Przysięgali sobie wspólne życie na dobre i na złe. Wytrwali [ZDJĘCIA] | Piła Nasze Miasto\nMartin Nowak 07.12.2019\nŚlubuję ci miłość, wierność i uczciwość małżeńską oraz że cię nie opuszczę aż do śmierci... Tych słów się nie zapomina. Przez całe życie nie zapomniały o nich pary, które - w sobotę 7 grudnia - świętowały jubileusz długoletniego pożycia małżeńskiego w Regionalnym Centrum Kultury w Pile. Listy gratulacyjne, medale i najlepsze życzenia jubilaci odebrali m.in. z rąk prezydenta Piły Piotra Głowskiego. W tym ważnym dniu byli z nimi także ich bliscy.\njubileusz ślubu piła\nPoznał ją przez internet, okradła go w realu\nPogoda na weekend dla Piły. Piątek - niedziela (17.01 - 19.01) w Pile. Sprawdź prognozę pogody na weekend\nAgnieszka i jej dzieci Bartłomiej, Julia i Aleksandra spoczęli na cmentarzu w Wysokiej\nJak szybko stracić prawo jazdy? Wystarczy 112 km/h na liczniku\nWspomnienia z dzieciństwa. Zabawki PRL-u w Muzeum Okręgowym\nSpacer po centrum Piły. A tam: śmieci, pokrzywione znaki, zdewastowane ławki...\nWielkie podsumowanie roku i ćwierćwiecza w pilskim WPHW\nSerca pilan biją dla Filipa. W piątek koncert w Inwest-Parku\nBalonowe Show w Pile. Na to czekają wszystkie dzieci!\nUciekali przed prawem. W końcu wpadli\nCzarnków internet ra...\nkradzież randka czar...\nOszustka z Internetu\noszustka internet cz...\nportal randkowy oszu...\nPoznał ją przez internet, okradła go na randce - tak wyglądał fnał znajomości na jednym z portali społeczościowych. Oszustką okazała się 48-letnia mieszkanka Czarnkowa, która w internecie posługiwała się fałszywym nazwiskiem. Podwójnie oszukany mężczyzna stracił 800 złotych i tel...\npogrzeb w wysokiej\nmatka i troje dzieci\nW czwartek 16 stycznia na cmentarzu w Wysokiej, odbyło się ostatnie pożegnanie ofiar wypadku na drodze krajowej B2 w Niemczech, w którym zginęła 35-letnia matka i troje dzieci w wieku 12, 9 i 4 lat. Lekarze wciąż walczą o życie 35-letniego ojca. Cała rodzina pochodziła spod Piły...\nutrata prawa jazdy p...\nprawo jazdy zabrane ...\npiraci drogowi prawo...\nmuzeum zabawek kudaw...\nwystawa zabawki z pr...\nmuzeum piła zabawki ...\nzabawki piła wystawa...\nMuzeum Okręgowe w Pile zaprasza dziś na wernisaż wystawy “Wspomnienia z dzieciństwa. Zabawki PRL-u”. Eksponaty pochodzą z Muzeum Zabawek w Kudowie - Zdroju. Dla najmłodszych ta wystawa to podróż w nieznany dla nich świat zabawek ich rodziców i dziadków. Z kolei dla rodziców i dzi...


Drukuj stronę - Ergo Proxy\nGildia Mangi i Anime (www.manga.gildia.pl) => Forum Mangi i Anime => Wątek zaczęty przez: Abi-san w Luty 26, 2006, 03:03:39 pm\nWiadomość wysłana przez: Abi-san w Luty 26, 2006, 03:03:39 pm\nNa poczatek troche faktów. Seria ma 23 odcinki (dosyc nietypowa liczba) w Japonii jest nadawana w standardzie HDTV czyli 1280x720 obraz i dzwiek 5.1 (cos co w naszej polskiej telewizji wejdzie moze za...10 lat ???). Za anime odpowiedzialni sa ludzie ktorzy maczali palce min w Armitage III, Wolf's rain, Witch Hunter Robin i Samurai Champloo. Ending jak i motyw przewodni to nic innego jak "Paranoid Android" made by Radiohead. Podobno kolesie z Radiohead nawet nie chcieli slyszec o tym ze ich utwor bedzie robil za opening do jakiejs "bajki" ale blyskawicznie zmienili zdanie kiedy obejrzeli trailer :) .\nCo do samego anime to jest bardzo... mroczne ;) doslownie i w przenosni (musialem podkrecic monitor zeby cos zauwazyc). Historia przypomina nieco Armitage i nieco GITS'a (patrz wyzej) czyli mamy swiat przyszlosci w ktorym zyja ludzie i androidy, tu nazywane autolave. Mamy tez tajemniczy wirus infekujacy autolave'y i tajemnicze morderstwa ludzi. Z Wolfa mamy tez pomysl z Rajem, ktorego wprawdzie nie trzeba szukac ale to juz inna sprawa. Desing calego anime mocno zalatuje wlasnie Wolfem, WHR i nieco w mniejszym stopniu Samurai Champloo, na dodatek nieodparcie kojarzy mi sie z Blame i Noise Tsutomu Nihei.\nWiadomość wysłana przez: grzybek w Luty 28, 2006, 08:32:44 am\nWiadomość wysłana przez: KoZZ w Marzec 03, 2006, 07:21:48 pm\nWiadomość wysłana przez: Abi-san w Marzec 09, 2006, 05:13:48 pm\nWiadomość wysłana przez: JACHOO w Marzec 09, 2006, 08:14:06 pm\nWiadomość wysłana przez: KoZZ w Marzec 10, 2006, 08:29:13 pm\na anime ciekawe. Wreszcie coś co warto ściągać :D\nWiadomość wysłana przez: Qraq w Marzec 12, 2006, 12:11:09 am\nWiadomość wysłana przez: Abi-san w Marzec 14, 2006, 06:02:15 pm\nWiadomość wysłana przez: KoZZ w Marzec 14, 2006, 08:15:45 pm\ni wtedy 500 mega jeden odcinek :roll:\ndoczekasz się, ale jak kupisz na dvd za parę lat ;)\nWiadomość wysłana przez: Abi-san w Marzec 14, 2006, 09:01:01 pm\nMozna sciagnac RAW'y w takiej rozdzielczosci jak chce i z takim dzwiekiem jak chce, jak sie wkurze to wykombinuje jakies skrypty i sam zrobie suba. 500 MB ma jedynie RAW 3 odcinka, pozostale maja polowe tego. Co do DVD to jest wiele grup ripperskich, trzeba tylko wiedziec gdzie szukac ;).\nWiadomość wysłana przez: JACHOO w Marzec 16, 2006, 08:22:19 am\nWiadomość wysłana przez: Chaoschild w Marzec 22, 2006, 07:31:27 pm\nA przy okazji, to czy ktos z Was ogladal anime Blame! :?:\nSzukam tego po necie i znalezc anime niemoge, jest manga do sciagniecia ale jakos niekreci mnie czytanie komiksow na ekranie :)\nWiadomość wysłana przez: JACHOO w Marzec 22, 2006, 08:05:43 pm\nWiadomość wysłana przez: Chaoschild w Marzec 23, 2006, 10:37:11 am\nJA JESTEM CHETNY!! :)\nWiadomość wysłana przez: JACHOO w Marzec 23, 2006, 06:48:49 pm\nWiadomość wysłana przez: Abi-san w Marzec 23, 2006, 08:18:49 pm\nWiadomość wysłana przez: JACHOO w Marzec 24, 2006, 06:47:46 pm\nA co do Pino to chyba w którymś odcinku bylo że ona jest robotem na ktorego nalozono ludzką skóre. Ale nie jestem pewien i do tego nie oglądałem 4 odcinka :?\nWiadomość wysłana przez: Abi-san w Kwiecień 08, 2006, 11:26:44 am\nCo do Pino, widac zle sformulowalem pytanie, to ze jest robotem chyba jest raczej oczywiste, natomiast wlasciwe pytanie powinno byc skad sie wziela, (czemu chociazby w pewnej scenie jej postac jest na wszystkich mozliwych monitorach w calym pomieszczeniu)? Czy jej spotkanie z Vincentem jest dzielem przypadku (raczej watpliwe) a jezeli nie (na bank pewne) to KTO ja przyslal ?? Wlasnie sciaga mi sie 5 odcinek, ciekawe czy sie cos wyjasni :).\nWiadomość wysłana przez: KoZZ w Maj 08, 2006, 09:38:06 pm\nI co? Miała być premiera roku, a wyszła straszna kicha. Ósmy odcinek za nami, a jeszcze nic konkretnego się nie wydarzyło. Akcja rozwija się w ten sposób, jakby wydarzenia poprzedzające, nie miały jakiegokolwiek wpływu na akcję. Po co cały wątek z obozem??? Wniósł on coś nowego????? Równie dobrze jego mogło nie być. Wszystko wydaje mi się strasznie naciągane, cały świat, sceneria i jego przedstawienie. Nie ma żadnego głównego wątku, nawet głównych bohaterów zmieniają. (vincenta też zdaje sie zmienią). O co w tym chodzi???? Chyba nawet scenarzyści nie wiedzą co zrobić dalej. Za cholere nie mogę się wczuć w tą anime. Nic nie zostało przedstawione na początku, a wymyślane na potrzeby kolejnych odcinków. Owszem fajne potworki, fajne walki, tylko po co to wszystko :roll:\nTytuł: Odp: Ergo Proxy\nWiadomość wysłana przez: Corran Horn w Kwiecień 12, 2019, 11:30:47 am\nSwoją drogą to niesamowite, że na tym forum tak stary wątek się zachował. Fora są przeżytkiem starego internetu i mi właśnie ten stary internet się podobał :) Kiedyś wszyscy rozmawialiśmy na takich forach i porozumiewaliśmy się za pomocą komunikatorów (np. Gadu Gadu).


Pysznepl - najlepsze wpisy o #pysznepl w Wykop.pl\nkicipuci 1 dzień 5 godz. temu\nkicipuci 1 dzień temu via iOS\n+: ifiruledtheworld, Napletes +1082 innych\nLordon 2 dni temu via iOS\nSamulem 2 dni temu via iOS\nDonnieDarko 1 tydz. temu via Android\ndawid-hopek 4 dni temu via Wykop Mobilny (Android)\n+: Liwes, ereswude +18 innych\nRanndolf 2 tyg. temu\n+: Kotuduchawinny, WendzonyMotyl +1359 innych\nstriker21 3 tyg. temu\n#rozdajo kodzik -10zł/30 do #pysznepl ważny do 31.12.2018, losowanie dziś o 20\npokaż spoiler nie biorą udziału zielonki, patostreamy i @AurenaZPolski\n+: odjatakpawlacz, adrainek +73 innych\njako, że #mirkolos jest zjebane i nie chce losować wylosowałem jakimś web4u whatever\nkodzik leci do @interface\ngratki i zaraz pw ( ͡° ͜ʖ ͡°)\n@qwelukasz: stary, macie ciperki i nutelle, toż to bogactwo a niby narzekają na polskie szpitale, że bieda ( ͡° ͜ʖ ͡°)\n+: qwelukasz, Kardig +1 inny\nmathkaczy 1 mies. temu\nPapej 2 mies. temu via Android\n#rozdajo 5 kodzików 20/40 do restauracji Orient Express na #pysznepl\nLosowanie spośród plusujących o 20:00 za pomocą mirkorandom, wszyscy bioro udział ( ͡º ͜ʖ͡º) kodzik ważny do końca listopada w #torun\n+: Rexikon, czemu_nie +59 innych\n@Papej: Awww, dziękuję! :3\nAle skoro już po rozdajo to nie rób sobie problemu ^^\n@JestemLucas mam tego mnóstwo. I tak tego wszystkiego nie zużyję. Po prostu napisz PW jutro wieczorem ;)\nsevor6 2 mies. temu via Android\nJestem Polakiem, więc mam polskie obowiązki.\nWchodź we mnie Ty pyszny SKURWYSYNIE\n#niebieskiepaski #gownowpis #heheszki #polska #pysznepl\n+: Senthill, adam-nowakowski +8 innych\n@sevor6: jak widzę taką pizze to aż czuje, że muszę stanąć na baczność i odśpiewać hymn przy każdym kawałku\n+: Nightlov, rodzinnabutelka +2 innych\nOcica 2 mies. temu\nJak ja nie cierpię cebulaków i wyłudzaczy! Tak się nieszczęśliwie złożyło że chwilowo siedzę sobie w pracy w dziale skarg i reklamacji :D Generalnie praca dość heheszkowa, jednak bije mnie po oczach jak naszemu narodowi szerokimi strumieniami wysypuje się cebula z kieszeni i chyba wszystkich otworów ciała. Gównojady pieprzone. Dasz im palec w ramach reklamacji to wyrwą ci całą rękę z kręgosłupem. A reklamować lubią wszystko i często bezpodstawnie\nMoże jakiś tag założyć i opisywać najciekawsze przypadki? Firma z żarciem na dowóz xD\n#pysznepl #heheszki pokaż całość\n+: w....a, solo_ta +10 innych\n@Ocica: wydaje mi się, że to pizzeria Da Grasso była\n@Ocica: z jakiejś burgerowni, ale zamówienie było przez pyszne.pl chyba\nfaren 2 mies. temu via Android\nCześć mirki, potrzebuje waszej pomocy. Nie jestem z reguły osobą konfliktową, zamówiłem w restauracji Himalaya we Wrocławiu indyjskie jedzenie - Kurczak Madras z ryżem i dodatkowo wybranym chlebkiem naan + pierożki z wieprzowiną. Nie dostałem ryżu przy zamówieniu, co mnie bardzo zdziwiło, zadzwoniłem na infolinie restauracji i Pani oznajmiła mi, że wybór dodatku dyskwalifikuje ryż w daniu i jest z nim zamieniany. Nic by mnie nie zdziwiło, gdyby nie to, że tak jak za dodatek zapłaciłem za ryż, dodatek był spalony i niezjadliwy po czym wysłałem wiadomość mms do tego lokalu z tym co dostałem. Pani stwierdziła, że chlebek naan dostane nowy jednakże na ryż nie mam co liczyć i ona nie jest w stanie w 2018 roku wyświetlić wiadomości mms. Była cholernie niemiła i powiedziała, że mogę sobie robić afere w internecie, więc tak robie. Dodaje zdjęcie jak chlebek naan wyglądał w komentarzu i we wpisie dodam paragon z ryżem w zamówieniu. Wiecie co zrobić ( ͡º ͜ʖ͡º)\n666 874 840\n#afera #wroclaw #pysznepl #jedzenie pokaż całość\n+: InformacjaNieprawdziwaCCCLVIII, zloczisiewszedzie +37 innych\nfaren 2 mies. temu\npokaż spoiler @zloczisiewszedzie @sukion-goldberg-iii @Ogau @Napleton @Reality @buttersjestu @Basteq @bonti @Artistide @JestemLucas @kingkris @Nieszkodnik @Bartex16 @rybak_fischermann @Fafnucek @xWhyDuck @Pangur_Ban @ZajebbcieTrudnyNick\n+: sukion-goldberg-iii, kaloszer\n@faren: zadzwon do pyszne.pl, oni potrafią z Januszami robic porzadki\n+: rybak_fischermann, faren +15 innych\n+: lwonly, maty666 +1931 innych\nBialy_Mis 2 mies. temu via Wykop Mobilny (Android)\n+: szymon-ambroziak, musiol108 +4 innych\ntomasz916 2 mies. temu\nnie zamawiałem nigdy na moj adres przez ten kod...\nSkju 2 mies. temu\nKod na #pysznepl na -10 zł CZASNAPL MWZ 30 ZŁ\n+: GilMirek, memeus +5 innych\ndarthbercik 2 mies. temu\nKtoś chce kodzik 10/30? :> Nie wyrobilem sie w czasie, bo ktos mial problem zeby podrzucic kod zanim 3zl dostanie, tak aby sobie na spokojnie zamowic szamke zanim zwina interes(－‸ლ)\nP.S. Kod na aplikacje\n+: lwonly, szeryfKA +10 innych\nPaula_92 2 mies. temu\n@darthbercik: poproszę kodzik :)\nTrochę zamuliłem, bo trzeba bylo swoje odebrac ;) Wołam @wercia2627 @szeryfKA QAZA4B3ZVYZHXPSZ\nKody 10/30 sprzedam\n+: lwonly, kokanas +5 innych\nzoxc 2 mies. temu\nosiemsetjeden 2 mies. temu via Android\n@bgtd jestes moze online teraz?\n#heheszki #pizza #pysznepl #humorobrazkowy #opinia\n+: mrkbc, Thor1990 +1939 innych\nTaikun44 2 mies. temu\nto chyba troche ściągniete z tego\n+: vaknell, agadill +6 innych\n@srogie_ciasteczko: Nie mówiłem o godzinie dostarczenia, tylko żeby zadzwonił ¯\__(ツ)_/¯\n#pizzaportal (75) #pyszne (19) #ubereats (8) #jedzenie (7) #rozdajo (5) #kodyrabatowe (4) #warszawa (4) #pytanie (3) #voucher (3)


Wiaty przystankowe w ręce MTP » Zarząd Transportu Miejskiego w Poznaniu\nMiędzynarodowe Targi Poznańskie będą zarządzać reklamami na wiatach przystankowych. Zadanie to zostało im powierzone na okres 10 lat. Tak zdecydowali we wtorek (17 kwietnia 2018r.) miejscy radni. Przyjęte rozwiązanie pomoże w utrzymaniu porządku i ładu przestrzennego oraz ułatwi wymianę i remonty istniejących wiat – informuje portal poznan.pl.\nObecnie na terenie Poznania znajduje się około tysiąca wiat, z czego niemal połowa jest w rękach prywatnych firm (52 proc. z nich nadzoruje Zarząd Transportu Miejskiego, a 48 proc. dwa inne podmioty - AMS i Clear Channel).\nWiaty nie są jednolite - obowiązuje 20 różnych modeli i typów. Jak tłumaczyła podczas sesji Beata Kocięcka - dyrektor Biura Nadzoru Właścicielskiego, przekazanie MTP zarządu nad reklamami pozwoli uporządkować infrastrukturę i miejską przestrzeń. Obowiązywać zaczną jednakowe standardy.\nWprowadzone rozwiązanie pozwoli zwiększyć liczbę wiat przystankowych i poprawić stan techniczny tych już istniejących. - Zakładamy, że w czasie powierzenia MTP wymieni 500 wiat, z czego 300 do 2020 roku - mówiła Beata Kocięcka.\nWłaśnie na ten cel, a także usuwanie skutków wandalizmu i utrzymanie należytej estetyki wiat, będą przeznaczane pieniądze ze sprzedaży powierzchni reklamowej.\nNa zmianach zyskają mieszkańcy Poznania: Poprawi się komfort oczekiwania na przyjazd pojazdu, na wiatach pojawią się informacje o ważnych wydarzeniach. Część reklam na wiatach przystankowych zostanie oddane do dyspozycji rad osiedli.\nNa przekazaniu wiat MTP zyskają również przedsiębiorcy (firmy będą mogły ustalać kwestię rozmieszczenia reklam w całym mieście bezpośrednio z Targami, nie będzie już potrzeby prowadzenia rozmów z wieloma prywatnymi operatorami wiat).\nMiejska spółka nie będzie stratna. Zabieg pozwoli jej na wygenerowanie rozsądnego zysku. Z obliczeń MTP wynika, że w ciągu 10 lat Targi zarobią na tym 9 mln zł. Pieniądze te zostaną w mieście.\nWiaty przystankowe to niejedyny nośnik, jakim ma zarządzać MTP. W marcu miasto przekazało spółce w dzierżawę słupy ogłoszeniowe - po tym, jak wygasła umowa z Usługową Spółdzielnią Inwalidów, która zarządzała nimi do lutego.\nWięcej informacji na portalu poznan.pl\nTreść uchwały na bip.poznan.pl


Busy dziewięcioosobowe z bogatym wyposażeniem – wynajem\nDla klientów poszukujących pojazdów umożliwiających przewóz większej liczby osób przygotowaliśmy ofertę busów dziewięcioosobowych. Proponowany model to Fiat Ducato wyprodukowany w 2017 roku z przednim napędem oraz silnikiem JTD o pojemności 2.3 cm3. Przestronne wnętrze, wygodne fotele oraz bogate wyposażenie zagwarantuje komfortową podróż z rodziną, przyjaciółmi czy współpracownikami podczas wyjazdu integracyjnego lub szkoleniowego.\nBogate wyposażenie dla większego komfortu jazdy i prowadzenia\nOferowany model posiada między innymi:\nklimatyzację automatyczną przód i tył,\nTak bogate wyposażenie zapewnia komfort prowadzenia kierowcy oraz wygodę wszystkim podróżującym. To samochód idealny dalekie i bliskie podróże.\nHomeAll CarsBusy dziewięcioosobowe\nBusy dziewięcioosobowe 2017\n1-3 dni2001704-14 dni\n2.3 JTD Diesel Mechanics\nMiasto: Dodano: 16.10.18


Buty męskie marki T.Sokolski w kolorze ciemnego brązu. Cholewka z naturalnej miękkiej skóry. Wkładka to skóra naturalna , wygąbkowana dla zapewnienia komfortu stopom. Elastyczne podeszwy są bardzo lekkie. Fason zaprojektowany w modnym stylu casual, czyli sportowej elegancji, będzie pasował do codziennego stroju. Dzięki zastosowaniu naturalnych materiałów, buty są przewiewne i komfortowe.\nSkórzane półbuty męskie polskiej firmy Madej model 570/112 w kolorze granatowym. Fason typu monki 2 klamry. Wykonane z wysokiej jakości naturalnej skóry licowej. Klasyczny granatowy kolor świetnie pasuje zarówno do garniturów jaki i dobrze komponuje się z niebieskimi jeansami.


rejestracja – Pomoc – Fakturator.pl\nRejestracja nowego konta w serwisie fakturator.pl jest prosta oraz bardzo szybka. Po zakończonej rejestracji, możesz bezpłatnie korzystać z aplikacji fakturowania on-line przez 30 dni! Dopiero po upływie okresu próbnego możesz zdecydować czy nadal chcesz korzystać z naszych usług. Jak zarejestrować nowe konto? Wejdź na stronę główną fakturator.pl Kliknij przycisk „Zarejestruj się”, który znajduje się w […]


Canon PowerShot N – niecodzienny kompakt z WiFi | FotoManiaK.pl\nCanon PowerShot N jest aparatem niecodziennym. Przykuwa uwagę przede wszystkim wyglądem. Kwadratowa konstrukcja jest niewielka i jak zachwala producent wyjątkowo łatwa w obsłudze. Jednocześnie na pokładzie znajdziemy kombinację 12-megapikselowej matrycy oraz procesora DIGIC V.\nTyp ekranu odchylany, dotykowy, PureColor II G touch\nZdjęcia seryjne 2,3 kl/s\nCanon PowerShot N to dowód na to, że japoński producent szuka sposobu na zainteresowanie obecnych użytkowników smartfonów czymś więcej niż wbudowaną w telefon kamerką. Dlatego też N-ka może się pochwalić kieszonkowym formatem, niewielką wagą i przede wszystkim – szeregiem nowoczesnych funkcji związanych z zarządzeniem zdjęciami. Wszystko po to, aby ułatwić obsługę aparatu.\nUrządzenie zostało zbudowane wokół 2,8-calowego ekranu dotykowego, który zajmując cały tylny panel przejął w 100% funkcję nawigacji. Dodatkowo producent podkreśla obecność modułu WiFi oferującego możliwość przesyłania zdjęć za pomocą jednego dotknięcia wyświetlacza. Główne podzespoły urządzenia (tj. matryca i optyka) nie są rewelacyjne, ale znacząco prześcigają potencjałem kamerki montowane w telefonach. 12-megapikselowy czujnik CMOS umożliwia rejestrowanie obrazu w standardzie Full HD. Z kolei obiektyw o 8-krotnym zbliżeniu zapewnia odpowiednią elastyczność pracy.\nNiestety, jak to bywa w przypadku urządzeń z ekranem dotykowym, tak i tutaj musimy się liczyć z nieco gorszą wydajnością akumulatora. Zamiast klasycznej lampy błyskowej, projektanci zdecydowali się na jej LEDowy odpowiednik, w celu zaoszczędzenia mocy.\nN-ka nie jest pierwszym kompaktem w segmencie aparatów „rozrywkowych”. Dlatego też, jeśli nie jesteście zwolennikami marki Canon, możecie zerknąć na Samsunga MV800 również uzbrojonego w uchylny ekran. Alternatywą jest działający w oparciu o system Android Nikon Coolpix S800c. Łączność zapewnia mu obecność modułu WiFi.\nArtykuły dla Canon PowerShot N\nCanon | 7 nowych aparatów (PowerShot N2, SX530 HS, SX710 HS i SX610 HS; Canon IXUS 160, 165 i 170)\nwięcej: Canon PowerShot N »\n« poprzedni wpis CES 2013: Canon prezentuje nowe aparaty IXUS i PowerShot\nnastępny wpis » Canon IXUS 140 – stylowy kompakt z 8-krotnym zoomem\nProdukty: Canon PowerShot N\n95213, aparat multimedialny, hd ii, sony wx100, bateria do acer one, kompakt z matryca aps c, drukarka do zdjec, hx100, koncept tabletu, deskorolka


Jak wyprowadzić kilkanaście tysięcy mieszkańców na protest? – Instytut Spraw Obywatelskich\nProtest mieszkańców Mielca w 2018r. fot. Krzysztof Tańcula\nZacznij od palącego problemu\nFirma Kronospan to producent m.in. płyt wiórowych i drewnopochodnych, którego działania przyczyniły się do zatruwania środowiska w woj. podkarpackim.\nWyobraźmy sobie całodobowe ognisko służące do suszenia płyt wiórowych. Z filtrem cyklonowym o niskiej skuteczności, w strefie przemysłowej, gdzie pracują dziesiątki tysięcy ludzi, kilka kilometrów od miasta, a czasem nawet kilkaset metrów od niektórych domów.\nPóźniej pojawiają się kolejne „awarie”, np. pożary czy – powiedzmy – zmiany kierunku wiatru. Dawały one tzw. reason-to-believe – racjonalizowały emocjonalne argumenty, w tym złość mieszkańców, i uzasadniały jej kierunek. Pojawiły się też plany firmy dotyczące budowy na własnym terenie, jak się później okazało, także systemu filtrowania, ale i rozbudowy przez pozyskiwanie kolejnych terenów.\nZałóż grupę na Facebooku\nGrupa o nazwie „Blokada truciciela-Melnoxu. Czas najwyższy rozwiązać ten śmierdzący problem” zgromadziła blisko 15 tysięcy członków\n(Melnox to stara nazwa firmy, pod którą ta funkcjonowała w latach 90-tych, obecnie – Kronospan). W grupie dominowały emocje, dzielono się kolejnymi zdjęciami słupów dymu, memami, doniesieniami o sytuacji, pomysłami na załatwienie sprawy.\nGrupa była początkowo narzędziem do zebrania masy krytycznej mieszkańców oraz organizatorów (którzy stworzyli później grupę stricte planistyczną). Dzięki jej istnieniu zorganizowano też kilka niedzielnych osobistych spotkań.\nGrono najaktywniejszych postaci w zespole stanowiły głównie osoby, które mogły się podjąć dodatkowej pracy – weterynarz, architekt, grafik, menedżer, właściciel klubu fitness, kwiaciarni czy sklepu odzieżowego. W naszym przypadku były to osoby samozatrudnione, które nie musiały prosić zwierzchników o urlop i posiadały pewne kompetencje w zarządzaniu i doświadczenie w skutecznym doprowadzaniu spraw do końca.\n→ Czy Polska wypłaci 14 mld zł odszkodowania zagranicznemu inwestorowi? Powodem Traktat Karty Energetycznej • Piotr Skubisz\n→ Zachem i bomby ekologiczne, czyli nawet Bareja by tego nie ogarnął • Renata Włazik\nOd samego początku dominowały emocje podkręcane kolejnymi zdjęciami działalności mieleckiej „fabryki chmur”. Nowa grupa nie kontynuowała działań poprzednich ekip – np. Sztabu Aeris (2015 rok) czy Stowarzyszenia Specjalna Strefa Ekologiczna (powstałego w 2012 roku) – zaczęła całkiem od nowa, spontanicznie, choć początkowo przyciągając dotychczas zaangażowanych w sprawę.\nNie czytano specjalnie głęboko o problemie, jego zawiłościach, decyzjach administracyjnych i opiniach ekspertów (np. o innych źródłach pyłów), ale skupiano na tym, że to korporacja nas truje i ma się wynieść. Potwierdzeniem tego jest fakt, że dokładną – spisaną listę postulatów – przygotowano dopiero na drugi, znacznie mniej liczebny marsz, pod Urząd Miasta, jak przyznali sami twórcy, na kilkanaście godzin wcześniej.\nWidać to było też po kontaktach z politykami – organizatorzy niekiedy wręcz nie wiedzieli, z kim rozmawiają, a na protestach pozwalano politykom pojawiać się w pierwszych rzędach. Z perspektywy czasu można to uznać za efekt skupienia na bieżącym celu – zadaniu (marszu, blokadzie), bez zagłębiania się w kwestie mechanizmu toczonej zmiany. To frekwencja (społeczny dowód słuszności, presja) miała być siłą sprawczą, nie procedury.\nWypowiedzi, które wskazywałyby na szkodliwość niskiej emisji (palenia w domach węglem czy śmieciami) wręcz blokowano – wróg miał być jeden, co też sprawiło że wiele z osób dotychczas zajmujących się sprawą ostatecznie nie włączyło się w organizowanie marszów czy blokady.\nW tym punkcie warto wspomnieć, że Mielec nie jest miastem z dużym kapitałem intelektualnym. Większość mieszkańców pracuje w przemyśle, a powiat stanowią tereny wiejskie i leśne. Zatem taki sposób działania okazał się odpowiedni.\nSkup się na celu i dodaj szczyptę tajemniczości\nCo ciekawe, organizatorzy występowali przez większość czasu anonimowo.\nSama grupa na FB – zamknięta, zajmowała się też poszukiwaniem „szpiegów” – pojawiały się obawy o wpływanie na dyskusje z wrogiej strony.\nNawet media musiały szukać kontaktów w sprawie wypowiedzi po marszu (sam otrzymywałem zapytania o kontakty jako autor artykułów i relacji wideo-live). Redakcje nie były oficjalnie zapraszane, a dość amatorsko liczono na organiczne zainteresowanie lub zapraszanie mediów „kto tylko może i ma kontakty”, aż dochodziło do wysyłania im całych segregatorów dokumentów. Ostatecznie na pierwszy-niedzielny marsz nie przyjechały ekipy mediów ogólnopolskich.\nBudowało to wizerunek spisku możnej korporacji, pojawiały się sugestie powiązań z władzą, korupcji, którymi także ucinano pomysły co do wykorzystywania dróg administracyjnych. Marsz-protest i pokazanie siły przedstawiano jako jedyną opcję, i osiągnięto w tym sukces, co najmniej ten frekwencyjny.\n# Ekologia # Zdrowie Obywatele KOntrolują\nPrzedsiębiorca, marketingowiec, kampanier, dziennikarz. Lider inicjatywy „Obywatelski Mielec”, z którą zatrzymał budowę wieży widokowej z figurą i twórca eksperymentu – Komitetu Wyborczego „Zaznacz Tutaj”. Założyciel Fundacji PrzeKarpacie działającej w obszarze innowacji i przedsiębiorczości.\nAbsolwent studiów dziennikarskich, uczestnik „Kuźni Kampanierów” i Szkoły Liderów Miasta Mielca.


W debacie Fundacji odpowiada prof. Jacek Breczko | Fundacja Zygmunta Starego\nW debacie Fundacji odpowiada prof. Jacek Breczko\nNie jestem specjalistą w dziedzinie ekonomii, ani tym bardziej natchnionym twórcą cudownych recept na bogactwo narodowe. Odpowiadając na pytanie „Jak się wzbogacić mogą Polska i Polacy?”, chętnie odwołałbym się zatem do rozwiązań sprawdzonych. Spróbuję – co najwyżej – dodać kilka „autorskich uwag” i korekt związanych z naszą polską specyfiką. Jak wyglądają owe „rozwiązania sprawdzone”? Wydaje się, że historia gospodarcza dostarcza mnóstwo ewidentnych i empirycznych przykładów. Wymieńmy kilka (pierwsze, które przyszły mi do głowy w układzie chronologicznym): katastrofalna w skutkach, i przyczyniająca się do upadku Rzymu, ekonomiczna reforma Dioklecjana wprowadzająca sztywne ceny. Przegrana Francji z Anglią w XVIII wieku mająca w tle odmienne systemy polityczne i ekonomiczne (francuski system centralistyczny, protekcjonistyczny i merkantylistyczny vs pluralistyczny i liberalny angielski). Wiek dziewiętnasty szedł przeważnie „tropem angielskim”. Wiek dwudziesty – po katastrofie pierwszej wojny światowej – powrócił do rozwiązań anty-liberalnych i centralistycznych, dostarczając wielu empirycznych przykładów. Wymieńmy niektóre: bogate i liberalne RFN vs ubogie NRD; bogata i liberalna Korea Południowa vs pogrążona w nędzy totalitarna Korea Północna; dynamicznie rozwijający się liberalny Tajwan vs biedne komunistyczne Chiny (do czasu liberalnych reform Deng Xiaopinga). Obecna potęga Chin wydaje mi się być przeszacowana, bo nie są one atrakcyjne kulturowo, a innowacje techniczne są kopiowane z Zachodu. Ta hybryda politycznej władzy komunistów z wolnym rynkiem nie jest zbyt płodna w dziedzinie „ducha”, co jest – jak sądzę – na dłuższą metę kluczowe.\nEkonomia bywa – nie bez podstaw – nazywana ekonomią polityczną. A zatem warto zwrócić uwagę na polityczne zaplecze (a po części fundament) działalności gospodarczej. Carl Schmitt – „prawnik Hitlera”, a po wojnie wpływowy filozof polityki – twierdził, że liberalna demokracja, a w szczególności doktryna podziału władz, nie jest efektywna w zabezpieczaniu wolności jednostki i nie to jest jej celem. Jest ona – po prostu – sposobem na wskazanie wroga, czyli jest ideologicznym i propagandowym narzędziem do walki z tak zwanym „autorytaryzmem, absolutyzmem, despotyzmem”. Sądzę, że Schmitt się myli. Trójpodział, a właściwie czwórpodział, władz (dodajmy władzę niezależnych mediów) jest czymś realnie oddziałującym i – śmiem twierdzić – wręcz fundamentalnym nie tylko dla wolności jednostki, ale też dla bogactwa narodów w długim okresie (tyrani bowiem potrafią sypnąć groszem, ale ten deszcz krótko pada).\nPoczątki sporu między zwolennikami centralizacji i podziału władz można dostrzec już u Arystotelesa, który z niechęcią odnosił się do platońskiego – skrajnie centralistycznego – projektu. Można zaryzykować tezę, że u podstaw centralizmu mamy dziecięcą wiarę w dobrego, mądrego ojca, a u podstaw doktryny podziału władz dojrzałą – opartą na życiowym doświadczeniu – nieufność wobec ludzi, a szczególnie ludzi władzy, najbardziej zaś ludzi o niekontrolowanej władzy (to znaczy odpowiadających tylko przez Bogiem i Historią). Wysublimowanym przejawem owej podejrzliwości jest filozoficzna antropologia postrzegająca człowieka jako istotę egoistyczną. W tym pierwszym modelu mamy wiarę w dobrego ojczulka-cara otoczonego, co najwyżej, złymi doradcami; może on być również genialnym strategiem i wielkim wodzem (niczym jakiś Cezar Napoleon Piłsudski), ale – nade wszystko – jest ojcem miłującym lud. W istocie jest to – jak to bywa z dziecięcą wiarą – piękna bajka. W tym drugim modelu (u Arystotelesa będzie to – w formie zarodkowej – politea), mamy przekonanie, że władza „wodzi na pokuszenie” i deprawuje, a im większa władza, tym bardziej wodzi na pokuszenie i deprawuje. Zaczynamy od pięknych deklaracji o „roztropnej trosce o dobro ogółu”, która zamienia się w nieroztropną troskę, a następnie – przede wszystkim – w troskę o dobro własne, czyli o utrzymanie władzy. Dobry ojciec zamienia się – siłą mechanizmów niezależnych do pewnego stopnia od jego woli – w tyrana.\nJak temu zapobiec? Otóż sposób jest prosty niczym mechanizm ewolucji. Należy podzielić władze i tak to „ukonstytuować” (zapisać w konstytucji), aby władze wzajem się kontrolowały. Innymi słowy, aby elity – decyzyjne, wykonawcze, sądownicze i informacyjne – odpowiednio pogrupowane, patrzyły sobie wzajem na ręce, a przy okazji konkurowały i doskonaliły się w owym patrzeniu, aby wzrok ich był coraz ostrzejszy i bardziej przenikliwy.\nCo się jednak dzieje, kiedy ów podział władzy zanika? Otóż jeśli rząd zdominuje parlament, dyskusje parlamentarne stają się fikcją. To premier stanowi prawo wygodne dla siebie, co prowadzi do szybkiej i krótkowzrocznej legislacji (łatanie bieżących dziur), czyli do niestabilności prawa. A niestabilność prawa uderza z wielką destrukcyjną siłą w gospodarkę (co się zazwyczaj ujawnia nie od razu, ale po jakimś czasie). Oto pierwszy przyczynek do czegoś, co można by określić jako „synergia negatywna”. Idźmy dalej. Niezależność władzy sądowniczej od rządu również jest czymś fundamentalnym. Bez tego zakaz uwięzienia poddanego bez zgody sądu, zapisany w Magna Charta Libertatum, byłoby fikcją (król po prostu rozkazywałby sędziemu, aby uwięził poddanego). Krótko mówiąc, jeśli rząd podporządkuje sobie wymiar sprawiedliwości, staje się sędzią we własnej sprawie. Wszelkie przeto pozwy przeciwko rządowi i państwu, również te dotyczące kwestii własnościowych i gospodarczych, kończą się źle dla pozywających. To z kolei skłania do powstrzymywania się od działalności gospodarczej oraz studzi zapał inwestycyjny. Oto drugi przyczynek do „synergii negatywnej”. Jeśli – idźmy dalej – rząd podporządkuje sobie władzę medialną, na miejsce faktów i dociekania prawdy, wkracza propaganda, która zazwyczaj jest „propagandą sukcesu” (działań i kondycji własnej) oraz „propagandą mizerii” (działań i kondycji przeciwników, wrogów i „obcych”). W ten sposób powstaje rzeczywistość fikcyjna, w którą zaczynają wierzyć nie tylko ogłupiani obywatele – zamieniający się stopniowo w poddanych – ale też rządzący. Fikcja zaś jest słabą podstawą podejmowania trafnych decyzji (choć niekiedy z fałszu wynika prawda). Niezależne media pełnią też funkcję „zdrowotną”, niczym ośrodki bólu w organizmie; tropią bowiem różne błędy i nadużycia władzy. Inicjują przeto działania naprawcze i zapobiegawcze. Ale te impulsy bólowe (owe „demaskacje”) są szczególnie nieprzyjemne dla władzy, dlatego autokraci uważają niezależne media za „kulę u nogi”. Co więcej, „zależne media” – uprawiające „propagandę sukcesu” – potrzebują ewidentnych przykładów owego sukcesu; zachęcają zatem rządzących do obiecywania i realizacji różnych spektakularnych wielkich inwestycji, które mogą zdobyć poklask społeczny. Mogą to być tysiące tanich mieszkań, wielkie lotniska, wielkie statki, wspaniałe elektryczne samochody, odbudowa pałaców i zamków. Inwestycje te zaś – realizowane czy tylko projektowane – obciążają budżet, co staje się kolejnym przyczynkiem do „synergii negatywnej”.\nLikwidując „podział władzy” – dążąc do centralizacji, konsolidacji i wzmocnienia władzy wykonawczej – rządzący pragną zapewnić sobie, tak naprawdę, nie większą efektywność rządzenia dla dobra ogółu, ale długie panowanie. System liberalnej demokracji powoduje, że władzę raz zdobytą trzeba będzie wkrótce– w perspektywie kilku lat – oddać. System demokracji fasadowej (czy też – innymi słowy – „demokracji ludowej” lub „nieliberalnej”) pozwala perspektywę rządzenia wydłużyć do dekad, czyli w istocie pozwala mniemać, że władzy raz zdobytej nie oddamy nigdy. To z kolei stanowi zachętę – zwalniając hamulce – do nadużywania władzy: do działań na granicy prawa, a nawet poza tą granicą. I oto nagle – gdy „uzbiera się miarka” – rządzący uświadamiają sobie, że władzy raz zdobytej nie mogą oddać nigdy, że władzę trzeba utrzymać za wszelką cenę. Na przykład za cenę licznych transferów socjalnych, które oficjalnie mają cele egalitarne i prospołeczne, ale tak naprawdę mają zapewnić sukces wyborczy (dopóki są jeszcze wybory). Circem et panem wraca w nowej odsłonie i prowadzi do „nadprodukcji” pieniądza, co skutkuje inflacją. Walcząc zaś ze skutkami inflacji – zabiegając o sympatię wyborców, której władza nie może stracić – wprowadza rozliczne „działania osłonowe”, które przyśpieszają inflację, rozkręcając swoistą spiralę.\nTak czy inaczej – w obozie władzy postawionym przed nieliberalną alternatywą „być albo nie być” – dominuje myślenie krótkoterminowe; nie budowa respubliki, obliczona na dekady (a może nawet, jak w czasach rzymskich, na stulecia) solidnego trwania w fundamencie oraz zrównoważonego wzrostu na wyższych piętrach, ale na doraźne akcje związane z bieżącymi zagrożeniami, nakierowane na wyniki sondażowe. Przypomina to byle jak ułożone palenisko, które ledwie się żarzy, ale próbuje się je rozpalić, dorzucając słomy i polewając benzyną.\nTo z kolei – myślenie krótkoterminowe i interwencyjne – zaczyna w coraz większym stopniu naruszać równowagę makroekonomiczną (Czymże jest „równowaga makroekonomiczna”? Oddajmy głos specjaliście: „Jarosław Janecki… zastosował do mierzenia równowagi «pięciokąt stabilizacji makroekonomicznej» ( model stosowany wcześniej przez profesora Grzegorza Kołodko). «Pięciokąt» w prosty sposób pokazuje, jak wygląda sytuacja z inflacją, wzrostem PKB, stanem finansów publicznych, saldem na rachunku bieżącym i bezrobociem. Ujawnia relacje pomiędzy tymi wielkościami, bo ważne jest przecież, żeby gospodarka rosła, ale nie kosztem inflacji czy też wysokiego bezrobocia. W 2015 roku nie tylko wszystkie wskaźniki makroekonomiczne się poprawiały i były najlepsze w historii, ale np. pomimo deflacji gospodarka dość szybko i stabilnie rosła. Wchodziła właśnie w najsilniejszy i najzdrowszy cykl koniunkturalny w swej historii”. Jacek Ramotowski, „Gospodarka traci równowagę. Co jest tego powodem?”interia.pl) Wyborcy wszak nie myślą w kategoriach długookresowej równowagi makroekonomicznej, ale tego co mają dzisiaj w kieszeni. Naruszenie zaś równowagi makroekonomicznej – niczym homeostazy w orgazmie czy ekosystemie – prowadzi do chaosu i przewlekłej choroby. Oto najważniejszy być może przyczynek do „synergii negatywnej”. Jak ta choroba się nazywa? Imię jej – stagflacja (inflacja połączona z recesją).\nMam wrażenie, że wszystko, co napisałem wyżej, to oczywiste oczywistości. Ale banały też czasem warto powtarzać. Powyższy opis był w znacznej mierze abstrakcyjny i ponadhistoryczny, ale – jak się zapewne czytelnicy domyślają – inspirowany obecną sytuacją ekonomiczną, polityczną (a nawet, by tak rzec, „aksjologiczną”) w Polsce. Jestem gotów bronić tezy, że rządzący naszym krajem po roku 2015 robią wszystko jak trzeba, tylko dokładnie na odwrót. Będzie to – miejmy nadzieję – przewodnik na następne dekady i pokolenia, jak rządzić nie należy. Właściwie każda ważna decyzja rządzących ma wektor przeciwny do tego, który bym postulował. Nawet słynne 500 plus – które zostało zaakceptowane, siłą rzeczy, nawet przez opozycję – wydaje mi się prymitywnym i nieefektywnym sposobem redystrybucji dóbr i walki z obszarami ubóstwa, nie mówiąc już o impulsie pro-prokreacyjnym. Wyżej wymienione przyczynki do „synergii negatywnej” to tylko niektóre wektory o zwrocie przeciwnym do – według mnie – słusznego. .\nCo wszelako mam na myśli posługując się tym terminem? Synergia – jak wiadomo – to współdziałanie różnych czynników, którego to współdziałania efekt jest większy niż suma owych poszczególnych czynników. Owe czynniki, czy też działania, wzajem się wzmacniają: nie tyle się sumują, co „iloczynują”. „Synergia pozytywna” przyczynia się do przyśpieszenia wzrostu, ekspansji, eksplozji, negentropii, zaś „synergia negatywna” do przyśpieszenia upadku, zmarnienia, implozji, entropii. Przykładem „synergii negatywnej” – w przypadku historii Polski – były rządy saskie zakończone pierwszym rozbiorem. Ujmując zaś rzecz szerzej: był to proces, który został zainicjowany przez powstanie Chmielnickiego, a który skończył się skurczeniem terytorium państwa – posiadającego milion kilometrów kwadratowych – do zera.\nWymieńmy zatem hasłowo owe – wyżej wymienione – przyczynki do „synergii negatywnej”: niestabilność prawa, zmniejszanie się inwestycji prywatnych, wielkie inwestycje państwowe obciążające budżet, gigantyczne transfery socjalne obciążające budżet (co prowadzi do wielkiego deficytu budżetowego, który jest ukrywany w ramach swoistej „kreatywnej księgowości”), dodruk i psucie pieniądza (efekt zależności Banku Centralnego od rządu) oraz – jako skutek – inflacja, zakłócenie równowagi makroekonomicznej, a na horyzoncie stagflacja. To – rzecz jasna – tylko wybrane przyczynki. Są też przyczynki zewnętrzne, niezależne od decyzji i działań rządzących, takie jak epidemia „covidowa” oraz wojna w Ukrainie. (Inna sprawa, jak rządzący sobie z tą epidemią radzili. Odpowiedź wymaga pogłębionych badań porównawczych. Rzut oka na statystyki wskazuje jednak, że w tym przypadku rządzący zasłużyli – co najwyżej – na ocenę mierną. Jeśli zaś chodzi o wojnę w Ukrainie, reakcja rządzących wydaje się zdumiewająco trafna i „adekwatna”.)\nWbrew „propagandzie sukcesu” jest źle, a nawet bardzo źle, ale nie beznadziejnie. Zaczynamy obsuwać się po „negatywno-synergicznej” równi pochyłej, ale proces ten można wyhamować i odwrócić. Niezbędne są jednak trafne decyzje zarówno rządzących, jak i wyborców. Choć nie obejdzie się bez potu i łez, to – miejmy nadzieję – obejdzie się bez krwi. Na miejsce „jedz, pij i popuszczaj pasa”, będzie musiało wkroczyć – na etapie zdrowienia – „pracuj i zaciskaj pasa”, albo – jeśli ktoś woli – ora et labora.\nMamy, jako nacja, wyrzeźbione – w długim procesie historycznym – pewne wady i zalety. Warto wziąć je pod uwagę, projektując polski wariant społeczeństwa dobrobytu.\nZacznę od wady. W dawnej Polsce sojusz króla i średniej szlachty (za późnych Jagiellonów) przeciwko rodom magnackim został osłabiony, a następnie zlikwidowany w wyniku nieszczęśliwego zbiegu okoliczności biologicznych, historycznych i ustrojowych. Dynastia Jagiellonów wymarła, a ich szwedzcy dalecy potomkowie, czyli Wazowie, okazali się – ujmując rzecz w wielkim skrócie – nieroztropni i nieskuteczni. Rzeczpospolita szlachecka zamieniła się w Rzeczpospolitą magnacką. To zaś doprowadziło do klientelizmu. Średnia, a szczególnie biedna szlachta, trzymała się „klamki magnata” i z nim wiązała nadzieje na karierę i lepsze życie. Rodziło to powiązania quasi-mafijne i wszechobecny nepotyzm. Kiedy patron rósł w siłę, rosła w siłę jego „klientela”, kiedy słabł i popadał w tarapaty, władzę i dochody tracili jego akolici. Model klientelski i nepotyczny głęboko wniknął w polską mentalność i kulturę. Odtwarza się więc różnych okolicznościach ustrojowych i historycznych (różne koterie w czasach rządów sanacyjnych, różne koterie w PZPR). W polityce o typie klienckim mniej chodzi o program, dobro ogółu, rację stanu, zasady i wartości, a bardziej o zdobywanie wpływów i promowanie „swoich”; z kolei owi akolici odwzajemniają się bezkrytyczną wiernością wobec patrona. To wyjątkowo destrukcyjny i ogłupiający (uderzający w podmiotowość i samodzielne myślenie) typ stosunków społecznych i politycznych. Obecnie – jak się wydaje – ponownie się odrodził i bujnie – niczym chwast – się rozplenia. Sprzyja temu własność państwa i związane z tym posady – na przykład w spółkach skarbu państwa – przynoszące pokaźne dochody przy minimum pracy; dodać do tego należy dobrze płatne posady w administracji państwowej. Kto się trzyma klamki „magnata rosnącego w siłę”, może liczyć – on i jego rodzina – na liczne synekury.\nWypada w tym miejscu wypowiedzieć jeszcze jedną banalną uwagę: własność państwowa jest zazwyczaj nie tylko gorzej zarządzana niż prywatna (ta ostatnia pozbawiona jest bowiem parasola ochronnego „skarbu państwa”), ale jest też źródłem nepotyzmu i generatorem niejawnych układów i quasi-mafijnych zależności. Oto – innymi słowy – grunt na którym wyrasta chwast klientelizmu. Jeśli chcemy zatem zlikwidować ten chwast, należy zlikwidować grunt, na którym wyrasta: ograniczyć przeto własność państwową do koniecznego minimum lub – jeśli ktoś woli – do słusznego optimum. Obecnie jednak – podobnie jak w końcowym okresie rządów sanacyjnych – wektor ma zwrot przeciwny: raczej nacjonalizacja, a nie prywatyzacja jest promowana.\nInnym ważnym sposobem walki z klientelizmem i nepotyzmem byłoby wprowadzenie apolitycznej – na wzór brytyjski – służby cywilnej. Próba taka była już podjęta, ale – w wyniku oporu materii społecznej skażonej klientelizmem – nie powiodła się. No cóż, wolno zasugerować, że do dwóch razy sztuka, może nawet do trzech. Próbować warto, bo to może zdecydować o bogactwie Polski i Polaków Odnotujmy na marginesie, że jednym z paradoksów najnowszej historii Polski jest fakt, że najbardziej żarliwy przeciwnik i tropiciel ukrytych układów (zwanych „pajęczynami”), stał się twórcą gigantycznego i – w znacznej mierze – jawnego układu.\nTak czy inaczej, prywatyzacja oraz odpartyjnienie administracji państwowej powinny powrócić i zmniejszyć – w ten sposób – zakres „partyjnych łupów” związanych ze zdobyciem władzy. Jeśli bowiem władzę zdobywają ludzie pozbawieni większych talentów (przywiązani jedynie do klamki magnata, „mierni, ale wierni”), to pojawia się pokusa, aby – powtórzmy – władzy raz zdobytej nie oddać nigdy, co uszkadza fundamenty liberalnej demokracji, uderzając w podział władz, skutkując – w dłuższej perspektywie – zapaścią gospodarcza i mizerią narodową. Te sprawy należy widzieć w ich wzajemnym powiązaniu.\nMamy jednak też pewne narodowe zalety, które z kolei należy rozwijać i wykorzystywać. Szczególnie jedna – w kontekście ekonomicznym – wydaje mi się cenna. Otóż posiadamy coś, co można by określić jako „czujność wobec zmienności”, czyli umiejętność radzenia sobie w zmieniających się okolicznościach, elastyczność i umiejętność improwizacji (co jest zapewne skutkiem naszej „burzliwej historii” i brania udziału w „igrzyskach bogów”). Cecha ta może – w zależności od okoliczności prawno-ustrojowych – zamienić się w cnotę, albo też w wadę. Idzie – rzecz jasna – o ten pierwszy wariant. W przypadku mętnych, zmiennych i nieracjonalnych reguł skutkiem tej cechy jest cwaniactwo i kombinowanie (tak było w PRL-u), natomiast w przypadku jasnych, trwałych i racjonalnych reguł skutkiem tej cechy jest inwencyjność, twórczość i przedsiębiorczość. Czymże wszakże są owe reguły? To przemyślane, spójne – a nade wszystko – jasne i stabilne prawo gospodarcze i podatkowe. „Polski geniusz” wydaje piękne i zdrowe owoce nie w mętnej, ale w klarownej wodzie.\nJest słynne twierdzenie Lwa Tołstoja – zanotowane na początku powieści Anna Karenina – że wszystkie szczęśliwe rodziny są do siebie podobne, a każda nieszczęśliwa rodzina jest nieszczęśliwa na swój własny sposób. Szczęśliwa rodzina posiada bowiem (łącznie) pewien zbiór cech; brak którejkolwiek powoduje, że rodzina staje się swoiście nieszczęśliwa. Wydaje się, że podobnie jest z bogactwem narodowym. Kraje bogate, zamożne i szczęśliwe są do siebie podobne (to połączenie liberalnej demokracji i wolnego rynku, z pewną tylko – mniejszą lub większą – dawką odgórnej regulacji i redystrybucji dóbr). Jeśli brakuje jednego z tych składników, kraje staczają się – szybciej lub wolniej – w nędzę i nieszczęście.\nKtoś może mi zarzucić, że poglądy wyżej zaprezentowane to poglądy „ortodoksyjnego liberała”, który ma wolnorynkowe klapki na oczach. Być może to prawda, ale wolno zapytać, czy to są „klapki na oczach”, czy też może wyostrzające widzenie okulary? Rację chyba miał Leszek Kołakowski, który uważał, że jeśli odrzuca się wolny rynek, to popada się w dyktaturę, tyranię, a nawet totalitaryzm (tyrania, jak w Chinach, może współistnieć z wolnym rynkiem, ale brak wolnego rynku nie może współistnieć z ustrojem, w którym uznawane są indywidualne wolności i autonomia jednostki). Muszę przyznać, że – podobnie jak Kołakowski – nie lubię doktryn polityczno-gospodarczych w ich czystej postaci; wolę pewne kombinacje, które elastycznie należy stosować do zmieniającej się sytuacji historycznej. Obecnie zaszufladkowałbym się jako socjalno- konserwatywny liberał, ale nie wykluczam, że w innych okolicznościach stałbym się socjalno- liberalnym konserwatystą, a nawet liberalno- konserwatywnym socjalistą. Wydaje mi się, że taki sposób rozumowania i wartościowania to dalekie echo – wspomnianej już – politei Arystotelesa.


Szkolenie: Wystąpienia przed kamerą | eventis.pl\nPoznań, 13 czerwiec 2022 Poznań, 11 lipiec 2022 Poznań, 22 sierpień 2022 Poznań, 12 wrzesień 2022 Poznań, 10 październik 2022 Poznań, 15 listopad 2022 Poznań, 12 grudzień 2022\nSerdecznie zapraszamy na szkolenie prowadzone w trybie stacjonarnym. Celem szkolenia medialnego "Wystąpienia przed kamerą" jest:\n- przygotowanie Ciebie do przemawiania przed kamerą,\n- przygotowanie Ciebie do płynnego udzielania odpowiedzi przed kamerą,\n- przygotowanie Ciebie do kreowania pozytywnego wizerunku przed kamerą,\n- przygotowanie Ciebie do stosowania ekspresji podczas nagrań kamerą.\nTwoje korzyści wynikające z udziału w szkoleniu:\nopanujesz stres występujący podczas wywiadów,\nopanujesz swoje zachowania podczas nagrywania przed kamerą,\nopanujesz sposoby komunikacji przed kamerą,\nopanujesz komunikację niewerbalną przed kamerą,\nopanujesz sposób przekazywania informacji przed kamerą,\nopanujesz świadome lreowanie komunikatu przed kamerą,\npokonasz swoją nieśmiałość,\nprzełamiesz lek przed przemawianiem,\npodniesiesz umiejętności w zakresie przemawiania,\nzdobędziesz niezbędną pewność siebie w przemówieniach,\nzdobędziesz wiedzę i umiejętność pracy głosem,\nzdobędziesz wiedzę i umiejętność stosowania mowy ciała w przemówieniach,\nzdobędziesz wiedzę i umiejętność formułowania przemówienia,\npoznasz sekrety radzenia sobie ze stresem i emocjami,\npoznasz sekrety radzenia sobie w trudnych sytuacjach.\npracownicy firm prowadzący prezentacje,\nosób, które chcą poprawić swoje umiejętności w wystąpieniach przed kamerą,\nosób, którą chcą występować przed kamerą\nSiedem błędów prezenterów, których można uniknąć.\nCiemne strony prezentacji przed kamerą.\nPodstawy dobrej prezentacji w biznesie.\nScena i kamera - indywidualne warsztaty.\nBiałe kruki - o czym się nie mówi uczestnikom szkoleń.\nOcena i wskazówki indywidualne dla prezentera.\nWskazówki wykorzystania potencjału osobistego oraz technologii.\nWskazówki dla uczestnika – jak pozbyć się tremy przed kamerą.\nBonus dla Ciebie\nHigiena i Emisja głosu, oddychanie w pracy mówcy, prelegenta, prezentera.\nJestem Trenerem Wystąpień Publicznych oraz praktykiem biznesu, ekspertem pracującym z pasją, entuzjazmem oraz poczuciem humoru.\nSpecjalizuję się w szkoleniach managerskich w zakresie przemawiania, prezentacji,wystąpień publicznych, autoprezentacji, oraz w szkoleniach trenerskich. Swoje autorskie szkolenia opieram o kilkunastoletnie doświadczenia biznesowe jako przedsiębiorca, oraz jako manager w kilku większych korporacjach.\nPrzeprowadziłem już ponad 5000 godzin szkoleniowych gwarantując słuchaczom nabycie umiejetności praktycznych przekładających się na wysokie kompetencje.\nPoznań 13 czerwiec 2022\nCentrum Konferencyjne Ogrodowa 12\nPoznań 11 lipiec 2022\nPoznań 22 sierpień 2022\nPoznań 12 wrzesień 2022\nPoznań 10 październik 2022\nPoznań 15 listopad 2022\nPoznań 12 grudzień 2022\nAkademia Przemawiania ARBIZ\nos. Jana III Sobieskiego 28/3\nProwadzę szkolenia managerskie w zakresie szkoleń trenerskich oraz wystąpień publicznych, skierowane do osób indywidualnych, firm i urzędów. Szkolenia to praktyczne warsztaty gdzie zawsze dopasowuję ich cel do osób biorących w nim udział, branży...\nTermin wydarzenia* Poznań, 13 czerwiec 2022 Poznań, 11 lipiec 2022 Poznań, 22 sierpień 2022 Poznań, 12 wrzesień 2022 Poznań, 10 październik 2022 Poznań, 15 listopad 2022 Poznań, 12 grudzień 2022\n60-688 Poznań os. Jana III Sobieskiego 28/3


Pięć na piątek: hot hatche, które zmieniały świat - 4 kolka i nie tylko\nHot hatche mają trudne zadanie – być autem znośnym i przyjemnym do jazdy na co dzień, do tego praktycznym, a jeszcze zapewniać emocję i frajdę z prowadzenia tym, którzy chcą od samochodu czegoś więcej, niż tylko prostego środka transportu między dwoma miejscami. Tym bardziej ciekawe jest, że ten rynek wielokrotnie był zdominowany przez Francuzów, którzy znani są raczej z tworzenia „kanapowozów”, a nie zabawek wywołujących uśmiech na twarzy kierowcy.\n5. Ford Focurs RS MKI\nFord Focus RS swego czasu wywoływał niemały szczęokoopad. Kiedy wydawało się, że hot hatche nieco podupadły, wparował on… cały na niebiesko. Wielu będzie się spierało, że to auto nie do końca spełniające ideę hot hatcha, bo jednak nie segment B, ale kompakt. Niemniej poza rozmiarem, dziś i tak porównywalnym ze współczesnym segmentem B niektórych producentów, Focus RS MKI ma wszystko, co mieć powinien. Dziś już nie powala wyglądem, ale (dla tych co nie pamiętają) przypomnę, że w 1998 to było auto niemal kosmiczne z wyglądu, a mówię tu o standardowym Focusie. Do tej pory pamiętam jak sąsiad z bloku kupił swojej żonie Focusa na gwiazdkę – całe osiedle patrzyło przyklejone do szyb.\nFocus z założenia prowadził się naprawdę fajnie i przez lata był wzorem dla całego segmentu C i nie tylko. Wersja RS natomiast zrobiła z tego praktycznego auta prawdziwego potwora. Ja wiem, że 215 koni dziś już na nikim nie robi wrażenia, ale ponad 20 lat temu, w aucie z przednim napędem było to coś, czego naprawdę należało się bać. Dość powiedzieć, że egzemplarze z początku produkcji RSa wcale nie były lekko i świetnie prowadzącymi się sportowcami. Mechanizm mający rozdzielać moment obrotowy pomiędzy przednimi kołami, niezbyt radził sobie z mocą i kierownicą szarpało na boki, przy mocniejszym wciśnięciu gazu. Usprawnienia dodane w czasie produkcji ostatecznie rozwiązały ten problem.\nFocus RS MKI choć nie był wielkim przełomem, to odnowił ducha hot hatchy w świecie coraz bardziej rozleniwionych, tyjących aut dla ludu. Teraz sam nieco zaginął tracąc swoją tożsamość pośród rynkowej konkurencji, ale legenda modelu RS ma się całkiem dobrze. Co ciekawe RSa pokochali Brytyjczycy. Z 4501 wyprodukowanych egzemplarzy, ponad 2000 trafiły właśnie do Wlk. Brytanii.\nRenault Clio Williams było genialnym zabiegiem marketingowym, choć nie tylko. Użycie nazwy Williams, dla uczczenia partnerstwa z odnoszącym sukcesy zespołem Williams F1, przyniosło świetne efekty. Prawda natomiast była taka, że zespół Formuły 1 nie miał nic wspólnego z tym Clio, rozwijanym przez dział Renault Sport. Jednak nie chodziło tylko o nazwę. Auto miało ponad 140 koni przy masie własnej nieco ponad 900 kilo. Lekkość robiła swoje. Do tego sztywniejsze zawieszenie, poszerzony rozstaw kół na przedzie, podpicowana skrzynia i kilka innych. Planowano zrobić 3800 sztuk do celów homologacyjnych, ale popyt był tak wielki, że zrobiono kolejne 1600. Mało tego, dorobiono potem kolejne serie Williams 2 i 3. W sumie Clio Williams powstało około 12 tysięcy sztuk, a mimo to jest obecnie białym krukiem. Dlaczego? Auto często było bazą dla konstrukcji sportowych, a rajdy potrafią kończyć się kraksami… Dlatego niestety wiele Williamsów skończyło skasowane na drzewie podczas imprezy sportowej, więc rzeczywista liczba egzemplarzy na rynku jest sporo mniejsza i trudna do oszacowania. Niemniej ten model popchnął dział Renault Sport nieźle do przodu, dzięki czemu Panowie wypuścili w późniejszych latach jeszcze sporo ciekawych aut.\nHonda Civic szóstej generacji jest (chyba) bliska naszym polskim sercom. Auto mocno popularne jeśli chodzi o przystosowanie do sportu, niezawodne, z ogromną bazą części. Oczywiście jego czas już przeminął, ale jeszcze kilka lat temu Civika można było zobaczyć niemal wszędzie. Civic Type-R był za to marzeniem i istnym majstersztykiem. Ważył nieco ponad tonę, a z jego silnika 1.6 VTEC B16B wyciśnięto aż 185 koni, czyli ponad sto z litra! W 1996 roku i cywilnym aucie sportowym „dla ludu”!\nDo tego dochodziło obniżone zawieszenie, zmienione przełożenie układu kierowniczego, poprawione hamulce, sportowe fotele Recaro i kilka innych gadżetów. Znów, podobnie jak Clio Williams, było to auto popularne jeśli chodzi o przystosowanie do sportu. Ktokolwiek, kto miał okazję jechać tym autem, z pewnością przyzna, że ta zrywność, wysoko kręcący się silnik i zwinne prowadzenie, to coś, czego współczesne auta mogą Type-R pozazdrościć.\nJapońskie auta sportowe z lat 90 przeżywają teraz niezły boom na rynku. Civic VI Type-R z minimalnym przebiegiem, już dwa lata temu osiągał niemal 400 tysięcy złotych na aukcji (!!!). Przez popularność i dostępność części, ciężko jest znaleźć obecnie egzemplarz w oryginalnym stanie.\n„Zaraz, zaraz… Focusa jeszcze zniese, ale Mini to już kupa, a nie hot hatch!”. Pewnie ktoś tak powie i będzie miał rację, bo Mini teoretycznie hatchbackiem nie jest, choć jakiś tam właz z tyłu ma 😉 . Niemniej to właśnie Mini Coopera uważam za pradziada wszystkich małych aut, mających dawać frajdę. Choć tak naprawdę wyszło to przypadkowo. Mini zostało zaprojektowane jako tanie auto dla ludu, będące odpowiedzią na kryzys paliwowy. Tu nic nie pozostawiono przypadkowi, nawet konstrukcja karoserii była podporządkowana prostocie i niskim kosztom, ze spawami widocznymi z zewnątrz. Do tego doszedł poprzecznie umieszczony silnik, który właśnie dzięki Mini stał się standardem w autach z przednim napędem. Nie wiem czy wiecie, ale Mini zamiast klasycznych sprężyn, ma zawieszenie oparte o gumowe półkule. Dają one zdecydowanie sztywne zachowanie auta. Mam sporo rodzinnych wspomnień z Mini Cooperem i zapewniam was – po przejeździe przez Warszawę kilkanaście lat temu, zbierało się plomby z podłogi.\nMocniejsza odmiana Mini Coopera powstała po tym, jak John Cooper, budujący bolidy F1, stwierdził, że auto ma potencjał sportowy i poszedł do zarządu firmy British Motor Corporation (produkującej Mini), ze swoim pomysłem. Warto dodać, że oryginalne Mini zaprojektowało raptem trzech inżynierów, dwóch studentów, a w zespole było jeszcze trzech kreślarzy. Tak – wtedy nie było komputerów i wszystko trzeba było narysować ręcznie. Pierwsze „sportowe” Mini w wersji Cooper miało raptem śmieszne 55 koni, ale przy masie nieco ponad pół tony, to wcale nie było tak mało. Całość miała w dodatku miejsce ponad 60 lat temu, a to już zmienia percepcję. Mini Cooper szybko został zaprzęgnięty do rajdów i wyścigów, a tam odniósł ogromne sukcesy. Kilkukrotnie wygrywał Rajd Monte Carlo, ale też Rajd Finlandii, czy… Rajd Polski. Dominacja Mini Coopera w rajdach trwała ponad pół dekady, a musicie wiedzieć, że wtedy samochody były dużo mniej modyfikowane pod kątem sportu. Mini wygrywało też tytuły w brytyjskiej serii wyścigowej oraz jej europejskim odpowiedniku. Do tego dochodzą seryjne zwycięstwa w australijskich wyścigach długodystansowych. Nie bez powodu auto zostało wybrane europejskim samochodem stulecia, w jako światowy samochód stulecia zajęło drugie miejsce, przegrywając tylko z Fordem T. Produkowano je od 1959 roku, aż do 2000!\nJeśli ktoś jechał kiedyś Mini, ten dobrze wie, że wrażenia z jazdy są nieporównywalne z prowadzeniem jakiegokolwiek innego pojazdu. To naprawdę drogowy gokart, choć niektórzy powiedzą, że dopuszczona do ruchu taczka 😉 .\nPrzyznam szczerze, że Peugeot 205 GTI to moje niespełnione marzenie motoryzacyjne. Auto – legenda, którego chyba nikomu nie trzeba przedstawiać. Model 205 trafił na rynek i z miejsca uratował firmę, która była wtedy w sporych tarapatach finansowych. Potem koncern rozochocił się na tyle, że widząc rynek hot hatchy wykreowany przez Golfa GTI, zapragnął uszczknąć coś dla siebie. Wyszło im całkiem niezłe uszczknięcie. Wypuszczona wersja GTI 1.6, a potem jeszcze mocniejsza z silnikiem 1.9, zdominowała rynek małych aut o sportowym zacięciu. Jakby tego było mało do firmy Peugeot zgłosił się niejaki Jean Todt twierdząc, że widzi dla 205 miejsce w sporcie. Tak powstały potwory nazwane T16, dające podstawę pod budowę konstrukcji rajdowej grupy B. Peugeot 205 odnosił w rajdach sukcesy nie mniejsze niż Audi, z resztą pokonując monstra niemieckiej firmy, typu odmiana S1.\nZ ciekawostek warto nadmienić, że Peugeot 205 w roku swojej premiery, przegrał tytuł Car of The Year z… Fiatem Uno. Na szczęście nie zmienia to faktu, że po dziś dzień 205 GTI jest uznawany przez wielu za najlepszy hot-hatch w historii, będący niedoścignionym wzorem dla innych i dający niesamowitą frajdę z prowadzenia. Jeszcze da się znaleźć egzemplarze w cenie… rozsądnej, czyli do 50 tysięcy złotych. Te w stanie fabrycznym, osiągają natomiast zawrotne kwoty. Idę sprawdzić totka.\nŹródło: Autocar | Carbase | Wikipedia\n← Amerykanizacja F1\nF1 GP Miami 2022 – Akademia (nie)Policyjna →\n5 stycznia, 2021 5 stycznia, 2021 4 kółka i nie tylko\t0\n7 stycznia, 2018 27 marca, 2018 4 kółka i nie tylko\t0\n2 komentarze do “Pięć na piątek: hot hatche, które zmieniały świat”\n6 maja, 2022 o 8:24 am\n6 maja, 2022 o 8:27 am\nJasne 😉 . Delta Integrale to też hot hatch, ale wszystkich zmieścić się nie da.


Burmistrz zaproponował kolejne ulgi dla przedsiębiorców - Gmina Głuchołazy\nBurmistrz zaproponował kolejne ulgi dla przedsiębiorców\nNa wniosek Burmistrza Głuchołaz Edwarda Szupryczyńskiego Radni przyjęli dwie uchwały, których celem jest pomoc dla lokalnej branży hotelarskiej i gastronomicznej. Pierwsza z uchwał dotyczy zwolnienia z podatku od nieruchomości niektórych przedsiębiorców ponoszących negatywne konsekwencje ekonomiczne z powodu COVID-19. Druga dotyczy zwolnienia i zwrotu części opłaty pobranej od przedsiębiorców za korzystanie z zezwoleń na sprzedaż napojów alkoholowych przeznaczonych do spożycia w miejscu sprzedaży za 2021 rok i zwrotu części tej opłaty (w wysokości 1/3 opłaty).\nUchwały zostały przyjęte zdecydowaną większością głosów podczas nadzwyczajnej sesji Rady Miejskiej w Głuchołazach, która odbyła się w czwartek, 11 lutego, w trybie zdalnym.\nTo już kolejne uchwały zaproponowane przez Burmistrza Głuchołaz, których celem jest udzielenie pomocy przedsiębiorcom, którzy znaleźli się w trudnej sytuacji ze względu na wprowadzone przez Rząd RP obostrzenia związane z pandemią COVID-19. W tej sytuacji każde wsparcie finansowe ze strony lokalnego samorządu, mające na celu zachowanie ciągłości działalności gospodarczej w branży gastronomicznej i hotelarskiej oraz utrzymania stanowisk pracy, jest bardzo ważne.\nTym samym zwolnienie z podatku od nieruchomości uzyskają przedsiębiorcy prowadzący działalność gospodarczą w zakresie świadczenia usług hotelarskich w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 8 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o usługach hotelarskich oraz usługach pilotów wycieczek i przewodników turystycznych (Dz. U. z 2020 r. poz. 2211).\nW przypadku branży gastronomicznej należy podkreślić, że w Głuchołazach funkcjonują 33 placówki gastronomiczne, które zgodnie z założeniami ustawy covidowej mogą skorzystać ze zwrotu w/w opłaty czy zwolnienia z obowiązku płacenia części wymaganej opłaty.\nMamy nadzieję, że w kolejnych miesiącach obostrzenia związane z walką z COVID-19 będą luzowane, co pozwoli na swobodne prowadzenie działalności gospodarczej. W innym przypadku niewykluczone jest przedłużenie lub wprowadzenie kolejnych form wsparcia.\nData publikacji: 12-02-2021 09:00


Animacja – produkcja - Sova Studio\nAnimacja - produkcja\nGdy już poznamy oczekiwania klienta oraz grupy odbiorców, a także wspólnie opracujemy szczegółowy scenariusz i zbierzemy niezbędne informacje oraz materiały, pora przystąpić do etapu produkcji. W tej fazie wcielamy w życie nasze ustalenia - można powiedzieć, że jest to przejście z teorii do praktyki. Nie ma tutaj miejsca na przykre niespodzianki i niedociągnięcia, ponieważ starannie przygotowujemy się do każdej produkcji i mamy wszystko zaplanowane od A do Z. Dzięki temu etap ten przebiega sprawnie i zgodnie z założeniami zarówno naszymi, jak i klienta.\nJak wygląda produkcja animacji w Sova Studio w Poznaniu?\nNasz zespół tworzą nie tylko specjaliści od kreowania nowych koncepcji stanowiących odpowiedź na oczekiwania klienta oraz potrzeby coraz bardziej wymagającego rynku. To również specjaliści od nowych technologii, którzy przy wykorzystaniu zaawansowanych programów są w stanie przenieść odbiorcę w wyjątkowy świat animacji 2D oraz 3D. Podczas pracy wykorzystujemy wysokiej jakości sprzęt oraz profesjonalne programy, które w połączeniu z niesamowitymi umiejętnościami naszego zespołu pozwalają osiągnąć spektakularne efekty!\nUwielbiamy bawić się animacją, dlatego z ogromną przyjemnością tworzymy wszelkiego rodzaju obiekty oraz postaci w technologii 2D oraz 3D na podstawie stworzonych przez nas wcześniej grafik oraz umieszczamy je na tle z głębią przestrzenną. Nie możemy jednak zdradzić, jak dokładnie, krok po kroku, wygląda etap samej produkcji animacji, ponieważ:\n1. Każda realizacja jest inna – indywidualnie podchodzimy do każdego zlecenia, jesteśmy otwarci na wszelkie pomysły i stawiamy na wyjątkową elastyczność oferty.\n2. Nie zdradzamy konkurencji naszego przepisu na sukces w branży!\nJednak, wbrew pozorom, to nie koniec pracy. Po stworzeniu animacji przychodzi czas na ostatnie szlify, czyli postprodukcję! Na tym etapie zajmiemy się obróbka kolorystyczną oraz dźwiękową, by móc oddać w ręce klienta profesjonalną animację, która przyciągnie i – co najważniejsze - utrzyma na dłużej uwagę odbiorców.


W czwartek 16 maja 2013 r. zarówno uczniowie szkoły podstawowej, jak i gimnazjum mieli możliwość obejrzenia zabawnego widowiska o treści historycznej. Grupa aktorów w strojach z różnych czasów prezentowała m.in. dawny taniec dworski oraz części garderoby i uzbrojenie dawnego wojska. Można było obejrzeć, a nawet poćwiczyć władanie kopią, mieczem i szablą. Ochotników nie brakowało. Młodzież poznała też wygląd i sposób walki husarii polskiej. Sposób prezentacji oraz dowcipne teksty prowadzących bardzo przypadły młodzieży do gustu. Widowisko nie tylko bawiło, ale też pozwoliło nam poznać zwyczaje i styl życia szlachty polskiej w dawnych wiekach.\n15 maja naszą szkołę odwiedził Biskup Ełcki Romuald Kamiński. Na 4 godzinie lekcyjnej Ks. Biskup spotkał się z uczniami, nauczycielami i pracownikami Zespołu Szkół Samorządowych. Na to spotkanie Klub Misyjny „Rafiki" przygotował bajkę pt. „Jak sól", która bardzo się naszemu Pasterzowi spodobała! Najwięcej wysiłku włożyliśmy jednak w przygotowanie filmu, w którym zaprezentowaliśmy, że nasza wiara nie jest martwa. Film nagrał i zmontował Maciej Protasiewicz z kl. 3a. Wielkie podziękowanie i uznanie Maciek! Przedstawienie i film powstały pod kierunkiem p. Agnieszki Boruch.\nAkcja "Stop przemocy"


Sen o piwonii: kwietnia 2013\nMuszę się Wam do czegoś przyznać:\nJestem 'gadżeciarą' jeśli chodzi o ogród i szycie.\nUwielbiam wszystkie ładnie wyglądające narzędzia i nowinki techniczne, które mogą choć trochę usprawnić i przyspieszyć pracę czy to w ogrodzie, czy to przy moim szyciu/haftowaniu.\nKiedyś przyjaciółka powiedziała mi, że jestem 'gadżeciarą', a ja oczywiście zaraz zaprzeczyłam, bo to określenie jednoznacznie kojarzy mi się dość pejoratywnie. A swoją drogą jest jakieś inne o podobnym znaczeniu?\nAle fakt faktem - kocham różne ciekawe i ładne gadżety. Tylko mam oczywiście pewne zasady, np: nigdy nie kupię dwóch rzeczy do wykonania tej samej czynności. Już bez przesady, mam się za całkiem rozsądną osobę, chociaż trochę szalona jestem.\nA najbardziej mnie gubi sklep Tchibo, który mijam codzinnie wracając z pracy do domu. Aż grzech do niego nie wstąpić i jak mają 'tydzień ogrodniczy' to już zupełnie wsiąkam i najchętniej wykupiłabym pół sklepu :)\nPochwalę się ostatnimi moimi nabytkami, z których jestem bardzo zadowolona.\nZielony sznurek w bardzo ładnej puszce - tego w ogrodzie pełnym róż i powojników nigdy nie za wiele. A biały sznurek snopowiązałkowy trochę mi się opatrzył. No i pomyślałam, że czas już na zmianę :)\nMąż ma pas na narzędzia, a mi zawsze brakowało takiego pasa na wszystko co musi byś na podorędziu podczas obchodu ogródka. Bo nie wiem jak Wy, ale ja zawsze muszę mieć przy sobie 2-3 różne sekatory, nożyczki, sznurek, drut, rękawice ogrodnicze, małe grabki i wycinak do chwastów oraz oczywiście klucze, komórkę i chusteczki higieniczne - kieszenie nigdy mi tego nie mieściły i jeździłam z taczką ogrodniczą.\nNajfajniejszy zakup :) Moim zdaniem fartuszek ten jest bardzo praktyczny. Może nie przyda się teraz wiosną, bo suchych liści i gałęzi jest całe mnóstwo i odkładam je od razu na taczkę. Ale latem podczas spacerku po ogrodzie np. na przekwitnięte kwiaty będzie w sam raz.\nI oczywiście nie mogłam zapomnieć o moich malutkich ogrodnikach - jak zobaczyłam te słodkie małe narzędzia i tabliczki na grządkę to wiedziałam, że nie wyjdę ze sklepu z pustymi rękami :)\nPrzypominam o kończącym się OGRODOWYM CANDY.\nZapisać się można jeszcze dziś i jutro. A oprócz głównej nagrody przwiduję jeszcze parę nagród pocieszenia i będzie również coś z Tchibo. Ale to jest na razie moja słodka tajemnica :)


Audigy - PurePC.pl - Forum Dyskusyjne\nDziwne problemy z audigy 2 zs na windows 7 pro x64.\nAudigy replied to Audigy's topic in Audio\nZredukowałem ram do 3.25 gb i pomogło.\nAudigy posted a topic in Audio\nCześć. Mam taki oto problem: Darmowy hosting plików, zdjęć i obrazków - Hostuje.net Jest to kawałek podbitki vokalowej, nagranej przez mojego znajomego u mnie. Znalazłem podobny problem, ale chyba dalej nie mam rozwiązania...bardzo proszę o pomoc, pozdrawiam i z góry wielkie dzięki. cracking/popping noises when recording - Vista Ultimate 64 and Audigy 2\nAudigy 2zs platinum pro, najlepsze sterowniki, kx nie działają.\nJak w temacie. Kx nie rozpoznaje mojej karty, a standardowe sterowniki...no cóż, dają średnią jakość dźwięku. Co polecacie?. Z góry dzięki za pomoc, pozdrawiam. Ps.: System windows 7 pro x64.\nAudigy replied to PZA's topic in Socket 423/478/775/479\nCześć. Mam problem...chyba z płytą główną. Zawsze co jakiś czas musiałem resetować komputer, na każdym systemie żeby tak się nie działo, z każdym mikrofonem, teraz dzieje się cały czas. Oto link, pare sekund do odsłuchu: Dziwnie przerywa Przekładałem karte dźwiękową na inny port pci, kupiłem nawet nową, to samo. Przeinstalowałem sterowniki, to samo. Wcześniej miałem audigy 2zs gold, teraz audigy 2zs platinum pro, praktycznie to samo. To wina płyty głównej, czy może...windowsa 7 x64, visty x64?. Te karty są dosyć stare, sam już nie wiem. Obecny system windows 7, ale na viście to samo się działo. Ps.: Przed chwilą włączyłem komputer i chwile było dobrze, po 5 minutach znów mi przerywało wokal, odczekałem chwile i...działa. Z tym że znów po minucie przestaje, tzn. przerywa wokal. Denerwujące to jest, a nie mogę znaleźć przyczyny.\naudigy 2 zs platinum pro-pilot\nW pierwszym nie działa link (The page cannot be found przy kliknięciu download), w drugim i trzecim nie ma mojej karty, przez co przy instalacji pisze że nie wykrywa sprzętu. Wgrałem więc ze strony creative wersję na windows xp, jednak przy wejściu do settings wyświetla "unable to find a working ir device". How to get a Creative ZS Platinum Pro RM-1500 remote working - Promixis, LLC Forums znalazłem , teraz nie mogę znaleźć nigdzie sblive sysex messages, a tamten link niestety nie działa.\nPodziękowałbym, ale mam windows 7 i nic takiego nie ma, a sterowniki mam.\nWitam. Gdy nacisnę cokolwiek na pilocie, miga dioda na panelu jednak nic się nie dzieje, żaden przycisk nic nie daje. Co mam zrobić?. Są jakieś sterowniki do pilota?.\nAudigy replied to pkozerski's topic in Sterowniki & Biosy\nLogitech G51 a Genius SW-HF 5.1 6000\nWitam. Mam obecnie logitecha g51, z którego jestem niezadowolony. Satelity grają beznadziejnie, plastikowo. Jedynie gdy "ustawię na więcej" subwoofer, słychać to mniej, ale znowuż bas zagłusza wszystkie inne dźwięki. Jedynie w grach się w miare dobrze spisują. Tak więc przymierzam się do zakupu wyżej wymienionych geniusów. Czy opłaca się?. Poczuje jakąś różnice w grach/filmach/muzyce?. Z góry dzięki za odpowiedź i pozdrawiam.\nSłuchawki do home recordingu do 100zł.\nCześć. Założyłem sobie małe domowe studio. Pozostała mi kwestia słuchawek i głośników, ale głośniki kiedy indziej. Póki co nagrywam na soniakach ex 85LP, ale to mało wygodne. W związku z tym, jakie słuchawki zamknięte, nauszne, kupić do tej kwoty, do nagrywania?. Jeśli nie będą mieć w takiej kwocie tak dobrej jakości dźwięku jak ex 85 nic się nie stanie, najwyżej mix wokalu dalej będę robił na soniakach. Ważne żeby były wygodne i szczelne, chociaż jakość jakaś też mogłaby być, używałbym wtedy tylko jednych słuchawek. Mix robie na słuchawkach, bo moje głośniki niestety póki co nadają się tylko to oglądania filmów. Z góry dziękuję za pomoc, pozdrawiam.\nKarta dźwiękowa do 250zł.\nKupie platinum pro...to samo co moja, tylko fajny panel ma;p\nOk, dzięki. Mam nadzieję że na windows 7 pro x64 nie będzie z nimi problemów.\nWitam. Moja aktualna audigy 2zs gold praktycznie skończyła swój żywot. Tak więc przymierzam się do zakupu nowej karty dźwiękowej. Głównie tak jak i ta będzie służyła do nagrywania (na emu i inne mnie nie stać, więc polecano mi zwykłą+mixer), w czym audigy 2 zs na prawdę sprawdziła się bardzo dobrze. Oprócz tego będzie musiała obsłużyć 5.1, ale to już chyba nie problem. Ważne żeby w grach, filmach i muzyce też dawała rade. Ogółem, jak za 250zł. znajdę coś lepszego od audigy 2 zs do wszystkich tych zadań , będę bardzo zadowolony. Z góry dziękuję za pomoc i pozdrawiam!. Ps. Może być używana. Dajcie jakieś propozycje.


meble kuchenne wesoła » Wynajem mieszkań\nArchiwum tagu meble kuchenne wesoła\ngatunek działalności gospodarczej polegającej na prowadzeniu otwartych zakładów żywienia zbiorowego (np. restauracji, barów, stołówek itp.). Plus sztuka przyrządzania oraz podawania otawa w oparciu o fachową wiedzę kulinarną. Gastronomia owo i erudycja o produktach, ich wartości odżywczej, o racjonalnym przygotowaniu potraw, komponowaniu posiłków, o tradycjach kulinarnych oraz zwyczajach i obyczajach związanych z jedzeniem. Restauracja – [...]\nTagi: meble kuchenne wesoła\ngatunek działalności gospodarczej polegającej na prowadzeniu otwartych zakładów żywienia zbiorowego (np. restauracji, barów, stołówek itp.). Także umiejętność przyrządzania a podawania potraw w oparciu o fachową wiedzę kulinarną. Gastronomia owo także wiedza o produktach, ich wartości odżywczej, o racjonalnym przygotowaniu otawa, komponowaniu posiłków, o tradycjach kulinarnych i zwyczajach natomiast obyczajach związanych z jedzeniem. Odnowienie – [...]\nodmiana działalności gospodarczej polegającej na prowadzeniu otwartych zakładów żywienia zbiorowego (np. restauracji, barów, stołówek itp.). Oraz zdolność przyrządzania a podawania potraw w oparciu o fachową wiedzę kulinarną. Gastronomia to oraz mądrość o produktach, ich wartości odżywczej, o racjonalnym przygotowaniu otawa, komponowaniu posiłków, o tradycjach kulinarnych a zwyczajach tudzież obyczajach związanych z jedzeniem. Restauracja – [...]\nforma działalności gospodarczej polegającej na prowadzeniu otwartych zakładów żywienia zbiorowego (np. restauracji, barów, stołówek itp.). Oraz biegłość przyrządzania zaś podawania potraw w oparciu o fachową wiedzę kulinarną. Gastronomia to plus wiedza o produktach, ich wartości odżywczej, o racjonalnym przygotowaniu potraw, komponowaniu posiłków, o tradycjach kulinarnych natomiast zwyczajach oraz obyczajach związanych z jedzeniem. Przywrócenie – [...]\nrodzaj działalności gospodarczej polegającej na prowadzeniu otwartych zakładów żywienia zbiorowego (np. restauracji, barów, stołówek itp.). Również biegłość przyrządzania natomiast podawania potraw w oparciu o fachową wiedzę kulinarną. Gastronomia to dodatkowo wiedza o produktach, ich wartości odżywczej, o racjonalnym przygotowaniu otawa, komponowaniu posiłków, o tradycjach kulinarnych tudzież zwyczajach a obyczajach związanych z jedzeniem. Przywrócenie – [...]\nrodzaj działalności gospodarczej polegającej na prowadzeniu otwartych zakładów żywienia zbiorowego (np. restauracji, barów, stołówek itp.). Również zręczność przyrządzania a podawania otawa w oparciu o fachową wiedzę kulinarną. Gastronomia owo i intelekt o produktach, ich wartości odżywczej, o racjonalnym przygotowaniu otawa, komponowaniu posiłków, o tradycjach kulinarnych i zwyczajach i obyczajach związanych z jedzeniem. Restauracja – [...]\nrodzaj działalności gospodarczej polegającej na prowadzeniu otwartych zakładów żywienia zbiorowego (np. restauracji, barów, stołówek itp.). I umiejętność przyrządzania tudzież podawania potraw w oparciu o fachową wiedzę kulinarną. Gastronomia to również mądrość o produktach, ich wartości odżywczej, o racjonalnym przygotowaniu otawa, komponowaniu posiłków, o tradycjach kulinarnych natomiast zwyczajach i obyczajach związanych z jedzeniem. Odnowienie – [...]\nforma działalności gospodarczej polegającej na prowadzeniu otwartych zakładów żywienia zbiorowego (np. restauracji, barów, stołówek itp.). Plus rzemiosło przyrządzania zaś podawania potraw w oparciu o fachową wiedzę kulinarną. Gastronomia to plus oczytanie o produktach, ich wartości odżywczej, o racjonalnym przygotowaniu otawa, komponowaniu posiłków, o tradycjach kulinarnych natomiast zwyczajach zaś obyczajach związanych spośród jedzeniem. Restauracja – [...]\nodmiana działalności gospodarczej polegającej na prowadzeniu otwartych zakładów żywienia zbiorowego (np. restauracji, barów, stołówek itp.). Oraz sztuka przyrządzania zaś podawania otawa w oparciu o fachową wiedzę kulinarną. Gastronomia to dodatkowo mądrość o produktach, ich wartości odżywczej, o racjonalnym przygotowaniu potraw, komponowaniu posiłków, o tradycjach kulinarnych natomiast zwyczajach zaś obyczajach związanych spośród jedzeniem. Restauracja – [...]\nrodzaj działalności gospodarczej polegającej na prowadzeniu otwartych zakładów żywienia zbiorowego (np. restauracji, barów, stołówek itp.). Również kunszt przyrządzania oraz podawania otawa w oparciu o fachową wiedzę kulinarną. Gastronomia to plus wiedza o produktach, ich wartości odżywczej, o racjonalnym przygotowaniu otawa, komponowaniu posiłków, o tradycjach kulinarnych zaś zwyczajach natomiast obyczajach związanych spośród jedzeniem. Restauracja – [...]


Tak zmieni się polski paszport - Bankier.pl\nDomowe finanseTak zmieni się polski paszport\nczerwony_wiewior 2017-09-12 18:07\nBardzo ładny kolor. Taki męski, jak pan minister\nkarbinadel 2017-09-12 13:20\nRoman Korfanty? A co na Wojciech?\nkarbinadel 2017-09-12 13:19\nRoman Korfanty? A co na to Wojciech?\nciemny_lud 2017-09-12 17:18\nCiekawe, czy to Płaszczak jest takim ignorantem, czy też redakcja pomieszała imiona\nciemny_lud 2017-09-12 13:16\nGdyby Niemcy chcieli na paszporcie przedstawić motywy z Wrocławia czy Gdańska, pisowscy politycy zapluliby się z oburzenia. Tyle że tam takie głupich pomysłów nikt poważnie nie rozważa. Po jakiego diabła na paszportach jakieś ozdóbki?\nbionikjaga 2017-09-12 16:27\nDlatego ja wymianę paszportu zrobię w tym m-cu, bo nie mam ochoty mieć w nowym paszporcie jakichś symboli martyrologicznych. Jeżdżę po świecie bo interesuje mnie lepsze życie a nie wieczne modły i rocznice walk i mordów.\nciemny_lud odpowiada bionikjaga 2017-09-12 17:16\nMi się również paszport niedawno skończył, trzeba szybko robić nowy, bo jeszcze nam wrak smoleński do dokumentów wstawią


Engelgard - KONSERWATYZM.PL – Portal Myśli Konserwatywnej\nEngelgard: Bitwa Warszawska 1920. Od mitów do faktów\nPojawiające się przy każdej okazji rocznicy Bitwy Warszawskiej twierdzenia, że w 1920 roku uderzyliśmy prewencyjnie (wprawa kijowska), są nieprawdziwe: 1. Celem wojny nie było pobicie armii bolszewickiej, tylko budowa samoistijnej Ukrainy i realizacja utopijnego programu federacyjnego, dlatego zaatakowano nie tam, gdzie były skoncentrowane główne siły bolszewickie. 2. Wojna była przygotowywana w tajemnicy przed rządem, Sejmem i opinią publiczną – która była przeciwko programowi federacyjnemu Piłsudskiego i nie akceptowała układu z Petlurą. 3. W całej Europie uznano, że Polska była agresorem i prowadzi imperialistyczną politykę. 4. […]\nJan Engelgard oprowadza po wystawie “Irlandzki zryw – powstanie wielkanocne” (1916)\n28 września 2016 26 września 2016 Redakcja Konserwatyzm.pl\nPo roku prezydentury Andrzeja Dudy wszyscy są niezadowoleni, choć wielu nie wyraża tego publicznie. Opozycję można zrozumieć – bije w Dudę jak w bęben, bo koncentruje się na coraz bardziej marginalnym problemie Trybunału Konstytucyjnego i naiwnie liczy (czy liczyła) na jakąś pomoc ze strony Prezydenta. Za naiwny uznać także trzeba zarzut pod jego adresem, że nie przeszedł do opozycji wobec Jarosława Kaczyńskiego i podpisuje wszystkie ustawy, które przychodzą na jego biurko z Parlamentu. Prezydent reprezentuje taki a nie inny obóz polityczny, więc nie ma […]\nEngelgard: Pani Kurczab obsesja na punkcie Putina (czyli o “znawczyni” Rosji)\n19 lipca 2016 20 lipca 2016 Redakcja Konserwatyzm.pl\nKrystyna Kurczab-Redlich uchodzi w warszawskim salonie za „znawczynię” Rosji, zaprasza się ja często na rozmowy w TV i wydaje wciąż to nowe książki, w których daje upust swojej fobii, czy raczej niepohamowanej obsesji na tle Władimira Putina. W Polsce literatura antyputinowska zalega wręcz całe półki w księgarniach, stanowi już prawdziwy dział „wiedzy”. W 90 procentach jest to literatura pisana na zamówienie przez tzw. znawców Rosji za pieniądze i z inspiracji tych, którzy walkę o ten kraj sromotnie przegrali. Przypomnijmy tylko lata 90., kiedy tacy ludzie […]\nanonim z Lipiński: Mateusz Zwycięzca


Podróżujący karnawał | Sztuka | Dwutygodnik | Dwutygodnik\nRozmowa z Agnieszką Polską, Jakubem de Barbaro, Jankiem Simonem\nZOFIA KRAWIEC: Skąd wziął się pomysł na Szaloną Galerię?\nJAKUB DE BARBARO: Formę mobilnego obozowiska z kulturą rozwijaliśmy już jakiś czas temu, kiedy z Jankiem Sową i Agą Klepacką wyjeżdżaliśmy z Goldex Poldex poza naszą siedzibę, na przykład do Instytutu Sztuki Wyspa w Gdańsku. Budowaliśmy wtedy coś na wzór obozów, w których były wystawy, wykłady, pokazy filmów. Pomyśleliśmy, że jest to bardzo pojemna forma, w ramach której można łączyć ze sobą różne formaty: wydarzenia performatywne, wykłady, dyskusje, wystawy, pokazy filmów. Takie wesołe miasteczko kultury.\nJANEK SIMON: Pomysł na galerię, z którą ruszymy w Polskę, mieliśmy już jakiś czas temu, ale skonkretyzował się tej zimy. Pojawił się impuls i zaczęliśmy pracować nad tym we trójkę, głównie przez aktualną sytuację polityczną. Trochę się przestraszyliśmy agresji w dyskusji publicznej, łamania konstytucji, ataków na obcokrajowców czy straszenia w parlamencie europejskim możliwością wyjśca z Unii. Pomyślelismy, że to jest taka sytuacja, w której naprawdę każdy powinien się zastanowić, jaką dziurę może załatać w swoim otoczeniu, bo za chwilę będzie za późno.\nZa czasów poprzedniej władzy kultury i sztuki nie było wcale więcej na polskiej prowincji.\nAGNIESZKA POLSKA: Aktualna sytuacja polityczna była bezpośrednią przyczyną rozpoczęcia działań już teraz, ale mamy świadomość, że do tej sytuacji doprowadziły lata zaniedbań w edukacji kulturalnej w Polsce. Jesteśmy zalewani niepokojącymi, budzącymi śmiech lub grozę informacjami na temat obecnych i planowanych działań Ministerstwa Kultury. Lęk środowiska artystycznego o przyszłość kultury w Polsce jest całkowicie uzasadniony. Zastanówmy sie jednak, czy kultura współczesna dostępna przez ostatnie piętnaście lat dla przeciętnego mieszkańca małej miejscowości tak bardzo różni się od tego, co Ministerstwo Kultury proponuje teraz. Pomniki papieża Polaka, festyny pięćsetlecia wyorania Matki Boskiej, nacjonalistyczne rekonstrukcje bitew – to nie jest przecież żadna nowość, raczej coś, co dawno temu stało się pewnym standardem i normalnością.\nPomniki papieża Polaka, festyny pięćsetlecia wyorania Matki Boskiej, nacjonalistyczne rekonstrukcje bitew – to nie jest przecież żadna nowość\nJanek: Od 15 lat jestem aktywnym uczestnikiem sceny artystycznej w Polsce, brałem udział w dużej liczbie organizowanych na różne sposoby wystaw, ale trudno mi przypomnieć sobie sytuacje, w których te wystawy odbywałyby się poza dużymi miastami. Może w innych dziedzinach jest inaczej, teatry grają czasem objazdowe spektakle, ale też nie jest to istotny aspekt ich działalności. To prowadzi do jakiejś formy wykluczenia. No i pojawia się pytanie, kto powinien z nim walczyć. Artyści? Instytucje? Czy na przykład Ministerstwo Kultury przez programy grantowe albo ustalanie odpowiednich priorytetów w swojej polityce. Na pewno odpowiedzi jest wiele, ale wydaje mi się, że sytuacja, w której biorą się za to sami artyści, bez organizacyjnego wsparcia instytucji czy ministerstwa, może uwolnić ciekawą energię. Inną, niż gdyby to się działo przez jakieś oficjalne programy.\nKręci filmy i robi animacje. Często nawiązuje do zapomnianych faktów historycznych oraz zagadnień związanych ze zjawiskiem wpływu czy poczuciem odpowiedzialności. Wykorzystuje znalezione materiały: zdjęcia pochodzące z książek i magazynów czy odszukane w internecie. Studiowała w Królewskiej Akademii Sztuki w Amsterdamie. Jej prace były pokazywane na Biennale w Sydney i w Stambule, w licznych instytucjach w kraju, a także w Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Nowym Jorku i londyńskim Tate Modern. W 2012 roku była nominowana do prestiżowej międzynarodowej nagrody Future Generation Art Prize.\nAgnieszka: Braliśmy niedawno udział w sympozjum „DE-MO-KRA-CJE” zorganizowanym w Galerii Labirynt w Lublinie, w trakcie którego osoby należące do środowisk twórczych i przedstawiciele instytucji dyskutowali, jak ludzie kultury mogą odpowiedzieć na obecny kryzys demokracji. Bardzo ciekawy wydał mi się pogląd wyrażony przez Wojciecha Kozłowskiego i Sebastiana Cichockiego: że powinniśmy przestać bez końca obwiniać siebie i instytucje artystyczne za zaistnienie obecnej sytuacji. Powinniśmy przestać obwiniać się za to, że nie wykonaliśmy odpowiednio dużej pracy. Oczywiście, można się spierać, czy ta dyskusja może być efektywna, jeżeli toczy się w dosyć hermetycznym środowisku. Mimo to, w ciągu ostatnich lat wykonano naprawdę wiele działań, których celem było zbliżenie do odbiorcy wcześniej nie zainteresowanego współczesną kulturąą.\nKto w takim razie ponosi odpowiedzialność za elitarność kultury?\nJanek: To jest oczywiście bardzo złożona kwestia. Na pewno są obszary, które muszą być elitarne, chociażby z racji tego, że ich odbiór i produkcja wymaga specyficznej wrażliwości czy przygotowania. Trochę jak z matematyką – nikt nie powinien mieć pretensji do świata o to, że nie rozumie ani słowa z książki o topologii czy abstrakcyjnej algebrze. Ale jest też obszar kultury, który mógłby być dostępny dla wszystkich, a z różnych powodów – w tym politycznych – nie jest. To z kolei trochę coś takiego jak terapia. Narzędzie, które pomaga żyć, ale nie każdego na nie stać. I w tym obszarze chcemy działać.\nOd 15 lat jestem aktywnym uczestnikiem sceny artystycznej w Polsce, ale nie pamiętam, żebym brał udział w wystawie odbywającej się poza dużym miastem\nDlaczego wasza galeria nazywa się Szalona, skora raczej występuje w opozycji do szalonej rzeczywistości?\nAgnieszka: Jest to nazwa historyczna, związana z dorobkiem Mariana Minicha, czyli dyrektora Muzeum Sztuki w Łodzi w latach 1935–1965. Minich był jednym z najwybitniejszych dyrektorów tej instytucji, to on zbudował podstawy kolekcji Muzeum, kolekcji opartej przede wszystkim na awangardzie, na sztuce eksperymentującej i otwartej. Marian Minich miał bardzo ciekawe pomysły na popularyzowanie sztuki wśród ludzi, którzy wcześniej nie mieli żadnego dostępu do kultury, czyli np. wśród mieszkańców wsi. Muzeum Sztuki w latach 30. posiadało największą w Europie kolekcję reprodukcji malarstwa, co było jego wielką chlubą. Teraz wydaje się to zabawne, ale wówczas było ważnym narzędziem popularyzacji kultury, reprodukcje mogły podróżować i na przykład być pokazywane na wystawach w podłódzkich wsiach. Obrazy wisiały często bezpośrednio na płotach, budynkach gospodarczych. Jak wiadomo, nie miały bardzo dużej wartości materialnej, ale ogromną wartość edukacyjną. Marian Minich napisał książkę „Szalona galeria”, w której zbiera te działania.\n1. Orawa 64, Lipnica Mała, 1964. 2. Grupa robotników zwiedzająca wystawę w MSŁ, 1954. 3. Wystawa plastyków amatorów, Zgaduj-Zgadula, 1959. Dzięki uprzejmości Muzeum Sztuki w Łodzi.\nArtysta konceptualny. Motorem jego twórczości jest ciekawość, która często prowadzi go w odległe zakątki świata, gdzie realizuje swoje projekty. Interesują go miejsca i to, czym się od siebie różnią. Co można zrobić samemu i gdzie jest tego granica? Czym tak naprawdę sztuka różni się od nauki? Jego prace były pokazywane między innymi na Manifesta 7, Biennale w Liverpoolu, Guangzhou i Dakarze. Miał wystawy indywidualne w wielu instytucjach kultury w Polsce. W 2007 roku otrzymał główną nagrodę w konkursie Spojrzenia. Był także nominowany do Paszportu „Polityki”. W latach 2008–2012 współprowadził krakowską galerię Goldex Poldex.\nJanek: Odnosimy się do historii, ale to wszystko dzieje się teraz. Nazwa opisuje też nasz spoób myślenia i działania, nasz modus operandi. Szukamy w kulturze rzeczy niezwykłych, utraty kontroli, zabawy w jej pierwotnym sensie. I tam też widzimy jej potencjał polityczny. Jak gdzieś napisał Bifo, szczęście może mieć potencjał subwersywny, kiedy jest kolektywne.\nJakub: Tradycja popularyzacji kultury w małych miejscowościach czy wsiach była bardzo mocno obecna w PRL-u. Gomułka postulował działanie klubokawiarni w każdej wsi. Równolegle funkcjonowały objazdowe kina i biblioteki. Głośno było o muzeobusie „Mickiewicz – Puszkin” i wystawach Muzeum Ziemi Lubuskiej. Edukacyjne programy popularyzujące sztukę w małych miejscowościach prowadziła niedawno Zachęta. W Stanach Zjednoczonych w latach 60. tzw. Virginia Artmobile przejechał tysiące kilometrów, prezentując piętnasto– i szesnastowieczne malarstwo. Tam też pojawił sie model kierowcy-kuratora, czyli osoby odpowiedzialnej jednocześnie za transport wystawy i pomoc widzom w jej zrozumieniu. To model bliski naszym działaniom.\nSytuacja, w której biorą się za kulturę na wsi czy w małym mieście sami artyści, bez organizacyjnego wsparcia instytucji, może uwolnić ciekawą energię\nŻeby trafić do szerszego grona odbiorców posługujecie się między innymi humorem.\nJanek: Humor jest dla nas istotny. Nasze myślenie o humorze w sztuce znajduje się w opozycji do dominującego w polskiej dyskusji modelu polityczności sztuki, który wychodzi od sztuki krytycznej. Ta sztuka miała być polityczna przez szokowanie, rozbijanie dominującej narracji. Ale to w ogóle nie działało. Wydaje mi się, że sztuka krytyczna była udanym projektem artystycznym, ale jednocześnie była zupełnie nieudanym projektem politycznym.\nZe względu na jej hermetyczność?\nJanek: Na pewno też. Żeby ją docenić, zobaczyć w niej piękno, potrzeba było po pierwsze odwagi, a po drugie zrozumienia dynamiki kontekstu instytucjonalnego, w którym powstawała. Na zewnątrz tego kontekstu antagonizowała. Umacniała stereotyp, że sztuka współczesna to świat ludzi, którzy powinni spędzać czas w szpitalu psychiatrycznym, a nie dostawać na cokolwiek publiczne pieniądze. Ten model perswazji nie działa, trudno przekonać kogoś do czegoś, waląc go po głowie genitaliami.\n1. Jakub de Barbaro, Janek Simon, Agnieszka Polska. 2. Katarzyna Przezwańska. 3. i 4. Szalona Galeria – makieta.\nJak będzie wyglądała Szalona Galeria?\nJest projektantem, specjalizuje się w tworzeniu opraw graficznych do wystaw i wydarzeń kulturalnych. Projektował między innymi dla warszawskiej Zachęty, Muzeum Sztuki w Łodzi, Muzeum Narodowego w Krakowie, a także Sternberg Press w Berlinie, Éditions Dilecta w Paryżu, Arnolfini w Bristolu. W latach 2008–2012 współprowadził krakowską galerię Goldex Poldex.\nJakub: W projektowaniu architektury naszego wydarzenia istotną rolę odegrała Kasia Przezwańska. Szalona Galeria będzie miała formę obwoźnego cyrku albo wesołego miasteczka. Obozowisko to namioty, zadaszenia, przeprojektowane przyczepy i ciężarówki. Główna część to wystawa polskiej sztuki, na której pokażemy prace 34 współczesnych artystów. Bardzo zróżnicowany materiał: prace wideo, rzeźby, malarstwo, fotografie, performansy. Poza tym kino plenerowe prezentujące program filmów przygotowany przez Kubę Mikurdę i Jagodę Murczyńską oraz mininczytelnia z wyborem książek przygotowanym przez Janka Sowę. Treść wystawy będzie stała, ale jej ekspozycja będzie dostosowywana do poszczególnych miejsc. Chcemy ją adaptować, wykorzystując tanie i ogólnodostępne materiały. To oczywiście wymaga od nas wielkiego wyczucia, bo inaczej czyta się surowe cegły na ekspozycji Biennale Architektury w Wenecji, a inaczej widząc je przy gminnej drodze. Chcemy, aby ludzie poczuli sprawczość, żeby poczuli, że mają wpływ na rzeczywistość i mogą ją pozytywnie zmieniać.\nSą obszary, które muszą być elitarne, chociażby dlatego, że ich odbiór wymaga przygotowania. Ale są też takie, które mogłyby być dostępne dla wszystkich, a z różnych powodów – w tym politycznych – nie są\nAgnieszka: Część prac, które pokażemy na wystawie, to obiekty wprost przeniesione z przestrzeni muzealnej. Wśród nich znajdzie się na przykład film „Soundtrack” Łukasza Jastrubczaka, filmy Igora Krenza „Dwa zniknięcia kulki w przestrzeni równoległej”, „Zmęczone muchy” i „Teleportacja tabletki”, portret nieistniejącego człowieka Anety Grzeszykowskiej czy praca Wilhelma Sasnala. Oprócz tego duża grupa dzieł to gesty, interwencje mocno osadzone w tkance obozowiska. Do tej grupy można zaliczyć na przykład rakietę kosmiczną skonstruowaną przez Andrzeja Szpindlera, olbrzymią gałkę oczną – fragment scenografii do spektaklu Krzysztofa Garbaczewskiego zaprojektowany przez Aleksandrę Wasilkowską, szablon Pawła Jarodzkiego odbity bezpośrednio na naszym samochodzie. Jako organizatorzy wydarzenia zobowiązaliśmy się poruszać oficjalnym krokiem Szalonej Galerii, adaptując pracę Roberta Rumasa „Dwa kroki w przód, jeden krok w tył”. Mamy też nadzieję, że w jednym z miejsc odwiedzi nas „Żywa rzeźba” w osobie Andrzeja Dudka-Dürera.\nJanek: Na razie chcemy, żeby inicjatywa w ogóle doszła do skutku. Żebyśmy zebrali niezbędne pieniądze, zbudowali mobilną Szaloną Galerię, przejechali przez piętnaście miejscowości w Polsce. I najważniejsze: nawiązali kontakt z ludźmi.\nMacie już opracowaną strategię? Jak chcecie to zrobić?\nJanek: To jest pytanie taktyczne, które sobie zadajemy: jak opakować sztukę, tak żeby stała się bardziej przystępna. Wydaje nam się, że ta sytuacja wysołego miasteczka, jakiegoś podróżującego karnawału może tu pomóc. Chcemy, żeby to było czymś tak dziwnym i niespodziewanym, że nie będzie się dawało wpisać w standardowe interpretacje relacji Warszawa – prowincja.\nWystawa, kino plenerowe, miniczytelnia. Szalona Galeria będzie miała formę obwoźnego cyrku albo wesołego miasteczka\nAgnieszka: Oprócz tego, że forma całego wydarzenia będzie zapraszająca i oparta na pewnej lekkości, samą wystawę chcielibyśmy zbudować z prac pozbawionych cynizmu. Dzieła sztuki, które będziemy pokazywać, opisują nowe modele działania. Narracja wystawy skupia się na rozwijaniu otwartości i tolerancji u odbiorcy poprzez pokazanie jemu albo jej nieznanych dotychczas perspektyw. Nie będziemy konfrontować widza ze sztuką krytyczną wobec zastanego systemu, ale raczej taką, która pokazuje możliwość istnienia systemów alternatywnych.\nPo wystawie będzie oprowadzał przewodnik – prawdopodobnie po prostu jedno z nas – ubrany w kostium zaprojektowany przez duet Bracia, czyli Agę Klepacką i Maćka Chorążego. Osoba ta będzie opowiadała o pracach, dyskutowała z odbiorcami, zwracała ich uwagę na detale ukryte w ekspozycji. Zależy nam, żeby w Szalonej Galerii obecny był element charakterystyczny dla historii oralnej, taka naturalna bliskość osoby opowiadającej i odbiorcy.\nCzym kierowaliście się, wybierając 15 polskich miejscowości?\nJanek: Chcemy, żeby te miejsca były różnorode i tworzyły panoramę Polski. To ma być coś na wzór badania terenowego. Będziemy szukać odpowiedzi na pytania: na ile te miejsca się od siebie różnią? Czy mają wspólny mianownik? Jesteśmy otwarci na zaproszenia.\nSkąd pewność, że polskie miejscowości w ogóle potrzebują sztuki i kultury współczesnej?\nJakub: Według badań, coraz więcej ludzi w małych miejscowościach deklaruje niezadowolenie z dostępnej sieci i oferty instytucji kulturalnych, ale to, czy mieszkańcy potrzebują kontaktu ze sztuką współczesną, jest pytaniem do nich i dopóki nie umożliwimy im tego kontaktu, dopóty będziemy tylko spekulować.\nAgnieszka: Wychodzimy z założenia, że kontakt z kulturą jest bardzo potrzebny do budowania dobrze funkcjonującego społeczeństwa.\nJanek: Nie określałbym tego tak kategorycznie. Wielu mieszkańców Warszawy nie ma kontaktu ze sztuką, ale istotne jest to, że mają możliwość jej poznania. W każdej chwili mogą pójść do galerii albo muzeum.\nAgnieszka: Nie wszyscy. Wielu ludzi nie stać na kontakt ze sztuką czy wyjście do teatru, nawet jeśli mieszkają w dużym ośrodku miejskim.\nJak opakować sztukę, żeby stała się bardziej przystępna? Sytuacja podróżującego karnawału może tu pomóc\nJanek: Koncepcyjna strona wystawy jest już zamknięta. Wybraliśmy grupę artystów i dzieła sztuki, które będziemy pokazywać. Teraz zabieramy się za budowanie fizycznej struktury. Kończymy projektować trasę. Ruszamy 15 lipca.\nMożna finansowo wspierać waszą inicjatywę na stronie wspieram.to, kupując nie tylko dzieła sztuki, ale różnego rodzaju gadżety.\nJakub: Nie wszystkich stać na dzieło sztuki, więc jeżeli ktoś chce nam pomóc chociażby symboliczną sumą, może zamówić od nas po prostu pocztówkę albo koszulkę. Równocześnie zaprojektowaliśmy linię przedmiotów domowego użytku: lustro, zegar i lampę z wzorem zaczerpniętym z kartek używanych do sprawdzania pisaków i długopisów w sklepach papierniczych. Grafika tworzona przez dziesiątki osób daje jeden spójny i zaskakujący obraz. To w pewnym sensie bardzo pokrywa się z naszą kampanią i ideą crowdfundingu, gdzie ostateczny kształt wydarzenia zależy od zaangażowania wielu niezwiązanych ze sobą osób.\nJanek: To, ile zbierzemy pieniędzy, wpłynie głównie na program dodatkowy. Nadwyżkę środków chcemy przeznaczyć na zapraszanie gości, organizowanie koncertów, działań performatywnych. Bardzo byśmy chcieli, żeby ten projekt tętnił życiem i nawiązywał do formuły cyrku. Zmiana ramy zmienia przekaz. Pamiętam wykład Mikołaja Iwańskiego o związkach zawodowych klasy średniej w III RP, który wygłaszał w naszym obozie w Gdańsku w stroju żółtego kurczaka. To tworzyło zupełnie nowy wymiar. Wydaje mi się, że tego typu strategie, przesuwanie sposobów, w jakie teoria jest performowana, zmienia i zwiększa potencjał tego, co się wygłasza.\nZ jakimi reakcjami się spotykacie?\nAgnieszka: Pomysł na Szaloną Galerię spotkał się głównie z entuzjastycznym odbiorem. Udało nam się skompletować prace prawie wszystkich artystów, o których myśleliśmy.\nJanek: Cezary Bodzianowski jest jedynym artystą, którego bardzo chcialiśmy zaprosić, ale się nie zgodził. Przeważały jednak rekacje pozytywne. Reakcja profesjonalistów świata sztuki w Lublinie była spolaryzowana. Mirosław Bałka skrytykował nasz projekt, mówiąc, że jest niepoważny. Sądzę, że są to ramy, przeciwko którym występujemy: śmiertelnie poważne, dyskursywne, spójne intelektualnie. To działa może jako strategia artystyczna, ale nie jako strategia polityczna. Krytyka Bałki wydała nam się więc jak najbardziej w porządku.\nMirosław Bałka skrytykował nasz projekt, mówiąc, że jest niepoważny. Są to ramy, przeciwko którym występujemy: śmiertelnie poważne, dyskursywne, spójne intelektualnie\nAgnieszka: Kilkakrotnie musieliśmy odpowiadać też na zarzut, że nasze wydarzenie będzie miało paternalizujący charakter. Bardzo chcielibyśmy uniknąć takiego scenariusza. Nie chcemy, żeby Szalona Galeria była symbolem artystów noszących kaganek oświaty na wieś.\nJakub: Wiele osób już obiecało, że do nas przyjedzie. To znak, że sam pomysł w jakiejś mierze rozbudził wyobraźnię. Coraz częściej odzywają się domy kultury i galerie z małych miejscowości. Naprawdę nam kibicują, wspierają i namawiają do odwiedzin. Wierzymy, że tego lata wydarzy się coś niesamowitego.\nsztuka współczesna, wakacje, Agnieszka Polska, Janek Simon, wieś, Jakub de Barbaro