Linie kodu kreskowego - Krisztina Tóth - ebook - Legimi online\nStało się tak, że jednak nie zdążyłam pojechać tam już w czwartek. Dopiero w niedzielę dotarłam do Kecskemétu, zbyt późno. Nie miałam czasu się z nim pożegnać. Kiedy przyjechałam, stali we czworo obok ciała. Było parne lato, ale nie otworzyli okna w pokoju, jakby wstydzili się jedno przed drugim mdlącego zapachu, który tylko pogarszała napływająca z kuchni ciepława para.\nPatrzyłam na niego zmieszana, rozmyślałam, jak bardzo zmarli są do siebie podobni, i to już zaraz po śmierci, nie mówiąc o tym, co jest potem. Ciekawe, nie potrafię przywołać tamtego bólu, tak samo jak tej nieprzekładalnej, zdawało się wtedy, sprawy, z powodu której przyjechałam spóźniona. Pamiętam tylko skrępowanie, niezdarne dreptanie za wstrząśniętymi, milczącymi krewnymi. Stałam w tej samej pozycji, z dłońmi splecionymi z przodu i pustym spojrzeniem, niczym podczas jakiejś odświętnej przemowy, tak jak w dzieciństwie na peronie żółtego metra, kiedy kładli na ławce zmarłą panią o żółtej twarzy. Wtedy to była kobieta, a dziś mężczyzna. To znaczy teraz już nikt, niezamieszkały dom, pusta kukła: dusza powróciła do swego domostwa.\nMiędzy nami było sześćdziesiąt lat różnicy. Kiedy po raz ostatni widziałam go żywego, trzy tygodnie przed spóźnionymi i zarazem ostatnimi odwiedzinami, już ledwie mógł mówić. Ciekawe, jakby wraz z jego powolną, a potem przyspieszającą demencją rozpoczął się rozkład również w domu, w ogrodzie. Tak samo ułożone były koronkowe serwetki na stołach, tak samo, pomalowanym na czerwono taboretem, podparto drzwi wejściowe, a jednak coś się zmieniło, inna była taktowna choreografia przyjazdów i odjazdów, smak potraw, w metalowych zgięciach sztućców osiadł brud, a w pokojach jakiś dziwny zapach. Zwłaszcza w jego pokoju. Leżał na regulowanym łóżku o metalowej konstrukcji, przykryty kocem w kratę. Zdziwiłam się, jak małe stało się jego ciało, jakie ostre niczym okruchy miał kontury, a jego mowa wręcz przeciwnie, była miękka i osypująca się, jakby słowa utraciły swoje zarysy: komunikował się niemal tylko wzrokiem, niezwykle powiększonymi, niebiesko błyszczącymi, wilgotnymi oczami.\n– Do kiedy pani zostanie?\nWreszcie zrozumiałam, o co pyta. Nie chciałam się nachylić bliżej, bo przeszkadzała mi woń lekarstw i zasypki, nalot w kąciku ust, nie chciałam widzieć z bliska prześwitującej przez skórę czaszki.\n– Nie mogę zostać. – Potrząsnęłam przecząco głową.\nZamknął oczy, jakby zadumał się nad odpowiedzią. Nigdy nie zostawałam, zawsze przyjeżdżałam rano i wracałam do domu wieczornym pociągiem, nie rozumiałam więc, dlaczego pyta. Jakby nie wiedział, że muszę wracać.\nPotem niespodziewanie spojrzał w górę i skinął, bym się bardziej nachyliła. Podniosłam się z krzesła, przyłożyłam ucho do jego ust. To, co usłyszałam, było całkowicie nieprawdopodobne. Najpierw poczułam tylko rytm zdania, coś jak: „proszę się poczęstować”, ale potem, spojrzawszy na jego twarz i widząc jego spojrzenie, nagle zrozumiałam, że rzeczywiście powiedział to, co usłyszałam.\nProszę mnie pocałować.\nStałam nad nim w niewygodnej pozie, zgięta, podczas gdy on jedną ręką, z pożądliwą i pozagrobową siłą ściskał moje przedramię. Wyprostowałam się, zdjęłam jego rękę z mojej, usiadłam z powrotem.\nBez odpowiedzi, jak ktoś, kto nic nie słyszał.\nDzieliło nas sześćdziesiąt lat, mógłby być moim dziadkiem. W pewnym sensie nim był: słuchałam jego opowieści, podziwiałam zdjęcia, wyczekiwałam pochwał. A teraz siedziałam obok niego przerażona, zawstydzona i gapiłam się przez okno. Jezu, czego on chce. Byłam nieświadomą, butną, wpół dorosłą dwudziestolatką. Nie rozumiałam, czego oczekuje, że chciałby całusa na pożegnanie, bo stoimy na peronie, a on za kilka minut odjeżdża i chce pocałunku nie od kobiety, nie ode mnie, ale od kogoś żywego; przygotowując się na śmierć, chciałby dostać jakiś ostateczny podarunek, coś cudownie niemożliwego – przypadkowo akurat ode mnie.\nW międzyczasie weszła pani Edit. Poklepała poduszkę wokół jego głowy, podciągnęła wyżej koc, zapytała, czy nie otworzyć okna. Dziecinko, tak mówiła do staruszka, co dla mnie już wcześniej było dziwne, a teraz po prostu przykre, bo jeśli ona, jako żona, była matką dla tego chorego i starego, niewielkiego ciała, to kim w takim razie mogłam być ja. Krępowałam się, jakby mnie przyłapano. Miałam niewielką wiedzę o byciu razem, a jeszcze mniejszą o rozłące, zbyt małą przynajmniej do tego, bym mogła podejrzewać, że ona chciałaby tego samego, co jej mąż, że oni z dawien dawna są tym samym człowiekiem w dwóch ciałach, tylko że jedno teraz pozostaje w pozycji leżącej, a drugie wychodzi do jadalni, żeby nakryć do stołu i podać parującą zupę.\nJedliśmy w milczeniu. Kiedy spojrzałam w talerz, od razu zauważyłam, że jest problem. Ale nie śmiałam się odezwać, po prostu nie wypadało. Pot wystąpił mi na czoło, coraz bardziej mnie mdliło, próbowałam tak odcedzać zupę, żeby pływające po jej powierzchni drobne robaczki nie dostawały się na łyżkę razem z wirowaniem płynu. Nie szło mi, za każdym razem zostawał jeden, palcem niezręcznie byłoby je wyławiać. Boże jedyny.\n– Nie smakuje ci, aniołku?\nPotem pamiętam tylko, że szukam spłuczki w toalecie, patrzę na żółtawy pasek osadu w muszli i próbuję wykrztusić z siebie śmierć, zapach ziół i rosołu, że opierając czoło o ścianę, odkrzykuję, nic się nie stało, naprawdę, to pewnie przez wczesne wstawanie i podróż.\nPotem stoję w innej toalecie, naprzeciw mnie okrągłe lustro w białej ramie, oglądam w nim swoją twarz, starszą o piętnaście lat, po czym powoli opuszczam ręcznik. Mam trzydzieści pięć lat, wiem coś o narodzinach, o śmierci wciąż jeszcze zastraszająco mało, przynajmniej teraz tak czuję, dlatego muszę przemyć twarz zimną wodą, żeby nie płakać.\nZmarł mój przyjaciel.\nZmarł po długim czasie i cierpieniu, stawał się coraz mniejszy, podczas gdy rosnące obok mnie dziecko coraz większe.\nNie da się opisać wyglądu owiniętej w pieluszki dolnej części jego ciała.\nTeraz leży tam w pokoju, obok niego siedzi ukochana, a właściwie ukochani, siedzą tam i trzymają go za ręce, gładzą po czole. Podchodzę znów do podwójnego łóżka, dziewczyna po lewej stronie płacze. Siadam, patrzę, żegnam się z nim w duchu. Dziewczyna pokazuje, żebym wzięła go za rękę, jest już zimna, ale pod pachą jeszcze ciepła, tam jeszcze kryje się dusza, tam jest ostatnie schronienie, stamtąd odchodzi na samym końcu. Tam jest w domu. I rzeczywiście, trzymam tam rękę, delikatnie, jakbyśmy w trójkę siedli wokół śpiącego jedynie, jednak śpiące ciało jest niezamieszkałe, dusza powróciła do swego domostwa. Nie było między nami różnicy wieku, to mogłam też być ja, ale ja żyję, ale ja żyję, mam syna, mam syna, mam syna.\nCzterolatek. Kucam przy nim, w ten sposób słucham, co mówi. Z jakiegoś powodu wciąż nazywa bezdomnych niezamieszkałymi. Rankami, kiedy idziemy przejściem podziemnym na placu Lujzy Blahy, patrzy na sapiące, udręczone, cuchnące ciała. Widzę po nim, jak go to boli, uważa, że to nie jest w porządku, choć ten widok stał się częścią jego życia na tyle, że regularnie zatrzymujemy się, by porozmawiać z grzebiącym rankami w śmieciach w pobliżu naszego domu Robim.\n– Dlaczego niezamieszkały? – pytam.\nW przejściu podziemnym jest tłok, kucam przed nim, tłum niemal nas porywa. Myśli.\n– Bo nie ma mieszkania – odpowiada.\nRozumiem. Wstaję, idziemy dalej. Nie ma mieszkania, czyli też nie ma drzwi, które mógłby zamknąć, założyć kłódkę, a zatem nie ma domu, do którego prowadziłyby te nieistniejące drzwi. Nie jestem pewna, czy syn tak to rozumie, ale nie chce więcej o tej sprawie mówić, buzia na kłódkę. Moja dziecinka.\nKażdego ranka spotykamy Robiego, koło ósmej uwija się przy kontenerach. Robi jeździ na wózku, lawiruje nim aż do brzegu kontenera, potem, kiedy jest już dość blisko, wychyla się do przodu, podnosi klapę i chwytając brzeg dwoma umięśnionymi ramionami, wyciąga się z wózka. Bo Robi nie ma nóg. Ramiona ma gigantycznie szerokie, jedną ręką trzyma się brzegu kontenera, drugą w nim szpera. Co znajdzie, wyrzuca na zewnątrz, potem kijem rozgrzebuje stertę i sprawdza, czy jest w niej coś użytecznego. Przeważnie wisi tak minutę czy dwie, potem wyczerpany opada na wózek, ręce mu drżą. Kiedy się podnosi, co jakiś czas migają kikuty jego nóg. Tył spodni ma poplamiony, widać nie zawsze umie w porę zejść. Raz, latem, kiedy sprzątaczka wymyła kontenery i schły z otwartymi klapami, wyniosłam koci żwirek. Wózek był, ale Robiego nigdzie nie widziałam. Kiedy się nachyliłam, z miejsca wzdrygnęłam się od mokrego, parnego smrodu. Robi stał tam w środku kontenera, względnie stałby, gdyby miał na czym. Słowem, był w środku i przeglądał stare wydania „Playboya”. Niemal wysypałam mu żwirek na głowę. Z przestrachem zapytałam, co robi w środku, na co najnaturalniejszym tonem, nawet nie podnosząc wzroku, odpowiedział, że czyta.\n– Da pan radę wyjść? – zapytałam. Spojrzał na mnie z takim wyrzutem, że się zarumieniłam, bo w dodatku, choć nie mógł tego po mnie widzieć, w głowie zaświtało mi, że szybko powinnam zrobić zdjęcie: Człowiek bez nóg w śmietniku. Można by tu zamieszkać, dodał, znów przeglądając gazetę. Wyobraziłam to sobie: kłódka na kontenerze.\nTo wszystko wydarzyło się latem, teraz jest chłodna jesień, cały chodnik pokryły liście. Patrzę na koła wózka, od wczoraj coś się zmieniło. Robi przywiązał do zewnętrznych szprych kolorowe, neonowozielone i różowe kawałki sznurowadeł, które w trakcie jazdy zlewają się w barwny pasek. Musiał się z tym dużo namęczyć, ale było warto. Mojemu synowi bardzo się podoba, długo do niego macha. Ja też się żegnam, myśląc jednocześnie o twarzy Robiego, o jej kolorze: tak bardzo mi kogoś przypomina. Albo raczej coś. Tak, już wiem, zmarłe, starcze ciało, żółtą czaszkę. Robi ma twarz jak czaszkę, niedługo umrze – z pewnością przed nastaniem zimy.\nW piątek muszę jechać do Kecskemétu. Od wielu lat tam nie byłam, ani razu od czasu, jak zmarł Stary. W pociągu mimo wszystko się czuję tak, jakbym jechała do niego. Krajobraz jest jesienny, krążą wrony, mgła unosi się nad pustymi polami. Obserwując występujące na przemian brązy i szarości, kłębiący się skądś gęsty dym, rozmyślam, gdzie jest ta granica, czy istnieje linia graniczna między życiem i nieżyciem, życiem i śmiercią, czy jest jeden pas, który można wskazać, rozmyślam nad żywymi i umarłymi, nad tym, że przez lata niczego się nie nauczyłam, tylko się postarzałam, i gdzie się podziała moja pycha, co pozostało na jej miejscu, jak nazwać to, co się wcale nie zmieniło i przez co teraz też nie pocałowałabym wyruszającego w podróż starca.\nW drodze powrotnej spóźniam się na popołudniowy pociąg, muszę czekać kilka godzin. Spaceruję po parku koło dworca, potem siadam na jednej z ławek przy placu zabaw. Marznący, najprawdopodobniej niedzielny tatuś nadzoruje synka w dresie, który niezmordowanie znosi żwir na zjeżdżalnię. Ojciec co jakiś czas krótkimi komendami poucza go, żeby tego nie robił, ale chłopczyk – może mieć tyle lat, co mój synek – nie zwraca na niego uwagi. Mężczyzna odwraca się, pali papierosa, osłaniając go czerwoną dłonią. Marznę.\nChłopczykowi znudziła się zabawa na zjeżdżalni, wpełza do leżącej na ziemi kolorowej rury, wymyślonej dla mniejszych od niego dzieci, siedzi tam chwilę, potem wychodzi. Z ręki zwisa mu tampon, zanosi go ojcu. Mężczyzna z rozdrażnieniem odrzuca tampon na bok, ruszają do domu.\nWchodzę do ozdobionej mozaiką poczekalni, bo już się ściemnia, jest zimno, a pociąg przyjedzie dopiero za dłuższy czas. Siadam na ławce, tu przynajmniej grzeją, oglądam ogłoszenia. Utykając, wchodzi bezdomny o kuli, podchodzi do stojącego w kącie, pomalowanego na biało śmietnika z uchylną pokrywą, długo się na niego gapi.\nNa boku kosza widnieje świeży, wymalowany od szablonu niebieski napis: To już Europa, dbaj o porządek i czystość. Bezdomny rozpina rozporek i sika do środka, trochę leci obok. Potem odkuśtykuje, kładzie się w rogu na ławce, zwija w kłębek i zasypia.\nWciąż jeszcze bardzo marznę, czas się ślimaczy, nie mam ochoty czytać, jestem zmęczona. Powoli zaczynam zazdrościć bezdomnemu pozycji, wyciągam się na ławce i z głową na torebce poddrzemuję, wsunąwszy zmarznięte dłonie pod pachy: tam jest najcieplej. Leżymy tak z dziesięć minut, kiedy do sali wchodzi pracownik kolei, w ręce ma nylonowy worek. Uważnie rozgląda się dookoła, po czym gasi neonówkę.\nWygląda na to, że nie ma tu nikogo.\nMoje dzieciństwo przypadło na okres mundurków w kolorze indygo oraz podręczników i zeszytów obłożonych w papier tego samego koloru. Potężny gmach szkoły zawsze był przepełniony dochodzącym ze stołówki zapachem warzywnej papki, zmieszanym z wydobywającym się z sali gimnastycznej smrodem pryszczatych dziecięcych ciał i butów sportowych na gumie. Akustyczna, oświetlona neonówkami sala na parterze, mimo ogromnych rozmiarów, nie dawała rady obsłużyć kilkuset uczniów: jeśli kilka klas na raz miało wychowanie fizyczne, jedna z grup zawsze ćwiczyła na schodach. Wbiegaliśmy gęsiego na drugie piętro po prawej stronie budynku, po czym szerokim i długim łącznikiem dostawaliśmy się na tylne schody i zbiegaliśmy lewą stroną. I tak w kółko. Sześć, siedem, osiem, dziewięć razy, dopóki nie skończyła się podwójna lekcja wuefu, a beznamiętnie biegnące szare stopnie z lastryko nie zlały się w zamglonych ostrym potem oczach w jedne, bezkresne ruchome schody. Okrążenia wyznaczane były od nowa przez charakterystyczne wzory i ubytki; sześć, siedem, osiem, dziewięć, po raz szósty widzę tę szczelinę, po raz siódmy zbliża się stopień z odłamanym rogiem, po raz ósmy głowa psa, po raz dziewiąty wypukłość w kształcie kołyski. Wszyscy odpoczywali przez kilka sekund, przystając na wyższym piętrze przed tylnymi schodami, świszcząco dyszeli nawet najlepsi biegacze; przy dziesiątym okrążeniu nikt już nie przesuwał dłonią po wyświeconym czubku odlanej z brązu głowy Sándora Nógrádiego, która tak bardzo wpadała pod rękę na zakręcie.\nNa koniec stawaliśmy w szeregu na podwórku – klasa, baczność! Zaczerwienione uda, zsiniałe twarze, obsunięte skarpetki. Dziewczynki trzymały się za boki, chłopcy klęli, Gulyás spluwał na beton. Równaj! Gumowe czubki butów stawały w jednym szeregu między dwoma dużymi kasztanowcami. Na zdrowie! Spocznij, rozejść się.\nKorzenie drzewa wybrzuszyły bruk po prawej stronie, przy stołówce, w szczelinach wyrosło kilka źdźbeł trawy, którymi na przerwach drażniłam mrówki. Tu w zeszłym roku przewrócił się Rudas. Ganialiśmy się wokół metrowego pnia, w końcu ja przebiegłam na tył, gdzie znad wysokiego ceglanego muru widać było ganek sąsiedniej kamienicy. Roland Rudas wyskoczył zza drzewa, dziecięce ręce próbowały dosięgnąć jego ubrania, on chciał zmienić kierunek gwałtownym skrętem, jednak stracił równowagę i runął na ziemię jak długi. Natychmiast się zerwał, spojrzał za siebie i otworzył usta, jakby chciał się zaśmiać, jednak już z daleka było widać, że krew gwałtownie zalewa mu twarz. Patrzyłam na niego zaskoczona, otoczyło go kilka osób, podając mu chusteczki higieniczne, a on kiwał się, zakrywając usta; patrzyłam na tę gwarną scenę jak na spowolniony film niemy, którego wszyscy bohaterowie byli mi przypadkowo znani. W miejscu złamanego zęba widniała później wielka, żółtawa, absolutnie niepasująca do dziecięcych zębów koronka. Kiedy spotkałam Rudasa dwadzieścia pięć lat później, badawczo wypatrywałam w jego twarzy znanego mi z dzieciństwa dysonansu, ale nie miał już tego nieproporcjonalnie dużego i matowego zęba, który począwszy od wypadku przynależał do jego uśmiechu.\nKto popchnął Rudasa, spytała pani Vera. Nagle ucichliśmy, dwadzieścioro przestraszonych dzieci patrzyło po sobie – co teraz będzie? Rudas podniósł umazaną krwią i łzami twarz, spojrzał na nas z namysłem, jego wzrok przeskakiwał od jednego do drugiego, tak jak wcześniej piłka odbijała się pomiędzy dwoma kamiennymi, przeciwległymi ścianami. Staliśmy w kółku, spojrzenie Rudasa wciąż niepewnie błądziło nad głowami, w końcu zatrzymało się na mnie. To była pełna napięcia chwila, mierzyliśmy się wzrokiem w pustym powietrzu, a ja nie czułam nic, poza tym, że istnieją historie i jest także przeznaczenie, a to przeznaczenie nie ma nic wspólnego z historiami, że przeznaczenie ma własne historie i własny czas, który właśnie się zatrzymał, tylko moje serce bije mocno, już nie od biegania, nie, raczej od tego czegoś, co przed chwilą nazwałam przeznaczeniem, ale wówczas nie miało jeszcze swojej nazwy; było to raczej coś w rodzaju podejrzenia, przeczucie, które nie pozwalało mi ani spuścić, ani oderwać oczu podczas tej trwającej godzinami chwili. Potem białe dziecięce ramię niespodziewanie uniosło się i wskazało na mnie. Usłyszałam swoje imię, to imię, na dźwięk którego przeważnie musiałam wstać z ławki, wystąpić i powiedzieć głosem ciała należącego do imienia: obecna. Zatem to jest chwila obecna, to nieprawdopodobnie rozległe podwórko z kasztanowcami i wskazującą na mnie ręką, a imię już zawsze i niezmiennie oznaczać będzie osobę, która popchnęła Rolanda Rudasa i uparcie milczała, wpatrzona w rozbiegające się korzenie, bowiem nigdy nie umiała sobie wyobrazić tego, czego uczono ją na lekcjach biologii – że pod ziemią drzewa mają korzenie tak samo wielkie jak korona. Nigdy nie umiała sobie wyobrazić tego świata w lustrzanym odbiciu, w którym na wzór karcianej symetrii rozciąga się podziemna, spróchniała gmatwanina gałęzi, ta pełna robactwa i mrowia larw korona z zaświatów. Ciało należące do imienia pozostało nieme także później, na pytania nauczycielki odpowiadało upartym milczeniem i niewzruszonym, pustym spojrzeniem, a swoje imię zaczęło nosić tak nieporządnie i zapominalsko, jak sweter i worek ze strojem na wuef, które wciąż gdzieś zostawiało. Stało się jedną z postaci tego dziwnego filmu ze szkolnego podwórka, który oglądało Ja, w którym On uznał Ja za winne, i w którym to Ja, imię, musiało dalej brać udział przez jednakowe dni w kolorze indygo.\nNa lekcji muzyki musiałam wyśpiewać należące do mnie imię. Uważałam to za śmieszne i poniżające, miałam kiepski głos, ale śpiewałam, kiedy mnie wywoływano. A wywoływano, po Szatmárim przychodziła kolej na mnie. Na ławce leżały na sobie równo dwie książki, Pentatonika i 333 ćwiczenia głosowe. Dziś próba chóru, oznajmił pan Oszi, wszystkie trzy klasy zostają. Zejdziemy do sali gimnastycznej.\nZostawiliśmy rzeczy na górze i stłoczyliśmy się na dole pośród skrzyń gimnastycznych i pozwijanych gumowych mat. Hałasowaliśmy, czekając na próbę, niektórzy zaczęli wspinać się na drabinki, wyciągnięto skądś piłkę lekarską. Musieliśmy przećwiczyć program na koniec roku, spośród wszystkich szkół z tej dzielnicy to nas spotkał zaszczyt wystąpienia w kinie Czerwona Gwiazda przed rozdaniem wyróżnień. Klasa baczność! Zbiórka! Tu nie da się przeprowadzić próby, musimy wrócić na górę, przyniesiemy krzesła z innych klas.\nWróciliśmy, usiadłam w jednej z tylnych ławek. Był tłok, minął kwadrans, zanim wszyscy przytaszczyli krzesła i znaleźli miejsce. Pan Oszi rozmawiał szeptem przed otwartymi drzwiami, obok stała pani Magdi, druga nauczycielka śpiewu, a także Kinga Janák z klasy „c”. Z jakiegoś powodu nie wchodzili do środka. Wszyscy znali Kingę, jej tato był sławnym człowiekiem, politykiem. Wiele razy był w naszej szkole i składał wieńce razem z panią dyrektor. Kinga miała same takie rzeczy, jakie u nas w „a” należały do rzadkości. Na przykład elektroniczny zegarek, pachnącą gumkę do mazania i kolorowe, plastikowe okładki na zeszyty, które ojciec przywiózł jej z zagranicy. I piórnik na magnes, jaki w naszej klasie miała tylko Marta. Swoją drogą wieść o nim dotarła do nas wcześniej niż on sam, a ja z jakiegoś powodu wyobrażałam sobie, że do takiego piórnika ołówki należy wkładać za pomocą magnesu. Ale nie, to było plastikowe pudełeczko z pokrywką zamykaną na magnesik. Wewnątrz znajdowały się przegródki, oddzielnie na pióro, ołówek i gumkę. Na błyszczącym plastiku widniał obrazek, u Marty żółta kaczka, u Kingi Janák disnejowska Królewna Śnieżka i siedmiu krasnoludków. To było niesłychanie piękne, niezwykle eleganckie. Tak jak sposób, w jaki Kinga pakowała swoje rzeczy na przerwie, kiedy przechodziliśmy do ich sali: niedbałym ruchem włożyła pióro do pudełka i zatrzasnęła pokrywkę, niczym wytworne, dorosłe kobiety, z niesłychanym wdziękiem wsuwające okulary przeciwsłoneczne do małego czerwonego futerału. Kinga posiadała też różowe pudełeczko, z którego zawsze wyciągała chusteczki higieniczne i miała oczywiście pomadkę nawilżającą, na przerwach malowała nią usta do kieszonkowego lusterka.\nDlaczego wciąż nie wchodzą? Pan Oszi zajrzał do środka, minę miał surową. Potem weszli gęsiego, Kinga między dwojgiem nauczycieli, z tornistrem w ręce. Zatrzymali się przed tablicą, spojrzeli po trzech klasach, musieliśmy stanąć na baczność i tak już pozostać.\nZaszło coś bardzo poważnego. Co tyczy się nas wszystkich, niestety. To smutna, zaskakująca sprawa, ale musimy ją omówić wspólnie, bowiem tylko te trzy piąte klasy były tutaj, kiedy schodziliśmy do sali gimnastycznej. A mianowicie zniknął piórnik Kingi Janák. Ktoś go ukradł.\nNo to po próbie. Siedzieliśmy cicho, pan Oszi bez końca chodził tam i z powrotem, cały czas tłumacząc. Że winny jest wśród nas. Jeśli się przyzna do swego czynu, może liczyć na zrozumienie i wybaczenie. Wszyscy mamy chwile słabości, lecz dzięki należytej samodyscyplinie, samokrytyce i zaufaniu, pokładanemu w społeczności, nasze pokusy można zwalczyć. Bowiem przeważnie wiemy, czego powinniśmy się trzymać. Jakiej linii postępowania. Ale czasem nawet najbardziej zdyscyplinowany uczeń się pomyli. Każdy może błądzić, słabość sama w sobie nie jest jeszcze niewybaczalna, jeśli natomiast poprzez kolejne kłamstwa potęgujemy naszą nikczemność, na zawsze możemy utracić zaufanie kolegów i nauczycieli. Że pan Oszi mógłby pomóc winowajcy, zaoferować, aby odłożył piórnik na biurko nauczyciela, kiedy rozejdziemy się do domów, jednakże on właśnie chce dać szansę złodziejowi na otrzymanie przebaczenia od naszej społeczności. Żeby mógł złożyć samokrytykę przed nami wszystkimi. Nikt z nas nie pójdzie do domu, powiedział pan Oszi, dopóki piórnik się nie odnajdzie.\nPróba chóru przepadła, siedzieliśmy przy zamkniętych oknach. I żebym nie słyszał nawet piśnięcia! Który to? Ja mam czas, już jadłem obiad. Tymczasem minęła godzina pierwsza, w stołówce stały plastikowe dzbanki i stygła zupa, już dwa razy rozległ się dzwonek, a my nadal z założonymi do tyłu rękami siedzieliśmy w sali. W porządku, powiedział pan Oszi, jak sobie chcecie. Jeśli ktoś zna winnego i go kryje, sam także dopuszcza się występku i zasługuje na społeczne potępienie.\nJa mam czas. Swoją drogą, dziś były kluski z makiem, z pewnością ich nie lubicie. Szóstoklasiści są na podwórku, wy też moglibyście pograć w piłkę, gdybyście poszli po rozum do głowy. Nie bazgraj, bo ci ręce połamię. Ołówek automatyczny? No dobrze, to teraz ładnie go odłożymy, dostaniesz z powrotem po rozdaniu świadectw.\nNo, czy ktoś ma pomysł?\nKinga Janák siedziała z tyłu, też przestraszona, najwidoczniej żałowała już tej całej afery z piórnikiem. W sali było duszno, pociliśmy się, coraz więcej dzieci prosiło o pozwolenie na wyjście do ubikacji. Pan Oszi sprawdzał na zegarku, czy dana osoba wraca w ciągu dwóch minut. W powietrzu tańczyły błyszczące drobinki kurzu, wpatrywałam się w swoje ręce, w bazgroły na ławce, w haft krzyżykowy na zasłonie, w bladą, łysawą trzykrotkę pnącą się z poplamionej doniczki. Przez okna wpadały gorące promienie majowego słońca, gwar podwórka po drugiej stronie i hałas ulicy mieszały się z boleśnie długą ciszą wewnątrz; nie do zniesienia był kwietnik z kutego żelaza, stojak na płyty, czarna tablica, nie do zniesienia były powtarzające się co pół metra zielone, amorficzne wzory na linoleum, nie do zniesienia była chwila obecna, przeszłość, moje wyśpiewywane imię na okładce zeszytów, nie do zniesienia były duszące mdłości, smród kisnących w woreczkach drugich śniadań i przepoconych nylonowych fartuszków, ciężkie od oddechu osiemdziesięciorga dzieci gorące powietrze, w którym unosił się pył kredy.\nPytam po raz ostatni, powiedział pan Oszi i spojrzał na zegarek.\nNie wiedziałam, która może być godzina, ale czułam, że czas się zatrzymał i już nigdy nie będzie można cofnąć minut, że jakaś tajemna siła zamknęła nas w przestrzeni wiecznej obecności, i choć to wszystko nie ukształtowało się jeszcze wówczas tak wyraźnie w mojej coraz bardziej ociężałej głowie, to jednak podejrzewałam, że należące do mnie imię jest siłą, która może położyć kres tej zastygłej chwili, a znaczenie jednostki zanika w dłuższym łańcuchu zdarzeń, że kto jest winny, winnym się urodził, ma pełną dowolność swoich czynów, bowiem cokolwiek zrobi, na mapie historii zawsze będzie podążał tą samą drogą. Że z powodzeniem to mogłabym być ja, kto wie. Że może zrobiłam to kiedyś, w jakiejś innej historii. Dłużyła się chwila, w której należące do mnie obce ciało wstało w ławce, poczekało, aż wszystkie oczy spoczną na nim, po czym, by wreszcie zakończyć duszną chwilę obecną i żebyśmy mogli pójść do domu, moim obcym głosem powiedziało:\n– Na którą trzeba patrzeć? – zapytałam, kładąc dłonie jedna przy drugiej.\n– Skąd mam wiedzieć – odparła. – Spójrz tam, gdzie jest dłuższa.\nSkończyła zmywać, silnym ruchem wykręciła gąbkę, wytarła ręce w ścierkę i wyszła. Podeszłam do zlewu, chciałam wyciągnąć szklankę, ale schnące naczynia stały dokładnie po przeciwnej stronie, niż ja zwykłam je wkładać. Wszystko mnie denerwowało w tej kuchni, wszystko było na odwrót. Leworęczność mamy ostentacyjnie opanowała całe mieszkanie. Przy kuchence po lewej stronie leżały zapałki, przy zlewie po lewej była gąbka i płyn do zmywania, ścierki też po lewej, tam, gdzie i teraz odwiesiła mokrą szmatkę, kiedy skończyła.\nZ pewnością nie pożyję długo. Na lewej dłoni linia życia urywa się w połowie, i choć niżej biegnie dalej, sięgając mi niemal do nadgarstka, to jednak brakującej części nawet przy najlepszych chęciach nie można nazwać ciągłością – według mojej przyjaciółki ta luka była jak wieloletnia śpiączka, jak nawias, po którym życie toczy się dalej. Na prawej dłoni nie miałam takiego załamania, jednak nieprzerwanie biegnąca linia była dużo krótsza i na końcu dziwnie się rozgałęziała, jak złamany włos. Długo rozmyślałam nad przekazem, kryjącym się za tym rozwidleniem, czy to śpiączka, czy rozdwojenie jaźni, i kiedy nastąpi dokładnie, ale matka też nie umiała powiedzieć, na którą dłoń należy patrzeć.\nLinia na jej lewej ręce też była przerwana w jednym miejscu: przypominała moją.\nWróciłam do swojego pokoju, żeby przejść do czasów rzymskich. Już ponad


Zamówiłem Młot Thora - Najlepiej męskiej potencji\n🔨 5 KOBIET, które podniosły MŁOT THORA - Komiksowe Ciekawostki Złoto Ray potencja\nLeczenie impotencji po operacji środki folk zwiększenie potencji u mężczyzn forum, drop młot Thora kupić Ufa najlepszym sposobem na zwiększenie potencji u mężczyzn. Zielona herbata i potencji u mężczyzn z impotencją stanąć, Pattaya oznacza dla potencji Wpływ infekcji na sile.\nDeadpool podnosi młot Thora? - Komiksowe Ciekawostki leki na zwiększenie potencji w Omsku\nKupić herbatę zwiększenie potencji podniesienie narkotyków potencję, przepuklina pachwinowa wpływ potencja cynamon z miodem dla potencji. Jeśli ludzie z problemami potencji, które robią środków ludowej Tybetański lekarstwem I potencja dla mężczyzn, leki na zwiększenie potencji w Omsku wiek męskiej potencji.\nMłot Thora z kartonu / Thor hammer made of cardboard owoce zwiększenie potencji u mężczyzn\nĆwiczenia na siłę Kegel ćwiczenia dla mężczyzn urolog traktuje potencja, jak leczyć impotencję męską wzmocnienie i rozszerzenie potencji. Pieniądze i pastylki do zwiększenia potencji u mężczyzn Jak pozbyć potencję, sprzedaży leków na zwiększenie potencji utrzymywanie leku potencji.\nKONKURS O 3x MŁOT THORA! [jabbrik.ru] Cannabis potencja\nImpotencja jako kobieta możność przywrócenia traktowania narodowego, Coca Cola szkody potencja odzyskiwanie siły po prostaty. Kup potęgę cesarza w Eagle helba i impotencja, jak leczyć potencji środków ludowej Siłę rzęsistkowica.\nmłot ThorA Jak często powinno siła\nJak przy młotek spada opinie torus aplikatory w leczeniu impotencji, szokujące artefakty młot Thora sok na potencję. Czy infekcja może wpływać na potencję Efekty uboczne oznacza zwiększenie siły, Siłę działania leków w Astanie Siłę działania urządzenia do obróbki.\nMarvel ONE-SHOT Short Film: A Funny Thing Happened On The Way To Thor's Hammer wzmocnienie i rozszerzenie potencji\nLek przeciw impotencji, że niż leczyć impotencję w cukrzycy typu 2, Bulion w celu zwiększenia siły jak szukać pigułki potencji. Który zamówił młot Thora olej roślinny najbardziej użyteczny dla potencji, Działa jak skórki cebuli na sile stymulowanie moc leku.\nBest Toys 🔥 Thor Ragnarok Rumble Strike Hammer Marvel 💥 Best Toys Commercials jak poprawić potencję\nSiła działania tabletek narkotyków Jak młot Thora do ludzi wideo, eliminacja problemów z potencją Nasiona lnu impotencja. Wszystko dla siły młota Thora torus Avengers kupić młotek, 35 40 lat potencji u mężczyzn że ma prostatę i zwiększenie potencji.\nTrójkątna tarcza średniowieczna, rycerska z XIII - XIV w. - tutorial Żeń-szeń zwiększa potencję\nPotencji u mężczyzn 69 lat najlepsze tabletki na zwiększenie potencji, SHmorlja przepuklina i potencji Siłę po żylaków. Surowych jaj na impotencję jak to zrobić, że nie było impotencja, impotencja przepuklina dysku tani lek zwiększenie potencji.\n10ZŁ IRON MAN VS 1000ZŁ IRON MAN jak soda do podniesienia potencji\nKrople młot Thora kupować Ukraina Sumy produkty do wzmocnienia męskiej potencji seksualnej forum, Problemy działającym w młodym wieku waleriana i impotencja. Młot Thora ołówkiem orzechy włoskie dla potencji u mężczyzn, co jest najlepsze dla siły działania leków Tradycyjne sposoby zwiększenia siły po 50 samców.\nAVENGERS: INFINITY WAR Thor's New Hammer (2018) Marvel Jak przywrócić siłę środków ludowej\nNapój energetyczny wpływa na potencję organiczny Genesis impotencji, Olej z pestek dyni na potencję zachowanie się mężczyzny i kobiety, kiedy mają problemy z potencją. Niektóre mięso dobre dla męskiej potencji Sterydy wpływają na potencję u mężczyzn, dla mężczyzn leki potencji forte kupić snajpera na potencję.\n10 faktów o Deadpoolu [feat. Dafuq] Chińskie tabletki dla męskiej potencji\nIle orzechami trzeba jeść dziennie dla męskiej potencji wpływ na siły działania glistnika, oznacza zwiększenie potencji u mężczyzn forum Problem z siłą Po 40. Psychologiczne impotencja leczenie lekami jak tam jest potencja u mężczyzn, potencji u mężczyzn w 70 lat Imbir z cytryną i miodem przepis na sile.\nThor's LEAD-FILLED Hammer DESTROYS ALL wierzba herbaty jako remedium na sile\nEfekty żylaków potencja torus młot rytuał, baranina i potencji kup w Petersburgu w spadku młota Thora. Produkty męskość Aplikacja torus młotek i przeciwwskazania, amitryptylina i impotencja Młot spada torus na potencję bez recepty w Togliatti.\n🔨 5 postaci, które podniosły MŁOT THORA - Komiksowe Ciekawostki impotencja M16\nWpływ na siły masturbacji produkty, które mają pozytywny wpływ na siłę, oznacza dla potencji tradycyjnej medycynie Instalacje do poprawy potencji. Potencja leczenie homeopatyczne Ziele na forum ludzie potencji, saponit dla mężczyzn w sile kupić repliki użyteczne produkty dla potencji.\nMŁOT THORA ZA 17.000ZŁ ⚡ najskuteczniejszym sposobem na podniesienie potencji u mężczyzn\nZwiększenie potencji w medycynie ludowej Czy arifon wpływa na potencję, do którego lekarz poprosić o słabej sile naturalny środek na potencję. Jogurt zwiększa potencję leczenie impotencji, że jest, jak zmniejszyć potencji seksualnej Spirulina i potencji.\nZROBIŁEM STORMBREAKER! Nowa broń Thora Młot spada torus na sile nad ceną licznika w Orenburg\nJakie leki można podjąć, aby zwiększyć siłę związane z wiekiem spadek potencji u mężczyzn leczonych, Siłę białka jak przywrócić moc po zażyciu leków przeciwdepresyjnych. Ćwiczenia zwiększają potencję Opinie torus League Chop, Witaminy dla zapobiegania męskiej potencji Wpływ cukrzycy na sile.\nRed Hulk podnosi MŁOT THORA!⚡ - Komiksowe Ciekawostki Masturbacja jako przyczynę impotencji\nJak utrzymać siłę stonowanych napar z ziół na impotencję, Zwiększona siła ludowe sposoby żurawiny i potencji. Pornografia szkodzi potencję Symulator dla potencji, pobudzające krople potencji Leczenie i rehabilitacja męskiej potencji.\nI've made 3D Printed Thor's Hammer! (Mjölnir) CC/subs wpływ na obrzęk jąder potencji\nImpotencja kwas nikotynowy Najlepsze pigułki na zwiększenie potencji, niż wyeliminować potencję Naruszenie potencji Lekarz. Podnosząc moc pszczół Podmore Rzuciłem palenie i siłę z powrotem, mastogol na potencję popularne sposoby zwiększające potencję.\nJARVIS podnosi młot Thora Urządzenie do impotencji\nSposoby na zwiększenie potencji jagoda potencja, męskiej potencji reklama potencji u mężczyzn korzenia żeń-szenia. Stracił możność z gruczołu krokowego Odzyskiwanie potencji seksualnej u mężczyzn, najlepszym sposobem na zwiększenie potencji imbir i cynamon na potencję.\nKto może podnieść młot Thora? [BATCAVE] leki stosowane środki potencji\nNajlepsze orzechy dla męskiej potencji seksualnej częściowo zniknął potencję, ćwiczenia na zwiększenie potencji u mężczyzn oznacza dla potencji tradycyjnej medycynie. Młot Thora w Grodnie że konieczne jest zwiększenie potencji, leki potencja leczenie ludowej zioła powoduje problemy z potencją.\nReal Mjolnir (Thor's Hammer) - Electromagnet, Fingerprint Scanner środki folk poprawy męskiej potencji\nNowe leki na impotencję soda impotencji, zwiększenie potencji bez zwiększania ciśnienia suplementy diety dla mężczyzn wzrost potencji u mężczyzn. Cialis generic potencja skuteczny lek na zwiększenie potencji, najlepsze tabletki na zwiększenie potencji u mężczyzn psychogenne leki impotencja.\nMity na temat palenia i potencji\nOznacza zwiększenie potencji dla nazwisk mężczyzn


Lublin: Miejskie żłobki mają pójść na rękę rodzicom. Dzieci będą mogli odbierać np. dziadkowie - Dziennik Wschodni\nMiejskie żłobki nie pozwalają, by po dzieci zamiast rodziców zgłaszali się np. dziadkowie. Dla wielu osób to problem, bo muszą się zwalniać z pracy. Dyrekcja żłobków tłumaczy to epidemią, choć ani sanepid, ani Ministerstwo Rodziny nie widzą podstaw do takich ograniczeń. Po naszej interwencji zasady mają się zmienić.\nNa problem poskarżyła się nam pani Katarzyna*. – Jestem mamą trójki dzieci – pisze Czytelniczka. Jej najstarszy syn chodzi już do szkoły, średnią córkę trzeba odprowadzić do przedszkola, najmłodszego syna do żłobka. Niedługo pani Katarzyna będzie się tym zajmować sama, bo jej mąż wyjeżdża.\n– Kiedy jestem sama z dziećmi, nie mam możliwości odprowadzenia ich do dwóch różnych placówek, aby zdążyć na godz. 7 do pracy – opisuje sytuację pani Katarzyna, która przypomina, że czas pracy żłobków został skrócony do godz. 16, co jest dodatkowym utrudnieniem. – Kończąc pracę o godz. 15, fizycznie nie mam możliwości odbioru dwójki dzieci do godz. 16.\nNiegdyś rodzice mogli skorzystać z pomocy innych osób, np. babci. – Przed pandemią rano ja zaprowadzałam dzieci, a po południu odbierała je zaprzyjaźniona z rodziną młoda osoba – opisuje nasza Czytelniczka. Teraz to niemożliwe, bo miejskie żłobki nie wydają dzieci nikomu oprócz rodziców.\n– Kolejki w żłobku, do którego uczęszcza mój syn, potrafią być ośmioosobowe, co oznacza oczekiwanie około 20 min. Maksymalnie w kolejce stałam 40 min z zegarkiem w ręku. Nie ma możliwości, żeby zdążyć po drugie dziecko – skarży się mama dwulatka, która bezskutecznie starała się o zgodę na to, by zaprzyjaźniona osoba mogła odbierać jej syna ze żłobka. Zapewniała nawet, że będzie to codziennie ta sama osoba i że może jej zorganizować test na koronawirusa. Spotkała się z odmową uzasadnianą wytycznymi Głównego Inspektoratu Sanitarnego.\nNasza Czytelniczka zasięgnęła w tej sprawie opinii Wojewódzkiej Stacji Sanitarno-Epidemiologicznej, która odpisała jej, że „zgodnie z wytycznymi przeciwepidemicznymi GIS” nie tylko w przedszkolach, ale też w żłobkach „istnieje możliwość przyprowadzania i odbierania dzieci przez opiekuna”.\nPodobną odpowiedź pani Katarzyna dostała z Ministerstwa Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej. – W wytycznych GIS z dnia 4 czerwca 2020 r. nie ogranicza się możliwości przyprowadzania i odbierania dzieci z instytucji opieki przez osoby inne niż rodzice – odpisało ministerstwo.\nJednak ani odpowiedź z sanepidu, ani ta z ministerstwa nie przekonały urzędników nadzorujących lubelskie żłobki. – Nadal trwa stan epidemii i aktualnie nie jest planowana zmiana procedur bezpieczeństwa epidemiologicznego w żłobkach – odpisał pani Katarzynie miejski Wydział Zdrowia i Profilaktyki.\nWielu rodziców ma już tego dość. – Nie jestem jedyną osobą w takiej sytuacji. Są rodzice, którzy zwalniają się z pracy, aby odebrać dziecko, podrzucić do dziadków, którzy nie mogą pójść do placówki, a potem wrócić do pracy – stwierdza pani Katarzyna. Rodzice gotowi są iść z petycją do prezydenta Lublina. – Nie chcemy żadnych odstępstw od ogólnych zasad GIS. Chodzi o to, żeby właśnie te zasady były przestrzegane.\nCzy władze miasta polecą Wydziałowi Zdrowia oraz Miejskiemu Zespołowi Żłobków, aby poszły na rękę rodzicom znajdującym się w tej sytuacji?\n– Dostosujemy reguły tak, by elastycznie mogły odpowiadać ich potrzebom – zapewnia nas Joanna Stryczewska z biura prasowego Ratusza. – Miejski Zespół Żłobków dokona stosownych zmian w obowiązujących procedurach tak, by odbiór dziecka był możliwy także przez inną osobę z zachowaniem wszystkich środków ostrożności, takich jak zakrywanie nosa i ust, dezynfekcja rąk, poddanie się pomiarowi temperatury i wypełnienie ankiety.\n* Imię Czytelniczki zostało zmienione.\nNowe zwężenie Al. Racławickich w Lublinie. Utrudnienia nie tylko dla kierowców\nSpacerowali i rozmawiali o drzewach z ul. Lipowej. Mieszkańcy nie chcą, by je usuwać [zdjęcia]\ndzieci żłobek alarm24 Miejski Zespół Żłobków Lublin\n13:12 Zawodnik AZS UMCS Lublin zadebiutował w e-sportowym turnieju Ekstraklasa Games


Napęd bramy garażowej uchylnej -prościej i taniej sie nie da - 5\ncici 08 Sty 2010 11:18 371787 184\n#121 08 Sty 2010 11:18\nWłaśnie biorę się za przygotowywanie takiego mechanizmu. Będzie on wykozrystywał silnik wycieraczek od lanosa - dwubiegowy. Wolny bieg będzie wykorzystywany do domykania bramy. I tu mam prośbę do osób, które pomogłyby mi w schemacie elektrycznym. Do sterowania wykorzystywany będzie proceesor Attiny 2313 oraz przekaźniki JQX115F/05. Schemat (fatalny, do uzupełnienia właśnie) wygląda tak. Tam są inne przekaźniki, ale chodziłoby o to, aby zastosować te opisane tu w tekście. Kod do procesora:\nDim Pozycja As Integer\nDim Stan As Bit\nPozycja = 11\nIf Pinb.3 = 1 And Stan = 0 Then\nIf Pozycja = 21 And Pind.1 = 1 Then\nPind.1 = 0\nLcd "zatrzymano domykanie"\nElseif Pozycja = 21 And Pind.1 = 0 Then\nElseif Pozycja = 11 And Pind.0 = 1 Then\nPind.0 = 0\nPozycja = 21\nLcd "zatrzymano otwieranie wolne"\nElseif Pozycja = 11 And Pind.0 = 0 Then\nLcd "wolne otwieranie"\nElseif Pozycja = 12 And Pind.2 = 1 Then\nPind.2 = 0\nPozycja = 22\nLcd "zatrzymano otwieranie"\nElseif Pozycja = 12 And Pind.2 = 0 Then\nElseif Pozycja = 22 And Pind.3 = 1 Then\nPozycja = 12\nLcd "zatrzymano zamykanie"\nElseif Pozycja = 22 And Pind.3 = 0 Then\nElseif Pinb.0 = 1 And Pind.1 = 1 Then\nElseif Pinb.2 = 1 And Pind.2 = 1 Then\nElseif Pozycja = 11 And Pinb.1 = 1 And Pind.0 = 1 Then\nElseif Pozycja = 22 And Pinb.1 = 1 And Pind.3 = 1 Then\nElseif Pinb.4 = 1 And Pozycja = 22 And Pind.3 = 1 Then\nMożna, lecz nie trzeba wykorzystywać LCD. Złącze JP2 służy do podłączenia silnika. Złącze JP1 do krańcówek (trzy sztuki), bariery optyczne oraz przycisku do sterowania. Po podłączeniu pod to złącze np. sterownika centralnego zamka na pilota, można zrobić zdalne sterowanie.\nProszę o opinie oraz pomoc w schemacie elektrycznym.\n#122 20 Sty 2010 00:14\nPrzyłączę się do tematu. Jutro a w zasadzie już dzisiaj patrząc na zegarek\nmontuję swoją automatykę do bramy. Zaprojektowałem swój układ sterujący oparty na attiny2313, wzmacniaczu operacyjnym lm358 i kilku innych elementach. LM358 służy w tym układzie jako komparator porównujący spadek napięcia na rezystorze włączonym szeregowo z zasilaniem silnika z wartością zadaną potencjometrem. Jego wyjście poprzez tranzystor podłączone jest do wyjścia reset procesora co powoduje że po przekroczeniu pewnej wartości prądu układ się zresetuje i brama zatrzyma. Muszę jeszcze tylko doświadczalnie dobrać filtr RC żeby układ nie wariował przy ruszaniu (zwiększony prąd). W załączniku przesyłam projekt (przepraszam za niefachowy schemat ale dopiero uczę się Eagl'a)\nA oto opis wejść i wyjść:\nPD0 - sygnał otwierania/zamykania\nPD1 - sygnał włączenia/wyłączenia oświetlenia garażu/podjazdu\nPD2 - bariera podczerwieni\nPD3 - krańcówka zamknięcia bramy\nPD4 - krańcówka otwarcia bramy\nPB0 - oświetlenie garażu\nPB1 - rygiel/elektromagnes\nPB2 - przekaźnik1\nPB3 - przekaźnik2\nW załączniku schemat i płytka, program dołączę jak już go przetestuje i będzie działać\nsterownik.rar Download (48.61 KB)\n#123 27 Sty 2010 00:19\na czy ktoś z Was robił taki napęd z zastosowaniem bariery optycznej(fotokomórki)\njak bardzo komplikuje to cały układ??\nWidze, że temat chyba umarł śmiercią naturalną...\n#124 06 Mar 2010 19:19\n#125 15 Mar 2010 17:24\nDo automatycznego zatrzymania bramy uchylnej po napotkaniu przeszkody ja zastosowałem takie proste urządzenie znalezione na złomowisku.\nBez żadnej dodatkowej elektroniki dobrze spełnia swoje przeznaczenie.\n#126 27 Cze 2010 16:54\nA ja mam pytanko co do równej prędkości obrotowej silników mieliście fart ze znaleźliście o identycznych prędkości czy po prostu to olaliście ja mam cztery i każdy kręci się inaczej.\n#127 04 Lip 2010 23:27\nLM358 służy w tym układzie jako komparator porównujący spadek napięcia na rezystorze włączonym szeregowo z zasilaniem silnika z wartością zadaną potencjometrem. Jego wyjście poprzez tranzystor podłączone jest do wyjścia reset procesora co powoduje że po przekroczeniu pewnej wartości prądu układ się zresetuje i brama zatrzyma. Muszę jeszcze tylko doświadczalnie dobrać filtr RC żeby układ nie wariował przy ruszaniu (zwiększony prąd).\nw attiny2313 jest wbudowany komparator, nie lepiej go wykorzystać? i zrobić wtedy opcje że po zatrzymaniu silnika brama wycofa się w zależności czy sie zamykała, czy otwierała. Potem dodać WatchDog do bezpieczeństwa\nRobię coś podobnego, ale na bramie przesuwnej, mam właśnie mały problem z tym prądem przy starcie i kierunkiem zmiany obrotów silnika (działanie na zasadzie zmiany kierunku bramy po naciśnięciu 1 przycisku). Mówisz że lepiej będzie działać na zewnętrznym komparatorze? Rozumiem że masz silnik DC, do prądu zmiennego będzie trzeba dodać mostek i kondensator.\nweź ten silnik który się szybciej kręci i dostosuj napięcie do prędkości.\n#128 05 Lip 2010 20:14\nNo tak jest to jakiś sposób ale obniżając mu napięcie obniżam mu też moc jaką może oddawać przez co oba silniki nie będą równo obciążone nie będzie to jakiś problem?\n#129 02 Sie 2010 19:31\nmam problem jako typowy "laik"- mało mi mówią schematy. Czy dobrze kombinuje podłączenie tego systemu:\nCzy jednorazowe przyciśnięcie "przycisku" spowoduje otwieranie bramy aż do naciśnięcia krańcówki? Czy zasilanie podpina się tak jak pokazałem?\nWybaczcie za taki schemat, ale elektronika jest mi praktycznie obca...\n#130 08 Sie 2010 08:27\nDokładnie tak to trzeba podłączyć. Dobrze to rozumujesz.\n#131 11 Sie 2010 12:25\nZrobiłem układ wg. podanego przez mnie schematu. Użyłem przekaźników na 12V, z jednym stykiem przełącznym i krańcówek NC.\nPo podłączeniu do zasilacza i naciśnięciu przycisku start: cewki obu przekaźników latają jak szalone, silnik się nie kręci. Dopiero po jednoczesnym naciśnięciu "start" i którejś z krańcówek silnik się kręci- zależnie od krańcówki- w lewo lub w prawo. Co zrobiłem źle? Próbowałem krańcówki podłączyć jako 'NO", ale brak efektu...\n#132 11 Sie 2010 18:35\nDopiero po jednoczesnym naciśnięciu "start" i którejś z krańcówek silnik się kręci- zależnie od krańcówki- w lewo lub w prawo. Co zrobiłem źle?\nBrama zamknięta i krańcówka" zamknięcia" rozwarta. Jednocześnie druga krańcówka musi być zwarta.\nI tak na zmianę w kółko.\nW stanie pośrednim,tzn kiedy obie krańcówki są zwarte, układ wykazuje działanie opisane przez Ciebie. Oba przekaźniki próbują równocześnie załączyć.Silniejszy załączy i układ będzie pracował do czasu rozwarcia jednej z krańcówek.\nNormalnie taka sytuacja nie występuje.Czasem ,przy otwieraniu bramy dotknę krańcówki by brama pozostała w "połowie", i wtedy przy ponownym załączeniu oba przekaźniki "trzeszczą" i za którymś razem zaskakuje ten od otwierania i otwiera do końca bramę. Można zasymulować , że brama jest zamknięta (rozewrzeć krańcówkę zamknięcia) ręcznie.\n#133 22 Sie 2010 08:59\nMam troche zastrzeżeń co do tego patentu bo brama nie otwiera sie do końca i na zamykaniu ona opada pod swoim ciężarem a linka tylko ją trzyma żeby nie walneła z hukiem można było zamontować wyciągarke samochodową z pilotem zdalnego sterowania poza tym niewiem gdzie takie grubsze zawiasy można kupić po 1 zł.?? albo kątowniki kołki i śruby wszystko za 10zł ?? jak montowałem brame za same śruby kołki wydałem 150zł a i do tego nie było doliczonego kosztu trafo 30v moim zdaniem fajny pomysł ale dużo roboty skoro wystarczyło zamontować wyciągarke i zaczepić do bramy skoro sama opada to wystarczy zwijanie rozwijanie bez kółek od frani, kontowników\n#134 06 Wrz 2010 20:50\nMam pytanie co do zasilania silniczków.\nJeżeli używamy akumulatora to sprawa jest dla mnie oczywista. Akumulator jest ciągle podpięty pod układ sterowania i pobierany prąd jest z niego w czasie pracy silników i podczas czuwania centralki.\nJeżeli używamy transformatora to musi on być ciągle podpięty do sieci-to też rozumiem.\nNie wyobrażam sobie natomiast wersji z zasilaczem komputerowym, jak proponowali niektórzy.\nZasilacz ten musiałby być ciągle uruchomiony?\nA może do podtrzymania pracy centralki użyty byłby akumulator, a zasilacz uruchamiany byłby przez styki pomocnicze przekaźników tylko na czas podnoszenia i opuszczania bramy?\n#135 04 Lis 2010 23:05\nA co jeśli na wózku pojawiłaby się sprężyna?\nPrzeszkadza to w jakiś sposób?\nChciałbym po prostu żeby silniki miały łatwiejszy rozruch.\nNiby są te zawiasy..ale nie wiem czy to wystarczy.\nWięc co z tymi sprężynami? mogą czy nie mogą? ;D\n#136 07 Lis 2010 20:49\nMam pewien problem z którym nie wiem jak sobie poradzić. Nie jest to typowe zamykanie bramy czy drzwi garażowych które otwieramy i zamykamy kilka razy dziennie. Ale potrzebuje rano otworzyć drzwi i wieczorem zamknąć. Myślałem o elektronicznym czasowym włączniku, ale niestety min. czas działania to 1min. i niestety myślę, że przez minute to jak będzie napięcie cały czas na styku gdzie jest włącznik START to drzwi kilkakrotnie zamkną się i otworzą. A to mija się z celem. Sterowanie radiowe odpada, gdyż ma być to całkowicie bezobsługowe z mojej strony.Jakie tanie rozwiązanie polecacie aby to działało?\n#137 10 Lis 2010 18:05\nnajprościej załóż ten włącznik czasowy i dwie krańcówki odłączające napięcie na start przy zamknięciu i otwarciu\n#138 28 Lis 2010 21:48\nOk, tylko co mam podłączyć te krańcówki co już mam pod zasilanie tego włącznika czasowego czyli 230V? Myślę, że troszkę to niebezpieczne.\nZnalazłem za to inne rozwiązanie dzięki któremu obwód sygnałowy byłby załączany na chwilkę tak jak potrzebuję https://www.elektroda.pl/rtvforum/topic372264-0.html rys. 2 . Ale coś mi nie wychodzi i przekaźnik załącza się na cały czas tranzystor BC 238 i połączenie jak na obrazku.\nNiżej to samo ale nie mam pojęcia jak usuną załącznik.\nwłącznik.png Download (19.55 KB)\n#139 03 Gru 2010 20:14\nCzytam wasze posty i zastanawiam się czy do napędu bramy garażowej uchylnej można by było wykorzystać wiertarkę z regulacją obrotów??? Co wy o tym myślicie?? Sory ,że trochę nie na temat\n#140 10 Gru 2010 16:01\n#141 29 Cze 2011 19:52\nCzasem ,przy otwieraniu bramy dotknę krańcówki by brama pozostała w "połowie", i wtedy przy ponownym załączeniu oba przekaźniki "trzeszczą".\nRozwiązałem ten problem przez dodanie potencjometru(montażowego) 10k na zasilaniu cewki przekaźnika odpowiedzialnego za otwieranie. Należy oczywiście dostroić potencjometr, bo inaczej przekaźnik po otwarciu bramy, przy próbie zamknięcia bramy nie zadziała. Mam nastawiony na ok 1,5-2kΩ.\nW tym układzie po zatrzymaniu bramy krańcówką w np. połowie, następny impuls z pilota spowoduje zawsze otwarcie bramy do końca.\n#142 14 Sie 2011 21:29\nChciałbym tutaj opisać mój plan wykonania napędu do bramy garażowej której zdjęcia wstawiam niżej.\n- Wyłączniki krańcowe będą zatrzymywać pracę silnika\n- Wyłącznik bezpieczeństwa (fotobariera w ramie drzwi) będzie zatrzymywać prace drzwi i zaczynać ich otwieranie\n- Za silnik będzie rozrusznik (jego wskakiwanie w przekładnie będzie stanowiło zabezpieczenie dla otwierania gdy nie ma prądu lub coś się zjara)\n- Lampa na 220V która jest już zamontowana w garażu i jest na najzwyklejszy przełącznik będzie równolegle włączana przez układ gdy zacznie pracować i będzie świecić przez 30 sek od zakończenia pracy\n- I najważniejsze całość ma być obsługiwana przez pilota firmy V2 (który to jest od bramy automatycznej) w sekwencji otwieranie--> stop--> zamykanie--> stop\na jeśli nie będziemy przerywać pracy pilotem to start--> i praca aż do wyłączenia przez wyłącznik krańcowy, tak samo sterowanie powinno wyglądać za pomocą przełącznika (taki od dzwonka) z taką samą sekwencją\n- Przed otwarciem odrygluje bramę (nie trzeba zaryglowywać po zamknięciu bo jest to robione samoczynnie przez sprężynki).\nTeraz moje problemy i wątpliwości:\n- Czy jeżeli zmienię biegunowość rozrusznika to czy "wyskoczy" on także czy tylko się będzie kręcić w lewo (lub w ogóle nie będzie)?\n- Tu największy problem nie znam sie na elektronice i nie potrafię tego ustrojstwa sam zaprojektować\nProszę o wszelkie ulepszenia i uwagi dotyczące tego projektu.\n#143 15 Sie 2011 09:41\nZ tym rozrusznikiem to nie wiem czy ci to wypali. Jego mechanizm jest tak zrobiony ze bedix (ty to nazywasz chyba w przekładnią) kręcąc się w jedną stronę rozpędza koło zamachowe natomiast gdy silnik kręci się już szybciej niż rozrusznik to zębnik w bendixie obraca się swobodnie w drugą stronę niż normalnie. Celem tego jest wyeliminowanie uszkodzenia rozrusznika. Poza tym jeśli zmienisz mu biegunowość to bendix wogule nie wyskoczy ponieważ gwint który znajduję się na wale rozrusznika a na którym jest osadzony bedix automatycznie będzie go chował do środka, nie wspomnę już tutaj nawet o cewce która poprzez widełki również będzie wciągać bendix do środka na skutek zmiany pola. Takie jest moje zdanie jeśli źle piszę to sorki, niech ktoś to poprawi.\n#144 15 Sie 2011 11:09\nnie do końca mnie zrozumiałeś. ja chce osadzić zębatkę łańcucha na ośce a na jej drugim końcu dać zębatkę pasującą do rozrusznika. a skoro mówisz ze on tak nie zadziała to z zrobię ośkę dłuższą i analogicznie po drugiej stronie umieszczę drugi rozrusznik od powrotu. chce osiągnąć w ten sposób to że w razie braku prądu rozrusznik nie styka się z zębatką i mogę otworzyć drzwi ręcznie.\n#145 15 Sie 2011 12:30\n#146 15 Sie 2011 12:43\nno właśnie tak się zastanawiam, bo nie wiem ile dokładnie mocy zużywa typowy rozrusznik. a co byś proponował?\na jak w takim razie rozwiązali ten problem profesjonaliści w gotowych konstrukcjach tego typu? Przemyślałem także sprawę dolnego wyłącznika krańcowego, jest on zbędny, gdy brama jest zamknięta to zaczynamy ja otwierać i otwiera się do końca, gdy ją zamykamy włączamy ją na określony czas a jak coś jej przetnie drogę, (fotokomórka zadziała) to zacznie się znowu otwierać aż do końca a gdy jej nic nie przeszkodzi to po określonym czasie sama się wyłączy dopierając drzwi lepiej niż z wyłącznikiem\n#147 15 Sie 2011 19:26\nJak rozwiązali zastosowali inne silniki oraz przekładnie, apropo przekładni jaką miałeś zamiar zastosować bo jeśli 1:1 to przy mocy i obrotach rozrusznika to twoją krańcówkę zamontuj gdzieś w połowie drogi\n#148 09 Wrz 2011 20:38\nczesc wam. mam pytanie. ja tez chce zrobic taki naped jakCICI tylko jest mały problem mianowicie: bede chciał zrobic brame metalowa z konstrukcji metalowej o dł ok 4 i poł metra a wysokosci ok 2 metrów i własnie nie wiem czy jeden sinik wgł jaki silnik mam tam włozyc??? , i planowałem to zrobic na lancuch i nie wiem czy sie on nie urwie pod takim ciezarem bramy????\nwszelkie wskazuwki mile widziane\n#149 18 Wrz 2011 18:19\nKrańcówki muszą być typu NC - czyli w stanie spoczynku łączą. Jeżeli jedną "naciśniesz" to wtedy silnik się zakręci aż do naciśnięcia drugiej (np przez bramę). Takie ograniczniki min max. Problemem jest, że jeśli w momencie gdy żadna z krańcówek nie jest wciśnięta - np gdy brama jest w połowie swej podróży - i zaniknie zasilanie to... problem... przekaźniki będą cykać jak szalone ale silnik nie ruszy. Trzeba ręcznie nacisnąć którąś krańcówkę. Dobrze by było jakby dało się równie prosto co ten układ zrobić zabezpieczenie, żeby w momencie niewykrywania/awarii krańcówek wymusić ruch silnika - np otwarcie.\nJa ten układzik wykorzystałem do 12V projektu windy nawigacji (ze starej nagrywarki CD-RW) i też pięknie działa - super i dziękuję tu jego autorowi !!!\n#150 18 Wrz 2011 19:54\nJa tak to rozwiazalem.\nPodobne tematy Napęd bramy garażowej uchylnej -prościej i taniej sie nie da\nSiłownik z podnośnika o którym pisze kolega pektosol oczywiście widziałem. Stamtąd też pochodzi schemat zmiany kierunku obrotów na przekaźnikach. W... (41)\nFajnie pomyślane ale jak dla mnie mało praktyczne. Z założenia garaż to miejsce gdzie parkujemy auto. Mnie by szlag trafił jak bym miał dwa razy za ... (18)


Krüger – kakao do wypieków, napoje instant oraz suplementy diety - Bio Cukier kokosowy - Substancje słodzące\nSubstancja słodząca pochodzenia roślinnego. Zawiera 40% mniej kalorii niż zwykły cukier. Oryginalny ksylitol z Finlandii. Doskonały do słodzenia napojów, deserów i wypieków.\nKsylitol substancja słodząca pochodzenia roślinnego\n100% substancja słodząca – ksylitol.\nw tym poliole 99,8g\nKsylitol to zamiennik cukru, który możemy stosować do słodzenia, do wypieków i do deserów. Do 3-go roku życia ze względu na niedojrzałość układu trawiennego nie należy podawać ksylitolu dzieciom. Zaleca się maksymalnie spożycie do 4 łyżeczek dziennie (10g). Spożycie w nadmiernych ilościach może mieć efekt przeczyszczający. Ksylitol jest polecany osobom, które chcą ograniczyć cukier w diecie.\nSPACERUJ I ODZYSKAJ ENERGIĘ\nSubstancja słodząca pochodzenia roślinnego. Redukuje kaloryczność potraw. Idealny do napojów, deserów, wypieków.\nErytrytol substancja słodząca pochodzenia roślinnego\n100% substancja słodząca – erytrytol.\nWartość energetyczna 0kJ / 0 kcal\nw tym kwasy tłuszczowe 0,0g\nw tym poliole 99.8g\nErytrytol to zamiennik cukru, który możemy stosować do słodzenia, do wypieków, do deserów. Do 3-go roku życia ze względu na niedojrzałość układu trawiennego nie należy podawać erytrytolu dzieciom. Zaleca się maksymalnie spożycie do 4 łyżeczek dziennie (10g). Spożycie w nadmiernych ilościach może mieć efekt przeczyszczający. Erytrytol jest polecany osobom, które chcą ograniczyć cukier w diecie.\nIdealny zamiennik tradycyjnego cukru. Pozyskiwany z pąków kwiatowych palmy kokosowej. Intensywnie karmelowy smak.\nBio cukier kokosowy z pąków kwiatowych palmy kokosowej\n100% cukier kokosowy uzyskany z pąków kwiatowych palmy kokosowej (gatunek rośliny: Coconus Nucifera).\nCukier kokosowy ma lekko karmelowy posmak, dlatego świetnie sprawdza się jako aromatyczny dodatek do kawy i deserów. Można go stosować zarówno i ciepłom jak i na zimno. Sprawdzi się jako składnik ciast i ciasteczek, drinków i koktajli oraz słodkich sosów. W wypiekach stosuje się go tyle samo co białego cukru, ponieważ wykazują równy poziom słodkości. Cukier kokosowy nadaje się do dań pikantnych oraz słodko-kwaśnych o azjatyckim charakterze.\nSłodzik w wygodnej formie proszku, zawierający glikozydy stewiolowe (ze Stevia rebaudiana).\nSłodzik Sugarel w proszku\nMaltodekstryna, substancja słodząca (glikozydy stewiolowe (2%)).\nPrzed pierwszym użyciem usunąć papierowe wieczko pod zakrętką. 1 łyżeczka słodzika w proszku (ok. 0,5g) odpowiada pod względem słodkości ok. jednej łyżeczce cukru (ok. 3,5g) mając tylko 2 kcal.\nZawiera ok. 150 porcji.\nSugarel Słodzik stołowy w płynie na bazie glikozydów stewiolowych.\nSłodzik Sugarel w płynie\nWoda, substancja słodząca glikozydy stewiolowe 4,8%, regulator kwasowości: kwas cytrynowy, substancja konserwująca: sorbinian potasu.\nDo słodzenia gorących i zimnych potraw i napojów. 3,4 ml słodzika (ok. 1 łyżeczka) odpowiada pod względem słodkości 3 łyżkom cukru (ok. 45g).\nPrzechowywać w temperaturze pokojowej. Najlepiej spożyć przed końcem: patrz na szyjce butelki. UWAGA! Nie spożywać w formie nierozcieńczonej. Nie dla dzieci poniżej trzeciego roku życia.\nSłodzik zawierający glikozydy stewiolowe, substancję słodzącą z rośliny Stevia Rebaudiana.\nRegulatory kwasowości – węglany sodu i cytryniany sodu, substancja słodząca – glikozydy stewiolowe*, nośnik – L leucyna.\n1 tabletka słodzika (60 mg) pod względem słodkości odpowiada 1 łyżeczce cukru (4g).\n*Rebaudiozyd A (21%) (Ekstrakt ze Stevia Rebaudiana)\nŚrednia wartość odżywcza w 100g, 60mg (1 tabletka)\n60mg (1 tabletka)\nwartość energetyczna 390 kJ/90 kcal 0,2 kJ/ 0,05 kcal\nbiałko 2,0g 0g\nsól 40,0g 0,02g\nDo obniżenia kaloryczności słodzonych, gorących i zimnych napojów.\nOkoło 200 tabletek.\nKrüger GmbH & Co. KG\n51469 Bergisch Gladbach, Senefelderstr. 44, Niemcy\nCukier czy stewia?\nViva Sweet Sacharyna Cyklamat słodzik stołowy w tabletkach na bazie cyklaminianu i sacharynianu sodu\nSubstancja słodząca – cyklaminian sodu; regulator kwasowości – wodorowęglan sodu; regulator kwasowości – cytryniany sodu; substancja słodząca – sacharynian sodu; laktoza z mleka.\n1 tabletka pod względem intensywności słodzenia = ok. 1 łyżeczki (4,4g) cukru. Nie ma wartości energetycznej.\nOk. 1200 tabletek = 5,3 kg cukru\nwartość energetyczna 983 kJ (231 kcal) 1kJ (0 kcal)\nwęglowodany 26g 0g\nw tym cukry 0,6g 0g\nbiałko 31g 0g\nsól 39,7g 0,02g\nokoło 1200 tabletek\nSłodzik na bazie aspartamu, który osłodzi Twoją codzienną filiżankę kawy lub herbaty.\nSweet Time Aspartam słodzik stołowy w tabletkach na bazie aspartamu\nSubstancja słodząca aspartam; laktoza z mleka; skrobia; substancja wypełniająca – sól sodowa karboksymentylocelulozy usieciowana. Zawiera źródło fenyloalaniny.\n1 tabletka pod względem intensywności słodzenia = ok.1 łyżeczki (4,4g) cukru.\n100 tabletek = ok. 0,4 kg cukru.\nŚrednia wartość odżywcza w 100g, 45mg (1 tabletka)\n45mg (1 tabletka)\nwartość energetyczna 1595 kJ (376 kcal) 1kJ (0 kcal)\nwęglowodany 65g 0g\nw tym cukry 27g 0g\nbiałko 27g 0g\nsól 0,66g 0g\nOkoło 100 tabletek.\nSubstancja słodząca-aspartam; laktoza z mleka; skrobia; substancja wypełniająca-sól sodowa karboksymetylocelulozy usieciowana. Zawiera źródło fenyloalaniny.\n1 tabletka pod względem intensywności słodzenia = ok.1 łyżeczki (4,4g) cukru 300 tabletek = ok. 1,3 kg cukru.\nwartość energetyczna 1301 kJ (306 kcal) 0,08 kJ (0,02 kcal)\nwęglowodany 46g < 0,5g\nw tym cukry 40g < 0,5g\nbiałko 29g < 0,5g\nsól 0,66g < 0,01g\n* Jedna porcja = tabletka 45 mg\nOkoło 300 tabletek.


"W stronę nowego świata" hasłem Szalonych Dni Muzyki 2018 - festiwal, miasta, koncerty, daty, Warszawa - Sztuka\n„W stronę nowego świata” to hasło przewodnie tegorocznej francuskiej odsłony Szalonych Dni Muzyki. Największy na świecie festiwal muzyki klasycznej tradycyjnie rozpoczyna swoje tournée we Francji, zanim w maju pojawi się w Japonii, na początku września w Rosji a na koniec miesiąca Warszawie. Stałym gościem festiwalu jest orkiestra Sinfonia Varsovia, która w tym roku zagra nad Loarą aż 15 koncertów.\nNie Berlin, nie Wiedeń, a francuskie Nantes w pierwszy weekend lutego stanie się światową stolicą muzyki klasycznej. Już po raz 24. La Folle Journée, czyli Szalone Dni Muzyki przyciągną do tamtejszych sal koncertowych setki tysięcy fanów rewolucyjnej formuły festiwalu. Krótkie koncerty z przystępnym repertuarem i niska cena biletów to czynniki, które skutecznie otwierają świat muzyki klasycznej dla szerokiej publiczności.\nW tym roku hasło przewodnie festiwalu brzmi „W stronę nowego świata” (z fr. "Vers un Monde nouveau"). W centrum zainteresowania znajdzie się muzyka kompozytorów, którzy z różnych powodów – osobistych lub politycznych – musieli opuścić swój ojczysty kraj i znaleźć dla siebie ów tytułowy „nowy świat”. Dla niektórych z nich emigracja, mimo wszelkich trudów, okazała się inspiracją do uwolnienia pełni swojego potencjału. Jak mówi René Martin, pomysłodawca i dyrektor artystyczny Szalonych Dni Muzyki – „Otwartość na świat pozwalała wielu kompozytorom potraktować przymusowe wygnanie ze swojego kraju jako okazję do poznania nowych kultur, co miało znaczący wpływ na ich muzykę.”\nFestiwal wypełni zatem muzyka m.in. Dvoøáka, Bartóka, Rachmaninowa oraz Schoenberga, dla których „nowym światem” stały się Stany Zjednoczone, a także artystów takich jak Chopin czy Strawiński, którzy nowy dom znaleźli w Paryżu. Twórczość Chopina znajdzie we Francji doskonałych ambasadorów w postaci Sinfonii Varsovii. Orkiestra w obydwu jego koncertach fortepianowych będzie towarzyszyć solistom takim jak Nelson Goerner, Lukas Geniusas czy zwycięzca ostatniej edycji Konkursu Chopinowskiego, Seong-Jin Cho. Zanim jednak Szalone Dni Muzyki zawładną ulicami Nantes, festiwal a razem z nim Sinfonia Varsovia, zawitają do miast regionu Kraj Loary, gdzie koncerty orkiestry poprowadzi od fortepianu Frank Braley. Oprócz muzyki Chopina w repertuarze Sinfonii Varsovii znajdą się również dzieła Paderewskiego, Nowowiejskiego, Elgara oraz Mozarta, a za pulpitem dyrygenckim staną Lio Kuokman i Michel Corboz.\nOrkiestra Sinfonia Varsovia jest także organizatorem polskiej edycji Szalonych Dni Muzyki, która odbędzie się w dniach 28-30 września 2018 roku w Teatrze Wielkim - Operze Narodowej w Warszawie.\nWięcej informacji o aktualnych koncertach Orkiestry Sinfonia Varsovia można znaleźć na stronie: www.sinfoniavarsovia.org.\nSłowa kluczowe: festiwal, miasta, koncerty, daty, Warszawa\nAndrzej Kosendiak otrzymał Diament Wrocławia Wrocław\nDyrektor Narodowego Forum Muzyki we Wrocławiu został uhonorowany prestiżowym wyróżnieniem.\nZbliża się 2. Festiwal Przenikania w Warszawie Warszawa\nImpreza będzie ciekawą propozycją dla miłośników wszystkich dziedzin sztuki, chcących poobserwować proces tworzenia lub uczestniczyć w kreatywnych warsztatach.\nNoc Muzeów 2012 w Szczecinie - program Szczecin\nMoc atrakcji i niespodzianek podczas Nocy Muzeów w Szczecinie.\n"Taniec - energia ciała i wyobraźni" - konkurs\nZainteresowanych sztuką tańca i sztuką fotografii oraz poszukujących nowych przestrzeni dla połączenia obu tych dziedzin Lubelski Teatr Tańca zaprasza do do udziału Ogólnopolskim Konkursie Fotograficznym „Taniec – energia ciała i wyobraźni”.


Kwas hialuronowy Hy'allure |\nKwas hialuronowy Hy'allure\nKWAS HIALURONOWY Z BIOTYNĄ I WITAMINĄ C\nKwas hialuronowy to polisacharyd, który występuje naturalnie w organizmie człowieka. Około połowa jego puli zdeponowana jest w skórze, w której łączy on włókna kolagenowe i elastynowe skóry właściwej. Dzięki swojej budowie posiada właściwości wiązania dużych ilości wody, co zapewnia skórze jędrność. Jednak wraz z wiekiem poziom kwasu hialuronowego zmniejsza się, a jego struktura ulega zmianie, przez co uwidaczniają się zmiany w napięciu skóry.\nZOBACZ Z CZEGO SKŁADA SIĘ PRODUKT HY'ALLURE\nKWAS HIALURONOWY, BIOTYNA, WITAMINA C\nPrzejdź do sklepu - darmowa dostawa\nW jednej kapsułce preparatu Hy’allure zawarte jest aż 120 mg kwasu hialuronowego.\nWitamina C pomaga w prawidłowej produkcji kolagenu w celu zapewnienia prawidłowego funkcjonowania skóry. Pomaga w ochronie komórek przed stresem oksydacyjnym, który jest przyczyną powstawania wolnych rodników.\nDzienna porcja (1 kapsułka zawiera): 120 mg kwasu hialuronowego, 16 mg witaminy C (20%*), 300 μg biotyny (600%*) | * % referencyjnej wartości spożycia\nSPADEK POZIOMU KWASU HIALURONOWEGO WRAZ Z WIEKIEM\nIlość kwasu hialuronowego w organizmie człowieka jest największa w okresie niemowlęcym, a ok. 40 roku życia jego ilość w skórze jest już połowę mniejsza.\nCodziennie ok 30% obecnego w organizmie kwasu hialuronowego ulega rozpadowi, a na jego miejsce powstają nowe cząsteczki kwasu. Z wiekiem ilość kwasu zmniejsza się dlatego skóra wiotczeje i powstają zmarszczki.\nALTERNATYWA DLA DOTYCHCZASOWYCH SPOSOBÓW\nUzupełnianie kwasu hialuronowego suplementem diety Hy’allure może być alternatywą dla zastrzyków i kosmetyków, jak również może stanowić doskonałe wsparcie wymienionych działań.\nKOSMETYKI - działanie powierzchniowe\nWiele kremów przeciwzmarszczkowych i kosmetyków dostępnych w drogeriach zawiera kwas hialuronowy, jednak zawarty w większości z nich związek dociera tylko do naskórka, a nie głębokich warstw skóry, w których powstają zmarszczki.\nZASTRZYKI - nietrwałe efekty\nZabiegi wstrzyknięcia kwasu hialuronowego powodują tylko miejscowe wypełnienie zmarszczek i wygładzenie skóry, jednak efekty takich zabiegów są nietrwałe i trzeba je powtarzać, ponieważ kwas hialuronowy jest rozkładany w organizmie.\nSPECJALNE KAPSUŁKI ENTERAL ULTRA CAPS\nKwas hialuronowy jest bardzo wrażliwy na działanie enzymów trawiennych oraz na niskie pH soku żołądkowego i pod wpływem tych czynników ulega depolimeryzacji do niżej cząsteczkowych związków, które nie wykazują już aktywności biologicznej. W przeciwieństwie do tradycyjnych kapsułek żelatynowych, kapsułki Enternal Ultra Caps opuszczają żołądek w niezmienionej formie, co zapewnia dostarczenie kwasu hialuronowego bezpośrednio do dalszych odcinków przewodu pokarmowego. Dzięki temu zawarty w preparacie HY’ALLURE kwas hialuronowy dłużej zachowuje swoją aktywność biologiczną.\n120 mg kwasu hialuronowego w jednej kapsułce.\nProdukt uzupełnia codzienną dietę w kwas hialuronowy, biotynę i witaminę C. Polecany jest osobom chcącym zachować zdrową skórę.\nwsparcie zabiegów przeciwzmarszczkowych\nopakowanie wystarczające na ponad miesiąc stosowania\nHy'allure - 36 kapsułek\n+48 801 60 60 66\n+48 713 34 79 79


Narożnik zewnętrzny do listwy GoodHome Core PCV 75 mm decor 740 2 szt. - Elementy do listew przypodłogowych - Castorama\nNarożnik zewnętrzny do listwy GoodHome Core PCV 75 mm decor 740 2 szt.\nKod: 319600 Porównaj Do porównania\nNarożnik zewnętrzny do listwy GoodHome Core PCV decor 740 to sprawdzone rozwiązanie, dzięki któremu szybciej wykończysz podłogę w Twoim domu. Pozwoli Ci stworzyć estetyczne połączenie dwóch listew przypodłogowych. Będzie również skutecznie chronić róg ściany przed uderzeniami mopa czy odkurzacza podczas sprzątania. Najlepiej prezentuje się z listwami z tej samej serii.\nNr referencyjny SGKZ68\nNarożnik zewnętrzny do listwy GoodHome Core PCV 75 mm decor 740 2 szt. to wytrzymały element, który pomoże Ci na samodzielne ułożenie listew przypodłogowych w Twoim mieszkaniu. Prosty montaż to zaleta, która pozwoli Ci zrezygnować z pomocy fachowców. Dzięki temu zaoszczędzisz na inne wydatki związane z remontem. Unikniesz też nerwów związanych z wymagającym przycinaniem desek pod odpowiednim kątem. Narożnik ten świetnie pasuje zarówno do paneli, jak i parkietów. To za sprawą okleiny, która do złudzenia przypomina drewno. Wykończenie z półpołyskiem nadaje mu ponadto odrobinę elegancji. Narożnik zewnętrzny do listwy GoodHome Core PCV decor 740 pozostaje odporny na działanie wilgoci. Nie musisz więc się obawiać o swoje ściany po zmywaniu podłogi. Produkt dostępny jest również w innych kolorach.


Wysłane: 18 grudnia 2009 21:23:30\nWysłane: 18 grudnia 2009 23:20:29\nOstatnio przygladalem sie spolce nie pamietam dokladnych liczb, ale spolka pod wzgledem operacyjnym dopiero sie rozkreca. Za ostatni rok ok polowa przychodow to produkcja "na magazyn" a nie realna sprzedaz. Jak rusza pelna para, a nie na pol gwizdka to moze pojawi sie jakis konkretny zysk. Jestem sceptycznie nastawiony co do perspektyw branzy mysle, ze w deweloperce bedzie kilka lat stagnacji. Chyba szybciej odzyje rynek wtorny co dla ceradudu to kiepski scenariusz. Natomiast co do produktu, niedawno budowalem dom i szczerze - pelnej cegly poszlo niewiele i to chyba standard. Teraz buduje sie glownie z maxa itp.\nCo do ceny emisyjnej na poziomie ceny nominalnej (rowniez w okolicy wartosci ksiegowej)\nto na pierwszy rzut oka jest fajnie, ale o ile pamietam to wszystko zaczelo sie od zalozenia w 2007r spolki, ktora wydzierzawila od obecnego glownego udzialowca cegielnie.\nNastepnie przeprowadzono emisje podczas ktorej w zamian za akcje owa cegielnia zostala wniesiona aportem do tej spolki (ze zmiana nazwy na cerabud). Fizycznie nic to nie zmienilo, zwykle przekladania cegielni z jednej kieszeni do drugiej. Ubocznym procesem emisji bylo ustalenie wyceny cegielni (wartosci ksiegowej). Pytanie np do WD czy jest mozliwe ze ta cegielnia jest warta np polowe ceny jaka implikuje wielkosc emisji za ten aport. Ja sie na tym nie znam, ale mam wrazenie, ze jak komus zalezy to sa sztuczki zeby podniesc wycene aportu. Podsumowujac biznes nie nalezy do innowacyjnych, fundamentalnie na chwile obecna jest byle jak, a wartosc ksiegowa niekoniecznie jest rzetelna.\nObserwuje ostatnio debiutantow na NC i na tym tle taka sama cena w private placement jak przy emisji za cegielnie to spory plus (i to po nominale). W przeciwienstwie do np. dent-a-medical, ktory prawie rownolegle przeprowadzal dwie emisje jedna dla znajomych krolika po 1 gr a druga w PP po 15gr (przy niebotycznych wskaznikach). Mial on przy tym mniejsza wk przy wielokrotnie wyzszej kapitalizacji niz cerabud (nie ta branza ale wszystko ma jakies granice rozsadku).\nNiestety w tym wszystkim niewiadoma pozostaje czy uczciwa byla ilosc akcji wyemitowanych w zamian za te cegielnie.\nEdytowany: 19 grudnia 2009 10:47\nWysłane: 19 grudnia 2009 10:27:28\nEdytowany: 19 grudnia 2009 10:31\nWysłane: 21 grudnia 2009 18:37:02 przy kursie: 10,00 zł\nWysłane: 21 grudnia 2009 19:33:19 przy kursie: 10,00 zł\nJesli rzeczywiscie maja przejac dwa podmioty swojej wielkosci to potrzebuja kilkunastu mln pln kredytu z czym moga miec problem. Chyba ze kwoty przejecia beda nizsze (co bedzie oznaczac ze aport fabryki Cerabudu byl przeszacowany i nie nalezy ufac c/wk).\nJa na ich miejscu majac taki udzial w spolce placilbym nowymi emisjami z lock up-em (z jakas premia w stosunku do zaplaty gotowka, latwiej byloby sie dogadac i uwiarygodniloby to wycene Cerabudu no i nie obciazalo spolki kosztami finansowymi i ryzykiem utraty plynnosci). Cena za takie rozwiazanie to "rozwodnienie" ale i wieksza kapitalizacja czyli docelowo plynnosc i szybsze przejscie na rynek podstawowy.\nDocelowo bedzie pewnie tak, ze kredytu na 4-5 fabryk nie wystarczy i bedzie potrzebna emisja/emisje. Czyli rozwiazanie posrednie.\nEdytowany: 21 grudnia 2009 19:43\nWysłane: 19 stycznia 2010 15:15:08 przy kursie: 34,00 zł\ndlaczego Cerabud tak poszedł w górę ? żadnego konkretnego info. No chyba, że coś masz to podrzuć linka.\nWysłane: 19 stycznia 2010 16:07:46 przy kursie: 34,00 zł\na tu informacja dlaczego:\nAneks do umowy \_"lock up\_"\nZarząd Spółki CERABUD SA informuje, że w dniu 19.01.2010 r. do siedziby Spółki wpłynęła informacja o aneksie do umowy "lock up" zawartej w dniu 18 grudnia 2009 r. W treści aneksu p. Wiktor Mitrowski informuje że podwyższa wysokość ceny akcji poniżej której obowiązuje publikowana wcześniej umowa "lock up" . W chwili obecnej p. Wiktor Mitrowski zobowiązuje się nie sprzedawać swoich akcji CERABUD SA poniżej ceny 1,30 zł za szt. Pozostałe warunki umowy "lock up" bez zmian.\nWysłane: 19 stycznia 2010 17:24:04 przy kursie: 34,00 zł\nBardzo ładnie dzisiaj rósł- szczególnie popołudniu na widłach ciągle się nie mieścił. Jednakże spokój mąci zastój po godzinie 16:20 kiedy widełki rysowały się w granicach do 0,40zł, oferty kupna i sprzedaży też na tym poziomie były w zrównoważonych proporcjach, a transakcji nie było. Ja nie rozumiem dlaczego tych transakcji nie było, ale może ktoś mnie oświeci :)\nWysłane: 19 stycznia 2010 17:27:01 przy kursie: 34,00 zł\nPewnie przed uwolnieniem z widełek zlecenia kupna wycofano.\nWysłane: 19 stycznia 2010 19:20:12 przy kursie: 34,00 zł\nwłaśnie w tym rzecz, że nie wycofano- zlecenia były aż do 16:30 a i później jeszcze w arkuszu wisiały.. prawdę mówiąc pierwszy raz taki trick widziałam w trakcie trwania dogrywki.. ale widocznie mało jeszcze widziałam.\nOdnośnie jutrzejszej korekty to dzisiaj poszło info o aneksie do umowy (Watly pisał trochę wczesniej a i na innych forach to się pojawiało) więc za korektę można było uznać poniedziałek, a od jutra tylko up- przez dzień albo pół a potem się zobaczy\nSpółki NC charakteryzują się bujaniem- widoczną mamy teraz sporą falę wzrostową bo ostatnie kamienie polne zaczęły rosnąć, więc nie widzę przyczyny do spadków Cerabudu\nWysłane: 21 stycznia 2010 00:04:55 przy kursie: 51,00 zł\nNa PSW już widzieli 10 zł, miały być super infa co tydzień poczynając od 15 stycznia. Ustawcie chociaż SL, bo nigdy nie wiecie kiedy zacznie się wywalanie na wyścigi.\nWysłane: 21 stycznia 2010 00:25:22 przy kursie: 51,00 zł\nRelax, take it easy- chyba nie myślisz, że ktoś będzie bezmyślnie trzymał papier, który w dwa dni odbił 96 % ?\nPrzy założeniu stałej obserwacji notowań na luksus wyczekania górki można sobie pozwolić- ja akurat taką możliwość mam i zamierzam z niej korzystać. Pozostałym, którzy nie posiadają takiej ilości czasu- serdecznie współczuję w dniu sądu, bo to może nadejść w każdej chwili a wówczas.. no cóż o zysku będzie można mówić w czasie przeszłym\nWysłane: 21 stycznia 2010 00:31:03 przy kursie: 51,00 zł\nNa PSW trzymali, w głowach byli już milionerami.\nPatrząc na arkusz to kurs idzie do góry ciągnięty kilkoma bardzo dużymi zleceniami - mniejsi tylko się podłączają ale nie generują wzrostów. Tych dużych zleceń może nagle zabraknąć.\nWysłane: 21 stycznia 2010 09:40:33 przy kursie: 49,00 zł\nNiech się dzieje- ja dzisiaj wywaliłam z ładnym zyskiem, ale podobnie jak na Atonie nie wyobrażam sobie definitywnie ze spółką skończyć- przyjdzie korekta- dokupię\nA co do sytuacji finansowej to o spółce nie można na chwilę obecną powiedzieć, że ruina- produkują namacalny towar i generują konkretne obroty (czy zyski dowiemy się niedługo).\nDodatkową kwestią pod rozwagę jest sytuacja producenta cegieł przy rosnącym zainteresowaniu budową domów...\nWysłane: 22 stycznia 2010 01:17:07 przy kursie: 49,00 zł\nCzasami obserwacja notowań nie wystarczy. Przykład najbliższy z brzegu - GRUPA PSW - info poszło w piątek po sesji, a w poniedziałek miałeś otwarcie o 60 groszy niżej niż piątkowe zamknięcie. Więc czasem można obudzić się z ręką w nocniku nawet, gdy masz wrażenie, że trzymasz pana boga za jaja:)\nNa szczęście prezes Cerabudu dotychczas zachowuje się poprawnie. Zrobił niespodziankę, ustalając cenę emisyjną równą nominalnej. A info o podniesienie lock-upu dał w trakcie sesji.\nJeszcze wrócę do tej ceny nominalnej - może ona tłumaczy zasięg obecnych wzrostów? Skoro nie było przebitki kilkukrotnej między emisyjną a nominalną, kurs nadrabia w trakcie sesji tą różnicę.\nPytanie tylko, czemu dopiero miesiąc po debiucie...\nWysłane: 22 stycznia 2010 19:29:29 przy kursie: 39,00 zł\nMasz rację obserwacja notowań nie wystarczy, ale jak to sam stwierdziłeś trzymałam pana boga za jaja i puściłam dopiero na największej górce część w środę, resztę wczoraj\nA co się tyczy wspomnianego PSW też za rzeczone jaja złapałam- wczoraj i na kolejne "parę procent" wpadło\nReasumując miniony tydzień dla mnie bardzo udany- życzę innym tyle albo i więcej trafnych decyzji\nWysłane: 13 lutego 2010 11:22:49 przy kursie: 44,00 zł\nWysłane: 13 lutego 2010 12:00:46 przy kursie: 44,00 zł\nWysłane: 11 maja 2010 10:21:37 przy kursie: 31,00 zł\ninfo po raporcie qw\nŁódź, 11 maja 2010r. – CERABUD S.A. – notowana na NewConnect spółka z branży ceramiki budowlanej – zanotowała w pierwszym kwartale br. przychód ze sprzedaży na poziomie blisko 125 tysięcy złotych. W porównaniu do tego samego kwartału w ubiegłym roku stanowi to wzrost o 73,2%. Jak informuje Spółka w związku z długim okresem zimowym znaczna część sprzedaży została przesunięta na II kwartał br. W całym 2010 roku Spółka spodziewa się przychodu na poziomie 4 mln zł i zysku netto w wysokości 1,74 mln złotych.\n- „Należy otwarcie przyznać, że pomimo tak dobrego przychodu ze sprzedaży, to nasz wynik finansowy netto jest ujemny. Jest to spowodowane długim okresem zimy, niskimi temperaturami, intensywnymi opadami śniegu, które przełożyły się na opóźnienie rozpoczęcia sezonu na prace budowlane. Chcę zaznaczyć, że realizacja części sprzedaży została przesunięta na II kwartał br.” – komentuje Maciej Orzechowski, Prezes Zarządu CERABUD S.A.\n- „Ponieważ nasza strategia opiera się na optymalizacji ponoszonych kosztów, to zakup cegielni pod Opolem będzie ważnym jej elementem. Zwiększymy moc produkcyjną, ograniczymy koszty transportu. Cegielnia posiada własny rynek zbytu oraz zasoby geologiczne gliny.” – tłumaczy Maciej Orzechowski, Prezes Zarządu.\nW prognozach na 2010 rok, Zarząd Spółki przewidział przychód na poziomie około 4 mln zł. W tej prognozie uwzględniono zakup nowego zakładu produkcji oraz brak sprzedaży na rynki wschodnie, a także brak umów z partnerami sieciowymi.\nWysłane: 15 maja 2010 21:29:48 przy kursie: 31,00 zł


Ogłoszenia duszpasterskie, niedziela 11 X 2015 – Dominikanie Gidle\nOgłoszenia duszpasterskie, niedziela 11 X 2015\nProcesja różańcowa i wypominki\n1. W najbliższy wtorek, 13 października, przypada Dzień Fatimski. Serdecznie zapraszamy na nabożeństwo pokutne połączone z procesją różańcową. O godz. 17.30 celebrować będziemy Mszę św., po której przejdziemy z Procesją Światła i modlitwą różańcową do parafialnego kościoła Matki Bożej Bolesnej.\n2. W najbliższą niedzielę, 18 października, o godz. 12.00 modlimy się za małżeństwa i rodziny. Szczególnie w tych dniach, w czasie trwania Synodu w Rzymie, polecać będziemy Ojca św. Franciszka i wszystkich uczestników obrad oraz gości i obserwatorów, prosić będziemy o dobre owoce ich spotkania. Tego dnia modlimy się szczególnie za małżeństwa obchodzące swoje jubileusze.\n3. W zakrystii można składać kartki wypominkowe z wpisanymi imionami zmarłych, za których zostaną ofiarowane modlitwy i Msze św. „Roczne” od 2 listopada przez cały rok. Kartki wyłożone są w kościele za ławkami.


"Kościół nigdy nie ukrywał grzechu duchownych" - RMF 24\n"Kościół nigdy nie ukrywał grzechu duchownych"\nPiątek, 1 listopada 2013 (21:40)\nBp Antoni Dydycz /PAP/Radek Pietruszka /\nBiskup nawiązał do sprawy, która - jak napisał - w ostatnich miesiącach nabrała szczególnego rozgłosu. Rzecz dotyczy oskarżeń o pedofilię duchownych i przy tej okazji wyjątkowo agresywnego ataku na Kościół. Oskarża się o grzech, oskarża się o to, że Kościół grzech ukrywa. Kościół nigdy nie ukrywał grzechu duchownych - podkreślił.\nDodał, że "grzech może się zdarzyć, to jest coś oczywistego". Inna sprawa, że niekiedy w oskarżeniach przesadzamy. Ma to miejsce także i obecnie - napisał. Biskup ubolewa, że nie informuje się o pełnej poświęceń, codziennej pracy polskich misjonarzy.\nTymczasem już kilkanaście dni oskarża się jednego z misjonarzy o rzekomą pedofilię. Nie ma jeszcze wyroku, a już media tak naświetlają sprawę, że trudno sobie wyobrazić, jak ten człowiek będzie mógł poruszać się wśród ludzi w przyszłości - czytamy w liście. Nie wiem, ile jest w Polsce spraw dotyczących pedofilii w ogóle. Raz pisano o 2000, kiedy indziej o sześciuset. Ale gdyby każdej sprawie o pedofilię poświęcano tyle czasu w mediach, co w tym jednym przypadku, to materiału starczyłoby na kilkadziesiąt lat do przodu - napisał bisukup.\nWedług biskupa Dydycza Kościół jest atakowany także za to, że "jego przedstawiciele nie są donosicielami i nie przekazują informacji na temat pedofilii do odpowiednich instancji". Zdaniem duchownego jest to sprawa wyjątkowo delikatna ze względu na obwarowany tajemnicą sakrament spowiedzi. Podkreślił, że Kościół wielki nacisk kładzie na tajemnicę spowiedzi. Każdy duchowny jest potencjalnym (...) powiernikiem wielu spraw, łącznie z tymi najstraszniejszymi, jak choćby morderstwa - zaznaczył.\nDuchowny zawsze będzie pod tym kątem widziany, a gdyby na kogoś złożył donos, to trudno mu będzie się wytłumaczyć, czy ten ktoś był u niego u spowiedzi, czy też nie. To może podważać zaufanie do sakramentu. I dlatego nie można naciskać na duchownych, aby byli współpracownikami świeckich instytucji. Państwowe organa mają tysiące osób właściwie przygotowanych i przeróżne sposoby, aby jak najszybciej docierać do źródeł zła, nie musi się do tego mieszać kapłanów - podkreślił biskup.\nBp Dydycz nawiązał także do niedawnych słów na temat pedofilii w Kościele abp Józefa Michalika, przewodniczącego Konferencji Episkopatu Polski. Kościół spotykając się złem zawsze ratuje człowieka. I dlatego szuka źródeł zła, aby na przyszłość postawić tamę grzechowi. Z takiego to myślenia, ale i z miłości płynęły słowa przewodniczącego Konferencji Episkopatu Polski o potrzebie usuwania przyczyn, także w odniesieniu do pedofilii - napisał biskup drohiczyński.\nSamo ukaranie pedofila nawet najsurowsze to tylko jeden wypadek. Usuwanie przyczyn natomiast, to ratunek dla tysięcy. Oczyszczanie z pornografii współczesnej kultury, ukazywanie znaczenia zdrowej moralności, umacniania ludzkiej woli w dążeniu do dobra oraz wiele innych działań ze zwyczajną modlitwą w tle, pomoże oczyścić naszą epokę od wszelkiego rodzaju oparów unoszących się nad moralnym zepsuciem - podkreślił hierarcha.\nZaapelował do kapłanów, by nie załamywali się pod wpływem upadków i szybko powstawali. A ze strony władz cywilnych i dziennikarzy oczekujemy równego traktowania wszystkich, dziękując z góry za okazywaną kulturę oraz wrażliwość na godność człowieka, nawet słabego - dodał.\nWładze Dominikany badają sprawę byłego już nuncjusza apostolskiego na Dominikanie abpa Józefa Wesołowskiego, którego w sierpniu odwołał papież w związku z podejrzeniami o pedofilię oraz sprawę ks. Wojciecha Gila, który pracował w parafii w Juncalito.\nRównież Prokuratura Okręgowa w Warszawie od końca września prowadzi śledztwo w sprawie podejrzenia seksualnego wykorzystywania dzieci przez dwóch polskich duchownych. Toczy się ono w kierunku przestępstwa pedofilii, za co w Polsce grozi do 12 lat więzienia. Drugim wątkiem postępowania jest przestępstwo utrwalania treści pornograficznych z dziećmi (zagrożone pozbawieniem wolności do 10 lat). Polska prokuratura czeka na materiały z Dominikany.\nTagi:biskup, Kościół, pedofila, dziecko, Bp Antoni Dydycz


CHODZIĆ W DUCHU ŚWIĘTYM DBAJĄC O ŚWIĄTYNIĘ SWOJEGO SERCA - slowo - - On Jest – Modlitwa ze Słowem Bożym\nStrona główna » slowo\t» CHODZIĆ W DUCHU ŚWIĘTYM DBAJĄC O ŚWIĄTYNIĘ SWOJEGO SERCA\nCHODZIĆ W DUCHU ŚWIĘTYM DBAJĄC O ŚWIĄTYNIĘ SWOJEGO SERCA\n22.11.2019, piątek , Św. Cecylii\nEwangelia według św. Łukasza 19, 45-48\nŚwiątynia wybudowana przez Salomona była, w przekonaniu Żydów, miejscem, w którym przebywał Bóg żywy. Znakiem tego zamieszkania były tablice Prawa – 10 przykazań – przechowywane w najświętszym miejscu świątyni. Ale Bóg zapowiadał, że chce nam dać więcej: Umieszczę swe prawo w głębi ich jestestwa i wypiszę na ich sercu (Jr 31,33). Dziś moje serce może stać się świątynią Boga żywego, gdy zaproszę Go, aby w nim zamieszkał, gdyż jeśli kto posłyszy mój głos i drzwi otworzy, wejdę do niego i będę z nim wieczerzał, a on ze Mną (Ap 3,20). Czy zameldowałeś Jezusa w swoim sercu na stałe, czy tylko czasem u ciebie pomieszkuje?\nJeśli czytam dzisiejszy fragment tak, że świątynię w nim opisaną utożsamiam ze świątynią mojego serca, to co znaczy wyrzucanie z niej (z niego – serca) sprzedających? Owi sprzedający oznaczają to wszystko, co nie powinno się znajdować w moim sercu, bo inaczej będzie jaskinią zbójców a nie miejscem zamieszkiwania Boga żywego. Co to jest? Co jest przeciwne zamieszkiwaniu Boga w świątyni mojego serca? Jaki grzech, niewierność bożym zasadom, zaniedbanie? A może po prostu rózne sprawy codziennego życia i informacje ze świata zapełniają wszystkie zakamarki mojego serca i dla Boga nie ma już miejsca?\nI nauczał codziennie w świątyni. Czyli dla mnie – pouczał mnie w sercu. Czy daję mu szansę na kształtowanie mojej świątyni serca przez regularne nasiąkanie Słowem Bożym, sakramentem, rekolekcje, lekturę, która buduje moje życie duchowe?\nprzywódcy ludu czyhali na Jego życie. Te słowa mocno mi dziś uświadamiają, że w świątyni mojego serca toczy się walka duchowa. Jezus przyszedł, aby owce miały życie i miały je w obfitości ale złodziej (diabeł) nie daje za wygraną i przychodzi, aby kraść, zabijać i niszczyć (J10,10). Ale w tekście jest także wskazówka, jak toczyć walkę – „Mój dom będzie domem modlitwy”. Czy moje/twoje serce jest miejscem takim miejscem?\nTeraz zanieś przed Oblicze Boże to, co cię poruszyło w czasie rozważania. Może to być modlitwa przeproszenia, prośby, dziękczynienia, uwielbienia. Możesz modlić się tak: Panie, niech moje serce stanie się domem nieustannej modlitwy – ciągłego dialogu, pytania Ciebie i znajdywania odpowiedzi.\nJeden komentarz do “CHODZIĆ W DUCHU ŚWIĘTYM DBAJĄC O ŚWIĄTYNIĘ SWOJEGO SERCA”\nMagdalena22 listopada 2019 o 12:13\nDziękuję Ci Panie Jezu za to , że mieszkasz w moim sercu. Jezu ufam Tobie.\nCHODZIĆ W DUCHU ŚWIĘTYM OCZEKUJĄC ZMARTWYCHWSTANIA CHODZIĆ W DUCHU ŚWIĘTYM TO WZIĄĆ ODPOWIEDZIALNOŚĆ ZA SWOJE ŻYCIE


KULINARIA – 4. strona świata\nKażdy uwielbia babciny niedzielny obiadek. Każdy chciałby chociaż odrobinkę zgrzeszyć i zasmakować tych pyszności. Tylko, że oprócz boskiego smaku, te dania mają w sobie masę tłuszczu… Więc masz ogromny dylemat, jeść czy nie jeść? Tym bardziej, gdy jesteś na diecie.\nCzytaj dalej „BABCINY OBIADEK”\nKarolina Sobczyk Maj 22, 2018 Maj 22, 2018 Dodaj komentarz\nNiskokaloryczne desery są pysznym zamiennikiem standardowych słodkości. Dzięki kilku prostym trikom zwykły deser może stać się fit smakołykiem. To wybawienie dla osób, które są na diecie lub chcą zadbać o smukłą sylwetkę.\nCzytaj dalej „ZDROWY GRZECH”\nKarolina Sobczyk Maj 7, 2018 Maj 8, 2018 Dodaj komentarz\nCzytaj dalej „SŁODKIE ŹRÓDŁO”\nKarolina Sobczyk Kwiecień 23, 2018 Kwiecień 24, 2018 Dodaj komentarz


wiedzi, bo nigdy nie wiadomo, kiedy taka wiedza może się nam przydać. Życie nieustannie nas zaskakuje i co rusz musimy sobie radzić w różnych, czasami nader trudnych sytuacjach. Podnośnik doskonale sprawdza się, kiedy musimy np.\nDodane: 09-05-2021 00:56\nPodnośnik doskonale sprawdza się, kiedy musimy np. przyciąć nadmiernie roz\nCo z tymi fakturami?Technicznie - co warto wiedzieć o mechaniceTransfery, przewozy i transport osobowySamochód w naprawie - co i jak?Ogólnie o implantachWycieczka autokarowa, grupy zorganizowaneBluzki i bluzy w centrum uwagiCo oznacza praca w geodezjiO zabiegach w klinikach medycyny estetycznejCzym zajmują się prawnicy - krótko i na tematWakacje życia - jedź do HiszpaniiOgólnie o sprzątaniuCzy można pozycjonować w swoim mieszkaniu?Kilka sposobów na przechowywanieRenowacja elewacjiGdy podróż coraz bliżej. Pakowanie się i organizacja miejsca Buy us auto parts Professionally! Implanty zębów zabrzePozycjonowanie stron googleLepsze metody jak bhpCzy sposób na to jak w 2020 przeżyć dachowanie lub wypadek jest łatwy?O zabawkach dla dziewczynekO klimatyzacjiPrawnicy, radcy i adwokaci - o prawieNaturalne kosmetyki, znaczy zdroweNa szybko o reklamie, druku i gadżetach reklamowychOlejki dla urody. Jak stosować?Kilka słów o meblach z drewnaPlumbing problems and some basic knowledgeSilniki spalinowe i ich "obudowy"


2011 | Wirtualne Media Blog | Strona 3\nSUPER UDANE AKCJE\nOstatnio na świecie udają się chyba tylko trzęsienia ziemi - dlatego lepiej trzymać się kurczowo tego niedanego EuroLANDU. Wyjątkiem od tej reguły jest oczywiście „arabska wiosna”, której głównym beneficjantem okazało się „Bractwo Muzułmańskie” będące orędownikiem postępu cywilizacyjnego.Znakomicie udał się też wczorajszy wywiad, którego okul(ty)sta Baszar Asad udzielił ABC, zarzekając się, że nie on ponosi winę…\nJunior Copywriter, agencja interaktywna Eura7\nUpadły wróbel. Kondycja mikroblogów w Polsce\nKto by pomyślał, że serwis oferujący wpisanie tylko 140 znaków tekstowych odniesie kiedykolwiek sukces. A jednak udało się i dziś ponad 100 milionów użytkowników Twittera wysyła łącznie ponad 140 milionów wiadomości dziennie. A jak się miewają podobne serwisy na polskim podwórku?Idea ćwierkania Jest 15 stycznia 2009 roku. O godzinie 15:31, po sześciu minutach od startu…\nAmanci kina dokumentalnego. Rzecz o premierze filmu „Blogersi”\n29 listopada świat ujrzał, nareszcie, gotowy już film „Blogersi” autorstwa Jarka Rybusa. Film traktujący o rzeczywistej, domniemanej lub jak kto woli potencjalnej sile Internetu. Poniżej kreślę kilka słów na temat tego co zobaczyłem na dużym ekranie. ...\nPodobno jednak świat staje się coraz lepszy, a liczba mordów spada na gwałt... Tak przynajmniej wskazują dane statystyczne przytoczone ostatnio przez NYT. Wynikałoby z tego, że „czapa” staje się zbytnim luksusem, a ludzkość sama z siebie zaczyna wyzbywać się ciągot do pandemonium.Wg mnie sprawa jest dużo bardziej skomplikowana: w dzisiejszych czasach nie da się już…\nBELLUCI I FALLACI\nWg mnie fakt, że Belluci nie zagra Fallaci... to gorszy „Eurogedon” niż ten prawdziwy; nijak mają się do tego obciachy z jądrowymi mułłami i nawet egipscy salafici chcący wysadzić Sfinksa i piramidę Cheopsa. Wywiad, który Oriana Fallaci przeprowadziła kiedyś z Wałęsą był wydarzeniem światowym.Z całą pewnością zrobił niesamowitą robotę dla Polski, która objawiła się wszystkim,…\nGłówna dyskusja w Izraelu nie dotyczy już tego, czy i jak walnąć w Iran, ale kiedy... W najbliższych miesiącach (pomimo niskiego pułapu chmur), czy też poczekać, aż mułłowie wyjdą na ostatnią prostą ze swoim uranem. Zwłoka jest ryzykowna, bo w pół roku wirówki ukryte zostaną głęboko pod ziemią. Amerykanie molestują, żeby najpierw dać szanse sankcjom,…