ADATA SE800 512GB USB 3.2 Czarny - Dyski zewnętrzne SSD - Sklep komputerowy - x-kom.pl\nSE800 512GB USB 3.2 Czarny\nADATA SE800 512GB USB 3.2 Czarny\nod: ADATA|kod producenta: ASE800-512GU32G2-CBK|kod x-kom: 516290\nPrędkość odczytu:1000 MB/s\nRata tylko 11,32 złOblicz ratę\nDysk ADATA SE800 512GB\nZewnętrzny dysk SSD SE800 stworzono z myślą o mobilności, dlatego jego obudowa jest kompaktowa i lekka. Interesujący wygląd oraz szczotkowane wykończenie metalowej powierzchni wzbudza zachwyt. Dodatkowo nie tylko świetnie wygląda, ale również zapewnia bezpieczeństwo, dzięki wysokiej odporności i wytrzymałości na wodę, pył oraz wstrząsy. Urządzenie posiada zawrotne szybkości zarówno odczytu jak i zapisu sięgające do 1000 MB/s.\nDysk SE800 ADATA wyposażono w interfejs USB 3.2 Gen 2, dzięki czemu transfery danych są realizowane w oszałamiającym tempie, co znacznie skraca czas oczekiwania. To naprawdę duży wzrost wydajności, który docenią szczególnie osoby przenoszące pliki oraz filmy 4K o dużej pojemności.\nDysk SE800 spełnia surowe normy IEC IP68, które otrzymują urządzenia zapewniające odporność na pył i zanurzenie na głębokości 1,5 m do 30 minut. Dlatego nie musisz obawiać się utraty danych gdziekolwiek jesteś i w jakichkolwiek warunkach przebywasz. Dodatkowo wykonany został z materiałów, które zapewniają wysoką wytrzymałość na przypadkowe upadki i uderzenia, co potwierdza otrzymana norma MIL-STD-810G 516.6.\nUdostępnianie i wygoda na różnych platformach\nDwustronne złącze USB-C pozwala na szybkie łączenie z urządzeniami pracującymi na systemach Windows, Mac OS oraz Android, co znacznie zwiększa możliwości dysku i wprowadza nieograniczoną możliwość przenoszenia zawartości między nimi.\nZobacz film ukazujący zalety i najdrobniejsze szczegóły ADATA SE800. Poznaj zasady jego działania oraz dowiedz się więcej, oglądając poniższy materiał wideo.\no ADATA SE800 512GB USB 3.2 Czarny\nFajny, szybki dysk. Polecam... Rozwiń dalej


To nie jest ranking. Artyści podsumowują rok 2019 - Głośniej\nTo nie jest ranking. Artyści podsumowują rok 2019\nDwanaście miesięcy temu w ramach podsumowania 2018 roku oddaliśmy głos ludziom z branży muzycznej – artystom i artystkom, organizatorom i organizatorkom oraz managerom. Formuła sprawdziła się na tyle dobrze, że postanowiliśmy tę akcję powtórzyć. Różne perspektywy i osobiste przeżycia naszych rozmówców pokazały nam, że muzycznie 2019 rok obfitował w naprawdę wiele ciekawych i ważnych wydarzeń. Znacznie więcej niż my – tworząc swoje własne podsumowanie – potrafilibyśmy zawrzeć w jednym tekście. Tegoroczne wypowiedzi postanowiliśmy podzielić na dwie części. Na pierwszy rzut: ostatnie dwanaście miesięcy z punktu widzenia wybranych artystek i artystów. Miłej lektury!\nfot. Damien Niemczal\nHania Rani – Związana do niedawna z zespołem Tęskno, Hania Raniszewska wiosną zadebiutowała solową, instrumentalną płytą Esja, której następstwem było trwające do grudnia turnee obejmujące polskie oraz zagraniczne koncerty i festiwale.\nOstatnie dwanaście miesięcy były naprawdę wyjątkowymi, a wielu powie, że przełomowymi dla mojej kariery. W kwietniu wydałam pierwszą, solową płytę Esja, która została bardzo ciepło przyjęta. Na tyle ciepło, że jeszcze przed jej premierą zostałam uhonorowana Sankami, czyli nagrodą dla najbardziej obiecującego polskiego artysty. Potem ruszyłam w intensywną trasę koncertową. Jeden z pierwszych przystanków miał miejsce na Spring Break Festival – do dziś pamiętam tłum, który czekał w kolejce na mój koncert. Byłam tym zupełnie zaskoczona, tak samo jak mającymi nastąpić później występami po całej Europie. Latem wystąpiłam na prestiżowym Tent Stage podczas Open’er Festival oraz w końcu – na OFF Festivalu. Ukończyłam też muzykę do pierwszego w życiu filmu pełnometrażowego. Pod koniec sierpnia ponownie ruszyłam w trasę, by odwiedzić takie miejsca jak Rosja, Portugalia, Turcja czy Japonia. W grudniu pojawiła się za to wiadomość o nominacji do Paszportów Polityki, a kilka dni przed Bożym Narodzeniem zamknęłam kolejny album. To był rok pełen pięknych momentów!\nMoim muzycznym objawieniem 2019 roku była Kate Tempest. Odkryciem innego gatunku był miniaturowy festiwal w niemieckim lesie Blickinsfreie. Pojechaliśmy tam z grupą przyjaciół, z którą organizujemy festiwal Tchnienia w Bieszczadach. Odkryliśmy słowo „w sam raz” na nowo i cieszyliśmy się jak dzieci z odczuwania „wystarczy”. To była dla mnie wielka inspiracja na nadchodzące miesiące. Historia zatoczyła koło, bo w grudniu zdecydowaliśmy się odwiedzić założyciela festiwalu w jego leśnym domu ponownie. Miałam jeden dzień wolnego między koncertami. Zabraliśmy Renne ze sobą do Jeny i jak wielkie było moje zaskoczenie, kiedy okazało się, że jedno z najwspanialszych miejsc koncertowych, w którym miałam przyjemność wystąpić w 2019 roku (a trochę ich było) to właśnie klub TRAFO w Jenie.\nWobec siebie mam sporo oczekiwań, ponieważ chciałabym dokończyć zdanie, którego pierwszą częścią był album Esja. Co do prognoz o bardziej globalnym zasięgu, mam nadzieję (być może naiwnie), że będziemy się powoli budzić z letargu: zauważać nieodwracalne zmiany wokół nas i próbować coś z nimi zrobić. Muzycznie rok zapowiada się bardzo ciekawie: nowa płyta Artura Rojka, Agnes Obel, podobno również Kiasmos.\nPłyta bliska mojemu sercu to album Misi Furtak, którego powstawaniu mogłam się przyglądać, a nawet dorzucić do niego dwa słowa. Pięknie też wybrzmiewały dźwięki chłopaków z EABS, za których mocno trzymam kciuki. Cieszę się również, że w końcu na albumie zarejestrowano Dziady, czyli projekt High Definition Quartet i ich gości, takich jak Igor Boxx, William Basinski czy Krzysztof Knittel.\nInnym płytom na razie niestety nie miałam czasu się przyjrzeć dokładniej, cały czas nadrabiam zaległości z poprzednich lat. Z płyt zagranicznych powtórzę się: Kate Tempest i The Book Of Traps And Lessons.\nPola Chobot & Adam Baran – Muzyczny duet, który w swojej muzyce łączy wpływy klasycznego bluesa i muzyki alternatywnej. Jesienią Pola i Adam zadebiutowali długogrającym albumem Jak wyjść z domu, gdy na świecie mży?.\nByło ich sporo. Ten rok był dla nas bardzo intensywny. Zagraliśmy ponad czterdzieści koncertów, w tym na jednym z największych festiwali w Europie (Sziget Festival). Bardzo ciepło wspominamy także Tchnienia i krakowską inicjatywę WhoMan. Wzruszyli nas i napełnili energią do działania. Przeżyliśmy też ekstremalnie piękną sesję nagraniową z Romkiem Puchowskim, Magdą Sowul, Jarkiem Korzonkiem i Filipem Laszukiem, pozwoliliśmy sobie na wymianę energii i pozostawiliśmy przestrzeń do improwizacji. Działy się odloty, których nie da się powtórzyć. Podpisaliśmy kontrakt z FONOBO. No i najważniejszy moment, czyli wydanie naszego debiutanckiego krążka. Wiąże się z tym wydarzeniem jakiś ponadprzeciętny, duchowy rodzaj oczyszczenia.\nOdkryliśmy, że nie jesteśmy niezniszczalni i nie potrafimy się regenerować. A muzycznie rozkochali nas w sobie Jungle i Michael Kiwanuka. Jungle ujęło nas bezpretensjonalnym luzem, Kiwanuka swoim najnowszym pięknym konceptualnym albumem, którego, naszym zdaniem, nie da się słuchać w modnym dziś systemie singlowym. Totalnie na przekór. Lubimy to. Natomiast zaskoczyła nas i wzruszyła jednocześnie ilość tworzących się oddolnych interdyscyplinarnych inicjatyw. Ludzie jednoczą się, zakładając stowarzyszenia i zupełnie z pasji tworzą wydarzenia czy też małe festiwale po to, by zasiewać w przestrzeni publicznej ziarno kultury, pomimo wszelkich przeciwności. Muzyka łączy się z filmem, architekturą, rzeźbą, malarstwem, słowem. Mowa choćby o Tchnieniach czy wspomnianym krakowskim WhoMan, a także ludziach skupionych wokół wrocławskiej Czasoprzestrzeni czy też o kolektywie Ars Latrans. Kibicujemy, wspieramy i wzruszamy się na samą myśl.\nNiczego nie zakładamy, niczego się nie spodziewamy, niczego nie oczekujemy. Chcemy skoncentrować się na graniu, czerpać z tego nieopisaną radość, tak, jak dotychczas i bez skrępowania dalej spełniać nasze muzyczne ekstrawaganckie fantazje.\nWracamy do Hani Rani i jej Esji, w drodze często towarzyszy nam Linienie Ugli, a rano katujemy Dwa Ognie Fisza i spółki. Hania jest nam bliska ze względu na przestrzeń i melancholię, której jest u niej pełno, Ugla wciąga jak czarna dziura, a płyta Fisza urzeka słowem i transowością.\nGrzegorz Kwiatkowski – Poeta, wokalista i gitarzysta zespołu Trupa Trupa, z którym jesienią wydał czwarty album Of The Sun. Płyta promowana była na koncertach w Europie oraz USA i okazała się kolejnym krążkiem, który bardzo przychylne recenzje zdobył nie tylko w polskich, ale i zagranicznych mediach.\nTutaj nie będzie zaskoczenia. Najważniejszym wydarzeniem dla całej ekipy Trupa Trupa było wydanie płyty Of The Sun i cała trasa koncertowa promująca ten album.\nBardzo pozytywnie zaskoczył mnie muzyczny biznes, który poznałem w mijającym roku. Okazało się, że to nie tylko cynizm i materializm, ale przede wszystkim etyka, przyjaźń i wspólna artystyczna podróż.\nW przyszłym roku nie zwalniamy tempa. W marcu zamierzamy wydać epkę, ale jednocześnie nagrywamy już kolejny album. Do tego oczywiście dochodzą koncerty, których znów będzie duża ilość. Pierwszy z nich – w styczniu na brytyjskim festiwalu Rockaway Beach.\nMogę polecić dwie zagraniczne tradycyjne płyty tradycyjnych artystów, czyli Norman Fucking Rockwell Lany Del Rey i U.F.O.F Big Thief. Nie jest to jednak istotna tradycja instrumentalna i metodologiczna, a raczej coś, co określiłbym jako tradycję romantyczno-żarliwą.\nEnchanted Hunters – Muzyczny duet tworzony przez Małgorzatę Penkallę i Magdalenę Gajdzicę. W 2012 roku artystki zadebiutowały albumem Peoria, a w 2019 wydały swoją drugą płytę, Dwunasty dom.\nNajważniejsze dla nas rzeczy działy się latem i jesienią. W czerwcu poczułyśmy, że nareszcie na światło dzienne wychodzi to, nad czym długo pracowałyśmy w ukryciu. Dogadałyśmy się z Latarnią, nakręciłyśmy i wydałyśmy „Plan działania”, który spotkał się z niespodziewanym przez nas przyjęciem. Wszystkie te wydarzenia przebiegały w jakimś poczuciu ekscytacji i ze wsparciem przyjaciół.\nPod koniec sierpnia obie, zupełnie niezależnie, dostałyśmy propozycje pracy nad spektaklami. To była dla nas zupełnie nowa rzecz, bardzo satysfakcjonująca, w pewnym sensie – praca marzeń. Poczułyśmy się też na tyle niezależne finansowo, by zrezygnować z dotychczasowego zajęcia, czyli pracy w szkole. Na pisaniu muzyki do teatru upłynęła nam jesień, przetykana jeszcze promocją Dwunastego domu.\nKońcówka jesieni to dla nas premiera płyty, działania promocyjne, a szczególnie koncert premierowy w warszawskim Pogłosie, na którym poczułyśmy się jak na własnym święcie. Publiczność dopisała, było bardzo miło, a jednocześnie imprezowo, ludzie tańczyli, na afterku rozmowom nie było końca.\nSzczerze mówiąc, niewiele już nas w życiu zaskakuje. Ale w kwestii osobistych odkryć, to Magda zorientowała się, że dobrze się odnajduje w roli kierownika produkcji naszych teledysków. Udało jej się zorganizować pracę wielu ludzi, ogarnąć logistykę i doglądać pracy na każdym etapie. Gosia odkryła dla siebie Wilno, w którym pracowała nad muzyką do spektaklu „Slow Motion” w reżyserii Anny Smolar. Bardzo piękne miasto!\nNie myślimy raczej w kategorii oczekiwań lub prognoz, ale na pewno mamy kilka życzeń na przyszły rok. Madzia na przykład chciałaby grać więcej na klawiszach i żeby nie mijała jej nigdy przyjemność z wykonywania muzyki. Gosia też marzy o tym, żeby doprowadzić formę naszych live’ów do perfekcji. Obie chętnie popracowałybyśmy jeszcze w teatrze. Myślimy też, ze przyszły rok upłynie nam pod znakiem różnych kolaboracji, budowania sceny, rozprzestrzeniania macek (śmiech). Łatwiej grać dziwny pop, kiedy wokół masz przyjaciół, którzy też to robią, i wspierać się w tym.\nNie będziemy się tu bawić w udawaną skromność i serio polecamy Dwunasty dom, bo jesteśmy z tej płyty bardzo dumne. Ale polecamy też Piernikowskiego, Kwiaty i Cudowne Lata.\nCudowne Lata – Warszawsko-krakowski duet tworzony przez Anię Włodarczyk i Aminę Dargham, który w 2019 roku zadebiutował długogrającym albumem Kółko i krzyżyk. Gitarowo-synth-popowy materiał przedpremierowo wybrzmiał m.in. podczas OFF Festivalu w Katowicach.\nPierwszy tydzień kwietnia spędzony w studiu na nagraniach do albumu Kółko i krzyżyk i wszystkie obiady, kawki i rozmowy w towarzystwie Aleksandra Makowskiego podczas przerw w nagraniach.\nWiosenna wizyta u koleżanki w Berlinie: wspólne oglądanie filmu Beyonce Lemonade i zajadanie wegańskich tortów. Jedzenie manakish z za’tarem w lokalu na Kreuzbergu u pana, który przez to, że Amina rozmawiała z nim po arabsku, dał nam dwa placki gratis.\nKręcenie videoklipu do naszego pierwszego singla, Zapach i ty z Kubą Żwirełło – zwiedzanie Służewia, zdjęcia na Przyczółku Grochowskim w Warszawie, plan zdjęciowy w sypialni mieszkania, tańce w pustym klubie Pogłos.\nWakacje w upalnym Salerno – z balkonu naszego mieszkania dostrzegłyśmy o świcie psa pasterskiego, który pustą ulicą prowadził owce – obudził nas dźwięk dzwoneczków.\nOFF Festiwal 2019 – miło i euforycznie wspominamy nasz występ, życzliwość publiczności (mamy nawet pamiątkowy filmik, gdy ktoś pod koniec koncertu wśród oklasków wydaje głośny wrzask – bardzo to urocze), festiwalową rozmowę z Agnieszką Szydłowską i Agnieszką Obszańską w audycji Radiowy Dom Kultury Trójki. Trzeciego dnia OFFa poszłyśmy na camping do znajomych, na czerwone wino i tofu z cukinią, przyrządzone w kuchni campera.\nAmina: To odkrycie i zaskoczenie w jednym. Mój obdarty Fender Mustang – gitara z końca lat 80., która wygląda, jakby ją ktoś przywiązał do auta i przejechał pół miasta – działa. Mało tego – nawet super brzmi. A ja myślałam, że nadaje się tylko do lekarza i to na ostre leczenie, dlatego nie sięgałam po nią przez 5 lat pozwalając, by spała sobie na szafie.\nPrognozy i oczekiwania na rok 2020\nAnia: Na pewno nie chciałybyśmy, aby sprawdziły się wizje z serialu „Years and years”. W 6 odcinkach pokazano, jak może wyglądać świat za zaledwie kilka lat. Świat jeszcze bardziej przepełniony postprawdą, populistycznymi politykami, podziałami, ekstremizmami, nienawiścią do osób LGBTQ, władzą korporacji. Jest to dość druzgocące.\nOczekiwania? Koncert „Cudowne Lata Orchestra” na Stadionie Narodowym! Tak na serio, oczekujemy od siebie nawzajem – jeszcze więcej miłości, wsparcia, dbałości, pielęgnowania dobrych relacji z ludźmi. Wtedy choć w skali mikro będzie lepiej, a może zaowocuje to fajna muzyką.\nAnia: Enchanted Hunters, Dwunasty dom – podoba mi się właściwie każdy utwór z tej płyty. Bogactwo melodii, pięknych wokali i muzycznych motywów, dużo niespodzianek i zaskoczeń – na przykład to, jak się kończy „Przyjaciel” i w co przeradza się „Burza”.\nDJ Duch, Labirynt śmierci – mixtape z duchologicznymi polskim perełkami, wykopanymi z niedostępnych mi miejsc – czego chcieć więcej?\nAmina: Trupa Trupa, Of The Sun – choć albumu w domu nie słucham często, to pamiętam koncert z tegorocznego OFFa i z Klubu Re w Krakowie. Ta muzyka po prostu rozwaliła mnie live – jak miejsce nie do końca bezpieczne, ale mimo wszystko chcesz do niego wejść. Poza tym śledzę karierę zespołu i ich sukces poza Polską – jest to bardzo imponujące.\nWaluśKraksaKryzys, MiłyMłodyCzłowiek – gdy Ania puściła mi kawałek „Na noże”, pomyślałam – „o cholera, ten Waluś gra super solówki”. Dobry, oryginalny materiał z przemawiającymi do mnie tekstami – może nie ze wszystkimi się utożsamiam, ale Waluś potrafi wygonić mnie z mojej strefy komfortu.\nAnia&Amina: The Saturday Tea, Quicksilver Dreams – świetne gitarowe granie, przywołujące ducha amerykańskich lat 70. (które wyjątkowo ceni Amina). Uwielbiamy koncerty tego zespołu, to zwierzęta sceniczne. Coming out jest przebojem, który często nucimy.\nKról, Nieumiarkowania – Amina mówi, że to polski Peter Gabriel i David Byrne. Cenimy od lat Króla za teksty i kompozycje, cały zespół zachwyca też na żywo. Ulubiona piosenka Ani do śpiewania – „Druga pomoc”:\n„Ten początek to najważniejsza część opowieści\nWczoraj jeszcze pachniało, ale gdy przestało pieścić…”\nAgus Music – Agata Tomaszewska niedługo wyda swój debiutancki album, Stella. Do tej pory mogliśmy poznać dwa single z płyty – Stella Matutina i It’s Not Love. Autorska elektronika z pogranicza synth popu i dream popu sprawia, że Stella jest jednym z bardziej wyczekiwanych debiutów 2020.\nDobry był początek roku, kiedy pisałam i komponowałam piosenki na debiutancki album – to był czas nieustannego inspiracyjnego haju i radości z zanurzenia w świecie dźwięków.\nBardzo dużo! Zaskoczyło mnie na przykład to, że ludzie, z którymi chciałam współpracować, wcale się do tego nie palili i ostatecznie musiałam zrewidować swoje plany dotyczące albumu. Dzięki temu odkryłam, że wcale nie potrzebuję zespołu, żeby tworzyć muzykę – mogę być swoją własną producentką. W efekcie zaskoczyło mnie jak wiele przyjemności i funu, jaki daje produkowanie muzyki (nie ukrywam, że wgryzanie się w DAW-y zaczęłam już parę lat wcześniej).\nStaram się nie mieć oczekiwań, bo wiem, jak bardzo muzyką rządzi przypadek. Wolę mówić o planach i robić, co mogę, by wszystko poszło dobrze.\nNa początku roku wydam mój pierwszy album, Stellę. Potem nastąpi najtrudniejszy okres, czyli promocja: wysyłanie setek maili i szukanie kontaktów, gigów, sprzyjających ludzi z branży. Następnie będą koncerty, jeżeli pójdzie dobrze to również festiwale. A jeśli pójdzie bardzo dobrze – trasa promocyjna, featy, sława i pieniądze oraz wieczna chwała na OLIS-owym Olimpie.\nEnchanted Hunters, Dwunasty Dom\nNiezwykle dopracowany, perfekcyjnie wykonany, magiczny klejnot z innego, lepszego świata. A zarazem hołd dla 80-sowego polskiego synthpopu spod znaku kultowego w niezalowych kręgach składu muzyków wyklętych, czyli Papa Dance. To wybitny, błyskotliwy songwriting i intymne teksty, genialne w swej niewinnej dojrzałości.\nŻyczę Gosi i Magdzie, żeby ich zjawiskowa muzyka cieszyła się coraz większą popularnością – dużo większą, niż nieodżałowani Papsi. Żeby udało im się przebić przez rockistowsko-rapsowski sufit, przez który przedostaje się coraz mniej innych gatunków. Bo takie cenne okazy powinny być objęte specjalną ochroną.\nfot. Ake Heiman\nTytus Kalicki – Wokalista w krakowskim, post-hardcore’owym, metalowym zespole Fleshworld. W 2019 roku grupa po czterech latach powróciła z albumem The Essence Has Changed, but the Details Remain, który spotkał się z bardzo przychylnym przyjęciem wśród fanów ciężkiej muzyki.\nTo był dziwny rok. Z jednej strony wiele rzeczy ruszyło do przodu i idzie ku dobremu, ale z miało też miejsce kilka przeszkód i zmęczenie materiału. Dla regeneracji zdrowia psychicznego odstawiłem w kąt Unquiet Records. To był dobry pomysł – odpocząłem i chęci na wydawanie kolejnych płyt wróciły.\nO wiele więcej dobrego przydarzyło się we Fleshworld – począwszy od wyśmienitych koncertów z Blindead w ramach trasy promującej Niewiosnę, poprzez wydanie całkiem nieźle przyjętej płyty The Essence Has Changed, but the Details Remain, a kończąc na zaproszeniu na przyszłoroczną edycję Ascension Festival na Islandii. Jest mi w środku ciepło i miło z wdzięczności. Przyszły rok też chyba zapowiada się pracowicie.\nNa uwagę zasługuje też debiut programu Tak Brzmi Miasto Inkubator, którego miałem zaszczyt być uczestnikiem. Ogrom wiedzy i fajna atmosfera – super było tego doświadczyć. Polecam zainteresować się przyszłymi edycjami, nawet jeżeli uważacie, że wiecie już wszystko o branży muzycznej.\nPoznałem w tym roku zespół JAD. Ciężko to przebić jeśli chodzi o punk. Ich płyta Strach była przeze mnie katowana tak długo, aż zepsuła mi gramofon. Od tamtej pory nie słucham już zbyt wielu płyt, bo nie mam na czym.\nW dużym jednak stopniu zamiast odkrywać nowości, wracałem do staroci i największym dla mnie zaskoczeniem był fakt, że pierwsze płyty De Press są tak dobre (i pewnie trochę wstyd się przyznać, że wcześniej nie byłem tego świadomy). Ten zespół zawsze kojarzył mi się z przaśnym, znienawidzonym przeze mnie pseudo-folkiem, a te pierwsze ich wydawnictwa to przecież jedne z lepszych post-punkowych albumów jakie słyszałem, lepsze chyba nawet niż Joy Division. Otworzyło to też drzwi do innego zespołu Dziubka – Holy Toy. Ostatni kwartał 2019 roku upłynął właśnie pod znakiem tych zespołów.\nChciałbym, żeby przyszły rok był dla nas trochę bardziej aktywny koncertowo. Wiemy już, że pojawimy się na kilku cenionych przez nas festiwalach czy koncertach u boku dobrych zespołów. Szczególnie cieszę się ze wspomnianej Islandii. Fajnie byłoby też doszlifować i nagrać utwory na naszą kolejną płytę, nad którą już od jakiegoś czasu pracujemy.\nTrochę się boję powrotu Unquieta, ale liczę, że sprostam oczekiwaniom. Zarówno swoim, jak i artystów i słuchaczy.\nNa pewno nie jestem w stanie wybrać jednej, było tego zdecydowanie za dużo. Wymienię zatem te, których słuchałem najwięcej, bez jakiejś konkretnej kolejności: Taraban – How the East Was Lost, BNNT – Middle West, Gruzja – Jeszcze nie mamy na was pomysłu, Drip of Lies – Hell, Mord’a’Stigmata – Dreams of Quiet Places, .Wavs – .Wavs.\nNie spodziewałem się też, że tak spodoba mi się płyta Sokoła. Na co dzień gustuję w tej bardziej penerskiej i ulicznej odmianie hiphopu, ale tej też słuchałem dość długo i intensywnie. Kali i jego Chudy Chłopak też był niezły.\nGdybym z kolei miał wymienić zagraniczne wydawnictwa, to najbardziej zapadły mi w pamięć albumy Coilguns, Rorcal, Swans, Misþyrming, Deathspell Omega, Bölzer, Tyler The Creator, Liturgy i długo wyczekiwana przeze mnie płyta Have A Nice Life.\nMery Spolsky – Jedna z największych wygranych ostatnich miesięcy. Po podpisaniu w 2017 roku kontraktu z Kayaxem i wydaniu debiutanckiej płyty Miło było pana poznać, w 2019 roku Mery Spolsky powróciła z albumem Dekalog Spolsky.\nNajważniejsze momenty minionego roku\nTo był very much ważny rok, bo wydałam swoją drugą płytę i ruszyłam w trasę „Bigotka Tour”, która w większości miast się wyprzedała. To dla mnie wyjątkowe zaskoczenie i sukces! Najwięcej łez wzruszenia wycisnęło ze mnie przeniesienie warszawskiego koncertu z małej sali w Stodole na dużą. Jest to dla mnie kultowe miejsce i wypełnienie tego pomieszczenia ludźmi ubranymi w pasky bardzo mnie poruszyło.\nJeśli chodzi o moje inspiracje, rok 2019 przebiegł przy akompaniamencie hiszpańskiej Rosalii i jej niesamowitych klipów. Zakochałam się w nowej Dua Lipie i odkryłam dużo dziwacznych projektów (niektóre klipy Salvatora Ganacci i Tommiego Casha to odlot totalny). Poza tym, zabłądziłam kilka razy w internecie i dokopałam się do eksperymentów z Rosji, takich jak na przykład IC3PEAK i utwór Sad Bitch. To był szalony rok!\nGdy myślę o roku 2019 i płytach, grzechem byłoby nie pomyśleć w pierwszej kolejności o swojej własnej, Dekalog Spolsky. Jednak bycie aroganckim i zakochanym w sobie również nie należy do zbyt pożądanych, więc szybko wybijam sobie tę myśl z głowy i mówię, że płytami roku 2019 były Helsinki Darii Zawiałow i Młodość Ralpha Kaminskiego. Jako miłośnik polskich tekstów rozpływam się przy obydwu wydawnictwach, bardzo doceniam dobór słów i tematów. Podoba mi się również energia obu artystów na scenie i charyzma, jaka od nich bije.\nPrzy premierze płyty Ralpha urzekła mnie także akcja promocyjna teledysku Kosmiczne Energie, która była czadowym performansem i pastiżem ściankowych eventów. Powstało kilka filmików z „czerwonego dywanu” na premierze teledysku, które bardzo mnie rozbawiły. Są na jutubie, polecam!\nfot. Miłosz Kasiura\nMisia Furtak – Przez wiele lat znana jako wokalistka i basistka zespołu très.b. Od czasu zawieszeniu działalności zespołu w 2013 roku angażuje się w różnego rodzaju projekty muzyczne i kulturalne oraz prowadzi karierę solową. Pierwszy długogrający solowy album Misi Furtak, Co przyjdzie?, ukazał się na początku 2019 roku.\nZaczęłam rok premierą płyty i to był wspaniały moment. Jej następstwem było bardzo dużo dobrych słów, okładka Wysokich Obcasów i świetne recenzje. Byłam i nadal jestem bardzo wdzięczna za całą uwagę, serdeczność i szacunek, jaką dostała ta płyta od czasu swojej premiery. Co poza tym?\nHalfway Festival: Uwielbiam takie wyjazdy. Kompletnie na ostatnią chwilę, na zasadzie – zawsze chciałam – nigdy nie byłam – jadę. To był wspaniały festiwal i co najważniejsze na nowo odkryłam zespół Oxford Drama, który bardzo mnie zainspirował i inspiruje do tej pory, bo zaczęliśmy współpracować ze sobą na różnych polach. Oraz genialna My Brightest Diamond. I dużo dobrego jedzenia w Kwestii Czasu.\nTchnienia 2019: Druga edycja festiwalu, który organizujemy w składzie Michalina Bieńko, Agata Dankowska, Daria Głowacka, Krzysztof Nowak, Hania Raniszewska, Maria Szczycińska i ja, udała się na 110%. Mówię to zupełnie szczerze, dumna z tego, że poradziliśmy sobie z górą przeciwności. Świetne koncerty zagrali nie tylko Niklas Pachburg i Hior Chronik, ale też Immortal Onion (!!!) i Runforrest. Niespodziankowy, akustyczny występ Ani Pasic na harfie i Dobrawy Czocher na wiolonczeli w lokalnym kamieniołomie był wzruszający i cieszę się, że Krzysiek Nowak doprowadził do jego realizacji.\nKoncert Bell Orchestre w Hotelu Michelberger w Berlinie: Prosto z koncertu z kamieniołomie ruszyłam na lotnisko, by słynną trasą Rzeszów – Warszawa, a potem dalej – Warszawa – Berlin dostać się na koncert Bell Orchestre w Hotelu Michelberger. Mike Fuerstack zdradził mi, że będą znowu grać, a ponieważ od 10 lat nie byli aktywni bardzo chciałam zobaczyć, jak zagrają na niewielkim dziedzińcu dla grupy bliższych i dalszych znajomych. Nie będę się rozpisywać, ale krótko mówiąc – warto było.\nSesja we Wrocławiu z “rodziną” Oxford Drama: Umówiliśmy się na nagrania i ten tydzień we Wrocławiu to był być może mój ulubiony tydzień tego roku. Jestem całej wrocławskiej ekipie wdzięczna za tyle rzeczy. Tak zwani “moi” ludzie. Długo by gadać.\nNasz występ na Towarze prze The National: Strasznie mnie ucieszyło to zaproszenie, bo The National jeden z najbliższych mi zespołów muzycznych. Najwspanialsze w tej współpracy było obserwowanie ich profesjonalizmu i klasy – zespołu, ale też całej ekipy techniczno-logistycznej. Od pierwszego maila dawali nam do zrozumienia, że jesteśmy częścią teamu i że będą dla nas wszędzie, gdzie będziemy tego potrzebować. Manager sceny, monitorowiec, akustyk, technicy – wszyscy byli serdeczni, otwarci, pomocni i super profesjonalni. To była ogromna przyjemność.\nKoncerty Oxford Drama i My Brightest Diamond na Halfway Festival oraz Immortal Onion na Tchnieniach. Poza tym odkryłam na nowo późne płyty Talk Talk oraz zaskoczyli mnie Big Thief, którzy na przestrzeni roku wydali dwie płyty.\nZaczęłam pracować nad nową płytą i moim głównym oczekiwaniem na kolejny rok jest to, że ją skończę!\nBardzo lubię tegoroczne płyty Enchanted Hunters, Natalii Przybysz i Zamilskiej, jak również piękną epkę Runforresta. Ale nadal rośnie we mnie szacun do Błażeja Króla. Jestem pełna podziwu, jak bardzo album Nieumiarkowania jest “jego”, a jednocześnie wpisuje się w trend. Zadziwia mnie, jak bardzo te brzmienia i piosenki są jednocześnie kanciaste i hiciarskie. Kawał dobrej roboty.\nRebeka – Poznański duet tworzony przez Bartka Szczęsnego i Iwonę Skwarek. Od kilku lat uchodzą za jednych z najlepszych w Polsce wykonawców muzyki elektronicznej. Zespół swoje podsumowanie roku zamknął w zwięzłych polecajkach ulubionych płyt.\nRalph Kaminski, Młodość\n„Wszystkiego najlepszego” pięknie rozpoczęło tegoroczną jesień. Zwróciłem uwagę na całą płytę, która bazuje na pianinie i ma nieprzeładowane aranżacje. Dla mnie to powiew świeżości w pomysłach muzycznych. Elektroniki jest tu jak na lekarstwo, ale odpowiada mi to bardzo, odbieram ją jako dodatek do akustycznej bazy muzyki. Płyta sprawia wrażenie szczerej, nienachalnej. Ralph idzie swoim tropem.\nSilny kontrast dla Ralpha, jest to drugi kraniec wrażliwości. Dziś nie słucham już wiele rapu, ale jeśli człowiek ma nastrój na agresywno-miejską mieszankę, jest w niej opisany “kawał ulicy”. Pozycja z pewnością wyrazista, jak dla mnie w sam raz do samochodu.\nW tym roku brak mi w polskiej muzyce eksperymentu, dlatego wskazuję to, co uważam za najciekawsze i najbliższe mojej wrażliwości estetycznej.\nPiernikowski, The Best of Moje Getto\nNie jestem fanką całej płyty: jak na mój gust, zbyt intensywne są na niej czasem elementy perkusyjne. Jednakże piosenka „Dobre Duchy” (feat. Kacha Kowalczyk) to moja faworytka na najlepszy numer 2019 roku. Jest w niej coś bardzo metafizycznego i penerskiego zarazem. Senne, akustyczne instrumenty, przywodzące na myśl muzykę z jakiegoś starego, dobrego polskiego filmu połączone z bitami, niebanalnymi brzmieniami syntezatora i tekstem: „dobre duchy – gdzie one są?” tworzą niezwykłe dzieło. Przechodzą mnie ciarki, kiedy Kacha Kowalczyk śpiewa fragment „pierdolę ten gniew”, powtarzając go raz za razem jak mantrę.\nCoals, Klan EP\nLubię Coals najbardziej ze wszystkich polskich zespołów, ta muzyka czegoś we mnie dotyka i wzrusza. Epka Klan jest eksperymentowaniem z nowymi trendami i dowodem na bycie up-to-date tegoż duetu. Z niecierpliwością czekam na drugą płytę.\nHania Rani, Esja\nCieszę się niezmiernie, że taka płyta została tak doceniona, mam nadzieję, że idzie czas na mniej popowe podejście w polskiej muzyce i brak strachu przed muzyką trudniejszą, a zarazem bezpretensjonalną.\nIllia Canele, Eulalie\nTo singiel młodej producentki z Poznania, której bardzo kibicuję. Lubię w tym utworze to, że ma w sobie coś unikatowego, a zarazem nie jest przekombinowany. Czekam na więcej.


Archiwalne: Sprawna zaktualizowana nawigacja Garmin Nuwi 600 - Elbląg Elbląg • OLX.pl\nZobacz podobne ogłoszenia w kategorii Pozostałe w Warmińsko-mazurskiem.\nSprawna zaktualizowana nawigacja Garmin Nuwi 600 - Elbląg\nElbląg Dodane o 12:11, 5 października 2017, ID ogłoszenia: 278619121\nOferuję państwu używaną w pełni sprawną nawigację samochodową.\nNawigacja ma zaktualizowane mapy Polski UMP oraz kabel do ładowania do zapalniczki.\nGratis dorzucam klips do zamontowania na przednią szybę.\nMożliwość zaktualizowania map na całą Europę za dopłatą 20 zł , dorzucę wtedy kartę SD\nGarmin NUVI 600 Regional , slot na kartę pamięci SD\nNa oferowane urządzenie udzielana jest gwarancja rozruchowa 30 dni na dokładne sprawdzenie , także nie kupujesz przysłowiowego "kota w worku"\nNawigacja używana , w pełni sprawna i funkcjonalna\nPolecam solidne urządzenie w rozsądnej cenie.\nDwurdzeniowy laptop Fujitsu Siemens Esprimo v6515 - Elbląg\nDwurdzeniowy laptop HP 550 - Elbląg\nAcer Aspire e1-570 , i3 , 4 Gb , 500GB LED- Elbląg\nWydajny Acer Aspire 5742G ,Core i5, dedykowany GeForce 1Gb - Elbląg\nŁadny wydajny lapop Asus A52Je , i3 , dedykowany Radeon 5470M - Elbląg\nElbląg\tDodane o\t12:11, 5 października 2017, ID ogłoszenia: 278619121


Kulesza, Chyra i Więckiewicz na weselu. Smarzowski kręci w Ostromecku - Polskie Radio PiK\n2022-07-07, godz. 08:20 Kto zabił pana domu? Kryminalna zagadka na scenie Teatru Horzycy Żona, kochanka, siostra, córki, a nawet pokojówka... Każda z nich ma swoją historię do opowiedzenia i sekrety do ukrycia. Każda podejrzana jest o zamordowanie… » więcej 2022-07-06, godz. 10:30 Towarzystwo Miłośników Kujaw pokaże się dziś na „oskarowej” gali! Towarzystwo Miłośników Kujaw z Radziejowa otrzymało nagrodę im. Oskara Kolberga. To jedyna instytucja z naszego regionu, doceniona przez jury 47. edycji tego… » więcej 2022-07-06, godz. 09:40 Wystawa w Inowrocławiu: dzieła sztuki utracone w czasie II wojny światowej Wizerunki obrazów - portretów, które w czasie II wojny światowej zaginęły z polskich muzeów i kolekcji, można oglądać w Saloniku Literacko-Artystycznym… » więcej 2022-07-06, godz. 08:03 Nowa wystawa w Bydgoszczy. Gdzie? W wyremontowanym teatrze Teatr Kameralny zaprasza na wystawę „Zjawiska teatralne w przestrzeni teatralnej i nieteatralnej”, którą będzie można oglądać w bydgoskim teatrze do… » więcej 2022-07-04, godz. 20:54 Film „Akademia Pana Kleksa” – casting dla dzieci niepełnosprawnych ruchowo [wideo] Twórcy nowej ekranizacji „Akademii Pana Kleksa” organizują casting dla dzieci w wieku 11-13 lat z niepełnosprawnością ruchową. Zgłoszenia można przesyłać… » więcej 2022-07-04, godz. 19:30 Kampus bydgoskiej Akademii Muzycznej rośnie, ale na razie pod ziemią! Budowa kampusu Akademii Muzycznej w Bydgoszczy będzie kosztowała ponad 400 mln zł, a środki publiczne środki na ten cel są zabezpieczone - powiedział w… » więcej 2022-07-03, godz. 20:34 Bydgoski Festiwal Operowy zaplanowano na jesień. Co na inaugurację? Jesienią, po dwuletniej przerwie spowodowanej pandemią, odbędzie się 28. Bydgoski Festiwal Operowy, będący przeglądem najciekawszych dokonań scen krajowych… » więcej 2022-07-03, godz. 16:05 Izabela Trojanowska na początek cyklu koncertów „Rzeka Muzyki” W niedzielę, 3 lipca rozpoczyna się cykl wakacyjnych koncertów na wodzie. Jako pierwsza wystąpi wokalistka i aktorka Izabela Trojanowska. Usłyszeć będzie… » więcej 2022-07-03, godz. 12:03 Letnie pokazy filmów przed kolejną edycją Festiwalu „Przeźrocza” To będzie pierwsze letnie wydarzenie w ramach bydgoskiego Festiwalu Filmowego „Przeźrocza”. Przed główną odsłoną festiwalu - a ta w tym roku we wrześniu… » więcej 2022-07-02, godz. 22:00 Film „Olga” zwycięzcą Festiwalu Tofifest w Toruniu Aleksandra Popławska i Robert Więckiewicz odebrali Złote Anioły za Niepokorność Twórczą. Filip Bajon odebrał Złotego Anioła za Całokształt Twórczości… » więcej


Uchwała Nr V/22/2011 Rady Powiatu w Sochaczewie z dnia 31 marca 2011 roku w sprawie zmiany uchwały w sprawie Wieloletniej Prognozy Finansowej Powiatu Sochaczewskiego na lata 2011 - 2032 - 2011 - IV kadencja - Uchwały Rady Powiatu - RADA POWIATU - MENU PODMIOTOWE - Starostwo Powiatowe w Sochaczewie\nNa podstawie art. 231 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz. U. Nr 157, poz. 1240 z późn. zm.)\nDokonuje się zmian w Wieloletniej Prognozie Finansowej Powiatu Sochaczewskiego na lata 2011 – 2032 zgodnie z załącznikiem Nr 1 Tabelaryczna Prezentacja Wieloletniej Prognozy Finansowej i załącznikiem Nr 2 Wykaz przedsięwzięć WPF do Uchwały.\nZmiany w załączniku Nr 1 dotyczą zwiększenia planu dochodów i wydatków budżetowych zgodnie z Projektem Uchwały Rady Powiatu w Sochaczewie zmieniającym Uchwałę Budżetową Powiatu Sochaczewskiego na rok 2011. Podstawą zmian jest zwiększenie planu dotacji, subwencji oraz dochodów ze sprzedaży składników majątkowych.\nZmiany w załączniku Nr 2 dotyczą wprowadzenia nowego przedsięwzięcia pn. „Wiem, że potrafię - aktywność moją szansą – II edycja” planowanego do realizacji na lata 2011-2013, łączne nakłady finansowe w kwocie 863.768 zł. Ponadto urealnia się w przedsięwzięciu pn. „Profesjonalna kadra – wyższa jakość usług” kwotę limitu na 2011 rok o kwotę 7.412 zł do wysokości 143.968 zł oraz łączne nakłady do wysokości 428.241 zł.\nZałącznik Nr 2 wykaz_przedsiewziec_do_wpf.pdf\nZałącznik Nr 1 wieloletnia_prognoza_finansowa.pdf\nData udostępnienia w BIP: 2011-08-03 12:04:59\nData ostatniej aktualizacji: 2011-08-03 12:04:59\n[Liczba odsłon: 2350058]


Muzykę z płyty Wojciecha Waglewskiego i jego synów „Matka, Syn, Bóg” po raz ostatni | Głos Wielkopolski\nMarek Zaradniak 14.01.2016\nWojtek Waglewski z synami Fiszem i Emade zagrają w Eskulapie Robert Jaworski\nNagrana przez Wojciecha Waglewskiego oraz jego synów Fisza i Emade płyta „Matka, Syn, Bóg” była ich drugim rodzinnym projektem. Aktualnie muzycy postanowili zakończyć granie muzyki z tego albumu i wyruszyli na trasę pożegnalną. W Poznaniu usłyszymy ich w piątek w klubie Eskulap. Organizatorem koncertu jest Impresariat Muzyczny Duo.\nAlbum Waglewskich to 13 utworów będący ukłonem w stronę klasycznego rocka. Siłę płyty stanowi jej różnorodność. Znajdziemy tam blues, country i folk w interesujących aranżacjach. Waglewscy pokazali klasę, potwierdzając, że trudno ich zaszufladkować. „Matka, Syn, Bóg” to niezwykle dojrzały materiał. To osobista, muzyczna podróż ojca i synów.\n- Tym razem była to płyta wymyślona wspólnie, ponieważ od czasu poprzedniej płyty będącej jednorazowym projektem powstał zespół Waglewski Fisz Emade, stąd biorą się większa dojrzałość i spójność materiału. Po ukończeniu i przesłuchaniu całości nie mogliśmy się oprzeć wrażeniu, że to najbardziej osobisty i najprawdziwszy materiał spośród tego, czego dokonaliśmy - mówi Wojciech Waglewski.\nMocnym atutem tego albumu były też niebanalne teksty. Fisz w inteligentny sposób żongluje słowami, bawi się konwencją, ale jednocześnie porusza tematy niezwykle ważne.\nO tym, że rzecz była trafiona, świadczy fakt, że album został uznany za jedną z najlepszych płyt roku 2013. Zatem, kto ceni twórczość Wojtka Waglewskiego i jego synów, powinien wybrać się na ten koncert. Każdy z koncertów jest przecież inny.\n„Matka Syn, Bóg”,\n15 stycznia, godzina 20,


Sep 23, 2013 Adrian ID:41453\nFirma Adiatek działa na rynku od bardzo dawna. Bogate wiedza praktyczna, umożliwia na przygotowanie oferty dostosowanej do potrzeb różnorodnych nabywców. Zmywarki elektryczne, bateryjne, bateryjne z trakcją i bateryjna samojezdne to urządzenia wypasione i jakości. Podejmując współpracę z Adiatek właściwie każdy z odbiorców ma możliwość liczyć na poradę i porady związane z wadliwym działaniem albo pojawiającymi się problemami, dowóz środków chemicznych i dostępność prezentowanych towarów. Współpraca jest bardzo owocna dla obu stron dzięki czemu zadowolenie nabywców równoznaczne jest z kolejnym rozwojem firmy.\nmaszyny urządzenia czyszczenie sprzątanie szorowarki\nWszystko na temat gminy Mosiny i jej okolic: począwszy od aktualności, relacje wydarzeń, opinie mieszkańców, oferty pracy po ogłoszenia. Forum posiada rozbudowane kategorie i jest w 100% darmowe. Dołącz do naszej społeczności! Dalej...


Piłki plażowe | Bajki\nSposobów na koszty utrzymania klientów przy sobie jest dużo. Wcale nie jest dla nowoczesnej firmy najistotniejsze utrzymanie klienta – coraz to większy nacisk kładzie się na jego pozyskanie. W znacznych korporacjach notowanych na giełdzie każda jedna sztuka jest jednakże istotna, wobec tego wprowadza się w nich oddzielne działy – utrzymania klienta oraz pozyskania klienta – pomogą w tym gadżety reklamowe. Ten pierwszy uruchamia się dopiero na czytelny sygnał, że klienci odchodzą od świadczonych przez markę usług oraz produktów. Z kolei dział pozyskania kontrahenta musi przede wszystkim statystyki rynku i własnego przedsiębiorstwa pogodzić ze znajomością wszelkich technik marketingowych – nawet oferując piłki plażowe. To reklama najlepiej działa na niezdecydowanych. A zwłaszcza korzystne w konstruowaniu przesyłu reklamowego wydają się promocje. Samo przedstawienie swojej propozycji w ogólnokrajowych mediach nie wystarczy. Ważne jest, żeby reklama opowiadała o jakieś promocji, bonusie rodzaju torby termiczne, wyjątkowej gratyfikacji dla tych, którzy jak najszybciej zgłoszą się do korporacji oraz podpiszą umowę. To właśnie nadzwyczajne okazje najbardziej przekonują ludzi.\n06/22/2016Kalendarz – świetna reklama swojej firmy\n06/19/2015POŻYCZKI DLA ZADŁUŻONYCH\n06/16/2016Ogólnoświatowa sieć daje dzisiaj\n← Mycie elewacji Cieszyn


Gdzie zjeść w Szczecinie #4 - Nowy Browar - CityTaste\nStrona Glowna Gdzie zjeść w Szczecinie Gdzie zjeść w Szczecinie #4 – Nowy Browar\nCzy w Szczecinie znajduje się miejsce, gdzie można wypić dobre piwo i przy okazji czymś zagryźć? Owszem. Chciałbym Wam przedstawić Nowy Browar. Lokal mieści się w okolicy Bramy Portowej, a dokładniej na ul. Partyzantów 2. Zanim jednak się wybierzemy radzę wcześniej zarezerwować stolik.\nPo wejściu do Nowego Browaru na pierwszy rzut oka rzucają się kotły warzelne, co świadczy o wytwarzaniu na miejscu piwa. Natomiast idąc dalej widzimy dużą ilość telewizorów, na których możemy oglądać wydarzenia sportowe.\nPo zajęciu stolika podchodzi do nas kelner/kelnerka z menu. Pomimo panującego w weekendy tłoku, na zamówienie czekamy niedługo, bo około 15-20 minut.\nNowy Browar, jak sama nazwa wskazuje, jest kojarzony z piwem, a w dodatku jak wcześniej pisałem, piwem „własnej roboty”. Oprócz tego, w menu znajdziemy m.in dania tradycyjne, zupy, przekąski, makarony, pizze. Ja zamówiłem pierś z kurczaka w sosie włoskim (faszerowana szynką i serem, podana z warzywami i ryżem) – koszt 17,90 zł.\nJak można zauważyć danie zostało ładnie podane, a czy dobrze smakuje? Hmm, do tego mam trochę wątpliwości. Biorąc pierwszy gryz piersi z kurczaka stwierdziłem, że smakuje jak w domu (co uważam za plus), lecz kolejne kęsy wyprowadziły mnie z tego, ponieważ większa część mięsa była wysuszona. Dobrze, że był sos pomidorowy, dzięki niemu nie czułem tego aż tak bardzo. Ryż smakował dobrze, warzywa były miękkie, ale też bardzo wodniste.\nOcena: (6 / 10)\nOpinia Pana P\nPo niezliczonej ilości pozytywnych opinii, byłem bardzo optymistycznie nastawiony do jedzenia w Nowym Browarze. Kiedyś już miałem przyjemność zjeść pizze serwowaną w tym lokalu i była całkiem smaczna. Piwo jak przystało na browar jest przepyszne (polecam pszeniczne), ale przejdźmy do głównego tematu, czyli jedzenia. Mój wybór padł na spaghetti carbonara, kosztowało ono 14,50zł, a czas oczekiwania nie wynosił więcej niż 25min. Danie zostało podane w dosyć ładnej formie i w miarę zadowalającej ilości, jeśli natomiast chodzi o smak, no właśnie „smak”. Jak dla mnie całość była bez jakiegoś większego wyrazu, brakowało tego dominującego smaku. Czasem natrafiając na boczek, było można w końcu coś wyczuć, niestety chyba nie o to w tym chodzi. Rozumiem, że w tej półce cenowej nie powinienem się spodziewać arcydzieła, jednak makaron na tle całego lokalu wypadł według mnie słabo.\nOceniana pizza to Capricciosa (sos, ser, szynka, pieczarki) o jedynej dostępnej średnicy 26 cm. Cena to 14 złotych, moim zdaniem rozsądna.\nPrzejdźmy do tego, co najważniejsze, do smaku. Ciasto cienkie, ale jednocześnie sprężyste na tyle, że można je wygodnie jeść rękoma, zgodnie z włoską tradycją. Brzegi były trochę za bardzo spieczone, gorzkie w smaku. Jednak nie wszyscy je zjadają, dlatego kwestię tego, czy jest to minus pizzy, uważam za sporną. Sos to prawdziwy sos pomidorowy z wyczuwalnymi kawałkami pomidorów.\nDodatki bardzo smaczne. Nie było ich za dużo, ale też nie czuło się, jakby się jadło same ciasto. Jedyną rzeczą do jakiej mogę się przysłowiowo „przyczepić” jest to, iż kawałki szynki były zdecydowanie za duże jak na mój gust. Wolę bardziej równomierne rozłożenie dodatków. Co do przyprawienia, wyczuwalny był intensywny smak oregano. W menu zaznaczono, że wszystkie pizze mają smak wzbogacony właśnie tym ziołem.\nPodsumowując, Capricciosę uważam za bardzo pyszną pizzę. Z uwagi na to, że ma ona dosyć podstawowe dodatki, skłonna jestem napisać, iż inne, bogatsze w składniki pizze w Nowym Browarze byłyby równie dobre. Tego właśnie się spodziewałam po daniu wypieczonym w piecu opalanym drewnem, jak na tę potrawę włoskiej kuchni przystało. Reasumując, polecam Nowy Browar, a szczególnie spróbowanie ich przepysznej pizzy.\nOcena: (6,5 / 10)\nMimo jedzenia, które nie zachwyciło, ale też nie było najgorsze, możemy śmiało polecić lokal na spotkanie ze znajomymi.\nSzczecin, ul. Partyzantów 2\nGdzie zjeść w Szczecinie #4 – Nowy Browar was last modified: 20 listopada, 2018 by Konrad\nbrama portowabrowarcentrumcitytastejedzeniekurczaklokalnowy browarnowy browar opinianowy browar pizzanowy browar recenzjapiwopizzaspaghetti carbonaraszczecin\nZupa porowo-serowa bez mięsa\nGdzie zjeść w Szczecinie #15 – Express...\nGdzie zjeść w Szczecinie #23 – Pasta...


świat: Ponad 14 000 rękopisów na stronie Troicko-Siergijewskiej ławry\nPonad 14 000 rękopisów na stronie Troicko-Siergijewskiej ławry\nDominika Kovačević, 01 lipca 2017\nMonaster Świętej Trójcy, założony przez św. Sergiusza w XIV wieku, to jeden z najważniejszych rosyjskich ośrodków monastycznych; znany jest pod nazwą Troicko-Siergijewska ławra. Dlatego też znajduje się w nim wiele cennych rękopisów w językach cerkiewno-słowiańskim i rosyjskim.\nDzięki wspólnemu projektowi ławry i Rosyjskiej Narodowej Biblioteki, 14 568 rękopisów przechowywanych w monasterze zdigitalizowano (poddano cyfryzacji). Oznacza to, że zrobiono zdjęcia wszystkim stronicom poszczególnych ksiąg i opisano je: datę powstania, stan aktualny, język i system pisma etc. Następnie umieszczono je, posegregowane w odpowiednich katalogach, na witrynie internetowej ławry. Wśród rękopisów znalazły się m. in. różne wydania Biblii, żywoty świętych i ich pouczenia.\nWstęp do archiwum z rękopisami jest swobodny dla każdego; można z nim się zapoznać w tym miejscu.


Jak wygląda Wigilia i Boże Narodzenie zakonów kontemplacyjnych? Zajrzeliśmy do klasztorów / Aktualności\n(fot. John Stephen Dwyer [CC BY-SA 3.0 (https://creativecommons.org/licenses/by-sa/3.0)])\n- To bardzo radosne dni dla każdej wspólnoty - zapewniają zakonnice. Wzmożona modlitwa w czasie liturgii godzin (więcej psalmów do odśpiewania), język łaciński, udział w Pasterce - to oznaki świątecznego czasu.\nNie tylko zakony żeńskie obchodzą uroczyście wigilię i Święta Bożego Narodzenia. Ojcowie benedyktyni w Tyńcu także świętują. Choć nie przychodzą do nich z prezentami ani św. Mikołaj, ani popularny w tym regionie Aniołek, nastrój świąteczny można wyczuć po większej ilości radosnych śpiewach ... i języku łacińskim. Liturgia godzin w wigilię i Boże Narodzenie odprawiane są wówczas po łacinie, jak również jedna z trzech Mszy, jakie wolno odprawić w tym wyjątkowym dniu. O tym, że jest święto, przypomina także ubiór braci podczas Pasterki.\nNa co dzień benedyktyni chodzą w czarnych habitach. Tylko raz w roku, właśnie na Pasterkę ubierają się w białe alby.\nKontemplacyjne spojrzenie na świat


Na przykład Małgośka - Paweł Beręsewicz - Książka | Gandalf.com.pl\nRano też nie było całuska, a zamiast „wstawaj syneczku” zabrzmiało bezduszne „POBUDKA!”. Jednak, jak powszechnie wiadomo, rano mama z tatą nie są już tak potrzebni jak wieczorem i naprawdę dobre śniadanie może ich z powodzeniem zastąpić. A na śniadanie były świeże bułeczki, żółty serek, wędlinka, pomidorek w plasterkach i do tego jeszcze na deser piękne słońce za oknem oraz perspektywa pierwszego dnia na kortach.\nStoliki w jadalni zestawione były w jeden bardzo długi ciąg przykryty biało-zieloną ceratą. Koniec stołu, położony najbliżej okienka do wydawania posiłków, zarezerwowała dla siebie kadra. Pani Ola siedziała między Wampirem, a panami Jarkiem i Maćkiem, dwoma pozostałymi trenerami, którzy dojechali rano samochodem. Grono trenerskie tryskało humorem. Wampir powiedział dziewczynom siedzącym naprzeciwko, że właśnie jedzą szynkę z kota i że to bardzo poprawia zwinność na korcie. Dziewczyny piszczały i udawały, że są przerażone, a pani Ola, międląc w palcach zieloną chusteczkę na szyi, powiedziała:\n– Oj, Mariusz, przestań! Edyta i Magda i tak już na pewno są zwinne na korcie.\nW takiej przyjemnej atmosferze upłynęło pierwsze obozowe śniadanie, a na zakończenie Wampir podniósł się z miejsca i ogłosił, że o dziesiątej wszyscy mają się stawić na pierwszym treningu.\n– Macie jeszcze… – spojrzał na zegarek – czterdzieści minut, żeby się ogarnąć i przygotować. Do zobaczenia na korcie!\nRobert i reszta ekipy z szóstki wrócili do pokoju i rozpoczęli przygotowania od zwalenia się na łóżka. Poniekąd słusznie uznali, że do treningu należy przystępować wypoczętym. Leżeli sobie wygodnie, trawiąc w milczeniu, gdy nagle z szuflady Adidasa dobiegł ciepły kobiecy głos.\n– Dzwonię do ciebie, kochanie! – powiedział i zaraz powtórzył – Dzwonię do ciebie, kochanie! Dzwonię do cie…\nNie dokończył, bo Adidas zwlókł się z łóżka i wyciągnął z szuflady komórkę.\n– No? – rzucił do telefonu i nastąpiła przerwa na kwestię tej drugiej osoby.\n– Ale przecież są wakacje! – mruknął niechętnie Adidas, a Robert i Pączek z zaciekawieniem przysłuchiwali się dostępnej połowie rozmowy.\nNawet Kuba na moment się odkorkował.\n– No dobra, ja też tęsknię – stwierdził Adidas, choć niezbyt tęsknym głosem – Tak… No tak… Ja ciebie też… Tak… Oj, bardzo, no!… Ja ciebie też… Jak to w co? W policzek… Oj, weź, przestań!… No na razie!… Tak, ja ciebie też!… No cześć… Tak, no cześć… Cześć… No cześć.\nZ głośnym westchnieniem wyłączył telefon i wrzucił go do szuflady.\n– Dziewczyna – wyjaśnił niedbale i szybko sprawdził, jakie ta informacja zrobiła wrażenie na współlokatorach. Ale współlokatorzy chyba sami nie do końca wiedzieli, bo miny mieli niezbyt mądre, a Robert niepewnie zapytał:\n– No przecież mówię, że dziewczyna, nie? – burknął Adidas, na co Robert trzeźwo zauważył, że siostra to zwykle też dziewczyna.\n– MOJA dziewczyna, głąbie! – warknął zniecierpliwiony Adidas. – Dziewczyny nigdy nie miałeś, czy co?\n– Noo… tak żeby swoją własną, to nie – bąknął Robert i popatrzył niepewnie na Pączka i Kubę. – A ty, Pączek, miałeś?\n– Znaczy że dziewczynę, tak? – upewnił się Pączek. – No, kiedyś tam chyba miałem, ale już nie pamiętam dobrze.\n– A ty, Kuba? – spytał Robert, ale Kuba na wszelki wypadek z powrotem się zakorkował i zrobił specjalną minę na znak, że niestety nic nie słyszy.\n– Nie przejmuj się, młody, do tego się dorasta – powiedział już trochę łaskawiej Adidas.\nDo tej pory Robert się nie przejmował, ale teraz nabrał wątpliwości, czy nie powinien zacząć. W końcu Adidas był pewnie z rok od niego starszy, a najwyraźniej już dorósł. Z prostego rachunku wynikało, że Robertowi nie zostało już wiele czasu, a on nawet nie wiedział, czy to dobrze czy źle.\n– A po co komu własna dziewczyna? – odważył się zapytać.\nAdidas zadowolony, że może się z młodym podzielić odrobiną swojej życiowej mądrości, uśmiechnął się pobłażliwie i powiedział:\n– No wiesz, młody, to fajne jest. Możesz se z nią chodzić i w ogóle.\n– Gdzie chodzić? – przeląkł się Robert, bo przypomniały mu się historie o parkach i wysiadywaniu na ławeczkach.\n– No, w ogóle chodzić. Gdzie chcesz – wzruszył ramionami Adidas.\n– No nie no, młody, bez przesady – skrzywił się posiadacz dziewczyny. – Ale na przykład, jak grasz mecz w tenisa, to możesz ją zabrać.\nRobert przyznał się, że z nim na mecze chodzą mama i tata, na co Adidas ze zrozumieniem pokiwał głową i powiedział\n– No tak, w twoim wieku to tak jest! Ale jak się ma dziewczynę, to można sobie z nią na przerwie pogadać, albo SMS-a wysłać. I w ogóle jest fajnie. A jak jakiś inny chłopak z nią gada, to mu się mówi „Sorry, kolego, ale to moja dziewczyna”. Bo on z początku może nie wiedzieć, że ona już jest zaklepana, nie? Ale jak potem, jeszcze dalej próbuje, to go w zęby i po krzyku! Albo jak ją obrazi – że na przykład badziewnej muzyki słucha – to też w zęby!\n– A jak naprawdę słucha badziewnej muzyki? – dopytywał się Robert.\n– O rety, młody, to wtedy nie jest twoją dziewczyną, nie? – rozsądnie zauważył Adidas.\n– No niby tak – bąknął Robert. – Ale z tymi zębami to tak koniecznie trzeba?\nDla pewności dotknął palcami górnej wargi.\n– A co myślałeś? – żachnął się Adidas. – Jak się jest facetem, to czasem trzeba! Nie, Pączek?\nPączek nie wyglądał na zupełnie przekonanego, ale ostatecznie zgodził się, że raczej trzeba. Robert zdał sobie sprawę, że chyba rzeczywiście na razie nie dorósł do pewnych rzeczy, bo jeżeli chodzi o dziewczyny, nie wszystko było dla niego jasne. Nie dość, że trzeba było na przerwie gadać i SMS-y wysyłać, to jeszcze dochodziło to nieszczęsne dawanie w zęby.\n– A co się robi, żeby nie mieć… to znaczy, żeby mieć dziewczynę? – zapytał.\nEkspert lekceważąco wydął wargi i powiedział:\n– Po prostu. Wybierasz se najfajniejszą i zaklepujesz ją na dziewczynę. Podchodzisz i mówisz „Chcesz być moją dziewczyną?” i załatwione.\n– A jak nie będzie chciała? – drążył Robert.\nAdidas uśmiechnął się z politowaniem i wciągając na lewy nadgarstek frotkę adidasa, powiedział skromnie:\n– Mi tam to się jeszcze nie zdarzyło. A jak wygrałem ostatni turniej, to aż trzy chciały, żebym był ich chłopakiem.\n– I co? – zainteresował się Pączek.\n– Nic, powiedziałem, że mogą być w rezerwie, bo ja na razie już mam dziewczynę.\nPączek patrzył na Adidasa z lekkim niedowierzaniem, natomiast Robert nagle uświadomił sobie coś bardzo niepokojącego.\n– Czyli że jakaś dziewczyna też mogłaby MNIE zaklepać? – spytał z przejęciem, ale Adidas przyjrzał mu się krytycznie i uspokajająco powiedział:\n– Tobie, młody, to na razie nie grozi.\nNagle z hukiem otworzyły się drzwi i do pokoju wpadł rozwścieczony Wampir, groźnie potrząsając rakietą.\n– Dwadzieścia karnych kółek i dwieście przysiadów! – wrzasnął, a Robert od razu wiedział, że już minęła dziesiąta.\nNa przykład Małgośka (twarda)\nNa przykład Małgośka - mobi, epub 15.96 zł\nNa przykład Małgośka - opis produktu:\nObóz tenisowy to niezła szkoła życia. Można się dowiedzieć, jak polubić kolegę-snoba. Albo - jak uwolnić białogłowę z objęć wampira. Lub - jak pogadać z dziewczyną tak po prostu, jak z człowiekiem, a nie - obiektem westchnień. Słowem - dwa tygodnie intensywnych treningów - i jesteś o jakieś... 5 lat starszy! Nawet jeśli nie urosłeś ani o milimetr.\nKsiążka Na przykład Małgośka pochodzi z wydawnictwa Literatura. Autorem książki jest Paweł Beręsewicz. Należy do gatunków: dla dzieci i młodzieży, literatura młodzieżowa. Książka Na przykład Małgośka liczy 136 stron. Jej wymiary to 150x210. Oprawa jest twarda. Publikacja dostępna jest również w formie elektronicznej.\n-27% Na przykład Małgośka książka


Juozas Imbrasas – Wikipedia, wolna encyklopedia\nJuozas Imbrasas (ur. 8 stycznia 1941 w miejscowości Dajnowo w rejonie wiłkomierskim) – litewski polityk, inżynier, samorządowiec, były mer Wilna, eurodeputowany VII kadencji.\nData i miejsce urodzenia 8 stycznia 1941\nNastępca Vilius Navickas\nW 1967 ukończył studia w filii kowieńskiego Instytutu Politechnicznego, specjalizując się w zakresie inżynierii budowlanej. Przez trzy lata był pracownikiem naukowym tej uczelni. Później do 1994 był zatrudniony w przemyśle jako starszy inżynier, naczelnik ds. organizacyjnych i dyrektor techniczny. W połowie lat 90. zarządzał wileńską spółką komunalną.\nOd 1997 nieprzerwanie wybierany do wileńskiej rady miasta, początkowo z ramienia Związku Ojczyzny. W tym samym roku został pierwszym zastępcą mera. Gdy kierujący miastem Rolandas Paksas stanął na czele rządu litewskiego, Juozas Imbrasas w czerwcu 1999 przejął urząd burmistrza. W tym samym roku wraz ze swoim poprzednikiem przeszedł do Litewskiego Związku Liberałów. Merem był do kwietnia 2000, ustępując na rzecz Rolandasa Paksasa i zostając (na okres do 2003) jego zastępcą.\nW 2002 znalazł się wśród założycieli Partii Liberalno-Demokratycznej, rok później został kierownikiem sekretariatu klubu poselskiego tego ugrupowania. Po wyborach samorządowych w 2007, w których po raz czwarty z rzędu uzyskał mandat radnego, ponownie objął urząd mera Wilna (w ramach koalicji m.in. z socjaldemokratami i Akcją Wyborczą Polaków na Litwie).\nW wyborach parlamentarnych w 2008 dostał się do Sejmu z listy krajowej Porządku i Sprawiedliwości, odmawiając jednak (z uwagi na zakaz łączenia stanowisk) przyjęcia mandatu deputowanego. Jednocześnie w lutym 2009 utracił większość w radzie miejskiej, co skutkowało jego odwołaniem ze stanowiska burmistrza i przejęciem władzy przez koalicję skupioną wokół Związku Ojczyzny.\nW 2009 został posłem do Parlamentu Europejskiego VII kadencji. Mandat wykonywał do 2014. W wyborach parlamentarnych w 2016 ponownie wybrany do Sejmu. W trakcie kadencji dołączył do frakcji Litewskiego Związku Rolników i Zielonych.\n↑ Imbrasas pozostaje na stanowisku mera. znadwilii.lt, 4 listopada 2008.\n↑ Vilnius mayor voted out, replacement chosen (ang.). baltictimes.com, 12 lutego 2009.\n↑ „Valstiečiai” pildosi gretas – Vinkus nori kartu eiti į rinkimus, prisiviliojo ir Imbrasą (lit.). lrt.lt, 30 kwietnia 2020.\nOstatnio edytowano 23 lis 2020 o 03:35\nTę stronę ostatnio edytowano 23 lis 2020, 03:35.


ExitRoom (Leuven, Belgia) - opinie - TripAdvisor\nRestauracje w pobliżu lokalizacji: ExitRoom\nAtrakcje w pobliżu obiektu ExitRoom\nExitRoom opinie, Leuven\nNr 1 wśród 17 Gry i zabawy w lokalizacji Leuven\nMargarethaplein 8, Leuven 3000, Belgia\nDobrze przemyślany Escape Room z entuzjastycznym personelem\nTo było naprawdę przyjazne, zabawne doświadczenie. Zrobiliśmy pokój Prison Break i chociaż luźno bazowaliśmy na serialu telewizyjnym o tej samej nazwie, nie musieliście go oglądać, aby cieszyć się tą grą. Wiele porysowanych łamigłówek w ładnie urządzonym i szczegółowym pomieszczeniu. Doskonałe wsparcie ze strony pracowników, którzy...czuliśmy się z nami na każdym kroku i byliśmy rozczarowani, ponieważ nie udało nam się wyrwać na czas. Kiedy rozwiązania zostały ujawnione na końcu, powiesiły się dobrze i było wiele "doh, oczywiście" momentów, więc dobrze przemyślana gra. Było nas 4 i powiedziałbym, że jest to dobra liczba dla pokoju jako, (bez spoilerów), ale zaczynasz bardzo blisko siebie. . . .Więcej\nGrałem już w kilku pokojach w Pradze i to były moje pierwsze pokoje za granicą. Grałem w Box of Mysteries & Prison Break. Niestety nie udało nam się uciec z więzienia na czas, ale to było super zabawne doświadczenie i bardzo blisko:)! ! ! Naprawdę...masz wrażenie, że jesteś zamknięty w prawdziwej celi więziennej. Box of Mysteries był czymś zupełnie nowym i innym. Udało nam się wydostać z 2 minut na zegar! Bardzo oryginalny pokój i fajna gra. Personel był bardzo przyjazny i pomocny. Nasz gamemaster Tim był niesamowity i bardzo zabawny! Zdecydowanie polecam to miejsce innym podczas wizyty w Leuven! Prosto w centrum miasta, więc łatwo do niego dotrzeć!Więcej\nGórny pokój ucieczki!\nWspaniałe doświadczenie, ładnie urządzony pokój, dobra obsługa, dobry scenariusz. Świetnie się śmialiśmy i podobał nam się nasz dzień.\nTo była świetna zabawa! Bardzo sprytnie zaplanowany pokój, w którym nie ma fanaberii fabuły, a jedynie mnóstwo czystej zagadkowej przyjemności. Naprawdę podobał nam się ten. Wrócimy, aby wypróbować inne pokoje!\nDziękuję bardzo za to doświadczenie. To jest bardzo dobrze zrobione - prawdziwe życie uciec od pokoju. Dla nas był to pierwszy raz i z dwoma. Mieliśmy dużo czasu i będziemy tam również na resztę pokoi.\nDużo zabawy! W zeszły czwartek zaplanowałem budynek zespołu poza siedzibą w Exit Room Leuven i były wspaniałe! Personel zakwaterował naszą dużą grupę, więc mogliśmy podzielić się między trzy opcje pokoju i wszyscy mieli niesamowity czas. Byłem w pokoju Mystery Box i osobiście się podobało! Wszyscy...nadal mówili o swoim pokoju podczas kolacji. Zdecydowanie polecam Exit Room Leuven do budowania kolejnego zespołu firmy lub po prostu na zabawną noc z przyjaciółmi!Więcej\nMoje najlepsze doświadczenie z Escape pokoje tak daleko, a ja już kilka. Graliśmy w pudełko z tajemnice i udaliśmy się z powrotem w następnym tygodniu grać na dwa pokoje. Wiele zmian i oryginalnych pomysłów. Polecam dla każdego kto lubi grać w gry w oryginalne ustawienie.\nDziś uciekłem z Fortu Knox ... w samą porę\nSuper doświadczenie! To doświadczenie było prezentem dla mojego męża i dla mnie, mówię ci, najlepszy prezent! Dzięki, stary! To był mój pierwszy pokój ucieczki, ale na pewno znalazłem nowy nałóg! Uwielbiam tę koncepcję, uwielbiam układanki, świetnie jest poznać członków tego zespołu, zamkniętych w pokoju razem....Zaskakujące do końca, ekscytujące! Zaskoczyły nas nasze własne mózgi i talenty. Świetny gospodarz, bardzo zaangażowany!Więcej\nZobacz 18 hoteli w pobliżu.Zobacz 493 restauracje w pobliżu.Zobacz 100 atrakcji w pobliżu.\nUzyskaj szybką odpowiedź od pracowników i klientów obiektu ExitRoom.


Profil meblowy Salag 18 mm x 2,60 m sosna - Profile do płyty - Castorama\nProfil meblowy Salag 18 mm x 2,60 m sosna\nMarka: Salag Kod: 313152\nKod: 313152 Porównaj Do porównania\nProfil meblowy sosna to niewielki detal, który nadaje się do osłonięcia krawędzi mebla w celu ich zabezpieczenia. Element możesz jednak wykorzystać również w inny sposób, zasłaniając nim zadrapany lub uszkodzony fragment mebla. Profil wykonano z odpornego tworzywa sztucznego w uniwersalnym kolorze sosna. Jest prosty w mocowaniu do wybranej powierzchni.\nNr referencyjny 208N01\nProfil meblowy sosna to funkcjonalny detal, nadający się do wnętrz. Zastosujesz go zarówno w swoim domu, jak i w biurze. Posłuży Ci do zabezpieczenia ostrych krawędzi mebli. Dzięki niemu uchronisz newralgiczne miejsca przed niekorzystnym wpływem wilgoci, a także przed ewentualnymi uszkodzeniami mechanicznymi. Możesz go również użyć do zakrycia istniejącego defektu. Cechą charakterystyczną produktu jest jego wytrzymałość. Został wykonany z PCV, dlatego masz pewność, że wybrany detal posłuży Ci w doskonałym stanie przez wiele lat. Montaż profilu ma również ważny aspekt dekoracyjny. Zakryte nim krawędzie będą prezentowały się bardziej efektowni, a całość aranżacji zyska elegancki charakter. Profil ma kolor drewna sosnowego, będzie się dobrze komponował z meblami, utrzymanymi w podobnej stylistyce.


Przez Arek, Marzec 3, 2008 w Pojazdy transportowe\nJeśli masz możliwość to na podłogę zastosuj ryflowaną np: 4mm , jest twardsza i tak łatwo się nie odkształca. W skorupowych stosują specjalny rodzaj stali, jedni stosują DOMAX inni HARDOX, samą grubością sprawy nie załatwisz. Na burty bym proponował np: 2 mm ale przetłoczoną w płytki trapez.\nKolego zapomniałem napisać - ryflem do dołu. Pod podłogą daj wyższy profil o przekroju prostokąta.\nTylko 3m długości ? bardzo mała będzie...\nObiecane zdjęcia: http://www.agrofoto.pl/forum/Przyczepa-sko...mage126120.html


Magiczny Djokovic w finale z fenomenalnym Federerem - Polsat Sport\nMagiczny Djokovic w finale z fenomenalnym Federerem\nSensacji nie było. W pierwszym półfinałowym meczu ATP World Tour Finals Novak Djokovic zaprezentował znakomitą formę i pokonał Rafaela Nadala 6:3, 6:3. W niedzielę o triumf w Londynie zagra z Rogerem Federerem, który wygrał ze Stanem Wawrinką 7:5, 6:3. Transmisja finału o godz. 19.00 w Polsacie Sport.\n28-letni Serb zmierzył się ze starszym o rok Hiszpanem po raz 46. w karierze. To rekordowa liczba konfrontacji w liczonej od 1968 roku Open Erze między dwoma zawodnikami. Bilans przed sobotnim spotkaniem był nieznacznie korzystniejszy dla Nadala, który triumfował 23 razy.\nDo półfinału turnieju w Londynie Nadal awansował z kompletem zwycięstw w fazie grupowej. Djokovic z kolei w pierwszym etapie rywalizacji doznał jednej porażki - w meczu z Federerem. Tym samym przerwane zostały jego trzy imponujące serie - wcześniej wygrał kolejnych: 38 spotkań w hali, 23 pojedynków w sezonie i 15 w kończącej sezon imprezie masters. W sobotę jednak udowodnił, że wrócił na właściwe tory i zmierza po tytuł.\nObu tenisistów wspierały z trybun ich ukochane. Djokovica - żona Jelena...\nRafę Nadala - dziewczyna Francesca...\nWięcej powodów do radości miała - tradycyjnie już w tym sezonie Pani Djokovic. Jej mąż zagrał znakomite spotkanie. Nie dał Nadalowi szans. Pierwszego seta rozpoczął od wygranych trzech gemów i jednego przełamania. Potem Rafa próbował wprawdzie jeszcze walczyć, ale nie był w stanie odpowiedzieć na ataki Serba, który miał w sumie w tej części gry 14 kończących piłek (Nadal 5) oraz 5 asów (Nadal 0). Pierwszego seta Djokovic wygrał 6:3.\nW drugim secie wydawało się, że Nadal będzie w stanie znacznie mocniej postraszyć przeciwnika. Prowadził 2:1, ale Nole wyrównał a potem ponownie odebrał Nadalowi serwis - prowadząc 3:2 i mając w garści swój serwis można było być prawie pewnym, że Djokovic zwycięstwa już z rąk nie wypuści. I rzeczywiście - nie było wątpliwości, kto jest lepszy.\nZobacz wspaniały wolej Djokovica i brawa Nadala\nOstatecznie wygrał drugiego seta również 6:3 i teraz może spokojnie czekać na drugie półfinałowe starcie w Londynie. I oczywiście napić się z żoną Jeleną lampkę szampana...\nTo najpiękniejszy sezon w mojej karierze, niezależnie od tego, co się stanie jutro w finale. Nie czuję się niezwyciężony, ale to bardzo miłe uczucie, gdy mogę kontrolować przebieg gry. Miałem wrażenie, że robię to, co chcę. Wydaje mi się też, że miałem niewielką przewagę psychiczną nad Rafaelem po ostatnich zwycięstwach. Uważam, że wciąż mam kilka rzeczy do poprawy. To jest to, co mnie motywuje. Mam wspaniałą karierę, ale wciąż chcę więcej i wydaje mi się, że mogę to zrobić - powiedział Djokovic po meczu.\nLidera światowego rankingu komplementował także jego sobotni przeciwnik, którego zdaniem Djokovic jest obecnie niemal nie do pokonania.\nOn gra w innej lidze w tym roku. To, co wyprawia, jest po prostu niesamowite. Wszystko robi tak, jak trzeba. Dziś był lepszy ode mnie i zasłużył na zwycięstwo. Gratuluję mu, ale nie życzę wszystkiego najlepszego w przyszłym sezonie. A tak na poważnie, 2016 to będzie nowy rok, mam nadzieję, że lepszy dla mnie. Nie wiemy, co przyniesie przyszłość. Byłem dwa, trzy razy w sytuacji, gdy czułem się dobrze, ale potem doznałem urazu i sytuacja się zmieniła. Nie jest łatwo zostać na tym poziomie - podsumował Nadal.\nDjokovic prezentuje wspaniałą forme, ale w niedzielę będzie musiał się zmierzyć z tenisistą, który również zachwyca grą. Roger Federer pokonał Stana Wawrinkę 7:5, 6:3 i teraz spróbuje pokonać w Londynie Djokovica po raz drugi. W fazie grupowej wygrał z liderem rankingu ATP 7:5, 6:2. Jak będzie teraz?\nATP Finals: Niespodzianka w Londynie! Federer szybko ograł Djokovicia\nTransmisja finału ATP World Tour finals w niedzielę o godz. 19.00 w Polsacie Sport.


Oko w oko z Kurą Nioską – Opowiem\nOko w oko z Kurą Nioską\nLubię pomagać, dlatego nawet czasami się nie pytają. Dają klucze do ręki i płacą ładnym uśmiechem. Dzisiaj dostaję zadanie: Zagrody przez 7 dni doglądniesz. Pies, kilka kotów i kury co jajka niosą. Przedzieram się przez pokrzywy. Ostatnie wytyczne.\nA tę kurę to trzeba za tyłek złapać i przenieść. A potem jajka zebrać. Głowa główkuje: Wielka kura to pewnie wielkie jaja daje. Jaja będą. Jeszcze większe będę, jak za tyłek kura mi się złapać nie da. A potem podsumowanie: Ogarnę. Będzie krótka piłka, a na pewno ciekawie.\nPatrzy na mnie i głową rusza. Kto? A duża kura. I do tego Ko – ko – ko na całą wieś się niesie, zamiast jaj. I jeszcze inne kury kurka są, a ja sama.\nGospodarki się uczę. Łatwo nie ma. Zadziobią mnie, jak tylko dotknę. Raz się żyje. Wedle słów właściciela, biorę za tyłek i nieładnie odkładam, bo mój strach chyba większy niż jej. Są jaja. Oj są. Skrzętnie zbieram te, co pod tyłkiem kury jakiś czas tkwiły, a kurkę przepraszam pięknie za nieludzkie traktowanie.\nZła na mnie oj zła. Boczy się. Cała jej robota na nic. Nawet się nie zdążyła rozsiąść, a tutaj masz Ci los. Kochana rzecze do niej z wyrzutami jak to u mnie sumienia: Zrozum, jak ja się potem z dzieci wyspowiadam? Jak o 500+ w papierach poproszę, gdy się kilka na raz na świecie piskląt się pokaże? Do tego jeszcze bez ojca i tylko Pi – pi – pi mówiących?\nPatrzę na psinę, psina na mnie. Troszkę chuda nieboga. Może ze zmartwień, bo się temu wszystkiemu przygląda. Ciepłe stworzenie, przyjazne, we wsi zakochane.\nChodź mój miły kompanie! Teraz Twoja kolej, wołam.\nDwa dni później od dnia pierwszego\nPróbuję nowych sposobów. Takich bez przemocy, bo ona nie w mojej mocy. Kura podejrzanie patrzy. Przykładam palec do buzi, przesuwam i marszczę wargi. Oczami obracam w te i we wte. Kombinuję na wszystkie sposoby. A co jak nie będzie widzieć? Jej ciornyje, małe oczka wytłoczką na jaja przykrywam, a potem lekko nioskę przesuwam. Poszła sobie. Hiphip hurra! Już jej lepiej, no i moje samopoczucie inne. Za brak stawiania oporu dostała dużo cukinii.\nUuuu! Powiedziała i głową pokręciła. Reszta za nią powtórzyła. Poczułam zwątpienie lekko wymieszane z krytyką. No trudno. Przynajmniej nie czuła się aż tak urażona, jak dzień wcześniej. Jest nadzieja. Następnym razem system jeszcze bardziej dopracuję. Dla wspólnego dobra.\nDzień trzeci i kilka następnych\nNa rozgrzaną patelnię z masełkiem prosto ze wsi, wrzucam dwa wielkie jajeczka od kury nioski. Przeźroczysty płyn o galaretowatej konsystencji, bardzo spójny w swej strukturze rozpływa się, tworząc malutkie jeziorko, w którego środku ląduje zaraz za nim żółtko, które raczej pomarańczowymi kolorami błyszczy i urodą promienieje. A za nim? O jeszcze jedno. Ewenement? Szczęściara ze mnie, trafiłam na fakt, gdzie jajnik opuściły dwie komórki. Białko, dwa żółtka i lekko brązowa delikatna tylko z wrażenia otoczka. Wszystko tworzy nieodzowną całość. Jajecznica czy sadzone? Mieszać czy zostawić w spokoju. Cóż za dylematy człowiek ma z rana.\nPojedzona na wieś uderzam. Dzisiaj kur siedzi dwie. Cwana bestia, do obrony mienia pomoc sobie wzięła. Sposób nowy na kury znalazłam. W oczy jednej długo popatrzyłam. Potem zaraz drugiej. Chyba zgłupiały trochę i tak z głupiego z grzędy grzecznie zeszły. A co w dni następne? Ta jedna jedyna co dzień w oczy patrzyła i mówiła Ooo! Znowu ona. Jaja zabierze, ale grzędy posprząta i coś dobrego przyniesie. Chyba stwierdziła, że to dobry dla niej układ. To mi się podoba.\nDzień na grzędzie\nCzas oddać to, co na chwilę doświadczać mi dano. Nie byłabym sobą, gdybym nie sprawdziła jak to kurą być. Grzędy bardzo czyste, przysiadłam na chwilę. Na dolnej żerdzi i na tej nieco trochę wyżej. Patrzyły kury na mnie wszystkie. Co o mnie myślały, nawet myśleć nie chcę. Proste to życie kury. Chyba jednak wolę być istotą ludzką zamiast „taśmy produkcyjnej”.\nWracam. Stoję na środku skrzyżowania w centrum miasta. Samochód dostawczy z dwoma przyczepami wielkie bele siana ciągnie zaraz za sobą. Za nim następny. Za plecami Jan Kochanowski do ucha mi szepcze: Wsi spokojna, wsi wesoła! Który głos twej chwale zdoła?\nFajne, naprawdę fajne klimaty. No i tak mi się spodobała, ta wieś co wsią pachnie, że jeszcze jeden wpis tak specjalnie dla niej będzie. Skoro wsi już coraz mniej pisać o niej warto.\n(Wyświetlono 18 raz/y, 1 raz/y dzisiaj)


Festiwal In Garden w Lublinie: Rośliny i rzeźby. Kwiaty i książki. Fortepian i ule [program] - Dziennik Wschodni\nFestiwal In Garden w Lublinie: Rośliny i rzeźby. Kwiaty i książki. Fortepian i ule [program]\nOrganizatorzy, realizatorzy, uczestnicy I edycji festiwalu In Garden w Lublinie (fot. Maciej Kaczanowski)\nNa terenach zielonych browaru Perła przy ul. Bernardyńskiej w Lublinie powstają ogrody. Do patrzenia, myślenia, tworzenia, do jedzenia. W ostatni weekend sierpnia Fundacja Krajobrazy zaprasza na festiwal Sztuki Ogrodów In Garden\nJest środa, samo południe. Na tereny zielone browaru Perła przy ul. Bernardyńskiej wjeżdżają tiry po dach wypełnione roślinami. Do rozpoczęcia festiwalu została już niewiele ponad doba.\n– To pierwszy w Polsce festiwal ogrodów pokazowych – mówi Wojciech Januszczyk, szef Fundacji Krajobrazy.\nPomysłodawca i organizator „In Garden” zapewnia, że już w piątek wieczorem będzie tu zupełnie inaczej. – Tu możesz przyjść i z kieliszkiem wina czy filiżanką kawy przespacerować się po ogrodach. Tu zobaczysz jak można zorganizować przestrzeń, jak zrealizować swoje własne pomysły.\nBędą też wykłady „mistrzów”, warsztaty dla dorosłych i dzieci, pokazy filmowe i muzyka na żywo (w niedzielę zagra tu Aga Zaryan).\nPraktycy (nie teoretycy) będą opowiadać o projektowaniu przestrzeni publicznych, zielonej infrastruktury, ekspozycji sztuki w mieście i w ogrodzie.\nWykładów jest w programie 6, ogrodów pokazowych 7, artystów i wykładowców z Wydziału Artystycznego UMCS - 12, kamer transmitujących na żywo prelekcje i spacery - 5, roślin ze szkółki pod Nałęczowem – kilkadziesiąt tysięcy.\nIzabela Myszka z SGGW w trakcie tworzenia "Myśli różnych o ogrodach" (fot. Maciej Kaczanowski)\nObraz, rzeźba, bukiet\nPracy jest sporo więc oprowadzanie po terenie musi być ekspresowe. Zaczynamy od metalowego bunkra czyli „hali obrazu ogrodowego”. – Tak to nazwijmy. Będzie tu wiązane z ogrodami malarstwo, rzeźba, sztuka współczesna – mówi Wojciech Januszczyk.\nA Barbara Wybacz, z ekipy organizacyjnej festiwalu, dodaje: – Odczarujemy ten hangar, zamienimy go w dom kwiatów. Przez cały weekend przy pracy będzie można podglądać najlepszych lubelskich florystów: Zbigniewa Dziewulskiego z „Gram w zielone” i Pawła Kamińskiego z „Hanuli”.\nObok wejścia do hali stoją pomalowane na szaro drewniane skrzynie, w których rosną pomidory, dynie, kukurydza.\n– Urban garden czyli miejski ogród warzywno-ziołowy – tłumaczy pomysłodawca i dyrektor artystyczny festiwalu.\nPosadź, podlej. Pozwól, by rosło\nTo „pokazowy” ogród kuchenny autorki bloga „Po prostu posadź” Joanny Żytkowskiej, która nie od dziś przekonuje, że „rośliny chcą rosnąć, wystarczy je posadzić i czasami podlewać”.\n– Warzywnik jest zaprojektowany tak, by dawać plony od wiosny do późnej jesieni. Zawsze można w nim coś „skubnąć”. Wiosenne rzodkiewki i sałaty latem ustępują miejsca pomidorom i cukinii, te zaś jesienią muszą uznać prym dyni i jarmużu – tłumaczy najbardziej znana lubelska „miejska ogrodniczka”.\nI przekonuje, że z założenia taki kuchenny ogród jest łatwy w utrzymaniu. – Podobny, na rożną skalę, każdy może stworzyć na własnym balkonie, tarasie czy w ogrodzie. Wystarczy kilka chwil pracy, by miał się nieźle i dawał plony. To miejsce, do którego chętnie zagląda się przez cały sezon, i za którym tęskni się zimą. W sercu tętniącego życiem miasta przywodzi na myśl wakacje na wsi.\nBarbara Wybacz i Marcin Sudziński (fot. Maciej Kaczanowski)\nNie wycinaj. Zostaw\nBiegniemy dalej. Mijamy ogrodową instalację Izabeli Myszki z SGGW („Myśli rożne o ogrodach”), ogrodową zabawę Krzysztofa Stasiewicza w „Przenikanie” (stylów, form, elementów użytkowych i artystycznych) i inspirowany szwedzkim designem „Ogród bliżej natury” Małgorzaty Tujko. Większość w procesie tworzenia.\nGotowy jest już drewniany pomost pod dwoma okazałymi jesionami.\n– A to mój ogród „Bez zniszczenia” – mówi Januszczyk. – Powstał dzięki rosnącym tu drzewom. Dzięki chwili refleksji nad tym, czy warto wyciąć wszystko na działce przed budową wymarzonego domu, czy może lepiej dwa razy pomyśleć. Może warto popatrzeć na zarośla inaczej?\nNa pomoście stanie stół i krzesła, w koronie pojawi się rzeźba Ewy – Matki człowieka.\n– Nuta dekadencji, nuta tajemniczości to to, co chciałem uzyskać w tworzonym zakątku pod koroną dwóch jesionów – tłumaczy autor.\nOaza. Zieleni i sztuki\nNa piasku przy zielonej skarpie powstaje „Oaza” – dzieło małżeństwa, które rzadko ma okazję projektować coś razem.\n– Na co dzień raczej sobie pomagamy, doradzamy niż pracujemy. Nie ma takich zleceń – przyznaje Jan Niewada-Wysocki. On jest architektem. Ona architektem krajobrazu.\nW Lublinie budują kapsułę. Niepozorna z zewnątrz - wewnątrz ma tętnić zielenią. I sztuką.\n– Zawsze gdy widzimy piękny ogród chcemy do niego wejść. Tu ta potrzebę potęguje zewnętrzna elewacja ze sztucznej powłoki i pustynne podłoże – tłumaczy architekt.\n– Pierwotnie zakładaliśmy, że będzie to też miejsce gdzie można czytać książki – dodaje Aleksandra Niewada-Wysocka. – Ale odeszliśmy od tego na rzecz poezji czytanej przez naszych przyjaciół. Z zapętlonego nagrania.\nRzeźby na łące i plany na przyszłość\n– A tam będzie galeria rzeźby w przestrzeni Wydziału Artystycznego UMCS – Wojciech Januszczyk wskazuje rozległą łąkę za ogrodzeniem terenu browaru.\nTak będzie w tym roku, bo w kolejnych apetyt organizatorów festiwalu na pobliskie tereny są ogromne.\n– Chcemy włączyć Rezerwat Dzikich Dzieci, choć już w tej edycji zaplanowaliśmy tam spacer. Ale także Rodzinne Ogródki Działkowe, które są tuż za ulicą, skatepark i boisko treningowe Motoru Lublin. Zintegrować całą Rusałkę, łącznie z kibicami – takie ambicje ma szef Fundacji Krajobrazy. Nie ma też żadnych wątpliwości, że to się uda. – A dlaczego nie? Dlaczego się zamykać? To jest właśnie w Lublinie fenomenalne, że tak łatwo miksują się różne środowiska. To nas wyróżnia na świecie. Animatorzy kultury, ludzie sztuki, architekci krajobrazu. Tych ludzi nie zabraknie. Dlatego wróżę przyszłość temu wydarzeniu.\nCo słychać w ulu\nIdziemy łąką, gdzie w weekend stanie fortepian („tu będzie przestrzeń koncertów jazzowych i klasycznych”) i dochodzimy do piętrowej konstrukcji, z której dobiega charakterystyczne bzyczenie.\nTo ule Marcina Sudzińskiego, twórcy m.in. Miejskiej Pasieki Artystycznej na dachach Centrum Spotkania Kultur. Jeden jest przezroczysty – można zajrzeć do wnętrza. Dwa klasyczne, drewniane pszczelarz ustawił wyżej, na podeście.\n– Zagrają na koncercie – mówi Januszczyk. Nie rozumiem, więc tłumaczy: – W ulach będą mikrofony. Pszczoły zagrają razem z Grzegorzem Paluchem.\nNa performance muzyczny „Apofonia” kolektyw NoBody zaprasza w piątek, 28 sierpnia, o godz. 20.\nA Marcin Sudziński, autor „Apifonii-Ołtarza natury” proponuje: Zapomnijmy na chwilę o słoikach z miodem, o pszczelarskich straganach, degustowaniu i konsumowaniu. Usiądźmy w otoczeniu uli, poczujmy wydostające się z nich wieczorne powietrze. Popatrzmy w wylatujące pszczoły jak patrzy się w płomień albo płynącą wodę. Odrzućmy na chwilę codzienne troski, stańmy w obliczu cudu przyrody, nad którym nie góruje żaden inny fantastyczny cud. Nienachalny, powszechny, bezinteresowny – cud pszczelego gniazda.\nWeekend na Bernardyńskiej\nFestiwal Sztuki Ogrodów i Przestrzeni Publicznej Ingarden od 28 do 30 sierpnia 2020 r. na terenach zielonych browaru Perła przy ul. Bernardyńskiej 15. Hasło przewodnie to „Dojrzałość”.\nWstęp wolny. Jednocześnie na terenie festiwalu nie może przebywać więcej niż 150 osób.\nWarsztaty są bezpłatne, ale obowiązują zapisy: http://fundacjakrajobrazy.pl/zapisy/. Więcej informacji: www.ingardeninlublin.com\nWydarzenie jest finansowane z grantu Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego (200 tys. zł).\n18.00 oficjalne otwarcie festiwalu\n19.00 wernisaż ogrodów\n20.00 performance muzyczny Apifonia kolektywu No Body\n21.00 kino w ogrodzie: Martin Sulik „Ogród” (1995)\n12.00 warsztaty z zakładania małej pasieki w ogrodzie – dla dorosłych cz. 1; prowadzenie: Marcin Sudziński\n13.00 warsztaty sensoryczne dla dzieci niedowidzących; prowadzenie: Agata Sztorc\n14.00 i 15.00 warsztaty dla dzieci z tworzenia „widoczków”; prowadzenie: Magda Franczak\n15.00 warsztat wicia wianków (dla dzieci i dorosłych); prowadzenie: Ewelina Kruszyńska\n16.00 warsztaty dźwiękowe dla młodzieży; prowadzenie: Grzegorz Paluch\n13.00-16.00 spotkania z architektami, architektami krajobrazu, twórcami i entuzjastami natury\n12.00-18.00 Dom Kwiatów – instalacje floralne\n12.00 recital fortepianowy w wykonaniu Michała Iwanka\n13.00 otwarcie wystawy Basi Flores dla dzieci: Esyfloresy\n13.30 otwarcie wystawy Fundacji Krajobrazy: Mechanizm Natury\n17.00 spacer autorski po ogrodach\n18.00 wernisaż rzeźby w przestrzeni publicznej\n20.00 koncert akustyczny pop-rock Happy Prince\n21.30 kino w ogrodzie: Tim Burton „Edward Nożycoręki” (1990)\n11.00 rodzinne „drugie” śniadanie w ogrodzie – pokaz kuchni kwiatowej\n12.00 warsztaty opowiadania bajek w ogrodzie; prowadzenie: Bogusław Byrski\n13.00 recital fortepianowy „klasyka popołudniu” w wykonaniu Tomasza Krawczyka\n14.00 warsztaty z zakładania małej pasieki w ogrodzie** cz. 2, prowadzenie: Marcin Sudziński\n15.00 warsztaty roślinne Alter Ego; prowadzenie: Basia Flores\n13.00-16.00 spotkania z architektami, architektami krajobrazów, twórcami i entuzjastami natury\n17.00 spacer autorski po ogrodach z udziałem twórców\n19.00 koncert jazzowy Aga Zaryan\n21.00 kino w ogrodzie: Peter Greenaway „Kontrakt Rysownika” (1982)\nSalon fryzjerski "Ewcia" w Lublinie przeszedł "Kreatywną przemianę" [zdjęcia]\nNowy park na Błoniach pod Zamkiem. "Nie chcemy, by błonia były tylko spacerniakiem"\nWojciech Januszczyk Fundacja Krajobrazy festiwal Ina Garden\nKolonia_z_dykty\t/ 29 sierpnia 2020 r. o 10:17\nPlakat i strona graficzna www zupelnie nietrafiona… bez wyczucia tematyki. A tytul znowu musi być anglomasonski… bo taką "kulthurę" stale nam wciskają i przemycają...


Samochody Uzywane - Dealer Gorzów Wielkopolski Das WeltAuto.\nSamochody używane – Gorzów Wielkopolski\nAutoryzowany dealer Volkswagen KIM Gorzów to salon, w którym znajdziesz używane samochody osobowe wielu marek, m.in.: Volkswagen, Škoda, SEAT, Audi, Opel, Honda, BMW, Citroen, Ford. Zobacz na naszej stronie ogłoszenia z ofertami samochodów używanych w mieście Gorzów Wielkopolski, zapoznaj się z zaletami programu Das WeltAuto i umów się na wizytę w salonie, jeśli zainteresuje Cię któreś ogłoszenie. Odwiedzając salon dowiesz się, jak szybko i korzystnie kupić lub sprzedać samochód używany. Nasi specjaliści przedstawią Ci również korzystne opcje finansowania, takie jak kredyt lub leasing. Wszystkie używane auta osobowe objęte programem Das WeltAuto posiadają pewny przebieg i historię, sprawdzony stan techniczny oraz minimum roczną gwarancję. Audi, BMW, Ford, Citroen, SEAT- niezależnie od tego, na jakie auto się zdecydujesz, możesz mieć pewność, że każde ogłoszenie w Das WeltAuto to pewne auto osobowe, które posiada szczegółowo zweryfikowany stan techniczny oraz pewny przebieg i historię!\nGorzów Wielkopolski, ul. Myśliborska 33\n/ Samochody Uzywane - Dealer Gorzów Wielkopolski Das WeltAuto.


Jak przerejestrować samochód na zabytkowy? | Autokult.pl\nMacie stare, zadbane auto, które chcielibyście zostawić sobie na dłużej? Kupiliście stary samochód w dobrym stanie, ale nie zamierzacie nim jeździć na co dzień? Może warto zastanowić się nad przerejestrowaniem go na zabytkowy? Nie jest to zbyt skomplikowane, ale informacji na ten temat brakuje nawet w gronie urzędników. Sprawdźcie jak to zrobić.\nSpis treści: 1. Kiedy samochód może zostać uznany za zabytkowy?\n1. Kiedy samochód może zostać uznany za zabytkowy?\n2. Jak przerejestrować auto jako zabytkowe?\n3. Ile kosztuje przerejestrowanie samochodu na zabytkowy?\nJaki samochód można zarejestrować jako zabytkowy\nJak wygląda proces rejestrowania samochodu zabytkowego\nJakie dokumenty są potrzebne do zarejestrowania samochodu zabytkowego\nJakie są korzyści z zarejestrowania samochodu jako zabytkowy\nBy samochód mógł stać się zabytkiem, musi spełniać pewne kryteria, ale nie są one tak surowe jak się powszechnie mówi. Wystarczy, że ma 25 lat i od 15 lat model ten nie jest już produkowany, a przynajmniej 75 proc. jego części będzie oryginalnych. Z ostatnim punktem bywa tak, że wiele zależy od rzeczoznawcy, który będzie samochód oceniał. Trudno określić procentowy udział oryginalnych części, a rzeczoznawca z pewnością nie rozkręci auta do ostatniej śrubki. W rzeczywistości chodzi o to, że pojazd zabytkowy musi się składać z podstawowych podzespołów, które są zgodne z oryginałem, a i to nie zawsze jest konieczne, bo nieoryginalny silnik też przejdzie. Generalnie auto powinno wyglądać jak oryginał.\nJeżeli pojazd nie spełnia powyższych kryteriów, wcale nie oznacza to, że nie może stać się zabytkiem. Wystarczy, że był znaczący dla historii motoryzacji lub ma jakieś ważne osiągnięcia w motorsporcie. Jeżeli nie, to może ma wyjątkowe rozwiązania techniczne, był związany w ważnymi wydarzeniami lub używany przez ważną osobę? To również odpowiedni powód by uzyskał status zabytkowego. Nawet jeżeli tych wymagań nie spełnia, wystarczy że jest zbudowany od podstaw zgodnie z technologią z okresu jego produkcji, zatem może to być po prostu replika.\nW praktyce wiele samochodów da się zarejestrować jako zabytek i uzyskać tzw. żółte tablice. Wszystko zależy od tego, jaką opinię wystawi wam rzeczoznawca, bo jest on pierwszą osobą, która będzie decydowała o możliwości przerejestrowania samochodu na zabytkowy. Musi to być rzeczoznawca z dziedziny historii motoryzacji i oceny pojazdów zabytkowych, rekomendowany przez Zespół Krajowego Porozumienia Stowarzyszeń Rzeczoznawców Samochodowych. Ze znalezieniem ich nie ma problemu, w Polsce jest kilkadziesiąt takich osób. Wystarczy wykonać telefon i umówić się na spotkanie.\nAktualnie czytasz: Jak przerejestrować samochód na zabytkowy?\nAwarie wysprzęglika bywają kłopotliwe. Dlatego nie popełnij prostego błędu Zużyte opony to zagrożenie. Wymień je zawczasu Zalety i wady malowania proszkowego felg Jak i ile można zaoszczędzić na paliwie w trasie? Co to jest jazda defensywna i jak ją stosować w praktyce? Czego nie wiesz o kole dojazdowym? Wyniki naszej sondy pokazują, że sporo Porównanie napędu Mazda SKYACTIV kontra Škoda TSI&DSG Aerodynamika [technika wyścigowa odc. 13] Subaru Symmetrical AWD – o co w tym chodzi? Używany Peugeot 5008 w pigułce Wyścigi na ćwierć mili wychodzą z podziemia. Wreszcie oficjalny puchar Polski Wartość rezydualna, czyli za ile sprzedamy auto [cz. 2]\nNabijanie klimatyzacji to nabijanie klientów w butelkę. To tylko środek doraźny Jazda z międzygazem. Przyda się na śliskiej nawierzchni 8 legendarnie trwałych benzyniaków. Możesz z nimi zrobić niemal wszystko Gdzie można spać w samochodzie? Sprawdzamy przepisy obowiązujące w Europie Czy można się upić piwem bezalkoholowym? Sprawdziłem po wypiciu 2 litrów Ubezpieczenie i wyposażenie auta za granicą. Zasady wyjazdów jeszcze restrykcyjne, ale to może się zmienić Majątek pod autem. Współczesny wydech to skomplikowany układ z elektroniką Pożyczasz auto? Uważaj komu i od kogo, bo się nie wypłacisz


recenzje i opinie o książkach dodane przez użytkownika - Lindasek » BiblioNETka\nDodany: 2004-12-22 | Autor: Lindasek\nStruzyna Krystyna (Strużyna Krystyna)\n"Zatrzymać wiatr" to romans osnuty na prawdziwych wydarzeniach. Losy bohaterów przedstawiła autorka od roku 1972 do 2000. Życie niemieckiej rodziny - Gruberów z Monachium - jest pełne niespodzianek, a czasem tragicznych i zaskakujących sytuacji. Miłość, wiara, nadzieja i przyjaźń - łagodzą trudne momenty życia bohaterów, które są jak wiatr - nie można ich zatrzymać. Autorka napisała wiele książek o Monachium i Niemcach, jest córką bankowca, znanego działacza plebiscytowego, w czasie wojn...\nMało tomów - i to jest plus!!!\nDodany: 2004-12-21 | Autor: Lindasek\nCowboy Bebop: Tom 2\nYatate Hajime, Nanten Yutaka\nPrzygody czterech towarzyszy i psa na statku kosmicznym - Bebopie, mają wielu zwolenników. Są ładnie narysowane i bardzo humorystycznie. Moją ulubioną postacią jest nastoletnia hakerka o żołądku bez dna - Ed. Dużym plusem jest to, że są tylko trzy tomy - z większością mang jest ten problem, że jest za dużo tomów, a trudno kupować co kilka tygodni kolejny tomik po 15 lub 19 złotych. Ogólnie rzecz biorąc, ta manga jest warta wielu poświęceń "kieszeniowych".\nBrzoskwiniowa panienka i jej kłopoty\nBrzoskwinia: Tom 1\nZ "Brzoskwini" przeczytałam 2 tomy. w ciągu tych tomów trochę się działo - jednak to nie jest mój ulubiony gatunek mangi. Otóż seria "Brzoskwinia" należy do tzw. shojo - mangi dla nastolatek. W "Brzoskwini" mamy do czynienia z typową sytuacją. Ładna dziewczyna, którą podrywają starsi faceci (pytając, za ile kasy pójdzie z nimi do łóżka - nie ma co, sympatyczni panowie ;D). Główna bohaterka jest do szaleństwa zakochana w koledze z sekcji pływackiej i ma bardzo... hmmm... "uroczą" przyjaciółkę...\nO prawdziwym (prawdziwej?) babo-chłopie - manhwa o ślicznej kresce\nLes Bijoux: Tom 1\nPark Sang-Sun, Eun-Ha Jo\nLapis Lazuli to imiona głównego bohatera, a może bohaterki? No właśnie! "Lapis, kiedy jestem chłopcem, a Lazuli, kiedy jestem dziewczyną" - jak sam stwierdził bohater. Lapis Lazuli jest dzieckiem krasnoluda i garbuski, żyje w świecie kamienia, gdzie panują Kryształy, a Gipsy są kimś na kształt niewolników. Lapis Lazuli jest Gipsem. Jest jednak także dzieckiem z przepowiedni - podwójnie przeklętym. Ma on zmienić panujący ustrój i "wyzwolić" Gipsy spod okrutnego panowania Kryształów. Jako d...\nDla każdego - dla fana m&a i dla innych nastolatków\nDodany: 2004-12-20 | Autor: Lindasek\nParadise Kiss: Tom 1\n"Paradise Kiss" to manga - japoński komiks. Opowiada o ładnej dziewczynie, która nagle zostaje "napadnięta" przez zaagrafkowanego chłopaka, który proponuje jej zostanie modelką w kolekcji "ParadiseKiss". Dziewczyna, przerażona dziwnym stworzeniem, ucieka i wpada na dziwaczną kobietę, po czym mdleje. Budzi się w piwnicy, gdzie poznaje "zaagrafkowanego", dziwaczną "kobietę" i różowowłosego "aniołka". Jakiś czas później poznaje głównego projektanta - o niebieskich włosach. Dowiaduje się, że są oni ...\nKsiążka bardzo podobna do "Quo vadis"\nDodany: 2004-08-31 | Autor: Lindasek\nWiększość użytkowników BiblioNetki na pewno już czytała "Quo vadis" Sienkiewicza. Książka Dobraczyńskiego jest utrzymana w bardzo podobnym klimacie, a jej głównym bohaterem jest Apostoł Paweł, wędrujący i nauczający ludzi. W książce znajdujemy także postacie trochę podobne do sienkiewiczowskiego Winicjusza i Kalliny. Po przeczytaniu tej książki chciałoby się "przenieść w czasie" do chwil, gdy Apostołowie nauczali Pisma Świętego. Znaleźć tam możemy kilka postaci, które pojawiają się zarówno u...\nJest to jedna z moich ulubionych książek i często do niej powracam. Akcja książki toczy się po II wojnie światowej, gdzieś na Śląsku. Tytułowy bohater, Marcin, nie zna swoich rodziców i niewiele o nich wie, gdyż wychowująca go ciotka bardzo niechętnie o nich opowiada, a niektóre podawane przez nią informację są sprzeczne. Chłopiec jest ubogi, ale bardzo zdolny, świetnie rysuje. Jego głównym "wrogiem" jest koleżanka z klasy, z którą walczy o przywództwo nad klasą. Pewnego dnia w mieście pojawi...\nDodany: 2004-06-29 | Autor: Lindasek\nKsiążka pt." Jedyne praktyczne przepisy" to smaczny kąsek dla ceniących tradycję i domowy klimat. Książka stanowi skarbnicę tradycyjnych przepisów opartych na naturalnych, zdrowych produktach i zawiera przepisy między innymi na: ciasta (w tym mazurki), nalewki, kompoty, konfitury, owoce w cukrze, galaretki, soki i syropy, lody, marynaty, sery, wędliny, wódki, likiery i wina domowe. Książka Ćwierczakiewiczowej służy doskonałą pomocą w kuchni przez cały rok, a szczególnie w okresie wiosenno-le...\nDodany: 2004-06-27 | Autor: Lindasek\nKażdy czytał, albo chociaż słyszał o sławetnym i nieletnim czarodzieju, Harrym Potterze. Chłopiec zaczyna swe przygodny z chwilą dostania się do Hogwardu, gdzie zostaje przydzielony do jednej z grup uczniowskich - tzw "domów". W pierwszej części ratuje kamień filozoficzny, w drugiej walczy z bazyliszkiem, w trzeciej walczy ze sługą mordercy jego rodziców (szczurem najlepszego przyjaciela), w czwartej z samym mordercą rodziny, a w piątej z biurokracją, nauczycielką i Voldemortem - tyle przetłuma...\nTo się robi nudne...\nDodany: 2004-06-26 | Autor: Lindasek\nPierwsza część mówiła o perypetiach trzydziestoletniej kobiety w Londynie, ale ta część? Jest wyłącznie o zdobytym facecie i beznadziejnych nałogach poradnikowych... książka według mnie nie jest warta przeczytania.\nKsiażka "Nad Niemnem" jest wspaniałą opowieścią o miłości despotycznej panny i wesołego mężczyzny. Opowiada także o przywiązaniu do ziemi rodzinnej, specyficznej, teraz już rzadko spotykanej. miłości do Niemna, rzeki-żywicielki. Wszystkim o romantycznej duszy gorąco polecam tę książkę.\nTytułowa Księżniczka mieszka w Krakowie u ciotki, bo mamy nie ma. Ojca - owszem, ale nie całkiem takiego, jakiego chciałaby mieć. Uwielbia malować, szykuje się do egzaminu na ASP. W wolnych chwilach szefuje bandzie chłopaków. Trochę się nudzą - są upalne wakacje - aż pewnego dnia kamienicę elektryzuje odkrycie w jednym z mieszkań zamordowanego lokatora. Ślady wiodą do ojca Księżniczki.... Polecam tę ksiażkę wszystkim nastolatkom, które szukają w książkach czegoś więcej niż tylko zajmująca fab...\nGąsiorowski Wacław (pseud. Sclavus Wiesław, Mieroszewicz Jan)\nAkcja książki toczy się w czasach Napoleona, jeszcze przed utworzeniem Księstwa Warszawskiego. Główny bohater, Florian Gotartowski, zakochany w pannie Zosi Dziewanowskiej walczy w różnych armiach - to polskich, to francuskich. Walka przeplata się z historią prawdziwej miłości, zabawnie komentowanej przez przyjaciół Floriana - Żubrów (despotyczna Joanna i jej mąż Maciej stwierdzili, że jak Florek i Zosia bedą mieli dzieci, to te dzieci będą jakby ich i przez trzy tomy dzielnie walczą, by te "ich...\nElegia o... (chłopcu polskim)\nWiersz mówi o "pokoleniu Kolumbów", o ich zmaganiach z rzeczywistością II wojny światowej. "Oddzielili cię, syneczku, od snów, co jak motyl drżą" - chłopcy wychowani w już wolnej Polsce, w duchu patriotyzmu i chrześcijaństwa, zostają brutalnie pochwyceni w sidła wojny. Wszystkie wartości w nich się kłócą. Ponieważ są patriotami, muszą walczyć, a ponieważ są chrześcijanami, nie mogą walczyć (zabijać). W każdym z "pokolenia Kolumbów" rozgrywał się taki konflikt tragiczny. "Zanim padłeś, jeszcze zi...


koszulki męskie puma - stylowo i modnie z Allani\nbuty meskie pumy\ntorby puma męskie\ntorebki męskie puma\npuma obuwie męskie\nmęskie koszulki wyszczuplające\ndresy puma męskie\nkoszulki męskie świąteczne\nkoszulka polo puma\nT-shirt Puma z dżerseju\nKoszulka funkcyjna 'Energy' • Męskie • T-shirty męskie\nNiebieska koszulka Puma\nPuma NUFC Polo Sn00 • Puma • Męskie\nKoszulka • Puma BND Tech Sleeveless T Shirt Mens • Puma\nKoszulka polo • Puma • Puma RBR Team Polo Sn82\nKoszulka funkcyjna • Puma • Męskie\nKoszulka funkcyjna • Męskie • T-shirty męskie\nPuma • Męskie • Koszulka 'Iconic T7'\nNiebieski t-shirt Puma z dżerseju\nPuma • Męskie • Koszulka funkcyjna\nT-shirt Puma z krótkim rękawem\nT-shirty męskie • Koszulka 'XTG Tee' • Męskie\nKoszulka polo • Męskie • Puma Arsenal Polo Sn81\nMęskie • Męska sportowa koszulka bez rękawów marki Puma Duże logo na klatce piersiowej Okrągły dekolt Krój Regular Fit • Puma\nCzarny t-shirt Puma z dżerseju\nT-shirty męskie • Puma • Koszulka funkcyjna\nkoszulki męskie puma w trendy ALLANI\nT-shirt vs. polo – którą koszulkę wybrać?\nPonadczasowe koszulki z krótkim rękawem pasują do wszystkiego! • Koszulka polo Bawełniany top z krótkim rękawem i miękkim kołnierzykiem rozsławił na całym świecie Rene Lacoste. • Koszulka polo • koszulki polo • podkoszulki męskie\nbuty męskie na wiosnę • Kupując buty męskie na wiosnę 2019, postaw na obuwie wizytowe. • Zobacz, jakie buty męskie warto wybrać na wiosnę 2019! • Męskie tenisówki i trampki na wiosenne dni • Modne buty męskie na wiosnę 2019 – eleganckie i na co dzień\nsandały męskie • Sandały męskie mają spore grono fanów jak i przeciwników i budzą o wiele więcej emocji niż ich damskie odpowiedniki. • Eleganckie sandały męskie • Sandały męskie już od dawna wzbudzają kontrowersje, a na myśl o ich łączeniu ze skarpetkami niektórzy wzdrygają się z obrzydzeniem. • Męskie klapki i sandały – hit czy kit?\nSportowe marki oferują zarówno modele z krótkim, jak i z długim rękawem, oraz w wielu wersjach kolorystycznych, więc wybór koszulek na siłownię jest naprawdę szeroki. • Kompletując sportowy męski strój na siłownię, musisz przede wszystkim pamiętać o wygodnej koszulce z poliestru. • Sprawdź, jakie męskie ubrania, buty i akcestoria sportowe warto kupić! • koszulki na siłownię • Sprawdź też, jakie buty męskie sportowe warto kupić na lato!\nSztyblety – ponadczasowe buty jesienne męskie Bardzo klasyczne i niezwykle ponadczasowe buty jesienne męskie to oczywiście sztyblety. • Buty męskie na jesień 2019 w stylu chukka boots Modne buty męskie na jesień 2019 w stylu chukka boots to rodzaj botków sięgających nieco za kostkę. • Trapery i inne wiązane buty męskie na jesień 2019 Wraz z sentymentem i modą na lata 90. wracają trapery, glany i inne wiązane, wysokie buty męskie na jesień 2019. • Buty męskie jesień 2019 – obuwie jesienne w najlepszym stylu • Buty męskie jesień 2019 – sneakersy w naturalnych odcieniach Oczywiście, jeśli pytacie o buty męskie na jesień 2019, muszą się wśród nich pojawić sneakersy.\nMęskie buty sportowe na lato, które wybrać? • męskie buty sportowe • Męskie buty sportowe na lato – które wybrać? • Sprawdź, jakie męskie ubrania, buty i akcesoria warto kupić na siłownię! • Ich lekkość doskonale współgra z lnianymi marynarkami, bawełnianymi koszulkami oraz kardiganami.


Telespam - czy operatorzy odsprzedają nasze dane/numery? - Strona 12 - Forum - TELEPOLIS.PL\nDzisiaj jest 27 sty 2021, 21:14\n#1101654 autor: sumix\nMam zapasowy numer domowy bez spamu od lat. W przyszłym tygodniu rozpocznę przenoszenie go do Orange i będę go używał aktywnie 3 miesiące.\nZrobię wszystko żeby nie wyrazić żadnej zgody po drodze\n#1101660 autor: Remington\n20 sie 2020, 23:15\nDoskonały pomysł. Tylko przenieś go nie przez kuriera by ograniczyć liczbę potencjalnych źródeł wycieku numeru (zawsze podejrzewałem o to kurierów).\n#1101667 autor: sumix\n21 sie 2020, 08:02\nNie mam w najbliższej okolicy salonu Orange.\nMyslisz, że test Flex-a będzie bardziej hermetyczny? Bo w końcu kurier dostarcza tylko SIM.


Więzienie pod ludzku - Sztuka architektury\nStrona główna News Świat Więzienie pod ludzku\nWięzienie pod ludzku\nData dodania: 21.12.2010 Czas czytania: ~2 min\nSą w architekturze tematy, których podejmowanie – ze względu na ich wymiar etyczny – polaryzuje środowisko architektów. Do takich ‘wrażliwych’ kwestii należy bez wątpienia projektowanie więzień – obiektów wprawdzie potrzebnych z punktu widzenia społeczeństwa, ale jednak będących miejscem opresji i ograniczenia wolności jednostki. Skandynawska firma C. F. Møller wygrała konkurs na projekt nowego więzienia państwowego na duńskiej wyspie Falster, pokonując takie pracownie, jak schmidt hammer lassen, Henning Larsen Architects czy Friis & Moltke wspólnie z zespołem Arkitemy. Budowa nowego, przeznaczonego dla 250 osób więzienia, które ma zastąpić przestarzały zakład karny w Vridsløselille zbudowany w 1859 r., jest częścią długoterminowego planu restrukturyzacji więziennictwa w Danii. Zwycięski projekt zakłada budowę więzienia w formie niskiej, rozczłonkowanej struktury urbanistycznej z wewnętrznymi uliczkami i centralnym placem. Główną ideą projektu C. F. Møller jest włączenie w kompleks zakładu karnego obiektów sportowych, miejsca przeznaczonego na hodowlę zwierząt oraz terenów krajobrazowych. Sam budynek rozbity będzie na cztery regularne i równej wysokości skrzydła – bloki zorganizowane na planie gwiazdy – otaczające centralny budynek administracyjny, w którym znajdzie się także centrum kultury z biblioteką, kaplica, sklep i sale sportowe. Całe założenie ma być utrzymane w różnych odcieniach szarości i zieleni Mads Mandrup, partner w C. F. Møller, wyjaśnia: „Więźniowie cały swój czas spędzają w zakładzie zamkniętym, w związku z czym architektura w więziennych murach jest niezwykle ważną częścią ich życia i świata, którego doświadczają. Dlatego właśnie staraliśmy się zaprojektować zróżnicowane i stymulujące środowisko, obejmujące różne przestrzenie i krajobrazy oraz uwzględniające różne aktywności, mając nadzieję, że przyczyni się ono do resocjalizacji przebywających w nim ludzi, przywróci im zaufanie do wspólnoty i szacunek dla społeczeństwa jako całości”. Przy projekcie więzienia na wyspie Falster architekci z C. F. Møller współpracowali z firmą inżynieryjną Rambøll Denmark, Marianne Levinsen Landscape, studiem designerskim aggebo&henriksen i konsultantami z CRECEA.