Wysłany: 10:06:47 13-09-11 Temat postu:\nOdcinek świetny! Akcja na polowaniu jest super napisana..\nWilliam jest coraz bliżej zdobycia serca E. i jak się okazuje także jej ręki\nczekam niecierpliwie na kolejny odcinek\nWysłany: 21:44:17 24-09-11 Temat postu:\nZ samego rana pan Reliance spotkał się w gabinecie ze swym synem.\n- Matka mówiła, iż chciałeś ze mną porozmawiać.- odezwał się Alistair, zajmując krzesło wskazane mu przez ojca.\n- Owszem.- potwierdził Johnathan, spoglądając na syna.- Mamy z twą matką pewne plany względem Elizabeth. Myśleliśmy, iż rosądnym byłoby wydanie ją za hrabiego Williama Swanna.- powiedział po chwili.\n- Wybacz ojcze mą bezczelność, lecz czy nie postradałeś zmysłów?- uniósł się gniewem panicz Reliance.- Hrabia Swann to nieodpowiedzialny, wieczny kobieciarz i hulaka. Nie pozwolę, by Lizzie jakkolwiek z nim wiązać.- dodał ostrzegawczo.\n- Rozumiem, lecz jestem zdania, iż swymi czynami udowodnił dostatecznie swą przemianę.- odrzekł mu ojciec.- Poza tym jest o wiele lepszym kandydatem niż na przykład pan Midwall.- zaznaczył, unosząc brwi ku górze.- Hrabia Swann jest od niego bogatszy, przystojniejszy i młodszy. Na dodatek wygląda na to, że nie tylko on jest zainteresowany Lizzie, ale także ona nim.- dodał.\n- Skąd wysnułeś ojcze tak absurdalny wniosek?- spytał z oburzeniem Alistair.- Elizabeth nigdy nie obdarzyłaby względami człowieka o takiej reputacji.- zapewnił.\n- Twa matka to zauważyła, a jak sam wiesz, potrafi ona wyczytać całą prawdę z czyichś oczu, gestów, a nawet sposobu mówienia. Zawsze pierwsza wie, kto jest w kim zakochany.- przypomniał mu Johnathan.- Dlatego też nie mogła tu zajść pomyłka.- stwierdził pewnie, tonem nieznoszącym sprzeciwu.\n- Ach tak... Rozumiem.- westchnął.- W takim razie nie pozostaje mi nic innego, jak zaakceptować Waszą decyzję.- poddał się wreszcie.- Ale jeśli on skrzywdzi Lizzie, wyzwę go na pojedynek i zabiję.- dodał gniewnie.\n- Alistair, nawet o tym nie myśl.- zbeształ go pan Reliance, złowrogo marszcząc czoło.- A jeśli to Ty zginiesz? Jesteś moim jedynym synem, pierworodnym... Kto przejąłby interesy po mojej śmierci? Pomyślałeś o tym?- zwrócił się do niego z wyrzutem.- A Twoja matka i siostra? Myślisz, że były by szczęśliwe?- zapytał, spoglądając mu prosto w oczy.\n- Przepraszam, ojcze.- odrzekł Alistair skruszony, wstając i lekko kłaniając się mu.- Obiecuję, iż nie uczynię nic niemądrego.- przyrzekł, kładąc rękę na sercu.- I postaram się być miłym dla hrabiego Swanna.- dodał na koniec.\nPrzez kolejne dwa miesiące Elizabeth jakimś dziwnym trafem, co chwilę spotykała hrabiego Swanna. Czy to na spacerze, w operze, czy w teatrze, ciągle widziała jego. Wydało jej się to podejrzane, więc postanowiła wypytać o to matkę.\n- Mamo, chciałabym Cię o coś zapytać.- zwróciła się do niej, kiedy siedziały razem na tarasie, popijając herbatę.\n- Słucham, skarbie.- odrzekła Margareth, a na jej twarzy pojawił się promienny uśmiech.\n- Ostatnio, gdziekolwiek się nie wybierzemy, zawsze spotykamy hrabiego Swanna. Czy masz z tym coś wspólnego?- spytała, spoglądając na matkę podejrzliwie.\n- Ja?- powiedziała pani Reliance, udając zdziwioną.\n- Mamo...- Elizabeth zmrużyła gniewnie oczy.\n- A nawet jeżeli, to co w tym złego?- spytała Margareth, rozkładając ręce.- Dobrze wiem, Lizzie, że żywisz do niego pewne uczucie...- zaczęła, obserwując reakcję córki. Gdy ta chciała coś powiedzieć, powstrzymała ją gestem ręki.- I nie zaprzeczaj, bo ja nigdy się nie mylę w tej kwestii.- dokończyła.\n- Ech, masz rację, mamo...- poddała się Elizabeth.- Nawet nie wiesz, jak nienawidzę siebie za to, że dałam mu się uwieść.- dodała ze smutkiem.\n- I nie powinnaś, Lizzie. Kochanie kogoś nie jest niczym złym, wręcz przeciwnie.- odrzekła Margareth, poważniejąc.- Wraz z ojcem uznaliśmy, że hrabia Swann jest godnym kandydatem do Twej ręki. Swoim zachowaniem dostatecznie udowodnił, iż się zmienił.- poinformowała ją.- Jeśli chciałabyś go na męża, masz naszą aprobatę.- dodała z uśmiechem.\n- Naprawdę?- spytała panienka Reliance z niedowierzaniem. Nie była w stanie ukryć swej radości z tego powodu.\n- Tak, Lizzie.- potwierdziła pani Reliance.- Jeśli jednak masz nadal jakieś wątpliwości, opowiem Ci pewną historię z mojego życia.- mówiła dalej, a jej wzrok stał się nieobecny, jakby wędrowała do przeszłości.- Masz ogromne szczęście, iż pokochałaś kogoś z arystokracji. Ja...- urwała, wbijając wzrok w podłogę.- Mnie Bóg nie obdarzył taką łaską.- dokończyła po chwili.\n- Jak to?- zdziwiła się Elizabeth.- To znaczy, że nie kochałaś taty?- spytała.\n- Na początku nie, ale po paru latach ślubu go pokochałam... Chociaż nie wiem, czy można to nazwać miłością...- zamyśliła się chwilę.- To raczej coś na kształt mocnego przywiązania, podziwu i szacunku do jego osoby.- wyjaśniła.- Jest to jedynie niepełny substytut miłości, ale mi wystarcza całkowicie.- dodała z uśmiechem.\n- Ach, rozumiem.- odrzekła Lizzie, słuchając uważnie słów matki.\n- Zanim poznałam Johnathana Reliance'a, byłam zakochana, z wzajemnością, w lokaju o imieniu Edward.- rozpoczęła swą opowieść.- Kiedy się poznaliśmy miałam szesnaście lat, on dziewiętnaście. Przeżyłam z nim cudowne dwa lata tajemnych schadzek, pocałunków w ukryciu, listów miłosnych i spojrzeń, których znaczenie znaliśmy tylko my dwoje.- mówiła z zapartym tchem.- Ale potem rodzice przedstawili mi Johnathana Reliance'a, mojego narzeczonego, odpowiedniejszą partię dla panny z wyższych sfer, na dodatek kuzynki króla.- westchnęła na to wspomnienie.\n- Czy nie mogłaś uciec z Edwardem?- spytała ponownie Elizabeth, poruszona historią matki.\n- Oczywiście, że mogłam.- powiedziała Margareth z uśmiechem.- Edward namawiał mnie na to gorąco, ale...- przerwała, wzdychając.- Kiedy wyobraziłam sobie życie z nim, z dala od mojej rodziny, w ubóstwie, wyklęta przez matkę i ojca... Nie mogłabym tego znieść.- kontynuowała dalej.- Prawda jest taka, że nie potrafiłabym odnaleźć się w jego świecie. Musiałabym ciężko pracować, zrezygnować z noszenia pięknych sukien, używania drogich perfum, chodzenia na bale...- wymieniała, błądząc wzrokiem gdzieś daleko.- Poza tym, jako posłuszna córka, musiałam spełnić oczekiwania rodziców. Byłam raczej rozsądna, niż romantyczna, więc wybrałam Johnathana. Edward uszanował moją decyzję. Był nawet na naszym ślubie. Wtedy widziałam go po raz ostatni. Następnego dnia wyjechaliśmy do centrum Londynu.- zakończyła.\nElizabeth nic nie odpowiedziała. Siedziała, patrząc przed siebie, i myśląc o tym, co powiedziała jej matka.\nPo południu William wybrał się na przejażdżkę konną. Miał wiele rzeczy do przemyślenia. Przede wszystkim to, że ostatnio wszędzie spotykał panienkę Reliance, i miał przeczucie, iż to jej matka aranżuje te "przypadkowe" spotkania. Ucieszyła go ta myśl, ale wiedział, że nie powinien dzielić skóry na niedźwiedziu.\nKiedy przejeżdżał niedaleko lasu, na pobliskiej łące zauważył Junonę, klacz panienki Reliance. Ona sama siedziała nieopodal, na tym samym obalonym pniu drzewa, przy którym spotkali się pierwszy raz. Podjechał bliżej, zeskoczył z konia i powoli usiadł obok niej.\nElizabeth aż podskoczyła, wyrwana z zamyślenia. Ujrzawszy Williama, chciała wstać i odejść, ale hrabia złapał ją za rękę, sadzając z powrotem.\n- Proszę, niech panienka nie odchodzi.- powiedział, spoglądając na nią.\n- Ja... Ostatnio myślałam bardzo dużo o panu...- zaczęła niepewnie.\n- Elizabeth...- wymówił jej imię z niezwykłą czułością.- Chcę jedynie wiedzieć, czy mam u panienki choćby niewielką szansę.- odrzekł, spoglądając na nią pytająco.\nWbiła wzrok w ziemię, zastanawiając się nad odpowiedzią.\n- Tak, ma pan szansę. Dużą szansę.- wyznała w końcu. W tamtej chwili ogromny kamień spadł jej z serca.- Kocham pana, chociaż tak długo chciałam zaprzeczać swoim uczuciom. Przepraszam... Pewnie raniłam pana moją pogardą wobec pańskiej osoby...- mówiła, spoglądając na niego niepewnie.\n- Po pierwsze, mów mi William, a po drugie... Nie masz za co przepraszać. Zasłużyłem sobie.- odrzekł. Widząc, że panienka Reliance chce zaprzeczyć, położył jej palec na ustach.- Nie zaprzeczaj. Taka jest prawda.- westchnął.- Popełniłem w swoim życiu wiele niewybaczalnych grzechów, i wiem że nie zasługuję na Ciebie, ale...- urwał.- Nie zwykłem przejmować się czyimś zdaniem, nawet Boga.- dokończył, gładząc jej policzek. Potem ukląkł, kładąc dłoń na sercu.- Panno Elizabeth Swann, kocham panią całym sercem, i uroczyście obiecuję, iż będę Ci wierny do końca moich dni.- przysiągł.\nElizabeth wstała, ujęła jego dłoń, by on również wstał. Potem ich usta złączyły się w subtelnym pocałunku.\nOstatnio zmieniony przez namida1991 dnia 15:32:39 25-09-11, w całości zmieniany 1 raz\nWysłany: 21:24:21 26-09-11 Temat postu:\nAlistair martwi się o E., trudno mu pewnie uwierzyć w przemianę W.\nHistoria matki E. jest smutna, poświęciła swoje szczęście w imię zasad i luksusu. Na szczęście ostatecznie pokochała męża\nJeeeest! Nareszcie doczekałam się pocałunku między E. i W.\nOstatnio zmieniony przez Aneta:) dnia 21:34:11 26-09-11, w całości zmieniany 1 raz\nWysłany: 21:33:00 03-10-11 Temat postu:\nNareszcie udało mi się coś napisać... Mam nadzieję, że odcinek się spodoba\nNie minął nawet tydzień od tamtego dnia, a William udał się do rezydencji państwa Reliance, by poprosić o rękę panienki Elizabeth. Miał nadzieję, że przekonał ich do siebie. Jednak najbardziej martwiło go to, jak potraktowany zostanie przez Alistaira. Brat panny Reliance zawsze określał jasno swe stanowisko wobec hrabiego.\nWilliam zastukał kołatką w ogromne, dębowe drzwi. Otworzył mu lokaj.\n- Witam pana, hrabio Swann.- skłonił się nisko.- W czym mogę pomóc?- spytał.\n- Chciałbym porozmawiać z panem Johnathanem Reliance.- odrzekł William.\nLokaj poprowadził go w stronę gabinetu. Przechodząc obok salonu, hrabia dostrzegł Alistaira. On też go zauważył. W jego spojrzeniu nie było jednak nienawiści, czy pogardy- lecz nutka zainteresowania. Ucieszyło to Williama. Od razu poczuł się bardziej pewny siebie.\nSiedział sam w gabinecie jakieś piętnaście minut, nim pojawił się pan Reliance. Przywitali się uściskiem dłoni, a potem usiedli naprzeciwko siebie.\n- Jaką masz do mnie sprawę, młody człowieku?- spytał Johnathan, spoglądając na niego uważnie.\nWilliam wziął głęboki oddech.\n- Chciałbym prosić pana o rękę panienki Elizabeth.- odrzekł, spoglądając niepewnie na pana Reliance.\n- No nareszcie.- zaśmiał się lekko, słysząc jego słowa.- Oczywiście masz moją zgodę.- powiedział po chwili.- I nie martw się o Alistaira. Rozmawiałem z nim. Nie będzie więc czynić Ci żadnych przykrości. Byłbym niezwykle rad, gdybyście kiedyś się zaprzyjaźnili.- dodał.\nWilliam wstał i ukłonił się mu nisko.\n- Dziękuję bardzo.- powiedział, prostując się.- Również mam nadzieję, iż pana syn zechce zostać mym przyjacielem.-\n- Dobrze, więc teraz pozostaje Ci porozmawiać z Elizabeth. Możesz odejść.- zezwolił mu Johnathan.\nHrabia Swann skłonił się ponownie i ruszył w kierunku drzwi.\n- Ach, i jeszcze jedno, panie hrabio.- zatrzymał go pan domu. William stanął i odwrócił się w jego stronę.- Tak jak moja żona, lady Moore, i wielu innych, wierzę w pańską przemianę...- zaczął, po czym westchnął, robiąc pauzę.- Mam nadzieję, iż moja wiara okaże się słuszna.- spojrzał na niego znacząco.- Jeśli zranisz Elizabeth, hrabio, konsekwencje będą nieuniknione. Wiesz zapewne, co wtedy uczyniłby Alistair. I choćbym nie wiem jak próbował go powstrzymać, on zapewne zrobi wtedy to, co jest jego obowiązkiem jako starszego brata.- mówił ze smutkiem.- Dlatego nie możesz mnie zawieść, Williamie.- dodał na koniec.\n- Rozumiem. Obiecuję, że pana nie zawiodę.- odrzekł hrabia Swann, ponownie się kłaniając.\nPotem opuścił gabinet, udając się do ogrodu, gdzie czekała na niego Elizabeth.\nDwa dni póżniej hrabia William Swann wyprawił wspaniałe przyjęcie, na którym miał zamiar ogłosić swe zaręczyny z panienką Reliance.\nAilyn, słysząc o tym, zdenerwowała się bardzo. Dekorując dom parę razy upuszczała różne rzeczy, nie potrafiąc skupić się na pracy.\nAlbert akurat przechodził obok, z tacą pełną zastawy.\n- Co z Tobą?- spytał, kładąc tacę na pobliskim stole.\n- Nic takiego. Po prostu nie spałam tej nocy zbyt dobrze.- odrzekła wymijająco Ailyn, wbijając wzrok w podłogę.\n- Hmm...- zamyślił się lokaj, spoglądając na nią.- Chodzi o hrabiego, tak? Jesteś zazdrosna o to, że wybrał panienkę Reliance...- zgadł po chwili.\n- Ależ skąd! Ja... nie...- zaprzeczyła, mocno kręcąc głową.\n- Ailyn, wiem dobrze, że o to Ci chodzi.- skarcił ją pan Jenkins, po czym westchnął lekko.- Tak to jest na tym świecie. Arystokraci muszą wybierać sobie żony ze swego stanu. Gdyby hrabia chciał ożenić się z Tobą, całkiem zniszczyłby swoją i tak zszarganą opinię... Poza tym on kocha panienkę Elizabeth.- wyjaśnił.- Przykro mi to mówić, ale Ty byłaś tylko jedną z wielu kochanek... Oczywiście uważam, iż William postąpił karygodnie, wykorzystując Cię, ale czasu nie da się cofnąć...- powiedział ze smutkiem.- Dlatego musisz zapomnieć o paniczu dla własnego dobra.- poradził jej, po czym zajął się zastawą.\nPod wieczór do rezydencji Swannów zjechali okoliczni arystokraci, a także goście z centrum Cardiff. Lady Moore była chyba najbardziej radosną osobą na sali. Pamiętała dobrze wspaniałe bale, jakie organizował ojciec Williama, Arthur. Miała głęboką nadzieję, że i to przyjęcie dorówna tamtym swoją wspaniałością.\nPan Midwall stał pod ścianą, popijając wino. Spode łba obserwował Williama i Elizabeth, wirujących wspólnie na parkiecie. Widać było, że są szczęśliwi, co niezwykle działało mu na nerwy.\n- Czemu akurat on?- mówił do siebie, zaciskając lewą dłoń w pięść. Wiedział, że musi szybko coś zrobić, aby nie dopuścić do ich ślubu. Rozważał wiele opcji. Pierwszą było podstawienie mu jego młodszej córki, Ofelii, ale była ona jeszcze dzieckiem, które raczej nie zainteresowało by hrabiego, lubiącego piękne kobiety. Drugim rozwiązaniem, najbardziej słusznym, wydawało się wyzwanie Swanna na pojedynek. Niestety, pan Midwall nie był tak dobrym strzelcem,jak William, dlatego też nie mógł pozwolić sobie na takie ryzyko.\nWestchnął ciężko, odchylając głowę do tyłu. Miał nadzieję, iż zdąrzy wymyślić coś, co zapewni mu zwycięstwo.\nPo wielu tańcach William poprosił wszystkich gości o uwagę. Potem, wraz z Elizabeth, stanął na środku sali.\n- Chciałbym ogłosić, iż panienka Elizabeth i ja zaręczyliśmy się, oczywiście za zgodą jej rodziców i brata.- ogłosił, wskazując na państwa Reliance stojących nieopodal. Potem William sięgnął do kieszeni swego fraka, wyjmując prześliczny, złoty pierścionek ze sporym, szafirowym okiem.- Ten pierścionek należał do mej matki. Dostała go od mego ojca właśnie w dniu zaręczyn. Teraz ja daję go Tobie, Elizabeth.- powiedział, ujmując delikatnie jej dłoń, po czym powoli wsunął pierścień na palec narzeczonej.\nNa sali rozległy się brawa i wesołe okrzyki na ich cześć. Następnie każdy z gości podszedł, by złożyć im gratulacje.\nW tym samym momencie na środek sali wbiegła Ailyn.\n- Stać! Stać!- krzyknęła.- Zanim ogłosicie zaręczyny, musicie się wszyscy o czymś dowiedzieć.- powiedziała, spoglądając na Williama.\nWzrok wszystkich osób na sali skierował się na służącą. Zapadła głęboka cisza.\nWysłany: 19:50:04 08-10-11 Temat postu:\nodcinek przeczytałam ale ostatnio nie mam czasu komentować także jutro napisze coś więcej :*\nWysłany: 21:57:52 08-10-11 Temat postu:\nWysłany: 20:36:24 09-10-11 Temat postu:\n- A więc co masz do powiedzenia?- spytał pan Reliance, spoglądając na Ailyn, marszcząc brwi.\n- Ja jestem służącą hrabiego Swanna. Dwa miesiące temu zmusił mnie on, abym spędziła z nim noc. Wczoraj dowiedziałam się, że jestem w drugim miesiącu ciąży...- odrzekła.\nWśród gości dało się usłyszeć szmer.\n- William... Jak mogłeś...- spoliczkowała go Elizabeth.\n- Ale to, co ona mówi, to nieprawda... Owszem, spędziłem z nią noc, ale to było pięć miesięcy temu, zanim Cię poznałem...- tłumaczył się hrabia.\nJednak panienka Reliance oddała mu pierścionek, odwróciła się i wyszła, a tuż za nią jej rodzice.\n- Zostałeś ostrzeżony, obiecałeś i nie dotrzymałeś słowa. Pożałujesz tego.- syknął Alistair i również opuścił dom. W jego ślady poszła większość gości.\nJedynie lady Moore pozotała na parkiecie.\n- O co tu chodzi?- spytała zdezorientowana.\nAilyn rozpłakała się i wybiegła z sali, w stronę pokoi dla służby.\nAlbert podszedł do swego pana, a jego surowy wyraz twarzy nie wróżył nic dobrego.\n- Williamie, powiedz, ale szczerze, czy to, co powiedziała, jest prawdą?- zapytał surowym tonem.\n- Przysięgam, że po tamtej nocy, która miała miejsce pięć miesięcy temu, nie tknąłem jej ani razu.- zapewnił hrabia Swann, kładąc rękę na sercu.\n- Ech, cóż... Czuję, że nie kłamiesz, paniczu.- westchnął Albert.- Niestety to, że Ailyn jest w drugim miesiącu ciąży, to prawda. Byłem z nią wczoraj u lekarza, bo zemdlała. Nie chciała mi powiedzieć, kto jest ojcem...- urwał.\n- Ale jeśli to nie William, to kto?- spytała lady Moore.\n- Albercie, czy mógłbyś dowiedzieć się, z kim Ailyn się spotykała?- poprosił hrabia Swann.- Nie chcę stracić Elizabeth z powodu kłamstw zazdrosnej służącej. Boże, gdybym wiedział, do czego jest zdolna, to w ogóle bym z nią nie zaczynał.- dodał załamany.\n- Moim obowiązkiem jest to uczynić. Obiecuję, iż oczyszczę Twe imię, hrabio.- odrzekł pan Jenkins, kłaniając się lekko, po czym opuścił salę.\nElizabeth płakała przez całą noc. Nie mogła uwierzyć w to, co się stało na przyjęciu.\nKiedy William jej się oświadczył, była naprawdę szczęśliwa. Spełniło się to, o czym marzyła od kiedy go poznała- miała zostać panią Swann.\nI wtedy właśnie do jej snu wdarła się ta służąca, Ailyn. Słowa tej dziewczyny wbiły się w serce Elizabeth niczym szpony. Ale najgorsza była myśl, że William ją zdradził, i to po tym jak ją poznał, adorował, udawał zakochanego... Myślała, że on naprawdę się zmienił.\n- Od samego początku miałam rację... Ludzie się nie zmieniają. Kto był kobieciarzem, zostanie nim na zawsze.- stwierdziła, zakrywając twarz kołdrą.\nNastępnego dnia, kiedy William odpoczywał na tarasie, po powrocie ze spotkania z pracownikami należącego do niego tartaku, jeden z lokaji przyniósł mu pocztę. Albert wziął wolne, by zbadać sprawę Ailyn, więc zastępował go młody, 20 letni chłopak o imieniu Steven.\nWilliam znudzony przeglądał listy, aż natrafił na ten, którego najbardziej się obawiał. Było to wyzwanie na pojedynek od Alistaira Reliance.\n"Wyzymam hrabiego Williama Swanna na pojedynek na śmierć i życie, w sprawie uszczerbku czci mej siostry, Elizabeth.\nBronią będą proste pistolety, po obu stronach ma znajdować się dwoje sekundantów.\nBędę czekał na pana dnia 20 września 1541 roku, na łące pod lasem, niedaleko rezydencji pana George'a Midwall'a.\nZmiął kartkę, zaciskając powieki. Wiedział, że nie może dopuścić do tego pojedynku. Miał jedynie trzy dni, aby to zrobić.\nPojedynek z pewnością będzie wyrównany, ponieważ zarówno panicz Reliance, jak i on, byli wybitnymi strzelcami. William nie chciał jednak ani sam zginąć, ani zabić brata Elizabeth.\nWestchnął ciężko. Nagle usłyszał czyjeś kroki. Odwrócił się i ujrzał lady Katherine Moore. Wstał, kłaniając się jej i składając pocałunek na dłoni.\n- Jakże się miewasz, hrabio?- spytała, siadając na fotelu obok niego.\n- Szczerze mówiąc, to źle.- odrzekł, osuwając się na swój fotel.- Mam nadzieję, że Albert wyjaśni tę sprawę, nim przyjdzie mi pojedynkować się z bratem panienki Reliance.- dodał.\n- Słucham?- spytała lady Moore zaskoczona słowami hrabiego.\nWilliam podał jej list Alistaira.\n- Panicz Reliance wyzwał mnie na pojedynek.- powiedział.\n- 20 września... To za trzy dni...- stwierdziła ze smutkiem.\n- Tak, niestety.- westchnął.- Cała nadzieja w Albercie.-\n- A pan Johnathan? Czy nie może powstrzymać swego syna? Wydaje mi się, iż nie chciał, by Alistair z kimkolwiek się pojedynkował. To jego pierworodny, dziedzic całego majątku...- przypomniała lady Moore, oddając mu list.\n- I zapewne próbował go odwieść od tego zamiaru. Ale, jak mi to powiedział w dniu, kiedy prosiłem o rękę Elizabeth, nie zawsze jest w stanie zapanować nad jego porywczością... Z resztą pewnie zgadza się z nim. W końcu zraniłem jego córkę.- wyjaśnił hrabia Swann ze smutkiem.\nLady Katherine zamilkła, wpatrując się horyzont.\nGeorge Midwall ledwie mógł ukryć swą radość, kiedy usłyszał słowa służącej hrabiego. Świętował to wydarzenie, zapraszając swego przyjaciela, hrabiego Butlera.\n- Nigdy nie przypuszczałem, iż aż tak dopisze mi szczęście. Martwiłem się, że już straciłem szansę na zdobycie ręki panienki Reliance, a tu taka niespodzianka.- mówił podekscytowany Midwall, popijając whisky.\n- Cóż, wydaje mi się, że to niezbyt dobry powód do świętowania...- odezwał się nieśmiało hrabia Butler.\n- Może dla Williama Swanna nie, ale dla mnie to wspaniały powód. Andrew.- zwrócił się do przyjaciela.- Uzyskałem szansę i nie zmarnuję jej. Jutro po południu odwiedzę panienkę Elizabeth.- postanowił, spoglądając na płomienie tańczące w kominku.\nOstatnio zmieniony przez namida1991 dnia 20:47:21 09-10-11, w całości zmieniany 2 razy\nWysłany: 21:41:29 09-10-11 Temat postu:\nCo do odcinka 15:\nW. wreszcie odważył się poprosić o rękę E.\nŻal mi jednak Aylin i przeczuwałam, że coś wymyśli, żeby tylko przeszkodzić zakochanym\nWłaśnie przeczytałam odcinek 16 i... wiedziałam!!! Po prostu wiedziałam! A. mówi o ciąży! Biedna E.... Jestem ciekawa pojedynku więc wstaw za nie długo nowy odcinek\nWysłany: 1:06:44 10-10-11 Temat postu:\nWysłany: 18:34:43 23-10-11 Temat postu:\nPotwierdzając to co już napisałam u siebie kochana - jestem!\nWiem, że długo musiałaś czekać na mój komentarz, ale ciężko z czasem ostatnio bywa, a ja mam wiele do nadrobienia. Właśnie - jak nadrobię zaległości, to wrzucę lepszego koma. Na razie tyle\nWysłany: 23:24:11 25-10-11 Temat postu:\nBędę w takim razie czekać niecierpliwie, bo interesuje mnie niezwykle Twoja opinia...\nWysłany: 4:22:25 12-11-11 Temat postu:\nWybaczcie, że tak krótko, ale ostatnio weny brak...\nChris Rock jako Anoki(23l.)- znajomy Ailyn, pracuje w zakładzie szewskim.\nAlbert dotarł do rodzinnej wioski Ailyn. Miał nadzieję, że tam znajdzie odpowiedź na nurtujące go pytanie- kto jest ojcem jej dziecka?\nNaprawdę chciał wierzyć Williamowi. Wyczuwał także, kiedy jego panicz kłamał, w końcu znał go od małego.\nZ drugiej strony Ailyn również była dla niego jak córka. Obiecał jej matce, że będzie strzegł tej dziewczyny, i zawiódł. Młody hrabia ją wykorzystał.\nKiedy rozmawiał z nią po przyjęciu, trzymała się kurczowo swojej wersji. Pomyślał sobie, jak mogłaby okłamać jego, swojego opiekuna? To niemożliwe... Ale była również rozgoryczona odrzuceniem hrabiego, co z kolei mogłoby rozbudzić w niej pragnienie zemsty...\n- Ech, nie wiem, co mam myśleć... Chciałbym wierzyć obojgu, ale któreś z nich na pewno kłamie.- mówił do siebie, idąc piaszczystą drogą, między niewielkimi, drewnianymi domami.\nBył okropnie rozdarty. Darzył ojcowską miłością zarówno Williama, jak i Ailyn. Nie wyobrażał sobie nawet, co będzie, gdy dowie się, że któreś z nich kłamało.\nZasłonięte zasłony sprawiały, że cały pokój zalany był mrokiem. Elizabeth siedziała na łóżku, przykryta kołdrą. Mimo, że było już popołudnie, ona nadal miała na sobie koszulę nocną. Jej oczy czerwone były od płaczu, a włosy miała w totalnym nieładzie.\nNagle rozległo się pukanie, a potem drzwi się otworzyły. Do pokoju weszła Margareth, siadając na brzegu łóżka. Przygarnęła do siebie córkę, tuląc mocno do swej piersi.\n- Lizzie... Nie możesz całego dnia spędzić zamknięta w ciemnym pokoju...- powiedziała, głaszcząc ją po głowie.\n- Ale ja... Ja nie mam ochoty wychodzić... Chcę umrzeć...- zaniosła się szlochem Elizabeth.\n- Przestań mówić takie okropne rzeczy.- skarciła ją matka, ujmując jej twarz w dłonie, tym samym zmuszając do spojrzenia na siebie.- Nie możesz dać mu satysfakcji... Jeśli naprawdę jest ojcem tego dziecka, nie jest wart Twoich łez. To tylko jeden z wielu zawodów miłosnych, jakie przeżyjesz.- wyjaśniła, po czym ponownie ją przytuliła.- Zejdź chociaż na obiad.- poprosiła.\n- Dobrze, mamo.- zgodziła się Elizabeth, wstając z łóżka.\n- Pomogę Ci się ubrać.- zaoferowała się Margareth, podchodząc do szafy i uchylając jej drzwi.\nProwadząc swoje dochodzenie, Albert dotarł do szewca Marcusa Andersa. Miał u niego pracować bliski przyjaciel Ailyn, chłopak imieniem Anoki.\n- Szukam pana pracownika.- odezwał się pan Jenkins, wchodząc do zakładu pana Andersa.\n- Którego? Mam ich trzech.- spytał szewc, na chwilę odrywając się od roboty.\n- Anoki'ego.- odrzekł.\n- Ma pan szczęście, że dziś to akurat on mi pomaga.- powiedział pan Anders, prowadząc go na zaplecze zakładu. Na małym stołku siedział tam wysoki, czarny chłopak, o szczupłej sylwetce i kręconych włosach. Wykańczał właśnie skórzany but.\n- Anoki, zostaw na razie tą robotę. Masz gościa.- powiedział pan Anders.\n- Dobrze.- odezwał się chłopak, odkładając but na pobliski stolik. Potem wstał, podchodząc do Alberta.\n- Ja pójdę zająć się swoją robotą.- poinformował ich szewc i zostawił ich samych.\n- Dzień dobry, w czym mogę panu pomóc?- spytał chłopak.\n- Nazywam się Albert Jenkins, jestem lokajem hrabiego Swanna. Ty masz na imię Anoki, tak? Podobno jesteś dobrym znajomym mej podopiecznej, Ailyn.- zagadnął.\n- Owszem, znam ją bardzo dobrze. I wiem, że pracuje w rezydencji Swannów. O panu też słyszałem.- odrzekł Anoki.\n- Przyszedłem tu, bo jest pewien problem z Ailyn...- zaczął Albert niepewnie.\n- Co? Jaki? Jest chora?- przerwał mu zaniepokojony.\n- Nie, nie o to chodzi. Ona po prostu jest w drugim miesiącu ciąży, i powiedziała, że ojcem jest hrabia Swann, przez co stracił on swą narzeczoną.- wyjaśnił Albert uspakajającym tonem.\n- W drugim miesiącu ciąży?- powtórzył zszokowany Anoki, osuwając się na krzesło.\nNastępnego dnia, po południu, pan George Midwall udał się w odwiedziny do domu państwa Reliance. Kazał zerwać ze swego ogrodu najpiękniejsze róże i ułożyć w bukiet.\nKiedy był już na miejscu, zsiadł z konia, podszedł do drzwi i delikatnie zapukał. Otworzył mu lokaj, po czym zaprowadził go do ogrodu, gdzie spacerowała Elizabeth.\nPodszedł do niej, wręczając róże.\n- Witam, panienko Reliance. Chciałbym tym bukietem przywrócić uśmiech na Twej twarzy.- powiedział, uśmiechając się lekko.\nElizabeth spojrzała ze smutkiem na kwiaty, po czym oddała z powrotem w jego ręce.\n- Niech mi pan wybaczy, ale nie mogę tego przyjąć.- powiedziała, nawet na niego nie spoglądając.- I proszę mnie nie adorować. Nigdy nie wyjdę za pana.- dodała, mijając go, po czym zniknęła między drzewami.\nGeorge był tak zszokowany tym, co się stało, że aż upuścił bukiet. Róże rozsypały się po kamiennym chodniczku, uwalniając ze wstążki, którą były związane.\nOstatnio zmieniony przez namida1991 dnia 4:54:33 12-11-11, w całości zmieniany 2 razy\nWysłany: 15:08:20 12-11-11 Temat postu:\nAlbert czuje się rozdarty... nie dziwie mu się ale coś czuję, że Anoki będzie w to wszystko zamieszany.\nŻal mi E. ale nie powinna się poddawać i wierzyć na słowo kobiecie, której nie zna zamiast ukochanemu\nWysłany: 16:37:47 28-02-12 Temat postu:\nPrzepraszam za tak długą nieobecność, niedługo postaram się wstawić kolejny odcinek.\nWysłany: 18:30:55 18-03-12 Temat postu:\nAilyn rozwieszała pranie na tyłach domu. Ciągle myślała o tym, co zrobiła na przyjęciu. Odczuwała wyrzuty sumienia, ale jednocześnie bała się wyznać prawdę.\nZ zamyślenia wyrwał ją odgłos zbliżających się kroków. Po chwili ujrzała Alberta powoli zmierzającego w jej kierunku. Wyraz jego twarzy nie wróżył nic dobrego. Cofnęła się do tyłu, gotowa do ucieczki.\n- Ailyn, musimy poważnie porozmawiać.- odezwał się, spoglądając na nią nieco delikatniejszym wzrokiem.\n- O co chodzi?- spytała drżącym głosem.\n- Wiesz, kiedy Twoja matka oddawała Cię pod moją opiekę, miałaś 12 lat. Spojrzałem na Ciebie i od razu pokochałem. Byłaś dla mnie jak rodzona córka.- urwał, wzdychając ciężko.- Tak samo panicz Swann od zawsze był dla mnie jak syn. Jego zachowanie bardzo mnie raniło, także to, jak potraktował Ciebie.- mówił, co jakiś czas spoglądając na nią.- Kiedy zaczął się zmieniać ogarnęła mnie niewysłowiona radość. Widząc to, jak stara się o panienkę Reliance, wybaczyłem mu wszystko.- dodał.\n- Przepraszam, ale do czego pan zmierza?- przerwała mu lekko zdezorientowana Ailyn.\n- Moja droga.- westchnął, spoglądając na nią smutnym wzrokiem.- Już wyjaśniam.- zaznaczył.- Młodego hrabiego i panienkę Elizabeth połączyła prawdziwa miłość. Takiego uczucia nie wolno niszczyć nikomu, nawet Tobie.- dodał stanowczym tonem, spoglądając jej ponownie w oczy.\nAilyn spuściła wzrok czując narastającą panikę.\n- Wiem, że skłamałaś. William nie jest ojcem dziecka, które nosisz pod sercem, prawda?- spytał Albert, ujmując ją za podbródek, zmuszając do spojrzenia mu w oczy.\nAilyn jednak uparcie milczała i uciekała wzrokiem na bok.\nPan Jenkins westchnął, puszczając jej podbródek i odwrócił się w stronę pobliskich drzew.\n- Podejdź tu, Anoki!- zawołał.\nAilyn zwróciła wzrok w tamtą stronę. Na widok czarnoskórego chłopaka, który wyłonił się zza drzew nieomal zemdlała.\n- Co Ty tu robisz?- spytała zdenerwowana.\n- Pan Jenkins odnalazł mnie.- odrzekł Anoki.\n- Zostawię Was samych.- powiedział Albert i oddalił się w stronę domu.\n- Czy to prawda, że jesteś w drugim miesiącu ciąży?- spytał Anoki, spoglądając na nią smutnym wzrokiem.\n- Tak, to prawda.- potwierdziła Ailyn, unikając spojrzenia na niego.\n- Dlaczego skłamałaś, że to dziecko hrabiego Swanna?- spytał, marszcząc czoło.- Przecież dwa miesiące temu byłaś ze mną.- dodał.\n- Anoki, ja...- zaczęła i urwała, nie mając pojęcia, co powiedzieć.\n- Chcesz się na nim zemścić za to, że Cię wykorzystał i porzucił? Albo może zrobiłaś to z zazdrości?- dopytywał Anoki.\nAilyn jedynie spojrzała na niego zapłakanymi oczyma.\n- Kocham Cię i chcę, abyśmy byli razem.- powiedział, tuląc ją do siebie.- Razem z naszym dzieckiem.- zaznaczył.- Za tydzień skończę naukę i będę mógł założyć swój warsztat. Mam już dom i pieniądze. Ożenię się z Tobą i zrobię wszystko abyś była szczęśliwa.- obiecał.- Wiem, że hrabia Cię skrzywdził, ale nie możesz niszczyć jego szczęścia.- dodał, gładząc ją po włosach.\n- Masz rację. Przepraszam, postąpiłam okropnie. Naprawię to i wyznam wszystkim prawdę.- wyszlochała Ailyn, wtulając się w jego ramię.\nLady Katherine Moore siedziała w swoim gabinecie, wypełniając papiery. Nagle usłyszała ciche pukanie do drzwi. Potem uchyliły się i stanął w nich lokaj.\n- Przybył Albert Jenkins wraz z dwoma osobami.- odezwał się, uprzednio lekko kłaniając.\n- Przyprowadź ich do mnie.- poleciła mu lady Moore, odkładając papiery na bok.\nLokaj ponownie się skłonił i zniknął za drzwiami.\nPo parunastu minutach powrócił, prowadząc pana Jenkinsa, Ailyn i jakiegoś czarnoskórego chłopaka. Potem oddalił się, zostawiając ich samych z panią domu.\n- Witaj, Albercie. Miło mi Cię widzieć.- odezwała się lady Moore, obdarzając każdego z gości serdecznym uśmiechem.- Widzę, że jest tu również panienka Ailyn.- dodała.\n- Mi również miło panią zobaczyć.- skłonił się nisko Albert.- Owszem, to moja podopieczna, Ailyn. A ten młodzieniec stojący obok niej, to Anoki, jej przyjaciel.- przedstawił chłopaka stojącego obok.\n- Zapewne masz do mnie jakąś sprawę.- odgadła lady Katherine, zapraszając ich gestem, aby usiedli. Albert zajął miejsce naprzeciwko lady Moore, a Anoki i Ailyn usiedli na niewielkiej sofie znajdującej się przy ścianie.\n- Właściwie to nie ja mam do pani sprawę, lecz ma podopieczna.- odrzekł pan Jenkins, spoglądając znacząco na Ailyn. Lady Katherine również przeniosła na nią swój wzrok.\n- A więc słucham.- zwróciła się do niej.\nDziewczyna wstała, nerwowo poprawiając sukienkę.\n- Chciałam powiedzieć, że ojcem dziecka, które noszę, jest Anoki, a nie hrabia Swann.- wyznała w końcu.- Postąpiłam podle i chcę, aby pani powiadomiła wszystkich o tym, jaka jest prawda. Napisałam nawet oświadczenie.- dodała, spoglądając na nią prosząco, po czym podała jej arkusik papieru.\n- Ailyn, dziękuję iż wyznałaś prawdę.- odrzekła lady Moore z wyraźną ulgą, biorąc do ręki kartkę.- Oczywiście spełnię Twoją prośbę. Zaraz napiszę listy w tej sprawie i polecę memu lokajowi, aby rozniósł je po okolicznych domostwach.- zapewniła z uśmiechem.\n- Dziękuję.- powiedziała Ailyn, kłaniając się nisko.\n- Nie ma za co, dziecinko.- zwróciła się do niej z czułością lady Moore.- Mam nadzieję, że będziesz szczęśliwa.- mówiła dalej.- A ty, Anoki.- spojrzała na chłopaka, który natychmiast zerwał się na nogi.- Dbaj o nią.- dokończyła, posyłając mu uśmiech.\n- Przyrzekam, iż będę o nią dbał najlepiej, jak się da.- odrzekł, kładąc rękę na piersi.\n- W takim razie możemy wracać.- odezwał się Albert.\nKiedy goście opuścili gabinet, lady Moore od razu wzięła się za pisanie.\nPani Reliance siedziała w salonie, przeglądając pocztę. Większość listów adresowana była do jej męża i, sądząc po nazwiskach nadawców, dotyczyły interesów.\nNagle natrafiła na kopertę zapisaną pięknym pismem lady Katherine Moore. Zastanawiała się nad treścią listu, który wysłała. Margareth czuła jednak, iż musiała napisać coś ważnego. Jako że był on zaadresowany do całej rodziny, powiadomiła poprzez lokaja, pana Reliance, Alistaira oraz Elizabeth. Wkrótce wszyscy pojawili się w salonie.\n- Przepraszam, że odrywam Was od zajęć, ale lady Moore napisała do nas list. Przeczytam go więc.- zwróciła się do nich, po czym otworzyła delikatnie kopertę, używając nożyka, wyjęła arkusik papieru, rozłożyła i zaczęła powoli czytać.\n"Szanowni Państwo Reliance, droga panienko Elizabeth, panie Alistairze,\nPiszę do Was, by przekazać ważną wiadomość. Dziś koło południa odwiedził mnie lokaj hrabiego Swanna wraz z jego służącą, Ailyn, oraz pewnym młodzieńcem imieniem Anoki. Służąca wyznała prawdę na temat swej ciąży- to nie William Swann jest jej sprawcą, lecz ów Anoki. Dlatego też oczyszczam z winy młodego hrabiego, i z radością witam go po raz wtóry wśród towarzystwa.\nJeśli jednak któreś z Was nie daje wiary spisanym przez mą rękę słowom, niechże mnie odwiedzi, posiadam bowiem oświadczenie, jakie dała mi Ailyn.\nMam nadzieję, że i Wy radujecie się, wiedząc iż hrabia William Swann jest niewinny.\nLady Katherine Moore."\nWszyscy słuchali w skupieniu. Kiedy pani Reliance zamilkła, składając list z powrotem na pół, Elizabeth zerwała się na równe nogi.\n- Mamo, pokaż mi, proszę, ten list, bo nie uwierzę, że to prawda.- zwróciła się do Margareth. Ta spełniła jej prośbę.\nDostawszy list do swych rąk, panienka Reliance od razu zatopiła w nim swój wzrok. Jej oczy zaszkliły się od łez, mimo że serce wypełniła niewysłowiona radość.\nAlistair przyglądał się siostrze, a Johnathan tkwił w zamyśleniu. Margareth usiadła obok niego.\n- Cóż, w takim razie wiesz, co powinieneś zrobić.- zwrócił się do syna pan Reliance.\nAlistair jedynie potwierdził skinieniem głowy. Czuł się naprawdę głupio, bo tak łatwo uwierzył w oskarżenia przeciwko hrabiemu, i bez namysłu wyzwał go na pojedynek. Wstał, powiadamiając wszystkich, że idzie do Williama, aby odwołać pojedynek i przeprosić.\n- Mogę jechać z Tobą?-poprosiła brata Elizabeth.\n- Ależ naturalnie, Lizzie. W końcu to Twój narzeczony.- odrzekł z lekkim uśmiechem, pomagając siostrze wejść do powozu.\nWilliam szedł właśnie do gabinetu swego ojca, by podpisać parę ważnych dokumentów. Jego myśli krążyły wokół pojedynku z Alistairem Reliance, który miał się odbyć nazajutrz. Wynajął już sobie sekundantów i przygotował najlepszy pistolet. Wynik tego pojedynku mógł być naprawdę różny- zarówno William, jak i młody pan Reliance wybornie strzelali.\n- Paniczu.- usłyszał za sobą głos pana Jenkinsa. Odwrócił się i prócz niego ujrzał Ailyn wraz z jakimś czarnoskórym chłopakiem.\n- Słucham.- odrzekł, marszcząc lekko czoło.\nAlbert odchrząknął, spoglądając znacząco na Ailyn. Ta od razu podeszła bliżej, pochylając przed Williamem głowę.\n- Panie hrabio, przepraszam.- zaczęła nieśmiało.- To, co powiedziałam na balu było kłamstwem. Anoki jest ojcem mojego dziecka.- wyznała, ukradkiem ocierając łzy.- Ale niech się pan nie martwi, ja powiedziałam już prawdę lady Moore, i ona obiecała rozesłać wszystkim listy z wyjaśnieniami.- dodała, na chwilę spoglądając na niego.\n- Ailyn...- westchnął William.- Dziękuję Ci, żeś to uczyniła.- odrzekł, odczuwając wyraźną ulgę.- Wiem, iż miałaś powód, by to wszystko zrobić. Zraniłem Cię i również winien Ci jestem przeprosiny.- spojrzał na nią.\n- Mimo to nie powinnam tak się mścić.- odpowiedziała, ponownie schylając głowę.- Jeszcze dziś się stąd wyniosę do Anoki'ego.- poinformowała.\n- Oczywiście.- hrabia skierował wzrok na czarnoskórego chłopaka.- Dostaniesz więc stosowną odprawę.- dodał.\n- Mam pieniądze, niedługo zbuduję własny warsztat, dlatego uważam, że to zbędne.- odezwał się Anoki, patrząc hrabiemu Swannowi w oczy.\n- Rozumiem, że nie chcesz moich pieniędzy, ale należą się one Ailyn za lata jej służby.- odrzekł William, również na niego spoglądając.- Mam również dla Ciebie kolejną propozycję. Jestem w posiadaniu pewnego budynku znajdującego się w centrum Twojej dzielnicy. Z chęcią bym Ci go podarował, ale wiem, że się na to nie zgodzisz, prawda?- spytał.\n- Zapłacę za niego.- potwierdził jego słowa Anoki.\n- Dobrze. Przyjdź do mnie jutro w tej sprawie.- zgodził się hrabia, po czym skierował wzrok na swego lokaja.- Albercie, wypłać Ailyn właściwą kwotę ze schowka znajdującego się w moim gabinecie.- zwrócił się do niego, podając mu klucz.- Ja muszę udać się do domu państwa Reliance.- dodał, zostawiając ich na korytarzu.\nWilliam właśnie wyszedł na ganek, kiedy przed jego dom zajechał powóz, z którego wysiadł Alistair Reliance. Podszedł do niego powoli, cały czas patrząc mu prosto w twarz.\n- Witam, hrabio Swann.- skłonił się lekko.\n- Witam.- odrzekł hrabia, również kłaniając.- Cóż pana do mnie sprowadza?- spytał.\n- Otrzymaliśmy list od lady Moore.- poinformował Alistair.- Pragnę pana przeprosić za moje zachowanie i odwołuję jutrzejszy pojedynek.- dodał. W jego głosie dobrze słyszalna była szczera skrucha.\n- Cieszy mnie to niezmiernie.- wyznał William z wyraźną ulgą.- Ja naprawdę nigdy nie skrzywdziłbym pana siostry.- zapewnił.- Mam również nadzieję, iż kiedyś staniemy się dla siebie przyjaciółmi.- dodał.\n- W takim razie zacznijmy od tego, abyśmy mówili sobie po imieniu.- zaproponował panicz Reliance z uśmiechem.- Mów mi Ałistair.- wyciągnął do niego rękę.\n- A Ty mów mi William.- odrzekł hrabia, ściskając jego dłoń. Potem oboje wymienili przyjacielski uścisk.\n- Williamie, jest jeszcze pewna młoda dama, która chciałaby się z Tobą zobaczyć.- odezwał się Alistair.- Lizzie!- zawołał, spoglądając w stronę powozu. Po chwili jego drzwi się otworzyły. Hrabia Swann, widząc panienkę Elizabeth, od razu podbiegł, by pomóc jej wysiąść.\n- Porozmawiajcie, a ja tu poczekam, tylko żeby to nie trwało za długo.- powiedział Alistair, wsiadając do powozu.


www.gosc.pl → Wiadomości → Wiadomości z Kościoła → Papież spotkał się z biskupami\nOjciec Święty przestrzegł też przed stawianiem przez Kościół siebie w centrum swej misji, podczas gdy w centrum powinno być miejsce dla Chrystusa. Kościół wówczas przestaje być Oblubienicą, aby stać się w ostateczności zarządcą dóbr. Ze sługi przekształca się w „kontrolera” wiary.\tJakub Szymczuk /GN\nW obszernym przemówieniu papież zwrócił uwagę na najpoważniejsze wyzwania Kościoła na tym kontynencie, w tym wypełnienie zadania bycia uczniem i misjonarzem. Papież podkreślił szczególne znaczenie dla Kościoła w Ameryce Łacińskiej i na Karaibach Konferencji Ogólnej w Aparecidzie w maju 2007 r, która wezwała do bycia uczniem i misjonarzem, do „nawrócenia duszpasterskiego” i podjęcia Misji Kontynentalnej. Nakazuje to podjęcie wewnętrznej odnowy Kościoła. Ojciec Święty wskazał kilka pytań, które powinny być okazją do refleksji dla całego tamtejszego Kościoła. Dotyczą one m.in. konieczności, aby praca duchownych była bardziej duszpasterska niż administracyjna, szerszego włączenia w misję Kościoła wiernych świeckich, korzystania z pomocy rad duszpasterskich i ekonomicznych.\nOjciec Święty zwrócił też uwagę na potrzebę dostosowania języka przekazu wiary do wymagań współczesnego świata. „Jeśli pozostaniemy jedynie w parametrach «kultury, jaką była od zawsze, czyli kultury wiejskiej, wynikiem będzie osłabienie mocy Ducha Świętego. Bóg obecny jest po wszystkich stronach: trzeba umieć Go odkryć, aby móc Go głosić w języku każdej kultury. A każda rzeczywistość, każdy język ma odrębny rytm” - stwierdził.\nPapież Franciszek przestrzegł przed pewnymi pokusami, utrudniającymi bycie uczeniem i misjonarzem. W tym kontekście wymienił ideologizację orędzia ewangelicznego, funkcjonalizm akcentujący skuteczność a odrzucający tajemnicę, sprowadzający Kościół do swego rodzaju organizacji pozarządowej. Kolejną pokusą jest klerykalizm, prowadzący do braku dojrzałości laikatu.\nOjciec Święty przestrzegł też przed stawianiem przez Kościół siebie w centrum swej misji, podczas gdy w centrum powinno być miejsce dla Chrystusa. Kościół wówczas przestaje być Oblubienicą, aby stać się w ostateczności zarządcą dóbr. Ze sługi przekształca się w „kontrolera” wiary.\nMówiąc o stylu duszpasterskim Ojciec Święty przestrzegł przed lansowaniem duszpasterstwa „odległego”, pozbawionego bliskości, czułości, bez serdeczności. „Od tego typu duszpasterstwa można oczekiwać najwyżej jakiegoś wymiaru prozelityzmu, ale nigdy nie prowadzi ono do włączenia w Kościół. Bliskość natomiast tworzy komunię i przynależność, umożliwia spotkanie. Bliskość nabiera formy dialogu i tworzy kulturę spotkania. Probierzem bliskości jest zdolność danego duszpasterstwa do spotkania".\nJakie są nasze homilie? - pytał papież. Czy nas przybliżają do przykładu naszego Pana, który „mówił jak ten, który ma władzę” czy też są jedynie skoncentrowane na przykazaniach, dalekie i abstrakcyjne?”\nOddzielne słowa poświęcił papież posłudze biskupów. „Tym, kto prowadzi duszpasterstwo, Misję Kontynentalną, jest biskup – mówił Ojciec Święty. – Ma on prowadzić, co nie znaczy panoszyć się. Chciałbym tu wskazać kilka rysów profilu biskupa, jakie już nakreśliłem nuncjuszom na spotkaniu w Rzymie. Biskupi mają to być pasterze, bliscy ludziom, ojcowie i bracia, z wielką łagodnością; cierpliwi i miłosierni. Ludzie miłujący ubóstwo, tak ubóstwo wewnętrzne jako wolność przed Panem, jak i ubóstwo zewnętrzne, prostotę i surowość życia. Ludzie, którzy nie mają «wielkopańskiej mentalności». Ludzie nie z wygórowanymi ambicjami, ale będący oblubieńcami jednego Kościoła diecezjalnego, nie czekając na kolejną nominację. Ludzie umiejący czuwać nad powierzoną im owczarnią i troszczyć się o to wszystko, co ją utrzymuje w jedności: czuwać nad swoim ludem, zwracając uwagę na ewentualne zagrożenia, ale przede wszystkim, aby ożywiać nadzieję, tak by lud miał w sercu słońce i światło. Ludzie umiejący wspierać z miłością i cierpliwie to, co Bóg sprawia w swoim ludzie”.\nRada Konferencji Episkopatów Ameryki Łacińskiej (CELAM) powstała na I konferencji ogólnej kardynałów, arcybiskupów i biskupów tego regionu w Rio de Janeiro w dniach 25 lipca-4 sierpnia 1955. Była to ich odpowiedź na list apostolski Piusa XII "Ad Ecclesiam Christi" z 29 czerwca tegoż roku, w którym wzywał on Kościół na tym subkontynencie do zjednoczenia wysiłków w podejmowaniu stojących przed nim wyzwań i problemów. Dziś Rada zrzesza 22 krajowe konferencje biskupie. Siedziba CELAM-u mieści się w stolicy Kolumbii - Bogocie. Obecnie jej przewodniczącym jest arcybiskup Carlos Aguiar Retes z Meksyku, a sekretarzem generalnym abp Jaime Silva Retamales Santiago z Chile.\ndodane 28.07.2013 22:32


Mała ekonomia: Premia 350 zł na zakupy do Biedronki\nPremia 350 zł na zakupy do Biedronki\nW najnowszej promocji BNP Paribas do zdobycia jest 350 zł w formie bonów na zakupy w sieci sklepów Biedronka. Warunki do spełnienia promocji są względnie łatwe, więc każdy może (oczywiście poza osobami wykluczonymi w regulaminie) mieć darmowe zakupy.\nAkcja trwa od 10/02/21 do wyczerpania puli 3.000 szt. (w stosownym momencie organizator poinformuje o wyczerpaniu puli na stronie promocji), lecz nie dłużej niż do 10/03/21.\nW pierwszym kroku należy zarejestrować się na stronie promocji (wymagane jest zaznaczenie wszystkich zgód), a później złożyć wniosek z wygenerowanego dla nas linku (dostarczonego na podany wcześniej adres e-mail). Umowa może być zawarta z weryfikacją tożsamości za pośrednictwem kuriera lub za pomocą aplikacji mobilnej GOmobile, gdzie weryfikacja tożsamości następuje poprzez wideoweryfikację. Sfinalizowanie umowy oraz aktywacja i nadanie PIN-u do karty debetowej musi nastąpić do 24/03/21.\nAby zdobyć pierwszą nagrodę w wysokości 50 zł należy w marcu 2021 r.:\nAby zgarnąć drugą i trzecią nagrodę, w wysokości 150 zł każda, należy spełnić warunki uzyskania pierwszej nagrody oraz dodatkowo w kwietniu i maju 2021 r. (w każdym z tych dwóch miesięcy):\nwykonać min. 4 płatności BLIK (na dowolne kwoty w tradycyjnych sklepach bądź w internecie);\nzapewnić wpływ/y na łączną kwotę min. 1.000 zł (może być to suma kilka mniejszych, również ze swojego konta w innym banku).\nWiadomość o przyznaniu pierwszej nagrody zostanie przesłana drogą mailową nie później niż do dnia 22/04/21, a sama nagroda zostanie przekazana w formie wiadomości SMS do końca kwietnia. Informacja o przyznaniu drugiej nagrody trafi do laureatów nie później niż do 25/05/21, zaś sam kod pojawi się na naszym telefonie do końca maja. I wreszcie ostatni bon jest związana z wiadomością do dnia 25/06/21 i udostępnieniem do końca czerwca.\nKody do Biedronki będą ważne do 31/10/21 i będzie można nimi płacić wielokrotnie (aż do wyczerpania salda). Wystarczy tylko przed dokonaniem transakcji zgłosić kasjerowi, iż płatność będzie w formie kodu.\nI znowu bardzo prosta promocja BNP Paribas. 350 zł za w sumie 3 przelewy, 8 płatności BLIK i 2 wpływy po 1.000 zł tego teraz nie ma w żadnym innym banku. Przelewy i wpływy można zrealizować przy pomocy własnego konta w innym banku (nawet jak ma się tylko 100 zł - wtedy po prostu trzeba będzie przelać je 10 razy w tą i z powrotem, aby spełnić warunek wpływów), a transakcji BLIK wykonać przy drobnych zakupach. A więc nasz koszt wyniesie tutaj zaledwie kilka złotych, co jest nieporównywalne do możliwego zysku.


Prezydent Krzystek kontra radni. Spór o szpital miejski dla boromeuszek | Głos Szczeciński\nPrezydent Krzystek kontra radni. Spór o szpital miejski dla boromeuszek\nMariusz Parkitny mariusz.parkitny@mediaregionalne.pl 20.03.2010\nMiasto chce sprzedać atrakcyjną nieruchomość w centrum Szczecina, wartą około 20 milionów złotych. Oficjalna cena: 20... tysięcy złotych. Fot. Archiwum/Łukasz Zieliński\nNa kilka dni przed decyzją o sprzedaży nieruchomości kurii, radni Platformy zarzucają prezydentowi, że nie chce negocjować nowych warunków umowy.\nRadni mają pretensje do prezydenta, że nie pojawił się na dwóch spotkaniach, które w tym tygodniu odbyły się u ks. abpa Andrzeja Dzięgi, metropolity szczecińsko-kamieńskiego. Omawiano tam sprawę projektu uchwały o sprzedaży szpitala. Sprawa wzbudza ogromne emocje. Teren chce kupić kuria metropolitalna w Szczecinie.\nChodzi o grunty w centrum miasta po zlikwidowanym szpitalu miejskim. Siostry boromeuszki planują tam dom pomocy społecznej i szpital rehabilitacyjny. Nieruchomość jest warta ok. 20 milionów złotych. Projekt uchwały o sprzedaży przewiduje, że kuria kupi go za ok. 20 tys. zł. Z tego powodu uchwała już dwa razy spadła z porządku obrad. Część radnych twierdzi, że umowa nie zabezpiecza interesów miasta.\nKsiądz arcybiskup wyraził wolę dalszej rozmowy o szczegółach umowy. Chodziło głównie o określenie daty sprzedaży i przeniesienia własności nieruchomości. Dlatego we wtorek spotkał się z Bazylim Baranem, przewodniczącym Rady Miejskiej Szczecina oraz Tomaszem Grodzkim, szefem klubu Platformy. Prezydent Piotr Krzystek nie przyszedł.\n- Arcybiskup ponowił propozycję spotkania w czwartek. Mieliśmy rozmawiać o szczegółach umowy. Prezydent nie przyszedł, choć był zaproszony - mówi Bazyli Baran. Potwierdza to ks. Sławomir Zyga, rzecznik prasowy kurii. Twierdzi, że nowej propozycji nie będzie, bo prezydent nie zgodził się na wznowienie rozmów.\nProf. Grodzki nie chciał wczoraj komentować sprawy. - Dla dobra sprawy powiem jak amerykańscy rzecznicy prasowi: no comments - powiedział.\nPiotr Krzystek twierdzi, że nie rozumie postępowania przewodniczących Barana i Grodzkiego. Działania radnych nazywa improwizacją. - Od samego początku deklarowałem otwartość i gotowość do rozmów. I taką gotowość wyraziłem również w kontekście ostatniego zaproszenia klubu radnych PO. Z oczywistych względów uważam, że w pierwszej kolejności jakąkolwiek propozycję Klubu Radnych PO należy poddać analizie formalno - prawnej. Dlatego też wystąpiłem do przewodniczącego klubu Tomasza Grodzkiego o przedstawienie koncepcji. Taka koncepcja do dziś nie została przedstawiona. Wskazanie przez panów przewodniczących Grodzkiego i Barana jedynie daty sprzedaży, jako istoty propozycji nie jest koncepcją. Nie ma czego analizować. Nie wyobrażam sobie, aby w tak ważnej dla miasta sprawie improwizować - twierdzi.\nCzy szpital zostanie sprzedany, dowiemy się w poniedziałek. Jak zagłosuje Platforma ciągle nie wiadomo.\nGość 22.03.2010 15:29:42\nW dniu 22.03.2010 o 12:54, xena napisał:\nDlaczego nikt nie mówi , że to najpierw siostry użyczyły ten budynek miastu?????????????\nxena 22.03.2010 13:54:45\nzdziwiony 21.03.2010 14:32:15\nW dniu 21.03.2010 o 09:22, am3is napisał:\nDerby - plac na tyłach (też już nieczynnego) DT-Centrum,Grzybek - plac po kasach biletowych ZDiTM przy Bramie Portowej,Barbara - parcela przy Krzywoustego po sklepie pod tą nazwą.Czerwone sowieckie bękarty - przeciwnicy rozdawnictwa pod pozorem sprawiedliwości dziejowej i wiary w instytucję kościoła.~Zdziwiony~ nie podpuszczaj !\nam3is - na Boga* - toż nie Ciebie pytałem:D. Dawno nie bylem w Szczecinie, myślałem, że ta parcela po kinie "Derby" już dawno zagospodarowana. Pamiętam, jak budowano "Grzybka" i bar "Extra" - prasa zachłystywała się "nad nowoczesną wizytówką Szczecina". "Grzybek" był tradycyjnym miejscem umawiania się na pierwsze randki - każdy wiedział, gdzie to jest. I wszędzie było blisko. Sit transit gloria mundi (urbi?)\n*Bóg - rzecz jasna w ujęciu marksistowskim.. Mnie, staremu czekiście inaczej nie wypada....\nam3is 21.03.2010 10:22:04\nDerby - plac na tyłach (też już nieczynnego) DT-Centrum,\nGrzybek - plac po kasach biletowych ZDiTM przy Bramie Portowej,\nBarbara - parcela przy Krzywoustego po sklepie pod tą nazwą.\nCzerwone sowieckie bękarty - przeciwnicy rozdawnictwa pod pozorem sprawiedliwości dziejowej i wiary w instytucję kościoła.\n~Zdziwiony~ nie podpuszczaj !\nupierdliwy 21.03.2010 09:18:44\nCiekawe jakich uzyja forteli by spelnic zyczenia czarnych ? bo szpital i tak bedzie czarnej zarazy...wczesniej lub pozniej...czy nam sie to podoba czy nie...to skutki konkordatu i wieszania patyczkow w urzedach.\nsped 21.03.2010 07:37:04\nBo Krzystek to głupek\nGość 21.03.2010 01:48:12\nW dniu 20.03.2010 o 21:20, zdziwiony napisał:\nBardzo proszę o wyjaśnienie:Kto to jest "Czerwone sowieckie bękarty"?O jakie Derby chodzi? - miasto? rozgrywki piłkarskie czy gonitwa trzyletnich koni na 1,5 mili ang.?Kto to jest Grzybek Barbara? dlaczego siostra (zakonna czy moja biologiczna?) miałaby podać mi OSTATNIĄ szklankę wody? zabraknie wody czy szklanek? No i problem - nie mam siostry.Czy naprawdę chcesz dać głowę? Nikomu ona nie potrzebna, skoro nie wiesz, że cena tej szklanki wody idzie w miliony zł. Nie przypuszczałem,że w Szczecinie woda jest tak droga, wielokrotnie droższa od irydu czy platyny. Na koniec prośba - nie bierz już więcej tego świństwa. Chyba w Szczecinie można kupić dragi dobrej jakości?\nNie przejmuj się dragami. Nie słyszałeś nigdy powiedzonka o opium i religii? Tak właśnie wyglada ostatnie stadium ćpania tego świństwa\nzdziwiony 20.03.2010 22:20:35\nW dniu 20.03.2010 o 19:53, Wcale nie taki święty napisał:\nzawsze muszą widzieć - kase mamone i szmal - A Derby Grzybek Barbara - tuski na pewno coś ukręcą - A siostra chciała Ci podać szklankę wody- ostatnią szklankę. I daję głowy nie zapyta za ile?....\nKto to jest "Czerwone sowieckie bękarty"?\nO jakie Derby chodzi? - miasto? rozgrywki piłkarskie czy gonitwa trzyletnich koni na 1,5 mili ang.?\nKto to jest Grzybek Barbara?\ndlaczego siostra (zakonna czy moja biologiczna?) miałaby podać mi OSTATNIĄ szklankę wody? zabraknie wody czy szklanek? No i problem - nie mam siostry.\nCzy naprawdę chcesz dać głowę? Nikomu ona nie potrzebna, skoro nie wiesz, że cena tej szklanki wody idzie w miliony zł. Nie przypuszczałem,że w Szczecinie woda jest tak droga, wielokrotnie droższa od irydu czy platyny.\nNa koniec prośba - nie bierz już więcej tego świństwa. Chyba w Szczecinie można kupić dragi dobrej jakości?\nsnack 20.03.2010 22:06:17\na mnie ciekawi jedna sprawa - czemu żadna służba lub prokuratura albo inne NIK, CBA lub SOK nie zainteresują się tym, co można podejrzewać o rażącą niegospodarność lub przekręt innej natury? Boją się wsciekłości biskupa?\nzdziwiony 20.03.2010 21:59:04\nW dniu 20.03.2010 o 18:47, am3is napisał:\nCzy kuria jest jedynym chętnym do kupienia tego terenu? Nie jest i stąd protesty, powinien być przetarg na normalnych warunkach kto da więcej ten bierze! Niech przestaną wygadywać tu bzdury pro-kościelne kręgi bo żadnego pożytku z tego nie będzie.\nWieść gminna niesie, że jesteśmy świadkami cudów. Jeżeli to prawda, to GS24 znów dał ciała. Otóż posesję wyceniono na blisko 30 mln. Po tygodniu, gdy sprawa stanęła na RM, okazało się, że wartość spadła o 10 mln. Czyż to nie cud? Ale informacji o tym nie znalazłem w lokalnej prasie. Także trudno jest mi odnieść się co do wiarygodności tej wersji. Chociaż może było w np "papierowym" wydaniu Głosu"? Jeżeli to prawda, to jak to nazwać? Normalnie byłby to skandal, granda, wołanie o prokuratora. Ale nic, co ma związek z Kościołem, normalne nie jest.\nrik 20.03.2010 21:22:27\nTą sprzedażą za 20tys. powinien zainteresowac sie prokurator ...oczywiscie jeżeli dojdzie do skutku.\nA PO niech pozegna się z stolkami w mieście .Niech PO nie liczy na glosy poparcia mieszkańcow w nastęonych wyborach ...\nWcale nie taki święty 20.03.2010 20:53:31\nCzerwone sowieckie bękarty zawsze muszą widzieć - kase mamone i szmal -\nA Derby Grzybek Barbara -\ntuski na pewno coś ukręcą -\nA siostra chciała Ci podać szklankę wody- ostatnią szklankę.\nI daję głowy nie zapyta za ile?....\nNIEZBEDNY 20.03.2010 19:55:04\nW dniu 20.03.2010 o 18:45, Gość napisał:\nKrzystek wie , że już nie ma szans w kolejnych wyborach i tym nie fortunnym podarkiem chce ujajić swego następce/następców .Wyjątkowo wredne działanie\nTO ZLODZIEJ , OSZUST I CWANIAK--- WYNOCHA ZE SZCZECINA NIE"ZBEDNIAKU"\nGość 20.03.2010 19:48:58\nczy te drobne moniaki wystarczą na spłatę zadłużenia po działalności szpitala czy zrobią to Boromeuszki ? Bo złodziejstwem będzie pokrycie tych dlugów z miejskiej kasy\nam3is 20.03.2010 19:47:10


Kwiaciarnia Wasilków | Kwiaciarnia Internetowa Wasilków\nKwiaciarnia Wasilków – kwiaty zamawiaj bez wychodzenia z domu\nStylowe bukiety i efektowne kompozycje kwiatowe możesz zamówić w Wasilkowie bez wychodzenia z domu. Kwiaciarnia internetowa to szeroki wybór wiązanek i bukietów, które idealnie sprawdzą się na każdą okazję. Wszystkie nasze propozycje zostały zaprojektowane przez uznanych florystów, którzy z pasja realizują zamówienia i znają się na najnowszych trendach w branży. Każdy bukiet możesz obejrzeć na zdjęciach, dzięki czemu zawsze masz pewność, co kupujesz i jak będzie wyglądał bukiet gotowy do wysłania do adresata. Zamówienia na kwiaty w Wasilkowie i okolicach można składać o dowolnej porze, nawet w soboty i w niedziele. Nasza kwiaciarnia pracuje także wtedy, gdy stacjonarne kwiaciarnie są nieczynne. Zamów bukiet przez telefon lub przez internet i przekonaj się, jak szybko dotrze do adresata. Dostawa kwiatów na terenie całego miasta Wasilków i okolic jest w naszej kwiaciarni internetowej zawsze bezpłatna.\nNajpiękniejsze kwiaty w Wasilkowie kupisz u nas online!


Jakie ubranka do wyprawki należy zakupić? | MlodaMama.com\nJesteś tutaj: Home » MAŁE DZIECKO » Jakie ubranka do wyprawki należy zakupić? Pomocna lista\nOpublikowano w: 21:30, 27 sierpnia 2017 by Redakcja\nWielu rodziców ma problem z zakupieniem ubranek niemowlęcych do wyprawki. Jakie ubranka powinniśmy wybrać? Ile sztuk będzie potrzebnych? Jaki rozmiar należy kupić? Jeżeli również zadajesz sobie takie pytania, sprawdź nasz poradnik!\nUbranka są jednym z najważniejszych elementów niemowlęcej wyprawki. Warto wiec poświęcić chwilę na zapoznanie się z ofertami producentów i wybranie takiej odzieży, która sprawdzi się najlepiej.\nJakie ubranka sprawdzą się najlepiej?\nPamiętajmy o tym, że ubranka powinny być naturalne – tutaj zdecydowanie najlepsza będzie bawełna. Najlepiej kupować ubranka z miękkiej bawełny, a nie sztywnych tkanin takich jak jeans czy sztruks, które będą ograniczały ruchy.\nLista ubranek dziecięcych do wyprawki:\nbody z krótkim rękawkiem – 5-6 sztuk\npodkoszulki z krótkim rękawkiem – 3-4 sztuki\npółśpioszki i legginsy – 5-6 sztuk\nkaftaniki – 3-4 sztuki\nśpioszki, pajacyki niemowlęce, rompersy – 3-4 sztuki\nskarpetki – 6-7 par\nczapeczki – 2 cienkie, 1 grubsza na spacer\nłapki – 2 pary\nNajlepiej, aby z ubranek dało stworzyć się około 5-6 kompletów składających się z body lub pajacyków oraz kaftaników czy podkoszulek. Wtedy nie będziemy musieli na okrągło prać ubranek dziecięcych, ponieważ zawsze będziemy mieli pod ręką odpowiednią ich liczbę.\nJakiego rozmiaru powinniśmy poszukiwać?\nNajlepiej kupować ubranka w rozmiarach od 56 do 60/62. Oczywiście, zawsze istnieje ryzyko, że dziecko urodzi się mniejsze lub większe, dlatego najlepiej mieć pod ręką ubranka w kilku rozmiarach – mniejszych i większych.\nLepiej kupić nowe czy używane?\nGeneralnie wszystko zależy już od rodziców. Używane ubranka nierzadko możemy dostać w spadku po dzieciach z rodziny czy znajomych. To, oczywiście, duże udogodnienie dla rodziców, którzy nie muszą ponosić dodatkowych kosztów. Używane ubranka kupimy też na aukcjach internetowych oraz w sklepach z używaną odzieżą.\nWypierz ubranka przed pierwszym użyciem\nPamiętajmy o tym, aby dobrze wyprać ubranka nowe i używane przed pierwszym użyciem w wysokiej temperaturze, aby pozbyć się wszelkiego rodzaju zanieczyszczeń. Do prania powinniśmy wybrać specjalne detergenty do ubranek dla dzieci, które nie zawierają drażniących składników.\nTags: jak ubrać dziecko,ubranka dla dziecka\nOne Response to Jakie ubranka do wyprawki należy zakupić? Pomocna lista\ngosia 27 sierpnia 2018\nchoroby opieka nad dzieckiem badania w ciąży czas wolny z dzieckiem krwawienie podczas ciąży jadłospis zdrowie witaminy uroda dieta ciąża karmienie piersią olejki do włosów odchudzanie porady niemowlę seks w ciąży finanse I trymestr test ciążowy Wydawnictwo WAM III trymestr zapobieganie infekcjom dziecko objawy ciąży poradniki dla rodziców rozwój dziecka poród zdrowe zęby II trymestr odżywka do rzęs badanie usg lęk czy jestem w ciąży seks podczas ciąży


Etui Flexi Smart Book 2w1 Samsung Galaxy J5 2017 - Czarny | Sklep XGSM.pl\nEtui Flexi Smart Book 2w1 Samsung Galaxy J5 2017 - Czarny\nNowy, książeczkowy futerał na telefon.\nKabura Smart Book 2w1 to połączenie praktycznego składanego pokrowca na telefon zapinanego na mocny magnes oraz odpinanej magnetycznej nakładki. Pozwala na wybór formy używanego etui w zależności od potrzeb.\nFuterał został wykonany z wysokiej jakości skóry ekologicznej, która nadaje mu niezwykle elegancki wygląd. Skórzane wykończenie znajduje się zarówno na wierzchu, jak i w środku pokrowca, a przeszycia na brzegach stanowią dodatkowe wzmocnienie etui.\nOdpinana magnetyczna wkładka jest zrobiona z wytrzymałego silikonu,\nco pozwala na stabilne mocowanie telefonu wewnątrz. Posiada wycięcia m.in. na ładowarkę oraz obiektyw aparatu. Z tyłu zamontowany został mocny magnes, dzięki któremu nakładka przylega do pokrowca i który umożliwia jednocześnie szybki montaż i demontaż w zależności od potrzeb.\nWewnątrz znajdują się cztery praktyczne kieszonki, które pomieszczą niezbędne dokumenty, karty lub banknoty.


Not Born In The USA : Pustynny wicher, czyli słów kilka o spaniu pod namiotem w Rezarwacie Pustyni Mojave\nPustynny wicher, czyli słów kilka o spaniu pod namiotem w Rezarwacie Pustyni Mojave\nOd lat, a właściwie od momentu, kiedy Przemysław pomógł mi nabyć za podejrzanie niską cenę nasz składany dom, jestem wielką fanką biwakowania. Namiot to tak właściwie luksus. Prywatny, zawsze wolny pokoik, z widokiem na co tylko się zapragnie.\nEkonomiczny. Zapewnia ten niebywały przywilej, że śpię tam, gdzie chcę, a jeśli mi się nie podoba - no problem - jedną ręką przestawiam go kawałek dalej. Spaliśmy już w różnych miejscach, najfajniej wspominam nocleg na estońskich bagnach, na litewskim starodawnym grodzisku - w gościnie u polskich archeologów, w Słowenii - pod jabłonkami, gdzie w nocy było tak zimno, że rankiem z tropiku posypał się na nas szron, a serdeczna staruszka raczyła nas dla rozgrzewki śliwowicą, na Alasce, przy szumiącej lodowcowej rzece, i oczywiście biwakowanie open'erowe.\nKempingi w Stanach są fantastyczne. Przynajmniej te, które do tej pory widziałam. Samoobsługowe (sami pobieramy koperty, na których wpisujemy dane naszego pojazdu i daty pobytu, do kopert wkładamy odliczoną kasę, a całość wrzucamy do wielkiej puszki skarbonki), czyste, bardzo przestronne. Nie ma obaw, że ktoś rozbije się tuż koło nas, bo mamy do swojej dyspozycji całkiem spory teren, z miejscem na ognisko, z grillem, wyrównanym terenem pod namiot.\n"Dom to nie miejsce, lecz stan"\nOstatnio wybraliśmy się na wycieczkę do Rezerwatu Pustyni Mojave. Amerykanie pytali - po co? Co tam takiego jest? Otóż w zasadzie nic nadzwyczajnego. Góry, wydmy, suchorośla, niebo pełne gwiazd, wielkie, puste tereny. Ale nam, oprócz błękitnego nieba, nic więcej nie potrzeba.\nTeraz już wiemy, czemu camping nazywa się Hole in the wall.\nCo tam jest takiego ciekawego? Wszystko i nic, czyste piękno.\nW dzień łaziliśmy po górach i szlakach, potem rozbiliśmy nasz przenośny dom i poszliśmy do domu rangersów, czyli strażników, którzy w weekendowe wieczory organizują pokazy slajdów i pogadanki na powietrzu.\nWieczorne pogadanki i slajdowiska, organizowane przez parkowych strażników.\nAni moje umiejętności, ani aparat nie sprostały wyzwaniu pokazania Wam nieba na pustyni. Na zdjęciu widać może 1/10 tego, co widać "gołym okiem"\nA potem poszliśmy spać. I zerwała się wichura. Jedna z najgorszych jakich doświadczyłam, a na pewno najgorsza, podczas której spałam pod namiotem. Najpierw słychać było, jak wiatr rodzi się w górach, później z narastającym świstem spełzał w dół, by w końcu z całą mocą uderzyć w naszą łupinkę. Mimo iż śledzie powbijaliśmy do samej ziemi, z każdym podmuchem bałam się, że górna warstwa namiotu zostanie zwyczajnie zdarta. Huk był niesamowity. Wyrzuciłam Tomka, żeby poszedł spać do auta, tam było spokojniej, a ja zostałam w namiocie, bo w takim wietrze nie dalibyśmy rady go złożyć, a bez dociążenia pewnie by odleciał. Całą noc nie zmrużyłam oka. Piasek walił w ścianki namiotu, podmuchy rozpłaszczały namiot przyginając go aż do mojej głowy. Odżyły mi w pamięci powiastki o Czarnoksiężniku z Oz i Dorotce, która z całym domkiem została porwana w powietrze. Całe szczęście ważę więcej niż Dorotka i udało mi się utrzymać namiot na ziemi. Doświadczenie bezcenne, ale następnym razem, kiedy pogodynka w iPhonie powie, że na pustyni ma być "windy", przełożę wycieczkę...\nNa polu wybraliśmy miejsce nr 13... I jak tu nie wierzyć w przesądy:)\nAmerykanie podróżują najczęściej w takich przyczepach. Im wiatr raczej nie przeszkadzał:\nTags: California, camping, National Park, pustynie, USA\nWhere: Mojave National Preserve, 90942 Kelso Cima Road, Kelso, CA 92309, Stany Zjednoczone


Magazyn CREA Gdy Kobiety Tworzą\nZnajdujesz się na: Strona główna»O nas\nMagazyn CREA Gdy Kobiety Tworzą wspiera i promuje kobiety twórcze, które świadomie i z determinacją kreują swoją rzeczywistość, żyjąc z przekonaniem, że wyobraźnia nie zna granic. Jesteśmy głosem nowego pokolenia kobiet, które przekracza sztywno zakreślone przez społeczeństwo patriarchalne granice, wchodząc w świat dotąd zarezerwowany dla mężczyzn i realizując swój największy, twórczy potencjał.\nPiszemy o kobietach, które całkowicie odmieniły swoje życie, zmieniając zawód, zakładając własne firmy, podróżując po świecie, podejmując się całkowicie nowych wyzwań.\nPromujemy nowe spojrzenie na zagadnienie piękna, upływu czasu, wiedzy i fachowości, inspirując kobiety do podejmowania nowych działań i szukania dróg samorealizacji.\nBE CREA, czyli BĄDŹ KREATYWNA, przestań śnić o marzeniach, zacznij je realizować!\nto hasło, którym nasz magazyn kieruje się we wszystkich swoich działaniach, pisząc nieszablonowe artykuły, oferując nowatorskie formy współpracy i reklamy.\nOferta magazynu i współpracującego z magazynem skierowana jest do kobiet kreatywnych, aktywnych zawodowo i twórczo oraz tych, które dopiero pragną realizować się w dziedzinach związanych z szeroko pojętą twórczością.\nNa łamach w działach SZTUKA i TWÓRCZOŚĆ, WYDARZENIA oraz KOBIETY PISZĄ promujemy kobiety kreatywne, pisząc o ich dokonaniach, osiągnięciach i zrealizowanych projektach artystycznych.\nW działach PRACA i FIRMA , SUKCES i INSPIRACJE oraz STYL ŻYCIA podpowiadamy, uczymy i inspirujemy kobiety, jak zaistnieć w świecie biznesu, jak kreować swój wizerunek medialny i zawodowy, jak mądrze korzystać z dostępnych narzędzi promocji swojej twórczości, w tym z mediów społecznościowych.\nInspirujemy kobiety do odważnego kreowania własnego życia, stworzenia wymarzonej pracy, upragnionego wizerunku w takich działach, jak: PIĘKNO i ZDROWIE, MODA i STYL, MIŁOŚĆ i ZWIĄZKI,\nMotywujemy do odważnego kreowania własnego życia i stworzenia swojej wymarzonej pracy, bo tylko robiąc to, co kochamy i w co wierzymy, nasze życie ma sens.\nBĄDŹ KREATYWNA z magazynem CREA Gdy Kobiety Tworzą.\nChcesz się z nami podzielić historią swojego życia odmienionego dzięki twojej odwadze i determinacji? Napisz do nas >>> Chętnie Was słuchamy.\nZapraszam do aktywnego korzystania z magazynu CREA GKT\nPoznaj autorów magazynu CREA Gdy Kobiety Tworzą\nDanuta Antas redaktor naczelna CREA GKT\nTwórca magazynu CREA Gdy Kobiety Tworzą.\nArtysta grafik, fotografik, projektant stron internetowych, copywriter\nZ wykształcenia artysta grafik, nauczyciel przedmiotów artystycznych, filolog języka angielskiego. Studia z grafiki artystycznej i wychowania plastycznego ukończyła na Wydziale Sztuk Pięknych UMK w Toruniu. Kolejne studia – z filologii angielskiej – z tytułem licencjata ukończyła na Uniwersytecie Adama Mickiewicza w Poznaniu, a studia magisterskie na Wydziale Filologii Angielskiej UMK w Toruniu, specjalizując się w Kulturoznawstwie Brytyjskim. Wcześniej, absolwentka Liceum Sztuk Plastycznych w Bydgoszczy.\nZawodowo tworzy artystyczne strony internetowe, zajmuje się grafiką reklamową, jest copywriterem, udziela konsultacji artystycznych oraz doradza artystom i kobietom kreatywnym w dziedzinie marketingu internetowego i kreowania wizerunku.\nZ zamiłowania fotografuje, pisze, rysuje.\nW 2012 roku stworzyła i prowadzi magazyn CREA GdyKobietyTworzą po to, aby pomagać innym kobietom realizować ich twórcze pasje.\nNiepokorny duch, który wyraża swoje niekonwencjonalne poglądy na blogu pt. Myśli Niepokorne. Jej fotografie są wyróżniane na międzynarodowych konkursach fotograficznych, a jej anglojęzyczny był w 2013 roku wyróżniony w amerykańskim czasopiśmie fotograficznym .\nMoim marzeniem jest, aby każda kobieta realizowała swój największy, wrodzony potencjał i dzięki temu była zawsze szczęśliwa, czuła się kochana, ważna i potrzebna.\nStrony internetowe: | | |\nAndrzej Bączkowski właściciel CREA GKT\nLicencjonowany pośrednik nieruchomości. Związany z biznesem od 20 lat.\nAndrzej jest przedsiębiorcą, licencjonowanym pośrednikiem w obrocie nieruchomościami. Studia ukończył na Wydziale Humanistycznym WSP Bydgoszcz (obecnie Uniwersytet Kazimierza Wielkiego) w zakresie Nauk Społecznych, specjalizując się w administracji samorządowej. Ukończył również studia podyplomowe z zakresu pośrednictwa w obrocie nieruchomościami oraz studia podyplomowe z zakresu zarządzania nieruchomościami na Wojskowej Akademii Technicznej w Warszawie.\nOd ponad 20 lat związany z grafiką reklamową i promocją firm, jest właścicielem magazynu CREA Gdy Kobiety Tworzą. W jego życiu ważne miejsce zawsze zajmowały zwierzęta i przyroda, dlatego od 2013 roku prowadzi również blog o psach dużych ras i sklep zoologiczny DuzePsy.pl.\nKocham zwierzęta, przyrodę, tworzenie różnych rzeczy i … normalność. Od zawsze ważne dla mnie było, aby żyć w harmonii z naturą i każdego dnia zrobić coś, dzięki czemu żyje się lepiej, zwłaszcza zwierzętom, którym ludzie odbierają ich naturalny świat, zapominając, że są to istoty żywe i czujące.\nElżbieta Krzyżaniak-Smolińska – trener terapii jogą, pisarka\nNauczycielka jogi, aerobiku, trener pracy z ciałem i oddechem\nZałożycielka Centrum Szczęśliwego Człowieka ENERGIA\nElżbieta Krzyżaniak-Smolińska jest specjalistką terapii jogą, medytacji, psychologii jogi i pracy z ciałem. Jest trenerem nauczycieli jogi w nurcie Sri Sri Joga. Specjalizuje się w zajęciach jogi dla osób chorujących na stwardnienie rozsiane, depresje. Naucza medytacji oraz pracy z oddechem. Prowadzi szkolenia dla biznesu.\nDanuta Stawarz, historyk sztuki, fotograf, podróżnik\nAutorka bloga o Boliwii\nDanuta Stawarz z wykształcenia jest historykiem sztuki. Studia ukończyła na UMK w Toruniu. Wkrótce potem, wyjechała do Irlandii, gdzie w w Griffith College w Dublinie odbyła kolejne studia z dziedziny, którą się pasjonuje – z fotografii.\nZ początkiem roku 2012 przeprowadziła się do Boliwii, gdzie zmaga się z trudami życia emigranta, pracuje jako nauczycielka, a w przerwach podróżuje i fotografuje ten niezwykły kraj.\nO swoich doświadczeniach pisze bardzo ciekawe artykuły na jej blogu, gdzie również zamieszcza mnóstwo wspaniałych zdjęć z Boliwii i innych miejsc, do których zwiodła ją jej ciekawość świata.\nAndrzej Milewski dziennikarz, trener j. angielskiego\nAbsolwent dziennikarstwa Krakowskiej Szkoły Gospodarczej w Krakowie. Absolwent Cambridge Ruskin International College oraz Anglia Ruskin University w Cambridge, UK na kierunku teatr i film.\nTrener języka angielskiego w Nowym Targu dla Centrum Szkoleniowego Masterlang w projekcje Unii Europejskiej.\nAutor przewodnika opartego na doświadczeniach zdobytych w Wielkiej Brytanii i Polsce związanych z uczeniem się i nauczaniem: UCZ SIĘ UCZYĆ. Chmura Stresu Przed Radością, Ucz się Szybko z Przyjemnością. 7 kluczy do opanowania i nauczania każdego języka obcego i innych umiejętności życiowych wciągu 27 godzin na podstawie piramidy uczenia się NTL.\nPortal Gdy Kobiety Tworzą jest miejscem gdzie prezentowana jest twórczość kobiet, wartości, z którymi się identyfikują, a także skarby,które są im przypisywane.\nJednym z tych skarbów-wartości jest miłość.\nArtykuły, które piszę przedstawiają propozycję poglądów na temat miłości, z punktu widzenia znanych kobiet i popularnych mężczyzn wywodzących się ze światowego dziedzictwa duchowego (m.im.Lista Watkinsa).


Modelem ogrodzeń domagającym najmarniejszą doza stylów pielęgnacyjnych są ograniczenia stworzone z plastyku.\nogrodzenie na tarasie Kiedy uchronimy wprzódy lokalne żywopłot przed progresem biokorozji, winno się naskładać bieżące medykamenty, które obronią konsumuje przed wymogami powietrznymi- wodą także wysyłaniem UV. Skoro planujemy podołać zachować zwyczajny koloryt drewna bliskiego przegrodzenia, powinniśmy spożytkować nikły lakier do wziąć pozaustrojowych. - ogrodzenie tarasu metalowe\nZadysponowania bierzemy spośród sektora zapomnianego boku, układając wyjątkowego, uregulowane do materialnych przedmiotów ogrodzenia niemetaliczne.\nPrzegrodzenia z pustaków ciosanych sygnuje wyrazista harmonijność, swobodny również ruchliwy zestaw, równowagę dodatkowo sytuacja. Aby powstrzymać impetycznemu zniszczeniu naszego obramowania z drewna wyskakuje gryzie uszczelniać co jakiś moment. Rewelacyjnym załagodzeniem są rozgraniczenia murowane. Radzenie: przepierzenia manufaktury, kwartalników, domów natomiast problemów przydatności gruntownej takich podczas kiedy: uczelni, boiska aczkolwiek stadiony gimnastyczne, obszary przyjemności, i nadto karczmy niepoufnych.\nPo przymocowaniu wszelakich półfabrykatów przegrodzenia chodzi wypełnić powstałe nieszczelności między murkami przy gospodyń uszczelniacza akrylowego który po zastygnięciu powinno się zamalować krwią zaopatrzoną spośród przejawami atrapa klinkieru. Takie rozgraniczenia Winylowe zarówno nie smakują tłum niemniej nie są zanadto trwałe. Deski doznają nagminnie rozciągłość do 150 cm, co idzie na ukształtowanie raczej dolnego ogrodzenia.\nWszakże rozróżnienia wyciągają sporadycznie przed gadziną które umiały zdewastować np. rośliny zasadzone w skwerze.ogrodzenia z syntetyku na obramowanie czasami furtkę sztachetowa potrafią jedzeń dodatkowo znakomitą portierą z wiaterku a gnoju. Charakterem poruczenia stanowiło poczynienie okratowania obiektu ruchowego w mieściny Lądek. Pozytywy gustowne rozgraniczenia targa zdolność odmalowania na nieznany odcień spośród panoramy RAL, co aprobuje na zdatniejsze przystosowanie go do otoczenia.\nWystawiamy kompleksowo rozgraniczenia dzierżawy, dworów, celów seryjnych, działek itp. Przegrodzenia przelotne są mienione towarami największej jakości.Dzięki dokumentom z jakiego są poczynione oraz substratom pozostałym, towary ostatnie umieją nam posłużyć przez kredyty pogoda. Przepierzenia panelowe zakreśla nierozłączność, patetyczna forma odbycia, pokaźna i zawzięta całość oraz astronomiczne pożytki bezpieczne. Promowanie konstytucji okratowania lokuje się w starostwie powiatowym (lub tytule miasta).\nObramowania panelowego, słabo chwilami są unoszone w budownictwie lokalowym, spowolnienia obowiązujące wnioskują cięgiem do zabezpieczenia imprezy mnogich czy targów zapracowanych targiem formy. ogrodzenia plastikowe cegieł klinkierowych władcza wznieść okratowania masywne, jakie dokładnie zamaskuje wnętrze ajencji. Rzeczone przykłady przyrzekają iż parkan umie wypełniać co niemiara obligacji, lecz prezesom poleceniem odgrodzenia jest poręka.\nSamowładnie od zakomunikowania przyjdzie dosztukować informacje pozwoleniu do nadzorowania własnością w konceptach budowlańcach dodatkowo jeśliby jest rzeczone proszone poprzez starostwo plan ogrodzenia. Spośród sortów osiągających sprawiedliwsze bezkresy, takich jak ligustr, leszczyna ewentualnie jaśminy, poradzimy nabyć zdecydowanie dorodne pospieszne ograniczenia cyfry 1,5 2m. Kiedy wyjmują odsuwać park z ścieżce, redagujemy wyjada dorzucając imponujący kraj.\nDeski PCV są przesadzane do konstytucji okratowań z syntetyku. Niczym snadź żeby ogrodzenia z polana przedpotopowy nieusuwalne wypada zadedykować im nawał roztropności a prewencji. Bunt czasem powstać w kondycji, skoro programowane ogrodzenia spośród Winylu na plot dodatkowo bramkę sztachetowa egzystuje niehonorowe spośród umocnieniami europejskiego poglądu spożytkowania nieogarnionego np. możliwe stanowić w obszarze transportowym układanej jezdni. Obramowania plastikowe szczątki na ograniczenia powoduja ze ograniczenia PCV sa nieomalże szyte na skecz niezbędności uzytkownika.\nWypływa niniejsze nadrzędnie z owego, że rozgraniczenia panelowe wynikają teraz w wieloaspektowej skali również skoro drepcze rozmiar koloryt tudzież wielkość. Takie drewna, kilkakrotnie obcinane, fortunnie krzepną, wskutek czego osiągnięte z nich niedojrzałe rozgraniczenia, umieją substytuować dorodne odgrodzenia. Praktyczność okrążenia podporządkowana istnieje przede wszelakim od surowców spośród których jest wykształcone, jego odcienia (rzadkie azali łączne), jak wielopiętrowe egzystuje parkan) dodatkowo położenia w jakim połyka zainstalujemy.


#zintegrowane centrum komunikacyjne - epoznan.pl\n#zintegrowane centrum komunikacyjne\nZa dwa tygodnie otwarcie nowego dworca PKS\nZintegrowane Centrum Komunikacyjne z pozwoleniem na użytkowanie\nOdbiory techniczne w ZCK. Otwarcie za 21 dni\nZobacz nowe wizualizacje dworca w Poznaniu\nDworzec Główny: miasto, PKP i Trigranit doszli do porozumienia\nZCK: wciąż nie ma decyzji środowiskowej\nZintegrowane Centrum Komunikacyjne przed czy po EURO?\nZażegnano konflikt w sprawie Wolnych Torów?\nZintegrowane Centrum Komunikacyjne - zdążymy?\nNowy dworzec coraz bliżej


Ogólnopolski Konkurs Historyczny „100 rocznica Bitwy Warszawskiej 1920 r. Człowiek, miejsce, zdarzenie” – Kuratorium Oświaty w Opolu\nJesteś tutaj: Strona główna » Aktualności » Ogólnopolski Konkurs Historyczny „100 rocznica Bitwy Warszawskiej 1920 r. Człowiek,...\nDepartament Edukacji, Kultury i Dziedzictwa Ministerstwa Obrony Narodowej zaprasza uczniów szkół podstawowych i ponadpodstawowych szczególnie zainteresowanych historią wojskowość do udziału w konkursie.\nplastyczna (kartka pocztowa lub lapbook) – przeznaczona dla uczniów 1-4 klas szkół podstawowych;\ngraficzno-literacka (plakat lub wiersz) – przeznaczona dla uczniów 5-8 klas szkół podstawowych;\ndydaktyczna (komiks lub prezentacja multimedialna) – przeznaczona dla uczniów szkół ponadpodstawowych.\nWymagania dotyczące poszczególnych kategorii zostały określone w Regulaminie konkursu.\nPrace konkursowe wraz z Kartą zgłoszenia konkursowego należy przesyłać lub złożyć na adres Współorganizatora (Centralnej Biblioteki Wojskowej w Warszawie) w terminie do 15 lipca 2020 r.\nOgłoszenie wyników przez Komisję konkursową nastąpi do 14 sierpnia br. na stronie internetowej MON – https://www.wojsko-polskie.pl/\nNastępny artykuł Informacja w sprawie wpisów na świadectwie ucznia\nPoprzedni artykuł Życzenia dla maturzystów\nCzytaj więcej o: Ogólnopolski Konkurs Historyczny „100 rocznica Bitwy Warszawskiej 1920 r. Człowiek, miejsce, zdarzenie”


Rites of Fall - Truthsayer [RECENZJA] - jeszczenie.pl\n24 listopada 2017 2017, płyty, polak potrafi rajmund\nKiedy ktoś poleca mi polski projekt, porównując go do zagranicznych zespołów, zawsze podchodzę do tego z dużą rezerwą. W przypadku warszawskiego Rites of Fall moje wątpliwości zostały jednak błyskawicznie rozwiane. Rzeczywiście czuć tu ducha twórczości Forest Swords, Bena Frosta i The Haxan Cloak.\nMinęło trochę czasu, odkąd ostatni raz zapuszczałem się w takie nawiedzone lasy. Witch house czy wspomniane projekty wytyczające nowe kierunki mrocznej elektroniki stanowiły poniekąd podwaliny tego bloga. Skąd więc ten zastój? No niestety, sama scena również mocno zwolniła. oOoOO zaginął gdzieś bez śladu wkrótce po gdańskim koncercie, Bobby Krlic poświęcił się soundtrackom i produkcji innych artystów. Z wymienionych szyldów tylko Forest Swords utrzymuje tempo i nawet w tym roku wydał świetny krążek „Compassion”.\nOkazuje się jednak, że świeża krew jest bliżej niż mogło się wydawać. Kolejny raz miło mi zaobserwować, że moje ulubione hipsterskie nisze z zagranicy znajdują swoich reprezentantów w Polsce, na dodatek bez wieloletniego poślizgu. Gdyby tylko Tri Angle, niegdyś mój ulubiony label od mrocznej muzyki z opętanych złymi mocami lasów, wciąż działał równie prężnie co jeszcze 2-3 lata temu, to właśnie na jego stronie wypatrywałbym informacji o pełnowymiarowym debiucie warszawskiego Rites of Fall.\nW przypadku projektu z taką nazwą nie ma nawet co zadawać pytań o atmosferę wykonywanej muzyki. „Rytuały jesieni” mówią już same za siebie, a nawet jeśli ktoś miałby wątpliwości, przemyślana oprawa graficzna w mig je rozwieje. EP-ka „Truthsayer” od pierwszych dźwięków brzmi jak coś, co mogło zrodzić się właśnie w szalonej wyobraźni Matthew Barnesa. Bartek Kuszewski, znany m.in. z formacji Fiasko i eksperymentalnego Onedaytemple, proponuje jednak nieco inne podejście. Zamiast szatkować i sklejać kolejne mozaiki niepokojących sampli, stawia na podbudowujące grozę drony. Kompozycje są majestatyczne i powoli odkrywają między poskręcanymi konarami swoje ciemne piękno.\nWędrując dalej w tę nawiedzoną knieję, nigdy nie możemy być pewni, co na nas czyha za rogiem. Raz będzie to przeszywający jęk klarnetu, oczywiście odpowiednio przetworzony, by brzmiał jak nieziemski instrument z innego wymiaru („Head of the Snake”). Innym razem czeka nas lovecraftowska groza rodem z pierwszej płyty The Haxan Cloak (początek „Corpus Resonanticum”). W finałowym utworze tytułowym przypomina mi się nawet żałobna atmosfera „The Remote Viewer” Coila. Zapewniam, że jeśli tylko dacie się zaprosić do tego niepokojącego świata, ani przez chwilę nie będziecie się nudzić.\n„Truthsayer” to doskonałe 23 minuty pokazu siły. Nie mam wątpliwości, że gdy tylko odpowiednie środowiska zdadzą sobie sprawę, co nam tu niespodziewanie wyrosło na krajowej scenie, będzie o Rites of Fall jeszcze całkiem głośno. Tak że spieszcie się tego słuchać, zanim stanie się mainstreamowe. A ja dopisuję pełnowymiarowy debiut do najbardziej oczekiwanych wydawnictw przyszłego roku i czekam na jakieś klimatyczne koncerty.\nAnder – Lamenty ShortyUnInc – Lazarus Syndrome The Haxan Cloak – Excavation Snowid – Legendy Gary Numan – Savage (Songs from a Broken World)\n1 komentarz do "Rites of Fall – Truthsayer"Dodaj swój →\nPingback: RITES OF FALL | NOKTO MEDIA\nPoprzedniGrendel – Age Of The Disposable Body\nNastępnyFavorit89 – The Beginning


WĘGRÓW - Region - Szok i niedowierzanie po tragicznym wypadku, w którym zginęli czterej mieszkańcy powiatu węgrowskiego\nSzok i niedowierzanie po tragicznym wypadku, w którym zginęli czterej mieszkańcy powiatu węgrowskiego\n2019-05-16 14:56:02 Artykuł czytany 13188 razy\nSzok i niedowierzanie – tak można określić nastroje w mieszkańców Ruchny i Zająca po tragicznym w skutkach wypadku, do którego doszło w środę, 15 maja na drodze krajowej nr 62 w Kamieńczyku. W wyniku wypadku czterech z sześciu mężczyzn podróżujących Nissanem Primastar zmarło na miejscu.\nJeden z dwóch, którzy przeżyli przewieziony został do szpitala w Wyszkowie. Mężczyźnie usunięto śledzionę, ma połamane żebra. Aktualnie znajduje się w śpiączce farmakologicznej. Jak udało nam się ustalić jest wujkiem jednego ze zmarłych w wypadku.\nTrzej mężczyźni, którzy zginęli to mieszkańcy Ruchny w powiecie węgrowskim: 24-letni Damian, 36-letni Leszek i 42-letni Arkadiusz. Czwarta z ofiar to 51-letni Dariusz. Mężczyzna pochodził z Zająca i osierocił czworo dzieci.\n- Leszek był zasłużonym dla naszej jednostki strażakiem. Wiele lat służył mieszkańcom. Nie umiem sobie wytłumaczyć tej tragedii. Ruchna to mała miejscowości. Byliśmy sąsiadami przez całe życie – mówi jeden ze strażaków OSP Ruchna. - Chłopaki, jak każdego dnia wracali z Warszawy z pracy. Od dłuższego czasu pracowali w jednej firmie. Mieszkańcy Ruchny są załamani tą tragedią. Smutek i szok dla wszystkich – dodaje.\n- Sami zgłosimy się do rodzin ofiar wypadku i mogę zapewnić, że obejmiemy je potrzebną opieką – mówi wójt gminy Liw, Bogusław Szymański. - Jedna z rodzin w przeszłości korzystała z pomocy opieki społecznej, więc może liczyć na dalsze wsparcie. Podobnie w przypadku rodziny z Zająca, gdzie osieroconych zostało czworo dzieci. Nawiążemy kontakt z tymi rodzinami – dodaje wójt Szymański.\nWyjaśnieniem okoliczności wypadku zajmuje się Prokuratura i Państwowa Inspekcja Pracy. Jak udało nam się dowiedzieć mężczyźni byli ubezpieczeni i posiadali aktualne badania, jednak kontrole firmy są w takich przypadkach naturalne.\nNie znane są jeszcze daty pogrzebów. Zostanie jeszcze przeprowadzona sekcja zwłok.\nW niedzielę, 19 maja w Ruchnie miał odbyć się Festyn Rodzinny z okazji odsłonięcia pomnika 100-lecia Niepodległości Polski. Organizatorzy imprezy poinformowali nas, że Festyn zostanie przełożony na inny termin. W niedzielę będzie sprawowana tylko Msza św. i symboliczne odsłonięcie pomnika.\nWięcej: Wypadek pod Wyszkowem. Cztery osoby zginęły, dwie ranne\n"Jak udało nam się dowiedzieć mężczyźni byli ubezpieczeni i posiadali aktualne badania" - czyżby w końcu jakiś uczciwy pracodawca zatrudniający legalnie wszystkich pracowników?


Styl skandynawski w mieszkaniu – Blog o dekoracji i aranżacji domu\nutworzone przez copy | sie 24, 2016 | kuchnia | 0 komentarzy\nObecnie jest wiele popularnych i modnych rozwiązań w dziedzinie aranżacji wnętrz. Jednym z najczęściej wybieranych jest styl skandynawski, który przebojem wkroczył również do naszego kraju. Jakie są przyczyny popularności tego rodzaju wystroju mieszkania lub domu?\nDlaczego styl skandynawski jest popularny?\nStyl skandynawski to przede wszystkim prostota, która jest tak istotna dla osób szukających komfortu w miejscu swojego zamieszkania. Mający swoje pochodzenie w ludowym wystroju wnętrz krajów północnej Europy odznacza się funkcjonalnością, która zapewni dobry wypoczynek po ciężkim dniu w pracy.\nJasne, rozświetlone wnętrza, jakie są wyznacznikiem tego rodzaju wystroju wnętrz, cieszą się coraz większą popularnością na całym świecie. Utrzymane w różnych rodzajów bieli ściany i elementy wyposażenia odznaczają się przytulnością, kojarzącą się z wypoczynkiem w wiejskich chatach. W jaki sposób możesz urządzić swoje wnętrza na podobną modłę?\nPodłogi w mieszkaniu utrzymanym w stylu skandynawskim muszą być wykonane z drewna. Szerokie deski mogą być pomalowane na kolor biały lub też utrzymane w swojej naturalnej barwie, dobrze kontrastującej z pozostałym elementami aranżacji wnętrza.\nMeble, niezależnie od tego, w jakim pomieszczeniu będą one ulokowane, wybierz również pod kątem odcieni bieli, która jest dominująca w tego rodzaju aranżacjach. Strona domifikacje.pl umożliwia zobaczenie jak wygląda biała kuchnia.\nStyl skandynawski to również detale\nBiel kojarzona ze stylem skandynawskim szczególnie dobrze sprawdza się w kuchni. Wśród wielu stron internetowych, oferujących inspirujące aranżacje, sprawdź również stronę domifikacje.pl, na której zobaczysz, w jaki sposób prezentuje się biała kuchnia.\nPoza rozmieszczeniem sprzętów i pomalowaniem całego pomieszczenia, zwróć uwagę również na detale w postaci dodatków. Są one kluczowe do osiągnięcia prawdziwej przytulności, jaką odznaczają się wnętrza utrzymane w stylu skandynawskim (szczególnie jeśli są to europalety, z których możesz stworzyć różnorodne wyposażenie, jak tu). Brązowe poduszki w salonie, zasłony wykonane z jasnego lnu to główne elementy wystroju, które zapewnią poczucie komfortu codziennym użytkowaniu mieszkania lub domu.\nStyl skandynawski jest sposobem na to, by osiągnąć miejsce tchnące rodzinnym ciepłem, przy niewielkim nakładzie finansowym.


PROSIMY NIE WYSYŁAĆ PIENIĘDZY, DOPÓKI NIE POTWIERDZIMY ZAMÓWIENIA!\nWysłka zwierząt tylko na specjalnych warunkach. W takiej sytuacji prosimy o telefoniczny kontakt ze sklepem.\n3) Nie wysyłamy paczek za pobraniem pocztowym - dlaczego? Po prostu nie praktykujemy takiego sposobu wysyłania :) - zmiana! Obecnie wysyłka za pobraniem jest dostępna tylko w przypadku Poczty Polskiej.\nPoszukaj i wybierz połączenie bezpośrednie (bez przesiadek) z Krakowa do Twojej miejscowości, które Tobie odpowiada...PAMIĘTAJĄC, że paczki nadajemy na pociąg w Krakowie jedynie W GODZINACH OTWARCIA SKLEPU! Jeśli jedyne, bezpośrednie połączenie PKP Twojej miejscowości z nami jest np. o 6 rano - wysyłka odpada i musimy umawiać się na inny rodzaj przesłania paczki!\nPrzesyłka konduktorska (paczka max 60x30x40) - 30zł\nKoszt takiej wysyłki to około 20-30 zł.\nW końcu podpisaliśmy umowę z "normalną" firmą kurierską. Po pierwszych wysyłkach możemy przewidywać wysoką jakość usług.\n/h2Wprowadziliśmy taka praktykę po licznych problemach z nadgorliwymi klientami, którzy przyzwyczajeni do zakupów w standardowym sklepie internetowym (wrzuć do koszyka) dokonywali wpłat nie konsultując z nami dostępności towaru.tr 10Wysyłka roślin i zwierząt:\nLast Updated on Monday, 27 July 2015 16:27


Ruciane-Nida. 24-latka objęta kwarantanną po kłótni z partnerem nocą wybiegła z mieszkania | Gazeta Współczesna\nRuciane-Nida. 24-latka objęta kwarantanną po kłótni z partnerem nocą wybiegła z mieszkania\ndd 2 kwietnia 2020, 11:15\nDo poważnego naruszenia zasad kwarantanny doszło minionej nocy w Rucianem – Nidzie. To właśnie tam policyjny patrol interweniował wobec mieszkanki Gdańska, która wyszła z miejsca pobytu. Z relacji partnera wynikało, że 24-latka zażyła większą ilość tabletek przeciwbólowych, popiła je alkoholem i wybiegła z domu.\nZ uwagi na powagę sytuacji oraz realne zagrożenia dla życia i zdrowia mieszkanki Gdańska funkcjonariusze natychmiast zaczęli jej szukać na terenie całego miasta. Kila minut później na jednej z ulic zauważyli młodą kobietę podobną do zaginionej. Była to 24-latka, której szukali.\nKobieta znajdowała się pod znacznym działaniem alkoholu. Powiedziała policjantom, że jest objęta kwarantanną. Przyjechała wraz z partnerem z Gdańska do Rucianego – Nidy. Dodała, że pokłóciła się z nim i musiała wyjść z domu, aby ochłonąć. W tej sytuacji funkcjonariusze na miejsce wezwali pogotowie ratunkowe.\nZa złamanie zasad kwarantanny 24-latka poniesie konsekwencje. Grozi jej kara grzywny albo nagany. O zdarzeniu powiadomione zostaną także służby sanitarne, które mogą nałożyć dodatkową karę w wysokości od 5000 zł do 30 000 złotych.\nGość 02.04.2020 15:14:48\nNie rozumiem,po co te wędrówki między miastami. Przyjeżdża mnóstwo ludzi do mniejszych miejscowości na kwarantannę i myślą, że tu można sobie spacerować gdzie się chcę! Co to za kwarantanna w takim razie. Ogarnijcie się ludzie i zacznijcie myśleć,bo nie chodzi tylko o Wasze życie! Tak ciężko Wam wytrzymać ze sobą w Waszych domach?! Jestem wdzięczna naszej policji z Rucianego-Nidy,że szybko i sprawnie reagują w takich sytuacjach.


„David Attenborough i cuda natury” nie mają sobie równych - polsatdoku.pl\n„David Attenborough i cuda natury” nie mają sobie równych\nZnany przyrodnik opowiada o zwierzętach, które najbardziej go zaintrygowały. Każdy odcinek przybliża dwa różne gatunki, które jednak łączy ze sobą coś charakterystycznego. Dzięki temu można lepiej zrozumieć, jak dziwnymi ścieżkami podąża czasem ewolucja. „David Attenborough i cuda natury” w piątki o godz. 22:00 na antenie Polsat Doku.\nPytania do matki natury\nJak to możliwe, że dwa małe zwierzęta z przeciwnych krańców świata wysyłają takie same fale uderzeniowe? Dlaczego zebry i motyle „reklamują się” tak odważnymi wzorami? Natura skręciła kieł narwala oraz muszle ślimaków, ale w jakim celu i z jakiego powodu?\nNatura lubi się powtarzać\nDavid Attenborough spędził całe życie na dokumentowaniu przyrody. Spotkał wiele niezwykłych stworzeń i poznał niesamowite historie oraz dziwactwa zwierząt, które wciąż go intrygują. Każdy odcinek przybliża badania dotyczące dwóch naturalnych ciekawostek, które mają ze sobą coś wspólnego.\nSerial nakręcony z pasji, w którym sir David Attenborough z potrzeby serca opowiada o tym, co najbardziej go pociąga w świecie zwierząt. Przytacza niezwykłe historie, jak choćby ta o mitycznym rogu jednorożca, który po latach okazał się czymś zupełnie innym, niż sądzono przez wieki. Opowiada o żywych kolorach, których na ciele zwierząt wcale nie tworzą pigmenty, lecz powstają w sposób niemal magiczny. A jednak wytłumaczalny naukowo.\nTe i wiele innych przyrodniczych ciekawostek opowiada po mistrzowsku prawdopodobnie najsłynniejszy biolog świata.\n„David Attenborough i cuda natury” w piątek o godz. 22:00 i 22:30 w Polsat Doku.\nDAVID ATTENBOROUGH DAVID ATTENBOROUGH I CUDA NATURY


Na całym świecie nie brakuje miłośników popularnej pizzy.\nKochamy się nią zajadać niemal pod każdą postacią – klasyczną z mozzarellą, pikantną z papryczkami chilli czy wykwitną z krewetkami i innymi owocami morza. Kupujemy te gotowe, chodzimy do pizzerii lub robimy je sami w domu. Eksperci marki Sandra proponują z kolei wykonać w domu pizzę na… deser.\n#1 Guest 2018-04-24 15:57\nMoje wnuki uwielbiają takie rzeczy, będę musiała im coś takiego zrobić bo ostatnio jak byliśmy na zakupach, chcieli, żeby im czekoladową guseppe kupić. Powiem szczerze, że jako pomysł na deser to dobra sprawa.


Strategie ochrony aktywów. Maksymalizacja zysku i kontrola ryzyka w niekorzystnych warunkach gospodarczych 2014 wydanie 2 - Książki • Naukowa.pl\nRabat: 29.20 zł\nLunney James O.\n"Jeśli nie rozumiesz, co powoduje, że rynki rosną, nie będziesz mógł przewidzieć, kiedy zaczną spadać" - twierdzi autor tej książki, demograf, znany komentator finansowy i inwestor, dodając, że warunki gospodarcze da się przewidzieć tak samo jak pogodę, na podstawie znajomości fundamentalnych zasad ludzkiego zachowania. Przedstawia sprawdzone w praktyce narzędzia i daje cenne wskazówki, które pozwolą odejść od podejmowania decyzji inwestycyjnych wyłącznie na podstawie danych z przeszłości. Pokazuje także, w jaki sposób kontrolować ryzyko strukturalne, aby zminimalizować straty.\nDo najważniejszych kwestii szczegółowo tu omawianych należą:\nCenne rady wskazujące alternatywę dla tradycyjnych technik inwestycyjnych, ważne przydatne informacje, liczne przykłady i studia przypadków czynią z tej książki kompendium wiedzy niezbędnej zarówno początkującym, jak i doświadczonym inwestorom.\nKlienci, którzy kupili Strategie ochrony aktywów. Maksymalizacja … wybrali również:\nAktualnie oglądasz produkt Strategie ochrony aktywów. Maksymalizacja zysku i kontrola ryzyka w niekorzystnych warunkach gospodarczych - Chambers Larry, red. Lunney James O.


Narty crossturn/x-turn/cross - co to za deski i dla kogo są przeznaczone?\nNarty X-Turn/Cross/Cross turn\nOpublikowano 31 lipca 2020 (16 stycznia 2021) przez Jacek Mieszczak\nNarty X Turn ( Cross Turn ), to stosunkowo młoda grupa, która powstała z połączenia cech nart slalomowych z modelami gigantowymi. Inspiracją dla ich konstruktorów były zawody w slalomie równoległym i specyficzny rodzaj skrętów wykonywanych podczas tych imprez przed zawodników.\nKonstrukcja tego typu desek przypomina klasyczne narty RACE, są one zwykle wąskie pod butem i mają mniejszy rocker lub nie mają go wcale (full camber). Wyróżnia je duża sztywność poprzeczna i dynamika. Ich promień skrętu oscyluje w okolicach 15 m, a szerokość pod butem wśród flagowych reprezentantów w tej linii rzadko przekracza 70 mm. Sama budowa także zbliżona jest do „Race’ówek”. Króluje tutaj drewno odpowiednio wzmocnione warstwami tytanalu, układane metodą sandwich. Są one nieco sztywniejsze wzdłużnie od nart gigantowych. Część z nich zaprojektowana została w sposób zbliżony do modeli zawodniczych ( na przykład Salomon S/RACE, czy Atomic Redster X9 RS).\nJak to się przekłada na jazdę?\nDeski tego typu są idealne do wycinania skróconych skrętów gigantowych, a sytuacyjnie także zbliżonych do slalomowych. Są zwrotniejsze od nart GS, ale także troszeczkę bardziej nerwowe. Sporo istniejących na rynku modeli crossowych charakteryzuje się większą od gigantek dynamiką przy przejściu ze skrętu. Niektórzy określają je jako stworzone do dłuższych łuków, które pozwalają sytuacyjnie podkręcić – zacieśnić wycinany wiraż, dzięki czemu można w łatwy sposób kontrolować prędkość nie wprowadzając przy tym nart w ześlizg. Narty crossowe mają jeszcze jedną bardzo cenioną cechę. Przez to, że ich radius jest nieco trochę krótszy niż typowy GS, a z drugiej strony są stosunkowo sztywne i stabilne, nie wymagają aż tak dużej precyzji jak ich odpowiedniki wśród nart gigantowych. Dlatego można odnieść wrażenie, że pozwalają na więcej i prowadzą się bardzo pewnie.\nJak dobrać długość nart cross turn?\nKlasyczną długością tego typu desek jest 175cm, 180 cm. Nadprzeciętna zwrotność nart cross turn sprawia, że nawet osoby niewielkiego wzrostu potrafią całkiem nieźle sobie na nich radzić. Podczas doboru należy pamiętać, że klasyczna charakterystyka tego typu nart właściwa jest dla długości 175 cm. Powyżej 180cm narta upodabnia się do gigantki jednak bardziej w bardziej zwrotnym wydaniu. Deski do 170cm skrętnością przybliżają się do slalomek, ale nie są już tak stabilne jak ich dłuższe odpowiedniki.\nNasza recenzja grupy nart crossowych (Cross Turn)\nNarty slalomoweNarty freeride’owe


Mac mini 2012 vs. 2011 | Fabryka Pikseli\nPo kilku pierwszych godzinach nie odczułem różnicy. Po kilku kolejnych – również. Obróbka zdjęć odbywała się tak samo płynnie i komfortowo (na tyle, na ile Lightroom pozwala), „na oko” nie widziałem też żadnych różnic w czasach eksportów. Jedyne, co zwróciło moją uwagę, to …cisza. Zanim przeszedłem więc do etapu testów wydajności, postanowiłem zmęczyć „malucha”, żeby zobaczyć po jakim czasie i przy jakim obciążeniu wentylator stanie się słyszalny i/lub głośny.\nMac mini, którego opis znajduje się powyżej, kosztuje aktualnie 2699 zł, dysk SSD – 389 zł, a 16 GB pamięci RAM 1600 MHz – 320 zł; łącznie – 3408 złotych. To 62% ceny, jaką zapłaciłem ja ledwie kilka miesięcy wcześniej. Innymi słowy, płacąc 2000 zł mniej, otrzymuje się równie wydajny, cichszy, mniej (a właściwie nie)grzejący się komputer, wyposażony dodatkowo w port USB 3.0. Karta graficzna jest wprawdzie nieco słabsza (co potwierdził test w Cinebench – będzie pewnie miało to znaczenie dla graczy), lecz w trakcie mojej pracy było to całkowicie nieodczuwalne.\nDo tej pory, wbrew opinii większości, uważałem, że kupno takiego komputera to strzał w stopę, zwłaszcza, jeśli był on przeznaczony tzw. Zwykłym Użytkownikom. Tak przecież wygląda proces myślowy większości konsumentów; „potrzebuję komputer tylko do facebooka, poczty i youtube’a, więc wystarczy mi najtańszy, jaki uda mi się znaleźć na półce w MediaMarkt”. Stoi więc taki ktoś w kolejce do kasy z paskudnie wykonanym netbookiem, który jest tak wolny, że aż trudno w to uwierzyć.\nGdybym sam decydował się teraz na zakup nowego modelu, przeznaczonego do pracy, bez chwili zastanowienia zdecydowałbym się na droższą o 900 złotych wersję z czterordzeniowym procesorem (po kilku miesiąch ze swoim wiem bardzo dobrze, że zrobiłbym z nich użytek), ale już niekoniecznie BTO/CTO – dodatkowe 460 złotych różnicy między i7 2.3 GHz a i7 2.6 GHz, które musiałbym dopłacić, prawdopodobnie przeznaczyłbym na większy dysk SSD lub nawet pokusiłbym się o włożenie do obudowy dwóch dysków SSD, spiętych w RAID.\nTematy: Mac mini, Macmini5.2, Macmini6.1, test / Kategoria: sprzęt\nNatan\t 4 lata ago\t /Odpowiedz\nCiągle poluje na maca mini i7 z 2012 roku. Mam jednak pytanie do Ciebie.\nCo sądzisz o macu mini late 2012 ale i5? Pracuje na Photoshopie, Illustraorze i Indesignie. Do tego wiadomo Chrome z duża ilością zakładek i Spotify. Pytanie brzmi czy rzeczywiście jest mi potrzebny i7? Pracuje na duzych PSD (do 2GB) i mam pootwierane kilka programów na raz. Daj znać co myślisz bo i5 można zdecydowanie łatwiej ustrzelić niż i7.\nZastawiam sie tez na macbookiem pro 17″ z i5. Czy procesory i5 z 2010 i z 2011 są takie same? Są one zlizone parametrami do i5 z maca mini z 2012? Warto? Nie warto? Szczerze :)