Od chwili skonstruowania samochodu upłynęło ponad sto lat. Przez ten czas ciekawostka i zachcianka dla najbogatszych zmieniła się w przedmiot codziennego użycia, bez którego trudno sobie wyobrazić funkcjonowanie człowieka. Jaki jednak będzie samochód przyszłości? Bo to, że będzie inny, wiadomo już teraz. Zmuszą nas do tego przede wszystkim wyczerpujące się gaz i ropa naftowa. Niektórzy mówią, że naszą przyszłością będzie samochód elektryczny, który będziemy podłączać do kontaktu jak lampkę, ale chyba jest to zła wróżba, bowiem samochody o silniku elektrycznym były znane już od początków cywilizacji. Zwyciężył silnik spalinowy i trudno sobie teraz wyobrazić, że wrócimy do przeszłości, by poszukać tego, co ludzkość dawno już odrzuciła, chociaż jest jeszcze wielu, którzy do tego nawołują. Może więc przyszłością będzie samochód hybrydowy, czyli taki o napędzie mieszanym, czyli elektryczno-spalinowym? Taki samochód na pewno zużywa mniej paliwa i jednocześnie nie trzeba go ciągle ładować. Takt model samochodu wypuściła na rynek jedna z japońskich firm samochodowych. Jednak z obserwacji wynika, że chociaż takie samochody poruszają się po naszych drogach, nie wzbudzają one nadmiernego entuzjazmu, także ze względu na cenę. Jaki więc będzie idealny samochód przyszłości? Wynika, że na naprawdę nowatorskie rozwiązania trzeba będzie jeszcze poczekać.\nSamochód z chwilą swojego pojawienia się na drogach zmienił rzeczywistość dookoła. Na początku był tylko ciekawostką, która z czasem stała się koniecznością. Dzisiaj już sobie nie wyobrażamy normalnego funkcjonowania bez samochodu. Potrzebny jest wtedy, gdy jedziemy i wracamy z pracy, na zakupu, na urlop, do przewożenia, transportowania, dla czystej w końcu przyjemności. Jaka jednak będzie przyszłość motoryzacji? W ostatnich latach koncerny samochodowe wymyślają coraz większe udogodnienia, dbając nie tylko o wygodę, ale przede wszystkim nasze bezpieczeństwo. Coraz mocniejsze karoserie, poduszki bezpieczeństwa, no i hit ostatnich lat, czyli nawigacja, która pozwala bez większych problemów, błądzenia dotrzeć do wyznaczonego punktu na mapie. Coraz częściej jednak zastanawiamy się, co będzie napędzało nasze samochody. W tej chwili jeszcze zapasy ropy naftowej i gazu są na przyzwoity poziomie, ale już wiemy, że nie starczą na długo. Być może już nasi wnukowie będą zmuszeni do korzystania z zupełnie innych źródeł. Być może będzie to jakiś rodzaj energii odnawialnej. Teraz jeszcze nie wiadomo, chociaż trwają różnego typu prace badawcze. Niektórzy budują nawet samochody eksperymentalne, które próbują wykorzystać różnego typu źródła energii. Są to na razie dopiero eksperymenty, których końca i efektów zadowalających nie widać.\nKolejnym samochodem, który powstał w Fabryce Samochodów Osobowych na Żeraniu był Polonez. To była kolejna konstrukcja, która powstała we współpracy z Włochami, ale to polscy inżynierowie mieli tu najwięcej do powiedzenia. Nowy samochód miał bardzo nowoczesną, jak na owe czasy sylwetkę. Starano się bardzo, by było to auto nowoczesne, dorównujące w swojej klasie samochodom ze średniej półki światowej. Rzeczywiście Polonez był autem bardzo popularnym i rzeczywiście wygodnym. Nowością była nie tylko sama linia karoserii, ale i takie smaczki, jak rozkładane fotele. Polacy, spragnieni odrobiny komfortu z uznanie powitali te techniczne nowinki. Istotne okazały się też względy bezpieczeństwa. Kabina pasażera była skuteczniej chroniona przez sztywną ramę niż to było do tej pory. Konstruktorzy przez cały czas pracowali nad ulepszeniem samochodu, co roku praktyczne wypuszczano z taśm montażowni coraz lepsze i sprawniejsze modele. Wreszcie zdobyto się na zupełnie nowy model, który zrobił prawdziwą furorę w polskim przemyśle motoryzacyjnym. Był to Polonez Caro o nowoczesnej, dorównującej światowym standardom linii, w którym zastosowano nowoczesne rozwiązania konstrukcyjne. Był to praktycznie nowy samochód, zarówno na zewnątrz, jak i wewnątrz. Inna była maska, reflektory, kierownica, felgi i zderzaki. Ogólnie miał lepsze właściwości użytkowe.\nW Fabryce Samochodów Osobowych na Żeraniu powstawały praktycznie wszystkie najważniejsze modele aut w powojennej Polsce. Najpierw była to słynna Warszawa M-20, którą produkowano na licencji radzieckiej. Typowo polskim produktem była Syrena, którą zaprezentowano na Międzynarodowych Targach w Poznaniu w roku 1955. Każdy model tego auta na początku był praktycznie składany ręcznie. Dopiero z czasem ruszyła masowa produkcja. Syrenka na pewno nie była samochodem nie tylko luksusowym, ale najzwyczajniej w świecie wygodnym. Ponieważ była jednak typowo polskim produktem wzbudzała ogromne zainteresowanie i do dzisiaj są prawdziwi miłośnicy tego autka. Produkcję Syreny przeniesiono w latach siedemdziesiątych do Bielska –Białej. Ustąpiła miejsca innym samochodom małolitrażowym, między innymi był tu produkowany Fiat 125p. Polscy konstruktorzy, korzystając z włoskiej licencji stworzyli własne modele. Wśród nich był i samochód rajdowy, pick-up, kombi a także taksówka. Polski Fiat 125p stanowił dla FSO podstawę do skonstruowania i uruchomienia produkcji własnych modeli: kombi, sanitarki, taksówki, samochodów rajdowych, wycieczkowych – wydłużonych w wersji zamkniętej i otwartej, pick-up. Konstruktorzy z FSO pracowali nad nowymi wersjami, ale nie wszystkie weszły do produkcji. Tak było na przykład z wersją sportową Fiata 125p, która w całości była wytwarzana z tworzyw sztucznych. Ze względów finansowych produkcji masowej nie udało się uruchomić.\nFabryka Samochodów Osobowych, która powstała na Żeraniu tuż po wojnie była jedną z największych fabryk w Polsce, które produkowały samochody dla przeciętnego Polaka. Na początku miała podpisaną umowę licencyjną z włoskim Fiatem , ale bardzo szybko okazało się, że nie może dojść do jej sfinalizowania. Partnerem w interesach bardziej pożądanym stał się ZSRR. Na mocy tej umowy zaczęto produkować Pobiedę, która była wykonywana w Zakładach Samochodowych w Gorki. Sama nazwa, w tłumaczeniu na język polski oznaczała zwycięstwo. Był to sztandarowy produkt rosyjskiej motoryzacji produkowany nawet wtedy, kiedy trwała wielka wojna ojczyźniana. FSO na Żeraniu było w fazie budowy, ale linia montażowa Pobiedy była już przygotowywana. Pierwszy samochód zjechał z niej w 1951 roku. Tak zaczęła się w Polsce masowa produkcja samochodów osobowych. Sama Pobieda była u nas produkowana jako Warszawa M-20. Na początku komponenty do jej produkcji dostarczano z ZSRR. Z czasem wszystkie były przygotowywane i montowane w FSO na Żeraniu. Samochód był poszukiwany i chętnie kupowany, aż do 1973 roku, kiedy z taśm produkcyjnych zjechał ostatni jej egzemplarz. Potrzeba wtedy było samochodów bardziej nowoczesnych, zresztą produkowano już Fiata. Przez cały czas montowania Warszawy przygotowano aż dziesięć różnych jej modeli.\nNasz przemysł motoryzacyjny już w okresie przedwojennym nawiązał bliską i bardzo owocną współpracę z Fiatem. W Sanoku na przykład konstruowano autobusy na podwoziach z włoskiego Fiata. Również fabryka w Warszawie nawiązała bardzo obiecującą współpracę z Włochami, która została przerwana przez wybuch drugiej wojny światowej. Jednak tuż po zakończeniu działań wojennych wznowiono kontakty i rozpoczęto współpracę. Podpisano nawet umowę licencyjną, która dawała Polsce szansę na budowę samochodów dobrej klasy, opartych na technologiach zachodnich. Nie zapominajmy, że włoski Fiat był w tym czasie jedną z przodujących firm motoryzacyjnych w Europie. Nie zmieniła tego nawet wojna. Na Żeraniu miał był produkowany na licencji włoskiej Fiat 508, a potem Fiat 1100. Niestety napięta sytuacja polityczna, związana z eskalacją zimnej wojny spowodowała, że wszelkie korzystne umowy z partnerem włoskim zostały zerwane, a włodarze stwierdzili, że najlepszym partnerem dla polskiego przemysłu motoryzacyjnego będzie Związek Radziecki. W rezultacie podpisano umowę na produkcję Pobiedy, samochodu, który był nie tylko technologicznie przestarzały, ale w dodatku nie był oryginalnym produktem radzieckim. Na szczęście w 1965 roku dochodzi do podpisania nowej umowy licencyjnej z włoskim Fiatem i zaczyna się nowy okres w dziejach polskiej motoryzacji.\nMarka Fiat jest związana z włoskim przemysłem motoryzacyjnym jak żadna inna. Towarzyszyła rozwojowi Włoch od samego procesu jej uprzemysłowienia do czasów obecnych. Firma została założona w 1899 roku, na jej czele stanął Giovanni Agnelli, niezwykle rzutki i wizjonerski człowiek. Już rok później powstaje pierwsza fabryka zatrudniająca ponad stu pięćdziesięciu pracowników, która w pierwszym roku swojej działalności produkuje 24 samochody. W dodatku ma ogromne ambicje produkowania samochodów bezpiecznych, w miarę tanich i o ciekawej linii estetycznej. Już w pierwszych wyścigach, rozgrywanych na terenie Włoch, samochody z Fiata deklasują swoich przeciwników. Stają się coraz bardziej pożądanym mechanizmem. Co ciekawe produkcja nie ogranicza się jedynie do terenów Italii, samochody święcą triumfy w całej Europie, a nawet znajdują swoje miejsce w Stanach Zjednoczonych. Zakład dzieli się tworząc filie, produkujące różne rodzaje pojazdów: tramwaje, ciężarówki, oczywiście samochody osobowe i dostawcze. Marka staje się popularna również w Polsce. W dodatku dochodzi do współpracy miedzy polskim a włoskim przemysłem motoryzacyjnym, która będzie kontynuowana również po drugiej wojnie światowej. Firma starała się, by samochody były dostępne dla ludzi, uruchomiono więc system ratalny. Dbano też o pracowników, którym oferowano zawsze dobry pakiet socjalny.\nFabryka w Sanoku o bardzo bogatej historii cały czas wytwarza dobrej klasy autobusy. Oczywiście produkcja nie jest już tak duża jak była jeszcze kilkanaście lat temu, ale jednak jest. Po wojnie oprócz wagonów wykonywano tam na początku nadwozia dla samochodów osobowych, a potem samochodów pożarniczych. Władze centralne zadecydowały też, że w Sanoku będzie montowany autobus przeznaczony do jazdy między miastami. Te pierwsze autobusy montowano z użyciem podzespołów importowanych miedzy innymi z Włoch i Wielkiej Brytanii. Miedzy innym włoskie były podwozia, tak zresztą jak przed wojną. Ta obiecująca współpraca została jednak przerwana. Było to wynikiem zimnej wojny. Postanowiono, że w Sanoku powstanie polski autobus na polskich częściach. Ruszyły prace konstrukcyjne, których efektem było powstanie w 1951 roku autobusu na podwoziu, które zostało zapożyczone od samochodu ciężarowego STAR 20. Potem było jeszcze wiele zmian, ale ostatecznie przedsiębiorstwo w Sanoku do 1959 roku wypuściło na polski rynek ponad 2500 autobusów. Warto powiedzieć, że w sanockiej fabryce pracował przez kilka lat na etacie plastyka Zdzisław Beksiński, znany obecnie na całym świecie malarz. Był odpowiedzialny za projekt kilku nowatorskich nadwozi, a także zajmował się sposobem lakierowania autobusów. Beksiński był potomkiem jednego z założycieli fabryki.\nWszystko zaczęło się w Sanoku, tuż po upadku powstania listopadowego. Do miasta przybyli dwaj powstańcy Mateusz Beksiński i Walery Lipiński, którzy założyli warsztat rzemieślniczy produkujący narzędzia i urządzenia dla przemysłu naftowego i górnictwa. Syn jednego z pierwszych właścicieli przekształcił warsztat w zakład przemysłowy, który był na tyle znany, ze otrzymywał zamówienia na produkcję wagonów towarowych. Przedsiębiorstwo rozwinęło się w spółkę i wykupiło nowe tereny pod Sanokiem, gdzie pobudowano hale fabryczne, w których zaczęły powstawać nie tylko wagony towarowe i osobowe dla kolejnictwa, ale także tramwaje. W czasie pierwszej wojny fabryka została dość mocno zniszczona, a praktyczne całe wyposażenie wywieziono. W okresie międzywojennym dość szybko podniosła się z upadku i zaczęła ponownie wytwarzać wagony dla PKP. Ten okres jest jednak szczególnie interesujący, bo w fabryce wyprodukowano pierwszych piętnaście autobusów. Nie były one efektem wyłącznie polskiej myśli technicznej. Autobusy były budowane na podwoziach ciężarówek Lancia Pentaiota, które sprowadzano z Włoch. Tuż po zakończeniu szybko uruchomiono produkcję, chociaż część wyposażenia fabryki była wywieziona przez Niemców, a część w ogóle zniszczona. Fabryka oczywiście nie wróciła do swoich prawowitych właścicieli, ale została znacjonalizowana. W roku 1950 zaczęto w niej wytwarzać sprzęt motoryzacyjny.\nJuż rok po wydaniu pierwszych dyspozycji, co do zbudowania samochodu małolitrażowego dla Polaka, pierwsza Syrenka wyruszyła na drogę. Co prawda ta droga była jedynie rajdem, podczas testowano możliwości Syrenki w porównaniu z pięcioma innymi zagranicznymi autami. W rezultacie tej konfrontacji zrozumiano bardzo szybko, że drewniane nadwozie wykończone płytami pilśniowymi nie jest najlepszym pomysłem na samochód. Zastąpiono je nadwoziem metalowo- drewnianym. Wprowadzono też zmiany do układu napędowego i jezdnego. Czas gonił, a dygnitarze partyjni się niecierpliwili. Postanowiono więc jak najszybciej wprowadzić samochód do masowej produkcji, a z czasem zmieniać i doskonalić różne elementy Syrenki. Duża rolę w tym pospiechu odgrywał też brak odpowiednich funduszy na dalsze eksperymenty. W roku 1956 samochód został skierowany do produkcji. Zakładano, że co roku będzie z taśm produkcyjnych schodzić około dziesięciu tysięcy tych aut. Już w pierwszym roku ta liczba okazała się iluzoryczna. W dodatku nawet prorządowe czasopisma fachowe wydawały niezbyt pochlebną opinię o nowym aucie. Redakcja „Motora” przetestowała samochód i skrupulatnie wyliczyła wszystkie wady. Wśród nich na pierwszym miejscu znalazła się niska jakość wykonania auta, słabe hamulce, ubogie wyposażenie kabiny i wiele innych rzeczy. O dziwo jednak Syrena 100 została przez Polaków pokochana.


bł. Anicet Kopliński i towarzysze - Bracia Mniejsi Kapucyni - Pokój i dobro\nJesteś tutaj: ≫ Aktualności ≫ bł. Anicet Kopliński i towarzysze\nbł. Anicet Kopliński i towarzysze\nW naszym stuleciu wrócili męczennicy. A są to często męczennicy nieznani, jak gdyby „nieznani żołnierze” wielkiej sprawy Bożej. Jeśli to możliwe, w Kościele nie powinny zostać zapomniane ich świadectwa.\nJan Paweł II, Tertio Millennio adveniente, 37\nBŁ. ANICET KOPLIŃSKI [KOPLIN] (1875–1941)\nCzęsto życie nabiera blasku, gdy patrzymy na jego koniec. Ta prawda potwierdza się w przypadku człowieka, którego Jan Paweł II 13 czerwca 1999 roku w Warszawie, podczas swej ósmej podróży do Polski, ogłosił błogosławionym. Gdyby nie wyniesienie na ołtarze, postać ta pozostałaby nieznana. Dzisiaj jego życie rozświeca bardzo mroczny rozdział niemieckiej historii dwudziestego wieku. Także z czysto ludzkiej perspektywy jego śmierć ukazuje, po co żył i kim ów człowiek naprawdę był. Mowa o Anicecie Koplińskim [Koplinie], kapucynie, o którym dotąd w świecie nie słyszano. Urodził się 30 czerwca 1875 roku w Preußisch-Friedland (dzisiejsze Debrzno) w Zachodnich Prusach (Westpreußen), w mieście graniczącym z Polską, w którym polska obecność była dość silna. Nielicznych niemieckich katolików z grupą Polaków łączyły szczególnie mocne więzi . Wspólnota wiary sprawiała, że uczestniczyli w tej samej liturgii, niejednokrotnie wykonywali wspólnie te same prace. Mały Wojciech – bo takie imię chłopiec otrzymał na chrzcie – był najmłodszym z dwanaściorga rodzeństwa w niezbyt zamożnej rodzinie, utrzymującej się jedynie z pensji ojca – robotnika. Jeszcze jako chłopiec Wojciech zetknął się z kapucynami, znanymi w tamtym czasie zwłaszcza z działalności społecznej. 23 listopada 1893 roku wstąpił do zakonu. Wyjechał do klaszto-ru znajdującego się aż w Alzacji, w Sigolsheim (w Prusach wszystkie klasztory kapucyńskie zostały zlikwidowane), należącego do prowincji Reno-Westfalskiej. Tam otrzymał imię Anicet (Niezwyciężony). W 1900 roku, w dzień Wniebowziętej, otrzymał święcenia kapłańskie. Kapłańską posługę wypełniał początkowo w Dieburgu, a następnie przez dłuższy czas w regionie Ruhr (Werne, Sterkrade, Krefeld) jako asystent Polaków. Języka polskiego zaczął się uczyć w domu, a następnie jego znajomość starał się pogłębić w czasie studiów. Chcąc pobyć w polskim środowisku, jedne z ferii spędził u swej siostry w Polsce. Znajomość języka polskiego, a także pochodzenie z rodziny robotniczej okazały się bardzo przydatne w pracy apostolskiej w rejonie Ruhr. Rozumiał robotników, a oni rozumieli jego. Emocjonalny stosunek do polskości nie pomniejszał jego miłości do Niemiec. Był człowiekiem pogranicza, niemniej jednak nie przestał być patriotą. Po wybuchu pierwszej wojny światowej pisał wiersze wyrażające poparcie dla wojny, które dzisiaj mogą wprawiać nas w zakłopotanie. Poetycką wrażliwość ukierunkuje później na służbę ludziom biednym, którzy stali się jedynym celem jego pracy duszpasterskiej. Do zasadniczej zmiany w życiu ojca Aniceta doszło w 1918 roku w Krefeld, gdy poproszono go, by zaangażował się w dzieło reorganizacji życia kościelnego i zakonu w Warszawie. Wyzwanie to przyjął z entuzjazmem. Po latach carskich zaborów Polska odzyskała niepodległość, jednak sytuacja gospodarcza kraju była tragiczna i wiele rodzin żyło w ogromnej biedzie. Istnieli, rzecz jasna, także ludzie bardzo bogaci – podobnie jak dzieje się to dzisiaj w krajach wielkich kontrastów, takich jak Brazylia, Meksyk czy Indie. Ojciec Anicet przyjął na siebie rolę mediatora między tymi dwiema grupami. Widywano go, jak w ubogim habicie i w sandałach pieszo przemierzał ulice Warszawy i prosił o miłosierdzie dla ubogich, nigdy nie prosząc o nic dla siebie. To, co otrzymał – chleb, kiełbasę, owoce, warzywa czy słodycze dla dzieci – chował w głębokich kieszeniach swego płaszcza. Często dźwigał na plecach ciężkie pakunki lub walizki wypełnione rzeczami pierwszej potrzeby. 25 stycznia 1928 roku pisał do swego prowincjała, ojca Ignacego Rupperta: „Szczególnym zadaniem, z którym często wiąże się ciężka praca, są dla mnie liczni biedni i spora grupa ludzi bez pracy, dla których kwestuję niemal codziennie.” Tak zdobył szacunek i przydomek „świętego Franciszka z Warszawy”. Nie odejdziemy daleko od prawdy, jeśli uznamy, że działalność kwestarska była dla niego namiastką aktywności sportowej. Od wczesnej młodości każdego dnia ćwiczył podnoszenie ciężarów. Przed modlitwą o północy – tradycyjnie podejmowaną przez każdego brata już w nowicjacie – a także po niej, w swoim pokoju ćwiczył się w swej specjalności. Systematyczność pozwoliła mu rozwinąć muskulaturę, dzięki czemu ku rozweseleniu współbraci i biednych, czy też przy okazji różnych działań duszpasterskich mógł dokonywać nadzwyczajnych rzeczy. Na przykład podczas ludowych uroczystości podnosił ciężkie stoły i ławy, by później zbierać do „kapelusza” (tę rolę pełniła jego piuska) datki dla biednych. Znana jest historia policjanta, który mimo wielu spowiedzi nie potrafił zmienić swego agresywnego zachowania wobec żony i dzieci. Pewnego dnia ojciec Anicet zaprowadził go do zakrystii, chwycił za pasek od spodni, uniósł w górę i zaczął krzyczeć: „Widzisz, co ja mogę z tobą zrobić? A co dopiero zrobi ci Bóg, jeśli nie przestaniesz być tak porywczy?”. Lekcja okazała się skuteczna i policjant „wyleczył” się ze swej gwałtowności. Kiedy ojciec Anicet nie chodził po kweście, często siedział w konfesjonale w kapucyńskim kościele w Warszawie. Codziennie rano spowiadał godzinę przed Mszą św., a po Mszy wracał do konfesjonału na kolejną godzinę. Podobnie wieczorem, gdy wracał z kwesty. Wolał spowiadać niż głosić kazania, o co zresztą przełożony prosił go bardzo rzadko, ze względu na jego ograniczoną znajomość języka polskiego. Licznym kapłanom, którzy przychodzili do jego konfesjonału, dawał krótkie, ale skuteczne nauki po łacinie. Był także spowiednikiem biskupów: Galla, Gawliny, kardynała Kakowskiego oraz nuncjusza apostolskiego Achillesa Ratti, późniejszego Piusa XI. Jako pokutę najczęściej zadawał złożenie ofiary dla jego ubogich. Zadał ją także samemu kardynałowi Kakowskiemu, któremu zimą polecił ofiarować wóz węgla ubogiej rodzinie. Ojciec Anicet troszczył się i o dusze, i o ciała bliźnich. Bogatych prosił o chleb dla biednych, a biednych zachęcał do modlitwy za nich samych i za bogatych, bowiem przed Bogiem odpowiadamy jeden za drugiego. Niezmiernie ważne było to, że w kolejce przed jego konfesjonałem obok oficerów stali zwykli obywatele, a obok bogato ubranych kobiet – ubogie wdowy. Kapucyn wszystkich kochał tą samą miłością. Na wieść, że ktoś umiera, spieszył do niego z sakramentami pokuty i komunii oraz z pocieszeniem. Jeśli umierał ktoś, kogo wszyscy opuścili, brał na siebie organizację pogrzebu. Często uczestniczył w rytuałach pogrzebowych i procesjach na cmentarz, podczas których odmawiał brewiarz lub różaniec. Był tak pochłonięty modlitwą, że niekiedy mijał wejście na cmentarz i szedł dalej, podczas gdy kondukt żałobny skręcał na miejsce pochówku. Anicet Kopliński [Koplin] miał obywatelstwo niemieckie i nie ukrywał tego nawet wtedy, gdy polityka Hitlera stała się nie do zaakceptowania. Kiedy w dyskusjach z współbraćmi mówił o tym, co dzieje się w Niemczech, nierzadko uderzał pięścią w stół. Dostrzegał i pojmował antychrześcijańskiego ducha narodowego socjalizmu oraz jego demoniczną wizję świata. Według ojca Aniceta jakakolwiek współpraca z tą opcją polityczną była wykluczona. Jako że od dziecka doświadczał uczciwości i wiary Polaków, stanął po ich stronie i w radykalnym geście solidarności przyjął nazwisko Kopliński. Pierwszy tydzień okupacji niemieckiej spędził w klasztorze, jednak rychło opuścił jego mury powodowany troską o swoich biednych, niosąc pomoc także tym, którzy byli zmuszeni uciekać przed nazistowskimi prześladowaniami. Dzięki znajomości języka niemieckiego udało mu się załatwić w niemieckiej ambasadzie niezbędne pozwolenia na żywność, odzież, buty i leki dla biednych. Ojciec Kopliński objął swą pomocą również niekatolików i Żydów, co zostało poświadczone przez arcybiskupa Niemira. Dla Gestapo kapucyni – a szczególnie ojciec Kopliński – byli niczym gryzący w oczy dym. W dzień Wniebowstąpienia Pańskiego 1941 roku odbyło się pierwsze przesłuchanie. Otwarcie i bez cienia strachu ten pruski kapucyn wypowiedział słowa surowej krytyki: „Po tym, co Hitler zrobił w Polsce, wstydzę się, że jestem Niemcem”. Możliwe, że uratowałby życie, powołując się na swoje niemieckie obywatelstwo, jednak z tego, co wiadomo, nie zrobił tego, pozostając wierny duchowi szczerości i ofiary. Pewne jest, że 28 czerwca 1941 roku, dzień po nalocie na Warszawę, został aresztowany wraz z 20 współbraćmi i osadzony na Pawiaku. Oskarżono go o czytanie ulotek antynazistowskich i wypowiedzi wymierzone przeciw nowej władzy. Aresztowanym ostrzyżono włosy i brody, odebrano habity, ale pozwolono zachować brewiarze. Ojca gwardiana i ojca Aniceta torturowano, by zmusić ich do przyznania się, że podżegali ludzi do buntu przeciw niemieckiej władzy. Daremnie. Mimo gróźb i represji ojciec Anicet pozostał wierny swemu kapłańskiemu i zakonnemu powołaniu. Potwierdzają to słowa, jakie wypowiedział podczas przesłuchania: „Jestem kapłanem i tam, gdzie są ludzie, tam ja działam. Obojętnie, czy są to Żydzi czy Polacy, a szczególnie gdy są to ludzie cierpiący i ubodzy”. 3 września wszystkich załadowano do bydlęcego wagonu i przewieziono do Auschwitz, gdzie otrzymali znane wszystkim obozowe pasiaki oraz numery. Odarto ich z ludzkiej godności, sprowadzając do numeru wśród tysiąca innych numerów. Ojca Aniceta, który miał 66 lat, przeznaczono do bloku dla inwalidów, znajdującego się w sąsiedztwie baraku, w którym przebywali przeznaczeni do likwidacji. Nie wiemy, ile niesprawiedliwości i złego traktowania musiał znieść w ciągu kolejnych pięciu tygodni. Pewne fakty można zrekonstruować na podstawie świadectw tych, którzy przeżyli. Dysponujemy bezpośrednim świadectwem jego prowincjała i współwięźnia, ojca Archanioła, który relacjonował: „Ojciec Anicet, zaledwie dotarł do bramy obozu koncentracyjnego, został pobity pałkami, gdyż nie potrafił maszerować równym krokiem razem z innymi. Ponadto pogryzł go pies SS-mana. Podczas apelu brat kapucyn został dołączony do starych i tych, którzy nie mogli pracować i umieszczony w bloku znajdującym się blisko baraku przeznaczonych na śmierć. Przez cały czas ojciec Anicet cierpiał w milczeniu i modlitwie”. To świadectwo wystarcza, byśmy zrozumieli, że ojciec kapucyn, który wcześniej często odprawiał drogę krzyżową i pomagał innym nieść krzyż za Chrystusem, przeżywał ten tragiczny moment swego życia w zjednoczeniu z Jezusem jako bolesną drogę na Golgotę. On, który jeszcze niedawno krzyczał w obronie ubogich, potępiając grzech, teraz milczał i modlił się. Przed śmiercią powiedział swemu przyjacielowi: „Musimy wypić ten kielich do dna”. 16 października, po krótkim „procesie”, prześladowcy wrzucili ojca Aniceta wraz z innymi więźniami do dołu i zasypali niegaszonym wapnem. To straszna śmierć, gdyż stykając się z ciałem wapno uaktywnia się i niszczy je na podobieństwo ognia. Po życiu spędzonym w ubóstwie i poświęconym ubogim, także siostrę śmierć Anicet Kopliński spotkał w całkowitym ubóstwie. Odarty ze wszystkiego, nawet z ciała, pozostał bogaty wewnętrznie. Posiadał skarb, którego nikt nie był w stanie mu odebrać: wiarę, godność i pełną miłości troskę o innych. Zmarł z nadzieją zmartwychwstania, wierząc, że jego straszliwa śmierć pomoże w pojednaniu Polaków, Niemców i Żydów, katolików i protestantów, biednych i bogatych.\nWYJAŚNIENIE TŁUMACZA: Ponieważ okoliczności śmierci o. Aniceta nie są jasne, zwróciłem się z prośbą o wyjaśnienia do br. Rolanda Preisa, kapucyna, wykładowcy historii na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim. Oto jego słowa: Nie ma PEWNYCH I POTWIERDZONYCH informacji, iż w istocie został wrzucony do dołu z wapnem, i raczej nie miało to miejsca. Świadków, którzy twierdzili, że tak właśnie było, być może zawiodła pamięć. Najbardziej prawdopodobna data śmierci to 16 października 1941 roku. Nie dokonała się przez zagazowanie, ponieważ wtedy nie stosowano jeszcze masowego zabijania gazem. Prowadzono dopiero pierwsze eksperymenty, którym poddawano pojedyncze osoby. Wrzucenie do dołu z wapnem stosowano jako egzekucję po wyroku sądu doraźnego wyłącznie w przypadku więźniów specjalnych przebywających na bloku 11 (będącym w dyspozycji gestapo z Katowic). Anicet przebywał na bloku 19, a przybyli z Warszawy kapucyni nie podlegali katowickiemu Gestapo. Wprawdzie istnieją relacje, wedle których o. Anicet poniósł śmierć na bloku 11, ale mówi się w nich o komorze gazowej, a więc są sprzeczne. Wersji o śmierci w dole z wapnem bronił zwłaszcza współwięzień, o. Archanioł Brzeziński, ale jego pamięć okazywała się zawodna w związku z innymi szczegółami życia obozowego. Najwięcej przemawia za tym, że była to śmierć z wycieńczenia i starości, być może „naturalna” w tym znaczeniu, że nie było to bezpośrednie morderstwo, choć w obozie trudno mówić o śmierci naturalnej. Reasumując, dół z wapnem trzeba na 75 procent wykluczyć – na 75, ponieważ nie ma bezpośrednich świadków. Najlepsze chyba wyjaśnienie tej kwestii znajdziemy w: Wiesław Jan Wysocki, „O. Anicet z Frydlądu”, Niepokalanów 1992, s. 226 -230, zwłaszcza przypis 180.\nBŁOGOSŁAWIONY HENRYK KRZYSZTOFIK (1908–1942)\nHenryk urodził się 22 marca 1908 roku we wsi Zachorzew jako syn Józefa i Franciszki Franaszczyk. 9 kwietnia 1908 roku został ochrzczony w parafii Sławno (diecezja sandomierska). Nadano mu imię Józef. Po ukończeniu szkoły podstawowej (1925 r.) kontynuował naukę w prowadzonym przez kapucynów Kolegium św. Fidelisa w Łomży, gdzie ukończył dwie kolejne klasy. Następnie zgłosił się do warszawskiego komisariatu kapucynów, a 14 sierpnia 1927 roku w klasztorze w Nowym Mieście nad Pilicą przyjął kapucyński habit oraz zakonne imię Henryk. Rok później, 15 sierpnia 1928 roku, złożył swoje pierwsze śluby, po czym został wysłany do Holandii, do Breust- Eysden – klasztoru należącego do prowincji paryskiej. Po dwóch latach studiów filozoficznych wyjechał na studia teologiczne do Rzymu, gdzie 15 sierpnia 1931 roku złożył śluby wieczyste, a 30 lipca 1933 roku otrzymał święcenia kapłańskie. Na polecenie przełożonych kontynuował studia na fakultecie teologicznym Uniwersytetu Gregoriańskiego, mieszkając w kapucyńskim Międzynarodowym Kolegium św. Wawrzyńca z Brindisi. W 1935 roku uzyskał licencjat z teologii. Po powrocie do Polski został skierowany do klasztoru w Lublinie, gdzie wykładał teologię dogmatyczną w zakonnym seminarium kapucynów. Tam został mianowany rektorem seminarium oraz wikariuszem klasztoru. W klasztornym kościele głosił kazania z wielkim zapałem i wewnętrzną żarliwością. Pełnił wymienione obowiązki, kiedy 1 września 1939 roku wybuchła druga wojna światowa. Gwardian klasztoru lubelskiego, Holender, Gesualdo Wilem (w tym czasie kapucyni holenderscy pomagali polskim współbraciom) musiał złożyć urząd i opuścić Polskę. Przełożonym klasztoru został wówczas Henryk. Połączenie obu funkcji – gwardiana klasztoru i rektora seminarium – postawiło go w trudnej i delikatnej sytuacji. Z powodu wojny zajęcia w seminarium zaczęły się później. Wyczuwało się ogromny niepokój i napięcie. Żołnierze niemieccy odznaczali się okrucieństwem, nieprzerwanie dochodziło do aresztowań. W tych niesprzyjających okolicznościach Henryk starał się uspokoić swoich studentów i unormować ich życie. 25 stycznia 1940 roku Gestapo aresztowało 23 kapucynów z klasztoru lubelskiego, w tym gwardiana, br. Henryka Krzysztofika. Początkowo osadzono go w przekształconym w więzienie lubelskim zamku. Henryk oznajmił: „Bracia, dopóki możemy trzeźwo myśleć, wzbudźmy w sobie postanowienie, że cokolwiek spotka nas w przyszłości, każdy z nas złoży z tego ofiarę Bogu”. Podczas pobytu w więzieniu troszczył się o wszystkich. W jakiś sposób udało mu się sprawić, by rano każdego dnia odprawiano Mszę św. 18 czerwca 1940 roku wraz ze współbraćmi przeniesiono go do obozu koncentracyjnego Sachsenhausen niedaleko Berlina. Tam, „w znacznie gorszych warunkach pamiętał o każdym z nas” – pisał jeden z współwięźniów, nieżyjący już br. Ambroży Jastrzębski. Kiedy jesienią 1940 roku jako pierwszy otrzymał pieniądze, kupił w obozowym sklepie dwa bochenki chleba, podzielił je na 25 porcji – tylu było kapucynów – i powiedział: „Odwagi bracia. Jedzmy dary Pana. Częstujcie się, dopóki jest…”. Cytowany już br. Ambroży opisywał ten braterski gest w następujący sposób: „Szlachetny twój gest. Docenić go może jedynie ten, kto był w obozie koncentracyjnym i wie, jak wielkim wyrzeczeniem, powiedzmy wprost – heroizmem, jest podzielenie dwóch bochenków chleba, gdy człowiek jest tak głodny, że zjadłby je sam!”. 14 grudnia 1940 roku Henryka wraz z pozostałymi braćmi przeniesiono do obozu koncentracyjnego w Dachau, gdzie otrzymał numer 22.637. W trudach obozowego życia nigdy się nie oszczędzał. Mimo że sam był słaby i miał chore nogi, pomagał tym, którzy byli słabsi od niego, zwłaszcza starszym. W obozie przeżył tylko do lata 1941 roku. W lipcu z powodu wyczerpania nie był już w stanie chodzić o własnych siłach. Został przeniesiony do obozowego szpitala, co oznaczało wyrok śmierci. Stamtąd udało mu się nadać przesłanie do swoich studentów, które zostało później odtworzone z pamięci przez jednego z nich, br. Kajetana Ambrożkiewicza: „Drodzy bracia! Jestem w bloku 7. Strasznie wychudłem z powodu odwodnienia. Ważę 35 kilogramów. Bolą mnie wszystkie kości. Jestem przykuty do łóżka jak do krzyża razem z Jezusem. I jest dla mnie łaską móc z Nim być i cierpieć. Modlę się za was i ofiaruję Bogu moje cierpienia za was”. Zmarł 4 sierpnia 1942 roku. Został spalony w piecu krematorium obozu 12.\nBŁOGOSŁAWIONY FLORIAN STĘPNIAK (1912–1942)\nBłogosławiony Florian urodził się 3 stycznia 1912 roku w Żdżarach, na przedmieściach Nowego Miasta. Rodzice – Paweł i Anna Misztal – byli rolnikami. Na chrzcie, który otrzymał 4 stycznia 1912 roku, dali mu imię Józef. Matka umarła, gdy był jeszcze bardzo mały, a ojciec ponownie się ożenił. Po ukończeniu trzyklasowej szkoły powszechnej w Żdżarach poczuł, że bardzo pragnie studiować i zostać kapucynem. Dzięki pomocy kapucynów z Nowego Miasta ukończył pozostałe dwie klasy i w 1927 roku rozpoczął naukę w kapucyńskim Kolegium św. Fidelisa w Łomży. Miał raczej średnie zdolności, ale braki nadrabiał pilnością i pracowitością. Jeden z jego kolegów z tego okresu, br. Kajetan Ambrożkiewicz, opisuje go następująco: „Święta dusza, solidarny, szczery, radosny. Już wtedy różnił się trochę od nas, chłopców marzycieli, myślących jedynie o zabawie”. W gimnazjum wstąpił do Trzeciego Zakonu św. Franciszka, a następnie skierował swe kroki do kapucynów w Nowym Mieście, gdzie 14 sierpnia 1931 roku rozpoczął nowicjat, otrzymał kapucyński habit i imię Florian. W nowicjacie wyróżniał się gorliwością, hojnością i pobożnością. Profesję czasową złożył 15 sierpnia 1932 roku. Po ukończeniu kursu filozofii, 15 sierpnia 1935 roku złożył śluby wieczyste. Studia teologiczne kontynuował w Lublinie. Po ich ukończeniu, 24 czerwca 1938 roku, otrzymał święcenia kapłańskie, a następnie został wysłany na Katolicki Uniwersytet Lubelski na studia biblijne. Tam właśnie przebywał w momencie wybuchu wojny. W tych krytycznych dniach i miesiącach podobnie jak inni nie opuścił klasztoru, lecz odważnie wspomagał i spowiadał wiernych. Z powodu prześladowań wielu duchownych ukrywało się. Niekiedy nie miał kto grzebać zmarłych. Obowiązek ten z wielkodusznością i odwagą przejął na siebie Florian. W rzeczywistości nie robił nic ponad wprowadzenie w praktykę słów, które umieścił na swym prymicyjnym obrazku: „Jesteśmy gotowi nie tylko ofiarować wam Ewangelię, ale również i nasze własne życie”. To zdanie doskonale oddawało istotę jego posługi. Nie było mu dane długo przebywać w Lublinie. 25 stycznia 1940 roku wraz ze wszystkimi współbraćmi został przewieziony do więzienia Gestapo znajdującego się w zamku. Mimo że aresztowanie było dla niego szokiem, nie stracił wrodzonej radości i optymizmu. 18 czerwca 1940 roku wszystkich braci przeniesiono do obozu w Sachsenhausen, koło Berlina. Także tutaj nie stracił dobrego humoru, chociaż życie w obozie było straszne. 14 grudnia 1940 roku został przetransportowany do obozu w Dachau, gdzie otrzymał numer 22.738. Jego współbracia więźniowie nazywali go ojcem duchownym bloku skazanych na śmierć oraz „słońcem obozu”. Przeszywające zimno nadwerężyło jego zdrowie. Ponieważ był postawnym mężczyzną, potrzebował sporo jedzenia. Do osłabienia wywołanego brakiem pożywienia, latem 1942 roku,dołączyła choroba. Został umieszczony w obozowym szpitalu, w tzw. „sali chorych”. W tym czasie chorych i niezdolnych do pracy przenoszono jako inwalidów tam, gdzie były „lepsze warunki”. Znalazł się tam także ojciec Florian. Po kilku tygodniach, mimo głodowych racji i pobytu w szpitalu, nabrał sił i został wypisany. Jednak nie wrócił do swojego bloku. Jako rekonwalescent został przeznaczony do baraku dla inwalidów (numer 29). Tak wspomina zachowanie br. Floriana jego towarzysz niedoli, br. Kajetan Ambrożkiewicz: „Niektórzy przyjaciele kapłani, którym udało się wyjść z bloku dla inwalidów, opowiadali, że brat Florian Stępniak przyniósł światło do tego smutnego baraku. Mężczyźni tam zamknięci byli skazani na śmierć. Dziesiątkami umierali z wyczerpania, a wielu innych wyprowadzono w grupach nie wiadomo dokąd. Później dowiedzieliśmy się, że byli eliminowani w komorach gazowych niedaleko Monachium. Kto nie doświadczył obozu, nawet nie potrafi sobie wyobrazić, jakie znaczenie dla ludzi z bloku inwalidów – sama skóra i kości zanurzone w atmosferze śmierci – miało pokorne słowo pocieszenia. Jak wielkie znaczenie mógł mieć dla nich uśmiech kapucyna wycieńczonego jak oni”. Kiedy przyszła kolej na literę „S” (nosił nazwisko Stępniak), Floriana wyprowadzono na apel, pomimo że czuł się dobrze i mógł wrócić do pracy. Został zagazowany 12 sierpnia 1942 roku, a ciało najprawdopodobniej spalono w piecu krematoryjnym. Władze obozu przesłały rodzicom do Żdżar jego habit z informacją, że ich syn, Józef, zmarł na anginę.\nBŁOGOSŁAWIONY FIDELIS CHOJNACKI (1906–1942)\nUrodził się w Łodzi we Wszystkich Świętych 1906 roku jako najmłodsze z sześciorga dzieci. Na chrzcie, który odbył się trzy dni później, rodzice, Wacław i Leokadia Sprusińska, dali mu imię Hieronim. W rodzinie, a także w rodzinnej parafii św. Krzyża, otrzymał przykładne wychowanie religijne. Po szkole średniej wstąpił do akademii wojskowej, jednak po ukończeniu nauki nie mógł znaleźć pracy. Dzięki pomocy krewnych przez rok pracował w Zakładzie Opieki Społecznej w Szczuczynie Nowogrodzkim. Następnie znalazł pracę na Poczcie centralnej w Warszawie. Ze względu na swą uczciwość był bardzo szanowanym pracownikiem. Jednocześnie wraz ze swym wujkiem, o. Stanisławem Sprusińskim, działał w zarządzie Akcji Katolickiej. Sam będąc abstynentem, zaangażował się w kampanie antyalkoholowe. Działając w Akcji Katolickiej, odczuwał potrzebę pogłębienia życia duchowego. Wstąpił więc do Trzeciego Zakonu św. Franciszka przy klasztorze kapucynów w Warszawie. Dzięki niezwykłym cechom charakteru wzbudzał zaufanie do tego stopnia, że potrafił zażegnywać waśnie. W tym czasie zaprzyjaźnił się z błogosławionym Anicetem Koplińskim (Koplinem), słynnym kwestarzem Warszawy. Znajomość z kapucynami obudziła w nim powołanie zakonne. 27 sierpnia 1933 roku w Nowym Mieście nad Pilicą otrzymał kapucyński habit i zakonne imię Fidelis. Mimo iż miał już 27 lat i spore doświadczenie życiowe, cechowała go dyspozycyjność i prostota, co pomagało mu zachowywać ze wszystkimi bardzo przyjazne relacje. W nowicjacie starał się poznać podstawy życia zakonnego a jednocześnie pogłębiał swoje życie duchowe. Pierwsze czasowe śluby złożył 28 sierpnia 1934 roku i wyjechał do Zakroczymia, by studiować filozofię. Tu za zgodą przełożonych założył Koło Współpracy Intelektualnej dla seminarzystów. Nadal angażował się w działalność antyalkoholową i założył Koło Abstynentów. Współpracował także z Trzecim Zakonem franciszkańskim. Na początku 1937 roku z bardzo dobrym wynikiem zdał końcowy egzamin z filozofii, a 28 sierpnia tego roku złożył śluby wieczyste. Następnie studiował teologię w Lublinie. W momencie wybuchu wojny był na trzecim roku. W liście z 18 grudnia 1939 roku pisał do wuja, Stanisława Sprusińskiego, o swoim zniechęceniu i przygnębieniu wynikającym z faktu, że nie może studiować w normalnych warunkach. Miesiąc po świętach Bożego Narodzenia, 25 stycznia 1940 roku, został aresztowany i internowany w więzieniu na zamku w Lublinie. Ze spokojem, a nawet swoistym humorem, znosił trudne warunki więzienne: brak ruchu, przestrzeni i powietrza. Po 5 miesiącach, 18 czerwca 1940 roku, wraz z całą grupą został przewieziony do obozu koncentracyjnego w Sachsenhausen niedaleko Berlina. Był to wzorcowy obóz o pruskim charakterze, szczególnie jeśli chodzi o dyscyplinę i porządek ukierunkowane na destrukcję jednostki. Tutaj Fidelis stracił swój optymizm. Nieludzkie traktowanie więźniów szokowało go i napełniało pesymizmem. 14 grudnia 1940 roku wraz z grupą kapłanów i zakonników został przewieziony do Dachau, niedaleko Monachium w Bawarii. Tam stan jego ducha jeszcze się pogorszył. Na przedramieniu wytatuowano mu numer 22.473. Informacje o nieustannych zwycięstwach wojsk niemieckich zabijały w więźniach jakąkolwiek nadzieję na opuszczenie obozu. Coraz trudniej było znieść głód, ciężką pracę i szykany. „Wraz z siłami witalnymi tracili zdolność radzenia sobie z przeciwnościami”. Praca ponad siły, dotkliwy głód i brak odzieży spowodowały u brata Fidelisa ciężką chorobę płuc. Pewnego ranka, zimą 1942 roku, kiedy wraz z towarzyszem przenosił z kuchni ciężki kocioł z kawą, poślizgnął się i wylał gorącą kawę, doznając przy tym poważnych poparzeń. Jego i tak już nadwyrężoną psychikę jeszcze bardziej osłabiła bardzo surowa kara, jaka spotkała go za to ze strony kapo bloku. Brat Kajetan Ambrożkiewicz, towarzysz obozowej niedoli, tak opisuje jego ostatnie chwile: „Nigdy nie zapomnę tego niedzielnego popołudnia. Latem 1942 roku brat Fidelis opuścił nasz barak i przeniósł się do baraku inwalidów. Był dziwnie spokojny i zamyślony, a w oczach miał nawet blask pogody ducha, ale był to blask już nie z tego świata. Ucałował nas wszystkich, żegnając się słowami św. Franciszka: Niech będzie pochwalony Jezus Chrystus. Do zobaczenia w niebie”. Niedługo po tym, 9 lipca 1942 roku, zmarł w obozowym szpitalu, a ciało zostało spalone w obozowym krematorium.\nBŁOGOSŁAWIONY SYMFORIAN DUCKI (1888–1942)\nUrodził się 10 maja 1888 roku w Warszawie jako syn Juliana Duckiego i Marianny Lenardt. Na chrzcie, który odbył się 27 maja, otrzymał imię Feliks. W rodzinnej Warszawie ukończył szkołę podstawową. Kiedy w 1918 roku kapucyni powrócili do swego klasztoru, który musieli opuścić z powodu carskiego dekretu o jego zamknięciu z 1864 roku, Feliks przyłączył się do nich, określając siebie mianem „aspiranta starej daty”. Najpierw jako kandydat, a od czerwca 1918 roku jako postulant, okazał się bardzo pożyteczny w organizowaniu na nowo życia w klasztorze. Po dwóch latach próby, 19 maja 1920 roku rozpoczął nowicjat w Nowym Mieście nad Pilicą, otrzymując imię Symforian. Ukończył go 20 maja 1921 roku, składając swoje pierwsze śluby. Następnie pełnił braterską służbę w klasztorach w Warszawie, Łomży i ponownie w Warszawie (od 27 maja 1924 roku) aż do ślubów wieczystych, które złożył 22 maja 1925 roku. W Warszawie najpierw pełnił funkcję kwestarza, poświęcając się zbieraniu ofiar na budowę Małego Seminarium św. Fidelisa, a następnie przez wiele lat był nominowanym towarzyszem (socjuszem) ministra prowincjalnego. Miał proste i przyjazne usposobienie. Z wielką łatwością zdobywał sympatię ludzi oraz nowych przyjaciół dla zakonu. Mimo iż wiódł bardzo aktywne życie pośród ludzi, nigdy nie utracił ducha modlitwy i pobożności. Wyróżniał się pobożną i żarliwą modlitwą. Był bardzo szanowany przez mieszkańców stolicy. Od wybuchu wojny troszczył się o to, by ani współbraciom, ani potrzebującym niczego nie brakowało. Tak było do 27 czerwca 1941roku, gdy Gestapo aresztowało 22 kapucynów z warszawskiego klasztoru. Początkowo Symforian znalazł się na Pawiaku, a następnie przewieziono go do Auschwitz. Był postawnym mężczyzną, więc bardziej niż innym doskwierał mu głód i szykany. Jednak wszystko znosił w milczeniu. Mizerne porcje, jakie wydzielali Niemcy, nie zaspakajały nawet jednej czwartej potrzeb przeciętnego człowieka. Po sześciu miesiącach został skazany na powolną śmierć. Pewnego wieczoru, kiedy Niemcy zaczęli w bestialski sposób mordować więźniów, masakrując ich głowy pałkami, Symforian zbliżył się i uczynił nad nimi znak krzyża. Naoczny świadek, współwięzień Czesław Ostańkowicz zeznaje, że nastąpiło chwilowe zdziwienie, po czym wydano rozkaz pobicia go pałkami. Brat Symforian został uderzony pałką w głowę i padł na ziemię, między Niemców a więźniów. Po chwili podniósł się i ponownie uczynił znak krzyża. Wówczas zamordowano go. Działo się to 11 kwietnia 1942 roku. Śmierć brata Symforiana zakończyła okrutną egzekucję, dzięki czemu około piętnastu więźniów zachowało życie. Z wielkim szacunkiem złożyli ciało brata Symforiana wraz z innymi na taczki, którymi przewieziono go do krematoryjnego pieca. Swoim męczeństwem Symforian dowiódł wielkiego heroizmu, wyznał wiarę w Trójcę św. i uratował życie wielu towarzyszom niedoli.\nTo fragment książki “Śladami Świętych” całość możesz znaleźć klikając TUTAJ.


Wyzwanie „Najpierw książka, potem film” | Bookownia\nWyzwanie „Najpierw książka, potem film”\nZakończyłam jedno wyzwanie, dlaczego więc nie zacząć nowego…\nTym razem podejmuję się uczestnictwa w wyzwaniu „Najpierw książka, potem film„, które ma promować czytanie zekranizowanych książek. Akcja trwa od 1 czerwca do 31 grudnia 2013 r. Jej głównym celem jest przeczytanie chociaż jednej książki w miesiącu, na podstawie, której powstał film.\nBardzo ciekawe wyzwanie szczególnie dla blogerki, która większość ostatnio przeczytanych książek może śmiało podpiąć pod tą akcję. Zobaczymy, czy mi się uda i dam radę spełnić podane warunki.\nAby poznać więcej szczegółów, odsyłam na stronę akcji Najpierw książka, potem film lub zapraszam do kliknięcia w powyższy obrazek.\n2 thoughts on “Wyzwanie „Najpierw książka, potem film””\nLipiec 10, 2013 o 8:00 am\nZostałaś dodana do wyzwania 🙂\nLipiec 10, 2013 o 8:21 am


Break point: Majstrowanie przy tenisie - Sport WP SportoweFakty\nBreak point: Majstrowanie przy tenisie\nW ostatnim czasie w świecie tenisa zapanowała nowa moda. "Tenis błyskawiczny" zyskuje coraz więcej sympatyków, ale czy z pewnością jest przyszłością białego sportu?\nMarcin Motyka 05 Grudnia 2014, 13:00\nPrzyznam szczerze, że niezbyt bacznie śledziłem to, co w ostatnich tygodniach odbywało się w Indiach, w ramach Champions Tennis League. Wychodzę z założenia, że oglądając spotkania tenisowe przez kilka lub nawet kilkanaście godzin dziennie od stycznia do listopada, można "najeść się" tenisem do syta, a grudzień to czas, w którym należy to wszystko "przetrawić". Rozgrywki International Premier Tennis League w większym stopniu przykuwają moją uwagę, a najchętniej włączam telewizor, gdy na korcie pojawiają się legendy, ponieważ zawsze miło jest ponownie ujrzeć w akcji tenisistów, których podziwiało się, będąc nastolatkiem.\nPoczątkowo na International Premier Tennis League i Champions Tennis League patrzono spode łba. W rozbudowanym do granic wytrzymałości kalendarzu rozgrywek ATP i WTA grudzień od zawsze był miesiącem, w którym tenisiści odpoczywali na urlopach i szykowali formę na nowy sezon. Tymczasem Mahesh Bhupathi i Vijay Amritraj, przy wsparciu hojnych sponsorów, wpadli na pomysł, iż stworzą nowe rozgrywki i zwerbują - mając ku temu oczywiście odpowiednie argumenty finansowe - do udziału w nich największych z największych.\nAby zachęcić ikony białego sportu do występu w IPTL i CTL, trzeba było stworzyć unikalny format rozgrywki. Mało kto zgodziłby się, aby w grudniu grać dzień po dniu w klasycznej formule do dwóch wygranych setów. I tak zaczęło się wielkie majstrowanie. Wymyślono nietypowy format rozgrywania spotkań: set, w którym tie break rozgrywa się przy stanie 5:5, i to na czas (pięć minut), brak gry na przewagi czy brak netów.\nKibicom i tenisistom "tenis błyskawiczny" bardzo przypadł do gustu. I o ile taki format rozgrywania pojedynków pokazowych jest na pewno dużym uatrakcyjnieniem, to już opinie, by zasady panujące w IPTL przenieść do głównego cyklu, wzbudzają niepokój. Jednym z pierwszych, którzy pokusili się o taką tezę, jest Boris Becker. Obecny trener Novaka Djokovicia, często podkreślający jak bardzo zapracowanym jest człowiekiem, dziwnym trafem znalazł czas, aby obejrzeć kilka gier w IPTL i od razu stwierdził, że ta formuła jest przyszłością białego sportu.\nW wywiadzie dla tz.de Becker powiedział, że zarówno brak gry na przewagi w gemie, jak i likwidacja netu - co było już testowane w Challengerach i nie spotkało się z aprobatą ze strony tenisistów - powinny zostać wprowadzone w rozgrywkach ATP World Tour. Bardzo chwalił również obowiązujący w IPTL Power Point (trener drużyny przed rozpoczęciem wymiany rzuca czerwony ręcznik i wówczas rozgrywany punkt ma podwójną wartość) oraz groteskowy tie break. - To są bardzo interesujące kwestie i być może powinniśmy podążyć właśnie w takim kierunku – stwierdził słynny niemiecki tenisista.\nZ jednym stwierdzeniem Beckera nietrudno się zgodzić. W rozgrywkach IPTL obowiązuje czas 20 sekund pomiędzy kolejnymi punktami. Jeżeli tenisista go przekroczy, obwieszcza to sygnał dźwiękowy i nieważne, czy dany gracz nazywa się Maria Szarapowa, czy Treat Huey, traci punkt. W głównym cyklu bywa z tym różnie i wszystko pozostaje w gestii sędziego, co powoduje, że są równi i równiejsi. Maszyna jest bezwzględna i nie obchodzi ją, że zawodnik nie wyrobił się regulaminowym czasie, bo akurat po raz któryś poprawiał włosy.\nTenis jest jedną z nielicznych dyscyplin sportu, w zasady której przez lata nie ingerowano. Jedyną nowinką, bez której obecnie nie wyobrażamy sobie pojedynku tenisowego, było wprowadzenie w latach 70. XX wieku tie breaka. Stało się to na wyraźnie życzenie coraz chętniej transmitującej tenis telewizji. Twórca tie breaka, James van Alen, zapisał się w historii białego sportu w nie mniejszym stopniu niż major Walter Clopton Wingfield, który w 1873 roku jako pierwszy na świecie spisał zasady gry w lawn tennis - jak wówczas była nazywana ta dyscyplina sportu - nadając jej grecką nazwę sphairistike.\nMało który sport przez lata ostał się w tak niezmienionej formule jak tenis. W wielu dyscyplinach zmiany wymusiła telewizja. Oczywiście w niektórych sportach modyfikacje wyszły na plus. Jak choćby w siatkówce, która dzięki likwidacji zasady, że punkty zdobywa się przy własnym serwisie, zmienionym formacie punktacji, mówiącym, iż seta wygrywa zespół, który jako pierwszy zdobędzie 25, a nie 15 punktów, oraz wprowadzeniu pozycji libero, stała się sportem dynamiczniejszym i o wiele łatwiejszym w odbiorze dla widzów.\nAle też nietrudno znaleźć przykłady sportów, którym zmiany wyraźnie zaszkodziły. Skoki narciarskie - na pierwszy rzut oka dyscyplina najbardziej wymierna i łatwa w zrozumieniu, po zastosowaniu wymuszonych przez stacje telewizyjne przeliczników stała się swoistym dziwolągiem. Bo najlepszy jest teraz nie ten, kto skoczy najdalej i w najpiękniejszym stylu. Ze szkodą dla widowiska wyeliminowano nieodłączny w sporcie element szczęścia.\nBhupathi i Amritraj zacierają ręce, liczą dochody i myślą o ekspansji swoich rozgrywek. Cieszą się też tenisiści, bo występy w IPTL czy CTL nie kosztują ich wiele wysiłku, za to mogą solidnie zarobić. Co gorsza, Hindusi nie są jedynymi, którzy zaczęli kombinować przy tenisie. Swój pomysł mają również Australijczycy, którzy 12 stycznia zorganizują pokazowy mecz Rogera Federera z Lleytonem Hewittem w podobnej formule jak w IPTL, z tym że spotkanie będzie rozgrywane do trzech wygranych setów, a partię wygra ten, kto jako pierwszy zapisze na swoim koncie cztery gemy (tie break nastąpi przy stanie 3:3).\n- Ten format zrewolucjonizuje naszą dyscyplinę - mówi prezes Tennis Australia, Craig Tiley. - Udowodniliśmy, że w tenisie jest miejsce dla takich rozgrywek, jak IPTL - uśmiecha się Bhupathi. A nam pozostaje na to majstrowanie przy tenisie patrzeć z niepokojem. Bo chyba nie chcielibyśmy, aby w przyszłości o mistrzostwie wielkoszlemowym zadecydował trafiony po taśmie as serwisowy w ostatniej sekundzie pięciominutowego tie breaka.\nCzy format rozgrywania meczów obowiązujący w IPTL powinien zostać przeniesiony do głównego cyklu?\npedro 06-12 14:32 Zgłoś komentarz\nRównie dobrze mógłbym postulować wprowadzenie zasady, by kobiety grały w bikini. Tak samo prawdopodobne jak likwidacja gry na przewagi i netów czy ten cały power point.\nEleonora 05-12 16:27 Zgłoś komentarz\ntenistom 05-12 15:51 Zgłoś komentarz\nJeszcze słówko. To co pokazują "legendy" to poezja. Szczególnie Rafter - mimo że przegrywa i Ivanisevic. Polecam młodszym kibicom .Agassi - zero, widać, że nie trenuje i ten jego\ntenistom 05-12 15:31 Zgłoś komentarz\nPól na pół. Gra bez przewag - tak. Net - nie. Power point - nie. Czas 20 s i dzwonek - tak. Tiebreak na czas - nie, bo będą jaja z patrzeniem na zegar i przedłużaniem gry. Zobaczymy, jak\nbędzie wyglądał ten mecz Federera z Hewittem i te krótkie sety. Jak będą dużo krótsze mecze, to jeszcze rozbudują drabinki WS do 252 - oczywiście żart\nwelje 05-12 14:56 Zgłoś komentarz\nJestem zdecydowanie na nie! To jakieś rewolucyjne zmiany, które może w tych jednych rozgrywkach się sprawdzają, ale pamiętajmy że jest to swojego rodzaju pokazówka. Kilkugodzinne mecze w\ngłównym cyklu, tie-breaki gdzie decyduje jedna piłka, mają swój urok i nie wyobrażam sobie, żeby ich zabrakło... Jedyną rozsądną innowacją wydaje się naliczanie czasu pomiędzy punktami.\nmargota 05-12 13:21 Zgłoś komentarz\nPanie Marcinie M, całym serduchem się z Panem zgadzam. Wydaje się, ze kasa, szmal wszędzie zagląda ale Wimbledon jest zawsze na pierwszym miejscu i tak ma być :) Mam nadzieję , że tak\npozostanie. Sam pomysł na pierwszy rzut oka wydaje się ciekawy, ale po zastanowieniu będzie to parodia tenisowa a nie tenis. Taki skrót myślowy. Jestem za okrojeniem meczu do trzech setów bo przy dłuższym turnieju gra robi się zbyt ostrożna i wyczekująca = kto ma słabsza kondycję. Znowu ktoś chce zbić szmal na białym sporcie. Nie chcę się zastanawiać tak jak na Mastersie, którego trochę przyrównano do turniejów piłki nożnej. Dzięki za art. :)) hej\nRvR 05-12 13:10 Zgłoś komentarz\nBez jaj, nie wyobrażam sobie stosowania tych zasad w ATP World Tour. To byłaby komedia.\nIndie ATP Champions Tennis League International Premier Tennis League Tenis Break point Boris Becker Roger Federer Lleyton Hewitt Novak Djoković Mahesh Bhupathi Craig Tiley Vijay Amritraj Treat Huey Maria Szarapowa


Naszą wizją jest zabawa!, Wyprzedź trendy już dziś!, Technologiczna rozrywka!\nNaszą wizją jest zabawa!\nJesteś gotowy do gry?\nOferujemy wyjątkową rozrywkę poprzez wykorzystanie technologii rozszerzonej rzeczywistości (AR). Battleverse to gra, gdzie cyfrowy świat jest nakładany na otaczającą nas rzeczywistość. Stworzyliśmy innowacyjne gry, które pochłaniają użytkowników w całości. Trzeba być aktywnym, współpracować z drużyną, obrać strategię i dać z siebie wszystko! Załóż gogle i wejdź do fascynującego świata technologii , sportu i zabawy!\nWSZYSTKO O GRZE\nSposób w jaki to działa, polega na tym, że dwie drużyny walczą ze sobą, wyrzucając na siebie wirtualne kule ognia! Trzeba być cały czas w ruchu i obserwować otoczenie, to tak jak w popularnej grze “w dwa ognie”, tylko, że w niespotykanej dotąd formie! Walcz z przeciwnikami, strzelając z rąk ognistymi kulami energii. Twórz tarcze, które uchronią Cię przed kulami przeciwników. Współpracuj ze swoim zespołem i wyeliminuj przeciwną drużynę!\nBATTLEVERSE TO AŻ 6 Gier!\nKliknij na jedną z opcji, aby dowiedzieć się więcej\nGdy gracze zostaną wyeliminowani, schodzą z areny i nie wracają do gry, a druga drużyna zdobywa punkt. Ostatnia osoba z zespołu lub drużyna z największa liczba punktów wygrywa!\nW tej opcji gdy gracze zostaną trafieni kulą, przeciwna drużyna zdobywa punkt. Rundę wygrywa drużyna z największą liczbą punktów!\nNa środku pola każdej drużyny znajdują się stwory. Zadaniem jest wyeliminowanie wszystkich stworów przeciwnika lub graczy przeciwnej drużyny!\nNajeźdźcy wychodzą z dwóch strony Areny, brońcie ziemi przed inwazją!\nNajeźdźcy wychodzą z dwóch strony Areny, Tym razem orkowie przybyli z czarodziejami!\nNajeźdźcy wychodzą z jednej strony areny. Orkowie atakują ziemie wraz z pomocnikami, na finale czeka na nas Boss!\nJesteś zainteresowany Battleverse?\nWybierz jedną z opcji, która Tobie odpowiada\nAby grać, każdy gracz ma zestaw rozszerzonej rzeczywistości specjalnie dobrany pod Battleverse. Pierwsza rzecz to wygodne gogle, dzięki którym widzimy cyfrowy świat nałożony na nasza rzeczywistość. Druga rzeczą jest specjalna opaska na której znajduje się telefon. To dzięki niemu możemy strzelać magicznymi kulami, wzywać pomocników szkieletorów i tworzyć tarczę! A dodatkowo w tym telefonie możemy wybrać swojego magicznego avatara i ustawić punkty umiejętności: prędkość, moc kul energii, czas przeładowania i moc tarczy.\nInstrukcja grania w\nStrzelaj kulą Energii\nPracuj jako zespół\nCopyright © 2020 Battleverse\n© 2020 Battleverse. Zbudowano za pomocą WordPress i motywu Mesmerize


Fale radiowe w kosmetyce ☘ ilv.pl\nFale radiowe to stosunkowo nowy trend na rynku usług kosmetologicznych. Zabieg z ich użyciem zwany jest radiofrekwencją (RF) mikroigłową. Zyskuje on coraz większe grono wielbicielek, dlatego że radzi sobie z problemami i niedoskonałościami, które do tej pory były usuwane jedynie za pomocą skalpela. Zabieg z użyciem fal radiowych wykorzystuje naturalne zdolności skóry człowieka do regeneracji i odbudowy. Fale radiowe to po prostu zaburzenia pola elektromagnetycznego, które ulegają ciągłym zmianom. Radiofrekwencja wywołuje podwyższenie temperatury w tkankach do zazwyczaj ok 45°C, co powoduje skurczenie, zagęszczenie lub częściową denaturację kolagenu, z jednoczesnym pobudzeniem fibroblastów. To właśnie naturalne, związane ze starzeniem się skóry, rozciąganie włókien kolagenu odpowiada za wiotkość ciała i zmarszczki. Już od 25 roku życia nasza skóra ma więcej zniszczonych włókien kolagenowych, niż jest w stanie odbudować. Gdy włókna ponownie ulegną odbudowie i skróceniu, twarz staje się jędrniejsza, wyraźnie młodsza i odżywiona. Dzięki rozszerzeniu naczyń krwionośnych twarz wydaje się żywsza i zdrowsza.\nWskazaniami do zabiegu z użyciem fal radiowych są:\nFale radiowe wykazują zastosowanie nie tylko do obszaru naszej twarzy (podobnie jak np. peeling kawitacyjny). Mają także właściwości przyśpieszające metabolizm oraz redukujące tkankę tłuszczową. Radiofrekwencja rozbija komórki tłuszczowe, co pozwala redukować cellulit, obkurczyć i wykonturować daną część ciała. Fale radiowe doskonale radzą sobie także z usuwaniem rozstępów. Możemy wykorzystać je do ujędrnienia brzucha, pośladków, ud, czy ramion.\nZabieg rozpoczyna się dokładnym zdezynfekowaniem obszaru skóry, który zostanie poddany działaniu fal radiowych. Po nałożeniu substancji wzmacniających działanie radiofrekwencji, wykonuje się masaż urządzeniem z głowicą do emisji fal radiowych. Zabieg jest bezbolesny, a nawet przyjemny, masaż wywołuje bowiem odczucie przyjemnego ciepła. Cały proces trwa od 30 min do maksymalnie godziny. Po kuracji falami radiowymi nawilżamy skórę odpowiednim środkiem. Czasem skóra jest lekko zaczerwieniona.\nPowikłaniami po zabiegu mogą być oparzenia, rumień, obrzęk i przegrzanie tkanek u osób, których skóra jest wyjątkowo cienka.\nEfekty zabiegu widoczne są praktycznie od razu, ale na te najbardziej efektowne i długofalowe musimy poczekać trochę dłużej. Początkowe efekty odmłodzenia i ujędrnienia skóry zwane są efektem bankietowym – doskonałe na wielkie wyjście. Efekt bankietowy znika jednak po kilkunastu lub kilkudziesięciu godzinach. Jest to jednak dużym plusem, ponieważ niejako piękniejemy z dnia na dzień i nie rzuca się w oczy nagła zmiana wyglądu. Po upływie 2 do 5 miesięcy ostateczny rezultat jest już widoczny. Aby utrzymać niesamowite efekty, zabieg z użyciem fal radiowych należy zrobić w serii około 5 zabiegów, a potem raz na pół roku lub raz na kwartał zrobić zabieg przypominający. Regularnie stymulowana skóra wciąż podtrzymuje produkcję kolagenu, a efekty na naszej twarzy lub ciele są utrzymywane.\nKoszt zabiegu falami radiowymi\nZabieg z użyciem fal radiowych nie jest niestety tani. Ceny pojedynczego zabiegu zaczynają się od kilkuset złotych na jedną część ciała. Za cała serię zabiegów zapłacimy kilka a nawet kilkanaście tysięcy złotych. Jednak efekty jakie gwarantują, warte są zainwestowania we własny wygląd i dobre samopoczucie, nie bez kozery zabieg z użyciem fal radiowych jest zwany „liftingiem bez skalpela”.\nZabieg ten ma wiele przeciwskazań takich jak niektóre ciężkie choroby takie jak rak, ciąża i okres laktacji, Hashimoto, bielactwo, łuszczyca i inne choroby autoimmunologiczne, rozrusznik i zastawka serca, choroby wirusowe i bakteryjne skóry, epilepsja, zaćma, gruźlica, hemofilia, cukrzyca, stwardnienie rozsiane, trądzik różowaty, cera naczynkowa, a nawet nadciśnienie i przyjmowanie aspiryny kilka dni przed zabiegiem. Nie powinny go także stosować osoby z aparatami słuchowymi, wkładką domaciczną, dużymi żylakami, po zabiegu wszczepienia złotych nici. Unikajmy też wykonywania zabiegu w bliskiej okolicy kości, jabłka Adama i innych szczególnie wrażliwych miejsc. Poddajmy się zabiegowi z użyciem fal radiowym w profesjonalnym i zaufanym gabinecie, upewnijmy się, że skrupulatnie i rzetelnie wypełniliśmy ankietę przed zabiegiem. Zaniepokoić powinna nas bardzo niska cena zabiegu, która może być sygnałem alarmowym, że zabieg będzie wykonany przez osobę niewykwalifikowaną.\n» Fale radiowe w kosmetyce


1 Miejsce na naklejkę z kodem szkoły dysleksja MWO-P1_7P-072 EGZAMIN MATURALNY Z WIEDZY O SPOŁECZEŃSTWIE MAJ ROK 2007 dla osób niesłyszących POZIOM PODSTAWOWY Czas pracy 120 minut Instrukcja dla zdającego 1. Sprawdź, czy arkusz egzaminacyjny zawiera 18 stron (zadania 1 27). Ewentualny brak zgłoś przewodniczącemu zespołu nadzorującego egzamin. 2. Rozwiązania zadań zamieść w miejscu na to przeznaczonym. 3. Pisz czytelnie. Używaj długopisu/pióra tylko z czarnym tuszem/atramentem. 4. Nie używaj korektora, a błędne zapisy wyraźnie przekreśl. 5. Pamiętaj, że zapisy w brudnopisie nie podlegają ocenie. 6. Wypełnij tę część karty odpowiedzi, którą koduje zdający. Nie wpisuj żadnych znaków w części przeznaczonej dla egzaminatora. 7. Na karcie odpowiedzi wpisz swoją datę urodzenia i PESEL. Zamaluj pola odpowiadające cyfrom numeru PESEL. Błędne zaznaczenie otocz kółkiem i zaznacz właściwe. Za rozwiązanie wszystkich zadań można otrzymać łącznie 100 punktów Życzymy powodzenia! Wypełnia zdający przed rozpoczęciem pracy PESEL ZDAJĄCEGO KOD ZDAJĄCEGO\n2 2 Egzamin maturalny z wiedzy o społeczeństwie dla osób niesłyszących Zadanie 1. (4 pkt) Do którego z urzędników państwowych pasują podane zadania? Do każdej litery dopisz tylko jedną właściwą liczbę, na przykład: e) 6. a) sędzia, b) Prezydent RP, c) marszałek Sejmu, d) premier. 1) Wykonuje obowiązki Prezydenta po jego śmierci. 2) Jest przedstawicielem rządu w terenie. 3) Nadaje obywatelstwo polskie, wyraża zgodę na zrzeczenie się* obywatelstwa polskiego. 4) Kieruje pracami Rady Ministrów. 5) Powołuje go Prezydent, jest nieusuwalny.** a) 5 b) 3 c) 1 d) 4 *zrzec się zrezygnować **nieusuwalny nie można zwolnić ze stanowiska Zadanie 2. (4 pkt) Rozpoznaj na mapie świata po dwa przykłady państw o różnych systemach politycznych: totalitarnym i demokratycznym, a następnie wpisz do tabeli we właściwe miejsca ich nazwy i odpowiadające im numery. Źródło: opracowanie własne Nr A. Państwa totalitarne Nr B. Państwa demokratyczne 1. Kuba 3. Australia 2. Korea Północna [KRLD] 4. Włochy\n3 Egzamin maturalny z wiedzy o społeczeństwie dla osób niesłyszących 3 Zadanie 3. (3 pkt) W tabeli wpisane są nazwy państw. Postaw znak X tylko przy sześciu z tych, które powstały w wyniku rozpadu Związku Radzieckiego w 1991 roku. Lp. Nazwa państwa Lp. Nazwa państwa 1. Polska 7. Bułgaria 2. Litwa X 8. Armenia X 3. Łotwa X 9. Gruzja X 4. Słowacja 10. Białoruś X 5. Ukraina X 11. Czechy 6. Węgry 12. Rumunia Zadanie 4. (1 pkt) Napisz pełny numer identyfikacyjny Pesel osoby urodzonej 15 lipca 1963 roku, zarejestrowanej w urzędzie pod numerem Zadanie 5. (2 pkt) Do flag dopisz właściwą nazwę organizacji lub jej skrót. Źródło: Uwaga. W rzeczywistości gwiazdki są złote na granatowym tle. Uwaga. W rzeczywistości kolor tła jest niebieski. a) UE [lub pełna nazwa] b) ONZ [lub pełna nazwa]\n4 4 Egzamin maturalny z wiedzy o społeczeństwie dla osób niesłyszących Zadanie 6. (2 pkt) Rozpoznaj, jakie wydarzenia są przedstawione na mapach. Dopisz do każdej mapy prawdziwy tytuł, wybrany z podanych niżej. Skorzystaj z informacji zamieszczonych w legendzie mapy. Źródło: a) Rozszerzenie NATO Źródło: opracowanie własne b) Powstanie EWG Tytuły do wyboru: 1) Jesień narodów, 2) Powstanie EWG, 3) Rozszerzenie NATO.\n5 Egzamin maturalny z wiedzy o społeczeństwie dla osób niesłyszących 5 Zadanie 7. (4 pkt) Wpisz nazwiska polskich Prezydentów w odpowiednie miejsca tabeli: Bolesław Bierut, Władysław Raczkiewicz, Gabriel Narutowicz, Aleksander Kwaśniewski, Ryszard Kaczorowski, Lech Wałęsa, Lech Kaczyński, Ignacy Mościcki. Prezydent/Prezydenci II RP Gabriel Narutowicz Ignacy Mościcki Prezydent/Prezydenci na wychodźstwie* Władysław Raczkiewicz Ryszard Kaczorowski Prezydent/Prezydenci Polski Ludowej Bolesław Bierut *wychodźstwo na obczyźnie, za granicą, na emigracji Prezydent/Prezydenci III RP Lech Wałęsa Aleksander Kwaśniewski Lech Kaczyński Zadanie 8. (8 pkt) Przeczytaj fragmenty różnych aktów ustawodawczych, a następnie wykonaj podane niżej polecenia. Część A. Artykuł 1. Rzeczpospolita Polska jest dobrem wspólnym wszystkich obywateli. Artykuł Władza zwierzchnia w Rzeczypospolitej Polskiej należy do Narodu. 2. Naród sprawuje władzę przez swoich przedstawicieli lub bezpośrednio. Artykuł Ustrój Rzeczypospolitej Polskiej opiera się na podziale i równowadze władzy ustawodawczej, władzy wykonawczej i władzy sądowniczej. Część B. Artykuł Polska Rzeczpospolita Ludowa jest państwem socjalistycznym. 2. W Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej władza należy do ludu pracującego miast i wsi. Artykuł Lud pracujący sprawuje władzę państwową przez swoich przedstawicieli (...). 3. Sprawowanie władzy państwowej przez lud pracujący następuje także poprzez wyrażanie woli w drodze referendum.( ) Część C. Artykuł Konstytucję Rzeczypospolitej Polskiej, uchwaloną Przez Sejm i Senat połączone w Zgromadzenie Narodowe, przyjmuje naród na drodze referendum konstytucyjnego. 4. Zasady i tryb działania Zgromadzenia Narodowego, zwołanego w celu uchwalenia Konstytucji, określa regulamin uchwalony przez to Zgromadzenie. Część D. Artykuł Cała władza ustawodawcza, niniejszym nadana, przyznana będzie Kongresowi (...). 2. Władza wykonawcza przyznana będzie Prezydentowi (...).\n6 6 Egzamin maturalny z wiedzy o społeczeństwie dla osób niesłyszących I. Rozpoznaj konstytucje, z których pochodzą umieszczone wyżej cytaty, wpisując do każdej rubryki w tabeli odpowiadającą jej jedną liczbę (np. E 6). 1) Ustawa konstytucyjna z 23 kwietnia 1992 r. o trybie przygotowania i uchwalenia Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej; 2) Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej z 2 kwietnia 1997 r.; 3) Konstytucja USA z 1787 r., 4) Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej z 23 kwietnia 1935 r.; 5) Konstytucja PRL z 22 lipca 1952 r. Część Konstytucja A 2 B 5 C 1 D 3 II. Na podstawie swojej wiedzy wykonaj polecenia. 1) Wyjaśnij, co znaczy zdanie, że władza zwierzchnia należy do Narodu. Naród w wyborach powszechnych wybiera swoich przedstawicieli do władz państwowych [lub wyraża wolę np. poprzez referendum] 2) Wyjaśnij, co znaczy zdanie, że władza należy do ludu pracującego miast i wsi. Podkreśla się rolę ludu pracującego [robotników i chłopów]. [Władza nie należy do całego narodu, ale tylko do jego części.] 3) Wyjaśnij, co to znaczy, że naród może sprawować władzę bezpośrednio. Podaj przykład takiego uczestnictwa Polaków w rządzeniu. W ważnych sprawach naród wypowiada się w referendach. przykład Referendum Konstytucyjne, Referendum Akcesyjne.\n7 Egzamin maturalny z wiedzy o społeczeństwie dla osób niesłyszących 7 Zadanie 9. (6 pkt) Poniżej są przedstawione wyniki referendum w sprawie przystąpienia Polski do Unii Europejskiej, które odbyło się w 2003 roku. Obejrzyj tabelę, a następnie wykonaj podane niżej polecenia. Wyniki głosowania w skali kraju Wyszczególnienie liczba osób uprawnionych liczba kart ważnych frekwencja liczba głosów liczba głosów procent głosów na procent głosów na NIE do głosowania wyjętych z urny nieważnych ważnych TAK Dolnośląskie % ,7 16,3 Kujawsko % ,1 22,9 Pomorskie Lubelskie % ,3 36,7 Lubuskie % ,0 16,0 Łódzkie % ,3 28,7 Małopolskie % ,2 23,8 Mazowieckie % ,2 25,8 Opolskie % ,9 15,1 Podkarpackie % ,1 29,9 Podlaskie % ,6 31,4 Pomorskie % ,2 19,8 Śląskie % ,5 15,5 Świętokrzyskie % ,8 24,2 Warmińsko % ,7 18,3 Mazurskie Wielkopolskie % ,1 22,9 Zachodniopomorskie % ,5 15,5 (...) Ogółem % Źródło: na podstawie: 1) Napisz, jaki procent społeczeństwa polskiego wziął udział w tym referendum. 58,85% [59%] 2) Odczytaj z tabeli nazwy trzech województw, w których był największy procent osób, które chciały przystąpienia do UE. a) Opolskie b) Śląskie c) Zachodniopomorskie 3) Odczytaj z tabeli nazwy trzech województw, w których był największy procent osób, które nie chciały przystąpienia do UE. a) Lubelskie b) Podlaskie c) Podkarpackie\n8 8 Egzamin maturalny z wiedzy o społeczeństwie dla osób niesłyszących 4) Jak wytłumaczysz tak dużą liczbę przeciwników przystąpienia do UE w województwach, które wymieniłeś w punkcie 3? Podaj trzy argumenty. a) np. obawa przed konsekwencjami uszczelnienia granicy wschodniej b) propaganda przeciwników wejścia do UE c) obawa przed wykupem ziemi przez obywateli UE Zadanie 10. (7 pkt) I. Przedstawione rysunki, oznaczone literami A do F, pokazują niektóre etapy tworzenia ustawy w Polsce przez Sejm, Senat i Prezydenta. Wybierz rysunek pokazujący etap pierwszy i etap ostatni. Wpisz do tabeli pod rysunkami odpowiednie litery. A) B) C) D)\n9 Egzamin maturalny z wiedzy o społeczeństwie dla osób niesłyszących 9 Źródło: Dział obsługi senatorów E) F) Etap pierwszy Etap ostatni E C II. Wymień pięć podmiotów, które w Polsce, według Konstytucji, mają prawo zgłaszania projektów ustaw. 1) Posłowie [minimum 15] 2) Senat 3) Prezydent 4) Rada Ministrów 5) [ minimum] obywateli Zadanie 11. (2 pkt) Wpisz słowo TAK obok dwóch opisów, które mówią tylko o społeczeństwie obywatelskim. ochrona interesów jednostki kontrola bogatych obywateli duża aktywność społeczna dla dobra wszystkich Tak brak solidarności społecznej z najbiedniejszymi swobodny rozwój gospodarczy duża liczba działających organizacji niezależnych od władzy Tak\n10 10 Egzamin maturalny z wiedzy o społeczeństwie dla osób niesłyszących Zadanie 12. (5 pkt) Wypełnij częściowo wniosek o zameldowanie na pobyt stały w imieniu osoby występującej w opisie, wykorzystując tylko podane niżej informacje. Jan Nowak, syn Henryka i Janiny, nazwisko panieńskie: Kowalska, kawaler, urodził się w Poznaniu 29 lutego 1979 roku. Potem mieszkał w Lublinie przy ulicy Partyzantów 10 mieszkania 23. W poszukiwaniu pracy przyjechał do Warszawy. Znalezienie pracy ułatwiło mu jego wyższe wykształcenie zdobyte na Uniwersytecie Jagiellońskim na Wydziale Informatyki. Ze służby wojskowej został zwolniony z powodu poważnego niedosłuchu. Po otrzymaniu pracy kupił w Warszawie małe mieszkanie. Przy podpisywaniu umowy musiał okazać swój dowód osobisty o serii i numerze: WWW Nowe mieszkanie znajduje się przy ulicy Kosmicznej 122, numer lokalu 32.\n11 Egzamin maturalny z wiedzy o społeczeństwie dla osób niesłyszących 11 Zadanie 13. (3 pkt) Określ, czy podana grupa jest formalna czy nieformalna. Wpisz odpowiednie słowo w tabeli. Nazwa grupy Polski Związek Głuchych Grupa koleżeńska NSZZ Solidarność Rodzaj grupy grupa formalna grupa nieformalna grupa formalna Zadanie 14. (4 pkt) Wpisz,,Fakt przy zdaniach, które zawierają same fakty lub,,opinia przy zdaniach, które oprócz faktów zawierają także opinie. 1) To były doskonale zaplanowane poszukiwania. Opinia 2) Amerykańscy uczeni pod kierunkiem Teda Daeschlera z Akademii Nauk Przyrodniczych w Filadelfii (...) określili dokładne miejsce Fakt i czas, gdzie będą kopać. 3) Na początku badań pogoda była brzydka. Opinia 4) Teren badań znajdował się kilkaset kilometrów na północ od koła Fakt podbiegunowego. Źródło: Na podstawie: Gazeta Wyborcza, r., s. 21 Zadanie 15. (2 pkt) Uzupełnij brakujące informacje dotyczące tej mniejszości narodowej w Polsce, która ma swoich przedstawicieli w Sejmie Mniejszość mniejszość niemiecka Liczba posłów dwóch posłów\n12 12 Egzamin maturalny z wiedzy o społeczeństwie dla osób niesłyszących Zadanie 16. (6 pkt) Obejrzyj tabelę i wykonaj podane niżej polecenia. Demografia* w Polsce lata ZAGADNIENIE Liczba małżeństw na 1000 ludności. 10,8 8,2 8,6 6,7 5,4 5,0 Liczba rozwodów na 1000 ludności. 0,4 0,5 1,1 1,1 1,0 1,2 Urodzenia żywe na 1000 ludności. 30,7 22,6 16,8 19,5 11,2 9,3 Zgony na 1000 ludności. 11,6 7,6 9,9 10,2 10,0 9,7 Przyrost naturalny na 1000 ludności. 19,1 15,0 9,6 4,1 1,2-0,1 Źródło:,,Mały rocznik statystyczny str. 598, 2003 r. 1) Napisz, w którym roku był najwyższy wskaźnik** zawierania małżeństw. w 1950 roku 2a) Napisz, jak zmienił się wskaźnik rozwodów w roku 2002 w porównaniu z rokiem wzrósł [o 0,8] 2b) Jak wytłumaczysz zmianę liczby rozwodów w tych latach? Podaj dwa argumenty***. np. konsumpcyjny styl życia, odchodzenie od religii 3) Podaj dwie przyczyny zmniejszenia się liczby zgonów w roku 2002 w porównaniu z rokiem np. polepszanie się warunków życia osiągnięcia medycyny 4) Napisz, jak zmienił się wskaźnik urodzeń w roku 2002 w porównaniu z rokiem spadek wskaźnika [z 30,7 do 9,3] 5) Podaj dwie przyczyny spadku przyrostu naturalnego w latach np. konsumpcyjny styl życia bieda *demografia nauka o liczbie ludzi na świecie **wskaźnik dane liczbowe ***argumenty racje\n13 Egzamin maturalny z wiedzy o społeczeństwie dla osób niesłyszących 13 Zadanie 17. (4 pkt) Do zadań dopasuj organ Unii Europejskiej. Do każdej litery dopisz tylko jedną właściwą liczbę, na przykład: e) 6. a) Jest to główny organ decyzyjny, w skład którego wchodzą szefowie państw należących do UE. b) Organ ten kontroluje budżet* Unii Europejskiej. c) Reprezentuje UE za granicą, zarządza budżetem. d) Rozwiązuje spory** między państwami należącymi do UE. 1) Międzynarodowy Trybunał Sprawiedliwości 2) Komisja Europejska 3) Trybunał Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich 4) Parlament Europejski 5) Rada Europejska a) 5, b) 4, c) 2, d) 3 *budżet finanse, majątek organizacji, państwa itp. **spory kłótnie, nieporozumienia, konflikty interesów Zadanie 18. (3 pkt) Do podanych niżej działań rządów, przyporządkuj właściwą formę rządów i system polityczny. Działanie podjęte w państwie w wyniku Rodzaj państwa kryzysu Parlament wyznaczył zadania dla samorządów terytorialnych. Samorządy podzieliły obywateli na grupy. Każda grupa miała do wykonania własne zadanie. Władze ogłosiły stan klęski i poprosiły o pomoc inne państwa. Król ogłosił nadzwyczajne posiedzenie (zebranie) parlamentu. Parlament wyznaczył zadania dla każdego hrabstwa. Każdy obywatel mógł pomagać w miarę swoich umiejętności. Pomimo kryzysu w państwie król udaje, że nic się nie stało. Protesty (sprzeciw) obywateli są likwidowane przez wojsko i policję. Obywatele nie mogą podejmować żadnych działań. 1. Forma rządów republika 2. System polityczny państwo demokratyczne 1. Forma rządów monarchia [parlamentarna] 2. System polityczny państwo demokratyczne 1. Forma rządów monarchia [absolutna] 2. System polityczny państwo totalitarne\n14 14 Egzamin maturalny z wiedzy o społeczeństwie dla osób niesłyszących Zadanie 19. (4 pkt) Określ postawy, wpisując odpowiednie litery do tabeli. 1) Za moją ojczyznę mogę oddać życie. d) 2) Tylko biali ludzie tworzyli cywilizacje. a) 3) Moją ojczyzną jest cały świat. c) 4) Trzeba wyrzucić z kraju wszystkich obcych. b) a) rasizm, b) ksenofobia, c) kosmopolityzm, d) patriotyzm, e) deizm Zadanie 20. (4 pkt) 1) Wyjaśnij pojęcia: Prawo naturalne np. Prawo, które wywodzi się z natury człowieka, którego Bóg obdarzył rozumem i wolną wolą Prawo stanowione np. Prawo ustanowione przez człowieka [i uznane przez społeczeństwo lub narzucone społeczeństwu]. 2) Poniższe prawa podziel na naturalne i stanowione, wpisując do rubryk właściwą liczbę. Prawo naturalne 2 Prawo stanowione 1 1. Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej jest wybierany na pięcioletnią kadencję. 2. Czyń dobro, unikaj zła.\n15 Egzamin maturalny z wiedzy o społeczeństwie dla osób niesłyszących 15 Zadanie 21. (2 pkt) Na schemacie polskiego parlamentu wpisz odpowiednie liczby oznaczające miejsca, gdzie zwyczajowo powinni siedzieć posłowie reprezentujący wymienione niżej partie: 1. konserwatywne, 2. liberalne, 3. socjaldemokratyczne Zadanie 22. (3 pkt) Przeczytaj, co myślą o Polakach i Polsce w Niemczech, we Francji i Wielkiej Brytanii. Wybierz po jednym zdaniu, spośród podanych niżej, będącym przykładem opinii pozytywnej i negatywnej. Potem we właściwe miejsca tabelki wpisz liczby będące numerami tych zdań. 1) W oczach Francuzów Polska to daleki kraj w Europie wschodniej. 2) Najczęściej myślą, że w Polsce jest bieda, zacofanie i brak pracy. 3) Francuz uważa, że Polacy są pracowici, uczciwi, religijni i potrafią się jednoczyć w trudnych chwilach. 4) Dla Niemców pierwsze skojarzenie* z Polską jest negatywne i kojarzy się z kradzieżami samochodów. 5) Niemiec uważa, że w naszym państwie jest bieda i bezrobocie. 6) Niemcy doceniają nasz naród za wytrzymałość i wiarę w zwycięstwo. 7) Anglicy mało wiedzą o Polsce. 8) Jest to kraj leżący daleko, w którym żyją prości ludzie słabo radzący sobie z ciężkim życiem. 9) Anglicy uważają Polaków za bardzo dobrych pracowników. Źródło: Na podstawie: PAP za: *skojarzenie pierwsza myśl CECHY ANGLICY FRANCUZI NIEMCY Pozytywne Negatywne \n16 16 Egzamin maturalny z wiedzy o społeczeństwie dla osób niesłyszących Zadanie 23. (3 pkt) Połącz nazwę państwa z właściwym systemem rządów. Przyporządkuj liczbom (1, 2, 3) odpowiednie litery, na przykład 4) e. 1) Stany Zjednoczone Ameryki a) system parlamentarno - komitetowy 2) Wielka Brytania b) system prezydencki 3) Francja c) system mieszany d) system parlamentarny 1) b, 2) d, 3) c Zadanie 24. (3 pkt) Przeczytaj fragmenty Konstytucji i wykonaj polecenia. Artykuł 173. Sądy i Trybunały są władzą odrębną * i niezależną od innych władz. Artykuł Sędziowie w sprawowaniu swojego urzędu są niezawiśli** i podlegają tylko Konstytucji oraz ustawom.( ) 3. Sędzia nie może należeć do partii politycznej, związku zawodowego ani prowadzić działalności publicznej nie dającej się pogodzić z zasadami niezależności sądów i niezawisłości sędziów. *odrębny inny **niezawisły niezależny od wpływów politycznych, samodzielnie podejmujący decyzje 1) Wyjaśnij krótko, co to znaczy, że sądy i trybunały są niezależne od innych władz. Żadna władza [lub żaden organ] nie może wpływać na wyroki sądu. 2) Wymień źródło prawa, będące podstawą działania niezawisłych sędziów. Konstytucja, ustawy. 3) Wyjaśnij, dlaczego sędzia nie może należeć do partii politycznej i związku zawodowego. Np. Musi być bezstronny, aby wymierzać sprawiedliwe wyroki [zabrania tego Konstytucja] Zadanie 25. (3 pkt) Spośród podanych skrótów nazw organizacji: ETA, IRA, OWP, ONZ, wybierz i wpisz jeden właściwy skrót w odpowiednie miejsce tabeli. 1) 2) 3) Organizacja ta działa w Hiszpanii. Walczy o powstanie niepodległego państwa Basków. Organizacja ta dąży do powstania niepodległego państwa Palestyna. Organizacja ta chce odłączenia Irlandii Północnej od Wielkiej Brytanii. ETA OWP IRA\n17 Egzamin maturalny z wiedzy o społeczeństwie dla osób niesłyszących 17 Zadanie 26. (4 pkt) Określ rodzaj prawa należnego jednostce. Przyporządkuj liczbom (1, 2, 3, 4) odpowiednie litery, na przykład 5) f. 1),,Nikt nie może być poddawany torturom ani okrutnemu, nieludzkiemu lub poniżającemu traktowaniu i karaniu. Zakazuje się stosowania kar cielesnych. 2),,Każdemu zapewnia się wolność zrzeszania się. 3),,Osobom niepełnosprawnym władze publiczne udzielają zgodnie z ustawą, pomocy w zabezpieczeniu egzystencji*, przysposobieniu do pracy oraz komunikacji społecznej. 4),,Każdemu zapewnia się wolność twórczości artystycznej, badań naukowych oraz ogłaszania ich wyników, wolności nauczania, a także wolność korzystania z dóbr kultury. *egzystencja materialne warunki życia a) prawo socjalne, b) prawo osobiste, c) prawo ekonomiczne, d) prawo polityczne, e) prawo kulturalne. 1) b, 2) d, 3) a, 4) e. Zadanie 27. (4 pkt) A. Przyporządkuj cytaty do dokumentów, z których pochodzą, literom (a, b, c, d), na przykład e) 6. a) Traktat z Maastricht, b) Konkordat, c) Powszechna Deklaracja Praw Człowieka, d) Konwencja Praw Dziecka. 1),,Rzeczpospolita Polska i Stolica Apostolska potwierdzają, że państwo i Kościół Katolicki są każde w swej dziedzinie niezależne i autonomiczne oraz zobowiązują się do pełnego poszanowania tej zasady we wzajemnych stosunkach. 2),,Każdy człowiek ma prawo do życia, wolności i bezpieczeństwa swojej osoby. 3) Unię stanowią Wspólnoty Europejskie, uzupełnione politykami i formami współpracy przewidzianymi niniejszym traktatem. Jej zadaniem jest kształtowanie w sposób spójny i solidarny stosunków między Państwami członkowskimi oraz między ich narodami. 4),,W rozumieniu niniejszej konwencji dziecko oznacza każdą istotę ludzką w wieku poniżej osiemnastu lat, chyba że zgodnie z prawem odnoszącym się do dziecka uzyska ono wcześniej pełnoletność. 5),,Strony zgadzają się, że zbrojna napaść na jedną lub więcej z nich w Europie lub Ameryce Północnej będzie uznana za napaść przeciwko nim wszystkim. a) 3, b) 1, c) 2, d) 4.\n18 18 Egzamin maturalny z wiedzy o społeczeństwie dla osób niesłyszących BRUDNOPIS\nMiejsce na naklejkę z kodem szkoły dysleksja MWO-P1_7P-072 EGZAMIN MATURALNY Z WIEDZY O SPOŁECZEŃSTWIE MAJ ROK 2007 dla osób niesłyszących POZIOM PODSTAWOWY Czas pracy 120 minut Instrukcja dla zdającego


Listwa LED, 42 SMD 5630, 12V/12W, barwa ciepła, dł. 60cm z włącznikiem! - Rad-Sat s.c.\n> Artykuły motoryzacyjne>Oświetlenie>Listwa LED, 42 SMD 5630, 12V/12W, barwa ciepła, dł. 60cm z włącznikiem!\nNawigacja GPS TomTom GO PROFESSIONAL 6250\nNawigacja GPS TomTom GO PROFESSIONAL...\nListwa LED, 42 SMD...\nNa taśmie LED są zamontowane...\nListwa LED, 42 SMD 5630, 12V/12W, barwa ciepła, dł. 60cm z włącznikiem!\nModel Listwa LED42 12V 12W 60cm\nNa taśmie LED są zamontowane nowoczesne diody typu SMD 5630. Diody tego typu posiadają stosunkowo dużą moc i dają solidną porcję światła. Taśma sprawdzi się w oświetlaniu dekoracyjnym oraz oświetlaniu pomieszczeń.\nListwa z diodami jest umieszczona w aluminiowym profilu dodatkowo zabezpieczonym obudową z PCV. Dzięki czemu nasza listwa może być montowana również w miejscach o podwyższonej wilgotności, narażonych na parowanie i zachlapanie. Listwa posiada również włącznik.\nListwa zasilana jest prądem o napięciu 12V. Aby podłączyć ją do sieci konieczne jest zastosowanie odpowiedniej mocy zasilacza z wtykiem DC 2,5/5,5 (brak w zestawie). Do listwy dodane są aluminiowe elementy mocujące. Posiada certyfikaty CE i Rohs\nTemperatura barwowa: 2700-3500K (ciepła)\nKabel z wtyczką: 9,5 cm DC 2,5/5,5\nWymiary: 61 x 1,8 x 1,5 cm\nMateriał obudowy: tworzywo (obudowa), aluminium (podstawa)


Konstrukcje Stalowe - METKOS.PL\nDążąc do zaspokojenia potrzeb znacznej grupy naszych klientów, do szerokiej oferty usług przyłączyliśmy kompleksowe wykonawstwo konstrukcji stalowych. Z naszej strony klienci mogą oczekiwać oryginalnego projektu, fachowego wykonawstwa oraz profesjonalnego montażu.\nUsługi z zakresu wykonawstwa konstrukcji stalowych świadczymy zarówno osobom prywatnym jak i firmom. Wszystkim naszym klientom poza solidnym wykonaniem, gwarantujemy staranny dobór materiału, tak by konstrukcja była stabilna, bezpieczna, ale i doskonale prezentowała się pod kątem estetycznym. Mamy na swoim koncie długą listę udanych realizacji, które potwierdzają nabyte przez nas zdolności i doświadczenie w tworzeniu tego rodzaju obiektów.\nDuże i małe konstrukcje stalowe\nPodkonstrukcje pod okna i drzwi w halach przemysłowych\nWygrodzenia magazynów celnych\nPoza podstawową ofertą konstrukcji stalowych, klienci znajdą wśród naszych propozycji również altany ogrodowe, a także tak zwane altany śmietnikowe – coraz częściej stosowane w budownictwie wielorodzinnym. Wprowadzając do oferty tak nowoczesne rozwiązania, chcemy otworzyć się na większe grono klientów, zapewniając im to, czego naprawdę potrzebują. Nie ukrywamy jednak, iż każdy kolejny produkt w naszej ofercie sprawia nam osobiście ogromną satysfakcję. Od samego początku – kiedy dopiero wchodziliśmy na rynek – nastawialiśmy się na rozwój i nieustające poszerzanie oferty.


Gdzie można kupić panele fotowoltaiczne a gdzie nie? - energetyka\nZainstaluj sobie fotowoltaikęCzy lepiej kupić panele fotowoltaiczne w dzień czy w nocy?Gdzie można kupić panele fotowoltaiczne a gdzie nie?Panele fotowoltaiczne różnych firmyZalety paneli fotowoltaicznychTańszy prąd? To możliwePrąd z paneli? Jak zabrać się za instalację fotowoltaiczną?Fotowoltaika dla każdegoZalety paneli fotowoltaicznychLiczba paneli fotowoltaicznych ciągle rośnie. Dlaczego?Jak mieć tańszy prąd?Krótko na temat fotowoltaicznych instalacjiPanele słoneczne - prąd za grosze?Zastosowanie, działanie i inne informacje o transformatorachZmiany napięcia prądu - krótki artykuł o elektryceTopowe fakty o transformatorzeZainstaluj sobie fotowoltaikęInwertery, panele i instalacja fotowoltaiczna gotowaCzy lepiej kupić panele fotowoltaiczne w dzień czy w nocy?Jakie są typy transformatorówKilka mniej znanych faktów o transformatorachCoś dla elektryków - o transformatorachNa pewno nie wiesz jak wybrać dobre panele fotowoltaiczne. Wystarczy, że przeczytasz ten wpisPopularne solary, czyli prąd ze słońcaTopowe fakty o transformatorzeOdnawialna energia - temat dniaKilka mniej znanych faktów o transformatorachPrąd z dachu? Jak zabrać się za instalację fotowoltaiczną?Na pewno nie wiedziałeś tego o transformatorachBez tego nie byłoby prądu - o transformatorach


Motyl – Lisa Genova | ... przy kominku\nKsiążkę tę mogę z czystym sumieniem polecić każdemu. Warto czasem zatrzymać się i przyjrzeć się sobie i temu co nas otacza. Zabiegani i zafrasowani życiem codziennym często nie dostrzegamy sygnałów jakie wysyła nam nasz organizm. Historia Alice uświadomiła mi, że w najmniej oczekiwanym momencie poukładane życie może zmienić kurs o 180 stopni. Warto więc już teraz zastanowić się nad tym co dla mnie jest ważne i nie odkładać niczego na później.


Wynajem podestów ruchomych, teleskopowych Rzeszów - Podesty teleskopowe, podnośniki nożycowe.\nPodesty ruchome, nożycowe, samojezdne, podnośniki koszowe, teleskopowe, przegubowe, teleskopowo-przegubowe, masztowe Rzeszów. Długoterminowy wynajem samojezdnych podnośników koszowych, masztowych, teleskopowych, przegubowych, teleskopowo-przegubowych i pająk, ładowarek teleskopowych i zwyżek koszowych na samochodach.\nWynajmujemy nowoczesne urządzenia dźwigowe. Mamy rozbudowaną flotę, jaka pozwala sprostać wyczekiwaniom każdego konsumenta.\nPosiadamy różnorodne rodzaje maszyn dźwigowych. W związku z tym w naszej ofercie odszukać wolno pomiędzy innymi Wynajem podestów ruchomych, podnośników nożycowych, teleskopowych, teleskopowo-przegubowych, zwyżek koszowych, podestów tzw. pająk, masztowych i ładowarek teleskopowych.\nNie precyzujemy swoich wymagań wobec własnych konsumentów. Zarówno jeżeli jest przedstawicielem małej, jaki obszernej firmy. Do każdego podchodzimy w sposób indywidualny przedstawiając im elastyczny zakres usług tworzony w oparciu o podane przez nich preferencje.\nDokładamy wszystkich starań, aby stworzona przez nas flota maszyn zawsze była w pełni sprawna. To właśnie dzięki temu jesteśmy w stanie zagwarantować bezpieczeństwo nie tylko Wam, niemniej jednak także Waszym pracownikom, za których bierzecie pełną odpowiedzialność. Jesteśmy przekonani, że po zakończonej współpracy z całkowitą świadomością dołączycie do grona naszych usatysfakcjonowanych kontrahentów.\nczy podnośnikach nożycowych - które perfekcyjnie wpisują się w dogmaty aktywności firm produkcyjnych.\nToteż gorąco zapraszamy do zaznajomienia się z opisującą nas szeroką propozycją usług, którą udostępniamy na swojej stronie. Do podjęcia współpracy wystarczy jedna rozmowa telefoniczna.


Kto placi posrednikowi ? - Porady prawne i finansowe - Forum budowlane - BudujemyDom.pl\n10 maja 2011 w Porady prawne i finansowe\nProsze o pomoc w wyjasnienieniu kilku rzeczy:\nChcemy po 30 latach w Kanadzie wroci do Polski, kupic dzialke i wybudowac sobie dom, w okolicy Serocka, pod Warszawa.\nZnalezlismy przez internet agencje "Posrednik w Obrocie Nieruchomosciami" .\nOni znalezli dzialke, ktora nam sie podoba, ale tylko z zdjec, chcemy ja obejrzec i kupic w czerwcu, kiedy bedziemy w Polsce.\n1) posrednik rzada 1.75% prowizji, czy jest to normalne w Polsce ze prowizje placi kupujacy ( w Kanadzie tylko sprzedajacy placi) ?\n2) czy 1.75% jest "normalna prowizja ?\n3) posrednik podejmuje sie (w ramach tej prowizji) zalatwic sprawy notarialnie, umowy, przepisanie dzialki. Czy jest to normalne w Polsce (znowu w Kanadzie te rzeczy zalatwia adowkat) ? Czy to znaczy ze nie potrzeba wynajmowac adwokata ?\n4) czy mozna zawrzec warunkowa umowe na kupno dzialki, uzalezniona od osobistej inspekcji ? ( ta dzialka nam sie bardzo podoba ze zdjec, ale nie chcemy jej kupowac bez obejrzenia, posrednik mowi ze do czerwca moze jej juz nie byc na rynku).\nTo na razie tyle pytan.\nZ gory dziekujemy za odpowiedz.\nJ i G Mirowski\nad 1) Zleciliście znalezienie działki pośrednikowi - za to wyszukanie należy sie zapłata czyli to właśnie ta prowizja. W Polsce najczęściej prowizję płaci i sprzedawca i kupujący - ot taki intratny biznes dla pośrednika\nad 2) niecałe 2 % nie wydaje się dużo - tym bardziej że w ramach tej kwoty pośrednik pomaga przejść przez formalności prawne\nad 3) adwokat w Polsce jest bardziej od spraw sądowych\nad 4) można zawrzeć umowę przedwstępną (notarialną), wpłacić zaliczkę która w przypadku odstąpienia od umowy niestety przepada (jeśli sprzedawca odstąpi od umowy oddaje dwukrotną wysokośc zaliczki), a właściwą umowę notarialną zawrzeć już osobiście po obejrzeniu działki. Wszystko zależy od dogadania się ze sprzedawcą.\nOczywiście z pośrednikiem musicie mieć umowę pisemną i musicie wystawić pełnomocnictwo na pośrednika do załatwienia tych spraw (chyba u konsula lub w ambasadzie)\nNajważniejsze, to zbytnio nie ufać pośrednikowi i samemu sprawdzić czy na tej działce można się wybudować.\nJeśli teren posiada MPZP, to sprawdzić na stronie gminy, jeśli nie ma MPZP, to kupować tylko z WZ.\nReszta nie jest aż tak istotna.\nNie musisz nic płacić za zobaczenie interesującej Cię działki na żywo. Nie musisz nawet zobowiązywać się do tego, że ją kupisz. Przed zobaczeniem prośrednik napewno podsunie Ci do podpisania umowę, w której zadeklarujesz, że nie kupisz tej działki bez pośrednika. Chodzi o to, żeby po obejrzeniu nie odszukać właściciela i nie kupić jej poza pośrednikiem. Tak zabezpieczają się przed ewentualną utratą prowizji.\nJuż bez ingerencji pośrednika możecie sami sprawdzić czy działka rzeczywiście jest budowlana, co możecie na niej postawić itp. Tego może dokonać każdy.\nCo do załatwiania wszelkich formalności przez pośrednika to tu tak jest. Oni wiedzą co i jak, zajmują się tym na codzień.\nA prowizja wyjątkowo niska. Ja korzystałam z takich usług 3 lata temu i płaciłam 3% prowizji. Ale i tak nie żałuję.\nAutor siedzi abroad\nma przyjechać w czerwcu\nzostał zapłodniony obawą pośrednika, że do czerwca to może działce powiedzieć pa pa\nstąd zapewne Autora obawy i m.in. temat\ntakże pierwsza część Twej wypowiedzi jest z letka nie w temacie\nwarto by było uściślić, czy jest budowlana, czyli vide post #3\nZgadza się, pominęłam ten fakt podczas czytania.\nJedynym sensownym rozwiązaniem jaki mi się nasuwa jest wysłanie na oględziny kogoś z rodziny czy znajomych mieszkających w Polsce. Poinstruować na co zwrócić szczególną uwagę, kazać porobić dokładne zdjęcia itp.\nBywa i tak; - agencja nieruchomości wystawiła do sprzedaży działkę budowlaną z aktualnym MPZP wg. którego na tej działce nic nie można zbudować.\nPobrała zaliczkę (agencja) i twierdziła, ze wszystko O, że budowa jest mozliwa.\nNa szczęście po sprawdzeniu przez inwestora, do transakcji nie doszło.\nDziałka była (jest) wyceniona na prawie 100.000zł !!!!!! (139zł za 1m2 gruntu)\nFaktycznie jest to dzialka rekreacyjna bez prawa do jakiejkolwiek zabudowy. …….\n…….Wprowadzono nas w błąd podwójnie. W każdym razie działka zniknęła z ogłoszeń na gratce. …..\nTo znowu ja, podaję jako ciekawostkę i ku przestrodze. "Moja działeczka" pojawiła się do sprzedaży tym razem jako rekreacyjna. Z prądem i wodą. Czyli w dalszym ciągu szukają kogoś na 7 arów trawy pod namiot z luksusem posiadania mediów. Na szczęście wydrukowałam pierwsze ogłoszenie, mówiące o tym, że jest to działka budowlana. Mało tego cena za metr nie uległa zmianie. Nie wiem jak to skomentować.\nDziekuje bardzo za wszystkie uwagi i pomoc, bedziemy mieli duzo wiecej pytan, to dopiero poczatek\nnaszej Odyssei pt budowa domu w Polsce., wiec bedziemy tu porwacali.\nZ "nasza" dzialka poczekamy kiedy ja oberzymy osobiscie w Polsce, Jak ta sie sprzeda (jest troche przeceniona wg mojej\noceny), to so inne.\nW mojej opinie nie powinien pan płacic prowizji posrednikowi. Kilka lat temu w boomie, prowizja byla placona przez kupujacego, jednak teraz gdzie mamy rynek kupujacego to prowizje placi przewazne osoba sprzedajaca.\nDlaczego pośrednik nie ma dostać kasy za swoją pracę?\nDostał zlecenie na wyszukanie działki? wyszukał\nzobowiązał się do za łatwiania formalności? zobowiązał\ni ma to wszystko robić za friko?\nCo innego gdy przychodzę do pośrednika i mówię: chće tę działkę a on 1,5% poproszę...\nmożna zawrzeć umowę przedwstępną (notarialną), wpłacić zaliczkę która w przypadku odstąpienia od umowy niestety przepada (jeśli sprzedawca odstąpi od umowy oddaje dwukrotną wysokośc zaliczki), a właściwą umowę notarialną zawrzeć już osobiście po obejrzeniu działki. Wszystko zależy od dogadania się ze sprzedawcą.\nMożna, należałoby wpisać w taką umowę klauzulę odnośnie stanu faktycznego (prawnego) przedmiotu umowy, żeby zabezpieczyć się między innymi przed takimi przypadkami jak przykład poniżej.\nKlauzule tą obłożyć karą umowną, bo skoro pośrednik pobiera prowizję w zamian za znalezienie oferty i przygotowanie jej do finalizacji powinien odpowiadać za jej stan prawny (np. obciążenie kredytem), jak i powinien mieć świadomość, że zatajenie przez niego - pośrednika cech istotnych, wiąże się odpowiedzialnością finansową.\nObowiązki pośrednika w obrocie nieruchomościami określa ustawa o gospodarce nieruchomościami D.U. z 2010, Nr 102, poz. 651 - rozdział 2, art. 179-183\nTekst ustawy można przeczytać tutaj - http://isip.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20101020651\nPośrednik nie odpowiada za obciążenie nieruchomości kredytem (za to odpowiada właściciel) a jedynie za sprawdzenie, czy takie obciążenie widnieje w Księdze Wieczystej. Znając numer KW, obecnie każdy sam już może to zrobić wyszukując na stronie http://ekw.ms.gov.pl/pdcbdkw/pdcbdkw.html\nPośrednik powinien okazać się licencją zawodową nadaną przez Ministra Infrastruktury (wykazy na stronie MI) oraz posiadać obowiązkowe ubezpieczenie, o którym musi poinformować klienta na jego żądanie - zwykle zapis o tym ubezpieczeniu widnieje w umowie.\nWszystko ładnie, pięknie... opisałeś jak to powinno wyglądać.\nAle znając brutalną rzeczywistość, zawsze możesz trafić na tego mniej uczciwego (przykład był podany), który mimo posiadania wszystkich uprawnień wymaganych prawem, jako człowiek wcale nie musi być na wskroś uczciwy, i z chęci czystego zysku wsadzi Cię na minę.\nNawet najlepsze zapisy prawne nie są wstanie przewidzieć wszystkich możliwych sytuacji jakie w obrocie walorami w szerokim tego słowa znaczeniu mogą się pojawić.\nCzynnik ludzki to zdaje się to nazywa\nJeszcze raz wszystkim bardz dziekuje za odpowiedzi i rady.\nZona w przyszlym tygodniu leci do Polski kupowac dzialke i pojawil sie now problem\nPosredni chce aby ona (zona) miala moje pelnomocnictwo potwierdzone u polskiego konsula.\nProblem nasz tej czasowy, po prostu nie ma czasu to zalatwic przed jej odlotem\nCzy rzeczywiscie malzonek nie moze w Polsce kupic dzialki ( na siebie tylko) bez pelnomocnictwa drugiego malzonka ?\nJeśli akt notarialny ma być spisany na ciebie i żonę to musi mieć pełnomocnictwo. Jeśli macie rozdzielność majątkową to może kupić na siebie.\nA jesli bedzie spisany tylko na zone to mozna to pozniej zmienic ?\nA bez rozdzielności majątkowej sama na siebie kupić nie może?\nLudzie kupują na siebie samochody, łodzie... w przypadku ziemi obowiązują inne zasady?\nTak właśnie myślę, że później można dokonać bez podatkowej darowizny\nOd 1 stycznia 2007 r. spadki i darowizny przekazywane w ramach najbliższej rodziny (tzn. od małżonka, rodziców, dziadków, dzieci, wnuków, pasierbów, ojczyma, macochy i rodzeństwa) są zwolnione od podatku. W całości. Nawet więc od bardzo wysokiej darowizny, choćby idącej w miliony złotych, czy spadku o olbrzymiej wartości (np. pałacu czy dzieł sztuki) nie trzeba już płacić podatku. Ani złotówki.\nObowiązują, znowelizowany od kilku lat – Kodeks Rodzinny:\nCzyli jednak ziemia rządzi się swoimi prawami.\nNie wiedziałem, bo ja takiej zgody nie potrzebuję.


Pracownicy z Ukrainy zadowoleni ze współpracy z Job Impulse – Jobimpulse.pl\nJobimpulse.pl > Blog > Pracownicy z Ukrainy zadowoleni ze współpracy z Job Impulse\n99% pracowników narodowości innej niż polska poleciłoby Job Impulse bliskim i znajomym, zaś 94% ankietowanych poleciłoby im obecne miejsce pracy. To najważniejsze wnioski z „Badania satysfakcji pracownika tymczasowego 2022”1 przeprowadzonego przez Job Impulse. Ponad połowa cudzoziemców, którzy wzięli udział w badaniu, to osoby z Ukrainy. Zarówno rzetelna agencja zatrudnienia, jak i pracodawca są obecnie dla przyjeżdżających zza naszej południowo-wschodniej granicy niezwykle ważnymi elementami odnalezienia się w nowej rzeczywistości.\nKompletność informacji uzyskanych od specjalisty Job Impulse na etapie rekrutacji, dostępność specjalisty oraz życzliwość i chęć pomocy z jego strony, a także jakość współpracy z agencją pracy tymczasowej – to jedne z aspektów, jakie pojawiły się w ankiecie. Jej wyniki wskazują na to, że pracownicy tymczasowi wysoko oceniają współpracę z Job Impulse i polecają ją swoim bliskim oraz znajomym.\n– Badanie satysfakcji pracowników tymczasowych przeprowadzamy cyklicznie od 10 lat. Dzięki niemu możemy dowiedzieć się, jak jakość naszych usług oceniają pracownicy – zarówno ci z Polski, jak i cudzoziemcy. Zauważamy, że z każdym kolejnym rokiem oceny te coraz bardziej przekładają się na polecenia. W 2021 r. rekomendacje to niemal 25% wszystkich kanałów pozyskiwania kandydatów z zagranicy – mówi Łukasz Koszczoł, Prezes Job Impulse. To szczególnie ważne dziś, kiedy pracy poszukuje tak wiele osób z Ukrainy. Cieszymy się, że Ukraińcy mają zaufanie do naszych specjalistów i polecają współpracę z nami – dodaje.\nAnkietowani wysoko ocenili także atmosferę w miejscu pracy oraz relacje z bezpośrednim przełożonym. To już zasługa udanej współpracy z klientami Job Impulse.\n– Bardzo cieszy nas skala i efektywność podejmowanych działań. Zadowoleni klienci oraz usatysfakcjonowani pracownicy tymczasowi to cel, jaki przyświeca nam w naszej pracy od początku. Oznacza to, że kandydaci trafiają do odpowiednich firm, prowadzonych przez rzetelnych, godnych zaufania pracodawców – dodaje Łukasz Koszczoł. To duża zasługa naszych specjalistów, którzy dzięki swojemu doświadczeniu i znajomości branży, a także potrzeb klientów, dobierają pracowników do konkretnych organizacji i zespołów – dodaje.\nObok badania pracowników tymczasowych Job Impulse co roku przeprowadza także ankietę wśród swoich klientów. Tegoroczny wynik również tego badania jest dla Job Impulse bardzo pozytywny – współpracę z firmą poleciłoby aż 99% klientów.