Poznań Poetów: Yoko Tawada. Między językami musi być szczelinaZamekCzyta.pl\nYoko Tawada to artystka żyjąca między różnymi kulturami, różnymi językami, różnymi sposobami doznawania, pojmowania i wyrażania świata. Zapraszamy na spotkanie z Yoko Tawadą!\nUrodzona w Japonii 23 marca 1960 roku, uzyskała dyplom z literatury rosyjskiej, obecnie mieszka w Niemczech. Napisała także pracę doktorską o literaturze niemieckiej, obronioną na uniwersytecie w Zurichu. Tworzy zarówno poezję, jak prozę, tak beletrystykę, jak eseje.\nNiespożyta ciekawość Innego – innych krajów, innych ludzi, innych literatur – widoczna jest też w jej twórczości. Na nasuwające się pytanie, jak można pogodzić tak różne wizje rzeczywistości, autorka odpowiada: empatią i odwołaniem do codzienności, małych ludzkich doświadczeń i przeżyć. To właśnie one, nawet jeśli uwikłane w warunki lokalne, takie jak obyczaje czy rozwiązania technologiczne, okazują się najbardziej łączyć. A łączenie, budowanie mostów (czy też raczej, wedle nomenklatury samej autorki, bram) ponad podziałami – czy może raczej ponad obcością, poczuciem alienacji, które jest dla Yoko Tawady ideą ważniejszą niż granice i konflikty, które konotuje słowo „podział” – jest dla pisarki istotną kategorią.\nOna sama zresztą czule pokpiwa z tych, którzy w zdolność ludzi do porozumienia się za pomocą pośredników – mostów, tłumaczy, empatii – nie dowierzają. W eseju „Celan po japońsku” pisze: „są tacy, którzy twierdzą, że dobra literatura jest tak naprawdę nieprzetłumaczalna. Nim nauczyłam się niemieckiego, myśl ta wydawała się mi kojąca – kompletnie nie potrafi łam bowiem docenić niemieckiej literatury, szczególnie tej powojennej. Sądziłam, że muszę po prostu nauczyć się niemieckiego i zacząć czytać ją w oryginale, a wówczas mój problem natychmiast zniknie. Tak sam z siebie”. Jednak nawet wówczas, podkreśla, istniały wyjątki, takie jak wiersze Celana, które potrafiły ją wzruszyć również w przekładzie. Istnieją więc rzeczy istotniejsze niż – skądinąd niezwykle ważna, jak pokazuje życie samej Tawady – erudycja, biegła znajomość języków i kontekstów kulturowych.\nWłaśnie pytanie o to, co jest tym najistotniejszym elementem, pozwalającym niektórym dziełom na coś więcej niż tylko bycie przekładalnymi: na samodzielne istnienie w innym języku jako utwory mistrzowskie. „Między językami musi być jakaś szczelina”, pisze sama Yoko Tawada, „w którą staczają się wszystkie słowa”. Jest to w zasadzie pytanie tyleż o utwory, co o święty Graal zwany dobrym tłumaczeniem.\nWielojęzyczna twórczość japońskiej pisarki jest stałym poszukiwaniem tej szczeliny i odpowiednich słów. To jeden z jej powodów, by pisać w nierodzimym języku. Dzięki temu od razu podchodzi się do języka (i swoich utworów) z perspektywy „obcej”, „innej”, od początku „czując go” oraz używając inaczej, niż czynią to osoby, dla których dany język jest tym ojczystym. Ta przestrzeń przesunięcia, rozsunięcia – szczelina – jest dla Yoko Tawady punktem wyjścia, a dla czytelnika i krytyków jedną z najcenniejszych właściwości jej pisarstwa. Pozwala ona bowiem na patrzenie na język i jego konkretną realizację, utwór, z dwóch stron jednocześnie, czyniąc go już od samego momentu napisania tłumaczonym, przekładanym z jednego miejsca – języka – w drugie. Pudełko, w którym słowa toczą się i fikają koziołki. Pozwala to dostrzec nowe połączenia, uwolnić słowa z zastałych związków, znaczeń oraz kontekstów, słowem: z perspektywy kogoś, dla kogo są one oczywiste i tak naturalne jak oddychanie. Owo uwolnienie czyni dzieła nie tylko ciekawszymi formalnie, ale także bliższymi temu (nigdy nieosiągalnemu w stopniu całkowitym) uniwersalnemu doświadczeniu człowieka, na którym tak zależy autorce.\nJednym z tych powszechnych doświadczeń jest przydarzające się niekiedy każdemu poczucie obcości, chwile, w których zdaje się, że między podmiotem – nami – a światem zaistniał nagle dystans. Rozwarcie. Szczelina. Takie momenty otwierają nas na perspektywę absurdu, ukazując teatr codzienności, społeczne rytuały, powtarzalne gesty, wszystkie te najzwyklejsze czynności uważane za całkowicie normalne i zdroworozsądkowe, w całej ich dziwności. Dostrzegamy wówczas arbitralność narzuconych form, patrzymy na nie jak na jednorazowe dzieła sztuki, zauważając tak ich ekstrawagancję, jak piękno.\nDlatego absurd, surrealizm (czy też realizm magiczny) i zaskakujące kontrasty są jednymi z najczęstszych zabiegów artystycznych Yoko Tawady. W jednej ze swoich powieści, „Wspomnieniach niedźwiedzia polarnego”, bohaterami, a także narratorem, czyni kilka pokoleń rodziny niedźwiedzi (polarnych, a juści) cyrkowych – nie jest to jednak powieść quasi-biologiczna, niedźwiedzie żyją w niej zupełnie jak ludzie, bycie niedźwiedziami cyrkowymi jest po prostu ich, przekazywanym z pokolenia na pokolenie, zawodem. Na tle ich życia widzimy panoramę historyczną, życie niedźwiedzi przypada bowiem w dużej mierze na czasy ZSRR.\nTaktyka opisywania rzeczywistości poprzez elementy nie- lub nadrzeczywiste, na pierwszy rzut oka nawet absurdalne czy komiczne, sprawia, że japońską autorkę porównuje się na świecie m.in. z Kafką. Oboje używają niesamowitego w tym paradoksalnym celu zbliżenia się do uniwersalnej, najprostszej prawdy o człowieku. Wizja świata prezentowana przez Yoko Tawadę jest jednak zdecydowanie mniej pesymistyczna. Nawet jeśli człowiek bywa u niej wyalienowany i otoczony dziwnością bytu, to może przekroczyć ową kondycję poprzez uświadomienie sobie jej powszechności. Każda egzystencja jest nieco dziwna i nieco obca pozostałym – uświadomienie sobie tego faktu zdaje się mówić, że twórczość Yoko Tawady jest właśnie najlepszym budulcem mostów, bram, szczelin: międzyludzkiego porozumienia.\nPoznań Poetów: Światoobrazy. Yoko Tawada. Spotkanie z autorką, 16.05 g. 18.30, Galeria Miejska Arsenał, Stary Rynek 6\nYOKO TAWADA (ur. 1960) – pisze po japońsku i po niemiecku, w ciekawy sposób łącząc i transponując wartości obu bliskich jej kultur. W 1992 roku otrzymała Nagrodę Akutagawy, najbardziej prestiżowe japońskie wyróżnienie literackie.\ndominika parszewskapoznań poetów 2017yoko tawada


Zawód reporter – CoJestGrane24.pl\nplakat / materiały promocyjne\n17.10.2018, godz: 19.00\nCentrum Premier Czerska 8/10 zaprasza na spotkanie "Zawód reporter". Pretekstem do tego są dwa filmy poświęcone reporterom wojennym, które jesienią trafia do kin.\n„Jeszcze dzień życia” to trzymająca w napięciu pełnometrażowa animacja z elementami dokumentu, opowiadająca historię trzymiesięcznej wyprawy wybitnego reportera Ryszarda Kapuścińskiego do ogarniętej wojną i chaosem Angoli. Inspiracją filmu jest książka Ryszarda Kapuścińskiego o takim samym tytule.\nW filmie, w reżyserii Damiana Nenowa i Raúla de la Fuente, animowanej postaci Ryszarda Kapuścińskiego głosu użyczył Marcin Dorociński, w pozostałym postaciom m.in. Olga Bołądź, Arkadiusz Jakubik, Tomasz Ziętek. Film wejdzie do polskich kin na początku listopada, jednak już teraz święci triumfy za granicą – w czerwcu został nagrodzony specjalnym wyróżnieniem jury na festiwalu Biografilm w Bolonii. Dystrybutorem filmu jest NEXT FILM.\n„53 wojny” to film w reżyserii Ewy Bukowskiej na podstawie książki Grażyny Jagielskiej „Miłość z kamienia. Życie z korespondentem wojennym”.\nAnka i Witek są kochającym się małżeństwem. On jest korespondentem wojennym, który większość dni w roku spędza na wojnie. Ona nieustannie czeka, aż mąż wróci do domu. Anka stara się żyć normalnie, jednak niepewność o życie Witka wygrywa. Zaczyna szykować się na najgorsze… "53 wojny" to historia inspirowana prawdziwymi wydarzeniami.\nObsada: Magdalena Popławska, Michał Żurawski, Kinga Preis, Dorota Kolak, Krzysztof Stroiński.\nFilm wejdzie do kin dwa dni po spotkaniu w Centrum Premer.\nGośćmi październikowego spotkania, będą twórcy i aktorzy filmów m. in. Damiana Nenow, Ewa Bukowska, Marcin Dorociński, Michał Żurawski - a także reporterzy, którzy doświadczają na co dzień czym ich praca jest dla nich i ich bliskich.Dystrybutorem filmów oraz partnerem spotkania w Centrum Premier jest NEXTFILM


Chrześcijaństwo – nadjordańska szkodliwa odmóżdżająca dżuma duchowa… – blog polski\n31/03/2015 by opolczykpl\nCałe żydo-chrześcijaństwo jest złe i szkodliwe. Najgorszym zaś jego odpryskiem jest watykańska sekta zwana katolicyzmem.\nSzczególnie szkodliwe dla psychiki i zdrowia psychicznego oraz intelektu „wierzących” są wpajane im strach (przed „piekłem” czy „karą boską”), poczucie winy („moja bardzo wielka wina”, „to za twoje grzechy „zbawiciel” umarł na krzyżu”) i konieczność ślepej i bezrefleksyjnej wiary w tzw. „prawdy ojawione”, w żydowską biblię, w wymysły „świętych” i teologów, „reformatorów” lub liderów pomniejszych żydo-chrześcijańskich sekt. Są to narzędzia zniewalania wierzących.\nZdrowie psychiczne w ujęciu Kazimierza Dąbrowskiego to zdolność do rozwoju wewnętrznego w kierunku wszechstronnego rozumienia, przeżywania, odkrywania i tworzenia coraz wyższej hierarchii rzeczywistości i wartości aż do konkretnego ideału indywidualnego i społecznego poprzez procesy dezintegracji pozytywnej i cząstkowej integracji wtórnej.\nJak na rozwój psychiki i intelektu człowieka wpływają powyższe narzędzia zniewalania wierzących.\nJest naturalną reakcją na niebezpieczne sytuacje i zagrożenie życia. Jest elementem instynktu zachowawczego. W obliczu zagrożenia organizm przy pomocy reakcji hormonalnych mobilizuje się do walki lub ucieczki. Dzięki strachowi człowiek stara się unikać sytuacji zagrażających życiu, co zwiększa jego szanse na osiągnięcie starości (pomijam tutaj znudzonych życiem i niedowartościowanych ludzi szukających „mocnych wrażeń”). Taki strach jest czymś naturalnym i w sumie pozytywnym – zwiększa szanse na przeżycie. Inaczej wygląda sprawa z wmawianymi wierzącym „karą boską”, „gniewem bożym” i „pieklem”, wywołującymi permamentny, często wręcz paraliżujący strach. Jest on przede wszystkim irracjonalny. Od kiedy tylko wymyślone zostały religie abrahamowe wyznawców straszono gniewem i karą bożą. Każde nieszczęście, każda wojna, śmierć, choroba, każda katastrofa naturalna przedstawiane były jako „gniew” i „kara boska” za domniemane „grzechy” lub „brak wiary” wyznawców. I choć te wszystkie zdarzenia losowe nie miały nic wspólnego z „karą boską”, wierzący i tak w te brednie wierzyli. Zastraszano wierzących nimi i wymuszano nimi posłuszeństwo, które rzekomo zagwarantować miałoby ustanie „plag boskich” zsyłanych na „grzesznych” ludzi. Utrzymywanie wierzących w permamentnym strachu przed „gniewem bożym” i piekłem odbija się nie tylko negatywnie w sferze somatycznej. Równie fatalnie odbija się na zdrowiu psychicznym. Pisze o tym wielu psychologów. Wierzący żyje w ciągłym strachu przed „gniewem bożym” i „piekłem” – i to choć żydo-chrześcijański pustynny demon Jahwe rzekomo jest nieskończenie dobry, miłosierny i sprawiedliwy. Co gorsza, temu strachowi nie można zaradzić w żaden sposób – nie można z „gniewm bożym” czy „piekłem” walczyć lub uciec przed nimi jak w przypadku realnych zagrożeń. One jak katowski topór wiszą nad zastraszonym wierzącym. I czynią go posłusznym niewolnikiem, który zrobi wszystko co nakazuje zwierzchność sekty, aby ich uniknąć.\nJest wyznacznikiem duchowego i psychicznego rozwoju człowieka. Nie znają go małe dzieci i psychopaci. Związane jest z czymś co nazywane bywa sumieniem. Jest to wewnętrzny moralny/etyczny „kompas”, który mówi nam, kiedy postępujemy źle. Nie ma to nic wspólnego z narzuconą z zewnątrz przez jahwizmy „moralnością” opartą o nakazy i zakazy (moralność endo- i egzogenna). U chrześcijan, którzy w ogromnej większości znajdują się na najniższym etapie rozwoju duchowego (integracja pierwotna, prymitywna, z dominacją popędów i tzw. „zwierciadła społecznego„) poczucie winy dosyć łatwo jest oszukać (tzw. „spowiedź” i „pokuta”) lub stłumić. Na wyższych etapach rozwoju duchowego poczucie winy w wypadku popełniania świństw innym ludziom narasta. Na najwyższym etapie wytworzony indywidualny ideał osobowości praktycznie nie pozwala na świadome czynienie innym ludziom świństw. Jeśli jednak człowiek zintegrowany na tym poziomie takie uczyni, przeżywa ogromne katusze duchowe, które zmuszają go do naprawienia krzywd i zadośćuczynienia. Sumienia będącego przejawem naszego Wyższego JA na tym poziomie nie można oszukać.\nZgodnie z Huną – wiedzą szamanów Polinezji (także Hawajów) poczucie winy blokuje nie tylko przepływ życiodajnej energii życiowej many (w jodze – prany), ale uniemożliwia duchowy rozwój człowieka i normalne szczęśliwe życie. Huna podaje wiele sposobów na oczyszczenie świadomości z poczucia winy.\nObok „zdrowego” poczucia winy, które każe nam naprawiać wyrządzone krzywdy i świństwa jest jeszcze niezwykle destrukcyjne poczucie winy narzucane wierzącym przez kler. Wierzący zmuszani są podczas każdych guseł kajać się nawet bez powodu przed żydowskim „bogiem” – „moja wina, moja wina, moja bardzo wielka wina”. Jeszce gorsze jest wmawianie im winy za domniemane ukrzyżowanie idola żydo-chrześcijańskich sekt – Joszue – „to za twoje/nasze grzechy „zbawiciel” umarł na krzyżu”. Nawet dzieciom tymi bredniami kaleczy się psychikę:\n„DROGA KRZYŻOWA DLA DZIECI – II\nPan Jezus cię bardzo kocha. Za twoje grzechy i za grzechy wszystkich ludzi dźwigał ciężki krzyż i na nim umarł w Wielki Piątek…”\nOd tego poczucia winy nie sposób jest uwolnić się wierzącemu. Cokolwiek by nie zrobił – w jewangeliach nadal będzie napisane, że Joszue umarł na krzyżu. Co rok nadal będą celebrowane ponure/makabryczne „drogi krzyżowe”, podczas których wierni programowani są poczuciem winy – „któryś cierpiał za nas rany Jezu Chryste zmiłuj się nad nami”. Tak wychowuje się kaleki psychiczne niezdolne do duchowego rozwoju, dręczone poczuciem irracjonalnej winy. Bo jest ona irracjonalna – z dwóch co najmniej powodów.\n– Zakładając, że Joszue to nie fikcyjna postać i że umarł na krzyżu/belce, z treści jewangelii wynika, że spotkało go to dlatego, bo zadarł ze świątynią Jahwe i faryzeuszami. Nie „cierpiał” więc za czyjekolwiek „winy” a za to, że zadarł z silniejszymi od niego.\n– Doktryna odkupienia grzechów/win krwią zwierząt ofiarnych była typowa dla ówczesnego judaizmu. Do świątyni wierzący judaiści zanosili zwierzęta ofiarne, zabijane na ołtarzu Jahwe w celu zmycia ich krwią „win/grzechów” wyznawców judaizmu. Domniemaną śmierć Joszue na krzyżu/belce przerobiło żydo-chrześcijaństwo na typowo żydowską ofiarę „baranka bożego” za grzechy ludzkości, jaką nieskończenie sprawiedliwy chciał złożyć samemu sobie. Bo bez tej krwawej jatki nie był nieskończenie miłosierny w stanie odpuścić wierzącym im grzechów. Do których zresztą sam ich zwodził („Ojcze nasz, któryś jest w niebie … i nie wódź nas na pokuszenie…Amen”).\nNa marginesie dodam – doktryna odkupiemnia grzechów przez idola żydo-chrześcijaństwa jest kompletną bzdurą z jeszcze innego powodu. Jeśli „odkupił” on „grzechy” to po co jest jeszcze „piekło”? A jeśli „grzesznicy” nadal idą do „piekła” – to jakie „grzechy” tamten „odkupił”?\nNa nieszczęście dla siebie i na szczęście dla kleru wierzący nie są w stanie do stawiania takich pytań. Oni po prostu tępo i bezrefleksyjnie wierzą w „prawdę objawioną” i nauki liderów sekt.\nKonieczność ślepej i bezrefleksyjnej wiary w tzw. „prawdy ojawione”, w żydowską biblię (w tym i w jewangelie), w „Chrystusa” i inne przeróżne wymysły „świętych”, „teologów”, „reformatorów” lub liderów pomniejszych żydo-chrześcijańskich sekt\nJeśli ktoś zamiast rozwijać się duchowo i intelektualnie przyjmuje na wiarę wymyślone, wyssane z palca „prawdy objawione” przestaje rozwijać się wewnętrznie, przestaje szukać, uczyć się, zabita zostaje w nim chęć zrozumienia sensu istnienia – no bo przecież wierzący uważa, że posiadł już „prawdę objawioną”. Jedyna ewentualna dalsza „nauka” w sprawach światopoglądowych dla wierzącego to „pogłębianie wiary”, czyli przyswajanie sobie jeszcze większej ilości sofistycznych, pokrętnych, pełnych naciąganej erystyki wywodów „teologicznych” mających udowadniać słuszność i prawdziwość wyssanej z palca doktryny. Osoba wierząca posiada dodatkowo wymyślony przez innych katalog/katechizm z wyszczególnieniem – co jest dobre, co złe i jak należy postępować aby osiągnąć „zbawienie” i uniknąć „piekła”. Jeśli ma nadal wątpliwości, może zapytać „duchownego”, lidera sekty lub „teologa” (bzdurne określenie – jak można „nauczać” o żydo-chrześcijańskim demonie Jahwe, jeśli zgodnie z teologią jest on niepojęty i nieogarniony). Samo „zbawienie” i „piekło” (wzmocnienia pozytywne i negatywne) to elementy prymitywnego behawioryzmu – „piekło” to kara za „złe” postępowanie, niezgodne z wolą kleru/kierownictwa sekty, a „niebo” to „nagroda” (obiecanki cacanki o wiekuistej szczęśliwości u tronu psychopatycznego zwyrodnialca Jahwe) za ślepe posłuszeństwo.\nWielki pisarz rosyjski Tołstoj tak podsumował wiarę żydo-chrześcijańską:\nTołstoj ma oczywiście rację, choć i on dał się zaprogramować jahwizmowi, przez co żydowskiego włóczykija z Galilei nazywa „Chrystusem”. Choć tamtego na „Chrystusa” i „zbawiciela” wykreowali oszuści piszący jewangelie. Nie wiadomo do dzisiaj kto i kiedy naprawdę je napisał. Było to już po śmierci ewentualnych naocznych świadków mogących podważać ich wiarygodność. Autorom jewangelii dano podstępnie imiona „apostołów”. Po to, aby wierzący odnosili wrażenie, że to „uczniowie” obrzezanego cieśli są autorami tych bredni, kreujących Joszue na idola dla „nawracanych” przez podstępnych Żydów z kliki Saula/Szawła/Pawła na żydo-chrześcijaństwo pogan. Z dużym prawdopodobieństwem co najmniej dwóch jewangelistów należało do szajki faryzeusza Saula – „apostoła pogan”.\nMożna spekulować nad przyczynami, dla których faryzeusz Saul udał „nawrócenie” i przystąpił do sekty Joszue (już po jego śmierci) aby podrzucić ją poganom. To że był hipoktytą i oszustem nie podlega wątpliwości. Podam konkretny przykład. W liście do Galatów Saul pisał:\nA w liście do Rzymian pisał tak:\nJak widzimy, w zależności od doraźnych potrzeb, u Saula raz nie ma już Żydów, a innym razem są – i to prawdziwi, prawdziwsi od biologicznych, bo obrzezani na sercu (i umyśle). Na marginesie dodam jeszcze – Saul napisał, że nie masz już niewolnika ani człowieka wolnego, ale kk tolerował niewolnictwo do XIX wieku. No i to stwierdzenie nie ma już mężczyzny ani kobiety – czy to nie pachnie zwalczanym przez kk genderyzmem?\nCo mogło motywować faryzeusza Saula do podrzucenia pogańskiemu Rzymowi sekty obrzezanego cieśli wykreowanego na „zbawiciela” i „Chrystusa”? Dla mnie w grę wchodzą dwa uzupełniające się motywy.\n– Umieszczona w jewangeliach poniższa domniemana „nauka” idola żydo-chrześcijan miała sparaliżować Rzymian i uczynić ich bezbronnymi:\n„A Ja wam powiadam: Nie stawiajcie oporu złemu. Lecz jeśli cię kto uderzy w prawy policzek, nadstaw mu i drugi! Temu, kto chce prawować się z tobą i wziąć twoją szatę, odstąp i płaszcz! Zmusza cię kto, żeby iść z nim tysiąc kroków, idź dwa tysiące! Daj temu, kto cię prosi, i nie odwracaj się od tego, kto chce pożyczyć od ciebie”\nGdyby się to nie powiodło „nauka” Saula w liście do Rzymian o tym kto jest prawdziwym Żydem miała sprawić, że czującym się Żydami Rzymianom głupio byłoby okupować starożytne państewko Żydów – Palestynę. Są to naturalnie tylko domysły. Do końca nigdy nie poznamy wszystkich motywów postępowania Saula. Bez względu jednak na to, czym rzeczywiście Saul się kierował – to on był rzeczywistym twórcą żydo-chrześcijaństwa podrzuconego poganom. A nie włóczykij z Galilei. Jego jedynie wykreowano poganom na żydowskiego idola – „zbawiciela” i „Chrystusa” – preparując jego „nauki”, „cuda” i „życiorys” w jewangeliach i „listach apostolskich”.\nPrzerażeniem napawać powinien fakt, że małym dzieciom wciska się do umysłów brednie, że biblia to „święta księga”. Przecież opisuje ona masowe rzezie, rasistowskie czystki etniczne, bestialskie mordy, grabieże, oszustwa – i wszystko to z woli i z pomocą nieskończenie miłosiernego i sprawiedliwego. I to po zmyślonym przekazaniu wyssanemu za palca Mojżeszowi tzw. „dekalogu”, w którym było m.in. „nie zabijaj” i „nie kradnij”. Ale mimo tych „przykazań” naród wybrany nadal zabijał i kradł, mordował i rabował – na polecenia tegoż pustynnego demona Jahwe, który rzekomo mordowania i kradzieży zakazał. Taka jest moralność i etyka religii żydowskich – w tym żydo-chrześcijaństwa.\nSame zaś „dzieło stworzenia” to infantylna bajeczka.\nPodobnie infantylne bajeczki to jewangelie, których jedynym zadaniem było wykreowanie (rzeczywistego czy fikcyjnego) włóczykija z Galilei na „zbawiciela” i idola dla pogan. Tołstoj nie podkreślił natomiast innego ważnego aspektu związanego z żydo-chrześcijaństwem. Ta żydowska zbrodnicza mitologia tzw. „Starego testamentu” i wykreowany na „zbawiciela” galilejski Żyd Joszue zdominowały kulturę pogan na ogromnych połaciach Ziemi. Kult żydowskich idoli żydo-chrześcijaństwo rozwlokło na wszystkie kontynenty. Zażydzono i zżydzono nimi miliardy ludzi. W takiej np. Polsce dzieci więcej wiedzą o Mojżeszu, Abrahamie, Salomonie, no i oczywiście o „zbawicielu” i jego „apostołach” niż o Piaście Kołodzieju, Popielu, Lechu, Czechu i Rusie, Kraku, Wandzie czy Wyrwidębie i Waligórze.\nMiałem do czynienia z chrześcijanami wielu odprysków – katolikami, prawosławnymi, metodystami, zielonoświątkowcami, mormonami („misjonarzami” z USraela w Europie), luternami, kalwinistami, „wolnymi” chrześcijanami, świadkami Jehowy. Wszyscy oni, gdy dyskusja schodziła na sprawy biblii, jewangelii i „zbawiciela” stawali się ludźmi odpornymi na wszelką logikę i rozsądek. Widać u nich totalną blokadę. Nie potrafią w tych sprawach myśleć samodzielnie, logicznie i racjonalnie. Jedyne co robią to powtarzają w kółko to, czym ich zaprogramowano – biblia jest „słowem bożym”, Joszue „zbawicielem” i „bogiem”. Choć świadkowie Jehowy – i słusznie – nie widzą w nim „boga”. Za to ortodoksyjnie wierzą w starotestamentowe brednie o raju, Adamie, Ewie i wężu gadającym ludzkim językiem, o potopie i wieży Babel. Zresztą ogrom katolików też w to wszystko wierzy. Gorzej jeszcze… Jeden z nich – Rafał Gawroński – opublikował nawet totalnie odlotowe brednie mówiące, że Adam i Ewa w raju rozmawiali po polsku:\nMojego komentarza „A wąż kusiciel też gadał po polsku?” ten katodebil nie przepuścił.\nW tym miejscu pozwolę sobie na „buddystyczną” dygresję. Nie jestem buddystą, nie uważam buddyzmu zresztą za religię, a za ścieżkę indywidualnego rozwoju duchowego. Niestety buddyzm został „ureligijniony”, sformalizowany przez ludzi o mentalności biurokratycznych urzędasów, rozbity na różne „szkoły”, a Siddhartha Gautama został nieomal deifikowany. Mnie zapadła w pamięć jedna z jego nauk, z którą bez zastrzeżeń zgadzam się:\nDokładnie tak to widzę – nie wierzę bredniom powtarzanym od prawie dwóch tysięcy lat przez miliardy chrześcijan – „pismo święte” to zwykłe żydowskie oszustwo. „Zbawiciel” też.\nStopień zżydzenia i zażydzenia żydo-chrześcijaństwem umysłów miliardów nie-żydów na całym świecie widać choćby po tym, że największymi świętami dla nich są arbitralnie ustalone na 24 grudnia „zerowego” roku urodziny „zbawiciela” (których data znana jest z dokładnością do ok. 10 lat) zwane „bożym narodzeniem” oraz tzw. „wielkanoc” i wyssane z palca „zmartwychwstanie” ich idola.\nObydwa te święta celowo wprowadzono tak, aby zdublowały one pogańskie obrzędy zimowego przesilenia i wiosennej rónonocy.\nW procederze utrwalania kultu żydowskich idoli udział miał nie tylko kler. Całe rzesze świeckich malarzy, rzeźbiarzy, pisarzy, później jeszcze i filmowców podejmowało wątki i postacie z żydowskiej mitologii – od „stworzenia świata”, raju, Adama i Ewy, Kaina i Abla, poprzez potop, wieżę Babel, Abrahama, Józefa, Mojżesza, Samsona, Salomona, Dawida po „zbawiciela” i jego „apostołów” oraz matkę – którą „zbawiciel” niespecjalnie szanował:\nNa trwałe do słownictwa żydo-chrześcijańskigo świata weszły takie zwroty jak „zakazany owoc”, „salomonowy wyrok”, „plagi/ciemności egipskie”, „judaszowski pocałunek”, „judaszowskie srebrniki” „jabłko Adama”, „niebieski ptak”, „niewierny Tomasz”, „chleb powszedni”, „sądny dzień”, „Sodoma i Gomora” (i wiele wiele innych). Czy też przy datowaniu wydarzeń historycznych zwroty – „przed Chrystusem” i „po Chrystusie”. Choć „Chrystusem” Joszue nie był, a jedynie na takiego został przez oszustów wykreowany. To ostatnie pokazuje, że dla żydo-chrześcijan urodziny żydowskiego włóczykija z Galilei są przełomowym i najważniejszym wydarzeniem w dziejach ludzkości.\nMiejsce mozaiki różnorodnych pogańskich kultur zajęło żydogenne chrześcijaństwo. Różnorodność kulturową zastąpiła monotonna, ponura anty-kultura (kult cierpiętnictwa) znad Jordanu. Która obecnie broni się przed „neopogaństwem” i multi kulti (głównie przed bratnim islamem mającym takie same żydowskie korzenie). Odradzającego się pogaństwa duchowe żydostwo boi się rzeczywiście. Bo wie, że jest obcą naleciałością i uzurpatorem. Nie jest w Polsce ani „polskością”, ani „patriotyzmem”. Bo co to za patriotyzm i polskość, gdy gorliwy katolik, profesor, wykładowca akademicki mówi:\nKatolicyzm nadal odmóżdża i zżydza umysły polskojęzycznych-katolików. Wystarczy przeczytać „wyznanie” Terlikowskiego:\nSzczególna szkodliwość katolicyzmu bierze się stąd, że stworzył on kosmopolityczny twór nazywający się „nowym narodem wybranym” oraz hierarchiczny kler z centralą w Watykanie. Watykan nigdy nie był „tylko” religijną „stolicą apostolską” („apostołowie” to była obszarpana garstka biedoty galilejskiej łażąca za idolem, a nie mieszkańcy pałaców). Zawsze miał ambicje polityczne. Był pierwszą instytucją jawnie globalistyczną, chcącą podbić, sorry – „nawrócić” cały świat. Celem ostatecznym była jedna owczarnia i jeden pasterz. Na szczęście kk nie miał szans na realizację tych totalitarnych zapędów. Choć próbując je realizować posłał do piachu setki milionów ofiar. Przez długie wieki był zbrodniczym totalitarnym tworem. Pasożytował na katolickich państwach i ich mieszkańcach. Na losie tych państw papiestwu nigdy nie zależało. Jedyne co papiestwo interesowało – to aby były one skatoliczone. Choć należy przyznać, że papiestwo wspierało potrzebnych mu jako militarny oręż katolickich monarchów. Ale nigdy nie robiło tego altruistycznie. Było to czyste wyrachowanie – katoliccy monarchowie gwarantowali wpływy papiestwa w danym kraju. I wpływy do kasy Watykanu.\nŻaden inny odprysk żydo-chrześcijaństwa nie stworzył hierarchicznej kosmopolitycznej instytucji o zapędach globalistycznych przypominającej kk. „Duchowieństwo” prawosławne czy protestanckie w krajach ich występowania dbało wprawdzie o własne interesy, ale nie służyło obcej instytucji politycznej przypominającej Watykan. Nie było więc obcą agenturą. Choć i ono, podobnie jak katolicki kler żerowało na wyznawcach. Do absolutnych wyjątków należeli „duchowni”, którzy żyli w takiej samej biedzie, jak ich ubodzy „wierni”. Ogromna większość „duchownych” wszystkich odpryków żydo-chrześcijaństwa opływała w dostatek, a wyzysk „wiernych” uważała za coś naturalnego.\nZdemaskować pragnę jeszcze w tym miejscu jedno z kłamstw propagandowych, jakoby chrześcijaństwo, a zwłaszcza katolicyzm na naszych ziemiach był ważnym czynnikiem państwowotwórczym. Powtarzają te brednie nie tylko niewykształceni katolicy ale i historycy. Co mówią jednak fakty a nie propaganda:\n– Zacznijmy od tego, że tzw. „chrzest Polski” w 966 roku to wymysł propagandy katolickiej.\nPoganin Mieszko kontynuował po ojcu powiększanie jego pogańskiego państwa.\n– Istniały państwa słowiańskie, dobrze zorganizowane, pozostające pogańskimi, jak choćby księstwo Obodrytów. Było na tyle dobrze zorganizowane, że obroniło się przed bandycką krucjatą połabską.\n– Znacznie wcześniej przez tysiąclecia istniał bez chrześcijaństwa pogański Egipt.\n– Imperium rzymskie było przez większość jego trwania pogańskie. Teodozjusz I nazwany przez jahwistów „wielkim” uczynił w 380 roku katolicyzm jedyną oficjalną religią Rzymu. Znacznie nasiliły się od tego momentu prześladowania pogan i „heretyków”. Upadek cesarstwa zachodniorzymskiego nastąpił niecałe sto lat później (476 rok n.e.). Jak widać katolicyzm nie był w tym przypadku państwowotwórczy…\n– Ruś Kijowska powstała jako państwo pogańskie. Ponad sto lat później Włodzimierz I (zdrajca i renegat) przyjął chrześcijaństwo (988 r.). Krótko później (1054 r.) Ruś Kijowska uległa rozbiciu dzielnicowemu, z którego już się nie podniosła. Jej nieudolną kontynuacją jest współczesna Ukraina.\n– Katolicyzm nie uchronił państwa Piastów przed rozbiciem dzielnicowym, trwającym prawie dwa wieki. W którym to czasie dochodziło do bratobójczych wojen pomiędzy katolikami Piastami. Wiara nie przeszkadzała jak widać prowadzić im bratobójczych wojen:\n„W kilka lat później doszło do wojny domowej między braćmi. Pokonany najstarszy z nich został wygnany z kraju w 1146 roku. Poparcie króla niemieckiego Konrada III i cesarza Fryderyka Barbarossy nie pomogło Władysławowi odzyskać tronu krakowskiego.Wojnę zakończył układ w Krzyszkowie w 1157 roku. Na mocy porozumienia młodszy z braci – Bolesław Kędzierzawy uznał zwierzchnictwo cesarza, zgodził się też zapłacić trybut oraz zwrócić Śląsk, który jednak oddano dopiero synom Władysława Wygnańca.\nPo śmierci Bolesława Kędzierzawego sytuacja w rozbitej na dzielnice Polsce jeszcze bardziej się skomplikowała. Trzykrotnie na tron krakowski wstępował Mieszko III, walczący z najmłodszym bratem – Kazimierzem Sprawiedliwym popieranym przez możnowładztwo i Kościół. Konsekwencją tej polityki był zjazd w Łęczycy w 1180, na którym książę zrzekł się prawa dziedziczenia majątku po zmarłych biskupach. Dalsze rozdrobnienie dzielnicowe Polski to rządy Leszka Białego i Władysława Laskonogiego. Sytuacja taka sprawiła, że nasz kraj stawał się coraz mniej zdolny do obrony przed zagrożeniem ze strony sąsiednich państw.\nnajgorsze dla kraju było to, że wszystkie zmiany na tronie krakowskim odbywały się na zasadzie zbrojnych interwencji i najazdów. dość powiedzieć, że w XII wieku tylko jedna zmiana seniora odbyła się bez walki. stało się tak, gdy na tron po Bolesławie Kędzierzawym wstąpił Mieszko III Stary.\nW połowie XIII wieku Polska przeżywała okres największego rozdrobnienia. Składała się z kilkunastu księstw, które nie łączyła żadna władza centralna. dochodziło wówczas do nieustannych walk między książętami dzielnicowymi, którzy za każdą cenę chcieli zwiększyć stan posiadanej ziemi, często nawet kosztem innego członka swojej rodziny. Walki powodowały, ze ziemie o które toczona była wojna ulegały zniszczeniu.”\n– W obliczu zagrożenia ze strony ultrakatolickich krzyżaków (pupilków papiestwa) Królestwo Polskie połączyło się unią personalną z Wielkim Księstwem Litewskim. Było ono do momentu unii oficjalnie pogańskie (po niej nieoficjanie nadal też i to przez wieki) i znacznie większe niż „Korona”. Powstało bez pomocy katolicyzmu.\nNa zakończenie dodam jeszcze coś z mailowej korenspondencji. Otóż dzisiaj, (wczoraj i przedwczoraj też) miałem dyskusje z katolikami i o katolicyzmie. Zakończyłem ją tak:\n„Apelowanie do rozsądku katoli to strata czau. Ktoś kto ślepo wierzy w nadjordańskie brednie nie jest w stanie w sprawach światopoglądowych rozsądnie myśleć. Wiara zaczyna się tam, gdzie kończy się rozum.\nAkurat otrzymałem fajne zdjęcie. Katole mówią, że katolicyzm to szczyt polskości i patriotyzmu. Zobaczmy jak wygląda szczyt polskości i patriotyzmu w wydaniu „polskiego” kk:\nŚwięcenie SZAMBA w Czarnożyłach!!!\nPolska ginie, zgnojona, rozszabrowana, zniewolona ale szambo jest „poświęcone”. Choć cuchnąć będzie i tak, tylko że smród będzie „święty”. A czarny „pastuch” w kiecce zainkasował od owieczek „co łaska”.\nI to jest kurwa polskość i patriotyzm po katolicku…\nA już całkiem na marginesie dodam jeszcze, że już od dawna prowokatorzy i agenci okupanta (np. agent rockefellerowskiej Komisji Trójstronnej Palikot) cały czas zaciągają katodebili na fałszywe barykady, najczęściej do „obrony wiary” kk i rzymskich szubienic. Dzięki tym prowokacjom odwracają oni uwagę katodebili od spraw najważniejszych. Zresztą agenturalny kler także ciągle zapędza katodebili do „obrony wiary” i „obrony kk”. W ten sposób katodebile zamiast walczyć przede wszystkim o ginącą Polskę walczą o żydogenną „wiarę”. Bez której zresztą Polska nie ma dla nich żadnego znaczenia. Chcą Polski katolickiej, albo żadnej.\n← Walka Rosji o finansową suwerenność…\nRosja vs USrael czyli agent profesor Nowak zakwiczał… →


Sztuczna regulacja nastroju. Psychiatria.pl - portal wiedzy o psychiatrii i psychoterapii\nAutorzy: wywiad przeprowadziła Maria Tyniec\nwywiad przeprowadziła Maria Tyniec\nRzeczpospolita, 12.02.2008, str. A24\nW dzisiejeszej Rzeczpospolitej ukazał się wywiad z redaktorem naczelnym portalu Psychiatria Online, Maciejem Matuszczykiem.\nRz: Co medycyna na takie zabawy ze sztucznym światłem imitującym światło naturalne?\nMaciej Matuszczyk: Światło zbliżone do naturalnego, słonecznego nie męczy, ma znaczenie neutralne. Ale raczej nie motywujące. Za to nieprawidłowe oświetlenie męczy i to bardzo.\nMedycyna jest jak najbardziej za dobrym, dostosowanym do potrzeb oświetleniem. Oświetlenie w miejscach pracy regulują przepisy BHP.\nCzy fototerapię możemy stosować na własną rękę? Czy wystarczy przeczytać ulotkę dołączoną do… lampy?\nWiele lamp sprzedawanych jako służące do światłoterapii, nie nadaje się do leczenia depresji zimowej. Takie lampy muszą mieć odpowiednie parametry, 5000 – 10 000 luksów (lx) i muszą świecić białym światłem. Inna rzecz, że wiele osób proszących o zastosowanie tej metody terapeutycznej faktycznie nie ma depresji sezonowej, ale inne schorzenia, najczęściej z grupy zaburzeń nerwicowych.\nRozumiem, tej terapii lepiej nie stosować na własną rękę. Potrzebna jest diagnoza psychiatry i skierowanie na profesjonalną terapię. Jednak opisane przeze mnie systemy oświetlenia nie mają przeznaczenia terapeutycznego. Są przeznaczone dla tych, którzy tylko chcą poprawić sobie lub swoim pracownikom nastrój. Ewentualnie przezwyciężyć zimową niemoc.\nJestem sceptyczny co do sztucznej regulacji oświetlenia. Świat atakuje nas tyloma różnych zakłóceniami (elektromagnetyczne, akustyczne i inne), że ostrożnie należy podchodzić do wszelkich dodatkowych „przeszkadzaczy”.\nCzy taka „fototerapia” w miejscu pracy nie jest manipulacją?\nTo jest trudne pytanie. Być może inwestor podpiera się doniesieniami o skuteczności tej metody. Może to faktycznie pomaga. Ale w kontekście światłoterapii w psychiatrii raczej nie można tu mówić o działaniu leczniczym.\nCzy mimo niechęci do „przeszkadzaczy” zainstalowałby pan taką lampę z regulacją temperatury barwowej u siebie w domu?\nAle po co? Myślę, że istnieją tysiące innych sposobów na poprawę samopoczucia. Wszelkie metody „narzędziowe” czy mające zrobić coś za nas, bez naszego wysiłku, tak naprawdę nie działają (np. hipnoza terapeutyczna).\nJeśli ktoś nie potrafi odpoczywać i zrelaksować się sam ze sobą, powinien się zastanowić, co jest z nim nie tak. A jeśli sam na to nie wpadnie, warto poprosić o pomoc dobrego psychoterapeutę. Trzeba żyć zgodnie z fizjologicznym rytmem. Jeśli się go zakłóca, to i lampki za mnóstwo pieniędzy nie pomogą.\nInna rzecz, że gdybym nie miał już naprawdę co zrobić z gotówką, to może bym sobie to zafundował, żeby zaszpanować przed znajomymi, choć takie zachowanie też nadaje się do terapii…—rozmawiała Maria Tyniec\nDr n. med. Maciej Matuszczyk, redaktor naczelny portalu Psychiatria Online - http://www.psychiatria.pl/\nstudenci czy jest ktos po IV roku?? co sadzicie na temat sesji letniej??czy ktos ma jakies informacje...


Fantazje Luany: Prezent od losu - Rozdział 11\nDziękuję za komentarze i wyrażanie swojej opinii. :)\nLeżał z głową na piersi Alessia i przełożoną przez jego brzuch ręką. Cienka kołdra ledwie okrywała ich ciała, więc mógł bez przeszkód śledzić wzrokiem każdy kawałek skóry na piersi kochanka. Obudził się kilka minut temu i nie zamierzał się stąd ruszać. Nie chodziło o to, że był wykończony, ale z zadowoleniem stwierdził, że jest mu za dobrze, by zrezygnować ze słodkiego lenistwa. Do tego wspominanie namiętnych chwil z partnerem było niczym oglądanie super seansu w kinie. To, co działo się dzisiejszej nocy, mógł nazwać istnym szaleństwem, przerażającym, ale fascynującym i niesamowitym. Alessio był ognistym kochankiem, a on odkrył w sobie coś takiego, że najchętniej to z nim kochałby się przez dwadzieścia cztery godziny na dobę. Chciał być blisko niego, dotykać, całować, rozmawiać i wciąż było mu mało. Nie żałował, że przyszedł do Alessio i pozwolił na tak wiele. Stali się kochankami oraz partnerami. Najlepszym było to, że nie czuł strachu przed tym, że związał się z mężczyzną. Tym bardziej, że tym mężczyzną nie był ktokolwiek. To był właśnie Alessio i tylko jego chciał.\nPocałował go w sutek nie omieszkując trącić językiem. Klatka piersiowa zmiennego uniosła się w głębokim wdechu, a ręce mężczyzny przycisnęły Luisa do swojego ciała.\n– Od dawna nie śpisz? – zapytał zaspany Acardi.\n– Obudziłem się chwilę przez tobą. – Pogładził go po nagim brzuchu. Lubił skórę Alessia. Całego go uwielbiał. Wciąż był nim nienasycony.\n– Rób tak dalej, a nie wstaniemy do wieczora.\n– Dobry pomysł. – Wyszczerzył się. Uniósł się i cmoknął delikatnie usta kochanka. – Cześć. – Położył się na nim wsuwając nogę pomiędzy jego. Alessio natychmiast ułożył dłonie na jego pośladkach głaszcząc je wolno, okrężnymi ruchami.\n– Cześć. Pomysł może i dobry, ale mam dużo pracy i nie spędzę dnia w łóżku.\n– Na pewno? Mnie się wydaje, że on jest przeciwnego zdania. – Luis wsunął rękę pomiędzy nich i złapał na wpół twardego członka Alessia. – On by chciał zostać. Ze mną.\n– On będzie stał na każdy twój widok, więc nie zawsze mogę słuchać jego pragnień. – Poruszył sugestywnie biodrami.\nDla Luisa świadomość, że Alessio tak na niego reagował była oszałamiająca. Wkurwiłby się gdyby wiedział, że każdemu innemu mężczyźnie staje na jego widok. Nie przestał poruszać dłonią po penisie kochanka. Ten rósł w jego dłoni stając się twardy. Odsunął napletek z główki i rozprowadził kciukiem preejakulat. Uważnie śledził reakcje partnera, który nie przestawał go dotykać sunąc rękoma po jego ciele. Polubił sprawianie przyjemności Alessiowi mimo, że to on go więcej dotykał. Sięgnął do jego ust, nie przejmując się porannym oddechem i pocałował go głęboko, agresywnie coraz szybciej poruszając ręką, samemu ocierając się o niego. Alessio rozsunął nogi wpuszczając go pomiędzy nie. Luis ułożył się tak, żeby chwycić ich oba członki w ręce i trzeć jeden o drugiego obejmując je palcami. Robiło mu się coraz przyjemniej, a samo patrzenie w oczy kochanka jeszcze bardziej go pobudzało. Alessio był bardzo ekspresyjny. Poruszał biodrami wbijając się w jego dłoń, pieścił ciało mocno je ściskając, co bardzo się Luisowi podobało. W pewnej chwili kochanek zadrżał i stęknął ściskając go udami, a dłoń Luisa po chwili zrobiła się bardziej śliska, kiedy sperma wytrysnęła na nią i pomiędzy ich ciała. Popieścił jeszcze chwilę mężczyznę, żeby ten do końca doszedł i gdy tylko starszy z kochanków się uspokoił, wypuścił go, uniósł się do klęku wsuwając kolana pod jego uda i sam w kilku silnych ruchach doprowadził siebie do szczytowania dochodząc na brzuch mężczyzny. Jego ukochanego, cudownego mężczyzny. Idealnego.\nAcardi obserwował to widowisko z zafascynowaniem. Scena jak Luis przeżywa orgazm, sam sobie dogadzając, będzie prześladować go cały dzień, a on powinien skupić się na pracy. Uniósł się podpierając na jednym ręku, a drugą złapał dłoń Luisa wyciskającą ostatnią kroplę spermy. Przysunąwszy ją sobie do ust zaczął wylizywać pobrudzone palce. Język otaczał każdy z nich, smakując siebie i chłopaka. Gdy były już czyste, Alessio włożył sobie każdy z nich do ust ssąc po kolei i mrucząc, jakby były najsmakowitszym smakołykiem, a to co je wcześniej pokrywało wyśmienitą polewą. Wypuścił je, pociągnąwszy za rękę tak, że Luis musiał się pochylić i ich usta spotkały się.\nJęknął czując smak nasienia, którego nie przełknął kochanek, tylko podzielił się z nim podając mu je językiem z ust do ust. Nie odsunął się, wbrew temu co myślał, że zrobi. Pogłębił pocałunek zażarcie chwytając czystą ręką włosy Alessia i klęcząc nad nim. Do tego wciąż znajdował się pomiędzy nogami siedzącego partnera licząc, że jeszcze się tu znajdzie robiąc coś zupełnie innego.\nAlessio odessał się od niego, ale ich usta muskały się lekko kiedy powiedział:\n– Chciałbym, żebyś kiedyś tymi słodkimi wargami wyssał do cna mojego kutasa. – Przeciągnął językiem po nich, by na końcu je cmoknąć.\nŻyczenie na wskroś przeszyło zaspokojone ciało Luisa. Bardzo chętnie to zrobiłby, ale mimo pozorów nie wydawało mu się to proste i obawiał się, że nie dogodzi kochankowi. Mimo, że pokaże teraz mniej pewności siebie – zresztą nie należał do osób typu „co ja to nie jestem, jestem cudownym kochankiem i wiem co mam robić, pomimo że robię to pierwszy raz w życiu, i nie zapytam co i jak” – odparł:\n– Kiedy tylko zechcesz. Pod warunkiem, że mną posterujesz. No wiesz…\n– Nauczę cię wszystkiego. – Objął klęczącego Luisa patrząc na niego w górę. – Nigdy nie wstydź się poprosić mnie o coś. Jestem dla ciebie, kochanie. Słuchaj swojego serca i pragnień. – Ucałował go w tors.\n– Kurwa, zakochuję się w tobie. Co więcej chyba już jestem zakochany.\n– I jesteś mój. Tak jak ja twój.\n– Ale się romantycznie i lukrowo zrobiło. Wielki Alessio Acardi jest romantykiem.\n– Nikomu o tym nie mów, to tajemnica. – Dał solidnego klapsa Luisowi. Och, najchętniej to by zajął się jego słodkim tyłeczkiem, ale pragnienia ciała to jedno, a mózg wołał do spełnienia obowiązków również wobec sfory. Zaśmiał się, kiedy żołądek partnera odezwał się burczeniem. – Prysznic, golenie i śniadanie. Gdyby nie czekające na mnie dokumenty, przyniósłbym ci je do łóżka potwierdzając moją romantyczną duszę. – Obiecał sobie, że zrobi to jak najszybciej. Spoważniał przytulając głowę do jego piersi. Już trochę bolały go nogi od tej dziwnej wpół leżąco-siedzącej pozycji, ale nie zamierzał narzekać. Dla niego liczyła się bliskość partnera i możliwość bycia z nim niezależnie co by nie robili, gdzie się znajdowali i w jakiej pozycji.\n– Nie licz na prysznic ze mną, muszę wziąć go w swoim pokoju, tam mam czyste rzeczy, ale zobaczymy się na śniadaniu, co? – zapytał Alessia wciąż się nie ruszając, żeby zejść z łóżka.\nPół godziny później umyty, ogolony i ubrany zszedł na parter. Skierowawszy się do kuchni z zamiarem pochłonięcia olbrzymiej porcji jakiegoś dania i wypicia kawy, w oczy rzucił mu się dziewiętnastowieczny zegar wiszący w holu, nowy nabytek Daniela. Alfa kupił antyk kilka miesięcy temu, znajdując go na jednej z aukcji, na które pojechał. Czasomierz był prostokątną pięknie wyrzeźbioną skrzynką z ciemnego drewna, w której wnętrzu mieścił się cały mechanizm wraz z okrągłą tarczą i pozłacanymi rzymskimi liczbami oraz wskazówkami. Te wskazywały, że za pięć minut wybije południe. Własnym oczom nie wierzył. Chcąc się upewnić czy zegar jest sprawny przyjrzał się latającemu wahadłu. Cholercia, w łóżku z Alessiem stracił poczucie czasu. Może to i dobrze, że nie jest to pora śniadania, kuchnia nie będzie oblegana przez zmiennych, którzy z miejsca, dosłownie, wyczują prawdę.\nPrzekroczył próg kuchennego pomieszczenia i jednocześnie serca tego domu. Wbrew oczekiwaniom ktoś w nim przebywał podjadając herbatniki. Christian od razu wbił w niego wzrok, przesunął nim po sylwetce Luisa, poruszył nozdrzami i wyprostował się na krześle z głupią, radosną miną.\n– No co tak patrzysz, no? – Sięgnął po kubek z suszarki. Obok w dzbanku stała świeżo zaparzona kawa, więc nalał jej do naczynia.\n– Mam ci pogratulować? Już myślałem, że nie wyjdziecie z sypialni.\nOparł się tyłkiem o szafkę. Schował twarz za kubkiem napełnionym kawą. Co miał mu powiedzieć? Wolał wszystko zostawić domysłom Christiana. Jakkolwiek by to nie było groźne. Przyjaciel naprawdę nie miał za grosz wstydu, więc trochę bał się jego zgadywanek, a raczej wyobraźni. Z drugiej strony co tu było do zgadywania? Znak po oznaczeniu rzucał się w oczy, a to oznaczało, że nie tylko sparował się z Alessiem, ale i się z nim kochał.\n– Czyli pogratulować. Wiedziałem, że twój opór osłabnie, tylko jeszcze nie byłem pewny kiedy. – Christian odrzucił na plecy rozpuszczone włosy.\n– Niech te twoje ślepka tak nie błyszczą z tej upajającej radości. – Zmoczył usta w czarnym, mocno pachnącym napoju natychmiast wyczuwając na języku cierpką nutę jakiegoś dodatku. Czegoś co mu nie posmakowało. Nie lubował się w tych wszystkich udziwnieniach wprowadzanych niby dla polepszenia smaku. Kawa, jak już ją pił, powinna smakować kawą, a nie czymś innym. – Co w tym jest? – Patrzył na czarną maź w kubku jakby zaraz z niej miał wyskoczyć potwór i go pożreć.\n– Nie wiem, ale dobrze rozgrzewa, aczkolwiek smak ma oryginalny. Karia, czy ktoś inny nie wiem, wypróbowała nowy przepis.\n– Jak dla mnie może z niego zrezygnować. – Powąchał napój.\n– Hahaha. No to siadaj i mów jak było.\nLuis uniósł brwi. Oczywiście przyjaciel chciał znać każdy szczegół nie ważne, czego on dotyczył. Tym razem wszystko zatrzyma dla siebie. Głownie dlatego, żeby Chris płonął z ciekawości. Nic nie odpowiadając odstawił kubek, gdyż nie pod pasowała mu ta dziwna mieszkanka i otworzywszy lodówkę zaczął wybierać z niej składniki do przygotowania sobie późnego śniadania. Obiad w Arkadii zazwyczaj był o czternastej, do tej pory umrze z głodu, niż się go doczeka. Przez cały czas smarowania chleba z masłem i krojenia szynki na plasterki czuł wbijające się w niego źrenice zmiennego smoka. Miał z niego niezły ubaw. Niech poczeka i nauczy się, że ciekawość to pierwszy stopień do piekła. Słyszał jak Christian sapnął, a potem odgłos szurania nóg od krzesła o podłogowe płytki. Położył plasterki pomidora na szynce i posolił.\n– Ale zajął się tobą dobrze? – zapytał Christian stając obok przyjaciela. – No ty wiesz wszystko o mnie, no.\n– Wiem za dużo, a zachowujesz się jak rozkapryszony, ciekawski bachor, nie zważając na to, że jesteś już dorosłym facetem, masz tych swoich mężów, że tak powiem, i dzieci. Jesteś ojcem, kochany. – Posłał mu buziaka. – Było bosko, nie żałuję i… no super było, no.\n– Wiem, wiem. I dobrze, liczyłem, że cię nie skrzywdzi. To idealny kochanek na pierwszy raz.\n– Przestań już okej? – zapytał zawstydzony taką otwartością Christiana.\n– Tak jest, kapitanie. – Zasalutował mu Christian.\n– Fajnie. – Puścił mu oczko po czym wyjął z szafki talerzyk i ułożył na nim kanapki. Dotarło do niego jak dobrze czuł się w tym domu i zdążył poznać go na tyle, że wiedział gdzie co się znajduje. Z niemałym strachem, ale uświadomił sobie, że to jest teraz jego dom. Oparł dłonie na blacie stołu z trudem przełykając ślinę. To był jego dom, co znaczy, że musi opuścić ten rodzinny. Zawsze sądził, że zrobi to w momencie kiedy zarobi na własne mieszkanie i to do niego się wyprowadzi. Dosłownie wszystkie plany uległy zmianie. Do tego musi to powiedzieć swojej rodzinie. Kurwa, co on im powie? Sonia, jak to ona, zrozumie i ucieszy się, ale rodzice…\n– Co się stało? Jesteś blady.\n– Ufff. – Wypuścił powietrze z płuc. Zastanawiał się jak wiele jeszcze do niego dotrze. Potarł dłońmi policzki, by nabrały kolorów. – To nic. Po prostu przyszło mi do głowy, że muszę jakoś to wyjaśnić swojej rodzinie. Pytanie co im powiem?\n– To, że jesteś szczęśliwy? Coś się wymyśli. Będzie dobrze. – Poklepał go po ramieniu.\n– Optymista jak zawsze.\n– No ba! Pozytywne myślenie naprawdę pomaga w życiu. Nauczyłem się tego i staram wykorzystywać, kiedy tylko mogę. Pomogę ci z tym śniadaniem i zaniesiesz swojemu mężczyźnie. Martin z Danielem porwali go do gabinetu. Chyba Adam też tam jest.\n– Jak chce to sam sobie przyjdzie i zje. – Zajął miejsce na krześle. – W innym wypadku pozostanie głodny. Nic mu nosił nie będę. Nie jestem jego żonką. O.\n– Jesteś zły. Powinieneś nakarmić swojego samca.\n– Karmić to ja go mogę w łóżku czymś lepszym, a to jest moje. – Kolejny raz puścił oczko Chrisowi przysuwając sobie talerzyk z kanapkami.\n– Tak, swoją wartościową śmietanką. A wiesz, że sperma…\nNie słuchał wykładu, no bo przecież jadł, a to dla niego mimo wszystko wciąż temat tabu, tylko skupił myśli na czymś innym, a mianowicie na Alessio i na tym, co w nocy robili. Nic na to nie mógł poradzić, że obrazy wpadały mu same do głowy, pobudzając zmysły przez co czuł się ciągle nienasycony.\nCiśnienie Alessia wzrosło. Schodząc na dół nie spodziewał się takich wiadomości. Zawsze kiedy jest dobrze coś się dzieje, a jego dobry humor musi pozostać zepsuty. Jeszcze godzinę temu cieszył się z bliskości swojego partnera nie myśląc o problemach. W obecnej chwili gotowało się w nim. Zawarczał. Wiadomość jaką przekazał mu Adam skutecznie go wkurwiła. Do tego wkurwienie walczyło z przejmującym, zimnym, boleśnie kłującym strachem. Na chwilę zdołał zapomnieć z jakiego powodu Luis zjawił się w Arkadii i, że nie była to zwykła wizyta u przyjaciela. Niestety bardzo szybko mu o tym powiedziano. Kopnął krzesło tak mocno, że poleciało na środek pokoju. Zacisnął pięści niemal wbijając sobie wilcze pazury w skórę, te wysunęły się, ale równie szybko zmieniły w ludzkie.\n– Gdzie znaleziono ciało? – zapytał patrząc wilczymi oczami to na Adama, to na swoje alfy. Chyba tylko dzięki nim się kontrolował nie zmieniając swojego kształtu, nie wyskakując przez okno, by pobiegać tracąc przy tym energię i wyładowując furię.\n– W śmietniku, tuż przy kamienicy, w której miał mieszkanie – odparł Adam. – Prawdopodobnie chciał wrócić do niego, ale ci w jakiś sposób go dopadli.\n– Znalazł się w dobrym miejscu o złym czasie. Niech to szlag! – Uderzył pięścią w ścianę. Ból rozlał się po jego ciele przeszywającą falą. Wyprostował palce ręki sprawdzając czy ich sobie nie połamał. Całe szczęście były całe. – Mogliśmy tam być i cały czas obserwować kamienicę. Czemu nikt o tym nie pomyślał?! Dlaczego akurat, kiedy ten Henry wracał do domu ktoś musiał go dopaść?\n– Nasi z policji powiedzieli, że oberwał nożem i wygląda to jak zwykły napad. Za nic nie przypominając gangsterskiej akcji. – Adam podniósłszy krzesło jakie stało się ofiarą rozwścieczonego bety dostawił z powrotem do biurka. – Nie znaleziono przy nim pieniędzy, zegarka, o ile takowy miał. Wygląda to na rabunek. Sprawdziłem kamery w jego mieszkaniu. Nikt tam nie był od czasu naszej wizyty.\n– To byłby naprawdę głupi ruch przeznaczenia – zabrał głos Martin. – Uciekał przed zbirami jacy go ścigali, a zabił go zwykły złodziej.\n– O ile tak było. – Daniel otoczył ramionami swojego partnera.\nAlessio, patrząc na ten gest, pomyślał o swoim partnerze. Co mu powie? Jakoś nie wierzył w zwykły napad. Naprawdę bał się o bezpieczeństwo Luisa. Tamci są zdolni zabić. Niby tutaj Luis był bezpieczny, to i tak w jakiś sposób mogą go odnaleźć. Co jak dopadną jego rodzinę? Ci nie mogą wiecznie przebywać na wakacjach. Kiedyś wrócą i mogą stać się przynętą na Luisa. Banda kryminalistów nie odpuści. Sądzą, że dokładnie ich widział, zna ich wizerunki, wyda ich i na pewno go szukają. Jeżeli go znajdą, to obroni kochanka nie patrząc na konsekwencje swoich czynów. Nikt nigdy nie skrzywdzi jego ukochanego, a ten kto to zrobi niech ma się na baczności!\n– Trzeba sprawdzić kim naprawdę był Henry, teraz w końcu to się uda, i kiedy się tego dowiemy, poznamy prawdę, co ukradł i kto go ścigał. Niech żaden z was nic nie mówi Luisowi. Ja mu to powiem – dodał Alessio widząc, że Daniel chce się temu sprzeciwić. – Zrobię to kiedy się wyładuję. Wiecie, gdzie będę. – Gdy rozmówcy potwierdzili jego słowa skinieniem głowy opuścił gabinet. Przeszedł przez hol w szybkim tempie wyczuwając obecność swojego partnera w kuchni. Ciągnęło go, aby tam wejść, lecz opiekuńcza część zabroniła mu tego mówiąc, że Luis musi się posilić i powinien pobyć z przyjacielem. Otworzył drzwi obok schodów i postawił stopę na wąskich stopniach prowadzących w dół. Tędy wcześniej schodzono do piwnicy pod domem, która nadal tam była, ale wejście do niej wybudowano z kuchni i zmniejszono ją oddzielając od reszty ścianką działową. Natomiast ta droga prowadziła do przebudowanych pomieszczeń mieszczących w sobie siłownię, szatnię i łazienkę oraz małe pomieszczenie gospodarcze. To była ta część, w której Jackob znalazł Christiana. Daniel z Martinem ciągle prowadzili jakieś remonty starając się wprowadzić do domu jak najwięcej udogodnień i rozbudować go.\nPrzechodząc korytarzem Alessio nie martwił się o światło, w ciemności dobrze widział, ale i tak zamontowane na suficie lampy reagujące na ruch same się zapalały, oświetlając pomieszczenie. Otworzywszy drzwi siłowni od razu skierował się do szatni, gdzie stały rzędy szafek z przeróżnymi rodzajami strojów do ćwiczeń. Otworzył swoją – zarezerwował ją z miejsca, kiedy odkrył ten fragment budynku – i wyjął krótkie spodenki oraz sportowe buty. Poza bieżnią do szczęścia nic więcej nie potrzebował. To na niej lubił trenować, ewentualnie na rowerku. Tymczasem po przebraniu się, jego uwagę zwrócił wiszący worek służący do trenowania boksu lub kickboxingu. Uśmiechnął się z dzikością, przystępując najpierw do krótkiej rozgrzewki.\nSkończywszy śniadanio–obiad, pozmywał po sobie naczynia. W kuchni pojawiało się coraz więcej ludzi, a główny kucharz rozdzielał obowiązki co do przygotowania obiadu. Niektórzy gratulowali mu sparowania się z ich betą, a on czuł rumieniec wstępujący na policzki. Wolał więc uciec i poszukać swojego partnera oraz upewnić się, czy ceremonia zaślubin zmiennych ich też dotyczy kiedy on jest człowiekiem. Jedna z samic zaczęła o tym mówić i, że trzeba zawiadomić Starszyznę. Jeżeli tak, to chciał, żeby jego najbliższa rodzina też na tym była. Liczył, że będzie taka możliwość. Przecież można im powiedzieć, że to taki specjalny ślub. I tak wątpił czy rodzice zaakceptują jego związek z mężczyzną, więc odsunął od siebie te myśli.\nZajrzał do gabinetu gdzie miał pracować Alessio, ale tam zastał tylko Daniela otoczonego toną papierzysk. Alfa powiedział mu dokąd poszedł beta. Od początku pobytu tutaj zamierzał odwiedzić siłownię, ale jakoś się nie składało mimo, że się nudził jak mops.\nObawiał się, że będzie miał problem ze znalezieniem pod ziemią pokoju ćwiczeń, lecz gdy zszedł na dół drzwi na wprost były zamknięte, a te po lewej otwarte. Dolatywało z nich sapanie i głuche uderzenia o coś. Podkradł się do wejścia, a na usta, bez udziału jego woli, wpłynął uśmiech. Nie widział swoich oczu, ale mógłby przysiąc, że pojawił się w nich błysk, a wraz z nim nuta pożądania, bo sam widok był naprawdę podniecający.\nCiało Alessia lśniło od potu, mięśnie po skórą pracowały intensywnie, gdy uderzał nogą wysoko zawieszony worek. Cios wyprowadzał to z pół obrotu, to z pozycji stojącej, a raczej tańczącej mógłby powiedzieć, gdyż mężczyzna cały czas się poruszał tanecznym krokiem, niczym bokser, ale w tych ruchach była magia i gracja. Może tylko on to widział, nie był pewny, ale zaczął się ślinić. Do tego widoku, tej cudownej skóry, który dotyk już znał, dołączyły spodenki spadające z bioder odsłaniające kość miednicy. Wąskie biodra wyglądały w nich seksownie i gorąco, a z wiedzą, co one potrafią, przyprawiały go o zawrót głowy. Co się ze mną stało? Zmieniłem się w jednej chwili. Chcę, pragnę Alessia całym sobą, a moje ciało potrzebuje jego dotyku jak spragniony wody na pustyni. Czy tak działa sparowanie?\n– Długo będziesz tam stał zamiast wejść?\nDrgnął zaskoczony, że został nakryty na podglądaniu, zapominając, że kochanek wyczuje go wszędzie. Alessio właśnie wycierał twarz ręcznikiem i patrzył na niego z drapieżnością w tych swoich oczach. Doprowadzając do tego, że jego penis sam chciał zacząć nim sterować. W tej chwili nie mógł mu na to pozwolić. Odwrócił się na pięcie.\n– Dokąd idziesz? – zapytał Alessio.\n– Przyniosę ci wody. Zaraz wracam. Kurwa, kurwa, kurwa to najgorętszy widok jaki w całym swoim życiu widziałem.\n– To wróć, musimy porozmawiać. – Usłyszał za plecami pokonując schody w hiper szybkim tempie. Wróci. Z pewnością tu wróci.\nAnonimowy 29 września, 2014 07:25\nOj biedny Lui narażony na TAKIE widoki... :) Rozdział super. Nareszcie w ich związku wszystko gra. Teraz tylko został problem z mafią do rozwiązania i szczęśliwie zakończenie :)\ndziecko nieba 29 września, 2014 08:58\nPodziwiam to, z jaką łatwością i precyzją opisujesz sceny łóżkowe, bo osobiście trochę za bardzo się wstydzę, żeby to robić. U Ciebie wszystko jest na swoim miejscu, to znaczy... czytając, nie ma się wrażenia "a skąd ta ręka/noga/inna część ciała się tam znalazła, powinna być teraz gdzie indziej", które, niestety, czesto pojawia się przy czytaniu podobnych scen.\nKASIA BOGUSIA 29 września, 2014 11:03\nCzy tylko mnie się wydaje że z treści wynika że Alessio nie zjadł śniadania tylko poszedł od razu do gabinetu a potem na siłownię?\nAnonimowy 29 września, 2014 11:09\nBo poszedł do gabinetu, a potem na siłownię po usłyszeniu informacji i tym zabitym. Luis poszedł coś zjeść.\nLuana 29 września, 2014 19:24\nTak, Alessio poszedł porozmawiać z alfami do gabinetu bez śniadania, a Luis udał się do kuchni. :)\nAnonimowy 29 września, 2014 12:43\nSuper rozdział, mam nadzieję, że Luis nie zostanie złapany przez mafię i nic mu się nie stanie.\nAnonimowy 29 września, 2014 15:25\nAlessio spisał się wspaniale i teraz Luis ma przerąbane ( oczywiście w pozytywnym tego słowa znaczeniu ;D)\nNo i nareszcie wraca wątek kryminalny.\nGenuine 29 września, 2014 18:06\nCudowny rozdział, jak zwykle zresztą :*\nNie mogę się doczekać dalszego rozwoju akcji i tego, jak poradzisz sobie z tą mafią :) Mam nadzieję, że Luis nie zostanie porwany. Alessio by się baardzo wkurzył :D Czekam na następny rozdział i życzę miłego pisania <3\nAkemi 29 września, 2014 19:50\nPędzi Luis jak na skrzydłach. :D Ciekawa jestem reakcji rodziców chłopaka i Soni. No i całego obrzędu zaślubin, bo jeśli rodzice jednak przyjdą, to wszystko będzie ciut zmienione... na przykład ponowne ugryzienie. :D\nHmm... w sumie też zdążyłam zapomnieć o celu wizyty Luisa. Pochłonęło mnie coś innego. xD\nTo będzie poważna rozmowa... i nieprzyjemna, jak myślę.\nAkane 29 września, 2014 20:10\nNie no błagam, bez przesady, za dużo tych porwań ostatnio było ;)\nBoski rozdział, racja lukru trochę było, ale nie przesłodziłaś :)\nA ja się już nie mogę doczekać ich zaślubin *.*\nI mam nadzieję że mu nic nie zrobią ci gangsterzy czy kto to tam jest a wyjaśni się to wkrótce :)\nI pozostaje mi już tylko czekać te jakże dłuuuuugie 7 dni na kolejny rozdział :/\nNadia Rosmanowa 29 września, 2014 20:18\nHmm muszę przyznać że zaskakujesz.\nLuis naprawdę bardzo się zmienił i wyraźnie przywiązał do Alessia.\nWydaje się być dla mnie również nieco zagubiony ale nie dziwię się.\nI to tajemnicze morderstwo.\nCzuje że niebezpieczeństwo dopiero się zaczęło i jeszcze możesz nas zaskoczyć.\nPozostaje mi Cię pozdrowić i czekać na ciąg dalszy\nAnonimowy 30 września, 2014 09:22\nLuis za szybko się zmienił, ale i tak go uwielbiam :x\nLana 03 października, 2014 14:05\nRozdział jak zwykle extra ^.^\nTeraz czekam na dalszy ciąg kryminalny i sprawe zabujstwa O_o\nPozdro i DÓŻO WENY\nAnonimowy 03 listopada, 2014 21:47\npodoba mi się taki ciekawski Christian, mówiący bez krępacji o tych sprawach, a tak bardzo Luis się bronił, al teraz całym sobą pragnie Allisio...


OGŁOSZENIA DUSZPASTERSKIE (22 - 29 września 2019r.)\n1. Bardzo serdecznie dziękujemy Wam za udział i modlitwę w ostatnim w tym roku odpuście kalwaryjskim i ogólnopolskiej akcji POLSKA POD KRZYŻEM. W tym miejscu dziękujemy wszystkim: na pierwszym miejscu Dobremu Bogu za udzielone nam łaski, Wam za wspólną modlitwę i gościnę dla pielgrzymów, noszącym sztandary, feretrony i nagłośnienie, wszystkim zaangażowanym w jakikolwiek sposób w organizowaniu tych uroczystości. Niech Pan Wam błogosławi!\n2. W poniedziałek, po wieczornej mszy, spotkanie dla rodziców dzieci pierwszokomunijnych, a we wtorek, również po wieczornej mszy, spotkanie dla rodziców kandydatów do bierzmowania.\n3. Od środy rozpoczniemy nowennę przed uroczystością św. O. Franciszka, którą odprawiać będziemy po mszy o godz. 8:00. W tym roku to świętowanie pragniemy rozszerzyć również o modlitwę za stworzenia i błogosławieństwo zwierząt domowych oraz spektakl przygotowany przez młodzież franciszkańskiego teatru ognia. Szczegóły na plakatach, internecie i facebooku. Wszystkich czcicieli Biedaczyny z Asyżu serdecznie zapraszamy.\n4. W piątek, po wieczornej mszy, zapraszamy na katechezę dla dorosłych na temat: O czym i jak katechizował Jezus? Trzy przykłady biblijne.\n6. Również w przyszłą niedzielę swoją duchowość, charyzmat i działalność prezentować będzie Franciszkański Zakon Świeckich.\n7. W piątek i sobotę (27 i 28 września) od godz. 10:00 w Gowinie i Ustarbowie, odbędzie się kwesta. Prosimy o pomoc dla naszego klasztoru i Kuchni św. Franciszka przez ofiarowanie płodów rolnych i artykułów spożywczych. Natomiast w Gniewowie kwesta obędzie się w sobotę (5 października) również od godz. 10:00.\n8. Do 23 września trwa głosowanie w budżecie obywatelskim. Znajdziemy tam projekt, inwestycyjny „Przenośnie nagłośnienie na Kalwarii Wejherowskiej” (odcinek Droga Krzyżowa), o numerze 19. Za oddane głosy już teraz serdecznie dziękujemy.\nPrzyjmijmy błogosławieństwo Boże, byśmy nie stali się niewolnikami rzeczy, ale by one służyły nam oraz naszym siostrom i braciom.


Mocny magnes MP 16x12x2 N38 w formie pierścienia\nPole magnetyczne, które jest generowane przez magnesy neodymowe może w sposób trwały niszczyć nośniki magnetyczne, przykładowo: dyskietki komputerowe, taśmy video, dyski HDD, karty kredytowe, magnetyczne karty identyfikacyjne, taśmy kasety magnetofonowe audio lub różne urządzenia. Magnesy mogą też niszczyć videa, telewizory, monitory komputerowe CRT. Pamiętaj nie nie umieszczać magnesów neodymowych w pobliżu tych urządzeń elektronicznych.\nPamiętaj, że neodymowe magnesy nie są zabawkami. Nie pozwól, aby dzieci mogły się nimi bawić. Mogą być one bardzo dużym zagrożeniem prowadzącym do zadławienia. Jeśli połknie się wiele magnesów, mogą się one do siebie przyczepić poprzez ściany jelit, powodując znaczne obrażenia, a nawet śmierć.\nPowłoka niklowa osłaniająca neodymowe magnesy gwarantuje ochronę ich wielu zastosowań. Nie zapominaj, że neodymowe magnesy nie są wodoodporne. W przypadku obecności wilgoci powinieneś spodziewać się rdzy bądź korozji. W czasie ich użytkowania pod wodą, na zewnątrz bądź w wilgotnym otoczeniu, może dojść do korozji bądź utraty siły magnetycznej.


Zalety aparatu Invisalign - Poznań - Dr Staniak Premium Gold Invisalign Provider\nOpublikowane przez Bartosz Staniak dnia 31 marca 2018 7 stycznia 2021\nCzy wiesz jakie korzyści, wynikają z leczenia aparatem Invisalign ? Dowiedz się czytając ten wpis.\nKorzyści wynikające ze stosowania Invisalign.\nPonad 4 mln osób na całym świecie zostało już wyleczonych metodą Invisalign. Liczba ta codziennie rośnie, ponieważ coraz więcej pacjentów jak i dentystów dostrzega zalety tej metody. Zamiast przyklejanych na zęby zamków ortodontycznych stosujemy nakładki, które są przezroczyste przez co niemal niewidoczne. Praktycznie nikt nie będzie w stanie dostrzec aparatu na twoich zębach.\nDoceniają tę zaletę szczególnie osoby, które pracują z klientami, lub na wysokich stanowiskach gdzie nie mogą sobie pozwolić na klasyczny aparat ortodontyczny. Aparat Invisalign zapewnia komfort i dyskrecję, nieporównywalną z innymi aparatami.\nJeśli pracujesz za granicą i wiesz, że nie możesz przyjeżdżać regularnie na wizyty kontrolne to ten aparat jest właśnie dla ciebie. Ilość wizyt kontrolnych jest minimalna i ustalana indywidualnie z pacjentem, dzięki czemu nie musisz się martwić, czy twój aparat nadal działa prawidłowo, bo opuściłeś wizytę kontrolną.\nNakładki Invisalign są zdejmowane, dzięki czemu nie musisz rezygnować ze swoich ulubionych potraw, ani stosować specjalnej diety, jak ma to miejsce w przypadku klasycznych aparatów. Dzięki temu nakładki nie ulegają przebarwieniom i pozostają cały czas przezroczyste.\nAparat Invisalign nie wpływa na higienę jamy ustnej. Nakładki zdejmujemy i możemy swobodnie wynitkować i wyszczotkować zęby. A więc nie tracimy czasu na dodatkowe zabiegi higieniczne jak to ma miejsce w przypadków zamków ortodontycznych.\nW razie pojawienia się konieczności leczenia zęba, nic nie stoi na przeszkodzie aby go leczyć. Po prostu zdejmujemy nakładkę na czas wykonania zabiegu leczniczego.\nI ostatnia ale przez wielu pacjentów najbardziej doceniana cecha Invisalign to szybkość działania.\nLeczenie tym aparatem zawsze trwa co najmniej o połowę krócej niż klasycznym aparatem ortodontycznym z zamkami.\nJeszcze nigdy aparat ortodontyczny nie był tak przyjazny pacjentowi jak Invisalign.\nAby dowiedzieć się czy możesz być leczony Invisalign zadzwoń i umów się na konsultację do Dentalcomfort.\nPoprzedni wpis Stłoczenia i zniekształcone łuki zębowe.\nNastępny wpis Wierzę, że piękno jest w każdym z nas, trzeba je wydobyć i pokazać światu.\nPingback: 12 powodów żeby leczyć się aparatem Invisalign\nAparat ortodontyczny Invisalign - Poznań. Nie tylko dla celebrytów.\n54 552 odwiedzających


Sprzedam działkę : Otmice , 2780 m2, 135000 PLN - Domiporta.pl\nDziałka 2780 m2, Otmice\n135 000 zł 48,56 zł/m2\nDziałka budowlana na sprzedaż Otmice - 2780 m2\n48,56 zł/m2 135 000 zł\nSzanowni Państwo, Do zaoferowania posiadamy działkę w przeuroczym miejscu w Otmicach. Nieruchomość przeznaczona jest dla osób ceniących sobie spokój ale zarazem bliską odległość do miasta (do Izbicka, czyli najbliższej miejscowości dojedziemy w 2 minuty, do najbliższego większego miasta - Strzelec Opolskich dojedziemy do 15 minut). Atutem działki jest bliska odległość do drogi krajowej nr 94, dzięki temu w łatwy i przyjemny sposób dostaniemy się do Opola i Strzelec Opolskich. Działka posiada powierzchnię przybliżoną do 2800 m 2 . Posiada dostęp do drogi utwardzonej. Działka została uzbrojona w wodę oraz prąd. Wieś jest skanalizowana. Dla działki zostało wydane pozwolenie budowlane. Znajduje się na niej budynek gospodarczy zbudowany z cegły i kamienia, jest na pewno dużą możliwością dla klientów którzy lubią loftowe wnętrza. Dobry stan budynku zatem pozwala nam na jego rozbudowę lub remont. Aczkolwiek budynek nie duzym nakladem finansowym można rozebrać. Jest możliwość podziału działki na dwie części. Jeśli zakochałeś się w tej lokalizacji ale działka jest dla Ciebie za duża, ta propozycja jest dla Ciebie. Właściciele z chęcią podzielą działkę na mniejsze części. Polecam. Cena do negocjacji !!!! Zapraszam do prezentacji !!! Współpracujemy z Opolskim Centrum Kredytowo-Leasingowym zapewniając fachową obsługę doradcy finansowego, który znajdzie dla naszych Klientów najkorzystniejszy kredyt hipoteczny i załatwi nieodpłatnie wszystkie formalności związane z uzyskaniem kredytu . Podane wyżej informacje zostały pozyskane od właściciela nieruchomości i nie stanowią oferty określonej w art. 66 i następnych Kodeksu Cywilnego, mają one charakter wyłącznie informacyjny. Aktualny stan prawny i faktyczny może podlegać aktualizacji. Pośrednik odpowiedzialny zawodowo za wykonanie umowy pośrednictwa: Ewa Żurowska (licencja nr: 7292) Oferta wysłana z systemu BCK Galactica Mieszko.my\nNumer oferty: ZUR-GS-3822\n1390 m2 61 zł/m2\nJestem zainteresowany szczegółami oferty opublikowanej na domiporta.pl. Działka opolskie, Otmice Powierzchnia: 2780 m2 Cena: 135 000 PLN Proszę o kontakt\nOgłoszenie nr ZUR-GS-3822\nWitam, poproszę o więcej zdjęć oraz rzut nieruchomości opublikowanej na domiporta.pl. Działka opolskie, Otmice Powierzchnia: 2780 m2 Cena: 135 000 PLN Proszę o kontakt


O.S.T.R. i Grand Agent wypuszczają wspólny album\nStrona główna Płyty muzyczne Zapowiedź płyty O.S.T.R. i Grand Agent wypuszczają wspólny album\nO.S.T.R., którego najnowsza płyta, „Życie po śmierci”, nie schodzi z pierwszego miejsca OLiS, nagrał album z filadelfijskim raperem o pseudonimie Grand Agent.\nKrążek zatytułowany „Hustle ‘Til It Hurt” dostępny jest już w serwisie Tidal. „Hustle ‘Til It Hurt” to drugie wspólne dzieło Adama Ostrowskiego i Grand Agenta.\nPoprzednie wydawnictwo, „Adult Contemporary”, światło dzienne ujrzało w 2008 r. Amerykanin, zaopatrzony w niesamowite bity od O.S.T.R.a, stworzył płytę, na której znalazło się czternaście utworów.\nLirycznie „Hustle ‘Til It Hurt” łączy klasyczne filadelfijskie braggadocio (w nagraniach takich jak „I’m On My Jock”, „I Know You Heard About Me” oraz „One Man Army”) z innowacyjnymi koncepcjami („Walmart Rap”, „Addicted”), a singiel tytułowy przedstawia wszelkie sposoby na „Hustle ‘Til It Hurt”. Są też chwile refleksji („Make That Ya Wife” oraz „Tell Somebody”).\nGrand Agent tak mówi o swoim współpracowniku: „On jest jedynym klasycznie wykształconym muzykiem, jakiego poznałem, który ma umiar by tworzyć utwory na tyle proste, aby pozostawić przestrzeń dla rapera ale również zaprezentować swoją muzykalność”.\n„Hustle ‘Til It Hurt” to bez wątpienia dzieło sztuki. Zaczynając od bitów, a kończąc na wokalach zarejestrowanych w studio Manuela Roesslera.\nWydawnictwo docenią zarówno zwolennicy tradycyjnego rapu, jak i ci, którzy nie boją się ewolucji w tym gatunku.


Państwo Islamskie tnie pensje swoich bojowników o połowę - - Forsal.pl – Biznes, Gospodarka, Świat\nforsal.plPaństwo Islamskie tnie pensje swoich bojowników o połowę\nPaństwo Islamskie tnie pensje swoich bojowników o połowę\n20 stycznia 2016, 11:08 | Aktualizacja: 20.01.2016, 15:22\nRośnie presja finansowa na Państwo Islamskie. Ostatnie sukcesy państw zachodnich spowodowały, że dżihadystom brakuje pieniędzy.\nPaństwo Islamskie ma mniej peniędzy\nISIS sprawuje kontrolę na licznymi grupami bojowników w Iraku i Syrii i działa jak quasi-państwo. Rozdaje swoim żołnierzom cotygodniowe wynagrodzenie. Według ostatnich doniesień kwoty te w ostatnim czasie spadły o połowę.\nBojownicy Państwa Islamskiego zarabiają od 400 do 1200 dolarów miesięcznie. Do tego dochodzą dodatki 50 dolarów na żonę i 25 dolarów na każde dziecko.\nOd pewnego czasu ISIS nie może pozwolić sobie na tak hojne opłacenie swoich żołnierzy.\n>>> Czytaj też: MON nie chce francuskich śmigłowców. Unieważnienie przetargu?\n"Ze względu na wyjątkowe okoliczności Państwo Islamskie podjęło decyzję, aby obniżyć pensje, które są wypłacane dla mudżahedinów o połowę” – czytamy w notatce podpisanej przez ISIS. "Pomimo cięcia płac, rząd nadal będzie regularnie wypłacał wynagrodzenia da swoich ludzi" – uspokaja ISIS.\nW piśmie do swoich „pracowników” Państwo Islamskie nie podaje przyczyn tak głębokiego cięcia płac.\nNajnowsze wiadomości z obozu dżihadystów opinia publiczna uzyskała dzięki Aymenn Jawad al-Tamimi, który śledzi ISIS. Jest wykładowcą w Middle East Forum i ma szerokie kontakty na terenach będących pod władzą ISIS-u. Al-Tamimi dostaje dokumenty pochodzące ze źródeł wewnętrznych z al-Raqqa, czyli z miasta które pełni funkcję stolicy Państwa Islamskiego.\nNa czym zarabiają dżihadyści?\nGłównym źródłem dochodów są zyski ze sprzedaży ropy naftowej, którą sprzedają po cenie niższej o połowę niż rynkowa. To sprawia, że znalezienie kupców nie stanowi problemu. Handlują też siarką, fosforanami, cementem oraz zbożem z przejętych prowincji. Kolejne źródło to opodatkowanie ludności, która znajduje się na terenach przez nich kontrolowanych.\nDo tego dochodzą porwania dla okupu, handel zwłokami i organami, a także narkotykami. Ogromne zyski są z handlu ludźmi, zwłaszcza młodymi kobietami. Sprzedają też zrabowane antyki i dzieła sztuki. Terroryści zdobyli znaczne kwoty po zdobyciu Mosulu – tylko z banku ukradli wtedy 420 mln dolarów. Do tego dochodzą darowizny od zwolenników z całego świata.\nNa co wydają uzyskane kwoty?\nOprócz uzbrojenia i dużych kwot na przygotowywanie zamachów na całym świecie, ISIS najwięcej wydaje na samą siebie. Na funkcjonowanie aparatu państwowego, które sama stworzyła. Armia urzędników musi otrzymywać wynagrodzenia, urzędy też pochłaniają ogromne kwoty. W fabrykach i rafineriach pracują wysoko wykwalifikowani inżynierowie i specjaliści. Im też trzeba płacić wysokie pensje. Analitycy szacują, że są to kwoty od 1500 dolarów w górę miesięcznie. Islamiści dotują żywność dla swoich zwolenników. Co też kosztuje ogromne kwoty.\nZmiana taktyki koalicji pod przywództwem USA\nCele militarne nadal są atakowane, ale coraz większy nacisk kładzie się na inne obiekty. Prowadzone są naloty na rafinerie, fabryki i pola uprawne. Ostatnio zbombardowano skarbiec Państwa Islamskiego w Mosulu, gdzie przechowywano znaczne kwoty. Szacuje się, że w wyniku nalotu zniszczeniu uległy miliony dolarów przechowywane przez terrorystów. Takie naloty mają na celu podkopanie fundamentów finansowych dżihadystów.\nAdam(2016-01-20 14:22) Zgłoś naruszenie 10\nJednym słowem ISIS się sypie, a obecna cena ropy na pewno nie pomaga im w przetrwaniu :)


Sikorski: gaz łupkowy szansą, by Polska stała się drugą Norwegią - Biznes i prawo gospodarcze - GazetaPrawna.pl - biznes, podatki, prawo, finanse, wiadomości, praca -\ngazetaprawna.plBiznesSikorski: gaz łupkowy szansą, by Polska stała się drugą Norwegią\n08.06.2010, 22:03; Aktualizacja: 08.06.2010, 22:19\nSikorski był pytany w TVN24 o wypowiedź kandydata PO na prezydenta Bronisława Komorowskiego w sprawie gazu łupkowego, a także amerykańskich wiz dla Polaków.\nW przyszłym tygodniu pierwsze wiercenia\nSzef polskiej dyplomacji powiedział, że w przyszłym tygodniu będziemy mieli pierwsze wiercenia, które dadzą nam lepsze pojęcie o tym, jak duże są te zasoby i jakim kosztem można je wydobywać, bo to będzie kluczowe. "Ale gaz łupkowy już rewolucjonizuje globalny rynek gazowy" - ocenił Sikorski.\nPytany o słowa Komorowskiego odparł, że prezydent nie jest władzą wykonawczą w sensie rządzenia, więc nie musi się znać na wszystkim. "A akurat jestem jednym z lepiej poinformowanych osób w Polsce na ten temat" - dodał Sikorski, gdyż - jak tłumaczył - rozmawiał z szefami największych firm energetycznych, które szukają tego gazu w Polsce.\n"To jest szansa na to, aby Polska stała się - nie chcę przesadzać - ale za 10-15 lat taką drugą Norwegią. To jest też szansa, aby Rosja stała się drugą Norwegią, to znaczy krajem, który jest zamożnym dzięki handlowi ropą i gazem, ale który nie używa tego do celów politycznych" - mówił szef MSZ. Podkreślił, że Gazprom właśnie podjął decyzję o zakupie jednej z firm, która dysponuje technologią wydobycia gazu łupkowego. "Więc sądzę, że Gazprom też to będzie robił, a co za tym idzie, trudno mu będzie protestować" - zaznaczył Sikorski.\nKandydat PO na prezydenta mówił o eksploatacji gazu łupkowego w środę podczas przedwyborczej wizyty w Londynie. Według Komorowskiego, decyzja w tej sprawie wymaga przemyślenia argumentów zarówno "za", jak i "przeciw". Ocenił też, że eksploatacja gazu łupkowego musiałaby oznaczać zastosowanie metod odkrywkowych, jak w przypadku węgla brunatnego, a zatem byłaby to "dewastacja obszarów krajobrazowych Polski".\nMinisterstwo Środowiska wydało 58 koncesji na poszukiwanie gazu łupkowego, planuje kolejne\nczytelnik(2010-06-08 22:39) Zgłoś naruszenie 00\nNa dzisiaj zużycie gazu za 35 zł rachunek 110 zł Co o tym sądzić.


Time Warp w Mannheim (2011) – Kluboterapia\nTime Warp w Mannheim (2011)\nZastanawiałam się, jaki napisać wstęp, aby nie zabrzmiał dość banalnie. Spojrzałam na swoją zawaloną, kolorową lodówkę, pełną różnorodnych poprzypinanych gadżetów i jedno słowo przyszło mi na myśl – magnes! Choć z moją lodówką impreza Time Warp nie ma nic wspólnego, za to na pewno jest magnesem i każdy zgodnie z prawami, już nie fizyki, ale natury technoturysty wraca co roku w to samo miejsce. Dziwne porównanie, ale coś w tym jest!\nNiejednokrotnie na łamach Kluboterapii podkreślaliśmy, jak wielkie znaczenie ma ten niemiecki event w historii muzyki elektronicznej. Ci, którzy byli po raz pierwszy, mieli okazję przekonać się o potędze tego wydarzenia. Natomiast Ci, którzy wiernie przybywają każdego roku na to muzyczne przedsięwzięcie, po raz kolejny doświadczyli wielu technicznych wrażeń. Humory wszystkim dopisywały od samego początku wzbicia się w powietrze.\nWe Frankfurcie prosto po wyjściu z „boeinga” wręcz buchnęło gorącym powietrzem! Mieliśmy chyba więcej szczęścia niż rozumu, gdyż na bilecie imprezowym przejechaliśmy spod lotniska prosto do Mannheim super szybką kolejką pędzącą 200km/h. Pokonanie tego odcinka zajęło nam zaledwie 30 minut. Spotkanie z „kanarami” i powtarzanie „no Dutch”, no English” zadziałało( szybko, darmowo i niech zabrzmi trochę jak z reklamy środków komunikacji (w końcu jesteśmy w Niemczech) – bezpiecznie! Niezwykła podróż tramwajem z polskim motorniczym za kierownicą – bezcenna! A mówią, że Polak za granicą to zwykły (…) Miłe spotkanie z grupą technoturystów w jednym z hoteli, kilka toastów.. i tym sposobem spóźniliśmy się na występ Butch. A przed wielkim napisem Maimarkthalle jak zawsze tłumy, długie kolejki, w tle muzyka i unoszące się ciepłe powietrze.\nW tym roku postanowiliśmy nie „biegać” po scenach. Zdecydowaliśmy wysłuchać choć raz od początku do końca wybranych artystów. Żwawo podreptaliśmy na tzw. „floor 4”. Scena ta wyróżniała się od reszty umiejscowioną na środku „klatką”, żeby nie zabrzmiało dość tandetnie. To właśnie w środku niej, artyści prezentowali swoje umiejętności i w zależności od natężenia basów, sześcian zmieniał swoje wizualizacje. Dla tzw. lost’ów”, a więc tych lekko zagubionych, wielkie napisy na wspomnianej klatce obwieszczały, kto w danym momencie gra. Robiło wrażenie, choć trochę przypominało mekkę Plastikmana. Zawsze bardzo dużo uwagi w swoich relacjach poświęcamy Loco Dice, Ricardo Villalobos, Monika Kruse, Sven Vath, więc tym razem chcieliśmy odbiec od tradycji. Tegoroczna edycja Time Warp oferowała pełen wachlarz różnorodnych artystów i na nich postanowiliśmy skupić naszą uwagę. Naszym pierwszym celem był Masomenos. I od tego setu rozpoczęliśmy jedną z najdłuższych imprezowych nocy. Lekko i przyjemnie pogibaliśmy się przy muzyce tego dynamicznego duetu. Towarzystwo już nieźle było rozhuśtane. Nie ma co pisać, Masomenos pokazali na co ich stać. Kto był, to wie o czym mówię… Zremiksowanie oldschoolowego przeboju lat 90-tych Beats International „Dub Just be good to me” nadając mu futurystycznej elektroniki, było wielką odwagą i wyczynem. Myślę, że Fatboy Slim byłby dumny z tego odświeżenia.\nNa scenie 4 zagościł Oliver Koletzki. Jak dla mnie była to mała przerwa od potężnych basów – co nie oznaczało, że można było beztrosko odetchnąć. Wśród pompującej mieszanki tech housowej nie zabrakło David’a August – Hamburg is for Lovers, czy Andhim- Extragold. Z wielkich oczekujących przeze mnie artystów był, Live w wykonaniu Barem. Pierwszy zaliczony Live, pierwsze wrażenia, pierwsza pozytywna recenzja. Atmosfera podgrzewała się z każdym uderzeniem bitu.\nZaraz po przedstawicielu wytwórni Hawtina przyszedł czas na Seth Troxler. Po wykonaniu Dj Le Roi – I Get Deep feat Roland Clarkk , gdzie wszyscy zgodnie ze słowami „I Get deep” zeszli na dół po to , aby po totalnym podkręceniu Seth’a wyskoczyć w górę, niczym na rockowym koncercie wprawiło mnie w bezkresny, zwariowany nastrój. Cały set oprawiony był mocarnym basem, kwaśnymi połamanymi rytmami i hipnotyzującymi wokalami. Sporo house’owych perełek z wczesnych lat 90tych, jak Robert Owens – I´ll be your friend. Rewelacyjny mix samego artysty WhoMadeWho – Every Minute Alone i równie genialny mix Dinky – Acid my fridge”. Seth Troxler był właściwie taką, żeby się nie obraził „Kinder niespodzianką” i to nie ma nic wspólnego z dziećmi, ale po prostu nie wiadomo było czym tak naprawdę zaskoczy. Czasem było z przytupem, czasem dość deep’owo, żeby nie powiedzieć, że czasem sexy. Tyle wspominaliśmy przed imprezą o Polaku, który dostąpił zaszczytu zagrania na jednej ze scen Time Warp. Miło, że wielki zachód docenił Jacka Sienkiewicza. I jest mi tym bardziej głupio, że uwikłana w szponach muzycznej dziczy z hali numer 4, nie wystałam długo na Sienkiewiczu. Jacku Przepraszam! Kilkanaście minut wsłuchiwania się w nutę szefa Recognition sprawiło, że popłynęłam, ale zdecydowanie nie w imprezowym kierunku. Ale to nie znaczy, że w złym. Dumnie mogę stwierdzić, że Jacek pokazał piękne brzmienie muzyki elektronicznej pomieszane z experimentalem (akurat na takie natrafiłam – Lubię to!).\nDźwięki tak idealne, że można zalec w wygodnym fotelu i słuchać, słuchać , słuchać… Chociaż do występu Gaiser’a jeszcze trochę zostało, ekipa Kluboterapii nie może stać w tyle. Ochoczo powróciliśmy do sceny z klatką”, aby być na pierwszym planie. Pojawił się wielki napis Magda! Nie spodziewałam się rewelacji. Ale, ale.. nasza artystka hermetycznie zamknięta w swoich muzycznych aranżacjach, wreszcie się otworzyła. Mimo powielania utworów m.in Click Box , naprawdę brzmiała zupełnie inaczej. Chyba odczuła presję swoich poprzedników, a może obserwowała, co się dzieje na ”dance floor” nieważne jaki był powód – nie zamulała. Podkręcała basem jak mało kto – takiej Magdy chcemy! Tak jak zaczęły się rockowe” tańce, to w takim stylu powitaliśmy Gaiser! Nie chcę tu używać żargonowego słownictwa, ale Gaiser rozniósł „floor” na części pierwsze. Jeszcze trochę a wszyscy zaczęli by tańczyć – Pogo – no może przesadziłam. Klimat jaki tam panował nie da się przelać na papier wybaczcie! Rozglądając się w pełnej euforii na zgromadzony tłum, każdy trzymając ręce w górze i kiwając głową wyrażał swoje niedowierzanie tego, co się tam działo. Jeden z najbardziej emocjonujących występów tamtego wieczoru. Gaiser narzucił takie tempo, że choćby się chciało zwolnic, tłum tak napierał, że nie dało rady. Najlepszy Live podczas Time Warp – według mojej skromnej opinii. Jeśli ktoś się mnie spyta – czy był szał macicy? Odpowiem – był. Nie ma co, Gaiser tak dał wszystkim w kość, a właściwie w nogi, że trzeba było odpocząć. Chwila odpoczynku i dźwięki Davida August – Roco Coco dobiegły mnie znowu ze sceny numer cztery. Trzeba było ruszyć swoje szanowne cztery litery i sprawdzić, który z artystów jest u władzy. Nikt inny jak Mathias Kaden. Nawet nie wiem kiedy zrobiło się jasno i scena już nie miała takiego imprezowego wyglądu jak w nocy. Publika zadowolona, a sam Mathias w skocznym stylu realizował swoje dzieło. Po wielu latach ciszy, znowu przyjemnie było usłyszeć utwór Marco Carola – Bloody Cash.\nI wreszcie nadszedł czas na ostatni wyczekiwany Live tego wieczoru, a właściwe już ranka – Henrik Schwarz. Znany z deepowych dźwięków zdecydowanie wyszedł poza granicę tego gatunku. Energicznie, dynamicznie to równa się technicznie! Gdyby nie moje zmęczone nogi, to pewnie szalałabym razem z wszystkimi. Obiecuję sobie, że nadrobię zaległości na jego następnym występie w innym miejscu. Zbliżała się godzina 09.00 czyli pora na „closing” set Laurent Gaurnier, który wystąpił w projekcie L.B.S. Może nie było „Man with the red face” ani „Gnanmankoudji” grane przez kilkanaście minut jak w zeszłym roku, za to przedstawiciel francuskiej sceny techno zawojował po raz kolejny scenę tzw „kule”. Na dobitkę zagrał drum and base, co sprawiło wielką frajdę jego fanów. Na „trójce” rozgrzewał się Carola. Niezaprzeczalnym faktem jest to, że Marco jest fenomenalnym dj’em. Ale żeby pół godziny czekać, aby dostać się do środka sali, gdzie występował, to już lekka przesada. Myślałam, że tam co najmniej rozdają jakieś nagrody, ale jedyną nagrodą o tej porze w tej hali był sam Marco. Do tej pory nie rozumiem tych kolejek przed wejściem. Owszem, zagrał jak zwykle – OK bez przesadyzmu, prezentując dużo numerów z nowej płyty. Ale żeby od razu takie poruszenie no chyba, że nie załapałam się na darmowe piwo – wtedy to rozumiem.\nOstatnim artystą, którym chciałabym poświęcić nieco miejsca w tej relacji to klubh Wink. To co zaobserwowałam na początku to zapowiadał się ciekawy występ. Niestety upał na zewnątrz dość szybko zachęcił mnie do wylegiwania się na słońcu. Time Warp rośnie w siłę… powiem krótko i na temat: Do zobaczenia za rok!\nNastępny wpisMobilee&Friends@Rooftop (2011)


Czy warto samemu szukać ofert pracy w opiece? – Niezależna Gazeta Obywatelska\nPoszukujesz pracy? A może chcesz sobie po prostu dorobić i zabezpieczyć domowy budżet? Jeśli tak, zapraszamy do lektury poniższego artykułu. Ponieważ praca w branży opiekuńczej w Niemczech staje się coraz bardziej popularna, warto zapoznać się z jej najważniejszymi aspektami.\nOdradzamy samodzielne szukanie ofert pracy i wyjazd na własną rękę z kilku ważnych powodów. Aby nie dać się oszukać w kwestii warunków zatrudnienia i wynagrodzenia, trzeba znać dobrze nie tylko język, ale również niemieckie prawo i rynek pracy. W razie niedomówień z rodziną seniora opiekunka jest skazana na samą siebie. Oprócz tego sama musi zapewnić sobie dojazd i go opłacić.\nO wiele bezpieczniej jest nawiązać współpracę z agencją opiekunek, która posiada wieloletnie doświadczenie – taką jak np. Perfekton. Firma oferuje umowę po polsku, na której zapoznanie się możesz przeznaczyć tyle czasu, ile potrzebujesz. Agencja załatwia też wszelkie formalności, takie jak: ubezpieczenia czy odprowadzanie podatku. Podczas wykonywania pracy w opiece w Niemczech opiekunka nie jest pozostawiona sama sobie – zawsze może liczyć na pomoc koordynatora, który ma obowiązek ją wesprzeć w każdej sytuacji.\nJakie są zalety pracy dla opiekunek?\nPrzede wszystkim wysokie wynagrodzenie. Zależy ono głównie od stanu zdrowia seniora, umiejętności językowych opiekunki oraz agencji, z którą zawrze umowę. Perfekton posiada wiele ofert pracy w opiece ze średnią stawką 1700 euro netto miesięcznie. Agencja zapewnia również transport na miejsce zlecenia, a rodzina seniora dba o zakwaterowanie i wyżywienie, więc opiekunka nie ponosi dodatkowych kosztów.\nJeśli jesteś zainteresowana podjęciem pracy dla opiekunek, zgłoś się do agencji Perfekton. Nasz konsultant chętnie pomoże Ci dobrać odpowiednią ofertę. Więcej szczegółow można znaleźć tutaj.\nZChR krytycznie o orzeczeniu Trybunału Konstytucyjnego. Wyłączenie sędziego z powodu okoliczności jego powołania jest niezgodne z konstytucjąRosja zaatakowała Ukrainę. Niemcy blokują skuteczność sankcji wobec państwa Putina!


Tragedia w Przystawce: Żona brutalnie pobiła męża. Rafał nie żyje | Gazeta Współczesna\nTragedia w Przystawce: Żona brutalnie pobiła męża. Rafał nie żyje\nEwa Bochenko 05.07.2016 Zaktualizowano 05.07.2016\nDlaczego doszło do tragedii? Na razie nie wiadomo. Ludzie z rodzinnej wsi Magdy nie chcą uwierzyć, że kobieta sama mogła tak dotkliwie pobić męża (na zdjęciu). Archiwum prywatne\n24-latka przyznała się do śmiertelnego pobicia męża, ale ci, którzy ją znają, nie mają wątpliwości, że kryje wspólnika zbrodni. Uważają, że sama nie byłaby w stanie zadać aż tak brutalnych ciosów.\nMagdalena i Rafał małżeństwem byli nieco ponad cztery lata. Doczekali się dwójki dzieci. Ich wspólne życie skończyło się tragicznie. 24-letnia Magdalena P. miała brutalnie pobić męża. 29-latek zmarł. Mieszkanka wsi Przystawka, w gminie Janów, podczas przesłuchania przyznała się, że to zrobiła.\nWyglądali na zgodną parę\nMagdalena i Rafał pobrali się krótko po tym, jak się poznali. Mężczyzna pochodził ze wsi w gminie Czarna Białostocka. Ona - spod Janowa. Młode małżeństwo zamieszkało w Przystawce, w domu babci Rafała. Niedawno para zaczęła nawet remontować dom.\nZobacz: Morderstwo w Czeremsze: Syn ze znajomymi zabił ojca. Ciało zakopał w lesie\nDlaczego doszło do tragedii? Na razie nie wiadomo. Ludzie z rodzinnej wsi Magdy nie chcą uwierzyć, że kobieta sama mogła tak dotkliwie pobić męża. Przecież to matka dwójki malutkich dzieci. Są w szoku. Mają o niej dobre zdanie, dlatego uważają, że ktoś musiał jej pomóc.\n- To sympatyczna i energiczna dziewczyna. Wcześnie wyszła za mąż, szybko urodziła dzieci. To na pewno było powodem, że Magda pogubiła się. - nie mają wątpliwości mieszkańcy wsi, z której pochodzi 24-latka.\nCzytaj też: Mąż zabił żonę i powiedział, że wyjechała. Sprawa wyszła na jaw po 5 latach\nSąsiedzi z Przystawki o Magdalenie mówić nie chcą. Twierdzą, że o tym, co się działo w domu jej i Rafała, niewiele wiedzieli, bo para mieszkała poza wsią.\n- Mieszkali na koloniach, bardzo oddalonych od wsi. Nikt więc z nimi nie obcował, nie widział na co dzień - tłumaczyła nam jedna z mieszkanek Przystawki.\nAle - zdaniem sąsiadki - jak już się gdzieś pojawiali, wyglądali na zgodne małżeństwo.\nMorderstwo w Goniądzu. Mąż zastrzelił żonę, później siebie (...\n- Nie powiedziałabym, że między nimi było coś nie tak. Nie wiem też, z czego się utrzymywali. Nie wyglądali na rodzinę, w której była przemoc - potwierdzała kolejna mieszkanka wsi.\nW Przystawce nikt też nie wie, co się stało tragicznej nocy z 17 na 18 czerwca.\n- Mieszkali za daleko od sąsiadów, by widzieć, co się tam dzieje. Wprawdzie w dniu odnalezienia zwłok było u nas dużo policji, ale nikt nie chciał zbliżać się do tamtej posesji. Wszyscy, którzy tam się pojawiali, automatycznie byli przesłuchiwani - tłumaczył nam mieszkaniec Przystawki.\nWidywali Rafała z siniakami\nW okolicy aż huczy od plotek. Mówi się o tym, że Magdalena już wcześniej biła męża.\nWprawdzie nikt z naszych rozmówców tego nie widział, ale kiedy o to zapytaliśmy, na początku stanowczo zaprzeczali, ale po chwili przyznawali, że, owszem, widywali Rafała z siniakami na twarzy. Ale pobitej Magdy - nigdy.\n24-latka została zatrzymana przez policję dzień przed pogrzebem męża. Teraz przebywa w tymczasowym areszcie. Spędzi tam na razie trzy miesiące. Tak postanowił sąd, po tym jak kobieta, w trakcie przesłuchania, przyznała się do pobicia męża.\nBiła i kopała po całym ciele. Dlaczego? Śledczy milczą\nArtur Kuberski, szef sokólskiej prokuratury, która prowadzi tę sprawę, na tym etapie postępowania o szczegółach mówić nie chce. Wiadomo tyle, że Rafał zmarł około północy z 17 na 18 czerwca. Tak ustalił lekarz stwierdzający zgon. Sekcja zwłok wykazała, że mężczyzna został dotkliwie pobity.\n- Magdalena P. jest podejrzana o spowodowanie ciężkiego uszczerbku na zdrowiu swojego męża, w postaci choroby realnie zagrażającej życiu, poprzez bicie go i kopanie po całym ciele, w wyniku czego doznał on licznych obrażeń zewnętrznych i wewnętrznych ciała, skutkujących zgonem pokrzywdzonego - poinformowała Joanna Dąbrowska, rzeczniczka Prokuratury Okręgowej w Białymstoku.\nŚledczy nie chcą zdradzać, co w czasie przesłuchania mówiła kobieta, dlaczego to zrobiła, co nią kierowało. Nie wiadomo więc, w jakich okolicznościach dokonała brutalnego pobicia i jak do niego doszło.\nMagdalenie za to co zrobiła może grozić nawet 12 lat pozbawienia wolności.\nbrutalne pobicie prz...\nHell-a 24.03.2018 13:02:31\nW dniu 05.07.2016 o 10:00, Kasia napisał:\npod ścianę i kulka w łeb...\nA jeśli jednak miała powód że aż tak okrutnie zareagowała? Nie wiemy przecież jak między parą było. Nie bronie jej bo za mało wiem. Wiesz czym sie zajmuje profiler kryminalny? Bada motyw, powód. To bardzo istotne w takich sprawach. Nie znasz ludzi tzw cicha woda brzegi rwie? Założe sie że znasz tylko nie masz o tym pojęcia i sugerujesz sie tylko otoczką spokojnego raz na jakiś czas widzianego człowieka, twoim zdaniem miłego grzecznego opanowanego, normalnego. I tu większość z nas daje sie nabrać, ty pewnie też, bo pozory mylą, i taki spokojny twoim zdaniem czyjś mąż może być chamem w domu bo z nim nie mieszkasz tylko inna, albo ten spokojny może byc bawidamkiem a nie wygląda. I co teraz powiesz? Są tacy, z twarzami aniołów i dobrze grają swoje role w towarzystwie.\nHell-a 24.03.2018 12:50:55\nW dniu 12.07.2016 o 10:52, maczeta napisał:\ntak to jest jak się dzieciom-chłopcom w szkole wmawia, że dziewczynki nie wolno uderzyć nawet kwiatkiem, wyrastają później takie "ofiary"\nNie bronie tej dziewczyny bo nie wiem jaki był powód że tak zrobila (może ktoś jej pomógł?) Nie wiemy jak to było, ale sie przyznała. Trudno mi uwierzyć w to, że ot tak bez powodu kobieta może kogoś zabić, zwłaszcza faceta, męża. W każdym razie w większości przypadków to kobiety są krzywdzone, maltretowane, zabijane, przez mężczyzn, takie statystyki. Z czego sie to wszystko bierze? Moge odbić piłeczke i stwierdzić, ze tak to jest gdy mamusie wychowują swoich synów na pępki świata bo same ich rozpieszczają, POBŁAŻAJĄ, brak dyscypliny w domu. Albo ojca ma syn agresora który leje mu matke a synuś na to patrzy i sie przyzwyczaja traktując takie traktowanie kobiet jak norme. Chłopaków tych krnąbrnych trudnych upartych pyskatych należy wychowywać twardszą ręką najlepiej ojcowską! i z uszanowaniem kobiet, a nie matczyną ręką zbyt pobłażliwą, bo takie mamy uczą swoich synków że obojętnie co taki zrobi to kobiety są od tego żeby zawsze przytulić, usprawiedliwić samczyka i już jest ok. A to tak nie działa, w każdym razie nie z każdą zadziała, i nie każda sie temu podda. Niektóre są ostro walczące i niczyj syn nie będzie im wchodził na głowe tylko dlatego bo jego mamusia i tatuś tak go wychowali i jemu wolno wszystko a jego kobiecie nie. 21 wiek jest, kobiety powinny sie bronić, a jak trzeba to i iść do sądu i rozwieść sie jak mąż jakiś dziwny.\nGość 12.07.2016 19:19:50\nW/g gender kobieta i mężczyzna -wsio rawno\nmaczeta 12.07.2016 12:52:35\naaaaa 09.07.2016 21:21:02\n12 lat za morderstwo z premedytacja???? chyba zart!! zabila gnojówa chłopaka wrazliwego powinna wisiec ! ludzie jak cos wiecie idzcie na policje i prokurature i zgloscie bo ona wyjdzie za gora 6 lat i bedzie was terroryzowac. dziwne ze chlopak widac nie ulomek nie potrafil obic jej mordenki jak go atakowala.\nOna 08.07.2016 16:27:01\nDla mnie to niepojęte. Dlaczego zabiła? Mogla odejść, nie w każdym małżeństwie się układa. Magdę znam ze szkoły, w życiu bym się nie spodziewała. Rafała już nie, ale miałam okazję spotkać ich w sklepie to jak ze sobą rozmawiali to dla mnie szok. Leciały takie epitety że Pani ekspedientka była w szoku, ja z resztą też. Nie bronie jej, bo dla mnie powinna dostać najwyższą karę. Szkoda mi tylko rodzin tych dwojga a najbardziej dzieci.\ndudusia 08.07.2016 01:53:27\nNajśmieszniejsze jest tłumaczenie, że sympatyczna i miła. Znałam ich. Agresywna i wulgarna, bezczelna i nie stroniąca od alkoholu. Taka właśnie jest ta pani. Tłukła go od dawna i terroryzowała domowników.\nXoxox 08.07.2016 00:02:11\nZgadzam sie z toba Paulina wyrok jest smieszny..\nPaulina 07.07.2016 23:18:08\nJak trudno w to uwierzyć. Znałam Rafała ze szkoły, spokojny chłopak, niczym sie nie wyróżniał na tle klasy. Trudno mi uwierzyć w to, że zabiła go kobieta. Kobieta, która poprzez bicie i kopanie zabiła dorosłego mężczyznę. Dlaczego nie byl w stanie sie obronić? Czy do końca tak szanował swoją żonę, kobietę, że pozwolił sie pobić na śmierć? Ciężko uwierzyć w to, że zrobiła to sama. Zrujnowała życie swoim malutkim dzieciom i rodzinie Rafała. Mam nadzieje, że nikt nigdy nie odda jej dzieci. A wyrok jaki jej grozi jest śmieszny. Rafał spoczywaj w spokoju\ngość 06.07.2016 09:38:05\n"Mirek" może to ty byłeś tym kochankiem skoro tak bronisz?!?! Rafał spoczywaj w pokoju\nXoxoxo 05.07.2016 22:05:45\nZwyrodnialstwo... Jak można byc tak okrutnym i tak zniszczyc zycie swoim dzieciom? Uważam ze wyrok powinien byc bardzo wysoki i surowy, czyli conajmniej 25 lat. A tak odrazu przy temacie to znałam Rafała i byl to dobry uczynny chlopak, nie podnosil glosu, byl spokojny i uprzejmy. Rafał spoczywaj w spokoju\nmirek 05.07.2016 20:29:18\nchyba tobie. nie znasz okolicznosci wiec morda u kubeł\nKasia 05.07.2016 12:00:25\nsamobójstwa na podla...\nUduszona kobieta leżała w łóżku. W piwnicy na pętli wisiał jej mąż\nUduszona kobieta leżała w łóżku, w swoim domu. W piwnicy na pętli wisiał jej mąż. Wszystko wskazuje na to, że to on zabił żonę. Przyczyną tragedii, która w miniony weekend wydarzyła się w Augustowie mogła być choroba. W naszym regionie coraz częściej dochodzi do tzw. samobójstw ...\nBiałystok. Cztery lata więzienia za skatowanie męża\n24-letnia mieszkanka gm. Janów usłyszała dziś nieprawomocny wyrok.\nMagda biła męża od kilku miesięcy. Rafał nie żyje\n24-letnia Magdalena P. z Przystawki stanie przed białostockim sądem. Młoda kobieta odpowie za śmierć swojego męża. Przyznaje, że od dłuższego czasu go biła, ale twierdzi, że... nie chciała mu odebrać życia.\nPopychany na drzwi, przyciskany do framugi, okładany pięściami, kopany po całym ciele, aż pękła mu śledziona i wątroba. 29-latek dostał krwotoku wewnętrznego. Zmarł. Do zadania tych obrażeń przyznała się jego 24-letnia żona. Prokuratura zakończyła śledztwo w tej sprawie - aktem o...\nPrzystawka. Śledczy nie wierzą w zeznania podejrzanej\n- Decyzją Sądu Okręgowego w Białymstoku, tymczasowy areszt 24-latki właśnie został przedłużony o kolejne 3 miesiące - powiedziała nam Ewa Sztechelska, sokólska prokurator prowadząca sprawę Magdaleny P.


Tlen - dlaczego warto używać? - Vitality Air EU\nDla lepszej wydolności fizycznej\nSportowcy używają tlenu w celu zwiększenia wydajności i zachowania jak najlepszej sprawności. To naturalny sposób na utrzymanie ciała w stanie największego skupienia i wydajności, wiec zapomnij o piciu napojów energetycznych do walki ze zmęczeniem. Tlen jest nowym sposobem, aby dostać się na najwyższy poziom możliwości.\nDla lepszego samopoczucia po imprezie\nWszyscy doświadczyliśmy bolesnych skutków imprezy zakrapianej alkoholem. Kac jest fizycznym znakiem wpływu alkoholu na mózg. Alkohol obkurcza naczynia krwionośne w mózgu , obniża syntezę tlenu. Gdy poziom alkohol słabnie naczynia krwionośne rozszerzają się, powodując ból głowy, nasz produkt pomoże uniknąć Ci tych przykrych doznań i w pełni cieszyć się czasem zarówno w trakcje imprezy jak i po.\nDla relaksu i odpreżeia\nStres i niepokój mogą sparaliżować nawet najsilniejszy umysł...\nWdychanie czystego tlenu powoduje przekształcenie się szybkiego, płytkiego oddechu w powolny, głęboki a z każdym kolejnym czujesz jak napięcie znika.\nDla skrócenia czasu reakcji\nGaming jest sportem wymagającym błyskawicznej reakcje i długotrwałej koncentracji. Różnica między wygraną a przegraną jest wyłącznie sprawa szybkich decyzji. Więc pojawia się pytanie, w jaki sposób pozostać w stanie skupienia tak długo... systematyczne wdychanie naszego tlenu pomoże utrzymać Ci ten stan niewiarygodnie długo.\nCzy wiesz, że w kabine samolotu panuje bardzo specyficzne środowisko? warto odpowiednio przygotowac sie do podróży żeby po niej czuć sie w pełni sił.\nKliamatyzacja, suche powietrze, ciśnienie a do tego mniejsza zawartość tlenu w powietrzu stad bierze się zmeczenie i senność nawet po krotkim locie, dzięki Vitality Air Pure Oxygen możesz przygotować swój organizm do lotu tak aby po nim być w pełnie atywny fizycznie i umystarczy. Wystarczy że przed lotem odpowiednio dotlenisz organizm.