan on Pon 13 Maj 2013, 18:13\nReakcja dziewczyny była nadzwyczajna. Miło było, jak tak przyglądała się z niedowierzaniem. Uśmiechnąłem się jeszcze szerzej. Vorkuta? Kojarzyłem skądś to miejsce. ktoś kiedyś w pokoju wspólnym mówił o tej miejscowości.\n- Kotlas - odpowiedziałem na pytanie. - Taka mała wioska na północy - dodałem.\nOch jakie to szczęście mnie spotkało, że nie wyląduję w jeziorze. A szkoda, bo z tą panienką mogłoby być ciekawie w wodzie.\n- A szkoda - powiedziałem, podchodząc bliżej. - popływałbym sobie, ale nie sam - puściłem do niej oczko.\nBardzo dobrze rozmawia mi się z tą dziewczyną. Dopiero co poznana, ale charaktery podobne i czuję, jakbym znał ją już jakiś czas.\nby Maja Vulkodlak on Pon 13 Maj 2013, 18:24\nMaja tylko przytaknęła głową słysząc miejscowość, z której pochodził. Z geografii była mocno przeciętna, jednak kojarzyła takowe miejsce z różnych map, wiszących u jej dziadka w domu. Poza tym jednym z jej marzeń było zwiedzenie całego świata, zaraz po ukończeniu szkoły lub studiów. Swoją uwagę skupiła bardziej na kolejnej wypowiedzi Dymitra a widząc jak do niej podchodzi, instynktownie przesunęła się do tyłu.\n- Nawet nie myśl, że wejdę do tej wody. - odpowiedziała mrużąc oczy tak, jakby tym samym chciała go powstrzymać i zmrozić, aby nie zrobił kolejnego kroku w jej stronę.\nby Dymitr Milligan on Pon 13 Maj 2013, 18:50\nZastygłem w miejscu widząc, jak dziewczyna oddala się ode mnie. Popatrzyłem na nią spode łba mając pobłażliwy wzrok.\n- Nie jestem taki groźny na jakiego wyglądam. A mieszkając w Vorkucie temperatura wody w jeziorze nie powinna być nieodpowiednia dla Ciebie - uśmiechnąłem się.\nMnie samemu jest gorąco, a woda była odpowiednia. Północ Rosji zmusza do oswojenia się z zimnem, przez to w innych krajach bardziej na południe jest goręcej.\nZrobiłem kilka kroków ku niej. Nie będę za nią gonił, zmuszać do wejścia do wody tez nie będę.\nby Maja Vulkodlak on Pon 13 Maj 2013, 18:55\nChcąc nie chcąc, Milligan miał trochę racji. Mieszkając w takim miejscu jak Vorkuta nie straszne jej były tutejsze mrozy. To był kolejny powód, dla którego czuła się lepsza od reszty: podczas gdy oni przy temperaturze w okolicy zera grzali tyłki przed kominkiem bądź pod kocem, swoje wyjścia z zamku ograniczając do minimum, ona nie odczuwała zbyt dużej zmiany. Może dlatego też była uodporniona na wirusy i rzadko chorowała? Maja skonsternowana przypatrywała się chłopakowi, który znów znalazł się blisko niej.\n- Nie umiem pływać. Co jeśli mnie utopisz? - skłamała gładko, bez zająknięcia. Aktorką też była niezłą, ale brzydziła się kłamstwem. Oczywiście nie takim maleńkim, nie wyrządzającym nikomu krzywdy... oparła się plecami o głaz, który miała za sobą, wiodąc dla odmiany wzrokiem na połyskującą w słońcu taflę jeziora.\nby Dymitr Milligan on Pon 13 Maj 2013, 19:05\nWyciągnąłem do niej dłoń, aby nie bała się mnie. W końcu nie jestem straszny, tylko ładny. dziewczyny bardziej za mną szalały niż bały się, chociaż były wyjątki. Popatrzyłem szarmancko na Maję.\n- Wtedy Cię uratuję. Mne ne bol'no yego tovarishchey - znów puściłem jej oczko.\nZdanie miało oznaczać, że nie robię krzywdy swoim towarzyszom. Krzywdę sprawiam tylko mugolom i Gryfonom, jeśli taka osoba zajdzie mi za skórę. Chociaż tamci są gnębieni według tradycji. Ślizgoni zawsze gnębili Gryfonów, działo się tak już od wieków.\n- Nie przedstawiłem się - przypomniałem sobie. - Dymitr Milligan - skłoniłem jej się.\nby Maja Vulkodlak on Pon 13 Maj 2013, 19:18\nKiedy przed jej oczami mignęła dłoń Ślizgona, wzrok z jeziora ponownie skierowała na niego. Maja była zdystansowana wobec ludzi, co jej wychodziło często na dobre. Jednak z racji dobrego humoru, postanowiła przynajmniej na chwilę schować swoje dziwne zasady do kieszeni. Dlatego blondyneczka podała mu dłoń, zaciskając lekko palce w uścisku.\n- Ach, no tak... ocień prijatno, mienia zavut Maja. (miło poznać, mam na imię Maja) - uśmiechnęła się lekko, po czym dla upewnienia się co do swoich rozważań w kwestii wieku Dymitra, spytała:\n- Skolko Tiebie liet? (ile masz lat?) - zabierając rękę z jego uścisku. W końcu nie mogąc dłużej usiedzieć w jednym miejscu, zeskoczyła z kamienia i tym razem to ona stanęła na brzegu jeziora. Przodem do rozmówcy, rzecz jasna.\nby Dymitr Milligan on Pon 13 Maj 2013, 20:10\nUcieszyłem się, kiedy dziewczyna chwyciła moją dłoń. Była ono ciepła, moja zresztą tak samo. W końcu oboje jesteśmy zimnokrwiści i temperatura, która panuje na zewnątrz to dla nas ukrop. Pomogłem dziewczynie zejść z kamienia chwytając ją drugą dłonią.\n- Ochen' priyatno, Maya - ułożyłem usta w podkówkę. - Po slovam vintazh u menya yest' 18 let. A Ty? - odpowiedziałem.\nPodprowadziłem Maję nad brzeg jeziora. Kucnąłem ponownie i pomąciłem nieco ręką wodę. Przy dłuższym spotkaniu ciała z wodą można było przyzwyczaić się do chłodu. W tej chwili wychodzę na jakby morsa, ponieważ jest dopiero wiosna, a nie lato...\nby Maja Vulkodlak on Pon 13 Maj 2013, 20:24\nGrając w typową dla siebie gierkę słowną, Rosjanka z anielskim uśmiechem na twarzy odparła, już nie po rosyjsku:\n- A na ile wyglądam? - po czym widząc jak Dymitr kuca nad brzegiem jeziora, anielski uśmiech zrobił obrót sto-osiemdziesiąt stopni. Tym razem do wyglądu aniołka dołączyły rogi, ogon i ostre widły.\n- Mówiłam, żebyś uważał... - stwierdziła spokojnie, a następnie śmiejąc się wesoło delikatnie popchnęła chłopaka w stronę jeziora. Nie patrzyła już potem, czy złapał równowagę czy wpadł do wody, bo mierząc się z konsekwencjami swojego występku, postanowiła dosłownie zwinnie wymigać się (uciec) od odpowiedzialności. W efekcie schowała się za pobliskim drzewem, powstrzymując się od dalszego śmiechu.\nby Dymitr Milligan on Pon 13 Maj 2013, 20:43\nPrzypatrzyłem się jej z uwagą, zanim kucnąłem nad wodą. Na pewno nie może być w moim wieku lub starsza. Zazwyczaj trafiam na młodsze od siebie dziewczyny.\n- Hmm... Gdzieś z 16 lat, tak myślę - powiedziałem.\nDopiero później była sytuacja, że kucałem nad wodą. Brodziłem ręką w jeziorze. Naprawdę stawało się ono coraz przyjemniejsze. Skupiłem się na wodzie i nie spodziewałem się, że zostanę do niej wepchnięty. Straciłem równowagę, ale zdążyłem odwrócić się i chwycić Maję za nogę, która potem musiała polecieć na mnie. Ona na razie jest sucha, za to ja jestem z piasku i wody. Ona może mieć tylko pojedyncze krople na ubraniu i ciele.\n- Widzisz, co zrobiłaś - powiedziałem puszczając ją.\nWtedy zapewne ucieknie, więc po ucieczce wstałem szybko i zacząłem ją gonić. Ja jestem mokry, pora, aby ona tez była.\nby Maja Vulkodlak on Pon 13 Maj 2013, 20:53\nNo dobrze, może jej mistrzowski plan ucieczki nie do końca wyszedł tak jak to przewidywała. Nim zdążyła uciec, poczuła uścisk na swojej nodze a potem w zasadzie nie wiedziała, w której sekundzie straciła równowagę, przewracając się na Dymitra. Ona miała miękkie lądowanie, za to chłopak pewnie nawet nie poczuł jej ciężaru, bo nie dość, że była mała i drobna, to ważyła tyle co nic.\n- Nie widzę. - wymruczała, zbierając się zwinnie z ziemi. Doskonale wiedziała, że puszczenie jej było tylko podpuchą, kilkusekundową przewagą, by mogła się ukryć, ale cóż, daleko niestety nie uciekła. Do wyboru miała kamienie oraz stojące nieopodal drzewo, i tak jak wspomniałam, ukryła się za jego szerokim pniem, nasłuchując kroków Ślizgona, w przerwie między jednym parsknięciem śmiechu a drugim.\nby Dymitr Milligan on Pon 13 Maj 2013, 21:51\n- Ale doskonale wiesz - mruknąłem do siebie.\nWstałem nieopatrznie i ruszyłem w pogoń za Mają. Doskonale słyszałem jej śmiech, więc wiedziałem, gdzie się ukryła. Bawiłem się z nią teraz w chowanego. Szedłem powoli i rozglądałem się dookoła. Byłem ciekaw jej reakcji, kiedy ją znajdę.\n- Gde Maye? Gde ty? - wołałem po rosyjsku śmiejąc się co słowo.\nNie przypominam sobie, abym tak się bawił. Po niedługiej chwili wyłoniłem się zza drzewa, za który to schowała się dziewczyna.\n- U menya yest' ty! - zawołałem zadowolony.\nZanim dziewczyna ponownie mi ucieknie wziąłem ją na ręce i pobiegłem z nią ku wodzie. Wpadłem do niej jak z procy ochlapując wszystko dookoła. Najgorzej miała Maja, ponieważ ja zamoczyłem się tylko do połowy, a ona została wrzucona przeze mnie na wodę jak głaz. Pewnie oberwę za to, ale nic nie szkodzi. Należy mi się.\nby Maja Vulkodlak on Pon 13 Maj 2013, 22:00\nTłumiąc śmiech przez ukrycie buzi w dłoniach, nasłuchiwała dalej. Wiedziała, że chłopak jest coraz bliżej, ale nie bardzo wiedziała, z której strony. Dlatego zsunęła się po drzewie niemal do pozycji siedzącej. Nim jednak zetknęła się z podłożem, w sekundzie znalazła się na rękach chłopaka i zdezorientowana zdołała wykrzyczeć kilka przekleństw po rosyjsku.\n- Nie zrobisz tego. - posłała mu jedno ze swoich najbardziej uroczych spojrzeń, lecz tracąc nadzieję na to, że wyjdzie sucha z tej sytuacji, poddała się. Dłońmi kurczowo przytrzymała się Dymitra, choć i na to było za późno. Runęła w wodę jak kamień rzucany przez dziecko, a żeby zrobić mu po złości, nabrała w płuca tyle powietrza, ile mogła, starając się nie wynurzać spod wody.\nby Dymitr Milligan on Pon 13 Maj 2013, 22:41\nNic jej nie odpowiedziałem. Po wrzuceniu dziewczyny do wody załamały się pode mną nogi i sam wylądowałem twarzą w jeziorze. Wypłynąłem, nabrałem powietrza i zanurzyłem się ponownie. Pora teraz pobawić się w wodzie. Pomińmy fakt, że jesteśmy już cali mokrzy. na zewnątrz jest ciepło i na razie nie zapowiada się na zmianę pogody.\nPłynąłem za dziewczyną, teraz nie panuję nad sobą i mogę zrobić wszystko. Chciałem ją dorwać, ale nie wiem co zrobić, improwizuję. Woda była całkiem przyjemna, dało się w niej popływać.\nby Maja Vulkodlak on Pon 13 Maj 2013, 22:53\nPo kilku sekundach Puchonka poddała się i wypłynęła na powierzchnię, przecierając dłońmi twarz. O makijaż nie musiała się martwić, bo takowego nie miała. Gorzej było z okularami przeciwsłonecznymi, które najprawdopodobniej spadły z jej włosów na ziemię w okolicy drzewa, gdy Ślizgon bestialsko porwał ją z ziemi. Oczywiście w tym momencie na jaw wyszło też jej kłamstwo, bo całkiem sprawnie radziła sobie z pływaniem, ale nie znając jeziora, nie mając bladego pojęcia, w którym momencie straci grunt pod stopami i w zasadzie jak głęboka ta woda jest, zawróciła do brzegu... Maja usiadła na piasku, dziękując Merlinowi za to, że słońce prażyło jak głupie i za kilka minut powinna nieco wyschnąć, a przy okazji nie wyglądać jak wariatka w drodze powrotnej do pokoju wspólnego.\n- Ja Tiebia nienawiżu! (nienawidzę Cię!) - wykrzyczała do Ślizgona zaraz po tym, jak złapała oddech.\nby Dymitr Milligan on Pon 13 Maj 2013, 23:12\nPrzez jakiś czas pływałem sobie jeszcze pod wodą. Starałem się mieć oczy otwarte. Różdżkę miałem w kieszeni spodni, ale nie widziałem potrzeby wyciągnięcia jej i użycia jakiegoś zaklęcia, aby pływać przez dłuższy czas. Po chwili wynurzyłem się i zobaczyłem dziewczynę siedzącą na piasku. Wyszedłem z wody i od razu usłyszałem jej słowa.\n- Ya tozhe tebya lyublyu - odpowiedź miałem już przygotowaną na tę okoliczność.\nOpadłem na piach obok dziewczyny i spojrzałem na nią.\n- Całkiem nieźle pływasz Ty kłamczucho - przyznałem.\nby Maja Vulkodlak on Pon 13 Maj 2013, 23:19\nNie przejmowała się wcale faktem, że wyglądała jak zmokła kura a woda ściekała z niej jak z dopiero co nasączonej gąbki. Podkurczyła nogi w kolanach, objęła je rękami i spojrzała na Dymitra z nieznacznym uśmiechem.\n- Nie przypominam sobie, żebym mówiła co innego. - odpowiedziała wymijająco, jak zawsze, kiedy ktoś zarzucał jej kłamstwo. Typowa wojna psychologiczna, polegająca na wmówieniu komuś, że wcale nie powiedziało się tych słów i coś sobie ta druga strona uroiła.\n- Ciekawe jak ja się teraz pokażę w zamku. - westchnęła, w teatralnym geście przykładając sobie wierzch dłoni do czoła. Podobnie jak Julia, czekająca na swojego Romea. Jednak w porównaniu z nią, Maja nie mówiła poważnie, a chciała jedynie sparodiować dziewczęta przejmujące się swoim wyglądem do tego stopnia, że za dotknięcie ich włosów jednym palcem, groziło ugryzienie całej dłoni.\nby Dymitr Milligan on Pon 13 Maj 2013, 23:31\nTak, tak, oczywiście, każdy tak mówi, a później wychodzi szydło z worka. Jednak nie mówiłem nic na ten temat. Uśmiechałem się tylko jak gdyby nigdy nic. Wiem, że było inaczej. Po kolejnych słowach dziewczyny zaśmiałem się. wstałem i znalazłem się zaraz naprzeciwko niej. Pchnąłem ją na ziemie i usiadłem na jej nogach. Teraz dziewczyna jest bardziej brudna od piasku niż była przed chwilą.\n- Dasz sobie radę - zaśmiałem się.\nMaja zaczynała mnie kusić, a źle się dzieje, jeśli dziewczyna mnie kusi. Spoglądałem na nią jak na obiekt, z którym można coś zrobić. Pomyślałem sobie, że nie odpowiedziała mi co do wieku jeszcze. Według prawa magicznego byłem już pełnoletni, jednak według prawa w Rosji brakuje mi jeszcze parę miesięcy.\n- Nie powiedziałaś czy zgadłem z wiekiem - przypomniałem jej.\nNie schodziłem jeszcze z jej nóg. Oparłem się dłońmi o ziemię i zwisałem nad dziewczyną. Nasze twarze były niemalże na równi.\nby Maja Vulkodlak on Pon 13 Maj 2013, 23:41\nGdy w pewnym momencie chłopak poluzował jej objęcie nóg i popchnął lekko do tyłu, opadła na plecy jak zdmuchnięty przez wiatr domek z kart. Maja posyłała mu pełne niezrozumienia spojrzenie, które stało się jeszcze bardziej niezrozumiałe, kiedy Ślizgon zasiadł na jej nogach.\n- Spasiba. Jestem brudna jak świnia. - mruknęła, wkładając sobie jedną rękę pod głową. W końcu przymknęła oczy, postanawiając się nieco poopalać. Skoro i tak była uwięziona, a nie odpoczęła jeszcze po wycieńczającej walce, nie widziała ku temu żadnych przeciwwskazań.\nDopóty dopóki Dymitr nie pochylił się nad jej twarzą, zasłaniając jej tym samym dostęp do promieni słonecznych.\n- Piętnaście, piąta klasa, małolatka. - odparła po dłuższej chwili milczenia bez entuzjazmu, otwierając jedno oko. Doskonale wiedziała, żeby nie mówić ile ma lat. Przynajmniej na razie. Dla osób starszych o dwa albo trzy lata od siebie była nic nie rozumiejącym dzieckiem, na które nie warto było tracić czasu.\nby Dymitr Milligan on Wto 14 Maj 2013, 00:00\nHmm... Dziewczyna przyjęła mój czyn ze spokojem. Myślałem, że zaraz oberwę po twarzy albo coś a tu nic, podłożyła rękę i opala się w cieniu. Przez cały czas wisiałem nad nią.\n- Ależ nie ma za co - wyszczerzyłem się.\nLubię sprawiać kobietom przyjemność. Nieważne czy to była przyjemność tylko dla mnie czy też dla niej. maja zawsze może wejść z powrotem do jeziora, aby opłukać się z piasku.\nJej słowa dotyczące wieku nie zdziwiły mnie za bardzo.\n- Co tam, że małolatka. Ja jestem w szóstej klasie, a mam siedemnaście lat, osiemnaście dopiero w listopadzie - powiedziałem jej.\nJa mogę tracić czas na wszystkie panny. Odczekałem, kiedy Rosjanka zamknie oko i podmuchałem ją w szyję. Nie wiem czemu, ale to był mój ulubiony sposób drażnienia kobiecych ciał.\nby Maja Vulkodlak on Wto 14 Maj 2013, 00:12\nSłysząc reakcję Ślizgona odnośnie jej wieku, otworzyła mu na przekór drugie oko i zmarszczyła czoło, przyglądając się mu. Chciała w ten sposób wyłapać, czy mówił prawdę, czy tylko po to, żeby załapać się na nie-wiadomo-co. Ale co to, to nie. Na pewno nie z nią! Maja zabrała rękę, trzymaną pod głową i złączyła dłonie jak do paciorka, kładąc je na swojej klatce piersiowej.\n- Skoro tak mówisz. - mruknęła cicho, zamykając oczy. Miała nadzieję, że swoją obojętnością zniechęci chłopaka, jednak gdy ten szedł z nią w zaparte, tym razem chuchając jej w szyję, poczuła tylko jak na jej ciele pojawia się gęsia skórka.\n- Szto Ty delajesz? (co Ty robisz?) - spytała, dopiero teraz próbując wydostać się spod jego ciężaru.


Test Ford Fiesta 1.4 (96 KM), dane techniczne Ford Fiesta 1.4 | Dane techniczne samochodów , dane techniczne aut , testy\nDANE TECHNICZNE Test Ford Fiesta 1.4 (96 KM)\nModel Ford Fiesta to popularny miejski samochód. W swoim ostatnim wcieleniu siódmej generacji produkowany jest od 2008 roku. Ciekawy design nawiązujący do braci Focusa i Mondeo może się podobać w tym segmencie aut. Nadwozie nowej Fiesty zaprojektowane zgodnie z trendem ostatnich lat u forda tak zwanym kinetic design robi dobre wrażenie, dzięki któremu samochód otrzymał m.in. nagrodę Samochód Roku magazynu What Car ?. Wnętrze Fiesty jest przestronne i ciekawie dynamicznie zaprojektowane a co najważniejsze znacznie ładniejsze od poprzednika co umożliwiło mu zdobyć liczne grono zwolenników dodając sportowego charakteru modelowi. Wnętrze prezentuje przyzwoity i troszkę wymagający przyzwyczajenia i nieco przeładowany kokpit, gdzie poszczególne elementy dynamicznie wkomponowano w deskę rozdzielczą. W samej kabinie małego Forda jest sporo miejsca a pasażerowie mogą cieszyć się dużą ilością miejsca zarówno z przodu jak i wystarczająca na tylnej kanapie oraz podróżną na wygodnych choć trochę za wysoko ustawionych fotelach. Bagażnik i przestrzeń załadunku świetna w tej klasie. Ford Fiesta jest dobrze sportowo i twardo zestrojony i świetnie prowadzi się na zakrętach oraz posiada bardzo precyzyjny układ kierowniczy zapewniający wiele frajdy na dobrej drodze przy pokonywaniu zakrętów. W sumie niezły kompromis pomiędzy komfortem a dobrymi właściwościami jezdnymi. Testowany egzemplarz posiada benzynowy wolnossący silnik 1.4 który generuje moc 96 KM, który zgodnie z założeniami miał pozwolić na swobodne przemieszczanie się a przy okazji co mu się w pełni udaje być oszczędnym. Silnik jest harmonijny i kręci się sportowo do wysokich obrotów generując jednak przy tym sporo hałasu, lekko doskwiera także dobrze pracująca i precyzyjna, ale tylko 5-biegowa skrzynia biegów. Fiesta posiada bardzo dobre i gotowe do akcji hamulce. Ford Fiesta VII generacji to ciekawy i dobrze przemyślany model który stanowi nadal dobrą choć już kilkuletnią propozycję a kupując model w salonie na pocieszenie można do niego dodatkowo zamówić np. podgrzewaną przednią szybę lub kamerę cofania z wyświetlaczem w lusterku wstecznym co w tej klasie aut jest ewenementem. Model też nie jest tani ( w wersji podstawowej z silnikiem 1.4 to wydatek minimum 47.550 zł ) w zamian za którą otrzymujemy solidny pozbawiony uciążliwych mankamentów samochód korzystający ze sprawdzonych rozwiązań producenta oraz 2 letnią gwarancją mechaniczną z możliwością przedłużenia oraz 2 letnią na lakier i 12 letnią na perforację. Test Ford Fiesta 1.4 (96 KM) przeprowadzony w 2011 roku.\n2,6 s 11,4 s — s\n(5 bieg) 17,9 s (4 bieg) 11,4 s\nSilnik benzynowy wolnossący, umieszczony z przodu, 4 zawory na cylinder, szesnastozaworowy.\nPojemność [cm3] 1388\nŚrednica x skok [mm] 76,0×76,5\nMoc [KM/Obr./min] 96/5750\nMaksymalny moment obrotowy [Nm/Obr./min] 128/4200\nDługość [mm] 3950\nWysokość [mm] 1481\nSzerokość [mm] 1722\nRozstaw osi [mm] 2486\nRozstaw kół przód/tył [mm] 1493/1480\nPojemność bagażnika [l] 295/979\nZbiornik paliwa [l] 42\nMasa własna/ładowność [kg] 1091/404\nMasa przyczepy z hamulcem/bez [kg] 800/520\nOgumienie 195/45 R16\nFabryczne zużycie paliwa [l/100 km] średnie 5,8/trasa 4,7/ miasto 7,6\nŚrednie testowe [l/100 km] 6,8\nZasięg [km] 618\nHałas na zewnątrz przejazd / w kabinie na postoju 71 dB/41 dB (A)\nHamulce zimne [m] 35,1\nHamulce gorące [m] 35,8


Tomek i przyjaciele. Zakręcone wyklejanki - (Książka) - Księgarnia Internetowa Egmont\nWitaj w świecie lokomotyw. Mamy nadzieję, że będziesz się tu świetnie bawić. Książeczka „Tomek i przyjaciele. Zakręcone wyklejanki” na pewno ci w tym pomoże. Pomóż Tomkowi odnaleźć jego cień, znajdź różnice między dwoma obrazkami, uzupełniaj obrazki wybranymi naklejkami dołączonymi do książki – jest ich ponad 100!\nFantastyczne łamigłówki, ciekawe zadania i mnóstwo naklejek z ulubionymi bohaterami to gwarancja świetnej zabawy.


miejsce na dysku google - jak odzyskac z google photos : Komputery i internet Chińskie telefony zakupy Aliexpress Opinie • miejsce na dysku google - jak odzyskac z google photos : Komputery i internet\nmiejsce na dysku google - jak odzyskac z google photos\nprzez Healer25 » 11 lut 2016, o 11:44\nwitam Was mam do was pytanko.\ngoogle dysk taka fajna usluga na ktorej mamy okolo 15gb do wykorzystania\nswegoczasu robilem na koncie google zdjecia backup zdjec robionych tlefonem i oryginalnm rozmiarze i zostalo mi wolnego 500mb po czym zrozumialem ze w przyszlosci bede mial po kilkaset gb zdjec backupu i narazie nie wykupie platnego dodatkowego transferu wiec zaznaczylem opcje w google zdjeciach aby od teraz gdy juz konczylo mi sie miejsce kazde kolejne zdjecie bylo "tylko" zapisywane w "wysokiej jakosci" co nie zuzywa wolnej przestrzeni dostepnej na twoim koncie google! to jest swietna opcja bezkonkurencyjna pomijajac mozliwa inwigilacje.\nstare oryginalne zdjecia po zmienieniu tej opcji nie zmienily sie z oryginalnej na wysoką jakosc a wiec nie oddaly miejsca.\npowiedzmy ze tamte zdjecia zajmuja mi 11gb i chcialbym je odzyskac z dysku google\njak wiemy. gmail, google photos i dysk google wspoldziela jedno konto i jeden wolny transfer te 15gb, zapisane w chmurze kolejne numery telefonow i avatary takze chyba zabieraja to miejsce. jak i wysylane zdjecia przez gmaila wsa synchronizowane a wiec i gdzie backupowane pewnie\nsprobuje usunac te zdjecia w oryginalnej jakosci i potem wgram je zpowrotem na opcjach darmowego transferu - to oznacza troche czasu bo okolo pol roku zdjec do przegladniecia\nczy znacie jakas inna metode na uwolnienie miejsca?\nten temat pelni takze funkcje informacyjna o usludze google i mam nadzieje ze zainteresuje inne osoby\nRe: miejsce na dysku google - jak odzyskac z google photos\nprzez Healer25 » 11 lut 2016, o 12:14\ndobra znalazlem w wersji przegladarkowej google photos opcje kompresuj filmy i zdjecia z oryginalnej wielkosci do wysokiej jakosci\nszykalem w wersji mobilnej na adroida i tam nie bylo takiej mozliwosci. prawa jest rozwiazana


Materace Czempiń - Centrum Materacy - Sklep z materacami\nStrona główna / Materace Czempiń\nMaterace Czempiń – Centrum-Materacy.pl zaprasza do zapoznania się z największą ofertą materacy oraz łóżek w regionie. Do Państwa dyspozycji oddajemy ponad 150 modeli materacy najwyższej jakości z gwarancją do 10 lat oraz możliwością testowania materaca przez 30 dni.\nCzempiń materace z dostawą do domu kurierem również z wniesieniem to oferta skierowana dla osób ceniących sobie wygodny zakup materaca przez internet z możliwością zwrotu i szybką dostawą nawet w 24h.\nMaterace Czempiń Promocje\nW ofercie Centrum Materacy Czempiń znajdą Państwo bogaty wybór materacy dla najmłodszych. Polecamy materace dla dzieci w różnych wymiarach oraz w rozmiarze na indywidualne zamówienie.\nMaterace Czempiń – opinie


Poczytaj mi mako: Arthur C. Clarke - Spotkanie z Ramą [Audiobook PL]\nAutor: mako_new o 17:24\nFurioSan 26 marca 2016 19:30\nDawaj więcej stalowego - nie bądź mięczak.\nB Eri 26 marca 2016 20:12\nprzeczytałem opis tej książki, nieprecyzyjny, jakiś obiekt w układzie się pojawia i lecieć chcą tam i koniec. Bardzo się wysilili z opisem. Będą Ufole jakieś? Pytam, bo ten opis, który zamieścili nie zachęca, bo ma za mało informacji, a recenzji dzisiaj nie chce mi się czytać. Nie chcę się rozczarować akcją w stylu - po 2 godzinach słuchania pojawia się obiekt, przez 10 godzin słuchania organizują wyprawę, później 3 godziny lecą do niego, dolecieli, a wtedy 40 minut gadania o niczym. Bo taka możliwość jest (i to bez ufoludków itd).\nKsiążka Marsjanin teoretycznie ciekawa, a w praktyce ma masę nudnych, zbędnych rzeczy i można ją streścić w 1h.\nmako_new 27 marca 2016 19:17\nufoludków brak od początku do końca\nmrt 28 marca 2016 13:31\nJak szukasz akcji to polecam "Pamiętniki Fanny Hill" (Ufoli nie ma)\nAlek 29 marca 2016 00:43\nMoże mako w ramach ramot mógłby "Pamiętniki Fanny Hill" przeczytać? Byłby pewnie rekord pobrań ;p\nmako_new 29 marca 2016 07:02\nCzy ja wiem. Dziś? Kiedy w przeciętnej przerwie reklamowej w TV jest więcej seksu, niż w całej tej książce?\nAnonimowy 29 marca 2016 17:00\nJeśli tytułu nie przekręciłem to jest książka (która ma audiobooka) o tytule: Życie erotyczne dyktatorów.\nTam macie konkretne postacie i ich opisy ich zabaw.\nRzluf 27 marca 2016 21:02\nA dla mnie Mako zrobiłeś naprawdę miłą niespodziankę. Czytałem kiedyś tę książkę we wczesnej młodości i niewiele pamiętałem. Takie douszne odświeżenie było bardzo przyjemne.\nWesołych Świąt i czekam na dalsze części. :)\nAnonimowy 28 marca 2016 13:07\nWyraznie Mako nie wyrabiasz sie z prosbami ludzi ;) I bardzo dobrze bo jest to miejsce DLA innych; mniejszych talentow.. Nie myslales moze z Majselem czy nawet samemu o corocznym; jedno; czy dwu dniowym zlocie gdzies nad jeziorem polaczonym z nauka emisji glosu; obslugi softu do komputera etc ? Moze Na 5 osob jakie by przyjechaly jednej udaloby sie osiagnac 40 % Twojego poziomu a my, kraj mlekiem I miodem plynacym mielibysmy 100 % wiecej ciekawych amatorskich audiobookow. Moze I ta osoba tez przekazalaby datki osoby potrzebujacej. Przy okazji w ramach warsztatu nagralibyscie w te pare osob cos krotkiego Na pare glosow CO byloby tu oczywiscie dostepne. Jest to calkowicie zgodne z tym CO mowisz zawsze n poczatku." Nagranie skierowane jest DLA przyjaciol I ........" Reasumujac. Moze ktos tez zlapalby bakcyla przy malym popchnieciu w ta strone .. .Oczywiscie kazdy placi za siebie. Za domek czy namiot.\nmako_new 28 marca 2016 19:01\nŻeby innych uczyć, trzeba najpierw samemu umieć o wiele więcej. Idea fajna, ale z pod warunkiem zaproszenia kogoś, kto sam wie o dykcji, emisji, itp. znacznie więcej.\nPrzydalby sie dzwiekowiec, moglby opowiedziec o kulisach nagrywania, ciekawych i nudnych aspektach pracy etc. Wydaje mi sie, ze duzo tych zajec nie potrzeba. 2 x 5 h w pare osob bez problemu jestescie w stanie wypelnic a potem warsztaty z nagrywaniem. Jak wyciszac, budowac studio masz juz ze zdjeciami opracowane :) Przecierz ma to byc amatroskie, na zasadzie "technicznej pogawetki i radami". Kiedys, zdaje sie dzialaly bardzo preznie kluby radioamatora.\nTadeusz Korach 2 kwietnia 2016 17:24\nNo to jeszcze przydałby się ktoś od prawa autorskiego. Nagrywanie audiobooki, jest jak publiczne odtwarzanie utworów muzycznych. Nawet kapela na weselu musi płacić zaiks. Czy ktoś tu wie, jak dokładnie wygląda to z audiobookami?\nDAREK 28 marca 2016 13:44\nMiła niespodzianka świąteczna.\nCzytałem ale nie mam czasu na ponowne czytanie.\nCo innego w drodze słucham na okrągło np. Diunę.\nWracając do Ramy to mam wszystkie części i jeśli chcesz skorzystać udostępnię moją biblioteczkę.\nMam tez kolejne części Stalowego Szczura. H.Harrison od liceum jest moim ulubionym autorem.\nmako_new 28 marca 2016 19:04\nA wiesz, że chętnie bym skorzystał! Co prawda Rama 2 już do mnie jedzie, ale dalszych części nie mam, podobnie jak z kolejnymi Szczurami po piątek kolumnie. Odezwij się do mnie na magrze(at)o2.pl. Jakoś się domówimy.\nAnonimowy 28 marca 2016 14:40\nSwoją drogą większość z was słucha audiobooków na smartfonach, czy część z was na kompie, albo odtwarzaczach mp3 lub na czymś innym? Wiem, że niektóre osoby w aucie słuchają.\nJa na odtwarzaczu mp3, bo jak zasnę jakimś cudem to wiem, że nie połamię niczego, bo odtwarzacz jest mały, ekran ma, ale mały, a urządzenie twarde, wręcz niezniszczalne. A jak poza domem idę ulicą to też wolę malutki odtwarzacz, bo przypinam go (ma klips) do np. lewej kieszeni spodni (lub do paska) i trzyma się porządnie, wygodnie jest. Moglibyście wtedy telefonu używać bez skrępowania. A najlepiej jest latem, siedzi się na ławce, zdarzy się, że jakaś laska obca zapyta "czego słuchasz?", a wy odpowiadacie "audiobooka" i jest zaskoczona, bo spodziewała się muzy jakiejś, wtedy wypytuje o szczegóły dosiadając się. Widzicie? Dzięki Mako można poznawać ludzi :), od razu też wiadomo o czym gadać, o książkach, a później można zmienić temat na seriale.\nzawsze mnie ciekawiło jakby brzmiał film, serial z lektorem od Mako, np. Ojciec Chrzestny, Terminator, Pulp Fiction xD\nAnonimowy 28 marca 2016 22:55\nBiję Mistrzowi pokłony za pochylenie się nad RAMĄ. Gdyby tak jeszcze zechciał Mistrz zwrócić swoją uwagę na "Lunę" i "Kota" R.A. Heinlein'a. Klasyki nigdy dość. Proszę o kontynuację.\nyakx 29 marca 2016 18:15\nMistrzu, a co Mistrz myśli o krótkiej formie? (opowiadaniu). Można by w godzinkę nagrać jakoweś od czasu do czasu. I na serwerek. Lista nagrań się powiększy w dużym tempie. Można by po każdej powieści jako przerywnik wrzucić jakieś opowiadanie. Czasopismo Fantastyka na opowiadaniach bazowało. Jedno z jej lepszych wydań znalazłem tu: ftp://grandis.nu/Czasopisma/Fantastyka/Fantastyka_-_014-015_1983_11-12.pdf. Całe wydanie jest świetne. Ja w szczególności polecam James Gunn - Nieśmiertelni, a Elemelek (Erie Frank Russel), też jest obłędny. Tu pole do popisu dla naszego Mistrza - kucharz w tym opowiadaniu i jego z lekka francuskie dialogi - cudo, nigdy się tak nie uśmiałem jak przy tej lekturze... Jeszcze raz polecam na poprawę humoru.\nmako_new 29 marca 2016 18:50\nJa, doprawdy, nie mam pojęcia, co Mistrz sądzi. A ja się nad opowiadaniami właściwie nie zastanawiałem.\nKira 29 marca 2016 22:21\nSzanowny Panie Mako,\nŚciągnęłam już sobie z exsite.pl kilkadziesiąt nagranych przez Pana audiobooków. Bardzo, bardzo dziękuję za to, że nagrywa Pan dla nas książki. Czyta Pan płynnie, powoli, wyraźnie, człowiek ma czas wyobrazić sobie daną scenę.\nartur i 30 marca 2016 18:57\nświetna książka, wciąga jak nie wiem co, bardzo dziękuje!\nAnonimowy 1 kwietnia 2016 12:42\nMako, nie robisz prima aprilisowego newsa w stylu wydania nowego audiobooka, gotowego do pobrania? Podałbyś jakiś super popularny tytuł. Ludzie by z pośpiechu w komentarzach dziękowali za niego, a po chwili pisali, że nie mogą znaleźć plików na serwerze. Zbadałbyś tak zainteresowanie daną książką i kto wie, może byś ją nagrał za 3 miesiące. Nie musisz tego komentarza publikować, ale pamiętaj, prima aprilis.\nmako_new 1 kwietnia 2016 12:54\nJakoś tak, nie lubię robić z ludzi wariatów :)\nAdam A 1 kwietnia 2016 21:18\nPrzecież wczoraj wrzuciłeś Wichry Zimy na serwer.\nUnknown 2 kwietnia 2016 09:59\nDzięki! dobre, klasyczne sf. Fajnie by było gdyby była całość (delikatna sugestia ;-)\nmako_new 2 kwietnia 2016 10:13\nAnonimowy 2 kwietnia 2016 13:38\nAudiobooka "browder bill czerwony alert" polecam. Jeszcze nie przesłuchałem całego, a sam początek, ale dobrze napisana książka. Gość nawet Polskę odwiedził, chyba w latach 90. (praca), miał upadającą firmę ratować, nie pomógł, ale zrobił to ktoś inny. O Polsce pisał, że cofnął się w czasie (pewnie czuł się tak jak wy byście teraz do Afganistanu na wieś pojechali, to moje przypuszczenia), narzekał na okropne jedzenie (tłuste bardzo i właściwie tylko wieprzowina, a tłuszcz wg niego był dla Polaków jak przyprawa, miał poprawiać smak, a było wręcz odwrotnie. Tak mniej więcej napisał). I jesienią był w tej Polsce, w hotelu, w małym mieście, 50 tysięcy mieszkańców, prysznica gorącego nie wziął bo woda co najwyżej letnia, w nocy zamarzał bo ogrzewania nie włączali, bo zimą to robią.\nTo mniej więcej tyle o Polsce. Zmienił kraj, zatrudnił się u jakiegoś sku...., który nie szanował ludzi w najmniejszym stopniu. Ciekawa historia, ale już nie będę zdradzał co dalej (tzn. spoilerował).\nsecio 2 kwietnia 2016 21:57\nHmm skoro Prima aprilis to uwaga ogłaszam: że daję 650 zł na każde dziecko, psa, kota, złotą rybkę i kuchenkę elektryczną. Trzeba jedynie skończyć 99 lat i stawić do okazania oboje rodziców. Aaa i jak ktoś spełni warunki to dowolnego audiobooka ma za gratis :)\nAnonimowy 2 kwietnia 2016 22:49\nnapisałeś to 2 kwetnia, czyli spóźniłeś się, zaraz podjadę odebrać nagrody za 60 złotych rybek, Mako też ma ponad 99 lat i do tego 13 tysięcy złotych rybek w stawie pod domem, przy okazji odbiorę jego nagrodę za niego i mu dostarczę\nmako_new 3 kwietnia 2016 07:30\nNie śpiesz się tak. Nie wiem, czy dziadkowie mi rodziców puszczą z domu.


Szkolenie z opłat środowiskowych | WFOSiGW w Gdańsku\nSzkolenie z opłat śr...\nDodane przez Urszula Pakulska - 19 November 2018\n4 grudnia 2018 odbędzie się bezpłatne szkolenie dla przedstawicieli podmiotów zobowiązanych do wnoszenia opłat za korzystanie ze środowiska. Poprowadzą je pracownicy Departamentu Środowiska i Rolnictwa Urzędu Marszałkowskiego Województwa Pomorskiego, Wojewódzkiego Inspektoratu Ochrony Środowiska w Gdańsku oraz Wojewódzkiego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej w Gdańsku. Szkolenie odbędzie się w siedzibie WFOŚiGW w Gdańsku, przy ul. Rybaki Górne 8. Trwać będzie w godz. 12:00-14:00.\nDo udziału w spotkaniu zapraszamy wszystkich zainteresowanych tematyką opłat za korzystanie ze środowiska. Zgłoszenia przyjmowane są do 30 listopada 2018. Należy je wysyłać na adres promocja@wfos.gdansk.pl\nObowiązek wnoszenia opłat za korzystanie ze środowiska – Karolina Wołowska, Magdalena Tarkowska – Departament Środowiska i Rolnictwa Urzędu Marszałkowskiego Województwa Pomorskiego\nKto jest zobowiązany do wnoszenia opłat za korzystanie ze środowiska?\nPrzedsiębiorcy, którzy prowadzą działalność związaną – nawet w niewielkim stopniu – z ingerencją w środowisko zobowiązani są do wnoszenia opłat za korzystanie ze środowiska. Obowiązek ten dotyczy również jednostek organizacyjnych np. fundacji, stowarzyszeń.\n- wprowadzanie gazów i pyłów do powietrza, np. emisja spalin samochodów, kotłów i pieców o określonej mocy;\n- wprowadzanie ścieków do wód lub ziemi;\n- pobór wód z ujęć własnych na potrzeby działalności.\nDo kogo wpływają środki z opłat środowiskowych?\nOpłaty za korzystanie ze środowiska wnoszone są na rachunek Urzędu Marszałkowskiego. Stanowią przychody Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej, wojewódzkich funduszy ochrony środowiska i gospodarki wodnej oraz dochody powiatów i gmin.\nKto może skorzystać ze zgromadzonych środków?\nŚrodki przeznaczane są na dofinansowanie przedsięwzięć związanych z ochroną środowiska, w formie pożyczek preferencyjnych, dotacji czy też dopłat do oprocentowania kredytów bankowych. Z dofinansowania mogą również skorzystać podmioty wnoszące opłaty środowiskowe.


Pytania i odpowiedzi - Gdzie pożyczyć | chwilówki bez bik | chwilówki bez zaświadczeń | ranking chwilówek\nCechą charakterystyczną chwilówek jest to że zaciąga się je na okres nie dłuższy niż 2 miesiące a kwota nie przekracza 2 000 zł. Chwilówki bardziej opłaca się zaciągać przez internet z kilku powodów:\n- firmy niezwykle rzadko korzystają z Biura Informacji Kredytowej (BIK)\n- pieniądze zazwyczaj przelewane są na konto w 15 min\nDzięki porównywarce możesz sprawdzić oferty wielu największych firm działających na Polskim rynku i wybrać najkorzystniejszą.\nCzytaj dokładnie umowy a przede wszystkim tabelę opłat, często zdarza się że pożyczka jest bardzo tania ale gdy spóźnisz się z zapłaceniem raty choćby o jeden dzień możesz zostać obciążony kosztami w wysokości nawet 200zł.\nCo to jest RRSO i dlaczego jest takie duże?\nRoczna Rzeczywista Stopa Oprocentowania wyliczona jest zgodnie ze wzorem zamieszczonym w Załączniku do Ustawy o Kredycie Konsumenckim z dnia 20 lipca 2001 r. Prawo nakłada obowiązek informowania Klientów o wielkości stopy RRSO. Wielkość ta zależy głównie od okresu na jaki udzielana jest pożyczka.\nChwilówkami są nazywane pożyczki zawierane na krótki okres czasu, przeważnie nie przekraczający 30 dni\nJest taka możliwość jednak wiąże się ona z dodatkowymi kosztami. Szczegóły możesz sprawdzić na umowie lub na stronie firmy udzielającej pożyczkę.\nCzy mogę zaciągnąć pożyczkę posiadając kredyt w banku?\nOczywiście że możesz. Posiadanie kredytów/pożyczek w innych instytucjach nie ma wpływy na decyzję przy braniu chwilówki.\nIle muszę czekać na przelew pożyczonych pieniędzy?\nOd złożenia wniosku, pieniądze przelewane są w ok 20 minut\nPożyczkę może otrzymać osoba która ukończyła 18 lat\nNa co muszę zwrócić uwagę przy braniu chwilówki?\nNajważniejsze są koszty pożyczki, dokładnie sprawdź jaką łącznie kwotę będziesz musiał/a oddać oraz jaki jest koszt przedłużenia okresu spłaty.\nCopyright © 2013 PewnaPozyczka.pl\nPortal PewnaPozyczka.pl nie udziela pożyczek a jest jedynie porównywarką ofert firm które takie pożyczki udzielają. Z powodu częstych zmian (promocji) dokładnie należy sprawdzać koszty na stronie danego pożyczkodawcy. Przedstawione na portalu zestawienia są jedynie informacją a nie ofertą handlową.


Gdzie można znaleźć świetne miejsce noclegowe w Legnicy? » Noclegi i jedzenie\nLegnica jest pięknym miastem w Polsce, zlokalizowanym w pobliżu stolicy kraju. Niedaleka odległość od Warszawy najczęściej przesądza o tym, że właśnie tu organizowane są rozmaitego rodzaju konferencje czy eventy. Do dyspozycji przyjeżdżających tu gości, najczęściej przedsiębiorców i ludzi biznesu, są hotele i hostele na rewelacyjnym poziomie. Biorąc pod uwagę zagadnienie często wpisywane w wyszukiwarkę przez osoby zagraniczne, jest to na pewno hotels in Legnica.\nWówczas możemy trafić na odpowiednie propozycje. Dla uczestniczących w konferencji przewidziane są także noclegi, które spełniają wszelkie podane obecnie standardy. Jeżeli chodzi o warunki pobytowe, jakimi może się teraz pochwalić hotel w Legnicy dostrzega się dbałość o każdy szczegół - poznaj lepiej Hotel Kamieniczka. Zaangażowanie właścicieli hotelu owocuje tym, że nieustannie dodawane są kolejne miejsca. Świetne wykorzystanie przestrzeni i troskę o swoich gości przesądzają o bezsprzecznym sukcesie tego miejsca.Biorąc pod uwagę rozwiązania, takie jak noclegi, wskazane jest zwrócić uwagę na szczególnie rekomendowane opcje. Możliwości, które są obecnie do wyboru, zwracają uwagę przyjezdnych. Liczą oni na zgodność rekomendacji z tematycznych for z internetu z rzeczywistością. www.hotelkamieniczka.pl/wesela/\nWarto zwrócić szczególną uwagę na ciekawie przygotowaną bazę opcji noclegowych w tym mieście, które wciąż są uzupełniane o inspirujące oraz wygodne nowości. Legnicki hotel posiada już ogromne grono usatysfakcjonowanych entuzjastów, którzy z pełnym uznaniem polecają innym to miejsce. Ten hotel w Legnicy jest doskonale skomunikowany z centrum miasta, a z Legnicy nie jest tak daleko do stolicy naszego kraju. Ochoczo wykorzystują to ludzie biznesu, zdaniem których jest to bezsprzeczny atut. Argumentem tym próbują przekonać innych do słuszności organizowania ważnego eventu biznesowego, czy też wesela w sali w Legnicy .\nTags: Event, miejsce, standard, Rekomendacja


W grudniu 2004 roku wymyśliliśmy sobie, że pojedziemy do Australii. Pomysł przyszedł nie wiadomo skąd, nikt go nie oprotestował – tak się zaczęła nasza przygoda. Wiedziałam, gdzie w Krakowie mieści się biuro ACIC zajmujące się organizowaniem wyjazdów do szkoły w Australii. Pojechaliśmy na pierwsze spotkanie. Poznaliśmy przesympatycznego właściciela biura, pana Ryszarda Piotrowskiego, który profesjonalnie zajął się przygotowywaniem wszystkich niezbędnych dokumentów. Do samego wyjazdu udzielał nam porad i cierpliwie odpowiadał na wszelkie nasze pytania. Załatwianie wizy trwało około 5ciu miesięcy.\n9go sierpnia 2005 roku wsiedliśmy do samolotu. Podróż.wraz z odprawami i czekaniem na kolejne loty trwała 25 godzin. Lecieliśmy wielkim jumbo-jetem, całkowicie wypełnionym. Lot do Kuala Lumpur trwał około 11 godzin, postój godzinny, a później jeszcze 7 godzin. Po drodze oglądaliśmy filmy: „Hitch” jakieś 10 razy, „Za wszelką cenę” ze 4. Najgorsze było noszenie bagaży – nawet na krótkim postoju trzeba było wszystko wynosić z samolotu: 10kg na jednym ramieniu, 5kg na drugim – mała przyjemność. Na fotelach nie można się było ruszyć, nie mówiąc o spaniu. Jak powiedział nasz znajomy „w pewnym momencie masz po prostu ochotę wyskoczyć”.\nOdebrała nas Danusia, przemiła Pani, która ochoczo, odbiera takich jak my z samolotu. Spełnia funkcję przewodnika podczas pierwszych dni pobytu.\nNa początek zawiozła nas (swoim samochodem – i chwała! – kto by nosił te bagaże?) do centrum handlowego, następnie pod nasz przyszły dom. Właściciel oprowadził nas po trzech pokojach, z których mieliśmy sobie wybrać jeden, który nam się spodoba najbardziej. W pierwszym pokoju było okropnie – stęchlizna, ciemno, w prawdzie była łazienka oraz aneks kuchenny, ale w czymś takim mieszkać to żadna frajda. Drugi pokój już lepszy, ale też nie fenomenalny (braliśmy pod uwagę ze względu na aneks kuchenny i łazienkę). Trzeci, który był przeznaczony dla nas, składał się z dwóch części – pokoju plus aneksu kuchennego. Wszystko pięknie, tyle tylko, że do łazienki trzeba było biegać na piętro, z własnym papierkiem toaletowym plus oczywiście wszystkie tobołki do mycia i przebrania pod pachą – niezbyt ciekawie. Na nasze kręcenia nosem właściciel domu na szczęście odpowiednio zareagował i zabrał nas do swojego drugiego domu dwie przecznice dalej. I co zobaczyliśmy? Piękne mieszkanko, z wejściem z podwórka (tamten dom miał wspólną klatkę schodową), dość spory pokój, osobna kuchnia z jadalnią i oczywiście łazienka. Niewiele się zastanawiając zdecydowaliśmy się na to mieszkanie. Niestety nie mogliśmy dostać kluczy od razu, musieliśmy najpierw skontaktować się z agencją nieruchomości.\nPierwszą noc w Sydney spędziliśmy w małym pokoju na trzecim piętrze pierwszego domu. Walizki, 100 000 kilo, trzeba było wtachać na trzecie piętro, mając przy okazji świadomość, że następnego dnia będziemy je znosić na dół. L Łazienka dostępna na korytarzu dwa piętra w dół. ale nie to było najgorsze. Najbardziej doskwierało nam zimno. Nie wiemy dokładnie ile stopni było w tym pokoju, w każdym razie stawiamy na około 15. To chyba tyle samo, ile na Syberii. Poszliśmy spać tak jak staliśmy – w polarze i w swetrze. Przemarzliśmy okropnie i to aż dziwne, że nie nabawiliśmy się żadnej choroby. Australijczycy nie uznają grzejników, a domy budują z „papieru”. O uszczelnianiu okien też nikt nie słyszał. Na szczęście lato nam to wynagrodzi.\nDrugi dzień zaczęliśmy od wizyty w biurze nieruchomości. Załatwiliśmy sprawy związane z mieszkaniem. Podpisaliśmy 6cio miesięczną umowę, wpłaciliśmy kaucję i dostaliśmy klucze. Następnie „chyżo i ochoczo” pobiegliśmy znosić nasze „leciusieńkie” walizki z trzeciego piętra. Na szczęście cały czas towarzyszyła nam Danusia. i jej samochód J.\nPo wrzuceniu walizek do naszego apartamentu, pożegnaliśmy się z Danusią i ruszyliśmy w stronę oceanu. Do plaży mamy niedaleko. jakieś 20 minut, droga przez góry i doliny, czyli idzie się raz w górę raz w dół, przez bardzo ładną okolicę. Wszędzie jest czysto, trawniki zadbane, samochody zaparkowane na ulicy, nie na chodnikach. Ludzie tutaj mieszkają w małych schludnych domkach z dużymi przeszklonymi werandami. Całą okolica jest zielona.\nPlaża „Coogee” jest niewielka, ale mieści się stosunkowo niedaleko (na inne, większe plaże trzeba będzie dłużej spacerować). Przypuszczalnie w lecie człowiek leży na człowieku. Przekonamy się. za jakieś pół roku. W grudniu pójdziemy się opalać. W pobliżu plaży widzieliśmy kilka ciekawych ptasich okazów. Jeszcze nie znamy ich nazw, ale są naprawdę kolorowe i głośno krzyczą. Szukaliśmy papug, ale podobno są w okolicy Darvin na północy kraju i przylecą na wiosnę. Wiosna już za półtora miesiąca.\nJedynym minusem wędrówek była pogoda – cały czas ok. 18 stopni. Chodziliśmy poubierani na cebulkę w najcieplejsze ubrania jakie przywieźliśmy. Tubylcy ubierają się różnie. Jedni chodzą się w krótkich spodenkach i podkoszulkach, inni poubierani w zimowe ubrania. Widzieliśmy jedną panią w płaszczu zimowym i klapkach. Wieczorem temperatura spada i robi się naprawdę zimno.\nRuch na ulicy jest lewostronny. Wchodząc na ulicę głośno sobie mówię „prawo – lewo – prawo”. Za pierwszym razem poszło mi kiepsko. Powiedziałam „prawo” patrząc w lewo. Mam nadzieje, że nic mnie nie przejedzie.\nNatomiast Szymon na początku chodził z zamkniętymi oczami. Głównie ze względu na zmianę czasu. Chodził i zasypiał. Na to, co się do niego mówi zawsze przytakuje. Cóż, jak ktoś ma w głowie jedynie spanie, trudno, żeby się koncentrował na czymkolwiek innym. Chodzimy więc po Sydney – ja włażąc pod samochody, Szymon prawie śpiąc.\nDzisiaj rano spotkaliśmy sąsiada. Po krótkim przedstawieniu zapytał czy płacimy 240$A za mieszkanie. Okazuje się, że początkową ceną za tydzień wynajmu było 250$A. Nam zaoferowano 220$A. Tym bardziej jesteśmy zadowoleni.\nW mieszkaniu dalej zimno, ale na szczęście świeci słońce. „Byle do wiosny”, a wtedy będziemy mieć cytryny z drzewka, które kwitnie na podwórku przed naszymi drzwiami. Dzisiaj ma być 21 stopni, ale nam i tak jest trochę zimno. To chyba kwestia adaptacji do nowego klimatu. Nasze organizmy jeszcze się nie przestawiły.\nPo raz pierwszy zwiedzaliśmy centrum miasta. Mieszkamy bardzo blisko – autobusem dojeżdżamy w 20 do 30 minut. Bilety kupujemy tygodniowe za 29$A. Możemy na nich jeździć dowolną ilość razy, dzięki czemu nie musimy się ograniczać.\nAutobusy jeżdżą często i całą dobę, co jest bardzo użyteczne. Nie trzeba długo na nie czekać. Zdarza się tak, że dwa te same numery jadą jeden za drugim. Jeśli kierowca z drugiego autobusu widzi, że taki sam numer stoi na przystanku, to omija tamten autobus i przystanek i jedzie dalej. Dodatkowo, jeśli chce się wsiąść lub wysiąść trzeba pomachać ręką z przystanku, lub zadzwonić dzwonkiem w autobusie. Inaczej kierowca się nie zatrzyma. Jest to przydatne szczególnie wieczorami, kiedy niewiele ludzi podróżuje. Kierowca nie traci zbędnego czasu na zatrzymywanie się. Zupełnie inaczej niż w Polsce, gdzie kierowca zobowiązany jest do zatrzymywania się na każdym przystanku. Poza tym czasem kierowcy wymieniają się w połowie trasy. Wygląda to tak, że na którymś z przystanków kierowca gasi autobus, zabiera manatki, a na jego miejsce przychodzi inny.\nMiasto jest ładne i czyste. Centrum to większości wieżowce, biurowce i hotele. Na parterach mieszczą się sklepy. W śródmieściu jest dużo zadbanych parków. Ludzie przesiadują na trawie.\nPrzeszliśmy w stronę wybrzeża, gdzie wypiliśmy kawę z widokiem na. Opera House. Robi wrażenie! Naprawdę. W życiu się nie spodziewałam, że zobaczę ten budynek na własne oczy. Zawsze się zastanawiałam z czego zrobiony jest dach. Teraz już wiem. ale nie powiem! J\nNaprzeciw Opery mieści się Harbour Bridge. Porobiliśmy kilka zdjęć…\nDzień był piękny. Nie zwiedziliśmy wszystkiego. Zostawiliśmy sobie na inne dni.\nPostanowiliśmy powłóczyć się po naszej okolicy, czyli dzielnicy Randwick. Wyszyliśmy z domu, a tam za rogiem na drzewie PAPUGI. W Krakowie Szymon mówił mi, że w Australii papugi latają sobie po drzewach nad głowami. Po pierwsze to mu nie wierzyłam i myślałam sobie, żeby nie opowiadał głupot, bo wstyd, po drugie dzieliłam to przez sto. Hm. Cóż, miał rację. Teraz tak się zastanawiam – czy powinniśmy tutaj wysyłać wróble w klatce?\nPrzeszliśmy przez park pod wytwórnię filmową FOX Studios. Tutaj był kręcony m.in. Matrix. Na razie widzieliśmy niewiele, ale na pewno wybierzemy się na zwiedzanie hal nagraniowych.\nDzisiaj pierwszy dzień mojej szkoły, czyli Uniworld College. Wybrałam dwa kursy: angielski 10 tygodni oraz Advanced Diploma of Accounting 3 semestry.\nW szkole trzeba się pokazać około godziny 9 z paszportem. O 9.30 cała grupa „nowych” została zabrana na oficjalne przywitanie ze szkołą. Na początek zostaliśmy poinformowani o prawach i obowiązkach ucznia, Sydney, komunikacji miejskiej, dzwonieniu do domu, komputerach itd. Itp. Po wstępie zostaliśmy oprowadzeni po całej szkole. Jest to o tyle miłe i użyteczne, że później każdy student wie gdzie znajduje się pokój nauczycielski, sala komputerowa albo toaleta.\nPo wycieczce przyszedł czas na test z angielskiego, według którego przypisują nas do grup. Napisałam. Jutro się okaże, do jakiej grupy mnie przydzielili i jakie będę mieć zajęcia. Już dzisiaj wiem, że godziny (przynajmniej przy angielskim) są sztywne (niezależnie od poziomu i grupy angielskiego), dlatego codziennie zaczynam o 9 i kończę o 15.\nPo szkole odwiedziliśmy biuro ACIC, które mieści się przy głównej ulicy w centrum. Po zapisaniu się do szkoły naszym obowiązkiem jest powiadomienie DIMIA, biuro emigracyjne, o naszym pobycie oraz jednocześnie złożyć podanie o nową wizę z pozwoleniem na prace. Biuro ACIC załatwia sprawy wizowe oraz numeru podatkowego za swoich studentów. Musieliśmy jedynie zapłacić 62$ na osobę za wizę i nie musieliśmy się martwić o żadne wypisywanie formularzy. Mieliśmy także możliwość skorzystania z Internetu i wysłania maili do domu. Internet w ACIC jest za darmo. We wszystkich kafejkach w mieście trzeba płacić od 3 do 5$ za godzinę.\nCieszymy się, iż skorzystaliśmy z pośrednictwa biura ACIC. Nie tylko w Krakowie dostaliśmy pełną informację dotyczącą każdego etapu naszego wyjazdu, ale również opiekę w Sydney.\nW dodatku chcielibyśmy podziękować Pani Danusi za urocze przyjęcie Nas w Sydney. Pani Danusia towarzyszyła nam od pierwszej chwili w Australii, dopilnowała, żebyśmy byli w pełni zadowoleni, trafili do biura i do szkoły. Poświęciła Nam wiele swojego cennego czasu.\nPierwszy tydzień szkoły za mną. Zajęcia wyglądają codziennie tak samo. Najpierw dwie godziny angielskiego, później godzina „self- study”, czyli odrabianie lekcji, a na końcu jeszcze jedne zajęcia. W piątek zamiast dwóch ostatnich godzin mamy do wyboru drama club, sport (ping-pong i coś jeszcze udziwnionego) oraz (to co ja wybrałam) oglądanie filmów.\nChodzę na najwyższy poziom angielskiego. Nie muszę się przykładać, ponieważ zajęcia są bardzo proste. Nawet w Krakowie na UJ miałam wyższy poziom.\nW związku z tym, że jednak chcę skorzystać z opłaconego języka, a nie tylko chodzić na zajęcia dla luźnych konwersacji, zgłosiłam sprawę dyrektorowi ds. studentów. Szkoła jest przyjazna studentowi, bo nie tylko zaproponowali mi rozwiązanie, ale również przedłużyli mój kurs z 10 na 13 tygodni nie biorąc za to przy okazji opłat. Szkoła otworzyła klasę przygotowującą do egzaminu IELTS. Za dwa tygodnie zacznę więcej pracować nad moim angielskim, w szczególności gramatyką, z czego się cieszę.\nSzkoła jest świetna. Zajęcia prowadzone są przed dwóch zmieniających się nauczycieli. Na lekcje człowiek chodzi z przyjemnością – nie jest to tylko przerabianie książki, ale także luźne konwersacje, praca na komputerach, oglądanie filmów i seriali. Mamy też w planie zwiedzanie wytwórni FOXa.\nOczywiście w szkole mamy dostęp do sali komputerowej, czyli darmowy Internet. Listy do domu pisać można bez ograniczeń. Ponadto w sali komputerowej stoi drukarka, z której również można korzystać i nikt nie krzyczy, że trzeba zapłacić 50 groszy za kartkę, albo coś w tym stylu.\nW szkole poznałam 3 dziewczyny z Polski, w tym dwie są z Krakowa. Ewa i Asia siedzą tutaj już od 6 i 7 miesięcy. Obydwie pracują.\nEwa pracuje w restauracji Fioriani’s. Powiedziała mi, że mają wolne miejsca. Teraz pracujemy razem. Jest nieźle, ponieważ po tygodniu pobytu w Sydney dostałam pracę! Jestem kelnerką. Restauracja znajduje się na Darling Harbour, czyli taki Krakowski Rynek Główny. Mam całkiem niezłe widoki na miasto.\nPracuję kilka dni w tygodniu, za niezłe pieniądze. Miłe jest to, że codziennie dostaję całkiem spore napiwki (ok.10$ – pewnie niebawem będzie tego więcej jak się sezon zacznie), czyli z pustym portfelem z pracy nie wychodzę. Po pierwszym dniu pracy przyszłam do domu i zaczęłam się uczyć noszenia trzech talerzy na raz. Nawet mi to wyszło.\nPraca nie jest ciężka. Przez ostatnie dwa dni witałam gości, czyli byłam takim ludkiem, co stoi przy wejściu i rozsadza gości. Niewiele się napracuję, a napiwki dostaję. A’propos napiwków, tutaj jest taki system, że napiwki zbiera się do jednej miski, a pod koniec pracy rozdzielane są równo na całą załogę.\nW większości restauracji obsługa musi być ubrana cała na czarno, począwszy od butów na bluzie skończywszy. Musiałam sobie przez to kupić nowe buty. W pierwszy dzień przyszłam w moich wygodnych „pumach”, niestety ze względu na kolor od razu się do nich przyczepili.\nMinusem tej pracy są godziny. Przeważnie wracam do domu późno, a następnego dnia trzeba się zerwać do szkoły.\nDzisiaj (niedziela) zrobiliśmy sobie spacer po Bondi Beach. Temperatura ok. 21 stopni, lekko wiało, więc chodziliśmy raczej w swetrach. A na plaży? Mnóstwo surferów (pomimo 17 stopniowej temperatury wody), opalających się ludzi, deskorolkowców, czyli ogólny piknik. Szkoda, że mamy taki kawał drogi na Bondi, która po lekkiej renowacji zyskuje coraz większa popularność.\nSzymon zaczyna szkołę od jutra. Przez ten tydzień głównie się obijał (bez szkoły i pracy). Jestem ciekawa, jakie będą jego wrażenia po pierwszych kilku dniach?\n22.08.2005 Holmes College\nDojazd do centrum miasta zajął mi 35 minut. Znalazłem się w sercu City gdzie na York Str. mieści się mój Colleges O 8.25 zameldowałem się w szkole na recepcji a tam miła pani wręczając mi duża kopertę z dokumentami poinformowała mnie, że mam spotkanie w pokoju 401 na czwartym piętrze. Kiedy tam dotarłem nikogo jeszcze nie było. Szybko jednak pojawił się facet z Brazylii, dziewczyna z Włoch i powoli sala zaczęła się zapełniać. Przywitała nas Karen- odpowiedzialna za wszystkich studentów. Kiedy wyjaśniła nam najważniejsze sprawy związane z rejestracją poprosiła o napisanie testu. Jego wynik pozwoli zakwalifikować nas do różnych grup językowych. Osoba, która nie miała dużych problemów z językiem angielskim w Polsce powinna dostać się do najbardziej zaawansowanej grupy. Test naprawdę nie jest trudny. Po teście poszliśmy na wycieczkę po całej szkole.\nPiętro piąte: Na tym piętrze mieści się kilka sal przeznaczonych dla dzieci studentów, które czekając jak rodzice skończą zajęcia bawią się i uczą jednocześnie języka. To cos w rodzaju przedszkola. Holmes College to nie tylko szkoła językowa, ale również instytut gdzie kształci się przyszłych informatyków, biznesmenów. Tutaj także swoja siedzibę ma uniwersytet, na którym można podjąć studia wyższe i dostać dyplom MBA.\nPiętro szóste: Centrum szkoły. Recepcja pomieszczenia biurowe, i oczywiście sale dydaktyczne. Tutaj oprócz klas mieści się spore studio dźwiękowe. Można tu odsłuchać każde ćwiczenie językowe, nagrać swój głos, porównać wymowę akcent i ćwiczyć słuchanie.\nPietro siódme: Oprócz sal dydaktycznych tutaj znajduje się pokój nauczycielski.\nNa piętrze ósmym są sale a na dziesiątym duża biblioteka z salą komputerową. Każdy student może dowoli korzystać z Internetu. Niestety sprzęt to nieporozumienie. Jeżeli ktoś oczekuje dobrego szybkiego komputera z sensownym transferem danych to nic z tego. Żeby surfować po Internecie trzeba się uzbroić w sporo cierpliwości. Sprzęt często się zawiesza albo odmawia posłuszeństwa. Tragedia!!! W bibliotece znajduje się za to sporo ciekawych książek i kilka dobrych filmów dvd. Można je oglądać w szkole lub wypożyczyć. To tyle wrażeń po pierwszym dniu. Jutro prawdziwe zajęcia.\nPodczas tego pierwszego tygodnia mogłem lepiej poznać klimat panujący w szkole. Zajęcia\nmijają szybko i naprawdę w doskonałej atmosferze. Od 9-tej do 13.30 mamy lekcję z tym samym nauczycielem. Przerwy wypadają od 11-tej do 11.30-ci i od 13.30-ci do 14-tej.\nW klasie jest 10 osób różnej narodowości, chociaż przeważają skośnoocy. Zajęcia prowadzi sympatyczny Australijczyk o imieniu Sandy. Jest bardzo otwarty i widać, że zależy mu na tym żebyśmy byli zadowoleni.. W piątek cztery osoby z naszej grupy kończą kurs i wyjeżdżają. Sandy zaproponował wyjście do kawiarni mieszczącej się na Darling Harbour. To wielki nadmorski park, w którym mieszkańcy mogą znaleźć rozrywkę i odpoczynek. Pogoda dopisała wiec spacerując po Darling Walk przeszliśmy przez piękny Ogród Chiński\ni usiedliśmy w ogródku kawiarenki z widokiem na miasto. Kiedy siedząc w koszulce z krótkim rękawem piłem zimna Cole nie wierzyłem że cały czas trwa zima. Spacerując po zatoczce nie trudno nie zauważyć budynku Australia National Maritime Museum. Muzeum przedstawia historie związków Australii z morzem. Zrobiliśmy sobie kilka zdjęć na tle niszczyciela marynarki wojennej zacumowanego do przystani. Do szkoły wracaliśmy starym mostem, który jako pierwszy w Australii był w pełni zelektryfikowany. Po powrocie jak\nw każdy piątek był test dzięki któremu prowadzący decyduje czy można się przenieść na wyższy poziom czy trzeba bardziej się przyłożyć do nauki. Nauczyciele zmieniają się co 4 tygodnie.\nOd 14-tej mamy godzinę dla siebie. Studenci z vizą studencką mają obowiązkowo zaliczyć 20 godzin w miesiącu na zajęcia pozalekcyjne. Można wybrać ćwiczenia gramatyczne, słuchowe, konwersację, czytanie, sport lub wycieczki szkolne w ciekawe miejsca. Wszystko skonstruowane jest tak żeby jak najwięcej się nauczyć lub nadrobić zaległości.\nJak na razie podoba mi się organizacja. W tym tygodniu udało mi się także zdobyć vizę umożliwiającą mi podjęcie pracy na pół etatu. Znowu pomocne okazało się centrum ACIC. Zapłaciłem 62 dolary a pani z biura zarejestrowała mnie w systemie komputerowym urzędu emigracyjnego. Następnego dnia wystarczyło tylko pójść po nową vizę. Wszystko przebiegło szybko i bez komplikacji. Teraz wystarczy tylko znaleźć pracę. Niestety nie mam tyle szczęścia co Hania, ale się nie poddaję. Dostałem kilka ciekawych wskazówek, ale o tym opowiem następnym razem.


Radio Białystok | Wiadomości Studio Suwałki | Po kliku latach starań na terenie sejneńskiej podstrefy Suwalskiej Specjalnej Strefy Ekonomicznej powstaną działki inwestycje\nNa zbudowanie przy ulicy Powstańców Sejneńskich dróg, sieci wodociągowej oraz oświetlenia miasto planowało wydać 2,9 mln zł. Burmistrz Arkadiusz Nowalski informuje, że znalazła się firma, która zrobi to za niemal 700 tys. zł mniej.\n- Miasto wyda mniej, niż się spodziewało. To oznacza mniejszy wkład własny. Mam nadzieję, że będziemy mogli korzystnie sprzedać te działki. Dzięki temu powstaną nowe zakłady pracy. Zobaczymy teraz, jak pójdą przetargi na tereny. Chcę je ogłosić jak najszybciej. Wszystko zależy od tego, w jakim tempie zostaną wykonane prace nad uzbrojeniem.\nWiększość kosztów pokryć ma unijne dofinansowanie. Aby się tak stało, miasto musi znaleźć inwestorów, którzy kupią działki. Burmistrz zapowiada, że pierwszy chętny już jest.\n- Czeka nas nowe podejście do rozwoju gospodarczego miasta. Będziemy musieli się zdecydować, czy chcemy spółki komandytowej z przemysłem farmaceutycznym. Jestem za, a teraz rada miejska będzie miała do tego jedno podejście. Nauczony historią z przemysłem stoczniowym uważam, że jeżeli za pierwszym razem radni się nie zgodzą sprzedać gruntu, to nie będziemy do tego wracać.\nTo druga próba uzbrojenia czterohektarowej działki. Pierwszą miasto podjęło dwa lata temu. Na ten cel otrzymało 1,4 mln zł. Urzędnikom nie udało się jednak znaleźć firmy, która za taką kwotę wykonałaby prace i dofinansowanie przepadło.


Bentley Continental Supersports - Ekstremum\nBentley Continental Supersports Ekstremum\nBrytyjczycy odsłaniają wszystkie karty tyczące się najmocniejszego i najszybszego, seryjnie produkowanego samochodu marki Bentley w historii koncernu. Coupe stanowiące rozwinięcie Continentala GT przywraca do życia nazwę Supersports, którą Bentley nosił już w 1925 roku.\nPojazd będzie zasilany 6-litrowym silnikiem W12 przystosowanym do spalania zwykłego paliwa i mieszanki E85, gwarantującym jedne z najniższych w klasie współczynników spalania (średnio 16,3 l/100 km) i emisji spalin (388 gramy CO2 na 1 km). Jednostka będzie generować 630 KM mocy oraz 800 Nm momentu obrotowego pozwalając na rozpędzenie się do 100 km/h w 3,9 sekundy i prędkość maksymalną 329 km/h.\nSilnik połączono z ulepszonym automatem ZF6HP26 ścinającym biegi o połowę szybciej niż poprzednio pozwalając zejść w mgnieniu oka o dwa stopnie niżej. Dla poprawienia właściwości jednych zmodyfikowano podwozie, zawieszenie i elektronikę wspomagającą kierowcę. Ograniczając przestrzeń pasażerką do dwóch lekkich foteli oszczędzono aż 45 kilogramów.\nContinental Supersports pojawi się już na początku przyszłego tygodnia na salonie samochodowym w Genewie. Producent nie zdradza jeszcze planów dotyczących produkcji pojazdu, ani tym bardziej jego ceny.


Nr karty: 000969 od dnia:2021-01-18\nGdy fascynacja literaturą zmienia się w obsesję...Genialny autor i psychofan, który nie cofnie się przed niczym. Detektywi znani z powieści Pan Mercedes znowu ruszają na ratunek!Rok 1978. Morris Bellamy napada na farmę, gdzie przed światem ukrywa się genialny pisarz, John Rothstein. Naraził się Bellamy’emu nie tylko tym, że od lat niczego nie wydał. Zrobił coś gorszego: zmienił swojego zbuntowanego bohatera - idola Morrisa i jego pokolenia - w oportunistę. Czyż nie zasłużył na śmierć? Znalezione pieniądze są tylko dodatkiem do łupu. Prawdziwy skarb to sejf pełen rękopisów Rothsteina. Ale Morris długo nie będzie mógł ich przeczytać, bo trafia do więzienia - i to z całkiem innego powodu.W 2010 roku Peter Saubers, syn jednej z ofiar ataku Pana Mercedesa, przypadkiem znajduje kufer, a w nim gęsto zapisane notesy i. 20 000 dolarów. Kiedy wkrótce Bellamy wychodzi na wolność, Peterowi zaczyna grozić śmiertelne niebezpieczeństwo.Detektyw Bill Hodges i jego dwoje pomocników muszą znowu stanąć oko w oko z szaleńcem, w dodatku mocno zdesperowanym.Tymczasem Zabójca z Mercedesa wciąż żyje...\nNr karty: 000832 od dnia:2020-11-02


Lipcowa, niemiecka dominacja - używane auta osobowe - Motopedia\nStrona główna / Moto Biznes / Lipcowa, niemiecka dominacja – używane auta osobowe\nJeżeli chodzi o używane auta osobowe, preferencje polskich kierowców nie zmieniają się od lat. Szukając samochodu na rynku wtórnym, najchętniej sięgamy po modele zza Odry. Widać to wyraźnie w statystykach wyświetleń ogłoszeń na OTOMOTO. Z innych informacji, eksperci ostrzegają, że wkrótce na rynku może pojawić się fala „okazji zakupowych”. Niestety, jest ona związana z falą powodzi, która w lipcu nawiedziła Niemcy, Belgię i Holandię.\nUwaga na okazyjne oferty!\nChoć większość firm ubezpieczeniowych kwalifikuje samochody po zalaniu do kasacji, to niestety są one łakomym kąskiem dla handlarzy, którzy widzą w nich szansę na dobry zarobek. Zanim więc rozwinie się nowa usługa OTOMOTO, czyli Cyfrowy Paszport Pojazdu, warto zachować czujność i ostrożnie podchodzić do okazyjnych ofert. Jak wynika z badania przeprowadzonego przez OTOMOTO Klik, aż 75% kierowców deklarowało konieczność naprawy kupionego na rynku wtórnym samochodu już w ciągu pół roku od daty transakcji.\nPolscy kierowcy niezmiennie najbardziej interesują się niemieckimi samochodami. W lipcu najchętniej oglądane były oferty BMW Serii 3 (3,2% liczby wyświetleń ogłoszeń), Audi A4 (3,0% wyświetleń) oraz BMW Serii 5 (2,3% wyświetleń). Na dalszych miejscach znalazły się Volkswagen Golf, Audi A6 i Opel Astra. Ranking popularności modeli nie zmienił się w porównaniu z czerwcem tego roku.\nPopyt rodzi podaż, dlatego sprzedający oferowali najczęściej te modele, które są poszukiwane na rynku. Chociaż najwięcej ogłoszeń dotyczyło sprzedaży Opla Astry (3,0% ofert sprzedaży). W przypadku tego modelu, liczba ofert przewyższa zainteresowanie potencjalnie kupujących. Na rynku brakuje ofert sprzedaży BMW Serii 3 i Serii 5 oraz Audi A4 i A6.\nCeny aut oraz przebieg\nNajwiększe zainteresowanie wzbudzają ogłoszenia samochodów w cenie 50 000-75 000 złotych (12,5% liczby wyświetleń) oraz te nieco tańsze, z przedziału 30 000-40 000 złotych (12,1% wyświetleń). Co ciekawe, sprzedający mają dość dużą ofertę samochodów niskobudżetowych, z cenami 5 000-20 000 złotych (łącznie 32,7% liczby wystawionych ogłoszeń).\nNajpopularniejszy przebieg pojazdów to 175 000-200 000 kilometrów (11,4% liczby wyświetleń ogłoszeń i 12,1% liczby ofert).\nSUV’y lepsze niż sedany\nJeszcze w czerwcu, prym na rynku wtórnym wiodły sedany. W lipcu sytuacja się zmieniła i analogicznie do rynku samochodów nowych, kierowcy najchętniej oglądali ogłoszenia SUV’ów (20,3% liczby wyświetleń). Sedany znalazły się na drugim miejscu (20,2% wyświetleń), a na trzecim samochody kombi (16,8% wyświetleń). Nadal najpopularniejsze są pojazdy z manualną skrzynią biegów (57,7% liczby wyświetleń ogłoszeń).\nKierowcy najchętniej szukają samochodów pochodzących z polskich salonów (65,5% wyświetleń). Drugim wyborem są salony niemieckie (19,0% wyświetleń), kolejnym te z USA (4,2% wyświetleń) oraz Francji (2,8% wyświetleń). Relatywnie największe zainteresowanie wzbudzają pojazdy z roczników 2015-2018 (łącznie 25,2% wyświetleń ogłoszeń).\nMarsz w górę C Klasy – samochody nowe w sierpniu


PERFUMOHOLICZKA : SISLEY Soir de Lune\nBałam się wprawdzie jednego - że cytrusowy początek może mnie zniechęcić. Na szczęście tak się nie stało, ponieważ nuty bergamoty oraz mandarynki w ogóle nie wychodzą na pierwszy plan - są jedynie dodatkiem dla róży - nadając jej kwasowości i rześkości. Kręcą się wokół niej, nie dają spokoju, zdając sobie sprawę, że nie mają prawa posunąć się ani o krok dalej.\nMamy więc we wstępie kwaśną, mocną różę. Tuż obok wtóruje jej cudowna, ziemista i chłodna paczula. Jej świdrujący akord jest tutaj prawdziwym majstersztykiem - uwielbiam go! Z czasem dołącza do nich miód - jest to jednak zapach miodu świeżo kupionego od pszczelarza, nie jakiegoś roztworu miodopodobnego z marketu. Słój pachnącego, dopiero co zebranego miodu otacza swym zapachem i uwodzi. Razem z różą i paczulą dominuje w tych perfumach, a towarzystwa dotrzymują mu szczypta pieprzu oraz delikatny oddech piżma. Myli się ten, kto uważa, że jest to połączenie mdłe czy przesłodzone. Absolutnie tak nie jest! Zapach jest elegancki, subtelny i nie ma nic wspólnego z byle słodkim ulepkiem. To szypr w najpiękniejszym wydaniu.\nGdy akordy zaczynają słabnąć, wyłania się jeszcze jedna postać - mech dębowy. Upaja swoją wilgotną wonią, dodaje perfumom magii. Spowija sobą resztki miodu i paczuli. Tchnie w nich nowe życie. Razem pozostają już do końca.\nSISLEY Soir de Lune to przepiękny i magiczny zapach. Otula sobą, bezczelnie uwodzi. Nie pozwala o sobie zapomnieć przez długie godziny, nie jest jednak męczący. Idealny na specjalne okazje - widziałabym w nim rudowłosą trzydziestolatkę, świadomą swojego wdzięku, twardo stąpającą po ziemi, bezczelną i z lekkością sięgającą po to, co uważa, że jej się należy.\nKorek zamykający flakon, tak samo, jak w przypadku Eau du Soir oraz Eau de Sisley zaprojektowany został przez polskiego rzeźbiarza - Bronisława Krzysztofa, współpracującego z marką. Czyż nie jest piękny?\nKatarzyna Kamińska 9 kwietnia 2014 11:21\nTe perfumy są wspaniałe! Rzeczywiście, można się w nich zakochać przed poznaniem ich. Ja tak miałam w wielu przypadkach. Intuicja w takich sprawach rzadko zawodzi ;)\nA korek jest wyjątkowo piękny :)\nPERFUMOHOLICZKA 9 kwietnia 2014 18:35\nTak, bezbłędna jest w takich wypadkach intuicja - przekonałam się o tym już nie pierwszy raz! :) Choć w ciemno się jeszcze nie odważyłam kupić żadnego pachnidła :)\nMiód od pszczelarza....... aż mi smaka narobiłaś tą recenzją\nPERFUMOHOLICZKA 10 kwietnia 2014 08:28\nPerfumy te są całe "smakowite" - proponuję testy :)