Wysłany: 2009-07-01, 11:58 Wrocławiu odezwij się\nmam pytanie odnośnie CAŁEGO WROCŁAWIA\n1. Kto gra jeszcze i zbiera figurki SWM?\n2. Kiedy i gdzie są turnieje i co jest z ligą bo dawno już nikt tu nie pisał?\nWysłany: 2009-07-02, 22:46\nJa gram ale to chyba już wiesz.... i ja moge zagrać jak ktoś poprosi ale w sierpniu bo mnie w lipcu nie ma.\nWysłany: 2009-07-08, 10:18\nwnoskuje, że ,,zawodowe" (turnieje, ligi itp) SWM umarlo we wrocku. Ostatni turniej był w marcu, i między innymi dla tego ja przestałem zbierać minisy. Jeżeli chcecie turnieje, to se je organizujcie, proste ;p\nWysłany: 2009-07-14, 17:24\n,,to se bedziemy organizować'' i skoro nie zbierasz minisów to po co Ci Cade i inne z poszukiwanych?\nWysłany: 2009-07-15, 15:19\nSWM umarlo we wrocku.\nJest to nieprawda. Ja, Buśka, cody i Bartek gramy od czasu do czasu we własnym gronie. Na turnieje chodziłbym chętnie gdybym nie musiał dojeżdżać godzinę czasu.\nWysłany: 2009-07-16, 21:59\n4 osoby grające we wlasnym gronie, i nikt wiecej nie przyznający się do gry we Wrocku właśnie OZNACZA że SWM we wrocku umarło. Ja pamiętam czasy kiedy na turnieje przychodziło 15-16 osób, i to było standardem, a prz tym każdy miał inny skład. A z tego co pamiętam jak wy zaczeliście chodzić na turnieje, jak 6 osób na nim był to już się wydawało że jest tłum, a na dodatek prawie wszyscy grali tym samym składem. Ba, powiem nawet że SWM we wrocku było w stanie argonalnym jak dopiero co zaczynaliście grać.\nWojtasza, nie martw się, nie musisz dojeżdżać na turnieji których nie ma\nWiem Buśka że ci z dedukcją nie idze, dlatego ci pomogę.\nN-I-E , C-H-C-Ę , M-I , S-I-Ę , R-O-B-I-Ć , A-K-T-U-A-L-E-K !!!!!!!!!!!!!!!!\nSorry za offtopa, ale prosze moderacje, żeby przynajmiej na razie nie usuwali tego posta xD\nWysłany: 2009-07-17, 11:27\nTaaa... właśnie chodzi o to, że to kiedyś było dużo osób, ale z tego "wyrośli"... ja chętnie gram, ale jak idę na turniej i nawet ten który go organizuje nie wziął figurek... ja mogę grać jak ktoś zechce, ale w sierpniu, bo teraz wyjeżdżam.(pisać na priv kto chce pograć)\nMasz rację sinus z tymi sqadami... ale wszyscy próbują\_ próbowali wygrać turniej i przez to się tak działo...\nWysłany: 2009-07-18, 00:19\nPod koniec mojej ,,kariery" udowodniłem, że wcale nie trzeba mieć przekomba, by turniej wygrać więc...\nWysłany: 2009-07-19, 11:14\nTaaa... właśnie chodzi o to, że to kiedyś było dużo osób, ale z tego "wyrośli"...\nNawet nie chodzi o to czy ktoś z tego wyrósł czy nie. Turnieje upadły bo kiedyś granie oznaczało przyjemność, a z czasem okazywało się, że wszyscy przychodzą tylko po to, by wygrać.\nWina leży również po stronie firmy wydającej SWM; wraz z kolejnymi dodatkami postacie z nowszego były silniejsze (nie mówiąc o tym że brzydsze) od wcześniejszego. Tym samym nie każdemu chciało się wydawać masy pieniędzy tylko po to, żeby móc utrzymywać się "na szczycie".\nWszystko to doprowadziło w końcu do niemal całkowitego "wymarcia" graczy we Wrocławiu.\nWysłany: 2009-07-21, 11:15\nN-I-E , C-H-C-Ę , M-I , S-I-Ę , R-O-B-I-Ć , A-K-T-U-A-L-E-K !!!!!!!!!!!!!!!\nA gdzie ty to masz napisane i z dlaczego myślisz że mam problemy z dedukcją? Zaczynamy się denerwować nie umiemy inaczej powiedzieć tylko od razu pojeżdżać ? też tak mogę\nA w związku co do turniejów ja mogę grac nawet samymi droidami. Najlepiej było na patrolach gdzie składów nie było pro tzn<boba bh landspeeder han rh> czy innych jeszcze lepszych\nProponuje np.Luke<o ile jeszcze masz figsy i o ile by Ci się chciało>czy mógłbyś zorganizować turniej ja bym z chęcią pojechał i nawet Ty ja mój brat i może pan ze sklepu by grali to już są 4 osoby czyli taki minimum.+ wojtasza cody + z naszego osiedla z 2 typów i od nowa można robić turnieje tak jak było wcześniej.\nDlaczego ja nie przyjeżdżam na turnieje??\nOdpowiedź jest prosta. bo sinus zawsze wygrywa i jaki to ma sens gdy on bierze bobe mc manadalorów i jedzie z clokedem na wszystkich?? Albo bierze inne wypasione figurki i robi takie comba że się nikomu nie chce grać??\nproponuję aby składy przed turniejem były sprawdzane i żebyśmy grali róznymi składami\nOstatnio w moim domu były fajne gry gdzyż ja wojtasza cody brat i marcin graliśmy składami w których nie było przegiętych figurek np. bartek grał sepami ja grałem republiką cody grał republika wojtasza również marcin yuzanami. Wszyscy byli zadowoleni bo każdy miał równe szanse i nie było przegiętych składów bo każdy chciał wypróbować nowe figurki trafione w JA jak i również zagrać starymi figurkami żeby nie leżały w pudełku i się kisiły.\nSugestie za i przeciw piszcie w tym temacie\nWysłany: 2009-07-21, 14:30\nNie za późno na takie przemyślenia? Plany były ale wy się nigdy nie chcieliście zgodzić. Czemu nie było turnieju utinii? Bo wy kupowaliście figurki tylko pod koba i tych trochę słabszych nie mieliście. Było, minęło. Ludzie posprzedawali figurki i nikt nie będzie wracał. Minisy we Wrocku upadły.\nTrzeba się z tym pogodzić\nWysłany: 2009-07-21, 19:17\nAh właśnie jeśli tak mówisz to się tego trzymaj Ciebie na turniejach prawie wcale nie widziałem nawet jak jeszcze dużo ludzi przychodziło. Pomysł jest na odbudowanie SWM we wrocku a comba dlatego kupowalismy bo doszło do tego że każdy turniej wygrywała pewna osoba lub dwie i ja np. grając moja republiką cieszyłem sie z miejsca czwartego na 7 osób. Gdy juz zakupiłem to combo wtedy zrobiło się ciekawiej bo juz mogłem pomyśleć o pierwszym czy drugim miejscu bo co to za sens był dawać 10 zł na jakiegoś badziewnego tuskena a co turniej jedna osoba zawsze wygrywała...\nJa z chęcią przyjdę na turniej tylko niech go ktoś zorganizuje i niech ktoś przyjdzie. Na ostatnim turnieju jakim byłem był luke ja brat i pan ze sklepu... dlatego się zraziłem bo nie ma z kim grac. I wy mi mówicie że swm we wrozku upada. To weźcie przyjdźcie na turniej a nie ciepło w domku siedzicie i ciagle słysze Swm we Wrocku upada itp...\nJuż nawet zacząłem dokupywać armie do lotra i chce się wybrać na turniej LUDZIE OGARNIJCIE SIĘ!!!\nWysłany: 2009-07-21, 20:37\nAh właśnie jeśli tak mówisz to się tego trzymaj Ciebie na turniejach prawie wcale nie widziałem nawet jak jeszcze dużo ludzi przychodziło.\nTaaaak? To ciekawe ale zacząłem zbierać minisy o wiele wcześniej od ciebie. Prawdę mówiąc byłem jak się rodziła liga sw we wrocku. Chodziłem na wiele turniejów, kilka udało mi się wygrać, 2x 2 m-ce na dniach fantastyki, 2 na strategiconie itd. Więc nie mów mi, że nie przychodziłem jak jeszcze dużo ludzi przychodziło, dla mnie turniej na cztery osoby to jest nic. Wcześniej można było pograć i czerpać z tego przyjemność, a nie 90% składów identycznych, obowiązkowo Boba BH + coś jeszcze co akurat było "w modzie". Zresztą pomyśl ja nie zawsze mam czas. W zeszłym roku jak mogłem pojawić się na turnieju raz na cztery mieśiące to był sukces.\nTo raz. Dwa zniechęcił mnie Wizzard ze swoją polityką wydawania minisów. Przestało mi się to po prostu podobać i tyle.\nJa z chęcią przyjdę na turniej tylko niech go ktoś zorganizuje i niech ktoś przyjdzie.\nCo za problem zorganizować turniej samemu Zwłaszcza, że nie musi być ze wpisowym jak ktoś nie chce stracić kasy. Trzeba tylko zwołać ludzi i po krzyku.\nWysłany: 2009-07-21, 20:39\nwłaśnie zwołuje ludzi!!!!!!!!!!!!!! tylko nikt jeszcze nie wyraził chęci a więc gdybym zorganizował turniej w przyszłym tygodniu czy ktoś by był ??\nWysłany: 2009-07-21, 20:46\nPisałeś że z twojego osiedla w minisy gra z 10 ludzi, niech sie zarejestrują, uaktywnią. Jak się złożycie po 10zł to będą 2 boostery i może sfan wam coś dorzuci.\n10 ludzi grających regularnie to spokojnie można lige robić i minisy wracają do wrocka


Sejm zdecydował o powołaniu komisji śledczej ds. Amber Gold - GazetaPrawna.pl\n19 lipca 2016, 20:34\nZa powołaniem komisji zagłosowało 444 posłów, nikt nie był przeciw, jedna osoba wstrzymała się od głosu. / Wikimedia Commons\nGłosowanie przeciw rozszerzeniu tematyki o SKOK-i Konwiński skomentował stwierdzeniem, że posłowie PiS najwyraźniej mają coś do ukrycia "i siedzą w kieszeni senatora Biereckiego" (Grzegorz Bierecki - twórca kas SKOK - przyp.red).\nkomisja śledcza ws. Amber Gold sejm Amber Gold\nGdzie sa pieniadze\nA co ze SKOKami? Czy ktoś juz zbadał ten przekręt i czy złodzieje zostaną ukarani? Wyprowadzone środki zostały zwrócone wierzycielom kosztem całego społeczeństwa a kto je zwróci ludziom?


NBA News: 44 punkty Hardena, Wizards zamordowani w Oakland - Gwiazdy Basketu\n44 punkty, 7 zbiórek Jamesa Hardena. Chrzanić to! Michael Jordan i Kobe Bryant mieli swój fade-away, znakiem rozpoznawczym Brody jest step-back poprzedzony kiwką między nogami oraz… osobiste, hehe. 21/22 wczoraj z linii rzutów wolnych, czyli dwa razy więcej niż cała drużyna przeciwna, w tym przypadku Indiana Pacers.\nTo już piąty raz w tym sezonie gdy oddaje więcej wolnych w meczu niż przeciwnicy! Bez Howarda i Trevora Arizy! W pierwszej kwarcie w pojedynkę zdobył tyleż samo punktów co rywale, a w czwartej dołożył kolejnych 19 oczek. Gość grał niemal bezbłędnie, w ostatniej odsłonie spudłował jeden rzut wolny, jeden rzut z gry oraz raz szarżował w ataku.\nPojawia się zasadnicze pytanie: co sądzić o Rakietach (47-23)? Czy sędziowie w playoffs będą równie wrażliwi jeśli idzie o gwizdki inicjującego kontakt Hardena? Kiedy i w jakie formie powróci Dwight Howard oraz czy ktoś jest w stanie go zastąpić?\nWczorajszego meczu ze słabą Indianą nie można traktować jako prognostyku, ale jedno Wam powiem – jak tylko urazu nadgarstka doznał Patrick Beverley – obwodowi Pacers przy Jasonie Terrym robili co chcieli. Beverley ma swoje ograniczenia, ale jego pozycja w zespole jest kluczowa. To samo znany kibicom gdyńskim Donatas Motiejunas. Długo czekaliśmy na przełom, ale dopiero zwiększona rola w tym sezonie sprawiła, że poczuł wiarę w siebie. Rozdaje piłki ze środka, wkręca się pod obręcz między rękami potężniejszych rywali, trafia zza łuku. Wczoraj miał problemy z silniejszym Hibbertem, ale 17 punktów dostarczył, widzieliście to?\nCorey Brewer pokazał, że choć na otwartej przestrzeni i w szarpanej grze nie ma sobie równych, w ataku pozycyjnym gra zwyczajnie głupio.\nSheio 24 Marzec, 2015 at 13:40\nasdasd 24 Marzec, 2015 at 13:46\nMJ1981 24 Marzec, 2015 at 13:49\nD-Will jest mi obojetny..nie lubie cwaniaków typu James i Westbrook choc sa kapitalnymi graczami. popostu jakos nie budza mojej sympati. Lubie Stepha Curry, Lillarda, Rose’a czyli kolesi ktorzy po cichu miażdża przeciwnikow bez tych wszystkich demonstracji groznych min i napinania sie.. Niech gra mowi za ciebie..\ngość 24 Marzec, 2015 at 14:32\nLubię wszystkich i wszystkie drużyny, to tylko koszykówka 😀\npepe291086 24 Marzec, 2015 at 14:34\nZgadzam się, Patrick Beverley to klucz do sukcesów Houston.. Co do Williamsa, w tym momencie uważam , że jest najbardziej przepłacanym zawodnikiem w całej lidze.. Oglądałem spotkanie Warriors vs Wizzards.. Konferencje wschodnią a zachodnią dzieli ogromna przepaść i to jest bardzo smutne bo Wizz zajmują piąte miejsce w swojej konferencji a w starciu z GSW wyglądali jak zespół z dna tabeli…\nNba.16 24 Marzec, 2015 at 14:45\nprzestancie oceniac Dwila przez pryzmat sloana, bo wasza ocena jest zaklamana. Za czasow utah byl przekozakiem dlatego dostal taki kontrakt , to nba tu za ladne oczy nie dostajesz 20 baniek za sezon\nShey 24 Marzec, 2015 at 14:49\nSkąd w Utah wziął się Fisher?\nMJ1981, nie wrzucałbym do jednego worka płaczka Jamesa i petardę Westbrooka, Russel często gra głupio sam nie jestem jego fanem ale mam wrażenie że dla zwycięstwa zeżarłby parkiet razem z podstawą kosza, nie widzę tu analogi do flopów, płaczu i użalaniu się nad sobą które często uskutecznia James jak mu nie idze\nPejo 24 Marzec, 2015 at 15:01\nWizards nie mieli nic do gadania.\nVino 24 Marzec, 2015 at 15:18\nWie może ktoś o której mecz Gonzaga vs UCLA?\nBobciu 24 Marzec, 2015 at 15:24\nZgadzam się w 100%. Gdzie James, a gdzie Westbrook… Do niedawna drugiego nie mogłem zdzierżyć, zwyczajnie mnie leczył… Po kilku meczach OKC dalej go nie lubię ale kopara opada i robię karpika przy każdej okazji. Zero krzywienia się, narzekania, manifestowania, zbędnego [email protected]#$nia – wzrok zabójcy, spina, pełen power i tak jak piszesz, jakby miał wciągnąć parkiet nosem, jak nie cały stadion! Fotka z ostatniego “NBA News o 10. triple double Russa” i spojrzenie na statuetkę – ostatnio widać je coraz częściej.\nWizards – powtórka z rozrywki po przerwie na kilka wygranych. Z tą różnicą, że jest totalna bieda. Po dzisiejszej pierwszej połowie, koniec z zarywaniem nocek na Wiz. Nie da się. Jak bardzo lubię MG, tak bardzo ściska mnie w żołądku oglądając mecze… Teraz jest -10 do morale, -100 do motywacji, -1000 do stylu +10000 do żenady, frustracji i [email protected]#nia… BLEEH!\nMJ1981 24 Marzec, 2015 at 15:32\nJa wrzuciłem ich do jednego worka z napisamem nielubiani przezemnie. Jak ma wybrac kogo bardziej to Jamesa i to o lata swietlne. Westbrook mnie denerwuje tym swoim cwaniackim stylem bycia i tylko tyle. Jamesa nie lubie z wielu innych powodów. Styl gry Westbrook ma mega widowiskowy.Poprostu jako człowiek mnie denerwuje. James mi sie nie podoba pod kazdym wzgledem. Nie kazdemu podoba się to samo. Takto juz jest.\npln 24 Marzec, 2015 at 16:23\nKtoś powinien sprawdzić ile z tych fauli Brody było naciąganych, bo coś mi się wydaje, że sporo.\nZreszta PO zweryfikuje:D\npepe291086 24 Marzec, 2015 at 16:27\n@pln. Jesteś największą pie%dołą na tej stronie.\nmaciaso20 24 Marzec, 2015 at 16:59\nDeron Willams to najbardziej znienawidzony przez mnie gracz w NBA.\nNie nawidze gościa!\npezet 24 Marzec, 2015 at 17:39\nWg. mnie to Nets powinni zrobic z D-Willem to samo co Pistons zrobili ze Smithem. Moze gosc nie psuje atmosfery i nie pali cegiel ale lepiej sciagnac ten kontrakt I szukac perspektyw na nastepny sezon. D-Will to nadal bardzo przydatny zawodnik i na pewno kilka ekip by sie za nim rozgladalo.\ndawid1714 24 Marzec, 2015 at 20:26\nNie ma nic do Derona. Kiedyś uważany za jednego z najlepszych PG teraz daleko mu do tego żeby być w konwersacji.\nCo do Wizards to przejdą 1 rundę.Zagrają pewnie z Toronto.\nW następnym sezonie Wittman definitywnie powinien wylecieć.\nNene może być największym wzmocnieniem Wizards jak i kotwicą.\nKiedy gra na poziomie jak rok temu z Bulls jest świetnym dodatkiem do Walla, Beala i reszty.\nW tym sezonie pamiętam mecz z Chicago (2 faule techniczne 0-8 z gry) dziś tyle strat. Dostaje piłkę i wjazd pod kosz bezwzględu co się nie dzieje.\nsoviik2 24 Marzec, 2015 at 20:41\nCoraz częściej nie można obejrzeć wszystkich filmików :/


Jak korzystać z kasetonów reklamowych? - Ivax\nHelena Lewandowska Marketing 17 marca, 2017 | 0\nKasetony reklamowe to oprócz rollup’ów, ścianek prasowych, na tle których klienci mogą zrobić sobie zdjęcia, czy wizytówki i inne materiały promocyjne zgodne z naszym planem marketingowym są niezwykle skuteczne podczas wydarzeń, na których obecna jest firma.\nZalety marketingowe kasetonów\nNowoczesne kasetony reklamowe składają się z dwustronnego płótna podświetlanego, które możemy używać w różnych miejscach. Na płótnach możemy nadrukować dowolną grafikę, logotyp, czy przekaz marketingowy zgodny z przyjętym planem kampanii reklamowej. Kasetony reklamowe mogą przybierać różne kształty, figury, czy kolory. Najpopularniejszym jednak jest forma prostokąto wymiarach metr na trzy metry, który ze względu na swą długość pozwala na zmieszczenie dowolnego tekstu, który zobaczą nasi klienci. Podczas wydarzeń branżowych, na których obecna jest firma warto zaopatrzyć się w liczne gadżety reklamowe, takie jak długopisy reklamowe, ołówki, kalendarze na kolejny rok kalendarzeowe, czy pendrive’y z grawerem. Pozwoli to na zaciśnienie więzów pomiędzy firmą, a klientem, który z pewnością wybierze naszą firmę przy kolejnym wyborze usługodawcy. Nowoczesne kasetony reklamowe można zakupić łącznie z całym sprzętem, takim jak profesjonalną torbę, w której w miarę elastycznie możemy przenosić nasze materiały. Najpopularniejsze kasetony zasilane są przez jeden zasilacz, podłączając wtyczkę do gniazdka 220V.\nSprawia to, że praktycznie wszędzie kaseton możemy podłączyć – czy to na zewnątrz, czy w pomieszczeniu – jedynym warunkiem jest dostęp do prądu. Dobra inwestycja w materiały marketingowe powoli się zwróci, jeśli dzięki nim uda nam się pozyskać nowych klientów do współpracy, gotowi zapłacić za nasz produkt, czy usługi, których wykonaniem zajmuje się nasza firma.\nPoprzedni: Poprzedni wpis: Godne zaufania biura rachunkowe w Bydgoszczy\nNastępny: Następny wpis: Ochrona pracowników migrujących


Citybreak w Lublanie w lutym, Warszawa Modlin (WMI) - Lublana (LJU)\nCitybreak w Lublanie w lutym 🧣\nflight 727 zł\n< Powrót do tanich lotów do Słowenii\ncalendar_today 07.02.2022 (poniedziałek) - 11.02.2022 (piątek)\nflight_takeoff Z: Warszawa Modlin (WMI) DO: Lublana (LJU)\n727 zł / os.\nData ostatniej aktualizacji ceny: 18-10-2021 09:26. Ceny biletów lotniczych zmieniają się cały czas. Ceny są aktualne w momencie ich ostatniej aktualizacji.\nhotel Holiday Inn Express Ljubljana ⭐⭐⭐\nObiekt Holiday Inn Express - Ljubljana zapewnia bezpłatne WiFi. Znajduje się on w Lublanie, 5 km od zamku i 2 km od terenów targowych. Na miejscu działa bar. Do dyspozycji Gości jest ogród i taras. Obiekt zapewnia bezpłatny parking.\nPokoje są komfortowo urządzone i wyposażone w klimatyzację (...) , biurko oraz telewizor LCD. Obejmują one łazienkę z prysznicem, suszarką do włosów i bezpłatnym zestawem kosmetyków.\nO poranku serwowane jest śniadanie w formie bufetu. Czytaj dalej\nnight_shelterTyp obiektu: Inn\nlocation_on Podmilscakova 51, 1000, Lublana (1.8 km od centrum) Zobacz na mapie\nOcena hotelu: 9.1 / 10 (liczba opinii: 8)\nZobacz więcej noclegów w Lublanie\nhotel Urban Hotel Ljubljana ⭐⭐⭐⭐\nUrban Hotel Ljubljana to popularny wybór wśród turystów odwiedzających Lublanę, zarówno w celach turystycznych, jak i biznesowych. Hotel posiada wszystko, czego potrzeba do komfortowego pobytu. Darmowe Wi-Fi we wszystkich pokojach, całodobowa ochrona, codzienne sprzątanie, całodobowa recepcja, przec (...) howalnia bagażu to tylko niektóre z oferowanych udogodnień. Zaprojektowane z myślą o komforcie, wybrane pokoje wyposażone są w telewizor LCD / ekran plazmowy, garderobę, pościel, lustro, ręczniki, aby zapewnić spokojny sen. Dostęp do placu zabaw dla dzieci, ogród jeszcze bardziej uprzyjemni Państwu pobyt. Aby zapewnić niezawodną obsługę i profesjonalny personel, Urban Hotel Ljubljana zaspokoi Twoje potrzeby. Czytaj dalej\nlocation_on Stefanova ulica 4, Ljubljana (0.4 km od centrum) Zobacz na mapie\n380 zł / 2 os. za noc\nOcena hotelu: 9.3 / 10 (liczba opinii: 74)\nUbezpieczenie turystyczne do Słowenii\n1258 zł / os.\nCo zobaczyć w Lublanie? Atrakcje turystyczne\nOśnieżone szczyty Alp, ciepłe wody Adriatyku i światowej klasy zabytki - to wszystko posiada niewielka Słowenia, rozciągająca się na powierzchni jedynie ok. 20 tys. km kw. Niestety wciąż stoi w cieniu swoich słynnych sąsiadów. Dla gór turyści jeżdżą do Austrii, dla Adriatyku do Chorwacji, a dla zabytków do Włoch. Także Polacy najczęściej traktują Słowenię jedynie jako kraj tranzytowy, w którym zatrzymują się na chwilę podczas trasy na południe. Warto jednak zostać tam na dłużej!\nKlimat w lutym w Lublanie\nŚrednia temperatura w lutym wynosi 1.2°C. To drugi najchłodniejszy miesiąc w roku. Średnie opady wynoszą 83mm.\nW Lublanie jest ta sama strefa czasowa co w Polsce.\n6 dni w Lublanie na sylwestra flight_takeoffGdańsk (GDN) - Lublana (LJU) hotelHotel 4* ze śniadaniami\n6 dni w Lublanie w grudniu flight_takeoffGdańsk (GDN) - Lublana (LJU) hotelHotel 4* ze śniadaniami\nWeekend w Lublanie w styczniu flight_takeoffBerlin (BER) - Lublana (LJU) hotelHotel 4* ze śniadaniami\nTydzień w Lublanie w grudniu flight_takeoffKraków (KRK) - Lublana (LJU) hotelHotel 4* ze śniadaniami\n5 dni w Albanii w lutym flight_takeoffBerlin (BER) - Tirana (TIA) hotelHotel 3* ze śniadaniami\n6 dni w Belgradzie w lutym flight_takeoffBerlin (BER) - Belgrad (BEG) hotelHotel 2* ze śniadaniami\nTydzień w Sofii w lutym flight_takeoffGdańsk (GDN) - Sofia (SOF) hotelHotel 3* w centrum\n6 dni w Sofii w lutym flight_takeoffWarszawa Modlin (WMI) - Sofia (SOF)


(na Wniebowzięcie Matki Bożej)\nKardynał Karol Wojtyła w Kalwarii Zebrzydowskiej - 22 VIII 1974\nHomilia wygłoszona w Kalwarii Zebrzydowskiej w czasie Odpustu Wniebowzięcia NMP\nPragnę naprzód pozdrowić wszystkich pielgrzymów, którzy dzisiaj przybywają na Kalwarię, ażeby uczcić Matkę Bożą Wniebowziętą.\nNaprzód pozdrawiam tych, którzy przybyli z najdalsza. A wiadomo że przybywają tutaj pielgrzymi z Lubelskiego, z Radomia i z Bydgoszczy, ze Śląska i z diecezji tarnowskiej. Jako gości pozdrawiam ich wszystkich naprzód, chociaż może nie wszystkich wymieniłem, a na końcu pozdrawiam diecezjan; tych wszystkich pielgrzymów, którzy tutaj przybyli z naszej krakowskiej archidiecezji. Pozdrawiam bardzo serdecznie siostry zakonne, których wiele widzę wśród was; pozdrawiam wszystkich kapłanów - diecezjalnych i zakonnych. Od razu też zwracam słowa gorące do stróżów tego sanktuarium, oo. bernardynów, oraz do kapituły metropolitalnej krakowskiej, która dzisiaj celebruje tę sumę.\nMoi drodzy, święto Wniebowzięcia Matki Bożej, które jest tak drogie sercom wszystkich chrześcijan, a zwłaszcza wszystkich Polaków, gromadzi nas tutaj dzisiaj na Kalwarii. Jednakże pozdrawiając się w dniu dzisiejszym, musimy pomyśleć o tych wszystkich, którzy nie tylko dzisiaj tu przybyli, ale przybywali przez cały tydzień - a może i dawniej jeszcze; przybywali, jeszcze zostali albo też już odeszli. Na Kalwarię bowiem, ażeby święcić uroczystość Wniebowzięcia, trzeba przyjść nie na jeden tylko dzień, nie na jedno nabożeństwo, ale na dłużej. I trzeba - jak to dobrze wiecie wy, pielgrzymi - naprzód obejść dróżki. A te przypominają nam na pierwszym miejscu mękę Pana Jezusa, Jego Drogę Krzyżową; począwszy od Wieczernika poprzez Piłata aż na szczyt góry Ukrzyżowania.\nKiedy tak obchodzimy dróżki Pana Jezusa - Drogę Krzyżową - kiedy rozważamy po kolei te wszystkie wydarzenia, które się na nią składają, wówczas musi nam stanąć przed oczyma wielka męka, wielkie cierpienie Syna Bożego. A to cierpienie zostało przez Niego dobrowolnie przyjęte - w Ogrojcu przede wszystkim; przyjęte z rąk własnego Ojca. I może nawet powstać w naszych myślach taka refleksja: dlaczego, dlaczego tak? Dlaczego - jak mówił Apostoł - „swojemu własnemu Synowi Ojciec nie przebaczył”? I dalej prowadzi myśl: „lecz Go uczynił grzechem za nas”? Dlaczego tak?\nMógłby ktoś w tym widzieć jedynie bezwzględną, surową sprawiedliwość. A tymczasem w tym się objawiła największa miłość. Bo - czytamy: „tak Bóg umiłował świat, że Syna swojego Jednorodzonego dał”; właśnie na tę mękę, właśnie na tę Drogę Krzyżową, właśnie na to ukrzyżowanie Syna swojego Jednorodzonego dał. - Czytamy dalej: „ażeby żaden z nas nie zginął, ale miał żywot wieczny”.\nWięc kiedy tak chodzimy po tych dróżkach i rozważamy, wówczas musi się nam objawić ta wielka ojcowska miłość; męka Jezusa Chrystusa tej miłości nam nie przesłania, ale ją właśnie odsłania. To jest rozważanie najwłaściwsze w Roku Świętym; bo pisze Apostoł: „pojednał nas przez krzyż swojego Syna”. A wiecie dobrze, że Rok Święty odbywa się pod hasłem „pojednania” - „Odnowa i pojednanie”: „pojednał nas przez krzyż swojego Syna”.\nWy wszyscy, którzy tutaj przybywaliście przez tyle dni i dzisiaj przybywacie na pielgrzymkę Roku Świętego, przybywacie w duchu odnowy i pojednania. Trzeba więc, ażebyśmy sobie uświadomili głębię tego pojednania: jak ono głęboko sięga w planach Bożych. Każdy z nas, ażeby się pojednać z Bogiem, musi się nawrócić, musi żałować za grzechy; musi je wyznać, postanowić poprawę. To jest nasz ludzki wymiar pojednania z Bogiem. I na pewno w naszej pielgrzymce wszyscy przez ten ludzki wymiar pojednania z Bogiem przyszliśmy. Ale pamiętajmy, że to pojednanie w naszym ludzkim wymiarze nie byłoby pojednaniem, gdyby nie ta Droga Krzyżowa, gdyby nie to pojednanie przez krew z krzyża Jego.\nDlatego też bardzo wymowne jest to sanktuarium kalwaryjskie. Drodzy pielgrzymi, wyznam wam, że ogromnie lubię tu przychodzić; może słowo „lubię” jest niewłaściwe: czuję potrzebę, żeby tu przychodzić, bo tu się odkrywa wciąż na nowo te najgłębsze prawdy naszej wiary. Odkrywa się ludzki i Boski wymiar pojednania. Odkrywa się Ofiarę Chrystusa i odkrywa się na dnie tego wszystkiego miłość Ojca. O tej miłości tak lubią dzisiaj śpiewać młodzi: „liczę na Ciebie, Ojcze, liczę na miłość Twą”.\nMoi drodzy przyjaciele, ta rachuba, to, że liczycie na miłość Ojca, to właśnie przez dróżki kalwaryjskie, przez krew krzyża Jego staje się dla nas w pełni rzeczywistością. I dlatego dobrze, że tu przychodzicie, zwłaszcza wy młodzi. Dobrze, że chodzicie po tych dróżkach i że sięgacie tak w głąb naszej wiary, a zarazem w głąb swoich sumień. Ta Kalwaria buduje człowieka, ta Kalwaria odbudowuje człowieka. Odbudowuje człowieka wewnętrznego, duchowego.\nDzisiaj jest wiele spłycenia, wiele powierzchowności. Narasta fala zmysłowości, użycia, lekkomyślności. Dobrze, że są tacy, co w pielgrzymce przychodzą na Kalwarię, bo tutaj się odbudowuje człowiek. Uzyskuje swój właściwy, ludzki i Boski wymiar.\nNa drogach kalwaryjskich, na tych dróżkach, spotykają się niejako losy Syna i Matki. Tymi samymi szlakami chodzimy, rozpamiętywając mękę Chrystusa i Jego krzyż, i rozpamiętywając odejście Maryi - błogosławione Jej przejście z życia ziemskiego do chwały Wniebowzięcia. Na pewno Maryja była szczególnie umiłowana przez Boga. Była umiłowana dlatego, że wybrał Ją na Matkę swojego Syna. Ta miłość wyraziła się na samym początku, w Jej niepokalanym poczęciu: w wolności od grzechu, w pełni łaski, w świętości życia; kresem było Wniebowzięcie.\nI dobrze, że dróżki kalwaryjskie łączą szlaki Matki ze szlakami Syna; że łączą szlaki Maryi z Drogą Krzyżową Chrystusa. Maryja bowiem, na czas swojego życia, tak wybrana, tak uprzywilejowana przez Boga, tak pełna łaski - była postawiona wobec wielkich zadań i cierpień. Te cierpienia miały swoje źródło w tajemnicy Jej duszy: tą tajemnicą był Chrystus, Syn Boży; tak bardzo niezrozumiany, prześladowany i na końcu ukrzyżowany.\nCierpienia Matki były proporcjonalne, na ludzką miarę, do Ofiary Syna ludzkiego i Bożego. A tajemnica Wniebowzięcia jest ukoronowaniem całej tej drogi, tak jak nam to ukazuje Kalwaria.\nDzisiaj przeżywamy radość; ale do tej radości, drodzy pielgrzymi, wszyscy dochodziliśmy poprzez Drogę Krzyżową Jezusa Chrystusa, poprzez dróżki Jego Matki. I dlatego też jest ta Kalwaria najodpowiedniejszym sanktuarium, ażeby tutaj przeżywać Rok Święty i zyskiwać łaski Roku Świętego. Te łaski Roku Świętego, które są związane z określoną datą, ćwierćwieczem naszego stulecia i z każdym następnym (co 25 lat Kościół obchodzi Rok Święty), te łaski Roku Świętego są w roku bieżącym i przyszłym ściśle związane z tajemnicą Chrystusowego krzyża. Tam jest źródło naszego pojednania z Bogiem. Te łaski są związane z pośrednictwem Maryi, Matki Chrystusa, do której zwracamy się, śpiewając: „Matko Bolesna, do serca Twego mieczem boleści wskroś przeszytego...”.\nI te łaski są związane z wszystkimi zasługami, z ofiarami, z całym tym olbrzymim skarbem, jaki naród otrzymał w ciągu dziejów zbawienia, w ciągu dziejów Kościoła. Te wszystkie łaski są związane z zasługami świętych, błogosławionych i tych, których znamy z kalendarza liturgicznego i z hagiografii Kościoła, i tych, którzy tylko Bogu są znani. Może, drodzy bracia i siostry, te łaski są związane także i z waszymi zasługami. Bo jestem przekonany, że wśród tych, którzy mnie słuchają, także są święci; ich świętość Bogu samemu jest znana, ich zasługi, ich udział w skarbcu duchowym Kościoła należą wyłącznie do Bożej ekonomii zbawienia.\nPragnę teraz z tego dzisiejszego rozważania wyciągnąć wnioski pod adresem wszystkich pielgrzymów, którzy dzisiaj tu przybyli, i tych, którzy przybywali tutaj w ciągu całego tygodnia; a zwłaszcza pod adresem młodzieży; bo tak się dzieje w ostatnich latach, że Kalwaria staje się umiłowanym sanktuarium młodzieży.\nMówił mi ksiądz biskup w piątek, wróciwszy z „pogrzebu” Matki Boskiej, że w większości uczestniczyła młodzież. Wczoraj uczestniczyłem w ich specjalnym czuwaniu wigilijnym; dzisiaj także widzę bardzo wielu młodych. To jest szczęśliwy objaw.\nWięc te wnioski są takie: naprzód, drodzy pielgrzymi, trzeba, ażebyśmy stąd, z Kalwarii, odeszli z głębokim przeświadczeniem o tej wielkiej, nieogarnionej niczym i niewyczerpanej miłości, którą jest Bóg dla nas. A ta miłość odnosi się do każdego z nas. Kiedy stoisz przed Ukrzyżowanym, to pamiętaj, że w tej tajemnicy, w tym cierpieniu jest wyrażona miłość Boga do ciebie samego! I tak samo do każdego innego człowieka. Bo miłość ta nie zna granic i żaden człowiek, i żaden naród, i żadna, chociażby jak największa ilość ludzi na globie ziemskim nie potrafi jej przewyższyć. To jest wniosek pierwszy.\nWniosek drugi, który stąd, z Kalwarii musimy wynosić: miłość łączy się z poświęceniem, z ofiarą. Przez nią się niejako sprawdza. A jest to, moi drodzy, wskazanie ogromnie ważne dla dzisiejszego człowieka. Bo gdy patrzymy na życie - chociażby w świetle danych statystycznych - to niepokoić musi to spłycenie miłości. Polega ono na oderwaniu jej od ofiary i poświęcenia. Co to znaczy, że tyle małżeństw się rozwodzi? Co to znaczy, że tyle dzieci nienarodzonych ginie w naszych klinikach i szpitalach? Co to znaczy?! To wszystko mówi o zaniku miłości, o zmierzchu prawdziwej miłości, o rozerwaniu tej więzi, która nieodzownie musi łączyć miłość i poświęcenie.\nCo znaczą te rozwody, te opuszczone dzieci, które tracą swoich ojców i matki na rzecz cywilnych związków? To wszystko brak odpowiedzialności i brak ofiary. Miłość musi być zespolona organicznie z ofiarą, z poświęceniem. Wy młodzi, którzy tu przychodzicie na Kalwarię tak chętnie, na pewno po to tutaj przybywacie. To was tutaj ciągnie, to was przekonywa. I dobrze, niech was nie łudzą te hasła użycia, ułatwionego życia, ułatwionej tzw. współczesnej moralności seksualnej, która jest demoralizacją. I my będziemy o tym głośno mówić. Nie wolno demoralizować młodzieży! Mówi się, że to jest nowa moralność seksualna.\nCzego nas jeszcze uczy Kalwaria? Uczy nas, moi drodzy, wiary w człowieka. Sam fakt, że tu jesteśmy, sam fakt, że niczym są dla was odległości, trudne drogi, czasem jakieś może dodatkowe przykrości - sam ten fakt świadczy dobrze o ludziach, mówi o wartości człowieka. I to jest wartość podstawowa, którą w dzisiejszych czasach musimy wygrać.\nKościół w Polsce zmaga się nade wszystko o wartość człowieka, o godność osoby ludzkiej; żeby człowiek nie był nijaki, żeby człowiek nie był wewnętrznie rozdwojony: Panu Bogu świeczka i diabłu ogarek; żeby ten człowiek był pracowity, uczciwy, trzeźwy, żeby był prostolinijny, żeby był odważny w wyrażaniu swoich poglądów i w wyrażaniu swojej wiary. Tylko taki człowiek zasługuje na szacunek. Tego nas również uczy Kalwaria, to jest ten duchowy owoc, który stąd wynosicie; którego wszystkim pielgrzymom i sobie samemu również jak najgoręcej życzę.\nDrodzy bracia i siostry, dzisiaj rano, zanim tutaj przybyłem, musiałem się udać do małej miejscowości, która się nazywa Szklary. W tej miejscowości, położonej w powiecie olkuskim na terenie parafii Racławice Olkuskie, został w ubiegły poniedziałek zburzony spychaczami mały fragment-dobudówka do punktu katechetycznego.\nChociaż były wnoszone odwołania, a termin jeszcze nie upłynął, to jednak dokonano tej, siłą i spychaczami przeprowadzonej, „rozbiórki” owej dobudówki do punktu katechetycznego. Ludzie byli bardzo rozżaleni, przyszli ze swoim żalem do mnie jako do biskupa i mieli rację; tym bardziej że kosztowało ich to także i razy, i sińce. I dlatego dzisiaj rano udałem się tam. Mszę św. odprawiłem w tym punkcie katechetycznym, przy tym rozwalisku - pomodliliśmy się wspólnie.\nA mówię o tym tutaj dlatego, ponieważ owym parafianom w Szklarach powiedziałem, że jadę do Kalwarii i że te wszystkie ich cierpienia, a także i starania o naprawienie krzywdy zawiozę tutaj do Kalwarii i przedstawię Matce Bożej. Więc się z tego wywiązuję nie tylko w sercu moim, ale także i w słowie moim, bo to należy do obowiązków duszpasterza, a zwłaszcza biskupa.\nI pragnę teraz to wszystko, co stamtąd przywożę, tutaj złożyć na tym ołtarzu. A równocześnie proszę was, ażebyście na tym ołtarzu złożyli w duchowej ofierze wszystko, co tutaj przynosicie: „Wszystkie smutki i tęsknoty”, „wszystkie nasze dzienne sprawy”; wszystko to, z czym można pójść tylko do serca Matki: „Gdzież my, o Matko, ach, gdzież pójdziemy i gdzie pociechy szukać będziemy?”\nI składam tutaj na tym ołtarzu nie tylko sprawy i ofiary duchowe, które przynoszą obecni, ale także wiele innych spraw naszej krakowskiej archidiecezji i Kościoła w Polsce; spraw trudnych nieraz. Bo wiecie przecież, że się zmagamy i o budowę kościołów, i o wychowanie chrześcijańskie naszej młodzieży, o wolność sumienia i wyznania w czasie letnich kolonii i obozów itp. Wiecie przecież, że w Krakowie zwłaszcza domagamy się przywrócenia praw prastarej uczelni założonej przez błogosławioną Jadwigę, jej staraniem - uczelni, jaką był wydział teologiczny na Uniwersytecie Krakowskim; uznania jego obywatelskich praw, bo prawa istotne, kościelne, kanoniczne posiada.\nTe wszystkie sprawy, sprawy polskiej duszy, sprawy polskich sumień, sprawy życia ludzkiego i Bożego na naszej ziemi, sprawy powołań kapłańskich i zakonnych - to wszystko tutaj przynosimy do Ciebie, Matko Boża Wniebowzięta, Matko Boża Kalwaryjska, która tak bardzo miłujesz, jak bardzo zostałaś umiłowana. I to jest powód, dla którego my tak do Ciebie lgniemy, tak do Ciebie pielgrzymujemy, tak do Ciebie przychodzimy od dziecięcych lat aż do późnej starości. Bo bardzo zostałaś umiłowana, najbardziej ze wszystkich, ale też najbardziej miłujesz. I za tę miłość Twoją Ci dziękujemy i tej miłości Twojej macierzyńskiej nadal się polecamy, Maryjo Wniebowzięta, Matko Kościoła, Królowo Polski, Matko Boża Kalwaryjska. Amen.\nKarol Wojtyła, Kazania. Kalwaria Zebrzydowska 1988, s. 89-94.\npozdrawiam wszystkich... wierzacych. . . <"">\nJan - Wadowice - 2019-03-04


9930653847 szuka leasingu | 2022\nLeasingi • Klienci • 9930653847 szuka leasingu\n9930653847 szuka leasingu\nZobacz! Osoba reprezentująca firmę NIP 9930653847 zaczyna szukać leasingu w internecie 26 stycznia 2022 o 16:32. Nota bene – internet to najwygodniejszy i najprostszy sposób na otrzymanie dobrych ofert od sprawdzonych i rzetelnych firm leasingowych.\nTak właśnie trafiają do nas niezbędne informacje w sprawie przedmiotu, który firma 9930653847 chce wziąć w leasing. W tym przypadku był to:\nPoza danymi kontaktowymi – numerem tel. oraz adresem e-mail – otrzymaliśmy informacje, że przedmiot kosztuje 45000 zł. Dowiedzieliśmy się również, że firmie 9930653847 najbardziej zależało na: Wysokim wykupie. To wystarczyło byśmy zabrali się do pracy!\nUmowę leasingu przywieźliśmy do podpisania pod adres, w którym firma 9930653847 codziennie urzęduje. Bez konieczności wizyty w oddziale umowa została podpisania. Zagwarantowaliśmy w niej najlepsze z aktualnie dostępnych i możliwych do zastosowania warunki finansowania. Przedmiot leasingu trafił w ręce leasingobiorcy dwa dni później.


Parę słów o książkach: marca 2015\nHej wszystkim! ❤\nW końcu nadszedł dzień drugich urodzin Parę słów o książkach, którymi prawdę mówiąc żyłam przez ostatnich kilka tygodni. Chciałam Wam znowu podziękować za to, że czytacie to co tutaj piszę, komentujcie, polecacie książki i filmy lub mobilizujecie rozmowami na fb i mejlami do dalszego pisania. Dziękuję, bo gdyby nie Wy nie wiem, czy sama z siebie pisałabym przez dwa lata. Niby pisze dla siebie, ale na pewno wiecie z własnego doświadczenia (chodzi o blogerów) że zawsze milej się pisze, gdy ktoś cię czyta i to docenia. :)\nAutor: Katarzyna Żmuda o 14:00 111 komentarzy:\nWiecie jak to jest być osobą znaną i rozpoznawalną na każdym kroku, dzięki wielu filmom, występom itp? Ja niestety też nie. Jednak dzięki biografiom i autobiografiom możemy poznać zawody piosenkarzy i aktorów 'od kuchni'. Bo to nie jest tak, że przykładowa Gosia powie, że chce grać być aktorką i reżyser zaproponuje jej rolę w filmie, który po premierzy zawróci w głowach wielu osobom. Żeby dostać się do jakiekolwiek filmu trzeba się nieźle namęczyć. Jak? O tym dowiemy się od Alice Montgomery, autorki biografii znanego już na całym świecie Jamiego Dornana aka Christiana Greya.\nAutor: Katarzyna Żmuda o 20:18 7 komentarzy:\nEtykiety: 2015, 9/10, Alice Montgomery, biblioteczka Kasi, biografia, egzemplarz recenzencki, powieść jednotomowa, Wydawnictwo Dolnośląskie\nPenny to zwyczajna nastolatka jakich wiele. Pomijając to że ma duże skłonności to robienia z siebie pośmiewiska na każdym możliwym kroku. Jest, jak sama siebie nazywa, Międzynarodową Mistrzynią Kompromitacji, która jeszcze na dodatek ma od niedawna paraliżujące ataki paniki, z którymi ciężko się żyje. Oprócz tego Penny ma pewien sekret: prowadzi anonimowego bloga, w którym opisuje swoje życie i o którym wie jedynie jej najlepszy przyjaciel, Elliot.\nPodczas wyjazdu do Nowego Jorku dziewczyna poznaje Noah, przystojnego gitarzystę, który bardzo dobrze ją rozumie. Całą ich znajomość dokładnie opisuje na swoim blogu.\nNiestety Noah ma sekret. Sekret, który może zniszczyć i Girl Online i życie Penny.\nAutor: Katarzyna Żmuda o 20:11 12 komentarzy:\nEtykiety: 10/10, 2015, biblioteczka Kasi, egzemplarz recenzencki, Girl online, pierwszy tom, Wydawnictwo Insignis, Zoe Sugg\nWieniek jest trzydziestoletnim alkoholikiem, który dzięki podstępowi matki ląduje na odwyku w szpitalu psychiatrycznym we Fromborku. Podczas pobytu w nowym miejscu poznaje wielu ludzi i z czasem zmienia się nie tylko fizycznie, ale i psychicznie oraz zmienia się jego sposób postrzegania rzeczywistości i ludzi, którzy są współpacjentami. Zaprzyjaźnia się z terapeutkami i Stasiem Szaweło, który jest pacjentem od wielu wielu lat. A Staś w podzięce wyjawia mu pewien znany tylko jemu sekret... Jak potoczą się losy głównego bohatera? Czy zdoła przezwyciężyć nałóg?\nAutor: Katarzyna Żmuda o 15:51 4 komentarze:\nEtykiety: 2015, 7/10, alkoholizm, biblioteczka Kasi, egzemplarz recenzencki, Mieczysław Łuksza, powieść jednotomowa, Wydawnictwo Novae Res\n"Pisanie to praca. Trzeba wykonywać ją regularnie i zachowywać higienę psychiczną. Pisarz to wojskowy i poeta w jednym."\nMyśleliście na pewno kiedyś, tak jak i ja o napisaniu własnej książki. Przez ciągłe czytanie we mnie również wzmorzyła się chęć napisania czegoś poza szufladę, najlepiej czegoś ciekawego, ale jak się do tego zabrać? Nikt nie rodzi się cudownym pisarzem, ale można to wyćwiczyć. Pisarz to zawód, którego da się nauczyć, a z pomocą przychodzi nam poradnik kobiety, która w tym temacie co nieco może się już wypowiedzieć.\nAutor: Katarzyna Żmuda o 15:22 6 komentarzy:\nEtykiety: 10/10, 2015, biblioteczka Kasi, egzemplarz recenzencki, Katarzyna Bonda, Maszyna do pisania, pierwszy tom, poradnik, Wydawnictwo MUZA\nAutor: Katarzyna Żmuda o 20:24 9 komentarzy:\n"Pełen mocy i słodyczy smak herbaty stanowił smak zwycięstwa. Smak błota był smakiem śmierci."\nLata dwudzieste, Wielka Brytania. Podczas gdy kraj otrząsa się po wojnie młodziutka Lily stawia pierwsze kroki na scenie i stara się utworzyć bańkę oddzielającą ją od wojny, która zniszczyła jej dzieciństwo.\nPo jednym z występów Lily poznaje kapitana Stephena Wintersa, który od razu uległ jej urokowi i czeka tylko na odpowiedni moment by wyznać jej swą miłość. Ma nadzieję, że związek z młodą dziewczyną wyzwoli go z sideł wojny i przestaną go nocą nawiedzać wojenne koszmary.\nLily Valance koniec końców wychodzi za kapitana, ale nie zamierza odsunąć na bok swojej kariery scenicznej. Ciężko będzie się jednak odnaleźć z powrotem w zawodzie po wejściu w rodzinę Wintersów i poznaniu ich ze strony, z której by nie chciała.\nAutor: Katarzyna Żmuda o 14:33 5 komentarzy:\nEtykiety: 2015, 8/10, biblioteczka Kasi, egzemplarz recenzencki, Philippa Gregory, powieść jednotomowa, Wydawnictwo Książnica\nWydawnictwo Insignis ogłasza niezwykły konkurs! Może właśnie zdjęcie Twojego autorstwa znajdzie się na okładce powieści Zoe Sugg „Girl Online”, którą już 8 kwietnia będzie można kupić w księgarniach w całej Polsce. Wystarczy za pomocą serwisu Instagram, do poniedziałku 16 marca, opublikować zdjęcie nawiązujące do zamieszczonego z tyłu książki opisu i opatrzyć je hashtagiem #girlonlinepl.\nWszelkie szczegóły znajdują się na stronie wydawnictwa pod linkiem: http://www.insignis.pl/news/details/221.html\nMoim zdaniem ten konkurs jest naprawdę ciekawy i warto wziąć w nim udział! Tylko radzę się pospieszyć bo czas tylko do poniedziałku!\nAutor: Katarzyna Żmuda o 10:01 3 komentarze:\nMagda jest dziewiętnastolatką, która już od pierwszej strony pokazuje Czytelnikowi, że to czy przeczyta książkę, czy nie jest jej zupełnie obojętne, a kiedy się już na to zdecyduje to i tak dziewczyna pokazuje pazurki i jest mocno złośliwa. Ale jednak coś do niej ciągnie. Dziewczyna od chwili ukończenia matury wyprowadziła się od matki , która przez całe życie wytykała jej jakim jest okropieństwem, nie dała jej miłości, jak na matkę przystało, a w pewnym momencie zaczęła się znęcać nad nią fizycznie, przez co z pewnością można zrozumień arogancję głównej bohaterki. Nie jest na pewno Kopciuszkiem, który czeka w oknie na księcia, bo tych stanowczo od siebie odtrąca.\nZamiast studiować tak, jak jej przyjaciółka Dominika, Magda rzuca naukę i postanawia zacząć poszukiwania pracy, by nie pasożytować wiecznie na dość zamożnej koleżance, która i tak zdołałaby je utrzymać. Jednak jak można się spodziewać jej bezpośredniość nie gwarantuje jej szybkiego znalezienia pracy, więc kiedy okazuje się, że wiceprezes dużej firmy informatycznej przyjmuje ją za dość duże pieniądze jest ona wniebowzięta. Ale czy droga jej kariery okaże się usłana różami?\nAutor: Katarzyna Żmuda o 16:30 13 komentarzy:\nEtykiety: 2015, 9/10, biblioteczka Kasi, egzemplarz recenzencki, Martyna Kubacka, powieść jednotomowa, Wydawnictwo Novae Res\nW lutym przybyło do mnie całe mnóstwo książek. Część z nich widzieliście już na Twitterze lub Instagramie, ale jestem pewna, że marzec nie będzie tak urodziwy, bo portfel ode mnie uciekł, a półki, na których brakuje już miejsca na mnie krzyczą, więc w marcu będę nadrabiać czytanie, bo zaraz zobaczycie, że w ciągu 28 dni trochę się tych pozycji nazbierało.\nAutor: Katarzyna Żmuda o 09:46 28 komentarzy:\nEtykiety: 2015, biblioteczka Kasi, stosik\nPragnę poinformować, że ruszyła IV edycja konkursu "Literacki Debiut Roku" organizowanego przez Wydawnictwo Novae Res pod honorowym patronatem Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego.\nAutor: Katarzyna Żmuda o 19:07 5 komentarzy:\nAutor: Katarzyna Żmuda o 17:56 6 komentarzy:\nI w końcu czas na podsumowanie najkrótszego miesiąca w roku. Miesiąc minął mi bardzo szybko mniej więcej dlatego, że pierwszą jego połowę spędziłam w domu zagrzebana bo same uszy w kocu, książkach, a towarzystwa dotrzymywały mi hektolitry herbatki.\nAutor: Katarzyna Żmuda o 15:32 24 komentarze:


Blog o Francji, Francuzach i języku francuskim: Francuski szyk na obcasach [KONKURS]\nTa blisko dwustustronnicowa pozycja jest kopalnią wiedzy na temat butów (les chaussures) w najlepszym wydaniu, bo francuskim :) Znajdziecie w niej wiele praktycznych porad : nauczycie się chodzić na obcasach (marcher avec des talons hauts), dowiecie się, jak wybrać odpowiednie balerinki (des ballerines), tenisówki (des tennis), sandały (des sandalles) czy kozaki (des bottes), poznacie tajniki dbania o stopy (les pieds). Wszystko zilustrowane pięknymi zdjęciami, które są wielkim atutem książki. Wśród sfotografowanych butów znajdziecie prawdziwe cudeńka, którym bliżej do dzieł sztuki niż do przedmiotów codziennego użytku.\nPraktyczne porady przeplatane są wywiadami przeprowadzonymi z ludźmi, którzy o butach wiedzą wszystko. Wśród nich między innymi projektanci (un créateur), dyrektorzy domów mody (un directeur de maison de couture), blogerka (une blogueuse), stylistka (une styliste de mode) a nawet primabalerina (une danseuse étoile).\nopisać ulubioną parę butów i uzasadnić pokrótce swój wybór\n(wszystkie zabawne, dziwne czy przerażające historie mile widziane ;))\ndo zgłoszeń można również dołączyć zdjęcia - utworzę z nich małą galerię i dopiszę francuskie odpowiedniki\nWasze odpowiedzi i zdjęcia tak bardzo spodobały się Wydawnictwu Literackiemu, że postanowiło ufundować jeszcze nagrody pocieszenia w postaci 2 egzemplarzy książki Szkoła wdzięku Madame Chic. Czytałam pierwszy poradnik z tej serii Lekcje Madame Chic (moja recenzja TUTAJ). Jeśli ten utrzymany jest w podobnej formie, to na pewno dowiecie się z niego wielu ciekawych i praktycznych rzeczy.\nZgłoszenia należy przesyłać od 1 września (czwartek) do 11 września (niedziela) do północy.\nDziękuję Wam wszystkim za udział w konkursie. Nadesłałyście aż 25 zgłoszeń. Znaczy, że nagrody Wam się spodobały :)\nJak zwykle mieliśmy z psiurem twardy orzech do zgryzienia i jak tak dalej pójdzie, to chyba przestaniemy organizować konkursy (taki żarcik ;)).\nNAGRODA GŁÓWNA wędruje do (kolejność przypadkowa) :\nAlicji za gumowe spodniobuty\nMagdy za wzruszającą historię o pani Janinie\nMai za kozaki, dla których straciła głowę\nNAGRODA POCIESZENIA wędruje do (kolejność przypadkowa) :\nPatrycji za oryginalnego obcasika\nAgaty za czarne szpilki, które stały się źródłem konfliktu z mama\nOsobiście jestem obuwniczą minimalistką ;) Dla mnie buty powinny być proste, uniwersalne i przede wszystkim wygodne! Klimat w Bretanii jest na tyle łaskawy, że na co dzień, przez cały rok używam tylko kilku par butów, w tym obowiązkowo kaloszy (des bottes en caoutchouc). Ale na piękne buty lubię sobie popatrzeć :)\nPS Znacie wyrażenie idiomatyczne trouver chaussure à son pied? Jeśli nie, to zapraszam do obejrzenia zabawnego filmiku z TEGO wpisu.\nZdjęcie 1,2,6,14: des chaussures à talons aiguilles (szpilki)\nZdjęcie 3 : des cuissardes (bardzo wysokie kozaki, które sięgają aż po udo)\nZdjęcie 4,9 : des chaussures de randonnée (buty trekkingowe)\nZdjęcie 5,7,16: des bottines (botki)\nZdjęcie 2,6,8,15: des chaussures de mariage / de mariée (buty ślubne)\nZdjęcie 10: un talon (obcas)\nZdjęcie 11: un pantalon cuissard avec bottes de pêche\nZdjęcie 12: nie ma zielonego pojęcia ;)\nZdjęcie 13: des sandales (sandały)\nMnie chyba blisko do butoholizmu, właśnie policzyłam, że w tym roku kupiłam 6 par ;) I jak teraz wybrać te ulubione? :D\nJustyna - blog o Francji 1 września 2016 11:06\nBądź silna! Dasz radę! ;)\no muszę zrobić zdjęcie swoich ulubionych szpilek :) Ajj jakie one piękne!\nJustyna - blog o Francji 1 września 2016 11:07\nzaspokój moją ciekawość! :)\nJustyna - blog o Francji 1 września 2016 11:21\nNatalia napisała (+ zdjęcie nr 1 ):\nJak przeczytałam Twój post, nie miałam wątpliwości, że muszę wziąć udział w tym konkursie. Nie tylko dlatego, że bardzo chciałabym dostać książkę, ale też dlatego, że od razu wiedziałam o jakich butach napisać.\nJedna z moich koleżanek miała parę czerwonych szpilek, tylko po to, żeby na nie patrzeć. Obiecałam sobie, że nigdy nie pójdę jej śladem. Niedługo potem zobaczyłam na sklepowej półce przepiękne czerwone szpile. Wiedziałam, że muszę je mieć, i że będę je nosić.\nTo cudowne buty. Przykuwają wzrok nie tylko mężczyzn, ale również kobiet. Udoskonalają absolutnie każdą kreację. Zarówno wieczorową czarną sukienkę jak i jeansy. Mam je już kilka lat i wciąż darzę uwielbieniem. Są dla mnie doskonałym połączeniem seksapilu i elegancji.\nCzasem, kiedy mam gorszy dzień, zakładam je na chwilę i od razu czuję, że mogę podbić cały świat!\nJustyna - blog o Francji 1 września 2016 11:33\nWow! Co za czerwień! A szpila ma ile cm? ;)\nAnonimowy 1 września 2016 16:23\nSzpila sama w sobie ma 12cm, ale jak od tego odjąć 2,5cm platformy to nie jest już tak źle :)\nJustyna - blog o Francji 1 września 2016 14:40\nMariola napisała (+ zdjęcie nr 2):\nAhh te nasze kobiece, ''butowe'' dylematy :)))\nPrzed ślubem miałam zagwozdkę - czy kupić buty bardzo wygodne i klasyczne, czy szalone i ciut mniej wygodne (co jest bardzo w moim stylu- w końcu, nosząc rozmiar 39, byłam kiedyś w stanie kupić nr 37, bo wpadła mi w oko pewna para czółenek :D).\nNa zakupy ślubnych butów wybrałam się z mężem. Wszystkie dodatki mieliśmy w kolorze bordo, a więc chciałam, aby i buty były dopasowane. Praktycznie w pierwszym sklepie spodobała mi się para pięknych, połyskujących bordowych pantofli. Były przecudne, tyle tylko że nie wydawały się być praktyczne. Ślubne buty dziewczyn kojarzyły mi się z dość niskim obcasem i przede wszystkim musiały mieć zapięcie i być stabilne. Te sprawiały inne wrażenie :)\nChodziliśmy od sklepu do sklepu, a ja ciągle myślałam o tych, które zrobiły na mnie największe wrażenie. Były skórzane i kosztowały coś ponad 300 zł. Nareszcie, w jednym ze sklepów odnalazłam inne, bordowe buty, zapinane, na stabilnym słupku. Dokładnie - tak wyobrażałam sobie buty Panny Młodej, tej rozważnej, mniej romantycznej. Również były skórzane, również koszt przekroczył 300 zł. Wzięliśmy je, bardziej z rozsądku niż z moich upodobań. Narzeczony znał mnie, mój styl i wiedział o tym, że decyzja o ich wybraniu była bardzo racjonalna.\nProblem pojawił się, gdy wróciłam do akademika. Patrzyłam na te buty, ale czułam, że to nie to. To nie o nich marzyłam. Ciągle w głowie siedziały mi te błyszczące szpileczki. Popłakałam się i poszłam spać.\nObudziła mnie przyjaciółka słowami : Zobacz co jest w pudełku pod Twoim łóżkiem. Okazało się, że mój narzeczony jeszcze raz pojechał do galerii i kupił buty, o których tyle myślałam. Nie mówiłam mu o nich. Znał mnie na tyle dobrze, aby to wyczytać z mojego zachowania. Warto dodać, że on także był studentem i staraliśmy się utrzymywać bez pomocy rodziców. Zatem wiadomo, nie na co dzień kupuje się buty za ponad 300 zł, a co mówić jeszcze gdy robi to para studentów ;)\nByłam przeszczęśliwa! Zostałam przy moich ukochanych butach, które okazały się być bardzo wygodne i służą mi do dziś :) Co prawda nie mogłam zwrócić do sklepu butów, które sama kupiłam, ale na szczęście udało się je wymienić na pantofle ślubne dla mojego męża :P\nI tak, w moim wypadku, szaleństwem ślubnym nie okazało się wybieranie sukienki, zespołu weselnego czy kamerzysty, a jakże ważnych w naszej kobiecej garderobie, butów :)\nJustyna - blog o Francji 1 września 2016 15:22\nZ takim fajnym mężem (wtedy jeszcze narzeczonym) to można spokojnie iść przez życie i razem konie kraść! A bordowe elementy w sukni ślubnej uważam za bardzo "francuskie". Tu też panuje podobna moda :)\nJustyna - blog o Francji 1 września 2016 20:56\nMaja napisała (+ zdjęcie nr 3):\nMoja historia- przerażająca dla mnie a zabawna dla wszystkich świadków tej gafy miała miejsce rok temu, kiedy kupowałam moje piękne, wysokie kozaki. Zobaczyłam je na wystawie więc weszłam do sklepu i cudo! Przepiękne! Poprosiłam o swój rozmiar. Przez to, że buty są wysokie- sięgają nad kolano musiałam przymierzyć je w przymierzalni, ponieważ byłam w spodniach. Przymierzyłam- pasowały idealnie. Postanowiłam, że kupuję. Wyszłam z przymierzalni, zapłaciłam i pomyślałam, że założę je aby w nich wrócić do domu. Weszłam z powrotem do przymierzalni, zdjęłam spodnie, włożyłam kozaki i wyszłam zapominając o spodniach! Ludzi było sporo- to był początek sezonu- nowa kolekcja, a ja środkiem szłam w swoich nowych kozakach bez spodni :) Po kilku krokach ekspedientka przytomniejsza ode mnie szybko podeszła i zasłoniła mnie gazetą odprowadzając do przymierzalni gdzie wisiały moje spodnie. Jednym słowem katastrofa! Poczekałam chwilę, żeby ludzie obecni przy tym zdarzeniu wyszli i wręcz uciekłam dziękując tylko ekspedientce za uratowanie mnie przed wyjściem ze sklepu. Do tej pory nie weszłam już nigdy do tego butiku i o całej sytuacji chcę zapomnieć ;)\nJustyna - blog o Francji 1 września 2016 21:06\nJednak prawdą jest, że dla butów można stracić głowę ;)\nJustyna - blog o Francji 2 września 2016 08:00\nCzerwone szpilki to dla mnie taki klasyk jak mała czarna czy filiżanka café au lait. Niestety od wszystkich tych trzech rzeczy jestem uzależniona. Wśród moich znajomych znana jestem z tego, że w szpilkach (niekoniecznie czerwonych) chodzę prawie wszędzie- wyjątek robię tylko wtedy gdy chodzę po górach i zazwyczaj wtedy nikt mnie na zdjęciach nie poznaje;). A gdy ogłosiła Pani konkurs nt historii na obcasach przypomniała mi się historia pani Janiny, która była najwierniejszą wielbicielką\nprawdziwych kobiecych butów...\nPanią Janinę poznałam gdy w ramach praktyk studenckich chodziłam do Domu Pomocy Społecznej. Razem z koleżanką już wtedy obie znane byłyśmy z tego, że chociaż może ubierałyśmy się skromnie, ale zawsze musiałyśmy mieć na nogach buty z chociaż minimalnym obcasem-na płaskich po prostu nie potrafiłyśmy chodzić ;). Gdy przyszłyśmy na praktyki do DPSu, miałyśmy sporo zajęć dlatego ciągle słychać było stukot naszych obcasów. I wtedy poznałyśmy Panią Janinę-chciała żeby koniecznie odwiedziły ją "te\npanie co tak stukają". Gdy weszłyśmy do jej pokoju nie spojrzała na nasze twarze, ale od razu w dół, na buty i zaczęła się nimi zachwycać. Sama była już bardzo schorowana, nie mogła chodzić, musiała leżeć w łóżku. Ale opowiedziała nam jak kiedyś, gdy była młoda i wchodziła do budynku, w którym pracowała, wszyscy słysząc stukot obcasów od razu wiedzieli, że to idzie pani Janinka. I że najbardziej czego dziś żałuje to tego, że już niestety nigdy takich butów nie założy. A potem poprosiła nas\nżebyśmy otworzyły szafkę, która stała obok jej łóżka. Co było w środku? Staromodne, ale mimo to piękne, porządnie wykonane pantofelki na dość wysokim obcasie. „Bo wiecie dziewczynki, chodzić już w nich nie mogę, ale jak mi smutno to sobie otwieram tę szafkę i chociaż na nie popatrzę i powspominam”.\nPani Janina niestety nie żyje już od kilku lat, ale wierze, że tam gdzie jest chodzi może i w anielskiej aureoli, może w anielskiej sukience, ale na pewno w swoich pięknych butach na obcasach.:)\nJustyna - blog o Francji 2 września 2016 08:05\nNie wiem, ile Pani Janina miała lat, ale przed oczami staje mi prawdziwa przedwojenna dama :)\nJedna z moich sąsiadek (Juliette lat 70+) ubiera szpilki nawet (a może przede wszystkim) wtedy, kiedy wyprowadza swojego pudelka i tak prawie przez okrągły rok :)\nJustyna - blog o Francji 2 września 2016 08:08\nAnna napisała (+ zdjęcie nr 4) :\nJa mam taką parę butów, bez których nie ruszam się na wakacje\nbez ich nie wyobrażam sobie włóczęgi po lesie, górach itp\nw mieście też się przydają gdy jest lód na chodnikach albo minus 10 - jeszcze się takie temperatury zdarzają\nJustyna - blog o Francji 2 września 2016 08:25\nPoitne du raz, czyli byłaś w moich okolicach :D :D\n(jest to punkt najdalej wysunięty na zachód, później tylko bezmiar oceanu i dopiero Ameryka ;))\naupaysdeshommes 2 września 2016 12:41\nAh, ten konkurs jakby specjalnie dla mnie <3 bo ja kocham Francję, jestem francophonem i frankofilem, do tego kocham czytać i kupuję wszytkie te pozycje pisane przez Francuzów lub obcokrajowców, którym przyszło we Francji zamieszkać, no i uwielbiam buty! :) a aktualnie moja kochana para to Nike Pegasus 31, w których przebiegałam parę set km, ciążę, poród i młode macierzyństwo i nadal jesteśmy nierozłączni <3\nAnonimowy 2 września 2016 13:22\nZdecydowanie trampki. Pasują do wszystkiego, wygodne i niezastąpione od lat. a-wa-92@wp.pl\nJustyna - blog o Francji 18 września 2016 10:11\nO tak! Kocham miłością bezgraniczną :)\nJustyna - blog o Francji 2 września 2016 17:56\nSolange napisała (+ zdjęcie nr 4):\nButy! Można stracić dla nich głowę. Uwielbiam je kupować,staram się zachować przy tym rozsądek, ale nie zawsze mi to wychodzi. Cóż... każda kobieta ma swoje słabości ;) Najlepiej czuję się w szpilkach, niezależnie od tego czy są to sandały, kozaki czy botki, muszą być wysokie! Szpileczka może być bardzo cienka, lub trochę grubsza, zależy jaki fason i przeznaczenie ma dana para. Mam bardzo szczupłe nogi, a lubię nosić zimą długie kozaki. Zawsze mam problem z dobraniem takich, które nie będą odstawać mi od łydki. Pamiętam pewną historię, byłam wtedy jeszcze studentką. W poszukiwaniu swojej wymarzonej pary kozaków ruszyłam w miasto, odwiedzałam sklepy zarówno te drogie, luksusowe i znane jak i zwykłe, tańsze, gdzie buty są tzw. firmy "krzak". Nie zwracałam uwagi na ich jakość, cena też zeszła na drugi plan. Chciałam znaleźć takie, które będą przylegać do nogi. Długo to trwało, przemierzyłam mnóstwo par, aż wreszcie natrafiłam na moje idealne kozaki. Pamiętam, że wtedy królowały brązy, miały one ciepły odcień tego koloru, były na lekkiej platformie i wysokim obcasie. Pasowały idealnie, niczym zaprojektowane specjalnie dla mnie, pięknie prezentowały się na nodze, nie odstawały. Od razu skradły moje serce, mało tego, kosztowały około 100 zł. Kupiłam je bez wahania. Okazały się wygodne, mogłam chodzić w nich wiele godzin. Któregoś dnia pojechałam z mamą do miasta pozałatwiać kilka spraw, miałam na sobie oczywiście swoje kozaki. Zdążyłyśmy pochodzić po mieście 5 minut, aż tu nagle poczułam jakbym weszła w jakąś dziurę. Zaskoczona stanęłam, mama powiedziała: "coś zgubiłaś", odwróciłam się, a metr dalej leżał mój obcas! Najpierw wpadłam w złość, po chwili zaczęłam się śmiać na cały głos, aż do łez. Po drugiej stronie ulicy był kiosk, kupiłam jakiś klej, niestety nie pomógł. Zawróciłyśmy, plany musiałyśmy przełożyć na inny dzień, na szczęście byłyśmy samochodem, więc nie musiałam znosić trudów powrotu do domu. Szewc naprawił mi ten obcas, niestety sytuacja powtórzyła się przy drugim bucie w następnym tygodniu. Wracałam z uczelni i kilkadziesiąt metrów od domu znów urwał mi się obcas. Tym razem już się nie denerwowałam, tylko czułam ulgę, że stało się to po wyjściu z uczelni, a nie w trakcie zajęć. Nie naprawiałam już tych butów kolejny raz, wylądowały w koszu. Zrozumiałam, że jakość też odgrywa ważną rolę. Obecnie moim marzeniem jest kupić kiedyś parę klasycznych czarnych szpilek Chrisitana Louboutin, mam nadzieję, że uda mi się to zrealizować. Czekam tylko na odpowiednią okazję, by mieć pretekst do wydania tych kliku tysięcy bez ogromnych wyrzutów :P Natomiast teraz najlepiej czuję się w botkach. Mogę je nosić o każdej porze roku, oczywiście dostosowując daną parę do pogody. Nie ma problemu z tym, że odstają, świetnie trzymają się na nodze, więc są wygodne, do tego uważam, że podkreślają długość nóg, co jest zapewne dużym atutem. W załączniku przesyłam moją ulubioną prę, zdjęcie z sierpniowej sesji w połączeniu z książkami, które są również moją miłością.\nJustyna - blog o Francji 3 września 2016 16:33\nWkradł się błąd. Chodzi o zdjęcie numer 5!\nMałgosia napisała (+ zdjęcie nr 6)\nW popularnym serialu „Sex and the city” główna bohaterka – Carrie Bradshaw – twierdziła, że „każda powinna mieć wyjątkowe buty, żeby radośniej kroczyć przez życie”. Na dzień ślubu wydaje się to zdecydowanie dobrą radą, dlatego wysyłam zdjęcie mojej ulubionej pary szpilek, które miałam na swoim ślubie. Są bladoróżowe i teraz, już po ślubie, są przeze mnie mocno eksploatowane, ponieważ pasują do (prawie) każdej kreacji. Aktualnie modowy trend ze wszech stron obwieszcza, że ślubne białe buty są démodé, w dodatku znacznie mniej praktyczne. W obuwniczym świecie czuje się jak ryba w wodzie, choć wzuć buty w moim przypadku nie tak łatwo- nie każdy zdaje sobie sprawę, że poza rozmiarem (długością) buty mają także swoją tęgość. Najbardziej popularna oznaczana jest literką G, a osoby, które mają nieprzeciętnie szczupłe stópki (w tym ja) noszą tęgość F. Moja miłość do obuwia przejawia się również po francusku – polecam obuwniczy utwór En passant par la Lorraine (w którym bohaterka też nosi ciekawe obuwie :D) https://www.youtube.com/watch?v=CotZfnKGWHM :D\nJustyna - blog o Francji 18 września 2016 10:21\nO! nigdy nie słyszałam o tym, że buty mają tęgość :) bon à savoir !\nJustyna - blog o Francji 3 września 2016 16:38\nKinga napisała (+ zdjęcie nr 7)\nZacznę może od tego, że buty na wysokich obcasach są moją ogromną miłością, a wśród znajomych jestem znana jako ta, która w szpilkach chodzi nawet na plażę i zabiera je na wyjazd pod namiot :D Buty dodają mi nie tylko tych kilku centymetrów wzrostu, ale i pewności siebie, seksapilu i kobiecości.\nMoją ulubioną parą butów są zamszowe botki ze skórzaną misterną koronką, która jest wycinana w kwiaty i ćmy. Czaiłam się na te parę wiele miesięcy, aż któregoś dnia uśmiechnęły się do mnie z wystawy jednego z komisów. Tego dnia wiedziałam że będą moje :) Uwielbiam buty na ekstremalnie wysokim obcasie, a te dodatkowo wyglądają jak maleńkie dzieła sztuki.\nButki te przesiąknięte są niezwykle miłymi wspomnieniami pierwszych wspólnych nocnych spacerów z moim ukochanym. Uwielbiamy spędzać czas na zewnątrz spacerując nocą po pustym mieście, odwiedzamy zielone parki i skwery. Ma to w sobie niezwykła magię i romantyczny klimat. Szpileczki te towarzyszyły mi przez większość tego czasu. Chodziłam w nich po błotach, trawnikach, przełaziłam przez dziury w siatkach, a nawet zdarzyło się wspinać po ogrodzeniu :D Prawdziwe buty terenowe do których zawsze wracam z szerokim uśmiechem na twarzy.\nP.S. Zdjęcie zrobione tuż po zakupie. Dziś już wyglądają trochę gorzej, ale wciąż są moją ulubioną parą :)\nJustyna - blog o Francji 18 września 2016 10:24\nJaga 3 września 2016 23:51\nUlubionych mam oczywiście tuzin, ale ta dla mnie szczególna, to para butów, w których... nie chodzę. Mało tego. Kupiłam je już z takim zamiarem. Nie chodzę w nich, bo w ogóle nie chodzę w szpilkach. Raz że nie umiem, a dwa że jestem za wysoka. Te powody jakoś się splatają i robi się błędne koło. No ale jak kiedyś zobaczyłam w sklepie te cudne nienachalnie pudrowo-łososiowe szpilki z delikatnej skórki, z zakrytym całym przodem stopy aż nad kostkę i z cienkim paskiem nad piętą to wiedziałam, że muszę je mieć. Odkryte palce też robią swoją zmysłową robotę. Oczywiście jeszcze się trochę droczyliśmy. Przychodziłam do tego sklepu, w którym stały kilka razy "popatrzeć", ale w końcu mnie złapały. I mimo że oficjalnie ich nie noszę... To jak zdarza mi się chmurzasty dzień, potrafię przyjść do domu, włożyć je z namaszczeniem jakbym wkładała złote baleriny, i pochodzić po mieszkaniu. Staję się wtedy kimś innym. Pewnie wyglądam jak Monika Bellucci - a przynajmniej tak mi się wydaje. I wyrastam na chwilę ze wszystkim problemów. Może to okropnie głupie i próżne, ale siły mi te moje buty potrafią dodać! Jak nic.\nJustyna - blog o Francji 18 września 2016 10:26\nMam podobnie. Jak coś mi wpadnie w oko, to nie ma zmiłuj się. Mogę wejść jeszcze do 10 innych sklepów, a i tak wrócę do tego, w którym miałam un coup de coeur ;)\nJustyna - blog o Francji 4 września 2016 12:00\nEwa napisała (+ zdjęcie nr 8) :\nMoje ukochane buty to te, w których szłam do ślubu.. I pewnie nie byłoby w tej historii niczego wyjątkowego, gdyby nie fakt, że ich poszukiwania zakończyłam na trzy dni przed ślubem, kupując w ciemno przez internet... Ale musiało być po mojemu.. Cała stylizacja musiała być uzupełniona właśnie o TE buty, żaden inny kolor ani wysokość obcasa nie wychodziły w grę... Do dziś to buty na wyjątkowe okazje.. Zresztą to chyba widać, że są wyjątkowe? Załączam foto ;)\nJustyna - blog o Francji 4 września 2016 12:12\nBaaardzo oryginalne !! :)\nUnknown 4 września 2016 14:54\nUlubionymi butami z mojej kolekcji są białe tenisówki. Niby nic nadzwyczajnego, ale kupiłam je z dwóch powodów: Rachel Green (Przyjaciele) oraz Baby (Dirty Dancing). Absolutna klasyka, najwygodniejsze buty na świecie, świetnie podkręcają codzienne stylizacje oraz ... za każdym razem gdy na nie spojrzę przypominają mi się te dwie postacie (które uwielbiam), a które zawsze wyglądały świetnie każdego dnia, a nie tylko od święta :)\nJustyna - blog o Francji 5 września 2016 08:40\nMamy i też lubimy :D\nEwa napisała (+ zdjęcie nr 9):\nMoje ulubione buty, to buty trekkingowe. Są bardzo wygodne i\nsprawdzają się nawet w ekstremalnych sytuacjach. Odwiedziły ze mną\nautostopem już wiele krajów. Czasem musiały iść przez podmokłe trawy,\npola zbóż i wilgotnego rzepaku sięgającego pasa, ale jakimś cudem nie\nprzemiękły. Wspinały się ze mną na liczne góry, wzniesienia, mosty i\nwiadukty. Często skakały przez kałuże i uliczne potoki. Po paru latach\naktywnego użytkowania, wciąż mają się całkiem nieźle.Są praktyczne i\nzawsze czuję się w nich pewnie!\nJustyna - blog o Francji 5 września 2016 17:06\njestem typowym koneserem zwykłych trampek, ale jeśli chce się ubrać jak piękne francuski- bo one zawsze są cudne i chodzą z gracją jak po czerwonym dywanie, to wybieram moje ukochane, czarne, klasyczne buty na obcasie. Pasują do wszystkiego, uwierzcie!\nJustyna - blog o Francji 6 września 2016 21:01\nPatrycja napisała (+ zdjęcie nr 10):\nFrancuski szyk w głowie mi wciąż tkwi,\nELEGANCJA ważna sprawa, piękne laczki to podstawa.\nCiągle miejsca w szafie mało, jeszcze jedną by się zdało.\nLekkie i wygodne butki, precz odgonią wszystkie smutki.\nAdidasy czy sztylbety? Co jest dobre dla kobiety?\nNowość w szafie to uciecha, każda panna się uśmiecha.\nNa bankiety, wielkie wyjścia - to jest sprawa oczywista.\nJakże piękne i słodziutkie. Ooo... poproszę te malutkie.\nCzasem trzeba ryzykować, by mężczyznę oczarować.\nMy - płeć piękna, siebie rozumiemy, kiedy nowe buty kupujemy.\nLecz nie łatwa jest to sprawa, głową ruszyć to podstawa.\nKto ma styl i kto ma gust? Paryżankę naśladuj już!\nHistoria mojej ulubionej pary butów jest związana z moim ówczesnym chłopakiem. Na pierwszej randce podarował mi bardzo nietypowy prezent. Jakież było moje zdziwienie, kiedy oprócz bukietu róż podarował mi... maleńki obcas. Nie był to byle jaki obcas, ale cudo zdobione z zegarmistrzowską precyzją maleńkimi suszonymi kwiatami. Ten drobiazg (a raczej oryginalny pomysł mojego oblubieńca) skradł moje serce. Będąc we Włoszech szukał czegoś wyjątkowego dla mnie i zdobył ten element obuwia. Podziękowałam i z uśmiechem odparłam, że teraz czekam na buty :) Oczywiście nie przypuszczałam, że wariat za rok kupi mi takie o jakich marzyłam. Obcas był zdobiony innymi kwiatami, ale równie piękny. Zakładałam je tylko na nasze randki, bo bałam się, że mogę uszkodzić piękne obcasiki. Były to buty, o które dba się z największą troską. Do dzisiaj są to moje ulubione buty - głównie dlatego, że mają dla mnie wartość sentymentalną. Chociaż leżą w szafie w moim rodzinnym domu, to czasami tam zaglądam - chcę wrócić do wspomnień związanych z moją pierwszą miłością i przypomnieć sobie uczucie, które żywiłam do tego chłopca. Minęło już jedenaście lat i los ułożył nam całkiem inne scenariusze. Dzisiaj uśmiecham się, kiedy wyciągam z "pudełka pamiątek" maleńki obcasik.\nDo swojego opowiadania dołączam zdjęcia obrazujące ten oryginalny podarek. Bardzo się cieszę, że mogłam tę piękną historię przypomnieć sobie jeszcze raz.\nJustyna - blog o Francji 6 września 2016 21:32\nBardzo oryginalny prezent, samo wykonanie obcasa również!\nJustyna - blog o Francji 6 września 2016 21:11\nAlicja napisała (+ zdjęcie nr 11) :\nSame opowieści o szpilkach, superkobiecych bucikach na specjalne okazje… A ja mam coś z innej beczki! Zupełnie innej :)\nJako biolog zajmujący się roślinami wodnymi potrzebuję odpowiedniego wyposażenia. Praca w każdych warunkach pogodowych, cały rok, w różnym terenie, czasem bardzo nieprzyjaznym. Dlatego gdziekolwiek się ruszam, zawsze mam mają ulubioną parę bucików w bagażniku samochodu. Moja ulubiona para butów to przykład obuwia „do zadań specjalnych” - gumowe spodniobuty! :)\nPrzeszliśmy razem sporo. Kilometry linii brzegowych w upale - działały jak sauna wytapiając ze mnie ostatnie krople wody i resztki sił. Bieg lasem, skarpą pod górę po przypadkowym wdepnięciu w gniazdo dzikich os, czyli sprint w gumie godny Usaina Bolta - też zaliczone. Nawet zimą, kiedy na dworze daleko poniżej zera, po przekuciu się przez lód godzinami brodziłam w gęstej od zimna wodzie - były tam ze mną (razem z kilkoma parami wełnianych skarpet i nadzwyczaj atrakcyjnych kalesonów). Powiecie, że to takie niekobiece buty… I w sumie będziecie mieć rację. Grube, ciężkie, toporne, barwy zgniłozielonej, rozmiary wyłącznie męskie, do tego krój umożliwiający skuteczną ochronę męskiej ciąży spożywczo-piwnej. Swoją drogą ten krój przysparzał mi na początku trochę dodatkowych atrakcji - kiedy pochylałam się, żeby zebrać rośliny do badań, nabierałam niezłą porcję zimnej wody do tej właśnie spożywczo-ciążowej części, która po wyprostowaniu przelewała się do środka, chłodząc skarpetki. Stąd mój patent na kolorowe paski - paski, sznurki, cokolwiek się znajdzie wśród terenowego sprzętu. Z jednej strony chroniły przez zalaniem, a z drugiej (tak tak drogie panie, w końcu coś dla nas!) podkreślały linię talii i dodawały stylizacji lekkości i stylu ;) Nawet w środku lasu, wśród dziczy i szuwaru trzeba dbać o szyk i styl! :)\nJustyna - blog o Francji 6 września 2016 21:30\nEj, całkiem seksi w tym wyglądasz ;)\nJustyna - blog o Francji 6 września 2016 21:15\nMarysia napisała (+ zdjęcie nr 12):\nW temacie butów jestem naprawdę egzemplarzem wybitnym. Ubrania mogę kupować prawie na tony, z każdych zakupów przynoszę coś, z czego jestem naprawdę zadowolona. Natomiast buty.... buty to dla mnie "kamień w bucie", straszny z nimi problem. Nie lubię wyglądu nowej pary, takiej sklepowej i bez historii, dlatego strasznie rzadko udaje mi się coś upolować, i przekonać samą siebie, że "oto one". Ale są jedne takie, bardzo, bardzo sentymentalne, brzydkie już jak noc, a jednak ciągle nie mogę się ich pozbyć. Znacie nazwę "szczurki"? Bo o szczurkach mowa :D , Byłam w nich na Ekstramalnej Drodze Krzyżowej, na niezliczonej ilości górskich wędrówek (raz nawet wpadłam w nich po uda w błoto). Ale największą przygodę przeżyłam w nich kiedy wyruszyłam na szlak Camino de Compostela. Moje pojawienie się na lotnisku zostało okraszone tekstem jednego z uczestników wyprawy: "Cooo? Na Camino? W szczurkach?" Wiecie ile dzikiej satysfakcji miałam, kiedy widziałam później jego wielkie bąble na stopach, spowodowane przez nowiutkie, piękne, z najwyższej półki buty treckingowe? No troszkę ;)\nSzczury przeszły ze mną cały świat, ciągle trzymają się w jednym kawałku, ale chyba przyszła już pora na to, żeby ktoś podpowiedział mi jak okiełznać szpilki :)\nNie słyszałam nigdy określenia "szczurki" ;)\nPodziwiam za Camino de Compostela!! We Francji to bardzo popularna pielgrzymka.\nJustyna - blog o Francji 8 września 2016 08:44\nMoją ukochaną parą butów były buty w stylu Dr. Martens wężowe.\n( https://www.google.pl/search?q=air+wair+snake&source=lnms&tbm=isch&sa=X&ved=0ahUKEwjt0va3p_7OAhXI3SwKHeqiA10Q_AUICCgB&biw=2048&bih=1046#tbm=isch&q=dr+martens+snake&imgrc=wdusY_neIpW38M%3A )\nOczywiście buty te mają swoją niepowtarzalną historię. Mianowicie, gdy w zamierzchłych czasach uczęszczałam do LO (jakieś 15 lat temu) to mój tata wraz ze swoim znajomym wybrał się do Paryża w celach służbowych. Buty zostały zakupione w jakimś paryskim outlecie (marudziłam miesiącami o tym, że chcę martensy), a gdy tata wyszedł ze sklepu to natknął się na przejazd królowej Elżbiety. Buty były cichymi widzami królewskiej wizyty, może dlatego były tak wspaniałe. Znosiłam je doszczętnie, chodziłam w nich non-stop, najwygodniejsze i najlepsze buty EVER.\nZ tego co się orientuję to jeszcze leżą gdzieś w szafie w moim domu rodzinnym. Służyły mi dzielnie i wytrwale.\nJustyna - blog o Francji 18 września 2016 10:38\nZa czasów mojej młodości popularne były glany :D\nJustyna - blog o Francji 8 września 2016 08:47\nKatarzyna napisała (+ zdjęcie nr 13) :\nPo zobaczeniu pytania o ulubione buty, nie musiałam się długo zastanawiać. Od razu zobaczyłam moje czarne klapki marki Birkenstock. Kojarzą mi się z ciepłem, bo zaczynam je nosić od razu po tym gdy pojawiają się ciepłe dni. Oprócz tego zwiedziłam w nich kawałek świata, od wschodu do zachodu Stanów Zjednoczonych, sporą część Europy. Gdy się na nie patrze widzę te wszystkie miejsca oraz wspomnienia. Oprócz tego to najwygodniejsze buty w jakich działają. Gdyby tego było mało działają dobrze na moje lekkie płaskostopie co już całkiem sprawia, że są to buty idealne.\nJustyna - blog o Francji 8 września 2016 08:48\nTakie niepozorne, za to z jaką przeszłością :)\nJustyna - blog o Francji 8 września 2016 08:52\nKasia P. napisała :\nKupowanie butów od zawsze sprawiało mi najwięcej przyjemności - nawet jeśli w danym momencie nie potrzebuję nowej pary, to nie potrafię przejść obojętnie obok sklepów obuwniczych czy nie przeglądnąć nowych kolekcji na stronach internetowych :D\nWybór jednej ulubionej pary butów jest dla mnie ciężki, dlatego będą to dwie ulubione pary - wysokie szpilki oraz... buty narciarskie !\nPierwszy wybór - czółenka na wysokiej szpilce - z racji na swój niski wzrost od zawsze wybieram wysokie obcasy. Nie jestem zwolenniczką "półśrodków" dlatego w mojej szafie nie ma butów na kilkucentymetrowym obcasie. Albo ubieram min. 10 cm obcasy albo nie ubieram ich wcale ;) Szpilki to wybór uniwersalny - sprawdzają się zarówno do eleganckiej sukienki jak i do dżinsów i bardziej luźnej stylizacji. Chyba każda kobieta się ze mną zgodzi, że szpilki to nasz absolutny przyjaciel ! Potrafią wysmuklić sylwetkę i dodać nam 100 punktów do pewności siebie :) Moje ulubione czółenka to różowe, zamszowe na wysokiej szpilce.\nDrugi wybór - zupełnie odmienny. Jazda na nartach to moja pasja od najmłodszych lat, dlatego w mojej kolekcji nie może zabraknąć funkcjonalnych i wygodnych butów narciarskich. To druga ukochana para butów obok wysokich szpilek :)\nJustyna - blog o Francji 18 września 2016 10:41\nJustyna - blog o Francji 9 września 2016 16:06\nAnula napisała (+ zdjęcie nr 14) :\nTo nie są buty na co dzień - zwłaszcza, że obcas morduje.\nDla kogoś, kto jak ja zwykle w rankingach wzrostu króluje\ni nigdy nie miał okazji nauczyć się w szpilkach ganiać\nto buty są wyjątkowe. Buciki do wyglądania.\nĆwiczę w nich chodzenie czasem, ale przyznaję - bez skutku,\nbo nauka idzie mi wciąż opornie, wciąż pomalutku...\nZa to wyglądanie w owych szpilach w kolorze miłości\nmam nieźle opanowane. :) Wprost możecie mi zazdrościć!\nDlatego nie wkładam co dzień tych bucików, lecz od święta,\na po pracy i po domu ganiam w różnych sandalętach,\njaponkach oraz pantoflach. Szpilki? To już jest wyzwanie.\nJa, żyrafa ciut niezgrabna, rzadko się porywam na nie,\nlecz mam w genach wręcz zaklętą miłość wielką do obcasa,\nnawet, jeżeli nie umiem w nim ni chodzić, ani hasać... ;)\nJustyna - blog o Francji 9 września 2016 16:07\nSeksowna i oczytana ;)\nAnonimowy 11 września 2016 08:25\nZNA KTOŚ APLIKACJĘ NA ANDROIDA NA KTÓREJ MOŻNA CZYTAĆ KSIĄŻKI PO FRANCUSKU I PO NAJECHANIU KURSOREM NA DANE SŁOWO POKAZUJE SIĘ JEGO TŁUMACZENIE NA JĘZYK POLSKI?\nJustyna - blog o Francji 11 września 2016 19:16\nPaulina napisała (+ zdjęcie nr 15) :\nMoje ukochane ślubne.\nWiększość przyszłych panien młodych najpierw wybiera suknię, a dopiero później kompletuje wszystkie pozostałe dodatki. W moim przypadku było jednak całkowicie inaczej. Pierwsze były buty, dopiero potem suknia ślubna i cała reszta. To właśnie na nich najbardziej mi zależało.\nZakochałam się w pięknych eleganckich, satynowych pantofelkach i dzięki nim w tym wyjątkowym dla mnie dniu czułam się jak księżniczka.\nWiem, że już na zawsze pozostaną one ze mną w mojej szafie.\nJustyna - blog o Francji 18 września 2016 10:47\nDziewczyny! Zburzyłyście mój światopogląd !!! Zawsze myślałam, że to sukienka jest najważniejsza ;)\nJustyna - blog o Francji 11 września 2016 19:19\noje ukochane buty, trafily do mnie przez przypadek. Pewnego dnia, dzien przed moimi 18 urodzinami szukalam odpowiedniej pary butow na urodzinowa impreze i znalazlam: klasyczne czarne szpilki, ze zlotymi zdobieniami na obcasie, nie za wysokie - idealne. Niestety cena przekraczala moj zasob portfela, wiec do domu wrocilam z niczym. Poprosilam wiec mame by pozyczyla mi brakujaca sume, zeby wrocic po moje cudenka nastepnego dnia. Niestety kolejny dzien przyszedl wraz z natlokiem obowiazkow, a urodzinowa imoreza zblizala sie wielkim krokiem. Moja mama widzac jak bardzo jestem przejeta, zestresowana i tyle rzeczy mam jeszcze na glowie, zaoferowala sie, ze pojedzie dla mnie i kupi te buty. Opisalam jej wszystko ze szczegolami: jak wygladaja, ile maja centymetrow, nawet jakie sa w dotyku. Kiedy juz przyszedl czas na wyjscie na impreze, a mama jeszcze nie wrocila z zakupow, zaczelam sie strasznie stresowac. Dzwonilam do niej, lecz nie odbierala. Nagle weszla do domu cala w skowronkach z torba z butami. Usmiechnela sie szeroko i powiedziala: "Mam! Idealne na twoja impreze! Mam nadzieje ze je pokochasz tak jak ja". Pomyslalam ze juz dawno sie w nich zakochalam wiec nie ma obaw! Kiedy otworzylam karton, lzy naplynely mi do oczu. To nie byly moje buty. Spojrzalam na mame a ona widzac moja twarz szybko powiedziala: "No wiem, ze to nie takie jak mowilas, ale te sa znacznie lepsze! Tamte byly bardzo niewygodne i zle wyprofilowane. A te rozniez maja zlote akcenty! No dalej, przymierz!" Nie moglam nabrac powietrza, spojrzalam na to "cos" co kupila moja mama i rozplakalam sie. Nakrzyczalam na nia, ze zrujnowala moja impreze, ze te buty sa paskudne i dzieki niej bede wygladac okropnie (a wiadomo, kaprysne nastolatki musza wygladac jak krolowe, szczegolnie w swoje swieto). Zabralam te nieszczesne buty i zaplakana wybieglam z domu, krzyczac do mamy ze jej nienawidze.\nNawet nie wyobrazacie sobie jak bylo mi glupio kiedy przymierzylam buty od mamy. Tak jak mowila, byly bardzo wygodne, szczegolnie w porownaniu z moim wczesniejszym idealem. W kartonie nie prezentowaly sie za dobrze, lecz kiedy je ubralam, dotarlo do mnie jakie sa sliczne. Wiele dziewczyn tamtej nocy komplementowalo moje buty, mowily ze swietnie pasuja do mojej sukienki, chcialy kupic takie same. Pozno nad ranem, kiedy moja mama przyjechala mnie odebrac, dlugo milczalysmy w drodze do domu. Dopiero pod koniec zdecydowalam sie wydusic z siebie "Przeprasza". Mama odpowiedziala mi tym samym, przeprosila mnie ze popsula mi urodziny. Z ponura mina powiedzialam: "To nie prawda, dzieki Tobie to byla na prawde udana noc. Dziekuje ze kupilas mi te buty." Mama wciaz wpatrzona w droge przed siebie, powiedziala z lekkim usmiechem na twarzy: "Wiedzialam, ze je pokochasz".\nMam te buty do dzis, i za kazdym razem kiedy je ubieram, wspominam ten dzien. Jestem jej ogromnie wdzieczna za ta pare idealnych butów.\nJustyna - blog o Francji 18 września 2016 10:50\nAch te konflikty na linii matka-córka :) Na szczęście wszystko dobrze się skończyło!\nJustyna - blog o Francji 12 września 2016 08:54\nMonika napisała (+ zdjęcie nr 16):\nNa pytanie o ulubioną parę butów odpowiadam bez zastanowienia! Niesamowite botki Rebeki Minkoff przyleciały do mnie prosto ze Stanów Zjednoczonych i... pomogły w poznaniu najlepszej przyjaciółki! Od momentu, w którym weszłam do biura mojej potencjalnej szefowej, miałam wrażenie, że coś przykuło jej uwagę. Po kilku typowych pytaniach rekrutacyjnych padło jeszcze jedno, żartobliwe: "jeśli powie mi pani, gdzie kupiła te buty - jest pani przyjęta". Moja rozmowa rekrutacyjna skończyła się w centrum handlowym, dokąd udałam się z Wiolą, niedoszłą pracodawczynią na wielkie zakupy. Nie pracujemy razem, ale świetnie się dogadujemy, a w biurowcu, który miał być moim miejscem pracy często bywam, na kawę :) Aha... okazało się, że ja i Wiola mamy ten sam numer obuwia, zgadnijcie, które buty zdarza jej się ode mnie pożyczać :)\nJustyna - blog o Francji 12 września 2016 08:55\nPS Zgłoszenie nadesłane w niedzielę wieczór, o godzinie 23.03 (żeby nie było ;))\nJustyna - blog o Francji 12 września 2016 08:59\nNiektórzy to się potrafią ustawić ;) Nie dość, że zgarną piękne buty to jeszcze w pakiecie z przyjaciółką ;)\nJustyna - blog o Francji 18 września 2016 11:21\nWyniki konkursu już są!!!\nTomek 3 stycznia 2020 16:38


KOowes – Kolejna witryna oparta na WordPressie\nDodano: 29 czerwca 2022 - Bez kategorii\nStowarzyszenie „Lokalna Grupa Działania Krzemienny Krąg” w ramach realizacji zadania Mikrogranty – lokalne inicjatywy społeczne w Gminie Smyków, stanowiącego element projektu „Kielecko – Ostrowiecki Ośrodek Wsparcia Ekonomii Społecznej” finansowanego ze środków Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Świętokrzyskiego na lata 2014-2020 w ramach Wspierania ekonomii i przedsiębiorczości społecznej w celu ułatwienia dostępu do zatrudnienia ogłasza nabór wniosków na lokalne inicjatywy społeczne w Gminie Smyków dla:\n– podmiotów ekonomii społecznej (PES-ów) tj: organizacji pozarządowych (w myśl ustawy o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie (Dz. U. z 2016 r. poz. 1817, z późn. zm) lub podmiotów, o których mowa w art. 3 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie (Dz. U. z 2016 r. poz. 1817, z późn. zm.) spełniających warunki określone w naborze.\nSzczegóły postępowania zostały określone w ogłoszeniu o naborze wniosków na mikrogranty na inicjatywy lokalne oraz w załącznikach, ze szczególnym uwzględnieniem regulaminu.\nZadanie zostało dofinansowane ze środków budżetowych Gminy Smyków.\nOgłoszenie o naborze_Smyków\nZal. 2_Reg._Karta oceny FORMALNO-MERYTORYCZNEJ\nzal. 3_ do umowy_SPRAWOZDANIE Z REALIZACJI-MIKROGRANTY\nzal. 4_do umowy_ kwalifikowalność VAT\nzal. 5_do umowy_ zaleglosci_karalnosc\nIV Forum Wolontariatu w Warszawie\nDodano: 27 czerwca 2022 - Bez kategorii\nForum Wolontariatu to cykliczne wydarzenie organizowane przez program Korpus Solidarności, odbywające się raz do roku, począwszy od 2019 r., w którym jako Stowarzyszenie „Krzemienny Krąg” mieliśmy przyjemność uczestniczyć. Wydarzenie dedykowane jest organizacjom, wolontariuszom, instytucjom i praktykom związanym z wolontariatem. Na uczestników zawsze czekają warsztaty, debaty, wizyty studyjne, które są wyjątkową okazją do wymiany doświadczeń i zdobywania wiedzy. Forum z 23 – 24 czerwca 2022 r. zgromadziło wolontariuszy z całej Polski.\nLista rankingowa biznesplanów – Nabór 7/2022\nDodano: 9 czerwca 2022 - Bez kategorii\nLista rankingowa biznesplanów została przygotowana zgodnie z zapisami podrozdziału 3.3.4 Regulaminu przyznawania środków finansowych na stworzenie miejsca pracy w ramach projektu „Kielecko-Ostrowiecki Ośrodek Wsparcia Ekonomii Społecznej”.\nMIKROGRANTY – przedsięwzięcie na rzecz ekonomii społecznej\nDodano: 31 maja 2022 - Bez kategorii\nNabór wniosków o dofinansowanie inicjatyw odbywa się w dniach 31.05 – 27.06.2022 r. do godziny 16.00.\nWniosek o dofinansowanie Inicjatywy wraz z załącznikami winien być złożony w siedzibie Grantodawcy: Bałtów 55, 27-423 Bałtów (osobiście, przesłany pocztą lub przesyłką kurierską – decyduje data wpływu wniosku do Grantodawcy) w wersji papierowej (w dwóch egzemplarzach) na formularzu wg wzoru stanowiącego załącznik nr 1 do Regulaminu. Dopuszcza się również możliwość złożenia skanu podpisanego wniosku o dofinansowanie wraz ze wszystkimi załącznikami na adres e-mail: a.budek@krzemiennykrag.info\nBiuro organizatora czynne jest w dni robocze (od poniedziałku do piątku) w godzinach od 8:00 do 16:00.\ntel. 602 504 395\nSzkolenie z marki miejsca\nDodano: 27 maja 2022 - Bez kategorii\n26 maja odbyło się szkolenie „Marka miejsca jako możliwość rozwoju ekonomii społecznej w obszarze ekomuzeów” w ramach działania KOOWES.\nCieszymy się, że dołączyły do nas nowe osoby z obszaru LGD „Krzemienny Krąg”, które chcą uczestniczyć w tym wyjątkowym projekcie\nKreowanie marki miejsca jest długookresowym procesem, uwarunkowanym wieloma czynnikami. Stworzenie strategii marki i trafne określenie celów związanych z jej realizacją nie gwarantują jeszcze sukcesu w wymiarze marketingowym. O powodzeniu strategii w dużej mierze decyduje poparcie i zaangażowanie ze strony osób i podmiotów odpowiedzialnych za jej wdrożenie.\nNasze kolejne spotkanie pokazało jednak ogromne chęci i satysfakcję w promowaniu lokalnych marek.\nZaproszenie na warsztaty dla NGOsów z powiatu skarżyskiego.\nDodano: 26 maja 2022 - Bez kategorii\nKielecko Ostrowiecku Ośrodek Wsparcia Ekonomii Społecznej serdecznie zaprasza do uczestnictwa w bezpłatnych warsztatach dla przedstawicieli organizacji pozarządowych z terenu powiatu skarżyskiego.\nCelem spotkania „Centra Usług Społecznych – rola sektora non-profit” jest przybliżenie zmian wynikających ze Strategii Rozwoju Usług Społecznych na lata 2021-2030 a także przedstawienie doświadczeń i pierwszych praktyk w tym zakresie.\nWarsztaty poprowadzi Mentor Rozwoju Lokalnego – Jacek Gralczyk\n03.06.2022 godzina 14:00\n(sala konferencyjna, ostatnie piętro)\nul. Wileńska 34 Skarżysko-Kamienna\nZgłoszenia należy dokonać za pomocą formularza: https://forms.gle/NdobMTbLkm14RR3YA\nDodano: 12 maja 2022 - Bez kategorii\nSpotkanie skierowane było do przedstawicieli Ośrodków Pomocy Społecznej z terenu powiatu skarżyskiego. W warsztacie udział wzięli przedstawiciele wszystkich 5ciu OPSów z powiatu skarżyskiego, CIS Skarżysko oraz PCPR Skarżysko.\nDodano: 5 maja 2022 - Bez kategorii\nMaksymalna kwota dofinansowania na zadanie z zakresu ekonomii społecznej nie może przekroczyć kwoty 5 000,00 PL.\nSzczegóły w załączniku: http://www.es.umws.pl/aktualnosci/item/352-otwarty-konkurs-ofert-na-wsparcie-zadan-publicznych-wojewodztwa-swietokrzyskiego-w-obszarze-ekonomii-spolecznej\nDodano: 26 kwietnia 2022 - Bez kategorii\nInnowacyjne zdobywanie wiedzy przynosi młodym ludziom wiele satysfakcji, stąd ważne jest organizowanie szerokiego pola do doświadczeń i eksperymentów.\nCzasem wystarczy proste połączenie nauki i zabawy, abyśmy zdobywali nową wiedzę i pogłębiali zainteresowania.\nStąd pomysł, by w ramach działania KOOWES nasi wolontariusze pod okiem wspaniałego animatora Wacława Idziaka poznali proces odkrywania własnych zasobów podczas zabawy.\nJak się bawili? Zobaczcie sami\nDebaty o wolontariacie\nDebata o wolontariacie – pod takim hasłem odbyły się dwa pierwsze spotkania w Starachowicach, których organizatorem było Centrum Usług Społecznych, na czele z dyrektor Wiolettą Grosicką i Anetą Gołębską.\nDyskusję otworzył z-ca Prezydenta ds. Społecznych Marcin Gołębiowski.\n– Cieszymy się, za jako Stowarzyszenie LGD „Krzemienny Krąg”, które z powodzeniem prowadzi Centrum Wolontariatu w Ostrowcu Św., mogliśmy podzielić się naszą wiedzą i doświadczeniem w zakresie organizacji wolontariatu – powiedział prezes Jarosław Kuba.\nAnimator KOOWES Magdalena Wójtowicz zaprezentowała aplikacje, które pomagają i ułatwiają organizację pracy wolontariatu długoterminowego.\nNasi partnerzy z KOOWES, tj. Anna Górak i Jacek Góralczyk opowiedzieli jak wolontariat wspiera usługi społeczne i jakie wyzwania stoją przed wolontariuszami.


13. Międzynarodowy Festiwal Filmowy Żydowskie Motywy - Warsaw Now! Najciekawsze Wydarzenia i Miejsca w Warszawie\nW dniach 24-28 maja 2017 roku w Kinie Muranów odbędzie się 13. edycja Międzynarodowego Festiwalu Filmowego „Żydowskie Motywy” (Jewish Motifs IFF). W tegorocznym programie znalazło się ponad 30 fabuł, dokumentów i krótkich metraży o tematyce żydowskiej z całego świata – m. in. z Izraela, Niemiec, Polski, Francji, Rumunii i USA. Pokazom festiwalowym towarzyszyć będą dyskusje z autorami filmów.\nZwieńczeniem przeglądu będzie zaplanowana na 27 maja debata „Dalecy / Bliscy. Żydzi w filmach Andrzeja Wajdy„, podczas której zaproszeni goście będą analizować wagę i znaczenie wątków żydowskich w twórczości reżysera. W spotkaniu udział wezmą aktorzy Maja Komorowska i Wojciech Pszoniak oraz pisarz i krytyk literacki Piotr Paziński. Rozmowę poprowadzi krytyk filmowy Łukasz Maciejewski.\nZwieńczeniem przeglądu będzie zaplanowana na 27 maja br., debata „Swój czy obcy. Żydzi w filmach Andrzeja Wajdy”, podczas której zaproszeni goście będą analizować wagę i znaczenie wątków żydowskich w twórczości reżysera. W spotkaniu udział wezmą aktorzy Maja Komorowska i Wojciech Pszoniak oraz pisarz i krytyk literacki Piotr Paziński. Rozmowę poprowadzi krytyk filmowy Łukasz Maciejewski.\nDarmowe wejściówki do odbioru w Kinie Muranów od 20 maja 2017 roku.\nProgram 13. MFF Żydowskie Motywy – klik\nDebata „Swój czy obcy. Żydzi w filmach Andrzeja Wajdy”: Muzeum Historii Żydów Polskich POLIN, ul. Mordechaja Anielewicza 6, Warszawa\nProgram festiwalu tu – klik lub na stronie kina Muranów tu – klik\n„Co na to Marszałek?” Wystawa na Krakowskim Przemiesciu


Wielkie emocje na mecie II etapu 78. Tour de Pologne - Gazeta Przemyśl\n11 sierpnia 2021\tComments 0 43 Views\nZ portugalskim kolarzem na mecie nieznacznie przegrał Diego Ulissi (UAE Team Emirates), a trzecią pozycję zajął Matej Mohorič (Bahrain-Victorious). Niewielką, 4 sekundową stratę zanotował wspomniany Michał Kwiatkowski. Przed morderczym podjazdem przez ulicę Basztową i Tatarską sportowcy zaliczyli także górskie premie na Kalwarii Pacławskiej i Gruszowej. To wszystko sprawiło, że właśnie “nasz” etap spowodował mocne przetasowania w klasyfikacji i być może będzie miał decydujący wpływ na to kto wygra 78. Tour de Pologne.\nZapraszamy na fotorelację z trasy wyścigu w obiektywie Grzegorza Karnasa i Jerzego Szlachcica.\nPrevious Za groźby i uporczywe nękanie został tymczasowo aresztowany\nNext V Mistrzostwa Polski w Siatkówce Plażowej Służb Mundurowych


25 dag ziemniaków, 50 ml mleka, odrobina soli do smaku, 1 dag masła\nUmyte ziemniaki ugotować w mundurkach. Po ugotowaniu obrać łupinki, a ziemniaki przetrzeć. Dodać do nich mleko, sól i masło a następnie wszystko wymieszać. Puree gotowe.\nZapiekane ziemniaki z papryką\n2 cebule, 2 zielone papryki, około 1 kg ziemniaków, 25 dag sera, 420 ml mleka, 2 łyżki oliwy, sól, zmielony czarny pieprz, odrobina gałki muszkatołowej,\nWłączyć piekarnik do nagrzania na 180 C. W tym czasie też rozgrzać oliwę na patelni do przysmażenia cebuli z papryką, do momentu aż zmiękną. Ziemniaki obrać i pokroić w plastry. Ułożyć jedną trzecią ziemniaków w natłuszczonym naczyniu żaroodpornym. Na to położyć warstwę cebuli z papryką. Położyć kolejną warstwę ziemniaków itd. aż wykorzystamy składniki. Na wierzchu powinny leżeć ziemniaki. Następnie oprószyć je startym serem. Przygotować zalewę do zapiekanki. Zmieszać mleko z solą i pozostałymi przyprawami, a następnie zalać nim zapiekankę. Piec w piekarniku około 1 – 1,5 godziny, aż ziemniaki zmiękną i wchłoną większość mleka.\nCiasto z ziemniaków i porów\nSkładniki do ciasta: 25 dag mąki, 15 dag masła, 1 jajko, 60 g utartego parmezanu, sól, pieprz Cayenne mielona gorczyca,\nSkładniki do nadzienia: 45 dag porów, 285 ml wywaru z włoszczyzny, 150 ml śmietanki, 35 dag gotowanych ziemniaków, 3 dag masła, 3 dag mąki, 1 łyżka oliwy z oliwek, łyżeczka oregano, czary pieprz, sól, gałka muszkatołowa, starta skórka i sok z połowy cytryny, 2 łyżki mleka\nW pierwszej kolejności z podanych składników zagniatamy ciasto. Następnie rozgrzewamy oliwę w garnku i obsmażamy na niej pokrojony w prążki por. Dodajemy oregano i mąkę oraz całość rozprowadzamy wywarem z warzyw. Mieszać, aż sos zgęstnieje. Dodać przyprawy do sosu, cytrynę i śmietanę. Całość zestawić z ognia na pół godziny, trzymając pod przykryciem. Rozgrzać piekarnik do 220 stopni C. Jedną trzecią ciasta rozwałkować i wyłożyć nim blachę. Wyłożyć na to warstwę ziemniaków w plastrach i polać sosem z porów. Z pozostałości ciasta powycinać paski i ułożyć je w kratkę na blasze. Wierzch ciasta posmarować mlekiem i piec około 40 minut.\nZupa na szynce z czarną fasolą i ziemniakami\n3 czerwone cebule, 4 ząbki czosnku, 1 zielona papryka, 70 dag ziemniaków, 40 dag pomidorów z puszki, 1 l wywaru z kurczaka lub szynki, 45 dag czarnej fasolki, 30 dag gotowanej szynki, 12 dag białego ryżu, 2 łyżki oliwy, kminek, mielona kolendra, mielony imbir, sól, pieprz Cayenne, 2 łyżki soku z li metek,\nNa oliwie podsmażyć cebulę. Dodać do niej czosnek i paprykę i smażyć jeszcze przez chwilę. Wrzucić do tego jeszcze ziemniaki w kostkę oraz pokrojone pomidory. Gotować kilka minut. Doprawić wszystko podanymi przyprawami do smaku. Wlać także wywar i gotować na małym ogniu. W dalszej kolejności dodać ryż i gotować pod przykryciem przez około 15 min, aż ryż i ziemniaki będą miękkie. Na koniec dodać ugotowaną wcześniej czarną fasolkę, gotować kolejne 5 min i wlać sok z limonek. Zupę podawać z pieczywem.\nZiemniaki zapiekane z jajami i grzybami\nDobry kilogram ziemniaków, 4-5 jaj, 3 dag suszonych grzybów lub świeżych, wywar z grzybów, odrobina bułki tartej, mała cebulka, ¼ l śmietany, sól, pieprz\nZiemniaki ugotować w mundurkach. Grzyby suszone także ugotować i posiekać. Cebulę pokrojoną w drobną kosteczkę usmażyć na patelni. Jaja ugotować na twardo a następnie schłodzone pokroić w talarki. W garnku wysmarowanym tłuszczem u łożyć kolejno warstwę ziemniaków, posolić, posypać cebulką, grzybami, ułożyć warstwę jajek, osolić i popieprzyć i tak dalej. Na wierzchu przykryć ziemniakami, a następnie całość zalać śmietaną wymieszaną z wywarem od grzybów. Wstawić do nagrzanego piekarnika i zapiec.\nŻeby otrzymywać informacje na temat "Potrawy z ziemniaków" dopisz się do newslettera.


Na Topie POP Programy świąteczne Rock / Metal Występy online\nZespół powstał wiosną 2005 w Rzeszowie. Grupa tworzy wyłącznie własne kompozycje z gatunku szeroko rozumianego rocka. Pectus jest finalistą 44. Krajowego Festiwalu Piosenki Polskiej „Debiuty” Opole 2007, zdobywcą Grand Prix Międzynarodowego Festiwalu Piosenki „Carpathia Festival” Rzeszów 2006. Kapela gościła w telewizyjnym programie rozrywkowym „Kuba Wojewódzki”. W styczniu 2007 r. wydała promocyjny minialbum, na którym znajduje się pięć autorskich utworów („Tańczę”, „Miłość to film”, „Spacer”, „Highway”, „Wcale nie musisz”). W nagraniu materiału pomagał Wojciech Horny (O.N.A., Chylińska) oraz Zbyszek Jakubek (Walk Away, R. Rynkowski). Piosenka „To, co chciałbym Ci dać” decyzją jury zakwalifikowała się do międzynarodowego finału zmagań o „Bursztynowego Słowika” Sopot Festival 2008. Dzięki głosom telewidzów zajęła pierwsze miejsce w konkursie o nagrodę „Słowika Publiczności”.\nZespół tworzą czterej bracia:\nIch koncerty znane są z doskonałej produkcji z wykorzystaniem najnowszych rozwiązań technologicznych używanych na świecie. Superlekkie, nowoczesne diody o wysokiej rozdzielczości zamieniają występ w niezwykłe widowisko multimedialne złożone z największych przebojów (m.in. „Barcelona”, „Jeden Moment”, „To, co chciałbym Ci dać”, „Szkoła Marzeń”), mocno rockowych brzmień, nastrojowej części akustycznej oraz utworów z płyty „Kobiety” (pojawia się dwóch „wirtualnych” gości w duetach: Kayah, a także Maryla Rodowicz).\nWystępy akustyczne to propozycja na eleganckie gale, imprezy firmowe lub biletowane – w salach widowisko-teatralnych. Cechą jest bliski kontakt z publicznością, świetna zabawa, „przyjazny” rider techniczny i, oczywiście, same przeboje.\nKoncerty kolędowe (zarówno elektryczne, jak również akustyczne) w wykonaniu braci Szczepaników to magiczne przeżycie, wspomnienie najpiękniejszych chwil, z jakimi mogą kojarzyć się Święta. Program składa się z kolęd („Przybieżeli do Betlejem”, „Wśród nocnej ciszy”, „Mizerna Cicha” itp.), pastorałek („Północ już była”, „Idziemy tu idziemy” itp.) oraz piosenek świątecznych („Kolęda dwóch serc”, „Jedna z pierwszych gwiazd” itp.).\nKoncerty elektryczne/multimedialne to propozycja na imprezy plenerowe lub w dużych obiektach. Wiele przebojów („Barcelona”, „Jeden Moment”, „Oceany”, „To, co chciałbym Ci dać”, „Iluzja”) zabrzmi z niezwykłą oprawą świetlno-multimedialną. Pojawią się ekrany diodowe wysokiej rozdzielczości o łącznej powierzchni 30 m kw. wraz z realizacją na żywo, co stworzy wyjątkowy kontakt między sceną a publicznością. Podziwiać będzie można kryształowe pianino. Istnieje możliwość występu gościa muzycznego – w tej roli np. Kayah, Patrycja Markowska, Anna Wyszkoni, Urszula. Wersja ta często wybierana jest na eventy firmowe.\nMożliwy jest zdalny występ zespołu transmitowany dla Państwa na żywo przez Internet!\nChcesz zorganizować koncert zespołu Pectus ?


Sprawdź Wszystkie kolory snów ebook pdf, chomikuj, epub, mobi. Legalna kultura\nWszystkie kolory snów - to ebook opublikowany przez WAB.\nNumer ISBN tej publikacji to 9788328032354.\nPremiera "Wszystkie kolory snów" miała miejsce dnia 2016-03-02.\nAutorem jest Urszula Jaworska. Oryginalnym językiem tej publikacji jest język polski.\nZostał on zakwalifikowany w kategorii: . Napopularniejsze rozszerzenia plików dla Wszystkie kolory snów to MOBI, EPUB oraz PDF.\nAby przeczytać cały ebook Wszystkie kolory snów musisz poświęcić ~2 -4 godziny. Na ebook składa się około 96 stron co w uśrednionym przeliczeniu daje około 24000 słów.\nWszystkie kolory snów - powiązane ebooki do pobrania:


Look through - transparentny trend, UnU Magazyn wortal lifestyle - Bielizna Moda - styl życia, newsy, luksusowe, ekskluzywne\nLook through - transparentny trend\nInspirowane nowoczesnym designem i przezroczystością plastiku ubrania to połączenie współczesnego minimalizmu i technologicznego zaawansowania. Proste i ostre formy łączą się z przetworzonymi materiałami, a całość tworzy ultra modernistyczny look. Jego głównym składnikiem jest transparentność, która zostaje osiągnięta dzięki takim tkaninom, jak muślin, szyfon czy organza. Nie brak również ubrań z włókien syntetycznych, które wpisują się w innowacyjny trend.\nPrzezroczystości wyglądają świetnie zarówno w połączeniu z pastelami, jak i w czarnym wydaniu. Ich zaletą jest niejednoznaczność i nowoczesna uwodzicielskość. Zasłaniając ciało, jednocześnie uwydatniają jego małe fragmenty. Aby nie pokazać za dużo, przezroczyste materiały należy łączyć z solidnymi elementami ze skóry, dżinsu czy bawełny.\nNaszyjnik Claire's: 89,90 PLN\nSpodnie Levi's: 379 PLN\nPerfumy Gold Angel by Victoria's Secret: 329 PLN\nTrend widoczny jest również w akcesoriach i biżuterii. Modernistyczne, nowoczesne kształty, wykorzystanie plastiku i pleksi oraz niekonwencjonalne formy tworzą idealne dodatki do wizualnie lekkich stylizacji. Przezroczyste torebki lub kuferki przypominające plastikowe koszyki, transparentne obcasy i koturny oraz kryształowo przejrzysta biżuteria - te akcesoria uzupełnią każdą stylizację o nutę lekkości i modnej innowacyjności, nie tylko w stylu high-tech.\nPerfumy Dream Angels Glow by Victoria's Secret: 279 PLN\nDream Angels Glow,\nHeat Protection Mist,


POPRZEDNI XF 979 TR\nnastępny XF 919 TR\nPotrójnie cieniowana aluminiowa rama X6, będąca alternatywą dla karbonowych modeli wyścigowych. Poza materiałem te ramy się niczym nie różnią: identyczna geometria, doskonała sztywność i przyspieszenie takie samo, jak w rowerach cross country. Wszystkie szlaki stają się bezpieczne dzięki 140-milimetrowemu skokowi z przodu i 130-milimetrowemu z tyłu. Wewnętrzne prowadzenie kabli, plastikowe osłony dolnej rury i tylnego trójkąta, skok sztycy regulowanej 125/150 mm dopasowany do rozmiaru ramy oraz obręcze o szerokości 30 mm zapewniające optymalną przyczepność i niezawodność na zjazdach. Ciesz się inteligentnymi detalami, takimi jak opcja dwóch koszyków na bidony i prowadnica zapobiegająca spadaniu łańcucha z blatu.\nNowa kinematyka, 130 mm skoku i widelec Rock Shox\nSkok sztycy regulowanej 125/150 mm umożliwia lepszą kontrolę w trudnym terenie\nOpony Schwalbe Nobby Nic 2,35" Tubeless Ready: doskonała przyczepność i minimum przebić\nZestaw kół DT Swiss M1900 SPLINE z obręczą 30 mm dla lepszego dopasowania opon i przyczepności\nS wysokość (MM) 15.5" (S) : 598 17.5" (M) : 607 19.0" (L) : 607 21.0" (XL) : 617\nG długość główki ramy (mm) 15.5" (S) : 90 17.5" (M) : 100 19.0" (L) : 100 21.0" (XL) : 110\nBBD położenie wkładu suportu (mm) 15.5" (S) : 25 17.5" (M) : 25 19.0" (L) : 25 21.0" (XL) : 25\nF baza kół (mm) 15.5" (S) : 1147 17.5" (M) : 1173 19.0" (L) : 1193 21.0" (XL) : 1213\ndługość mostka (mm) 15.5" (S) : 40 17.5" (M) : 50 19.0" (L) : 50 21.0" (XL) : 50