Wśród różnych środków samoobrony bezpośredniej, gazy pieprzowe od wielu lat zajmują czołowe pozycje. Po pierwsze, nie trzeba posiadać specjalnych uprawnień, by móc korzystać z gazu\nNiezależnie od tego, czy w góry wybieramy się zimą, czy latem, warto mieć świadomość, jak wiele zależy…\nMajorka, oddalona zaledwie 3godzinnym lotem od Polski, słynie z niezwykle błękitnych i ciepłych wód. Jest to idealne miejsce do…\nAktualnie nic się nie dzieje…\nOrganizujesz coś ciekawego?\nABC - survival\nDodatkowo na stronie umieszczam recenzje książek związane\nz tematyką outdoor i survival, a także prowadzę bloga na którym przeczytasz trochę o moich przemyśleniach, sprzęcie, imprezach turystycznych oraz kilka spostrzeżeń z moich podróży.\nOczywiście cały czas rozwijam moją małą stronę. Mam nadzieję że dzięki temu survival stanie się bardziej przyjazny dla statystycznego Polaka, a także zmieni wizerunek survivalowca, który obecnie jest kojarzony z kaskaderskimi numerami Beara Gryllsa oraz spożywaniem padliny.\nDowiedz się wszystkiego o ogniu. Jak rozpalać ognisko, jakim drewnem palić, jak wykorzystać ogień.\nUmiejętność rozpalania i obchodzenia się z ogniem, przyda się każdej osobie, która często przebywa w terenie. Bądź jak Prometeusz i ujarzmij ogień.\nPoznaj sposoby zdobywania i uzdatniania wody\nWoda jest najważniejszym składnikiem naszego ciała. W tym dziale dowiesz się jak ją znaleźć, jak oczyścić oraz jak pić by przeżyć.\nWszystko co musisz wiedzieć o jedzeniu w terenie i nie tylko.\nArtykuły związane z tematyką odżywiania w survivalu i nie tylko. Co jeść, a czego lepiej unikać.\nDowiedz się jak spokojnie spędzić noc w terenie. Nie tylko survivalowo!\nW tym dziale omawiamy jak spędzić noc w terenie. Nie tylko survivalowo, ale też turystycznie.\nTwoja psychika to Twoja najlepsza broń i najgorszy wróg.\nOmawiamy tutaj tematy związane z psychologią w survivalu. Przydatne także w życiu codziennym!\nCały sprzęt którego potrzebujesz\nWiedza i umiejętności to nie wszystko. Tutaj piszemy o sprzęcie, który warto mieć ze sobą.\nZwierzęta w survivalu\nPoznaj zwierzęta, które możesz poznać w lesie.\nTutaj opisujemy zwierzęta jakie możecie spotkać w lesie lub górach. Przeczytaj i nie daj się zaskoczyć!\nZwierzeta w survivalu\nDowiedz się jak korzystać z mapy, kompasu i GPS-u. Tylko konkretne informacje.\nNaucz się czytać mapy, używać kompasu oraz posługiwać się GPS-em. 100% konkretnych informacji.\nRecenzje książek które trzeba przeczytać, niekoniecznie survivalowe.\nZamiast uczyć się na swoich błędach i doświadczeniach, ucz się na cudzych. Oto recenzje książek, które trzeba przeczytać!\nUrazy, kontuzje i choroby.\nW tym dziale omawiamy wszystkie problemy zdrowotne, które mogą Cię spotkać. Bądź przygotowany!\nMiejski survival w codziennym wydaniu\nPraktyczne porady i wskazówki, które pomogą Ci w zwykłym życiu codziennym.


Dziś na tapetę wracają kolory z. Pokażę dwie różne techniki. Paznokcie ombre galeria modnych wzorków.\n104 komentarze on ombre manicure ombre nails czyli cieniowane paznokcie krok po kroku piątek 25 lipca 2014 wybrałaś bardzo ładne odcienie lakierów a końcowy efekt jest świetny.\nHybryda paznokcie ombre. Końcowy efekt który zobaczysz na swoich paznokciach na pewno zrobi na tobie wrażenie ujrzysz nowe światło i wygląd swoich paznokci. Mianowicie jest to sposób koloryzacji i zgodnie z tym jak wiele osób to kojarzy głównie sposób koloryzacji włosów. Jeśli będziesz się spieszyła paznokcie mogą nie wyjść zbyt fajnie i gwarantuję ci że szybko się zrazisz do paznokci ombre.\nPaznokcie ombre to metoda stylizacji paznokci dzięki której osiągniesz efekt cieniowania kolorem. Po pierwsze przygotuj sobie dobrą gąbeczkę z drobnymi oczkami idealna jest taka jak do makijażu. Jak zrobić manicure ombre hybrydami zarówno poziome jak i pionowe.\nZarówno fryzjerstwa wizażu jak i manicuru. Połączę delikatne pastelowe róże oraz brzoskwiniowo koralowy odcień. Tutaj należy wyjaśnić znaczenie słowa ombre.\nWracamy z kolorem. Ombre wykonuje się malując paznokcie różnymi kolorami lakieru jaśniejszym i ciemniejszym lub odcieniami jednego koloru. Paznokcie ombre pewnie wielu kobietom ta nazwa wydaje się przynajmniej niedorzeczna.\nNiedawno na instagramie zapowiadałam wam że znów mam ochotę zrobić ombre na paznokciach pierwsze moje podejście było w zdecydowanych nasyconych kolorach a dziś pokażę wam coś zupełnie innego. A czy jest coś bardziej wiosennego niż różowo żółte ombre. Zaczynamy od położenia bazy hybrydowej utwardzamy i na to nakładamy jakiś jasny kolor hybrydy znów utwardzamy.\nRóżowe ombre na kwadratowych paznokciach pokazuje nam jak pięknie może wyglądać połączenie pudrowego różu z odcieniami nieco ciemniejszymi czyli rubinem maliną czy amarantem. Dzisiaj mały tutorial jak krok po kroku zrobić ombre hybrydą z 3 ech kolorów. I sposób za pomocą gąbeczki najlepiej jeśli jest to gąbeczka o bardzo drobnych oczkach idealnie nadają się do tego celu gąbeczki do makijażu.\nRóżowe ombre przedstawione w formie manicure hybrydowego jest propozycją dla każdej kobiety lubującej się w różu. Cieniowanie pozostawia efekt przenikania się kolorów dlatego manicure wygląda bardzo oryginalnie. Manicure ombre możesz wykonać samodzielnie w domu przy użyciu.\nMalowanie ombre wkradło się już w każdą strefę mody. Ostatnio również na paznokciach furorę robi lakier. Było już na szaro teraz znów na wiosennie.\nPrzecież ombre to włosy. Rózowe paznokcie ombre hybryda. środa 20 listopada 2013.\nGallery photos of the "Hybryda Paznokcie Ombre"\nOmbre Ombrepionowe Indigonails Chicabanana Mysummermelons\nOmbre Ombrenails Ombrenailart Ombrepaznokcie Paznokcieombre\nPastel Ombre Nails Lakiery Hybrydowe By Natalia Siwiec Indigo\nJak Zrobic Idealne Ombre Gradient Hybrydy Sophin Polska Cda\nAdded By Krystyna Banasiak 27 Instagram Post Hybrydanails\nStylizacja Paznokci Delikatna Hybryda Ombre\nAddictedto Nails Addicted To Nails Wiosenne Ombre I\nKolor J1 Od Laboom Polska Autumn Pink Pinknails Ombre Ombrenails\nTags: male tatuaze na dloni, luźne warkocze na wesele, manicure french, male tatuaze czaszki, male tatuaze na reke meskie, manicure french natural nails, malutkie serduszko tatuaż, luźny warkocz na ślub,\nRelated Posts of "Hybryda Paznokcie Ombre"\njaka fryzura do owalnej twarzy damska\nJak zrobić manicure ombre hybrydami zarówno poziome jak i pionowe. Było już na szaro teraz znów na wiosennie. Jeśli będziesz się spieszyła paznokcie mogą nie wyjść zbyt fajnie i gwarantuję ci że szybko się zrazisz do paznokci ombre.\nfryzura lob jak obciąć\nKońcowy efekt który zobaczysz na swoich paznokciach na pewno zrobi na tobie wrażenie ujrzysz nowe światło i wygląd swoich paznokci. Malowanie ombre wkradło się już w każdą strefę mody. Mianowicie jest to sposób koloryzacji i zgodnie z tym jak wiele osób to kojarzy głównie sposób koloryzacji włosów.\nCieniowanie pozostawia efekt przenikania się kolorów dlatego manicure wygląda bardzo oryginalnie. środa 20 listopada 2013. Ombre wykonuje się malując paznokcie różnymi kolorami lakieru jaśniejszym i ciemniejszym lub odcieniami jednego koloru.\ntatuaże serca z imionami\nNiedawno na instagramie zapowiadałam wam że znów mam ochotę zrobić ombre na paznokciach pierwsze moje podejście było w zdecydowanych nasyconych kolorach a dziś pokażę wam coś zupełnie innego. Tutaj należy wyjaśnić znaczenie słowa ombre. Dzisiaj mały tutorial jak krok po kroku zrobić ombre hybrydą z 3 ech kolorów.\nOstatnio również na paznokciach furorę robi lakier. Wracamy z kolorem. A czy jest coś bardziej wiosennego niż różowo żółte ombre.\nfryzury krótkie damskie po 50\nRóżowe ombre na kwadratowych paznokciach pokazuje nam jak pięknie może wyglądać połączenie pudrowego różu z odcieniami nieco ciemniejszymi czyli rubinem maliną czy amarantem. Połączę delikatne pastelowe róże oraz brzoskwiniowo koralowy odcień. Zarówno fryzjerstwa wizażu jak i manicuru.\n1fryzury dla dzieci na wesele\n2zimowe wzory na paznokciach\n3koki fryzury na wesele\n6luźny warkocz na wesele\n7fryzury na cienkie wlosy\n8long bob prosta grzywka\n9fryzura irokez kobiecy\n10paznokcie kolorowe końcówki ombre


Koronawirus w Senacie. Zakażeni są Jan Filip Libicki, Artur Dunin i Ryszard Bober. Odwołano posiedzenia Sejmu i Senatu | Nowiny\nMagdalena Sroka, Porozumienie: Liderem jest Jarosław Gowin. Zachowanie Adama Bielana jest niedopuszczalne [rozmowa]\nPod koniec ubiegłego tygodnia władze Porozumienia Jarosława Gowina wykluczyły z partii europosła Adama Bielana i posła Kamila Bortniczuka. Następnie zwołując sąd koleżeński ogłosiły, że Jarosław Gowin od paru lat przewodzi partii bezprawnie oraz zadecydowały, że to Adam Bielan, jako przewodniczący konwencji krajowej, ma pełnić obowiązki prezesa Porozumienia. Nie zgadza się z tym jednak większość posłów i senatorów partii, którzy pozostają przy Gowinie. Czy oznacza to kryzys przywództwa w jego partii? Czy koalicja rządząca jest stabilna? O tym, co dzieje się w partii tworzącej Zjednoczoną Prawicę, mówi "Dziennikowi Bałtyckiemu" Magdalena Sroka - rzeczniczka Porozumienia oraz pomorska posłanka klubu Prawa i Sprawiedliwości.\nmagdalena sroka porozumienie


„Makbet” Williama Szekspira to uniwersalna tragedia opisująca mechanizm działania ludzkich żądzy sławy, władzy i – nie bójmy się na to wskazać – posiadania majątku. Już w czasach swego powstania – w wieku XVII – dramat Szekspira był historyczną opowieścią z zamierzchłej przeszłości, opowiadał bowiem historię na poły legendarnego króla Szkocji, który miał żyć w wieku XI. Szekspir odwołując się do zamierzchłej już dla niego historii, uwypuklić mógł uniwersalny wymiar tej opowieści. Bez wdawania się w szczegóły miejsca i czasu mógł przedstawić sedno działania niszczących żądz wobec ludzi, którzy zdawać mogli się zrazu prawymi czy nawet szlachetnymi.\nProwadząc rozważania o wpływie Lady Makbet na jej męża, niewątpliwie zacząć należy od krótkiej analizy osobowości samej Lady Makbet. W pierwszym akcie dramatu daje się ona poznać jako zło wcielone. To ona, co niezbicie wynika z podanej do analizy sceny piątej aktu pierwszego, jest głównym motorem zabójstwa króla Dunkana. Do głębi przejmuje jej mroczna modlitwa-apostrofa do duchów ciemności, w której zawiera bohaterka mroczne wezwania o wsparcie ciemnych mocy w planowanym przez nią zabójstwie króla. Z tych słów bohaterki wyłania się portret osoby pozbawionej skrupułów. Lady Makbet wyrzeka się właściwych dla swej płci delikatności, wrażliwości, empatii i jawi się jako brutalny zabójca, który nie cofnie się przed niczym dla osiągnięcia wytkniętego sobie celu. Z tego fragmentu wyziera już nawet nie obraz kobiety czynu, ile istoty amoralnej, zepsutej do głębi, która dla zaspokojenia własnych ambicji gotowa jest do posunięć najpodlejszych.\nCzy jednak Lady Makbet jest w rzeczywistości istotą amoralną? W świetle finału dramatu i przedstawionych również do analizy scen aktu piątego, należy udzielić na to pytanie odpowiedzi przeczącej. Pasja ambicji, która pchnęła Lady Makbet do sprowokowania i uczestnictwa w królobójstwie nie stanowi jedynego ani nawet dominującego rysu jej osobowości. Żądza, która popychała ją do morderstw tylko zaślepiała bohaterkę, każąc jej lekceważyć sumienie, które przecież jednak posiadała. Skutkiem dokonanego zabójstwa na królu i jego sługach były nie tylko wyrzuty sumienia, ale i obłęd, w który Lady Makbet z czasem popadła.\nNie można zatem mówić, iż bohaterka Szekspirowskiego dramatu pozbawiona jest sumienia czy ludzkich uczuć. Katusze, które przeżywa pod wpływem rozpamiętywania zbrodni, w jakiej wzięła udział, pokazują, że jak każdy przeciętny człowiek podlega ona osądowi własnej moralności, którą zdecydowała się pogwałcić. Dlaczego zatem zdobyła się na tak fatalny krok i postąpiła wyraźnie wbrew sobie?\nSądzę, że najbliższą prawdy odpowiedzią będzie wskazanie na zgubną w życiu Lady Makbet rolę ambicji. Niewiasta ta dała się opętać żądzy władzy, posiadania i potrzebie blichtru. Realizowała ją za pośrednictwem oddziaływania na swego męża – jako kobieta w czasach głębokiego średniowiecza nie miała bowiem szerokich możliwości samodzielnego zaspokajania własnych aspiracji. Ta niepohamowana żądza władzy, zaszczytów, dostojeństw, splendoru i majątku kazała Lady Makbet zapomnieć o tym, iż istnieją nie tylko prawa, ale i zasady moralne, jakim podlega każdy człowiek bez względu na to, czy czyny jego spotkają się z prawnymi konsekwencjami. Złudne poczucie bezkarności – Lady Makbet rozumowała bowiem, iż nikt nie osądzi jej za morderstwo króla, jeśli jej własny mąż stanie się kolejnym królem – sprawiło, że oddała się ona ogarniającym ją pasjom bez reszty. Mylnie sądziła, że formalna bezkarność oznacza faktyczny brak konsekwencji podejmowanych przez nią czynów rażąco amoralnych. O skutkach tego błędu, skutkach nieodwracalnych, przekonać się miała dopiero po spełnieniu zbrodni. Choć nieukarana przez ludzi, ukarała się sama, popadając stopniowo w obłęd pod wpływem powracających i nasilających się wyrzutów sumienia.\nMając z grubsza nakreślony psychologiczny portret Lady Makbet – kobiety zaślepionej żądzą władzy i posiadania, ale mimo to kobiety wrażliwej, a nawet słabej – zastanowić się można nad sposobem jej oddziaływania na jej męża, Makbeta.\nMakbet w pierwszych scenach dramatu jawi się jako prawy rycerz i wierny poddany króla Dunkana. Sama Lady Makbet zarzuca mu posiadanie natury „zbytnio zaprawionej mlekiem dobroci”. Czy jednak żona Makbeta trafnie diagnozuje jego osobowość? Wątpliwości należy mieć tu znaczne. Jak trafnie zauważa Lady Makbet mąż jej jest człowiek niewolnym od dumy. I to dumy tego rodzaju, która popchnie i jego do czynów amoralnych, byle zaspokoić własne ambicje.\nNie jest zatem Makbet zdecydowanie lepszym człowiekiem niż jego żona. Być może tylko jest mniej afektowaną osobowością, lepiej potrafi ukrywać emocje i właściwe pobudki swoich działań. Zło, którego się dopuszcza tkwi w nim samym. Nie można powiedzieć, iżby nakłoniły go do niego obiecujące wróżby czarownic czy podżegania jego małżonki. Mroczne zamiary zostały tylko przez Lady Makbet nazwane, wyartykułowane i podsunięte przed oczy Makbeta. Źródła i przyczyny tych zamiarów tkwiły jednakże głęboko w jego własnej duszy.\nJakiż zatem był wpływ Lady Makbet na postawę i działania jej męża? Raczej nie należy przeceniać tego wpływu. Lady Makbet nie oddziaływała mocno na swojego małżonka. Ona była tylko swego rodzaju katalizatorem uczuć i pobudek, które już w Makbecie tkwiły, które wynikały z własnej jego mrocznej natury.\nNiewątpliwym uzasadnieniem dla tak zdiagnozowanego sposobu oddziaływania Lady Makbet na swego męża musi być i fakt, że stanowili oni zgodne i szczęśliwe stadło małżeńskie, nim jeszcze poważyli się wkroczyć na ścieżkę zbrodni. Czy gdyby Lady Makbet była urodzoną morderczynią a Makbet byłby rycerzem bez skazy stanowiliby dobraną parę? Czy różnica osobowości nie doprowadziłaby do zgrzytów, a może nawet i rozbicia ich związku? Czy Makbet tak łacnie dawałby posłuch podszeptom swojej żony, gdyby na dnie duszy i sam nie był zbrodniczym rozbójnikiem, który dla sławy, kariery i pieniędzy zrobi wszystko? Otóż odpowiedź na wszystkie te pytania sprowadza nas do konstatacji, że i Makbet to człowiek posiadający bardzo wyraźną skłonność do czynienia zła. Nie jest on bynajmniej jednostką dobrą i moralną, choć takie zrazu sprawia pozory. To nie żona zwiodła go na ścieżkę zła. Do zbrodni doprowadziły go pasje i żądze tkwiące w nim samym. A że dobrał godną siebie małżonkę, z którą zatracił się w spirali zbrodni, jest to zjawisko poniekąd oczywiste i zrozumiałe – ciągnie swój do swego i byłoby dziwne, gdyby gotowy na wszystko Makbet nie miał u swego boku równie zdeterminowanej małżonki.\nReasumując powyższe rozważania należy stwierdzić, że wpływ Lady Makbet na swego męża istniał niewątpliwie, ale był ograniczony. Para bohaterów Szekspirowskiego dramatu stanowiła dobrany duet urodzonych morderców ogarniętych manią władzy, posiadania dostojeństw i majętności. Wzajem oddziaływali na siebie, uzasadniając wobec siebie podejmowane czyny amoralne, do których być może z osobna nie byliby zdolni. Szekspir trafnie zdiagnozował, iż dobierając sobie życiowych partnerów, wbrew ludowemu porzekadłu, iż to przeciwieństwa się przyciągają, raczej wybieramy ludzi podobnych do nas samych. Lubimy bowiem w lustrze duszy naszej drugiej połowy zobaczyć cechy nasze własne. Takie przejrzenie się w osobowości drugiego człowieka wpływa na naszą samoakceptację i wzmaga w nas przekonanie, które przecież nie zawsze nam towarzyszy, iż droga, którą kroczymy przez życie jest słuszna i dobra, bo idąc po niej nie jesteśmy samotni, gdyż obok nas podąża i wspiera nas ukochana osoba. Choćby to wsparcie i miłość prowadzić nas miały do najgłębszych otchłani piekła


Ta Księga ma 1000 lat! Opisuje, że zaraz pojawią się Kosmici (NAGRANIE) - Zjawiska Niewyjaśnione\nTa Księga ma 1000 lat! Opisuje, że zaraz pojawią się Kosmici (NAGRANIE)\nHome » Bez kategorii » Ta Księga ma 1000 lat! Opisuje, że zaraz pojawią się Kosmici (NAGRANIE)\nNiektórzy ludzie twierdzą, że świat wygląda zupełnie inaczej niż nam się wydaje. Niektórzy mają na ten temat swoje przemyślenia, domysły, ale niektórzy tak naprawdę twierdzą, że mają na to dowody iż nie tylko uważają, że na Ziemi żyje coś niepokojącego, ale co więcej to widzieli. Tak właśnie wyznała ta osoba.\nTo wszystko dotyczy tego przewodu sądowego, który dotyczy pieniędzy i książki za jej stworzenie, które nie zostały wypłacone w pełni. Ta aktorka, która znana jest z kontaktów z byłym prezydentem USA twierdzi, że nie otrzymała w pełni pieniędzy. Adwokat jednak uważa, że nie ma ona racji i być może by w oczach zwierzchników była traktowana jako osoba niewiarygodna adwokat wyciągnął mroczne wyznania jakie swojego czasu opublikowała aktorka.\nDotyczy ona tego jak przez trudny czas widywała niepokojące istoty. One bardzo wpłynęły na jej życie i na zawsze je zmieniły.W pewnej chwili postanowiła się z tego uwolnić, ale to i tak niewiele zmieniło, bo to na zawsze ją zmieniło. Jej wyznanie naprawdę brzmi niepokojąco… Całe wyznanie w nagraniu poniżej:\nPolak ujawnia: Papież wie o istnieniu Kosmitów! „Mam dowód” (NAGRANIE)


Acha, jest jeszcze modlitwa!\nSprawozdanie ze spotkania Zespołu ds. Literatury dn. 09 lipca 2009 r.\nSpotkaliśmy się w PIK-u przy ul. Brazylijskiej 10 o godz. 18.00. Udział w spotkaniu brało 6 osób. Przywitaliśmy się tekstem "Jestem odpowiedzialny". Przekazałam informację od Delegata Służby Krajowej ds. Literatury o przyjęciu przez BSK do druku 3000 sztuk "Modlitwy XI kroku". Pozostałe informacje z Komisji Literatury SK będą umieszczone w Skrytce. Rozmawialiśmy o ciągłym zapotrzebowaniu na artykuły do Mityngu zgodne z formułą naszego biuletynu - jest to mityng pisany, więc i zasady wypowiedzi są takie same - nie krytykujemy, nie oceniamy, nie polemizujemy, piszemy o własnych doświadczeniach z drogi ku trzeźwości i z pełnionych służb.\nPrzypominamy o możliwości napisania przez Was historii powstawania grup w naszym Regionie w cyklu "Nasze korzenie"- nie wszystkie grupy doczekały się opisu. W Archiwum Regionu i w biuletynie wciąż jest miejsce. Przypominamy również o nowym cyklu krótkich (kilku zdaniowych) wypowiedzi na temat: "Co chciałbym powiedzieć nowemu na jego pierwszym mityngu." Zdaniem Zespołu jest to doskonałą okazja do niesienia posłania przez każdego AA - zgodnie z V Tradycją i 12 Krokiem - nawet przez osoby, które wciąż nie mają odwagi wypowiedzieć się na głos w salce mityngowej lub uczestniczyć w innej formie realizacji niesienia posłania. Dziękujemy za liczną korespondencję przyjaciołom zza krat. Dzięki Waszym listom rubryka "Zza krat" wciąż jest aktualna.\nPrzypominamy o rozpoczynającym się cyklu warsztatów na temat służb, z których zapiski będą nam pomocne do zredagowania kolejnego "MITYNGU SŁUŻB" - tym razem poza grupą - Inter grupa, Region, Służby Krajowe. Już w sierpniu zaczniemy od omówienia warsztatowego tematu "Wzrastanie w służbie - służby intergrupy". Warsztat ten odbędzie się w PIK przy ul. Brazylijskiej 10 o godz. 15.00 w sobotę 08.08.09 r. Zachęcamy do udziału wszystkich - tych, którzy pełnili, pełnią służbę i tych, którzy wciąż nie mają śmiałości służyć na szczeblu poza grupą lub może chcą, tylko brakuje im informacji. Tak jak dzielimy się doświadczeniem w utrzymaniu trzeźwości, tak samo podzielmy się doświadczeniem ze służby, która przyczynia się do dbania o nasze wspólne dobro jakim jest Wspólnota AA.\nPrzewodnicząca Zespołu ds. Literatury - Gosiali\nLetni, upalny wieczór…\nMoje wnuczęta poczęły się, kiedy ich babcia zakręciła swoją butelkę. Króciutka i kruchutka była ta moja trzeźwość, gdy przeżywałam ich narodziny. Potem godziny, dni, miesiące dzielenia się matczynym doświadczeniem – moje dzieci o dziwo pytały, chciały słuchać. Odzyskiwałam powoli ich zaufanie. A dziś? No właśnie… Jest upał. Źle go znoszę fizycznie – nogi puchną, zawroty głowy, serce z trudem pompuje krew. Uroczystość rodzinna. Spacerowy nastrój. Idziemy całą grupą. Wnuczęta moje biegają. To jedno, to drugie biegnie pierwsze. Są równolatkami. W pewnym momencie Wnuczek pobiegł na tyle szybko, że Wnusia nie mogła go dogonić. Widać na jej twarzy ból przegranej. Są łzy jak grochy, z nosa bąble lecą, nie może złapać tchu, gdy zanosi się płaczem. To jedna, to druga osoba z rodziny chce ją uspokoić. Pocieszyć. Na nic miłe słowa, na nic uśmiechy. Wnusia buntuje się, nie chce słuchać. A płacz przeradza się w histerię. Wszyscy poszli do przodu, my zostałyśmy. Nie chciała do mnie podejść. Płakała i krzyczała – „nie mogę go dogonić!!!” i cofała się. Dzieliła nas odległość ok. 10 kroków. Bez uśmiechu, spokojnie, bardzo poważnie, głośno i wyraźnie powiedziałam do niej: „Tak, zgadza się, on jest szybszy. Trudno go Tobie dogonić. Ale może podasz mi rękę? Może spróbujemy razem pobiec? Może we dwie, razem go dogonimy?”. Wiecie…na policzkach mojej Wnusi wciąż były łzy. Podeszła do mnie. Wytarłam jej nos. Najpierw podała rękę i zaczęłyśmy biec razem. Potem poczuła się pewnie. Pobiegła sama a ja obok niej. Trudny ten mój bieg był – upał, nogi spuchnięte. Ale Wnusia biegła uśmiechnięta. Dogoniłyśmy Wnuczka. Ucieszył się. Bieg dokończyliśmy we troje – w obu dłoniach miałam ich malutkie rączki. Nie wyrywały się do przodu, nie zostawały w tyle. Uśmiechaliśmy się do siebie.\nNic nadzwyczajnego. Ot, historyjka z mojego trzeźwego życia. Ale czy mogłabym ją dziś Wam opowiedzieć, gdybym piła? Czy uczestniczyłabym w życiu moich dzieci i wnucząt? Czy cieszyłabym się ich wzrastaniem? Ale jest jeszcze coś w tej historii dla mnie ważne. Wyniosłam pewną naukę z przebywania z Wami Drodzy Przyjaciele w AA. Podzieliłam się tą wiedzą z moją Wnuczką – nie wykładem lecz działaniem. Kiedy mi bywa smutno i źle, gdy cel, który sobie wyznaczam zamiast zbliżać się, oddala. Kiedy nadzieja gdzieś chowa się w czarnym kącie a mi sił brakuje, wyciągacie do mnie rękę. Słyszę dobry, ciepły, motywujący głos na mityngu, w słuchawce telefonu.\nAle dziś mogę też i ja tę rękę podawać - służąc, dyżurując przy telefonie, pisząc ten artykuł.\nWiem, wiem…pamiętam…i mnie też było trudno poprosić o pomoc, jeszcze trudniej ją dać komuś innemu. Ale, gdy zaufałam tak, jak to zrobiła moja Wnusia i gdy uchwyciłam pomocną dłoń, to…to już mi łatwiej dobiec, dojść, doczłapać do celu. A moim celem jest utrzymać trzeźwość. Czego sobie i Wam życzę.\nPozdrawiam Was ciepło – Gosiali.\nW chwili gdy to piszę jestem w 48 dniu mojego niepicia. Dzieciak w trzeźwieniu. O tym, że jestem alkoholikiem wiedziałem już od dawna, ale było mi z tym dobrze. Pewnie tak jak wielu po prostu lubię chlać. Postanowiłem wziąć się za siebie po ostatnim wybryku i wielodniowym wyjazdowym ciągu. Chodzę z własnej woli na mityngi AA, na terapii nie byłem, za sponsorem się rozglądam. Zaczynam rozumieć czym to moje "lubienie chlania" się kończy. Do czego mnie doprowadziło. Postanowiłem nieśpiesznie przyglądać się programowi 12 kroków. Chyba już na nie czas. I natychmiast utknąłem.\nPopytałem już parę osób, ale nadal nie rozumiem jak lepiej poradzić sobie z zaakceptowaniem drugiej części pierwszego kroku ? Nie mam najmniejszych wątpliwości co do tego, że utraciłem kontrolę nad alkoholem. Że jestem bezsilny wobec alkoholu. Mam aż nadto przykładów dla siebie tego faktu. Pytanie mam do siebie i do Was czy utraciłem również kontrolę nad życiem ?\nPo pierwszych mityngach, po lekkim wchłonięciu w siebie atmosfery AA moje pierwsze wrażenie było że nie upadłem tak nisko jak inni w swoim alkoholizmie. Teraz, po zastanowieniu, zaczynam rozumieć że doświadczenia innych, poziom ich upadku nie ma dla mnie żadnego znaczenia. Co za różnica dla mnie jakie dna osiągnęli inni. Wiem do jakiego dna doszedłem ja w trakcie ostatnich lat. Na pewno nie chciałbym znaleźć się ani milimetra niżej niż dno, które już poznałem !\nsię ani milimetra niżej niż dno, które już poznałem !\nAle do pytania właściwego. Na czym polega w moim przypadku utrata kontroli nad życiem ? Cały czas robiłem jakąś tam kasę, karierę, mam nie rozbitą rodzinę nadal. Przez cały czas picia ślizgam (ślizgałem ?) się na granicy "picia kontrolowanego". Przynajmniej takie są moje własne wrażenia.\nWieczorny powrót z imprezy firmowej. Ostatni gość. Do domu „na bani", dopicie do maksymalnych wartości dozwolonych przeze mnie samego w tygodniu. Rano do pracy, następny dzień. Guma, kawy, tabletka od bólu głowy i maskowanie roboty do popołudnia. Bo myśleć na kacu to ja nie potrafię.\nA w weekend oczywiście max tego co się da wychlać udając przed żoną, że to tylko parę piwek. Tylko ja wiem ile pochowanych butelek jest w skrytości garażu, samochodu, spiżarki.\nZasadniczy tatuś, który rano zajmuje się odpowiedzialnym wychowywaniem dzieci, wprowadzaniem dyscypliny, mądrymi rozmowami, wieczorem zamienia się w turlającego po podłodze ochlapusa. Owszem, w swoim przekonaniu zabawnego, ale dzieci nie potrafią zrozumieć co się z Tatusiem dzieje. Skąd taka zmiana ? A ja się bawię....... jeszcze mam w garażu trzy puszki.........żałość.............Jeśli to nie jest utrata kontroli nad życiem to co nią musiałoby by być ? Obrzydzenie do samego siebie mnie bierze.\nPo co o tym wszystkim piszę. Bo te początki rozumienia i akceptacji swojej sytuacji, to w drugiej części kroku, to mam dopiero po rozmowach z innymi AA. Najwygodniej było mi po prostu stwierdzić, jest kasa, jest dom, znaczy mam kontrolę. Jestem inny !\nJuż wiem, że alkoholizm to choroba zaprzeczeń. Ponieważ Internet i mityngi pełne są „innych" o czym łatwo usłyszeć i przeczytać, postanowiłem jednak nad moją obserwacją o inności pochylić się głębiej. Dopiero przez to, że udało mi się, zmusiłem się do wniknięcia głębiej w temat. Zrozumiałem, że utrata kontroli u mnie również nastąpiła. Może nie straciłem kontroli nad przynoszeniem do domu pieniędzy, ale nie tylko z tego składa się przecież życie. Dojście do tej obserwacji to też wynik dopiero ostatnich tygodni. Nie przeczytałem całej książki od lat, a kiedyś czytałem po parę na tydzień. Jeśli to nie jest utrata kontroli to co do ch...ry musi nią być ? Na co mam jeszcze czekać ?\nCzy jestem już bliski zaakceptowania faktu utraty kontroli nad własnym życiem ? Czy można w 1.5 miesiąca uporać się z pierwszym krokiem. Hmmm. Wątpię. Jeden rok na jeden krok. Mi się nie śpieszy nigdzie. Poboksuję się z tym jeszcze. Martwię się teraz tym jakie szkody poczyniłem w psychice swoich dzieciaków, jak je pomalutku naprawiać. Zwłaszcza u najstarszej która widziała najwięcej. „Tata, po co ty znowu pijesz te piwa ?". A ja udaję, że to takie niewinne. Zakłamanie, ściema, nawet przed samym sobą. Normalnie to słucham tego co dzieci mówią do mnie, no ale chyba nie w przypadku alkoholu...przesada ?.....Echh.\nJestem dzisiaj mądrzejszy o parę trzeźwych miesięcy. Jestem mądrzejszy o nawrót jeden chyba, o godziny spędzone ze sponsorem, mityngi.\nPo napisaniu kilku prac na temat rzeczy, o których bardzo bym chciał zapomnieć, po rozmowach z ludźmi z AA, patrzę inaczej trochę na krok pierwszy. Wierzę, że i w przyszłości moje spojrzenie na niego będzie się zmieniało.\nNa początku bezsilność wobec alkoholu traktowałem bardzo wąsko. Jako brak zaufania do siebie po wypiciu pierwszej kolejki. Byłem pogodzony z tym, że jestem uzależniony od alkoholu jako substancji i nie chciałem próbować wypić pierwszego kieliszka. Miałem aż nadto dowodów na to, że nie jestem w stanie w takich sytuacjach powstrzymać się przed wypiciem drugiego.\nPo tych wszystkich moich pracach wykonanych, myślę o bezsilności znacznie szerzej. Mój alkoholizm to nie tylko to, że po pierwszym kieliszku zawsze chcę się napić drugiego. To fakt że alkohol potrafi przejąć nade mną kontrolę kiedy tylko zechce ! Może doprowadzić mnie do wszystkiego. Upokorzyć, doprowadzić do utraty zdrowia, godności, wolności. Może zrobić ze mną wszystko jeśli będzie chciał! Alkohol to cała masa szkód, upokorzeń przez które przeszedłem sam i przez które przeprowadziłem innych. W tym tych, których najbardziej kocham. Nie będę tu rozwijał tych wątków, ale mam spisanych kilka przykładów takich sytuacji, o których tym razem już chcę pamiętać. To że zmusiłem się /chciałem zapisać te przykłady, po pierwszym wewnętrznym buncie, wzmocniło mnie. Ten bunt omal objawił się nawrotem. Byłem zły na siebie, na program, na sponsora, że muszę takie brudy z siebie wyciągać. Dziś gdy już jestem za tym, pogodzony z przeszłością wewnętrznie, wiem że pamięć tych historii mnie wzmacnia. Nie chcę o nich zapominać.\nGdy piłem to chciałem wyrzucać z pamięci wszystkie „wpadki". Sytuacje kiedy „przegiąłem" jak to wtedy nazywałem. Nie zauważałem szkód, które mnie spotkały, pamiętałem tylko o tej bardzo krótkiej, samolubnej, hedonistycznej liście korzyści które przynosił mi alkohol.\nCo do drugiej części kroku. Po piciu, bardzo prostą drogą zmierzałem do autodestrukcji coraz większej. Nie czytałem książkowej historii Dr Jekylla i Mr Hyde'a ale wiem, że alkohol zamieniał mnie w takiego Mr. Hyde'a bez względu jakie były moje „trzeźwe" plany. Zawsze pamiętałem o tych\nCo do drugiej części kroku. Po piciu, bardzo prostą drogą zmierzałem do autodestrukcji coraz większej. Nie czytałem książkowej historii Dr Jekylla i Mr Hyde'a ale wiem, że alkohol zamieniał mnie w takiego Mr. Hyde'a bez względu jakie były moje „trzeźwe" plany. Zawsze pamiętałem o tych sytuacjach kiedy moje picie kończyło się kacem, lekkim moralniakiem, sama słodycz.\nNie chciałem pamiętać tych momentów kiedy wychodziła ze mnie bestia Pamiętam takich sytuacji wiele, przypominam sobie coraz więcej i nie chcę kiedykolwiek już ryzykować że moje jedno piwo zakończy się czymś takim. Bo co do tego że ja-świadomy nie będę mógł powstrzymać Mr. Hyde'a nie mam żadnych wątpliwości. Nie chodzi mi tu o jakieś schizofreniczne zachowania. Raczej o to że ja-pijany potrafiłem złamać wszystkie granice, bariery wyznaczone sobie przed piciem. Moja zabawa sprowadzała się do zwalenia pod stół, za wszelką cenę, bez względu na otoczenie czy konsekwencje.\nMój sponsor pytał czy uważam, że jestem gotów do postawienia pierwszego kroku. Ja jeszcze chcę to przemyśleć i wbić sobie głęboko w żołądek. Nie tylko w głowę. Dzielę się z Wami bo myślę, że za Wasze odpowiedzi, za Wasze pochylenie się nade mną jestem Wam to winien.\nnade mną jestem Wam to winien.\nCałe życie ceniłem sobie wolność. Wolność dla siebie i wolność która należy się innym ludziom. Każdemu. To jedna z najważniejszych dla mnie wartości. Wolność wyboru. Moje wątpliwości co do utraty kontroli nad życiem chyba są związane z tym, że nigdy tej wolności wyboru nie chciałbym się wyrzec. Z tego mojego umiłowania wolności chyba wyciągnąłem wniosek dla siebie że ja i tylko ja mam prawo do kierowania własnym życiem. Rozumiem teraz inaczej trochę kierowanie własnym życiem. Moja wolność wyboru nie kłóci się z tym, że tak naprawdę moim życiem kieruje Siła Większa, a nie ja. Trochę to zabawa słowami, ale jest w tym inne spojrzenie. Bardziej pasowało by mi gdyby krok był sformułowany „nigdy nie kierowaliśmy własnym życiem”. Wtedy rozumiałbym bardziej wpływ Siła Większa na swoje życie i na brak mojej nad życiem kontroli. Nie mam wątpliwości co do tego że mój los, moja trzeźwość, moje życie jest mi podarowane przez Boga, jakkolwiek go pojmuję, i że żyję dlatego że on tak chce. Jestem wolnym człowiekiem, człowiekiem który, o ile nie szkodzi innym, może żyć tak jak chce. Moja wolność sprowadza się do tego co robię z podarowanym mi czasem. Nigdy się tego nie wyrzeknę. Alkohol odebrał mi tę wolność. Poddając się nałogowi, popadając w uzależnienie od alkoholu, sam sobie tę wolność odebrałem. Nie byłem wolnym człowiekiem gdy zamieniałem się w Mr Hyde’a. Nie podejmowałem wolnych, mądrych decyzji wtedy kiedy niedobre emocje wywołane alkoholem pchały mnie do rzeczy których nie chciałbym robić dzisiaj. Nie byłem już człowiekiem dokonującym wolnych wyborów kierowany alkoholem ale niewolnikiem choroby. Wbrew temu, że cały czas wydawałem się sobie wolnym. Wydawałem się sobie wolnym dopóki nie osiągnąłem swojego dna i nie zacząłem trzeźwieć.\nTak. Jestem bezsilny wobec alkoholu i utraciłem kontrolę nad własnym życiem. I dobrze mi z tym.\nMiron - alkoholik\nJakkolwiek go pojmuję?\nNasze mityngi AA – spotkania, często odbywają się w salach wynajętych od „Kościoła” i to nie tylko katolickiego. Wszędzie tam, gdzie można tanio uzyskać dostęp do jakiegoś sensownego lokalu tam lokuje się AA. Czasem są to sale urzędu gminy, czasem ośrodków lecznictwa odwykowego. Czy jesteśmy całkiem nie zależni płacąc za te wynajmy symboliczne kwoty?\nMyślę że nie do końca niezależni. Wielu właścicieli sal udostępnia je nam po kosztach, ze względu na przesłanie AA, widząc jak wiele dobra z nich wynika.\nWydaje mi się, że zarówno Oni (właściciele) jak MY alkoholicy, mimo różnych wypaczeń, chcemy dobrze a więc staramy się być lepsi dla siebie w trzeźwym życiu.\nGdzieś poza świadomością, wyczuwalna jest dobra intencja AA i wynikająca z tego przychylność, mimo różnych uprzedzeń i mitów o alkoholikach, otwierają się przed nami drzwi urzędów. Wiele razy wyczuwałem sympatię i zrozumienie od „zdrowych” ludzi. Osobiście spotkałem się wiele razy nawet z pewną uniżonością, szacunkiem, gdy okazywało się, że jestem nie pijący i pokonałem przymus picia. Zawsze mnie to uznanie krępuje.\nJestem pewien, że dobro przyciąga i prowokuje życzliwość. Te dobre, prądy, to niewidoczne „to coś”, ja na swój użytek nazywam głosem Boga, to podpowiadanie, słyszalne gdzieś w głębi duszy sprawia, że częściej postępuję zgodnie z „TYM” sumieniem. Tak go na dziś pojmuję. Zdolność do bycia lepszym niż za czasów picia.\nNieraz ktoś, cud swojej odnowy duchowej wiąże z konkretnymi postaciami, np.: katolickiej religii bądź terapeuty lub jakiejkolwiek innej zależności (siły wyższej).\nHymny dziękczynne wyrażane na mityngu AA „Matce Boskiej”, czy Jezusowi Chrystusowi, Buddzie czy innemu konkretnemu Bogu, mimo że bliskie, wywołują we mnie niechęć do słuchania. Odzywa się we mnie niezrozumiała przekora.\nTaka głośna forma wygłaszanej wdzięczności budzi we mnie nieufność w jej szczerość.\nCzasem wydaje mi się, że to na pokaz, dla szpanu, chwały? Nie wiem tego do końca dlaczego źle mi się takich hymnów słucha na spotkaniu AA. A niech to sobie będzie nawet najświętsza prawda. Po prostu jakoś mi nie pasuje.\nSam staram się tak nie robić, i nie wiem czy moja wiara jest zbyt słaba, czy lękam się głośno wyznać prawdę, może jestem fałszywy?\nPodobnie jest kiedy przy różnych aaowskich uroczystościach, rocznicach składa się podziękowania, za służbę, za pomoc, za wsparcie, za użyczenie itp…głosi się dziękczynne formuły .\n. Powiem szczerze, że nie bardzo lubię rocznice. Trudno mi uwierzyć w tę wdzięczność. Ugruntowało się we mnie pojęcie, że wiarę wyznaje się w ciszy, że jest to bardzo intymna sfera, moja własna. Jeśli chce być dobry to nie muszę tego wszech okazywać i deklarować. Raczej chcę pozostawać w cieniu, choć to nie łatwe. Starać się czynić dobro, z zamiarem odwdzięczenia się, zadośćuczynienia za łaskę, nie zaś kończyć na deklaracjach. Nie bardzo wiem czy to słuszna, czy fałszywa droga pojmowania? Nie wiem jak to będzie dalej, ale Bóg jakkolwiek go pojmuję, wydaje mi się sugestią abym nie narzucał swojego pojmowania innym. Mam wrażenie, że czasem spory o Niego, bardziej dzielą niż zbliżają a tym czasem, kto to wie z nas żyjących, jak jest poprawnie?\nWydaje mi się, że nawet próba określenia Boga, może być pychą!\nZnam mityngi, gdzie usiłowano wprowadzić modlitwę „Ojcze Nasz” i wzbudziło to wiele emocji i podzieliło grupę. Znam ją od mojej Mamy, wiele razy odmawiałem – a jednak przeszkadza mi podczas spotkania AA. Dlaczego? Nie umiem wyjaśnić.\nPodobno tam w zarodku, w Ameryce to dość częsty zwyczaj. Ale mnie przeszkadza.\nNie byłem na mityngu w Turcji, lecz chciałbym zobaczyć swój wyraz twarzy, gdy takie spotkanie było by zdominowane przez obrzędy muzułmańskie?\nPamiętam jak jeszcze nie dawno czytano powszechnie teksty z „24-godziny” gdzie na każdy dzień jest przewidziana modlitwa! Czy to coś złego? Nie! Przecież wielu pomogło! Był czas kiedy nic innego nie było! To skąd ta moja, niechęć?\nMoja ścieżka do Boga była ( jest ?) długa i wyboista. Moje z nim relacje były różne z mojej strony. Od zaprzeczania jego istnieniu, przez pogodzenie się z istnieniem siły wyższej aż do czasami realnego odczuwania obecności Boga w życiu codziennym.\nJako dzieciak zbuntowałem się. "Boga nie ma" ogłosiłem kiedyś w okolicach trzeciej, piątej klasy. Moja mama powiedziała mi wtedy „może i nie ma”. Chodź nadal na religie i słuchaj. Mądrze zrobiła.\nIstnienie jakiejś siły wyższej zacząłem znów dopuszczać jako zaczytany w książkach Science-Fiction nastolatek. Siłą rozpędu, jak wszyscy wokół mnie, przeszedłem przez bierzmowanie, ślub kościelny. Miałem co najwyżej letni, płytki stosunek do Boga i Kościoła. Modliłem się zawsze, ale raczej na zasadzie „na wszelki wypadek”. Ponownie zacząłem chodzić do Kościoła, gdy zaczęła cokolwiek rozumieć o życiu moja najstarsza córka. Czułem się odpowiedzialny za nią. Za to żeby nie była tak letnim katolikiem jak ja. W miarę chodzenia do Kościoła moja wiara zaczęła jakoś tam lekko się ocieplać. Ale żadnych spektakularnych obserwacji. Cały czas przecież piłem. Pamiętam te razy, kiedy krępowałem się wejść na mszę bo śmierdziałem alkoholem po wczorajszym. Bałem się żeby nie wypadło tak, że ksiądz zbierający na tacę uklęknie w czasie Podniesienia właśnie koło mnie a ja będę jak zwykle śmierdział. W końcu niedziela rano to śmierdziałem zawsze. Często nie byłem w stanie dotrzeć do kościoła po szczególnie „udanych” wyczynach. Pod koniec mojego picia trafiłem do kościoła mocno pijany. Taki już dla siebie święty byłem, a właściwie systematyczny, że w każdą niedzielę musiałem pokazać się w kościele. Więc wtedy, pijany, wszedłem również do kościoła 5 minut przed końcem mszy i uciekłem zaraz po błogosławieństwie do knajpy. W pierwszym tygodniu mojego trzeźwienia, po moim upadku byłem chrzestnym. Ręce mi się telepały, sumienie nie dawało spokoju, ale byłem ojcem chrzestnym, poszedłem do komunii bo tak wypadało. Takie to moje pijackie praktyki.\nJa kiedyś pozwalałem Bogu na interakcje ze mną tylko w czasie kiedy było to dla mnie wygodne. Wtedy kiedy chciałem. Czyli kilka razy ( albo wcale) w ciągu dnia czy tygodnia. Wtedy kiedy byłem w kościele, wtedy kiedy „klepałem paciorek”. Dawałem mu swoje 3 minuty z rana. Z wieczora już zwykle nie, bo zapominałem, bo byłem wstawiony albo pijany. W innym czasie lepiej żeby Bóg mnie nie widział. Jego nie było a w każdym razie był daleki, nieobecny, ślepy na to co robiłem. Taki miał być. Takie mu miejsce wyznaczyłem w swoim życiu. Masz być kiedy się do Ciebie odezwę a w pozostałym czasie Cię nie ma.\nPraca nad krokiem pierwszym i drugim w bolesny sposób ściągnęła mnie z roli na której się ustawiłem. Roli kierownika świata. Gdy zaakceptowałem fakt że stałem się bezsilny wobec życia, że potrzebuję pomocy nagle pojawiło się w moim świecie miejsce na centralną postać tego wszystkiego. Boga. Boga który nie dość że cały czas był, jest i będzie to jeszcze jest centralną postacią wszystkiego.\nMój Bóg jest dobry. Jest moim przyjacielem a nie surowym sędzią. Przede wszystkim kochającym rodzicem niż strasznym starcem którego gniewu należy się obawiać. I wcale nie jest taki zajęty wszystkimi innymi ludźmi jak mi się kiedyś wydawało. Ma dla mnie czas zawsze wtedy kiedy go potrzebuję. Wie o mnie wszystko. Ustawienie Boga w centralnym miejscu pozwoliło mi zrozumieć że to on jest panem mojego życia. Że on zna lepiej mnie niż ja sam siebie. Jeśli to on stworzył świat i mnie to ja nie muszę kombinować. Ja już nie muszę wszystkiego wiedzieć, mogę mu oddać stery i tylko starać się spełniać jego wolę w stosunku do mnie. To było dla mnie niewyobrażalne kiedyś. To ja, będący pępkiem wszechświata, pozwalałem Bogu lub nie pozwalałem gdy nie było to dla mnie wygodne na zaglądanie w moje życie.\nTeraz rozumiem że to on mnie stworzył, wbił mi w duszę prawa naturalne, 10 przykazań, jak zwał tak zwał. Stworzył mój kręgosłup moralny, sumienie. Duszę. Dał i daje mi wskazówki jak żyć dobrze. Dał mi narzędzie w postaci uczuć którym codziennie mogę się kierować. Uczucia to moje SMS’y bezpośrednio od duszy, od Boga. Jako chory człowiek, alkoholik nie potrafiłem sobie radzić ze swoimi emocjami. Traktowałem je jako coś niedobrego. Zwłaszcza te złe. Nerwy, złość. Jeżeli miałem napad złości to jedynym lekarstwem dla mnie było zemścić się nad tym kto taką złość we mnie wywołał. Zrobić mu jakiś numer, dogryźć, odwzajemnić się pięknym za nadobne. Cała uwaga moja w takiej sytuacji skierowana była na drugiego człowieka czy na sytuację. W momencie gdy zaczynam swoje uczucia traktować jak wskazówki, płynące bezpośrednio od Boga, moje boskie SMS’y, wiem że to Pan Bóg daje mi sygnał poprzez uczucia o tym że coś robię nie tak. Że moja dusza krzyczy do mnie uważaj ! Jesteś w złej dla siebie sytuacji ! Zrób coś z tym. Robisz sobie krzywdę. Odchodzisz od moich boskich zamiarów w stosunku do siebie ! Mój przyjaciel, dobry Bóg, bez względu na to co mnie spotyka chce mojego szczęścia. Nawet jeśli mnie doświadcza w danej chwili nie robi tego bez przyczyny. Jak dobrotliwy ojciec. Chciałby żebym dążył do spokoju, może pogody ducha kiedyś w przyszłości. Jego kierowanie mną poprzez uczucia przywodzi mi na myśl kawałek z dezyderaty „Bądź sobą, a zwłaszcza nie zwalczaj uczuć….”. Pan Bóg wszczepił we mnie kawałek siebie. W postaci duszy wypełniającej każdą cząstkę mojego ciała. Dał mi kawałek siebie. Jest ze mną zawsze i wszędzie. Dając mi duszę dał mi jednocześnie miejsce do którego mogę zwrócić się w każdej sytuacji.\n. Dał mi rozum i sumienie. To połączenie daje mi fantastyczne możliwości prowadzenia dialogu wewnętrznego. W końcu inteligencja, dana mi przez Boga też ma służyć mi jako osobie ludzkiej. Bóg chciał żebym myślał, kombinował. Żebym był twórczy, kreatywny ale i wątpiący. Zauważając w sobie cząstkę Boga zawsze mogę się zwrócić do swojego sumienia. Do duszy. Zapytać, co mógłbym zrobić tu i teraz. To fantastyczne odkrycie dla mnie i uczucie pełnego obrazu siebie jako człowieka.\nPotulice, 22. Czerwca 2009 rok\nPostanowiłem do Was napisać, gdyż pewnego dnia wpadł mi w ręce wasz biuletyn Regionu Warszawa MITING. Co prawda niezbyt świeży, bo numer 7/133/08 i tam na stronie 14 spotkałem się z pytaniem: czy chcesz wziąć udział w pracy redakcji MITINGU?, w pewnym sensie na pewno bym i chciał, ale może zacznę od początku. Obecnie przebywam w ZK Potulice, gdzie odbyłem terapia alkoholowa i zrozumiałem, że jestem alkoholikiem, terapie ukończyłam z wynikiem dobrym. Obecnie uczęszczam na mitingi grupy AA Nadzieja, wiem, że musze pracować nad sobą, nad krokami i nad całym programem. Staram się to realizować systematycznie. Postanowiłem cos zrobić dla swojej obecnej grupy, a zauważyłem, że brakuje nam podczas spotkań świeżej prasy aoskiej, jak również książki 24 godziny. Mógłbym postarać się na swojej grupie o wysyłanie do was artykułów innych alkoholików. Na pewno po opuszczeniu ZK będę chciał nadal brać udział w pracy redakcji, gdyż mój adres zamieszkania to Brwinów pod Warszawą, gdzie będę się starał z Bożą pomocą stworzyć grupę AA, gdyż takiej z tego co wiem u mnie nie ma. Dlatego też proszę o odpowiedź na mój list, czy redakcja może mi pomóc i w jaki sposób miałaby ta pomoc wyglądać. Czy potrzebne SA do tego jakieś finanse i w ogóle.\nZ poważaniem Tomek alkoholik\nWarsztaty: SPONSOROWANIE – co mi przeszkadza…, co mi pomaga…”\nPunkt Informacyjno - Kontaktowy, Brazylijska 10, Warszawa dn. 11.07.2009 GODZ.15.00\nTemat warsztatu zgromadził w PIK-u 27 osób. Obecne były osoby, które od lat pracują ze sponsorem i same sponsorują. Były również takie, które chciały dowiedzieć się, wysłuchać doświadczeń i być może znaleźć sobie sponsora właśnie tego dnia na tych warsztatach.\nA oto zapiski z warsztatów, sporządzone przez uczestników:\nCytaty z książki „Życie w trzeźwości”:\n„Sponsor to po prostu niepijący alkoholik, który może pomóc w rozwiązaniu tylko jednego problemu – jak zachować trzeźwość. Do tego celu ma on tylko jeden instrument – własne doświadczenie a nie wiedzę naukową.”\n„Nie każdy w AA ma sponsora. Ale tysiące spośród nas przyznają, gdyby nie szczególna pomoc ze strony jednego trzeźwego alkoholika w ciągu pierwszych miesięcy i lat naszej trzeźwości.”\n- Nie mam/gdy nie miałem sponsora – co mi przeszkadza/ło, go mieć?\n- Byłem dwa lata we Wspólnocie AA. Chodziłem sporadycznie na mityngi. Nie wiedziałem nic na temat sponsorowania i służby sponsora. Odchodziłem kilka razy od mityngów i zapijałem. Odgradzałem się i izolowałem od innych alkoholików. W głębi serca myślałem, że sobie sam poradzę, Gdy zapiłem i dociągnąłem dna (rozpad rodziny), wróciłem do Wspólnoty i znalazłem sponsora. Poprosiłem o pomoc w poznawaniu Programu i o sponsorowanie.\n- Myślę, że największą przeszkodą, by mieć sponsora, była moja pycha i to, że przez długi okres myślałem, że sam sobie poradzę. Poprosiłem o sponsorowanie po kilku latach abstynencji. Teraz wiem, że było mi to potrzebne.\n- Mam sponsora, wierzę, że Siła Wyższa doprowadziła mnie na mityng, gdzie go poznałem. Poprosiłem o pomoc sponsora. Byłem bezsilny wobec tego co się ze mną działo z emocjami. Współpraca z nim zaowocowała już kilkakrotnie – zmieniłem się, jestem w służbach.\n- Mam sponsora już 11 lat. Szukałam sponsora 3 lata. Początkowo wystarczyła mi terapia i mityngi, potem chciałam czegoś więcej.\n- Kiedy nie miałam sponsorski, nie mogłam dać sobie rady ze sobą. A nie miałam, bo trudno mi było zaufać. Miałam wiele uraz do kobiet. Teraz mam sponsorkę i jestem zadowolona.\n- Nie miałem sponsora i tak naprawdę boję się go mieć, ale mam też takie poczucie, że sam już nie poradzę sobie. Moje użalanie na mityngach zaczęło ludzi irytować.\n- Do mojego domu żadna sponsorka nie puka, bo ja jej nie szukam. Czy to prawda, że sponsor ma mieć swojego sponsora? Chyba tak, bo słyszałam o tym na mityngach.\n- Przeszkadzała mi przede wszystkim moja pycha. Tak jak w czasie, gdy piłam myślałam, że to ja wiem najlepiej co dla mnie dobre i to ja sama dam sobie radę ze swoim nałogiem.\n„Niewłaściwe zachowanie się sponsora nie jest żadną wymówką usprawiedliwiającą sięgnięcie po kieliszek, bo nic nie może być taką wymówką.”\n„O ile wiemy, nigdy jeszcze nie było sponsora (czy w ogóle człowieka) bez żadnej skazy czy słabości.”\n- Zaufanie i własny przykład – Jak ważne są dla mnie w sponsorowaniu?\n-Bez zaufania do sponsora, nie widzę możliwości realizowania Programu 12 Kroków i 12 Tradycji AA. Sponsorując dzielę się własnym doświadczeniem z realizacji programu oraz przytaczając przykłady ze swojej drogi trzeźwienia, mogę być bardziej wiarygodny.\n- Myślę, że jest to najważniejsza rzecz. Ma być to wzajemna uczciwość.\n- Mój nie ma wiedzy psychologicznej w sensie technicznym i był moment w Piątym Kroku (tak to teraz widzę), że trudno było mi znieść dosłowność jego rozumienia. Odkryłem, że sponsor ma wady.\n- Najważniejsze jest zaufanie. Mój wkład musi być duży w obie strony. Muszę chcieć pracować wg zaleceń sponsora i pracować nad sobą, żebym mogła pomagać innym.\n- Obecnie mam absolutne zaufanie do mojej sponsorski. Nareszcie się pozbierałam, kiedy pracowałyśmy nad Krokami 4-5, które pomogły mi zrozumieć siebie.\n- Tak jak nie potrafię ufać pijącemu w sprawach abstynencji, tak też nie jest możliwym abym zaufała osobie, która sama nie pracuje ze sponsorem., Pierwszą i najważniejszą rzeczą dla mnie w zaufaniu jest fakt, że sponsor sam przeszedł tę drogę, po której mnie teraz prowadzi.\n„Dobrzy sponsorzy bardzo cieszą się, gdy ich nowy podopieczny nie musi dłużej korzystać z ich pomocy. Nie dlatego, że chce zostawić kiedykolwiek kogokolwiek bez opieki. Przychodzi jednak czas, gdy nawet młody ptak musi spróbować lotu na własnych skrzydłach i założyć własne gniazdo.”\n- Czy praca ze sponsorem/sponsorowanym pozwala mi odzyskać samodzielność i odpowiedzialność?\n- Uczy mnie systematyczności w pracy nad Programem. Uczę się lepiej organizować swój czas, uwalnia mnie, eliminuje moje wady i je pokonuje (lenistwo, samowystarczalność, nieumiejętność proszenia o pomoc.).\n- Praca nad Programem uczy tych dwóch rzeczy.\n- Teraz, od jakiegoś czasu, uczę się żyć samodzielnie. Sponsor nie zostawił mnie samu sobie ale zaproponował służby. Tak i teraz jest OK.!\n- Tak, odpowiedzialność szczególnie. Ja musiałam być odpowiedzialna i zdyscyplinowana. Tego samego wymagam od podopiecznych. To działa w obie strony.\n- Tak, praca ze sponsorską bardzo mi pomaga zmieniać swoje wady na zalety i patrząc na siebie obiektywnie i ucząc się odpowiedzialności. Pomoc drugiej osobie też mi bardzo pomaga.\n- Nie oczekuję od sponsorski, że będzie rozwiązywała za mnie moje problemy albo prowadziła za rączkę przez życie. Takie postępowanie zawsze wywoływało we mnie bunt a następnie powodowało, że robiłam wszystko po swojemu – choćby na przekór, na złość innym. Cieszę się, że moja sponsorka pokazuje mi drogę, ale decyzje zawsze pozostawia mi.\nCo robiłem aby nie powrócić do picia\nOstatni raz piłem alkohol w czerwcu w 1993 roku. Byłem wtedy w Zakładzie Karnym w Oleśnicy, gdzie uczęszczałem na terapię a pomimo tego cały czas po kryjomu piłem. Po ostatnim piciu przyznałem się do wszystkiego przed terapeutą i przed grupą a mianowicie, że piję systematycznie od pół roku, że kłamię i oszukuję, że nie chcę pić ale nie potrafię przestać, że panicznie boję się picia i konsekwencji, a jednak piję, że boję się wolności i że po prostu nie daję już rady.\nOd tamtej pory szczerze i otwarcie mówiłem o problemach i uczuciach z nimi związanych. Chodziłem systematycznie na mityngi w Zakładzie Karnym i na grupy wolnościowe. Byłem uczciwy wobec siebie i grupy, po prostu trzeźwiałem. Chodziłem systematycznie na przepustki, w czasie których w miejscu zamieszkania chodziłem na mityngi gdzie poznałem wielu przyjaciół, z którymi spędzałem dużo czasu w klubie abstynenta lub w ośrodku. Realizowałem też program 12 kroków, przyznałem się do błędów, przeprosiłem rodzinę i żonę, co dało mi wiele spokoju, siły i nadziei. Dużo czytałem i pisałem, co bardzo mi pomagało we własnym rozwoju. Bezgranicznie ufałem mojej terapeutce, poprosiłem ją o pomoc którą też od niej otrzymałem. Uczyłem się życia, a z czasem - nawet problemy i ich rozwiązywanie sprawiały mi wiele przyjemności. Moją siłą wyższą była terapeutka, psycholog i drugi zdrowiejący alkoholik. Ufałem tym ludziom i zawsze otrzymywałem od nich pomoc. Będąc jeszcze w Zakładzie Karnym poinformowałem rodzinę i moich znajomych o mojej chorobie, powiedziałem kolegom, że nie będę im przynosił drożdży, ani pomagał przy pędzeniu bimbru. Miałem z tym duży problem, wstydziłem się im odmówić i bałem się odrzucenia z ich strony, ale dzięki rozmową z przyjaciółmi i z terapeutą, przyszedł dzień kiedy było mnie stać na powiedzenie „NIE". Przestałem kombinować, kręcić i oszukiwać i ku mojemu zdziwieniu spotkałem się ze zrozumieniem i akceptacją. Będąc jeszcze w Z.K. jedną z przepustek nagrodowych przeznaczyłem na pielgrzymkę do Częstochowy i pojechałem tam z przyjaciółmi z Oleśnicy.\nMityng przez tyle godzin, tak dużo na nim osób i to takich samych jak ja. Nawet msze w kościele były inne, wszędzie uśmiechnięte twarze, uściski, ciepło, miłość i siła, czułem to wszystko w ludziach a także w powietrzu. Bardzo to przeżyłem, czułem się naprawdę szczęśliwy. Stać mnie też było na rezygnację z przepustki, gdy miałem nawrót choroby i chciało mi się pić, to moje życie i moja trzeźwość były dla mnie najważniejsze, a że nie czułem się na siłach, to po prostu nie ryzykowałem. Uczyłem się odpowiedzialności i obowiązkowości, pełniłem służbę na grupie, sprzątałem, parzyłem kawę. Robiłem to wszystko z chęcią, wreszcie robiłem coś dobrego i pierwszy raz w życiu czułem się potrzebny.\ntrzebny. Zacząłem mówić i pisać o uczuciach, pisałem o tym co myślę i czuję. Moje życie nabrało sensu. Miałem pierwsze mityngi rocznicowe, było tak dużo osób, wszyscy przyszli aby cieszyć się razem ze mną. Pamiętam swoją radość, gdy otrzymałem znaczek wielbłąda, tak dumnie go nosiłem. Wiele się nauczyłem będąc w Z.K. i nie zmarnowałem tego czasu, wykorzystałem go do maksimum. Byłem spokojny, opanowany, tolerancyjny oraz umiałem słuchać, kochałem ludzi i siebie. Z uwagi na to, że byłem na oddziale specjalnym, to na terapii byłem od grudnia 1992 roku do listopada 1995 r. Kilkakrotnie ukończyłem zajęcia z nawrotów i nad złością, byłem na „Ruchomym Świetle" oraz cały czas byłem na grupie zadaniowej.\nPrzyszedł rok 1995, i niespodziewanie wyszedłem na wolność na warunkowe przedterminowe zwolnienie. Pojawił się lęk i myśli, czy dam radę. Momentalnie też powrócił spokój, przecież tak dużo zrobiłem, tak dużo w siebie zainwestowałem, że nie mam się czego obawiać. Nie jestem sam, mam przyjaciół, na których w każdej chwili mogę liczyć. Było we mnie tak dużo siły i nadziei, wiedziałem czego chcę i co mam robić, byłem gotowy aby wyjść na wolność. W dzień wyjścia poszedłem jeszcze na mityng w Oleśnicy, i po pożegnaniu z przyjaciółmi wróciłem do domu i zacząłem realizować swój indywidualny program zdrowienia. Poszedłem do ośrodka terapii i uzależnień na rozmowę z terapeutą. Dowiedziałem się kiedy są grupy wsparcia i przeprowadzili ze mną wywiad. Poszedłem na komendę, do sądu i kuratora, oraz do urzędu pracy. Od 15°° był już otwarty klub abstynenta, i tam też spędzałem wolny czas. Od 17°° zaczynały się mityngi, na które chodziłem dzień w dzień, a we wtorki na grupę wsparcia. Z opieki dostałem zasiłek, na trzy miesiące co nie było łatwe, a gdybym pił, to na pewno bym tego nie załatwił. Dużo czasu przebywałem z córką i z żoną, które też odgrywały dużą rolę w moim trzeźwieniu. Rajdy rowerowe i wycieczki, bale i zabawy dla dzieci, to wszystko bardzo mnie zbliżyło z rodziną. Jedynym problemem, który mącił mój spokój, i z którym sobie nie potrafiłem poradzić, to picie mojego taty, oraz to że nie potrafiłem mu odmówić pójścia do sklepu po zakup alkoholu.\nBałem się powiedzieć nie, bałem się kłótni i szedłem. Niosłem go, jak gdyby mnie parzył, czułem uczucie porażki, bólu i złości, płakałem. Był moment, że myślami szedłem do sklepu gdzie roztrzaskiwałem wszystkie butelki jakie tam były, tak bardzo go nienawidziłem i się go bałem.\nNie zostawałem z tym sam. Mówiłem o wszystkim na mityngach i na grupie wsparcia, a pomimo tego wpadłem w silny nawrót. Wszystko straciło dla mnie sens, czułem ból, samotność, smutek, oraz paniczny lęk przed napiciem się, który zapoczątkował moje myśli o skończeniu z sobą. Za sugestią terapeutki pojechałem na terapię do Sokołówki, którą ukończyłem co bardzo umocniło moje trzeźwienie. Wróciłem do domu pełen wiary, siły i akceptacji tego na co nie mam wpływu. Wróciłem też z postanowieniem, że już nigdy więcej nie pójdę tacie po alkohol. I tak też się stało, a tacie na jego prośbę odpowiedziałem że z chęcią pójdę do sklepu i to najdalej oddalonego, ale nie po wódkę. I tu się okazało jak nieracjonalne i bezzasadne są moje lęki i obawy którymi się zadręczałem. Tata już nigdy więcej nie powrócił do tego tematu, jak gdyby go nigdy nie było. Bardzo szybko znalazłem pracę, która jak nigdy, dawała mi wiele samozadowolenia i satysfakcji. Kupiłem sobie rower, na którym spędzałem bardzo dużo czasu, i powiązałem przyjemne z pożytecznym. Jeździłem rowerem do Lichenia, na pielgrzymkę do Częstochowy oraz do innych, okolicznych miast na mityngi. Poukładałem swoje życie, i żyłem jego pełnią. Godziłem się z tym co się dzieje w moim życiu, a także pogodziłem się z tym, że nie mam żadnego wpływu na picie ojca, pomimo że tak bardzo pragnąłem aby przestał. Przyszedł i czas na to, a tata do dnia dzisiejszego nie pije. Miałem kolejny dowód, że na wszystko przyjdzie pora, że trzeba dać czas czasowi. Pomimo tego wszystkiego, tylu fajnych rzeczy, które wydarzyły się w moim życiu, zszedłem z tej drogi i przerwałem swoje trzeźwienie, a konsekwencje tego kroku ponoszę do dzisiaj.\nSłużba łącznika internetowego intergrupy.\nJestem alkoholikiem na imię mam Maciek. Często uczestnicząc w pracach zespołów ds. literatury i organizacji dużo słyszałem o służbach i o potrzebie dzielenia się doświadczeniem z innymi. Duże wrażenie zrobił na mnie Miting Służb przygotowany przez przyjaciela, dotyczący służb na grupie. Dlatego też chce podzielić się swoim doświadczeniem w służbie łącznika intergrupowego, bo wiem, że jest taka potrzeba wśród przyjaciół ze wspólnoty. Z góry chciałbym zaznaczyć, że długo myślałem, co mam napisać, by być może kogoś nie zrazić. Słyszałem różne sugestie, co do wymagań od kandydatów na łącznika, ale postanowiłem napisać jak to u mnie wyglądało i jak jest i co według mnie jest potrzebne i pomocne w pełnionej przeze mnie służbie. Gdy przyjąłem tą służbę na mojej intergrupie, zrobiłem to nie mając żadnego doświadczenia ani przykładu, od tak po prostu potrzebny był szybko łącznik internetowy i ja się zgłosiłem. Moja znajomość obsługi komputera ograniczała się do surfowania po Internecie i do gier, nie potrafiłem obsługiwać żadnych programów biurowych. Przy tworzeniu pierwszego „Co, gdzie, kiedy?” pomogła mi poprzednia łączniczka, przesyłając formularz i potrzebne wskazówki, co powinienem posiadać, jakie programy, gdzie czego szukać oraz na kiedy przygotować informator. Wszystkie sugestie przyjąłem z pokorą, bo dobrze wiedziałem, że są mi niezbędne. Miałem też to szczęście, że dużą pomoc uzyskałem od swojej partnerki, bez niej byłoby mi naprawdę ciężko. Służba łącznika internetowego intergrupy nie jest lekką służbą, wymaga poświęcenia dość dużej ilości czasu. By pełnić ją sumiennie staram się być na wszystkich spotkaniach zespołu ds. internetu oraz w miarę możliwości innych zespołów i większości spotkań swojej intergrupy. Tam zbieram wszystkie nowe informacje na temat funkcjonowania mojej intergrupy i należących do niej grup, a czasem i grup z innych intergrupy na prośbę przyjaciół. Co najmniej co drugi dzień sprawdzam swoją skrzynkę na Home. Pl oraz przeglądam naszą stronę internetową. Słyszałem sugestie, co powinien mieć łącznik internetowy. Moje doświadczenie jest następujące: na pewno do sumiennego wypełniania tej służby wskazane byłoby posiadanie własnego komputera oraz drukarki. Bardzo ułatwia to służbę i podnosi jej efektywność. Wiem, że posiadamy komputer i drukarkę w naszym PIK-u. Jednakże moje doświadczenie pokazało mi, że korzystanie tylko z tego jest bardzo uciążliwe; zdarzyło mi się niewykonalne, gdyż był popsuty komputer, brakowało tonera, ktoś pełnił dyżur, itp. I co wtedy? Nie ma informatora, brak przepływu informacji, a w rezultacie niedomówienia. W zakresie obowiązków jest trochę łatwiej, jest to tworzenie co miesiąc informatora „Co, gdzie, kiedy?”, w którym umieszczam najważniejsze informacje z Regionu, uczestnictwo w zespole ds. internetu oraz w warsztatach, pełnienie dyżurów internetowych w PIK, przekazywanie informacji z Intergrupy i grup do łącznika regionu. Wymaga to tylko sumienności i trochę czasu.\nRobiłem to nie mając żadnego doświadczenia ani przykładu, od tak po prostu potrzebny był szybko łącznik internetowy i ja się zgłosiłem. Moja znajomość obsługi komputera ograniczała się do surfowania po Internecie i do gier, nie potrafiłem obsługiwać żadnych programów biurowych. Przy tworzeniu pierwszego „Co, gdzie, kiedy?” pomogła mi poprzednia łączniczka, przesyłając formularz i potrzebne wskazówki, co powinienem posiadać, jakie programy, gdzie czego szukać oraz na kiedy przygotować informator. Wszystkie sugestie przyjąłem z pokorą, bo dobrze wiedziałem, że są mi niezbędne. Miałem też to szczęście, że dużą pomoc uzyskałem od swojej partnerki, bez niej byłoby mi naprawdę ciężko. Służba łącznika internetowego intergrupy nie jest lekką służbą, wymaga poświęcenia dość dużej ilości czasu. By pełnić ją sumiennie staram się być na wszystkich spotkaniach zespołu ds. internetu oraz w miarę możliwości innych zespołów i większości spotkań swojej intergrupy. Tam zbieram wszystkie nowe informacje na temat funkcjonowania mojej intergrupy i należących do niej grup, a czasem i grup z innych intergrupy na prośbę przyjaciół. Co najmniej co drugi dzień sprawdzam swoją skrzynkę na Home. Pl oraz przeglądam naszą stronę internetową. Słyszałem sugestie, co powinien mieć łącznik internetowy. Moje doświadczenie jest następujące: na pewno do sumiennego wypełniania tej służby wskazane byłoby posiadanie własnego komputera oraz drukarki. Bardzo ułatwia to służbę i podnosi jej efektywność. Wiem, że posiadamy komputer i drukarkę w naszym PIK-u. Jednakże moje doświadczenie pokazało mi, że korzystanie tylko z tego jest bardzo uciążliwe; zdarzyło mi się niewykonalne, gdyż był popsuty komputer, brakowało tonera, ktoś pełnił dyżur, itp. I co wtedy? Nie ma informatora, brak przepływu informacji, a w rezultacie niedomówienia. W zakresie obowiązków jest trochę łatwiej, jest to tworzenie co miesiąc informatora „Co, gdzie, kiedy?”, w którym umieszczam najważniejsze informacje z Regionu, uczestnictwo w zespole ds. internetu oraz w warsztatach, pełnienie dyżurów internetowych w PIK, przekazywanie informacji z Intergrupy i grup do łącznika regionu. Wymaga to tylko sumienności i trochę czasu.\nCo dała mi służba łącznika internetowego Intergrupy, a dała mi bardzo dużo. W sferze duchowej poznałem wielu przyjaciół, w sferze technicznej - bardzo się rozwinąłem w kwestii obsługi komputera; dla wspólnoty - usłyszałem o wielu problemach jakie maja grupy i jak z tym sobie radzą. Czuję, że robie coś potrzebnego, a co najważniejsze, potrzebuję dalszego rozwoju w służbie. I dlatego też, gdy przyjaciel zaproponował mi bym został jego cieniem w służbie redaktora MITYNGU przyjąłem to z radością. Mam nadzieję, że nikogo nie odstraszyłem a wręcz odwrotnie – zachęciłem, ta służba naprawdę daje rozwój duchowy i osobisty.\nPogody Ducha Maciek.


Teraz jest Cz, 22 sierpnia 2019, 14:16\n[ Posty: 9855 ] Przejdź na stronę Poprzednia strona 1 ... 600, 601, 602, 603, 604, 605, 606 ... 657 Następna strona\nNapisane: N, 25 marca 2018, 13:17\nWszystko przyjdzie z czasem pod warunkiem, że z nim współpracujesz. My niedzielni biegacze z nim współpracujemy i pomimo krótszego snu z przesunięciem zegarków o godzinę do przodu w tle przybyliśmy na godzinę 09.00 przed plażę miejską. Kolejna wycieczka biegowa za miasto z Akademią Biegania za nami. Pokonaliśmy spory dystans, bo z Plaży Miejskiej przez: Sztynwag – Gogolin – Trzebiełuch – Sarnowo – Wałdowo Szlacheckie na Plażę Miejską. Wyszło dobre 28 kilometrów, ale jeżeli ktoś na poważnie myśli o udziale w maratonie czy ultra maratonie to te wybiegane kilometry są niezbędne, aby przyzwyczaić organizm do wielkiego wysiłku, jaki czeka zawodnika podczas biegu. Serdeczne dzięki za wspólne przedpołudnie i zapraszam na kolejną niedzielę tym razem już z krótszym dystansem ( patrz czarny szlak 12 km), na którym będziemy trzymać kciuki za maratończyków biegnących 8 kwietnia w Dębnie kolebki maratonów. Pozdrawiam Prezes AB Andrzej Dolewski.\nNapisane: N, 25 marca 2018, 15:50\nGratulacje dla GRUDZIĄDZANINA Andrzeja Rogiwicza .To jest dopiero wynik WOW ! . Również w ubiegły roku wygrał u nas Bieg Trzech Plaż\n"Na gorąco z Półmaratonu Warszawskiego:\nCzas 1:05:20 i zycióweczka jako taka jest.\nByłem drugim Polakiem na mecie oraz pierwszym w klasyfikacji mundurowej\nMiejsce 12 w bardzo mocnej stawce zawodników uważam na w miarę dobry wynik.\nSam bieg odbył się w dobrych warunkach, prowadziłem drugą grupkę do 19km, początkowo goniąc ja przez blisko 12km więc praca wykonana porządnie. Myślę, że z tego wyniku można śmiało urwać jeszcze sporo.\nWidzę progres i wierzę, że uda się nabiegać solidny wynik już niebawem\nDziękuję za wsparcie Żonie Paula Rogiewicz i moim dzieciom, PACKMAN TEAM za sprzęt, sponsorowi ALE ENERGY za wsparcie suplementacyjne i masażystce Milena Morczyńska z ENIGMA MASSAGE\nGratuluję także Wojtek Chybczyński za wynik i wierzę, że ten maraton wyjdzie tak jak tego chcesz\nNapisane: N, 25 marca 2018, 20:06\nBrawa dla Krzysia- Krzysztof Płatek Czerwiński. Warszawa zdobyta\nNapisane: Pn, 26 marca 2018, 07:44\nBIEG TRZECH PLAŻ – NOWY REKORD ZAPISÓW\nJest nam niezmiernie miło, że nasz wakacyjny bieg wokół jeziora z trzema plażami w tle odbywający się w pierwszą sobotę wakacji cieszy się tak dużym uznaniem i powodzeniem wśród biegaczy. To już siódma edycja organizowana przez Akademię Biegania Grudziądz oraz Miejski Ośrodek Rekreacji i Wypoczynku i to nie my szukamy chętnych na udział w naszej imprezie, ale to WY szukacie nas. Padł kolejny rekord, jeżeli chodzi o czas, jaki był potrzebny na zapełnienie listy startowej. Bieg dla najmłodszych gdzie limit wynosi 300 został osiągnięty w niecałe 3 dni i na chwile obecną mamy na liście 378 zapisanych dzieciaków w tym z potwierdzoną opłatą a więc komplet 300. Bieg główny z limitem 700 rozszedł się w ciągu 4 dni i na chwilę obecną na liście startowej mamy 730 uczestników w tym z potwierdzoną opłatą 512. Liczyłem, że będziemy na was czekać około miesiąca jak było w ubiegłym roku a tu takie tempo. Pamiętajcie, że od tej chwili, kto pierwszy ten lepszy, bo listy zamykają się po osiągnięciu regulaminowych limitów. Niestety na chwilę obecną nie przewidujemy dodatkowych miejsc, ale jest jeszcze troszeczkę czasu i jeżeli znajdzie się sponsor ( szczególnie dla tych najmłodszych, bo one uwielbiają się ścigać) to, kto wie. Pozdrawiam Prezes Akademii Biegania Andrzej Dolewski.\nNapisane: Pn, 26 marca 2018, 07:46\nBIEG TRZECH PLAŻ – ZOSTAŃ NASZYM GŁÓWNYM PARTNEREM\nZastanawiasz się, co możemy dla Ciebie zrobić?. Podoba się Ci się nasz wakacyjny bieg uznany za najlepszy w województwie kujawsko-pomorskim na niestandardowym dystansie, na który miejsca rozchodzą się w kilka dni?. Chciałbyś zaistnieć z swoją firmą na szerszą skalę?. To świetnie!. Podnieśmy nasze relacje o poziom wyżej i zostańmy partnerami. Nasza propozycja to twoje wyłączne logo na koszulce lub na rewersie medalu, które otrzymają wszyscy uczestnicy naszej imprezy promując twoją Firmę. Wystarczy, że napiszesz do nas ( akademiabiegania@wp.pl tel. 505 088 940) , a skontaktujemy się z Tobą i wspólnie określimy, – co razem możemy osiągnąć. Pozdrawiam Prezes Akademii Biegania Andrzej Dolewski.\nNapisane: Pn, 26 marca 2018, 15:51\nPrace nad Półmaratonem Śladami Bronka Malinowskiego Grudziądz –Rulewo idą pełną parą. Dzisiaj spotkanie organizacyjne z szefostwem Hanza Pałac Wellness & SPA. Super ekipa i ludzie no i miejsce, w którym będzie usytuowana meta. Nasz Partner jak zawsze przygotuje dla was wiele niespodzianek począwszy od przygotowania trasy na ostatnich metrach, która biegnie przez park poprzez ciepły posiłek, możliwość wykąpania się po biegu w hotelu, ufundowania nagród, zorganizowania strefy nawodnienia z napojami na mecie po piwko dla spragnionych. Będzie jeszcze sporo innych atrakcji w tym pięknym miejscu, o którym jeszcze napiszemy. Póki, co miejsc ubywa, obniżona opłata do końca marca, więc kochani nie ma, na co czekać, bo naprawdę warto.\nNapisane: Wt, 27 marca 2018, 07:43\nUWAGA, UWAGA ŚRODOWE TRENINGI Z AKADEMIĄ BIEGANIA WRACAJĄ NA RUDNIK A 11 KWIETNIA RUSZA RÓWNIEŻ SZKÓŁKA BIEGANIA MORiW & AB\nMamy już tydzień wiosny i powrót do czasu letniego. Czas, więc powrócić z naszymi środowymi treningami do Rudnika. 28 marca godzina 18.00 spotykamy się już w stałym miejscu przed plażą miejską. Powracamy na nasze ścieżki leśne i przyrody budzącej się do życia. Zapraszamy wszystkich chętnych do naszej biegowej grupy w środy o 18.00, soboty o 09.00 oraz niedziele również 09.00 z dłuższym wybieganiem.\nZapraszamy również już teraz 11 kwietnia 2018 na kolejną edycję szkółki biegania z MORiW i Akademią Biegania ( wkrótce więcej na ten temat), ale warto przemyśleć już teraz czy inwestycja w swoje zdrowie warta jest poświęcenia jednej godzinki w środy i jednej godzinki w sobotę. Weźcie z sobą koleżankę, kolegę, żonę, męża…, bo tylko u nas macie możliwość poznania tajników prawidłowego biegania pod okiem trenera.\nNapisane: Śr, 28 marca 2018, 07:45\nUWAGA, UWAGA GRUDZIĄDZ BIEGA -11 KWIETNIA RUSZA Z SZKÓLKA BIEGANIA MORiW & AB.\nKoncentrujmy swoją uwagę wokół spraw, na które mamy realny wpływ a cała reszta przyjdzie z czasem to motto, które powinno przyświecać nam wszystkim. Tak, więc ZAPRASZAMY już 11 kwietnia ( środa) na kolejną edycję SZKÓLKI BIEGANIA organizowaną przez Miejski Ośrodek Rekreacji i Wypoczynku oraz Akademię Biegania Grudziądz wszystkich chętnych chcących rozpocząć przygodę z najprostszą formą ruchu – BIEGANIEM. Pamiętajcie, że szansa na powodzenie rośnie z każdym kolejnym treningiem a te będą prowadzone przez naszego biegowego kolegę trenera lekkoatletyki, nauczyciela wychowania fizycznego, maratończyka Piotra Balcerzaka. Cykl spotkań skierowany jest przede wszystkim do amatorów i osób jeszcze niebiegających, na który składać się będzie część teoretyczna w tym omówienie interesujących tematów związanych z bieganiem, dietą, strojem, obuwiem oraz część praktyczna w postaci marszobiegów, biegów, rozciągania. Zajęcia są BEZPŁATNE, a odbywać się będą w każdą środę o godz. 18.00 i w sobotę o 9.00 na plaży miejskiej. Postaramy się również urozmaicić spotkania, zapraszając na nie ciekawych gości. Od siebie powiem, że to już 7 edycja i to właśnie od szkółki rozpoczęła się moja przygoda z ROZBIEGANIEM GRUDZIĄDZA i imprezami, jakie organizujemy dla WAS z MORiW. 99,9 % z uczestników poprzednich spotkań kontynuuje swoją przygodę z bieganiem czy to w Akademii Biegania czy indywidualnie realizując się między innymi na zawodach jak chociażby Bieg Trzech Plaż a z czasem biorąc udział w Półmaratonie Śladami Bronka Malinowskiego Grudziądz-Rulewo. Pozdrawiam prezes AB Andrzej Dolewski.\nNapisane: Śr, 28 marca 2018, 19:42\nSpójrz nam prosto w oczy i jeszcze raz powiedz, że odpuściłeś sobie dzisiejszy trening. My nie odpuszczamy. Akademia Biegania pozdrawia i życzy miłego wieczoru a kto chętny to zapraszamy w sobotę na godzinę 09.00 przed plażę miejską w Rudniku.\nNapisane: Cz, 29 marca 2018, 07:45\nhttp://facetpo40.pl/zrzuc-wage/dietetyc ... ezygnowac/\nNapisane: Cz, 29 marca 2018, 08:39\nZa oknem szaro, więc to dobry czas na dobrą lekturę.\nhttps://www.maratonypolskie.pl/mp_index ... code=18656\nNapisane: Pt, 30 marca 2018, 07:44\nŚwiętujemy, ale nie odpuszczamy ( trening sobota, niedziela 09.00, plaża miejska).\nNapisane: So, 31 marca 2018, 13:22\nNajlepsze rzeczy są warte zapracowania na nie. Tak, więc w Wielką Sobotę biegacze z Akademii Biegania Grudziądz zaliczyli wspólny trening i zrobili sobie miejsce na mazurki, babki, sałatki i inne pyszności. Wesołych Świąt życzymy.\nNapisane: Wt, 3 kwietnia 2018, 07:51\nZAPRASZAMY JUŻ JUTRO NA ŚRODOWY TRENING Z AKADEMIĄ BIEGANIA W WIOSENNEJ LEŚNEJ SCENERII. STARTUJEMY O GODZINIE 18.00 Z PLAŻY MIEJSKIEJ W RUDNIKU. OD 11 KWIETNIA RUSZA SZKÓŁKA BIEGANIA MORiW &AB NA KTÓRĄ ZAPRASZAMY JUŻ TERAZ .\nCzy bieganie na tartanie ma sens? .\nStadiony lekkoatletyczne są teoretycznie dla wyczynowców i na zawody. Ich sprężysta i twarda nawierzchnia pozwala na dynamiczne bieganie i bicie rekordów. Tartan idealnie pasuje do ultralekkiech butów (modele nawet poniżej 100 g) z kolcami, dzięki którym zachowana jest maksymalna przyczepność oraz siła odbicia.\nJednak to, co dobre dla zawodowców, nie musi być dobre dla Ciebie. Oni zresztą też robią na bieżni niewielki procent treningów. Przeciążenia mogą również powstawać za sprawą kręcenia się w jedną stronę, więc biegaj w lewo i w prawo.\nPrzeciwwskazania: Nie polecamy, gdy czeka Cię długie rozbieganie. Ryzyko uszkodzeń nierozgrzanych mięśni podczas sesji szybkościowych, urazu ścięgna Achillesa i rozcięgna podeszwowego.\nButy: Saucony Triumph 5, Nike LunarRacer, New Balance 827 i... cała gama kolców.\nWyścigówki: Większość torów na stadionach ma formę owalną o długości około 400 metrów. Tor zewnętrzny jest od 40 do 50 metrów dłuższy niż wewnętrzny, dlatego biegacze i biegaczki nie startują w jednej linii na dystansach od 200 metrów wzwyż.\n(Runner's World Polska: Magazyn dla biegaczy )\nNapisane: Wt, 3 kwietnia 2018, 22:15\nDołączył(a): Wt, 3 kwietnia 2018, 22:07\nWitam grudziądzkich biegaczy. Czy w najbliższym czasie AB ma w planach rozkręcenie Parkrunów w naszym mieście? Wiele mniejszych miejscowości ma ten przywilej, a w Grudziądzu nadal nikt się za to nie zabrał. Dziwi to tym bardziej, że nie brakuje u nas chętnych do biegania, a organizacja Parkrunów, jak donoszą koledzy z innych miast, nie wiąże się z żadnymi kosztami.


Wierzysz w zabobony? - 7days7looks\nMowa o kamieniu w domu. O zgrozo! Kładziemy go na ścianach w naszym mieszkaniu czy to znaczy, że będziemy nieszczęśliwi do końca naszych dni?\nA co z czarnymi kotami? Ile z Was takiego zwierzaka posiada i przeżyło nie jeden piątek 13-stego? Albo przeszło pod drabiną i ma się świetnie?\nGdy upada mi widelec zazwyczaj nikt nie przychodzi, a do kłótni wcale nie potrzebuje rozsypanej soli. Jednak cukier na zgodę do mnie przemawia, najlepiej w formie batonika czy ciastka!\nLusterka nie stłukłam w całym swoim żywocie, ale mój tata nie miał tyle szczęścia i trochę je naruszył. Zdaje się, że później miał nawet niezłego farta. I ja też! A w pośpiechu zapominałam torebki i zostawiłam ją na podłodze w przedpokoju. I nie siadłam nawet gdy po nią wróciłam! W każdym razie akurat znalazłam 5 polskich złotych! Które chwilę później pochuchałam! I wrzuciłam do portfela obok łuski z karpia! I chciałabym powiedzieć, że osobiście w to wszystko nie wierzę. Być może właśnie tak jest, jednak moje niektóre przyzwyczajenia temu zupełnie zaprzeczają. Bo trzymam się za guzik gdy widzę kominiarza, a gdy mnie swędzi ręka to zastanawiam się która i na co. Zupełnie nieświadomie, a jednak to robię. Widocznie wszystkie te przesądy są dość mocno we mnie zakorzenione. Albo sama się nakręcam?\nZ lasem kojarzy mi się tylko wrzos, który zerwany (a jakże mogłoby być inaczej) przynosi nieszczęście. Gdybym go tylko spotkała o tej porze roku na pewno zabrałabym go ze sobą do domu bez obaw. A Wy? :D\nkurtka / jacket - ericdress bojfriendy / boyfriend jeans - bershka sweter / sweater - romwe + diy\nTagi: boyfriendy w codziennej stylizacji, czy warto wierzyć w przesądy, dżinsowe boyfriendy, kurtka z wielkim kapturem, sweter handmade\nUnknown 16 stycznia, 2015\ndaniaa90.blog 16 stycznia, 2015\ngenialny sweterek :))\nLilly Marlenne 16 stycznia, 2015\naaaale jak się ma czarnego kota to urok jest odczyniony ;P\nwłaśnie po to się ma czarne koty - na szczęście, żeby te wszystkie obce czarne "neutralizować" :P\nja jestem bardzo przesądna - nie pocałuję się w progu, jak się wracam po coś, to przysiadam...\nale torbę zawsze stawiam na ziemi ;P\nbo nawet nie mam jej gdzie powiesić.\ni to jest pewnie przyczyna mojego notorycznego braku gotówki!\ntego się będę trzymała, o!\n7days7looks 18 stycznia, 2015\nTo na pewno dlatego! :D\nJustyna 16 stycznia, 2015\nja nie wierzę w takie rzeczy jak rozbite lustro czy piątek trzynastego :)\nsuper wyglądasz :) ja niby w zabobony nie wierzę, niby.. w poprzednim roku widziałam w piątek 13.go czarnego kota, przechodzącego w linii prostej, ale nie oznacza to, że mam go winić za nieszczęście, które przytrafił się np. po 5 miesiącach :)\nFarelka 16 stycznia, 2015\nświetna notka - rzeczywiście mmay w sobie coś dziwnego, że wierzymy w te przesądy, ostatnio pisałam o 'tradycjach' trzymania choinki przez kupe czasu mimo ze swieta dawno juz za nami.\nStroj super :)\nCzytałam właśnie, ale u mnie choinka stoi w najlepsze :). Sądzę, że może w lutym zacznę ją rozbierać :)\nZocha-Fashion 16 stycznia, 2015\nJestem osobą wierzącą.Zdarza mi się usiąść i policzyć do 10 gdy wrócę do domu jak czegoś zapomnę.\nTo silniejsze ode mnie. Jeśli chodzi o zestaw jest cudowny. Sweter to numer 1 :)\nUnknown 17 stycznia, 2015\nWidzę u ciebie też nie ma śniegu. :)\nZ tym śniegiem to jest różnie, jeszcze rano był, teraz już brak :)\nChouette Fashion 17 stycznia, 2015\nlisek mistrzem świata\nPooozytywna 17 stycznia, 2015\njak ślicznie wyglądasz! <3\nMartiarti 18 stycznia, 2015\nale uroczy ten lisek :)\nMaddy 20 stycznia, 2015\nDuśśka 23 stycznia, 2015\nhttps://dusskaa.blogspot.com/ - zapraszam do mnie !


Konkursik Sierpniowy - p. Karolina Mizerek, mama Ksawerego - Czytanie globalneCzytanie globalne\nKsawery – mały chłopczyk z Zespołem Downa – zyskał sobie na tej stronie wielu fanów. Ksawcio jest bowiem szalenie pogodnym, koleżeńskim i komunikatywnym dzieckiem. Mniej więcej rok temu (teraz Ksawery ma 4 lata 3 miesiące) mama zaczęła z Ksawerym bawić się w czytanie globalne.\nChłopczyk mówił wówczas na tyle niewyraźnie, że czytał metodą wyboru, na zasadzie: – Pokaż mi gdzie jest kot, sok, lek itp. Ksawek radził sobie z czytaniem świetnie i zdumiewające było ile plansz potrafił zapamiętać. Jak długo utrzymywała się ta pamięć? Nie wiem. Na pewno z każdą kolejną zabawą rozwijała się i doskonaliła.\nDoskonali się także wymowa Ksawerego. Coraz częściej można poprosić chłopca, by sam odczytał wyraz i coraz częściej można to czytanie zrozumieć.\nW czasie wakacji Ksawery i mama też nie próżnowali. Zgodnie z sugestią BY CZYTANIE DODAWAĆ DO NAJPRZERÓŻNIEJSZYCH ZAJĘĆ I FORM AKTYWNOŚCI – poczytali sobie przy podlewaniu pomidorów i mięty… Mamy także filmik, na którym Ksawery czyta książeczkę „Miś i but” – od początku do końca.\nOch, nie byłabym sobą, gdybym nie dołożyła jeszcze zdania na temat mamy Ksawerego. Mieć dziecko z Zespołem Downa to – mimo wszystko – jest wyzwanie od Losu. Ksawery bardzo ciężko chorował. Do tego dwoje starszych dzieci też czeka na porcję uwagi od mamy. No i dom…wiadomo. Nie wiem czy mimo dlatego czy właśnie dlatego p. Karolina nie przepuszcza okazji, by każdemu na stronie napisać bodaj jedno dobre słowo. Otuchy, pocieszenia, podziwu. Trzeba mieć wyjątkowo wielkie serce i empatię jak stąd do… jeziora Ontario, by reagować tak właśnie. I jak tu Was nie kochać?


Buty w Ostrowiec Świętokrzyski - OLX.pl\nOgłoszenia Ostrowiec Świętokrzyski - OLX.pl - buty\nButy Puma r.25\nŚliczne buciki na koturnie!\nButy Nike Air Jordan SC-3 rozmiar 44\nPółbuty męskie czarne rozm. 42\nNowe buty Original Marines Shoes\nButy dzieciece dla chlopca\nButy dzieciece skorzane clarks\nButy balerinki Lasocki Kids 22\nSprdam tanio sandały\nSzpilki Buty 39\nPółbuty w czarno białą kratkę rozmiar 40 NOWE\nSzpilki New Look rozmiar 36\nNOWE biało-niebieskie buty korki oryginalne Reebok 37\nSprzedam buty sportowe reebok damskie.\nFioletowe trampki buty buciki Criss Cross 28\nButy kapcie ciapki balerinki baleriny baletki Befado 28\nCzarne dziecięce dziewczęce buty jesienne kozaki na obcasie 27 17cm\nbaleriny skorzane ZARA skora naturalna 36 jak nowe! venezia\nNike Air Max thea 36.5\nButy buciki adidasy h&m 24\nbuty Kalenji 29 lekkie i przewiewne\nButy Quechua 28, 18cm\nButy Crispi 32 super stan Made in Italy\nButy Graceland rozm.39\nButy F&F rozmiar 34


Harmony 23 Szafka RTV z 2 szufladam - Szynaka Meble\nStrona główna Kolekcje Harmony Harmony 23\n709 zł 879 zł\nSzafka Harmony z dwiema szufladami to doskonała propozycja dla osób szukających mebli, które pozwolą zaaranżować funkcjonalną i wizualnie atrakcyjną przestrzeń. Wykorzystanie naturalnych, starannie wyselekcjonowanych materiałów jest gwarancją trwałości i doskonałej prezencji. Mebel zwraca uwagę nowoczesną formą i precyzyjnym wykonaniem. Dwie przestronne szuflady będą doskonałym miejscem na schowanie niezbędnych akcesoriów i elementów kina domowego. Subtelna gama kolorystyczna sprawi, że szafka RTV z kolekcji Harmony doskonale skomponuje się z każdym wnętrzem, a metalowe uchwyty podkreślają szlachetne piękno naturalnych materiałów.\nwykorzystanie najnowszych materiałów\nKolekcja HarmonyNie wymaga montażuMeble do salonu\nPrzestrzeń na dekoder: Nie\nFront - materiał: Fornir dębowy\nUchwyt: Metalowy szampański\nWewnętrzna szerokość szuflad: 57,4\nWewnętrzna wysokość szuflad: 18,5\nMaksymalny udźwig mebla: 6 kg\nlite drewno: Nie\n160-220x76x90 cm (szer. x wys. x gł.)\n41x37x28 cm (szer. x wys. x gł.)\n1 799 zł 2 229 zł\n185 zł 229 zł\n589 zł 729 zł\n1 845 zł 2 289 zł\n1 359 zł 1 689 zł\n41x107x28 cm (szer. x wys. x gł.)\n1 499 zł 1 859 zł\nZestaw oświetleniowy półki szklanej (3 x listwa 400 mm)\nZestaw oświetleniowy półki szklanej (2 x listwa 400 mm)\nod 2 033 zł 2 259 zł\nZobacz całą kategorię Harmony


Poker Online za Darmo - Zagraj w Darmowy Poker Bez rejestracji!\nKto powiedział, że darmowe gry automaty pokerowe są nudne? Od turniejów freeroll po mobilne aplikacje pokerowe, istnieje wiele sposobów, aby grać w pokera online za darmo i mieć dużą satysfakcję z gry!\nPoker gra to prawdopodobnie najpopularniejsza gra karciana – ta nazwa jest znana niemal na całym świecie. Zazwyczaj gra w pokera odbywa się oczywiście na prawdziwe pieniądze. Co jednak, jeśli chciałbyś spróbować swoich sił w pokera za darmo online?\nZnalezienie niezawodnego miejsca do gry w pokera online może być przytłaczającym zadaniem, szczególnie jeśli szukasz dobrej zabawy i nie chcesz nic wydawać.\nJeśli dopiero zaczynasz przygodę z pokerem, kilka stron internetowych oferuje tego rodzaju darmowe gry poker online bez rejestracji.\nW tych kasynach można grać w darmowy poker


Japonia-Online | Brak zgody na budowę japońskiej ambasady\nJaponia Online / Wiadomości / Polityka / Brak zgody na budowę japońskiej ambasady\nPolityka BRAK ZGODY NA BUDOWĘ JAPOŃSKIEJ AMBASADY\nPlac po wyburzonym budynku ambasady; źródło: The Korea Times\nWładze Seulu cofnęły zgodę na budowę nowego budynku japońskiej placówki.\nZgodnie z informacją przekazaną przez władze dzielnicy Jongno ambasada Japonii została o tym fakcie zawiadomiona 4 marca bieżącego roku. Poprzedni budynek rozebrano kilka lat temu, a pracownicy zostali tymczasowo umieszczeni w okolicznych biurowcach. W 2015 roku Japonia otrzymała pozwolenie na budowę nowego lokum.\nOddanie nowego budynku, mającego sześć poziomów nad ziemią i trzy pod, było zaplanowane na 2020 rok.\nZgodnie z przepisami budowlanymi Korei Południowej budowa musi się rozpocząć w ciągu roku od otrzymania pozwolenia, tymczasem początek prac był wielokrotnie przekładany. Przedstawiciel dzielnicy poinformował, że strona japońska przyjęła informację o cofnięciu pozwolenia:\nPrzedstawiciele ambasady Japonii powiedzieli na spotkaniu pod koniec lutego, że akceptują odwołanie pozwolenia budowlanego, ponieważ prace nie mogą się rozpocząć ze względu na sytuację w ich ojczyźnie.\nZdaniem niektórych opóźnienia w rozpoczęciu prac są związane z napiętymi stosunkami na linii Tokio – Seul. W 2011 roku przed japońską ambasadą stanęła statua „pocieszycielki” upamiętniająca kobiety zmuszane do świadczenia usług seksualnych cesarskiej armii okupującej Półwysep Koreański. Ponadto od 1992 roku co tydzień odbywają się tam protesty ofiar japońskiej okupacji i osób je wspierających, domagających się szczerych przeprosin ze strony Tokio.\nPółwysep Koreański znajdował się we władaniu Japonii od 1910 do 1945 roku. W 1965 roku zostały ustanowione relacje dyplomatyczne między Tokio i Seulem, a zawarte wówczas porozumienie miało regulować kwestie sporne, w tym odszkodowania. O odmiennym stanie faktycznym świadczą choćby wyroki południowokoreańskiego Sądu Najwyższego z października i listopada zeszłego roku nakazujące japońskim spółkom wypłatę zadośćuczynień za pracę przymusową.\nZ kolei sprawę „pocieszycielek” miało ostatecznie rozwiązać porozumienie zawarte w 2015 roku, na mocy którego Japonia przeprosiła, a także wpłaciła znaczną kwotę na fundację mającą wspierać ofiary okupacji. Jednakże obecny prezydent Korei Południowej Moon Jae-in stoi na stanowisku, że umowa ta została sporządzona bez porozumienia z faktycznymi poszkodowanymi, dlatego też rozwiązał fundację.\nOdnośnie do samego budynku ambasady władze w Seulu informują, że budowa będzie mogła zostać rozpoczęta, jak tylko Japonia ponownie uzyska pozwolenie.


5 nietrzeźwych kierowców zatrzymanych w miniony weekend - Mikołów informacje kronika policyjna\n5 nietrzeźwych kierowców zatrzymanych w miniony weekend\nDodano: 2019-08-05 13:00\nWeekend mikołowskiej drogówki upłynął pod znakiem nietrzeźwych kierowców.\nOprócz obsługiwanych kolizji, dodatkowo zatrzymali pięć osób, które wsiadły za kółko na podwójnym gazie.\nKierowcy już stracili swoje prawo jazdy, a w niedługim czasie, za nieodpowiedzialne zachowanie, staną przed sądem. Mimo nieustannych apeli policji i kampanii społecznych wciąż nie brakuje tych, którzy decydują się wsiąść za kierownicę pod wpływem alkoholu. A przecież stwarzają zagrożenie nie tylko dla siebie...\nNa terenie powiatu mikołowskiego, począwszy od piątku popołudnia do niedzieli, mundurowi z wydziału ruchu drogowego zatrzymali pięc osób, które prowadziły samochód pod wpływem alkoholu:\n2 sierpnia po godzinie 14.00, policjanci dostali zgłoszenie od świadka zdarzenia, który ujął nietrzeźwego kierowcę. W centrum Łazisk Górnych, kierujący samochodem peugeot 301, wykonując manewr cofania na jednym z parkingów, uderzył w prawidłowo zaparkowane tam auto. Zgłoszenie zostało potwierdzone, 59-letni łaziszczanin miał w organiźmie ponad 1,6 promila;\n3 sierpnia, po godzinie 10.00, mundurowi z drogówki, również na terenie Łazisk Górnych, zatrzymali do kontroli kierującego osobówką 56-latka. Badanie na zawartość alkoholu w wydychanym powietrzu wykazało niespełna 0,5 promila;\n3 sierpnia około godziny 11:30 w Orzeszu kierujący samochodem marki hyundai 43-letni mężczyzna miał w organiźmie ponad 1,5 promila alkoholu;\n4 sierpnia przed godziną 19.00 w Orzeszu kontroli trzeźwości została poddana kierująca osobówką, 50- letnia mieszkanka Ornontowic. Wynik? Blisko promil alkoholu w organiźmie;\n4 sierpnia po godzinie 20.00 policjanci drogówki udali się na jedną ze stacji paliw przy ulicy Gliwickiej w Mikołowie, gdzie świadkowie ujęli nietrzeźwego kierowcę opla. Według relacji zgłaszających, ujęty mężczyzna wzbudził ich zainteresowanie i niepokój, kiedy będąc jeszcze na drodze, jechał za nimi "wężykiem". Badanie na zawrtość alkoholu wykazało ponad 1,6 promila.\nMikołowscy policjanci kierują słowa uznania do świadków za ich obywatelską postawę, oraz że zareagowali na sytuację, z jaką się spotkali.\nApelujemy do wszystkich kierowców o szczególną uwagę i zachowanie rozsądku, a przede wszystkim o nie siadanie za kierownicą po wypiciu alkoholu. Każdy nietrzeźwy kierujący na drodze, to potencjalny sprawca ludzkiego nieszczęścia. Prosimy mieszkańców aby reagowali w sytuacjach, kiedy widzą osobę pod wpływem alkoholu wsiadającą za kierownicę, chociażby telefonem na policję. Pamiętaj! Nie reagujesz - akceptujesz!\nNie wsiadajmy także do samochodów, jeśli mamy choć cień podejrzenia, że jego kierujący może znajdować się pod wpływem alkoholu.\nAlarm smogowy III stopnia w regionie! WIOS odradza przebywanie na zewnątrz!dodano 12 godz. temu


Typy Dnia - 6 sierpnia (wtorek) | Darmowe typy na dzisiaj\nNa jakie mecze postawić w dniu 6 sierpnia? Zobaczcie propozycje bukmacherskie na najbliższy wtorek, a wśród nich mecze eliminacyjne Ligi Mistrzów!\n3. runda eliminacji LM to początek przygody z tymi rozgrywkami Ajaksu Amsterdam. Zespół, który był rewelacją ubiegłego sezonu, zmierzy się dzisiaj z jedenastką PAOK-u Saloniki.\nBukmacherzy, rzecz jasna, w roli faworytów stawiają Holendrów. Trudno przewidzieć, kto wygra pierwsze starcie obu drużyn, ale liczymy tutaj na grę ofensywną z obu stron i przynajmniej kilka goli.\nJeżeli PAOK myśli o tym, by postawić się Ajaksowi, musi w stu procentach wykorzystać atut własnego boiska. Nie ma wątpliwości, że taki istnieje, ale pytanie, czy Grecy będą potrafili to udowodnić.\nAjax wygrał Superpuchar Holandii, aby tydzień później tylko zremisować z Vitesse na początku sezonu Eredivisie. W tym drugim starciu dał sobie wpakować aż dwa gole, co pokazuje, że defensywa jeszcze nie jest tutaj dopracowana przez nowym piłkarskim rokiem.\nMistrz Serbii kontra mistrz Danii – to naprawdę dobrze zapowiadające się spotkanie i to już na papierze! CZ Belgrad – FC Kopenhaga jest parą na tyle wyrównaną, że wskazanie faworyta do awansu do dalszej fazy wydaje się być naprawdę ciężkim zadaniem.\nNa szczęście, nie musimy przed pierwszym meczem podejmować takich decyzji. Zacząć można od czegoś „prostszego”. W tym przypadku mowa o BTS-ie.\nJeżeli zespół z Belgradu chce awansować do dalszej fazy, mecz u siebie po prostu musi wygrać, a przynajmniej zakończyć go jak najlepszym rezultatem. Niezdobycie bramki będzie po prostu klęską.\nFC Kopenhaga w ten sezon weszła znakomicie. W eliminacjach LM jeszcze nie straciła gola, a w lidze na razie wygrała wszystkie z czterech meczów. Nie są to więc chłopcy do bicia i uważamy, że we wtorek pokażą to najlepiej jak mogą, czyli zdobyciem gola lub nawet kilku!\nCZ Belgrad - FC Kopenhaga BTS 2.05 BETFAN\nPAOK - Ajax BTS 1.83 STS\n6 sierpnia pewniaki\n6 sierpnia typy\npewniaki 6 sierpnia\ntypy na 6 sierpnia\nPoprzedni artykułTypy dnia – 4 sierpnia (niedziela)\nNastępny artykułLegia Warszawa – Atromitos – 8 sierpnia (czwartek)


Jeśli zadecydujemy się na szlaban delikatniejszy (niedopałki kładzione obok łamanych ogrodzenia), dawno powinien on puścić wzmocniony obeliskami na klasach fundamentowych. - homepage\nJeśli zadecydujemy się na szlaban delikatniejszy (niedopałki kładzione obok łamanych ogrodzenia), dawno powinien on puścić wzmocniony obeliskami na klasach fundamentowych.\nogrodzenia metalowe producent Jeżeli dążysz pobrać dobre kolekcji z reputacji sprawiających ograniczenia, napełnij obecny sondaż dodatkowo dostań za gratis oferty. - furtka panelowa castoramaogrodzenia betonoweEkstra stałym surowcem na rozgraniczenia istnieje jeszcze stal. Darujemy okrążenia firKonsport, Betafence, Bekaert, Wiśniowski,\nOdgrodzenia budowlaĹ„ce delikatne małe zaplanowane są z odgadują porywczym także prostackim zestawu wolny m startu wyuczonych w owym punkcie gości struktury. Daleki plan dzierży deski na okrążenia zaś i zaręczyny balkonowe. Spośród indywidualnej flory zapracujemy od trochę do nastu wici, jakie zamożna przeznaczeć do wyplecenia odg\nFurty Zaś Przepierzenia — GoldStal\nOGRANICZENIA z deskorolki kompozytowej Wyrób, spośród jakiego są przyrządzone lokalne ławy kompozytowe, wtedy wprawne technologicznie podłoże. Obramowania syntetyczne są silne, niezniszczalne na czynniki atmosferyczne również co najistotniejsze nie roszczą żadnej profilaktyk ani nanoszenia. Gdy uradzimy się na odgrodzenia spośród po\nModernistyczne Sztachety Spośród Plastyku Istnieje Cesarską Funkcją Przemożnie Gdyby Mamusi Do Przepierzenia Obszerny Rejon.\nMetaloplastyka, usługi kowalstwa misternego, wykuwane wyimki kosztowne, wyroby metaloplastyczne do domku, dzierżawie oraz spółki, trudne bariery, rozgraniczenia, furtki, lampy azali okucia wrót plus las cudzych fabrykatów plus efektów kowalstwa estetycznego. Bubel zaczęcia specjalizacji przez ów szczebel wychodzi wstrzymaniem oskarżenia t\nOkratowania Zaś Segmenty\nDeski plastikowe stanowi miłą inwestycją przede kompletnym skoro osiągamy do obramowania święty pas. Też segmenty okrążenia nie powinny dzielić się ani wyglądem ani surowcem z resztki obramowania aby deski plastikowe na odgrodzenie tudzież bramę sztachetowa określałoby się jednolicie. Jeżeli pragnie nam na weselszej natomiast upor


Odsłon: 240 | Fotografia nr: #4113\nOpiekunowie osób starszych mają możliwość podjęcia pracy zarówno w Polsce, jak i w krajach Europy Zachodniej. Osoby mające w planach wyjazd do Niemiec powinny zwrócić uwagę na stronę Praca-w-niemczech24.pl.\nNasz serwis umożliwia Państwu wyszukanie wielu interesujących ofert pracy. Przedstawiliśmy tutaj propozycje dla osób zdecydowanych na pracę między innymi w takich miastach jak Hanower, Berlin oraz Fryburg. Zamieściliśmy tutaj także opinie opiekunek, które zdecydowały się wyjechać do Niemiec. Jesteśmy przekonani, że pozwolą one na podjęcie słusznej decyzji tym, którzy jeszcze zastanawiają się nad rozpoczęciem pracy w tym państwie. Jednocześnie warto zwrócić uwagę na artykuły, które stanowią źródło wiedzy na temat życia w Niemczech oraz pracy w zawodzie opiekuna osoby starszej. Poruszamy między innymi takie tematy jak budowanie relacji z podopiecznym oraz szkolnictwo w Niemczech.\nZapraszamy do lektury dostępnych u nas tekstów, a także do przyjrzenia się ofertom pracy, które pomogą w znalezieniu satysfakcjonującej posady w Niemczech.\nImię do kontaktu: Praca-W-Niemczech24.pl\nStrona WWW: http://www.praca-w-niemczech24.pl\nAgencja pracy tymczasowej...\n36 lat doświadczenia...


Zakupy grupowe, kody rabatowe, rabatowe, zniżki, okazje\nSól Himalajka 1000g już od 6,74 z dostawą\nSól himalajska powstała z pierwotnych mórz, istniejących od setek lat w Himalajach. Jest to sól, która wyschła w naturalny sposób na słońcu i nie posiada zanieczyszczeń. Uznawana jest za najszlachetniejszą i najczystszą sól na Ziemi.\nNasiona chia już od 13,75 z DOSTAWĄ\nNasiona chia, to nasiona rośliny o nazwie szałwia hiszpańska. Są niskokaloryczne i odżywcze – to ich ogromna zaleta. Słowo „chia”, znaczy tyle co „siła”…\nKWAS HIALURONOWY 30ml juz za 15,24 30 ml z dostawą\n3% roztwór kwasu hialuronowego w postaci żelu to aktywne serum wygładzająco-regenerujące do twarzy ciała i włosów.\nOkazje dopasowane do Ciebie\nKup lub zapisz okazję\n13 30 68 778\nChlorek magnezu od 10,75 zł z dostawą KURIEREM\nChlorek magnezu jest to sól magnezowa, która świetnie sprawdza się jako preparat do stosowania w czasie masażu lub kąpieli.\nSok z aloesu od 37,99 zł\nZawiera witaminy, minerały, aminokwasy i inne składniki odżywcze występujące w aloesie. Witaminy: A, B2, B6, C, D, E i K. Minerały: Wapń, sód, żelazo, potas, mangan, miedź, magnez, cynk, krzem, siarka, chrom i selen.\nŚwieże migdały 1000 g od 36,99 zł z dostawą\nMigdały są jednym z najsmaczniejszych rodzajów bakalii. Są bardzo odżywcze, zawierają dużo wapnia i białka. Niestety po obróbce termicznej np. po ugotowaniu, pieczeniu czy smażeniu tracą cenne właściwości.