Rozważania | "Pastorałki" - blog pastora Marcina Zwolińskiego\n14 kwietnia 2014 · 23:08\nWspomnienia 1-go uratowanego:\nZostałem uratowany! A tak niewiele brakowało, żebym zginął!\nGdyby nie tragiczne okoliczności, mogłoby to wszystko wyglądać, jak nie najlepsza komedia. Gdy udało mi się wreszcie podpłynąć do najbliższej szalupy, duża grupa ludzi, którzy byli już w środku rzuciła się mi na ratunek. Szalupa niebezpiecznie przechyliła się na bok i zaczęła nabierać wody! Chociaż łódź była już chyba przeciążona, to jednak próbowali wciągnąć mnie na pokład. Szło im jednak nie najlepiej. Widać było, że nie mają w tym zbyt dużego doświadczenia. Ale za to ile mieli zapału! Ktoś chwycił mnie w taki sposób, że niewiele brakowało, aby mnie udusił. Ktoś inny złapał mnie za nogawkę spodni, moje ręce ześliznęły się z burty łodzi i wpadłem z powrotem do wody głową w dół. O mały włos, a zamiast uratować, to by mnie utopili! W końcu jednak znalazłem się w środku. Byłem już bezpieczny!\nJednak trudno mi cieszyć się w pełni, bo wielu innych ludzi zginęło. Także mój przyjaciel. On podpłynął do innej szalupy. Wewnątrz niej było mniej osób i znacznie więcej miejsca niż w naszej. Z daleka widziałem, jak próbuje się wdrapać do środka, ale pomimo kilku prób to mu się nie udało. Resztkami sił trzymał się burty. Ci, którzy byli już w środku, najpierw zachowywali się tak, jakby go wcale nie dostrzegli. O coś się kłócili. Wreszcie ktoś z tej szalupy pochylił się nad nim. Już myślałem, że spróbuje go wciągnąć do środka, a on po prostu odczepił palce mojego przyjaciela od burty i pozwolił, żeby zginął!\nPowiedzcie mi, jak zrozumieć coś takiego?!\nWspomnienia 2-go uratowanego:\nNawet nie wiem jak to się stało. Musiałem chyba na chwilę stracić przytomność. Ocknąłem się już w środku szalupy. Nie byłem w stanie nawet się poruszać. Usłyszałem, jak kilku ludzi kłóci się zawzięcie między sobą. Spierali się o to, jakiego sposobu użyć, żeby wciągnąć na pokład człowieka, który kurczowo trzymał się naszej burty. Jeden uważał, że powinno się go wciągnąć za ubranie. Drugi, że lepiej spróbować obwiązać go jakąś liną. Ktoś krzyczał, że w ogóle nie można go brać na pokład, bo jest nas za dużo, łódź będzie przeciążona i zatonie. Ktoś inny próbował przekonywać, że jednak najważniejsze przecież, aby uratować człowieka. Zanim jednak zdążył coś zrobić, ten, który się bał, że łódź może zatonąć, pochylił się w stronę człowieka trzymającego się naszej łodzi resztkami sił i … odczepił jego palce od burty!\nNigdy nie zapomnę widoku oczu tamtego, gdy to się stało. W jego spojrzeniu była jednocześnie rozpacz, ból, gniew, zdziwienie i pytanie. Nie mogłem przestać patrzeć na niego, gdy jego twarz powoli zanurzała się pod wodą. Nie mogłem oderwać od niego mojego wzroku.\nI wciąż zadaję sobie jedno i to samo pytanie: „Czy naprawdę nie można było go uratować?”\nChcę postawić przed nami dwa podstawowe pytania:\n– do której z tych łodzi chciałbyś podpłynąć?\n– do której z tych łodzi podobni dzisiaj jesteśmy my – kościół?\nKiedy myślę o kościele i ewangelizacji, to właśnie taki obraz pojawia się w moim umyśle, w moim sercu. Obraz takich właśnie szalup ratunkowych – łodzi pływających po wodach świata w poszukiwaniu ludzi, których można jeszcze uratować! Chociaż nie jest to obraz zaczerpnięty bezpośrednio z Pisma Świętego, to jestem pewien, że jest on zgodny z tym, czego Jezus Chrystus, nasz Pan i Zbawiciel, oczekuje od Swojego kościoła! I że jest on zgodny z tym, co Biblia mówi w takich fragmentach, jak np.:\n* 1 List do Tymoteusza 2:4, gdzie czytamy, że „[Bóg] chce, aby wszyscy ludzie byli zbawieni i doszli do poznania prawdy.”\n* Ewangelia Jana 3:16-17, który powiada, że „… tak Bóg umiłował świat, że Syna swego jednorodzonego dał, aby każdy, kto weń wierzy, nie zginął, ale miał żywot wieczny. Bo nie posłał Bóg Syna na świat, aby sądził świat, lecz aby świat był przez niego zbawiony.” (czyli uratowany)\n* List do Rzymian 8:32, gdzie jest napisane, że „[Bóg] nawet własnego Syna nie oszczędził, ale go za nas wszystkich wydał”\n* Ewangelia Łukasza 19:10, gdzie Jezus mówi o sobie samym: „Przyszedł bowiem Syn Człowieczy, aby szukać i zbawić to, co zginęło”\nNie podlega to, jak dla mnie, żadnej wątpliwości: Bóg chce ratować! On wciąż chce ratować! Jego pragnienie ratowania ludzi nie skończyło się z chwilą, gdy ja zostałem zbawiony, albo gdy ty zostałeś zbawiony!\nObraz łodzi ratunkowych nie jest zaczerpnięty z Biblii, ale inny obraz kościoła tak! Ewangelia Marka 1:16-18:\nA przechodząc nad Morzem Galilejskim, ujrzał Szymona i Andrzeja, brata Szymona, którzy zarzucali sieci w morze; byli bowiem rybakami. I rzekł do nich Jezus: Pójdźcie za mną, a sprawię, że staniecie się rybakami ludzi I zaraz porzucili sieci, i poszli za nim.\nMamy być rybakami! Dla rybaka nie jest najistotniejsze, kto jest producentem sieci. Ważne, żeby złowić nimi jak najwięcej ryb! List do Filipian 1:15-18:\nNiektórzy wprawdzie głoszą Chrystusa z zazdrości i przekory, inni natomiast w dobrej myśli; Jedni z miłości, wiedząc, że jestem tu, aby bronić ewangelii, drudzy zaś głoszą Chrystusa z kłótliwości, nieszczerze, sądząc, że wzmogą przez to ucisk więzów moich. Lecz o co chodzi? Byle tylko wszelkimi sposobami Chrystus był zwiastowany, czy obłudnie, czy szczerze, z tego się raduję i radować będę;\nGdy idziemy na zakupy, co jest dla nas ważne? Opakowanie czy zawartość? Czasem opakowanie może wyglądać tak samo, albo podobnie, ale wewnątrz będzie coś zupełnie innego, albo po prostu pusto! Innym razem opakowania mogą się różnić, ale w środku będzie to, czego szukamy! Różne sposoby ewangelizacji, to zaledwie opakowania, metody, narzędzia. Najważniejsze jest przesłanie Ewangelii, przekazywane zgubionym za pomocą tych narzędzi! Możemy zmarnować mnóstwo czasu i energii dyskutując na temat wyższości jednych metod, czy sposobów, nad innymi. My będziemy się spierać, a tymczasem ludzie będą szli na dno, będą ginąć bez Chrystusa! A co powiada Paweł? „Lecz o co chodzi? Byle tylko wszelkimi sposobami Chrystus był zwiastowany, czy obłudnie, czy szczerze, z tego się raduję i radować będę”. „Byle tylko … Chrystus był zwiastowany”. Sposoby są sprawą drugo-, trzecio-, albo i dalszorzędną. Jeżeli tylko same w sobie nie są grzeszne – np. „ogniem i mieczem”!\nMogę na ten temat rozmawiać z każdym, kto myśli inaczej, ale jest skłonny chociaż przemyśleć swoje zdanie. Nie chcę już jednak tracić czasu na jałowe i bezowocne dyskusje, których jedynym rezultatem jest strata czasu i sił. Każdy ma prawo do swojego przekonania i postępowania zgodnego z tym przekonaniem, ale (mówiąc przysłowiowo) nie wkładajmy kija w szprychy roweru, na którym jedzie ktoś inny.\nA co z rezultatami? Czy nie powinny pojawić się od razu?! Takie pytania i wątpliwości pojawiają się, gdy przez dłuższy czas nie widać wyraźnych efektów w postaci wielu nawracających się ludzi. Ale prawda jest taka, że ludzie nieczęsto nawracają się od razu przy pierwszej rozmowie. Czasem od zwiastowania komuś Ewangelii do momentu, gdy podda on swoje życie Chrystusowi może minąć kilka tygodni albo miesięcy, a nawet kilka lub kilkanaście lat. Zaś w ekstremalnych przypadkach tych lat może minąć nawet kilkadziesiąt!!!\nPosłużmy się innym biblijnym obrazem – rolnika. Żaden rolnik nie spodziewa się plonu nazajutrz po siewie, czyż nie?! List Jakuba 5:7:\nA tymczasem wiele razy słyszałem pytanie o to, dlaczego nie ma efektów takiej, czy innej ewangelizacji, która odbyła się kilka lub kilkanaście miesięcy temu?\nZdarza się, że ludzie są zaangażowani w misję czy ewangelizację, ale przez dłuższy czas nie widać efektów ich pracy. W ekstremalnych przypadkach czasem nawet do końca ich życia! A potem przybywa ktoś inny i następuje gwałtowne przebudzenie, które jednak jest efektem pracy tego, który był tam i pracował wcześniej! 1 List do Koryntian 3:5-8:\nBo któż to jest Apollos? Albo, któż to jest Paweł? Słudzy, dzięki którym uwierzyliście, a z których każdy dokonał tyle, ile mu dał Pan. Ja zasadziłem, Apollos podlał, a wzrost dał Bóg. A zatem ani ten, co sadzi, jest czymś, ani ten, co podlewa, lecz Bóg, który daje wzrost. Bo ten, co sadzi, i ten, co podlewa, jedno mają zadanie i każdy własną zapłatę odbierze według swojej pracy.\nMy mamy (1) siać – głosząc Ewangelię zgubionym ludziom w każdy możliwy sposób i (2) podlewać – modląc się o ludzi i pomagając im wszędzie tam, gdzie się tylko da. Jeśli robimy te dwie rzeczy, to nasza część pracy jest wykonana! Jednak wzrost to już nie jest nasza sprawa – to sprawa Boga! 2 List do Koryntian 9:6:\nA powiadam: Kto sieje skąpo, skąpo też żąć będzie, a kto sieje obficie, obficie też żąć będzie.\nList do Galacjan 6:7-9:\nNie błądźcie, Bóg się nie da z siebie naśmiewać; albowiem co człowiek sieje, to i żąć będzie. Bo kto sieje dla ciała swego, z ciała żąć będzie skażenie, a kto sieje dla Ducha, z Ducha żąć będzie żywot wieczny. A czynić dobrze nie ustawajmy, albowiem we właściwym czasie żąć będziemy bez znużenia.\nJak to już ktoś kiedyś zauważył, są trzy istotne sprawy, o których musimy koniecznie pamiętać, gdy chodzi o sianie:\n– wyrasta to, co zostało posiane;\n– wyrasta więcej, niż zostało posiane;\n– wyrasta później, niż zostało posiane.\nPaweł wiedział, że jego sprawą jest siać, Bogu zostawiając sprawę plonów. Swoją powinność widział nawet w kategoriach długu, albo zobowiązania! List do Rzymian 1:14:\n1 List do Koryntian 9:19-23:\nBędąc wolnym wobec wszystkich, oddałem się w niewolę wszystkim, abym jak najwięcej ludzi pozyskał. I stałem się dla Żydów jako Żyd, aby Żydów pozyskać; dla tych, którzy są pod zakonem, jakobym był pod zakonem, chociaż sam pod zakonem nie jestem, aby tych, którzy są pod zakonem, pozyskać. Dla tych, którzy są bez zakonu, jakobym był bez zakonu, chociaż nie jestem bez zakonu Bożego, lecz pod zakonem Chrystusowym, aby pozyskać tych, którzy są bez zakonu. Dla słabych stałem się słabym, aby słabych pozyskać; dla wszystkich stałem się wszystkim, żeby tak czy owak niektórych zbawić. A czynię tu wszystko dla ewangelii, aby uczestniczyć w jej zwiastowaniu.\nJest jeszcze wiele spraw, które chciałbym poruszyć, jednak wiem też, że i tak nie napiszę wszystkiego, zatem …\nWspomnienia 3-go uratowanego – czyli moje:\nZostałem uratowany! A tak niewiele brakowało, żebym zginął! …\nA jak będzie z tymi, którzy jeszcze nie znaleźli się wewnątrz bezpiecznej szalupy i pływają gdzieś tam, czekając na ratunek? Spróbujemy ich wciągnąć do naszej „szalupy”, czy pozwolimy … ?\n4 stycznia 2014 · 22:33\nKilkanaście lat temu, a dokładnie było to 2 stycznia 2001 r., przetelefonowałem do jednego z moich przyjaciół, aby złożyć mu życzenia noworoczne. Podczas rozmowy on sobie zażartował mówiąc, że skoro mamy nie tylko nowy rok, ale też nowy wiek, a nawet nowe tysiąclecie, to budząc się rano 1 stycznia miał nadzieję, iż obudzi się w nowym mieszkaniu, na ulicy przed domem będzie stał jego nowy samochód, a w naszym kraju będzie nowa rzeczywistość, a tu nic z tego – wszystko okazało się być po staremu. No cóż, można rzec: „proza życia”. Nowe rzeczy nie zawsze pojawiają się w naszym życiu w sposób cudowny.\nNiegdyś w rozważaniu na początek roku powiedziałem coś, co chciałbym tutaj powtórzyć: w dużej mierze od nas zależy czy nadchodzące dni i miesiące, to będzie dla nas rzeczywiście nowy rok, czy też w zasadzie stary, tyle, że z następnym numerem.\nAle przecież nie tylko początek nowego roku jest początkiem czegoś nowego w ogóle. Bo każdy dzień może być i jest dla nas dniem nowego początku – dzisiaj jest pierwszy dzień całej reszty twojego i mojego życia! I to od nas także w dużej mierze zależy, co z tą „całą resztą” zrobimy!\nMoim marzeniem, pragnieniem oraz życzeniem zarówno dla mnie osobiście, jak i dla mojej rodziny, a także dla naszej Społeczności i wszystkich przyjaciół jest, aby owa „cała reszta”, to był czas wypełniony nowymi, wspaniałymi przeżyciami oraz tak potężnym działaniem Boga, jakiego jeszcze nigdy nie doświadczyliśmy – by był to dla nas wszystkich prawdziwie czas Bożego nawiedzenia!\nWyrazem tego marzenia i pragnienia jest to rozważanie. Rozważanie nie tylko na Nowy Rok, ale … na Nowy Początek. Dlatego zatytułowałem je „Bóg nowych rzeczy”.\nW Księdze proroka Izajasza 43:18-19 (BW) znajdujemy słowa, które Bóg skierował do narodu Izraela:\nNie wspominajcie dawnych wydarzeń, a na to, co minęło, już nie zważajcie! Oto Ja czynię rzecz nową: Już się rozwija, czy tego nie spostrzegacie? Tak, przygotowuję na pustyni drogę, rzeki na pustkowiu.\nNasz Bóg jest Bogiem nowych rzeczy, nowych początków!\nPomyślmy! Ileż to razy Bóg zaczynał coś nowego:\n– stworzenie świata\n– nowa rzeczywistość po upadku\n– nowa szansa po potopie\n– nowy naród wywiedziony z Abrahama, Izaaka i Jakuba\n– nowa relacja z Bogiem poprzez zakon\n– nowe możliwości po zdobyciu Kanaanu\n– nowa rzeczywistość po powrocie z niewoli babilońskiej\n– nowe narodzenie, nowe życie w Bożym Synu, Panu Jezusie Chrystusie\n– nowy lud Boży – kościół, który tworzą właśnie ludzi narodzeni na nowo\n– i coś, co jest dopiero przed nami – nowe niebo i nowa ziemia!\nA przecież to tylko te najważniejsze „nowe rzeczy” – po drodze było jeszcze całe mnóstwo mniejszych, tak dla całego narodu izraelskiego, jak i poszczególnych ludzi, a potem także dla kościoła (jak chociażby Reformacja, czy różne ruchy przebudzeniowe, a w tym Ruch Odnowy z przełomu XVIII i XIX wieku, z którego wywodzi się także Kościół Chrystusowy, którego częścią jest Społeczność Chrześcijańska w Olsztynie (–> O mnie)!\nZ całą pewnością nasz Bóg jest „Bogiem nowych rzeczy”! Tak było w przeszłości i tak samo jest dzisiaj – On się nie zmienia!\nPsalm 102:26-28 (BW):\nTyś z dawna założył ziemię,\nA niebiosa są dziełem rąk twoich.\nOne zginą, Ty zaś zostaniesz,\nI wszystkie jak szata się zużyją;\nJak szata, która się zmienia, one się zmienią.\nAle Ty pozostaniesz ten sam\nI nie skończą się lata twoje.\nZarówno w wymiarze ogólnym, całego narodu izraelskiego, czy kościoła, jak rónież w wymiarze indywidualnym życia każdego człowieka – On jest „Bogiem nowych rzeczy”!\nPrzeczytałem gdzieś taką historię:\nFrank Deford był zdruzgotany śmiercią swojej córki, Aleksandry. Mukowiscydoza zabrała ją w wieku ośmiu lat. Kilka miesięcy po pogrzebie dziecka Defordowie zaczęli rozważać kwestię adopcji. Postanowili adoptować dziewczynkę. Chris, ich syn, uznał, że to bardzo dobry pomysł. Jednak Frank wahał się. Przyjęcie sieroty do rodziny z pewnością było dobrą rzeczą, ale Frank nie mógł się pogodzić z tym, że jakaś obca dziewczynka miałaby zająć miejsce Aleksandry. Wydawało mu się to potwornie niesprawiedliwe. Nikt nie mógł jej zastąpić w ich rodzinie.\nPewnego wieczora żona Franka powiedziała: „Wiesz, jeśli zdecydujemy się adoptować dziecko, to chyba nie ze Stanów. Raczej z jakiegoś dalekiego kraju”.\nTak, Frank to rozumiał.\nNastępnie żona dodała: „Czy pamiętasz, jak Aleksandra się modliła? Pamiętasz, jaką modlitwę wymyśliła i powtarzała co wieczór?”.\nTak, Frank pamiętał. Jego córka modliła się codziennie tak: „Boże, proszę, opiekuj się naszym krajem i pozwól biednym ludziom znaleźć tu lepsze życie”.\nŁzy popłynęły z oczu Franka. Teraz zrozumiał. Adoptowanie dziewczynki nie zastąpi Aleksandry, ale będzie odpowiedzią na jej modlitwę.\nW ciągu kilku miesięcy Defordowie przyjęli do swego domu osieroconą dziewczynkę z Filipin. Ich życie zaczęło wracać do normy. Dziecięcy idealizm znowu porwał ich do działania. Frank napisał później: „Musieliśmy zacząć od nowa i iść naprzód. Dziękujemy ci, Aleksandro, bo mamy wiele pracy, odkąd spotkaliśmy ciebie”.\nPomyślmy nad tym! Możemy albo utknąć w bólu z powodu przeszłości, albo zacząć od nowa i iść naprzód. Nowy początek nie ignoruje ani nie usuwa przeszłości, ale prowadzi nas ponad niszczące cierpienie. Uwalnia nas od wyniszczającego zniewolenia przeszłością.\nPrzeszłość nadal nas uczy, ale już nie panuje nad nami. Ktoś kiedyś słusznie zauważył, że „Nie dasz rady biec do przodu, patrząc się za siebie”.\nKażdego poranka Bóg zaprasza nas do nowego początku!\nTreny (Lamentacje Jeremiasza) 3:19-25 (BW):\nFrank Deford i jego żona zaczęli od początku. Ich adoptowana córka nie zastąpiła Aleksandry, ale przyniosła im nową radość. Przekonali się, że Boże „miłosierdzie nie ustaje” i „każdego poranku objawia się na nowo”. Mogli z całego serca wołać do Boga: „Wielka jest wierność twoja”.\nMy także możemy odkryć Boga nowych początków. Możemy wznieść się ponad błędy przeszłości. Możemy zacząć od początku. Niech dzień dzisiejszy stanie się twoim dniem nowego początku.\nObjawienie Jana (Apokalipsa Jana) 3:20 (BW):\nTagged as Bóg nowych rzeczy, Nowy Rok 2014, Pastorałki\n12 listopada 2013 · 18:27\nPoczątkowo, w nawiązaniu do filmu, który jest chyba znany większości z nas, chciałem zatytułować to rozważanie „Kingsajz dla każdego!”. Ale potem doszedłem do wniosku, że połączenie rozważania na poważny temat z filmem, który jest komedią, nie wszyscy przyjmą jako coś właściwego, więc zdecydowałem się zmienić tytuł na inny: „Czy Boża Łaska jest wciąż *cudowna*?”\nMam nadzieję, że nikt z Was nie poczuje się urażony tym, o czym mam zamiar napisać, chociaż będą to słowa niełatwe. Wierzę jednak, że jest to bardzo ważne i potrzebne! Dlatego jestem gotów to przesłanie przekazać! I proszę, nie lekceważcie go, niezależnie od tego, czy piszącego te słowa lubicie, czy też nie!\nMojego komentarza będzie tutaj zresztą stosunkowo niewiele – znacznie większą część będzie stanowić po prostu tekst Pisma.\nDlaczego chciałem dać tytuł „Kingsajz dla każdego!”? Film „Kingsajz” był satyrą na panujący ówcześnie w naszym kraju ustrój, gdy powszechnym pragnieniem ludzi była wolność dla każdego, gdy ludzie byli stęsknieni wolności – prawdziwej, a nie tylko deklarowanej przez władzę państwową. W krainie „Szuflandia”, która jest satyryczną wersją kraju z ustrojem totalitarnym, część zamieszkujących tam krasnoludków ma dostęp do formuły, dzięki której mogą przenieść się w „Kingsajz”, czyli normalny rozmiar zwykłych ludzi, co było odpowiednikiem wytęsknionego życia w prawdziwej wolności w wolnym kraju. W „Kingsajzie” krasnoludki mogły doświadczać normalnego życia prawdziwych ludzi. „Buntownicy” z „Szuflandii” marzyli o tym, by życie w „Kingsajzie” było dostępne dla wszystkich, a nie tylko dla wąskiego grona „klasy wybranych”. I stąd właśnie hasło „Kingsajz dla każdego!”.\n„Kingsajz dla każdego!”, „Wolność dla każdego!”, „Łaska dla każdego!”. Hasła! Czym innym jednak jest pragnąć wolności i łaski, a zupełnie czym innym właściwie z nich korzystać!\nW czasach tzw. „PRL-u” ludzie tęsknili za wolnością, ale gdy wolność przyszła, okazało się, że wielu robi z niej użytek zgoła nie ten, jakiego pragnęli ci, którzy o tę wolność walczyli i gotowi byli nawet poświęcić za to swoje życie!\nW 1 Liście do Koryntian Apostoł Paweł rzuca bardzo śmiałe hasło: „Wszystko mi wolno!”, ale… No właśnie – to malutkie „ale” jest sednem właściwego, dojrzałego rozumienia mojej wolności! I dlatego Paweł, kontynuując tę myśl, pisze „…nie wszystko jest pożyteczne. Wszystko mi wolno, lecz ja nie dam się niczym zniewolić.” (1 List do Koryntian 6:12 BW)\nJeżeli nie umiemy ze swojej wolności zrobić właściwego użytku, to będziemy mówić i robić rzeczy, które nie są pożyteczne, ba, nawet są bardzo szkodliwe – zarówno dla nas samych, jak i dla naszego otoczenia – i szybko się przekonamy, że nasza wolność może zamienić się w niewolę! A nasze życie będzie niczym dno wyschniętej rzeki – zniszczone i duchowo martwe!\nDokładnie tak samo jest z Bożą Łaską, która – jeśli niewłaściwie ją traktujemy i źle z niej korzystamy – może zostać zamieniona przez nas w rozpustę!\n„Umiłowani! Zabierając się z całą gorliwością do pisania do was o naszym wspólnym zbawieniu, uznałem za konieczne napisać do was i napomnieć was, abyście podjęli walkę o wiarę, która raz na zawsze została przekazaną świętym. Wkradli się bowiem pomiędzy was jacyś ludzie, na których od dawna wypisany został ten wyrok potępienia, bezbożni, którzy łaskę Boga naszego obracają w rozpustę i zapierają się naszego jedynego Władcy i Pana, Jezusa Chrystusa.” (List do Efezjan 2:1-10 BW)\n„I wy umarliście przez upadki i grzechy wasze, w których niegdyś chodziliście według modły tego świata, naśladując władcę, który rządzi w powietrzu, ducha, który teraz działa w synach opornych. Wśród nich i my wszyscy żyliśmy niegdyś w pożądliwościach ciała naszego, ulegając woli ciała i zmysłów, i byliśmy z natury dziećmi gniewu, jak i inni; Ale Bóg, który jest bogaty w miłosierdzie, dla wielkiej miłości swojej, którą nas umiłował, i nas, którzy umarliśmy przez upadki, ożywił wraz z Chrystusem – łaską zbawieni jesteście – i wraz z nim wzbudził, i wraz z nim posadził w okręgach niebieskich w Chrystusie Jezusie, aby okazać w przyszłych wiekach nadzwyczajne bogactwo łaski swojej w dobroci wobec nas w Chrystusie Jezusie. Albowiem łaską zbawieni jesteście przez wiarę, i to nie z was: Boży to dar; Nie z uczynków, aby się kto nie chlubił. Jego bowiem dziełem jesteśmy, stworzeni w Chrystusie Jezusie do dobrych uczynków, do których przeznaczył nas Bóg, abyśmy w nich chodzili.” (List Judy 1:3-4 BW)\n„Lecz nie tak jak z upadkiem ma się sprawa z łaską; albowiem jeśli przez upadek jednego człowieka umarło wielu, to daleko obfitsza okazała się dla wielu łaska Boża i dar przez łaskę jednego człowieka, Jezusa Chrystusa. I nie tak ma się sprawa z darem, jak ze skutkiem grzechu jednego człowieka; albowiem wyrok za jeden upadek przyniósł potępienie, ale dar łaski przynosi usprawiedliwienie z wielu upadków. Albowiem jeśli przez upadek jednego człowieka śmierć zapanowała przez jednego, o ileż bardziej ci, którzy otrzymują obfitość łaski i daru usprawiedliwienia, królować będą w życiu przez jednego, Jezusa Chrystusa. A zatem, jak przez upadek jednego człowieka przyszło potępienie na wszystkich ludzi, tak też przez dzieło usprawiedliwienia jednego przyszło dla wszystkich ludzi usprawiedliwienie ku żywotowi. Bo jak przez nieposłuszeństwo jednego człowieka wielu stało się grzesznikami, tak też przez posłuszeństwo jednego wielu dostąpi usprawiedliwienia. A zakon wkroczył, aby się upadki pomnożyły; gdzie zaś grzech się rozmnożył, tam łaska bardziej obfitowała, żeby jak grzech panował przez śmierć, tak i łaska panowała przez usprawiedliwienie ku żywotowi wiecznemu przez Jezusa Chrystusa, Pana naszego. Cóż więc powiemy? Czy mamy pozostać w grzechu, aby łaska obfitsza była? Przenigdy! Jakże my, którzy grzechowi umarliśmy, jeszcze w nim żyć mamy? Czyż nie wiecie, że my wszyscy, ochrzczeni w Chrystusa Jezusa, w śmierć jego zostaliśmy ochrzczeni? Pogrzebani tedy jesteśmy wraz z nim przez chrzest w śmierć, abyśmy jak Chrystus wskrzeszony został z martwych przez chwałę Ojca, tak i my nowe życie prowadzili. Bo jeśli wrośliśmy w podobieństwo jego śmierci, wrośniemy również w podobieństwo jego zmartwychwstania, wiedząc to, że nasz stary człowiek został wespół z nim ukrzyżowany, aby grzeszne ciało zostało unicestwione, byśmy już nadal nie służyli grzechowi; Kto bowiem umarł, uwolniony jest od grzechu. Jeśli tedy umarliśmy z Chrystusem, wierzymy, że też z nim żyć będziemy, wiedząc, że zmartwychwzbudzony Chrystus już nie umiera, śmierć nad nim już nie panuje. Umarłszy bowiem, dla grzechu raz na zawsze umarł, a żyjąc, żyje dla Boga. Podobnie i wy uważacie siebie za umarłych dla grzechu, a za żyjących dla Boga w Chrystusie Jezusie, Panu naszym. Niechże więc nie panuje grzech w śmiertelnym ciele waszym, abyście nie byli posłuszni pożądliwościom jego, i nie oddawajcie członków swoich grzechowi na oręż nieprawości, ale oddawajcie siebie Bogu jako ożywionych z martwych, a członki swoje Bogu na oręż sprawiedliwości. Albowiem grzech nad wami panować nie będzie, bo nie jesteście pod zakonem, lecz pod łaską. Cóż tedy? Czy mamy grzeszyć, dlatego że nie jesteśmy pod zakonem, lecz pod łaską? Przenigdy! Czyż nie wiecie, że jeśli się oddajecie jako słudzy w posłuszeństwo, stajecie się sługami tego, komu jesteście posłuszni, czy to grzechu ku śmierci, czy też posłuszeństwa ku sprawiedliwości? Lecz Bogu niech będą dzięki, że wy, którzy byliście sługami grzechu, przyjęliście ze szczerego serca zarys tej nauki, której zostaliście przekazani, a uwolnieni od grzechu, staliście się sługami sprawiedliwości. Po ludzku mówię przez wzgląd na słabość waszego ciała. Jak bowiem oddawaliście członki wasze na służbę nieczystości i nieprawości ku popełnianiu nieprawości, tak teraz oddawajcie członki wasze na służbę sprawiedliwości ku poświęceniu. Gdy bowiem byliście sługami grzechu, byliście dalecy od sprawiedliwości. Jakiż więc mieliście wtedy pożytek? Taki, którego się teraz wstydzicie, a końcem tego jest śmierć. Teraz zaś, wyzwoleni od grzechu, a oddani w służbę Bogu, macie pożytek w poświęceniu, a za cel żywot wieczny. Albowiem zapłatą za grzech jest śmierć, lecz darem łaski Bożej jest żywot wieczny w Chrystusie Jezusie, Panu naszym.” (List do Rzymian 5:15-6:23 BW)\n„A jako współpracownicy napominamy was, abyście nadaremnie łaski Bożej nie przyjmowali; Mówi bowiem: W czasie łaski wysłuchałem cię, A w dniu zbawienia pomogłem ci; Oto teraz czas łaski, Oto teraz dzień zbawienia. Nie dajemy w niczym żadnego zgorszenia, aby służba nasza nie była zniesławiona, ale we wszystkim okazujemy się sługami Bożymi w wielkiej cierpliwości, w uciskach, w potrzebach, w utrapieniach, w chłostach, w więzieniach, w niepokojach, w trudach, w czuwaniu, w postach, w czystości, w poznaniu, w wielkoduszności, w uprzejmości, w Duchu Świętym, w miłości nieobłudnej, w słowie prawdy, w mocy Bożej…” (2 List do Koryntian 6:1-7a BW)\n„Ale ty mów, co odpowiada zdrowej nauce, że starzy mają być trzeźwi, poważni, wstrzemięźliwi, szczerzy w wierze, miłości, cierpliwości; że starsze kobiety mają również zachowywać godną postawę, jak przystoi świętym; że nie mają być skłonne do obmowy, nie nadużywać wina, dawać dobry przykład; Niech pouczają młodsze kobiety, żeby miłowały swoich mężów i dzieci, żeby były wstrzemięźliwe, czyste, gospodarne, dobre, mężom swoim uległe, aby Słowu Bożemu ujmy nie przynoszono. Młodszych zaś napominaj, aby byli wstrzemięźliwi. We wszystkim stawiaj siebie za wzór dobrego sprawowania przez niesfałszowane nauczanie i prawość, przez mowę szczerą i nienaganną, aby przeciwnik był zawstydzony, nie mając nic złego o nas do powiedzenia. Słudzy niech będą ulegli swoim panom we wszystkim, niech będą chętni, nie przeciwstawiają się, niech sobie niczego nie przywłaszczają, ale niech im dochowują całkowitej, niezawodnej wierności, aby we wszystkim byli ozdobą nauki Zbawiciela naszego, Boga. Albowiem objawiła się łaska Boża, zbawienna dla wszystkich ludzi, nauczając nas, abyśmy wyrzekli się bezbożności i światowych pożądliwości i na tym doczesnym świecie wstrzemięźliwie, sprawiedliwie i pobożnie żyli, oczekując błogosławionej nadziei i objawienia chwały wielkiego Boga i Zbawiciela naszego, Chrystusa Jezusa, który dał samego siebie za nas, aby nas wykupić od wszelkiej nieprawości i oczyścić sobie lud na własność, gorliwy w dobrych uczynkach. To mów i tak napominaj, i tak strofuj z całą powagą. Niechaj cię nikt nie lekceważy. (List do Tytusa 2:1-15 BW)\nNa koniec chciałbym przytoczyć fragmenty wiadomości e-mail, jaką otrzymałem jakiś czas temu.\nWchodząc do biura ubezpieczeniowego zobaczyłem pracowniczkę potrząsającą z niedowierzaniem głową. Zapytałem czy wszystko w porządku, na co ona wymamrotała coś o tym, gdzie ludzie mają umysły i opowiedziała mi następującą historię.\nRodzice dziewczyny, która właśnie skończyła 16 lat kupili jej na urodziny starego Forda Mustanga (w większości stanów USA można legalnie prowadzić samochód od 16 roku życia.)\nAuto miało ponad 160 000 km na liczniku. Po 2 miesiącach ta dziewczyna rozproszyła się czymś w czasie jazdy, wypadła z drogi, wpadła na płot i skrzynkę pocztową. Wyszła z tego bez najmniejszej szkody, lecz auto nadawało się do kasacji.\nZatem rodzice kupili jej następne auto, kolejnego Forda Mustanga, tym razem nieco nowszego i tylko ze 100 000 km na liczniku. Jak wyjaśniła agentka, myśleli, że błogosławiąc ją większą odpowiedzialnością spowodują, że córka „podrośnie” w dojrzałości i będzie bardziej uważać w czasie jazdy.\nWiecie, co się stało? Tak, skasowała go. Zatem…\nKupili jej całkiem nowego Forda Mustanga, wywołując zazdrość jej przyjaciół. Myśleli, że jeśli nie doceniła łaski jaką był prezent w postaci starego samochodu ze 160 000 km przebiegu i nie doceniła ich kolejnego daru – samochodu ze 100 000 km na liczniku, to NA PEWNO doceni całkiem nowy samochód, dojrzeje do odpowiedzialności!\nPonownie błąd. Skasowała również tego, całkiem nowego Mustanga! Zniszczyła następny płot i skrzynki pocztowe, zwiedzając okolicę polami, zanim nie zatrzymała się na małym drzewie. Firma ubezpieczeniowa unieważniła jej ubezpieczenie oraz ubezpieczenia jej rodziców! Dziewczyna NIE dojrzała, nie miała pojęcia, jak jej zachowania wpłynęły na całą rodzinę. Agentka powiedziała mi, że rodzice są zrozpaczeni, ponieważ żadna firma ubezpieczeniowa nie chce ubezpieczyć ich córki.\nTa dziewczyny korzystała ze swego prawa jazdy (ang.: ‘driver’s license’ – ‘licencja kierowcy’) i łaski rodziców w podobny sposób, jak ludzie, którzy korzystają z Łaski Bożej, jako zgody (licencji) na trwanie w niedojrzałości, a nawet do usprawiedliwiania grzechu. List Judy w 4 wersie mówi nam o ludziach: „…którzy łaskę Boga naszego obracają w rozpustę i zapierają się naszego jedynego Władcy i Pana, Jezusa Chrystusa”.\nJuda mówiąc o tych, którzy zamieniają łaskę Bożą na przyzwolenie na grzech, stwierdza że: „zapierają się naszego jedynego Władcy i Pana Jezusa Chrystusa”.\nTa 16-letnia dziewczyna nie zdawała sobie sprawy z tego, że nadużywając łaski rodziców zapierała się ich miłości do niej. Zniekształciła ich miłość do przyzwolenia na nieuwagę, ryzykując życiem całkowicie na ich dobrej łasce.\nOdmowa podjęcia większej odpowiedzialności i dojrzałości była policzkiem w twarz rodziców.\nŁaska JEST przychylnością, lecz jest również uprawomocnienie, i nauczaniem, i okazją do większej dojrzałości w Chrystusie. Nie można być podobnym do tej 16-latki, nadużywającej łaski, lecz należy raczej korzystać z łaski w sposób zamierzony: jako narzędzia, które uczy jak wejść na wyższy poziom dojrzałości. Łaska jest wspaniałym nauczycielem!\nW moim życiu doszło do punkt zwrotnego, gdy pozwoliłem na to, aby łaska mnie uczyła. Gdy nauczyłem się sprzeciwiać grzechowi nie dlatego, że gdy było pokuszenie, ja wiedziałem, że mam się sprzeciwić, lecz raczej ze względu na miłość i obecność Ducha Ojca, którą czułem w moim duchu tak silnie, i nienawidziłem tego smutku, który odczuwałem, gdy zgrzeszyłem, że zacząłem sprzeciwiać się grzechowi z perspektywy ochrony tej Obecności, a to spowodowało, że nacisk pokuszenia bardzo szybko spadł niemal do zera. Łaska nauczyła mnie odrzucania bezbożnych pożądliwości i tego co światowe, a ja zacząłem kochać tą łaskę i strzec jej!\nŁaska nie jest przyzwoleniem na trwanie w niedojrzałości czy grzechu, co jest tylko zaparciem się Pana Jezusa i Jego ofiary za nas. Łaska jest raczej sposobnością do nauczenia się życie Bożym życiem i odkryciem celu w łasce dostępnej dziś. Cel ma dać uprawomocnienie do kroku w górę do bardziej dorosłego chodzenia z Ojcem i naszym Panem, Jezusem Chrystusem.\nKochaj tę Obecność, którą czujesz w swoim duchu, strzeż, troszcz się o nią i miej społeczność z Ojcem i naszym Panem. Nie wykorzystuj ich miłości jako wymówki do zniszczenia swego „samochodu” po raz kolejny!\nTo tyle, jeśli chodzi o otrzymaną wiadomość e-mail i to rozważanie. Pozostawiam nas z tymi przemyśleniami, ufając, że Bogu przyniosą one z naszego życia chwałę, której On jest godzien, a zarówno nam samym, jak i innym wokół nas, prawdziwy pożytek! Tego serdecznie życzę i sobie, i każdemu z nas!\nJeśli masz pytania odnośnie tego, co powyżej napisałem, czy chcesz porozmawiać na jakikolwiek inny temat, napisz do mnie! Możesz w tym celu skorzystać z formularza na stronie KONTAKT.\nTagged as Cudowna Boża Łaska\n11 kwietnia 2013 · 23:08\nMyślę, że wszyscy słyszeliśmy kiedyś żart opowiadający o człowieku, który idąc wzdłuż wysokiego ogrodzenia słyszał, jak z drugiej strony ktoś co chwilę krzyczy: „Zielonym do góry!”, „No, przecież mówiłem: zielonym do góry!”. Zaintrygowany tymi okrzykami człowiek ten wspiął się na ogrodzenie i zobaczył żołnierzy, którzy sadzą drzewka, a dowódca tłumaczy im jak mają to robić.\nTo zdanie „Zielonym do góry!” stało się bardzo popularne i zaczęło odgrywać rolę wezwania do normalności. Pamiętam, że wśród moich znajomych bardzo często na pytanie: „Jak to powinno być zrobione?” odpowiadaliśmy właśnie tak: „Zielonym do góry!”.\n„Zielonym do góry”, czyli normalnie.\n„Zielonym do góry”, czyli prawidłowo.\n„Zielonym do góry”, czyli tak, jak być powinno, a nie, jak czasem jest.\nW Psalmie 1:1-6 (BW) czytamy:\nPrzeto nie ostoją się bezbożni na sądzie,\nDlaczego czasem czujemy się jak drzewo, które zgubiło swoje liście i jest bliskie uschnięcia? W tym psalmie możemy znaleźć odpowiedź!\nJesteśmy podobni do drzewa, które transportuje odżywcze soki tylko w jedną stronę: od korzeni do liści (i owoców). Z jednej strony czerpiemy, z drugiej oddajemy. Czerpiemy z Boga („rzeki życia”) – oddajemy życie. Czerpiemy ze świata („rzeki śmierci”) – oddajemy śmierć. Jeśli większość czasu czerpiemy z rzeki śmierci, nie możemy się spodziewać owoców życia. Zanurzenie korzeni na krótko w rzece życia nie będzie w stanie zneutralizować działania trucizny. I odwrotnie! Jeśli nasze korzenie będą cały czas zanurzone w rzece życia, to nawet gdyby z jakiegoś powodu na chwilę zanurzyły się w rzece śmierci, wówczas życie, którego jest więcej, zwycięży. Chociaż może się to skończyć (i pewnie się skończy) jakąś chorobą, to jednak nie śmiercią!\nTen Psalm wspaniale pokazuje nam, czego nie robić, a co robić, by być podobnym do drzewa, które jest wciąż przesiąknięte życiem. Najpierw – czego nie robić: nie chodzić, nie stać i nie zasiadać. Kolejność jest taka właśnie: pójście za radą bezbożnych → stanięcie na drodze grzeszników → zasiadanie w gronie szyderców. A później to, co robić – mieć upodobanie w Boży Słowie i rozważać je nieustannie.\nNajpierw mieć upodobanie w Bożym Słowie. Kiedy jest to możliwe? Gdy autor jest dla nas Kimś naprawdę szczególnym! Inaczej wszak traktujemy list od kochanej i kochającej osoby, a inaczej z np. Urzędu Skarbowego 🙂 Biblia jest miłosnym listem Boga do człowieka, a nie urzędowym pismem wzywającym do zapłacenia zaległych podatków.\nA dalej – rozważać Boże Słowo. Nie znaczy to czytać je przez 24 godziny na dobę. Tego nikt nie jest w stanie robić. Ale rozmyślać o tym, co Bóg w Swoim Słowie mówi, modlić się o zrozumienie, pragnąć z głębi serca żyć zgodnie z jego treścią – to można rzeczywiście czynić dniem i nocą.\nNa koniec rezultaty – owoc naszego życia. „Po owocach ich poznacie” – powiedział Pan Jezus.\nApostoł Paweł w Liście do Galacjan 5:22-23 (BW) napisał tak:\nOwocem zaś Ducha są: miłość, radość, pokój, cierpliwość, uprzejmość, dobroć, wierność, łagodność, wstrzemięźliwość…\nJeśli odkrywamy, że z tym owocem naszego życia jest coś nie tak, jak być powinno, a ktoś dla naszego dobra zwróci na to naszą uwagę, nie obruszajmy się, ale jak najszybciej sprawdźmy, gdzie znajdują się korzenie naszego życia – w której rzece są zanurzone. Zróbmy to, póki nie jest jeszcze za późno! Bóg może nas „przesadzić” we właściwe miejsce, abyśmy byli, jak drzewo „nad strumieniami wód, wydające swój owoc we właściwym czasie”! Jak drzewo rosnące prawidłowo, normalnie – „zielonym do góry”!\n5 kwietnia 2013 · 21:58\nBoży certyfikat jakości\nWszystkie szanujące się firmy przeprowadzają kontrolę jakości swoich wyrobów oraz wystawiają swoim wyrobom certyfikat (świadectwo) jakości. Jedne firmy chcą zrobić dobre wrażenie i zdobyć jak najwięcej klientów, inne wstydzą się złych wyrobów, gdyż mają wyrobioną już markę. Takie firmy chcą, aby do klienta dotarło to, co jest najlepsze.\nZdarzają się jednak firmy oszukujące swoich klientów – tzw. „kontrola jakości” istnieje u nich tylko w teorii, aby wystawiać fałszywe certyfikaty jakości, nie mające pokrycia w rzeczywistości. Wówczas często słaba jakość produktu jest ukrywana pod atrakcyjnym opakowaniem, mającym zmylić klienta.\nJeszcze inni dopuszczają się oszustwa polegającego na tym, że podszywając się pod znaną firmę wypuszczają swoje wyroby pod jej znakiem, albo też nielegalnie powielają jakiś wyrób i sprzedają jako oryginalny („podróbki”).\nWiele lat temu, zanim jeszcze rozpocząłem służbę pastorską, byłem zatrudniony jako kontroler jakości w pewnym zakładzie, który zajmował się naprawą lokomotyw. Zdarzało się, że nie tylko pracownicy, którzy coś źle wykonali, ale nawet kierownicy wydziałów przychodzili do kontrolerów jakości, próbując nas przekonać różnymi sposobami do „przymknięcia oczu” na jakieś wady produkcyjne. Pomyślmy tylko, jakie mogłyby być konsekwencje dla zdrowia, a nawet życia pasażerów pociągów, gdyby rzeczywiście kontrolerzy jakości pozwalali na to, aby z zakładu wyjeżdżały lokomotywy tylko pozornie naprawione, a w rzeczywistości mające jakieś mniej lub bardziej ukryte uszkodzenia.\nPismo Święte mówi, że Bóg w Swoim Królestwie także przeprowadza swego rodzaju kontrolę jakości i wystawia certyfikat, jednak dotyczy to nie jakiegoś produktu, ale nas – Jego ludzi.\nW 1 Księdze Samuela 16:1-13 (BW) znajdujemy taką historię:\nI rzekł Pan do Samuela: Dopókiż będziesz bolał nad Saulem, że Ja nim wzgardziłem, aby nie był królem nad Izraelem? Napełnij swój róg olejem i idź; posyłam cię do Isajego w Betlejem, albowiem upatrzyłem sobie króla między jego synami. Samuel zaś rzekł: Jakże mogę pójść? Gdy usłyszy o tym Saul, zabije mnie! A Pan odrzekł: Weź z sobą jałówkę i mów, że przybyłeś złożyć ofiarę Panu. Zaproś też Isajego na ucztę ofiarną, a Ja cię potem powiadomię, co masz dalej czynić. Namaścisz mi zaś tego, którego ci wskażę. I uczynił Samuel, jak mu nakazał Pan: Poszedł do Betlejemu, a starsi miasta, wystraszeni, wyszli naprzeciw niego i rzekli: Czy twoje przyjście oznacza pokój? On odrzekł: Pokój! Przyszedłem, aby złożyć ofiarę Panu. Poświęćcie się, aby móc pójść ze mną na ucztę ofiarną. Poświęcił też Isajego wraz z jego synami i zaprosił ich na ucztę ofiarną. A gdy przyszli, zobaczył Eliaba i pomyślał: Zapewne ten jest pomazańcem Pana. Ale Pan rzekł do Samuela: Nie patrz na jego wygląd i na jego wysoki wzrost; nie uważam go za godnego. Albowiem Bóg nie patrzy na to, na co patrzy człowiek. Człowiek patrzy na to, co jest przed oczyma, ale Pan patrzy na serce. Potem przywołał Isaj Abinadaba i kazał mu przejść przed Samuelem. Ale ten rzekł: Także tego nie wybrał Pan. Isaj przyprowadził Szammę. Ale Samuel rzekł: I tego nie wybrał Pan. I przyprowadził Isaj siedmiu swoich synów przed Samuela. Ale Samuel rzekł do Isajego: Nie wybrał ich Pan. Potem rzekł Samuel do Isajego: Czy to już wszyscy młodzieńcy? A ten odrzekł: Pozostał jeszcze najmłodszy, lecz on pasie trzodę. Rzekł więc Samuel do Isajego: Poślij po niego i sprowadź go. Nie zasiądziemy do stołu, aż przyjdzie tutaj. Posłał więc i sprowadził go. A on był rumiany i miał piękne oczy i ładny wygląd. I rzekł Pan: Wstań, namaść go, gdyż to jest ten. Wtedy wziął Samuel róg z olejem i namaścił go w gronie jego braci; i od tego dnia Duch Pański spoczął na Dawidzie i pozostał na nim nadal, Samuel zaś powstał i poszedł do Ramy.\nA w Liście do Hebrajczyków 11:1-6 (BW) czytamy:\nA wiara jest pewnością tego, czego się spodziewamy, przeświadczeniem o tym, czego nie widzimy. Wszak jej zawdzięczają przodkowie chlubne świadectwo. Przez wiarę poznajemy, że światy zostały ukształtowane słowem Boga, tak iż to, co widzialne, nie powstało ze świata zjawisk. Przez wiarę złożył Abel Bogu wartościowszą ofiarę niż Kain, dzięki czemu otrzymał świadectwo, że jest sprawiedliwy, gdy Bóg przyznał się do jego darów, i przez nią jeszcze po śmierci przemawia. Przez wiarę zabrany został Henoch, aby nie oglądał śmierci i nie znaleziono go, gdyż zabrał go Bóg. Zanim jednak został zabrany, otrzymał świadectwo, że się podobał Bogu. Bez wiary zaś nie można podobać się Bogu; kto bowiem przystępuje do Boga, musi uwierzyć, że On istnieje i że nagradza tych, którzy go szukają.\nZauważmy, że Bóg nie jest zainteresowany opakowaniem produktu, ale samym produktem: „Albowiem Bóg nie patrzy na to, na co patrzy człowiek. Człowiek patrzy na to, co jest przed oczyma, ale Pan patrzy na serce.” Chociaż dla ludzi Dawid był ostatnim kandydatem na króla, Bóg właśnie jego wybrał, bo znał serce Dawida. A miał Dawid serce pełne wiary, pełne zaufania do Boga, co bardzo wyraźnie się uwidoczniło, gdy doszło do walki z Goliatem, olbrzymim wojownikiem filistyńskim (1 Księga Samuela r. 17).\nLudzie mogą dać się zwieść temu, co widać na zewnątrz, ale Boga nie oszukamy ani naszą miłą powierzchownością, ani dobrym aktorstwem. On wie, a myślę, że i my wiemy, czy jesteśmy ludźmi wierzącymi. Nie z nazwy, ale rzeczywiście. Nazwa może być najładniejsza – tak, jak piękne może być opakowanie – ale liczy się przecież zawartość.\nW jednym z siedmiu listów do zborów w Objawieniu Jana, skierowanym do kościoła w Sardes, Pan Jezus powiedział (Objawienie Jana 3:1 BW): „Znam uczynki twoje: Masz imię, że żyjesz, a jesteś umarły.”\nMyślę, że to jest poważny problem – zarówno kościoła, jak i pojedynczych chrześcijan. Podobny problem pojawił się w Izraelu. Wtedy Bóg przez proroka Jeremiasza posłał bardzo surowe słowo napomnienia (Księga Jeremiasza 7:1-11 BW):\nSłowo, które doszło Jeremiasza od Pana: Stań w bramie domu Pana i zwiastuj tam to słowo i mów: Słuchajcie słowa Pana, wy wszyscy z Judy, którzy wchodzicie do tych bram, aby oddawać Panu pokłon. Tak mówi Pan Zastępów, Bóg Izraela: Poprawcie swoje drogi i czyny swoje, a sprawię, że mieszkać będziecie na tym miejscu! Nie polegajcie na słowach zwodniczych, gdy mówią: Świątynia Pańska, świątynia Pańska, świątynia Pańska to jest! Lecz jeżeli szczerze poprawicie swoje drogi i swoje czyny, jeżeli uczciwie stosować będziecie prawo między ludźmi, jeżeli obcego przybysza, sieroty i wdowy nie będziecie uciskać i krwi niewinnej przelewać na tym miejscu ani też chodzić za cudzymi bogami na własną zgubę, wtedy sprawię, że będziecie mieszkać na tym miejscu, w ziemi, którą dałem waszym ojcom, od wieków na wieki. Oto wy polegacie na słowach zwodniczych, które nie pomogą. Jak to? Kradniecie, mordujecie, cudzołożycie i krzywoprzysięgacie, składacie ofiary Baalowi i chodzicie za cudzymi bogami, których nie znacie, a potem przychodzicie i stajecie przed moim obliczem w tym domu, który jest nazwany moim imieniem, i mówicie: Jesteśmy ocaleni – aby dalej popełniać te wszystkie obrzydliwości! Czy jaskinią zbójców stał się w oczach waszych ten dom, który jest nazwany moim imieniem? Oto i Ja to widzę – mówi Pan.\nMożna w oczach ludzi uchodzić za żywego, będąc martwym. Nosić nazwę kościoła, nie będąc kościołem. Nazywać się chrześcijanami, to znaczy naśladowcami Chrystusa, a nawet Go nie znać. Bóg jednak nie chce kościoła ani chrześcijan tylko z nazwy, On chce żywego Kościoła, który jest tworzony przez żywych i oddanych Mu ludzi. Kierując do nas słowo napomnienia daje nam do zrozumienia, że jeszcze z nas nie zrezygnował. Karci nas, bo zależy Mu na nas. Woła nas i czeka na naszą reakcję.\nUsłyszałem kiedyś zdanie, które dało mi wiele do myślenia: „Bóg nie chce czekać, aby dopiero w niebie pokazać nam, co mógł przez nas uczynić, ale już teraz chce to uczynić!”. Pomyślmy o tym przez chwilę.\nCzy chodzę w wierze z Bogiem na co dzień, jak Henoch, który „otrzymał świadectwo, że się podobał Bogu” (List do Hebrajczyków 11:5 BW, por. 1 Księga Mojżeszowa 5:21-24 BW)? I czy składam Bogu – przez wiarę – ofiary, które są Mu miłe, jak zrobił to Abel (List do Hebrajczyków 11:4 BW, por. 1 Księga Mojżeszowa 4:3-4 BW)?\nBóg nie oczekuje dzisiaj od nas ofiar ze zwierząt ani płodów rolnych. On nie potrzebuje naszych pieniędzy, złota czy klejnotów. To wszystko i tak jest Jego własnością. On chce nas samych!\nDawid, gdy już został królem Izraela, wołał do Boga tak (Psalm 51:17-19 BW):\nPanie! Otwórz wargi moje,\nA usta moje głosić będą chwałę twoją!\nAlbowiem ofiar nie żądasz,\nA całopalenia, choćbym ci je dał, nie zechcesz przyjąć.\nChciałbym sobie samemu i każdemu, kto będzie czytał te słowa, postawić pytanie: czy moje osobiste życie i moja służba, a także nasze życie, jako kościoła oraz nasza wspólna służba, mogą otrzymać świadectwo podobania się Bogu? Taki Boży certyfikat jakości?\nOczywistą prawdą dla nas jest to, że tylko Bóg zna w 100% prawdziwą odpowiedź na to pytanie. Myślę jednak, iż my także – przynajmniej częściowo – możemy na nie odpowiedzieć.\nApostoł Paweł, robiąc osobisty sprawdzian własnego życia, stwierdził, że swojego życia nie zmarnował (2 List do Tymoteusza 4:6-8 BW):\nAlbowiem już niebawem będę złożony w ofierze, a czas rozstania mego z życiem nadszedł. Dobry bój bojowałem, biegu dokonałem, wiarę zachowałem; A teraz oczekuje mnie wieniec sprawiedliwości, który mi w owym dniu da Pan, sędzia sprawiedliwy, a nie tylko mnie, lecz i wszystkim, którzy umiłowali przyjście jego.\nWarto z pewnością zrobić sobie – najlepiej dzisiaj – taką własną kontrolę jakości naszego życia i „naprawić”, co jest „uszkodzone”, póki jeszcze mamy czas, abyśmy nie musieli zawstydzić się w tym dniu, kiedy staniemy przed naszym Panem.\nTotal Visit : 8892


Test tarczy Kronenflex Z960 TX Special | PortalNarzedzi.pl\nHome » Narzędzia » Akcesoria » Test tarczy Kronenflex Z960 TX Special\nKronenflex Z960 TX Special z linii tarcz agresywnych jest tarczą o grubości 1 mm i formie płaskiej, charakteryzującą się najwyższą agresywnością. Zastosowano w niej mieszankę ziaren cyrkonowych i korundowych o wielkości do 46 oraz wzmocnione spoiwo żywiczne (BF) bez zanieczyszczeń żelazowych, siarkowych i chlorkowych (ich zawartość jest mniejsza od 0,1%).\nZ960 TX Special to tarcza bardzo twarda (T). Przeznaczono ją do cięcia twardych materiałów: stali nierdzewnej i węglowej, tytanu oraz twardych stopów metali. Tarcza daje zimne cięcia i praktycznie nie tworzy gratu, co oznacza redukcję szlifierskiej obróbki wykańczającej. Narzędzie odznacza się najwyższą wydajnością oraz żywotnością. Z960\nTX Special oferowane są w wykonaniach o średnicach 115 i 125 mm i przeznaczone do stosowania w elektrycznych szlifierkach kątowych.\nTarcze Kronenflex Z960 TX Special to narzędzia profesjonalne o zwiększonej agresywności i żywotności, jak też odznaczające się najwyższym poziomem bezpieczeństwa pracy. Dystrybuowane są w specjalnym opakowaniu (tzw. Kronenflex box), które w porównaniu do konwencjonalnych opakowań znacznie wydłuża przydatność tych narzędzi do użycia (tzw. świeżość) i zachowuje ich zwiększoną do 40% efektywność. Tarcze Kronenflex Z960 TX Special wyprodukowano, stosując stelaże z mocnego włókna szklanego, wysokiej jakości żywice i syntetyczne ziarna ścierne. Maksymalnie zredukowano zanieczyszczenia żelazowe, siarkowe i chlorkowe, które powodują korozję stali nierdzewnej (INOX). KLINGSPOR przeprowadza ścisłą kontrolę procesów ciśnieniowego formowania tarcz oraz ich wypalania. Dzięki zastosowaniu odpowiednich materiałów i stabilnych pod względem parametrów procesów technologicznych tarcze Kronenflex są nie tylko wysoce wydajne podczas pracy , lecz także gwarantują najwyższy poziom jej bezpieczeństwa i są zgodne z restrykcyjnymi regulacjami oSa oraz europejskich norm (EN 12413).\nDo redakcyjnego warsztatu trafiły tarcze Kronenflex Z960 TX Special o średnicy 125 mm. Do ich napędu użyliśmy szlifierki kątowej Metabo WE 14-125 Plus o mocy nominalnej 1400 watów i maksymalnych obrotach na biegu jałowym wynoszących 10.500/min. Aby móc sprawdzić efektywność cięcia tarczy, użyliśmy dwóch połączonych profili ze stali nierdzewnej o boku 2 cm i grubości ścianki 2 mm, płaskownika ze stali nierdzewnej o długości 10 cm i grubości 11 mm oraz pręta pełnego ze stali konstrukcyjnej o średnicy 30 mm. Uzyskane wyniki podane są w tabeli zamieszczonej w artykule.\nWyniki redakcyjnych testów tarcz Kronenflex Z960 TX Special\nZ960 TX Special


Trzeci Talerz: Ciastka jeżyki\nCiastka jeżyki (nazywane również owsiankami) to podkarpacki wypiek z czasów kryzysu. Kiedy w sklepach nie było masła, mięsa ani słodyczy. nasze mamy na różne sposoby radziły sobie z tym deficytem. Masło zastępowały sztuczną margaryną, czekoladę kakao z mlekiem w proszku, cytrynę kwaskiem cytrynowym, a kotlety mielone kotletami z kapusty. Bakalie w PRLu również nie były ogólnie dostępne, ale przed świętami znacznie łatwiej było je kupić. Stąd w tym kryzysowym przepisie taki rarytas :)\nDzisiaj płatków owsianych używamy w kuchni ze względów zdrowotnych, lub z wyboru. Kiedyś to był prawdziwy wyczyn, żeby podać je gościom w takiej formie, żeby prosili o dokładkę. Jak dla mnie, ciastka jeżyki mają w sobie to coś – wyciągam rękę po więcej :)\n100 g masła (w oryginale margaryna)\nW mojej „uwspółcześnionej” wersji dodałam marmoladę (skądinąd również PRL-owską) i połówki orzechów.\nMasło ucieramy z cukrem, a następnie wbijamy kolejno jajka i miksujemy. Do gotowej masy dodajemy płatki owsiane, bakalie i orzechy. Wszystkie składniki mieszamy łyżką, żeby się dobrze połączyły.\nNa blachę wyłożoną papierem do pieczenia wykładamy łyżką niewielkie stosiki i lekko go spłaszczamy. Ja część ciastek uformowałam przy pomocy obręczy i dodatkowo dałam trochę różanej marmolady (orzeszek wylądował w niej już po upieczeniu).\nPieczemy w 175 stopniach C (grzałka góra-dół) około 15 minut do lekkiego zezłocenia. Studzimy na blaszce, lub po wstępnym przestygnięciu przekładamy na kratkę.\nAutor: Trzeci Talerz o 22:19\nluminaluni 7 marca 2016 09:36\nMmm z pewnością są przepyszne :)\nBajecznie smaczne i pożywne ciasteczka :)\nBarbara Wiśniewska 7 marca 2016 13:14\nApetytnaSmaka 7 marca 2016 14:47\nŚwietne! Zrobię w najbliższym czasie :)\nTrzeci Talerz 9 marca 2016 07:01\nBędzie mi miło jeśli podzielisz się swoją opinią "po" :)\nAgnieszka Demska 7 marca 2016 18:57\nCiasteczka wyglądają apetycznie. Zachęcają do zrobienia. Przepis jest prościutki, więc w wolnej chwili muszę zrobić i ciasteczka spróbować.\nTrzeci Talerz 9 marca 2016 07:00\nBardzo szybko się je przygotowuje, więc tym bardziej zachęcam :)\nAngelika i Monika Candy Pandas 8 marca 2016 14:53\nOD takich ciasteczek nie da się odejść :D Trzeba zjeść wszystkie :D\nIwona 8 marca 2016 21:26\nWiesz, przypomniałaś mi jak się robiło różne dobre rzeczy z tego, co się zdobyło. Ja robiłam kulki z płatków owsianych. Muszę odszukać ten przepis : )\nTrzeci Talerz 9 marca 2016 06:59\nKiedyś takie przepisy ratowały sytuację, kiedy nic nie było w sklepach. Teraz mają szansę na powrót, bo są fit :))\nMarzena Szkodzińska 9 marca 2016 13:18\nAle super ciasteczka. Pysznie wyglądają :-)\nKraina Sosny 9 marca 2016 13:39\nAle pyszota! ^^\nmadeline82 11 marca 2016 07:38\nIga Dietmap.pl 11 marca 2016 11:37\nTo idealne ciasteczka dla mnie! Jeżyki uwielbiam, ale 70 kalorii w jednym ciastku mnie trochę przeraża...;p Jak wiadomo, na jednym się nie kończy ;)\nTrzeci Talerz 11 marca 2016 12:47\nMoje jeżyki to nie te same ciastka, które można kupić w sklepie i które rzeczywiście mają tyle kalorii. Moje mają na pewno dużo mniej, choć nie podejmuję się wyliczeń ;)\nKamila 15 września 2016 14:09


Droga przez rozłąkę - Archiwum Łemkowskie\nWatra w Michałowie\n37 Łemkowska Watra w Michałowie 2017\nProgram 37 Watry w Michałowie 2017\nWatra w Zdyni\n35 Łemkowska watra w zdyni 2017\nProgram 35 Łemkowskiej Watry w Zdyni 2017\nDroga przez rozłąkę\nDroga przez rozłąkę / Anna Rydzanicz.- Przegląd Prawosławny, 2003, nr 5\nHistoria małżeństwa Olgi i Karola Brejanów mogłaby posłużyć za scenariusz filmowy. Kiedy pobierali się w lutym 1939 roku żadne z nich nie przypuszczało, że wkrótce wojna rozdzieli ich na trzydzieści lat.\n- Miałam 18 lat, białą suknię i piękny wianek ze wstążkami - wspomina ślub i huczne wesele 83-letnia dziś kobieta.\nKirył, bo takim imieniem ochrzczono go w cerkwi św. Łukasza w Izbach w Beskidzie Niskim, na Karola został przemianowany dopiero w wojsku. Nikt w pułku strzelców podhalańskich nie przypuszczał, że jego imię to po polsku Cyryl. Wybrano zdawałoby się podobne.\nWiosną obsiał własną ziemię, ale plonów nie zebrał. Na tydzień\nzostał zmobilizowany. We wspomnieniach "Moja długa druga wojna światowa 1939-1948" o tamtych dniach napisał: Jakoś nie myślałem, że wojna może naprawdę wybuchnąć. Pierwszego września stało się to faktem, a mnie sądzone było wrócić z niej dopiero po ośmiu latach, po przewędrowaniu Europy wschodniej, od Morza Czarnego prawie do Morza Białego, krajów Bliskiego Wschodu w Azji, północnej Afryki i potem znów w Europie, Włoszech, Francji, aż do Anglii.\nOlga została sama. Rok później mąż napisał do niej list ze Związku Radzieckiego. Potem słuch o nim zaginął.\nZ rodziną męża mieszkała do lata 1942 roku. Kiedy zachorowała i leczyła się w Krynicy, postanowiła wrócić do rodziców do Bielicznej.\nLosem młodej ni wdowy, ni mężatki zainteresował się miejscowy proboszcz. Ksiądz Dymitr Chylak o pomoc zwrócił się do Czerwonego Krzyża.\n- Ksiądz powiedział, że odpowiedź, czy mąż żyje, powinna dotrzeć najdalej za rok, ale ja po trzech tygodniach wyjechałam z rodziną - wzdycha staruszka.\nBył rok 1945 i Łemków ogarnęła druga fala przesiedleń na Ukrainę. Oprócz Płaskoniów z Bielicznej wyjechało jeszcze siedem rodzin. Trafili w okolice Tarnopola. Najpierw przydzielono im gospodarstwa, jednak w 1950 roku ziemie skolektywizowano i gospodarze stali się pracownikami kołchozów.\nWiadomość z Czerwonego Krzyża, że Karol żyje, ksiądz Chylak zabrał ze sobą na Dolny Śląsk. Wysiedlony razem z wiernymi w ramach Akcji Wisła w 1947 roku, zamieszkał niedaleko Chobieni, małego miasteczka koło Lubina.\nRok później, po trudach wojennej tułaczki w poszukiwaniu rodziny\npojawił się Karol. Szlak bojowy rozpoczął w Nowym Sączu. Koniec kampanii wrześniowej zastał go w okolicach Stanisławowa, tam wzięty do niewoli pracował w kopalni rudy koło Krzywego Rogu na Zaporożu, potem przy budowie kolei na północy Związku Radzieckiego.\nW sierpniu 1942 roku, po napaści Niemiec na Związek Radziecki, trafił do armii prosto z obozu jenieckiego w Wiaźmie. Miesiąc później żołnierzy ewakuowano do Persji.\nprzed wybuchem wojny\nZ Bliskiego Wschodu koleje wojennych wydarzeń rzuciły go poprzez Egipt do Włoch: ...ani mi do głowy nie przyszło, że jadę, by wziąć udział w bitwie, która przejdzie do historii, że ja Łemko z Izb w Karpatach będę uczestnikiem takiego historycznego wydarzenia. Tak wspomina w swoich zapiskach bitwę o Monte Cassino.\nPo wojnie znalazł się w Anglii. Z rozgoryczeniem wspominał, że nikt tam na nich nie czekał jak na bohaterów. Przez dwa lata, pracując w majątku ziemskim jako robotnik, potem kierowca, czekał na demobilizację. Początkowo myślał o wyjeździe do Stanów Zjednoczonych, gdzie miał siostrę. Kiedy powiedział o swej decyzji generałowi Andersowi, trafił do obozu "dla niezdecydowanych". Będąc w Londynie rozważał nawet możliwość osiedlenia się we Francji. W tej sprawie zasięgał rady generałowej Sikorskiej. Ostatecznie zdecydował się na powrót do Polski.\nZgrzytem okazała się wizyta w ambasadzie PRL. Wówczas to dowiedział się, że może wracać tylko do Związku Radzieckiego.\nŻołnierz września, andersowiec, jako Ukrainiec wyznania prawosławnego nie miał czego szukać w powojennej Polsce. Aby wrócić do kraju musiał wyrzec się narodowości, podpisując w obecności ambasadora stosowny dokument i, nie bez problemów, mógł po ośmiu latach jechać, ale tylko na Dolny Śląsk. Wtedy, jeszcze nie mając pojęcia o wysiedleniu Łemków, dziwił się dlaczego?\nNajbliższych odnalazł w gminie Legnickie Pole. Tu jednak nie było żony Olgi. Zaczął się starać o zezwolenie na jej przyjazd do Polski, argumentując to między innymi własnymi zasługami wojennymi. Tymczasem Olga zbierała potrzebne dokumenty i zabiegała o zgodę na wyjazd u sowieckich władz w Tarnopolu i Lwowie.\n- Doradzono mi wtedy, żeby mąż przyjechał tutaj, bo mnie do Polski nie wolno - mówi dzisiaj Brejanowa.\nW tamtym okresie starania obydwojga pozostały bezskuteczne. Olga nadal mieszkała na Ukrainie, opiekując się starszymi rodzicami. Karol, chcąc mieć rodzinę, związał się z inną kobietą.\nNa Ukrainę po raz pierwszy pojechał w połowie lat 60. odwiedzić własną rodzinę i żonę. Wtedy nie żyła już Michalina, matka jego dzieci.\n- Nalegał, żebym jechała z nim i pomogła zaopiekować się dziećmi. W tamtym czasie nie byłam jeszcze na to przygotowana - wyznaje.\nKilka lat później, w 1969 roku, Olga odwiedziła w Polsce siostrę Annę. W jej domu w Łagoszowie Wielkim koło Złotoryi pojawił się też Karol. Zaprosił do siebie, do Legnickiego Pola, gdzie mieszkał i prowadził gospodarstwo rolne. Nie bez oporów pojechała. Poznała dzieci męża. Irena miała 14 lat, Staś 18, no i był jeszcze Jan, dorosły syn Michaliny. Olga miała 49 lat i żadnych szans na macierzyństwo. Zdecydowała się zostać i zaopiekować jego rodziną. Co pięć lat przedłużała swój pobyt w Polsce. Formalnie była obywatelką Związku Radzieckiego. Obywatelstwa kraju, w którym się urodziła, pozbawiono ją w 1945 roku.\nDziś jest obywatelką Rosji,\nchoć nie ma żadnego paszportu. Ostatni - paszport ZSRR - dawno stracił ważność. W 1998 roku Ministerstwo Spraw Wewnętrznych wydało jej kartę tymczasowego pobytu na dziesięć lat. Gdyby chciała odwiedzić rodzinę na Ukrainie, musiałaby starać się o wizę w konsulacie Rosji, a nie Ukrainy, skąd przyjechała.\nKarol zmarł w 1991 r., przed śmiercią zdążył spisać swoje wojenne przeżycia. Zgodnie z życzeniem autora zostały wydane najpierw po łemkowsku, zaś w 1998 roku po polsku.\nOlga Brejan do dzisiaj mieszka w Legnickim Polu razem z dziećmi Karola, którym kiedyś zastąpiła matkę. Dzieci Ireny mówią do niej "babciu".\nDzisiaj nie ma już tamtego świata i wielu ludzi, a nawet państw. Czas zmienił wiele. Pani Olga wydaje się być pogodzona z życiem. Nie mówi o krzywdzie i zdradzie. Wie, że teraz już nie wybierze się na Ukrainę, aby odwiedzić siostrzeńców. Do najbliższej cerkwi w Legnicy wybrać się dla niej za ciężko. Zawsze jednak duchowny bywa na grobie Karola i po kolędzie. O umieraniu mówi jak o następnej kolei życia, bardzo naturalnie, jak człowiek, który wiele przeżył. Zapytana o poczucie niesprawiedliwości dziejowej, odpowiada skromnie:\n- Cóż zrobić, taki los.\nTekst: Anna Rydzanicz\nZdjęcia pochodzą z albumu domowego rodziny Brejanów.\nPrzegląd Prawosławny nr 5 (maj 2003)\nMeble Na Wymiar Gdańsk Gdynia Sopot\nKsiążki o Łemkach i Łemkowszczyźnie\nW. Grzesik, T. Traczyk, B. Wadas\nZiemia łemkowska przed półwieczem\nZapomniany Łemko z Krosna


Co to jest curry? - Newsy na Smaker.pl\nCurry to jedna z najstarszych przypraw znanych człowiekowi. Kurkumę, kardamon oraz pieprz, czyli podstawowe składniki tej mieszanki, uprawiano już w 3000 roku p.n.e., zaś ślady używania curry jako przyprawy wiodą do 1700 roku p.n.e.\nPonoć pierwsze danie mięsne, doprawione curry, zostało złożone w ofierze sumeryjskiemu bogu słońca Mardukowi. Curry to jednak nie tylko złotawa i pikantna mieszanka, ale także cała gama potraw pochodzących z Indii.\nIndyjskie curry to potrawa w gęstym sosie lub po prostu gulasz. Może to być zarówno danie mięsne, jak i wegetariańskie. Gdy w indyjskiej restauracji zamówimy curry, a dobre restauracje potrafią mieć ich w menu aż 30 różnych rodzajów, to na stół wjedzie potrawa okryta gęstym, aromatycznie doprawionym sosem.\nCurry wcale nie znaczy ostre.Ciekawostką jest stosunkowo świeże wykorzystanie papryczek chili w kuchni indyjskiej, przywiezione na ten kontynent przez Krzysztofa Kolumba. Curry może być więc i piekielnie ostre, i bardzo łagodne. Podstawą dla curry, jako mieszanki przypraw, są: kurkuma, kolendra i kumin. W zależności od regionu, mocy mieszanki i jej zastosowania, dodaje się kolejne składniki, takie jak anyż, imbir, czosnek, cynamon, gałka muszkatołowa czy pieprz.\nW Indiach spotkamy curry w formie żółtego lub czerwonego proszku, na Sri Lance zaś przyprawę się pali i praży, co nadaje jej ostrzejszego smaku i ciemnobrązowej barwy. W Tajlandii z kolei możemy skosztować curry w kolorze zielonym - proszek łączy się z tłuszczami, także z ghee, i w ten sposób uzyskuje pastę.\nCurry jako przyprawa znajduje szerokie zastosowanie w kuchni indyjskiej oraz kuchni Karaibów, Australii czy Japonii. Jako przyprawa i jako potrawa cieszy się ogromną popularnością - ze względu na kolonialną przeszłość - na Wyspach Brytyjskich. W Niemczech natomiast możemy skosztować curry wurst, czyli kiełbaski obsypanej imponująca ilością curry.\nCurry doprawia się mięso, warzywa, ale także i owoce. Mieszanka curry nie tylko działa na nasze zmysły, ale ma także zbawienny wpływ na zdrowie. Właściwości curry zwalczają zapalenia stawów. Dodatkowo doprawianie dań curry może zapobiegać rozwojowi raka i choroby Alzheimera, co nie jest żadnym zaskoczeniem dla ludzi praktykujących starożytną medycynę wedyjską. Świat zachodni od niedawna bada wpływ curry, a zwłaszcza jej podstawowego składnika, czyli kurkumy, na wielkie choroby cywilizacyjne.\nPora przygotować własną mieszankę curry.\nSkładniki na podstawową wersję :\n- 4 łyżki stołowe kurkumy\n- 3 łyżki stołowe nasion kardamonu\n- 3 łyżki stołowe nasion kuminu\n- 3 łyżki stołowe nasion kolendry\n- 1/2 pół łyżki stołowej pieprzu kajeńskiego\nNa suchej patelni delikatnie podprażamy osobno kardamon, kumin i kolendrę, tak by puściły swój aromat. Następnie uprażone nasiona ucieramy na pył w moździerzu, lub mielimy ręcznym młynkiem do kawy. Zmieloną mieszankę łączymy z kurkumą, cynamonem, pieprzem kajeńskim i... gotowe. Tak przygotowane curry bije na głowę sklepowe mieszanki.


Koszykówka na Małej Plaży. Po raz trzeci zagrali o Puchar Feniksa / Wydarzenia sportowe w Kaliszu i regionie / Kategorie tematyczne faktykaliskie.pl / Fakty Kaliskie\nFundacja Kaliska Koszykówka po raz trzeci zaprosiła na turniej 3x3 „O Puchar Feniksa”. Zmagania na boisku nieopodal Małej Plaży Szałe toczyły się w trzech kategoriach wiekowych.\nNajwiększą frekwencją cieszyła się najmłodsza kategoria – do lat 11. Do rywalizacji w tej części turnieju przystąpiło 34 zawodniczek i zawodników. Najlepiej spośród nich spisali się reprezentanci ekip z Pleszewa i Kowalewa. Obie wystawiły po dwa składy, które dotarły do półfinałów i między sobą stoczyły batalie o miejsca na podium. Ostatecznie triumfował team Pleszew I, drugi był Kowalew I, a trzeci Kowalew II. Ekipy KTKosz sklasyfikowane zostały na miejscach 6. i 7.-9. – Na wyróżnienie zasługuje postawa Fair Play Unikatowych ze Szkoły Podstawowej nr 10 w Kaliszu – podkreśla Tomasz Walczak z Fundacji Kaliska Koszykówka „Feniks”, organizator zawodów.\nBardzo zacięta okazała się rywalizacja w kategorii do lat 13, do której przystąpiło pięć drużyn. – Mecze niejednokrotnie toczyły się punkt za punkt i potrzebna była dogrywka do ich rozstrzygnięcia – wspomina Tomasz Walczak. Górą z tych wyrównanych pojedynków wyszedł ostrowski zespół Arged Team. Kolejne lokaty przypadły ekipom KTKosz IV, KTKosz V i Feniks Kalisz.\nNa wysokim poziomie stał turniej w kategorii do lat 17 (połączony ze zmaganiami U15). – Tu już był poważny basket, w którym wszystkich zaskoczyła swoją postawą ekipa Seven4Life. Streetballowa drużyna grała jak równy z równym z przeciwnikami trenującymi na co dzień w klubach i ostatecznie zajęła drugie miejsce, ulegając w finale zespołowi o nazwie UCLA – relacjonuje Walczak. Podium uzupełniła ekipa Play Basket Kraszewice\nPo sportowej rywalizacji na zawodników czekała przekąska przygotowana przez Małą Plażę Szałe. Przed wręczeniem pucharów pokaz swoich umiejętności dał znany kaliski dunker Arek „Aro” Przybylski, który następnie nagradzał uczestników. Imprezę wsparły ponadto Paintball Kalisz i Szafran.art.\n– Chciałbym podziękować trenerom i opiekunom drużyn, zawodnikom, sędziom boiskowym i stolikowym oraz wszystkim osobom, które pomogły przy organizacji turnieju – oznajmił Tomasz Walczak.\nTurniej został zrealizowany ze środków Fundacji Kaliska Koszykówka. Warto dodać, że w okresie od czerwca do września FKK „Feniks” prowadzi zajęcia koszykówki w poniedziałki na boisku Orlik przy ul. Podmiejskiej oraz w środy i piątki na Szałe. W każdym przypadku o godzinie 18:00.\n(mso), fot. FKK Feniks Kalisz\n#koszykówka #fkk feniks kalisz #mała plaża szałe


Archiwa powrót dzieci do szkół - Radio Piekary\nDziś rusza ogólnopolska akcja badania przesiweowego nauczycieli w kierunku koronawirusa. Rozpoczęcie badań przed weekendem zapowiedział minister edukacji Przemysław Czarnek. W ramach tej praktycznej już fazy przygotowań do ewentualnego przygotowania dzieci do szkół rusza ogólnopolska akcja badań nauczycieli. Ona rozpocznie się w poniedziałek 11-go stycznia, potrwa do 15 stycznia. W sobotę i w niedzielę nauczyciele będą mogli się dowiedzieć o wynikach swoich badań na obecność koronawirusa. Są to badania dobrowolne,bezpłatne testy […]\nDezynfekcja i mycie rąk, mierzenie temperatury, nauka na zmiany – to tylko kilka warunków jakie muszą spełnić szkoły w dobie koronawirusa. Przypomnijmy, dzieci wrócą do szkół już za trzy dni, więc placówkom nie pozostało wiele czasu na przygotowania. W gminie Łazy podjęto już decyzje jak ma wyglądać nauka w nowym roku szkolnym: - Przede wszystkim dyrektorzy zwrócili uwagę na to, żeby dzieci zgodnie z zaleceniami Ministerstwa Edukacji Narodowej uczyły się […]\nWe wrześniu dzieci wrócą do szkół. Koniec zdalnego nauczania - potwierdził, płynące już wcześniej z Ministerstwa Edukacji informacje, premier Mateusz Morawiecki. Przypomnijmy, stacjonarne nauczanie w Polsce jest zawieszone od 12 marca. Od początku września dzieci i młodzież wrócą do szkoły, a w październiku studenci na uczelnie. Oznacza to koniec zdalnego nauczania, potwierdził premier Mateusz Morawiecki. Nic nie wskazuje na to by mogło być inaczej, mówi rzecznik Ministerstwa Zdrowia Wojciech Andrusiewicz: […]


Aby się zalogować wpisz po lewej nazwę użytkownika i hasło.\nPoniżej znajdują sie artykuły które nie zostały przyporządkowane do żadnej kategorii. Można je usunąć lub poprawić klikając opcję DOSTOSUJ.\nCo może pogryźć nas w lesie, na wakacjach, a nawet w domu? Komary, pszczoły, mrówki - owszem, ale nie tylko.\nOkazuje się, że również w Polsce żyją pająki, które kąsają, zostawiając na naszym ciele bąble podobne do tych będących pamiątką po komarzej uczcie. Tylko zamiast jednego maleńkiego śladu po nakłuciu, znajdziemy dwa – po wejściu niewielkich szczękoczułek. Co ważne, wszystkie pająki są jadowite! Ale nie obawiajmy się. Obecność jadu nie zawsze oznacza dla nas zagrożenie. Warto jest jednak wiedzieć, z jakimi pająkami w Polsce mamy najczęściej do czynienia i jak postępować po ukąszeniu?\nNa świecie istnieje około 30 tysięcy gatunków pająków. Mogą budzić wstręt lub strach (arachnofobia). W otoczeniu człowieka są nawet pożyteczne, gdyż żywią się owadami- między innymi skutecznie niszczą mole.\nPająki najczęściej występujące w Polsce:\nPająk ten żyje w wodzie, choć oddycha powietrzem. Swoją pajęczynę tka na powierzchni, a następnie wciąga ją pod wodę razem z bańką powietrza. Banieczka uzupełnia zapas powietrza w podwodnym lokum, a pająk może dzięki temu funkcjonować. Dla nas ważne jest, że topik dysponuje bolesnym jadem, więc lepiej nie narazić się na ukąszenie.\nPomimo, że ugryzienie kolczaka jest bolesne, powoduje wymioty i bóle głowy, a ranka po ukąszeniu może puchnąć, to nic więcej nam nie grozi. Jad kolczaka nie jest dla nas śmiertelny. Jeśli nie chcemy narazić się na wyżej wymienione skutki ukąszenia, unikajmy pająków o żółtobrązowej barwie i kolcach na przednich nogach, bo to właśnie są cechy charakterystyczne kolczaka.\nMieszka tam, gdzie jest sucho i ciepło – na łąkach, pastwiskach, nieużytkach. Ma szaro-brązowe barwy, maskujące prążki i pasy, a do tego dość duże rozmiary. Tarantula buduje rurki wydrążone w ziemi i w nich się lokuje. Jej ukąszenie, podobnie jak innych polskich pająków, nie jest niebezpieczne dla zdrowego, dorosłego człowieka. Inaczej przedstawia się sprawa ugryzień dzieci, osób starszych lub alergików, których odporność na jad może być osłabiona.\nSieciarz jest uznawany za najbardziej jadowitego wśród pająków występujących w Polsce.\nRyc.1 Sieciarz jaskiniowy\nŻyje w jaskiniach, piwnicach, w studzienkach kanalizacyjnych i, co dziwne, nie tworzy typowej pajęczyny. Sieciarz buduje misterne sieci, które umożliwiają mu przemieszczanie się. Osiąga wielkość do 1,5 cm, a z odnóżami może mierzyć do 5 cm. Ugryzienie tego jaskiniowego pająka jest bolesne, a miejsce ukąszenia bardzo puchnie.\nBagnik to największy polski pająk, który z odnóżami może osiągać wielkość nawet do 7 centymetrów. Żyje na terenach podmokłych, bagiennych i stąd jego nazwa. Ugryzienie pająka powoduje nudności, wymioty, opuchliznę.\nPająki mogą zranić człowieka, a podczas gryzienia wprowadzić do skóry swój jad z enzymami trawiącymi. Zasadniczo nie atakują ludzi, a gryzą tylko w obliczu niebezpieczeństwa. Gdy biegamy po lesie czy odwiedzamy jaskinie, stanowimy potencjalne zagrożenie i wtedy pająk może nas ugryźć. Podobnie, gdy pająk wejdzie nam do łóżka, a my nieświadomi, będziemy się w nim kręcić.\nGdy zostaniemy ukąszeni, w miejscu ugryzienia powstaje najczęściej miejscowy odczyn zapalny skóry: zaczerwienienie, obrzęk, świąd i bolesne pieczenie. Zwykle nie wymaga to interwencji lekarza, a ranka goi się sama. Przy osobniczej predyspozycji, gdy człowiek jest uczulony na pajęczy jad wystąpić może osłabienie, bóle głowy, stawów, brzucha, wylewy podskórne.\nJak możemy sobie pomóc? Zdezynfekujmy ranę, zastosować zimne okłady, możemy również posmarować ją żelem stosowanym zwykle po ukąszeniach owadów. Jeśli to nie pomoże, a my czujemy się bardzo źle należy jak najszybciej skontaktować się z lekarzem.\nKampania "HCV Jestem Świadom" i Projekt 5\nStrona projektu: http://www.hcv.pzh.gov.pl/\nStrona kampani "HCV Jestem Świadom": http://www.jestemswiadom.org/publikacja-podsumowujaca-dzialania-i-osiagniecia-projektu-kik35-zapobieganie-zakazeniom-hcv/\nUprzejmie informujemy, iż dzień 24 grudnia 2018 r. będzie dniem wolnym od pracy w Powiatowej Stacji Sanitarno-Epidemiologicznej w Bochni. Powyższe będzie realizacją zarządzenia nr 17 Szefa Kancelarii Prezesa Ministrów z dnia 31 sierpnia 2018 r. w sprawie ustalenia dnia 24 grudnia 2018 r. dniem wolnym od pracy dla pracowników urzędów administracji rządowej. Jako zamienny dla powyższego dnia pracy została wyznaczona sobota, wypadająca w dniu 15 grudnia br.\nJednocześnie informuję, iż Powiatowa Stacja Sanitarno-Epidemiologiczna w Bochni pozostaje cały czas w gotowości do realizacji zadań kryzysowych.\nTELEFON ALARMOWY (+48) 602 275 918*\nBudynek Powiatowej Stacji Sanitarno-Epidemiologicznej w Bochni są przystosowane dla osób niepełnosprawnych poruszających się na wózkach.\nul. Konstytucji 3 Maja 5,\nKomunikat Wodociąg zaopatrujący P.P.H.U."Jura" Rajbrot 512\nKomunikat Wodociąg zaopatrujący Hotel i Gospodę Pod KamieniemLipnica Górna 304


Etam, jakieś polskie święta, np. taki 3 Maja. Co innego jest modne na świecie i zapewne w postępowych kręgach w Polsce też. W końcu wszyscy pamiętają pana Zandberga w koszulce z Marksem, fundatorem intelektualnym najbardziej zbrodniczej ideologii świata. Właśnie minęła 200. rocznica urodzin Karola! Pół Europy musiało zalewać pałę sowietskoje igristoje, wznosząc toasty w komsomolskich barkach i restauracjach.\nWe włoskim lewicowym dzienniku „La Repubblica” pojawił się z okazji urodzin artykuł pióra Giuseppego Mazza o tym, jak Marks stał się ikoną nie tylko świata popkultury Zachodu (przypomnijmy sobie okładkę płyty Beatlesów „Sgt. Peppers”, na której można było


99 rocznica zaślubin Polski z morzem - Liga Obrony Suwerenności\nCopyright © Liga Obrony Suwerenności\nStrona korzysta z plików cookie w celu realizacji usług zgodnie z Polityką Prywatności. Jeśli chcesz\nkontynuować, udziel zgody na użycie cookie.\nLiga Obrony Suwerenności – administrator strony internetowej www.lospolski.pl odpowiada za przetwarzanie Twoich danych osobowych. Dane osobowe oznaczają informacje o zidentyfikowanej lub możliwej do zidentyfikowania osobie fizycznej. Przykładowo mogą to być: adres e-mail użytkownika strony internetowej, numer IP komputera użytkownika lub inne dane, które użytkownik przekazuje administratorowi tej strony, np. poprzez formularze zamieszczone na stronie. Informujemy, że zbieramy i przetwarzamy dane osobowe użytkowników strony internetowej www.lospolski.pl\nPowierzone nam dane osobowe są bezpieczne. Zobowiązujemy się do ich wykorzystania zgodnie z przepisami ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych (Dz. U. z 2002r. nr 101 poz. 926 z późn. zm.) („Ustawa” ) oraz zgodnie z Rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) („RODO”). Liga Obrony Suwerenności jest podmiotem, który będzie przechowywać Twoje dane osobowe i korzystać z nich wyłącznie w celach na które się zgodziłeś. Liga Obrony Suwerenności dostępna jest pod adresem:\n80-308 Gdańsk ul. Wita Stwosza 73 p. 1/2 oraz pod adresem mailowym:\nlospolski@lospolski.pl i numerem telefonu: 501 813 770. Osobą zajmującą się danymi osobowymi jest Pan Wojciech Podjacki, z którym możesz skontaktować się pod wskazanym adresem mailowym. W sprawach związanych z Twoimi danymi możesz kontaktować się z nami poprzez wysłanie maila właśnie na adres: lospolski@lospolski.pl. Adres ten służy temu, abyś mógł z nami kontaktować się w sprawie swoich danych oraz abyś mógł realizować swoje prawa związane z udostępnionymi nam danymi. Masz prawo do żądania od nas dostępu do swoich danych osobowych, ich sprostowania, usunięcia lub ograniczenia ich przetwarzania.


Odra Opole » Odra z klasą! Zapraszamy szkoły na mecz ze Stomilem!\n08 kwietnia 2019 o 20:07\nW imieniu Odry Opole mamy zaszczyt zaprosić Państwa uczniów (wraz z opiekunami)- do bezpłatnego uczestnictwa w meczu 28. kolejki Fortuna 1 Ligi Odra Opole – Stomil Olsztyn, zaplanowanym na 13 kwietnia (godz. 17:00). Oferta skierowana jest do uczniów szkół podstawowych i gimnazjów.\nJuż teraz pragniemy zaprosić wszystkich uczniów Państwa szkoły do bezpłatnego uczestnictwa w tym wydarzeniu.\nAby potwierdzić chęć udziału i skorzystać ze wspomnianego zaproszenia, należy spełnić jedynie następujące wymogi do piątku – 12.04.:\n1. Potwierdzić drogą mailową na adres m.duch@odraopole.pl chęć udziału Państwa szkoły w wydarzeniu, deklarując liczbę uczniów, a w temacie wpisując nazwę szkoły i nazwę akcji: Odra z klasą. Decyduje kolejność zgłoszeń.\n2. Zebrać grupę co najmniej 10 chętnych uczniów (+ opiekun).\n3. Przygotować dane osób zainteresowanych (będą one przetwarzane wyłącznie w celu udziału w niniejszym projekcie – podanie numeru PESEL jest niezbędnym wymogiem uczestnictwa w imprezach masowych – sportowych na poziomie Fortuna 1 Ligi) w formacie imię, nazwisko, PESEL.\nDalsze informacje dotyczące odbioru biletów przekażemy Państwu po otrzymaniu zgłoszenia, oficjalnie potwierdzając zakwalifikowanie Państwa szkoły do udziału w akcji.\nMamy nadzieję, że będziemy mieli przyjemność gościć Państwa uczniów na naszym stadionie!\nW przypadku wątpliwości pozostajemy do Państwa dyspozycji. Wszelkie pytania prosimy kierować na wspomniany wyżej adres – m.duch@odraopole.pl\n11 kwietnia 2019 19:52


Andżelika Wójcik ponownie z czasem poniżej 37 sekund, Kaja Ziomek poprawiła rekord życiowy - Sport WP SportoweFakty\nDwie Polki sklasyfikowano w czołowej piątce rywalizacji na 500 metrów podczas zawodów Pucharu Świata 2021/2022 w łyżwiarstwie szybkim w Calgary.\nPZ 11 Grudnia 2021, 21:07\nMateriały prasowe / PZŁS/Rafał Oleksiewicz / Na zdjęciu: Andżelika Wójcik\nPo raz trzeci 500 metrów w czasie poniżej 37 sekund przejechała Andżelika Wójcik. Triumfatorka sobotnich zawodów w Salt Lake City uzyskała 36.978. Zawodniczka z AZS AWF Katowice została sklasyfikowana na czwartym miejscu również w piątkowych zmaganiach w Calgary i Salt Lake City. 25-letnia Polka wystąpiła w dziewiątej, przedostatniej parze. Jej rywalką była Angelina Golikowa. Rosjanka poprawiła rekord życiowy z 36.740 na 36.669 i zwyciężyła. Srebrny medal zdobyła Nao Kodaira (36.764), brązowy zaś - Erin Jackson (36.921).\nNa piątej pozycji została sklasyfikowana Kaja Ziomek. Trzecia sprinterka zmagań w Stavanger osiągnęła najlepszy czas w karierze - 37.083. Wcześniejsza jej "życiówka" wynosiła 37.394. 24-letnia łyżwiarka z klubu Cuprum Lubin zaprezentowała się w ostatnim, dziesiątym pojedynku, w którym wzięła udział także Jackson.\nW klasyfikacji generalnej Pucharu Świata Wójcik jest piąta (306 punktów), a Ziomek - szósta (280). W czołowej czwórce są: Jackson (420), Golikowa (404), Kodaira (396), a także Olga Fatkulina (308).\nW zmaganiach na 1000 metrów Andżelika Wójcik i Karolina Bosiek zostały sklasyfikowane wyżej niż w poprzednią sobotę. W Salt Lake City znalazły się na 15. i 17. miejscu. Tym razem rekordzistka Polski zajęła dwunastą lokatę (1:14.351), a Bosiek - trzynastą (1:14.631).\nW wyścigu masowym siódmy był Artur Janicki, który uzyskał dwa punkty na lotnej premii. W 17-osobowym wyścigu zabrakło Zbigniewa Bródki. Trzeci łyżwiarz biegu masowego w Tomaszowie Mazowieckim tym razem odpadł w półfinale.\nZOBACZ WIDEO: Kamil Stoch zdradził, czego potrzeba do lepszych skoków. Padły trzy kluczowe słowa\nCzy Andżelika Wójcik zdobędzie medal mistrzostw Europy 2022 w rywalizacji na 500 metrów?\nŁyżwiarstwo szybkie Sporty zimowe Polska Calgary Kaja Ziomek Andżelika Wójcik Artur Janicki Zbigniew Bródka Karolina Bosiek\nRobert Lewandowski został zaczepiony w Cannes. "Idziesz do Barcelony?"


1. Happy Mama Slim - Opinie - Cena - Zamienniki - Ulotka - Skład • ZnamLek.pl\nstrona główna > odchudzanie i dieta > oczyszczanie organizmu > Happy Mama Slim\nOpis i skład produktu Happy Mama Slim\nPreparat dedykowany mamom w pierwszych miesiącach po urodzeniu dziecka. Wspiera pracę przewodu pokarmowego.\nSuplemen diety zawiera substancje słodzące.\nNie stosować u osób wrażliwych na fenyloalaninę.\nHappy Mama Slim to preparat, który wspiera pracę przewodu pokarmowego. Zawiera bogactwo składników roślinnych, jest doskonałym rozwiązaniem dla kobiet wybierających suplementy, których skład jest pochodzenia naturalnego.\nBłonnik NUTRIOSE odpowiada za wiązanie wody, dzięki czemu pęcznieje w żołądku. Daje uczucie sytości, ponieważ jest zdolny nawet parokrotnie zwiększyć swą objętość. Ułatwia zapanowanie nad podjadaniem podczas diety. Błonnik jest nieocenionym źródłem energii, dodatkowo odżywia florę bakteryjną jelit. Z uwagi na niski indeks glikemiczny IG reguluje poziomu cukru we krwi. Jego cenne właściwości potwierdzają badania naukowe i pozytywna opinia EFSA.\nFiga ułatwia osiągnięcie równowagi mikrobiologicznej jelit i ich sprawną pracę.\nBorówka czarna pozwala utrzymać dobrą kondycję błony śluzowej żołądka i jelit, dzięki antocyjanom.\nBez czarny dzięki swoim właściwościom ułatwia odchudzanie przy zachowaniu zbiansowanej diety.\nBakterie z rodzaju Lactobacillus i Bifidobacterium odgrywają ważną rolę w rozkładzie cukrów, to mikroorganizmy, które występują naturalnie we florze bakteryjnej jelit.\nHappy Mama Slim jest bezpiecznym suplementem do stosowania w okresie karmienia piersią. Saszetek stwarzają możliwość zastosowania w jednorazowej porcji znacznie większej ilości składników aktywnych od tabletek i kapsułek.\nPreparat dedykowany mamom w pierwszych miesiącach po urodzeniu dziecka.\n1 saszetkę należy rozpuścić w szklance wody lub ewentualnie wymieszać z jogurtem naturalnym. Preparat należ spożyć niezłocznie po przyrządzeniu. Nie powinno się spożywać więcej niż 1 saszetkę w ciągu dnia.\nHappy Mama Slim zamienniki\nHappy Mama Slim zamiennik\nHappy Mama Slim odpowiednik\nHappy Mama Slim tańszy zamiennik\nHappy Mama Slim czy działa\nOpinie o Happy Mama Slim\nAutor: Monia, 27\nKupiłam sobie happy mama slim bo słyszałam o nim dobre opinie, a ja w ciąży raczej miałam problem z trawieniem, po urodzeniu też nie najlepiej mi szło, dlatego zastosowanie tej herbatki dobrze wpłynęło na moje jelitka.\nNie mogłam się pogodzi z ciałem po porodzie, niestety moje znajome nie mają dzieci, więc nie mogły mi doradzić. Przejrzałam opinie na forach, skład brzmiał obiecująco. Jelita dobrze pracują, a waga idzie w dół. Polecam\nfajny skład, nie ma u mnie działań niepożądanych, można go wypróbować\nDodaj opinię o Happy Mama Slim


Zioła ogrodowe i ich lecznicze zastosowania - Mój Piękny Ogród\nFitoterapia, czyli ziołolecznictwo, już od najdawniejszych czasów była wiedzą zarezerwowaną wyłącznie dla wybranych. Egipscy kapłani, sumeryjscy mędrcy, greccy filozofowie, azteccy szamani i czarownicy, średniowieczni zakonnicy i wyklęte wiedźmy, później aptekarze i zielarze – oni wiedzieli, jak należy obchodzić się z ziołami, aby były jak najskuteczniejsze. Tak długa historia fitoterapii dowodzi, jak rozległa jest to nauka. Obecnie w fitoterapii wykorzystuje się na świecie mniej więcej 20 000 gatunków roślin, spośród znanych – imponującej liczby około 800 000!\nPodstawą zbioru ziół jest dokładne poznanie gatunków, odpowiedni czas zbioru jest zaś sprawą drugorzędną. Z czystych ekologicznie stanowisk można zbierać tylko gatunki, które bezbłędnie rozpoznajemy i oczywiście niebędące pod ochroną. Jednak dużo bezpieczniej uprawiać zioła w ogrodzie. Warto też podczas sadzenia wkładać w ziemię etykiety z nazwami (najlepiej pisać je ołówkiem, bo wbrew pozorom jest on najtrwalszy).\nNiezależnie od tego, czy zioła pozyskiwane są z plantacji, czy ze stanu naturalnego, od pory zbioru zależy przede wszystkim zawartość związków czynnych w roślinie, trwałość i długość przechowywania surowca. Rośliny wykorzystywane w formie ziela, tj. całej części nadziemnej, zbiera się tuż przed (szałwia) lub w czasie kwitnienia (tymianek, bazylia, dziurawiec), ścinając pędy na wys. 1/3 nad ziemią. Same kwiaty zbiera się na początku rozwoju (wiązówka błotna) lub w pełni rozkwitu (lipa, arnika), ale nie przekwitające.\nZebrane w słoneczne dni, po południu, mają więcej cukrów niż rano, ale np. róże na plantacjach olejku eterycznego zbiera się maksymalnie do 9 rano, bo płatki zawierają wówczas najwięcej olejku. Zbioru liści dokonuje się najczęściej w pełni ich rozwoju, przed kwitnieniem roślin (pokrzywa, prawoślaz), jednak liście np. brzozy najlepiej zbierać wiosną, gdy są młode i jeszcze lepkie od żywicy. Zbiera się tylko 1/3 liści z całej rośliny, aby jej zbytnio nie osłabić i aby mogła dalej prowadzić fotosyntezę.\nKorzenie i kłącza wykopuje się w pogodny dzień w okresie spoczynku, jesienią (prawoślaz, oman) i wczesną wiosną (arcydzięgiel), a nawet zimą, gdy ziemia nie jest zamarznięta. Korę zbiera się wiosną w początkowym stanie wegetacji przed ukazaniem się liści ze ściętych młodych gałęzi drzew i krzewów. Nie należy zbierać kory z gałęzi rosnących. Owoce mięsiste zbieramy w dni słoneczne, bezpośrednio przed dojrzeniem (jagoda czarna), dojrzałe (czarny bez), owoce suche (kolendra) – w dni pochmurne. Pączki – wiosną, gdy pęcznieją i stają się lepkie. Wbrew obiegowej opinii nie zbiera się żadnych roślin, gdy Księżyc jest w pełni. Zbiór ziela, liści, kwiatów i owoców najlepiej przeprowadzać od I kwadry do pełni (gdy Księżyca przybywa) – maksymalnie 2-3 dni przed pełnią. Zbioru części podziemnych dokonujemy od pełni do nowiu (gdy Księżyca ubywa), najlepiej między III kwadrą a nowiem.\nVerbascum thapsiforme rośnie na słonecznych wzgórzach, skałach i przydrożach. Jej pędy kwiatostanowe z bursztynowymi kwiatami, wyrastające w 2. roku uprawy, pasują zwłaszcza do nasadzeń w alpinariach. Co magicznego jest w dziewannie? Chroni przed przeziębieniami i uporczywym kaszlem, zawiera bowiem dużo śluzów. W kremach i maseczkach zmiękcza skórę i poprawia jej wygląd.\nHelianthus annuus jest niewątpliwie kwiatem Słońca, bo przez cały dzień jego kwiatostan podąża za słoneczną tarczą. Słonecznik pochodzi z Ameryki i jest rośliną jednoroczną. Wszystkie jego części są pożyteczne i mogą być wykorzystywane w ziołolecznictwie.\nCichorium intybus ma piękne błękitne kwiaty pojawiające się od lipca do września. Już tylko z tego powodu zasługiwała na uznanie, a ma również właściwości lecznicze. Stosowana jest jako lek w niedostatecznym wydzielaniu soku żołądkowego i żółci. W wierzeniach ludowych uchodziła za roślinę przynoszącą szczęście w miłości.\nNapary, odwary, wyciągi, syropy, nalewki\nNapary wykonuje się głównie z kwiatów (lipa, chaber, rumianek), a także z liści (babka, szałwia) i owoców zawierających łatwo uwalniające się olejki eteryczne. Zioła zalewa się wrzątkiem i trzyma pod przykryciem na parze 10-15 min. Odwary przyrządza się z kłączy, kory, korzeni (arcydzięgiel, mniszek), owoców (róży pomarszczonej) i ziela (skrzyp, liście czarnych jagód), zawierających dużo garbników i związków słabo rozpuszczalnych w wodzie. Zioła zalewa się wodą o temperaturze pokojowej i gotuje od 2 do 20 minut.\nWyciągi, zwane też maceratami, przygotowuje się, zalewając mieszankę wodą o temperaturze pokojowej i pozostawiając ją na ok. 8-12 godzin. Tą metodą przyrządza się zioła zawierające dużo śluzów, np. tatarak, ślaz, jemiołę. Syropy są natomiast roztworami cukru wyciągów wodnych roślin lub soków owocowych. Soki wyciskamy głównie z owoców (rokitnika), ale także z ziela (babki, dziurawca).\nDżem z owoców rokitnika (zdj.: Fotolia.com)\nNalewki przygotowujemy, zalewając rośliny alkoholem (tatarak), winem (melisa) lub olejem (dziurawiec). W większości tych sposobów przygotowania ziół rozpuszczalnikiem jest woda, której jakość jest równie ważna, jak jakość samych roślin. Najlepiej, aby była to woda źródlana o pięknej, geometrycznej strukturze kryształów.\nMagia działania ziół\nMimo że zioła i ich związki biologicznie czynne są coraz lepiej poznawane, to pewien dualizm w ich postrzeganiu pozostał. Z jednej strony są i zawsze były roślinami codziennego użytku: jako pożywienie, przyprawy, lekarstwa, ale także jako ochrona – od bakterii i insektów czy myszy po „siły nieczyste i złe moce”. Z drugiej strony były również nieodłącznym elementem w obrzędach religijnych i ludowych we wszystkich kulturach, na wszystkich szerokościach geograficznych i we wszystkich sferach życia.\nZioła popularne w Polsce cz. II\nTymianek pospolity Thymus vulgaris pochodzi z rejonu Morza Śródziemnego. Jest szczególnie ceniony jako roślina lecznicza w chorobach górnych dróg oddechowych oraz jako przyprawa. Uważany jest za jedną z najstarszych roślin leczniczych. Tymianek używany jest głównie w kuchni, aby w znaczący sposób poprawić smak potraw – doskonale nadaje się do sosów, potraw z warzyw, serów, drobiu i dziczyzny.\nŻywokost lekarski Symphytum officinale uważany był za zioło cudotwórcze, głównie dlatego że przyspieszał gojenie się złamań i wszelkich urazów ciała, także oparzeń (dzięki zawartości alantoiny oraz protein). Znalazło to potwierdzenie w nazwach regionalnych rośliny: żywa kość, zrost, żywy gnat. Badania wykazały, że maść z samej alantoiny jest mniej skuteczna w leczeniu np. oparzeń niż wyciąg z żywokostu. I jak tu nie mówić o magii ziół! Żywokost powszechnie występuje w Europie i Azji. Nie można go stosować wewnętrznie, a zewnętrznie także pod czujnym okiem lekarza.\nDyptam jesionolistny Dictamnus ma liście, łodygi i kwiatostany pokryte gruczołami zawierającymi łatwopalny i bardzo ładnie pachnący olejek eteryczny. W Polsce na stanowiskach naturalnych można go spotkać na Wyżynie Małopolskiej. Jest piękną byliną ozdobną, wymagającą gleb wapiennych. Odmiana ‘Alba’ ma białe kwiaty.\nKwiat dyptamu Dictamnus (zdj.: Fotolia.com)\nBazylia pospolita Ocimum basilicum pochodzi z południowej Azji. łacińska nazwa gatunkowa to „królewski zapach”. W Indiach, gdzie stosowano ją od niepamiętnych czasów, uważana była za roślinę świętą i poświęconą bogom. Do Polski sprowadzono bazylię w XVI wieku. Olejek bazyliowy zwiększa koncentrację i jasność myślenia, poprawia również nastrój, choć najpopularniejsze zastosowanie bazylii to oczywiście kuchnia.\nszałwia zioła w ogrodzie fitoterapia ziołolecznictwo lipa kolendra pokrzywa prawoślaz oman Dyptam jesionolistny Tymianek pospolity Żywokost lekarski Bazylia pospolita Cykoria podróżnik Słonecznik zwyczajny Dziewanna wielkokwiatowa arnika\nRośliny farbujące - barwniki prosto z natury\nSpora grupa roślin spotykanych w naszych ogrodach i na łąkach ma nie tylko właściwości lecznicze. Są też znanymi od wieków roślinami farbiarskimi\n< Poprzedni artykuł Przepis na Ogród: porady czytelników dotyczące iglaków\nNastępny artykuł > PiO: drzewa i krzewy na przełomie pór roku


Imperium Spamu - Strona 4925\nStrona 4925 z 5140 Pierwszy ... 490949104911491249134914491549164917491849194920492149224923492449254926492749284929493049314932493349344935493649374938493949404941 ... Ostatni\nPokaż wyniki od 49,241 do 49,250 z 51397\n01-05-2019, 15:22 #49241\nKiedyś klima to był luksus, teraz standard, nawet w Rapidzie. Lusterka ustawiane elektrycznie również powinny być. Jedyny "smaczek" w tym aucie to fikuśny wyświetlacz radia, chociaż to jest ten najuboższy wariant (w dieslu jest inne radio).\n01-05-2019, 20:35 #49242\nBardzo mi sie podoba przejazd przez prog ;d\n03-05-2019, 14:33 #49243\nDzisiaj rano wracając z pracy zaobserwowałem dzbana roku. W takich chwilach żałuję, że nie mam kamerki w aucie.\nDroga zwężona do 1 pasa (Olsztyn = rozkopane miasto, wiadomo), wjeżdża na nią oznakowana policyjna Kijanka, za nią białe Vivaro na tutejszych olsztyńskich blachach, a za nim ja. Zwężka się kończy, bus zmienia pas na lewy, wyprzedza radiowóz i wraca na prawy pas przed niego. Jedziemy, trzymam dystans za misiaczkami, ale nie siedzę im na zderzaku. Prędkość 80-90 km/h w mieście, w zabudowanym. Mijamy duże skrzyżowanie ze światłami, w Kijance zapala się dyskoteka, biały bus zjeżdża na prawo na najbliższy przystanek, radiowóz za nim.\n03-05-2019, 15:28 #49244\nW radiowozie nie ma wideorejestratora, więc za prędkość to go raczej nie mogli ukarać.\n03-05-2019, 15:32 #49245\nNiektóre mają, ale bardzo rzadko się to zdarza afair. Mogli po prostu wziąć do kontroli - dzisiaj na Wolskiej w Warszawie wyciągali przypadkowych kierowców do dmuchania i sprawdzenia papierów/auta. Stali bez suszarki, po prostu losowo zgarniali auta na pobocze.\n03-05-2019, 21:58 #49246\nNo jak nie ma, nowe radiowozy drogówki mają wideorejestrator, sam kiedyś oglądałem ze dwa razy film ze swoim udziałem...\n04-05-2019, 00:27 #49247\nChyba dwa razy na tydzień :-)...\n04-05-2019, 00:43 #49248\ndaj mu spokój, każdemu się*może zdarzyć...\nja dopiero co zszedłem z 21 pkt.\n04-05-2019, 05:23 #49249\nJa mam czyste konto punktowe i niech tak zostanie. Tak a'propos milicji, niedawno założyłem CB radio na Cytrynkę (od kolegi pożyczone) i okazuje się, że teraz kompletnie nikt już z tego nie korzysta, poza kierowcami ciężarówek. Wszystkie mobilki przeszły na Yanosika. Ktoś miał łeb, ze to wymyślił taką aplikację. Kiedyś byłem do niej sceptycznie nastawiony, ale od czasu zakupu Alfika (zrezygnowałem tam z CB) zacząłem zeń korzystać i coraz częściej doceniam ten wynalazek.\n06-05-2019, 20:22 #49250\nA nie macie wrażenia..że ostatnio to policji jakby mniej na drogach ?


7,3 (200 ocen\ti\t92 opinie) Zobacz oceny\nNa półkach: Przeczytane, Posiadam, 52 książki w 2017, Przekazane do recenzji\nKsiążkę Beaty Majewskiej czyta się lekko i przyjemnie. Czytelnik od pierwszej strony zostanie wciągniętyw misternie uknuty plan na znalezienie żony. Choć czasem naiwne zachowanie Łucji może zirytować, należy pamiętać że jest to młodziutka, niedoświadczona osóbka, która nie miała zbyt wielu okazji by poznawać świat i ludzi. Hugo plecie sieć wokół dziewczyny, by osiągnąć swój cel – zdobyć żonę. Cała historia nie jest jednak typowym romansem, ale ma smak słodko gorzki – pokazuje precyzyjnie, jak skrzywione może być ludzkie postrzeganie świata przez pryzmat bogactwa i pieniądza. Jak przez bogaczy odbierani są ludzie, którzy nie ubierają się w najmodniejszych butikach, nie mieszkają w najlepszych apartamentach położonych w najbardziej luksusowych lokalizacjach.\nAutorka z wielką wprawą pokazuje łatwe życie, gdy ma się pieniądze i można dzięki nim osiągnąć wszystko oraz życie, gdy trzeba walczyć o każdą złotówkę, by przeżyć. Choroba, czy śmierć nie ominie nas, gdy mamy bogactwo, pieniądze, apartamenty, kilka firm. Nie ominą nas zmartwienia, bo pieniądze dają jedynie stabilizację w życiu - fakt, że nie musimy się martwić, że nie mamy za co kupić płaszcza na zimę, czy nowych kozaków lub po prostu ugotować obiad.\nCałość recenzji na: http://ksiazkimojaodskocznia.blogspot.com/2017/06/19-konkurs-na-zone-beata-majewska.html


"Iwmar" Iwona Kwiatkowska >\nWyniki dla &quot;Iwmar&quot; Iwona Kwiatkowska w lokalizacji Pacółtowo, warmińsko-mazurskie - 0 firm.\nBrak wyników dla &quot;Iwmar&quot; Iwona Kwiatkowska w okolicy Pacółtowo. Możesz zmienić swoje zapytanie lub skorzystaj ze spisu kategorii.


Puzzle 3D Widgets Samochody wyścigowe Puzzle i zabawki dla dzieci w sklepie Urwis\nNr katalogowy: WZWOCR0UN028640\nWidgets Samochody wyścigowe\nCzy duże auta wyścigowe to Twoja pasja? A jak z miniaturkami? Czy kiedykolwiek trzymałeś w ręce resorak lub miałeś jakiś przypięty do kluczy? Jeżeli nie, to przedstawiamy ci 3 rożne auta w 1 modelu. Przypnij go do kluczy bądź zachowaj w dłoni.\nCzas montażu: 10 min . na każdy\nPolecam te puzzle każdemu kogo znudziła dotychczasowa forma puzzli, ten nowy rodzaj dodaje wymiar przestrzenny który rozwija wyobraźnie przestrzenią i daje możliwość budowy pojazdów z drewnianych elementów.\nZapytaj o produkt: Puzzle 3D Widgets Samochody wyścigowe


Mit Cardinals - Jru Heavy Bombers na żywo - transmisja live stream online - Meczyki 24\nMit Cardinals - Jru Heavy Bombers\nMit Cardinals - Jru Heavy Bombers 26.09.2019 10:00\nKoszykówka / Filipiny NCAA\nOglądaj za darmo mecz Mit Cardinals - Jru Heavy Bombers, który rozpocznie się 26.09.2019 10:00. Mecz na żywo można legalnie obejrzeć na stronie bukmachera Betclic, Fortuna i Forbet, które posiadają zezwolenie Ministerstwa Finansów. Wszystkie meczyki 24 obejrzysz w jakości HD legalnie i bez ponoszenia żadnych kosztów. Darmowe mecze24 online stream Mit Cardinals - Jru Heavy Bombers z rozgrywek Filipiny NCAA.\nW dniu 26.09.2019 10:00 odbył się mecz między Mit Cardinals i Jru Heavy Bombers. Aby zobaczyć skrót z tego wydarzenia kliknij miniturkę poniżej.


PKP PLK podpisały umowę na remont stacji w Legnicy « 24legnica.pl\nPKP PLK podpisały umowę na remont stacji w Legnicy\nPrzez Piotr Kanikowski / 14/03/2018 / No Comments\nDo końca lutego 2020 r. Grupa Fewaterm przeprowadzi remont na stacji Legnica: zamontuje 4 windy dla podróżnych, zmodernizuje dwa perony, odnowi zabytkową halę peronową i przejście dla pasażerów. Dziś spółka PKP Polskie Linie Kolejowe podpisała umowę z wykonawcą zadania. Koszt inwestycji; 27 mln zł.\nPo przeprowadzonym w latach 2013-2014 kapitalnym remoncie budynku dworca przyszła pora na część peronową. Do przebudowy przeznaczono dwa perony, z których odjeżdżają pociągi pasażerskie – peron nr 3 i peron nr 4. Windy (w formie zaakceptowanej przez konserwatora zabytków) pojawią się jednak na czterech peronach. Ułatwią przemieszczanie się po stacji podróżnym o ograniczonych możliwościach ruchowych, pasażerom z ciężkim bagażem, wózkami dziecięcymi, rowerami. Tak jak w części kasowej legnickiego dworca, z myślą o osobach niewidzących pojawi się oznakowanie dotykowe ułatwiające im poruszanie się po peronie. Będzie nowe oświetlenie i nagłośnienie, ławki, tablice informacyjne. Odnowione zostaną pomieszczenia dawnych posterunków dyżurnych ruchu na obu peronach. Wszystkie elementy małej architektury – łącznie z zegarami – zaplanowano w stylistyce retro, by podkreślić zabytkowy charakter stacji.\nHala peronowa jest większa niż boisko piłkarskie (20 m x 120 m x 60 m). I wielkim wyzwaniem będzie jej remont. Tym bardziej, że – jak zaznacza Zbigniew Gzik, dyrektor Zakładu Linii Kolejowych we Wrocławiu – wszystkie prace będą prowadzone na czynnej, normalnie funkcjonującej, pełnej pasażerów stacji. Zaplanowano gruntowaną renowację konstrukcji stalowej, jej wzmocnienie i zabezpieczenie powłoką antykorozyjną. Wymienione zostaną pokrycia z blachy, uzupełnione przeszklenia, zainstalowane nowe rynny. Projekt przewiduje odtworzenie świetlika dachowego w oparciu o dostępne materiały archiwalne. Do wymiany jest przeznaczona instalacja elektryczna i lampy. Zakres zadania obejmuje również przebudowę głównego przejścia z części kasowej na perony oraz schodów. Dawny blask odzyskają kute balustrady. Umowa nakłada na wykonawcę remontu obowiązek zadbania o odwodnienie i izolację, a także wymianę sieci wodno-kanalizacyjnej. Przebudowane zostaną tory i sieć trakcyjna przebiegające obok peronów nr 3 i 4.\nDworzec będzie nie tylko piękniejszy, ale też bardziej przyjazny ludziom. Jak podkreśla obecny w Legnicy podczas podpisania umowy Arnold Brech – członek zarządu PKP Polskie Linie Kolejowe – to standard do, którego dąży jego spółka. – Chcemy, by każdy pasażer bez względu na wiek i sprawność ruchową miał zapewniony dogodny dostęp do kolei. Modernizowane obiekty wyposażamy w windy lub pochylnie.\nArnold Brech zwraca uwagę na ogromną sumę 67 mld zł zapisaną w programie inwestycyjnym PKP na najbliższe lata. Ok. 2 mld zł z tej puli zostaną zainwestowane na Dolnym Śląsku, min. w modernizację legnickiego dworca oraz gruntowany remont linii kolejowej Legnica – Rudna Gwizdanów.\nFOT PIOTR KANIKOWSKI\nOstatnio modyfikowany: Marzec 14, 2018 @ 1:34 pm\nKolejna wodna uchwała łamała prawo. Teraz Jawor