Myszki Archives - Strona 2 z 6 - Tech Dice\nHome / Aktualności / Myszki (strona 2)\nCORSAIR M65 PRO RGB – 12 000 DPI, kto da więcej?\n29 marca 2016\tMożliwość komentowania CORSAIR M65 PRO RGB – 12 000 DPI, kto da więcej? została wyłączona\nFirma CORSAIR poszerza właśnie swoją ofertę myszy komputerowych dla graczy o model, który cechuje optyczny sensor o czułości wynoszącej aż 12 000 DPI. Model ten nosi nazwę M65 PRO RGB i poza niecodzienną rozdzielczością oferuje on także kilka innych, ciekawych ...\nCorsair Sabre RGB – czyli 10 000 DPI w akcji\n8 marca 2016\tMożliwość komentowania Corsair Sabre RGB – czyli 10 000 DPI w akcji została wyłączona\nFirma Corsair zaprezentowała swoją najnowszą mysz komputerową o nazwie Sabre RGB, która dedykowana jest najbardziej wymagającym graczom. W celu zaspokojenia ich potrzeb wyposażono ją m.in. w optyczny sensor o czułości aż 10 000 DPI, 8 programowalnych przycisków czy cztery strefy ...\n8 marca 2016\tMożliwość komentowania Mouse Glidez czyli ślizgacze Mionix – daj swojej myszy drugie życie została wyłączona\nŚlizgacze Mionix (Mouse Glidez) to niewielki pod względem wydatku dodatek, który może podarować myszkom serii Naos i Avior drugie życie, poprzez zwiększenie komfortu użytkowania i wydajności w grach. Każdy gracz doskonale wie, że za połowę sukcesu w rozgrywce odpowiada dobrej ...\nMysz Mionix Naos 8200 oraz podkładka Ensis 320 – duet dla graczy jakich mało\n21 lutego 2016\tMożliwość komentowania Mysz Mionix Naos 8200 oraz podkładka Ensis 320 – duet dla graczy jakich mało została wyłączona\nMionix zdecydowanie wkracza na polski rynek, zdecydowanie, gdyż udało mu się zdobyć znaczącą pozycję na zachodnich rynkach. Naos 8200 to jeden z flagowych modeli myszek dla graczy, a Ensis 320 to aluminiowa podkładka, która może ale nie musi ją uzupełnić. ...\nGIGABYTE Extreme Gaming XM300 – mysz dla prawdziwych graczy\n23 stycznia 2016\tMożliwość komentowania GIGABYTE Extreme Gaming XM300 – mysz dla prawdziwych graczy została wyłączona\nFirma GIGABYTE ogłosiła, że poszerzyła ona właśnie swoją ofertę myszy komputerowych o model z serii Extreme Gaming XM300. Mysz GIGABYTE Extreme Gaming XM300 to urządzenie adresowane do graczy, w którego wnętrzu umieszczono optyczny sensor Pixart 3988 o czułości od 50 ...\nSteelSeries Rival 700 – mysz dla graczy jakich mało\n5 stycznia 2016\tMożliwość komentowania SteelSeries Rival 700 – mysz dla graczy jakich mało została wyłączona\nSteelSeries, przedstawiło dziś swoją najnowszą myszkę Rival 700, mysz dedykowaną graczom, którą wyposażył w wyświetlacz OLED, system drgań oraz wymienne komponenty. Wszystko to sprawia, że nowy model z rodziny Rival jest jednym z najbardziej innowacyjnych i zaawansowanych akcesoriów gamingowych na rynku. ...\n9 listopada 2015\tMożliwość komentowania Razer Naga – nowa wersja myszy dla graczy MMO dostepna juz wkrotce została wyłączona\nRazer, zapowiedział właśnie swoja najnowsza wersje myszy Naga, która celuje w gusta graczy MMO chociażby dzięki dużej liczbie przycisków, ergonomicznemu kształtowi oraz laserowemu sensorowi. Laserowy sensor jest w stanie pracować z czułością do 16 tys. DPI ze 1 DPI zmiana, ...


Restituta: Zamach - Polish Club Online\n13/02/2019 13/02/2019 Foxmulder Myśl, Polska, Popularne, Publicystyka, SwiatNo comments\nPodczas osławionej operacji polskiej NKWD, w ręce oprawców z Łubianki dostało się wielu sowieckich prominentów pochodzenia polskiego. Działacze partyjni, wojskowi, funkcjonariusze tajnych służb, inżynierowie, ludzie kultury… Wśród nich był kombryg (generał brygady) Aleksander Wierchowski, były rektor Akademii Sztabu Generalnego, ceniony teoretyk wojskowości, minister wojny w Rządzie Tymczasowym w 1917 r. Podczas brutalnego przesłuchania Wierchowski w pewnym momencie zaczął dzielić się ze śledczymi historią… zamachu w Sarajewie z 1914 r. Ten generał polskiego pochodzenia był bowiem wówczas oficerem łącznikowym pomiędzy rosyjskim i serbskim Sztabem Generalnym a zarazem jednym z organizatorów zamachu na arcyksięcia Franciszka Ferdynanda.\nIlustracja muzyczna: Audiomachine – Dauntless\nWszyscy się uczyliśmy w szkole, że zamachu w Sarajewie dokonał młody serbski terrorysta Gavrilo Princip. Należał on do organizacji „Młoda Bośnia„, którą sterowała organizacja „Czarna Ręka”., którą z kolei sterował serbski wywiad wojskowy dowodzony przez płka Dragutina Dimitrijevicia „Apisa”. Pułkownik „Apis” ponad dekadę wcześniej wymordował dynastię Obrenoviciów i osadził na tronie ród Karadziordżewiczów. To on de facto rządził Serbią. Z zeznań generała Wierchowskiego wynika jednak, że płkiem Dmitrijewiciem kierował rosyjski attache wojskowy płk Wiktor Artamonow. To on uzgadniał wszystkie szczegóły zamachu.\nPrawdziwym „kingmakerem” w Serbii był też rosyjski ambasador Nikolaus von Hartwig. Urodzony w Gori (!) miał naprawdę dziwną karierę dyplomatyczną. Mimo niemieckiego pochodzenia był nastawiony karykaturalnie panslawistycznie. W latach 1900-1906, czyli w czasie gdy Rosja wpierdoliła się w niepotrzebną wojnę przeciwko Japonii, kierował departamentem azjatyckim w MSZ. Później został ambasadorem w Teheranie, gdzie… sabotował brytyjsko-rosyjskie negocjacje w sprawie Persji. Zamiast wywalić tego szkodnika na zbity pysk z MSZ, skierowano go do Belgradu, gdzie zorganizował on koalicję państw, która rozpoczęła pierwszą wojnę bałkańską. Nic w Serbii nie mogło odbyć się bez jego zgody a rosyjskie dotacje finansowały sporą część serbskiego budżetu (i 80 proc. budżetu Czarnogóry). Serbski premier Nikola Pasić nie mógł prowadzić suwerennej polityki.\nJak już pisałem na tym blogu: „Premier Nikola Pašić dowiedział się o szykowanym zamachu od ministra edukacji Ljuby Jovanovića. 18 czerwca serbski rząd wysłał telegram do ambasadora Serbii w Wiedniu Jovana Jovanovića nakazujący mu ostrzec władze CK-monarchii przed szykowanym zamachem. Ostrzeżenie zostało dostarczone austrowęgierskiemu ministrowi skarbu Leonowi Bilińskiemu. (…) Serbski rząd bał się podjąć bezpośrednich kroków przeciwko organizatorom zamachu, gdyż bał się, że spotka go to samo co króla Aleksandra. Pašić wiedział, że „Apis” i jego ludzie to bezwzględni mafiozi i drżał o swoje życie.”\nZatrzymajmy się na chwilę przy osobie Leona Bilińskiego. To był polski arystokrata, profesor ekonomii, bankier, długoletni poseł do parlamentu austriackiego (szef Koła Polskiego), austriacki i austro-węgierski minister skarbu, prezes Banku Austro-Węgierskiego, a później prezes Naczelnego Komitetu Narodowego i minister skarbu w gabinecie Paderewskiego. W 1914 r. jednym z zajmowanych przez niego stanowisk było cywilne namiestnictwo Bośni i Hercegowiny. To z tego tytułu Pasić przesłał mu ostrzeżenie przed zamachem w Sarajewie. Biliński wyrzucił to ostrzeżenie do kosza. A później był jednym z przywódców stronnictwa prowojennego. „W Wiedniu tylko cesarz ma wątpliwości, lecz pozostaje bierny. 28 lipca zostaje ogłoszony manifest, sygnowany przez niego, lecz napisany przez ministrów Berchtolda i Bilińskiego: monarchia jest w stanie wojny z królestwem Serbii.”\nBiliński reprezentował prometejską konspirację. Miał też bardzo ciekawe koneksje rodzinne: „syn Wiktora Bilińskiego z Grodziska koło Leżajska i Żydówki Malwiny Brunickiej-Brunstein, neofitki”. Neofiki, czyli zapewne frankistki…\nA tak właściwie to czemu Ruscy chcieli zabić arcyksięcia Franciszka Ferdynanda? Tak się bowiem składało, że austro-węgierski następca tronu był człowiekiem, który otwarcie zapowiadał, że będzie dążył do dobrych relacji swojego kraju z Rosją. „Nigdy nie będę prowadził wojny przeciw Rosji. Uczynię wszelkie ofiary, aby do niej nie dopuścić, bo wojna między Austrią i Rosją zakończyłaby się obaleniem Romanowych lub obaleniem Habsburgów czy nawet obaleniem obu dynastii” – trafnie przewidywał arcyksiążę. Zabicie go oznaczało otwarcie drogi do samobójczej wojny, do której Rosja nie była przygotowana. Kto więc w Petersburgu wpadł na tak „genialny” pomysł? Czyja w tym była inspiracja?\nW tej historii jest wiele zadziwiających anomalii. Nie tylko kariera ambasadora-prowokatora von Hartwiga. Również kariera Aleksandra Wierchowskiego. Był on oficerem znanym z socjalistycznych poglądów i do tego mającym polskie korzenie. W 1905 r. odmówił strzelania do robotników podczas osławionej Krwawej Niedzieli w Petersburgu. Wyrzucono go za to ze szkoły oficerskiej. A mimo to niecałe dziesięć lat później Wierchowski pełni strategicznie ważną funkcję łącznika między rosyjskim a serbskim Sztabem Generalnym i współorganizuje zamach w Sarajewie. Po Rewolucji Lutowej zostaje on zastępcą szefa rady delegatów robotniczych i żołnierskich w Sewastopolu a potem ministrem wojny. Na tym stanowisku opowiada się za włączeniem bolszewików do rządu i jest ślepy na bolszewicką infiltrację armii. Wierchowski jest uznawany przez część rosyjskich badaczy za jednego z ojców „sukcesu” Rewolucji Październikowej. W 1917 r. pełnił rolę sabotażysty w Rządzie Tymczasowym. Czy taką samą rolę odgrywał również w 1914 r. w Belgradzie?\n„6/19 maja 1913 r., Wilno – Ostrzeżenie naczelnika wileńskiej\n„26 lutego/11 marca 1914 r. – Polecenie Departamentu\n„Ziuk”, „Mścisław”, „Ludwik”, „Martyn” i „Justyn”), Tytus Antoni, syn Kazimierza, Filipowicz (pseudonimy „Tytus”, „Karski” i „Stefan”), Wacław, syn Tomasza, Biernacki (pseudonimy „Kostek”, „Czesław” i „Bruno”), oraz literat Wacław Sieroszewski dla zrealizowania zbrodniczych planów „Komisji Konspiracyjnej”,stworzonej przy Komitecie Centralnym wymienionej partii.”\n„22 lutego/ 7 marca 1914 r. – Informacja Departamentu Policji\nA w następnym odcinku serii „Restituta” zajmiemy się austro-węgierskimi tajnymi służbami i ich wpływami w II RP. Hrabiemu Jędrzejowi Zdzisławowi Stefanowi Pafnucemu Kalasantemu Heliogabalowi etc. Resortowemu na pewno się nie spodoba…\nŹródło: foxmulder2.blogspot.com, 9 lutego 2019.Ilustracja tytułowa za: gangstersandghosts.com / wybór wg.pco\nTagi: : Historia Największe sekrety Restituta


Gmina Krasnopol. Wiceminister Zieliński i wójt odsłonili nielegalnie postawiony pomnik [ZDJĘCIA] | Suwałki Nasze Miasto\nGmina Krasnopol. Wiceminister Zieliński i wójt odsłonili nielegalnie postawiony pomnik [ZDJĘCIA]\nhel 25 sierpnia 2019, 10:44\nWyjątkowo uroczyście, z udziałem służb mundurowych, pocztów sztandarowych i wojskowej orkiestry wiceminister spraw wewnętrznych i administracji Jarosław Zieliński odsłonił pomnik upamiętniający 100. rocznicę Powstania Sejneńskiego.\nProblem w tym, że postument jest – jak twierdzą prawnicy – samowolą budowlaną. A na dodatek gmina wzniosła go w miejscu, w którym do tej pory rosło drzewo upamiętniające rocznicę pontyfikatu Jana Pawła II.\n- Wyświęcony cis został wyrwany z korzeniami – nie kryje żalu były wójt Józef Stankiewicz.\nW miniony weekend na Suwal-szczyźnie obchodzono 100. rocznicę Powstania Sejneńskiego. To ważny niepodległościowy zryw, w którym członkowie Polskiej Organizacji Wojskowej wystąpili przeciwko Litwinom próbującym zawłaszczyć tereny trzech powiatów - augustowskiego, suwalskiego i sejneńskiego. W walkach zginęło kilkudziesięciu mieszkańców Suwalszczyzny.\n100.rocznica Wyzwolenia Suwałk. Rozpoczęły się trzydniowe uroczystości [ZDJĘCIA, PROGRAM]\nRocznicę powstania upamiętniono m.in. w Krasnopolu, gdzie w sobotę, w parku odbyła się wielka uroczystość z udziałem m.in. wojewody i wiceministra Zielińskiego. Niektórzy komentowali, że przerodziła się ona w kampanię przedwyborczą, ponieważ kojarzony z rządzącą partią wójt Karol Szrajbert w swoim przemówieniu sporo czasu poświęcił zasługom posła. Wprawdzie ich nie wymienił, ale dodał, że liczy na kontynuację dobrej współpracy. O dobroci posła Zielińskiego, która sprawiła, że świątynia wypełniła się służbami mundurowymi mówił też proboszcz parafii podczas uroczystego nabożeństwa.\nAle wróćmy do pomnika. Otóż, kamienny, ustawiony przy głównej alei prowadzącej do kościoła postument został wybudowany w połowie sierpnia. Tymczasem dopiero dzień przed odsłonięciem, czyli w miniony piątek rada gminy wyraziła zgodę na jego budowę. Uchwała upoważniająca wójta do działania uprawomocni się po publikacji w dzienniku urzędowym wojewody, mniej więcej w połowie września. – To była tylko formalność – uważa wójt Szrajbert. – Radni byli informowani wcześniej o tej inicjatywie i absolutnie nie wyrażali sprzeciwu.\nSprawę bagatelizuje też Piotr Korsakowski, przewodniczący rady gminy. – Jeśli ktoś chce szukać sensacji, to zawsze znajdzie – mówi. – Mieliśmy prawo podjąć taką uchwałę i to zrobiliśmy.\nWójt Szrajbert dodaje, że posiada zgodę konserwatora zabytków (park jest wpisany do rejestru – dop.aut.) oraz pozwolenie starosty na budowę postumentu. Ale białostocki mecenas Bartosz Wojda dziwi się jak to możliwe. – Skoro wójt nie miał wymaganej prawem legitymacji do działania, czyli prawomocnej uchwały, to dokumenty złożone do starostwa były niekompletne – wyjaśnia. – A jeśli tak to decyzja została wydana z rażącym naruszeniem prawa i nie jest ważna. Mówiąc inaczej, pomnik jest samowolą.\nKrasnopolanie dodają, że jeśli już to powinien być zlokalizowany w innym miejscu. – Po co było usuwać drzewo poświęcone papieżowi?! – nie rozumieją. – To równie ważna pamiątka jak pomnik ku czci bojowników.\nGość 28.08.2019 07:02:39\n25 sierpnia, 12:57, Gość:\nDobry artykuł. Kolejna przedwyborcza szopka Zielińskiego i jego sługusów :P Jemu nie przeszkadza że coś jest nielegalne, to taka nowa tradycja PiS.\n27 sierpnia, 15:03, Nie jestem krasnopolanką:\nCzy to była inicjatywa p. Zielińskiego?! Kogoś z PiS?! Z tego, co wirm, to była inicjatywa SPOŁECZNA. Jeśli o czymś piszemy, to zasięgnijmy informacji u źródła. Np. skąd wziął się pomysł, dlaczego pomnik stanął w Krasnopolu a nie w Sejnach? Chyba tego wymaga RZETELNE dziennikarstwo, a nie pisanie na zamówienie, byle komuś dowalić!!!\nDo inicjatyw społecznych nie zaprasza sie Zielińskiego. Każdy to wie od kilku lat.\nGość 27.08.2019 21:47:11\n25 sierpnia, 12:58, Gość:\nKościół traci resztki honoru, powagi i czegokolwiek agitując na cześć jakiejś miernoty z PiSU...\nNajwięcej kościół traci na jednej czarnej owcy, która przy użyciu kapłańskich insygni dla zaspokojenia swoich popędów plami dobre imię naszej parafii i mieszkańców\nGość 27.08.2019 20:48:56\nAntykrasnopolanko, twój rzetelny warsztat dziennikarski to konfabulacje "świadków"...\nGość 27.08.2019 15:05:02\nNie jestem krasnopolanką 27.08.2019 15:03:33\n.Gość 26.08.2019 23:23:10\nSzanowna Pani Redaktor. Jeśli już piszemy o samowolkach budowlanych, to może Pani niech zapyta byłego wójta Stankiewicza o grotę oraz znajdujące się za nią głazy. Przecież to za jego kadencji powstały na terenie parku te obiekty. Nie chwalił się Pani? Mam jakieś nieodparte wrażenie, że pisze Pani na jego zamówienie. A skoro tak dużo przekazuje Pani informacji to może też powiedział o swojej przegranej sprawie w sądzie i prawomocnym wyroku, jaki otrzymał za pomawiające teksty na portalu społecznościowym. Jakoś chętnie Pani o tym pisała w pewnym okresie , a gdy sytuacja się odwróciła na niekorzyść Stankiewicza, ten temat przestał Panią interesować. Nikt Panią nie uczył, że jest coś takiego jak rzetelność dziennikarska?\nGość 26.08.2019 16:51:23\nJózef najpierw zrób porządek w swojej rodzinie: z synem sodomitą, który zhańbił kapłańskie szaty i próbował wyłudzić cudzy majątek i z córcią, która bezpardonowo wtargneła w wieloletni związek małżeński doprowadzając do jego rozpadu - wtedy nie będziesz miał czasu żeby włazić z butami w życie społeczne i prywatne naszych mieszkańców.\nGość 26.08.2019 12:50:15\nWyjątkowo uroczyście? A jak miało być? Wszyscy zaproszeni goście i tak jechali na uroczystości do Sejn więc zajechali i do Krasnopola, i za to wielki ukłon w ich stronę, że mieli klasę i świadomość tego, że tu też wypada się zatrzymać, oddać cześć bohaterom. Teren gminy Krasnopol też był rejonem walk powstańczych i tu również ludzie oddali życie za naszą ojczyznę. Pytam: polegli w boju i walczący na terenie gminy Krasnopol byli gorsi? Dlaczego uroczystość miała by być skromna i nie miała by mieć podniosłej rangi? Ich życie i czyny były mniej znaczace?\nTo w końcu dlaczego nie była to uroczystość poświęcona bohaterom i pomnikowi - nawet jeśli nielegalnemu, tylko była to kampania wyborcza?\nGość 26.08.2019 10:37:45\nGość 26.08.2019 08:35:49\n26 sierpnia, 7:30, Gość:\nNiech autor artykułu napisze z którym mieszkańcem rozmawiał i komu konkretnie nie pasuje lokalizacja pomnika? Tu tylko jednemu komuchowi nic nie pasuje który nie może się pogodzić z tym że mieszkańcy wsi podczas wyborów odsuneli go od koryta.\nNie wiem jakiego "komucha" masz Waść na myśli. Za to widzę innych rzekomo prawicowców, którzy zachowują się jako komuchy za swoich najlepszych czasów. Opozycjoniści w grobach się przewracają jak patrzą na te szopki...\nGość 26.08.2019 07:30:45\nGość 25.08.2019 13:01:18\nTo rozebrać ten pomnik, dać mandat tym którzy go postawili i zamknąć światynię bo to juz nie kościół tylko świetlica polityczna.\nGość 25.08.2019 12:58:36\nGość 25.08.2019 12:57:14


Przyłącza dla wody i ścieków\nMurator Prawo i pieniądze Przyłącza dla wody i ścieków\nInwestor w urzędzie\nJeśli w pobliżu działki, na której budujesz dom, jest sieć wodociągowa lub kanalizacyjna, musisz się do niej przyłączyć.\nKto płaci za przyłącza\nZgodnie z art. 15 ustawy o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków osoba ubiegająca się o przyłączenie nieruchomości do sieci wodociągowej lub kanalizacyjnej na własny koszt zapewnia realizację przyłączy oraz studni wodomierzowej (lub pomieszczenia przewidzianego do lokalizacji wodomierza głównego). Oznacza to, że trzeba zapłacić za wydanie warunków przyłączenia, za wykonanie projektów przyłączy, za wszelkie ich uzgodnienia, za wybudowanie przyłączy oraz ich odbiory, próby techniczne i prace geodezyjne. Ostateczny koszt zależy od długości przyłącza, warunków terenowych i cen rynkowych stosowanych w danej miejscowości. Całość prac można zlecić miejscowej spółce wodno-kanalizacyjnej (przykładowa stawka za wykonanie przyłącza wodociągowego to 550 zł za pierwszy metr plus 760 zł za każdy następny) albo samodzielnie zatrudnić projektanta i wykonawcę (prawdopodobnie będzie taniej).\nlistę formalności, które trzeba załatwić, żeby przyłączyć działkę/dom do sieci wodociągowej i kanalizacyjnej\nwyjaśnienie, gdzie kończy się przyłącze, a zaczyna sieć\nWydanie: Murator 10/2013 Tekst Agnieszka Witulska\nGaz, prąd, woda w nowym domu. Koszty i formalności przy budowie przyłączy\nOgraniczenia w korzystaniu z nieruchomości\nTakich ograniczeń jest wiele. Wynikają z przepisów zawartych w różnych aktach prawnych. Warto je poznać, bo mogą utrudnić, a nawet...


Skowronki :: PSP Czeski Cieszyn\nZespół Instrumentalny "Skowronki" powstał w roku szkolnym 2001/02\nInstrumentarium zespołu to: flety sopranowe, flety altowe, flety tenorowe.\nRepertuar zespołu: piosenki i utwory instrumentalne muzyki klasycznej, kościelnej, nowoczesnej, ludowej i dawnej.\nDzieci uczą się trudnej gry na flecie metotą czytania nut z obrazków fletów.\nDodatkową atrakcją jest granie z podkładem muzycznym. Zespół "Skowronki" koncertuje w Czechach, Polsce i na Słowacji - w kościołach, teatrach, domach kultury, domach seniora, na uroczystościach szkolnych, w przedstawieniach teatralnych, gościnnie w różnych MK PZKO.\nPrzynależność do zespołu instrumentalnego:\nW roku szkolnym 2016/17 w zespole gra 47 uczniów z klas od II do IX.\n5 powodów, dla których warto dołączyć do nas:\nLepsza pamięć i umiejętność uczenia się.\nNauka gry może poprawić pamięć i zdolność uczenia się poprzez stymulowanie rozwoju mózgu. Gra na flecie podwyższa sprawność umysłu w każdym wieku.\nRozwój słuchu jest podstawą szybszego opanowania języków obcych.\nCierpliwość, wytrwałość i praca zespołowa.\nNauka gry na instrumencie wymaga cierpliwie stawianych małych kroków. Jeśli nauczysz się nie poddawać, ale spokojnie dążyć do celu, umiejętność ta przyda się w życiu jeszcze wiele razy. Wspólne muzykowanie to bardzo dobre szkolenie ze współpracy w grupie.\nJuż samo słuchanie muzyki potrafi kojąco wpłynąć na natłok myśli. Gra na instrumencie uspokaja, pomaga odseparować umysł od problemów. A nawet obniżyć ciśnienie krwi. Systematyczne występy publiczne ćwiczą opanowanie napięcia ciała i umiejętność redukcji stresu.\nPoczucie osiągania celu.\nKiedy uda się opanować trudny utwór ćwiczony z mozołem, radość z osiągnięcia jest bezcenna. W muzyce ciężka praca przynosi efekty, które niezmiernie cieszą. A jeśli angażujesz się w grę, czujesz spełnienie, kiedy uda Ci się zagrać jakiś kawałek naprawdę dobrze.\nGranie muzyki wpływa na zdrowie.\nMuzyka to nie tylko umysł i emocje. To także mięśnie. Muzykowanie poprawia koordynację. Podczas nauki gry, ćwiczymy napinanie i rozluźnianie mięśni oraz uczymy się zasad panowania nad oddechem.Tego typu ćwiczenia powodują zwiększenie pojemności płuc i stanowią jeden ze sposobów walki z astmą.


Do jakich wnętrz lampy rustykalne? – Odmieniamy wnętrza waszych dom i mieszkań\nHomeOświetlenieDo jakich wnętrz lampy rustykalne?\nDo jakich wnętrz lampy rustykalne?\nLampy rustykalne zawładnęły sklepami z oświetleniem. Wielu producentów lamp coraz chętniej i częściej produkuje modele, które idealnie wpisują się w minimalistyczny, prosty, wręcz sielski klimat. W czym tkwi ich urok? Dlaczego klienci wolą takie proste wzory od wielkich, kryształowych i rozłożystych żyrandoli? Na te oraz na wiele więcej innych pytań – odpowiedź poniżej.\nW klimacie rustykalnym\nObecnie bardzo modne jest urządzanie przestrzeni domowych w konkretnym stylu. Klimat rustykalny, skandynawski, glamour, nowoczesny, boho – to one przejmują od początku do końca wnętrza mieszkań, domów, biur, a nawet pokoje hotelowe czy kawiarnie. Dlatego też, producenci różnorodnego asortymentu wychodząc klientom naprzeciw tworzą rzeczy, które idealnie wpisują się w konkretny nurt. Dopasowane są do konkretnego stylu pod każdym względem, dzięki czemu tak łatwo tworzy się spójne i harmonijne aranżacje.\nLampy rustykalne – za co doceniają je klienci?\nMnóstwo ludzi pokochało lampy w stylu rustykalnym za prostotę, sielski charakter i bliskość natury. Dominuje w nim minimalizm, ciepłe barwy w kolorach brązu, szarości, czerni, zieleni. W takich pomieszczeniach nie może zabraknąć również dobrze dobranych do nich lamp. Szklane oprawy, wystające żarówko, metalowa konstrukcja lub drewniane elementy – to takie lampy najczęściej można spotkać. I co ważne, ich wyjątkowy klimat i niepowtarzalny design jest bardzo trudny do podrobienia.\nJaką lampę wybrać? Kilka sprawdzonych modeli\nW zależności od konkretnej przestrzeni – klienci mogą postawić na bardzo różnorodne lampy w rustykalnym stylu. Duże, czarne klosze z jedną żarówką dającą mocne światło idealnie wkomponują się w kuchni czy w jadalni. Z kolei, drewniane lampy z kilkoma przewiązanymi wokół nich “niechlujnie” żarówkami to świetny dodatek do przestrzennego salonu lub do urokliwej, klimatycznej sypialni. Proste szklane, okrągłe wzory będą pasowały z kolei do łazienek oraz do biur.\nJak widać z powyższego, wybór takich lamp na rynku jest bardzo duży, więc klienci bez problemu mają w czym wybierać. W zależności od ogólnej aranżacji oraz innych dodatków – można postawić na niezwykle ciekawy asortyment, który nie tylko idealnie będzie spełniać swoją funkcję, ale też który będzie ozdobą miejsca, w którym się znajdzie na stałe. Taka lampa to prawdziwy unikat we wnętrzu, którego na próżno szukać u innych znajomych. Dlatego też, warto przyłożyć się do tego zakupu, by postawić na model, który posłuży swojemu użytkownikowi przez następne kilkanaście lat.\nKoszty użytkowania światła\nTrwałe żarówki halogenowe


Arabika - NaWidelcu\nDziko rosnące krzewy kawowe od niepamiętnych już czasów porastają Wyżynę Abisyńską. Najłatwiej można je było znaleźć w pobliżu chłopskich osad oraz pustelni i klasztorów regionu Lalibelli. Etiopscy mnisi, chętnie parzyli kawę sposobiąc się do długich, nocnych modłów. Za sprawą kupców sabejskich krzewy kawowca powędrowały na Półwysep Arabski. Tam przez wieki dziko rosły, nie zwracając na siebie uwagi. Pewnego dnia, mnisi zasiedlający pustelnie w rozpadlinie Jemenu zauważyli ożywione stado kóz, skubiące dziko rosnące krzewy kawowca. Od razu zrozumieli, że dokonali wielkiego odkrycia. „Odkrycie" kawy zbiegło się z ekspansją islamu na płw Arabskim. Do dziś kawa arabica jest jedyną używką, jaką dopuszcza Koran. Dzięki temu cieszy się wśród Arabów wielką popularnością.\nPoczątkowo Arabowie moczyli ziarna w zimnej wodzie, potem zaczęli je zalewać wrzątkiem. Otrzymywany napar był cierpki, bez wyrazu, pozbawiony aromatu, za to „dobrze robił", poprawiając samopoczucie. Pod koniec XIV wieku ktoś wpadł na pomysł, aby prażyć ziarna kawy na ogniu. Z czasem zazdrośnie strzeżoną przez Arabów tajemnicę poznał cały świat.\nRośliny kawowca są wymagające. Idealne warunki znajdują w rejonach międzyzwrotnikowych. Temperatura nad ranem nie może spaść poniżej piętnastu stopni, z kolei w dzień nie może przekroczyć trzydziestu. Rośliny są wrażliwe na działanie promieni słonecznych, dlatego plantacje zakłada się na osłoniętych stokach, porośniętych rzadkim lasem. Opady deszczów nie mogą być zbyt obfite, co w strefie zwrotnikowej niestety często się zdarza.\nDrzewko kawowe posiada rosnące parzyście, zielone liście o owalnym kształcie. Owoce rozwijają się z delikatnych, białych kwiatów o zapachu pomarańczy. Drzewko owocuje doiero po czterech latach od zasadzenia. Dojrzały owoc jest wielkości wiśni. Ziarno otacza gruba biała powłoka. Początkowo ziarna są zielone. Dojrzewające owoce zmieniają kolor za żółty, a potem czerwony. Pozostawione na krzewach, przybierają kolor brunatny. Dojrzałe owoce schną i twardnieją, poczym opadają na ziemię.\nNajlepszą kawę uzyskuje się dzięki kosztownemu systemowi zbiorów. Wymaga on kilkukrotnego przejścia przez plantacje i zbierania tylko dojrzałych owoców. Tańszy sposób polega na wyczekaniu do momentu, gdy najwięcej ziaren dojrzeje i opadnie na ziemię. Sposób ten nie gwarantuje dobrej jakości owoców. Owoce leżące na ziemi często zarażają grzyby, niwecząc efekty pracy plantatorów. Uzyskane tą metodą dojrzałe ziarna zmieszane są z młodszymi, co pogarsza jakość uzyskiwanej w ten sposób kawy.\nPochodząca z wyżyn Etiopii coffea arabica jest najbardziej cenioną kawą na świecie. Inne znane gatunki kawy, takie jak: kawa liberyjska, kawa wyniosła czy kawa koszykowa zwana Robustą, pochodzą z Afryki podrównikowej. Kawy te dają ziarno gorszej jakości, są jednak odporne na choroby, mają też małe wymagania glebowe. Plantatorzy chętnie krzyżują ze sobą kawę arabską z kawą koszykową. W ten sposób uzyskują łatwą w uprawie, odporną na upały i szkodniki kawę arabistę (arabikę robustę).\nImpulsem do takich eksperymentów była groźna zaraza, Hemileia vastatrix, która dała się we znaki na Cejlonie, niszcząc całe plantacje. Walka z zarazą była możliwa tylko na dużych wysokościach, stąd arabikę uprawia się w górach. Tylko tam rosną doskonałe ziarna kawowe, co tłumaczy ich wyższą cenę rynkową. Kawowiec upodobał sobie strefy zwrotnikowe, gdzie nie odczuwa się zmian pór roku. Kwitnienie związane jest z okresem deszczów. Nic więc dziwnego, że na roślinie znajdziemy i kwiaty i ziarna, na różnych etapach rozwoju.\nKrzewy robusty są bardziej odporne na upał od krzewów arabiki, są przy tym znacznie wyższe, sięgają do dziesięciu metrów. Ziarna arabiki są podłużne, mają jasną, równą bruzdę i zielonkawą barwę. Zawierają niewielką ilość kofeiny. Po zaparzeniu dają znakomity smak i subtelny aromat. Napar jest łagodny i aromatyczny z aksamitną nutą czekoladową. Z kolei robusta ma ziarna bardziej wypukłe, w kolorze bladozielonym, z brązowymi odcieniami.\nSzlachetna arabika to najbardziej popularny gatunek kawowca, z którego uzyskuje się wysokiej jakości kawę. Podawana bez żadnych domieszek robusta jest mniej smaczna, ma ostrzejszą, bardziej gorzką nutę. Zawiera za to prawie dwa razy więcej kofeiny od arabiki. Znane na świecie odmiany kawy pochodzą właściwie od tych dwóch gatunków krzewu kawowca. O wielości odmian decydują sposoby upraw, różnice klimatyczne i glebowe. Tworzenie mieszanek ma w sobie coś ze sztuki i przypomina układanie ikebany.\nKawy, które trafiają na nasze stoły to najczęściej mieszanki różnych odmian, skomponowane tak, aby dostarczyć wielbicielom tego napoju bogactwo smaku i pełnię aromat.\nJeśli należysz do osób, które w kawie cenią sobie delikatność, arabika to najlepszy wybór. Wysokogatunkowa, o lekko kwaskowym smaku, doskonale zadowoli wysokie wymagania smakowe. Jej naturalny aromat połączony z pełnym bukietem wysokogatunkowej kawy wprowadzi każdego w dobry nastrój.


Cel lotu: Aberdeen - Tanie połączenia lotnicze. Cel lotu: Aberdeen, Szkocja. Oferta: TanieLinieLotnicze.pl\nTanie bilety > Super Oferty > Tanie loty do: Europa > Tanie loty do: Szkocja > Tanie loty do: Aberdeen\nZnajdź tani lot do Aberdeen przy pomocy naszej wyszukiwarki lotów. Zarezerwuj loty do Aberdeen po najlepszej cenie Tanie Linie Lotnicze. Przeprowadź szczegółowe wyszukiwanie lotów do Aberdeen dostosowane do Twoich potrzeb lub wybierz jedną z proponowanych przez nas ofert lotów do Aberdeen.\nSzukaj połączeń Polska — Aberdeen oferowanych przez linie lotnicze:\nOpodo.pl Połączenia lotnicze z miasta Polska do miasta Aberdeen Rezerwacja\nflysiesta.pl Połączenia lotnicze z miasta Polska do miasta Aberdeen Rezerwacja\nKiwi Połączenia lotnicze z miasta Polska do miasta Aberdeen Rezerwacja\nKLM Połączenia lotnicze z miasta Polska do miasta Aberdeen Rezerwacja\nairBaltic Połączenia lotnicze z miasta Polska do miasta Aberdeen Rezerwacja\nTanie Linie Lotnicze Aberdeen


Historia pewnego statku - O rejsie Titanica [Zofia Stanecka] << KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE\n00511 007970 15904307 na godz. na dobę w sumie\nISBN: 9788328121003 Data wydania: 2019-10-09\nPO PRZECZYTANIU KSIĄŻKI: W którym roku skonstruowano statek „Titanic”? Spójrz na stronę 2. Czy pamiętasz, co to jest kajuta? Jeżeli nie, zajrzyj na stronę 14. Przeczytaj tekst na stronach 24–25. Dokąd płynął „Titanic”?\npa-ro-wiec W 1911 roku skonstruowano w Irlandii ogromny transatlantyk. Dla prasy była to wielka sensacja. Oto angielski port w roku 1912. Projektant opowiada reporterom o statku: – To jedyny tak solidny parowiec na całym globie. Kadłub ma zrobiony ze stali. re-por-ter Wokoło panuje gwar. Statek stoi w doku. Jest gotowy do rejsu po Atlantyku. Port docelowy to Nowy Jork. Reporter pyta kapitana: – Jak nastroje załogi? – Doskonałe! – odpowiada kapitan. pod-ska-ku-je – Jaki ten statek jest wielki! – woła mała Ewa Hart. – Jak metalowy wieloryb! Obok Ewy stoi jej mama. Tata Ewy wyjmuje z walizki bilety drugiej klasy na rejs do Ameryki. W Ameryce jest praca. To dlatego tata Ewy zostawia dom w Anglii. Teraz kieruje kroki na trap. Ewa podskakuje obok mamy. Pora wbiec na statek. za-ła-do-wał – Ile miejsc wykupiono? – dopytuje reporter. – Prawie 2000. A do tego załoga – informuje kapitan. – Ten statek to rewelacja! – woła reporter. – A nawet rewolucja! Do kapitana podbiega majtek Bertram. Załadował do luku walizy, pakunki i listy. Kapitan podaje mu kartki z rozkazami dla kuka i drugiego oficera. ma-ga-zyn Kuk gotuje na statku. Teraz wybiera z magazynu produkty na obiad dla załogi. Na tak wielkim parowcu jest masa pracy dla kuka. Drugi oficer bada koło sterowe. Jest sprawne. Gotowe do dalekiego rejsu. Odbiera od Bertrama rozkaz. na-ma-lo-wa-na Bertram gna na pokład spacerowy. Jego kolega Bill zamiata deski, a Bertram mu pomaga. – I raz, i dwa! I raz, i dwa! – woła Bill, a Bertram pracuje w tym rytmie. Obok burty ustawiono tratwy ratunkowe. Na kole ratunkowym namalowana jest nazwa statku. ka-ju-ta Bertram odkłada miotły. Zbiega do swojej kajuty. Kajuta to taki pokoik na statku. Ta Bertrama i Billa jest mała. Kajuta kapitana jest za to wielka i wygodna. A kajuta Ewy, jej mamy i taty taka w sam raz. Druga klasa ma kajuty nad pokojami dla załogi. ob-ser-wu-je Transatlantyk jest gotowy do rejsu. Tłum obserwuje, jak odpływa wolno z portu. Reporter notuje: „Statek zwodowany. Oby dotarł bezproblemowo do portu docelowego”. Na parowcu wre robota. Kuk gotuje. Bertram zwija liny. Bill gna po nowe rozkazy. Widokowy Reginald Robinson stoi na mostku i obserwuje.\nHistoria pewnego statku - O rejsie Titanica\n


Witamy w świecie męskich marynarek - Fiteria\n2053 Views Marzec 11, 2015 No Comments Mężczyzna - styl i uroda, Styl i uroda Fiteria\nMęskie marynarki to taka część garderoby, która doskonale wygląda w zestawie – tworząc garnitur, jak i można powiedzieć – solo – ubrana do dżinsów wtedy tworzy bardzo nieoficjalny strój, idealny na przykład do pracy. Męskie marynarki, podobnie jak damskie żakiety charakteryzują się mnogością fasonów oraz faktur, dzięki czemu można je dobrać na różne okazje i do różnych stylizacji.\nWarto na samym początku wiedzieć, że męskie marynarki dzielą się na dwie podstawowe grupy:\nMarynarki w tylu europejskim – te posiadają taliowanie i sprawiają dzięki temu wrażenie dopasowanych\nMarynarki w stylu amerykańskim – jest prosta, nie posiada specjalnych wycięć dzięki czemu doskonale nadaje się dla panów, których figura nie należy do tych tak zwanych idealnych.\nposiadają także rozcięcia tak zwane szlice. W klasycznym wydaniu jest to jedno cięcie pośrodku pleców z tyłu, modne jest także podwójne rozcięcie – po bokach – to znakomicie sprawdza się w marynarkach przeznaczonych dla panów z nadprogramowymi kilogramami – optycznie wysmukla sylwetkę.\nPrzy wyborze odpowiedniej marynarki należy także mieć na uwadze guziki. Do wyboru są marynarki jedno i dwurzędowe. Te drugie polecane są panom o nienagannej figurze oraz proporcjach, te pierwsze doskonale sprawdzą się zaś u wszystkich. Wybierając marynarkę warto zwrócić uwagę na ilość guzików. Najnowszym trendem jest to, aby marynarka posiadała dwa guziki. Ale możliwe opcje to także jeden, trzy, cztery i więcej. Należy jednak mieć na uwadze to, że im więcej guzików, tym optycznie tułów stanie się krótszy. Tak więc niscy panowie, powinni wykazywać powściągliwość w kwestii guzików przy marynarce.\nRobiąc przegląd męskich marynarek zwróćmy uwagę na to, z czego owe marynarki mogą, a w zasadzie powinny być wykonane.\n– wełna – to materiał wykorzystywany do szycia garniturów wysokiej klasy. Oczywiście same marynarki, występujące bez zestawu ze spodniami także mogą być wykonane z tego materiału. Zapewni im on trwałość oraz wysoką jakość oraz komfort używania przez długi czas.\n– tweed – to rodzaj bardzo grubej wełny. Marynarka wykonana z tego typu tkaniny doskonale sprawdzi się zimą, dokładnie otulając ciało i chroniąc je przed uczuciem chłodu Tweedowe marynarki świetnie sprawdzają się także jesienią – można nie nosić na nie okrycia wierzchniego, a jedynie jakiś fajny szalik wokół szyi. Ubrana do spodni dżinsowych wygląda świetnie zarówno w pracy, jak i na randce albo na spotkaniu ze znajomymi.\n– sztruks – to rodzaj bawełny. Sztruksowe marynarki także mają wielu swoich zwolenników, ale i zagorzałych przeciwników. Będąc ponad podziałami należy oddać im pewne faktyczne cechy takie jak – przewiewność – bądź co bądź tkanina jest wykonana z naturalnych włókien, poza tym jest bardzo trudna w utrzymaniu. Jeśli sztruks wypierzemy w zbyt wysokiej temperaturze – straci kolor oraz sprężystość, jeśli wyprasujemy na sucho – odgniotą się jego prążki, jeśli wyprasujemy nie zważając na odstające elementy – odznaczą się one w nieestetyczny sposób. Poza tym sztruks szybko się wyciera oraz wygniata, na przykład na łokciach.\n– len – lniane marynarki są idealne na ciepłe dni. Len jest naturalny i bardzo przewiewny, Niestety jest kompletnie nieodporny na zgniecenia, ale za to łatwo i szybko można go uprasować. Warto więc mieć lnianą marynarkę w swojej szafie.\nJak widać mnogość fasonów, materiałów jest inspirująca do tego, aby poszukać swojego, niepowtarzalnego stylu – oferta Modini.pl na pewno może w tym pomóc. Panowie powinni mieć to na względzie i nie pozostawać obojętnymi wobec kwestii dobrego wyglądu. Dzisiaj, w dwudziestym pierwszym wieku mężczyzna idealny, to mężczyzna zadbany – nie przesadnie lecz świadomie. A w zbiór cech świadczących o dbaniu o siebie, wpisuje się także umiejętność doboru stosownego i dobrego ubrania. Zapraszamy do zapoznania się z naszą ofertą, która pomoże w osiągnięciu takiego właśnie przyjemnego dla oka efektu.


Bóg + Ojczyzna + Rodzina: „Klątwa” i jej reżyser podsumowani. Mocne słowa ministra oraz arcybiskupa\n„Klątwa” i jej reżyser podsumowani. Mocne słowa ministra oraz arcybiskupa\nTu chodzi o sponiewieranie państwa i narodu polskiego, ale p. min. tego nigdy nie zrozumie. Jak można tolerować takiego osobnika w granicach państwa polskiego? Gdzie jest policja, gdzie jest prokuratura? Gdzie jest polska władza?\nTo zresztą jest problem szerszy. Dlaczego władza w Polsce toleruje takich osobników jak p. Petru i jemu podobni antypolacy? Dlaczego niby polskie, niby nasze media propagują słowa i czyny takich wrogów Polski i Polaków, jak Wałęsa, czy Sikorski, czyli współdziałają z TVN i „GW”?\nKiedy w Polsce będą patriotyczne media propagujące prawdę, dobro i piękno?\nZamiast mocnych słów oczekujemy mocnych czynów, lub dymisji ministrów kultury i spraw wewnętrznych.


MŚ U-17: Polska lepsza od Korei Południowej! - Sport WP SportoweFakty\nMŚ U-17: Polska lepsza od Korei Południowej!\nDrugie zwycięstwo na Mistrzostwach Świata U-17 odnieśli polscy koszykarzy. Drużyna trenera Jerzego Szambelana nie miała najmniejszych problemów z pokonaniem Korei Południowej, zwyciężając 101:83.\nJacek Seklecki 03 Lipca 2010, 18:30\nPo zaledwie dwóch i pół minutach gry reprezentacja Polski prowadziła już 12:5. Polacy kompletnie dominowali na parkiecie, a po stronie rywala wyróżniał się tylko Seonggon Moon, który zdobył wszystkie punkty dla swojej drużyny. Zawodnicy trenera Jerzego Szambelana nic nie robili sobie z obrony ekipy Korei, dzięki czemu bardzo łatwo wchodzi pod kosz. Niemal wszystkie próby Biało-Czerwonych kończyły się punktami (8/11 z gry po 3,5 min).\nKoreańczycy nie popuszczali i po początkowej słabszej grze zaczęli punktować. To sprawiło, że szybko przewaga Polaków zmalała do zaledwie pięciu punktów (22:17). Na posterunku stali jednak Mateusz Ponitka i Tomasz Gielo. Ta dwójka zdobyła dziewięć punktów z rzędu, dwa kolejne dodał Przemysław Karnowski i Polska znów wysoko prowadziła 33:34.\nPolacy dominowali i już w 16. minucie gry przekroczyli barierę 50 zdobytych punktów. Od końca drugich dziesięciu minut przewaga naszego zespołu utrzymywała się już na poziomie kilkunastu punktów. Świetna gra pod koszami, gdzie górował wzrostem i umiejętnościami Karnowski pozwalała utrzymywać bezpieczny dystans Biało-Czerwonym. Nic dziwnego, bowiem najwyższy koszykarz Korei miał 203 cm wzrostu, co przy 212 Karnowskiego robiło różnicę.\nPolska cały czas prowadziła, jednak przybysze z Azji nie poddawali się bez walki. Do punktującego przeważnie z dystansu Moona włączyli się inni i krok po kroku rozbijali obronę ekipy Szambelana. Pięć minut po wznowieniu gry w drugiej połowie straty Koreańczyków do dziewięciu punktów zmniejszył Dong Lee, ale podobnie jak w pierwszej kwarcie i z tego Polacy szybko się podnieśli.\nPrzez pierwsze sześć minut ostatniej części gry młodzi Polacy pozwolili rywalom zdobyć zaledwie cztery punkty, samemu rzucając 18. Wynik 98:70 na cztery minuty przed końcem meczu mówił wszystko o różnicy klas obu ekip. Ostatecznie reprezentacja Polski U-17 pokonała swoich rówieśników z Korei Południowej 101:83 i z dwoma zwycięstwami na koncie przewodzi w swojej grupie.\nKolejny świetny mecz rozegrał Mateusz Ponitka (na zdjęciu poniżej). Zawodnik Polonii 2011 Warszawa zdobył 26 punktów, trafiając cztery razy z dystansu. Pod koszem nie do zatrzymania był Przemysław Karnowski. Torunianin zdobył 16 punktów i zebrał aż 17 piłek z tablic. Po ośmiu asystach w meczu z Australią dziewięć zaliczył Grzegorz Grochowski, który nie miał problemów ze znajdywaniem partnerów na dogodnych pozycjach.\n- Jesteśmy szczęśliwi, że znów udało nam się wygrać. Koreańczycy zagrali bardzo agresywnie, ale to nasza przewaga fizyczna zadecydowała o tym zwycięstwie - powiedział drugi trener Polaków, Grzegorz Zieliński.\nPolska - Korea Południowa 101:83\n(33:24, 25:18, 22:24, 21:17)\nPolska: Mateusz Ponitka 26 (5 zb, 2 as), Przemysław Karnowski 16 (17 zb), Michał Michalak 15, Tomasz Gielo 15 (6 zb, 3 as), Piotr Niedźwiedzki 15 (6 zb, 3 as), Filip Matczak 10 (7 zb, 3 as), Daniel Szymkiewicz 4, Grzegorz Grochowski 0 (3 zb, 9 as), Jakub Koelner 0, Łukasz Bonarek 0 (5 zb), Paweł Śpica 0, Dawid Kołakowski 0.\nKorea: Lee D. 26, Moon 23, Jang M. 12, Lee J. 8, Kim 5, Choi S. 4, Han 3, Choi C. 0, Choi S. 0, Han H. 0.\nKolejny świetny mecz na MŚ U-17 rozegrał Matuesz Ponitka (w środku)\nArcher 05-07 07:15 Zgłoś komentarz\nBrawo Filip, Brawo Polacy!!!!!!!!!!\nbrzeczyszczykiewicz 04-07 08:43 Zgłoś komentarz\njest gdzies transmisja tych meczow??\nzastalowiec 03-07 23:31 Zgłoś komentarz\nmatczak zetnij włosy :*!\nkanpak 03-07 19:11 Zgłoś komentarz\nkarton 03-07 18:43 Zgłoś komentarz\nsuper meczyk, na razie co prawda kelnerzy ale mysle ze bedzie coraz lepiej! GO POLSKA GO!\nP$ychol 03-07 18:43 Zgłoś komentarz\n2-0 i jesteśmy liderami grupy:)))\nMŚ 2010 U17 Mistrzostwa świata Reprezentacje młodzieżowe Polska Korea Południowa Koszykówka Basket na świecie


Lemingoza przerażona sieroctwem! Wśród lemingów wielkie POruszenie- przewodnik stada daje dyla! | Niepoprawni.pl\nOn już od dawna ma gdzieś tak was wszelaka jeno po polsku mówiąca lemingozo, jak nas normalnych, tradycyjnie pojmujących jak i Polaków martwiących się o polskie o sprawy, o nasze interesy!\nPierwej słów kilka o fałszywym baranie.\nPrzedwojenny rzeżnik opowieział mi kiedyś o tym jak prowadzono owieczki na rzeż. Otóż wiadomonie, że owce z definicji to posłuszno- głupawe stworzenia, ale gdy je prowadzono pod nóż, to potrafiły zademonstrować swój opór i dostarczały wiele kłopotu w rzezni.\nPo prostu buntowały się i potrafiły ostro zaprotestować czyniąc wiele .\nAle był na to sposób.\nTo tzw fałszywy baran.\nNa czele stada wstawiano takiego barana. I owce ufne w swego przewodnika szły pokornie i spokojnie za nim.\nWtedy tuż przed komorą rzeżną barana brano za łeb i na bok, a owce już nie miały ratunku.\nI tak powtarzano tę operację.\nFałszywy baran był po wielokroć użyteczny.\nDo czasu oczywiście, bo kiedyś i na niego przyszła kolej.\nOtóż to co się dzieje za Tuska jako żywo przypomina mi tę powyżej opisaną sytuację.\nD. Tusk prowadzi już od lat kilku swoje ufne lemingi na rzeż.\nA one idą za nim i idą!\nPchają się bezmyślnie POd nóż!\nDziś lemingi dowiadują się, że ich przewodnik chce ich opuścić!\nI w swej błogiej ufności i nieświadomości martwią się zamiast cieszyć, że mogą uniknąć losu naiwnych owieczek!\nDurne, durnawe owce tak już mają!\nAle na naszych oczach dzieje się rzecz przeciekawa, że nawet owce zbliżone!, ba! niby zaprzyjaznione z baranem-fałszywym przewodnikiem jakby odzyskują odrobinę swego\nTaki jeden minister nawet pamięć odzyskał, że idąc POkornie za fałszywym baranem- swym przewodnikiem kilku bardzo kosztownych suwenirów się dorobił.\nA co czeka tego przewodnika lemingów-fałszywego barana lemingozy!?\nOtóż być może nawet go osadzą w Brukseli czy Strasburgu!\nSkoro tacy Barroso czy Ashton tudzież inny Rumpey i Buzek znalezli uznanie w popłuczynach po Schumanie i Adenauerze\nto i D. Tusk od nich niczym się nie odróżnia.\nA zasługi ma!\nStocznie załatwił, transport kolejowy leży.\nOd instytucji UE za wiele nie wymagał jak na wielki kraj UE!\nWyrównanie dopłat dla polskich rolników odpuścił.\nEnergetyka na leżakach, wydobycie węgla kamiennego i brunatnego tak samo.\nTylko wchodzić i brać za 1 euro!\nPrzymilność możnym UE wręcz podręcznikowa.\nTak więc zasługi chłop ma!\nTo i synekurka mu się należy.\nTak jak Buzkowi, który sprezentował polski system emerytalny przeróżnym manionym funduszom oraz na hasło BŚ\nniemal zlikwidował polski przemysł węglowo-wydobywczy.\nTak jak fucha komisarza Lewandowskiemu, który w ramach NFI niemal na tacy oddał niemal cały polski przemysł w zarządzanie różnym firmom zarejestrowanym często za 5 GBP/ słownie 5 funtów brytyjskich/!!!!\nTak więc lemingoza nadwiślańska może rychło utracić swego przewodnika-falszywego barana!!\nMnie to nie martwi!\nLiczę, że będzie kontynuacja tego strasbursko/brukselskiego ciągu-zaciągu z nad Wisły.\nBo zasłużonych trochę się uzbierało!\nChoćby taki pan ... na żyrandolach!\nCharyzmę chłop ma!\nKolor różowy polubił!\nSkoro o min.spraw zagranicznych Brukselo/Strasburga moi znajomi Anglicy mówili, że jest tak samo durnowata jak brzydka|!, to kandydatura nadwiślańskiego słowotwórcy też nie powinna być dyskusyjną!\nA wśród lemingów wielkie POruszenie!


Panel LED FOSAL-R 25W okrągły natynkowy - b. dzienna - LEDstyl.pl\nPanel LED FOSAL-R 25W okrągły natynkowy - b. dzienna\nPanel LED 25W okrągły FOSAL-R\nOkrągły panel LED 25W w nowoczesnej, smukłej obudowie przeznaczony do montażu natynkowego. Idealne rozwiązanie do profesjonalnego oświetlenia sklepów czy biur. Ze względu na niepowtarzalną formę równie często wybierany do zastosowań domowych. Zbudowany z soczewkowych modułów LED eliminujących olśnienie.\nśrednica lampy 400mm\nMoc świecenia 3010lm


CIQ FARBA TERMOINTELIGENTNA doskonale kryje i tworzy na ścianach i sufitach wyjątkowo trwałe powłoki o przedłużonej żywotności, odporne na wielokrotne mycie i zmywanie oraz na grzyby i pleśń. Bardzo łatwo rozprowadza się na ścianie, a pomalowana nią powierzchnia jest przyjemna i ciepła w dotyku. Jest również bardzo elastyczna, dzięki czemu ogranicza powstawanie rys i pęknięć.\nSprawdź szczegóły o farbie lateksowej CIQ.\nenergooszczędna i lekka\nPOJEMNOŚĆ: 2,5l i 5l\nProducent: Polifarb Kalisz S.A.


O dobre imię Polski | Na wokandzie\nStrona główna › Numer 29 › Aktualności › O dobre imię Polski\nOpublikowano 1 września 2016 przez Sebastian Kaleta\nW ostatnich latach polskie media wielokrotnie informowały o wypowiedziach ważnych zagranicznych polityków, którzy odnosili się do zbrodni niemieckich w czasie Holocaustu, używając terminu „polskie obozy zagłady”. Określenia tego użył m.in. James Comey – szef amerykańskiego FBI, co musiało wywołać stanowczą reakcję polskiej dyplomacji.\nSłowa idą w świat, a sprostowane wypowiedzi już nie docierają do tak szerokiego grona odbiorców. Informowanie o lokalizowaniu przez niemieckich nazistów fabryk śmierci m.in. obozów Auschwitz czy Majdanek, na okupowanych terenach II Rzeczpospolitej, zamiast piętnować prawdziwych sprawców, poprzez powielanie terminu „polskie obozy zagłady” de facto sugerują o odpowiedzialności Polski i Polaków za ich powstanie.\nNieskuteczność dotychczasowych interwencji\nTaki stan rzeczy oczywiście jest niedopuszczalny, dlatego polskie Ministerstwo Spraw Zagranicznych w ostatnich latach wielokrotnie podejmowało się na drodze dyplomatycznej interwencji wobec autorów publikacji, w których umieszczano termin „polskie obozy zagłady”, lub innych o podobnym znaczeniu, z żądaniem zmiany kłamliwych treści. Łącznie w latach 2008-2014 podjęto na całym świecie 636 takich interwencji, najwięcej w Stanach Zjednoczonych – 110 oraz w Wielkiej Brytanii – 97. Jak wskazują statystyki, interwencje te nie powodowały zmniejszenia się liczby powtarzania tego terminu w publikacjach, zatem środek ten należy uznać jako nieskuteczny.\nInnym sposobem walki z tego rodzaju stwierdzeniami, poza interwencją dyplomatyczną, jest dochodzenie praw obrony dobrego imienia Polskiego Narodu na drodze sądowej. Brak jasnych przepisów powodował, że powodowie w tych sprawach (zazwyczaj byli nimi więźniowie niemieckich obozów, ich stowarzyszenia) powoływali się na art. 23 i 24 Kodeksu cywilnego (Dz.U.2016.380 j.t.), które dotyczą ochrony dóbr osobistych. Powodowie w swoich pozwach wskazywali, że używanie terminu takiego jak „polskie obozy śmierci” narusza ich dobra osobiste, szkalując dobre imię. W postępowaniach domagali się od wydawców poszczególnych publikacji przeprosin oraz wnosili o zakaz rozpowszechniania tego rodzaju stwierdzeń.\nW sprawie o sygn. akt. IC 726/13 przeciwko Tomorrow Focus Media Gmbh w Monachium powództwo wniosła przewodnicząca Warmińsko-Mazurskiego Oddziału Polskiego Związku Byłych Więźniów Politycznych Hitlerowskich Więzień i Obozów Koncentracyjnych oraz wiceprezes stowarzyszenia „Patria Nostra”. W pierwszej kolejności Sąd Okręgowy w Olsztynie nie zdecydował się odrzucić powództwa stwierdzając, że mimo iż pozwany, który opublikował określenie „polski obóz zagłady”, ma siedzibę w Niemczech, to jednak skutek zarzucanych działań nastąpił na terenie Rzeczypospolitej Polskiej i dlatego polski sąd ma jurysdykcję do rozpoznania sprawy. Powództwo jednak zostało oddalone. Sąd w uzasadnieniu wskazał, że kwestionowane stwierdzenia są oczywiście krzywdzące dla Narodu Polskiego i podkreślił ich nieprawdziwość. Stwierdził jednak, że naruszenie dóbr ogółu nie rodzi roszczeń osobistych. Stanowisko to podzielił w innym postępowaniu Sąd Okręgowy w Krakowie, który oddalił powództwo byłego więźnia obozu w Auschwitz. Jednakże w tym drugim postępowaniu sąd dostrzegł, że w przypadku dumy, czy tożsamości narodowej możemy mówić o dobru osobistym, to jednak nie zakwalifikował tego naruszenia jako naruszenia pozwalającego na uwzględnienie powództwa.\nPolskie sądy w szeregu innych spraw nie zdecydowały się na ochronę dobrego imienia Rzeczypospolitej w obliczu oczywistych kłamstw rzucanych w stronę Polski i Polaków. Czasami te stwierdzenia wynikają z celowej próby obarczenia Polski współodpowiedzialnością za niemieckie zbrodnie z czasów II wojny światowej i wielokroć powtarzane stają się wiarygodne dla osób postronnych, które z historią Polski nie są zaznajomione. Zatem dotychczasowe działania polskiej dyplomacji oraz przepisy na podstawie których polskie sądy oceniały kolejne publikacje, należy ocenić zdecydowanie negatywnie.\nLepsze narzędzia prawne\nOchrona dobrego imienia Narodu Polskiego oraz Rzeczypospolitej powinna być ważnym elementem budowania wizerunku naszego państwa na świecie. Dlatego też Minister Sprawiedliwości Zbigniew Ziobro polecił zespołowi kierowanemu przez Wiceministra Sprawiedliwości Patryka Jakiego przygotowanie stosownych propozycji legislacyjnych, które mają przysłużyć się skutecznej ochronie prawdy o polskiej historii.\nOwocem tych prac jest projekt ustawy o zmianie ustawy o Instytucie Pamięci Narodowej – Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu, ustawy o grobach i cmentarzach wojennych, ustawy o muzeach oraz o odpowiedzialności podmiotów zbiorowych za czyny zabronione pod groźbą kary. Projekt tworzy dwa zasadnicze narzędzia, z których będą mogły korzystać podmioty uprawnione do realizacji ochrony dobrego imienia Rzeczypospolitej. Pierwszym elementem jest ścieżka cywilna, natomiast drugim – karna.\nŚcieżka cywilna przewiduje dochodzenie roszczeń, powstałych na skutek naruszenia dobrego imienia Rzeczypospolitej Polskiej i Narodu Polskiego, na podstawie odpowiednio stosowanych przepisów Kodeksu cywilnego o ochronie dóbr osobistych. Takie podejście wypełnia zastrzeżenia, co do konstrukcji instytucji dóbr osobistych we wskazanych wyżej wyrokach sądów. Jednocześnie wskazuje się, że powództwa o ochronę dobrego imienia Rzeczypospolitej Polskiej i Narodu Polskiego i wszelkich roszczeń powstałych w związku z ich naruszeniem mogą wytaczać Instytut Pamięci Narodowej oraz organizacje pozarządowe, w zakresie swoich zadań statutowych. Przyznanie legitymacji procesowej w tym zakresie Instytutowi Pamięci Narodowej nie budzi jakichkolwiek wątpliwości, z uwagi na charakter i przyznane ustawą zadania temu podmiotowi. Wypada jednak rozwinąć przyznanie takiej legitymacji również organizacjom pozarządowym. Mianowicie praktyka wskazuje, że zazwyczaj konkretne przypadki nagłaśniają właśnie takie organizacje, jak i dzięki wyspecjalizowanym współpracownikom podejmują działania prawne, mające przeciwdziałać stosowaniu terminu „polskie obozy zagłady”. Ponadto model taki jest bardzo skuteczny na przykład w walce z kłamstwem oświęcimskim. W tym przypadku organizacje zrzeszające Żydów w konkretnym państwie dbają o politykę historyczną, natomiast nie robi tego bezpośrednio państwo Izrael. W ten sposób działa na przykład amerykańska Liga Przeciw Zniesławieniom (Anti-Defamation League).\nŚcieżka karna przewiduje w projekcie wprowadzenie nowego typu przestępstwa polegającego na przypisywaniu Narodowi Polskiemu lub Państwu Polskiemu publicznie i wbrew faktom odpowiedzialności lub współodpowiedzialności za popełnione zbrodnie nazistowskie. Zgodnie z projektem, odpowiedzialność karną za w/w przestępstwo będzie ponosił także ten kto popełni je nieumyślnie. Proponowane w projekcie zagrożenie karą ustalono w wymiarze do 3 lat pozbawienia wolności (ewentualnie kara grzywny), zaś wyrok miałby być podawany do publicznej wiadomości, natomiast w przypadku popełnienia przestępstwa z winy nieumyślnej przewiduje się karę grzywny lub ograniczenia wolności. Jednocześnie należy wskazać, że projektowany przepis karny stanowi funkcjonalne uzupełnienie implementacji do polskiego porządku prawnego decyzji ramowej Rady 2008/913/WSiSW z dnia 28 listopada 2008 r. w sprawie zwalczania pewnych form i przejawów rasizmu i ksenofobii za pomocą środków prawnokarnych. Zgodnie z przedmiotową decyzją ramową, sankcji karnej podlega m.in. czyn polegający na rażącym pomniejszaniu (ang. gross trivialisation) zbrodni ludobójstwa, zbrodni przeciwko ludzkości oraz zbrodni wojennych.\nJak wskazano na wstępie do używania terminu „polskie obozy zagłady” zazwyczaj dochodzi w innych państwach, zatem w przypadku uregulowania tej kwestii w polskim prawie mamy do czynienia z regulowaniem transgranicznych stosunków. Z pomocą w rozstrzygnięciu tej kwestii przychodzą obecne regulacje prawa międzynarodowego. W sprawach objętych projektowanymi przepisami jurysdykcja będzie określana zgodnie z przepisami unijnego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady nr 1215/2012 z dnia 12 grudnia 2012 r. w sprawie jurysdykcji i uznawania orzeczeń sądowych oraz ich wykonywania w sprawach cywilnych i handlowych. Polskie sądy będą zatem właściwe do rozstrzygania takich spraw albo gdy pozwany będzie miał miejsce zamieszkania lub siedzibę w Polsce, albo gdy w Polsce będzie miało miejsce „zdarzenie wywołujące szkodę”. Jak wskazano wcześniej publikacja kwestionowanych stwierdzeń na terenie Polski automatycznie pozwoli rozstrzygać sprawy polskim sądom. Natomiast w kwestii naruszeń związanych z dobrami osobistymi należy odwołać się do ustawy z 4 lutego 2011 r. – Prawo prywatne międzynarodowe (Dz. U. Nr 80, poz. 432 z późn. zm.) i jej art. 16 ust. 2 i art. 20, które stanowią, że w przypadku naruszenia lub zagrożenia naruszenia dobra osobistego ochrony można żądać albo na podstawie prawa państwa, na którego terytorium nastąpiło zdarzenie powodujące to zagrożenie naruszenia lub naruszenie, albo prawa państwa, gdzie wystąpiły skutki tego naruszenia.\nNie ulega wątpliwości, że używanie terminu „polskie obozy zagłady” jest krzywdzące dla milionów Polaków, walczących z niemieckim agresorem w czasie II wojny światowej. Takie określenia są szczególnie krzywdzące dla osób, które narażały życie, by ratować Żydów i trafiły za tę walkę do piekła obozów koncentracyjnych. Na kanwie niefortunnej wypowiedzi Prezydenta USA Baracka Obamy, jeden z serwisów przepytał młodzież w Nowym Jorku o termin „polskie obozy śmierci”. Niestety wyniki tego sondażu potwierdzają tezę, że świadomość historyczna amerykańskiej młodzieży pozostawia wiele do życzenia, a młodzi amerykanie nie zawsze potrafią odróżnić zbrodniarzy od ich ofiar. Ponadto w ostatnich tygodniach jeden z żydowskich rabinów zorganizował, wraz ze swoimi uczniami protest pod polskim konsulatem w USA, obarczając nasz naród m.in. odpowiedzialnością za zbrodnie III Rzeszy niemieckiej. W związku z tym incydentem i innymi antypolskimi działaniami, musimy jako państwo skuteczniej chronić dobre imię naszych przodków. Zaprezentowane w artykule propozycje legislacyjne tworzą nowe narzędzia, które pozwolą na eliminację nieprawdziwych i krzywdzących dla naszego narodu stwierdzeń powielanych w publicystyce i pracach naukowych na całym świecie.\nAutor jest rzecznikiem prasowym Ministra Sprawiedliwości oraz aplikantem radcowskim, ukończył z wyróżnieniem prawo na Wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu Warszawskiego\n‹ Koniec z bezkarnością za przestępstwa i wykroczenia w ruchu drogowym\nWalka z lichwą – propozycje Ministerstwa Sprawiedliwości ›


FilmyPolskie888: Mała sprawa (1975)\nW pewnej fabryce do dyrekcji zakładu dociera poufna wiadomość o spodziewanej wizycie partyjnego dygnitarza. Na przygotowanie się do "niespodziewanej" wizyty dyrekcja i załoga mają tylko parę godzin, od razu więc zaczyna się gorączkowa krzątanina: robotnicy "pokazowego" działu dostają z magazynu nowe kombinezony, inni malują świeże pasy na trasach przejazdu wózków, trwa nerwowa naprawa zepsutych od dawna kranów i pryszniców w łaźni, sprzątanie szatni itp. Grupa zaufanych pracowników pracuje nad tekstem stosownego powitania, które w imieniu załogi ma wygłosić najstarszy robotnik w zakładzie,\nWasiak. Zaskoczony tym niepotrzebnym jego zdaniem wyróżnieniem mężczyzna na próżno usiłuje się bronić, ale klamka już zapadła: ma nauczyć się na pamięć drętwego tekstu i "spontanicznie" go wygłosić, gdy stanie przed szacownym gościem. Wszyscy inni, jeśli zostaną zapytani, mają chwalić osiągnięcia zakładu. Na razie, jeszcze rozluźnieni i doskonale wyczuwający absurd całej sytuacji, podśmiewają się na boku z zażenowaniem albo urządzają sobie rewię mody w nowych, "artystycznie" przybrudzonych drelichach. Kierownik jednego z działów, młody inżynier, chce wykorzystać przyjazd gościa do opowiedzenia mu o bolączkach fabryki: problemach z kooperantami, nieterminowych dostawach, nieracjonalnym wykorzystaniu maszyn itp. Podobny zamiar ma jeden z robotników, który chce wreszcie wygarnąć dygnitarzowi, co mu leży na sercu. Ale dyrektor stanowczo się temu sprzeciwia: zakład ma niebawem rozpocząć produkcję eksportową, a tu same narzekania. Gość może jeszcze pomyśleć, że zakład nie podoła eksportowemu wyzwaniu, a - co gorsza - że on, dyrektor, nie nadaje się do kierowania tak ważną fabryką. Lepiej słuchać, klaskać, potakiwać. Wydaje się, że tak właśnie wszystko przebiegnie. Nie do końca... [PAT]\nPremiera TV: 24 wrzesień 1980\nZrealizowany w 1975 r. film Janusza Kondratiuka doczekał się premiery dopiero we wrześniu 1980 r., kiedy to robotnicy mówili już innym głosem i władza musiała się zacząć liczyć z ich zdaniem. Ale pięć lat wcześniej, gdy film powstawał, w najlepsze trwała gra pozorów, wzajemne oszukiwanie się, przemilczanie problemów, kolorowanie sprawozdawczości, doraźność i prowizorka. Tak się dzieje właśnie w "Małej sprawie".


Prywata – Robię habilitację\nNie raz słyszałem o tym, że szczególnie przewody doktorskie wykorzystywane były/są do załatwiania przeróżnych spraw między recenzentami i promotorem. Kliniczny przypadek sprzed lat to przypadek recenzenta, który zasłabł po tym, gdy doktorant jego wroga jednak uzyskał stopień. Przyznam, że dawno o takich rzeczach nie słyszałem, aż do dzisiaj. Na blogu Doktrynalia bowiem ciekawy wpis o tym, jak to doktor dostaje po głowie za błędy profesora. Doktor, co prawda, habilitacje dostała, jednak trudno się oprzeć wrażeniu, że jeden z recenzentów wykorzystuje swą recenzję, by przywalić pewnej pani profesor. W skrócie: recenzent napomina habilitantkę za to, że nie wychwyciła nieuczciwości naukowej pani profesor, która napisała rozdział do książki redagowanej przez habilitantkę.\nMuszę powiedzieć, że nie podoba mi się to. Przy najlepszej woli redaktor może, i ma do tego pełne prawo, nie znać całej literatury wykorzystywanej w książce. Co więcej, od tego redaktor i wydawnictwo mają recenzentów, by pomogli im w wyłapaniu tego rodzaju kwiatków, nie zawsze może się to udać, rzecz jasna. Na dodatek, na co zwraca uwagę autor bloga, redaktorka była doktorem, autorka rozdziału profesorem – relacja bardzo ukośna, a szanse na to, że redaktorka zwróci uwagę profesorowi, są zerowe.\nCzy jest sens o tym pisać w recenzji habilitacyjnej? Według mnie nie ma. Na chłopski rozum, habilitantka nie odpowiada za to, co napisała jedna kontrybutorek. Nawet jeśli odpowiada za całość książki, redaktor nie odpowiada za to, co piszą poszczególni autorzy (ciekaw jednak jestem wykładni prawnej). Nie wierzę oczywiście, że recenzent nie zdaje sobie z tego wszystkiego sprawy. A zatem recenzent pisze po to, by zawstydzić pania profesor, by sie odegrać na niej, pokazać, innymi słowy: przywalić.\nOtóż mam problem z tym wszystkim. Postępowanie habilitacyjne nie jest od tego, by załatwiać 'swoje’ sprawy. Nie jest od tego, by zawstydzać, przywalać. Recenzent ma ocenić wkład habilitanta w rozwój dyscypliny. i tyle. Nie mam wątpliwości, że recenzent powinien pisać o wypadkach nieuczciwości naukowej, ale nieuczciwości habilitanta (wszak plagiat wyklucza wkład w dyscyplinę), natomiast mam spore wątpliwości, czy 'jakość redakcji naukowej’ (czymkolwiek ona jest) podpada pod taką ocenę.\nNajważniejsze jednak jest to, że dobrze by było, gdyby recenzenci wbili sobie do głów, że swoje porachunki załatwiali na własny rachunek.\nPoprzedni wpisPoprzedni Należyta staranność\nNastępny wpisNastępny Centralna reprezentacja


opublikowano: 2014-12-22 11:27:24\nW piątek około godziny 17.15 policjanci dostali zgłoszenie o leżącym na ul. Rzgowskiej mężczyźnie. 63-latek był pod wpływem alkoholu. Za stworzenie zagrożenia na drodze policja ukarała mężczyznę mandatem.\nKomentarze do artykułu: Leżał na jezdni\nkomentarz dodano: 2014-12-24 22:08:41\nMoże chciał na badania się załapać bez kolejki a WY wszystko popsuliście :p


Nieruchomości komercyjne do wynajęcia: Warszawa Wola Prosta | Morizon.pl\nNieruchomości komercyjne do wynajęcia Warszawa, Wola, Prosta\nZnaleziono 84 ogłoszenia nieruchomości komercyjnych do wynajęcia, średnia cena 33 125 zł (77 zł/m²)\nDo wynajęcia biuro 385m2 Rondo Daszyńskiego Do wynajęcia biuro 385 m2 w biurowcu klasy A+ w Biznesowym sercu Warszawy (Rondo Daszyńskiego). Minimalny okres najmu to 2 lata. Biuro urządzone w wysokim standardzie, które posiada: hol z recepcją szatnię 3 sale konferencyjne 2 x work room openspace w pełni wyposażoną kuchnię serwerownię 3 miejsca parkingowe Biuro znajduje się na 5 piętrze budynku Proximo1 z którego jest doskonały dostęp do stacji\nDo wynajęcia biuro 385m2 Rondo Daszyńskiego\nDo wynajęcia biuro 385 m2 w biurowcu klasy A+ w Biznesowym sercu Warszawy (Rondo Daszyńskiego). Minimalny okres najmu to 2 lata. Biuro urządzone w wysokim standardzie, które posiada: hol z recepcją szatnię 3 sale konferencyjne 2 x work room openspace w pełni wyposażoną kuchnię serwerownię 3 miejsca parkingowe Biuro znajduje się na 5 piętrze budynku Proximo1 z którego jest doskonały dostęp do stacji metro Rondo Daszyńskiego, autobusów, tramwajów,\nLokal z witryna ul. Prosta Wola Śródmieście 153 m2\nWILSONS NIERUCHOMOŚCI KOMERCYJNE Do wynajęcia parterowy lokal z witryną 153 m2 na ul. Prostej w Warszawie. STANDARD: - witryna na całej szerokości - klimatyzacja + kurtyna - koncesja na sprzedaż alkoholu - wejście przystosowane dla niepełnosprawnych LOKALIZACJA: - lokal znajduje się w obecnie najbardziej rozwijającej się części Warszawy - w okolicy mnóstwo nowych biurowców + kilka w trakcie budowy - 300 metrów do Metro Daszyńskiego, 320 m do\nPowierzchnia biurowa do podnajęcia - biuro gotowe do pracy! ? Powierzchnia netto/brutto 385 m kw. ? Czynsz: 15 EUR/m kw. ? Opłaty eksploatacyjne: 19 zł/m kw. ? Maksymalny okres podnajmu: 10 stycznia 2022 r. ? Miejsca parkingowe w cenie 150 EUR/miejsce ? Ilość miejsc parkingowych – 3 Budynek: Lokalizacja: Budynek biurowy PROXIMO znajduje się na Woli, w zachodniej części warszawskiego CBD. W bezpośrednim sąsiedztwie budynku powstała stacja II\nWola: biuro 391 m2\n34 486 zł\nlokal biurowy o pow. 391 m2 na 21 piętrze w nowoczesnym budynku na warszawskiej Woli w okolicach ul.Prostej i Ronda Daszyńskiego, poleca Property Office ( , ) Najemca nie płaci prowizji dla Agencji Powierzchnia dostępna od zaraz. Lokal biurowy na 21 piętrze. Powierzchnia do aranżacji zgodnie z potrzebami Najemcy. Standard powierzchni biurowej: Kompleks zaoferuje przyszłym najemcom najwyższej klasy biura, wyposażone w nowoczesne rozwiązania\nBardzo eleganckie biuro 250 m2 netto (brutto 284 m2 ) zajmujące całe 8 piętro. Możliwość również podnajęcia części powierzchni bądź poszczególnych pokoi, wtedy do wspólnego użytkowania byłaby kuchnia, toalety, recepcja i może salka konferencyjna - wtedy cena 19 Euro/m2/netto. Biuro podzielone na 7 różnej wielkości gabinetów, które mogą również pełnić funkcję salek konferencyjnych lub open space. Przy wejściu duża recepcja. Na powierzchni\n99 185 zł\n* Prosta 69 to 9-kondygancyjny budynek biurowy oferujący około 11 000 m2 powierzchni biurowej na wynajem. Budynek zapewnia do dyspozycji najemców 142 naziemne miejsca parkingowe. W standardzie wykończenia znajdują się m.in.: klimatyzacja, podwieszany sufit, uchylne okna oraz system okablowania telefonicznego, komputerowego i elektrycznego. Możliwość parkowania na wewnętrznym terenie strzeżonym przez całą dobę lub na parkingu przed budynkiem.\nLokal handlowy w nowoczesnym apartamentowcu na granicy Woli i Śródmieścia. Atutem lokalu , oprócz lokalizacji jest doskonała widoczność, duże witryny oraz duży ruch pieszy i drogowy przy budynku. Powierzchnia lokalu 100 mkw z wejściem bezpośrednio z ulicy. Czynsz najmu 100 zł/mkw plus VAT plus koszty eksploatacji. Możliwość wynajęcia większej powierzchni. Lokal wymaga dostosowania i aranżacji pod wymagania kontrahenta. Bardzo uniwersalne\nDo wynajęcia część biura podzielonego na kilka gabinetów. Gabinety do dowolnego łączenia: 19m2, 18m2, 28 m2 i 22m2, 24m2, 32m2 i 24m2. Opłata za współdzieloną recepcję oraz pomieszczenia socjalne( kuchnia, łazienki, schowki)będzie liczona w zależności od zajmowanej powierzchni. Budynek: Prosta Tower to prestiżowy, wysokiej klasy obiekt biurowy klasy A zgodnej z oczekiwaniami najbardziej wymagających klientów, oferujący powierzchnie biurowe na 19\nWola: biuro 1349 m2\nlokal biurowy o pow. 1349 m2 na 28 piętrze w nowoczesnym budynku na warszawskiej Woli w okolicach ul.Prostej i Ronda Daszyńskiego, poleca Property Office ( , ) Najemca nie płaci prowizji dla Agencji Powierzchnia dostępna od 2 kwartału 2021 r. Lokal biurowy na 28 piętrze biurowca na warszawskiej Woli, w okolicach ul. Prostej. Powierzchnia do aranżacji zgodnie z potrzebami Najemcy. Standard powierzchni biurowej: Kompleks zaoferuje przyszłym\nGotowy lokal na wynajem przy Rondzie Daszyńskiego\nGOTOWY LOKAL NA WYNAJEM PRZY RONDZIE DASZYŃSKIEGO!!! Przedmiotem wynajmu jest lokal handlowo – usługowy zlokalizowany przy ruchliwej ulicy, o powierzchni 127 m2 położony w sąsiedztwie biurowca Warsaw Spire i Ronda Daszyńskiego OPIS LOKALU: Piękny lokal z dużymi przeszkleniami widoczny z głównej ulicy położony w sąsiedztwie innych lokali handlowo – usługowych, Żabki, salonów SPA, biur i salonów medycznych. Wokół lokalu jest bardzo duże natężenie\n45 229 zł\nBiurowiec kl.A. 311m2 metro Rondo Daszyńskiego\nWILSONS NIERUCHOMOŚCI KOMERCYJNE Biuro o pow. 311 m2 w biurowcu kl. A na Woli u zbiegu ulic Wroniej i Pańskiej, w odległości ok. 150 m od metra Rondo Daszyńskiego. Moduł biurowy na ósmym piętrze przygotowany do adaptacji pod potrzeby klienta. Przeszkolona fasada zapewnia naturalne doświetlenie jak i i piękny widok na Warszawę. Wykończanie powierzchni w wysokim standardzie jak i rozpoznawalność biurowca, zapewnia wysoki prestiż dla najemców.\n53 767 zł\nPROSTA OFFICE CENTER Prosta Office Center to nowoczesny budynek biurowy, oferujący na 9 kondygnacjach naziemnych ponad 18 000 m2 nowoczesnej powierzchni biurowej do wynajęcia. Na trzypoziomowym parkingu podziemnym znajduje się 282 miejsc postojowych. W celu zaspokojenia potrzeb najbardziej wymagających najemców Prosta Office Center umożliwia elastyczną aranżację powierzchni biurowej. Wszystkie biura wyposażone są m.in.: w uchylne okna, podnoszone\nOferujemy do podnajmu powierzchnię biurową ok. 130 m2 mieszczącą się na 4 piętrze budynku biurowego. Biuro zaaranżowane w dobrym standardzie, z klimatyzacją, wysokość ponad 3 m. Podział powierzchni: trzy duże pokoje + open space, recepcja wspólna, 2 toalety i kuchnia wspólne. Istnieje możliwość podnajmu ok. 200 m2 lub całego modułu biurowego 457 m2. Podnajem do lipca 2025 r. Ilość miejsc parkingowych do uzgodnienia. Budynek: Zmodernizowany\nOferujemy do podnajmu powierzchnię biurową ok. 200 m2 mieszczącą się na 4 piętrze budynku biurowego. Biuro zaaranżowane w dobrym standardzie, z klimatyzacją, wysokość ponad 3 m. Podział powierzchni: cztery duże pokoje + open space, recepcja wspólna, 2 toalety i kuchnia wspólne. Istnieje możliwość podnajmu ok. 130 m2 lub całego modułu biurowego 457 m2. Podnajem do lipca 2025 r. Ilość miejsc parkingowych do uzgodnienia. Budynek: Zmodernizowany\n27 611 zł\nOferujemy do podnajmu powierzchnię biurową 457 m2 mieszczącą się na 4 piętrze budynku biurowego. Biuro zaaranżowane w dobrym standardzie, z klimatyzacją, wysokość ponad 3 m. Podział powierzchni: recepcja, duża sala konferencyjna, 6 dużych pokoi biurowych, 2 toalety, kuchnia, serwerownia. Istnieje możliwość podnajmu części powierzchni ok. 130 m2 lub ok. 250 m2. Podnajem do lipca 2025 r. Ilość miejsc parkingowych do uzgodnienia. Budynek:\n48 122 zł\nLokal z dużymi witrynami 132m2. Rondo Daszyńskiego\nOferta dotyczy wynajmu lokalu położonego na granicy Śródmieścia i Woli, pomiędzy Rondem Daszyńskiego, ul. Żelazną, Rondem ONZ. STANDARD: - duże witryny - wentylacja - wysokość 3,3m ATUTY: - Możliwość dostosowania lokalu pod najemcę - Doskonale widoczny z ulicy - Możliwość umieszczenia dużej reklamy świetlnej - Ogromny przepływ samochodów i pieszych LOKALIZACJA: - Metro Rondo Daszyńskiego: 300 m - Linie tramwajowe - Linie autobusowe KOSZT: - 12


Kolekcjonerski wazon ze śląskiej wytwórni Sorau z kwiatami - Antyczek\nEdith wyjątkowy wzór kwiatowy na porcelanowym wazonie SORAU\nMarkowy wazon ze śląskiej porcelany Sorau - Żary.\nSygnowany znakiem SORAU Carstens Porzellan ujętym pod numerem 1057 w Encyklopedii Śląskiej Porcelany tom I oraz znakiem dekoratora nr 1087.\nPowyższe oznakowanie pozwala nam wydatować ten piękny wyrób na lata: 1925 - 1945\nSzlachetna porcelana kremowa ozdobiona jest motywem kwiatowym z przedwojennej serii EDITH.\nGórny oraz dolny brzeg złocony.\nNiecodzienna forma wazona - kuli dodatkowo czyni z tego wyroby kolekcjoenrski eksponat ekstraklasy.\nWysokość całości: 12 cm.\nŚrednica górnego otworu ok 4,5 cm\nDobry stan zachowania - przetarcie złocenia na górnym brzegu.\n4.68/5 (46 głosów)\nKod Produktu- nr magazynowy GP1730/269


Audyt działalności w lokalizacji Kisielów - pkt.pl\nAudyt działalności w lokalizacji Kisielów\nGdzie w lokalizacji Kisielów znajdziesz sprawdzoną firmę oferującą audyt działalności?\n6 wyników dla: audyt działalności w lokalizacji śląskie, cieszyński, Kisielów\nWyszukaj frazę audyt działalności śląskie cieszyński kisielów\nFirma Galex od 2006 roku zapewnia usługi z zakresu rachunkowości i księgowości. Przeprowadzamy także audyty. Nasza siedziba znajduje się w Cieszynie, w województwie śląskim. Właścicielem kancelarii jest Jolanta Gałuszka .


Inwokacja wiosny za pomocą naleśników ze szczypiorkiem i mozzarellą – Kuryer Cyniczny\nWiosna wiosna, coś tam coś tam. Za oknem wiało i padało i śnieg i Smoleńsk. I wiosny coś nie widać, więc trzeba zastosować chociażby i czasowe remedium na ten wyjątkowo słabowity czas. Stąd – naleśniki kompulsywnie smażone. Było ich tak dużo, że jeszcze zrobiłem drugą wersję, porową, ale to jutro wrzucę. Pamiętajcie tylko dzieci drogie – szczypiorek to nie to samo co szczypior. Szok ze stresem. To pierwsze to czosnek szczypiorek, to drugie – nać cebulowa. Jak poznacie różnicę? Nać to grube pędy cebuli, szczypiorek to cieniutkie źdźbła. Prawdziwym, muszę to powiedzieć na głos, skurwysyństwem jest podpisywanie w sklepach jednego i drugiego jako „szczypiorek”. Zrzucam to na karb ignorancji pracowniczej, gdzie parias czyli rozkładacz ma wu igrek jot, a kierowniczka to jakaś smarkula z licencjatem nt. czegokolwiek. To nie jest też tak, że szczypiorek jest super pyszny, a nać cebulowa trująca. Po prostu szczypiorek ma lepszy smak, ale niestety trudniej spotkać go w sklepie. Po co cały ten wywód? Żebyście wiedzieli, jeśli nie wiedzieliście do dzisiaj. I zgadnijcie, która roślina jest na zdjęciu. 😉 No, to teraz do rzeczy, bo naleśniki czekają!\n14 łyżek mąki :P, albo po prostu – mąka\nszczypiorek albo nać cebuli\nJak usmażyć naleśniki, wie nawet najbardziej zatwardziały kawaler, ale dla pewności – wlewamy do miski mleko, wrzucamy mąkę, jajko, lekko solimy i miksujemy. Ciasto ma być lejące, ale bez przesady. Kapka oliwy pozwoli totalnie bezstresowo smażyć je bez tłuszczu. No to smażymy – do skutku.\nJak już będą gotowe, na każdy kładziemy nieco mozzarelli, szczypiorku, kapkę bazylii, zwijamy w kopertę i ponownie lekko obsmażamy, można na maśle, można bez tłuszczu na patelni teflonowej.\nGit malina – jeszcze tylko sos czosnkowy i można wcinać!\nTakie naleśniki są dobre i na ciepło i na zimno. W tym drugim przypadku sos to conditio sine qua non. W pierwszym – nie musi być. Jeśli nie macie gdzie odgrzać, bo jednak nie ma to jak jakieś wiosenne, pogańskie święto i ciągnące się naleśniki. 😉\nPoprzedni wpis Poprzedni wpis Nuggetsy z kuciaka\nNastepny wpis Następny wpis Boczniaki na lazurowym sosie [PL/ENG]\nUwielbiam naleśniki, a te z mozzarellą…mmmm…wyglądają pysznie 🙂\nSkoro piszesz w temacie „szczypiorek”, to na zdjęciu nie może być szczypior, prawda? W końcu nie popełnisz skur…syństwa i nie masz wu igrek jot 😉


Wywiad z naszą nową koleżanką Franciszką Stockheim - LIS\nWywiad z naszą nową koleżanką Franciszką Stockheim\nDziś odwrócimy rolę i porozmawiamy z osobą, która zazwyczaj zadaje pytania: rekruterką Franciszką Stockheim. Franciszka jest częścią zespołu LIS od początku czerwca i zajmuje się rekrutacją nowych pracowników i wszystkim, co się z tym wiąże.\nZacznijmy od klasycznego pytania z dziedziny HR: Jakie są Twoje mocne i słabe strony?\nWitam i dziękuję za umożliwienie mi udzielenia odpowiedzi na pytania. Moje mocne strony? Wyróżnia mnie połączenie mojej otwartej natury, ciągłej ciekawości, a także uporządkowanego sposobu pracy połączonego z pragmatyzmem. Słabe strony? Niektórzy powiedzieliby, że powinnam mieć więcej cierpliwości. Uważam jednak, że brak ciągłej cierpliwości może być bardzo korzystny. Pomaga mi to aktywnie zajmować się sprawami i zmieniać je na lepsze.\nJakie jest Twoje ulubione pytanie na rozmowie kwalifikacyjnej?\nOch, jest ich kilka. Pytania dotyczące doświadczenia i różnych sytuacji zawodowych są bardzo ekscytujące. Chodzi tu o poznanie szczególnych doświadczeń kandydata, które były dla niego wyzwaniem. Bo jeśli ktoś potrafi ubrać coś w słowa i wyjaśnić w sposób uporządkowany, to znak, że jest to osoba refleksyjna, przygotowana i wie, jak komunikować się w sposób odpowiedni dla adresata. To są rzeczy i cechy, które są potrzebne w każdej pracy zespołowej, aby odnieść sukces.\nNajgorsze pytanie, jakie kiedykolwiek ci zadano?\nWszystkie pytania lub typy pytań mają swój cel i dlatego nie mogę powiedzieć, że jakieś konkretne pytanie było szczególnie podłe. Nie przy każdym pytaniu jest oczywiste, o co tak naprawdę jest się pytanym. Oczywiście, może to być trudne w stresującej sytuacji, takiej jak rozmowa kwalifikacyjna.\nNa jakie pytanie nigdy byś nie odpowiedziała?\nNigdy nie mów nigdy. Z prawnego punktu widzenia istnieją pytania, na które kandydaci nie muszą odpowiadać, a nawet mogą kłamać. Oczywiście, my jako firma wiemy jakie są te pytania i dlatego ich nie zadajemy. Jak dotąd, osobiście nie zadano pytania na które bym nie odpowiedziała.\nCo może zrobić kandydat, aby już na pierwszy rzut oka zyskać u Ciebie punkty? A co jest absolutnym faux pas?\nOprócz kwalifikacji i profesjonalizmu kandydata bardzo ważny jest również jego przyjazny charakter. W LIS pracujemy w zespołach, co oznacza, że wspieramy się nawzajem. W tym celu dobrze byłoby, gdyby kandydat był otwarty i przyjazny. Klasycznym faux pas jest brak punktualności. Czas jest najcenniejszą rzeczą jaką mamy. Należy to uszanować. Oczywiście zawsze może się wydarzyć niespodziewane zdarzenie – takie jest życie, jednak wtedy należy to zakomunikować.\nJesteś praktycznie ekspertem w dziedzinie rozmów kwalifikacyjnych, jak wyglądała Twoja własna rozmowa w LIS?\nOtwarta, konstruktywna, oko w oko. To mówi wszystko. Przywitano mnie w bardzo przyjazny sposób, poświęcono czas na wyjaśnienie wszystkich pytań z obu stronach i nastąpiła profesjonalna wymiana zdań. Dla mnie osobiście ważna jest autentyczność. Najlepsza rada, jaką kiedykolwiek dostałam, brzmiała: po prostu bądź sobą. W dniu rozmowy kwalifikacyjnej przypomniałam sobie o tym. Poczułam się mile widziana, a moi rozmówcy sygnalizowali otwartość i autentyczność ze swojej strony.\nCo było głównym powodem przyjęcia przez ciebie tej pracy?\nPowodów było wiele. Przede wszystkim chciałam się zmienić zawodowo. Dzięki mojemu dotychczasowemu doświadczeniu zawodowemu posiadam niezbędny know-how i umiejętności, które pozwalają mi na wykonywanie mojej obecnej pracy. Z ekonomicznego punktu widzenia, również osiągnęliśmy punkt równowagi, w którym popyt spotyka się z podażą. Innymi słowy, mogę zaoferować LIS to, czego chcę – zarówno pod względem zawodowym, jak i osobistym. Bo chemia też była odpowiednia. To, że ludzie w LIS współpracują ze sobą konstruktywnie, że istnieje płaska hierarchia i rodzinna atmosfera w pracy, były również powodami, dla których zdecydowałam się na dołączenie do firmy. Oczywiście nie należy zapominać o nowoczesnym wyposażeniu biur i innych korzyściach, jakie oferuje LIS.\nBliskość mojego miejsca zamieszkania – a mieszkam we wspaniałym regionie Münsterland – oczywiście również była powodem.\nWreszcie, co nie mniej ważne, spodobała mi się nazwa firmy i logo. Niebieski to mój ulubiony kolor (*śmiech*).\nBardzo dziękuję Franciszko!


Home → Blog → autor: Konstantin Sapronow\n17 stycznia 2007 Dla zabawy Konstantin Sapronow\n30 maja 2006 Stardust - ciekawość w skali makro Konstantin Sapronow\n7 kwietnia 2006 Wirus wieloplatformowy - najnowsze dzieło grupy 29A Konstantin Sapronow\n21 marca 2006 "Odblokowane" telefony komórkowe niebezpieczne Konstantin Sapronow\n22 grudnia 2005 Nowy robak dla Linuksa Konstantin Sapronow\n20 września 2005 Zainfekowane pliki na stronie mozilli Konstantin Sapronow\nKonstantin Sapronow Kaspersky Lab Expert\nDodany 17 stycznia 2007, 09:45 CET\nDzisiaj postanowiłem urozmaicić trochę moje codzienne dojazdy do pracy i skanować sieci WiFi w drodze do biura.\nWykorzystałem swojego laptopa Sony pcg-fxa53 z kartą WiFi senao NL-2311CD Plus Ext2 pcmcia, zewnętrzną anteną oraz nawigatorem GPS garmin legend. Z oprogramowania użyłem: Linux SuSE OSS 10, Kismet, gpsd, GPSMap oraz Google API.\nChociaż mieszkam niedaleko biura i dojazd zajmuje mi około dziesięciu minut, nawet w ciągu tak krótkiego czasu zdołałem zebrać sporo danych, co pokazuje poniższy rysunek.\nW sumie wykryłem 40 sieci WiFi: całkowicie niechronione sieci oznaczono czerwoną kropką, sieci z włączonym protokołem WEP - żółtą kropką, natomiast sieci z WPA - zieloną kropką.\nSą to kolejne dane w naszych badaniach sieci WiFi oraz szyfrowania na całym świecie.\nStardust - ciekawość w skali makro\nDodany 30 maja 2006, 00:00 CEST\nDzisiaj natrafiłem na coś interesującego. Był to makrowirus, któremu nadaliśmy nazwę Virus.StarOffice.Stardust.a\nMożecie się zastanawiać, co w tym takiego ciekawego - wirusy istnieją od dłuższego czasu i zaczynają znikać ze sceny.\nJeśli jednak przyjrzycie się uważniej jego nazwie, będziecie wiedzieli, dlaczego wzbudził we mnie tak wielkie zainteresowanie: Stardust jest makrowirusem napisanym dla StarOffice, pierwszym, jakiego widziałem. Makrowirusy infekują zazwyczaj aplikacje MS Office.\nStardust jest pierwszym wirusem, o którym wiem, że teoretycznie jest zdolny do infekowania StarOffice lub OpenOffice. Został napisany w języku Star Basic. Pobiera z Internetu plik graficzny (z treścią zastrzeżoną tylko dla dorosłych), a następnie otwiera go w nowym dokumencie.\nWkrótce udostępnimy opis tego wirusa w Encyklopedii Wirusów.\nDodany 7 kwietnia 2006, 00:00 CEST\nOtrzymaliśmy nową próbkę: kolejnego wirusa stworzonego przez grupę 29A, która specjalizuje się w pisaniu kodów "Proof of Concept". Jest to najnowsza próba stworzenia złośliwego kodu infekującego zarówno system Linux jak i Win32 – stąd podwójna nazwa Virus.Linux.Bi.a / Virus.Win32.Bi.a\nJest to stosunkowo prosty wirus napisany w Asemblerze: infekuje tylko pliki w katalogu bieżącym. To co go wyróżnia, to możliwość infekowania różnych formatów plików wykorzystywanych przez systemy Linux i Windows - są to odpowiednio pliki ELF oraz PE.\nW celu zainfekowania plików ELF wirus wykorzystuje systemowe odwołania do przerwania INT 80, wprowadzając swój kod do pliku bezpośrednio pod nagłówkiem pliku ELF przed sekcją ".text". W rezultacie zmienia się punkt wejścia oryginalnego pliku.\nZainfekowane pliki identyfikowane są za pomocą 2-bajtowej sygnatury - 7DFBh - pod adresem 0Bh.\nAby zainfekować systemy działające...\n"Odblokowane" telefony komórkowe niebezpieczne\nDodany 21 marca 2006, 00:00 CET\nW większości państw europejskich telefon komórkowy można kupić za niewielkie pieniądze. Koszt pokrywany jest częściowo przez dostawcę usług. Jednak w wielu przypadkach telefon będzie działał tylko w określonych sieciach.\nJeśli użytkownik chce włożyć nową kartę SIM i zmienić dostawcę usług, telefon musi zostać odblokowany. Następuje to poprzez zmianę tzw. firmware w telefonie.\nTakie telefony nie są zazwyczaj sprzedawane oficjalnie. Jak podają niektóre źródła, ich użytkownicy stanowią 15-18%. Straty ponoszone z tego tytułu wynoszą 1,5 milionów euro.\nZdjęcie karty SIM jest nielegalne i wywołuje cały szereg problemów, przede wszystkim związanych z bezpieczeństwem.\nWiele współczesnych telefonów komórkowych pracuje pod kontrolą systemu Symbian OS, a tym samym są one narażone na ataki ze strony złośliwego oprogramowania dla urządzeń przenośnych. Znanych jest wiele przypadków, gdy...\nNowy robak dla Linuksa\nDodany 22 grudnia 2005, 00:00 CET\nDzisiejszego ranka w Internecie pojawił się nowy robak dla Linuksa. Jest to drugi robak dla tego środowiska na przestrzeni kilku miesięcy (poprzedni, Lupper, pojawił się 7 listopada 2005 r.). Ukazuje to jak rzadko pojawiają się nowe wirusy dla Linuksa, w porównaniu do ich odpowiedników dla platformy MS Windows.\nNowy wirus otrzymał nazwę Net-Worm.Linux.Mare.a i wykorzystuje do rozprzestrzeniania funkcję php include. Wraz z robakiem "podróżuje" modyfikacja backdoora Backdoor.Linux.Tsunami.\nZainfekowane pliki na stronie mozilli\nDodany 20 września 2005, 00:00 CEST\nZainfekowane pliki binarne lub pliki kodu źródłowego nie są niczym nowym. Czasami pojawiają się na publicznych serwerach. Ostatnim przykładem jest Mozilla.org.\nZainfekowane zostały koreańskie dystrybucje mozilli i thunderbirda dla Linuksa. Mozilla-installer-bin z mozilla-1.7.6.ko-KR.linux-i686.installer.tar.gz oraz mozilla-xremote-client z thunderbird-1.0.2.tar.gz zostały zainfekowane wirusem Virus.Linux.RST.b.\nWirus ten przeszukuje bieżące katalogi /bin w celu znalezienia i zainfekowania plików wykonywalnych ELF. Podczas infekowania plików wirus wpisuje się w środek pliku, na koniec sekcji kodu, która spycha inne sekcje w dół. Zawiera również backdoora, który pobiera skrypty z innej strony, i wykonuje je przy użyciu standardowej powłoki.\nZainfekowane pliki zostały już usunięte, wymagało to jednak czasu. To nie pierwszy raz, gdy zainfekowane pliki binarne lub pliki kodu źródłowego zostały umieszczone na...