Odszkodowanie po kolizji – jak złożyć odwołanie? - Beskidzka24.pl\nOdszkodowanie po kolizji – jak złożyć odwołanie?\nAutor: Artykuł sponsorowanyaccess_time 26.07.2021 10:16 chat_bubble_outlineZostaw komentarz\nJeśli brałeś udział w wypadku bądź kolizji drogowej, zapewne zastanawiasz się, co dalej w takiej sytuacji? Twoja firma ubezpieczeniowa po zgłoszeniu szkody oraz przesłaniu kompletu dokumentów podejmuje decyzję o wysokości odszkodowania dla Ciebie. Niestety w wielu przypadkach kwota wydaje się nieadekwatna, a ponadto niesatysfakcjonująca. Na szczęście istnieją inne drogi dochodzenia swoich roszczeń niezależnie od decyzji ubezpieczyciela.\nCzas, jaki przysługuje osobie, która chce się odwołać od decyzji ubezpieczyciela jest stosunkowo długi. Jeśli sprawa dotyczy kolizji okres na złożenie odwołania to 3 lata od momentu powstania szkody. Natomiast jeśli sprawa dotyczyła wypadku, na odwołanie jest aż 20 lat od momentu zdarzenia. Oczywiście całą procedurę, począwszy od zgłoszenia szkody, aż do ewentualnego odwołania powinno załatwić się jak najszybciej.\nJak napisać odwołanie od decyzji ubezpieczyciela? Po przyznaniu odszkodowania bądź odstąpieniu od jego przyznania ubezpieczyciel ma obowiązek poinformowania Cię o prawie do złożenia reklamacji. Co więcej, to po stronie ubezpieczyciela leży poinformowanie Cię jakimi drogami możesz to uczynić i jaką powinno mieć ono formę.\nReklamację można złożyć w formie ustnej, pisemnej, a nawet drogą elektroniczną. Należy jednak zwrócić szczególną uwagę, jaką drogę poleca ubezpieczyciel. Pozwoli to na zaoszczędzenie czasu całej procedury. Natomiast jeśli zdecydujemy się na drogę pisemną list z odwołanie najlepiej wysłać listem poleconym. Ubezpieczalnie zazwyczaj posiadają odrębny adres korespondencyjny do działu reklamacji. Odwołanie można zgłosić również elektronicznie — wtedy istotne jest zachowanie e-maila, który potwierdza otrzymanie od nas wiadomości.\nOdwołanie powinno zawierać – co powinno zawierać?\ndane osobowe osoby składającej odwołanie,\npełne dane ubezpieczyciela,\nprzyznany wcześniej numer likwidacji szkody,\nprecyzyjnie opisana przyczyna odwołania, w tym wysokość kwoty, od jakiej się odwołujemy,\nnumer konta bankowego, na który ma zostać przelana ewentualna kwota uzyskana w wyniku odwołania od wcześniej decyzji ubezpieczyciela,\nmiejscowość data oraz czytelny podpis osoby składającej reklamację.\nW przypadku gdy dokumentacje składa się drogą e-mailową, a w tytule należy podać numer likwidacji szkody bądź indeks sprawy. W uzasadnieniu odwołania powinny znaleźć się argumenty podważające słuszność wcześniejszej decyzji ubezpieczyciela o wysokości odszkodowania. Można wymienić wszystkie koszty, sporządzić kosztorys, a nawet poprosić o ekspertyzę rzeczoznawcę. Więcej przydatnych informacji na ten temat szukaj na stronie wypowiadamoc.pl.\nSzkoda całkowita – jak to rozumieć?\nJeżeli została stwierdzona „szkoda całkowita”, a Twoje auto nie nadaje się ani do jazdy, ani do naprawy upewnij się, że ubezpieczyciel wziął pod uwagę pełną wartość pojazdu. Jeśli nie rozważ odwołanie się od przyznanej kwoty. Jeśli przed wypadkiem inwestowałeś w samochód i masz to dokumenty, paragony bądź faktury dołącz je do odwołania. Szkoda całkowita bywa niekiedy krzywdząca, gdyż kwota odszkodowania to wartość danego samochodu z dnia wypadku zmniejszona o wartość wraku.\nObniżenie wysokości odszkodowania poprzez uznanie przyczynienia\nUbezpieczyciel zgodnie z prawem może obniżyć sumę odszkodowania o tak zwane przyczynienie. Co to oznacza? Ubezpieczyciel uważa, że poszkodowany przyczynił się do powstania danej szkody. Oczywiście ma obowiązek to udowodnić. Zdarza się, że niezapięte pasy w trakcie kolizji mogą obniżyć kwotę odszkodowania o nawet 50%. Warto się wtedy odwołać od tej decyzji.\nPoprzedni post Poprzedni post Nowoczesna elektryczna szatkownica do warzyw\nNastępny post Następny post 3 powody, dla których warto zdecydować się na zdjęcia produktowe 360°


Ubezpieczenia gospodarcze w...\nUbezpieczenia gospodarcze w orzecznictwie sądowym są książką przeznaczoną dla osób zainteresowanych problematyką ubezpieczeniową, a zwłaszcza osób studiujących problematykę ubezpieczeń gospodarczych oraz...\n‘Prawo w działalności gospodarczej to podręcznik akademicki stanowiący kompendium wiedzy na temat rozpoczęcia, prowadzenia i zakończenia działalności gospodarczej. Zawiera również niezbędna wiedzę z zakresu...\nPraktyczne aspekty egzekucji i...\nElektroniczne aspekty wymiaru...\nUtwór multimedialny jako elektroniczna...\nKsiążka stanowi pierwsze w polskiej literaturze monograficzne opracowanie problematyki utworu multimedialnego będącego elektroniczną bazą danych jako przedmiotu prawa autorskiego. Celem niniejszej książki...\nKsiążka zawiera analizę zasad umowy ubezpieczenia w oparciu o prawo Unii Europejskiej oraz najnowsze ustawodawstwo i orzecznictwo państw członkowskich UE w tym polskie. Znajomość omawianych w niniejszej...\nMiędzynarodowe prawo humanitarne....\nGospodarka nieruchomościami. Własność...\nEgzekucja i dochodzenie roszczeń na...\nDziedziczenie testamentowe gospodarstw...


Pierogi w Sopocie - i po kłopocie!\nChcesz zamówić pierogi z dostawą w Sopocie?\nTradycyjne polskie danie, które jeszcze do niedawna uznawane było za babciny obiad obecnie zyskuje nową rangę. Dzięki bardzo modnym ostatnio pierogarniom podających pierogi z wymyślnymi farszami, potrawa ta otrzymała drugie życie. Dołączyła do grona fast foodów, które w zależności od nadzienia może być tłuste i kaloryczne albo lekkie i zdrowe. Jednak skąd w ogóle wzięły się w Polsce pierogi i jaka jest ich historia? Zanim dowiesz się o pierogach wszystkich ciekawych rzeczy zamów je, online poprzez PizzaPortal z jednej z pierogarni w Sopocie.\nPierogi pojawiły się w Polsce około XIII wieku, dlatego też po takim czasie przyrządzania ich w naszym kraju uznawane są często za nasz wynalazek. Prawda jest jednak nieco inna. Jak większość rzeczy na świecie tak i pierogi zostały wymyślone na dalekim wschodzie a konkretnie w Chinach. Pierogi to przyczyna konfliktu kulinarnego między Polską a Rosją, która również siebie uważa za światową stolicę pieroga. Prawdą jest, że w Rosji pojawiły się one wcześniej gdyż do Polski przywiózł je biskup Jacek Odrowąż prosto z Kijowa, wtedy jeszcze należącego do terytorium Rosji. Jednak w Europie to nie my czy Rosjanie byliśmy pierwsi zadającymi się tym Chińskim specjałem. Kilka lat wcześniej do Włoszech przywiózł je podróżnik, Marco Polo, kiedy wrócił ze swojej wyprawy z dalekiego wschodu. W pierogarniach w Sopocie można spróbować pierogów z różnych stron świata.\nSmak pierogów na świecie.\nW Chinach najpopularniejsze pierogi to wonton i jiaozi. Ciasto na pierogi wonton powstaje z mąki pszennej, wody, jajek i soli. Trzeba je bardzo cienko rozwałkować żeby nadzienie dobrze się ugotowało. Do samego farszu używa się wieprzowinę przyprawiona solą, pieprzem, czosnkiem i zielona cebulką. Tradycyjnie pierożki wonton gotowane są w wodzie lub na parze, aby potem podać je w zupie. Obecnie dużą popularnością cieszą się również w wersji smażonej na głębokim tłuszczu. Wtedy już nie są dodawane pierwszego dania tylko serwowane, jako przystawka. Jiaozi mają podobne ciasto jedynie różnią się farszem. Głównym składnikiem nadzienia nadal jest mielone mięso z tym, że tutaj jest ono z dodatkami. Zazwyczaj jest to kapusta pekińska lub warzywa. Jako dodatek podaje się do nich sos sojowy. Pierogi Jiaozi podaje się tradycyjnie podczas obchodów nowego roku. Włosi podeszli do pierogów na swój własny sposób. W zmienionym kształcie i wielkości zastąpiły na stole makaron. We Włoszech liczą się tylko dwa rodzaje pierogów: ravioli oraz tortellini. Te pierwsze mają kształt małych kwadratów z ząbkowatymi krawędziami i są zazwyczaj wypełnione serem, mięsem lub szpinakiem. Tortellini mają prawie identyczny farsz różnią się jednak kształtem. Przypominają bardziej paski pierogowe zawinięte w kulkę. Ravioli i tortellini podaje się z sosem pomidorowym i tartym parmezanem. Często oba rodzaje zapieka się z kawałkami pomidorów lub dodaje do zup jak rosół czy pomidorowa. W Rosji i na Ukrainie królują pierogi smażone, gdy u nas je się przeważnie gotowane. Na Litwie i Białorusi podaje się kołduny, które są bardzo podobne do naszych jednak trochę mniejsze. W farszu zazwyczaj znajduje się wołowina z cebulą. Podaje się je z sosami lub do zup. Można je również zapiekać.\nPierogi z dostawą w Sopocie.\nW Sopocie a także w całej Polsce jada się różne rodzaje pierogów. Słodkie, słone a nawet wytrawne. Już nie ograniczają nas lokalne przepisy dzięki pierogarniom serwującym pierogi z całego świata. W samym Sopocie możemy skosztować pysznych pierogów z dowozem do domu w dwóch miejscach. Bar Bursztyn serwuje pierogi w wersji ze szpinakiem, mięsem a także serem i pieczarkami. W Bistro „Bulwar” zaś możemy spróbować gruzińskich pierogów Chinkali, które poza farszem zawierają w sobie zupę. Wystarczy wejść na PizzaPortal żeby zamówić pyszne pierogi na dowóz w Sopocie. Pierogarnie w Sopocie stoją otworem dla wszystkich smakoszy tych małych zawiniątek z farszem.


Oferta dla Ciebie - desant\nKOSZT: 80 PLN / OSOBĘ\nDodatkowe kulki 100szt. - 15zł\nPAINTBALL - GRA KTÓRA WCIĄGNIE CIĘ OD PIERWSZEJ CHWILI!\nLubisz adrenalinę? Szukasz przygody? W takim razie dobrze trafiłeś! Podzieleni na drużyny prowadzić będziecie zacięte zmagania, w których drogą do sukcesu jest współpraca. Jeżeli masz ochotę przeżyć niesamowita przygodę i przekonać się na własnej skórze jakie emocje wywołuje gra w paintball, nie zastanawiaj dłużej.\nWciel się w terrorystów lub antyterrorystów i prowadź zacięte pojedynki. Kto wie może kiedy zostaniesz sam przeciwko trzech wrogom, wyeliminujesz ich wszystkich ostatnią kulką i rozbroisz bombę w ostatniej sekundzie, zdobędziesz wieczną chwałę, cześć oraz pomnik. Jesteś gotów podjąć wyzwanie? jest właśnie paintball. Pomorskie województwo, jest tym, na terenie którego działamy z powodzeniem od lat, w tym także w takich miejscowościach, jak Starogard Gdański, czy Malbork.\nDo gry w paintball mogą być dopuszczone osoby, które ukończyły 12 lat, wymagana jest zgoda rodzica.\nUbiór swobodny, którego nie boisz się go pobrudzić, sportowe obuwie – paintball wymaga aktywności ruchowej. Czasem baaardzo szybkiej. Dlatego wybierz obuwie, w którym poruszanie się w terenie jest wygodne i bezpieczne.\nImprezy paintballowe realizowane są na naszym polu o powierzchni 20000 metrów w miejscowości Gniszewo. Nasze pole paintballowe gwarantuje 100% dobrej zabawy. Znajdują się tam różne przeszkody, zaprojektowane i dostosowane specjalnie pod grę w paintball. Wyposażone jest w zaplecze cateringowe w postaci altan oraz miejsca na grilla. Co jakiś czas dokładamy nowe przeszkody tak aby urozmaicić Wam grę. Zapraszamy wszystkich zarówno amatorów paintball jak i doświadczonych graczy. Dojedziemy również do klienta. Obsługujemy województwo pomorskie, w tym takie miasta jak Malbork i Starogard Gdański.\nZ reguły, gramy krótkie, dynamiczne gry, które trwają średnio kilka minut (5-15). Rozgrywamy je w systemie mecz-rewanż, zmieniając przy tym strony. W czasie przeciętnej rozgrywki, udaje się zrealizować ok. 5-6 scenariuszy, co przekłada się na 10 – 12 rund. Ich ilość jest oczywiście uzależniona od ilości graczy, ilości amunicji, terenu na którym gramy.\nDo każdej imprezy proponujemy organizację atrakcji dodatkowych oraz pakiet usług dodatkowych, które wzbogacą event i uczynią go niepowtarzalnym wydarzeniem. Jesteśmy do Twojej dyspozycji, mając na uwadze to żeby impreza była dokładnie taka jaką sobie wymyślisz!


Dawid Pichen > Wschodnia Kanada 2010\nWschodnia Kanada 2010\nWschodnia Kanada 2010 (plik PDF)\nDokument zawiera kompletny plan podróży, który sporządziłem jeszcze zanim wyruszyłem w podróż. Przygotowałem plan na każdy dzień podróży, który starałem się ściśle przestrzegać. Dokument zawiera także przydatne informacje mogące się przydać w planowaniu podobnej podróży, takie jak np. mapy, ceny noclegów oraz środków transportu, etc.\nKalendarium oraz zdjęcia\n3–5 września 2010 — Toronto, Ontario\nMoja podróż „Wschodnia Kanada 2010” rozpoczęła się tuż po pracy w piątek 3 września 2010 r. Z Edmonton poleciałem do Toronto. Tam przybyłem przed północną i komunikacją miejską pojechałem do hostelu ulokowanego w centrum. Spędziłem w mieście 3 noce. Toronto jest stolicą prowincji Ontario oraz największym miastem Kanady. Wg mnie Toronto jest znacznie czystsze w porównaniu do Nowego Jorku, jednak nie wydaje się być aż tak zatłoczone. Jest to bardzo nowoczesne, bezpieczne i miłe do odwiedzenia miasto.\n6–7 września 2010 — Ottawa, Ontario\nOttawa to stolica Kanady. Miasto położone jest w prowincji Ontario, natomiast graniczy z prowincją Quebec. Do Ottawy przyjechałem w Święto Pracy, w poniedziałek 6 września 2010 r. Spędziłem tam pełny dzień. Miasto jest znacznie mniejsze niż Toronto. W sezonie letnim polecam zobaczyć wspaniałe widowisko zatytułowane „Mosaika: Kanada widziana oczyma jej ludzi”. Opowiada historię państwa poprzez muzykę, efekty świetlne i obrazy wyświetlane na Gmachu Środkowym Parlamentu.\n7–8 września 2010 — Québec, Québec\nDo Québecu zawitałem wieczorem we wtorek 7 września 2010 r. Przyjechałem pociągiem z Ottawy z krótką przesiadką w Montréalu. Québec jest stolicą prowincji o tej samej nazwie i jednym z najstarszych miast w Ameryce Północnej. Spędziłem tam nieco ponad jeden dzień. Pogoda o poranku w środę nie była zbyt dobra, gdyż było pochmurnie i padał deszcz, jednakże po południu się polepszyła. Miasto koniecznie warto odwiedzić! Jest to najpiękniejsze miasto Ameryki Północnej jakie dotąd widziałem.\n9–10 września 2010 — Halifax, Nowa Szkocja\nStolica i największe miasto prowincji Nowa Szkocja. Do miasta przyjechałem w czwartek, 9 września 2010 r. pociągiem z Québecu. W mieście spędziłem nieco ponad jeden dzień. Pogoda naprawdę dopisała, co nieczęsto się zdarza w morskich prowincjach. Z całą pewnością warto zobaczyć Halifax. Nie można się tu nudzić — miasto oferuje mnóstwo atrakcji turystycznych, ludzie są mili, i generalnie można się (prawie) wszędzie dostać pieszo.\n11 września 2010 — St. John's, Nowa Fundlandia i Labrador\nStolica i największe miasto prowincji Nowa Fundlandia i Labrador. Nowa Fundlandia i Labrador jest najmłodszą kanadyjską prowincją. Do St. John's przyleciałem z Halifaksu w sobotę rano, 11 września 2010 r. Na zwiedzanie miasta przeznaczyłem wyłącznie jeden dzień. St. John's mimo stosunkowo małej liczby ludności jest miastem rozległym, bogatym w liczne atrakcje. Mieszkańcy miasta są niezwykle przyjaźni. Prowincja używa także dość nietypowej strefy czasowej. Gorąco zachęcam do odwiedzin St. John's!\n12–13 września 2010 — Saint-Pierre, Saint-Pierre i Miquelon, Francja\nW niedzielę 12 września 2010 r. wstałem wcześnie rano. Poprzednią noc przespałem w wypożyczonym samochodzie na parkingu lotniska St. John's. Stamtąd pojechałem 375 km do miasteczka Fortune, skąd udałem się promem do Saint-Pierre i Miquelon, który jest terytorium zamorskim Francji. Na wyspie spędziłem jedną noc, gdyż następnego dnia musiałem wracać z powrotem do St. John's. Wyspa jest niesamowita! Znaki drogowe, tablice rejestracyjne, marki samochodów, a nawet napięcie elektryczne było takie samo jak w Europie!\nPrawie cała podróż przebiegła zgodnie w wcześniej przygotowanym planem, z następującymi wyjątkami:\nzakładałem, że spędzę noc na lotnisku miasta Halifax w piątek, 10 września 2010 r. — tak też się stało. Lotnisko to było praktycznie puste w nocy. Nie było żadnych połączeń lotniczych między północą a godzinami porannymi, co sprawiło, że nie kręcili się tam oczekujący pasażerowie. Znalazłem sobie ławkę na piętrze, na której zasnąłem. Zostałem zbudzony tylko raz. Obudził mnie szmer pana myjącego podłogę...\nnie nocowałem w hostelu w St. John's w sobotę, dnia 11 września. Ponieważ mogłem wypożyczyć samochód już późnym wieczorem tego dnia i okazało się, że dostanę dużego forda explorera zamiast zamówiony samochód kompaktowy, zdecydowałem się nocować w samochodzie na parkingu lotniska. Ford miał bardzo pojemy bagażnik i po złożeniu siedzeń miałem sporo miejsca do snu w moim śpiworze.\nw poniedziałek 13 września mój powrót promem z Saint-Pierre do Kanady był zagrożony. Morze było bardzo wzburzone i z tego powodu istniało ryzyko anulowania rejsu. Na szczeście jednak tak się nie stało. Gdyby do tego doszło, to nie oddałbym samochodu w terminie i nie zdążyłbym na samolot powrotny do Edmonton.\nrejs powrotny promem nie był przyjemny za sprawą niespokojnego morza. Fale były na tyle intensywne i wysokie, że czasem miałem wrażenie jakby prom był wyrzucany w powietrze na wysokość 3 metrów.\npodczas tego rejsu poznałem starszą parę. Zdecydowali się wracać ze mną samochodem do St. John's. Było im to na rękę, gdyż tego dnia nie było już autobusu do St. John's a nocleg w Fortune był bardzo drogi.\nnocleg na lotnisku w St. John's także się powiódł, choć było na nim w nocy więcej ludzi niż w Halifaksie.


Euroshorts 2018-11-26 - Trojmiasto.pl\nfestiwal filmowy, projekcje filmowe, DKF\nFestiwalowy tydzień rozpocznie się w znanej gdańskiej Bibliotece pod Żółwiem polskim filmem "Pani Minister tańczy". (1937) w reżyserii Juliusza Gardana, który działał w okresie międzywojennym (w trakcie realizacji miał 36 lat). Gościem specjalnym wydarzenia będzie piosenkarka i aktorka Tola Mankiewiczówna (1900-1985), z którą widzowie będą mogli zrobić "selfie".\n"Filmy z naszego konkursu to kilkadziesiąt fascynujących spojrzeń na świat, na miłość, na kino. W tym roku wyróżnia je coś, co można nazwać "przekraczaniem granic". Młodzi twórcy mają silną potrzebę zamanifestowania swego światopoglądu. Uwielbiam ich szczerość, ambicję i odwagę" - mówi Kaja Wilengowska, filmoznawczyni, główna selekcjonerka festiwalu.\nDla osób zainteresowanych tworzeniem dźwięku organizatorzy festiwalu przygotowali konkurs na mini słuchowisko, poświęcony pamięci zmarłego w 2016 roku reżysera radiowego Jerzego Tuszewskiego, współzałożyciela pierwszego polskiego DKF-u w Warszawie (w 1955 r). Aby wygrać, należy zrealizować 5 minutowy materiał dokumentalny, nawiązujący do tematu: "film krótkometrażowy, widzowie i twórcy". Partnerem konkursu jest Radio Uniwersytetu Gdańskiego - MORS, które wyemituje wyróżnione prace.\nZ myślą o najmłodszych widzach odbędą się warsztaty plastyczno-językowe "Afrykańska przygoda Hani". Naomiast miłośnicy tajemnic Gdańska będą mogli realizować 2-minutowe filmy, poświęcone ulicom miasta, w ramach projektu Filmujemy Gdańsk! 7.\nFinał festiwalu i wręczenie nagród, 1 grudnia 2018 r. w Ratuszu Staromiejskim NCK poprzedzi premiera słynnej taśmy "Amerykański Film Reklamowy 2018" - wyboru najlepszych światowych filmów reklamowych z kolekcji Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Nowym Jorku - oraz koncert poznańskiej grupy Abstract Kultur pod hasłem "Wspominając Stanleya Kubricka - Tribute to Stanley Kubrick". Koncert przygotowała znana trójmiejska wytwórnia muzyczna - Nasiono Records.\nPo premierowym tygodniu na Wybrzeżu - wydarzenia festiwalowe przeniosą się do Warszawy, Zielonej Góry i Katowic. W Warszawie czeka nas wyjątkowe wydarzenie - warsztaty dubbingu filmowego, prowadzone przez legendarną czeską reżyserkę - Olgę Walló.\nInformacje o festiwalu można znaleźć na stronach\nPartnerzy AICP - Association of Independent Commercial Producers - New York, Wojewódzka i Miejska Biblioteka Publiczna im. Josepha Conrada Korzeniowskiego w Gdańsku, Nadbałtyckie Centrum Kultury, Klubokawiarnia NAGU, Nasiono Records, BWA Zielona Góra, Czeskie Centrum w Warszawie, Warsztat Warszawski, Galeria Bielska BWA, Kinoteatr Projekt, Biuro Wystaw Artystycznych w Kielcach, Festiwal Busho w Budapeszcie, Filmoteka Narodowa, Kino Kosmos w Katowicach, Kino KDK - Kutno, O!PLA, Krowarzywa, Manekin\nOrganizator Fundacja Młodego Kina\n26 listopada 2021 (29 opinii)\n25 listopada 2021 (22 opinie)\nIrena Melcer: aktorstwo daje satysfakcję, pilates siłę\n20 listopada 2021 (20 opinii)


Warsztaty tropienia - Pufoświat\nPosted on 30 czerwca 2016 19 lipca 2017\nJak wiadomo, ponieważ rozgłaszamy to wszem i wobec jako najczaderczejszy sposób tak spędzania czasu jak i lek na całe światowe zło, tropimy sobie. Tropimy, tzn. Puf tropi i znajduje człowieka-puszkę. A ja dyndam na końcu linki popiskując z ekscytacji kiedy moja stoicka sucz ciśnie do przodu i ciągnie mnie niczym mały, sapiący parowóz.\nW związku z tym nie mogłam ani sobie ani jej odmówić przyjemności wypadu na warsztaty. Niestety musiałam się chwilowo pożegnać z tradycyjnym wypadem na gofry do Polanicy (nadrobię jak najszybciej!), ale w ramach pocieszenia miałam chyba najlepszą psio – ludzką ekipę ever 🙂 Wielka, stadna, weekendowa przygoda zaczęła się już piątkowym popołudniem i mimo.. hmm.. nie najlepszej atmosfery kwaterunkowej pewne działania podjęte na krawężniku zapowiadały, że nie ma takiej upierdliwości otoczenia, która byłaby w stanie popsuć nam humory. I dobrze, bo ani pogoda ani fluidy wiszące w domostwie nie sprzyjały. Ale jak tu mieć doła kiedy przyjechało się ćwiczyć coś, co mojemu psu sprawia największą, zaraz po jedzeniu, frajdę?\nPrzypadł nam wesoły pokoik. Wesoły ponieważ było nas na stanie: 4 kobity i 6 psów. Jak się później miało okazać zarówno dla Pufy jak i (chyba szczególnie) dla Bu właśnie ta cała ciągła, chwilami trochę przymusowa socjalizacja była tym dlaczego warto było jechać. Ci którzy mieli okazję przebywać ze mną i Pufą na jakimkolwiek wyjeździe wiedzą, że sznup akceptuje prawie każde warunki bytowe jak i współlokatorów, byle by nie przeszkadzali jej za bardzo i nie byli zbyt namolni w kontaktach. Ale to i tak nieźle, biorąc pod uwagę pewne warunki jakie musiały mieć miejsce przy podziale innych pokoi – ten z tym się nie lubią, ta z tamtą lubią się aż nadto jednostronnie, za to tamci we 2 rozniosą włości. Pufioczku – jesteś psem idealnym <3\n(Standard nie musi być wysoki, byleby było wygodne leżenie. Ponton? Phi, wyro!)\nJak się miało później okazać Bu też akceptuje, ale nie wszystkich i nie zawsze, ale najpierw o celu wyjazdu czyli tropieniu. Tropić udało nam się tylko 4 razy – rano i wieczorem i sobotę i niedzielę, ale to wina pogody – przy 30 paru stopniach nikomu nie chce się ruszać gdziekolwiek a celem nadrzędnym staje się znalezienie sposobu jak się nie rozpuścić.\nPufa tropiła pięknie. Jestem szczególnie dumna z 2 śladów. Pierwszego, kiedy Hrabina przebiegła kilka razy po obrzydliwym błocie, nie zważając na kwestie higieniczne, bo przecież chodząca zaginiona pucha sama się nie znajdzie. I drugiego kiedy, bądź co bądź mały pies odnajduje pozoranta w wysokiej trawie, na końcu długiego śladu, po drodze skacząc jak królik 🙂 Mój pies potrafi przezwyciężyć swoje niechęci, dostaje energii jakbym przed wejściem na ślad wlewała jej do miski redbulla. Czego chcieć więcej? Tylko tropić, tropić, tropić!\n(Tropki – sropki… “Matron, nudnoooo..” – cierpliwie czekający na swoja kolej piesełek)\nAle tym razem pojechałyśmy większym stadem. Po raz pierwszy była z nami Bu. Dla niej to było pierwsze zetkniecie z tropieniem. W jej przypadku byłam prawie pewna, że pójdzie jak torpeda, to w końcu inteligentna sucz. I tak też było. W przeciwieństwie do Pufy młoda nie ma problemów egzystencjalnych typu Matkacotusięwypawia / mamiśćsama-wszyscyumżemy .. itd.. (ech, pamiętne pierwsze podejście do tropienia).\nI już za pierwszym razem znalazłaby chodzącą puchę, gdyby nie arcyważna kupa.. Tak jest. Bu jak coś robi, cokolwiek by to nie było, to robi to absolutnie całą sobą, angażując do tego każdy najmniejszy neuronik swojego móżdżku. Proces ten wymaga jednak szybkiego formatowania, co utrudnia powrót do wcześniej wykonywanej czynności tropię, tropię, tropięniucham a! kupa….. a co to ja robiłam?.. o! badyl, Matron patrz badyl! łuhuuuu!\nTak czy siak jestem z niej mega dumna, bo przy przypilnowaniu pewnych niezbędnych czynności z samego rana, kolejne ślady szły jej coraz lepiej. Jej się ta aktywność też bardzo przyda. Umiejętność koncentrowania się na czymś, opanowania i odnajdywania posianego gdzieś po drodze mózgu, toż to kardynalne psie zdolności, czyż nie?\n(Terierowa natura – Wy sobie chillujcie ciapciaki, a ja przypilnuję właśnie zagarniętego terenu, czyli odpoczynek z atrakcjami)\nNiestety, albo i stety, bo właśnie teraz, pod okiem trenerki, wśród psiarzy pełnych zrozumienia, z ogonami ogarniętymi, wyszła na jaw pewna Bukowa przywara. Nie wiem czy to dlatego, że się młoda przywiązała i do mnie i do Pufioka, czy dlatego, że w końcu ma SWÓJ dom, swój ponton itd. czy najzwyczajniej ma charakter terierowatego awanturnika i zadziory, ale dała mi popalić, szczególnie 2 dnia i to tak, że przez chwilę miałam ochotę wsadzić ją do ładnego pudełka, nakleić znaczek i wysłać z powrotem gdzieś.\nOkazało się, że powinnam ciągle dreptać, nie zatrzymywać się, nie siadać, nie cupać, nie przysiadać, bo moje wilkory zaraz przy matronowej nodze się rozsiadają, a Bu uzurpuje sobie prawa do tego skrakwa gleby gdzie nasze zadki spoczęły i zawzięcie chce go bronić przed innymi, bezczelnie zbliżającymi się do niego ogonami. I to bronić w pełnym tego słowa znaczeniu. Nie tam szczeknąć czy warknąć. To za mało. Przecież ona wszytko robi na 110%. Uzębienie można pokazać. Na chwilę. A jak bezczebelny intruz nie raczył tego zanotować i podjąć kroków, szczególnie wstecz, należy ruszyć do działania z wykorzystaniem prezentowanych wcześniej zębisk.\nMożna się zaśmiać, można powiedzieć “widzisz jak super, kocha was tak bardzo że was broni…” albo można jak ja przejść wieczorne załamanie nerwowe ukojone cydrem i lawirowaniem o krok od histerii. Faza zaprzeczenia “Ale jak to MÓJ pies? Zęby? Na kogoś? Agrecha?” przechodząca w fazę negacji “Może jednak nie chcę tego psa? Może to nie za dobry pomysł?” Oraz w końcowej fazie w rezygnację “Ło matkobosko nie ogarnę tego, corobićjakżyć”?\n(Nie dajcie się zmylić tym słodziastym uszko-kiteczką. Niby taki słodziak, a czadu potrafi dać)\nCo robić? Okazuje się, że w przeciwieństwie do Pufy, na Bu należy wyraziście nawarczeć. Można użyć brzydszego słowa, które nie przestoją opanowanej, dorosłej osobie, żeby podkreślić jak bardzo jestem niezadowolona z jej zachowania. I kto tak w ogóle mówił, że jestem opanowana? Dziebko działa, ale pracy przed nami sporo, oj sporo.\nCzy warto? Chyba tak 🙂 Czy dam sobie radę? Z Pufą dałam, ale to zupełnie inna para kaloszy i szelek. Czy mam wsparcie ? Oj tak 🙂 i merytoryczne – głupi to ma zawsze szczęście – takie coś na warsztatach i z trenerką na łóżku obok w pokoju <3 I mentalne “daj se siana, jak ją chcesz, to przecież ogarniesz i przestań marudzić bo mnie wkurzasz” – na przyjaciółki dobre słowo zawsze mogę liczyć 😀\n(Motywacja jest duża – niezależnie czy Bu zostanie z nami na stałe – w końcu jestem dla niej domem tymczasowym – należy te zachowania ogarnąć. Ale motywacja jest spora bo dziewuchy dogadują się coraz lepiej, zaczynają się nawet ze sobą bawić ! A to już bardzo bardzo dużo! I może Puf też poczuje się pewniej mając u boku Bu, która zawsze może komuś nakopać, jeśli tylko jakiś pies krzywo spojrzy na sznupa?)\nCzyli ogółem, podsumowując wypad: mimo tego iż niestety drugi raz się zastanowię czy mam ochotę wracać do tego miejsca na mapie, to niezawodne Positive Dog po raz kolejny stanęło na wysokości zadania, a ja mogę tylko podziękować Elizie za wsparcie i cierpliwość i całej ekipie za świetny weekend, który będę odsypiać cały tydzień (czyli było ooo TAAAK). A wraz z nami tropiły, szkoliły się i chillowały wraz z Matronami Swymi:\nNiniejszym zatwierdzam tę relację w 99%. Pufowy Matron się tylko pomyliła w liczeniu, bo kobit w pokoju było aż cztery, do tego pięć suk, więc ja biedny jedyny samiec musiałem znosić spokojnie to wszystko, a spokojny to ja nie jestem :(. Pufa tropi super i chciałem ją przeprosić za te parę razy, kiedy wlazłem jej na głowę – Pufo, wybacz! Na koniec tylko ostrzegam wszystkie pieski płci męskiej, że mniej owłosione miejsca na ciele mogą ulec oparzeniom słonecznym. To pisałem ja – Orson, z niewielką pomocą człowieków :).\nHa! Matron z matmy kiepski tudzież zapomniał siebie policzyć, jako ten niezależny obserwator co to się do statystyk nie wlicza. Oczywiście nie dotyczy to liczenia się w podziale tej przepysznej czekolady 🙂\nDobrze żeśmy miały na stanie samca prawdziwego, taki babiniec to nic dobrego , wiadomo baby bez chłopa -dziczeją 😛\nOrsonie i Orsonowe Człowieki – mamy nadzieję , że niedługo powtórka i kolejny wspólny wypad 😀\nCiechocinek z psem na 1 dzień


Obowiązkowe szkolenia dla ekspertów oceniających wnioski w ramach RPO WSL na lata 2014-2020 w zakresie Europejskiego Funduszu Społecznego - RPO WSL 2014-2020\nOd 13 stycznia 2016 r. Instytucja Zarządzająca Regionalnym Programem Operacyjnym Województwa Śląskiego ustala obowiązkowy program szkoleniowy dla oceniających wnioski o dofinansowanie w ramach RPO WSL 2014-2020 (w zakresie Europejskiego Funduszu Społecznego). Obejmuje on następujące szkolenia:\n• Ocena projektów - Wytyczne w zakresie trybów wyborów projektów na lata 2014-2020.\nZgodnie z Wytycznymi w zakresie trybów wyboru projektów na lata 2014-2020, po upływie 30 dni od włączenia szkoleń do obowiązkowego programu szkoleniowego, osoby powoływane przez właściwą instytucję do Komisji Oceniającej Projekty (KOP) albo do oceny projektu pozakonkursowego będą musiały posiadać certyfikat potwierdzający odbycie wskazanych wyżej szkoleń.\nPonadto, od 12 lutego 2016 r. instytucje uczestniczące w systemie wyboru projektów w ramach RPO WSL (w zakresie EFS), do składów KOP lub do oceny projektów pozakonkursowych mogą powoływać wyłącznie osoby posiadające certyfikat poświadczający realizację obowiązkowego programu szkoleniowego.


Jeśli marzysz o urlopie nad morzem, opłacalną możliwością może być sanatorium | Blackstonefood\nJeśli marzysz o urlopie nad morzem, opłacalną możliwością może być sanatorium\nKiedy planujemy wyjazd na wakacje na pewno na myśl przychodzą nam w większości gorące plaże i szum falistego morza. W Polsce możemy bez problemu wyszukać miejsca, które właściwie istnieją z myślą, żeby w nich spędzić trochę wolnego czasu, są do tego idealne i mają całą niezbędną infrastrukturę.\nDla niektórych osób lepiej jest wyjechać w spokojne tereny i uciec od dużych miast i hałasów. Chcą przeżyć swój czas urlopu wraz z rodziną, w rodzinnej atmosferze. Można wtedy pomyśleć o wyjeździe do Kołobrzegu lub innego znanego miasta, ale zamiast bukować pensjonat skusić się na opcje bardziej ciekawe jak przykładowo pobyt w uzdrowisku. Uzdrowisko Kołobrzeg ( kurort) stać się może dla nas wspaniałą możliwością połączenia przyjemnego z pożytecznym. Na urlopie tego typu będziemy mieli możliwość spędzić czas z z dziećmi i całą rodziną, a ponadto na pewno będziemy mogli dodatkowo cieszyć się z wszelkich proponowanych w takim miejscu zabiegów. Wczasy w uzdrowisku w Kołobrzegu to znakomity pomysł na urlop. Bez wątpienia będziemy mogli spędzić ten czas aktywnie biegając w rosnących nieopodal lasach, a do tego w uzdrowisku takiego rodzaju mamy możliwość skorzystać z oferty zabiegów na ciało. Wykupując jakąś ofertę dla całej rodziny, możemy zarówno dzieciom jak i naszej drugiej połówce\nzagwarantować mile spędzony czas. Taka forma wypoczynku bez wątpienia odbiją się korzystnie na naszym zdrowiu. Każdego dnia o wyznaczonych porach mielibyśmy na masaż oraz relaksujące kąpiele. W ciągu dnia moglibyśmy spędzać czas opalając się lub też spacerując po zielonych terenach. W ofercie mamy możliwość także wykupić badania lekarskie i konsultacje. Uzdrowiska tego typu mają także własne laboratoria oraz przychodnie.\nTaki wyjazd może okazać się także rewelacyjnym prezentem dla kogoś z rodziny, w szczególności dla naszych babć i dziadków lub rodziców w podeszłym wieku. Oferta rozmaitych zabiegów obejmuje przykładowo krioterapia, która opiera się na schładzaniu miejsc pourazowych zimnym powietrzem. Kolejnym bardzo popularnym rodzajem zabiegu są wszelkiego typu masaże. Mamy możliwość skorzystać z czegoś takiego jak jonoforeza, którą stosuje się między innymi przy zwalczaniu guzów na przykład strun głosowych. Powszechne będą również wszelkie zabiegi polegające na wykorzystaniu ultradźwięków. Można więc powiedzieć, że wakacje mogą stać się rzeczywiście czasem, kiedy oprócz odpoczynku uda nam się wypocząć, ale również zregenerować siły i poprawić zarówno swój stan fizyczny jak i zdrowie duchowe i kontakty z najbliższymi.\nGdzie zatrzymać się na wakacjach, Wspaniałe wakacje hotel, kąpiel, kemping, ultradźwięki, Uzdrowisko Kołobrzeg, zabiegi, zdrowie


Odwiedź rodzinne miasto Papieża Polaka | Finformation\nFinformation.eu › Podróże › Odwiedź rodzinne miasto Papieża Polaka\nOdwiedź rodzinne miasto Papieża Polaka\nTagi: aven travel, hotel, jan paweł ii, karol wojtyła, miejscowość, msza święta, senior, wadowice\n2 kwietnia tego roku, minęło dokładnie 6 lat od śmierci jednej z najznamienitszych postaci naszego wieku – papieża Jana Pawła II. Karol Wojtyła, bo tak brzmiało jego świeckie nazwisko, urodził się w Wadowicach, 18 maja, 1920 roku. Od wczesnych lat był bardzo uzdolnionym dzieckiem, które miało wiele pasji. Wcześnie stracił matkę oraz rodzeństwo, do dojrzałych lat towarzyszył mu tylko jego ojciec Karol Wojtyła senior. Przez całe swoje życie papież wielokrotnie podkreślał swoje pochodzenie. Pragnął unaocznić światu piękno naszego kraju oraz swoich rodzinnych stron. Dzięki jego osobie, Polskę przed oraz po jego śmierci odwiedziły miliony turystów z całego świata.\nMiasto położone w województwie małopolskim, niedaleko Cieszyna i Krakowa. Niewielka miejscowość, która została rozsławiona na całym świecie z powodu narodzin wielkiego człowieka jakim był Karol Wojtyła. Firma Aven Travel oferuje Państwu atrakcyjną ofertę, dwudniowego wyjazdu do tego religijnego miasta. Już za 89zł, mogą Państwo zwiedzić z przewodnikiem miejscowe muzea poświęcone osobie Jana Pawła II, zjeść prawdziwą, ulubioną przez papieża kremówkę na rynku Wadowickim oraz wziąć udział w mszy świętej .\nW cenie gwarantujemy pobyt w komfortowym hotelu, śniadanie oraz obiad. Dodatkowo, drugiego dnia wszyscy chętni mogą zwiedzić zabytkową Kalwarię Zebrzydowską.\nJeżeli pragniesz zobaczyć, gdzie wychował się i jak żył młody Papież, odwiedź Wadowice z aven travel. To będzie niesamowita podróż do historii i religii, która każdego wprawi w zachwyt.


##### Miejskie porno za darmo – Miejski sex Filmy Porno Redtube Sex za Darmo online.\nBlog Home » Miejskie porno za darmo\nUdało się go doprowadzić do takiego stanu, by Resovia mogła rozgrywać mecze u siebie, a nie na stadionie miejskim, czytaj: Stali, ale nie. Twojego numeru wewnętrznego dowolny miejskie porno za darmo miejski, który został. Gdzie dokładnie połączymy się z internetem za darmo? Jak duszą władze miejskie, zostały gruntu szlachetna masz ponad.\nPorjo Miejska włosy Różowe poznanie Miłe.\nWinnej. Będzie tam działał Punkt Pierwszego Kontaktu. XVIDEOS Polskie porno - Początkująca dziewczyna która przyszła na casting free. Sześciu strażaków w szpitalu · Na rynku w Olkuszu rozdawali darmowe choinki [ZDJĘCIA]. A po co to komu. Na rdtb są lepsze, widać wszystko, i za darmo. Gwiazda porno zapewniła dobry weekend piłkarzowi Sheffield? Tam powitał ich Komendant Straży Miejskiej Miasta Poznania Pan Waldemar Matuszewski.\nSearch, free sex videos. Polskie filmy erotyczne - Zamiast miejskie porno za darmo od straży miejskiej będzie ruchanie. Darmowe filmy porno z seksem i cipkami. Całkowicie darmowe i tysiące filmy porno tutaj. Oglądaj pornole Public Bus Sex za darmo na Sortuj filmy wg Najbardziej trafne i wybieraj najlepsze Public Bus Sex filmy pełnometrażowe już. Kliknij teraz i oglądaj tryskać serwis randkowy HD!\nWłaśnie MOPS ogłosił przetarg na prace.\nXVIDEOS Polskie porno - Rozpoczęcie roku szkolnego free. XVIDEOS Polskie porno - Znalazł jej porfel, w zamian chce seksu free. Pornhub jest domem dla najbogatszych filmów z Dojrzałe darmowe filmy w kategorii, ze wszystkimi najpopularniejszymi gwiazdami porno.\nFILMY DARMOWE PORNO: najświeższe informacje, zdjęcia, video o FILMY DARMOWE. Lutego do Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej, przy ul. Koncert Pidżama Porno. Reorganizacja Urzędu Miejskiego w Wągrowcu. Laska pomogła facetowi i oddała mu się Namówił ją dopiero banknotami na sex Sex podryw barmanki Poznał ją w komunikacji miejskiej Sex podryw. Filmy porno nagrane w miejscach publicznych: w lesie, w parku na ulicy w autobusie lub w sklepie. Sex w autobusie komunikacji miejskiej.\nPornodarmowe - Porno, Filmy Porno, Darmowe Porno Filmiki - Wszelkie Prawa. PORNO FILMY DARMOWE: najświeższe informacje, zdjęcia, video o PORNO FILMY DARMOWE Dildo, czy to nie genialne.\nMiejska policja i straż pożarna podejrzewają, że pożar zaczął się od lampionu, który. Zobaczcie zdjęcia. FLESZ - E-dowód ułatwi Ci miejskie porno za darmo, możesz go mieć za potno. Miejski sport Katara seks animowany musi być dziadem. Gazeta Wyborcza Szczecin miejskie porno za darmo porcja najciekawszych informacji porrno Szczecina i regionu szczecińskiego - najnowsze wiadomości ze Szczecina.\nZobacz Poznał ją w komunikacji miejskiej na ulubionym serwisie z darmowymi filmami porno. Górka porno jebanie gwiazd po kobiety Grupowe Miejska 40 Z skonczylem.\nZobacz Rucha ją w komunikacji miejskiej na ulubionym serwisie z darmowymi filmami porno. Oglądaj filmy porno, Rebecca volpetti uprawia seks grupowy z dwoma mężczyznami którzy mają ogromne koguty w parku miejskim at Francuski Porno. FREE videos found on XVIDEOS for this search. Bo odzyskujemy miejską przestrzeń, ale też oddzielamy naszą działalność od. KONCERT PIDŻAMY PORNO. Poznaniacy, którzy ukończyli 60 lat i mają Kartę Seniora, mogą za darmo obejrzeć przedstawienie Za-Polska lub. Systemy miejskich infomatów w Częstochowie i w Katowicach są nieszczelne, a młodzież i dzieci mogą oglądać strony zawierające.\nOglądaj filmy porno, Nastolatek w filmach twardych Seksów dla dorosłych at Analny. Darmowe imprezy w weekend w Poznaniu. Niecodziennik Satyryczno Prowokujący. DARMOWE PORNO: najświeższe informacje, zdjęcia, video miejskie porno za darmo DARMOWE. Pornoorzel Porno. Blondynka związana i miehskie do naga na środku placu miejskiego · 11:25 880.\nXVIDEOS Polskie porno - Sex z fajną recepcjonistką free.\nCam chat darmowe czarne domowe porno prawdziwie bezpieczne swobodne strony voyeur house, Dorośli umawiający się pijany seks na studiach oglądać film. XVIDEOS Polskie porno - Seks skandal z udziałem straży miejskiej free. Tags: polskie porno polish po polsku seks polskie polski sex porno po polsku darmowe filmy porno polish prostitute poland polish polskie dziwki polskie filmy.\nNasza wyszukiwarka numerów oferuje sprawdzanie za darmo. Darmowe porno. Autobus - 544 filmy. XVIDEOS Polskie porno - Przyjmujemy tancerkę do klubu free. A tak jest w Łodzi. pas 14 stycznia. Graj w darmowe gry porno na swym PC lub urządzeniu mobilnym.\nOglądaj za darmo Pornoorzel filmy porno w jakości HD. Zobacz najlepsze darmowe filmy erotyczne z bazy kilku milionów porno filmów za darmo z miejski sex. Polskie porno - Seks skandal z udziałem straży miejskiej. Blondynka związana i rozebrana do naga na środku placu miejskiego.…\nBa nawet w wersji francuskiej będzie dobra. Azjatycka i Cruz Annie Miejska Górka porno analne sex.…\nDo miejskiego infomatu darmowe porno: Gimnazjaliści wykorzystują luki systemu. Avatar. Gość 4 dni temu o 15:30.…\nNastolatek porno z dużymi piersiami\nprevious post: Wielki kutas biały chłopak porno\nnext post: Tanner porno gej\nFilmy Porno Na Telefon Za Darmo - Abigail Mac, Ciąganie Za Włosy. XVIDEOS Polskie porno - Czasem fajnie jest iść na całość i się po popierdolić free. Oglądaj Fajne Laski – Darmowe Filmy Porno. Bo odzyskujemy miejską przestrzeń, ale też oddzielamy naszą działalność od zysku. Miejska porn ruchać Cycata free mamuska się Górka.\nMały atlas piosenek miejskich. #muzyka.\nPorno z ukrainką wyruchaną nocą w miejskiej alejce - Talia Mint.\nKto przechodził obok, mógł zobaczyć ostre sceny z filmu porno, który.\nMożna ją jednak pobrać zupełnie za darmo i zainstalować na swoim. Similar searchespolish homemadedark haireddarmowe filmy pornopolskie mamuskifamilly fuckpolskie. Pudełka alkohole okruchy życia tyle że kłopoty, jakie mój ulubiony.


Agnieszka ze "Ślubu od pierwszego wejrzenia" wspomina. Minęły już dwa lata - WP Teleshow\nAgnieszka wspomina ślub z Wojtkiem.Źródło: Instagram.com\nAgnieszka Łyczakowska i Wojtek Janik to para, która poznała się dzięki dość popularnemu programowi "Ślub od pierwszego wejrzenia". Telewizyjne show wzbudza ogromne kontrowersje, ale nie można odmówić twórcom, że programowi eksperci idealnie dobrali kilka par.\nAgnieszka i Wojtek od początku wzbudzali jako para ogromną sympatię. Nic dziwnego - para szybka złapała ze sobą świetny kontakt, a ich perypetie, zwłaszcza podczas podróży poślubnej, od razu wywoływały na twarzach telewidzów szerokie uśmiechy.\nAgnieszka Łyczakowska, z okazji startu kolejnego sezonu "Ślubu od pierwszego wejrzenia" postanowiła przypomnieć sobie jak to było te dwa lata temu.\nNa zdjęciu, które Agnieszka udostępniła na Instagramie, wyglądają z Wojtkiem, jakby znali się od lat i łączyła ich wyjątkowa więź. Tymczasem oni widzieli się wtedy pierwszy raz! "To zdjęcie jest początkiem historii... Pamiętam jakie emocje towarzyszyły mi dwa lata temu kiedy pierwszy raz zobaczyłam Wojtka przed burmistrzem, który za chwile miał udzielić Nam ślubu. (Kilka razy pomylił moje nazwisko, co rozluźniło atmosferę na sali 😉) Rok później te same emocje powróciły podczas emisji naszej edycji „Ślubu od Pierwszego Wejrzenia”. Stres i podekscytowanie mieszało się z zaciekawieniem i niedowierzaniem" - pisała Łyczakowska.\nAgnieszka i Wojtek są świetnym przykładem na to, że telewizyjni eksperci potrafią dobrać ludzi w pary wręcz perfekcyjnie. Wciąż wyglądają tak samo świetnie i patrzą na siebie z ogromną czułością. Miłość godna pozazdroszczenia!


Skrzynie i zbiorniki | AluPro: Maszty, Wieże, Telekomunikacja, Estrada\nSkrzynia Aluminiowa na Sztangi /przykładowy produkt pod zamówienie/\nAluPro: Maszty, Wieże, Telekomunikacja, Estrada » Katalog Produktów » Skrzynie i zbiorniki\nSkrzynia 800x400x300 techniczna aluminiowa ryflowana\nProdukujemy skrzynie metalowe – aluminiowe z blachy ryflowanej. Skrzynie wytwarzane są na zamówienie – technika produkcji to gięcie, spawanie na szczalność (jeśli wymagane) i nitowanie.\nDostępne opcje to pełen zestaw galanterii skrzyniowej z portfolio firmy elesa+ganter i innych wiodących producentów. Odbiorcami skrzyń aluminiowych transportowych są: miłośnicy offroad, właściciele pick-upów, ekipy budowlano-montażowe, profesjonalni podróżnicy wysyłający delikatny sprzęt sportowy spedycją (np lotniczą), ekipy filmowe, zespoły naukowe (pod aparaturę), mobilni DJ’e\nZ racji różnorodności potrzeb i indywidualnych preferencji – skrzynie wykonywane i konfigurowane są pod konkretne zamówienie. Wizualizacja przedstawia przykładową realizację w konfiguracji 2 zawiasy, jeden zamek na kluczyk, dwa uchyty składane, bez przegródek. Blacha ryfla alu 3 mm (można na skrzyni stawać i siadać). Narożniki gięte i spawane metodą TIG. Waga około 6 kg, rozmiar 800x400x300 mm\nZbiorniki na paliwo – drift/sport\nWytwarzamy na zlecenie zbiorniki paliwowe do samochodów sportowych, buggy, ruraków i do łodzi. Z racji mnogości pomysłów na umiejscowienie, sposobu mocowań, króćców, techniki instalacji pomp nie mamy stałej oferty – napisz do nas na info@alupro.pl, przekaż maksimum wiedzy o wielkości zbiornika, umiejscowieniu, technice mocowania, sposobie instalacji pompy – a zaproponujemy Ci rozwiązanie uszyte pod Twoje wymagania. Cena przykładowa za zbiornik 30 litrów kwadratowy z grodziami wewnętrznymi. Czas od zamówienia do odbioru – około 14 dni (zależnie od projektu)\nUwaga producenci jachtów i łodzi – atrakcyjne ceny w produkcji seryjnej, sprawdzenie ciśnieniowe każdego zbiornika.\nPrzykładowa realizacja dla klienta z Finlandii. Skrzynia zaprojektowana na potrzeby zewnętrznej siłowni, pod sztangi do ćwiczeń. Skrzynia szczelna, z konstrukcją klapy zabezpieczającą przed możliwością dostania się wody. Realizujemy projekty pod wymiar i pod konkretne zastosowanie – adaptujemy i tworzymy od podstaw. Koszty zależne od długości serii – zapraszamy do składania zapytań.


Warkocz spleciony z kwiatów - Krawczyk Agnieszka | Książka w Sklepie EMPIK.COM\nWarkocz spleciony z kwiatów (okładka miękka)\nWłaśnie zrecenzowałem Warkocz spleciony z kwiatów\n17-09-2021 o godz 11:06 przez: Dorota Grabowska\nCudowna i magiczna! „Warkocz spleciony z kwiatów” Agnieszki Krawczyk to bajeczna książka obyczajowa, która otuliła mnie opisami przyrody i dosłownie czułam, że i ja także przeniosłam się w góry, do malutkiej wioski, w której rozgrywa się akcja tej książki. Nie miałam właściwie żadnych oczekiwań, liczyłam tylko, że na jakiś czas zapomnę o coraz chłodniejszych dniach i codziennych zmartwieniach. Książka dała mi to wszystko i jeszcze skończyła się w takim momencie, że z niecierpliwością będę wyczekiwała drugiej części! A ta powstanie, gdyż „Warkocz” rozpoczyna cykl Leśne ustronie. Bohaterami tej powieści są: kobieta po przejściach i mężczyzna z przeszłością. Zośka Wichocka przeżyła poważny wypadek samochodowy, a poniesione blizny zmieniły całe jej życie. Utrata pracy to nie wszystko, Zośka przede wszystkim traci poczucie własnej wartości, w jej życiu zagości rozpacz i zniechęcenie, bo jak dalej żyć, skoro ludzie patrząc na twarz widzą jedynie potwora? Gdy koleżanka proponuje jej wypoczynek w swoim domku – bohaterka nie waha się ani chwili. Jej sąsiadem będzie twardo stąpający po ziemi pisarz dla dzieci Mariusz, który prowadzi schronisko dla leśnych zwierząt. Ten mężczyzna też przeszedł niejedno i na odludziu znalazł ukojenie. Pomaga zwierzakom, które bez jego pomocy nie miałyby szans na przeżycie i wszystkie fragmenty związane z codziennością, karmieniem zwierzaków i opieką chwytały mnie za serce. Była także uparta koza, która swoimi wybrykami mnie rozśmieszała i takiego gagatka nie życzę nikomu ;) Najciekawszą bohaterką okaże się jednak starowinka: wróżbiarka i znachorka Zazulina, która zrozumie Zośce odkryć na nowo świat i przede wszystkim odnaleźć równowagę. W życiu Zośki pojawi się też nagle włóczęga Aleks – jaką rolę w nim odegra? Ileż ja bym dała, by znaleźć się, choć na weekend w opisanej Nieznajomce! Chiałabym pomóc Mariuszowi w karmieniu sarenek, przyjrzałabym się, w jaki sposób opatruje się ranne ptaki i może nawet udałoby mi się poskromić kozę? Na tarasie domku Zośki wypiłabym kawę i z uśmiechem na twarzy obserwowałabym bohaterkę, która tka makramy z roślin. Może nawet na polanie odtańczyłybyśmy pewien rytuał? Może też staruszka Zazulina przepowiedziałaby mi przyszłość? O tym na razie mogę sobie pomarzyć, na szczęście Ci bohaterowie istnieją w książce i w każdej chwili mogę do nich wrócić! Agnieszka Krawczyk wręcz mnie oczarowała! Książka wydaje się być zwykłą obyczajówką, jakich już wiele ukazało się na rynku i myślałam, że z łatwością przewidzę też i zakończenie i to, co stanie się z bohaterami! Ale tak łatwo nie ma, bo autorka zadbała, by pojawił się element zaskoczenia, a moje wszystkie przewidywania prysły jak mydlana bańka. Bohaterowie niosą za sobą bagaż ciężkich doświadczeń i właśnie tutaj, żyjąc w zgodzie z przyrodą i naturą są w stanie odnaleźć swoją drogę. Nie bez powodu w książce pojawia się kompendium wiedzy zielarskiej, autorka zdradza informację na temat ziół, czasu suszenia i stosowania. Rośliny odegrają ważną rolę w życiu Zośki, a wszystkie informacje podane są w przyjemny sposób, były dla mnie niezwykłą ciekawostką. Fabuła rozgrywa się tutaj spokojnie, nie ma pośpiechu i choć tempo nie jest szybkie, to dzieje się tutaj sporo. Bohaterów nie opuszczą problemy i na pewno nie można narzekać tutaj na nudę. W książce tli się delikatnie wątek romantyczny, ale on nie jest tutaj dominujący. Może w części drugiej odegra większą rolę? Mam nadzieję, że kontynuacja pojawi się szybko, a teraz bardzo gorąco polecam Wam tę magiczną książkę!\n04-10-2021 o godz 11:20 przez: Anonim\n„Blizny są czymś, co nas określa. Jedni noszą je w widocznych miejscach, inni w środku. Tak naprawdę wszyscy je mamy.” W pewnej chwili dla Zośki cała jej codzienność legła w gruzach. Uległa wypadkowi, w wyniku którego została poparzona. Brzydkie blizny pokrywają jej twarz i ciało. Nie może dojść do siebie, odsuwa się od ludzi, którzy patrzą na nią raz z ciekawością, innym razem z obrzydzeniem. Pozbawiona pracy, przyjmuje nieoczekiwaną propozycję koleżanki, która wręcza jej klucze od swojego domu w małej, górskiej miejscowości Nieznajomce. To tu z dala od ludzi i w otoczeniu pięknej przyrody ma zamiar odzyskać wewnętrzną równowagę, spokój i nabrać siły do dalszego życie. Czy jej się uda? W tym klimatycznym, urzekającym miejscu poznaje niezwykłych ludzi. Mariusza, który prowadzi schronisko dla leśnych zwierząt, Zuzalinę, która zajmuje się zielarstwem i wróżeniem, oraz włóczęgę Aleksego. Zośka pod wpływem tych ludzi i otoczenia zaczyna dostrzegać to co tak naprawdę jest ważne w życiu. Fabuła ciekawie poprowadzona, zawiera nas w miejsce, gdzie życie toczy się zupełnie innym rytmem. Z daleka od miejskiego gwaru i pędu życia. Współistnienie z przyrodą i zwierzętami. Pani Agnieszka z łatwością ukazuje wewnętrzne rozterki, zmagania, porywy serca jakie towarzyszą naszym bohaterom. A obok niesamowite piękno i klimat tamtejszych krajobrazów. Aż chciałoby się wszystko rzucić i choć na chwilę tam przenieść. Czytanie od początku do końca było ogromną przyjemnością i niespodzianką. Ciekawie ukazani bohaterowie to zwykli ludzie, pełni wewnętrznego ciepła, nieidealni, mają swoje marzenia i pragnienia. Moje serce całkowicie skradła Laura siostrzenica Michała, to niesamowicie rezolutna, ciekawa otaczającego ją świata dziewczynka. No i koza Skakanka, cóż za psotne zwierzę! Życie często zaskakuje swoją przewrotnością. Czasami po bolesnych przeżyciach trudno jest znaleźć w nim sens i radość. Autorka porusza szereg trudnych problemów, które mogą się stać udziałem każdego z nas. Trzymanie ludzi na dystans, który daje pozorne poczucie bezpieczeństwa, nikt wtedy nie rani, nie zadaje bólu. Poczucie wstydu i własnego oszpecenia. Wsłuchanie się w siebie i w swoje serce. Umiejętność zatrzymania, zrozumienia, pogodzenia się z tym co niesie życie. Piękno prawdziwej przyjaźni, ludzka bezinteresowność, szukanie swojego miejsca na ziemi. Podejmowanie decyzji, wolność wyboru, szacunek i zrozumienie. Aromat ziół, ich moc, zastopowanie, ciekawe porady. Bardzo przyjemna, ciepła, mądra opowieść. Blaski i cienie zwykłego życia. Niesie emocje, wyciszenie i nadzieję. Już z niecierpliwością czekam na kontynuację. Serdecznie polecam, Tatiasza i jej książki :)\n20-09-2021 o godz 19:33 przez: Tomasz Kosik\nAgnieszka Krawczyk zaprasza swoich czytelników do poznania historii Zośki Wichockiej. „Warkocz spleciony z kwiatów” to pierwsza cześć nowej serii pt. „Leśne Ustronie”. Autorka w charakterystycznym dla siebie stylu tka poruszającą historię, dbając przy tym o ukazanie każdego szczegółu otaczającego nas świata. Pisarka w pięknym stylu uchwyciła piękno przyrody, sprawiając, że oczami wyobraźni przechadzaliśmy się leśnymi i polnymi ścieżkami. Wraz z Zośką przybywamy do przepięknej małej wsi Nieznajomka. Kobieta po wypadku samochodowym próbuje powrócić do równowagi. Dlatego też propozycja koleżanki, aby Zośka wypoczęła w jej domku w malowniczej scenerii była nie do odrzucenia. Dzięki temu kobieta poznaje wyjątkowych ludzi. A my wraz z nią poznajemy Mariusza Kalinowskiego prowadzącego schronisko dla leśnych zwierząt „Leśne ustronie”. Również znajomość z znachorką Zazuliną będzie dla nas ciekawą przygodą. Lecz to nie koniec zawartych znajomości, gdyż poznamy także pewnego tajemniczego włóczęgę Aleksego. Jak się okazuje każdy z nowo poznanych bohaterów, tak samo jak Zośka przybyli do Nieznajomki z tych samych powodów – w poszukiwaniu spełnienia. Chcąc odnaleźć siebie, dążyli do równowagi, która jest bardzo ważna w życiu każdego z nas. Dlatego myślę, że każdy z nas w tej historii odnajdzie cząstkę siebie. Znajdzie natchnienie, inspirację. Ta powieść jest pewnego rodzaju książką o samorozwoju o poszukiwaniu siebie, swojej drogi, miejsca na ziemi, gdzie odnajdziemy spokój i harmonię. Agnieszka Krawczyk ponownie sprawiła, że czytając kolejną książkę jej autorstwa mogłem odbyć niezwykłą podróż po malowniczych rejonach niewielkiej górskiej miejscowości. Lecz co najważniejsze mogłem poznać nowych ludzi. I choć bohaterzy „Warkocza splecionego z kwiatów” są fikcyjni, to nie stoi nic na przeszkodzie, by ich historie poruszały i dawały nam oparcie w naszych trudach życia codziennego. Ważnym również akcentem tej powieści, który zasiał we mnie chęć poznania historii zapisanych na jej kartach jest ukazana wiedza z zakresu zielarstwa. Powieść ta bogata jest w wiele mądrości, jej przesłanie ma ogromną wartość. To, co ujmuje mnie w twórczości Pani Agnieszki to czułość wobec opisów przyrody, to delikatność w ukazaniu życiowych historii. Autorka czyni to subtelnie, aczkolwiek mocno trafia do naszych serc. Serc tak bardzo złaknionych obyczajowych historii, na które czekam w kolejnej części cyklu „Leśne Ustronie”. Za egzemplarz książki serdecznie dziękuję Wydawnictwu FILIA, https://www.czyt-nik.pl/recenzje/w-poszukiwaniu-spelnienia/\n21-09-2021 o godz 09:14 przez: Anonim\n❣❣❣ R•E•C•E•N•Z•J•A ❣❣❣ "Warkocz spleciony z kwiatów" to pierwszy tom rozpoczynający serię Leśne Ustronie autorstwa Pani Agnieszki Krawczyk. Ach, jaka to była cudownie klimatyczna, ciepła i mądra opowieść! Ta książka chwyta za serce, wzrusza i na długo pozostaje w pamięci ❤ Pozwólcie, że nakreślę Wam mały zarys fabuły ➡ Zośka w wyniku wypadku doznaje poparzeń, a jej ciało oraz część twarzy znaczą widoczne blizny. Kobieta po stracie pracy i dotychczasowego życia, nie może pogodzić się ze swoją obecną sytuacją. Wykorzystuje więc propozycję od koleżanki, aby wypocząć w jej letniskowym domku, w malowniczej górskiej miejscowości. W urokliwej i klimatycznej Nieznajomce poznaje m.in. Mariusza, opiekuna leśnych zwierząt, miejscową znachorkę Zazulinę oraz wędrowca Aleksego. Zośka odkryje ogrom ludzkiej życzliwości i bezinteresownej pomocy, ale czy to wystarczy by ukoić jej smutki i troski oraz pozbyć się wątpliwości? Czy odnajdzie upragniony spokój i wytchnienie? Czy uda się jej dostrzec to, co w życiu jest tak naprawdę ważne? Odpowiedzi znajdziecie właśnie na kartach tej niezwykłej powieści. Jestem zauroczona tą subtelną, niezwykle wysmakowaną i przesiąkniętą magicznym klimatem historią 😍 Muszę przyznać, że autorka czaruje piórem w tak niezwykły sposób, iż udzieliła mi się aura pachnącej ziołami i podgórskimi kwiatami, urokliwej Nieznajomki. Piękno natury, spokój, beztroska, cisza... Ach, można się rozmarzyć 💕 W tej książce przyroda ma szczególne znaczenie i można powiedzieć, że odgrywa tutaj główną rolę. Pani Agnieszka otula czytelnika klimatycznymi opisami przyrody, które przenoszą nas do malutkiej, górskiej wioski. Dodatkowo wpisy głównej bohaterki, które sama umieszcza w internecie, są niezwykle inspirujące i pełne pasji. "Warkocz spleciony z kwiatów" to opowieść o odnajdywaniu życiowej równowagi, odkrywaniu siebie na nowo, a także o odnalezieniu swojego miejsca na ziemi. Historia ta porusza temat samoakceptacji, tolerancji i życiowego pogubienia oraz uczy, że to co najbardziej istotne, jest w środku, wewnątrz nas samych. Najnowsza pozycja Pani Agnieszki przyniosła mi wiele radości oraz dostarczyła całej palety emocji i uczuć. Były momenty śmieszne, wzruszające, ale były też łzy smutku i poczucia bezsilności. Czekam więc z niecierpliwością na kolejny tom, bo zakończenie książki w TAKIM momencie, to jakaś istna tortura dla czytelnika 😉🙊 ❣*P*O*L*E*C*A*M*❣ Dziękuję ślicznie @wydawnictwofilia za możliwość przeczytania i zrecenzowania tej pozycji ❤❤❤\n06-10-2021 o godz 10:04 przez: Judytaz\n"Warkocz spleciony z kwiatów" to pierwszy tom serii "Leśne Ustronie" Poznajcie piękną i magiczną historię, która dzięki swojej delikatności relaksuje i pozostawia w czytelniku spokój i ukojenie. Zośka po strasznym wypadku postanawia skorzystać z propozycji koleżanki i zaszywa się w malutkiej górskiej miejscowości Nieznajomka. To właśnie tak Zośka próbuje uleczyć swoje ciało i przede wszystkim duszę a pomagać jej będą Mariusz prowadzący azyl dla leśnych zwierząt "Leśnie Ustronie" pełna tajemnoc i magii miejscowa wieszczyca Zazulina i siostrzenica Mariusza, Laura której wszędzie pełno. Dawno nie czytałam tak pienię napisanej książki, nie wiem czy to dlatego, że kocham góry i ich przyrodę czy po prostu urok tej książki ale ja się w niej bezgranicznie zakochałam. Oprócz wspaniałych bohaterów, z których każdy boryka się z przeszłością i ze swoimi problemami autorka serwuje nam niesamowitą podróż przez piękne górskie łąki i lasy. Książka gra emocjami i porusza najczulsze struny duszy, a problemy z jakimi borykają się bohaterowie są tak realne, że wprost można się się nimi utożsamić. Brak poczucia pewności siebie i bezpieczeństwa sprawia, że zarówno Mariusz jak i Zośka szukają ukojenia w zaciszu górskich łąk. Koniecznie trzeba wspomnieć o pięknych opisach przyrody a zwłaszcza o roślinach i ich wspaniałych właściwościach, czasami też magicznych. To właśnie one odgrywają ogromną rolę nie tylko w książce ale zwłaszcza w życiu bohaterów, dzięki nim Zośka znajduje ukojenie i na nowo odkrywa otaczający ją świat, powoli się w nim zakochując. Książka jest podzielona na cztery części (miesiące) poczynając od maja, w każdej części autorka opisuje rośliny i zioła kwitnące w danym czasie, fazy księżyca a także typowe słowiańskie rytuały, które nieodwracalne łączą się się naturą. Bajecznie napisana historia przyprawiona magią, wspaniałe opisy przyrody, piękne choć czasami trudne przemyślenia i walka że swoim strachem, tak ja odebrałam tę książkę. Autorka sprawia, że człowiek zaczyna marzyć o takiej ucieczce od cywilizacji, o zwolnieniu tempa, pogodzeniu się z pragnieniami, po prostu o życiu po swojemu a nie z narzuconymi wytycznymi. Ta książka była dla mnie strzałem w 10 i już nie mogę się doczekać kolejnych części.\n18-10-2021 o godz 14:43 przez: MojKsiążkowyRaj\n"Warkocz spleciony z kwiatów" to najnowsza powieść z serii "Leśne ustronie" Agnieszki Krawczyk. W małym górskim miasteczku o wdzięcznej nazwie Nieznajomka, mieszka niezwykły człowiek o złotym sercu, Mariusz. Mężczyzna prowadzi schronisko dla leśnych zwierząt, a wolnych chwilach pisze książeczki dla dzieci. Właśnie w te okolice za namową koleżanki przyjeżdża Zośka. Kobieta jakiś czas temu miała w wypadek samochodowy, po którym nie potrafi się pozbierać. Jej świat w jednej chwili runą i właśnie tu odcięta od świata chce wrócić do równowagi. Choć początki nie będą łatwe to dzięki mieszkańcom Nieznajomki, dziewczyna dostrzeże w życiu wartości, o których do tej pory nie miała pojęcia... "Warkocz spleciony z kwiatów" to wzruszająca i pełna emocji historia o odnalezieniu swojego miejsca na Ziemi, bo "nasz los, to tylko pozornie niepojęta karuzela przypadków. Każde ze zdarzeń ma swój cel i do czegoś prowadzi". Wyobraźcie sobie: ostatnio byłam w lesie, a gdy wróciłam, sięgam po książkę i co...? Znów znalazłam się w lesie. Totalne déjà vu. Właśnie taką moc ma ta książka, więc w pełni oddałam się panującej tam atmosferze, a dzięki bogatym opisów mogłam poczuć, że spaceruje łąkami razem z główną bohaterką, a chwilami niemal czułam zapach skoszonej trawy, rosnących ziół i kwiatów. Rzadko, która książka potrafi tak w autentyczny sposób oddać klimat, więc samo to mnie zachwyciło. Właśnie w takim miejscu, blisko natury Zośka poznaje świat na nowo, odnajduje wolność i nieskrępowane szczęście. A ludzie, którzy do niedawna byli jej obcy, oferują bezinteresowną pomoc i służą dobrą radą, choć sami skrywają zadry. Dopełnieniem tej całej historii jest postać Zazuliny - dobry duch, który dzieli się z nami swoimi życiowymi mądrościami i to właśnie ona zmieniła najbardziej nastawienie Zośki do życia. "Ważne, żebyś wewnątrz siebie uważała się za wyjątkową. Dzięki temu zyskasz poczucie siły, a inni też od razu to dostrzegą". Jestem pod wielkim wrażenie tej książki, że aż mi smutno, że trzeba będzie teraz czekać za kontynuacją i to jeszcze w takim momencie. Autorzy czasem lubią pastwić się nad czytelnikami,🙈 ale dobra, jestem tak oczarowana tą historią, więc cierpliwie poczekam...❤\n01-10-2021 o godz 18:16 przez: Paulina\nZośka próbuję poskładać na nowo swoje życie, po przebytym wypadku samochodowym. Dzięki zaproszeniu koleżanki, robi to w jej domu w małej, wiejskiej miejscowości, Nieznajomce. Pomimo potrzeby samotności, Zośka poznaje tam niezwykłych ludzi, którzy otwierają jej oczy na wiele ważnych życiowych spraw. Czy będąca jednym, wielkim smutkiem dziewczyna, otworzy się na nowe życie pełne jasnych barw? ,,Nie jesteśmy królami świata, a tylko przechodniami. Nie bądźmy przypadkowymi turystami, żyjmy świadomie i z namysłem. Zbyt wiele bierzemy, zyt mało dajemy od siebie. To jest moje dzisiejsze źródło mocy." Magiczna... to pierwsze słowo, które przychodzi mi na myśl i idealnie oddaje tą książkę. Jest pełna ważnych, życiowych przemyśleń, ciepłych słów, prawdziwych historii i nadziei na lepsze jutro. W cudowny sposób Autorka stworzyła niezwykle piękną, ale rzeczywistą historię osób, które obdarowują się czymś, co jest tak bardzo ważne- wzajemnym zrozumieniem i akceptacją. Jesteśmy świadkami rozwijających się przyjaźni, które mogą być tymi trwającymi przez całe życie. Poznajemy Zośkę i smutki, które jej towarzyszą. Mariusza, który prowadzi schronisko dla leśnych zwierząt. Zazulinę- babuleńkę, która jest wróżbiarką i znachorką, a także grono ludzi, którzy swoim spojrzeniem na świat, własnymi przeżyciami dzielą się zarówno z Zośką, jak i z nami, czytelnikami. A to wszystko w pięknych i klimatycznych opisach małej podgórskiej miejscowości. Autorka słowami przekazuje nam blask słońca w leśnym źródełku, zapach kwiatów i ziół, szelest trawy i gałęzi drzew, poruszanych wiatrem, spokój, spełnienie, rozmarzenie... ,,Warkocz spleciony z kwiatów" to książka, która pokazuje, że piękno natury jest tak samo ważne, jak i wewnętrzne piękno człowieka. Warto dbać zarówno o jedno jak i drugie ❤ I niech nie przeraża Was ilość stron- naprawdę, zagłębiając się w nie, poznacie ludzi i ich opowieści, które bardzo często mogą być podobne do Waszych własnych. Bo to książka o życiu, o jego bolączkach, blaskach i małych cudach, które mu towarzyszą❤ 🌷🌼🌹🌸🌻🌷🌼🌹🌸🌻🌷🌼🌹🌸\n15-09-2021 o godz 10:47 przez: Kinga\nMacie czasem tak, że marzycie aby znaleźć się w całkiem innym miejscu niż jesteście? Że marzycie o spokoju, o promieniach słońca i zapachu natury? Jeśli czasem czujecie potrzebę takiego odpoczynku, to podczas czytania książki ze zdjęcia odczujecie to całą duszą. Powieść opowiada o kobiecie, która podczas wypadku doznała obrażeń z którymi nie może sie pogodzić. Postanawia wyjechać do domku na wsi, gdzie jej życie zmienia się całkowicie. Poznaje Mariusza, który prowadzi uzdrowisko dla zwierząt i Zazulinę, która jest miejscową znachorką, wróżką, różnie ją nazywano. Zośka zakochuje się w otaczającym ją świecie, zauważa i czuje więcej niż dotychczas. Fascynują ją rośliny, o czym nigdy wcześniej nie myślała. Co zaskakuje ją samą, wierzy również w rady i mądrości Zauzuliny. Ta historia jest nie do opisania pod względem odczuć jakie miałam podczas czytania. Czułam się tak, jakbym sama znajdowała się w owej wsi. Autorka z niesamowitą dokładnością opisuje rośliny, pogodę, a nawet dźwięki. Może sie to wydawać nudne. Cóż, mnie w książkach zawsze przynudzają opisy przyrody, jednak tutaj dawały mi one spokój, czytałam je z dokładnością, żeby nic mnie nie ominęło. Dzięki tym opisom, potrafiłam dokładnie wyobrazić sobie wygląd miejsca akcji. Czułam jakbym sama uczestniczyła w wydarzeniach. Bohaterowie byli bardzo dobrze wykreowani, zżyłam sie z nimi, a z Zośką w szczególności. Są to ciekawe postacie, na pozór pełne spokoju, jednak każda z nich ma jakieś blizny na sercu. Co prawda, wiedziałam jak skończy sie książka i potrafiłam przewidzieć dalszy rozwój akcji, nie zniechęcało mnie to jednak. Największym problemem było dla mnie to, ze pomimo piękna bijącego z każdej strony książki, brakowało mi akcji. Wydarzeń nie było zbyt wiele, a książka opisuje codzienne życie bohaterów, dlatego zniknęło kilka punktów z oceny książki. Mimo to, po drugi tom bardzo chciałabym sięgnąć, bo chyba każdemu potrzebne jest takie odetchnięcie od świata i zatopienie się w przyrodzie.\n15-09-2021 o godz 07:41 przez: Iwona Nocoń\nWarkocz spleciony z kwiatów to moje pierwsze spotkanie z twórczością Agnieszki Krawczyk. Od jakiegoś czasu przymierzałam się do zabrania za twórczość autorki, ale do końca nie wiedziałam na co się zdecydować. Jak widać los pokierował mną w taki sposób, że trafiłam na perełkę, która mnie pozytywnie przygniotła emocjami, których nawet nie jestem w stanie nazwać. Zosia Wichocka doznała poparzeń w wyniku wypadku samochodowego. Blizny na ciele, a zwłaszcza na twarzy nie ułatwiają jej codziennego życia. Wyrzucona z pracy, nie potrafiąca odnaleźć się w zaistniałej sytuacji, postanawia skorzystać z propozycji koleżanki, która poleciła jej wypoczynek w domku w maleńkiej górskiej miejscowości Nieznajomice. Na miejscu poznaje Mariusza, który opiekuje się schorowanymi zwierzętami, Zazulinę znachorkę i włóczykija Aleksego. Czy w tym urokliwym miejscu, wśród życzliwych osób Zosia znajdzie równowagę? Jak wspominałam powyżej historia, która stworzyła pani Agnieszka trafiła do moje wnętrza i zrobiła tam sporego zamieszania. Jest we mnie coś, czego nie potrafię nazwać i w sumie nawet tego nie chcę, bo niepotrzebnie ukierunkowałabym się na coś, co powinno zostać nienazwane. Warkocz spleciony z kwiatów obudził we mnie tęsknotę za ciszą, spokojnem, beztroską, miłością do natury, ale też i co ludzi. Nie wiem czy Nieznajomice istnieją, ale jest to takie miejsca, które można samemu stworzyć sobie na mapie i tam się udać. Gdyby to ode mnie zależało, ruszyłabym tak jak stoję do tego miejsca, by na nowo się odszukać. Dokopać się do tego co myślę, co czuję, co ukrywam i wykrzyczeć to z siebie pośród malowniczych krajobrazów, które ukoiłyby mnie. Jestem przeogromnie wdzięczna autorce za tę książkę. Zostanie już ona ze mną na zawsze. Zajrzę do niej za kilka lat i skonfrontuje swoje spostrzeżenia z tym co czułam wtedy i co czuć będę aktualnie. Mam nadzieję, że, że w końcu nauczę się odważniej żyć. Ode mnie 9/10\n22-09-2021 o godz 10:49 przez: MIKA\nZośka przeżyła wypadek samochodowy po którym na jej ciele zostało wiele blizn. Jedną z nich, tę znajdującą się na twarzy, dziewczyna próbuje ukryć pod warkoczem. Warkoczem, w który zaczęła wplatać kwiaty wędrując po przecudnych łąkach małej, górskiej miejscowości, do której trafia po tym jak zostaje wyrzucona z pracy. W letniskiwym domku swojej przyjaciółki Zośka próbuje odnaleźć samą siebie. Przełamać wlasne słabości i spróbować zaakceptować tę dziewczynę jaką stała się po wypadku. Wędrując po łąkach poznaje tutejszą zielarkę Zazulinę oraz zaprzyjaźnia się z sąsiadem, który prowadzi przytulisko dla zwierząt. Dziewczyna zaczyna czerpać przyjemność z poznawania natury i roślin. Dużą pomocą w tym jest dla Zośki książka o ziołach napisana przez miejscowego pisarza, na którą dziewczyna trafia podczas wizyty w księgarni. I niby zwykła historia, zwykłej dziewczyny gdyby nie fakt, że opowiada ją Agnieszka Krawczyk. To właśnie za jej sprawą na kartach tej książki spotykamy cudownych ludzi. Zośkę która pomimo zagubienia i obawy przed skrzywdzeniem jest bardzo uczuciowa, otwarta na świat i kochajaca naturę. Mariusza który ponad wszystko kocha zwierzęta, pomaga bezbronnym i okaleczonym, ale z pasją stara się wracać im życie na wolności. Serce tego mężczyzny pomimo rany jaką nosi jest jednak wielkie i otwarte na drugiego człowieka. Czy tych dwoje spotka się gdzieś pośrodku, gdzieś na malowniczo opisanych przez autorkę łąkach, pośrod ziół i szemrzącego potoku? Ależ to była dla mnie uczta czytelnicza, pełna emocji i uczuć. Barwne opisy łąk i lasów, stara zielarka Zazulina i jej chatka z powalą pełną suszonych ziół, to klimat który podbija moje serce. Nutka tajemniczości, zapach ziół i bliskość natury... No polubiłam tę opowieść i już nie mogę się doczekać dalszych losów Zośki. Czy odnajdziecie dawną siebie? Czy zbuduje szczęście w maleńkiej górskiej miejscowości?\n03-10-2021 o godz 09:44 przez: etiudyliterackie\nJesteście typem mieszczucha, a może osobą, która ceni sobie cisze i spokój na wsi? Ja zdecydowanie należę do tej pierwszej grupy. Urodziłam się w mięście, wychowałam i uwielbiam ten wielkomiejski klimat. To, że tyle się dzieję wokół mnie. Jeśli chodzi o wieś to chętnie odwiedzam takie miejsce, ale tylko na kilka dni, bo potem już tęsknie za gwarem i różnymi obliczami miasta. Dzięki książce @ag.krawczyk mogłam odbyć podróż na łono natury. Do maleńkiego górskiego miasteczka, gdzie szum drzew, traw i liści, aż słychać z każda kolejną stroną. Poznajemy Zośkę, która stara się pogodzić z nową rzeczywistością, Mariusza, miejscowego pomocnika zwierząt oraz wróżbiarkę Zazulinę i nie ukrywam, że to właśnie ta starsza pani skradła moje serce. Tu jakby przyroda przemawia do czytelnika, jest obecna w każdej chwili, każdym słowie, w każdym działaniu bohaterów i niewątpliwie jest magiczna, tajemnicza, ekscytująca… Wcześniej nie myślałam o dobrodziejstwach, zastosowaniach, wielu kolorach kwiatów, roślin, o tym, że każdy miesiąc ma swoje aromaty. Teraz inaczej na to patrzę. Wychodzę na spacer i szukam zapachów września. Bardzo chciałabym mieć w swojej biblioteczce "Alchemię łąki", a ta książka jest pewnym preludium 😉 Oprócz tego, że możemy zatopić się kwiatach to znajdziemy tu również ludzkie problemy, utrapienia, bolączki z jakimi mierzyli się bohaterowie… i wiecie co, natura ma zbawienny wpływ na naszą duszę ❤ To historia, która skłania to tego, aby popatrzeć w głąb siebie. Autorka stawia nam kilka zadań do wykonania, bardzo ważnych. Czytelniku wykonaj je, bo żeby w pełni cieszyć się życiem i światem musisz kochać siebie. 😊 Jeśli kochacie, szanujecie naturę i chcecie poznać kilka sekretów dotyczących roślin i samych siebie to koniecznie wkroczcie w świat, jaki wykreowała autorka. 🍁\n06-10-2021 o godz 17:41 przez: książkowa.przestrzeń\nCzytając maila z opisem książki od wydawnictwa Filia czułam w kościach, że to może być dobra pozycja. Sięgnęłam po nią tym bardziej chętnie, że nie miałam okazji czytać jeszcze żadnej z powieści Agnieszki Krawczyk. Już w tym miejscu mogę Wam powiedzieć, że "Warkocz spleciony z kwiatów" kupił mnie nie tylko piękną okładką, ale również swoim wnętrzem, które trafiło do mojego serca i sprawiło, że jesienna plucha za oknem nie była już taka straszna. W historii tej poznajemy Zośkę, która udaje się na wieś, aby zaszyć się w domku koleżanki i na nowo pozbierać rozrzucone na kawałki życie. Uległo ono, bowiem znacznej zmianie po wypadku, z którego wyszła z uszkodzonym nie tylko ciałem, ale i wnętrzem. Nieznajomka, do której się udała ma być lekarstwem i odskocznią, ale przyczyni się również do poznania osób, które będą dla Zośki oparciem i pewnego rodzaju drogowskazem. Książka ta chociaż przywołuje klimat lata jest nie tylko idealna na ciepłe wieczory. Myślę, że świetnie sprawdzi się również w chłodniejsze dni i sprawi, że poczujemy ciepło z niej bijące. Czytając ją poczułam również nieco słowiańskiego klimatu wprowadzonego, dzięki Zazulinie, która od razu podbiła moje serce i sprawiła, że polubiłam ją w oka mgnieniu. Zresztą nie tylko ja. Motywy roślinne, które przeplatają się w tej historii są niewątpliwie interesujące i pokuszę się o stwierdzenie, że wprowadzają nieco magicznego klimatu. Zakończenie wzbudziło moją ciekawość i z niecierpliwością będę czekała na kolejny tom, w którym przybliżone zostaną kolejne perypetie Zośki, Mariusza i wielu innych bohaterów tworzących spójną i nierozerwalną całość tej historii.\n15-10-2021 o godz 13:16 przez: Anonim\nDzisiaj, w dniu w którym towarzyszy nam niezbyt ciekawa pogoda, a deszcz daje się we znaki chciałabym zabrać Was w nieco cieplejsze klimaty, gdzie lato w pełni odkrywa swoje walory, a piękne opisy lasów, łąk i aromatów ziół wprowadzają nas w sielankowy nastrój. Taką podróż umożliwia nowa książka od @wydawnictwofilia autorstwa Agnieszki Krawczyk „Warkocz spleciony z kwiatów”, która już na samym początku niezwykle kusi okładką, a to nie koniec przyjemności jakie na Was czekają. Muszę zaznaczyć jeszcze, że jest to pierwszy tom serii „Leśne Ustronie” i mam nadzieję, że wkrótce będziemy mogli poznać dalsze losy bohaterów, zwłaszcza, że zakończenie jest bardzo intrygujące. Autorka stworzyła niezwykłą historię, pełną magii, tajemnic, różnych emocji, z postaciami, których nie da się nie polubić, a także z tymi, które roztaczają wokół siebie magiczną aurę. To piękna opowieść o pokonywaniu własnych lęków i słabości, poszukiwaniu siebie, ale także o uważności i wrażliwości na to co się dzieje dookoła, tu i teraz. Książka przepełniona jest wieloma mądrościami nad którymi warto się chwilę zastanowić i przemyśleć. „Warkocz spleciony z kwiatów” jest napisany w bardzo fajny sposób, składa się z czterech części obejmujących miesiące, a na początku każdej z nich autorka informuje czytelnika, które rośliny kwitną w danym miesiącu, a które możemy zbierać, a także ciekawie opisuje znaki zodiaku. Ta książka to cenna lekcja o ziołach i ich właściwościach. Uwielbiam takie powieści przy których można się zrelaksować i odczuć poprzez malownicze opisy piękno przyrody i w tym przypadku górskich krajobrazów. Gorąco Wam polecam!!\n29-09-2021 o godz 22:34 przez: ksiazka_z_pazurkiem\n✨ „Czym są nasze problemy wobec trwania drzew, nieba, światła i wody? Niczym. Tylko że tak trudno oderwać swe myśli od własnych kłopotów, skupić się na makrokosmosie.” ⠀ ✨ Książkę tę mogę nazwać obyczajówką z prawdziwego zdarzenia. Lekki zarys romansu, poboczne dylematy, ale przede wszystkim spokój płynący z historii. Gdybym musiała opisać jednym słowem tą powieść to bez wahania postawiłabym na *sielankowa* 😍. Nasza główna bohaterka Zośka wyjeżdża do domku letniskowego swojej koleżanki, który znajduje się w małej wsi. Pragnie tam odpocząć i znaleźć odpowiedzi na dręczące ją pytania związane z powypadkowymi bliznami, a zwłaszcza tą znajdującą się na twarzy. Nie spodziewa się jednak tego, jak przyjaznych a zarazem „specyficznych” ludzi tam pozna. Większość postaci stworzonych przez Agnieszkę Krawczyk jest z jednej strony bardzo naturalna, ale z drugiej aż nazbyt odrealniona od naszej rzeczywistości. Nie zrozum mnie źle, taki jest główny motyw książki, ale jednak momentami było tego odrobinę za dużo. Mam na myśli fakt, że główny wątek opiera się na połączeniu z matką naturą, uświadomieniu sobie swojej wewnętrznej mocy i zyskaniu pewności siebie, ale tańczenie dorosłych osób wokół ognia w imię mistycznych bóstw jest troszkę nie do pojęcia (oczywiście dla mnie!). ⠀ ✨ Poza tym aspektem wszystko mi odpowiadało, a najbardziej cieszę się z tego, że nasza Zośka tak powoli odkrywa swoje piękno i poznaje samą siebie, przy czym jest niczym wróżka nie z tego świata 💖. Jeżeli chcesz zobaczyć więcej to zapraszam Cię na mojego książkowego instagrama @ksiazka_z_pazurkiem https://www.instagram.com/p/CUT_UIwoKU3/ :)!\n04-10-2021 o godz 17:16 przez: Emilia Major\n06-10-2021 o godz 17:19 przez: Aleksandra\n"Nie przejmuj się tym, co mówią inni. Ważne, żebyś wewnątrz siebie uważała się za wyjątkową. Dzięki temu zyskasz poczucie siły, a inni też od razu to dostrzegą. Prawdziwe piękno bierze się z naszej głębi." Po wypadku samochodowym Zośka stara się jakoś wrócić do siebie. Ma nadzieję, że uda się jej to podczas wypoczynku w niewielkiej Nieznajomce. Początkowo niechętna do ludzi, spotka tam interesujące osoby, mimo swoich problemów będą starały się wyciągnąć do niej pomocną dłoń. Pierwsze określenia, jakie przychodzą mi do głowy, gdy myślę o tej książce to przyjemna, ciepła, relaksująca, uspokajająca, magiczna. Ta historia z pewnością ma w sobie to coś,co wciąga czytelnika, nie daje się tak łatwo odłożyć, ale pozwala też się zrelaksować. Dużą rolę oprócz niezwykle interesujących postaci, starszej wróżbiarki i opiekuna leśnych zwierząt, których poznaje Zośka, odgrywa tu też natura. Jej piękno oraz niezwykłe właściwości ziół, księżyca i źródełka mocy wprowadzają pierwiastek tajemniczości, czegoś pociągającego i magicznego. Autorka opisała wszystko w bardzo ciekawy sposób, a samą książkę czytało mi się szybko, lekko i przyjemnie. Często zamykając oczy widziałam łąkę ze źródełkiem, po której spacerowała Zośka, zbierane przez nią rośliny, Zazulinę ze swoim kosturem i Mariusza wśród leśnych zwierząt, a do tego czułam ten spokój i piękno przyrody tej górskiej miejscowości. Jeśli tylko macie chęć na odrobinę relaksu, zatrzymania się w tym pędzie to zdecydowanie polecam Wam lekturę "Warkocza splecionego z kwiatów", sama natomiast będę wyczekiwać dalszych losów poznanych bohaterów.\n11-10-2021 o godz 10:35 przez: migaffka\nMała wioska - Nieznajomka. To tu splatają się losy bohaterów najnowszej książki od @ag.krawczyk . Na stałe mieszka w niej autor książek dla dzieci, który został również z pasji lokalnym doktorem Dolittle. Znajdziemy również zielarkę Zazulinę, tajemniczą kobietę na widok której jedni pukają się w głowę, inni wręcz się jej obawiają, a nieliczni cenią jej mądrość. Są też inni mieszkańcy, jak ukryty na odludziu pisarz, czy właściciele ośrodka drzewnej medytacji. Istny galimatias. I tam właśnie trafia Zosia, dziewczyna z poranionym ciałem i duszą, która próbuje odnaleźć swoją drogę. Agnieszka Krawczyk kolejny raz zabiera nas na kartach powieści do miejsca, które tworzą ludzie. Autorka ma talent do opisywania ludzkich losów splecionych w konkretnym miejscu. Tak też stało się i tym razem. Mamy tu bohaterów, którzy są totalnie różni a jednak coś zaczyna ich łączyć. Starają się sobie pomagać, choć robią to całkowicie automatycznie, bezinteresownie i z dobrego serca. I to mi się podoba w książkach tej autorki- to bijące z kart powieści dobro i ciepło, pomimo problemów z jakimi borykają się bohaterowie. Jednym z nich jest również przyroda, jeśli nawet nie najważniejszym. To wokół jej naturalnego piękna, bogactwa i mądrości kręci się życie w Niznajomce. I nie ma co sie doszukiwać w tej powieści wartkiej akcji, zwrotów i zaskoczeń. Raczej należy nastawić się na naturalną kolej rzeczy i mnóstwo opisów natury. To taki element, który być może niektórych czytelników będzie nużył. Ale to już kwestia indywidualna\n01-10-2021 o godz 18:08 przez: Ewa\nZośka uległa wypadkowi, w wyniku czego jej ciało zostaje oszpecone bliznami. Poraniona na ciele i duszy zaszywa się w letnim górskim domku swojej przyjaciółki. Samotnia oraz fascynacja okoliczną roślinnością i ziołami sprawia, że zaczyna odzywać. Poznawać swoje prawdziwe ja i swoje prawdziwe potrzeby. Mam spore problemy z określeniem, czy ta książka przypadła mi do gustu czy jednak nie. Historia Zośki oraz jej przemiany była wspaniała - czytałam o niej z przyjemnością. Losy jej sąsiadów, których polubiłam również stały się bliskie mojemu sercu. Podobało mi się również nawiązanie do słowiańskich przekonań i wierzeń. Jednak przy tak wielu plusach znalazły się i drobne minusy - dla mnie za dużo było opisów ziół i ogólnie przyrody - zazwyczaj omijałam te fragmenty. Kolejna sprawa, dialogi były zbyt "uduchowione". Każdy rzucał mądrościami na prawo i lewo - było tego za dużo i czułam spory przesyt, pomimo tego, że lubię tego typu tematykę. I na koniec drobne, ale kłujące mnie w oczy - mnogość literówek. Nie zwróciłabym na to uwagi, gdyby było ich kilka - zazwyczaj zdarzają się w każdej książce. Ale w "Warkoczu..." znalazłam ich bardzo wiele. "Warkocz spleciony z kwiatów" to pierwszy tom serii "Leśne ustronie". Pomimo wymienionych wyżej minusów, plusy zdecydowanie przeważają i z chęcią przeczytam kolejny tom. Jestem ciekawa dalszych losów bohaterów. Was zachęcam do przeczytania - ta książka dała mi chwilę oddechu i skłoniła do refleksji nad sobą, swoimi działaniami i w jakim kierunku idę.\n06-10-2021 o godz 12:36 przez: Małgorzata Piotrowicz\nKsiążka zabierze Was do świata uczuć, przemyśleń, magii, mocy ziół, mocy słowa i wzajemnych relacji. Poznacie świat natury, jej moc, siłę ziół i siłę ludzkich osądów. Będzie tam cierpienie, walka o pogodne spojrzenie na świat i ludzi, dużo przemyśleń, takie a nie inne zachowania ludzi, takie a nie inne decyzje. W tym świecie Zosia, kobieta po przejściach, będzie próbowała odnaleźć swoje miejsce, swoje ja. Uciekając od świata, wkroczy do świata natury, pozna Zazulinę, odnajdzie w sobie siłę, może uczucia, Czy wewnętrzne piękno jest na tyle silne by odwrócić wzrok od zewnętrznej urody lub jej braku? Nieznajomka Was oczaruje, da do myślenia, wzbudzi chęć podążania ścieżką natury. Kim okaże się tajemniczy autor książki o ziołach? Kim jest Mariusz, Krystian a kim Alojzy? Kim oni będą dla Zosi? Dodatkowym atutem, siłą tej książki, są opisy ziół, kwiatów, które rosną w danej porze roku i co za tym idzie, możemy też skorzystać z tej wiedzy, by przygotować jakieś napary na zdrowie. Motywacja, nastawienie, wiara, nadzieja i dużo więcej, więc sięgnijcie po książkę, bo myślę, ze warto, tym bardziej, że jest to 1 tom cyklu, czyli poznamy dalsze losy bohaterów, bo po lekturze 1 tomu pozostało nadal wiele znaków zapytania ... Lubię takie książki, gdzie nie wszystko jest takie oczywiste, gdzie trzeba na chwilę przystanąć, coś przemyśleć. Polecam, bo niezależnie od pory roku, znajdziecie tam ...lato :)\n26-09-2021 o godz 17:45 przez: kasiat_24\nNieznajomka, malownicza miejscowość w Gorcach, ukryta pomiędzy pasmami wzniesień. To tutaj mieszka Mariusz, który prowadzi schronisko dla zwierząt. Tutaj również schronienie znalazła Zośka, która po wypadku, z blizną na twarzy próbuje dojść do siebie. Kobieta, pięknym warkoczem, w który wpłata pachnące kwiaty i zioła, usiłuje zasłonić bliznę. Poznaje znachorkę Zazulinę, która swoją mądrością życiową powoduje, że Zośka odkrywa na nowo świat i samą siebie. Dodatkowo łączy je wspólna pasja do kwiatów i ziół. Okazuje się również, że każdy z poznanych przyjaciół z Nieznajomki nosi w sobie głęboko skrywane problemy. To powieść, która niesie ukojenie. Ciepła, sentymentalna i refleksyjna bez zwrotów akcji. To opowieść o zrozumieniu, zranionych uczuciach i drodze do osiągnięcia równowagi życiowej. Książka podzielona jest na części, które są nazwami letnich miesięcy i w każdym znajdziemy wykaz kwitnących roślin w danym miesiącu oraz jakie zioła wtedy możemy zebrać. Piękno natury, cudowne aromaty, opisy kwiatów, ziół i rytuałów umilają czytanie. Ja jako zapalona zielarka, amatorka znalazłam tu wiele roślin, które znam i zbieram. Okładka jest bardzo klimatyczna i przypomina odchodzące już lato. Zakończenie dające nadzieję na zmianę a jednocześnie zaprasza do kolejnego tomu, który z miłą chęcią przeczytam.


Pedagogia ciszy / Książki\nPedagogia ciszy / Wyd. WAM\nCisza jest jednym z najstarszych i najbardziej pożądanych zjawisk w świecie, pomostem łączącym świat zewnętrzny z wewnętrznym. Cisza jest odpowiedzią na potrzebę współczesnego człowieka. Refleksja nad ciszą naznaczona jest całą gamą znaczeń. W tej części pracy zostaną zatem przybliżone podstawowe sposoby definiowania ciszy oraz pojęć jej pokrewnych.\nPowstanie tej książki jest przejawem potrzeby dociekań możliwości tkwiących w ciszy jako potencjalnie nośnej kategorii dla teorii i praktyki pedagogicznej. Prezentowane rozważania stanowią swego rodzaju punkt wyjścia do opisu ciszy i wykorzystania jej w procesie dydaktyczno-wychowawczym. Warto podkreślać, jak znacząca jest obecność ciszy w procesie wychowania, szczególnie w sytuacji wszechobecnego hałasu i narastającej nadpobudliwości dzieci i młodzieży.\nPedagogika ciszy - zobacz więcej\nW powodzi słów tonie prawda i cisza.\n1. Pojęcie ciszy\nPojęcie ciszy staje się przedmiotem zainteresowania wielu dyscyplin, można je traktować jako kategorię interdyscyplinarną. Zainteresowanie to wynika z realiów życia w dobie przemian, cywilizacji globalnego chaosu wartości, w kulturze hałasu i absurdów. Cisza pojawia się jako pilna potrzeba natury człowieka, w życiu którego rozprzestrzenia się pustka egzystencjalna, frustracja i lęk. Wspomniane zjawisko wymaga refleksji stawiającej problem ciszy w kontekście wychowania i teorii z nim związanych. Niewątpliwie cisza, postulowana jako wartość realizowana w procesie wychowania, odnosi się zarówno do pedagogiki, jak i do psychologii humanistycznej, która wiąże się z podmiotowym byciem i stawaniem się.\nPróba określenia ciszy, jej specyfiki, ma swoje słabe i mocne strony. Termin ten, choć używany powszechnie, jest dość wieloznaczny, a nawet mylący. Zdefiniowanie ciszy wydaje się być niełatwe, choć towarzyszy ona człowiekowi w różnych sytuacjach i na różnych etapach jego życia. Cisza obecna jest w otaczającym świecie i ludzkiej osobie, w całej historii i w życiu jednostki. Dla jednych będzie równoznaczna z milczeniem, dla innych pełną wartości rzeczywistością bogato wypełnioną treścią.\nKażda nauka posiada kluczowe dla siebie terminy charakterystyczne tylko dla niej, jak również pojęcia przejęte z innych dyscyplin. Terminy te są kluczowe w takim znaczeniu, że bez odwołania się do nich nie można sformułować żadnych istotnych dla tej nauki pytań i twierdzeń. Znaczenie tych określeń ujmowane jest zazwyczaj w definicji, rozumianej jako krótkie, lecz pełne określenie zmierzające do jednoznacznej charakterystyki pewnego przedmiotu. Przedmiotem analiz w ramach tego opracowania jest termin „cisza", powszechnie znany, aczkolwiek równie wieloznaczny jak pojecie „wychowanie", w pedagogice używany raczej w kontekście „bycia cicho". W definiowaniu tego terminu należy uwzględnić jego szeroki zakres i wieloaspektowość:\n• Cisza jako przedmiot badań filozofii i pedagogiki - rozumienie ciszy.\n• Cisza jako środowisko dla człowieka, który żyje w wielkomiejskim gwarze lub „w naturze", którą sam niszczy, bądź chroni. Cisza jako element ekologii.\n• Cisza jako element kultury, obyczajów, zachowań, to określony sposób bycia i obycia zmieniający się wraz z przemijającym czasem.\n• Cisza jako pewna metafizyczna rzeczywistość ludzka, związana z narodzinami, istnieniem, śmiercią.\n• Cisza jako wartość, zajmująca pewne miejsce w hierarchii wartości, ludzkich możliwości i potrzeb.\n• Cisza jako element życia duchowego; poprzez duchowość możemy mieć dostęp do życia wewnętrznego, duchowego.\nTwórcza cisza. Medytacja Tomasza Mertona\nW ciszy widać wszystko wyraźniej\nCisza i milczenie w wychowaniu\nBenedykt XVI o "pedagogii pragnienia"\nO ciszy... w dialogu męża i żony


Resort sprawiedliwości odmówił przyjęcia dymisji prezes SO w Warszawie - RMF 24\nResort sprawiedliwości odmówił przyjęcia dymisji prezes SO w Warszawie\nWtorek, 2 kwietnia 2019 (10:07)\nAktualizacja: Wtorek, 2 kwietnia 2019 (12:55)\nResort sprawiedliwości oficjalnie odmówił przyjęcia dymisji prezes Sądu Okręgowego w Warszawie. Joanna Bitner złożyła rezygnację z powodu braku poparcia ponad 2/3 sędziów i braku zaufania do powołanego przez ministra jednego z jej zastępców. Jak ustalił nasz dziennikarz, wiceminister sprawiedliwości Łukasz Piebiak podpisał dziś zarządzenie informujące prezes Bitner o nieprzyjęciu jej dymisji.\nJoanna Bitner /Marcin Obara /PAP\nPrezes chce odejść, minister odmawia\nJoanna Bitner, kierująca Sądem Okręgowym w Warszawie złożyła w ub. tygodniu kolejną rezygnację. Resort sprawiedliwości odmówił jednak jej przyjęcia. Wygląda więc na to, że sędzia Bitner będzie musiała kierować największym sądem w kraju, mimo braku poparcia sędziów i konfliktu ze swoim zastępcą.\nDymisja druga - środowisko\nZarządzenie o poinformowaniu prezes Bitner, że jej dymisja nie została przyjęta podpisał dziś wiceminister sprawiedliwości Łukasz Piebiak. Pani prezes złożyła drugą już rezygnację po tym, jak samorząd sędziowski odmówił przyjęcia sprawozdania z jej rocznej działalności stosunkiem głosów 102 do 44.\nDymisja pierwsza - polityka\nWcześniejsza, listopadowa dymisja, na którą resort nie odpowiedział, wynikała z braku możliwości współpracy z powołanym przez ministra wiceprezesem SO do spraw karnych, Dariuszem Drajewiczem. Drajewicz jest sędzią sądu rejonowego, oddelegowanym do pracy w Sądzie Okręgowym oraz Apelacyjnym, a także - dzięki głosom polityków PiS - członkiem i wiceprzewodniczącym Krajowej Rady Sądownictwa.\nWiększość sędziów, podobnie jak pani prezes, negatywnie ocenia urzędowanie Drajewicza w Sądzie Okręgowym. Zbyt wiele pełnionych ról nie pozwala mu na należyte sprawowanie funkcji wiceprezesa ds. karnych w największym sądzie w kraju. Joanna Bitner zaś poza złą oceną jego pracy nie ma do niego także zaufania.\nPrezes Joanna Bitner zostaje więc zmuszona do kierowania sądem wbrew własnej woli, przy negatywnej opinii zdecydowanej większości sędziów i mając narzuconego przez resort zastępcę, który jest "nie do ruszenia", choć nie ma z niego większego pożytku.\nW samym SO w Warszawie i należących do okręgu sądach rejonowych pracuje blisko tysiąc sędziów. Warto rozważyć, w jaki sposób na ich pracy odbije się tak niecodzienna sytuacja.\nWygląda na to, że taka jest właśnie intencja Ministerstwa Sprawiedliwości. Należy jednak zwrócić uwagę na rozróżnienie - zarządzenie wiceministra o poinformowaniu prezes Bitner nie musi wcale oznaczać formalnego stwierdzenia ministra, że dymisji nie przyjęto. Tym bardziej, że ustawa o ustroju sądów powszechnych w art. 27 par. 6. wprost mówi, że w przypadku złożenia rezygnacji przez prezesa sądu w trakcie trwającej kadencji minister go po prostu odwołuje.\nSkoro jednak resort pisze, że dymisja nie została przyjęta, Joanna Bitner może albo o nią walczyć, powołując się na ten jasny przepis, albo uznać "informację" resortu i właśnie pełnić funkcję wbrew swojej woli.\nŻaden z sędziów, z którymi rozmawialiśmy nie przypomina sobie podobnej sytuacji: jeśli ktoś chce odejść z funkcji nie da się go zatrzymać. Tak mnie uczyli - stwierdza jeden z nich, po czym po namyśle sędzia dodaje - może w tych czasach to już nieaktualne?\nTagi:Joanna Bitner, Sąd Okręgowy w Warszawie, Ministerstwo Sprawiedliwości, dymisja\nNewsWarszawski sąd nie ujawnia odpowiedzi na pytania z Irlandii