Jezioro Licheńskie to raj dla wędkarzy [ZDJĘCIA]\nJezioro Licheńskie - raj dla wędkarzy, ale i kąpielisko, również rozbudowana baza hotelowa. Jak się okazuje do Lichenia przybywają nie tylko pielgrzymi ale coraz więcej turystów. A to za sprawą nowej strzeżonej plaży, na której nad bezpieczeństwem plażowiczów czuwa dwóch ratowników i jedna ratowniczka.\nWięcej na temat: Jezioro licheńskie Sanktuarium w Licheniu licheń jezioro Licheń Stary jeziora w wielkopolsce jezioro lichenskie ryby jezioro w wielkopolsce raj dla wędkarzy www jezioro lichenskie zdjecia\nWięcej na temat: licheń licheń sanktuarium licheń jezioro licheń jezioro plaża hotele licheń\nLicheń to też piękna nowa plaża [ZDJĘCIA]\nLicheń to też piękna nowa plaża. O tym jak została urządzona, kto z niej korzysta, kto jej strzeże przeczytacie w dzisiejszym numerze Głosu Wielkopolskiego. Jezioro Licheńskie raj dla: wędkarzy, plażowiczów i pielgrzymów, którzy po pieszej wędrówce mogą schłodzić się w otoczonym zielenią akwenie pełnym ryb.\nWięcej na temat: licheń licheń sanktuarium plaża w licheniu plaża licheń jezioro licheńskie sanktuarium maryjne w licheniu\nWięcej na temat: Licheń plaża Licheń sanktuarium plaża Licheń stary plaża nowa plaża w licheniu licheń jezioro plaża\n24 pary z całej Polski wzięły udział w rekolekcjach dla narzeczonych w licheńskim sanktuarium.\nWięcej na temat: rekolekcje dla narzeczonych licheń rekolekcje licheń narzeczeni licheń rekolekcje w licheniu


Spokój na rynku. Oczekiwanie na słowa prezesa ECB? - WP Finanse\nW pierwszym dniu tygodnia obserwujemy niską zmienność na rynku. Kurs EUR/USD konsoliduje się przy poziomie 1,3020, tym samym cały czas znajduje się w formacji flagi w trendzie spadkowym.\nW dniu dzisiejszym nie było ważnych odczytów makroekonomicznych. Jedyne dane, które mogły wzbudzić zainteresowanie inwestorów dotyczyły salda rachunku bieżącego w strefie euro w październiku. Odczyt dopasowany sezonowo okazał się gorszy od prognozy rynkowej zakładającej deficyt na poziomie 2 mld EUR, gdyż wskazał na deficyt na poziomie 7,5 mld EUR. We wrześniu saldo rachunku bieżącego wykazało nadwyżkę w wysokości 2,2 mld EUR (po korekcie z 0,5 mld EUR). Kurs EUR/USD nie zareagował na te dane. Najważniejszym wydarzeniem dzisiejszego dnia będzie zaplanowane na godzinę 16:30 czasu polskiego, wystąpienie publiczne prezesa Europejskiego Banku Centralnego. Mario Draghi prawdopodobnie wypowie się o sytuacji na rynku długu w Europie oraz o stanowisku EBC w tej sprawie. Może to być interesujące w kontekście dalszych planów skupu obligacji najbardziej zadłużonych państw strefy euro. W tygodniu zakończonym 16 grudnia wartość skupu obligacji przez ECB wyniosła 3,361 mld EUR po tym jak tydzień wcześniej wartość ta\nspadła do 635 mln EUR. Niską zmienność dało się również zauważyć na parach złotówkowych. Kursowi EUR/PLN nie udało się trwale sforsować poziomu 4,48, a USD/PLN poziomu 3,44.\nZ polskiej gospodarki poznaliśmy dziś odczyty odnośnie produkcji przemysłowej oraz cen produkcji sprzedanej przemysłu (inflacja PPI). Główny Urząd Statystyczny poinformował, że w listopadzie produkcja przemysłowa w relacji rocznej wzrosła o 8,7 proc. wobec wzrostu o 6,7 proc. w październiku (konsensus rynkowy zakładał wzrost o 5,8 proc). Głównego powodu dobrych danych o produkcji przemysłowej upatruje się we wciąż silnym popycie krajowym oraz słabym złotym, który wspiera popyt zagraniczny. Inflacja producencka w listopadzie wyniosła 8,9 proc. i była wyższa od prognozy zakładającej odczyt na poziomie 8,7 proc. r/r (październikowa inflacja PPI wyniosła 8,5 proc. r/r). W relacji miesięcznej wzrost cen w przemyśle w listopadzie wyniósł 0,7 proc m/m (poprzednio 0,1 proc. m/m). Ministerstwo Finansów odkupiło dziś bony skarbowe zapadające w 2012 roku o wartości 2,247 mld PLN. Zdaniem uczestników rynku resort finansów stara się ograniczyć ryzyko przekroczenia przez dług publiczny poziomu 55 proc. PKB.


MSI GX600 EX700 problem z wygaszaniem ekranu w Windows7 | Naprawa Laptopa - Poradnik\nStrona Główna » Przykłady/rozwiązania » MSI GX600 EX700 problem z wygaszaniem ekranu w Windows7\nProblem działania wygaszania ekranu pod Windows 7 dotyczy laptopów MSI GX600 i EX700, prawdopodobnie też innych opartych o podobne rozwiązania.\nOpis objawów: ekran na moment wygasza się i znów włącza.\nProblemem jest sterownik ekranu – Rodzajowy monitor PNP. Wyłączenie tego urządzenia w managerze urządzeń powoduje poprawne działanie w przypadku MSI EX700, natomiast w przypadku GX600 ekran wygasza się prawidłowo, natomiast przestaje funkcjonować regulacja jasności podświetlania.\nRozwiązanie: Aby rozwiązać problem wystarczy podmienić plik monitor.sys w katalogu /Windows/System32/drivers (dla Win7 32bit) na plik z załącznika. Dodatkowo można podmienić 3 pliki w katalogu Windows\_System32\_DriverStore\_FileRepository\_monitor.inf_(…). Wszystkie potrzebne pliki znajdują się w załączniku.\nPliki są chronione przez system, można dokonać podmiany np. w MiniXP dostępnym na HirensBoot – należy pobrać i wypalić na CD lub pendrivie obraz systemu i zbootować z tego nośnika laptopa. Następnie wybrać MiniXP i poczekać na uruchomienie.\nPliki można spod MiniXp podmienić.\nPo restarcie i normalnym uruchomieniu systemu wygaszanie powinno działać.\nPotrzebne pliki (plik .rar): monitor\nIlość wyświetleń (od 1.XI.2017r): 153\n← DV6000 DV9000 i kamera w Win7\nDV7-1xxx Bios bez weryfikacji zgodności karty WiFi (błąd 104-Unsupported wireless network device detected) →


aga 26.11.2014 18:41\nJennifer Aniston jest jedną z tych aktorek, z którymi dziennikarze po prostu uwielbiają rozmawiać. Aktorka jest podobno zawsze otwarta i wesoła, potrafi w kilka chwil rozładować napiętą atmosferę. Kiedy spotkała się z Chrisem Starkiem z BBC - właśnie tak to wyglądało. Ale tylko przez chwilę.\nAniston obiecała bowiem koledze dziennikarza, Scottowi Millsowi z radia BBC1, że pomoże mu wkręcić Starka. Miała udawać urażoną zbyt intymnym pytaniem i sprawić, że ten wywiad będzie jego koszmarem. Rozmowę zaczęli niewinnie. Aniston wspomniała, że pamięta Starka z jednego z wcześniejszych wywiadów, a on wziął to za dobrą kartę. Padły pierwsze, dość nudne pytania o najnowszy film Aniston "Szefowie wrogowie 2", a potem dziennikarz ze zdziwieniem czytał kolejne pytania przygotowane dla niego przez Millisa. Czy chodzi do klubów, jak podrywa facetów i czy zastanawiała się nad napisaniem powieści erotycznej w stylu "Pięćdziesięciu twarzy Grey'a".\nJej wkurzona mina mówiła wszystko. Coraz bardziej przerażony i zdezorientowany dziennikarz nie potrafił wybrnąć z niezręcznej sytuacji. Wtedy pojawił się jego kolega i wraz z Aniston wyznali, że wszystko było tylko "wkrętem". Zobaczcie, jak to wyglądało.


Zapraszamy na www.DobreSeriale.pl ! - Kabarety - Największy zbiór kabaretów - Kabarety.TworzymyHistorie.pl\nStrona główna>NEWSY>Zapraszamy na www.DobreSeriale.pl !\nZapraszamy na www.DobreSeriale.pl !\nKochani, pragniemy zaprosić Was na zupełnie nową stronę www.DobreSeriale.pl. Jest to siostra bliźniaczka starszego brata - serwisu KTH! :) Oczywiście, jak sama nazwa wskazuje, strona poświęcona jest serialom, które oglądać możecie za jej pośrednictwem.\nSeriale, które już możecie oglądać:\n- Teraz albo nigdy!\nLink: DobreSeriale.pl - warte zobaczenia...


OGŁOSZENIA DUSZPASTERSKIE W VI NIEDZIELĘ WIELKANOCNĄ ( 26 V 2019 r. )\nUtworzono: sobota, 25, maj 2019 16:19 | |\n1. W przyszłą niedzielę przeżywamy uroczystość Wniebowstąpienia Pańskiego. W czasie Mszy św. o g. 1000Komunia św. rocznicowa. Przychodzących na tę mszę uprzejmie prosimy, by wybrali sobie inną godzinę, gdyż do świątyni wejdą tylko dzieci, rodzice i zaproszeni przez nich Goście. Od poniedziałku dzieci komunijne rozpoczynają Biały Tydzień.\n2. Jest do nabycia prasa katolicka Opiekun, Gość Niedzielny, Niedziela, Apostolstwo Chorych, Misje dzisiaj oraz Misyjne Drogi z dodatkiem misyjnym dla dzieci.Dla dzieci nadto jest: Tęcza, Anioł Stróż, Świat misji.Są książki o tematyce religijnej, m.in. Porwany w Iraku, Święty Szarbel – przyjaciel Boga i ludzi, Królowa Polski. Biografia, Pismo św. Starego i Nowego Testamentu tzw. wydanie oazowe, będące prezentem dla dzieci komunii św. rocznicowej i in.\n3. 29 maja br. będzie okazja na przekazanie elektroodpadów na cele misyjne. Zbiórka elektropodpadów będzie na placu w Gospodarstwie Pomocniczym na ul. Szkolnej za przedszkolem w godz. od 800 do 1100, kiedy to zostaną odebrane przez ekipę firmy Green Office Ecologic współpracującą z Papieskim Stowarzyszeniem Pomoc Kościołowi w Potrzebie. Więcej danych na afiszu i ulotkach położonych przy figurze św. Antoniego.\n4. W sobotę 1 czerwca rozpoczynamy nabożeństwa do Najświętszego Serca Pana Jezusa, które w niedziele będą odprawiane po Mszy św. a w dzień powszedni przed Mszą św. W niedzielę 2 czerwca zbiórka do puszek na świątynię Opatrzności Bożej, jako wotum narodu – serdeczne Bóg zapłać za włączenie się w to dzieło.\n5 W poniedziałek 27 czerwca spotkanie z organizatorami pielgrzymki grupy oliwkowej (kuchnia, drogówka, obsługa).\n6. We wtorek po Mszy Św. wieczornej spotkanie z sołtysami naszej Parafii.\n7. Już dziś informujemy Wiernych, że Msza św. wraz z wypominkami za zmarłych w święto N.M.P. Matki Kościoła zostanie odprawiona na naszym cmentarzu w poniedziałek 10 czerwca o g. 1800.\n8. Spotkanie uzupełniające dla kandydatów z klas siódmych i ósmych Szkoły Podstawowej, którzy nie byli na spotkani sobotnim w tę środę o godz. 1725. W sobotę 1 czerwca o godz. 900spotkanie kandydatów do sakramentu Bierzmowania z kl. 3 gimnazjum (razem dziewczęta i młodzieńcy).


Jak zdobyć zaufanie Polaków kupujących w sieci? | TrudnyKlient.pl\n„Trusted Shops uważnie bada i obserwuje trendy kształtujące się w poszczególnych krajach, aby móc lepiej wspierać działalność lokalnych e-biznesów. Jak pokazują statystyki kupujący potrzebują kompleksowego podejścia do bezpieczeństwa. Uzyskanie certyfikatu to krok w dobrym kierunku. Dla konsumentów bardzo ważne jest jednak zapewnienie pełnego bezpieczeństwa zakupów, czyli w tym przypadku znaku jakości zawierającego również gwarancję zwrotu pieniędzy. To sprawia, że zakupy w sieci są tak pewne jak kupowanie produktów w tradycyjnym sklepie”, komentuje wyniki Anna Rak, Country Manager, Trusted Shops.\nPrevious Previous post: BizTech: Odbyło się pierwsze w Polsce szkolenie „Advancing Windows Security WT 31”\nNext Next post: Jak zaplanować ścieżkę kariery, by odnieść satysfakcję finansową?


To był trudny rok. A nawet trudne dwa lata. Przynajmniej dla sporej części ludzi. Okazało się bowiem, że trzeba wiele rzeczy przedefiniować, oswoić się z nową rzeczywistością, odnaleźć w izolacji. Ale w książce Andrzeja Szmilichowskiego „Trudny rok” nie tylko o to chodzi. Nie tylko o próbę zdefiniowania własnego świata w konfrontacji z globalną pandemią.\n„Trudny rok” to w dużej mierze osobisty dziennik pisany w nawiązaniu do śmierci po długiej chorobie żony autora książki. Przejmujący, szczery, metafizyczny, refleksyjny. Niewątpliwie najbardziej osobista książka Szmilichowskiego. W tle mamy pandemię, rozważania o sensie życia, jest też sporo polityki. Ten dziennik pisany w Sztokholmie, ma bowiem swoje odbicie w tym co dzieje się po drugiej stronie Bałtyku. W Polsce rozrywanej polityczną degrengoladą, gdzie podstawowe i elementarne zasady demokracji niszczy autorytarna władza.\n„Nie byłem całe życie, ale jestem – i mam nadzieję pozostać – liberalnym demokratą. Demokracja nie jest tym, co na piśmie. Jest w obyczajach, w radości, w przyjaźni, w przekonaniu, że jak się postaramy i dogadamy, to mamy duże szanse zrobić coś sensownego. Ci, którzy lekceważą i obrażają współobywateli myśląc, że posiadanie władzy im na to pozwala i usprawiedliwia każdy czyn, nie tylko do liberalnej, ale do żadnej demokracji się nie nadają”\n– pisze Szmilichowski. To kontestacja z pewnością nie odkrywcza, ale coraz bardziej bolesna, zwłaszcza gdy patrzy się na Polskę z pewnego oddalenia. Zwłaszcza, gdy przybywa nam lat i doświadczeń życiowych. I, jakby tego było mało, musimy równocześnie odnaleźć się w codziennym życiu zaatakowanym przez zabójczego wirusa, a na dodatek – w przypadku autora książki – także oswoić swoją przyszłość po stracie kogoś bliskiego.\nMa więc ta książka-dziennik wiele warstw. Nie jest jednak rachunkiem sumienia, raczej filozoficznym rozmyślaniem, jak skomplikowane potrafi być życie. To z kolei jest wartością uniwersalną tej książki. Tak jak uniwersalne jest cierpienie. „Trudny rok” jest więc zarówno bardzo osobistą podróżą Szmilichowskiego po świecie eterycznym, jak i pewnym drogowskazem dla czytelników: masz tyle duchowej energii, ile sam wytworzysz.\nAndrzej Szmilichowski: Trudny rok. Wydawnictwo Polonica, Stockholm 2021, s.122\nPODRÓŻE PO POLSCE: Haczów. Wieś podkarpacka


25 października 2021 - Szkoła Podstawowa w Augustowie\n25 października 2021 25 października 2021 admin@szkola-augustowo.pl\nPrzedszkolaki z SP w Augustowie brały udział w pierwszej lekcji pt. „Bezpieczny przedszkolak” w ramach trzeciej edycji ogólnopolskiej akcji edukacyjnej „Dzieci uczą rodziców”. Dzieci poznały i utrwaliły zasady bezpieczeństwa w ruchu drogowym, poznały zasady przechodzenia na przejściu dla pieszych, poznały najważniejsze znaki drogowe, a także zasady zachowania podczas zabawy na placu zabaw. Po obejrzeniu prezentacji […]\nPodsumowanie akcji charytatywnej- zbierania kasztanów dla Zuzi\nNasza akcja zbierania kasztanów okazała się wielkim sukcesem. Byliście fantastyczni.Dziękujemy za zaangażowanie zarówno dla przedszkolaków, uczniów i rodziców. Zebraliśmy łącznie 415 kg kasztanów!WARTO POMAGAĆ!A ZUZI ŻYCZYMY DUŻO ZDROWIA!\nDRUŻYNA ZUCHOWA- ISKIERKI\nNasza drużyna zuchowa Iskierki nie próżnuje. W ostatnim czasie zuchy zapoznały się z umundurowaniem, brały udział w ćwiczeniach praktycznych składania chusty, zabawach ruchowych oraz meldunku. Ich gościem była druhna phm. Anna Kołos, członek komendy hufca ds promocji i wizerunku oraz drużynowa 7 GZ Zośka.\nSPRZĄTANIE ŚWIATA 2021- PODSUMOWANIE\nSUKCESY NASZYCH UCZNIÓW w Konkursie „Piosenka białoruska dla dzieci”\n25 października 2021r. trzy uczennice naszej szkoły brały udział w rejonowym etapie Konkursu „Piosenka białoruska dla dzieci” zorganizowanym przez Białoruskie Towarzystwo Społeczno-Kulturalne w Białymstoku. Konkurs miał się odbyć w maju ubiegłego roku, ale z powodu pandemii został przesunięty na październik. Trudny okres nauczania zdalnego nie przeszkodził jednak naszym zdolnym dziewczynkom w przygotowaniach do konkursu. Pomagała, […]


Uratowali mężczyznę, który chciał skoczyć z wodospadu - Miejski serwis informacyjny: Złotoryja, Wojcieszów, Pielgrzymka, Świerzawa, Zagrodno\nUratowali mężczyznę, który chciał skoczyć z wodospadu. Dzięki szybkiej interwencji chojnowskich policjantów, żyje 44-letni mieszkaniec gminy Chojnów. Mężczyzna usiłował odebrać sobie życie. Policjanci niemal w ostatniej chwili chwycili go, gdy ten stojąc już na skraju wodospadu, chciał skoczyć. Mężczyzna jest już pod opieką lekarzy.\nPełna treść wiadomości na: zlotoryja.naszemiasto.pl/artykul/uratowali-mezczyzne-ktory-chcial-skoczyc-z-wodospadu,4802123,art,t,id,tm.html?kategoria=23\nSklep Spożywczo-Przemysłowy. Szymański Józef i Piędel Tadeusz


Grudzień, 2010 | KornFanHead\nPodsumowanie 2010 roku. Szczęśliwego 2011! Część 1\nOpublikowano 31 grudnia 2010 Autor: KornFanHead\nMamy koniec grudnia więc czas podsumować kończący się 2010 rok. A trzeba przyznać, że był udany. Może zacznę od najważniejszej rzeczy jaką jest fakt, że działalność na wielu płaszczyznach działa bardzo dobrze i ludzie zaczynają coraz bardziej doceniać fakt, że ktoś traktuje muzykę na poważnie i z pasją a nie jako towar który trzeba opisać miałkimi słowami i na czas, jak to bywa w większości dużych portali muzycznych. Tak więc drodzy czytelnicy, dziękuję w imieniu swoim jak i Remmicka z którym prowadzimy stronę www.gitaromaniak.pl , że stawiacie na jakość a nie na ilość. A o tym wszystkim świadczą docierające do nas sygnały o tym, że na przykład dzięki naszym publikacjom dowiedzieliście czegoś czego wcześniej nie wiedzieliście, macie inny punkt widzenia bądź co chyba najbardziej cieszy, poznaliście nie raz zespoły o których wcześniej nie mieliście pojęcia.\nDodatkowo cieszy mnie zjawisko którego się nie spodziewałem bowiem dużą popularnością cieszą się wpisy również z poprzednich lat. Dostaję dużo maili odnośnie obszernej recenzji o Agnieszce Chylińskiej. Sam nie przypuszczałem, że tak wielu z was podziela moje zdanie i stanowisko wobec tej całej sytuacji. Ale cieszy mnie to, że jesteśmy świadomi tego co się dzieje. Docierają też do mnie sygnały, że paru osobom pomogły moje artykuły traktujące o jakości muzyki w formacie mp3 czyli bitrate i Vbr. Dlatego też chętnie je ponownie linkuję, przypominając jednocześnie, że wszystkie wyrazy na które natkniecie się czytając ten artykuł, zaznaczone czerwonym kolorem są zlinkowane i prowadzą do miejsc gdzie można coś zobaczyć i posłuchać. Tak więc zachęcam do klikania rolką od myszki w celu otwierania linków na nowej stronie.\nDziękuję wszystkim czytelnikom za to, że czytacie wszystko regularnie, że się to wam podoba i co ciekawsze w wielu wiadomościach powtarza się stwierdzenie że to wszystko jest pisane „zrozumiałym językiem”. Tak więc jeśli będę miał możliwość to oprócz recenzji płyt, artykułów tematycznych raz na jakiś czas postaram się opisać kolejne ciekawostki techniczne dotyczące muzyki, które przydają się w życiu codziennym.\nTakże w tym roku do grona zaprzyjaźnionych stron dołączyło MOHEROWO. Niewyparzony język, brak zahamowań i przede wszystkim zdrowy rozsądek prowadzącego sprawia, że chce się czytać surową prawdę o naszej przesiąkniętej na wskroś katolicyzmem rzeczywistości. Strona zawiera treści dla osób pełnoletnich ale to dodaje tylko smaczku i domyślam się, że dzięki temu zdaniu jeszcze więcej ludzi zawita w MOHEROWIE. Także Maniek trzymaj tak dalej bo twoja strona jest jak zawór bezpieczeństwa przy którym człowiekowi trochę wyrównuje się ciśnienie gdy napięcie absurdami w Polsce sięga zenitu.\nA teraz coś o czym nie pisałem wcześniej szczerzej bo w sumie nie było okazji. Otóż w miesiącu lutym miałem swoją przygodę z telewizją. Co prawda nie z żadną wielką i znaną ale zawsze. Tak proszę państwa człowiek którego tekst teraz czytacie widział od zaplecza jak powstają programy telewizyjne. Mało tego sam je robił i montował. Tak więc praca z kamerą i programami do obróbki materiałów nie są już dla mnie czarną magią. Przyznam jednak, że podziwiam ludzi którzy na co dzień zajmują się tym zawodowo. To co widzicie na ekranach telewizji i trwa to na przykład 5 min, zabiera w najlepszym przypadku godzinę pracy w studiu. Tak więc naprawdę trzeba wielu ludzi i czasu a przede wszystkim pracy w dość napiętym tempie by dać widzowi pełną ramówkę interesujących materiałów. A ze swojej strony pozdrawiam wszystkich dziennikarzy z którymi miałem wtedy styczność. Jeśli to czytacie to wiedzcie że doceniam to jak się poświęcacie i trzymajcie tak dalej.\nNo tak a potem znowu zasiadłem za kierownicą. Co prawda jeszcze nie ciężarówki ale i tak było jak kiedyś. Znowu zwiedziłem kawał naszego kraju i tym razem już nie tylko miasta ale i takie miejsca gdzie czasami zastanawiałem się czy naprawdę ja mam tam wjechać… Przy okazji padły kolejne rekordy. W tamtym roku rekord przejechanych kilometrów jednego dnia wynosił 820km. W tym pobity został do ponad 915 km a niejednokrotnie były dni, że wartości były zbliżone. Taka praca, ale co najważniejsze bezwypadkowo i bezpiecznie. Pewnego dnia udało mi się też zamknąć licznik Iveco Daily na autostradzie co według nawigacji której bardziej ufam wyszło 135 km/h. A o czym to świadczy? A o tym, że niezmiernie powtarzać będę, że Iveco Turbo Daily to najlepszy samochód dostawczy. Minimum elektroniki, twarda rama, piękne wspomaganie i świetne, nie do zajechania silniki które pięknie znoszą fakt, że wiele firm przeładowuje samochody. Choć nie powiem dobre turbo w Mercedesach Sprinterach pierwszej generacji to też świetna sprawa. Swoją drogą samochody te mają chyba najbardziej praktyczny kokpit z samochodów dostawczych ogółem. Tak więc w tym roku znowu nakosiłem kilkanaście tysięcy kilometrów i mam nadzieję, że będzie tak samo w tym nowym roku i to na większych wozach.\nRowerek w tym roku też był, ale niestety trochę mniej jeździłem niż w roku poprzednim ale za to, udało mi się oznaczyć na mapie chyba już wszystkie najciekawsze miejsca w okolicznych lasach które znałem z dzieciństwa. Wam też polecam takie coś. Jeżeli pamiętacie jak byliście mali, że rodzice zabierali was na wycieczkę do lasu w jakieś interesujące miejsce a teraz chcecie się tam wybrać to jest niezła okazja na to by odświeżyć wspomnienia i w przyszłości pokazać to swoim dzieciom. Tak naprawdę znamy z dzieciństwa takie miejsca jak np: pomniki przyrody, wieże pożarowe, miejsca o ciekawej architekturze itp. Eksploracja lasów może przynieść całkiem ciekawe momenty jak np moje ostatnie spotkanie z sarną oko w oko.\nZapomniałbym wspomnieć też że parę moich dzieł trafiło na stronę główną www.demotywatory.pl . I powiem szczerze, że z kilkudziesięciu demotów jakie tam wstawiłem dwa które się najpierw pojawiły nie były zbyt wysokich lotów. Miałem o wiele lepsze wcześniejsze. Dopiero ostatnio to dzieło które umieściłem, w sumie byłem nawet pewien że się na głównej znajdzie. Ale nie ukrywajmy stajemy się świadkiem jak spada poziom. Ale nie strony a admina. Skoro to admin decyduje o tym co się znajdzie na głównej to chyba się już wewnętrznie wypalił, bo coraz częściej spotykamy tam niestety prace bez sensu i co gorsza perfidne powtórki. Z drugiej strony nie ma się co dziwić, nie ma za bardzo w czym w poczekalni przebierać. Poziom intelektualny społeczeństwa spada więc i pomysłów dobrych i oryginalnych coraz mniej. Ale ma to swoje dobre strony, bo jak ktoś wpadnie na coś dobrego ma większą szansę na główną, tylko czy satysfakcja jest taka sama jak np, rok temu?\nI na koniec też chce podziękować całej bydgoskiej ekipie za to co się działo jak udała się wreszcie długo planowana wyprawa. I która stała się jednocześnie niebywałą motywacją do kolejnej.\nNo dobrze tyle o mnie a wy pewnie a czekacie na muzykę? Tak więc znowu będzie pomieszane gatunkowo i stylistycznie muzyczne podsumowanie roku. Znowu może ktoś się skrzywić czytając jakie tytuły przewijały się przez moją playlistę, ale tak mają ludzie o bardzo szerokich muzycznych horyzontach.\nZacznijmy więc od faktu, że w tym roku znowu nałogowo słuchałem radia więc dużo utworów premierowo usłyszałem z eteru. Najczęściej z ukochanej Trójki, ale….nie tylko. Po odkryciu przewspaniałego programu do słuchania radia z sieci (Rarma Radio), mogę wreszcie w domu słuchać radia Wawa, Eska Rock, czy Roxy Fm. Z mojego ulubionego przedmiotu (zaraz po kompie) z domu czyli radio budzika często odbieram tez RDC, PiK i Jedynkę. Więc trochę tego jest i można by pomyśleć że idzie się pogubić. Ale jak ktoś ma obcykane ramówki to idzie dojść do ładu, szczególnie jak mam te ramówki zaprogramowane w programie. Po za tym część utworów jakie w tym roku przyszło mi poznać lub odświeżyć została gdzieś tam złapana przypadkowo co cieszy równie silnie jak wyłowiony z radia rodzynek. A więc start:\nPewnego styczniowego poranka obudziło mnie ustawione wcześniej radio. Normalnie traktując sen ponad wszystko olałbym ten fakt i słuchał radia mimo woli ale nie w tym przypadku. To co leciało z głośnika postawiło mnie na nogi i jakaś siła kazała mi to szybko odnaleźć. Tak wiec znalazłem i cieszę się, że mogę mieć na playliście Daniel’a Merriweather’a i jego utwór Impossible. W zimowej atmosferze w moich słuchawkach zagościł też kawałek grupy The Gossip – Standing In The Way Of Control usłyszany w Trójce. Wychodząc rano w drogę do telewizji umilałem sobie czas czasami utworem Sidney’a Polaka – Natalia. Utwór Impossible wspomniany wcześniej coś mi przypominał i nie dawał spokoju, póki nie odkryłem z czym mi się kojarzy. I w końcu znalazłem, że klimatem podobny jest do Crazy – Gnarls’a Barkley’a który do dziś cieszy mnie prze świetną budową basu i wokalu. W zimowe wieczory radio Pik często puszczało Within Temptation – Utopia która świetnie pasowała do tego mroźnego klimatu. Potem znowu Trójka puściła coś co na początku nie za bardzo do mnie przemówiło, ale potem jak wleciało do głowy wylecieć nie chciało a był to Biff – Monday. A teraz pierwszy szok co dla niektórych. Znacie tą pustą laskę Keshę? Oczywiście, że znacie, i jak się okazało nawet z takiego gówna jak Tic Tok dało się zrobić utwór z potencjałem. A coś pięknego zrobiła Allison Williams która tylko w akompaniamencie fortepianu zaśpiewała to tak, że utwór wyszedł po prostu pięknie. Polecam posłuchać tego wykonania z youtube, oraz utworu Hallelujah też Allison. W Trójce pojawił się nowy utwór, który wtedy stał się niepisanym hymnem przeciwko Jackowi Sobali szczęśliwie potem odwołanego ze stanowiska dyrektora stacji. Jak nie trawię Grabarza i strachów oraz pidżamy tak Żyję W Kraju W Którym Wszyscy Chcą Mnie Zrobić W Chuja słucham z przyjemnością, u mnie oczywiście bez cenzury! A teraz jedno z największych odkryć która za każdym razem jak słucham sprawia, że mam ciarki na ciele. Otóż utwór Imagine sam w sobie jest genialny, ale to co zrobili z nim A Perfect Circle to arcydzieło. I tutaj się pochwalę, że za moją namową utwór ten wyemitowało radio Fakty I Mity!\nParamore według niektórych to zespół którego słuchają EMO. Szkoda bo dowiedziałem się o tym jak już mi się płyta spodobała i nawet kreśliłem pierwsze rysy recenzji. Żałuję, że ktoś mi to powiedział bo trochę ostudziłem swój do nich entuzjazm i nabrałem dystansu. Ale nie da się ukryć że wnieśli sporo świeżości i nawet w jakości 128 kbps brzmią soczyście a Ignorance jakoś nigdy mi się nie znudzi. Kolejną rzeczą którą po pierwszym przesłuchaniu mój organizm odrzucił a potem zaakceptował jest utwór Andy – Nic z tego nie będzie. Avril Lavigne powróciła w epizodycznym singlu Alice. Jeśli nie oglądaliście filmu Alicja W Krainie Czarów to radzę to zrobić. Po pierwsze to arcydzieło zrobił Tim Burton (Batman, Powrót Batmana, Gnijąca Panna Młoda, Planeta Małp). A po obejrzeniu filmu inaczej się patrzy na ten utwór lekko zagubionej życiowo wokalistki. A skoro mamy grudzień czyli jeszcze czas świąteczny a w Trójce do lutego na liście utrzymywały się dwa świąteczne rodzynki które i mnie oczarowały to polecam odsłuchanie The Killers – Happy Birthday Guadalupe oraz Bob Dylan – Must Be Santa.\nPojawiło się kilka wzmianek o tym, że Basia Stępniak Wilk nagrała nowy utwór. Morelowe Misie, które….nigdzie nie można było złapać i przesłuchać. A więc drodzy czytelnicy polowałem i udało mi się, to co możecie słuchać to jedyne nagranie jakie chyba istnieje a udało mi się to nagrać z Trójki pewnego mroźnego dnia. Pewnego dnia w radiu poleciał też utwór który kojarzyłem z dzieciństwa ale niestety oprócz melodii nie pamiętałem nic, więc znalezienie tego było niemożliwe. A tutaj proszę Crowded House – Nails In My Feet i kolejny utwór przywiał wspomnienia z kaset magnetofonowych.\nTo już trzeci utwór który najpierw chciałem omijać szerokim łukiem a potem dopiero przemówił do mnie dość ciekawą budową Band Of Skulls – Patterns. Zaraz po premierze nie miałem wątpliwości, że Muniek – Święty to będzie ten utwór który wpisze się w historie polskiej klasyki rocka. Sporego namieszania zrobiła ze mną Amnezja – Kultu. Jak optyczny widok Janusza Radka sprawia we mnie poczucie osłabienia tak nie mogę wyjść z podziwu że jego utwór Kiedy U…. Kochanie czyli Kiedy Umrę Kochanie zagościł dobre w moim odtwarzaczu i tak odświeżyłem go sobie w tym roku robiąc przy tym przemyślenia kiedy to samotnie przemierzałem polskie szlaki. Piosenka trudna tematycznie a jednak radia nie bały się tego puszczać a nawet szara masa to przyjęła co często się zdarza. Leszcze to zespół którego recenzję mam od dawna gotową, ale jakoś nie mogłem złapać kontaktu z zespołem. Kto wie może w 2011 ale i tak Weekend sprawia, że słuchać, to są profesjonaliści z pasją. A teraz moje kolejne odkrycie roku które zaczęło się tym razem przypadkiem. Na youtube znalazłem teledysk do utworu który mógłbym słuchać codziennie kilka razy. A sam zespół będzie miał jeszcze swoje pięć minut na mojej stronie. Tymczasem dla was drodzy czytelnicy Eluveitie – Omnos utwór po prostu magiczny. Z podobnych muzycznie klimatów mniej więcej w tych samych okolicznościach poznany bliżej zespół Sirenia – The Path To Decay. A teraz coś co sprawiło, że się przez Remmicka uzależniłem. Killswitch Engage — My Obsession, jak będę miał kiedyś audycję w radiu to wstęp do tego kawałka będę miał na wejściowy dżingiel.\nNie było jeszcze lata a mnie gdzieś na jednej z polskich dróg przypomniała się kolejna piosenka z dzieciństwa. I kiedy było ciepło na dworze ja słuchałem Magdy Umer – Koncert Jesienny Na Dwa Świerszcze. A jesienią to była po prostu poezja. Nie bylem harcerzem czego żałuję, ale wiem że Ci co byli nie raz na ogniskach mieli okazję śpiewać i grać pewien kawałek co kiedyś zapadł mi w pamięć. Znalazłem go w ciekawej wersji Brathanki – Czerwony Pas i zaczyna się robić klimatycznie. Oglądaliście Kac Vegas? Ja tak, i szału nie było takiego jak zapowiadano wszem i wobec, a to co najbardziej w filmie mi się spodobało to ciekawa wersja Candy Shop zaśpiewana na końcu filmu. Ciekawe czy 50 cent się z tego śmiał czy był pod wrażeniem?\nTrzeba wiedzieć że Czesław Śpiewa nie tylko na swoich płytach. Oprócz tego, że wydał już dwie płyty to ma na swoim koncie też inne nagrania. Ja znam dwa: Dziś do Ciebie Przyjść Nie Mogę i gościnny udział w hip-hopowym utworze Wdowy – Zapomniałam.\nZnowu buszując po youtube natknąłem się na Sirenię tym razem na The Other Side. Kto wie może to nawet lepszy numer niż ten wcześniej wspomniany.\nA teraz Panie i Panowie najlepszy utwór jaki pojawił się w tym roku. Kunszt, fenomen, wielki powrót i pokazanie innym jak się robi dobrą muzykę ZBIGNIEW HŁODYS – KUBA\nprzesłuchany setki razy, polecany prze ze mnie gdzie tylko się dało, a co najważniejsze grałem go ludziom gdzie tylko mogłem i gdzie była okazja wziąć do ręki gitarę. Kompozycja człowieka który robi coś raz na jakiś czas, ale jak już coś zrobi to wszystkim opadają szczęki. Utwór który kojarzy mi się z trasami po Polsce, z weselem i wieczorem kawalerskim mojego brata i wieloma innymi sytuacjami. A mało kiedy 1 utwór kojarzy mi się z wieloma wspomnieniami na raz. Usłyszany w marcu już na zawsze wdarł się w mój umysł, serce i duszę.\nGdzieś w miedzy czasie pojawił się na falach wszystkich stacji radiowych utwór Grzesznicy – Roberta Gawlińskiego. A ja po kilku przesłuchaniach wiedziałem, to również będzie klasyk. Po za tym porusza on mój ulubiony antyreligijny temat w sposób subtelny ale dosadny i bardzo prawdziwy. To też jest moje odkrycie roku.\nCzy zdarzyło się wam kiedyś słuchać utworu i pomylić artystkę a potem nie móc uwierzyć, że to ktoś inny. Tak zdarzyło się to wam, bo Paulla to nie Górniak. Ale mi zdarzyło się to przy okazji utworu Song For Sophie. Przekonany że to Alanis Morisette zdębiałem jak dowiedziałem, że to Aura Dione. No cóż widać nie tylko u nas występuję prawie identyczne głosy.\nPonownie Trójka, Piotr Baron puścił Paloma Faith — Do You Want The Truth Or Something Beautiful i jak się okazało, bardzo dobrze słuchało się tego za kierownicą.\nKwietniowy poranek, ja stoję w korku około 5 rano. Sytuacja wydaje sztywna jak przestrzenie między samochodami, a tu nagle Piotr Łodej puszcza w Trójkowym Budziku Kasię Stankiewicz – Marzec, utwór który mi pokazał, że czasem na płytach na które nawet nie spojrzelibyśmy w sklepie są utwory które pozostają z nami na długo. Świetny kawałek na doła, ciężkie dni i przygnębienie. I udowadnia, że Stankiewicz to nie tylko przereklamowane Varius Manx i Orła Cień.\nTeraz kolejne odkrycie roku! Któż z nas nie pamięta sztucznej afery z mistrzem filmu Romanem Polańskim na której miał się ktoś dorobić. No tak Polański dostał łatkę pedofila, media wylały na niego wiadra pomyj a jego żona….nagrała w tym czasie płytę i na jednym utworze zaprosiła męża do duetu. I mało kto wie o Qui Etes Vous. Utwór genialny, klimatyczny i w zasadzie mnie bardziej on zajął głowę niż jakaś tam afera.\nDużo nowych utworów przyniosła Strefa Rokendrola Wolna Od Angola Doktora Wilczura. Pierwszy w kolejności utwór jaki słucham z przyjemnością to Boney neM – Kolorowe Jarmarki oraz Der Kampf gegen den Schlaf – Kochany.\nNieoczekiwanie w radiu pojawił się nowy utwór Alanis Morissette – I Remain, który zrobił mi smaka i czekam z niecierpliwością na nową płytę. A teraz będą kolejne odkrycia roku czyli utwory bez których nie wychodzę z domu. Pierwszy to chyba najlepszy utwór z płyty Maleńczuk & Waglewski – Komu Dzwonią, pozycja obowiązkowa bo panowie pokazali, że nawet z pijackiej piosenki można zrobić coś wielkiego. Kolejny utwór to Gogol Bordello – My Companjera, puszczany dość oszczędnie przez Trójkę zawładnął mną bez reszty. Cała płyta jest świetna ale i tak ten singiel jest po prostu wyśmienity. Kojarzy mi się z mazurami i strefą pod graniczną gdzie miałem parę tras. A wracają oglądałem żujące krowy na łąkach słuchając My Companjera.\nTeraz kolejny utwór którego bym nie znał gdyby nie Remmick. Zespół sam w sobie jest genialny a ja poznałem ich przez jeden utwór. Periphery – All New Materials niesie za sobą moc, siłę i nieprzewidywalność. To pozycja dla tych którym znudziły się utwory lecące po schemacie.\nPewnej majowej nocy, gdy już sen morzył, w Nocy Muzycznych Pejzaży usłyszałem dwa utwory po których pomyślałem sobie, że człowiek musi iść spać a tu takie fajne rzeczy grają. Pierwsza pozycja to Camel – Selva a druga to Midlake – Acts Of Man i tutaj polecę ich całą płytę bo są naprawdę ciekawą propozycją.\nZ kolei Piotr Metz w Liście Osobistej puścił nietypową wersję znanej piosenki i zrobił nią takie zamieszanie, że musiał puszczać ją jeszcze przez 2 kolejne programy, taki był odzew od słuchaczy w tym ode mnie co to jest i kto to przerobił. Jak się okazuje utwór Edyty Bartosiewicz – Ostatni (transwersja) to jej własne przeróbka, rzadko spotykana na limitowanym singlu.\nKolejną mocną pozycją jest nowy utwór Big Cyc’a – Warto Rozmawiać, pięknie szydzący z Janka Pospieszalskiego. Ja osobiście polecam też klip w którym dołączono pewne słowne wstawki samego Janka.\nMoże mało kto pamięta, że jedną z najodważniejszych artystek tego roku okazała się Kora. Swoją piosenką Zabawa w Chowanego, szczerze opowiedziała o tym, jak w dzieciństwie była molestowana przez księdza. Był również obszerny artykuł z wokalistką w Angorze. Ale jak to bywa, utwór nie utrzymał się w eterze jak każde inne niewygodne dzieło.\nA teraz o jeszcze jednym utworze który na początku mnie nie przekonał niczym a potem stał się niezbędnikiem playlisty Fallulah – Bridges. Ciekawa budowa i wykonanie chociaż to niestety alternatywa.\nA teraz o kolejnych dwóch pozycjach obowiązkowych które polecam przesłuchać. Dwa zespoły, ale jeden wokalista i podobna podniosłość. Tomasz Kłaptocz bo o nim mowa zaśpiewał jak dla mnie dwie genialne piosenki. Chronologicznie ujmując z Akurat – Do Prostego Człowieka i w Buldog – Do Generałów. Bez tych utworów nie wychodzę z domu i nie funkcjonuję w domu.\nW tym roku obchodziliśmy 600 rocznicę Bitwy Pod Grunwaldem, pominę fakt, że podczas jej obchodów na polach bitewnych Polacy A.D. 2010 pokazali swoje oblicza za które jest mi wstyd i dobrze, że mnie tam nie było. Ale za to ciekawą rzeczą jaka powstała z okazji tej rocznicy jest utwór kabaretu Czyści Jak Łza – Niezłomni.\nA teraz będzie bardzo szeroki mix gatunkowy w związku z wakacyjnym sezonem wesel i wieczoru kawalerskiego na których miałem okazję być.\nPo pierwsze ujmę to tak, nie ma wesela bez Cyganeczki Zosi. Nie wiem co jest w tym utworze ale po prostu musi być i jak dla mnie nie ma lepszego do tańczenia.\nKolejnym utworem jaki sam odświeżyłem z dedykacją był Moja Dumka – Marka Trandy (p.s. Dobrze radze nie oglądajcie klipu do tej piosenki!). Sam twierdzę, że to o wiele lepszy numer niż beznadziejna Żono Moja śpiewana co każde wesele (przy okazji lirycznie nie szanująca kobiety). Moja Dumka to niedoceniona piękna piosenka o miłości pełnej nie tylko do …wieczora. Jak się okazuje na weselu można też puścić Metallicę – Whisky In The Jar oraz System Of A Down – Chop Suey. Co prawda niektórzy wyszli, inni się przeżegnali i obiecali dać na mszę wypędzającą szatana ale większości się podobało jak to zamiast kółka i pociągu można na weselnej sali urządzić pogo, czego doświadczenia i wam życzę a przy okazji dziękuję za osobistą dla mnie dedykację Chop Suey od pana młodego (swoją drogą jak DJ mówił że poleci teraz coś dla mnie myślałem że to będzie raczej MuDvAyNe -Dig. Ale wtedy to chyba by wszyscy dali na mszę…). Kolejnym nowo poznanym utworem weselnym jest piosenka Ady Krawczyk – Weselny Klimat. Co prawda nie udało mi się znaleźć kontaktu do wykonawczyni ale sam utwór bez problemu. Tyle o weselach, powróćmy do dni powszednich gdzie dzięki poznaniu zespołu Kartigan (obecnie po transformacjach DMT ale o tym innym razem) często słucham utworu Asumpt, który polecam tak samo jak resztę utworów zespołu. Szukajcie a znajdziecie, choć strona nie istnieje myślę, że gdzieś w sieci są pozostałe 3 numery a sam zespół udostępniał je za darmo więc droga wolna.\nMało kto wie, że Evanescence szykuje nową płytę. Już teraz można posłuchać jej zapowiedzi w utworze Together Again. Podobnie do wydania krążka szykują się Scars On Broadway a Fucking to ich pierwszy singiel jaki można już od dawna słuchać z ich strony.\nTeraz będzie akcja…..na fali tegorocznych hitów internetowych powstało kilka mniej lub bardziej udanych miksów. Mi do gustu przypadły dwa. Pierwszy to Ale Urwał Song oraz stworzony pod natchnieniem mężczyzno-kobiety obrońcy krzyża Gdzie Jest Krzyż Mix. Swoją drogą jak to jest, że w ludzie potrafią tak fanatycznie bronić dwóch zbitych desek postawionych bezprawnie pod jednym z najważniejszych budynków w naszym kraju.\nDzięki mojemu koledze poznałem bliżej solowe dokonanie John’a Frusciante’a – Carvel z bardzo udanej płyty Shadows Collide With People.\nA teraz kolejne miłe odkrycie. Nie lubię zespołu Afromental, na sam ich widok mnie cofa, ale ich akcja z czerwąsami i utwór Modlę Się O Miłość pokazał, że nawet taki zespół z pustymi piosenkami może mieć pomysł na promocję i satyrę.\nPowrót Milczenia Owiec przyniósł nowe Demo – Ćma. I jeśli tak brzmi demo to niektórzy artyści mogliby się przy tej jakości powstydzić regularnych płyt. Czekam na więcej z niecierpliwością.\nKolejna alternatywna pozycja ale ma w sobie to coś Ms No One – Skoro. Dla niecierpliwych radzę wysłuchać do końca – warto!\nZaskoczyło mnie to, ze o tym utworze nie było i nie jest za głośno. Co prawda nieźle sobie radzi na liście Trójki ale i tak nie ma szumu. Chodzi mi o wielki powrót Hanny Banaszak – Nienawiść. Posłuchajcie jak weteranka jazzowej sceny pokazuje innym jak się robi dobre piosenki.\nA teraz coś co po prostu musicie odsłuchać. Zespół trochę mało znany ale to się powinno zmienić, po za tym sam chce ich wziąć na warsztat. Holy Smoke – Toruńskie Pierniki i Tadeusz ma powody by choć na moment zrobić się blady. Swoją drogą nie było jeszcze w historii lepszego i dosadniejszego utworu jadącego po Radiu Ma Ryja.\nW tym roku pojawiła się kolejna odsłona zapowiedzi nowej długo oczekiwanej płyty mojej ulubionej (albo jednej z czołówki moich ulubionych) wokalistki Pani Małgorzaty Ostrowskiej. W tamtym roku dostaliśmy z Dalekiej Wracam Podróży w tym zaś muzyczny erotyk SZPILKI na którego emisję nie zgodziła się bodajże Zetka albo RMF twierdząc że: kobiety po 40 są za stare na seks…..\nSypię się popiołem po głowie że kolejny raz spodobało mi się coś alternatywnego. Ale naprawdę Pustki – Lugola ma w sobie coś. Na swoje usprawiedliwienie dodam, że utwór robi furorę nie tylko w Trójce ale i w Esce Rock. I tutaj prezent ode mnie czyli mój ripp z wykonania Lugola – Live w Esce Rock właśnie (enjoy).\nRobi się jesiennie min, dzięki Rumer – Slow, do którego podchodziłem parę razy, ważne że skutecznie.\nA teraz Strefowo i kolejne dary Doktora Wilczura czyli min. Long Play – Wild Thing, Agrypnie – Kadavergehorsam.\nKilka razy słyszałem spontanicznie znaną już piosenkę Ranaty Przemyk & Nosowskiej – Kochana i tak wyryła mi się w pamięci że stała się elementem muzycznego niezbędnika. Po za tym Renata Przemyk stała się też kolejną wokalistką którą darzę naprawdę ogromnym szacunkiem.\nA teraz trochę energetyczniej za sprawą Duffy – Well Well Well, czyli wreszcie jakiś rodzynek z jej twórczości. Przesłuchałem całą jej nową płytę i nie ma tam nic co by do pięt dorastało temu singlowi. Gratulacje dla artystki bo ten numer to kawał świetnej roboty!\nKolejny raz wspomnę o Januszu Radku. Tym razem o nowym numerze Wysyłkowa Miłość. Świetnie piosenka odkryta jadąc autem w środku nocy. Warunek jeden, nie wyobrażać sobie jak rozczapierza usta śpiewając i będzie dobrze.\nA teraz coś co znałem już od dawna ale przez pewne okoliczności zrozumiałem dogłębnie ten tekst a chodzi o Perfect – Objazdowe Nieme Kino.\nKto nie oglądał na żywo 1500 wydania listy przebojów programu trzeciego niech żałuje i posucha Artura Andrusa – Ballada o Baronie, Niedźwiedziu i czarnej Helenie.\nRzadko oglądam telewizję, ale podczas jednego z takich sesji patrzenia w to duże plastikowe pudełko natknąłem się na film Prawo Ojca. Genialna rola Marka Kondrata, genialna fabuła i co ciekawe bardzo dobra piosenka do filmu. Ryszard Rynkowski – Widzisz Marto. Pierwszy raz spodobało mi się coś zaśpiewane przez niego i jak się okazuje zostało ze mną na dłużej. Ale spokojnie i tak nie połknąłem więcej piosenek z Dary Losu niż ta. Jak widać czasem do pewnych piosenek potrzebna są odpowiednie okoliczności.\nNo a teraz będzie o jednym z moich ulubionych polskich zespołów. Kiedy rozpadł się B.E.T.h zasmuciłem się ogromnie, bo przestała istnieć kapela która swoją płytą podnosiła mnie duchu w ciężkich chwilach i stała się dosłownym azylem w nieciekawych sytuacjach. A tutaj proszę dzięki Marcinowi „Marchewie” Mackiewiczowi, nowemu gitarzyście, producentowi i założycielowi Dead Efforts ożywił się mój entuzjazm. Nowa kapela i wspaniały debiut z członkami B.E.T.h na pokładzie. Nowa jakość i wspaniały bujający utwór Umarłe Starania to tylko pierwsza przystawka przed daniem głównym które prawdopodobnie pojawi się w 2011 roku.\nDrogi czytelniku masz żonę, narzeczoną, dziewczynę? Dobra rada nie słuchaj tego przy niej. Droga czytelniczko, masz męża, narzeczonego lub chłopaka to nie bierz za mocno do siebie tej piosenki i potraktuj ją z dystansem! Zaostrzyłem apetyt? To posłuchajcie Hasiok – Wersja Demo czyli małżeńskie retrospekcje. Oby nikogo z was to nie spotkało….\nMoże trochę przedwcześnie ale co tam. Recenzja jest już w post produkcji a Muza gra i gra. Dżem powrócił i na początek uraczył nas utworem Do Przodu. Więcej nie napiszę bo chce sobie zostawić wszystko na czas recenzji.\nNie lubicie Justina Biebiera? Ozzy Osbourne zapytałby kto to jest ale nie Andy Rehfeldt który pięknie sprofanował jego Baby na Death Metal Version. A poznałem kolesia dzięki Grzegorzowi Kowalczykowi z Carrion który pokazał światu Disnejowską wersję Demigoda. Andy to świetny koleś, parodysta i muzyk, polecam jego kanał youtube gdzie znajdziemy takie smaczki jak Wiat And Bleed – Disney Version czy Enter Sandman Smooth Jazz Version.\nPowracamy do kraju i do pięknej piosenki The Boogie Town – Emily w wersji polskiej.\nOraz do Hey’a nie wiem czemu okrzykniętego tak wielkim zespołem. Płytę nagrali dość miałką ale Kto tam Kto jest w środku w wersji Bueno Bros da się posłuchać. Nosowska powiedziała by pewnie „Dziękuję ja nie umiem powiedzieć nic więcej od siebie, bo się krępuję”.\nTrójkowa lista przebojów skatowała mnie tym nagraniem i udało jej się Acid Drinkers – Love Shack słucham coraz chętniej.\nZbliżamy się do końca roku gdzie najlepszą kolędą poczęstował nas Corey Taylor – X-M@$ i sprawił, że czas w święta miło uPŁYNął.\nWspominałem o tym, że nie ma już Kartigana ale za to jest DMT, co prawda zespół jeszcze się klaruje ale już można posłuchać INTRO.\nPewnie wielu z was pomyślało sobie, hmm coś lekkie w większości kawałki w tym podsumowaniu. Spokojnie ciężar zostawiłem sobie na koniec. Na pierwszy ogień idzie Bring Me To Horizon – Crucify Me czyli jak można dobrze zmieszać ekstremalny metal z elektroniką. Wiele razy wracałem też do Tear Away – Drowning Pool jako klasyk i wspomnienie po zmarłym Davie Williamsie. A teraz sami przekonajcie się, czy czegoś wam tutaj brakuje czy może wreszcie brzmi to dobrze w Evanescence – Bring Me To Life (Bliss Remix)…\nTego w sumie się nie spodziewałem po zespole sygnowanym logiem RMF FM na okładce a tu proszę utwór w dobrym stylu Ira – Mój Bóg, czyli coś jeszcze bardziej działa na słuchacza niż Ikar i Labirynt. Oczywiście stały element muzycznego niezbędnika.\nWalking Away czyli kolejny po Why Try utwór zapowiadający nową płytę Limp Bizkit która powinna się już dawno ukazać. Zachęta niezła bo czuć w niej ducha Chocolate Starfisch…\nKolejne dziwne skojarzenie ale jakoś tak się złożyło że zawsze z drodze na Olsztyn i z powrotem leciało w samochodzie Soulfly – Rise Of The Fallen. Genialny kawałek świadczący o wysokiej formie zespołu.\nOdświeżając pamięć, kolejno oglądając wszystkie części Piły przypomniały mi się najlepsze utwory towarzyszące serii. Począwszy oczywiście od najważniejszego MuDvAyNe – Forget To Remember (wersja do filmu!!!), i idą dalej All That Remains – This Calling, Static-X – No Submission, Meshuggah – Shed, Lacuna Coil – The Last Goodbye i Sevendust – Pieces.\nPodsumowanie 2010 roku. Szczęśliwego 2011! Część 2\nOj bardzo też łechta moje uszy Frontside – Nie Ma We Mnie Boga i cała płyta Zniszczyć Wszystko. Podobnie jak odświeżony przez mój odtwarzacz HEAD – Die Religion Die!\nTak jak kiedyś przyciągnął mnie 10 Years tak teraz często leci mi w słuchawkach i głowie Jurojin – Proem w zbliżonej stylistyce. Częstym gościem odtwarzacza stał się też Kontrust z Play With Fire i Bomba.\nOcean – Dzień Dobry to dowód na to, że czasem warto sięgać po wcześniejsze płyty naszych filarów mocniejszego grania. A utwór ten odkryłem przez przypadek ale wielbiciele sportów walki domyślą się zapewne w jakich okolicznościach.\nZanudziłem was? Mam nadzieję że jeszcze nie bo to nie koniec. Nie zapominajmy o całych płytach. No więc tak jak w roku poprzednim nie będę robił rankingu co do płyt w kategorii że ta była na pierwszym miejscu i a potem inne. Poniżej przeczytacie jakie płyty według mnie były warte uwagi i w sumie są pozycją naprawdę wartą jeśli nie obowiązkową zapoznania:\nDisturbed – The Sicness (Remastered)\nKorn – III Remeber Who You Are\nJurojin – The Masure Of Time\nTarja Turuen – When Lies Beneath\nThe String Quarte Tribute – In The Chamber w-MuDvAyNe\nComa – Symfonicznie\nAndrzej Grabowski – Mam Prawo… Czasami… Banalnie\nMartyna Jakubowicz i Żona Lota – Okruchy Życia\nMaciej Maleńczul – Psychodancing Live\nStare Dobre Małżeństwo – Blues Nocy Bieszczadzkiej\nZbigniew Prisner – Moje Kolędy (reedycja)\nTak jak rok temu, tak i w tym napiszę trochę o filmach, czyli tych które warto obejrzeć a było tego zdecydowanie więcej niż rok temu. Postanowiłem wziąć się za temat i uzupełnić braki w horrorach zarówno w pozycjach obowiązkowych jak i nowościach. I mówiąc szczerze obejrzałem tego tyle, że ogólnie ciężko trafić na coś co by sprawiło bym się zastanawiał nad wyjściem do łazienki po skończonym seansie patrząc w mrok korytarza. Jednak udało mi się trafić na prawdziwe soczyste rodzynki. Przeraził was Paranormal Activity, nie mogliście spać i dostawaliście drgawek przy każdym puknięciu w ciemności? Obejrzyjcie Czwarty Stopień a zobaczycie, że można zrobić jeszcze lepszy film mieszający w sobie wiele gatunków w udany i oryginalny sposób.\nJeśli lubicie filmy kręcone amatorską kamerą i w dodatku z niezłą akcją i efektami to koniecznie zobaczcie Project Monster – Cloverfield. Dobra zabawa gwarantowana pomimo troszeczkę drewnianego aktorstwa, i zwróćcie uwagę na ostatnią scenę!\nLubicie gore, flaki, krew itp? Jeśli do tego pamiętacie pierwszą część Piły to możecie zacierać palce. Jej twórcy bowiem nakręcili The Tortured, film z którego scena z wątrobą przejdzie do klasyki horrorów. Co prawda jest tak trochę niejasności o które często się sprzeczam z moją znajomą (tak przy okazji Justyna pozdrawiam) ale widać, że filmik na poziomie.\nNatomiast jeśli nie lubicie krwi, flaków a wolicie thrillery które mają ciekawy finał polecam Obłęd w którym gra Adrien Brody i Keira Knightley (znana z Piratów Z Karaibów). Film genialny i dobrze zrealizowany, i kto powiedział, że w kostnicy jest tylko śmierć? Jest jedna mała scena łóżkowa, ale nie o to w tym filmie chodzi.\nZa to w innym nowym i świeżym Adrien ma taką scenę bardziej rozbudowaną i by było ciekawiej nie z człowiekiem. Istota to najnowszy film trochę science fiction. Pomysł dość dobry ale realizacja zawiodła. Widać że twórcom spieszyło się by upchnąć w te kilkadziesiąt minut coś co spokojnie mogło by mieć kilka części. Także jak nie musicie nie oglądajcie.\nLubicie wilkołaki i wampiry? Koniecznie zobaczcie Wilkołaka. Piękne zdjęcia, doborowe aktorstwo i wreszcie film z głową do treści a nie kasy. Z wampirowatych polecam 30 Dni Mroku z dość nieoczekiwanym zakończeniem i bardzo ostrą bezwzględnością krwiopijców. Świt z kolei daje nowe ‚światło’ na gatunek wampirzy. Wzbudził wiele kontrowersji ale pomysł ciekawy i przyznam mi się spodobał, choć sama realizacja mogła by być lepsza.\nPolecana i nagłaśniana Incepcja nie jest aż tak fenomenalna jak ją reklamowano. Obejrzałem i zapomniałem, pomysł był genialny bo jeszcze nikt nie ruszył tematu świadomego śnienia. Ale realizacja do bani i czy wszędzie muszę widzieć w filmach kasowych DiCaprio? Przecież koleś utonął w Titanicu. A tu jeszcze czeka mnie Wyspa Tajemnic z nim w roli głównej. I będę perfidny ale wam powiem, że na końcu Incepcji bączek wyraźnie ma tendencję do tego, że lada moment opadnie. Ale pewnie w kolejnej części się o tym sami przekonacie.\nPiła VII – 3D porażka, gniot i suchość w gardle. Myślałem, że chociaż dowiem się, co zapowiadali twórcy, co naprawdę sprawiło, że Jigsaw zabijał i co również było obiecane, jaka była pełna lista ofiar. W zamian za to dostaliśmy płytki film i dobrze, że chociaż Chester Bennington szybko ginie. Nie będę się rozpisywał więcej bo już szykuję recenzje tego filmu. Powiem tylko, że możecie być spokojni – na pewno będzie 8 część i dalej….\nSzerokim łukiem omijajcie Różyczkę, która zdobywa coraz większą popularność. Nawet obfite sceny łóżkowe nie ratują kolejnego filmu mającego pokazać szare życie i działalność SB w czasie komuny. Żałuje że obejrzałem to coś.\nZa to polecam Niezniszczalnych. Stallone dokonał cudu, i w jednym filmie umieścił całą śmietankę legend kina akcji i stanęli obok niego min. Arnold Schwarzenegger, Dolph Lundgren czy Jason Stathan. Jest akcja jest krew i nie ma litości a gdzieś wśród tego piękne kobiety. A co najciekawsze Sylwek już kręci część drugą.\nWspomniałem gdzieś tam wyżej o Alicji W Krainie Czarów. Chyba nie ma lepiej zekranizowanej książki. Nie wiem co Burton bierze ale jego wizje przelane na taśmę filmową wychodzą fenomenalnie. I kolejny raz mamy dowód że Johny Depp to aktor nietuzinkowy, ja nie widziałem tam jego tylko Kapelusznika więc wielkie brawa.\nW niedzielne popołudnie warto nie tylko swoje pociechy zabrać na Shrek Forever After. To wspaniały film nie tylko pełen gagów i sytuacji ale i dobra okazja do przemyśleń i spojrzenia na życiowe zakręty.\nA teraz słowo o filmie który trochę został przemilczany. Prawo zemsty, bo o nim mowa to gdyby nie zjebana końcówka byłby moim nowym numerem jeden. Jeśli finał filmu potoczyłby się po myśli głównego bohatera to…..Pan Układanka z Piły mógłby się od niego uczyć. Ale jak widać nie zawsze można stworzyć dzieło przełomowe, chociaż i tak polecam.\nTo tak w pigułce podałem tylko rodzynki z masy filmów jakie udało mi się obejrzeć w tym roku. A jako ostatni łączący kolejny dział do którego przejdę jest – Zielona Mila.\nNie spodziewałem się, że twórcom uda się odzwierciedlić chociaż w części tego co było w książce. A tutaj miła niespodzianka. Ale ja chce zwrócić uwagę na jedną rzecz. Jeśli ktoś nie widział jeszcze tego filmu to po pierwsze, oczywiście najpierw niech obali książkę a potem…zwróci uwagę czy aktor grający Percy;ego nie pasowałby idealnie do roli Jokera w nowym batmanie? Jego wzrok jest bardziej chory niż makijaż i gesty zmarłego Heath’a Ledger’a.\nI właśnie od Zielonej Mili zacznę o książkach. Bo jak się okazało trochę ich przeczytałem. Patrząc na ilość i tak uważam, że za mało, ale myślę że to dobry start na kolejne lata. Zielona Mila to książka która otworzyła mi oczy na Kinga. Facet potrafił tak stworzyć historię, że mimo tego że w sumie nic aż tak wielkiego się tam nie dzieje człowiek połyka kolejne strony i ciągle mu mało. Nie wiem czy jeszcze kiedyś sięgnę po tego autora ale Zielona Mila na zawsze zostanie mi w pamięci.\nDan Brown – Anioły I Demony. Kod Da Vinci przy tym to średniak, i widać, że Brown nie miał już przy nim pomysłu bo leciał po schemacie. W Aniołach I Demonach mamy to co czytelnik lubi najbardziej czyli: zwroty akcji, walka z czasem, charakterystykę wszystkich postaci, jazdę po religii i jej zabobonach oraz mitach, konteksty moralne i duchowe dylematy, zatrzymywanie tempa treści w najmniej oczekiwanym momencie oraz to piękne uczucie, że gdy myślimy, że nastało apogeum wszystkiego to tak naprawdę gra się dopiero zaczyna. Anioły I Demony stały się jedną z moich ulubionych książek. Brown trafił w mój gust idealnie i jestem prawie pewien że jeszcze kiedyś to przeczytam ale tym razem w moim osobistym, nowym, własnym egzemplarzu (jak oczywiście po wielkim boomie, który spowodował totalnie spierdolony film, książka spadanie z horrendalnej ceny).\nTe dwie pozycje to najlepsze książki jakie przeczytałem w tym roku i sprawiły że obcowanie z książką to prawdziwa przyjemność. I może was zdziwić kolejna pozycja na moim koncie ale z wielką przyjemnością pochłonąłem Konopielkę – Edwarda Redlińskiego. Film choć dobry nie dorasta książce do pięt. Jest humor, gwara ale co najważniejsze aktualne pytanie co jest lepsze – życie które już znamy i kultywujemy czy dążenie do modernizmu na siłę? W tej książce myślę, że znajdziecie odpowiedź.\nPolecę też Mrocznego Rycerza – O’Neil Dannis’a. Książka napisana na bazie scenariusza do filmu. Jeśli oglądając najnowszą odsłonę batmana Nolana czuliście niedociągnięcia i dziury w fabule, to ta książka wam wszystko rozjaśni. Mówiąc szczerze to pomimo zastosowania w filmie najnowszych osiągnięć techniki chyba jednak książka bardziej do mnie przemawia.\nZ książek to tyle. I sam jestem ciekaw kto z was dotarł aż tutaj, a jeśli jesteście i czytacie w dalszym ciągu to wreszcie pora na życzenia na nowy 2011 rok.\nDrodzy czytelnicy chciałbym by tak samo jak dla mnie tak i dla was, ten nowy rok był lepszy niż ten który właśnie przemija. Pomimo tego, że nadciąga fala samych podwyżek cen i problemów jakie funduje nam nasz kraj, chce abyśmy optymistycznej patrzyli w przyszłość, bo po pierwsze kiedyś muszą przyjść lepsze czasy a po drugie i tak połowa naszego narodu w czerwcu wyjedzie do krajów które otworzą nam nowe rynki pracy.\nPo za tym chciałbym by nie spotkało nasz kraj to co stało się w tym roku, czyli tragedie i kataklizmy. Wielką tragedią był 10 kwietnia ale jeszcze większą jest to co do dziś wyprawiają ludzie wykorzystując ją do swoich celów. Nie dość, że nasz kraj zalała wielka woda to jeszcze naród się podzielił na tych co kochają dwie zbite deski i ci co jeśli tego nie robią nie są według nich być godni bycia polakami.\nTak więc oby takich powodów do wstydu nie było w tym nowym roku. I życzę ludziom z zalanych terenów by rozsądnie pomyśleli o przyszłości bo śniegu coraz więcej a nie wiadomo co będzie potem.\nŻyczę wszystkim byśmy też przestali przeć tak do przodu w pogoni za…niczym. Już nawet media zauważyły, że teraz modne stają się wartości rodzinne niż praca i kasa. Tak więc nie zapominajmy, że nie jesteśmy stworzeni do tego by tylko gonić za pieniądzem ale do tego by nasze dzieci nie wymawiały nam potem że nie mieliśmy dla nich czasu.\nNo i wreszcie spokoju dla wszystkich. Choć wiem, że jesteśmy dość nerwowym narodem chciałbym by każdy z nas umiał się opanować i uspokoić w wielu drażniących momentach, oraz czasem zastanowił się nad sobą i potrafił przyznać do błędu. Uwierzcie mi, że takimi małymi środkami życie stanie się lżejsze.\nDobrze już was nie męczę tym rekordowym esejem. Powodzenia i szczęścia w nowym roku. I pamiętajcie nie tylko każdy szanujący się gitarzysta i muzyk nie odpala petard, ale każdy kto szanuje swoje palce i dłonie. A ludzi z fajerwerkami nie zabraknie więc na pewno wiele zobaczycie świateł na niebie.\nSzampańskiej zabawy i kto wie może za rok znowu będziecie czytać jeszcze bardziej obszerne podsumowanie…..;)\nOpublikowano 27 grudnia 2010 Autor: KornFanHead\n01. Intro – 2:06\n02. Wola Istnienia – 6:18\n03. Pierwsze Wyjście Z Mroku – 5:52\n04. Ostrość Na Nieskończoność – 6:52\n05. Trujące Rośliny – 6:03\n06. Transfuzja – 5:39\n07. System – 4:52(odsłuchaj)\n08. Pasażer – 5:46\n09. Świadkowie Schyłku Czasu Królestwa Wiecznych Chłopców – 5:09\n10. Zamęt – 3:13\n11. Spadam – 5:26\n12. Leszek Żukowski – 8:44\n13. Sto Tysięcy Jednakowych Miast – 9:41\nRafał Matuszak – bass\npod dyrekcją Andrzeja Szczypiorskiego\nIdąc za ciosem przedstawiam recenzję kolejnego dzieła wydanego pod szyldem zespołu Coma. Oto płyta, której miało nie być. Nie było żadnych planów by się ukazała a tu proszę jest: Coma – Symfonicznie.\nTo już druga płyta koncertowa Comy i co ciekawe wydana w tym samym roku co pierwsza Live. Coma – Symfonicznie zawiera zapis koncertu który odbył się 23 czerwca 2009 roku na Targu Węglowym w Gdańsku w towarzystwie Orkiestry Symfoników Gdańskich. A ukazała się ponad rok później czyli 1 października 2010 roku. Jak już wcześniej wspomniałem ta płyta nie miała się ukazać, a tak przynajmniej twierdził zespół. Bombardowani wszędzie tym pytaniem „Kiedy i czy ukaże się koncert symfoniczny z Gdańska”, zespół odpowiadał, że „Było to jednorazowe i unikalne wydarzenie i nie ma jakichkolwiek planów by wydać to na płycie”. Jak się okazuje nie pierwszy raz zespół mówił jedno a zrobił drugie. Jednak chyba trochę przesadnie zaprzeczali i dementowali, albowiem w sieci pojawił się bootleg całego koncertu który dał Comie małego prztyczka w nos, ale o tym trochę później.\nZajmijmy się zawartością krążka. Na początek wita nas Intro zagrane przez samą orkiestrę z elektronicznym samplem w tle. Wejście grane przez zespół akompaniujący to już chyba nie pisana tradycja w tego typu przedsięwzięciach. Po intrze następuje utwór Wola Istnienia. Nie będę się rozpisywał oczywiście o każdym utworze, jednak chciałbym zauważyć, że przejście z intra do pierwszej pełnokrwistej kompozycji wyszło bardzo dobrze. I już po pierwszych taktach słychać, że kompozycje Comy w tych aranżacjach brzmią wyśmienicie. Im dalej zagłębiałem się w każdy utwór, tym bardziej zaczynałem rozumieć, czemu ten krążek ukazał się dopiero po tak długim czasie. Jakość brzmienia mówi sam za siebie. Każdy dźwięk jest dobrze słyszalny, a przestrzeń wprost niesamowita.\nWielkie ukłony należą się samej Orkiestrze Symfoników Gdańskich, za aranżacje i wykonanie. To co słychać na tej płycie to chyba najlepsze wykonanie koncertu zespołu rockowego z orkiestrą symfoniczną jakie kiedykolwiek słyszałem. I jest to zasługa zarówno zespołu Coma, orkiestry ale także a nawet nie wiem czy przede wszystkim ludzi którzy pracowali nad brzmieniem i produkcją płyty. Wszystko brzmi wyśmienicie, począwszy od ciężkiego basu Rafała Matuszaka po najdelikatniejsze dotknięcia smyczków czy delikatne mezzo piano trąbek i innych blach. Ta płyta to naprawdę brzmieniowy majstersztyk.\nAle by nie było za kolorowo. Może ja się czepiam, może jestem za wrażliwy, ale coś mi się wydaje, że podczas tego koncertu forma wokalna Piotra Roguckiego nie była zbyt dobra. Oczywiście wszystko zaśpiewał poprawnie i jak zwykle zaimprowizował, ale słychać jakby męczył się z jakąś infekcją lub zapaleniem gardła. Co oczywiście mu wybaczam, bo wiadomo, że wokaliści mają swoje lepsze i gorsze lata. No i trzeba przyznać, że mimo pewnej niedyspozycji głosowej Piotrek dał radę do końca.\nZawartość płyty to przekrój przez najbardziej znane utwory w karierze zespołu ze wszystkich dotychczasowych płyt. Usłyszymy więc i wspomnianą już Wolę Istnienia, Transfzję, Trujące Rośliny, Świadków Schyłku…, Zamęt z Hipertrofii; Pierwsze Wyjście z Mroku, Pasażera, Spadam, Leszka Żukowskiego, Sto Tysięcy Jednakowych Miast z Pierwszego Wyjścia Z Mroku oraz Ostrość Na Nieskończoność i System z Zaprzepaszczonych Sił Wielkiej Armii Świętych Znaków. Ale powróćmy do prztyczka w noc. Bowiem bootleg który pojawił się w sieci na długo przed oficjalnym wydaniem odkrył pewną prawdę która sprawiła, że momentami zrobiło mi się po prostu szkoda. A czego? A tego, że na koncercie zagrano jeszcze Listopad, Ekhart i Popołudnia Bezkarnie cytrynowe a nie znalazły się one na płycie. Co więcej, chętniej posłuchałbym na oficjalnym krążku Listopad niż Wolę Istnienia. Osobiście bowiem uważam, że Listopad to chyba zaraz po Spadam i Leszku Żukowskim najlepszy utwór w karierze zespołu. A same Popołudnia Bezkarnie Cytrynowe, to również jeden z moich faworytów na Hipertrofii. Czemu więc z nich zrezygnowano? Opcji jest kilka, po pierwsze może kiedy je przesłuchiwano zespół uznał, że nie wyszło to tak jakby chcieli. Albo doczekamy się wersji limitowanej bądź reedycji w przyszłości która będzie zawierać te utwory.\nNo i zwrócę uwagę też na ułożenie tracklisty, które też różni się od bootlega. Bo z sumie to nic złego że zmieniono kolejność, jednak moim zdaniem końcówka płyty jest ułożona w same za wolne utwory. Niektórych może to zmęczyć, ale może to tylko moje wrażenie.\nNie mniej jednak Coma – Symfonicznie to bardzo ale to naprawdę bardzo dobra płyta. Ja sam osobiście przekonałem się, że większość utworów bardziej podoba mi się w tych wykonaniach nić wersje oryginalne co może potwierdzić fakt, że gdy lecą mi w głowie to słyszę te smyczki dookoła. No i wielkim plusem jest fakt, że na płycie znajdują się utwory ze wszystkich płyt zespołu a nie jak na Excess tylko z Hipertrofii. Jednak patrząc na okładkę po raz kolejny widzimy znane już żółto czarne barwy, ale chodzi chyba o zaznaczenie tymi kolorami pewnego okresu działalności zespołu.\nWarto wspomnieć, że ten kto nabył koncert Live to w dodatkach widział dość obszerną część koncertu co jeszcze bardziej zachęca do nabycia i płyty Symfonicznej i Dvd lub Blu-Ray Live.\nWspomnieć trzeba też, że wraz z ukazaniem się tej płyty Coma ruszyła w trasę Power Off Coma, na której gra swoje utwory w wersji akustycznej z towarzystwem grupy muzyków z Orkiestry Symfoników Gdańskich.\nComa – Symfonicznie to kolejna mocna pozycja w dyskografii zespołu. A jej zawartość muzyczna jest tym czego każdy słuchacz na hasło „symfonicznie” oczekiwał od zespołu i dostał to z nawiązką. Pozycja obowiązkowa nie tylko dla fanów Comy ale też dla słuchaczy lubiący mieszankę ciężkiej muzyki w akompaniamencie orkiestry symfonicznej.\nOpublikowano 24 grudnia 2010 Autor: KornFanHead\nNa te święta….No właśnie święta. Większość z was drodzy czytelnicy pewnie dopina na ostatni guzik przygotowania do wigilijnej wieczerzy. Dom lśni czystością w powietrzu unosi się zapach tradycyjnych potraw. Tak powinno być bo tradycja kolejny raz została zachowana. Jednak nie zapomnijmy o wielu ważnych kwestiach. W tym roku jak nóż wbijający się w trzewia, media popsuły całą magię świąt już od wczesnego listopada. Choć mnie na szczęście ominął szał zakupów, wiem że niektórzy z was przeżyli gehennę często idąc do marketu po podstawowe produkty. Siła oddziaływania wszelkich urządzeń elektronicznych nadających obraz i dźwięk sprawiła, że niektórzy poczuli się gorzej, bo tylko wtedy ma się dobre święta jak jest się zajebistym jak w tej reklamie kawy która co roku gwałci nasze oczy i uszy.\nTymczasem w tym roku są ludzie, którzy będą te święta przeżywać mimo ich aż przerażającej skromności cieplej niż niejedni nowobogaccy którzy mają aż za dużo. Mowa tutaj o ludziach poszkodowanych głównie przez powodzie. Ale nie tylko, także Ci którym nasz chory kraj odebrał chęci do dalszego działania. Oni którzy mają tylko siebie, będą mieli najwięcej miłości, spokoju i pogody. A te święta będą dla nich okazją do oddechu i zapomnienia na chwilę w jakiej rzeczywistości żyjemy.\nNie zapominajmy o nich, nie zapominajmy o drugim człowieku. W czasach kiedy wszystko dookoła uczy nas ogólnej znieczulicy obudźmy nasze serca i sumienia i jak ktoś upadnie na ulicy to go podnieśmy a nie tylko przejdźmy obojętnie, najchętniej kręcąc przy tym nieszczęśnika telefonem. Same telefony włóżmy do szuflad używając wcześniej magicznego guzika z symbolem kółka i kreski w środku.\nI najważniejsze, zapamiętajmy święta to właśnie nie choinka, lampki itp. Atmosfera świąt to my – ludzie. Tylko jeśli będziemy dla siebie dobrzy i mili, wtedy poczujemy może chociaż namiastkę tego co czuliśmy w dzieciństwie.\nJa życzę wszystkim właśnie byśmy byli ludźmi, bezinteresownie życzliwymi. Wybaczajmy sobie na wzajem i nie oceniajmy, po prostu bądźmy. Życzę też chyba najbardziej cennego spokoju, Świętego Spokoju!\nTo chyba najbardziej pożądany prezent jaki każdy z nas może dostać.\nNie przejedzcie się, bo wątroba jest tylko jedna. I dla tych co cenią sobie w miarę czyste powietrze i zdrową atmosferę higieniczną odradzam pasterkę, wszyscy wiedzą dlaczego.\nI życzę wszystkim by mimo tego, jak w tym roku media zniszczyły aurę świąt, atmosfera prawdziwej wigilii zagościła pod waszymi strzechami.\nTego życzę czytelnikom zarówno mojej strony jak i gitaromaniaka, rodzinie i znajomym, i szczególnie tym którym święta nie kojarzą się za wesoło a zasłużyli na nie najbardziej.\nW tym roku tradycyjnie najbardziej hardcoerowa kolęda jaką znam czyli Betlejem Polskie Zbigniewa Prisnera. Oprócz tego Jingle Balls – Korna i nowość w tym roku czyli X-M@$ Coreya Taylora do którego odsłuchu serdecznie zapraszam.\nKORN – Jingle Balls – odsłuchaj\nCorey Taylor – X-M@$ – odsłuchaj\nA ja nie mówię jeszcze szczęśliwego nowego roku, bo jeszcze spotkamy się w tym roku na tych łamach.\nOpublikowano 20 grudnia 2010 Autor: KornFanHead\n1. God Is for the Dead 02:54\n2. The Art of War 04:09\n3. Against the Wall 03:27\n4. Mi Revolución 03:50(odsłuchaj)\n5. Bleed Like You 03:15\n6. Serve the Grave 03:20\n7. If You Were Me 03:41\n8. Ritual 04:33\n9. Killing You, Killing Me 03:52\n10. How Could I Believe 04:11(odsłuchaj)\n11. Bullet With Butterfly Wings 04:27\n12. Scarred 03:44\nPremiera: 21 października 2010 (USA)\n25 pażdziernika (Europa)\nVerduzco Diego – Gitara rytmiczna\nAhrue Luster – Gitara prowadząca\nPina Lazaro – Bass\nChavarri Dave – Bębny\nDaniel Couto – Perkusja\nIll Niño to chyba ostatni bastion nu metalu. I co by o nich nie powiedzieć, w temacie siedzą głęboko i kultywują tradycję z klasą. Kiedy parę lat temu po udanym albumie One Nation Underground(2005) nastała cisza i pojawiły się pierwsze wzmianki o tym, że pracują nad kolejnym albumem Enigma(2008), jakoś wątpiłem w ich wenę twórczą. Powodem był fakt, że druga połowa pierwszej dekady XXI wieku okazała się być schyłkiem dla tego gatunku. Wiele zespołów w padło w próżnię, inne w zapomnienie a jeszcze inne zmieniły front gatunkowy, z czego niektórym wyszło to na zdrowie a niektóre popadły w nijakość. Jak się okazało z Ill Niño było zupełnie inaczej i album Enigma to kawał naprawdę dobrej nu metalowej roboty. Ale to było w 2008 roku i można było to również uznać za ostatni podryg tego gatunku. Tymczasem niedawno zespół zapowiedział kolejny album Dead New World i jak zwykle zapowiadał, że….to ciężki, surowy i mocny materiał. Pojawiły się też wiadomości, że Ill Niño chcą powrócić nim do korzeni. Bla, bla, bla, ile razy to słyszeliśmy. Ile razy kapele różnej maści obiecały nam cuda na patyku a potem okazało się że spełzło na niczym i często jedyną rzeczą na albumie była jego okładka.\nNastał więc dzień 29 października kiedy to Dead New World ukazał się w Europie na sklepowych półkach. A ja w sumie bez większego entuzjazmu i euforii sięgnąłem po ten album i to też nie od razu. Zanim jeszcze nacisnąłem play byłem pewien że to będzie w sam raz na raz i koniec. Co prawda Enigma była albumem nietuzinkowym, ale po tylu zawodach od innych kapel oraz tych super zapowiedziach, po prostu czułem, że nie może być tak pięknie.\nJakże było moje wielkie zdziwienie kiedy odsłuchałem ten album. Wszystko co do tej pory dystansowało mnie od tego albumu poszło w niepamięć. A same zapowiedzi Ill Niño nie były bynajmniej pustymi bajkami. Po kilkukrotnym przesłuchaniu Dead New World przekonałem się, że są jeszcze na tym świecie zespoły które naprawdę przykładają się do pracy a jej efekty są znakomite.\nNa tym albumie znajdziemy wszystko z czego znane jest Ill Niño. Mocne riffy, melodie, darcie ryja, łagodne śpiewanie, bardzo rozbudowaną warstwę rytmiczną oraz elementy latynoskie. I mimo, że to wszystko już znamy z poprzednich albumów to jednak weźmy pod uwagę, że są to składniki z których można stworzyć naprawdę wykwintne kąski. Ill Niño w dodatku zdają sobie sprawę, że by utrzymać się na fali nie mogą zaserwować swoim fanom czegoś co sprawiło by, że ich gwiazda zaczęła by gasnąć. Mamy więc na tym albumie większość mocnych, ciężkich i szybkich w tempie utworów. Chłopaki nie zmarnowali swojej szansy i przyłożyli się do utworów.\nWiększość zespołów z takim stażem już dawno zwolniła tempo, ale nie Ill Niño. Tutaj króluje czad, znany z poprzednich płyt, a może jest go jeszcze więcej.\nNo i warto zwrócić uwagę na brzmienie. Może po za schowanym trochę basem, co jest typowe dla Ill Niño wszystko słychać idealnie. Produkcja stoi na bardzo wysokim poziomie i wydaje mi się, że dano też większą przestrzeń na dodatkowe instrumenty perkusyjne które dają temu zespołowi ten niepowtarzalny charakter. Gitary brzmią sprężyście no i nie zapominajmy że usłyszymy tutaj też wiosła akustyczne grane w stylu flamenco.\nKolejną rzecz na jaką zwrócę uwagę to fakt, że Cristian Machado to jeden z niewielu wokalistów, który mimo darcia ryja na każdym albumie i koncercie nie traci gardła i śpiewa z lekkością i płynnością której wielu wokalistów mogło by mu pozazdrościć.\nIll Niño to jeden z tych zespołów, którzy lubią zamieszczać na swoich krążkach covery innych kapel. Na ostatniej EP-ce mieliśmy zabawę z Nirvaną (niestety), tutaj zespół zabrał się za Smashing Pumpkins. Bullet With Butterfly Wings wypadł wyśmienicie, bardziej energetycznie no i wreszcie da się tego posłuchać bez zawodzącego wokalu Billa Corgana. I jest to kolejny dowód, że można zrobić coś z niczego.\nZdaję sobie doskonale sprawę, że nu metal jest gatunkiem którego geneza została już mocno wyeksploatowana. Po wielkim boomie i setkach kapel które w większym lub mniejszym stopniu kopiowały inne na placu boju zostały tylko najsolidniejsze filary które jeszcze jakoś sobie radzą. Ale i tak większość z nich szuka swojego miejsca w innych stylach muzycznych. Ill Niño to jednak ostatni zespół który swoją odmianę nu metalu gra i kultywuje w niezmienny sposób od swojego powstania do dziś. To zaskakujące zjawisko, bo kiedyś byli postrzegani jako jeden z najbardziej kopiujących patenty z innych zespół. Dziś właśnie te inne kapele mogą patrzeć na Ill Niño z zazdrością, że podczas gdy oni nie mogą się odnaleźć w muzycznej przestrzeni, Latynosi czują się w niej jak ryba w wodzie dając przykład że w nu metalowej materii jeszcze nie wszystko powiedziano.\nDead New World to bardzo udana płyta. Choć może jak w przypadku większość albumów raczej nie da się tego słuchać bez przerwy, to i tak mamy tutaj do czynienia z niezwykłym krążkiem, który katuje głośniki i tyłek słuchacza. Jeśli ktoś myśli, że nu metal umarł to niech posłucha tego albumu a przekona się jak bardzo się myli.\nSam osobiście jestem ciekaw co następnym razem pokażą chłopaki z New Jersey.\nJak na razie tworzą, równe, bardzo dobre płyty i za to właśnie bardzo lubię Ill Niño.\nOpublikowano 17 grudnia 2010 Autor: KornFanHead\nTo był kolejny pracowity rok dla zespołu Coma. Aż 3 wydawnictwa, mnustwo koncertów w tym trasa Power Off Coma. Ale o tym więcej przy kolejnej recenzji. Dziś zajmiemy się ostatnim wydanym w czasie krążkiem Excess.\nPłyta ta została wydana ze względów zapotrzebowania rynku europejskiego i nie tylko. Jak podaje sam zespół w wywiadach nawet w Rosji i U.S.A ktoś tam się o takie wydawnictwo pytał. Tak więc Coma chcąc zaspokoić głód słuchaczy za granicą wydała płytę angielskojęzyczną. Przy okazji jest okazja zaistnieć na innych rynkach no i to kolejne przypieczętowanie swojej kariery świadczące o tym, że popularność jest tak duża, że powinna się przelać za granice ojczyzny. To wszystko jest oczywiście bardzo dobre i należą się Comie gratulacje za to, że swoją ciężką pracą doszli do takiego miejsca w swojej działalności.\nPłyta została wydana 1 września w Polsce i 11 października w Europie. Okładka Prawie identyczna co znana już grafika z Hipertrofii. Jedyne co zmieniono to kolor niektórych pasków na bordowy i w rogu umieszczono napis Excess. Zawartość też bardzo podobna do Hipertrofii, bo samo założenie albumu było takie, że znajdą się na nim najlepsze utwory z ostatniej studyjnej płyty plus dodatki. W tym miejscu zaznaczę i podkreślę, że Coma kolejny raz zrealizowała swój plan który nie udał im się wcześniej. Chodzi o utwór T.B.T.R (turn back the river), czyli kompozycja która miała się znaleźć na Pierwszym Wyjściu Z Mroku ale z tego co pamiętam wydawca się nie zgodził. Sam zespół bardzo żałował, że ta kompozycja nie trafiła na album. Teraz nadarzyła się niebywała okazja by tą piosenkę w końcu wydać.\nNa krążku znalazły się też dwie premierowe kompozycje F.T.M.O (Feel The Music’s Over) oraz F.T.P. (Fuck The Police). Ten pierwszy kawałek stał się przy okazji ścieżką dźwiękową do filmu w którym jedną z głównych ról gra Piotr Rogucki. Film nazywa się Skrzydlate Świnie i miał swoją premierę już jakiś czas temu.\nPrzejdźmy jednak do całej zawartości albumu. Jak wcześniej wspomniałem płytę w większej części wypełniają utwory z Hipertrofii zaśpiewane przez Roguckiego po angielsku. Tym razem by nie popełnić błędu który zrobiłem przy samej Hipertrofii i zbyt pośpiesznie i pochopnie oceniłem tamten album, tutaj dałem sobie czas i wielokrotnie przesłuchałem krążek i co ważniejsze, robiłem to co jakiś czas by się nie zmęczyć ciągłym dawkowaniem sobie tego samego w kółko. Tak więc oceniając subiektywnie muszę stwierdzić, że całość wyszła niestety dość średnio. Wyszło bowiem, że owszem Coma to wielki zespół a Rogucki to jeden z najbardziej charyzmatycznych polskich wokalistów. Jednak po angielsku śpiewanie mu nie wychodzi. Niby wszystko poprawnie i bez większych błędów, ale ja osobiście zamiast ekspresji słyszę tutaj wycie i próbę przekazania czegoś wielkiego ale niestety bez mocy. Po części nie jest to wina samego Roguca. Po prostu bardzo możliwe, że kompozycje Comy nie nadają się do śpiewania po angielsku. Z tego co zauważyłem każda piosenka ma mniej słów niż wersja polska i przez to by zmieścić się w melodii trzeba było to przedłużać. Kolejną kwestią jest to, że Rogucki ma aż zbyt rażący słowiański akcent który niestety uwydatnia się w jego śpiewie. Tak czy inaczej całość wokalna na płycie nie wyszła najlepiej.\nCo do muzyki to nie ma się co wypowiadać, bo ścieżka dźwiękowa jest z Hipertrofii, Roguc musiał jedynie pod to podłożyć wokale, a na koniec zrobiono tylko lekką mikserską kosmetykę.\nJedyne co wyszło dobrze to trzy kompozycje dodane jako ciekawostki. A dlaczego wyszły dobrze? Po pierwsze bo są nowe (no powiedzmy oprócz T.B.T.R) i nie znamy ich w wersji polskiej. Zastanawiam się, jak album przetrwa próbę czasu i przyjmie się za granicą. Skoro ja wyczuwam, że ten angielski jest nie za bardzo, to co powiedzą mieszkańcy Wielkiej Brytanii? A przecież nie chcemy by Coma podzieliła losy większości popularnych zespołów których kariera za granicą skończyła się szybciej niż się zaczęła. Przy okazji nie mogę się powstrzymać i nie wspomnieć jak media nagłaśniały wielki koncert Sistars w Londynie, który odbył się w małym i ciasnym klubie….\nKiedy było już wiadome co znajdzie się na Excess, sam zastanawiałem się dlaczego zespół postanowił dać słuchaczom z za granicy tylko to co najlepsze z Hipertrofii. Przecież na dwóch pozostałych albumach też są ciekawe i wartościowe utwory. Prawdopodobnie chodziło o maksymalną promocję trzeciego albumu. A dziś nawet się cieszę, że nie ma tam utworów z Zaprzepaszczonych i czy Pierwszego Wyjścia z Mroku. Bo jeśli stało by się z nimi to samo co z tymi które się na Excess znajdują to dobrze, że ten los ich nie spotkał.\nPrzyjrzyjmy się na koniec co jest na Excess. Na płycie w wersji angielskiej znalazły się utwory: Wola Istnienia, Transfuzja, Trujące Rośliny, Zamęt, Zero Osiem Wojna, Popołudnia Bezkarnie Cytrynowe, Świadkowie Schyłku Czasów Królestwa Wiecznych Chłopców, Cisza i Ogień oraz Akhart. Rzeczywiście zestaw bardzo dobry, bo sam właśnie te utwory chciałem by się tam znalazły. Szkoda tylko że wyszło to średnio, bardzo średnio by nie powiedzieć jałowo.\nOficjalnie Excess traktowany jest jako czwarty album studyjny Comy. Ja bym go uznał co najwyżej za ciekawostkę i rodzaj eksperymentu, ale na pewno nie jako regularny album.\nPremiera: Polska 1 września 2010\nEuropa 11 października\n01. Excess 06:00\n02. Transfusion 03:53\n03. Poisonous Plants 06:42\n05. T.B.T.R. (Turn Back The River) 08:29\n06. Struggle 05:02\n07. Afternoons In The Colour Of Lemo 05:45\n08. Witnesses Of The Decline Of The Eternal Boys Land 05:11\n09. Silence And Fire 09:23\n10. Eckhart 10:46\n11. F.T.P. (Fuck The Police) 02:57\n12. F.T.M.O. (Feel The Music’s Over) 05:16\nKategorie: Recenzja\t| Tagi: Coma Excess\t| Napisz odpowiedź\nOpublikowano 13 grudnia 2010 Autor: KornFanHead\n04. Life Won’t Wait (5:06)\n05. Diggin’ Me Down (6:03)\n06. Crucify (3:29)(odsłuchaj)\n10. Latimer’s Mercy (4:27)(odsłuchaj)\n01. Hand Of The Enemy 03:41\n02. One More Time 03:08\n03. Jump The Moon 02:53\n04. Let Me Hear You Scream (Live) 04:29\n05. Bark At The Moon (Live) 03:25\n06. No More Tears (Live) 07:18(odsłuchaj)\n07. Fairies Wear Boots (Live) 06:35\nPremiera: 14 czerwca 2010\nOzzy Osbourne – wokal, producent\nRob „Blasko” Nicholson – bass\nAdam Wakeman – klawisze\nKolejny raz zaskoczony jestem, że piszę o artyście którego do tej pory nie słuchałem mimo, że znany jest jak świat długi i szeroki. A tutaj niespodzianka. Ozzy Osbourne bo o nim mowa, to człowiek legenda i tak jak np. ja w czasach mojego fanatyzmu Korn-em złego słowa nie dałbym powiedzieć o tym zespole, tak samo na świecie jest rzesza fanów co skoczyli by za Ozzym w ogień.\nJakoś dokonania Black Sabbath i tym podobnych zespołów nigdy nie robiły na mnie większego wrażenia. Fakt, że zna się wszystkie klasyki, ale jeśli człowiek wychował się na bardzo ciężkiej muzyce, to starsze dokonania wydają się za lekkie i bez mocy.\nAle my nie o tym, a o nowej płycie Ozzy’ego – Scream. W sumie trafiłem na nią jak zwykle przypadkiem, a odsłuchałem pewnego wieczoru, kiedy pracując nad innymi tekstami płyta leciała gdzieś w tle a nastrój był taki, że człowiek nawet nie ma ochoty przełączać na coś innego. I jak się okazało album pochłonął mnie bez reszty. Słyszałem co prawda dwa single już wcześniej w radiu, ale to nic przy tym co słychać na płycie.\nZacznijmy może od kilku podstawowych informacji. Scream to płyta w kolejnym odświeżonym składzie zespołu. Po odejściu wieloletniego gitarzysty Zakk’a Wylda, na jego miejsce wszedł Gus C. A za perkusją zasiadł Tommy Clufetos w zastępstwie Mike’a Bordin’a który powrócił do Faith No More. Resztę składu uzupełnia Rob Nicholson na basie, dla którego Scream to drugi album jaki robił z Ozzym, oraz Adam Wakeman na klawiszach.\nW tym oto składzie Ozzy Osbourne nagrał swój najnowszy album. Jak się okazuje nowy skład wniósł sporo świeżości. Sam nie spodziewałem się, że Ozzy ma w sobie tyle energii. Płyta Scream to bardzo ciężki rock który przekracza często granice i wpada w nurt metalowy. I słuchając tego albumu tylko jedno stwierdzenie ciśnie mi się na usta – Album Scream jest po prostu wyśmienity! Tak ten album już od pierwszego przesłuchania zrobił na mnie piorunujące wrażenie. Sama charyzma Ozzy’ego pokazuje, że w takich klimatach czuje się jak ryba w wodzie. Ten człowiek ma głos jak instrument, ciężki, głęboki, szorstki idealny do ciężkich klimatów. Mimo swoich 62 lat facet śpiewa jakby dopiero się rozkręcał. Sam niewiele się spodziewałem po tym jak okazyjnie widziałem go w reality show na MTV. Jak się okazuje pozory mylą. Na co dzień Ozzy wygląda na starego schorowanego staruszka, którego najchętniej widzielibyśmy pod kroplówką. Przed mikrofonem budzi się w nim jednak bestia.\nScream to płyta która swoją mocą pokazuje, że artysta którego zaliczylibyśmy do ligi emerytów, udowadnia że na dobrą muzykę nigdy nie jest za późno. I wielu młodym zespołom zapewne opadła szczęka, że oni: młodzi, zdolni, pełni życiowej werwy nie potrafią zrobić mimo starań czegoś tak dobrego jak Ozzy Osbourne. Scream powala brzmieniem, kompozycjami, energią no i oczywiście wokalem. Za każdym odsłuchem zastanawiam się, skąd ten człowiek bierze tyle energii. Co prawda domyślam się, że już nie urywa gołębiom głów i nie leje ze sceny publiczności wiadrami wody. Jednak jego pokłady wokalne są niewyczerpane. Mówię tutaj oczywiście o wykonaniu live na edycji limitowanej Scream. Podczas gdy większość zespołów potrafi tylko zagadać do publiki „Thank You”, Ozzy wrzeszczy „I Love you People” oraz słynne „I wanna see you fucking fands”. Właśnie dla odsłuchania tego typu smaczków warto się tą wersją zainteresować. A jeśli nie można jej zdobyć to obowiązkowo trzeba zapoznać się z wersją podstawową.\nPłyta Scream to dowód na to, że niektórzy artyści rozkręcają się w miejscu gdzie inni już dawno skapitulowali. To dość poważny kopniak w brzuch dla młodego rockowego pokolenia które po wejściu nowej fali plastikowego rocka, tworzą muzykę której nie da się słuchać. A ojciec heavy metalu pokazuje już tyle lat jak się powinno robić muzykę. Jeśli ktoś uważa, że już się nie robi takiego rocka jak kiedyś to niech posłucha Scream a wszelkie wątpliwości odejdą w niepamięć.\nSam nie mogę się doczekać aż Ozzy za parę lat wyda kolejny album. A czy wyda? Odpowiedź jest prosta, jak będzie żył to jest to więcej niż pewne!


Sposoby na nudę – Strona 2 – Radio Katowice Podcasty\nAutor Małgorzata Lachendro Paulina Pikiewicz6 miesięcy temu\nZorganizuj IMPREZĘ W SIECI! Początek weekendu… To kolejny test naszej silnej woli i cierpliwości. Na szczęście mamy radę dla wszystkich, którym brakuje weekendowych spotkań ze znajomymi! Dziś zdradzamy przepis na udaną imprezę WIRTUALNĄ. Kwarantanna...\nSposoby na nudę odc. 4 Recyklingowe zabawki\nStwórz recyklingowe ZABAWKI! Propozycja czwarta, wykorzystaj to, co zostało po zjedzonych zapasach. Zamiast wyrzucać plastikowe butelki, rolki po papierze toaletowym, zakrętki i kawałki materiału, przerób je z dziećmi na kreatywne zabawki. Takie...\nZorganizuj domową olimpiadę. Nie ma wymówki, czas w domu można spędzać aktywnie, dlatego proponujemy zorganizować sobie domowe rozgrywki. Wśród konkurencji nie może zabraknąć skoku w dal na dywanie, wyścigu kapsli, rzucania skarpet do pralki, czy...\nSpędź czas KULTURALNIE/WIRTUALNIE! Sprawdź, co oferuje internet. Wygląda na to, że cały kulturalny świat, uciekając przed wirusem – przeniósł się do świata wirtualnego. Wystarczy dosłownie przez chwilę trochę pogrzebać w mediach...\nZrób KOLAŻ! Propozycja pierwsza to osobiście zaprojektowane i własnoręcznie wyklejane kolaże. Przygotujcie gazety kolorowe, klej, nożyczki, czystą kartkę – blok techniczny/tektura, kolorowe kartony, naklejki, bibułę oraz kolorowe mazaki...\nReportaż: Najdroższe szczęście 6 miesięcy temu\nZ mikrofonem po boiskach. Odc. 4 6 miesięcy temu\nNauka dla każdego odc. 5 – Energetyka 6 miesięcy temu


Sklejka antypoślizgowa filmowana Paged Net | PAGED Sklejka\nSklejka antypoślizgowa oklejana filmem fenolowym z odciskiem siatki.\nSklejka antypoślizgowa oklejana filmem fenolowym z powierzchnią antypoślizgową wykorzystywana głównie w przemyśle budowlanym i transportowym.\nSklejka otrzymana przez naprasowanie na liściastą sklejkę specjalnego papieru zaimpregnowanego żywicą - zwanego filmem z odciskiem siatki. Proces naprasowania filmu odbywa się pod wysokim ciśnieniem i w wysokiej temperaturze. Otrzymany w procesie naprasowania odcisk gwarantuje powstanie powierzchni antypoślizgowej. Dostępna w wersji trudno zapalnej w klasie Bfl-s1.


Ireneusz Węgłowski, prezes IGHP / fot. materiały prasowe\nAutor: www.horecatrends.pl Data: 16 kwietnia 2021 13:57\nIreneusz Węgłowski, prezes IGHP w radzie Polskiej Organizacji Turystycznej VIII kadencji.\n- IGHP skupia praktyków hotelarstwa i zawsze służy eksperckim głosem. Powołanie do rady POT jest dla mnie szczególnym wyróżnieniem. Moja obecność w Radzie będzie okazją do działania na rzecz rozwoju polskiej turystyki, szczególnie w kontekście aktualnych wyzwań stojących przed branżą hotelarską, z którą jestem związany od wielu lat – zapewnia Ireneusz Węgłowski, prezes IGHP.\nIzba Gospodarcza Hotelarstwa Polskiego jest rzecznikiem środowiska biznesu hotelowego i gastronomicznego w kontaktach z administracją państwową na szczeblu lokalnym, regionalnym, krajowym oraz Unii Europejskiej.\nZa nami pierwsza konferencja IGHP dla nauczycieli


Mini piekarniki z funkcją termoobiegu - sklep Saturn.pl\nMini piekarniki to nic innego, jak mniejsza forma klasycznego piekarnika elektrycznego, będąca doskonałym rozwiązaniem w przypadku małych kuchni, ale nie tylko. Są to urządzenia praktyczne i funkcjonalne. Docenią je zarówno osoby, które urządzają swoje pierwsze mieszkanie, jak i bardziej zaawansowani miłośnicy domowego kucharzenia. Mini piekarnik może być podstawowym narzędziem do pieczenia w domu lub wsparciem dla piekarnika stacjonarnego. Będzie stanowił doskonałą pomoc podczas większych uroczystości w domu, jak i w czasie przygotowań do świąt. Ponadto urządzenie to jest mobilne, co też może okazać się jego wielką zaletą. Możliwości małego przenośnego piekarnika elektrycznego są wręcz nieograniczone. Łatwo przyrządzimy w nim wszystkie te potrawy, które można upiec w klasycznym dużym piekarniku: pieczeń, pizzę, ciasto czy kurczaka. Ponadto, mini piekarnik zużywa znacznie mniej energii niż jego duży odpowiednik, co oznacza oszczędność energii. Sklep internetowy Saturn.pl oferuje małe piekarniki takich marek, jak MPM, Kalorik, Severin, Ariete, Clatronic czy Sencor.


Tomasz Szczykutowicz | Gazeta Internetowa "wachock.info" - strona: 2\nBez oficjalnego udziału władz miasta odbyła się dziś w Wąchocku skromna uroczystość poświęcona żołnierzom Wojska Polskiego, którzy w 1920 roku ginęli za honor powstrzymania bolszewizmu. Mszę Św. odprawił proboszcz parafii Wąchock o.Honoriusz Kostek. Po nabożeństwie wraz z pocztami sztandarowymi o Honoriusz przeszedł pod pomnik poświęcony poległym wąchocczanom. Czytaj dalej →\n22 czerwca 2011 19:39\nOd niepamiętnych lat stał na wzgórzu na drodze do Ratajów. Zmurszała podstawa nie wytrzymała i krzyż runął. To co z niego zostało przeniesiono pod kościółek Św. Zofii w Ratajach. Dziś na starym miejscu stanął nowy krzyż. Czytaj dalej →\n5 maja 2011 01:04\nPod kapliczką ÂŚw. Floriana przy ulicy Ceglanej w Wąchocku zebrali się strażacy z całej gminy przed wymarszem na uroczytości do kościoła. Czytaj dalej →\n29 kwietnia 2011 23:51\nProwadząc Kronikę Wąchocka starałem się unikać pisania o sobie jako uczestniku w jakimś wydarzeniu w gminie Wąchock. Podczas ostatniej sesji Rady Miejskiej jako nowo wybrany radny złożyłem ślubowanie. Trudno mi w tej sytuacji nie odnieść się osobiście, we własnej gazecie internetowej do tej ważnej chwili w moim życiu. Czytaj dalej →\n29 marca 2011 07:28\n„Szczęśliwego Nowego Jorku”. To tytuł filmu z lat 90-tych który w pełni oddawał klimat tego miejsca. Mamy o nim wyobrażenie, ale zobaczyć na własne oczy, przechodzi wyobrażenia – właśnie. Wraz z ojcem opatem Eugeniuszem zderzyliśmy wyobraźnię z rzeczywistością.\nWszystkie te relacje w Kronice Wąchocka powstają nie po to, by wzbudzać zazdrość. Kronikarski obowiązek relacjonowania, zawitał także tu. Nie sposób nie odnosić się prywatnie do tego co spotykamy na amerykańskiej ziemi.\nZiemi wielu kultur, kolorów skóry. Dziś zagadnąłem ojca opata Eugeniusza… – Widzisz ojcze tych ludzi, jacy są różni? Masz chwilę, by zobaczyć jaki ten lud Boży jest. – O.Eugeniusz po chwili zamyślenia powiedział: Nigdy nie myślałem , że tylu nas jest… Czytaj dalej →\nwachock.info kronika wąchocka GDDiA Kielce MGOK w Wąchocku tomasz szczykutowicz tygodnik starachowicki armia krajowa rada miejska w wąchocku gmina wąchock obwodnica wąchocka opactwo w wąchocku rada miejska wąchock kazimierz winiarczyk opactwo cystersów marek samsonowski wachock dk 42 robert janus burmistrz wąchocka pwik starachowice umig w wąchocku sebastian staniszewski wybory samorządowe 2010 jarosław samela wykus pomnik langiewicza wielka wieś wybory w Wąchocku sylwester rudzki GP 42 damy radę parszów eugeniusz augustyn sesja rady miejskiej w wąchocku marcinków


Rozstrzygnięcie drugiej edycji programu „Kierunek Samodzielność” - wiadomosci.ngo.pl\nngo.pl wiadomości Rozstrzygnięcie drugiej edycji programu „Kierunek Samodzielność”\n– Sukces pierwszej edycji zaowocował większą liczbą świetnych zgłoszeń. W gronie finalistów znaleźli się m.in. kandydaci na studia medyczne, informatyczne, fizyczne, ale także osoby chcące wykształcić się na cukierników, baristów czy rzemieślników. Kursy mają pomóc w zdobyciu upragnionego zawodu lub możliwości samodzielnego utrzymania się podczas studiów. Cieszymy się, że możemy wesprzeć ambitną młodzież, która z naturalnych względów ma trudniejszy start. Cała procedura zorganizowana jest tak, aby skłonić kandydatów do jak największej proaktywności i dać im poczucie, że mają realny wpływ na swoje życie. Zamiast gotowych rozwiązań dajemy narzędzie – kurs, szkolenie - pomocne w dążeniu do usamodzielnienia się – mówi Małgorzata Maj, rzeczniczka DPD Polska.\n- Do programu zgłosiło się dwukrotnie więcej uczestników niż w roku poprzednim. Młodzież przygotowująca się do opuszczenia placówki czy rodziny zastępczej, często nie ma pomysłu albo wsparcia odnośnie wyboru dalszej drogi życiowej. Co roku blisko 6 tys. z prawie 70 tys. wychowanków domów dziecka, rodzin zastępczych i placówek opiekuńczo - wychowawczych osiąga pełnoletność. Staramy się, poprzez takie programy jak ten, wspierać młodzież, odkrywać ich potencjał i asystować przy ich decyzjach zawodowych - mówi Elżbieta Prządka, koordynatorka ds. współpracy z partnerami zewnętrznymi, Towarzystwo Nasz Dom.\nAleja Zjednoczenia 34, 01-830 Warszawa-Bielany, woj. mazowieckie\n22 834 60 53


Komu zepsuł się przygotowany posiłek lub zniszczył bardzo wrażliwy przedmiot, ten wie, jak znaczące jest skłonne zabezpieczenie, by produkt dotarł nienaruszony od producenta do klienta. Zagadnienie to interesowało głowę producentom długi okres, aż nie wynaleziono cudownego remedium: maszyna do pakowania próżniowego.\nOd tej pory możliwe było zapakowanie wszystkiego typie produktu spożywczego, który pragnął jak najniższego kontaktu produktu z powietrzem. I właśnie pakowane są kiełbasy, szynki, chleby i twaróg (wraz z wieloma nowymi materiałami spożywczymi). Pozwala toż na przechowywanie jedzenia w sklepach przez znacznie dłuższy okres oraz przy konserwantów stanowi kolejny argument na duży spryt i doskonałe pomysły człowieka. Stanowi ostatnie do tego tytułu ułatwienie, że aktualnie nie wyobrażamy sobie innego stanu rzeczy – dużo spośród znajomych zakupów jest ładowanych w współczesny dopiero sposób. Ta szynka czy boczek wędzony, trzymany przez nas przy lodówce w zasięgu mięsnym może obecnie w zakładu poczekać na najbliższą imprezę rodzinną, nie wymaga być wypita w ten jedyny dzień.\nWracając a do zagadnień technicznych, maszyna do pakowania próżniowego wykorzystuje genialną myśl: pakujemy zawartość do plastikowego opakowania, a wtedy usuwamy nadmiar powietrza i prasujemy stron w punktu ich połączenia i zabezpieczenia zawartości. Tak zrobiony produkt jest przechowywany przed chemicznymi czynnikami zamkniętymi w powietrzu, jak tlen, dwutlenek węgla i drobnoustroje chorobotwórcze (takie jak bakterie, wirusy i grzyby). Można tym stylem ograniczyć stosowanie środków chemicznych zwalczających takie mikrobiologiczne zagrożenie. I efekt wpada w stanie nienaruszonym do kliencie, zadowolonego z formie oraz profesjonalizmu. Wszystko to dzięki wykorzystaniu pojedynczej aparatury, jaką jest zgrzewarka próżniowa.