Sprzeciw w sprawie aktualnego planu zagospodarowania ul. Kołłątaja oraz Granicznej w Toruniu. - Petycjeonline.com\nWniosek o zmianę / aktualizację miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego uchwalonego uchwałą nr 424/12 Rady Miasta Torunia z dnia 22 listopada 2012 r.,\nw zakresie ulic:\nKołłątaja (działka/ki znajdujące się pod numerem 3),\ncałej ulicy Granicznej (wszystkie działki znajdujące się po obu stronach ulicy Granicznej).\nNa podstawie art. 27 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu\ni zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. 2003 nr 80 poz. 717, z póź. zm.) składamy na ręce Pana Prezydenta wniosek o zmianę / aktualizację miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego uchwalonego uchwałą nr 424/12 Rady Miasta Torunia z dnia 22 listopada 2012 r. w zakresie jw. – nazywany dalej Planem.\nPrzyjęty w 2012 roku Plan zakładał możliwość zagęszczenia zabudowy\ni wykorzystania wolnych przestrzeni, nie wprowadził jednak jakichkolwiek rozwiązań chroniących prawa i dobra dotychczasowych mieszkańców terenów objętych tym Planem. Efektem tego są prowadzone na granicy prawa inwestycje. Należy jak najszybciej wprowadzić takie zmiany, które przywrócą mieszkańcom obszaru objętego Planem zagwarantowane Konstytucją RP prawa i ograniczą patologiczną działalność deweloperów, prowadzących nowe inwestycje na granicy prawa.\nProponujemy zmianę / aktualizację miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego uchwalonego uchwałą nr 424/12 Rady Miasta Torunia z dnia 22 listopada 2012 r. w szczególności w zakresie ul. Kołłątaja 3, całej ulicy Granicznej, ale również w zakresie innych miejsc objętych ww. Planem, co do których zachodzi uzasadnione prawdopodobieństwo wykorzystania nadal jeszcze obowiązujących zapisów Planu do realizacji inwestycji na granicy prawa,\na bezsprzecznie kolidujących z interesami i dobrostanem obecnych mieszkańców.\nW przypadku terenu przy ul. Kołłątaja 3 wniosek jest podyktowany tym, że działka jest zbyt mała, aby zrealizować na niej budowę wielokondygnacyjnego budynku wielomieszkaniowego bez znacznego pogorszenia sytuacji mieszkaniowej i bytowej dotychczasowych mieszkańców okolicznych działek, ale również przy świadomym wybudowaniu mieszkań na granicy dopuszczalnych przez prawo norm dla nowych mieszkańców.\nProponujemy zachowanie na tym terenie budynku dwukondygnacyjnego\nz możliwością funkcji usługowych, ewentualnie utworzenie parku kieszonkowego ratującego niezniszczone jeszcze działalnością obecnego właściciela działki (działalnością rozpoczętą jeszcze przed uzyskaniem prawomocnej decyzji\no pozwoleniu na budowę) wieloletnie, zdrowe drzewa.\nW przypadku całej ulicy Granicznej wniosek związany jest z wolą zachowania charakteru tej ulicy – mur pruski jest elementem historii Chełmińskiego Przedmieścia, zachowania wieloletnich nasadzeń oraz wykluczenia posadowienia na niewielkich działkach wielokondygnacyjnych budynków o minimalnej biologicznie czynnej przestrzeni i normach zachowanych na granicy prawa.\nProponujemy zachować tutaj budownictwo jednorodzinne, jednokondygnacyjne – a w przypadku numerów 3, 5 i 6 (budynki z muru pruskiego) maksymalnie dwukondygnacyjne, czyli zachować obecny kształt i charakter tej klimatycznej uliczki.\nTwórcy Planu przyjętego w 2012 r. nie przewidzieli, jak bardzo jego zapisy wpłyną na życie mieszkańców już istniejących nieruchomości (bloków i domów jednorodzinnych). Nie wzięli pod uwagę wielkości działek, które objęte są tym Planem i odległości nowoprojektowanych budynków wielorodzinnych od istniejących już budynków. Nie mieli wyobraźni przestrzennej lub po prostu nie przewidzieli, jak będą ustalenia tego Planu wykorzystywane niemal 10 lat później, jak bardzo zmieni się charakter nowych inwestycji, które nie tyle będą powstawać dla mieszkańców, co przede wszystkim dla deweloperów.\nSprzeciwiamy się również niszczeniu przyrody w całym naszym mieście, co jest nieodłącznym elementem większości tych inwestycji, a także wszechobecnej „betonozie”.\nTwórcy Planu ewidentnie popełnili niewybaczalny błąd dopuszczając zabudowę wielorodzinną (wielokondygnacyjne bloki) na posesji przy ul. Kołłątaja 3 i całej ul. Granicznej. I ten błąd teraz – kiedy już widać jak może zostać wykorzystany – należy jak najszybciej naprawić poprzez zmianę / aktualizację Planu i ponowne poddanie pod dyskusję\ni przemyślenie kształtu przyszłej zabudowy tej części Chełmińskiego Przedmieścia. Tym samym wnosimy o ogłoszenie i przeprowadzenie konsultacji społecznych w wyżej wymienionej sprawie.\nDo czasu rozpatrzenia wniosku wnosimy o niepodejmowanie decyzji w zakresie planowanej inwestycji przy ul. Kołłątaja 3, której się zdecydowanie sprzeciwiamy,\na które mogłyby powodować nieodwracalne skutki prawne, czyli w tym przypadku wnosimy o niewydawanie pozwolenia na budowę.\nNiżej podpisane osoby wyrażają zgodę na zbieranie, udostępnianie i przetwarzanie swoich danych osobowych w związku z działaniami dotyczącymi zmiany / aktualizacji miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego uchwalonego uchwałą nr 424/12 Rady Miasta Torunia z dnia 22 listopada 2012 r.\nE. Sudomir Skontaktuj się z autorem petycji\nPodpisując, upoważniam E. Sudomir do przekazania informacji podanych przez mnie w formularzu osobom, które podejmują decyzje w niniejszej kwestii.\nDodaj petycję "Sprzeciw w sprawie aktualnego planu zagospodarowania ul. Kołłątaja oraz Granicznej w Toruniu." do tej listy


Mój Powrót: 2009\nDzisiaj przyszłam szybciej na spotkanie i trafiłam jeszcze na część edukacyjną. Ewa mówiła o konieczności usunięcia alkoholu z domu, do którego wraca dziecko z ośrodka. Rodzinny dom powinien być miejscem bezpiecznym, pozbawionym środków uzależniających. Znam mamę, która rzuciła palenie papierosów po to, żeby nie narażać zdrowiejącego dziecka na pokusę zapalenia skręta. Myślę, że nie jest to nadopiekuńczość, tylko zwyczajna przyzwoitość w stosunku do chorej osoby.\nAutor: magoch o 22:01 0 komentarze\nEtykiety: alkohol w domu


Sanatorium Wojcieszyce (Woj. Dolnośląskie, Pow. Jeleniogórski), Uzdrowisko - Tani Nocleg » e-turysta.pl\nSanatoria, uzdrowiska Wojcieszyce (woj. dolnośląskie, pow. jeleniogórski)\nSanatoria, uzdrowiska w Wojcieszycach województwo dolnośląskie, powiat jeleniogórski\nZnaleziono 3 oferty noclegowe (0 w Wojcieszycach oraz 3 w okolicy)\nSanatoria, uzdrowiska w miejscowości Wojcieszyce. Porównaj możliwość zakwaterowania w Wojcieszycach w zależności od standardu oraz ceny. Wojcieszyce, szeroki zakres noclegów od hoteli po pensjonaty, ośrodki wypoczynkowe i hostele. Od pokoi gościnnych i kwater prywatnych po gospodarstwa agroturystyczne. Sprawdź również ofertę rozrywkową i turystyczną w Wojcieszycach:\n» sanatoria, uzdrowiska Stankowice\n» sanatoria, uzdrowiska Giebułtów


Polscy inżynierowie poszukiwani. Wyciągają najlepszych do nowej fabryki - Money.pl\nStrona głównaGospodarkaWiadomościPolscy inżynierowie poszukiwani. Wyciągają najlepszych do nowej fabryki\nPolscy inżynierowie poszukiwani. Wyciągają najlepszych do nowej fabryki\nTrwa wielki nabór inżynierów do nowej inwestycji Lufthansy i GE. W Polsce powstanie nowoczesne centrum serwisowania samolotów i centrum szkoleń. Do obsadzenia jest 500 nowych miejsc pracy, w większości dla inżynierów.\nTrwa wielkie poszukiwanie inżynierów. W Polsce ruszyła inwestycja Lufthansy i GE, które wybudują nowoczesne centrum serwisowania samolotów. Do obsadzenia jest 500 nowych miejsc pracy, w większości dla inżynierów.\nNa nowoczesną fabrykę w Środzie Śląskiej zagraniczne firmy wyłożą 250 mln euro. Jej start przewidziano na wrzesień 2018 roku. Wcześniej pod Wrocławiem ruszy centrum szkolenia dla pracowników.\nXeos planuje do 2023 roku zatrudnić w sumie 500 osób. Mają to być głównie wysoko wykwalifikowani specjaliści, przede wszystkim inżynierowie. Ich rekrutacja rozpoczęła się już w grudniu 2016 roku.\n- Na początek pracę znajdzie 120 osób - tłumaczył w styczniu dyrektor zarządzający Xeos Thomas Boettger. - Będą one dodatkowo kształcone w centrum szkoleń pod Wrocławiem. W uruchomienie tego centrum zainwestujemy 15 mln euro - powiedział.\nAby pozyskiwać najlepszych inżynierów, inwestor zamierza współpracować z uczelniami wyższymi, przede wszystkim z Politechniką Wrocławską.\nPierwsze szkolenia - z języka angielskiego, wiedzy technicznej i praktyki - ruszyły w lutym. Co sześć tygodni będzie do niego przystępować kolejna 24-osobowa grupa, łącznie 120 osób -podaje "Puls Biznesu."\nPoszukiwanie inżynierów. Polacy cenieni w świecie\nPoszukiwanie inżynierów nie jest wcale łatwe. Inwestycja Lufthansy i GE nie jest jedyną, gdzie potrzeba większej liczby specjalistów. W regionach, gdzie takich przedsięwzięć jest najwięcej, pojawiają się braki kadrowe.\nHeadhunterzy poszukujący specjalistów w Polsce nie mają łatwego zadania także z innego powodu. - Największa trudność z pozyskaniem doświadczonych inżynierów jest związana z tzw. "dziurą pokoleniową". Wynika ona m.in. z panującej w latach 90. koniunktury rynkowej - tłumaczy Marzanna Walo-Wojciechowska z Walo Recruitmen.\nO co chodzi? Jak tłumaczy Wojciechowska, wielu absolwentów uczelni technicznych zamiast do biur projektowych czy wykonawczych trafiło do handlu produktami technicznymi. Obecnie na rynku pracy w większości są inżynierowie w wieku 55+ lub około 35 lat. - Starsza grupa wiekowa to wspaniali, doświadczeni eksperci, którzy zrealizowali się już zawodowo i ich najtrudniej namówić do zmiany pracy. Z kolei młodsi, pomimo bogatej wiedzy teoretycznej i ambicji, nie zawsze spełniają oczekiwania pracodawców pod kątem konkretnego doświadczenia zawodowego, np. w kierowaniu większymi projektami czy zespołami - tłumaczy Walo-Wojciechowska.\nI co najważniejsze, grupa młodych dobrze znających język angielski od 10 lat sukcesywnie opuszcza nasz kraj kuszona ciekawymi ofertami, dającymi ciekawe wyzwania i świetne zarobki.\nPolscy specjaliści są cenieni na świecie. Przede wszystkim za wysoki poziom kompetencji technicznych, odpowiedzialność, rzetelność w realizacji zadań i elastyczność. - Są dobrymi członkami zespołów, szybko adoptują się w nowym miejscu i nowej kulturze - dodaje ekspertka.\nDlaczego Xeos wybrało Polskę\nDecyzja o tym, żeby zbudować centrum serwisowania silników zapadła już w czerwcu 2015 roku podczas Paris Air Show w Paryżu. To wtedy GE Aviation i Lufthansa Technik podpisały porozumienie w tej sprawie. Od tamtego czasu szukały lokalizacji. W grę wchodzili nie tylko nasi konkurenci z Europy Środkowej i Wschodniej, ale również kraje z Europy Zachodniej, a także inne kontynenty. Dlaczego ostatecznie wybór padł właśnie na Polskę?\n- Środa Śląska jest korzystnie usytuowana, ma rozbudową sieć dróg, co ułatwi proces budowy zakładu, a jednocześnie odległość od Frankfurtu, który jest wielkim węzłem komunikacyjnym, to jedynie 600 km - mówił w grudniu Bernard Krueger-Sprengel, wiceprezes Engine Services Lufthansa Technik.\nInwestycja w Środzie Śląskiej będzie przebiegać dwuetapowo. W ciągu pierwszych dwóch lat powstaną główne budynki biurowe i techniczno-operacyjne. Drugi etap, który ma się zakończyć w 2020 r., to budowa specjalistycznej komory do testowania silników samolotowych. Pracę w fabryce dostaną te osoby, którzy pomyślnie ukończą szkolenie w centrum.\nCzytaj więcej: Morawiecki ogłasza nową inwestycję w Polsce za 250 mln euro. "To historyczny projekt"\na krecie sie\npolska inżynier tania inżynier. ot i cała tajemnica tej inwestycji.\nwynagrodzenie dla inżyniera w tej "wspaniałej" firmie: "panie inżynier otwórz pan swoją działalność i umowa na zlecenie prac z nami bo na umowe o prace to my nie chcemy, zusy i tak dalej nie dla nas ta zabawa... proponujemy 1tyś euro (4500 pln) na miesiąc, z tego pan sobie ten zus i podatek zapłacisz". Zostanie wówczas 2700 na rękę hahahahaha Przerabiałem z nimi temat - dziękuję, nie skorzystam :) szukajcie sobie inżynierów w niemczech, z pewnością czekają na robote za 600 eur na rękę na miesiąc! czym sie zachwycie ludzie????? Polska NIC nie produkuje, zagraniczni wyzyskiwacze wykorzystują tanią siłe roboczą i tanie tereny\n[QUOTE] Pracę w fabryce dostaną te osoby, którzy pomyślnie ukończą szkolenie w centrum [/QUOTE] Osoby , które\nwybrali gdyż od rzadu polskiego dostali kolosalne dofinansowanie do kazdego utworzonego miejsca pracy. Np.volkswagen we Wrześni dostał dofinansowanie od państwa na każde miejsce pracy ponad 180 tysięcy złotych, wiec nie ma sie czemu dziwić


Mieszkanie na wynajem, Poznań, Wilda, 51.00 m2, 1900.00 PLN, Wilda\nCzerwonak\tKleszczewo\tKostrzyn\tKórnik\tLwówek\tPniewy\tPobiedziska\tPołajewo\tRobakowo\tRokietnica\tRyczywół\tSuchy Las\tSwarzędz\tWrześnia\tZaniemyśl\nIMP-MW-11755 Poznań, Wilda - mieszkanie na wynajem\nSTYLOWE MIESZKANIE NA WILDZIE\nPrzedmiotem wynajmuj jest mieszkanie dwupokojowe o powierzchni 51m2 zlokalizowane w Poznaniu na Wildzie. Mieszkanie mieści się na wysokim parterze 4 kondygnacyjnej kamienicy.\nKamienica została zrewitalizowana ok 6 lat temu. Podczas rewitalizacji została wymieniona instalacja oraz piony, został też wymieniony dach kamienicy rok temu oraz została zrobiona nowa elewacja. W całym budynku nie ma instalacji gazowej.\nMieszkanie jest bardzo stylowe na ścianie w salonie została odzyskana oryginalna cegła, która jest podświetlona, na całej powierzchni podłogi mieszkania, prócz łazienki odzyskano oryginalną deskę, która oddaje oryginalny klimat nieruchomości.\nMieszkanie składa się z salonu z aneksem kuchennym o powierzchni ok 21m2, aneks jest umeblowany i wyposażony w zmywarkę, lodówkę płytę indukcyjną, sypialnia ok 18m2, łazienka ok 6m2, wyłożona płytkami ceramicznymi na wyposażeniu kabina prysznicowa oraz pralka. Przedpokój ok 6m2.\nWystawa okien na południowy wschód. Wysokość kondygnacji 330cm. Okna są nowe PCV.\nCzynsz na rzecz wspólnoty wynosi 600zł. Czynsz obejmuje opłaty administracyjne, fundusz remontowy, sprzątanie klatek, wywóz śmieci, zaliczki na wodę oraz ogrzewanie.\nOgrzewanie w budynku jest miejskie i wliczone w cenę czynszu do wspólnoty. Płatny jest tylko prąd co dwa miesiące według wskazań liczników.\nNieruchomością zarządza prężnie działająca wspólnota, która w najbliższym czasie dokona zagospodarowania przestrzeni wspólnej tzw. podwórka.\nUkład nieruchomość widoczny jest na załączonym rzucie.\nMieszkanie jest bardzo ciche, nie tylko ze względu na jednokierunkową ulicę przy której się mieści, ale ze względu na to, że okna są od oficyny kamienicy.\nWymagana kaucja w wysokości dwu miesięcznego czynszu najmu.\nDoskonała lokalizacja nieruchomości pozwala w kilka minut pieszo dotrzeć na płytę rynku w Poznaniu. Świetne połączenie komunikacyjne w każdą cześć miasta. Idealny dostęp do infrastruktury. W najbliższym otoczeniu znajdują się tereny spacerowe, park Drwęskich, 3 minuty spacerem do centrum handlowego – stary Browar.\nOferta godna polecenia ze względu na doskonałą lokalizację oraz zachowany styl.\nSymbol oferty IMP-MW-11755\nLokalizacja Poznań, Wilda, Różana


Wasze zdrowie w cenie w promocji - dobra okazja w Sanatorium. | Hotel pod Złotą Różą\nSanatorium to znakomita okazja, by w wolnym czasie powiększyć swoje zdrowie, odprężyć się i cieszyć ładnymi wakacjami o każdej możliwej porze roku – da się liczyć tam na wspaniałe warunki pogodowe powiązane z profesjonalną opieką medyczną. W obecnym sezonie da się liczyć na mnóstwo intrygujących udogodnień , jak również dobre bonifikaty – by odnaleźć więcej informacji, na pewno warto wyszukać je w sieci za pomocą frazy sanatorium promocje.Sanatorium to miejsce zaprojektowane przede wszystkim dla pacjentów cierpiących na najróżniejsze schorzenia przewlekłe albo potrzebujących rehabilitacji albo ulepszenia zwykłej kuracji. Charakterystyczna lokalizacja w miejscowościach uzdrowiskowych jest pieczołowicie zaplanowana, aby efekty różnych ćwiczeń , a także terapii były polepszone poprzez przystępny klimat.\nW sanatorium można liczyć na umiejętne leczenie połączone z możliwością oddychania bardzo zdrowym powietrzem, kontaktem z mocno zmineralizowaną wodą o udowodnionych przez ekspertów właściwościach leczniczych oraz korzystanie z walorów przyrody. Rozmaite rabaty mogą dotyczyć licznych kwestii – przykładowo obniżenie ceny za pobyt, możliwości niedrogiego przedłużenia pobytu albo niektóre atrakcje dostępne na terenie sanatorium.\nKliknij bez obaw ten odnośnik i użyj strony (https://ortodoncjabecker.pl/category/rodzaje-aparatow/), by przeczytać więcej informacji na prezentowany tu temat – one również Cię zainteresują!\nWystarczy za pomocą frazy sanatorium promocje sprawdzić to samemu, by wyszukać coś idealnego na swoje indywidualne potrzeby.\nNa pewno dobrze dokonać wyboru i ujrzeć piękne miejsce samemu, by cieszyć się urokami natury i poczuć działanie leczniczych wód w znakomicie wyposażonym, profesjonalnym sanatorium. Tak obfitujące w walory turystyczne miejsce zdecydowanie ma w posiadaniu wiele doskonałych miejsc wypoczynkowych, przeznaczonych do potrzeb każdego pacjenta. W dzisiejszych czasach korzystanie z usług sanatorium jest w stanie wysoce się opłacać – można liczyć na bardzo świetne upusty, łatwe do sprawdzenia w sieci za pomocą pozornie prostego, lecz znacznie efektywnego hasła sanatorium promocje. Potrafi to o wiele ułatwić kwestię długiego poszukiwania miejsc o doskonałych cechach uzdrowiskowych za odpowiednią i proporcjonalną do jakości cenę – dzięki korzystaniu ze zniżek da się zaoszczędzić spore kwoty środków i zarazem o wiele powiększyć swój stan zdrowia. Dodatkowe informacje.\nPrevious Jak założyć własną kabaretową grupę?


„Wyprawa po zioła w maju .. tych nie można przegapić” – M-forum A.V Live.\nWłasnoręczne zbieranie ziół to prawdziwa frajda i relaks na łonie natury.\nRozpoznawanie roślin, odkrywanie ich energii, kształtów, kolorów, zapachów.\nW maju bajkowa sceneria ukwieconych łąk i zagajników odpręża ciało i umysł. I ten roztaczający się odurzający zapach. Jak miło powąchać dłonie, w których jeszcze przed chwilą trzymało się rumianek, krwawnik. Tak jakby było w nich całe lato.\n2 thoughts on “„Wyprawa po zioła w maju .. tych nie można przegapić””\nDziękuję Pani redaktor za ten artykuł, albowiem niebawem wybieram się na łąki, podlasia i lasy ażeby nazbierać ziół. Dobrze jest mieć kilka słojów ususzonych ziół na półce. Można garść ziół wrzucić do gorącej kąpieli i się relaksować w wannie.\n30 kwietnia 2019 o 20:53\nJak już banujesz mądrzejszych od siebie na chacie,to przynajmniej kup sobie jakiś mikrofon,bo nie słychać cię,ty rencisto!


Nasz papierowy świat! : maja 2014\nWarszawskie Targi Książki 2014 - fotorelacja i świeżutkie nabytki ♥\nCzekałam na ten dzień odkąd w zeszłym roku naczytałam się milionów relacji, a sama nie dałam rady być! Tym razem jednak musiałam być na Targach, nie było innej opcji! I... to zdecydowanie jeden z najlepszych dni w życiu! ♥\nNa początku dostałam w wejściu superszpanerską plakietkę informującą wszystkich pozostałych Targowiczów, że jestem gościem, vipem i blogerem. Pierwszy raz byłam na jakichkolwiek Targach, więc było mi bardzo miło i byłam bardzo z siebie dumna.\nPięć minut później, kiedy tylko przekroczyłam wejście, usłyszałam telefon - to dzwoniła Kinga z Magicznego Zakątka, żeby zapytać, czy to ja właśnie weszłam. Jak widać jestem rozpoznawalna z daleka, hahah. Następnie po skonsultowaniu przez telefon z Karolką, że są dwa różne Egmonty i stoimy przy dwóch różnych, w końcu się znalazłyśmy i byłyśmy już w grupie. :)\nOd lewo: Kinga, ja, Karolka, Monika i Natalia (Owocowa)\nW pewnym momencie dołączyły też\ndo nas Jane Rachel i Abigail:)\nZaczęłyśmy obchody po stoiskach (to znaczy ja zaczęłam, bo dziewczyny spacerowały już po stadionie od godziny). Ile ich było, ojeju! Góra książków tu i góra książków tu, a wszystkie przecenione o mniej więcej 30%! To był wielki sprawdzian na siłę woli, bo kusiło niemiłosiernie. Gdybym miała wystarczająco dużo pieniędzy, kupiłabym te całe Targi!\nNa dobrą sprawę to było niezłe życie na krawędzi. Upał i pusty żołądek, bo nigdzie nie można było nic kupić, ale czego się nie robi... ♥ Btw w tak dużej grupie nie mogłyśmy trzymać się cały czas razem, więc często rozdzielałyśmy się, aby chodzić na spotkania z autorami, którzy nas interesują. To był chyba najweselszy dzień mojego życia! Tyyle śmiechu i radości i uścisków - pierwszy raz w ogóle spotkałam się z kimś z internetów!\nSisterki! <3 Żmuda jak zawsze inna :C\ntutaj Paulina szuka nieistniejącego wydawnictwa ♥\nmake my day, big love ♥\nZ Kingą u pana Ostrowskiego.\nOkazało się, że zna nasze blogi i pamięta nasze recenzje!\nI ostatnie z panią Gutowską-Adamczyk, moją absolutną mistrzyni. Już kiedyś byłam na spotkaniu autorskim z nią, i wiecie co?... Pamiętała mnie! Kiedy podpisywała mi książkę, nagle wypaliła "przepraszam, a czy my się już nie znamy?" - Boziu, zawał ♥\nI teraz to na co czekacie - nabytki!\n- Rose de Vallenord - Małgorzata Gutowska-Adamczyk - 29 zł\n- Doktor sen - Stephen King - 28 zł\n- Noce w Rodanthe - Nicholas Sparks - efekt wymiany ze Żmudzikiem ♥\n- Poradnik pozytywnego myślenia - Mattew Quick - ok. 26 zł\n- Dar Julii - Tahereh Mafi - ok. 26 zł\n- Złodziejka książek - Markus Zusak - 35 zł\nNajbardziej zadowolona jestem ze "Złodziejki" (nie było miękkiej oprawy, ale cena za twardą w promocji była jak za miękką normalnie, a wolę to niż tę nową paskudę) oraz "Rose de Vallenord". I w sumie to nie wiem, czemu kupiłam taki "Dar Julii", ale zawsze się przecież przeczyta :)\nA dzięki temu, że Gagatek ma hopla na punkcie darmowych gadżetów, mam cały stos przegenialnych (zwłaszcza te na pierwszym zdjęciu) zakładek! Podchodzenie do stoiska, pytanie czy zakładki są darmowe, zabieranie ich i odchodzenie zawsze spoko :')\nI na koniec najbardziej epickie selfie świata ♥\nDziękuję Wam strasznie za najlepszynajlepszynajlepszy dzień!\nDo zobaczenia za rok (a może wcześniej?) ♥\nAutor: Emilia Pisula o 22:30 21 komentarzy:\nO miłości do jeżyckich perypetii!\nRodzice czytają zwykle swoim dziecku Baśnie Braci Grimm i tym podobne książki. I mnie to nie ominęło, ale prawdę mówiąc nie utknęło w pamięci równie mocno, co Znajomi z zerówki czy Małomówny i rodzina. Może więc to zasługa tego, że proza Musierowicz towarzyszyła mi od najmłodszych lat, a może tego, że po prostu wyssałam miłość do niej wraz z mlekiem matki - jestem jednak pewna, że będzie to z wszelkim prawdopodobieństwem jedyna seria, która rzeczywiście będzie mi towarzyszyła przez całe życie i którą - mam nadzieję - będę jeszcze czytała swoim wnukom. Miłość, śmiech, ale i doza powagi - czyli dlaczego Jeżycjada podbiła moje serce.\nPomijając te pierwsze dziecięce "próby", od czegoś się zaczęło? Dobre pytanie. Chyba po prostu w wieku mniej więcej jedenastu lat sięgnęłam po Kwiat Kalafiora, który... nie spodobał mi się. Mało tego, porzuciłam go po kilkunastu stronach! Ale ze mną jest już tak, że jeśli nie dokończę jakiejś książki, to niemalże pewne, że w niedługim czasie stanie się ona jedną z moich ulubionych (patrz: Przeminęło z wiatrem). Tak więc za drugim podejściem, niezbyt oddalonym w czasie od pierwszego, byłam już zakochana po uszy. Przeczytałam wszystkie tomy, które były w domu (te po mamie) i ruszyłam do biblioteki po te nowsze. Wiele z nich przeczytałam z mamą razem. I stale do nich wracam. W ciągu ok. 4 lat (czyli odkąd pierwszy raz przeczytałam Kwiat, który jest według mnie najlepszą częścią serii) przeczytałam każdą co najmniej dwa razy, a te starsze (czytaj - najlepsze) w porywach do jakichś dziesięciu. Co więc tak kocham Jeżycjadzie?\nPrzede wszystkich chyba emanujące z niej ciepło, miłość - i to nie tyle tę do partnera, co do rodziny, oraz poczucie humoru, które towarzyszy bohaterom nawet w najtrudniejszych chwilach. A także przekazywane wartości. Nie jesteś pępkiem świata i nigdzie nie zajdziesz sam. Pomoc bliźnich nie jest czymś złym - tak samo jak chwila słabości. Cokolwiek by się nie działo, minie. I wszystko będzie dobrze.\nI fakt, Jeżycjada może nie wydawać się zbyt realna, bo wydaje się gdzieś pomijać całe zło świata - morderstwa, gwałty i co tam jeszcze. Ale to nie do końca tak. Są o nich wzmianki, bohaterowie też czują się przytłoczeni beznadziejnością tego wszystkiego. Jednak niejednokrotnie mówione było, że świat jest zły, ale w tym całym źle, chociaż ty musisz być dobry. I w jakiś magiczny sposób po przeczytaniu choćby jednego tomu, natychmiast przestajesz widzieć jakiekolwiek zło. Widzisz samo dobro.\nCzasem, gdy jestem smutna, sięgam po swoją ulubioną książkę - Przeminęło z wiatrem. Ale gdy jestem bardzo smutna, sKwiat kalafiora. Urok czterech barwnych panien Borejko już na drugiej stronie sprawia, że śmieję się w głos. Znam całe urywki na pamięć!\n"Chciałabym - powiedziała Ida Borejko gorącym głosem - chciałabym być brunetką. Gdybym była brunetką, mogłabym malować usta na wiśniowo. - A tak to nie możesz wcale."\nTo chyba mój ulubiony cytat, a "a tak to nie możesz wcale" weszło do mojego codziennego słownika. Podobnie zresztą jak "o mało nie zabiłeś mnie musztardą" z McDusi i wiele, wiele innych. Kocham humor płynący z tych książek, nadzieję, wiarę w ludzi. Ukazanie, że można się cieszyć z małych, codziennych rzeczy. Cuda może nie istnieją, ale razem można zdziałać wszystko. Dobro jest cholernie zaraźliwe.\nKocham też klimat poznańskich Jeżyc. Małych uliczek, ale i zatłoczonych placów. Przygotowywanych tradycyjnie pyz i odczytywanie Ewangelii w Wigilię przez najmłodszego członka rodziny. Jednak to właśnie Borejkowie zajmują pierwsze miejsce w moim sercu. Gabrysia, która jest chyba ideałem człowieka, a i tak, nawet jako dorosła, wciąż martwi się tym, jak niewiele może zrobić dla świata. A jednocześnie jest opoką dla wszystkich członków tej licznej, rudej rodziny. Ida, która jest przewrażliwioną wariatką ze skłonnościami do histerii. Cicha Nutria, która ma problemy z decyzjami, ale jest świetnym obserwatorem. Myślę, że z czterech sióstr to ona jest najbardziej do mnie podobna. No i oczywiście Pulpecja, która jest wesoła i beztroska, a jej niezdanie matury zapisało się w kronice rodziny równie mocno, co wymyślenie haseł kto mlaszcze, dostanie w paszczę oraz kto oblizuje nóż, ten nie przemówi już.\nJeżycjada jest zawsze aktualna i zawsze prawdziwa. Ukazuje Polskę za czasów PRL, ale i tą obecną. Zmiany świata i zmiany bohaterów. Wszystkich, oprócz Mili i Ignacego. Ona cicha, pracowita, despotyczna, ale najmocniej kochająca wszystkich i starająca się im pomóc. On nieobecny, zaczytany, wiecznie cytujący Wergiliusza i Horacego (a właśnie, dzięki tej serii można nieźle podszkolić się z łaciny!) ale tak bardzo rozczulający. To nieodłączne "Milu, serce moje" i bezbłędne rozpoznawanie cytatów adresatki wyznania. Ich miłość jest idealna, wieczna, nieprzemijająca. Może Scarlett i Rhett są najpiękniejszym przykładem historii miłosnej, ale na pewno nie miłości jako takiej. A oni - tak. Chciałabym znaleźć kogoś, kto kochałby mnie jak Ignacy swoją Milę.\nJeżycjadę polecam wszystkim, którzy pragną zakochać się w jakiejś serii na zabój. Przypomina ona promyk słońca, który daję nadzieję na polepszenie się świata, gdy ten tonie w szarości. Mogę obiecać Wam dużą dozę śmiechu, ale i trochę powagi, a nawet łez. Ale nie tych smutku, raczej nostalgii. I przykro mi, ale uważam, że jeśli jej nie polubicie, coś jest z Wami nie tak.\nAutor: Emilia Pisula o 20:35 10 komentarzy:\nSzybki przedtargowy stos!\nZe względu na coraz bardziej zbliżające się Warszawskie Targi Książek (#5dni!) postanowiłam zrobić zdjęcie moich ostatnich zdobyczy. Nie mam pojęcia, o ile książek wzbogacę się w następną sobotę, ale jestem pewna że nie będzie ich mało - a kadr mojego aparatu ma ograniczoną wielkość :)\n"Kłamczuchy" - Sara Shepard - z Finty\n"Villette" - Charlotte Bronte - egzemplarz recenzencki od Wydawnictwa MG. Rano zaczęłam:)\n"Kalamburka" - Małgorzata Musierowicz - misja "Skompletować Jeżycjadę", z Finty. Wczoraj skończyłam czytać po raz kolejny i po raz kolejny jestem tak zachwycona, że mam już w głowie zarys postu o mojej miłości do tej serii ♥\n"Kręte ścieżki" - Lisa Jackson - wygrana w konkursie na Head over heels with books : )\n"Jesienna miłość" - Nicholas Sparks - z biblioteki\n"Wołanie kukułki" - Robert Galbraith - j.w.\n"Ostatni bastion Barta Dawesa" - Richard Bachman (Stephen King) - znaleziona w domowej biblioteczce\n"Kot wśród gołębi" - Agatha Christie - j.w.\n+ widoczna na zdjęciu lampka, którą można doczepić do książki bądź czytnika, i jest idealna do czytania w słabo oświetlonym pokoju lub w podróży. Genialny gadżet dla wszystkich książkoholików, gorąco polecam! (I dziękuję za pomoc, Jane!)\nNa dzisiaj tyle. Wieczorem trochę się pouczę do fizyki i poczytam Villette - w tygodniu nie mam za dużo czasu na to, bo 4 razy w tygodniu mam próby przed Hiszpanią (do której jedziemy jako Dziecięcy Zespół Tańca Ludowego w Rykach), a w czerwcu próby mają się jeszcze nasilić. Poza tym w najbliższych tygodniach czekają nas jeszcze dwa miejscowe koncerty. Nie jest łatwo połączyć to z czytaniem i blogowaniem, ale dla moich pasji zawsze znajdę czas!\nPoza tym muszę się zdecydować na którąś spódnicę na sobotę, bo Karolka najwidoczniej zadecydowała za wszystkich blogerów, jak się mają ubrać XD\nAutor: Emilia Pisula o 15:13 22 komentarze:\nKto jest tu ze mną od początku, zapewne wie, iż na początku swojej blogowej kariery strasznie jarałam się fantastyką, na czele z paranormal romance (wolę do tego nie wracać...). Wszyscy wiecie pewnie, czym cechuje się ten gatunek - "niegrzeczny" chłopak wilkołak/upadły anioł/wampir, który jest "grzeczny" dla swojej ukochanej, ratuje wraz z nią świat. W końcu jednak powtarzająca się w kółko niemalże ta sama historia zaczęła mi się przejadać i doszło do tego, że od ponad roku nie zbliżam się do tych powieści. I z całym szacunkiem dla fanów, ale nie wiem, co w nich widziałam. Dzisiaj napiszę jednak o jednej z książek, dzięki którym pomysł na PR w ogóle powstał. O klasyce horroru z najwyżej półki. O Miasteczku Salem Stephena Kinga.\nBen Mears po wielu latach wraca do Jerusalem, małego miasteczka z którego pochodzi. Góruje nad nim przerażający opuszczony Dom Marstenów, w którym doszło kiedyś do okropnej tragedii. Mężczyzna wiąże z nim swoje najgorsze wspomnienia, a wraz z przyjazdem ma nadzieje na rozwianie demonów przeszłości. Nie spodziewa się jednak, że Zło nigdy nie śpi i że w Salem mogą kryć się siły, o których istnieniu nie miał pojęcia.\n"Sam. Tak, to kluczowe słowo, najokropniejsze w całym słowniku. "Zbrodnia" brzmi w porównaniu z nim zupełnie niewinnie, a "piekło" stanowi jedynie bardzo odległe, łagodne skojarzenie."\nNie zaczęło się - tak jak zwykle - niewinnie. Prolog mogę określić jako niezrozumiały, tajemniczy i zapowiadający strach. Następnych kilka rozdziałów chyba miało za zadanie mnie zmylić, bo przyniosły chwilowy spokój i zaintrygowanie. Miałam trochę problemów z rozróżnianiem poszczególnych mieszkańców miasteczka, gdyż było ich naprawdę wielu (jednak kiedy przestali być dla mnie jedynie imieniem i nazwiskiem, okazało się, że każdy z tej grupy ma zupełnie indywidualny charakter, przekonania i historię). Poza tym wtedy nie miałam pojęcia, co tak naprawdę kryje Dom Marstenów, bo nawet mimo tego że ktoś mi to kiedyś powiedział - i nawet nie był to spoiler, raczej prawda ogólna - to w ogóle nie pasowało mi to do kontekstu i klimatu. Niepokój jednak nie odstępował mnie - przecież Miasteczko napisał King. Autor książki, przez którą nie spałam tygodniami. Ja po prostu wyczuwałam tym swoim szóstym czytelniczym zmysłem, że jeszcze będzie strasznie. I było.\n"O trzeciej nad ranem świat, ta stara dziwka, nie ma na twarzy makijażu i widać, że brakuje mu nosa i jednego oka. Wesołość staje się płytka i krucha, jak w zamku Poego otoczonego przez Czerwoną Śmierć. Nie ma grozy, bo zniszczyła ją nuda, a miłość jest tylko snem."\nByć może nie tak jak przy Lśnieniu, którego na dobrą sprawę boję się nadal - po roku, ale wystarczająco, by nie mieć odwagi zgasić w nocy światła. I jestem pewna, że jeszcze przez wiele nocy będę myślała o tym, co wydarzyło się w Salem. Gawędziarski styl Kinga okazywał się tu zbawieniem, gdyż jego obszerne dygresje stanowiły ratunek, gdy natężenie akcji gwałtownie wzrastało\nPonadto Stephen idealnie poradził sobie z przedstawieniem grozy wampirów. Nie były to już szepczące czułe słówka Edwardziki, tylko krwiożercze bestie bez ludzkich odczuć zapominające o swoim dotychczasowym życiu i bliskich, zdolne jedynie do myślenia o zaspokojeniu szaleńczego głodu. Słońce działa dla nich zgubnie i bynajmniej nie sprawia, że ich skóra błyszczy. Zabić je można jedynie wbijając w serce drewniany kołek, ale wystarczającą ochronę mogą stanowić też krzyż, srebro czy woda święcona. Aby wampir mógł wejść do domu swojej ofiary, musi najpierw zostać zaproszony. Trzeba więc przyznać, że Miasteczko może znacząco wpływać na wyobraźnię, zwłaszcza jeśli jest ona podatna na ludowe wierzenia.\nMiasteczko Salem to przerażająca, perfekcyjnie skonstruowana książka, od której nie można się oderwać. Wolę horrory o szaleństwie buzującym w ludzkim umyśle, bo wywierają na mnie większe wrażenie, ale i ta wywarła niemałe. Lekturę polecam gorąco wszystkim, ale pamiętajcie - jeżeli w nocy usłyszycie pukanie w okno, za nic w świecie go nie otwierajcie!\nAutor: Emilia Pisula o 17:45 15 komentarzy:\nWspominamy tylko to, co nigdy się nie zdarzyło...\nChciałabym zacząć tę recenzję jakimś ładnym poetyckim stwierdzeniem, najlepiej nawiązującym do treści Cmentarza zapomnianych książek. Jednak dobrze wiem, że na coś podobnego będę w stanie w najlepszym wypadku za kilka dni. W normalnych warunkach pisałabym ten tekst dopiero jutro, ale to jedyny sposób na przedłużenie mojego pobytu w świecie Daniela Sempere i nie omieszkam z niego skorzystać. Muszę przelać na kogoś (na pierwszy ogień poszła mama, ale już chyba ma dosyć) wszystkie uczucia buzujące we mnie. Czuję bowiem jedynie czarną dziurę wypełniającą moją duszę oraz łzy wylane przez moje serce tęskniące do kolejnego tomu.\nHmmm, czyli jednak udało mi się napisać coś poetyckiego. Może to wpływ Zafona, mojego mistrza nad mistrzami? A może tych wszystkich książek ukrytych w podziemiach Barcelony? Jedno jest pewne: gdy za miesiąc będę zwiedzała to magiczne miasto, myśleć będę prawdopodobnie tylko o tym, że gdzieś pode mną mogą się kryć miliony zapomnianych przez Boga i ludzi dzieł pisanych.\nDaniel Sempere jest mężem ukochanej Bei i ojcem małego Juliana - można by więc przypuszczać, że nawet mimo ostatnich wydarzeń, wszystko wróciło do normy. Jednak przyjaciel mężczyzny, Fermin Romero de Torres, zaczyna się dziwnie zachowywać. Kiedy do drzwi księgarni puka tajemniczy starzec, blady jak śmierć Fermin opowiada przyjacielowi o swojej przeszłości. Na jaw wychodzą sekrety, z którymi trzeba będzie się zmierzyć. I o których Barcelona wolałaby zapomnieć.\nSpodziewałam się tego czołowego uderzenia z geniuszem autora, ale chyba zapomniałam o jego sile, bo bardzo szybko zostałam zmieciona rażącą mocą wszechobecnych tajemnic, niedopowiedzeń, zagadek i mroku. Kiedy jednak udało mi się pozbierać i na nowo odnaleźć wojennej Barcelonie, nareszcie mogłam delektować się perwersyjnym poczuciem humoru Fermina, opisami mrocznych zakątków miasta oraz nienawiścią z domieszką miłości (nie na odwrót) wiszącą w powietrzu wraz z nieodłączną, specyficzną dla Zafona magią - mimo że jemu samemu bardzo daleko jest do czarodzieja. Podobnie jak historii do bajki... przypomina ona raczej koszmar. Wulgarność, morderstwa, demony przeszłości. Zresztą teraźniejszości także. Dalej: dynamika, atmosfera grozy... Wielkie, gorące uczucia, prowadzące do autodestrukcji bohaterów... Lekturze towarzyszy nieodmiennie wrażenie, że ktoś zamienił Sagradę Familię w wielki iluzjonerski zegarek, we władaniu którego jest Zafon, i dzięki któremu nie pozwala ci się oddalić od książki choćby na metr i uwolnić od niej myśli choćby na sekundę. I powiedzcie, jak można się oprzeć urokowi Więźnia nieba?\nIm dalej brnę w prozę Zafona, tym bardziej zdaję sobie sprawę, że nigdy w życiu nie będę tak pisać, nigdy nie ułożę tak skomplikowanej fabuły (jeszcze nie spotkałam się z tak szaleńczo zamotanymi i podzielonymi na trzy tomy losami tylu różnych postaci, które jednocześnie w tak prosty sposób się ze sobą łączą!) i nigdy nie będę tak dyrygowała swoim czytelnikiem, o ile go w ogóle znajdę. Natomiast pan Carlos opanował to do perfekcji. Zapoznając się z minionymi losami Fermina stale musiałam odkładać na chwilę książkę, aby nie wybuchnąć z nadmiaru emocji; wypowiadać na głos swoje myśli, aby je uporządkować; pisać do Darii niezbyt cenzuralne słowa wywołane oszołomieniem i chaosem w mojej głowie. To może być najlepsza rekomendacja Więźnia nieba - ja nie gadam do siebie czytając byle co.\nTrzeci tom Cmentarza Zapomnianych Książek spełnił wszystkie moje oczekiwania - poza długością! (400 stron Więźnia nieba to o wiele za mało, zwłaszcza, że Zafon przyzwyczaił mnie do dłuższych powieści) Być może nie jest on aż tak dobry, jak Gra anioła, czy choćby Cień wiatru, ale i tak - idealny. Zakończenie sugeruje, że czwarty tom będzie epicki, choć nie wyobrażam sobie, że ta historia może się skończyć. I z drugiej strony nie wyobrażam sobie, że mogę nie poznać końca. W każdym razie zachęcam do lektury Więźnia z ręką na sercu - jestem pewna, że będzie to książka lepsza niż 99% tych, które do tej pory czytaliście. Gorąco, gorąco, gorąco polecam. To geniusz w czystej postaci.\nAutor: Emilia Pisula o 18:02 10 komentarzy:\nNie jestem największą fanką filmów, a już zwłaszcza filmów polskich. I nie, nie chodzi mi w tym momencie o to, że jako Polka kocham hejtować swój kraj. Po prostu są one robiony w sposób wyraźnie odmienny od zagranicznych, który notabene nie skłania w moich oczach do pójścia do kina czy choćby włączenia telewizora. Współczesne (warto to podkreślić) polskie produkcje są robione według jednego schematu, a na dodatek gra w nich dziesięciu aktorów na krzyż. Jednak tym razem, gdy to kolega wybierał film i padło właśnie na polski, nie oponowałam. Czy była to dobra decyzja?\nNatalia Laskowska i Magda Szarucka to dwie normalne nastolatki, które spotykają się ze znajomymi, chodzą na imprezy, umawiają się z chłopakami. Pewnej nocy los krzyżuje ich drogi i wtedy okazuje się, że dziewczyny są... identyczne! Postanawiają to sprawdzić i szybko na światło dziennie wychodzi pomyłka sprzed osiemnastu lat, kiedy zostały zamienione w szpitalu. Rodziny muszą nauczyć się żyć na nowo ze świadomością, że nic już nie będzie takie samo.\nJuż wyraziłam swoje zdanie na temat polskich produkcji, więc powiem tak - jak na takową, było naprawdę dobrze. Tylko proszę, nie oskarżajcie mnie powiedzeniem "cudze chwalicie, swego nie znacie" czy czymkolwiek tego pokroju. To nie jest tak, że nie mam zdania, a chcę się wypowiedzieć. Mam opinię, widzę różnice, koniec tematu. Jednak jak wspomniałam, tym razem było inaczej. Przede wszystkim od razu zauważyłam obecność aktorów nieznanych, a w każdym razie niezbyt popularnych. Znałam tylko ojca Magdy (Artura Żmijewskiego) oraz matkę Natalii (Katarzynę Herman). Idzie to zdecydowanie na korzyść, ponieważ mam dość oglądania fizjonomii Karolaka i Adamczyka w każdym filmie, który wyemituje dwójka.\nDo aktorów nic nie mam, ale nie porwali mnie też jakoś szczególnie. Myślę, że dobrze spisali się ze swoich ról i ogółem naprawdę mnie przekonali, ale z drugiej strony nie wycisnęli też ze mnie łez. Mogło być więc lepiej, ale dramat tej sytuacji, podobnie jak uczucia bohaterów zostały oddane bardzo dobrze. Rzeczywiście można było zrozumieć, co muszą przeżywać. Była rozpacz, był krzyk, były myśli samobójcze. Chwilami nie można było oderwać oczu od ekranu. I cały czas po głowie krążyły myśli "jak to się skończy?".\nWarto dodać, że przy tym wszystkim producenci nie zapomnieli o szczegółach - jak na przykład wątek miłosny czy uwielbienie do tańca obu pań Laskowskich - które dopełniały całości obrazu i sprawiały, że stawał się on bardziej realny.\nJeśli chodzi o fabułę, to prawdę mówiąc zaskoczyła mnie ona. Byłam przekonana, że akcja potoczy się zwykłym torem i że dopiero pod koniec bliźniaczki dowiedzą się prawdy. Tymczasem dowiedziały się o niej już na samym początku, więc naturalnym biegiem zdarzeń skupiono się bardziej na ich odczuciach, z czego jestem zadowolona, ponieważ wolę filmy psychologiczne aniżeli akcji. A poza tym pomysł na tę historię zaczerpnięto z prawdziwych wydarzeń, co nadaje Oszukanym swojego rodzaju grozy.\nMuszę powiedzieć, że naprawdę zaskoczyłam się Oszukanymi - Marcin Solarz wykonał kawał dobrej roboty! W mojej opinii jest to jeden z lepszych polskich filmów ostatnich lat (a nie żadne Sale samobójców etc.), który z pewnością będę wszystkim polecać i miło wspominać. Naprawdę warto!\nAutor: Emilia Pisula o 19:12 10 komentarzy:\nCzy ktoś jeszcze zauważył, że na pytanie "jesteś optymistą czy pesymistą?" większość ludzi odpowiada "realistą"? Nie bardzo jestem w stanie to zrozumieć. Przecież człowiek jest stworzony do robienia sobie nadziei, chyba że po prostu ma odmienny charakter. Natomiast rzekomym realistą jest się według mnie do czasu, kiedy w życiu przychodzi pora na prawdziwą wiarę w coś. A prędzej czy później każdy z nas będzie pragnął - i może nawet go dozna - swojego małego cudu.\nJeremy Marsh jest dziennikarzem naukowym, który zajmuje się demaskowaniem fałszywych zjawisk nadprzyrodzonych. Udaje się do Boone Creek - małego miasteczka pośrodku niczego - aby rozwiązać tajemnicę nawiedzonego cmentarza. Jest pewien, że mu się uda, gdyż nie wierzy w rzeczy pokroju "niemożliwe, a jednak". Na miejscu poznaje zaś prześliczną miejscową bibliotekarkę - Lexie Darnell. Kobieta jawnie pokazuje swój brak zainteresowania, ale czy potrafiłaby sprawić, aby mężczyzna przeżył pierwszy w swoim życiu prawdziwy cud?\nZaryzykuję, że każdy kojarzy nazwisko Sparks. A przynajmniej tytuły takie jak Pamiętnik czy List w butelce. Tak więc wszyscy którzy przynajmniej raz zetknęli się z historią stworzoną przez Króla Romansu, wiedzą, iż toczy się ona zazwyczaj banalnym torem, zbudowanym przez kogoś - przez życie? - bardzo dawno temu. I że nie zaskakuje niczym świeżym, oryginalnym. Ale nie tego spodziewałam się po Prawdziwym cudzie. W innym wypadku byłabym bowiem srodze rozczarowana. Miałam natomiast nadzieję na lekką rozrywkę i chwilę wzruszenia. I rzeczywiście, po raz kolejny zetknęłam się z fantastycznie oddanym klimatem Południa, barwnymi jak tęcza opisami i namiętnymi uczuciami. Tak, Sparksowi zdecydowanie należy się pod tym względem medal.\nPatrząc na to obiektywnie zupełnie nie mam pojęcia, co widzę w książkach pana Nicholasa. Na dobrą sprawę jedna jest podobna do drugiej, można się w nich dopatrzeć wyraźnego schematu postępowania głównych bohaterów, a od pierwszej - dosłownie - strony przewidzieć zakończenie. A jednak... mają w sobie pewien nieodparty urok, który nie pozwala się oderwać, a zwyczajne z pozoru zdarzenie potrafi naprawdę poruszyć. I przywrócić wiarę w znaczenie małych codziennych gestów, które są zazwyczaj początkiem wielkiej miłości.\nMoże Prawdziwy cud nie wzruszył mnie do łez jak Pamiętnik, ani nie wzbudził we mnie niepokoju jak Bezpieczna przystań, ale i tak jestem pod wrażeniem. Może znaczenie miał fakt, że akurat naszła mnie ochota na romans, a może że po prostu z natury jestem romantyczką. Jednak uważam, że i tak trzeba mieć ogromny talent, aby z tak mainstreamowej historii zrobić bestseller.\nZauważyłam też, że mimo iż cała powieść jest zdecydowanie tuzinkowa, to bohaterowie szablonowi już nie są. Tak samo jest zresztą z ludźmi - każdy skrywa inne tajemnice, ma inne motywy postępowań, uczucia, inną historię. I jest inaczej odbierany przez bliźnich. W tym wypadku sympatią obdarzyłam Jeremy'ego. Może nie był on najbliższą mi możliwą postacią, ponieważ ja jestem raczej skłonna wierzyć w cuda, ale w każdym razie o wiele bardziej niż Lexie. Nienawidzę takich postaci, które wycofują się, ponieważ boją się zranienia. Ale z drugiej strony, to właśnie ona była gotowa wierzyć w niemożliwe. Każdy kij ma dwa końce.\nPrawdziwy cud spełnił wszystkie moje oczekiwania. Jest to książka wywołująca uśmiech, obiecująca kilka godzin rozrywki i idealna do czytania na dworze w te pierwsze gorące dni. Mimo że poniekąd banalna, to mająca w sobie to coś (nie dajcie się jednak zwieść, bo zakończenie zupełnie mnie zaskoczyło!). Cieplutko polecam wszystkim romantykom!\nAutor: Emilia Pisula o 16:18 15 komentarzy:\nWarszawskie Targi Książki 2014 - fotorelacja i świ...


Domki Letniskowe Łeba ul. Stefana Starzyńskiego - Tani Nocleg » e-turysta.pl\nznaleziono 49 ofert noclegowychofert (0 na ul. Stefana Starzyńskiego oraz 49 w okolicy)\nMapa Łeba, ul. Stefana Starzyńskiego Łeba mapa\nDomki letniskowe w Łebie ul. Stefana Starzyńskiego, województwo pomorskie, powiat lęborski\nDomki letniskowe w miejscowości Łeba, ul. Stefana Starzyńskiego. Porównaj możliwość zakwaterowania w Łebie w zależności od standardu oraz ceny. Łeba, szeroki zakres noclegów od hoteli po pensjonaty, ośrodki wypoczynkowe i hostele. Od pokoi gościnnych i kwater prywatnych po gospodarstwa agroturystyczne. Sprawdź również ofertę rozrywkową i turystyczną w Łebie:\nośrodki wypoczynkowe Łeba ul. Stefana Starzyńskiego\nwille Łeba ul. Stefana Starzyńskiego\nagroturystyka Łeba ul. Stefana Starzyńskiego


Joseph Wittig – Wikicytaty\nJoseph Wittig (1879–1949) – niemiecki profesor teologii, filozof, ekskomunikowany ksiądz katolicki, poeta, kronikarz związany z ziemią kłodzką.\nBóg w niebie, a na ziemi góry i doliny, drzewa i krzewy, kwiaty i zioła, strumienie i rzeki, potoki i potoczki wciąż podpowiadają człowiekowi, co ma robić i gdzie może znaleźć zgubioną drogę do raju. Ale ludzie stracili ten zmysł. Dlatego wolę tysiąc razy się pomylić, zwiedziony nakazami, których uznałem za stosowne posłuchać, niż jeden jedyny raz przeoczyć początek tego rozpoznania. Jeżeli nawet umrę, nie znalazłszy początku tej drogi, to i tak byłem jednym z tych, którzy tym szczęśliwym znalazcom pokazali, jak należy szukać, tęsknić i czekać.\nŹródło: Tajemnicze nakazy\nOto podnoszę ten niezwykły kielich ofiarny ku niebu: na jego obrzeżach błękitne góry, na ich szczytach i w dolinach pomiędzy nimi zdobne diamenty i rubiny sanktuariów maryjnych: Barda, Marii Śnieżnej, Kralików i Wambierzyc; przy drogach niezliczone krzyże i statuetki… W samym środku, jak perła w muszli, mój dom rodzinny w dolinie łąk i olch… Tę czarę wyrywam sobie z serca i drążącymi rękoma podnoszę ku niebu – tę najcięższą ofiarę mojego życia. Składam ją Bogu, chyląc czoła przed jego świętą wolą.\nŹródło: Joseph Wittig, strona miejska Nowej Rudy\nPrawdziwym znawcą kamieni ani minerałów nigdy nie byłem. Nie zajmowałem się też nigdy systematyką kwiatów ani traw, jak to mają w zwyczaju czynić botanicy, ponieważ w obliczu Boga każda istota żyje dla samej siebie, tak więc i ja wypraszam sobie jakiekolwiek klasyfikowanie mojej osoby, ponieważ chcę być samodzielny i możliwie mało podobny do kogokolwiek innego, z wyjątkiem mojego Boskiego Stwórcy, na którego obraz i podobieństwo zostałem stworzony.\nTo, co napisane jest w Biblii, wciąż na nowo się sprawdza, nawet jeśli nie mamy odwagi tego dostrzec, bądź uważamy, że jest w tym coś niestosownego.\nŹródło: Złoto, kadzidło i mirra\nW jakiejś niemieckiej książce napisano, że oczekujący człowiek jest świętym. Nie mogę podać tytułu tej książki, ani tym bardziej miejsca, w którym to napisano. Być może, że na amen wczytałem się w to, co napisane, czyniąc wyrazy moimi przyjaciółmi. Mówię o ludziach czy o książkach? O ludziach i o książkach, gdyż stanowią jedno. Ludzie też są bardzo osobliwymi książkami.\nTę stronę ostatnio edytowano 29 gru 2015, 18:21.


Dobrej jakości markizy okienne - Szczecin - na tropie yogi\nStart » Serwis » Inne Usługi » Dobrej jakości markizy okienne - Szczecin\nSzukasz ciekawych, oryginalnych dekoracji okiennych, które jednocześnie będą spełniały funkcje praktyczne? Poznaj dobre gatunkowo, dostępne w wielu wariantach markizy. Szczecin to miasto dużych możliwości, a my oferujemy naszym klientom najlepszą z nich, zapewniając dobre jakościowo, łatwe w montażu, modnie zaprojektowane markizy. Szczecin zaprasza do naszej firmy, gdzie znajdą Państwo także wiele innych, równie interesujących rozwiązań, obejmujących żaluzje, rolety czy plisy. Proponujemy konkurencyjne ceny oraz ogromny wybór produktów stworzonych zarówno w klasycznym, jak i nowoczesnym stylu.


Kamera kopułkowa IP 2 Mpix STARVIS IPC-D1201SP - Sklep internetowy obserwuj.pl\nKamera kopułkowa IP 2 Mpix STARVIS IPC-D1201SP\nKod producenta: IPC-D1201SP\nCena: 320.00 zł brutto / 260.16 zł netto\nKamera kopułkowa IP IPC-D1201SP\nPrzetwornik 1/2.8" SONY Starvis CMOS HI3516C + IMX307\nFunkcje WDR, DNR, BLC, ICR, HDR\n18 diod IR o zasięgu do 20m\nKamera z wbudowanym przetwornikiem 1/2.8" SONY Starvis CMOS HI3516C + IMX307 idealnie nadająca się do wykorzystania jej wewnątrz jak i na zewnątrz budynku dzięki obudowie z ochroną IP66. Urządzenie posiada wbudowany stały obiektyw 2.8mm oraz działa w rozdzielczości 1080P(1920x1080).\nKamera posiada wbudowany promiennik podczerwieni z 2 diodami o zasięgu do 30m(w zależności od przejrzystości powietrza), dzięki czemu może pokazywać obraz nawet w całkowitej ciemności. Funkcje takie jak: WDR, AWB, AGC, BLC, 3DNR, HDR pozwalają uzyskać jeszcze lepszy obraz z kamery. Kamera ma wbudowane 1 wejście audio oraz slot kart Micro SD max 128GB.\nW kamerze zastosowano nowoczesny algorytm kompresji wideo H.265, którym za zadanie jest zmniejszanie wielkości zapisanych plików, bez utraty jakości obrazu. Wykorzystanie tej kompresji w urządzeniu pozwala na gromadzenie dużej ilości informacji przy niewielkim zapotrzebowaniu przestrzeni dyskowej oraz zapewni szybki transfer plików pomiędzy urządzeniami. Najnowszy standard H.265 jest następcą standardu H.264 i pozwala na dwukrotnie lepszą kompresję danych przy zachowaniu tej samej jakości. Zastosowanie funkcji Smart Codec pozwala na jeszcze większe zaoszczędzenie miejsca na dysku poprzez analizę ruchu na obrazie. Przy statycznym obrazie ilość danych zmniejsza się do minimum. Podczas ruchu Codec analizuje tylko fragment obrazu, na którym ten ruch się odbywa.\nDostęp z telefonu komórkowego Dostępne aplikacje do telefonów z systemami: Android, iOS, Windows Mobile\nDostęp przez przeglądarkę internetową(IE) lub program VMS Lite(Windows, Mac)\nPolecenie produktu: Kamera kopułkowa IP 2 Mpix STARVIS IPC-D1201SP\nZnalazłem interesujący produkt Kamera kopułkowa IP 2 Mpix STARVIS IPC-D1201SP w sklepie www.obserwuj.pl\nProdukty współpracujące z: IPC-D1201SP\nCena: 2260.59 zł


Policzono kłamstwa Trumpa. Ponad 3,2 tys. fałszywych oświadczeń od początku prezydentury - Polsat News\nPoliczono kłamstwa Trumpa. Ponad 3,2 tys. fałszywych oświadczeń od początku prezydentury\n01.06.2018, 14:30 Świat\n"Prezydent USA Donald Trump złożył 3251 fałszywych lub wprowadzających w błąd oświadczeń w ciągu 497 dni swojej prezydentury" - informuje w piątek "Rzeczpospolita", powołując się na statystyki prowadzone przez The Fact Checker. To średnio 6,5 nieprawdziwych wypowiedzi dziennie - wynika z analizy.\nStatystyki dotyczące wypowiedzi amerykańskiego prezydenta prowadzi The Fact Checker. Projekt ruszył po pierwszych 100 dniach prezydentury Trumpa.\nNa początku prezydent Donald Trump składał fałszywe oświadczenia średnio 4,9 dziennie - głosi analiza. Liczba ta w maju tego roku wzrosła do 8 dziennie. Rekord padł podczas wiecu w Nashville, gdzie nieprawdziwych wypowiedzi zliczono aż 35.\nKłamstwa ws. podatków, bezrobocia, imigracji...\nWśród kłamstw wypowiedzianych przez Trumpa miały być m.in.: ponadtrzykrotne zwiększenie przewidywanych oszczędności dzięki uchyleniu Obamacare'a, największe w historii obniżenie podatków czy błędne scharakteryzowania loterii wizowej. Trump skłamał również w kwestiach gospodarczych, umów handlowych lub miejsc pracy.\nPrezydent USA często mówi o wzroście zatrudnienia, mimo że pod jego przewodnictwem jest on wolniejszy niż w ciągu ostatniej kadencji Baracka Obamy. Ponadto przytacza dane dotyczące bezrobocia mimo że w trakcie kampanii wielokrotnie podkreślał, że stopa bezrobocia jest sztuczna.\nW fałszywych oświadczeniach temat imigracji pojawiał się 379 razy. W ciągu ostatnich trzech miesięcy aż 19 razy Trump mówił, że mur na granicy z Meksykiem jest już budowany. W rzeczywistości Kongres odmówił finansowania tego projektu.\n"Rzeczpospolita", Washington Post\nDONALD TRUMPFAŁSZYWE OŚWIADCZENIEKŁAMSTWOPREZYDENTŚWIATUSA


Przewiewna, siateczkowa cholewka.\nKontrastowa wyściółka z siateczki; kultowy zapiętek ZX Flux.\nLekka i amortyzująca podeszwa środkowa z formowanej pod ciśnieniem pianki EVA.\nW odpowiednim dobraniu rozmiaru, pomoże Ci tabela rozmiarów adidas.


Hybryda rośnie w siłę! - Poligrafia\nBiorąc pod uwagę coraz większy udział i znaczenie technologii cyfrowych w segmencie druku wąskowstęgowego, producenci maszyn fleksograficznych coraz śmielej spoglądają w stronę rynków, na których połączenie różnych technik drukowania zapewnia ich użytkownikom zupełnie nową jakość. Ale tylko jedna firma wydaje się oferować w pełni hybrydowe rozwiązanie, zaprojektowane we własnym zakresie i dzięki temu dostarczane z jednego źródła. Nick Coombes rozmawiał na ten temat z jej przedstawicielem – Philem Baldwinem, Sales Managerem w firmie Mark Andy, odpowiedzialnym za rynki Wielkiej Brytanii i Irlandii.\nZacznijmy od próby zdefiniowania, co tak naprawdę oznacza „hybryda” w kontekście procesu poligraficznego?\nPatrząc przez pryzmat całego rynku, określenie hybrydowości oznacza połączenie technologii druku cyfrowego i konwencjonalnego (analogowego) z dodatkowymi procesami obróbki po druku, realizowanymi w trybie inline. Można zatem przyjąć, że maszyna hybrydowa uwzględnia najwyższej klasy druk cyfrowy w trybie „z roli na rolę”, wzbogacony o dodatkowe zespoły fleksograficzne oraz moduły do finiszingu. Wszystkie one powinny być oferowane w ramach jednej platformy, z myślą o realizowaniu produkcji jednoprzebiegowej.\nCzy zapotrzebowanie na tego typu rozwiązania było rzeczywiście wysokie?\nZdaniem Phila Baldwina przewagą maszyn hybrydowych Mark Andy Digital Series nad konkurencją jest fakt, że zostały one zaprojektowane we własnym zakresie przez Mark Andy.\nPoczątkowo mieliśmy raczej do czynienia ze swego rodzaju ćwiczeniami czy próbą tego co można by osiągnąć w kontekście technologii – analogicznie do początków druku cyfrowego w latach 90. ubiegłego wieku.\nI podobnie jak wówczas, tak i w przypadku „hybrydy” to możliwości technologiczne wyprzedziły rzeczywisty popyt ze strony rynku. Wydawało się bowiem dobrym pomysłem, by połączyć w ramach jednego rozwiązania to, co najlepsze z obu światów.\nJednak bez oczywistego i odpowiednio dużego popytu tylko nieliczni producenci byli skłonni zainwestować znaczące sumy w niezbędne działania badawczo-rozwojowe.\nJak zatem sprawy potoczyły się dalej?\nNajczęściej odbywało się to poprzez współpracę producenta maszyn fleksograficznych z producentem maszyn cyfrowych. Tworzyli oni – pod wspólną marką – hybrydowe rozwiązanie, uwzględniające niezbędne rozwiązania technologiczne dostarczane przez obu partnerów. Jest wiele znanych z rynku przykładów tego typu kooperacji, które zyskiwały na popularności wraz z rosnącym stopniowo popytem na same maszyny hybrydowe.\nPoprzedni artykułKoniunktura w sektorze w latach 2018-2021 cz. 3.\nNastępny artykułRosną koszty i co dalej?


Matura 2013. Dziś rozszerzona matematyka i język polski. Arkusze, odpowiedzi | Nowiny\nMatura 2013. Dziś rozszerzona matematyka i język polski. Arkusze, odpowiedzi\nBeata Terczyńska 10 maja 2013, 6:30\nDziś maturzyści zdają na poziomie rozszerzonym maturę z języka polskiego i matematyki.\nWczoraj absolwenci liceów i techników zdawali maturę z angielskiego. na poziomie podstawowym odpowiadali m.in. na pytania dotyczące wypowiedzi pięciu osób na temat ślubu księcia Williama z Catherine Middleton. Musieli też napisać ogłoszenie o spotkaniu ze znanym naukowcem, zredagować list do znajomego z Wielkiej Brytanii o tym, że założyli z kolegami klub młodzieżowy. Na rozwiązanie 8 zadań mieli 2 godziny.\nDziś przed maturzystami egzaminy na poziomie rozszerzonym: o godz. 9 z matematyki, a o 14 - matura z języka polskiego. Pierwszy zdaje w regionie 4051 młodych ludzi, a drugi - 1895.\nPo zakończeniu matury z matematyki arkuszy i odpowiedzi szukaj na naszym portalu


Co zrobić ze świąteczną choinką? W Tarnowie rozpoczyna się zbiórka drzewek, które zdobiły nasze domy | Gazeta Krakowska\nCo zrobić ze świąteczną choinką? W Tarnowie rozpoczyna się zbiórka drzewek, które zdobiły nasze domy\nPaweł Chwał 13.01.2020\nTegoroczny terminarz odbiorów odpadów zielonych dla poszczególnych ulic jest już dostępny pod internetowym adresem odpady.tarnow.pl. Zgodnie z nim służby miejskie będą odbierać od mieszkańców w poszczególne dni drzewka, które ci wystawią przy wiatach śmietnikowych.\nChoinki trafią do kompostowni, gdzie rozdrobnione, wymieszane z trawą i liśćmi, stanowić będą składnik naturalnego nawozu, który następnie trafi na sprzedaż.\nJeżeli ktoś przegapi termin odbioru odpadów zielonych na danym osiedlu czy ulicy może dostarczyć choinkę do jednego z dwóch Punktów Selektywnej Zbiórki Odpadów Komunalnych w mieście. PSZOK-i mieszczą się przy ul. Kąpielowej 4b i Komunalnej 31.\nPod ten drugi adres mieszkańcy mogą także dostarczać choinki w doniczkach. Jak informuje tarnowski magistrat, gdy pozwoli na to aura, drzewka zostaną zasadzone.\nJeżeli ktoś woli zrobić to osobiście, może skorzystać z dwóch miejsc specjalnie wyznaczonych na bożonarodzeniowe drzewka. Jedno z nich znajduje się przy ulicy Wojska Polskiego, obok parku Westerplatte, drugie - wzdłuż ulicy Wołodyjowskiego w Mościcach.


Sprzedaż rynien stalowych i plastikowych - ASW\nHome » Przebudowa » Materiały Budowlane » Sprzedaż rynien stalowych i plastikowych\nWykonując poszycie dachowe na budynku mieszkalnym, nieodłącznym elementem takiej konstrukcji są rynny (Wrocław) dostępne w profesjonalnych składach budowlanych, w wersjach stalowych bądź plastikowych. Inwestorów prywatnych i komercyjnych z regionu dolnośląskiego w najwyższej jakości materiały budowlane zaopatruje firma Budinpol, prowadząca także sprzedaż internetową. Dostawy zakupionych materiałów odbywają się w najdogodniejszym dla zleceniodawcy terminie.\nMateriały budowlane do poszycia dachowego\nAby doprowadzić etap budowy dachu do stanu surowego, przydatne okazują się nie tylko rynny (Wrocław) ale również blachodachówki, wełna dachowa, styropian czy różnego rodzaju folie i włókniny. Wszystkie wymienione produkty spotkamy w katalogu sprzedażowym wymienionego dystrybutora materiałów budowlanych dla nowoczesnego budownictwa jedno i wielorodzinnego. Kontaktując się z jednym z konsultantów, z tego zaufanego składu budowlanego, możemy ponadto uzyskać fachowe i kompletne porady techniczne.\nPrzedsiębiorstwo Multitapes w swojej ofercie posiada folie ochronne, różnego rodzaju taśmy np. : specjalistyczne, termo przewodzące, do mebli, maskujące, samochodowe i wiele innych. Firma Multitapes z myślą o swoich klientach przygotowała stronę internetową, na której można zamówić wszystkie artykuły on...


Jakie assistance na osobówkę ?? : Ubezpieczenia komunikacyjne\n13 Cze 2009, 15:06\n13 Cze 2009, 17:02\nW tamtym roku jechałem z ekipą do Szwecji i koledzy z drugiego auta mieli assistance i coś im się tam spitoliło i dzwonili tam, to im powiedzieli, że jak auto jeździ to po cholerę dzwonią Nie pamiętam co to było , ale coś średnio poważnego, więc może warto się dobrze przyjżeć jakie assistance mamy...\n13 Cze 2009, 21:58\nna pewno warto przeczytać bardzo dokładnie warunki.\nJa miałem rok temu w Samopomocy, okazało się, że działa tylko w przypadku wypadku a mi się akurat przydarzyła awaria techniczna ;(\nTeraz mam na wypadek awarii. Zdarzyła mi się awaria i okazało się, że mam limit - chyba 400 zł na holowanie co przy stawce ok, 2 zł za km starczyło na 100 kilometrów (licząc tam i z powrotem). Miałem też wpisane w warunkach, że pomoc, która przyjeżdża ma spróbować usunąć awarię ale oni zajmują się tylko holowaniem.\nDopiero po kilku telefonach do assistance i pokazywaniu warunków umowy właścicielowi firmy, która mnie podholowała do jakiegoś warszstatu gdzie mieli mi ODPŁATNIE ustalić co się stało, spróbowali coś tam powalczyć. Na szczęście okazało się, że mi się tylko klema obluzowała i wystarczyło ją dokręcić i odpalić auto na przewodach. Wróciłem na kołach do domu.\nA wersja początkowa była taka - holują mnie 100 km a za resztę płacę już przewoźnikowi z własnej kieszeni - miało być 600 zł !!!\n1. czytaj warunki umów\n2. zastanów się czy chcesz mieć pomoc w przypadku awarii czy wypadku?\n3. jeżeli awaria to zobacz jaka jest kwota na holowanie przeznaczona i zastanów się na ile km to wystarczy - jeśli jeździsz dalej to szukaj lepszych warunków by nie trzeba było płacić jak za zboże w sytuacji krytycznej\n18 Cze 2009, 12:02\nFajna oferte assistance ma starter, jak zrobisz zakupy w billa, pow. 200 zeta, to dostajesz pakiet na pol roku. nie kosztuje cie to nic, bo zakupy robic trzeba, a tak bedziesz mial assistance i sobie bedziesz mogl przetstowac ubezpieczyciela. najwyzej zmienisz jak ci nie podpasuje.\n19 Cze 2009, 10:45\nWejdz na stronę Link4,Liberty Direct i poczytaj o warunkach Assistance.Ja mam w tych firmach i wiem,że są ciekawewarunki za niewielką cenę.Warunki Assistance są do ściągnięcia w pdf.\n21 Cze 2009, 13:22\nooo w tym starterze spoko, skoro za free się dostanie czytałem ich regulamin i jest oki. a coś więcej trzeba zrobic czy tylko te zakupy??;> do kiedy ta promocja ??\n22 Cze 2009, 21:03\nkomoroszi napisał(a): ooo w tym starterze spoko, skoro za free się dostanie czytałem ich regulamin i jest oki. a coś więcej trzeba zrobic czy tylko te zakupy??;> do kiedy ta promocja ??\nNie, no wystarczy zrobic zakupy z tego co wiem i otrzymujesz pakiet, do kiedy to nie wiem, jak masz stronke z regulaminem, to masz tez czas promocji podany na pewno.\n27 Cze 2009, 15:46\nno dobra , ja już mam, assistance od Startera dzięki robieniu zakupów, robiłem zakupy na imprezkę dla wszystkich znajomych i grzech byłoby nie skorzystać teraz w jakimkolwiek wyjeździe wakacyjnym będę spokojniejszy o bezpeiczne dotarcie do celu pozdrawiam, i dzięki za info\nRe: jakie assistance na osobówkę ??\n24 Mar 2010, 09:27\nTemat widzę już dawno nie aktualny. A chciałem Ci polecić aktualne zestawienie assistance 8 ubezpieczycieli: http://blog.mistrz-kierownicy.com.pl/2010/03/23/assistance-analiza-porownawcza/\nOstatnio edytowany przez grzeg1968, 24 Mar 2010, 22:45, edytowano w sumie 1 raz\n24 Mar 2010, 22:25\nKtóre towarzystwo ubezpieczeniowe oferuje assistance na terenie Polski bez ograniczenia kilometrów? Często robię długie trasy i szukam oferty która zagwarantuje mi holowanie do miejsca zamieszkania gdy jestem oddalony od niego np o 500km\nHolowanie do 500 km ma Hestia Prestiż, ale powyżej 500 km juz płacisz. Jeden mankament, że jest to w miarę drogi pakiet assistance.\n08 Maj 2013, 10:01\nOstatnio jak miałam problemy z samochodem na drodze to dostałam namiary na pomoc drogową w Warszawie. Firma okazała się solidna. Pomogła mi nie tylko z holowaniem.\n23 Lip 2013, 07:19\nNa pewno jesli ktoś coś kupuje, wybiera, decyduje o czymś powinien przeczytać ze zrozumieniem warunki. Dlatego jak ktoś na tym zacnym forum mówi, że assistance startera to super zabezpieczenie to mniej więcej tak jak by mówił, że woda mineralna to wspaniałe wino. Assistance jest wiele. Ale jeśli coś ma być dobre to musi swoje kosztować. Zajmuję się ubezpieczeniami ponad 10 lat i nikt mi nie wmówi, że za 100 czy 200 zł można wygenerować produkt wart zakupu. Są produkty bardzo dobre tylko trzeba poszukać. Nas przyzwyczaja się do "promocji". Kup lizaka a dostaniesz assistance gratis lub za połowę - to bujda. A już za chwilę wejdzie na nasz rynek assistance który powali wszystkich na kolana. Daję im 2 lata na zmonopolizowanie rynku. Widziałem OWU. Jest super.\nRejestracja: 23 Lip 2013, 07:03\nPrawo jazdy od: 12 05 1977\n29 Lip 2013, 19:43\nA 34 zł za 7 dni jak w tej ofercie jest korzystne? Napisane jest że pełen wariant\n28 Lis 2013, 12:13\nja tam wolę osobiście prędzej pakiet assistance startera niz compense, lepiej mi pasuje\nMazda 3 silnik o takiej mocy nie występuje przy wyborze OC !Skuter na fakturę Vat\nTagi: assistance, auto, czas, samochód, awaryjne, drogi, wyjazd, europa, wypadek, firma, zabezpieczenie, imprezy, kierownica, koła, laweta, link4, masa, OC, mtu, PZU\n211,86 PLN Einhell TE-AG 18 Li od 259,00 PLN Einhell CC-PO 1100/1E 356,00 PLN Klucze płasko-oczkowe 26szt. 6-32mm CrV zestaw kluczy 09-754 NEO TOOLS, 09-754/TOP\nAuto Trophy 2013 dla samochodu Opel AdamNowe modele Opla inspirują pod każdym względem. W konkursie o nagrodę "Auto Trophy 2013", organizowanym przez Auto Zeitung, szykowny miejski Opel ADAM nie tylko dwa razy z rzędu zwyciężył w kategorii "samochodów ...Seat Ibiza 1,0 TSI o mocy 115 KMSeat Ibiza w wersji wyposażonej w silnik benzynowy o pojemności 1 litra ma moc 115 KM. Jego średnie spalanie w tym przypadku to około 4,7 l/100 km, a przyspieszenie 0-100 km/h zajmuje 9,3 sekundy. Na liście wyposażenia niewymagającego ...Mitsubishi Outlander 2016 funkcjonalny ...Mitsubishi Outlander 2016 to wielozadaniowy, funkcjonalny pojazd klasy SUV, który wyróżnia się ponad 100 nowatorskimi rozwiązaniami technologicznymi i stylistycznymi. Mowa tu między innymi o nowej, dynamicznej stylistyce ...


Jak się nawadniać podczas upału na rowerze ? | fabrykarowerów\nOPUBLIKOWANO 18/07/2019 07/06/2019\nJak się nawadniać podczas upału na rowerze ?\nW upały i nie tylko pamiętaj o suplementacji i odpowiednim nawodnieniu. Posiadamy całą ofertę NAMEDSPORT od reki !\nWszystkie produkty są zgodne z wytycznymi żywienia i suplementacji w Europie, posiadają najwyższe certyfikaty i notorycznie poddawane są próbom na zawartość zakazanych substancji m.in. przez http://www.informed-sport.com oraz laboratoria antydopingowe biorące udział w sprawdzaniu przede wszystkim kolarskiego świata sportu. To właśnie dlatego nasza pasja do sportu, nasza reputacja, nasza bezsprzecznie FARMACEUTYCZNA CZYSTOŚĆ i procesy produkcyjne zawarte w gamie NAMEDSPORT> są coraz częściej wykorzystywane w życiu profesjonalnych sportowców i tych, którzy poważnie traktują sport.\nDziś NAMEDSPORT> to oficjalnie TOP SPONSOR\nLa VUELTA Esapania\ni włoskich klasyków zaliczanych do rankingu UCI.\nSpodenki krótkie Santini Trek-Segafredo Replika Mistrz Świata


Gapcio i Czupurek. Tęczowy ołówek. – annajellaczyc.wordpress.com\nGapcio i Czupurek. Tęczowy ołówek.\nGapcio i Czupurek siedzieli strapieni, z posępnymi minkami. Małe, zgrabne, acz kartoflane nieco noski, przyklejali – niczym wyżute gumy do żucia – do szyby. Od wewnętrznej strony nosiła ona ślady wczorajszego śniadania i papilarne zawijasy maleńkich paluszków (niezbity dowód na to, że spędzili tu ostatnio wiele czasu). Na zewnątrz rozpływał się jakiś dziwny, biały kształt. Zastanawiali się nawet, czy to przypadkiem nie resztka zeszłorocznego śniegu, ale nie… Dopiero w nieodległej przyszłości dowiedzą się, że to – po prostu – pozostałość po odwiedzinach jaskółeczki, która starała się ogłosić wieść radosną, że wiosna faktycznie tuż… tuż…\nNudzili się niesłychanie. Ileż można wyobrażać sobie przygody, którymi tajemnicza tafla szyby częstowała ślimaczki linii papilarnych? Albo liczyć kropelki spływające po okiennej przestrzeni? Fakt, deszcz piękny i inspirujący bywa, ale tylko wtenczas, gdy wiadomo, iż wkrótce słonko przywita się z radosnym: „witajcie! jak tam?” Można wtedy z rogalikiem (nadziewanym słodkim uśmiechem) na twarzy, radośnie krzyknąć: „witaj! o, jak miło Cię widzieć! pobawisz się z nami?” A teraz słońce albo pogniewało się, albo na wycieczkę wyjechało, albo baaardzo zaspało, tudzież rozchorowało się? Zwyczajnie nie pojawiało się, i to trzeci już dzionek. Nic dziwnego, że chłopcy naburmuszone mieli minki. Przeraźliwie dłuuugi, potwornie nudny, trzeci dzień, po tej, mniej przyjemnej, stronie szyby. W domu. A do tego, coś zaczęło przeszkadzać i drapać w gardełkach, jakby połknęli jakieś dzikie zwierzaczki, które skrobią teraz pazurkami, mówiąc: „wypuśćcie nas, wypuśćcie…” No i ta niemiła, klejąca woda, która wypływa z nosków, jak gdyby tamtędy ujście było do rozkosznej, upragnionej morskiej zatoki.\nKap… kap… kap… Każda kropelka płynęła swoim korytem ku parapetowej przystani. Niektóre, te mniej roztropne, stawały na rozstaju dróg, nie bardzo wiedząc, w którą stronę dalej – jakby nie dotyczyło ich prawo ciążenia i miały jakiś wybór: w lewo, na prawo, albo – podciągając się na drążku pragnienia – z powrotem w górę. Co niektórym nawet, jakaś Łaskawa Istota Wyższa, pomogła tego dnia odnaleźć swoją Drugą Połowę – krzyżując mokre ścieżki, łącząc tym samym roztańczone kropelki w szczęśliwe pary.\nAle bliźniakom jakoś ta radość nie udzielała się… Marzyli tylko o jednym – rozgonić w cztery strony tę upierdliwą nudę. Oswoić ją, ugłaskać, przekupić albo wymodelować w jakieś przyjemne i zajmujące zajęcie.\n– „A może przyłożymy do szyby jakiś obrazek, przekalkujemy go na kartkę i pokolorujemy?” – zaproponował Gapcio.\n– „Genialny pomysł!” – podchwycił rozochocony Czupurek – „… tylko… tylko… przecież nie mamy kredek, a jedynie same ołówki, a do tego z połamanymi rysikami, albowiem temperówkę przesialiśmy gdzieś w zeszłym tygodniu, pamiętasz?”\n– „Uuuuu, prawda” – zmartwił się Gapcio.\nGdy na – zazwyczaj figlarnych – buźkach pojawiły się płaczliwe podkówki, Ktoś nie mógł już dalej tego znieść. Choć płochy był, i nieśmiały, pod wpływem impulsu, wyskoczył z kąta.\n– „Aaaaaaaaa! Ktoś Ty?!” – krzyknęli, jednogłośnie, przerażeni chłopcy.\n– „Ktoś” – odpowiedział, nie mniej zlękniony Ktoś.\n– „Czemu nas przedrzeźniasz? To nieuprzejmie!” – Gapciowi nie spodobało się zachowanie tajemniczego towarzysza.\n– „Nie przedrzeźniam” – odparł skrzacik.\n– „To może jesteś echem?” – ciągnęli, coraz bardziej zaciekawieni, bracia.\n– „Ależ nie! Już powiedziałem: Ktoś jestem; tak mam na imię” – spokojnie i rzeczowo tłumaczył cierpliwy Ktoś.\n– „Hmmm, dziwne… A kim właściwie jesteś?” – niestrudzenie dopytywały bliźniaki.\n– „Każdy dom ma swojego skrzata, takiego, który pielęgnuje i podsyca żar domowego ogniska, a od czasu do czasu zrobi jakiegoś psikusa. I ja, dawno, dawno temu zostałem przydzielony do Waszego właśnie mieszkanka. I skoro już jestem przy głosie, to nadmienię to, o czym już dawno chciałem napisać w raporcie i zgłosić na to zażalenie: oj, nieładnie, nieładnie, straszne z Was brudaski! Wstyd prawdziwy!…”\nChłopcy, mimo woli, zaczerwienili się, ale, żeby odwrócić od tego uwagę, Czupurek prędko zapytał: „pobawisz się z nami?”\nKtoś, jakby nie słysząc pytania, snuł dalej: „… ale bardzo się do Was przywiązałem, polubiłem Was i serce mi się kraja, gdy patrzę na Wasze smutne – od dni trzech – miny. I tak sobie pomyślałem…”\n– „Co?! co?! coooo??!!” – wykrzyknęli wespół, niecierpliwi, chłopcy.\n– „… tak sobie pomyślałem, że… ehhh, to chyba nie najlepszy pomysł…” – w głosie Ktosia wyczuwalna była nutka wahania.\n– „To super pomysł! Super-hiper-ekstra!!!” – żachnęli się bracia, zapaleni, choć jeszcze do końca nie wiedzieli do czego.\n– „Super?” – skrzat poczuł się doceniony i podbudowany – „No dobra, zabrać Was chciałem w pewno urocze i magiczne miejsce…”\n– „Powiedziałeś: MaaaGiiiiCzneee?!” – Czupurkowi zapaliły się cudne iskierki w oczach.\n– „Ale…” – próbował oponować Gapcio – „… przecież, bez zgody, nie powinniśmy sami nigdzie się oddalać…” – jęły przepływać przez niego słowa rozsądku.\n– „Wiem, znam zasady panujące w tym domu. Ale nie będzie długo, ale za to bardzo bezpiecznie. Wszakem Waszym opiekunem, stróżem i dobrym duchem. Słowo honoru.”\n– „Jak tak… yyy… zgoda… yyyy” – Gapcio nie był pewien czy dobrze czynią. Ale Czupurek nie miał najmniejszych wątpliwości: „Łaaał, fajoooowo!” – szczery uśmiech owinął mu się nieomal dookoła twarzy.\n– „Dotknijcie tego zielonego kamyczka, zamknijcie oczęta i pomyślcie o czymś rozkosznie przyjemnym” – polecił Ktoś, a chłopcy – już z pełnym zaufaniem – wypełnili zadanie.\nGapcio pomyślał o morzu, o którym mama tyle opowiadała, obiecując jednocześnie, że kiedyś zarobi tyle pieniążków, że pokaże Ten Żywioł i ukochanym synom. Czuł ten skrzypiący piasek pod stopami, wiatr tańczący namiętnie w jego – przydługich już – włoskach, próbował zrozumieć mowę panujących tam mew i wypatrzyć galaretkę w fali liżącej czule jego stopy. Albo choćby bursztynowy okruszek, z zaklętym, pradawnym, robaczkiem. Poczuł też ciepełko, które rozlało się po całym ciałku, nie bardzo jednak wiedząc, czy to skutek dotknięcia zielonego klejnotu, czy to pieszczota nadmorskiego, wylewnego aż nazbyt, słonka.\nCzupurek też zacisnął powieki i musnął dłonią malachitowe cudeńko. A o czym marzył? O niezdrowo wielkim kawałku tortu wiśniowego. O opakowaniu XXL kremu orzechowego. A wszystko tylko dla niego! Mmmmm… Ślinka mimowolnie spłynęła kącikiem malinowych ust. I odezwała się jakby maleńka, głodna, żabka w brzuszku…\nOtworzyli oczy. Stali pośrodku bajecznej polany. Wokół, w wielkich i głębokich kałużach, odbijało się zachmurzone niebo. Kap… kap… kap…\nGapcio już otwierał buzię, by rzec, że cali przemokną, i przemarzną, i bardziej zachorują – ale spostrzegł, że wszyscy mają na sobie nieprzemakalne kalosze, ortalionowe peleryny i parasole unoszące się nad ich głowami. – „Rzeczywiście, troskliwy, opiekuńczy i odpowiedzialny ten nasz skrzaci anioł stróż” – pomyślał tylko.\nI spytał, całkiem już głośno: „Gdzie my właściwie jesteśmy?” Niemalże kazał się uszczypnąć, ażeby pewność mieć, że nie śni w najlepsze…\n– „Tam, za tym olbrzymim głazem, jest kres i cel naszej podróży” – poinformował ich nowy kompan, Ktoś.\nPrzyspieszyli kroku, marząc, by buty okazały się siedmiomilowymi, gdyż niecierpliwość wierciła niespokojnie dziurę, w ich – ciekawych świata – główkach. Za chwil parę byli już na miejscu.\n– „Łoooooo… ” – ledwie słyszalny jęk podziwu, wydobył się z ich podrażnionych gardełek – „… ależ tu… cuuuudoooownieee”\n– „Ożeż” – wymcknęło się Czupurkowi, na co – jak zwykle czujny – Gapcio, szturchnął go z gniewnie zmarszczonym noskiem (bowiem pamiętał, jak tatuś uczył ich, że to nieładnie tak mówić).\n– „Pięknie tu, prawda? Jesteśmy u stóp Tęczy. Nie każdemu dane jest oglądać ją z tak bliska. Ale ja zabrałem Was tutaj w konkretnym celu: sięgnijcie do kieszeni…”\n– „A teraz dotknijcie nimi, delikatnie, tęczowej panny” – Ktoś zachęcił, onieśmielonych żywymi barwami, bliźniaków.\n– „No, na nas pora!” – życzliwy głos kochanego skrzata, otrząsnął z nich resztki zdumienia.\n– „Poczekaj, drogi Ktosiu… Czy prawdą jest to, co mówią o dzbanku pełnym złotych monet, no wiesz, u podnóża tęczy?” – roztropnie zapytał Gapcio.\n– „Taaa…” – uśmiechnął się maleńki ludzik – „… spójrzcie tam” – i wskazał na lśniącą górkę błyskotek.\n– „Czy możemy…?” – nie zdążył dokończyć Czupurek, a już Gapcio – uprzedzając pytanie – ofuknął brata: „Czupurku, nie pamiętasz, czego uczyła nas mama o wstrzemięźliwości?”\n– „Ależ nie, weźcie sobie po pieniążku, tak na pamiątkę, abyście nigdy nie zapomnieli tej wyprawy” – zaoponował Ktoś – „Ale prędziutko, i zbieramy się, na nas już pora…”\nWyciągnął maleńki, zielony odłamek, a chłopcy wiedzieli, co należy czynić…\n– „Aha, i jeszcze coś… To chyba też Wasze?” – Ktoś podsunął im zaginioną temperówkę. A do tego jeszcze: autko (dawno już zapomniane), kilka klocków i skarpetkę z króliczkami, która jakby wcześniej zapadła się pod ziemię.\n– „Dziękujemy. I wiemy, co powinniśmy powiedzieć (i naturalnie dotrzymać): zobowiązujemy się już tak nie bałaganić i wszystkie rzeczy odkładać, skrupulatnie, na swoje miejsce.”\n– „Myślę” – roześmiał się opiekun domu, jednocześnie szykując się do pożegnania sympatycznych bliźniąt.\n– „Ale odwiedzisz nas jeszcze, prawda?” – atmosfera znowu zrobiła się melancholijna, niczym deszczowa aura.\n– „Jasne! No, ale teraz nosy do góry i zabierajcie się za tę kolorowankę! I nie chcę już widzieć pochmurnych Waszych lic! Przyjemnej zabawy! Do zobaczenia!” – Ktoś usłyszał krzątaninę w kuchni, zatem – czym prędzej – czmychnął za biurko.\n– „Powiemy rodzicom?”\n– „Heh, niby powinniśmy… ale… eeee…, i tak nam nie uwierzą; są na to… yyy… za dorośli”. I jak na komendę, obaj, jednocześnie, wsunęli głębiej, w kieszeni, złotem kapiące monety.\nDo pokoju zapukała mama. – „Jak się czujecie, dzieci? Przyniosłam Wam syropek!”\n– „W porządku, mamuś” – zakrzyknął zgodny duet.\nChoć mama dałaby sobie uciąć rękę, że przechwyciła w ich spojrzeniach coś, jakby cień figlarnego, a nawet: zawadiackiego, uśmiechu…\n09/08/2011 05/02/2017 chodź pomaluj mój świat, choroba, deszcz, fantazja, nuda, wyobraźnia\nPoprzedni Previous post: Jak wspomóc dziecko, by wyrosło na miłośnika słowa pisanego?\nDalej Next post: Gapcio i Czupurek. Kamyczek.


Kosmetyki M.A.C. cz.7 - Strona 111 - Wizaz.pl\n2013-12-28, 18:39 #3301\nCorii - fajne nabytki. Wprawdzie to zasadniczo nie moje odcienie, zwłaszcza szminek, ale Tobie w nich bardzo ładnie, wg mnie to wybitnie Twoja kolorystyka (w każdym razie o wiele bardziej wolę Cię w takich odcieniach niż chłodnych fioletach czy różach typu Outrageously Fun, ale to tylko moje skromne zdanie ).\nSuperb na ręce za ciemny i za ciepły, na twarzy o wiele ładniej się prezentuje i nawet dla mnie (unikającej typowo ciepłych odcieni) wydaje się być ok. Dalej nie wiem czy go chcę . W sumie to kiedyś go macałam, ale już nic nie pamiętam, no i na buzi nie testowałam, więc tym bardziej nic mi to nie da.\nOlu, dziękuję Chociaz prawde mówiąc ja sama średnio się widze w tych szminkach. Dużo lepiej sie czuje choćby w nudkowej Bad Girl RiRi Ale moze to kwestia tego, ze ja ostatnio jakies rewolucje szminkowe przezywam i mało co mi się na mnie podoba\nAle co do Outrageously to masz racje, sama ją jakis czas temu wygnałam na wymiankowy nawet\nAle na ryjku Superb jest chłodny. No przynajmniej tak ja to widzę\nMacówka szczerze polecała Superb.\n2013-12-28, 19:02 #3302\nA fakt, w nudkach typu Bad Girl też Ci ładnie .\nJa szminkowo ostatnio też jakoś odbiegam od normy, swojej . Zamiast zimnych różowych tonów i fioletów typu Snob, Violetta, OF itp. itd., wybieram bardziej neutralne i troszkę cieplejsze róże np. Chanelową Radieuse zmieszaną z macową Flair For Finery czy Bobbikową Bikini Pink. Intensywne fuksje zastąpiłam z kolei czerwieniami. Nawet cieni używam ostatnio w innej kolorystyce (fiolety poszły trochę w odstawkę). Jedyne czego używam nadal z taką samą czestotliwością to Rebel i Dish It Up.\nNa Superb się w takim razie chyba skuszę. Jak się załapię .\n2013-12-28, 19:34 #3303\nNo czasami tak bywa\nU mnie to się własnie zaczeło od innego koloru włosów. Ciekawe co będzie, jak go zmienie, przejdzie mi miłość do czerwieni, pomarańczy, rudości, a wróci do rózowych kolorów, czy niekoniecznie\nJak nie stacjonarnie to online na pewno dorwiesz go, jak się zdecydujesz\n2013-12-28, 19:47 #3304\nWstawiam fotki wyjątkowo tutaj.\n1. swatche różu Pleasure Model i Superb MSF (od lewej)\n2. swatche szminek Mornig Rose (top) i Carnal Instict\n3. Morning Rose na ustach\n4. Carnal Instict na ustach\n5. Pleasure Model i Superb na ryjku\nTen superb wpadł mi w oko. Wybacz mi moją MACową ignorancję, ale czy to jest limitowanka?\n2013-12-28, 20:07 #3305\nTak. Aczkolwiek pojawia się już któryś raz. Ostatnio był ok. rok temu.\n2013-12-28, 20:08 #3306\nTak, własnie wchodzi do sklepów i lada chwila na stronie powinien być, wieć masz szansę go kupić\n2013-12-28, 20:24 #3307\nDziewczyny, a ma któraś z Was Perpetual Flame albo Overtime? Zastanawiam się nad którąś z nich (pod kątem dorzucenia online do\nSuperb ), ale nie wiem, na ile warto i czy są bardziej unikatowe czy dupowalne (wiem, słoczy w necie mnóstwo, ale chciałam poznać Wasze zdanie ).\nMyślę jeszcze nad Speed Dial, bo szukam jakiegoś cieplejszego różu (a mam pudełka w ramach b2m), a Chaterrbox na razie w ogóle mi nie odpowiada .\n2013-12-28, 20:55 #3308\nNo właśnie przejrzałam stronę i nie znalazłam go .\nA w ogóle paint pot normalnie kosztuje 80 zł (taką cenę na stronie widziałam)? Wydaje mi się, że jak byłam w mac w douglasie to pani mi podała cenę 96 zł... Specjalnie posprawdzałam ceny w jakich kupiłam swoje kosmetyki w douglasie z tymi ze strony i wszystkie są takie same tylko ten paint pot ma inną cenę.\n2013-12-28, 20:57 #3309\nJa chyba skuszę się na Superb jedynie... W ogóle dzis przechodziłam obok MACa w Arkadii i w ogóle mi z głowy wyleciało, że ma wejść nowa kolekcja i nawet nie zaszłam\nDziewczyny, mam głupie pytanie - jak używacie brush cleansera? Cały czas używałam go na zasadzie moczę nim włosie, 'piorę' i wycieram w ręcznik papierowy dopóki pędzel nie jest czysty, ale dziś doczytałam instrukcję, że powinno się go spłukać potem... przyznam szczerze, że kiedyś na youtubie nawet natknęłam się na jakiś filmik, gdzie dziewczyna używała go w ten sam sposób co ja, bez spłukiwania potem i dziś zgłupłam totalnie...\n2013-12-28, 21:05 #3310\nBo jeszcze nie pojawiła się, chociaż online powinna być koleklcja od 26.12. Ale nie pierwszy raz maja obsuwy tam\nPP po 80 na 100%.\nJa mocze pędzel, wyciskam z nadmiaru wody, nalewam na niego nieco płynu i zataczam kólka nim na otwartej dłoni az bedzie czysty. Potem płukam , odsaczam recznikiem i zostawiam do wyschniecia. To sie tyczy duzych pedzli. Małe tak samo, tylko leje wode do małego słoiczka i zanurzam je.\n2013-12-28, 21:24 #3311\nJa swoje pędzle czyszczę MACowym płynem w ten sposób, że nasączam nim duży płatek kosmetyczny i wycieram w niego pędzel albo najpierw nalewam odrobinę płynu w dłoń, kolistymi ruchami maczam i pocieram pędzel w płynie i potem dopiero doczyszczam na płatku kosmetycznym albo nad płatkiem polewam pędzel płynem i potem wycieram w płatek. Pierwsza metoda gdy pędzel jest lekko zabrudzony, pozostałe gdy potrzeba bardziej doczyścić. Generalnie nie spłukuję potem pędzli wodą, tylko samym płynem czyszczę tak długo, aż wszystko się idealnie doczyści. Niestety dużo płynu mi schodzi przy ww. metodach. Wody zasadniczo nie używam dlatego, że mam bardzo miękką i po niej z pędzli robią mi sie miotełki . Jednak raz na jakiś czas piorę pędzle w szamponie, ale jak podeschną muszę wsadzić do foliowych opakowań, w których są sprzedawane, żeby zachowały jako taki kształt.\n2013-12-28, 22:51 #3312\nno wlaśnie, ja tak śledzę i śledzę naszą stronę i nic ;/\nja piorę pędzle... ale ponieważ u mnie woda jedna z twardszych w PL, to nie robią sie na szczęście puchate. Ale piorę je bardzo rzadko (za rzadko, wiem, nie bijcie) - głównie przed i po makijażach "na kimś". najczęściej zaś po prostu oczyszczam je płynem, wylewam na miękki papier toaletowy lub chusteczkę odrobinę płynu, wcieram w to pędzel i potem obok wycieram go o suchą chusteczkę/papier. Nie używam płatków bo płatki sie rozwarstwiają i zostawiają te niteczki. Papier ma bardziej zbitą strukturę\n2013-12-28, 23:03 #3313\nJa też początkowo używałam papieru czy chusteczek, ale się przerzuciłam na płatki (ale takie bardziej zbite, co kłaczków nie zostawiają ), bo wydawało mi się, że z papieru płyn szybciej wyparowuje i że taki płatek delikatniejszy dla włosia? Czasem też jednak chusteczek używam, zwłaszcza do dużych pędzli.\n2013-12-29, 10:16 #3314\nUff, no to dobrze, że nie jestem jakimś freakiem, że używam niezgodnie z przeznaczeniem\nmogłabym się podpisać dosłownie pod każdym słowem ja piorę w mydle i potem dezynfekuję wszystkie pędzle tak raz na miesiąc, czasem dwa - tak to jedynie czyszczę cleanserem i dezynfekuję. Regularnie piorę tylko pędzle do podkładu i pudru, bo ich nie jestem w stanie doczyścić tylko płynem, a zauważyłam, że jeśli piorę je porządnie rzadziej niż raz na dwa tygodnie to potem mam jakieś nieprzyjemności na twarzy...\nA produkty kremowe (eyelinery, cienie w kremie itp.) schodzą Wam bez problemów płynem? Bo ja zawsze mam problem, żeby dobrze rozpuścić ten produkt na włosiu i doczyścić te pędzle... Najszybciej mi to schodzi płynem do naczyń ( ) ale czyszczę nim rzadko, bo jednak szkoda mi włosia\n2013-12-29, 10:25 #3315\nDziewczyny, a czy moze gdzies juz wspominano kiedy dokladnie styczniowa kolekcja Rihanny wchodzi do sklepow? Bo tak szukam i nigdzie nie widze\n2013-12-29, 11:02 #3316\nJa pędzle do podkładu staram się myć częściej niż np. dooczne i do tego sprawdza mi się najlepiej olejek do częstego mycia rąk Iwostin, seria Sensitia. Ten olejek dobrze rozpuszcza też tłuste produkty. Jednak eyelinery i kremowe produkty domywam tylko cleasnerem.\nPrzykro mi, nie wiem .\nEdit - z drugiej strony każda limitka wchodzi zwykle na początku miesiąca, więc powinna być 2 stycznia.\nCzas edycji: 2013-12-29 o 11:03\n2013-12-29, 11:36 #3317\nnie no, oczywiście, pędzle do podkładu piorę praktycznie po każdej klientce, podobnie jak jajo. Zawsze staram się je mieć czyste. Ale na przykład mam problem z domyciem podkładu z jaja..? Ja myję żelem do demakijażu lub mydłem w płynie... może jest coś co lepiej domywa?\npo kremowych linerach/cieniach raz na jakiś czas myję pędzle w olejku do mycia z Isany. najczęściej po użyciu wycieram je w chusteczkę.\nmuszę zobaczyć ten olejek\n2013-12-29, 11:58 #3318\nNie słyszałam o żadnej styczniowej kolekcji RiRi. LE Riahnny były w tym roku chyba 3: w maju, na jesieni i w grudniu i o więcej nic mi nie wiadomo.\n2013-12-29, 12:37 #3319\nW styczniu powinna być limitowana kolekcja Mac Rihanna Viva Glam (błyszczyk i szminka)\n2013-12-29, 12:42 #3320\nAaaa, o ta chodzi Zupełnie o niej zapomniałam\nTo fakt, powinna w styczniu być\n2013-12-29, 12:53 #3321\nNie wiesz może kiedy konkretnie?? Bo się na nią czaję\n2013-12-29, 12:58 #3322\nNo nie, zapomniałam kurcze spytać\n2013-12-29, 13:03 #3323\nwedług info, które nam rozesłano VG ma być na początku lutego, a nie stycznia\n2013-12-29, 13:07 #3324\nCzyli dopiero za miesiac\nKasiaj, a macie jakieś info o dalszych LE, tych po nowym roku juz? Co będzie u nas, prócz Punk Couture i Magnetic Nude?\n2013-12-29, 14:13 #3325\ncześć Dziewczyny, przyszłam po pomoc\nmoja Mama kończy właśnie swój ulubiony cień i mnie zwerbowała do znalezienia czegoś podobnego.\nCzy znacie jakiś MACowy (albo nie MACowy ) cień, który może być zastępstwem dla środkowego koloru z palety Ombres Perlees de Chanel?\nCzas edycji: 2013-12-29 o 14:17\n2013-12-29, 14:13 #3326\nTo moze I lepiej,ze za miesiac, wiecej kasy teraz w portfelu zostanie\n2013-12-29, 15:55 #3327\nHuggable będą no i ta VG z RiRi\n2013-12-29, 16:32 #3328\nKasia mogę Ci odlać mojego olejku Isany bo tez go sobie chwalę a mam sporo.\n2013-12-29, 16:38 #3329\nten z Isany mam - dzięki )\nOlka mówila o jakimś z Iwostinu\n2013-12-29, 17:12 #3330\nDziewczyny, mam pytanie, zastanawiam się czym się różnią pomadki Riri Woo z Holiday i serii Fall\nPewno odpowiedź jest banalna , ale jak dla mnie są takie same?\nPs ja dopiero zaczynam