Niezatapialna Armada Kolonasa Waazona: 113. Różowe konfetti, czyli Mionka Riddle wiecznie żywa (1/2)\nDrodzy Czytelnicy! Zanim przejdziemy do podziwiania losów kolejnej córki Tego-Którego-Imię-Wszyscy-Zawsze-Przekręcają, powitajmy hucznymi brawami naszego dzielnego i walecznego Maskotka. Han, ukłoń się Państwu ładnie!\nI schowaj ten blaster, schowaj ten blaaaa...!\nTak, wzrok Was nie myli, znów tknięto świat stworzony przez J.K. Rowling.\nW dodatku boleśnie tknięto...\nMamy tu wiele dziwnych rzeczy i niesamowitych zdarzeń - zapach czekolady na polu bitwy, Nimfę Błotną żerującą w bagnisku, jasnowłosą Japonkę, nieudany związek małżeński z lodówką, spojówki jak dętki, cuchnące widmo Hermiony i wiele innych, równie fajnych pomysłów. A narracja, rwana jak stokrotki na wiosnę, jeszcze dodaje blasku tej opowieści.\nTrzeba przyznać, że autorka ma szeroką wizję i czasami całkiem interesujące (serio!) pomysły. Niestety to, co jest dobre w tej opowieści, ginie całkowicie w morzu przejęzyczeń, niezręczności, z dupy wziętych epitetów i innych kwiatków z opkowej łączki.\nCiemno kakaowe włosy, opadające falami loków na ramiona i plecy. Duże oczy koloru mlecznej czekolady. Nienaganna sylwetka, morelowa skóra i nabrzmiałe od wiatru wargi.\nEjże, przymiotnika Waćpanna zapomniałaś! Malinowe?\nWiśniowe. Nasza wiśniowa brunetka!\nCo to są wargi nabrzmiałe od wiatru? BoChaterka nabrała powietrza i się nadęła jak balonik?\nAlbo stało jej się coś TAKIEGO\nCharakteryzuje się niesamowitą odwagą i chamstwem.\nTu odważnie pierdnie w towarzystwie, tam znowuż brawurowo wydłubie kozę z nosa...\nOdważna niczym Wujek Staszek, nie zadrży jej nabrzmiała warga, gdy rzuca "spier***".\nNieliczni widzą jej szczery, radosny uśmiech bez cienia wyższości, czy irytacji.\nReszta widzi wyłącznie odpychający grymas? Urocza panienka.\nMoże ma uśmiech standardowego erpegowego wioskowego głupka. SEWG zawsze jest irytujący.\nKocha swojego ojca, jednakże trzyma go na dystans i nie okazuje szacunku- chowa do niego urazę, iż przez lata była okłamywana.\nVoldek co pewien czas wydzwania, błagając o spotkanie, ale Hermiona jest nieugięta.\nAle go kocha, bo ojca trza kochać i juś.\nMatki nie poznała, umarła przy porodzie- tą ważną osobę zastąpiła Cyzią- matką Dracona. Kobieta traktuje ją jak córkę, a ona w chwilach słabości zwraca się do niej "mamo".\nW chwilach przypływu sił natomiast "Cyziu, podaj mi pantofle i pilota".\nTĘ, do jasnej cholery!\nJest przywiązana (sznurkiem) do młodego Malfoya. Oficjalnie są razem (a prywatnie - osobno), jednakże nie dopuszcza go do siebie- choć bardzo go kocha, nie okazuje tego za często.\nCiśnie mi się na usta wiele pytań,dotyczących dopuszczania Malfoya w kontekście arystokratycznego chowu wsobnego.\nPlatynowe włosy i szare oczy, w których ukryta jest pogarda.\nWe włosach też...?\nTak. Pomiędzy drobinkami irydowego łupieżu.\nPrzez przyjaciół przezywany "Smokiem". Darzy Hermionę niezwykle gorącym uczuciem- podobała mu się jeszcze, gdy były "Szklamą".\nSzklamką po klamkach.\nPoznając prawdę, obiecał sobie, że stworzy z nią prawdziwy związek- z miłości.\nA nie dla korzyści, jakie dawałby ożenek z córką szefa.\nPrzecież jest napisane, że stworzy związek z prawdą, nie jakąś tam córką.\nJego najlepszym kumplem jest Zabini. Bardzo kocha swoją matkę, Narcyzę- cieszy się, że kobieta zastępuję tą ważną osobę również jego dziewczynie.\nTĘ, na litość Bora! I od kiedy Narcyza jest matką Zabiniego?\nOdczuwa pewne obawy, dotyczące swojego wstąpienia w szeregi Czarnego Pana- obawia się, że coś może się zmienić pomiędzy nim, a Hermioną.\nObawia się, że zaczną za bardzo zgadzać się we wszystkim i zrobi się nudno?\nObawia się, że czarna szata utrudni mocowanie sznurka, którym są związani.\nJasne blond włosy, proste i długie opadają na plecy.\nJak to u Japonek bywa.\nNo jasne, przecież typowa Japonka wygląda TAK.\nGrzywka zaczesana na bok. Soczyście zielone oczy (też na wskroś japońskie), w których tlą się iskierki radość. Często się uśmiecha, wielu czaruje tym niepozornym gestem. Z pochodzenia jest Japonką- przyjechała do Londynu z tego orientalnego kraju, aby jej matka mogła spokojnie wypełniać polecenia Czarnego Pana.\nMatka trzęsie ziemią i wybucha wulkany w Kraju Kwitnącej Wiśni, a córka tylko jej w tym przeszkadza.\nOjca nie poznała- matka zabiła go, gdyż był mugolem- miała chwilowy romans.\nA potem chwilowy kaprys.\nDawca zrobił swoje, dawca może odejść.\nTrzeba było załatwić jankesa w odwecie za Hiroszimę.\nDziewczyna szczera, pogodna i pomocna. Jedynie podczas misji, które wypełniała stawała się zimna, bezwzględna i okrutna.\nWracając z misji zrzuca skórzany płaszcz i oficerki, odkłada pejcz i znów jest jak do rany przyłóż.\nProfesjonalista nie miesza pracy z życiem prywatnym.\nMisjonarka bezlitosnej miłości.\nSzalenie zakochana- starannie to tuszuje. Nienawidzi gdy ludzie szydzą z jej azjatyckiego pochodzenia- choć stanowczo jest bardziej naturalna, piękniejsza- jej ojciec był Amerykaninem, to po nim dziewczyna odziedziczyła oczy.\nA włosy po mamie, czy po tubce "Palette"?\nAŁtorka nie słyszała o genach recesywnych? Jasne oczy mogła mieć co najwyżej w niemowlęctwie. Chyba, że historyjka z hamerykańskim tatusiem to tylko ściema.\nA mnie zastanawia, czy już tłuc rasistowską buckę za to, że Yuki jest bardziej naturalna niż inne Japonki, bo ma urodę po amerykańskim tatusiu, czy jeszcze dać jej szansę.\nBrązowe włosy, jasne zielone oczy- powszechnie znany jako "Diabeł".\nI wot, znowu zagadka - czy aŁtorka pamięta, że Zabini był czarny, czy e tam?\nNIKT o tym nie pamięta. Prócz analizatorów.\nCzuje miętę do Yuko\nOdśwież język! Jesteś tiktak, czy piernik?\n- nowej uczennicy Hogwartu, mieszkanki jego Domu. Z Malfoyem są najlepszymi przyjaciółmi od trzech lat. Nie wie, kto jest jego biologicznym ojcem- nie obchodzi go to, szanuje matkę za spryt, który, oczywiście, po niej odziedziczył.\nZnaczy co, też zamierza mieć siedem żon, z których każda zginie w tajemniczych okolicznościach, zostawiając mu majątek?\nZamierza nie dać się przyłapać na byciu biologicznym ojcem.\nPrzybył, by zbawić cały świat na czele ze sobą.\nTo takie... gierczane.\nEee... wybacz, Harry, spóźniłeś się. Dwa tysiące lat.\nAle nie zniechęcaj się, doceniamy dobre chęci.\nPrzysiągł sobie, iż ostateczna walkę nie stoczy z Tomem Riddle, a jego córką- oczywiście zaraz po tym jak pozbędzie się wcześniej wspomnianego, Czarnego Pana.\nBędą to zapasy w kisielu.\nBo Voldemordzianka to Zło jeszcze bardziej źlejsze od samego Zła. Tatko jej do pięt nie dorastał.\nPewien swojej wyższości. Patrzy na świat przenikliwymi, zielonymi oczami. Wierzy, że przepowiednia przyniesie mu sławę.\nTaaaa, bo sława była tym, o co Harry najbardziej zabiegał. Zawsze pilnie słuchał wskazówek Lockharta w tej kwestii i z prawdziwą rozkoszą udzielał wywiadów Ricie Skeeter.\nZawsze się upierałam, że nie wiemy wszystkiego o Wywiadzie w Schowku na Miotły.\nMiedziane włosy, piwne oczy i zdradziecka krew. Bez pamięci zakochana w Złotym Chłopku.\nOj dyć nie mówciez, ałtorecko!\nJak go miała nie miłować, no jak? Przeca chłopek lśnił się jako ten świątek na odpuście.\nZłoty Chłopek, czyli Golden Redneck.\nA może to nie był Harry, tylko 3PO?\nNie miesza się w kłótnie pomiędzy Gryfonami, a Ślizgonami- czuje urazę do byłej przyjaciółki.\nTrochę się dąsa, zwłaszcza po śmierci Molly, ale czy zamordowanie matki to powód do pretensji?\nBardzo zależało jej na tej więzi, nawet po ujawnieniu tajemnicy Riddle.\nOjtam ojtam. Luke też miał paskudnego tatusia.\nMiedziane włosy, piwne oczy i zdradziecka krew.\nCiekawe, co to znaczy? Zdradziecko płynie w drugą stronę?\nTrombocyty obgadują leukocyty, aż furczy!\nOjtam, po prostu "rude to fałszywe"\nDarzył Hermionę "miłością"- choć sam później nie był pewien, czy to nie było przypadkiem zauroczenie.\nAlbo zwykłe pożądanie, ewentualnie niezdrowa fascynacja jej podkolanówkami\nBył wściekły, gdy cały Hogwart opanowała wieść, że "Ten, którego Imienia Nie Wolno Wymawiać" ma potomka.\nŻeby to jednego... Setki pomiotów voldemortowych przetaczają się przez Hogwart i sądzę, że większą sensację wzbudzić może ktoś, kto nie jest z nim w żaden sposób spokrewniony.\nZbulwersowany przestawił swoje uczucia o 180 stopni.\nA jak się już całkiem zbulwersował, to wziął i fotel przestawił pod ścianę, a budzik na 7.15.\nOpisy nawiązują do Księgi 3, która przedstawiać będzie przeszłość.\n"W takim razie powinno mieć numer jeden, a nie czterdzieści dwa!"\nStałam w cieniu schodów. Dyszałam ciężko, oparłam dłonie o kolana. Włosy opadły mi na twarz. Ze spokojem obserwowałam scenę przed sobą. Bezwolne ciało Bellatrix wydało ostatnie tchnienie. Martwa opadła na szachownicę kafelek.\nTA "kafelek" opadła martwa na szachownicę?\nPodobno wzorki w szachownicę są masońskie, satanistyczne i w ogóle sieją ZŁO. Tak przynajmniej twierdzi niejaki Farhan Khan.\nZ krtani jej oprawcy wydobył się histeryczny śmiech zmieszany ze łzami i łkaniem.\nWszystko razem trysnęło zadziwiająco obfitym gejzerem.\nZ tej krtani... A trzeba było wziąć aviomarin!\nA te łzy to w ramach inhalacji z fizjologicznego roztworu soli. Bardzo rozsądnie, to się zaleca w przypadku kłopotów z krtanią.\nMolly Weasley upadła na kolana, dłońmi zakryła paciorkowate oczy, z których wylewały się fale łez.\nPotem odgoniła małe ptaszki, wydziobujące resztki jedzenia spomiędzy jej zębów i dźwignęła się niechętnie.\n"Paciorkowate" oczy mają szczury, pająki czy inne turkucie. W przypadku człowieka to po prostu ohydna kalka z angielskiego.\nNie pierwsza, nie ostatnia. Odpręż się i przyzwyczaj, bo tak już zostanie.\nByła tu sama. Członkowie Zakonu przejmowali pozostałość posiadłości Malfoyów. Mój ojciec walczył o swoje racje.\nWalczył o racje żywnościowe. Mamy po prostu zamieszki przy bufecie i bitwę o dostęp do spiżarni.\nSama zostałam „wyproszona” z pola walki w dość chamski sposób.\nJeszcze jedna gęba do wykarmienia?! Na kopach ją spuścili ze schodów.\nA skąd. Wyproszenie w chamski sposób w przypadku mersójki oznacza jedynie, że nie błagali jej na kolanach, by zechciała uświetnić walkę swym udziałem.\nSporo czasu zajęło mi ponowny powrót na bagniste tereny.\nTo powroto jej zajęło. Takich kwiatków będzie więcej, w ferworze walki gramatyka została posiekana na tragiczne, krwawe szczątki.\nMnie natomiast cieszy wizja Wielce Utalentowanej panny Riddle, mającej melinę wśród błot i oczeretów.\nZ końca różdżki cosik błyska\nWraca nimfa na bagniska.\nŚwinię z chlewa dziś ukradła\nIdzie żreć ją na mokradła.\nTną ją muchy i komary\nBo jej domem są moczary.\nNi tu chleba, ni igrzyska\nWokół tylko trzęsawiska.\nW samotności Nimfa Błotna\nŻyje smutna i markotna.\nKto by pomyślał-Voldemort troszczy się o własne dziecko. Kochał mnie- wiedziałam o tym na swój własny, pokręcony sposób.\nBy the pricking of my thumbs, something wicked this way comes. To wiedza Ałtoreczki na temat życia, wszechświata i kanonu, który właśnie morduje.\nWszystko usprawiedliwia fakt, że boChaterka jest pokręcona.\nZgubiłam Dracona. Rozdzieliliśmy się, gdy okno w jego pokoju pękło i wleciało przez nie snop światła.\nWleciało snopo i chlusnęło po oczach.\nOkno było zamalowane smołą dla bardziej mhhhrocznego efektu.\nSnopo wymiotło Dracono, niczym spłoszono wampiro.\nKazał mi uciekać, ale ja ruszyłam na poszukiwanie ojca. A on, tak po prostu użył na mnie świstoklika!\nPoszczuł ją wazonikiem?\nAbduction Wazon on the... sorry, to silniejsze ode mnie;)\nWyszłam z cienia [i rozchyliłam znacząco poły płaszcza]. Płacząca kobieta, nie dostrzegła mnie. Ja zaś dostrzegłam bezdomny przecinek. Trzeba go zwabić, złapać i wykastrować, bo się jeszcze rozmnoży!\nŁuna światła oślepiła mnie w pierwszej chwili.\nW drugiej chwili blaskiem swej zajebistości Mary Só oślepiła łunę.\nWyjęłam z kieszeni różdżkę.\nI pączka z marmoladą.\n-Dziś, wszyscy starają się wybić nawzajem- szepnęłam.\nSpartans! Tonight we dine in hell! (paś, paś, przecineczku...!)\nO ileż prościej byłoby, gdyby każdy wybił się sam - dodałam i wyciągnęłam notesik, żeby zapisać tę cenną myśl.\nMój głos przeciął powietrze. Oczy mojej ofiary natychmiastowo zostały skierowane na moją sylwetkę.\nMolly strzelała nimi z procy, czy co?\nMnie się widzi raczej takie urządzenie naprowadzające, jak w wyrzutni rakiet.\nPod warunkiem, że żelastwo będzie zgrzytać jak wieżyczka Rudego. Bez tego nic!\nZ mojej broni wydobył się zielony promień. Iskra pozbawiła ją życia.\nTę broń? Trzeba było czyścić staranniej, nie dopuścić do powstania korozji.\nUpadła na ciało Lestrange. Spojrzałam na rozciągającą się krew po posadzce.\nKrew rozciągała się ze strzykaniem w stawach.\n-AŚĘNIEWYSPAAM! - ziewała.\n- I raaaaz! Skłon w lewo. I dwaaaa! Skłon w prawo - stękały erytrocyty.\nSchyliłam się i musnęłam ją koniuszkiem palca. Zlizałam krew z palca.\n-Krew zdrajców jest obrzydliwa, zwłaszcza z dodatkiem czystej.- Zachichotałam.\nCo, Krwawa Mary nie smakuje?\nTak bez selera?\nTo była krew zamordowanego Kanonu.\nZwłaszcza, że Avada zabijała bezkrwawo i w ogóle bez żadnych widocznych śladów.\nWytarłam twarz, strzepałam z dłoni sadzę. Zdenerwowana, podniosłam się.\nJa to rozumiem. Co się tak dziwnie patrzycie? Naprawdę rozumiem, też się denerwuję i unoszę, jak muszę sprzątać.\nTaaa, strzepać sadzę. Spróbujcie kiedyś. To nie kurz, to się czepia i rozmazuje.\n"Roztarłam na twarzy sadze" brzmiałoby bardziej wiarygodnie.\nSpojrzałam na kominek, żarzył się w nim ogień. Różano-pomarańczowe jęzory muskały popiół- pozostałość po drewnianych kłodach.\nBladocielisto-żółtawe palce muskały wióry - pozostałość po klawiaturze zniszczonej w podmuchu furii nad karkołomną metaforą AŁtoreczki.\n<pogrąża się w kontemplacji, próbując zwizualizować różany ogień>\nPodeszłam bliżej fotela. Było w nim zanurzone ciało kobiety.\nI wypierało z fotela dokładnie tyle, ile samo straciło na wadze.\nBlond włosy opadały na ramiona gęstymi puklami. Blada twarz, toczyły się po niej perełki- maleńkie łzy.\nOddychała ciężko, zanosiła się rykiem.\nZanoszenie się rykiem z "perełkami maleńkich łez" trochę nie współgra.\nTudzież z bladą twarzą.\nPięknymi, metalowymi oczami wpatrywała się w przestrzeń przed sobą.\nA dookoła niej jarzyły się kręgi światła...\nPowiedzmy, że miała oczy miedziane. Bardzo czerwone.\nGdyż trochę iskrzyły. Reaktor łukowy niestety powoli okazywał się przestarzałą technologią i wymagał wymiany (a swoją drogą Cyzia miała czarne oczy, nie stalowoszare, o ile dobrze rozumiem użycie słowa "metalowy" w tym kontekście).\n- Znajdź mojego dziecko, proszę.-Bez namysły przytuliłam kobietę po raz ostatni.\nI skręciłam jej kark.\nZbulwersowana, wyciągnęłam z bagna nogę.\nGdyby różdżka zawiodła, będę miała się czym opędzać.\nAlbo pożywić, gdy zapasy się skończą.\nSiarczyście klnąc ruszyłam dalej. Miałam ochotę wyć.\nTeż mamy ochotę. Ruszamy dalej.\nKlnąc i wyjąc.\nDługo i głośno mogłam się przeklinać za głupotę, którą się wykazałam.\nNową przypowieść pomiot sobie kupi\nże i przed bitwą, i po bitwie głupi.\nBiegłam przed siebie, wabił mnie zapach. Charakterystyczny, coś mi przypominał. Był ciepły i słodki.\nDrożdżowe bułeczki Narcyzy?\nSarnina z orzechami wujaszka Lucjusza?\nZmieszana [ale nie wstrząśnięta] przyśpieszyłam. W oddali widziałam iskry zaklęć.\nDelikatne linie światła tak oddalone.\nMistrz Yoda z tej składni dumny tak!\nPoczułam łzy. Pierwszy raz płakałam, po miesiącach goryczy, chamstwa, oburzenia i irytacji poczułam smutek. Nieograniczony. Oparła ciało o drzewo.\nTo ona z jakimś trupem wędruje przez bagna?\nNo, z nogą przecież.\nMoże do tej nogi coś jeszcze było przyrośnięte?\nAle kto oparł?\nTępo wpatrywałam się w dumnego Pottera. Ledwo trzymał się na nogach, jednakże nie mógł pohamować zwycięskiego uśmiechu. Wciąż tam patrzałam. W miejsce, gdzie chwilę wcześnie stał mój ojciec. Zaklęcia Avady sprawiło, iż rozpłynął się.\nAvada Anihilata... I szukaj potem trupa w polu.\nPanta rhei, nawet Voldzia trup\nsię rozpływa, gdy Avadą łup!\nPanta rhei, więc obalmy flaszkę\nVoldzi spłynął, kiedy dostał w czaszkę.\nAvada Anihilata, jak cudownie to brzmi,\nHakuna Matata, zawyć może byle knyp,\nKoniec jest blisko, więc przed końcem swych dni,\nnaucz się tych radosnych słow: Avada Anihilata!\nRozmazał jak duch. Nie postawił nic. Cienia szansy, czy nadziei.\nAni testamentu, ani spadku...\nNiestety, potomstwo zostawił.\nWolnym krokiem kierowałam się na miejsce Toma. Kiwałam głową, a Złoty Chłopiec uważnie wpatrywał we mnie, te swoje ślepia. Stanęłam naprzeciwko niego. Tam gdzie odciśnięte były buty ojca. (Umarł w butach!) Ze spokojem widziałam różdżkę, którą celował we mnie chłopak. Nieśpiesznie wyciągnęłam własną. Rozwarłam lekko usta- wypowiedziałam zaklęcie szybciej, niż Potter. Z mojej nie prysło zielone światło. Z jego owszem. Jaskrawe i rażące, brnęło w moją stronę.\nBrnęło z wysiłkiem, spowalniane przez silne pole magiczne. Zjawisko opisane obszernie przez naukowców z Dysku.\nTo była czekolada. Ciepła, rozpuszczona, ulatniała zapach- to ona mnie zwabiła.\nA teraz proszę mi wytłumaczyć, co w lesie, w czasie pojedynku Voldemorta z Harrym, pachniało czekoladą?\nOch, jest walka z Voldemortem, jest impreza! I Dibbler Gardło Sobie Podrzynam z czekoladą na gorąco.\nWychodzi mi, że ta czekolada jej pryska z różdżki.\nZe zdecydowaniem i determinacją, wypowiedział zaklęcie Niewybaczalne. Nieomylnie trafił w jej pierś.\nW pierś determinacji, jak mniemam? Czy to raczej narrator się cichcem zmienił?\nKlatka piersiowa wypełniła się całunem powietrza, aby następnie opaść, zapadając się.\nCałunem to się mogła co najwyżej owinąć.\nOstatni blask, a światło zniknęło. Opuścił różdżkę. Dyszał ciężko. Spojrzał na jej martwe ciało. Blada i zimna, umorusana błotem, w którym tonęła.\nOn ją walnął zaklęciem, czy strumieniem ciekłego azotu?\nW dłoni wciąż trzymała swoją broń. Wpatrywał się w nią dłuższą chwilę. Odskoczył do tyłu jak oparzony, gdy dostrzegł, że końców patyka zaczyna się żarzyć na różowo. Znieruchomiał. Kolorowe konfetti wzniosło się w górę, aby opaść na jej ciało…\nKarnawałowe konfetti, serpentyny i girlandy z bibułki. Marysuizm daje o sobie znać nawet po śmierci.\nZaraz. Panna chciała strzelić w Pottera zaklęciem, ale różdżka jej nie zadziałała. Zdarza się, pech. Ale teraz okazuje się... że chciała go obsypać konfetti?!\nTak. Chciała zadusić go paproszkami.\nOjtam. Uruchomiła się Ostatnia Wola, zapisana na twardym dysku różdżki. "Po śmierci obsypcie mnie konfetti." To taki wyrafinowany sposób przekazania kolejnej głębokiej myśli - że wszystko jest farsą, życie to bal, a sens jest ulotny niczym papierki na wietrze.\nNa świecie jest tyle konfetti, że czasem czuję, że mi serce pęka.\nNie zdążył jej pocałować, dotknąć po raz ostatni. Nie powiedział na pożegnanie, kocham cię. Jedynie musnął palcami jej delikatną skórę i kazał uciekać.\nKomu kazał uciekać? Panience nieboszczce, co ją właśnie avadą trafił??\nNie, Jaszu, tu mamy zmianę punktu widzenia i zrozpaczonego kochanka nad grobem, ju noł.\nLedwo początek, a ja już gubię się w narracji.\nUważajmy na te kreseczki, tam powyżej. One wyznaczają Zmianę Punktu Widzenia.\nLinia Zmiany Narratora.\nPowinien to przewidzieć-determinacja biała z jej oczu.\nNatomiast czarna determinacja biła z całkiem innego miejsca.\nOczywiste było, że wplątał się w to wszystko! Mógł się chociaż pośpieszyć, ale nie! Zabawa z Wiepszlejem była bardziej zabawna, niż świadomość straty.\nEe... świadomość straty rzadko bywa zabawna, z tego co wiem.\nNo nie wiem. Jak tracę zbędne kilogramy, to bywa to zabawne.\nSugerujesz, że Malfoy tracił kilogramy z Weasleyem?\nTak, zażywał z nim tych męskich rozrywek na siłce.\nDotknął marmurową płytę. [dotknął nie "co" - płytę, lecz "czego" - płyty] Srebrne literki układały się delikatnie w jej imię. [Złote ułożyłyby się wulgarnie i brutalnie?] Zacisnął pięści.\nJesteśmy, jacy jesteśmy- ale na ogół gorsi.\n*Kura, uginając się pod ciężarem, taszczy drugą marmurową płytę, szlifierkę i wiadro ze złotą farbą* Ta myśl nie może zaginąć!\nZostaw te płyte, bier szlifierke, w tem łopku jezd tyla głembokich myślów, że trza nam w góry jechać i ryć na bieżąco na całym zboczu!\nPo śmierci Hermiony Riddle i jej ojca, wszystko zdawało się powróciło do„normalności”.\nOprócz Kury, która na widok tego imienia skojarzonego z tym nazwiskiem wykonała soczystego facepalma i z obłędem w oczach oddaliła się w nieznanym kierunku.\nWracaj, prooooszę! Nie zostawiaj nas tu samych!\nWłaśnie! Ja się boję sama z Jaszą zostawać!\nBoi się, boi jak kot śmietanki!\nCicho, Jaszu, muszę udawać niedostępną, bo się domyślą, co nas łączy.\nOd tego czasu minęły dwa lata. Ludzie żyli błogo, nie obawiali się niczego.\nPrzy okazji ubicia Voldzia i jego latorości udało się usunąć, zupełnym przypadkiem, wszystkie chorobotwórcze mikroby oraz zUo z serc ludzkich, amen.\nKażdy wydawał się być zadowolony z obecnego zajęcia, jakie uszykowało przeznaczenie.\nZwłaszcza osadzeni w Azkabanie śmierciożercy doceniali nowoczesne metody resocjalizacji.\nBardzo sobie chwalili terapię zajęciową. Wyplatali piękne koszyki, tkali makatki i chodniki z gałganków.\nCzas mijał, niektórzy zamykali rozdział, który mieli już za sobą. Dokonywali nowych decyzji. Stawali na wysokości zadania, bądź też umierali na ulicy.\nTa wojna na pewno się skończyła? Bo to brzmi, jakby walki uliczne wciąż trwały.\nOj, wstawali rano, myśleli sobie "o, jaki piękny dzień, chyba umrę!" - i pyk!\nByły wzloty i upadki, a wszystko podtrzymywały wspomnienia. Do tej pory mówi się o legendarnym chłopcu, który „uratował” ich przed „klęską”.\nAha. Rozumiemy, że zdaniem aŁtorki zarówno ratunek jak i klęska były jakieś takie... umowne, nieprawdziwe?\nAleż oczywiście. Przecież Voldzio chciał dobrze! Tylko wszystko popsuła ta wredna propaganda, krecia robota podłych knowaczy oraz Gazety Wyborczej!\nTak naprawdę Voldzia pokonał żołnierz na elektrycznej motorynce, który zrzucił nań bombę termobaryczną.\nA dlaczego nie napalm?\n[Tu mamy opis Londynu ogarniętego pośpiechem i amokiem, tłumów ludzi przewalających się po centrach handlowych]\nA że nie ma opka bez kupowania ciuchów, więc i tu nie mogło zabraknąć snucia się po sklepach:\nGinewra Weasley była inna. Śpieszyła się, jednakże spokojnie odrzucała sukienki, które proponowała jej sprzedawczyni. Powoli spacerowała, czasem zwracała uwagę na daną wystawę.\nI tak jestem spóźniona, więc co mi szkodzi? - myślała.\nSpieszyła się powoli. Przysłowia mądrością narodów.\nZaś zimne sklepowe jarzeniówki świeciły na nią osobiście.\nUśmiechała się delikatnie do każdego. Karmelowe włosy opadały luźno na (śmietankowe) plecy. Piegi (w kolorze toffi) kontrastowały z (malinowymi) rumieńcami.\nZnaczy, piegi były zielone, czy rumieńce sine?\nGładziła dłońmi wypukły brzuszek.\nByła szczęśliwa. Za pięć miesięcy będzie trzymać na rękach swoje pierwsze dziecko.\nNa samą myśl miała ochotę skakać. Jakiś rok temu wyszła za mąż. Stała się uradowaną panią Potter.\nTo dlaczego wciąż używa panieńskiego nazwiska?\nBo jej twórczość była lepiej znana pod panieńskim.\nMieli własne mieszkanie.\nDom przy Grimmauld Place rozsypał się ze starości?\nHarry pracował w przyzwoitych godzinach- miał dużo czasu dla niej i ich przyszłych dzieci.\nSumiennie odwalał swoją pracę od ósmej do szesnastej.\nOczywiście - sama papierkowa robota.\nPo skończeniu pracy odbijał blaszkę na bramce i zdawał kluczyk od sali ochronie.\nChcieli mieć dużą rodzinę. Dużą i szczęśliwą. Tego dnia dziewczyna udała się do mugolskich sklepów z odzieżą. Za trzy dni miał się odbyć bal charytatywny, który organizował Minister Magii-całe przyjęcie miało się odbyć na jego dworze.\nNie wiem czy na balu u ministra wypada pokazać się w mugolskich fatałaszkach. I czy to nie będzie uznane za nietakt, lub przynajmniej za nadmierną ekstrawagancję?\nMoże w okresie powojennym, po pokonaniu Voldka, w społeczności czarodziejów zapanowała hipsterska moda na udawanie mugoli?\nW Dziurawym Kotle czekał już na nią mąż. Był wykończony po ciężkim dniu w Ministerstwie. Niby był prawą ręką Ministra, a czuł się, jakby to on nim był.\nZnaczy, jakby Minister był Harrym? To jakaś odwrotność rozdwojenia jaźni!\nWypełniał papiery, uczył nowicjuszy, okrążał większość pięter parę razy dziennie\nGdyby Ministerstwo nie było pod ziemią, można byłoby przypuszczać, że lata na miotle dookoła wieżowca.\nA tymczasem po prostu jeździł na deskorolce wewnątrz budynku.\ni ciągle wysłuchiwał żalów innych- mimo wszystko lubił to.\nLubił wysłuchiwać żalów i dlatego, choć był prawą ręką ministra, nie robił nic, by poprawić sytuację osób, które się żaliły.\nCałkiem zrozumiałe. Też uwielbiam słuchać o nieszczęściach, jakie prześladują innych.\nChoć wolał zostać Aurorem. Gdy pokonał Czarnego Pana, jego popleczników i Ją, stwierdził, iż nie miałby co robić w tej pracy-\nAha, znaczy Harry'emu nie przystoi cokolwiek poniżej walki z samym Voldemortem?\nczasem żałował decyzji. Widząc jednak stan swojego konta, zapominał o wszystkim…\nAmnezja na widok wielu zer. Zdarza się, zdarza...\nMnie się nie zdarzyła! A mogłaby...\n[Tymczasem Ron Weasley trenuje reprezentację Anglii w quidditchu. Hm. Przypomnijmy, że aktualnie ten chłopak ma 19 lat i za sobą raptem dwa lata gry w szkolnej drużynie (plus, być może, jakiś kontrakt później). Trochę mało jak na trenera reprezentacji, nie sądzicie?]\n[Trochę tak. Podejrzewam Harry'ego o jakieś niecne machloje]\n-Za tydzień gramy mecz z Bułgarami!- Cały stadion został wypełniony jego warknięciem.\nWarknięcie po chwili przelało się górą przez trybuny i zatopiło okolicę.\nWarczący Ron... Zaraz się dowiemy, że pakuje na siłce i bierze sterydy...\n-Krum znowu mnie rozgromi- dodał ciszej, aby tylko on sam mógł usłyszeć swoją sarkastyczną wypowiedź.\nAŁtoreczkowa interpretacja znaczenia słowa "sarkazm" nie przestaje mnie zadziwiać.\nOch, siedmioliterowe słowa na S są takie fajne!\nCzasem zastanawiał się, czy on im czegoś nie daje. Myśl ta zawsze zostaje zgładzona, gdy przypomina sobie, iż wszyscy zawodnicy są sprawdzani tuż przed meczem.\nPrzed wejściem na stadion leżały stosy bezlitośnie zgładzonych myśli.\nOtrutych sarkazmem i nagłymi zmianami czasu.\nPlątało się w ich pobliżu kilku zagubionych narratorów.\n-Zajebiście-machnął w stronę drużyny, iż na dzisiaj koniec. Musiał jeszcze zanieść garnitur do czyszczenia- wcześniej miał go jeszcze kupić.\nJaki jest sens oddawania do pralni nowego garnituru? Chyba, że Ron planował kupić kreację w osiedlowym Pier Kardenie. Chociaż to shmatex, lecz zawsze można coś fajnego wygrzebać.\nWidzę, że po wojnie czarodzieje generalnie przestawili się na mugolskie ciuchy.\nUpieram się, że to ma sens. Po latach prześladowań mugoli miała prawo wytworzyć się moda na zacieranie różnic między czarodziejami a mugolami. Nie żebym podejrzewała Ałtoreczkę o taką spójność.\nZielone zasłony starannie zasłaniały okna.\nA foremne fortepiany zafortepianiały parkiety.\nDo tej pory w łóżku leżał młody arystokrata,\nAż tu WTEM! leśne boginki zamieniły go w starego menela.\n- Złotóweczkę, kierowniczko? - zagaił ochryple.\nprzy jego boku leżała śliczna, delikatna dziewczyna. Blaise wpatrywał się w twarz dziewczyny. Powstrzymywał się, aby nie skraść jej kolejnego całusa- młodą kobietę ratował uśmiech, który nawet podczas snu jej nie opuszczał.\nUśmiech ratował ją przed "skradnięciem całusa". Aha. Zapewne gdyby roześmiała się w głos, powstrzymałoby to Blaise'a również przed włamaniem do jej "tajemnej komnaty"...\nBo to był wyżej opisany uśmiech standardowego erpegowego wioskowego głupka.\nBezsilny nachylił się nad jej twarzą. Z początku jedynie musnął jej wargi. Widząc, że nie reaguje w żaden sposób, zaczął łapczywie pieścić jej wargi.\nNadal mówimy o twarzy?\nZabawiał ją w ten sposób dłuższą chwilę.\nHmmm, chyba już nie;>\nOdkleił się od niej, gdy dostrzegł kątem oka, że mruga delikatnie.\nMrugnięcie było ostrzeżeniem, że za chwilę - iju iju iju!!! - włączy się alarm!\n-Głowa mnie boli- szepnęła.\n- Boli cię głowa? Weź... tabletkę ;)\nBudząc się miał czasem wrażenie, że obok niego leży ona. Smyra <kwiiiiik!!!> go swoim ciepłym oddechem. Łaskocze delikatnymi lokami. Mając zamknięte oczy, przesuwał dłoń powolnej części łóżka.\nSzybka strona łóżka nie miała dłoni. Miała za to silne, umięśnione nogi. I setki stópek.\nNie tup, łóżeczko, nie tup...\nBo migrena tup-tup-tup!\nI znienacka potem ŁUP!\nPół królestwa i rękę królewny za wyjaśnienie, kto z kim, bo zaimki szaleją jak króliki na wiosnę.\nCiepłe miejsce dawało mu złudną myśl, która wprawiała go w stan wspomnień. Prawda, która kazała mu otwierać oczy.\nHmm. Dziwne imię dla budzika.\nAnna- jego narzeczona. Wychodziła wcześnie, wcześniej niż on wstawał. Pozostawiała po sobie jedynie zapach jaśminowych perfum oraz ciepło po drugiej stronie.\nA także chłód w innych miejscach. Tu jak nic - chodzi o lodówkę.\nZgubiłam się. Trzymała perfumy w lodówce, ta Anna?\nKażdy się w tym gubi...\nBudzik ma na imię Prawda, lodówka - Anna, w czym tu się gubić?\nMiał tego pecha, że była zawsze gdy wracał po pracy.\nCicho mruczała w kącie kuchni.\nOd razu pecha, mnie raczej cieszy widok lodówki, gdy wracam z pracy.\nTylko że Twoja lodówka pachnie żarciem, nie jaśminem.\nSkąd wiesz? Zawsze wiedziałam, że ktoś jeszcze w niej myszkuje, to niemożliwe, żebym tyle jadła.\nNie kochał jej. Zgodził się na ten związek ze względu na matkę.\nZ lodówką? Ja się nie znam na tych czarodziejskich prawach, ale to chyba jednak nietypowy związek?\nDość chłodny, jak mniemam...\nTak, lodówce dość łatwo zarzucić oziębłość.\nAle za to z drugiej strony wydziela ciepło!\nNie mogła znieść myśli, że Hermiona nie żyje.\nMatka z żalu pchała syna w nieudane małżeństwo, żeby jemu też było smutniej.\nTo ta lodówka stoi w prosektorium???\nRozgoryczona stratą jej i męża, nie była już w stanie patrzeć na jego melancholijny stan.\nKochał ją, jej wybór był trafniejszy niż ojca.\nJa się zdeczka pogubiłam. Kim jest która "ona", kto jest kochany, a kto nie?\nI co wybrał ojciec?\nChoć wiedział jak mogłoby się to skończyć, gdyby ONA żyła. Anna nie była zła.\nTylko trochę zimna, no i czasami strasznie burczała.\nBywały chwile, gdy agregat strasznie nią telepał.\nZwiązek nie był udany.\nArystokracie nie dogodzisz...\nAle opłaca się próbować.\nOna zgodziła się na to, gdyż miała z tego zyski. Była jedną z niewielu poddanych Czarnego Pana, która została całkowicie oczyszczona z zarzutów.\nOk, wyjaśniamy: wspomniana Anna jest narzeczoną Draco Malfoya. Ciekawam bardzo, jakie to zyski ciągnie ze związku z facetem, który po wojnie z Voldemortem prawdopodobnie stracił wszystko?\nZostały mu platynowe włosy. A platyna stoi za ponad 5 tys.PLN za uncję!\nBycie żoną kombatanta - męczennika to nie w kij dmuchał. Towarzysko +50 do lansu.\nOn był przystojny, bogaty i odpowiednio ustabilizowany.\nPrzystojny - owszem, co kto lubi. Bogaty i ustabilizowany? Niestety, jako poplecznik Voldka, dwa lata po wojnie mógł być co najwyżej bogaty w doświadczenia i ustabilizowany w Azkabanie.\nUstabilizowany przy murze krótkim łańcuchem i obręczą na szyi.\nNie udowodnili mu współudziału, był niepełnoletni, rodzice go zmanipulowali - dajcież spokój, przecież nawet nasza Komisja Lustracyjna nie dopatrzyłaby się w jego działaniu znamion przestępstwa;P\nHmmm i majątku rodzinnego też im nie skonfiskowali?\nOdpowiadało jej to- wiedział o tym. Pociągał ją- może nawet by coś z tego było, gdyby nie jej charakter. Mała cząstka chamstwa, ironii, egoizmu była w niej ukryta- zbyt często ją ukazywała.\nMoże była to zbyt mała dawka chamstwa, bo Hermionę kochał bezgranicznie właśnie za jej buractwo i arogancję.\nNawet w jego stosunku.\nTaaa, ironia w stosunku - to może działać jak zimny prysznic.\n- Och, jaki on wielki - zauważyła ironicznie. No fakt, ja bym się po tym nie pozbierała.\n- Ty już zacząłeś, czy znowu nic z tego nie będzie?\nCzasem miał ochotę jej przywalić- mocno, porządnie… Nigdy by jej, jednak nie uderzył- nie akceptował przemocy względem kobiet- nawet tych naprawdę wkurwiających. Pamiętał jak ojciec bił matkę. Stosunkowo rzadko, jedynie gdy Voldemort był załamany- szukał córki długo.\nCo ma wspólnego załamanie Voldzia z rękoczynami w wykonaniu Lucka?\nZałamany Voldek wyżywał się na Lucjuszu, Lucjusz na Narcyzie, ta szarpała za ucho Dracona, a on kopał kota.\nKotek zaś zakradał się w nocy i wysysał mu oddech. For this you shall die in your sleep.\nGdy Hermiona odnalazła własne miejsce, wszystko się uspokoiło. Czarny Pan stał się lepszy- był namiastką „dobrego” człowieka.\nAha. Ciekawe, kiedy Hermiona "odnalazła własne miejsce". Domniemywam, że gdzieś w okolicach VI tomu, czyli akurat wtedy, gdy zaczął się terror, morderstwa, prześladowanie mugolaków i "nieczystej krwi".\nStrach pomyśleć, co by było, gdyby Czarny Pan nie był rzeczoną namiastką w takim razie.\nMożna było powiedzieć, że jego świat nabrał kolorów. Jakby ktoś rozlał farbę na jego kartę.\nFarbę w znaczeniu myśliwskim.\nKochał ją- wciąż.\nLucjusz farbę. Ołje.\nHm, nikt nie sparkli, a i tak ma się ochotę krzyczeć "Ludziska, patrzajta, wąpierz! farbę miłuje!"\nZawsze tak będzie. Dopóki nie zapomni żaru, który rozlewał się po jego ciele za sprawą dotyku jej zimnych palców. Dopóki będzie pamiętać czekoladę, zapach, który będzie jego- jedynie jego. Ciepła, wrząca, cieknąca, rozpływająca, parząca, słodko-gęsta czekolada.\nA w przeterminowanej lęgną się robaki. Mniam.\n[Draco z narzeczoną wybierają się na bal]\nOtworzył drzwi od wieczornego transportu [znaczy co - jechali nocnym autobusem?][nocnym pociągiem z mięsem] [w nocnym z alkoholem sprzedaje wredna jędza], miał za miar [przed wag] przepuścić swoją partnerkę przodem, gdy przed oczami mignął mu karminowy materiał. Zesztywniał i chwycił Annę za ramię. Spojrzała na niego i uśmiechnęła się promiennie.\n-Prawda, że jest śliczna? Znalazłam ją w kartonie na strychu- zaszczebiotała.\nAha! Wiedziałam, że z bogactwem Malfoya coś jest nie tak, skoro jego narzeczona zamiast wybrać się na solidne zakupy, musi szukać strojów w zakurzonych kufrach na strychu.\nCiekawe, jakim cudem wcześniej nie zauważył, w co Anna jest ubrana. Ja wiem, że faceci są ślepawi, ale karmin jednak rzuca się w oczy.\nA mnie się to cały czas paraseruje i wydaje mi się, że to Annę znaleziono w kartonie na strychu.\n-Wrócisz do domu, ściągniesz to, co masz na sobie i założysz coś „normalnego”- warknął.\n-Dlaczego?- Zdziwiona wyrwała się z jego uścisku.\n- Bo wyglądasz jak ladacznica! - huknął, trzęsąc się z oburzenia.\n-Masz na sobie suknię z jedwabiu z dodatkiem wstawek i koronkowych falban, które ponętnie okalają ciało.\nPowiedział Draco, fachowym tonem kreatora mody.\nJakich wstawek? A ta falbana to berta czy wolant? Prosimy o więcej szczegółów!\nNie to ciało. Sprostując, masz na sobie suknię córki Toma Riddle- wysyczał jej do ucha.\nNo tak, suknia po nieboszczce może przynieść pecha.\nDiabeł patrzył na Yuko z dziwnym blaskiem w oczach. Ta odpowiadała mu delikatnym rumieńcem i dyskretnym uśmiechem. Palcami bawiła się blond włosami. Zarumieniła się jeszcze bardziej, gdy dostrzegła jak chłopak tasuje ją wzrokiem.\nRęka, noga, mózg na ścianie, tak się kończy tasowanie!\nCiekawe, czy tasował mieszając, czy użył riffle shuffle.\nJeszcze przełożenie i można rozdawać.\nJej zwiewna kreacja sięgała za kolana, ponętnie odsłaniając pozostałą część nóg. Zielono-zgniły materiał delikatnie przylegał do jej ciała idealnie podkreślając wcięcie w tali.\nPrzylepiał się wręcz, a miejscami zwisał w obślizgłych strzępkach.\nMalfoy inwestował w platynę, a Yuko woli walutę z Samoa. Kiepska inwestycja. 1 tala (WST) = 1.227 PLN.\nDuży dekolt wiązany na szyi przyciągał uwagę, którą odwracał czarujący uśmiech- jej atut.\nAtut? Powiedziałabym, że defekt - tam uśmiech bronił jej przed pocałunkami, tu odwraca uwagę od innych walorów, ja dziękuję!\nDekolt przyciągałby większą uwagę, gdyby był wiązany na zadku.\nMłoda para nie zwracała uwagi na pozostałą dwójkę czarodziei w limuzynie. Młody Malfoy wciąż uśmiechał się do narzeczonej w kpiący sposób.\nDziewczyna siedziała sparaliżowana.\nNo to pożytku na balu z niej nie będzie.\nBez przesady, może będzie nieco sztywna w tańcu, ale przynajmniej nie pójdzie w tango.\nAle i tak zapowiada się niezła polka.\nNie była w nastroju, nawet obrazić Yuko- co było jej definitywnym hobby.\nHobby definitywne, to coś jak wdrażanie się w skokach bez spadochronu.\nRzekłaby, że nieco jednorazowy poryw pasji.\nPrzebrana, miała na sobie jaśminową suknię- z wcięciem w łódkę. Dekolt, jak i cały materiał zdobiły białe koraliki. Pasowały do jasnego odcieniu kreacji i długości, ale nie do niej. Suknie była do kostek i Draco wiedział czym może się to skończyć.\nO. Draco, podziel się, bo ja ni cholery nie wiem, czym może skończyć się suknia do kostek.\nTym, że przy wysiadaniu z autobusu ktoś na nią nadepnie.\nSuknia do kostek kończy się kostkami. Fakt, dość to gotyckie.\nA teraz zapraszamy na bal u Senatora... tfu, przepraszam, u Ministra Magii.\nDzis w chambre de bone bal magika\nKażdy wytworny jest jak lord,\nNikt dnia im ww rozmowie się nie tyka,\nNi pracy, praca - chamski sport.\nOdpalaj różdżkę, żądz nie kiełznaj,\nHej, na orbitę wszyscy wraz!\nBo gdy tak człek wciąż w magii pełza,\nTo wieczór spędzić chce wśród gwiazd!\nPosiadłość była duża. Starannie wyrobiona z marmuru.\nMarmurowe krzaczki i ścieżki, marmurowe trawniki, marmurowe ogrodzenie, marmurowe kibelki...\nGładkie, bielusie ściany rzucały się w oczy, dając pozytywne wrażenie.\nDuże okna w gotyckim stylu pasowały idealnie ze złotymi obramowaniami.\nOgłaszam oficjalnie, że zakładam fanklub jej opisów! *łapie kolorowe pompony i podskakując wrzeszczy "Dawaj! Dawaj! Dawaj!"*\nIdę po Aviomarin.\nZnaczy się po gładkie, bielusie piguły, które ci dadzą pozytywne wrażenie? Daj mi też.\nZaczarowane, pokazywały to co mijający ludzie chcieli.\n*Wyobraża sobie zgromadzony przed oknami tłum - oto darmowe kino na świeżym powietrzu, w dodatku takie, w którym w tym samym czasie jedni obejrzą kryminał, drudzy komedię romantyczną, a trzeci - film z czerwonym kwadracikiem*\nPytanie, czy okna były nastawione na jasno wyrażone życzenie, czy wyciągały z umysłu wszelkie przypadkowe i przelotne myśli. W tym drugim przypadku równie dobrze można było zaoszczędzić na magii i po prostu namalować cycki.\nDrzwi frontowe wykonane były z ciężkiego, ciemnego drewna z mosiężnymi dodatkami.\nOłje! Obowiązkowy mosiądz - jest. Tym razem co prawda tylko w postaci "dodatków" (klamek? okuć?) - ale jest.\nA to drewno to był mahoń, prawda? Ewentualnie heban.\nWnętrze posiadłości zaimponowało przybyłym czarodziejom. W prawdzie pokazane im zostało tylko hol, Salę Balowa i Salę Uzupełniająca- oba pomieszczenia zaczarowane tak, aby wszyscy goście mogli się bez trudu pomieścić.\nSala Uzupełniająca, wot ciekawy wynalazek jakiś. Widać czarodzieje nie znają Sal Bankietowych czy po prostu Jadalnych.\nLuksusowe marmurowe kibelki i antyszambry były akurat w remoncie.\nSala Uzupełniająca była pozostałością po Magicznej Komisji Uzupełnień. Nadal tam nie wpuszczano bez munduru.\nGoście rozmawiali ze sobą nawzajem,\nW wytwornym towarzystwie nie ma miejsca dla wariatów, mówiących do siebie.\n-Chciałbym ,aby…- Minister przerwał.\nSpacja, postawiona przed przecinkiem, przerwała również i popatrzyła na niego pytająco.\nNie mógł zobaczyć jego miny, miny kogokolwiek. Wszystkie światła w całej posiadłości zgasły. Poczuł jak magiczna siła wyrywa mu zza paska różdżkę- nie tylko jemu- i rzuca przedmiot na parapet jednego z okien, słyszał brzęk obitej szyby.\nAła! Nie bij! - zadźwięczała cicho szyba.\nAni chyba była to szyba na facjacie.\nDoszedł do niego damski pisk i słowa właściciela\nOczywiście, chodzi o właściciela tego damskiego pisku.\n- Sam jesteś damski - odburknął pisk.\n-Proszę o spokój!\nWłaśnie, drodzy współanaliztorzy, nie szaleć mi tu!\nJak na komendę uspokoili się wszyscy zebrani- ale nie za pomocą wrzasku Ministra.\nNie, bo Minister uciszył wszystkich za pomocą lekko klajstrowatych kanapek, działających jak kneble.\nZaś dopchał jajkami na twardo.\n[Minister zabawia gości przy pomocy trzech snajperów z celownikami laserowymi]\nWszyscy zwrócili uwagę na trzy światła. Maleńkie drobinki latające w ciemności-oświetlały niektóre obszary sali i pozwalały na ujrzenie niektórych twarzy.Zielone światło leciało ku niemu. Ludzie wydobyli z siebie westchnienie, a światełko usiadło na nosie Draco.\nZamachało skrzydełkami i otrzepało spódniczkę.\nCzerwona drobinka wojowniczo krążyło przy Potterze (wymachując szabelką), a niebieskie przy starszych ludziach, których Smok osobiście nie znał.\nTo musi coś znaczyć, to musi coś znaczyć... Może "Harry i Draco, jesteście połączeni na wieki, a tych dwoje starszych ludzi to sami Merlin i Morgana, przybyli z głębi czasu, by was pobłogosławić"?\nWirując razem, zniknęły, a światło zapaliło się natychmiast.\nPokaz skończony, wynocha do domu.\nDostrzegł, iż wszystko uspokoiło się. Westchnął. Ludzie zaczęli podchodzić do środkowego okna, aby wziąć różdżki, które tam leżały.\nTak samo działa Magiczna Moc Pani od Geografii, która przed każdą lekcją każe odłożyć telefony na parapet.\n-Ginny! Ginny!- Usłyszał wrzask Pottera, który potrząsał nieprzytomną żoną. Zapanował gwar i chaos, gdy ludzie dostrzegli również martwe ciało Luny Lovegood pod jednym z okien.\nNikt się nie zdziwił, bo Pomyluna zawsze zachowywała się dziwacznie.\n- Mogłaby tak przekonująco nie sztywnieć - pomyślano tylko.\nJestem w trakcie poprawiania błędów, więc nie zwracajcie zbytniej uwagi na nie.\nO! I na to zwróćmy uwagę. Po każdym rozdziale pojawia się informacja, że błędy są "w trakcie poprawiania". Niestety, to "w trakcie" nigdy się nie kończy i jak po analizie widać, nawet pierwsze rozdziały nie zmieniły statusu na "poprawiono".\nBo to taka kokieteria: och, wiem, że piszę z koszmarnymi błędami, ale ja się tak staram, tak staram...\n[Harry w swym biurze przegląda prasę, która rozpisuje się obszernie o morderstwie na balu]\nCzyżby nastąpił kolejny „powrót” ?\n-Żaden powrót, kurwa- warknął Harry. Upił łyk kawy i przeczesał dłonią włosy. Nie spał całą noc. Siedział w tym przeklętym biurze od wczorajszego wydarzenia i intensywnie myślał.\nAha, czyli tak wygląda śledztwo po czarodziejsku. Żadnego badania miejsca zbrodni, żadnego przesłuchiwania świadków, po prostu auror siada w biurze i myśli. Fajnie.\nCałą noc myślał o tym, jak mu się cholernie chce spać.\nCzepiacie się. Holmes czasem nie wyściubiał nosa z domu i rozwiązywał zagadkę.\nGinny siedziała w domu i czekała na kolejne wiadomości. Miał tego dość. Nic nie wskazywało na to, że było to pospolite morderstwo.\nOprócz trupa Luny...\nOjtam, ojtam... drobny szczegół.\nBal był to z trupem, z trupem balisko\ngdy niespodzianie cosik się błysko\nświatło wróciło i nagle łup!\nPada trup Luny do gości stóp.\nNic nie wskazywało nawet metod Voldemorta. Zbrodnia przy dwustu świadkach? Pierwsze widział.\nTak, Harry, chłopcze, widać, że młody jesteś i nie masz doświadczenia. Powinieneś jednak pamiętać, że niejaki Peter Pettigrew nie wahał się popełnić zbrodni na ulicy pełnej świadków. Voldek też raczej nie miałby oporów.\nTylko go pogłębiali.\nDo jądra Ziemi i dalej, w stronę Chin.\nPogłębianie braku śladów to jakiś magiczny odpowiednik ich zacierania?\nPoniekąd. Polega na pozostawianie antyśladów z nadzieją na anihilację.\n-Jeszcze te światełka! Cholera, co to ma być?!-\nTo są światełka rozsądku w tunelu absurdów tworzonych przez Ałtoreczkę.\nWściekły zrzucił papiery na ziemię. Uderzył pięścią w biurko i wyszedł. Trzasną [oni, kiedyś] drzwiami i wyszedł. Tak po prostu poszedł do kawiarni na śniadanie.\n-Kochanie, jak się czujesz?- Blaise spojrzał na ukochaną smutnymi oczami. Przytulił jej wątłe ciało do swojego. Jego nozdrza wypełnił zapach piżmu.\nZanotujmy ten fakt, iż mu\nNos wypełnił zapach piżmu.\nSzczęście to dla niego, gdyż ma\nUczulenie na woń PIŻMA.\n-Krew-szepnęła. Dziewczyna od paru godzin tonęła w nastroju melancholii. Nie pamiętała kiedy miała okazję ostatnio oglądać ten widok. Chyba przy Hermionie-ona to lubiła.\nA dziewczę ileż to latek sobie liczy, że widok krwi aż tak jest jej obcy?\nNie wiem, ale po zestawieniu z wonią piżma możemy przypuszczać, że wystarczająco wiele.\nObleśny widok rozlewającego się szkarłatu.\nTaki obleśny, sprośny i zbereźny. Powiedzmy od razu - obsceniczny.\nI lubieżny. Jak mokry piżmak.\nKochała stęchły zapach i krzyk bólu, który wydobywał się z krtani ofiar. Yuko mimowolnie się uśmiechnęła.\nTe wszeteczne scenki w lochach, ach...\n-Też za nią tęsknię- powiedział. Wiedział co myślała, czuł nostalgię po stracie przyjaciółki, niemalże siostry. Brakowało im wspólnych nocy przy butelkach Ognistej. Brakowało im wybryków, poczucia bycia.\nBrakowało im tych miłych, perwersyjnych zabaw z mugolakami w przytulnej izbie tortur...\nWypruwania flaczków, wyłupywania oczek, łamania kołem dla niepoznaki pomalowanym na różowo...\nBrakowało im JEJ.\nNikt nie robił takich melanży jak Hermiona!\nŻycie było uparte- brnęło do przodu nie pozostawiając po sobie wiele. Mgliste kartki papieru, na których zapisano przeszłość. Oni nie mogli pogodzić się z myślą, że do ich drzwi nie zapuka Hermiona. Nie wyobrażali sobie, że niezastaną jej rozwalonej w wielkim łożu.\nŁoże - naturalne środowisko Mionki.\nRozwalonej jak w rasowym pijackim barłogu, przemawiającej sznapsbarytonem, pełnej nieodpartego szarmu.\nWciąż widzieli jej złowrogie iskry w oczach, poważny wyraz twarzy i ukryte oblicze.\nDrugie, ukryte oblicze Hermiony. Nie chcę się nawet domyślać, gdzie je miała.\nJak to gdzie? Ukryte pod turbanem.\nZ tyłu, jak Janus.\n14 października, Hogwart- 23:25\nO, Dzień Nauczyciela.\nW całym zamku panowała cisza. Jedynie pochrapywanie obrazów psuły ten majestat. Choć, być może coś jeszcze.\nPochrapywania psuły coś jeszcze, poza majestatem?\nZdarzało im się zepsuć powietrze...\nZwłaszcza gdy ktoś zębów nie wyszorował.\nDziesięcioletnia Ślizgonka wracała właśnie ze swojego pierwszego w życiu szlabanu.\nWcześnie zaczęła. Na rok przed przyjęciem do szkoły.\nMłodzież teraz coraz wcześniej zaczyna.\nPo jej ciele przeszły ciarki na wspomnienie męskiej toalety na trzecim piętrze. Wytarła spoconą dłoń w spódniczkę.\nMiała szlaban w męskim kiblu. No nieźle.\nI ta spocona dłoń... co się dzieje w tym Hogwarcie?!\nSzkoła schodzi na psy!\nWyjdzie ze mnie gatunkizm, ale miałam nadzieję, że się ograniczą do ludzi.\n-Nigdy więcej. Nigdy- mruknęła.\nCzyżby się nie spodobało?\nBrak jej techniki, brak doświadczenia, to i łapka spocona.\nPoprawiła brązowe włosy i pewniejszym krokiem ruszyła do lochów. Podskoczyła słysząc stukot za sobą.\n-Przestraszyła mnie pani- powiedziała widząc McGonagall. Kobieta spojrzała na nią surowym wzrokiem. I podeszła bliżej.\nPrzepraszam, a czym stukała McGonagall? Drewnianą nogą?\nKłapała zębami i klekotała gnatami.\n-A co pani tu robił? Jak mniemam cisza nocna jest od dwudziestej drugiej.\nKto jej coś robił po ciszy nocnej?!\nJaka "pani"? Ta dziesięciolatka?\n-Ja wracałam ze szlabanu. Sprzątałam…toalety- powiedziała dziewczynką rumieniąc się ze wstydu. Dyrektorka westchnęła ukradkiem i ruszyła w stronę lochów.\n-Odprowadzę cię- powiedziała kobieta.\nKorytarze lochów były zimne i opustoszałe. Minerwa musiała oświetlać drogę swoją różdżką. Widząc jak pierwszoroczna trzepie się i dygocze, przyśpieszyła. Pierwsze szlabany zawsze były najgorsze.\njak zgniłe banany.\nA potem to już luzik - wspólne patrolowanie korytarzy z przystojnym prefektem sąsiedniego domu itepe.\nPaczciepaństwo, do rozrabiania i zasługiwania na szlaban jest już dostatecznie "dojrzała", a odrobina pracy fizycznej powoduje zaraz trzepanie i dygotanie. Swoją drogą dlaczego ona się trzepie? Zamieniła się w dywan?\nByły to jedne z pierwszych kar, jakie wymierzono tym dzieciom- nie były one przystosowane do szorowania słoików, czy szorowania klozetów.\nSzorowania zębów, szorowania podłóg, szorowania rąk przed posiłkiem...\nBo dzieci z natury swej są przystosowane wyłącznie do bycia obsługiwanymi. Uhm.\nUczono je, że duma jest najważniejsza. Najciężej mieli mieszkańcy Domu Węża. Wychowywani w dostatku, majestacie i bogactwie, przywykli, że wszystko wykonywali za nich skrzaty.\nAch, to opkowe przekonanie, że do Slytherinu trafiała wyłącznie arystokracja...\nAch, to opkowe przekonanie, że bycie arystokratą oznaczało li i jedynie opychanie się ptifurkami...\nTo była próba, samodzielne życie- Hogwart miał nauczać posłuszeństwa- w pewnym sensie.\nW pewnym, bardzo specyficznym sensie, którego uosobieniem był Argus Filch z jego upodobaniem do kajdan i łańcuchów.\nI niczego więcej! W porównaniu z drylem Hogwartu, pruskie koszary to lunapark.\nJakoś mi brakuje w tym opisie fali względem młodszych roczników.\n-Czy coś tam jest?- Jej drżący głos przeciął powietrze. Kobieta dopiero teraz wyczuła roznoszący się zapach. Zdziwiona skierowała różdżkę w kierunku, w którym dziewczynka wyciągała rękę. - Elizabeth, podejdź proszę do mnie.- Cały korytarz wypełnił szloch.\nPo brzegi. I chlusnął wezbraną falą.\nPodmywając fundamenty zamku i powodując pięęęękną katastrofę budowlaną.\n-Mój braciszek- szeptała.- Mój kochany braciszek.- Wtuliła głowę w zakrwawione ciało brata.\nSkubana, jak go wywęszyła!\nAle że jak, tak się wytarzała w jego wątpiach?\nRęką odepchnęła McGonagall i zaniosła się rykiem.\nTutaj w lochu klęczy Elka, ryczy, bo jest pełna mleka\nW korytarzu stuka noga, szloch nim płynie niby rzeka.\nRyk straszliwy wstrząsa murem, ryczą marysójki chórem.\nSynonimy zaś pytają: Czy aŁtorki nas nie znają?\nNie hamowała niczego. Łez, krzyku, złość i bezradność.\nW końcu wetknęła sobie piórko w w pupkę i poszła malować trybuny quidditcha na tęczowo.\nNauczycielka oświetliła zaklęciem całe lochy. Słyszała jak przejście z Pokoju Wspólnego Ślizgonów otwiera się.\nZza drzwi wytoczył się potężny odyniec.\n„Żyje, aby umierać- Żyje, aby zabijać”- zakryła dłonią usta, widząc wysmarowany napis krwią.\n- Znowu jakieś pobabrane mentalnie emo. - Pomyślała.\nI otarła usta, ulżywszy udręczonemu żołądkowi. Zawsze tak reagował na emobzdety.\n„Jak mniemam miał pan już okazję dowiedzieć się, panie Potter, co wydarzyło się na przyjęciu u Ministra Magii- wierzę, że sam był pan tam obecny.\nA co, McGonagall nie czyta "Proroka Codziennego"? Rozpisywał się o tym bardzo szeroko!\nCzyta, ale nie wierzy. Prasa kłamie.\nA świadkowie byli pijani.\nPiszę, aby dołożyć do tego wydarzenia „zjawiska”, jakie miały miejsce w Szkole Magii, Hogwarcie. Doszło do morderstwa- kolejnego. Pierwszoroczny Uczeń- przypadkowa ofiara? Był Ślizgonem- jeśli to istotne. Morderca pozostawił po sobie jedynie wygrawerowany napis,\nWidocznie krew miał tak żrącą, że trawił nią mury lochów.\nA myślałam, że ta fraza o zdradzieckiej krwi to tylko niezręczność Ałtoreczki!\nKolejny Obcy, wszędzie ich ostatnio pełno. A to, co go zabiło, to pewnie Predator.\na podczas dzisiejszego śniadania zaczarowany sufit spłatał nam „figla” i pokazał gwiaździstą noc.\nDobrze, że nie pokazał wała. A mógł.\nA jaki związek ma niebo gwiaździste z morderstwami? Chce pokazać, że zbrodniarz ma prawo moralne w sobie?\nChodziło o to, by odbiorcy nie mylili nieba z gwiazdami odbitymi na powierzchni sufitu.\n„Żyje, aby umierać. Żyje, aby zabijać”- mówi to, coś panu?\nNie wiem, mnie się kojarzy z "Nie je, nie pije, a chodzi i bije".\nMnie się kojarzy z książką Henryka Pająka wydaną przez wydawnictwo Leszka Bubla. NJN mogłaby nam udzielić bliższych informacji.\nZ poważaniem Minerwa McGonagall ”\n[Tymczasem Draco Malfoy zagłębia się w lekturze ostatniej pamiątki po zmarłej ukochanej - jej słodkiego pamiętniczka]\n„Jestem Hermiona Riddle. Wydaje mi się to szczerze głupie, pisać do samej siebie. Równie głupie jest mówienie do samej siebie- z gwoli ścisłości wolę pisać- nikt mnie wtedy nie usłyszy, nie?\nA nie wzięłaś pod uwagę, że ktoś może przeczytać, co?\nI, co gorsza, zanalizować?\nGwoli ścisłości dodajmy, że używanie zwrotów, których się do końca nie rozumie, w dodatku ozdobionych przyimkiem z czapy wziętym, jest głupie. Szczerze.\nJako, że nie wiem, co sensownego powinnam tu zanotować, to żegnam się ze samą sobą- krótki wstęp nie zaszkodzi samej mnie, nie?”\nNie. Zważywszy, że coś wcześniej już Ci zaszkodziło i to mocno.\nChwilowo nie ogarniam, ale liczę, że albo to minie, albo nabierze sensu.\nSraczka werbalna. W przeciwieństwie do tej normalnej, bierze się z pustki.\nLubił ten początek. Był na jej poziomie zagubienia.\nMam dziwne wrażenie, że "zagubienie" to silny eufemizm na stan Hermiony.\nJakby sama nie wiedziała, o czym powinna myśleć. Kochał gładzić tą pierwszą kartkę z jej dziennika. Jedna z niewielu rzeczy, które pozwalały mu na przypomnienie sobie jej śmiechu.\nBiorąc pod uwagę poziom tego wstępu, były to zapewne perliste kaskady śmiechu nieskażonej myśleniem krejzolki...\nCoś w TYM rodzaju. Tylko więcej sopranów.\n„Dobra. To jest pierwszy dzień, który tu opisze. Nie będziemy się bawić w daty- czas jest ulotny, a ja pragnę, aby tu zatrzymał się bezpowrotnie.\nBla, bla, bla, bla, jeszcze wrzucę parę banałów i może jakiś cytacik z Coelho i będzie suuuupcio! Na przykład: "Czas nie zawsze przemija w jednakowym rytmie." Jak znalazł, głębia ta sama.\nJak wspomniałam, mam na imię Hermiona Riddle- ostatnie słowo powtórzyć?\nZestawienie iście z czapy wzięte. Powtórzyć?\nSkoro to jest imię, to gdzie nazwisko?\nNie? Ok. Nie będę również tłumaczyć tych wszystkich bzdur dotyczących dwóch światów-powiem jedynie, że jestem czarownicą i zamkniemy ten temat, jasne?\nZamkniemy, bo właściwie sama nie wiem, o czym piszę, więc dalsze rozpisywanie się mogłoby obnażyć ten niewygodny fakt, jasne?\nTak więc, jestem czarownicą. I również uczennicą Hogwartu- ten szczegół również pomińmy bez większych informacji, jasne?\nOna ten pamiętniczek pisze dla siebie, czy jednak dla kogoś?\nMa kłopoty z pamięcią. To charakterystyczne dla Marysujek, które piszą pamiętniki tylko po to, żeby napisać jakie mają włosy i jak im dano na imię.\nPodoba mi się jej styl: pisze, jakby całe tłumy błagały ją, by wreszcie coś o sobie napisała, a ona wreszcie postanowiła zrobić łaskę.\nWytniemy również fakt, że byłam przydzielana dwa razy- szczęście miała ta obwisła szmata, że krzyknęła za drugim razem poprawne hasło.\nBo gdyby tego nie zrobiła, to bym ją wykrochmaliła i nie byłaby obwisła, jasne?\nDla wyjaśnienia, gdybym w dalekiej przyszłości [tak mniej więcej jutro w południe] zapomniała, to ostatecznie ukończę szkołę jako mieszkanka Domu Węża.\nPonowny przydział - odfajkować. Zaraz się pewnie okaże, że miała stuprocentowo czystą krew (dlaczego nikt nigdy nie pamięta o Tomie Riddle Seniorze?).\nBurzy spójny obraz wszechzajebistości. I sama ma obwisłe szmaty i źle dobrany stanik.\nA od źle dobranego stanika droga do obwisłości krótka.\nSkleroza nie boli, ale napaja wstydem.\nGdzieś umknęło poprawne "napawam". [Napajam] to zdziczała forma od [poić] - dawać komuś coś do picia.\nMoże miała na myśli "przepaja", tylko nie chciało jej się sprawdzić w słowniku. Przecież słowniki są dla lamerów.\nWstydem cię napojono\nNa "Mionę", w dodatku "Riddle".\nAle swoją drogą stwierdzenie niepozbawione słuszności w obliczu zjawiska Ałtoreczkowej Sklerozy. Ja się wówczas czuję napojona wstydem do wypęku.\nWracając do Dnia Pierwszego:\nJest połowa września- dopiero teraz zadecydowałam, że przeznaczę ten zeszyt na upust moich brudnych myśli.\nJak widać, wcześniejsze wspomnienie o sraczce werbalnej było jak najzupełniej słuszne. Dziewczę czyni z kajecika wychodek.\nSkleroza może nie boli, ale zła frazeologia to tortury. Zdanie zostało całkowicie skotłowane. Powinno być "dawać tu będę upust moim myślom".\nDobra zacznijmy od razu… Nie lubię Yuko (delikatnie powiem). Przykleiła się jak rzep do psiego ogona. Łazi za mną wszędzie- nie pomijając niestety łazienek.\nZagląda za Tobą do sedesu oceniając urobek?\nKomentuje jakość bielizny i krostki na zadku.\nSiada na każdej lekcji za mną- oceny ma dobre, więc coś mi mu zajeżdża.\nBlisko Mary Só mogą siadać wyłącznie matołki, bo tylko na ich tle ma szansę jako-tako wypaść.\n[Dajemy niewielką próbkę stylu "najlepszej uczennicy w historii Hogwartu - niezrównanej Mionki R."]\nWpierdziela się do moich rozmów w Wielkiej Sali-podczas śniadania, obiadu, i kurwa kolacji.\nWidzę niekonsekwencję. Powinno być także kurwaśniadanie i kurwaobiad.\nZamiast "moich rozmów" napisz "moich natchnionych monologów", nie krępuj się.\nPo Draco jest drugą osobą na liście, którą bym chętnie zabiła- choć ją, to już całkiem poważnie.\nA co do tej łajzy… To nie jest łajzą. Jest cholernie przystojny- i on to, kurwa wie.\nRozbestwiony przecinek sprawił, że przez chwilę zastanawiałam się, skąd się tam wzięła jakaś prostytutka, która wie, że Malofy to on. Zapewne sprowadzili ją ci, którzy chcieli sprawdzić, czy łajza jest łajzą - samiczką czy łajzem - samcem.\nI już wiecie, co ona sobą reprezentuje, prawda?\nW dzidę knajacka pannica. Zaorać.\nPodpisywanie się pod notatką we własnym pamiętniku. To takie aŁtoreczkowe! <rozczula się>\nNo, jeśli Hermiona pisze o sobie używając tego idiotyczego blogaskowego zdrobnienia, to znaczy, że koniec świata już nastąpił.\nAle miał być za 25 lat, jak ta asteroida w nas trzaśnie. Nie mogliście mi wcześniej powiedzieć? Miałam taki fajny plan na Ostatni Dzień przed Armageddonem!\nTo zawsze w niej tkwiło- sarkazm, chamstwo.\nJasne. Wyssała to z mlekiem ojca. Nota bene Voldzio bywał sarkastyczny i nieprzyjemny, ale trudno go oskarżać o prostackie chamstwo.\nNawet sama przed sobą nie kryła irytacji, która ogarniała ją w każdej chwili.\nŻyła w stanie nieustającego PMS-a.\nByła szczera, ale chamska. Była piękna, ale chamska. Była idealna, ale wciąż za chamska. Mimo, że widział w niej wiele-pierwszy przymiotnik jakim był w stanie ją określi, to „chamska”.\nI za to ją kochał. Brutalnie i po chamsku. Za każde przekleństwo, każde beknięcie w towarzystwie, każde źdźbło słomy wystające z jej gumofilców...\nDrżał ze wstydu, gdy ją wypuszczał do ludzi, lał po chamskim pysku, gdy wracali do domu, ale wciąż kochał...\n<kiwa ze smutkiem siwiejącą głową> AŁtoreczko, raz na zawsze zapamiętaj - chamstwo nie ma nic wspólnego z byciem asertywnym, pewnym siebie czy nawet bezczelnym. Chamstwo to synonim prostactwa. To plucie na buty, smarkanie w rękaw, puszczanie głośnych bąków w towarzystwie. Bycie prymitywną mierzwą aż tak Cię kręci? No to powodzenia. Tylko nie mieszaj w to bohaterów literackich.\n[Tymczasem Yuko wspomina Dawne Dobre Czasy]\nDelikatnymi dłońmi dotykała śliskich powierzchni zdjęć. Większość z nich niewiele się różniła. Na wszystkich była cała ich czwórka. Na wszystkich znajdowały się PUSTE butelki po alkoholu.\nSpecjalnie, dla szpanu, wygrzebane ze śmietnika pod Trzema Miotłami.\nWiększość tych fotek mogłaby się z powodzeniem znaleźć na portalu wiocha.pl. Robienie sobie zdjęć z butelkami to prawdziwa pasja ćwierćinteligentnych gówniarzy.\nNa wszystkich śmiali się, obejmując z głupimi minami.\nAch, ulotnych wspomnień czar...\nCzoła myślą nie zmącone, w oczach pustka, na ustach dzióbek.\nNa drugim planie gumofilce i akumulatory popodłączane pod prostowniki.\nPrzeszłość, wspomnienia- to jedyne co pozostaje nam po ludziach. Bez nadziei, czy czegokolwiek innego. Jest wyłącznie pustka. Pojawia się, aby zepchnąć płacz i smutek. Ale również ona znika, ustępuje miejsca melancholii- a po śmiechu pojawiając się łzy goryczy- mimowolnie płynął po polikach.\nPoliki, czyli poli-króliki. Włochacze rozmnażające się w zawrotnym tempie.\nPseudogłębokie myśli o przemijaniu w wykonaniu nastoletniej staruszki.\nZgniłozielone oczy spoglądały na świat pustką spod kurtyny gęstych rzęs. Pełne, karminowe wargi wykrzywione były w uśmiech- delikatny, pewny siebie, pełny wspomnień i życia.\nInnymi słowy, każda część twarzy miała swą własną, odrębną mimikę, niezależną od pozostałych - a także od nastroju właścicielki.\nMówiąc po prostu - robiła małpie grymasy.\nZombie nie panują nad mimiką, zwłaszcza gdy oczy im zgniją.\nAle chwali się, że szczerze się przyznała do tej pustki.\nJego futro było w odcieniu rdzy.\nIntensywny odcień karmelu z mieszanką kakaa, czekolady.\nAa, kakaa! Niedługo będziemy czytać o "rybce w akwariumie", czy "wycieczce do muzeumu".\nMimo wszystko "rdzawy" wygląda trochę inaczej niż "karmelowo-brązowy".\n<patrzy na rdzę> <patrzy na kakao> <patrzy na czekoladę> Gdzie ona, do jasnej kakaowej, widzi tutaj odcień karmelu???\nMiało być tak poetycko, tak leśmianowsko, a wyszły z tego glony.\nW dodatku stojące słupka.\nUnoszące się w toni, Ty niepoetyczny drobiu!\ni ciemny odcień tych ślepi. Łagodne usposobienie- a raczej leniwy. Gruby, jak puchata kulka o uroczym odcieniu. Futerko, w niektórych miejscach posklejane i przybrudzone błotek.\nUwaga - jeśli Kot nie czyści futerka, to znak, że jest bardzo chory.\nCzyli, mówiąc bardziej prozaicznie, gruby, sparszywiały, rudy kocur.\nGreebo? Co Ty robisz w opku?\nPachniał stęchlizną, starością, dokładniej wilgocią- Londynem.\nZapachy Londynu są mroczniejsze niż odór Ankh-Morpork.\nŚmierdział mokrym kotem. Ot i wsio.\nTen obraz nędzy ratowało mruczenie.\nW przedawnieniu, irytujące, ale jednak niosące wspomnienie.\nŻe Krzywołap wciąż mruczy - a to echo grało.\nPo ilu latach mruczenie ulega przedawnieniu? I w oparciu o jaką podstawę prawną?\nJedyny, żywy, śmierdzący dowód, że Hermiona kiedyś istniała.\nI to jest najlepszy przykład, aby nie dawać unieść się cwałowi nieokiełznanej poetyckości.\nKrzywołap- zwykły, tłusty, stary kocur?\nNo przeca mówiłam.\nNie - to magiczny, zwinny futrzak, bezbłędnie rozpoznający wrogów.\nTo w kanonie, Jaszu... Ten Krzywołap ma tyleż wspólnego ze swym pierwowzorem, co Hermiona Granger z Mionką Riddle.\nOtóż nie! Dla pewnego blondyna była to chodząca przepowiednia. Kot pojawiał się od czasu do czasu. Nic wielkiego, prawda? Ostatni raz, Draco widział kota rok temu. Dokładnie rok temu. Przyniósł mu zdechłą mysz w zamian za nocleg i żarcie.\nCzegóż to ludzie nie wymyślą. Malfoy z myszą w zębach, proszący o kąt do spania...\nChodząca przepowiednia poczęstuje go pchłami i nasika do butów.\nNastępnego dnia kota nie było- oczywiście myszy również.\nDraco po dziś dzień nie może odżałować, że się wtedy nie poczęstował.\nZa to pchły bardzo sobie chwaliły nowe lokum.\nDziś wieczór miał okazję widzieć go po raz kolejny. Stał za oknem na parapecie. Wpatrywał się w niego, jak w obrazek. Chłopak, aż się wzdrygnął widząc zwierzę. Za to Krzywołap dumnie oczekiwał zaproszenie.\nA co on, wampir, że bez zaproszenia nie wejdzie?\n-A myślałem, że zdechłeś na jakiejś ulicy- szepnął uchylając okno. Wziął go na ręce i„przytulił” do twarzy. Tak. Wciąż tam był. Ulotny, ale wciąż intensywny zapach Hermiony.\nEeee... że niby Hermiona woniała starym kotem?!\nPierwszy raz Krzywołap zawitał w jego progach tydzień po pogrzebie Riddle.\nChyba że usypali mu symboliczną mogiłkę, w miejscu gdzie został tylko ślad po butach, bo jak pamiętamy - Voldemort nagle zdematerializował się po avadzie.\nNie TEGO Riddle, Jaszu, tylko TEJ. Córeczki.\nGubię się w gąszczu narracji.\nSiedział na werandzie oczekując na jego powrót z rozmowy kwalifikacyjnej o pracę. Gdzie najzwyczajniej w świecie pożerał mysz,\nNonszalanckim gestem odrzucając ogonek, jak na prawdziwego arystokratę przystało.\nNa Bora zielonego, Draco! Gdzie ty szukasz pracy i w jakim charakterze?!\nZaciągnął się na okręt na stanowisko teriera-szczurołapa.\nZa moich czasów w użyciu były zaczarowane flety, a nie ordynarne kły i pazury!\nbrudząc mu przy tym ganek- ślady krwi wciąż się tam znajdują.\nNiespieralnej, nieścieralnej - jak na dłoniach Lady Makbet.\nCiągle ten zapach krwi! Wszystkie wonie Arabii nie odejmą tego zapachu...\n... z tego małego ganku.\nPewnie by go zabił, gdyby nie fakt, że to zwierze było częścią jego ukochanej.\nZaraz, moment, czy to znaczy, że Krzywołap skądś jej WYRASTAŁ?!\nNie wnikajmy, skąd...\nHermiona miała rudego kota. Hmmm. Jakoś mi to zaczęło dwuznacznie brzmieć;>\nPo raz drugi, Draco miał okazję oglądać rudawego kota jakieś trzy miesiące po tym zajściu. Siedział wtulony w czerwony fotel.\nOgień w kominku buchał delikatnie.\nI do tego emitował mroźne ciepło.\nJęzory ognia połykały kawały drewna, pozostawiając po nich jedynie proch. Sączył alkohol- jedynie tyle pamiętał.\nAle to proch sączył, ogień czy kot?\nNie był pewien, czy było to wino o nieskazitelnym roczniku, czy może whisky, bądź też zwyczajna Ognista. Bawił się jednak, zjawiskowo nudno.\nTo tak jak ja - bawię się zjawiskowo wręcz niedobranymi epitetami.\nA ja z roku na rok czuję się coraz bardziej nieskazitelna.\nOczekiwał nawet sowy z Prorokiem Codziennym- chciało mu się rzygać wszystkim i na wszystko.\nNauczone doświadczeniem skrzaty przygotowały już całą baterię wiader i misek - jak obsługa restauracji przed wejściem Pana Creozote (uwaga, obrzydliwe!)\nPytanie tylko, czy miał zamiar zeżreć sowę i narzygać na "Proroka", czy zeżreć "Proroka" i narzygać na sowę.\n[Jedna z domowych skrzatek przynosi złapanego na podwórzu Krzywołapa]\nZ oczami jak dętki spojrzał na wyrywającego się Krzywołapa.\nNapuchły mu tak.\nI z boku oczodołów sterczały mu małe wentyle?\nTak, nawet cichutko syczały.\nZwierzę widząc go, uspokoiło się. Skrzatka puściła rudzielca i wróciła do kuchni. Kot zaczął mruczeć i łasić się, ocierając o jego nogi. Odłożył kieliszek i usiadł z nim przed kominkiem. Zaczął go smyrać po mokrym futrze.\nDużo w życiu widziałam, ale kominka z mokrym futrem - nie.\nEfekt nieudanej transmutacji. Zdarza się po dużej ilości Ognistej.\nW odpowiedzi, Krzywołap otrzepał się i wtulił w jego szlafrok. Wstał tylko na chwilę. Spojrzał w pionowe zielenice\nUu, Krzywołap, kiepsko z tobą, skoro już ci ślepia glonami zarastają!\nKrzywołap generalnie jest dość parchaty.\nZa to potrafi wstać.\ni wstał, aby dorzucić drewna do kominka. Gdy odwrócił się- kota już nie było. Pamiętał jak się wtedy wkurwił. Czekał cierpliwie na powrót wszarza. Wrócił po roku. W tą noc.\nA on tak cały rok siedział, czekał, siedział, czekał, obrósł jak Jańcio Wodnik...\nZ balu u Ministra Magii pozdrawiają:\nKura obsypana konfetti, Szprota z serpentynami zaplątanymi w skrzelach, Sineira lśniąca od brokatu i Jasza przebrany za mugola\noraz Maskotek, który zawsze strzela pierwszy.\nNIECH KOLONAS WAAZON BĘDZIE Z WAMI!\nAutor: Niezatapialna Armada Kolonasa Waazona o 23:25\nBestia Zua pisze...\n"w Złotym Chłopku" :D\n3 marca 2011 10:30\nHermiona Riddle to już prawie postać kanoniczna. Myślę, że powinniście przy nazwisku stawiać "TM". Ach, córki Voldzia, na imię im Legion, bo faktycznie jest ich wiele.\nAnaliza pozwoliła mi przebrnąć przez trzy godziny matematyki, co już samo w sobie powinno Wam zastać policzone za dobry uczynek. Naprawdę trudno było zdusić chichoty przy takich mądrościach jak naturalne Japonki, gloryfikacja chamstwa czy chłodny romans z lodówką.\nPrzyznaję bez bicia: nie wiem, o czym czytałam. Na początku wydawało mi się, że może wycięliście znaczne fragmenty tekstu i dlatego jest niezrozumiały, ale gdzieś tak w połowie dotarło do mnie, że nie, to jednak narracja jest tak innowacyjna. Wiem, że była tam jakaś śmierć na początku, potem chyba fleszbeki... Nie, poddaję się.\nWypaśnego Tłustego Czwartku życzę.\nPs. Maskotek w moim mniemaniu bardziej przytulaśny od poprzedniego, ale to pewnie moje zboczenie na tle "Gwiezdnych Wojen" się ujawnia.\n3 marca 2011 14:08\nChyba mam dzisiaj pecha jeśli chodzi o analizy. Na Plusie Potter, tu także a ja Pottera mam już dość. Zapowiada się nudny czwartek bez analiz, pierwszy od dłuższego czasu.\nHasło: boxiciot, pudełko ciot?\n3 marca 2011 14:29\nSoczyście zielone oczy (też na wskroś japońskie)\nOj, ktoś znowu obejrzał za dużo anime - wyszukiwarka postaci według cech pokazuje mi 290 zielonookich blondynek w japońskich produkcjach.\nJaka avada? Do avady trzeba było wymówić zaklęcie - to najwyżej jakieś niekanoniczne avocado było :)\nHm, zastanawia mnie, dlaczego wszystkie ałtoreczki dają Blaise'owi ksywkę "Diabeł"? Rozumiem, skąd się wzięło, że Draco to "Smok", rozumiem, skąd się wziął blady i jasnooki Zabini (w końcu taki wizerunek był w fandomie powszechny ZANIM filmowcy strollowali fanki czarnoskórym aktorem), ale z czym, do jasnej, wiąże się "Diabeł"? Zastanawia mnie to bardzo.\nPoirot się kiedyś założył, że zrobi to z fotela i zrobił!\nTeż mam już trochę dość Pottera, więc jestem trochę zdziwiona, że tak ostro się uśmiałam. Dobra robota, nowy Maskotek najwyraźniej Wam służy :)\nKapcza mówi "screi" - schrei? Może chcę więcej Tokio Hotela?...\n3 marca 2011 15:04\nNowhere woman pisze...\nWielkie brawa za wszystkie Pratchettowe i Pythonowe aluzje. Śmiałam się jak nigdy. Och, i za pączki! Wasze zdrowie, drodzy analizatorzy! *zajada się pączkiem z adwokatem*\n3 marca 2011 16:32\nEj, ta lasencja już chyba wykasowała swoje opko :/ A szkoda, bo byłam ciekawa, czy Mionka powróci jako chamski zombiak. To byłby powrót w chamskim stylu. A narzeczona-lodówka kojarzy mi się z 54 odcinkiem AskThahGuy(tgwtg.com), gdzie facet żeni się z GPSem :P\n3 marca 2011 18:18\nAle nie zniechęcaj się, doceniamy dobre chęci."\nJesteście okrutne. Przyszłam do domu, po ciężkim dniu, z zakwasami w ramionach, a wy co? Doprowadzacie mnie do kwiku! Moje biedne mięśnie...\n"Wyszłam z cienia [i rozchyliłam znacząco poły płaszcza]. Płacząca kobieta, nie dostrzegła mnie. Ja zaś dostrzegłam bezdomny przecinek. Trzeba go zwabić, złapać i wykastrować, bo się jeszcze rozmnoży!"\nTo już wiemy skąd akcja "Przygarnij kropka".\n"Biegłam przed siebie, wabił mnie zapach. Charakterystyczny, coś mi przypominał. Był ciepły i słodki.\nÓmarłam. A to dopiero 1/3 analizy.\n"Oparła ciało o drzewo.\nA to był ostatni gwóźdź do mojej trumny.\n"Jesteśmy, jacy jesteśmy- ale na ogół gorsi."\nTo natomiast widnieje na moim nagrobku po dziś dzień.\nAnaliza boska. Dawno się tak nie ukwikałam, nie zrelaksowałam i nie odmóżdżyłam. Dziękuję wam :)\nZ niecierpliwością czekam na drugą część analizy :).\n*na odchodne**fałszuje* Panta rhei, nawet Voldzia trup\nHakuna Matata, zawyć może byle knyp...\nCzy Armada ma może jakiś email, by móc się z nią skontaktować prywatnie? Gdyby ktoś miał jakieś pytania...\n3 marca 2011 19:05\n>Czy Armada ma może jakiś email, by móc się z nią skontaktować prywatnie? Gdyby ktoś miał jakieś pytania...\nJesteśmy na Forum. Link u góry strony, po prawej.\n3 marca 2011 19:16\nA mnie zastanawia jedynie, czy Krzywołap był równie parchaty, co dywan z Peru...\n3 marca 2011 19:18\nPięknie. Wielki dzięki za gruntowne poprawienie nastroju. Analiza mnie rozbroiła, szczególnie Malfoy ochoczo wcinający szczurki i Hermiona pachnąca mokrym kocim futrem.\nNiech żyje Waazon! Hip, hip! Hura!\nNo i kocham nowego Maskotka :D.\n3 marca 2011 20:21\n"W drugiej chwili blaskiem swej zajebistości Mary Só oślepiła łunę." - ktokolwiek to napisał (niestety mój epicki monitor ma problemy z odcieniami niebieskiego), ma u mnie piwo.\nPrzyznam się szczerze, że zrozumiałam jedynie opisy bohaterów, w całej reszcie gubiłam się w gąszczu narracji. Ta Ałtorka chyba coś bierze. Swoją drogą, nie rozumiem, skąd się wzięło to branie na robienie z całkiem równej dziewczyny, jaką mimo wszystko była książkowa Hermiona, chamskiej kretynki. *idzie zgłębić problem w pobliże lodówki*\nOch, i jeszcze jedno:\n"-Masz na sobie suknię z jedwabiu z dodatkiem wstawek i koronkowych falban, które ponętnie okalają ciało. " - wyobraziłam sobie, jak mój Miły mówi mi coś takiego i o mało nie zeszłam ze śmiechu.\njuż przy drugim zdaniu zgubiłam się i nadal nie mam zielonego pojęcia kto komu co i czym, ale i tak było pięknie. parchaty Krzywołap w roli mrohnego zwiastuna rządzi ~~\n4 marca 2011 00:33\nPiękne, piękne, piękne! :D Ledwo na oczy widzę ze zmęczenia (dwa ostatnie dni na uczelni mnie prawie zabiły) ale MUSIAŁAM doczytać do końca, takie to było wspaniałe. :)\nMiałam skopiować teksty, które mnie najbardziej rozbawiły, ale zrobiło się ich za dużo, więc zrezygnowałam. :P Powiem zatem tylko, że wierszyki mnie doszczętnie zmiotły i zepsuły. :D Ciekawe, co po takiej lekturze mi się przyśni...\nPS. Uściski i całusy dla nowego Maskotka! :))\n4 marca 2011 02:08\nSłówko w kwestii "kakaa" i "muzeumu":\nMyślę, że wyraz "kakao" podobnie jak wcześniej "radio" i "studio" coraz mocniej ciąży w stronę bycia wyrazem odmiennym. To chyba dobrze. W sumie chyba powinniśmy się cieszyć, że aŁtorka nie napisała: "kakała". :) To by dopiero było!\n"Akwarium", "muzeum", czy "liceum" raczej jeszcze długo pozostaną nieodmienne, acz dla naszych pradziadków "album" było też nieodmienne i rodzaju nijakiego...\nPrzyznaję bez bicia: nie wiem, o czym czytałam. Na początku wydawało mi się, że może wycięliście znaczne fragmenty tekstu i dlatego jest niezrozumiały, ale gdzieś tak w połowie dotarło do mnie, że nie, to jednak narracja jest tak innowacyjna.\nMiałam dokładnie to samo. Nawet się zirytowałam, gdzie się podziały streszczenia wyciętych fragmentow :)\n4 marca 2011 10:24\nTeż nic kompletnie nie zrozumiałam, poza komentarzami. Wędrówka Mionki przez bagna z trupią noga będzie mi się dziś śniła w nocy.\nPrywatnie najbardziej polubiłam pionowe zielenice. Coś jakby tresowane węgorze.\nHasło: operseli. Kto kogo?\n4 marca 2011 23:13\nhehe... Yuko? Podejrzewam, że aŁtoreczka miała na myśli Yuki, ale możliwe, że rzeczywiście Yuko - z jap. skuteczny, o ile napisze się to z akcentami (długie "o" i "u"), ale mój słowni może się mylić... a opis to chyba wzorowała na Dedairze z Naruto. Tyklo zdjęcie chybacwidziała. Albo nie dotarło do niej, że to facet (rozumiem ją - też tak mam z Kaulitzami)\n5 marca 2011 15:59\nUhuhu. Analiza przednia :D Swoją drogą ciekawi mnie gdzie tu był te ciekawe pomysłu aŁtorki? No, nie ważne. A! Co mi się jeszcze w oczy rzuciło to to: Mój głos przeciął powietrze. Oczy mojej ofiary natychmiastowo zostały skierowane na moją sylwetkę. czy tylko ja widzę tutaj niesamowite wręcz pokłady samouwielbienia boCHaterki? :D Chociaż już powinnam chyba przywyknąć... wszak to Mary Sue!\n6 marca 2011 22:30\nO kurczę. Pomysłu aŁtorku.. chyba mi się udzieliło :) No, już milknę *wycofuje się chyłkiem*\n6 marca 2011 22:31\nŁo, toz to turpistyczne bylo, chamska Hermiona i kot parchaty. Przy tym kot saczacy alkohol, jak u Bulhakova prawie :-) I mroczny zapach Londynu ...\nHa ha ha :-D Az lezka mi poleciala (samotna, krysztalowa) po policzku ...\n7 marca 2011 04:29\nJesteście borscy! Skwiczałam się i natychmiast wysłałam linka różnym moim znajomym. Kontynuujcie zbożne dzieło, dodaję blog do Ulubionych.\n18 marca 2011 19:13\nKoleżanka polonistka rzecze: "Stosowanie TĄ zamiast TĘ nie jest największym grzechem dzisiejszych mieszkańców Polski". BTW: zacna analiza dziwnego opka.\nP.S. Chyba trochę się spóźniłem z tym komentarzem...


[Solved] Ford focus mk1 1,6 benzyna z LPG - elektroda.pl\n[Solved] Ford focus mk1 1,6 benzyna z LPG\nJacek Rutkowski 26 Aug 2020 12:55 1563 1\n#1 26 Aug 2020 12:55\nmam problem z focusem mk1 1,6 benzyna z LPG.\nWczoraj podczas jazdy autostradowej w deszczu przez około 200km zaczął wariować wskaźnik temperatury silnika. Normalnie stoi pionowo a kilkukrotnie w kilka sekund powędrował na czerwone pole na maksa. Gdy za pierwszym razem zauważyłem ten skok szybko zdjąłęm nogę z gazu i się zatrzymałem myśląc że może mam wyciek itp.\nPoziom płynu w zbiorniczku był jak zwykle blisko znacznika max bez gotowania czy syczenia ze zbiorniczka czy innych miejsc. Po ruszeniu przez kilka kilometrów było ok a później znów skok na 2-3 sekundy i powrót. Gdy skończył się deszcz kolejne 180km przejechałem już spokojnie.\nGdy wróciłem do domu poziom płynu bł w normie bez żadnych wycieków itp.\nZacząłem szukać na sieci informacji o tym przypadku i znalazłem sposób wejścia w tryb serwisowy i kody błęów:\nPo wejściu w tryb serwisowy i sprawdzeniu pozycji:\n000.C – Temperatura głowicy.\n000.C – Temperatura płynu chłodniczego w innym miejscu układu.\nNie zgadzają mi się odczytane wartości.\nPierwsza z temperatur wydaje się sensowna tzn. na zimnym silniku 23-25°C i rośnie do około 98-102°C zależnie od prędkości jazdy.\nDruga natomiast na zimnym silniku 19C.C-20C.C i rośnie do około 30-35C.C.\n(wartość druga ma końcówkę C.C co ją odróżnia od pierwszej i wydaje mi się że to temperatura zasysanego powietrza a nie płynu.)\nJednak nawet pierwsza wartość z trybu serwisowego nie zgadza się ze wskazaniami wskaźnika. Od zimnego silnika do 60°C z odczytu wskazówka wskaźnika się podnosi do pionu i dalej do 102-103°C jest na tym samym miejscu co mnie trochę dziwi.\nWygląda jak by odczyt był z innego miejsca lub projektanci uznali że kierowcy nie musi obchodzić czy silnik ma 60 czy 100°C bo jest dobrze i pokazuje pięknie pion. Wyższych wskazań nie udało mi się powtórzyć w trybie serwisowym więc nie wiem kiedy ten wskaźnik pójdzie na czerwone pole jaki będzie odczyt.\nCzy może ktoś sprawdzić u siebie czy działa to tak samo? Czy wskaźnik bierze temperaturę z głowicy i procesor to obrabia nieliniowo czy gdzieś indziej jest czujnik do wskaźnika?\nPs. Wskaźnik prędkości też pokazuje bzdury w/g GPS (zawyża znacznie prędkości do około 100km/h)a w trybie serwisowym pokazuje idealnie w/g GPS.\n#2 29 Jan 2021 00:08\nOkazało się że czujnik temperatury płynu chłodzącego jest umieszczony na górze silnika w głowicy pomiędzy 2 i 3 cylindrem pod gumowym kapturkiem przy świecach. Czujnik ten jest tylko częściowo wkręcony w głowicę i nie styka się bezpośrednio z płynem. Posiada rezystancje ok 50kR w 25st C. Wskazanie z niego nie zmienia się po odpięciu czujnika dopiero odpięcie akumulatora resetuje wskazanie.\nSimilar topics to ford focus mk1 1,6 benzyna z LPG\nZnalazłem ten czujnik ale nic nie pomogło. Mam dojście do pompy i odpiąłem kable, podpiąłem jeszcze raz i nic. Bezpiecznik też jest w porządku. Mam p... (4)\nFord focus MK1 1.8 benzyna - Schemst\nWitam Poratuje ktoś pełnym schematem elektryki do focusa 1.8 zetec,Witam Temat można zamknąć.Dziękuje koledze iommi23. (1)\nMam problem z mocą w Fordzie Focus MK1 2002 r. Sprawa wygląda tak: podczas ruszania obroty powinny regularnie wzrastać wraz z stopniowym dodawaniem g... (2)\nFord Focus Mk1 1.6 benzyna wymiana sprzegla\nJuż znalazlem czesc ,jest ona zamontowana na wezu hydraulicznym. Koszt takiego weza nowego 250zl . Beznadziejne rozwoazanie w fordzie . Jak chcesz sie... (2)


66-latek z Biłgoraja nie zaufał "policjantowi" i nie dał się oszukać | Biłgoraj Nasze Miasto\n66-latek z Biłgoraja…\n66-latek z Biłgoraja nie zaufał "policjantowi" i nie dał się oszukać\nRedakcja 14 marca 2019, 10:55\n66-latek z Biłgoraja nie zaufał "policjantowi" i nie dał się oszukać TK\nMężczyzna podający się za policjanta zadzwonił do mieszkańca Biłgoraja i wypytywał o to w jakim banku ten ma konto i jakie środki na nim zgromadził. 66-latek nie uwierzył oszustowi a o sprawie poinformował policjantów. Tych prawdziwych.\nOszust zadzwonił do 66-latka w środę około godziny 10:00. Podał się za funkcjonariusza policji - przedstawił się podając fałszywe imię i nazwisko a także numer legitymacji służbowej. Fałszywy policjant zapytał 66-latka w jakim banku posiada konto i jaką sumę pieniędzy ma na nim zgromadzoną.\n- Na szczęście mieszkaniec Biłgoraja nie uwierzył rozmówcy i nie udzielił mu odpowiedzi jednocześnie informując go, że jeśli jest taka potrzeba zgłosi się na komendę. Po tym oświadczeniu fałszywy policjant rozłączył się. 66 latek wraz z małżonką zgłosili się do biłgorajskiej komendy i poinformowali o zdarzeniu prawdziwych policjantów, którzy teraz poszukują oszusta - informuje sierż. szt. Joanna Klimek z biłgorajskiej policji.\nPolicja przypomina, że nigdy telefonicznie nie informuje o prowadzonych przez siebie sprawach i nigdy nie prosi o przekazanie informacji o miejscu gromadzenia pieniędzy, ilości kont czy wysokość zgromadzonych środków. Nigdy nie prosi o przekazanie pieniędzy nieznanej osobie ani też nie prosi o zaangażowanie naszych pieniędzy do jakiejkolwiek akcji!\nTour de Pologne na Lubelszczyźnie. Wyścig promuje Czesław Lang\nCzesław Lang, legendarny kolarz torowy i szosowy, wicemistrz olimpijski oraz wielokrotny medalista mistrzostw świata odwiedził Zamość. Stało się to w piątek (23 lipca). Wspólnie z m.in. z Andrzejem Wnukiem, prezydentem Zamościa promowali tegoroczny wyścig „Tour de Pologne”. Na pewno emocji w nim nie zabraknie!\nTe imprezy odbędą się już w ten weekend na Lubelszczyźnie. Sprawdź, gdzie warto być w dniach 23-25 lipca\nPrzedostatni, lipcowy weekend (23.07-25.07) zapowiada się gorąco i to nie tylko ze względu na zapowiadane wysokie temperatury! Jak co tydzień przygotowaliśmy dla Was zestawienie najciekawszych bezpłatnych imprez, które odbędą się w woj. lubelskim. Podpowiadamy, w jakich miejscowościach trzeba się pojawić, aby w niezapomniany sposób spędzić czas. W planach są koncerty, wydarzenia sportowe, wystawy i wiele innych atrakcji! Sprawdź, dlaczego w nadchodzących dniach warto odwiedzić Kraśnik, Lublin, Puławy, Roztocze, Świdnik i wiele innych miejscowości na Lubelszczyźnie. Kliknij w przycisk „zobacz galerię” i przesuwaj zdjęcia w prawo - naciśnij strzałkę lub przycisk NASTĘPNE.\nkalendarium imprez lubelskie\nlipcowe wydarzenia lubelskie\nPlaża pod palmami. Takie atrakcje szykują się już w sierpniu nad zamojskim zalewem\nTrasy rowerowe przy zalewie w Zamościu nie zostały jeszcze oficjalnie otwarte, ale już cieszą się wielką popularnością. Dobrze wygląda także szeroki, drewniany most przez który przejeżdżają rowerzyści. Niebawem cały teren będzie uporządkowany, a przy zalewie zostaną ustawione prawdziwe... palmy. W planach jest także otwarcie plaży. Jeszcze w sezonie turystycznym!


Mazury lub zagraniczne wyjazdy? Kamper nie ogranicza planów | Informatyka\nJeśli jesteśmy rządni przygody, nie boimy się prowokacji i pragniemy ujrzeć jak najwięcej miejsc na ziemi, należałoby wybrać się na wycieczkę do przeróżnych miejsc świata. Eskapady objazdowe zezwolą w parę dni odwiedzić najpiękniejsze zakątki, które do tej pory zdołaliśmy oglądać tylko na zdjęciach. Biura podróży mają nadzwyczaj rozwinięte oferty oraz też oferują takie wycieczki. Aranżowany jest transport i cały cel wyprawy. Niektórzy ludzie jednakże wolą sami zorganizować sobie takie podróże, albowiem to nic kłopotliwego, wystarczą chęci oraz odwaga. Na początek trzeba wyznaczyć cel wyprawy i miejsca, które chcemy ujrzeć. Wziąć mapę oraz przeznaczać po kolei punkty, w których odbywać się będzie nasz postój. Warto także poprzednio prześledzić konkretne miejsca w przewodnikach turystycznych, aby na miejscu wiedzieć co w danej miejscowości wolno zwiedzić, co zobaczyć, a czego unikać. Wyprawy objazdowe pozwolą w niedługim czasie przejechać dużo krajów, zapoznać wielu ludzi ich zwyczaje oraz kulturę – taką szansę daje przyczepa kempingowa. Polska to kraj może nie tak nadzwyczaj rozwinięty turystycznie, jak inne, jednak posiada dużo miejsc, jakie warto ujrzeć. Mamy trzy nadrzędne rejony, pełne atrakcji i niestereotypowych widoków. Jednym z nich jest polskie morze, rozciągnięta linia brzegowa z piaszczystymi plażami pozwoli przyjemnie spędzić czas i zapewni nam wypoczynek od codzienności. Innym regionem też wartym do zwiedzenia są polskie góry. Ta tajemnicze miejsca na pewno każdego zaczarują swym widokiem, rześkim powietrzem oraz niezwykłym góralskim klimatem, tak przeróżnym od naszego.\nKasyno Online Legalne - 5 najlepszych ruletka taktyka i porad


Obrazy grzechu w sztuce europejskiej od XV do początku XX wieku\nWystawa jest poświęcona problemowi ikonograficznemu, obejmującemu refleksję na temat doświadczania zła. Układ ekspozycji został skoncentrowany na mitycznej idei upadku – grzechu pierworodnego, w którym nieustanne upadanie, niezadowolenie człowieka wiąże się z egzystencją w przemijającym ciele, przy jednoczesnej świadomości uduchowienia.\nOd 21 października do 14 listopada 2015 roku\n„Wizualne zagadnienia ruchu od wieków budzą podziw i fascynację nie tylko artystów. Inspirują nas wszystkich. Procesualny, interaktywny charakter sztuki kinetycznej powoduje celowe angażowanie widza w rejestracji kolejnych aktów twórczych. Aktywnie w czasie rzeczywistym stajemy się współtwórcami nowej formy artystycznej […]”.


Jakie są przyczyny bólów głowy i Vertigo? / adcov.com\nJakie są przyczyny bólów głowy i Vertigo?\nBól głowy może być spowodowane przez wiele czynników zewnętrznych, włącznie z ciasnym mięśni, stresu i nadmiernego wysiłku. Cięższe rodzaje bólów głowy zwanych migreny mogą mieć inne objawy, w tym zawroty głowy.\nCo to jest Vertigo?\nZawroty głowy nie jest chorobą, lecz objawem szybkiego ruchu lub innych czynników wewnętrznych, które zmieniają równowagę organizmu. Zawroty głowy mogą powodować nieprzyjemne uczucie rolnicza, która może być tak dezorientujące, że prowadzi to do osłabienia, nudności lub wymioty.\nSilne bóle głowy zwane migreny są czasami w połączeniu z zawrotami głowy. Ten objawem jest spowodowane rozszerzaniem i zwężenie naczyń krwionośnych wewnątrzczaszkowe. Mówi się, że kanały jonowe w doświadczeniu pnia mózgu pewnego rodzaju zaburzeń, co prowadzi do uczucia zawrotów głowy.\nZawroty głowy może być spowodowane przez kilka różnych czynników, ważne jest, że odczucie dokładnie powiązany ból głowy migrenowy. Inne przyczyny to infekcje ucha wewnętrznego, płyn w uszach, lub łagodne napadowe pozycyjne zawroty głowy (BPPV), który jest wystąpienie przez szybkich zmian pozycji.\nLeczenie migreny z dodatkiem objawem zawrotów głowy nie różni się od leczenia regularne migreny. Niektóre mogą być wyleczone z ponad-the-counter leków, a inne muszą być traktowane z antagonistami wapnia lekarza recepty, leki przeciwdepresyjne lub beta-blokerów.\nBez względu na to, co można oczekiwać, aby być przyczyną, bóle głowy połączone z zawrotami głowy powinny zostać podane do wiadomości lekarza od razu. W zależności od Twojego stylu życia i historii choroby, mogą pojawić się inne objawy lub problemy, dla których lekarz może chcesz przetestować.\nJakie są przyczyny bólów głowy Pick lodowej?\nJakie są przyczyny bólów głowy w nocy?\nJakie są przyczyny Nerwowość i zawroty głowy?\nJakie są przyczyny żółtaczki i Zawroty głowy?\nJakie są przyczyny bólów głowy idealna zawroty głowy?\nJakie są przyczyny bólów głowy i bóle brzucha?\nJakie są przyczyny cykliczne bóle głowy?\nJakie są przyczyny bólów głowy w oczach?\nKrwawienie po IUD Removal\nZespół Regionalny kompleks Ból i śródsenny Jerks\nJak wydobyć śluz\nPełny opis metody Sedona\nUrazy i śmiertelnych wypadkach w miejscu pracy\nosobowość dwubiegunowa u dzieci


Piękna łazienka - Blaty do kuchni\nprzez karolmeble.com.pl · Opublikowane 30 grudnia 2017 · Zaktualizowane 14 kwietnia 2018\nDesign w czystej postaci potrafi odmienić każdą łazienkę i każdej łazience dać powód do dalszego życia po jej odnowieniu. Dzięki odpowiedniemu wyposażeniu łazienkowemu, nawet samodzielnie i bez pomocy dekoratora wnętrz, można zmienić najmniejszą łazienkę w stylowy i funkcjonalny pokój kąpielowy lub prawdziwe domowe SPA. Wystarczy odrobina wyobraźni, by projekt wprowadzić w życie.\nWyposażenie łazienki w Warszawie doskonale wpisuje się w powyższą teorię, zapewniając najwyższy standard tak urządzeń sanitarnych, jak i najdrobniejszych akcesoriów dekoracyjnych, które nadadzą odpowiedniego stylu każdemu pomieszczeniu kąpielowego, zapewniając jego użytkownikom relaks po całym dniu męczącej pracy.\nSklepy w swojej ofercie posiadają bardzo szeroki wybór płytek ceramicznych niemal wszystkich producentów polskich, a także niektórych zagranicznych, ceramiki sanitarnej, armatury, mebli łazienkowych, a także akcesoriów kąpielowych. Teraz pozostaje tylko odpowiedź na pytanie, jakie kafelki wybieramy? Czy w naszej łazience zmieści się wanna, czy tylko prysznic, a może i jedno i drugie? Czy niezbędny jest bidet i jakie meble będą idealne?\nTagi: bramy ogrodzenia warszawadiamentowe wiercenie otworówdomy inteligentnedrzwi wewnętrzne GdańskKonfigurator okienmarkizy okienne Warszawameble na wymiar bydgoszczpiece gazowe warszawapranie dywanów Mokotówrolety aluminioweszafy wnękowe na wymiarżarówki led E27\nNastępny post Myślący dom\nPoprzedni post Domowe drzwi\nOdwiedź sklep i sprawdź: wyposażenie do łazienki w HomeKONCEPT.shop wyposażenie i design wnętrz.


Które miasta zorganizują siatkarskie klubowe MŚ? Mamy nieoficjalne informacje - RMF 24\nKtóre miasta zorganizują siatkarskie klubowe MŚ? Mamy nieoficjalne informacje\nWtorek, 31 stycznia 2017 (10:07)\nMiędzy innymi Kraków, Łódź, Katowice i Opole - w tych miastach, według informacji dziennikarza RMF FM Macieja Jermakowa, mogą zostać rozegrane siatkarskie klubowe mistrzostwa świata. Polsce przyznano organizację tej imprezy, co PZPS ogłosił w poniedziałek. Turniej rozpocznie się 11 grudnia.\nWg ustaleń dziennikarza RMF FM Macieja Jermakowa, klubowe MŚ zorganizują dwa lub trzy polskie miasta, a ostateczna decyzja w ich sprawie zależeć będzie od rozstrzygnięć w PlusLidze (na zdjęciu: zawodnicy BBTS Bielska-Białej i Jastrzębskiego Węgla podczas poniedziałkowego meczu ekstraklasy) /Andrzej Grygiel /PAP\nJak usłyszał nasz dziennikarz od rozmówców z Polskiego Związku Piłki Siatkowej, turniej zorganizują dwa lub trzy miasta, a ostateczna decyzja w ich sprawie zależeć będzie od rozstrzygnięć w PlusLidze. Jeśli np. mistrzem kraju zostanie PGE Skra Bełchatów, to niektóre mecze klubowych mistrzostw świata mogłyby zostać rozegrane w Łodzi. Zwycięstwo ZAKSY Kędzierzyn-Koźle sprawiłoby natomiast, że gospodarzem klubowych MŚ mogłyby zostać Katowice lub... Opole.\nOstateczne decyzje poznamy prawdopodobnie w kwietniu, kiedy rozgrywki PlusLigi będą na finiszu. Wtedy też dowiemy się, ile miast zorganizuje turniej - obecnie wszystko wskazuje jednak na to, że najlepsze klubowe drużyny świata ugoszczą w fazie grupowej dwa miasta, a rywalizacja o czołowe miejsca turnieju przeniesie się do innej hali.\nW mistrzostwach wezmą udział dwie polskie drużyny: mistrz Polski i druga, która skorzysta z dzikiej karty.\nKlubowe mistrzostwa świata ruszą 11 grudnia. To już druga duża impreza siatkarska, która w tym roku gościć będzie nad Wisłą. Na przełomie sierpnia i września w naszym kraju odbędą się mistrzostwa Europy.


Chcesz porządnych części samochodowych? Znalazłeś idealne miejsce – Auto szrot Osiny. Wśród produktów znajdziesz nie tylko części do samochodów – nie tylko blacharskie, ale też mechaniczne. Zapraszamy do skorzystania z naszej oferty każdą osobę, która jest zainteresowana świetną jakością i bardzo niską ceną. Na to składają się wymagania, które opisują nasz auto szrot Osiny.\nJak każde złomowisko, oprócz złomowania samochodów paramy się również sprzedażą części. Każdy produkt jest przez nas selekcjonowany pod względem sprawności, dlatego nie ma możliwości, że nabyty produkt będzie niepełnowartościowy. Co więcej, czasami możemy zaoferować darmową gwarancję rozruchową.\nJeśli pojazd na części jest czymś, czego szukasz, to w naszym asortymencie znajdziesz właśnie to – i to w wielu sztukach, gdyż auta na naszym szrocie liczone są w tysiącach. Co więcej, na dowolny produkt z naszego szrotu będzie przyznana gwarancja – nawet do pół roku. Wspomniana wcześniej gwarancja z pewnością zapewni spokój i bezpieczeństwo – nawet w wypadku bardziej awaryjnych części samochodowych. Poddaj próbie jakość naszych produktów i skorzystaj z naszej oferty natychmiast. Dzięki dużej liczbie samochodów w naszej firmie mamy możliwość zaproponowania Wam niezwykle dużą ilość części w niskich cenach.


Firma Luftberg to jeden z lepiej zaopatrzonych sprzedawców wentylujących urządzeń przemysłowych w Polsce. Nasza firma ma szeroki zakres asortymentu do wielu różnych zastosowań, o rozmaitych możliwościach. W naszej ofercie znajdują się promieniowe wentylatory wysoko, średnio i niskociśnieniowe, wentylatory ATEX, odporne na substancje żrące, dachowe, kanałowe i osiowe, oddymiające i inne....\nOferuje zakwaterowanie w supernowoczesnych pokojach o trzygwiazdkowym standardzie z chłodzeniem. Do dyspozycji Gości jest całodobowa recepcja, spory ogród z placem zabaw dla maluszków, bezpłatne WiFi oraz własny parking. Wszystkie szykownie urządzone pokoje utrzymane są w wyrazach beżu i brązu. Każdy z nich wyposażony jest w telewizor LCD z dostępem do...\npensjonat Łeba, tanie pokoje\nOśrodek Wczasowy OAZA położony jest około 600m. od piaszczystej szerokiej plaży w willowej części miasteczka. To kompleks kilku budynków rozmieszczonych na dużej narożnej posesji. W niewielkiej odległości (ok. 150m) od OAZY mieści się główna ulica z licznymi sklepami, restauracjami i smażalniami, która prowadzi do kameralnego portu. W pobliżu można skorzystać...\nPrezentujemy bezpieczne i wygodne produkty firmy Apex sp.z o.o. z linii produkcyjnej wyposażania przestrzeni garażowych, magazynowych. Świadczymy pełny zakres usług w procesie realizacji zmówienia począwszy od uzgodnień projektowych poprzez aranżację, realizację po dostarczenie i montaż. Coraz więcej osób decyduje się na zakup mieszkania, a wiele deweloperów ogranicza tak ważne miejsca...


| Druga z rzędu porażka polonijnych koszykarzy\nHome / KOSZ II LIGA / Aktualności kosz / Druga z rzędu porażka polonijnych koszykarzy\nNie doszło do niespodzianki w sobotnim meczu koszykarzy Polonii. Podopieczni Andrzeja Kierlewicza i Adama Latosa ulegli liderującemu w lidze zespołowi SKM Muszkieterowie Nowa Sól 50:68.\nSpotkanie rozpoczęło się całkiem obiecująco dla Polonii. Pierwsze punkty w meczu uzyskał Marcin Jurkiewicz, zaś po trzech i pół minutach gry na tablicy widniał wynik remisowy. Jednakże od wyniku 6:6 goście zanotowali znakomitą serię, do końca kwarty zdobyli aż 15 punktów, nie pozwalając Polonistom na zdobycie ani jednego oczka w tej części meczu. Drużyna gospodarzy w pozostałej części meczu nie była w stanie pokusić się o podobny zryw, zaś wypracowana przewaga pozwoliła zawodnikom z Nowej Soli kontrolować przebieg całego meczu.\nW zespole Muszkieterów najwięcej punktów uzyskał najbardziej doświadczony Marcin Chodkiewicz. Oprócz 18 oczek zebrał aż 10 piłek. Najlepszym strzelcem Polonii był w sobotnim meczu Daniel Nieporęcki, który zdobył 10 punktów, jednak na nienajlepszej, 33 procentowej skuteczności.\nKolejny mecz Polonia rozegra 23 listopada w Kaliszu, z miejscowym zespołem MKS-u. Najbliższy mecz w hali przy Konwiktorskiej 6 zawodnicy Czarnych Koszul rozegrają 30 listopada o 15:30 – rywalizować będą wówczas z zawodnikami Basketu Piła.\nMKS Polonia Warszawa : SKM Muszkieterowie Nowa Sól 50 : 68 (6:21, 15:19, 10:11, 19:17)\nŁukasz Fronc (9 punktów), Marcin Jurkiewicz (6 pkt), Igor Jagiełło (6 pkt), Rafał Pstrokoński (2 pkt), Marek Popiołek (4 pkt), Jakub Pawlak (2 pkt), Paweł Sieradzki (2 pkt), Przemysław Słoniewski (2 pkt), Maciej Kołakowski (2 pkt), Jakub Pietkiewicz (1 pkt), Daniel Nieporęcki (10 pkt), Filip Kober (4 pkt)\nSKM Muszkieterowie Nowa Sól:\nMarcin Chodkiewicz (18 pkt), Filip Przybylski (2 pkt), Radosław Trubacz (12 pkt), Mariusz Matczak (4 pkt), Adam Stefanowicz (9 pkt), Szymon Chorągwicki (0 pkt), Marcel Ponitka (2 pkt), Paweł Jasnos (4 pkt), Nikodem Sirijatowicz (9 pkt), Zyndram Mehmeti (8 pkt)\n← Poprzedni wpis Zapowiedź meczu z drużyną SKM Muszkieterowie Nowa Sól\nNastępny wpis → Zapowiedź meczu koszykarzy Polonii z MKS Kalisz


Albania Riwiera Albańska Wyc. Objazdowe Andora Grandvalira Vallnord Anglia Londyn Wyc. Objazdowe Arabia Saudyjska Wyc. Objazdowe Argentyna Wyc. Objazdowe Armenia Wyc. Objazdowe Australia Wyc. Objazdowe Austria Wyc. Objazdowe Azerbejdżan Wyc. Objazdowe Belgia Wyc. Objazdowe Białoruś Wyc. Objazdowe Birma Wyc. Objazdowe Bośnia I Hercegowina Neum Wyc. Objazdowe Brazylia Fortaleza Maranhao Rio De Janeiro Serra Do Mar Wyc. Objazdowe Bułgaria Słoneczny Brzeg Wyc. Objazdowe Złote Piaski Chile Wyc. Objazdowe Chiny Wyc. Objazdowe Chorwacja Dalmacja Południowa Dalmacja Północna Istria Kvarner Wyc. Objazdowe Wyspa Ciovo Wyspa Hvar Wyspa Korcula Wyspa Krk Cypr Ayia Napa Cypr Północny Wyc. Objazdowe Czarnogóra Riwiera Czarnogórska Wyc. Objazdowe Czechy Wyc. Objazdowe Dominikana Puerto Plata Samana Wyc. Objazdowe Egipt Hurghada Marsa Alam Sharm El Sheikh Wyc. Objazdowe Ekwador Wyc. Objazdowe Emiraty Arabskie Abu Dhabi Ajman Dubaj Fujairah Ras Al Khaimah Wyc. Objazdowe Etiopia Wyc. Objazdowe Filipiny Visayas Wyc. Objazdowe Finlandia Laponia Francja Paryż Wyc. Objazdowe Gambia Bandżul Wyc. Objazdowe Grecja Chalkidiki Korfu Kos Kreta Lesbos Mykonos Peloponez Riwiera Olimpijska Rodos Santorini Skopelos Wyc. Objazdowe Zakynthos Zatoka Koryncka Gruzja Adżaria Wyc. Objazdowe Hiszpania Andaluzja - Costa Almeria Costa Brava Costa De La Luz Costa Del Sol Fuerteventura Gran Canaria Majorka Teneryfa Wyc. Objazdowe Holandia Wyc. Objazdowe Indie Goa Wyc. Objazdowe Indonezja Bali Wyc. Objazdowe Iran Wyc. Objazdowe Irlandia Wyc. Objazdowe Islandia Wyc. Objazdowe Izrael Ejlat Wyc. Objazdowe Japonia Wyc. Objazdowe Jordania Al Karak Wyc. Objazdowe Zatoka Akaba Kambodża Wyc. Objazdowe Kanada Wyc. Objazdowe Katar Doha Wyc. Objazdowe Kenia Wybrzeże Malindi Wybrzeże Mombasy Wyc. Objazdowe Kolumbia Wyc. Objazdowe Korea Południowa Wyc. Objazdowe Kosowo Wyc. Objazdowe Kostaryka Wyc. Objazdowe Księstwo Monako Wyc. Objazdowe Kuba Varadero Wyc. Objazdowe Liban Wyc. Objazdowe Litwa Wyc. Objazdowe Łotwa Wyc. Objazdowe Macedonia Północna Macedonia Zachodnia Wyc. Objazdowe Madagaskar Wyc. Objazdowe Malediwy Ari Atol Lhaviyani Atol Male Atol Nilandhe Atol Raa Atol Malezja Wyc. Objazdowe Malta Wyc. Objazdowe Maroko Agadir Wyc. Objazdowe Mauritius Wybrzeże Południowe Wybrzeże Północne Meksyk Cancun Riviera Maya Wyc. Objazdowe Namibia Wyc. Objazdowe Nepal Wyc. Objazdowe Niemcy Wyc. Objazdowe Norwegia Wyc. Objazdowe Oman Dhofar Wyc. Objazdowe Panama Panama Północna Wyc. Objazdowe Peru Wyc. Objazdowe Portugalia Algarve Madera Wyc. Objazdowe Rejsy Fiordy Norweskie Republika Południowej Afryki Wyc. Objazdowe Rosja Wyc. Objazdowe Rumunia Wyc. Objazdowe Senegal Wyc. Objazdowe Serbia Wyc. Objazdowe Seszele Wyc. Objazdowe Wyspa Mahe Singapur Wyc. Objazdowe Sri Lanka Płn. - Zach. Prowincja Południowa Prowincja Wyc. Objazdowe Zachodnia Prowincja Stany Zjednoczone Floryda Wyc. Objazdowe Sudan Wyc. Objazdowe Szkocja Wyc. Objazdowe Szwajcaria Wyc. Objazdowe Tajlandia Pattaya Wyc. Objazdowe Zatoka Tajlandzka Płn. Tanzania Wyc. Objazdowe Zanzibar Togo Wyc. Objazdowe Tunezja Djerba Hammamet Mahdia Monastir Sousse Wyc. Objazdowe Zarzis Turcja Alanya Antalya Belek Bodrum Dalaman - Fethiye Istambuł Kemer Kusadasi Marmaris Side Wyc. Objazdowe Ukraina Wyc. Objazdowe Uzbekistan Wyc. Objazdowe Węgry Budapeszt Wyc. Objazdowe Wietnam Wybrzeże Morza Południowochińskiego Wyc. Objazdowe Włochy Kalabria Kampania Rzym Sardynia Sycylia Trentino Wyc. Objazdowe Wybrzeże Kości Słoniowej Wyc. Objazdowe