Najlepsze Horrory 2020 Roku – Poważna Strona\nHome Filmy\tNajlepsze Horrory 2020 Roku\nKto nie lubi czasami dać się solidnie przestraszyć? Dla mnie rok bez porządnych horrorów to bez wątpienia rok stracony. Dlatego tym razem upichciłam dla was coś specjalnego – zestawienie najciekawszych filmów grozy tego roku. Część na pewno znasz, ale kilka z nich bez wątpienia uciekło Twojej uwadze. Jeżeli interesują was także pozostałe filmy, które w roku 2020 wypada obejrzeć to zapraszam was do osobnego zestawienia. Przed Tobą najlepsze horrory 2020 roku.\nTrzęsienie ziemi potrafi wzbudzać w ludziach ogromny lęk. I słusznie bo nad tą siła natury nie sposób zapanować. A gdy do tego dochodzi do niego 11 kilometrów pod wodą i powoduje ono awarię w newralgicznej części bazy to wymiana bielizny może okazać się konieczna. Głębia Strachu to cudowny hołd dla fanów Obcego. Zalana podwodna stacja badawcza staje się uosobieniem odizolowanego od reszty świata Nostromo, a bezmiar oceanu w niczym nie ustępuje kosmicznej próżni. Tu też nikt nie usłyszy Twojego krzyku. Polecam za klimat, setup, realizację i bardzo dobre aktorstwo. A zakończenie – chociaż nieco kiczowate – solidnie kopie po tyłku.\nWielodzietna rodzina decyduje się na przeprowadzkę do miasta w poszukiwaniu pracy. Za ostatnie pieniądze kupują mieszkanie w starej kamienicy. Okazyjna cena i spory metraż powinny wzbudzić ich podejrzenia, ale tak się nie dzieje. Przynajmniej do czasu, gdy w środku zaczynają się dziać dziwne rzeczy. Numer 32 to propozycja rodem z Hiszpanii. Nawiedzone mieszkanie to temat wielokrotnie wałkowany, ale tym razem udaje się wycisnąć z ram gatunkowych nieco więcej i naszym oczom ukazuje się horror z wyższej półki. Nie obędzie się bez jumpscare’ów, ale towarzyszy im też cała masa innych, ciekawych rozwiązań, a reżyser świetnie manipuluje widzem rzucając podpowiedzi, prowokując go i bawiąc się z nim w kotka i myszkę. Numer 32 to z całą pewnością jedno z największych zaskoczeń roku i film, który każdy miłośnik kina grozy obejrzy z przyjemnością.\nDaniel zajmuje renowacją i sprzedażą starych domów. By ciąć koszta zamieszkuje wraz ze swoją rodziną w kolejnej inwestycji, dopóki ta nie trafi pod młotek. Z pozoru dobry pomysł prowadzi do coraz bardziej nieprzyjemnych wydarzeń. A wszystko rozpoczęło się od tego, że jego syn zaczął słyszeć dziwne głosy. Nie Słuchaj Ich to dziwny horror. Narracja prowadzona jest w sposób niekonwencjonalny rzucając widza z pozoru od razu w drugą połowę filmu. Później jednak obraz trafia w gatunkowe koleiny, po których zmierza prosto do w miarę przewidywalnego finału. No i co z tego, skoro mimo to ogląda się go z przyjemnością? Czasami chcemy się po prostu dać przestraszyć bez zbędnego męczenia szarych komórek, i w takim wypadku to hiszpańskie kino grozy sprawdzi się tak samo dobrze jak kebab po całonocnej imprezie?\nCeccilia ma dość swojego apodyktycznego męża i pewnego dnia pakuje walizki i znika z jego życia. Ukrywając się po pewnym czasie dostaje informacje o jego śmierci i hojnym spadku. Kobieta podchodzi jednak do całej sytuacji bardzo nieufnie. Czy jej zmarły mąż, a jednocześnie genialny odkrywca mógł ukartować całą sytuację po to, by ponownie zbliżyć się do ukochanej? Przyznam się bez bicia – od początku Niewidzialny Człowiek był dla mnie filmem, do którego podchodziłem z dużą dozą sceptycyzmu. Idea przezroczystego kolesia mogła zadziałać kilka dekad temu, ale teraz mamy XXI wiek i trzeba się trochę bardziej postarać, by przestraszyć widza. A jednak reżyser trzeciej części Naznaczonego i cenionego przez fanów Sci-Fi filmu Upgrade ma kilka asów w rękawie, i nie zawaha się ich użyć. Dzięki temu Niewidzialnego ogląda się z prawdziwą grozą i zaciekawieniem, a kilka scen może wręcz wprawić w osłupienie. No i to zakończenie to miód na moje serce. Jeżeli jeszcze nie widziałeś Niewidzialnego Człowieka to najwyższy czas nadrobić zaległości.\nŻycie youtubera lekkim nie jest. I nie mówię teraz o sobie a o wielkich szychach z milionami subskrybentów na koncie. Stale trzeba kombinować, by filmy nie traciły na atrakcyjności i ciągle przyciągały nowych widzów. Cole jednak znalazł na to sposób. Wraz z grupą znajomych uda się do Rosji by tam dać się zamknąć w przygotowanym specjalnie dla niego Escape Roomie. Tak jakby Rosja sama w sobie nie była jednym wielkim Escape Roomem. Co więc może pójść nie tak? Oj dużo, mój przyjacielu. Dużo. Dodaj Do Ulubionych to horror który sztampą stoi. Mamy tu połączenie Październikowych Domów z makabryczną inwencją rodem z Piły. I niby wszystkie składniki świetnie znamy, a jednak to co serwuje się nam tym razem smakuje bardzo dobrze. I ok – większych zaskoczeń tu nie uświadczymy, ale śledzenie losów Youtubera Cole’a jest po prostu interesujące. Chociażby z psychologicznego punktu widzenia. Polecam szczególnie na seans w gronie kumpli. A jeżeli dodatkowo znajdzie się wśród was jeszcze jakiś youtuber to może być naprawdę fajnie.\nGdy do domu zaczyna zaglądać głód mama wysyła Małgosię i Jasia w świat w poszukiwaniu pracy i lepszego życia, albo chociaż pełnej miski. Tajemniczy nieznajomy kieruje rodzeństwo drogą przez las. Mroczny i pełen tajemnic wciąga rodzeństwo prowadząc ich przed próg tajemniczego domu w samym jego środku. Małgosia i Jaś to jeden z moich faworytów w zestawieniu. Co prawda nie jest to horror dla każdego, ale osoby, którym podobały się Demony Prerii, Gwen, Czarownica – Bajka Ludowa z Nowej Anglii czy Suspiria poczują się jak w domu. Niespieszna narracja, masa niedopowiedzeń i klimat gęsty i lepki niczym smoła. Aktorsko też mamy tu światową ekstraklasę dzięki błyskotliwym kreacjom Sophi Lillis i Alice Krige.\nTajna misja radzieckich astronautów znajduje swój tragiczny finał na ziemi. Zanim jednak kapsuła rozbiła się w syberyjskiej tundrze w przestrzeni kosmicznej doszło do dziwnego zdarzenia, które zelektryzuje ludzi na najwyższych szczeblach władzy. Rosyjskie kino z roku na rok serwuje nam coraz lepsze produkcje nie bojąc się nawet tak wymagających gatunków jak fantasy, sci-fi czy horror. Sputnik to mariaż dwóch ostatnich. I to mariaż zaskakująco udany. Oczywiście zawsze można się przyczepić do nieco niedopracowanych efektów specjalnych, ale całościowo film wychodzi obronną ręką dzięki bardzo wciągającej i dosyć wartkiej opowieści. Film spodoba się zwłaszcza fanom thrillera Morgan.\nNieokreślona katastrofa zabiła miliony ludzi, a ci którzy przeżyli cierpią na głód i choroby. Trzyosobowa rodzina koczująca w jednym z mieszkań dostaje zaproszenie na przedstawienie i posiłek w luksusowym hotelu. Niepewność i strach ustępuje miejsca potrzebie zjedzenia ciepłej strawy. Wszystko jednak ma swoją cenę. Jeżeli mówimy o największych zaskoczeniach roku, to dla mnie jednym z nich jest horror Padlina. Oceniany dosyć nisko może kompletnie umknąć większości miłośników grozy, a i ja obejrzałem go tylko z dziennikarskiego obowiązku przygotowując się do tego tekstu. I co się okazało? Coś, co miało być jedynie przykrym obowiązkiem stało się emocjonującym, wciągającym i całkiem ciekawie rozpisanym widowiskiem okraszonym delikatną nutą postapo o smaku jako żywo przywołującym na myśl genialny Delikatesy Jeana-Pierrea Jeuneta. Norweska Padlina posmakuje też fanom Nocy Oczyszczenia lub obrazu 31 od Roba Zombiego.\nMatka wraz z córką udają się do babci mieszkającej samotnie w lesie w całkiem sporych rozmiarów domie, by dowiedzieć się, dlaczego od jakiegoś czasu ta nie odbiera telefonu. Pukają do drzwi, ale odpowiada im jedynie głucha cisza. Dostają się do środka, jednak domowniczki w nim nie ma. Podejmują decyzje o tym, by zostać i odkryć co stało się z nestorką rodu. Dom jednak wcale nie jest taki pusty, jaki wydawał się na pierwszy rzut oka. Horrory to coś więcej niż tylko bezmyślne straszenie i fabuła bez ładu i składu. Coraz liczniejsza jest grupa filmów, które pod płaszczykiem kina grozy starają się nam przekazać treści o wiele poważniejsze. Relic to właśnie taki przykład. Konstrukcja fabuły jest tak naprawdę metaforą choroby, zmierzającej do nieuniknionego końca. Ponownie można by zaliczyć film do niestrasznych, lecz to tylko pozory. Tutaj groza pulsuje niczym gotująca się woda pod przykrywką garnka. Ciągle czujemy, że jest tuż obok, gotowa by chlapnąć na nas z zaskoczenia, dlatego warto mieć oczy i uszy otwarte.\nGdy ich ojczysty Sudan Południowy tonie w konflikcie zbrojnym i masowych aktach mordu popełnianych przez juntę wojskową na cywilach młode małżeństwo postanawia uciec. Przez Morze Śródziemne trafiają do Europy, i w końcu do Wielkiej Brytanii. Dostają dla siebie nieduży dom, jednak będąc pod czujnym okiem urzędników nie mogą go opuścić pod groźbą deportacji. Jednak już pierwszego dnia ich wątpliwości budzą meble pozostawione na trawniku przez poprzednich lokatorów i dziwne dźwięki w środku nocy. Bardzo lubię, gdy horrory starają się zmienić setup dodając opowieści nieco świeżości. Czyj To Dom? to doskonały przykład tego, że czasami oklepanej historii o duchach brakuje po prostu nieco nowego spojrzenia. A zaangażowanie doń rodziny emigrantów to niemal gotowa recepta na doskonały punkt wyjścia. Na szczęście debiutujący reżyser Remi Weekes potrafi nas poprowadzić dalej w tę wciągającą opowieść i towarzyszącą jej stale rosnącą grozę. Mimo kameralności widowiska jest to niewątpliwie jeden z oryginalniejszych i na pewno najlepszych horrorów 2020 roku.\nOliver to dziecko z problemami. Jego niepełnosprawność czyni z niego cel szkolnych zbirów jednocześnie przysparzając samotnej matce ciągle nowych trosk. To jednak nic w porównaniu z problemami, jakie sprowadzi na nich z pozoru niewinne opowiadanie przesyłane przez Internet w formie łańcuszka. Kolejny przykład na to, że ciekawość to pierwszy stopień do piekła. Come Play to ostatnia propozycja w tym zestawieniu, ale bez wątpienia warta nie mniejszej uwagi niż poprzednie. Samotna matka mierząca się z nadprzyrodzonymi zjawiskami to temat daleki od świeżości. A jednak – okazuje się, że można tu wciąż dorzucić kilka oryginalnych rozwiązań, ale nic więcej nie zdradzę, żeby nie zepsuć Ci radości z seansu. Reżyser Jacob Chase rozwija tu historię zapoczątkowaną w swoim szorcie Larry, który znajdziesz pod tym linkiem. I przyznaję, że ta sztuka udała mu się na tyle dobrze, że film pozostaje w pamięci widza na dłużej.\n202031Bajka Ludowa z Nowej AngliiCome PlayczarownicaCzyj To Dom?delikatesyDemony PreriiDodaj Do UlubionychGłębia Strachugwenhorroryhorrory 2020LarryMałgosia i Jaśmorgannajstraszniejsze filmynaznaczonyNetflixNie Słuchaj IchNiewidzialny Człowieknoc oczyszczeniaNumer 32Padlinapaździernikowe domypiłaRelicshortSputnikSuspiriaupgradezestawienie


Możliwość odzyskania podatku VAT w związku z realizacją operacji pn. „Rewitalizacja miejsca pamięci - pomnika (...)”.\nNa podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Ochotniczej Straży Pożarnej przedstawione we wniosku z dnia 6 października 2014 r. (data wpływu 9 października 2014 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie możliwości odzyskania podatku VAT w związku z realizacją operacji pn. „Rewitalizacja miejsca pamięci - pomnika (...)” – jest prawidłowe.\nW dniu 9 października 2014 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie możliwości odzyskania podatku VAT w związku z realizacją operacji pn. „Rewitalizacja miejsca pamięci - pomnika (...)”.\nWnioskodawca (dalej: OSP) ubiega się o dofinansowanie na realizację operacji w ramach Osi 4 Leader w ramach programu PROW 2007-2013 działanie Wdrażanie lokalnych strategii rozwoju dla Małych projektów. Podstawa prawna realizacji projektu – rozporządzenie Rady (WE) nr 1698/2005 z dnia 20 września 2005 r. w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich przez Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) Dz. Urz. UE L 277/1 z października 2005 r.\nDziałanie Małe projekty jest współfinansowane z krajowych środków publicznych i środków pochodzących z EFRROW. Realizacja Małego projektu pn. „Rewitalizacja miejsca pamięci - pomnika (...)” polega na zachowaniu dziedzictwa historycznego i kulturowego poprzez odnowienie i zagospodarowanie otoczenia miejsca pamięci – pomnika poświęconego wszystkim tym, którzy zginęli za ojczyznę i biorącym udział w Powstaniu Wielkopolskim podczas Kompanii 1918 r. i innych zrywach niepodległościowych.\nCelem operacji jest poprawa walorów przyrodniczo-krajobrazowych poprzez uporządkowanie miejsc cennych historycznie na terenie Powidza i tym samym wzrost atrakcyjności turystycznej gminy.\nZainteresowany nie jest podatnikiem podatku VAT oraz nie figuruje w ewidencji podatników podatku VAT. OSP realizując Mały projekt nie prowadzi działalności gospodarczej generującej przychody opodatkowane podatkiem od towarów i usług.\nCzy nie będąc podatnikiem podatku VAT, realizując „Mały projekt” w ramach Osi 4 Leader OSP może odzyskać uiszczony podatek VAT, czy nie może w żaden sposób tego podatku odzyskać...\nZdaniem Wnioskodawcy, realizując Mały projekt pn. „Rewitalizacja miejsca pamięci - pomnika (...)” w ramach osi 4 Leader nie prowadzi działalności gospodarczej generującej przychody opodatkowane podatkiem od towarów i usług. OSP nie jest podatnikiem podatku VAT, nie widnieje w ewidencji podatników podatku od towarów i usług, zakupy towarów dokonane na potrzeby realizacji projektu nie będą służyć do czynności opodatkowanych. W związku z tym, realizując ww. projekt OSP nie może odzyskać w żaden sposób uiszczonego podatku VAT od towarów i usług dla wydatków ponoszonych w ramach realizacji operacji pod nazwą „Małe projekty” w ramach Wdrażania lokalnych strategii rozwoju (Dz. U. z dnia 31 lipca 2008 r. 08.138.868).\nZ opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca (OSP) nie jest podatnikiem podatku VAT. OSP ubiega się o dofinansowanie na realizację operacji w ramach Osi 4 Leader, program PROW 2007-2013 działanie Wdrażanie lokalnych strategii rozwoju dla Małych projektów. Realizacja operacji pn. „Rewitalizacja miejsca pamięci - pomnika (...)” polega na zachowaniu dziedzictwa historycznego i kulturowego poprzez odnowienie i zagospodarowanie otoczenia miejsca pamięci – pomnika poświęconego wszystkim tym, którzy zginęli za ojczyznę i biorącym udział w Powstaniu Wielkopolskim podczas Kompanii 1918 r. i innych zrywach niepodległościowych.\nJej celem jest poprawa walorów przyrodniczo-krajobrazowych poprzez uporządkowanie miejsc cennych historycznie na terenie Powidza i tym samym wzrost atrakcyjności turystycznej gminy.\nOSP realizując Mały projekt nie prowadzi działalności gospodarczej generującej przychody opodatkowane podatkiem od towarów i usług. Zakupy towarów dokonane na potrzeby realizacji projektu nie będą służyły do wykonywania czynności opodatkowanych.\nW omawianej sprawie warunki uprawniające do odliczenia nie są spełnione, gdyż Zainteresowany nie jest podatnikiem podatku VAT, a realizacja opisanej operacji nie będzie związana z wykonywaniem czynności opodatkowanych tym podatkiem. Zatem Wnioskodawca nie będzie miał prawa do odliczenia podatku naliczonego od wydatków poniesionych z tytułu realizacji ww. projektu.\nReasumując, Wnioskodawca realizując „Mały projekt” w ramach Osi 4 Leader OSP nie będzie mógł odzyskać uiszczonego podatku VAT.\nLokalizacja: Wyszukiwarka > Podatek od towarów i usług > ILPP2/443-1121/14-2/TW


Tarczyński S.A. rozpoczyna kolejną kampanię telewizyjną kabanosów "Exclusive" (wideo) - Mięso wędliny ryby\nTarczyński S.A. rozpoczyna kolejną kampanię telewizyjną kabanosów "Exclusive" (wideo)\nFirma Tarczyński 15 marca rusza z kolejną kampanią reklamową promującą swój nowy produkt – "Kabanos Exclusive Easy Paluszki"\nData: 13-03-2019, 12:20\n- Nasza najbliższa kampania jest odpowiedzią na rosnący i dynamicznie zmieniający się na rynku trend convenience. Z badań, a także z naszych obserwacji wynika, że Konsumenci mają dziś coraz mniej czasu na konsumpcję. Nie chcą jednak rezygnować z jedzenia mięsa, ale poszukują produktu wygodnego i jednocześnie najlepszej jakości. Są otwarci na nowe smaki i formy, które w ich percepcji powinny ułatwiać im codzienne funkcjonowanie. Coraz częściej, szukając zdrowej i wygodnej przekąski mięsnej decydują się na zakup kabanosów. Dlatego też, wychodząc naprzeciw ich oczekiwaniom oferujemy produkt, w nowej wygodnej formie pojedynczych paluszków oraz innowacyjnym na rynku mięsnym, stojącym opakowaniu ze struną, dzięki której łatwo go otworzyć i ponownie zamknąć. – mówi Tomasz Tarczyński Dyrektor Działu Marketingu Tarczyński SA.\nKampania bazuje na platformie komunikacyjnej opartej na motywie międzynarodowym. Tym razem, w kolejnej odsłonie reklamy najdostojniejsza mieszkanka Królewskiego Dworu – Królowa Wielkiej Brytanii oraz strażnik Pałacu Buckingham, w humorystyczny sposób, zachwycają się nową formą Kabanosów Exclusive Easy Paluszki.\nTarczyński RSS ALERT / kabanosy RSS ALERT / marketing RSS ALERT / kabanosy Tarczyński RSS ALERT


Daj szansę dzieciom! - Fundacja Aviva - To dla mnie ważne\nDaj szansę dzieciom!\nWnioskowana kwota: 49000 zł\nDzieci mieszkające w Gałkowie Dużym i okolicznych małych miejscowościach to wyjątkowi młodzi ludzie. Są wśród nich osoby niepełnosprawne, wymagające kształcenia specjalnego, mające specyficzne trudności w nauce, ale i dzieci wybitnie zdolne. Ze względu na lokalizację szkoły dostępność dóbr kultury, zajęć dodatkowych wspomagających rozwój, zajęć specjalistycznych jest ograniczona. Wyrównując szanse rozwojowe w Zespole Szkół w Gałkowie organizowane są w miarę możliwości zajęcia dodatkowe rozwijające zainteresowania, wzbogacające poznawczo, w tym specjalistyczne, oraz różnorodne projekty, imprezy i spotkania dostosowane do potrzeb i aktywności odbiorców. Ci młodzi ludzie pomimo tego, iż sami często wymagają wsparcia włączają się aktywnie w niesienie pomocy innym poprzez akcje charytatywne (w szkole działa „najmłodsze” w województwie koło Caritas), wolontariat (w tym pomoc w nauce, czytelnictwo), zbiórki materialne (np. dla ubogich mieszkańców Gałkowa, podopiecznych domu dziecka) i wyrażanie swojego wsparcia potrzebującym (poprzez np. tworzenie noworocznego łańcucha solidarności dla dzieci-uchodźców).\nStowarzyszenie Społeczno-Kulturalne Ethnos w swoich działaniach koncentruje się na osobach w różnym wieku, wymagających wsparcia, pomocy, zagrożonych wykluczeniem społecznym, mających ograniczone możliwości rozwoju i funkcjonowania związane ze środowiskiem, kulturą, pochodzeniem społecznym, niepełnosprawnością czy sytuacją trudną w jakiej się znalazły. Do tej pory realizowano m.in. działania na rzecz osób niepełnosprawnych, bezdomnych, ubogich, uchodźców, mniejszości etnicznych, kulturowych i narodowościowych. Znaczna część pracy stowarzyszenia dotyczy wspierania w rozwoju dzieci.\nPomysł doposażenia świetlicy dla dzieci ze szkoły w Gałkowie wynika z ich potrzeb rozwojowych. Celem jest wyrównanie szans edukacyjnych i zapewnienie równorzędnych możliwości rozwoju dzieciom –mieszkańcom małej miejscowości. Nowoczesny sprzęt, który zostanie zakupiony będzie wykorzystywany do pracy z dziećmi wymagającymi specjalistycznego wsparcia psychoedukacyjnego, jak również pozwoli na zorganizowanie dodatkowych zajęć rozwijających uzdolnienia, zainteresowania, stymulujących psychofizycznie wszystkich zainteresowanych uczniów. Większa dostępność nowoczesnych pomocy pozwoli młodym ludziom korzystać z dodatkowych zajęć specjalistycznych w takim samym zakresie jak ich rówieśnikom w miastach. Umożliwi im lepsze dostosowanie pomocy psychopedagogicznej do indywidualnych potrzeb i możliwości rozwojowych. Dzieci nauczą się i będą mogły korzystać z nowoczesnych technologii, a przez to zyskają możliwość uczenia się, niedostępną zwykle ze względu na miejsce zamieszkania, czy specjalne, specyficzne potrzeby psychoedukacyjne. Z przyznanej dotacji sfinansujemy zakup magicznego dywanu (podłogi interaktywnej z pakietem rewalidacyjnym i rozwijającym), tablicy interaktywnej i laptopa oraz specjalistycznych pomocy do zajęć stymulujących integrację sensoryczną i rozwój sensomotoryczny.\nJeśli ważne jest dla Ciebie wspieranie dzieci w ich rozwoju bez względu na ich pochodzenie, miejsce zamieszkania, możliwości psychofizyczne, jeśli uważasz, że trzeba wyrównywać życiowe szanse i pomagać tym, którzy pomagają innym- zagłosuj na nasz projekt!


Świetlany mrok Czwarta z Dziewięciu [Krzysztof Bonk] << KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE\n00147 006138 21333241 na godz. na dobę w sumie\nŚwietlany mrok Czwarta z Dziewięciu - ebook/epub\nISBN: 9788378598572 Data wydania:\nKrzysztof Bonk Świetlany mrok TOM IV Czwarta z dziewięciu CZĘŚĆ IV i V\n© Copyright byKrzysztof Bonk Projekt okładki: Marta Frąckowiak ISBN wydania elektronicznego: 978-83-7859-857-2 Wydawnictwo: self-publishing e-wydanie pierwsze 2017 Kontakt: bookbonk@gmail.com Wszelkie prawa zastrzeżone. Kopiowanie, rozpowszechnianie części lub całości bez zgody wydawcy zabronione Konwersja do epub A3M Agencja Internetowa\nI. KONFRONTACJA W granitowej piramidzie Danen otrzymał od lorda Dagotha wszelkie niezbędne wskazówki, jak nawiązać kontakt z innymi władcami ciemności. Jednak zanim wyruszy do odleglejszych pierścieni mroku, postanowił ostatni raz spojrzeć w słońce, aby jasnym światłem nasycić swoją ludzką połowę. Choć tak naprawdę może po prostu kolejny raz zapragnął zmasakrować ludzi w obozowisku klanu wilków i zasmakować ich krwi. Nie wiedział tego, choć na ten czas ta druga ewentualność wydawała się o wiele bardziej prawdopodobna. Tak oto w twierdzy Dagothar kazał wypalić sobie specjalne piętno na plecach, aby w przyszłości, gdy będzie przebywał w ciemnościach, nie ulec całkowitej przemianie w zwiastuna mroku. Następnie razem z Marint oraz ciągle towarzyszącą im Barbet, ruszyli ku światłu. Tym razem Danen zdecydował się jedynie sporadycznie nieść należącą do niego kobietę. Dostrzegł bowiem, że sprawiało jej to przyjemność, jego zaś obdarowywanie kogoś czymś dobrym, zwyczajnie drażniło. Zorientował się, że kiedy niósł Marint, ta wtulała się w niego i nieraz głaskała go czule, a nawet próbowała całować. W czasie odpoczynku z własnej inicjatywy rozbierała się, zapraszając go, by ją posiadł. Gdy to czynił, mocno naprężała pośladki, kołysała biodrami i pojękiwała, aby sprawić mu większą przyjemność. Musiał przeto przyznać, że służyła mu dobrze i koniecznie pragnął zatrzymać ją przy sobie. Lecz w ciemnościach musiała stać się bardziej samodzielna i poruszać się na własnych nogach. Tak właśnie postanowił. Tymczasem opuścili mrok i udali się na otwarte stepy. Okrutna bytność Danena w tych okolicach sprawiła, że coraz trudniej było odszukać tu ludzkie siedliska. Populacja klanu wilków, dodatkowo prowadzących wojnę z Artami, została znacząco uszczuplona. Jednak Danen wiedział, gdzie należało szukać. Kluczem było poruszanie się wzdłuż rzeki, która niosła ludziom bogactwo ryb i życiodajnej wody. Po kilku cyklach snu podróży wraz wodnym nurtem odnalazł niewielkie obozowisko. Nie oglądając się na nikogo i pozostawiając za sobą zarówno Marint, jak i Barbet z miejsca porwał się do bestialskiej walki. Jak zwykle nikt nie mógł mu się oprzeć. Z niewyobrażalnej rzezi ocalił jedynie dwie młode kobiety, bliźniaczki. Jedna z nich klęczała przed nim absolutnie przerażona, druga zaś stała w pewnej odległości. Nie błagały o litość, wiedziały że na takową nie miały co liczyć. Z kolei Danen pogładził klęczącą kobietę po policzku i uśmiechał się z zadowoleniem. Niebawem zjawiła się koło niego Marint z ostrzem w ręku. Obecnie bez miski, ponieważ oboje zwykli już pić krew bezpośrednio z ciał zamordowanych ofiar. – Wstrzymaj się… – wychrypiał do niej Danen, wskazując szponami na jej broń i nie odrywając wzroku od kobiety z klanu wilków. – Dlaczego tak na nią patrzysz? – zapytała zazdrośnie Marint. – Przypomina mi kogoś, kogoś bliskiego… – Wilczy Kieł. – Tak… Jest do niej taka podobna, także jej siostra… – Danen przeniósł ludzką dłoń na pierś kobiety z klanu wilków i skierował żądanie do Marint: – Rozbierz ją dla mnie i przygotuj. Nie pragnę jej krwi, tylko ciała. Potem zwiążesz obie i poprowadzisz na postronku. Przez pewien czas chcę je przy sobie zatrzymać… Zrozumiałaś? W odpowiedzi Marint przybrała wyraz twarzy, zupełnie jakby przełykała gorzkie lekarstwo. Podeszła do przerażonej kobiety i niespodziewanie zamaszystym ruchem poderżnęła jej gardło. – Co to ma znaczyć…? – syknął osłupiały Danen. – To, co widzisz! – krzyknęła z wyrzutem Marint, pokazując na umierającą kobietę. – To krew dla ciebie. Ciało masz moje, tylko moje, rozumiesz?! – Na twarzy Danena pojawił się szyderczy uśmiech. Marint natomiast odwróciła się i ruszyła energicznie do bliźniaczki zamordowanej kobiety. Z zaciętym wyrazem twarzy zamachnęła się na nią ostrzem, ale jej cios nie doszedł celu. Ktoś chwycił ją za rękę i wykręcił ją boleśni tak, że sztylet wylądował na ziemi. Marint dostrzegła przed sobą postać, która w mgnieniu oka wyskoczyła zza pleców kobiety z klanu wilków i przeszkodziła w dokonaniu zabójstwa. Osoba ta miała na głowie kaptur przerobiony tak, że skrywał połowę jej twarzy. Odzienie to żywo przypomniało inne, znane Marint. Spojrzała z ukosa na Danena i wtedy otrzymała potężne kopnięcie w brzuch od przybyłej, zakapturzonej postaci, po którym poleciała daleko do tyłu. Przewróciła się na ziemię i ściskając pulsujący bólem żołądek, wiła się żałośnie. Zakapturzona kobieta wyminęła ją i wymachując nonszalancko bronią identyczną, jak Danena, stanęła w sporej odległości od niego. – Orsis… – powiedział z pewnym podziwem mężczyzna. Cóż za niespodzianka… – Ty z kolei jesteś nad wyraz przewidujący, głupcze. – Popatrzyła zdegustowana po zniszczonym obozie i liczny ofiarach. – Wybrałem swoją drogę i nic ci do tego. – Danen raptem zmienił ton głosu na ociekający jadem. – Nic mi do tego…? Otóż milisz się. To ja cię ocaliłam, wyłowiłam z rzeki. To dzięki mnie przeżyłeś i przybywam naprawić swój błąd. – Szybko okręciła w dłoni świetlany mrok. – A więc zmierzmy się! – Także uzbrojony mężczyzna z wolna postąpił ku Orsis. Ta ruszyła na niego, mówiąc: – Pozdrowienia od Oczu, które Patrzą. Z ostrzem przy gardle wyśpiewały wszystko. Zarówno, gdzie przebywasz, jak i co zamierzasz. I naprawdę sądziłeś, że ci na to pozwolę? Ha! – parsknęła. – Głupiec… * Ogryzająca krwawy piszczel Barbet, siedziała na męskich zwłokach i z zaciekawieniem obserwowała rozpoczynającą się walkę. Danen ciął po skosie ostrzem miecza, lecz klinga odbiła się od drążka broni Orsis. Kobieta momentalnie kontratakowała, uderzając świetlanym mrokiem na wysokości kostek mężczyzny. Padł na ziemię, jednak zanim zdołała go przyszpilić grotem włóczni, skoczył błyskawicznie na równe nogi i sam zamachnął się mieczem. Drasnął Orsis w ludzkie ramię i ta odsunęła się z respektem do tyłu. Danen rzucił się na nią z furią. Ich bronie skrzyżowały się ze sobą razi i drugi, po czym mężczyzna wypuścił swój oręż z rąk i skoczył na Orsis. Ona także porzuciła broń i przekoziołkowali razem po ziemi, zadając sobie nawzajem rany szponami. Aż naraz kobieta zatopiła zęby zwiastuna mroku w piersi mężczyzny. Ten uniósł rękę zwiastuna mroku, aby zadać szponami śmiertelny cios w kark przeciwniczki. Lecz jego opadająca ręka została pochwycona w nadgarstku. Wobec tego swoją ludzką dłonią złapał kobietę za włosy i próbował oderwać od ranionej piersi. Bez powodzenia, przegrywał. Wtem Marint skoczyła na plecy Orsis i zaczęła ją dusić. Kobieta, której odcięto dopływ powietrza do płuc, odtoczyła się po ziemi, by zrzucić z siebie napastniczkę. Udało się jej. Uklękła i z tej pozycji zadała Matint potężny cios w twarz swoimi szponami. Rozległ się przeraźliwy krzyk, a w przestrzeń poszybowały krople krwi, kawałki mięsa i strzępy skóry. Okaleczona kobieta załapała się za twarz i skuliła nisko przy ziemi. Jej dłonie zalała krew. Orsis wstała i skoncentrował się na Danenie. Ten ponownie uzbroił się w świetlany mrok i rzucił się na nią wściekle. Ona pochwyciła z ziemi Marint i jak szmacianą lalką rzuciła nią w mężczyznę. Ten złapał ją w locie, a wtedy Orsis wykonała wślizg pod jego nogi i podcięła go tak, że zwalił się na ziemię. Z tą chwilą wbiła mu ostre szpony w ludzką łydkę, przebijając ją na wylot i szarpnęła, rozrywając mięso w tym miejscu. Podźwignęła się na nogi i skoczyła po własną broń. Kiedy razem z nią odwróciła się, zauważyła klęczącego Danena, który swoim ciałem zasłaniał leżącą Marint. Orsis uśmiechnęła się z przekąsem. Wiedziała, że z powodu głębokiej rany w nodze jej przeciwnik został unieruchomiony. Zaczęła go obchodzić na około, co chwilę kąsając grotem włóczni, to markowała atak na Marint, ponieważ wtedy odsłaniał się bardziej. Triumfująca Orsis, zauważyła także, że z powodu licznych ran jej przeciwnik traci sporo krwi i słabnie. Jednak nie lekceważyła go i nie zmieniała taktyki. Nie zamierzała zaryzykować decydującego ataku. Postanowiła czekać aż Danen wykrwawi się na śmierć. Gdy wtem zesztywniała na całym ciele i spojrzała na swój brzuch. Z jej ludzkiej połowy, tuż koło pępka, wystawał zaostrzony, ludzki piszczel. Barbet wyszarpnęła swoją imitującą sztylet broń z ciała Orsis i kobieta padła na ziemię. Z kolei dziewczyna uśmiechnęła się do Danena i smakowicie oblizała krew z ludzkiej kości. – Opatrz ją, tylko dokładnie – zwrócił się grobowym tonem to Barbet Danen, wskazując na Marint i dodał: – Ja zajmę sie Orsis… Tylko ja mogą ją zabić, rozumiesz? Tylko ja. – Zaczął się czołgać do kobiety z raną w brzuchu. Dziewczyna wzruszyła obojętnie ramionami i podeszła do Marint. Odjęła jej ręce od twarzy i uśmiechnęła się jeszcze szerzej. Do tej pory piękne kobiece lico, było teraz dosłownie zmasakrowane. Naraz wykrwawiająca się Orsis z wielkim trudem, ale zdołała gwizdnąć na palcach. Nikt nie zwrócił na to uwagi, lecz po chwili stało się jasne, co znaczył ten sygnał. Oto nad pobliskim wzniesieniem ukazało się olbrzymie, czerwone i skrzydlate monstrum, które szybowało nisko nad ziemią wprost w kierunku zniszczonego obozowiska. – Konie… – wychrypiał do Barbet wielce zaskoczony Danen. – Konie! – ponaglił gniewnie. – Musimy uciekać w mrok! Dziewczyna zastanowiła się chwilę, co czynić. Na widok potężnego, wężowego skalenta zdecydowała się iść za sugestią mężczyzny. Porwała się do ocalonych rumaków i czym prędzej pomogła zasiąść na nich Marint oraz Danenowi. Kiedy to uczynili, nadlatująca bestia była już naprawdę blisko. Skierowali wierzchowce w kierunku mroku i pognali tam ile sił. * Błyskawicznie słabnąca Orsis, zobaczyła nad sobą jakąś postać. Zorientowała się, że to kobieta z klanu wilków, której uratowała życie. Mówiła coś, ale Orsis nie znała tego języka. Za to z ulgą dostrzegła, że zakładana jest jej opaska uciskowa na ranę zadaną piszczelem. Pomyślała, że użyje całej swojej woli, aby przeżyć. A wtedy stanie z Danenem do kolejnej konfrontacji, tym razem ostatecznej.\nII. AMORY Gisha znajdowała się w swojej garderobianej komnacie. Była tutaj ze swoją służką, która pomagała jej przymierzać stroje. Obecnie dziewczyna zrobiła sobie przerwę w przywdziewaniu kolejnych sukni i zasiadła przed wielkim kryształowym lustrem zawieszonym na ścianie. Długo, z powagą stroiła różne miny i wpatrywała się w swoje oblicze aż zwróciła się do służki: – Czy ja jestem ładna…? – Najpiękniejsza – usłyszała natychmiast w odpowiedzi. – Hmh… – Nie wydawała się przekonana. Zdjęła z ramion białą jak kreda suknię i spoglądając w lustro, zajęła się oględzinami swoich piersi. Macała je przy tym i unosiła do góry aż smętnie zawyrokowała: – Za małe i jakieś takie szpiczaste… – Są doskonałe, jak cała, nasza pani – wtrąciła pospiesznie służka. – Naprawdę tak uważasz? – Gisha przyjrzała się sobie jeszcze uważniej. – Tak, ależ oczywiście. Dziewczyna odwróciła się do pokojówki. – Pokaż mi swoje piersi – zarządziła. – Służka spełniła polecenie. – Twoje są większe i krągłe… – podziwiała zazdrośnie Gisha, okraszając swoją twarz kwaśnym uśmiechem. – Pokaż mi się cała naga – dodała. Kiedy pokojówka się rozbierała, to samo uczyniła dziewczyna. Następnie spoglądała na siebie, to na obnażoną służkę i była coraz bardziej zrezygnowana. W końcu podeszła do pokojówki i położyła jej ręce na talii. – Dlaczego jesteś taka wąska w pasie? Jak ty to robisz? – Dopytywała. – Nosisz jakiś gorset? Talia jak u osy. A twoje pośladki… Czemu ja nie mam takich wypukłych…? – Przeniosła na nie swoją dłoń i z podziwem, to z pretensją w głosie, oceniała dalej: – Skóra jak aksamit, naprawdę. Równe łopatki i zgrabne nogi. Tak, bardzo zgrabne nogi. I masz taki uroczy pieprzyk nad ustami. Włosy w kolorze słońca, nie to, co moje, mroczne. Muszę ufarbować, rozjaśnić… Hm… Jesteś tylko służącą, czemu więc jesteś taka piękna, piękniejsza ode mnie? – Ja tylko… – Pokojówka zarumieniła się. Raptem niespodziewanie otworzyły się drzwi i do komnaty szybko wkroczył Wiron. Na zastany widok obmacujących się, nagich kobiet, stanął jak wryty i szeroko otworzył usta. Nastała pełna konsternacji cisza aż chłopak z trudem z siebie wydusił: – Nie miałem pojęcia, że ty… Gisha przybrała gniewny wyraz twarzy, którego wszyscy tak bardzo się obawiali. Zdjął rękę z pośladków służki i wskazując drzwi, wrzasnęła: – Jesteś po prostu bezczelny! Wynoś się, ale natychmiast! I bez zaproszenia nigdy więcej nie waż się wchodzić do mojej komnaty! Wiron skłonił się uniżenie i w podskokach opuścił salę, pospiesznie zamykając za sobą drzwi. W następnym cyklu snu Gisha postanowiła umilić sobie spożywanie obiadu męskim towarzystwem. Na tonący w słońcu oraz kwitnących kwiatach pałacowy balkon, zaprosiła do wspólnego posiłku poznanego nie tak dawno oficera z rodu Kelle imieniem Kimri. O ile bowiem wspomniany mężczyzna wywarł na niej bardzo korzystne wrażenie i autentycznie ją intrygował, o tyle ocena Wirona systematycznie pikowała w dół. Ten nieokrzesany chłopak zaczął ją naprawdę irytować. Ciężko jej było wybaczyć mu to, że myśląc, iż ją utracił tak szybko postanowił zaznać cielesnej rozkoszy z innymi kobietami. Częściowo ratowało go to, że nie zdezerterował. Jednak dlaczego nie zadowolił się jedną oblubienicą, a zachował się jak władca haremu i poszedł do łóżka z całą chmarą? I ten jego brak manier. Wszedł do jej komnaty, zastał ją cała nagą! I to w kłopotliwej sytuacji. Tak oto myśląc o Wironie, tylko z dezaprobatą kręciła głową. Natomiast co do Kimriego… Przyjrzała się z lekkim uśmieszkiem właśnie wkraczającemu na balkon mężczyźnie. Szedł pewnym, równym krokiem, a zarazem dystyngowanym. Nie podskakiwał, jak ten błazen, Wiron. Minę miał poważną, a szlachetne rysy twarzy, jakby wykute ze skały. Tak, był wyjątkowo przystojny i od Wirona odpowiednio starszy. A do tego szczuplejszy, bardziej umięśniony! Wyższy! – Pani… – Skłonił się nisko. I ten jego tembr głosu… Trzepocząc rzęsami, zachwycała się Gisha. – Pani…? – powtórzył, spoglądając na dziewczynę zasiadającą z zastygłym, wymalowanym uśmiechem na twarzy. – Tak, oczywiście. – Gisha naraz przypomniała sobie o swoim majestacie. Spoważniała i wskazała na krzesło po drugiej stronie kremowego stolika. – Usiądź, proszę, i porozmawiajmy o nadchodzącej kampanii wojennej – oznajmiła. Oficer zajął miejsce, siadając sztywno i czekał. – Może rozmawiając, jednocześnie coś zjemy…? – zasugerowała przymilnie Gisha. – Chętnie. – Dobrze zatem… – Dziewczyna popatrzyła na swoją ulubioną służkę, tą samą, której ciałem tak się zachwycała i zwróciła się do niej: – Zdecyduję się na kwiaty zapiekane w cieście, kandyzowane owoce i lekko słodkie biszkopty. Natomiast dla tego oto mężczyzny… – Popatrzyła z podziwem na Kimriego. – Proponuję coś treściwego… Może pieczone jagnię ze smażonymi warzywami…? – Bardzo poproszę – odparł uprzejmie mężczyzna. Służka udała się zrealizować zamówienie. Gisha zaś ponownie delikatnie zagaiła: – Wspomniałeś, panie, że jesteś oficerem rodu Kelle… Może jednym z dowódców jeźdźców…? – Dowodzę regimentem piechoty. Podlega mi dziewięć dziewiątek włóczników – powiedział skromnie. – Hm… To niedopuszczalne… – Dlaczego? – Ponieważ… Widzę w panu nieprzeciętne zdolności i nieprzejednaną odwagę… Niniejszym mianuję pana jedynym dowódcą mojej piechoty! – Gisha złożyła dłonie, jak do modlitwy i zakwitła promiennym uśmiechem. – Niestety, ale muszę odmówić. Zrzedła jej mina. – Ale czemu? – zafrasowała się. – Służę w wojsku od niedawna. Nie posiadam jeszcze odpowiednich kwalifikacji oraz doświadczenia, aby objąć tak odpowiedzialne stanowisko. – Rozumiem… – Niepocieszona dziewczyna podrapała się po policzku. Tymczasem służka zaczęła znosić kolejne talerze z jedzeniem. Kiedy skończyła, stanęła z boku, czekając na ewentualne polecenia swojej pani. – Smakuje? – zapytała Kimriego Gisha, widząc, że je powoli, a nie połyka łapczywie wielkie kęsy, jak Wiron. – Danie jest doprawdy wyśmienite, dziękuję. – Cieszy mnie to – powiedziała dziewczyna, która wpatrzona w mężczyznę, jak w obrazek, zupełnie zapomniała o swoim posiłku. – Chciała pani porozmawiać o nadchodzącej kampanii wojennej – przemówił w pewnym momencie Kimri. Bujająca w obłokach Gisha, machnęła niedbale ręką. – Zmieniła pani zdanie? Może zaproszę na moje miejsce kogoś bardziej kompetentnego? – Ależ, proszę, zostać… – Dziewczyna złapała mężczyznę za rękę i w odpowiedzi na dotyk jego ciała aż przeszły ja dreszcze. – Och… – Nie zdołała powstrzymać westchnięcia. – Wszystko w porządku? – O taaak… – Nie ruszyła pani obiadu. – Kimri wskazał na pełne talerze po przeciwległej stronie stołu. – Nie jestem głodna… – oświadczyła leniwie, pożerając wręcz wzrokiem mężczyznę, który właśnie skończył obiad. – To było doprawdy wyborne. Jeżeli ma pani do mnie jakiś sprawy, słucham uniżenie. W przeciwnym wypadku udam się na plac musztry. Zaraz zaczynają się ćwiczenia. – A kiedy się kończą…? – zapytała zalotnie Gisha. – Przed kolacją. – Zatem zapraszam pana na kolację, ponieważ… powinniśmy jednak poruszyć pewne kwestie odnośnie kampanii wojskowej… – Oczywiście, będę zaszczycony. – Mężczyzna wstał od stołu. Ukłonił się nisko Gishy i odszedł miarowym krokiem. Dziewczyna jeszcze długo wpatrywała się w ślad za nim, robiąc coraz bardziej maślane oczy. – Pani… – odezwała się naraz nieśmiało służka. – Taaak…? – Widziałam, jak patrzysz na obecnego tu mężczyznę. – Cóż… – Wystarczy jedno twoje słowo, a w czasie przeznaczonym na sen sprowadzę go twojej komnaty, abyście legli w łożu. Na tę sugestię Gishę przeszedł rozkoszny dreszcz. Jednakże odpowiedziała wbrew sobie: – Praktycznie go nie znam, to nie wypada… Co by sobie o mnie pomyślał…? – Twoje ciało, pani. – Coś z nim nie tak? – Raptem zaniepokojona dziewczyna spojrzała podejrzliwie na służkę. – Twoje dojrzałe już ciało, pani, wydaje się łaknąć bliskości innego ciała, jest niezaspokojone. – To chyba prawda… – Gisha poprawiła suknię między nogami. – Czasowo mogłabym temu zaradzić. Przynieść ulgę. Dziewczyna zrobiła wielkie oczy. – Sugerujesz pójście ze mną do łózka…? – zapytała wielce zaskoczona. – Przepraszam, jeżeli… – zmieszała się służka. Na co Gisha ujęła ją za dłoń i oznajmiła drżącym głosem: – Chciałbym tego z tobą po kryjomu spróbować, teraz… – Oblały ją pąsowe rumieńce.\nIII. SYNOWIE Kegen dotarł do twierdzy Blask, a właściwie tego, co z niej pozostało. Wyminął wywarzoną, zniszczoną bramę i udał się po schodach na mury. Na miejscu zatrzymał się i powiódł wzrokiem po spalonych zabudowaniach warowni. Wszystkie drewniane elementy pochłonął ogień w tym stajnię czy szopę na narzędzia. W wielu miejscach na murach osadziła się czarna sadza. Wszystkie okna budynków były powybijane. Następnie Kegen skierował wzrok w stronę mroku, który od zawsze spowijał w ciemnościach połowę tego świata. Pomyślał, że niebawem opuści na długi czas krainy światła, aby na zawsze to odmienić. Aby po wsze czasy unicestwić mrok, w którym w jego odczuciu czaiło się samo zło. Wkrótce do Kegena dołączyli dwaj Artowie, których wynajął jeszcze przed wyruszeniem na ratunek żonie. Mieli go tutaj oczekiwać i wspólnie z nim podążyć w mrok do niebiańskiej jaskini, do Huvego. Oczywiście mogli mu towarzyszyć ludzie z Arii, jednak przeczuwał, że w razie problemów, a takowych się spodziewał, Atrowie przysłużą mu się o wiele lepiej. Rozpoczęła się podróż konno w kierunku północy na pograniczu światła i mroku. Potem w chłodzie przez pierścienie ciemności. Całą drogę Kegen prawie się nie odzywał do Artów, za to nieustannie raczył się wspomnieniami o ukochanej Kati i karmił się nadzieją, że dane mu będzie ją jeszcze zobaczyć nie tylko w swej wyobraźni. Misja, której się podjął była szalenie niebezpieczna, przecież wiedział o tym. A jego strach? Tak, będzie mu nieraz towarzyszył, to oczywiste. Ale nie, nie przeszkodzi mu w jego działaniach, nie sparaliżuje i nie pozbawi godności, nigdy więcej. Po wielu spędzonych w mroku cyklach snu Kegen usłyszał delikatny dźwięk szemrzącego strumienia. Teraz był już pewien, że zbliżał się do poszukiwanego miejsca. Szedł ostrożnie z biegiem płynącej wody i usilnie wypatrywał w ciemnościach porośniętego kolczastymi krzakami wzniesienia. Wtem usłyszał żywiołowe, dziecięce pokrzykiwania. Zaraz potem dostrzegł niewyraźną sylwetkę chłopca o jaśniejących oczach, który patykiem zawzięcie atakował skałę. – Huve, synu… – szepnął do niego Kegen, gdy stanął tuż za nim. Ten odwrócił się i zastygł w pozie z szeroko otwartymi ustami. Jego ludzkie oczy lśniły w mroku, jakby płonęły białym ogniem. – Wróciłeś… wreszcie wróciłeś… – wydusił w końcu z siebie wielce zaskoczony chłopiec. – Mała Nakis mówiła, że zmierzasz do mnie, ale nie byłem pewien czy… – Wtem chłopiec zaniemówił z wrażenia i mocno objął Kegena. – Tak badzo czekałem… – popiskiwał tęsknie i z wielkim przejęciem. Wkrótce chłopiec wziął mężczyznę za rękę i zaprowadził do niebiańskiej jaskini. Artowie pozostali w jej przedsionku. W najszerszej części groty siedziała na zwierzęcych skórach Eingen i karmiła piersią niemowlę. – Zostaw nas samych… – powiedział do chłopca Kegen. Ten skinął głową i się oddalił. Mężczyzna podszedł do kobiety, która mrużąc oczy, obserwowała go bez słowa. On delikatnie wziął z jej rąk dziecko i przyjrzał mu się. Po chwili nie był w stanie powstrzymać na twarzy szerokiego uśmiechu. – To twój syn – usłyszał wypowiedziane bez emocji słowa. – Wiem o tym. – W zachwycie uniósł malca nad swoją głowę. – Wiem, że ty wiesz. Wiem wszystko od dziecka światła. – Wszystko…? – Kegen popatrzył z podejrzliwością na Eingen. Ona spokojnie mówiła dalej: – Wiem, że dziecko, które trzymasz w rękach to twój jedyny, pierworodny syn, a nie jeden z wielu. Wiem, że ze swoją żoną, która tak naprawdę nie jest twoją żoną, nie masz żadnych dzieci. – Kegen ciężko westchnął, a kobieta kontynuowała: – Zostałam tu dłużej niż rok. Nosiłam w łonie twoje dziecko. W trudzie wydałam je na świat. Karmię je własną piersią i wychowuję. – Twoje zasługi są nie do przecenienia – zwrócił się do niej z powagą Kegen i oddał jej dziecko. – Wiedz, że tobie, jak i twojemu dziecku… – Naszemu dziecku. – Tobie i … naszemu dziecku, niczego nie będzie zbywać. – Dotrzymasz słowa. – Oczywiście. – Nasz chłopiec nie ma jeszcze imienia. Chcę, abyś sam wybrał. – Dziękuję. – Ale z chwilą, kiedy to uczynisz niech nazywany będzie także de Szon. – Tak się stanie – powiedział Kegen i dodał: – Przybyłem tu z dwoma Artami, będą cię eskortować do światła i dalej aż do Altris. Zamieszkasz tam z dzieckiem. Czeka na was piękny dom, strażnicy, służba i wszystkie możliwe wygody. Ponadto co dwadzieścia siedem cykli snu z książęcego skarbca będziesz otrzymywać dwadzieścia siedem korali irium, dożywotnio. Możesz wyruszyć kiedy zechcesz, choćby w tej chwili. – Kegen skończył mówić i uśmiechnął się do chłopca, był nim zachwycony. To był jego syn, dziecko mające jego krew w swoich żyłach. – Czy nasze dziecko będzie dziedzicem tronu? – zapytała Eingen. – To skomplikowane… – odparła raptem zafrapowany Kegen. – Tak, jak przyobiecałem przysposobię to dziecię i będzie ono zwane de Szon. Ale jeżeli w przyszłości doczekam się potomstwa ze swoją żoną, to ono będzie miało pierwszeństwo dziedziczenia tronu. – W takim razie zanim odjadę musisz zrobić coś jeszcze. – Co takiego? – rzucił znowu beztrosko Kegen na powrót zaangażowany w podziwianie niemowlęcia. Jednak słowa kobiety sprawiły, że raptem opuścił go dobry humor. – Masz mi dać kolejne dziecko – oświadczyła. – Odejdę stąd, ale brzemienna.\nIV. POLOWANIE Potężna armia krain światła z wolna zbliżała się do Azzarisz, lecz Gisha wydawała się nic sobie z tego nie robić. Można było wręcz odnieść wrażenie, że całą jej uwagę absorbowały wyłącznie sprawy damsko-męskie i była ślepa na nadchodzący kataklizm. Jednakże nie było to do końca prawdą. Co pewien czas słała poselstwa w mrok i odbyła tam nawet podróż smokiem. Ostatecznie na swego mrocznego namiestnika wybrała znanego już sobie lorda Dagotha i na jego barkach złożyła przygotowanie planu zwycięskiej bitwy. A musiała wygrać, aby chronić ludzi, którzy oddali się pod jej komendę i których obecnie tylko ona mogła ocalić. Choć nie była pozbawiona wątpliwości czy obrała słuszną drogą. Jak bowiem mogła chronić swoich ludzi, prowadząc ich na niekończącą się wojnę z potężnym wrogiem? To pytanie, pojawiające się co pewien czas w umyśle Gishy, cały czas pozostawało bez odpowiedzi. Tym bardziej ochoczo uciekała ona do innych spraw, gdzie prym wiodły te sercowe. W bieżącej chwili wybrała się nieopodal Azzarisz do lasu na polowanie. Wśród rozłożystych, liściastych drzew, jechała konno z faworyzowanymi przez siebie mężczyznami, a mianowicie Kimrim i Wironem. W roli przyzwoitki towarzyszyła im jej coraz bardziej zaufana służka, która okazała się nieoceniona w łożu i potrafiła zdejmować specyficzne, cielesne napięcie swej pani, zapewniając jej dodatkowo wspaniałą rozkosz. Na wspomnienie jej łóżkowych wyczynów Gisha zapomniała się na moment i głęboko westchnęła. – Czyżbyś się nużyła? – odezwał się do niej Wiron i wskazując na jadącego z drugiej strony dziewczyny Kimriego, rzucił wyzywająco: – Część twojego towarzystwa rzeczywiście sprawia, że człowiek wręcz zasypia na koniu. – Daj spokój… – odparła Gisha i zaciekawiona spojrzała na przedstawiciela rodu Kelle wielce ciekawa, jak zareaguje na zaczepkę. Ale jemu nie drgnęła nawet powieka. Wydawał się słów Wiron w ogóle nie słyszeć. Dziewczyna przeniosła wzrok na służkę i dyskretnie uśmiechnęła się do niej. Ona skinęła swojej pani głową. – A jak wam się podoba mój strój…? – rzuciła kokieteryjnie Gisha, wskazując na swoją długą biało-czarną suknię z dużym dekoltem, której koniec ciągnął się niemal po ziemi za końskim zadem. – Jest zniewalająca niczym światło i mrok w najczystszej postaci – wyrwał się pospiesznie Wiron i kontynuował: – Jednak nie może się równać z absolutnym pięknem osoby, którą odziewa. – Przedstawiciel rodu Witarion zastygł z szerokim uśmiechem na twarzy i ustawił się profilem do Gishy, jakby oczekiwał pocałunku. Na co ona przekręciła głowę do Kimriego i zapytała: – A co pan sądzi o mojej sukni…? – Jest biało-czarna i długa – odparł sztywno. Dziewczyna spojrzała już w nie zawoalowany sposób na służkę i obie tamowały śmiech rękoma przy ustach. – On jest żenujący, to prostak… – oświadczył na tyle głośno Wiron, aby jego rywal dobrze go usłyszał. Ale ten ponownie nie dał się sprowokować. – To może podpowiecie mi, szlachetni panowie… – zagaiła znowu Gisha. – Dlaczego powinnam kontynuować wojnę z krainami światła, a nie odejść z wami daleko na północ, by założyć tam nowego władztwo…? – To proste! – wypalił Wiron. – Prawdziwa władza leży u twoich stóp tu i teraz i bezwzględnie trzeba po nią sięgnąć. To wspaniałe Imperium, wielki Kardanor i nawet całkiem bogate Królestwo Sybilli. I wszystko to na wyciagnięcie ręki! Jeżeli tylko w odpowiednim momencie przemienisz się w mrocznego demona i jakimś cudem pokonasz niemal stutysięczną armię… – zakończył już bez niedawnej werwy przedstawiciel rodu Witarion. Kimri natomiast tym razem odpowiedział bez dodatkowego zaproszenia: – Stanęłaś, pani, przed niezwykłą szansą. Jesteś dla nas kimś bardzo ważnym. Ludzie zaś powiadają, a ty, pani, nie zaprzeczasz, że stałaś się kimś niezwykłym także dla istot mroku. – Mów dalej… – zaciekawiła się dziewczyna. – Ten świat nie zaznał pokoju od przeszło dwóch er. Nieustannie nawiedzają go wojny, katastrofy, a końca tego dramatu nie widać. Mogłoby się wręcz wydawać, iż przeznaczeniem tego świata jest cierpienie. A jednak czy naprawdę musi tak być? – Do czego zmierzasz? – Zjednocz, pani, cały świat. Odtwórz Zjednoczone Królestwo Światła i Mroku i zasiądź na tronie jako niekwestionowana władczyni, jako jedyna królowa wszystkich istot tych świetlistych i mrocznych. Nastała dłuższa chwila ciszy aż Gisha uśmiechnęła się ujmująco i nachyliła się ku Kimriemu, całując go w policzek. – Dziękuję za światłą radę – oznajmiła słodko. – Dość tego! – zawył naraz Wiron i wyciągnął zza pasa swój topór. Zeskoczył na ziemię, złapał za uzdę konia Kimriego i wydarł się do swojego rywala: – Myślisz, że nie widzę, co wyrabiasz?! Jeżeli masz choć trochę honoru, walcz! Wyzywam cię na pojedynek! Wszyscy obecni wstrzymali konie. Gisha położyła sobie dłoń na piersi i przejęta popatrzyła na służkę. Ta skinęła jej twierdząco głową. – Dobrze… walczcie… o honor… – oświadczyła dziewczyna, ważąc ostrożnie słowa. Nie chciała, aby mężczyznom stała się krzywda, a jednocześnie czuła przyjemne podniecenie na myśl, że będą toczyć bój między sobą właśnie o nią. – Walczcie do pierwszej rany, do pierwszej kropli krwi – dodała już bardziej zdecydowanie. Wiron stanął z toporem w dłoni na środku pobliskiej polany i do kompletu zdjął z pleców tarczę. Niebawem naprzeciw niego z włócznią zjawił się Kimri. – Moje przyszłe zwycięstwo dedykują tobie, ma ukochana! – Przedstawiciel rodu Witarion pomachał do Gishy toporem i rzucił się na rywala. Ciął w jego stronę raz i drugi ostrzem, ale tamten cofając się, robił skuteczne uniki. – Walcz, tchórzu! – Sapał pomiędzy kolejnymi, nieskutecznymi atakami Wiron, gdy raptem Kimri wykonał piruet i podciął mu nogi włócznią. W efekcie jego rywal padł plackiem na ziemię, nurzając swoją twarz w sarnim łajnie. Na ten widok obserwujące to widowisko damy, już nie tłumiły śmiechu, tylko trzymały się za trzęsące się brzuchy. Upokorzony mężczyzna otarł sobie sarnie odchody z twarzy i trzymając oburącz topór, wymachiwał nim jak szalony, krzycząc: – Giń! Giń, ścierwo, giń! Wtem Kimri uderzył trzonkiem włóczni w palce Wirona tak silnie, że wytrącił mu topór z dłoni. Odrzucił drzewcową broń, chwycił rywala za ramiona i wykonał nim zapaśniczy rzut, przetaczając go przez swoje plecy. Wiron padł na brzuch, Kimri zaś odwrócił go i usiadł na nim. Rozłożył mu ręce na łopatki i z najbliższej odległości patrzył w oczy. Marszcząc się wściekle, Wiron napluł przeciwnikowi w twarz. Zaraz potem zaczęły skapywać na niego krople jego własnej śliny. – Powiedziałam do pierwszej krwi! – krzyknęła naraz Gisha. Wszyscy spojrzeli na nią, a ona wbiła sztylet w koński zad i krwawiący rumak Wirona pognał przed siebie w siną dal. – Oficer Kimri będzie mi towarzyszył konno do pałacu. Natomiast właśnie zdegradowany żołnierz, Wiron, podąży za mną pieszo i niech przyzwyczaja się do chodu – zakończyła wyniośle dziewczyna. Kimri wstał i wyciągnął pomocną dłoń do Wirona. Ten jej nie przyjął i pozostał w pozycji leżącej. Wobec tego zwycięzca pojedynku ruszył dosiąść swojego konia. Gdy to uczynił, Gisha z pietyzmem otarła mu chustką twarz i z pogardą rzuciła ją w stronę przedstawiciela rodu Witarion. Po powrocie do pałacu dziewczyna nie ciepło, a wręcz gorąco pożegnała się z Kimrim. Całując go w oba policzki i tuląc się mocno do niego, była niemal przekonana, że poczuła jego nabrzmiałą męskość. Może zawsze tak się prezentowała? Potem dziewczyna chwyciła za rękę swoją służę. Podbiegła z nią za marmurową kolumnadę i jakby w tajemnicy, w uniesieniu powiedziała: – Chyba się zakochałam… – To doprawdy wspaniale, moja pani. – Dygnęła służka. – Nie mogę, po prostu nie mogę już dłużej czekać. – Położyła dłonie na palących ją od gorąca policzkach. – Czy mam zaprosić oficera rodu Kelle do pani sypialnej komnaty? – O tak! Ale… pragnęłabym, aby to, co nas połączy, było wyjątkowe… Dlatego podam ci listę rzeczy do przygotowania… – Będzie, jak sobie życzysz, pani. – Tak! I jeżeli wszystko pójdzie, jak się spodziewam, to tego cyklu snu odbyłam naprawdę wspaniałe polowanie, na którym… – zawiesiła głos i z dumą dodała: – … upolowałam swojego przyszłego męża… Jest taki honorowy, waleczny, taki rycerski! Czy prawdziwa kobieta mogłaby pragnąć kogoś innego…?\n<a href="https://cyfroteka.pl/ebooki/Swietlany_mrok_Czwarta_z_Dziewieciu-ebookRO/p04013926i040" target="_blank" title="Świetlany mrok Czwarta z Dziewięciu [Krzysztof Bonk] - KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE" > <img src="https://cyfroteka.pl/images/BRD.png" style="border:none;background:none transparent;box-shadow:none;-webkit-box-shadow:none;-webkit-border-radius:0;border-radius:0;" alt="Świetlany mrok Czwarta z Dziewięciu [Krzysztof Bonk] - KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE"/></a>


Saszetka na klucze Baribal\nSaszetka na klucze Baribal to bardzo udany produkt naszego krajowego producenta. Saszetka dostępna jest obecnie dostępna w dwóch kolorach, są to kolory czarny i oliwkowy. Wykonana została z wytrzymałej cordury, która sukcesywnie zapobiega przed przecieraniem saszetki i wszelkim jej uszkodzeniom podczas codziennego użytkowania. Materiał od strony wewnętrznej jest podgumowany, co zapobiega jego przemoczeniu oraz dodaje również wytrzymałości od strony narażonej na kontakt z kluczami lub innym ekwipunkiem. Saszetka posiada małe rozmiary i jest bardzo lekka. Baribal wyposażył ten produkt w taśmy molle po jednej stronie, dzięki temu można zamontować go bezpośrednio przy pasku. Dodaję to również możliwość wszelkiego troczenia saszetki np. do plecaka lub w miejscach, które w pierwszym momencie nie przyjdą nam do głowy. Dostępne molle w tym produkcie pozwala również na zamontowanie dodatkowego sprzętu od strony tych taśm. Jeżeli posiadamy sprzęt z klipsem, można go zaczepić dosłownie pod tymi taśmami. Saszetka posiada dobrej jakości zamek błyskawiczny, dzięki któremu mamy łatwy dostęp do przenoszonych w niej kluczy lub sprzętu w każdej sytuacji.\nSaszetka na klucze Baribal posiada długi gumosznurek, który znajduje się w środku saszetki i przechodzi przez zainstalowane metalowe kółko w materiale i wychodzi na zewnątrz. Do gumosznurka wewnątrz dołączony jest plastikowy karabińczyk, do którego możemy przyczepić swoje klucze. Po zewnętrznej stronie gumosznurek zaopatrzony jest w stoper służący do regulacji długości gumosznurka i blokujący klucze w saszetce. W produkcie, jaki otrzymujemy, gumosznurek jest bardzo długi i znajduje zastosowanie jedynie wówczas jeżeli saszetka jest przymocowana do paska. Dzięki niemu możemy bez obawy o zgubienie kluczy, otworzyć drzwi, a następnie wciągnąć klucze do saszetki pociągając gumosznurek z drugiej strony i blokując stoper. Dla mnie ta długość gumosznurka okazała się zupełnie niepraktyczna, więc postanowiłem skrócić go do minimalnej długości, tak aby klucze wyciągane z etui miały możliwość wyciągnięcia wyłącznie na minimalną odległość potrzebną do komfortowego otwierania drzwi. Wykonując tę modyfikację, saszetka zyskała na praktyczności.\nZdecydowanym minusem, z jakim się spotkałem w tym produkcie to metalowe kółko, przez które przechodzi wspomniany gumosznurek. Kółko posiada fabrycznie bardzo ostre krawędzie wewnątrz, przez co uszkadzamy i przecieramy gumosznurek przy każdym użytkowaniu. Z tego właśnie względu byłem zmuszony sam użyć pilnika, aby spiłować ostre krawędzie przed użytkowaniem, co w przypadku takiego produktu i firmy Baribal nie powinno mieć zupełnie miejsca. Natomiast być może wyłącznie ja otrzymałem taką wersję z wadą i inne partie mogą być pod tym względem dużo lepiej wykonane. Mimo wszystko spotkałem się z różnymi opiniami, w których ten problem się powtarza. Według mnie to wyłącznie jedyny mankament tego jakże świetnego produktu, z jakim się spotkałem.\nGłębokość – 2cm\nWaga – 35 gram\nSaszetka może również z powodzeniem posłużyć jako pokrowiec na podręczny zestaw EDC.\nPoza jedynym mankamentem dotyczącym metalowego kółka produkt ten jest naprawdę świetnie wykonany, praktyczny i pozwala na komfortowe użytkowanie z kluczy. Dzięki niemu przenoszone klucze nie uszkodzą nam pozostałego ekwipunku przenoszonego w ich towarzystwie np. w jeden kieszeni plecaka. Dodatkową zaletą jest fakt, że samą saszetkę można wykorzystać jako etui na zestaw EDC. Za tak niską cenę tj. około 25 złotych, otrzymujemy bardzo praktyczną saszetkę Baribala, która zabezpieczy nasz sprzęt przed wszelkimi uszkodzeniami oraz będziemy mogli go wykorzystać na milion różnych sposobów, na przykład jako mikro organizer dla naszego ekwipunku.\nBaribal Ekwipunek Made in Poland Przydatne Recenzje Sprzęt


Rozmiar: długość 1,9-2,2 cm\nNumer katalogowy: 01050066(TS0324MG)\nAnielski kwarc aura szlifowany w kolorze szampana. Cena dotyczy 1 sztuki, na zdjęciu pokazane są przykładowe egzemplarze. Anielski kwarc aura jest kamieniem utworzonym sztucznie, poprzez proces pokrywania kryształu górskiego warstwą śladowych ilości platyny, srebra i innych rzadkich metali. Jest jednym z nielicznych kamieni sztucznie tworzonych, które mają właściwości energetyczne. Po pewnym czasie używania warstwa zewnętrzna kamienia będzie się ścierać. Uwaga - pomimo gładzenia na kamieniach występują rowki i rysy.


Kalejdoskop: absurdalnie cienki i szybki - opinie świata o iPadzie 2\nJoanna Sosnowska 02.03.2011 21:33\nKoniec plotek i przypuszczeń - iPad 2 został oficjalnie zaprezentowany. Zachodnia prasa ma okazję już sprawdzić, jak nowy tablet Apple sprawdza się w praktyce. Oto wybrane uwagi.\nKoniec plotek - jest iPad 2. Zastosowano w nim nowe podzespoły , dodano kamerę z przodu obudowy i "odchudzono" całe urządzenie. W San Francisco na konferencji Apple są przedstawiciele zachodnich serwisów, którzy mają okazję pobawić się chwilę nowym dzieckiem Steve'a Jobsa.\nAbsurdalnie cienki i szaleńczo szybki\nEngadget twierdzi, że system operacyjny to iOS 4.3, więc nie doznali "szoku nowości", a samo urządzenie poza tym, że jest "absurdalnie cienkie" wydaje się być niezmienione.\nJest szaleńczo szybki. Poważnie - jest prędkość działania jest zawrotna. Zdaje się, że wszystkie czynności iPadzie 2 wykonywane są w trybie turbo. (...) To ewolucja, ale nie uważamy, żeby brakowało mu [iPadowi 2 - red] funkcji.\nChudziutki i zadziwiająco wygodny\nSlashgear zauważa, że iPad 2 jest cieńszy od iPhone'a 4, ale metalowa obudowa burzy wrażenie delikatności urządzenia. Zdaniem przedstawicieli serwisu nowy tablet Apple działa szybciej i płynniej niż pierwszy iPad.\nChociaż nie ma wielkiej zmiany w rozdzielczości ekranu, na co liczyło wiele osób, a system iOS 4.3 oferuje właściwie to samo co wcześniej, to mamy ogólne wrażenie poprawionej użyteczności. Zwyczajna możliwość łatwiejszego trzymania iPada 2 jedną ręką sprawia wielką różnicę, a lżejsza obudowa i dwurdzeniowy procesor przyczyniają się do lepszych wrażeń użytkownika.\nJest w nim coś nierealnego\nSerwis Crunchgear podaje, że prawdopodobnie najciekawszym elementem dotyczącym iPada 2 jest magnetyczna nakładka na niego - Smart Cover. Z jednej strony mocowana za pomocą zatrzaskowych zawiasów, ma kilka funkcji. Wewnętrzna strona z mikrofibry czyści ekran, kiedy ją zamkniemy, magnetyczne zapięcie utrzymujące Smart Cover na tablecie aktywuje funkcję uśpienia. Smart Cover może także funkcjonować jako podpórka.\nCzy potrzebujesz iPada 2? Pewnie już znasz odpowiedź na to pytanie. Jeśli jesteś posiadaczem iPada 1 sugerowałbym wstrzymanie się z zakupem do czasu premiery iPada 3. Dwie kamery są świetne, ale iPad 2 nie jest aż tak wygodny aby kręcić filmy czy robić zdjęcia dużym tabletem, zamiast urządzeniem, które można schować do kieszeni.\nZapowiada się więc urządzenie wygodne w obsłudze i zapewniające godziwą dawkę rozrywki. Ale to stara się zapewnić każdy tablet. Na właściwe recenzje trzeba będzie oczywiście chwilę poczekać, ale z tych zebranych pierwszych wrażeń wynika, że Apple znów zaczarował świat.\nWyraźnie cieńszy i szybszy\nJacqui Cheng z serwisu Ars Technica nie był w stanie ocenić, czy nowy model urządzenia jest lżejszy czy cięższy od poprzedniego, ale zmiany w grubości nie dało się nie zauważyć. Największą uwagę zwrócił jednak na prędkość działa nowego iPada:\nUrządzenie sprawia wrażenie szybszego (były narzekania na pierwszą wersję iPada). Nie zauważyliśmy opóźnienia podczas oglądania kilku streamów wideo na raz, a szybkie zerknięcie na możliwości iMovie zaimponowało nam. iMovie na iPada jest zdecydowanie bardziej przydatne pod względem stworzenia gotowego produktu niż iMovie na iPhonie.\nCheng zwraca jednak uwagę, że zaprojektowane przez Apple "klapki" na iPada da się przyczepić wyłącznie z jednej strony, co może być lekkim utrudnieniem dla leworęcznych. Dodatkowo te wykonane ze skóry nie sprawiały wrażeni zbyt trwałych.\nPatrick Goss z TechRadar nie może powstrzymać się przed komplementowaniem nowego iPada. Jednakże nawet on nie widzi na razie zbytniego sensu w umieszczeniu w urządzeniu dwóch kamer, jest także nieco zawiedziony niezmienionym wyświetlaczem - w zeszłym roku Apple poświeciło sporo energii na przekonanie świata, że zamontowana w iPhone 4 Retina jest cudem świata, więc jej brak w drugim iPadzie wywołuje u niektórych zdziwienie. Ostatecznie jednak:\nLżejszego i cieńszego iPada 2 przyjemniej się trzyma, przyjemniej się używa i przyjemniej się na niego patrzy - jeśli to nie są istotne zmiany, to być może coś nam umyka.\nZdaniem Gossa iPad 2 działa i sprawia kompletnie inne wrażenie niż jego poprzednik.


biedronka wyciskarka wolnoobrotowa - karriba\nPrzyjdź do naszej analizy na biedronka wyciskarka wolnoobrotowa. zaoszczędzimy bardzo długo w poszukiwaniu odpowiedniego produktu, ponieważ wybieramy produkty najbardziej interesujące i prezentujemy je w kolejności zainteresowania. Spośród każdego z produktów i marek na rynku, wybierz\nPodczas gdy drop-shipper oferuje możliwość zbytu produktów bez konieczności budowania własnego sklepu, nadal musisz dowiedzieć się, jak sprzedawać i reklamować swoją linię produktów.\nTeraz, wówczas gdy wiesz, jak nabyć dobre produkty internetowego tanio, co ciebie powstrzymuje?\nTo dlatego, że wielu sprzedawców lista cena bazowa na swojej stronie internetowej, zaś jeśli nie dodać żadnych dodatkowych gotówki na tej wartości, nie będzie przy stanie zarobić wiele pieniędzy z jego.\nFunkcjonuje wiele sposobów, że można sprzedawać towary online, bez ich rzeczywistego posiadania.\nDlaczego warto kupić biedronka wyciskarka wolnoobrotowa online?\nWiele sklepów internetowych jest obsługiwanych z kraju, po którym mieszkasz. Oprócz tego, wiele stron www, które sprzedają produkty są obsługiwane z adresów wysyłkowych, które istnieją w obszarze, w którym mieszkasz. Zakupy serwisie randkowym są o dużo wygodniejsze niż wizyta w sklepie, jaka wymaga czasu, gotówki i energii.\nWiele wyrobów jest dostępnych zbytnio pośrednictwem hurtowników, jacy również mają swe własne strony sieciowe. Jeśli producent ma swoją własną stronę internetową, innymi słowy, że firma jest bardzo duża i odnosi sukcesy. Istnieje sporo sposobów na promowanie produktów i propozycji sklepu internetowego.\nDlatego, chcesz wiedzieć, jak kupować online? Jeśli jesteś jak duża liczba ludzi, będziesz musiał najpierw nauczyć się, jak kupować online. Internet stworzył naprawdę wiele możliwości gwoli obu kupujących i sprzedających, że termin “jak kupować online” stał się tak niejasny, jak plan podróżowania do odległych krain. Internet zrobił, że każdy ma możliwość sprzedać cokolwiek i każdy może kupić cokolwiek. Wszystko można znaleźć i kupić w Internecie, w tym samochodów, domów, dzieł sztuki, a nawet odzieży.\nIstnieje wiele powodów, na rzecz których ktoś życzyłby mieć możliwość nabywania na Amazon. Określonym z powodów istnieje możliwość wyboru miejsca dostawy i wiedza, iż książki dotrą bezpiecznie do drzwi. Amazon zapewnia świetną załogę klienta i ów usługa jest zawsze bezpłatna. Obsługa klienta jest również ponadprzeciętna, czego nigdy nie zaakceptować spotkałem u pozostałych sprzedawców internetowych.\nJak kupuje się na Amazonie? Odpowiedź odróżnia się w zależności od klienta. Na początek, musisz być zarejestrowanym członkiem na Amazon, zanim możesz kontynuować. Nie można najzwyczajniej w świecie kupić dowolnej książki w dowolnym momencie. Aby zdołać kupować na Amazon, potrzeba czasu. Jednak istnieje kilka korzyści i wad, żeby być w dzieje kupić na Amazon.\nNajlepsze strategie kupna online będzie ofiarować pewien poziom ochrony. To może umożliwić, że jeśli cokolwiek się stanie, możesz pod opieką. Po przeszłości ludzie stracili wszystko, ponieważ sprzedali swoje akcje zanim osiągnięciem pewnego punktu. Kupowanie online podaje kupującym wygodę zostania w stanie wziąć swój czas. Jest to ważne, o ile inwestujesz swoje na wstępie kilkaset dolarów online.\n# biedronka wyciskarka wolnoobrotowa # kup online biedronka wyciskarka wolnoobrotowa # opinie o biedronka wyciskarka wolnoobrotowa # zobacz cenę biedronka wyciskarka wolnoobrotowa\nbiedronka wrzosowa kielce


Najpiękniejsze miasteczka Hiszpanii, część I | spain.info po polsku\nNiektóre z najpiękniejszych hiszpańskich miasteczek (I)\nTejeda, Wyspy Kanaryjskie © Pedro Giráldez Sotelo\n17 wyjątkowych miejsc, których nie możesz przegapić\nHiszpania jest pełna uroczych miasteczek, szczególnie na obszarach wiejskich. To miejsca, które wyglądają jak z pocztówki i zapraszają do spacerów ich wąskimi uliczkami, odkrywania pereł architektury i delektowania się gościnnym charakterem i tradycjami ich mieszkańców. Z ponad 8000 gmin byłoby niemożliwe, aby wymienić je wszystkie, ale ta lista przedstawia siedemnaście najpiękniejszych, po jednym z każdej Wspólnoty Autonomicznej.\nCapileira, Grenada © Mark Chinn\nPołożona w sercu Alpujarra i na terenie Parku Narodowego Sierra Nevada, ta mała wioska w Grenadzie znajduje się na wysokości prawie 1500 metrów nad poziomem morza i oferuje spektakularne widoki na „wąwóz Poqueira” oraz szczyty Mulhacen i Veleta ze swoich punktów widokowych. W tej gminie wyróżniają się typowe białe andaluzyjskie domy i kilka kompleksów architektonicznych z epoki, takich jak Kościół Nuestra Señora de la Cabeza i Dom-Muzeum Pedro Antonio de Alarcón.\nTo wyjątkowe miejsce, zaproponowane przez UNESCO do wpisania na listę światowego dziedzictwa, znajduje się na wysokości 1182 metrów. W starej części miasta charakterystyczne, czerwone domy tworzą wąskie uliczki, które co kilka metrów otwierają się na improwizowane punkty widokowe, z których można podziwiać rozciągające się krajobrazy. Albarracín zostało zbudowane na zboczu góry, jest prawie całkowicie otoczone przez rzekę Gualaviar, nad którą znajdują się jego ciekawe, wiszące domy. W okolicy znajduje się chroniony krajobraz Pinares de Rodeno i kilka obszarów ze sztuką naskalną.\nWidok z Tejedy na Roque Nublo, Gran Canaria © Pedro Giráldez Sotelo\nTejeda, Wyspy Kanaryjskie\nGmina ta położona jest wewnątrz jednej z największych kalder wulkanicznych na Wyspach Kanaryjskich. Wyróżnia się swoją przyrodą i znajduje się w niej jeden z symboli Gran Canarii – Roque Nublo. To monolit, który powstał podczas procesów wulkanicznych, które stworzyły wyspę. Kilka kilometrów dalej znajduje się skała Bentayga, kolejny ważny pomnik przyrody, który był kiedyś świętym miejscem dla rdzennych mieszkańców Wysp Kanaryjskich. Oprócz swojego bogactwa naturalnego Tejeda jest jednym z miejsc, które zachowało tradycyjną estetykę kanaryjskich wiosek z białymi budynkami i tradycyjnymi dachami.\nLierganes, Kantabria © Avanti\nTo miasteczko skrywa w sobie dzieła architektury klasycystycznej z XVII i XVIII wieku oraz rozciąga się u podnóża dwóch małych wzgórz: Marimón i Cotillamón zwane „Las Tetas de Liérganes” (Piersi Liérganes). Na jego starówce znanej jako „El mercadillo” (Ryneczek) znajdują się rezydencje, pałace i kościoły. Znane jest także tutejsze uzdrowisko zasilane biegiem rzeki Miera.\nPlaza Mayor w Almagro, Ciudad Real\nAlmagro, Kastylia-La Mancha\nHistoria tego miasta, którego arabska nazwa nawiązuje do czerwonej gliny użytej do budowy niektórych z jego budynków, jest związana z historią teatru. Tutejszy teatr corral de comedias jest jedynym, który zachował się w nienaruszonym stanie i nadal jest w użytku – oferuje interesujące wizyty udramatyzowane – od początku XVII wieku. Warto odwiedzić Narodowe Muzeum Teatru i wziąć udział w Międzynarodowym Festiwalu Teatrów Klasycznych, który co roku przyciąga setki turystów do tego miasta w La Manchy. Wyróżnia się tu także plac Mayor ze swoimi kolumnami i zielonymi oknami, który jest jednym z najładniejszych placów w Hiszpanii.\nFrías, Kastylia i León\nFrías to najmniejsza miejscowość w Hiszpanii, położona na skalistym zboczu nad brzegiem rzeki Ebro. Otacza je szczyt Humión, najwyższy w obszarze chronionego krajobrazu Montes Obarenes. Jego architektura łączy elementy rzymskie z niektórymi z okresu średniowiecza, wśród których wyróżnia się Zamek Velasco i kościół męczennika San Vicente. Wokół tych budynków stłoczone są zawieszone domy miasteczka.\nPlac w Chinchón, Madryt © Turismo de Chinchón\nChinchón, Wspólnota Autonomiczna Madrytu\nMimo że Chinchón znajduje się zaledwie 50 kilometrów od stolicy, jest jedną z najbardziej malowniczych wiosek z największym charakterem w prowincji. Jego średniowieczny plac Mayor o nieregularnym kształcie wraz z krajobrazem zawiłych uliczek i skupisk domów stłoczonych na wzgórzach, sprawiają, że jest to obowiązkowa wizyta. Do jego atrakcji turystycznych należą: kościół Nuestra Señora de la Asunción, w którego ołtarzu głównym znajduje się obraz Goi, Wieża Zegarowa, Teatr Lope de Vega, zamek Condes, klasztor San Agustín i klasztor Klarysek.\nUjue, Nawarra © Adbar\nWizyta w tej górskiej wiosce Ujué jest jak podróż w czasie. Jej wąskie, labiryntowe uliczki i wapienne domy przenoszą turystów w czasy średniowiecza. W samym środku jej starówki znajduje się kościół Santa María, w którym łączą się styl romański i gotycki. Niedaleko znajduje się Castillazo, miejsce dawnego Uniwersytetu Karola II, gdzie wciąż można znaleźć pozostałości starożytnych fortyfikacji.\nPeñíscola, Wspólnota Autonomiczna Walencji\nTo średniowieczne miasto, położone na skalistym półwyspie, wystaje z morza niczym forteca, nad którą góruje dumny zamek templariuszy antypapieża Benedykta XIII. Jego starówka składa się z wąskich uliczek, które kryją niespodzianki, takie jak bufadores – kamienne erozje, przez które wydają się przebijać wody Morza Śródziemnego – oraz inne wybitne zabytki, takie jak kościół parafialny czy Portal Fosc. Peñíscola ma również swoją stronę związaną z morzem, którą można odkryć, odwiedzając jej fantastyczne plaże, port lub Muzeum Morza.\nWidok z Trujillo, Estremadura\nTo miasto znajduje się w samym sercu Estremadury i jest znane jako „kolebka odkrywców”. To właśnie tutaj urodził się Francisco Pizarro, odkrywca Peru, oraz Francisco de Orellana, odkrywca Amazonki. Centrum miasta położone jest na wzgórzu Cabeza de Zorro i zaprasza do wędrówki wąskimi uliczkami prowadzącymi do placu Mayor otoczonego arkadami i zwieńczonego imponującym posągiem Pizarro na koniu. Pozostawiając plac za sobą, rozpoczniesz wspinaczkę do najwyższej części Trujillo, gdzie znajdziesz słynny zamek, który wciąż zachowuje sporą część murów obronnych i oferuje imponujące widoki na otaczającą go okolicę.\nCzy podobały Ci się te wioski i miasteczka? Znajdź wiele innych pięknych wiosek w całej Hiszpanii tutaj.


Tanie loty Figari Bruksela (FSC-BRU) - Bilety lotnicze z Figari do Brukseli - eSky.pl\nTanie loty z Figari do Brukseli\nLoty do Brukseli Loty do Londynu Loty do Rzymu Loty do Barcelony Loty do Paryża Loty do Oslo Loty do Dublina Loty do Belgii Loty do Wielkiej Brytanii Loty do Włoch Loty do Humacao\nWarszawa - Bruksela Kraków - Bruksela Gdańsk - Bruksela Wrocław - Bruksela Katowice - Bruksela Poznań - Bruksela Rzeszów - Bruksela Szczecin - Bruksela Lublin - Bruksela Berlin - Bruksela Francja - Belgia Rodrigues - Formosa\n✔ Jakie promocje na loty z Figari do Brukseli znajdę w eSky.pl?\n✔ Czy rezerwując loty z Figari do Brukseli mogę zadbać o ubezpieczenie turystyczne?\n✔ Czy rezerwując loty z Figari do Brukseli mogę wykupić też nocleg na miejscu?\n✔ Jakie linie obsługują loty z Figari do Brukseli?\nW eSky.pl dbamy o to, aby oferta na loty z Figari do Brukseli obejmowała zarówno tanie linie linie lotnicze, jak i te wyspecjalizowane w wysokim standardzie.\nTanie loty do Francji Tanie loty z Francji Tanie loty do Rennes Tanie loty z Rennes Tanie loty do Paryża Tanie loty z Paryża\nTanie loty do Kanady Tanie loty z Kanady Tanie loty do Çanakkale Airport Tanie loty z Çanakkale Airport


Rowerowy Gdańsk – najlepsze trasy rowerowe - Gdańsk Info\nRowerowy Gdańsk – najlepsze trasy rowerowe\nJazda na rowerze to nie tylko świetny sposób na zaoszczędzenie kilku złotych na paliwie, ale także świetna okazja do wyrobienia kondycji, a także do poznania Gdańska z nieco innej, wolniejszej perspektywy. Dzisiaj przybliżymy państwu najciekawsze trasy rowerowe na mapie miasta.\nZdecydowanie jest to najbardziej znana Gdańszczanom trasa rowerowa. Jest ona także trasą najdłuższą, tylko dla najbardziej wytrzymałych i zaprawionych w bojach. Jej długość to niecałe trzydzieści kilometrów. Podczas jej przemierzania będziemy mieli wiele wspaniałych okazji do podziwiania różnych dzielnic Gdańska.\nTę trasę w szczególności polecić można wirtuozom bicia większych i mniejszych rekordów. Zlokalizowana Między Martwą Wisłą a Gdańską Areną pętle, możemy bez najmniejszych przeszkód pokonać w całości, poruszając się tylko dedykowanymi do tego ścieżkami.\nTo trasa rowerowa w większości biegnąca przez gdańskie wybrzeże. Oferuje niesamowite widoki i zapewnia dużą dawkę morskiego powietrza. Bez wątpienia należy do najchętniej użytkowanych, jednak nie powinno nas to zniechęcać. Uważamy, że przejażdżka wzdłuż rodzimego Morza Bałtyckiego to idealna propozycja w sam raz na sobotnie popołudnie.\nLicząca około sześciu kilometrów trasa, prowadząca na wschodnią dzielnicę miasta, czyli Stogi. Przejeżdżając nią, poznamy bliżej zakątki wyspy portowej. Nasza wycieczka może zacząć się we wschodniej części Westerplatte, a skończyć na zlokalizowanej na Stogach plaży. Tam też odnajdziemy park rowerowy, dzięki czemu będziemy mogli udać się na zasłużony odpoczynek, bez obaw o nasz jednoślad.\nZ południowej części Gdańska po lasy Oliwskie\nRowerzystom, korzystającym z rowerów bardziej terenowych, zdecydowanie możemy polecić tę właśnie trasę. Zaczynająca się nieopodal zbiorników retencyjnych przy ulicy Świętokrzyskiej, a kończąca na terenach Lasu Oliwskiego, ścieżka zapewni nam moc wrażeń. Na niej bez przeszkód będziemy mogli wyszaleć się na naszym dwukołowcu, jednocześnie podziwiając piękne Oliwskie lasy.\nGdańskie grillowanie – czy i gdzie możemy rozpalić Grilla\nKaszubskie baśnie powalczą o Oscara?


To już prawdziwa plaga. Ofiarą padł nawet YouTube - WP Tech\nJeżeli w ostatnich dniach zauważyliście, że YouTube działał wolniej, to już wiadomo, co mogło być przyczyną. Wina leżała nie po stronie internetu, a… kryptowalut.\nYouTube chodził wolniej? Znamy przyczynę (Pixabay.com)\nNawet na YouTubie ukryć można skrypt do kopania kryptowalut. Eksperci z Trend Micro odnaleźli złośliwy kod w reklamach, które wyświetlane były także na YouTubie. Efekt? Oglądacie materiał, a komputer zaczyna pracować na wysokich obrotach, zaś film chodzi wolniej niż powinien. Zwykle użytkownik zwaliłby winę na problemy serwisu albo internetu, tymczasem to “zasługa” osób, które w ten sposób zarabiają - kosztem innych wydobywają kryptowaluty.\nZdaniem ekspertów, skrypt działać mógł nawet przez tydzień. Google już zdjęło zainfekowane reklamy. Firma obiecała również poprawę i ulepszenie zabezpieczeń, które będą skuteczniej blokować niechciane “koparki”.\nWygląda na to, że przed kryptowalutami coraz trudniej się schować. Normą są już skrypty ukryte na portalach internetowych. Po wejściu na zainfekowaną stronę - ofiarami są także polskie serwisy - w przeglądarce ofiary uruchamia się skrypt, który zaczyna "kopać" wirtualną walutę, wykorzystując do tego moc sprzętu ofiary. Komputer zaczyna pracować na wysokich obrotach w celu wykonywania obliczeń i tym samym zarabianiem pieniędzy dla atakującego.\nNieświadomy niczego użytkownik nie tylko może zapłacić więcej za prąd, ale też pożegnać się z urządzeniem. Eksperci Opery wykazali w testach, że zainfekowane strony potrafią zwiększyć zużycie procesora w telefonach o 100 proc. Tak aktywne wykorzystanie sprzętu przez dłuższy czas może doprowadzić do jego przegrzania i zniszczenia.


Jak jest przedziwne imi�� Twoje, Pnie! - Teksciory.pl\nSzukaj: Jak jest przedziwne imi�� Twoje, Pnie!\nWyniki wyszukiwania: Jak jest przedziwne imi�� Twoje, Pnie!\nTeksty piosenek (67257)\nJak jest przedziwne imi�� Twoje, Pnie!\nmaxel poczuć cie\nZnajdujesz się na stronie wyników wyszukiwania dla frazy Jak jest przedziwne imi�� Twoje, Pnie!. Na odsłonie znajdziesz teksty, tłumaczenia i teledyski do piosenek związanych ze słowami Jak jest przedziwne imi�� Twoje, Pnie!. Tekściory.pl - baza tekstów piosenek, tłumaczeń oraz teledysków.


Marokańskie sekrety urody - http://zdrowie-i-uroda.informator-365.eu/\nMarokańskie sekrety urody czyli olejki do twarzy ów używamy, aby wzmocnić i podkreślić swoją urodę. A także, aby odżywić, zregenerować i ujędrnić skórę. Najlepsze dla naszej skóry są naturalne kosmetyki. Nie ma nic mocniejszego jak natura. Dlatego w\nMarokańskie kosmetyki to sekret ich urodyCo powinnaś wiedzieć o olejkach do skóry?Czy są nowe przepisy jak Kupić krem arganowy?Kosmetyki dla cery młodej9 Mało Znanych Czynników, Które Mogą Przeszkodzić Ci znaleźć psychologaNaturalne sposoby na pięknoPILNE! Zobacz TYLKO Jeśli Chcesz odmłodzić ceręCo musisz wiedzieć o kosmetykach arganowych?Kobieca uroda w olejkach?O kosmykach z Maroko - kilka ciekawostekSzukam sposóbów jak zbadać swoje serceJak używać i stosować olejki kosmetyczneCzasem warto zwrócić się o pomoc do psychologaOdmłodzić cerę Profesjonalnie!Sekrety orientalnej urodyOlejki, kremy i kosmetyki z dalekiego Maroko5 Niepodważalnych Dowodów, Faktów I Liczb, Które Pokazują Jak znaleźć psychologaNawet Nie Myśl Aby Stosować naturalne kosmetyki Zanim Nie Poznasz Tych 6 Sposobów.Krotko o olejkach kosmetycznychKosmetyki do twarzy z krajów orientuJak fajnie znaleźć kardiologa?STUDIUM PRZYPADKU Jak odmłodzić cerę W 6 Dni?5 Niepokojących Sygnałów, Które Nie Pozwalają Ci odmłodzić ceręJak fajnie znaleźć kardiologa?O kosmykach z Maroko - kilka ciekawostekCzy można odmłodzić cerę rano?Po co właściwe odmłodzić cerę?Orientalne sposoby na pięknoTwarzowe i naturalne kosmetykiProblemy z sercem? Koniecznie zró” badania u kardiologa...


Odkłady i matki pszczele Pasieki Borowskie Miody\nOdkłady i matki pszczele\n» Odkłady i matki pszczele\nWłasna pasieka, jak zacząć?\nWłasna pasieka - jeżeli chcesz rozpocząć przygodę z pszczołami to dobrze trafiłeś, podpowiemy ci jak zacząć. Możemy zaoferować ci młode rodzinki pszczele zwane odkładami, a ponadto przekażemy niezbędne informacje potrzebne do założenia własnej pasieki.\nProwadzimy zajęcia praktyczne z pszczelarstwa w Zespole Szkół im Leokadii Bergerowej w Płocku i organizujemy szkolenia dla pszczelarzy na różnym poziomie zaawansowania. Chętnie też pomagamy naszym klientom, którzy zakupili od nas odkład pszczeli. Instruujemy jak zaopiekować się pszczołami, jaki sprzęt zakupić i jak postępować z pasieką. Udzielamy porad telefonicznie oraz e-mailowo, a także na miejscu przy odbiorze odkładów. Serdecznie zapraszamy do współpracy.\nJeżeli zamierzasz zacząć przygodę z pszczołami lub chcesz powiększyć swoją pasiekę to mamy dla ciebie ofertę.\nOferujemy sprzedaż odkładów pszczelich (młodej rodziny pszczelej) na ramce wielkopolskiej. Sugerujemy silny zestaw pięcioramkowych odkładów, tj. 3 ramki czerwiu i 2 ramki osłonowe z zapasami oraz dużo pszczoły.\nJest możliwość zmniejszenia, lub zwiększenia liczby ramek co oczywiście wpłynie na cenę. Matki w odkładach to buckfast KB i GZ. Jest możliwość ściągnięcia dowolnej rasy i linii matek od hodowcy wskazanego przez klienta. Wydawanie odkładów zaczynamy od czerwca w zależności od kolejności zgłoszeń.\nCena odkładu pszczelego 250 zł.\nW celu ustalenia szczegółów zakupu odkładów pszczelich skontaktuj się z nami telefonicznie: tel. 607 779 874\nMatki pszczele po reproduktorkach pochodzących z hodowli Kelda Brandstrupa z Danii, które kojarzone są na izolowanej wyspie Nexelo z odpowiednimi trutniami i stanowią podstawę dalszej selekcji. W końcu lat siedemdziesiątych dostarczono do Danii pszczoły Buckfast pochodzące z oryginalnego materiału hodowlanego z Opactwa Buckfast, położonego niedaleko Buckfastleigh (Dartmoor, Devon, Wielka Brytania).\nCzystość tej rasy została zachowana dzięki 100 procentowej dokładności w rejestrowaniu danych dotyczących strony ojcowskiej i matczynej każdej z matek. Pochodzące od nich matki F-1 posiadają wiele pożądanych cech, takich jak wytrzymałość, niską rojliwość, łagodność, łatwość w obsłudze, odporność na choroby oraz zdolność do gromadzenia miodu.\nMatki pszczele po reproduktorkach pochodzących z hodowli Michała Lewandowskiego. Tworzą duże rodziny i utrzymują siłę przez cały sezon. Są łagodne, mało rojliwe. W przypadkach powstania nastroju rojowego bardzo łatwo wyprowadzić rodzinę pszczelą przez rozluźnienie ciasnoty w gnieździe i wyłamanie mateczników.\nWiosną ostrożnie podejmuje czerwienie. Dopiero przy stabilnej pogodzie i dopływie pyłku bardzo dynamicznie się rozwija. Wykorzystuje wszelkie dostępne pożytki. Tą matkę pszczelą polecamy do uli korpusowych i intensywnej gospodarki. Miód gromadzi w nadstawkach, nie należy wirować całego miodu, trzeba zostawić minimum 5 kg zapasu do kolejnego pożytku.\nMatka unasieniona naturalnie na pasieczysku - 70 zł\nMatka nieunasienniona - 25 zł\nW celu ustalenia szczegółów zakupu matek pszczelich skontaktuj się z nami telefonicznie: tel. 607 779 874


Pokonaj z nami maraton: Przygotowania czas zacząć! I Trening z Myfitness\nAnna Szczypczyńska 15.06.2012 10:07\n"Pływałam, bo to był jedyny sport, który sprawiał mi przyjemność no i najważniejsze - mogłam to robić sama. Trauma osoby wybieranej do składu na szarym końcu tylko dlatego, że trzeba, mogła odejść w zapomnienie. Na studiach moim ulubionym sportem było picie wina i palenie papierosów". Otwieramy nowy cykl - Ania Szczypczyńska - nasza redakcyjna koleżanka przygotowuje się do swojego maratońskiego debiutu. Numer startowy wisi na honorowym miejscu w domu, a buty stoją w gotowości. Biegasz? Od tak dla siebie? Marzysz o maratonie? Ty też możesz podjąć to wyzwanie. Śledź postępy Ani i dołącz do nas.\nNo i stało się. Mój numer startowy to: 2138. Jaram się - powiedziałabym, gdybym była o kilka lat młodsza. A co tam, teraz czuję się najlepiej w swoim życiu. Wierzę w to, że nie ma rzeczy niemożliwych i nigdy nie jest za późno. Dlatego zrobię to, przebiegnę 42 km i 195 metrów. Ja nie dam rady? Ja?\nSkoro mogę ja, to każdy może\nBiegam od niedawna. W ogóle od niedawna pokochałam sport. W podstawówce i liceum tak słabo mi szło prezentowanie swoich umiejętności, że przez trzy lata byłam zwolniona. Wstyd się przyznać, wiem. Ale taka jest prawda. Pływałam, bo to był jedyny sport, który sprawiał mi przyjemność no i najważniejsze - mogłam to robić sama. Trauma osoby wybieranej do składu na szarym końcu tylko dlatego, że "trzeba", mogła odejść w zapomnienie. Na studiach moim ulubionym sportem było picie wina i palenie papierosów. Człowiek nie tył, bo był piękny i młody. Gdy skończyłam 25 lata nastąpiła jakaś cudowna przemiana. Rzuciłam papierosy, zaczęłam częściej pływać, zapisałam się na siłownię. Krok po kroku czułam się coraz lepiej, a ilości spożywanego wina skurczyły się o jakieś trzy czwarte.\nSport okazał się najsilniejszą używką\nPo dwóch latach tak bardzo pokochałam sport, że dzień bez treningu, był dniem straconym. Trenowałam 5, czasem 6 razy w tygodniu, ale nadal nie biegałam. Zaczęłam od zajęć fitness, podpytywałam o trening siłowy. Okazało się, że "przerzucanie żelaza" daje mi większą frajdę niż machanie nóżką na zajęciach ze stepem. Życiowe zawirowania wysłały mnie na dwa lata do Londynu. Tam mogłam zacząć wszystko od nowa - z dziennikarki zmieniłam się w trenera osobistego. Poszłam do szkoły, skończyłam kurs i zaczęłam pracować na siłowni. Nie biegałam, wciąż zakochana byłam w moim żelastwie. Przydarzył się szpital. Przez tydzień leżałam pod kroplówką. Kiedy wyszłam, nie było szans na zrobienie nawet 10 pompek. Trzeba było zacząć od początku. Wtedy pobiegłam po raz pierwszy. Chciałam jak najszybciej poprawić kondycję, wrócić do formy. Biegałam tylko po to, by przygotować się do wysiłku. Któregoś dnia polubiłam to tak bardzo, że nie mogłam przestać.\nPrzebiec dystans maratoński? Odkąd biegam po te 10 - 12 kilometrów, zastanawiam się, jak to w ogóle można zrobić. I myślę, że jest wiele osób, które chciałby spróbować, ale nie wiedzą, jak się do tego przygotować. W każdym tygodniu będę Wam opowiadać o swoich przygotowaniach. Opowiem o tym: jak trenuję, jak mi idzie, o gorszych i lepszych dniach. Opowiem o tym, co jem, jak odpoczywam i o tym, jak się czuję. A co to ma do rzeczy? Cholera - tak dużo, że sama nie zdawałam sobie wcześniej z tego sprawy. Największą blokadą często jest to, co siedzi w naszej głowie. Dlatego warto mówić o lękach, słabościach. Trening rozpoczęłam. Dziś się przedstawiam. Nuda? Trzeba było to zrobić, żeby udowodnić, że skoro ja - stara imprezowiczka - mogłam odwrócić moje życie do góry nogami, to każdy może. Wkrótce dostaniecie już garść konkretów. Idę biegać. Miłego dnia!


Nie wystarczy posprzątać rynek | Nowiny\nNie wystarczy posprzątać rynek\nTo był gorący dyżur. ANDRZEJ KOZICKI\nGRĘBÓW. Wójt Zuzanna Paduch miała prawie bez przerwy interesantów podczas czwartkowych Sygnałów pod Chmurką. Do "nowinowego" stolika, przy którym dyżurowała wraz dziennikarzami, podchodzili mieszkańcy nie tylko po to, żeby chwalić "babskie rządy".\nTak zadbanego ryneczku nie powstydziłoby się niejedno miasto - zaczęła jedna z grębowianek - Niestety, wszystko szpeci rudera z powybijanymi szybami na przystanku. A na parkingu przed "Delikatesami" można urwać zawieszenie samochodu.\n- Budynek zdewastowali chuligani - wyjaśniała wójt Zuzanna Paduch - Natomiast gospodarzem terenu w sąsiedztwie "Delikatesów" jest Gminna Spółdzielnia i to ona powinna zadbać o parking.\nSporo osób zwracało uwagę, że gminna władza nie może dbać wyłącznie o centrum wioski: - W takich przysiółkach jak Miętne, Piaski również przydałoby się oświetlenie uliczne, porządne chodniki i jezdnie bez dziur - przypominano. - Potrzebujemy bezpiecznych ścieżek dla rowerzystów, zwłaszcza na drodze do Jamnicy, gdzie panuje ogromny ruch samochodów - mówiła młoda kobieta.\nMieszkańcy Wydrzy proszą o zrobienie porządku ze składowiskiem osadów w oczyszczalni ścieków. - Latem, zwłaszcza gdy spadnie deszcz, fetor nie pozwala otworzyć okien. Jeśli nadal tak będzie, zablokujemy drogę do Przedsiębiorstwa Rekultywacji Terenów Górniczych.\nWójt obiecała interweniować w Sanepidzie i Inspekcji Ochrony Środowiska.\nCo dla młodzieży\n"Nowinowy" balon obstąpili uczniowie pobliskiej szkoły. Ich bolączki spisywała Katarzyna Kaczmarczyk, przewodnicząca samorządu uczniowskiego Liceum Ogólnokształcącego. - W szkole powinny być prysznice, żeby się umyć po w-f - przypominali młodzi. Pytali: dlaczego zamknięto jedyną w miejscowości kafejkę internetową? Chcą mieć krytą pływalnię. Uważają, że za mało mają rozrywek. - Dyskoteki to tylko chamstwo i pijaństwo - twierdzili uczniowie grębowskich szkół.


Czarna Wieś. Tragiczna śmierć 20-latka nad jeziorem | Kurier Poranny\nWojciech Jakubicz 09.08.2020\nW sobotę w Czarnej Wsi nad jeziorem doszło do tragedii. Około godziny 22.00 20-latek podczas kąpieli zniknął pod powierzchnią wody.\nZobacz także: Czarna Wieś: Tragedia nad Jeziorem Rajgrodzkim. Mąż uratował żonę, ale sam nie przeżył\nObecni na miejscu Świadkowie rozpoczęli poszukiwania i powiadomili służby. Mężczyzna został odnaleziony przez płetwonurków. 20-latek trafił do szpitala niestety jego życia nie udało się uratować.\nMateriał oryginalny: Czarna Wieś. Tragiczna śmierć 20-latka nad jeziorem - Gazeta Współczesna\nDworzec PKP otwarty po remoncie. Zobacz, jak wygląda


III EDYCJA JAVIPS – JAVIPS\nZależy nam, by prelegenci przekazywali uczestnikom wiedzę, popartą wieloletnim doświadczeniem zdobytym przy realizacji setki projektów, na przeróżnych przypadkach.\nWaśnie ta wiedza, a zwłaszcza jej unikalność decyduje o jakości naszego wydarzenia. Wierzymy, że to właśnie dlatego III edycja szczecińskich spotkań ekspertów Javy cieszyła się równie wysokim zainteresowaniem wśród programistów, co dwie poprzednie.\nNa jesienną konferencję zaprosiliśmy Łukasza Gebela, na co dzień pracującego z technologiami związanymi z ekosystemem JAVA w firmie TomTom. Temat jego prelekcji był inspiracją do stworzenia grafiki na koszulki JAVIPS. Gościliśmy także Adama Dubiela z Allegro Group z prezentacją „Przychodzi request do usługi”. A na koniec pojawił się niezawodny Jakub Pilimon z tematem „Refactor and do it safely”.\n„Czy programiści śnią o bezstanowych aplikacjach?”\n„Przychodzi request do uslugi …“