Jaki jest nauczycielski portfel? | TEMI.pl - Strefa wolna od cenzury\nStrona główna Tarnów Jaki jest nauczycielski portfel?\nJaki jest nauczycielski portfel?\nZdecydowanie bardziej opłaca się podpisać umowę z dyrektorem szkoły publicznej niż prywatnej, ponieważ zarobki są tutaj naliczane na podstawie zasad zawartych w Karcie Nauczyciela. Główne składniki to wynagrodzenie zasadnicze, wypłata za godziny ponadwymiarowe i zastępstwa oraz dodatki: za wysługę lat, motywacyjny, funkcyjny, za warunki pracy.\nNic nie wzbudza tak wielkich emocji, jak zawartość nauczycielskich portfeli. Tygodniowy wymiar obowiązkowych zajęć dydaktycznych, wychowawczych i opiekuńczych nauczycieli przedszkoli, zajmujących się trzylatkami i czterolatkami, wynosi 25 godzin. Trzy godziny mniej przydzielono nauczycielom pracującym z grupami dzieci w wieku 5 i 6 lat. Nauczyciel świetlicowy ma pensum wynoszące 26 godzin zegarowych.\nPensum nauczyciela to 18 godzin lekcyjnych tygodniowo. Do tego należy doliczyć dwie godziny zajęć dodatkowych, jeśli jest zatrudniony w szkole podstawowej lub gimnazjum, oraz dodatkową godzinę, gdy pracuje w szkole średniej. To jednak nie koniec; na liście zajęć są też m.in. szkolenia, rady pedagogiczne, zebrania z rodzicami, sprawdzanie kartkówek i wypracowań, przygotowanie do lekcji, praca z uczniami biorącymi udział w konkursach. Zdaniem niektórych może to być w sumie nawet ponad 40 godzin w tygodniu. Przeciwnicy nauczycielskich przywilejów wymieniają z kolei: długie wakacje, zimowe ferie, wielomiesięczne urlopy dla podratowania zdrowia oraz możliwość dorobienia sobie korepetycjami.\nWysokość wynagrodzenia zasadniczego zależy od stopnia awansu zawodowego. Im wyższy stopień, tym wyższa pensja. Stawka minimalna stażysty z tytułem magistra i przygotowaniem pedagogicznym wynosi obecnie 2 265 zł miesięcznie, w przypadku nauczyciela kontraktowego – 2 331 zł, nauczyciela mianowanego – 2 647 zł, nauczyciela dyplomowanego – 3 109 zł. Wraz z pierwszym dzwonkiem podwyżek nie przewidziano.\nUstawa reguluje również poziom średniego wynagrodzenia. Określana w ustawie budżetowej kwota bazowa nie wzrosła, więc nadal średnie wynagrodzenie nauczyciela stażysty będzie wynosiło 2 717,59 zł; kontraktowego – 3 016,52 zł; mianowanego – 3 913,33 zł, dyplomowanego – 5 000,37 zł. W tarnowskich szkołach najwięcej jest nauczycieli dyplomowanych, prawie 60 proc. Mianowani stanowią 23 proc., kontraktowi – 16 proc., stażyści – 3 proc.Ile miesięcznie zarabia tarnowski nauczyciel? Jeśli ma 28 lat stażu, pełny etat i tygodniowo pięć nadgodzin, dostaje do ręki 4 699 zł. Koszt pracodawcy to 5 928 zł, po uwzględnieniu składek na ubezpieczenie społeczne i innych. Nauczyciel dyplomowany (11‑letni staż, cały etat plus sześć nadgodzin) – 4 510 zł; mianowany (9 lat stażu, „goły” etat) – 3 004 zł; mianowany (19 lat stażu, etat i trzy nadgodziny) – 3 856 zł; kontraktowy (7 lat pracy, etat bez dodatkowych lekcji) – 2 599 zł; stażysta (oddział przedszkolny, etat w wymiarze 0,96, czyli prawie cały) – 2 276 zł; stażysta (świetlica, pół etatu) – 1 175 zł. Wszystkie kwoty podane zostały brutto.Samorządy na mocy prawa muszą raz w roku wyrównać zarobki tym nauczycielom, którzy nie osiągnęli średniej płacy. Na konta tarnowskich belfrów trafiają więc tzw. czternastki, sięgające od kilkudziesięciu złotych do prawie 2 tys. zł. Sporym zastrzykiem finansowym są realizowane przez nauczycieli programy unijne oraz nagrody przyznawane z okazji Dnia Edukacji Narodowej. Te ostatnie wynoszą w Tarnowie przeważnie od tysiąca do 7,5 tys. zł.\nZ danych Głównego Urzędu Statystycznego wynika, że nauczycielom bardziej opłaca się pracować w szkołach publicznych niż prywatnych, gdzie obowiązują wewnętrzne uregulowania i zarobki są niższe. Tam Karta Nauczyciela nie jest ani kartą przetargową, ani asem w rękawie.\nCzy w Tarnowie płacą już dobrze?\nBezdomni po eksmisji?\nCzy będzie konkurencja dla MPK?\nDużo dymu wokół dymka


Pelikan Łowicz wrócił z tarczą - Lowiczanin.info\nPelikan Łowicz wrócił z tarczą\nZespół trenera Mykoli Dremliuka pojechał walczyć z Bronią Radom o zwycięstwo i tak się stało. Łowiczanie mają kolejne trzy punkty. W niedzielę, 12 maja 2019 roku, KS Pelikan Łowicz wygrał w meczu 26. kolejki III ligi, pokonując gospodarzy 4:1 (1:0).\nZgodnie z zapowiedzią, Pelikan wrócił z Radomia w roli zwycięzcy, świetnie odrabiając lekcję na boisku. Po wyrównanym początku spotkania, jako pierwsi do głosu doszli łowiczanie, zdobywając bramkę w 24. minucie, po akcji przeprowadzonej z prawej strony, którą napędził Michał Wrzesiński. Po dośrodkowaniu poszedł za ciosem i skończył ją pięknym strzałem w okienko bramki. Groźnie zrobiło się już w 30. minucie i niewiele brakowało, aby Broń wyrównała, ale strzał z rzutu wolnego w wykonaniu Adama Imieli, poszedł nad poprzeczką. Do końca pierwszej połowy mecz kontrolowali biało-zieloni, ale nie udało się zamknąć żadnej akcji skutecznym strzałem.\nTrzy minuty po gwizdku rozpoczynającym drugą odsłonę meczu celnym strzałem, po rzucie wolnym, gospodarze doprowadzili do remisu 1:1, ale to nie podcięło skrzydeł Ptakom. Było wręcz odwrotnie – łowiczanie dostali wiatru w żagle i jeszcze trzykrotnie odpowiedzieli bramkami. Drugiego gola łowiczanie zdobyli po rzucie rożnym, którego wykonawcą był Krystian Stolarczyk. Piłkę przejął Damian Szczepański i umieścił ją w bramce Broni, wyprowadzając Pelikan ponownie na prowadzenie. W 81. minucie gospodarze próbowali zaatakować, ale popełnili błąd, który wykorzystali łowiczanie. Po rzucie rożnym, w asyście Michała Żółtowskiego trzecią bramkę zdobył Piotr Piekarski. Ostatni gol padł po ładnej akcji wyprowadzającej piłkę prawą stroną boiska i szybkim dośrodkowaniu. Piłkę przejął Damian Kozioł i oddał strzał, którego nie zdołał obronić golkiper Broni. Sytuacji do podwyższenia wyniku dla Pelikana było jeszcze kilka, między innymi dwie okazje miał Sebastian Czapa, przed szansą stanął również Robert Kowalczyk, ale nie udało się ich wykorzystać. Mimo to wynik jak najbardziej zadowala kibiców, którzy nie kryli swojej radości.\n– To był dobry mecz w naszym wykonaniu. Wprawdzie pojawiło się trochę niedokładności, bo za bardzo chcieliśmy, ale wykorzystaliśmy później prawie wszystkie swoje sytuacje i cieszymy się ze zwycięstwa, i szykujemy się na Polonię – powiedział po meczu trener Dremliuk.\n26. kolejka III ligi – grupa I:\nRKP Broń 1926 Radom – KS Pelikan Łowicz 1:4 (0:1); br.: Przemysław Śliwiński (48) – Michał Wrzesiński (24), Damian Szczepański (69), Piotr Piekarski (81) i Damian Kozieł (89).\nPelikan: Patryk Orzeł – Kacper Kaczorowski, Piotr Piekarski, Bartosz Broniarek, Michał Żółtowski – Krystian Mycka (70 Maciej Kaczorowski), Krystian Stolarczyk (83 Michał Fabijański) – Michał Wrzesiński, Sebastian Czapa, Michał Adamczyk (88 Damian Kozieł) – Robert Kowalczyk (67 Damian Szczepański).\nSędziował: Tomasz Lewandowski (Tomaszów Mazowiecki). Żółte kartki: Emil Możdżonek i Patryk Czarnota – Broń oraz Michał Adamczyk (2) i Piotr Piekarski (1) – obaj Pelikan.\nKS Ursus Warszawa – ŁKS 1926 Łomża 2:0 (1:0); br.: Patryk Kamiński (21) i Tomasz Wojcinowicz (76).\nRKS Lechia 1923 Tomaszów Mazowiecki – MKS Świt Nowy Dwór Mazowiecki 2:1 (0:); br.: Kamil Szymczak (75 karny) i Kacper Przedbora (88) – Rafał Maciejewski (85).\nUnia Skierniewice Sp. zoo – MLKS Znicz Biała Piska 1:0 (0:0); br.: Konrad Niedzielski (90+4).\nTS Konsport Sokół Aleksandrów Łódzki – OKS Sokół Ostróda 4:0 (2:0); br.: Dominik Pecyna 2 (37 i 82), Dawid Cempa (38) i Jakub Rozwandowicz (73).\nMKS Ruch Wysokie Mazowieckie – ZKS Olimpia Zambrów 2:3 (2:1); br.: Paweł Brokowski (20 karny) i Jakub Tecław (41) – Kamil Zalewski 2 (16 i 60) i Łukasz Grzybowski (77 karny).\nMLKS Victoria Sulejówek – MKS Mazur Ełk 1:2 (1:1); br.: Rafał Parobczyk (8) – Rafał Kalinowski (21) i Bartosz Gużewski (66).\nLegia II Warszawa SA – MKS Kaczkan Huragan Morąg 1:0 (0:0); br.: Maciej Rosołek (59).\nKS Legionovia KZB Legionowo – Polonia Warszawa SA 1:0 (1:0); br.: Karol Podliński (37).\n1. TS Konsport Sokół Aleksandrów Łódzki (1) 26 57 42-21\n2. KS Legionovia KZB Legionowo (2) 26 55 60-27\n3. RKS Lechia Tomaszów Mazowiecki (3) 26 50 43-30\n4. Unia Skierniewice Sp. zoo (4) 26 49 37-19\n5. Legia II Warszawa SA (6) 25 46 44-28\n6. OKS Sokół Ostróda (5) 26 46 42-35\n7. Polonia Warszawa SA (7) 25 39 41-30\n8. MLKS Znicz Biała Piska (8) 26 38 39-40\n9. ZKS Olimpia Zambrów (9) 26 38 48-40\n10. KS Pelikan Łowicz (10) 26 35 34-34\n11. KS Ursus Warszawa (12) 26 33 36-40\n12. RKP Broń 1926 Radom (11) 26 30 43-54\n13. MKS Świt Nowy Dwór Mazowiecki (13) 26 29 37-38\n14. MKS Kaczkan Huragan Morąg (14) 26 28 43-51\n15. MKS Ruch Wysokie Mazowieckie (15) 26 25 33-59\n16. MLKS Victoria Sulejówek (16) 26 23 36-51\n17. MKS Mazur Ełk (17) 26 22 30-45\n18. ŁKS 1926 Łomża (18) 26 7 21-65\nTagi: RKP Broń 1926 Radom - KS Pelikan Łowicz 1:4 (0:1)


Nogi Charlize Theron nie mieszczą się w kadrze - WP Kobieta\nNogi Charlize Theron nie mieszczą się w kadrze\nJeśli błyszczeć, to w stolicy mody\nCharlize Theron jest jedną z muz Christana Diora i bardzo chętnie zakłada jego kreacje na czerwony dywan. Dlatego nie mogło jej zabraknąć na najnowszym pokazie słynnego projektanta w Paryżu. Na tę okazję aktorka wybrała złotą sukienkę mini.\nGwiazda pojawiła się w towarzystwie partnera, Seana Penna. Cała uwaga skupiła się jednak na Charlize... oraz jej niebotycznie długich nogach. 38-latka ma młodzieńczą figurę i nawet w prostej sukience bez dekoltu robi niebywałe wrażenie.\nSmukłą sylwetkę zawdzięcza nie tylko genom, ale także jodze i pilatesowi. Jak podaje portal Healthy Celeb, spędza jak najwięcej czasu na świeżym powietrzu i zjada 6 niedużych posiłków dziennie. Zaraz po przebudzeniu sięga po wodę mineralną i bezwzględnie unika fast foodów. Jak widać, nie są to żadne diety cud, ale dbanie o jakość posiłków i ruch.\n* Seksowny dekolt Nicole Scherzinger*\n* Krok po kroku: makijaż "zachód słońca nad morzem"*


Organizacja pracy przedszkoli i szkół – Starogard Gdański – Tu rodzą się gwiazdy\nMiejskie Przedszkola Publiczne wznawiają opiekę nad dziećmi od 1 lipca. Wszystko oczywiście z zachowaniem wszelkich środków ostrożności. Podobnie, jak wcześniej nauczyciele i pracownicy socjalni, pracownicy przedszkoli poddani zostaną testom na koronawirusa.\nZgodnie z zaplanowanym harmonogramem wakacyjnym, w lipcu otwarte będą: MPP 4, MPP 5, MPP 8, Niepubliczne Przedszkole „Przylesie” oraz Przedszkole i Żłobek „Aniołek”. Chęć skorzystania z usług miejskich przedszkoli w tym czasie zgłosiło 150 rodziców. Na sierpień taką potrzebę zasygnalizowało 153 rodziców. Wychodząc naprzeciw ich oczekiwaniom, otwarte będą: MPP 2, MPP 3, MPP 6, MPP 10 oraz Niepubliczne Przedszkole „Przylesie”.\n– Przepraszam wszystkich rodziców przedszkolaków, że proces przywracania opieki w miejskich przedszkolach trwa tak długo. Myślę jednak, że wszyscy Państwo doskonale nas rozumiecie. Najważniejsze jest dla nas bezpieczeństwo dzieci, ich rodzin oraz pracowników przedszkoli. Obserwujemy, co dzieje się w innych miastach, gdzie tuż po otwarciu, przedszkola publiczne musiały zostać zamknięte – powiedział zastępca prezydenta Starogardu Gdańskiego ds. społecznych Maciej Kalinowski.\n1 lipca dzieci wrócą do miejskich przedszkoli.\nW dniach 16-18 czerwca odbędą się egzaminy ósmoklasistów. Przystąpi do nich 516 uczniów. 129 osób w PSP Nr 1, 99 w PSP Nr 2, 50 w PSP Nr 3, 118 w PSP Nr 4, 44 w PSP Nr 6 oraz 76 w PSP Nr 8.\n– Bardzo prosimy, aby uczniowie przychodzili na egzamin bez osób towarzyszących, zachowywali bezpieczną odległość oraz korzystali tylko i wyłącznie z własnych przyborów. O szczegółowych zasadach bezpieczeństwa podczas egzaminów ósmoklasistów informować będą dyrektorzy szkół – mówił wiceprezydent Maciej Kalinowski.\nZe względu na trwającą wciąż pandemię COVID-19 tym razem nie odbędą się uroczystości zakończenia roku szkolnego. Dyrektorzy szkół przekażą uczniom i rodzicom dokładny harmonogram odbierania świadectw.


Sprawozdania finansowe spółek: z o.o., komandytowych, jawnych\nSporządzanie sprawozdań finansowych ma na celu nie tylko spełnienie obowiązku narzuconego przez ustawodawcę. Sprawozdania finansowe spółki z o.o., spółki akcyjnej, spółki komandytowej, spółki jawnej i partnerskiej, pozwalają także skuteczniej zarządzać przedsiębiorstwem i nakreślać kierunki dalszego rozwoju.\nPrzygotowanie sprawozdania finansowego na koniec roku – co może dziwić – nie jest procesem idealnie wpisującym się w codzienną księgowość. Wiedza wykorzystywana do codziennych księgowań często jest niewystarczająca do sporządzania sprawozdań finansowych, niezależnie od tego czy przygotowywane są według polskich, międzynarodowych czy innych przepisów. W znacznej ilości przypadków podatek odroczony bądź wyceny aktywów są przygotowane raz do roku, jedynie w trakcie procesu zamknięcia roku finansowego.\nDo tego dochodzi czynnik czasowy – księgowi, którzy na co dzień mają mnóstwo pracy, często muszą przygotować sprawozdania finansowe w nadgodzinach – a to oznacza w dużej ilości przypadków, że jakość sprawozdań finansowych jest niewystarczająca. Na sam koniec można dodać, że proces, który wykonywany jest raz do roku nigdy nie będzie tak sprawny, efektywny i dopracowany jak procesy wykonywane codziennie.\nSprawozdawczość finansowa firmy – oferta\nZlecając przygotowanie sprawozdań finansowych do warszawskiego lub katowickiego oddziału MDDP Outsourcing macie Państwo gwarancję, że zostaną one sprawdzone i sporządzone przez zespół, który wykonuje setki sprawozdań rocznie. Takie doświadczenie przekłada się na doskonałą, praktyczną wiedzę i umiejętność prezentacji właściwych danych.\nOferta MDDP Outsourcing obejmuje:\nsporządzanie sprawozdań finansowych zgodnie z MSR/MSSF, dla spółek z o.o., spółek jawnych i partnerskich, spółek akcyjnych etc.,\nobsługę audytu sprawozdania finansowego,\nprzygotowanie sprawozdań w wersji polsko-angielskiej,\nkonwersję do formatu e-sprawozdań finansowych.\nElementy i sposób sporządzenia sprawozdania finansowego zawsze staramy się dopasować do Państwa indywidualnych potrzeb, zapewniając Państwu rzetelne podejście do sporządzenia sprawozdania, a także pomoc przy jego złożeniu do KRS.\nSprawozdania finansowe spółki z o.o.\nSprawozdanie finansowe spółki z o.o. to dokument zawierający podstawowe informacje o rocznej działalności firmy, ujęte pod względem finansowym. Standardowe sprawozdanie finansowe spółki z o.o. powinno zawierać bilans, rachunek zysków i strat oraz informacje dodatkowe. W przypadku podmiotów działających w określonych branżach konieczne jest także stworzenie zestawienia zmian w kapitale własnym i rachunku przepływów pieniężnych.\nZnajomość międzynarodowych przepisów pozwala nam owocnie współpracować także z podmiotami z zagranicznym kapitałem. Dzięki wykorzystaniu zaawansowanych narzędzi IT możemy w pełni kontrolować poprawność sprawozdań finansowych spółek z o.o., eliminując ryzyko błędów.


dodał: Kamil Krusiński | źródło: Mundial.goal.pl | 04.07.2019 16:22\nW środowy wieczór poznaliśmy drugiego finalistę Mistrzostw Świata Kobiet 2019 rozgrywanych we Francji - z Amerykankami o złoto powalczą mistrzynie Europy sprzed dwóch lat, Holenderki. Pomarańczowe w półfinale okazały się lepsze od reprezentantek Szwecji - decydującą bramkę w pierwszej części dogrywki zdobyła Jackie Groenen.\nPierwsze do głosu doszły piłkarki ze Skandynawii, ale po podaniu Jakobsson, strzał Blackstenius wybronił van Veenendaal. Siedem minut przed przerwą, Szwedki wypracowały sobie kolejną okazję na otworzenie wyniku - tym razem holenderska bramkarka zatrzymała jednak nogą próbę Hurtig.\nDziesięć minut po zmianie stron, mistrzynie Europy mogły mówić o sporym szczęściu - płaski strzał Fischer, van Veenendaal zdołał bowiem sparować na słupek. W 64. minucie, zatrzęsła się za to bramka po drugiej stronie boiska - po dośrodkowaniu z rzutu rożnego do strzału głową doszła Miedema, ale Lindahl, po kapitalnej interwencji, skierowała piłkę na poprzeczkę.\nPo 90 minutach na tablicy świetlnej wciąż widniał bezbramkowy remis, dlatego sędzia musiała zarządzić dogrywkę. Dziewięć minut po jej rozpoczęciu, Holenderki zdobyły, jak się później okazało, bramkę na wagę awansu do finału - na uderzenie zza pola karnego zdecydowała się Gronen, a puszczona po ziemi futbolówka zatrzepotała po chwili w siatce.\nTym samym Pomarańczowe powalczą o swoje pierwsze złoto w historii występów na mundialu - w niedzielę o godzinie 17:00, Holenderki zmierzą się w finale z broniącymi tytułu Amerykankami. Dzień wcześniej, batalię o brązowe medale rozstrzygną między sobą Szwedki i Angielki.\nHolandia - Szwecja pd. 1:0 (1:0, 0:0, 0:0)\n1:0 Groenen 99'\nMŚ Kobiet: Amerykanki o krok od obrony tytułu


DIAGNOZA OSTRZEGAWCZA I WYTYCZNE DALSZYCH DZIAŁAŃ TRANSPORTU DROGOWEGO RZECZY W WARUNKACH KRYZYSU WYWOŁANEGO PANDEMIĄ COVID-19 - Polski Instytut Transportu Drogowego\nEkspertyzę podzielono na cztery części. Pierwsza przedstawia sytuację gospodarczą po rozpoczęciu pandemii, stan rynku usług przewozowych oraz sytuację polskich przewoźników drogowych. Eksperci zaznaczają, że w momencie, gdy zaczęto wprowadzać ograniczenia mobilności ludności, wielu producentów w Europie odczuło zakłócenia w dostawach części i komponentów od swoich - w niektórych przypadkach jedynych - dostawców z Chin i z innych krajów Azji, w których pandemia trwała już od jakiegoś czasu. Ze względu na braki w zaopatrzeniu oraz wprowadzone ograniczenia administracyjne część producentów i organizacji handlowych w Europie została zmuszona do przerwania lub drastycznego ograniczenia produkcji oraz wymiany towarowej. Były to przyczyny pogłębiającego się spadku popytu na usługi transportowe.\nPodkreślono rolę, jaką w polskiej gospodarce odgrywają przedsiębiorstwa transportu drogowego. - Na rynku krajowym polscy przewoźnicy obsługują wszystkich producentów, organizacje handlowe oraz inne podmioty prowadzące działalność gospodarczą i pozagospodarczą. Kurierzy coraz powszechniej obsługują konsumentów korzystających już prawie codziennie z obsługi logistycznej handlu elektronicznego (e-commerce). Na rynku międzynarodowym polscy przewoźnicy zajmują kluczową pozycję zarówno w przewozach dwustronnych (obsługa eksportu i importu), jak i w przewozach typu cross-trade (między krajami trzecimi) oraz kabotażowych (wewnętrznych na terenie innego kraju). Od 1989 r. ogromnym sukcesem tej grupy przedsiębiorców było uzyskanie w Europie pozycji liczącego się eksportera usług, który zapewnia pracę ok. trzystu tysiącom kierowców zatrudnionych w Polsce i jeżdżących za granicą. Przychody tych przewoźników stanowią liczący się strumień zasilenia polskiej gospodarki w waluty obce - czytamy w raporcie.\nEksperci zwrócili również uwagę na fakt, iż Polscy przewoźnicy międzynarodowi ok. 40% swoich przychodów uzyskują z tytułu wykonywania przewozów na terenie innych krajów w Europie. Spadek popytu na ich usługi zilustrowali wykresem, na którym ukazane są spadki przewozów wykonywanych w Niemczech w tygodniu 15. (8 – 12.04.2020 r.) w porównaniu do przewozów z tygodnia 15. w 2019 r. Wynika z niego, że Polscy przewoźnicy uzyskali o 27,7% mniej zleceń. - Jest to spadek znacznie większy niż zanotowany przez miejscowych przewoźników, co może sygnalizować, że w okresie kryzysu w poszczególnych krajach członkowskich UE ujawnia się silniejszy sentyment zleceniodawców do lokalnych usługodawców - zaznaczają autorzy ekspertyzy.\nNiestety, bardzo prawdopodobnym scenariuszem jest ten, w którym część przedsiębiorstw może ogłosić upadłość, co spowoduje, że zmniejszy się podaż usług przewozów drogowych rzeczy zarówno na rynku międzynarodowym, jak i krajowym. - Istnieje zagrożenie, że przy masowym zjawisku upadłości małych i mikroprzedsiębiorstw skala redukcji potencjału kadrowego i rzeczowego będzie tak duża, że w okresie zwiększania się popytu na te usługi wystąpią niedobory po stronie podaży. Wówczas osłabiona gospodarka krajowa oraz w innych krajach europejskich może napotkać na dodatkową barierę rozwoju - czytamy w pierwszym rozdziale raportu. Eksperci alarmują, że aby nie dopuścić do takiej sytuacji zadaniem zarówno przewoźników drogowych, jak i regulatorów jest podjęcie odpowiednich działań, które pozwolą uniknąć niepotrzebnych zakłóceń w funkcjonowaniu międzynarodowego i krajowego rynku usług przewozowych. Niezbędna jest przy tym współpraca władzy publicznej na szczeblu międzynarodowym: między rządami krajów członkowskich i z udziałem organów Unii Europejskiej. - Zadaniem rządu RP jest zabieganie o ochronę polskich przewoźników. Można wykorzystać dwa bardzo ważne argumenty. Po pierwsze, w Polsce istnieje swoboda działania zagranicznych inwestorów, w tym w sferze usług (m. in. w handlu detalicznym), więc polscy przewoźnicy powinni nadal korzystać z analogicznej swobody działania na rynku UE. Po drugie, polscy przewoźnicy eksploatują w 100% tabor, który został wyprodukowany przez producentów z UE, w tym przy zaangażowaniu ich zakładów zlokalizowanych w Polsce - rekomenduje zespół ekspertów.\nTrzeci rozdział poświęcono analizie mikroekonomicznej funkcjonowania przewoźników drogowych. Zaznaczono w nim, że sektor transportu drogowego cechuje bardzo duże rozproszenie organizacyjne. To zjawisko występuje na wielu kontynentach, a wynika to z faktu, że produktywność przewoźników drogowych nie zależy ani od koncentracji kapitału, ani od scentralizowania organizacyjnego. - Czynnikiem podstawowym, który determinuje produktywność jest zdolność jednego kierowcy do pokonania maksymalnie długiej trasy przewozu w ciągu jednej doby. Tę zdolność kształtuje stan infrastruktury płynny ruch pojazdów, a także obowiązujące normy prawne w zakresie czasu pracy i czasu prowadzenia pojazdu. Na wyniki mikroekonomiczne przewoźników wpływa wielkość i struktura kosztów. Cechą szczególną w przedsiębiorstwach transportu drogowego jest bardzo wysoki poziom lewarowania kapitałowego inwestycji taborowych, osiągający nawet 90%. W takiej sytuacji opłaty leasingowe (kapitałowe i odsetki) stanowią obok kosztów paliwa oraz kosztów osobowych główne składniki kosztów przedsiębiorstwa. W sytuacji, kiedy popyt na usługi zmniejsza się szybko, a to zjawisko wystąpiło zupełnie nieoczekiwanie (od marca 2020 r. podczas pandemii COVID-19), przewoźnicy mają bardzo ograniczone możliwości redukcji dwóch grup kosztów: finansowania taboru oraz utrzymania kierowców - czytamy w raporcie.\n- Na rynku usług przewozowych, gdzie po stronie podażowej jest bardzo rozproszony potencjał oraz znacznie bardziej skoncentrowana organizacyjnie strona popytowa (reprezentowana przez operatorów logistycznych, zakłady przemysłowe oraz organizatorów wymiany towarowej), spadek popytu wywołuje zjawisko tzw. „morderczej konkurencji”. Przewoźnicy walczą o zlecenia, decydując się w odruchu desperacji, na oferowanie stawek na poziomie zbliżającym się do 50% wartości jednostkowych kosztów pełnych świadczenia usługi. W perspektywie kilku tygodni występowania tej formy konkurencji może dojść do upadku tysięcy przewoźników, głównie z grup: jednoosobowa działalność gospodarcza, mikro i małe przedsiębiorstwa. Po ich upadłości, gdy gospodarka wejdzie w fazę ożywienia, brak podaży usług przewozowych stanie się barierą zwiększania produkcji i wymiany towarowej. To przemawia za zastosowaniem rozważnych ingerencji regulatora w funkcjonowanie rynku usług międzynarodowych i krajowych przewozów drogowych rzeczy (ładunków) - zaznaczają eksperci.


Wypłyń na głębie…Pielgrzymka ZHP na Jasną Górę zakończona | Związek Harcerstwa Polskiego\nStart Aktualności Wypłyń na głębie…Pielgrzymka ZHP na Jasną Górę zakończona\nZHP.PL , 23.05.2011\t / 869\nW dniach 20-22 maja na Jasnej Górze odbyła się doroczna Pielgrzymka ZHP. Uczestniczyło w niej blisko 200 harcerek i harcerzy z całej Polski. Wzięli oni udział w Apelach Jasnogórskich, mszy świętej pod przewodnictwem metropolity częstochowskiego ks. abp. Stanisława Nowaka, wspólnym czuwaniu, warsztatach programowych oraz grze terenowej.\nPonadto mieli możliwość przejścia przez Morze Czerwone, zwiedzenia Częstochowy, w tym Klasztoru Jasnogórskiego. Pielgrzymka została zakończona wspólnym kręgiem na dziedzińcu klasztornym. Gośćmi Pielgrzymki były hm. Emilia Kulczyk-Prus, członkini Głównej Kwatery ZHP oraz hm. Anna Peterko, zastępczyni komendanta Chorągwi Śląskiej.


ZPM GROT | PRZEPISY\nSZASZŁYKI Z KIEŁBASY Z FILETEM Z KURCZAKA OTULONE CUKINIĄ I SOSEM JOGURTOWO-CZOSNKOWYM\nZ INDYKA I CUKINII\n– mały podwójny filet z kurczaka\n– świeży ananas\nPiersi z kurczaka przyprawiamy solą, pieprzem i curry.\nGrillujemy zamarynowaną pierś z kurczaka na złoty kolor po obu stronach, następnie odkładamy ugrillowane mięso na deskę, aby odpoczęło.\nObieramy ananasa, kroimy go na grube plastry, a następnie grillujemy z obu stron.\nPrzepis na sos jogurtowy:\nDo jogurtu dodajemy sól, pieprz oraz curry. Dokładnie mieszamy.\nOgórka kroimy na szerokie paski (można za pomocą obieraczki) i zwijamy je na ruloniki.\nNa półmisku układamy rukolę, pomidorki koktajlowe oraz zrolowane ogórki. Na tak przygotowane warzywa układamy pokrojoną w paski pierś z kurczaka a na nią plastry ananasa.\nCałość polewamy sosem jogurtowym.\n– kiełbasa z filetem z kurczaka 400 g\n– czosnek 4 ząbki\n– szczypiorek 1 pęczek\n– jogurt naturalny (gęsty)\nKiełbasę kroimy na grube (ok. 1,5 cm) plastry, cukinię tniemy w paski przy użyciu obieraczki do warzyw (w przypadku zbyt szerokiego plastra można go przekroić wzdłuż na pół). Plastry kiełbasy owijamy cukinią i nadziewamy na patyk. Sos przyrządzamy na bazie jogurtu naturalnego, dodajemy posiekany czosnek, sól, pieprz oraz drobno pokrojony szczypiorek.\nDIETETYCZNE BURGERY Z INDYKA I CUKINII PODANE NA GRILLOWANEJ CYKORII\n– 400 g mielonego filetu z indyka\n– 4 sztuki cykorii\n– 1 szklanka soku z pomarańczy\n– ½ łyżeczki suszonego oregano\nCukinię ścieramy na tarce na grubych oczkach.\nŁączymy mięso mielone z indyka z oliwą, cebulą pokrojoną w kostkę, posiekanym czosnkiem, przyprawami oraz startą cukinią.\nDoprawiamy solą i pieprzem do smaku, wszystko dokładnie mieszamy oraz formujemy kotleciki.\nBurgery grillujemy z każdej strony do uzyskania złotej barwy.\nW międzyczasie kroimy cykorię na wzdłuż na pół, polewamy sokiem z pomarańczy i kładziemy na grilla. Podczas grillowania podlewamy pozostałym sokiem.\nKASZANKA NADZIEWANA JABŁKIEM I CEBULKĄ\n• 6 kaszanek cienkich grill\nPosiekaną w piórka cebulę wraz z pokrojonym w małe kawałki jabłkiem umieszczamy w głęboko naciętej kaszance.\nCałość posypujemy solą, pieprzem i odrobiną majeranku.\nNadziane farszem kaszanki zawijamy w folię aluminiową, grillujemy przez około 20 minut.


PressReader - Gazeta Wyborcza - Regionalna (Stoleczna): 2010-12-04 - PROTESTY Z DOLINY ŁEZ\nPROTESTY Z DOLINY ŁEZ\nTo będzie profanacja! – wieszczą katoliccy tradycjonaliści i protestują przeciw jazzowemu koncertowi „wyznawcy scjentologii” w archikatedrze. Chick Corea wystąpi po świętach\nGazeta Wyborcza - Regionalna (Stoleczna) - 2010-12-04 - Z Drugiej Strony - TOMASZ URZYKOWSKI LENA DUBROW SKA\nSolowy koncert światowej sławy artysty jazzowego będzie jednym znajważniejszych wydarzeń artystycznych końca roku. Chick Corea przyjeżdża do Warszawy na zaproszenie Stołecznej Estrady. Zaraz po Bożym Narodzeniu – 27 grudnia – wystąpi wArchikatedrze św. Jana Chrzciciela na Starówce. Zagra utwory otematyce świątecznej, również kompozycje inspirowane polskimi kolędami. Dla tych, którzy chcieliby posłuchać ich na żywo, organizatorzy przygotowali 1200 biletów.\nKoncert amerykańskiego pianisty nie wszystkich jednak cieszy. W internecie pojawiły się protesty, a do warszawskiej kurii iproboszcza świątyni płyną listy zaczynające się od słów: „Wyrażam mój głęboki sprzeciw wobec faktu zorganizowania wArchikatedrze Warszawskiej św. Jana Chrzciciela koncertu jazzowego...”. Te same głosy dotarły do „Gazety”. „Czy wasi dziennikarze mogą wpłynąć na kardynała Nycza, żeby odwołał to satanistyczne widowisko?” – pyta przez telefon starsza pani przedstawiająca się jako „Stefania spod krzyża”.\nNa internetowym forum Tradycja Katolicka najsilniej bije na alarm „Teresa z tej łez doliny”: „Co się dzieje!\nCHICK COREA Czy wWarszawie jest zbyt mało sal koncertowych?! Koncert jazzowy wArchikatedrze św. Jana, gdzie są pochowani Prymas Tysiąclecia, kard. August Hlond, św. Zygmunt Szczęsny Feliński, awpodziemiach prezydent Gabriel Narutowicz, prezydent Ignacy Mościcki, Henryk Sienkiewicz i Ignacy Jan Paderewski?!!! Gdzie znajduje się jedna z największych świętości stolicy – krucyfiks Baryczkowski?! Ten artysta nie jest nawet wyznania katolickiego...”. Ajakiego? Tę informację zna internauta „Stefan”: „Chick Corea jest scjentologiem!”.\nPrzynależność pianisty do Kościoła scjentologicznego już wcześniej ujawnił w „Naszym Dzienniku” dr Jan Ryszard Sielezin. Rok temu odwołania koncertu Chicka Corei na VII Bielskiej Jesieni Jazzowej żądał Ryszard Nowak. Ten były poseł Unii Pracy, potem związany z Samoobroną, znany jest z polowania na sekty. Dlatego nie mógł się pogodzić z faktem, że muzyk wystąpi wkościele pw. św. Maksymiliana Kolbego w Bielsku-Białej. – Ta skandaliczna impreza będzie jednocześnie reklamą groźnej sekty – grzmiał na łamach „Gazety” Ryszard Nowak.\nDziś podobnie argumentuje proboszcz warszawskiej archikatedry ks. Bogdan Bartołd: – Nie wiem, jakiego wyznania jest Chick Corea iwcale o to nie pytam. Znakomita artystka Barbara Hendriks, która u nas występowała, chyba też nie była katoliczką. Do naszej katedry przychodzą różni ludzie, również niewierzący. Przynależność do Kościoła nie jest dla mnie argumentem.\nPolemizuje też z listami przeciwników koncertu: – Piszą je jacyś tradycjonaliści, którzy uznają wkościele tylko muzykę organową. Nie chcą tu fortepianu, gitary, perkusji. Gdyby wkatedrze miał się odbyć Jazz Jamboree, sam miałbym wątpliwości, ale to będzie koncert świąteczny. Kiedy usłyszałem, że Chick Corea uczy się polskich kolęd, to mnie zamurowało – mówi z entuzjazmem wgłosie proboszcz archikatedry. Przypomina, że wtej świątyni występowali już artyści jazzowi. Wmaju 2009r. recital dali The Hilliard Ensamble i norweski saksofonista Jan Garbarek.\nWarszawska kuria głosy sprzeciwu potraktowała jednak znależytą powagą. Na swojej stronie internetowej zamieściła oświadczenie ks. Rafała Markowskiego, rzecznika archidiecezji (prywatnie brata lidera zespołu Perfect). Czytamy w nim okoncercie „wybitnego pianisty jazzowego”: „Program koncertu będzie dostosowany do treści okresu liturgicznego Bożego Narodzenia imuzyka nie naruszy sacrum miejsca, jakim jest archikatedra. Wszystkim uczestnikom życzymy wielu dobrych przeżyć związanych z koncertem”.\n– W pełni zgadzamy się z tym oświadczeniem – mówi Monika Bartoń ze Stołecznej Estrady.\nChick Corea należy do największych mistrzów jazzu. Jest pionierem nurtu fusion, miał duży wpływ na jazz latynoski, jazz awangardowy ifree jazz. Występował m.in. zMilesem Davisem, Herbiem Hancockiem i Stanem Getzem. WPolsce koncertował wielokrotnie.\nŻoliborscy plastycy i restauratorzy, ceramicy, młodzi strażacy i mieszkańcy chcą pokazać, że ich dzielnica wcale nie jest nudna. W weekend organizują przedświąteczne kiermasze, wystawy, happeningi, koncerty pod wspólnym tytułem Żolifest. MA DU Panuje powszechna opinia, że Żoliborz to martwa dzielnica, w której są same banki. Zgadza się pani? SYL PO Oczywiście banki są, ale nie zgodzę się, że to miejsce bez twórczego potencjału. On tkwi wludziach, mieszkańcach tej dzielnicy, o czym przekonałam się, kiedy otworzyliśmy naszą klubokawiarnię przy Potockiej 14. Poznaliśmy mnóstwo fajnych osób. Np. grupę artystów, którzy mają pracownię przy Tucholskiej 12. Mieszka pani na Żoliborzu?\n– Tak, przeprowadziłam się. Wieki mieszkałam na Mokotowie, potem w Śródmieściu. Byłam przyzwyczajona, że wpromieniu kilkuset metrów od mojego domu są knajpy i kina. OŻoliborzu zwykło się myśleć, że to fajna dzielnica do życia, ale nie do animowania wydarzeń kulturalnych. A tu bardzo dużo się dzieje, tylko trzeba było kogoś, kto by skupił te inicjatywy, poznał ze sobą wszystkich twórczych ludzi. I ta rola przypadła w udziale pani?\n– Wzeszłym roku zorganizowałam wCocosie kiermasz przedświąteczny. Traf chciał, że tego samego dnia inny żoliborski klub Pracovnia (przy ul. ks. Popiełuszki 16) też zrobił taki kiermasz. Ludzie przychodzili i skarżyli się, że nie dadzą rady być w dwóch miejscach naraz, że oferujemy podobne rzeczy. Dlatego wtym roku chodziłyśmy z Basią Hryciuk, menedżerką Pracovni, po dzielnicy i zapraszałyśmy wszystkich do współpracy. Namówiłyście kilka galerii i pracowni ceramiki, knajpy, butik, hostel i straż pożarną. Program Żolifestu aż trzeszczy w szwach. To musiała być tytaniczna praca.\n– Przygotowanie zajęło nam zaledwie trzy tygodnie. Prosiłyśmy, aby właściciele zaproponowali własne wydarzenie festiwalowe. Wszyscy wykazali niesamowitą pomysłowość. To była superoddolna inicjatywa. Czego nie wolno przegapić na Żolifeście?\n– „bARTeru” wpracowni przy Tucholskiej 12 – genialny pomysł na bezgotówkową wymianę prac artystów, m.in. Mirelli von Chrupek i Mikołaja Długosza. Potencjalny nabywca oferuje wzamian usługę, np. obieranie ziemniaków przez cały rok. Akcji „Cukier krzepi”, bo niewiele osób wie, że autor tego hasła Melchior Wańkowicz był żoliborzaninem. Dzieciakom polecam otwarte dni wSzkole Głównej Służby Pożarniczej – sikawki iwybuchy kontrolowane. Do Coco de Oro zapraszam na kiermasz przedświąteczny i koncert Jacka Lachowicza.


SPF do VMDK - Jak przekonwertować plik SPF do VMDK? - OTFE\nKonwersja pliku z SPF do VMDK\nCzęsto zdarza się, że mimo zainstlowanego odpowiedniego oprogramowania do obsługi danego typu pliku, nie możemy poradzić sobie z jego obsługą. Formaty plików SPF oraz VMDK są do siebie podobne i możemy wykonać konwersję z formatu SPF do VMDK. Po wykonaniu takiej czynności, możemy skorzystać z programów, które obsługują plik VMDK. Być może po konwersji, będzie nam łatwiej wykonać zamierzone czynności.\nPoniżej znajdziesz listę programów, które przekonwertują plik SPF do VMDK.\nJak przeprowadzić konwersję SPF do VMDK?\nZawsze sprawdź, czy aplikacje domyślnie obsługujące plik SPF nie mają wbudowanych możliwości zapisania danych w innym formacie, np. VMDK. Taka sytuacja często ma miejsce i nie ma konieczności pobierania wtedy specjalistycznego oprogramowania.\nKonwersja pliku SlingPlayer Favorites File\nKonwertery pliku SPF do VMDK\n„Konwersją danych” określamy pewne działania, mające na celu zmianę formatu plików, który przechowuje konkretne informacje, na inny. Konwertowanie danych to nic innego jak zmiana sposobu prezentacji danych dla komputera (dla użytkownika widoczne zmiany to inna końcówka pliku VMDK zamiast SPF, czy też możliwość otwarcia pliku w innej aplikacji niż dotychczas, natomiast sama treść pozostaje względnie podobna). Dla komputera natomiast zmienia się cała struktura danego pliku.\nWszystkie dane, z których korzystają komputery są kodowane na wiele różnych sposobów. Prawie każda aplikacja, z której korzystamy na co dzień, posiada swój własny format plików, w którym zapisuje przetwarzane dane. Aby skorzystać z tych samych danych w innym programie, bądź na innym systemie operacyjnym musimy wykonać ich konwersję (w tym przypadku z pliku SPF do pliku VMDK). Nawet pliki z tym samym rozszerzeniem (SPF) utworzone przez różne wersje aplikacji (nowsze lub starsze) mogą posiadać trochę inne struktury danych. Nawet zmiana bitów z jednego formatu do drugiego (w celu możliwości zastosowania nowych funkcji, lub międzyoperacyjności) jest już konwersją danych.\nKonwersje mogą mieć różny poziom trudności ich wykonania – począwszy od prostych, takich jak zmiana kodowania znaków w pliku tekstowym aż do złożonych i skomplikowanych jak konwertowanie plików dźwiękowych czy grafik (w przypadku plików SPF i VMDK mamy do czynienia z konwersją bardziej skomplikowaną).\nAby wykonać tego typu konwersję, zazwyczaj potrzebujemy specjalistycznego oprogramowania. Może się zdarzyć, że konieczne będzie przejście przez procesy pośrednie lub operacje „eksportu” i „importu ”danych. Pobierz jeden z programów, których nazwy znajdziesz na naszej liście, jeżeli uda Ci się wykonać bezpośrednią konwersję danych z pliku SPF do VMDK, problem będzie rozwiązany. Jeżeli jednak nie, możesz spróbować znaleźć ścieżkę postępowania z konwersją na format pośredni.\nPosiadasz plik w formacie SPF, który chcesz przekonwertować na inny format, który dla ułatwienia oznaczymy .NEW.\nJeżeli nie znalazłeś programu, który wykona konwersję bezpośrednią, sprawdź, jakie konwersje dla pliku SPF są dostępne. Jedną z nich jest na pewno konwersja z SPF do VMDK.\nW tym momencie, konwertując najpierw plik SPF do VMDK , a następnie VMDK do .NEW twój plik będzie posiadał pożądaną przez Ciebie strukturę.\nMożliwości i kombinacji jest wiele, pamiętaj, aby szczegółowo sprawdzić każdą z nich. Zawsze najprostszym rozwiązaniem jest bezpośrednia konwersja SPF do VMDK, jednak nie w każdym przypadku taka jest możliwa, trzeba wtedy szukać najlepszego rozwiązania. Pamiętaj też, aby zawsze wykonać kopię zapasową pliku SPF, który konwertujesz. Nigdy nie wiadomo, czy wszystkie operacje przebiegną prawidłowo i czy plik SPF nie zostanie uszkodzony. Warto przed taką sytuacją się zabezpieczyć.


W Mojej Kuchni-ak - Najlepsze blogi i przepisy kulinarne - wyszukiwarka przepisów kulinarnych\nNajlepsze przepisy › W Mojej Kuchni-ak\nOstatnie przepisy kulinarne w kuchni W Mojej Kuchni-ak\nW kuchni W Mojej Kuchni-ak jest już 140 dobrych przepisów:\nPrzepis dodany: 2017-05-08 15:15:00\nDelikatny 100 % domowy budyń czekoladowy. wmojejkuchni-ak.bloog.pl\nPrzepis dodany: 2017-05-07 14:18:00\nDrobiowe roladki w cieście francuskim. Idealny pomysł na ciepłe danie obiadowe lub zakąskę na zimno. wmojejkuchni-ak.bloog.pl\nPrzepis dodany: 2017-05-07 13:37:00\nPuszyste, delikatne świetnie nadające się na śniadanie, podwieczorek czy nawet piknik wmojejkuchni-ak.bloog.pl\nPrzepis dodany: 2017-05-07 13:11:00\nZdrowy i bardzo łatwy do wykonania. Z majowych kwiatów zbieranych z daleka od zanieczyszczonych dróg, uciszy swym smakiem nie jedną osobę. wmojejkuchni-ak.bloog.pl\nPierogi z ziemniakami i kaszą kuskus\nPrzepis dodany: 2017-04-14 09:52:00\nSzybkie w przygotowaniu pierogi, a do tego bardzo smaczne i syte zapraszam po przepis wmojejkuchni-ak.bloog.pl\nPrzepis dodany: 2017-04-14 09:35:00\nMiękkie i elastyczne ciasto, które wspaniale się lepi i nie rozkleja podczas gotowania wmojejkuchni-ak.bloog.pl\nPrzepis dodany: 2017-04-08 08:56:00\nOto przepis na szybkie ciasto drożdżowe nie wymagające wyrabiania, które zawsze się udaje. wmojejkuchni-ak.bloog.pl\nPrzepis dodany: 2017-04-07 13:31:00\nTen koktajl to wielka bomba witaminowa. wmojejkuchni-ak.bloog.pl\nPrzepis dodany: 2017-04-07 13:18:00\nMięso mielone, czerwona fasola, pomidory i ostra papryka to danie na pewno Wam posmakuje. Zapraszam... wmojejkuchni-ak.bloog.pl\nPrzepis dodany: 2017-04-07 12:47:00\nPyszne zdrowe ciasteczka owsiane idealne na piknik, do szkoły na drugie śniadanie, lub po prostu do zajadania. wmojejkuchni-ak.bloog.pl\nPrzepis dodany: 2017-03-10 18:38:00\nZnakomite muffinki na weekend, śniadanie, do szkoły, na piknik czy deser. wmojejkuchni-ak.bloog.pl\nPrzepis dodany: 2017-03-10 17:47:00\nJeżeli nigdy nie próbowaliście samodzielnie wykonanego w domu jogurtu, to polecam naprawdę warto. A zbliżające się lato jest do tego idealną porą roku. Jogurt świetnie chłodzi rozgrzany organizm. wmojejkuchni-ak.bloog.pl\n100 % domowy owocowy koktajl\nPrzepis dodany: 2017-03-10 16:58:00\nBardziej kwaskowy, orzeźwiający i naturalny smak. wmojejkuchni-ak.bloog.pl\nNaleśniki z kurczakiem czyli Tańculowski przysmak\nPrzepis dodany: 2017-02-18 16:10:00\nMojemu mężowi tak bardzo posmakowały te naleśniki, że aż sam wymyślił dla nich nazwę :) wmojejkuchni-ak.bloog.pl\nPrzepis dodany: 2017-02-18 15:49:00\nTłusty czwartek już za 5 dni więc zapraszam po przepis na pyszne domowe pączki z przepisu mojej babci wmojejkuchni-ak.bloog.pl\nPierogi z tartymi jabłkami\nPrzepis dodany: 2017-02-13 17:04:00\nPyszne jabłkowo truskawkowe pierożki polane słodką śmietaną idealne na obiad lub deser i nie tylko dla dziecka. wmojejkuchni-ak.bloog.pl\nPrzepis dodany: 2017-02-13 12:34:00\nZnudziła Wam się już tradycyjna pomidorowa??? Zapraszam na pomidorową w takim dziś wydaniu. wmojejkuchni-ak.bloog.pl\nGrochówka na wędzące podana w bułce\nPrzepis dodany: 2017-02-13 12:12:00\nDziś zapraszam na jedną z najbardziej popularnych tradycyjnych zup polskich jaką jest grochówka. wmojejkuchni-ak.bloog.pl\nGotowane udko z pieczarkami\nPrzepis dodany: 2017-01-24 14:16:00\nGotowane udko wcale nie musi okazać się zwykłym mięsem "z wody" jak je nazywa moja siostra. Sami zobaczcie jaką mam dziś dla Was propozycję. wmojejkuchni-ak.bloog.pl\nPrzepis dodany: 2017-01-21 10:52:00\nDziś moja kolejna propozycja na zupę z niedzielnego rosołu. Szybka smaczna i bardzo aromatyczna pieczarkowa. wmojejkuchni-ak.bloog.pl\nPrzepis dodany: 2017-01-20 18:12:00\nDomowe, łatwe w przygotowaniu mleko ryżowe. wmojejkuchni-ak.bloog.pl\nPrzepis dodany: 2017-01-20 17:53:00\nDomowa wersja soczystej piersi w papirusie wmojejkuchni-ak.bloog.pl\nPrzepis dodany: 2017-01-17 12:25:00\nSzybka i bardzo smaczna zupa kminkowa, Polecana w przypadku braku pomysłu na szybki obiad. wmojejkuchni-ak.bloog.pl\nPrzepis dodany: 2017-01-17 11:45:00\nDziś coś w 100% dla wegetarian. wmojejkuchni-ak.bloog.pl\nPrzepis dodany: 2017-01-17 11:24:00\nKażdy z Nas na pewno jadł zupę ogórkową. Tradycyjnie w Naszych domach gotuje się ją z ryżem lub z ziemniakami. Ja dziś proponuję, abyście spróbowali z makaronem i mięsnymi klopsikami. wmojejkuchni-ak.bloog.pl\nPrzepis dodany: 2016-12-14 12:14:00\nTroszkę lata w środku zimy. wmojejkuchni-ak.bloog.pl\nPrzepis dodany: 2016-12-14 12:05:00\nPrzepis na pyszne śledzie, którymi możemy uraczyć świątecznych lub sylwestrowych gości. wmojejkuchni-ak.bloog.pl\nPrzepis dodany: 2016-12-14 11:56:00\nSzybka, smaczna, idealna na każdą okazję. wmojejkuchni-ak.bloog.pl\nPrzepis dodany: 2016-12-14 11:49:00\nPulpeciki które świetnie smakują z kaszą, ryżem, makaronem lub ziemniakami wmojejkuchni-ak.bloog.pl\nPrzepis dodany: 2016-09-12 10:00:00\nJędrny, lekko twardy i stawiający lekki opór zębom makaron to coś co ja osobiście bardzo lubię. wmojejkuchni-ak.bloog.pl\nPrzepis dodany: 2016-09-09 19:20:00\nDewolaje czyli roladki drobiowe nadziane żółtym serem z dodatkiem masła i natki pietruszki. wmojejkuchni-ak.bloog.pl\nPrzepis dodany: 2016-09-09 18:38:00\nZnudziły Wam się tradycyjne sznycle? Dziś moja propozycja to faszerowane trzema kolorami. wmojejkuchni-ak.bloog.pl\nPrzepis dodany: 2016-09-09 18:13:00\nSmaczne z dodatkiem ziemniaków i białego sera są idealnym pomysłem na piątkowy obiad. wmojejkuchni-ak.bloog.pl\nPrzepis dodany: 2016-09-09 17:57:00\nTreściwa, sycąca i kremowa zupa pieczarkowa. wmojejkuchni-ak.bloog.pl\nPrzepis dodany: 2016-09-09 17:44:00\nGrochówka czy zupa fasolowa? Nazw wiele ale smak jeden. wmojejkuchni-ak.bloog.pl\nPrzepis dodany: 2016-09-09 17:35:00\nMamy piękny wrzesień w tym roku, a w ogrodzie znajdziemy jeszcze wiele pysznych smakołyków. Dziś na podwieczorek malinowo jagodowy koktajl zapraszam. wmojejkuchni-ak.bloog.pl\nPierogi z mięsem rosołowym\nPrzepis dodany: 2016-09-09 17:29:00\nDla tych co nie lubią zjadać mięsa z rosołu mam propozycję przerobienia go na pyszne pierogi z mięsem. wmojejkuchni-ak.bloog.pl\nPublikacja w wydaniu specjalnym PP DOMOWE PRZETWORY\nPrzepis dodany: 2016-06-23 10:04:00\nW najnowszym numerze wydania specjalnego miesięcznika Przyślij Przepis Domowe Przetwory znajdziecie mój pomysł na pyszny kompot pigwowo-jabłkowy wmojejkuchni-ak.bloog.pl\nWarzywa na parze z razowym makaronem i sosem szpinakowm\nPrzepis dodany: 2016-05-15 21:37:00\nDziś zapraszam Was do zapoznania się z moim pomysłem na pyszny obiad w towarzystwie razowego makaronu. wmojejkuchni-ak.bloog.pl\nPUBLIKACJA W PRZEEPISACH CZYTELNIKÓW\nPrzepis dodany: 2016-05-06 12:53:00\nW majowym wydaniu przepisy czytelników, który możecie kupić w kioskach znajdziecie mój przepis na drożdżowe bułeczki z serem i marmoladą... wmojejkuchni-ak.bloog.pl\nPrzepis dodany: 2016-04-25 15:06:00\nSzybkie zielone pełne wartościowych witamin... wmojejkuchni-ak.bloog.pl\nPrzepis dodany: 2016-04-17 19:27:00\nSzybka sałatka, która zaskoczy naszych gości nie tylko wyglądem, ale również smakiem. wmojejkuchni-ak.bloog.pl\nPrzepis dodany: 2016-04-17 19:04:00\nSmakuje jak zupa gulaszowa, niejeden weganin będzie jadł ze smakiem taką gulaszową zupę :) wmojejkuchni-ak.bloog.pl\nPrzepis dodany: 2016-04-10 18:25:00\nSzybkie i bardzo proste ciasto do przygotowania, masa bananowa może zostać również wyłożona na biszkopty lub inne ulubione ciastka. wmojejkuchni-ak.bloog.pl\nPrzepis dodany: 2016-04-10 18:09:00\nW wypieku biszkoptu ważne jest, aby ciasto było przygotowane powoli i dokładnie. wmojejkuchni-ak.bloog.pl\nPrzepis dodany: 2016-04-10 17:39:00\nDziś pokarzę Wam jak przygotować podstawę wywaru warzywnego, który wykorzystujemy później jako bazę do naszych pysznych zup. wmojejkuchni-ak.bloog.pl\nPierś z kurczaka z dyniową konfiturą\nPrzepis dodany: 2016-04-10 17:22:00\nSzybko, zdrowo i smacznie to motto mojego codziennego gotowania. Zobaczcie dziś jak można szybko przygotować obiad. Mnie to zajęło 30 minut. wmojejkuchni-ak.bloog.pl\nPrzepis dodany: 2016-04-10 16:31:00\nKremowa zupa pomidorowa niejeden weganin pokusi się jej zasmakować :) wmojejkuchni-ak.bloog.pl\nAby starte ziemniaki nie ściemniały\nPrzepis dodany: 2016-04-03 15:57:00\nJeżeli lubicie tak jak ja placki ziemniaczane i macie problem z ciemnieniem ziemniaków, polecam mój sprawdzony sposób. wmojejkuchni-ak.bloog.pl\nPrzepis dodany: 2016-04-03 15:52:00\nNa pewno każdy z Was jadł białą kiełbasę w żurku lub grilowaną. Ja dziś polecam Wam pieczoną w piekarniku na kanapki. wmojejkuchni-ak.bloog.pl


Rusza program Allegro Polecam. Nagrody pieniężne za polecanie - Allegro, Allegro.pl | media2.pl\nŁukasz Szewczyk22.07.2020 (13:43)3 komentarze\n• Allegro Polecam to nowy program afiliacyjny dla tych, którzy lubią dzielić się dobrymi ofertami - teraz dostaną nagrody pieniężne za polecanie.\n• Uczestnicy programu mogą budować swoją pozycję ekspercką dzięki rekomendowaniu interesujących produktów znajomym i społecznościom.\n- Polecanie produktów znalezionych w Internecie może być zabawą, hobby ale także częścią stylu życia. Postanowiliśmy ułatwić to klientom Allegro, którzy chcą polecić innym świetną ofertę znalezioną w serwisie. Dlatego uruchamiamy program "Allegro Polecam", w którym każdy może nie tylko polecać oferty z Allegro, ale jeszcze na tym zarabiać - mówi Damian Zapłata, członek zarządu Allegro. - Rekomendacje ofert mogą być publikowane w sieciach społecznościowych, a także na forach i grupach dyskusyjnych, które mogą być skarbnicą wiedzy. Nowy program Allegro nagrodzi prawdziwych guru społeczności w różnych kategoriach, takich jak moda, kosmetyki, elektronika, części samochodowe, gotowanie, sprzątanie, książki, sport i wiele innych, a więc wszędzie tam, gdzie rekomendacja jest cenną wskazówką dla tych, którzy szukają najlepszej opcji - dodaje.\nZ programu skorzystają również sprzedawcy oferujący polecane produkty. Ich oferty dotrą do większej liczby klientów zainteresowanych konkretnym produktem z danej kategorii, co zwiększa prawdopodobieństwo sprzedaży.\nKlient uczestniczący w programie może łatwo polecać produkty. Po rejestracji na stronie\npolecam.allegro.pl należy kliknąć przycisk "Udostępnij" w danej ofercie, aby utworzyć\nindywidualny link i umieścić go w swoich kanałach. Gdy ktoś kupi produkt, korzystając z linku polecającego, osoba polecająca otrzyma nagrodę pieniężną od Allegro (20 proc.prowizji zapłaconej Allegro przez sprzedawcę). Będzie tak również w przypadku, gdy ktoś zdecyduje się na zakup innego produktu z tej samej kategorii. Link pozostaje ważny tak długo, jak oferta jest aktywna, ale aby otrzymać nagrodę, między kliknięciem linku a dokonaniem zakupu mogą upłynąć maksymalnie 24 godziny.\nI znowu allegro podniesie prowizję dla sprzedających. Jak zaczynałem sprzedaż na allegro prowizji było 4%. Teraz jest tylko 12%. Z czegoś trzeba sfinansować te wszystkie promocje i darmowe dostawy. Przecież ze swoich zysków tego nie zrobi.\nkazio44 24 lipca .07.2020 (8:22:49)\nPo jakiego grzyba Allegro wysyła e-maile co dzień sprawdź obserwowane produkty nawet jak konto jest wylogowane.\nAndrzej 74 26 lipca .07.2020 (20:32:38)\nNo duże prowizje mają\nDominik Sosnowski 30 lipca .07.2020 (14:59:08)


Wakacje dla rodziców na Podhalu | racja.org pl\nWakacje dla rodziców na Podhalu\nWitajcie, moi rodzice mają niedługo trzydziestą rocznicę ślubu i chciałabym zrobić im – razem z rodzeństwem – przyjemność i wykupić wakacje na Podhalu – tam gdzie się poznali i gdzie wszystko się zaczęło. Zakopane i inne ruchliwe centra turystyczne odpadają, co możecie mi polecić? Musze dodać że moi rodzice lubią aktywnie spędzać czas i mogą jeszcze spokojnie wybrać się w góry na dość długie spacery po górskich szlakach\nA okolice Białki Tatrzańskiej – sprawdzałaś? Ja tam byłam ze swoim mężem na romantycznym wypadzie – pierwszym bez dzieci i byliśmy bardzo zadowoleni\nJest to dobre miejsce ale jest też pewnie wiele innych – najlepiej wpisac żadane hasło w przeglądarkę internetową i wszystko można znaleźć\nJa nie potrzebuje wskazówek jak korzystać z internetu tylko namiary do godnych polecenia miejsc. Nie chcę zrobić rodzicom prezentu z którego nie będą zadowoleni bo organizacja będzie kiepska i będą się tylko użerać z gospodarzami\nnie przejmuj się takimi wpisami, a jeśli chodzi o malownicze okolice Białki polecam noclegi w przestronnych góralskich domkach, całorocznych, klimatycznie urządzonych w miejscowości z której jest bardzo blisko do term czy innych turystycznych atrakcji\nJakie atrakcje macie jeszcze na myśli? Moi rodzice bardzo interesują się historią. Zetkną się tam z ciekawymi jej elementami?\noczywiście! Bez dwóch zdań. Są tam obiekty z okresu międzywojennego, drewniane kościoły z długa tradycją, a także blisko jest stamtąd na szlak papieski.\nChyba już nie ma wyboru – okazuje się że malownicza Białka Tatrzańska domki najlepsze oferuje dla turystów o różnych preferencjach względem wypoczynku.\nDokładnie tak to wygląda – a jeśli zechcą wybrać się w popularne dla turystów miejsca – Zakopane, Gubałówka itd. Mają do nich na prawde rzut beretem. Więc według mnie jest to najlepsza oferta na prezent\nTeż nam się tak wydaje. Mówię nam ponieważ po wstępnych waszych sugestiach rozmawiałam już z rodzeństwem i wszyscy jednogłośnie zgodziliśmy się na wysłanie ich w okolice Białki. To jest idealny pomysł i doskonały prezent


Udział w konferencji to nie podróż – trzeba zapłacić podatek – Adam Pankowski | Kancelaria Doradztwa Podatkowego\nUdział w konferencji to nie podróż – trzeba zapłacić podatek\nKoszt udziału w konferencji poniesiony przez lekarza delegowanego przez stowarzyszenie nie podlega zwolnieniu z PIT.\nTak orzekł Naczelny Sąd Administracyjny uznając, że osoba niebędąca pracownikiem może skorzystać z takiej ulgi tylko w zakresie wydatków poniesionych podczas podróży, tj. diet, przejazdów, opłat za przejazd autostradą, czy noclegów w hotelach itp. Natomiast opłata rejestracyjna za udział w konferencji nie korzysta ze zwolnienia. Tym samym podróż osoby niebędącej pracownikiem została zawężona wyłącznie do czynności związanych z przemieszczaniem się i nie obejmuje takiej kategorii jak cel przebywania drogi. W świetle orzecznictwa administracyjnego cel podróży to nie to samo, co sama podróż i dlatego wydatki związane z realizacją tego celu nie mogą być zaliczone do kosztów samej podróży.\nJak zauważają eksperci, istnieje ryzyko, że to orzeczenie NSA będzie stosowane przez organy podatkowe do świadczeń wypłacanym nie tylko osobom niezatrudnionym, ale także pracownikom, co oznaczałoby brak zwolnienia z PIT opłat ponoszonych przez pracodawców za udział ich podwładnych w kongresach, konferencjach, targach, sympozjach itp.


Terminale płatnicze stacjonarne i mobilne – innowacyjne funkcje\nStrona główna » Usługi i urządzenia dla działu IT » Terminale płatnicze\nTerminale płatnicze pozwalają na błyskawiczne przeprowadzenie transakcji. Ze względu na rosnącą popularność kart płatniczych, nie tylko dystrybutorzy decydują się na zaopatrzenie w nie punktów sprzedaży, ale również usługodawcy i specjaliści różnych branż. Przygotowaliśmy dla Państwa ofertę terminali płatniczych wyposażonych w szereg funkcji oraz innowacyjnych rozwiązań. Wiele z nich integruje się z urządzeniami fiskalnymi, zapewniając tym samym szybki przebieg transakcji, wygodę podczas pracy oraz sprawny nadzór nad sprzedażą.\nW naszej ofercie znajdą Państwo terminale stacjonarne oraz mobilne, które pozwalają na płynną obsługę klientów i tym samym optymalizują wyniki każdej firmy handlowej i usługowej. Wysoka jakość przeprowadzanych płatności zapewniana jest bez względu na rodzaj połączenia. Nasze terminale posiadają czytniki do obsługi płatności paskiem magnetycznym, zbliżeniowo, mikroprocesorem, blik oraz nfc.\nProponowane modele stacjonarne\ninternetowe, telefoniczne oraz GPRS wykorzystują do łączności stacjonarny Internet, łącze telefoniczne bądź GPRS,\nwykorzystują stałe podłączenie zasilania.\nto w pełni przenośne urządzenia,\nwykorzystują do łączności sieć GSM, Bluetooth lub Wi-Fi,\nwyposażone są w baterię,\ndoskonale sprawdzają się w branży usługowej, wymagającej dojazdu do klienta.\nNaszym klientom zapewniamy profesjonalne doradztwo, poparte obszerną wiedzą i doświadczeniem w branży urządzeń do akceptacji kart płatniczych. Pomożemy wybrać oraz rozpocząć pracę na zakupionym urządzeniu.\nChcesz otrzymać więcej informacji lub szukasz rozwiązania dla siebie skontaktuj się z nami\ntel. + 48 697 709 084


Copyright for Polish Edition © 2019 Edipresse Kolekcje sp. z o .o. Copyright © by Natasza Socha, Magda Mazur Edipresse Kolekcje sp. z.o.o. ul. Wiejska 19 00-480 Warszawa Dyrektor Zarządzająca Segmentem Książek: Iga Rembiszewska Redaktor kreatywna projektu: Magda Mazur Produkcja: Klaudia Lis Marketing i promocja: Renata Bogiel-Mikołajczyk, Beata Gontarska Digital i projekty specjalne: Tatiana Dróżdż Dystrybucja i sprzedaż: Izabela Łazicka (tel. 22 584 23 51); Beata Trochonowicz (tel. 22 584 25 73); Andrzej Kosiński (tel. 22 584 24 43) Biuro Obsługi Klienta www.hitsalonik.pl e-mail: bok@edipresse.pl tel.: 22 584 22 22 (pon.–pt. w godz. 8:00–17:00) facebook.com/edipresseksiazki facebook.com/pg/edipresseksiazki/shop instagram.com/edipresseksiazki Redakcja i korekta: Katarzyna Szajowska Montaż grafik na okładce: Wojtek Kobalczyk Projekt okładki: Monika Zając Okładka: grafiki Shutterstock Grafika: Shutterstock ISBN: 978-83-8177-213-6 Wszelkie prawa zastrzeżone. Reprodukowanie, kodowanie w urządzeniach przetwarzania danych, odtwarzanie w jakiejkolwiek formie oraz wykorzystywanie w wystąpieniach publicznych w całości lub w części tylko za wyłącznym zezwoleniem właściciela praw autorskich. Konwersję do wersji elektronicznej wykonano w systemie Zecer.\nKto nie wierzy w cuda, nie jest realistą Dawid Ben Gurion\nKAROLINA I KAROL Karolina weszła na schody i przekręciła klucz w zamku. – Karol? – zawołała w głąb mieszkania, ale nikt się nie odezwał. Porozrzucane ubrania prowadziły prosto do sypialni. Była siedemnasta, a jej chłopak spał jak dziecko, wtulony w dwie poduszki tak, że było widać tylko jego grzywkę. Zamknęła cicho drzwi pokoju za sobą. W mieszkaniu piętrzyło się wszystko, co tylko mogło – puszki po piwie, brudne naczynia, wymiętoszone T-shirty, pety. – Mieszkam w melinie – powiedziała do siebie Karolina. Bez zdziwienia, bez pretensji, po prostu beznamiętnie stwierdziła, co widzi. Zgarnęła z kanapy w salonie flanelową koszulę, kilka okładek płyt winylowych, talerz z zaschniętym keczupem oraz wymięty egzemplarz kobiecego magazynu, przełożyła to wszystko na stół i ciężko usiadła. Sędzia Karolina Wolej wydała dzisiaj orzeczenie w sprawie trzech rozwodów, ale miała całkowitą pewność, że każde z tych małżeństw było zdecydowanie bardziej udane niż jej związek. W rodzinie nie mogła liczyć na zrozumienie, bo kiedy padał temat Karola, zazwyczaj kwitowano wszystko stwierdzeniem „no tak, ale on jest artystą”. Jakby to miało czynić z niego inny gatunek człowieka, żyjącego w sposób zaskakujący, niezbadany, wymykający się definicjom. W opinii Karoliny jedno, co na pewno robił artystycznie, to bajzel. „Szkoda, że do żadnej innej dziedziny sztuki nie ma już takiego talentu”, pomyślała gorzko. Z kieszeni płaszcza dobiegło wibrowanie komórki. Zerknęła na wyświetlacz – mama Karola. – Karolciu – Beata mówiła tak do niej od dwudziestu lat, czyli od czasów, kiedy byli z Karolem w jednej klasie w podstawówce – nie mogę się do mojego Karolcia dodzwonić, pewnie całą noc malował… – Karol już nie maluje – poczuła się w obowiązku uaktualnić sytuację zawodową swojego partnera. – Teraz zdecydował wyrażać się poprzez performance. – Karol zawsze miał świetną intuicję do tego, co modne w sztuce – skomentowała z dumą i powagą Beata, energiczna pięćdziesięciopięciolatka, żona bogatego męża i matka wypieszczonego jedynaka. „Przepieszczonego”, mawiała zawsze Małgosia, przyjaciółka Karoliny, góralka, która na nicponiach i darmozjadach znała się jak na nikim innym. – Beatko…? – wtrąciła Karolina, żeby na wszelki wypadek uciąć dyskusję o wszechstronnym talencie Karola. – A tak, kochanie, ja w sprawie Gwiazdki. Naturalnie u nas, bo mamy najwięcej miejsca, oczywiście. Będą twoi rodzice, zaprosimy też kilka znajomych par i wuja Teodora, ale żadnej dalszej rodziny, żeby nie było zbyt ckliwie. Karpie już zamówiłam, z ekologicznych stawów. – Jest listopad – przerwała Karolina. A konkretnie początek listopada. – No właśnie, wiem, bardzo późno, ale ten pobyt na Majorce strasznie mi wszystko pokrzyżował. Mam okropnie mało czasu na dopięcie szczegółów, sama nie wiem, czy dam radę, stąd taki pomysł! Ot, właśnie wpadł mi do głowy i pomyślałam, że to przecież cudownie przygotować wszystko razem! Jak uważasz? Ostatni radosny okrzyk sprawił, że telefon prawie wypadł Karolinie z ręki. Zostały jej mikrosekundy, żeby wymyślić jakiś wiarygodny powód, dla którego odmówi organizowania czegokolwiek w za dużej rezydencji jej nieteściów, dla ludzi, których w większości nie zna i znać nie chce. – Obawiam się, że to niemożliwe, mam teraz… eee… cykl szkoleń z prawa rodzinnego – odpowiedziała, choć bez przekonania. – Moje dziecko, nie możesz tak dużo pracować. Czas z rodziną jest najważniejszy, nic innego w życiu się nie liczy – stwierdziła kategorycznie kobieta, z którą na razie nic jej nie łączyło, znana z utrzymywania rodzinnych relacji tylko z tymi krewnymi, których uważała za odpowiednio eleganckich. „Skoro idą święta, można napisać list do Świętego Mikołaja. Poproszę go, żeby uwolnił mnie od takich telefonów”, przemknęło Karolinie przez głowę. – Musimy jak najszybciej umówić się na zebranie organizacyjne! – Beata nie odpuszczała. W drzwiach od salonu stanął Karol. – Świetnie, że jesteś, twoja mamusia dzwoni – radośnie zakrzyknęła Karolina i wcisnęła w dłoń mocno nieprzytomnego chłopaka telefon. – Powiedz jej, że oddzwonię, muszę teraz wyjść. – Dokąd lecisz…? – spytał słabym głosem. Trzeba przyznać, że wyglądał rozkosznie – potargana blond czupryna, błękitne oczy, dobrze wypracowane mięśnie brzucha. – Takie wiesz, babskie minutki – rzuciła od niechcenia, złapała torebkę i wybiegła. „Komórka” – już na schodach uświadomiła sobie, że zostawiła ją Karolowi. – Cholera, dam jakoś radę bez telefonu – przekonała szybko samą siebie. Za nic nie chciała wracać do domu. Na dworze było średnio zimno, średnio wiało, w ogóle było średnio, jak to w listopadzie. Karolina postanowiła sobie jednak wmówić, że to piękny jesienny wieczór – oszczędziła w ten sposób awantury o bałagan, jałowego gadania o braku stałej pracy Karola oraz oszukiwania się na temat potencjalnej kariery artystycznej. Przede wszystkim zaś nie dała się wkręcić w projekt „rodzinne święta”, który przerażał ją bardziej niż egzamin z postępowania karnego. A do dzisiaj pamięta, jak się go bała. Wciąż zresztą jej się śnił. Tymczasem Karol wydał z siebie kilka monosylab, obiecał matce dopilnować, żeby Karolina oddzwoniła („tak, tak, zadzwoni, przypomnę jej, tak, mamo”) i sięgnął po papierosa. Lubił małe męskie przyjemności: zapalić, wypić piwo, posłuchać muzyki, pograć na playstation. W jego świecie sprawy dzieliły się na te, którymi chciał się zajmować – to faktycznie była krótka lista. Wysoko umieszczał na niej zawsze seks z Karoliną. Ten jego zdaniem wypadał niczego sobie, choć mógłby zdarzać się częściej. Inne rzeczy interesowały go mniej, bo w zasadzie nie czuł, by go dotyczyły. Dlatego kiedy Karolina wściekała się o porozrzucane ciuchy, pustą lodówkę czy stertę brudnych talerzy, nie bardzo się tym przejmował. Matka potrafiła zorganizować wszystko tak, żeby nie zawracać ojcu głowy myciem naczyń czy innymi nudnymi pracami domowymi. Karolina najwyraźniej nie umiała tego robić, a pretensje miała do niego. Skoro jednak musiała, skoro jej to w czymś pomagało, skoro potrzebowała się wykrzyczeć, on nie miał nic przeciwko. Co go to w końcu kosztowało? Nie traktował jej ataków osobiście, więc dotknąć go raczej nie mogła. Kobiety ogólnie lubiły się czepiać, o czym czasem rozmawiał z kolegami. Łączyły ich gry komputerowe i kompletne niezrozumienie dla partnerek, które nieustannie czegoś chciały. Karol był przekonany, że gdyby jego dziewczyna tylko odrobinę wyluzowała, byłaby szczęśliwsza i nie musiałaby rozładowywać napięcia, skacząc mu po głowie. Nie lubił być stawiany pod ścianą. Wychowano go w duchu podążania za swoimi pragnieniami. A mówiąc ściślej – wychowała go matka. Ojciec był raczej głosem w słuchawce lub rodzajem wirtualnego bytu, na który powoływano się przy wielu okazjach. „Ojciec nie będzie zadowolony”, „ojciec byłby dumny”, „pamiętaj, trzeba to powiedzieć ojcu”. Nie był prawdę mówiąc pewien, czy ktokolwiek kiedykolwiek cokolwiek ojcu przekazał. Konsekwencje, wynikające z tego, że ojciec coś wie, nigdy nie nadchodziły. Nauczył się więc nie przejmować niczym na zapas. Skoro tak wiele zapowiedzianych rzeczy nigdy się nie wydarzyło, tylko idiota łamałby sobie tym głowę. Podniósł spod nóg T-shirt ze Snoopym, ściągnął ze stołu flanelową koszulę i poszedł szukać dżinsów. Pusty talerz po parówkach z resztką keczupu przypomniał mu, że jest głodny. Skoro Karolina pobiegła na babskie party, on może spokojnie udać się na coś do jedzenia i małe piwo. Wyjątkowo krótko szukał kolejnych części garderoby, włącznie z ukochaną beanie. Wciągnął ją niedbale na sterczące w różnych kierunkach włosy i uznał, że wygląda na tyle dobrze, by zmierzyć się z listopadowym outdoorem. Szkoda, że od razu nie zapytał matki, czy wesprze finansowo projekt jego instalacji. Zatytułował ją Pisuar myśli. Miała składać się ze ściany wyłożonej fragmentami z Hamleta oraz pisuaru wypełnionego atrapami mózgów. Nad całością zamierzał zawiesić świecącą fluorescencyjnie czaszkę. Metafora współczesnej sztuki, w której przerost formy nad treścią bierze górę nad twórczą wrażliwością i głębią. Genialne. Karol Nowak nie miał wysokiego mniemania o artystach swojego pokolenia. Z niesmakiem stwierdzał, że łatwo wpadają w tanią komercję, ulegając neoliberalnym konsumentom, szukającym głównie elementów wystroju do za drogich i niezbyt gustownych wnętrz. – Tani są – powiedział do siebie z wyższością, chwycił telefon z komody i wyszedł z domu.\nMATYLDA i MIKOŁAJ – Drogi Święty Mikołaju, otóż chyba marzę o nowej komórce. Matylda na sam dźwięk słowa „komórka” dostała nieprzyjemnych drgawek. Jej syn, dwunastoletni Mikołaj nomen omen, siedział na tylnym siedzeniu i na przemian rapował kompletnie bez sensu lub wypowiadał głośno swoje życzenia, których ona wcale nie miała ochoty słuchać. Podobnie zresztą jak rapu w jego wykonaniu. – Jest listopad – powiedziała odruchowo. – Listopad to wstęp do grudnia. A grudzień, jak sama ostatnio mówiłaś, spieprza niczym antylopa na widok lwa. To prawda. Nigdy nie wiadomo kiedy z pierwszego grudnia robi się nagle dwudziesty trzeci, zostaje ci jeden dzień do Wigilii, a ty uświadamiasz sobie, że jesteś za siódmą górą, rzeką, a nawet na innej planecie. Być może mają tak wszystkie samotne matki, a być może tylko Matylda jest kompletnie nieogarnięta życiowo i nie potrafi zapanować nawet nad zaparzeniem herbaty. Bo ile na świecie jest osób, które włączają pusty czajnik, i to trzy razy z rzędu, a potem dziwią się, że się spalił i cuchnie? – Zapomnij o komórce – powiedziała teraz. Trudno. Gówniarz nie może być takim materialistą. – Niestety nie potrafię. Moja jest absolutnie nienadająca się do społecznego odbioru mnie jako nastolatka. – Mikołaj wszedł w jedną z najgorszych faz w swoim życiu: ubieranie zwykłych przekazów w filozoficzne ozdobniki, z czego wychodził bełkot jeszcze mniej zrozumiały niż zazwyczaj. – Ja cię odbieram dobrze – oświadczyła, marząc, żeby nagle stało się coś, co pozwoliłoby im zmienić temat. Mikołaj westchnął tak głośno i teatralnie, że prawie zagłuszył radio. – Chodziło mi o odbiór rówieśniczy, który ma dla mnie zdecydowanie większe znaczenie. – Niby dlaczego? – udała, że nie rozumie. – Bo będąc nastolatkiem, wolisz kolegów niż matkę. – Wzruszył ramionami. Nie odpowiedziała, bo mimo iż miał rację, wolałaby jednak nadal być numerem jeden. W końcu to ona go rodziła dziewięć godzin. A potem wychowywała sama od szóstego roku życia! Zagryzła wtedy zęby i postanowiła, że będzie superbohaterką, która udowodni całemu światu, że samotne matki to najsilniejsza formacja na tej planecie. Wielokrotnie musiała przyznać przed samą sobą, że niestety często nawala, ale potem zaciskała pięści, wkładała niewidzialną pelerynę niczym Kapitan Marvel i wychodziła z uśmiechem naprzeciwko światu, który ciągle podstawiał jej nogę. Ale udało się. Mikołaj był całkiem normalnym nastolatkiem, w wakacje spał do dwunastej, jego pokój przypominał norę, śmierdział niczym hiena i nie interesowało go nic poza youtuberami, którzy byli czymś w rodzaju guru, nawet jeśli bredzili od rzeczy. Przynajmniej zdaniem Matyldy. Mikołaja kochała miłością nadopiekuńczą, zdawała sobie z tego sprawę, ale uznała, że jej wolno. W końcu była matką i ojcem w jednym, więc te uczucia miały prawo się skumulować. Czasami budziła się w nocy z przestrachem, że jej jedynak nie umie zrobić sobie jajecznicy, chyba nie potrafiłby zawiązać sznurowadła, a gdyby nie daj Boże znalazł się sam w lesie, to mógłby zostać pokonany przez wiewiórkę. Wiedziała, że sporo w tym jej winy, ale za każdym razem odsuwała moment, w którym powinna była rozpocząć z Mikołajem lekcje samodzielności i poluzowywania smyczy. – A jaką komórkę? – spytała teraz, chociaż wcześniej postanowiła, że nie ulegnie. Z drugiej strony… Skoro wszyscy inni chłopcy mają lepsze? Mikuś jest bez taty, nie powinien czuć się gorzej również z tego powodu, że ma jakiś beznadziejny telefon. Mikołaj nie zdążył odpowiedzieć, bo właśnie w tym momencie coś zgrzytnęło, huknęło, a potem poderwało samochód i nawet nim zakręciło. – Jezu, mama – odezwał się po chwili. Matylda nadal miała mocno zaciśnięte ręce na kierownicy i szybko przełykała ślinę. Wykonała też błyskawiczny wewnętrzny skan swojego ciała i doszła do wniosku, że wszystko jest w porządku. – Mikołaj… Jesteś cały? – spytała słabo, próbując oderwać ręce od kierownicy, co było wyjątkowo trudne, bo całkowicie jej zdrętwiały. – Spoko, tylko szukam wyjaśnienia, co się stało. Dziesięć minut później Matylda patrzyła na pękniętą oponę i zastanawiała się, dlaczego los jest aż taką świnią. Owszem, prosiła o coś, co pozwoliłoby im zmienić temat, ale wielokrotnie prosiła też o szansę na spotkanie miłości życia, o podwyżkę, która pozwoli jej oddalić widmo kredytu, o jakieś wskazówki, jak lepiej i mądrzej żyć, nawet o nową torebkę. I nigdy nie było żadnego odzewu. Ale spowodować pęknięcie komuś opony w samochodzie, doprowadzić do palpitacji serca i prawie zawału, to owszem. Z tym los jakoś nie miał żadnych problemów. Świnia. Wredna świnia, pęczniejąca od złośliwości w szczególnie niekorzystnych okresach. To nieprawda, że święta Bożego Narodzenia pachną miłością, szczęściem, pierniczkiem i spełnieniem marzeń. To najbardziej ponury okres w życiu wielu ludzi, zwłaszcza samotnych matek z kredytem na głowie oraz aktualnie pękniętą oponą. – Czy ja mogę zakląć? – spytała Mikołaja. Wzruszył ramionami. – Możesz powiedzieć słowo na k. – Kurwa – wyszeptała zatem pod nosem, bo jednak przy dziecku trzeba umieć zachować zimną krew. A potem otrzepała ręce, poklepała się po policzkach i zadzwoniła po pomoc drogową. Kapitan Marvel znowu włożyła pelerynę. Do redakcji przyszła spóźniona jakieś cztery godziny, na szczęście jej szefowa miała spotkanie, więc Matylda przewiesiła kurtkę przez oparcie krzesła, odpaliła komputer, sięgnęła po kubek z resztkami wczorajszej kawy i postanowiła sprawiać wrażenie, że pracuje zaciekle co najmniej od szóstej rano. Listy. Wzmożony atak przedświątecznych listów od osób wchodzących na głowę ze swoimi problemami, rozterkami i zmartwieniami, a wszystko to w cudownej otoczce świąt Bożego Narodzenia. Dlaczego ludzie wychodzą z założenia, że przed świętami trzeba wylewać dwa razy więcej frustracji niż zazwyczaj? Ewa, 33 lata: Zawsze lubiłam święta, ale odnoszę wrażenie, że od kilku lat tracą one na swojej magii. Gdzie się nie ruszę, słyszę dzwoneczki, kolędy i widzę przebrane za Śnieżynki sprzedawczynie. Mam się razem z nimi uśmiechać i skakać z radości, że nadchodzi Boże Narodzenie. A ja nie chcę, żeby ktoś tego ode mnie wymagał. Chcę je odczuwać po swojemu, na spokojnie. Pójść z synem po choinkę i razem robić ozdoby, usiąść z mamą i zastanowić się nad podziałem zadań w kuchni, pomyśleć z mężem o prezentach. Nie potrzebuję gotowego przepisu na moje święta. Ani gotowych produktów. Chcę wszystko zrobić sama, bo sama wiem najlepiej, kiedy mam ochotę na radość, a kiedy na zadumę. No i co jej odpisać? Że ma rację? Bo ma. Święta to nie przymus, każdy powinien je spędzać tak, jak chce. Jeden będzie skakał z radości, drugi z mostu. Jeden uśmiechnie się do Śnieżynki, drugi będzie chciał ją udusić, albo przynajmniej kopnąć w goleń. Matylda odnosiła wrażenie, że od lat przybywa zwłaszcza tych drugich. Ludzie przestali kochać święta. Przestali się nimi cieszyć i zaczęli traktować jak zło konieczne. Bardzo niesympatyczne zakończenie roku, podczas którego zazwyczaj dokonuje się rachunku sumienia i niemal zawsze bilans jest ujemny. A wszystko to nad karpiem, barszczem i makowcem. Westchnęła i zaczęła wystukiwać na klawiaturze komputera odpowiedź: Święta należy spędzać tak, jak dyktuje nam serce, nastrój i własne samopoczucie. Ale musimy też pamiętać o naszych bliskich. Nie rańmy ich niepotrzebnie, odsuwając się w kąt, uciekając od rozmów i świątecznych przygotowań. Sytuacja będzie o wiele lepsza, jeśli szczerze powiemy, co leży nam na sercu i dlaczego nie mamy ochoty na wspólne biesiadowanie. Milczenie i ucieczka od tematu nie są żadnym rozwiązaniem, a tylko doprowadzą do rodzinnych napięć. Ale bzdury. Gdyby miała odpisać osobiście, poradziłaby Ewie, lat trzydzieści trzy, żeby robiła tylko to, na co ma ochotę, nawet gdyby miała to być Gwiazdka w kinie nad wiadrem popcornu. Tyle że odpowiedź miała być wydrukowana, a zatem należało sformułować ją mądrze, roztropnie i poprawnie. Ludzie ciągle potrzebują nadziei. Nieważne, jak bardzo i jak często dostali w dupę. Potrzebują jej i koniec.\nRENATA I TOMASZ – Nieźle – powiedziała Renata Wrzos do swojego odbicia w lustrze. Wąskie spodnie zgrabnie opinały uda i łydki. Poprawiła jeszcze cienki paseczek w żakiecie, żeby lepiej podkreślił jej ciężko wypracowaną z trenerem fitness figurę. I rozpięła trzeci guzik jedwabnej bluzki, by bardziej wyeksponować biust, oprawiony w starannie dobrany przez brafiterkę stanik. Nikt nie mógł nawet podejrzewać, że ta atrakcyjna czterdziestolatka ma płaską pupę, za grube kostki u nóg i kompletny brak talii. Nie ma niezgrabnych kobiet, są tylko takie, których nie stać na odpowiednie ubrania – to było jej ulubione motto. Narzuciła markowy płaszcz na ramiona, chwyciła z marmurowego stolika kluczyki do auta i szybko omiotła ostatnim spojrzeniem swój idealnie czysty, utrzymany w stylu modernistycznym i odcieniach szarości apartament. – Wielkim plusem bycia singielką jest to, że kiedy wracasz do domu, wciąż panuje w nim porządek – oświadczyła kiedyś zdumionym koleżankom. Z kojącą świadomością, że jej mieszkanie za dziesięć godzin będzie równie nieskazitelne, wyszła, lekko trzaskając drzwiami. Przepadała za robieniem małego hałasu. Stukot szpilek na wyłożonej granitem klatce schodowej, zamaszyste zatrzaśnięcie drzwiczek samochodu, znaczące, ale nie ostentacyjne, dawały jej poczucie bycia kimś ważnym. – Witaj, nowy dniu – powiedziała do siebie Renata zgodnie z poradami swojego guru od rozwoju osobistego. I ruszyła do biura. Praca była w jej życiu bardzo ważna – tak ją nauczono w domu. Dawała prestiż, ale mierzyła go własną, dość oryginalną miarą. Zdaniem Renaty Wrzos, dyrektor działu obsługi klienta w agencji reklamowej, pozycję w strukturach firmy najlepiej określało to, gdzie zostawiało się samochód. Zwykli pracownicy-śmiertelnicy całymi kwadransami szukali wolnego miejsca, a potem brnęli przez listopadowe kałuże, żeby wreszcie zasiąść za biurkiem. Szczebel wyżej był parking na powierzchni – nie chronił przed deszczem i wiatrem, ale gwarantował, że będzie gdzie zaparkować. Ona mogła przyjechać do pracy w szpilkach o każdej porze roku, bo wyjeżdżała z podziemnego garażu w swoim apartamentowcu, a wjeżdżała wprost na parking pod biurowcem. Była kimś. Praca oczywiście dawała Renacie pieniądze. Tutaj sprawa była jednak bardziej skomplikowana, bo Renaty nie cieszyły one same w sobie. Kochała dopiero cele, które dzięki wysokiej pensji mogła realizować. Dlatego choć zawsze miała dużo pieniędzy, nigdy nie byłaby w stanie powiedzieć „dość”. Trzeba zawsze mierzyć wyżej i dalej, nawet jeśli jest to cholerne trudne. Koniec końców – praca miała dać Renacie męża. Już jakiś czas temu wypatrzyła w niej idealnego kandydata i od razu zabrała się za realizację swojego planu. Wiedziała, jak to się robi, bo dwóch poprzednich kandydatów również poznała przy okazji obowiązków służbowych. Mąż dla Renaty był nie mniej ważny niż praca. A kto wie, może nawet ważniejszy? W opinii jej matki, z którą zawsze się liczyła, obrączka była jedynym sposobem na określenie wartości kobiety. Matka naprawdę ciężko przeżyła rozwody córki. A Renata raczej nie sprzeciwiała się Lucynie Wrzos, kobiecie władczej i przywykłej do posłuchu. Od dwudziestu lat była ona prezesem wzorcowej spółdzielni mleczarskiej w Kotulach pod Kielcami. Można powiedzieć, że Renata sukces wyssała z mlekiem matki. Teraz szła przez pełen ludzi open space (nazywała ich w myślach „zajczykami”) świadoma wrażenia, jakie robi. „Ileż to pracy i pieniędzy trzeba, żeby wyglądać, jakby się tak urodziło”, przemknęło jej przez głowę. Pokój dzieliła z dwiema koleżankami. Obie uważały, że Renata jest absolutnie cudowna, nietuzinkowa, po prostu chodząca alegoria sukcesu. – Kochana, idealnie się składa, że już jesteś, bo muszę to komuś opowiedzieć. Nie uwierzysz, co mi się przytrafiło! – Dorota, szefowa marketingu i komunikacji wewnętrznej, co poniedziałek zdawała relację na temat poszukiwań nowego partnera, którego zamierzała zdobyć przez modną aplikację randkową. W dzisiejszych czasach był to jedyny sposób na szybką i skuteczną ocenę kandydata. Krótka charakterystyka, kilka znaczących pytań, seria zdjęć w różnych ujęciach i człowiek już po piętnastu minutach wiedział, czy jest sens umawiać się na pierwszą randkę. Oczywiście w obliczu zderzenia rozbuchanej wyobraźni z rzeczywistością zawsze istniało ryzyko porażki, ale Dorota była mocno przekonana co do słuszności swoich poszukiwań. Mężczyzna portalowy był po prostu symbolem partnera dzisiejszych czasów. – Zrobię sobie kawę i zamieniam się w słuch – westchnęła Renata. Lubiła swoją koleżankę, ale wysłuchiwanie jej niekończących się historii o miłosnych podbojach trochę ją męczyło. W biurze kobiety nieustannie mówiły o kłopotach z mężczyznami, problemach z dziećmi, awanturach z matką, braku kasy, nadmiarze kilogramów i ogólnym niezadowoleniu z życia. Renata nigdy nie planowała dzieci, sama na nic nie narzekała, lub przynajmniej niewiele, bo uważała, że to strata energii. Co do mężczyzn, wybierała ich według prostego klucza: nieważne, czy kocha, nieważne, czy wierny – liczyła się przede wszystkim jego zdolność zarabiania i miejsce, jakie zajmował w świecie biznesu. A jednak to jej rad koleżanki słuchały najchętniej i nawet nie podejrzewały, że ich zwierzenia przepuszczała przez górne warstwy świadomości, puentując je jakimś ogólnikiem. Najwyraźniej jednak lubiły się zwierzać, a Renata wydawała im się osobą najbardziej kompetentną i jak nikt inny znającą mężczyzn. Dorota usiadła na skraju biurka. – Dyrektor finansowy, świetny garnitur, zadbane ręce, zrobione zęby, może trochę za niski, ale ogólnie niczego sobie. Po piętnastu minutach chciał natychmiast wpakować mi się do łóżka, aż zażartowałam, że w takim tempie to zaraz będziemy mieć dzieci, a ja już przecież mam dwójkę. Tak uciekał, że aż szalik zgubił! Co za dupek! – Dorota zasłoniła twarz dłońmi, a Renata przez moment poczuła szczere współczucie. Strach pomyśleć, w jakiej sytuacji jest kobieta, która nierozważnie zdecydowała się na macierzyństwo. Praktycznie jej szanse na poznanie kogoś ciekawego maleją niemal do zera i jest skazana na bycie samotną matką, właściwie bez szans na seks. – Zgroza! – skomentowała głośno własne myśli i zaraz dodała: – Nie przejmuj się. W sumie dobrze, że od razu odkrył karty, szkoda by było twojego czasu. Dzisiaj faceci są coraz mniej dojrzali, lepiej być samą niż z takim kretynem. Szkoda co prawda, że na świecie coraz mniej jest normalnych, porządnych facetów, ale niestety. To bardzo słaby gatunek. Dorota wycisnęła na jej policzku serdecznego całusa. – Ren, ty zawsze umiesz znaleźć właściwe słowo. I jesteś najlepszym przykładem tego, że nie wolno zadowalać się byle kim! W końcu mam dwójkę cudownych dzieciaków, to naprawdę wiele – rzuciła, wprawiając Renatę w osłupienie. Kto dzisiaj cieszy się z dzieci? Chyba tylko męczennica, kandydatka na cholerną świętą. Dzieci są jak energetyczne wampirki, wysysające ze swoich matek urodę i chęć do życia. Aż się wzdrygnęła. Otrząsnęła się dopiero na dźwięk telefonu wewnętrznego. – Szef cię potrzebuje – przekazała asystentka, Gabriela Wszędko. Renata dałaby głowę, że słyszy w jej tonie zgryźliwą nutę. Wstała bez pośpiechu, poprawiła żakiet, a idąc do gabinetu oddzielonego od reszty biura starannie zasuniętymi żaluzjami, przejrzała się w szybie, by mieć pewność, że rowek w piersiach jest dostatecznie widoczny. Tomasz Konieczny, szara eminencja świata reklamy, był jej szansą na męża numer trzy. Kiedy zobaczyła wzrok błądzący po jej dekolcie na prezentacji rocznych wyników krótko po tym, kiedy dołączyła do jego zespołu, wiedziała, że połknął haczyk. Mężczyźni byli bardzo przewidywalni. Weszła pewnym krokiem do jego gabinetu, okrążyła biurko i stanęła tuż obok niego. – Nareszcie jesteś, zobacz, co ci kretyni nam przysłali! A za pieniądze, które nam oferują, nie warto nawet z łóżka wstawać! – Tomasz rozsypał na biurku stos kartek. Był zdenerwowany – zauważyła mocno pulsującą żyłkę na jego szyi. Idealny moment, żeby go wyciszyć, uspokoić i pokazać, że przy niej nawet najgłupsza oferta wcale nie jest warta takich nerwów. – Uporządkuję to, potem przeanalizuję i wyślę ci wnioski. Jestem pewna, że dostaniemy, czego chcemy. – Nachyliła się, żeby pozbierać rozrzucone dokumenty, a jej biust znalazł się pięć centymetrów od jego oczu. – Nie rób tak – wydusił zdławionym głosem. Kobiece piersi były słabością, której nie umiał się oprzeć. – Wpadnij do mnie po pracy, ubiorę się w coś ładnego – szepnęła Renata, nachylając się nad nim jeszcze bardziej, aby poczuł zapach jej perfum. Od trzech miesięcy mieli romans. „Jeszcze trzy i poprosisz, żebym zrobiła ci miejsce w szafie”, pomyślała, wychodząc, i uniosła znacząco brew. Innego scenariusza pod uwagę nie brała. Mężczyźni naprawdę byli przewidywalni, choć uważali, że jest inaczej. Tomasz odczekał, aż Renata zniknie z pola widzenia, i sięgnął po komórkę. – Aniu, będę później, mam jeszcze spotkanie. – Nie uprzedzałeś mnie. – Żona nie była szczęśliwa z powodu zmiany planów, ale nie wyczuł w jej głosie irytacji. – Umówmy się, że wracając, zabiorę Tosię i Zosię z tenisa, będziesz miała trochę czasu dla siebie. Ich córki, jedenastoletnie bliźniaczki, miały tak zapełniony kalendarz, że szczerze im współczuł – były bardziej zajęte niż ich zarządzający firmą ojciec. – Jest poniedziałek, mają dziś taniec – westchnęła Anna. – Zaraz po szkole, więc już są w domu. – Dobrze, pomyślę, jak ci wynagrodzić moje nadgodziny – powiedział swoim specjalnym czarującym głosem. – Nie naciskaj, bo się upomnę. – Anna się zaśmiała. Była wyraźnie w niezłym nastroju. Poczuł się rozgrzeszony. Tomasz z natury był prawdomówny, życie zmuszało go jednak czasem do zatajenia pewnych szczegółów przed żoną. Teraz też powiedział prawdę. Spóźni się. Anna była cudowną matką, idealną partnerką na życie, ciepłą, bez wybujałych ambicji, wspierającą. Miewał inne kobiety. Ale z nimi łączył go wyłącznie seks. A z Anną całe życie. I tak uważał, że w branży, w której kreski białego proszku znaczyły drogę do kariery, postawił na najmniej kontrowersyjny sposób odreagowania codziennego ciśnienia. Ważne było tylko, żeby wiedzieć, kiedy romans skończyć. Jeśli trwał zbyt długo, istniało niebezpieczeństwo pojawienia się emocjonalnej więzi. Przyczyny afer pełnych krzyków i łez, powodu rozbitych związków i nieszczęścia dzieci. Ogólnie zła. A tego sobie nie życzył. Wprowadził kod i wszedł na klatkę Renaty. Drzwi jej mieszkania były otwarte, jak zawsze zresztą. Podobało mu się, że na niego czeka. – Lubię punktualnych mężczyzn. – Przywitała go w czymś zwiewnym, założonym na coś fascynująco skąpego, czego prawie nie było, a co w cudowny sposób podkreślało jej piersi. A te były absolutnie idealne. Nie za duże, pełne, zachęcająco prześwitujące przez delikatną tkaninę. – Jak mógłbym spóźniać się do tego, co tu na mnie czeka – zamruczał jej w szyję. Nie doszli nawet do sypialni. Kanapa w salonie była bliżej. Dwie godziny i szybki prysznic w łazience Renaty później, w niewielkiej kafejce na rogu zamawiał filiżankę espresso zaparzonego ze świeżo zmielonej Colombii Excelso. Nie lubił przychodzić wprost od innej kobiety do domu i żony. To było jednak niekomfortowe. Kawiarnia stanowiła dobry bufor między jednym a drugim światem. A kawa skutecznie zabijała pozostałość po cudzych perfumach. Kiedy parkował pod swoją willą, nie czuł już ich zapachu na sobie. Za wielkim oknem salonu widać było Annę i dziewczynki, wszystkie trzy siedziały na dywanie koło kominka i pochylały się nad czymś. Ogień dodawał wnętrzu ciepłego blasku i było w nim coś magicznego. Tomasz poczuł, że chyba pora, by rozstać się z Renatą. Tak będzie lepiej dla wszystkich.\nKAROLINA I KAROL Mimo entuzjastycznego stosunku do spacerów w listopadowy wieczór Karolina musiała jednak przyznać, że nie jest to lato na Riwierze Francuskiej i skryła się w przytulnym wnętrzu kafejki nieopodal swojego domu. Wypiła kubek americano i zjadła kanapkę z kozim serem. Zamówiła też ciasteczko z nadzieniem agrestowym, ale było dość podłe w smaku. Może i dobrze, żadna kobieta nie potrzebuje nadmiaru kalorii. Najchętniej zadzwoniłaby teraz do przyjaciółki, ale za każdym razem, kiedy sięgała do torebki, przypominała sobie, że zostawiła telefon w domu. Miała dwa wyjścia – albo zostanie tutaj do stycznia, albo wróci do domu, który wyglądał tak, że chyba lepiej byłoby go podpalić. Dlaczego życie musi być tak bardzo skomplikowane? Kiedy była mała, marzyła o tym, żeby jak najszybciej dorosnąć, nosić buty na obcasach i korzystać z tego wszystkiego, co było zabronione dzieciom. Kiedy dorosła, najchętniej wróciłaby do piaskownicy, karuzeli i beztroskiego życia, w którym największym zmartwieniem był kolor gumki myszki. Buty na obcasach były świetne, owszem, ale cała reszta zdecydowanie mniej. Przy stoliku obok usiadł przystojny, śniady i ciemnowłosy mężczyzna koło czterdziestki. „Dlaczego po ulicy zazwyczaj tacy nie chodzą?”, zastanowiła się Karolina. Szybko go oceniła: dobrze skrojony garnitur, drogi zegarek, ekstrawaganckie oprawki okularów, zadbane dłonie, bez obrączki. „Raczej nie bankowiec” – pomyślała. „Stawiam na wolny zawód. Architekt? I to z tych modnych”. Facet nie wyglądał, jakby na kogoś czekał, skupiał się całkowicie na ekranie komórki, po której co chwila przesuwał palcem. Od czasu do czasu sięgał po filiżankę z kawą i przeczesywał palcami opadające na czoło włosy. „A dlaczego w sumie nie poprosić go o pożyczenie telefonu? Zadzwonię do Małgosi, numer w końcu pamiętam, niech mnie ratuje”, pomyślała odkrywczo i uśmiechnęła się do przystojniaka. Zerknął na nią zaciekawiony. – Karolina – przedstawiła się grzecznie. – Tomasz – odpowiedział i uścisnął jej dłoń. – Może to głupio zabrzmi, ale czy nie pożyczyłbyś mi na chwilę swojego telefonu? Chcę, żeby ktoś mnie stąd zabrał, a swoją komórkę… eee… zostawiłam w domu. Szybko wychodziłam, no i zapomniałam – zaczęła się tłumaczyć nieporadnie i zdecydowanie zbyt szczegółowo. Gdyby świadek na sali sądowej tak zeznawał, zanotowałaby: kręci. Wzięła głęboki oddech. – Uciekinierka? – zaśmiał się domyślnie brunet i odblokował klawiaturę. – Proszę. – Można tak powiedzieć – przyznała cicho Karolina, zastanawiając się, czy naprawdę już nawet obcy widzą jej desperację i niechęć do zmierzenia się z sytuacją pozostawioną za zatrzaśniętymi drzwiami mieszkania. A może po prostu ma wymalowane na czole, że to wszystko ją przerasta i najchętniej zwiałaby na koniec świata? Ostatecznie mogłyby to być Malediwy i mały domek na wodzie. Wybrała numer. – Halo? – W słuchawce odezwał się pełen rezerwy głos jej najlepszej przyjaciółki. – Małgosia? To ja, Karola. Jestem w „Chill roomie”, nie mam telefonu, pożyczyłam na chwilę od jednego miłego pana, dlatego nie znasz numeru, który ci się wyświetlił. – Posłała mu raz jeszcze pełen wdzięczności uśmiech. – Tak wiem. Twój telefon ma Karol, przed chwilą z nim rozmawiałam. Powiedział, że wybiegłaś jakoś tak nagle i zapomniałaś o komórce. A on też się pomylił i wziął twoją. Zapraszamy do zakupu pełnej wersji książki\n<a href="https://cyfroteka.pl/ebooki/Drogi_Swiety_Mikolaju-ebookRO/p1167986i1348000" target="_blank" title="Drogi Święty Mikołaju [Magda Mazur null, Natasza Socha] - KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE" > <img src="https://cyfroteka.pl/images/BRD.png" style="border:none;background:none transparent;box-shadow:none;-webkit-box-shadow:none;-webkit-border-radius:0;border-radius:0;" alt="Drogi Święty Mikołaju [Magda Mazur null, Natasza Socha] - KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE"/></a>