Zalipie - malowana wieś na Powiślu Dąbrowskim\nZalipie to miejscowość położona na równinie Powiśla Dąbrowskiego - to wieś polska, choć jedyna w swoim rodzaju i niepowtarzalna. Osobliwością Zalipia i kilku osad jest pielęgnowany z pokolenia na pokolenie zwyczaj malowania domów i wnętrz mieszkalnych w oryginalne kwiaty - tradycja sięgająca początków zeszłego stulecia.\nPierwszym badaczem sztuki zalipiańskiej był Władysław Hickel. Około 1906 roku zobaczył on przypadkiem nad łóżkiem służącego, pochodzącego z powiatu dąbrowskiego, dwa arkusze zwykłego papieru a na nich farbą do malowania ścian wykonane bukiety kwiatów wykonane stylowo bardzo podobne do tych, jakie spotkać można było na chłopskich skrzyniach. Zaciekawiony niespodziewanym odkryciem, zwiedzi Powiśle Dąbrowskie i trafił na odrębny, zupełnie dotąd nieznany ośrodek sztuki ludowej. W czasopiśmie - organie Towarzystwa Ludoznawczego we Lwowie, pisał "...Malują już to na papierze, już to wprost na ścianie, przyozdabiając co tylko jest w izbie, a więc powałę, kredens, okna, okiennice [...] a nawet talerze, choć te w razie, muszą być z farby umyte. Farbę kupują dziewczęta w Dąbrowie albo w Tarnowie w proszku, który mieszają, który mieszają z mlekiem lub pokostem, a zamiast pędzla używają zwyczaj brzozowego patyka, namoczonego i rozstrzępionego na końcu młotkiem. Pędzel taki jest oczywiście bardzo nieudolnym narzędziem; tem dziwniejsza, że niejedna z wielką zręcznością potrafi nim władać. Farba rozrobiona w odpowiedniej ilości mleka da się dobrze użyć i nie kruszy się zbytnio..."\nWedług Hickla wszystko zaczęło się od barwnych haftów, które twórcy ludowi na Powiślu wykonywali od niepamiętnych czasów; nawet na co dzień noszono pięknie wyszywane chusty, zapaski i sukmany. Roślinne desenie w kolorach czarnym i czerwonym przypominały motywy krakowskie, choć znacznie przewyższały je bogactwem i oryginalnością. Stopniowo obok haftów pojawiały się malowanki. Za prekursorkę zalipiańskich "kwiatków" uważał Hickel córkę miejscowego gospodarza - Curyłównę; kiedy przystępowano do renowacji kościoła zaproponowała, aby ozdobić świątynię "kwiatkami" - będzie to przecież bardzo bliskie sercu każdego mieszkańca wsi. No i zaczęło się. Sposób rozcierania i rozrabiania barwników, potrzebnych do przygotowania farby, kobiety podpatrzyły prawdopodobnie u kogoś zawodowo trudniącego malowaniem domów i wnętrz. Za wzór posłużyły motywy ze starych skrzyń i tradycyjnych haftów.\nW 1948 roku, na zlecenie Departamentu Plastyki Ministerstwa Kultury i Sztuki, na Powiślu Dąbrowskim przeprowadzona badania etnograficzne. Kierował nimi profesor Roman Reinfuss. Znaleziono dowody na to, że całe zjawisko wzięło swój początek od prostych "pacek" - malowanych wapnem białych plam. Talent twórców, oraz sytuacja społeczno - ekonomiczna wsi, pozwoliły rozwijać się "packom" w proste, dwukolorowe, a potem coraz wspanialsze kwiaty.\nZ czasem zamiłowanie do malarstwa objęło całe Powiśle Dąbrowskie - Ćwików, Hubenice, Niwki, Kłyż, Kuzie, Samocice, Podlipie. Początkowo malarki naśladowały się wzajemnie, pokazywały jedna drugiej tajemnice warsztatowe. Po latach jednak, każda z nich dopracowała się własnego stylu, własnej interpretacji otaczającej nas przyrody. Malowidła dalekie były od naturalizmu. Każda z artystek po swojemu widziała wspaniały kwiat słonecznika, niezapominajki czy też zwyczajny przydrożny oset. Trudno znaleźć dwa jednakowe motywy. Zachwycony Władysław Hickel pisał: "... Malarstwo to dowodzi, że w ludzie dżemie wielki zasób niewyzyskanego talentu i poczucia słonecznej barwności. Godną w tych pracach jakoby od niechcenia wykonanych, jest owa prostota, swoboda i logika, a w szczególności równowaga wielorakich barw uzupełniających się przecież do spektrum światła Słonecznego..."\nZ początku "kwiatki" spotkać można było wyłącznie w domach bogatych gospodarzy; malowały ubogie dziewczyny. Zajęcie to nie przynosiło zaszczyty ot, taka kiepsko płacona usługa. Zdobiono oddzielną izbę przeznaczoną dla gości, izbę do której wchodzi się od święta. Tak kilkadziesiąt lat temu widział to Hickel: "...Białe jak śnieg ściany obwieszone bogato jaskrawymi "kwiatkami" odbijają od ciemnego tła malowidła powały: "kaflowiec", obramowanie okien, a nawet talerze w oszklonym kredensie, przyozdobione są malowidłami. Podłoga biała, starannie umyta, na czystych łóżkach barwnie haftowane poduszki. Przez dzień zasłonięte okna chronią izbę przed muchami i skwarem letnim...". Tradycja malowania na Powiślu Dąbrowskim przetrwała do dziś. Dzięki działalności badaczy i popularyzatorów zalipiańskiej sztuki - profesorów Tadeusza Seweryna i Romana Reinfussa - artystki ludowe zostały otoczone troskliwą opieką państwa. Co roku organizuje się konkursy na najpiękniej wymalowaną zagrodę, co roku, na wiosnę, wraz z pojawieniem się pierwszej zieleni rozkwita Zalipie nowymi motywami, nowymi barwami.\nDzieła malarek są bardzo nietrwałe, ulotne. Spłukiwane przez ulewne deszcze, smagane wichrami malowane ściany domów wymagają stałej konserwacji. Każdej wiosny domostwa ozdabia się nowymi "kwiatkami". Nie używa się już prymitywnie stworzonych narzędzi, lecz wysokiej jakości pędzli. Proste, kombinowane domowym sposobem barwniki zastąpiono temperami i farbami olejnymi. wzrosło bogactwo motywów i wzorów. Na początku zeszłego wieku malowano jednolitą plamą bardzo schematyczny zarys rośliny. Nigdy na przykład nie umieszczano na liściu żyłkowania. Żadnej malarce nie chodziło o naturalistyczne przedstawienie szczegółów - "jak se wymyśli, tak se wykryśli" - powiadano. Współczesne malowanki odznaczają się nadzwyczajnym wprost bogactwem detali. Spotyka się cieniowanie w obrębie tonacji nie mówiąc już o mieszaniu farb. Obok tradycyjnych "kwiatków" umieszcza się sylwetki zwierząt domowych, lub nawet postacie ludzkie, jak choćby roztańczona para krakowska przeniesiona na papier zapewne z makatki zdobiącej ścianę w którymś z mieszkań w pobliskiej Dąbrowie Tarnowskie. Pomimo posługiwania się lepszymi, doskonalszymi narzędziami i farbami, pomimo wyszukiwania nowych form plastycznych, każda z artystek, tak jak przed wiekiem, kreuje własną wizję otaczającego świata. Dawniej malowaniem trudniły się wyłącznie kobiety - gospodarze uważali to zajęcie za uwłaczające męskiej godności. Obecnie mężczyźni również zajmują się twórczością. Najwybitniejszą indywidualnością Powiśla Dąbrowskiego była zmarłą 4 maja 1974 roku Felicja Curyłowa. Od najmłodszych lat zdobiła ściany i wnętrza domów. Życie jej wypełnione ciężko pracą na roli, twórczością artystyczną i nauczaniem młodszych, mniej doświadczonych koleżanek - malarek, służyć maże za przykład. To ona - aktywistka społeczna zaangażowana bez reszty w sprawy swojego regionu, odznaczona Złotym Krzyżem i nagrodą Ministra Kultury i Sztuki - przyczyniła się do założenia w Zalipiu, otwartego w 1977 roku już po jej śmierci, "Domu Malarek". Po długich latach budowy w centrum wsi stanął wreszcie nowoczesny budynek - obecnie siedziba Gminnego Domu Kultury. W 1978 roku zagroda Felicji Curyłowej została odziałem Muzeum Okręgowego w Tarnowie. Niemal w każdym zalipiańskim domu można było podziwiać "pająki", misternie wykonane ze słomki i kolorowej bibułki. Wyrazem estetycznych ambicji artystek, zaspokojeniem ich tęsknot za pięknem są "dywany" - malowane na papierze, "kwiatki" przeznaczone do zawieszenia nad łóżkiem. Są to przeniesione na karton stylizowane formy powiślańskiej roślinności, sylwetki zwierząt i ludzi. Zwyczaj ten był chyba czymś więcej niż potrzebą przyozdobienia mieszkania. Zabierane przez zalipian w dalekie strony, umieszczane w obcych pokojach "dywany" stawały się symbolem stron rodzinnych, symbolem domu.\nPodobne przeznaczenie i charakter ma wycinanka. Niezwykle popularne na początku zeszłego wieku zaczęły powoli znikać. Wpłynął na to gwałtowny rozwój malarstwa. Obecnie w Zalipiu wyróżnia się dwa rodzaje wycinanek: zawieszane w oknach i za szybami kredensu robione z białego, cieniutkiego papieru, oraz wycinanki dodatkowo zdobione kolorowym ornamentem.\nPrzydrożne zielsko, wykopki ziemniaków, pies w pomalowanej buzie, zaduma bezkresnych pól, kwiaty na tle białej ściany - to okruchy zalipiańskiej rzeczywistości.\nW celu rezerwacji warsztatów prosimy kontaktować się z Elżbietą Trójniak,\ntel. 14 641 26 50.\nZobacz również: www.kwiatyzalipia.w.interia.pl\ndata utworzenia: 2009-10-20 15:00\ndata publikacji: 2009-10-20 15:10\ndata modyfikacji: 2010-01-13 17:50\nstatystyka od luty 2008 => | all: 2517037 | unique: 1282688 | interest: 1.96 (49.04%) |\nkod strony generowano (sekundy): 0.79306 min: 0.108588 max: 0.89421 średnia: 0.727039


Kórnik: Ośrodek w Błażejewku pójdzie pod młotek | Głos Wielkopolski\nKórnik: Ośrodek w…\nKórnik: Ośrodek w Błażejewku pójdzie pod młotek\nAgnieszka Smogulecka 17 kwietnia 2014, 9:50\nW upalne letnie dni w Błażejewku zawsze było tłoczno. Przyjeżdżali tu odpoczywać mieszkańcy Kórnika, poznaniacy, organizowano tam również obozy piłkarskie dla młodzieży Waldemar Wylegalski\nCo dalej będzie z ośrodkiem w Błażejewku? To pytanie zadają sobie nie tylko mieszkańcy samego Błażejewka czy gminy Kórnik, ale i wielu poznaniaków. W letnie dni na plaży nad Jeziorem Bnińskim było tłoczno. Teraz, obiekty znajdujące się na terenie, są zamknięte. Dotychczasowemu dzierżawcy wypowiedziano umowę, bo teren ma zostać sprzedany. Częścią działki zainteresowana jest gmina.\nJuż jesienią ubiegłego roku informacja o przygotowywaniu do sprzedaży ośrodka w Błażejewku pojawiła się w Katalogu Nieruchomości Inwestycyjnych.\n- Baza hotelowa z zapleczem gastronomicznym, sportowa z kompleksem boisk i stadionu. Ośrodek ma urządzoną plażę, kąpielisko i przystań. Może stanowić atrakcyjną ofertę dla inwestorów z branży hotelowo-turystycznej z własną wizją - po więcej informacji, m.in. o warunkach sprzedaży, odsyłano do poznańskiego oddziału Agencji Nieruchomości Rolnych.\nKiedy działka zostanie wystawiona na sprzedaż? ANR nie odpowiedziała jeszcze na nasze pytania. Tak samo, czy bierze pod uwagę przekazanie części terenu gminie.\nAgencja Nieruchomości Rolnych nie chce już działki przy jeziorze. Przynajmniej częścią terenów zainteresowana jest gmina Kórnik\n- Bylibyśmy zainteresowani, zwłaszcza częścią rekreacyjną z boiskami, które mogłyby służyć mieszkańcom oraz budynkami mieszkalnymi - przyznaje Jerzy Lechnerowski, burmistrz Kórnika. Ale zaznacza, że rozmowy są w tak wstępnej fazie, że nie wiadomo, jak sprawa się rozstrzygnie.\nPod dużym znakiem zapytania jest, co stanie się z terenem, gdzie są hotele, domki letniskowe, restauracja. Obiekty służą działalności komercyjnej, więc gmina nie miałaby większych szans na ich przejęcie.\nJak nam powiedział Sławomir Lepczyński, kierownik Wydziału Planowania Przestrzennego Urzędu Miejskiego w Kórniku, dla terenu nie ma miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, który określałby przeznaczenie, warunki zagospodarowania i zabudowy terenu. Ludzie boją się więc, że nad jeziorem staną bloki mieszkaniowe, a oni stracą miejsce odpoczynku.\nNa razie jest jednak zbyt wcześnie, by przesądzać, co powstanie w miejscu dawnego ośrodka szkoleniowo-wypoczynkowego. Obecnie nie wiadomo nawet, czy latem tego roku na plaży będzie można bezpiecznie wypoczywać.\nBurmistrz Kórnika: - Staramy się, aby latem w Błażejewku było bezpieczne kąpielisko\n- Podejmujemy starania, by w czasie sezonu teren był udostępniony mieszkańcom - mówi Jerzy Lechnerowski. - Najłatwiej byłoby postawić tabliczki z napisami "zakaz wstępu" czy "zakaz kąpieli", ale dla mieszkańców nie byłoby to korzystne. Na zlecenie właściciela moglibyśmy dbać o plażę, uruchomić toalety, zlecić pracę ratownikowi. Rozmowy w tej sprawie trwają.\nośrodek w błażejewku\nośrodek w błażejewku pod młotek\naga 04.06.2017 18:35:17\ndokładnie , dziś tam byłam rowerem, to taka "wersja czarnobyla" , to OGROMNA inwestycja, nadal nie sprzedana, ale potencjał super\nzi 27.08.2016 17:42:33\nWłaśnie dzisiaj byłem 27.08.2016. nic się nie dzieję syf i nic się nie zmieniło\nfakt 08.06.2014 15:11:19\nzgadzam się z Eustachym - kompleks przypomina swoim stanem ośrodek wypoczynkowy pracowników elektrowni atomowej w Czarnobylu, którzy nie odwiedzili go od 30 lat.\nPotrzebny konkretny właściciel z wizją rozwoju i portfelem na inwestycje. Sposób korzystania z tego miejsca przez ekipy na skuterach wodnych to też słowiański przykład hulaj dusza piekła nie ma...\nEustachy 17.04.2014 10:04:01\nniszczejącego od lat ośrodka z zapleczem rozpadającym się na oczach.\nCzęśc z hotelem jeszcze żyje ale domki i pole kampingowo namiotowe to rudera.\nAle nie wiem czy istniejąca marina z hałaśliwymi skuterami i jachtami motorowymi przy plaży jest najlepszym bodżcem rozwojowym.


Kliniczny Szpital Wojewódzki nr 2 przebuduje budynek Histopatologii i Patomorfologii - gospodarkaPodkarpacka.pl\nStrona główna » Inwestycje » Kliniczny Szpital Wojewódzki nr 2 przebuduje budynek Histopatologii i Patomorfologii\nKliniczny Szpital Wojewódzki nr 2 przebuduje budynek Histopatologii i Patomorfologii\nOpublikowano: 2021-12-29 13:17:06, przez: admin, w kategorii: Inwestycje\nRZESZÓW. Najpierw potrzebny jest jednak projekt. O kontrakt walczą trzy pracownie.\nSzpital na opracowanie dokumentacji projektowej przyszłej inwestycji zarezerwował 220 tys. zł. W tej kwocie zmieściła się jedynie oferta Autorskiej Pracowni Projektowej arch. Iwony Matlingiewicz z Rzeszowa, której cena wynosi 209 100 zł. Krakowski Instal Tech wycenił swoją ofertę już na 276 650 zł, a warszawska spółka Studium aż na 400 980 zł.\nW budynku mieszczą się m.in. szpitalne prosektorium oraz zakład patomorfologii i histopatologii.\nZamówienie zostało podzielone na dwa zadania. Pierwsze dotyczy m.in. przeprojektowania dokumentacji projektowej przebudowy budynku patomorfologii (szpital jest w jej posiadaniu od października 2018 r.) oraz wykonania nowych kosztorysów inwestorskich, drugie zaś - opracowania kompletnej dokumentacji projektowo-kosztorysowej na przebudowę i remont pomieszczeń zakładu patomorfologii.\nPlanowana inwestycja nie dotyczy więc ingerencji w konstrukcję budynku a jedynie zmianę funkcjonalności jego wnętrza. Będzie to jednak wymagało wykonania wielu prac budowlanych, m.in. zmiany układu przestrzennego pomieszczeń, remontu ścian, sufitów, wymiany stolarki, czy zbudowania nowych schodów. Do tego zmodernizowane mają zostać wszystkie niezbędne instalacje: od elektrycznej, przez sanitarną po wentylację.\nNa realizację zamówienia wykonawca ma mieć 100 dni.\nFot. KSW nr 2


Oftophenazol Antazolini sulfas, Naphazolini nitras - ulotka - dawkowanie, zastosowanie, opis leku - www.doz.pl\nOftophenazol - Antazolini sulfas, Naphazolini nitras - zastosowanie, działanie i opis\nPamiętaj, że prezentowany lek Oftophenazol możesz zamówić na doz.pl\nDziałanie miejscowo zwęża naczynia krwionośne\nZamów w doz.pl Oftophenazol, krople do oczu, 2 x 5 ml\nMiejscowo, do worka spokówkowego. Dawkę i częstotliwość stosowania leku ustala lekarz. Przed zakropleniem leku, należy dokładnie umyć ręce. Zdjąć nakrętkę i zakroplić lek do oka (oczu). Jeśli kropla nie trafiła do oka, należy wkroplić następną. Po zakropleniu zaleca się delikatnie ucisnąć czubkiem palca przez 1 do 2 minut kącik zamkniętej powieki. Może to zapobiec spływaniu kropli kanałami łzowymi do nosa i wystąpieniu ogólnoustrojowych działań niepożądanych.\nUwaga! Nie stosować długotrwale. Nie zaleca się stosowania u dzieci do ukończenia 6 roku życia.\nUwaga! Ze względu na zawartość w leku benzalkoniowego chlorku, przed zakropleniem leku należy zdjąć soczewki kontaktowe i odczekać co najmniej 15 minut przed ponownym ich założeniem. Benzalkoniowy chlorek może powodować podrażnienie oczu i zmienia zabarwienie soczewek kontaktowych.\nWystępowanie po zastosowaniu leku przemijających zaburzeń widzenia stwarza niebezpieczeństwo związane z prowadzeniem pojazdów oraz obsługą maszyn.\noko soczewki kontaktowe zapalenie spojówek podrażnienie oka


Fajny Ogród Rośliny Rośliny ozdobne Kwiaty ogrodowe Starzec popielny - charakterystyka, uprawa, wymagania, porady\nStarzec popielny, starzec srebrzysty, cyneraria (Senecio cineraria) należy do rodziny astrowatych. Roślina nosi również potoczną nazwę mrozy, bowiem dekoracyjne liście, pokryte srebrzystym filcowatym kutnerem, sprawiają wrażenie oprószonych szronem. Efektowne krzaczki tworzą wspaniałe kompozycje z innymi roślinami, takimi jak szczeć pospolita lub kosmos podwójnie pierzasty. Uprawa mrozów popielatych nie przedstawia problemów. Przeczytaj, jakie wymagania ma ozdobna roślina.\nRoślina Starzec popileny Senecio cineraria w ogrodzie, czyli uprawa, wymagania i stanowisko\nStarzec srebrzysty – opis gatunku\nOjczyzną Senecio cineraria jest południowa Europa, gdzie starzec popielaty znajduje najlepsze warunki rozwoju, umożliwiające roślinie przetrwanie wielu sezonów wegetacyjnych. W naturze niskie krzaczki, o wysokości do 80 cm, drewniejące u podstawy, porastają skaliste zbocza. W polskich warunkach klimatycznych starzec srebrzystych najczęściej uprawiany jest jako ogrodowa roślina jednoroczna lub bylina, jeśli zapewnimy jej zimowanie pod dachem – w nieogrzewanych piwnicach z oknem, na strychu, na klatkach schodowych lub w jasnym garażu.\nOgrodowa odmiana Senecio cineraria osiąga przeważnie 15 cm – 40 cm wysokości. Drobny żółty niepachnący kwiat, pojawia się od lipca do września, w szczytowych baldachogronach. Koszyczki kwiatowe składają się z brzeżnych kwiatów języczkowych oraz wewnętrznych – rurkowatych. Pierzaste liście oraz łodygę pokrywa srebrzysty meszek, chroniący roślinę przed spadkiem temperatury i nadmiernym parowaniem wody.\nNajbardziej uprzykrzonymi szkodnikami, atakującymi mrozy, są mszyce. Pojawiają się na nowych przyrostach, a ich kolonie szybko powodują zamieranie wierzchołków rośliny i zwijanie się liści. Szkodniki przenoszą również choroby wirusowe. Obecność mszyc ściąga na rabaty mrówki, pozyskujące wydzielaną przez nie spadź. Naturalnymi sposobami na pozbycie się szkodników jest uprawa roślin obronnych – nasturcji, lawendy i cząbru. Niewiele mszyc można spłukać wodą. Przy masowym występowaniu, konieczny będzie oprysk roślin preparatami chemicznymi.\nStarzec popielaty - uprawa i pielęgnacja\nSenecio cineraria – wymagania uprawowe\nOzdobna roślina nie jest trudna w uprawie. Wymaga nasadzenia na słonecznym stanowisku, ponieważ tylko w pełnym słońcu starzec popielny utworzy srebrzysty dekoracyjny kutner. Najlepiej rozwija się na żyznych próchnicznych glebach, o obojętnym lub lekko kwaśnym odczynie pH.\nMrozy to bylina, która w Polsce najczęściej uprawiana jest jako roślina jednoroczna. Kwiat cynerarii tworzony jest w drugim roku uprawy. Zimowanie byliny wymaga jej przechowanie w chłodnym pomieszczeniu, o temperaturze około +10 stopni Celsjusza, z dostępem do światła. Starzec srebrzysty zdobi ogrodowe rabatki do późnej jesieni, wytrzymując spadek temperatury nawet do minus 12 stopni Celsjusza. A może zainteresuje cię także ten artykuł o uprawie astrów wieloletnich?\nStarzec popielny rozmnaża się z nasion oraz przez sadzonki pędowe:\n- nasiona na rozsadę wysiewamy na przełomie marca i kwietnia, pozostawiając je bez przykrycia ziemią. Siewki pikujemy i wysadzamy do doniczek. Przycinanie wierzchołków zapewni roślinie ładne rozkrzewianie się. Sadzonki na stałe miejsce w ogrodzie sadzimy w maju, w rozstawie 20 cm x 20 cm,\n- sadzonki można pobrać z rośliny matecznej, pod koniec marca. Roślinę przechowujemy przez zimę w chłodnym pomieszczeniu, np. na parapecie okiennym, w nieogrzewanym pokoju lub na klatce schodowej. Zanim posadzimy sadzonkę w doniczce, zanurzamy ją w ukorzeniaczu.\nCyneraria ogrodowa – pielęgnacja\nStarzec popielny nie znosi mokrej ziemi. Najlepiej rośnie w miejscu słonecznym, o podłożu umiarkowanie wilgotnym. W czasie upalnego lata i przedłużającej się suszy, należy roślinę podlać, pamiętając jednak, że nie potrzebuje obfitego podlewania. Rośliny zimujące w pomieszczeniu oszczędnie podlewamy, zapewniając jedynie wilgoć bryle korzeniowej.\nStarzec popielny Senecio cineraria krok po kroku, czyli wymagania, uprawa i pielęgnacja krok po kroku\nEfektowny wygląd zawdzięcza cyneraria srebrzystym liściom, gęsto pokrywającymi pędy. Rozkrzewianiu się rośliny i zachowaniu zwartego pokroju sprzyja przycinanie końcówek pędów. Późną jesienią oraz na wiosnę usuwamy zeschnięte rośliny. W najcieplejszych rejonach kraju – w części północno-zachodniej, od Szczecina do Kołobrzegu, przy sprzyjającej temperaturze otoczenia poniżej minus 12 stopni Celsjusza, starzec popielny może pozostać na zimowych rabatach.\nRośliny nawozimy dopiero po nasadzeniu w ogrodzie. Od czerwca do września stosujemy dokarmianie płynnymi nawozami, przeznaczonymi dla kwitnących roślin, zgodnie z dawkowaniem opisanym na etykiecie. Nawóz dostarczamy pod liście. Można także zasilać cynerarię płynnymi nawozami dolistnymi.\nZastosowanie Senecio cineraria – efektowne kompozycje\nStarzec popielny znajduje szerokie zastosowanie. Jest wspaniałą ozdobą ogrodowych zakątków, tworzy także oryginalne kompozycje na rabatkach kwiatowych. Srebrzysta roślina dekoruje przestrzeń publiczną, może być sadzona na balkonach i tarasach, często bywa wybierana do dekorowania nagrobków. Rynek ogrodniczy oferuje gotowe sadzonki i nasiona cynerarii, w przystępnych cenach:\ncena za sadzonkę, w pojemniku ½ litra, wynosi około 3,50 zł,\ncena nasion wynosi około 2,30 zł, za 20 g. Za 30 g nasion zapłacimy około 5,40 zł. Warto zaznaczyć, że w 1 g mieści się około 1800 nasion.\nStarzec popielny tworzy atrakcyjne kompozycje z ogrodowymi kwiatami. Warto na rabatach zasadzić cynerarię i kosmos podwójnie pierzasty (Cosmos bipinnatus), wywodzący się z Meksyku. Ozdobą rośliny są długie języczkowe kwiaty, wybarwiające się na biało, różowo, purpurowo, czerwono, czasem z ciemniejszą plamką u nasady. Kosmos kwitnie od lipca do jesieni.\nSrebrzysty starzec ładnie komponuje się także z wysokimi nasadzeniami, tworzącymi ciekawe tło. Oryginalnym towarzystwem może okazać się szczeć pospolita (Dipsacus fullonum), znajdująca zastosowanie jako roślina lecznicza i ozdobna - może dorastać do 2 m wysokości. Kwiat, w kształcie główki, otoczonej kolczastymi liśćmi przysadkowymi, jest miododajny. Uwijające się nad rabatami motyle, pszczoły i trzmiele, dodają ogrodowi uroku. Szczeć pospolita kwitnie od lipca do końca sierpnia. Kolczaste owocostany dodawane są do suchych bukietów.\nkwiaty jednoroczne rośliny jednoroczne rośliny dwuletnie kwiaty rabatowe rośliny na skalniak porady eksperta uprawa wymagania porady praktyczne zasady uprawy poradnik porady ogrodnicze


W zasięgu ręki klientów jest mnogość wypróbowanych opcji - Odzież, biżuteria i dodatki\nNajlepsze rozwiązania dawane obecnie do dyspozycji na rynku to cała gama innowacyjnych propozycji. Konsumenci cenią sobie stałe udoskonalanie prezentowanych im możliwości, gdyż widać tutaj dbałość o najważniejsze dla nich obecnie potrzeby. Moc rozwiązań do dyspozycji sprawia, że mieszkanie bez barier jest na wyciągnięcie ręki.\nNieograniczone niczym możliwości oraz ich niezwykłe zróżnicowanie sprawiają, że zaciekawienie stale rośnie. Prezentowane obecnie rozwiązania spotykają się z zadowoleniem klientów i projektantów.\nWypróbowane aranżacje przedpokoju wśród ofert rynkowych\nDoskonałe oferty specjalistów pokazują, z jak ogromnym zaangażowaniem pracują oni nad prezentowaną ofertą. Dzięki wyjątkowej dostępności produktów, ich zróżnicowaniu oraz uniwersalności znaleźć można coś w pełni odpowiedniego, a więc zgodnego z własnymi oczekiwaniami. Patrząc na wystrój przedpokoju dostępne w aktualnej bazie ofert znaleźć można bezproblemowo coś idealnego i wpisujące się we własne kryteria czy potrzeby.\nMieszkanie bez barier a zadowolenie klientów na rynku\nAbsolutnie warto już teraz zwrócić uwagę na prezentowane na rynku możliwości, by spośród nich wybierać dla siebie głównie te sprawdzone wielokrotnie. Wybór możliwości rekomendowanych na szeroką skalę spotyka się z dużym zadowoleniem klientów. Chętnie polecają oni innym przedstawiane sprawdzone przez nich wybory, dzięki czemu do naszych propozycji bezproblemowo docierają również inni. Dzięki mocy rozwiązań znaleźć można w stu procentach sprawdzone i dzięki temu odpowiednie dla siebie propozycje.\nZnakomite, bo uniwersalne propozycje fachowców – mieszkania\nWyjątkowo atrakcyjne ceny, jakie może zagwarantować dziś dostępna oferta, dotyczą kryteriów stawianych przez klientów w pełni. Nasze aranżacje przedpokoju (np. praktyczne aranżacje) powstają z prawdziwą pasją, co odpowiada zamawiającym jeszcze bardziej. Niesamowitość prezentowanych obecnie rozwiązań niezaprzeczalnie przemawia do kupujących, którzy ciągle poszukują oryginalności. Uniwersalność ofert, ich znakomite dopasowanie oraz rozbudowanie propozycji wpisuje się w obecne wymogi.\naranżacje funkcjonalne klienci Konsumenci mieszkanie propozycje specjalista zakupy\nLetni dzionek dla posiadacza domku z ogródkiem jest czasem nieprzerwanych zajęć. → ← Najistotniejsze przedmioty w mieszkaniu pomocne przy porządkach


Z początkiem 2014 roku Stowarzyszanie Wspierania Organizacji Pozarządowych Most z Katowic wraz z Urzędem Miasta Zabrze rozpoczęło realizację projektu „Współpraca – to się opłaca!”. Projekt współfinansowany jest ze środków Unii Europejskiej w ramach Priorytetu V Działania 5.4.2, Europejskiego Funduszu Społecznego. Realizacja projektu zakończy się w czerwcu 2015 roku, a jego głównymi beneficjentami będą przedstawiciele administracji samorządowej oraz przedstawiciele organizacji pozarządowych, które działają na terenie miasta Zabrze.\nW Zabrzu funkcjonuje około 299 organizacji pozarządowych, jednakże niewielki ich odsetek aktywnie uczestniczy w życiu społecznym czy też włącza się w organizację wydarzeń przy współpracy z Urzędem Miasta. Współpraca pomiędzy jednostką samorządu terytorialnego a zabrzańskimi organizacjami pozarządowymi sprowadza się do zaspokajania potrzeb finansowych i lokalowych tych ostatnich. Organizacje pozarządowe nie mają świadomości, że ich udział w konsultacjach społecznych jest istotny oraz przynieść może korzyści dla lokalnej społeczności o czym jest mowa w stworzonym przez Ministerstwo Pracy i Polityki Społecznej „Modelu współpracy administracji publicznej i organizacji pozarządowych”.\nJak wynika z danych Zabrzańskiego Centrum Organizacji Pozarządowych, w 2012 roku w 17 konsultacjach nie wzięła udziału żadna organizacja pozarządowa, a Roczny Program Współpracy z Organizacjami Pozarządowymi konsultowały jedynie 2 organizacje.\nPonadto, w Zabrzu nie funkcjonuje Rada Działalności Pożytku Publicznego, czy też stanowisko pełnomocnika do spraw organizacji pozarządowych. Brakuje również organizacji infrastrukturalnej bądź watchdogowej, które działałyby na rzecz zwiększania aktywności i udziału organizacji w konsultacjach społecznych.\nGłównym celem projektu „Współpraca – to się opłaca!” jest poprawa jakości współpracy między organizacjami pozarządowymi i Urzędem Miasta Zabrze poprzez wdrożenie modelu współpracy, partycypatywne opracowanie e-narzędzia służącego do konsultacji oraz e-narzędzia, które służyć ma budowaniu partnerstw, wypełniania wniosków, ich oceny i sprawozdawczości oraz szkolenie z ich stosowania. Projekt przewiduje szereg spotkań doradczych, szkoleń, kawiarenki obywatelskie w każdej z dzielnic Zabrza, ale również powstanie materiałów informujących o korzyściach płynących z udziału w konsultacjach społecznych, czy też podręcznika zasad organizacji konkursów dla organizacji pozarządowych.\nWięcej informacji na temat projektu udziela koordynatorka projektu Sonia Rzeczkowska.\nDane do kontaktu: 32 253 94 20, s.rzeczkowska@mostkatowice.pl


Trofea i dyplomy żeglarskie? - Inne dyscypliny - Forum echodnia.eu\nTrofea i dyplomy żeglarskie?\nRozpoczęty przez hybryd , cze 04 2019 12:12:16\nNapisano 04 czerwiec 2019 - 12:12:16\nporadźcie jeśli organizujecie jakiekolwiek zawody sportowe, a w zasadzie najbardziej żeglarskie. Na jakie trofea i dyplomy żeglarskie się decydujecie? Którzy producenci tworzą fajne jakościowo nagrody? Dajcie znać


Elektrozbiórki | Elektrozbiórka.pl | Strona 6\nZapraszamy do wspólnej zabawy na pikniku recyklingowym już 2 czerwca w Zespole Szkół nr 24, ul. Pawła Eluarda 51-55 we Wrocławiu. W czasie wydarzenia będziemy prowadzili zbiórkę elektrogratów, dlatego jeżeli jeszcze się ich nie pozbyliście razem z nami, to macie kolejną dobrą okazję aby to zrobić :) Jeśli masz w domu zużyty, niepotrzebny lub niesprawny sprzęt elektryczny lub elektroniczny, zużyte baterie czy też stare płyty CD przynieś je na nasze stoisko. W zamian możesz otrzymać wejściówkę na ciekawe wydarzenie kulturalna organizowane przez wspierających nas Aniołów Elektrorecyklingu.\nElektrozbiórka partnerem Fundacji Innowacyjnych Technologii Edukacyjnych 12 Maj 2014\nFirma WSG w porozumieniu z Fundacja Innowacyjnych Technologii Edukacyjnych przystąpiła do projektu pn.,, Recyklingowe Pikniki’’, które będą objęte programem Elektrozbiorka.pl " w okresie od 12.05.2014 r. do 31.12.2014 r. Projekt pn. "Recyklingowe Pikniki" polega na promocji recyklingu odpadów oraz segregacji śmieci poprzez organizację cyklu ekologicznych pikników we wrocławskich placówkach oświatowych. Wydarzenia będą łączyć edukację ekologiczną, a także konkursy ekologiczne ze zbiórką surowców wtórnych. Tematyka będzie dotyczyła ekologii, w szczególności recyclingu odpadów elektronicznych. Projekt będzie realizowany w formach: warsztatów ekologicznych,…\nWyspa Słodowa, to urokliwe miejsce znane wielu Wrocławianom z corocznych hucznych powitań nadejścia Wiosny. W tym roku witamy tu wiosnę 21 i 22 Marca, od 11:00 do 22:00, impreza jest otwarta dla wszystkich chętnych!! Dzięki inicjatywie Wrocławskiego Centrum Informacji i Rozwoju Społecznego http://cirs.wroclaw.pl/ Powitanie Wiosny na Wyspie Słodowej 2014 będzie wyjątkowym wydarzeniem. Fani działań kulturalno-artystycznych znajdą tu: - warsztaty twórcze i artystyczne - warsztaty cyrkowe w namiocie cyrkowym - namiot podróżnika - ekonamiot Z kolei miłośnicy mogą skorzystać ze ściankę wspinaczkowej, lub zagrać w paintball, siatkówkę, badminton. Podczas imprezy, oprócz…\nElektrozbiórka partnerem fundacji “Tobiaszki” 13 Mar 2014\nFirma Wastes Service Group w ramach programu Elektrozbiorka.pl na mocy umowy partnerskiej będzie realizowała wspólnie z Fundacją Tobiaszki projekt „ Elektrośmieci w rękach dzieci”. Polega on na realizacji zajęć z zakresu edukacji ekologicznej i promocji idei recyklingu odpadów zużytego sprzętu elektrycznego i elektronicznego. W projekcie będą brały udział dzieci w wieku 10-13 lat, które swoją wiedzę wykorzystają w tworzeniu kampanii informacyjnej na temat recyklingu elektrośmieci. W końcowej fazie projektu będzie zorganizowana zbiórka elektrośmieci, które trafią bezpośrednio do Zakładu Przetwarzania Wastes Service Group. Całkowity dochód ze zbiórki zostanie przekazany na rzecz Fundacji. O terminie i miejscu zbiórki elektrośmieci poinformujemy w…\nW oparciu o podpisaną umowę współpracy pomiędzy Wastes Service Group i miejską spółką Ekosystem w zakresie bezpłatnego odbioru elektroodpadów od mieszkańców Wrocławia,informujemy wszystkich mieszkańców miasta Wrocław, że mogą całkowicie bezpłatnie oddać duże zużyte sprzęty takie jak: lodówki, telewizory, zmywarki, kuchenki oraz inne urządzenia elektryczne dokonując zgłoszenia telefonicznie lub mailowo. Gwarantujemy, iż odebrany sprzęt trafi bezpośrednio do naszego Zakładu Przetwarzania, w którym zostanie poddany procesowi recyklingu. Nie zwlekaj, zadzwoń lub napisz już dziś, a my bezpłatnie pozbawimy Cię tego kłopotu, bez zbędnych kosztów i wychodzenia z domu :) Bądź Eko!!!!


ATP Sao Paulo: Leonardo Mayer i Joao Domingues wygrali trzygodzinne batalie, broniąc meczboli - Sport WP SportoweFakty\nATP Sao Paulo: Leonardo Mayer i Joao Domingues wygrali trzygodzinne batalie, broniąc meczboli\nLeonardo Mayer oddalił dwa meczbole i po tie breaku trzeciego seta pokonał Gastao Eliasa w I rundzie rozgrywanego na kortach ziemnych w hali turnieju ATP World Tour 250 w Sao Paulo. Piłkę meczową w poniedziałek obronił również Joao Domingues.\nMarcin Motyka 27 Lutego 2018, 07:02\nWP SportoweFakty / Iza Zgrzywa / Leonardo Mayer\nATP Sao Paulo: ostatni etap Golden Swingu. Pablo Cuevas zagra o czwarty tytuł z rzędu\nInauguracyjny dzień tegorocznej edycji turnieju ATP w Sao Paulo, kończącego tzw. "Golden Swing", czyli serię imprez głównego cyklu rozgrywanych w lutym na kortach ziemnych w Ameryce Południowej, przyniósł wiele emocji. W najciekawszym pojedynku Leonardo Mayer po niezwykle zaciętej batalii okazał się lepszy od Gastao Eliasa. Po trzech godzinach gry Argentyńczyk wygrał 5:7, 7:6(10), 7:6(5), w drugim secie broniąc dwóch piłek meczowych, a samemu potrzebując aż pięciu szans na zakończenie spotkania w tie breaku decydującej partii.\nRozstawiony z numerem piątym Mayer, który w poniedziałek posłał dwa asy i uzyskał dwa przełamania, w II rundzie zmierzy się z rodakiem, Carlosem Berlocqiem. Argentyńczyk pokonał 3:6, 6:3, 6:2 debiutującego na poziomie ATP World Tour 17-letniego Brazylijczyka Thiago Seybotha Wilda.\nPiłkę meczową w poniedziałek obronił również Joao Domingues. W starciu kwalifikantów z Renzo Olivo Portugalczyk oddalił meczbola w dziesiątym gemie trzeciego seta i zwyciężył 2:6, 7:6(5), 7:5 po trzech godzinach i dziewięciu minutach rywalizacji. Domingues, dla którego to pierwszy wygrany pojedynek w głównym cyklu od maja ubiegłego roku, w 1/8 finału stanie naprzeciw Fabio Fogniniego, turniejowej "dwójki".\nFederico Delbonis, mistrz Brasil Open sprzed czterech lat, ograł 6:4, 6:4 Roberto Carballesa. - Przyjazd tutaj, do miasta, gdzie wygrałem pierwszy tytuł w karierze, przywołał we mnie miłe wspomnienia - przyznał oznaczony numerem ósmym Argentyńczyk. - Wiedziałem, że czeka mnie mecz z trudnym rywalem. On jest młodym i groźnym tenisistą, niedawno wygrał turniej w Quito i ciągle się rozwija. Ale grałem solidnie, zwłaszcza w końcówkach setów - dodał.\nW II rundzie Delbonis zagra z Guillermo Garcią-Lopezem, którego pokonał przed dwoma tygodniami w Buenos Aires. Hiszpan w meczu otwarcia Brasil Open 2018 okazał się lepszy od Geralda Melzera. - Przejście z kortów na otwartym powietrzu do warunków halowych nie jest łatwe. Mecz był bardzo trudny. Musiałem cały czas utrzymywać najwyższy poziom. Naprawdę dobrze poczułem się w końcówce - skomentował Garcia-Lopez.\nLeonardo Mayer (Argentyna, 5) - Gastao Elias (Portugalia) 5:7, 7:6(10), 7:6(5)\nFederico Delbonis (Argentyna, 8) - Roberto Carballes (Hiszpania) 6:4, 6:4\nGuillermo Garcia-Lopez (Hiszpania) - Gerald Melzer (Austria) 6:4, 3:6, 6:3\nCarlos Berlocq (Argentyna) - Thiago Seyboth Wild (Brazylia, WC) 3:6, 6:3, 6:2\nJoao Domingues (Portugalia, Q) - Renzo Olivo (Argentyna, Q) 2:6, 7:6(6), 7:5\nwolne losy: Albert Ramos (Hiszpania, 1); Fabio Fognini (Włochy, 2); Pablo Cuevas (Urugwaj, 3); Gael Monfils (Francja, 4)\nZOBACZ WIDEO Dwa medale Polaków w Pjongczangu. Andrzej Person: Wróciliśmy na z góry upatrzone pozycje\nKto awansuje do ćwierćfinału turnieju ATP w Sao Paulo?\nBrazylia Sao Paulo Tenis ATP Fabio Fognini Guillermo Garcia-Lopez Carlos Berlocq Federico Delbonis Leonardo Mayer ATP Sao Paulo Gastao Elias Roberto Carballes Gerald Melzer Renzo Olivo Joao Domingues Thiago Seyboth Wild


W sobotę ponownie u siebie | Klub Piłkarski Rawia Walbet Rawicz\nW sobotę ponownie u siebie\nutworzone przez Jakub Kwieciński | sie 23, 2018 | Seniorzy\nPo raz trzeci w tym sezonie Rawia w ligowym meczu zagra przed własną publicznością. W meczu 4. kolejki Ligi Międzyokręgowej gr. II do Rawicza przyjedzie Promień Krzywiń.\nPoczątek sezonu jeśli chodzi o terminarz jest dla Rawii ciekawy. Po inauguracji na swoim stadionie, wyjazdowym meczu z Poznaniu i poprzednim domowym z Akademią Reissa także w tej kolejce rawiccy piłkarze zagrają u siebie.\nRywalem niebiesko-biało-czerwonych będzie dobrze spisujący się jak dotąd Promień Krzywiń. Drużyna, która w poprzednim sezonie rywalizowała w leszczyńskiej klasie okręgowej w tym sezonie nie znalazła jeszcze pogromcy wygrywając dwa mecze i jeden remisując. W poprzedniej kolejce piłkarze z Krzywinia pokonali na swoim stadionie Wiarę Lecha 2:1. W ligowej tabeli z dorobkiem 7 punktów zajmują 3. miejsce. Swój mecz w poprzedniej kolejce wygrała także Rawia, dla której zwycięstwo z Akademią Reissa Poznań 3:0 było pierwszym w tym sezonie (mecze z Dopiewem i Wiarą Lecha kończyły się porażkami 2:0 i 3:0). Premierowe dla rawiczan bramki w tym sezonie zdobyli Cezary Lorenc, Piotr Łoskot i Tomasz Wawrzyniak. Zwycięstwo pozwoliło podopiecznym Jerzego Radojewskiego na nieznaczny awans w tabeli. Rawia z 3 punktami zajmuje w niej 13 miejsce.\nZ pewnością w sobotę zarówno Rawia jak i Promień będą chciały podtrzymać dobrą passę i odnieść kolejne ligowe zwycięstwo. Zapowiada się więc ciekawy pojedynek. Jego początek na stadionie przy ul.Spokojnej o godzinie 17:00.\nNa inaugurację z GKS Dopiewo\nObsada sędziowska meczu z Promieniem Krzywiń


Laptop gaśnie podświetlenie - tematy na elektroda.pl\nlaptop gaśnie podświetlenie\nZnaleziono około 437 wyników dla: laptop gaśnie podświetlenie\nLaptopy Hardware 07 Lip 2012 15:17 Odpowiedzi: 1 Wyświetleń: 2668\nTV Początkujący 06 Wrz 2019 15:10 Odpowiedzi: 6 Wyświetleń: 762\nPo włożeniu na próbę świetlówki ze starszego laptopa świecą normalnie :) Zapoznałem się z pkt.11, z tego względu przepraszam za źle opisany temat. Pozdrawiam. Temat do zamknięcia.\nWiem że tego nikt za mnie nie zrobi ale chyba nie tylko rozmiar matrycy się liczy? A matryce są z laptopów o innych rozdzielczościach więc też nie wiem czy świetlówka będzie pasować.\nMonitory Początkujący 15 Sie 2014 17:57 Odpowiedzi: 8 Wyświetleń: 1662\nPowiedzmy, że mam świetlówki ze starego laptopa. Czy mogę je podłączać podmieniając kolejno za oryginały bez ryzyka uszkodzenia układu? Chodzi mi o sprawdzenie, która jest niesprawna. A co z tym napięciem na F801? Jest trochę za wysokie. Czy to może być efekt niesprawnej świetlówki?\nPoczątkujący Naprawy 25 Paź 2016 17:50 Odpowiedzi: 11 Wyświetleń: 1029\nLaptopy Hardware 29 Paź 2008 17:22 Odpowiedzi: 3 Wyświetleń: 5845\nLaptopy Hardware 22 Mar 2014 07:43 Odpowiedzi: 2 Wyświetleń: 1389\nLaptopy Hardware 17 Mar 2010 08:23 Odpowiedzi: 2 Wyświetleń: 1293\nLaptopy Hardware 07 Gru 2011 17:23 Odpowiedzi: 5 Wyświetleń: 4254\nLaptopy Hardware 11 Kwi 2012 13:51 Odpowiedzi: 6 Wyświetleń: 1357\nLaptopy Hardware 18 Lis 2016 17:44 Odpowiedzi: 4 Wyświetleń: 852\nLaptopy Hardware 19 Wrz 2012 16:33 Odpowiedzi: 5 Wyświetleń: 3748\nLaptopy Hardware 15 Kwi 2014 21:28 Odpowiedzi: 2 Wyświetleń: 1269\nLaptopy Hardware 25 Lut 2020 16:42 Odpowiedzi: 17 Wyświetleń: 2199\nLaptopy Hardware 07 Mar 2009 15:07 Odpowiedzi: 1 Wyświetleń: 1417\nLaptopy Hardware 13 Mar 2011 19:07 Odpowiedzi: 19 Wyświetleń: 51362\nLaptopy Hardware 03 Paź 2012 08:47 Odpowiedzi: 18 Wyświetleń: 5079\nLaptopy Hardware 08 Gru 2015 20:13 Odpowiedzi: 2 Wyświetleń: 588\nLaptopy Hardware 19 Lip 2015 13:48 Odpowiedzi: 9 Wyświetleń: 861\nLaptopy Hardware 11 Maj 2014 09:10 Odpowiedzi: 7 Wyświetleń: 975\nKomputery Hardware 03 Maj 2007 10:58 Odpowiedzi: 0 Wyświetleń: 2070\nLaptopy Hardware 07 Lis 2013 09:57 Odpowiedzi: 5 Wyświetleń: 6069\nLaptopy Hardware 21 Wrz 2019 22:33 Odpowiedzi: 4 Wyświetleń: 516\nLaptopy Hardware 30 Gru 2012 14:33 Odpowiedzi: 0 Wyświetleń: 1617\nLaptopy Hardware 17 Sty 2016 00:42 Odpowiedzi: 1 Wyświetleń: 1059\nLaptopy Hardware 05 Paź 2008 20:35 Odpowiedzi: 2 Wyświetleń: 2423\nSamsung r509 - Gaśnie w nim podświetlenie\nWitam dostałem od brata laptopa samsung r509, i był on naprawiany nie dawno gasł bo jakimś czasie , albo odrazu. Dał za naprawe 400zł niby za wymiane matrycy. Teraz znowu się tak dzieję i kupił nowego i dał mi. Co może siedzieć, zauważyłem że jak ruszam matrycę wtedy zaczyna pomału gasnąć i gaśnie, jak...\nLaptopy Hardware 04 Mar 2013 20:54 Odpowiedzi: 1 Wyświetleń: 978\nLaptopy Hardware 21 Gru 2009 18:12 Odpowiedzi: 13 Wyświetleń: 2418\nLaptopy Hardware 26 Gru 2010 13:31 Odpowiedzi: 3 Wyświetleń: 1615\nDell D610 - Matryca gaśnie. Brak podświetlenia.\nWitam Laptop jak w temacie. Gaśnie świetlówka matrycy (po zgaszeniu widać że wszystko działa) zresztą zobaczcie filmik: Tylko teraz pytanie czy to inwerter czy trzeba wymienić całą matrycę?? Podobno inwerter sie przegrzewa ale gaśnięcie występuje zazwyczaj jak jest zimny... pozdrawiam\nLaptopy Hardware 12 Lis 2012 18:13 Odpowiedzi: 4 Wyświetleń: 1737\nMonitory Początkujący 25 Lip 2016 19:58 Odpowiedzi: 1 Wyświetleń: 2631\nLaptopy Hardware 06 Cze 2019 19:02 Odpowiedzi: 3 Wyświetleń: 477\nLaptopy Hardware 29 Sie 2021 14:12 Odpowiedzi: 4 Wyświetleń: 1212\nLaptopy Hardware 27 Paź 2013 23:13 Odpowiedzi: 15 Wyświetleń: 1719\nWitam, Mam pomiary wejściowe do inwertera (podświetlenie działa) : - 17,98 - 3,03 - 3,01 - 2,98 max podświetlenie 0,66 min podświetlenie - gnd - 0 (podświetlenia brak) : - 18,02 - 5,10 - 3,06 - 3,02 max podświetlenie 0,66 min podświetlenie - gnd...\nLaptopy Hardware 07 Maj 2010 17:25 Odpowiedzi: 16 Wyświetleń: 2477\nLaptopy Hardware 09 Mar 2014 20:55 Odpowiedzi: 1 Wyświetleń: 2598\nLaptopy Hardware 25 Wrz 2014 12:09 Odpowiedzi: 3 Wyświetleń: 1551\nKomputery Hardware 21 Sty 2008 13:01 Odpowiedzi: 4 Wyświetleń: 1289\nLaptopy Hardware 16 Gru 2014 19:06 Odpowiedzi: 4 Wyświetleń: 1152\nSoftware serwis 17 Paź 2015 13:30 Odpowiedzi: 5 Wyświetleń: 2475\nLaptopy Hardware 17 Kwi 2020 16:37 Odpowiedzi: 10 Wyświetleń: 1002\nprzycisk zmienić funkcja przekaźnik świateł mijania punto czyszczenie stali malowania laptop długo włącza stuka zawiesi punto filtr indukcyjny właściciel kabel strzela kineskopie wzmacniacz całkujący czujnik temperatury rover


« Wiele osób radzi sobie samemu\nPlan budowy »\nWiele osób zastanawia się nad budową domu. Wiele osób marzy o budowie domu. Wszystko zależy od nas. Pamiętajmy o tym. Jednak trzeba wiedzieć to, że budowa domu to nie jest łatwa sprawa. Naprawdę. Trzeba to wszystko przemyśleć. Decyzji nie można podejmować pochopnie. Wszystko jest naszą opcją. Mamy przecież swoje plany i swoje marzenia. Niestety nie zawsze wszystko możemy spełnić. Budowa domu to naprawdę poważna sprawa. Wiąże się to naprawdę z wieloma obowiązkami i trzeba się nad tym porządnie zastanowić zanim zrobimy jakiś krok w tym kierunku. Najgorsze są decyzje podejmowane zbyt szybko. Decyzja o domu to inwestycja na lata. To inwestycja naszego życia. Więc naprawdę trzeba to przemyśleć. Naprawdę trzeba być pewnym. Naprawdę trzeba wszystko poznać. Na budowanie domu potrzeba także czasu. Dom nie powstanie w tydzień. Niestety. Wszystko jest naszą opcją. Wszystko jest dla nas. Korzystajmy z tego. Korzystać warto, ponieważ możemy naprawdę wiele osiągnąć. Pamiętajmy o tym i doceniajmy to wszystko, ponieważ po prostu warto.


Zapraszamy serdecznie na spotkanie i pokaz zdjęć z naszej amerykańskiej przygody ! :)\nJuż w najbliższą niedzielę, o godzinie 18.00, w Warszawie, przy pl. Narutowicza, będzie można odbyć z nami podróż przez miejsca, które szczególnie mocno zapadły nam w serca i pamięć, przez spotkania, które choć zupełnie niespodziewane i krótkie, bardzo dużo dla nas znaczyły. Będą zdjęcia, opowieści i rozmowy, kawa i herbata :)\nBędzie nam bardzo miło się z Wami spotkać, zachęcamy do przyniesienia ze sobą jakiś smakołyków, żeby wspólnie spędzony czas był jeszcze przyjemniejszy :D\nAdres: ul. Grójecka 38, sala św. Faustyny, po prawej stronie kościoła.\n10:49, 1masia1 , polska\nNie wierzę, 28 IX... A jeszcze przed chwilą był maj i wysiadałyśmy na lotnisku w Los Angeles, a słowa takie jak jesień, wrzesień, czy nie daj Boże, październik były totalną egzotyką. A tu masz, czas płynie, czego byśmy nie robili (albo właśnie cokolwiek byśmy robili), to on się nie zatrzyma i każda data przyszłości nas kiedyś dopadnie. W tym, czy innym miejscu, na tym, czy na innym świecie. Nie ustanowiłyśmy wyjątku dla tej reguły.\nA jak spędziłyśmy dzień bycia dopadanym przez tę datę? Pakując manatki i zamartwiając się końcem „wszystkiego”? Nie, pakowanie zajęło właściwie chwilę, bo co by nie mówić, ładowanie plecaka na powrót jest o niebo łatwiejsze, nie trzeba myśleć nad tym, co by tu zabrać, co się przyda, co się zmieści, trzeba tylko rozejrzeć się, rozpoznać które rzeczy są nasze i wepchnąć je do wora. Tyle. Może jeszcze jedynie zastanowić się co wyrzucić, żeby zmieścić obuwniczy bagaż ;)\nSamolot miałyśmy dopiero wieczorem, plan na dziś zakładał przedpodróżowe wymęczenie psa w sposób przyjemny dla nas i dla niego. Spacer nad jezioro wspaniale spełniał te warunki. A miałyśmy naprawdę blisko, może z 15 minut na piechotę. Jezioro (prawie że) w środku Toronto?? Nie brzmi zachęcająco, co? Ale Was zaskoczę. Po pokonaniu stromej skarpy schodzącej do brzegu, naszym oczom ukazał się bezmiar całkiem czystej wody i pusta, zalana słońcem, drobnokamienista plaża. Gdyby minie ktoś tam postawił i powiedział, ze to morze, to bym uwierzyła (chociaż ja łatwowierna jestem ;)) - woda, woda, woda po horyzont. Wchodzące w wodę falochrony obrośnięte drzewami i krzewami dodawały całej sytuacji uroku. Wspaniale!\nJuicy ganiał po płyciźnie, radośnie wyskakując do rozchlapywanej przez nas kropel, a nawet podbiegując za rzucanymi mu patykami. Na brzegu przypadał na przednie łapy zachęcając do podbijania stopami kamyczków, które przelatując obok niego prowokowały do szalonych wyskoków i flipów. Psi entuzjazm i zaangażowanie sprawiły, że podjęłam próby zachęcenia go do wyciągania patyka z wody trochę głębszej niż ta, która pozwalała na jednoczesne dotykanie dna i drewnianego aportu. Juicy nie w ciemię bity, nawet przy dużej prędkości potrafił wyhamować w punkcie „koniec gruntu”. Ale jednak nie tracił zainteresowania patykiem, co za postęp! Trochę werbalnej mobilizacji z naszej strony, psi nos wyciągający się na coraz dłuższej szyi i...i... ten krok! Krok w głębinę! Kilka machnięć łapami i... złapanie! Złapanie i zawrócenie! Nie wierzyłam własnym oczom! Złapał badyl zanim zawrócił! Mój pies zaaportował z wody! Łaaaaał!!! Kolejne Juicowe bariery zostały przełamane :) I są dowody, liczne, prześliczne i nawet zmontowane. Po raz ostatni z okazji tej wyprawy możecie Państwo kręcić głową nad stukniętym człowiekiem podniecającym się, że jego pies jest wspaniały, bo np. włazi do wody za kawałkiem drzewa. Jest wspaniały, choć nie tylko dlatego :P\nDla tych, którzy przebrnęli przez natłok zdjęć monotema..blablabla jest nagroda - juicowy filmik plażowy!!! :D\nBeztroska, jaka ogarnęła nas w czasie tego pożegnalnego plażowania zaskoczyła nas same. Poczułyśmy się trochę jak z powrotem w Meksyku, niemal same na pustej plaży, pod bezchmurnym niebem... Ahhh... Ale nagle przestałyśmy być same. Pojawiło się dwóch panów. Będzie strasznie? Nie ;) Panowie byli bardzo mili i rozmowni i okazali się kolejnym ciekawym epizodem środy. Otóż... Nasza polskość niesłychanie ich zachwyciła i dowiedziałyśmy się, że kręcą oni (nie, nie w tej chwili na plaży) jakiś film dotyczący Powstania Warszawskiego! Odebrałyśmy jeszcze w imieniu kraju kilka historycznych komplementów i podziękowań, a na pożegnanie wymieniliyśmy się mailami.\nTutaj są i panowie i Wanda pędzący w ich stronę Juicy ;)\nPanowie odspacerowali, słońce grzało dalej, a my coraz tęskniej patrzyłyśmy ku bezkresowi wody, w której chlapał się pies. Wychodząc z domu nie miałyśmy planów na jakieś konkretne plażowanie, więc nawet przez myśl nam nie przeszło, żeby wziąć kostiumy i ręczniki. I tak, nie mogąc odżałować przechodzącej koło nosa, prawdopodobnie ostatniej w tym roku, szansy na popływanie, a mając w pamięci banalne „chcieć to móc”, nominowałyśmy szybko część z naszych ubrań do roli pseudokostiumów :) I zanurzyłyśmy się w braku fal jeziora Ontario... Oj, warto było :) Ja to w ogóle uwielbiam wszelkie jeziorne i rzeczne spławiania, ale nawet Wanda, która uwielbia je trochę inaczej, była zadowolona ;) Juicy po jednym desperackim popłynięciu za nami przypomniał sobie, że właściwie, to on wcale nie chce i skoro nie musi, to zajmie się starym, sprawdzonym czuwaniem z brzegu ;)\nNo, piękne było to pławienie się. Pogodzone z datą i faktami cieszyłyśmy się sielanką, jednak chłonąc tę sytuację całymi sobą, głośno dziwiłyśmy się, że tak niewiele godzin dzieli nas od tak skrajnie innych miejsc i doświadczeń. Miałam podobne odczucia do tych, które ogarniają mnie np. ostatniego dnia na nartach, kiedy wgapiam się w deski sunące po śniegu, w zasypane białym puchem drzewa, wsłuchuję w szum wyciągów, staram się wszystko mocniej poczuć, ale choć jeszcze to „wszystko” mam, to wiem, że już tylko chwilę i już tęsknię za kolejnym razem, na który trzeba będzie tak długo czekać... Eh, eh, eh. W czasie tej podróży wyjątkowo często robiłam sobie takie zatrzymanie czasu i starałam się chłonąć daną chwilę wszystkimi zmysłami. Bardzo lubię wprowadzać się w taki stan „pogłębionej świadomości”, choć, jak wspomniałam, skutkiem ubocznym jest równie pogłębione poczucie upływającego czasu.\nZ tego zadumo-lekkodepresyjnego dumania mam konkluzję być może nieco zaskakującą... A mianowicie – warto mieć świadomość jak wiele w życiu jest „po prostu” kwestią decyzji, decyzji dzięki którym można się np. w kilkadziesiąt godzin przetransportować w niemal dowolne miejsce na świecie. Fajnie byłoby kiedyś skorzystać z tej prawdy i zaskakując samego siebie wybyć z przykładowej Warszawy w trybie nagłym i natychmiastowym, lądując na bezludnej tropikalnej wyspie, czy innym cudzie świata. Jak się zdarzy, to na pewno tu napiszę ;)\nSię dygresja zrobiła ;)\nWróćmy do ówczesnej teraźniejszości. Proces suszenia naszych pseudokostiumów przebiegał w tempie właściwym dla pogody, miejsca i pory roku, więc niezbyt ekspresowym, zanim jednak doszłyśmy do miasta wyglądałyśmy na tyle normalnie, że nie przyciągałyśmy niczyjej uwagi :)\nPo powrocie do domu nastąpiło dopakowywanie drobiazgów i mentalne przygotowanie się na etap samolotowy, który był nieco ciężki nie jako lot, ale jak powrót. Już, już można było powiedzieć, że jesteśmy gotowe do wyjścia, kiedy nagle w domu zrobił się szum, ktoś wchodzi, pies nerwowo poszczekuje. Wyglądamy do kuchni, a tam... Andrzej i Małgorzata :) Oni uśmiechnięci, my zaskoczone, witamy się i wysłuchujemy od nich informacji na temat trzygodzinnego opóźnienia naszego lotu. Ha, ha, nie ze mną te numery, tyle „mamy cię”-ów się naoglądałam, tylu ludzi nawkręcałam, że naprawdę... Jeśli nabierać to JA, a NIE MNIE! Andrzej ze słabo powstrzymywanym uśmiechem zapewnia, że naprawdę jest opóźnienie, Małgorzata z nieco poważniejszą miną również zarzeka się, że to nie żart. Przyznam, że mina zaczęła rzednąć. Moja mina. Tak byłam pewna, ze się zgrywają, ale z sekundy na sekundę traciłam to przekonanie,a cała nasza zdezorientowana grupa, pchana tokiem rozmowy, wylądowała w końcu przed kompem. Jak wspominałam, tutejszy net bije rekordy w powolności, więc niemal prześwidrowaliśmy ekran na wylot naszymi spojrzeniami zanim wreszcie strona lotniska się załadowała i przyklepała moją porażkę – opóźnienie było faktem :/ Krzywię się na klęskę, nie na gratisowe trzy godziny w Hameryce ;) Te zmiany czasowe pociągnęły za sobą kolejne – organizacyjne. Chris musiał być niedługo w pracy, a moment odkrycia przesuniętego odlotu był dosłownie ostatnią chwilą na wspólną jazdę na lotnisko, a my wylądowałybyśmy przy bramkach na 6 godzin przed odlotem. ALE... Ale życzliwość ludzka i w tych ostatnich zagranicznych chwilach nie zawiodła. Pożegnałyśmy się z Chrisem, fota na tle naszych genetycznych zarośli i...\n...załadowałyśmy się do samochodu Andrzeja i Małgorzaty, którzy byli tak mili, że oprócz podwiezienia na lotnisko (z trasą nieco zmodyfikowaną na potrzeby pokazania nam jeszcze kilku rzeczy, które należy zaliczyć „następnym razem” :)), zaprosili nas jeszcze na obiad. Obiadzisko właściwie. Mi naprawdę niezwykle rzadko zdarza się nie dać rady porcjom, które dostaję, ale knajpka dała czadu i nikt nie zmieścił wszystkiego ;) Ucieszyło to nieco Juica, ale tylko nieco, bo z racji na loty-samoloty nie odważyłam się poczęstować go niczym więcej niż kawałkiem mięsa.\nNadprogramowy czas zleciał jak z bicza strzelił i nagle stałyśmy już same w hali odlotów, rozglądając się za pierwszą bazą sztafety odprawowej. No i tu muszę wylać żale frustracyjne... Otóż! Skandal i hańba! Poszłyśmy zgłosić psa i uiścić, co trza. Gotówka, którą dysponowałyśmy miała kolor zielony i napisy „In God we trust”. We do, ale okazało się, ze nie należy trust paniom w informacji telefonicznej LOTu :/ Specjalnie przecież dzwoniłyśmy dzień wcześniej, żeby się dowiedzieć, czy opłaty za Juica musimy dokonać w dolarach kanadyjskich, czy też zupełnym przypadkiem wystarczą te zielone. I pani (tak twierdzi Wanda, która dzwoniła, i której ja wierzę) powiedziała, że mogą być jedne i drugie. Zdobycie kanadyjskiej waluty nie byłoby żadnym, absolutnie żadnym problemem, bo kurs obu był identyczny i nie dość, że mogłyśmy się wymienić chociażby z Chrisem, to można też było iść do sklepu, zapłacić jednym pieniądzem i dostać reszty w drugim, albo znaleźć 10 innych sposobów. Ale pani powiedziała, że nie musimy. Więc NIE wymieniłyśmy. Ani w sklepie, ani w kantorze, ani z Chrisem, ani z Andrzejem i Małgorzatą. I naprawdę coś mnie ostro trafiło, jak na lotnisku inna pani, ale z tej samej firmy, wywaliła na mnie zdziwione gały, kiedy jej podsunęłam garść amerykańskich dolców. Nieeee! Nieeee! Dlaczego ci ludzie postanowili mnie denerwować??? Dlaczego musiałam wysłuchiwać mało uprzejmych wywodów? I dlaczego, kiedy wreszcie zdarzyło się,że ktoś był dla nas mniej niż miły, to musiał się okazać Polakiem? (To zresztą nie wyszło od razu, bo pierwsze podejście do stanowiska upłynęło na dyskusji po angielsku. Kamuflaż?) Grr :/\nCo nam pozostało w tej uroczej sytuacji? Zabawa kartą kredytową (którą specjalnie na szybko przed wyjazdem wyrabiałam, a której przez cały czas nawet nie wyciągnęłam z plecaka) albo kantor. Kantor na lotnisku. To zestawienie słów chyba wystarczy, żeby zrozumieć sens tej opcji? Ale poszłam. Poszłam i nawet byłam gotowa stracić, jednak, kiedy pani z okienka wyćwierkała mi cenę, to aż wepchnęłam do niej głowę, będąc pewną, że się przesłyszałam. Szok. Nie chcę ściemnić, ale to było jakoś tak, że za sto dolarów amerykańskich, wartych wtedy lekko powyżej 100 kanadyjskich, kobieta chciała mi dać coś koło 70... Ja się wściekałam, ale Juicy zachował stoicki spokój. W ramach obniżenia napięcia zajęłam się skręcaniem transportera.\nŚrubki pomogły, ale tylko trochę. Skończyło się na karcie kredytowej, ale przeliczanie tą drogą i tak doprowadziło do tego, ze straciłam 100złotych. Grrr... Dobra, było – minęło, jesteśmy mądrzejsze.\nPlecaki pojechały, pozostało nam oddanie psiura w obce ręce i ruszenie w labirynt korytarzy. Ale nie tak szybko ;) Klata skręcona, pies gotowy, jeszcze tylko zamontować michę z wodą. Tylko... Tylko, że okazało się, ze ona się nie trzyma!!! Szkoda, że mi jeszcze poprzedni skok ciśnienia nie zszedł. Głęboki wdech. I wydech. I wdech. I... Kontrolujemy emocje i na spokojnie myślimy o „tu i teraz”. Główny bagaż znajdował się już gdzieś daleko, w drodze do luku, ale na szczęście były nasze wszystkomające plecaki podręczne! Nieśmiertelna taśma klejąca uratowała sytuację, udało mi się za pomocą dobrych kilku metrów tego cudu techniki stworzyć konstrukcję, która wyglądała na tyle solidnie, że miała szansę dolecieć do kraju. Oczywiście pod warunkiem, ze Dżusio nie postanowi zabawić się w demontażystę.\nPowtórka z rozrywki? ;)\nProszę podziwiać naszą piękną klateczkę!\nBuzi na dobranoc, do klaty i pa,pa. Nieco głodny, ale wybiegany, wypływany, wysikany – powinien spać. To już koniec przygód amerykańskich. Akcja z miską była ostatnią podnoszącą ciśnienie. Ach nie! Zapomniałabym. Przecież pokład samolotu, zwłaszcza przed startem, to wciąż jeszcze przestrzeń amerykańska :) A kiedy już sobie usiadłyśmy i odezwał się głos kapitana, informujący o wszystkim, o czym powinien, Wanda spojrzała na mnie z cieniem grozy na twarzy:”To głos kapitana? Lecimy z kobietą?”, „Hm?” zdziwiłam się, nie bardzo rozumiejąc problem, na co Wanda roztoczyła wizje tego jak to kobieta za sterami jest mniej pewna od mężczyzny, jak to hormony takie a nie inne obniżają nasze bezpieczeństwo i w ogóle ;) No. I Wandzie chyba jeszcze wtedy krew szybciej popłynęła :)\nA pani Kapitan spisała się wspaniale, przeleciała, wylądowała, a w dodatku wprowadziła nas w ostatnią datę : 29. IX. Był to czwartek, wczesne popołudnie. Odebrany bagaż, rozemocjonowany Juicy wypuszczony z klatki, kilka par automatycznych drzwi i …. Polska. Rodzice, babcia, siostra, ptasie mleczko, pasztet. Musiałam powstrzymać wyciągnięte ręce i apelować o pozwolenie psu na załatwienie pewnych priorytetowych spraw, dzięki czemu bohatersko oszczędziłam rodzimemu Okęciu hektolitru moczu na posadzce.\nNa razie w każdym razie :)\nMożemy zakończyć ten etap blogowania.\nBardzo dziękuję wszystkim, którzy wirtualnie towarzyszyli nam w tej wyprawie, właściwie blog istnieje dzięki Wam :D\nPozdrawiam i mam nadzieję, że do „zobaczenia”! :D\nMagda i Wanda i Juicy\n23:11, 1masia1 , polska


Nie tylko wrocławianie pomogą dzieciom z Afryki. Trwa zbiórka niepotrzebnych już nam okularów, które trafią do Nairobi. | Gazeta Wrocławska\nNie tylko wrocławianie pomogą dzieciom z Afryki. Trwa zbiórka niepotrzebnych już nam okularów, które trafią do Nairobi.\nBMK 29.05.2019 Zaktualizowano 29.05.2019\nOkulary będą przekazane dzieciom ze slumsów Korogocho w Nairobi oraz ich rodzinom, bo tych ludzi nie stać na taki wydatek. Materiały prasowe\n– Okulary będą przekazane dzieciom ze slumsów Korogocho w Nairobi oraz ich rodzinom, bo tych ludzi po prostu nie stać na taki wydatek. Wśród dzieci, które zamierzamy przebadać, będą również młodzi muzycy z amatorskiej, symfonicznej orkiestry Ghetto Classics – wyjaśnia lek. Barbara Mista, okulistka, która w lipcu wraz z optometrystami ze Stowarzyszenia Leczymy z Misją przebada wzrok dzieci z najbiedniejszych dzielnic Narobi. – Zależy nam na okularach, które leżą zapomniane w szufladzie, bo ktoś już ich nie używa albo zakupił sobie nowe. Apelujemy, by ich nie wyrzucać, tylko przynosić do nas.\nOkulistka przyznaje, że nasze stare okulary mogą realnie poprawić jakość życia młodych Kenijczyków. Bardzo często dzięki nowym okularom tym dzieciom wraca chęć do życia. – Niektóre stają się osowiałe i nikt nie wie, co im dolega. Przykładem może być pewien chłopiec cierpiący na bardzo duży astygmatyzm. Optometrystom udało się dobrać mu odpowiednie okulary, a on znów zobaczył świat i stał się ponownie radosnym dzieckiem - mówi dr Barbara Mista.\nOkulary ze wszystkimi rodzajami szkieł (plusowe, minusowe, cylindryczne) można przynosić do rejestracji ośmiu placówek NZOZ „Twój Lekarz”. Po zakończeniu zbiórki szkła zostaną dokładnie zmierzone i opisane, by potem szybko dopasować je do potrzeb pacjentów w Kenii.\n– Najpierw sprawdzamy wzrok, a potem dobieramy spośród wszystkich okularów te, które są najbliższe zbadanej przez nas wadzie – zaznacza okulistka.\nWrocław, ul. Skarbowców 121/123\nBielany Wrocławskie, ul. Wrocławska 24A/1\nzbiórka okularów wro...\nbertsi 29.05.2019 15:16:56\nNoszę od niepamiętnych lat okulary. Okuliści zawsze mi tłumaczyli, że okulary powinny być dokładnie dobrane, a nie w przybliżeniu. Oprócz właściwych szkieł ważny jest rozstaw oczu itd. Czy Murzyni są innymi ludźmi? Mam obawy że skutki negatywne mogą przeważyć nad pozytywnymi.\nadam grzech okulista\nbadania na okular\nCoraz więcej wrocławian ma kłopoty ze wzrokiem\nWe Wrocławiu co 4. uczeń rozpoczynający szkołę podstawową i co 3. gimnazjalista ma wadę wzroku. Okazuje się, że już w przedszkolu co 10. maluch powinien nosić okulary, bo cierpi na astygmatyzm lub nadzwroczność.\nWrocławskie Eye Lase...\nCentrum Dobrego Wzro...\nplebiscyt na kobietę...\nNasz plebiscyt - wybieramy razem z Czytelnikami najbardziej wpływowe kobiety Dolnego Śląska.\nOkuliści badają oczy wrocławskich malców\nCo dziesiąty przedszkolak w mieście ma poważną wadę wzroku.


Informacje o grupie DKK – Biblioteka Publiczna MiG Szamotuły im. Edmunda Calliera\nDKK stanowią grupy czytelnicze, działające głównie przy bibliotekach. Klubowicze spotykają się raz w miesiącu, dyskutują o wybranej książce, którą przeczytali wcześniej, wspólnie tworzą recenzje omawianej pozycji. Projekt DKK, to adaptacja brytyjskiej idei reading clubs – wspólnego czytania i rozmowy o książkach\nW kwietniu 2007 r. Dyskusyjne Kluby Książki wystartowały w Wielkopolsce, obecnie jest ich 57, a w Polsce ponad 2000. My jesteśmy jednym z nich. Funkcję instytucji koordynującej dla klubów na terenie województwa wielkopolskiego pełni Wojewódzka Biblioteka Publiczna i Centrum Animacji Kultury w Poznaniu.\nKlub liczy 12 stałych członków, ale jest formacją otwartą, więc zawsze można do nas dołączyć.\nModeratorem szamotulskiego DKK jest Roma Cyprowska.\nNajbliższe spotkanie (jubileuszowe): 24 maja – godz. 18:00 – sala na parterze.\nJesteś naszym 438250 gościem


Rodzinne wakacje - Opowiadania Erotyczne (2) 🍓 OpowiadaniaErotyczne.xyz\n... pomieszczenia – pierwszym i większym był salon, w którym wszyscy spędzali czas, a w nocy spał w nim ojciec z Martą, a drugim malutki pokoik w głębi, będący sypialnią Grzesia i Ani. Przeznaczony był na pokój jednoosobowy, ale wstawili tam drugie łóżko, żeby ojciec i jego kochanka mogli sypiać w salonie sami.\nGrzesiu i Ania pościelili swoje łóżka i położyli się. Jak zwykle gawędzili jeszcze trochę przed uśnięciem, aż rozmowa stała się senna i w końcu zupełnie ucichła. Grzesiowi już zaczynało się coś śnić, kiedy nagle wyrwało go trzaśnięcie drzwiami. Po chwili rozebrzmiał skrzekliwy śmiech Marty i pijacki głos ojca. Grzesiu westchnął. Już wrócili i teraz przez jakiś czas będą hałasować, nie dając mu spać. Drzwi oddzielające jego pokój od salonu w ogóle nie tłumiły dźwięków. Były przeszklone, do tego miały pod sobą dużą szparę. Zaraz szyba drzwi rozjaśniała światłem z dużego pokoju. Jakiś czas dały się słyszeć głosy ojca i Marty, ich śmiechy, pomrukiwania. Grzesiu przekręcił się na drugi bok i czekał, aż w końcu pójdą spać. Po jakimś czasie dało się wreszcie słyszeć skrzypnięcie łóżka za drzwiami. Grzesiu jednak miał poważne wątpliwości, czy teraz nastanie cisza. Dyszenie ojca, zadowolone pomruki Marty i częste cmoknięcia napełniały go obawami, że zaraz dojdą go dźwięki, na których wysłuchiwanie nie miał najmniejszej ochoty. Nie mylił się. "Chodź tu, no chodź tu” – sapał podnieconym głosem ojciec. "Osz ty!” – karciła go Marta, próbując udawać niedostępną, lecz zaraz ...\n... rozbrzmiewała swoim irytującym śmiechem. Wszystko było słychać prawie tak dobrze, jakby Grzesiu znajdował się z nimi w jednym pomieszczeniu. Ich przemieszczanie się na łóżku, nawet szmer zdejmowanych ubrań… "Oooch…!” – rozeszło się donośne stęknięcie ojca. "Widzisz? Ja to wiem, jak zrobić, żeby ci było dobrze, hihihi” – kokietowała Marta.\n- No chodź… Popatrzymy, co ...


sobota, 24 stycznia 2015 13:27 |\nKolejny udany występ w Wielkopolskiej Lidze Kadetek A zanotowały zawodniczki TS Basket Gniezno. 23 stycznia br. podejmowały w hali GOSiR przy ul. Jolenty zawsze groźną drużynę Kasprowiczanki Ostrów Wielkopolski. Mecz rozpoczął się od mocnego uderzenia i prowadzenia 10:0 już po 2 minutach gry, by ostatecznie 1 kwartę zakończyć prowadzeniem 16:5. Po drugiej kwarcie było właściwie "po meczu" - Gnieźnianki prowadziły 37:10 co spowodowało lekkie rozluźnienie i ostrowianki nieco zmniejszyły straty. W czwartej kwarcie dzięki celnym rzutom za 3 punkty Aleksandry Piaseckiej i Katarzyny Matysiak (obie po 2 razy) nasze zawodniczki zdecydowanie umocniły prowadzenie i zakończyły mecz zwycięstwem 70:36. Na uwagę zasługuje dobry występ zawodniczek rezerwowych, które mniej grają w lidze. Zła wiadomość to brak na meczu kierownika drużyny Piotra Matysiaka, który na cotygodniowym, czwartkowym treningu koszykówki dla dorosłych złamał nogę. Życzymy szybkiego powrotu na boisko i do drużyn.\nDziękujemy także licznie przybyłym i dopingującym kibicom!\nMinimalna porażka z AZS\nsobota, 17 stycznia 2015 20:24 |\nMecze z zespołem AZS Poznań zawsze były interesującym widowiskiem i porcją całkiem dobrej koszykówki. Tak było i tym razem. Przez cały mecz wynik wahał się w okolicach remisu, z chwilowymi 5-7 punktowymi przewagami po obu stronach. Widać to także w rezultatach poszczególnych kwart, z których pierwszą i ostatnią wygrały gnieźnianki a pozostałe dwie padły łupem poznanianek. Pomimo, że faworytem pojedynku był zespół AZS Poznań, Basketki cały czas prowadziły wyrównaną walkę ze starszymi przeciwniczkami, stawiając im poprzeczkę na bardzo wysokim poziomie. Aby wygrać drużyna gości musiała się solidnie napocić. Całe spotkanie było bardzo dynamiczne, a oba zespoły nie dawały sobie czasu na odpoczynek. Walka trwała do ostatnich chwil - na 15 sekund przed końcową syreną różnica wynosiła tylko 1 punkt. Niestety, faul i celne rzuty osobiste dla AZSu spowodowały, że różnica wzrosła do 3 punktów. Poznanianki do końca meczu nie pozwoliły odebrać sobie zwycięstwa i wygrały po pasjonującym pojedynku 61:58.\nCenna wygrana w MUKSem\nsobota, 10 stycznia 2015 18:26 |\nBardzo miły prezent urodzinowy sprawiła sobie dziś wraz z drużyną kapitan zespołu, Aleksandra Piasecka - w meczu wyjazdowym Basketki pokonały wysoko notowany MUKS Poznań. Pierwsza kwarta była dość wyrównana i zakończyła się minimalną wygraną poznanianek 12:9. Jednak o wyniku spotkania zadecydowały głównie druga i trzecia kwarta, wygrane przez nasze zawodniczki 2:13 oraz 12:18. Momentami przewaga TS Basket wynosiła już 19 pkt, ale lekkie rozprężenie w końcówce czwartej kwarty pozwoliło drużynie MUKSu na częściowe zniwelowanie strat. Całe spotkanie zakończyło się zwycięstwem naszej drużyny 44:54. Godne uwagi są kolejne celne rzuty za trzy w wykonaniu Aleksandry Piaseckiej (2x) i Moniki Pilarskiej - trafiony równo z syreną kończącą trzecią kwartę.\nRewelacyjny początek roku!\nponiedziałek, 05 stycznia 2015 13:26 |\nW poznańskiej ARENIE przez sobotę i niedzielę toczyła się rywalizacja w ramach I Młodzieżowych Mistrzostw Wielkopolski w koszykówce 3x3. W niedzielę 4. stycznia rywalizowały kadetki i juniorki. Patronat nad Mistrzostwami objął Marszałek Województwa Wielkopolskiego. W zmaganiach udział wzięły 22 zespoły dziewczęce - 17 w kategorii U-16 oraz 5 w kategorii U-18. Zawody były przeprowadzone bardzo sprawnie na 4 parkietach. TS Basket Gniezno wystawił do rywalizacji trzy teamy. Pierwszy etap rozgrywek, fazę grupową przeszła tylko jedna ekipa. Jednak pozostałym dwóm zespołom nie można odmówić woli walki, tym bardziej, że grały w nich zawodniczki dwa-trzy lata młodsze od przeciwniczek. W kilku pojedynkach zabrakło łutu szczęścia i rozstrzygnęły się one w ostatnich sekundach na korzyść przeciwników. W fazie ćwierćfinałowej pierwsza drużyna TS Basket trafiła na zespół UKS Delfin Kłecko, który nie sprawił większych problemów - mecz zakończył się wynikiem 8:2. W pojedynku półfinałowym Basketki trafiły na MUKSiary Poznań, które zostały pewnie pokonane 15:7. W finale przeciwnikiem gnieźnianek okazały się zawodniczki AZS Lemury Poznań. Po dość wyrównanym początku, większe opanowanie i zimną krew zachowały nasze zawodniczki i konsekwentnie budowały przewagę, wygrywając 10:6. Zwycięski zespół grał w składzie: Aleksandra Piasecka, Liliana Banaszak, Aleksandra Skubiszyńska i Katarzyna Matysiak. W pojedynku o trzecie miejsce zwyciężyła drużyna MUKSiary Poznań, która pokonała X-Demon Tęczę Leszno 9:8.\nZdjęcia z imprezy obejrzeć można >>TUTAJ<<, szczegółowe wyniki znaleść można na stronie streetballpolska.pl, zapis video z zawodów obejrzeć można >>TUTAJ<<.


Rzeka Severn - Page 14\nStrona 14 z 28 • 1 ... 8 ... 13, 14, 15 ... 21 ... 28\nRe: Rzeka Severn [odnośnik] 25.02.17 21:57\nTo, że czapka zsunęła mu się z głowy pchnięta przez dwa pokaźnych rozmiarów królicze uszy było całkiem zabawne i pewnie w innych okolicznościach Titus tarzałby się po posadzce płacząc ze śmiechu. Niestety! Wokół tyle się działo, że Ollivander sam już nie wiedział co robić i zanim zdążył zrobić cokolwiek oberwał kolejnym zaklęciem, a później to już zaliczał bliskie spotkanie z falą alkoholu, szkła i pewnie nawet jakiś drzazg z tego stolika, który przed chwilą staranował. Jęknął, chociaż zdawało się, że jakoś specjalnie nie ucierpiał - ot, może złapał kilka kolejnych siniaków, a może nawet obyło się bez tego? W każdym razie czym prędzej zebrał się na równe nogi i powodził wzrokiem dookoła szukając jakiejkolwiek drogi ucieczki... No i proszę - zamajaczyła gdzieś na horyzoncie, więc się zaczął przepychać w tamtym kierunku, ale jak się tak rozglądał to i dostrzegł, że w stronę Bertiego mkną świetliste smugi zaklęć i choć jedna nie sięgnęła celu, to druga zdawała się być na dobrej drodze do zrzucenia cukiernika z miotły. Ollivander machnął różdżką, skupiając myśli na wszelkich przyjemnych wspomnieniach, jakie tylko mógł przywołać w tym całym chaosie.\n- Expecto Patronum! - rzucił, w nadziei, że jego patronus zechce przyjąć swoją cielesną formę i zdąży dotrzeć do Bertiego przed klątwą rzuconą przez jednego z przeciwników.\nRe: Rzeka Severn [odnośnik] 26.02.17 20:54\nChaotyczne działania Bertiego oraz Matthew spowodowały w pomieszczeniu niemałe zamieszanie, ale Douglas – na swoje szczęście – nie musiał się już tym przejmować; niemalże bez problemu udało mu się wykorzystać zdobywane latami umiejętności do uniknięcia trzech atakujących go zaklęć. Musnęło go jedynie czwarte: niewielka kula ognia otarła się o skraj cienkiego płaszcza, sprawiając, że uniesiony pędem powietrza materiał, zajął się płomieniem. To nie powstrzymało go jednak przed umknięciem przez otwór w suficie i sekundę później czarodziej mógł poczuć na twarzy chłód nocnego powietrza; wyjście zamknęło się za nim bezpowrotnie i wkrótce jedyną pozostałością po przybytku, jaką dostrzegał, była wątła brzoza, wokół której kręciło się co najmniej kilkadziesiąt sylwetek. W panujących dookoła ciemnościach, nie mógł widzieć ich dokładnie; blade światło przebijającego się przez chmury księżyca było zbyt słabe. Douglasa otaczał mrok; za swoimi plecami oraz po lewej stronie nie mógł dojrzeć kompletnie niczego, po prawej migotała szeroko rozlana rzeka Severn, natomiast przed nim – oddzielony szeroką połacią pustej przestrzeni – majaczył las. Póki co nikt go nie zaatakował, płonący płaszcz świecił jednak w ciemności jak ognista latarnia, doskonale widoczny nawet z dużej odległości.\nBertiemu udało się umknąć przed silnym zaklęciem konfundującym, ale nadlatująca z przeciwnej strony Dementiascopa ugodziła prosto w jego miotłę, sprawiając, że prawie natychmiast stracił nad nią panowanie. Drewniany trzonek zawibrował wściekle, po czym szarpnął się w gwałtownie w lewo, kompletnie nieczuły na ewentualne próby nakierowania go na właściwy kurs.\nZaklęcie rzucone przez Matthew okazało się niecelne, ale niespodziewana zmiana kierunku lotu zaskoczyła atakujących funkcjonariuszy; zanim zdążyli zareagować, mężczyzna skrył się częściowo wśród unoszących się w pomieszczeniu oparów, zyskując kilka dodatkowych sekund na ewentualną akcję. Sterowanie miotłą wewnątrz pełnego ludzi pomieszczenia nie należało jednak do najłatwiejszych zadań, a otwór w suficie nie stanowił już ewentualnej drogi ucieczki.\nPatronus rzucony przez Titusa nie przybrał cielesnej formy, nie uchronił też Bertiego w żaden sposób; strzęp jasnej mgły rozwiał się w powietrzu, mieszając się z wszechobecnym dymem. Szarpiąca się gwałtownie miotła Botta póki co skupiała na sobie prawie całą uwagę obecnych funkcjonariuszy, sprawiając, że nikt nie atakował młodego Ollivandera. Od ostatniej drogi ucieczki – bocznego korytarza – wciąż dzieliło go jednak kilkanaście metrów otwartej przestrzeni oraz dwóch odwróconych do niego tyłem policjantów.\nPrzepychanie się przez podążający w przeciwnym kierunku tłum nie było proste, ale czujne oczy Sophii bardzo szybko wypatrzyły to, czego szukały – musiała oddalić się o zaledwie dwa metry od bocznego wyjścia, zanim dostrzegła leżącą na ziemi różdżkę. Ledwie jednak zdążyła się do niej zbliżyć, poczuła czyjeś palce, zaciskające się na jej lewym ramieniu – tym samym, w którym wciąż trzymała wyścigową miotłę. – Stój! – usłyszała nad sobą; głos należał do jednego z funkcjonariuszy Patrolu Egzekucyjnego, wysokiego, ale szczupłego mężczyzny, który wpatrywał się w nią surowym spojrzeniem uważnych oczu.\nOba wymierzone w Feliksa zaklęcia dosięgły celu; pozbawiony różdżki i unieruchomiony przez magiczne kajdany, został wyprowadzony na zewnątrz przez dwóch rosłych czarodziejów.\nDouglas – na chwilę obecną masz wolne pole manewru; możesz skierować miotłę w dowolnym kierunku lub spróbować ugasić płonący płaszcz. Rzut kością wymagany jest tylko w przypadku rzucania zaklęć oraz jeżeli wykorzystujesz kolejkę na zrzucenie z siebie płonącego okrycia.\nBertie – straciłeś panowanie nad miotłą. Jeżeli próbujesz skierować lot w którąkolwiek stronę, rzucasz kością k100, a ST przełamania skutków zaklęcia wynosi 46 (do rzutu dolicza się bonus z biegłości latania oraz sprawność). Jeżeli decydujesz się na rzucanie zaklęć, również rzucasz kością k100, ale ze względu na utrudnione celowanie, ST każdego zaklęcia jest o 15 punktów wyższe od wartości na obowiązującej na forum liście.\nMatthew – masz wolne pole manewru; podobnie jak Titusa, od bocznego wyjścia oddziela Cię dwóch funkcjonariuszy Patrolu Egzekucyjnego, którzy aktualnie nie patrzą na Ciebie, a na szarpiącego się z miotłą Bertiego. Niezależnie od rodzaju podejmowanej akcji, rzucasz kością k100.\nTitus – możesz wykonać dowolną akcję. Jeżeli chcesz spróbować dostać się do bocznego wyjścia, musisz minąć dwóch funkcjonariuszy Patrolu Egzekucyjnego. Masz możliwość zrobienia tego w sposób niezauważony (ST=37, do rzutu dolicza się bonus z biegłości ukrywania się) lub jakikolwiek inny. W każdym wypadku rzucasz kością k100. (W sprawie ostatniej kolejki – pamiętaj, że Patronus działa jak Protego dopiero od II poziomu biegłości Zakonu Feniksa.)\nSophia – różdżka znajduje się w zasięgu Twojej ręki (możesz ją zabrać, sięgnięcie po nią nie liczy się jako osobna akcja), ale w miejscu przytrzymuje Cię funkcjonariusz ministerstwa. Jeżeli mu się wyrwiesz (ST wyrwania ręki z uścisku wynosi 30, bądź o 10 punktów mniej, jeżeli zdecydujesz się pomóc sobie miotłą), będziesz w stanie bez problemu rzucić się do wyjścia i wmieszać w znikających w przejściu ludzi. Możesz też rzucać zaklęcia (oczywiście, jeżeli podniesiesz różdżkę).\nFelix – Twój udział w wydarzeniu w tym miejscu się kończy. W celu ustalenia dalszych losów postaci, skontaktuj się z Mistrzem Gry drogą prywatnej wiadomości.\nRe: Rzeka Severn [odnośnik] 27.02.17 23:57\nUdało mu się uciec przed jednym zaklęciem! Ucieszył się, już liczył, że wróci, zgarnie przyjaciela i może jeszcze uda im się wylecieć wszystkim trzem, jednak w jego miotłę trafiło drugie zaklęcie. Ładnie wypolerowany, drewniany trzonek zadrgał, cała miotła zaczęła szaleć i Bertie mógł już tylko zacisnąć na niej dłonie i starać się utrzymać równowagę.\nByle nie zlecieć. Usiłował nakierować miotłę w dół, żeby - jeśli już spadnie - polecieć z niezbyt dużej wysokości. Nie oglądał się na innych, jedynie dwaj skupieni na nim agresorzy bardzo, ale to bardzo mu się nie podobali, nie było jednak szans na to, żeby zaatakować ich na tej miotającej się miotle. Tyle dobrego, że trafienie go chyba też było przez ten cały chaos utrudniony!\nPróbuję kierować lot na dół ._.\nRe: Rzeka Severn [odnośnik] 28.02.17 23:00\nWymykał się; promienie wielobarwnych zaklęć trzaskały wkoło i zręcznie manewrował między nimi miotłą, ale gdy kątem dostrzegł efekt ostatniego z ataków, musiał podjąć decyzję - pędzić czym prędzej w kierunku zamykającego się otworu czy ostatni raz zakręcić miotłą i zaryzykować, że nie zdąży stąd uciec? Zacisnął zęby; pochylił się mocniej nad miotłą, by przyspieszyć i wydostać się na zewnątrz. Leciał szybciej niż kiedykolwiek - adrenalina jak nigdy wcześniej dodała mu znacznego zastrzyku sił.\nDopiero gdy znalazł się na zewnątrz i wziął jeden, pełen ulgi oddech (na więcej nie starczyło mu czasu), dostrzegł, że... płonie. Przeklął i to tak przeraźliwie, że gdyby jego słowo miało moc sprawczą, świat pogrążyłby się w Szatańskiej Pożodze i przestał istnieć. W pierwszym odruchu Jones chciał jak najsprawniej zrzucić z siebie ten paskudny płaszcz, ale potem przypomniał sobie, że w jego kieszeni wciąż znajduje się różdżka. Sięgnął więc po nią, wyrwał spośród otchłani ciemnego materiału i lekkomyślnie - z braku laku - przytrzymał ją zębami. A potem zabrał się do zrzucania z pleców płonącego nakrycia; nie przejmował się tym, że może owiać go zabarwiony lekkim chłodem wiatr, nie przejmował się tym, że płaszcz może spaść na kogoś i zamienić go w żywą pochodnię, nie przejmował się też tym, że pozostawi po sobie ślad - czarnych peleryn były tuziny, ciężko użyć ich jako dowodu w śledztwie. Co mogło pójść nie tak?\nRe: Rzeka Severn [odnośnik] 28.02.17 23:57\nWszystko szło nie tak, jak miało. Tyle dobrego, że najwyraźniej nikt nie zakładał, że ktoś mógłby zrezygnować z szansy ucieczki, gdy ta była bardziej niż tylko w zasięgu ręki. Cholera - sam bym nie pomyślał, że tacy idioci istnieją, a jednak - zapikowałem na nowo w odmęty nie ustającego chaosu. Starałem się unosić w cieniu, w dymie, w oparach rozbijanych zaklęć i wypatrywać tych głupków, których straciłem z oczu. Po chwili jednak dojrzałem Titusa. Wydawał się być zdezorientowany tym wszystkim i szczerze to mu się wcale tym nie dziwiłem. Chwilę później dojrzałem Bertiego. Wiedząc, przeczuwając to co mogło zaraz się wydarzyć postanowiłem zareagować - chwyciłem trzonek miotły Titusa powstrzymując go od potencjalnego wyrwania się z odsieczą swojemu przyjacielowi\n- Wrócę po niego w razie potrzeby. Nie mogę myśleć o waszej dwójce na raz - więc z łaski swojej nie stawiaj oporu. Podkreśliłem pewnie i szorstko. Mimo wszystko wątpiłem by Bertie miał mi za złe, że postanowiłem skorzystać z okazji i pomóc właśnie Titusowi. Z naszej trójki to bez wątpienia właśnie on miał najwięcej do stracenia...\nStarałem się więc wyprowadzić Titusa w sposób niezauważony w stronę bocznego wyjścia.\nRe: Rzeka Severn [odnośnik] 01.03.17 16:00\nSophia bardzo chciała odnaleźć swoją różdżkę. Przedzieranie się przez tłum uciekających nie było łatwe, nawet kiedy było się stosunkowo drobną, niewysoką kobietą. Wszyscy chcieli stąd uciec, a ona kierowała się w przeciwną stronę, wracała do namiotu. Nie musiała jednak długo szukać; jej oczy dość szybko wypatrzyły znajomy zarys drewienka na ziemi nieopodal bocznego wyjścia.\nPomknęła w tamtą stronę, przezornie wciąż mając przy sobie miotłę, już wyciągała dłoń po różdżkę... Kiedy nagle poczuła zaciskającą się na ramieniu dłoń. Domyśliła się, że ma do czynienia z którymś z ministerialnych funkcjonariuszy. Zawahała się; czy to był dobry moment, żeby ujawnić, kim była naprawdę? Miała przecież czyste sumienie – była aurorem pod przykrywką wysłanym tutaj w ramach akcji. Wzięcie udziału w samym wyścigu miało być elementem kamuflażu, próbą zdobycia zaufania tych ludzi i kryjącego się wśród nich poszukiwanego podejrzanego, który z powodów, jakich nie ujawniono jej szczegółowo, był dla aurorów ważniejszy niż nielegalne zgromadzenie nie podpadające pod zakres ich obowiązków. Nie była jednak pewna, czy mężczyzna chciałby w ogóle jej słuchać, czy może uznałby jej słowa jedynie za próbę oszukania go. Może, biorąc pod uwagę fakt, że jej misja i tak zakończyła się klapą, powinna przynajmniej pozorować chęć współpracy? Mężczyzna widział ją, niewykluczone, że byłby w stanie rozpoznać ją w ministerstwie. Jeszcze na samym początku straciła przecież swój kamuflaż.\n- Jestem z Biura Aurorów – wyznała cicho. Wolną dłonią powoli sięgnęła po swoją różdżkę, ale nie uczyniła nic poza tym, nie zamierzała przecież atakować funkcjonariusza na służbie. Poza tym była leworęczna, więc prawą ręką mogła co najwyżej potrzymać różdżkę w palcach. – Przebywałam tutaj służbowo, a wasze najście przerwało mi próbę wykonania pewnej ważnej sprawy zleconej mi przez Biuro. Proszę mnie puścić.\nTeraz to ona spojrzała na niego wyczekująco, chociaż w środku była cała spięta. Chociaż mogła się wyszarpnąć i spróbować uciec, liczyła na to, że mężczyzna uwierzy w jej dobrą wolę i tym samym pozwoli uniknąć dalszych problemów.\nRe: Rzeka Severn [odnośnik] 03.03.17 16:52\nMimo uciążliwych skutków zaklęcia, Bertiemu udało się odzyskać część kontroli nad wyrywającą się miotłą; poszybował w dół, kierując się prosto ku bocznemu wyjściu i najprawdopodobniej stałby się bohaterem widowiskowej ucieczki, gdyby nie fakt, że przed niedużym otworem wciąż gromadziło się kilkunastu czarodziejów. Ci, zajęci próbą własnej ewakuacji, nie zauważyli nadlatującego niebezpieczeństwa i nie zdążyli w porę odskoczyć; powietrze przeszyły wystraszone krzyki, gdy Bertie – źle oceniwszy prędkość i odległość? – wleciał prosto w nich, powodując lawinę popychania i wywracania, a także otrzymując barwną litanię przekleństw pod swoim adresem. Sam Bott wyszedł z tego starcia niemal bez szwanku; zatrzymał się przed samym przejściem, cudem utrzymując się na zawieszonej nisko (choć wciąż podrygującej dziwnie od czasu do czasu) miotle, a jego jedynym zmartwieniem było dwóch funkcjonariuszy Ministerstwa, którzy ruszyli właśnie w jego kierunku, w biegu wyciągając różdżki. Całe to zamieszanie sprawiło, że mężczyźni kompletnie nie zwrócili uwagi na Matthew i Titusa; mężczyźni przedostali się w pobliże bocznego wyjścia praktycznie bez problemów, mimo że nadal odstające, królicze uszy, trudno było ominąć. Od udanej ucieczki oddzielało ich już tylko dwóch członków Patrolu Egzekucyjnego i Bertie.\nMężczyzna, z którym rozmawiała Sophia, uniósł brwi w wyrazie pełnym powątpiewania, mierząc spojrzeniem najpierw ją, a później miotłę, którą zaciskała w lewej ręce. To, że jej nie uwierzył, było więcej niż oczywiste. – W takim razie nie powinnaś mieć nic przeciwko, żebyśmy wyszli na zewnątrz i to sprawdzili? – zapytał, uśmiechając się odrobinę kpiąco i ani na moment nie zwalniając uścisku. – Jeżeli masz przy sobie dokumenty, to nie powinno być tr… – Reszta zdania zginęła w przeciągłym urgh, które wyrzucił z siebie, gdy nagła, niespodziewana siła, popchnęła go do tyłu. Dłoń ściskająca ramię Sophii szarpnęła nią do przodu, ale chwilę później zwolniła uścisk, a kobieta mogła zauważyć, że sprawcą całego zamieszania był jeden z uczestników wcześniejszego wyścigu, który wleciał w próbującą ucieczki grupkę osób, przy okazji nokautując funkcjonariusza Ministerstwa. Mężczyzna, z którym jeszcze sekundę temu rozmawiała aurorka, leżał na posadzce nieprzytomny i najprawdopodobniej wymagał pomocy. Oprócz niego z podłogi podnosiło się właśnie kilku innych czarodziejów, ale dla Sophii droga do bocznego wyjścia była wolna – musiałaby jedynie przemknąć się za plecami Bertiego.\nPłonące okrycie Douglasa poddało się próbom ściągnięcia wyjątkowo łatwo; płaszcz, wciąż jaśniejący w ciemnościach jak pochodnia, poszybował w kierunku ziemi, targany mocnymi podmuchami wiatru. Zanim został odrzucony, zdążył jednak ściągnąć na siebie uwagę znajdujących się na zewnątrz funkcjonariuszy; Douglas nie tyle widział (ciemności pozwalały na wyłowienie z nich jedynie niewyraźnych, ciemniejszych smug), co słyszał pojawiające się dookoła niego sylwetki. – Patrol Egzekucyjny! Proszę natychmiast wylądować! – rozległ się wzmocniony zaklęciem głos, dobiegający gdzieś od strony lśniącej w świetle księżyca wstęgi rzeki.\nBertie – znajdujesz się bardzo blisko wyjścia i w tej chwili nic nie zagradza Ci ku niemu drogi, po piętach depcze Ci jednak dwójka funkcjonariuszy Ministerstwa (tych samych, którzy stoją na drodze Titusowi i Matthew). Możesz ich zignorować i rzucić się do ucieczki – w takim wypadku rzucasz kością k100 na uniknięcie ewentualnych zaklęć. Niezależnie od wykonywanej akcji, jeżeli pozostajesz na miotle, wykonujesz dodatkowy rzut na przełamanie skutków wciąż działającego zaklęcia (ST, tak jak poprzednio, wynosi 46). Zejście z miotły nie liczy się jako osobna akcja.\nMatthew i Titus – znajdujecie się blisko wyjścia, od otworu oddziela Was jedynie dwóch funkcjonariuszy i Bertie. Mężczyźni w chwili obecnej Was nie widzą, choć to na pewno się zmieni, jeżeli zdecydujecie się ich wyminąć. Rzut kością obowiązuje w przypadku próby ataku (fizycznego lub magicznego) oraz ucieczki – jeżeli decydujecie się na tę ostatnią, rzucacie kością k100 na uniknięcie ewentualnych zaklęć. Matthew – pamiętaj, że wciąż masz przebitą łydkę, wciąż obowiązuje Cię też kara -10 do rzutów związanych z przemieszczaniem się.\nSophia – rzut kością obowiązuje Cię jedynie w przypadku rzucania zaklęć bądź korzystania z fizycznego ataku.\nDouglas – otaczają Cię funkcjonariusze Ministerstwa, nie jesteś jednak w stanie stwierdzić, ilu ich jest, ani gdzie dokładnie się znajdują. Bez względu na wykonywaną akcję, rzucasz kością k100 dwa razy, gdzie pierwszy rzut odpowiada za spostrzegawczość i dolicza się do niego bonus wynikający z biegłości. Do drugiego, w zależności od rodzaju wykonywanej akcji, doliczają się statystyki i/lub biegłość latania (jeżeli akcja związana jest z przemieszczaniem się na miotle).\nMistrz Gry ze swojej strony przeprasza bardzo za poślizg i w ramach rekompensaty oferuje +5 do wszystkich rzutów w aktualnej kolejce.\nRe: Rzeka Severn [odnośnik] 04.03.17 20:51\nUdało mi się powstrzymać Titusa przed nawrotem. Odetchnąłem w duchu z ulgą czując, że w końcu coś się w jakikolwiek sposób zaczęło układać i wychodzić. Poprowadziłem bowiem przyjaciela mojego kuzyna umiejętnie w stronę wyjścia. Trochę nie wierzyłem, że pójdzie w miarę łatwo - panowało ogólne zezwierzęcenie poruszenie, ciągle dokuczała mi noga uniemożliwiając płynny, żwawy krok, a młody z króliczymi uszami... - powiedzmy, że miałem aż nadto powodów by myśleć, że to co chcę zrobić się nie uda, a jednak wyjście było w naszym zasięgu. Prawie. Dzieliło nas od niego dwóch strażników i chyboczący się na miotle Bertie.\n- Cokolwiek by nie było - biegnij do wyjścia - powiedziałem na wprędce pochylając się nad Titem. Klepnąłem go jeszcze w plecy na zachętę po czym sam wyrwałem do przodu by zamachnąć się z pięścią na jednego z egzekutorów. Nawet jeśli nieudolnie to wciąż była szansa na to, że chłopakom będzie łatwiej przemknąć.\nRe: Rzeka Severn [odnośnik] 04.03.17 21:26\nNie wiedział, jakim cudem ale udało mu sie utrzymać na miotle. Staraował po drodze trochę osób, nasłuchał się przekleństw, zleciał na kogoś, ten ktoś jednak zaraz wstał, pewnie w normalnych okolicznościach by mu przyłożył, teraz jednak wolał biec do wyjścia. Bertie w końcu dał radę zejść z miotły. Nie zamierzał dalej ryzykować latania na niej. Odwrócił się jednak, żeby zorientować się w sytuacji. Za nim dwóch funkcjonariuszy, Matt właśnie rzucił się na jednego, popychając przy tym Titusa. Jeśli on i Matt zajmą się funkcjonariuszami, króliczy Ollivander powinien uciec bez większego problemu - a ostatecznie to jego mieli teraz chronić przede wszystkim.\nNie miał wiele czasu, żeby zastanawiać się nad zaklęciem, zazwyczaj używał tych nieszkodliwych, raczej zabawnych psikusów, te sprawdzały się często w pojedynkach - ale co w tej sytuacji? Wpadło mu jednak do głowy coś odpowiedniego, coś co nie pozwoli funkcjonariuszowi stanowić dla nich dłużej zagrożenia - jeśli tylko się uda!\nBertie przetestował efekty tego zaklęcia na kilku osobach w swoim życiu. W tym też na kuzynie pewnego pięknego pierwszokwietniowego wieczoru. Tak, czy inaczej kilka razy w życiu mu się udało, oby i tym razem dał radę!\n- Regressio. - skierował różdżkę w stronę drugiego z funkcjonariuszy.