MIŚ | Pantryjota.pl MIŚ – Pantryjota.pl\nStrona główna › Bracia mniejsi, przyroda (4) › MIŚ\nCichutko, bezszelestnie przemknął Miś, który – jak się okazało – wcale już nie jest małym głupiutkim misiem, ale potężnym mądrym niedźwiedziem. Aby było zabawniej, ten miś to wcale nie był żaden miś, lecz jedna wcale dzielna misia. Misia Kasia Kubasia.\nPamiętam, że w 1986 r. Monika Adamczyk-Garbowska, moja zacna instytutowa koleżanka, zrobiła z misia misię Phi-Phi i rozpętała się burza, jakich najstarsi ludzie nie pamiętali w Stumilowym Lesie. Miodek może być bowiem tylko jeden, choć tym bardziej go nie ma, im bardziej się zagląda do środka słoika.\nCzasy były wówczas takie, że dokonanie nowego przekładu w miejsce przekładu siostry pana Tuwima oburzyło lud, gdyż skromne były zasoby papieru i zbyt cenny był wysiłek drukarzy, aby zamiast Kłapouchego i Kangurzycy forsować Iijaę i Gurka. Wielu poczuło się tak, jak poczułby się MIŚ, czyli mniej więcej tak, jak ktoś, kto bujał w obłokach i nagle spadł, gdyż to nowoczesna bzdura i tyle.\nSą tacy, co mają rozum, a są tacy, co go nie mają, i już.\nilość komentarzy: 104\n14/10/2016 11:44 o 11:44\nZ całym szacunkiem dla koleżanki, ale na szczęście się nie przyjęło i jest ulica Kubusia Puchatka, a nie jakiejś Phi-Phi.\n14/10/2016 11:46 o 11:46\nA S. Lem chciał panią Garbowską „tępym nożem zamordować” za to tłumaczenie.\nPodobno uważał przekład Tuwimowej za lepszy od oryginału.\n14/10/2016 11:49 o 11:49\nA skoro już o misiu mowa, to pozwolę sobie przypomnieć jeden z lepszych moich tekstów, choć wybór nie jest prosty w tym wypadku:\nGwóźdź w słoiku, czyli zamach na Kubusia\n14/10/2016 11:59 o 11:59\nZ Lema pamiętam opowieść o gumie do żucia. Byt nabył gumę do żucia i po jej przeżuciu starał się jej pozbyć, ale guma wracała doń, jak to guma zwykła zazwyczaj czynić, czyli z powrotem do bytu, zamiast udać się w odbyt.\nLem jawi mi się być tępym mordercą. Jutro udam się do kina na obraz „Wołyń”, zobaczę, jak się to robi i zdam relację.\n„Byt” to takie coś, co jest na górze w przeciwieństwie do Andrzeja.\n14/10/2016 12:17 o 12:17\nJa się nie udam, gdyż w kinie bywam tylko od wielkiego dzwonu, a także dlatego, że moja osobista ciocia mieszkała we Włodzimierzu Wołyńskim przed wojną, skąd trafiła „ciupasem” na Syberię, a mąż bez ciupasa trafił tam, gdzie trafiali oficerowie polscy i skąd już nie wracali. Ale cieszę się, że Wołyń ma podobno więcej widzów niż Smoleńsk i jakoś mi nie żal pana Krauzego.\n14/10/2016 12:20 o 12:20\n14/10/2016 12:33 o 12:33\nJa, Samuelą będąc, wolałabym, aby Lem, Stanisław, panią Monikę zerżnął palem udatnie zaostrzonym za to, że się ośmieliła przetłumaczyć Kubusia na Phi-Phi. Bo kudyż!\n14/10/2016 12:42 o 12:42\nA ona woli palcem?\n14/10/2016 12:50 o 12:50\n„Są tacy, co mają rozum, a są tacy, co go nie mają, i już”-\nznam to z autopsji. mam mały rozumek. mniejszy niż MIŚ i fcale mi z tym źle nie było, dopóki nie okazało się, że jest tak wieluuu głosodawców na AnDuP iS, którzy wykazali się całkowitym brakiem onego. i jak teraz mam żyć?\n14/10/2016 12:52 o 12:52\nZmiany imion, a także zmiany składni zdań wprowadzone w nowym przekładzie zrodziły się z dogłębnej analizy przekładu Ireny Tuwim przeprowadzonej przez Monikę Adamczyk-Garbowską. Ujawniła ona liczne usterki translatorskie, którymi naszpikowany jest przekład jej poprzedniczki. Podczas gdy Tuwim starała się udomowić “Winnie-the-Pooh” i uczynić go jak najbardziej przystępnym dla młodego czytelnika, zostało to zinterpretowane przez Adamczyk-Garbowską jako nadmierne umilanie i udziecinnianie tekstu. W związku z tak licznymi zmianami, kategorycznie odmawia ona zaklasyfikowania przekładu Tuwim jako tłumaczenia, wyjaśniając, że jest to jedynie adaptacja powieści autorstwa A. A. Milne’a. Zaproponowała więc swój przekład, którym chciała udowodnić, że wierność translatorska ma rację bytu w literaturze dziecięcej. Przyjęta przez nią strategia doprowadziła jednak do powstania wielu kalek z języka angielskiego, czyniąc tekst „ciężkostrawnym”. Weźmy na przykład wypowiedź Królika w obydwu tłumaczeniach porównując je z oryginałem.\n“Organized it. Which means – well, it’s what you do to a Search, when you don’t all look in the same place at once.” (“The House at Pooh Corner”)\n– Zorganizowałem. To znaczy, że – czyli, że to jest to, co się robi z Poszukiwaniem, kiedy każdy szuka w innym miejscu. („Chatka Puchatka”)\n– Zroganizowałem. To znaczy… no to, co się robi z Poszukiwaniem, kiedy wszyscy nie szukają jednocześnie w tym samym miejscu. („Zakątek Fredzi Phi-Phi”)\nFraza „kiedy wszyscy nie szukają jednocześnie w tym samym miejscu” zaproponowana przez Monikę Adamczyk-Garbowską jest dosłownym tłumaczeniem oryginału, które brzmi tak nienaturalnie po polsku, że czytelnik musi się dobrze zastanowić co owo zdanie właściwie znaczy. Również słowo „zroganizowałem” jest celowo zapisane z błędem, co ma ponoć odzwierciedlać charakter Królika i jego zamiłowanie do używania trudnych słów, które często mimowolnie zniekształca.\nOmówione przeze mnie rozbieżności pomiędzy dwoma tłumaczeniami tej samej książki ukazują jedynie wierzchołek góry lodowej, jaką jest spór między literalistami (np. Monika Adamczyk-Garbowska), czyli zwolennikami tłumaczenia dosłownego, a funkcjonalistami (np. Irena Tuwim), którzy preferują tłumaczenie dynamiczne i dążą do tzw. „domestykacji” tekstu. Każdy kto choć raz próbował swych sił w tłumaczeniu powieści lub wierszy, wie jak trudną sztuką jest znalezienie złotego środka między tymi dwoma podejściami.\nMożna by rzec, że porażka „Fredzi Phi-Phi” i „Zakątka Fredzi Phi-Phi” zawiera się w słowach Wilhelma von Humboldta: „tłumaczenie tym bardziej odbiega od oryginału, im bardziej dąży do wierności”. Czy rzeczywiście tak jest? Sięgnijcie po przekłady Moniki Adamczyk-Garbowskiej i oceńcie sami.\nA teraz niech się wypowie np. koleżanka Krakowianka, która uczy tłumaczy tłumaczyć :))\n14/10/2016 12:53 o 12:53\nja bym wolała palcem. bo palem, na dodatek udatnie zaostrzonym, to chyba nie? a może jednak? kto tam zrozumie kobiety i ich wole 🙂\n14/10/2016 12:55 o 12:55\nAkurat Ciebie bym nie podejrzewał o to, że wolałabyś palcem :))\nNa pewno namalowałaś kiedyś misia, więc masz teraz okazję go pokazać i zobaczymy, jakiej jest płci.\n14/10/2016 13:44 o 13:44\nPrzyjęta przez nią strategia doprowadziła jednak do powstania wielu kalek, a więc do powstania bytów zdeformowanych na wskroś. Wżdy takim kalkom też się coś w ich życiu, tzn. w ich śmierci, należy. Niechajże to będzie chociażby poświęcona beczka po kapuście!\n14/10/2016 13:47 o 13:47\nPalcem jest fajnie, ale raczej nie polecałabym pokazać misiu, temu misiu, trzeciego palca ręki. Oczywiście trzeciego palca pozierawszy nań z perspektywy lewej, aczkolwiek nieco zależy to od tego, którą ręką się posłużymy w tym konkretnym przypadku, albowiem ten miś też może być lewołapny.\nZupełnie odmiennie zaś będzie wtedy, gdy rękę lewą recypujemy okiem prawym, ale tu możemy wkroczyć w księdza Oko, a to może mieć konsekwencje nieoczekiwane.\n14/10/2016 14:41 o 14:41\nStrategia wobec kalek powinna być gruntownie przemyślana, najlepiej w oparciu o teorię relatywizmu kulturowego, która jak wiadomo, wyrosła na gruncie językoznawstwa synchroniczno-porównawczego.\nJakby nie klasyfikować, trudno uciec od von Humboldta, co jednak temu misiu jest już raczej obojętne.\n14/10/2016 15:29 o 15:29\nMój kolega z roku napisał pod okiem profesor Tabakowskiej fantastyczną pracę magisterską, w której porównywał te dwa tłumaczenia Kubusia, z punktu widzenia translatoryki, zupełnie ich nie oceniając, ponieważ jedno tłumaczenie / Tuwim/ jest reader-oriented a drugie /Adamczyk/ jest text-oriented. Innymi słowy reprezentują one całkowicie przeciwstawne filozofie przekładu. Podobnie się rzeczy miały z „klasycznymi „przekładami Alicji w Krainie Czarów i tym Słomczyńskiego. Tak czy inaczej, czytelnik wybrał w obu przypadkach przekład reader-oriented, co było do przewidzenia 🙂\n14/10/2016 15:31 o 15:31\nWiedziałem, że zabierzesz głos z pozycji naukowych.\nI to jest cenny głos w dyskusji, choć z Krakowa:))\n14/10/2016 16:43 o 16:43\nPragnę zauważyć, że jeśli jedno tłumaczenie jest reader-oriented, to ukontentowani będą owi readers bez możliwości weryfikacji tego, co poeta miał na myśli, azaliż będą identyfikować się raczej z tym, co sami myślą, jeśli im się taka przygoda w ogóle przydarzy. Ukontentowany będzie z pewnością też pan Text, gdyż ukontentowanie readersów na pewno ukontentuje też pana Texta, albowiem radość readersów przekłada się bezpośrednio na radość pana Texta chociażby z tego względu, że ówże otrzyma wyższe tantiemy. Jeśli pan Text otrzyma wyższe tantiemy, to na pewno napisze nowy tekst ku ukontentowaniu readersów, którzy po przeczytaniu przekładu ponownie sławić będą pana Texta, zaś pan Text sławić będzie readersów. Może zatem zaistnieć tego rodzaju konieczność, że pan Text zamiast pisać jakiekolwiek własne teksty na potrzeby readersów tubylców, raczej powinien je uprzednio zlecić do tłumaczenia zgodnie z oczekiwaniami readersów outbylców.\nWszelako pan Tekst nie może mieć żadnej pewności, że przekład „text-oriented” , to jego, owego pana Teksta, tekst, gdyż może to być tekst zorientowany na potrzeby i oczekiwania readersów, z którymi to oczekiwaniami i potrzebami pan Text niekoniecznie musi się identyfikować. Może być bowiem tak, że pan Text napisze, że readersi są durni, zaś readersi w przekładzie tekstu pana Texta przeczytają, że są mądrzy i bądź tu Panie mądry aliści!\nPodobnie readersi nie mogą mieć żadnej pewności co do tego, czy sławiąc tekst pana Texta naprawdę sławią tekst pana Texta, azaliż może sławią tekst zorientowany na siebie samych, a zatem po prostu samych siebie sławią, bo niby skąd mogą to wiedzieć, co jest co bądź kto jest kto? Jeśli więc pan Text napisze, że readersi są durni, to wskutek przekładu readersi mogą tę konstatację pojąć zupełnie, ale to zupełnie, odwrotnie, co może się odbić na wysokościach tantiem pana Texta i aliści bądź tu Panie mądry!\nNajgorsze jest to, że w ten sposób może powstać forma bez treści, która to forma nie ma waloru obiektywności, a zatem jest to formalizm. I to jest groźne, ale formalizm jest jeszcze groźny dlatego, że jak nie ma tam treści, to po prostu można tam sobie podkładać różne treści i może nawet takie, które by nam tu nie odpowiadały.\n15/10/2016 12:01 o 12:01\nWell, ja jednak jestem przekonana, że nie można tak zupełnie nie brać pod uwagę odbiorcy tekstu, zwłaszcza, jeśli jest to odbiorca dziecięcy, który w tym wypadku zweryfikował oba tłumaczenia. O ile się orientuję, przekład z Fredzią Phi Phi nie doczekał się wielu wznowień, choć być może zz punktu widzenia teorii tłumaczeń jest wierniejszy oryginałowi.\n15/10/2016 12:12 o 12:12\nZ tą „weryfikacją” przez odbiorcę dziecięcego to chyba trochę przesadziłaś. chyba, że były prowadzone na ten temat badania, na reprezentatywnej próbce społeczności małolatów.\nPoza tym, Kubuś trafiał i trafia nie tylko do dzieci.\nAle zgadzam się, że idiotycznie brzmiałoby np ” Phi-Phi fatalistka i jej Pan”\nA tu fajne cytaty:\n15/10/2016 12:44 o 12:44\nTo nie tak. W oryginale Winnie sapie i przydomek Pooh jest po prostu onomatopeją. W drugiej wersji tłumaczenia autorka oddaje to sapanie wyrazem „phi”, podczas gdy Tuwim po prostu sprawę zignorowała, uważając, że dla dzieci ta zabawa wyrazami dżwiękonaśladowczymi jest bez znaczenia. Pytanie tylko, czy rzeczywiście sapie się „phi”?\n15/10/2016 13:15 o 13:15\nI to jest bardzo dobre pytanie :))\nMyślę, że np. Samuela może sapać „phi” choć nie będę sobie próbował wyobrażać, w jakich okolicznościach.\n15/10/2016 13:31 o 13:31\nMam tylko nadzieję, że nie będzie sapać „phi” w trakcie oglądania filmu „Wołyń” na który dziś się wybierała, gdyż to mogłoby być dwuznacznie odebrane, a nawet jednoznacznie.\n15/10/2016 15:00 o 15:00\nPooh jest także onomatopeją, gdyż jest puchaty, co dobrze oddaje misiowatość, a jeśli coś jest misiowate, a więc puszysto-grubiutkie, to jako takie się męczy i wtedy sapie. W Polsce raczej sapie się wydając dźwięk szczelinowy zbliżony do świstu. Taki dźwięk można usłyszeć często obserwując grę tenisistek. Jest to raczej „fiiiii” niż „fooooo”.\nGeneralnie jest też tak, że kobiety częściej sapią niż mężczyźni, którzy wydają świst wtedy, gdy są chorzy na gruźlicę.\n15/10/2016 16:09 o 16:09\nCzy tylko Polskie tenisistki sapią „phi”?\n15/10/2016 16:16 o 16:16\n„pooh” po angielsku w żadnym znanym mi słowniku nie daje znaczenia”puchaty”, natomiast genialnie skorzystała z tego brzmienia Tuwim …\n15/10/2016 17:04 o 17:04\nNo dobrze, ale co z tym Wołyniem? Sapali na seansie, czy nie?\n15/10/2016 17:15 o 17:15\nA czemu mieli sapać?\n15/10/2016 17:40 o 17:40\nBo grubasy sapią, a statystycznie rzecz biorąc, na każdym seansie jakieś grubasy muszą się pojawić.\n15/10/2016 21:46 o 21:46\nPoziom absurdu tego komentarza przekracza mój dzisiejszy próg tolerancji…\n15/10/2016 22:11 o 22:11\nDobrze, że nie percepcji :))\n15/10/2016 22:34 o 22:34\nFilm „Wołyń” jest o ludziach, czyli o wołach, a zatem o bydle.\n15/10/2016 22:37 o 22:37\n15/10/2016 22:42 o 22:42\nChyba, że wolisz coś z niemieckim tłumaczeniem :))\n16/10/2016 02:28 o 02:28\nOdpowiem zupełnie, ale to zupełnie serio, co zdarza mi się stosunkowo rzadko, ale przedmiot sporu oraz, przede wszystkim Interlokutorka, na tę powagę w całej rozciągłości zasługują.\nKluczowe znaczenie przy ocenie przekładu ma kryterium transferu kulturowego. Ówże oznacza, że na obszar jednej kultury przenosi się obszar z innej kultury. Tenże oznacza całość wyobrażeń, tradycji i odniesień. Tenże transfer ma sens o tyle, o ile jeden obszar kulturowy może wpłynąć na inny obszar kulturowy. Jeśli tenże by nie mógł, to po kiego Dudę cokolwiek tłumaczyć?\nNie mogę serio traktować argumentu o tym, że o jakości przekładu decyduje recypient, zwłaszcza gdy chodzi o odbiorcę infantylnego, a zatem o dzieci. Dzieci nie decydują o doborze tekstów, lecz czyni to ktoś zupełnie, ale to zupełnie inny. O tym, co dzieci biorą do ręki, decydował np. na Dominikanie skutecznie Mr. Wesołowski\nIstotnym kryterium oceny przekładu jest kwestia, na ile i jak wartości jednej kultury zostały przeniesione na obszar innej kultury. Jeśli bowiem przekładu jakiegoś wybitnego tekstu literackiego pana Henryka Sienkiewicza, np. sceny wbijania na pal Azji syna Tuhajbeja na język, jakim posługują się ludzie zamieszkujący Azję, dokonają Azjaci ceniący słodkie potrawy, to z pewnością transfer ten uda się w stu procentach, gdyż apeluje do tych samych, powszechnie akceptowanych wartości. Pewne regiony kontynentu azjatyckiego uwielbiają bowiem przebywanie na palach, azaliż ten sposób egzystencji jest im bliski podobnie jak wiszenie na krzyżu bliskie jest Europejczykom.\nJeżeli jednak tłumacz, kierując się wrażliwością tubylczych recypientów, prozaiczną czynność nabijania na pal przetłumaczy jako wcinanie ciasteczek otworem gębowym, to powstaje zasadnicza kwestia zwykłego oszustwa, zwanego inaczej wprowadzaniem w błąd. Owo wprowadzanie w błąd jest o tyle bardziej podłe, że dokonuje się kosztem najsłabszej grupy klientów, a mianowicie dzieci, które są życiem narodzonym i to do tego polskim. Jeśli ktoś pewne elementy pomija i je zniekształca, to oznacza to, że nie traktuje polskich dzieci poważnie i ma w tym oczywiście rację.\nDla mnie, Samueli, pominięcie niektórych pasaży prymarnego tekstu świadczy nader wymownie o zwykłym oszustwie. Podobnie kwestia płci Misi Puchatki świadczy bardzo marnie o intelekcie oraz przede wszystkim o marnej intencji autorki przekładu, która po prostu powinna była napisać własną książkę dla dzieci zamiast zarabiać cash na zwykłym oszustwie, które polega na kradzieży własności intelektualnej.\nMogłabym na ten temat jeszcze wiele, bardzo wiele, ale skoncentruję się na jednej ogólnej refleksji:\nPolskie dzieci są dzięki pani Tuwim wychowywane na kłamstwie i ku kłamstwu. Coś na tym tracą nie tylko polskie dzieci, ale my wszyscy. Dlaczegóż bowiem polskim dzieciom należałoby serwować mit o grubaśnym, leniwym i miodolubnym głupiutkim misiu, skoro tenże Miś nie jest wcale żadnym misiem, jakiego lubią np. czarne męskie niedźwiedzie, lecz głupiutką Misią, która wcale, ale to wcale nie jest taka głupiutka, jakby mogło to się wydawać, gdyż potrafi posługiwać się parasolką? Syntaktyka kwestii genderowej w tym przekładzie wcale nie ułatwia, a wręcz utrudnia. Tak się bowiem jakoś zdarzyło, że język polski nadmiernie ogromną wagę przykłada do syntaktycznych form żeńskich (zwłaszcza w czasie przeszłym, co w moim mniemaniu język polski całkowicie dyskredytuje), oraz męskich w taki sposób, jakby naprawdę ważne było to, czy stół to ten czy ta stół. O określeniu płci w tekstach pisanych mogę ja, Samuel(a) pisać wiele, ale po cóż miałabym to czynić, skoro przykładów w jakimkolwiek anglojęzycznym tekście jest takie zatrzęsienie, że aż się trzęsę, ja, nieboga zmagając się tą kwestią bezustannie?\nNa tym też polega problem o znacznie szerszym znaczeniu niźli mogłoby nam się wydawać. Idzie tu bowiem o kwestię recypowania stereotypowych klisz, z których małe, śmieszne, nieporadne i łase na miodek duże męskie misie nader często korzystają wykorzystując dobro, jakim są żeńskie misie, gdyż żeńskie misie nieporadnym męskim misiom oferują całkiem niezły miodeczek będący ich, tych męskich niedźwiedzi, ulubioną przekąską.\nFaktu tego nie zmieni żadna praca magisterska, aczkolwiek napisana w mieście kłamczuszka Smoka Wawelskiego, zważywszy, iż tenże Wawel w językach germańskich wcale nie jest TEN, lecz TA lub co najwyżej TO Wawel.\nO transferze kulturowym zalecam lekturę(y) pana Franciszka Gruczy seniora i Sambora Gruczy juniora oraz niezwykle błyskotliwe publikacje mojego serdecznego przyjaciela J.Żmudzkiego.\n16/10/2016 10:24 o 10:24\nOj, oj, dzisiaj już percepcja wyostrzona- dostrzegła cienką nić ironii.\n16/10/2016 10:42 o 10:42\nNooooo, trudno się nie odnieść do niektórych tez szanownej Interlokutorki, zatem czym prędzej to czynię.\nPo pierwsze, jak zaznaczyłam w pierwszym komentarzu, praca magisterska Marka W, w żaden sposób nie oceniała obu przekładów, zatem jeśli pojawiają się w moich komentarzach jakieś ślady ocen, to są to oceny Smoczycy.\nPo drugie, zupełnie nie wypowiadałam się na temat kwestii genderowych w Puchatku/Fredzi, a odnosiłam się tylko do kwestii „filozofii” przekładu.\nPo trzecie, jeśli chodzi o kwestie kulturowe i antropologiczne, zaiste rozumiem co Interlokutorka miała na myśli, aczkolwiek zdarza się, że właśnie po uwzględnieniu tychże kwestii, dostrzegamy , że po prostu dzieło jest nieprzetłumaczalne. Nie jest to może przypadek Kubusia, choć i w tym wypadku, pewne dwuznaczności pewnych wyrazów mogą nastręczać tłumaczowi pewne problemy / np. kwestia wyprawy na Biegun/.\nCo do recypienta tekstu, wydaje mi się, że szczególnie dzieci wymagają specjalnego traktowania, ponieważ przełożenie przez Słomczyńskiego dosłowne czegoś co nazywa się nursery rhyme w Alicji w Krainie Czarów wprawdzie wprowadza dziecko w świat kultury anglojęzycznej, jednocześnie jednak pozbawiając je radości przebywania w sferze dla dziecka bezpiecznego świata dzieciństwa, poprzez nawiązanie do formy, która jest dla niego znana.\n16/10/2016 11:07 o 11:07\nBardzo lubię czytać polemiki, z których niewiele rozumiem, gdyż poszerza to moje horyzonty poznawcze, oczywiście na tyle, na ile pozwala mi moja percepcja.\nJak tylko zjem śniadanie, odniosę się do tematu z perspektywy dziecka, gdyż jak pisała poetka w „Portretach imion” ( cyt z pamięci) Piotr pozostaje dzieckiem, choćby nawet najbardziej dorosłym.\n16/10/2016 11:52 o 11:52\nTrochę trudno odnosić się do kwestii tłumaczeń, nie będąc językoznawcą, a nawet nie znając języka na tyle, żeby móc sobie porównać różne ich wersje.\nNiemniej jednak wydaje mi się, że „sztywne” czy inaczej mówiąc „pryncypialne” trzymanie się oryginału w przypadku tekstów „trudnych” musi prowadzić do absurdów, które w żaden sposób nie przybliżają dzieła odbiorcy.\nJeśli zaś chodzi o konkretny przypadek, to sądzę, że płeć zmieniona została przez panią Tuwimową dlatego, że w języku polskim akurat Miś przeważnie jest rodzaju męskiego, podobnie jak świnia żeńskiego, choć oczywiście wszyscy wiemy, że istnieją również niedźwiedzice i knury. Jeśli idziemy przez las i spotykamy niedźwiedzia, to przecież zawsze mówimy ” o, miś” a nie ” o, niedźwiedzica”, prawda?\nZ punktu widzenie dziecka jest zupełnie obojętne, czy będzie miało do czynienia z misiem czy z misią, więc jeśli to ma być przekład dla dzieci, powinien być tak skonstruowany, żeby to dziecko, wychowanie w kulturze polskiej, jak najłatwiej przyswoiło sobie tekst, a z pewnością żadne polskie dziecko nie przyswoi sobie imienia Phi-Phi, że nie wspomnę o czymś tak kuriozalnym jak Lijaa, bo to w ogóle jest nie do wymówienia, nie tylko dla dziecka.\nA co do Słomczyńskiego, to jednak poddał się przy Finnegans wake, „książce nie do przeczytania” i kto wie, czy to nie była słuszna decyzja, zważywszy na aktywność kolejnych „przekładowców” bo czasem nadmiar ambicji szkodzi. Nie sądzę, żeby pani Tuwim miała jakieś przerosty i chciała pokazać siebie w Kubusiu.\nMyślę, że właśnie miała na uwadze dobro dzieci i dzieci to doceniły, a przy okazji dorośli też.\n16/10/2016 12:33 o 12:33\nMnie, Samueli, wydaje się, że jeśli idziemy przez las i spotykamy niedźwiedzia, to nie mówimy ”o, miś”, lecz raczej używamy sformułowania powszechnie uznawanego za wulgarne.\n16/10/2016 12:43 o 12:43\nŻe niby „o k..wa, miś” ?\nW tej sytuacji stawiam raczej na niedźwiedzia.\nSzkoda, że Al nas opuścił, bo mógłby dorzucić swoje 3 grosze jako tłumacz i to akurat z tego języka.\n16/10/2016 13:23 o 13:23\nCo do Słomczyńskiego, to druga koleżanka z tego samego seminarium pisała pracę p[od tytułem:Dlaczego kryminały Joe Alexa czyta się jak by były przekładem z języka angielskiego? Studentka była fenomenalnie zdolna / ze średnią ze studiów 5.0, co na anglistyce właściwie się prawie nigdy nie zdarza/, więc temat wyjęty był przez Profesor Tabakowską”spod serca”. Wiodącą tezą pracy było to, że autor książek, Maciej Słomczyński, toczył z czytelnikiem swoistą grę, udając , że tłumaczy, a w dodatku tłumaczy niedbale, popełniając mnóstwo podstawowych błędów translatorskich, po to, żeby książki brzmiały bardziej autentycznie. Jak Ala już „popełniła” połowę swojej pracy, Profesor , która jest sama wybitnym tłumaczem / np. „Boże Igrzysko” Davies’a/ i siedzi w literackim światku Krakowa, umówiła ją ze Słomczyńskim na rozmowę. Sytuacja była przezabawna, ponieważ tłumacz, jak tylko usłyszał Aline naukawe wywody zaczął się nieprzytomnie śmiać i opisał dokładnie jak się sprawa miała. I tu wracamy Pantryjoto do Twojego nawiązania do romansu Słomczyńskiego z Joycem. Kiedy Słomczyński tłumaczył Ulissesa Joyce’a, narzucił sobie bardzo ostry reżim pracy. Wiedział, że potrzebny mu on jest do uzyskania maksymalnego stopnia skupienia. Pracował równo z zegarkiem w ręku 8 godzin dziennie, następnie miał przerwę na obiad, a następne 4 godziny pracował nad kryminałami Joe Alexa, po to, żeby zapewnić sobie i rodzinie byt materialny. Był to rygor zabójczy, w związku z czym, oczywiście był już wtedy zmęczony, ale twierdził, że on zaiste te książki tłumaczył, w tym sensie, że fabułę wymyślał na poczekaniu po angielsku , a na papier przelewał „przekład”, tyle ,że będąc zmęczonym często robił to bezmyślnie, produkując liczne kalki językowe, stąd efekt. Śliczna historia, prawda?\n16/10/2016 13:41 o 13:41\nMiałem kiedyś w podstawówce kumpla, który już w 7 klasie czytał Ulissesa w oryginale, bo wtedy znał 3 języki, więc coś mi się obiło o uszy. Ciekawy przypadek, bo oprócz tego, że był bardzo inteligentny, to miał jeszcze gęstą, długą brodę ( w 7 klasie) i wyglądał jak skrzyżowanie Hemingway;a z Lennonem, przez te okrągłe okularki, które nosił, choć nie były mu potrzebne. Potem studiował krótko w Wyższej Szkole Morskiej, następnie przeniósł się na Filologię Klasyczną na UW, a potem to już był stan wojenny i wyjechał do Szwecji z żoną, gdzie umarł 14 lat temu.\n16/10/2016 13:42 o 13:42\nInna sprawa, że te kryminały dobrze się czytało, choć ja w ogóle żadnych nie czytałem oprócz może C.Doyla.\n16/10/2016 13:46 o 13:46\nPytanie tylko ile z tego naprawdę rozumiał. Bo jedno zrozumieć tekst od strony językowej, a drugie wiedzieć o co w tym całym „strumieniu świadomości” chodzi. Nie którzy twierdza, że Jaoyce sam nie rozumiał swojego tekstu.\n16/10/2016 13:54 o 13:54\nMyślę, że sporo rozumiał, bo był genialny na swój sposób. Trochę na wyższym stopniu rozwoju. Sam też miał ambicje literackie, ale poszedł w zupełnie innym kierunku. Pracował w „socjalu” i miał buddyjski pogrzeb.\n16/10/2016 14:12 o 14:12\nTo ciekawy gość musiał z niego być 🙂\n16/10/2016 14:16 o 14:16\nSłyszałem, że jak go badali w poradni szkolno-wychowawczej, to zabrakło skali na skali inteligencji :))\nI jakby tego było mało, był jeszcze mistrzem polski młodzików w Judo :))\n16/10/2016 16:44 o 16:44\nA ten film bardzo szczerze polecam:\n16/10/2016 20:41 o 20:41\nSię zrobiła dyskusja nad wyźszością tłumaczki Tuwim nad tłumaczką Garbowską, albo odwrotnie. A ” mi si wydai”, że jednak ciekawszy jest miś tłumaczki Tuwim. Tak myślę, może dlatego, że od zawsze znam to tłumaczenie, a nie Garbowskiej.\nTeraz będzie trochę ogólnie o tłumaczach; może nie bardzo w związku z Misiem, ale chyba cóś w tym jest.\nOtóż przeczytałem dziś tłumaczenie ballady Dylana, tej o wietrze, przez niejakiego Barańczaka, skądinąd ponoć znanego, wybitnego poetę.\nPo przeczytaniu tego tłumaczenia mam kłopot, jak to jest; Czy;\n– Dylan w żaden sposób nie zasłużył na Nobla ? / w angieskim jestem cienki, więc oryginału nie oceniam/.\n– Barańczak wcale wielkim poetą nie jest, nie był, i nie będzie :-)))\nTo tyle w kwestii wyższości tłumaczenia nad oryginałem, albo odwrotnie. Tak na mój gust. Nie jestem ani poetą, ani tłumaczem, a zwykłym czytaczem.\n16/10/2016 20:54 o 20:54\nW sieci jest sporo różnych tłumaczeń tego utworu, więc można sobie łatwo porównać z Barańczakiem. Też nie uważam, żeby to była jakaś poezja szczególnie wysokiego lotu.\n17/10/2016 12:35 o 12:35\n„wydai mi się” że Dylan nie powinien być w ogóle rozpatrywany ” na surowo”, bez warstwy muzycznej, traci wtedy bowiem „to coś”, co tygrysy lubią najbardziej, a przynajmniej za co dają Nobla…\nw czasach w moim życiu słusznie minionych, przekład Tuwimowej, czytany zwłaszcza po spożyciu, nabierał całkiem nowego sensu, albowiem, czy można wyobrazić sobie np. takie ” wbrykiwanie na przyjaciół” w duchu i w stylu przekładu Garbowskiej???\n17/10/2016 14:23 o 14:23\n17/10/2016 15:52 o 15:52\nJak rozumiem, stoisz murem za Tuwimową :))\nŻona mi właśnie powiedziała, że mamy gdzieś Alicję w krainie czarów, którą kiedyś kupiła, żeby sobie przypomnieć, a nie zwróciła uwagi, że to jest „nowoczesne” tłumaczenie, którego nie da się czytać. Jak znajdziemy, to napiszemy która to z 11 wersji polskich tłumaczeń:\nNiemcy mają gorzej, bo tam tych tłumaczeń jest ponad 30.\n17/10/2016 15:58 o 15:58\nPasjonująca dyskusja. Wiedzy teoretycznej na temat przekładów wprawdzie nie mam, ale też pozwolę sobie zabrać głos, a co! U nas już niemal wszyscy na wszystkim się znają. 🙂\nSkoro „kryterium transferu kulturowego” ma takie „kluczowe znaczenie przy ocenie przekładu”, to równie kluczowe znaczenie powinien mieć kontekst historyczny i kulturowy, w jakim żyje tłumacz. Przekład pani Ireny Tuwim ukazał się w 1938 r., a wówczas ta tłumaczka, tak surowo potraktowana przez Samuelę, miała (jeśli miała) słabe pojęcie o feminizmie, nawet o jego wcześniejszej fali, która „przyniosła formalne równouprawnienie kobiet”, nie mówiąc już o „nowym ruchu feministycznym (feminizm drugiej fali), za którego początek uważa się wydanie przez Betty Friedan książki pt. Mistyka kobiecości w roku 1963” (Wikipedia), a o gender, czyli o badaniach nad płcią kulturową, które „pojawiły się po raz pierwszy w latach 50. i 60. XX wieku w ramach funkcjonalistycznej szkoły socjologii” (jw.) nie miała pojęcia nie tylko Irena Tuwim, ale nawet prof. Maria Janion. 🙂\nPrzekład pani Moniki Adamczyk-Garbowskiej ukazał się niemal pół wieku później i uczona ta mogła już więc czerpać pełnymi garściami z najnowocześnieszych zdobyczy nauk humanistycznych. Czy było to z pożytkiem dla literatury – o to właśnie toczy się tu spór. Ja w tym sporze jestem za Ireną Tuwim, bo niezależnie od tego, iż kryteria wymienione przez Samuelę uważam za niesłychanie ważne, wierzę również, że ich stosowanie w przekładach wzbogacałoby daną kulturę, jednak najważniesze dla mnie są walory literackie przekładu, albowiem, jak mawiała Wisława Szymborska, „dobry tekst literacki poznać można po tym, że każde w nim słowo jest jak sprężynka: naciśnięte wyzwala chęć i radość czytania”, a za „wybitnego specjalistę od takich sprężynek” Noblistka uznawała poetę Stanisława Barańczaka, o którym Jacek ma zgoła inną opinię.\nPS. A propos tłumaczeń, to bardzo jestem ciekawa opinii Samueli o Tadeuszu Boy-Żeleńskim jako translatorze (w przeciwieństwie do Ireny Tuwim o feminizmie co nieco wiedział)\n17/10/2016 18:57 o 18:57\n„Czy było to z pożytkiem dla literatury – o to właśnie toczy się tu spór.”\nAzaliż chodzi o to, że spór w ogóle nie dotyczy tejże kwestii. W dyskusji chodzi raczej o pewną zasadę, którą znamy z filmu REJS, a mianowicie o to, że mnie się podobają melodie, które już raz słyszałam. Po prostu. No jakże może podobać mi się piosenka, którą pierwszy raz słyszę?\nChodzi tu właśnie o ową „reminiscencję”. :)))\n17/10/2016 21:35 o 21:35\nMyślę sobie, że ciekawe jest wysłuchanie opinii osób, które nie są lingwistami, więc siłą rzeczy oceniają przekład wyłącznie na podstawie kryterium „podobania się” tekstu. Sądzę, że jest całkiem sporo literatury, która przetłumaczona „literalnie” byłaby całkowicie niestrawna, a przez to zapewne zupełnie nie znana w innym kręgu kulturowym, niż autora. Można oczywiście (jak np. zrobił do Stiller przy tłumaczeniu Alicji) zaopatrzyć wydanie w dziesiątki przypisów i wyjaśnień na temat „co autor miał na myśli” ale to trochę „pójście na łatwiznę” moim zdaniem.\nOczywiście, jeśli tłumaczowi inwencji nie staje, nie ma za bardzo innego wyjścia, no ale jak w każdym zawodzie, również i w tym są rzemieślnicy i artyści, a nawet – jak choćby Tuwimowa – „kreacjoniści” i nie uważam, żeby to było coś, co należy poddać miażdżącej krytyce tylko dlatego, że komuś płeć misia się nie zgadza.\n17/10/2016 21:45 o 21:45\nNo tak, ledwo kaczyzna nastała, a tu już trzeba z gustów się tłumaczyć i roztrząsać jakiej płci jest to, czego tym bardziej nie było, im bardziej Prosiaczek zaglądał do środka… 😉\n17/10/2016 21:56 o 21:56\nPhi tam :))\n17/10/2016 22:22 o 22:22\nTy mi tu nie – tfu! – Sowińcuj!\nWinnie to jakby od Winstona, wiadomo jakiego, zaś rzeczony Winston zażyczył sobie, aby nieopodal Dover zainstalować w 1940 baterię 14 calowych dział okrętowych, nazwanych przez artylerzystów Winnie i Pooh.\nJeśli stojące rury o średnicy 356,6 mm komuś kojarzą się z płcią piękną, to ja przepraszam i proponuję udać się wiadomo gdzie… 😉\n17/10/2016 22:48 o 22:48\nDziś zajrzałem na pewien salon, który obchodzi swoją rocznicę i się wzruszyłem szczerością jednego z blogerów, który napisał wprost, że pewien znany redaktor ma go w dupie :))\nChciałem mu skomentować, że jest obecny w wielu dupach, ale zapomniałem, że już tam nie mam konta :((\n17/10/2016 23:16 o 23:16\nOczywiście czytelnicy przekładów nie weryfikują tekstu wyjściowego, gdyż najczęściej nie mają ku temu ani żadnych możliwości ani żadnych chęci. Spuszczają się w tym względzie na tłumacza, ponieważ na kimś muszą i chcą polegać. Przykład Słomczyńskiego jest nader wymowny, gdyż czytelnikowi zda się, że czytał Jamesa Joyce’a, a to echo grało. Nie ma w tym niczego zdrożnego, gdyż echo jest fajne.\nPosłużę się znaną mi dobrze egzemplifikacją: Uwe Johnson napisał w 1959 r. powieść znakomitą, która została przez panią Lisiecką z miasta Łodzi bardzo, bardzo dobrze przetłumaczona w 2008 r. jako „Domniemania w sprawie Jakuba”.\nTematem tejże powieści są domniemania w sprawie Jakuba. Ktoś coś widział, coś słyszał, ktoś kiedyś z Jakubem lub o Jakubie rozmawiał z kimś, kto Jakuba znał, albo słyszał, albo widział albo z nim rozmawiał albo tak mu się wydawało. W sprawę jest zaangażowana tajna policja państwowa, co powoduje, że lepiej jest o Jakubie zbyt dużo nie wiedzieć. Ludzie więc kręcą, migają się mocno się ślizgając. Wszelako ze strzępów, wielokrotnie mocno zakodowanych, wyłania się jakiś obraz, który jest dokładnie takim samym wizerunkiem człowieka, jakim my wszyscy dysponujemy np. o Pantryjocie. Tenże kod, na który składają się liczne elementy z języka potocznego, z gwary Platt, z języka rosyjskiego i angielskiego, liczne cytaty z prasy i doniesień medialnych etc. powoduje u czytelnika zamierzoną, świadomą niepewność co do jego możliwości percepcji w ogólności. Jednocześnie jednak powoduje moc całą trudności w przekładzie. O ile kontekst kulturowy jest polskiemu czytelnikowi zrozumiały i na swój sposób bliski, to już warstwa znaczeniowa owego kodu już znacznie mniej, zwłaszcza że Johnson brutalnie potraktował naczelną zasadę języka niemieckiego, jaką jest hipotaksa, a więc bardzo precyzyjnie wyrażaną strukturę zdań głównych i pobocznych, które to zdania poboczne charakteryzują się dziwaczną składnią: po spójniku musi stać podmiot, zaś orzeczenie musi stać na końcu zdania pobocznego i już. Johnson masowo, ale też nie zawsze konsekwentnie, czynił z hipotaksy parataksę i dla osiągnięcia wrażenia chaosu ignorował znaki interpunkcyjne.\nPrzykład z czapy:\nZdanie „Hania idzie do knajpy, która strasznie cuchnie.” w niemieckiej składni hipotaktycznej (poprawnej) brzmi następująco:\n„Hanna geht zur Kneipe, die greulich stinkt.”\nJeśli uczynimy z tego parataksę, to otrzymamy taką frazę:\n„Hanna geht zur Kneipe die stinkt greulich.”\nW ten sposób uzyskujemy primo efekt mowy potocznej, bądź wręcz potoczystej, oraz secundo u recypienta efekt oszałamiającego dysonansu poznawczego, gdyż nie wiadomo kto (lub co) cuchnie tak strasznie. Efekt ten powstaje w tym przykładowo podanym pobocznym zdaniu względnym wtedy, gdy Hanna i knajpa są bezwzględnie tego samego rodzaju.\nJęzyk polski tego rodzaju dylematów nie zna, a zatem przekład nie jest możliwy. Oczywiście polski czytelnik otrzymuje jakiś erzac, a więc jakiś mniej lub bardziej dokładny przekaz o osobie Jakuba. Nie otrzymuje jednak tego, co jest kwintesencją tego tekstu i w konsekwencji do rąk dostaje produkt nieadekwatny, a więc po prostu gorszy sort.\n17/10/2016 23:30 o 23:30\nSzkoda, że to nie do mnie komentarz, bo bym się w Tobie z miejsca zakochał za tę hipotaksę :))\n17/10/2016 23:53 o 23:53\nskoro jednak przekład p. Tuwim podoba mi się bardziej od innych przekładów, to mam serdecznie w dudzie, czy jest tłumaczeniem z punktu widzenia zasad pracy translatora gorszym od innych przekładów, Podoba mi się i tyle i tylko to się liczy! Puryści i ortodoksi w sytuacji gdy nie wierzą w talent i uczciwość tłumacza, uczą się języka i chłoną frazy autora bez przeszkód i przeinaczeń. Jeśli więc mają następnie jakieś zastrzeżenia, to albo do autora,który okazał się grafomanem, albo do samych siebie jako do kiepskich lingwistów i ludzi o niewyrafinowanym guście, a w takiej sytuacji powinni honorowo palnąć sobie w łeb, by nie cierpieć katuszy niepewności i uwolnić ludzkość od niepotrzebnych – czasami – dylematów ! 😉\nJa szczęśliwie jestem ćwierćinteligentem w pierwszym pokoleniu i jako takiemu opinia Lema, że tłumaczenie I. Tuwim lepsze jest od oryginału, wystarcza do tego, aby delektować się tą wersją, funkcjonującą zresztą jako osobne, autorskie dzieło, bez jakiegokolwiek absmaku, że obcuję właśnie z drugim sortem.\n18/10/2016 00:03 o 00:03\nI to by mogło być podsumowanie, ale jestem pewien, że nie będzie :))\nNa pewno jeszcze wpadnie choćby Krakowianka, a kto wie, czy znów nie zajrzy tutaj specjalistka od języków orientalnych, koleżanka Noctorama, która być może przełoży specjalnie dla nas fragment Kubusia na język malajski.\nDopiero będzie się działo :))\n18/10/2016 00:16 o 00:16\nZgadzam się z Tobą w całej rozciągłości, aczkolwiek ciągle nie bardzo rozumiem, po cóż Lem, Stanisław, zapragnął wypatroszyć Monikę Adamczyk-Garbowska tępym nożem?\nPamiętam jedną historię z „Bajek robotów”, w której stalowy roboci lud pojmał dwoje ludzi i umieścił ich w klatce obserwując z przerażeniem jestestwa składające się z wody i oddychające przerażająco trującym dla robociego ludu tlenem.\nLem mógł był przecież tę niewiastę umieścić w klatce i ku uciesze własnej oraz gawiedzi po prostu obedrzeć ją ze skóry.\nKawał życia spędził na Ukrainie, więc nie powinno to być dlań obce.\n18/10/2016 00:27 o 00:27\nprzypomniał mi się dowcip o tym, jak to baca zgubił gdzieś swoje stado, szuka, szuka i nic, więc w końcu zdesperowany krzyczy:\n-Echo, gdzie są moje owieczki?\na echo na to:\nprzykład do tłumaczenia o śmierdzącej knajpie i – ewentualnie – śmierdzącej Hani, jest uroczy i jakże niemiecki!\nSkąd Ty masz takie pomysły? 😉\n18/10/2016 00:37 o 00:37\nW pewnym stopniu rozumiem Samuelę, która przecież żyje również z tłumaczeń.\nJeśli więc założymy, że nie warto tłumaczyć już raz przetłumaczonego, które większości się podoba, to nasza Samuela pójdzie z torebką :))\nNiechby i czerwoną, niemniej jednak.\nOczywiście może też tłumaczyć symultanicznie prezesa na niemiecki, no ale żeby załapać się do takiej roboty, potrzeba znacznie więcej, niż biegła znajomość języka wroga.\nTo tyle, co przyszło mi do głowy przed snem.\nWasz Pantryś, nieuk i prostak w pierwszym pokoleniu.\n18/10/2016 01:10 o 01:10\nskoro wspomniałeś już tutaj o – tfu, imię jego niech będzie przeklęte! – prezesie, to, podobnie jak on ma problem z przyjęciem do wiadomości, że w odróżnieniu od zakazu aborcji, przyzwolenie na takąż wcale nie oznacza nakazu i obowiązku jej dokonywania, tak mam wrażenie ( choć nie graniczące z pewnością ), że chyba wystarczy, żeby tłumacze zaakceptowali, że pojawienie się genialnego tłumaczenia wcale nie musi oznaczać zamkniętej drogi do innych tłumaczeń tegoż samego dzieła.\nOczywiście, łatwo sukcesu w takim wypadku się nie osiągnie, ale gdzie napisano, że ma być lekko, łatwo i przyjemnie?\n18/10/2016 14:48 o 14:48\nPewnie, że nie musi, ale jeśli na nowo przetłumaczona książka się nie sprzeda, to wszyscy zaangażowaniu w to przedsięwzięcie mają w plecy, no może oprócz tłumacza, bo ten swoją kasę pewnie dostał i tak, niezależnie od wyników sprzedaży. Ale jeśli jakieś „gremium” uzna, że to wina kiepskiego tłumaczenia, to na przyszłość może być krucho ze zleceniami. Przynajmniej ja tak to widzę, jako laik.\nDziś wysłuchałem w radio, że od czasu pojawiania się druku, ukazało się około 130 mln tytułów książek, z czego bodaj 1% w Polsce. No to ja się pytam, po jaką cholerę tłumaczyć powtórnie coś, co już jest przetłumaczone i wszystkim się podoba, skoro pozostało jeszcze 99% całkiem nie przetłumaczonych pozycji?\nWydaje się, że ci „ambitni” tłumacze i tłumaczyce biorą się za książki już znane i popularne właśnie dlatego, żeby liczą na to, że ktoś jeszcze nie ma takiego Kubusia w domu i chętnie sobie kupi, choćby po to, żeby sobie przypomnieć, tak jak to miało miejsce w przypadku mojej żony i Alicji w krainie czarów, która jednak okazała się w nowym tłumaczeniu zupełnie niestrawna i to przecież nie dlatego, że żona pamiętała wersję czytaną przed pół wiekiem. Inna sprawa, że biegle czytała jeszcze zanim poszła do szkoły i to nie wyłącznie tytuły w gazetach.\nA co do argumentu, że „Lem chwali” to całkowicie się z Tobą zgadzam, że to jest dobra rekomendacja. Choćby dlatego, że nadal jest najchętniej i najczęściej tłumaczonym polskim autorem i na najwięcej języków, mimo, że Nobla nie dostał.\nNatomiast sugerowanie przez Samuelę, że żyjąc przed wojną we Lwowie musiał mieć do czynienia z obdzieraniem ze skóry trzyma się kupy tylko w tym sensie, że studiując medycynę, w kilku sekcjach pewnie brał udział, no ale to jest praktykowane nie tylko na Ukrainie. Sam się kiedyś chwalił, że odebrał kilkadziesiąt porodów, natomiast nic nie wiadomo na temat przeprowadzanych przez pisarza aborcji, więc i tak jest lepszy od prof. Chazana, nie tylko w kategoriach literackich.\n18/10/2016 15:01 o 15:01\nNie wszystkim chodzi o „pewną zasadę”, bo rzecz nie dotyczy dzieła naukowego, tylko utworu literackiego, a to materia często wykraczająca poza zasady (niekiedy wszelkie), albowiem dotyczy sfery indywidualnego odbiori i związanych z nim emocji. Gdyby przekład p. Adamczyk-Garbowskiej lepiej trafiał do odbiorcy, to może jednak ta różnica na jej korzyść zostałaby przez przynajmniej niektórych odbiorców dostrzeżona, bo np. mnie, w przeciwieństwie do inż. Mamonia, „może podobać … się piosenka, którą pierwszy raz słyszę”.\nA poza tym chyba nie staramy się tu wykazać, że rację ma Emerytowany Sędzia (o ile się nie mylę), który w tymże filmie wypowiedział taką oto myśl: „Każdy może, prawda, krytykować, a mam wrażenie, że dopuszczanie do krytyki panie to nikomu… Mmmm… Tak, nie… Nie podoba się. Więc dlatego z punktu mając na uwadze, że ewentualna krytyka może być, tak musimy zrobić, żeby tej krytyki nie było. Tylko aplauz i zaakceptowanie. …” 🙂\n18/10/2016 15:03 o 15:03\nRycerzu Ty mój! 🙂\n18/10/2016 15:46 o 15:46\nAch, gdybym był młodszy :))\n18/10/2016 18:29 o 18:29\nGdybym ja była młodsza…. 🙂\n18/10/2016 18:32 o 18:32\nZ woli ojca, który był lekarzem, 20-letni Lem, rozpoczął studia na wydziale medycznym Uniwersytetu Lwowskiego w 1940 r., już podczas sowieckiej okupacji. Jednak w 1941 r. te studia zostały przerwane przez nowego okupanta. Wątpię, żeby na pierwszym czy nawet drugim roku studiów miał on jakieś zajęcia z patomorfologii w prosektorium. W tym czasie we Lwowie to on raczej sam był narażony na uśmiercenie w jakimś obozie i ewentualne obdarcie ze skóry, a że była ona wtedy jeszcze młoda, to nie wykluczone, że mogła być użyta np. na abażur do lampy. Studiów medycznych Lem raczej nie polubił, jednak po wojnie, tak jak poprzednio – pod naciskiem ojca-laryngologa, wznowił je na wydziale medycznym UJ (przyjęty został na trzeci rok). Po uzyskaniu absolutorium odbył obowiązkową miesięczną praktykę lekarską na oddziale położniczym szpitala, gdzie musiał odebrać ponad 20 porodów oraz asystować przy cesarskim cięciu. Jednak i to nie zachęciło przyszłego pisarza do wykonywania tego pięknego i pożytecznego zawodu lekarza.\nA wracając do autorki nowego przekładu dzieła A. A. Milne’a o Winnie-the-Pooh, to pomyślałam sobie, że nie tylko „Lem, Stanisław”, co „zapragnął wypatroszyć Monikę Adamczyk-Garbowską tępym nożem” użył sformułowań, które zostały zapamiętane przez zwolenników nowego przekładu. Podobnego lecz znacznie większego pecha mieli dwaj znani politycy – Tadeusz Mazowiecki i Donald Tusk. „Gruba kreska” pierwszego z nich zrobiła wprawdzie wielką karierę, ale jego kariera na tym bardzo ucierpiała. Podobnie było z Donalda Tuska „moherowymi beretami” i „ciepłą wodą w kranie”, które dotąd są wykorzystywane z pożytkiem dla jego przeciwników, lecz niekoniecznie dla niego samego.\n18/10/2016 19:36 o 19:36\nRazem mamy tyle lat, że ludzie tyle nie żyją :))\n19/10/2016 09:32 o 09:32\n19/10/2016 10:08 o 10:08\n19/10/2016 12:46 o 12:46\nEeee! Marian! Ten to dopiero ma księgozbiór!\n19/10/2016 13:07 o 13:07\nbez przesady, to tylko różne wydania ” Mojej walki”, zebrane na jednej półce….\nciekaw jestem, co Marian próbuje robić w pozycji nr 2?\n19/10/2016 13:26 o 13:26\nRyby czyta niczym Jezus Chrystus. Metodą na podryw na robaka.\n19/10/2016 13:29 o 13:29\nQrde, pokazałem tylko półkę z Lemem, choć objęło nieco więcej po prawej.\nInna sprawa, że wiele więcej nie mam na tym pianinie :))\n19/10/2016 13:32 o 13:32\nJa, Samuela, zapragnęłam się tylko pochwalić, że posiadam książkę Naganowskiego oraz książkę Musila. Naganowski był znamienitym tłumaczem i już. Tłumaczył nawet książki Tomka Mężczyzny!\nJa, Samuela, zapragnęłam się tylko pochwalić, że posiadam książkę Naganowskiego oraz książkę Musila. Naganowski był znamienitym tłumaczem i już. Tłumaczył nawet książki jakiegoś mężczyzny o imieniu Tomek!\n19/10/2016 13:36 o 13:36\nTomka to znam tylko Na wojennej ścieżce, W krainie kangurów i jeszcze klika innych, które przeważnie czytałem w młodości w jeden, maks 2 dni, więc już prawie nic nie pamiętam. A teraz udaję się z pieskami na moje czarodziejskie Górki Szymona.\n19/10/2016 13:41 o 13:41\na wygląda tak, jakby pokazywał, że nawet z odległości kilku kroków potrafi uzupełnić poziom płynu w akwarium, czyli, że prostata nie doskwiera… 😉\n19/10/2016 14:20 o 14:20\nmiało być żywcem,\nale ja może bardziej marchewkowym Kubusiem…\ni Misią Pysią do gry się dołączę…\nbo nie wiem, czy bardziej „ŻYCIE BEZ KOŃCA” czy\n„CZŁOWIEK BEZ WŁAŚCIWOŚCI”….\naczkolwiek, obie pozycje razem wyglądają IMPONUJĄCO!\nw dodatku, ubrane w tak zacne turkusowe szaty…\nTrumf, trumf, Misia, bela.\nMisia, Kasia, konfacela.\nMisia, Kasia konface….\n19/10/2016 14:27 o 14:27\nŻycie bez końca człowieka bez właściwości jest potwornością, jakiej życzyć nie można nikomu, aczkolwiek zawsze pozostaje do rozstrzygnięcia kwestia, po co właściwie egzystuje człowiek bez właściwości, skoro jest niewłaściwy i jako takiego wcale go nie ma.\nJa, Samuela, dysponuję, gdyby ktoś pytał, pewną właściwą mi właściwością.\n19/10/2016 14:36 o 14:36\n….Furia, piękne akwarium i „antykwariat”….\nmają w sobie z kolei wspólny i to bardzo mocny KWAR… z pomiędzy tylu ładunków trudno mnie osobiście wybrać ten Kwar nad Kwarem:D)\nKwar can be used to refer to a number of things:\n1. A retard or person who acts retardedly.\n2. A sexual activity.\n3. Medertons battle cry.\nYou are such a kwar\nThe troll engages in kwar with men.\n#kwar #battle #cry #retard #spacker #sex\njeśli zaś chodzi o pokaźny zbiór Lema, to skwar kosmiczny! inny kompletnie świat…i ta kolekcja, toż to cały gwiazdozbiór, jak nie literacka galaktyka:P))))\n19/10/2016 14:39 o 14:39\nMnie bardziej chodziło o jednego niemieckiego pisarza, który jakiś czas mieszkał w Kalifornii i wtedy nazywał się chyba Tom Men. Ciekawostką może być fakt, że miał córkę, która się nazywała Erika Mann i jako żywo była niewiastą.\nKiedyś dociekałam, czy Heinricha Fausta autorstwa Wilczychoda Goethego nie dałoby się przetłumaczyć na język polski jako Henia Pięściaka. Costner miał, gdy tańczył z wilkami, taką fajną biało-rudą Indiankę o imieniu „Zaciśnięta pięść” i dobrze mu z nią było. Heniek Pięściak pasowałby o tyle, że Panu Bogu w niebiesiech pokazał pięść kumając się z diabłem tylko dlatego, że wtedy nie znano jeszcze gestu uwielbienia w postaci wyprostowanego środkowego palca.\nSkoro Friday został Piętaszkiem, to niby czemu nie? Wszelako wszem i wobec dowiedziałam się, że lud niemieckojęzyczny nie kojarzy Fausta z pięścią, podobnie jak piłkarza Schweinsteigera tenże lud nie kojarzy z świniowlazem.\nDziwne to wszystko, albowiem my Polacy kojarzymy np. takiego Oko z tym, czym Marian łowił złotą rybę w akwarium.\n19/10/2016 14:42 o 14:42\n…braku Twej właściwości nie da się zaprzeczyć, gdyż nosisz w sobie samego proroka, i zapewne posiadasz niejedne klucze mądrości do tych ksiąg turkusowych,…\n19/10/2016 16:07 o 16:07\nTo kiedy zobaczymy Twój przykład przekładu Kubusiowej inwokacji na malajski ?\n19/10/2016 16:09 o 16:09\nJeśli nazywał się Men, to na pewno mógł zdalnie uzupełniać płyny akwaryjne.\nA swoją drogą ciekaw jestem, czy Szklarski Alfred był tłumaczony na obce języki.\n19/10/2016 16:55 o 16:55\nwygląda na bardzo zacnego Mena:P)\n…..tyle KWARÓW na jednym foto ufff:D))))\nnie ukrywam, że ciekawa jestem tytułów tych książek ..niektóre z nich wyglądają na bardzo antyczne….mniemam, że nie jeden antykwariat mu zazdrości takich zbiorów!\nco do gatunków ryb….dostrzegam skalarki….i przejrzystą wodę, zapewne również, dobrze wpływa ta bliskość akwarium na zbiory… papier niestety szybko próchnieje….zmyślnie i bardzo estetycznie:D)\n19/10/2016 16:56 o 16:56\n…o ile nie jest to FOTOTAPETA:p\n19/10/2016 17:02 o 17:02\nZastanawiam się, czy Twój avatar jest w miarę aktualny :))\n19/10/2016 17:20 o 17:20\nczyżbyś sugerował zmianę na bardziej KWAROWY?\nhmmm, rozważe oną sugestię….\n19/10/2016 17:53 o 17:53\nPóki co podelektuję się tym, co mi przysłałaś :))\n20/10/2016 12:07 o 12:07\nNieortodoksyjne spojrzenie na niektórych bohaterów opowiastki o misiu o bardzo małym rozumku… 😉\n20/10/2016 17:10 o 17:10\nTakie sobie, ale jeden trochę przypomina golonkę :))\n22/10/2016 23:41 o 23:41\n„o ile nie jest to FOTOTAPETA:p”\nTo nie jest fototapeta.\nTo jest ZWYKLA PAPIEROWA TAPETA, w rolkach 50cm szerokości.\n23/10/2016 20:26 o 20:26\nzdaje się być dość dobrze ta tapeta spasowana wzorem…\nosobiście mnie, i tak najbardziej spasowana wydaje się broszka:P)))\n26/01/2017 19:04 o 19:04\nLem a tłumaczenia:\nAż takim niezłomnym to on nie był. Zgodził się łatwo na zmianę nazwiska profesora-konstruktora Trurla ( trudnego do wyśpiewania) na zwykłego Turla (łatwiejszego do wyśpiewania) w operze ” Cyberiada”, którą stworzył na motywach powieści Lema partner prof. Gwizdalanki ( Krzysztof Meyer).\n26/01/2017 19:06 o 19:06\nMoże to było dla zysku, skoro sławny już był?


W 2018 roku szereg zmian w podatkach - TVN24 Biznes\nGościem TVN24 BiS był Marcin KolibskiTVN24 BiS\nW 2018 roku wzrosną niektóre limity dochodów zwolnionych z PIT oraz kwota wolna od podatku, mniejszy podatek zapłacą niektórzy twórcy, a zapłata za donos "służbom państwowym" będzie w ogóle zwolniona z podatku.\n- W 2018 roku będziemy mieli do czynienia z nowymi limitami zwolnień dotyczących m.in. dochodów uzyskiwanych przez pracowników z tytułu pomocy np. z Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych - poinformował Kolibski. Wyjaśnił, że do takiej pomocy kwalifikują się na przykład paczki świąteczne, czy noworoczne, bony dla pracowników itp. Limit zwolnienia z PIT dla świadczeń finansowanych z tego funduszu wzrośnie z 380 zł do 1000 zł. - To ważna i dobra zmiana. Może dotyczyć kilku milionów zatrudnionych, bowiem większość firm przygotowuje okazjonalnie bonusy materialne dla swoich pracowników. Obecna kwota zwolnienia w wysokości 380 zł nie była waloryzowana od ponad dekady. To było nieuczciwe wobec pracowników, rosła bowiem inflacja i wynagrodzenia, a kwota zwolnienia nie zmieniała się. De facto była to ukryta podwyżka podatków - ocenił Kolibski.\nNowa zachęta podatkowa\nZmiana będzie też dotyczyć zwolnienia podatkowego dotyczącego zapomóg wypłacanych w przypadku śmierci, czy długotrwałej choroby albo klęsk żywiołowych. Obecnie nie podlegają one podatkowi, jeżeli ich kwota nie przekracza 2280 zł. Także i w tym wypadku limit ten nie był waloryzowany od lat. - Jeżeli zapomoga zostanie przyznana z funduszu socjalnego, zakładowego funduszu świadczeń socjalnych, z funduszy związków zawodowych, będzie podlegać zwolnieniu bez względu na jej wysokość. W przypadku świadczeń z innych źródeł limit wzrośnie do 6 tys. zł. - wyjaśnił doradca podatkowy. Wzrośnie też, z 760 zł do 2 tys. zł, zwolnienie z tytułu wygranych w konkursach organizowanych przez środki masowego przekazu. Zniesiony będzie limit dotyczący świadczeń dla emerytów i rencistów od byłego zakładu pracy oraz świadczeń dla studentów od uczelni.\n- Pojawi się też ogólna zachęta podatkowa dla osób odpłatnie donoszących służbom państwowym - zwrócił uwagę doradca podatkowy. Wynagrodzenie za udzielanie pomocy m.in. policji, funkcjonariuszom Służby Celno - Skarbowej, Straży Granicznej, ABW, CBA, podlega 20 proc. ryczałtowi. Przepis ten jednak zostanie uchylony, a w zamian za to pojawi się zwolnienie, które obejmie "wynagrodzenia za udzielanie pomocy służbom państwowym wypłacane z funduszu operacyjnego, o którym mowa w odrębnych ustawach".\nPonadto, zgodnie z deklaracjami rządu, w 2018 roku ponownie wzrośnie kwota wolna od podatku dla najmniej zarabiających - z 6,6 tys. zł do 8 tys. zł. Jednocześnie utrzymano malejącą wraz ze wzrostem dochodów (degresywną) kwotę wolną od podatku dla dochodów w przedziale od 8 tys. zł do 13 tys. zł oraz powyżej 85 tys. 528 zł do 127 tys. zł. Nie zmieni się natomiast kwota zmniejszająca podatek od podatku dla dochodów w przedziale 13 tys. zł - 85 tys. 528 zł i nadal będzie wynosić 556,02 zł (co odpowiada dochodowi 3089 zł). - Wzrost kwoty wolnej będzie dotyczył niewielkiej grupy podatników, ale dobrze, że on nastąpił. Można mieć nadzieję, że tendencja ta się utrzyma - komentuje Kolibski. Zwolnienie z PIT obejmie też kwoty umorzonych zaległości z tytułu m.in. czynszu za mieszkanie; opłat za dostawy energii, gazu, wody oraz za odbiór ścieków, odpadów i nieczystości; odszkodowań za bezumowne korzystanie z mieszkania. Fiskus przygotował też miłą niespodziankę dla części twórców - podwyższono dwukrotnie, do kwoty 85 tys. 528 zł, adresowany do nich limit 50 proc. zryczałtowanych kosztów uzyskania przychodów. Jednocześnie niektórzy twórcy stracą prawo do ulgi. Wprowadzono bowiem ścisły katalog przychodów, do których można stosować podwyższone koszty.\nWzrost limitu jednorazowej amortyzacji\nDoradca podatkowy zwrócił uwagę na wzrost, z 3,5 tys. zł do 10 tys. zł limitu jednorazowej amortyzacji dla przedsiębiorców rozliczających się PIT-em. - Dla najmniejszego biznesu to bardzo ważna zmiana. Utrzymywanie przez lata limitu w wysokości 3,5 tys. zł było w rzeczywistości kroczącą podwyżką podatków, bowiem rozliczanie wydatków powyżej 3,5 tys. zł było rozłożone w czasie - ocenił partner w KNDP. Wśród pozostałych zmian w PIT wskazał także na wprowadzenie ryczałtowej stawki podatku w wysokości 12,5 proc. od przychodów z tzw. najmu prywatnego, przekraczających rocznie kwotę 100 tys. zł.\n- To oczywiście niekorzystna dla podatników zmiana. Należy mieć nadzieję, że skoro fiskus nakłada wyższą stawkę podatku od wyższych dochodów, to nie będzie jednocześnie rozszerzał niedobrej praktyki urzędów, które w ogóle odmawiają prawa do ryczałtowej stawki, gdy dochody z najmu są wysokie a najem jest głównym źródłem dochodów właściciela - dodał Kolibski.


Yves Saint Laurent L'Homme Libre perfumy do 75% rabatu Perfumesco\nOpis Yves Saint Laurent L'Homme Libre woda toaletowa dla mężczyzn\nKażdy, kto konsekwentnie dąży do swoich celów, doskonale zdaje sobie sprawę z tego, że będzie musiał zmierzyć się z pokaźną ilością przeszkód. Pełna niezależność niesie ze sobą pewne koszty. Aby ją osiągnąć, trzeba bowiem zadbać o każdy, najdrobniejszy nawet szczegół, dotyczący naszego otoczenia. Woda toaletowa Yves Saint Laurent L'Homme Libre będzie idealnym dodatkiem do kosmetyczki każdego mężczyzny, który dba o swój niezależny wizerunek.\nGłowę perfum tworzy między innymi anyż gwiaździsty, bazylia, liść fiołka oraz bergamotka. Bliżej serca z kolei wyczuwalne są nieco inne nuty. Pośród nich doszukać się można gałki muszkatołowej oraz różowego pieprzu.\nPodstawę tworzy wetyweria oraz egzotyczna paczula. Cała ta kompozycja robi ogromne wrażenie. Nie sposób zapomnieć o tym zapachu. Flakon, w którym umieszczono perfumy, idealnie wpisuje się w elegancki charakter marki. Jest to bowiem szklana, przeźroczysta fiolka, zwieńczona od góry kryształowym korkiem.\nMercedes Benz Club woda toaletowa dla mężczyzn Mercedes Benz


Czy techno to dalej kultura podziemia? - wywiad z twórcami Technosoul - muno.pl\nJuż jutro w nowych murach klubu 1500m2 odbędzie się impreza, na której nie może zabraknąć żadnego fana techno. Dtekk i Essence, organizatorzy całego zamieszania odpowiedzieli nam na kilka pytań.\nPozdro Techno Impact to pierwszy duży event ekipy Technosoul i Up To Date Festival od czasu tegorocznego festiwalu w Białymstoku. Na imprezie usłyszymy jednych z najciekawszych reprezentantów sceny techno – Jamesa Ruskina, Olivera Ho oraz Post Scriptum. Alternatywę dla kawalkady bitów na głównej sali stanowić będzie Trzeci Warszawski Salon Ambientu. Tam królować będą brzmienia ambient, experimental, drone, dub w wykonaniu Michała Wolskiego, Błażeja Malinowskiego i enigmatycznego Gaap Kvlt.\nZ tej okazji zadaliśmy kilka pytań przedstawicielom ekipy Technosoul i Up To Date Festival – Dttekowi i Essenceowi. Zapraszamy do lektury!\n5.12.2015 l Pozdro Techno Impact l 1500X l Warszawa\nTECHNOSOUL (DTEKK & ESSENCE) – WYWIAD\nZdaje się, że ostatnio zabieraliście swoje rzeczy z Węglowej. Czy szykują się zmiany, jeśli chodzi o Up to Date Festival?\nOczywiście, jak co roku! Powtarzanie identycznej formuły byłoby pułapką dla tej inicjatwy. Up To Date Festival jest dość przekorną imprezą, więc na nudę nie może być miejsca. Opuszczenie Węglowej wiąże się ze zmianami w naszym funkcjonowaniu pod kątem logistycznym, ale nie znaczy to, że nie możemy na tym terenie organizować festwalu w przyszłym roku. Jest jeszcze zbyt wcześnie, by zdradzać plany na następną edycję, ale wiedzcie, że główki pracują 🙂\nJakie było Wasze najciekawsze znalezisko podczas sprzątania po Up To Date? O tym co można znaleźć rano w klubach krążą legendy. Jak jest po festiwalu?\nDtekk: Nie pytajcie jak, ale ostatnio wyłowiliśmy z toi toia roztrzaskanego iPhone’a. Jak już udało się odnaleźć jego właściciela, to ten jak na złość przepadł w gąszczu innych znalezisk. Finalnie odnalazł się właśnie podczas przeprowadzki. Nie działa, ale służy właścicielowi pewnie za niezły souvenir 🙂\nEssence: W tym roku 2 miesiące po festiwalu znalazla sie moja chusta, ktorą zgubiłem na festiwalu… w 2012 roku.\nJaka była do tej pory najtrudniejsza i nieprzewidywalna sytuacja, której musieliście stawić czoła przed eventem?\nDtekk: Jesteśmy jedyną tego typu inicjatywą na wschodzie Polski, dlatego ciągle musimy przecierać szlaki. W tym roku było to np. pozwolenie na imprezę masową trwającą do godziny 6 rano. Co roku męczą nas problemy logistyczne związane z odwołanymi czy opóźnionymi lotami, Jest to wyjątkowo uciążliwe, ponieważ w Białymstoku nie ma lotniska. Pamiętam sytuację w 2012 roku, gdy jeden artysta dokładał wyjatkowo dobrze do pieca. Otrzymał ode mnie później w prezencie bezpieczniki, które wysadził. Był to DVS1 🙂 O największych wyzwaniach organizacji Up To Date nie ma się ochoty rozmawiać, więc wybaczcie, niech zostanie to owiane mgiełką tajemnicy.\nEssence: Była tego cała masa i mogę godzinami opowiadać o trudnościach sprzętowych czy trudnych lub pijanych artystach. Jednak najbardziej frustrująca sytuacja trafiła mi się w zeszłym roku, gdy to – skuszony niskimi cenami lotów – leciałem do Sfinksa na imprezę z Kobosilem… Z powodu mgły samolot został znad Gdańska cofnięty do Warszawy, w efekcie zlądowałem w 3m około godziny 6 rano… Do klubu już nie dotarłem, skończyło się o wczesno porannych odwiedzinach u rodziców.\nUp to Date Festival, Salony Ambientu, świetne winylowe EPki czy teraz Pozdro Techno Impact – to z pewnością był dla Was pracowity rok. Jak go oceniacie? Udało się zrealizować plan w 100 %?\nDtekk: Na koniec roku 2014 plan wyglądał całkiem inaczej, ale koniec końców w pewnych sferach zrobiliśmy mało co, a w innych więcej, niż zakładaliśmy. Szczególnie cieszy mnie rozwój tej bardziej eksperymentalnej części naszej działalności i coraz bardziej entuzjastyczne podejście publiczności do tych wydarzeń. Współpraca z artystami i promotorami z zagranicy weszła w inny, lepszy wymiar po konferencji Taste The East i kolejnej sesji Boiler Room. Poza tym wiele wspaniałych wydawnictw w kolejce wytwórni nie pozwala ustać w miejscu. Jest aż za dużo kierunków, w których moglibyśmy pójść i wydaje mi się, że jest to oznaką rozwoju naszej sceny.\nEssence: Nawet nie w połowie – planów było znacznie więcej, ale jesteśmy tylko ludźmi, którzy w dodatku próbują mieć życie… z różnym rezultatem. Zdecydowanie największą porażką było opóźnienie z wydaniem płyty Błażeja Malinowskiego, która miała być w sklepach już we wrześniu.\nCzy w 2016 roku możemy się spodziewać więcej imprez klubowych zorganizowanych z takim rozmachem, jak nadchodząca w 1500m2?\nDtekk: Wydarzenia takie jak Pozdro Techno Impact zdecydowanie dają zastrzyk adrenaliny i endorfin, ale powtarzane zbyt często jedynie wprowadzą ‚eventyzację’ życia kulturalnego na jeszcze wyższy, bardziej szkodliwy poziom. Większe wydarzenia dostarczają zupełnie innych wrażeń, zarówno publice, jak i artystom i organizatorom.\nChyba najlepiej czujemy się w imprezach małego i średniego rozmiaru, ale raz na jakiś czas duża balanga to też jest to! Duże eventy są potrzebne, ale nasza scena bardziej wymaga pracy nad regularnością i stabilnością jej życia.\nEssence: Mamy duże plany, jest co najmniej kilku „dużych” (i nie tylko) artystów, których chcemy sciągnąć. Realizacja ich może być jednak utrudniona przez brak miejsc na klubowej mapie Warszawy – jeśli 1500m2 faktycznie znów zniknie, to poza Nową Jerozolimą ciężko o przestrzeń odpowiednią do eventów na większą skalę. Możemy jednak zdradzić, że to wlaśnie NJ będzie miejscem, w którym organizujemy swój pierwszy event w 2016 roku – więcej info tuż po weekendzie.\nCo zobaczą i usłyszą klubowicze, którzy wejdą na scenę Trzeciego Warszawskiego Salonu Ambientu?\nDtekk: Myślę, że znajdą tam przestrzeń zupełnie odmienną od tego, co będzie się działo w pozostałych pomieszczeniach przy Emilii Plater 29. Przestrzeń do odpoczynku, kontemplacji, odbierania muzyki inaczej, niż na parkiecie. Gaap Kvlt, oraz zawodnicy Technosoul: Michał Wolski i Błażej Malinowski zadbają o strawę dla duszy. Mamy nadzieję, że ten eksperyment okaże się trafiony i spotkamy się w poszanowaniu dla muzyki i w warunkach gdzie nikt nie będzie przeszkadzał osobie obok w słuchaniu.\nEssence: Tabliczkę z napisem „Strefa Ciszy”, Gaap Kvlta w kapturze Ku-Klux-Klanu. I kilka niespodzianek.\nWasze hasło „Pozdro Techno” wywołało w Polsce prawdziwy wysyp zwrotów oscylujących dookoła słowa techno – na naklejkach, koszulkach, czapkach czy fanpageach. Jaki wpływ ma ten boom na rozwój sceny?\nDtekk: Nie spodziewałem się, że to hasło zatoczy tak szerokie kręgi. Przemiłe jest widzieć ludzi na imprezach i festiwalach (również tych zagranicznych) noszących pozdro techno na sobie. W misji Technosoul chodziło zawsze o to, by popularyzować techno i walczyć ze złymi stereotypami. Techno jest pozytywne i nie jest tym, za co ma je część pokolenia naszych rodziców. Pozdro techno pomaga w tej działalności, ale niezwykle ciężko jest już kontrolować co się dzieje dalej, w ludziach. Marzy mi się, by każdy z pełnym szacunkiem i powagą podchodził do tego zagadnienia, ale pamiętajmy, że przecież dla dużej części publiczności to ‚tylko’ imprezy i ‚tylko’ muzyka…\nEssence: Poza tym, że zaczęliśmy jeździć Mercedesami to wpływu nie zauważyliśmy… A poważnie, ma to swoje plusy i minusy. Cieszy mnie fakt, że na fali popularności sloganow imprezy cieszą się większym powodzeniem. Jednak masa ludzi zakładających te koszulki nie stara sie do końca zrozumieć czym to „techno” tak naprawdę jest…\nOstatnio Dzień Dobry TVN zrealizowało materiał, w którym Filip Chajzer „pompował na technoranku”. Czy techno to dalej kultura podziemia?\nEssence: Wydaje mi się, że pojęcie podziemia jest mocno zdewaluowane… Dawno przestałem rozpatrywać muzykę w takich kategoriach. A całe zainteresowanie ze strony mainstreamu… hmmm, ma swoje plusy (więcej ludzi na imprezach), ale wydaje mi się, że w finalnym rozrachunku może być szkodliwe. Pamiętam przesyt i masowy odwrót od techno, jakie miały miejsce ponad dekadę temu, obawiam się, że historia może i tym razem zatoczyć koło.\nDtekk: Podziemie to pojęcie względne. Ja się cieszę, że obecnie techno coraz częściej jest rozpoznawalne jako kultura. Nie interesują mnie rozważania na tematy typu kto jest ‚undergroundowy’, a kto nie. Każdy będzie miał na to swój pogląd, a w muzyce i kulturze nie o to chodzi. Dopóki będziemy spotykać się w zrozumieniu i wspólnej pasji dla muzyki, dopóty warto będzie to robić. A rozumiejących jest więcej z miesiąca na miesiąc. Może Chajzer uświadomił sobie realizując materiał, że muzyka elektroniczna jest ważnym elementem życia wielu ludzi?\nEssence: Zrealizowania planów wydawniczych w 110%, miesięcznych wakacji w Azji, odrobiny spokoju… ślubu, dzieci i „drugiego Mercedesa” 🙂\nDtekk: Odpoczynku i spokoju. Czasu na zabranie się za rzeczy, które leżą od 10 lat na półce…


Daw-Term-Bud Izolacje Celulozą Dawid Kryściak, Zabrze ✦ Instalacje termoizolacyjne ✦ Panorama Firm\nul. Szkolna 19, 41-800 Zabrze śląskie\nOdpowiednia izolacja budynku to gwarancja niższych rachunków. Prace izolacyjne najlepiej powierzyć doświadczonej firmie, takiej jak Daw-Term-Bud. Przedsiębiorstwo zapewnia indywidualne podejście do każdego zlecenia, dotrzymywanie terminów i atrakcyjne ceny. Podstawą firmowej oferty jest docieplanie wnętrz metodą wdmuchiwanej celulozy oraz za pomocą wełny skalnej. Jest to tani, szybki i wytrzymały sposób na ocieplenie. Daw-Term-Bud oferuje klientom takie usługi jak:\nPoza docieplaniem domów oferuje też ocieplanie budynków gospodarczych. Wykonuje izolacje termiczne magazynów, garaży oraz obiektów przeznaczonych dla zwierząt, czyli m.in. obór i kurników.\nWymienione informacje to nie wszystko, czego można się dowiedzieć, dlatego z pytaniami dotyczącymi oferty Daw-Term-Bud najlepiej zadzwonić albo napisać maila.


Niemiecka policja przerwała protest ekologów w elektrowni węglowej - Górnictwo - netTG.pl – Gospodarka - Ludzie\nNiemiecka policja przerwała protest ekologów w elektrowni węglowej\nProtestujący okupowali elektrownię węglową przez dziewięć godzin, blokując transportujące węgiel przenośniki taśmowe\nProtestujący w pomarańczowych kombinezonach i maskach na twarzy nieśli transparenty z napisem "Odejście od węgla teraz" i "Wasze zyski zamiast naszej przyszłości".\n"Dzisiejszą demonstrację świętujemy jako wielki sukces. A to był dopiero początek. Będziemy walczyć z Datteln 4, tak jak walczyliśmy o las Hambach" - powiedział rzecznik ruchu Daniel Hofinger.\nDatteln 4, nowoczesna elektrownia spalająca węgiel kamienny, która kosztowała operatora Uniper 1,5 miliarda euro, została zwolniona z krajowego planu wycofania się z energii węglowej do 2038 r., zatwierdzonego w styczniu przez rząd kanclerz Angeli Merkel.\nCytowani przez agencję Reutera ekolodzy skrytykowali tę decyzję, twierdząc, że rząd nie ma ambicji i potraktował Unipera ulgowo.\ngoodwill 3 lutego 2020 12:04:46\nTaa, i 'ekolodzy' po powrocie do domu wsiadają na rowerki napędzające domowe prądnice... [bo przecież nie korzystają z energii z brudnego węgla]


ReklamoWóz reklama wizualna i dźwiękowa 2w1 - telebim, ekran LED - Agencja Reklamowa w: Kielce\nReklamoWóz reklama wizualna i dźwiękowa 2w1 - telebim, ekran LED\nReklamoWóz - telebim LED - wielki ekran - reklama wizualna i dźwiękowa, 2w1!\nAgencja Reklamowa w: Kielce\nPołącz: 606 835 929Poproś o wycenęWyznacz trasęWhatsApp 606 835 929Wyślij wiadomość na numer 606 835 929Kontakt z namiZarezerwuj stolikZobacz menuUmów się na wizytęZłóż zamówienie\nReklamoWóz - mobilny wielki telebim LED - obraz+dźwięk\n2021-02-18 – 2021-10-29\nWynajem na godziny, dni, miesiące.\nIdealny do reklamy, ogłoszeń, informacji, eventy, imprezy firmowe i rodzinne i inne\nNa każdą usługę wystawimy bez problemu paragon lub fakturę vat 23%!\nReklamoWóz - mobilny wielkie telebim LED - obraz+dźwięk\nMobilny Telebim LED wielki Ekran Reklama Strzelin\n2021-01-17 – 2022-01-17\nIdealny do reklamy, ogłoszeń, obwieszczeń, eventy, imprezy firmowe i rodzinne, i inne\nEkran LED - wynajem podczas jazdy lub postoju\n2020-11-30 – 2021-11-29\nTELEBIM LED - wielki mobilny ekran, full kolor, działamy podczas jazdy lub postoju! Więcej info przeczytasz poniżej :) Zapraszamy. Mobilny telebim idealny do reklamy, na promocja, event, zawody, wydarzenia na żywo, kino na wolnym powietrzu, koncert, zawody (np tablica punktacyjna), do składania ż...\nMobilna Reklama, Mobilne Ekrany LED, Mobilne Telebimy\n2020-06-14 – 2020-12-31\nznajdź nas na fb "xauto24h"\nTelebimy / ekrany LED - wynajem, podczas jazdy lub postoju\n2020-04-08 – 2020-12-31\nTELEBIMY LED - mobilne ekrany full kolor, działamy podczas jazdy lub postoju! Więcej info przeczytasz poniżej :) Zapraszamy. Mobilne telebimy idealne do reklamy, na promocja, event, zawody, wydarzenia na żywo, kino na wolnym powietrzu, k...\nTELEBIMY LED - mobilne ekrany full kolor, działamy podczas jazdy lub postoju! Więcej info przeczytasz poniżej :) Zapraszamy. Mobilne telebimy idealne do reklamy, na promocja, event, zawody, wydarzenia na żywo, kino na wolnym powietrzu, koncert, zawody (np tablica punktacyjna), do składania życzeń...\n- X-Auto S\nNowoczesna reklama wizualna i dźwiękowa\n"ReklamoWóz.pl" mobilny telebim LED - mocno rzucający się w oczy, skuteczna mobilna reklama wizualna oraz dźwiękowa 2w1 (posiada nagłośnienie - megafony)!\nDo wykorzystania w czasie jazdy lub postoju! Z zasilaniem z sieci jak i z zamontowanych agregatów prądotwórczych (ekologicznych, bifuel - pracujących na gaz lub benzynę bezołowiową) oraz zastępczy diesel!\nPrzyczepki reklamowe to przeżytek, REKLAMUJ SIĘ NOWOCZEŚNIE, SKUTECZNIE I PROFESJONALNIE NA WIELKIM EKRANIE LED FULL KOLOR!\nIdealna reklama dla Ciebie i Twojej firmy przemieszczana i ustawiana gdzie tylko zechcesz lub reklamowanie podczas jazdy.\nTelebim to świetne nośniki obrazu do stosowania w przestrzeniach otwartych. Wielki format zapewnia widoczność w każdych warunkach pogodowych (słońce, deszcz, mgła, śnieg). Wyjątkowo wysoka jasność świecenia gwarantuje doskonałą jakość obrazu.\nOferujemy telebim typu out-door wraz z szeregiem akcesoriów, przystosowanych do pracy w najtrudniejszych warunkach pogodowych. Efekty graficzne czy clipy zwiększają ich atrakcyjność.\nUstawimy mobilny telebim tam gdzie tylko wskażesz, telebim zamontowany jest na samochodzie dostawczym. Nie ma prądu we wskazanej przez Ciebie lokalizacji gdzie ma stać telebim? To dla nas nie problem, posiadamy agregaty prądotwórcze zamontowane w pojeździe na stałe.\nNasz rzucający się w oczy mobilny ekran LED, idealnie się sprawdzi na Twojej imprezie firmowej, evencie, koncercie, pokazie, promocji, zawodach, emisji wydarzeń sportowych i artystycznych na żywo oraz innych imprezach. W świetnej cenie! Zapraszamy.\nWynajem nie jest wcale drogi! Dostosowujemy ofertę pod każdego Klienta indywidualnie. Zadzwoń lub napisz już teraz, nie trać czasu! tel./sms/whatsapp 535 06 06 06 , mail: reklamowozy@gmail.com\nZaglądaj koniecznie na naszą stronę internetową, tam znajdziesz informacje o aktualnych promocjach, rabatach, zniżkach www.reklamowoz.pl\nDo Państwa dyspozycji posiadamy wielki mobilny ekrany LED, zamontowany na samochodzie dostawczym Opel Movano o wielkości obrazu około 10 mkw., działający podczas jazdy lub postoju, obraz i dźwięk. Dolna krawędź ekranu znajduje się na wysokości 1m od ziemi. Na tym pojeździe można dodatkowo zainstalować reklam z tyłu ekranu wydrukowana na siatce mesch.\nMasz pytania? Zadzwoń lub napisz, chętnie odpowiemy.\nZapraszamy od rana do nocy, 7 dni w tygodniu!\nPłatności przelewem, gotówką, blik, kartą, telefonem (także u Klienta).\nreklama, telebim, telebimy, reklamowe, reklamować, reklamy, reklam, reklamowa, reklam, mobilne, mobilna, mobilny, mobilność, auto, samochód, auta, samochody, pojazdy, pojazd, przyczep, przyczepa, przyczepka, przyczepy, nie, telebim, led, l e d, ekran, ekrany, ekranu, , ekranów, diodowy, catering, katering, propaganda, propagandowy, propagandowe, propagandowych, diodowa, diody, diodowe, wyświetlacz, bilbord, billboard, baner, banner, banerów, banera, banery, event, firmowe, firma, ulotki, wizytówki, plakaty, reklamowóz, reklamowoz, zareklamuj, zareklamować, aut, wynajem, wypożyczenie, wypożyczalnia, wynajęcie, najem, najęcie, megafonu, nagłośnienie, megafonów, nagłośnień, nagłośnienia, ekspozycja, ekspozycję, targi, targów, grafika, spoty, spot, wizualizacja, świetlnie, świetlna, świetlnych, świecących, widocznych, rzucających, w oczy, obsługa, wystawy, wystaw, ewentów, eventów, eventow, oprawa, oprawy, strzelin, wrocław, oława, zabkowice śląskie, ziębice, kłodzko, dzierżoniów, kobierzyce, bielany. kielce, wrocławskie, agencja reklamowa, agencje reklamowe, brzeg, kudowa zdrój, świdnica, kąty wrocławskie, legnica, oleśnica, trzebnica, psary, niemcza, śl, wałbrzych, świebodzice, żary, żagań, bolesławiec, zgorzelec, zotoryja, poznań, łódź, warszawa, katowice, kraków, dolny śląsk, dolnośląskie, z dolnego śląska, tarnów, opole, strzelce opolskie, kalisz, rawicz, gniezno, kołobrzeg, szczecin, gdańsk, gdynia, międzyzdroje, kołbaskowo, zielona góra, głogów, polkowice, lubin, rawa mazowiecka, nysa, paczków, skorochów, plakaty, plakat, plakatów, grodków, lewin brzeski, kąty wrocławskie, krzywa, krzyżowa, częstochowa, jelenia góra, jelcz laskowice, kluczbork, niemodlin, wieluń, namysłów, kielce, sieradz, gliwice, prudnik, karpacz, nowa sól, rybnik, bydgoszcz, koszalin, piotrków trybunalski, długołęka, żerniki wrocławskie, wrocławski, strzeliński, dzierżoniowski, opolski, brzeski, świdnicki, wrocławski, łódź, poznań, gdańsk, gdynia, katowice, śląskie, śląsk, małopolska, małopolskie, kraków, rzeszów, kołobrzeg, koszalin, niemcy, polska, austria, czechy, nysa, nyski, nyskie, paczków, paczkowski, nowa ruda, polanica zdrój, kłodzki, kłodzkie, kobierzyce, środa śląska, śl, kępno, oleśnica, ząbkowicki, świdnicki, legnicki, cała polska.\n606 835 929


Wszystkie E-książki (48490) Popularnonaukowa (3405) Literatura piękna (2953) Ekonomia Biznes (2743) Romans (2324) Prawo Książki dla praktyków (2306) Socjologia (2239) Literaturoznawstwo (2194) Pedagogika Oświata Szkolnictwo (2099) Poezja (1945) Historia Archeologia (1522) Polityka (1230) Religioznawstwo Teologia (1201) Poradniki (1122) Językoznawstwo (1090) Psychologia (1053) Technika (1029) Literatura kobieca (991) Science fiction (975) Kryminał (963) Literatura dziecięca (906) Medycyna (798) Zdrowie Uroda (765) Kultura (747) Sensacja Thriller (694) Opowiadania (653) Literatura młodzieżowa (650) Filozofia (634) Sztuka (611) Prawo Podręczniki akademickie (534) Edukacja (524) Nauka języków (480) Informatyka (478) Publicystyka Esej (426) Powieść historyczna (393) Reportaż (302) Biografie (294) Militaria Wojskowość (292) Podręczniki szkolne (266) Powieść przygodowa (257) Muzyka (247) Dramat (232) Pamiętniki Wspomnienia (228) Wywiad (208) Przewodniki (200) Geografia (188) Matematyka (163) Film Teatr Telewizja (162) Biologia (154) Sport (153) Lektura (150) Mitologia Legendy Podania (116) Ekologia Ochrona środowiska (110) Chemia (95) Fizyka Astronomia (80) Horror Groza (70) Parapsychologia Astrologia (63) Listy (51) Architektura (45) Kuchnia Diety (44) Literatura obcojęzyczna (42) Hobby Rekreacja (38) Samochody Motoryzacja (35) Aforyzmy Myśli Przysłowia (24) Rolnictwo Hodowla (23) Leksykon (14) Mapy (13) Albumy (9) Komiks (8) Malarstwo Rysunek Grafika (7) Dom (4) Śpiewniki Kolędy Nuty (2) Encyklopedia (1) Ogród (1)\nBez ograniczeń Tylko ePublikacje (48490) Tylko eKsiążki (48490)\nWszystkie polski (47174) angielski (1993) rosyjski (408) francuski (243) niemiecki (241) czeski (171) słowacki (137) hiszpański (132) włoski (113) ukraiński (96) słoweński (59) chorwacki (39) białoruski (28) łaciński (24) serbski (23) bułgarski (11) arabski (3) chiński (2) starogrecki (2) duński (1) fiński (1) hindi (1) japoński (1) niderlandzki (1) norweski (1)\nZnaleziono 48490 pasujących rekordów dla kryteriów wyszukiwania << < 249 250 251 252 253 254 255 256 257 258 259 260 261 262 263 264 265 266 267 > >>\nWkraczacie w świat cudownie schorowanych pomysłów, nie musicie nawet zapinać pasów, tym zajmą się sanitariusze – po lekturze. Bez znieczulenia to kilkadziesiąt mikroświatów składających się na obraz Polski odbity w źrenicach Juliusza Wojciechowicza. Świat przedstawiony daleki jest od obiektywizmu, językiem lepkim od porównań autor serwuje nam przekąski tak cholernie ciężkostrawne, że jeszcze długo odbijają się czkawką ...\n„Człowiek. Kiedy jest człowiek? Tych definicji może być bardzo wiele. Ale ta biologiczna, ten moment, kiedy dochodzi do połączenia się dwóch materiałów genetycznych, dwóch gamet i powstaje nowe, jest nie do podważenia”. „Rodzenie naprawdę boli. Jestem w stanie przychylić się do tezy, że poród naturalny ma dużo wspólnego z nabijaniem na pal Azji Tuchajbejowicza. Są kobiety, które warunkują fakt zachodzenia w ciążę ...\nCzy sukienka z wyprzedaży może zrujnować życie? Czasami tak… Paige kupiła suknię ślubną pod wpływem impulsu. Przecież jest samotna, nawet nie chodzi na randki. Wracając do domu z szyfonowym cudem w kolorze szampana, podejmuje desperacką decyzję. Umówi się na randkę z pierwszym napotkanym mężczyzną. Trafia na Gabe’a, seksownego, dowcipnego i samotnego sąsiada, którego interesuje wyłącznie romans bez zobowiązań. Świetnie ...\nTsukuru Tazaki ma trzydzieści sześć lat, jest kawalerem. Pochodzi z Nagoi, ale mieszka w Tokio, gdzie pracuje w firmie budującej dworce. Szesnaście lat temu miał czworo bliskich przyjaciół, którzy na drugim roku studiów nagle i nie wiadomo dlaczego zerwali z nim stosunki. Tsukuru bardzo ciężko to przeżył. Teraz, po latach, postanawia dowiedzieć się, co właściwie się wtedy stało. Odwiedza po kolei dawnych przyjaciół i próbuje odkryć ...\nJeśli trafiłeś na tego ebooka, to znaczy że potrzebujesz pomocy w nauce języka angielskiego. Moja publikacja przybliży Ci błędy, które może właśnie popełniasz w związku z gramatyką, słownictwem, wypowiedzią czy pisaniem. Mam nadzieję, że moje wskazówki okażą się pomocne. Swoją przygodę z językiem angielskim z pewnością warto zacząć od czytania poradników. Na podstawie czyjegoś doświadczenia ...\nBezbronne myśl Eseje i inne pisma o Górnym Śląsku\nPrezentowana książka to zbiór esejów, szkiców i wspomnień. Zawiera też mowę sejmową oraz próby poetyckie. Niektóre w innych wersjach, pod innymi zazwyczaj tytułami były publikowane w czasopismach „Śląsk”, „Przegląd Polityczny”, „Fabryka Silesia” oraz „Borussia”. Wszystkie jednak – jako teksty literackie – poświęcone są różnym aspektom tożsamości górnośląskiej. ...\nBezbronne myśl - 01 Domy i twarze; Płyniesz, Olzo, a Nepomuk patrzy; Celtycki Górny Śląsk Eseje i inne pisma o Górnym Śląsku\nBezbronne myśl - 02 Wątpliwości Szymutki; O Michale Smolorzu; Pochwała dzieła profesora Wojciecha Kunickiego Eseje i inne pisma o Górnym Śląsku\n<< < 249 250 251 252 253 254 255 256 257 258 259 260 261 262 263 264 265 266 267 > >>


Konflikt Wrzosek - Mańkowski? Zawodnicy spotkali się w MMAgazynie - Polsat Sport\nKonflikt Wrzosek - Mańkowski? Zawodnicy spotkali się w MMAgazynie\n17.04.2020, 19:40 Sporty walki\nDwaj wojownicy: Marcin Wrzosek i Borys Mańkowski nie przepadają za sobą.\nOd pewnego czasu Marcin Wrzosek i Borys Mańkowski nie przepadają za sobą. Do tej pory ich wymiana "uprzejmości" miała miejsce w Internecie. Tym razem jednak porozmawiali ze sobą podczas programu "MMAgazyn"!\nDwaj wojownicy: Marcin Wrzosek i Borys Mańkowski nie przepadają za sobą. Do tej pory ich wymiana "uprzejmości" miała miejsce tylko w sieci, ale tym razem porozmawiali ze sobą podczas programu MMAgazyn. Czy dojdzie do ich wyczekiwanego pojedynku w klatce federacji KSW?\n– Mamy na linii gości, którzy w trash talku w ostatnich dniach odnaleźli się znakomicie – powiedział prowadzący Łukasz „Juras” Jurkowski i obu zawodników zaprosił do dyskusji.\n– Tu nie chodzi o to, kto ma rację, a kto jej nie ma, bo absolutnie nie chcę kłócić się o jakieś brednie. Raz, że nie mam siły na takie rzeczy, a dwa – nie bawi mnie to. Nigdy nie chciałem robić trash talku, zresztą dla mnie to nie jest trash talk, tylko odpowiedź na jedną z zaczepek. To zaczęło się dużo wcześniej. Ja sam tego nie widziałem, nie słyszałem, ktoś mi tylko o tym mówił. Kolejny raz to jednak do mnie trafiło. I zobaczyłem gościa, który niedawno się ze mną normalnie witał, rozmawialiśmy jak koledzy z tej samej federacji, a później ten sam gość mówi, żebym się zajął YouTube. Sorry, ale w jakiś sposób musiałem odpowiedzieć te brednie – powiedział podczas specjalnego łączenia Mańkowski.\nOdpowiedział mu Wrzosek: – Po walce na KSW 50 powiedziałem, że nie będę reklamował swojego kanału. To był jeden raz, bardzo żartobliwy, wesoły sposób zaczepienia. Mój kolega, który jest grafikiem, podłożył też twarz Borysa na Kryspina [postać kabaretowa grana przez komika Igora Kwiatkowskiego – red.]. I to też było zrobione w zabawny sposób. A co do naszego spotkania na planie „Tylko jeden”, to mówisz, że rozmawialiśmy jak koledzy, a mi bardzo nie spodobał się twój głupkowaty tekst, kiedy powiedziałeś, że „zaraz podejdziesz i mi wypier…”. Nadal jesteśmy jednak znajomymi. Podałbym ci teraz rękę, bo nie mam nic do ciebie, ale musiałem się jakość do tego odnieść.\nBORYS MAŃKOWSKIMARCIN WRZOSEKMMASPORTY WALKI\nCzytaj więcej: Dojdzie do rewanżu Szpilki z Adamkiem? "Wątpię, żeby chciał tej walki"


Bambrzy to lokalna nazwa osadników z okolic Bambergu w Bawarii niemieckiej. Od połowy XVIII wieku (po wojnie północnej) osiedlili się we wsiach w okolicach Poznania (dawne wioski są obecnie dzielnicami miasta). Przybywali w czterech etapach:\n- 1719-1750 r. Osiedlili się w Luboniu\n- 1730 r. Osiedlili się na Dębcu i Boninie\n- 1746 - 1747 r. Osiedlili się na Ratajach i Wildzie\n- 1747 r. Osiedlili się w Czapurach\n- 1750-53-54 r. Osiedlili się na Jeżycachi Górczynie.\nSzacuje się, że w okresie migracji przybyło z Bambergu ok. około 500 do 700 osób.\nMigrujący Bambrzy przybyli do Poznania "za chlebem". Podobnie jak rdzenna ludność byli wyznania rzymsko-katolickiego. Władze często użyczały osadnikom ziarna na siew, drewna na opał, a także zaproponowały zniesienie podatku.\nW wieku XIX i XX, kiedy Poznań zaczął się rozszerzać, coraz rzadziej można było spotkać Bambra zajmującego się gospodarstwem. Przybysze zaczęli pracować w różnych zawodach. Wielu z nich zajęłoi się handlem. Do historii przeszedł sklep żelazny Jana Deierlinga, który spełniał najbardziej wyszukane wymagania klientów.\nMówiono, że prawdziwy Bamber musiał być Poznaniakiem, choć nie posiadał typowo polskiego nazwiska, np. Mansfeld, Leitgeber. Bambrzy brali udział w powstaniu wielkopolskim i wojnie bolszewickiej. Działali także w Towarzystwie Gimnastycznym "Sokół". Bardzo bali się wywozu do Rzeszy jako volksdeutsche. Palili swoje dokumenty, świadczące o ich narodowości. Wielu z nich przypłaciło to życiem, ginąc w obozach koncentracyjnych. Rodzinę Kayser podczas jednej z hitlerowskich akcji uratowała książka niemieckiej mistyczki Anny Katarzyny Emmerich. Kiedy Niemiec, który wtargnął do ich mieszkania, zobaczył ją, wyszedł, zostawiając rodzinę przy życiu.


MOVIE GAMES S.A.: Podpisanie listu intencyjnego w sprawie połączenia spółki z grupy Emitenta wraz z K&K Herbal Poland S.A. - Bankier.pl\nGiełdaMOVIE GAMES S.A.: Podpisanie listu intencyjnego w sprawie połączenia spółki z grupy Emitenta wraz z K&K Herbal Poland S.A.\nMOVIE GAMES S.A.: Podpisanie listu intencyjnego w sprawie połączenia spółki z grupy Emitenta wraz z K&K Herbal Poland S.A.\nData sporządzenia: 2021-01-09\nPodpisanie listu intencyjnego w sprawie połączenia spółki z grupy Emitenta wraz z K&K Herbal Poland S.A.\nZarząd Movie Games S.A. („Emitent”) w nawiązaniu do raportu bieżącego nr 1/2021 z dnia 7 stycznia 2021r. informuje, iż w dniu dzisiejszym Emitent podpisał z K&K Herbal Poland S.A. z siedzibą w Wieliczce („K&K Herbal”) list intencyjny w sprawie ustalenia warunków połączenia spółki z grupy kapitałowej Emitenta wraz z K&K Herbal.\nEmitent wraz z K&K Herbal zamierzają ustalić warunki połączenia w formie tzw. Term Sheet (porozumieniu w sprawie podstawowych warunków współpracy) w terminie do dnia 23 stycznia 2021 r. Przedmiotowe warunki będą odzwierciedlały istotne założenia przyszłego procesu w sposób, który umożliwi wykonanie przedmiotu listu intencyjnego w sposób najbardziej adekwatny prawnie i ekonomicznie w najlepszym możliwym terminie i przy maksymalizacji korzyści dla akcjonariuszy łączonych podmiotów.\n2021-01-09 Mateusz Wcześniak Prezes Zarządu


Komputer w Firmie :: Nie tylko koszty decydują o wirtualizacji w MSP\nStrona główna / Chmura / Nie tylko koszty decydują o wirtualizacji w MSP\nwtorek 15 maj 2012\t| Cezary Tchorek-Helm/VMware\nTagi: vmware, canalys, raport, badanie, wirtualizacja,\nWg VMware resellerzy rozwiązań z regionu EMEA obserwują znaczne inwestycje małych i średnich firm (MSP) w wirtualizację, która pozostaje priorytetowym wydatkiem IT. Jak pokazują nowe badania, wskutek szybko rosnącej popularności wirtualizacji, do 2014 r. dwukrotnie więcej firm z sektora MSP zwirtualizuje swoje systemy w ponad 80 proc. w celu zwiększenia wydajności i przejścia na przetwarzanie danych w chmurze. Powody wirtualizacji środowisk informatycznych nie sprowadzają się tylko do oszczędności. Redukcja kosztów jest oczywiście siłą napędową wirtualizacji (uznaną za najważniejszą lub drugą w kolejności przez 71 proc. respondentów). Natomiast tuż za nią plasuje się chęć zapewnienia ciągłości biznesowej oraz zwiększenia stopnia wykorzystania sprzętu.\nOznacza to zbieżność między bezpośrednimi czynnikami skłaniającymi do wprowadzania wirtualizacji a celami długofalowymi. Ponadto większość respondentów (86 proc.) zgadza się, że wirtualizacja i przetwarzane w chmurze są powiązane. Zdaniem partnerów zaopatrujących rynek MSP do głównych barier dalszego rozwoju należą koszty wstępne oraz niezaliczanie wirtualizacji do priorytetów krótkoterminowych. Trzecim decydującym czynnikiem jest brak zrozumienia, co sugeruje, że producenci i partnerzy powinni lepiej uświadamiać klientom, co dokładnie może zaoferować im wirtualizacja.\n„Zwiększyliśmy zaangażowanie w sektor MSP w ramach kampanii Real World Advantage i oferujemy produkty oraz pakiety dostosowane do specyficznych potrzeb małych i średnich firm. Resellerzy mają obecnie doskonałą okazję, aby we współpracy z VMware edukować firmy MSP i wspierać je na drodze do wirtualizacji oraz przetwarzania danych w chmurze” — powiedział Andrzej Kontkiewicz, VMware Regional Presales Manager Eastern Europe.\nW ramach badań firma Canalys przeprowadziła też szczegółowe wywiady z 12 partnerami z regionu EMEA, aby ustalić trendy w wirtualizacji małych i średnich firm. Opinie partnerów potwierdziły ustalenia badań, ale zasygnalizowały też potrzebę większego wsparcia w zakresie edukacji użytkowników, m.in. wspólnych działań marketingowych (zarówno kampanii, jak i spotkań z klientami), intensywniejszych szkoleń i certyfikacji oraz lepiej dostosowanych pakietów finansowych i zestawów rozwiązań.\nasus, acer, cloud computing, voip, hosting, bezpieczeństwo, hp, badanie, telefon, praca mobilna, telekomunikacja, wirus, microsoft, android, domena, gps, gsm, laptop, dell, www, raport, panasonic, smartfon, msp, firma, huawei, e-commerce, tablet, oprogramowanie, procesor, internet, nawigacja, ibm, drukarka, chmura, test, serwer, notebook, łączność, cisco, intel, samsung, technologia mobilna, lenovo, nokia, cyberprzestępczość, apple, marketing, monitor, router,


Dobre strony ZSRR - Page 2 - Historia ogólnie - FORUM.HISTORIA.org.pl - Forum historyczne\nW 1913 chłopi, robotnicy przemysłowi i inni pracownicy w Imperium Rosyjskim posiadali łącznie 53% dochodu narodowego. 47% było w rękach klas wyzyskujących. To prawie połowa. Po Wielkiej Rewolucji Socjalistycznej udział w dochodzie nie pochodzącym z pracy gwałtownie spadł. Jednakże w 1927-28 klasy wyzyskujące przywłaszczały sobie w dalszym ciągu 8.1% dochodu narodowego. W połowie lat 30. cały dochód narodowy należał już do ludu.\nIstniał obszerny system rent i emerytur, gdzie istotnym osiągnięciem było obniżenie wieku emerytalnego do 55 lat dla kobiet i 60 lat dla mężczyzn. Finansowanie systemów emerytalnych było prowadzone przez państwowe fundusze emerytalne, które gromadziły środki pochodzące ze składek przedsiębiorstw i fundacji.\n(Tezy KC Komunistycznej Partii Grecji na XVIII Zjazd, rok 2008/09)\nSamuelu, czy ty weryfikujesz w jakiś sposób dane, które cytujesz, konfrontując je z innymi źródłami, czy jedynie ograniczasz się do bezkrytycznego wklejania?\nTezy Partii komunistycznej mają nam zastąpić analizę gospodarki i systemu świadczeń społecznych ZSRR?\nTo może chociaż twój komentarz... jak weryfikowałeś te dane i do jakich wniosków doszedłeś sam?\nCzy porównałeś te dane z wrażym obozem Zachodu?\nA te godziny to z wyłączeniem jakich działów gospodarki uwzględniono?\nNa czym polegał społeczny proces kierowania produkcją?\nFinansowanie systemów emerytalnych było prowadzone przez państwowe fundusze emerytalne\nTo sukces, czy konieczność?\nA mogły istnieć inne?\nW połowie lat 30. cały dochód narodowy należał już do ludu\nA możesz to rozszerzyć? Lud miał znaczący wpływ na redystrybucję tegoż dochodu?\nEdited January 19, 2011 by secesjonista\nDoszedłem do wniosku, że sytuacja pracujących poprawiła się (choć, nie tak jak obiecywano) w porównaniu z czasami przedrewolucyjnymi. Być może dane te są nieco naciągane (póki co, nie jestem w stanie tego sprawdzić), aczkolwiek ukazują pewną pozytywną tendencję.\nJak mam rozszerzyć nieswoją tezę?\nTrzeba by rozważyć, czy oceniasz formalne, czy realne wprowadzenie. Pod względem jakości i rzeczywistej poprawy życia to doniosłych skutków nie przyniosło. Niektóre wręcz zaszkodziły. Sukcesem może być budowa kanału białomorskiego. Naprawdę monumentalna i potrzebna inwestycja, tylko jakimi stratami okupiona... Trudno to poczytywać za sukces. Ja jednoznacznie dobrych stron ZSRR nie dostrzegam. Dopiero upadek ZSRR przyniósł oczekiwane zmiany i reformy w Rosji (sukcesorze ZSRR).\nPoprzez krytyczną analizę i weryfikację z faktami?\nDoszedłem do wniosku, że sytuacja pracujących poprawiła się (choć, nie tak jak obiecywano) w porównaniu z czasami przedrewolucyjnymi\nFakt - a jak wzrosła wobec czasów starożytnych, tylko co to ma do oceny względem sytuacji w innych państwach?\nSukcesem może być budowa kanału białomorskiego. Naprawdę monumentalna i potrzebna inwestycja, tylko jakimi stratami okupiona...\nChoć napisałeś swą ocenę strat (co doceniam) przy tej inwestycji, nawet jej wspominanie jest trudno akceptowalne.\nKanału białomorski miał być ironicznym przykładem sukcesu ZSRR. Trudno jednak odmówić samemu kanałowi dużego znaczenia mimo cierpień i śmierci ludzkich istnień. Sam kanał w sobie jest sukcesem, nie widzę powodu dla autocenzury i nieprzytaczania tego za przykład. To jest jedna z cech sukcesów ZSRR sam "produkt" może i jest wspaniały ale "droga" do jego realizacja jest nieakceptowalna. Formalnie mamy sukces, realnie katastrofę spowodowaną przez śmierć ok 250 tys. ludzi. To najbardziej jaskrawy przykład "sukcesów" ZSRR. Można powiedzieć, że naszym sukcesem było to, że nie zostaliśmy włączeni w jego skład.\nJa jednoznacznie dobrych stron ZSRR nie dostrzegam. Dopiero upadek ZSRR przyniósł oczekiwane zmiany i reformy w Rosji (sukcesorze ZSRR).\nJarpenie, takie myślenie jest dla mnie mało obiektywne. Ciężko się z tym pogodzić (przy naszej dzisiejszej wiedzy o systemach totalitarnych), ale nawet III Rzesza miała swoje pozytywne osiągnięcia (jak likwidacja bezrobocia i budowa autostrad, które tak sobie chwalą polscy kierowcy).\nPewnie zaraz ktoś mnie wyzwie od piewcy totalitaryzmów .\nŚŁ: dlaczego? Sukcesem ZSRR było uprzemysłowienie w tak krótkim czasie - głupotą, że nie próbowano tego po pewnym czasie zreformować, lub zmienić akcentów rozwoju. Zasługą ZSRR jest cały przemysł surowcowy, zasługą ZSRR jest wykształcenie swoich własnych elit w wielu działach nauki. Część z nich, tych humanistycznych - była pod wpływem ideologi, lecz ścisłe - stały i stoją na wysokim poziomie, o medycynie nie wspominając...\nAlfabetyzacja, elektryfikacja - dokładnie to samo. Metro moskiewskie - dokładnie to samo. Problem cały czas był jeden - w pewnym momencie zamiast zmienić "zakres zainteresowań" czyli nastawiać się na przemysł lekki i w odpowiedniej chwili popuścić "cugli" je przykręcono, co oznaczało niewykorzystanie tego, co z takim trudem i takimi kosztami wybudowano w l. 30 tych.\n[wątki personalne na PW]\nCzy ktoś przeczytał post Jarpena?\nA jak wyglądała w Uzbekistanie, bo akurat goszczę kolegę z tego rejonu - on z chęcią skonfrontuje swe osobiste doświadczenia z tezami kolegi FSO - kolega prosi o więcej.\nJa bym postawił jeszcze jedną tezę. Gdyby w ZSRR panował ustrój kapitalistyczny, demokratyczny i wolnościowy to sukcesów byłoby znacznie więcej. Potencjał ludzki, surowcowy, terytorialny porównywalny łącznie z USA. Przy wyścigu zbrojeń wyszło, która gospodarka była wstanie go przetrzymać na dłuższą metę.\nsecesjonista: zamieścić jego opinię zawsze możesz, w oryginale [i ją przetłumaczyć] lub od razu przetłumaczyć. Dla mnie jednym z ciekawszych wskaźników jest to ilu było analfabetów za ostatniego cara tuż przed wojną, ilu było w latach 20-tych a ilu w w połowie 30 tych. Dla ciekawości można sobie poczytać o Polsce ten na wschodzie i tej na zachodzie,. porównać odległości i liczbę ludności.\nLiczba uczniów w średnich szkołach zawodowych ZSRR (w tys.):\nrok 1950/51 - 1298\nrok 1960/61 - 2060\nLiczba studentów szkół wyższych ZSRR na 10 000 mieszkańców:\nrok 1950/51 - 69\nrok 1960/61 - 111\nLiczba radioodbiorników na tysiąc mieszkańców ZSRR:\nrok 1950 - 20\nrok 1960 - 129\nZatrudnienie w gospodarce uspołecznionej ZSRR ( w tys.):\nrok 1950 - 40 420\nrok 1960 - 62 032\n(Międzynarodowy ruch robotniczy, Warszawa 1976, t.II)\nTak więc, w ZSRR dokonywał się wielki postęp w wielu dziedzinach życia.\nTen wielki postęp względem jakiej bazy, czy jakiego kraju liczysz Samuelu?\nEfektywność łagrów też wzrastała.