Smak hiszpańskich pomarańczy [Kim Lawrence, Kathryn Ross, Chantelle Shaw] << KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE\n00305 005911 20304511 na godz. na dobę w sumie\nAutor: Kim Lawrence, Kathryn Ross, Chantelle Shaw Liczba stron:\nISBN: 978-83-276-1391-2 Data wydania: 2015-04-24\nkulturalny-kacik.blogspot.com KULTURALNY KĄCIK: "Smak hiszpańskich pomarańczy" Kim Lawrence, Kathryn Ross, Chantelle Shaw\nKim Lawrence Kathryn Ross Chantelle Shaw Smak hiszpańskich pomarańczy Tłumaczenie: Marta Dmitruk Klaryssa Słowiczanka Iwa Pilawska\nKim Lawrence Wakacje w Andaluzji Przełożyła Marta Dmitruk\nROZDZIAŁ PIERWSZY Większość ludzi po dziesięciu minutach zrezygnowałaby z dalszych prób. Dan Taylor do nich nie należał. Niektórzy twierdzili, że brak stylu nadrabia uporem. I w gruncie rzeczy mieli rację. Santiago Morais miał, jak powszechnie uważano, aż za dużo stylu. Słuchał, jak przyjaciel po raz kolejny wyjaśnia mu, dlaczego nie tylko powinien poświęcić ten weekend na randkę w ciemno, ale że jest to jego obowiązkiem. – Nie. Prawdę mówiąc, Dan był lekko zaskoczony, że kuzyn nie chce mu pomóc. Takiej bezwzględności spodziewał się po nim pięć lat temu, kiedy po raz pierwszy pojawił się w londyńskim biurze Morais International. Jedyne, co za nim przemawiało, to odległe, bardzo odległe pokrewieństwo z rodziną Morais. Podejrzewał, że zostanie wyrzucony. Skontaktowanie się z Santiagiem było tak trudne, jak przewidywał. Kiedy wreszcie znalazł się z nim sam na sam, odwaga niemal go opuściła. Santiago był młodszy, niż się spodziewał, i znacznie bardziej bezwzględny. Widząc jego mroczne, cyniczne i lodowate spojrzenie, Dan instynktownie zrezygnował ze starannie przygotowanego przemówienia i wypalił po prostu: – Proszę posłuchać, nie ma powodu, by mnie pan zatrudnił tylko dlatego, że jedna z moich ciotecznych babek poślubiła dalekiego kuzyna pańskiej matki. Nie mam żadnych kwalifikacji… Właściwie w całym swoim życiu nie dokończyłem niczego, co zacząłem, ale jeśli da mi pan szansę, nie będzie pan tego żałować. Dam z siebie wszystko. Muszę czegoś dowieść. – Czego? – Niski, niemal całkowicie pozbawiony obcego akcentu głos sprawił, że Dan podskoczył. – Że nie jestem nieudacznikiem. Santiago wstał, przez co wydał się jeszcze groźniejszy. Przez długą chwilę patrzył w milczeniu na Dana. Niepokojąco przenikliwe oczy nie zdradzały jego myśli. – W porządku, przepraszam, że zawracałem… – Poniedziałek, ósma trzydzieści. Dan otworzył usta i cofnął się. – Co pan powiedział? Santiago uniósł brew. – Jeśli jest pan zainteresowany pracą u mnie, proszę zjawić się tu w poniedziałek o ósmej trzydzieści. Dan opadł na najbliższe krzesło. – Nie pożałuje pan tego – obiecał. Dotrzymał słowa. Szybko udowodnił, ile jest wart, i – co było może bardziej zaskakujące – obu mężczyzn połączyła przyjaźń. Przyjaźń, która przetrwała odejście Dana z Morais International i założenie dwa lata temu własnej firmy. Dan zrobił urażoną minę i spojrzał na swego dalekiego hiszpańskiego kuzyna, który odłożył na bok przeglądane właśnie akta i powiedział coś do dyktafonu w rodzimym języku. – Muszę powiedzieć, że twoje zachowanie można ocenić tylko jako wyjątkowo bezduszne. – Jeśli za bezduszność uznasz fakt, że nie chcę spędzić weekendu na zabawianiu tłustej, nudnej i niezrównoważonej kobiety – to twoje własne słowa – żebyś miał Rebekę tylko dla siebie, to istotnie jestem bezduszny. – Ma na imię Rachel, a jej przyjaciółka nie jest niezrównoważona. Zdaje mi się, że przechodzi załamanie nerwowe albo coś w tym rodzaju. – Naprawdę mnie kusisz, Danielu, ale odpowiedź wciąż brzmi: nie. – Gdybyś znał Rachel, nie byłbyś tak twardy. – Czy twoja Rachel jest piękna? – Bardzo, i nie patrz na mnie w ten sposób. To nie jest przelotny romans. Ona jest tą jedyną, po prostu wiem, że tak jest. – Nachmurzył się, gdy Santiago zareagował na to wyznanie cynicznym uśmieszkiem. – Wydaje mi się, że mógłbyś okazać więcej zrozumienia, zważywszy… – Zważywszy…? – Czy nie zacząłeś już myśleć o ożenku? – Jak sądzę, kiedyś będzie to konieczne. – Nie umknęła jego uwagi wyrafinowana ironia faktu, że to na nim spoczywa obowiązek zachowania drogocennego nazwiska Morais. – Wiesz, co mam na myśli. Nie zamierzasz ożenić się z tą gorącą piosenkarką, z którą stale widuję cię na zdjęciach? – Ta gorąca piosenkarka ma agenta z nadmiernie rozwiniętą wyobraźnią. Susie nie jest we mnie zakochana. Wyraz zaciekawienia pojawił się na twarzy Dana. – Więc to tylko… – To nie twoja sprawa. – Całkiem słusznie, ale uważam, że zachowujesz się niemądrze. Proponuję ci weekend w uroczym dworku, a nie namawiam, żebyś został dawcą szpiku. No popatrz – powiedział, wyciągając z kieszeni fotografię. – Czyż nie jest cudowna? A jeśli chodzi o to, że jest ode mnie trochę starsza, to ja lubię starsze kobiety – dorzucił obronnym tonem, podtykając kuzynowi zdjęcie pod nos. Santiago westchnął i wyjął pogięty kartonik z palców młodszego mężczyzny. Posłusznie zerknął na niezbyt ostrą podobiznę wysokiej blondynki, jego zdaniem nieróżniącej się od innych wysokich blondynek. – Tak, jest bardzo… – Urwał, jego oliwkowa skóra stawała się coraz bledsza, gdy patrzył na osobę do połowy zasłoniętą przez przyjaciółkę Dana. – Dobrze się czujesz? – spytał Dan, uświadomiwszy sobie, że ojciec Santiaga parę lat temu zmarł nagle na zawał w pięćdziesiątym piątym roku życia. Santiago nie przypominał z wyglądu ojca, nie odziedziczył jego tuszy ani zamiłowania do brandy – ludzie gadali, że ze starszego pana był niezły numer – ale kto wie, co mógł po nim odziedziczyć? Na przykład skłonność do chorób serca i nagłego zgonu? – Nic mi nie jest. – Santiago nie zamierzał zdradzić, że rozpoznał kobietę na zdjęciu. – Czy to ona ma nam towarzyszyć podczas weekendu? – spytał ostrożnie, wskazując postać w tle. – Taaak, to Lily – przyznał Dan bez entuzjazmu. – Mieszka u Rachel od trzech tygodni. Znają się od dawna. Wydaje mi się, że nie lubi mężczyzn… Z pewnością nie lubi mnie. Może zrobiła się taka pokręcona po tym, jak rzucił ją mąż. – Mąż od niej odszedł…? Dan skinął głową. – Nie znam szczegółów, ale chyba przez to się załamała. – Rozwiedli się? – Jak wspomniałem, nie znam szczegółów. Umówiłem się z kolegą, że przez ten weekend zdejmie mi ją z głowy, ale rozchorował się, i to na świnkę. – To bardzo nieuprzejme z jego strony – mruknął z ironią Santiago. – Nie twierdzę, że zrobił to specjalnie, ale, do diabła, planowałem ten weekend od tygodni, odkąd kupiłem pierścionek. – Chcesz się oświadczyć? Spojrzał na zażenowanego Dana; miał nadzieję, że Rachel nie okaże się taka jak Lily. Przyjaźń z Lily nie była najlepszą rekomendacją. – Sześć lat to nie taka duża różnica wieku. – Nieznaczna – przytaknął Santiago, rozbawiony myślą, że przyjaciela niepokoi tak błaha sprawa jak różnica wieku. – To zmienia sytuację – zastanowił się na głos. – Tak? – spytał ostrożnie Dan. – Ponieważ jestem romantykiem… – Od kiedy? – …dotrzymam towarzystwa tej… Lily. Dan był tak wdzięczny, że Santiago zdołał pozbyć się go dopiero po dziesięciu minutach. Kiedy kuzyn w końcu wyszedł, Santiago sięgnął po zdjęcie, które ukradkiem wsunął do kieszeni, i położył je na biurku. Włosy Lily sprawiały wrażenie ciemnych, ale wiedział, że w naturze były ciemnoblond, że nie był to matowy brąz, lecz fascynująca plątanina odcieni, od złota do głębokiej ciepłej miedzi. Ta twarz w kształcie serca – szczuplejsza, niż ją pamiętał – te wielkie, kocie, błękitne oczy i miękkie, zmysłowe usta nie zdradzały, że ich posiadaczka jest kobietą o wątpliwej moralności. Zrobiła z niego durnia. Ale jak powtarzał sobie wielokrotnie od miesięcy, mógł się pocieszać myślą, że i tak miał szczęście. Nie został mężem tej pozbawionej serca małej oszustki. Inny rozkoszował się delikatnymi ustami. Inny spał z głową złożoną na jej miękkich, ciepłych piersiach. Inny miał prawo dotykać pachnącej różami i wanilią skóry i budzić się w uścisku gładkich ramion. Inny wysłuchiwał jej kłamstw i w nie wierzył. Inny, ale nie ja. O dziwo, myśl o tym „szczęściu” nie sprawiła mu przyjemności. Wyleczył się już; prześladowało go tylko wspomnienie własnej karygodnej łatwowierności i nie pozwalało w pełni radować się tym, co życie miało do zaoferowania. Potrzebował tego, co psycholodzy nazywają zamknięciem rozdziału, a co on w myślach nazywał dopilnowaniem, by Lily dostała to, na co zasłużyła. Teraz, dzięki Danowi, miał ku temu okazję. – Płakałaś. Lily sądziła, że jest sama. Podskoczyła, słysząc te słowa, i cicho pociągnęła nosem, zanim uniosła głowę. – Nie – mruknęła, wykrzywiając pokrytą plamami twarz w dzielnym uśmiechu. – To ten cholerny katar sienny. Przyjaciółka westchnęła. – Ty nie masz kataru siennego – odparowała, upuszczając na podłogę markową torebkę. Odetchnęła głęboko, wysuwając stopę z pantofelka. Lily patrzyła, jak drugi pantofel na kilkucentymetrowym obcasie idzie śladem pierwszego; Rachel zmalała nagle do wzrostu metr sześćdziesiąt. Wydmuchała buntowniczo nos. – Teraz już mam – upierała się. Rachel uniosła mistrzowsko przyciemnione brwi, westchnęła teatralnie, ale nie podtrzymała tematu. – Jeśli tak twierdzisz – odpowiedziała i skrzywiła się, pocierając najpierw jedną bolącą stopą, a potem drugą, o smukłe łydki. – No, i co będziemy robić wieczorem? – Prawdę mówiąc, mam ochotę wcześnie się położyć. – Wcześnie się położyć! Od tygodnia kładziesz się wcześnie. Najwyższy czas, żebyś się odprężyła, Lily. Nam obu dobrze to zrobi – stwierdziła. Dopiero teraz skruszona Lily zauważyła cienie zmęczenia wokół oczu Rachel. – Ciężki dzień? – Czasem zastanawiam się, dlaczego zostałam księgową. – Dla sześciocyfrowych zarobków…? Rachel uśmiechnęła się szeroko. – Zarabiam tyle, bo jestem genialna w tym, co robię. A teraz co do dzisiejszego wieczoru. Dan ma bardzo miłego kumpla… jest wolny, wypłacalny… Przyznaję, nie wygląda jak Brad Pitt, ale… – Jak się nie ma, co się lubi…? Rachel zrobiła poważną minę. – Cóż, zamierzałam powiedzieć: ale kto tak wygląda? Czy mam zadzwonić do Dana i… – Nie! – Rachel uniosła brwi, więc Lily dodała spo kojniej: – Doceniam, co próbujesz zrobić, naprawdę, ale szczerze mówiąc, mężczyzna to ostatnie, czego potrzebuję. Łatwo było ustalić, czego nie potrzebowała – randka w ciemno zajmowała wysokie miejsce na tej liście. Trudniej było zdecydować, czego potrzebowała. – Co zamierzasz zrobić? Złożyć śluby czystości? Lily zignorowała to pytanie. – Właściwie pomyślałam sobie, że czas wrócić do domu. Do domu… ale na jak długo? Celowo zepchnęła myśl o niepewnej przyszłości w najdalsze zakamarki mózgu. Nie było to proste. Dom został wystawiony na sprzedaż i – jak poinformował agent – jakaś para sprawiała wrażenie zainteresowanej. Zważywszy na fatalny przebieg oględzin, graniczyło to z cudem. Rachel pojawiła się nieoczekiwanie, gdy Lily zdążyła pokazać potencjalnym nabywcom połowę posiadłości. Przyjaciółka rzuciła tylko na nią okiem i spokojnie poinformowała zaskoczoną parę, że będą musieli przyjść innego dnia. Potem stanowczo wyprowadziła ich z domu. Następnie spakowała torbę Lily, znalazła opiekunkę dla kota i poprosiła sąsiada o podlewanie roślin. Lily po prostu siedziała i patrzyła. Przypuszczała, że bezwład i apatia były objawami tego, co Rachel zauważyła na jej twarzy. Przerwa, którą sobie zrobiła, osiągnęła pożądany cel. Pomimo łez, wylanych dzisiejszego popołudnia, czuła się nieco silniejsza. Uświadomiła sobie, że od wielu miesięcy po prostu dryfuje. Nie zaczęła nawet szukać mieszkania. Podpisywała tylko wszystko, co przysyłał jej prawnik Gordona. Tak, zdecydowanie był już najwyższy czas, by stanęła na nogi. Rachel nie zgodziła się z nią. – Nie możesz jeszcze wrócić do domu. Mam różne plany. Lily, której nie spodobało się słowo „plany”, zerknęła na nią podejrzliwie. – Plany…? Rachel zachowywała się, jakby nic nie usłyszała. – Boże, ależ te buty mnie katują – poskarżyła się, podnosząc z podłogi szpilki z czarno-różowymi kokardkami. – Więc ich nie noś. Takie rozwiązanie wydawało się oczywiste Lily, która wprawdzie lubiła się stroić, ale nie była taką niewolniczką mody jak jej przyjaciółka. – Żartujesz chyba? Dzięki nim moje nogi wydają się seksowne. Lily spojrzała na jej nogi i z całkowitą szczerością stwierdziła: – Twoje nogi wyglądałyby seksownie nawet w kaloszach. – Dosyć gadania o moich nogach. – Rachel klepnęła się w jędrne, opalone udo i skupiła uwagę na Lily. Rachel nie potrafiła zrozumieć tej nieugiętej rezerwy. Gdyby przeszła przez takie piekło, chciałaby zrzucić ciężar z piersi, ale wszystkie próby ośmielenia przyjaciółki nie dały rezultatu. – Nie sądzisz, że poczułabyś się lepiej, gdybyś o tym porozmawiała? Obie wiedziały, co kryło się pod słówkiem „tym”. Rozwód Lily – atrament nie wysechł jeszcze na orzeczeniu rozwodowym – i wcześniejsze poronienie.\nROZDZIAŁ DRUGI Przez ułamek sekundy Lily miała ochotę opowiedzieć wszystko Rachel, ale ta chęć szybko minęła. Rachel nie znała nawet połowy jej historii, a prawda była tak szokująca, że nie mogła przewidzieć, jak nawet jej tolerancyjna przyjaciółka zareagowałaby na nieocenzurowaną wersję. – W dzisiejszych czasach nie ukrywa się emocji. Całe to zachowywanie rezerwy prowadzi tylko do wrzodów. – Mój żołądek ma się dobrze. – Lily położyła dłoń na brzuchu i z zaskoczeniem odkryła, że stracił on miękką, kobiecą krągłość, której zawsze nienawidziła. Miękkość, która – jak twierdził Santiago – była tak seksowna i kobieca. Choć minęło całe dwanaście miesięcy od tamtego pierwszego, gorącego pocałunku, nadal nie mogła myśleć o nim bez przyspieszonego bicia serca. – I co? Zniecierpliwiony głos Rachel zadziałał jak lina łącząca Lily z rzeczywistością. Zlizała czubkiem języka krople potu perlące się nad górną wargą i uśmiechnęła się z przymusem, ocierając wilgotne dłonie o dżinsy. – Przepraszam, ja… Czy to nie jest żałosne tak żyć przeszłością? Nie mogę wbić sobie do tej tępej głowy, że on nigdy mnie nie kochał? – Nie słuchałaś, co mówię. – Rachel przyjrzała się zaczerwienionej twarzy przyjaciółki. – Wyglądasz, jakby… – Nic mi nie jest. – Dobrze ci zrobi kieliszek wina. Nie ruszaj się. – Podeszła na bosaka do wielkiej stalowej lodówki. Po chwili zjawiła się z butelką chardonnay i dwoma kieliszkami, które od razu napełniła. – Spokojny wieczór w domu… Taaak, mogę to przeżyć – stwierdziła, podając kieliszek Lily. Zwinęła się wygodnie na kanapie i sięgnęła po gazetę. – Ciekawe, co dziś w telewizji? – Przewróciła kilka kartek, nagle zatrzymała się i położyła na stole stronę z reklamą. – A tutaj – powiedziała z pożądliwym uśmiechem – jest coś, co chętnie znalazłabym w swojej świątecznej pończosze. – Myślałam, że jesteś zakochana w przemiłym Danie. Lily zaśmiała się i spojrzała przez ramię przyjaciółce, by zobaczyć przystojniaka, którego ta pożerała wzrokiem. – Jestem zakochana, nie ślepa. No, to dopiero facet. Spójrz na te usta i te oczy… – zachwycała się Rachel. – Zastanawiam się, czy na żywo jest tak samo przystojny? – Rzuciła Lily żartobliwie błagalne spojrzenie. – Błagam, nie zepsuj wszystkiego, mówiąc, że to tylko kwestia odpowiedniego oświetlenia. Jesteś tak obrzydliwie cyniczna. Lily zlodowaciała, gdy jej wzrok padł na półstronicowe zdjęcie ciemnookiego, nieuśmiechniętego mężczyzny. – Ma w sobie coś – przyznała, czytając nagłówek nad zdjęciem, głoszący: „Morais znowu wygrywa, konkurencja liczy straty”. Zupełnie jak ja, pomyślała. – Coś! – pisnęła Rachel. – On jest nieprawdopodobnie cudowny. Ten facet – postukała palcem w fotografię – nie tylko sprawia wrażenie, że może być rozkosznie nieprzyzwoity w łóżku, ale jest również prawdziwym geniuszem finansowym. Nazywa się Santiago Morais. – Rachel zmarszczyła gładkie czoło. – Jest Włochem albo… – Hiszpanem – wtrąciła bezbarwnym tonem Lily. – Tak, masz rację. Od kiedy czytujesz strony poświęcone biznesowi? – On pojawia się także w kolumnach plotkarskich. – Można się było tego spodziewać. Wiesz, tak sobie myślę, że następne wakacje spędzę w Hiszpanii. Nigdy nic nie wiadomo, może wpadnę na pana Cudownego. Zaniesie mnie do łóżka i będzie się ze mną namiętnie kochał. – Przez całe pięć dni? Rachel zerknęła z rozbawieniem na twarz Lily. – Hej, wymyśl sobie własną fantazję! – zaprotestowała. Lily zarumieniła się tak, że jej przyjaciółka zachichotała. – Masz w sobie mroczne głębie, dziewczyno. Nawet nie wyobrażasz sobie jakie, pomyślała Lily. Przez pewien czas, po wyjściu ze szpitala, sądziła, że nigdy już niczego nie poczuje. Teraz nie była pewna, czy byłoby to takie złe! Och, kiedy wszystko powróci do normy? Żeby mogła być zwykłą bibliotekarką, która mieszka w nadmorskim mieście. Wiedziała, że ciągłe „gdybanie” nie jest zdrowe ani konstruktywne, ale nie mogła nic poradzić na to, że zastanawia się, jak wyglądałoby jej życie, gdyby kilka miesięcy temu nie wybrała się rano na basen. To była błaha decyzja, ale zmieniła jej życie. Wydawało się, że poranne pływanie nie ma w sobie nic złowieszczego ani znaczącego, że to dobry sposób na otrzeźwienie po długiej, bezsennej nocy, spędzonej w dekadenckim apartamencie dla nowożeńców w pięciogwiazdkowym hiszpańskim hotelu, w którym, jak chodziły słuchy, wszystkie miejsca były całkowicie wykupione na najbliższe dziesięciolecie. Nie byłoby nic dziwnego w tym, gdyby myśli, które nie pozwalały jej zasnąć, krążyły wokół nieobecnego męża. Męża, który nie odpowiadał na jej telefony. Tego samego męża, który powiadomił ją poprzedniego rana SMS-em, że problemy w pracy, które zmusiły go do opuszczenia jej na lotnisku, zanim zdążyli rozpocząć wspólny urlop, przerodziły się w katastrofę, i jednak do niej nie dołączy. Gordon nie mógł wiedzieć, że otrzymawszy tę wiadomość, zapragnęła jak najlepiej wykorzystać urlop i wybrała się z grupową wycieczką do pobliskiego renesansowego miasta, Baezy. Takie miejscowości były jednym z powodów, dla których zakochała się w Andaluzji. W trakcie zwiedzania natknęła się na kobietę i mężczyznę, którzy szybko ruszyli w jej kierunku. Przypomniała sobie, że widywała czasem tę parę podczas spotkań towarzyskich. – Matt… Susan… – powitała ich. Mężczyzna rozejrzał się dokoła. – Gordona tu nie ma? – Niestety, nie mógł przyjechać. – Wcale mnie to nie dziwi. Musi być całkowicie pochłonięty tym nowym przedsięwzięciem. Nie mogłem uwierzyć, kiedy doszły mnie słuchy, że odchodzi. Przy znaję, uważałem, że Gordon jest stałym elementem firmy, tak jak ja. Jakimś cudem Lily udało się zachować przyklejony do twarzy uśmiech. – Ja też, Matt. – I awans miał jak w banku. Lily potwierdziła to skinieniem głowy. – Wspominał o tym. Jak się wydawało, to była jedna z niewielu rzeczy, o których wspomniał. – Moim zdaniem, dobrze zrobił. Czasem trzeba podjąć ryzyko. – Spojrzał w przeciwny koniec placu. – Czy to nie twoja grupa zbiera się do odejścia? – Tak. Miło mi było was zobaczyć. W błogiej nieświadomości, że kilka jego słów uświadomiło Lily, że jej małżeństwo to parodia, Matt zawołał za nią: – Pozdrów ode mnie Gordona i życz mu szczęścia! – Dobrze – obiecała z uśmiechem. Gordon będzie naprawdę potrzebował szczęścia, gdy go dopadnę. Oczywiście, od pewnego czasu wiedziała, że mają problemy małżeńskie, ale do dzisiaj nie podejrzewała, że mogą być nie do pokonania. Mąż prowadzi podwójne życie! Przy pierwszej okazji odłączyła się od grupy i poszukała schronienia na uroczym, wypełnionym kwiatami placu. Usiadła w kawiarni z ogródkiem, zamówiła kawę, potem, zmieniwszy zdanie, poprosiła łamanym hiszpańskim o wino. Właściciel przyniósł jej butelkę. Siedziała, popijając mocny czerwony trunek, i myślała, co powinna najpierw zrobić. Czy kobieta w jej sytuacji nie potrzebuje planu działania? Mogła obciążyć kartę kredytową tak, by Gordon utonął we własnych łzach. To nie byłoby trudne. Męża łączyła głęboka, niemal duchowa więź z jego portfelem – prawdę mówiąc, był skąpy jak diabli! Rozważała chwilę pomysł, by przespać się z pierwszym atrakcyjnym facetem, którego zobaczy. Butelka została opróżniona, lecz Lily nadal nie podjęła decyzji, co powinna zrobić. Uczynny właściciel kawiarni zaproponował, że wezwie dla niej taksówkę. Przynajmniej raz w życiu pomyślała sobie: Do diabła z kosztami! I pozwoliła, by to zrobił. Biorąc pod uwagę te wszystkie rewelacje oraz fakt, że spędziła resztę popołudnia, odsypiając, nie spodziewała się zmrużyć oka w nocy. I nie zmrużyła, ale z powodu, którego nie przewidziała. Wszystkie myśli o podstępnym mężu i jego tajemniczych planach przegnało wspomnienie ciemnej, jakby wyrzeźbionej twarzy całkowicie obcego mężczyzny. Ten fakt rzucał nowe światło na jej charakter. Nie była pewna, czy korzystne. Następnego ranka, po kilkakrotnym przepłynięciu basenu, udało się jej zracjonalizować to, co wydarzyło się wieczorem w hotelowej restauracji. No dobrze, więc padła ofiarą gwałtownego ataku pożądania – tak bywa, stwierdziła w duchu. Niesłusznie tak to przeżywała. Przecież nie dopuściła się czegoś tak okropnego jak zdrada – no, najwyżej w myślach. I podejrzewała, że taki sam grzech popełniła każda kobieta, której wzrok padł na wysokiego, energicznego Hiszpana z grzesznie seksownym uśmiechem i o niesamowitym głosie. Miał mocne szczęki, ciemne, płonące oczy i surowe, zmysłowe usta, które po prostu musiały wywoływać seksualne fantazje u niezliczonych kobiet. Słuchała nieuważnie rozmowy starszego małżeństwa, które zaprosiło ją do swojego stolika, gdy pojawił się w drzwiach. Nie tylko Lily go zauważyła, ale ona przyglądała mu się dłużej niż inni. Nie była w stanie się pohamować. Miała wrażenie, że minęło dużo czasu – najprawdopodobniej tylko kilka chwil – zanim zdołała oderwać od niego wygłodniałe spojrzenie, ale nim to zrobiła, ich oczy na krótko się spotkały. Na ułamek sekundy otoczenie gdzieś zniknęło, a jej ciało przeszyło coś, co przypominało wstrząs elektryczny. Ogarnęły ją emocje, których nie znała i nie pojmowała. Rachel bez wątpienia rozpoznałaby te uczucia jako pożądanie, ale Lily wiedziała, że sprawa nie jest aż tak prosta. Pobladła i wstrząśnięta swoją reakcją, utkwiła wzrok we wzorze marmurowej posadzki. Serce nadal jej waliło, a wewnętrzny instynkt ostrzegł ją, że mężczyzna zbliża się do nich. Kiedy w końcu podszedł do stolika, każdy nerw w jej ciele był napięty oczekiwaniem. Gdy minął ją, jakby była niewidzialna, i poklepał po ramieniu siedzącego obok niej starszego pana, poczuła się głupio. Wymieniwszy kilka uprzejmych zdań z parą, która najwidoczniej często bywała whotelu, przystojny nieznajomy odszedł. Dopiero później Lily poznała jego tożsamość – nazywał się Santiago Morais, był właścicielem tego hotelu i – jak się wydawało – mnóstwa innych. Prawie nie dał po sobie poznać, że w ogóle ją zauważył. Lekkie pochylenie głowy w jej kierunku, zero kontaktu wzrokowego – najbardziej pobłażliwy sędzia musiałby stwierdzić, że skąpy to materiał na seksualne fantazje. Potrząsnęła głową, wydostała się z basenu, usiadła i oparła podbródek na podciągniętych kolanach. Przymknęła oczy i odchyliła w tył głowę, aby poczuć na twarzy ciepło porannego słońca. Kiedy uniosła powieki, stał nad nią Santiago Morais – przyczyna bezsennej nocy – i przyglądał się jej. – Dzień dobry. Mam nadzieję, że dobrze ci się spało? Początek rozmowy był oficjalny, ale nie było nic oficjalnego w niespokojnym, rozgorączkowanym błysku, który spostrzegła w jego głęboko osadzonych, osłoniętych ciężkimi powiekami oczach, zanim zakryły je markowe ciemne okulary. Nic nie odpowiedziała, po części dlatego, że struny głosowe odmówiły jej posłuszeństwa, gdy zaczął spokojnie zdejmować koszulę. Przyglądała się, zbyt zaszokowana, by zapanować nad wyrazem twarzy, jak przeczesuje palcami ciemne włosy, przy okazji demonstrując przyciągającą uwagę grę muskułów. Naprawdę nie miał ani odrobiny zbędnego tłuszczu na swym atletycznym, szczupłym ciele. – Ja nie spałem dobrze – oznajmił, nie czekając, aż Lily odpowie na jego pytanie. – Przykro mi – wykrztusiła. Nie wyglądał na człowieka, który ma za sobą niespokojną noc. Promieniowała od niego wprost nieprzyzwoita żywotność, a może – testosteron? – Kąpiel była przyjemna? – spytał, rozpinając dżinsy i odsłaniając płaski, lekko oprószony ciemnymi włosami brzuch, o idealnie zarysowanych mięśniach. – Właśnie miałam już iść. Czyżby się jej przyglądał…? Na tę myśl dreszcz przeszedł jej ciało. Uklękła w chwili, gdy Santiago zsunął dżinsy z wąskich bioder. Powinna odwrócić wzrok, choćby z litości nad swoim cierpiącym sercem. Próbowała to zrobić, ale nie mogła; jej spojrzenie jakby przylgnęło do jego ciała. Był taki piękny… Przypomniała sobie, że na widok jego wytwornej, wysportowanej sylwetki poczuła się niezręczna, niezgrabna i gruba. – Zamierzałam zrzucić trochę kilogramów tego lata – wyjaśniła, czując nagłą potrzebę usprawiedliwienia swego wyglądu. Santiago uniósł kruczoczarne brwi. Ciemne szkła skrywały jego oczy, trudno było odczytać, co myślał, ale mogła zgadywać. Uśmiechnęła się, by pokazać, że jest przy zdrowych zmysłach. – Ale sam wiesz, jak to jest. Ciało Santiaga znowu przyciągnęło jej uwagę. Zdążył już rozebrać się do czarnych kąpielówek, które pozostawiły dość pola wyobraźni. – Dlaczego chcesz zrzucić choćby jeden kilogram? Nie potraktowała na serio zdziwienia Santiaga. – Miło z twojej strony… ale sama wiem, że jestem za gruba – wyjaśniła rzeczowo. – Nie mogę nawet winić za to genów, podobno moja matka była szczupła. Babka, która jak wiele osób stawiała znak równości pomiędzy tuszą a lenistwem, znajdowała wielką przyjemność w użalaniu się, że Lily nie odziedziczyła urody matki. – Za gruba! – Wyraz niedowierzania znikł z jego twarzy, rozległ się głęboki, ciepły śmiech. – Wcale nie jesteś za gruba! Przykucnął, by ich twarze znalazły się niemal na jednym poziomie, i tak ją tym zaskoczył, że do głowy jej nie przyszło protestować, kiedy wyciągnął rękę i ujął ją pod brodę. Spojrzał w jej szeroko otwarte, zdumione oczy. Na widok jego leniwego uśmiechu poczuła ucisk w żołądku. – Jesteś miękka… – Głos miał głęboki, kojarzący się z puszystym aksamitem. Zadrżała gwałtownie, gdy zatoczył kciukiem kółko na jej gładkim policzku; znowu poczuła przypływ ciepła. – I kwitnąca. – Zatrzymał spojrzenie na jej lekko rozchylonych ustach. – I bardzo, bardzo kobieca. Gordon wcale tak nie uważał i Lily czuła, że ma prawo się nie zgodzić. – Nie wszyscy tak uważają – stwierdziła szorstko. Zbagatelizował tę nieoświeconą męską mniejszość pogardliwym wzruszeniem ramion. – Dlaczego stale siebie krytykujesz? – zastanowił się, marszcząc brwi. Pozwolił, by jego dłoń zsunęła się z jej policzka. – Najwyraźniej wpojono ci takie zachowanie. – To cała ja, beznadziejny przypadek. Słuchaj, miło się z tobą rozmawia… – Jasne było, dlaczego odczuwała do niego nieodparty pociąg, ale zagadką pozostało, dlaczego próbował udawać, że czuje to samo do niej. – Ale naprawdę muszę już… Niski głos Santiaga uciął jej wykręty. – Wcale nie beznadziejny, querida. Kochanek, który cię doceni, ktoś, kto nauczy cię cieszenia się swoim ciałem, mógłby cię uleczyć. Lily usiadła znowu, nogi dosłownie ugięły się pod nią. – Zgłaszasz się na ochotnika? – A jeśli tak, byłabyś zainteresowana? Nie uśmiechnęła się, ogarnęła ją panika. Gdyby potraktowała jego słowa poważnie, popełniłaby wielki błąd i naraziła się na krańcowe poniżenie. – Przypuszczam, że tak wyobrażasz sobie dobry żart – burknęła. – Wcale się nie śmieję – zaprzeczył stanowczo. W jego zachowaniu wyczuwało się napięcie i skupienie, nie wiedziała, co je wywołało, ale i tak poczuła podniecenie. Uniósł rękę i przeczesał włosy palcami. – Nie znałaś swojej matki? – Spojrzała na niego zaskoczona nagłą zmianą tematu. – Powiedziałaś, że „podobno” twoja matka była szczupła – przypomniał jej. – Przestań wreszcie to robić! – prychnęła, poprawiając ręcznik. – Co? – Gapić się w mój dekolt. – Nie martw się. Mogę rozmawiać o twojej rodzinie i jednocześnie podziwiać twoje ciało. – Ale ja nie chcę omawiać z tobą spraw mojej rodziny. Drapieżny błysk białych zębów rozjaśnił jego szczupłą, smagłą twarz. – Więc zadowolę się podziwianiem twojego ciała. Lily jęknęła z bezsilności i poczuła, że krople potu ściekają w zagłębienie pomiędzy jej piersiami. – Tego też nie chcę – odpowiedziała ostro. – Naprawdę? Wychodząc z założenia, że lepiej unikać kłamstwa, kiedy to możliwe, nie odpowiedziała na jego pytanie. – Zawsze tak dręczysz gości hotelowych? – rzuciła. Pokręcił głową, trudno było zrozumieć, co kryje się za jego krzywym uśmieszkiem. – Nie, to dla mnie wyjątkowe doświadczenie. – Tak dla wyjaśnienia, moja matka urodziła mnie i podrzuciła babci na wychowanie. Nie widziałam matki… nigdy… A jeśli chodzi o ojca, nie wiem, kto nim był, ale wszystko wskazuje na to, że i ona nie miała pojęcia. Do diabła, dlaczego mu to powiedziała? Lily zaczęła z gniewem gramolić się na nogi. Krzyknęła z zaskoczenia, kiedy ręcznik, który przyciskała do siebie, został bezceremonialnie wyszarpnięty jej z palców. – Oddaj mi go! Potrząsnął głową, beztrosko wrzucił ręcznik do basenu i zdjął okulary. Niesamowicie długie rzęsy uniosły się i odsłoniły zadziwiające oczy, ciemne, prawie czarne, nakrapiane srebrnymi punkcikami. Złapała oddech i nie zdołała opanować dreszczu – tak nieprawdopodobnie zmysłowe było przesłanie kryjące się w głębinach tych hipnotyzujących źrenic. – Nie zapytałaś, dlaczego nie spałem minionej nocy… Przycisnęła dłoń do nasady szyi, nad obojczykiem, gdzie wyczuwała gwałtowne uderzenia pulsu. – Nie spałem, bo myślałem o tobie. Rano wyszedłem na dwór, żeby ochłonąć, i ty byłaś tutaj. Wierzysz w przeznaczenie…? – Naprawdę powinnam już iść… Suszenie włosów trwa godzinami; jest ich tyle… – Twoje włosy są gęste i lśniące. – Przesunął wilgotne pasma między palcami. – Tak uważasz? – spytała niepewnie. – Tak. Lily próbowała odzyskać choć odrobinę rozsądku; potrząsnęła głową. – No nie, są po prostu mysie. – Musimy naprawdę popracować nad twoją samooceną. – My? Nie ma „nas”. Nie możemy dalej tak rozmawiać. Ja cię wcale nie znam! – podniosła głos w słabym proteście, czując, jak maleje jej opór. – A co to ma do rzeczy? – Wszystko – odpowiedziała, wpatrując się bezwolnie w te niesamowite oczy. Potrząsnął głową. – To bez znaczenia. – Ujął ją za ramiona. – Wystarczy, że spojrzę na ciebie, a już pragnę zatracić się w twojej słodkiej, jedwabistej miękkości. – Nie możesz tak do mnie mówić! – wykrztusiła. Wzruszył wymownie ramionami. – Właśnie to powiedziałem. Jego uśmiech był upajającą mieszaniną czułości i dzikości. Nie próbował jej powstrzymać, gdy – nie mogąc dłużej opierać się pokusie – wyciągnęła rękę i dotknęła jego policzka. – Chcę patrzeć na ciebie, dotykać cię. Ani na sekundę nie odrywając od niej oczu, zdjął jej dłoń ze swego policzka i uniósł do ust. – Czy tylko tego chcesz? Lily potrząsnęła głową. – Myślę… Nie wiem… Santiago odwrócił jej dłoń i przesunął kciukiem po wnętrzu, potem dotknął prostej obrączki na palcu. Uniósł głowę. – Ale nadal myślisz o swoim mężu?\nROZDZIAŁ TRZECI – Nie myślę o nim, choć powinnam. Zawstydzona, Lily zaczerpnęła tchu i uwolniła rękę. Swoim pytaniem Santiago nie tylko zepsuł nastrój, lecz całkiem zmienił atmosferę. I bardzo dobrze, pomyślała. Jej małżeństwo mogło być parodią, ale nadal była zamężna. I pomimo wczorajszych nierozsądnych marzeń o zemście uważała, że nieustanne zdrady Gordona nie dają jej prawa do postępowania w ten sam sposób. Teraz wydawało się, że Santiago przez cały czas wiedział, że była mężatką. Fakt, że nic w jego zachowaniu nie wskazywało, że mu to przeszkadza, wzbudził w niej głęboką niechęć. Co prawda, nie miała prawa go potępiać. Przecież nie uciekała przed nim z krzykiem? – Nie powinnaś czuć się nieswojo. Nieswojo! Zasłużyła na to, by czuć się podle. – Nie oczekiwałabym, że to zrozumiesz – wykrztusiła z pogardą. Czyżby wziął ją na cel, ponieważ była mężatką? – Rozumiem, i to, co czujesz, jest naturalne – uspokoił ją. To tylko podsyciło gniew Lily. – Często to robisz, prawda? – Zagryzła usta i odwróciła głowę. W złości strząsnęła jego dłoń, którą położył jej na ramieniu. – Niezręcznie się zachowałem – stwierdził z powagą. Uniosła brodę. – Przykro mi, że sprawy nie ułożyły się tak, jak planowałeś – stwierdziła gorzko. Przyjrzał się uważnie jej twarzy, nim odpowiedział: – To zrozumiałe, że czujesz się w pewien sposób winna, że masz wrażenie, jakbyś zdradzała… Lily wytrzeszczyła z niedowierzaniem oczy: ten facet musi być całkowicie pozbawiony wrażliwości! – …pamięć swojego męża. Szanuję twoje uczucia, naprawdę. W czasach, kiedy tak wiele osób przywiązuje niewielką wagę do przysięgi małżeńskiej, twoje oddanie jest godne podziwu. Dopiero po chwili dotarło do niej, co powiedział, i wyciągnęła nieprawdopodobny wniosek. Nie wiadomo dlaczego był przekonany, że ma do czynienia z wdową! – Ale ty żyjesz, querida, i jesteś namiętną, piękną kobietą, która ma przed sobą całe życie. – Ujął jej twarz w dłonie. – Jestem pewien, że twój mąż chciałby, abyś była szczęśliwa. I choć teraz mi nie uwierzysz, nadejdzie dzień – zapewnił z przekonaniem – kiedy znowu odnajdziesz miłość. A w międzyczasie… – A w międzyczasie… Opuścił ręce. – Masz swoje potrzeby… pragnienia… – I tutaj zaczyna się twoja rola? Dlaczego poczuła się tak zawiedziona? Przynajmniej był szczery. – Nie możesz zaprzeczyć, że nawzajem ciągnie nas do siebie. Potrząsnęła głową i zastanowiła się, co by powiedział, gdyby wyznała, że nigdy dotąd nie odczuwała nic podobnego. – Nie pozwól, by przeżyty ból odebrał ci odwagę do życia. – Nie boję się – odpowiedziała i uświadomiła sobie, że po raz pierwszy od dawna – może w ogóle po raz pierwszy – jest to prawda. Zaczerpnęła tchu. Najwyższy czas wyprowadzić go z błędu. – Jeśli chodzi o Gordona, mylisz się całkowicie. Prawdę mówiąc, jestem na niego wściekła. – Wydaje mi się, że bardzo często ludzie czują złość do ukochanej osoby, która zmarła. Wini się ją za to, że nas opuściła. – Nie, mój mąż nie… Mięsień zadrgał na szczupłej twarzy Santiaga. – Zatrzymujemy tych, których kochamy, w naszych sercach, ale nadchodzi czas, kiedy musimy pozwolić im odejść. Lily, która wolałaby wrzucić Gordona do ciemnego, wilgotnego, pełnego szczurów lochu, niż zatrzymać go w sercu, wbiła wzrok w Santiaga. – Dlaczego sądzisz, że mój mąż nie żyje? – Wszyscy o tym wiedzą. – Wszyscy? – O Boże, to wyjaśniało współczujące spojrzenia, którymi ją obrzucano. Skinął głową. – Wiem, że hotele powinny zapewniać anonimowość, ale kobieta zajmująca sama apartament dla nowożeńców budzi wiele domysłów. Personel wiedział, że rezerwacji dokonał twój mąż, więc kiedy pojawiłaś się bez niego, zaczęli się zastanawiać… – Można by sądzić, że mają lepsze zajęcia – warknęła. – A potem powiedziałaś Javierowi… – Nic nie mówiłam Javierowi… Nie znam żadnego Javiera… – Urwała. – O nie! – Spojrzała na niego pytająco. – Masz na myśli chłopaka z recepcji? – Ten „chłopak” ma trzyletniego syna, ale tak, czasem pracuje w recepcji. Przypomniało jej się, jak wróciła z Baezy i chciała wziąć klucz od pokoju. Wypite wino sprawiło, że wspomnienia były trochę niewyraźne, ale pamiętała, że facet w recepcji sprawiał wrażenie zakłopotanego, kiedy w odpowiedzi na jego pytanie, czy mąż do niej dołączy, łzy napłynęły jej do oczu. – Nie dołączy. – Nagle ją olśniło. Nigdy nie zamierzał tego zrobić. – Nie ma go. Odszedł na zawsze. Z roztargnieniem potarła skronie. Jeden problem z głowy – wiedziała już „dlaczego”. Teraz musi tylko wymyślić, jak mu powiedzieć, że mąż żyje i ma się dobrze, i z tego powodu ona nie jest do wzięcia. – Zjesz ze mną śniadanie? – Co? – Śniadanie. Nie tutaj, jeśli to cię krępuje. Znam jedno miejsce, jakieś pół godziny jazdy stąd. Potrzebna będzie terenówka, żeby tam dojechać, jednak, uwierz mi, warto. Otoczenie jest wspaniałe. Jedzenie niezbyt wyszukane, ale ze świeżych miejscowych produktów i doskonale przyrządzone. Luis ma na zewnątrz wielki piec opalany drewnem i możemy jeść na dworze. Uznał, że jej milczenie oznacza zgodę, gdyż dorzucił: – Spotkamy się na dworze za… powiedzmy… dwadzieścia minut…? Uśmiechnął się do niej i dał nurka do basenu. – Wiesz, masz prawo do zdenerwowania. – Co? – Dopiero po kilku chwilach Lily zdołała powrócić myślami do rzeczywistości, niemającej nic wspólnego z mężczyzną, który w końcu życzył jej, by trafiła do piekła. No cóż. Jego życzenie się spełniło. – Powiedziałam, że masz prawo do zdenerwowania. – Zmarszczka ukazała się na gładkim czole Rachel. – Łapie cię jakieś choróbsko? Jesteś strasznie rozpalona. – Nie, nic mi nie jest – skłamała Lily. – Po prostu ociepliło się po południu – wskazała wpadające przez otwarte okno słońce – a ten sweter jest trochę… – Koszmarny – dokończyła Rachel. – Nie chcę być okrutna, ale ten twój kloszardowy ubiór nie dodaje ci urody, kochanie. Może gdybyś zdobyła się na trochę wysiłku, poczułabyś się lepiej? Kiedy jestem zdołowana, kupuję parę butów… – Terapia zakupowa nie jest lekiem na wszystko. – Naprawdę wiem, że para nowych butów nie naprawi wiele, ale… Dobry Boże, Lily, jeśli nie miałabyś prawa załamać się po tym, co cię spotkało, to kto by je miał? Powiem ci, że gdybym przeszła przez to, co ty: straciłaś dziecko, potem Gordon, ten skończony dupek, odszedł do tej małej… – Co do Gordona… wiesz, nie był takim czarnym charakterem. Rachel wyglądała, jakby miała wybuchnąć. – Nie był czarnym charakterem?! – A Olivia nie jest mała. Przed oczami Lily pojawił się obraz atletycznej rudowłosej psycholog sportu, którą jej były mąż zamierzał poślubić zaraz po otrzymaniu rozwodu. – I raczej nie byłam zaskoczona, gdy Gordon zwrócił się do mnie o rozwód. Czekał na nią na lotnisku, gdy wróciła z Hiszpanii. Poczucie winy i cierpienie sprawiły, że z początku nie zauważyła dziwnego zachowania męża. Całkowicie zapomniała, że winien jest jej wyjaśnienia, ponieważ sama też miała sporo do wyznania. Gordon odczekał, dopóki nie wsiedli do samochodu, by oznajmić, że to nie praca powstrzymała go, by dołączyć do niej, lecz inna kobieta. Lily nawet nie próbowała udawać zaskoczenia. – Ma na imię Olivia i… No cóż, Lily, chcę z nią być. Uważam, że powinniśmy się rozwieść. – Dobrze. Gordon, najwidoczniej przygotowany na wielką scenę, był oszołomiony jej reakcją i odrobinę podejrzliwy. – Nie masz nic przeciwko temu? Potrząsnęła apatycznie głową. – Nie chcesz wiedzieć… – zaczerwienił się – jak długo… – Jeśli chcesz mi powiedzieć. – Rozumiesz, o czym mówię, Lily? – Wymawiał słowa powoli, jakby rozmawiał z dzieckiem. – To nie jest przejściowy romans. – Nie tym razem. Gordon spurpurowiał i przyjął pozycję obronną. – No, gdybyś była bardziej… Urwał i najwyraźniej próbował odzyskać panowanie nad sobą. – Czy to nie odbije się na twojej karierze? – Złożyłem rezygnację. – A co z awansem? Awans był jedyną sprawą, o której potrafił mówić przez ubiegły rok. W jego głosie pojawiło się wyzwanie. – Uświadomiłem sobie, że służba w administracji państwowej mnie ogranicza. Potrzebowałem zmiany. – Kiedy podjąłeś tę decyzję? – Odszedłem z pracy dwa miesiące temu. – Czy powinnam zapytać, co robiłeś każdego ranka, kiedy wychodziłeś do pracy… albo podczas służbowych wyjazdów? – Olivia i ja zakładamy fitness club na Cyprze. – To coś innego. – Nie musiała nawet udawać całkowitego braku zainteresowania. – Do diabła, nie planowałem tego, ale musisz przyznać, że my nie… Ale nie oczekuję, że to zrozumiesz. Od chwili, gdy ją ujrzałem… – ciągnął cicho, z egzaltacją. Lily patrzyła w okno, nie widząc przejeżdżających obok samochodów. – Może rozumiem. Gordon nic nie powiedział, ale widziała, że jej nie uwierzył. Przez ułamek sekundy miała ochotę wyznać mu, że też kogoś poznała i już wie, jak marne było ich małżeństwo. Rachel prychnęła pogardliwie. – Pewnie, nie byłaś zaskoczona… Po prostu oczekiwałaś, że mąż porzuci cię dla kochanki, chociaż spodziewasz się dziecka. Może czas wszystko wyjaśnić. – Kiedy to prawda. Nie byłam zaskoczona. Nasze małżeństwo umarło na długo przed pojawieniem się Olivii. Rachel otworzyła usta, ale natychmiast zaczęła potrząsać głową. – Nie wierzę. Byliście parą, jaką wszyscy, których znam, chcieliby być. – Tylko przy ludziach. – Więc ty i Gordon nie byliście szczęśliwi? – Nie byłam nieszczęśliwa. Rachel podwinęła pod siebie długie nogi i westchnęła. – Dlaczego nigdy mi nic nie powiedziałaś? Lily wygięła szerokie usta w gorzkim uśmiechu. – Jak sobie pościelisz, tak się wyśpisz… tak powiedziałaby babka. – Nie jestem twoją babką i wiem, że nie powinno się mówić źle o zmarłych, ale była naprawdę zimną… – Daj spokój – poprosiła ją Lily. Rachel wzruszyła ramionami i ustąpiła. – Jeśli byłaś nieszczęśliwa, dlaczego z nim zostałaś? – Myślałam, że jakoś się nam ułoży… – Lily urwała i potrząsnęła głową. – Sama zadawałam sobie to pytanie milion razy. – Ale nigdy nie słyszałam, żebyście się sprzeczali. – Zdarzało się – przyznała Lily, wspominając nieustanne docinki i wyrzuty. – Ale to minęło. Prawdę mówiąc, wydaje mi się, że pod koniec byliśmy zbyt obojętni, by się sprzeczać. To smutne. Od razu wiedziałam, że Olivia nie jest taka jak inne. – Inne! Gordon miewał romanse? Lily spojrzała w oszołomione oczy przyjaciółki i przyznała ze skrępowaniem: – O dwóch wiedziałam. Mogło być ich więcej – dorzuciła obojętnym tonem. – To niemal pewne. Rachel zaśmiała się. – Nie wierzę w ani jedno słowo! – Potrząsnęła głową, jak gdyby chciała uporządkować myśli. – A ty wiedziałaś? Lily przytaknęła. – Przejmowałaś się tym? – Oczywiście, że się cholernie przejmowałam! To było ogromnie poniżające, ale Gordon zawsze okazywał skruchę. Rachel skrzywiła się. – Przepraszam. Nadal nie mogę uwierzyć, że nie pisnęłaś słowa. Jestem twoją najlepszą przyjaciółką. Lily zamachała bezsilnie dłońmi. – Mówienie o tym wydawało mi się nielojalne, a Gordon błagał mnie, żebym nic nie wspominała. Uważasz, że jestem żałosna? – No cóż, przecież nie mieliście dzieci i… – Urwała, na jej twarzy pojawił się wyraz przerażenia. Poderwała się i przysiadła na poręczy krzesła, które zajmowała Lily. – Och, bardzo cię przepraszam. Lily potrząsnęła głową i uśmiechnęła się uspokajająco. – Nie, masz rację, nie mieliśmy dzieci. – Ale nie zrezygnowaliście całkowicie z małżeństwa; postaraliście się o dziecko. Lily utkwiła bławatkowe oczy w twarzy przyjaciółki i potrząsnęła głową. – Nie. – Więc to był przypadek. – W oczach Lily pojawiło się coś, czego Rachel nie potrafiła określić. – Nie mówię, że to cię nie cieszyło – dodała pospiesznie. Nikt, kto widział Lily w tamtym okresie, nie przegapiłby faktu, że była zachwycona perspektywą macierzyństwa. – To najszczęśliwszy okres mojego życia – przyznała. – Mów, co chcesz, ale uważam, że zachował się jak skończony drań, porzucając cię, gdy byłaś w ciąży. – Kiedy zaszłam w ciążę, nie spałam z Gordonem prawie od roku.\nTytuły oryginałów: Santiago’s Love-Child A Spanish Engagement The Spanish Duke’s Virgin Bride Pierwsze wydania: Harlequin Mills & Boon Limited, 2005 Harlequin Mills & Boon Limited, 2003 Harlequin Mills & Boon Limited, 2007 Opracowanie graficzne okładki: Kuba Magierowski Redaktor prowadzący: Małgorzata Pogoda Korekta: Grażyna Henel © 2005 by Kim Lawrence © 2003 by Kathryn Ross © 2007 by Chantelle Shaw © for the Polish edition by Harlequin Polska sp. z o.o., Warszawa 2007, 2009, 2012, 2015 Opowiadania z tego tomu ukazały się poprzednio pod tytułami Romans w Hiszpanii, Hiszpańskie zaręczyny, Książę z Madrytu. Wszystkie prawa zastrzeżone, łącznie z prawem reprodukcji części lub całości dzieła w jakiejkolwiek formie. Wydanie niniejsze zostało opublikowane w porozumieniu z Harlequin Enterprises II B.V. Wszystkie postacie w tej książce są fikcyjne. Jakiekolwiek podobieństwo do osób rzeczywistych – żywych lub umarłych – jest całkowicie przypadkowe. Harlequin Polska sp. z o.o. 02-516 Warszawa, ul. Starościńska 1B lokal 24-25 www.harlequin.pl ISBN 978-83-276-1391-2 Konwersja do formatu EPUB: Legimi Sp. z o.o. | www.legimi.com\n<a href="https://cyfroteka.pl/ebooki/Smak_hiszpanskich_pomaranczy-ebookRO/p92339i141672" target="_blank" title="Smak hiszpańskich pomarańczy [Kim Lawrence, Kathryn Ross, Chantelle Shaw] - KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE" > <img src="https://cyfroteka.pl/images/BRD.png" style="border:none;background:none transparent;box-shadow:none;-webkit-box-shadow:none;-webkit-border-radius:0;border-radius:0;" alt="Smak hiszpańskich pomarańczy [Kim Lawrence, Kathryn Ross, Chantelle Shaw] - KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE"/></a>


Technolog (Metalurg) - PGO S.A.\nGrupa PGO S.A. to największa w Polsce grupa przemysłowa specjalizująca się w produkcji odlewów\ni odkuwek. Jesteśmy nowoczesną organizacją, która inwestuje w swoich pracowników i zapewnia im możliwość poszerzenia kompetencji zawodowych. Rozwijamy się, pamiętając o równowadze\ni odpowiedzialności. Realizujemy coraz bardziej wymagające projekty dla wielu sektorów przemysłowych. W związku z dynamicznym rozwojem, poszukujemy osoby na stanowisko:\nw Odlewni Żeliwa „ŚREM”\nStabilne zatrudnienie w oparciu o umowę o pracę w Odlewni Żeliwa „Śrem”;\nInwestycje w rozwój pracowników – dofinansowanie do studiów podyplomowych, szkoleń, certyfikatów;\nZadania osoby na stanowisku Technolog Obróbki Skrawaniem:\nPraca na wydziale przy rozwiązywaniu bieżących problemów metalurgicznych\nWspółpraca z Technologami przy opracowywaniu nowych pozycji oraz działań korygujących i zapobieganie niezgodnościom;\nKompleksowe opracowywanie i nadzór nad wdrożeniem nowych gatunków metalu;\nUaktualnienie i wprowadzenie nowych instrukcji metalurgicznych/technologicznych;\nPrzeprowadzanie prób z zastosowaniem nowych materiałów;\nOptymalizacja procesów metalurgicznych i technologicznych;\nWsparcie wiedzą metalurgiczną dla innych działów;\nPrzygotowanie i opracowanie dokumentacji technologicznej z wykorzystaniem programów CAD, CAM;\nOpiniowanie zapytań ofertowych;\nUdział w spotkaniach i audytach.\nWykształcenie wyższe (metalurgia lub pokrewne);\nZnajomość zagadnień związanych z metalurgią żeliwa oraz z identyfikacją wad odlewniczych;\nWiedza z zakresu technologii topienia i pozapiecowej obróbki metalu;\nDobra znajomość programów ITACA/ATAS, mile widziana znajomość programu\nz modułami CAD, CAM;\nUmiejętności analityczne oraz szukania i rozwiązywania problemów;


SZUKAJĄC DOBREJ LITERATURY: Zakasacjowana, czyli o Mrozie po raz pierwszy\n"Zakasacjowana", "zamrozowana", "Remigiusz Mróz", "autor życia" to praktycznie już główne hasła, po których można rozpoznać znaną polską, książkową vlogerkę Anitę z bookreviews. Kto nie wie, o czym mówię, serdecznie zapraszam tutaj. Wszelkie wątpliwości z pewnością się rozwieją.\nNawiązuję do Anity, gdyż gdyby nie ona to chyba nigdy nie skrzyżowałabym swojego czytelniczego życia z Remigiuszem Mrozem. Kupno "Kasacji", o której dzisiaj będzie mowa, nie było absolutnie spontanicznym zakupem. Ciężko mnie do czegokolwiek przekonać, jednak Anicie się to sprytnie udało. Urobiła mnie, totalnie. Skusiłam się i przepadłam. Uwierzcie mi, że ta vlogerka, co do "Kasacji" ma absolutną rację. Ta książka po prostu "rozpiernicza system".\nW kilku zdaniach, "Kasacja" to prawniczy thriller, co zaskakujące napisany przez polskiego autora Remigiusza Mroza. Opowiada o wielkiej aferze związanej z synem bogatego i znanego biznesmena, który zostaje oskarżony o brutalne morderstwo dwojga osób. Obrona zwyrodnialca trafia w ręce jednej z najlepszych mecenas kraju, a mianowicie Joannie Chyłce, która do pomocy otrzymuje młodego aplikanta Kordiana Oryńskiego. Jak się okazuje nie tylko brak współpracy mordercy przysporzy dwójce prawników niemałych problemów. W całej historii chodzi o coś zupełnie innego niż się z początku wydaje, a przesądzona z góry sprawa kryje za sobą nowe, istotne fakty.\nThrillery, kryminały to z pewnością gatunki książek, po które często sięgam. Uwielbiam się w nich zagłębiać, rozwiązywać przeróżne zagadki i przeżywać wszystkie napięte sytuacje razem z bohaterami. Ostatnimi czasy, bardzo brakowało mi tego zatracenia się w zupełnie innej rzeczywistości. Jak się okazało "Kasacja" pozwoliła na oderwanie się od szarego, nudnego życia i przeżycia niezapomnianej i trzymającej w napięciu intrygi.\nJuż od samego początku książka niesamowicie wciąga, co zawdzięczamy dobremu stylowi pisarskiemu autora, jak i przyjemnie pędzącej akcji, która nie leci na łeb na szyję, a utrzymuje odpowiednie tempo i pozwala zarówno na przemyślenia bohaterów, jak i na nasze własne. Chwała za to Remigiuszowi Mrozowi.\nPrzed lekturą mocno obawiałam się dość rozbudowanego i praktycznie opierającego się na akcji, wątku prawniczego, z którym stykam się w szerszej formie pierwszy raz, jednak autor rozwiał wszelkie możliwe wątpliwości po zaledwie kilku stronach. W przystępnym dla czytelnika sposób rozwija i wyjaśnia wszelkie terminy prawnicze, na co ja zareagowałam z wyraźną ulgą. Jednak ja mim wszystko uważam, że największą zaletą tej pozycji jest brak niepotrzebnych wątków czy znanych mi w tym gatunku dłużyzn. Autor rozwija te kwestie, które mają wyraźne znaczenie dla portretów psychologicznych bohaterów bądź fabuły.\nBohaterowie są świetnie wykreowani. Nie zlewają się w jedno, jak czasami się w tym gatunku zdarza. Uwielbiam kiedy bez problemu potrafię zidentyfikować, nawet po kilku tygodniach przerwy kto jest kim. Wyraziste charaktery to klucz do sukcesu każdego kryminału czy thrillera. Zarówno Chyłkę, jak i Zordona bardzo polubiłam i kibicowałam im z całych sił. Uważam, że autor zgrabnie poprowadził wątek romantyczny. W subtelny sposób zasugerował co może się wydarzyć. Szczerze? Ja liczę, że jednak coś z tego będzie. Po prostu kocham ten duet i mam nadzieję, że przeczytam o nim jeszcze nie raz, co również Remigiusz Mróz zaznacza na końcu książki. Tak, właśnie tak! Będą kolejne części Chyłki i Zordona. Czy wy podobnie jak ja też nie możecie się już doczekać? Tymczasem wydawnictwo obiecuje kolejną powieść autora na jesień. Szykuje się kolejna dobra pozycja, po którą idę w ciemno.\nBardzo chciałabym wam polecić lekturę "Kasacji", która uwierzcie mi jest literaturą na wysokim poziomie. Gdyby nie nazwisko autora na okładce, pomyślałabym, że jest ona autorstwa jakiegoś znanego i cenionego amerykańskiego pisarza. Tymczasem wyszła spod pióra naszego, rodzimego autora! Nic tylko cieszyć się i sięgać po kolejne książki jego autorstwa, co ja sama nie omieszkam zrobić. "Kasacja" jest na mocną 5 z plusem. Aż tak powraca wiara w polską literaturę. Czytajcie, polecajcie i przekazujcie dalej! :)\nAutor: Alaska o 05:46\nE. 18 maja 2015 06:52\nSłyszałam już o tej "mrozomanii", ale sama nie do końca jeszcze jestem przekonana... Ale zobaczymy, moze w końcu się skuszę. :)\nAlaska 18 maja 2015 07:06\nPolecam, polecam :) Sama zamiaruję kontynuować "mrozomanię" :)\nKaś 18 maja 2015 10:04\nPrzygodę z autorem miałam zacząć od "Kasacji", ale w oczekiwaniu na nią dorwałam w swoje łapki "Parabellum" - też jest świetne, choć z pewnością inne. Ale bardzo dopracowane! :)\nAlaska 18 maja 2015 10:46\nJa zaczęłam przekonana słowami Anity :) "Kasacja" podobno najlepsza w jego dorobku, jednak jestem gotowa przeczytać resztę książek autora :) "Parabellum" w planach.\nCzytałam mój post i właśnie czegoś mi brakowało! Zapomniałam wspomnieć o kwestii wielkiej pracy jaką autor włożył w książkę i napomkniętym przez ciebie dopracowaniu :) Duży szacunek dla Remigiusza :)\nZatracona w książkach 18 maja 2015 10:18\nZgadzam się z Tobą w 100%, "Kasacja" to kawał naprawdę dobrej literatury ;)\nWioleta Sadowska 18 maja 2015 12:52\nMróz to klasa sama w sobie. Przeczytaj jego "Wieżę milczenia", to również arcydzieło.\nAlaska 18 maja 2015 14:19\nDokładnie :) Skuszę się na wszystkie jego dzieła :)\n[Kasia] 13 czerwca 2015 12:21\nMrozomania mnie jeszcze nie dopadła, ale na pewno mogę napisać, że mocno jestem autora ciekawa - tyle się pisze o jego książkach, i to pozytywnie, że apetyt się zaostrza. W "Kasacji" musi coś być skoro jako miłośnika gatunku wciągnęła Cię tak bardzo :)\nhttp://rudarecenzuje.blogspot.com/ 22 czerwca 2015 05:27\nBardzo chętnie bym przeczytała, zarówno tę, jak i inne książki autora :)\nAlaska 22 czerwca 2015 10:29\n"Kasacje" polecam :)\nMarta Pyznar 17 lipca 2015 07:49\nja na Mroza mało odporna jestem, szczególnie na Chyłkę i Zordona - pokochałam ich bezgranicznie. Wieża milczenia też jest bardzo udana.


Stany lękowe - 4 techniki, by skutecznie je pokonać\nStany lękowe to naturalna odpowiedź naszego organizmu na sytuacje stwarzające ryzyko. Dlatego też w dużej mierze od nas samych będzie zależało to, czy dobrze sobie z nimi poradzimy czy też pozwolimy, żeby lęk nami zawładnął.\nStany lękowe to jedna z najczęściej występujących w XXI wieku dolegliwości. Stanowi najczęstszą przyczynę wizyt u lekarzy i terapeutów.\nNa samym początku trzeba zaznaczyć jasno, że nie istnieje jakieś cudowne remedium na stany lękowe. Nie jest tak, że znikną one z dnia na dzień. Istnieją jednak techniki pozwalające zwalczyć je stopniowo i zmniejszyć ich negatywny wpływ na nasze codzienne życie.\nPierwszym krokiem prowadzącym ku temu, by stany lękowe przeszły do przeszłości jest bliższe przyjrzenie się im i poznanie ich mechanizmów. W tym artykule opowiemy Ci, w jaki sposób.\nBez wdawania się w techniczne szczegóły, stany lękowe polegają na odczuwaniu niepokoju, który może pojawić się w dowolnym momencie naszego życia.\nPrzypomina to nieco stan pobudzenia, w którym ktoś spodziewa się nadejścia negatywnych wydarzeń.\nNic, co zrobi zdaje się pomagać. Pojawia się tachykardia, pocenie, bądź bezsenność. Co więcej, bardzo trudno jest wyjaśnić innym osobom znajdującym się w otoczeniu, co tak naprawdę się stało. Osoba dotknięta przez stany lękowe nie jest też w stanie z wyprzedzeniem ustalić, kiedy znów pojawią się nieprzyjemne objawy.\nChcesz dowiedzieć się więcej? Koniecznie przeczytaj też artykuł: Atak paniki i jego społeczny zupełny brak zrozumienia\nJak wyjaśniają znawcy, stany te mogą przybierać rozmaite formy.\nPojawia się w pierwszych latach życia młodego człowieka i bardzo szybko staje się nieodłączną częścią jego osobowości.\nCzłowiek z tego rodzaju niepokojem zazwyczaj reaguje impulsywnie i bez przemyślenia. Bardzo trudno jest mu się zrelaksować i ekscytuje się zbyt szybko, czasem wręcz bezpodstawnie. Nie wie, jak żyć bez uczucia niepokoju, ponieważ towarzyszy mu on od bardzo długiego czasu.\nPojawia się wskutek jakiegoś konkretnego wydarzenia lub wypadku u osoby, która nigdy wcześniej nie cierpiała na tego typu zaburzenia albo przynajmniej nie przybierały one rozmiarów zakrawających na poważny problem.\nTer rodzaj niepokoju pojawia się, ponieważ zdaniem osoby dotkniętej (czy też jej podświadomości) nie ma innego narzędzia umożliwiającego rozwiązanie problemu. Stanowi to rodzaj reakcji człowieka, a nie jego tendencji ogólnie rzecz biorąc.\nStany lękowe w obydwu tych formach mogą pojawić się u tego samego człowieka. Może nasuwa Ci się pytanie: “Dlaczego?”. Otóż istnieją ludzie zaniepokojeni “z natury”, ale – poddani pewnym negatywnym zdarzeniom – czują zwiększenie się objawów i nie są w stanie tego dłużej kontrolować.\nChcesz dowiedzieć się więcej? Może zainteresuje Cię również artykuł: Twoje ciało – sprzymierzeniec w walce ze strachem\nStany lękowe – jak je zmniejszyć nie sięgając po lekarstwa?\nWiele osób, gdy pojawiają się u nich stany lękowe, stara się zmniejszać swoje dolegliwości sięgając po metody naturalne. Ludzie tacy postanawiają nie korzystać z lekarstw przepisanych przez psychiatrę, ponieważ obawiają się uzależnienia przy coraz mniej zauważalnych pozytywnych efektach przyjmowania leków.\nDobre wieści są takie, że istnieją bardzo interesujące techniki, które zaleca się osobom cierpiącym na te dolegliwości.\nStany lękowe można kontrolować tylko wtedy, gdy się je pozna. Należy wiedzieć przede wszystkim, z czym mamy do czynienia – jest to nieświadoma odpowiedź mająca na celu umożliwienie nam przetrwania, gdy nasz umysł uważa coś za niebezpieczne.\nZ mózgiem powiązane są pewne reakcje fizyczne, mające na celu udzielenie nam pomocy w wyjściu z rzekomo zagrażającej nam sytuacji. Patrząc na to z tego punktu widzenia, krok po kroku, racjonalizując, możemy pozbyć się niepokoju i zmniejszyć stany lękowe.\nW taki sposób nie tylko stawiamy czoła naszym problemom, ale też odbieramy znaczenie temu, co dzieje się dookoła nas. Jeżeli z kolei boimy się stanów lękowych, tylko je zwiększamy.\nDlatego właśnie to takie ważne, by wykryć objawy, gdy tylko się pojawiają.\nJedną z najważniejszych cech stanów lękowych jest to, że wywołują w nas ciągły pośpiech i działanie pod presją. Człowiek zaniepokojony nie jest w stanie ustać w jednym miejscu przez dłuższą chwilę. Całkiem możliwe też, że stara się wykonać wiele zadań w jednym czasie.\nPrzygotowuje kolację, wysyła wiadomości do znajomych, przegląda zadania domowe dzieci i wstawia pranie w tym samym momencie. W biurze ma zawsze otwartych mnóstwo okien w przeglądarce internetowej, setki czynności zapisanych w kalendarzu, a dodatkowo zajmuje się również zadaniami innych ludzi. To tylko kilka cech charakterystycznych.\nAby zmusić mózg do wypoczynku i wskazać mu, że czas na przerwę, należy przede wszystkim zmniejszyć ilość wykonywanych zadań.\nMoże to zacząć się od małych kroków: chodzić wolniej, segregować zadania według ich ważności, odpoczywać pięć minut w ciągu dnia, ucinać sobie popołudniową drzemkę i nie przeładowywać swojego kalendarza zadaniami. To tylko kilka przykładów sposobów, w jakie można zmniejszyć odczuwany stres.\nWiele osób dotkniętych przez stany lękowe nie rozumie polecenia, by “oddychać”. Wydaje nam się, że mamy tu do czynienia z czynnością mechaniczną i zupełnie nieświadomą.\nOkazuje się jednak, że pewne formy oddychania oferują nam liczne korzyści znacznie wykraczające poza zwykłe dotlenianie organizmu. Powolne i głębokie oddychanie pomaga nam zrelaksować się i przejąć kontrolę nad dowolną sytuacją.\nGdy pojawia się stan lękowy, najlepsze, co możemy zrobić to zamknąć oczy i oddychać najwolniej jak tylko umiemy, myśląc jedynie o płucach wypełniających się powietrzem. W taki sposób zrównoważysz swój umysł i odzyskasz energię, aby dalej zajmować się tym, co masz do zrobienia.\nDoskonałą techniką jest również medytacja. Pomaga ona odzyskać harmonię zwłaszcza osobom, które mieszkają w dużych miastach i nie mają możliwości szybkiej ucieczki na łono natury.\nMedytacja to nie tylko siedzenie w pozycji kwiatu lotosa z zamkniętymi oczami. Jest to sposób na rozwój duchowy i stanie się lepszym człowiekiem. Uważa się, że 30 do 40 minut medytacji dziennie wystarczy, by zmniejszyć poziom stresu i oddalić od siebie stany lękowe.\nJak gdyby tego było mało, istnieją jeszcze inne ćwiczenia rozluźniające wskazane zwłaszcza dla osób cierpiących na lęk i niepokój. Niezależnie od tego, jaką technikę wybierzesz i wyćwiczysz, będzie dla Ciebie bardzo korzystna.\nZmień podejście do problemów\nGdy pojawiają się u Ciebie stany lękowe, być może nie jesteś w stanie na zimno przeanalizować i zapytać siebie, co tak naprawdę się z Tobą dzieje. Jedną z najlepszych strategii będzie zmiana punktu widzenia odnośnie przyczyny Twojego problemu.\nZamiast pozwolić, by władzę nad Tobą przejęły emocje, bądź impulsywne reakcje, zrób sobie przerwę. Zatrzymaj się na chwilę i przeanalizuj zdarzenie z bardziej racjonalnego punktu widzenia.\nMożesz na przykład wyobrazić sobie, że masz do czynienia z cudzym problemem, a nie z własnym. Dzięki temu uda Ci się uzyskać bardziej obiektywny punkt widzenia. Prawdopodobnie uświadomisz sobie, że stany lękowe nie mają już nad Tobą władzy.


Producenci słuchawek stawiają na innowacje - Gospodarka - polskieradio24.pl\nOstatnia aktualizacja: 04.06.2017 15:30\n– Innowacyjne rozwiązania znajdują się w słuchawkach bezprzewodowych, które rozwijają się w tempie błyskawicznym, w zasadzie co pół roku pokazujemy coś nowego, np. nowy profil kompresji dźwięku, przesyłu bezprzewodowego. Opieramy się tu na Bluetooth – mówi agencji informacyjnej Newseria Paweł Kuhn, menadżer marketingu w firmie Aplauz, która dystrybuuje w Polsce produkty Sennheiser.\nAktywny system tłumienia hałasu\nJeszcze kilka lat temu słuchawki wyposażone w aktywny system tłumienia hałasu stanowiły rzadkość i pojawiały się w ofercie zaledwie kilku producentów. Obecnie ta innowacja staje się coraz bardziej popularna. W warunkach laboratoryjnych naukowcom udało się stworzyć system aktywnego tłumienia dochodzących z zewnątrz dźwięków, który wykazywał się skutecznością na poziomie 99,7 proc. Zwykłe słuchawki wyposażone w tego typu rozwiązanie nie są tak skuteczne, ale zasada działania jest podobna – mikrofony wbudowane w słuchawki rejestrują dochodzące z zewnątrz odgłosy, a następnie słuchawki generują dodatkowe fale dźwiękowe o odwrotnej amplitudzie, tłumiące oryginalny hałas. Również w tej technologii zaszły w ostatnim czasie zmiany powiązane m.in. z liczbą wbudowanych mikrofonów.\n– Druga rzecz, często powiązana ze słuchawkami bezprzewodowymi, to aktywny system redukcji szumów, który w tej chwili opiera się już na 3–4 mikrofonach, których suma sygnału jest puszczana do ucha w odwrotnej fazie, dzięki czemu redukuje szumy zewnętrzne – dodaje Paweł Kuhn.\nSpecjalista zaznacza, że przy tworzeniu słuchawek ważną rolę odgrywa także samo wykonanie produktu, ponieważ wykorzystanie najlepszych materiałów daje gwarancje, że urządzenie będzie nie tylko komfortowe, lecz także zapewni wysokiej jakości brzmienie.\n– Każdy element ma wpływ na brzmienie: poduszki, ich materiał i grubość, to, czym są pokryte, jak są zrobione w środku. Oczywiście, to tylko jeden z elementów składowych i warto dodać, że najważniejszym z nich jest przetwornik. Bardzo wiele zależy od miejsca produkcji, dlatego firma Sennheiser stawia na gwarancję niemieckiej jakości – tłumaczy Paweł Kuhn.\nMenadżer marketingu z firmy Aplauz podkreśla, że obecnie największe doświadczenie w produkcji przetworników ze wszystkich europejskich producentów ma firma Sennheiser. Dlatego właśnie niemiecki producent uważany jest za jednego z liderów rynku sprzętu audio.\n– Najdroższe słuchawki marki Sennheiser to przy okazji w ogóle najdroższe i najlepsze słuchawki dostępne w oficjalnej sprzedaży. Model HE1 nawiązujący do absolutnie legendarnego produktu Sennheiser Orpheus z lat 90., są to słuchawki elektrostatyczne sprzedawane łącznie ze wzmacniaczem lampowym obudowanym w marmur Carrara. Kosztują ponad 200 tys. zł. Sprzedaliśmy ok. 100 sztuk na świecie, a produkujemy je zaledwie od roku – mówi Paweł Kuhn.\nSpecjalista podkreśla, że najlepsze słuchawki elektrostatyczne z oferty Sennheiser wyposażono w szereg innowacji, w tym m.in. przetwornik zasilany prądem o napięciu 400 woltów.\n– Im dalej od przetwornika znajduje się transformator, który podaje ten prąd, tym większe są zniekształcenia. Dlatego Sennheiser opracował technologię, gdzie ten transformator jest zintegrowany w słuchawkach. Oczywiście dla użytkownika nie ma żadnej różnicy, po prostu zakłada na uszy dosyć duże słuchawki. One i tak byłyby duże, bo model elektrostatyczny tym się cechuje. Zniekształcenia harmoniczne, z którymi walczymy we wszystkich słuchawkach, są tutaj na absolutnie minimalnym poziomie, niedostępnym dotychczas, rzędu jednej tysięcznej procenta – wyjaśnia Paweł Kuhn.\nDla kontrastu najtańsze słuchawki z fabryki niemieckiego producenta można kupić za kilkadziesiąt złotych.\n– Im wyższa cena słuchawek, tym mają więcej do zaoferowania, np. obsługę smartfonów zarówno z systemem iOS, jak i Android, grubsze, bardziej wytłumiające poduszki, większe nauszniki, które bardziej otaczają nasze uszy, dając jeszcze lepszą jakość odsłuchu. Im więcej materiału i tych drobnych elementów, tym więcej trzeba zapłacić – podsumowuje Paweł Kuhn.\nZobacz więcej na temat: słuchawki technologie


Sprawdzone rozwiązania na rozwój firmy. Podsumowanie akademii e-biznesu | Blog home.pl\nPrzez tydzień wraz z partnerami pokazywaliśmy, jak za pomocą pewnych narzędzi i metod pokonać przeszkody w biznesie i odnieść sukces. Przydatne wskazówki, którymi podzieliliśmy się w artykułach oraz nagraniach są uniwersalne, dlatego możesz w każdej chwili rozpocząć cykl akademii. W jednym wpisie zebraliśmy wszystkie rozwiązania.\nCo tak naprawdę przeszkadza polskim przedsiębiorcom? Wysokie podatki, czy może brak elektronicznego sprzętu lub pomysłu na siebie? Instytut badawczy ARC Rynek i Opinia zapytał o to właścicieli mikro, małych i średnich firm z różnych branż. Wyczerpujący raport możesz pobrać tutaj.\nJak się okazało, przyczyn było o wiele więcej. Problem z otrzymaniem dofinansowania, niski popyt, przewaga konkurencji, problemy z zarządzeniem – takie trudności pojawiały się najczęściej w naszym badaniu. O najważniejszych wnioskach z raportu napisaliśmy tutaj.\n1. Jak oszczędzić czas i sprawnie prowadzić interesy?\n2. Jak w 3 krokach rozpocząć biznes w Internecie?\n3. Jak wyróżnić się na tle konkurencji?\n4. Dopasuj się do trendów w e-biznesie\n5. Złap wiatr w żagle!\n6. Dowiedz się, jak skutecznie dotrzeć do klientów\nW poniedziałek na Innpoland.pl pojawił się artykuł o 7 sposobach, dzięki którym pracuje się wydajniej, a przy tym oszczędza czas. Jeśli uważasz, że dzięki wielozadaniowości robisz więcej – tym bardziej zapoznaj się z tym tekstem.\nMyślisz: „to nie dla mnie, moja firma jest stabilna, jesteśmy wypłacalni”. Masz kontrolę nad procesami w firmie, sprzedaż Cię zadowala, jednak, żeby to utrzymać musisz rozwijać swój biznes. A to bywa trudne, bo codzienne obowiązki pochłaniają mnóstwo czasu.\nArtykuł z naTemat.pl to konkretne rozwiązania oparte o chmurę technologiczną. Chmura, w której przechowujesz firmowe pliki pozwala na pracowanie w dowolnym miejscu z dostępem do sieci. Wraz z pracownikami tworzysz dokument, w którym zapisujecie ciekawe pomysły. Dzięki technologii cloud computing każdy może dodawać w dowolnym momencie swoje uwagi i bez większego wysiłku wpływać na rozwój firmy.\nCo jeszcze można przenieść do chmury? Właściwie wszystko, co najpotrzebniejsze przy prowadzeniu własnej działalności: prosty program do fakturowania i sprawdzania stanów magazynowych, generator raportów sprzedażowych, arkusze kalkulacyjne czy programy do edycji tekstu. Jak oszczędzić jeszcze więcej czasu? Instalując raz Office 365 od Microsoft otrzymasz dostęp do chmury z takimi aplikacjami jak: Word, Excel, PowerPoint, poczta Outlook, OneNote, Publisher.\nDziś strona WWW to niezbędna wizytówka firmy. Biznes bez obecności w Internecie się nie rozwija. Zacznij od przejrzenia stron przedsiębiorstw, z którymi konkurujesz. Jak się prezentują? Jakie mają zakładki na stronie? Dzięki takiej analizie odkryjesz pomysł, na to, w jaki sposób pokazać się w internecie lub wyeliminujesz na swojej elektronicznej wizytówce błędy, które mają inni.\nPo inspiracji czas na podjęcie konkretnych działań:\nwybór adresu do swojej strony,\nzaplanowanie wyglądu i skorzystanie z kreatora stron,\ndziałania promocyjne: Google AdWords lub cały pakiet reklamy internetowej.\nZ tego artykułu dowiesz się, w jaki sposób łatwo zrealizować te trzy cele.\nW biznesie przedsiębiorca nie może zapominać o…sobie. Istnieją pewne typy zachowań, które ułatwiają prowadzenie firmy i zarządzanie zadaniami pracowników. Według autora tekstu „Biznes prowadzi się przez cały rok..”, dobry przedsiębiorca musi sprawdzić się w kilku rolach. W tekście zostaje obalony mit, który głosi, że tylko 8-godzinny dzień pracy jest efektywny.\nJuż wiesz, że biznes trzeba przenieść do internetu, żeby być konkurencyjnym. Jednak tysiące osób zrobiło już to wcześniej. Sprzedaż w internecie to nie tylko dodawanie produktów do oferty. Jednak, od czego zacząć? Na początku, oczywiście, założyć e-sklep.\nJeśli, nie masz doświadczenia, nie obawiaj się – istnieją już gotowe oprogramowania do sprzedaży przez Internet np. Click Shop. Wybierając e-sklep zwróć uwagę na możliwości integracji z najpopularniejszymi usługami np. zamówieniem kuriera, dodaniem sklepu do porównywarek cenowych albo wystawianiem Twoich produktów na aukcjach.\nPoza funkcjonalnościami w sklepie, jest potrzebne co nie jest bezpośrednio ofertą, czyli marketing oraz zapewnienie standardów obsługi klienta. Co to oznacza w praktyce? Sprawdź wskazówki z tego artykułu.\nWiesz, jak masz działać. Jednak wszystkiego samodzielnie nie zrobisz. Potrzebujesz dobrych, rzetelnych współpracowników. Kilka skutecznych pomysłów znalezienie takiego pracownika znajdziesz tutaj.\nCena nie jest już kluczem do osiągnięcia e-sukcesu. Elastyczność w biznesie to dostosowanie się do zmieniającej się mody, modyfikacja oferty, wyglądu strony…Psychologowie już dawno dowiedli, że naszym dominującym zmysłem jest wzrok. W przypadku sklepu w sieci i strony istotne jest zaskakiwanie odbiorcy, który często jednocześnie przegląda ofertę kilku e-sklepów. Przeczytaj, jakie jeszcze pomysły warto wprowadzić, żeby Twój sklep wyglądał oryginalnie i przy tym estetycznie.\nNie da się uciec w biznesie od negocjacji. Za pewne masz różne doświadczenia, ale jeśli chcesz wywierać dobre wrażenie musisz być odpowiednio przygotowany. Tym razem przygotowaliśmy nie wskazówki, a listę błędów, których trzeba unikać, żeby przeprowadzić owocną rozmowę. Okazuje się, że źle postrzegane jest niezadawanie pytań, a nawet trzymanie dłoni pod stołem.\nTrochę teorii już za nami, czas rozpędzić biznes. Spróbuj pracy zdalnej. Zarządzaj magazynem, wysyłaj więcej maili zamiast dzwonić – oszczędzisz czas, pracuj w domu zamiast wynająć biuro. Efekty, szczególnie w postaci zaoszczędzonych pieniędzy pojawią się szybko.\nJeśli mieszkasz w niewielkim mieście, szanse na znalezienie specjalisty maleją. Fachowcy mogą pracować dla Ciebie zdalnie, korzystając z chmury. Likwidujesz ograniczenia lokalne, nie tracisz pieniędzy na dojazd do pracy i zatrudniasz kogo chcesz.\nZanim spróbujesz pracy w chmurze, zapoznaj się z tym tekstem, w którym polscy przedsiębiorcy opowiadają o swoich doświadczeniach w nowoczesnym prowadzeniu biznesu. Np. w firmie Buffer tworzącej narzędzia do obsługi i analizy mediów społecznościowych zatrudnionych jest ponad 30 osób z… 22 krajów.\nRozwijając swój biznes warto wzorować się na tych, którzy już osiągnęli wielki sukces. Może nietypowe nawyki pozwalają im myśleć kreatywnie i pobudzają do działania? Sprawdź, jak ludzie sukcesu spędzają swoje poranki. Twórca Facebooka po przebudzeniu zakłada zawsze koszulkę o tym samym wzorze, żeby zaoszczędzić czas poświęcany na podjęcie decyzji o tym, co na siebie włożyć. Natomiast dyrektor generalna PepsiCo wstaje o 4 rano, a założyciel Amstrad przemierza 80 km na rowerze przez angielskie wioski.\nJeśli wydaje Ci się, że na Twój towar nie ma popytu – jesteś w błędzie. Przygotowując ofertę trzeba wybrać grupę docelową do której trafi produkt. I właśnie do tej grupy wysyłać reklamy i ofertę, inaczej inwestycja nie zwróci się. Co 10. Polak kupuje przez Internet minimum raz w tygodniu, więc wśród tych osób są na pewno tacy, których zainteresuje Twoja oferta.\nPrzeczytaj artykuł w którym opisano, jak korzystać ze sposobów przyciągnięcia klientów do sklepu takich jak:\npakietów reklamy internetowej.\nDbając o zaistnienie w sieci, nie można zapomnieć o relacjach z innymi. Podobno największe sukcesy odnoszą ci, które potrafią otaczać się właściwymi ludźmi. To jednak nie wystarczy – trzeba jeszcze umieć ich słuchać, a także odpowiednio wykorzystywać umiejętności i talenty posiadane przez każdego z zespołu.\nNawet, jeśli pracownicy nie są z Tobą spokrewnieni, mają wpływ na decyzje biznesowe, które podejmujesz. Dzięki dobrej relacji, możesz dzielić się z rodzina pomysłami na firmę i przy okazji zobaczyć, co sądzą osoby niezwiązane z firmą.\nKto jeszcze może być pomocny w rozwoju przedsiębiorstwa? Osoby o odmiennych poglądach, zaufani współpracownicy, uczciwi pracownicy biznesowi. Przeczytaj artykuł, w którym dowiesz się jak wykorzystać atuty, które ma każda z osób zaliczających się do tych kategorii.\nPo całym tygodniu wyzwań trzeba się zregenerować. Jednak biznes w internecie zarabia na Ciebie cały czas, zatem wymaga doglądania. Jeśli skorzystasz z prostych porad dotyczących aplikacji w chmurze, wzmocnisz swoją efektywność i szybciej skończysz niezbędne zadania. A wtedy pozostały czas można przeznaczyć na relaks.\nPracownicy mają prawo, a nawet obowiązek do znalezienia czasu na odpoczynek. Jeśli zauważasz, że nie wszyscy tego przestrzegają i nie potrafią oddzielić życia prywatnego od pracy – zapoznaj się ze tym tekstem. Dzięki temu z większą łatwością i pewnością będziesz zarządzać i komunikować się ze swoimi pracownikami.\nWszystkie informacje na temat Akademii e-biznesu znajdziesz na specjalnej stronie www. Gdy przejdziesz przez całą akcję, nie zapomnij pobrać certyfikatu, który będzie motywować do kolejnych wyzwań w biznesie. Życzymy samych (e)sukcesów!\nTAGI: akademia / biznes / e-biznes / e-biznes w domu / e-commerce / microsoft / office 365 /


Macie problem z Getting Over It? Najlepsi kończą tytuł w 2 minuty... | Gaming Society\nStrona głównaWiadomościMacie problem z Getting Over It? Najlepsi kończą tytuł w 2 minuty...\nMacie problem z Getting Over It? Najlepsi kończą tytuł w 2 minuty…\nRóżni po tym świecie chodzą gracze. Jedni szukają tytułów graficznie doskonałych, inni stawiają na fabułę, są też tacy co nie potrafią żyć bez zaliczenia przynajmniej jednego questa dziennie. Istnieje też jeden, specyficzny podgatunek homo gamers. Niewielka grupa ludzi, którzy lubią gdy ogrywany tytuł zadaje im ból. Nie, tym razem nie mówimy tutaj o Dark Souls…\nCi nieco starszej daty wyjadacze internetowych fenomenów zapewne kojarzą malutką, flashową produkcję o niewiele mówiącej nazwie QWOP. Specyficzny „symulator”, zaskakujący prostotą sterowania ma na celu tylko jedno – uświadomić nas w możliwie dotkliwy sposób iż nie jesteśmy w stanie poprawnie kontrolować własnych rąk a przez to – przebiec w grze więcej niż parę metrów. Dalej nic nie świta? Łapcie więc TEN link i nadróbcie zaległości.\nNoga, pupa, twarz, noga, pupa, twarz, noga, pupa… i tak do białej gorączki. Oczywiście tytułów stawiających na możliwie sprawne wytrącenie nas z psychicznej równowagi jest wiele, wśród produkcji małobudżetowych niedawno królował Flappy Bird, a i segment AAA mocno pamięta serię Dark Souls. Od niedawna QWOP może pochwalić się młodszym braciszkiem, czyli produkcją nietypową, nazwaną Getting Over It, autorstwa jednego z największych psycholi świata gamedevu – Bennetta Foddy.\nSprawdźcie również niedawny hit – Cuphead. Z pewnością skutecznie zwalczy wasz problem z niskim ciśnieniem.\nZa niecałe 30zł nabyć możecie produkt, idealny wręcz do upokorzenia znajomych podczas towarzyskiego wieczorku, odnajdujący się również jako genialny substytut kofeiny i mniej legalnych stymulantów. W czym tkwi czar? Jak zawsze w pozornej prostocie i łatwości. Magię produkcji zademonstrował szerokiemu gronu chociażby najbardziej znany gracz świata – PewDiePie:\nZaintrygowani? Acziwków gra w sobie zbyt wielu nie zawiera (nieprzypadkowo), tak więc ustawcie sobie dodatkowy, który śmiało nazwać można platyną. Najlepsi pokonują Putina w garnku zaledwie w delikatnie ponad 2 minuty… Jak wygląda speedrun?\nAutor niniejszego newsa nie ponosi odpowiedzialności za powstałe w skutek zmagań w grze Getting Over it szkody na ciele, psychice oraz mieniu.\nPoprzedni artykułW co grać na komputerze, który powinien już chodzić do szkoły?\nNastępny artykułAGO Gaming z rewanżem nad pro100 i 6 tysiącami dolarów za Mother Russia 2


Wypoczynek - Place zabaw - Katalog Stron\nReklama w internecie > Wypoczynek > Place zabaw\nPrzy mniejszych inwestycjach, gdzie nie ma potrzeby tworzenia złożonych projektów – najczęściej przygotowujemy i przedstawiamy nasze propozycje dotyczące zagospodarowania wskazanego terenu, po uprzedniej wizji lokalnej oraz uwzględnieniu przekazanych nam sugestii i wymagań.\nZdarza się, że nasi klienci dokładnie wiedzą, czego potrzebują i od razu proszą o konkretne, wskazane przez nich rozwiązania – wtedy czas realizacji zamówienia jest najkrótszy.\nProducent drewnianych urządzeń zabawowych na place zabaw http://www.fior.com.pl\nProdukcja certyfikowanych urządzeń zabawowych na place zabaw. Projektowanie placów zabaw.\nOpis strony Producent drewnianych urządzeń zabawowych na place zabaw\nSala zabaw dla dzieci w Grójcu - PODWODNE KRÓLESTWO http://podwodnekrolestwo.pl\nSala zabaw dla dzieci PODWODNE KRÓLESTWO. Trzy poziomowa konstrukcja zabawowa, tuby, zjeżdżalnie, suchy basen, zabawki. Organizujemy urodziny oraz imprezy okolicznościowe. Kawiarenka dla dzieci i r\nOpis strony Sala zabaw dla dzieci w Grójcu - PODWODNE KRÓLESTWO\nWyposażenie placów zabaw interatletika.pl\nOpis strony Wyposażenie placów zabaw


STATKI Wiadomości -\nWoziły ropę, miały ratować rannych w III wojnie światowej, teraz służą podczas pandemii. Największe pływające szpitale świata\nWojsko USA w ramach walki z pandemią uruchomiło swoje dwa wielkie statki szpitalne USNS Comfort i Mercy. Oba nie mają sobie równych na świecie, zarówno pod względem możliwości jak i związanych z tym kosztów. W ostatnich latach dyskutowano, czy w...\nReżim Kim Dzong Una niczym piraci. Korea Północna sięga po sprawdzone metody z XVIII wieku\nKorea Północna nie może pozwolić sobie na odpływ pieniędzy w związku z nałożonymi sankcjami. Dlatego też reżim sięga po różne rozwiązania, by dalej handlować z resztą świata. Wykorzystuje do tego taktykę piratów sprzed prawie 300 lat.\nRMF: Komisja Europejska naciska na Polskę. Do 10 czerwca musi podjąć decyzję w sprawie granic\nJacek Bury składa zawiadomienie. "Oczekuję przeprosin dla obywateli, których ściga się, pałuje się"\nPogoda. Gdzie jest burza? "Żółte" ostrzeżenia IMGW dla dwóch województw\nWybory 2020. Donald Tusk zbiera w Brukseli podpisy dla Trzaskowskiego. "Nie ma wątpliwości, kogo popieram"


Seat Mii - trzeci Volkswagen Up! | przyspieszenie.pl Seat Mii - trzeci Volkswagen Up! | przyspieszenie.pl\nYou are here: Home / Premiery / Seat Mii – trzeci Volkswagen Up!\n5 października 2011 /0 Komentarzy/w Premiery /by Witold Hańczka\nPróba podboju rynku najmniejszych aut poprzez produkcję trzech identycznych modeli to nie autorski wymysł Volkswagena. Kilka lat temu mieliśmy do czynienia z podobnym ,,miejskim atakiem”. Wówczas ze strony Toyoty Aygo, Peugeot’a 107 i Citroena C1. Małe auta były produkowane w tej samej fabryce (w Kolinie), miały takie same silniki i systemy bezpieczeństwa. Różniły się tylko kilkoma szczegółami, między innymi ceną… 107 i C1 były sporo tańsze niż Aygo (nieco lepiej wyposażona). Prawdopodobnie przedstawiona historia powtórzy się przypadku rodzinki Volkswagena. Najstarszy brat Up! będzie wiódł prym jako ten najlepiej wyposażony i najciekawiej wystylizowany. Wystylizowany, ponieważ ma inny kształt tylnej bocznej szyby (choć to detal!). Prawdopodobnie będzie też najdroższy. Mii i Citigo będą podbijać rodzime rynki, czyli hiszpański i czeski.\nJak odróżnić trojaczki\nMii różni się od Up’a! tym, czym Up! od Citigo\nCzęsto zdarza się, że rodzice trojaczków, aby nie pomylić jednego z drugim, bądź trzecim, ubierają dzieci w różnokolorowe ubrania. Tę strategię przyjął także Volkswagen. Samochody miejskie będą różnić się barwami nadwozia. Np. Seat Mii w wersji ekspozycyjnej jest żółty. Takiego koloru nie znajdziemy w palecie barw pozostałych ,,maluchów”. Ale nie każdy zna przecież na pamięć zawartość ,,szafy” poszczególnych marek. Jak więc odróżnić podobnych braci? To tak jak w przypadku braci Mroczek. Można, ale trzeba by oglądać regularnie M jak miłość. Po co się angażować, jeśli korzyści są niewielkie. Swoją drogą Mroczkowie mogliby wziąć udział w kampanii reklamowej tych modeli. Gdy będzie trzeba różnicę wskaże nam cennik (samochodów oczywiście). Seat Mii ma nieco zmienione przednie i tylne lampy, typowo seatowski grill i logo. I to wszystko.\nJedno zdanie o wnętrzu Seata Mii\nSeat Mii – jak Up!, jak Citigo\nCo do zmian we wnętrzu samochodu, Mii różni się od braci kierownicą oraz gałką zmiany biegów.\nSilniki 1.0 60 i 75 KM\nJednostki napędowe o pojemności jednego litra i mocy odpowiednio 60 i 75 KM mają zapewniać Mii odpowiednią dynamikę i niskie spalanie. Seat 60-konny powinien spalać średnio 4,5 a 75-konny 4,7 l na 100 km. Spalanie można będzie jeszcze ograniczyć, dopłacając za wersję Ecomotive, wyposażoną w system odzyskiwania energii i system start/stop. Wkrótce w gamie pojawią się kolejne jednostki.\nSeat Mii – najpierw w Hiszpanii\nCena Seata Mii nie została jeszcze ujawniona\nMii zadebiutuje na rynku hiszpańskim jeszcze w tym roku. Jego sprzedaż na innych rynkach europejskich rozpocznie się wiosną roku 2012. Ceny wciąż jeszcze nie podano, prawdopodobnie jednak za wersję bazową Mii trzeba będzie zapłacić więcej niż 30 tysięcy złotych.\nTagi: 60 km, 75 km, cena, m jak miłość, Mii, Seat, start&stop, Up!, Volkswagen\nNowe Porsche 911 – konserwatywne, ale postępowe Chińskie samochody, czyli Changan w pięciu smakach


Robione za zamówienie meble czy zakup gotowego zestawu - plusy i minusy obu rozwiązań. - dubiel-apartamenty.pl\nMeble można obecnie kupić w wielu przeróżnych miejscach. Na naszym rynku działa paru krajowych producentów, którzy mają salony rozsiane w większości miast, a oprócz tego wiele tysięcy małych, niezależnych warsztatów, produkujących meble na indywidualne zamówienie klienta.\nTak więc każdy kto będzie szukał mebli może się zdecydować albo na gotowe zestawy, wyszukane w jakimś sklepie meblowym, albo też zrobienie mebli według indywidualnego projektu, dostosowanych do domowych pomieszczeń. Oba te rozwiązania będą mieć swoje zalety i wady. W meblowych salonach przeważnie można kupić zestawy składane z ograniczonej ilości elementów. Wprawdzie często jest ich dość spory wybór, zarówno pod względem wymiarów jak i funkcji,\nZaletą zakupów w większych meblowych salonach jest z kolei to, że jeśli nie będzie się chciało czegoś mniej typowego, to meble można mieć dość szybko, a poza tym ze względu na produkcję masową można liczyć na korzystniejsze ceny. W części przypadków montaż mebli wrocław będzie samodzielny, ale dzięki temu da się dodatkowo oszczędzić niemałą kwotę.\nJednak jeżeli ktoś będzie chciał samodzielnie zaprojektować swój pokój czy kuchnię, wybrać mniej typowe płyty meblowe czy też postawić niestandardowe, niewymiarowe szafki, to najlepszym rozwiązaniem będzie wykonanie wszystkiego na zamówienie. Tego typu usługi stolarskie wrocław oferuje coraz większa ilość firm z branży meblowej. Największą zaletą robienia mebli na zamówienie jest fakt, że można je całkowicie dopasować do danego pomieszczenia, w zasadzie każdy kąt można w całości wykorzystać jak się da.\nPoza tym da się wykonać dowolne zestawienie płyt meblowych i frontów, tu jedynym ograniczeniem będzie wyobraźnia, bo wybór płyt jest tak duży, że każdy znajdzie coś odpowiedniego dla siebie (link do witryny). Jednak takie meble robione na wymiar mają też pewne wady, o których należy pamiętać. Na pewno czas oczekiwania będzie dłuższy, bo zrobione być muszą według projektu, należy się też liczyć z wyższymi kosztami takiego zlecenia.


Warszawski Triathlon i Aquatlon\nPływamy, biegamy, jeździmy na rowerze - przed nami widowiskowe zawody na Ursynowie 16.09.2017 r.\nJesteś aktywny fizycznie? Trenujesz regularnie? Chciałbyś sprawdzić swoje umiejętności w trzech konkurencjach sportowych?\nZapraszamy na warszawski Ursynów.\nKolejna impreza dla fanów - amatorów triathlonu zbliża się wielkimi krokami. 400 metrów pływania, 10 km rowerem oraz 3 km biegu – to dystanse, z którymi zmierzą się uczestnicy imprezy IX TRIATHLON WARSZAWSKI – OTWARTE MISTRZOSTWA WARSZAWY W TRIATHLONIE I AQUATLONIE pod patronatem Burmistrza Dzielnicy Ursynów.\nWedług specjalistów triathlon to sport dla ludzi z wyjątkową wytrzymałością organizmu\ni wszechstronną kondycją. Trzeba dobrze pływać, mieć siłę na jazdę rowerem oraz zdrowie do biegania. Triathlon to sport dla ludzi, których nie zrażają przeciwności i którzy potrafią wytrwale dążyć do celu.\nTa nietypowa, bardzo amatorska formuła zawodów - nietypowa, bo konkurencja pływacka rozgrywana jest na pływalni – to możliwość sprawdzenia swoich umiejętności sportowych na krótkich dystansach i dobry moment na rozpoczęcie przygody z nową formą rywalizacji sportowej.\nKażdego roku przy okazji zmagań w triathlonie, zostanie zorganizowany także Aquatlon (200 metrów pływania, 1000 metrów biegu), skierowany jedynie dla dzieci oraz Triatlon Rodzinny - konkurencja sztafetowa dla rodzin.\nPrzełamywanie barier i pokonanie samego siebie przypadła zawodnikom do gustu, czemu dają wyraz przy coraz to większym zainteresowaniem tego typu imprezą. W tym roku przygotowaliśmy 220 pakietów startowych dla naszych uczestników.\nOrganizatorzy przygotowali dla uczestników atrakcyjne nagrody, medale i trofea. Po zakończonej rywalizacji na wspólne biesiadowanie zaprasza partner tegorocznej edycji triathlonu Restauracja Powsin. Uczestnicy będą mogli zregenerować siły przy posiłku z grilla. Warto zapisać się już dziś.


19 i 20 czerwca kolejne rundy Formuły 2 - SATKurier.pl\ndodano: 2010-06-18 15:38 | aktualizacja: 2010-07-29 12:33\nW sobotę i niedzielę (19 i 20 czerwca 2010 r.) Natalia Kowalska jadąca w teamie CYFRA+ F2 RACING będzie miała okazję ścigać się na kolejnym, znanym z wyścigów Formuły 1, torze Zolder. Tor Zolder jest usytuowany w trójkącie Bruksela-Liege-Eindhoven, ma prawie 4 km długości. To drugi po SPA-Francorchamps znany na świecie belgijski tor wyścigowy.\n- W kalendarzu tegorocznych startów F2 Zolder jest jedynym torem, który dosyć dobrze znam. Kilka razy wcześniej, oraz w we wtorek w tym tygodniu, miałam okazję jeździć tu na testach. Poznałam specyfikę tego toru, co daje mi większe szanse na dobry start - mówi Natalia Kowalska.\n- Z drugiej strony w najbliższy weekend zapowiadany jest deszcz, co sprawi, że wynik będzie mniej przewidywalny, a szanse wszystkich zawodników zostaną wyrównane. Ja będę mogła pokazać swoje umiejętności jazdy na śliskiej nawierzchni - mówi entuzjastycznie Natalia. - Po wtorkowych testach znaleźliśmy bardzo dobre ustawienia. Czasy okrążeń może o tym nie świadczyły, bo jeździłam na starych oponach, chciałam jednak zachować nowe na weekend - dodaje.\nPo wyścigu na torze Monza organizatorzy Formuły 2 wprawdzie nie wymienili Natalii silnika, został on jednak sprawdzony i zresetowany. W bolidzie zamontowano także nową skrzynię biegów, w miejsce starej, która ucierpiała na torze Monza w I wyścigu, gdy Natalia została uderzona przez auto Hindusa Sureshwarena.\nW światowym rankingu Castrola (www.castroldriverrankings.com) Natalia Kowalska zajmuje obecnie piąte miejsce wśród polskich kierowców. W tym rankingu umieszczani są kierowcy wyścigowi i rajdowi startujący w ważnych, liczących się na świecie seriach. Oprócz Roberta Kubicy Natalia jest jedynym sklasyfikowanym polskim kierowcą jeżdżącym w wyścigach bolidami.\nFIA F2, Zolder, Belgia, runda 7. i 8.:\n09:30 - 10:00 trening wolny 1\n13:00 - 13:30 trening wolny 2\n16:45 - 17:15 kwalifikacje 1\n13:20 - 14:00 wyścig 1 (na żywo w Eurosport)\n09:45 - 10:15 kwalifikacje 2\n14:00 - 14:35 wyścig 2 (na żywo w Eurosport)\nNatalia Kowalska jest jedynym polskim kierowcą i pierwszą kobietą, która w tym sezonie ściga się w międzynarodowym cyklu F2. Polka startuje w zespole CYFRA+ F2 RACING. Natalia Kowalska przygodę na torach wyścigowych rozpoczęła mając kilka lat, a jako dziesięciolatka w 1998 r. zdobyła licencję kartingową. Już trzy lata później zdobyła wicemistrzostwo Polski juniorów w kategorii Intercontinental 100 A. W 2005 roku zdobyła dwukrotne mistrzostwo Polski w jednym sezonie w dwóch najszybszych kategoriach kartingowych w kraju. To pierwsza i jedyna Polka w światowych seriach single-seaterów Formula Renault 2.0 i amerykańskiej serii Star Mazda. Jest najszybciej jeżdżącą Polką, pierwszym polskim kierowcą ścigającym się bolidem Formuły 2, od 2010 roku w zespole CYFRA+ F2 RACING.\nWięcej informacji, w tym wywiad z Natalią: www.kowalskanatalia.pl. Wyścigi z jej udziałem można oglądać nie tylko na antenie Eurosport i Eurosport 2, ale także na żywo na stronie www.formulatwo.com.


W jakich łazienkach sprawdzą się brodziki kwadratowe? – Umebluj Swoje Mieszkanie\nWybór odpowiedniego brodzika prysznicowego to jedno z trudniejszych zadań, z którymi muszą zmierzyć się osoby urządzające swoją łazienkę. Dopasowany do wnętrza model musi być przede wszystkim funkcjonalny. Należy zwrócić uwagę na to, aby użytkowanie pomieszczenia było wygodne dla wszystkich domowników. W których łazienkach dobrym pomysłem okażą się brodziki kwadratowe?\nNajpopularniejsze rodzaje brodzików\nWśród najczęściej wybieranych kształtów tych akcesoriów łazienkowych pojawiają się modele kwadratowe, prostokątne i półokrągłe. Występują one w różnych wymiarach. Do najpopularniejszych należą:\negzemplarze 80×80 cm\nbrodzik prysznicowy 90×90\nmodele o wymiarach 100×100.\nWybór kwadratowego brodzika może mieć wiele zalet, należy jednak dopasować jego wymiary do wielkości wnętrza i zapotrzebowania. Jak wybrać najlepszy do swojej łazienki?\nBrodziki do małych i większych łazienek\nBrodziki kwadratowe 80×80 to doskonały wybór do pomieszczenia o niewielkim metrażu – https://lazienka-rea.com.pl/lazienkowe-brodziki-prysznicowe/brodziki-kwadratowe.html. Urządzając małą łazienkę, warto zdecydować się na model narożny. Takie akcesoria umożliwią wygodne zagospodarowanie posiadanej przestrzeni. Kabiny o takich wymiarach mogą być jednak mniej wygodne dla osób korzystających z taboretów prysznicowych. W sytuacjach, w których niewielkie wymiary brodzika mogą ograniczać zakres ruchu myjących się osób, warto stawiać na brodziki prysznicowe 90×90. Równoboczne modele w tym rozmiarze okażą się wygodnym wyborem.\nW przestronnych pomieszczeniach warto umieszczać brodziki o większych gabarytach. Wolnostojący model podkreśli charakter nowoczesnego salonu kąpielowego. Kwadratowy kształt zapewni wyjątkowe walory estetyczne. Warto pamiętać o tym, że sposób ustawienia prysznica w łazience musi być przede wszystkim praktyczny. Wyjątkowo istotna jest możliwość swobodnego poruszania się po pomieszczeniu.


Dlaczego unikamy seksu? Oto trzy najczęstsze przyczyny - Centrum Zdrowia Kobiet - ginekolog, endokrynolog, neurolog, neurolog dziecięcy, neurochirurg, proktolog, diabetolog, reumatolog, hematolog, internista, pediatra, psycholog, seksuolog, biopsja tarczycy - Warszawa, Mokotów\nBrak seksu z początku nie wydaje się niczym ważnym, jednak później może wywołać poważne konsekwencje. Wielu specjalistów w tematyce seksuologii twierdzi, że kochanie się ma bardzo duży wpływ na zdrowie człowieka. Wpływa ono także w dużym stopniu na psychikę każdego z nas. Każdy zapewne słyszał nie raz takie stwierdzenie: "Seks to zdrowie". To w 100 proc. prawda. Stosunek płciowy pobudza system odpornościowy człowieka, sprzyja długowieczności, poprawia nastrój i przede wszystkim zbliża do siebie partnerów. Oto kilka dlaczego ludzie w dzisiejszych czasach unikają seksu.\nKompleksy także mogą być powodem unikania intymnych relacji miedzy dwojgiem kochających się ludzi. Jeśli jeden z partnerów ma kompleksy, o których wstydzi się rozmawiać, może unikać intymnej relacji. Zauważmy, że kompleksy, tak jak każdy problem, o którym się nie mówi może się pogłębić. W związkach zdarzają się takie preteksty choćby: "Nie dzisiaj kochanie, bo boli mnie głowa", czy "Przestań kotku, jutro muszę wcześniej wstać". Pamiętajmy, że każdy z nas ma jakieś kompleksy, a nikt nie jest przecież idealny. Dlatego warto rozmawiać o nich i pogodzić się z tym jakimi osobami jesteśmy. Każdy z nas jest przecież na swój sposób wartościowym partnerem dla drugiej osoby.


Skup samochodów za gotówkę - KASACJA Grębocin\nSkup samochodów: Skup aut za gotówkę Grębocin - Auto Złomowanie 24/365\nZłomowanie AutoZłom Grębocin - Auto Skup Samochodów\nAuto Złom Grębocin jest wiodącą krajową firmą zajmującą się sprzedażą samochodów. Nie jesteśmy stroną kupującą samochody śmieciowe; jesteśmy elitarnym zespołem profesjonalistów z branży motoryzacyjnej z wieloletnim doświadczeniem w zakresie aukcji samochodowych, sprzedaży detalicznej starych samochodów, napraw i wycen pojazdów używanych. Jeśli chcesz sprzedać swój samochód, potrzebujesz źródła, któremu możesz zaufać. Z autoskupem sprzedaż używanych samochodów będzie szybka, bezpieczna i łatwa. Podczas gdy nie płacimy autoskup zlomowanie za używane samochody (nikt tego nie robi), zapłacimy ci wartość rynkową i traktujemy cię jak klienta, a nie matę do drzwi! Pojazdy wyskakujące otrzymują taką samą opłatę dzienną lub możemy do ciebie dotrzeć (dom / firma), a płatność zostanie dokonana, zanim weźmiemy w posiadanie twój pojazd.\nSkup samochodów złomowanie Grębocin. Najlepsze ceny w okolicy Grębocin +100KM\nAuto Złom Grębocin\nCzy teraz są ciasne pieniądze? Czy masz rachunki, które musisz zapłacić? Czy planujesz kupić nowy pojazd? Myślisz o przeprowadzce do innego kraju? Potrzebujesz dodatkowej gotówki? Auto Skup Samochodów jest tutaj, aby Ci pomóc! Wszyscy wiedzą, że wszystkie samochody umierają w końcu i częściej ludzie pozbywają się swoich pojazdów, jak tylko się rozpadną. Ale dlaczego masz problem z tworzeniem aukcji i inwestowaniem w reklamy, aby sprzedać samochód, gdy masz dostępny pojedynczy punkt kontaktowy? Nasza lokalna usługa Grębocin zabierze cierpienie i ból z procesu sprzedaży samochodu. Jako godna zaufania i renomowana nazwa na rynku, sprawiamy, że sprzedawanie Twojego samochodu jest łatwe jak 1 2 3! Sprzedaż samochodu do nas spowoduje wyeliminowanie wszystkich irytujących i typowych doświadczeń, które poprzednio musieliście przezwyciężyć, kiedy pozbyli się samochodu. Nasza firma z dumą dąży do oferowania wysokiej jakości obsługi klienta, jeśli chodzi o kupowanie samochodów za gotówkę. Od tego czasu sprawiamy radość klientom (wstaw datę założenia). Możesz nam zaufać, że będziesz prawdziwym "sprzedającym się" rozwiązaniem, ponieważ zapewniamy Ci wygodny, szybki i bezpieczny sposób sprzedaży Twojego pojazdu. Najlepsze jest to, że KUPUJEMY WSZYSTKIE MAKI I MODELE! Niezależnie od stanu, możesz otrzymać gotówkę za swój pojazd, nawet jeśli jest to kompletne śmieci lub zostało uszkodzone w znacznym stopniu. Specjalizujemy się w zakupie pojazdów bezpośrednio od klientów i zapewniamy im jedne z najlepszych ofert, pozwalając im natychmiastowo uzyskać gotówkę i cieszyć się bezproblemowym i czasochłonnym doświadczeniem przy sprzedaży pojazdu. Od dziesięcioleci nasze zaangażowanie w płacenie gotówką za używane samochody okazało się najszybszym i najbardziej opłacalnym sposobem na sprzedanie samochodu.\nWitam na stronie skupu samochodów za gotówkę Grębocin. Nasz złom prowadzi kompleksowy skup aut na złomowanie i do kasacji. Chcesz pozbyć się starego auta? Zadzwoń do Nas już dziś. Zapraszamy do współpracy. Najlepszy szrot skupujący auta na części.\nSzrot, Złomowanie Grębocin\nSkup samochodów Grębocin - Auto Komis & Szrot Wszelkie Prawa Zastrzeżone - Auto Skup Pojazdów Używanych za Gotówkę :=> Zadzwoń! AUTO HANDEL


Kamil Czeszel w trakcie XIX Uniwersyteckiego Koncertu Charytatywnego "Jesteśmy razem".\nW tym roku wystąpi Kamil Czeszel, laureat 57. Krajowego Festiwalu Piosenki Polskiej OPOLE 2020 w kategorii debiuty, zdobywca - jednogłośną decyzją festiwalowego jury - Nagrody im. Anny Jantar.\nKoncert jest dedykowany po raz drugi naszej studentce – Aleksandrze Rutkowskiej, która w 2019 roku uległa bardzo poważnemu wypadkowi samochodowemu. W wyniku zdarzenia, do którego doszło w Święta Wielkanocne, zginęła mama Oli, a jej tata i brat z ciężkimi obrażeniami trafili do bydgoskich szpitali. Ola w stanie krytycznym została przewieziona do Szpitala Uniwersyteckiego nr 2 im. dr. Jana Biziela. Oli – mimo dramatycznych doświadczeń – nie opuszcza heroizm i ogromna siła ducha. Po wypadku, podczas pobytu w szpitalach, zdała wszystkie egzaminy letniej sesji, dokończyła pracę dyplomową i złożyła z bardzo dobrą oceną egzamin końcowy. Pomimo tego, że musi poruszać się na wózku inwalidzkim kontynuuje studia na II stopniu, osiągając świetne wyniki w nauce.\nKoncert zostanie wyemitowany w najbliższą sobotę, 23.01.2021 o godzinie 18:10, a następnie powtórzony w niedzielę, 24 stycznia o godz. 20.25, w poniedziałek, 25 stycznia o godz. 22.30 oraz we wtorek, 26 stycznia o godz. 16.00. Transmisję z koncertu będzie można także oglądać online, za pośrednictwem strony internetowej Telewizji Toruń.\nWydarzeniu towarzyszyć będzie licytacja darów, wystawionych przez Fundację Amicus Universitatis Nicolai Copernici za pośrednictwem platformy Allegro. Dary znajdują się w budynku naszego Wydziału - istnieje więc możliwość ich osobistego odbioru. Aleksandrze można pomóc także wpłacając dowolną kwotę na konto Fundacji Amicus (ul. Gagarina 37, 87-100 Toruń): 56 1140 2017 0000 4502 0345 2695 z dopiskiem: dla Aleksandry Rutkowskiej. Fundacja będzie też gromadziła przeznaczone na ten cel fundusze z 1% podatku dochodowego. Aby przekazać 1% Oli, wystarczy wskazanie w zeznaniu podatkowym wpisać KRS FAUNC: 0000027675 oraz w rubryce „Informacje uzupełniające – cel szczegółowy” wpisać „dla Aleksandry Rutkowskiej”.\nRelacja i fotogaleria z ubiegłorocznego Koncertu