Rajstopy Rita - gabriella.pl\nRita to bestseller w ofercie Gabrielli. Model zachwyca elegancją i funkcjonalnością stanowiąc idealne rozwiązanie dla Kobiet, które pragną połączyć wdzięk zakolanówek z wygodą rajstop.\nDelikatnie prążkowana dzianina z dodatkiem włókien Lycra dokładnie przylega do nogi i podkreśla jej smukły kształt, a czarny klasyczny kolor rajstop sprawi, że poczujesz się kobieco i zmysłowo.\nW zależności od stylizacji rajstopy mogą wyglądać elegancko lub mieć nieco zawadiacki charakter, a w połączeniu ze szpilkami sprawią, że Twoje nogi staną się jeszcze dłuższe i będą wyglądać zjawiskowo.\nIdealne rajstopy ala pończochy.\nDoskonałe.....UWIELBIAM JE :).zamówiłam po raz kolejny HURTEM...5 par.... :)\nZupełnie mnie nie dziwi fajt, że to bestseller. Sama mam już drugą parę a ta pierwsza była niemal nie do zdarcia. świetnie wyglądają na nodze - seksownie ale nie tak wyzywająco jak pończochy.\nPatrząc na nie z daleka można odnieść wrażenie, że osoba je nosząca ma na sobie pończochy. Super seksi!\nRita to moje ulubione rajstopy na zimę. Noszę je do krótkich spódniczek i niezmiennie robią ogromne wrażenie na moich znajomych


Żużel. Trenerskie żółtodzioby, którym się udało. Prezes Mrozek ryzykuje, ale to może być wejście smoka - Sport WP SportoweFakty\nŻużel. Trenerskie żółtodzioby, którym się udało. Prezes Mrozek ryzykuje, ale to może być wejście smoka\nJarosław Galewski 09 Listopada 2019, 12:27\nPiotr Świderski w sezonie 2020 zadebiutuje w roli pierwszego trenera i poprowadzi PGG ROW Rybnik. Niektórzy twierdzą, że prezes Krzysztof Mrozek podejmuje duże ryzyko. Ostatnie przykłady pokazują jednak, że warto stawiać na młodych szkoleniowców.\nKto nie ryzykuje, ten nie pije szampana. To powiedzenie idealnie sprawdza się w przypadku klubów, które postawiły ostatnio na młodych trenerów. Okazuje się, że ludzie, którzy jeszcze niedawno byli czynnymi żużlowcami, doskonale sprawdzili się w nowej roli.\n- Trenerowi, który dopiero zsiadł z motocykla, jest trochę łatwiej, bo jest na bieżąco z kwestiami sprzętowymi. Niedawno jeździł, więc to czuje - mówi nam Radosław Strzelczyk. Prezes Arged Malesa TŻ Ostrovii nie tak dawno zatrudnił w klubie Mariusza Staszewskiego i dziś jest z siebie dumny, bo ma trenera, o którego pytają już kluby w PGE Ekstralidze. W ostatnim czasie podchody robiła truly.work Stal Gorzów, ale Staszewskiemu jest dobrze w Ostrovii i związał się z nią na kolejne trzy lata.\nJak na razie przygoda Staszewskiego z ostrowskim klubem to pasmo sukcesów. 44-latek najpierw wprowadził klub do pierwszej ligi, a w tym roku na zapleczu PGE Ekstraligi jego ekipa była rewelacją rozgrywek. W Ostrovii jest także chwalony za pracę z młodzieżą. Szefostwo klubu uważa go za jednego z najlepszych trenerów młodego pokolenia w Polsce i nie wyobraża sobie, by mógł pracować w innym miejscu.\nTrenerski debiut wypalił także w Poznaniu, gdzie ostatnio pracował Tomasz Bajerski. Dobra robota w drugiej lidze sprawiła, że sięgnął po niego Apator, który powierzył mu misję wprowadzenia drużyny do PGE Ekstraligi. - To było ryzyko, ale po półgodzinnej rozmowie wiedziałem, że się z nim dogadamy - mówi nam prezes PSŻ-u, Arkadiusz Ładziński.\n- Nadawał na tych samych falach co my, miał podobną wizję. Kiedy powiedział nam, że treningi przed meczami nie powinny być walką o skład, to wiedziałem, że trzeba dać mu szansę. Ryzyko oczywiście było, bo trener, który niedawno jeździł, staje się z dnia na dzień szefem dla swoich kumpli. Tego można się jednak nauczyć - tłumaczy szef poznańskiego klubu.\nCzytaj również: Świderski idąc do ROW-u wpakował się na minę?\nWspółpracę z młodym trenerem chwalą sobie również w Lublinie, gdzie zatrudniony został Maciej Kuciapa. - Nie miałem obaw, bo mogłem go obserwować jako zawodnika swojej drużyny. Widziałem jego podejście do sportu. Imponowało mi jego przygotowanie fizyczne. Był bardzo pracowity i sumienny. Czułem, że warto go sprawdzić w nowej roli i teraz wiem, że się nie pomyliłem - mówi nam prezes Speed Car Motoru, Jakub Kępa.\n- W środowisku żużlowym panuje dziwne przekonanie, że nazwisko uznanego trenera zdziała cuda. To nie jest jednak piłka nożna, gdzie trzeba kreślić wielką taktykę. Liczy się zmysł, trafne obserwacje i dotarcie do zawodnika. Poza tym mam wrażenie, że temu młodemu pokoleniu chce się bardziej pracować - dodaje Kępa.\nJego obserwacje potwierdza Jacek Gajewski, który jako menedżer Get Well Toruń zatrudnił w klubie Roberta Kościechę. - Trener, który niedawno jeździł, musi tylko przestawić myślenie, bo nie można skupiać się już tylko na sobie. Jeśli ktoś to potrafi, to warto na niego postawić - przekonuje Gajewski.\nZobacz także: Świderski nie jest krótkoterminową inwestycją\n- Robert nie we wszystkim był od razu idealny. Czasami reagował zbyt emocjonalnie. Doskakiwał od razu do zawodników i próbował im coś przekazać. Tak nie można, bo zaraz po biegu pod kaskiem buzują emocje. Trzeba dać trochę oddechu. Szybko to jednak zrozumiał. Teraz świetnie radzi sobie w Grudziądzu. Szkoli młodzież, ale uważam, że dorósł do roli pierwszego trenera - tłumaczy były menedżer Get Well.\nNa koniec warto wspomnieć także o trenerze, który ostatnio stracił pracę. Zwolniony ze Stelmetu Falubazu Adam Skórnicki także miał wejście smoka. W 2014 roku objął w trakcie rozgrywek Unię Leszno, wyciągnął ją z kryzysu i doprowadził do wielkiego finału. Rok później cieszył się już ze złota. Być może kolejnym żółtodziobem, któremu się uda, będzie właśnie Piotr Świderski?\nCzy warto stawiać na trenerów, którzy niedawno byli zawodnikami?\nhmm 09-11 20:48 Zgłoś\nRóżnica między Staszewskim a Świderskim jest taka ,że Stachu jeździł w Ostrowie , był kapitanem , znał środowisko.. ALE to nie wszystko. Stachu miał wolną rękę . Nie miał na\nsobie presji wyniku ! Świderski takiego komfortu nie ma .\ngryf 09-11 16:16 Zgłoś\nKto jest trenerem , a kto instruktorem po małym kursie? Nadużywacie SF słowa: trener!\nRybnikUnited 09-11 13:33 Zgłoś\nNajbardziej denerwują mnie wypowiedzi kibiców z Rybnika którzy chcą aby Prezes Mrozek zrezygnował bo nie potrafi zatrzymać trenera, Daniela, Griszy. Chyba zapomnieli gdzie był rybnicki\nżużel przed rządami Mrozka. Gdyby nie on to teraz walczyli byśmy z Wanda o zwycięstwo w 2 lidze, a nie w ekstralidze. A co do składu to jeśli miałby 30mln to pewnie zmontował by skład na mistrza ale dysponuje taką a nie inną kwotą i mamy to co mamy. Dobrze że nie idzie drogą zadłużenia klubu kosztem 1 sezonu. Nawet jak spadniemy to i tak będę chodził na żużel i nie będę za to winił Prezesa Mrozka.


LinkCentrum to współczesny, bezpłatny i moderowany katalog stron www. To co nas promuje od konkurencji to rychła moderacja tekstów, cenne BL oraz dbanie o wszelki wpis i o jego wizerunek. Dzięki takiemu założeniu jakiekolwiek wpisy są w miarę błyskawicznie indeksowane oraz są mocnym linkiem do Państwa stron. Ponadto LinkCentrum jest bazą witryn www, gdzie znajdują się tylko i wyłącznie zadbane oraz rozwijane strony www.\nNasz serwis poświęcony jest użytkownikom wyszukującym godziwych serwisów, a także dla posiadaczy takowych portali. Zbiór stron wyróżnia się dobrą jakością, umieszczamy tylko ciekawiące także zadbane witryny, które warto zobaczyć. Katalog jest moderowany, zwracamy uwagę na wartościowy opis. Serdecznie zapraszamy do odwiedzenia do katalogu.\nKatalog stron błękitny\nPorządnym posiadaczom atrakcyjnych stron chcemy zaoferować miejsce w doskonałym katalogu. W trosce o kontrahentów i formę katalogu przestrzegamy norm regulaminu. Wizerunek naszego katalogu jest wybitnie ładny, przyciąga innych, gdyż jest zarządzany bardzo sumiennie.Nie zastanawiaj się i skorzystaj swoją możliwość na zdobycie wartościowych odnośników.\nqseo.pl - to korzystny sposób reklamy w internecie. Staramy się aby nasz katalog był popularnym miejscem, gdzie wyszukasz solidne strony www. Wpisy regularnie akceptuje administrator, który dokładnie bada jakość stron. Czekamy na Ciebie, skorzystaj z naszej oferty.


Gehenna/Tom II/XIX - Wikiźródła, wolna biblioteka\nGehenna - Tom II/XIX\nPoranek był mglisty i szary. Wicher dął z północy, wznosił bałwany olbrzymie i przewalał je po kanale z wściekłością. Tumany mgły sinawej zwisły nad wodą, otulając szczelnie horyzont.\nParowiec angielski wypłynął właśnie z Calais i buchając kłębami czarnego dymu sunął wartko po falach wzburzonych, smukły, silny, pewny swych maszyn i motorów.\nNa pokładzie stała Anna Horska w gumowym płaszczu, i z dziwnem uczuciem spoglądała na ginący ląd przed sobą. Niesie ją ten statek, niesie ku ziemi nieznanej, do rodziny obcej, która ma być jej rodziną. Niesie ją ku nowemu życiu, ku nowej doli kobiecej.\nStatek drżał pod naporem zwałów wodnych i wiatru, Andzia trzymała się silnie barjery, aby nie upaść. Myśli, wrażenia kłębiły się w jej głowie, lecz już nie były trwożne.\nPrzez czas podróży w Vintimille przywiązała się do męża, zjednał ją sobie delikatnością i troskliwem obejściem się z nią.\nAndzia była mu za to serdecznie wdzięczną. Pomimo to ogarniał ją chwilami niepokój, głuchy i przykry, by nie ocknęło się fatum jej przeszłości. Teraźniejszość była nową i ciekawą, Andzia pragnęła ją wyzyskać. Nie marzyła jak dawniej; ideały własne były od niej daleko, tworzyły się wprawdzie w jej duszy, lecz sięgały raczej szerszych rejonów niż osobistych. Wspólne życie z Oskarem na ziemi rodzinnej, pożyteczne i pracowite, trochę szczęścia dla siebie, nie wyśnionego już, ale choćby tyle tylko, aby ukoić duszę i dać jej cichy spokój. Wierzyła w Oskara, w jego rozum i męską energję. Czuła się bezpieczną pod jego opieką i pewną przyszłości. Błąkało się niekiedy w jej umyśle pytanie, czy ten światowy pan zechce mieszkać na wsi, w zapadłym kącie Wołynia, ale miała na to gotową odpowiedź, oto wystarczy im na podróże i na mieszkanie w mieście jakąś część roku, o ile dla Oskara byłoby to koniecznem. Andzia chciała wszystko stosować do męża i tak życie ułożyć, aby zapanowała między niemi harmonja niezmącona i trwała.\n Gdy Horski stanął przy niej na pokładzie zwierzyła mu się ze swych myśli, rozwijała przed nim plany ich wspólnego życia. Patrzał na nią z uśmiechem trochę pobłażliwym i rzekł;\n— Życie, ma pétite, nie układa się wedle powziętych z góry projektów, ono płynie samoistnie, jak strumień, który sam sobie wytwarza koryta, zakręty, wiry, czasem pełznie spokojnie, czasem szaleje. Ujarzmienie takiej indywidualności wybitnej, jaką jest życie, to trudne i niebezpieczne przedsięwzięcie. Per Bacco! nie zechciej Anni regulować naszego życia. Rutyny i systematyczności nie znoszę, lubię porządek, lecz nie w układzie życia.\n— A w małżeństwie?\n— Także czynnik niebezpieczny, może wywołać nudności.. Pewne variétés nigdy nie zaszkodzą.\n— Ale mogą zepsuć szczęście.\n— Tylko je zaostrzają.\n— Czy jesteś za równouprawnieniem w małżeństwie?\n— Równouprawnienie to oklepany paradoks, taką się teorię głosi, ale tak nie jest. Zawsze któraś strona ma przewagę, czasem wyższy intelekt lub inteligencja, czasem silniejszy wpływ wywiera żywszy temperament lub despotyczna siła natury. Zresztą równouprawnienie. Hm!... to rzecz względna. Co się wybacza mężczyźnie, to brudzi kobietę. Co po męskim osobniku spłynie jak po szkle, to kobietę osmaruje.\n— Czyli, że owe variétés, jak mówisz, stosujesz jedynie do mężów?\n— Powtarzam ci, utartych szlaków niema w instytucji małżeńskiej, o ile zaś są nawet, to już... nie dla mnie.\nPrzy lunchu Andzia poznała parę osób, przedstawionych jej przez Horskiego. Byli to typowi Anglicy i mierzyli Annę wzrokiem krytycznym, szczególniej kobiety, kokietując przytem Horskiego. Andzia zauważyła z przyjemnością, że nie robiło to na nim wrażenia. Gdy zostali sami Oskar rzekł do żony:\n— Kapitan statku jest tobą oczarowany. Za to paniom nie podobałaś się chyba, co zresztą jest zrozumiałe. Kobiety nie lubią w swem towarzystwie takiej niewiasty, której niezaprzeczenie należy się palma pierwszeństwa.\n— A ja się już bałam, że te piękne panie zbałamucą mi ciebie!\n— Och no, ja jestem obecnie w sytuacji nader rzadkiej, płonę ku własnej żonie. Oryginalnym jesteś dla mnie klejnotem, cennym i wiele obiecującym, lecz całego blasku twego jeszcze nie znam. Zapłoniesz mi gorącym ogniem, jak gwiazda promienista w mrokach naszej alkowy. Takie przeczucie jest niesłychanym ochraniaczem od wpływów innych kobiet.\nWieczór zasnuwał kanał ciemną powloką, gdy statek rycząc przeraźliwie zawinął do Dowru. Andzia ujrzała krajobraz posępny, spotęgowany jeszcze zmrokiem. Brzegi Anglji wydały jej się ponure. Wszystko szare, groźne, we mgle i wichrze zatopione. Gwar, zamęt portowy, wrzask posługaczy, ryk parowców ogłuszyły Andzię. Wściekły huk morza, czarnego już jak lawa, przerażał ją. Oparła się ciężko na ramieniu męża z głową pełną chaosu.\nNiebawem wsiedli do pociągu i przebyli krótką przestrzeń do stacji, gdzie czekały na nich konie z Hurlestone House.\nWyszli na peron. Za nimi groom w liberji niósł rzeczy. W świetle latarni elektrycznych ujrzała Andzia lśniącą karetkę zaprzężoną w parę rosłych folblutów. Wygolony woźnica siedział jak mumja. Wsiedli, kareta potoczyła się gładko po drodze równej, jak płyty z marmuru. Gumy unosiły się lekko, rozlegał się tylko miarowy tupot kopyt i parskanie rumaków.\nLatarnie rzucały jaskrawe reflektory światła na przydrożne kamienie w pryzmach i drzewa rzadko rosnące.\nAndzia odczuła wieś i nagle porwała ją szalona tęsknota za Wołyniem. Ale nie zagłębiała się we wspomnieniach w obawie, by nie powróciły wizje niebezpieczne. Słuchała opowiadania męża o stajni wyścigowej w Hurlestone House, z której konie wygrywały na Derby.\n— Teraz zostały les beaux restes dawnej świetności — westchnął na końcu.\n— Dlaczego? — spytała Andzia machinalnie.\n— Prosta rzecz... niema pieniędzy. Stajnia, taka jaką była, to droga zabawka. My już mamy lekko w kieszeniach.\nPierwszy raz wyznał to przed Andzią.\nZaszumiało nad nimi rozgłośnie.\n— Wjechaliśmy już do naszego parku — rzekł Oskar. — Słyszysz Anni, z jednej strony huczy morze, z drugiej drzewa. Jest aż za głośno.\nKareta toczyła się szybko, robiła zakręty, zwroty, wciąż w donośnym gwarze drzew, nareszcie kopyta koni dźwięknęły na asfalcie, Andzia ujrzała wyniosłe, oświetlone okna pałacyku i ciemne kamienne ściany.\nHorski wysiadł pierwszy i wyprowadził żonę z karety. Weszli do obszernego hallu. Oskar rozmawiał ze starym służącym po angielsku i sam troskliwie pomógł się żonie rozebrać, Andzia drżała. Otworzono przed nimi drzwi.\n— Chodźmy, tam zapewne mama na nas oczekuje.\nWeszli, lecz salon był pusty. Anna ucieszyła się z tej okoliczności, gdyż mogła swobodnie ochłonąć z wrażenia. Ale Oskar rozgniewał się.\n— Cóż to, pouciekali wszyscy na nasze spotkanie, per Bacco! Zostań tu Anni, pójdę szukać mamy. Domyślam się, gdzie jest.\n— Nie, nie odchodź Oskarze...\n Zatrzymała go za ramię. Wiał na nią chłód z tej sali wielkiej, prawie pustej i bardzo ciemnej, pomimo rzęsistego oświetlenia. Pod ścianami stały meble ciężkie i stare, na stiukowych ścianach kilka obrazów olbrzymich i wielki portret królowej Wiktorji, w średnim wieku, w gronostajowym płaszczu.\nRozległy się kroki w sąsiednim pokoju.\n— A!... Nadobna Katy — zawołał Horski.\nNa progu stanęła postać kobieca, wysoka, niezmiernie szczupła. Twarz miała wąską, bladą, włosy jasno-blond nad czołem. Oczy mętne choć duże, skierowała na Annę i trwała w takiem niemem wpatrzeniu się. Badała Andzię od stóp do głowy.\n— Cóż to nie witasz nas?... ...Anni, przedstawiam ci moją siostrę, Katy, patrz oto moja żona.\nAngielka podeszła bliżej i wyciągnęła do Anny wąską, chudą rękę.\n— Miło mi poznać żonę Oskara. Zrobił nam niespodziankę, nigdybym nie przypuszczała, że on się ożeni — przemówiła po francusku.\n— To wyłączna zasługa Anni — rzekł Horski, witając siostrę — Gdzie jest mama?...\n— Rozmawia z duchami.\n— No, naturalnie! Domyśliłem się tego. Pójdziemy do niej. Prowadź nas Katy — dodał, biorąc żonę pod rękę.\n— Nie zapomniałaś chyba rozkładu domu i wiesz, gdzie spirytystyczna sala. Idźcie sami, zaraz zadzwoni gong na kolację.\nGdy Horsey odchodzili, Andzia obejrzała się i spostrzegła, że Katy patrzy na nią przez szkła z wielką uwagą i pochyleniem głowy typowem, znamionującem krótki wzrok.\n— Jaka sztywna twoja siostra — szepnęła Andzia.\n— O tak, miękkości u niej brak zupełny, posiada tylko dużą dozę zarozumiałości. Jako krótkowidz jest nieufna, przytem sławna krytyczka, wszystko podlega jej surowej opinji. Ma pretensję, że jest najrozumniejsza, najinteligentniejsza, no i zapewne najpiękniejsza.\n— Malujesz ją nie zachwycająco.\n— Cóż cię obchodzi Katy?... Nikt się nią nie przejmuje. Ty możesz zyskać jej sympatję, bo jesteś bogatą, ale znowu jesteś od niej stokroć urodziwszą, to zniweczy powyższy plus. Nadobna Katy nie przyzna ci wdzięku i urody, lecz w rzeczywistości doskonale to zauważy i będzie ją to jątrzyło przeciw tobie. Ale oto stoimy przed przebytkiem duchów.\nWeszli do pokoju kwadratowego, pogrążonego w zupełnym prawie cieniu. Mały kaganek, palący się czerwono-żółtym płomykiem, na oliwie, w podłużnej czarce, pełzał blado po czarnych ścianach. Przy stole, pokrytym czarnym suknem siedziała wyniosła postać w białym zawijaku na głowie. Rysy chłodne, posągowe, brwi długie, skupione z głęboką pionową bruzdą na czole. Oczy kobieta utkwione miała w ekierce, na której spoczywały jej długie i wąskie palce. Na suknie wymalowane były litery alfabetu białą farbą.\nAndzia stała zdumiona, patrząc na tę twarz surową na tle ponurym i mistycznym dziwnego pokoju. Przykuł ją ten widok niezwykły. Horski podszedł do stołu. Powitał matkę po angielsku, mówiąc głośno, bez ceremonji. Kobieta drgnęła i podniosła na niego źrenice szare, dziwnie przenikliwe.\n— Czy duchem jesteś, czy realną istotą?... — szepnęła głosem ponurym.\n— Och, no, nie przerażaj mi mamo żony, jestem twoim synem i przywiozłem ci synową. Możeby dość tych duchów na dziś?...\n— A więc już przyjechaliście?... Rozmawiałam z duchem Danta Alighieri, pytałam o wasze losy i o twoją Annę... Duch był dziś widocznie rozdrażniony...\n— Możeby łyżkę bromu?...\n— Oskarze, nie żartuj, duch się może zemścić.\n— Mama go przebłaga, a tymczasem proszę powitać moją żonę. Anni... chodź dzieciaku...\n— Więc ona jest tu...\nHorska powstała i uniosła w ręku kaganek, wysoko przy głowie, szukając wzrokiem synowej. Wyglądała zupełnie jak lady Macbeth z tragedji Shakespeara i takie właśnie zrobiła na Andzi wrażenie.\nOskar podprowadził żonę za rękę.\n— Oto jest owa perła, którą wyłowiłem na brzegach morza Śródziemnego, jak ci to pisałem mamo. Przyznaj, że mam dobry gust.\nHorska Mistress przez chwilę badała Andzię ciekawie, gdy zaś ciemna głowa młodej kobiety pochyliła się do jej ręki, matka Oskara postawiła kaganek na stole i ucałowała synową dość serdecznie.\n— Jesteś Polką, chciałam zawsze dla Oskara Angielkę na żonę, Polacy są zbyt romantyczne i zapalne głowy. Takim był mój mąż i dlatego kocham Polaków, chociaż przyznaję im mnóstwo przywar. Ale nie wyobrażam sobie, aby Polak mógł być złym mężem...\n— Czy zaś Polki są dobremi żonami, to już ja sprawdzę — zaśmiał się Horski.\n— Podoba się mnie twoja żona, Oskari — rzekła nagle po polsku, obcym, łamanym, akcentem. — Taka miła i ładna.\n— Mama mówi po polsku! Jak to dobrze — zawołała Andzia odrazu rozbrojona.\n Czemu tak?... Ja mówiła źle, dawniej lepiej, mnie Georges uczył, mój mąż nazywał się George... po waszemu Jerzy, jakie ty masz czarne włosy ładne i oczy, piękne oczy. A mnie Dante mówił, że ty jasna, clara, clara powiedział.\n— Duch zrobił mamie niespodziankę.\nWtem rozległ się przeraźliwy głos gongu.\n— Wezwanie na kolację, muszę się przebrać.\nMistress Horska krokiem sztywnym wyszła z sali. Spowita była w rodzaj płaszcza arabskiego z białej tkaniny, głowę w białym turbanie wznosiła wysoko.\nGdy wyszli z sali duchów, Oskar rzekł do żony:\n— Właściwie powinniśmy się przebrać... tu panuję taka etykieta, nasze stroje podróżne... przerażą Katy. Ale już nie pora na to.\nAndzia nie poznała matki Oskara, gdy się spotkały przy stole. Lady Macheth przeistoczyła się w światową, dystyngowaną damę. Suknia z ciemno perłowego jedwabiu opływała ją bogatemi zwojami, spinała ją pod szyją duża, staroświecka brosza; włosy lekko siwe, mocno upudrowane, spiętrzone były w modną koafiurę. Strój zmieniał zupełnie charakter tej kobiety, postać jej mistyczna przedtem, była teraz portretową. Katy, w tualecie wizytowej, wydawała się jeszcze chudszą i bledszą.\nObie damy zmierzyły Andzię zdumionem spojrzeniem.\n— Nie przebrałaś się Anno? — spytała Katy z ironją.\nOboje macie stroje wykwintne do wagonu, lecz nie do stołu — przeciągle rzekła matka.\nOskar wytłumaczył siebie i żonę, lekceważąc tę sprawę.\n— Jaką mieliście podróż przez kanał, boksował zapewne jak zwykle na wiosnę? — spytała matka.\nRozmowa potoczyła się w języku francuskim, ogólnikowa i obopólnie chłodna. Głównie rozmawiał Oskar z matką, Andzię niecierpliwiła Katy uporczywie na nią spoglądająca...\nMłoda kobieta garnęła się serdeczniej do matki mężowskiej. Okazała zainteresowanie się spirytyzmem, co wywołało u świekry łaskawszy uśmiech, u Katy zaś ironję na ustach.\n— Wywoływać duchy nie każdy potrafi, to wymaga dużo wyłącznych warunków — rzekła Katy kwaśno.\nAle matka podchwyciła.\n— Jeśli zechcesz Anno, mogę cię zabrać kiedy na seans, może jesteś medjum?... Widzę na twej twarzy wielką wrażliwość i oczy masz gorące. Spróbujemy. Dobrze?\n— Owszem mamo, bardzo bym pragnęła.\n— Czy nie wywoływałaś nigdy duchów?...\n— Nigdy. Nie znam tej zabawy.\n— To jest rzecz poważna, to nie zabawa, Anno.\n— Dla mnie to nawet farsa — dorzucił Oskar.\n — Kto ma taki pogląd o spirytyzmie, nie może się nim zajmować — rzekła pani Horska. — Dante mi jednak przepowiedział los Oskara, gdy on wyjeżdżał na Riwierę.\n— Ciekawe — mruknął Horski.\n— Dante powiedział: Z tego samego źródła, z którego płynęła dlań ruina materjalna wypłynie zysk...\n— Cóż to ma znaczyć? — skrzywił się.\n— Ja rozumiem wybornie — odrzekła matka z powagą — posłuchaj dalszego ciągu a i ty zrozumiesz; „Dwie kobiety, bliskie siebie, obie pochodzą z północy, jedna ciągnie go na dno, druga wyratuje.\n— Hm! To nadzwyczajne. Jasnowidzący duch. Muszę z nim zawrzeć bliższą znajomość. Czy też i ze mną będzie również elokwentny?\nAndzia spuściła oczy i pomyślała:\n...Te dwie kobiety... to Lora i... ja... Materjalna ruina... Więc to było między nimi w takim stopniu?... Materjalny zysk... to ja... Tylko materjalny?...\nOwiał ją przedziwny smutek, jakby cień jakiś nad nią przeleciał.\n— Zdaje mi się, proszę mamy, że Oskar ratunku nie potrzebował, a tembardziej nie szukał go we mnie — rzekła oschle.\n— Masz słuszność Anni, Dante pokpił sprawę. Radzę mamie zmienić ducha na bardziej prawdomównego.\nPani Horska skierowała mowę ostentacyjnie na inny temat. Pytała Andzię o rodzinę i kraj ojczysty. W pewnej chwili rzekła:\n— Z opowiadań męża mego i z literatury wyrobiłam sobie pewne pojęcie o Polkach. Otóż według mej opinji są to wielkie entuzjastki, ale niezbyt solidne, przeważnie dyletantki życiowe; dużo opierają na pozorach, na powierzchownym blichtrze, bez głębszej treści, bez niezłomnej podstawy. Nawet temperament Polek nie płynie chyba ze krwi, lecz z nerwów, czasem z płonącego mózgu. Mam wrażenie, że Polka może dużo chcieć, lecz mało spełni, i wogóle nie są to kobiety czynu, raczej marzycielki niż bojowniczki.\n— O nie, mamo, to jest mylne twierdzenie — żywo zaprzeczyła Andzia. — Polki mają dużo idei, szlachetnych porywów.\n— Idea, porywy, to jeszcze nie czyn.\n— Są u nas i czyny, kobiety potrafią pracować z zamiłowaniem.\n— Ale bez wytrwałości.\n— Ach, to jest wzgląd zupełnie indywidualny, to zależy od charakteru osobistego. Dużo jest wśród Polek bardzo dzielnych kobiet, dobrych obywatelek kraju, wytrwałych pracowniczek, tak na niwie szerszej, społecznej jak i w małem kółku własnej rodziny i domu.\n — Z tem się zgadzam, Polki posiadają ciche cnoty niewieście, lecz do szerszej, jak mówisz, społecznej pracy, nie mają wiele zdolności. Główną przyczyną tego jest wada ich charakterów i wychowania. Nadto są pieszczone i nie umieją być niezłomnemi, zrażają się łatwo, jak łatwo się zapalają. Zapał gaśnie przy pierwszym niepomyślnym wietrze.\n— Czasem warunki społeczne naszego kraju są przyczyną tego. Nie jesteśmy narodem wolnym, krępują nas i obwarowują najlepsze nasze chęci. Walka w takich razach jest niemożliwą, to wytwarza apatję i zniechęcenie.\n— Zapewne jeszcze częściej krępują was mężowie, prawda?... — zaśmiała się Katy. — Polki są urodzonemi niewolnicami.\n— To jest krańcowe stawianie kwestii — oburzyła się Andzia. — Arbitralność mężów i... ojców odgrywa niekiedy poważną rolę w życiu kobiet, nadając im odmienny kierunek od dróg, które wiodą do ich własnych ideałów i dążeń. Ale to są wypadki sporadyczne, im podlegają nietylko Polki. Ogólnie jednak Polki mają w sobie dużo wolnego ducha, indywidualności...\n— I wdzięku — dorzucił Oskar.\n— To rzecz uboczna — sucho rzekła Katy.\n— Och, no, bardzo ważna. Jest to atut w kobiecie niemal decydujący. Polki posiadają go w wysokim stopniu. Nie znam wdzięczniejszych kobiet nad Polki. Kobieta bez wdzięku to ułomna karliczka, choćby miała najwspanialsze warunki piękna, gdy nie posiada wdzięku, piękna nie jest.\n— Właściwie do czego ta tyrada się stosuje... — spytała Katy zirytowana.\n— Do apoteozy kobiecego wdzięku. W zasadzie jestem nieprzyjacielem kobiet społeczniczek, gdy jednak owe społeczne idee pielęgnuje kobieta wdzięczna, daruję jej wszystkie winy, nawet gotów jestem pomagać. Gdyby nasze sufrażystki były wdzięczniejsze, nie zaś potwory żeńskie, tolerowałbym ich wybryki z uśmiechem.\n— To są dzielne i wytrwałe kobiety. Cześć im — zawołała Katy.\n— Powywieszałbym je wszystkie ku uciesze publiczności w Hyde-Parku w Londynie. Kobieta zawsze i w każdym czynie, choćby najenergiczniejszym i najsamodzielniejszym nie powinna nigdy zapominać, że jest kobietą. To jest jej wdzięk i tem jedynie bierze mężczyzn. Wszelkie pozowanie na męskość, wyrabianie w sobie cech tej męskości i przywilejów chybia celu. Taką bronią kobiety rzadko zawojują mężczyzn, podczas, gdy swą wdzięczną kobiecością zrobią z nimi wszystko.\n— Przyznaj Oskarze, że gdy chodzi o istotnie wielki czyn i niezłomną wytrwałość, tam tylko działać mogą kobiety ani zbyt piękne, ani zbyt wdzięczne, bo jedno i drugie przeszkadza temu. Superlatywy takie są cenione przez ogół mężczyzn, lecz wykolejają kobiety, demoralizują je, odciągając od pracy intensywnej i żmudnej — rzekła mistress Horska.\n— Dla waszego egoizmu i waszej zabawy — syknęła Katy.\n— Ach, tobie mężczyźni nigdy nie przeszkodzą w żadnych zamiarach społecznych. Zapisz się Katy do sufrażystek, świat nic na tem nie straci. Ale moją Anni, naprzykład, wyrwałem poniekąd z projektów, które sobie nakreśliła. Jakieś społeczne prace dla idei, na swej glebie, prawdopodobnie wieczny celibat, także dla idei. Początkowo miało być małżeństwo bez przekonania, ale także dla idei. Same konflikty z sumieniem, summa-summarum barbarzyńskie poglądy. Na szczęście jest piękna i uosobieniem wdzięku, zatem, gdyby nie ja, znalazłby się ktoś inny, ktoby temu przeszkodził.\nTen typ kobiety, co Anni, nie może sobie pozwolić na samodzielną pracę. Hołdy męskie odrywałyby ją zawsze od działań społecznych.\n— Po takiej opinji mego męża będziesz miała o mnie złe wyobrażenie.... Katy... prawda?... — rzekła Andzia z miłym uśmiechem, przechylając się wdzięcznie do szwagierki. — Oskar mnie trochę oczernia; nie jestem lalą oczekującą tylko hołdów męskich, potrafiłabym być samodzielną, pracować wytrwale, gdyby nie twój brat, który mnie wykoleił — zaśmiała się.\nKaty odczuła, że Andzia chce złagodzić przykre słowa Oskara, wypowiedziane do siostry i sztywną Angielkę rozgniewało to. — Odrzekła sucho:\n— Gdybyś jednak miała szczere zamiary nikt by ci w tem nie przeszkodził. Ale powtarzam, że wy Polki, macie już niewolniczość we krwi, wam koniecznie potrzeba męża i pana.\n— Czy nie uznajesz, Katy, obopólnej skłonności dwojga ludzi do siebie, która często niweczy powzięte przedtem zamiary?...\n— To jest szczegół nader ważny — podchwyciła mistress Horska. Mam przykład na sobie: w młodości pragnęłam poświęcić się nauce, wstąpić na uniwersytet, wzdrygałam się na myśl o małżeństwie ale wszystko to runęło, gdy poznałam Georga. Zmienił mi się świat, pojęcia moje, projekty i już tylko żyłam myślą o Georgu i o małżeństwie z nim, aż się marzenie moje spełniło. Anna ma młuszność. Katy jeszcze tego nie zaznała, więc decydować nie może.\nMłoda Horska zarumieniła się, tembardziej, że spostrzegła utkwiony w sobie wzrok męża.\nWzrok ten wydał jej się jakby badawczym. Zdławił ją wyrzut ciężki i wstyd. Ona wszakże nie wyszła za Oskara powodowana miłością o jakiej mówiła jej matka. Więc nie miłość powtórna skłoniła ją do małżeństwa z nim. Nie to! Rzuciła ją w ramiona Oskara tęsknota jakaś dziwna a przemożna, wzięła ją jego wola, tak potężną mocą, że oprzeć się nie mogła. Czyż to jest owa niewolniczość we krwi, jak mówi Katy?... Owa konieczność podwładztwa mężowi i panu?... Może to jest tylko cecha istotnej kobiecości, pragnącej serdecznej opieki męskiej, jakiejś siły, której z ufnością rzec może „jestem twoja“.\n— Niewolniczość, niewolniczość — syczały w uszach Andzi słowa Katy. Podniosła oczy na Oskara, chcąc znaleść w nim wytłumaczenie zagadki gnębiącej ją, dlaczego nie żądając nawet jej miłości wziął ją całą, ten człowiek do niedawna zupełnie obcy, zimny i sztywny. Dlaczego wpływ jego tak na nią podziałał, że oddała mu przyszłość swą, swój los, bez wahania, bez lęku, przechodząc prawie obojętnie nad mogiłą Jasia?\nOskar patrzał na nią jakby czytał w jej myślach. I oto nagły, gorący dreszcz przebiegł jej od mózgu wzdłuż krzyża; zabiły młotem pulsa w skroniach, poczuła w sobie wszystkie nerwy i żyły palącą krwią nabiegłe. Gwałtownie nakryła oczy rzęsami, zadrżały jej usta wstydem.\nAndzia bała się podać ręki Oskarowi, by nie odczuł jej drżenia. Gdy podszedł do niej nie podniosła powiek.\nUcałował obie jej ręce z cichym szeptem.\n— Jesteś samym wdziękiem, pozostań zawsze taką...\nPrzeszli do małego saloniku.\nKaty zaproponowała partję bilardu, lecz Andzia nie umiała grać, Oskar nie chciał. Po krótkiej rozmowie starsza Horska rzekła, zwracając się do syna i synowej.\n— Jesteście zdrożeni podróżą i... zresztą wolicie zapewne być sami. Ja to rozumiem. Apartament dla was przygotowany.\n— Idź Anni, już późno, ja za chwilę przyjdę. Muszę dokończyć swą porcję cygara — rzekł Oskar.\nAndzia pochyliła się serdecznie do ręki matki z dziwnem pragnieniem słodkiej, matczynej pieszczoty, której prawie nie znała. Pani Horska odczuła to i czulej, niż może miała zamiar, ucałowała głowę synowej.\n— Ach ty polska romantyczko...\nKaty wyciągnęła sztywno rękę do bratowej. Przykrość chwilowa odmalowała się na twarzy Andzi.\nAle oto uśmiech zaigrał na jej ustach, spojrzała przekornie, z łagodną prośbą w oczach — wołając:\n— Czyż tylko tak? Wszak jesteśmy już siostrami... Katy... bardzo pragnę, abyś mnie polubiła. Ucałujmy się na zadatek przyszłej sympatji. Dobrze? Ot tak... — i chłodną, jak sopel lodowy, Angielkę uścisnęła z żywością swej młodej, szczerej natury.\nOskar odprowadził żonę do drzwi sypialni, powierzając ją w ręce panny służącej, Jenny. Sam powrócił do salonu.\nKaty skrzywiła się do niego ironicznie.\n— Nie mogę ci powinszować gustu, Oskarze. Anna jest brzydka i niesympatyczna.\n— Doprawdy?... Hm! Nadzwyczajne! Względem ciebie okazała się aż nadto sympatyczną; za twoją szorstkość dla niej postąpiła rozbrajająco. Byłem zdumiony, że mogła być dla ciebie tak serdeczną.\n— Tem gorzej to dowodzi, że jest fałszywą.\n— Anni fałszywą!... To już bezczelna potwarz. Och poprosiłbym cię Katy o nieco więcej względów dla mojej żony. Prosta delikatność nie powinna ci pozwolić na tak wyraźną złośliwość.\n— Anna maluje się, ona ma nienaturalne rumieńce.\n— Hm! Cóż jeszcze? może nosi perukę i ma wstawione zęby, albo gumowy biust?... Jakiż to zwykły objaw zazdrości kobiecej. Nie możesz jej darować, że ma świeższą i ładniejszą cerę niż twoja. Kobieta zarozumiała i próżna zawsze cudzą urodę pod jakimbądź względem uzna za sztuczną, żeby siebie podwyższyć. Znane to stare jak i świat, lecz na złośliwości takiej, każdy się pozna i w złym świetle staje nie osoba oczerniona, lecz ta, która oczernia.\n— Mnie osobiście twoja Anna podobała się — rzekła matka — jest istotnie bardzo ładną, typową, wdzięk ma wrodzony i śliczny. Poza tem widocznie jest dobra, łagodna, wybornie wychowana, wogóle sznytowa kobieta. Ale ja nie lubię brunetek, dla mnie prawdziwie uroczą kobietą może być tylko blondynka.\n— Przesąd! — zaśmiał się Oskar. Anni jest... miękką brunetką, niema w sobie nic ostrego, co cechuje wogóle brunetki. To nadaje jej urok wyłączny.\n— Szczególne! Oskar żonaty i unoszący się nad własną żoną. Cudowne zjawisko! Powiedz nam nareszcie, ile też ma posagu, zapewne cyfra poważna, sądząc po twych zachwytach.\n— Katy, jesteś istotnie zbyt złośliwą — przestrzegła matka.\n— Och, och, niech jej mama pozwoli, to starzejącym się pannom potrzebne dla zdrowia. Wszystkim muszą przypinać łatki, żeby ukryć własne. I to znana metoda. Co zaś do majątku Anni, wiem, że jest bardzo znaczny. Duże dobra na Wołyniu, rolne, fabryczne i kolosalne lasy. Jest to jedna z największych fortun tamtych okolic, kresowych.\n— To szczęśliwie, bardzo szczęśliwie, przy twych wymaganiach tylko bogate ożenienie mogło cię ratować. Finanse nasze są w okropnym stanie. Nie byłyśmy już w Londynie pół roku, bo nie mamy za co jechać. To straszne! Katy proponowała sprzedaż obrazów naszych, portretu królowej, i mebli antyków, ale nie chcę jeszcze, nie chcę tak się ogołocić. Boję się nędzy, bo już cierpię wielki niedostatek.\n— Niech się mama nie trwoży, jesteśmy znakomicie podreparowani majątkowo, nietylko, że ruina już nam nie zagraża, lecz powrócą nasze świetne czasy.\n— Tak mówisz?... Daj Boże, ale ostatecznie majątki te i dochody są własnością imienną Anny...\n— Och... to się zrobi. Jeśli mamie potrzeba, mogę służyć jej zaraz jakąś kwotą pieniężną, potem uradzimy o powiększeniu renty rocznej, któraby wystarczała.\n— Dziękuję ci Oskari. Nie mam zbyt wielkich wymagań, chciałabym tylko nie dożyć chwili, kiedy trzebaby sprzedawać coś więcej z Hurlestone-House nadto, co już sprzedane.\n— O tem niema mowy — odrzekł Horski, dopalając cygaro.\nW obszernej sypialni panował dyskretny półmrok. Lampa wisząca, ogromna jak balon, rzucała mieniące się srebrzysto zielone światła na stare, lecz jeszcze cenne makaty na ścianach, na plafon malowany w sceny mitologiczne erotycznej treści, na miękkie, niziutkie meble, na kobierzec jasny, jakby zarzucony pastelowemi kwiatami, wreszcie na postać białą Andzi, siedzącą przed kominkiem. Za żelazną kratką palił się ogień wesoły, ciskał w górę jaskrawe języki płomienia. Kominek ten był fragmentem odróżniającym się od całości świetnej niegdyś komnaty, z królującemi przy głównej ścianie łóżkami, zdobnemi w bogate rzeźby i inkrustacje. Makaty perłowo-liljowe, stare i miejscami spłowiałe opadały z wysoka po bokach łóżek, tworząc kopulasty baldachim. Na gzymsie kominka, więdły fiołki w majolikowych wazach i ze słojów wykwitały smukłe, białe irysy.\nAndzia była zapatrzona w płomień. Opływały ją białe koronki szlafroczka, z których wysunięta ręka do łokcia, podpierająca głowę miała kształt przepyszny, rzeźbiony i koloryt ciepły, świadczący o młodej, wartkiej krwi pod skórą delikatną i białą.\nPrzez okna przysłonięte ciężkiemi storami, przebijał się huk monotonny morza, słychać było łoskot pojedyńczych fal rzucanych na skały. Zdawało się, że pałacyk drży od naporu wichrów.\nAndzię trwożne opadły pytania.\n...Gdzie ją los rzucił?... Co ją tu zagnało na obcy ląd, na skały nadmorskie, do tego zameczku, jak gniazdo mew nad falami. Z cichych Turzerogów, z pokoiku na pięterku, gdzie pelargonje kwitły na balkonie, a gołębie zlatywały się chmurą nad jej głową, z lesistych puszcz wilczarskich los rzucił ją oto na brzegi Anglji. Jak to się stało i dlaczego?... Więc przeznaczenie wiodło ją na Riwierę, więc śmierć Jasia była dziełem jej przeznaczenia?... Więc wszystko, co zaszło przedtem i zgon Andrzeja to były szczeble wiodące do szczytu jej przeznaczeń? A czy to już szczyt? Czy w tej mgle która otacza jej małżeństwo z Oskarem, jest coś jeszcze, jakaś odpowiedź na znak zapytania wiszący nad nią od chwili, gdy przyrzekła Oskarowi zostać jego żoną? Czy ten pociąg dziwny i niezrozumiały do niego wpływ jego woli nad nią ma jakiś cel ukryty, dobry czy zły? Może to jest początek lepszej doli, a może nowy żart jej fatum?...\nPo ilu wypadkach szła ona do obecnego losu i do małżeństwa swego. Katastrofa kolejowa w Wilczarach. Okszta, ucieczka Lory, śmierć Andrzeja, wreszcie śmierć ciotki Smoczyńskiej i zaręczenie się z Jasiem. Ucieczka od niego na Riwierę do Lory i ostatecznie śmierć Jana, fakt epilogowy, który zaprowadził ją do ołtarza z Oskarem.\nPrzez trzy groby szła do ustalenia swego losu, odmiennego od jej marzeń i nieoczekiwanego. Czy w warunkach takich może być szczęście i czy wogóle znajdzie je ona w pożyciu z Oskarem?...\nHuk groźny za oknem wzmagał się i przenikał ją strachem. Tak samo huczało na cyplu skalnym w Monaco, gdy dała słowo Oskarowi. Zawsze burza towarzyszy jej w decydujących momentach z Oskarem. Czy to przepowiednia burzy całego życia?... Nie, nie! Nie spotka ją nic złego. Dość już nieszczęść i niedoli.\nAndzia zerwała się z kanapki i krokiem szybkim przebięgła pokój parokrotnie.\n— Chcę szczęścia, pragnę go, tęsknię za niem — wołała w duszy podnieconej.\nSpostrzegła otwartą walizkę. Ze skrytki wyjęła szkatułkę oksydowaną. Z fotografją Andrzeja podeszła bliżej do seledynowej ampli.\nKrzyknęła głucho spojrzawszy w jego rysy. Nerwy szarpnęły się.\n— Nie za nic dłużej!\nRzuciła fotografję do szkatułki, zatrzasnęła i schowała szczelnie w kuferku. Podeszła do kozetki przed kominkiem i padła na nią ukrywszy twarz w dłoniach. Pomimo odrzucenia fotografji, oczy Andrzeja stały przed nią jakby żywe. Bała się odsłonić własnych źrenic, by nie ujrzeć go tuż przed sobą. Czuła, że stoi przy niej i na nią patrzy.\nPrzerażenie paraliżowało ją i dwa sprzeczne uczucia: szalone pragnienie ujrzenia wizji Andrzeja i lęk paniczny przed tym widokiem. Zwyciężyłoby pierwsze, gdyby nie nowe uczucie nadpływające ku niej jakby masą czarnego iłu. Uczucie wiarołomstwa względem Oskara. Przysięgała mu wierność, a oto zdradza go myślą — o tamtym, całą istotą jest przy tamtym, będąc żoną Oskara.\n— Ach głupstwo! kochałam tylko Jędrka! — odsuwa Andzia czarny ił od sumienia swego.\nSzmery w pokoju rosną. Andzia słyszy słowa niewidzialnych mar.\n...Przysięgałaś, bądź wierną.\n...Spójrz Hańdziu, mój pąku szkarłatny, spójrz na wizję moją, bo oto duchem stoję przed tobą wywołany twą tęsknotą, bo kochałaś i kochasz mnie jednego i... wierną... jesteś... mej pamięci — szły szepty do Andzi z głębi pokoju, a huk za oknem zdawał się je powtarzać i akcentować każde słowo, bolesną trucizną nasiąkłe.\nWiła się w męce. Wizje szły jedna za drugą, jakby nasuwane ręką Andrzeja, który stał przed nią.\n...Cichy kościółek parafjalny na Wołyniu, świece na ołtarzu goreją, z chóru płynie hymn weselny, przed ołtarzem stoi Jędrek i trzyma ją, Andzię, za rękę, stuła ich wiąże, ślubują sobie wieczną miłość i wiarę. Ona w białej sukni w welonie i w wieńcu: czysta, dziewicza, kochająca, kochana świętem uczuciem.\nWizja zmienia się.\n...Prokopyszcze takie, jakie Andzia zna z fotografji, fantazją je sobie dopełnia.\nWięc ogród pełen kwiecia, mnóstwo róż purpurowych, posąg bogini Cerery. Hańdzia z Jędrkiem (są już mężem i żoną). On całuje ją w usta i cichym słodkim głosem mówi „mój pąku szkarłatny”, ona tuli głowę do jego piersi i zapłoniona szepcze: „Już nie pąku, Jędruś, już nie pąku“. Śmieją się oboje radośnie, jak dzieci.\n„Temnyj hrad, dąb; Andrzej konający, jego wzrok błędny... i ostatni, rozpaczy okrzyk:\nWizje płyną gwałtownie.\n...Noc, bory ciemne, zasnute srzeżogą śnieżnej mgły, wóz zasypany jedliną, dokoła pochodnie, śpiew litanji, skrzyp kół i miarowy stuk kopyt czwórki szpaków. Andzia za wozem wpatrzona w martwą postać Jędrka.\nOrszak żałobny stanął przed dworem w Prokopyszczach, wnoszą Jędrka do środka domu...\n...Jakiż huk przeciągły, morze ryczy, burza... cypel skalny, słychać kroki na ścieżce. Idzie Horski... Andzia drży, drży...\nNie! to pod Wenecją pociąg huczy, na wiadukcie, Horski stoi przy niej, patrzy swym władczym, magnetyzującym wzrokiem, dłonią naciska jej rękę i szepcze z nakazem.\n— Załamał się ostatni most, panno Anno.\nOczy zaś jego mówią:\n— Jesteś już w mej mocy. Zostaniesz.\nAndzia ruchem nagłym oderwała dłonie od twarzy i śmiało spojrzała przed siebie. Ogień palił się jasno, było ciepło i miło.\nUsłyszała szmer jakiś. Bystro spojrzała w tę stronę. Wizje znikły, tylko huk za oknem ten sam co na cyplu.\nOskar podchodził do niej. Zerwała się z kozetki.\n— Gdzie ja jestem!?...\nStanął obok i ujął jej ręce.\n— W Hurlestone-House, w naszej sypialni. Anni co tobie? Spałaś? To niemożliwe, bawiłem u mamy nie całe trzy kwadranse.\nZdawało jej się, że w wizjach swych przeżyła nieskończone godziny.\n— Co tobie dzieciaku?... Takaś urocza z tym półsnem w oczętach. Siądźmy tu razem na kozetce. Tak, przytul się do mnie. Dość wstydu, jesteśmy w naszej alkowie, zaświecisz mi tu jak gwiazda jasna. Daj mi pić rozkosz, bo pragnę... i ty pragniesz.\nDelikatnie, wytwornym giestem uniósł jej głowę ze swej piersi. Wpatrzył się w jej oczy. Andzia drżała, opływał ją dreszcz namiętny, źrenice Oskara owładnęły ją swą mocą i brały, brały nieprzepartą siłą rozkazu. Tchnęły w nią otuchę, spokój, słodkie uczucie bezwładu.\nWizje runęły, odpadły od niej marzenia przeszłości, wszystko uciekło w popłochu, zostały tylko nad nią władne oczy Oskara i wola w nich zawarta.\nOn w wyrazie jej oczów wyczytał, że ma ją całą dla siebie. Uśmiechnął się. Zaszemrały nad nią jego słowa.\n— Burza na morzu, wicher, ale nam tu ciepło i dobrze; moja Anni pełna słodyczy, pełna uroku, moja Anni promieniuje... Będę pieścił, pieścił, całował, zapieszczę chyba mego cudnego dzieciaka. Co?... zacałuję tę kroplę ustek jak krwawe winne grono. Patrz na mnie, upajam się tobą, pragnę się upoić aż do zapamiętania. Noc burzy i szału... Morze ryczy a we mnie każdy nerw drży... Każda żyła. Nie pamiętam, kiedym tak pragnął...\nAndzi pod mocą jego źrenic wolno opadały długie rzęsy. Ostatecznie brał ją pod swoją władzę, przelewał w nią niepokojący dygot zmysłowej rozkoszy.\nHorski powściągliwie, lecz drżącą ręką rozplatał jej ciemne, długie warkocze.\nTę stronę ostatnio edytowano 21 paź 2017, 18:15.


Urządzanie mieszkania – skąd czerpać inspiracje? - Serwis informacyjny\nStrona główna » Urządzanie mieszkania – skąd czerpać inspiracje?\nUrządzanie mieszkania – skąd czerpać inspiracje?\nWiele osób z utęsknieniem oczekuje chwili, w której będą mogły rozpocząć urządzanie własnego mieszkania. Często to jednak trudny i żmudny proces wymagający poświęcenia czasu i podjęcia ogromu decyzji. Aby całość nie przysparzała zbyt wielu problemów, warto wcześniej poszukać inspiracji. Gdzie znaleźć pomysły na aranżację lokum?\nKatalogi, czasopisma i programy wnętrzarskie\nZanim przejdziemy do podejmowania decyzji o zakupie konkretnych elementów do domu, warto w wolnej chwili usiąść i spokojnie przejrzeć rozmaite magazyny wnętrzarskie. W tego rodzaju czasopismach nie brakuje porad i ciekawych pomysłów, które mogą być niezwykle pomocne. Równie wiele inspiracji zawierają katalogi znanych sklepów, które przedstawiają produkty wraz z gotowymi projektami i aranżacjami.\nW domowym zaciszu warto włączyć także popularne w ostatnich latach programy wnętrzarskie dostępne na kanałach telewizyjnych lub znanych platformach video. Autorzy obrazują w nich praktyczne pomysły na urządzanie mieszkań i domów, zgodne z najnowszymi trendami. Często też pokazane są imponujące metamorfozy poszczególnych pomieszczeń za pomocą prostych i tanich rozwiązań.\nStrony www i sklepy internetowe z wyposażeniem wnętrz\nW dzisiejszym świecie wielu osób szuka różnorodnych porad w sieci. Nie inaczej jest podczas urządzania mieszkania. Internet to doskonałe miejsce na odnalezienie inspiracji aranżacyjnych. Źródłem pomysłów mogą być tematyczne strony www, a także konta społecznościowe architektów, dekoratorów i producentów mebli. Dużym zainteresowaniem cieszą się także blogi o aranżacji przestrzeni.\nNie można jednak zapominać, że wiele rozwiązań podsunąć może również sklep internetowy z wyposażeniem wnętrz. Przeglądanie oferty i dokładne przyjrzenie się poszczególnym produktom często owocuje doskonałymi pomysłami. W sklepie internetowym, który posiada szeroki asortyment, można później dokonać szybkich i sprawnych zakupów, bez konieczności wychodzenia z domu.\nBez wątpienia sklep internetowy z wyposażeniem wnętrz to miejsce, które absolutnie trzeba odwiedzić. Mimo to nie zaszkodzi w razie potrzeby zajrzeć także do marketów stacjonarnych. Sklepy dekoratorskie, meblowe i budowlane to możliwość przyjrzenia się poszczególnym produktom z bliska, co często bardzo ułatwia podjęcie dobrej decyzji.\nCo więcej – w sklepach stacjonarnych często eksponowane są nie tylko same produkty, ale również całe aranżacje poszczególnych pomieszczeń czy stref domowych. W ten sposób, wybierając konkretną rzecz, można od razu uzyskać wskazówkę, jak ciekawie urządzić przestrzeń za jej pomocą oraz jakie akcesoria warto do niej dobrać.\ndekoracje do domusklep internetowy z wyposażeniem wnętrz\nhttps://xann.pl/sitemap http://ntumobile.org/trwale-meble-kuchenne-na-zamowienie/ kancelaria adwokacka katowice


Wszechświat w twojej dłoni. Niezwykła podróż przez czas i przestrzeń - Christophe Galfard - Książka - Księgarnia internetowa Bonito.pl\nKsiążka Wszechświat w twojej dłoni. Niezwykła podróż przez czas i prz...\nKsięgarnia » Literatura naukowa » Popularnonaukowa » Wszechświat w twojej dłoni. Niezwykła podróż przez czas i przestrzeń\nWszechświat w twojej dłoni. Niezwykła podróż przez czas i przestrzeń – opis wydawcy\n„Najpiękniejsza podróż, w jaką kiedykolwiek się udasz” – „Elle”.\n„Galfard przemienia naukę w hollywoodzką historię” – „Livres Hebdo”.\n„Kosmos będzie twoim nowym centrum rozrywki” – „Lire”.\nOpinie czytelników o „Wszechświat w twojej dłoni. Niezwykła podróż przez czas i przestrzeń”\nKlienci, którzy kupili Wszechświat w twojej dłoni. Niezwykła podróż przez czas i przestrzeń, wybrali również:\nWszechświat w twojej dłoni. ...


Potrzeba więcej specjalistów, aparatury medycznej i łóżek – wynika z kontroli NIK na oddziałach anestezjologii i intensywnej terapii oraz na blokach operacyjnych w województwie podkarpackim.\nJak informuje portal pulshr.pl, zgodnie ze standardami w dziedzinie AiIT, liczba łóżek na oddziale anestezjologii i intensywnej terapii powinna stanowić co najmniej 2 procent ogólnej liczby łóżek w szpitalu. Z ustaleń Najwyższej Izby Kontroli wynika, że wymaganą liczbę specjalistów anestezjologii i intensywnej terapii (AiIT) zatrudniano jedynie w połowie z ośmiu badanych placówek w województwie podkarpackim. W większości szpitali stwierdzono niezgodne z obowiązującymi standardami przypadki, w których jeden lekarz w tym samym czasie znieczulał dwóch pacjentów, albo pozostawiał bez opieki chorych na oddziale anestezjologii i intensywnej terapii, by znieczulić pacjenta na bloku operacyjnym. Niepokojące są także dane dotyczące lekarzy anestezjologów, którzy na OAiIT i na blokach operacyjnych pracowali nawet kilka dni bez przerwy.\nW skrajnym przypadku lekarz zatrudniony na kontrakcie pracował nieprzerwanie przez 288 godzin, czyli 12 dób. Pracował i dyżurował na zmianę w szpitalnym oddziale ratunkowym (SOR), na oddziale anestezjologii i intensywnej terapii oraz w karetce reanimacyjnej. W podobnej sytuacji znaleźli się także lekarze anestezjolodzy w czterech innych szpitalach – Strzyżowie, Tarnobrzegu, Mielcu i Leżajsku. W niektórych przypadkach pracowali bez przerwy od 78 do 152 godzin, co zdaniem NIK mogło negatywnie wpływać na jakość wykonywanych przez nich zadań oraz stwarzać zagrożenie dla pacjentów i dla samych lekarzy.


Szpilki R.POLAŃSKI - 0760/A Magnolia Zamsz R.Polański - Szpilki damskie różowe - Modile.pl\nSzpilki R.POLAŃSKI - 0760/A Magnolia Zamsz R.Polański - Szpilki damskie różowe\nSzpilki R.POLAŃSKI - 0760/A Magnolia Zamsz R.Polański - Szpilki damskie różowe w eobuwie.pl\nElegancka propozycja marki R.Polański. Dobrze układająca się na stopie cholewka to skóra naturalna - zamsz. Sylwetkę podkreśla obcas o wysokości 9 cm. Wygodę noszenia podnosi wyściółka: skóra. Wkładka to skóra. Podeszwa to wysokogatunkowe tworzywo. Model na obcasie unosi sylwetkę i dodaje jej lekkości.


EASA certyfikuje najnowszą, 242-tonową wersję A330 – infolotnicze\nEASA certyfikuje najnowszą, 242-tonową wersję A330\nNajnowszy wariant odnoszącego duże sukcesy samolotu A330 – nowy, 242-tonowy A330-300 – uzyskał certyfikat Europejskiej Agencji Bezpieczeństwa Lotniczego (EASA) po 100-godzinnej kampanii badań w locie. Wkrótce ma również otrzymać certyfikat władz amerykańskich (FAA). Co więcej, w niedalekiej przyszłości mniejszy model A330-200 pójdzie w ślady A330-300 i również osiągnie 242-tonową masę startową. Do dziś już 11 klientów zamówiło 242-tonową wersję A330.\nPierwszy certyfikowany model 242-tonowego samolotu A330-300 jest napędzany silnikami CF6-80E1, a certyfikacja z innymi typami silników – PW4000 i Trent 700 – nastąpi wkrótce. W 100-godzinnej kampanii badań w locie brały udział dwa samoloty: egzemplarz testowy (MSN0871) użyty do sprawdzenia pewnych ulepszeń aerodynamicznych oraz nowy egzemplarz produkcyjny (MSN1628), którego zadaniem było zweryfikowanie aktywacji centralnego zbiornika i jej ogólnego wpływu na wydajność większej platformy A330-300. Godne uwagi jest to, że struktura 242-tonowego A330 jest również podstawą do rozwoju nadchodzącego modelu A330neo.\nPołączenie zwiększonej masy startowej, ulepszeń aerodynamicznych oraz opcjonalnego zwiększenia pojemności zbiorników paliwa – w porównaniu z poprzednią wersją 235-tonową – oznacza, że nowy, 242-tonowy A330-300 może pozostawać w powietrzu nawet przez 15 godzin albo przewozić większe ładunki na istniejących trasach. W praktyce znaczy to, że może latać bezpośrednio między Europą a południowo-wschodnią Azją i mógłby obsługiwać ponad 90 procent typowych tras z londyńskich portów lotniczych.\nSamoloty z rodziny A330, które mogą przewozić od 250 do 300 pasażerów i są dostępne również w wariantach towarowych, VIP oraz wojskowych (transportowce i cysterny), zostały zamówione w liczbie niemal 1500 sztuk, a około 1150 samolotów jest obecnie eksploatowanych przez ponad 100 operatorów z całego świata. Od kiedy do służby wszedł pierwszy A330-300, jego znakami rozpoznawczymi były ekonomiczność operacyjna, innowacyjne rozwiązania kabiny pasażerskiej oraz znacznie szersze fotele w klasie ekonomicznej, niż w jakimkolwiek konkurencyjnym samolocie. Co więcej, dzięki licznym ulepszeniom oraz niezawodności operacyjnej rzędu 99,4 proc. A330 jest najbardziej efektywnym kosztowo i oferującym największe możliwości samolotem w swojej klasie.\n← Głodem ich weźmiemy! Albo i nie… → Szybki news: Podniebne zmagania akademickich pilotów na finiszu


Idealne dyktando: czy coś takiego istnieje? - Ta-Praca.pl\nIdealne dyktando: czy coś takiego istnieje?\nIdealne dyktando pochodzi ze współczesnego źródła jasnego, standardowego języka polskiego. Temat tekstu zależy od nauczyciela – jednak żywy, wciągający tekst znacznie ożywia ćwiczenie. Ponieważ jednym z celów dyktowania jest zapewnienie praktyki w zrozumieniu semantycznie ujednoliconej mowy, dyktanda akapitowe są najlepsze dla większości ćwiczeń.\nNa poziomie początkującym dyktanda powinny być podstawowymi stwierdzeniami, które uczniowie już czytali, w prostych, zunifikowanych akapitach. Na poziomie średniozaawansowanym dyktanda powinna również pochodzić z materiałów, które uczniowie przeczytali – ale już w dłuższych, bardziej rozwiniętych akapitach. Na obu tych poziomach dyktanda pomagają wzmocnić:\npodstawowe struktury zdań\nNa poziomie zaawansowanym celem jest zmuszenie uczniów do nauki tego, co słyszą, a czego nie. Dlatego nauczyciel powinien dyktować nieznane teksty, dzięki czemu uczniowie słuchają podstawowego aspektu dyktanda.\nDobór treści dyktanda\nWe wszystkich przypadkach dyktanda muszą być dobierane zgodnie z umiejętnościami uczniów, a ich użycie i styl powinny być podobne do tego, co uczniowie powinni sami umieć odtworzyć – zarówno ustnie, jak i na piśmie.\nPrzydatnym źródłem dyktanda na wszystkich poziomach jest sam podręcznik zajęć. Korzystając z podręcznika, nauczyciel uniknie wybierania materiałów, które są zbyt różne od norm językowych, których uczą się uczniowie. Z tego samego powodu wybrany materiał będzie miał (lub powinien mieć) dobre przykłady aspektów językowych, z którymi ma do czynienia klasa, pod względem:\nDobry moment na przedstawienie dyktanda znajduje się na początku zajęć. Powodem tego jest fakt, aby od razu skoncentrować uczniów na języku, uspokoić ich i zapewnić punktualność.\nDo transkrypcji najlepiej, aby uczniowie używali ołówków i jednolitych zeszytów z papierem w linie. Warto poprosić również, aby zapisali swoje transkrypcje na co drugim wierszu, aby w razie potrzeby można było zaznaczyć poprawki między wierszami.\nPrzed rozpoczęciem dyktanda nauczyciel zapisuje na tablicy wszelkie właściwe rzeczowniki, skróty (itp., Np. Itd.), Akronimy lub obce lub specjalistyczne słowa w obrębie dyktanda, których wcześniej nie wyjaśnił. Nauczyciel powinien zapisać również na tablicy wybraną pisownię dla każdego słowa, które jest powszechnie pisane na więcej niż jeden sposób.\nAby rozpocząć ćwiczenie, nauczyciel odczytuje dyktando raz, z normalną prędkością mówienia. Jak wspomniano wcześniej, zaleca się, aby nauczyciel wybrał fragment z podręcznika, z którym uczniowie są już zaznajomieni (np. część eseju, opowiadania lub artykułu). Podczas pierwszego czytania uczniowie powinni tylko słuchać.\nNauczyciel następnie czyta dyktando po raz drugi, z nieco wolniejszą prędkością. Uczniowie rozpoczynają transkrypcję. Nauczyciel zatrzymuje się po każdej frazie lub znaczącej jednostce, a także wskazuje na interpunkcję, którą uczniowie muszą uwzględnić w swoich transkrypcjach. Czasami uczeń poprosi o powtórzenie słowa lub frazy – należy to uczynić, jeśli to jest wymagane.\nNastępny artykuł 5 kroków do wyboru karnisza idealnego\nPoprzedni artykuł Cegła „na salonach”: malować czy nie malować?


Skrywanie podust nadmorskich jest tymczasem o strumień oczywistsze niźli podówczas, gdy jak dziecko solo opiekowałem się pośrednikiem tegoż asortymentu. Obok zrelaksowanych warzyw, rezultatów, ziół ewentualnie trawek, do priorytetu mamusie tysiące zdecydowanych straw, które wyszperamy na subiektów półkach. W składach zoologicznych pobierzemy chociażby przypalane zioła, warzywa także cytrusy, które potrafią preferować naszym warchlakom. Wybrane spośród niniejszych „pieczeni” powinny stanowić wymieniane regularnie w rozległych czciach, tamte sztych na wszelki data – stad rozróżniamy posiłki niezmienne gwoli podust nadmorskich, obroki uzupełniające gwoli podust okrętowych oraz specjały dla świnek okrętowych.\nAbsolutne posiłki gwoli podust okrętowych\nZacznijmy z wykończonych prymitywnych obroków dla podust okrętowych. Przeczą one albo toż w aparycje kompozycji, egzystuj wówczas granulatów. Te skore, niczym banalnie się domyślić, istnieją kompilację interesujących elementów, jakże suszone zioła, warzywa azaliż nawet krzta granulatu. Fabrykaty bledszej formy podpisują mini kategorię członów – tudzież to nie zaciągają w otyli niezbędności żywieniowych znajomych pupili. Gdyby uradzimy się młóci radzić, adiustowanie wypłaty zagadkowymi żerami będzie po prostu dolą.\nPatetycznej kategorie mikstury gwoli świnek morskich władają walnie sytuowany lamus. Ich rzemieślnika powiększają wcina bogatymi suszonymi ziołami, warzywami również kokosami oraz załącznikami witaminowo-mineralnymi, najbardziej witaminą C. Wieprzki traktują na nią potężne zapotrzebowanie, tudzież drogim jej tłem egzystuje żarło, gdyż układy aktualnych gryzoni, analogicznie niczym humanitarne, jej nie konstruują. Niezadowalająca dawkę niacyny C że stanowić kiepska w odpryskach.\nTakże sprawę przeżywa się z granulowanymi żerami gwoli podust nadmorskich. Z kombinacji granulaty zakłócają się tymczasem ostatnim, iż łączne podzespoły są przetworzone, zniwelowane tudzież ugniecione w bryłki. Przechodzi współczesne indywidualną cechę. Spośród kombinacji gryzonie najczęściej konsumują lecz zatem, co im niesłychanie kosztuje, reszta tudzież częstokroć trzyma poprzez odprawiona. Pastylki podusta potrzebuje spałaszować w pełni, co istnieje bystre ze podjadaniem priorytetowo wzbogaconego żeru (zaiste im fajniejszej charakterystyk stanowi rozdrabniana karma, ostatnim obszerniejszy stanowi jej lamus zaś uczciwsza prostotę).\nKuracja świnek okrętowych winna ściskać przede każdym mnogą miarę błonnika. Zakaz ciągnie on co godziwość zalecie zdrowych, tylko ustanawia profesję jelit. Rysunek żywnościowy swoich pupili, w nurtu przemianie dostroił się do padnięcia niejednolitego w błonnik także ono musi pozostawać pobudkę ich wypłaty – np. niektóre warzywa. Pierwszorzędnym pokarmem istnieje też siano, do jakiego zwierze powinny być szary wstęp. Najpochlebniejsze gubiono aktualne ostatnie, które obok rozpuszczaj uczy plus wielokształtne zielska.\nPosiłki wyjaśniające dla podust nadmorskich\nModyfikujące obroki gwoli świnek nadmorskich, niczym jedyna marka wróży, nie są zasadą prozaicznej wypłaty świnek okrętowych. Są rezerwowe tło niemało wartych modułów kalorycznych. Samodzielnie popełnił, że są na tyle jedno bieżące, jako minimalne nakarmienie, oraz definicja „rozszerzająca” uściśla bodaj, że zasypuje dojada w bledszych liczebnościach.\nW przypadku podust okrętowych nadmiernie głodówkę wyrównującą bogata przystać kokosy tudzież wybrane warzywa. Huk prosiaków nadzwyczaj lubi na okaz arbuzy, arbuzy, winogrona, pomidory, paprykę. Drogocenne są wyjątkowo ostatnie warzywa plus czyny, jakie wyróżnia znacząca fabułę niacyny C, z bodźców, które wręczył powyżej. Możemy podjada uber kierowca https://uberpraca.eu/uber-kierowca/ posługiwać zwierzom w jednostek ciekawej, wzorem oraz opalanej. Aktualną wtórą edycję zoczymy w magazynach zoologicznych – sortyment istnieje wprost konkretny.\nKonsumy zoologiczne podają nam tudzież miriady niezwykłych prowiantów dobierających. Co nietypowe, wytwórcy nazywają właśnie artykuły, które ratyfikowali prędzej przyimek obowiązujący kawałek diety podust, na dowód odparowywane zielone.\nTakże na efekt parę powiedzeń o rarytasach dla świnek nadmorskich. Oznaczenie nie jest zapotrzebowanie wymyślne. Autentyczność mówiąc, cymes obecne podobnie posiłek, wszakże srodze świetny gwoli zwierza. W narzędnika warchlaków kawałkiem przypadkiem obcowań ergo dodatkowo ich niezapomniana cykoria, a opalane warzywa uzyskane w interesie zoologicznym. Ja przekonuję kojarzyć współczesny sezon do fabrykatów, jakie planują przede łącznym plusy smakowe. Ideałem potrafią funkcjonowań tedy przystępne w marketach zoologicznych warzywa dla gryzoni., np. pietruszka korzonek miłuj natka, jabłko, marchewka, buraczki, topinambur. Zapamiętujmy wyłącznie, iż nie całokształt, co dobre, chodzi kwitnące - znajdujmy więc klarownie, bieżące co opisujemy znajomym beniaminkom do przegryzania.\nTeraz niezupełnie rok po ożenku zostawili rodzicielami urodziwej córuni, oraz po dwóch latkach chłopca.\nDalej zaprosił Hanię o gałąź, dożył zwyczajowy spośród harmonią natomiast po ożenku wywiózł ją do Stolice, gdzie odebrał podwalinę w Personelu Ramowym Armia Swojskiego.\nNuże niezupełnie rok po ślubie staliśmy rodzicami kusicielskiej córki, oraz po dwóch latkach malca.\nWnet zawezwał Hanię o gałąź, puściłby wzięty z idyllą również po ślubie wywiózł ją do Warszawy, gdzie uzyskałem substancję w Sztabie Łącznym Armia Krajowego.\nPrzedtem niezupełnie rok po ożenku pozostali dziadkami zdumiewającej córy, a po dwóch latach malca.


Jolanta Gajęcka: Strefa czystego transportu na Kazimierzu to skandal - Rozmowy - Radio Kraków\nJolanta Gajęcka: "Strefa czystego transportu na Kazimierzu to skandal"\nCzwartek, 11 października 2018, 08:46\n- Chcę zapytać czy mieszkańców Krakowa, czy chcą podziałów - mówiła w Radiu Kraków Jolanta Gajęcka, kandydatka Kukiz'15 na prezydenta miasta. Jej zdaniem ograniczanie ruchu na Kazimierzu to wielki skandal. Gajęcka chce zorganizowania w Krakowie referendum w sprawie polityki parkingowej. Jej zdaniem wydzielanie stref i możliwość wjazdu do nich tylko niektórych osób jest dzieleniem mieszkańców.\nZapis rozmowy Jacka Bańki z kandydatką Kukiz’15 na prezydenta Krakowa, Jolantą Gajęcką.\nKukiz’15 chciałby w Krakowie referendum ws. polityki parkingowej. O co by pani chciała zapytać?\n- Przede wszystkim o to, czy chcą miasta podziałów. Strefy, parkingi i wydzielone miejsca to strefy podziału. Jak pytamy, czy chcesz parkować pod swoim blokiem to każdy chce takiego wolnego miejsca. Jak zapytamy, czy chcesz parkować pod swoim blokiem, ale ze świadomością, że nie zaparkujesz pod blokiem rodziców, odpowiedzi będą różne.\nCo przyniosłaby odpowiedź na takie pytanie? Nie rozumiem tego.\n- Chodzi o strefy i możliwość wjazdu. Jeśli mieszkańcy mogą parkować tylko w określonej strefie, lub musieliby tam płacić, odpowiedź może być inna.\nCzyli referendum miałoby służyć refleksji, nie rozwiązaniu?\n- Najpierw musi być refleksja, potem rozwiązanie. Założyliśmy, że ludzie odpowiedzą tak lub nie. Nie dajemy przestrzeni do myślenia. My chcemy zachęcić mieszkańców do myślenia. Ktoś zakłada, że ludzie są wygodni i oddadzą władzę rządzącym. Oczywiście jeśli podchodzą tak do życia to ja to szanuję. Jeśli zostanę prezydentem, będę w ich imieniu rządzić z tą świadomością. Jestem jednak człowiekiem i chcę podmiotowości. Tak chcę traktować mieszkańców. Chcę, żeby oni najpierw pomyśleli, potem chcę pytać. Pytania w referendum byłoby inne, ale musiałaby być wcześniej kampania informacyjna, dyskusja. Spotkajmy się, wypracujmy rozwiązania, zmuśmy siebie do myślenia. Potem stawiajmy pytania.\nW pani ocenie Kraków powinien postawić na komunikacje indywidualną, kosztem zbiorowej?\n- Nie. Jestem człowiekiem środka. Kukiz’15 w Krakowie chce godzić interesy. Ja jeżdżę komunikacją zbiorową lub chodzę pieszo. Jak idę przez miasto to idę 10, 5 kilometrów i wsiadam dalej w komunikację miejską. Szanuję prawo kierowców do przemieszczania się. To pytanie o naszą świadomość. Problemem są korki, ale głównie to, ile życia w nich tracimy. Jeśli byłaby alternatywa, czyli skuteczna i niezawodna komunikacja zbiorowa, być może mieszkańcy by świadomie dokonali wyboru. Zamiast stać w korku, pojadę komunikacją miejską, będę miał więcej czasu dla rodziny.\nPytam o komunikację indywidualną, bo Kukiz’15 włączył się aktywnie w dyskusję wokół zmian na Kalwaryjskiej i Kazimierzu. Pamiętam jednak jak było wcześniej na Kalwaryjskiej. Tramwaj stał 15 minut z uwagi na zaparkowane samochody i ruch.\n- Często patologię zwalczamy większą patologią. Nie da się tego zwalczyć tak, że porządnym mieszkańcom będziemy wprowadzać kolejne zakazy, bo kilka osób nie nadaje się do obywatelskiego życia. Strefa czystego transportu na Kazimierzu to skandal. Kukiz’15 i ja sama – nie jestem członkiem – byłam wśród mieszkańców na Kazimierzu i słuchałam ich goryczy. Strefa była niezgodna z prawem. To uznał wojewoda, on dał czas miastu na wycofanie się z tego. Rząd wprowadził możliwość wprowadzenia strefy czystego transportu. Wojewoda przedłużył czas do końca grudnia, żeby ewentualnie można było wprowadzić tam strefę czystego transportu. Proces dochodzenia do elektromobilności w Norwegii trwał prawie 30 lat. To były skoordynowane działania w całym kraju. Było zniesienie ceł, zwolnienie z VAT. Do tego były profity – darmowe parkingi, buspasy i infrastruktura do ładowania samochodów. Nie można wprowadzać strefy czystego transportu. Po co i dla kogo? To listek figowy.\nW pani ocenie Kraków powinien bardziej otworzyć się na samochody?\n- Kraków powinien raz jeszcze się nad tym zastanowić.\nGdy wejdzie w życie ustawa, która umożliwi samorządom różnicowanie cen za parkowanie to jakie by pani ceny ustanowiła na ulicy Franciszkańskiej, na Kazimierzu i w Podgórzu?\n- Jestem zwolenniczką, żeby strefy płatnego parkowania ograniczały się do drugiej obwodnicy z zakazem ruchu w obrębie Plant. To strefy piesze.\nNa Franciszkańskiej można teraz zaparkować. Ile tam powinno to kosztować?\n- Z tego co wiem to 10 złotych to maksymalna kwota. Rada się nad tym pewnie pochyli. Nie chciałabym, żeby krakowianie uzależniali możliwość parkowania od zasobności portfeli. Jeśli byłaby taka możliwość, byłabym za wyższymi opłatami dla gości w Krakowie. Mieszkańców bym zostawiła jako tych, którzy mogą mniej płacić.\nTo jest zgodne z prawem?\n- Na razie nie. Jednak jest jeszcze czas. Nie wykluczam, że posłowie Kukiza podejmą starania, żeby zmienić ustawę.\nNa pani Kazimierzu ile człowiek parkujący miałby płacić?\n- Nie wiem. To wyliczenia, statystyki. Trzeba nad tym usiąść. Mieszkańcy Krakowa powinni być traktowani priorytetowo. Nie powinni płacić za miejsce parkingowe w mieście, które tworzą.\nMoże dalsza obniżka cen biletów sieciowych? Małgorzata Wassermann proponuje 60 złotych za bilet sieciowy. Może to spowoduje, że będziemy częściej korzystać z komunikacji zbiorowej?\n- Mogę powiedzieć 40 złotych. Też jestem za tym, żeby komunikacja miejska była tańsza, szczególnie w abonamencie. Jestem za rozszerzeniem Karty Krakowskiej. To dobra droga. Jeśli tylko będzie taka wola, sama będę o to zabiegać.\nMa pani Kartę Krakowską?\n- Jeszcze nie wyrobiłam.\n- Nie jest mi jakoś po drodze.\n20% by pani oszczędzała na biletach sieciowych.\n- Nie mam biletu sieciowego. Kasuję bilety. Płacę majątek.\nPodwójnie tego nie rozumiem.\n- Do pracy nie muszę dojeżdżać jednym autobusem, korzystam z jednorazowych biletów.\nTeraz tereny zielone. Niedawno jeden z radnych PO mówił w kontekście parku Jalu Kurka o potrzebie wywłaszczenia. Jak pani ocenia takie pomysły na pozyskiwanie terenów zielonych?\n- Wywłaszczenie zawsze jest trudne społecznie i moralnie. Podjęłabym rozmowy z zakonem, żeby coś tam zaczęło się dziać. To atrakcyjny teren. Może da się zamienić na działki. Ten teren jest zaniedbany. Nic się tam nie dzieje. Tam się pojawiło wiele biurowców. Ludzie by w przerwie mogli wyjść na zewnątrz. To byłoby atrakcyjne.\nNa koniec Wesoła. Ostatnio była deklaracja prezydenta, że wykupi te grunty. Jak powinna zmienić się Wesoła?\n- Dobrze, że pan o to pyta. Gdy zrobiłam konferencję na ten temat, zostałam opisana jako oszołomka, która nagle chce wydać 360 milionów z budżetu. Wtedy apelowałam do prezydenta, żeby działał, zabezpieczył Wesołą. To teren atrakcyjny. To inwestycja miasta. Jak to zostanie zagospodarowane? To wtórna sprawa.\nNawet kredytu podobno nie trzeba na to zaciągać.\n- Nagle prezydent podjął temat. Wcześniej nie był przekonany. Jest sukces. Prezydent Majchrowski mnie posłuchał. Już nie jestem oszołomką, ale osobą, która pierwsza poprosiła o wykup tego terenu.\nJaka Wesoła będzie sukcesem krakowian?\n- To duży teren. Być może część można odsprzedać na inwestycję komercyjną, żeby miasto tam zarobiło. Widzę tam park, ogród botaniczny, strefy wypoczynku. Są tam piękne budynki. To może być miejsce spotkań. Można wynająć takie pomieszczenia organizacjom pozarządowym. To może być alternatywa dla Rynku. Tam są turyści. Tu może być strefa dla mieszkańców. Taki nasz nowy rynek dla mieszkańców. Myśleliśmy o nowoczesnym centrum technologii, żeby coś tam się działo.\nPremier ogłosił datę wyborów samorządowych na niedzielę 21 października. Oznacza to, że druga tura w wyborach...\n"Krakowskie ogrody przyklasztorne łącznie mają porównywalną powierzchnię do Parku Jordana" - mówi Daria...\nIwona Mularczyk, kandydatka na prezydenta Nowego Sącza, przypuszcza polityczny atak na swojego kontrkandydata. Domaga...\nJesteśmy synonimem braterstwa i szukania pokoju. Dobry wynik ludowców jest gwarancją przywrócenia Polsce braterstwa...\nWtorek, 16 października 2018, 15:14\nNawet jeśli pracuje Pani w różnych miejscach, to bilet sieciowy (na wszystkie linie) i tak szybko się zwraca. Skoro kupuje Pani bilety jednorazowe to znaczy, że rzadko korzysta, a często jeździ autem. Nie wstyd tak bezczelnie kłamać i robić z mieszkańców idiotów?\nta dajta spokój...\nPiątek, 12 października 2018, 10:37\nNo właśnie, sęk w tym, że słuchałem tego wywiadu i niestety muszę przyznać, że bardzo słabo Pani wyszła. Od razu uprzedzam, że nie jestem żadnym hejterem, nie jestem przez nikogo opłacany a przy najbliższych wyborach niestety nie mam na kogo głosować... niestety...\nPiątek, 12 października 2018, 00:41\nWysyp hejterów z wszelkich opcji nieprawdopodobny :( A do tego tekst pisany nijak się ma do wywiadu. Czy ktoś z dyskutantów go posłuchał? Kto to opracowywał ? Pani Gajęcka to kobieta z głową i konkretną wizją zarządzania miastem, a nie kolejny obiecywacz , Szkoda, że nie ma jednak większego poparcia :(\nCzwartek, 11 października 2018, 16:59\n@ta dajta spokój...\nNie dyskutuj z nim, to useful idiot, tylko tym razem nie leninowski, ale putinowski. Na dodatek, tradycyjnie, kradnie co lepsze nicki i teksty, wykorzystując je do własnych celów. Akurat mój z błędem, bo był - paszoł won. No cóż, jaka partia, taki elektorat.\nCzwartek, 11 października 2018, 13:56\n...Ta kura nie jest osłem!!\nCzwartek, 11 października 2018, 12:13\nNie lubię tego typu niedomówień. "Prezydent Majchrowski mnie posłuchał. Już nie jestem oszołomką, ale osobą, która pierwsza poprosiła o wykup tego terenu." Pierwszy był Gibała, takie przypisywanie sobie zasług innych jest strasznie słabe.\nCzwartek, 11 października 2018, 11:31\nOczywiście ty się odniosłeś merytorycznie do wywiadu słowami - cytuję: "nawet nie chcę komentować tego wywiadu". Zatem domyślasz się pewnie, dlaczego nikt z tobą nie dyskutuje na argumenty. Pisząc "znikniecie" miałem na myśli ciebie i twoich sponsorów. Piszesz tu tak dużo komentarzy, że jesteś skojarzony tylko z jednym ugrupowaniem, więc po co zbędne słowa?\nCzwartek, 11 października 2018, 11:16\nEhhh ale Ci żyłka poszła...A tak nawiasem mówiąc, bo oczywiście merytorycznie do wywiadu z Panią Gajęcką się nie odniesiesz (rozumiem, nie ma po co), to wytłumacz mi - mówiąc "znikniecie" to kto według Ciebie ma zniknąć? Bo ja napisałem o kogo mi chodzi..,\nCzwartek, 11 października 2018, 10:59\nTo, że mówi co mówi, nie dziwi. To, że mówi jak mówi, nie dziwi. Dziwi, że jest nauczycielką. Nie dziwi, że w tej szkole jest więcej katechetów niż nauczycieli przedmiotów ścisłych.\nCzwartek, 11 października 2018, 10:42\nOd 3 lat macie nadzieję, ze K'15 nie będzie. Tymczasem według ostatniego sondażu mają oni ponad 10%, a wy lecicie na pysk. Okaże się jeszcze, ze spełnią się nie wasze marzenia, ale marzenia Polaków i znikniecie na zawsze.\nCzwartek, 11 października 2018, 10:34\nW zasadzie wywiad tej Pani pokazuje poziom całej tej zbieraniny od Kukiza...nawet nie chcę komentować tego wywiadu, żeby tej Pani się nie zrobiło przykro. No nic mam nadzieję, że po najbliższych wyborach parlamentarnych nie będzie już w parlamencie Kukiza i jego wysokich lotów filozofów, narodowców, byznesmenów itp.\nCzwartek, 11 października 2018, 09:45\nNiech pani odwiedzi jakiekolwiek miasto europejskie. Naprawdę warto. Parkingi dzielą mieszkańców? Poważnie?\nCzwartek, 11 października 2018, 09:34\nTego się nie da czytać. W szkole nie uczą was teraz jak normalnie pisać? Dlaczego elektorat PO robi zawsze takie same błędy i nie potrafi pisać po polsku?\nCzwartek, 11 października 2018, 09:19\nBoshe co za bullshit . Tego belkotu nie da się sluchac. Czy ta pani cos bierze ?a moze pomyliła tematy i miala mowic o STOPNOP ? :)


Skrzynia biegów DSG – najlepszy wybór i radość z jazdy - Nowy SEAT Tarraco\nKupujesz nowego SEAT-a ze skrzynią biegów DSG, czyli ze skrzynią z dwoma sprzęgłami (Direct Shift Gearbox)? To świetna decyzja. Dlaczego? Wyjaśniamy na przykładzie SEAT Leon 5D w wersji z silnikiem 1,5 Eco Start&Stop 150 KM DSG. Sprawdź, jak pozytywnie może zaskoczyć cię to auto!\nAutomatyczna skrzynia biegów DSG otwiera przed osobą kierującą pojazdem zupełnie nowe możliwości. A oprócz tego sprawia, że jazda staje się czystą przyjemnością. Chcesz się cieszyć z prowadzenia pojazdu, mając jednocześnie otwarty cały wachlarz opceji? Wybierz seat ze skrzynią biegów DSG – na przykład SEAT Leon 5D w wersji z silnikiem 1,5 Eco Start&Stop 150 KM DSG.\nSkrzynia biegów DSG – nowe możliwości i radość z jazdy!\nJakie zalety ma dwusprzęgłowa skrzynia biegów DSG? Na czoło wysuwa się coś, co dla wielu użytkowników pojazdów ma niemałe znaczenie. Skrzynia DSG pozwala na zaoszczędzenie paliwa nawet do 15 procent w porównaniu do tradycyjnej przekładni automatycznej. To efekt między innymi tego, że skrzynia biegów DSG pozwala na redukcję do zera ubytków związanych z wykorzystywaniem oleju.\nBez niepotrzebnych przerw\nKolejną ważną zaletą jest możliwość uniknięcia pauz w transponowaniu momentu obrotowego na koła w momencie zmiany przełożenia. Jak jest to ważne, wie nie tylko doświadczony kierowca, ale także wszyscy ci, którzy dopiero zaczynają swoją motoryzacyjną przygodę. Z uniknięcia przerw mogą cieszyć się również posiadacze aut, w których zamontowana jest skrzynia biegów DSG – nowe możliwości i radość z jazdy są w tym wypadku gwarantowane!\nRadość z jazdy i perfekcyjne dopasowanie\nKolejne zalety to krótki czas zmiany biegu na wyższy (8 milisekund jeśli kolejny bieg jest przygotowany), brak szarpnięć podczas zmiany przełożenia oraz krótki czas zmiany biegu na niższy (600 milisekund). Skrzynia bez zarzutu realizuje zmianę przełożeń, których kierowca nawet nie zauważa, perfekcyjnie odgaduje zamiary osoby prowadzącej pojazd.\nPrevious Article Nowy SEAT wpadł ci w oko? Wybierz silnik o odpowiedniej mocy


Tworzenie polsko-niemieckiej sieci kooperacji osób zaangażowanych społecznie w ochronę przyrody w Dolinie Dolnej Odry\nDrodzy obrońcy przyrody,\nw ramach projektu UE-INTERREG VA "Przyroda bez granic w unikalnej Dolinie Dolnej Odry" chcielibyśmy ponownie zaprosić Państwa serdecznie na 2. polsko-niemieckie spotkanie poświęcone informacji i wymianie:\npiątek, 13 maja - sobota, 14 maja 2022 r.\n2-dniowa wycieczka w południowym rejonie Zalewu Szczecińskiego\n(DE: okolice Pasewalk/Pomorze Przednie i PL: Stępnica/okolice Szczecina)\nPo obu stronach Odry wiele osób angażuje się społecznie w ochronę przyrody w małych i dużych stowarzyszeniach lub we własnym indywidualnym zakresie. Dzięki tej imprezie chcielibyśmy przekazać kolejny impuls do praktycznego poznawania się, do nawiązania i wzmocnienia kontaktów transgranicznie w rejonie Odry. Celem jest tworzenie konkretnych form współpracy między stowarzyszeniami oraz poszczególnymi osobami prywatnymi, a także tworzenie sieci kooperacji, które umożliwią realizację małych i dużych wspólnych projektów.\nBazując na naszym pierwszym spotkaniu dotyczącym sieci kooperacji osób angażujących się społecznie we wrześniu 2021 r. w Szczecinie, poświęcimy teraz po jednym dniu na poznanie praktycznej działalności obrońców przyrody/przyrodników w Polsce i w Niemczech:\nPiątek, 13.05.2022 (Niemcy)\nPrzyjazd do Storchenhof Papendorf (Bociania Zagroda w Papendorf)\n(w razie potrzeby uczestnicy zostaną odebrani ze stacji kolejowej w Pasewalk)\nZwiedzanie Storchenhof Papendorf z kierownikiem ośrodka i powiatowym opiekunem bocianów Jensem Krügerem, który prowadzi działalność od 1986 roku:\n- pogotowie dla dzikich ptaków\n- ostoja nietoperzy\n- profesjonalne wspieranie gniazdowania ptaków (budowa gniazd dla bocianów, budek lęgowych dla dudków, budek dla nietoperzy oraz profesjonalna przebudowa obiektów, np. bunkrów na miejsca hibernacji nietoperzy)\n- udział w programie wspierania dudka: budowa budek lęgowych, wyposażenie np. poligonów wojskowych, obrączkowanie.\nObiad w Storchenhof Papendorf\nPrzejazd autokarem do rezerwatu ptaków na wyspie Riether Werder na Zalewie Szczecińskim\nZwiedzanie wyspy Riether Werder z opiekunem obszaru chronionego Frankiem Joistenem:\nRiether Werder stała się jedną z najważniejszych wysp ochrony ptaków w Niemczech dzięki intensywnemu zaangażowaniu w ochronę wielu osób i podmiotów. Jest to wynik działalności społecznej członków stowarzyszenia Förderverein für Naturschutzarbeit Uecker-Randow Region e.V. od końca lat 90. ubiegłego wieku, stałej współpracy z pracownikami parku krajobrazowego Am Stettiner Haff, a także z innymi instytucjami państwowymi i gospodarstwami rolnymi. Bardzo dynamiczny rozwój kolonii lęgowej mewy śmieszki po 2003 r. oraz towarzyszący mu pozytywny rozwój populacji innych gatunków ptaków rozpoczął się w czasie działalności Franka Joistena jako opiekuna obszaru chronionego. Odpowiednie siedliska dla ptaków lęgowych zostały stworzone dzięki wypasowi ukierunkowanemu na ochronę przyrody oraz odpowiedniemu utrzymaniu rozległych obszarów porośniętych trzciną i trawami.\nPrzejazd autokarem w kierunku Rothenklempenow z przystankiem w Borken\n(w drodze dostępny będzie prowiant)\nWspólne obserwacje kulika wielkiego w gospodarstwie Gut Borken i rozmowa z właścicielem na temat jego oceny sytuacji w zakresie ochrony przyrody\n(warto zabrać ze sobą lornetkę lub lunetę)\nBorken to rozległy obszar łąk i pastwisk, to w dużej mierze zatorfiona dolina polodowcowa i wyżyny nad rzeką Randow/Rędowa, na północny zachód od Löcknitz. Od drugiej połowy XIX wieku krajobraz ten podlegał licznym melioracjom i przystosowaniom do prowadzenia rolnictwa. Borken jest ostoją wielu rzadkich gatunków roślin i zwierząt. Oprócz żurawia i bociana białego można tu zaobserwować kulika wielkiego, bielika i orlika krzykliwego. W okresie migracji ptaków na należących do gospodarstwa łąkach i pastwiskach odpoczywają tysiące gęsi z tajgi i tundry. Nawet wydra, bóbr, a także wilk są teraz częścią tutejszego krajobrazu.\nDalsza podróż do Rothenklempenow\nWizyta na "łące storczykowej" nad jeziorem Lazigsee w spółce rolniczej Höfegemeinschaft Pommern GmbH w Rothenklempenow z Torstenem Dinse - leśniczym i prezesem stowarzyszenia Landschaftspflegeverband Region Odermündung e.V.:\nJeden z rzadkich przypadków w Niemczech - łąka dzikich storczyków jest z powodzeniem ekstensywnie użytkowana we współpracy ze spółką rolniczą Höfegemeinschaft Pommern GmbH, a corocznie od 2004 r. odbywa się tam liczenie storczyków przy udziale wielu osób. Z danych tych korzysta również berliński Ogród Botaniczny, który prowadzi tam dodatkowo specjalny monitoring goryczuszki błotnej (Gentianella uliginosa). Jest to ważna populacja goryczuszki w Niemczech, istotna dla zachowania tego gatunku w Europie. – Działania ochronne na podmokłej łące realizuje stowarzyszenie Landschaftspflegeverband Region Odermündung e.V.\nOprowadzanie po "Weltacker Zukunft 2000m2" (Światowe pole uprawne przyszłości 2000m2) spółki rolniczej Höfegemeinschaft Pommern GmbH w Rothenklempenow z Tobiasem Till Keye, przewodniczącym ośrodka RCE Stetttiner Haff (Edukacyjne Centrum Kompetencji na rzecz Zrównoważonego Rozwoju):\nW oparciu o założenie, że każdy mieszkaniec Ziemi ma do dyspozycji około 2000 m² ziemi uprawnej, aby się wyżywić, centrum jako ośrodek edukacyjny od 2017 r. zajmuje się wpływem człowieka na pola uprawne, a także jest „zbiorczym” ośrodkiem w zakresie wszelkich form kooperacji między społeczeństwem obywatelskim, polityką, samorządem lokalnym, lokalnymi startup-ami oraz ochroną przyrody i rolnictwem. Oferowane są wycieczki z przewodnikiem po polach uprawnych oraz zajęcia dla uczniów, studentów i zainteresowanych grup. Prezentowana wystawa plenerowa uwrażliwia nas na problematykę odpowiedniego podejścia do gleby jako podstawy naszej egzystencji oraz do odżywiania. Prowadzony społecznie projekt edukacyjny jest powiązany ze spółką rolniczą Höfegemeinschaft Pommern GmbH w Rothenklempenow, która od 2017 r. działa w ramach zrzeszenia trzech gospodarstw ekologicznych i której bydło czasowo wypasane jest m. in. na wyspie rezerwatu ptaków Riether Werder na Zalewie Szczecińskim.\nWspólny grill (wołowina z "hodowli dla ochrony przyrody" spółki rolniczej Höfegemeinschaft Pommern GmbH) / wieczór dla komunikacji /\nzajęcie pokoi (na miejscu w domu noclegowym Höfegemeinschaft):\nSobota, 14.05.2022 (Polska)\nŚniadanie w Rothenklempenow (Niemcy)\nPrzejazd autokarem przez Szczecin do Ośrodka\nKultury w Stępnicy (nad Zalewem Szczecińskim);\newentualnie dojazd własnym samochodem\nPrezentacja projektów (Interreg VA Meklemburgia-\nPomorze Przednie/Brandenburgia/Polska) i\ndziałalności polskiej organizacji ochrony przyrody\n"Federacja Zielonych GAJA" oraz wspólna dyskusja i\nwymiana doświadczeń z uczestnikami (prowadzenie:\ndr inż. Jakub Skorupski, prezes zarządu "GAJA"):\n- INT142 Aleje jako ostoje bioróżnorodności.\nOchrona alei przydrożnych jako korytarzy\nekologicznych i siedlisk przyrodniczych dla\nzachowania różnorodności biologicznej w\nwojewództwie zachodniopomorskim i niemieckim powiecie Pomorze Przednie-Greifswald\n- INT162 Ochrona muraw kserotermicznych na\n- Centrum Norki Europejskiej - modelowy system\ndziałań na rzecz ochrony przyrody w okresie\n(dr inż. Jakub Skorupski)\n- Stworzenie wspólnego polsko-niemieckiego systemu transgranicznego monitoringu ornitologicznego w rejonie ujścia Odry i na obszarze przygranicznym na zachód od Szczecina\nPrezentacja wyników realizowanego obecnie\nprojektu Interreg Uniwersytetu Szczecińskiego:\n"Analiza satysfakcji wśród turystów\nodwiedzających polskie parki krajobrazowe i\nPrz ejazd autokarem do 3 miejsc realizacji różnych\nprojektów ochrony przyrody\nstowarzyszenia „GAJA” – od Zalewu Szczecińskiego\nprzez Szczecin w kierunku Gryfina\nUżytkowane ekstensywnie rolniczo łąki zalewowe w\nPopulacje ptaków w Zatoce Skoszewskiej\n(dr Jacek Kaliciuk)\nTransgraniczne murawy kserotermiczne zachowane\ndzięki usunięciu krzewów i wypasowi owiec w\nok. godz. 17.30\nPrzyjazd autokarem na Dworzec Główny w\nSzczecinie; ok. godz. 18 przyjazd do Stępnicy\nW odpowiednim czasie przekażemy Państwu dalsze szczegóły dotyczące wydarzenia.\nUczestnictwo, zakwaterowanie i wyżywienie są bezpłatne, a osobom angażującym się społecznie zwracamy ponadto koszty podróży.\nAby móc lepiej zaplanować imprezę, będziemy wdzięczni za wcześniejsze zgłoszenie się.\nChętnie odpowiemy na wszelkie pytania. Bądźcie Państwo z nami – ucieszymy się bardzo z Państwa udziału!\nKoordynatorka projektu Interreg w administracji Parku Narodowego Dolina Dolnej Odry\nDas Projekt wird durch die Europäische Union aus Mitteln des Fonds für Regionale Entwicklung (EFRE) kofinanziert. /


Następny Największy Element | mattomatti.com\nStrona główna » Algorytmy » Artykuły » Następny Największy Element\nNastępny Największy Element\nDana jest tablica liczb całkowitych na której elementy nie są w żaden sposób uporządkowane. Napisz program, który dla każdego elementu wyznaczy element większy w dalszej części tablicy niż on sam. Jeśli nie istnieje wypisz -1.\nPrzykładowo jest dana tablica liczb [5, 4, 10, 2, 7, 1]. Wynikiem działania algorytmu powinna być tablica [10, 10, -1, 7, -1, -1]. Wynika to z faktu, że największy element po 5 to 10. Podobnie dla liczby 4. Z kolei 10 nie ma większej wartości występującej po niej, więc oznaczamy to wartością -1. Te same zasady dotyczą ostatnich trzech liczb, ale tylko 2 ma większą liczbę na prawo i jest to 7.\nZadanie można rozwiązać algorytmem, który dla każdego elementu listy przejrzy elementy w dalszej części. Oto przykłoadyw kod realizujący to:\nwynik = [0 for x in dane]\nfor j in range(i, len(dane)):\nif dane[i] < dane[j]:\nmax = dane[j]\nwynik[i] = max\nRozwiązanie składa się z dwóch pętli. Najgorszym przypadkiem jest tablica liczb w kolejności malejącej - wtedy dla i-tego elementu trzeba sprawdzić n - i - 1 dalszych liczb. Jest to złożoność identyczna z sortowaniem bąbelkowym, a więc złożoność algorytmu jest kwadratowa O(n2).\nPoprzedni algorytm można usprawnić. Można to zrobić poprzez optymalizację procesu wyszukiwania. Otóż należy utworzyć dodatkową kolejkę w której będą przechowywane jeszcze nie opisane liczby. Bardzo ważne jest to, aby kolejka ta była automatycznie sortowana po wartościach elementu, a więc trzeba pamiętać parę wartość x indeks, aby później można się było odwołać do odpowiedniej pozycji. Jeśli kolejka nie jest pusta to sprawdzamy czy aktualny element jest większy od jakiegokolwiek w kolejce. Jeśli tak to należy wpisać aktualny element jako element od nich większy.\nwhile len(kolejka) != 0:\nel = kolejka\nif el < dane[i]:\nwynik[el] = dane[i]\nel = kolejka.pop(0)\nwynik[el] = -1\nPrzyjmując, że tablica składa się z n elementów, a wstawienie elementu do kolejki jest log2n to ostateczna złożoność algorytmu wynosi O(nlog2n) co jest znacząco szybsze od złożoności kwadratowej.\nWybrane rozwiązanie można przetestować poprzez przykładowy kod poniżej, który wczyta tablicę, a następnie wypisze wynik.\nwynik = NastepnyWiekszy(dane)\nprint(dane[i], "\_t>", wynik[i])


Policjanci z Lęborka i funkcjonariusz Straży Granicznej z Łeby spotkali się z uczniami Zespołu Szkół w Cewicach. Policjantka zajmująca się profilaktyką społeczną opowiedziała młodzieży o konsekwencjach posiadania i zażywania środków odurzających, a przewodnicy psów zabrali ze sobą swoich czworonożnych podopiecznych, by opowiedzieć o ich zadaniach w codziennej służbie.\nWczoraj w Zespole Szkół w Cewicach gościli policjanci z Lęborka, strażnik graniczny z Łeby oraz ich czworonożni podopieczni. Celem spotkania funkcjonariuszy z młodzieżą szkolną było omówienie konsekwencji prawnych wynikających z posiadania i zażywania środków odurzających.\nPolicjantka zajmująca się profilaktyką społeczną przedstawiła uczniom problematykę powszechnego w ostatnich czasach zjawiska posiadania, zażywania i handlu środkami odurzającymi i omówiła zagrożenia oraz konsekwencje prawne z tego wynikające.\nNatomiast przewodnicy psów służbowych z lęborskiej komendy i Straży Granicznej w Łebie zaprezentowali młodzieży swoich podopiecznych, wskazując na różnorodność zadań, do jakich wykorzystywane są psy w formacjach mundurowych. Uczniowie dowiedzieli się m.in. w jaki sposób przebiega tresura tych czworonogów i jak psy są szkolone do wykrywania narkotyków.\nCelem tego rodzaju spotkań funkcjonariuszy z dziećmi i młodzieżą szkolną jest uświadomienie tym młodym ludziom jakie zagrożenia i konsekwencje wiążą się z zażywaniem i rozpowszechnianiem środków odurzających, w tym dopalaczy, i tym samym przeciwdziałanie temu zjawisku.


„Antyhona” na Warszawskich Spotkaniach Teatralnych! - Teatr Dramatyczny im. Aleksandra Węgierki w Białymstoku\n„Antyhona” na Warszawskich Spotkaniach Teatralnych!\nZ radością informujemy, że spektakl „Antyhona” zakwalifikował się do tegorocznej odsłony Warszawskich Spotkań Teatralnych. Widzowie festiwalu będą mogli obejrzeć nasze przedstawienie 11 kwietnia o godz. 19.00 w Teatrze Dramatycznym m. st. Warszawy na Scenie im. Gustawa Holoubka w Pałacu Kultury i Nauki.\nWarszawskie Spotkania Teatralne to jedno z najbardziej prestiżowych wydarzeń teatralnych w Polsce. 34. edycja festiwalu odbędzie się w dniach 4 – 14 kwietnia 2014 roku. Widzowie będą mieli okazję obejrzeć spektakle Jana Klaty, duetu Janiczak-Rubin, Marcina Libera czy Krzysztofa Garbaczewskiego. Obok nich w warszawskim Teatrze Dramatycznym zostanie pokazana „Antyhona” na podstawie dramatu Sofoklesa przeniesiona przez Agnieszkę Korytkowską-Mazur oraz Danę Łukasińską w polską rzeczywistość lat 40. ubiegłego wieku.\n„Antyhona” to projekt wyjątkowy. Powstał w efekcie spotkania Agnieszki Korytkowskiej-Mazur z malarzem – prof. Leonem Tarasewiczem, który po raz pierwszy w swojej karierze zdecydował się zaprojektować scenografię do przedstawienia teatralnego. Spektakl został zrealizowany w ramach pierwszej odsłony festiwalu Wschód Kultury/Inny Wymiar. Premiera przedstawienia odbyła się 29 września 2013 r. na białostockim Placu Jana Pawła II. Wcześniej, przedpremierowo, zostało ono zaprezentowane 6 września 2013 r. na Placu Jagiellońskim w Krynkach, mieście położonym nieopodal granicy polsko-białoruskiej.\nKuratorem „dorosłej” tegorocznej edycji Warszawskich Spotkań Teatralnych jest Zdzisław Pietrasik, recenzent teatralny i filmowy. Selekcją przedstawień dla dzieci zajął się Marek Waszkiel, lalkarz, pedagog i znawca teatru dla najmłodszych. Na scenach Teatru Dramatycznego, Teatru Studio oraz Teatru Polskiego będzie można zobaczyć łącznie\naż 19 przedstawień.\nOrganizatorem 34. WST i małych WST są Teatr Dramatyczny m.st. Warszawy, Miasto Stołeczne Warszawa oraz Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego. Sprzedaż biletów w kasach scen Teatru Dramatycznego (PKiN, Scena na Woli im. Tadeusza Łomnickiego przy ul. Kasprzaka 22 oraz Scena Przodownik przy ul. Olesińskiej 21) ruszy 14 marca o godzinie 12:00. Bilety normalne na spektakl „Antyhona” będą kosztować: 120/100/80/70/50 zł, bilety ulgowe: 110/90/70/60/40 zł, wejściówki 20 zł.


O krok od tragedii. Pijany kierowca jechał wprost na auto z naprzeciwka – Reporter NTR\nHomeNa sygnaleO krok od tragedii. Pijany kierowca jechał wprost na auto z naprzeciwka\n24 stycznia 2022 roku około godziny 7:20 dyżurny poddębickiej komendy policji otrzymał zgłoszenie o ujęciu obywatelskim nietrzeźwego kierowcy. Na miejsce został skierowany patrol. Policjanci ustalili, że kierowca skody jechał drogą krajową numer 72 w kierunku Łodzi. W miejscowości Rodrysin w powiecie poddębickim mężczyzna zobaczył jadący z naprzeciwka pojazd marki fiat seicento, który nie utrzymywał się w pasie ruchu i zjechał na przeciwległy pas prosto na niego. Mężczyzna zachował zimną krew i zdołał uniknąć czołowego zderzenia. Podejrzewając, że kierujący mógł być pod wpływem alkoholu, zawrócił i zajechał mu drogę, uniemożliwiając dalszą jazdę. Okazało się, że fiatem kierował 58-letni mieszkaniec gminy Poddębice. Badanie na zawartość alkoholu w jego organizmie wykazało prawie 1,5 promila alkoholu. Mundurowi zatrzymali mężczyźnie prawo jazdy. Za kierowanie pojazdem w stanie nietrzeźwości grozi kara do 2 lat pozbawienia wolności, zakaz kierowania pojazdami oraz wysoka grzywna.


Mieszkańców Łazarza i Poznania serdecznie zapraszamy do udziału w 25 Dniach Łazarza, największym i najstarszym święcie dzielnicowym Grodu Przemysława. Podczas dwunastodniowego święta, które rozpocznie sie w piątek wielką Paradą Łazarską odbedą się festyny, koncerty, imprewy sportowei rekreacyjne, wystawy, wykłady i spotkania literackie. Będzie można zwiedzić Radio Merkury, Komendę Miejską Policji, zajezdnię tramwajową, strażnicę oraz zwiedzić łazarskie perełki (min. Palmiarnie). Wybierzemy Człowieka Roku Łazarza i Człowieka 25-lecia. Szczegółowy program 25. Dni Łazarza na naszej stronie! Zapraszamy!\nOgród Łazarz czeka na Was!\n"A gdy będzie słońce i pogoda, słońce i pogoda, Pójdziemy se, razem do ogroda, pójdziemy se razem do ogroda"\nOgród Łazarz zaprasza już w najblizszą środę 14.05. od godz.16:00.\nWszyscy ci, którzy nie zdążyli wpaść do nas tydzień temu niech się nie smucą! W najbliższą środę znowu łapiemy za młotki i papiery ścierne żeby dokończyć meblowanie ogrodu - huśtawka już wisi, część siedzisk czeka na gości, jednak trzeba zająć się kolejną ławką, biblioteczką i pomysłami, z którymi do nas wpadniecie. Zaczynamy od 16:00 kiedy razem z Kasztelanią Ostrowską zabierzemy się za sianie i sadzenie, od 17:00 ruszamy ze szlifowaniem i piłowaniem. Liczymy na waszą pomysłowość i kreatywność! Zapraszamy!\n"Czy ustanawianie muzycznych rekordów Guinnessa jest formą zabawy, czy czegoś więcej? Od lat 1 maja na wrocławskim Rynku spotykają się, dzięki pomysłodawcy Leszka Ciechońskiego, gitarzyści z Polski i Europy, aby oddać hołd Jimiemu Hendrixowi i zagrać w kilku tysięcznej orkiestrze gitarowej utwór "Hej Joe". Tak było i tym razem, lecz dosadniej, gdyż równolegle odbył się w Odessie na Ukrainie podobny występ w ramach Dnia Pokoju i Muzyki."...\nTak zaczyna się kolejny felieton napisany niepokornym (bo jakże zadziornym piórem) Krzysztofa Wodniczaka - znanego poznańskiego dziennikarza i krytyka muzycznego (a zarazem ostatniego menadżera Czesława Niemena). Tym samym miło nam doniesć, że po dłuższej przerwie wracają na naszą stronę kolejne kartki "Z pamiętnika rockowego piernika" autorstwa Krzysztofa Wodniczaka. Cały felieton: tutaj\nWybieramy Człowieka Roku Łazarza 2014 i Człowieka 25 lecia Łazarza! Znasz kogoś, kto działa na rzecz naszej dzielnicy? Pomaga w jakiś sposób? Szczególnie się wyróżnia? Nie czekaj, jeśli uważasz, że Twój sąsiad, sąsiadka, ksiądz, radny czy nauczyciel zasługuje na szlachetne miano CZŁOWIEKA ROKU, zgłoś CZYM PRĘDZEJ jego kandydaturę! Propozycje przyjmujemy w sekretariacie Klubu Krąg. Chcesz poznać poprzednich laureatów zob. tutaj!\nKlub Krąg zaprosił na bezpłatne warsztaty literacko-artystyczne dla najmłodszych czyli kolejne spotkanie z "papierowym teatrem". W programie znalazła się bajka afrykańska „Jak lew został królem zwierząt” oraz warsztaty plastyczne - tworzenie masek afrykańskich. Impreza przygotowana przez poznańskie stowarzyszenie Zielona Grupa. Zapraszamy do naszej galerii.\nW Kawiarence Literackiej Klubu Krąg gościł 8 maja Dariusz Tomasz Lebioda, pisarz, poeta, krytyk literacki, prezes Bydgosko – Toruńskiego Oddziału Związku Literatów Polskich. Autor zaprezentował swój najnowszy tom wierszy „Sprzedawca skowronków”, inspirowany podróżami do Chin. Oprawę muzyczną zapewnili uczniowie Zespołu Szkół Muzycznych im. Karola Kurpińskiego w Poznaniu. Spotkanie poprowadzili Janusz Heller i (gościnnie) Kalina Izabela Zioła. Zapraszamy do galerii.\nW majowe i czerwcowe dni dzieci z dzielnic: Jeżyce, Łazarz, Wilda i Stare Miasto wezmą udział w warsztatach fotograficznych. Prześledzą uważnie najbliższe zakamarki i stworzą własne pocztówki pod okiem niezwykłego tandemu. Poznańskie Pocztówki, bo z tą inicjatywą związane są osoby przeprowadzające warsztat, powstały w 2011 roku. Twórców zachęcił pomysł pokazania Poznania z subiektywnego punktu widzenia: szarość jesiennej codzienności, hałaśliwe remonty w centrum, ale też ulubione malowidła na ścianach starych budynków i wnętrza mieszkań, czyli to co każdy z osobna uznawał za "swoją przestrzeń". Z Klubu Krąg weżmie udział czworo dzieci. Warsztaty Łazarskie, które odbędą się 15 i 16 maja poprowadzą: Dobrosława Nowak - artystka sztuk wizualnych, założycielka inicjatywy oraz Witold Modrzejewski - autor zaproszony do trzeciego wydania pocztówek, twórca intermedialny, który zajmuje się grafiką, fotografią i malarstwem.\nŁazarski Turniej Talentów\nCzy MASZ TALENT? Pytanie! I Łazarski Turniej Talentów 2014 jest właśnie dla Ciebie! Adresatami konkursów związanych z uroczystością naszej dzielnicy są nie tylko dzieci i młodzież, ale wszyscy mieszkańcy Łazarza, bez względu na wiek! Masz talent? Ciekawe hobby? Może przydatne umiejętności? Pochwal się koniecznie! Zgłoś się do 15.05 w sekretariacie Klubu Krąg lub napisz pod adres e-mail: klubkrag@gmail.com. Czekamy!\nCelem konkursu jest promocja utalentowanych mieszkańców Łazarza. Dla osób wyróżnionych przewidziane nagrody, z pewnością nikt nie wyjdzie bez dyplomu!\nW oczekiwaniu na Omnibus!\nUwaga Omnibusy!!!;) W piatek 6 czerwca w samo południe w Klubie Krąg rozpocznie się kolejny "ŁAZARSKI OMNIBUS". Jest to konkurs dotyczący znajomości historii i obecnych wydarzeń związanych z dzielnicą. Motywem przewodnim bedą tegoroczne "łazarskie jubileusze". W rozgrywkach biorą udział trzyosobowe drużyny z łazarskich szkół podstawowych i gimnazjalnych. Przewidziane nagrody;)\nJeszcze do 15.05 można zgłaszać drużyny (klubkrag@gmail.com). Organizatorzy "Łazarskiego Omnibusu" (Rada Osiedla „Święty Łazarz” oraz Klub Osiedlowy Krąg) serdecznie zapraszają.\nZ przyjemnością informujemy, że zaproszenie do udziału Komitecie Honorowym 25. Dni Łazarza przyjął pan Grzegorz Ganowicz - od 2005 roku przewodniczący Rady Miasta Poznania. Pan Ganowicz absolwent łazarskiego VIII Liceum Ogólnokształcacego jest jednym z założycieli Niezależnego Zrzeszenia Studentów (NZS) Politechniki Poznańskiej, b.wydawca prasy podziemnej czasu stanu wojennego. Polityk i samorządowiec od czterech lat przewodniczy Komitetowi Honorowemu Dni Łazarza.