Technika basenowa, przykrycie basenu | Folia basenowa solaryczna, komórkowa Tebas 5 x 9 m 400 mikron\n» Folia basenowa solaryczna, komórkowa 5 x 9 m, 400 mikron deLUX - pokrywa solarna na basen - folia solarna- folia bąbelkowa\nCena brutto: 1 459,80 zł 1459.80\nKod produktu: 00090lux5\nZ uwagi na duże opakowanie folia solaryczna wysyłana jest bezpośrednio z magazynu centralnego po opłaceniu zamówienia. Najlepiej opłacić zamówienie PRZELEWEM ELEKTRONICZNYM - SZYBKA WYSYŁKA.\n- folia basenowa solaryczna, komórkowa na powierzchni posiada liczne komórki (pęcherzyki) powietrzne\n- przy nie ogrzewanych basenach folia umożliwia podniesienie temperatury wody o ok. 6 st. C\n- wymiary 5 x 9 m, 400 mikron\nKażdy właściciel basenu prędzej czy później będzie zmuszony zmierzyć się z problemem jego zakrycia.Przykrycie basenu nie tylko chroni przed zabrudzeniem znajdującej się w nim wody, ale również zapobiega przed jej wychłodzeniem się. Mniejsza ilość zabrudzeń w prosty sposób przekłada się na znacząco mniejsze zużycie środków chemicznych, niezbędnych do utrzymania basenu i zawartej w nim wody w odpowiedniej czystości, a także zmniejsza czas pracy pompy basenowej. Nie ma sensu wykorzystywanie do tego zadania najprostszych i najtańszych materiałów, których jest dużo na rynku związanym z techniką basenową - TANIE JEST DROGIE!Szkoda czasu i wysiłku na niedziałające rozwiązania - dużo lepszym rozwiązaniem będzie użycie specjalistycznych folii basenowych, znajdujących się w ofercie naszej firmy.\nJeżeli potrzebujesz przykrycia basenu, to folia basenowa solaryczna, komórkowa do przykrywania basenu jest idealnym rozwiązaniem!\nJedną z cech tego przykrycia wykonanego z niebieskiej folii PE jest posiadanie na powierzchni licznych komórek powietrznych.Dzięki folii solarycznej, folii komórkowej o grubości 400 mikron osiąga się podgrzanie wody nawet 6 stopni Celsjusza!Umożliwia to znaczące oszczędności na ogrzewaniu basenu.\nDo zasłonięcia większości basenów ogrodowych powinna całkowicie wystarczyć sprzedawana przez naszą firmę folia o wymiarach 4x6, 4x8, 5x10 metrów.Ciemnoniebieska barwa gwarantuje skuteczną ochronę przed powstawaniem glonów.\nJeśli zależy Wam na posiadaniu najlepszych i najbardziej wytrzymałych produktów, to powinniście skorzystać z naszej oferty.Zachęcamy do kontaktu - nasi sprzedawcy gwarantują obsługę Klienta na najwyższym poziomie, dzięki czemu na pewno wybierzecie produkty idealnie dopasowane do Waszych wymagań.\nW naszej ofercie znajdziecie różnego rodzaju przykrycia basenu, takie jak folie solaryczne, żaluzje basenowe czy specjalne, bezpieczne całoroczne przykrycie do basenu. Do przykryć basenowych oferujemy również manualne lub automatyczne rolki zwijające.\nDecydując się na folię solarną zabezpieczysz swój basen nie tylko przed wpadaniem do niego zanieczyszczeń, ale także ograniczysz utratę ciepła i wody. Podczas słonecznego dnia folia zwiększy i zatrzyma temperaturę wody wyższą o około kilka stopni. Zwłaszcza w basenach zewnętrznych folia skutecznie nagrzewa wodę i zabezpiecza przed zabrudzeniami.\nOsłona jaką jest folia jest dostępna w prostokątnym kształcie o różnych wymiarach, dlatego wybór odpowiedniego przykrycia dla basenu nie będzie stanowił problemu. W przypadku nietypowego kształtu basenu folię komórkową (solaryczną) należy dociąć własnoręcznie.\nDo takiej folii bardzo dobrze przydadzą się specjalne rolki zwijające. Mogą one być zarówno stabilne oraz ruchome na kółkach.\nŻaluzje basenowe to także warte rozważenia przykrycie basenu. Roleta automatyczna jest niezwykle eleganckim i bezpiecznym zabezpieczeniem basenu. Żaluzja basenowa składa się z usztywnionych, złączonych elementów PCW, które rozwijane są automatycznie. Tego rodzaju przykrycia można wykorzystać zarówno w basenie wewnętrznym, jak i ogrodowym. Żaluzje basenowe chronią baseny przed utratą wody, wpadaniem zanieczyszczeń, śmieci, jak również dzieci lub zwierząt. Żaluzja stanowi również świetną termoizolację.\nBaseny ogrodowe cieszą się coraz większą popularnością dzięki temu, że rośnie wybór nowoczesnych rozwiązań, a równocześnie także i spada ich cena. Do basenów ogrodowych możemy nabyć również wiele przydatnych akcesoriów. Wszystkich poszukujących basenów i wszystkiego co do niech potrzebne zapraszamy do zapoznania się z ofertą sklepu E-OGRÓD.\nCena brutto: 583,16 zł\nCena brutto: 1 313,70 zł\nCena brutto: 761,03 zł\nJeśli chcą Państwo nie tylko utrzymywać temperaturę wody w basenie, ale również mieć możliwość ją podnieść, to ten produkt sprawdzi się świetnie w tych zadaniach. Niezbędna do basenów krytych aby znacząco zmniejszyć parowanie wody i utratę ciepła. Dostępna w atrakcyjnej cenie! Wymagana przedpłata za zamówienie.\nCena brutto: 1 044,70 zł\nCena brutto: 1 942,59 zł\nCena brutto: 341,76 zł\nProfesjonalizm i solidność, to lubię!\nBardzo dobra folia. Pierwsza po której nie widać zużycia po sezonie. Polecam


Bateria umywalkowa z fotokomórką DMP, model Ovalis\nzł 5.559,58 zł 8.061,35 -31% Risparmi zł 2.501,77\nRozmiar L. 134 mm x 194 mm x h.198 mm x Barrel Pakiet waga 2,6 kg\nKran z fotokomórką Dmp electronic z transformatorem Ovalis\nOvalis to elektroniczna bateria ścienna o zasadniczym designie i eliptycznym kształcie. W nim design spotyka się i łączy z pozytywną energią zaawansowanej technologii. Ovalis nadaje się do każdego rodzaju mebli i oprócz tego, że wnosi jakość i styl do Twojej łazienki, a jednocześnie oszczędza wodę. Ovalis jest zasilany przez transformator bezpieczeństwa 5V i jest w komplecie z wbudowanym mikserem i fotokomórkami DMP, wykonanymi z materiału odpornego na zarysowania i osadzanie się kamienia.\nOvalis jest w stanie zagwarantować Ci konkretne oszczędności wody. W komplecie z eliptyczną płytą ze stali nierdzewnej, Ovalis jest dostępny w chromowanym wykończeniu.\n- Polerowana płyta ze stali nierdzewnej\n- Instalacja i mocowanie na ścianie za pomocą wbudowanej skrzynki ze stali nierdzewnej i szybkozłączy. Wszystkie elektroniczne i mechaniczne elementy Ovalis są umieszczone w niezwykle kompaktowej, wbudowanej skrzynce ze stali nierdzewnej.\n- Prostokątny aerator antykapiący DMP na lufie. Unikalną cechą Ovalis jest prostokątny aerator, ekskluzywny projekt DMP, który całkowicie eliminuje irytujący i nieestetyczny problem kapania.\n- Zoptymalizowane zużycie wody dzięki ogranicznikowi 6 l/min.\n- Kurki odcinające wewnątrz wbudowanej skrzynki, wyposażone w filtry antyzanieczyszczenia ze stali nierdzewnej 0,2 mm\n- Bateria elektroniczna Ovalis z wbudowaną spłuczką i elastycznym złączem


Wach wygrywa w Walii. Sprawa tytułu wciąż otwarta! | Virtual Rally\nScenerią ostatnio zakończonego rajdu mistrzostw VRC był legendarny Rajd Wielkiej Brytanii. W przypadku tej imprezy powiedzenie „pogoda dopisuje” ma zupełnie odwrotne znaczenie do zwyczajowo przyjętego. Tutaj po prostu jest dobrze, gdy leje, jest mokro i ślisko! Tak też było przy okazji tegorocznej rundy Rally GB. Jednakże nie tylko z powodu pogody ten rajd zapowiadał się arcyciekawie – walka o końcowy triumf w mistrzostwach dobiega rychłego końca. Liderzy muszą się bronić przed nieustępującymi ich na krok rywalami czekającymi tylko na ich potknięcia, a ci, którzy tracą – ostatnim tchnieniem muszą przepuścić atak ostateczny.\nKlasę VRC4 zdominował w Walii Emilian Wiśniewski – drugi Wicemistrz „klasy R2”, który zdołał zdystansować swoich rywali aż o 5 minut. Podium uzupełnili: Niemiec – Fabian Jiron oraz Mikołaj Kowalski, którzy stoczyli ciekawą walkę o drugie miejsce, z której ostatecznie górą wyszedł zawodnik zza zachodniej granicy.\n30 listopada 2017 / Relacja, VRC by VR.eu


Lara Gessler obchodzi wyjątkowe święto. To jeden z najważniejszych dni w życiu. O czym mowa - Wiesz\nLara Gessler obchodzi wyjątkowe święto. To jeden z najważniejszych dni w życiu. O czym mowa\nLara Gessler od pewnego czasu jest szczęśliwa mama. Córka restauratorki po zawirowaniach w życiu prywatnym nareszcie może cieszyć się spokojem. Cala swoja energie poświęcił nowonarodzonej córeczce. Dziś Nena obchodzi swoje pierwsze urodziny.\nCórka Magdy Gessler ma za sobą jedno krótkie i nieudane małżeństwo, po którym na szczęście znalazła szybko pocieszenie. W jej życiu pojawił się bowiem jej aktualny partner i ojciec jej córeczki Piotr Szeląg. Para już od roku spełnia się w roli rodziców. Na Instagramie Lary Gessler pojawily sie dzis urodzinowe wspominki. Nena obchodzi swoje pierwsze urodziny. Z tej wyjątkowej okazji Lara zamieściła kilka zdjęć z życia córeczki.\nTak szybko to wszystko się stało. Od krecika do roześmianej maluszki podjadającej wszystko, co się da i biegającej dookoła. Kocham, kocham, kocham! Dziękuje Ci losie za tę kruszynkę. I Dziękuje najlepszemu Tatusiowi na ziemi @piotr.szelag\nMeteorolodzy przestrzegają. Najbliższe godziny będą decydujące. Czeka nas niebezpieczne załamanie pogody


Przepis: Kremówka z bitą śmietaną - Proste i Smaczne Przepisy\nKremówka kojarzona jest głownie z postacią Jana Pawła II i nazywana jest czasami papieską lub wadowicką. Moje wspomnienia związane z tym ciastem sięgają czasów liceum. Małe miasteczko z małym, szarym sklepikiem. Wchodziliśmy zazwyczaj do niego właśnie po kremówki, które nazywane były zamiennie napoleonkami. Kwadratowe, napełnione masą i chrupiącym ciastem. Zawijane zawsze w biały papier podobnie do kanapek. Jadłyśmy je zawsze po szkole lub podczas wagarów. Ten przepis pochodzi ze strony Donny Hay i szczerze nie znam lepszego. Masa budyniowa wchodzi genialna i nie trzeba jej udoskonalać. Pozdrawiam.\n1 1/2 szklanki śmietanki 30 %\n2 x 275 g ciasta francuskiego ( 2 płaty )\nJeden płat zimnego ciasta francuskiego przekładamy na papier do pieczenia . Nakłuwamy całą powierzchnię widelcem. Pieczemy w temp. 180 C przez 20-25 min. Raz na jakiś czas podczas pieczenia nakłuwamy dokładnie ciasto, aby nie urosło za mocno. Powinno być lekko podniesione. Upieczone przekładamy i wycinamy dopasowując do formy. U mnie 19 x 29 cm lub lekko większej. Zostawiamy do wystudzenia.\nMleko, śmietankę, masło, cukier oraz wanilię przekładamy do garnuszka o grubym dnie. Doprowadzamy do wrzenia i zdejmujemy z ognia. Mąkę mieszamy z wodą i dodajemy do gorącego płynu. Następnie cały czas mieszając dodajemy po jednym żółtku. Ponownie przekładamy na średni ogień i gotujemy, aż masa zacznie być gęsta. Cały czas mieszamy, aby masa nie przywarła. Odstawiamy do lekkiego wystudzenia. Jeszcze ciepłą masę wykładamy na płat ciasta francuskiego. Przykrywamy folią, aż masa całkowicie wystygnie.\nDrugi płat ciasta przygotowujemy w identyczny sposób.\nŚmietankę ubijamy na sztywno ze szczyptą soli. Pod koniec dodajemy przesiany cukier puder oraz rozpuszczona w gorącej wodzie i przestudzoną żelatynę. Chwilę ubijamy, następnie wykładamy na kem budyniowy. Przykrywamy drugim płatem ciasta francuskiego, upieczonym i wystudzonym. Lekko dociskamy. Wkładamy do lodówki na min. kilka godzin lub całą noc. Podajemy oprószone cukrem pudrem. Smacznego.\nTagi: Ciasto francuskie, mąka ziemniaczana, śmietanka kremówka, Wanilia, żelatyna, żółtka\nśmietana 30% 630 ml 625 ml\ncukier puder 174 g 174 g\nwrzątek 10-15 ml 2-3 łyżeczki


Strona główna » Oferta » Terapie holistyczne » Masaże terapeutyczne » Masaże uzdrawiająco terapeutyczne\nCentrum ARLI 22 kwietnia 2014 Masaże terapeutyczne, z\nJest to autorski, wielopoziomowy masaż leczniczo – rehabilitacyjny z elementami Reiki i akupresury, wykonywany w polu kryształów i kamieni półszlachetnych.\nDzięki zdolności jasnowidzenia diagnozowany jest stan zdrowia pacjenta a poprzez pracę ze Światłem i bioterapię uzdrawiane są poszczególne organy ciała. Towarzyszy temu synchronizacja czakr i półkul mózgowych. Poprzez manualną pracę na kręgosłupie i obwodzie stawów regulowana jest każdorazowo praca mięśni szkieletowych i przepływ płynu mózgowo – rdzeniowego. Praca z bańką chińską pomaga przywrócić zgrabną sylwetkę i działa bardzo korzystnie na ujędrnienie ciała. Masaż wykonywany jest przy spokojnej, rozluźniającej muzyce a dzięki użyciu technik relaksacyjnych docierających do podświadomości odbywa się uzdrawiająca wizualizacja stanowiąca swoistą terapię obszaru życia, który wymaga uzdrowienia. Efektem masażu jest powolne powracanie organizmu do stanu zdrowia i równowagi a w sferze psychicznej wyciszenie, zrozumienie swoich problemów na głębokim poziomie, co pozwala skutecznie rozwiązywać je w codziennym życiu a także daje energię i zapał do wydobycia z siebie radości i entuzjazmu, aby żyć twórczo i sprawczo.\nCzas trwania masażu 1,5 godz. Koszt 150 zł.\nbioenergoterapia masaż terapia


ROCZNY RAPORT POSŁA KRZYSZTOFA SITARSKIEGO 2015-2016 /CYKL ZBIÓREK PODPISÓW POD REFERENDUM - Kukiz'15 - Potrafisz Polsko!Kukiz'15 - Potrafisz Polsko!\n16.09.2016 Klub poselski\nROCZNY RAPORT POSŁA KRZYSZTOFA SITARSKIEGO 2015-2016 /CYKL ZBIÓREK PODPISÓW POD REFERENDUM\nSerdecznie zapraszamy na cykl spotkań z mieszkańcami Okręgu 30\n(miasto okręgowe: RYBNIK)\n15 września, czwartek, 18.00 – 20.00, Muzeum Ognia w Żorach przy ul. Katowickiej 3\n16 września, piątek, 18.00 – 20.00, Rybnicki Inkubator Technologiczny w Rybniku przy ul. Jankowickiej 23/25\n19 września, poniedziałek, 18.00 – 20.00, Ośrodek Współpracy Gospodarczej w Raciborzu przy ul. Stefana Batorego 6\n20 września, wtorek, 18.00 – 20.00, Ośrodek Szkolenia BIAŁECKI w Jastrzębiu-Zdroju przy ul. Energetyków 16\n26 września, poniedziałek, 18.00 – 20.00, Hotel Amadeus w Wodzisławiu Śląskim przy ul. Jastrzębskiej 9\n27 września, wtorek, 16.00 – 18.00, Miejska Biblioteka Publiczna w Mikołowie przy ul. Miarki 5\nI. Spotkanie z Posłem i zaproszonymi gośćmi\nII. Debata pt. „Bezpieczeństwo energetyczne Polski”\nIII. Budowa struktur lokalnych Ruchu Kukiz’15 w Okręgu 30, tzw. Rybnickim*\nOsoba do kontaktu: Katarzyna Licznar (email: kancelaria@krzysztofsitarski.pl)\nCYKL ZBIÓREK PODPISÓW pod wnioskiem o poddanie pod referendum ogólnokrajowe sprawy przyjęcia uchodźców w ramach systemu relokacji w Unii Europejskiej:\n19 września, poniedziałek, 14.00 – 17.00, śródmieście Raciborza – przy Rynku\n20 września, wtorek, 14.00 – 17.00, przy skrzyżowaniu ul. Warszawskiej z Al. Józefa Piłsudskiego w Jastrzębiu-Zdroju\n22 września, czwartek, 14.00 – 17.00, śródmieście Rybnika – przy Rynku\n26 września, poniedziałek, 14.00 – 17.00, śródmieście Wodzisławia Śląskiego – przy Rynku\n27 września, wtorek, 12.00 – 15.00, śródmieście Mikołowa – przy Rynku,\n29 września, czwartek, 14.00 – 17.00, śródmieście Żor – przy Rynku.\nOsoby do kontaktu: Jacek Próchnicki i Grzegorz Piliszek (email: kampanie@krzysztofsitarski.pl)


Łódzka Szkoła Tai Chi - Strona 2 z 23 - Zajęcia Tai Chi Chuan (Taijiquan) w Łodzi. Tai Chi - zdrowie, sprawne ciało, relaks.\nStrona 2 z 23«123456789...20...»Ostatnia »\nKomunikat Łódzkiej Szkoły Tai Chi 02/11/2018\nOpublikowano 2 listopada 2018 przez Radek\nKilka ważnych informacji na pierwsze dni listopada: 1. Przypominam, że 2 listopada (piątek) zajęcia odbędą się jednak zgodnie z planem!!! 2. Ze względu na duże zainteresowanie przedłużamy nabór do grup początkujących do 9 listopada. 3. Serdecznie zapraszam Czytaj dalej →


Wacom Bamboo Spark Recenzja - Aktualności Artykuł\nWacom Bamboo Spark Recenzja\nWacom Bamboo Spark to tylko kilka cech, od bycia wielkim. Pomysł jest dźwięk - sprawiają, że z tyłu podkładki inteligentny, dzięki czemu można używać papieru.\nNowy system papierowy tablet graficzny Maker za śledzi pociągnięcia piórem na zwykłym papierze formatu A5 i wyprowadza go jako obraz, PDF, tekstu lub tusz cyfrowy, ale nie może się równać konkurentów\nTen artykuł zatytułowany “Wacom Bamboo ocena Spark: pióra i kartki z cyfrowych sztuczek” został napisany przez Samuela Gibbs, dla theguardian.com w piątek 8 kwietnia 2016 06.00 UTC\nWacom Bamboo Spark jest rysik-maker za pierwszą próbą, aby hybrydowy notes papieru, który rejestruje swoje bazgroły i gryzmoły w postaci cyfrowej.\nDlaczego producentem tabletka rysik i grafika czyni system pióro? Ponieważ papier czuje i zachowuje się inaczej na szybie ekranu lub powierzchni tabletu, a wiele osób woli je, ale nadal chcą kopii cyfrowej bez konieczności uciekania się do skanów lub zdjęć.\nInni próbowali to zrobić, ale Wacom używa interesującą alternatywną metodę do niego konkurentów. Bamboo Spark jest zasadniczo dwie rzeczy: standard wyglądający długopis i inteligentny folio, które posiada zwykły pad papieru A5.\nPióro zachowuje się jak każdy normalny długopis; to tylko trochę grubsze. Fotografia: Samuel Gibbs dla Guardiana\nW przeciwieństwie do Livescribe SmartPen 3, nie jest to długopis lub papier, który jest mądry, ale podkładka pod papieru: to odzwierciedla swoje gryzmoły w ilości uderzeń cyfrowych.\nJego działanie polega na wykrywaniu ruchów piórem i trochę czułości nacisku na stronie, przechowując je w pamięci i przekazywanie ich za pomocą Bluetooth do aplikacji Bamboo Spark IOS lub Android smartphone lub tablet.\nZrobić swoją pracę za pomocą pióra na stronie, wcisnął przycisk, a obraz zostanie zapisany cyfrowo na później. Następnie można obrócić stronę i zacząć od nowa. Można używać praktycznie każdy pad A5, który nie jest zbyt gruby – Podkładka jest dostarczony 30 pościel, ale pad 50 arkuszy będzie również pracować. Jest największym wyróżnikiem bambus Sparka w stosunku do innych podobnych technologii: większość wymaga specjalnego papieru do śledzenia ruchów.\nFlick przełącznik na spodzie, a dioda LED świeci na zielono, aby powiedzieć, że jest włączony i nic nie zostało nagrane na stronie. Dioda zmieni kolor na niebieski, gdy pad wykrył jakieś bazgroły i jasne niebieskie, gdy pióro dotyka papieru.\nTo dużo prostsze niż konkurenci, co jest dobre i złe w równym stopniu.\nFolio zamyka utrzymać papier, długopis, pad i gadżet zabezpieczone na drogę. Fotografia: Samuel Gibbs dla Guardiana\nNajlepszy kawałek to, że pióro czuje się normalnie, jak każdy nieco większy długopis. Ale to również czuje się trochę tanie, nasadka pióra nie zawsze pozostać na końcu, kiedy w użyciu i można tylko zmienić kasetę długopis – nie można użyć ulubionego pióra.\nTo wstyd, to po prostu nie czuje się trochę ładniejszy, Biorąc pod uwagę ten jest kosztowny kawałek technologii.\nFolio czuje się dobrze zrobiony, ale jest dość nieporęczne dla takiego małego notatnika – i A5 może być dość ciasny dla sporządzania notatek i rysowania. Ma małą kieszeń poślizgu dla pióra, trzymana przez zacisk, kieszonkę na arkuszach papieru spędzonych oraz zapięcie magnetyczne trzymać je w miejscu.\nWersja testowałem miał co Wacom nazywa "gadżet kieszeń", ale inni mają klip tablet oraz inne załączniki, które mogą być bardziej przydatne dla niektórych.\nPisanie na klawiaturze czuje naturalne, jednak większość reszty folio, można uzyskać w sposób. Fotografia: Samuel Gibbs dla Guardiana\nDo wykonywania pisemnych notatek system działa dobrze. Zakończyć stronę, nacisnąć przycisk i synchronizację z aplikacją. Stamtąd można wyeksportować swoje odręczne notatki jako tekst za pomocą funkcji rozpoznawania pisma ręcznego, jako JPG, w postaci pliku PDF lub jako warstwy tuszu Wacom Języka (Będzie) Plik dla eksportu do innych aplikacji, które obsługują format cyfrowy farbowy.\nSpark Aplikacja Bamboo, co najmniej na Androidzie, nie jest bardzo dobrze rozwinięta. Można eksportować tylko jedną stronę na raz, które mogą uzyskać frustrujące, i rozpoznawania tekstu, Ponadto podczas powitalnego, nie jest na równi z rywalami. To dało mi rutynowo bełkot nawet dla mojej najwspanialszej pisma.\nObrazy są również eksportowane do Evernote jako załączniki, Nie osadzone obrazy, z rozszerzeniem ".null" Nie JPG, co oznacza, że trzeba ręcznie zmienić jego nazwę, aby ją poprawnie wyświetlić i ponownie dodać go do notatki, aby ją pokazać w jednej linii.\nNoty wywożone na obrazie, w tym niektóre dziwne skoki stanowią normę na końcu listy, co jest oczywiście błędny niektóre śledzenia pióra. Fotografia: Samuel Gibbs dla Guardiana\nOpierając się na podkładce A5 czuje się jak w oparciu o jakiekolwiek inne, tylko z nieco bardziej luzem z folio wokół niego. Szkic Cheryl Pilbeam. Fotografia: Samuel Gibbs dla Guardiana\nSystem obsługuje czułości nacisku, ale realistycznie dostarcza tylko z średnim ciśnieniem twarde lub. Linie świetlne nie odebrano, co sprawia, że drobne szkice nieco na chybił trafił; użytkownik nie wie, czy linie, które są wyraźnie widoczne na stronie zostały dokładnie ujęte czy nie.\nCieniowanie jest również raczej binarny. Jeśli linia zostało odebrane, kolejne linie na górze po prostu doprowadzić do bloku koloru, co nie zawsze jest pożądany efekt i na pewno nie odzwierciedla tego, co jest widoczne na stronie.\nLinie są śledzone prawda, jednak, Jeśli strona nie rusza, co oznacza, że są proste lub zakrzywione, jak twoja ręka może zarządzać. Ale strona nie rusza, i musi być przytrzymany w przeciwnym razie pociągnięcia są ujęte poza linią z rysunkiem, które może zakończyć się bałagan.\nEksportowanego obrazu wyraźnie brakuje większości lżejszych uderzeń pióra, podczas gdy papier lekko przesunięty podczas rysowania, co niektóre linie wydają się nie na miejscu. Szkic Cheryl Pilbeam Fotografia: Samuel Gibbs dla Guardiana\nWacom Bamboo Spark kosztuje £ 103 albo z kieszeni gadżet, pokrowiec do mniejszego tabletu lub wypadku zatrzaskowe dla iPad Air 2. Pochodzi z dwóch kaset z tuszem oraz 30-stronicowy notatnik stosunkowo słabej jakości.\nKonkurencyjne systemy takie jak Livescribe Smartpen 3 Czarna Edycja kosztuje 120 £, ale wymagają specjalnego papieru, zaczynając od około 3 £ za notatnik i wkłady kosztuje £ 1 każdego.\nWacom Bamboo Spark to tylko kilka cech, od bycia wielkim. Pomysł jest dźwięk – sprawiają, że z tyłu podkładki inteligentny, dzięki czemu można używać papieru. Ale pad A5 jest dość ograniczony, porusza się wokół powodując problemy dla notatek i rysunków oraz app-boku parowania, gdzie wszystkie notatki cyfrowe są przetwarzane, jest nie do zera.\nW przeciwieństwie do konkurencji nie ma możliwości nagrywania dźwięku, rozpoznawanie pisma ręcznego nie jest najlepsza, ale długopis, odczuwając nieco tanio, jest znacznie bliżej do bycia normalnym pióra niż większość rywali. Jest to także jeden z najtańszych dostępnych rozwiązań oraz możliwość eksportu do formatu cyfrowego inking Wacom może być bardzo przydatne dla tych, którzy chcą używać go dłużej niż tylko notatek dźwiękowych.\nPrzedsiębiorcy: Można użyć dowolnego papieru A5, przyzwoite doświadczenie pisania, łatwe do przechowywania i przenoszenia odbarwiania, Wacom eksport Ink Warstwa językowa\nWady: mały pad, nieporęczne folio, Pióro tanie-uczucie, Strona porusza, no nagrywania głosu, ograniczona app, eksportu może być frustrujące\nPapier kontra wyjście cyfrowe. Fotografia: Samuel Gibbs dla Guardiana\nLivescribe Smartpen 3 Czarny ocena Edition: długopis 2.0\nAplikacje, Artykuł, Gadżety, Życie i Styl, Recenzje, Samuel Gibbs, Technologia, Technologia UK\n← Huawei prezentuje P9 i P9 Plus Smartfony wziąć na iPhone i Galaxy Najbardziej oczekiwany Playstation 4 Gry [Ranka] →


Światełko w tunelu – wGlowieBiegacza.pl\n31 lipca 2015 8 września 2015 FilipMarudzenie\nCiężko powiedzieć, żebym rzygał na tęczowo endorfinami, ale jest jakby lepiej. Mam w końcu jakiś cel i to na tyle odległy, że istnieje cień szansy przygotować się do niego porządnie. Mowa tu o BMW Berlin Marathon. Na dodatek (mam nadzieję, że to nie chwilowe) tak jakoś mi się po prostu chce.\nJakkolwiek głupio by to nie brzmiało, to chce mi się iść biegać. Treningi wykonuję ze względną przyjemnością, no i mój trener Jacek Sobas, też chyba we mnie wierzy, skoro wczoraj dostałem mailem świeżutki i jeszcze ciepły plan treningowy? Jem też jak by trochę mniej słodyczy, chociaż ostatnie ciasto Agaty wsunąłem do otworu gębowego bez sekundy zawahania.\nWszystko się trochę przez ten Berlin powywracało, ale przecież nie będzie Niemiec pluł nam w twarz! Trzeba wykrzesać z siebie wszystko co się da. Trzeba będzie wystękać nową życiówkę i to nie byle jaką. W końcu jak nie w Belinie, to gdzie?! Na tę okoliczność w mojej szafie zawitały już nowe ścigacze – Adidas Adios Boost i mam nadzieję, że poniosą mnie szybko zapominając przez chwilkę, że są niemieckie. To chyba na tyle tego mało ciekawego wpisu.\nP.S. Uprzedzając jakieś komentarze o moim antyniemieckim nastawieniu pośpiesznie dodam, że jestem osobą bardzo tolerancyjną i akceptuję nawet ludzi biegających w tęczowym Mizuno.\n3 thoughts on “Światełko w tunelu”\n„Na dodatek […] tak jakoś mi się po prostu chce”\nTaaa… coś mi to przypomina: „Warunki na zgrupowaniach miałyśmy bardzo dobre! Wszystko to zasługa naszego prezesa i nie jest prawdą, że nad łóżkami dach przeciekał! Szczególnie, że prawie nie padało! Prezes dba o nas jak ojciec najlepszy!” Taaa… :-)\nSpóźnione whoppp whooppp! Twoja strona od dłuższego czasu się u mnie nie wyświetlała, a tu masz cuda niewidy! działa!\nRun bambino run!\nTakie niemieckie szybkobiegi sama bym przygarnęła!\nNiech Tobie się chce!!!\nNo zobacz ile ekscytacji mi zafundowałeś OMG :)!\nP.S. jak odcukrzanie idzie od czasu publikacji tekstu? :) Ja mam straszny problem z moim Fakundem – cukroholik pęłną gębą.\nJest całkiem nieźle. Trochę brzucha już zgubiłem. Nawet mnie jakoś specjalnie do słodkości nie ciągnie. Trenuję w miarę regularnie, ale forma dość przeciętna, więc się na ten Berlin nie napalam za bardzo.


Serdecznie zapraszamy na zebranie naukowe ŚSP\nKiedy jestem kompetentny?\n18.11.2021, g. 12.00-14.00\nul. Górnych Wałów 26A, Gliwice\nGdy blisko 25 lat temu rozpoczynałem swój pierwszy kurs psychoterapeutyczny, ówczesny podręcznik szkoleniowy był tej wielkości, że mogłem go schować do kieszeni. Dzisiejszy przewodnik egzaminacyjny to już pokaźna teczka, która potrzebuje dodatkowego miejsca na półce w biblioteczce. Albowiem wymagań wobec szkolących się przybywa… Bardzo dobrze ten proces ujmuje artykuł opublikowany w najnowszym numerze „Psychoterapii” pt. ”Kompetencje potrzebne do prowadzenia terapii psychoanalitycznych ipsychodynamicznych w Polsce”, który został wspólnie opracowany przez osiem stowarzyszeń zrzeszonych w Federacji Towarzystw Psychoanalitycznych. Artykuł opisujący 6 obszarów kompetencji psychoterapeuty, potwierdzonych przez kilkadziesiąt różnych umiejętności terapeutycznych. Z jednej strony idziemy w kierunku wnikliwej weryfikacji kompetencji, a z drugiej istnieje ryzyko, że nasz zawód będzie coraz bardziej zbiurokratyzowany, tym samym gubiąc coś istotnego po drodze. Podczas spotkania proponuję wspólne zmierzenie się z tymi dylematami.\nMgr Mirosław Giza - certyfikowany psychoterapeuta SNP PTP, dyplomowany psychoanalityk jungowski z 25-letnią praktyką kliniczną, posiadający uprawnienia szkoleniowe i superwizyjne IAAP. Ma doświadczenie w pracy z osobami cierpiącymi na nerwicę, w tym napady paniki, stanami depresyjnymi, psychotycznymi\noraz szeroko rozumianymi zaburzeniami emocjonalnymi. Obecnie pracujący\nna pełnym etacie w gabinecie prywatnym w Katowicach.\nSerdecznie zapraszamy na Zebranie Walne Sprawozdawczo-Wyborcze\nczłonków Śląskiego Stowarzyszenia Psychoterapeutów, które odbędzie się\n30.09.2021 o godzinie 11.00 w Śląskiej Szkole Psychoterapii\nw Gliwicach przy ul. Górnych Wałów 26A\nPodczas Zebrania wybierzemy nowe władze naszego Stowarzyszenia\nPo zamknięciu Zebrania Walnego, o godzinie 12.00\nodbędzie się spotkanie naukowe organizowane wspólnie\nkatowickim oddziałem Polskiego Towarzystwa Psychologicznego\nJaki certyfikat i po co? - dyskusja panelowa, w której udział wstępnie zapowiedzieli: Lucyna Drożdżowicz, Maria Marquardt, Jarosław Gliszczyński, Artur Kulig, Ryszard Chłopek\nProponujemy refleksję nad odmiennymi drogami do certyfikatu psychoterapeuty w Polskim Towarzystwie Psychologicznym i Polskim Towarzystwie Psychiatrycznym, ale też nad tym dlaczego tylko niewielka część praktyków decyduje się na przystąpienie do certyfikatu, choć środowisko psychoterapeutów jest coraz liczniejsze. Będzie można zadawać pytania dotyczące szczegółów procesu certyfikacyjnego i samych egzaminów. Dobrym wstępem do uczestniczenia w spotkaniu będzie zapoznanie się z wymogami certyfikacyjnymi w:\nPolskim Towarzystwie Psychologicznym\nPolskim Towarzystwie Psychiatrycznym\ninformujemy, że 10 czerwca 2021 roku o godzinie 11.30 w formie on-line odbędzie się Zabranie Walne-Sprawozdawcze, następnie o godzinie 12.00 odbędzie się spotkanie naukowe:\nO integrowaniu różnych podejść w psychoterapii – część 4\nTym razem zapraszamy na podsumowanie cyklu spotkań związanych z integracją w psychoterapii. Odbędzie się ono w formie dyskusji panelowej z udziałem publiczności oraz prelegentów wszystkich poprzednich spotkań.\n10.06.2021, g. 11.30-14.00 - platforma ZOOM\nChęć uczestnictwa w zebraniu prosimy przysyłać na adres: j.gliszczynski@psychoterapia-silesia.pl\nSerdecznie zapraszamy na zebranie naukowe ŚSP on-line\nAleksandra Nowak i Hanna Polak-Zając\nO integrowaniu różnych podejść w psychoterapii – część 3\n„O łączeniu i przeplataniu” – o integracji nurtów psychoterapii w praktyce.\nRozmowa dwóch kobiet terapeutek o swojej drodze zawodowej i ich podróży ku integracji\n22.04.2021, g. 12.00-14.00\nChęć uczestnictwa w zebraniu prosimy przysyłać na adres:\nŁączenie różnych podejść w psychoterapii budzi różne uczucia – ma swoich zwolenników i przeciwników. Jedni terapeuci lubią poszukiwać inspiracji w innych paradygmatach i następnie łączyć je ze swoim podejściem. Są terapeuci, którzy już w ramach kursu byli uczeni dwóch podejść. Są też terapeuci, którzy wolą trzymać się jednej modalności i być przez nią trzymanym. Jak to w życiu bywa – ilu ludzi, tyle upodobań.\ndr n. hum. Aleksandra Nowak – psycholog kliniczny, psychoterapeutka, nauczycielka psychoterapii w Polskim Instytucie Ericksonowskim. Prowadzi terapię indywidualną osób dorosłych, terapię małżeństw i par oraz rodzin. W pracy terapeutycznej czerpie z podejścia ericksonowskiego (strategiczna terapia rodzin i hipnoza kliniczna) oraz Terapii Stanów Ego.\nmgr Hanna Polak-Zając – psycholog, psychoterapeutka, asystent psychodramy, trener w Polskim Instytucie Ericksonowskim. Prowadzi terapię indywiualną, małżeństw i par oraz warsztaty grupowe. W pracy terapeutycznej korzysta przede wszystkim z podejścia ericksonowskiego, psychodynamicznego oraz psychodramy.\nJarosław Gliszczyński i Monika Wiktor\nO integrowaniu różnych podejść w psychoterapii – część 2\n11.03.2021, g. 12.00-14.00\nNa pierwsze półrocze 2021 roku Zarząd ŚSP proponuje trzy spotkania naukowe dotyczące integracji różnych podejść w psychoterapii. Drugie z nich będzie osobistą opowieścią dwojga terapeutów o próbach łączenia podejścia psychodynamicznego z psychodramą.\nzapraszają na spotkanie z autorkami książki\nKliniczna psychologia sądowa (Wyd. PWN, Warszawa, 2020)\nSpotkanie odbędzie się 11.02.2021 w godzinach 9.30-11.30\non-line na platformie ZOOM.\nChęć uczestnictwa należy zgłaszać na adres:\nNa kilkanaście minut przed spotkaniem uczestnikom zostanie rozesłany link do spotkania.\nRyszard Chłopek i Artur Kulig\nO integrowaniu różnych podejść w psychoterapii – część 1\n28.01.2021, g. 12.00-14.00\nNa pierwsze półrocze 2021 roku Zarząd ŚSP proponuje trzy spotkania naukowe dotyczące integracji różnych podejść w psychoterapii. Pierwsze z nich będzie osobistą opowieścią dwóch terapeutów o próbach łączenia podejścia systemowego i psychodynamicznego, ale z wycieczkami w obszar hipnoterapii, podejścia ericksonowskiego, a także terapii narracyjnej.\nRyszard Chłopek - certyfikowany psychoterapeuta i superwizor Polskiego Towarzystwa Psychologicznego. Jest założycielem i kierownikiem Ośrodka Terapii Rodzin i Par w Gliwicach. W pracy odwołuje się do podejścia psychodynamicznego i systemowego. Inspiruje się podejściem narracyjnym.\nArtur Kulig - certyfikowany psychoterapeuta i superwizor SNP oraz SNTR Polskiego Towarzystwa Psychiatrycznego, certyfikowany Lider Grup Balinta. Jest kierownikiem i psychoterapeutą na Dziennym Oddziale Leczenia Nerwic w Rybniku. Prowadzi prywatną praktykę psychoterapii w Radlinie k/Rybnika. W ramach gabinetu, od 20 lat prowadzi terapię indywidualną osób dorosłych, terapię par oraz terapię grupową. Prowadzi również superwizję. W pracy odwołuje się do podejścia psychodynamicznego, systemowego, ericksonowskiego. Stosuje hipnozę terapeutyczną.


Wózek kwiatowy duński CC Oryginał\nWózek CC został zaprojektowany z myślą o przewożeniu i eksponowaniu roślin doniczkowych oraz kwiatów ciętych.\nJednak jest na tyle funkcjonalny, że może być z powodzeniem wykorzystywany również do pracy z innymi produktami. Nasi klienci wykorzystują wózki jako regały magazynowe.\nW ofercie oryginalne wózki CC nowe, używane (mix) oraz odnowione (założona nowa, oryginalna sklejka).\nWózek CC został stworzony w latach 70’tych i szybko zyskał uznanie klientów.\nObecnie korzystają z niego użytkownicy z całej Europy, a sam wózek CC stał się rozpoznawalnym standardem w całej branży ogrodniczej. Według producenta wózek CC może udźwignąć do 450 kg ładunku, rozmieszczonego równomiernie na jego podstawie i półkach. W rzeczywistości wózki CC, jak i półki CC są bardzo wytrzymałe i mogą udźwignąć zdecydowanie większy ciężar.\nIntegralnym elementem wózka są półki, które możemy układać w dowolny sposób.\nDzięki nogom/słupkom z gęsto rozmieszczonymi otworami na całej ich długości, półki możemy zamocować we właściwej odległości i na wybranej wysokości.\nOdpowiednia ilość i rozmieszczenie półek zapewni nam optymalny załadunek wózka do transportu oraz do ekspozycji roślin w punkcie sprzedaży. Półki można ustawić pod kątem, aby w ten sposób jeszcze lepiej wyeksponować produkty i zwrócić na nie uwagę klientów.\nWózek duński cc jest na tyle uniwersalny, że świetnie się sprawdza jako regał-ekspozytor sklepowy, który dzięki skrętnym kółkom można sprawnie przestawiać z miejsca na miejsce, a także przewozić rośliny od hodowcy aż do sklepu. Przeładowywanie roślin jest coraz droższe i bardzo często powoduje ich uszkodzenia. Dzięki wózkowi CC wystarczy, że załadujesz je jednorazowo! Oszczędzając Twoje środki, rośliny trafią w idealnym stanie do miejsca przeznaczenia, zmniejszając ryzyko związane z dalszą obsługą. Puste wózki można zdemontować do minimalnych rozmiarów dlatego bardzo ekonomiczny staje się ich transport.\nWózki można dowolnie modyfikować poprzez:


gornik-walbrzych.pl » Jacek Fojna - trener z charakterem\nJacek Fojna - trener z charakterem\nUrodzony w Świdnicy zawodnik zaczynał karierę w Unii Jaroszów. W szybkim tempie przeskoczył aż do I ligi. Później los jednak pokierował zdrowiem zawodnika. A było tak.\nJacek był zdolnym piłkarzem, windującym po szczeblach kariery sportowca. W szybkim tempie trafił do Arki gdzie wydawało się, że po słabym i trudnym początku nastąpi jedyni zwyżka formy i awans na szczebel Ekstraklasy. Wtedy zdarzył się punkt zwrotny, ale tak zupełnie nieoczekiwany, że warto o nim przypomnieć. Przypominamy zatem artykuł z przed 14 lat gdy Jacek Fojna był zawodnikiem I-Ligowej Arki Gdynia.\nTo było jak trzask łamanej, suchej gałęzi. Kibice na trybunie krytej słyszeli to doskonale. - Po każdym starciu człowiek chwyta się za bolące miejsce, ale ja, choć byłem chyba w szoku, od razu wiedziałem, że stało się coś naprawdę złego. Nie myślałem o tym, żeby się odwrócić, nie chciałem na to patrzeć...\nWślizg Piotra Juraszka, który rok temu był kandydatem do gry w Arce, na długie miesiące zamknął Jackowi Fojnie furtkę na ligowe boiska. A kilkanaście dni wcześniej pisaliśmy, że podpatruje go Zagłębie Lubin. - Nie mam pretensji do rywala - mówi 24-letni arkowiec. - Nie bardzo pamiętam, jak do tego doszło. Szkoda, że nikt nie filmował meczu z Polarem. Wtedy mógłbym powiedzieć coś więcej. Piłka to nasz zawód i chleb. Piłkarze muszą się szanować.\nWstępna opinia przewiduje, że wychowanek Unii Jaroszów wznowi treningi w lutym bądź marcu przyszłego roku. A kiedy zagra? Lewy pomocnik żółto-niebieskich doznał złamania kości piszczelowej i strzałkowej lewej nogi. Na tyle skomplikowanego, że do zespolenia kości potrzebna była płytka ze specjalnego stopu oraz trzynaście śrub. - Będę je miał półtora roku, może dwa lata. Można z nimi grać - opowiadał. - Gorzej z gipsem, który być może będzie konieczny nawet i przez cztery miesiące. Całe szczęście, że usztywnienie sięga tylko kolana. Nie będę przybity do łóżka czy fotela. Kiedy znikną obrzęk i ból, będę mógł chodzić o kulach, pracować nad mięśniami. Od piątku, od operacji, myślę już wyłącznie o rehabilitacji. Za kilka dni powinienem być w domu. Żeby tylko dobrze się goiło.\nOdwiedziliśmy Jacka w szpitalu, towarzyszyła mu niedawno poślubiona małżonka, a gdy na oddział ortopedii wpadł nasz fotoreporter, pocieszał chorego kierownik gdyńskiej "jedenastki", Wiesław Kędzia. Fojna trzyma wszakże fason, nie opuściło go poczucie humoru, szuka jaśniejszych stron swojej sytuacji. Po chwili mówi, że to wynik oszołomienia środkami przeciwbólowymi, które ciągle musi łykać. - Są gorsze miejsca do leżenia, na przykład kostnica - zażartował. - Dobrze, że to nie otwarte złamanie. Henrik Larsson doznał podobnego urazu w październiku, a już w maju był gotowy na mundial. Chociaż podejrzewam, że leczenie szwedzkiej gwiazdy musiało dużo kosztować.\nPowtórzyliśmy Jackowi słowa Grzegorza Witta (po ostatnim meczu IV ligi stary arkowiec miał tak rozbite oko, że nic nie widział, jak zawodowy pieściarz), który rzekł ze współczuciem: "Przy kontuzji Fojny mój kłopot to małe miki". Jacek uśmiechnął się: "To prawda. Mogę powiedzieć, że to rzecz z gatunku tych, których nie życzysz nawet największemu wrogowi."\nJakieś fatum zagroziło arkowcom w tym sezonie. Na początku września Marcin Mańka złamał nogę i dopiero w kwietniu pojawił się na boisku w składzie rezerw. Od lutego kłopoty z kolanem miał Grzegorz Wódkiewicz, aż wreszcie okazało się, że konieczna jest operacja. W tym roku na pewno nie zagra. A mówimy tylko o bardzo poważnych kontuzjach.\nArka, choć Jacek jest młodym piłkarzem, to już ósmy klub w jego karierze. Jest zresztą tylko wypożyczony z KS Myszków. Mieliśmy wrażenie, iż w Gdyni przeżywa swój najlepszy okres, właściwie przez cały sezon - zapominając o trudnym początku - należał do faworytów Marka Kusty.\n- W Myszkowie grałem nieźle, ale to nie przekładało się na wyniki drużyny, ani na popularność. Tutaj zainteresowanie i entuzjazm środowiska sprawiały, że człowiek czuł się zauważony, nasza gra odbijała się echem w całej Polsce... Już raz dopadł mnie taki pech, w trzecioligowej Polonii Świdnica. Proszę sobie wyobrazić, że w ostatnim meczu sezonu doznałem groźnego urazu kolana. Teraz zostały do końca tylko cztery gry. Muszę się trzymać, chociaż następne wakacje w gipsie to smutna perspektywa.\nZwycięstwo w 1/8 Pucharu Polski na szczeblu okręgowym\nZwycięski mecz Biało-Niebieskich z Karolina Jaworzyna Śląska - FOTORELACJA\nZapraszamy na II Memoriał Stanisława Świerka


W kwietniowe weekendy zapraszamy na specjalne pokazy filmowe w cyklu „Nakręcona historia!”, w którym prezentujemy materiały filmowe związane z historią Warszawy oraz tematyką prezentowanych przez nas wystaw: Karol Beyer – pierwsze fotografie Krakowskiego Przedmieścia (skwer im. ks. Twardowskiego) oraz Chodząc po ziemi – 50 lat fotografii prasowej Aleksandra Jałosińskiego (DSH).\nDwa filmy pokazujące Warszawę na przestrzeni niespełna dwóch lat 1938-1939, wyznaczających jeden z największych zwrotów w historii miasta. W filmie Warszawska niedziela możemy zobaczyć miasto pełne eleganckich, gwarnych ulic, kawiarni, dansingów oraz jego mieszkańców korzystających z letnich rozrywek – m.in. wyprawiających się parostatkiem na Młociny czy plażujących na nadwiślańskich bulwarach. Kolejny film przedstawia obraz Warszawy zarejestrowany przez niemieckiego operatora lecącego samolotem Luftwaffe nad zdobytą stolicą Polski w dniu 28 września 1939 r.oku Dzięki obróbce cyfrowej i dodanym opisom widz może z łatwością zidentyfikować miejsca i obiekty, które w większości zniknęły z mapy miasta w wyniku wojennych zniszczeń. Jako Post Scriptum do filmu zostanie zaprezentowana suita filmowa Andrzeja Kałuszko pokazująca współczesną Warszawę z pokładu helikoptera.\ngodz. 16.00: Zdjęcie czy symbol (Looking for an icon), (2005, Holandia, 52'), reż. Hanns Pool, Maaik Krijgsman\nZnakomity film o kilku fotografiach, które siłą swego przekazu wdarły się w zbiorową świadomość i – być może – w znacznym stopniu wpłynęły na dalszy rozwój wydarzeń. Okazuje się bowiem, że oddziaływanie nieruchomych obrazów fotograficznych może być większe, niż tych ruchomych, zapisywanych kamerą filmową lub telewizyjną. Fotografia, ta prawdziwa, nie zafałszowana ani nie przetworzona, będąca zapisem autentycznego momentu, nadal spełnia swoja rolę i nadal jest w stanie poruszać nasze emocje, wywoływać silne reakcje. Na zdjęciu: kadr z filmu Warszawska niedziela


Obrazy na płótnie Rośliny • Pixers® - Żyjemy by zmieniać\nObrazy na płótnie Rośliny\nPersonalizacja dla Obraz na płótnie Akwarela szwu z mniszka lekarskiego. Floral tle.\nPersonalizacja dla Obrazy premium Kolorowe koła sztuki ilustracji\nPersonalizacja dla Obrazy premium Akwarela piwonii ilustracji. Jednolite wzór\nPersonalizacja dla Obrazy premium Zestaw akwareli letnich kwiatów\nPersonalizacja dla Obraz na płótnie Adamaszek bezszwowe kwiatowy wzór. Tapeta royal\nPersonalizacja dla Obraz na płótnie Jednolite kwiatowy wzór z różami, akwarela. Vector illustrat\nPersonalizacja dla Obraz na płótnie Paproć bezszwowe tło\nPersonalizacja dla Obraz na płótnie Monochromatyczny szwu z makami. Ręcznie rysowane tła kwiatu\nPersonalizacja dla Obrazy premium Bez szwu wzór w mniszek modnych kolorach\nPersonalizacja dla Obrazy premium Tło z gałęzi i deszczem\nPersonalizacja dla Obrazy premium Wielokątne czerwona róża. poli niska trójkąt geometrycznej kwiat wektora\nPersonalizacja dla Obrazy premium Akwarela kwiaty wzór


Odważna deklaracja Jose Mourinho: Chcę pracować w Chelsea do końca kariery - Sport WP SportoweFakty\nJose Mourinho od początku drugiej kadencji w Chelsea podkreślał swoje przywiązanie do klubu. Teraz twierdzi nawet, że właśnie w Londynie chce pracować do końca kariery.\nSzymon Mierzyński 13 Stycznia 2014, 18:02\nJose Mourinho: Było widać, że prędzej my zdobędziemy drugą bramkę niż Hull wyrówna\n- Nie traktuję pobytu na Stamford Bridge jako jednego z etapów. Dlaczego? Bo kolejnych etapów już raczej nie będzie. One mogą mieć miejsce tylko wtedy, jeśli Chelsea ze mnie zrezygnuje - powiedział Jose Mourinho w rozmowie z Evening Standard.\n"The Special One" podkreślił, że w Londynie znakomicie czuje się zarówno on, jak i jego rodzina. - Zawsze marzył nam się powrót do Anglii, a moje dzieci osiągnęły wiek, w którym zmiana miejsca zamieszkania nie jest wskazana. Poza tym podobają mi się tutejsi ludzie, są bardzo życzliwi. Nawet gdy trafiam na sympatyka Arsenalu czy Tottenhamu, to rozmawiamy całkiem normalnie. We Włoszech czy Hiszpanii nie byłoby to możliwe.\nPoczątek sezonu w wykonaniu Chelsea nie był idealny. Ostatnio jednak Portugalczyk ma powody do zadowolenia. W sześciu meczach Premier League jego podopieczni zainkasowali szesnaście punktów i stracili zaledwie dwie bramki.\nPomocnik Interu Mediolan nie trafi do Chelsea Londyn\nCzy deklaracja Jose Mourinho znajdzie potwierdzenie w rzeczywistości?\nTo możliwe, bo swoje przywiązanie do Chelsea Portugalczyk podkreśla od dawna.\nWątpliwy scenariusz ze względu na impulsywny charakter Romana Abramowicza.\nNie, dotąd Mourinho sprawdzał się jako "zadaniowiec" i może mieć problem z motywacją na dłuższy okres.\nMrJanek91 13-01 21:00 Zgłoś komentarz\nJak najbardziej może pracować do końca w CFC.\nLesspain 13-01 19:23 Zgłoś komentarz\nTSO to wg mnie jedyny trener, którego Abramowicz darzy zaufaniem. Jose wiele razy podkreślał, że Londyn jest jego domem, może zostanie z Chelsea tak długo jak SAF z United? Jestem za, bo\nmimo wielu kontrowersji jest to wybitny trener.\njerrypl 13-01 19:00 Zgłoś komentarz\nWspółczuję kibicom Chelsea. Firmowanie klubu któremu się kibicuje takim buractwem jest dla nich z pewnością przykre.\nBodiczek 13-01 18:18 Zgłoś komentarz\nŻyczę mu tego, a jednoczesnie mam nadzieje, ze Romek już daruje sobie nerwowe reakcje, bo od tego wszystko zalezy ;D\nPiłka nożna w Anglii Piłka w Europie Londyn Anglia Premier League Piłka nożna Chelsea FC Jose Mourinho


Składniki: Na biszkopt: 5 jajek 3/4 szklanki cukru 1/2 szklanki mąki ziemniaczanej 1/2 szklanki mąki pszennej 1 łyżeczka proszku do pieczenia Białka ubijamy na sztywno z cukrem, dodajemy żółtka, mąki i proszek do pieczenia. Wlewamy na formę 24×40 cm i pieczemy ok. 30 minut, aż wierzch się zarumieni.Syrop do nasączenia biszkoptu: 1/2 szklanki wody sok […]\nBiszkopt: – 5 średnich jaj – 1/2 szkl. cukru – 3/4 szkl. mąki tortowej – 1 płaska łyżeczka proszku do pieczenia – 3 płaskie łyżki kakao – 2 łyżki oleju – 2 łyżki mleka (temp. pokojowa) Białka ubić na sztywno, stopniowo dodawać cukier i ubijać, aż się rozpuści, po czym dodać żółtka i jeszcze chwilę […]\nCiasto powstało pewnego sobotniego popołudnia. Podobno najlepsze takie,ktore robione sa z chwilowej inspiracji i ze skłądników dostepnych w kuchni 🙂 Ciasto wyszło przepyszne ,lekkie o kwaskowato słodkim smaku i tak jak szybko powstało tak i szybko znikneło. Zapraszam do spróbowania:) spód ciasta: opakowanie herbatników 400g 60g masła 5 łyzek grubego cukru kryształu. Wykonanie: Herbatniki pokruszyc […]\nCiasto jest rewelacyjne. Smakuje jak sklepowe batoniki „mleczna kanapka” Ciasto jest zwarte,twarde,dlatego lepiej nie trzymać go w lodówce. Biszkopt: – 5 jaj – 3/4 szkl. cukru – 30 g kakao – 90 g mąki tortowej – szczypta soli – 1 łyżka soku z cytryny – 2 łyżki oleju – 2 łyżki mleka Jajka ubić z […]\nSkładniki: 40 g drożdzy 550 g mąki 1 łyżeczka soli pół szklanki mleka 1 duże jajko 2 łyzki masła 5 łyzek wody 7 łyzek cukru zółtko kruszonka( 2 łyzki mąki, 3 łyzki cukru, 1 łyzka masła) Wykonanie: Drożdze rozetrzeć z łyżka cukru, zalać ciepłym mlekiem i rozmieszać z trzema łyzkami mąki, Zostawić do wyrośniecia. Do […]\nSkładniki: Ciasto: 5 jaj 5 łyzek mąki 5 łyzek cukru 1 łyzeczka proszku do pieczenia Białka oddzielić od zółtek i ubić na puszysta piane, dodać cukier a nastepnie zółtka,dokładnie ubić.Nastepnie dosypać mąkę i prosze i delikatnie wymieszać. Przelać do formy i upiec w 180 stopniach przez 20 min. Wyjać z formy na mokrą ściereczke i […]\nSkładniki: 6 jaj 6 łyzek cukru 5 łyzek mąki 1 kopiasta łyzka kakao 1 łyzeczka proszku do pieczenia. Z podanych składników upiec biszkopt, Po upieczeniu przekroić na pół. Masa: 5 jaj półtorej szklanki cukru kryształu tabliczka mlecznej czekolady kieliszek spirytusu kostka masła łyzka kakao Całe jaja i cukier wsypac do miski, Do garnka wlać wode […]\nPomysł na ciasto powstał po spróbowaniu ciasta kupnego, ktore bardzo mi smakowało i dlatego chciałam odtworzyć jego podobiznę i powiem Wam ,że po niekąt mi sie udało.Ciasto wyszło pyszne delikatne i w sam raz do świeżo zaparzonej kawy :)Zapraszam Was do spróbowania. Składniki: Spód: 200g ciastek maślanych 50 g masła tabliczka gorzkiej czekolady. Ciastka pokruszyć. […]\nSernik jest przepyszny delikatny na kruchym spodzie. Wyrasta w mgnieniu oka tak samo jak znika 🙂 Składniki: Ciasto: 3 szklanki mąki pszennej 250 g masła lub margaryny 3 żółtka 1/2 szklanki cukru 2 płaskie łyżeczki proszku do pieczenia Masa serowa: 1 kg sera twarogowego mielonego MOŻE BYĆ Z WIADERKA ALE JA UŻYŁAM WIEJSKIEGO 2 szklanka […]\nSałatka z mixem smaków ale….. bardzo pyszna:) Powstała sobotniego ranka z produktów dostepnych w lodówce 🙂 Składniki : 2 niewielkie brokuły 2 filety z kurczaka 5 jaj migdały pieczarki 200g 3 cebule puszka kukurydzy Sos: majonez 3 łyzki jogurt naturalny 200g pieprz 2 ząbki czosnku Wykonanie: Brokuły porozrywać na rózyczki i ugotować. Po ugotowaniu zalać […]\nSkładniki: Ciasto 5 jaj 5 łyzek cukru 5 łyzek mąki 1 łyzeczka proszku do pieczenia szczypta soli Białka oddzielić od zółtek. Białka ubijać ze szczypta soli na szytwno nastepnie dodawać stopniowo cukier i na końcu zółtka. Mąke przesiać z proszkiem i delikatnie wymieszać szpatułka,żeby piana nie opadła. Tak przygotowane ciasto wlać do okrągłej formy (zwykła […]\nBiszkopt: – 1,5 szklanki mąki – ok. 200g cukru – 5 jajek – pełna łyżeczka proszku do pieczenia Dodatkowo / na karmel: – 2/3 szklanki cukru – 2/3 szklanki wody Nasączenie (nie koniecznie): – lekko osłodzona herbata (u mnie zielona) Nadzienie: – 400 -500ml śmietanki 30% – 250g serka mascarpone – łyżeczka cukru z prawdziwą […]\nSkładniki; Filet z kurczaka jedna pierś pomidor 3 szt jeden por papryka szt ser feta opakowanie kapusta pekińska kukurydza puszka Sos: majonez 5 łyzek łyzka ziół prowansalskich 2 łyzki oliwy 3 łyzki jogurtu naturalnego pieprz do smaku Pierś z kurczaka pokroić w koste i usmażyc na łyzce oleju.Doprawić przyprawa gyros. Ostudzić. Kapuste poszatkować.Papryke, pomidora.ser pokroić […]\nSkładniki: kapusta pekińska połowa jedna papryka czerwona 3 pomidory 5 jajek kostka sera feta jeden brokuł puszka kukurydzy 150g makarony kokardki kolorowe pęczek szczypiorku sos: majonez 50g jogurt 100ml zabek czaosnku 2 łyzki sosu sojowego sól pieprz Kapuste poszatkować , papryk,pomidor,ser,pokroić w kostke.Makaron ugotować i jajka tez . Szczypiorek pokroic w kostek, Brokuł ugotować-ostudzić,Wszystkie składniki […]\nśledzie w sosie musztardowo jogurtowym\nSkładniki: śledzie w occie musztarda rosyjska 2-3 łyzki 200g jogurtu naturalnego 100g majonezu 2 łyzeczki kurkumy sól pieprz do smaku ocet do smaku Śledzie odsaczamy z zalewy,ściagamy skórkę i kroimy w duża kostke. Majonez jogurt musztarde mieszamy,Doprawiamy do smaku octem i sola,pieprzem,Dosypujemy kurkume i wrzucamy sledzie.Mieszamy. Jęzeli wydaje nam sie ze jest za mało musztardy […]\nCiasto jest bardzo dobre,gdyż nie jest za słodkie i bardzo proste w wykonaniu 🙂 Składniki na biszkopt: 6 jaj szklanka maki szklanka cukru 1/4 szklanki maki ziemniaczanej Oddzielić białka od zółtek. Ubić białka wraz z cukrem i dodawać po jednym zółtku ciagle ubijajac.Wsypać obie mąki i lekko wymieszać. Upiec biszkopt w 180 stopniach przez 30-40 […]\nSałatka wyszła przepyszna 🙂 Powstała ze składników jakie posiadałam w domu 🙂 Składniki: 500 g pieczarek 5 jaj 2 cebule por kapusta pekińska połowa szczypiorek pieprz sół do smaku majonez peczek szczypiorku Cebule pokroic w kostke, Pieczarki zetrzec na tarce o grubych oczkach i usmazyc na pateli wraz z cebula.Wystudzic, Jajka ugotować na twardo, Po […]\nSkładniki na ciasto: 10dkg drożdży-rozkruszyć do miski i dodawać kolejno cukier wanilinowy 1szk. cukru 6 jajek-roztrzepać 1szk. mleka (lekko ciepłe) 1szk. oleju 1kg. mąki Wszystkie składniki wymieszać i odstawić do wyrośnięcia. Ser: 400g sera białego podwójnie zmielonego 2jajka + 2 zółtka pół szklanki cukru kryształu 2 cukry waniliowe kilka kropel aromatu waniliowego Wszystkie składniki połaczyc […]


Poniżej zebraliśmy opis problemu i możliwe rozwiązania.\n7 kwietnia 2014 r. fińska grupa badawcza z firmy Codenomicon ogłosiła wykrycie krytycznej luki, nazwanej przez nich Heartbleed (z ang. "krwawienie z serca"). Luka dotyczy oprogramowania OpenSSL, powszechnie używanej biblioteki kryptograficznej m.in. do szyfrowania połączeń SSL. Szacuje się, że z OpenSSL korzysta ok. 2/3 serwerów na całym świecie. Luka pojawiła się w OpenSSL 1.0.1, który został wydany 14 marca w 2012 r. Oznacza to, że luka mogła być wykorzystywana przez napastników przez ostatnie 2 lata.\nNapastnik może odczytać pamięć systemową maszyny i przejąć tą drogą wrażliwe dane jak loginy, hasła, wiadomości e-mail, a nawet klucze prywatne certyfikatów SSL. Atak niestety, nie pozostawia żadnych śladów na zaatakowanej maszynie.\nDla jasności – luka dotyczy tylko oprogramowania OpenSSL, nie jest to wada, ani luka w protokole SSL/TLS ani w certyfikatach wystawców: RapiSSL, GeoTrust, Thawte lub Symantec.\nKtórych wersji OpenSSL dotyczy problem?\nOpenSSL od wersji 1.0.1 do 1.0.1f - podatny na błąd\nOpenSSL 1.0.1g - nie jest podatny\nOpenSSL w gałęzi 1.0.0 nie jest podatny na błąd\nOpenSSL w gałęzi 0.9.8 nie jest podatny na błąd\nKtóre systemy operacyjne mogą zawierać podatną wersję OpenSSL?\nSystemy operacyjne wolne od podatnej na błąd wersji OpenSSL:\nKtóra wersja usuwa lukę?\nOpenSSL w wersji 1.0.1g wydany w dniu 07.04.2014 r.\nW jaki sposób sprawdzić wersję OpenSSL?\nZ konsoli/terminala należy uruchomić poniższe polecenie:\nW jaki sposób sprawdzić swój serwer?\nSkorzystaj z darmowego serwisu SSLLabs https://www.ssllabs.com/ssltest/index.html\nJakie należy podjąć dalsze kroki?\nNależy zaktualizować OpenSSL do najnowszej wersji (OpenSSL 1.0.1g). Najprościej można to wykonać poprzez systemową aktualizację OpenSSL. W systemach linux/unix należy użyć wbudowanego managera pakietów np. w dystrybucjach Debian/Ubuntu\nSugerujemy dokonać wymiany używanego certyfikatu SSL na nowy.\nPo wymianie na nowy sugerujemy unieważnić poprzedni certyfikat SSL. W tym celu prosimy o e-mailową dyspozycję unieważnienia wraz z dołączonym certyfikatem do unieważnienia.\nSugerujemy powiadomić swoich użytkowników o potrzebie zmiany hasła na nowe.\nCzy serwis Gigaone był podatny na lukę Hearbleed?\nTeoretycznie - tak. Zaktualizowaliśmy używaną bibliotekę OpenSSL na wolną od luki. Ze swej strony sugerujemy zmienić hasło na nowe. W szczególności, gdy używa się tych samych haseł w wielu serwisach, co oczywiście nie jest dobrą praktyką.


In Vitro Katowice - SEOcatalogue.pl\nMinisterstwo Zdrowia uruchomiło realizację projektu refundacji zabiegów in vitro. Dzięki temu po zakwalifikowaniu do programu oferowane są całkowicie darmowe zabiegi in vitro. Darmowe są także wizyty i badania w trakcie realizacji projektu. O włączeniu do programu decydować będzie kolejność zgłoszeń oraz wyniki badań. Zdajemy sobie sprawę, że niejednokrotnie dla wielu przyszłych rodziców decyzja o odwiedzinach w centrum leczenia bezpłodności jest trudna – należy jednak wierzyć, że często udaje się zwyciężyć niepłodność bez konieczności użycia drogich zabiegów in vitro. W związku z tym faktem nigdy nie rozpoczynamy leczenia od zabiegów In Vitro, nie wskazując na przyczynę niepłodności\nSzczegóły strony www.novomedica.pl:\nTytuł: In Vitro Katowice\nSłowa kluczowe: refundacja in vitro, invitro finansowane, in vitro mysłowice, in vitro katowice, refundacja invitro, refundowane in vitro, in vitro za darmo, refundowane invitro, invitro za darmo\nPodlinkuj stronę www.novomedica.pl:\n65 7 121 289


gumy - wszystko na temat gumy | CKM.PL\nArtykuły dla frazy : gumy\nPrezentacja zawartości portalu dla wyrażenia gumy. Przygotowany przez nas system wyszukiwania artykułów dla danego słowa kluczowego (w tym przypadku gumy) daje możliwość bardzo szybkiego uzyskania satysfakcjonującej informacji dotyczącej tego, ile artykułów związanych z zapytaniem gumy posiadamy w swoim serwisie. W tej chwili dla zapytania gumy jesteśmy w stanie zaprezentować Ci 84 materiały. Najstarszy z artykułów na ten temat jest z Piątek 07.02.2014 najnowszy z kolei został przez nas opublikowany Piątek 19.05.2017. W naszym serwisie znajdziesz również 1 galerię opisaną słowem gumy. Nasz portal daje Ci możliwość śledzenia nowych treści (pojawiających się dla interesującego Cię zapytania gumy ) przez kanał RSS. Dzięki nam na bieżąco będziesz informowany o zmianach, nowych treściach dotyczących tematu gumy.


Riders on the Storm, czyli randka z diabłem... - Marek Kwiatkowski - ebook - Legimi online\nLegimi > Katalog ebooków i audiobooków > Riders on the Storm, czyli randka z diabłem... - ebook\nWydawca: O-press Kategoria: Kryminał Język: polski Rok wydania: 2013\nRiders on the Storm, czyli randka z diabłem... ebook\nOpis ebooka Riders on the Storm, czyli randka z diabłem... - Marek Kwiatkowski\nOpinie o ebooku Riders on the Storm, czyli randka z diabłem... - Marek Kwiatkowski\nFragment ebooka Riders on the Storm, czyli randka z diabłem... - Marek Kwiatkowski\nChlewnie pomysłem na biznes\n„Riders on the storm...\nHis brain is squirming like a “toad”.\nJeźdźcami burzy są…\nMorderca wyszedł na szlak.\nW głowie gniazdo węży ma.\nWyjedź szybko stąd.\nPozwól dzieciom bawić się.\nA jeśli podwieziesz go,\nSłodka rodzinka zginie.\nMorderca czeka na drodze…\nMała, kochaj kogo chcesz.”\nPłynące z głośników słowa piosenki Doorsów miały niebawem okazać się proroczym przesłaniem...\nProwadząc auto, bezskutecznie próbowałem połączyć się z wybranym numerem. Dostawałem już przysłowiowego szału, słysząc w słuchawce jedynie przerywany sygnał. Telefon, choć martwy, wciąż prosił swym sygnałem, by ktoś go odebrał.\nDlaczego ona nie odbiera telefonu?\nW końcu w słuchawce usłyszałem charakterystyczne „klik”.\n- Jesteś w klubie? Mówisz tak cicho i niewyraźnie…\n- Nie, nie! W klubie będę po południu.\n- A poza tym nic szczególnego?\n- Wszystko w porządku - stwierdziła, ale nie uwierzyłem jej. - Właśnie jestem u koleżanki, a mówię cicho, bo gardło mnie boli.\n- Gardło? Co? Teraz, w lipcu?\n- A co u ciebie? Gdzie ty jesteś, kochanie?\nZdziwiłem się, że tak miło do mnie mówi.\n- Szkoda, że boli cię gardło, ale może wieczorem coś na to zaradzimy? - uśmiechnąłem się do siebie.\n- Może? - dodała niewyraźnie.\nJuż ja wiem, co by jej pomogło na gardło. Ha ha!\n- Ale powiedz mi, co tam u ciebie? - spytała, jakby miało to jakieś znaczenie.\n- Hmm… Jestem już po zakończonych pomyślnie negocjacjach. Wszystko załatwiłem po naszej myśli. Tak więc pojutrze muszę przelać kasę na ich konto.\n- Ile? - zapytała, jakby właśnie to było najważniejsze. No, może dla niej jest?\n- Pięćdziesiąt tysiaków za całe zakłady mięsne i siedem hektarów ziemi! Juhuu!\nRozpierała mnie radość. Za takie grosze kupię super teren, a chlewnie przerobię na największą dyskotekę w okolicy.\n- Nie boisz się, że się nie uda?\nA co ma się nie udać? Kto nie ryzykuje, ten nie żyje!\nLekko wkurzony odparłem, by dała mi spokój, skoro nie potrafi w żaden sposób docenić mojej inicjatywy, a jedynie gani, bo tak łatwiej…\n- Noo wiesz, kochanie… Ja po prostu się martwię.\n- Ile? Ile? - krzyknąłem wściekły. - Co to jest pięćdziesiąt tysięcy za taką inwestycję?\n- Noo wiesz…\n- A skąd misiu w ogóle masz taką kasę?\n- Dostałem w spadku po swoim dziadku!\nChciałem ją rozsądnie zainwestować aniżeli przesrać na kolejne kosmetyczne innowacje, doczepiane włosy mojej żony i inne bzdurki, które nie mają żadnego znaczenia i niczego nie wnoszą poza umacnianiem kobiecej próżności, jaką obserwuję u niej w hurtowych ilościach.\nPomyślałem, że trzeba skończyć tę rozmowę, bo jej kontynuowanie i moje tłumaczenia nie dają żadnego efektu. Bo - jak widać - ten temat jest dla mojej żony kosmicznie odległy.\n- Kończę tę rozmowę, bo szlag mnie trafi.\n- Przepraszam! A gdzie jesteś? - zapytała głupio, jakby nie wiedziała.\n- Nie przepraszaj i nie wkurzaj! Wyjeżdżam z Ciechanowa. Będę za jakieś półtorej godziny. Mam nadzieję, że będziesz w domu?\n- Noo wiesz… Postaram się.\nI tak wiem, że to mrzonki. Jak to, do ku…, postaram się?\n- Ciągle cię nie ma w domu, w pracy! Znowu masz przydupasa? Obiecałaś mi, że z tym skończyłaś!\nCiekawe, co może być powodem tym razem: kosmetyczka czy fryzjer?\n- No, co ty, skarbie? Ja? W życiu! Nigdy! Zrobię wszystko, aby być w domu, jak mój miś dojedzie.\n- Po co obiecujesz bez pokrycia? - krzyknąłem zirytowany.\n- Mam taką nadzieję - powiedziała fałszywie. - Pa, kocurku, pa!\n- Pa! - rzuciłem obojętnie.\nJadąc, dużo rozmyślałem o swojej rodzinie, dzieciach i firmie.\nPodróż minęła, ale problemy pozostały. Czemu ona jest taka niewdzięczna?\nZmęczony wpadłem do klubu i od razu skierowałem swe kroki do Wieśka.\n- Witaj, Wiesiu! - powitałem uprzejmie swojego pracownika.\n- Witam, panie Marku! Co tam słychać dobrego? Zapalimy? - spytał, podając papierosa.\nJak ja ich nie lubię. Ale przecież nie należy odmawiać…\n- Dokładnie tak, bo są najlepsze.\n- W czym trucizna jest dobra? Podobno powoduje bezpłodność…\n- Eej tam, szefie - mruknął. - Nam to już nie grozi.\nMoże to nie, ale rak na pewno.\n- Może tak a może nie - odpowiedziałem, uśmiechając się pod nosem. - A jeżeli chodzi o dzisiejszy dzień, to zaliczam go do super udanych. Wprawdzie jest to tajemnica, ale w końcu tobie, Wiesiek, mogę powiedzieć. Kupuję byłe zakłady mięsne pod Ciechanowem - odparłem dumnie.\n- A po co szefowi zakłady mięsne? - skrzywił się Wiesiek.\n- Jak to: po co? - krzyknąłem. - Pomyśl, Wiesiu, for money! Otworzymy tam filię naszej dyskoteki! - wrzasnąłem podniecony na samą myśl.\n- A jak pan, panie Marku, sobie to wyobraża? Prowadzić interes w dwóch różnych miastach?\n- Bez ciebie i innych pracowników istotnie sobie nie wyobrażam - dodałem szybko. - Jak to: jak, Wiesiu? Normalnie. Będziecie delegowani do pracy, co tydzień wymieniając się między sobą, do czasu, kiedy nie przyuczą się miejscowi. A jak sobie to wyobrażałeś: że zatrudnię murzynów?\n- No dobra, a kasę taką samą szef zamierza płacić?\n- Oczywiście! - dodałem wzburzony. - Bo niczym się to nie różni poza miejscem pracy.\n- Ale… - wtrącił nieśmiało Wiesiek.\n- Nie ma żadnego: „ale”. Nie ma. Nie rozumiem cię, Wiesiek. Co to za różnica, czy przyjdziesz do pracy tu, czy pojedziesz tam? Za benzynę ci przecież zwrócę.\n- No, ale zużycie samochodu…\n- Nie przesadzaj i nie rób z siebie Szkota - parsknąłem.\nMoże jeszcze mam zwracać za pralnię i zużyte buty? Ach, ten Wiesiek!\n- A jakie ma podejście pani Małgosia? - cicho spytał mój pracownik.\nCo go obchodzi Gośka? Niech myśli o sobie i swojej pozycji.\n- A jakie może mieć? - warknąłem. - Przeliczając to na szminki, lakiery i inne bzdurki, pierdółki… Negatywne! Ale ja się tym nie przejmuję. W końcu ktoś się musi malować, a ktoś musi myśleć, by było na te malowanki. Ha ha! - zaśmiałem się gorzko. - Będzie tam, Wiesiek, dla ciebie dużo elektrycznej robótki. Wierzę w ciebie, stary - puściłem oko.\n- Szef zawsze mnie właduje… - odpowiedział Wiesiek, uśmiechając się kwaśno.\nPogawędziliśmy jeszcze chwilę, po czym skierowałem się do szatni. Miałem zamiar sprawdzić jej czystość. Kątem oka zauważyłem, że zbliża się do mnie Piotrek. Jeszcze tylko tego tłuściocha tu brakowało…\n- Witam szefie! Jak zdrowie? - spytał rozpromieniony pracownik.\n- Dziękuję za troskę! Powoli, do przodu - odparłem. - A jak na barze? Remanent wyszedł poprawnie?\n- Tak, panie Marku! Nie mogło być inaczej.\n- A zrobiłeś zaopatrzenie na weekend? Bo na sobotniej dyskotece ma być jakieś dwieście osób.\n- Wow! To faktycznie nieźle, jak na lipiec. A skąd szef wie o takiej frekwencji?\n- Mam swoje źródła, Piotrze.\nPo co ja z nim o tym rozmawiam? Co go to interesuje?\n- Zajmij się barem, a nie plotkami i opieprzaniem się!\n- Ale, szefie, czego szef ode mnie chce?\nTo kombinator roku! Już ja wiem, a on dowie się w odpowiednim czasie.\n- No, na co liczysz? Zmykaj na bar i przygotuj mi dokumenty remanentowe!\n- Już się robi - krzyknął.\nCwaniak pobiegł do baru, a ja udałem się do biura. Po około dwóch godzinach wyszedłem z pokoju i podszedłem do Wieśka.\n- Wiesiek, powiedz mi, ale szczerze, czy dziś rano w klubie była moja żona? W sejfie brakuje mi ponad tysiąca złotych.\nWiesiek spojrzał się na mnie, jakby chciał coś powiedzieć, ale nie wiedział, jak zacząć. Wbił wzrok w podłogę.\n- No mów, o co chodzi? - krzyknąłem zniecierpliwiony.\n- Była! Ale prosiła, żebym szefowi nie mówił - uciekł wzrokiem w bok. - Podjechała od zaplecza w tym samym czasie, co ja.... Pomyślałem, że zostanie dłużej, ale ona tylko mnie goniła, bym jak najszybciej otworzył klub. Mówiłem jej: „Pani Małgosiu, sekundę, bo co nagle, to po diable”. Potem jak pocisk wpadła do biura, a w klubie była może minutę. Czy wzięła pieniądze? Tego nie wiem. Wiem za to, że rozmawiała z kimś krótko przez telefon, po czym nic nie mówiąc, wybiegła z klubu i odjechała. Nawet się nie pożegnała.\n- Ok, Wiesiu, dziękuję za informacje. Porozmawiam sobie z nią później.\n- Szefie, tylko proszę nie mówić, że ja coś powiedziałem - dodał Wiesiek. - Nie chcę mieć wrogów.\n- Dobrze, obiecuję. Będę cicho sza. To co dzisiaj jemy na obiadek? - spytałem, czując burczenie w brzuchu. - Może wołowinkę po seczuańsku?\n- Sam nie wiem, szefie… Nie wziąłem pieniędzy - odparł Wiesiek.\n- Eee tam, nie przejmuj się! Dziś ja stawiam.\nŻebym tylko miał takie koszty i takie zmartwienia…\n- Nie przesadzaj! To co, zamawiamy?\nWiesiek kiwnął głową twierdząco. Chwilę później do klubu zaczęły napływać fale klientów, którzy zarezerwowali stoły bilardowe do codziennego treningu.\n- Przepraszam, szefie, ale muszę iść wydawać bile - odezwał się Wiesiek, widząc sporą grupę ludzi przy szatni.\n- Idź, idź. Jak przyniosą obiad, to dam ci znać - rzekłem, kierując się do telefonu, by złożyć zamówienie.\nPo zjedzeniu obiadu przypomniałem sobie, że miałem zadzwonić do mamy, aby podzielić się z nią miłą niespodzianką z Ciechanowa. Szybko wystukałem numer, by po chwili usłyszeć jej ciepły aczkolwiek basowy głos.\n- Cześć, mamo! Co u ciebie słychać?\n- Cześć, synku! Przepraszam cię, ale nie mam teraz czasu. Zdzwonimy się później, bo mam ważne spotkanie.\nCzy ja kiedyś w spokoju z nią porozmawiam?\n- No dobrze, to trzymaj się ciepło! Pa!\nNie dająca mi spokoju reakcja Gośki spowodowała, że postanowiłem do niej zadzwonić. Po wybraniu numeru, podobnie jak rano, czekałem długo, by w końcu usłyszeć jej zmęczony głos.\n- Cześć! Co u ciebie? Dlaczego nie ma cię w domu, jak się umawialiśmy? - pozwoliłem sobie na małe kłamstewko. - Noo…\n- Wiesz, nie wyrobiłam się, bo pojechałam z Moniką do jej koleżanki i tam się zagadałyśmy.\n- Po co kłamiesz i tak wiem, że kryje się za tym coś innego - warknąłem.\n- A co tam u ciebie, kochanie? - spytała niewzruszona.\nCoś za dużo dzisiaj tego: „kochanie”. Coś tu śmierdzi.\n- Zbyt często nie przechodzi ci to przez usta… - skwitowałem.\n- Eee, nieprawda. Po prostu bardzo cię kocham! Przecież wiesz…\nNie, nie wiem! Nigdy tego nie czułem.\n- A w ogóle to byłaś dzisiaj w pracy? - zmieniłem temat.\n- Nie... Właśnie mam zamiar jechać.\n- Aha. A ja byłem!\n- Tak! I nie wiem, co się stało, ale w sejfie brakuje tysiąca złotych. Wiesz coś na ten temat?\n- Nie… No skąd? Może pomylili się na barze? - kłamała jak z nut.\n- Nie, nie pomylili się, bo remanent sprawdziłem z paskiem z kasy i wszystko gra... Noo... - drążyłem zniecierpliwiony.\n- Ja nie wiem, ale widzę, że już znalazłeś sobie ofiarę w mojej osobie!\n- Nikogo nie znalazłem. Po prostu staram się wyjaśnić brak pieniędzy w sejfie...\n- Wiedziałam, że jak będzie brakować kasy, to zaraz będziesz doszukiwał się u mnie. A ja jak zwykle jestem Bogu ducha winna.\nTak, tak... Ona i anioł? Ha ha! Dobre sobie... Ona zawsze jest niewinna: wtedy, gdy miała kochanka i wtedy, jak dawała mu naszą kasę na samochód i w ogóle zawsze jest niewinna, a ja jestem bezczelnym sku…, który czepia się biednej Gosi.\n- Przepraszam cię bardzo! - odparłem, kpiąc. - Kończę tę bezprzedmiotową rozmowę i jadę do domu, bo łeb mi pęknie... Mam nadzieję, że będziesz o w miarę normalnej porze! Pa!\nZakończyłem rozmowę, nie czekając na jakąkolwiek odpowiedź czy usprawiedliwienie z jej strony.\nPo przyjeździe do domu rozebrałem się i wziąłem prysznic. Potem w szlafroku oglądałem wieczorną „Panoramę”. Wreszcie trochę spokoju…\nW międzyczasie usłyszałem, że Gośka weszła do domu. Wyglądała na nieco zmieszaną, ale starała się grać kochającą żonę.\n- No witaj, misiu, co tam u ciebie? Jadłeś coś?\n- Dziękuję, dobrze. A głodny nie jestem. Czy chłopcy kontaktowali się z tobą? Są już w Tunezji? Dotarli do hotelu?\n- Tak. Tata wysłał mi sms-a, że wszystko jest w porządku. Są troszkę zmęczeni, ale ogólnie wszystko gra…\nNo, to chwała, że szczęśliwie dolecieli. Jeden problem z głowy…\n- No i co, przypomniałaś sobie, jak mogły zginąć te pieniądze?\n- Jakie pieniądze, misiu?\n- No jak to: jakie? Te, o których mówiłem ci przez telefon trzy godziny temu - wrzasnąłem.\n- Kotku, ja naprawdę nie wiem, co mogło się stać - uśmiechnęła się fałszywie.\nWiedząc, że nie mogę wprost powiedzieć o informacjach, jakie przekazał mi Wiesiek, by nie wydać zaufanego człowieka, pozwoliłem sobie na kpinę.\n- Odfrunęły z ufoludkami spodkiem kosmicznym do siódmego wymiaru...\nByłem już zirytowany tą idiotyczną rozmową. Wstałem, skierowałem się do barku, gdzie zrobiłem sobie ulubionego drinka i poszedłem do sypialni, poczytać gazetę.\nNiebawem do sypialni weszła Gośka, ale udawałem, że śpię. Na szczęście położyła się bezszelestnie i uniknąłem niepotrzebnej dyskusji…\nPo porannej toalecie - jak co dzień - poszedłem zrobić sobie kawę i obejrzeć poranne wiadomości. Był to mój ulubiony rytuał, rozpoczynający nowy dzień, kiedy to rozkoszowałem się smakiem i upojnym zapachem kawy, odwlekając spotkanie z ponurą rzeczywistością i towarzyszącymi jej problemami.\nW międzyczasie wstała Gośka i - jak nigdy - zaczęła się do mnie łasić i kokietować...\n- No, co tam, kotku, jak minęła nocka? Czemu tak szybko zasnąłeś i nawet nie pożegnałeś się ze swoim Gosialkiem?\n- Może dlatego, że nie mam zamiaru z kimkolwiek się żegnać, bo przewiduję długie życie… A tak na poważnie to ostatnio jestem przemęczony i znerwicowany tą całą sytuacją w klubie. Nie wierzę tej tłustej parówie, Piotrkowi, który nas - jak podejrzewam - rąbie na lewo i prawo...\n- Niemożliwe... - wtrąciła Gośka.\n- Co: niemożliwe?\nKręci z nim. Już ja dobrze wiem…\n- Możliwe, możliwe. A ty go nie broń, bo nie jest tego wart. A poza tym to lepszy cwaniura... A tak w ogóle korzystając z okazji, że mogę z tobą spędzić pięć minut w locie, to odpowiedz mi, dlaczego wczoraj nie byłaś nawet na chwilkę, skontrolować ogródek piwny? - spojrzałem jej głęboko w oczy. - Jak będziemy tak dalej postępować, to daleko nie zajedziemy... Musimy skupić się na pracy i doglądaniu interesu. To, że pieniądze są dzisiaj, nie znaczy, że będą zawsze. Dla nas. Bo dla ludzi muszą być…\n- No wiesz, co? Jak możesz mnie tak oczerniać, w końcu staram się, jak mogę.\nChyba wymyślając nowe fryzury i makijaże…\n- Kolejną sprawą jest fakt zmiany mojej decyzji związanej z bilardem w klubie. Postanowiłem uruchomić jeden stół, a ty go likwidujesz. Dlaczego?\n- Po prostu uważam, że w trakcie dyskoteki ludzie są zainteresowani tańcem, a nie kulkami...\n- Po pierwsze: stół stoi w miejscu, które nie przeszkadza w tańcu. Po drugie: dzięki temu mamy stałych bilardowych klientów! A poza tym, jak policzysz sobie, to od 21. do 5. rano ten jeden stół daje nam sto sześćdziesiąt złotych zysku! Kapujesz?\n- No tak, ale co to jest sto sześćdziesiąt złotych? Tyle, co nic…\nCo ona pieprzy? Co to za bzdury? Jak to może być nic? Przecież w ciągu miesiąca to kupa kasy…\n- To idź i zarób choćby sto. Sama widzisz, jak my możemy rozmawiać, skoro żyjemy w dwóch różnych światach?\n- Ooj, nie przesadzaj, misiu…\nNie przesadzam, tylko martwię się o jutro, o przyszłość, o wszystko!\n- Zastanawiam się, na kogo wyrosną nasi chłopcy, jakie przejmą od nas wartości. I czy my potrafimy przekazać im coś pozytywnego i wartościowego, co sprawi, że ich życie stanie się lepsze… - wpadłem w filozoficzny ton.\n- Nie martw się, misiu, na pewno wyrosną na wspaniałych ludzi, takich jak my... - odparła pewna siebie.\nOby… Byle nie na taką osobę jak ty…\n- Jeszcze jedno - przerwałem jej. - Dzisiaj muszę jechać do skarbówki, bo podobno któraś z deklaracji ma błędy w obliczeniach podatku. Wiesz coś na ten temat?\n- Nie, skądże! - odpowiedziała szybko.\nCzy ona w ogóle cokolwiek wie?\n- Nie rozmawiałaś z księgową, czy nie zrobiła jakiegoś błędu w obliczeniach?\n- Nie. Sądzę, że wszystko powinno być dobrze…\n- Nie pytam się, co ty sądzisz, tylko, czy rozmawiałaś? Przecież, jakby wszystko grało, nie kazaliby mi się zgłosić na kolejne wyjaśnionka... Prawda? - syknąłem.\n- No, tak... Aaa... Zapomniałam ci powiedzieć, że wczoraj, jak byłam w klubie, to zadzwonił Robert i pytał się, co u ciebie. Podobno dawno nie dzwoniłeś...\n- Jaki Robert?\n- Twój cioteczny brat...\n- Aaa... A co u niego? A zresztą dziś do niego zadryndam - dodałem. - No dobra, to ja się zwijam i jadę do Pruszkowa, a później do banku sprawdzić saldo i wpłacić utarg z niedzielnej Włodawy.\n- A może przed wyjściem byśmy, no wiesz… - nieudolnie udawała słodką żonkę.\nJak mam być szczery, to nie mam nastroju ani na: „byśmy”, ani na: „no wiesz”.\n- Wybacz, może wieczorem... - odparłem zimno.\n- A spotkamy się w ciągu dnia, kochanie? - drążyła.\n- Oczywiście... O ile znajdziesz czas na spotkanie pomiędzy fryzjerem, a kosmetyczką…\n- Znajdę, znajdę. To, o której godzince? - cały czas grała oddaną żonę.\n- Może około 17.? Pójdziemy na obiad do greckiej restauracji... Odpowiada ci?\n- No pewnie, misiu. Będę o 17.\nTo mówiąc, zniknęła za drzwiami sypialni. Ona idzie spać, a ja do roboty... Standard...\nPo wyjaśnieniu spraw w skarbówce i wpłaceniu kasy do banku postanowiłem odwiedzić mamę i podzielić się nowiną.\nWchodząc do sklepu mamy od razy poczułem jej obecność. Panujący wszędzie idealny porządek, miły zapach i uśmiechy personelu świadczyły o żelaznej ręce mojej mamy - szefowej.\n- Cześć, mamo! - ucałowałem ją.\n- Cześć, synku! - pogłaskała mnie po czuprynie.\n- Jak żyjesz? Wszystko w porządku?\nMam nadzieję, że choć u niej jest bez zarzutu…\nMama, znana z brytyjskiego humoru, nigdy by nie przyznała, że ma jakiś problem. Jako osoba samowystarczalna, niezwykle odważna i samodzielna, nie umiała prosić o pomoc, nawet będąc w naprawdę trudnych sytuacjach.\n- Jeszcze żyję! - odparła z uśmiechem.\n- A co u ciebie? - drążyłem.\n- To samo, co wczoraj.\n- Widzę, że ludzi w sklepie nie za wielu…\n- Dno, szambo i dziesięć metrów mułu.... - odparła. - Napijesz się kawy albo coś zjesz?\n- Za jedzenie dziękuję, bo idę z Gośką do restauracji. Ale kawa… Chętnie, mamo…\n- To sobie zrób, tylko sprawdź, czy w czajniku jest woda - rzekła.\nGdy kawa była gotowa, usiadłem z filiżanką w dłoni tuż obok mamy. Chciałem podzielić się z nią swoją radością z poprzedniego dnia.\nPo wysłuchaniu całej opowieści mama z wrodzonym sceptycyzmem stwierdziła, że nie widzi szans powodzenia mojego pomysłu, gdyż odległość jest za duża, a i kontrolowanie na bieżąco obu firm przez jednego człowieka jest niewykonalne. Odparłem, że przecież jest jeszcze Gośka, z którą wspólnie możemy kontrolować obie firmy...\nMama słysząc to, roześmiała się serdecznie.\n- Czy ma to oznaczać dezaprobatę dla mojego planu? - zapytałem. - Dlaczego uważasz, mamo, że Gośka mi nie pomoże?\n- Może dlatego, że jej nie ufam, mam złe przeczucia i wydaje mi się, że ona non stop kręci... - stwierdziła.\n- Eee.... Wydaje ci się albo jesteś przewrażliwiona na jej punkcie. Może istotnie za dużo przesiaduje w tych gabinecikach, ale ja traktuję to jako damską próżność, połączoną z udowadnianiem światu, kto jest najpiękniejszy...\n- To nie tak, synu, nie tak! Ja również jestem kobietą i również lubię elegancko wyglądać, ale mimo że mam pieniądze i mogę sobie na to pozwolić, nie przesiaduję godzinami w zakładach kosmetycznych! Mam po prostu inne priorytety. Obym się myliła, ale wydaje mi się, że ona powraca do swoich erotycznych wybryków sprzed kilku lat…\n- Nie! - wrzasnąłem. - Mylisz się! W końcu dała mi słowo honoru, więc dlaczego mam jej nie ufać? A poza tym bym wyczuł, gdyby coś było na rzeczy...\n- Ooj... Naiwny jesteś, choć stary już z ciebie chłop! - odparła.\n- Mamo, jaki stary... - udałem, że mnie to zabolało.\n- Ano stary i w bardzo nieprzyzwoitym wieku - uśmiechnęła się.\n- Ano wkroczyłeś w wiek chrystusowy, czyli osiągnąłeś dojrzałość zarówno umysłową, jak i fizyczną... - stwierdziła, a z jej ust nie znikał uśmiech.\n- Zapomniałam ci powiedzieć, synku… Miałam dzisiaj straszny sen… Uważaj na siebie, proszę… - powiedziała, a na jej twarzy dostrzegłem troskę.\n- Mamuś, co mnie się może stać poza niestrawnością? - odparłem ze śmiechem, chcąc rozładować napięcie.\n- Mówię ci, uważaj, bo sny często się sprawdzają!\n- No dobrze. Obiecuję, że będę na siebie uważał... - odpowiedziałem łagodnie, by ją uspokoić.\nPo kwadransie rozmowy postanowiłem pojechać do klubu, bo zbliżała się pora spotkania z Gośką, a ja nie mam zwyczaju spóźniać się.\nOdległość dzielącą mnie od sklepu mamy do klubu pokonałem tego dnia wyjątkowo szybko. Zaparkowałem auto i wolnym krokiem skierowałem się do klubu. Jak tylko przekroczyłem próg, podszedł do mnie szatniarz, Stefan. Wyglądało, jakby mnie oczekiwał.\n- Dzień dobry, panie Marku! - rzekł, podając mi rękę.\n- A dzień dobry, Stefciu! Jak żyjesz?\nNie dosłyszałem odpowiedzi szatniarza, bo mój wzrok spoczął na Gośce, którą zauważyłem przy barze. Zawzięcie coś tłumaczyła Piotrkowi. Po chwili Piotrek kiwnął głową, dając jej znak, że pojawiłem się w klubie. Po raz pierwszy we własnym lokalu poczułem się, jak osoba niepożądana…\nGośka odwróciła się, spojrzała na mnie, uśmiechając się przy tym przez zęby. Po chwili wstała i zaczęła biec w moją stronę...\nTroszkę mnie to zdziwiło, ale postanowiłem pozostać w bezruchu.\n- Cześć, kochanie! - krzycząc, wskoczyła na mnie, obejmując mój tułów obiema nogami i całując przy tym w usta...\nSzczerze mówiąc, zdziwiła mnie bardzo gwałtowność jej zachowania, ale postanowiłem wziąć to za dobrą monetę...\n- Witaj, Gosiu! Co tam u ciebie? - spytałem ciepło.\n- Stęskniłam się za tobą... Tak bardzo cię kocham! - szepnęła mi do ucha namiętnie.\n- Ja również cię kocham, ale nie rozumiem tej skrajnej reakcji.\nReakcji, która wyglądała jak pożegnanie… Nie mogłem pozbyć się tego przytłaczającego wrażenia, choć przecież nie miało to żadnego uzasadnienia...\nZauważyłem, że nawet dwoje klientów, którzy siedzieli przy barze, zdziwiło się bardzo, będąc świadkami tak niecodziennego zachowania mojej żony, które być może nie należało do niestosownych, ale na pewno było bardzo dziwne.\n- Jak możesz? - spytała Gośka, udając obrażoną. - To ja się staram być dla ciebie miła, a ty nie potrafisz tego dostrzec i docenić?\n- Przykro mi, Gosiu, to nie tak! Po prostu twoja reakcja wydała mi się bardzo dziwna i niezrozumiała, dlatego że w tak zwariowany sposób witałaś się ze mną ponad dziesięć lat temu... Ale ok, cieszę się z tej sympatycznej reakcji i przepraszam, że źle cię oceniłem... Nie gniewasz się na mnie?\n- Oczywiście, że nie, mój kochany... Kochanie, obiecaj mi coś…\n- Co, Gosiu, miałbym ci obiecać? - spytałem łagodnie, uśmiechając się.\n- Obiecaj mi, że bez względu na wszystko już zawsze będziesz ze mną…\n- Kochanie, nie rozumiem, co ty do mnie mówisz? - odparłem lekko zirytowany. - Przecież to oczywiste, że tak będzie... Jesteś matką moich dzieci. Nie rozumiem tylko twojego pytania… Pytając w tak dziwny sposób, tu, w klubie, przy świadkach, wprowadzasz dziwną atmosferę, niczym z filmu grozy… Powiedz mi, czy coś się stało?\n- To skąd te wątpliwości?\n- Tak tylko przyszło mi do głowy... - odpowiedziała wyraźnie zmieszana.\n- Jak mogła ci przyjść do głowy tak dziwna prośba? Prośba o ostatecznym wydźwięku, a przecież ani ja, ani ty nie zamierzamy umierać, bo w końcu mamy do wychowania dwóch dzięciołów, prawda? Noo?\n- Tak! - odpowiedziała cicho.\n- W takim razie, o co chodzi? - nie dawałem za wygraną. - Bo wyczuwam u ciebie jakiś dziwny i nieznany mi niepokój...\n- Wydaje ci się, kochanie. Może po prostu jestem przewrażliwiona? A może dotarło do mnie, jak bardzo cię kocham i co złego kiedyś zrobiłam? - spytała, czerwieniąc się.\n- Gosiu, czasu nie cofniemy, a każdy z nas ma prawo popełniać błędy. Oby tylko potrafił wyciągać z nich wnioski na przyszłość…\n- Noo, ale ja nie wiem, czy ty mi wybaczyłeś i dlatego mnie to dołuje…\n- Oczywiście, że ci wybaczyłem i dawno zapomniałem, bo w przeciwnym razie nie zaprosiłbym cię dzisiaj na kolację, prawda, głuptasie? - rzekłem pojednawczo.\n- Tak, mój kochany misiu, tak... Kocham cię ponad wszystko na świecie... - wyznała.\n- Ja ciebie też, ale nie rozmawiajmy teraz, tylko bierz torebkę i lecimy coś przekąsić, bo mi kichy marsza grają.\n- Tak, kotku. Za sekundę będę gotowa... - rzekła, idąc w kierunku łazienki.\nW tym momencie Stefan, widząc, że Gośka się oddaliła, podszedł do mnie i mrugnął.\n- Ach, te kobity… Prawda, Stefciu? - uśmiechnąłem się do pracownika.\n- Prawda, prawda, panie Marku... Diabeł za nimi nie trafi.\nWidać było, że ma ochotę jeszcze ze mną pokonwersować, ale właśnie z toalety wyłoniła się odświeżona Gośka. To natychmiast spłoszyło Stefana. Zastanowiło mnie to tylko przez chwilę. Głód nie pozwalał mi przeanalizować przyczyn tego, czego byłem świadkiem.\n- To co, misiu, jedziemy? - spytała Gośka.\nOdwróciłem się w kierunku szatni.\n- Stefciu, nie będzie nas jakieś dwie godziny. Jakby coś się działo, dzwoń do mnie na komórkę, dobrze? - krzyknąłem.\n- Tak, panie Marku... Życzę państwu smacznego... - odparł Stefan, wyłaniając się zza kontuaru.\n- Dziękujemy, Stefciu! - odpowiedzieliśmy równocześnie, co wywołało salwy śmiechu.\nZ uwagi na bliską odległość, dzielącą nas od restauracji, postanowiliśmy pójść piechotą. Gośka nadal prezentowała postawę zakochanej żonki.\n- Kochanie... - rzekła słodko.\n- Tak, Gosiu?\n- Powiedz mi, czy już przeszła ci złość na mnie? Wiesz, ta sprzed kilku lat?\nPo co ona wciąż o to pyta? Czy nie ma innych tematów?\n- Nie rozumiem, o co ci chodzi, ale jeśli o „pana K.” to staram się w ogóle nie zawracać sobie tym głowy, a jedynie żyć z wami we czwórkę i walczyć o lepsze jutro - odpowiedziałem zdecydowanie.\n- Wiesz, mój kochany, doszłam do wniosku, że moglibyśmy przypieczętować naszą miłość i zrobić sobie koło 40-tki bobaska! Co o tym myślisz?\n- Hmm… Nie odpowiem ci teraz, choć na pewno jest to interesujące i warte przemyślenia. Ale na razie uważam, że powinniśmy skupić się na wychowaniu Rysia i Gregga, a dopiero później zacząć myśleć o kolejnych dzieciach... A poza tym do czterdziestki mamy jeszcze siedem lat, prawda? - odpowiedziałem z uśmiechem.\n- Noo, tak… Masz rację, ale ja tak cię kocham i boję się jutra…\n- Co to znaczy, bo ja nie mogę ogarnąć tych twoich dziwnych reakcji? - odparłem, przyglądając jej się uważnie.\n- Nie, no nic szczególnego… - odpowiedziała mętnie. - Po prostu martwię się o ciebie, bo tak często wyjeżdżasz w interesach...\n- Gosiu, zaraz dokończymy. Najpierw rozbierzmy się i zamówmy coś...\nSkierowaliśmy się do szatni, gdzie zostawiliśmy okrycia. Gośka, jak to ona, przejrzała się jeszcze w dużym lustrze, wiszącym przy szatni. Chwilę później pojawił się kelner.\n- Witam, państwa! - rzekł pogodnie.\n- Dzień dobry! Moje nazwisko: Kwiatkowski. Miałem u państwa zarezerwowany dwuosobowy stolik dla palących…\n- Tak, oczywiście. Już czeka… - odpowiedział, wskazując miejsce przy oknie.\nMnie również to miejsce wydało się najodpowiedniejsze. Zazwyczaj preferuję bowiem stoliki stojące nieco na uboczu, za to przy oknie.\n- Czy w międzyczasie czegoś się państwo napiją? - spytał uprzejmie kelner.\n- Ja poproszę colę - rzekłem. - A ty, Gosiu?\n- Ja poproszę herbatkę z hibiskusa, o ile macie? - odpowiedziała.\n- Tak, oczywiście. Już podaję - odparł kelner.\nChwilę później przypomniałem sobie, że mieliśmy wrócić do przerwanej rozmowy.\n- No dobrze, kotku, to na czym skończyliśmy? - ubiegła mnie Gośka.\n- Aaa, już wiem - odparłem. - Istotnie często wyjeżdżam, bo załatwiam różne sprawy, byśmy mieli zapewnioną spokojną przyszłość. A poza tym organizacja tak wielkich imprez, jak na przykład ta w Mielcu czy w Płocku, wymaga specjalnego zaangażowania z mojej strony, prawda?\n- No tak, masz rację. Ale wiesz, bywają: wypadki drogowe, napady i tym podobne zdarzenia… - stwierdziła nie wiadomo po co.\n- Oczywiście, ale myśląc w ten sposób, nie powinno się wcale wychodzić z domu, a tak się chyba nie da - zakpiłem.\n- No, tak... Ale nic nie poradzę na to, że martwię się o ciebie…\n- Czy już państwo się namyślili, co chcecie zamówić? - kelner, który wynurzył się jak spod ziemi, niespodziewanie przerwał nam rozmowę.\n- Czego sobie życzysz, Gosiu?\n- Ja poproszę: pieczarki z patelni i ośmiorniczki w cieście - wyrecytowała Gośka.\n- A ja: sałatkę grecką i baraninę w warzywach na ostro...\n- Czy to wszystko? - spytał kelner. - Bo mogę zaproponować: dobre wytrawne wino albo lody.\n- Ja za winko dziękuję, bo będę jechał. Za lody też dziękuję. I tak jestem gruby, ale może ty, Gocha, coś jeszcze chcesz?\n- Nie, dziękuję - odparła.\n- Zatem dziękuję i nie przeszkadzam - powiedział grzecznie kelner, oddalając się.\nPo dłuższej chwili odezwałem się.\n- Słuchaj, Gocha, nie chciałem nic mówić przy tym kelnerze, ale czy zauważyłaś tego kolesia, co stoi pod restauracją już dobre dziesięć minut i ciągle mi się przygląda?\n- Nie, kotku... - odparła Gośka. - Czego on może chcieć?\n- Patrzy się, jak jakiś pedał... - poniosło mnie. - Choć na pedała nie wygląda, bo za wielki byk. Nie znasz go czasem? Bo może on patrzy na ciebie, a ja mam złudzenie, że na mnie... Spójrz jeszcze raz.... - nie dawałem za wygraną.\n- Nie! Na pewno go nie znam. Widzę go pierwszy raz... Może po prostu stoi i czeka na kogoś?\n- No dobra, nie będziemy zajmowali się jakimś mało znaczącym kolesiem.\n- A zastanawiałeś się, kocie, co by z nami było, gdyby coś ci się stało? - Gośka wróciła do niepokojących tematów, które ostatnio dziwnie często zaprzątały jej główkę.\n- Ale zastanów się, co mnie się może stać? Nic złego nikomu nie robię, nie mam wrogów ani rywali, tak więc, Gosiu, nie rozumiem twojego pytania - odpowiedziałem. - Ale ok. Jak chcesz być spokojna, to powiem ci, że zabezpieczyłem was na wypadek mojej śmierci. Wykupiłem polisę na życie, a jak na przykład umrę tragicznie, to dostaniecie dubla.\n- Aaa… - zdołała wykrztusić zaskoczona.\n- Nie martw się. Na ulicę nie pójdziesz, a chłopcy też dziadami nie będą. Ale powiedz mi, czy my nie mamy jakichś innych, bardziej przyjaznych tematów niż śmierć? - spytałem z uśmiechem.\n- Byłoby fajnie, gdybyśmy pojechali we dwoje w październiku na przykład na Cypr… - rozmarzyła się Gośka.\n- Chciałabyś pojechać na Cypr?\n- Pewnie, misiu! Z tobą zawsze! - wykrzyknęła.\n- W takim razie od jutra zaczniemy zbierać pieniądze. Słuchaj, Gośka, powiem ci szczerze, że zaczyna mnie denerwować ten koleś na ulicy. Ciągle mnie obserwuje.\n- O, popatrz! Doszedł jeszcze jeden i o czymś rozmawiają - Gośka zerknęła w stronę nieznajomych.\n- Chyba do nich podejdę i zapytam, o co chodzi… - powiedziałem zirytowany.\n- Nie, kotku, nie idź! Może to jakieś zbiry?\n- Zbiry, nie zbiry, mam przy sobie gnata. Jakby co...\n- Zostań, nie idź!\n- Zaraz wrócę i tak jeszcze czekamy na obiad – odpowiedziałem, wstając.\nW chwili, kiedy zacząłem zbliżać się do drzwi, obaj kolesie zmieszali się i zaczęli uciekać, jakby mieli coś na sumieniu. Postanowiłem za nimi pobiec, trzymając dłoń na spuście.\nUciekli w bramę, a później w podwórko. A gdy i ja się tam znalazłem, nie było już po nich ani śladu. Wracając do restauracji, analizowałem zachowanie dwóch dziwnych typów. Niestety głód wypłoszył z mego umysłu wszelkie domysły.\nGdy zdyszany wróciłem do restauracji, dania już stały na stole.\n- No i co? - spytała Gośka.\nNa jej twarzy malowało się zaciekawienie.\n- Nic. Uciekli gdzieś w podwórko.\n- Wiesz, kocie, może to i lepiej?\n- Jak to: lepiej? - przerwałem jej.\nPrzecież ktoś gra mi na nosie, a ja nic nie mogę na to poradzić…\n- Wkurza mnie to, do cholery! No, ale dobrze, nie będziemy tracić tak miłego wieczoru na bezsensowną rozmowę o jakichś kolesiach. Bierzmy się za jedzenie, bo - zamiast od ciosu - umrę z głodu i to na oczach własnej żony.\nGośka uśmiechnęła się do mnie.\n- Smacznego, misiu - rzekła miękko.\n- Tak. Smacznego, smacznego! Chcesz trochę sałatki greckiej, jest wyjątkowo pyszna - zaproponowałem.\n- Nie, misiek, dziękuję. Nie mogę jeść oliwek, bo później mam niestrawność. Ale może ty chcesz czegoś ode mnie spróbować? - zapytała, przesuwając w moim kierunku talerz.\n- Ooo, cholera! Zapomniałam na śmierć! - krzyknęła w połowie posiłku.\n- Zapomniałam, że miałam pojechać do rodziców na Ursynów - odpowiedziała.\n- Po jasną cholerę się tam wybierasz?\n- Nie zamknęłam okien, a mama mnie prosiła.\n- Pojedziesz jutro, w końcu jest lato, prawda? Nic się nie stanie…\n- No tak, ale ma być burza w nocy - drążyła.\n- Tak, mówili w radio.\n- Ok, to pojedź, tylko wróć w miarę szybko - zasugerowałem.\n- Zrobię tak, że jak będziemy wracać do domu, to podjadę i zamknę te okna. Dobrze?\n- Dobrze, Gosiu!\n- To co? Wracamy do klubu? - zapytała wesoło.\n- Tak, tylko jeszcze rachunek…\nSkinieniem ręki przywołałem kelnera. Ten podszedł błyskawicznie.\n- Panie starszy, ile płacę?\n- Już sekundkę… Proszę! Oto rachunek...\n- Ile? Sto osiemdziesiąt jeden złotych? - zdziwiłem się.\nStrasznie drogo, ale niech tam. Przynajmniej było smaczne, a i Gośce najwyraźniej pod pasowała tutejsza kuchnia. Byliśmy tu już kolejny raz, a potrawy podają zawsze tak samo dobre.\nDając banknot dwustuzłotowy, bez reszty – dodałem.\n- Dziękuję bardzo i zapraszamy ponownie! - pożegnał nas zadowolony kelner.\n- Dziękujemy i do zobaczenia! - odpowiedziałem za nas dwoje.\nNitka będąca nadzieją\nPo kilku minutach spaceru dotarliśmy do klubu. Pierwszym, kogo ujrzałem, okazał się uśmiechnięty Stefan.\n- Witaj, Stefciu! - rzekłem do jednego z moich najsympatyczniejszych pracowników.\n- Witam, państwa! Jak smakował obiad?\n- Dziękujemy! Był bardzo smaczny, ale też bardzo drogi.\n- No cóż, szefie, czasem jakość idzie w parze z ceną - odpowiedział Stefan z uśmiechem.\n- Na pewno masz rację. A jak tam w klubie? Wydarzyło się coś?\n- Nie! Byli tylko ci od chipsów i przyjęli zamówienie od Piotrka.\n- A jak z klientami? - spytałem.\n- Są rezerwacje do 24-tej…\n- No to super! Jak na lipiec nie jest najgorzej.\n- Fakt. Jak w zeszłym roku porównywałem w starym zeszycie, to było dużo gorzej, panie Marku - dodał Stefan.\n- Kotku, idę zadzwonić do biura, a wy sobie pogadajcie - wtrąciła dotąd milcząca Gośka.\n- No to, idź... Tylko mi się nie umawiaj z jakimiś facetami... - pogroziłem jej palcem z uśmiechem.\n- Misiu... Co ty mówisz? - odparła, udając oburzoną.\nJuż ja wiem, co mówię… Trochę ją znam.\nPo kilkunastu minutach podeszła do mnie Gośka.\n- Misiek, dochodzi 21. To ja już pojadę zamknąć te okna i będę jechała do domu. Tam się spotkamy, dobrze? - zaproponowała.\n- Dobrze! - odparłem. - Ja posiedzę jeszcze jakieś czterdzieści minut, bo muszę dokończyć sprawdzanie remanentu w kompie i też będę się zwijał.\n- No to, buźka i do zobaczenia w domu za jakąś godzinkę - dodała rozpromieniona.\n- Do widzenia, panie Stefanie! - krzyknęła nieco za głośno.\n- Do widzenia, pani! Do jutra!\nPo paru minutach postanowiłem udać się do biura, by tam w ciszy i spokoju dokończyć pracę.\n- No dobra, Stefciu, to ja idę troszkę popisać w komputerze - poinformowałem pracownika.\n- Dobrze, panie Marku.\nPo niespełna godzinie postanowiłem jechać do domu. Była prawie 22., a ja dokończyłem zaplanowaną pracę. Nie było zatem powodu, żeby przesiadywać w klubie, tym bardziej, że umówiłem się z Gośką, że szybko wrócę.\n- Do zobaczenia, Piotrze! - rzuciłem na odchodnym.\n- Dobranoc, panie Marku! - usłyszałem już w drzwiach.\n- Jeszcze nie zasypiam… - zaśmiałem się głośno.\n- No tak, przepraszam! Do widzenia! - poprawił się Piotr.\n- Trzymaj się, Stefciu! - krzyknąłem, nie odwracając się.\n- Do zobaczenia, panie Marku!\nPo chwili jednak odwróciłem się.\n- Aaa… Zapomniałem. Jutro jesteś ty czy Wiesiek? - zapytałem.\n- Jutro będzie Wiesiek, a ja przychodzę za dwa dni - szybko odpowiedział Stefan.\n- No to, bywaj, Stefciu!\n- Na razie, panie Marku!


ConsTruck samochód wojskowy w siatce - Auta wojskowe -\nNr katalogowy: WNWADS0C9049247\nConsTruck samochód wojskowy w siatce"Zabawki związane z wojskiem nie zawsze muszą kojarzyć się z odgrywaniem scen batalistycznych. Żołnierze zawsze fascynowali, budzili respekt, szacunek i zaufanie. Dzieci chętnie widziały w nich swoich bohaterów. Ulubione postacie muszą mieć zapewniony odpowiedni transport....więcej\n"Zabawki związane z wojskiem nie zawsze muszą kojarzyć się z odgrywaniem scen batalistycznych. Żołnierze zawsze fascynowali, budzili respekt, szacunek i zaufanie. Dzieci chętnie widziały w nich swoich bohaterów. Ulubione postacie muszą mieć zapewniony odpowiedni transport. Dla maluchów interesujących się militariami firma POLESIE ma w swojej ofercie serię samochodów wojskowych. CONS TRUCK, SAMOCHÓD WOJSKOWY wykonany jest z najwyższej jakości materiałów. Dzięki temu zagwarantowane jest bezpieczeństwo i trwałość w jego użytkowaniu. Dużym atutem są cztery szerokie, gumowe koła o nierównej strukturze. Pojazd z łatwością i bez hałasu porusza się po różnych nawierzchniach. Jego naczepa to kabina, do której można się dostać od góry przez otwieraną klapę, bądź od tyłu przez otwierane drzwi. Stanowi idealny transport dla większego oddziału. Posiada również rączkę ułatwiającą przenoszenie samochodu."\nZapytaj o produkt: ConsTruck samochód wojskowy w siatce


Głód w USA\nGłód w USA. Podejmowane działania charytatywne.\nGłód w USA. Podejmowane działania charytatywne\nCzy w najbogatszym kraju na świecie, kraju który charakteryzuje dobrze rozwinięta demokracja i dojrzały system społeczny istnieje problem głodu ?\nAmeryka to kraj bardzo bogaty. Kraj pełen wielkich samochodów, supernowoczesnych autostrad, drogich domów i bardzo dobrze rozwiniętej technologii. Amerykański styl życia to hasło samo w sobie, które zbudowało międzynarodową reputację tego kraju.\nJednak w tym kraju co szósty mieszkaniec nie wie skąd będzie pochodził jego kolejny posiłek. Aż 16 milionów amerykańskich dzieci żyje w gospodarstwach domowych pozbawionych bezpieczeństwa żywieniowego. Co więcej dzieci te nie są bezdomne, mieszkają one w domu, w którym co najmniej jedna osoba pracuje. Jednak uzyskiwany dochód nie wystarcza na pokrycie potrzeb żywieniowych, zakup ubrań, opłaty z wynajem. Nieprzewidziane sytuacje życiowe takie jak, choroba czy uraz stawiają członków rodzin przed wyborem: wizyta u lekarza, lub na pogotowiu, czy zakup żywności. Zatem w takich okolicznościach na niektórych amerykańskich stołach zaczyna brakować jedzenia. Czasem nawet, wysokie koszty opieki zdrowotnej powodują, że rodzina musi zrezygnować z zakupu żywności, która starczyłaby na dwa dni, a czasem na dni kilka.\nBardzo znaną w USA organizacją charytatywną jest Feeding America. Organizacja ta współpracuje z agencjami i instytucjami federalnymi, takimi jak Emergency Food Assistance Program (TEFAP). TEFAP zapewnia jedzenie dla prowadzonych przez Feeding America banków żywności, spiżarni i kuchni.\nFeedeing America współpracuje też z innymi instytucjami, bądz programami federalnymi, takimi jak na przykład Commodity Supplemental Food Program (CSFP), która dystrybuuje masło orzechowe, fasolę, tuńczyk, soki i inne produkty żywnościowe dla 595000 niezamożnych Amerykanów miesięcznie. Liczba ta obejmuje wielu Amerykanów, którzy mają sztywne dochody i nie mają wystarczającej ilości pieniędzy na zakup odpowiedniej ilości jedzenia.\nWspółpracując z siecią ok. 200 banków żywności w całym kraju Feeding America i jej partnerzy pomagają 37 milionom ludzi rocznie.\nDodatkowo Feeding America wysyła jedzenia, wodę i wolontariuszy do obszarów dotkniętych klęskami żywiołowymi, takich jak huragany, czy trzęsienia ziemi.\nKolejną organizacją, która działa na rzecz redukcji głodu w Stanach Zjednoczonych i na całym świecie jest Share Our Strength. Organizacja ta powstała w 1984 roku w piwnicy jednego z domów w Waszyngtonie. Założyło ją rodzeństwo Bil i Debbie Shore. Uwierzyli oni, że każdy człowiek ma siłę, aby przeciwstawiać się takim zjawiskom jak głód i działać. Shore'owie zarejestrowali swoją instytucję, kiedy w latach 1984 i 1985 doszło do klęski głodu w Etiopii. Dzisiaj priorytetem celem Share Our Strength jest ustanowienie walki z problemem głodu priorytetem w polityce Stanów Zjednoczonych.\nW 2006 roku Share Our Strenght rozpoczęło kampanię No Kid Hungry. Celem tego projektu jest zakończenie głodu w Ameryce i doprowadzenie do sytuacji, w której wszystkie dzieci w USA będą miały każdego dnia dostęp do zdrowej żywności. Share Our Strength organizuje zajęcia nazwane Cooking Matters, na których rodziny uczą się, jak nabywać zdrowe i tanie jedzenie.\nProgramy federalne zapewniają ponad 31 milionom dzieci darmowe lub półdarmowe posiłki w czasie roku szkolnego. Jednak tylko 2,3 miliona dzieci otrzymuje tę żywność w czasie wakacji. Sponsoring ze strony wielkich korporacji takich jak American Express i Kraft Food oraz ze strony prywatnych sponsorów pozwala Share Our Strenght zapewnić jedzenie potrzebującym dzieciom po zakończeniu roku szkolnego.\nTakże YMCA razem z Walmart Foundation dba o to, aby dzieci, które nie ukończyły jeszcze 18-tego roku życia otrzymywały jedzenie w czasie przerwy letniej. YMCA zorganizowała ponad 900 letnich programów w całych Stanach Zjednoczonych. Oznacza to zapewnienie 4 milionów obiadów i zestawów kanapkowych stu tysiącom dzieci. YMCA działa na rzecz głodnych dzieci także w czasie roku szkolnego. Organizacja ta dostarcza jedzenie dzieciom uczęszczającym na pozaszkolne zajęcia w 1400 miejscach w całych Stanach Zjednoczonych.\nRównież Feeding America pomaga dzieciom, które uczęszczają na zajęcia pozaszkolne. Służy temu program BackPack. W ramach programu dzieci otrzymują plecaki wypełnione zdrowymi produktami, które łatwego umożliwiają przygotowanie jedzenia. Umożliwia to wyżywienie dzieci w czasie przerw, bądź wakacji.\nArtykuł na podstawie „The Quest to End World Hunger” Marylou Morano Kjelle


Aktualności | Allen & Heath\nRecenzja: Allen & Heath Avantis\nJeśli szukacie recenzji napisanej przez użytkownika, którym jest doświadczony realizator dźwięku, zapraszamy do zapoznania się z artykułem.\nSystemem nagłośnieniowym podczas tegorocznej trasy zajęła się firma GMB Pro Sound.\nKultowy brytyjski zespół Skunk Anansie zakończył niedawno trasę koncertową z okazji 25. rocznicy działalności. Grupie towarzyszył system Allen & Heath dLive.\nFirma Allen & Heath zaprezentowała nowy mikser cyfrowy 96 kHz Avantis,\ntrzeci z serii mikserów opartych na silniku XCVI FPGA tej firmy.\n50 urodziny Allen & Heath\nW tym roku mija 50 lat, od kiedy Allen & Heath zaczął wprowadzać innowacyjne rozwiązania w dziedzinie miksowania dźwięku.\nCentrum Kultury Teatr w Grudziądzu to instytucja samorządowa, działająca od 1991 roku. Centrum Kultury prowadzi szeroko zakrojoną działalność impresaryjną w zakresie teatru, muzyki i kabaretu. Instytucja regularnie gości znane gwiazdy polskiej sceny muzycznej.\nAllen & Heath przedstawił na targach ISE nowe produkty kompatybilne z Dante, w tym rozwiązania mobilne i instalacyjne oraz dwie nowe karty rozszerzeń Dante.\nRiverside to polski zespół rockowy, który z sukcesami zdobywa sceny zagraniczne. Jesienią odbyła się międzynarodowa trasa „Wasteland 2018 Tour” promująca tę płytę. Na tę okazję zespół wraz z realizatorem dźwięku Tomkiem Pawłowskim zdecydowali się na zakup systemu Allen & Heath dLive.\nKonsoleta dLive na froncie Męskiego Grania\nTegoroczna dziewiąta już edycja Męskiego Grania przyciągnęła jak zwykle czołówkę polskiej sceny muzycznej jak i rzesze fanów. Na froncie poza zacnymi artystami wystąpił również nie mniej zacny dLive.\nOrganizowany przez Jurka Owsiaka Pol’And’Rock Festival to jeden z największych festiwali w Polsce. 3 dni koncertów polskich i zagranicznych wykonawców są podziękowaniem dla wolontariuszy WOŚP i wielkim świętem muzyki.